گزارش روز به روز تا فتح "خونین شهر"؛ فتحی مافوق طبیعت + عکس- اخبار فرهنگی - اخبار تسنیم - Tasnim\nساعت ۲۴ پنج‌شنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۶۱ عملیات الی‌بیت‌المقدس با اسم رمز «یا علی‌بن‌ابیطالب(ع)» آغاز شد و تا ساعت یازده روز سوم خرداد ادامه پیدا کرد؛ عملیاتی که خاطره‌ای فراموش‌نشدنی برای هر ایرانی به یادگار گذاشت.\nبه گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، سومین روز از سومین ماه سال خاطره‌ای به یادماندنی در ذهن تمام ایرانیان دارد، حماسه‌ای به وسعت تاریخ که تا سال‌ها به دست فراموشی نخواهد رفت و ماجرای رشادت دلیرمردان آن سینه به سینه و از پدر به فرزند منتقل خواهد شد.\nفتح خرمشهر روزها طول کشید و عملیات بیت‌المقدس با تمام پیچیدگی‌هایش در نهایت به سرانجامی شیرین رسید. در این گزارش مروری بر روز به روز این عملیات داریم؛ از لحظه آغاز تا پیام بنیان‌گذار کبیر انقلاب اسلامی.\nاین متن به قلم نویسنده دفاع مقدس گلعلی بابایی می باشد:\n*علل انتخاب منطقه:\nپس از آزادسازی مناطق غرب رودخانه کرخه در عملیات فتح مبین، منطقه عمومی غرب رودخانه کارون یعنی آخرین منطقه اشغالی جبهه جنوب که همچنان در دست دشمن قرار داشت، در روند سلسله عملیات‌های آزاد‌سازی مناطق اشغالی مد‌نظر قرار گرفت. برخلاف گذشته که در زمینه انتخاب منطقه برای عملیات،گاهی بین فرماندهان نظامی اختلاف‌نظر به وجود می‌آمد، در مورد این منطقه اتفاق‌نظر کاملی وجود داشت، به همین دلیل، بلافاصله پس از اتمام عملیاتِ «فتح‌مبین» مقدمات اجرای عملیات الی‌بیت‌المقدس فراهم شد.\nدر اجرای عملیات جدید از آن جهت بر سرعت عمل تاکید می‌شد که دشمن اطمینان داشت آزاد‌سازی این منطقه هدف عملیات بعدی جمهوری اسلامی است، لذا سهل‌انگاری در این امر، افزایش آمادگی دشمن و دشوارتر شدن کار نیروهای خودی برای رسیدن به اهداف را در پی داشت. ضمن این که دشمن از مدت‌ها پیش بر اقدامات پدافندی خود در این منطقه افزوده بود.\nبا آنکه فرماندهان نظامی ایران، منطقه غرب کارون را برای عملیات انتخاب کرده بودند، ولی هنوز نگرانی‌هایی وجود داشت؛ محسن رضایی میرقائد؛ فرمانده کل وقت سپاه در این باره گفته است:\n«... همچنان، از نظر تاکتیکی این نگرانی وجود داشت که [ آیا] دشمن در پشت جاده اهواز ـ خرمشهر در مقابل ایستگاه حسینیه به لحاظ استحکامات و استعداد از چه موقعیتی برخوردار است؟ این نگرانی با به دست آوردن اطلاعات از عمق [ منطقه استقرار] دشمن و همچنین پیدا کردن منطقه استراتژیکی ـ عملیاتی که کلید منطقه بود، برطرف شد: منطقه جنوب صحرای کوشک تا شمال ایستگاه حسینیه، قلب منطقه بود که با تسلط بر این منطقه، می‌توانستیم برای دشمن مشکل ایجاد کنیم. در این منطقه لشکر 3 زرهی به عنوان احتیاط، لشکر 11 و تیپ 48 در خرمشهر و لشکرهای 5 مکانیزه و 6 زرهی در شمال منطقه (دشت جُفِیر) مستقر بودند. دوگانگی ماموریت احتیاط‌های دشمن، ما را از اهمیت منطقه آگاه کرد. ما چنین پیش بینی می‌کردیم که در صورت دست‌یابی به این منطقه میتوانیم:\n1ـ عقبه لشکرهای 5 و 6 را تهدید کنیم؛ چون دشت جُفِیر، به منزله تمامی عقبه دشمن محسوب می‌شد.\n2ـ پیشروی به سمت بصره را تسهیل کنیم.\n3ـ نسبت به خرمشهر و انجام تک احاطه‌ای در این منطقه، از موقعیت سرکوب برخوردار شویم.»\nمنطقه عمومی جنوب‌غربی اهواز و غرب رودخانه کارون، در میان چهار مانع طبیعی قرار دارد که به ترتیب از شمال به رودخانه کرخه کور، از جنوب به رودخانه اروند، از شرق به رودخانه کارون و از غرب به هور‌الهویزه و شط‌العرب منتهی می‌شود. زمین این منطقه به لحاظ برخورداری از موانع طبیعی، از چهار سمت به هم پیوسته و به شکل مستطیل می‌باشد که به دلایلی برای هر دو کشور ایران و عراق از نظر استراتژیکی با ارزش است.\nفرماندهی سپاه سوم نیروی زمینی ارتش عراق تدابیر پدافندی ویژه‌ای در این منطقه به مورد اجراء‌گذاشته بود؛ نحوه آرایش نیروهای دشمن با توجه به موقعیت زمین، به صورت مثلثی فرضی بود؛ مثلثی که ضلع شرقی آن، به طول حدود 100 کیلومتر در امتداد رودخانه کارون، از خرمشهر تا آبادی ملیحان، واقع در 20 کیلومتری جنوب غربی اهواز قرار داشت؛ ضلع شمالی آن حدود 60 کیلومتر از ملیحان در امتداد کرانه جنوبی رودخانه کرخه کور، هویزه، رودخانه نیسان تا هور‌العظیم کشیده شده بود و ضلع بزرگ این مثلث نیز، خط مرزی دو کشور؛ از محل تلاقی رودخانه نیسان با هور‌العظیم تا پاسگاه ژاندارمری «حدود» در کرانه نهر خیّن، به طول 150 کیلومتر بود.\nتدبیر پدافندی دشمن در ضلع شمالی مثلث که شامل شرق هور‌العظیم، ساحل رودخانه‌های نیسان و کرخه و ادامه خط دفاعی در حوالی آبادی ملیحان و به طرف جنوب تا پادگان حمید می‌شد، چنین بود: ایجاد استحکامات فشرده، بهره برداری از موانع هور‌العظیم و مناطق آبگرفتگی، تهیه قدرت آتش متراکم و انبوه و پیش‌بینی احتیاط‌های قوی برای انهدام رخنه‌های احتمالی با استقرار دست‌کم دو لشکر تقویت شده 5 مکانیزه و 6 زرهی در دشت جُفِیر.\nاساساً، تدبیر پدافندی دشمن در این منطقه مبتنی بر این باور بود که سمت اصلی تهاجم نیروهای ایرانی از جاده اهواز ـ خرمشهر خواهد بود، زیرا ـ بر پایه‌ی روش‌های کلاسیک ـ وجود این جاده به عنوان عقبه مطمئن، بهترین راه کار شناخته می‌شد. بنابراین، دشمن علاوه بر استقرار دو لشکر تقویت شده‌ی 5 مکانیزه و 6 زرهی،در دشت جُفِیر واقع در منطقه جنوب غربی اهواز و جاده استراتژیک اهواز به خرمشهر، استحکامات و مواضع بسیاری را با بهره‌برداری از موانع طبیعی ایجاد کرده بود.\nباید به این واقعیت مهم اشاره کرد که تدبیر پدافندی فرماندهی ارتش عراق در ضلع شرقی منطقه، در امتداد رودخانه کارون ـ با توجه به ناآگاهی دشمن از سمت اصلی تک نیروهای خودی ـ بسیار ضعیف بود و تنها در برخی از نقاط، مواضعی را به وجود آورده و با اتکا به یگان‌های سبک تامینی و پوششی، به احتیاط‌های متحرک و غیر‌متحرک بسنده کرده بود. لشکر 3 زرهی سپاه سوم نیروی زمینی ارتش عراق با استقرار در سه محل جداگانه در غرب جاده اهواز ـ خرمشهر، وظیفه دفاع را به عهده داشت. فاصله نیروهای تامینی و پوششی دشمن از ساحل غربی رودخانه کارون سبب شد که نیروهای خودی با تدبیر عملیات عبور از رودخانه، نیروهای دشمن را غافلگیر کنند.\nدر ضلع جنوبی (منطقه خرمشهر) دشمن با نیرویی به استعداد 17 گردان پیاده (صرف‌نظر از گردان‌های زرهی و مکانیزه‌اش) در دو سمت شرقی و شمالی شهر اشغالی خرمشهر آرایش گرفته بود تا هرگونه عملیات عبور از رودخانه در تک جبهه‌ای به داخل خرمشهر و یا ورود به این شهر از سمت شمال را مهار کند. ایجاد استحکامات در خرمشهر با تخریب ساختمان‌ها برای جلوگیری از فراهم شدن زمینه مناسب جهت وقوع جنگ شهری و نبرد تن به تن، بخش دیگری از تلاش دشمن به منظور حفظ خرمشهر بود.\nاستعداد سپاه سوم نیروی زمینی ارتش عراق در این منطقه تا پیش از آغاز عملیات الی بیت‌المقدس چنین بود:\nـ لشکر 6 زرهی از جنوب رودخانه کرخه تا شهر اشغالی هویزه.\nـ لشکر 5 مکانیزه از غرب اهواز تا روستای سیّد عبود.\nـ لشکر 11 پیاده از سیّد عبود تا خرمشهر (تیپ‌های 22، 48 و 44 از لشکر 11 پیاده، و نیز تیپ 33 نیرو مخصوص، مأمور حفاظت از خرّمشهر بودند.)\nـ لشکر 3 زرهی در شمال خرّمشهر\nـ تیپ مستقل10 زرهی، یگانِ در احتیاط نزدیکِ سپاه سوم، در شرق بصره مستقر بود.\nبرابر اسناد قرارگاه مرکزی کربلا در برآورد کلی، استعداد دشمن به شرح زیر تخمین زده می‌شد:\nنیروی پیاده 36000 تن؛ نیروی زرهی 41 گردان شامل 1435 دستگاه تانک؛ نیروی مکانیزه 38 گردان شامل 1330 دستگاه نفربر؛ توپخانه 530 عراده توپ کششی و خودکششی.\nاستعداد و آرایش سپاه سوم نشان می‌داد که سر فرماندهی دشمن مصمم است با تمام قوا در این منطقه مقاومت کند؛ ضمن این‌که عمق و عرض زمین منطقه و نبودن ناهمواری، امتیازی برای نیروهای دشمن به شمار می‌رفت، زیرا دشمن با اتکا به یگان‌های زرهی و مکانیزه، می‌توانست در این منطقه به خوبی مانور کند. با این حال، دشمن با برخی از محدودیت‌ها رو‌به‌رو بود؛ از جمله این که میبایست از سرزمین نسبتاً وسیع و عریضی دفاع میکرد در حالی که از نظر نیروی انسانی دچار کمبود بود. دشمن، قوای خود را به تناسب نقاط استراتژیک، حیاتی و مهم دشت جفیر و خرّمشهر، متمرکز کرده و در تدبیر پدافندی خود بیش از همه، به حفظ خرّمشهر و تأمین شرق بصره اهمیت داده بود.\n*سازمان رزم خودی\nنکته مهم در سازمان رزم نیروهای خودی، همکاری نزدیک سپاه و ارتش در این عملیات بود که در طول دوران جنگ نظیر نداشت.\nیگان‌های شانزده گانه رزمی سپاه که در این عملیات شرکت داشتند عبارت بودند از:\nتیپ 35 امام سجاد(ع) فرمانده: نبی رودکی\nتیپ 17 دی سپاه شهرستان قم فرمانده: شهید حسن درویشی\nتیپ 43 بیت‌المقدس فرمانده: حسین کلاه کج\nتیپ 27 محمدرسول‌الله(ص) فرمانده: شهید احمد متوسّلیان\nبه استعداد 14 گردان\nتیپ 7 ولیعصر (عج) سپاه دزفول فرمانده: عبدالمحمد رئوفی نژاد\n(به استعداد 6 گردان)\nتیپ 30 زرهی فرمانده: فتح الله جعفری\nتیپ 8 نجف اشرف فرمانده: شهید احمد کاظمی\nتیپ 31 عاشورا فرمانده: امین شریعتی\nتیپ 14 امام حسین(ع) فرمانده: شهید حسین خرازی‌دهکردی\nتیپ 37 نور فرمانده: شهید علی هاشمی\nتیپ 21 امام رضا (ع) فرمانده: شهید محمدتقی خادم‌الشریعه\nتیپ 41 ثارالله فرمانده: قاسم سلیمانی\nتیپ 22 بدر سپاه خرمشهر فرمانده: شهید سیّد عبدالرضا موسوی\nتیپ 46 فجر (به استعداد 8 گردان) فرمانده: اسحاق عساکره\nتیپ 25 کربلا فرمانده: مرتضی قربانی\nتیپ 33 المهدی (عج) فرمانده: علی فضلی\nاستعداد هر یگان سپاه (به استثناء تیپ 27 پیاده محمّد‌رسول‌الله (ص)) بالغ بر 7 تا 10 گردان نیرو بود. مجموع استعداد نیروهای سپاه تا پیش از شروع عملیات، بین 97 گردان پیاده، 2 گردان مکانیزه و 3 گردان زرهی بود که با آغاز عملیات و ورود سه تیپ پیاده به منطقه، آمار گردان‌های پیاده سپاه، به 100 گردان رسید.\nیگان‌های نیروی زمینی ارتش که در این عملیات شرکت داشتند عبارت بودند از:\nلشکر 16 زرهی (به استعداد 3 تیپ) فرمانده: سرهنگ سیروس لطفی\nتیپ 37 زرهی فرمانده: سرهنگ مجید صارمی\nلشکر 21 پیاده (به استعداد 4 تیپ) فرمانده: سرهنگ حسین حسنی سعدی\nتیپ 55 هوابرد فرمانده: سرهنگ کریم عبادت\nلشکر 92 زرهی (به استعداد 3 تیپ) فرمانده: شهید سرهنگ مسعود منفردنیاکی\nتیپ 58 ذوالفقار فرمانده: شهید سرهنگ یعقوب علیاری\nتیپ 23 نوهد فرمانده: سرهنگ محمّد محمّدی\nتیپ 3 پیاده از لشکر 77 فرمانده: سرهنگ اسلوبی\nمجموع استعداد نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران بالغ بر 61 گردان زرهی و مکانیزه و گردان پیاده بود که با 29 گردان توپخانه صحرایی و5  گردان مهندسی رزمی و 1 گردان پل و 4 گروه هوا‌نیروز پشتیبانی می‌شد.\n*مرحله‌ی اول ـ لِیلَه‌الاسرای کارون\nپس از اقدامات و تلاش‌هایی که در کمتر از یک ماه انجام شد، در ساعت 24 شامگاه پنج‌شنبه 9 اردیبهشت 1361، عملیات الی‌بیت‌المقدس با اسم رمز مقدس «یا علی‌بن‌ابیطالب(ع)» آغاز شد. نخستین خبر درگیری با دشمن، 55 دقیقه بعد از نیمه شب، از سوی قرارگاه فرعی نصر- 2 (تیپ 27 پیاده محمدرسول‌الله(ص) و تیپ 2 لشکر 21 حمزه(ع) ارتش) در محور جاده اهواز به خرمشهر در شمال ایستگاه حسینیه، به مرکز پیام قرارگاه مرکزی کربلا واصل شد و تا سه ساعت پس از آن، به تدریج تمام یگان‌های خودی با دشمن درگیر شدند.\nشهید احمد سوداگر پیرامون حال و هوای صبح روز اول عملیات و وضعیت بحرانی رزمندگان قرارگاه فرعی نصر 1، خصوصاً تیپ 7 سپاه دزفول می‌گوید:\n«.... همه نیروها در کنار خاکریز مستقر بودند. یگان‌های دیگر با تقویتی که شدند [از طرفین چپ و راست نصر 1] به جاده رسیدند و از طرف چپ ما، تیپ 27 محمّد رسول‌الله(ص) از قرارگاه فرعی نصر 2 و از طرف راست هم تیپ 8 نجف از قرارگاه فرعی فتح 4، به هدف خود در مرحله اول عملیات رسیده بودند.\nساعت چهار و یا پنج صبح جمعه دهم اردیبهشت بود که به سمت خط پدافندی تیپ 27 محمّد رسول‌الله(ص) در طرف چپِ حوزه عمل تیپ‌مان حرکت کردم. پس از بررسی وضعیت و نقاط الحاقی، به مقر تیپ 7 دزفول برگشتم و از این طرف [طرف راست] به سمت حد چپ تیپ 8 نجف اشرف رفتم. آن‌جا هم استقرارشان خوب بود. چند تا نفربر زرهی هم داشتند.\nدر همین وقت، بی‌سیم‌چی صدا زد و با رئوفی کار داشت. رئوفی جواب نداد. کوسه‌چی مرا صدا زد و گفت: بیا به قرارگاه عملیاتی نصر ، با شما کار دارند.\nرفتیم قرارگاه عملیاتی نصر.\nوقتی وارد قرارگاه نصر شدیم، سر و وضع و لباس‌هایم خاکی بود. دستی به لباس‌هایم زدم. حسن باقری گفت: خب، خب، بسه، این خاک‌ها رو ببرید؛ کنار جاده اهواز ـ خرمشهر بریزید. پرسیدند: می‌خواهید چکار کنید؟ چرا بچه‌های تیپ شما این جا ماندند؟ پس چرا فکری نمی‌کنید؟