در ثبت شرکت اولین سوالی که به ذهنمان می رسد این است که چرا شرکت ثبت می کنیم و لزوم ثبت شرکت چیست؟ به نظر می رسد برای ورود به بحث ثبت شرکت ها ابتدائاً لازم است به توضیح شرکت بپردازیم.\nشریک شدن، انباز گشتن، همدست شدن در کاری، انبازی. لیکن در اصطلاح دارای مفاهیم و انواع متعددی است که در قانون مدنی و قانون تجارت مورد توجه قرار گرفته است. اما با توجه به اینکه شرکت به معنی همدست شدن در کاری می باشد هر نوع همراهی دو یا چند نفر در امور مشروع مانند شرکت در امور تجارتی، صنعتی، کشاورزی، ساختمانی، استخراج و بهره برداری از معادن، تولید و توزیع کالا، در امر چاپ کتب و نشریه های مختلف و غیره را می توان از انواع شرکت های مشروع و قانونی تلقی نمود. چرا که برابر ماده 10 قانون مدنی تشکیل هر گونه شرکتی در صورتی که بر خلاف قانون نباشد صحیح است.\nلیکن اگر چند نفر برای انجام امر نامشروع و خلاف قانون، با یکدیگر مشارکت نمایند، در حقیقت شرکت در عملی نموده اند که غیر قانونی است و جرم می باشد و عنوان آن شرکت یا مشارکت در جرم می باشد. بنابراین افراد می توانند در تمام امور و مسائل اجتماعی با یکدیگر مشارکت و همکاری نمایند. منتهی اگر این مشارکت در راستای قانون بوده شرکت قانونی ست، لیکن اگر برخلاف قانون باشد شرکت یا مشارکت در اعمال خلاف قانون و مجرمانه می باشد. مانند شرکت در قتل، شرکت در کلاهبرداری و هر عمل دیگری که قانون جرم شناخته باشد.\nشرکت های مدنی،یعنی شرکت هایی که در قانون مدنی تصریح شده و خصوصیات و مشخصات آن ها نیز تبیین گردیده است.\nشرکت های تجارتی که در قانون تجارت به انواع و اقسامی تقسیم گردیده و نحوه تشکیل و اداره و اساسنامه و انحلال آن ها نیز کاملاَ مشخص است.\nشرکت در سیستم های حقوقی مختلف، وسیله تحدید مسئولیت فعالان تجاری است. به این معنا که تجار شخصی یعنی تجاری که به صورت انفرادی فعالیت می کنند، در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت نامحدود دارند و کل دارایی آن ها، اعم از سرمایه تجاری و اموال خصوصی ،وثیقه پرداخت دیون آن ها به طلبکاران است. اما اشخاصی که فعالیت تجاری شان از طریق تشکیل شرکت انجام می گیرد مسئولیتی عمدتاً محدود دارند. البته در شرکت های به اصطلاح سرمایه فقط تا آن بخش از دارایی شان بدهکار طلبکاران هستند که در شرکت گذاشته اند.\nهمین مزیت شرکت موجب شده است که در دنیای اقتصادی غرب، حتی تجار انفرادی به جای فعالیت تجاری سنتی، در قالب شرکت های به اصطلاح "تک شریک" به تجارت بپردازند تا در عین اینکه در کنار شرکای دیگر قرار نمی گیرند، مسئولیتشان در قبال طلبکاران محدود به سرمایه ای شود که به شرکت تک شریک اختصاص داده اند.\nبی تردید در دوران کنونی بخش عظیمی از فعالیت های اقتصادی را شرکت های تجاری بر عهده دارند، زیرا استفاده از پدیده شرکت تجاری به بازدهی فعالیت اقتصادی حدت بیشتری می دهد و متضمن مزایایی است که فعالیت فردی در بر ندارد، مزایایی چون فراهم شدن سرمایه بیشتر و تجمع تخصص هایی گوناگون برای دستیابی به هدفی واحد و به ویژه محدودیت مسئولیت فعالان تجاری.\nبیهوده نیست که امروزه نه تنها اشخاص بلکه دولت ها نیز فعالیت اقتصادی خود را در قالب شرکت های تجاری ارائه می کنند. لذا شرکت های تجاری از نظر اقتصادی اهمیتی فراوان دارند، زیرا هر چند تعداد آن ها از تجار انفرادی به مراتب کم تر است، ابراز و سرمایه مجموعه های صنعتی و تجاری به آن ها تعلق دارد.\nاین نکته از دیرباز صادق بوده و در عصر ما با تغییرات و تحولات بنیادی اقتصادی و سیاسی که شاهدیم، صورت آشکارتری به خود می گیرد. در این باره، کافی است به شرکت های بزرگ تجاری به اصطلاح چند ملیتی اشاره کنیم که در طول قرن حاضر در کشورهای بزرگ صنعتی تشکیل یافته، با فروپاشی نظام کمونیستی و گرایش جهانی به سوی اقتصاد بازار آزاد، رقبای دولتی خود را از دست می دهند.\nدر کشور ما نیز خصوصاً طی چند دهه اخیر تشکیل شرکت های تجاری اعم از خصوصی، عمومی، تعاونی و دولتی رشد چشمگیری داشته است. در حال حاضر بیش از یک میلیون شرکت تجاری به اقسام مختلف در کشور ما فعال می باشند و اگر افراد ذی نفع در هر یک از این شرکت ها در نظر گرفته شود، طیف وسیعی از افراد با حقوق شرکت های تجاری ارتباط مستقیم دارند.\nسوالی که ممکن است مطرح شود اینست که به موجب کدام یک از این قوانین الزامی بودن آن ها تصریح شده است.\n1-ماده 195 قانون تجارت که می گوید: "ثبت کلیه شرکت های مذکور در این قانون الزامی و تابع جمیع مقررات قانون ثبت شرکت ها است"\n4-نظامنامه قانون تجارت وزارت عدلیه مصوب 1311 ثبت شرکت های تجارتی را الزامی نموده است. بنابراین با توجه به مواد مذکور هر گاه یکی از شرکت های تجارتی مراحل مربوط به ثبت را طی ننمایند و به ثبت نرسد رسمیت نداشته و بلکه بر خلاف قانون بوده و مراجع ذیصلاح می توانند از انجام فعالیت های آن جلوگیری نمایند.\nثبت شرکت از لحاظ معامله کنندگان با شرکت نیز در درجه ای از اهمیت است که بدون مراجعه به آن اغلب نمی توانند معامله کنند. زیرا کسی که قرارداد مهمی با شرکت منعقد می نماید یا معامله ی مهمی انجام می دهد باید بداند که سرمایه ی شرکت تا چه اندازه است و اختیار مدیران شرکت تا چه حدود بوده و بالاخره قدرت و توانایی این شخصیت حقوقی به چه میزان است. مواد مهم و لازم هر شرکت در جراید کثیرالانتشار آگهی می شود تا همه از آن مستحضر باشند.\nعلاوه بر آن، به نحوی که در اغلب ممالک معمول است هر شخص خارجی ولو این که ظاهراً ذینفع نباشد می تواند به پرونده ای که برای ثبت شرکت تشکیل شده مراجعه و از محتویات آن اطلاع حاصل کند. در کشور ما این قسمت ضمن آیین نامه ی مصوبه ی خرداد 1310 و مقررات 10 اسفند 1327 وزارت دادگستری مقرر گردیده «مراجعه به دفاتر ثبت شرکت ها اعم از ایرانی و خارجی برای عموم آزاد و هر ذینفعی می تواند از مندرجات آن سواد مصدق تحصیل کند» هنگامی که شرکت به ثبت می رسد، قراردادهای منعقده بین شرکا رسمی بوده و بعد ها هیچ یک نمی توانند مانند اسناد غیر رسمی از وجود شرکت نامه و اساسنامه و سایر تصمیماتی که به ثبت می رسد اظهار بی اطلاعی نموده و یا به ایراداتی که درباره ی اسناد غیر رسمی ممکن است وارد نمود استناد نمایند.\nبا توجه به موارد فوق، شایان ذکر است بخش کثیری از آحاد جامعه به عناوین مختلف با حقوق ثبت در ارتباط هستند. لیکن، آشنایی با امور ثبتی و احاطه بر آن مستلزم کسب تجربه و علم مربوط به آن است و می طلبد که افراد به طور مستمر به مطالعه قوانین پرداخته و با قوانین و آیین نامه های مختلف در ارتباط با مسایل ثبتی آشنایی کامل داشته باشند.\nبدین منظور، با همت والا و بلند جمعی از کارکنان فعال و علاقه مند و صدیق، تیمی فنی و تخصصی در ارتباط با ثبت شرکت ها فراهم آمد تا با بتوانیم به سهم خویش نقشی هر چند ناچیز در رفع مشکلات روزمره متقاضیان محترم ایفا کنیم.\nثبت شرکت فکر برتر با چندین دهه سابقه درخشان، افتخار این را دارد که به عنوان یکی از قدیمی ترین مراکز ثبتی در خدمت شما متقاضیان گرامی باشد.\nقدر مسلم آن است که همکاران متعهد ما، همواره مستعدند تا پاسخگوی سوالات و مشکلات شما عزیزان باشند. برای این منظور می توانید از طریق شماره 42143-021 با متخصصان این مرکز در ارتباط باشید.


سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي - اخبار > برگزاری مراسم افتتاح نمایشگاه نسخ خطی قرآن کریم در افغانستان\nاخبار > برگزاری مراسم افتتاح نمایشگاه نسخ خطی قرآن کریم در افغانستان\nبه گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی،رایزن فرهنگی کشورمان در افغانستان بنابر دعوت رسمی محمدطاهر زهیر سرپرست وزارت اطلاعات و فرهنگ ج.ا.افغانستان در مراسم افتتاح نمایشگاه نسخه های خطی قرآن کریم شرکت کرد.\nاین نمایشگاه که «سیمای قرآن» نام داشت، توسط محمدطاهر زهیر، محمدافسر رهبین، غلام حسین شیرزاد و توریالی غیاثی رئیس روابط فرهنگی وزارت امور خارجه افغانستان درآرشیو ملی کابل افتتاح گردید. در این مراسم تعدادی از مسئولین و معاونین وزارت اطلاعات و فرهنگ، آرشیو ملی و سایر فرهیختگان قرآنی، هنری، علمی و فرهنگی حضور داشتند.\nدر مراسم گشایش این نمایشگاه، ابتدا محمد طاهر زهیر سرپرست وزارت اطلاعات و فرهنگ، در سخنان کوتاهی از مردم افغانستان خواست که با جمع‌آوری و اهدای آثار و نسخ خطی و تاریخی، در تقویت آرشیو ملی که یک نهاد ملی است، وزارت اطلاعات و فرهنگ را یاری نمایند.\nوی افزود: «امیدوار است قانون آرشیو ملی به زودی تصویب و اجرا شود.» سپس محمدافسر رهبین، رئیس آرشیو ملی در سخنانی بسیار کوتاه گفت: «در میان آثار به نمایش گذاشته شده، یک جلد قرآن قلمی به دست آمده است که آن را «شاه ناصرالدین محمود»، در سده هفتم نوشته است که یک اثر منحصر به فرد می باشد.\nگفتنی است که در این نمایشگاه چهارصد اثر خطی که بیشتر مرتبط به متون اسلامی است، به نمایش گذاشته شده و این نمایشگاه تا 19 اردیبهشت به روی علاقمندان قرآنی و فرهنگی باز است.\nدر پایان این مراسم به چند نفر از خطاطان برجسته حوزه قرآنی از جمله حقیقت و عارف تجلیل و لوح تقدیر اهداء شد و سپس حاضرین در افطاری آرشیو ملی شرکت کردند.\n١٠:١٩ - 1400/02/16 / شماره : ٧٦٨٧٧٥ / تعداد نمایش : ٥٩٢


عنوان: چگونگیِ تغيير و تحول شعر کلاسيک ايران به شعر نو / مقاله - بخش اول / پرتو نوری علا\nای بسا شاعر که او در عمر خود نظمی نبــافت\nتغيير شعر کلاسيک ايران با قدمتی سه هزار ساله به شعر نو، واقعيتی انکارناپذير است. رخدادی که نه تنها نشأت گرفته از تغییر و تحولات اساسی در عرصۀ سیاست و اجتماع بود که نگرش‌های نو و جهان بينی‌های جديدی را در زمینۀ هنر و ادبيات ارائه کرد که متقابلن بر اجتماع و سیاست نیز تأثیر گذاشت.\nمقالۀ حاضر، برای نخستین بار منتشر می شود. موضوع آن شناخت عوامل و عناصری است که تغییرِ نه چندان تدریجیِ شعر کلاسيک و ديرپای ايران، به شعر مدرن و جديدِ ايران را موجب شد. سخن گفتن از کلاسیک یا مدرن بودن شعر، و تغيير و تحول آن، حتمن به معنای خوب و بد کردن، یا مطلق کردن ارزش های ادبی و هنری نیست. همچنین این تغییر باعث از ميان رفتن کاملِ شعر ديروز و حياتِ هميشگیِ شعر امروز ايران نیز نمی باشد. در عصر حاضر، هستند شاعرانی که به همان سبک و سياق گذشته شعر می سرايند و آثارشان حاویِ ارزش‌های بالای هنری است. و بالعکس، چه بسيار اشعار نوی که اين جا و آن جا منتشر می‌شود اما فاقد هرگونه نوآوری و بداعت بوده و تنها به تقلید از شعر شاعران نوپرداز، بافته شده اند. یا هنوز در ابتدای راه سختی اند که شاعران طراز اول شعر نوی ایران، سال ها پیش طی کردند.\nبه هر تعبير، تغيير شعر کلاسيک ايران با قدمتی سه هزار ساله به شعر نو، واقعيتی انکارناپذير است. رخدادی که نه تنها نشأت گرفته از تغییر و تحولات اساسی در عرصۀ سیاست و اجتماع بود که نگرش‌های نو و جهان بينی‌های جديدی را در زمینۀ هنر و ادبيات ارائه کرد که متقابلن بر اجتماع و سیاست نیز تأثیر گذاشت.\nتعریف شعر و نظم و تفاوت آن دو از یکدیگر\nدر گذشتۀ دور، درغرب، لفظ ادبيات (Literature) دربرگيرندۀ همه نوع آثار کلامیِ منثور بود. بدين معنی که تمام شرح احوالات، نامه‌ها، قصّه‌ها، رسالات مذهبی، فلسفی، تاريخی و... که به نثر نوشته شده بود ادبيات خوانده می‌شد. کلمه شعر(Poetry) یا قطعۀ منظوم، به کلامی اطلاق می شد که در بیان آن نظمی رعایت شده بود؛ یعنی حضور وزن، قافيه و تساوی‌ِ طولیِ مصراع‌ها.\nمشابه چنين تقسيم بندی ای در شعر قدیم ايران نيز رايج بود. اما از همان زمان، چه در غرب و چه در ايران، صاحب نظران، در پیِ يافتن معيارهايی بودند که بتواند ميان آثار کلامی (چه منثور و چه منظوم / شعر) به عنوان هنر، و غيرهنر، تفکيک ايجاد کند.\nيکی از قديمی ترين آثاری که در غرب به ادبيات پرداخته کتاب "فن شعر" ارسطو است. گرچه او در اين کتاب در بارۀ نمايشنامه و انواع آن و اموری که حدود و ثغور نمايشنامه را مشخص می کند سخن گفته است، اما از آنجا که در عصر او نمايشنامه به صورت منظوم گفته می شد، ارسطو لفظ کلیِ "شعر" را به معنای وسيع کلمه، برای انواع آثار نوشتاری یا ادبيات بکار می بُرد. اما هم اوست که برای نخستين بار، معيارهای تفارق ميان کلام هنری و کلام غيرهنری را بنياد گذاشت. ارسطو در کتاب "فن شعر" از آثاری که دارای جنبه‌های تخيّلیِ قوی و جنبه‌های علم الجمال (زيبايی شناختی Aesthetics) باشد به عنوان ادبيات و هنر نام می بَرد و ساير آثار کلامی را که فاقد اين دو جنبۀ بارز باشند از حيطه شعر و ادبيات خارج می‌داند.\nدر ادبيات کلاسيک ايران نيز کاربردِ کلمۀ "شعر"، به محدوديت امروز نبود و همۀ انواع آثار کلامیِ منظوم، (با وزن و قافیه) از قصّه، مَتَل، نمايشنامه تا متن‌های عرفانی، پند و نصيحت و... را شعر می خواندند. اما نويسندگان کلاسيک ايران نيز جنبه های تخيّلی و علم الجمال را در کلام، به عنوان وجه تفارق هنر و غيرهنر، در نظر می‌گرفتند. و همچنين در پیِ آن بودند تا ميان شعر و نظم، تفاوتی قائل باشند.\nنويسندگان کلاسيک ايران در اين مورد به دو دسته تقسيم می شدند. يک دسته مانند صاحب کتاب اَلمُعجم فی معايير اشعار العجم، شمس قيس رازی که در قرن هفتم می زیست و در کتابش به علم عروض و قافیه و نقد شعر می پردازد، گرچه شعر را کلامی مُخیّل (خيال برانگيز) و توصيف گر می‌خواند، اما وزن و قافيه را نيز جزوِ ذات، و از عناصر اصلیِ شعر به حساب می‌آورد. برای شمس قیس و کسانی که چون او شعر را نقد می کردند؛ "شعر" همان کلام منظوم است که با عنصر خيال و جنبه‌های زيبايی شناختی نيز درآميخته باشد. ابوعلی سينا نیز در کتاب شفا، شعر را کلامی مُخَیّل میدانست که "از اقوالی موزون و متساوی ساخته شده باشد."