امام خمینی (س) - مقصد امام پس از آزادی از زندان\nمقصد امام پس از آزادی از زندان\nعقربۀ ساعت، تقریباً ده شب یکشنبه ۱۶ فروردین ماه ۴۳ را اعلام می کرد که ماشین شورلت سیاهرنگی که به وسیلۀ چند ماشین دیگر اسکورت می شد، سر کوچۀ امام مقابل بیمارستان فاطمیه توقف کرد و امام از آن پیاده شد\nکد : 50033 | تاریخ : 16/01/1399\nپس از کشتار ۱۵ خرداد موج دستگیری ها و تبعیدها در سراسر کشور آغاز شد. یاران امام یکی پس از دیگری روانه زندان و تبعیدگاه شدند. نهضت به ظاهر سرکوب و کنترل شده بود. حضرت امام در بازداشتگاه با اعلام صریح اینکه هیئت حاکمه و دستگاه قضائی شاهنشاهی را صالح نمی‌دانند، از پاسخگوئی به بازجوئی های مکرر امتناع ورزیدند.\nفشار افکار عمومی و اعتراضات علما و مردم از مناطق مختلف داخل و خارج کشور سرانجام رژیم را وادار نمود تا امام را پس از حبس و حصر در فروردین ۱۳۴۳ آزاد و به قم منتقل نماید.\nروز شنبه ۱۵ فروردین ماه ۱۳۴۳ وزیر کشور و سرهنگ مولوی به حضور امام رسیدند و اعلام داشتند که شما آزادید و می توانید به قم تشریف فرما شوید. امام پاسخ داد که: «اگر بناست شماها به کارهای سابق ادامه دهید و با مردم رفتار سابق را داشته باشید، بودن من در اینجا اصلح است مولوی جواب داد که به درجه ام قسم که دیگر این حرف ها نیست!». آنگاه که آمادگی امام را برای حرکت به قم به دست آوردند به منظور جلوگیری از ازدحام و شور مردم، اظهار داشتند: این وظیفۀ ماست که برای حفظ و حراست شما از هرگونه پیشامد غیر منتظره ای، ترتیب حرکت شما به قم را بدهیم و شما را به سلامت به منزل برسانیم!!\nاز آنجا که می خواستند امام را به اصطلاح به سلامت به منزل برسانند و از هرگونه پیشامد غیر منتظره ای دور نگهدارند، ساعت حرکت ایشان را شب قرار دادند تا در وقت خلوت به قم برسند!\nآزادی امام و بازگشت به قم\nعقربۀ ساعت، تقریباً ده شب یکشنبه ۱۶ فروردین ماه ۴۳ را اعلام می کرد که ماشین شورلت سیاهرنگی که به وسیلۀ چند ماشین دیگر اسکورت می شد، سر کوچۀ امام مقابل بیمارستان فاطمیه توقف کرد و امام از آن پیاده شد. همراهان او که عبارت بودند از سرهنگ مولوی و چند تن از مقامات نظامی و امنیتی پس از پیاده کردن امام بسرعت از آنجا دور شدند تا خودشان از هرگونه پیشامد غیرمنتظره ای دور بمانند! چند تن از دانش آموزان و محصلین که در حاشیۀ خیابان مشغول حاضر کردن دروس خود بودند و متوجه پیاده شدن امام از ماشین شدند، بی اختیار فریادی از عمق قلب کشیدند و به سوی او شتافتند. برخی از عابران که امام خمینی را در ماشین دیده بودند نیز، شتابان خود را به او رسانیدند. در آن ساعت شب با آنکه کوچه ها و خیابان ها تقریباً خلوت بود، هنوز امام چند گامی به طرف منزل برنداشته بود، که ده ها نفر در اطراف او گرد آمدند. شعارِ «برای سلامتی حضرت آیت اللّه العظمی خمینی صلوات بلند ختم کنید» در فضای آرام کوچه طنین افکند و سکوت شب را در هم شکست. با طنین افکن شدن شعار صلوات، مردم یکباره از خانه ها بیرون ریختند. شور و هیجانی که از مرد و زن، خرد و کلان در آن دقایق تاریخ به وقوع پیوست، قابل توصیف نیست. آنگاه که امام به درب منزل خویش رسید، صدها نفر در اطراف او گرد آمده بودند و هیجانزده شعار می دادند.\nهنوز بیش از دقایقی از ورود امام به قم نگذشته بود که خبر آن همانند بمب در شهر صدا کرد و شهر را بلرزانید. دیری نپایید که سیل جمعیت پیاده، پا برهنه، سواره، با چرخ، موتور و تاکسی و سواری به سوی خانۀ امام سرازیر شد. شهر یکپارچه در شور و شوق و هیجان فرو رفت. هیاهو، جار و جنجال، سر و صدا و شعارهای پی درپی گوش فلک را کر کرد و گرد و خاک و غباری که از حرکت و دویدن مردم برخاسته بود، فضا را فراگرفت. مردم می خندیدند، می گریستند، پا بر زمین می کوبیدند، شعار می دادند و همدیگر را در آغوش کشیده، تبریک و تهنیت می گفتند. شهر مذهبی قم چنین شور و شوق و خروشی را کمتر به خود دیده بود.\nدیری نپایید که خانه و کوچه امام از جمعیت آکنده شد و برای تازه واردین دیگر جایی و راهی نبود. علمای قم همان شب خود را به منزل امام رسانیدند و با او ملاقات کردند. اساتید، فضلا و پاسداران و رهروان راه خمینی بسیاری شان بی عمامه و عبا و خیلی ها پابرهنه، در آن هوای اوایل بهار که تقریباً سرد است، در کوچه و حیاط منزل امام بهت زده به هر سو در حرکت بودند. زنگ تلفن منزل برای لحظه ای قطع نمی شد و مردم از نقاط دور دست شهر که خبر آزادی امام را برای صدمین بار می شنیدند، روی ناباوری از طریق تلفن پرسش می کردند.\nامام تا نیمه شب در بیرونی منزل، میان توده های مردم که در آنجا اجتماع کرده بودند به سر برد و به احساسات آنان پاسخ داد و آنگاه برای استراحت به اندرون رفت. به محض حرکت امام از جای خود، یکباره مردم به کف زدن پرداختند، کف ممتدی که تا داخل شدن او به اندرون ادامه داشت و صدای آن تا دوردست ها به گوش می رسید.\nفردای آن روز خبر آزادی امام در مرکز و بسیاری از شهرستان ها انتشار یافت، چه کسی باور می کرد؟ مردمی که از مدت ها پیش بارها خبر آزادی امام را شنیده بودند و بعد دریافته بودند که دروغی بیش نبوده است، این بار به این زودی ها باور نمی کردند و بدون کوچکترین تردیدی می گفتند دروغ است و می گذشتند. مأموران ساواک که تا دیروز ده ها بار خبر آزادی امام را به دروغ شایع کرده بودند، این بار می کوشیدند که خبر آزادی او منعکس نشود و تا آنجا که می توانستند، آن را تکذیب می کردند. و اگر این دسیسه ها و تاکتیک های اهریمنانه به کار گرفته نمی شد، بی تردید با خبر آزادی امام، ایران زمین همانند گهواره به حرکت در می آمد و توفانی به پا می خاست.\nبا این وجود، در همان روز اول آزادی امام، گروه زیادی از مرکز و بعضی از شهرستانهای نزدیک که به صحت خبر آزادی او پی برده بودند، به سوی قم شتافتند و در همان روزهای اول ازدحامی در قم به وجود آمد که نمونۀ آن را تنها در ایام محرم و روز عاشورا در این شهر می توان دید. سرهنگ مولوی شمار مردمی را که در ساعت ۷ صبح روز یکشنبه ۴۲/۱/۱۶ در منزل امام اجتماع کرده بودند «حدود چهار هزار نفر» تخمین زده است. محصلین و طلاب حوزه قم از صبح روز مزبور، بالای در مدارس علوم اسلامی را چراغانی و آذین بندی کردند و با عکس های امام زینت بخشیدند. بسیاری از مغازه داران و کسبۀ قم در نخستین روز ورود امام به چراغانی دست زدند و شیرینی پخش کردند. جشن های گسترد‌ه ای که در شهر قم برگزار شد نشانگر عزم طلاب و مردم در ادامه حمایت های آنان از امام بود.\nرژیم شاه تصور می کرد با کشتار بی رحمانۀ ۱۵ خرداد و دستگیری عناصر مؤثر نهضت، امام خمینی را ادامۀ قیام منصرف گردیده و سکوت خواهد کرد. اما حضرت امام به محض آزادی از زندان، به مناسبت صدور حکم محکومیت آیةالله طالقانی و مهندس بازرگان، اطلاعیه ای صادر و در آن نسبت به اعمال خلاف شرع هیئت حاکمه و خطر شناسائی اسرائیل و سلطه آن بر شئونات کشور هشدار داد و در دو سخنرانی عزم خود را بر ادامه نهضت اعلام داشته خمینی را اگر دار بزنید تفاهم نخواهد کرد» ، «اشتباه کنید. اگر خمینی هم با شما سازش کند ملت اسلام با شما سازش نمی‌کند. اشتباه نکنید. ما در همان سنگری که بودیم، هستیم. با تمام تصویبنامه های مخالف اسلام که گذشته است مخالفیم. با تمام زورگویی ها مخالفیم».کردند.\nمنبع: نهضت امام خمینی، سیدحمید روحانی، دفتر اول، ص ۸۳۰-۸۳۳ و کوثر، جلد اوّل، مجموعه سخنرانیهای حضرت امام خمینی(س)، ص ۲۹ و ۳۰


قرارداد ملغی با توتال و بلوف ۲۰۰ میلیارد دلاری وزارت نفت - مشرق نیوز\nکد خبر 948967\nتاریخ انتشار: ۱۹ فروردین ۱۳۹۸ - ۰۱:۵۰\nمدیران مقصر وزارت نفت به جای پاسخگویی درباره سوءمدیریت خود، مایلند فرافکنی کنند و توپ را به زمین منتقدان بیندازند.\nبه نوشته روزنامه جوان، معاون سابق توسعه شرکت ملی نفت در همایشی گفته است فرصت تزریق ۲۰۰ میلیارد دلار به صنعت نفت از دست رفت. از نظر وی که از نزدیکان وزیر نفت است، برجام فرصتی را برای کشور فراهم کرد که می‌شد قراردادهایی را به ارزش ۲۰۰ میلیارد دلار منعقد کرد، اما با خروج آمریکا از این معاهده بین‌المللی، همه چیز خراب شد.\nگرچه منوچهری به اینکه چه عاملی موجب بروز چنین وضعیتی شد اشاره نکرده است، اما کیست که نداند وزیر نفت و حلقه اصلی مدیران وی، بیش از آنکه بخواهند به عملکرد خود پاسخ دهند، توپ را در زمین منتقدان خود شوت می‌کنند. مثلاً وزیر نفت دو هفته پیش با حمله به روزنامه کیهان و مدیرمسئول وی، دعا و مطالب این روزنامه را عامل بر هم خوردن برجام دانست و چنان بر این صور دمید که گویی اگر هیچ انتقادی از برجام مطرح نمی‌شد، ترامپ این معاهده را حفظ می‌کرد.\nیکی از نکاتی که باید در این باره دقت کرد، عدد ۲۰۰ میلیارد دلاری است که وزارت نفت برای توسعه بالادست و پایین‌دست مطرح کرد، بدون آنکه بخواهد توضیح دهد این رقم چگونه به دست آمده است؟\nوزارت نفت تمامی پروژه‌های مهم و غیر مهم، استراتژیک و غیر استراتژیک، میادین مشترک یا مستقل را در قالب نیازمندی صنعت نفت برشمرد و این وعده را داد که با به ثمر نشستن برجام، در کمتر از چهار سال حدود ۲۰۰ میلیارد دلار جذب صنعت نفت خواهد شد. در همان زمان گفته شد صنعت نفت ایران ظرفیت پذیرش چنین سرمایه‌ای را حتی در میان‌مدت ندارد، اما از آنجا که اعلام این رقم، به همراه عددسازی‌های دیگری درباره افزایش تولید نفت، بسیار جذاب بود خود مسئولان وزارت نفت هم در امواج این توهم به رؤیاسازی‌های دیگر مشغول شدند.\nوعده‌های دور از واقعیت، چنان شیرین شدند که همه راه‌ها به سرمایه‌گذاری خارجی از جنس مورد علاقه وزیر نفت ختم شد و هرگونه قراردادی که جزو شیوه جدید باشد، به محاق رفت. با وجود اینکه حتی برخی مدیران این وزارتخانه در جلسات رسمی نسبت به بی‌تفاوتی وزارت نفت نسبت به بهره‌گیری از شیوه‌های مرسوم سرمایه‌گذاری انتقاد می‌کردند، اما وزیر نفت از هدفی می‌گفت که با اندکی صبر می‌تواند ۲۰۰ میلیارد دلار را به صنعت نفت تزریق کند. معاون سابق شرکت ملی نفت، چنان از ۲۰۰ میلیارد دلار سخن می‌گوید که گویا فراموش کرده طبق اظهارات زنگنه، سهم سرمایه‌گذاری خارجی در این حوزه کمتر از ۱۰۰ میلیارد دلار است و مابقی سهم بازار سرمایه، صندوق توسعه ملی و منابع خود شرکت‌هاست.\nاوج سرمایه‌گذاری در صنعت نفت طی پنج سال اخیر، امضای یک قرارداد با شرکت توتال و هشت قرارداد داخلی به ارزش یک میلیارد دلار با شرکت‌های ایرانی بود و دیگر هیچ. قرارداد توتال که با یک تشر آمریکا باطل شد و قراردادهای منعقد شده با شرکت‌های ایرانی هم فعلاً روی کاغذ است.\nبر فرض که با برهم خوردن برجام، ۴۰ درصد ماجرای ۲۰۰ میلیارد دلار به کما رفت، برای ۶۰ درصد باقی‌مانده چه اقداماتی صورت گرفته است؟ آیا وزارت نفت معتقد است که تأمین چنین سرمایه‌ای از منابع داخلی دور از دسترس است؟ اگر چنین است باید این وزارتخانه پاسخ دهد برای تعیین این سهم برای منابع داخلی چه برنامه‌ای داشته است؛ این برنامه توسط خود وزارت نفت تعیین شده و خودش نیز برای اجرای آن تعهد داده است پس به جای آنکه برجام را به بحث سرمایه‌گذاری در صنعت نفت مرتبط بدانیم، به وضعیت اقدامات وزارت نفت نیز بپردازیم.\nتفاهم ایران و عراق برای توسعه مشترک ۲ میدان نفتی\nو حالا مدعیان نفتی امروز!\nاز کرسنت چه خبر وقتی اینارو بخاطر کرسنت محاکمه نکنید الآن ابوعطا میخوانند .