\nمحسن رضایی هم آن جا آمده بود. از من پرسید: چقدر نیرو دارید؟\nگفتم: نمی‌دانم. بچه‌ها هستند ولی رئوفی باید آن ها را جمع کند.\nپرسید: با [در اختیار گرفتن] یک گردان [نیروی اضافی، آیا] مسأله حل میشود!؟\nاحمد کاظمی آن جا بود. محسن دست او را گرفت و رو به من گفت: یک گردان از تیپ هشت را در کنترل بگیرید و قضیه را حل کنید.\nبه احمد کاظمی گفتم: اگر نیرو و امکانات ندارید، همین‌جا بگو. فردا آن جا نیایی و بگویی ما نیرو و امکانات نداریم.!\nگفت: نه بابا، بیا برویم. همه‌چیز داریم.\nبا موتور راه افتادیم. همین که از کارون و از خط اول عراقی‌ها رد شدیم، تکان خوردن خار و خاشاک توجه‌ام را جلب کرد. عجیب بود. کمی که ایستادم، دیدم سمت راست جاده اسلحه‌ای تکان خورد. خوب دقت کردم ببینم چه خبر است. یکدفعه یک عراقی با اسلحه به فاصله هفت هشت متری از جاده بلند شد. یکی از آن طرف، یکی از این طرف، کمکم بیست نفر دور ما حلقه زدند و اسلحه‌ها را بالا بردند. احمد کاظمی خواست اسلحه‌اش را آماده کند. آهسته دستم را به پایش که در ترکم سوار بود، زدم و گفتم کاری نداشته باش.\nدیدم همه‌شان به پشت سرما خیره شده‌اند. نگاه کردم. سی‌چهل نفر هم پشت سر ما بودند. ما با دو موتور و چهار نفر بودیم. احمد کاظمی گفت: اگر میخواستند ما را بزنند، خیلی راحت می‌زدند. نگاه کن، همه‌شان تسلیم شدند.\nآن ها را جمع کردیم. اسلحه‌شان را کنار جاده، کنار بوته‌ای چیدیم. به یکی از بچه‌های اطلاعات گفتم: این ها را به قرارگاه تیپ ببر.\nاو یک صف شصت هفتاد نفری را به سوی قرارگاه به راه انداخت، آمدیم و به خط تیپ هشت رسیدیم. همه از بچه های اصفهان بودند. احساس و شور خوبی داشتند. بررسی جزئی کردیم. احمد کاظمی دست یک نفر را در دست من قرار داد و گفت: این، آقا، هم فرمانده گردان پیاده من است و هم فرمانده گردان مکانیزه. هر کاری می‌خواهی بکن.\nبه فرمانده گردان مکانیزه گفتم: شما آن طرف جاده‌ی اهواز ـ خرمشهر بروید، مانور و گرد و خاک و شلوغ کنید. دو تا نفربر هم کافی است. فقط طوری عمل کنید که عراقی‌ها احساس کنند که ما می‌خواهیم عملیات را به سمت مرز ادامه بدهیم.\nبه گردان پیاده گفتم: نمی‌خواهد درگیر شوید، بلکه از کنار جاده راه بیفتید و از سمت راست به طرف جاده حرکت کنید و مرتب پشت جاده نارنجک بیندازید، آن‌ها پشت جاده پناه گرفته‌اند. از کنار جاده به طرف اهواز که سه کیلومتر راه است و نیم ساعت بیشتر وقت نمی‌برد، جلو بروید.\nبچه‌ها آماده شدند و در روشنایی روز، شروع به حرکت کردند. من هم راه افتادم.\n*بسیجی؛ با من معامله می‌کنی؟\n... حسین همدانی؛ جانشین محور سلمان از تیپ 27 محمدرسول‌الله(ص) مشاهدات خود از روز اول عملیات الی‌بیت‌المقدس را این گونه روایت کرده است:\n«رفتم داخل یکی از آن سنگرهای خاکریز شرق جاده و آن‌جا را به عنوان مقر خودم تعیین کردم. یادم آمد باید گردان مسلم‌بن‌عقیل را از خاکریز دایره شکل گردان تانک زین‌القوس، یک پلّه جلوتر بکشم و بیاورم توی خط مستقر کنم. این شد که رفتم به آن‌جا. دیدم تمام بچه‌های این گردان به نحو غریبی، سست و بی‌حال به نظر می‌رسند و روی زمین دراز کشیده‌اند و هر کدام‌شان که مرا می‌بیند، یا سرش را پایین می‌اندازد، یا از من رو بر‌میگرداند. فکر کردم این بی‌حالی‌شان، ناشی از خستگی شدید درگیری شب قبل آن‌ها با تانک‌ها بوده. رفتم پیش حبیب مظاهری که رو لبه خاکریز نشسته بود و به او گفتم: حبیب، چی شده؟ چرا بچّه‌ها روی زمین ولو شده‌اند؟ دیدم هیچ نمیگوید و فقط می‌خندد. متوجّه علّت خنده‌اش نشدم و گفتم: ببین حبیب، به نظر می‌رسد وضع خط ناجور شده، الآن اوضاع سمت چپ ما در ایستگاه گرمدشت، اصلاً خوب نیست. حسن باقری گفته هرچه زودتر باید گردان شما را هم ببریم جلو و...\nآقا، باز دیدم فقط دارد میخندد. تا آن لحظه، حبیب را این‌جور ندیده بودم. فکر میکردم خنده‌اش از این است، که زده به در بی‌خیالی. این شد که گفتم: بابا‌جان دیر میشود. تو هم اینقدر الکی نخند، عوض آن، پاشو بچّه‌های گردان خودت را گروهان گروهان و دسته، دسته، ببر جلو. به زحمت خنده‌اش را قورت داد و گفت: حالا ببینیم بچّه‌ها چه میگویند.\nچند دقیقه بعد که از جنوب به شمال در حاشیه‌ی جاده حرکت میکردم، دیدم به ترتیب بچّه‌های گردان‌های مالک، عمّار، انصار + 144 و حمزه در خط آرایش گرفته‌اند، امّا از نیروهای گردان مسلم در خط خبری نیست. خیلی تعجب کردم؛ آخر حبیب مظاهری آدمی نبود که لازم باشد یک دستور را دو بار به او بدهی. این شد که برگشتم عقب و رفتم به طرف آن موضع گردان تانک عراقی. حبیب را دیدم که نای سرپا ایستادن را هم نداشت. گفتم: حبیب، مگر نگفته بودم باید گردان خودت را ببری توی خط بچینی؟ هنوز که همینجا هستی. بالاخره میگویی چی شده که اینجا ماندگار شده‌اید یا نه؟!\nسرش را به گوش بنده نزدیک کرد و با صدای شرم‌زده‌ای گفت: برادر همدانی؛ بچّه‌های ما، همگی مسموم شده‌اند. گفتم: مسموم؟ یعنی چه؟! دیدم با گوشه چشم، دارد به بچّه‌ها که همگی روی زمین ولو شده بودند، اشاره میکند. دقیق‌تر که شدم، دیدم عجب؛ نشیمنِ شلوار بچّه‌ها، بلا‌استثناء، مرطوب و آلوده است! برگشتم به حبیب چیزی بگویم، که این‌بار دیدم شلوار خود او هم کثیف است. تازه فهمیدم چرا دفعه‌ی قبلی که آن‌جا آمده بودم، بچّه‌ها که مرا می‌دیدند، یا سرشان را پایین می‌انداختند، یا از من رو بر‌میگرداندند. طفلکی‌ها خجالت میکشیدند. این‌ها بر اثر مسمومیت شدید غذایی بود که آن‌طور بی‌حال و سست، پشت آن خاکریز دایره‌ای شکل، زمین‌گیر شده بودند. خیلی خجلت‌زده شدم. این شد که برگشتم به حبیب مظاهری گفتم: اصلاً فراموش کن حبیب جان، فعلاً شما همین‌جا بمانید، ما رفتیم.\nفهمیدیم آن کنسرو‌های خوراک لوبیای تاریخ مصرف گذشته، کار خودشان را کرده اند.!\nاما همین بچه‌ها در حالی که به علّت از دست دادن آب بدن، نای از جا بلند شدن را هم نداشتند، به حالت درازکش پشت خاکریز شرق جاده، رو به غرب و جنوب، در حال شلیک و دفع پاتک بودند. فراموش نمی‌کنم؛ عصر روز اوّل عملیات که به همراه حاج احمد متوسّلیان و حاج محمود شهبازی داشتیم برای سر‌و‌سامان دادن به اوضاع خط دفاعی تیپ 27، در امتداد خاکریز حاشیه شرقی جاده حرکت می‌کردیم، به قدری بوی بدن‌های آلوده بچّه‌های این دو گردان زیاد بود که با شرمساری، جلوی دماغ و دهن خود‌مان را با دست می‌پوشاندیم و از کنار آن‌ها عبور می‌کردیم. البته از روز دوّم، دیگر شامه خودمان هم به آن رایحه نا‌خوش عادت کرده بود.\nهمان جا یاد از سخنرانی‌های دومین شهید محراب آیت الله سید عبدالحسین دستغیب افتادم، ایشان طی آن سخنرانی، ضمن تجلیل از مقام مجاهدین راه خدا و رزمندگان اسلام در جبهه‌های غرب و جنوب کشور، با همان لهجه‌ی شیرین شیرازی و لحن گرم و پدرانه فرموده بود: «آهای بسیجی؛ خوب گوش کن چه میگویم. من میخواهم به تو پیشنهاد یک معامله‌ای را بدهم که در این معامله، سرت کلاه برود! منِ دستغیب، حاضرم یک‌جا، ثواب هفتاد سال نمازهای واجب و نوافل و روزه‌ها و تهجّدها و شب زنده‌داری‌هایم را بدهم به تو، و در عوض، ثوابِ آن دو رکعت نمازی را که تو، در میدان جنگ، بدون وضو، پشت به قبله، با لباس خونی و بدن نجس خوانده‌ای، از تو بگیرم. آیا تو حاضر به چنین معامله‌ای هستی؟!»\n*قجه‌ای؛ پهلوان گود گرمدشت\nمرحله اول عملیات الی‌بیت‌المقدس از آن مراحل دشوار و نفسگیر بوده است که در محور شمالی منطقه نبرد، نیروهای خودی، در ابتدای امر توفیق چندانی را کسب نکردند به طوری که در محور قرارگاه عملیاتی قدس تنها قرارگاه فرعی قدس 4 موفق به عبور از مواضع دشمن و تصرف سر پل در جنوب کرخه‌کور شد.\nیگان‌های قرارگاه عملیاتی فتح نیز، علیرغم رسیدن به جاده اهواز ـ خرمشهر، تا چهل و هشت ساعت پس از آغاز عملیات موفق به الحاق با قرارگاه عملیاتی نصر نشده بودند.\nدر حد قرارگاه عملیاتی نصر با وجود پیشروی قرارگاه فرعی نصرـ 2، (تیپ 27 پیاده محمدرسول‌الله(ص) و تیپ 2 لشکر 21 ارتش) به دلیل ناهماهنگی سایر قرارگاه‌های فرعی در پیشروی و نرسیدن یگان‌های مجاور، درگیری به روز کشیده شد.\nاز آن جا که عقب‌نشینی نیروهای قرارگاه عملیاتی نصر به خصوص قرارگاه فرعی نصرـ 2 (تیپ 27 محمدرسول‌الله(ص) و تیپ 2 لشکر 21) کل منطقه متصرفه را با خطر جدی رو‌به‌رو میکرد، به همین جهت این نیروها در حالی که از چپ و راست با جناحین باز و فاقد پوشش مورد هجوم سنگین واحدهای لشکر 3 زرهی دشمن بودند، مردانه ایستادگی کردند و طی یک هفته جنگ نابرابر از 10 تا 16 اردیبهشت‌ماه، پاتک‌های لشکر 3 زرهی و خصوصاً تیپ 19 کماندویی و تیپ مستقل10 زرهی دشمن را پاسخ گفته و آن ها را مجبور به عقب‌نشینی کردند.\nدر دفع پاتک‌های زرهی دشمن نیروهای قرارگاه فرعی نصرـ2، به ویژه رزمندگان بسیجی و عمدتاً نوجوان گردان سلمان فارسی از تیپ 27 که فرماندهی آنان را حسین قجه‌ای عهده‌دار بود، نقش محوری و تعیین‌کننده داشتند که عاقبت با شهادت حسین قجه‌ای، خط خودی بر روی جاده اهواز ـ خرمشهر در محور شمال ایستگاه گرمدشت تثبیت شد.\nشهید محمد‌ابراهیم همّت در این رابطه گفته است:\n«... گردان سلمان فارسی در مرحله اوّل عملیات از سمت چپ اصلاً پوشش نداشت، طوری که نیروهای دشمن در پنج متری جاده‌ی آسفالت اهواز ـ خرّمشهر حضور داشتند و به آن ها ضربه می‌زدند.\nوضعیت طوری شده بود که خود حسین قُجه‌ای؛ فرمانده‌ی گردان، از بس آر.پی.جی زده بود، چرک و خون از گوش او بیرون می‌آمد.\nدر آن گرداب آتش، رزمنده‌های ما حتّی خاکریز هم نداشتند تا در پشت آن پناه بگیرند، طوری که با پرتاب هر نارنجک تفنگی عراقی‌ها، چهار، پنج نفر از بچّه‌های گردان سلمان فارسی به زمین می‌افتادند. امّا بقیه هم‌چنان مقاومت می‌کردند.\nاین بچّه‌هایی که چنان مردانه می‌جنگیدند و مقاومت میکردند؛ فکر میکنید چه‌جور نیروهایی بودند؟ کماندو‌های درشت هیکل؟!\nنه؛ اصلاً این‌طور نبود. این بچّه‌ها آن‌قدر ریزه، میزه و کم سن و سال بودند که قبل از عملیات حسین قجه‌ای آمد پیش حاج احمد و گفت: حاجی این نیروهایی که به من دادید، همه کوچیک و کم سن و سالند، با این ها که نمیشود عملیات به این بزرگی انجام داد.\nحاج احمد به او گفت: برو با آن ها کار کن تا آماده شوند. این نیروها همه ایمان به خدا دارند و برای رضای او آمدند جبهه. اگر با آن ها خوب کار کنی همین بچّه‌ها معجزه می‌کنند.\nخدا شاهد است؛ به شرف حضرت زهرا(س) قسم، همین بچّه‌ها در عملیات الی‌بیت‌المقدس آخرین نیرویی بودند که از جاده به عقب آمدند.\nوقتی این بچّه‌ها به اردوگاه تیپ در انرژی اتمی رسیدند، به والله من خجالت کشیدم. آخر قیافه‌هایی را دیدم که تمام سر و صورت‌شان خونی و لباس‌هایشان پاره، پاره بود. با خودم گفتم این بچّه‌ها چطوری توانستند در مقابل آن همه فشار دشمن دوام بیاورند. در حقیقت این ها مجذوب شهامت، شجاعت، خشوع، خضوع، مردانگی، اخلاص و ایثار فرمانده‌شان شده بودند که وقتی قجه‌ای هم شهید شد، آن ها راضی نشدند تا از مواضع خودشان عقب‌نشینی کنند. این یعنی اقتدار و محبوبیت فرماندهی.»\n*مرحله دوم؛ هدف: دژهای مرزی\nشامگاه پنج‌شنبه شانزدهم اردیبهشت 1361، در حالی که بارش شدید باران زمین منطقه را گل‌آلود و حرکت نیروها را کند کرده بود، پیشروی گردان‌های تیپ 27 به سمت دژ مرزی آغاز شد.\nساعت سه و بیست دقیقه بامداد روز جمعه هفدهم اردیبهشت، رضا چراغی؛ فرمانده گردان حمزه در حالی که برآشفتگی از صدایش کاملاً مشهود به نظر می‌رسید، با محمود شهبازی؛ فرمانده محور عملیاتی سلمان تماس می‌گیرد و از نرسیدن گردان حبیب شکایت می‌کند. امّا شهبازی در پاسخ وی می‌گوید:\nشهبازی: فعلاً از نیروهای گردان حمزه و یک گردان دیگری که آنجا هست، استفاده کن تا نیروهای کمکی برسند.\nچراغی: از همه استفاده کرده‌ایم. حبیب را بفرست بیاید.\nدقایقی بعد چراغی با حالتی برآشفته‌تر، از شهبازی می‌خواهد که گردان حبیب و 141 را به یاری واحدهای درگیر در محور کانال آب گرمدشت بفرستد.\nشهبازی در پاسخ میگوید: ... دارم می‌فرستم؛ فقط یک کمی صبر کن!\nساعت چهار و پانزده دقیقه‌ی صبح جمعه هفدهم اردیبهشت، رضا چراغی در تماس با محمود شهبازی اعلام می‌کند که تانک‌های خودی اکنون می‌توانند فارغ از دغدغه‌ی مزاحمت دشمن، بیایند روی جاده‌ی آسفالت و پشت خاکریزها مستقر شوند و اگر لازم بود از همان جاده‌ی خاکی به سمت جلو حرکت کنند. و این یعنی تسخیر دژ مرزی.\nبه محض رسیدن نیروهای ایرانی به دژ مرزی، امواج پاتک‌های واحدهای زرهی دشمن با شدّت و قدرت تمام شروع می‌شود. طوری که تا پایان روز جمعه هفدهم اردیبهشت شش موج پاتک سهمگین دشمن توسط نیروهای خودی دفع می‌شود.