\nاما دستۀ ديگر، تمام آثار منظوم را در زمرۀ "شعر" نمی‌دانست. اين گروه، تخيّل و عناصر زيبايی شناختیِ کلام را عوامل اصلیِ شعر، و وزن، و به ويژه قافيه را فرع بر آن می‌انگاشت. تا جايی که خواجه نصيرالدين طوسی در کتاب اساس الاقتباس می‌گويد: "شرط تقفيه (قافيه آوردن) در قديم نبوده است و خاص است به عرب [...] پس معلوم می شود که اعتبار قافيه از اصول ذاتیِ شعر نيست بَل از لوازم اوست بر حسب اصطلاح."\nبا توجه به آن چه گفته شد به آسانی می توان دريافت که کلام منظوم، کلامی است منظّم از وزن و قافيه و رعایت تساویِ طولیِ مصراع ها در سراسر اثر خلق شده. اما در تعريف کلام شعری، چنين اتفاق نظری موجود نبوده و نيست. صاحبنظران، علاوه بر کاربرد دو عنصر خيال و زيبايی شناختی که از قديم برای تعريف شعر بکار می‌رفت، عناصر ديگری چون زبانِ حال، حس و عاطفه، و صناعات ادبی ای چون تشبيه و استعاره و ايهام و ... را نيز لازمۀ شعر خوانده‌اند. با اين همه، شعر عرب، وزن و قافيه و قوانين عروضی را آن چنان بر شعر پارسی مسلط کرد که طی قرن‌ها هرگونه کلام منظوم، حتی فاقد جنبۀ تخيّلی، زيبايی شناختی، عاطفی، وصفی، تشبيهی و استعاری نيز به نام "شعر" خوانده شد تا جايی که جدايیِ شعر و نظم را تا به امروز دچار مشکل کرده است.\nپيشينه ادبيات ايران\nادبيات ايران، جزو قديمی ترين آثار کلامیِ جهان محسوب می‌شود. قِدمت آن به دورۀ گات‌های زرتشت در يک هزار سال قبل از ميلاد مسيح می رسد و تا به امروز که دو هزار سال از تاريخ ميلادی می‌گذرد، ادبيات ايران به مدت سه هزار سال بطور ممتد و پيوسته ادامه داشته و اَشکال متفاوتی نیز به خود گرفته است.\nپيش از ورود اعراب به ايران و تسلط آنان بر سياست، اقتصاد و فرهنگ ايرانی، خط و زبان‌های گوناگونی در ايران رايج بود. قديم ترين خط و زبان ايرانی، خط و زبان آويستايی يا مادی است و قديمی ترين نسخه اوستا به خط و زبان مادی نگاشته شده بود. برخی از باستان شناسان معتقدند مادها، الفبای آشوری ها را که به چهار هزار حرف می‌رسيد، به هفتاد حرف تقليل دادند. و این تعداد در زمان هخامنشيان به چهل و دو حرف خلاصه شد. اين خط که معروف به خط ميخیِ پارسی بود در نگاشتن سنگ نبشته ها به کار می‌رفت و با خط و زبان پارس ها از يک ريشه بود.\nمعروفترين زبان ايرانيان، زبان پهلوی يا لهجه مشترک مشرق ايران (خراسان و ماوراء‌النهر) بود که آن را زبان دَری يا فارسی يا پارسیِ دَری می‌خواندند. زبان پهلوی، خود به دو زبان پهلوی شمالی و پهلوی جنوبی تقسيم می‌شد. در دوران اشکانیان، زبان پهلوی شمالی و در دوران ساسانیان، زبان پهلوی جنوبی يا پارسی يا فارسی رايج بود که منشاء اصلی زبان فارسیِ کنونی است.\nدر اساطير ایرانی آمده است که خط، از اختراع ديوان است و فردوسی در شرح پيروزیِ شاه ایران، تهمورس پيشدادی بر ديوان، چنين می‌سرايد که چون تهمورس بر ديوان فارغ شد، آنان از ترس از درِ اطاعت درآمدند و هنر خط نويسی را به وی آموختند.\nنوشتن به خسرو بيآموختند دلش را به دانش برافروختند\nو کلماتی چون دبير و دبستان که امروزه در زبان ما بکار می رود ريشه در واژه ديو، دَب يا دَپ به معنای نوشتن، دارد.\nدر آثاری که از زبان پهلوی به فارسی برگردانده شده است نامه‌ها و نوشته هايی چون "اياتکار زريران"، "کارنامۀ اردشير پاپکان"، "داستان بهرام گور" و "گزارش شترنگ" باقی مانده است. در اين ميان اشعاری که از قبل از تسلط اعراب بر ايران موجود است همگی موزون اند، با هجاهای کوتاه و وزن‌های ساده و محدود. برخی از اشعار دارای قافيه و برخی فاقد قافيه است. يکی از شعرهایی که از آن ایام باقی مانده شعری شش هجایی از اواخر دوره ساسانی است که سرود "آتشکده کَرکوی" نام دارد و داستان ساخته شدن آتشگاه کرکوی را توسط کیخسرو، و محل عبادت گرشاسب، وصف می‌کند. این شعر به نقل از کتاب گرشاسب، شاهنامه منثور ابوالمؤید بلخی که از میان رفته، در کتاب تاريخ سيستان، ثبت شده است.\nفـــُرُخْته بــاذا روش خُنيده گَر شَب هوش\nهمی برست ازجوش اَنوش کن می انوش\nدوســــت بِــذْ آکوش به آفرين نهاده گوش\nهميشــه نيکی کوش دی گــذشت و دوش\nشاها خدايگانا به آفرين شاهیپ\nاعراب با ورود خود به ايران، خط و زبانِ عربی را نيز به همراه آوردند و با تسلط بر همۀ اشکال سياسی، اقتصادی و فرهنگی، در صدد برآمدند تا خط و زبان فارسی را نيز تغيير دهند. گرچه اين تغيير در ابتدا به زور صورت می گرفت، اما خیلی زود به دلایلی که ذکر می شود، زبان و به ويژه خط عربی ميان مردم نفوذ کرد:\n۱- قدر‌ت‌های سياسی و مذهبی به دست اعراب بود و اکثر آثار سياسی، مذهبی و ادبی به زبان عربی گفته و نوشته می‌شد.\n۲- زبانی که در مدارس تدريس می‌شد، زبان عربی بود.\n۳- ايرانيانی که می‌خواستند در قدرت‌های سياسی و اجتماعی دست داشته باشند ناچار از فراگرفتن زبان عربی بودند.\n۴- در اغلب موارد، کاربرد يک کلمه عربی ساده‌تر و واضح‌تر از يک کلمه فارسی بود.\n۵- گذشته از موارد فوق، که جنبه‌های عملیِ استفاده از زبان عربی بود، اعراب از جنبه های روانیِ مردم نيز استفاده می کردند، آنان زبان فارسی را نکوهش کرده و ايرانيان را به قبول زبان عربی تشويق و ترغيب می‌کردند. چنان که از قول پيامبر اسلام، حديثی نقل می شد که زبان عربی زبان اهل بهشت و زبان فارسی و خوزی و بخاری، زبان اهل جهنم و مخصوص شياطين است. البته ايرانيان نيز برای حفظ زبان فارسی می‌گفتند "زبان فارسی دری و عربی هردو متعلق به مردم بهشت است." يا "ملائکه آسمان چهارم به لغت دَری تکلم می‌کنند."\nدر دوران تسلط اعراب، خط ميخی پارسی منسوخ و خط عربی جايگزين آن شد. در آن زمان دو خط معروف عربی، خط کوفی و خط نسخ بود. خط عربی ابتدا بی نقطه بود و بعداً به ويژه در دوران بنی‌عباس و با ورود نويسندگان ايرانی به دربار خلفای عباسی، تغييرات عمده‌ای در آن به وجود آمد. دو دليل عمده در پذيرش خط عربی به جای خط ميخی پارسی وجود داشت:\n۱- نوشتن و خواندن خط عربی از خط ميخی آسان‌تر بود. پس هم ميان خواص و هم ميان عوام ایرانیان نفوذ پيدا کرد.\n۲- ايرانيان مطابق زبان خود در خط عربی تغييراتی دادند و آن را بصورت ساده تری به کار بردند.\nتغيير خط ايرانيان به عربی گرچه کاربرد آسان‌تری داشت، اما در لهجه فارسی نيز تغييراتی ايجاد کرد. از آنجا که خط عربی فاقد اِعراب بود، وقتی کلمه فارسی به عربی نوشته می‌شد، لهجه يا نوع خواندن از ميان می‌رفت. مثلاً در بسياری موارد کلمه بُرزويه، به علت عدم کاربردِ ضَمّه، بَرزويه خوانده می‌شد، يا برخی اصوات کهن فارسی مثل خُواهر يا خُواب، که با نوع نوشتن تلفظ می‌شد، در زبان عربی صوت خُو را از دست داد و "خواهر / خاهر يا خواب /خاب، تلفظ گرديد.\nجالب توجه است هرچند تسلط اعراب، بر ايران و ايرانی در همه زمينه های سياسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی دو قرن به طول کشيد، و توانست خط ايرانيان را به تمامی تغيير دهد، اما نتوانست زبان فارسی را که در زمان حمله اعراب به ايران، زبان پهلویِ جنوبی يا فارسی بود، از ميان بردارد. زبان فارسی، به ويژه در خطۀ خراسان و ماوراء‌النهر که کمتر در معرض تاخت و تاز اعراب قرار داشت، تا حدود زيادی خالص و دست نخورده باقی ماند. در شهرهايی که بيشتر مقهور اعراب شده بود نيز، ايرانيان در استفاده از زبان عربی، مخرج هایی را که با مخارج زبان فارسی همخوان بود از آن گرفتند و لغات عربی را در ساختار زبان فارسی بکار بردند و در آن تغييرات محسوسی ایجاد کردند. به طور مثال بسياری از لغات جمع عربی در زبان فارسی، به عنوان مفرد بکار رفت و با جمع بستن دوبارۀ همان لغات، شکل جديدی از لغت بوجود آمد که برای اعراب، قابل درک و شناخت نبود. مطالعه تاريخ ادبيات ايران نشان می‌دهد که چگونه ايرانيان طی سال‌ها در لغات عربی که وارد زبان فارسی شده بود تغييراتی ايجاد کردند و آن‌ها را از آنِ خود نموده و بر قدرت و غنای زبان فارسی افزودند.\nپس از دو قرن تسلط همه جانبه اعراب بر ايران، و خاموشی‌ِ ظاهریِ ايرانيان، که دکتر عبدالحسين زرّين کوب آن را "دو قرن سکوت" خوانده است، با پيدايش نهضت‌ها و قيام‌های ايرانی در گوشه و کنار ايران، مانند قيام دينی مانويه، يا قيام اجتماعی و ادبی شعوبيه، ضربات مهلکی بر پيکر حکومت عرب و نفوذ آن در ايران خورد. از قيام‌های مهم آن دوران می توان از نهضت ابومسلم خراسانی، قيام بابک خرّم‌دين و قيام يعقوب ليث صفّار نام برد. در کتب تاريخیِ ايران آمده است که يعقوب ليث صفّار، هرگز به عربی سخن نگفت و از جمله کسانی بود که در زنده نگه داشتن زبان فارسی بشدت کوشيد.\nاو شاعران و سخنوران ايرانی را در سرودن شعر به زبان پارسی تشويق می‌کرد، و نويسنده ناشناس تاريخ سيستان هنگام بحث در باره فتوحات يعقوب در خراسان، می‌نويسد: " پس شعرا او را شعر گفتندی به تازی. وقتی شعر خواندند او عالِم نبود، درنيافت. محمدبن وصّيف حاضر بود و دبير رسايل او بود و ادب نيکو می‌دانست و بدان روزگار نامه پارسی نبود، پس يعقوب گفت چيزی که من اندر نيابم چرا بايد گفت؟ محمد وصيّف پس شعر پارسی گفتن گرفت و اول شعر پارسی اندر عجم او گفت."\nکه بر لفظ تازی بزَد پشت پای که دُرّ دَری را به دامان گرفت\nعوفی در کتاب مشهور خود لُباب‌الباب، از بهرام گور به عنوان نخستين شاعر فارسی‌گوی نام می‌برد و شعر زير را به او منسوب می‌کند:\nمنم آن شير گله منم آن پيل يله نام من بهرام گور و کُنيتم بوجبله\nالبته دکتر ذبيح‌الله صفا در کتاب تاريخ ادبيات ايران اين شعر را متعلق به دوران قبل از اسلام می‌داند و صورت اصلی آن را چنين آورده است:\nمنم شير شلنبه (۵شهر دماوند) منم پيل يله\nنامم بهرام گور کنيتم بوجبله\nبا افزايش نفوذ عناصر ايرانی در همه شئون سياسی، اجتماعی و فرهنگی و کاسته شدن قدرت عرب، سرايندگان و شاعران ايرانی کم کم اشعار خود را به زبان پارسی سرودند.\nآغاز قرن چهار هجری مقارن با فرمانروايی پادشاهان سامانی در ماوراء‌النهر و خراسان و پايان گرفتن تسلط سلاجقه بر بغداد بود. در اين قرن و در نيمه اول قرن پنجم هجری، گرچه هنوز محيط شعر فارسی‌ی دری، از حدود مشرق ايران تجاوز نمی‌کرد و هرچند اين دوران، سرآغاز آفرینش ادب فارسی بود اما يکی از دوره‌های مهم و درخشان ادبی‌ِ ايران نیز به شمار می‌رود.\nشاعران فراوانی که در اين دوران زيسته‌اند با آشنايی به روح زبان فارسی و دقايق و ظرايف آن، زيباترين اشعار کلاسيک ايران را آفريدند و سه شاهنامه توسط سه شاعر ايرانی (مسعودی مروزی، دقيقی طوسی، حکيم ابوالقاسم فردوسی) در اين عصر و زمان سروده شد.\nشاعران اين عصر به ويژه در خطه خراسان و ماوراء‌النهر به لحاظ روانی زبان و آوردن مضامين تازه و بديع و افکار نو، سرآمد سخن سرايان بعد از خود گشتند. زيرا نه تنها محيط، آمادگیِ پرورش چنان شاعرانی را داشت که زبان فارسی نيز زبان طبيعیِ شاعران آن خطه بود. يعنی شاعران اين دوران، برخلاف سخنوران قرن شش هجری که در عراق و آذربايجان زندگی می کردند و نيازمند يادگيریِ ظرايف و دقايق زبان پارسیِ دَری بودند، دیگر احتیاجی به يادگيری زبان دری و آگاهی از رموز آن نداشتند. شاعران اين عهد، در اَشکال شعر عرب تغييراتی دادند، اوزان جديدی بر حسب انديشه و زبان فارسی بر آن افزودند و اشعار خود را به شيوه‌های متنوع مثنوی، قصيده، غزل، مسمط، ترجيع‌بند، رباعی و دو بيتی، سرودند.\nاز آن جا که مديحه سرايی نيز از آغاز ادب فارسی به پيروی از شعر عرب معمول بود، شاعران اين دوران شاهان و سلاطين را در مناسبت‌های مختلف مدح می‌کردند و صله و پاداش می‌گرفتند.\nپادشاهان سامانی و سپس غزنوی با ثروت سرشار خود شعر فارسی را در کنف حمايت خود گرفتند و به مداحان و شاعران دربار تحفه های بسیار می دادند. دشمنی ای که ميان فردوسی و سلطان محمود غزنوی روی داد نه به دليل بی‌حرمتی به شعر، که از يکسو معلول جريان‌های اجتماعی، سياسی و مذهبی و نقش معاندان فردوسی بود و از سوی ديگر از نژاد پرستی و مليت دوستیِ فردوسی ناشی می‌شد.\nاز قرن سوم هجری تا قرن ده هجری دوران عظمت شعر کهن فارسی است. شاعران قدرتمندی ظهور می‌کنند هريک با سبک ويژه خود و با آثاری که هنوز به همان ارزش و قدرت باقی مانده‌اند. به علت حمایت شاهان و دربار، از اکثر شاعران، شعر به افراد طبقات بالای جامعه که از سواد برخوردار بودند، تعلق داشت. و توده‌های فقير و بی‌سواد چيزی از شعر نمی‌دانستند.


خواص عسل برای لاغری - عسلینو مرکز خرید عسل طبیعی\nمعمولا، چربی بصورت منبعی استفاده نشده در بدن ذخیره می شود که وزن را زیاد می کند. اما باور بر این است که عسل میتواند این چربی ذخیره شده را به حرکت در آورد. وقتی این چربی ها برای تامین انرژی فعالیت های روزانه ی شما بسوزد، شاهد کاهش تدریجی وزن خود خواهید بود و از مشکلات چاقی خیالتان راحت می شود.\nهمچنین مشاهده شده عسل فشارهای قلب و عروق را پایین می آورد که یعنی شما می توانید زندگی ای پر انرژی تر و سالم تر داشته باشید. این مسئله به کاهش وزن بیشتر و سلامتی طولانی مدت شما نیز کمک میکند زیرا لازم نیست موقع ورزش و یا دویدن صبحگاهی نگران حملات قلبی باشید یا از سکته ی مغزی بترسید.