پرونده ویژه؛ فقر و فساد و فحشا در اسرائیل‌ــ 4| بازار سیری‌ناپذیر صنعت فحشا در سرزمین اشغالی - پایگاه خبری،مهدوی پیروان موعود|ظهور،امام زمان،مقاومت،جنگ نرم،آخرالزمان\nکد خبر: 172736\nتاریخ انتشار: ۱۴ مرداد ۱۳۹۷ - ساعت ۱۳:۵۳\nپرونده ویژه؛ فقر و فساد و فحشا در اسرائیل‌ــ 4| بازار سیری‌ناپذیر صنعت فحشا در سرزمین اشغالی\nبه گزارش پیروان مــوعــود، تصویب قانون یهودیت دولت اسرائیل بار دیگر به تبعیض نژادی و آپارتاید رسمیت داده و نقاب دروغین دموکراسی و حقوق بشر را از چهره ...\nبه گزارش پیروان مــوعــود، تصویب قانون یهودیت دولت اسرائیل بار دیگر به تبعیض نژادی و آپارتاید رسمیت داده و نقاب دروغین دموکراسی و حقوق بشر را از چهره متزلزل رژیم صهیونیستی برداشته است. رژیم اسرائیل با تصویب این قانون عملاً اعلام کرد که به هیچ یک از مبانی اساسی پذیرفته‌شده در عرف و منشورهای بین‌المللی پایبند نیست و قانون شهروندی و مساوات میان شهروندان و پذیرش حق تمامیت ارضی دیگران جز بهانه‌ای برای اعمال سیاست‌های تجاوزطلبانه این رژیم، ارزشی برای آنها ندارد، از همین رو بسیاری از تحلیلگران و نظریه‌پردازان مسایل سیاسی و اجتماعی، تصویب این قانون را اقدامی نشان‌دهنده استیصال تل‌آویو و رقابت با زمان بر سر نزدیک شدن موعد فروپاشی رژیم جعلی اسرائیل در سرزمین‌های اشغالی می‌دانند.\nاز سوی دیگر نگاهی به درون رژیم صهیونیستی نیز نشان دهنده تناقض‌های ساختاری میان این جامعه 72ملت بوده و رشد بالای پدیده‌های ناهنجار اجتماعی و اخلاقی نظیر فسادهای جنسی و اداری و اخلاقی آنها را بیش از پیش به‌سمت اضمحلال پیش می‌برد. آنچه در این مقاله بررسی می‌شود، اختلال‌های رفتاری و انحطاط اخلاقی صهیونیست‌ها در عرصه‌های مختلف است.\nفساد جنسی در سرزمین اشغالی\nهمان‌طور که در بخش اول این مقاله مطرح شد، جامعه صهیونیستی یکی از بی‌بندوبارترین جوامع دنیا به‌شمار می‌رود، این موضوع علاوه بر همجنس‌بازی در دیگر روابط نامشروع نظیر فساد اخلاقی و جنسی نیز قابل مشاهده است.\nبر اساس پژوهشی که دکتر آبیجل مور از دانشکده «تل حی» انجام داد، بالغ بر 79 درصد از زنان مجرد سرزمین اشغالی در محل کار خود مورد تجاوز جنسی قرار می‌گیرند. این رقم میان زنان متأهل حدود 15 درصد است، این در حالی است که تنها 3 درصد از زنانی که مورد آزار جنسی قرار گرفته‌اند، شکایت‌های خود را به‌صورت رسمی مطرح می‌کنند.\nاین گزارش با اشاره به اوضاع وخیم شرایط اجتماعی در سرزمین‌های اشغالی می‌نویسد که 38 درصد از زنان صهیونیستی توسط صاحبکاران خود مورد تجاوز جنسی قرار می‌گیرند، این در حالی است که 30 درصد از زنان متأهل نیز مخالفتی با این اقدامات از خود نشان نمی‌دهند.\nبر اساس یک نظرسنجی که در سرزمین‌های اشغالی صورت گرفت، سن تماس جنسی جوانان صهیونیست بسیار پایین آمده و اکثر آنها بین 15 تا 17 سالگی اتفاق می‌افتد.\nاین نظرسنجی همچنین نشان داد که یک‌چهارم جوانان در سرزمین‌های اشغالی روابط جنسی نامشروع را آزمایش می‌کنند، 13 درصد از این جوانان با شدت بالا به این روابط ادامه می‌دهند. 37 درصد از آنها نیز در سطوح متوسط به‌دنبال این روابط برمی‌آیند و 8 درصد نیز تنها برای یک بار به این روابط آلوده می‌شوند.\nامنون روبنشتاین، وزیر سابق گردشگری، جامعه اسرائیل را یکی از بی‌بندوبارترین جوامع جهان دانست. وی از خیابان "دزنگوف" (یکی از بزرگ‌ترین خیابانهای تل‌آویو) به‌عنوان "خیابان آشغال" نام برد؛ زیرا در آن فیلم‌های مستهجن و مواد مخدر عرضه می‌شود.\nبی‌بی‌سی در گزارشی با اشاره به فساد جنسی در سرزمین‌های اشغالی می‌نویسد: روسپی‌گری در سرزمین‌های اشغالی امری «قانونی» است. گرچه گفته می‌شود خانه‌های فساد در این رژیم غیرقانونی هستند، اما حدود 280 خانه فساد در تل‌آویو مشغول به فعالیت هستند که همین امر اسراییل را به یکی از 10 مکان دارنده بیشترین تعداد خانه فساد تبدیل کرده است. روزنامه انگلیسی (the Sun) نیز در سال 2010 تل‌آویو را با 250 خانه فساد، مرکز فساد دنیا نامید.\nدر سال 1997 کمیته منع تبعیض علیه زنان سازمان ملل طی گزارشی فاش کرده بود که بازار رو به رشدی برای محصولات پورنوگرافی کودکان در اسرائیل به‌وجود آمده است. این محصولات آزادانه وارد اسرائیل شده و به‌خورد تقاضای روزافزون جامعه اسرائیلی داده می‌شود.\nبه گزارش مطبوعات در سال 2008 حدود 10 هزار دختر اسرائیلی مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند که بخش اعظم آنها توسط یکی از افراد فامیل مورد تجاوز قرار گرفته است. در حدود یک‌پنجم موارد تجاوز توسط بیش از یک نفر بوده است.\nروزنامه هاآرتص در سال 2009 گزارش می‌دهد که بیش از 30 درصد از نوجوانان دختر اسرائیلی تجربیات غیراخلاقی داشته و مرتکب فساد شده‌اند و بیش از یک‌سوم دختران دانش‌آموز سال آخر دبیرستان و نیمی از پسران روابط جنسی نامشروع داشته‌اند.\nبه‌اذعان اتحادیه مراکز جرایم تجاوز در اسرائیل در سال 2010، از هر سه زن اسرائیلی، یک نفر مورد تجاوز یا آزار و اذیت جنسی قرار گرفته است. در نیمه اول سال 2010 آمار شکایت در مورد تجاوز جنسی 13 درصد افزایش یافته است، این در حالی است که 61 درصد از مردان اسرائیلی رابطه جنسی با زور و تهدید را تجاوز تلقی نمی‌کنند.\nقاچاق زنان و برده‌داری مدرن جنسی در سرزمین‌های اشغالی\nقاچاق انسان موضوع جدید جامعه بشری نیست و از گذشته‌های دور وجود داشته است، ولی قاچاق انسان در گذشته با نام برده و کارگر انجام می‌شده و امروز به‌عنوان ابزاری برای ارضای نامشروع شهوات جنسی انجام می‌شود. دامنه این گونه قاچاق در بسیاری از کشورهای جهان که ثبات فرهنگی ــ اجتماعی و اعتقادات راستین مذهبی ندارند، گسترش یافته است که از جمله آنان رژیم صهیونیستی است. این رژیم به‌لحاظ رشد روند قاچاق زنان فاحشه، وضعی نابسامان را پیشِ‌رو داشته و در شرایط بحرانی قرار دارد.\nزن‌ها در سرزمین‌های اشغالی به ابزاری پرسود برای تجارت و صنعت گردشگری رژیم صهیونیستی تبدیل شده‌اند. براساس گزارش‌های منتشرشده از سوی سازمان ملل، سرزمین‌های اشغالی، یکی از اصلی‌ترین و بزرگترین مراکز قاچاق انسان و بردگی جنسی زنان است. صهیونیست‌ها در قاچاق زنان جویای کار به اسرائیل رکورددار هستند و سالانه تا 5 هزار زن در دام آگهی‌های استخدام و کار صهیونیست‌ها افتاده و قربانی تجارت فحشاء می‌شوند. فاحشگی در سرزمین‌های اشغالی مورد حمایت قانون است.\nروزنامه جروزالیم پست در گزارشی نوشته است که این مسئله به یک معضل جدی برای رژیم صهیونیستی تبدیل شده و در ظاهر، نگرانی دولت و برخی سازمانها و نهادهای دولتی و غیردولتی را در پی داشته است.\nطبق گزارش «بی‌بی‌سی» سازمان ملل در ششم نوامبر 2006، اسرائیل را به‌عنوان یکی از مقصدهای اصلی قاچاق زن در دنیا معرفی کرده و خطرات ناشی از این سوداگری پلید را به مقامات رژیم صهیونیستی گوشزد نموده است. بر اساس گزارش مذکور در دهه 90 و پس از سال 2000 بیش از سه هزار زن، در هر سال، با وعده‌های پوچ و دروغینی نظیر اشتغال، درآمد بالا و امکانات رفاهی و... به‌سمت سرزمینهای اشغالی کشانده شده و پس از ورود به اسرائیل، که آن هم به‌صورت غیرمجاز است، به فاحشه‌خانه‌ها و مراکز فساد، سپرده می‌شوند.\nبرخی از زنان فریب‌خورده توسط باندهای قاچاق انسان، نحوه ورود خود را به سرزمینهای اشغالی را بسیار ساده دانسته و عنوان می‌کنند: «ما بدون داشتن ویزا از طریق مرزهای جنوبی، وارد اسرائیل شدیم، در حالی که کسانی که ما را به‌سمت اسرائیل هدایت کردند، خود در مصر از ما جدا شدند و راه را به ما نشان دادند». آنها در مورد واکنش مأموران نظامی مستقر در پایگاههای مرزی می‌گویند: «آنها (مأموران نظامی) نیز پس از بازجویی و شناسایی ما، با عنوان اعضای جدید یا فریب‌خوردگان جدید ما را مخاطب قرار داده و پس از تجاوز جنسی به ما، رهایمان کرده و فرد دیگری که عضو همان باند قاچاق انسان در اسرائیل بود، در فاصله‌ای دورتر از پستهای بازرسی مرزی منتظر ما بوده و ما را همراه خود برد و به روسپی‌خانه‌ای در تل‌آویو تحویل داد».\nبه گزارش سازمان مبارزه با قاچاق انسان، تعداد صهیونیست‌هایی که به خانه‌های فساد می‌روند ماهانه به یک میلیون نفر می‌رسد. میزان تقاضای فساد آن‌قدر در سرزمین‌های اشغالی به‌ویژه تل‌آویو افزایش یافته است که قاچاقچیان رو به دخترها و زنان صهیونیست آورده‌اند تا بتوانند خانه‌های فساد را پر کنند.\nده‌ها هزار زن هم‌اکنون در سرزمین‌های اشغالی قربانی بردگی جنسی صهیونیست‌ها هستند. پاسپورت این زنان به‌محض ورود گرفته شده و دیگر اجازه بازگشت به کشورشان را ندارند.\nعمده این زنان و دختران از کشورهای مختلف به‌خصوص از اروپای شرقی وارد بازار جهانی تجارت فحشا می‌شوند. بخش زیادی از افراد علی‌رغم میل خود و از طریق دزدیده شدن، تهدید و شکنجه وارد این بازار می‌شوند. میان بازارهای خرید زنان اروپای شرقی، بازار اسرائیل از سیری‌ناپذیرترین بازارهاست.\nبرده‌های جنسی در تل‌آویو در شرایط بسیار اسفناکی همچون زندانیان نگه داشته شده و روزانه به‌دفعات متعدد برای حضور کنار مردان اسرائیلی از اتاق خود اجازه خروج می‌یابند. فقط در تل‌آویو بیش از 20 هزار برده جنسی زن وجود دارند که به فحشا واداشته می‌شوند. سالانه تا 15 هزار زن و دختر به اسرائیل قاچاق می‌شوند. برده‌داری جنسی در سرزمین‌های اشغالی با اطلاع و حمایت پلیس اسرائیل انجام می‌گیرد، زیرا مکان‌های مشخصی برای عرضه و فروش این زنان در سرتاسر اسرائیل وجود دارد که برای پلیس کاملاً شناخته‌شده است.\nروزنامه صهیونیستی معاریو در گزارشی اعلام کرده است که زنان و دختران اسرائیلی با دادن آگهی در روزنامه‌ها، مجلات، تلویزیون‌های خصوصی و شبکه‌های اجتماعی اینترنتی اقدام به خودفروشی می‌کنند! این روزنامه خودفروشی زنان و دختران اسرائیلی در سرزمین‌های اشغالی و بعضی کشورهای اروپایی و آسیایی را نتیجه بحران اقتصادی و بیکاری در داخل اسرائیل می‌داند.\nتجاوز و بی‌اخلاقی در ارتش صهیونیستی\nانحرافات اخلاقی و خشونت‌های جنسی در ارتش رژیم صهیونیستی از وخامت بیشتری برخوردار است، در همین رابطه اخیراً روزنامه صهیونیستی هاآرتص با انتشار بیانیه‌ای رسمی اعلام کرد که بیش از 80 درصد از کارکنان و نظامیان زن ارتش اسرائیل در معرض تعرض و تجاوز جنسی قرار می‌گیرند. بر اساس بیانیه مذکور این موضوع تنها منحصر به ارتش نیست و در پلیس نیز افزایش ملموس انحرافات اخلاقی مشاهده می‌شود.\nبر اساس این گزارش تجاوز به عنف در مؤسسات نظامی حدود 40 درصد نسبت به سال گذشته افزایش پیدا کرده و هزاران نفر از کارمندان زن اسرائیلی بعد از پایان خدمت نظامی خود به‌علت تجاوزهای جنسی که به آنها وارد شده، به‌سمت تن‌فروشی می‌روند.\n«زنا، همجنس‌بازی و تجاوز جنسی» به‌کرّات میان افسران ارتش رژیم صهیونیستی اتفاق می‌افتد. این پدیده به‌قدری شایع شده که تنها در یک مورد آن، یک افسر ارتش اسرائیل به‌نام ایال ناحوم در مدت 5 سال 4 هزار دختر اسرائیلی را مورد تجاوز جنسی قرار داده است. برخی از این دختران 14 تا 16 سال سن داشته‌اند که بر اساس استانداردهای بین المللی کودک محسوب می‌شوند.\nیک مورد دیگر از این دست «عاطف زاهر» افسر بلندپایه ارتش رژیم صهیونیستی بود که اقدامات او در سال 2011 در رسانه‌ها مطرح شد. این افسر ارتش اسرائیل نیز به ده‌ها دختر جوانی که دوره خدمت نظامی اجباری سه‌ساله خود را در واحد او گذرانده بوده‌اند تجاوز کرده است.\nاو در فاصله سا های 2007 تا 2011 از سربازان دختر زیردست خود سوء استفاده جنسی کرده است و به‌عوض به آنان قول نمرات عالی ترخیص داده است تا با توجه به این نمرات بتوانند موقعیت‌های شغلی بهتری بیابند.\nشبکه 10 تلویزیون رژیم صهیونیستی عنوان کرد که حدود 10 هزار افسر زن رژیم اسرائیل در زمان خدمت در ارتش در زمینه مفاسد اخلاقی کار کرده‌اند. همچنین آمار دیگری مربوط به یکی از مراکز آمار اسرائیلی نشان می‌دهد که 81 درصد از افسران زن ارتش اسرائیل در معرض تجاوزها و خشونت‌های جنسی در واحدهای نظامی قرار گرفته‌اند. این آمار را اخیراً شبکه هفت تلویزیون رژیم صهیونیستی منتشر کرد.\nعوامل مؤثر بر فساد جنسی جامعه صهیونیستی\nگرچه قوانین تلمودی و نگاه نژادپرستانه تحقیرآمیز یهودیت انحرافی سهم گسترده‌ای در بروز انحرافات اخلاقی و غلیان شهوت در سرزمین‌های اشغالی دارد، اما عوامل دیگری نیز وجود دارد که سرزمین‌های اشغالی را به بهشتی برای صنعت فحشا تبدیل کرده است.\nیکی از مهمترین عوامل مؤثر بر روند شکل‌گیری و رواج فساد جنسی در جامعه اسرائیل را می‌توان در مهاجرمحور بودن این جامعه، جست‌وجو کرد. جامعه اسرائیل از نظر اخلاقی جامعه‌ای منحرف محسوب می‌شود و دلیل این مسئله نیز در مهاجرمحور بودن آن است. ورود افراد از جوامع مختلف به اسرائیل، نوعی نسبی‌گرایی اخلاقی و نبود معیارهای اخلاقی مورد اتفاق را در جامعه صهیونیستی ایجاد کرده است.\nب: فساد اخلاقی مقامات اسرائیل\nبعد دیگر فساد اخلاقی در اسرائیل، روابط نامشروع کارکنان، مقامات دولتی و رهبران سیاسی اسرائیل است.\nدر زمینه فساد اخلاقی و روابط نامشروع کارمندان و مقامات دولتی رژیم صهیونیستی می‌توان به دهها نمونه در این زمینه، اشاره کرد. پرونده رسوایی‌های اخلاقی رژیم صهیونیستی شامل شخصیت‌های مطرحی است که به تعدادی از آن‌ها اشاره می‌کنیم:\nــ موشه کتساف رئیس اسبق رژیم صهیونیستی جنجالی‌ترین پرونده در زمینه فساد اخلاقی مقامات بلندپایه رژیم صهونیستی را به خود اختصاص داده است. وی در نتیجه این رسوایی اخلاقی و تجاوز جنسی به چندین تن از زنان کارمند خود از سمت خود کناره‌گیری کرد.\nــ اسحاق مردخای وزیر دفاع کابینه نتانیاهو و وزیر حمل‌ونقل در کابینه باراک و تنها فرماندهی که سه منطقه داخلی اسرائیل را فرماندهی کرده بود، در سال 2001 به‌جرم فساد اخلاقی و آزار و اذیت جنسی یکی از کارمندان زن دفتر خود، در دادگاه بخش بیت المقدس محکوم شد.\nــ صالح طریف اولین وزیر عرب در کابینه رژیم صهیونیستی و نماینده دروزی حزب کارگر نیز همزمان با محکومیت به رشوه‌خواری، به‌جرم داشتن رابطه نامشروع با یک زن محاکمه شد.\nــ حاییم رامون وزیر پیشین دادگستری در کابینه اولمرت و از چهره‌های بارز حزب کادیما نیز از جمله مقامات رژیم صهیونیستی است که به‌اتهام آزار جنسی یکی از کارمندان زن در دفتر خود، از سمت خود مجبور به استعفا شد.\nــ روزنامه "یدیعوت آحارونوت" نیز در گزارشی که در ژوئیه 2017 منتشر کرد، از بازداشت 30روزه "العاد کوهین" فرمانده گردان "کاراکال" خبر داد. ماجرا از آنجا آغاز شد که وی به سوء استفاده از پست خود در برقراری روابط جنسی مشکوک بود و علاوه بر او بسیاری از افسران نیز به‌دلیل چنین روابطی بازداشت شدند.\nــروزنامه یدیعوت آحارونوت در گزارشی نوشت که در سال 2016 میلادی 30 کیفرخواست علیه افسران اسرائیلی در ارتباط با تجاوزات جنسی تهیه شد که در آن 227 سرباز و افسر به‌اتهام برقراری این نوع روابط در طول 9 سال اخیر با کسانی که با آنان کار می‌کردند، محکوم شدند.\nج: دسیسه‌های صهیونیستی برای منحرف کردن جوامع جهان\nصهیونیستها اکثر مکانهای خوشگذرانی، کاباره‌ها، قمارخانه‌ها و مراکز فحشا را در جهان اداره می‌کنند. این کار برای رسیدن به اهداف متعددی صورت می‌گیرد که به برخی از آنها اشاره می‌شود:\n1 ــ فاسد کردن بیشترین تعداد ممکن از غیریهودیان و دور کردن آنها از فعالیتهای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی.\n2 ــ شکار مشتریان مراکز جنسی از ملیت‌های مختلف در راستای اهداف اطلاعاتی و جاسوسی.\n3 ــ ارتقاء اشخاص سست و بی‌بنیان در هرم قدرت کشور‌ها و تصدی مسئولیتهای بالا از جمله وزارتخانه‌ها از سوی آنها.\n4 ــ تبدیل غیریهودیان به گله‌های حیوانی بنده شهوات که سیطره و تسلط بر آنها سهل و آسان باشد.\n5 ــ استفاده از درآمدهای نجومی ابتذال جنسی در راستای اهداف پروژه صهیونیسم.\nپروتکل‌های صهیونیسم هستی همه اقوام غیریهود را بازیچه خود قرار داده و یهودیان را ترغیب و تشویق کرده تا غیریهودیان را به تباهی و نابودی بکشانند. در پروتکل دهم جنبش صهیونیسم آمده است: ما حیات خانواده‌ها را بین ملت‌ها از بین می‌بریم و اهمیت تربیتی و اخلاقی آن را نابود می‌سازیم.\nدسیسه‌های غیراخلاقی صهیونیسم اما بیش از همه دامن جامعه اسرائیل را گرفته است. این را می‌توان از آمار و اطلاعات محافل بین‌المللی در خصوص اوضاع نابسامان اخلاقی در سرزمین‌های اشغالی متوجه شد.\nد: درآمد مالی برای رژیم صهیونیستی\nروزنامه صهیونیستی یدیعوت آحارونوت در گزارش با عنوان "تجارت پررونق جنسی" اسراییل اذعان می‌کند قاچاق انسان در اسراییل بیش از ده‌ها میلیون دلار سود برای این رژیم به‌همراه دارد. بنابر این گزارش، سالانه هزاران زن به سرزمین‌های اشغالی قاچاق شده و در صنعت روسپی‌گری رژیم صهیونیستی مورد استفاده قرار می‌گیرند.\nزنان مهاجر منتقل‌شده به اسرائیل بین 8 تا 10 هزار دلار به‌فروش می‌رسند. تجارت فحشا در سرزمین‌های اشغالی حتی از قاچاق مواد مخدر و قاچاق سلاح نیز پرسودتر بوده است.\nاخیراً قانونی در اسرائیل به‌تصویب رسیده که به روسپی‌گری رسمیت می‌بخشد، پدیده‌ای که روز به روز بیشتر گسترش می‌یابد. آمارهای جدید رژیم صهیونیستی در خصوص انحرافات جنسی مکتوم نگاه داشته می‌شود، اما بر اساس آمار سال 1986 میلادی، 45 درصد دختران اسرائیلی 21 سال به بالا در حالی ازدواج می‌کنند که احتمال می‌دهند بچه دارند.\nدرصد سقط جنین در سرزمین‌های اشغالی در مقایسه با سایر کشورهای جهان بسیار بالاست. بیمارستانهای دولتی اسرائیل سالانه هفتاد هزار مورد سقط جنین را ثبت می‌کنند، اما آمار واقعی سقط جنین بسیار بیشتر از این حرف‌ها است.\nاینها تنها بخش‌هایی از افکار بیمار در سرزمین‌های اشغالی است که در نتیجه فروپاشی اخلاقی جامعه صهیونیستی و گسترش روزافزون تجاوز جنسی و بیماری‌های روانی و نوع نگاه خاص صهیونیست‌ها به زنان و دختران در سرزمین‌های اشغالی موج می‌زند.\nتمامی این معضلات اجتماعی در جامعه ناهمگون رژیم صهیونیستی به‌علاوه دشمنی کشورهای اسلامی پیرامونی سرزمین‌های اشغالی با نژادپرستی و تجاوزهای آنها و چهره کریه جهانی تل‌آویو در پی جنایت‌های جنگی و ضدانسانی علیه فلسطینی‌ها، افق موجودیت این رژیم را در دایره‌ای تنگ قرار داده و تحلیلگران و حتی استراتژیست‌های اسرائیلی امید چندانی به بقای طولانی‌مدت رژیم صهیونیستی ندارند.