\nعلی خوش‌لفظ؛ رزمنده‌ی همدانی تیپ 27 که در آن شب به همراه گردان مسلم‌بن‌عقیل به سمت کانال آب گرمدشت ـ دوّمین محور عملیات ـ حرکت می‌کرد، مشاهدات خود را این گونه بازگو کرده است:\n«... ساعت از 9 شب هم گذشته بود و ما، هم‌چنان پیش می‌رفتیم در حالی که هیچ نشانی از ابر در آسمان پیدا نبود. ناگهان مشاهده کردیم، توده‌ای ابر سیاه از سمت غرب آمد. سمت شرق و کل آسمانِ بالای سر ما را پوشاند. به فاصله‌ی کوتاهی بعد از نمایان شدن ابرها، رگبار تند باران بهاری شروع به باریدن کرد. در یک چشم به هم زدن، زمین زیر پایمان تبدیل شد به فرشی از گِل و لای؛ طوری که نمی‌شد قدم از قدم برداشت. بچه‌هایی که کفش کتانی پایشان بود، کتانی‌ها را در میان گل و لای جا گذاشتند و با پای برهنه ادامه‌ی مسیر دادند. یک ساعتی به همین منوال پیش می‌رفتیم، تا بالأخره وارد موضع پدافندی دشمن شدیم. موضعی که به نظر می‌آمد قرارگاه در خط یکی از واحدهای زرهی دشمن باشد. بارش شدید باران، نیروهای عراقی را مجبور کرده بود، داخل تانک‌ها و یا سنگرهای دفاعی خودشان محبوس بمانند. این وضعیت، فرصت مناسبی را برای ما فراهم کرد تا بدون هیچ‌گونه مزاحمتی از طرف دشمن، جلو برویم. در آن شب بارانی ما آنقدر به تانک‌های دشمن نزدیک شده بودیم که صِرف دیدن تجمع آن همه تانک در اطراف خودمان بعضاً باعث ایجاد دلهره در نیروهای خودی شده بود. دشمن با اینکه یکسره منوّر می‌زد و سعی داشت با روشن نگه داشتن آسمان منطقه هرگونه تحرّکی را زیرنظر داشته باشد، امّا بارش رگباری باران، مانع از آن می‌شد تا آنها بتوانند اطراف خود را دید بزنند.»\nشهید اسماعیل قهرمانی؛ فرمانده گردان انصارالرسول(ص).\n*مرحله‌ی دوم ـ فتح دژهای مرزی\nشهید اسماعیل قهرمانی در توصیف مرحله‌ی دوم عملیات گفته است:\n«... شبی که خواستیم مرحله‌ی دوّم عملیات الی‌بیت‌المقدس را شروع کنیم، هوا کاملاً مهتابی بود. ما هم که قرار بود از لا‌به‌لای مواضع دشمن عبور کنیم و نمی‌دانستیم که دشمن کجا هست و کجا نیست. این جا برای ما در حکمِ یک منطقه‌ی کور بود. ما همین‌جوری سرمان را انداخته بودیم پایین و داشتیم می‌آمدیم. اگر درگیر می‌شدیم، باید عملیات را زودتر شروع می‌کردیم. ناگهان ابر آمد و کلّ آسمان منطقه را پوشاند. بعد از آن هم باران بسیار تندی شروع شد. خُب، شما می‌دانید وقتی که بارندگی شدید باشد، نگهبان خودش را می‌پوشاند، سر و رویش را می‌پوشاند. دیگر به آن صورت به اطراف خودش نگاه نمی‌کند. به حدّی باران می‌بارید که ناگهان زمین به صورت باتلاق درآمد. طوری که دیگر تانک‌های دشمن نمی‌توانستند در اطراف ستونِ ما به حرکت درآیند، چون در گِل فرو می‌رفتند. این ها همه از امدادهای غیبی بود که برادرها همه با چشم خودشان آن ها را می‌دیدند. می‌دیدند که دارند از صدمتری دشمن رد می‌شوند و هفت، هشت تا منوّر در آسمان است، باد تندی وزیده و نور آن ها را خنثی کرده، باران آمده و دشمن قادر نیست به جلوی خودش نگاه کند. باد می‌آید و نمی‌گذارد صدای پا و حرکت ستونِ آن ها به گوش دشمن برسد. این ها همه از امدادهای غیبی و کمک «الله» بود.»\nدر قرارگاه فرعی نصرـ 2، شهید محمّد ابراهیم همّت؛ قائم‌مقام فرماندهی تیپ 27 که مکالمه‌ی بی‌سیم‌چی گردان ابوذر با شهبازی را می‌شنود، به وضعیت بحرانی این گردان پی می‌برد و برای جلوگیری از پیشروی دشمن و نجات نیروهای گردان ابوذر به آن سمت حرکت می‌کند تا خود شخصاً هدایت و فرماندهی نیروها را در مقابل پاتک سنگین عراقی‌ها به دست بگیرد. همت در زیر باران آتش کالیبر و توپخانه دشمن خود را به محدوده‌ی دفاعی گردان ابوذر در سمت راست دژ مرزی کوت‌سواری می‌رساند. این در حالی است که بر اثر فشار شدید زرهی دشمن نیروها سه کیلومتر از مواضع خودشان عقب کشیده‌اند. همّت سعی می‌کند همانجا به نیروها آرایش بدهد و یک خط پدافندی برقرار کند.\nوضعیت بحرانی خط ایجاب کرده بود که همه‌ی فرماندهان تیپ 27 در خط مقدم ـ دژ مرزی کوت‌سواری ـ حضور پیدا کنند؛ یعنی متوسّلیان، در سمت چپ دژ و در منطقه گردان مقداد؛ همّت، در سمت راست و در محدوده‌ی گردان ابوذر و شهبازی هم در قسمت میانی دژ و در حد گردان انصارالرسول. در این لحظه، سیّد یحیی صفوی معاونت عملیاتی کل سپاه پاسداران که در قرارگاه عملیاتی نصر حضور یافته، سعی می‌کند با متوسّلیان ارتباط رادیویی برقرار کند؛ اما به علت بُعد مسافت مستقیماً نمی‌تواند با او صحبت کند. ناچار از بی سیم‌چی «محور عملیاتی سلمان» می‌خواهد تا سخنان متوسلیان را برای وی تکرار کند. بی سیم‌چی محور سلمان پس از دریافت پیام فرمانده تیپ 27، به صفوی می‌گوید:\nاحمد می‌گوید: وضع به هیچ وجه خوب نیست! بچه‌ها کشیده‌اند عقب و الان روی دژ هستند. روی دژ!\nصفوی: بگو کجا آتش می‌خواهند... کجا آتش می‌خواهند؟\nبی‌سیم‌چی سلمان: احمد می‌گوید: رحیم، روی دو کیلومتریِ کانال [آب گرمدشت]، دو کیلومتری کانال! بگو بزند! بگو حسابی بزند! بگو سنگین بزند.\nصفوی: شنیدم، شنیدم!\nبی‌سیم‌چی سلمان: احمد می‌گوید: بگو کاتیوشا بزند! بگو رگباری بزند!\nصفوی: سلمان، هلیکوپترها آمدند! با استفاده از افسر رابط هوانیروز راهنمایی‌شان کن؛ هلیکوپترها آمدند، آن ها را راهنمایی کنید!»\nلحن صدای متوسّلیان و کلماتی که او به کار می‌برد نشان می‌دهد که اوضاع در حساس‌ترین نقطه‌ی نبرد، یعنی دژ مرزی تا چه حد به هم ریخته و بحرانی است، به همین دلیل، سیّدیحیی صفوی با سرهنگ حسین حسنی‌سعدی؛ فرمانده ارتشی قرارگاه عملیاتی مشترک نصر تماس می‌گیرد و به او تأکید می‌کند که تیم‌های آتشِ هوانیروز هر چه زودتر برای در هم کوبیدن ستون‌های تانک و مکانیزه‌ی دشمن به سمت دژ مرزی اعزام شوند. همزمان، در خط مقدم نبرد، همه‌ی فرماندهان و نیروها عزم خود را جزم کرده‌اند تا مانع از پیشروی بیشتر لشکر 3 زرهی دشمن شوند. هر چند، تا به این لحظه، لشکر موصوف، توانسته ضمن یک مانور رخنه‌ای، با بکارگیری بیش از 180 دستگاه تانک، در محدوده‌ی چپ دژ مرزی، پنج کیلومتر و در محدوده‌ی راست، سه کیلومتر، نیروهای ایرانی را عقب براند، ولی رزمندگان بسیجی گردان انصار الرسول (ص) مستقر در منطقه‌ی میانی تحت نظارت محمود شهبازی حتی یک قدم عقب نکشیده‌اند و در حال مقاومت هستند. همین امر، باعث تضعیف روحیه‌ی فرماندهان عراقی شده و آن ها را نسبت به بازپس‌گیری مناطق از دست رفته نا امید کرده است.\n*مرحله سوم عملیات: تلاش ناموفق\nخبرهای رسیده مبنی بر خروج نیروهای عراقی از خرمشهر و افزایش روحیه نیروهای خودی به دلیل پیروزی در مراحل گذشته‌ی عملیات، سبب شد تا مرحله سوم نبرد با شتاب بیشتری انجام شود. به نظر می‌رسید شتاب دشمن در عقب‌نشینی از هویزه، دشت جفیر و صحرای کوشک، به منظور جلوگیری از خسارات و تلفات بیشتر واحدهای آن و تقویت مواضع دفاعی جناح شرقی شهر بصره انجام می‌گیرد، لذا مرحله سوم عملیات با هدف آزادسازی خرمشهر، با به کارگیری دو قرارگاه فتح و نصر، طرح‌ریزی شد و در ساعت 22 شامگاه یکشنبه 19 اردیبهشت 1361 به اجرا درآمد. حضور پر شمار نیروهای زرهی دشمن در منطقه شمال دشت شلمچه و همچنین، خستگی روزافزون نیروهای عمل کننده ایرانی مانع از پیشروی اساسی در این مرحله شد، لذا نیروهای خودی پس از مقداری پیشروی، در سه کیلومتری شلمچه متوقف شدند.\nسرهنگ ستاد «رضا الصبری»؛ افسر رابط اطلاعات سپاه سوم نیروی زمینی ارتش عراق، در خاطرات خود پیرامون مرحله سوم عملیات الی‌بیت‌المقدس می‌نویسد:\n«... در تاریخ دهم مه 1982،[20 اردیبهشت 1361] ایرانی‌ها، عملیاتی را از محور شلمچه ـ خرمشهر آغاز کردند. هدف آن ها، نابودی قوایی عراقی مستقر در محور مذکور بود تا زمینه ورودشان به خرمشهر را هموار سازند.\nشب بسیار سردی بود. زمین، پوشیده از اجساد سربازها و تانک‌های سوخته بود. موقعیت ایرانی‌ها، از نظر امنیتی خوب نبود و وضعیت جغرافیایی مناسبی نداشتند. از طرف دیگر، اطلاعات و استخبارات ما دارای وضعیتی بسیار عالی بود و موقعیت دفاعی بسیار محکم و اخبار دقیق درباره استعداد نظامی ایرانی‌ها در منطقه و تعداد نیروهای آن ها و حجم پشتیبانی و نیروهای کمکی و هدف عملیات‌شان را به ما گزارش کرده بودند. از همه مهم‌تر حتی زمان دقیق عملیات را می‌دانستیم. نبرد بسیار سنگین و سختی در محور شلمچه ـ خرمشهر در گرفت و تانک‌های ما و ایرانی‌ها درگیر جنگی رویارو شدند. ما در این نبردها بعضی مواقع، از گازهای خفه‌کننده نیز استفاده می‌کردیم. تنها هدف ایرانی‌ها، بیرون راندن قوای عراق از سرزمین‌شان بود.»\nحسن محمدی؛ امدادگر بسیجی گردان حبیب‌بن‌مظاهر در تشریح این مرحله از عملیات گفته است:\n«... خدا می‌داند که مبارزه‌ی انسان با تانک در روشنی روز چقدر تلفات دارد و ما آن روز شهدای زیادی دادیم. زمین‌گیرمان کرده بودند؛ اما با توکل به خدا روحیه می‌گرفتیم و مقاومت می‌کردیم. تانک‌ها هر لحظه جلوتر می‌آمدند و مهمات ما هم در حال تمام شدن بود. ما بودیم و تانک‌ها. من در این عملیات، امدادگر عملیاتی بودم. با هر شلیک تانک عراقی‌ها، چند نفر روی زمین می‌افتادند. تا می‌رفتم جراحتِ یکی را ببندم، آن یکی صدایم می‌کرد. کوله‌ام پر از وسایل دارویی و امداد بود و همین سنگینی کوله اذیتم می‌کرد.\nدر یک لحظه، رزمنده‌ای را دیدم که مقابل عراقی‌ها می‌جنگید. آن ها تیری به سینه‌اش زدند. گفت: «یا زهرا» و پیچ خورد. همین‌طور که می‌پیچید، گلوله بارانش کردند. از پهلو، از پشت، از سینه، به او رگبار بستند و چند خشاب در بدن او خالی کردند. او در حالی که ذکر «یا زهرا» می‌گفت، با سر در سراشیبی خاکریز افتاد و به پایین غلتید.\nدوستم علی مجروح شد. داشتم به طرفش می‌دویدم که ناگهان رگبار گلوله کنار پایم را جارو کرد و من به زمین افتادم و نتوانستم به سمت علی بروم. در این حال، دیدم که لوله‌ی تانک به طرف علی شلیک کرد. همه‌جا را غبار گرفت. در یک لحظه علی را دیدم که به هوا بلند شد؛ به آن طرف خاکریز افتاد و دیگر او را ندیدم.\nدر اثر شلیک این گلوله‌ی تانک، من هم به شدت مجروح شدم و استخوان‌هایم بدجور شکست. کوله‌پشتی‌ام یک طرف افتاد و خودم طرف دیگر.\nهمین‌طور که افتاده بودم، دیدم گلوله‌ای به پیشانی آر.پی.جی‌زن ما خورد و او در دَم به شهادت رسید. کمک او که کوله‌ی آر.پی.جی هم پشتش بود، رفت قبضه‌ی آر.پی.جی را برداشت. تا خواست شلیک کند، با گلوله‌ی کالیبر 75 تانک زدند به کمرش. کوله‌ی آر.پی.جی آتش گرفت و او با بدن آتش‌گرفته شروع به دویدن کرد. آنگاه با فریاد « یا حسین... یا حسین» به زمین افتاد و به آسمان پر کشید.\nنبرد آن روز ما، نابرابر تن با تانک بود. از شدت مجروحیت، دیگر نمی‌توانستم تحرکی داشته باشم. همان‌جا پشت خاکریز لم دادم. حالم داشت بد می‌شد. دیگر به سختی می‌توانستم اطرافم را ببینم که شلیک تانک تیـ 72 مرا چندین متر پرتاب کرد و بعد از آن ... دیگر چیزی نفهمیدم.\n... ساعت چند بود. نمی‌دانم. در حالی که احساس می‌کردم سرم را آتشی می‌سوزاند، قدری به خود آمدم. دیدم یک عراقی با دو دست، مچ پاهایم را گرفته و به دنبال خودش کشان کشان می‌برد و فریاد می‌زند: طبیب، طبیب (دکترـ دکتر). چون نشان هلال احمر روی سینه‌ام بود، سرباز عراقی فکر می‌کرد من پزشک هستم.\nبا اینکه دنده، مچ پا و دست‌هایم شکسته بود، ولی دردِ چندانی احساس نمی‌کردم. ناگاه صدای عجیبی توجه‌ام را جلب کرد: تاپ، تاپ، تاپ! صدای خفه‌ی ترکیدن چیزی بود. همان‌طور که سرباز عراقیی مرا روی زمین می‌کشید، سرم را برگرداندم و دیدم تانک‌های عراقی، دارند از روی جمجمه‌های اجساد شهدای ما حرکت می‌کنند.\nشهید احسان الله قاسمیه؛ فرمانده گردان امیرالمومنین(ع)\nشهید احمد سلیمانی؛ فرمانده گردان فتح، نفر اول از چپ.\nشهید حسین اسلامیت؛ فرمانده گردان حبیب بن مظاهر در مرحله سوم عملیات الی بیت المقدس.\nشهید علی اصغر بشکیده؛ فرمانده گردان عمار یاسر.\nشهید احمد بابایی فرمانده گردان مالک اشتر\n*تا توکل‌تان چقدر باشد\nبه این ترتیب، خرّمشهر برای طرفین جنگ اهمیت حیاتی پیدا کرد؛ یعنی در دست داشتن خرّمشهر در حکم خروج رقیب از صحنه نبرد بود. از این‌سو، وضعیت یگان‌های خودی که در درگیری‌های چند روزه به شدت آسیب دیده بودند، کار تصمیم‌گیری را برای فرماندهان ایرانی مشکل می‌کرد. فرماندهان به دنبال روزنه امیدی می‌گشتند تا با تمسک به آن، تصمیم نهایی را بگیرند و تیر آخر را که همان یافتن طرح آزادسازی خرّمشهر بود، شلیک کنند.\nمحمّدابراهیم همّت، وضعیت آن ایام را این‌گونه تشریح می‌کند:\nوقتی عراق خرّمشهر را اشغال کرد، مستشاران روسی و آمریکایی به پیشنهاد صدّام، طرح بیست ساله دفاع از خونین‌شهر را طرح‌ریزی و اجرا کردند و در این طرح، میادین وسیع مین، احداث کانال‌ها و خندق‌هایی در دور شهر و تمام پیش‌بینی‌های بازدارنده برای ادامه اشغال خرّمشهر انجام شده بود؛ به طوری که سه رده خاکریز (دژ اول، دژ دوم و خاکریز مارد از کارون تا جاده آسفالت اهواز‌ـ‌خرّمشهر) و از جاده آسفالت تا شلمچه هم یک خاکریز ممتد شرقی ـ غربی احداث کرد.