تاریخ انتشار: ۱۸ مهر ۱۴۰۰ - ۲۱:۰۰-10 October 2021\nسال ۱۳۵۰ وقتی من به نیروی هوایی پیوستم یک سالی می شد که سرهنگ خلبان بهزاد معزی از تهران به شیراز منتقل شده بود.\nاو از بدو ورود به عنوان فرمانده گردان پرواز هواپیماهای سی – ۱۳۰ در پایگاه هفتم ترابری منصوب شده بود. آن گونه که بچه های قدیمی آن دوره و بعد ها خود من شاهد اش بودم، افسری منظم سخت گیر و با سواد بود.\nفرماندهی که صدای خنده او را به ندرت می شد شنید. و در هنگام عصبانیت عادت به جویدن سبیل های کم پشت بورش داشت. او سپس برای طی دوره فرماندهی ستاد به کشور آمریکا اعزام می شود. و در سال ۱۳۵۲ به ایران برگشته و در ستاد کل نیروی هوایی در مقام معاونت عملیات در بخش” یکنواختی” مشغول به خدمت می شود و از آن جایی که رشته اصلی او خلبانی بود، طی هماهنگی های صورت گرفته او سه روز در هفته به پایگاه یکم ترابری می آمد و با هواپیماهای سی -۱۳۰ به پرواز و یا ماموریت می رفت.\nبا همین هواپیما بود که بعد از قیام مردمی بر علیه خاندان سلطنتی، در تاریخ ۲۶ دی ماه سال ۵۷ محمد رضا شاه را به همراه خانواده اش به مصر سپس مراکش منتقل نمود.\nاگر آن روزی که یکی از خلبانان سی -۱۳۰ به نام سروان” موگویی” به دلیل گرایشات ضد حکومتی خود از جمع همین افراد وابسته به انجمن اسلامی پایگاه، ایران را به قصد یکی از کشورهای اروپایی ترک کرد، قضیه کالبد شکافی دقیق می شد و این عمل او زنگ خطری برای مقامات عالی رتبه پایگاه و برادران حفاظت یا عقیدتی سیاسی تلقی می شد، هرگز این چنین کشور شوکه نمی گردید و امثال رجوی سرکرده مجاهدین که دستش به خون افراد بیشماری آلوده بود با حمایت و خیانت مشتی وطن فروش از کشور به این راحتی خارج نمی شد.\nبه هر حال او در ظرف مدت کوتاهی هم پشت به سلطنت طلب ها کرده و هم از جمهوری اسلامی روی برگرداند!\nعده ای هم از شاخه نظامی گروه مجاهدین با سلاح های سنگین مسئولیت عبور سوژه‌ها رو به داخل پایگاه به عهده می گیرند. یه گروه دیگر از افراد نظامی فریب خورده ایستگاه های رادار مسیر را مختل می نمایند. به این صورت که با قرار دادن جعبه هایی در ایستگاه، خود در لحظه آغاز عملیات تلفن زده و اعلام می کنند بمب گذاری شده است!\nعده ای دیگر هم با از کار انداختن ۸ فروند هواپیمای شکاری اف – ۴ عملآ از ره گیری و تعقیب آن ها جلوگیری می کنند. (واقعآ چه انسان های خائن ی پیدا می شوند که در زمان جنگ تنها ابزار مقابله با دشمن را از کار می اندازند. ننگ بر شما) خب بعد از همه این کار ها نوبت به اسکان سوژه ها می رسد.\nقرار بود فرار چند روز دیر تر صورت پذیرد اما به دلیل اعلام حکم انتقال سرهنگ معزی به شیراز مجبور می شوند در شب ۶ مرداد که مطابق با ۲۷ رمضان بود این کار را به سر انجام برسانند.\nساعت ۱۹:۳۵ دقیقه سوژه ها در حالی که لباس پرواز بر تن دارند و در تاریکی شب تشخیص قیافه ها ناممکن است وارد رمپ پرواز می شوند.\nدر همین حال از پست فرماندهی اعلام می کنند که پرواز یک ساعت جلو افتاده است. و به جای ساعت ۱۰:۳۰ شب، یک ساعت زودتر پرواز نمایند. سوژه ها همراه محافظ های خود در محوطه اتاقک سوختگیری پنهان می شوند.\nنفر بعدی با مشاهده غیبت همکارش کنجکاو شده و تا می خواهد وارد محفظه شود، او هم به همین ترتیب غافلگیر می گردد. در این هنگام هواپیما شماره ۳۱۱ موتور های خود را روشن می نماید.\nمسئولان برج با ناراحتی فریاد می زنند که مواظب باش به کوه می خوری. لطفآ به آن سمت نرو. و این دقیقآ همان چیزی بود که معزی می خواست برج تصور نماید که به کوه خورده است! و در پاسخ برج که ارتفاع را می پرسد به دروغ ارتفاع ۱۲ هزار پا را اعلام می کند.\nدر حالی که برج مرتب فریاد می زند به کوه می خوری برگرد، هواپیما در ارتفاع ۱۸۰۰۰ پایی به مسیرش ادامه می دهد. معزی می دانست که در این مسیر ایستگاه های رادار کرج، بابلسر و تبریز قرار دارند. ولی خیالش از هر سو آسوده بود که قبلآ توسط عوامل سازمان از کار افتاده اند.\nسرهنگ خلبان جواد وارسته که زمانی شاگرد معزی بوده با خنده به مسئول رادار می گوید معزی به کوه نمی خورد، او فرار کرده است!\nسرهنگ معزی برای این که هر چه زودتر از خاک ایران خارج شود و به گیر شکاری های اف – ۱۴ نیفتد، با حداکثر سرعت به هواپیما فشار می آورد.\nاین رو هم بگم که حداکثر سرعت مجاز بوئینگ ۷۰۷، چیزی نزدیک ۸ تا ۹ دهم سرعت صوت است. و در این شرایط در داخل کابین بوقی مرتب به صدا در می آید.\nدر همین موقعیت بود که رجوی و بنی صدر به کابین هواپیما می آیند. در همین حال هم ستاد نیروی هوایی به یک فروند شکاری اف – ۱۴ خود که در حال گشت زنی است ماموریت می دهد که به سوی شمال پرواز نماید.\nدر همین شرایط بود که بالاخره رادار تبریز موفق می شود هواپیما را شناسایی نماید. معزی برای گمراه کردن رادار تبریز می گوید ما تقصیری نداریم چند نفر از پرسنل نیروی هوایی ما را به گروگان گرفته‌اند. در همین هنگام شهید رجایی که نخست وزیر بود به اتفاق شهید فکوری فرمانده نیروی هوایی در پست فرماندهی از قول حضرت امام به آن ها تآمین می دهند.\nدر همین موقع هواپیمای اف – ۱۴ به معزی اخطار می دهد برگرد و گرنه شلیک می‌کنم. سرهنگ معزی که خوب خلبان شکاری را می شناخته و روز گاری از شاگردان وی محسوب می شده خطاب به خلبان آن می گوید: هواپیما ربوده شده است. لطفآ شما بیا نزدیک ما تا این ها شما را ببینند و بترسند! و در همین اثنا تمام چراغ های داخل و بیرون هواپیما را خاموش می کند و از بچه ها می خواهد از قسمت سوختگیری بیرون را نگاه کنند تا ببینند شکاری دیده می شود یا نه؟\nدر همین هنگام بنی صدر خطاب به معزی می گوید به خلبان شکاری اعلام کن که من داخل هواپیما هستم! آن گاه او ما را نخواهد زد! معزی که به این طرز فکر آقای رئیس جمهور خنده اش گرفته است می گوید قربان خلبان شکاری اگر بداند که چه کسانی داخل هواپیما است، یا شلیک می کند یا اگر برگردد حتمآ اعدام اش می کنند. معزی برای پرهیز از گزند موشک های هاگ ایستگاه تبریز، به سوی مرز شوری حرکت می کند. در همین حال هم دو فروند میگ روس ها لب مرز به پرواز در می آیند تا به محض ورود به خاک آن ها شلیک نمایند.\nمعزی با اطمینان از این موضوع که هواپیماهای اف –۵ مستقر در تبریز قادر به ره گیری در شب نیستند، از مرز شوروی به صورت نیمدایره از کنار تبریز می گذرد تا گیر موشک‌های هاگ نگردد.\nهواپیمای تام کت همچنان تعقیب بوئینگ ۷۰۷ رو ادامه می دهد. معزی با رفتن به خاک ترکیه، اعلام می کند که قصد نشستن در آنکارا را دارد.\nمسئولین ترکیه به او اجازه این کار را نمی دهند و با خاموش کردن چراغ های باند از آن ها می خواهند خاک ترکیه را ترک نماید. اف – ۱۴ پشت سر بوئینگ وارد خاک ترکیه می شود. معزی به برج ترکیه می گوید یک شکاری دنبال من است به ایران بگویید برگردد و آن ها چنین می کنند و بدین ترتیب شر شکاری از سر آن ها کم می شود.\nبنی صدر بار دیگر نطق اش باز شده خطاب به معزی می گوید بگو من داخل هواپیما هستم چراغ های باندآنکارا را روشن می کنند!\nسرهنگ معزی به خوبی می داند پاسخ دادن از طریق یو اچ اف، صرفآ برای شناسایی موقعیت هواپیما است. تا با اعزام جنگنده‌ها آن ها را بر گردانند. به همین دلیل هیچ پاسخی به رادار سوریه نمی دهد.\nفردای آن روز بعد از این که مشخص می شود چه خیانت‌هایی انجام شده است. تمام خائنین دستگیر و محاکمه می شوند و به سزای اعمال خیانت خود به وطن می رسند.\nابوالحسن بنی صدر و مسعود رجوی با هواپیمایی که هدایتش را سرهنگ بهزاد معزی بر عهده داشت از ایران به فرانسه رفتند.\nبهزاد معزی که هدایت هواپیمای شاه به آسوان مصر را در آخرین سفر بی بازگشت شاه بر عهده داشت ، درباره روز عزیمت بهمراه رجوی و بنی صدر میگوید:\n«برنامه فرار چندی قبل با دقت از سوی طرفداران بنی صدر در نیروهای مسلح و اعضای گارد سابق ریاست جمهوری سازمان داده شده بود .\nصبح روز سه‌شنبه ۶ مرداد ۱۳۶۰ یک نقشه پرواز آموزشی سوخت‌گیری شبانه را طراحی کردم و ۴ تن دیگر از خدمه هواپیما را نیز در جریان گذاشتم. عصر روز موعود مطابق معمول به پایگاه هوایی رفتیم تا خود را برای یک پرواز عادی آماده کنیم. مخازن سوخت را پر و همه چیز را مرتب کردیم. ساعت ۲۰:۳۰ دقیقه بامداد موفق شدیم بنی‌صدر را به طور پنهانی وارد هواپیما کرده و آنجا پنهان کنیم و سرانجام ساعت ۲۲:۳۰ از باند فرودگاه برخاستیم و نخستین مرحله ماموریت خود را همان طور که طرح‌ریزی کرده بودیم، با موفقیت به انجام رساندیم.\nبا پرواز در ارتفاع کم موفق شدیم از حریم ایران بگذریم؛ بدون آن که هواپیما به وسیله رادار‌ها ردیابی شود. بعد از گذشتن از فراز ترکیه، شرق مدیترانه، قبرس و بالاخره یونان پرواز کردیم و در یونان رادارهای این کشور برای نخستین بار هواپیما را مشاهده کردند.»\nبنی صدر درباره شایعه نادرست فرار با لباس زنانه با ذکر مواردی توضیح داد: «یک، ممکن نبود بشود با لباس زنانه وارد پایگاه هوایی تهران شد. دو، ما چهار نفر در خودرو بودیم و اگر همه لباس زنانه داشتند، خیلی جلب توجه می‌کرد. حتی اگر یکی از آنها هم لباس زنانه می‌داشت جلب توجه می‌کرد و کسی که دم درب ایستاده بود، حساس می‌شد بفهمد او کیست.\nسه، ورود به آن پایگاه با کارت مخصوص ممکن بود. یعنی با لباس نظامی هم می‌خواستید وارد بشوید، اگر کارت نداشتید، شما را راه نمی‌دادند. یکی از افراد فداکار آن پایگاه کارتش را در اختیار من قرار داده بود. چهار، ساعت ۱۰ شب آن هواپیما پرواز کرد. ما ساعت هشت وارد پایگاه شدیم و مدتی هم در محوطه فرودگاه چهار نفری و یکی دو نفر از افراد پایگاه که اطلاع داشتند، یک حلقه‌ای ایجاد شد و آنجا بودیم. تصور کنید اگر با لباس زنانه بودیم، جلب توجه می‌کرد.»\nبرچسب ها: فرار رجوی ، ماجرای فرار بنی‌صدر ، گروه مجاهدین


حدید نیوز - تجربیات یک دختر عربستانی از زندگی در ایران\nکد مطلب : 34735\nدوشنبه ۲۰ دی ۱۳۹۵ ساعت ۱۴:۲۹\nبه گزارش حدید نیوز، اما یک دختر سعودی تصمیمش را برای درس خواندن در ایران گرفته است سارا مصری حدود از ده ماه پیش به ایران رفته است و پنج ماهی نیز هست که در یک وبلاگ از تجربیات خود به عنوان یک سعودی در ایران مینویسد.\nسارا یک دختر اهل عربستان سعودی است و حدود ده ماه است که در رشته "مطالعات ایران"در تهران مشغول به تحصیل است. او به تازگی وبلاگی راه انداخته است به نام "یک سعودی در ایران"و از تجربه زندگی یک دختر اهل عربستان سعودی در ایران در آنجا به زبان انگلیسی می نویسد.\nدر این وبلاگ به سختی می توان کوچک ترین نکته منفی ای درباره ایران یافت حتی وقتی از سارا درباره یک تجربه منفی در ایران طی این ده ماه می پرسیم می گوید:"الآن چیزی به ذهنم نمی رسد بگذار کمی فکر کنم… \nسارا در آخرین پست خود در وبلاگش که پس از اتفاقات حج و کشته شدن بیش از 400 ایرانی در منا انجامیده است نوشته است: "اینجا برای هیچ کس اهمیت ندارد که من اهل عربستان هستم، در این مدتی که اینجا زندگی کرده ام حتی برای یک نفر هم اهمیت نداشته است که من سنی هستم." "غمگینم که بیش از این نمیتوانم دیگران را در رابطه با ایران مطلع میکنم".\nسارا در گفتگو با ناظران درباره تجربه زندگی 10 ماهه یک "سعودی"در ایران می گوید: کشور ایران و فرهنگ آن همیشه برای من جالب بوده است من در لندن درباره تاریخ و فرهنگ ایران مطالعه می کردم اما روزی به این نتیجه رسیدم برای یافتن واقعیت و لمس چهره واقعی ایران باید به این کشور بروم و آن را همان طور که هست کشف کنم.\nزمانی که تصمیم گرفتم کارم را در لندن رها کنم و برای درس خواندن درباره ایران، به ایران بیایم، بسیاری از اعضای خانواده و دوستانم با این کار موافق نبودند، در واقع مخالف بودند و به من توصیه می کردند دست به چنین کاری نزنم. خب می توان آنها را به نوعی درک کرد. تصاویر و اخباری که معمولاً در رسانه ها از ایران منتشر می شود تصاویر مثبتی نیست. اما تجربه من طی 10 ماه گذشته بسیار مثبت بوده است. مردم بسیار مهربان هستند و برخورد بسیار خوبی دارند.\nاول به خاطر لهجه فارسی حرف زدنم فکر می کنند که من هندی هستم و وقتی می فهمند که اهل عربستان سعودی هستم، کنجکاوی شان گل می کند که من اینجا چه کار می کنم؟ آیا از کشورشان خوشم می آید و در کشورشان تجربیات خوبی داشته ام یا نه. من اینجا بسیار مسافرت می کنم.\nشهرهای زیبای زیادی را دیده ام با مردمشان آشنا شده ام و دوستان خیلی خوبی پیدا کرده ام. درس خواندن نیز تجربه خوبی است و پیشرفت خوبی در درس و زبان فارسی کرده ام. واقعیت این است که مردم اینجا اصلاً توجهی به اینکه من سعودی هستم ندارند. گاهی که می فهمند من سعودی هستم تعجب می کنند چرا که اکثراً آنها هیچ گاه یک سعودی در زندگی شان ندیده اند و سپس سؤال ها آغاز می شوند که اینجا چه کار می کنی؟ و ایران چه طور است، واقعاً باید بگویم هیچ تجربه منفی ای نداشته ام.\nاما تجربه مثبت خیلی… مثلاً یک بار کیف پولم را با مقدار زیادی پول و تمام مدارکم مانند گواهینامه انگلیس و کارت شناسایی عربستان گم کردم. تمام دوستان و حتی پلیس گفتند که پیدا شدنش تقریباً غیرممکن است اما بعد از چند روز یک خانم با من تماس گرفت و گفت کیفت را نمی خواهی؟ او همسر راننده تاکسی بود که من کیفم را در آن جا گذاشته بودم. چند روز طول کشیده بود که بتواند با استفاده از کارت های در داخل کیفم ردی از من گیر بیاورد.\nمسلماً افراد نژادپرست همه جا وجود دارند اما من با آنها رو به رو نشده ام. من می دانم که در ایران نیز مانند همه جا این افراد وجود دارند، مسلماً در جریان مشکلات بین ایرانیان و اعراب از گذشته تاکنون هستم و گاهی با دوستان ایرانیم در این رابطه با هم گفتگو می کنیم، اما من به شخصه اینجا مشکلی نداشته ام. تنها مسئله، نکته ای است که برای همه خارجی ها امکان دارد رخ دهد. مسئله دیوار زبانی که در ابتدای ورود به ایران برای گرفتن تاکسی و خرید و… دچار مشکل می شویم. تنها نکته ای که شاید باید بگویم این است که به مدت 3 ماه کامپیوتر اپل من خراب بود و چون نمایندگی اپل در ایران وجود ندارد برای تعمیر آن با مشکل مواجه بودم. حتی بعد از اتفاقات منا هم من تجربه منفی ای نداشته ام.