پایان دیکته طراحان؛ زنگ انشاء شهروندان،\nموضوع انشاء: شهری که دوستش دارم\nبه‌راستی شهر دوست‌داشتنی هر کدام از ما چه شهری است؟ شهری به دور از آلودگی؟ شهری که بتوانیم با خیال راحت در کوچه پس کوچه‌های آن قدم بزنیم و گاه به گاه به آسمان آبی آن نگاهی بیندازیم و از دور مناره‌ی مساجدش را ببینیم؟ شاید شهر دوست داشتنی ما شهری است شبیه نیویورک پر از ساختمان‌های بلند و تکنولوژی‌های به‌روز!\nاما شهر هر چه باشد؛ باید هویتی داشته باشد که شهر را با آن شناخت. شهری که معماری آن ما را دچار پریشانی نکند که در آخر ندانیم کجای این دنیا ایستاده‌ایم و این معماری‌های گیج و در هم بر هم به کدام سو ما را خواهد برد! شهری که بوی ما؛ خانواده‌های ما؛ دوستان ما و نیاکان و آینده‌گان ما را بدهد. اما تهران؛ شهر من؛ شهر ما یا هر شهر دیگری؛ چقدر شبیه شهری است که بتوانیم آن را «شهر دوست‌داشتنی من» بنامیم؟ یا شهر دوست داشتنی چه شهری است؟ آنچه در این شهرها ما را اذیت می‌کند چیست؟ یا اصلا هر کدام از ما چه نگرانی‌هایی درباره‌ی شهری که در آن زندگی می‌کنیم داریم؟ تمام این سوال‌ها باعث شد تا با دوستانی که دستی بر فرهنگ و هنر و معماری دارند؛ گپی کوتاه بزنیم و از آن‌ها بپرسیم به راستی شهر دوست‌داشتنی شما چه شهری است؟\nمهندس سید محمد بهشتی؛ معمار و رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی\nشهر دوست داشتنی من؛ شهری است که مدنیت در آن بر اریکه نشسته باشد؛ یعنی جایی که به معنای کامل کلمه مدینه باشد. این شهر مکانی است برای سکونت. سکونت با سکینه ملازم است. آرامش بستری فراهم می‌کند که زندگی در مفهومِ بسیط و عمیقش محقق شود. زندگی با کیفیت عجین است. نشانه، آنکه، همه چیز باکیفیت می‌شود؛ این است که عطر و طعم در آن موج می‌زند. اصلاً همه چیز را با سنجه عطر و طعم می‌سنجند و همه ترازوها کیفیت را می‌سنجند و هیچ کمیتی نمی‌تواند بزرگی خود را به رخ بکشد. وقتی کمیت معیار نیست، افراد با شخصیتِ خود، و جای‌ها به مکانتِ خود شناخته می‌شوند. معرفگی به صفاتِ ذاتی کمک می‌کند تا هر شخص برای خود کسی باشد و به اعتبارِ آن هم به جا آورده شود، و هر مکان جایی باشد و به اعتبارِ آن هم به جا آورده شود. وقتی جای‌ها و کس‌ها شناخته و معلوم باشند، روشنایی برقرار است. روشنایی فضا کمک می‌کند تا خود را و همه چیز و نسبت میان خود و چیزها را پیدا کنیم. پیدا بودن، موجبِ بر سر جای قرار گرفتن می‌شود. استقرار هر چیز به جای خود شرطِ عدل است. در شهری که عدل حکم‌فرماست همه در متن قرار می‌گیرند و در جای خود و در سرنوشتِ خویش و جامعه و جهانِ خود ایفای نقش خواهند کرد.\nآن شهر را که بحران مدنیت اذیت می‌کند؛ یعنی سقوط مدینه. یعنی مکانی که در آن نتوان به آرامش رسید. نا آرامی نگذارد که در زندگی، غوطه خورد و ببالید. فقط می‌توان در سطح زنده ماندن، شناور ماند و زیرِ دست و پای روزمرگی، آشفته و بحران‌زده، له شد. این چنین روزمرگی‌ای با کیفیت غریب است. در غربت، عطر و طعم بوییده و چشیده نمی‌شود. فقط کمیت‌ها، آن‌هم در نازل‌ترین مرتبه، خودنمایی می‌کنند. کس‌ها به ناکس و جای‌ها به ناکجا بدل می‌شوند. همه نکره می‌شوند و در غوغای نکرگی، فرصت به جا آوردن، مهیا نمی‌شود. وقتی نتوان به جا آورد، گویی در تاریکی قرار داریم. دیگر نه چشمانمان می‌بیند و نه آنچه از لامسه ادراک می‌شود، قابلِ اطمینان است. سلطة تاریکی به گنگ بودنِ مناسبات می‌انجامد و نا‌به‌جا عمل کردن. نا‌به‌جایی محصول گم‌گشتگی است. گم شدن باعثِ سرگردانی و سرگردانی سببِ اضطراب و هراس می‌شود. نتیجة آن نا‌به‌جایی و هراس، ظلم است. در شهری که ظلم حکم‌فرماست هیچ کس در متن نیست و بنابراین نمی‌تواند در سرنوشتِ خویش و جامعه و جهانِ خود ایفای نقش کند.\nعقیده دارم مدت‌ها بود در شهری زندگی می‌کردم که اذیت می‌شد و اذیت می‌کرد. اما چندی است اوضاع دگرگون شده است. در گوشه و کنارش سوسوی چراغ‌های نحیف و کوچکی را می‌بینم که اندک اندک بیشتر و بیشتر می‌شوند. از کنار هم قرار گرفتن نورشان، فضا دارد روشن می‌شود. برای همین نگرانم. نگرانم که نگذارند شهر روشن شود؛ آن‌ها که منفعت‌شان در تاریکی است یا آن‌ها که به روشنایی خو نکرده‌اند. نگرانم سیطرة کمیات، چنان فضا را منقلب کرده باشد که ظرفیت عطر و طعم را نداشته باشیم. نگرانم که هنوز آسایش را بر آرامش ارجح بداریم. نگرانم که بادِ هراس و اضطرابِ گم‌گشتگی، بر شعلة نحیف روشنایی‌های شهر بتازد. نگرانم که حاشیه‌نشینان چنان در حاشیه‌نشینی خود جای خوش کرده باشند که دشوار تن به تغییر دهند و بیش از حد مقاومت کنند. نگرانم که مَثَلِ «شرف‌المکان بالمکین» ضربی در ما ایجاد نکند. نگرانم که مدیران شهری که دوست می‌دارم، بیاد نیاورند که مهم‌ترین مأموریتشان مدیریت رنگ آسمان، لطف نسیم، آواز خوش پرندگان، عطر بوستان‌ها است و همه این تدابیر را باید بیاندیشند تا لبخند بر چهره اهل شهر بنشانند و کسب جمعیت از این زلف پریشان برای اهل شهر حاصل شود.\nدکتر جعفر میر فخرایی؛ دکترای طب سنتی و دبیر انجمن تولیدکنندگان فرآورده‌های گیاهی دارویی\nشهری که من دوست دارم شهری است که آدم‌ها در آن مهربان باشند؛ آرام باشند. شعاری که من همیشه در زندگی به آن توجه می‌کردم این بوده که آنگونه زندگی کنم تا بقیه هم بتوانند به راحتی و در آرامش و آسایش زندگی کنند. آنچه که برای خودم می‌خواهم برای دیگری هم بخواهم تا زندگی شهری جایی در نهایت آرامش برای همه باشد.