\nهمین استحکامات سبب شده بود که دشمن حتی احتمال از دست رفتن خونین‌شهر را به مخیله‌اش راه ندهد؛ چرا که پشت او گرم بود به این استحکامات و نیروهایی که در شهر چیده بود. فقط در اطراف کانال دور خونین‌شهر، دشمن با هفده گردان پیاده –غیر از گردان‌های تانک‌اش حفاظت می‌کرد. از این‌رو، تصور سقوط شهر هم به مغز عراقی‌ها خطور نمی‌کرد.\nبرادران عزیز، بسیجیان باایمان!\nبه خدمت شما عرض کنم که در آن وضعیت بحرانی، بعد از آن همه درگیری، دیگر مغزها خسته شده بود! یعنی برای مراحل بعدی عملیات الی بیت‌المقدس هیچ‌کدام از فرماندهان نمی‌دانستند چه تصمیمی بگیرند. با آن شرایطی که پیش آمده بود، تردید داشتند که آیا داخل خونین‌شهر بشوند یا نشوند؟ از طرف دیگر؛ چون تلفات داده بودیم، کیفیت نیروهایمان به شدت افت کرده و همین امر باعث شده بود که همه ما دودل شویم که آیا به داخل خونین‌شهر برویم یا نرویم؟ اگر برویم، آیا ضربه نخواهیم خورد؟ دیگر هیچ‌کس قدرت تصمیم‌گیری نداشت. تا این‌که قرار شد برادران عزیزمان محسن رضایی و صیّاد شیرازی به محضر حضرت امام شرفیاب بشوند. این دو برادر خدمت امام رسیدند و به ایشان عرض کردند که ورود به خرّمشهر دارای چنین سختی‌هاست. ما هرچه پیش‌بینی می‌کنیم، می‌بینیم نیروی ما برای اجرای مرحله نهایی عملیات کافی نیست. استحکامات دشمن فوق‌العاده زیاد است و ما نمی‌توانیم به او حمله کنیم؛ ولی باز در عین حال قادر به تصمیم‌گیری نهایی هم نیستیم. شما نظر بدهید که ما چه باید بکنیم؟ حمله بکنیم یا نکنیم؟\nتمام این صحبت‌ها را که مطرح کردند، امام در جواب آنها فرمودند: «تا توکل‌تان چقدر باشد!»\nدر این لحظه برادران ما –رضایی و صیّاد شیرازی‌ـ دیگر ننشستند و سریع حرکت کردند به سمت جنوب؛ کل فرماندهان لشکرها و تیپ‌ها را احضار کردند و به آنها گفتند ما مسائل و مشکلات‌مان را با امام مطرح کردیم و ایشان در جواب ما فرمودند: «تا توکل‌تان چقدر باشد!»\nاین موضوع در روحیه برادرها خیلی تأثیر گذاشت و باعث شد تا آنها با توکّل به خدا، خودشان را برای اجرای مرحله نهایی عملیات آماده کنند.\n*خرمشهر؛ بالش بصره\nحالا دیگر آزادسازی خرمشهر برای ایرانی‌ها یک هدف و ادامه اشغال آن از سوی نیروهای بعثی هم هدف آنها شده بود. به همین خاطر علاوه بر دستورهای سازمانی که به فرماندهان عراقی ابلاغ می‌گردید، واحد «توجیه سیاسی» فرماندهی نیروهای قادسیه نیز در پیام‌های آتشین خود، نیروهای عراقی را به دفاع از خرّمشهر؛ که آن را به مثابه «بالشی برای تکیه بصره» می‌دانستند، تشویق می‌کردند. برای نمونه در سند ذیل آمده است:\nبه: همه رزمندگان مستقر در محمّره [خرّمشهر]\nبرای شهری که هم‌اینک از آن در مقابل حملات دشمن وحشی دفاع می‌کنید، ارزشی والا در جان همه عراقی‌های بزرگوار و همه اعراب وجود دارد.\nپس آزادسازی این شهر از دست نژادپرستان مجوس توسط شما، نقطه عطفی تاریخی در حیات این شهر و ساکنان آن است. همانا قهرمانی‌هایی که شما و برادران همرزم شما بدان دست یافته‌اید، ناشی از اصرار و پایداری شما در حفظ هدف‌هاست؛ هرچند که قربانی‌ها در این راه زیاد باشند. همانا زمین محمّره [خرّمشهر] آغشته به خون شهدای پاک و عزیز ما، به جهت شستن لکه‌های ننگی است که دشمن، در این شهر بر جای نهاده است.\nامروز ارواح و خون شهیدان پاکبازی که به جهت راندن دشمن از این شهر قالب تهی کرده‌اند، شما را به خود می‌خواند تا به عهدی که با خویشتن و شهیدانتان بسته‌اید، پایدار بمانید و چون کوه بلند؛ در حفظ شهر از باد زردی که منطقه را قبل از آزادسازی شما آلوده می‌ساخت، باقی بمانید. بدانید که دفاع از محمّره [خرّمشهر] و حومه آن، مانند دفاع از بغداد و حومه آن و دفاع از همه شهرهای عزیز عراق است و برای این، اعتبار سیاسی و روحی و نظامی است. این رمز قهرمانی‌ها و شجاعت‌ها و فداکاری‌ها است... برای محمّره [خرّمشهر] حالتی پیش آمده است که در جان همه رزمندگان و همه عراقی‌ها عزیز گشته است و این شهر، حکم بالشی را دارد که بصره بر آن آرمیده است. یا همان‌گونه که رئیس‌جمهور و رهبر؛ صدّام حسین، در نامه‌اش به فرمانده سپاه چهارم گفته است؛ «همانا بصره بدون محمّره [خرّمشهر] امنیت و استقرارش مورد تهدید است.»\nپس بدانید که لب خندان عراق قهرمان [یعنی بصره] مورد هدف همه گونه آتش توپخانه دشمن واقع خواهد شد و او درصدد انتقام از آن چیزی برخواهد آمد که با دستان شریف شما و با ضربات قاطع و کوبنده‌تان کسب شده است و خدا نکند که دشمن به نیّت خود دست یابد که در این صورت، دروازه‌های نکبت بر روی عراق نه تنها به سبب باز پس‌گیری محمّره [خرّمشهر] به وسیله دشمن، بلکه به خاطر انعکاس آن در میان ملت‌مان و امت‌مان باز خواهد شد. محمّره [خرّمشهر] برای شما در حکم مردمک چشم است. پاسدار آن باشید و این شعار را نصب‌العین خود قرار دهید که دشمن از محمّره [خرّمشهر] عبور نخواهد کرد، مگر آنکه از روی اجساد ما بگذرد؛ خدا نکند. و این وفای به عهدی است که با شهدای بزرگوار بسته‌اید؛ با شهدایی که چشم‌شان آرام بر هم نهاده شده، با این امید که شما فرزندان صالح، از پس آنهایید.\nاینک که دشمن درصدد اجرای نیّات پلید خویش است، باید درس خوبی به او داد؛ زیرا او اینک تنها محمّره [خرّمشهر] را در نظر ندارد؛ بلکه می‌خواهد پیروزی‌های بزرگ ما را از بین ببرد. باید خسارات جانی هرچه بیشتری به او وارد کنیم. باید محمّره [خرّمشهر] را اسباب فرسایش تدریجی نیروهای دشمن قرار دهیم و باید اطراف و حومه آن را مقبره ستیزه‌جویان کنیم.\n*خدایا مرگ حاج‌احمد را برسان\nمتوسّلیان، علی‌رغم وضعیت نامناسب جسمانی ناشی از مجروحیت، گه‌گاه در جمع نیروهای گردان‌ها حاضر می‌شد و برای نیروهای بسیجی در خصوص ضرورت حضور آنها در منطقه و لزوم انجام عملیات نهایی جهت آزادسازی خرّمشهر سخنرانی می‌کرد. او چنان با هیجان و گرم صحبت می‌کرد که بعد از صحبت‌هایش کسی به خود اجازه نمی‌داد حرفی از رفتن بزند. یکی از همان حضار در خصوص تأثیر کلام وی، با اشاره به سخنرانی متوسّلیان در روز پنج‌شنبه سی‌ام اردیبهشت 1361 می‌گوید:\n... حاج احمد با همان عصایی که زیر بغل داشت، آمد روی چهارپایه ایستاد و پشت میکروفن قرار گرفت. لحظه‌ای در سکوت، با دقت به چهره‌های بچّه‌ها نگاه کرد و بعد گفت:\nبرادران! ما وقتی که از تهران آمدیم، قول دادیم تا خرّمشهر را از دست دشمن نگیریم، بازنگردیم. الان دشمن حالت انفعالی پیدا کرده است. ان‌شاءالله با انجام مرحله بعدی این عملیات، ضربه محکمی به او وارد می‌آوریم و با در دست گرفتن ابتکار عمل در جبهه، کار دشمن را تمام و خرّمشهر را آزاد خواهیم کرد.\nبرادران! تا به حال چندین بار از قرارگاه به تیپ ما دستور داده‌اند که بکشید عقب؛ ولی ما این کار را نکردیم؛ چون می‌دیدیم که روحیه شما خیلی بالاست و با آن‌که هر لحظه امکان دارد ارتش عراق شما را مورد حمله گازانبری قرار بدهد، با این حال شما خوب مقاومت می‌کنید. دشمن با این همه پاتکی که کرده، حتی نتوانسته یک قدم جلو بیاید. در شرایطی که ما قصد داریم تا چند روز دیگر خرّمشهر را آزاد کنیم، شنیده‌ام بعضی‌ها حرف از مرخصی و تسویه زده‌اند.\nبابا! ناموس شما را برده‌اند (مقصود حاجی، خرّمشهر بود)! همه‌چیز شما را برده‌اند! شما می‌خواهید بروید تهران چه کار کنید؟ همه حیثیت ما اینجا در خطر است. شما بگذارید ما برویم با آب شط‌العرب وضو بگیریم و نماز فتح را در خرّمشهر بخوانیم؛ بعد که برگشتیم، خودم به همه تسویه می‌دهم.\nالان وضع ما عین زمان امام حسین(ع) است. روز عاشورا است! بگذارید حقیقت ماجرا را بگویم. ما الان دیگر نیروی تازه نفس نداریم. کل قوای ما در این زمان، فقط همین شماها هستید و دشمن هم از این مسأله اطلاع ندارد.\nدر مرحله بعدی عملیات، با استفاده از شما می‌خواهیم خرّمشهر را آزاد کنیم. مطمئن باشید اگر الان نتوانیم این کار را انجام بدهیم، هیچ‌وقت دیگر موفق به انجام آن نخواهیم شد.\nبسیجی‌ها! شما که می‌گویید اگر ما در روز عاشورا بودیم، به امام حسین(ع) و سپاه او کمک می‌کردیم، بدانید امروز روز عاشورا است. به خدا قسم من از یک یک شما درس می‌گیرم. شما بسیجی‌ها برای من و امثال من در حکم استاد و معلم هستید. من به شما که با این حالت در منطقه مانده‌اید، حجتی ندارم. می‌دانم که تعداد زیادی از دوستان شما شهید شده‌اند. می‌دانم بیش از بیست روز است دارید یک نفس و بی‌امان در منطقه می‌جنگید و خسته‌اید و شاید در خودتان توان لازم برای ادامه رزم را سراغ ندارید؛ ولی از شما خواهش می‌کنم تا جان در بدن دارید، بمانید تا شاید به لطف خدا در این مرحله بتوانیم خرّمشهر را آزاد کنیم...»\nدر آخر صحبت‌هایش، در حالی که اشک از چشمانش سرازیر شده بود، دست‌هایش را رو به آسمان بلند کرد و گفت:\nخدایا! راضی نشو که احمد متوسّلیان زنده باشد و ببیند ناموس ما، خرّمشهر ما، در دست دشمن باقی مانده. خدایا! اگر بنا بر این است که خرّمشهر در دست دشمن باشد، مرگ احمد متوسّلیان را برسان!\n*پیش به سوی خرمشهر\nپیشروی نیروهای تیپ 27 محمّد رسول‌الله(ص) از نقطه رهایی به سمت اهداف تعیین شده آغاز شده بود و همّت و شهبازی، در تماس بی‌سیم با متوسّلیان، ضمن ارایه گزارش قدم به قدم مراحل پیشروی، سرگرم هدایت واحدهای تحت امر خویش بودند.\nهمّت دم به دم در تماس با فرماندهان چهار گردان تحت امر محور خود، آخرین وضعیت پیشروی آنان را کنترل می‌کرد. از دیگرسو، شهبازی نیز به سان مراحل پیشین عملیات، بر چند و چون پیشروی پنج گردان تحت امر خود نظارت داشت.\nبدین‌تربیت، مرحله پایانی عملیات الی بیت‌المقدس در ساعت بیست و دو و سی و پنج دقیقه شامگاه یکشنبه اول خرداد 1361 با رمز «یا محمّد بن عبدالله(ص)» و با هدف محاصره و آزادسازی خرّمشهر آغاز شد.\nفرمانده تیپ 27 محمّد رسول‌الله(ص)، در توصیف آخرین مرحله عملیات الی بیت‌المقدس می‌گوید:\n... ظرف چهل و هشت ساعت باقیمانده تا زمان شروع مرحله آخر عملیات، توانستیم مسیری را برای وارد عمل کردن برادرانمان پیدا کنیم. این مسیر، گذرگاهی در حاشیه جاده خاکی بود که بین آن با میدان مین دشمن، فقط یک متر و نیم فاصله وجود داشت.\nهنگام آغاز حمله، از همین مسیر یک و نیم متری استفاده شد و دو گردان از تیپ ما ـ گردان‌های بلال و انصار حضرت رسول(ص)ـ از همین قسمت عبور داده شد. در این قسمت، تیربارهای دشمن که بر روی خاکریز «سیل‌بند» مستقر شده بودند، به راحتی قادر بودند مجال هرگونه فعالیتی را از ما بگیرند. دشمن، مواضع خود را در آنجا بسیار محکم کرده بود و راه پیشروی ما را از هر جهت سد می‌کرد؛ روی همین اساس، وقتی آتش بی‌امان تیربارهای دشمن ـ‌که از نوع توپ‌های ضدهوایی دولول 23 میلی‌متری و چهارلول شیلیکا بودند و عراق از آنها به عنوان تیربار ضد نفر استفاده می‌کردـ سدّ راه برادرهای ما شد، معاون اوّل گردان بلال حبشی به نام برادر «ناصر صالحی» که معاونت واحد عملیات سپاه پاوه را هم به عهده داشت، رو کرد به سمت سایر رزمندگان. بلی، رو کرد به سایر برادرها، مشتی خاک را از زمین برداشت و گفت: برادرها، حرکت کنید. مگر نمی‌بینید امام زمان(عج) با شماست و دارد روی این خاک‌ها راه می‌رود؟\nاز قرار، آن برادرها مقداری سستی به خرج دادند. وقتی ناصر صالحی تعلّل و تردید آنان را مشاهده کرد، ضامن سه نارنجک را کشید و به دو، خود را به خاکریز سیل‌بند زد و هر سه نارنجک را به طرف تیربار دشمن انداخت که همزمان، مورد اصابت گلوله‌های آن تیربار قرار گرفت؛ ولی با انفجار آن سه نارنجک، تیربار دشمن را هم از کار انداخت. خودش شهید شد؛ ولی آن دژ مستحکم دشمن بر روی سیل‌بند، با خون همین شهید عزیزمان درهم شکسته شد و راه برای پیشروی سایر برادرها باز گشت و سرانجام به حول و قوه الهی، برادران ما به کنار جاده آسفالت خرّمشهر‌ـ شلمچه رسیدند.\nجعفر جهروتی‌زاده؛ فرمانده گردان تخریب تیپ 27 محمدرسول‌الله(ص) پیرامون نقش شهید محمود شهبازی در این مرحله از عملیات گفته است:\n«... شب یکم به دوّم خرداد 1361 طبق دستور حاج‌احمد متوسّلیان، تعدادی نیرو در اختیار من گذاشته شد تا در صورت مقاومت دشمن در هر یک از دو محور عملیاتی تحت امر قرارگاه نصرـ 2، بتوانیم از این نیروها برای شکستن خط استفاده کنیم.\nحالا به قول آدم‌های معقول؛ عقربه‌های ساعت یک بامداد یکشنبه دوّم خرداد 1361 را نشان می‌داد که از طریق مکالمات بی‌سیم، صدای حاج محمود شهبازی را می‌شنیدم که به فرماندهان گردان‌های عمل‌کننده دستور پیشروی و محاصره‌ی خط دشمن را می‌داد. صحبتهایش روحیه‌بخش و امیدآفرین بود. مدام با آیات و احادیثی که پشت بی‌سیم قرائت می‌کرد، نیروها را تشویق به مقاومت می‌کرد. در آن شرایطی که دشمن دیوانه‌وار از طریق توپ‌های ضدهوایی مستقر بر روی سیل‌بند عرایض کلّ مسیرهای عبوری نیروهای ما را زیر آتش درو گرفته بود، تنها چیزی که باعث می‌شد تا هم‌چنان پیش برویم و از دشمن نهراسیم، همین رجزخوانی‌های باشکوه حاج محمود شهبازی از پشت بی‌سیم فرماندهی محور سلمان بود.