\nگاهی مردم وقتی متوجه می شوند من عربستانی هستم از من می پرسند که واقعاً چه اتفاقی افتاده که خوب من اطلاعی ندارم اما هیچ گاه هیچ ایرانی ای در این مدت کوچک ترین مشکلی برای من ایجاد نکرده و یا نامهربانی ای نکرده است. پس از اتفاقات حج، یک بار در غذاخوری دانشگاه من می خواستم دوغ بخرم، یکی از دوستانم به شوخی به فرد فروشنده گفت که این عربستانی است به او چیزی نفروش.\nخب او منظوری غیر از شوخی نداشت. پس از آنکه آن دوستم رفت. یک خانم به مدت 5 دقیقه تمام از من به خاطر شوخی دوستم عذرخواهی می کرد. من برای او توضیح دادم که آن آقا دوست من است اما آن خانم معتقد بود حتی چنین شوخی ای هم نباید صورت بگیرد. هدف من از نوشتن وبلاگ درباره تجربیات هر روزم در ایران در واقع این است که بین دو ملت پل بزنم تا مردم ایده و تفکرات و تصورات خود را از دیگری بر اساس واقعیت بسازند. تصویری که من از ایران ارائه می دهم با تصویر و تصوری که در عربستان و کشورهای دیگر وجود دارد بسیار متفاوت است.\nاکثر واکنش ها به نوشته ها و تجربیات خوب من از ایران بسیار مثبت بوده است هرچند گاهی واکنش های منفی نیز وجود دارد. البته من از دیدن هر واکنشی چه مثبت و چه منفی خوشحال می شوم. اما نکته ای هست که من را غمگین می کند و آن این است که چرا توانی بیش از این ندارم تا مردم بیشتری را از واقعیت ایران آگاه کنم و این فاصله ها را هر روز کمتر و کمتر کنم.\n«کمدی انسانی» 300میلیونی شد/ «سد معبر» از 1 میلیارد عبورکرد کمدی انسانی\nبا حضور شجاعی‌طباطبایی، عظیمی و رحمتی\nشرح ۱۸ سال چشم‌انتظاری یک زن\nعاشق شدن گناه است؟ + پاسخ مراجع\nمحمود جهان به منزل ابدی بدرقه شد\nتصویر آزاده نامداری روی جلد نشریه خارجی!+عکس\nعلت تغییر در زبان و گویش فارسی


فرد مگداف ترجمه علی دینی\nفرد مگ‌داف استاد دانشگاه ورمانت آمریکاست؛ وی با نگاهی انتقادی بر مجموع سیاست‌های مرتبط با تامین جهانی غذا معتقد است که بحران کنونی علل کوتاه‌مدت و بلندمدت دارد. علل کوتاه مدت شامل موارد مرتبط با تولید سوخت حیاتی، تغییرات جمعیتی، استفاده از حبوبات و غلات برای تغذیه‌ی دام و افزایش قیمت‌های نفت می شود. علل بلندمدت که از نظر نویسنده حایز اهمیت‌تر است، این موارد را دربرمی‌گیرد: تغییر کاربری اراضی کشاورزی و کاهش زمین‌های زیر کشت محصولات کشاورزی، مهاجرت روستاییان به شهرها، آزادسازی‌های اقتصادی، افزایش فعالیت‌های سفته‌بازانه در بازارهای محصولات کشاورزی و رهاسازی فقرا در برابر موج افزایش قیمت‌ها به دلیل نبود سیاست امنیت غذایی قوی. از نظر نویسنده، این بحران به معنای ضرورت توجه جدی به نقش دولت در تنظیم بازار محصولات کشاورزی و پی‌گیری سیاست امنیت غذایی قوی است- سیاستی که با توصیه های نهادهای بین المللی چون بانک جهانی و صندوق بین المللی پول مبنی بر کاهش تصدی گری دولت در همه‌ی امور اقتصادی از جمله ذخیره سازی مواد غذایی تضعیف شده بود. ***\nبحران شدید غذایی که طی سال 2008 جهان را در نوردیده، اوج بحران درازمدتی است که پیش از این در بخش کشاورزی و غذا، میلیاردها انسان را دچار گرسنگی و سوءتغذیه کرده بود.\nبرای درک کامل از پیامدهای شوم آن‌چه در حال وقوع است، ضروری است نگاهی به رابطه‌ی متقابل بحران در کوتاه‌مدت و درازمدت بیاندازیم. هر دو بحران مقدمتاً بر اثر تولید غذا و فیبر و حالا تولید سوخت‌های حیاتی (بیوانرژی) سودگرا ایجاد شده‌اند و به‌ناگزیر شکاف میان نیازهای مردم و غذا را بیش‌تر کرده است.\nگرسنگی معمول پیش از بحران جاری\nطبق برآورد سازمان ملل، تقریباً یک میلیارد نفر از شش میلیارد و اندی نفری که امروزه در جهان زندگی می‌کنند، از گرسنگی مزمن رنج می برند. البته، این رقم که برآوردی خام است شامل حال آن‌هایی نمی‌شود که از کمبود ویتامین و مواد مقوی غذایی و اشکال دیگر سوءتغذیه در رنج‌اند.\nشمار کل انسان‌هایی که دچار نبود امنیت غذایی و مواد غذایی مقوی و سوءتغذیه هستند، احتمالا به سه میلیارد نفر یعنی نیمی از جمعیت جهان می‌رسد. برآورد سازمان ملل در سال گذشته نشان دهنده‌ی وخامت این وضع است: تقریبا 18 هزار کودک به طور مستقیم یا غیر مستقیم، روزانه، بر اثر پی‌آمدهای سوءتغذیه می‌میرند (آسوشیتدپرس، 18 فوریه 2007).\nکمبود تولید مواد غذایی، دلیل گرسنگی انسان‌ها نیست. این نکته را در آمریکا، جایی که تولید مواد غذایی بیش‌تر از نیازهای غذایی است، می‌توان به وضوح دید؛ در این کشور، گرسنگی به عنوان مشکلی مهم پابرجاست. طبق برآورد وزارت کشاورزی آمریکا، در سال 2006، بیش از 36 میلیون نفر از جمله 13 میلیون کودک در خانواده‌هایی بسر برده‌اند که امنیت غذایی نداشته‌اند؛ 12 میلیون بزرگ‌سال ناتوان از مصرف مواد غذایی مقوی بوده‌اند؛ و در هفت میلیون خانوار به برخی از افراد یا غذای کمی رسیده یا اصلاً چیزی نرسیده است.\nهم‌چنین، در کشورهای فقیر تعجب آورنیست که به رغم گرسنگی شدید و وسیع، مقادیر قابل توجهی از غذا ضایع شود و به صورت نادرستی مورد استفاده قرار گیرد. چند سال پیش، مقاله‌ای در نیویورک تایمز( دوم دسامبر 2002) با این عنوان منتشر شد: «گرسنگی فقرا در هند و ضایعات گندم». هم‌چنین سرمقاله‌ی وال استریت جورنال ( 25 ژوئن 2004) با عنوان «کشاورزی پر رونق، گرسنگی در حال افزایش: پارادوکس هندی» ناظر بر نکته‌ی مذکور است.\nنه "حق غذا"\nگرسنگی و سوءتغذیه، به طور کلی، عوارض مشکل بزرگ‌تری هستند ـ همان‌طور که راشل کارسون (Rachel Carson) توضیح می‌دهد فقر در سیستمی پذیرفته و تایید می‌شود که خدایی به جز سود و تولید نمی‌شناسد. تقریباً در تمام کشورها، غذا به عنوان کالایی مانند سایر کالاها از جمله لباس، اتومبیل، مداد، کتاب، جواهرآلات و نظایر آن در نظر گرفته می‌شود. این گونه در نظر گرفته نمی‌شود که آحاد مردم حق خرید هر کالای خاصی را دارند؛ در عین حال، تمایزی میان نیازهای اساسی و لوکس وجود ندارد. اغنیا هر چیزی را که مایل‌اند می‌توانند خریداری کنند در حالی که فقرا اغلب ناتوان از خرید حتی نیازهای اساسی‌شان هستند. در چارچوب مناسبات سرمایه‌داری، مردم حق برخورداری از غذا، مسکن و درمان کافی و مناسب را ندارند. همانند سایر کالاها، مردم بدون برخورداری از آن‌چه اقتصاددانان «تقاضای موثر» می‌نامند، نمی‌توانند به مقدار کافی مواد غذایی مقوی بخرند. البته، نبود «تقاضای موثر» در این مورد به این معناست که فقرا آن قدر پول ندارند تا غذایی را بخرند که نیاز دارند.\nانسان‌ها «تقاضای بیولوژیک (حیاتی و زیستی)» برای غذا دارند ـ ما برای ادامه‌ی حیات به غذا نیاز داریم درست مانند نیاز به آب و هوا. در جامعه‌ی سرمایه‌داری بسیاری از مردم، از دایره‌ی دسترسی به این نیاز زیستی حذف می‌شوند. البته این واقعیت دارد که برخی از کشورهای ثروتمند، به‌ویژه آن‌هایی که در اروپا هستند، به فقرا کمک می‌کنند اما کارکردهای نظام سرمایه‌داری به گونه ایست که موجب ظهور اقشار پایینی جامعه می‌شود؛ اقشاری که به طور پیوسته در دسترسی به پایه‌های ضروری برای تامین حیات انسانی کمبود دارند. در ایالات متحده، انواع گوناگونی از اقدامات دولتی ـ مانند کمک‌های غذایی و برنامه‌های تغذیه‌ی مدارس ـ در جهت تامین غذای فقرا وجود دارد؛ با وجود این، این کمک‌ها آنقدر نیست که نیازهای آنان را رفع کند؛ برنامه‌های خیریه‌ی مختلف نیز ناتوان از اثرگذاری متفاوتی هستند.\nدر چنین شرایطی، تعدادی از مردم، علاوه بر افرادی که بر اثر گرسنگی شدید ناشی از جنگ‌ها و آوارگی‌ها می‌میرند، جانشان را بر اثر قحطی از دست می‌دهند. افراد زیادی دچار سوءتغذیه و گرسنگی مزمن و بیماری‌های ناشی از آن می‌شوند؛ در نتیجه، طول عمرشان کوتاه می‌شود و درد و رنج بیش‌تری می‌کشند. بلای سوءتغذیه با ممانعت از رشد فکری و جسمانی کودکان، آینده‌ی آنان را تهدید می‌کند.\nبحران حاد و در حال رشد: گرسنگی بزرگ 2008\nدر این لحظه از تاریخ، علاوه بر گرسنگی معمولی که پیش‌تر توضیح داده شد، دو بحران غذایی مجزا به طور هم‌زمان در حال وقوع است. بحران تند و شدید، با عمری تقریباً دو ساله، روز به روز بدتر می‌شود؛ این موردی است که در ابتدا به آن می‌پردازیم. تاکید بر شدت بحران کنونی، غلو آمیز نیست. در جهان، تعداد مردم درگیر با سوءتغذیه به‌سرعت در حال افزایش است. هر چند آمار و ارقام گرسنگی افزایش یافته طی سال گذشته هنوز در دست نیست، تردیدی نیست که بسیاری خیلی زود خواهند مرد و یا به اشکال مختلف صدمه خواهند دید. طبق معمول، بیش‌ترین تاثیر منفی گرسنگی بزرگ 2008، بر کودکان، پیران، و بیماران وارد خواهد شد. افزایش سریع و هم‌زمان قیمت‌های جهانی تمام محصولات غذایی ـ ذرت، گندم، سویا، برنج، و روغن های غذایی ـ به همراه محصولات دیگر تاثیر ویرانگری بر بخش رو به افزایشی از جامعه‌ی انسانی خواهد گذاشت.\nافزایش پی‌درپی قیمت‌ها در بازارهای جهانی که طی چند سال گذشته رخ داده، خیره‌کننده است. قیمت‌های 60 محصول کشاورزی مبادله‌شده در بازار جهانی، 37 درصد در سال گذشته و 14 درصد در سال 2006 افزایش یافت ( نیویورک تایمز، 19 ژانویه 2008). قیمت ذرت از ابتدای پاییز 2006 دوباره شروع به افزایش کرد و طی چند ماه 70 درصد رشد داشت. طی همین زمان، قیمت گندم و سویا اوج گرفت و به رکوردهای جدیدی رسید. همین‌طور قیمت روغن های خوراکی و غذایی به‌دست آمده از دانه‌ی سویا و روغن نخل ـ ماده‌ی غذایی اصلی در بسیاری از کشورهای فقیر ـ سر به فلک کشید. قیمت برنج نیز در سال گذشته 100 درصد افزایش یافت ("قیمت بالای برنج و نگرانی‌ها در آسیای ناآرام"، نیویورک تایمز، 29 مارس 2008).\nدلایل این افزایش ناگهانی قیمت‌های مواد غذایی تا حدی روشن است. اول، مسایلی وجود دارد که مستقیم یا غیر مستقیم مرتبط با افزایش قیمت سوخت (نفت) است. این مساله موجب شده که در ایالات متحده آمریکا، اروپا، و بسیاری از کشورهای دیگر تاکید بیش‌تری بر تولید انرژی‌های جایگزین نفت ـ یعنی سوخت‌های حیاتی (یا سوخت‌های به‌دست آمده از محصولات کشاورزی) ـ شود. بنابراین، استفاده از ذرت برای تولید اتانول، و یا استفاده از روغن نخل و سویا برای تولید سوخت دیزل در کانون توجه قرار گرفته است. در سال گذشته، بیش‌تر از 20 درصد کل ذرت برداشت شده در آمریکا، برای تولید اتانول به‌کار گرفته شد ـ در این فرآیند، انرژی بیش‌تری از آن‌چه صرف می‌شود به‌دست نمی‌آید (برآورد می‌شود که طی دهه آینده در حدود یک‌سوم ذرت برداشت شده‌ی آمریکا صرف تولید اتانول خواهد شد (بلومبرگ، 21 فوریه 2008). علاوه بر این، تولید و استفاده از بسیاری از داده‌های تولیدات کشاورزی بزرگ مقیاس ـ از تراکتور و وسایل درو و برداشت گرفته تا کودهای شیمیایی و سموم ضد آفات و خشک کردن و انبار کردن محصولات ـ مبتنی بر نفت و گاز طبیعی هستند. قیمت کود نیتروژنی، مورد استفاده‌ترین کود در سرتاسر جهان، به طور بلافصل تحت‌تاثیر قیمت انرژی است چرا که برای تولید آن مقدار زیادی انرژی صرف می‌شود.\nدلیل دوم افزایش قیمت‌های ذرت و سویا و روغن غذایی به تقاضای در حال افزایش گوشت در میان طبقه‌ی متوسط آمریکای لاتین و آسیا، به ویژه چین، مربوط می‌شود. استفاده از ذرت و سویا به عنوان خوراک گاو، خوک، و مرغ و خروس و بوقلمون تقاضا برای چنین مصرفی را به شدت افزایش داده است. کل عرضه‌ی گوشت جهان در سال 1961، 71 میلیون تن بود؛ در 2007، 284 میلیون تن برآورد شد. مصرف سرانه در این دوره بیش از دو برابر افزایش یافته است. فقط در جهان در حال توسعه، طی 20 سال اخیر دو برابر شده است (نیویورک تایمز، 27 ژانویه 2008). تغذیه‌ی بیش‌تر و بیش‌تر حیوانات با غلات و حبوبات، فشار رو‌به‌رشدی را بر موجودی این محصولات وارد می‌کند. استفاده از غلات و حبوبات برای تغذیه‌ی دام و تولید گوشت، روش خیلی ناکارآمدی برای ارایه‌ی پروتئین یا ویتامین به مردم است. به ویژه تغذیه‌ی گاوها ـ با دستگاه گوارشی که انرژی را از سلولز تامین می‌کند ـ با غلات و حبوبات هرز دادن این منابع است چرا که آن‌ها می‌توانند تمام غذای مورد نیازشان را از علوفه‌ی مراتع به‌دست آورند؛ هر چند با علوفه کند رشد می‌کنند اما رشدشان بهتر از زمانی خواهد بود که حبوبات مصرف می‌کنند. گاوها تبدیل‌کننده‌های کارایی برای تبدیل ذرت یا سویا به گوشت نیستند ـ برای یک پوند گوشت، گاو باید هشت پوند ذرت مصرف کند؛ خوک پنج پوند؛ و ماکیان 3 پوند ( Baron's، 4 مارس 2006.)\nدلیل سوم جهش بزرگ قیمت‌های جهانی غذا، این است که برخی از کشورهایی که خودکفا بودند ـ و پیش‌تر به رغم گرسنگی مردم واردکننده‌ی غذا نبودند ـ در حال حاضر مقادیر زیادی غذا وارد می‌کنند. هم‌چنان که یک تحلیل‌گر کشاورزی در دهلی‌نو می‌گوید «وقتی که کشورهایی نظیر هند شروع به واردات غذا می‌کنند قیمت‌های جهانی افزایش می یابد... اگر هند و چین هر دو از وضع خودکفا به واردکننده‌ی مواد غذایی تبدیل شوند، هم‌چنان‌که اخیراً دیده‌ایم، قیمت‌های جهانی به طور حتم افزایش می‌یابند؛ یعنی، دوره‌ی مواد غذایی ارزان‌قیمت دیگر سپری شده است» (صدای آمریکا، 21 فوریه 2008). بخشی از علت فشار بر قیمت برنج ناشی از کاربری اراضی در امور دیگر مانند پروژه‌های مختلف توسعه‌ای است ـ مانند قسمتی از هفت میلیون جریب (هر جریب فرنگی معادل 4048 متر مربع یا تقریبا 4/0هکتار است- م) در چین و 700 هزار جریب در ویتنام. علاوه بر این، عملکرد در هکتار برنج در آسیا به آستانه‌ی خود رسیده است. هیچ افزایشی در عملکرد در هکتار طی ده سال گذشته دیده نشده، انتظار نیز نمی‌رود که در آینده چنین اتفاقی بیافتد (Rice Today، ژانویه و مارس 2008 ).