\nآنچه مرا در این شهر آزار می‌دهد بی‌ادبی مردم نسبت به هم و عدم توجه به شئونات رفتاری است. آدم‌ها در بالاترین جایگاه تا پایین‌ترین آن به حقوق حقه‌ی خودشان و دیگران احترام نمی‌گذارند و تصور می‌کنند چون امکانات مالی دارند باید به حقوق دیگران تجاوز کنند. این امر سبب می‌شود تا شهر نا‌به‌سامان و به‌هم‌ریخته شود.\nهمین نا‌به‌سامانی‌هایی که در شهر اتفاق افتاده بسیار موجب نگرانی است. آن هنگام که شخصی هنگام رانندگی شیشه ماشین مدل بالای خود را پایین می‌کشد و سیگارش را بیرون می‌اندازد؛ غم وجود آدمی را فرا می‌گیرد. بی‌توجهی مردم نسبت به اطراف و جایی که در آن زندگی می‌کنند سبب به وجود آمدن این نا‌به‌سامانی‌ها می‌شود.\nدکتر سید غلامرضا کاظمی دینان؛ کارشناس ارشد ارتباطات و رییس انجمن روابط عمومی ایران\nشهری که ما دوست می‌داریم، در واقع همان شهر ایده‌آل، دارای تعاریف گوناگونی است. شهر ایده‌آل نیازمند داشتن شهروندانی ایده‌آل با اندیشه‌های عقلانی است. اینکه خواهان شهری ایده‌آل هستیم، مستلزم شناخت قواعد، قوانین و در عین حال رعایت وظایف شهری و شهروندی می‌باشد. بنابراین این شهر در وهله اول دارای امنیت و محیطی آرام است چرا که در امنیت، رفاه شهروندی حاصل می‌شود و به‌دنبال آن زمینه‌های فرهنگی، اجتماعی، مذهبی و مهم‌تر از آن، اقتصادی تکامل می‌یابد. همانطور که می‌دانیم در گذشته‌های دور محله‌ها در شکل‌دهی و سازمان‌دهی امور شهری جایگاه ویژه‌ای داشته‌اند که امروزه جایگاه خود را از دست داده‌اند. در شهر ایده‌آل، این محله‌ها باید تبدیل به فضاهای عمومی و اجتماعی برای بروز و ظهور خلاقیت‌های فرهنگی و اجتماعی شوند.\nاین شهر باید مملو از مردمانی باشد که به رعایت حفظ حقوق شهروندی آگاه باشند، مردمانی که برای خانواده و اطرافیانشان احترام قائل باشند. شهری که محبت و خردورزی و مهربانی فرمان براند و مردم به راحتی بتوانند افکار و عقایدشان را بیان کنند. در چنین آرمان‌شهری که تمام افراد شرایط اخلاقی و انسانی را در ارتباطات خود رعایت می‌کنند، ناخودآگاه کرامت فردی در اجتماع رعایت می‌شود.\nهمچنین وجود فضاهای سبز متعدد برای پاکیزه نگاه داشتن آسمان شهر و کمک این فضاها به داشتن مکان‌هایی مناسب برای اجتماع خانواده‌ها از ویژگی‌های شهر ایده‌آل است.\nامروزه نقش فناوری در پیشرفت مدیریت شهری و بهبود شرایط زندگی بر کسی پوشیده نیست. فناوری‌های نو در هر صورت در زندگی روزمره ما وارد می‌شوند و هر اجتماعی ناگزیر به استفاده از فناوری است. اما نکته اساسی مدیریت تاثیرات فناوری بر زندگی افراد و جوامع است. پر واضح است که هر پدیده جدیدی می‌تواند هم تاثیرات مثبت و هم تاثیرات منفی داشته باشد. این تاثیرات را با ورود هر یک از پدیده‌های جدید در زندگی خود دیده‌ایم. ورود تلفن، موبایل، اینترنت، فناوری نانو، امواج مایکرو ویو و غیره به زندگی تک تک ما تاثیراتی مثبت و منفی وارد نموده است. در این میان نقش مدیریت، کنترل اثرات منفی و بهبود و افزایش تاثیرات مثبت است. این فناوری‌ها هر یک به تنهایی می‌تواند موجبات راحتی و آسایش بخش زیادی از شهروندان را فراهم آورند.\nدر مجموع اثر فناوری در حرکت جامعه به سمت شهر ایده‌آل امری قطعی است. اما چگونگی ورود هر یک از این ابزار و لزوم ورود آن باید توسط کارشناسان مورد بررسی قرار گیرد. در شهر ایده‌آل با استفاده از فناوری‌های نوین و با توجه به فرهیختگی افراد، رعایت بهداشت و شرایط زیست‌محیطی به مراتب بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد.\nعدم رعایت مبانی حفظ محیط زیست توسط شهروندان، امروزه یکی از آزاردهنده‌ترین مسائلی است که توسط مسئولان مورد غفلت واقع شده است. با توجه به رشد جمعیت و تکنولوژی، محیط بیوفیزیکی گاهی اوقات نادیده گرفته می‌شود. این موضوع باید به رسمیت شناخته شود و دولت‌ها باید محدودیت‌هایی علیه فعالیت‌های تخریب محیط زیست ایجاد کنند. هیچ توافقی در مورد میزان اثر فعالیت‌های انسانی بر محیط زیست وجود ندارد و اقدامات حفاظتی گاهی مورد انتقاد قرار می‌گیرند. حفاظت از محیط زیست نیازمند توجه به فعالیت‌های مختلف انسانی است. تولید زباله، آلودگی هوا و از بین رفتن تنوع زیستی بعضی از موارد مرتبط با حفاظت محیط زیست هستند و متاسفانه هیچ تبصره‌ای برای حمایت از کسانی که اقدامات حفاظتی برای محیط زیست انجام می‌دهند وجود ندارد و حتی مورد انتقاد قرار می‌گیرند.\nاز سوی دیگر، معضل آلودگی هوا امروز به یک تهدید جدی در شهرهای بزرگ تبدیل شده و هر ساله، جان بسیاری از انسان‌ها را می‌گیرد، به گونه‌ای که امروز آلودگی ناشی از گرد و غبار، ترافیک سنگین، وجود خودروهای قدیمی گازوئیل سوز(اتوبوس‌های دولتی)، نبود شبکه حمل و نقل عمومی مناسب و استفاده زیاد از خودروهای شخصی، وجود پالایشگاه‌ها در درون و حاشیه شهر، استقرار کارخانه‌ها و صنایع آلوده در حوالی شهرهای بزرگ، از جمله علل اصلی افزایش آلاینده‌ها در هوای کلانشهرها به‌شمار می‌رود.\nاصلی‌ترین نگرانی، آینده شهر و کشورم است که متأسفانه توسط شهروندان حفظ نمی‌شود چرا که این محیط متعلق به آیندگان است و ما حق صدمه زدن به آن را نداریم، چرا که این شهر باید برای آیندگان باقی بماند.\nبا توجه به اینکه «آب» و «هوا» از عوامل بسیار مهم و فوق‌العاده حیاتی‌اند و استفاده از آب و هوای پاک و سالم یکی از نیازهای ضروری انسان شمرده شده است، اما آلودگی هوا و رسیدن آن به سطوح بحرانی پدیده‌ای نگران کننده است که سلامت شهروندان را به خطر می‌اندازد. تخریب و آلودگی محیط زیست از دیگر نگرانی‌هایی است که عامل اصلی آن است.