\nوضعیت عملیات به مرحله‌ای رسیده بود که حاج‌محمود ترجیح داد تا هدایت نیروها را مستقیماً و از طریق حضور در صحنه‌ی نبرد ادامه بدهد. ساعت یک یا دو بامداد دوّم خرداد 1361 بود، من در فاصله‌ی کوتاهی با سنگر حاج محمود در حال حرکت بودم که ابتدا صدای گلوله‌ی کاتیوشا را شنیدم. بعد از این‌که گرد و غبار ناشی از این شلیک دشمن فرو نشست، دیدم یکی از بچه‌ها به سر و صورت خود می‌زند و با فریاد می‌گوید:\nای وای؛ برادر شهبازی شهید شد!\nبرگشتم به سمت حاج‌محمود، دیدم به صورتِ پهلو روی زمین افتاده و حرکتی نمی‌کند.\nحسین همدانی که پس از بهبودی نسبی با دو عصا زیر بغل به منطقه برگشته بود، ماجرای شهادت محمود شهبازی را این‌گونه روایت می‌کند:\nقدری که گذشت، حاج همّت هم دلشوره پیدا کرد و گفت: عجیب است، حاج شهبازی با ما تماسی ندارد. من می‌روم ببینم کجا رفته. از مقر نصر 2 رفت سمت سنگر آقای شهبازی. دقایقی بعد که برگشت، دیدم با یک شتاب عجیبی از کنار من گذشت، رفت پای بی‌سیم و پشت به من، گوشی به دست، مشغول مکالمه با گردان‌های محور محرّم شد.\nفکر می‌کنم وقتی به آنجا رفت، از شهادت محمود مطلع شد، منتها در مراجعت، چون دلش رضا نمی‌داد مرا در جریان بگذارد، دوید پشت بی‌سیم، که هم سَرِ خودش را گرم کند، هم من برای سین‌جیم کردن او درباره حاج محمود، مجالی پیدا نکنم. به رغم این اوصاف، آن غبار کدورتی که چهره حاج همّت را پوشانده بود و صدایش که قدری می‌لرزید، نشان می‌داد باید اتفاقی افتاده باشد.\nدر همان لحظه دیدم آقای محمودزاده، وارد قرارگاه نصر 2 شد. خیلی فرسوده به نظر می‌رسید. مرا صدا زد و گفت: بیا برویم سنگر بغل‌دستی، لازم است مطلبی را به تو بگویم. به زحمت از جا بلند شدم، عصاها را زدم زیر بغل و دنبال ایشان، رفتم داخل سنگری که مجاور سنگر حاج همّت واقع شده بود. گفتم: در خدمتیم. دیدم می‌گوید: خب، چطوری آقای همدانی، وضع پایت چطور است؟ یکّه خوردم که این چه سؤالهایی است ایشان دارد از من می‌پرسد؟ آخر ما روز قبل، همدیگر را در انرژی اتمی دیده بودیم و همه این سؤالها را آنجا از من پرسیده بود و جواب مفصّل آنها را هم به او داده بودم. این شد که در جواب گفتم: برادر محمودزاده، شما مرا اینجا نیاوردی که حال مرا بپرسی؛ قصّه چیست؟ تک‌سرفه‌ای کرد و در حالی که جَهد می‌کرد نگاهاش با نگاه من تلاقی نکند، گفت: ببین برادر همدانی؛ جنگ است دیگر. توی همین عملیات، از روز اوّل تا به الآن، خودت دیدی چه بچّه‌های گلی را از دست دادیم. محسن وزوایی رفت، حسین قُجه‌ای رفت، احمد بابایی، عبّاس شعف و... خلاصه، همه ما، باید این راه را برویم. درست است که عده‌ی زیادی شهید و مجروح و مفقود شده‌اند، ولی بحمدالله، عملیات تا الآن با قوّت ادامه پیدا کرده و کلّ ملّت منتظر هستند این مرحله‌ی آخر هم تمام بشود، تا آزادی خرمّشهر را، جشن بگیرند.\nاو داشت همینطور مقدّمه‌چینی میکرد که یک لحظه، حرفاش را بریدم و گفتم: برادر محمودزاده، برای شهبازی اتفاقی افتاده؟ قدری مکث کرد و گفت: انگار مجروح شده. با خودم گفتم، اگر محمود زخمی شده بود که دیگر دادنِ خبرِ آن، به این همه مقدّمه‌چینی نیاز نداشت. یک کلام، توی همان سنگر حاج همّت، این آقا می‌گفت محمود مجروح شده و خلاص. این شد که گفتم: برادر محمودزاده، بگذار خیال تو را راحت کنم. سرشب که نماز مغرب و عشاء را با شهبازی خواندم، قشنگ مشخص بود او دیگر اینجایی نیست. تمام وجودش رفته بود آن‌طرف پرده. من این مطلب را همان لحظات، با چشم خودم دیدم. پس اینقدر خودت را عذاب نده، اگر شهید شده، راحت باش و همین را به من بگو. او گفت: بله؛ محمود شهید شده. پرسیدم: چطوری؟ گفت: کنار سنگرش، بر اثر انفجار کاتیوشا؛ در دَم به شهادت رسید. گفتم: الآن جسدش کجا است؟ گفت: تا چند دقیقه پیش، جسد را پتوپیچ، گذاشته بودیم داخل سنگرش. بچّه‌های امدادگر که آمدند، گفتیم سریع و بی‌سروصدا، آن را به عقب تخلیه کنند.\nدوتا عصا را زدم زیر بغل و راه افتادم. پرسید: کجا با این عجله؟ جوابی برای سؤال آقای محمودزاده نداشتم. از سنگر که خارج شدم، زیر نور مهتاب، فاصله کوتاه بین آنجا تا آن سنگر را، عصازنان طی کردم. کنار سنگر که رسیدم، دیدم اسماعیل شکری‌موحّد، دو زانویش را محکم در بغل گرفته و یک گوشه مچاله شده. همانطور که چمباتمه نشسته بود، سرش را بلند کرد و زل زد توی چشم‌های من. صورتش خیس اشک بود و از شدّتِ بُغضِ در گلو مانده، چانه‌ا‌ش بی‌اختیار می‌لرزید. نمی‌دانم در آن لحظات، این چه صبری بود که خدا به من داد. حتّی نَمِ اشکی هم به چشمهایم نیامد. برگشتم از بچّه‌هایی که دور من حلقه زدند، پرسیدم: کجا شهید شد؟ مرا بردند دویست متر جنوبی‌تر از محلّ آن سنگر و زمین را نشانم دادند.\nزیر نور رنگ پریده مهتاب، قیفِ انفجارِ به جا مانده و زمینِ سوخته و زیر و زِبَر شده اطرافش را دیدم. کاملاً مشخص بود که موشک کاتیوشا، با چه ضربِ مهیبی آنجا فرود آمده. چند قدمی کنارتر، در یک گودالِ کوچک، خون زیادی جمع شده بود. به زحمت خم شدم، کفِ دست راستام را جلو بردم و زدم به لُجه‌ی خونِ سرخ محمود شهبازی و بعد، دستِ خون‌آلودم را، با تمام عشقی که به این برادر سفر کرده داشتم، کشیدم به سر و صورتم. به آسمان نگاه کردم. قرص ماه، بالای سرم ایستاده بود.\n....دست خون آلودم را، با تمام عشقی که به این برادر سفر کرده داشتم، کشیدم به سر و صورتم.....\nپیکر دانشجوی شهید محمود شهبازی؛ جانشین تیپ27 محمد رسول الله(ص)\nشهید ناصر صالحی؛ معاون گردان بلال حبشی در مرحله پایانی عملیات الی بیت المقدس.\n*با گرای گلدسته\nنصرت‌الله محمود‌زاده از نقش حماسی شهید احمد کاظمی و یاران بسیجی‌اش در لشکر 8 نجف اشرف در مرحله‌ی پایانی نبرد الی‌بیت‌المقدس اینگونه یاد می‌کند.\n«... احمد کاظمی بی‌تاب بود. مرحله پایانی عملیات الی‌بیت‌المقدس که در شامگاه دوّم خرداد 1361 شروع شد، اولین تیپی که در محدوده «قرارگاه عملیاتی فتح» عمل کرد، تیپ 8 نجف اشرف بود. باید از شلمچه به سمت پل نو می‌رفتند تا ارتباط یگان‌های بعثی مستقر در خرمشهر را قطع کنند. احمد آقا خودش جلودار تیپ شده بود. در مجاورت او، احمد متوسّلیان؛ تیپ 27 محمد‌رسول‌الله(ص) از «قرارگاه عملیاتی نصر» را فرماندهی می‌کرد و سمت دیگرش، تیپ14 امام حسین(ع) به فرماندهی حسین خرّازیی، وارد عمل شده بود.\nبعثی‌ها هنوز پشت دژ خرمشهر با استعداد هفده گردان نیرو، مقاومت می‌کردند. چند گردان پیاده ـ مکانیزه و نیرو مخصوص دشمن به سمت جادّه حرکت کردند.\nآتشی که روی جادّه هدایت می‌شد، شدید بود. نبرد در فاصله کمی بین ایران و عراق درگرفت. احمد کاظمی به خاکریزی رسید که از روی آن، بعثی‌ها با تیربار، بسیجی‌ها را زیر رگبار گرفته بودند. هلیکوپترهای سپاه سوّم ارتش بعث، در حال نجات فرماندهان عالی رتبه بعثی مستقر در خرمشهر بودند. احمد کاظمی خود را در چند قدمی فتح خرمشهر دید. اگر آن خاکریز را از چنگ دشمن بیرون می‌آوردند، می‌توانستند وارد اولین خیابان شهر شوند. متوجه شد یک نفر پشت تیربار گرینوف قرار گرفته و مدام به سمت بعثی‌ها شلیک می‌کند، احمد به سمتش رفت. تیربارچی ریز نقش، حسین خرّازی بود. در همین لحظات، از طریق بی‌سیم، خبر شگفت‌آوری دریافت شد: احمد متوسّلیان و بچه‌های او، آخرین پاتک تیپ10 زرهی دشمن را، که با هدف شکستن حلقه محاصره‌ی شهر، از طریق جادّه مواصلاتی شلمچه ـ خرمشهر آغاز شده بود، با اقتدار در هم شکستند. راه تقویت حضور دشمن در شهر، یا دست کم فرار بدون دردسر از آن، بسته شد. آخرین ارکانِ مقاومت عناصر خصم، در حال فرو ریختن بود. خرّازی نگاهی به او انداخت و با آن لبخند دلنشین خودش گفت: «دیگر تمام شد ، احمد آقا.»\nاحمد از دور دست، گلدسته‌ی «مسجد جامع» را نظاره می‌کرد. اشک در چشم‌هایش حلقه زده بود. حسین در چهره‌اش خوانده بود که او چه حال و هوایی دارد، لبخندی زد و گفت : «شهر در انتظار ماست، بهتر است اولین نفر خودمان باشیم.»\nسرانجام به دنبال شکست سنگین دشمن در دشت شلمچه و نهر خیّن، فرمانده سپاه سوم ارتش عراق؛ سرلشکر ستاد صلاح قاضی، سراسیمه و مستأصل دستور عقب‌نشینی نیروهای محاصره شده خود را به داخل خاک عراق صادر می‌کند. سرهنگ ستاد نصّار الدلیمی فرمانده وقت هنگ 5 مکانیزه از تیپ 22 زرهی عراق، در کتاب خاطرات خود، درباره تبعات شکست در جبهه خرّمشهر می‌نویسد:\n... پس از عملیات طاهری [الی بیت‌المقدس] در سال 1982 که طی آن نیروهای ایرانی موفق به باز‌پس‌گیری خرّمشهر شدند، یگان‌های تابع سپاه سوم ارتش عراق نیز مثل دیگر یگان‌ها، شکست سختی را متحمل شدند... درست زمانی که نیروهای ایرانی از هرسو خرّمشهر را احاطه کرده، به سمت شهر پیش می‌آمدند، فرمان عقب‌نشینیِ صادر شده از سوی سرلشکر ستاد صلاح القاضی؛ فرمانده سپاه سوم ارتش عراق، آخرین امید نفرات واحدهای تحت امرش را به یأس مبدّل کرد و آنان را واداشت تا برای گریز از مهلکه، چون مور و ملخ پا به فرار گذاشته، خود را به آب پرتلاطم اروندرود بسپارند؛ غافل از این‌که حتی بسیاری هم که شنا بلد بودند، نخواهند توانست خود را به آن سوی نهر برسانند. شمار زیادی از افراد، با فرو رفتن در میان موج‌های سهمگین اروند، به کام مرگ فرو رفتند و زمینه محاکمه صحرایی و اعدام فرمانده خود ـ سرلشکر قاضی‌ـ را هموارتر ساختند.\nصلاح‌قاضی در حالی قلبش آماج گلوله‌های افراد جوخه اعدام قرار گرفت که هنوز پنج مدال شجاعت اعطایی صدّام، روی سینه‌اش خودنمایی می‌کرد!\nبدین‌ترتیب، خرّمشهر که در ساعت شانزده و سی دقیقه روز چهارم آبان ماه 1359 پس از سی و چهار روز مقاومت سقوط کرده بود، در پی پانصد و هفتاد و پنج روز اشغال، در ساعت یازده روز سوم خرداد سال 1361 طی مرحله پایانی عملیات الی بیت‌المقدس که کمتر از چهل و هشت ساعت (از آغاز حرکت برای محاصره) طول کشید، به دامن ایران بازگشت.\nنیروهای ایرانی پس از ورود به شهر، ضمن حضور در مسجد جامع خرّمشهر، نماز شکر به جای آوردند. خبر پیروزی نیروهای مسلح انقلاب اسلامی ایران، موجی از شادی و سرور در کشور ایجاد کرد و مردم در خیابان‌ها به شادی و پخش شیرینی پرداختند.\nحضرت امام خمینی؛ فرمانده کل قوای انقلاب اسلامی، در پی اعلام خبر آزادی خرّمشهر، پیامی به شرح ذیل خطاب به نیروهای مسلح و مردم ایران ارسال فرمود:\nبا تشکر از تلگرافاتی که در فتح خرّمشهر به اینجانب شده است؛ سپاس بی‌حد بر خداوند قادر، که کشور اسلامی و رزمندگان متعهد و فداکار آن را مورد عنایت و حمایت خویش قرار داد و نصر بزرگ خود را نصیب ما فرمود. این‌جانب با یقین به آن‌که «مَاالنَّصْرُ اِلّا مِنْ عندَالله» از فرزندان اسلام و قوای سلحشور مسلّح؛ که دست قدرت حق از آستین آنان بیرون آمد و کشور بقیه‌الله الاعظم (ارواحنا لمقدمه الفداء) را از چنگ گرگان آدم‌خوار که آلت‌هایی در دست ابر‌قدرتان خصوصاً آمریکای جهانخوارند، بیرون آورد، ندای «الله‌اکبر» را در خرّمشهر عزیز طنین‌انداز کرد، پرچم پرافتخار «لااله‌الا‌الله» را بر فراز آن شهر خرّم که با دست پلید جنایتکاران غرب به خون کشیده شد و خونین‌شهر نام گرفت، تشکر می‌کنم و آنان فوق تشکر امثال من هستند. آنان به یقین مورد تقدیر ناجی بشریت و برپاکننده عدل الهی در سراسر گیتی ـ روحی لتراب مقدمه الفداء‌ـ می‌باشند. آنان به آرم «ما رَمَیتَ اِذ رَمَیت و لکِنَ‌اللهَ رَمیٰ» مفتخرند.\nمبارک باد و هزاران بار مبارک باد بر شما عزیزان و نور چشمان اسلام، این فتح و نصر عظیم، که با توفیق الهی و ضایعات کم و غنایم بی‌پایان و هزاران اسیر گمراه و مقتولین و آسیب‌دیدگان بدبخت، که با فریب و فشار صدّام تکریتی ـ این ابر جنایتکار دهر‌ـ به تباهی کشیده شدند، سرفرازانه برای اسلام و میهن عزیز، افتخار ابدی هدیه آوردید. و مبارک باشد بر فرماندهان قدرتمند، که فرماندهان چنین فداکارانی هستند که ستاره درخشنده پیروزی‌های آنان بر تارک تاریخ، تا نفخ صور نورافشانی خواهد کرد. و مبارک باد بر ملّت عظیم‌الشأن ایران، این چنین فرزندان سلحشور جان بر کفی که نام آنان و کشورشان را جاویدان کردند. و مبارک باد بر اسلام بزرگ، این متابعانی که در دو جبهه جنگ با دشمنان باطنی و دشمن ظاهری، پیروزمندانه و سرافراز، امتحان خویش را دادند و برای اسلام سرفرازی آفریدند.\nو هان ای فرزندان قرآن کریم و نیروهای ارتشی، سپاهی، بسیج، ژاندارمری، شهربانی و کمیته‌ها و عشایر و نیروهای مردمی داوطلب و ملّت عزیز، هشیار باشید که پیروزی هرچند عظیم و حیرت‌انگیز است، شما را از یاد خداوند که نصر و فتح در دست اوست، غافل نکند و «غرور فتح» شما را به خود جلب نکند که این آفتی بزرگ و دامی خطرناک است که با وسوسه شیطان به سراغ آدم می‌آید و برای اولاد آدم تباهی می‌آورد...\nروح‌الله الموسوی الخمینی\nسوم خرداد 1361\nموفقیت این عملیات حاصل فداکاری همه رزمندگان ارتشی، سپاهی، بسیج و جهادسازندگی شرکت کننده در نبرد، به ویژه ایستادگی و از جان گذشتگی حدود 6000 شهید و 24000 مجروح می‌باشد.\nگرامیداشت آزادسازی خرمشهر در آستان قدس رضوی برگزار شد\nفتح‌الفتوح خرمشهر به عنوان نماد پیروزی ملت ایران در تاریخ ثبت شد\nخط‌شکنی رزمندگان اصفهانی در عملیات آزادسازی خرمشهر / چه کسی خبر آزادسازی خرمشهر را مخابره کرد؟ + فیلم\nآشنایی با حق بسیار مهم فرزند که بر عهده پدر قرار دارد/ آیا می‌توان فرزندان را وادار به یادگیری قرآن کرد؟\nبردیا کیارس از کنسرت آنلاین با همایون شجریان می‌گوید\nاستفتائات جدید رهبر معظّم انقلاب دربارۀ فطریه/ زمان کنار گذاشتن "فطریه" و پرداخت آن چه موقع است؟\nیادداشت| "عید فطر" تولّدی دوباره