\nبرخی از دلایل افزیش قیمت‌های اخیر گندم و برنج ناشی از شرایط آب‌و‌هوایی است. خشکسالی در استرالیا، کشور مهم صادرکننده‌ی گندم، و برداشت‌های کم‌تر در چند کشور دیگر صادرکننده‌ی گندم تاثیر زیادی بر قیمت این محصول گذاشته است. طوفان سال 2007 بنگلادش، تقریباً 600 میلیون دلار برنج را از بین برد؛ در نتیجه قیمت برنج در حدود 70 درصد افزایش یافت (دیلی استار بنگلادش، 11 فوریه 2008). خشکسالی سال گذشته منطقه‌ی شمال مرکزی چین که همراه با سرما و برف غیرمترقبه بود، احتمالاً دولت را وادار به خریدهای بیش‌تری از مواد غذایی در بازارهای جهانی خواهد کرد که نتیجه‌ی آن تداوم فشار بر افزایش قیمت‌هاست.\nسفته‌بازی در بازار قراردادهای آتی و ذخیره‌سازی منطقه‌ای قطعاً در وقوع این موقعیت بحرانی و گران‌شدن بیش‌تر غذا تاثیر دارد. با عمیق‌شدن بحران مالی آمریکا و گسترش آن در زمستان 2008، سفته‌بازان اقدام به خرید مقادیر بیش‌تری از غذا (کالاهای کشاورزی) و فلزات کردند تا از مزیت آن‌چه «چرخه‌ی کالاها» نامیده می‌شود، بهره ببرند. (کاهش ارزش دلار نسبت به سایر ارزها، «سرمایه گذاری» در کالاهای محسوس و مرئی را تشویق می‌کند). تلقی این موارد، ولو پست و غیر انسانی، به عنوان علت بحران اشتباه است، با وجود این تردیدی نیست (که چنین رفتاری) بدبختی و بیچارگی را با تشدید فشار بر بازارها بیش‌تر می‌کند. این امکان به طور کامل وجود دارد که حباب کالایی، روزی بترکد و قیمت محصولات غذایی کاهش یابد. به هرحال، سفته‌بازی و ذخیره‌سازی منطقه‌ای فشار بر افزایش قیمت غذا را موجب خواهد شد. شرکت‌های چندملیتی که محصولات کشاورزی را پردازش و غذاهای مختلف کارخانه‌ای را تهیه می‌کنند و به مردم می‌فروشند، به طرز استثنایی از این موقعیت بهره می‌برند. شرکت‌ها معمولاً در زمان کمبود و افزایش قیمت‌ها سودهای خوبی به جیب می‌زنند.\nقیمت بالاتر ماهی‌های اقیانوسی نمی‌تواند دلیلی برای افزایش قیمت سایر مواد غذایی باشد، با وجود این بار (هزینه‌ای) فقرا و افراد نزدیک به فقر را افزایش داده است. صید بی‌رویه‌ی گونه‌های مختلف ماهی‌های اقیانوسی موجب حذف این منبع مهم پروتئینی از الگوی غذایی درصد بزرگی از مردم جهان شده است.\nواکنش به این بحران، تظاهرات و آشوب‌ها و همین‌طور تغییرات انجام شده در سیاست‌های دولت‌هاست. طی چند ماه گذشته تظاهرات و آشوب‌هایی بر علیه افزایش روز افزون قیمت مواد غذایی در بسیار از کشورها از جمله پاکستان، گینه، موریتانی، مراکش، مکزیک، سنگال، ازبکستان، و یمن وجود داشته است. چین قیمت تمام کالاهای اساسی را تثبیت و روسیه قیمت شیر، نان، تخم مرغ و روغن خوراکی را برای شش ماه کاملاً تثبیت کرده است. مصر، هند و ویتنام صادرات برنج را یا متوقف و یا کنترل کرده‌اند تا به مردم‌شان غذای کافی عرضه شود. مصر، بزرگ‌ترین واردکننده‌ی گندم، تعداد مردم دریافت‌کننده‌ی کمک غذایی را به ده میلیون نفر افزایش داده است. بسیاری از کشورها تعرفه‌های حمایتی را کاهش داده‌اند تا قیمت‌های وارداتیِ افزایش‌یافته، کاهش یابد. کشورهایی که به شدت وابسته به واردات مواد غذایی هستند مانند فیلیپین، بزرگ‌ترین واردکننده‌ی برنج، اقدام به واردات موردنیاز خود کرده‌اند. اما، این تلاش‌های مقطعی در نهایت تاثیر اندکی بر رفع مشکلات دارد. تقریباً، تمام مردم به سطح پایین‌تری از استاندارد زندگی سقوط کرده‌اند؛ طبقه‌ی متوسط ناچار است آن‌چه را می‌خواهد با ترس و احتیاط بخرد؛ افراد نزدیک به فقر و فقرای قبلی واقعاً درمانده و تهیدست شده‌اند و رنج زیادی می‌برند. آثار بحران را می‌توان در سرتاسر دنیا، در میان تمام طبقات، جز طبقه‌ی واقعاً مرفه و ثروتمند، دید. هم‌چنان‌که جوزت شیران (Josette Sheeran )، رییس برنامه‌ی جهانی غذای جهان سازمان ملل، در فوریه گفت «این شکل جدیدی از گرسنگی است... در قفسه‌ها غذا موجود است اما مردم قادر به خرید در قیمت‌های بازار نیستند. آسیب‌پذیری کنونی قبلاً در مناطق شهری وجود نداشت. شورش‌های غذایی در کشورهایی دیده می‌شود که در این زمینه سابقه‌ای نداشته‌اند» (گاردین، 26 فوریه 2008).\nهاییتی کشور بسیار فقیری است ـ 80 درصد مردم در پی زندگی با سبد کالایی هستند که با کم‌تر از دو دلار در روز می‌توان در آمریکا خریداری کرد ـ و این شرایط جدید مردم این کشور را در محرومیت عمیق جدیدی قرار می‌دهد. قیمت دو فنجان برنج که یک سال پیش 30 سنت بود، الان به 60 سنت رسیده است. مقاله‌ی منتشر‌شده‌ای در آسوشیتد پرس ( 29 ژانویه 2009)، دردناک‌ترین توصیف را با جزییات آن به دست می‌دهد:\nموقع نهار بود؛ در یکی از فقیرترین محلات هاییتی، شارلن دوماس (Charlene Dumas) در حال گل خوردن بود. با افزایش قیمت مواد غذایی، فقیرترین افراد هاییتی حتی نمی‌توانند یک بشقاب برنج بخورند؛ بنابراین ناچارند شکم‌شان را به هر طریقی که شده پر کنند. شارلن 16ساله با پسری یک‌ماهه، آمده‌اند تا با استفاده از روش سنتی هاییتی ـ درست کردن کلوچه با خاک زردی که از فلات مرکزی این کشور به‌دست می‌آید ـ گرسنگی‌شان را رفع کنند.\nبه کلوچه‌ها اغلب مقداری روغن گیاهی و نمک زده می‌شود. مقاله این چنین به پایان می‌رسد:\nماری نوول 40 ساله، برای تامین مخارج زندگی هفت فرزندش این کلوچه‌ها را در بازار می‌فروشد. خانواده‌ی او نیز همین کلوچه‌ها را می‌خورند. ماری می‌گوید: «امیدوارم یه روزی با داشتن غذای کافی بتونیم از خوردن این کلوچه‌ها راحت بشیم. می دونم که خوردن آن‌ها برای سلامتی خوب نیست.»\nبسیاری از کشورها در آفریقا و آسیا تحت‌تاثیر شدید بحران افزایش قیمت غذا و گرسنگی رو به گسترش آن قرار گرفته‌اند؛ کشورهای دیگر نیز با درجات مختلف تحت تاثیر این بحران هستند. در آمریکا ـ جایی که در سال گذشته قیمت تخم مرغ 35 درصد، قیمت شیر 30 درصد، قیمت کاهو 16 درصد و قیمت نان گندم 12 درصد افزایش داشت ـ بسیاری از مردم ناچار از خرید مقادیر کم‌تری از مواد غذایی شده‌اند. به همین دلیل، وال استریت جورنال در تاریخ سوم ژانویه 2008 سرمقاله‌ای با عنوان «قیمت‌های بالای مواد غذایی مصرف‌کنندگان را تحت فشار قرار داده» درج کرد.\nگفتنی است در حالی که قیمت گندم در آمریکا رکورد می‌شکند و قیمت‌های محصولات به‌دست‌آمده از گندم هم‌چنان افزایش خواهد یافت، هزینه‌ی گندم در قیمت خرده‌فروشی (تمام شده) نان، تنها درصد کوچکی از آن را در بر می‌گیرد. وقتی قیمت گندم دو برابر شود، هم‌چنان‌که شده است، هزینه‌ی یک بسته‌نان ممکن است تا 10 درصد افزایش یابد و در نتیجه ممکن است از 3 به 30/3 دلار برسد. به هر حال، اثر دو برابر شدن قیمت ذرت، گندم، سویا، و برنج برای مردم فقیر جهان سوم که بیش‌تر مصرف‌کننده‌ی محصولات خام هستند، ویرانگر است.\nوقتی خانه‌های غذا و آشپزخانه‌های سوپ به نقطه‌ی شکننده‌ای می‌رسند، فقرای آمریکا محرومیت عمیقی را تجربه می‌کنند. به طور کلی، فقرای این کشور باید در ابتدا هزینه‌های اجاره خانه، گرمازایی، رفت‌و‌آمد به محل کار و آب و برق را بپردازند. بنابراین، در سبد کالا و بودجه‌ی آنان، غذا به صورت یکی از اقلام «منعطف» در می‌آید. طی سال گذشته، در قسمت مرکزی زادگاه من، ایالت ورمانت، میزان مراجعه به خانه‌های غذا (یعنی برنامه‌های همیاری غذایی خیریه‌ای محلی که مستقیماً به افراد مستحق خواربار می‌دهند) 133 درصد در میان تمامی استفاده‌کنندگان از این برنامه‌ها و 180 درصد در میان فقرای کارگر افزایش یافته است! (Hal Cohen, Central Vermont Community Action Council, Feb 20, 2008).\nرکود اقتصادی می‌رود که بسیاری از بخش‌های آمریکا را در بر بگیرد، و این ضرورت راه‌اندازی برنامه‌های دولتی مختلف همیاری غذایی را بیش‌تر کرده است (مطلب نیویورک تایمز در 31 مارس 2008 گویای این وضعیت است: «با کاهش مشاغل و افزایش قیمت‌ها، استفاده از کوپن‌های غذایی حداکثر می‌شود»). اما، مردمی که از برنامه‌های غذایی ناکافی استفاده می‌کنند هنوز به آخر ماه نرسیده، کم می‌آورند؛ در نتیجه، تقاضا برای دریافت غذا از برنامه‌های همیاری غذایی خیریه‌ای به مقدار زیادی بیش‌تر شده است. هم‌چنان‌که نیاز برای غذا افزایش می‌یابد، کمک‌های خیریه‌ای غذا ـ به دلیل کاهش بزرگ کمک‌های دولت فدرال ـ کم‌تر می‌شود (با افزایش قیمت‌ها، «مازاد» کالاهای به‌دست‌آمده از برنامه‌های کشاورزی کاهش یافته است؛ در سال گذشته 58 میلیون دلار به خانه‌های خیریه‌ی غذایی پرداخت شد در حالی که این رقم پنج سال قبل 242 میلیون دلار بود).\nسوپر مارکت‌ها، راه‌هایی برای پول درآوردن از کالاهای تاریخ مصرف گذشته و ضایع شده، درآورده‌اند؛ این کالاها را قبلاً به خانه‌های خیریه‌ی غذایی می‌دادند. در ایالت کانکتی کات (Connecticut)، تقاضا برای غذای مجانی بیش‌تر شده در حالی که به اندازه‌ی کافی غذا وجود ندارد. انبار غذایی در استمفورد (Stamford)، با دو برابر شدن متقاضیان نسبت به سال گذشته، غذای چهار صد خانوار را تامین می‌کند؛ رییس این انبار می‌گوید: «برخی را به‌ناچار دست خالی برگردانده‌ام... برخی از مواقع بعد از بازگشت به منزل می‌خواسته‌ام گریه کنم» (نیویورک تایمز، 23 دسامبر 2007). استادی در دانشگاه کرنل که درباره‌ی برنامه کمک‌های غذایی مطالعه می‌کند، موقعیت کنونی را این‌گونه خلاصه می‌کند: «بحرانی در حال وقوع است...تقاضا برای برنامه‌ی همیاری غذایی به‌سرعت در حال افزایش است در حالی که منابع با شدت زیادی به دلیل افت ارزش دلار کم‌تر شده است» (وال استریت جورنال، 20 مارس 2008).\nبحران بلندمدت غذا\nبه همان اندازه که بحران کوتاه‌مدت غذایی اساسی است ـ بحرانی که توجه فوری جهانی و همین طور توجه‌های ملی در هر کشوری را به خود معطوف کرده ـ بحران ساختاری و بلندمدت نیز مهم است و شاید مهم‌تر باشد. بحران دوم، دهه‌هاست که وجود دارد و ضمن سهیم بودن در بحران جاری غذایی، از آن نیرو نیز می‌گیرد. در واقع، این بحران ساختاری بخش کشاورزی و غذایی جوامع جهان سوم است که علت واقعی تشدید بحران کنونی غذا و ناتوانی سیستم در مبارزه با آن از درون است.\nدر جهان سوم، بخش کثیری از مردم روستایی به شهرها مهاجرت کرده‌اند. آنان روستاها را ترک می‌کنند چون به زمین دسترسی ندارند. اغلب، زمین‌شان به‌دست شرکت‌های کشاورزی ـ تجاری غصب شده است؛ در حالی که از زمین‌های‌شان رانده می‌شوند قیمت‌های ناچیزی برای محصولات‌شان از دیرباز دریافت می‌کنند و جان‌شان در تهدید است. آنان در جست‌و‌جوی زندگی بهتری به شهرها مهاجرت می‌کنند، اما، زندگی بسیار سختی ـ زندگی در محلات فقیرنشین با بیکاری بسیار زیاد ـ را پیدا می‌کنند. بیش‌تر آنان سعی می‌کنند با ورود به بخش «غیر رسمی»، و خریدوفروش چیزهایی، از این وضع رهایی یابند. از نیمی از مردم جهان (حدود سه میلیارد نفر) که در شهرها زندگی می‌کنند، یک میلیارد نفر یا یک‌سوم آنان در حلبی‌آبادها به‌سر می‌برند. رییس ناحیه‌ای در لاگوس نیجریه توضیح می‌دهد: «جمعیت ما رشد انبوه دارد حال آن‌که اقتصادمان در حال آب رفتن است. تصویر این شهر در ده یا بیست سال آینده را در نظر داشته باشید؛ آن‌چه می‌توانی تصور کنی فقر شهری نیست، بینوایی و بی‌چیزی نوین شهری است». مقاله‌ی بلند نیویورکر (13 نوامبر 2006 )، با تذکری بسیار بدبینانه در باره‌ی لاگوس به پایان می‌رسد: «چیزی که آدمی را درباره‌ی جمع‌کنندگان زباله و فروشندگان زباله درلاگوس به راستی برآشفته می‌کند این است که زندگی آنان هیچ شباهتی به زندگی ما ندارد. آنان در ورای حاشیه‌های اقتصاد بودن و زندگی را تجربه می‌کنند. آنان به زبان تند جهانی‌سازی، زائده‌ای بیش نیستند».\nیکی از عوامل مهم اثرگذار بر مهاجرت انبوه و مستمر به شهرها ـ علاوه بر بی‌زمین بودن و یا تحت فشار بودن برای واگذاری زمین ـ ناتوانی کشاورزان کوچک و خرده‌پا در تامین زندگی است. زندگی به‌ویژه از زمانی که کشورها سیاست‌های «نولیبرالی» توصیه یا مدیریت‌شده توسط صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی و یا حتی برخی از سازمان‌های غیردولتی فعال در این کشورها را اجرا کرده‌اند، سخت‌تر شده است. در چارچوب ایدئولوژی نولیبرال باید اجازه داد تا آن‌چه بازار آزاد نامیده می‌شود معجزه کند. گفته می‌شود از طریق ضمانت‌های مهربانانه «دست نامریی» (بازار آزاد)، اقتصاد بیش‌ترین کارایی و بهره‌وری را خواهد داشت. اما، برای این که بازار «آزاد» باشد، دولت‌ها باید مداخله را متوقف کنند.\nهمین‌طور در مورد کشاورزی گفته می‌شود، دولت‌ها باید پرداخت یارانه به کشاورزان برای خرید کود شیمیایی را متوقف کنند، باید از درگیرشدن در انبارداری و حمل‌و‌نقل غذا پرهیز کنند؛ تنها کاری که باید انجام دهند به حال خود گذاشتن غذا و کشاورزان است. این رویکرد، اغلب بر این باور است که دولت‌ها باید پرداخت یارانه‌ی غذایی به فقرا را متوقف کنند چرا که بازار لجام‌گسیخته از آنان محافظت خواهد کرد. وقتی بحران غذایی هاییتی در اواخر سال 2007 شروع به گسترش کرد، این ذهنیت دیده می‌شد. وزیر بازرگانی و صنعت این کشور می‌گوید: «ما نمی‌توانیم مداخله و قیمت‌ها را تثبیت کنیم چون ناچار از رعایت مقررات بازار آزاد هستیم» (رویتر، 9 دسامبر 2007). این پاسخ، مشابه پاسخی است که بریتانیای استعمارگر به هنگام قحطی سیب‌زمینی در ایرلند و همین‌طور قحطی‌های هند، در اواخر سده‌ی 18، اتخاذ کرد. به هر حال، اکنون، تا حد زیادی این نوع اندیشه‌ورزی در نزد بسیاری از رهبران «مستقل» کشورهای پیرامونی درونی شده است.