رایزنی فرهنگی ج.ا.ایران\t ۱۹ مهر, ۱۳۹۹\nبه مناسبت فرارسیدن اربعین حسینی(ع)، سرجان مارکوویچ، رییس انتشارات “اوتوپیا” با حضور در رایزنی فرهنگی ایران در بلگراد ضمن معرفی کتاب «اربعین»، از علاقه‌مندی‌های خود به فرهنگ و تمدن ایران و سفر به کشور عراق و شرکت در راهپیمایی اربعین که در سال ۱۳۹۷ صورت گرفته بود، صحبت کرد و گفت: آرزوی من سفری دوباره به ایران و عراق است.\nوی اظهار کرد: علاقه من به فرهنگ ایرانی در وهله اول به دلیل فیلم‌های ایرانی به وجود آمد که در آمریکا به عنوان دانشجوی سینما، فرصتی برای تماشای آنها پیدا کرده بودم. متأسفانه در دوران جوانی در جوّ سوسیالیستی یوگسلاوی آن زمان که سمت و سوی آته ایستی و الحادی و بدور از روحانیت و معنویت داشت، فرصت زیادی برای آموختن مطالبی در مورد ایران نداشتم.\nمارکوویچ افزود: شاید متناقض به نظر آید، اما من فقط با رفتنم به آمریکا بود که ایران را کشف کردم. من از طریق خرید کتاب در کتابخانه‌های بزرگ نیویورک، دیدار از موزه‌هایی که آثار آسیایی را به نمایش گذارده بودند و همچنین، رفتن مکرر به سینما چیزهای زیادی درباره ایران آموختم و بعدها با اولین سفرم به ایران و مشاهده اماکنی که آرزوی دیدن آنها را در سر داشتم، این تصویر کامل شد.\nوی در ادامه سخنانش، مطرح کرد: با بازگشت به بلگراد و شروع به فعالیت‌های انتشاراتی، علاقه من وارد مرحله دیگری شد که می‌توان گفت توأم با نگاهی عمیق و کنجکاوانه به فرهنگ ایران بود و با مطالعه آثار فرهیختگانی چون حافظ، رومی، سعدی و همچنین نویسندگان و فیلسوفان معاصر ایرانی به تصویر کامل‌تری رسیدم و پس از ده سال چاپ کتاب و مطالعات عمیق، برای ورود به فاز شماره سه آماده شدم.\nمارکوویچ بیان کرد: فاز سوم زندگی من با سفر زیارتی به عراق و بازدید اماکنی که مزار امامان(ع) در آن قرار دارند، آغاز شد. آنهایی که با روح معنویت و فداکاری خود، حقی را به گردن نسل‌های آتی که پس از آنها آمدند و خواهند آمد، نهادند.\nوی ادامه داد: اسطوره حسین(ع) به نوعی شُبهات و تمایلاتی را که در درون من بود، یکی کرد و در پی آن دیدار من از کربلا بیانگر یکی از مهمترین وقایع زندگی‌ام شد. در آنجا در احاطه از خودگذشتگی، فداکاری و عزم راسخ افراد تجلیل و تکریم کننده، هدف از زندگی و در نهایت نقش آنچه را که عشق می‌نامیم را کشف کردم. پس از بازگشت از سفر کتاب اربعین را که شامل دیده‌ها، شنیده‌ها و تجربیات من از سفر است، در قالب ۱۷۰ صفحه به تحریر درآوردم.