Academy PR | خط چشم دائمی\nخدمات / خط چشم دائمی\nبانوانی که علاقه زیادی به آرایشکردن دارند حتما از خط چشم نیز استفاده میکنند که همیشه ترسیم کردن و حفظ کردن آن یکی از دغدغه های ایشان محسوب می شود. برای همین بسیاری ترجیح می دهند خط چشم خود را به صورت دائم داشته باشند.\nتجربه خوب از آرایش دائم باعث پیگیری و تکرار آن میشود. آکادمی PR با اتکا به دانش و تخصص تیم خود و کیفیت بالای محصولات در این زمینه به صورت کاملا حرفه ای فعالیت میکند.\nخط چشم دائمی چیست؟\nخط چشم دائمی درواقع نوعی خال کوبی است. با استفاده از دستگاهی پیشرفته، متشکل از یک سوزن با فرکانس پایین، پیگمنتر رنگدانه خاصی را به پوست پلک وارد کرده و خط چشم را دقیقاً به شکل دلخواه ترسیم میکند.\nامتیاز تکنیک PR به نسبت سایر تکنیک ها، استفاده از رنگدانههای ارگانیک و با کیفیت میباشد، همچنین در این روش تیغه به اعماق پوست نمی رسد که باعث می شود این روش کاملاً تهاجمی نباشد. مورد دیگری که ممکن است انتظار داشته باشید در این روش به چشم بخورد، کرم بی حسی برای یک تجربه راحت است.\nچه کسی کاندید مناسب روش خط چشم دائمی است؟\nدرست مانند هر نمونه آرایش دائمی ، اکثر افراد به عنوان نامزدهای خوب برای گرفتن خط چشم واجد شرایط هستند. با این حال ، موارد خاصی وجود دارد که بیماران باید قبل از انتخاب این روش به خاطر بسپارند که این موارد به شرح ذیل است:\nافرادی که بیماری های جدی مانند سرطان ، صرع یا اختلالات خود ایمنی دارند\nافرادی که هرگونه اختلال خونریزی دارند\nافرادی که از داروهای رقیق کننده خون استفاده می کنند\nافرادی که اخیراً تزریق یا پرکننده بوتاکس انجام داده اند\nآیا خط چشم دائمی دقیقاً مانند خال کوبی سنتی است؟\nدرست مانند سایر موارد آرایش دائمی، اکثر افراد واجد شرایط گرفتن خط چشم دائم هستند. ولی متقاضیان در صورت دارا بودن شرایط زیر قبل از انتخاب این روش میبایست در هنگام مراجعه با اساتید آکادمی PR مشورت کنند:\nافرادی که بیماری های جدی مانند سرطان ، صرع یا اختلالات خود ایمنی دارند؛\nافرادی که هرگونه اختلال خونریزی دارند؛\nافرادی که از داروهای رقیق کننده خون استفاده می کنند؛\nافرادی که اخیراً تزریق یا پرکننده بوتاکس انجام داده اند.\nهمانطور که قبلاً گفته شد، گرفتن خط چشم دائمی نوعی خال کوبی است، اما مانند انجام خال کوبی منظم نیست.\nپیش از هر چیز، این خط چشم بر خلاف تصور القا شده در صنعت در واقع دائمی نیست این فقط اصطلاحی است که صنعت دوست دارد از آن استفاده کند و فقط به این دلیل در نظر گرفته میشود که رنگدانه برای همیشه در پوست باقی خواهند ماند، اما با توجه به طول عمر رنگ در نهایت تا حدودی کمرنگ میشوند.\nامروزه با استفاده از تکنیکهای مدرن تر، فناوری جدید رنگدانهها و ابزارهای پیشرفته تر این خط چشمها به عنوان خط چشم نیمه دائمی نیز شناخته می شوند و استفاده میگردند.\nاین فرآیند شبیه به انجام خالکوبی منظم بدن است و از سوزن برای رسوب رنگدانه در پوست استفاده میشود. در این روش رسوب رنگدانه فقط در لایههای سطحی پوست انجام میشود و به اندازه انجام خالکوبیهای معمولی عمیق نیست.\nچگونه برای درمان خط چشم دائمی آماده شویم؟\nدر نظر گرفتن نکات زیر جهت آمادگی قبل از درمان الزامی است:\nدر صورتیکه هرگونه جراحی چشم (آب مروارید، لازیک) انجام دادهاید، به پیگمنترخود خود اطلاع دهید\nچند روز قبل از مراجعه از مصرف روغن ماهی اجتناب کنید زیرا باعث رقیق شدن خون شما و در نتیجه خارجشدن رنگدانه میشود؛\nدر طول روز و تا 24 ساعت آینده از لنزهای تماسی استفاده نکنید\nاز عینک آفتابی استفاده کنید زیرا ممکن است چشم شما بعد از درمان به نور حساس باشد\nچه انتظاری می توانید پس از عمل داشته باشید؟\nپس از اتمام کار، از شما خواسته می شود تا ناحیه خط چشم را هر نیم ساعت یکبار تمیز کنید، تا تخلیه لنفاوی(ذرات خون و پلاسما) را از چشم پاک کنید. به خاطر داشته باشید که تخلیه لنفاوی یکی از رایج ترین واکنش های پوستی غیر منتظره پس از انجام هر نوع تاتو است.\nمواردی که باید در دوره مراقبت های بعدی از آنها اجتناب کنید:\nعدم تماس ناحیه چشم با آب تا 7 روز پس از درمان؛\nعدم خاراندن ناحیه چشم؛\nدر صورت پوسته پوسته شدن آنها را نکنید؛\nآیا ترمیم کردن لازم است؟\nکاملاً طبیعی است که خط چشم دائمی با گذشت زمان کم رنگ شود، دقیقاً مانند سایر آرایشهای موقت و نیمه دائمی.\nاولین ترمیم ممکن است بعد از 4 تا 12 هفته پس از درمان باشد. این قرار ترمیم حدوداً یک ساعت به طول خواهد انجامید و پس از بهبودی کامل پوست انجام میشود، بنابراین امکان جذب رنگدانه بیشتری وجود دارد.\nتوجه داشته باشید در صورتی که از خدمات آکادمی PR استفاده کنید برای اولینبار به جز در موارد خاص نیازی به ترمیم نخواهد بود.


ایراندوست: از فکر مربیگری تیمی جز ملوان استرس می گیرم/ کاش ورود به ورزشگاه گزینشی نباشد\nپنجشنبه ، 8 اسفند 1398 ، 17:51\nکد خبر : ۷۴۶۲۹۱\nزمان انتشار : ۰۲:۵۰:۰۱ - ۱۳۹۸/۰۷/۰۲\nسرمربی سابق تیم فوتبال بانوان ملوان بندرانزلی گفت: شرطم برای هدایت ملوان این بود که سال بعد تیم را به سارا قمی و پگاه نوری بدهم اما باشگاه دنبال آن ها نیامد و آنقدر طول کشید تا از تیم رفتند.\nمریم ایراندوست، سرمربی تیم فوتبال بانوان ملوان بندرانزلی در فصل آینده هدایت این تیم را برعهده ندارد. ملوان که بعد از دو سال انحلال فصل گذشته به لیگ برتر بازگشت با شرایطی سخت مسابقات را به پایان رساند و اکنون چند بازیکن کلیدی خود از جمله سارا قمی، رها یزدانی و افسانه اقبال را هم از دست داده است و با ترکیبی از بازیکنن بومی و جوان در لیگ شرکت می کند.\nایراندوست و در مورد جدایی خود از این تیم گفت: وقتی ملوان منحل شد دو پیشنهاد از تیم های اصفهانی داشتم اما قبول نکردم و دوست داشتم در ملوان باشم. در نهایت تصمیم گرفتم که بروم و برای ادامه زندگی به استانبول مهاجرت کردم. تا اینکه قضیه حضور در لیگ یک و مالکیت آقای رفیع نیا پیش آمد. او گفته بود در صورتی که من باشم تیم را تشکل می دهد و بازیکنان هم اصرار کردند بنابراین برگشتم و تیم در دسته اول قهرمان شد. در ادامه هم برای حضور در لیگ گفتند خودت باید تیم را هدایت کنی به همین دلیل یک سال و سه ماه در ایران ماندم حتی مدرسه پسرم را به ایران تغییر دادم و در این مدت با عشق و علاقه ام پای ملوان ایستادم. از این تصمیم پشیمان نیستم چون مردم انزلی لیاقت شادی را دارند.\nاو در این مورد افزود: سال گذشته بزرگترین دستاورد ورزشی ام را داشتم و آن هم خوشحالی نیمی از وطن بود که درهای استادیوم به رویشان بسته بود. خیلی از خانم ها می گفتند که سال ها انتظار ورود به استادیوم را کشیدند؛ ما با ملوان توانستیم این حس خوب را به آنها بدهیم. از همه مهمتر اینکه پشت سر گذاشتن یک نیم فصل با کمک مردمی و شرایطی که داشتیم چالش جدیدی بود و بازیکنان تیم تا آخرین لحظه با غیرت کار کردند اما شرایط خاصی به وجود آمد که عمده ترین آن به زمان مالکیت آقای میرابی برمی گردد. او هیچ خبری از تیم بانوان نگرفت. همان زمان می توانستم تمرینات را شروع کنم اما نخواستم، با چه انگیزه ای این کار را می کردم و چه فایده ای داشت؟ دختران مردم به خاطر من به تیم می آمدند و دوباره یک فصل سخت را پشت سر می گذاشتند، دوست نداشتم این شرایط ایجاد شود به همین دلیل تمرینات را شروع نکردم تا ببینم آقایان چه می کنند.\nایراندوست در ادامه بیان کرد: وقتی ملوان دست پژمان نوری، پیشکسوتان و بومی ها افتاد، خواستند که تیم بانوان با بازیکنان بومی در لیگ حضور داشته باشد اما وقتی که به من گفتند سه هفته تا لیگ برتر زمان باقی مانده بود بنابراین تصیم گرفتم برای جمع و جور شدن تیم کمکشان کنم. ملوان متعلق به مردم است، امثال مریم ایراندوست می آیند و می روند اما ملوان باقی می ماند. ملوان با ابهت ترین تیم فوتبال بانوان است چون طرفداران زیادی بین مردم دارد و وقتی بعد از دو سال به لیگ برتر بازگشت همه رسانه ها به آن پرداختند.\nسرمربی سابق ملوان در مورد جدایی سارا قمی از این تیم گفت: قبل از اینکه مسئولان برای حضور تیم بانوان در لیگ تصمیم بگیرند، سارا قمی رضایت نامه اش را گرفته بود. او به همراه رها یزدانی و افسانه اقبال دو ماه قبل و در زمان آقای میرابی رضایت نامه شان را در مقابل بخشیدن کل قراردادشان گرفتند. البته قبلا از طریق کمک های مردی تقریبا ۸۰ درصد قرارداد این بازیکنان را پرداخت کرده بودم. باشگاه اشتباه کرد که رضایت نامه این بازیکنان را داد شاید به گونه ای امکان جلب رضایتشان وجود داشت که این اتفاق نیفتاد. به بازیکنان هم حق می دهم، آنها زندگی دارند و به تصمیم شان احترام می گذارم.\nاو در پاسخ به این سوال که باشگاه تلاش نکرد تا شرایط لازم برای ماندن شما را فراهم کند؟ گفت: اصلا بحث فراهم کردن شرایط نیست. سال گذشته در انزلی و مقابل تیم ایلام به بازیکنان گفتم فصل بعد نیستم. سال هاست با تبعیض جنسیتی و نابرابری ها می جنگم اما گاهی آدم نیاز به استراحت داد و از آنجایی که خانه و زندگی ام در استابول است، شرطم برای هدایت ملوان این بود که سال بعد تیم را به سارا قمی و پگاه نوری بدهم اما باشگاه دنبال آن ها نیامد و آنقدر طول کشید تا رفتند. وقتی که شرایط باشگاه آینگونه است و برای مردان این همه مشکل دارند، خجالت می کشم که در مورد بانوان حرف بزنم ، شرایط را درک می کنم و خوشحال هستم که با این وجود پژمان نوری حواسش به تیم بانوان هست.امیدوام همه مردم حمایت کنند و ملوان سرپا بماند.\nاو در مورد هوادارن ملوان بیان کرد: اغراق نمی کنم اما بهترین هوادارن را داریم. آنها ثابت کردند که درک بالایی دارند. وقتی سال گذشته سه بازی را در انزلی باختیم باز هم به تیم روحیه دادند و در شرایطی که ما خیلی ناراحت بودیم، تا ما را راضی نکردند از استادیوم خارج نشدند. هواداران مرد فوتبال ایران باید از هواداران خانم انزلی یاد بگیرند که چگونه پشت تیم شان باشند. ایمان دارم که آنها قوی تر از گذشته ملوان راحمایت می کنند. انزلی یک شهر نیست بلکه خانواده ای بزرگ است که همه همدیگر را می شناسیم پس دخترانی که در تیم بازی می کنند بچه های خودشان هستند.\nبا فکر کردن به پیشنهاد مربیگری تیم های دیگر استرس می گرفتم\nایراندوست در پاسخ به این سوال که فدراسیون برای سرمربیگری تیم ملی با شما صحبت نکرده است؟ گفت: فعلا در این مورد صحبتی نشده است اما دو پیشنهاد خوب لیگ برتری داشتم که برای بررسی آنها یک هفته زمان خواستم اما وقتی شب ها در خلوت خودم به این موضوع فکر می کردم، اضطراب و استرس زیادی سراغم می آمد. به خودم می گفتم چگونه بدون ملوان در لیگ برتر شرکت می کنی؟ حتی تصویرسازی می کردم که در بازی با ملوان کنار هوادارن بنشنیم اما برای این کارها ساخته نشدم. جلوی مسئولانی که زنگ زده بودند هم شرمنده شدم و از همین طریق عذرخواهی می کنم که یک هفته زمانشان را تلف کردم. بدون ملوان بودن برایم خیلی سخت است الان هم شرایط باعث شده که دور شوم اما از نظر ذهنی و فکری همه انرژی خود را برای این تیم می گذارم.\nاو در مورد امکان بازگشت دوباره به تیم ملوان بیان کرد: شاید اگر پنج سال قبل این سوال را می پرسیدید با اطمینان می گفتم که تا آخر عمر با ملوان هستم اما بعد اینکه یک قدرت برتر، تیم را منحل کرد دیگر نمی دانم یک ساعت بعد چه اتفاقی می افتد. ملوان وصله به جانمان است و امیدوارم تیم مردان وزنان ملوان همیشه موفق باشد.\nایراندوست در پایان این گفت وگو در مورد ورود زنان به ورزشگاه گفت: این اتفاق می افتد اما امیدوارم گزینشی نباشد. هر جا که به استادیوم رفتم فقط حسرت خوردم. امیدوارم دختران و زنان ایران که سال هاست می خواهند به استادیوم بروند به خواسته خود برسند. حتی ممکن است یک بار بروند و دوست نداشته باشند اما از آنجایی که سال ها ممنوعیت وجود داشته انگار همه مانده ایم که چه اتفاقی میفتد. صحبت های وزیر وزرش در این مورد خوشحال کننده و خوشبینانه است و از آجایی که دورا دور از او شناخت دارم ، مطمئن هستم که بالاخره شرایط را برای حضور دختران فراهم می کند.