\nدکتر کامبیز بهنیا؛ عضو هیئت علمی مهندسی عمران دانشکده فنی دانشگاه تهران\nشهری که من دوست دارم؛ شهری است که بتوان در آن پیاده، راه رفت؛ یعنی پیاده‌رو‌های بی‌خطر داشته باشد. شهری که فضای سبز کافی داشته باشد. شهری که گذر از عرض خیابان‌هایش در مسیر عابر پیاده خطرناک نباشد. شهری که در آن موتور سوارها پیاده‌رو و سواره‌رو در جهت عکس حرکت را به خود اختصاص ندهند و مراعات مقررات را بنمایند و در پیاده‌روها به عابران پیاده ناسزا نگویند!!\nعدم رعایت هرگونه مقررات توسط عابران، موتور سواران، وسایل نقلیه اعم از تاکسی، اتوبوس و کامیون که در بدترین روزهای آلوده دود سیاه از اگزوز آن‌ها خارج می‌شود آزاردهنده است. شهری که در آن درخت‌های صدساله را می‌برند و به جایش مثلاً با فرو کردن شاخه در زمین، درختکاری می‌کنند. شهری که نمی‌توان بی‌خطر از پیاده‌روهایش(اگر موجود باشند) آمد و شد کرد. شهری که در بیشتر نقاطش دیگر منظره زیبای کوه البرز دیده نمی‌شود و...\nنگرانی‌هایم از شهرم: نگرانی فرو نشست‌ها، زلزله و نجات مردم به هنگام آن، گود‌کنی‌های بی‌حساب و کتاب و تراکم بناهای بلند در شمال شهر که در آینده نزدیک و زمانی که ساختمان‌ها پر از سکنه شدند لازم خواهد بود برای ورود و خروج آن‌ها در کوچه‌های باریک و تنگ به ساکنان شماره تردد مجاز داد. دور شدن روزانه شهرمان از طبیعت. آمد و شد بی‌حد خودروها در بزرگراه‌ها و...\nدکترمیرسید احمد محیط طباطبائی؛ پژوهشگر ادبی و رییس کمیته ملی موزه‌های ایران(ایکوم)\nشهری که دوستش دارم شهری است که دارای حیات مدنی، نشاط اجتماعی و امنیت فرهنگی باشد. شهر مورد علاقه من مابین روح و کالبدش هماهنگی برقرار است، شهروندان نه ساکنان سرمایه فرهنگی و طبیعی شهر خود را شناخته و برای آن ارزش قائلند. مشکلات شهر را از نگاه شهرنشینی و حیات فرهنگی، طبیعی حل و فصل می‌نمایند. در چنین شهری همه از شهردار تا شهروند به دنبال ارتقای حیات شهر خویشند و سعی می‌نمایند که با توجه به منزلت اجتماعی شیوه‌ای از رفتار را در شهر تسری بخشند که با کم‌ترین هزینه‌های مادی و اجتماعی معضلات آن تبدیل به فرصت‌ها و همه چیز در خدمت شهروند و شهر قرار گیرد. شهر دوست داشتنی من از داشتن شهروندی همچون من احساس رضایت نموده و من شهروند نیز از اینکه شهروند چنین شهری باشم به خود می‌بالم.\nوقتی مدیریت شهر و ساکنان آن، شهر خود را نمی شناسند و ارزش‌های آن را به‌جا نمی‌آورند آزار و اذیت شهروندان آغاز می‌شود. آنگاه که برخورد با شهر جهت رفع مشکلات سبب افزایش ناراحتی شهروندان می‌گردد، و تنها با ادعای مالکیت، هیچ ارزشی برای حقوق شهروندی و معنوی دیگران قائل نمی‌باشند آزار من به اوج خود می‌رسد. این چنین رفتارهایی منجر به عدم توجه به حقوق آیندگان می‌گردد و سرمایه‌های شهر مورد بهره‌برداری ساکنان فعلی آن قرار گرفته و دیگر چیزی برای نسل‌های بعدی باقی نمی‌ماند و تنزل اجتماعی و ارزشی شهر آغاز می‌گردد.\nمن نگران تهرانم زیرا رفتارهای مدیران و ساکنان شهر همچون مسافران می‌ماند که توجهی به خانه خود ندارند و سکونت‌گاه خویش را همچون یک مسافرخانه و هتل می‌بینند. البته این رفتار ناشی از ناپایداری حیات شهری می‌باشد. ناپایداری در سکونت، ناپایداری در شغل و کار، ناپایداری در احساس و مفهوم زندگی و... همه و همه منجر به آن گردیده که توجه به ارزش‌ها و مزیت‌های فرهنگی تاریخی و طبیعی به عنوان عاملی در مقابل جریان زندگی شهری تلقی شود و هرآنچه که به این پایداری و تعادل مربوط می‌گردد به مفهوم ضد ارزش درآمده است. وضعیت هوا، خاک، آب، فرهنگ، اجتماع و اقتصاد و همه جوانب مختلف زندگی در مرحله بحران قرار گرفته است و باعث نگرانی همه کسانی است که به هویت و ارزش‌های این شهر فکر می‌کنند و هنوز هم به آینده آن امید دارند.\nدکتر بهروز گتمیری؛ دکترای راه و ساختمان و رییس انجمن ژئوتکنیک ایران\nشهری که من دوست دارم؛ شهری است که انسان در آن زندگی می‌کند و انسانیت بر آن حاکم است. در آن مهربانی موج می‌زند و همکاری و تعاون را می‌شود در آن دید. در این صورت این شهر قابل زیست است. شهری که برای زندگی کردن برنامه‌ریزی شده است. در این شهر برای هر چیزی از قبل برنامه‌ریزی می‌کنند و پس از آن به برنامه‌ریزی‌ها احترام می‌گذارند. شهر مورد علاقه‌ی من شهر پاکی‌هاست؛ شهر سبز است. شهری است که در آن می‌شود نفس کشید. در آن شهر کاسب‌کارانه تراکم نمی‌فروشند. قانون‌فروشی نتیجه‌اش غیرقابل زیست کردن شهر است. تراکم جمعیت در جایی است که در برنامه‌ریزی‌های شهری برای آن این مقدار جمعیت را پیش‌بینی کرده‌اند. در نتیجه ترافیک، آلودگی؛ خشونت اجتماعی، اقتصاد نابه‌سامان شهری، نا‌به‌سامانی‌های فرهنگی در آن رواج پیدا می‌کند. شهر من شهری است که با پیش‌باورهای نسنجیده اداره نمی‌شود. با تعقل؛ تفکر و حاکمیت خرد جمعی اداره می‌شود. شهر مورد علاقه‌ی من در حد ظرفیت آن؛ تاب و تحمل آن بارگذاری شده است. در آستانه‌ی فروپاشی شهری؛ اقتصادی؛ اجتماعی و فرهنگی نیست. شهر دوست داشتنی من رنگی است؛ سیاه نیست. مردمی است؛ پر از مهربانی. خوابگاه شبانه نیست و در آن مردم به دنبال شادی‌ها و آرامش هستند. تراکم جمعیت آن از 40 نفر در هر هکتار کمتر است. قانون و آدم و انسانیت را در آن نمیفروشند.\nچیزهایی که به شهر من آسیب می‌زند: قانون‌فروشی، عدم احترام به برنامه‌ریزی‌ها؛ نگاه کاسب‌کارانه یک جامعه‌ی شهری؛ عدم مدیریت و برنامه‌ریزی؛ سطح شعور و آگاهی پایین جامعه و به تبع آن عدم صلاحیت مدیران شهری. این شهر ناپاک است؛ ناپاکی اقتصادی؛ اجتماعی و فرهنگی در آن موج می‌زند. این شهر قابل زیست نیست.