در ادبیات پایداری به مقوله‌ی فرهنگ کم‌توجهی نکنیم\nهم‌زمان با آغاز هفته‌ی دفاع مقدس، مصاحبه‌ی دکتر قبادی درباره‌ی مسئله و مسئله‌شناسی در حوزه‌ی ادبیات پایداری:\n۳۱ شهریور ۱۴۰۰ | ۰۷:۰۰ کد : ۲۱۲۷۴ مهم‌ترین اخبار\nما باید زاینده باشیم، باید در صدد افزایش یاران انقلاب اسلامی باشیم، در صدد افزایش ادبیات انقلاب اسلامی باشیم. لذا نیاز داریم به اتصال به فرهنگ و عرفان و اسطوره.\nمصاحبه‌ی دکتر قبادی درباره‌ی مسئله و مسئله‌شناسی در حوزه‌ی ادبیات پایداری:\nفصلنامه‌ی «اندیشه‌نامه‌ی پایداری» در شماره‌ی تابستان خود مصاحبه‌ای با دکتر حسینعلی قبادی انجام داده است این مصاحبه در هشتم تیرماه ۱۴۰۰، با موضوع ادبیات پایداری انجام گرفته است که در ادامه، متن کامل این گفت‌وگو عیناً از نظرتان می‌گذرد. فایل پی‌دی‌اف این نشریه نیز برای استفاده‌ی علاقه‌مندان منتشر می‌شود:\n«دکتر محمدرضا سنگری:\nبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ وَالْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِی خُسْرٍ إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ\nخدمت استاد عزیز و بزرگوار جناب آقای دکتر قبادی تقدیم سلام و ارادت داریم و صمیمانه قدردان و سپاسگزار لطف و محبت ایشان هستیم که فرصت این مصاحبه‌ی صمیمانه را به ما دادند. از دوستان عزیز دیگر هم که تشریف دارند صمیمانه سپاسگزاری می‌کنم و امیدوارم رهاورد این گفت‌وگو راهنما و راهگشا برای همه‌ی ما باشد.\nقبل از اینکه اولین سؤال را خدمت حضرتعالی مطرح کنم، بحث مسئله، مسئله‌شدگی، و مسئله‌مندی از مسائل مهم است. مسئله زمانی ظهور پیدا می‌کند که نوعی درگیری ذهنیِ جمعی برای آن اتفاق افتاده باشد، یعنی امری یا موضوعی، نوعی مطالبه‌ی عمومی شده باشد. آن زمان است که مسئله چهره نشان می‌دهد و معمولاً شروع و طلوع مسئله در فضای نخبگانی است و نخبگان ابتدا با مسائل مواجه می‌شوند. هم زادگاه سؤال و هم زادگاه مسئله دانش است. البته امروز می‌گویند که سؤال از جهل خیزد و مسئله از علم، یعنی هرکس گستره و ژرفای علمی بیشتر داشته باشد، خودبه‌خود مسائل بیشتری را طرح خواهد کرد. به‌طور طبیعی هرآنچه مسئله باشد، بحث‌برانگیز و چالشی خواهد بود. ممکن است دیدگاه‌های متعارضی حتی در آن زمینه باشد. اصل مسئله‌یابی در حوزه‌ی فلسفه است. یعنی اولین کسانی که به طرح مسائل می‌پردازند، کسانی هستند که یا فیلسوف هستند یا زاویه نگاهشان نسبت به موضوع و مسئله در قلمرو فلسفه است.\nبا این مقدمه، چون فرودگاه اصلی بحث ما یا به تعبیر قرآن «ایّانَ مُرساها»ی بحث ما ادبیات پایداری است، ولی ما از مسئله شروع می‌کنیم و اولین سؤال این است که اصلاً مسئله چیست و چگونه به‌وجود می‌آید و شکل می‌گیرد؟ یا به‌عبارت‌دیگر سیر تکوینی یک مسئله چگونه است؟\nبِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ الْحَمْدُلِلَّهِ رَبِّ‌الْعَالَمِین لَاحَوْلَ وَ لَاقُوَّه‌ی إِلّا بِاللّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ.\nدیروز هفتم تیرماه بود. یاد و خاطره شهید بهشتی و جمع کثیری از یاران انقلاب اسلامی را گرامی می‌داریم. خداوند این شهیدان بزرگ انقلاب را با انبیا و اولیای خود محشور بفرماید. درود می‌فرستم به همه‌ی شهدای تبار انقلاب اسلامی، پیش از انقلاب، در حین انقلاب و ادامه آن در دفاع مقدس و نسل‌های بعدی.\nلازم می‌دانم ذکر خیری از بزرگان ادبیات پایداری به‌ویژه هم‌نسلان خودم خصوصاً مرحومان قیصر امین‌پور و سید حسن حسینی و احمد زارعی داشته باشم.\nاز اینکه به پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی تشریف آوردید، خیلی شرمنده شدم و حق این نبود که شما قدم رنجه کنید، اگرچه\nخدا را بسیار شاکر هستم که شاهد رویکرد عالمانه در حوزه‌ی ادبیات پایداری هستم. از پرسش اول شما خوشحال شدم. حُسن‌السوال نصف‌الجواب. مشخص است که سؤال‌ها سنجیده و سخته هستند و از تراز دیگری حکایت می‌کنند. امیدوارم خداوند مدد برساند و این جهت‌گیری علمی با روش‌مندی و با درنظر داشتن قواعد فنّی روش‌شناسی پیش برود. اگر این‌گونه باشد، قطعاً سود خواهیم کرد.\nزمانی‌که استاد فقید و بزرگوار جناب آقای دکتر آئینه‌وند، که خود از نمودهای ادبیات مقاومت به‌ویژه اتصال ادبیات مقاومت ایران و جهان اسلام بودند، از من خواستند به پژوهشگاه بیایم و قائم‌مقام و معاون پژوهشی ایشان بشوم، به‌خاطر امر ایشان که علاوه‌بر استادی، حق پدری گردن اینجانب داشتند، پذیرفتم و بعد از آمدنم، متأسفانه ایشان رحلت کردند و بنده ماندگار شدم. حال آنکه واقعاً مشغول پژوهش و تألیف خودم بودم و بی‌اغراق چهار پنج کتاب دارم که بیش از ۹۵ درصد کارشان تمام شده است و حتی نام آنها را هم تعیین کرده‌ام، ولی از شدت فشار کار اجرایی تعمداً در دستم مانده‌اند.\nبگذریم، یکی از نکاتی که در آغاز آمدنمان در پژوهشگاه طرح کردیم، بحث «مسئله‌محوری» پژوهش‌ها بود. این کتابی که تقدیم کردم حاصل همان تکانه‌های چند سال پیش بود و در واقع مانیفست پژوهش، مسئله‌شناسی است.\nاما درباره‌ی رویکرد حضرتعالی و دوستان، من واقعاً نه فیلسوف هستم، نه روش‌شناس ویژه‌ای در علوم انسانی، ولی حدود سی سال است که روش‌شناسی را تمرین و تدریس می‌کنم و کارنامه و مقالات دانشجویی‌ام هم نشان می‌دهد که سعی کرده‌ام در این راه کاری انجام دهم. دریافت بنده از مسئله و خاصه تمایز آن با «موضوع» و فرق آن با «سؤال» این است که اگر مسئله را معادلProblem بدانیم،Problem می‌تواند در زبان فارسی چندین معنا داشته باشد که در حقیقت یک طیف معنایی هستند و این‌طور نیست که با هم تعارض داشته باشند. ما می‌توانیمProblem را مشکل، معضل و مسئله تعریف کنیم. به‌نظر بنده، وجه مشترک معضل، مسئله و مشکل، به رغم تفاوت‌ها و سطوحی که با هم دارند، این است که همگی می‌خواهند از یک مجهولی عبور کنند. اما این مجهول از فرضیات گذر کرده و از حدس‌های معمولی بالاتر آماده است. فرضیات، حدس‌های زیرکانه‌ای هستند که عالمانه و آگاهانه طرح می‌شوند و بخشی از علم را با خود دارند. به‌همین‌سبب، وقتی از فرض می‌گوییم، حتماً متضمنِ اشراف و تصور فرض‌های رقیب است؛ یعنی باید تمایز و نوآوری داشته باشد که مجهولات آنها را حل کنیم و کنار بگذاریم و فرضیه‌ی خودمان بدانیم. مسئله با فرضیه پیوند دارد، یعنی مسئله می‌خواهد از مجهولی عبور کند. این به چه معناست؟ یعنی حل این مسئله ما را به علم یا به تعبیر دیگر به معلومی می‌رساند. اما به‌نظرم در اینجا باید فرق میان سؤال علمی و سؤال‌های اولیه را هم بگوییم، یعنی فرق میانQuestion وProblem هم باید بیان شود. Question همه‌ی پرسش‌های ناشی از جهل است. کودکان دائم پرسش‌های مختلفی می‌پرسند، ولی خیلی دنبال حل مسئله نیستند. سؤال‌های اولیه‌ای هستند که می‌توانند از فرایندی عبور کنند و تبدیل بهProblem شوند و می‌توانند در همان جهل بمانند و به Problem تبدیل نشوند.\nدر حقیقت، مسئله حاوی سؤال‌های آگاهانه است. بخشی از آگاهی حاصل شده است و می‌خواهد مابقی مجهول را حل کند. خدا بیامرزد دکتر شریعتی را که می‌گفت: آدم‌ها به اندازه سؤالشان بزرگ یا کوچک هستند. یعنی میزان علم انسان‌ها را می‌شود از سؤالشان فهمید. بعدها فهمیدم دکتر شریعتی آن را از امام صادق (ع) گرفته که می‌فرمایند: «شخصیت هرکس را از سه طریق می‌توان شناخت؛ یکی از سؤالی که برحسب نیاز می‌پرسد. به‌عنوان مثال، فردی بخواهد غیبت کسی را بکند و در سؤالش یک نوع غیبت باشد، با کسی که سؤالش در رابطه با کائنات است از لحاظ شخصیت کاملاً با هم فرق دارند. دوم، از رسول یا پیکی که می‌فرستد. بنده در رابطه با این موضوع در مثنوی خیلی جست‌وجو کردم و فهمیدم که عظمت خدا را از عظمت رسولش می‌توان فهمید. سوم، به هدیه‌ای که به شما می‌دهد، دقت کن. آن هدیه، شخصیت فرد را به شما می‌شناساند.\nپس انسان‌ها به اندازه‌ی مسائلی که دارند بزرگ‌اند یا کوچک‌اند. خدا رحمت کند شهید مطهری را که همیشه مثال‌های خوبی می‌زد: تمام همّ تو این است که همسایه‌ات بیفتد بمیرد، یعنی هیچ دغدغه‌ای ندارید جز این. به‌نظرم شهید مطهری یکی از مسئله‌شناس‌ترین انسان‌های زندگی خودش بود. وقتی مقدمه‌ی کتاب اسلام و مقتضیات زمان را که می‌خوانید، خدمات متقابل اسلام و ایران و شرح اصول فلسفه و روش رئالیسم را که می‌خوانید، می‌بینید یک لحظه بدون مسئله نبوده است. اسناد و عکس‌هایی از ایشان در دانشکده‌ی الهیات دیدم که نشان می‌داد چقدر اذیت شده‌اند، ولی به‌خاطر نجات این دانشجویان ماندند. ایشان در تمام دوران زندگی مشغول حل مسئله بودند. خب، بخشی از آثارشان ناظر بر مجهولات و شبهه‌افکنی‌ها بود و واقعاً با این کار کمر مارکسیسم را به لحاظ تئوری در ایران شکاندند و همه‌جا دنبال حل مسئله و بحران‌های فکری، اجتماعی و... بودند. ایشان داستان راستان می‌نویسد چون برای جوانان دنبال حل مسئله بودند.\nبنابراین مرز بین «موضوع» با «مسئله» کم‌کم مشخص می‌شود. موضوع همان Subject است.Subject همان مواجهه اولیه و خام ما با پدیده‌ها است. ما می‌توانیم ده‌ها موضوع داشته باشیم ولی هرگز مسئله حل نکنیم. به بحران‌های اجتماعی نگاه کنید. به مسائل خاص ادبیات انقلاب اسلامی و ادبیات پایداری را نگاه کنید. می‌توانیم ده‌ها جلسه داشته باشیم، ولی تا زمانی‌که مسئله را نشناسیم، یک گام به جلو نبریم. شاید بتوان گفت مسئله به یک معنا همان خلاء‌هاست. آیا ما خلاءهای واقعی را می‌شناسیم؟ و اگر مسئله را خوب بشناسیم، حتماً پیشران خواهیم بود و به جلو حرکت خواهیم کرد.\nمسئله یعنی برداشتن سدها، برداشتن موانع و به جلو رفتن. کارکرد مسئله‌یابی در حقیقت این است. ما از صبح با انبوهی از موضوعات روبه‌رو می‌شویم، از ترافیک و چراغ قرمز و بوق زدن بیجا گرفته تا ده‌ها موضوع دیگر. اما اینها مسئله‌ی ما نیست. ولی زمانی‌که به منزل رفتیم، باید از خود بپرسیم امروز چند مسئله را حل کردیم؟ آیا به انتشار یک کتاب، به یک نظریه، به عمق‌بخشی یک پروژه و به برقراری یک ارتباط که نیازی اجتماعی را حل کند و بین علم و جامعه پیوند بزنیم کمک کرد‌ه‌ایم؟\nبعد از ۵۰ سال، این پژوهشگاه برای اولین‌بار صاحب برنامه‌ی توسعه شد و ما الان در دومین سال این برنامه هستیم. از همان روزهای اول که آمدم، یازده ماه شبانه‌روز کار کردیم. منشور این برنامه، پژوهشگاه بدون دیوار می‌شود، پژوهشگاهی که بتواند با مردم صحبت کند. لذا آمدیم سیاست ترویجی‌سازی، عمومی‌سازی، و کاربردی‌سازی علم را راه اندختیم چون احساس کردیم یک خلاء وجود دارد. ما استادان دانشمند، چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب بسیار زیاد داشتیم، ولی قلیلی از این عده درخشیدند. چرا؟ برای اینکه بقیه عموماً مسئله نداشتند. ما استادان عزیز و بزرگواری داشتیم که ۳۵ سال تدریس کردند، کتابی نوشتند، تصحیحی کردند، و سخنرانی کردند. در همین حد. اما همه ملک‌الشعرای بهار، قزوینی، علامه دهخدا، علامه همایی، استاد فروزانفر، مرحوم صفا، مرحوم زرین‌کوب، استاد شفیعی، دکتر پورنامداریان و... نشدند. بقیه‌ی افراد مسئله نداشتند. می‌خواستند آموزشگری کنند. چند نفر از آن استادان مسئله داشتند که آن را حل کردند و دانش علمی را جلو بردند.\nبه‌نظر من، «موضوع» امری کاملاً خنثی است و نمی‌تواند جلوبرنده باشد و متعدد و متکثر و ناروش‌مند و نامنظم و پراکنده است. ولی «مسئله» برعکس آن منظومه‌ای، شبکه‌ای، پیشران و ناظر به خلاء و رافع خلاء است و به دنبال حل یک مشکل، معضل و عبور از یک مجهول است. تقدم «مسئله» بر «موضوع» شاید بیش از هر چیز تقدم ماهوی باشد. گاهی از لحاظ رُتبی این‌جور نیست؛ ممکن است از لحاظ فرایندی اول با موضوع برخورد کنیم و آن را رفع و تبدیل به یک چالش کنیم و بعد به مسئله برسیم. ولی به لحاظ ماهوی مسئله تقدم دارد چراکه مسئله رویکرد ما را تعیین می‌کند که خلائی را رفع کند ولی موضوع ممکن است این را نداشته باشیم.\nبه‌گونه‌ای به سؤال دوم ما، که تقدم «مسئله» بر «موضوع» بود، پرداخته شد. معمولاً هر جریان ادبی که ایجاد می‌شود یا پدیده‌هایی که به‌وجود می‌آیند، ما را ناگزیر از جعل عنوان می‌کنند. مفاهیمی که خلق می‌شوند و فضاهای تازه‌ای که به‌وجود می‌آیند، ما ناگزیر به خلق عنوان‌هایی می‌شویم و گاهی این عناوینِ متکثر، اشکالاتی را در فهم درست موضوع ایجاد می کند. در روزگار ما، یعنی بعد از وقوع انقلاب اسلامی به‌خصوص جنگ هشت ساله، با عناوین فراوانی مواجه هستیم. به‌طور مثال، عنوان ادبیات انقلاب اسلامی یا ادبیات دفاع مقدس داریم. آیا ادبیات دفاع مقدس جزیی از ادبیات انقلاب اسلامی است یا چیزی مجزا و جداگانه است؟ یعنی در یک سیر و فرایند و جریان، یکی از رخدادهایی که اتفاق می‌افتد جنگ است و خاستگاه این جنگ به‌سبب همان عنوان است. یعنی اگر انقلاب نبود، این جنگ هم نبود. یا عناوین دیگری مثل ادبیات جنگ، ادبیات جنگ تحمیلی یا حتی امروزه ادبیات مدافعان حرم، ادبیات مدافعان امنیت، ادبیات مدافعان سلامت؛ عناوینی که در هرکدامشان تولیدات فراوانی هم داریم. اگر قرار باشد فقط سروده‌های شاعران درباره‌ی موضوع کرونا جمع‌آوری شود، دست‌کم چهار یا پنج کتاب حدود 500 صفحه‌ای خواهد شد، یعنی حداقل بیش از 2 هزار صفحه در این زمینه تولید شعر داریم. در این فاصله‌ای که بیشتر از دو سال نیست، چندین رمان خیلی خوب در زمینه‌ی کرونا آمده است. این نشان می‌دهد که جامعه‌ی ادبی در هرکدام از این زمینه‌ها فعال است.\nما با عناوین ادبیات پایداری، ادبیات جنگ، ادبیات جنگ تحمیلی، ادبیات دفاع مقدس، ادبیات انقلاب اسلامی مواجه هستیم؛ کرانه‌های این عناوین با هم چیست و چه نسبت و ارتباطی با هم دارند؟ کدام کلی‌تر و کدام جزیی‌تر است؟ یا اگر شما تعریفی در مورد هر کدام از این عناوین دارید بفرمایید.\nدر ابتدا باید یک نکته‌ی روش‌شناسی در مورد مفهوم، ترمینولوژی، عرض کنم. به‌نظر می‌رسد که دانشمندانِ جهان را باید به اندازه‌ی مفهومی که خلق می کنند نمره داد. اگر می‌بینیم ارسطو، افلاطون، سقراط، کنفسیوس، فارابی، سهروردی، مرحوم علامه طباطبایی، داریوش شایگان و... در زمان خود به این اندازه ماندگار شده‌اند، به‌سبب آن بوده که اصطلاح و روش وضع کرده‌اند. همیشه گفته‌ام که استاد فروزانفر بیش از هر کاری روش متن‌خوانی را تغییر داده و گفته است مثنوی را باید با مثنوی شناخت نه مثل ولی‌محمد اکبرآبادی و دیگران که گفتند مثنوی را باید با ابن‌عربی بشناسیم. استاد فروزانفر گفت که روش درست این است که مثنوی را از خود مثنوی و سرچشمه‌های آن، یعنی سنایی، عطار و کلیله و مُتنبی و... بشناسیم، یعنی این Text را داخل Context خودش و این گزاره‌ها را در بافتار خودش قرار داد. مرحوم علامه طباطبایی هم در تفسیر دقیقاً همین شاهکار را کرده است. بنابراین، جعل مفهوم به‌آسانی به همان اندازه غلط است و ناپایدار و مشتبه و شبهه‌برانگیز می‌شود.\nزمانی یک گفتمان شکل می‌گیرد که انباشت علمی صورت بگیرد. تا زمانی که انباشت علم نداشته باشیم، نباید از گفتمان سخن بگوییم. وقتی شما یک پوسته نازک را دیوار قرار بدهید، نمی‌توانید آن را بالا ببرید، چون می‌ریزد و منفعل می‌شود. بعد می‌بینید ادبیات جنگ جهانی به چه اندازه قوی‌تر و پرمخاطب‌تر می‌شود. اینکه باید در این زمینه دقت بیشتری کنیم و باید فرصت‌های مستوفایی برای صحبت بیشتر باشد. شاید درحال‌حاضر به‌صورت اجمالی و علی‌العجاله و موقتاً بگویم ادبیات انقلاب اسلامی و ادبیات دفاع مقدس با هم رابطه عموم و خصوص من وجه داشته باشند. این را هم فی‌البداهه نمی‌گویم. مدت‌هاست که دغدغه‌ی بنده است.\nرابطه‌ی عموم و خصوص من وجه میان آنها برقرار است. خب، ما دانشجوی قبل از انقلاب بودیم و در جریان مبارزات اسلامی قبل از انقلاب بودیم و کتاب‌های زیادی مربوط به انقلاب‌های جهانی می‌خواندیم، آثاری که عمیقاً بر روی انقلاب‌ها و آثار ادبی انقلاب‌ها اثر گذاشتند؛ از بینوایان ویکتور هوگو تا قلعه‌ی حیوانات اورول تا زندگی، جنگ و دیگر هیچ اوریانا فالاچی تا آثار فرانتس فانون و مسائل انقلاب الجزایر و فلسطین. بنده اتفاقاً در انجمن اسلامی کتاب‌فروش و در کار کتاب بودم، اما می‌خواهم عرض کنم که مسلم بدانید ادبیات انقلاب اسلامی یک جنبه‌ی بسیار مهم جهانی دارد. یعنی شما نمی‌توانید انقلاب فرانسه را که رمانتیسم فردی را به رمانتیسم اجتماعی تبدیل کرده است و موجب شد تا رمان‌های بزرگ تولستوی، گورکی، و... پدید بیاید و زمینه‌ساز نوعی حماسه در دوران مدرن شده است نادیده بگیرید. بینوایان ویکتور هوگو بعد از سال‌ها از دل آن انقلاب به‌وجود آمده است و برای ظهور داستایوفسکی و تولستوی پلی شده است. این پل را دقیقاً آنها زده‌اند. در واقع، ما یک رئالیسم قبل از مارکسیسم داریم که رئالیسم جهانی آمیخته‌ای از رمانتیسم اجتماعی فرانسه و بیان دردها است. بعدها اگزیستانسیالیست‌ها می‌آیند بحث ادبیات متعهد را طرح می‌کنند. بعد شما می‌بینید که انقلاب الجزایر در ایران حضور دارد. بخشی از الگوی حجاب در انقلاب اسلامی ما از انقلاب الجزایر آمده است. حالا دلایل دیگری هم داشته است. مگر می‌شود انقلاب اسلامی را از کتاب زندگی، جنگ و دیگر هیچ اوریانا فالاچی را جدا کنیم؟ مگر می‌شود ادبیات انقلاب اسلامی را از ادبیات مبارزاتی جهان و چهره‌های آمریکای لاتین و خصوصاً از انقلاب فلسطین جدا کرد؟\nنفس ادبیات انقلاب اسلامی بسیار جهانی است. به‌همین‌سبب، بسیار انسانی هم هست. در واقع، بخش زیادی از دغدغه‌های انسان را مطرح می‌کند. ممکن است آن انسان، مارکسیسم باشد، انسان آزادیخواه سرکوب‌شده باشد، و انسان اشغال‌شده‌ی فلسطین باشد. پس، ادبیات پیش از انقلاب هم اسلامی است هم انسانی و هم جهانی. من در کتاب ادبیات انقلاب اسلامی از قول مرحوم استاد علی‌محمد حق‌شناس از روزنامه‌ی کیهان قبل از انقلاب مطلبی درباره‌ی مرحوم طاهره صفارزاده آورده‌ام که به‌نظرم مانیفست ادبیات انقلاب اسلامی آنجاست. به‌نظر بنده، ادبیات دفاع مقدس از این جهت که با مبانی، اصطلاحات و مانیفست انقلاب اسلامی اتصال دارد، در ذیل ادبیات انقلاب اسلامی جا می‌گیرد، اما موضوع و دامنه‌اش خیلی اخص است و بخشی از ادبیات انقلاب می‌شود و ممکن است در محیطی وارد شده باشد که ما در ادبیات انقلاب اسلامی این را نداشتیم. فرض کنیم ما در ادبیات انقلاب اسلامی نبردهای آبی، نبردهای شیمیایی، فتح فاو و جزیره مجنون را که نداشتیم. پس در عرصه‌هایی به فراتر از ادبیات انقلاب اسلامی رفت و درعین‌حال اخص از آن هم بود. شاید بتوانیم این تعبیر را داشته باشیم که اینها رابطه عموم و خصوص من وجه هستند، یعنی بعضی از ویژگی‌های ادبیات انقلاب اسلامی در ادبیات دفاع مقدس هست و بعضی نیست و برعکس.\nزادگاه ادبیات دفاع مقدس، ادبیات انقلاب اسلامی است و کاملاً صبغه‌ی آن را دارد گرچه گستره‌ی موضوعات و مسائل آن فراوان‌تر از مقوله‌ها و موضوعات و رویدادهایی است که در انقلاب اسلامی داریم ولی آرمان‌ها در همان بافت و فضا منتقل می‌شوند به‌گونه‌ای که همان نسل در این هشت سال مسائل آن را خلق می‌کنند. با این توضیحاتی که فرمودید لطف کنید نسبت این را با ادبیات پایداری هم بفرمایید. شما نسبت ادبیات دفاع مقدس با ادبیات انقلاب اسلامی را عموم و خصوص من وجه فرمودید، نسبت اینها با ادبیات پایداری چیست؟\nابتدا یک جمله درباره‌ی نکته‌ی قبل باید عرض کنم. بعضی از شاعران و نویسندگان هستند که درباره‌ی ادبیات انقلاب اسلامی صحبت کرده‌اند ولی در مورد ادبیات دفاع مقدس صحبتی نکرده‌اند و برعکس. به‌طور مثال، مرحوم فرشیدورد یا خانم بهبهانی در مورد جنگ شعر گفته‌اند یا خیلی از داستان‌نویسان. اما به‌طور مثال، آثار استاد محمدرضا حکیمی را نمی‌توان از ادبیات انقلاب اسلامی فصل کرد، کسی که تفسیر آفتاب و اقالیم قبله را نوشته است. در واقع، مبانی ادبیات انقلاب اسلامی در آثار ایشان است. این عموم و خصوص من وجه به‌سبب ذات رخدادها در آنجا ظهور و بروز دارد. اما در مورد نسبت هر دو با ادبیات پایداری، به‌نظر بنده گاهی ادبیات پایداری را به معنای اخص و نه به معنای اعم، حداکثر تا جنگ‌های ایران و روس می‌بریم که اتفاقاً اگر کسی رخدادهای این جنگ‌ها را بخواند شگفت‌زده می‌شود. در آنجا عرصه‌ها و صحنه‌هایی است که دینی‌تر، شیعی‌تر، عمیق‌تر و فوران همین ارزش‌هایی است که در جنگ ایران و عراق می‌بینیم. مثلاً در وصیت‌نامه‌های محمدحسین خان و محمدحسن خان، دو فرمانده‌ی قزوینی، آمده که می‌گویند اگر کشته شدیم ما را در کربلا دفن کنید. من در مقاله‌ی «نمودهای دینی در ادبیات پیش از انقلاب» سعی کردم بگویم که قبل از انقلاب هم دین وجود داشته است. به‌نظرم ادبیات پایداری به این معنا را باید در حماسه‌ی جرون‌نامه‌ی چند قرن پیش ببریم که درباره‌ی نبردهای ایران و پرتغال است و در قشم سروده شده است. من در قشم دیده‌ام و بسیار شگفت‌آور است که چطور توپ‌های پرتغالی‌ها را گرفتند. اینها حماسه‌های بزرگی بوده و باید بیشتر جست‌وجو کنیم و اینها را به‌صورت پایان‌نامه یا رساله یا پژوهش از دانشجویان طلب کنیم.\nدر ارتباط با ادبیات پایداری، که هنوز معیارهای نهایی‌اش مشخص نیست، فکر می‌کنم عمدتاً هم ادبیات انقلاب اسلامی و هم ادبیات دفاع مقدس در حوزه‌ی ادبیات پایداری جای می‌گیرد. ولی این‌طور نیست که هرچه در ادبیات دفاع مقدس و ادبیات انقلاب اسلامی باشد باید به ادبیات پایداری مربوط باشد. فکر می‌کنم ادبیات انقلاب اسلامی جنبه‌های انسانی داشت که نمی‌توانیم در حوزه‌ی پایداری بیاوریم، چون بسیار انسانی بود و اتصال جهانی داشت، مسئله انسان و ظلم بود، نه مؤمن و کافر. بخشی از ادبیات انقلاب اسلامی انسان مقابل ظالم بود و بخشی از آن بحث ملی بود. وقتی شهید مطهری می‌فرماید خدمات متقابل اسلام و ایران، همان است ولی عمدتاً ادبیات انقلاب اسلامی و ادبیات دفاع مقدس در این چهارچوب جای می‌گیرد و با این تبصره‌ها.\nاین توضیح را بنده عرض کنم که ادبیات مقاومت در فلسطین اشغالی با داستان غسان کنفانی، که در جوانی به شهادت رسید، پدید آمد. این شخصیت یک مجموعه داستان و مجموعه‌ای شعر جمع‌آوری کرد و اسم آن را ادب‌المقاومه گذاشت. این ترکیب وارد زبان فارسی شد و معادل آن را به نام ادبیات پایداری گذاشتند. زمانی‌که ادبیات پایداری مطرح شد، در باب گستره‌ی این مفهوم، خیلی با هم بحث داشتیم. منظورم کسانی است که در این قلمرو حساسیت داشتند و قلم می‌زدند. بعضی گستره‌ی ادبیات پایداری را به آنجا رساندند که گفتند هرگونه ایستادگی انسان در مقابل هر عنصر بازدارنده، نامش ادبیات پایداری است. یعنی اگر انسان در مقابل پدیده‌های طبیعت هم مقاومت می‌کند، اسمش را ادبیات پایداری گذاشتند. یا اگر انسان در مقابل خویش می‌ایستد، یعنی هرآنچه در حوزه‌ی اخلاق و به‌طور بارزتر و روشن‌تر در حوزه‌ی عرفان مطرح می‌شود، همین را هم ادبیات پایداری نام گذاشتند. ولی بعدها آرام‌آرام به این نتیجه رسیدند که ما فقط دو قلمرو را مشمول این عنوان باید بدانیم: یکی، مبارزات داخلی در مقابل استبداد و دوم، ایستادگی در مقابل تهاجم خارجی. یعنی این دو عرصه را ذیل ادبیات پایداری معنا کردند.\nاین نکته‌ی خیلی مهمی است که وقتی یک واژه ترجمه می‌شود، هرگز در قلمرو زبان جدید وفادار به آن حوزه‌ی مفهومی خود نمی‌ماند، آرام‌آرام ممکن است وسیع‌تر شود یا کوچک‌تر شود. کما اینکه آقای دکتر فرق میان Question و Problem را مطرح فرمودند. ممکن است حتی امروز که ما می‌گوییم سؤال و مسئله، وقتی مولانا می‌گوید «هم سؤال از علم خیزد هم جواب»، به‌نظر می‌رسد بیش از اینکه به سؤال به مفهوم امروزی ما توجه داشته باشد، به مسئله توجه دارد و این مصداق بارزش به آن قصه برمی‌گردد. به‌هرحال، ادبیات پایداری را امروز در ایران معمولاً در این دو قلمرو بررسی می‌کنند، یعنی ایستادگی جوامع در مقابل استبداد داخلی که نمونه‌های درخشان آن را در گذشته‌ی تاریخی ایران داریم. به‌طور بارز و روشن، ادبیات عصر بیداری، ادبیات عصر مشروطه، دوره‌ی پهلوی اول و دوم را به‌طور مثال مبارزات ضداستبداد می‌نامند و هشت سال جنگ ایران مقابل عراق را، که نه در مقابل عراق که مقابل ۵۴ کشور است، به‌عنوان شاخه‌ای از ادبیات پایداری که ایستادگی در مقابل مهاجم خارجی است معنا می‌کنند. اگر به این‌صورت باشد، ادبیات انقلاب اسلامی و ادبیات دفاع مقدس و همه‌ی گونه‌های دیگر خودبه‌خود ذیل ادبیات پایداری قرار می‌گیرد. ولی امروزه با عناوین جدیدی که داریم حتی حصار این تعریف شکسته شده است. به‌طور مثال، هیچ‌وقت پیش‌بینی نمی‌کردیم بیماری‌ای به اسم کرونا اتفاق بیفتد و از جامعه‌ی ما شهید بگیرد و عنوان مدافعان سلامت بر آن گذاشته شود. ممکن است کسی در این عناوین خدشه ایجاد کند، اما بالاخره نسلی مقابل یک پدیده می‌ایستند، مقاومت می‌کنند، جان می‌دهند، همه‌ی سرمایه‌های وجودی خود را به میدان می‌آورند و در مقابل این فاجعه پایداری می‌کنند. بنابراین، همه‌ی این موضوعات در حوزه‌ی ادبیات پایداری قرار می‌گیرند.\nاگر اجازه بدهید از این بحث عبور کنیم و بگوییم در این حوزه با چه مسائلی مواجه هستیم؟ چون حوزه‌ی مطالعات حضرتعالی به‌طور ویژه و خاص در این زمینه واقعاً قابل درنگ و دقت است و تأمل‌های بسیار خوبی داشته‌اید. در آثار حضرتعالی، در مجموعه مقالات و سخنرانی‌هایی که در خارج و داخل کشور داشته‌اید کاملاً مشهود است و البته خودتان هم متعلق به این حوزه و خانواده‌ی شهید هستید و این موضوع و مسئله را لمس و حس کرده‌اید. ما هم‌اکنون در این قلمرو با چه مسائلی روبه‌رو هستیم و اگر قرار باشد شاخص‌ترین مسائل را به‌عنوان اندیشکده ادبیات پایداری بدانیم، آنها کدام‌اند؟ به زبان دیگر، اگر قرار باشد از حضرتعالی در کسوت عضو هیأت امنای اندیشکده رهنمود بگیریم، به ما بگویید که چه کنیم و به چه مسائلی بپردازیم و اولویت ما چیست؟ و حتی کمی بالاتر از اولویت، فوریت ما چیست؟\nشما که خود از هر جهت صاحب‌نظر هستید و من درس پس می‌دهم. اجمالاً حضرتعالی می‌دانید که بنده سال‌ها درگیر این دغدغه هستم. ما چند مسئله مهم داریم که بعضی از آنها نیاز به توضیح دارد و زمان ما زیاد نیست و سعی می‌کنم به‌اجمال بیان و از آن عبور کنم. شاید به یک معنا چالش و به یک معنا مسئله است و در حقیقت اولویت از دل آن درمی‌آید.\nبه‌نظر بنده، یک مسئله کم‌توجهی ما و همه‌ی پردازندگان ادبیات پایداری به مقوله‌ی فرهنگ است. ما سعی می‌کنیم در حوزه‌ی دفاع مقدس تقلیل‌گرایانه ببینیم درحالی‌که فرهنگ کم‌نظیر، غنی و سرشار از لطافت ایرانی، می‌تواند ادبیات امروزِ متشتّت، نابسامان، متناقض، قطعه‌قطعه‌شده‌ی ما را وحدت ببخشد و غنی بسازد و از زنجیره‌ی تقلیل‌گرایی و محدودنگری نجات بدهد. ما سعی می‌کنیم ادبیات را خیلی اخص کنیم و آن را به فرهنگ پیوند نزنیم. این به چه معنا است؟ چند روز پیش مصاحبه‌ای با خبرگزاری ایلنا داشتم تحت عنوان «غفلت از فرهنگ در جامعه امروز». فرهنگ به یک معنا ضمیر فردی ما را به ضمیر جمعی تبدیل می کند، یعنی من را به ما تبدیل می‌کند. ما یعنی یک ایران بزرگ، یک ایران ۷ هزار ساله، ما یعنی پشتوانه اسلام و معارف اسلامی و فرهنگ و تمدن اسلامی ایرانی. ما معمولاً ادبیات را خیلی محدود می‌کنیم و چون نگران زایل شدن یک دسته ارزش‌ها هستیم، ادبیات را آن‌طور تعریف می‌کنیم و ادبیات را با دریافت‌های موقت روزمره و نیازهای فوری یکی می‌گیریم و فکر می‌کنیم ادبیات مأمور ماست که فکر ما را منعکس کند. زمانی‌که این‌طور باشد، ادبیات دچار تاریخ مصرف می‌شود، یعنی «درزمانی» می‌شود درحالی‌که باید «برزمانی» فکر کنیم. ادبیات را باید برزمانی ببینیم و اگر این‌طور را ببینیم، متوجه می‌شویم که مثلاً سهروردی کیست؟ چرا سهروردی این کار را کرده است؟ چرا عقل سرخ را نوشته است؟ چرا الالواح المعادیه را نوشته است؟ چرا سخن از آواز پر جبرئیل می‌گوید؟ چرا عطار تذکره‌الاولیا را این‌گونه طراحی و پردازش کرده است؟ چرا حافظ گفته «از صدای سخن عشق ندیدم خوش‌تر// یادگاری که در این گنبد دوار بماند»؟ چرا گفته «نبود نقش دو عالم که رنگِ اُلفت بود // زمانه طرحِ محبت نه این زمان انداخت» یا «در کار گلاب و گل حکم ازلی این بود//کاین شاهد بازاری وان پرده‌نشین باشد» اگر این نگاه باشد، موجب می‌شود که ادبیات ما ادبیات فقیر و محدودی باشد و به اصطلاح کفگیر به ته‌دیگ برسد. آدم‌هایش هم محدود و محدودتر می‌شوند. چند درصد از استادان ادبیات، فرهنگ، جامعه‌شناسی، فلسفه در گیر ادبیات انقلاب اسلامی هستند؟ پیوند نزدن ادبیات با فرهنگ این مشکلات را برای ما دارد. زمانی‌که که مولوی می‌گوید:\nپیش‌تر از خلقت انگورها\nخورده می‌ها و بکرده شورها\nپیر ایشان‌اند کین عالم نبود\nجانِ ایشان بود در دریای جود\nبنده سال‌ها در کلاس می‌گفتم که مولوی عملاً در اینجا از صور اعیان سخن به میان آورده است و مشابه آنچه ابن‌عربی از آن به نام اعیان ثابته سخن گفته است. اما از منظر زیبایی‌شناسی من حق دارم بگویم این یک ظرفیت کهن‌الگو است، این یک اسطوره‌سازی است چنان‌که حافظ از عشق، اسطوره ساخته است آنجا که می‌گوید: «از صدای سخن عشق ندیدم خوش‌تر // یادگاری که در این گنبد دوار بماند» و از هنر و ادبیات اسطوره ساخته است آنجا که می‌سراید: «قلندران حقیقت به نیم جو نخرند // قبای اطلس آن کس که از هنر عاری‌ست» بنده در کلاس در تدریس این ابیات از منظر زیبایی‌شناسی این را با کهن‌الگو پیوند می‌زنم. بعد از مطالعات زیاد دیدم که دکتر شایگان هم در متن ادبی، برای اعیان ثابته ظرفیت کهن‌الگویی قائل شده است. هم به کتابت بت‌های ذهنی و خاطره ازلی هم پنج اقلیم حضور مراجعه کنید. یعنی وقتی می‌گوییم این می‌تواند کهن‌الگو باشد، ببینید به چه اندازه ادبیات را غنی می‌کنیم. ما باید برای غنی‌سازی ادبیات انقلاب اسلامی و ادبیات پایداری آن را با فرهنگ پربار، مایه‌ور و عظیم این سرزمین پیوند بزنیم. ادبیات که یک‌شبه به‌وجود نیامده است. یک‌روزه و یک‌دهه نیست، این ادبیات برای ۴ تا ۷ هزار سال تمدن است که در آن این واژه‌ها به‌وجود می‌آید. قیصر امین‌پور که در واقع منهای تاریخ نیست، با همان تاریخ و تمدن و فرهنگ است. زمانی‌که قیصر نی‌نامه را می‌سراید، آیا می‌شود به او گفت که تو بدون مولوی نی‌نامه سروده‌ای و... شما بخش‌هایی می‌بینید که بدون شناخت تاریخ اباذر (ع) نمی‌شود آنها را شناخت. امام خمینی بسیار فرهنگی می‌اندیشید. امام خمینی آیت‌الله طالقانی را «اباذر زمان» نام نهاد. شما در طول تاریخ یک روحانی را پیدا کنید که به روحانی دیگری گفته باشد اباذر. به‌نظر بنده، این یک نوع نگاه نمادپردازانه و زیبایی‌شناسانه است و در جای دیگر می‌بینیم که امام خمینی، که خود یک مجتهد است، در وصیت‌نامه‌اش سه‌بار اسم ابن‌عربی را می‌برد؟ به این دلیل که ایشان عمیقاً انسانی ادب‌دوست و فرهنگی بوده است.\nنکته دیگر، خلاء ارتباطی ادبیات ما با عرفان به معنای فرهنگی‌اش، یعنی عرفانِ بارور و تربیت‌کننده انسان است. گاهی اوقات ما تلمیحاتی داریم که اشتباهاً آن را به‌جای اسطوره و تراز ناب ادبی تلقی می‌کنیم درحالی‌که به‌نظر بنده تلمیح، کشنده و زوال‌گر اسطوره است. البته اگر شاعری یا نویسنده‌ای قادر باشد اسطوره اصیل را بازآفرینی کند، کار مهمی انجام داده است وگرنه تلمیحات که ارزشی ندارد و هرکسی می‌تواند تلمیح بیاورد. ما باید برای غنی‌سازی، باروری و ماندگاری ادبیات دفاع مقدس به‌دنبال قدرتِ هنری زایش اسطوره در آن باشیم. اتفاقاً از این دیدگاه، فرهنگ و اسطوره دو روی یک سکه‌اند. اسطوره ادبیت سیالی را با خود همراه می‌کند چون این خاصیت اسطوره است. چرا اسطوره‌ی قیصر با اسطوره‌ی شاعر عصر مشروطیت فرق می‌کند؟ این اسطوره را عارفان قدیم ما و حماسه‌سرایان و شاعران تا دوره‌ی مشروطیت هم داشتند. اما قیصر یک بُعد دیگری به آن می‌دهد. یعنی در شعر قیصر، اسطوره‌ی عرفانی با اسطوره‌ی اجتماعی و حماسی همه تلفیق می‌شدند، یعنی جهانِ پر از وحدت، وحدت‌نگری، منظومه‌ای نگاه کردن در شعر قیصر ظهور می‌کند. از منظر تاریخ ادبیات فارسی، فرهنگ، اسطوره و عرفان سه ضلع یک حقیقت ادبیات است. ما نباید اجازه بدهیم که ادبیات از این پشتوانه محروم شود. چه کسی باید جرئت شعر گفتن داشته باشد؟ چه کسی باید جرئت رمان نوشتن داشته باشد؟ کسی که عرفان و فرهنگمان را خوب بشناسد. آیا به کسی که چهار رمان خوانده است یا چند کلاس شعر رفته است باید بگوییم شاعر انقلاب! خدا بیامرزد شهید بهشتی را که بارها تأکید می‌کرد تشکیلاتی که از کیسه بخورد، مرده است. ما باید زاینده باشیم، باید در صدد افزایش یاران انقلاب اسلامی باشیم، در صدد افزایش ادبیات انقلاب اسلامی باشیم. لذا نیاز داریم به اتصال به فرهنگ و عرفان و اسطوره.\nنکته‌ی دیگر جنبه انسانی است. متأسفانه، ما مقدار زیادی در ادبیات انقلاب اسلامی و دفاع مقدس جنبه‌های انسانی را کم‌رنگ کرده‌ایم. شما رمان آفتاب‌پرست نازنین نوشته محمدرضا کاتب را حتماً خوانده‌اید. به‌نظرم خیلی ماهرانه و با حفظ اصول، به پدیده‌ی انسانی پرداخته است. وقتی مولوی می‌فرمایند:\nما نباید بگوییم این ادبیات ضدمقاومت است. خیر، این اثر در واقع انسان را بزرگ می‌کند، انسانیت را بزرگ می‌کند، فرهنگ را غنی می‌کند. وقتی فردوسی می‌فرمایند:\nچو با دانشی شد گشاده جهان\nبه آهن چه داریم گیتی نهان\nاین ادبیات ضدمقاومت نیست، این بزرگ کردن انسان و به انسانیت خود آگاه کردن است. در عمل می‌دانیم ادبیات انقلاب اسلامی ایران به چه اندازه مدیون ادبیات انسانی جهانی است، ولی هرچه جلوتر آمدیم، لاغرترش کردیم و اینجاست که اگر به این پدیده‌ها توجه کنیم، جوانان آینده بیشتر به ادبیات انقلاب اسلامی روی خواهند آورد. در‌حال‌حاضر، ادبیاتی که به نوع دیگری ایجاد می‌شود حجم و اثربخشی‌اش به چه اندازه است؟ و چه کسی از کیسه می‌خورد؟\nخلاء بسیار مهم دیگر، کم‌توجهی به فنون و شگردهای ادبیات و به اصول زیبایی‌شناسی و گاه به‌کارگیری غیراصیل، غیرطبیعی و غیردرون‌زای آنها است. حافظ چرا حافظ شده است؟ بیش از هفتاد بار دیوان خود را تصحیح کرده است. تا زمانی‌که زنده بود، اجازه نشر و تدوین نداد. چرا این مرد قادر است که بگوید:\nبه جمال تو چنان صورتِ چین حیران شد\nدست‌کم، بیش از چهار ایهام می‌توان در این بیت پیدا کرد. چرا به این اندازه مینیاتوری کار می کند؟ چرا این‌قدر آینه‌کاری می‌کند؟ حافظ در تمام عمرش مشغول همین کار بود. متمرکز شد، فداکاری کرد.\nما باید واقعاً از سعدی و حافظ یاد بگیریم. شاعران و نویسندگان باید بیش از اندازه بلاغت جدید و قدیم بخواند. وقتی حاحظ می‌گوید «مطروحتن فی الطریق»، تا این را نفهمیم چگونه می‌توانیم شعر بگوییم. تا زمانی‌که نظریه‌ی نظم جورجانی را متوجه نشویم، پدیده‌ی ساخت و صورت و نظم را چطور متوجه شویم؟\nبحث دیگر اینکه ما با نقد و نقدپذیری مأنوس نیستیم. آیا می‌پذیریم هنر ما پیراسته نمی‌شود تا نقد نشویم؟ قبول نداریم که ما را نقد کنند. درحالی‌که چون ادبیات یک امر در حال زایش است و جوهره‌ی آن در سیالیت زیبایی است، پس باید دائم صیقل بخورد و نقد بشود تا رو به تعالی باشد. خدا حفظ کند آقای دکتر ابراهیم دینانی را که می‌گویند، فرق فلسفه با دیگر دانش‌ها این است که فلسفه در حال حرکت است درحالی‌که خیلی از علوم به‌خاطر احکام ثابتی که دارند حرکتی ندارند. ادبیات هم باید بیشتر از فلسفه حرکت کند. حتی به فلاسفه الهام ببخشد، چون ادبیات برپایه‌ی خیال و تخییل و تخیل می‌تواند آینده را تصویر کند. تازه همه‌ی اینها می‌تواند مقدمه‌ای شود که به‌سمت نظریه‌پردازی حرکت کنیم. نظریه‌پردازی مثل سیمرغ در قاف است و خیلی خیلی با آن فاصله داریم. تا زمانی‌که تمام بلاغت قدیم را ندانیم، تا زمانی‌که تمام رمزورازهای موفقیت امثال حافظ و فردوسی و سعدی و عطار و سنایی و نظامی بزرگ را ندانیم، و تا وقتی بر دانش نقد ادبی و نظریه‌های جهانی آگاه نباشیم، نمی‌توانیم به این سمت حرکت کنیم. من از قول یکی شاگردان یاکوبسن شنیده‌ام که گفته بود، بعدها که با نظامی آشنا شدم به این نتیجه رسیدم سبک‌شناسی درباره‌ی نظامی محال است چون آن‌قدر خلاق است که ما باید یاد بگیریم، بعد بگوییم سبک چیست. هر شاعری در این دنیا از نظامی گفته است برای اینکه منظومه‌ی ذهنی معین و متکثر و زاینده و بالنده‌ای داشته است. منتقد خوب باید درنظر داشته باشد که چقدر قادر است در حین نقد، معلمی هم بکند و چه به فهم خوانندگان و دانش آنان اضافه می‌کند و چقدر نظام نقد ادبی را به جلو می‌برد. اگر از این زاویه بخواهم شخصی را معرفی کنم، استاد پورنامداریان بیشتر به‌نظر می‌آید. استاد پورنامداریان فقط یک منتقد نیست، در حال نقادی معلمی می‌کند. ما باید در نقد خود در ادبیات انقلاب اسلامی قادر باشیم معلمی کنیم. اگر یک نفر را پیدا کردید که هم نقد و هم معلمی کند و راه‌گشا باشد، به من هم بگویید. ما از نقدمان باید خیلی موضوعات یاد بگیریم.\nبه‌نظر بنده، این چند خلاء را داریم و باید اولویت‌ها را از دل آنها مشخص کنیم.\nاحساس می‌کنم سؤالات بعدی ما را هم شما پاسخ دادید و بسیار استفاده کردیم و بهره گرفتیم. فقط یک نکته، مجموعه‌ی اندیشکده ادبیات پایداری از سر یک ضرورت و نیاز شکل گرفت. حتماً مستحضر هستید که در تعدادی از دانشگاه‌های کشور رشته یا گرایش ادبیات پایداری دایر شده است. سال‌های سال است که تدریس می‌شود. با همه‌ی نوساناتی که دارد، یک نکته‌ی بسیار مهمی را در در بستر بحثتان مطرح فرمودید و آن، این است که ما برای هر مقوله‌ای نیازمند انباشت علمی هستیم و هم‌اکنون وقتی استادان دانشگاه‌های ما می‌خواهند هر واحد درسی را تدریس کنند، با گزیده‌ها و آثار فراوانی مواجه هستند. به‌طور مثال، اگر بخواهید خاقانی تدریس کنید، چندین گزیده وجود دارد که می‌توان استفاده کرد. حافظ یا تاریخ بیهقی و... به‌همین‌ترتیب. نیاز اولیه‌ی ما انباشت علمی در یک حوزه و یک موضوع است. طبیعتاً برای ادبیات پایداری، یعنی همین رشته‌ی نوظهور یا نوتأسیسی که درحال‌حاضر در ایران است و در بعضی از استان‌های ما بیش از حدود ۱۵ سال است که این رشته دایر است. چهل‌وچهار استان کشور این عنوان را دارند، البته بعضی از آنها دانشجو ندارند. متأسفانه در بعضی از واحدهای درسی‌اش حتی یک اثر هم وجود ندارد. فرض کنید اگر بخواهیم بگوییم مبانی ادبیات پایداری، متأسفانه در این زمینه چیزی نداریم. مثلاً تاریخ تحلیلی ادبیات پایداری، در این زمینه هم نداریم. اگر بخواهیم بدانیم از گذشته‌ی تاریخی کشور به قول عزیزی ۸ هزار سال شعر فارسی از گذشته تا امروز چه سیری و چه رخدادهایی داشته است، چیزی نداریم. قطعاً مستحضر هستید حتی در اندرزنامه‌های ما و در تفسیرها و آثار تحلیلی ما پایداری کاملاً دیده می‌شود. ما بزرگ‌ترین پشتوانه برای همه‌ی شاخه‌های علمی اسلامی بوده‌ایم، یعنی هیچ‌کس به اندازه‌ی ایرانیان بارور نکرده است که در همان کتاب خدمات متقابل اسلام و ایران شهید مطهری به آن اشاره شده است. برای اینکه این رشته تقویت شود، اولاً چه باید کرد؟ دوم اینکه اگر قرار باشد مجموعه‌ی حضرتعالی در این زمینه ورود پیدا، چه زمینه‌هایی می‌شود یافت که یاریگر این حرکت باشد؟\nمن از بحث دوم فرمایش شما شروع کنم. در پژوهشگاه، ما هم در طرح‌هایمان وارد حوزه‌ی ادبیات پایداری شده‌ایم و بعضاً از ادوار کهن و از ریشه پرداخته‌ایم و این ادامه دارد و اتفاقاً این طرح‌ها می‌تواند برای تهیه‌ی مجموعه منبع تاریخ تحلیلی ادبیات پایداری کمک کند. هم کارهایی که موردی درباره‌ی نقد آثار برخی نویسندگان و شاعران حوزه‌ی ادبیات پایداری انجام شده و گاه هم به‌صورت مقایسه با ادبیات برخی کشورهای دیگر. گروه زبان ادبیات فارسی شورای متون هم ورود خوبی دارند و شما در جریان آن هستید که با همکاری جنابعالی و دوستان از قدیم به این مقوله پرداخته‌ایم و آن را ادامه می‌دهیم که می‌تواند دوباره در یک هم‌اندیشی مشترک دیگر، چالش‌ها و اولویت‌های پژوهش در حوزه ادبیات انقلاب اسلامی و دفاع مقدس را بررسی کنیم. ضمن آنکه اگر آثاری داشته باشید، می‌توانیم به‌صورت مشترک چاپ کنیم.\nمن می‌خواهم در ارتباط با این مسئله یک گام جلوتر بروم. هم به‌سبب حضور حضرتعالی که هم صاحب‌نظر، صاحب‌قلم و صاحب‌اثر در این زمینه هستید، آیا امکان ندارد که این رشته با همین مضمون در اینجا راه‌اندازی و تدریس شود؟ اگر این اتفاق بیفتد، زمینه‌ی تولید بسیاری از واحدهای درسی یا مقوله‌ها را جریان‌سازی کند. البته این جریان در این محل وجود دارد، ولی شاید احیاناً چنین رشته‌ای در اینجا دایر شود، حتی به‌نظر بنده یک قدم جلوتر برویم و پیشنهاد دوره‌ی دکتری در این مکان باشد. چون درحال‌حاضر فقط دوره‌ی کارشناسی ارشد است و یکی از ضایعات این رشته همین است که فارغ‌التحصیلان دوره‌ی کارشناسی ارشد زمانی‌که می‌خواهند ادامه‌ی تحصیل بدهند، مجبورند دوباره به ادبیات محض برگردند و این مسیر ادامه پیدا نمی‌کند. بنده از این جهت مطرح کردم که دغدغه جدی حضرتعالی است و الحمدالله سال‌های سال است که کار می‌شود و همین سال گذشته چند نشستی که برگزار شد و از صاحب‌نظران در این حوزه بهره‌گیری شد، نشان داد که حتی بیش از بعضی از دانشگاه‌های متولی این رشته، خوشبختانه در مجموعه‌ی پژوهشگاه فعالیت می‌شود. بنده صرفاً این موضوع را مطرح کردم که ذهن حضرتعالی در این فایل باز بشود و اندیشه‌ای شود که شاید در آینده در این مکان این امر صورت گیرد.\nبه نکته‌ی مهمی اشاره فرمودید. به‌نظرم قبل از هرچیز باید به دنبال کشف محققان فاضل و علاقه‌مند و روشن‌بین و عالم در این حوزه بگردیم تا آنها یکجا جمع شوند. تا سرمایه‌ی انسانی نباشد، راه‌اندازی رشته به ضد خودش بدل می‌شود. ما در پژوهشگاه مجموعه‌ی علمی بسیار قوی داریم که البته باید از این منظر بازآرایی بشوند و برای تحقق عملی آن باید با پروژه‌های تقاضامحور روبه‌رو باشند.\nشما سرمایه‌ی علمی را در اینجا دارید. کجا چنین سرمایه‌ای دارد؟ چون من در دانشگاه‌ها دیده‌ام افرادی می‌آیند که هیچ زمینه‌ای ندارند و به‌ناچار شاهنامه فردوسی را می‌گویند ادبیات پایداری. درست هم است واقعاً شاهنامه فردوسی شاخص‌ترین اثر پایداری حتی در جهان است ولی چون فرد نمی‌شناسد و نمونه کاری هم نیست که بتواند از آن بهره‌گیری کند. دانشگاه‌های ما هم متن‌محور هستند و به نظر بنده کمتر جایی سرمایه‌ی شما را دارد. با شناختی که بنده از حضرتعالی و استادان اینجا دارم و آثارشان را دیده‌ام، این شایستگی می‌تواند تبدیل به بایستگی شود و اگر این اتفاق در عصر شما بیفتد خدمت بسیار ارزنده‌ای می‌کنید.\nامیدوارم خدا این توفیق را به بنده بدهد. ولی آقای دکتر می‌دانید که باید سرمایه‌های موجود کمی بازآرایی و متمرکز در این قلمرو بشوند ولی به مشکلاتی می‌خوردیم. حالا ما در بخش‌های پروژه در حال کار هستیم و در بخش نشست‌ها و طراحی کنفرانس‌ها ادامه می‌دهیم.\nان‌شاالله بنده این مسئله را هم طرح می‌کنم تا اگر خداوند توفیق دهد، بتوانیم این را پیش ببریم و درعین‌حال یکی از آفت‌های کشور در این زمینه بحث غلبه کمیت بر کیفیت است، یعنی اگر به‌دنبال خلق منابع باشیم و بتوانیم آثار فاخری بنویسیم و این را تبدیل به یک گفتمان علمی در کشور کنیم، این اولویت مهمی است. درعین‌حال قسمت‌های ناموفق باید ارزیابی شوند و ادامه پیدا نکنند. ان‌شاالله با کمک جنابعالی و دوستان بتوانیم به این کیفیت بیشتر توجه کنیم؛ من به یاری خدا حتماً این موضوع را پیگیری می‌کنم بلکه خدا توفیق داد و یک کار فاخر گزین و قابل دفاع و اثرگذار به‌وجود بیاید.\nاصلاً ممکن است یک سال کار مطالعاتی در این زمینه صورت بگیرد و بعد به‌سمت تأسیس رفت.\nدر خصوص بخش اول سؤال شما برای خلق منابع، به‌نظرم باید یک پنل تخصصی برای آن برگزار شود؛ چیزی شبیه یک فاز مطالعاتی انجام و تعریف شود. ابتدا داشته‌های خود را یک‌بار بررسی و نقد مروری کنیم و بعد ببینیم چگونه می‌توان با درنظر داشتن این خلاءها و چالش‌ها، آثار درخور اعتنایی منتشر کنیم که عموماً همه بدان‌ها ارجاع دهند و استناد کنند و قبول داشته باشند. شاید هم نیاز به تأمل و تأنی بیشتری داشته باشد. آیا واقعاً ادبیات صدر اسلام، همان سال‌های اول نوشته شده است؟ یا انباشتی صورت گرفته است؟ بالاخره در همان صدر اسلام هم که نگاه می‌کنیم، قرآن آن‌قدر حجیت ادبی شد که در واقع زاینده‌ی ادبیات شد. به طور مثال، آن سبعه معلقه که در کعبه آویزان می‌کردند یک مسابقه‌ی ادبی بود. هر سال یک عده از اشعار را منسوخ می‌کردند و جایگزین می‌دادند. می‌گویند دختر امرالقیس وقتی شنید آیه شریفه «اقْتَرَبَتِ السَّاعَه‌ی وَانْشَقَّ الْقَمَرُ» نازل شد، رفت شعر پدرش را از کعبه پایین آورد و گفت شعر پدر من ضعف دارد و من تازه فهمیدم که مشکل ادبی دارد. گفتند مشکل کجاست؟ پدرم ساعت را یک امر مادی فرض کرد و فکر می‌کرد مثل یک جسم است که فرود می‌آید درصورتی‌که در قرآن آمده است «اقْتَرَبَتِ السَّاعَه»، یعنی این لفظ با معنا تناسب دارد. در آن زمان، مردم جاهل آن‌قدر عاقل بودند و ادبیات می‌فهمیدند. در عصر جاهلیت معیار ادبی داشتند. حالا ما چطور بدون معیار توقع داریم که ادبیات انقلاب بین مردم طرفدار پیدا کند. به گفته‌ی جرجانی، لفظ با معنا باید تناسب داشته باشد و اعجاز قرآن عمدتاً همین است که لفظ و معنا با هم تناسب دارد: «فَبِما رَحمَه‌ی مِنَ اللَّهِ لِنتَ لَهُم ۖ وَلَو کُنتَ فَظًّا غَلیظَ القَلبِ لَانفَضّوا مِن حَولِکَ ۖ» یا « وَذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَیْهِ فَنَادَى فِی الظُّلُمَاتِ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ» چه شاهکاری است به لحاظ ادبی، لام میم نون چقدر با نرم‌خویی ارتباط دارد و خشونت چقدر با کلمات فظا غلیظ است، انگار که به انسان مشت می‌زند درصورتی‌که در آنجا با نرمی و متواضعانه سر فرود می‌آورد.\nآنهایی که با اسلام مخالف بودند، این شاهکار ادبی قرآن آنها را به تأمل و عمدتاً به انقیاد نشاند. ما باید از قرآن یاد بگیریم. به‌سمت آثار خیلی خیلی فاخرتری برویم و جنبه‌ی انسانی را فراموش نکنیم. بعد ببینیم چه خلاء‌هایی داریم و سازمان‌هایی مثل شما و پژوهشگاه دفاع مقدس باید سرمایه‌گذاری هم بکنند. تا زمانی‌که اراده‌ای برای سرمایه‌گذاری نباشد، آثار فاخری هم به‌وجود نمی‌آید. الان برخی دانشگاه‌ها بعضاً 10، 20 عضو هیأت علمی علاقه‌مندِ فاضلِ محقق دارند که بیش از 50، ۶۰ درصدشان از افراد خوب و فاضل و تراز اول هستند. باید به این افراد پروژه داد و وارد کارشان کرد».\nکلید واژه ها: مصاحبه دکتر قبادی فصل‌نامه اندیشه‌نامه‌ی پایداری حسینعلی قبادی