راهنما جامع خرید سرویس خواب نوزاد|تور لحظه آخری,تور ارزان , تور استانبول, آنتالیا,تور نوروز 1400, دبی,تور تایلند\nراهنما جامع خرید سرویس خواب نوزاد\nجزئیات خبر : راهنما جامع خرید سرویس خواب نوزاد\n1110:بازدید 1400/12/17 گوناگون\nگهواره، تخت خواب، کمد، پتو و لحاف، دراور و … از مهمترین لوازم یک سرویس خواب برای نوزاد است. افزون بر این می توان ست لحاف، تشک و بالش را برای سرویس خواب نوزاد قرار داد. با اهمیت ترین مورد برای سرویس خواب نوزاد انتخاب وسایلی می باشد که از الیاف ضد حساسیت و با لطافت بوده تا راحتی و آسایش را برای شما و فرزند دلبندتان فراهم نماید. چون پوست نوزادان لطیف و حساس است و براحتی در معرض آسیب قرار میگیرد. در رابطه با خرید محصول مورد نظر در سرویس خواب نوزاد باید دوام و کیفیت را هم مدنظر قراردهید تا بتوانید راحتی و امنیت را برای نوزاد خود فراهم کنید. ابتدا برای انتخاب سرویس خواب نوزاد باید یک بررسی کلی بکنید تا از خرید خود مطمئن شوید.\nلیست وسایل اصلی مورد نیاز در یک سرویس خواب نوزاد\nمتریال استفاده شده در طراحی سرویس خواب کودک\nبرای اینکه سرویس خواب کودک را ساخته و طراحی کنند باید توجه داشته باشند که در گوشه های تخت و سایر وسایل لبه های نوک تیز و پایه دار قرار ندهند تا کودکان به هنگام برخورد با آن صدمه ببینند.\nدر طراحی تمام وسایلی که برای کودکان ساخته می شود باید دقت کرد که امنیت کودکان در آن در نظر گرفته شود. یکی دیگر از نکاتی که باید بسیار مد نظر قرار گرفته شود توجه به احتیاجات کودک در رده‌های سنی مختلف است.\nبا ترکیب چوب های مختلف سرویس خواب های کودک می تواند طراحی های متفاوتی داشته باشد که منجر به زیباتر شدن اتاق کودک شما خواهد شد. به کار بردن رنگ های روشن برای طراحی سرویس خواب های کودک باعث می‌شود که کودک خیلی بهتر و زودتر با اتاق خواب ارتباط برقرار کند.\nولی دقت داشته باشید که مواد و مصالحی که برای وسایل اتاق فرزند شما به کار می رود باید فرآوری شده باشند که وقتی کودک شما با آنها تماس دارد دچار حساسیت و یا هرگونه بیماری ناشی از آن نشود.\nبشتر بخوانید: راهنما خرید سرویس خواب نوجوان نی نی بابا\nاثرات رنگ ها در سرویس خواب های اتاق کودک و نوجوان\nکودکان شما به اتاق خود به چشم جهان و تمام دنیا نگاه می کنند پس بهتر است در اتاق کودک خود از رنگ های شاد بیشتر استفاده کنید تا باعث شوید اتاق کودک شما شادتر و دلباز تر و جذاب تر به نظر برسد و به علت تأثیر مستقیم این رنگها در روحیه فرزندتان سعی کنید از روانشناسی رنگ ها در به کار بردن آنها در اتاق کودک استفاده کنید.\nبرای طراحی سرویس خواب اتاق کودک می توانید از اشکال کارتونی و رنگ های فانتزی استفاده کنید و یا اینکه از سرویس خواب های تک رنگ و ساده استفاده کنید و در عوض برای کاغذ دیواری اتاق خواب، پرده ها و فرش از تم های کارتونی استفاده کنید.\nهزینه سرویس خواب نوزاد\nسرویس خواب نوزاد به صرفه ترین نوع خرید برای لوازم اتاق سیسمونی میباشد. بیشتر برندها، ست کامل و زیبایی در سبد فروش خود دارند که از لحاظ کارایی و کیفیت و قیمت به بازار عرضه کرده است. در این میان محصولات نی نی بابا، رنگ بندی زیبا و طراحی مناسب و استاندارد از ویژگی های برجسته و چشم گیر سرویس خواب های نوزاد است. می توان طرح و رنگ و قیمت انواع سرویس خواب های نوزاد را از سایت های اینترنتی معتبر قیاس کرد و اقدام به خرید نمود.\nجمع بندی سرویس خواب نوزاد\nخرید سیسمونی یکی از حساس ترین و مهم ترین فعالیت هایی هست که هنگام بارداری به وقوع می انجامد. خرید کالسکه نوزاد و کریر، تخت و کمد نوزاد، تخت و کمد نوجوان، انواع سرویس خواب، انواع ماشین شارژی و موتور شارژی، سه چرخه، صندلی خودرو، مینی واش، روروئک و صندلی غذاخوری همه و همه با بهترین قیمت و کیفیت در مجموعه ی نی نی بابا فراهم شده تا خریدی آسان و راحتی را تجربه کنید. در خرید سیسمونی باید طبق چک لیست سیسمونی هر اقلامی را که میخواهید خرید کنید مشخص کنید. همچنین میتوانید از مشاوران مجرب نی نی بابا جهت راهنمایی خرید سیسمونی بهرهمند شوید.\nتماس با نی نی بابا:35000325-021


آموزش انژکتور و دیاگ خودرو – آموزش تخصصی انژکتور و دیاگ خودرو از مقدماتی تا پیشرفته\nنام دوره : آموزش انژکتور و دیاگ خودرو\nفیلم معرفی دوره آموزش انژکتور و دیاگ خودرو\nآموزش انژکتور و دیاگ خودرو یکی از دوره های محبوب رشته اتومکانیک خودرو می باشد که در با افتخار در آموزشگاه فنی پایتخت برگزار می گردد هنرجویان با حضور در این دوره ها با تعمیرات انژکتور و نحوه کار با دیاگ خودرو به صورت تخصصی و حرفه ای آشنا می شوند و پس از پایان دوره با دریافت مدرک فنی و حرفه ای می توانند وارد بازار کار انژکتور و دیاگ خودرو شوند. اساتید آموزش دهنده در این دوره از بهترین متخصصان کشور در این رشته هستند و پس از پایان دوره آموزش پشتیبانی نامحدود توسط اساتید خواهبد داشت.\nسرفصل های آموزش انژکتور خودرو\nآموزش سیکل احتراق خودرو ها\nشناخت تعریف سوئیچ و کد دستوری آن\nآگاهی کمپرسور سنج و نحوه کاربرد آن\nیادگیری کمپرس گیری از سیلندر موتور\nفراگیری انواع حالت پاشش سوخت\nیادگیری کار با انواع دستگاه های دیاگ جهت بررسی مشکلات انژکتور ماشین\nیادگیری کار با دستگاه تستر ECU و شبیه سازی سنسور مربوط به انژکتور خودرو\nشناخت انواع بررسی های احتراق داخلی موتور و عوامل موثر بر آن ها\nشناخت کار با دستگاه انژکتور شور و عیب یابی انژکتور توسط آن\nآگاهی رفع کوبش موتور با بررسی عدم تایم و تاثیرات تسمه تایم\nشناخت باز و بست صحیح سیستم انژکتور خودرو\nشناخت سیستم ایموبلایزر خودرو و پیام چراغ های آن\nیادگیری تگ سوئیچ، آنتن، ICU و ECU انژکتور در ایموبلایزر\nیادگیری تست و عیب یابی مدارت الکترونیکی خودرو\nشناخت میزان فیلتر سوپاپ ها بر احتراق داخلی موتور\nشناختن اعداد اکتان بنزین و نقش آن در احتراق موتور\nشناخت رفع عوامل نامطلوب در کارکرد احتراق موتور\nشناخت مفهوم نسبت تراکم و عوامل موثر آن بر تغییرات موتور\nف عیب یابی فبلتر سوپاپ و پدیده ناک در لرزش موتور\nآموزش عیب یابی تسمه تایم از روش کمپرس گیری سیلندر\nآموزش نسبت سنجی هوا به گاز و کار با دستگاه پنج گاز\nآموزش غلظت هوا با سوخت و نسبت استوکیومتریک\nآموزش نسبت هوا و سوخت بر نمودار توان موتور\nفراگیری بررسی مخزن کاتالیست بر گازهای خروجی موتور\nشناخت انواع سیستم های ترکیب هوا و سوخت\nشناسایی مزایای سیستم انژکتوری نسبت به کاربرات\nآموزش مبانی و اصول برق انژکتور خودرو\nشناختن مفاهیم ولتاژ، جریان، توان و مقاومت الکتریکی\nشناخت مدل های جریان برق مستقیم و متناوب\nشناختن انواع رله دیود، ترانزیستور، مقاومت و نحوه عملکرد آن\nفراگیری کار با مولتی متر به صورت تخصصی\nسرفص های دوره آموزش دیاگ خودرو\nآگاهی اصلاح پارامتر خودرو با دیاگ\nشناخت رفع خطاهای خودرو با دیاگ\nیادگیری کار با دیاگ خودرو\nشناخت دیاگ متحرک و اصول کارکرد آن\nشناختن ایرادیابی سنسور ها با دستگاه دیاگ\nشناخت بروز رسانی نرم افزار یونیت کنترل موتور، گیربکس اتومات، ضد سرقت، ترمز ضد قفل\nشناختن بروز رسانی یونیت سیستم SRS، کروز کنترل، تهویه مطبوع و هشدار دهنده ها\nآگاهی با دیاگ ثابت مجهز به سیستم آنالیزور دود، بالانس قدرت، سیکل احتراق و ...\nآموزش عیب یابی مدارت سوخت رسان، گیربکس اتومات، تهویه،ضد سرقت و نشانده ها\nشناخت اصول نگهداری دستگاه های کالیبراسیون مولتی متر و دیاگ\nعیب یابی سیستم تخلیه دود، مدارات الکتریکی قفل مرکزی، آنالیزور دود\nشناخت با انواع عیب یابی سیستم های مختلف خودرو با دیاگ\nآگاهی بروز رسانی نرم افزاری با دستگاه دیاگ\nآگاهی وصل دستگاه دیاگ به خودروهای مختلف\nشناختن طرز کاربرد دیاگ در قسمت های مختلف خودرو\nفراگیری انواع فیوزها، رله ها و کاربرد آنها در خودرو\nشناخت کامل نحوه عملکرد سیستم انژکتوری\nمعرفی شرح وظایف ECU و انواع ایسیو و مشخصات آن ها\nشناخت با سیستم جرقه زنی و سوخت رسانی خودرو انژکتوری\nشناختن عیوب حاصل از خرابی سنسور های موتور در انژکتور\nآموزش بررسی نقشه های شماتیک و ارتباط آن ها با کانکتور ECU\nشناختن نقشه شماتیک سیستم انژکتور و عیب یابی و تعمیر از روی آن\nآموزش کار با ابزار ساده و پیشرفته عیب یابی در خودرو\nعیب یابی و رفع عیب مدارات الکتریکی خودرو با لامپ تست و مولتی متر\nشناخت عیب یابی، تعمیر و تنظیم سیستم پیش جرقه و تایم جرقه زنی\nشناختن عیب یابی مدارات کاربرات و انژکتور با ابزار عیب یاب\nآموزش عیب یابی و تشخیص عیب در موتور خودرو با دیاگ\nآیا در این دوره عملی آموزش داده میشه ؟\nبله، در این آموزشگاه با ایجاد فضای مناسب تعمیراتی خودروهای واقعی جهت آموزش وجود دارد و شما در این دوره به صورت عملی تمامی سرفصل ها را آموزش می بینید.\nآیا در دوره دیاگ و انژکتور خودرو مدرک معتبری دریافت می کنیم؟\nبله این دو شاخه به صورت مجزا دارای استاندارد فنی و حرفه ای هستند و پس از اتمام دوره جهت اخذ مدرک فنی و حرفه ای به سازمان معرفی خواهید شد.\nبازار کار شاخه انژکتور و دیاگ خودرو چگونه است ؟\nبا توجه به تعداد زیاد خودرو های انژکتوری و خودروهایی که بیشتر کامپیوترهای پیشرفته در آنها بکار گرفته شده است. این دوره بدون تردید یکی از بهترین بازارهای کاری تعمیرات خودرو را به خود اختصاص داده است.\nمیانگین درآمد تعمیرات انژکتور و دیاگ خودرو چقدر است ؟\nیکی از سوالات پرتکرار هنرجویان عزیز میانگین درآمد است که این درآمد بستگی به تلاش میزان سرمایه شروع کار، شهر محل کار و غیره اشاره نمود اما به صورت کلی می توان درآمد معادل 5 برابر و بیشتر از حقوق وزارت کاری را برای آن در نظر گرفت.\nکلاس ها در چه روز و چه ساعت هایی تشکیل خواهید داشت ؟\nبرنامه کلاسی این آموزشگاه بسیار منعطف است کلاس ها در روزهای هفته صبح و بعد از ظهر و همچنین روزهای پنج شنبه و جمعه برگزار می گردند.\nپس از گذراندن دوره انژکتور و دیاگ خودرو می توانیم وارد بازار کار شویم ؟\nبله. با آموزش های کاربردی و عملی و بسیار پروژه محور که در آموزشگاه فنی پایتخن در اختیار شما قرار می دهیم با کمی سعی و تلاش بدون تردید بعد از دوره می توانید شغل مستقل خود را استارت بزنید.\nآیا تا به حال با خود فکر کرده‌اید که در دوره‌های آموزشی انژکتور و دیاگ خودرو شرکت کنید؟ آیا با بازار کار و درآمد این حرفه آشنا هستید؟ آیا دوست دارید با آموزش حرفه‌ای انژکتور و دیاگ خودرو آشنا شوید؟ اگر علاقه دارید پاسخ این سوال‌ها را بدانید کافیست ،تا پایان این مقاله همراه ما باشید. ما در این مقاله قصد داریم در رابطه با موضوعاتی مانند چیستی انژکتور و دیاگ خودرو ، سرمایه مورد نیاز برای شروع کار ، مزایای یادگیری این حرفه و بازار کار و درآمد این حرفه، صحبت کنیم. هم‌اکنون آموزشگاه فنی پایتخت ، با ارائه دهی دوره های آموزش انژکتور و دیاگ خودرو با هزینه مناسب و با ارائه مدرک فنی حرفه ای معتبر، در خدمت گذاری به شما حاضر می‌باشد ؛ شما می‌توانید با ثبت نام در این آموزشگاه از تجربیات و مهارت های اساتید مجرب بهره‌مند شده و پس از گذراندن دوره‌های کارآموزی وارد بازارکار شوید.\nانژکتور و دیاگ خودرو چیست و چه کاربردی در خودرو دارد؟\nامروزه یکی از قطعاتی که در تمام خودروهایی که با سوخت کار می‌کنند، وجود دارد انژکتور می‌باشد؛ انژکتور و یا سیستم پاشش سوخت ، قطعه‌ای است که ابتدای ورودی سیلندر خودرو قرار گرفته و وظیفه پاشیدن سوخت به داخل سیستم را دارد؛ که در نهایت این سوخت باعث به حرکت درآمدن خودرو می‌شود؛ موتور خودرو هنگامی درست کار می‌کند که انژکتور آن به درستی کارکند. هنگامی که سیستم پاشش خودرو به درستی کارنکند، خودرو دچار مشکل شده و به اصطلاح ریپ می‌زند، که در نهایت باعث خاموش شدن ماشین می‌شود.\nنحوه کارکردن انژکتور به این گونه است که، زمانی که دریچه هوای خودرو باز می‌شود، طی یک زمان‌بندی بسیار دقیق پاشش سوخت توسط سیستم انژکتور خودرو انجام می‌شود؛ در این زمان است که شمع خودرو جرقه می‌زند؛ و باعث احتراق هوای موجود داخل سیلندر و همین‌طور سوختی که وجود دارد می‌شود. طی این عملیات انرژی به وجود آمده چون مکانی برای خروج ندارد، به همین علت سیلندر خودرو را به سمت پایین فشار می‌دهد و این کار باعث حرکت کردن خودرو می‌شود؛ بعد از انجام شدن این عملیات سیلندر سر جای خود باز می‌گردد؛ اما دریچه مخصوص خروج دود، پس از باز شدن سوپاپ مربوطه باز می‌شود و باعث می‌شود که دود حاصل از این عملیات خارج شود و عملیات احتراق دوباره آغاز شود . اگر سیستم پاشش خودرو به درستی کار نکند باعث می‌شود، عملیات احتراق کامل انجام نشده و احتراق ناقص یا عدم احتراق صورت بگیرد ؛ در این زمان برای این‌که متوجه شوید آیا انژکتور خودرو به درستی کار می‌کند یا خیر دیاگ خودرو وارد عمل می‌شود. با دیاگ زدن خودرو می‌توان متوجه شد که انژکتور درست کار می‌کند و یا اگر مشکلی دارد اشکال به وجود آمده را برطرف نمود.