\nشهر فعلی من همچون موجود عجیب‌الخلقه‌ای است که سری کوچک و بدنه‌ای لخت و تنبل؛ دستانی بی‌انگشت و پاهایی دارد که قادر به راه رفتن نیست. شهر فعلی من قلب ندارد؛ شکم‌باره است؛ صورتش چرکین و دود زده است. تنفس نمی‌کند و در حال احتضار است. شهر فعلی من رشد ناموزون کرده است و امروز در حال فروپاشی است. این شهر قابل دوست داشتن و زندگی کردن نیست. نگران مردن آن هستم. مردن آن فاجعه‌ای است که بسیاری چیزهارا با خود خواهد برد. با مسکن‌های متفاوت این محتضر را نمی‌توان زنده نگه داشت. باید برای آن درمانی موثر به‌کار گرفت. ترسم این است که این درمان دیرهنگام موثر نیفتد.\nآیدین آغداشلو؛ نقاش\nهمچنان رشت را دوست دارم. هرچند ديگر شباهت چندانى به جايى كه مى‌شناختم ندارد. بسيارى از شهرهاى ايران هم‌شكل و كپى یکدیگر شده‌اند. با هزار اميد به نيشابور رفتم. دلم شكست. فرقى با زنجان يا گرگان نداشت. زشتى، بى‌هويتى، معمارى بساز و بفروش، كار معمارانى كه بنيه‌ى گلاويز شدن با كارفرماهاى طماع و بدسليقه را ندارند. كدام شهر ما؟ اين‌ها كه شهرهاى ما نيستند. اين‌ها چراگاه‌هاى كج و معوج بى‌هويت و بى‌معناى مشتى تازه به دوران رسيده‌ى تا خرخره مالامال از ثروت‌هاى افسانه‌اى خلق الساعه‌اند. به ما چه مربوط؟\nسیف الله صمدیان؛ مستند ساز و عکاس\nدر هم ریختگی شهرمان روشن‌ترین نشانه درهم ریختگی درونمان است. احمد شاملو گفته است:«کوه با نخستین سنگ آغاز می‌شود و انسان با نخستین درد...» و من می‌گویم شهر با نخستین شهروند و مشکل درست از همین جا آغاز می‌شود. مشکل شهرمان از شهروندانی است که دردها و مشکلات انباشته شده‌ی درونشان، نمود مستقیم و غیرقابل انکاری در بافت شهری پیدا کرده است.\nدر جامعه‌ای که «دروغ» فضیلت است و «ریاکاری» اجبار غیرقابل پرهیز اکثر قریب به اتفاق شهروندان، چگونه می‌شود امیدوار بود که تفکری سازمان‌یافته و قابل اجرا، محیط زیست انسانی شهر را چه در قالب معماری و ترافیک و چه در فضاسازی‌های لازم برای تنفس طبیعی و به قول سعدی «ممد حیات» به آرامش، زیبایی و شوق زندگی برساند!؟\nشاید نتیجه اخلاقی از این تعبیر تلخ من این است که قبل از هر اقدامی به تخریب و بازسازی فضاهای ناسازگار شهرمان، احتیاج لاجرم به یک سونامی روحی و روانی داریم. تحولی که می‌بایست از درون تک تکمان شروع شود و در ذهن و اندیشه تمامی ایده‌پردازان، طراحان، اجراکنندگان و مسئولان سیاسی، اقتصادی و فرهنگی شهرمان، نمود عینی پیدا کند. مثال‌ها و شواهد این ادعای ظاهرا تلخ، قطعا در این فرصت و مطلب کوتاه نمی‌گنجد.\nنیکی کریمی؛ بازیگر\nقطعا همه‌ی ما به تهران عادت داریم. اما اینکه شهر ما نزدیک به کوه است و ما چشم‌اندازی به کوه داریم و چشم‌اندازش بسیار زیباست چیزی است که نمی‌توان نادیده‌اش گرفت. من از شهرهایی که درونش یک رودخانه باشد؛ بسیار لذت می‌برم. خارج از این واقعیت‌هایی که وجود دارد مثل آب و هوا و تمیز بودن و اینکه شهروندان آن شهر قانون را رعایت کنند؛ خصوصیات زیادی هست که یک شهر را خاص می‌کند؛ مثل وسایل حمل و نقل راحت. مثلا در تهران چیزی که من خیلی دوست دارم این است که جاهایی از آن بر خلاف اینکه می‌گویند در دره قرار گرفته؛ اما کوه هم دارد و سربالایی و سر پایینی دارد. من خیلی از شهرهای جهان را رفته‌ام. مثلا در سن‌فرانسیسکو این حالت سربالایی‌های تند و سراشیبی‌ها دیده می‌شود. ولی خب یک ماجرایی که در تهران بسیار به چشم می‌خورد؛ کثیفی و آلودگی‌های زیاد آن است. نه اینکه بخواهم بگویم شهرداری رسیدگی نمی‌کند. نه اتفاقا؛ به نسبت شهرها و پایتخت‌های زیادی که من رفتم؛ نمی‌توانم بگویم شهرداری تهران کارش را بد انجام می‌دهد؛ نه انفاقا کارش را خوب انجام می‌دهد؛ ولی خب طبقات اجتماعی مختلف؛ عدم رسیدگی درست؛ شاید این معماری‌های مختلفی که در شهر دیده می‌شود در ذوق انسان می‌زند. ولی به چیزهایی مانند پارکینگ در شهر اصلا فکر نشده. آدم وقتی معماری‌های قدیم را می‌بیند خیلی لذت می‌برد؛ پیش خودش فکر می‌کند چطور معمارها در آن زمان آنگونه فکر می‌کردند و الان تبدیل به همچنین چیزی شده. اگر تهران را به عنوان شهر من در نظر بگیریم؛ آنچه که من را اذیت می‌کند، معماری‌های متفاوتی است که ما می‌بینیم؛ از سنگ زیاد استفاده می‌شود؛ از چیزهای خیلی بزرگی در معماری استفاده می‌شود که خیلی «از مد افتاده» است و استفاده‌اش در شهرهای مختلف دنیا مصطلح نیست. به همین دلیل، ساختمان‌سازی در تهران اینقدر طول می‌کشد و سلیقه‌ی مشترکی بین معمارها نیست و هر معماری حرف خودش را می‌زند. در طول این سال‌ها نشد که اتفاقی بیفتد که مردم بتوانند در رانندگی به حق هم احترام بگذارند. در کل قوانین نتوانست در این کشور جا بیفتد و قوانین رفت و آمدی هم که اصلا رعایت نمی‌شود و این مبالغ آنقدر اندک است که هر کسی فکر می‌کند من پولش را می‌دهم و ماشینم را می‌آورم و در سطح شهر استفاده می‌کنم. آلودگی در زمستان بسیار اذیت‌کننده است. اگر هر محله‌ای را در نظر بگیریم؛ هر محله گاهی فرهنگسرا دارد و گاهی ندارد. اما بافت‌های مشترک در جاهای مختلف دنیا خود دارای همه چیز هستند؛ اما گاهی در تهران باید برای دسترسی از یک سر شهر به سر دیگری از شهر برویم. نگرانی من همان چیزی است که نگرانی همه است. کمبود آب و استفاده از مواد شیمایی و تخریب‌کننده‌ای که محیط را آلوده می‌کند و بنزین وحشتناکی که هست و آلودگی و خاکی که از کویر می‌آید و آبی که از سد کم می‌شود. همه‌ی این‌ها چیزهایی هست که بسیار اذیت‌کننده است و اضافه بر این‌ها، جمعیتی است که همینطور به تهران اضافه می‌شود. از بزرگ شدنش و از حقوق شهروندی که داخلش رعایت نمی‌شود.