مرا هم با خود می بری؟ - دهکده مثبت اندیشان\nدر روزگارهای قدیم جزیره ای دور افتاده بود که همه احساسات در آن زندگی می کردند: شادی، غم، دانش عشق و باقی احساسات. روزی به همه آنها اعلام شد که جزیره در حال غرق شدن است. بنابراین هر یک شروع به تعمیر قایق هایشان کردند. اما عشق تصمیم گرفت که تا لحظه آخر در جزیره بماند. زمانی که دیگر چیزی از جزیره روی آب نمانده بود عشق تصمیم گرفت تا برای نجات خود از دیگران کمک بخواهد. در همین زمان او از ثروت که با کشتی با شکوهش در حال گذشتن از آنجا بود کمک خواست. “ ثروت، مرا هم با خود می بری؟ ” ثروت جواب داد: “نه نمی توانم. مقدار زیادی طلا و نقره در این قایق هست. من هیچ جایی برای تو ندارم.” عشق تصمیم گرفت که از غرور که با قایقی زیبا در حال رد شدن از جزیره بود کمک بخواهد. “غرور لطفاً به من کمک کن.” “نمی توانم عشق. تو خیس شده ای و ممکن است قایقم را خراب کنی.” پس عشق از غم که در همان نزدیکی بود درخواست کمک کرد. جزیره “غم لطفاً مرا با خود ببر.” “آه عشق. آن قدر ناراحتم که دلم می خواهد تنها باشم.” شادی هم از کنار عشق گذشت اما آن چنان غرق در خوشحالی بود که اصلاً متوجه عشق نشد. ناگهان صدایی شنید: ” بیا اینجا عشق. من تو را با خود می برم.” صدای یک بزرگتر بود. عشق آن قدر خوشحال شد که حتی فراموش کرد اسم ناجی خود را بپرسد. هنگامی که به خشکی رسیدند ناجی به راه خود رفت. عشق که تازه متوجه شده بود که چقدر به ناجی خود مدیون است از دانش که او هم از عشق بزرگتر بود پرسید: ” چه کسی به من کمک کرد؟” دانش جواب داد: “او زمان بود.” “زمان؟ اما چرا به من کمک کرد؟” دانش لبخندی زد و با دانایی جواب داد که: “چون تنها زمان بزرگی عشق را درک می کند.”\nیک دیدگاه در “مرا هم با خود می بری؟”\nخرداد ۶, ۱۳۹۴ در ۱۰:۰۴\nبسیار عالی دوست قدرتمندم.بلع زمان همیشه همه چیز رو ثابت میکنه و قدرت عشق به قدری زیاد است که همیشه زندگی بخشه باید سرشار از عشق شد تا همه چیز رو در اختیار بگیریم