\nدیاگ خودرو چه زمانی به وجود آمد و کاربرد آن چیست؟\nشاید گاهی برای تان پیش آمده باشد، زمانی که از کنار مکانیکی‌ها می‌گذرید ؛ در میان حرف‌هایشان دیاگ زدن را بشنوید و برای تا سوال پیش بیاید که دیاگ زدن چیست و چه کاربردهایی دارد؛ اوایل دهه ۸۰ میلادی بود که خودروسازان، با خود فکر کردند تا راهی بیابند که قبل از این‌که تعمیرکاران تمام خودرو را برای یافتن ایراد بگردند، از ایراد و مشکل به وجود آمده با خبر شود؛ به همین علت دستگاه‌های هوشمند بر روی خودرو نصب کردند؛ و سنسورهایی را نیز بر روی نقاط حیاتی و مهم خودرو مانند گیربکس، ترمزها، قطعات برقی و ... برای کنترل نصب نمودند، تا در صورت هرگونه مشکل از هر یک از قسمت‌ها خطا و مشکل به وجود آمده را روی سیستم هوشمند نشان داده و ثبت کند.\nدیاگ به نوعی عملیات خطایابی که به وسیله دستگاه مخصوصی انجام می‌شود، گفته شده که اطلاعاتی که داخل حافظه سیستم هوشمند خودرو میباشد را استخراج کرده، و به همین ترتیب می‌توان به تمام ایرادات به وجود آمده در خودرو پی برد. این دستگاه‌ها نوعی دستگاه کدخوان بوده و به دو دسته تقسیم می‌شود؛ که دسته اول با نام اسکنرها معروف می‌باشد و فوق العاده کارآمد و حرفه‌ای هستند. بیشتر این دستگاه‌ها را در نمایندگی‌های خودروهای لوکس و نمایشگاه های مدرن و به روز می توان یافت یکی از نمونه‌های این دستگاه‌ها جی اسکن (G_ECAN) می‌باشد؛ که دارای قابلیت فوق العاده است. دسته دوم دستگاه‌های ساده و ارزان‌تر می‌باشد؛ این دستگاه نیز شبیه به اسکنرها بوده اما تفاوتی که با آن‌ها دارد این است که ، پس از متصل شدن دستگاه به سیستم هوشمند ، اطلاعات را به اسکنر ارسال نمی‌کند؛ بلکه به وسیله بلوتوث و یا وای فای ، اطلاعات را به کامپیوتر یا تلفن همراه شما ارسال می‌نماید. فقط لازم است نرم افزار مربوط به دستگاه دیاگ را بر روی کامپیوتر یا تلفن همراه هوشمند اندرویدی خود نصب کنید؛ انجام این کار سبب می‌شود تا اطلاعات گرفته شده از سیستم هوشمند خودرو، به صورت لحظه‌ای به موبایل شما انتقال پیدا کند.\nیادگیری سیستم‌های دیاگ خودرو و انژکتور چه کاربردهایی در جهان امروز دارد\nاین شغل یکی از شغل‌هایی می‌باشد، که میان تعمیرکارها به عنوان شغلی متفاوت از آن یاد می‌شود؛ استفاده کردن از دستگاه‌ها و تجهیزات خاص برای شغل، ایجاب می‌کند، تا علاوه بر داشتن تجربه، تحصیلات نیز داشته باشید. معرفی شغل تنظیم موتور در زمان جنگ جهانی دوم بیشتر به بازارهای نظامی به این علت که نیاز زیادی به این دستگاه داشتند، طرفداران زیادی داشت. یادگیری این شغل در ایران بیشتر به صورت تجربی و توسط اساتید مکانیک خودرو انجام می‌شود؛ ابتدا این شغل در ایران با نام کاربرات سازی رواج داشت، درآمد این شغل در آن زمان در ایران بسیار خوب بود؛ زیرا در ایران خودروهای به روز دنیا به وفور یافت می‌شد؛ اما معرفی این شغل به بازار این کار با روش‌های امروزی، با ورود خودروهای انژکتوری به ایران آغاز شد. خودروهای دوو که در سال ۱۳۷۴ برای اولین بار به ایران وارد شدند، اولین خودروهای انژکتوری بودند؛ این خودروها با دستگاه‌ها عیب‌یابی می‌شدند؛ پس از ورود خودروهای انژکتوری در سال ۱۳۷۹ این شغل با نام انژکتور کار معرفی شد. پس از رواج یافتن این شغل، شرکت‌هایی شروع به کار در زمینه فروش تجهیزات وسایل عیب یابی مانند دیاگ خودرو نمودند. یادگیری شغل انژکتور و دیاگ خودرو ، در جهان امروز کاربرد‌های بسیاری دارد به دلیل این‌که خودروهای انژکتوری در جوامع امروزی به وفور یافت می‌شود.\nسرفصل‌های دوره آموزش انژکتور و دیاگ خودرو\nاین شغل به علت وجود حساسیت بالا، به دستگاه‌ها و تجهیزات خاص خود نیازمند می‌باشد؛ فقط داشتن دستگاه‌ها مهم نمی‌باشد ، و تجربه و داشتن مهارت برای این کار نیاز می‌باشد و شما میتوانید برای به دست آوردن مهارت های لازم در دوره‌های آموزش انژکتور و دیاگ خودرو شرکت نمایید. اما آشنایی با تجهیزات مناسب و خودروهای به‌روز فرآیند عیب‌یابی راه آسان‌تر می‌کند.\n۱_ آموزش کار با دستگاه دیاگ: این دستگاه مخصوص عیب‌یابی خودرو می‌باشد، و تمامی قطعه‌های سنسوری را بررسی می‌نماید؛ این دستگاه برای فرآیند عیب‌یابی دو قسمت را به کاربر خود می‌دهد، قسمت نخست خطاهای دستگاه دیاگ بوده که در قسمت خطاها عیب وجود آمده در هر سنسور را نشان می‌دهد و قسمت دوم پارامترهای دستگاه دیاگ می‌باشد که در آن قسمت بررسی نمودن عملکردها و سنسورها می‌باشد و عملکردهای هر قطعه در همان لحظه را نمایش می‌دهد.\n۲_ آشنایی با دستگاه پنج گاز: این دستگاه روشی نوین برای عیب‌یابی و تنظیم نمودن موتور خودرو می‌باشد. دستگاه پنج گاز با متصل شدن به اگزوز خودرو دودهای خروجی را سنجش می‌کند.این دستگاه، گازهای co,HC,O2,LAMBDA NOX مورد سنجش قرار می‌دهد؛ با معرفی شدن این دستگاه، برای شغل انژکتور کاری عیب‌یابی بسیار آسان‌تر شد.\n۳_ آشنایی بانقشه شماتیک سیستم‌های انژکتوری\nخودروها برای روشن شدن، به ۳ عامل اصلی سوخت، هوا و جرقه احتیاج دارد؛ سوخت و هوا داخل سیلندر متراکم می‌شود، و به وسیله جرقه، انفجار صورت می‌گیرد و باعث حرکت پیستون ها می‌شود.\n۴_ آشنایی با نحوه باز و بسته کردن اجزای سیستم انژکتوری: انژکتور خودرو، دارای اجزای متفاوتی مانند اورینگ فیلتر ورودی، بدنه انژکتور، سلونوئید ،سوراخ خروجی ، سوزن انژکتور و درپوش محافظ می‌باشد؛ که آشنا نبودن با هر یک از این اجزا می‌تواند ،در انجام عملیات‌عیب یابی را به خطر انداخته، و سرعت انجام این عملیات را کاهش دهد.\n۵_ رفع عیوب سیستم های انژکتوری: پس از انجام عملیات عیب‌یابی، توسط دیاگ و سیستم ۵ گاز ؛ و متوجه شدن ایراد موجود، باید برای رفع آن اقدام نمود.\n۶_ آشنایی با انواع ECU: کامپیوتر، یا همان سیستم هوشمند نصب شده داخل خودرو که وظیفه کنترل و هماهنگی را دارد ؛ هر ECU دارای سنسور هایی می‌باشد،که در قسمت های مختلف خودرو نصب شده است؛ عیب‌یابی توسط این دستگاه به این صورت است که، کدهای اعلام شده توسط سنسور‌ها به وسیله دیاگ گرفته‌شده و با استانداردهای موجود بررسی می‌شود؛ و در آخر عیب‌یابی خودرو انجام می‌شود.\nاین شغل مناسب چه افرادی می‌باشد\nشما اگر فردی علاقمند به کارهای فنی و دوستدار کارکردن با خودرو می‌باشید،، و از وقت گذراندن با آن لذت می‌برید؛ این کار برای شما بسیار مناسب است؛ و می‌توانید سریع وارد این کار شوید. برای ورود به این شغل می‌توانید به معتبرترین مرکز آموزشی انژکتور و دیاگ خودرو که در ابتدا معرفی کردیم رفته و ثبت نام نمایید. تیپ شخصیتی کسانی که به این شغل مشغول می‌باشند؛ بیشتر افرادی با انرژی بالا، باهوش، اهل صحبت هستند؛ این افراد مهارت خاصی در حل مسائل جدید به وجود آمده دارند؛ دارای مهارت تحلیل بسیار زیاد هستند. به این علت که بتوانند مسائل را حل کنند. کارهای روتین و عادی باعث خسته شدن این افراد می‌شود؛ و به دنبال به دست آوردن فرصت و انجام کارهای جالب و جدید می‌باشند. این افراد از اعتماد به نفس و توانایی بالایی نیز برخوردارند. اما لازم به ذکر است که در تمامی شغل‌ها، افراد با تیپ‌های شخصیتی متفاوت وجود دارد؛ و نمی‌توان گفت فقط افرادی با تیپ شخصیتی گفته شده، می‌توانند از انجام این کار بر بیایند؛ اما بیشتر افرادی که به این شغل روی می‌آورند و دارای تیپ شخصیتی گفته شده می‌باشد، از کار خود رضایت بیشتری داشته و موفق‌تر هستند.\nدر تمامی کشورها استاندارد جهانی، عمر مفید خود را بین ۵ الی ۷ سال اعلام کرده‌است؛ اما در ایران این عمر به صورت میانگین بین ۱۵ الی ۲۵ سال است ؛ به همین دلیل سرانه تعمیر انژکتور در کشور ما بسیار بیشتر از استاندارد جهانی می‌باشد. پس از تحقیق میدانی می‌توان به این نتیجه که، بازار کار این شغل به زودی اشباع نخواهدشد، دست پیدا کرد. امروزه تقریباً تمامی خودروها دارای سیستم انژکتوری می‌باشند. به همین دلیل است که به افرادی متخصص و آموزش دیده احتیاج است. بازار کار این شغل به دلیل تخصصی شدن و انژکتوری شدن خودروها، بسیار خوب می‌باشد؛ شما با یادگیری اصولی چگونگی کارکرد سیستم‌های انژکتوری خودرو و آموزش دیاگ خودرو، می‌توانید به آسانی وارد بازار کار شده و شروع به کسب درآمد کنید.برای موفق شدن در بازار کار این شغل را به شما پیشنهاد می‌کنیم.\nپس از آموزش‌های لازم مهم‌ترین نکته راه اندازی یک تعمیرگاه مناسب می‌باشد؛ برای راه اندازی تعمیرگاه نیاز به ابزار و وسایل بوده، که این ابزار را می‌توان به صورت زیر تقسیم کرد:\n۱_ میز کار و گیره\n۲_ ابزارآلاتی مانند انواع آچار های رینگی ، تخته ستاره، پیچ گوشتی، انبردست و...\n۳_ دستگاه های عیب‌یابی، این دستگاه در بازار با قیمت متغیر بین ۴ الی ۵ میلیون تومان می‌باشد.\n۴_ دستگاه فشار سوخت و کمپرس سنج سیلندر، قیمت این دستگاه بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار تومان است.\n۵_ اهم‌متر دیجیتال، با قیمت حدودی بین ۲۰ الی ۵۰ هزار تومان.\n۶_ تستر باتری و مدار، با قیمت حدودی ۱۰۰ هزار تومان.\n۷_ دستگاه شارژ کولر، قیمتی بین ۵ تا ۷ میلیون دارد، برای شروع کار لازم به خرید این دستگاه نبوده و می‌توانید به مرور زمان آن را خریداری نمایید.\n۸_ دستگاه ECU، می‌توانید دست دوم این دستگاه را نیز خریداری نمایید؛ این دستگاه برای مشخص کردن عیب ECU استفاده می‌شود ، قیمتی بین ۸۰۰ الی ۳۰۰ تومان برای دستگاه دست دوم تخمین زده می‌شود.\n۹_ انژکتورشور، خرید این دستگاه نیز از ابتدای کار واجب نبوده و می‌توانید به مرور خریداری نمایید؛ این دستگاه قیمتی مابین ۲.۵ الی ۳.۵ میلیون تومان دارد.\n۱۰_ یدک سنسورهای موجود برای انجام دادن تست سلامت.\nبه طور کلی شما می‌توانید با داشتن سرمایه تقریبی بین ۷ الی ۱۰ میلیون تومان، شروع به کار خود کرده و به مرور زمان می‌توانید، بقیه کالاهای مورد نیاز را خریداری نمایید.\nمیزان درآمد در این شغل\nاین شغل درآمد متغیر داشته که به مهارت و توانایی و مشتری مداری شما بستگی دارد؛ اگر شما فردی با مهارت، خوش برخورد، دارای توانایی‌های لازم برای کار با دستگاه های مختلف، قیمت پیشنهادی مناسب و تبلیغات خوب داشته باشید؛ می‌توانید درآمدی متوسط بین 1۵ الی 2۰ میلیون در یک ماه را بدست بیاورید.\nاگر زمان زیادی است که علاقه به آموزش انژکتور و دیاگ خودرو پیدا کرده‌اید دیگر برای انجام این کار دست نکنید و سریعاً در آموزشگاه ما ثبت نام کنید، تا بتوانید این شغل پردرآمد را یاد گرفته و از آن کسب درآمد کنید.\nاز این که تا اینجا همراه ما بودید از شما سپاسگزارم و امیدوارم مطالب گفته شده، راهنمایی خوبی برای شما باشد؛ و به تصمیم درست شما کمک نماید.


در مجموع 1 مورد برای تگ مسابقات یافت شد\nدانلود بازی مهیج رانندگی برون شهری Off-road Drive 2011\nیکشنبه، 10 مهر ماه 1390\nبازی رانندگی خارج شهر (رالی کویر)\nOff-Road Drive 2011\nیک بازی جدید و بسیار هیجان انگیز در سبک بازی های ماشین سواری در بیابان می باشد. این بازی زیبا که به تازگی عرضه شده است تجربه ای دیگر از رانندگی در بیابان و خارج از جاده اصلی را برای شما به ارمغان می آورد. در این بازی بر خلاف بازیهای دیگر ماشین سواری که بر روی آسفالت انجام می شد. این بازی شما را به عمق بیابان و جاده های خاکی می برد.\nجاده هایی که فقط دقت و سرعت عمل شما را به چالش می کشد و سطح رانندگی شما را محک می کند. شما در طول بازی با مسیرهایی روبرو خواهید شد که بسیار خطرناک هستند و هر لحظه ممکن است که لاستیک شما منفجر شود و یا در اثر رانندگی با سرعت بالا ماشین شما واژگون شود. شما در این تورنمنت و مسابقه که به جایزه بزرگ روسیه معروف است شرکت خواهید کرد و در بدترین شرایط جاده ای و آب و هوایی به مسابقه با دیگر رقبا خواهید پرداخت. در این مسیرهای پر پیچ و خم شما با موانع طبیعی متعددی مانند شن زار , باتلاق و مرداب , جاده های پر از سنگ و صخره و بسیاری از موانع دیگر روبرو خواهید شد.\nدر این بازی شما می توانید از لیست ماشین های موجود ماشینی را به سلیقه خود و متناسب با مسیر مسابقه انتخاب کنید. زیرا برخی از ماشین های موجود در بازی صرفا برای جاده های ناهموار و بدترین جاده هایی که در طول مسابقه ممکن است با آنها روبرو شوید ساخته شده است و همین امر سبب می شود که با انتخاب درست بتوانید در مسیر مسابقه رکورد بزنید و با هیچ مشکل فنی روبرو نشوید. از نکات جالب این بازی می توان به سطوح مختلف آن اشاره کرد که شما بر اساس موقعیت جاده ای و مسیری که پیش رو دارید باید ماشینتان را انتخاب کنید.\nشما باید سعی کنید ماشینی را برای هر مسیر انتخاب کنید که مناسب با آن مسیر باشد زیرا وزن ماشین , سرعت , وضعیت لاستیک و... همگی باید با مسیر و جاده مطابقت داشته باشد و اگر در مسیرهای شن زار از ماشین های سنگین استفاده کنید ممکن است ماشین در شن ها گیر بیفتد و شما مسابقه را از دست بدهید.\nادامه مطلب دانلود بازی مهیج رانندگی برون شهری Off-road Drive 2011\nRequest completed in 1.749 seconds.