\nشهري كه من دوست دارم شهريست كه معماري خانه‌هايش موسيقي باشد، خيال و رنگ باشد؛ چرا كه معتقدم معماري، موسیقي منجمد است و نت‌هايش را مي‌شود با نگاه شنيد. شهري كه من دوست دارم ميادينش همه تعبير يك خواب زيباست. هروز كه از آن مي‌گذري مجسمه‌هايي در سكوت برايت شعر و قصه مي‌خوانند و گاه فقط با نگاهشان، از تو پروانه مي‌سازند. شهري كه من دوست دارم گوشه و كنارش دانش‌آموختگان و خودآموزان موسیقي ساز مي‌نوازند و بچه‌ها در كالسكه‌هايشان با صداي موسيقي زنده بزرگ مي‌شوند. شهري كه من دوست دارم مهِ دود ندارد و قلب مردمانش در امان است. شهر من، معجزه ايمان به زيبايي‌شناسي محض است؛ يك خواب نيست كه تعبير نداشته باشد. در شهر من دوچرخه‌سواران فقط يك تصوير كتاب نيستند، آن‌ها نقاشي متحرك عبور و مرور و حركت محض‌اند. نبودن هارمورني و عدم زيبايي‌شناسي در شهرسازي و ساخت بناها مرا آزار مي‌دهد . نگراني من براي شهرم اين است كه يك روز بيدار شويم و ببينيم مردم زنده‌اند اما مرده‌اند. وقتي نتواني زيبايي را ببيني، حس كني، بو كني، بي‌شك خواهي مرد.\nکتایون ریاحی؛ بازیگر\nشهر دوست‌داشتنی من شهریست بى‌نياز، بى‌نيازمند؛ شهرى بى‌درد؛ بى‌دردمند؛ شهرى بى‌دروغ و ريا، بى‌دزد؛ از بزرگ تا كوچك؛ هواى تازه، آب و مهر. نگذاريم اميد و آرمان در ايران زنده به‌گور شوند در دولت تدبیر و اميد. آنچه باعث آزار است آن است که ارباب قوانين، خود بى‌قانونند. آنان كه بايد عامل امنيت باشند؛ خود عامل نا امني‌اند. زنان و كودكان بدسرپرست و بى‌سرپرست؛ بد نيست بدانيد من خود از زنان بد سرپرستم! و قانون به داد منِ شهره شهر نرسيده. اى واى به حال زنان بى‌نام و نشان سرزمينم. اى داد و بيداد بر زنان مام وطنم. همه ما ايرانيم؛ ميهن مشرقى. من ايرانم با نام مستعار كتايون رياحى. آب و هواى تازه را نمي‌شود خريد؛ آن‌را نفروشيد. زوج و فرد و محدوده را نفروشيد. به هيچ قيمتى نمي‌شود آن را خريد؛ نه آب نه هوا را كه متعلق به مردم و نسل‌هاى آينده است. غم و افسردگى سايه خاكسترى و تلخش همه جا به‌چشم مي‌خورد. با پارازيت و هواى آغشته به سرب و نايلون‌هاى سياه كه محصولش سرطان و سكته و نابارورى است.\nمرا نگران می‌کند اگر شهر هايمان به همين منوال پيش برود چون ما شاهد نسل‌كشى خودمان هستيم در ايران؛ نه به‌دست دشمن.\nهمایون ارشادی؛ معمار و بازیگر\nشهر دوست داشتنی من شهری است که زیبایی‌شناسی داشته باشد. در گذشته محل و گذر داشتیم اما امروزه در شهر خبری از آن نیست. شهر ایده‌آل در هیچ جای جهان وجود ندارد یا مصنوعی است مانند دوبی که بعد از چند روز از آن خسته می‌شوی یا اینکه هیچ جای جهان برنامه‌ریزی‌های شهری به درستی انجام نشده است. در تهران هیچ نقشه‌ی جامع شهرسازی که بتواند به آن عمل شود نداشتیم. قبل از انقلاب مهندس فرمانفرمایان آن را تهیه کردند؛ که به آن عمل نشد. ترافیک و تراکم‌فروشی نکته‌ی دیگری است که در تهران بسیار آزاردهنده است. هیچ کجای دنیا شهر ایده‌ال نیست به‌دلیل مسائل اقتصادی و سیاسی که شهر ایده‌ال وجود ندارد و در عمل در هیچ جای دنیا نیست که همه چیز آن مثل هوا و خیابان‌کشی و بقیه‌ی موارد آن درست باشد. در زمانی ارتفاع می‌فروختند و در تهران باد شهریاری که وزیدنش باعث می‌شد آلودگی از شهر خارج شود؛ به دلیل این برج‌سازی ها وارد شهر نمی‌شود و هوای کثیف و آلوده به همین دلیل است.\nامیر عابدی؛ عکاس\nشهری که من دوست دارم شهری است منظم با احساس امنیت. شهری است که معماری همگون دارد. شهری است که کوچه و خیابان آن هویت دارد. شهری که نورهای غیر استاندار کورکننده‌ی LED ندارد. شهری که در آن آثار نور دیده می‌شود نه منابع تولید نور. شهری که ترافیک و آلودگی ندارد. شهری که می‌شود در آن نفس کشید. در آن اکسیژن پیدا می‌شود. شهری که پیاده رو دارد و پیاده‌روهایش پر از پستی و چاله و چوله! نیست. شهری که کنار هر فضا و مکان عمومی‌اش پارکینگ برای مراجعه کنندگانش وجود دارد. شهری که اگه یک منطقه‌اش تجاری است؛ جای پارک برای مراجعه‌کنندگانش وجود دارد. شهری که برای رهگذرهای خسته نیمکت به اندازه‌ی کافی دارد. شهری که سرویس بهداشتی در نقاط مختلف دارد. شهری که مهندسی شده است و معماری آن معماری همگونی است نه اینکه هر خانه و هر کوچه برای خودش یک ساز ناهمگون باشد و یک بافت غیر منسجم داشته باشیم. شهری که هویت رنگی یکسان دارد. شهری که فضای سبز در آن نظر گرفته شده است.\nبدون شک چنین شهری احترام شهروند به شهروند را بر می‌انگیزد. بدون شک وقتی در چنین معماری‌ای زندگی کنیم؛ معماری انسان را تابع خودش می‌کند؛ اگرچه انسان معماری را خود به‌وجود می‌آورد. یک معماری منسجم؛ یک معماری زیبا؛ یک معماری با عظمت،ناخودآگاه، احترام برانگیز می‌شود؛ ناخودآگاه آدم‌های آن شهر را تحت تاثیر قرار می‌دهد. چیزی که من را درون یک شهر اذیت می‌کند؛ نبودن آرامش و بودن سر و صدا و آلودگی است؛ اینکه یک کامیون در خانه‌ات پارک کند و ساعت‌ها روشن باشد و دود در تمام خانه‌ات بپیچد. نور جاهایی مثل میوه‌فروشی‌ها که گمان می‌کنند هرچه نور بیشتری استفاده کنند بهتر است؛ بسیار آزاردهنده است و بسیار گمراه می‌کند و دیاگرام‌های چشم انسان را دچار خطا می‌کند و باعث می‌شود اجسام تاریک‌تر را تا لحظه‌ای نشود دید. ترافیک یک شهر به شدت آزار دهنده است و زمان ما کشته می‌شود. برای یک کار کوتاه 10دقیقه‌ای ممکن است 3 ساعت درون یک شهر سفر کنی. نبودن پلیس و نامنظم بودن چراغ‌های راهنمایی و رانندگی؛ مثلا از یک عدد دو رقمی سریعا یک رقمی می‌شوند و ماشین‌ها مجبورند به سرعت ترمز کنند. این بی‌نظمی‌هایی است که یک شهر را ناهنجار می‌کند. همیشه این نگرانی هست که اگر زلزله بیاید چه اتفاقی برای یک شهر می‌افتد. نبودن آب و پناهگاه و بسته شدن راه خودروهای امدادی اتفاقی است که به دلیل واقع شدن تهران بر روی چند گسل احساس عدم امنیت به همراه دارد. خانه‌های نا امن که قدمت 50 تا60 ساله دارند و کاهگلی هستند هم نگران‌کننده است. با توجه به ترافیک عجیب و غریبی که هست اگر کسی مریض شود و نیاز به آمبولانس داشته باشه و نیاز به آمدن سریع هست چه باید کند. عدم نظم مدیریت شهری که در خیلی از چیزها وجود دارد مثل شهرسازی و خدمات شهری که بسیار ناقص انجام شده است. بستر اینترنت خوب و قوی نیست و سازمان‌ها و موسسات سیستم قدیمی دارند و همه‌ی اینا باعث می‌شود آدم‌ها عصبی شوند و از کارهای اداری فرار کنند و تلمبار شدن این‌ها باعث بحران می‌شود. هویت محله هم دارد از بین می‌رود که قرار بوده تهران به 500 محله تقسیم شود که همه چیز داشته باشد؛ البته این پروژه‌ی عظیمی است که تحققش حجم ترافیک را کمتر می‌کند اما متاسفانه هنوز محقق نشده است.