جواد عامری دبیرکل جدید جمعیت ایثارگران شد/ چرا "حسین فدایی" از دبیرکلی کناره گرفت؟\nکد خبر ۵۵۸۰۳۰\nتاریخ انتشار: ۱۰:۵۲ - ۱۲ شهريور ۱۳۹۶ - 03 September 2017\nجواد عامری در جلسه شورای مرکزی جمعیت ایثارگران به عنوان دبیرکل جدید این جمعیت انتخاب شد.\nتسنیم نوشت: شورای مرکزی جمعیت ایثارگران، در نشست هفتگی خود محمد جواد عامری بسیجی، رزمنده دفاع مقدس، جانباز جنگ تحمیلی، پژوهشگر و استاد دانشگاه را به عنوان دبیر کل این جمعیت انتخاب کرد.\nبا توجه به پایان دوره دبیرکلی این جمعیت و اصرار شورای مرکزی بر تداوم دبیرکلی حسین فدایی، نشست هفتگی هفته های اخیر شورای مرکزی به این موضوع اختصاص داشت. حسین فدایی دبیرکل با سابقه جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی در نشست مشترک شورای مرکزی و هیئت موسس این جمعیت با تاکید بر رویکرد جوان گرايی درخواست کرده بود که یک دبیرکل جدید و جوان برای این تشکل انتخاب شود تا بصورت طبیعی گردش نخبگان انجام شود. در نهایت در جلسه شب گذشته شورای مرکزی با حضور حسین فدایی، درباره دبیر کل جدید تصمیم گیری شد.\nشورای مرکزی جمعیت ایثارگران در این جلسه از زحمات مخلصانه و مجاهدانه حسین فدایی که از بدو تاسیس در سال 1375 دبیرکلی این جمعیت را بر عهده داشت، تقدیر و قدردانی کرد.حسین فدایی همچنان به عنوان عضو هیئت موسس و عضو شورای مرکزی در این جمعیت حضور دارد.\nهمچنین محمد فروزنده سخنگوی جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی با اشاره به تشکیل جلسه شورای مرکزی این تشکل در شب گذشته، اظهار داشت: اصرار دبیرکل این تشکل بر رویکرد جوانگرایی و نخبه‌گرایی موجب شد تا چندین جلسه در مورد این موضوع برگزار و بحث شود. نهايتا به این نتیجه رسیدیم که فضا باید برای گردش نخبگان و عرض اندام بیشتر جوان ها باز شود البته این به این معنی نیست که امثال آقای فدایی دیگر در تشکل حضور نداشته باشند بلکه حضورشان فعال‌تر اما با نقش راهبردی برای کمک به جوانترها است تا آینده تشکل تضمین شود.\nمحمد جواد عامری دانش آموخته دوره لیسانس،فوق لیسانس و دکترای مهندسی مکانیک از دانشگاه صنعتی امیرکبیر و فوق دکترای مهندسی نفت از دانشگاه تگزاس آمریکا ( ِای. َاند. ِام ) است. وی در دوره دانشجویی از چهره های فعال بسیج دانشجویی و در سالهای اخیر از فعالان جامعه اسلامی و بسیج اساتید دانشگاه و هم اکنون معاون پژوهشی دانشکده مهندسی نفت در دانشگاه صنعتی امیرکبیر است.


گپ فیلم - امیلیا کلارک هم نتوانست گیشه را نجات دهد! / گزارش باکس آفیس هفته\nامیلیا کلارک هم نتوانست گیشه را نجات دهد! / گزارش باکس آفیس هفته\nبه گزارش مووی مگ به نقل از خبرآنلاین، هفته پیش چهار فیلم جدید روی پرده سینما رفت و در میان آن‌ها فیلم جنگی «میدوی» به کارگردانی رولند امریش؛ کارگردان مشهور ژانر فاجعه، بهترین عملکرد را داشت.\n«میدوی» که با فروش 17 میلیون دلاری پرفروش‌ترین اثر روی پرده سینما و پیروز میدان بود، هر چند یک پیروز ضعیف. پیروزی «میدوی» با توجه به اخباری که به صورت غیررسمی درباره بودجه سنگین ساخت و تبلیغات آن منتشر می‌شود، چندان خبر خوشی برای تهیه‌کنندگان فیلم نخواهد بود.\nداستان «میدوی» در دوران جنگ جهانی دوم روی می‌دهد و نبرد مشهور «میدوی» میان نیروهای آمریکایی و ژاپنی را به تصویر می‌کشد. این فیلم خارج از آمریکا هم عملکرد چندان بهترین نداشت و در مجموع اندکی بیش از 21 میلیون دلار از کشورهای خارج از جمله در چین به دست آورد.\nادامه داستان «درخشش» در سینما\nسال‌ها پیش فیلمی درخشان با عنوان «درخشش» به کارگردانی استنلی کوبریک و بازی درخشان جک نیکلسون با اقتباس از رمان استفن کینگ به سینما عرضه شد. هر چند استفن کینگ از شاهکار استنلی کوبریک ناراضی بود، اما «درخشش» به یکی از آثار ماندگار تاریخ سینما تبدیل شد. استفن کینگ سال 2013 رمانی با عنوان «دکتر اسلیپ» در ادامه رمان درخشش نوشت.\nحالا چندین سال پس از مرگ استنلی کوبریک فیلم «دکتر اسلیپ» با کارگردانی مایکل فلانگن به جهان سینما معرفی شده است. این فیلم هفته گذشته با تبلیغات فراوان روی پرده رفت اما بر خلاف انتظار در روزگاری که فیلم‌های ترسناکی مثل «آن» به فروش‌های چند صد میلیون دلاری دست پیدا می‌کنند، با فروش به یکی از شکست‌خوردگان گیشه تبدیل شد.\nامیلیا کلارک کم‌فروغ و کم‌فروش\nیکی از ناامیدهای بزرگ گیشه فیلم «آخرین کریسمس» به کارگردانی پل فیگ بود. این فیلم برای فروش روی حضور امیلیا کلارک ستاره سریال «بازی تاج و تخت» حساب باز کرده بود اما در افتتاحیه کم‌فروغ ظاهر شد و به فروش 11 میلیون دلاری بسنده کرد.\nبا این افتتاحیه کم‌فروش تنها نقطه امید برای سرمایه‌گذاران فیلم، بودجه 30 میلیون دلاری ساخت فیلم است که روزنه‌های امید را باز نگه داشته است.\nآتش‌نشان‌ها روی پرده سینما\n«بازی با آتش» یکی دیگر از تازه‌های سینما است که هفته پیش روی پرده رفت. در این فیلم با بازی جان سینا داستان گروهی آتش‌نشان نمایش داده می‌شود که باید با چالش عجیب «پرستاری بچه» دست و پنجه نرم کنند.\nآتش‌نشان‌های محبوب با فروش 12 میلیون دلاری از امیلیا کلارک و «آخرین کریسمس» عملکرد به مراتب بهتری داشتند.\nبا اتکا به نظرات تماشاگران فیلم «میدوی» همچنان برترین اثر اکران است. امتیازدهی تماشاگران تقریبا مشابه با فروش فیلم‌های روی پرده است. در نظرسنجی از تماشاگران پس از «میدوی» به ترتیب فیلم‌های «دکتر اسلیپ»، «بازی با آتش» و در آخر فهرست «آخرین کریسمس» قرار گرفتند.\n«انگل» کره‌ای رکوردشکن می‌شود\nدیگر همه «انگل» را می‌شناسند. فیلمی کره‌ای که نخل طلای کن را گرفت و حالا با فروش بی‌نظیر در گیشه جهانی می‌تازد. این فیلم که فروش جهانی‌اش از 100 میلیون دلار فراتر رفته است، از آثار روی پرده سینما در آمریکا است و هر چند مثل فیلم‌های هالیوودی اکران گسترده‌ای ندارد اما با بیش از 11 میلیون دلار فروش به پرفروش‌ترین فیلم خارجی سال 2019 در آمریکا تبدیل شده است.\n«جوکر» در مرز یک میلیارد دلار\nدر گیشه جهانی هیچ فیلمی به اندازه «جوکر» خبرساز نبوده است. این فیلم چندین رکورد از جمله پرفروش‌ترین اثر مثبت 17 تاریخ سینما را در کارنامه دارد و حالا در نزدیکی باشگاه فیلم‌های میلیارد دلاری تاریخ سینما قرار گرفته است. فروش «جوکر» هفته پیش به بیش از 984 میلیون دلار رسید.\n«ترمیناتور» و زیان میلیون دلاری\nفیلم جدید آرنولد شوارتزنگر در هفته دوم اکران 63 درصد افت فروش داشت و با کسب 10 میلیون دلار به رده پنجم جدول پرفروش‌ها سقوط کرد.\nفیلم پرهزینه «ترمیناتور/ نابودگر» با فروش 199 میلیون دلاری در گیشه جهانی که بعید به نظر می‌رسد خیلی رشد داشته باشد، زیانی 120 میلیون دلاری روی دست سه کمپانی اسکای‌دنس، پارامونت و دیزنی خواهد گذاشت.\nامیلیا حرف نداررره مخصوصا تو من پیش از تو\n10 آذر 1398 - 3:27 0\nخیلی خوب بود؟\nدمش گرم ی ورزشکار توپ و باوجدان _ نشون میده وجدان\n8 آذر 1398 - 10:15 0\nخیلی قشنگه فیلمش\n3 آذر 1398 - 10:13 0\n1 آذر 1398 - 3:58 0\nمن از این فیلم خوشم اومده من دوست دارم انقسام رادو باره ببینم عشقم\n30 آبان 1398 - 4:29 0\nکلارک چیکار کنه وقتی فینیکس انتظارها رو اینجوری بالا میبره\n27 آبان 1398 - 10:15 0\n23 آبان 1398 - 3:06 0