\nاین ایدئولوژی، البته، هیچ اساس و پایه‌ای در عالم واقعیت ندارد ـ آن‌چه بازار آزاد نامیده می‌شود لزوماً کارا نیست. بازار آزاد به هیچ وجه توانایی این را ندارد که به عنوان سازوکاری در جهت پایان‌دادن به فقر و گرسنگی عمل کند. باید همیشه به‌خاطر داشته باشیم که این ایدئولوژی، درست نقطه‌ی مقابل آن چیزی را ارایه می‌کند که کشورهای اصلی سرمایه‌داری در گذشته انجام داده‌اند و در حال حاضر نیز، در عمل، انجام می‌دهند. برای مثال، دولت ملی آمریکا، بیش از یک قرن از کشاورزان به طرق مختلف حمایت کرده است. این حمایت از طریق برنامه‌های دولتی چون هزینه‌های تحقیق و توسعه، گرفتن اراضی کشاورزی از بومیان و واگذاری آن‌ها به کشاورزان با اصالت اروپایی، پرداخت یارانه‌ی مستقیم به کشاورزان از طرق مختلف از جمله ارایه‌ی وام‌های ارزان قیمت، و تشویق صادرات محصولات کشاورزی صورت گرفته است. گفتنی است که ایالات متحده، اروپا و ژاپن همگی اقتصادهای صنعتی‌شان را با به‌کارگیری سیاست‌های حمایتی به‌علاوه‌ی مجموعه‌ای از برنامه‌های کمک مستقیم به صنعت، توسعه داده‌اند.\nآثار متوقف‌شدن حمایت دولت‌ها در جهان سوم از کشاورزان کوچک و خرده‌پا و همین‌طور مصرف‌کنندگان، به معنای سخت‌ترشدن زندگی برای فقرای این کشورهاست. گزارش مستقل بانک جهانی می‌گوید: «در بیش‌تر کشورهایی که دست به اصلاحات اقتصادی زده‌اند، بخش خصوصی گامی به جلو برای پر کردن خلأ ناشی از عقب نشینی دولت بر نداشته است» (نیویورک تایمز، 15 اکتبر 2007). برای مثال، بسیاری از دولت‌های آفریقا تحت‌فشار سیاست‌های اقتصادی پیشنهادی بانک جهانی، صندوق بین‌المللی پول، و کشورهای ثروتمند مرکز نظام، ناچار از برچیدن پرداخت یارانه‌ی کود شیمیایی بودند. اما، کود شیمیایی وارداتی بسیار گران است، و زمین‌های آفریقا که به‌طورکلی حاصل‌خیز نیستند، بدون کود، محصول چندانی به‌دست نمی‌دهند. وقتی که برداشت محصول افت می‌کند و دولت برای مدت طولانی در خرید کود کمکی نمی‌کند و از ارایه‌ی سایر کمک‌ها نیز سر باز می‌زند، کشاورزان به این نتیجه می‌رسند که نمی‌توانند در روستا زنده بمانند؛ در نتیجه، اقدام به مهاجرت به حلبی‌آبادهای شهرها می‌کنند. جفری ساچز ـ دکتر (اقتصادی) که تا حدی از ضربه (شوک) تجارت آزاد به خود آمده ـ حرف های جالبی دارد. وی می‌گوید: «نکته‌ی کلی بر این ایده بنا شده که اگر شما دولت را از مداخله برای کمک به فقیرترین فقرا دور نگه دارید، بازارها مشکلات را برطرف خواهند کرد... اما، مساله این است که بازارها نمی‌توانند گامی به پیش بردارند؛ و وقتی مردم چیزی در دست ندارند تمایلی به انجام این کار ندارند . حذف کمک‌ها به معنای صدور مجوز مرگ فقراست (نیویورک تایمز، 15 اکتبر 2007).\nسال گذشته، مالاوی، کشوری در افریقا، تصمیم گرفت که بر خلاف تمام اقدامات توصیه‌شده به آن، عمل کند. دولت پرداخت یارانه‌های کود و بذر را دوباره از سر گرفت. کشاورزان کود بیش‌تری استفاده کردند؛ برداشت محصولات افزایش یافت و در نتیجه موقیعت غذایی کشور خیلی بهتر شد ( نیویورک تایمز،2 دسامبر 2007). در حقیقت، آنان قادر به صادرات غذا به زیمبابوه نیز شدند ـ هر چند برخی افراد معتقدند این امر موجب کاهش عرضه‌ی داخلی در مالاوی می‌شود.\nمشکل دیگر، ورود کشاورزان سرمایه‌دار در برخی از کشورهای فقیر پیرامون به بازارهای جهانی است. در حالی که کشاورزان معیشتی معمولاً بخش کوچکی از محصول‌شان را می‌فروشند و بیش‌تر آن را برای مصرف خانوار نگه‌می‌دارند، کشاورزان سرمایه‌دار تامین‌کننده‌ی تمام بازار یا بخش بزرگی از آن هستند. آنان به طور پیوسته تولید را وسعت می‌بخشند و زمین‌های کشاورزان کوچک را بدون جبران، تصاحب می‌کنند و نسبت به قبل نیروی کار کم‌تری را در واحد زمین، به دلیل ماشینی‌شدن فنون تولید، به‌کار می‌گیرند. در برزیل، «سلطان سویا» کنترل بیش از 100 هزار هکتار زمین را در دست دارد و از تراکتورها و وسایل درو و برداشت مکانیزه‌ی عظیم استفاده می‌کند. در چین، مقامات فاسد روستایی و شهری به طور پیوسته «زمین‌های عمومی» را بدون پرداخت هزینه‌ی جبرانی کافی به کشاورزان به سرمایه‌داران می‌فروشند ـ برخی از مواقع هیچ پرداخت جبرانی صورت نمی‌گیرد.\nاجرای توصیه‌های ایدئولوژی بازار آزاد، شرایط سخت کشاورزان را که تحت تاثیر عوامل مختلف مذکور است، سخت‌تر کرده، موجب شکل‌گیری جریان پایداری از مهاجرت از روستاها به سوی شهرهای بدون شغل شده است. آنانی که اکنون در حلبی آبادها بدون دسترسی به زمین زندگی می‌کنند، ناچار از تامین غذای‌شان در قیمت‌های جهانی غذا هستند.\nیکی از دلایل رشد تحکیم تصرف اراضی و اجبار کشاورزان معیشتی به واگذاری اراضی‌شان، نفوذ شرکت‌های چندملیتی کشاورزی در کشورهای پیرامون است. شرکت‌های چندملیتی تجاری ـ کشاورزی با فروش بذرها، کودهای شیمیایی و سموم ضدآفات و پردازش محصولات خام کشاورزی جهت صادرات یا فروش در سوپرمارکت‌های بزرگ و جدید، اثر ویرانگری بر کشاورزان کوچک داشته‌اند. با سقوط نظام‌های وسیع حمایتی که به کشاورزان در نگهداری بذر کمک می‌کرد و با برچیده‌شدن شرکت‌های دولتی ارایه‌دهنده‌ی بذر، راه برای تاخت‌و‌تازهای شرکت‌های بذر چند ملیتی هموار شد.\nشرکت‌های معظم چند ملیتی چون کارگیل (Cargil) و مونسانتو (Monsanto) اکنون در بسیاری از کشورهای جهان سوم حضور دارند ـ این شرکت‌ها از یک طرف بذر، کود، سموم ضد آفات، و خوراک دام می‌فروشند و از طرف دیگر محصولات خام را می‌خرند و پردازش می‌کنند. در این فرآیند، آن‌ها کشاورزان بزرگ را یاری می‌دهند تا «کاراتر» باشند ـ و زمین‌داران بزرگی شوند. مزیت اصلی بذرهای اصلاح‌شده‌ی نژادی، ساده‌شدن فرآیند تولید کشاورزی را تسهیل می‌کند و اجازه می‌دهد که هکتارها زمین تحت مدیریت واحد ـ یک کشاورز یا شرکت بزرگ ـ قرار بگیرد و کشاورزان کوچک با محدودیت مواجه شوند.\nآثار منفی نفوذ سوپرمارکت‌های زنجیره‌ای بزرگ به‌خوبی لمس‌شدنی است. تیتر نیویورک تایمز ( 27 دسامبر 2004 ) با عنوان «سوپرمارکت‌های معظم کشاورزان آمریکای مرکزی را خرد می‌کنند» گویای این امر است. راه‌اندازی این سوپرمارکت‌ها به معنای کنار گذاشتن بازارهای سنتی مورد استفاده‌ی کشاورزان کوچک و خرده‌پا است.\nبحران درازمدت در حال تشدید است\nبه نظر منطقی می‌رسد که با افزایش قیمت‌های غذا، کشاورزان مایل به تولید بیش‌تر و پاسخگویی به «تقاضای» بازار باشند. تا حد زیادی این صحیح به نظر می‌رسد ـ به‌ویژه برای کشاورزانی که می‌توانند از تمام مزیت‌های فیزیکی و پولی تولید بزرگ‌ـمقیاس بهره ببرند. با وجود این، هزینه‌های داده‌ها در فرایند تولید نیز برای هر چیز مورد استفاده افزایش می‌یابد؛ بنابراین، سود کشاورزان ممکن است به اندازه‌ای که انتظار می‌رود نباشد. این مشکل زمانی حاد می‌شود که قیمت خوراک دام با روندی فزاینده گران‌تر می‌شود.\nعلاوه بر این، اوضاع برای کشاورزان کوچک و معیشتی لزوماً بر وفق مراد نیست. بسیاری از آنان در چنان بدهی عمیقی گرفتارند که توانایی روی پا ایستادن را دیگر ندارند. برآورد می‌شود که در هند، طی سال گذشته، 25 هزار کشاورز به دلیل این وضعیت دست به خودکشی زده‌اند. (دولت هند بودجه‌ای را برای بخشش بدهی کشاورزان به شبکه‌ی بانکی اختصاص داده است. البته، اگر این تدبیر موثر باشد، میلیون‌ها کشاورزی را که از بانک وام گرفته‌اند در بر نخواهد گرفت). تحکیم تصرف اراضی و کنارگذاشتن کشاورزان خرده‌پا و کارگران بدون زمین از زمین، موجب افزایش‌های استثنایی قیمت محصولات طی سال های گذشته شده است.\nافزایش قیمت‌های محصول به افزایش قیمت زمین کشاورزی دامن زده است ـ به ویژه زمین‌های بزرگ که قابلیت کشت مکانیزه‌ی بزرگ-مقیاس را دارند. این امر در آمریکا و کشورهای اصلی پیرامون اتفاق افتاده است. برای مثال، شرکت سرمایه گذاری کشاورزی جهانی (Global Ag Investments)، شرکتی مستقر در تگزاس، 34 هزار جریب از اراضی کشاورزی برزیل را خریداری و به زیر کشت برد. در یکی از مزارع، سویا به تنهایی 1600 جریب ـ دو ونیم مایل مربع ـ را به خود اختصاص می‌دهد. یک شرکت نیوزیلندی، تقریباً 100 هزار جریب را در اروگوئه خریداری و مدیرانی را برای اداره‌ی مزارع لبنیاتی تاسیس‌شده استخدام کرده است.\nشرکت‌های سهامی خصوصی، در حال خریداری اراضی کشاورزی در آمریکا و همین‌طور خارج از آمریکا هستند ( آسوشیتد پرس، 7 مه 2007). یک شرکت آمریکایی با همکاری شرکای برزیلی و ژاپنی 385 مایل مربع ـ تقریباً یک‌چهارم یک میلیون جریب ـ زمین را خریداری کرده است. چنین موردی با سرمایه‌ی آمریکای لاتینی نیز رخ داده است ـ صندوق سرمایه گذاری برزیل Investimento em Participacoe) ) در حال خرید سهم کوچکی از یک تولیدکننده‌ی سویا در آرژانتین است؛ این تولیدکننده مالک 400 هزار جریب زمین در آرژانتین و اوروگوئه است.\nافزایش قیمت‌های محصولات هم‌چنین موجب جنگل‌زدایی شتابان در ناحیه‌ی آمازون شده است ـ 1250 مایل مربع جنگل (در حدود وسعت رودآیلند (Rhode Island) در پنج ماه آخر 2007 سال از بین رفته است ـ و هنوز سرمایه‌داران تشنه‌ی زمین‌های بیش‌تری هستند (بی بی سی، 24 ژانویه 2008). علاوه بر این، مناطق عظیمی از زمین‌های کشاورزی برای توسعه اشغال شده است ـ با کاربری‌های نامقبول مانند خانه‌سازی به روش شهری و احداث زمین‌های بازی گلف برای ثروتمندان.\nدر چین، طی سال های 2000 تا 2005، سالانه 6/2 میلیون جریب از اراضی کشاورزی به کاربری توسعه‌ای غیر کشاورزی تغییر پیدا می‌کند. این کشور به‌سرعت در حال از دست دادن حداقل اراضی کشاورزی است که باید داشته باشد ـ حداقل 290 میلیون جریب (تقریباً برابر با 120 میلیون هکتار)؛ درعین حال، احتمالاً در آینده نیز کاهش خواهد یافت. یک شرکت چینی، در تلاش برای جبران این وضع و استفاده از تولید کشاورزی در خارج، اقدام به انعقاد موافقت‌نامه‌ای با فیلیپین جهت استفاده از 5/2 میلیون جریب زمین کشاورزی برای تولید برنج، ذرت و شکر در این کشور کرده است ـ این موافقت‌نامه به دلیل تظاهرات بزرگی که در مخالفت با این موافقت‌نامه در فیلیپین برگزار شد، فعلاً به طور موقت تعلیق شده است (بلومزبورگ، 21 فوریه 2008). کشاورز فیلیپینی در این‌باره می‌گوید: «دولت فیلیپین و شریک چینی از این موافقت‌نامه به عنوان شراکت نام می‌برند در حالی که آنان مالک و ما برده‌های آنان خواهیم بود.»\nپایان گرسنگی جهان\nپایان دادن به گرسنگی جهانی از نظر مفهومی ساده است اما در عمل چندان ساده به نظر نمی‌رسد. اول، از منظر حقوق اساسی انسانی، باید دسترسی به رژیم غذایی سالم و متنوع تایید شود؛ این موضوع روشن و آشکار است. دولت‌ها باید متعهد به از بین بردن فقر در میان مردم‌شان باشند و در این‌باره باید اقدامات لازم و قوی را به‌کار گیرند. در بسیاری از کشورها، حتی در این لحظه از زمان، به اندازه‌ی کافی غذا وجود دارد؛ به اندازه‌ای که تمام مردم با سطحی بالا تغذیه شوند. این مورد را، به ویژه، بیش‌تر در آمریکا می‌توان دید؛ جایی که تولید غذا زیاد است. این کم‌تر از جرم نیست که به رغم وجود مقدار زیادی غذا، عده‌ی بسیاری گرسنه باشند، دچار سوءتغذیه شوند و یا ندانند وعده‌ی بعدی غذای‌شان از کجا خواهد آمد (وضعیتی که دارای هزینه‌ی روانی است).\nدر کوتاه‌مدت، وضع اضطراری و گرسنگی و سوءتغذیه در حال افزایش، ایجاب می‌کند که با استفاده از تمامی منابع موجود به این معضل پاسخ داده شود. هر چند توزیع وسیع حبوبات و شیر خشک می‌تواند اثرگذار باشد، با وجود این کشورها باید ابداع ونزوئلا در زمینه‌ی تغذیه‌ی فقرا در خانه‌های غذا را در نظر داشته باشند. وقتی مردم بر این باور باشند که دولت واقعاً در پی کمک به آنان است، و آنان به اندازه‌ای توانمند هستند که می‌توانند راه‌حل مشکلات‌شان را پیدا کنند، نیروی قوی و پر شور کمک‌های داوطلبانه نتیجه‌ی کار خواهد بود. برای مثال، هر چند غذا در چارچوب برنامه‌ی غذایی ونزوئلا توسط دولت عرضه می‌شود، این نیرو‌های داوطلب هستند که غذای کودکان فقیر، افراد مسن و بیماران را در خانه‌ها تهیه و سپس توزیع می‌کنند. علاوه بر این، این کشور شبکه‌ی مناسبی از انبارهای غذا را برای ارایه‌ی مواد غذایی اساسی در قیمت‌های تخفیفی قابل‌توجه تاسیس کرده است.\nبرزیل برنامه‌ای را از سال 2003 آغاز کرده که هدف آن حذف شرایط نامساعد زندگی فقیرترین مردم است. تقریبا، یک‌ـ‌چهارم مردم این کشور در چارچوب صندوق برنامه‌ی ضد فقر خانواده (Bolsa Familia) حدود دو دلار در روز و 53 دلار در ماه دریافت می‌کنند (اکونومیست، 7 فوریه 2008). پرداخت این وجه نقد مشروط به مدرسه رفتن کودکان خانواده و مشارکت آنان در برنامه‌ی ملی واکسیناسیون است. این برنامه به طور قطع تاثیر مثبتی بر زندگی و تغذیه‌ی مردم داشته است. البته، اثرگذاری این نظام به اندازه‌ی روش ونزوئلا نیست که در آن مردم به کار گروهی معطوف به منافع جمعی‌شان برانگیخته و بسیج شده‌اند.\nدر کوبا، مانند سایر کشورها، از باغ‌های شهری برای تامین غذای افراد ساکن شهرها و همین‌طور منبع درآمدی با موفقیت استفاده شده است. این روش باید به‌شدت تشویق شود ـ با استفاده‌ی خلاقانه از فضاهای در دسترس مناطق مسکونی شهری.\nکشاورزی باید یکی از نخستین اولویت‌های جهان سوم باشد. حتی بانک جهانی شروع به تاکید بر اهمیت کمک‌های دولت‌ها در این حوزه کرده است. دکتر نگوزی اوکونجو- ایولا (Ngozi Okonjo-Iweala)، مدیر اجرایی بانک جهانی، در این‌باره می‌گوید:\nامروزه توجه سیاست‌سازان جهانی بر بدبختی‌های مردم و بحران مالی متمرکز است. اما، بحران واقعی گرسنگی و سوءتغذیه است... این مشکل واقعی است که باید توجه جهانی را به خود جلب کند... ما می‌دانیم که 75 درصد مردم فقیر جهان روستایی هستند و زندگی بیش‌تر آنان وابسته به بخش کشاورزی است. کشاورزی، امروزه، بیش از هر زمان دیگری، ابزار اساسی برای مبارزه با گرسنگی، سوءتغذیه، و حمایت از کاهش فقر و توسعه‌ی پایدار است. (All-Africa Global Media, Feb. 19, 2008)\nتقریباً هر کشوری در جهان، آن قدر خاک و منابع طبیعی برای کشت و برداشت دارد که غذای کافی برای تامین یک رژیم غذایی سالم را از آن به‌دست آورد. به‌علاوه، دانش و گونه‌های محصول از قبل در بیش‌تر کشورها وجود دارد؛ بنابراین، اگر کشاورزان مورد حمایت کافی قرار بگیرند قادر به کشت و برداشت قابل‌قبولی از محصول خواهند شد.