\nداراب دیبا؛ معمار\nشهر دوست‌داشتنی شهری است که در آن شما می‌توانید شادی، لذت و شادی را پیدا کنید. شهری که در آن شما می‌توانید آزادانه و بدون هیچ تداخل راه بروید. یک شهر با مقیاس انسانی، ساختمان‌های کوچک که با فضای سبز، درختان و گل احاطه شده باشند و نسیم بادی در آن بوزد. شهری که در آن نوازندگانش موسیقی‌های محلی را در خیابان‌هایش بنوازند و صدای ساکسیفون در خیابان‌ها شنیده شود. جایی که شما می‌توانید محله‌های قدیمی و اصیل را بیابید و خاطرات خود را از سر بگیرید و تجربه‌ی یک روز شاد را در آن داشته باشید. شهری برای پیاده راه رفتن و با حداقل ماشین‌ها و سرعت‌ها. شهری که به راحتی شما می‌توانید دوستان خود را پیدا کنید و با آن‌ها در مورد همه چیز و هیچ چیز صحبت کنید. جایی که در آن شما هنوز هم می‌توانید رنگ آبی آسمان را ببینید و چه بهتر این تصویر آبی آسمان با آواز گنجشکی همراه باشد. شهری که مردم لبخند به لب دارند، در اتوبوس و یا در خیابان، قصد ندارند امری را به شما آموزش دهند. سینماهایی داشته باشد که در ابتدای صبح فیلم‌هایی با پایان شاد نشان دهند. شهری که با راه رفتن در آن شما می‌توانید معماری شگفت‌انگیزی را مشاهده کنید و همچون یک کتاب مصور است. شهری که مردم آن بسیار مهربان و آرام هستند و به راحتی می‌توانید به آن‌ها سلام کنید بدون آنکه قصد خاصی داشته باشید. شهری بدون چاله‌هایی در پیاده‌روها و پیک‌های موتوری در هر جایی که فکرش را بکنید که مانند زنبور عسل در زمستان بی‌موقع و اذیت‌کننده هستند.\nتقریبا هر چیزی در این شهر شما را اذیت می‌کند. آلودگی؛ آلودگی؛ آلودگی و باز هم آلودگی. ترافیک؛ ترافیک؛ ترافیک؛ ترافیک و باز هم هم ترافیک با هزاران خودروی تهاجمی و اعصاب خورد کن. شهری بدون درختان و گل‌های بی‌شمار و محل‌هایی برای استراحت و اوقات فراغت با وعده‌های غذایی ارزان برای همه. شهری سیاست‌زده و پر از دروغ بدون امکانات لازم برای زیستن. شهری با تولید‌کنندگان محدود خودرو و حرص و طمعی فراوان برای فروش و فروش و فروش. شهری بدون خاطره و هیچ نقطه‌ی عطف ارجاعی و بناهای خاطره‌انگیز و معماری‌های ماندگار. شهری که در آن همه تهاجمی رفتار می‌کنند. شهری که احترام بر اساس اموال و زمین‌های فردی است به جای احترام به حقوق شهروندی. شهری که در آن از مسائل فرهنگی و اجتماعی چشم‌پوشی شده است. شهری که فاصله‌ی زیادی میان طبقه ی فقیر و ثروتمند آن وجود دارد.\nآلودگی و ترافیک به راستی بزرگترین نگرانی های من هستند. زمین‌خواری‌ها با از بین بردن باغ‌ها و درختان موجود در شهر نیز بسیار آزاردهنده است. هیچ نوع تعامل اجتماعی درستی بین شهر و مردم وجود ندارد. هیچ اولویت بودجه‌ای برای بهبود و بالا بردن محیط زیست انسانی وجود ندارد و مراقبت همگانی که دیگر جای خود را دارد. سخنرانی‌های بیش از اندازه در مورد محیط زیست که هیچ کدام هم موثر واقع نمی‌شوند. پایداری تنها کلمه‌ای است که سیاستمداران شهری از آن استفاده می‌کنند بدون آن که عملی انجام دهند که در شهر موثر واقع شود. مشکلات آب و زیر ساخت‌ها که به دلیل مهاجرت فراوان از شهر به سمت تهران ایجاد شده است هم نکته‌ی قابل تامل دیگری است. خرید و فروش ارتفاع و تراکم با پرداخت رسمی، هزینه‌های تنظیم‌شده توسط شهرداری‌ها هم نگرانی بزرگی است. هیچ‌گونه احترام شهروندی در این شهر وجود ندارد. تعادلی میان میزان درآمد طبقات مختلف جامعه وجود ندارد و با اجاره‌ها و خرج‌های سرسام‌آور شهری اصلا جور در نمی‌آید. سیستم ضعیف بیمه‌های درمانی هم که جای خود را دارد.\nمحمد منصور فلامکی؛ معمار\nهر آن کس که شهر را بداند و از چگونگی‌ها‌ی شکل گرفتن آن از قدیم تا به امروز با خبر باشد، نمی‌تواند شهر را دوست داشتنی نیابد. شهر، همه جا، نمایانگر خواسته‌ها و نمایشگر نیّت‌ها و پنهان‌کننده‌ی بداندیشی‌های آدمی‌زاده‌ی شهروند است. دوستداران حقیقت، به همه‌ی این ویژگی‌ها می‌اندیشند و ذات انسانِ شهروند را می‌دانند. برای من، همه‌ی شهرها زیبا و پویا، شوخ‌طبع و کتمان‌گر، پر رمز و راز و گذارنده‌ی حریم‌اند. به پرسش شما نمی‌توانم پاسخی مطلوب دهم: کرمان، همانند ونیز؛ تهران همانند نیوروک و یزد متشابه اوربینو و کیوتزی اوایل سده‌ی بیستم است. همه‌ی این شهرها را دوست می‌دارم زیرا، تا آن جا که لازم بوده در عالم سنجش، به شناخت آن‌ها رسیده‌ام. پرسش موردنظر شما اگر بخواهد بر سطح برون و به رابطه‌های همه روز جاری در جوّ شهری خاص بنگرد، به وجهی دگر جز آن که عرض کردم نمی‌رسد. در مقابل اما، شهرها می‌توانند از دیدگاه سلیقه و رابطه‌های عاطفی و خاطرات جمعی‌ـ‌اجتماعی و پیشینه‌های تاریخی‌ای که بر چهره‌ی آن‌ها بازتاب داشته‌اند، به میدان سنجش برده شوند؛ که در این صورت، تهران و شیراز و بابلسر را، به عنوان نمونه‌هایی مقبول(به هردو معنا) می‌توانیم نام ببریم.