طبق مزاج شناسی در طب سنتی 4 مزاج دموی، صفراوی، بلغمی و سودایی وجود دارد. همه افراد این چهار مزاج را دارند اما ممکن است بر حسب شرایط زندگی و یا نوع رژیم غذایی یکی از آن ها بر سه تای دیگر غلبه کند. یکی از این مزاج ها بلغمی است که باعث می‌شود فرد به سختی لاغر شود. این افراد طبع سرد و مرطوی دارند. برای شما در این مقاله خواهیم گفت که بلغمی ها چگونه لاغر شوند و به راحتی وزن کم کنند. با ما همراه باشید.\nبه چه افرادی بلغمی مزاج میگویند؟\nاز نظر طب سنتی افراد دارای مزاج بلغمی طبع سرد و مرطوبی دارند. همچنین زبانشان سفیدرنگ است و بیشتر مواقع احساس سرما می‌کنند. یعنی زمانی که دما برای افراد دیگر متعادل است بلغمی‌ها سردشان میشود. همچنین بعد از خودن مواد غذایی با طبع سرد مثل سویا یا ماست و شیر دچار نفخ یا یبوست می‌شوند. سایر ویژگی افراد بلغمی مزاج عبارتند از:\nلکهای قهوهای در چشم\nتپش قلب هنگام بیدار شدن و …\nرژیم غذایی برای لاغری سریع بلغمی ها\nهمان طور که گفتیم این افراد طبع سرد و مرطوب دارند بنابراین نباید زیاد از غذاهای سرد مانند لبنیات، سرکه، ترشی، سیب زمینی، چای، قهوه، نسکافه، میوه های ترش و کال، نارنگی، کیوی، خیار پوست کنده، لیموشیرین، کره گیاهی، نوشابه، برنج، سوسیس و مواد این چنینی مصرف کنند. همه این موارد دارای طبع سرد بوده و میتواند هم علائم فرد بلغمی را افزایش دهد و هم مانع از لاغری شود.\nخواص هندوانه برای لاغری و هرآنچه باید درباره آن بدانید!\nخب به جای غذاهای گفته شده افراد بلغمی باید برای لاغری سریع‌تر از غذاهای گرم مانند موارد زیر استفاده کنند:\nادویه جات شامل هل، دارچین، زنجبیل، زیره، زعفران، زنیان، سیر، موسیر، خردل\nکلم، مارچوبه، نخود، بادام هندی، قدومه، کدو حلوایی، لیمو ترش و گندم\nمعمولا افراد دارای مزاج بلغمی از لحاظ فیزیکی چاق و درشت هستند. این مزاج باعث میشود فرد سخت تر از افراد دیگر لاغر شود. از نظر طب سنتی رطوبت در بدن این افراد زیاد است. بنابراین اگر شما نیز بلغمی هستید برای لاغری سریعتر باید نکات زیر را در نظر بگیرید:\nاستفاده از چربی‌های سالم به همراه ورزش روزانه برای افراد بلغمی\nاین افراد باید از چربی های سالم بیشتر استفاده کنند. در واقع طبع سرد بدن این افراد چربی بیشتری می‌طلبد. اما نباید از چربی حیوانی استفاده کنید. همچنین باید بصورت روزانه حداقل 20 دقیقه تا نیم ساعت ورزش‌های هوازی مثل ایروبیک یا پیاده روی و دوچرخه سواری را انجام دهید. یکی از بهترین ورزش‌ها برای مزاج بلغمی حرکات مربوط به لاغری شکم و پهلو میباشد.\nآب مورد نیاز در بدن بلغمیها باید تامین شود\nهمان طور که گفتیم رطوبت بدن این افراد زیاد است بنابراین نباید مانند سایرین آب زیادی مصرف کنند و تنها باید در زمان تشنگی آب بخورند. همچنین این افراد باید برای رفع تشنگی از نوشیدن مواردی مثل نوشابه یا آبمیوه‌های مصنوعی جداً خودداری کنند. یک توصیه بسیار مهم برای لاغری سریع بلغمی ها خودداری از مصرف سبزیهای پرآب مانند کاهو می‌باشد.\nبرخی از دمنوش‌ها میتواند به لاغری سریع بلغمی‌ها کمک کند. یکی از بهترین دمنوش‌ها برای این افراد دمنوش‌های ترش مثل چای ترش است که متابولیسم بدن را افزایش میدهد. این دمنوش شامل مقدار زیادی آنتی اکسیدان است که به چربی سوزی بدن کمک می‌کند. سایر دمنوش های مفید برای افراد بلغمی عبارتند از:\nبه لیمو و آویشن\nتوصیه‌های مفید طب سنتی برای لاغری سریع بلغمی‌ها\nدر طب سنتی گفته می‌شود که افراد دارای مزاج بلغمی نباید وعده‌های غذایی مثل شام را حذف کنند. بلکه باید سعی کنند در هر وعده غذایی بیشتر از غذاهای گرم و خشک استفاده نمایند. لیست این مواد در ابتدای مقاله برایتان آورده شده است. همچنین طب سوزنی نیز میتواند مزاج این افراد را به سمت حالت متعادل پیش ببرد. بنابراین لاغری سریع بلغمی‌ها تا حد زیادی به رژیم غذایی و سبک زندگی این افراد بستگی دارد.\nتوصیه‌های عالی برای لاغری سریع بلغمی ها\nاگر مزاج شما نیز بلغمی است و دوست دارید در مدت زمان کوتاه‌تری لاغر شوید حتما توصیه‌های زیر را در نظر داشته باشید:\nافراد بلغمی مزاج به دلیل رطوبت بالا در بدنشان نباید زیاد شنا کنند و بهتر است تنها از سونای خشک استفاده نمایند.\nخوابیدن هنگام سحر در این افراد باعث افزایش وزن میشود. بهتر است این افراد شبها زود بخوابند و قبل از طلوع آفتاب بیدار شوند.\nافراد بلغمی باید در وعده ناهار غذای کمتری بخورند. زیرا هضم ناهار برای معده این افراد سخت است. به جای آن بهتر است عصرانه میل کنید.\nبلغمی‌ها باید صبحانه را بطور کامل بخورند. شام نیز مانند همه رژیم های لاغری بهتر است در ساعات اولیه شب یا غروب میل شود.\nهمان طور که مشاهده کردید با انتخاب غذاهای مناسب برای مزاج بلغمی و ترک غذاهای مضر برای این نوع طبع لاغری سریع بلغمی ها اتفاق می افتد. شما نیز اگر دارای مزاج بلغمی هستید حتما این نکات را در نظر بگیرید و نتیجه را با ما به اشتراک بگذارید.\nقبلیقبلمعجزه مزووایت (کرم پودر دائمی) برای سفید شدن پوست !\nبعدیمعجزه باور نکردنی روغن آمله برای زیبایی موبعدی


مکس افکت پروژه آماده افتر افکت پروژه افتر افکت موشن گرافیک پشتیبان تلفنی به همراه موسیقی\n0 0 1000 دانلود پروژه آماده افتر افکت موشن گرافیک مرکز تماس Call Center موشن گرافیک مرکز تماس - یک قالب گرافیکی برای افتر افکت است که می توانید از آنها در فیلم های آموزشی ، توضیح دهنده یا تبلیغ طیف وسیعی از خدماتی که مرکز تماس شما ارائه کرده است استفاده نمائید. با استفاده از کنترلرهای رنگی هوشمند می توانید آنها را مطابق با نام تجاری خود سبک کنید. همچنین آهنگ پس زمینه اصلی پروژه به همراه یک آموزش ویدیویی جهت راهنمای بهتر شما برای ویرایش آن در فایل دانلودی قرار دارد. پیش نمایش maxeffect 1627 no\nدانلود پروژه آماده افتر افکت موشن گرافیک مرکز تماس Call Center\nموشن گرافیک مرکز تماس - یک قالب گرافیکی برای افتر افکت است که می توانید از آنها در فیلم های آموزشی ، توضیح دهنده یا تبلیغ طیف وسیعی از خدماتی که مرکز تماس شما ارائه کرده است استفاده نمائید. با استفاده از کنترلرهای رنگی هوشمند می توانید آنها را مطابق با نام تجاری خود سبک کنید. همچنین آهنگ پس زمینه اصلی پروژه به همراه یک آموزش ویدیویی جهت راهنمای بهتر شما برای ویرایش آن در فایل دانلودی قرار دارد.\nموشن گرافیک آماده Call Center - Scene Situation\nموسیقی پیش نمایش : ( دارد - قابل استفاده در یوتیوب و ... )


بهترین وکیل تهران - الهام آریان کیان\nدر هر صنف و شغلی بدون شک افرادی مشهور وجود دارد. به عنوان مثال در حیطه پزشکی همه مردم سعی می کنند به بهترین و مشهور ترین پزشکان مراجعه نمایند و وقت بسیاری را صرف جستجو برای یافتن پزشک حرفه ای و خبره می کنند. در امر وکالت نیز مردم برای حل مشکلات خود سعی می کنند به بهترین وکلای با تجربه و حرفه ای مراجعه کنند.\nگاهی اوقات به طور خواسته یا ناخواسته امکان دارد وارد ماجرا یا اتفاقی شویم که نیاز به یک مشاور و وکیل واجب شود. انتخاب بهترین وکیل می تواند نتیجه مشکل و مسائل حقوقی را به خوبی رقم بزند. برخی از مردم به دلیل انتخاب نادرست وکیل و یا عدم مراجعه به دفتر وکالت در جریاناتی پا می گذراند که حل آنها بسیار دشوار است.\nوکیل شخصی است که بتواند به نیابت از موکل خود اختیارات قانونی موکل را بدست بگیرد. وکیل می تواند در حل امور کیفری، خانوادگی، طلاق، ثبتی و ... موکل خود دخالت نموده و او را در حل آنها یاری نماید. وکیل خوب با اطلاع کامل از قوانین حقوقی کشور می تواند پرونده های قضایی را حل کند.\nواضح است تمام اقشار جامعه اطلاعی از قوانین ماهوی و شکلی ندارند. حتی یک پزشک متخصص نیز اطلاعات کافی در ارتباط با پرونده های قضایی نخواهد داشت. به همین دلیل است که اغلب مردم برای دفاع از حقوق خود به یک وکیل مجرب مراجعه می کنند. متاسفانه این روز ها برخی از افراد از شرایط سخت مردم سوء استفاده می کنند و با معرفی خود به عنوان بهترین وکیل مبالغ زیادی را در ارتباط با حل پرونده و مشکلات حقوقی از آنها اخذ می کنند. در صورتی که این افراد تخصصی در این زمینه نداشته و فقط کلاهبردار هستند.\nیک وکیل خوب با توجه به دانشی که دارد پرونده های قضایی و مشکلات حقوقی مردم را حل می کند نه با استفاه از ترفند های دیگر. بار ها دیده شده برخی از افراد با دادن وعده های دروغین نظیر آشنایی داشتن با قاضی پرونده و با اخذ مبالغ بالا ، سعی به حل پرونده ها دارند. یک وکیل خوب باید دارای مجوز و پروانه وکالت باشد.\nالهام آريان كيان وكيل پايه يک دادگستری، مجرب، متعهد و كاردان با تلفيق پشتوانه‌های علمی وعملی و با سوابق درخشان و كلان و با هدف حل مشكلات كيفری و حقوقی اشخاص حقيقی و حقوقی افتخار دارد خدمات حقوقی خود را در تمامی زمينه‌ها و متناسب با تقاضای موكلين تقديم نماید.\nوکالت در اصطلاح حقوقی قراردادی است که طی آن فردی شخص دیگر را از طرف خود وکیل می کند تا از نیابت از وی تمامی مشکلات و مسائل حقوقی و قضایی و حتی مالی را حل نماید. وکیل فقط برای حل پرونده های قضایی و حقوقی نیست موکل می تواند به هر دلیل دلیل دیگر برای خود وکیل تعیین کند.\nجهت اخذ مشاوره حقوقی با بهترین وکیل تهران و وکیل دادگستری متخصص در امر انواع دعاوی در کوتاه ترین زمان (الهام آریان کیان ) با شماره\nتلفنهای 44280217-021 و 44280787 -021 تماس حاصل نمایید.\nدر قانون مدنی وکالت به شکل زیر تعریف شده است :\n" وکالت عقدی است که به موجب آن یکی از طرفین طرف دیگر را بر انجام امری نایب خود قرار می دهد. با انعقاد عقد وکالت، وکیل و موکل در برابر یکدیگر حق و تکلیف یافته، دارای روابط حقوقی، وظایف و مسئولیت های متقابلی می شوند. "\nوکالت یک قرارداد مجاز می باشد، که در چارچوب قانون مدنی کشور منعقد می گردد. در این قرار داد یک نفر وکیل و طرف دیگر موکل می باشد.\nبر اساس اصل 35 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، طرفین دعوا در همه دادگاه ها حق این را دارند که برای خود وکیل تعیین کنند. اگر به هر دلیل یکی از طرفین قادر به انتخاب و تعیین وکیل نباشد، دادگاه وظیفه دارد امکانات لازم برای انتخاب وکیل را فراهم نماید.\nبرخی از مردم از گرفتن وکیل هراس درند و بر این باور هستند که وکیل می تواند از طرف آنها هر کاری را انجام دهد، اما همانطور که گفته شد میان وکیل و موکل قراردادی بسته می شود که به موجب آن قرارداد می توان برای وکیل حد و مرز کاری تعیین نمود. برای این منظور لازم است با انواع وکالت آشنا شوید.\nوکالت مطلق: در این نوع وکالت به موجب عقد قرارداد بین وکیل و موکل، وکیل به نیابت از موکل خود نیاز به اجازه موکل برای انجام امور وی را ندارند. مانند خرید و فروش خانه و ...\nوکالت مقید: در این نوع وکالت، موکل در قرارداد ذکر می کند که وکیل به نیابت از او اجازه انام چه کار هایی را داشته باشد.\nوکیل انتخابی: فرد بعد از انتخاب وکیل با عقد قرارداد، به وکیل اجازه می دهد از طرف وی برای دفاع از حقش در دادگاه اقدام کند.\nوکیل اتفاقی: وکیل برای حل پرونده های حقوقی باید مجوز و پروانه وکالت داشته باشد در غیر این صورت نمی تواند به عنوان وکیل در دادگاه از حقوق موکل خود دفاع نماید. در برخی از مواقع فرد دارای دارای تحصیلات در رشته حقوق است اما دارای مجوز و پروانه وکالت نیست اما می خواهد از یک پرونده در دادگاه دفاع کند. در این مواقع وی می تواند با مراجعه به کانون وکلای دادگستری طی مراحل قانونی و پرداخت هزینه های مختلف فقط برای آن پرونده مجوز وکالت دریافت کند. بدین ترتیب به این وکیل، وکیل اتفاقی می گویند.\nوکیل تسخیری: در اغلب دعاوی هایی که به دادگاه ارجاع می شود، حضور وکیل ضروری است. در برخی از موارد به دلایل مختلف متهم حاضر نیست برای خود وکیلی تعیین کند در این مواقع به تشخیص دادگاه و قاضی برای متهم از بین وکلای دادگستری، وکیل رایگان انتخاب می شود تا از حقوق احتمالی متهم در دادگاه دفاع نماید. وکیلی که اینگونه برای پرونده های قضایی انتخاب می شود وکیل تسخیری است.\nوکیل معاضدتی: گاهی مواقع پیش می اید شاکی به دلایل مختلف من جمله شرایط مالی، امکان انتخاب وکیل را نداشته باشد. در این صورت با تشخیص عسر و حرج موکل از سوی دادگاه یا تشخیص کمسیون معاضدت کانون وکلا وکیلی به صورت رایگان دفاع از حقوق شخص معسر در دعاوی حقوقی را برعهده می‌گیرد. به این وکیل که شاکی آن را انتخاب نمی کند وکیل معاضدتی گفته می شود.\nقوانین و تبصره های موجود در قانون مدنی زیاد و پیچیده هستند و هر شخصی قادر به حل پرونده های قضایی نخواهد بود انتخاب الهام آریان کیان بهترین وکیل تهران می تواند شما را در رسیدن به نتیجه دلخواه یاری کند.\nبهترین وکیل تهران، الهام آریان کیان می تواند شما را در موارد زیر یاری نماید:\nانجام کلیه امور حقوقی ایرانیان مقیم خارج از کشور\nالهام آریان کیان بهترین وکیل تهران در حل پرونده های مختلف دارای تجربه می باشد:


چهارشنبه زمان برگزاری مذاکرات کارشناسی ایران و 1+5\nوی افزود: مذاکرات کارشناسی با حضور نمایندگان تمامی کشورهای 1+5 برگزار می شود که تا روز جمعه هفته جاری (16 اسفند ماه ) ادامه خواهد داشت.\nکد خبر: ۳۲۴۳۲۲\nتاریخ: ۱۳ اسفند ۱۳۹۲ - ۱۴:۴۷\nسید عباس عراقچی عضو ارشد تیم مذاکره کننده هسته ای با بیان اینکه مذاکرات کارشناسی میان ایران و گروه 1+5 از فردا در وین اتریش آغاز می شود، گفت: این مذاکرات مقدمه ای برای مذاکرات 26 تا 29 اسفند است.\nبه گزارش ایرنا، معاون امور حقوقی و بین الملل وزیر امور خارجه امروز (سه شنبه) در حاشیه پانزدهمین اجلاس خبرگان رهبری در جمع خبرنگاران افزود: مذاکرات کارشناسی به سرپرستی حمید بعیدی نژاد (مدیر کل سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه) و در چارچوب مذاکرات نهایی با نمایندگان 1+5 است.\nوی تصریح کرد: مذاکرات وین در راستای کارهای کارشناسی و فنی صورت می گیرد و در واقع، مقدمه ای برای مذاکرات 26 تا 29 اسفند که دکتر ظریف، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا و مدیران سیاسی 1+5 حضور دارند، است.\nعراقچی به گزارشی که درجمع اعضای خبرگان ارائه کرده بود، اشاره کرد و گفت: قطعا دعای خیر اعضای مجلس خبرگان بدرقه راه تیم مذاکره کننده خواهد بود.\nپیش از این، «حمید بعیدی نژاد» رییس هیات کارشناسی مذاکره کننده هسته ای ایران اعلام کرد: مذاکرات کارشناسی جمهوری اسلامی ایران و گروه 1+5 چهارشنبه هفته جاری (14 اسفند ماه جاری) در وین پایتخت اتریش برگزار می شود.\nبه گفته مدیر کل سیاسی و بین المللی وزارت امور خارجه، ریاست هیات کارشناسی 1+5 را «استفان کلمنت» دستیار ویژه کاترین اشتون مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا بر عهده دارد.\nاین مقام وزارت امور خارجه درباره دستور کار مذاکرات کارشناسی اظهار داشت: دستور کار این مذاکرات، انجام مباحث مقدماتی کارشناسی در خصوص راه حل جامع خواهد بود که نتیجه آن به نشست مدیران سیاسی گزارش خواهد شد.