\nافزایش قابل‌توجه تولید ضروری است، اما، نه مانند گذشته که تاکید بیش‌تری بر تولید برای صادرات صورت گرفته است. صادرات به بهبود تراز پرداخت‌های یک کشور کمک می‌کند؛ با وجود این، کشاورزی صادرات‌گرا نه تامین غذای کافی برای تمامی افراد را تضمین می‌کند و نه سلامتی محیط روستایی را تشویق می‌کند. علاوه بر کالاهای اساسی چون سویا، کشاورزی صادرات‌گرا به جای تشویق تولید محصولات اساسی و معیشتی که نیازهای جمعیت را برآورده می‌کند، اغلب به طور طبیعی به تولید محصولات لوکس‌تر مورد نیاز در بازارهای صادراتی می‌انجامد (لوکس از نظرگاه نیازهای اساسی فقرای جهان سومی). تولید مقادیر کافی از انواع غذاهای مختلف در درون هر کشوری ـ توسط کشاورزان کوچک و خرده پا که در تعاونی‌ها با استفاده از فنون خاص خود کار می‌کنند ـ بهترین روش برای دسترسی به هدف «امنیت غذایی» است. در این چارچوب، امکان مصونیت مردم، حداقل تا حدی، در برابر نوسان‌های بازار جهانی وجود دارد. البته این به معنای عدم‌استفاده از زمین برای کاربری غیر کشاورزی و تولید محصولات برای بازارهای سوخت‌های حیاتی نیز است.\nیکی از راه‌های انجام این کار و هم‌زمان کمک به حل مشکل بسیاری که در حلبی‌آبادهای شهری درهم تنیده‌اند ـ مردمی که از افزایش قیمت‌ها رنج می کشند ـ ارایه‌ی زمین از طریق انقلاب ارضی است. البته زمین به‌تنهایی کافی نیست. کشاورزانی که تازه شروع می‌کنند یا آنانی که دوباره به روستاها بر می‌گردند نیاز به حمایت مالی و با هدف تولید غذا دارند. مضاف بر این که نظام‌های حمایت اجتماعی، مانند شوراهای محلی و تعاونی‌ها، جهت تشویق همیاری‌ها و همین‌طور تحکیم جوامع جدید گسترش یافته، باید توسعه پیدا کنند. شاید هر جامعه‌ای نیاز به «آبیاری و بذرپاشی» با مجموعه‌ای از اقدامات فداکارانه داشته باشد. هم‌چنین، وجود مسکن، برق، آب آشامیدنی و آب غیر شرب در مناطق روستایی لازم است تا انگیزه‌ی لازم برای مهاجرت معکوس مردمی که در شهرها زندگی می‌کنند را بدهد. راه دیگر، برای ترغیب مردم برای بازگشتن به روستاها و پرداختن به کشاورزی این است که انگیزه‌ی وطن‌پرستی‌شان تحریک و به آنان گفته شود که در مقام پیشگامان واقعی، توانایی تاسیس نظام غذایی جدید و تامین خودکفایی ملی را دارند؛ یعنی، استقلال از شرکت‌های تجاری کشاورزی چند ملیتی و ارایه‌ی غذای سالم برای تمام مردم جامعه. نقش اساسی و مهم این کشاورزان پیشگام در آینده‌ی کشور و رفاه ملت‌شان باید توسط خودشان، جامعه‌شان و دولت‌شان دیده و تایید شود. باید با آنان با احترام زیادی که شایسته و سزاوار آن هستند برخورد شود.\nغذا حق انسانی است؛ دولت‌ها در این‌باره که مردم‌شان به‌خوبی باید تغذیه شوند مسؤول هستند. علاوه بر این، راه‌های شناخته‌شده‌ای برای پایان‌دادن به گرسنگی وجود دارد ـ از جمله اقدامات اضطراری مبارزه با موقعیت حاد کنونی، باغ‌های شهری، اصلاحات کشاورزی و نظام حمایتی کامل از کشاورزان و فنون کشاورزی پایداری که محیط را ارتقا می‌دهند. دسترسی کنونی مردم به غذا نشان‌دهنده‌ی مناسبات خیلی نابرابر قدرت سیاسی و اقتصادی در داخل کشورها و همین‌طور بین کشورهاست. وجود نظام غذایی امن و پایدار، مستلزم مناسبات متفاوت و خیلی برابرتری بین مردم است. هر چه میزان درگیری فقرا و کشاورزان، در تمام جنبه‌های مربوط به تلاش برای حصول امنیت غذایی بیش‌تر باشد و هرچه به آنان در این راه بیش‌تر انرژی داده شود، شانس بیش‌تری در دسترسی به امنیت غذایی با دوام و مستمر وجود خواهد داشت. هم‌چنان‌که هوگو چاوز، ریس جمهور ونزوئلا، کشوری که اقدامات زیادی در مبارزه با فقر و گرسنگی انجام داده، می‌گوید:\nبله، مهم است که فقر پایان یابد و زجر و بدبختی تمام شود؛ اما مهم‌ترین مساله اعطای قدرت به فقراست به نحوی که بتوانند خودشان مبارزه را پیش ببرند.\nFred Magdoff, "The World Food Crisis: Sources and Solutions", Monthly Review, May 2008.\nمقاله مشترک سایت تحلیلی البرز و صفحه «اقتصاد سیاسی» سایت انسان شناسی و فرهنگ


قیمت و خرید رنگ سنج پرتابل |\nدسته: اسپکتروفتومتر ( فام سنج ), رنگ سنج پرتابل برچسب: رنگ سنج چینی, قیمت و خرید رنگ سنج پرتابل, قیمت و خرید فام سنج حرفه ای\nسری Ts7x یک اسپکتروفتومتر گریتینگ است که شرکت 3nh برای طراحی آن 3 سال وقت صرف کرده است و توسط حقوق مالکیت معنوی مستقل 3nh توسعه یافته است.\nاین دستگاه ازgrating دقیق 1000 خطی به عنوان عنصر رنگ سنجی ، آرایه فتوسل سیلیکونی با ناحیه حساس به نور بزرگ به عنوان دتکتور، طیف کامل با طول عمر بالا به عنوان منبع نور استفاده می‌کند و وضوح نوری در محدوده نور مرئی کمتر از 10 نانومتر را دارا است.\nتحت شرایط نور اپتیکال هندسی d/8 توصیه شده توسط CIE، اسپکتروفتومتر Grating TS7700 می تواند داده های بازتاب SCI و SCE نمونه ها/نمونه های فلورسنت را با دقت اندازه گیری کند و همچنین می تواند فرمول های مختلف تفاوت رنگ و شاخص های رنگ را در فضاهای رنگی مختلف اندازه گیری و بیان کند. .\nبا اسپکتروفتومتر TS7700 به راحتی می تواند انتقال دقیق رنگ را درک کرد و همچنین می توان به عنوان تجهیزات تشخیص سیستم تطبیق دقیق رنگ استفاده شود.\nاسپکتروفتومتر TS7700 نیز در کنترل کیفیت رنگ محصولات مختلف کاربرد فراوانی دارد. TS7700 مجهز به نرم‌افزار مدیریت رنگ پیشرفته است که به کامپیوتر متصل می‌شود تا بسط عملکرد بیشتر را درک کند. این دستگاه دارای عملکرد پایدار، اندازه گیری دقیق رنگ و عملکرد قدرتمند است.\nاین دستگاه به طور گسترده ای در الکترونیک پلاستیک، رنگ و پوشش، چاپ و رنگرزی پارچه، چاپ کاغذ، خودرو، درمان پزشکی، آرایشی و بهداشتی و صنایع غذایی، و همچنین موسسات تحقیقاتی علمی و آزمایشگاه ها و غیره استفاده می شود.\n1- ساختار نوری هندسی D / 8، مطابق با CIE No.15, GB / T 3978, GB 2893, GB / T 18833, iso7724 / 1, ASTM e1164, din5033 teil7;\n2-از منبع نور LED ترکیبی با عمر بالا و مصرف انرژی کم، از جمله UV / به استثنای UV استفاده کنید.\n3-دیافراگم 8 میلی متری و 4 میلی متری قابل تعویض (دیافراگم اندازه گیری صاف / نوک را می توان به راحتی تغییر داد، که برای نمونه های آزمایش شده بیشتر مناسب است)\n4-سیستم مسیر نوری دوگانه، وضوح نوری در محدوده قابل مشاهده کمتر از 10 نانومتر است، که می تواند طیف SCI و SCE نمونه را به طور همزمان اندازه گیری کند.\n5-طیف دقیق و داده های آزمایشگاهی، مورد استفاده برای تطبیق رنگ و انتقال دقیق رنگ.\n6-بدنه سخت افزاری بالا: صفحه نمایش رنگی واقعی 3.5 اینچی TFT، صفحه نمایش لمسی خازنی، گریتینگ 1000 خطی، آشکارساز آرایه فتوسل سیلیکونی با ناحیه حساس به نور بزرگ و غیره.\n7-حالت ارتباط دوگانه USB / بلوتوث، سازگاری گسترده تر.\n8-تخته کالیبراسیون سفید استاندارد فوق العاده مقاوم در برابر آلودگی و پایدار؛\n9-فضای ذخیره سازی با ظرفیت بزرگ، که می تواند بیش از 30000 قطعه داده آزمایشی را ذخیره کند.\n10-زاویه ناظر استاندارد 2/10، حالت های منبع نور متعدد، سیستم های رنگی چندگانه سطح، مطابق با استانداردهای مختلف شاخص های رنگی و نیازهای مشتریان مختلف برای اندازه گیری رنگ.\n11-دارای موقعیت مکان یابی دوربین و موقعیت اندازه گیری متقاطع تثبیت کننده.\nلطفاً جهت خرید و یا آگاهی از قیمت رنگ سنج TS7700 با شرکت ستاره عرش آریا تماس بگیرید.\nLi-ion battery, 3.7v, 5000mAh, 6000 measurements within 8 hours\nاولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “قیمت و خرید رنگ سنج پرتابل” لغو پاسخ\nقیمت و خرید چکر نیترات رنج پایین مدل HI781 پی اچ متر قلمی خاک با بلوتوث مدل HI9810302


*** :: Affecting ::***\nمدیر یک کارخانه بزرگ در سن 35 سالگی دچار فشار خون بالا شد. یک زن خانه‌دار 27 ساله به بیماری آسم مبتلا گردید. این هر دو هنگامی که به پزشک مراجعه کردند به آن‌ها گفته شد که علت اختلالاتی که پیدا کرده‌اند «استرس» یا فشار روانی بوده است.\nآن مدیر یک سال بود که باید به تنهایی تصمیمات سریعی در مورد کسب و کارش می‌گرفت. هر تصمیم می‌توانست به زیان‌های هنگفتی برای کارخانه بیانجامد. او پس از هر تصمیم‌گیری، در مورد پیامدهای آن نگران باقی می‌ماند تا وقتی که درستی تصمیم‌گیریش به اثبات می‌رسید. این نگرانی و اضطراب مداوم باعث بالا رفتن فشار خون او شده بود.\nآن زن خانه‌دار نیز مادر شوهر بهانه‌جو و ایرادگیری داشت و شوهرش پشتیبانی لازم را از او نمی‌کرد. هر بار که مادرشوهرش سر او نق می‌زد، او می‌خواست که جوابش را بدهد ولی این کار را نمی‌کرد و خشم خود را فرو می‌خورد. با این کار نوعی حس خفگی در او به وجود می‌آمد. سرانجام این حس خفگی باعث نوعی نفس تنگی در او شد و در انتها به حمله آسم انجامید.\nاین‌ها نمونه‌هایی هستند از آنچه استرس با ما آدم‌ها می‌کند. هزاران مثال دیگر نیز مانند این‌ها وجود دارد. یکی از اختلالاتی که به تازگی مشخص شده که بر اثر استرس روی می‌دهد «خستگی مزمن» است. بنابراین اگر استرس چنین قدرتی دارد آیا نباید در مورد آن بیشتر بدانیم؟ البته که پاسخ مثبت است.\nاسترس یک تجربه است. هنگامی که ضرورت‌های جسمی، روانی یا اجتماعی باعث می‌شود که ما به آن‌ها واکنش نشان دهیم، در این صورت تحت فشار استرس قرار می‌گیریم. آن چیزهایی که ما را به واکنش وامی‌دارند و مجبورمان می‌کنند که منابع‌مان را بسیج کنیم «محرک استرس» نام دارند. محرک‌های استرس باعث می‌شود که ما استرس را تجربه کنیم. افزایش دمای اتاق، تقاضاهای افرادی که دور و برمان هستند، و ضوابط و آداب اجتماعی، همگی نمونه‌هایی از محرک‌های استرس می‌باشند. هنگامی که ما منابع‌مان را برای برآورده کردن این تقاضاها به خدمت می‌گیریم و بسیج می‌کنیم، به گفته روان‌شناسان، تحت استرس قرار می‌گیریم.\nواژه استرس به دلیل کاربرد نامناسبی که داشته است، به طور ضمنی معنی بدی را در ذهن ما متبادر می‌کند. در حالی که استرس به خودی خود نه خوب است و نه بد. بلکه نسبت به تاثیری که بر روی ما می‌گذارد خوب یا بد، مطلوب یا نامطلوب، و سالم یا ناسالم می‌شود. برای مثال، ضرورت امتحان دادن ممکن است باعث شود که بچه‌ای سخت کار کند و درس بخواند و امتحان را با موفقیت بگذراند. ولی در مورد یک بچه دیگر، همان امتحان ممکن است آنقدر پرزحمت و دشوار باشد که فراتر از منابع در اختیارش باشد و باعث شکست و ناکامی او گردد. بنابراین استرس یا محرک استرس به خودی خود نه خوب است و نه بد، بلکه خنثی است.\nهنگامی که یک محرک استرس خیلی شدید باشد و یا هنگامی که ما منابع کافی برای برآورده کردن آن تقاضاها در اختیار نداشته باشیم، تحت فشار استرس قرار می‌گیریم. این حالت را درماندگی ( Distress ) می‌نامند. درماندگی، حالت بد و ناسالمی است. درماندگی طولانی و مداوم باعث واکنش‌های متفاوتی در سطح بدن و ذهن انسان می‌گردد. درماندگی، منابع ما را به اتمام می‌رساند و ما را در برابر بیماری‌ها و اختلالات، ناتوان و آسیب‌پذیر می‌سازد. کودکی که منابع کافی برای گذراندن امتحان ندارد در امتحان رد می‌شود. مدیری که نگرانی و اضطراب مداوم دارد منابعش در این راه صرف می‌شود و دچار فشار خون می‌گردد. و زن خانه‌داری که بخش مهمی از منابعش را صرف فرو خوردن خشمش می‌کند نهایتاً گرفتار بیماری آسم می‌شود. بنابراین هر استرسی که به درماندگی بیانجامد ناسالم و بد است.\n3- استرس مفید\nهنگامی که وجود یک محرک استرس، منابع ما را طلب می‌کند و ما دچار استرس می‌شویم، این امر همیشه به درماندگی نمی‌انجامد. اگر محرک استرس از حد معقولی تجاوز نکند و ما نیز منابع کافی برای برخورد با آن در اختیار داشته باشیم، قادر خواهیم بود تا از پس آن استرس برآئیم. در این صورت است که نوعی حس رضایت‌مندی و خشنودی در ما به وجود می‌آید. استرس‌هایی که از عهده‌شان بر می‌آئیم باعث یکپارچگی بیشتر در شخصیت ما می‌گردند. چنین استرس‌هایی را استرس مفید ( Eustress ) می‌نامند. بچه‌ای که به خوبی برای امتحان آماده شده و آن را با موفقیت گذرانده است، اعتماد به نفس بیشتری پیدا می‌کند و برای خود ارزش بیشتری قایل می‌شود. در واقع در اینجا استرس امتحان، اثر مثبتی بر روی او گذاشته است. این استرس‌های مفید برای انگیزش و رشد ما ضرورت دارند.\n4- درک ما از استرس\nروان‌شناسان بر این عقیده‌اند که نحوه ادارک ما (نگرش ما نسبت به چیزهای مختلف) تا حدّ زیادی تعیین کننده این است که استرس به «درماندگی» تبدیل شود یا «استرس مفید». برای مثال، کسانی که تعلیمات نظامی دیده‌اند و در عملیات جنگی شرکت داشته‌اند، یک تهدید حمله نظامی را نسبتاً ساده می‌انگارند در حالی که کسانی که چنین آمادگی‌ای نداشته باشند آن را موضوع مرگ و زندگی تلقی می‌کنند. روان‌شناسان نشان داده‌اند که نحوه ادراک ما تعیین کننده شدّت و ضعف استرس است. آن‌ها همچنین عقیده دارند که نحوه ادراک هر فرد از طریق آموزش و تمرین قابل تغییر است. این نتیجه‌گیری روان‌شناسان بسیار با اهمیت است زیرا در دنیای امروز استرس‌های شدیدی در زندگی همه ما وجود دارد و هر روز نیز استرس‌های جدیدی بر استرس‌های قبلی افزوده می‌گردد. بنابراین، آموزش دیدن و یادگرفتن چگونگی اصلاح نحوه ادراک (نگرش) و سازماندهی مجدّد آن، در کاهش شدّت، بسامد و مدّت بسیاری از اختلالات مربوط به استرس، می‌تواند بسیار مفید باشد. همچنین استرس‌های آینده قابل پیش‌بینی می‌گردد و نحوه ادراک ما متناسب با آن می‌تواند تغییر یابد. به این گونه آموزش‌ها «مایه‌کوبی استرس» (زدن واکسن استرس) می‌گویند. درست همان گونه که برای مقابله با سایر بیماری‌ها مایه‌کوبی می‌کنیم، برای مقابله با استرس نیز باید خود را آماده کنیم.