\n«بدی»هایی که در هر شهر جاری‌اند، مانند روابط خوب و متکی بر اعتماد متقابل میان شهروندان برقراراند، تعیین رفتار اجتماعی می‌کنند، خصلت‌های دائمی یا ماندگار و ابدی شهر نیستند. هر شهری که به اعتبار مدنی و ماندگاری حیات اقتصادی برسد، دارای پیشینه‌ای است که همه‌ی ریشه‌هایش را نمی‌توانیم درون فضای اجتماعی و اقتصادی و تاریخی همان شهر نیابیم. شهرها، درون سرزمین‌هایی بسیار وسیع‌تر از سطح‌شان زندگی می‌کنند. از آن شرط می‌پذیرند و بر آن شرط‌هایی(از نامطلوب تا پسندیده) می‌گذارند. همه‌ی این رابطه‌ها را باید دانست و بر حقیقت‌هایی که دارند حرمت گذاشت. هر شهروندی که دانسته و عمداً کتمان حقیقت‌های ارتباطاتی و مدنی و انسانی‌ـ‌فرهنگی شهر خود کند، آزارت می‌دهد و آورنده‌ی وجهی از دروغ می‌شود؛ و زشتی به بار می‌آورد. و آزار دهنده هستند.\nهر آینه دو پرسش پیشین را نمی‌داشتیم، گفتن پاسخ بس دشوارتر می‌شد. در این باب که نگرانی‌های زاده از شهرها و از جمله شهر «من»، کدام‌اند، جز به کوتاه سخن نمی‌رسم: هر آن کس که بر میزان دروغ گویی‌های رایج در شهر بیافزاید، همانند شهروندی است که به آهنگی شناخته شده و خواسته شده، موتور اتوموبیل شخصی خود را تنظیم نمی‌کند و دود بر حلق و ریه‌ی آدمیان فرو می‌نشاند. و بر این‌ها بیافزایم که، اگر روزی که از من و تو نپرسند که چه دوست داریم تا روبه‌روی ما، سر کوچه ما و در همسایگی نزدیک مدرسه و دانشگاهی که درون آن «همانند خانه‌ی خود» زیسته‌ایم، ساخته شود و بی توافق ما، شهرمان را به صورتی ناسنجیده در آورند، پیدا است که، به صورتی بنیادی، تو را نگران فضای مدنی شهرت می‌کنند.\nاحمد میرزا کوچک خوشنویس؛ معمار\nشهر من شهری است که خاطره‌های مرا در آغوش خود دارد. پر است از آدم‌های باحال و با معرفت که در غم و شادی هم شریکند. این آدم‌ها تو کوچه پس کوچه‌های قدیمی و در خانه‌هایی که در پشت گذرها و تاقی بازارچه ها زندگی می‌کنند. وقتی از این محله‌ها با آن همه یادگارهایی از میراث مادی و معنوی گذر می‌کنم احساس خوبی دارم، احساس امنیت، هویت، و هرروز که غرش حرکت ماشین‌ها از این کوچه‌ها بیشتر شنیده می‌شود، و این خانه‌ها و گذرها را بیشتر تخریب می‌کنند، آن آدم‌ها و آن خاطرات هم از ذهن‌ها بیرون می‌روند می‌میرند.\nدر زمانی که همه واقفند دور ریختن سنت‌ها و از بین بردن کالبدی که یادآور ضمنی این نوع خاطرات جمعی است کار اشتباهی است و باعث از بین رفتن هویت جمعی می‌گردد، دنیای امروز با همت بسیار در حفظ این یادگارها می‌کوشد، بعضی از کشورها که از زیر بته به عمل آمده‌اند به دنبال ساختن تاریخ برای خود هستند و یا می‌آیند از ثروت‌های فرهنگی مادی و معنوی ما می‌دزدند، در عجبم که چرا باید برای به‌روز شدن و معاصر زندگی کردن دوباره تجربه تلخ مدرن را در زندگی خودمان تجربه کنیم؟ به زبان دیگر چیزی که باعث اذیت روحی من می‌شود، تخریب یادگارهای مادی و معنوی است که در جهت حفظ هویت و تاریخ جمعی ما لازم بوده است و فرزندان ما را از توجه به گذشته‌هایی پر افتخار دور می‌کند!\nما باید نو شویم، ما باید بهترین امکانات رفاهی را برای زندگی خود داشته باشیم، این‌ها درست اما چرا باید برای توسعه ساخت و ساز مدرن، یادگارهای تاریخی تهران من حفظ نمی‌شود، چه کسی باور می‌کند که در سر چهار راه مولوی سایت تاریخی هزاره 7 ق.م وجود دارد؟ چه کسی باور می‌کند از تجریش تا قلب عودلاجان رودخانه‌ای وجود داشته است که نیمی از آن رود در حال جریان است(تا میرداماد) و بخشی از آن را با ایجاد مغازه روی آن پوشانده‌اند و نیم دیگر را نیز بسته‌اند که در خیابان شریعتی تا عودلاجان ادامه می‌یافته است. چه کسی باور می‌کند که قدیمی‌ترین گذر تهران از دروازه شاه‌عبدالعظیم تا امامزاده زید از آن‌جا تا دروازه قدیم قزوین(میدان وحدت اسلامی کنونی) همان گذر راه شاهی ایران کهن و یا راه ابریشم امروزی باشد؟ چه کسی باور می‌کند تهران یکی از شهرهای تاریخی است که با وجود حداقل 7 امامزاده که تاریخ آن مربوط به قبل از صفویه بوده است قلب تشیع انقلابی بوده است؟ و این امامزاده‌ها نشانگر مبارزه شیعیان تهران با خلفای وقت بوده‌اند؟ چه کسی باور می‌کند که تهران به همین دلایل تا آغاز صفویه مردمانش پنهانی زندگی می‌کردند و خانه‌های سردابی‌شان در زیر زمین‌ها بوده است؟ آیا هیچ از باغ‌های معروف انار تهرانی سراغی دارید؟\nاگر در میراث فرهنگی بسیاری از شهرها به دنبال حفظ گویش‌ها و سنت‌های آیینی و به رسمیت داشتن این سنت‌ها می‌باشند. به دلیل این که مسئولان امر در تهران اصالتا تهرانی نیستند. اصلا باور به این نوع مطالب ندارند چه برسد به حفظشان! این تهران است؛ پر است از خاطرات بزرگ و منزلگاه بزرگترین انقلاب مذهبی در جهان.\nنادر روزرخ؛ معمار و شهرساز\nشهر باید دارای برنامه‌ای واضح و مورد اجماع متولیان و ساکنانش باشد. آشفتگی و اغتشاش در مدیریت شهری و عدم آموزش‌های لازم برای شهروندان آزاردهنده هستند. نگرانی من از توافقات پشت پرده بین مدیران و سودجویان که شهر را مایه کسب منافع خود قرار داده‌اند؛ می‌باشد.\nهومن بالازاده؛ معمار\nشهری که من دوستش دارم شهری است که در آن طبیعت فدای خیابان‌کشی و سرمایه‌داری نشود. شهری که برای انسان‌ها باشد نه برای ماشین‌ها. شهرهای امروزی ما شهرهایی است که فضای انسانی در آن کمتر دیده می‌شود و خیابان‌ها و ماشین‌ها در آن اهمیت بیشتری پیدا کرده و در واقع شهرها برای رفت و آمد ماشین‌ها برنامه‌ریزی و طراحی شده‌اند. فضای غالب شهرهای امروزی ما حاصل بافت‌های آپارتمانی به‌هم چسبیده است که تداعی‌گر اغتشاش بصری است. تاریخ شهرهای امروز ما پاک می‌شود و جایگزین آن ساخت و سازهای جدید می‌شود.