نقد دولت، در كدام چهارچوب؟\nتاریخ انتشار : ۱۲ دی ۱۳۸۴ - ۱۷:۱۸\nآفتاب‌نیوز : اين روزها سخن زيادي در باب نقد دولت- به معناي بسيط آن- مي شنويم و دايره ي آن از پذيرش مطلق تا نفي مطلق گسترده مي باشد. نگارنده با اشاره به چهار ديدگاه اصلي سعي مي كند تا چارچوبي براي «نقد دولت» به دست دهد اما پيش از ورود، بايد اين نكته توضيح داده شود كه نقد يك دولت قاعدتاً شامل نقد آن در «هدف»، «برنامه»، «روش» و «كارنامه» مي باشد ولي چون از آغاز به كار دولت چندي نمي گذرد، بحث ما از نقد در دو محور هدف و برنامه متمركز مي باشد. اما چهار ديدگاه:\n1-هدف دولت عالي، برنامه هاي آن نيز عالي است: از آغاز شروع به كار دولت، بعضي از نيروهاي سياسي واجتماعي اهداف دولت را صددرصد مطلوب و مصداق كامل «دولت اسلامي» و برنامه دولت براي رسيدن به هدف را نيز كامل و جامع ارزيابي مي كنند. از اين ديدگاه نوعي شيفتگي مفرط استنباط مي شود از همين رو بعضي از اين افراد از واژه هاي «احمدي نژاد آخرين تير تركش» استفاده كرده اند در حاليكه از اين تعبير در سال 68 و 76 نيز استفاده شده است! طرفداران اين نوع نگرش كه اكثراً انسان هاي صادقي هم هستند، يك دولت صددرصد مطلوب كه مي تواند همه مشكلات مزمن را حل كند، تصوير مي نمايند.\n2-هدف دولت عالي ولي برنامه آن متوسط: اين نگرش بر اين مبنا استوار است كه دولت دكتر احمدي نژاد اهداف را بسيار خوب علامت گذاري كرده است ولي برنامه هاي دولت در سطح متوسط هستند. آنان مي گويند عدالت گرايي، رفع فقر و محروميت، اصلاح ساختار اداري، كوتاه كردن مسير خدمت رساني به مردم در سطح عالي است ولي دولت براي بعضي از اين موارد برنامه اي ندارد و در مواردي هم برنامه او در سطح مناسبي نيست. طرفداران اين نگرش معتقدند اين انتقاد به «احمدي نژاد» و دولت او نيست بلكه اشكالي است كه وجود دارد. يكي از وزراي محترم كنوني 3-2 هفته پس از آنكه دكتر احمدي نژاد رأي آورده بود؛ با صراحت از نياز به استراتژي هاي خرد در ساختار كشور سخن گفت. وقتي استراتژي هاي خرد- به اندازه كافي- نداشته باشيم، طبعاً برنامه هم براي تحقق آن نداريم. از سوي ديگر نمي توان گفت دولت در اين سه ماهه، استراتژي هاي خرد و برنامه هاي متناسب با آن ها را تهيه كرده است.\nبر مبناي اين نگرش «بايد به دولت كمك كرد» تا بتواند به سرعت خود را به نقطه اي برساند كه متناسب با اهداف عالي، برنامه ها و روش هاي عالي را هم دنبال كند. با نگاه به كاركرد دولت در اين سه ماه مي توانيم اين نگرش را «واقع گرايانه» تلقي كنيم.\n3-اهداف دولت متوسط و برنامه هاي آن نيز متوسط است: گروهي ديگر معتقدند اهداف دولت بطور كلي خوب است ولي فقط به نيمي از نيازها توجه دارد. صاحبان اين ديدگاه خود به چند گروه تقسيم مي شوند. گروهي معتقدند عدالت تنها نيمي از نياز است و دولت به همين اندازه بايد به توسعه كشور هم توجه داشته باشد. گروهي ديگر معتقدند زمان براي تعقيب اين هدف مناسب نيست و لذا اين به هدر رفتن زمان و فرصت كشور مي انجامد. گروه ديگر عدالت را مرحله پس از انباشت ثروت و امكانات مي دانند و معتقدند تبديل شدن عدالت به هدف اول نوعي گم كردن راه است.\n4-هدف دولت ضعيف و برنامه هاي آن نيز ضعيف: بعضي از گروه ها و افراد سياسي، دولت دكتر احمدي نژاد را در هدف و برنامه ضعيف و منفي معرفي مي كنند. اين ها خود به چند نگرش تقسيم مي گردند: الف- گروهي معتقدند، عدالت، ضدتوسعه و باعث عقبگرد و ركود كشور مي شود بر طبق اين نگرش عدالت ظاهراً محبوب ولي در عمل اجتماعي «مهجور» است. شايد گروه كارگزاران سازندگي بيش از گروه هاي ديگر در اين طيف قرار مي گيرند.\nب- گروهي معتقدند عدالت يك ارزش پسيني است و در ذيل ارزش بزرگتر (آزادي) قرار دارد. بنابراين چون، دولت ارزش هاي پسيني را بدون ارزش هاي پيشيني دنبال مي كند، به جايي نمي رسد. شايد نهضت آزادي و سكولارهاي موسوم به ملي مذهبي فعال ترين مدعيان اين داعيه باشند.\nج- گروهي معتقدند عدالت يك مطالبه شهروندي است نه مطالبه حكومت. اين ها مي گويند دولت مخاطب عدالت است نه طلب كننده آن. از نظر آنان وقتي دولت خود را عدالتخواه معرفي مي كند بايد ببينيم چه كاسه اي زير نيم كاسه است. سازمان مجاهدين و حزب مشاركت بيش از ديگران در اين وادي سخن گفته اند.\nد- بعضي از افراد و چهره هاي شاخص هم با صراحت گفته اند شعارهاي احمدي نژاد ويرانگر است به گونه اي كه چند سال بعد هيچكس نمي تواند بهم ريختگي ناشي از برنامه هاي رئيس جمهور فعلي را درمان كند.\nاين گروه ها و افراد طبعاً علاوه بر اهداف، برنامه ها و روش هاي احمدي نژاد را نيز منفي ارزيابي مي كنند حال بگذريم كه بعضي از آنان با بزرگنمايي برخي نمونه ها و يا خلق نمونه ها، پيش از موعد فرياد وا اقتصادا و وا ايرانا سر داده اند.\nاما درباره اين نگاه ها:\n1-ديدگاه اول كه بر نوعي شيفتگي استوار است طبعاً نمي تواند درست باشد چرا كه هيچ فرد يا گروه سياسي در ايران آنقدر ورزيدگي و تجربه و نيروي انساني ندارد كه متناسب با هدف گذاري از برنامه ها و نيروي انساني مناسب و ساختار اداري مطلوب برخوردار باشد.\nبنابراين دولت احمدي نژاد هم طبعاً كاستي هاي خود را دارد. البته اين بخت براي دوره كنوني وجود دارد كه دولت با نگاه به اشكالات دولت هاي گذشته، از درجه بالاتري از «هدف گذاري مطلوب»، «برنامه ريزي مناسب» و نيز عزم كافي براي تعقيب اهداف و برنامه ها بهره مند باشد.\n2-ديدگاه دوم كه نگاه نقادانه اي به «برنامه ها» دارد، منطقي تر به نظر مي رسد چرا كه از يك سو از نظر صاحبان آن عدالت اجتماعي مهمترين خواسته شهروندان و نياز اولويت دار كشور است و از سوي ديگر برنامه ها دربست پذيرفته نشده و معتقد به كنكاش در آنها مي باشد.\n3-ديدگاه سوم كه دولت را در هدف و برنامه تا نيمه صحيح مي خواند در مرز بين واقع گرايي و منفي گرايي ايستاده است. اگر دولت (بنا به نظر عده اي از آنان) فقط به عدالت اجتماعي توجه داشته باشد و آن را نيز در زاويه حل مشكلات جزيي شهروندان قرار دهد، اين اشكال البته وارد است ولي ما مي بينيم كه دولت وقتي به يك استان محروم مي رود اين دو (يعني حل مشكلات دست و پاگير شهروندان و امور زيربنايي شهرها) را با هم دنبال مي كند. در تفسير دولت از عدالت نيز بهبود امور زيربنايي و توسعه منابع مالي باهم ديده شده است.\nزمان نيز براي پيگيري سياست هاي دولت مناسب است. ما نمي توانيم زمان كنوني را به هواي دست يافتن به زمان بهتر رها كنيم طبعاً هرچه بگذرد درمان مشكلات كنوني سخت تر مي شود.\n4-ديدگاه چهارم در مرز عناد و تخريب ايستاده است و بعيد بنظر مي رسد چهره هاي شاخصي كه از آن دم مي زنند، حسن نيت داشته باشند. در اين ميان بايد گفت: الف:عدالت ضدتوسعه نيست بلكه ضدتوسعه ناهمگون و متورم است. نبايد كشوري كه در چنبره اين نوع از توسعه، متوقف مانده را مطلوب ارزيابي كنيم تا آنگاه تلاش براي تغيير آن، عقبگرد و ركود كشور تلقي شود. ب: عدالت يك ارزش پسيني هم نيست. عدالت از هر مفهوم سياسي- فرهنگي ديگر پيشيني تر است چرا كه با وجود آن امور ديگر انتظام مي يابد. چگونه مي توان تصور كرد كه مثلا جامعه اي عدالت ندارد ولي آزادي دارد؟ ما از همين رو مي بينيم كه بدليل نبودن عدالت در غرب، كسي آزادي ندارد درباره هولو كاست تحقيقات افشاگرانه داشته باشد. بعضي از چهره هاي سياسي كه از موضع فلسفه و عرفان سخن مي گويند در يك بيان تناقض آلود گفته اند: «آزادي مادر عدالت است» و سپس افزوده اند: «ما مي توانيم حدود آزادي را مشخص كنيم ولي نمي توانيم حدود عدالت را بشناسيم لذا هر كسي از ظن خود عدالت گرا مي شود» عجيب است از مادري كه ابهام ندارد با همه بزرگي اش و كودكي كه ابهام دارد با همه كوچكي اش!\nج: بعضي گفته اند وقتي دولت عدالت گرا مي شود بايد پرسيد چرا؟ در حالي كه عدالت مي تواند- و بايد- يك مطالبه مشترك بين مردم و دولت باشد. بخصوص در شرايطي كه بي عدالتي داراي چنان گستره اي شده است كه سخن از عدالت خواهي 5/17 ميليون نفر را بر محور آن تمركز مي بخشد، دولت ناچار است براي تبديل شدن عدالت ورزي به عرف و رويه، همت خود را مصروف آن دارد و صد البته دولت بيش ازاين براي تامين عدالت و جبران صدمه هاي ناشي از كمبود آن در گذشته بايد تلاش كند.\nد- بعضي هم گفته اند عدالت گرايي يعني درهم ريختگي و لذا از صاحبان تريبون ها خواسته اند عليه آن قيام نمايند. آنان در واقع - بنابه منطق برهان خلف- مي گويند: «توسعه (يكجانبه) انسجام بخش است! و نياز ثابت كشور مي باشد.» اگر اينگونه بود كه پس از 8 سال دوره توسعه اقتصادي و 8 سال دوره توسعه سياسي، شعار عدالت، محور انتخابات نمي شد.\nاما سخن آخر. امروز دولت مسئوليت سنگيني بر دوش گرفته است از يك سو اسلام و از سوي ديگر مردم از دولت دكتر احمدي نژاد اجراي عدالت و جبران مشكلات ناشي از كم توجهي به اين مهم را طلب مي كنند.\nدر عين حال دولت بايد دايره همكاري را بازتر كند و از نيروهاي متدين و انقلابي از هر قشر و گروه كمك بگيرد اين كمك مي تواند مراحل مختلفي از مشورت گيري تا واگذاري مسئوليت ها را دربربگيرد. بار سنگين عدالت با حضور همگرايان، مطمئن تر به سر منزل مي رسد.\n۲۱:۴۹ - ۱۳۸۴/۱۰/۱۲\nعجب از سايت بازتاب هم كه يك مطلب قابل قبول را اراپه داد اميدوارم اين روند ادامه پيدا كند وهمه باهم به ايران خدمت كنيم و


بازتاب باخت ایران از بوسنی\nتاریخ انتشار : پنج شنبه, 05 تیر 1393 14:53\nاخبار ورزشی - بازتاب باخت ایران از بوسنی\nباخت 3 بر یک روز گذشته ایران مقابل بوسنی و هرزگوین علاوه بر مردم کشورمان باعث تعجب رسانه‌های خارجی شده است.\nبه نقل از فارس، یکی از نشریاتی که به تحلیل بازی ایران مقابل بوسنی پرداخت، روزنامه فور‌آلبرگر ناخ ریشتن اتریش است.\n* وداع توام با طعم برد بوسنی\nاین روزنامه نوشت: بوسنی وداع توام با پیروزی داشت. تیم تحت امر «سافت سوسیچ» که می‌خواست آخرین بازی خود را در جام جهانی انجام دهد، 3 بر یک ایران را شکست داد. با این نتیجه آبی‌پوشان به بردی تاریخی در پایان مدت اولین حضور خود در یک دوره جام جهانی دست یافتند و البته وداعی شیرین با جام جهانی داشتند.\n*تعریف از ژکو\nنشریه اتریشی ادامه داد: بعد از شکست مقابل آرژانتین و همچنین نیجریه، امیدهای بوسنیایی‌ها برای دست یابی به 3 امتیاز مقابل ایران تحقق یافت. این تیم به بردی تاریخی اما دیرهنگام رسید. ادین ژکو که زننده گل نخست تیم کشورش بود، بدون گل زده برزیل 2014 را ترک نکرد. او هم گل زد و هم نشانی از یک بازیکن درجه یک داشت.\nوی وقتی گل نخست تیمش را دقیقه 23 به ثمر رساند، در عمل راه گلزنی‌های بعدی را برای میرآلم پجانیچ (59) و آویدا ورساویچ (83 ) هموار کرد.\n*بوسنی به مرور اوج گرفت\nنشریه اتریشی در ادامه گزارش نوشت مردان سوسیچ هر چه بیشتر در جام جهانی بازی کردند، بیشتر صاحب تجربه شدند و از نظر نتیجه و کیفیت کار بهتر عمل کردند. آنها در واقع بهترین بازی خود در جام جهانی را مقابل ایران به نمایش گذاشتند.\nنشریه اتریشی افزود: با وجودی که بازیکنان سوسیچ می‌دانستند هیچ شانسی برای صعود به دور بعد ندارند اما دست از تلاش برنداشتند.\n*نمایش خوب بوسنی جلوی ایران را گرفت\nروزنامه قدیمی اتریشی ها در بخشی از این گزارش نیز عنوان کرد قبل از رویارویی با ایران، با توجه به آخرین فرصتش برای رسیدن به دور یک هشتم نهایی انتظار می‌رفت برای کسب پیروزی، کوشش کند اما در عمل اینگونه نشد.\nفورآل‌برگر ناخ ریشتن ادامه داد: نمایش بوسنی آنقدر خوب بود که جلوی پیش‌روی و صعود ایرانی‌های بی‌خطر را گرفت.\n*یک نکته منفی در مورد ایران\nنشریه اتریشی همچنین در مورد ایران عنوان کرد: ایران نام خود را در کتاب رکوردهای جام جهانی جاودانه کرد. زیرا این تیم در 4 دوره حضورش همواره در همان مرحله گروهی حذف شده است\nاین نشریه همچنین از زوایه دیگری تیم ملی ایران را مورد ارزیابی قرارداد و نوشت: ایران تنها گل خود را در 3 مسابقه‌اش در جام جهانی 2014 توسط رضا قوچان نژاد در دقیقه 82 به ثمررساند. با این گل یک نکته دیگر در کتاب رکوردهای جام های جهانی ثبت شد. این که ایران در مدت 270 دقیقه حضورش در جام جهانی 2014 فقط یک گل زد.\nدل نوشته افشارزاده خطاب به هواداران؛ بیدی نیستیم که با این بادها بلرزیم/ حال ما بهتر از هواداران نیست


بایگانی‌های برای زندگی - دکتر حسام فیروزی\nچرا خارج شدن از “دایره راحتی” دشوار است؟ قدم برداشتن به خارج از دایره راحتی معمولا چالش برانگیز است. برای کاهش وزن و رژیم گرفتن باید تا حدودی از غذاهایی که دوست داریم صرف نظر کنیم، برای خروج از رابطه ای که مخرب است باید تحمل و توانایی تنها ماندن …\nچگونه فرزندتان را بدبخت کنید؟! – ژان ژاک روسو\nچگونه فرزندتان را بدبخت کنید؟! – ژان ژاک روسو آیا می دانید که مطمئن ترین راه برای بدبخت کردن فرزندتان چیست؟ این است که او را عادت دهید هر چه می خواهد به زور بگیرد … زیرا هر قدر آرزوهایش آسانتر انجام گیرد خواستهایش زیادتر خواهد شد، دیر یا زود …


تحقیقات جدید نشان داده که استفاده از زیتون باعث کاهش چین و چروک پوست می شود.\nبرای شما که جهت رفع چین و چروک و خطوط پوست صورت خود تصمیم به تزریق بوتاکس کرده اید پیشنهاد ویژه ای داریم…\nمیوه این گیاه، حاوی چربی بالایی (بین ۳۵- ۱۵ درصد) است با این وجود منبع خوبی از اسید اولئیک (اسیدهای چرب اشباع نشده امگا۹) و ویتامین E است\nتحقیقات به عمل آمده و تجربه در بین افرادی که با طب سوزنی آشنایی دارند نشان داده که این میوه ی پر خاصیت می تواند در زیبایی علاوه بر مصرف خوراکی به طور موضعی نیز بسیار موثر باشد. این میوه در دل طبیعت وجود دارد و برای پوست بعنوان بوتاکس طبیعی کارسازی خوبی دارد.\nمی توانید زیتون های بدون هسته را درشت نیز رنده کنید و روی خطوط بخوابانید.\nاین کار را هر روز یا یک روز در میان انجام دهید تا در عمیق تر نشدن چروکها و تا حدودی پر کردن خطوط به طور طبیعی به پوستتان کمک کرده باشید./ آرایشیک\nعکس تاپ دخترانه 2013\nگالری عکس نیم پالتو مردانه جدید\nافراد چاق : چگونه خوش پوش باشید؟ – بخش سوم\nمدل کاپشن زنانه 2014\nبوتاکس طبیعی زیتون\nویژگی هایی که منجر به ترفیع شما می‌شوند\nچگونه پوست را استرس زدایی کنیم؟\nبا این برنامه ی ورزشی هفت دقیقه‌ای توان حرکتی بدن را افزایش دهید\nنکاتی برای آرایش صورت های جوش دار


کنفرانس نیوز - پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در کامپیوتر، برق و فناوری اطلاعات\nتاریخ شروع : ۱۴ اسفند ۱۳۹۸\nمحل برگزاری : تفلیس-گرجستان\nتوضیحات : معرفی همایش\nبا توجه به عدم وجود علوم و تحقیقات کافی در زمینه فناوریهای نوین ، چرخه اقتصاد کشور با چالش هاي جدي روبروست كه مي بايست اين چالش ها شناسايي،رفع و زمينه براي ارئه راهكارهاي لازم فراهم شود. مهندسی کامپیوتر و فناوری اطلاعات یکی از رشته هایی می باشد که ارتباط تنگاتنگی را با صنعت دارد. از اینرو برگزاری کنفرانس هایی در این زمینه امکان این ارتباط را بیش از پیش فراهم می آورد. شبکه دانشگاههای مجازی جهان اسلام، در جهت رشد دانش کشور، پنجمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در کامپیوتر، برق و فناوری اطلاعات در اسفند ماه ۹۸ برگزار می نماید. هدف اصلي برگزاري اين همايش استفاده از نظريات و تخصص جامعه نخبگان دانشگاهي و صنعتي كشور براي برنامه ريزي جهت تقويت چرخه صنعت و تولیدات در زمینه علوم و مهندسی کامپیوتر، برق و فناوری اطلاعات و بکارگیری یافته های جدید جهت بکارگیری در بخش صنعت کشور می باشد.\nتاکيد کنفرانس بر جنبه هاي بنيادي، کاربردي، راهبردي، توسعه اي و نيز آموزشي است که از مزاياي خاص در سطح کشور برخوردار است. از تمامی محققان، دانشگاهیان و صاحب‌نظران دعوت می‌شود تا با ارسال مقاله و شرکت در کنفرانس، کارگاههای آموزشی با تبادل یافته‌های علمی-پژوهشي ، فناوری و کاربردی خود زمینه‌ساز اشاعه و توسعه‌ی دانش عمومی و ارائه قابلیت‌های فناوری اطلاعات در زمینه‌های مختلف کنفرانس شوند.\nشبکه دانشگاه‌های مجازی جهان اسلام که به اختصار CINVU نامیده می‌شود، زیر مجموعه سازمان همکاری های اسلامی و وزارت علوم تحقیقات و فناوری در دانشگاه پیام نور (سازمان مرکزی) مستقر می باشد.\nشبکه دانشگاه‌های مجازی جهان اسلام یکی از شبکه‌های کمیته دائمی همکاری‌های علمی و فناوری کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی با نام اختصاری کامستک (COMSTECH) است. میزبانی شبکه CINVU با جمهوری اسلامی ایران است. این شبکه که پایگاهی مهم و غنی برای تقویت و توسعه آموزش عالی همگانی جهان اسلام است، برای تحقق عدالت درعرصه دانش و اندیشه با تعمیق و تثبیت آموخته‌ها تلاش می‌کند. دانشجویان، اساتید، دانشگاهها و نخبگان از طریق این شبکه می‌توانند با توجه به علایق و گرایش‌های خود در زمینــه‌های مختلف علوم، به عرضه توانمندی‌های آموزشی، پژوهشی، فرهنگی و مهارتی بپردازند.\nمهندسی کامپیوتر :::\nگرايش تجارت الکترونیکی\nگرايش فناوری اطلاعات (IT)\nدبیر همایش : دکتر سید علی وزیری - مدیر امور همایش ها و کنفرانس های شبکه دانشگاه های مجازی جهان اسلام\nپست الکترونیک : info@confitc.ir\nوب سایت : http://confitc.ir/fa/\n۱۳۹۸/۰۹/۲۰ - ۲۲:۴۴:۵۱