\n"Stress: Nature, Consequences and Management " Dr. Krishna Prasad Sreedhar


بهبود هوش : 11 روش برای افزایش هوش و حافظه - تندخوان دات کام\nخانه / مقالات / تقویت حافظه / ۱۱ روش برای افزایش هوش و حافظه\nمهتاب معصومی ۱۷ آبان ۱۳۹۶\tتقویت حافظه, مقالات ارسال دیدگاه 117 بازدید\nبهبود هوش – هرچند هوش هر فرد بر اساس وراثت یا محیط ( خانواده ، مدرسه و محله ) شکل میگیرد و معمولا انعطاف کمی نسبت به عوامل بیرونی نسبت به خود نشان میدهد ، با این حال ۱۱ روشی که در زیر به شما ارائه میگردد شما را در بهبود هوش و حافظه یاری میکند :\nتعلیم ببینید :\nشاید برایتان جالب باشد که بدانید تحصیل کردن و یاد گرفتن اولین و مهمترین اقدامی است که شما به واسطهء آن به روند بهبود هوش و حافظه خود کمک کرده اید. وقتی شما درس میخوانید مغز را وادار به فعالیت کرده و گاهی آن را به چالش میکشید به همین دلیل مغز از حالت رکود و زوال خارج شده و مانند ماهیچه ای روز به روز قوی تر میشود. یکی از چیزهایی که حین تحصیل باعث افزایش هوش شما میشود “به چالش کشیدن مغز است”.\nتمرینات ریاضی و سوالات تحلیلی مغز شما را به چالش میکشید ، مغز سعی در حل چالش ها دارد ، در صورتی که چالش را با موفقیت حل کند یک قدم خود را به تکامل نزدیک کرده است.\nثبت دانسته ها در مغز به خصوص دانسته هایی که از دانستن آنها لذت میبرید و میتوانید سطح آن را ارتقا و توسعه دهید باعث میشود مغزتان همیشه در حالت آماده به کار باشد و با دریافت یک سرنخ در مورد مواردی به صورت ثبت شده در خود دارد آنها را پیگیری کرده و دائما در حال فعالیت و به روز رسانی باشد.\nپیگیری دغدغه ها :\nاگر ایده یا دغدغه خاصی در ذهن دارید از کنار آن ساده عبور نکنید . پیگیری دغدغه ها مانند آهنربا عمل میکند . ذهن شما همیشه آماده است که هر اطلاعاتی راجع به دغدغه خود را به خوبی ثبت کند . مانند ادیسون که احتمالا دغدغه روشنایی داشته .\nپس از بیدار شدن از خواب دو لیوان آب بنوشید :\nپس از ۶ تا ۹ ساعت خواب که بدنتان آبی دریافته نکرده ، احتمالا اندام ها از جمله مغز دچار کم آبی شده اند. نوشیدن اب و رفع کمبود آب به بهبود هوش و عملکرد مغز در طی روز کمک میکند.\nتحقیقات نشان میدهد استمرار بر این عادت در طولانی مدت اثرات مثبتی بر روند فعالیت هوشی و حافظه ای فرد میگذارد.\nحین رفت و آمد های روزانه به کتاب های صوتی گوش دهید :\nاستفاده از این روش مغز را عادت میدهد همیشه و همه جا فعالیت کند و از رکود و بی حرکتی دور شود . مغزی که همیشه در حال فعالیت باشد به کرور ورزیده قدرتمند میشود.\nشاید بگویید مغزی که دائم در فعالیت باشد خسته شده و کاهش کارایی پیدا میکند اما فعالیت هایی همچون گوش دادن به موسیقی یا کتاب های صوتی اغلب به عنوان تفریح و سرگرمی استفاده میشوند و راه حل های قبلی نیز انرژی آنچنانی از مغز نمیگیرند . شاید اگر شما ۱۵ ساعت در روز به حل سوالات فیزیک یا ریاضی بپردازید ذهنتان خسته شود اما در مورد روش های این مقاله اصلا نگران نباشید.\nچای سبز دارای اسید آمینه ای به نام التیانین است که به بهبود امواج آلفا مغز کمک میکند و به طور مستقیم باعث افزایش عملکرد هوش و حافظه در فرد میشود.\nدر طول روز چرت بزنید :\nمنظور از چرت زدن خوابیدن های چند ساعته نیست بلکه خواب کوتاهه ۲۰ دقیقه ای یک یا دو بار در روز به مغز نیرویی تازه میبخشد.\nبازی های کامپیوتری انجام دهید :\nتحقیقات نشان میدهد سطح هوش کودکانی که از ۶ سالگی بازی های کامپیوتری به خصوص بازی های فکری زیادی انجام میدهند در سنین بزرگسالی از ضریب هوش و قدرت راه حل یابی بالاتری نسبت به کودکانی که بازی نکرده اند برخوردارند.\nیکی از دلایلی که باعث شده کودکان نسل به نسل هوشیارتر شوند همین بازی های کامپیوتری است.\nتوصیه میشود بزرگسالان نیز به جای چرخ زدن در دنیای وب یا تماشای بیش از حد تلویزیون بازی های کامپیوتری انجام دهند.\nبازی کامپیوتری به طور غیر مستقیم زیر مجموعه ای قدرتمند از به چالش کشیدن مغز است.\nدوستان باهوش داشته باشید :\nحتما شنیده اید که میگویند “آدم شبیه دوستش میشه” . این یک حقیقت تجربی است. معاشرت و گذراندن وقت با دوستان باهوش یا قرار گیری در محیط هایی که افراد باهوش حضور دارند ناخودآگاه شما را به همان سمت و سو سوق میدهد. هرچند در ابتدای مقاله نیز بیان شد محیط تاثیر بزرگی در هوش یک فرد خواهد گذاشت.\nحداقل هفته ای یک بار در طبیعت قدم بزنید :\nقدم زدن در طبیعت چند مزیت مهم برای ذهن شما دارد از جمله اینکه : قدم زدن در طبیعت باعث آرامش و ریلکسیشن مغز میشود ، برای گردش خون مفید است ، اکسیژن بیشتری به مغز میرسد و به شما کمک میکند تصمیمات هوشمندانه تری نسبت مسائل اتخاذ کنید.\nیک دفترچه یادداشت به همراه خود داشته باشید :\nهمراه داشتن یک دفترچه یادداشت به شما کمک میکند کنجکاوی و یادگیری منطقی را در وجود خود گسترش داده و به مرور زمان یک آدم ریزبین و باهوش شوید . افراد بزرگ و مشهوری همچون داوینچی همیشه یم دفترچه همراه خود داشتند که ایده ها و دل مشغولی ها و دغدغه های خود را در آن یادداشت کرده و با این کار ذهن خود را در رفع آن هدایت میکردند.


کد خبر: ۵۲۷۶۸۱\nنمایندگان مجلس شورای اسلامی با بررسی لایحه الحاق یک تبصره به ماده ۱۴ قانون صدور چک به صورت یک فوریتی موافقت کردند.\nنمایندگان مجلس شورای اسلامی در جلسه علنی صبح امروز (یکشنبه) مجلس تقاضای دولت برای بررسی لایحه الحاق یک تبصره به ماده ۱۴ قانون صدور چک را به صورت دو فوریتی بررسی کرده، اما با آن مخالفت کردند. در نهایت نمایندگان با بررسی این لایحه به صورت یک فوریت موافقت کردند.\nبه گزارش ایسنا، نماینده دولت در توضیح تقاضای بررسی این لایحه به صورت دو فوریت بیان کرد: بعد از گسترش بانکداری الکترونیکی و ایجاد شفافیت در نقل و انتقال‌های پولی عده‌ای در تلاش بودند تا نقل و انتقال پولی خود را به صورت غیرشفاف انجام دهند و شاهد صدور چک‌های تضمینی در وجه حامل بودیم و برای جلوگیری از این موضوع مصوبه‌ای از سران سه قوه اخذ شد که صدور چک‌های تضمینی در وجه حامل را ممنوع کرد، اما اعتبار آن در دی ماه سال جاری به پایان می‌رسد.\nوی در ادامه گفت: همانطور که نمایندگان تاکید داشتند تا دولت هر مصوبه‌ای که نیاز داشت به مجلس شورای اسلامی بیاورد ما نیز به جای مراجعه به شورای عالی سران سه قوه درخواست تصویب این موضوع را از مجلس داریم و آن را در قالب لایحه دو فوریتی به مجلس شورای اسلامی آوردیم. این لایحه می‌تواند بر حفظ سرعت و امنیت در معاملات قانونی موثر بوده و با صدور چک‌های تضمینی در وجه شخصی معین از سرقت چک‌ها جلوگیری کند. همچنین شاهد شفافیت در امور فعالان اقتصادی بوده و امکان وصول مالیات را ساده‌تر می‌کند.\nصدیف بدری در مخالفت با دو فوریت این لایحه بیان کرد: امروز شاهد هستیم که قیمت نهاده‌های دامی و کشاورزی سر به فلک کشیده است و کشاورزان، کارگران، معلمان و کارمندان هر روز باید یک کالا را چند برابر قیمت روز قبل خریداری کنند. دولت باید برای نظارت بر بازار و تعیین پایه قیمت‌ها برای اقلامی که در داخل تولید می‌شود به مجلس شورای اسلامی لایحه دو فوریتی بیاورد. دولت باید به فکر نظارت بر قیمت‌ها و بازار باشد. چرا رییس بانک مرکزی برای کنترل نرخ ارز لایحه دو فوریتی به مجلس نمی‌آورد. اکنون نیازی به دو فوریت در خصوص قانون چک وجود ندارد و می‌تواند این لایحه به صورت عادی در مجلس شورای اسلامی بررسی شود.\nمحمدرضا دشتی اردکانی در موافقت با دو فوریت این لایحه بیان کرد: درست است که دولت باید برای کنترل قیمت‌ها و نرخ ارز ورود جدی داشته باشد، اما یکی از راهکار‌های کنترل نرخ ارز و مدیریت نقدینگی در کشور و ایجاد ثبات در حوزه تولید و بانکی اصلاح این قوانین است که می‌تواند مدیریت مالی کشور را سامان دهد.\nکمال علیپور خنکداری در مخالفت با دو فوریت این لایحه اظهار کرد: همه می‌دانیم که در حال حاضر وضعیت کشور به چک بر نمی‌گردد بلکه دولت باید در نظارت بر بازار ورود جدی داشته باشد. امروز تعزیرات تعطیل شده و قیمت‌ها ساعتی افزایش می‌یابد. ما باید پیگیر ساماندهی بازار ارز و بورس باشیم. سوال بنده این است که آیا چک که قبلا به عنوان اوراق بهادار در بازار دست به دست می‌شد بهتر بود یا امروز که دولت به آن ورود کرده و می‌گوید باید به اسم شخص صادر شود؟.\nوی ادامه داد: چک، اوراق بهاداری است که ما آن را از بانک می‌گیریم. قبلا که چک در بازار دست به دست می‌شد وضعیت بازار از امروز بهتر بود. از زمانی که دولت به آن ورود کرده و انواع و اقسام قوانین را برای صدور چک تعیین کرده است وضعیت بازار آشفته است، اما مساله این است که مشکل امروز کشور مسائل اقتصادی است. در دو هفته گذشته ما نمی‌توانستیم در کنار مردم باشیم، مشکلات اقتصادی اینگونه حل نمی‌شود خانه از پای بست ویرانه است و همکاران ما در پی ساخت ایوان هستند.\nمحمدمهدی مفتح در موافقت با دو فوریت این لایحه بیان کرد: تصویب این لایحه و اصلاح نحوه صدور چک‌های تضمینی می‌تواند در حوزه پولی و ارزی کشور ثبات بیشتری را ایجاد کند. یکی از اشکالاتی که در حوزه صدور چک با آن روبرو بودیم نوعی غیرشفاف بودن عملیات اقتصادی بود. با تصویب این لایحه امنیت در پرداخت‌های قانونی افزایش یافته و مسیر طی شده بین صادرکننده چک و دریافت کننده آن مشخص است و از سوی دیگر از پولشویی جلوگیری می‌کند.\nپس از مخالفت نمایندگان با بررسی این لایحه به صورت دو فوریت، یک فوریت لایحه به رای گذاشته شد و به تصویب رسید.\nسپس رییس مجلس شورای اسلامی این لایحه را برای بررسی به کمیسیون اقتصادی مجلس ارجاع داد و تاکید کرد کمیسیون اقتصادی اصل ۱۳۸ قانون را در بررسی این لایحه در اولویت قرار دهد.\nبررسی آخرین وضعیت بورسیه ها در کمیسیون اصل ۹۰\nبرچسب ها: مجلس ، چک ، قانون چک ، مجلس شورای اسلامی ، صراط


این روز ها که حساس حجم متعددی از خودروهای حمل توشه مواجه هستیم پیدا کردن یک باربری که بتواند به کل تعهدات خویش عمل نماید عمل سختی است. برای اسبابکشی نمیتوان یکقیمت و هزینهای اثبات در لحاظ گرفت و اسبابکشی های درونشهری و برونشهری اهمیت نیز گوناگون می باشد و از نظر قیمت یه خرده گوناگون می باشد همینطور به جهت انتخاب نوع اتومبیل های باربری و وانتبار و نیسان بارها میتواند هزینههای اسبابکشی را برای شما دوستان عزیز کمتر دهد. تجربه و مهارت در کارها حمل بار حساس یکسری سال سابقه کار می تواند به یکی از از انتخاب های شما برای جا به جایی بار باشد. اما ما در باربری بلوار تعاون اساسی به سرویس گرفتن همکارانی مجرب، لوازم کشی و جا به جایی اسباب منزل را به صورت بنیادی برای شما انجام خوا هیم داد. به همین خاطر ما می خوا‌هیم که اساسی معرفی اتوبار بلوار تعاون همین اطمینان را به شما بدهیم که همین باربری به کل خدماتی که ارائه می دهد پایبند خواهد بود و به بهترین نحو ممکن فعالیت اثاثیه کشی و جا به جایی بار شما را انجام خواهد داد. این کارمندان به رخ شبانه روز و حیاتی طاقت و صبر پاسخگوی سوال ها شما خواهند بود. ما افتخار همین را داریم که بگوییم معتبر ما اعتماد شما خواهد بود.\nتیمی که برای باربری بلوار تعاون در محدوده بلوار تعاون کار می کنند، بسیار حساس تجربه و ماهر هستند و اهمیت بهترین سرویس ها جابجایی اثاثیه شما را برعهده خواهند گرفت. چنانچه در زمان اسباب و اثاث کشی وقت کافی و یا تجربه این کار را نداشته باشید مهم اطمینان خاطر می توانید این عمل را به مجموعه ماهری که در باربری بلوار تعاون میباشند بسپارید. به کارگیری وانت توشه و نیسان بار در مواردی که اثاثیه محدود می باشند. اعتنا فرمایید که بسته بندی هر شیء مهم شیء دیگر و حساس لوازم دیگر تماماً متعدد است. کلیه ی مراحل، کاملا بنیادی و توسط اشخاص کارشناس به عبارتی فعالیت شکل خواهد گرفت. همگی چیز درست و کلیدی برنامه ریزی و بوسیله افراد ماهر انجام خواهد شد. شما می توانید خود از این وسایل به کار گیری کرده و اسباب و اثاث خانه تان را کلیدی بهترین تجهیزات بسته بندی کنید و عمل حمل توشه را به باربری بلوار باربری بلوار تعاون تعاون بسپارید. حمل اثاث و جابهجایی وسایل یک عدد از مشکلترین کارهایی میباشد که در اسبابکشی انجام می‌شود اما نگران نباشید ما همین کار را اساسی استعمال از متدها و روشهای روز جهان برای شما دوستان عزیز انجام میدهیم. فاصله طیشده به وسیله خودروهای باربری نیز در قیمتها و هزینهها تاثیر بسزایی داراست تعداد کارگران ارسالی نیز میتواند قیمتها را ارتقاء و یا این که کمتر دهد، همچنین فاصله و ماشین های باربری نیز در اسبابکشی بسیار مؤثر میباشد، تیمهای بستهبندی و چیدمان هم می تواند در کاهش و ارتقا قیمتها مؤثر باشد.\nخدمات زیاد متنوعی توسط باربری بلوار تعاون انجام می شود که در ادامه بیش خیس در این گزینه کلام خوا هیم کرد. بستهبندی و لوازم خانه خود را به یک شرکت معتبر بسپارید تا با تصور ریلکس آن ها را در خانه جدید و یا محل کار جدیدتان تحویل بگیرید .منتظر تماس شما دوستان عزیز عزیز بهصورت بیست و چهار ساعته هستیم تا برای شما خدمات را انجام دهند .برای دسترسی ریلکس برای شما دوستان عزیز در تراز تهران شعبههای متمایز را قرار دادهایم که شما میتوانید برای انجام سرویس ها باربری اسبابکشی و جابجایی تنها اساسی یک تماس تلفنی از شعبههای تحت به کار گیری نمایید. به جهت جابجایی اسباب و بستهبندی وسایل شما میتوانید سرویس ها اسبابکشی را به ما بسپارید .باربری بلوار تعاون اثاثکشی را برای شما عزیزان عزیز کلیدی به کار گیری از خدمات ویژه انجام میدهد. یکی دیگر از اشکال سرویس ها ما ارسال تجهیزات بسته بندی به منزل شما می باشد. آن ها حساس محافظت امانت داری اثاثیه خانه شما، آن ها را به صدق و با توجه بسته بندی می کنند. که تماما موکت شده و سرپوشیده می باشند و از ایجاد زیان به اسباب و اثاث شما خودداری می کنند. هر کدام از باربری هایی که ذیل آنالیز اتحادیه باربری باشند اهمیت توجه به تعرفه مصوب همین اتحادیه هزینه ها را برآورد می کنند.