\nشهرهای امروز ما نیازمند بازنگری زیست‌محیطی جدیدی باید باشد تا در آن سلامت روح و جسم انسان‌ها و موجوداتی که در آن‌ها زندگی می‌کنند؛ اهمیت بیشتری پیدا کنند تا بتوانند در آن پرندگان در کنار انسان‌ها از هوا و مصالح پاک لذت ببرند. بدون توجه به زندگی سالم در شهرها خطرات زیادی همگی ساکنان شهر را تهدید خواهد کرد.\nیاشار سلطانی؛ معمار\nشهری که دوست دارم، شهری است که در آن انسان کرامت و اصالت و اولویت دارد و شهری است برای مردم و با مردم و توسط مردم؛ شهری که توسعه و منافعش برای مردم است، با مردم شکل می‌گیرد و توسط مردم اداره می‌شود. شهری که مردم در آن گذشته، حال و آینده را در برمی‌گیرد و به هر سه متعهد است. اینکه شهر دلخواه من کالبدش چگونه باشد، امری است که حاصل این توجه به مردم در سه وجه گذشته، حال، آینده و برای مردم، با مردم و توسط مردم بودن و کرامت، اصالت و اولویت انسان است. اینکه شهر دلخواه من چه میزان درآمد دارد و اقتصاد آن چگونه است نیز تابعی از همین مسئله است. شهر دلخواه من شهری است که هوایش، ساختمان‌هایش، معابرش، بازارش؛ همگی در این راه است. وقتی در شهر قدم می‌زنم احساس کنم که کرامت دارم. ساختمانش را وقتی می‌بینم احساس کنم که هم به گذشته‌ام(هویتم) احترام گذاشته و هم حالم(معاصر بودن و کارکرد) و هم آینده‌ام(پایداری زیستم). نحوه اداره شهر، جهت اداره شهر و اولویت‌های اداره شهر است که شهر دلخواهم را می‌سازد. شهری که من نیز بایستی جزئی از ساختن آن باشم. شهری که بر مبنای مشارکت و تأمین نیازهای انسانی توسعه یابد و برنامه‌ریزی شود شهری است که سبز هست، عادلانه هست، مولد هست، آزاد هست، شاد هست و هویت دارد. راه شهر از مسیر «تعمیق دموکراسی» می‌گذرد، چنانکه دموکراسی بدون ریشه در شهر، می‌خشکد و به ناکامی می‌رسد. «تعمیق دموکراسی» در شهر یعنی در هر سطح و در جزئیات زیست روزمره، مردم بتوانند تعیین سرنوشت نمایند و این میسر نمی‌شود مگر با تقویت و شکل‌گیری نهادهایی که این تعیین سرنوشت را عملیاتی می‌سازند، از شورای شهر و شوراهای فرا دست گرفته تا شوراهای محلی، مدیریت محله‌ی انتخابی تا «بودجه‌ریزی مشارکتی» و از اینکه اصل (هر شهروند یک رای) تحقق یابد و رای بخش صنعت با بخش مسکن برابر شود و تمام اقشار بتوانند در شهر صدای خود را بیابند.\nآنچه بیش از همه شهر را می‌آزارد، عدم تسلط مردم بر سرنوشت خویش و حذف انسان از اولویت‌های شهر است. همه آزارهایی که می‌بینیم، از آلودگی هوا، از تخریب میراث فرهنگی، از فساد، از تبعیض، همگی این‌ها نتایج شوم این دو مقوله‌اند.\nآنچه مرا در شهر بیش از همه نگران می‌سازد، بی‌تفاوتی اجتماعی، فروپاشی اجتماعی و فروپاشی زیستی شهر است. در راس این مسائل بی‌تفاوتی اجتماعی در مقایسه با وخامت مسائل در پیش است. این ابرهای تیره خواهند بارید. ابرهای فقر، احساس طرد، لشکر بیکاران و گرسنگان. ابرهای سیاه باران‌های اسیدی، دگرگونی آب و هوا، بی‌آبی، فرونشست زمین. اگر روزگاری مسئله بر سر تعارض کار و سرمایه بود و مسئله استثمار بود، اکنون مسئله بر سر تعارض جان و سرمایه است که هر نفسی که فرو می‌رود کشنده ذات است و آن دم که بیرون می‌آید آزارنده ی جان. دمی دیگر را اطمینانی نیست که زمین دهان باز می‌کند و طعمه می‌رباید یا زمانی باقی است. این سه بحران باید نگرانی هر جان آزاده‌ای را برای تغییر فوری شرایط و برای نجات شهر برانگیزد. بایستی فراتر از سیاست و ایدئولوژی، خودی و غیر خودی، راست و چپ به دنبال نجات شهر بود و نگرانی بزرگ آن است تا زمانی که این عزم و این تفاهم حاصل آید، ابرهای تیره سیلی ویرانگر را روانه کنند، سیلی که شهرخواران و شهروندان را با هم خواهد برد.\nرضا مفاخر؛ معمار\nسوالات مطرح شده بی شک سوالاتی حسی هستند که لازم است بیشتر از آنکه به تخصص‌مان رجوع کنیم بهتر است به وجودمان نگاه کنیم، خیلی سخت است زمانیکه هویتی جدا از روابط انسانی درون شهر می‌بینیم. در واقع به نظر من شهر موجودی زنده است که در ارتباط بین اجزاء تشکیل دهنده‌اش، زندگی می‌کند و گویی یک خانواده بزرگ است. وقتی از من سوال می‌شود که چه شهری را دوست دارم؟ بی شک به سراغ شهری می‌روم که حال روابطش خوب است یعنی روابط بین اجزاء آن بر پایه روابط انسانی شکل گرفته باشد، روابطی که ریشه در مهر، احترام و فرهنگ شهرنشینی دارد.\nشهر موضوعی جدا از ما نیست و کاملا انعکاس و باز انعکاس و باز انعکاس از ماست و در واقع هوشیاری خود را از ما می‌گیرد یا به تمثیلی دیگر، بخش قدرت، تفکر و ذهن شهر ریشه انسانی دارد، حال دقت کنیم و بینیم رفتارها و تفکرات انسان‌ها چگونه می‌تواند ذهن شهر را به‌هم بریزد! در پاسخ به سوال چه چیزی شهرمان را اذیت می‌کند؟ یا بهتر است بپرسیم شهر چه شده که ما درونش اذیت می‌شوم؟ یا بپرسیم با شهر چه کردیم که در این انعکاس ما اذیت می‌شویم. در هر حال شهر مانند انسان و یا مثل هر موجود زنده دیگری خود را طبق شرایط تغییر می‌دهد و برای زنده ماندن منعطف است. پاریس شهری زنده است در ارتباط با آن احساس سلامت می‌کنی، روابط انسانی در اجزاء آن وجود دارد حال به نایین نگاه کنید، چندی پیش در آنجا بودم با اینکه انسان در آنجا بود ولی هیچ رابطه انسانی وجود نداشت و تنها مذهب بود که آخرین نفس‌ها را به شهر می‌دمید. نگران تهرانم؛ تا کی می‌توانیم با حفظ ظاهر، واقعیت را پنهان کنیم، واقعیتی که درون وجود تک تک ماست.\nآزاده شاهچراغی؛ معمار\nشهری که من دوست دارم شهراست نه کلانشهر. یعنی جمعیت و وسعت آن در حد درک انسان است. بیشتر کلانشهرهای امروز در ادراک محیطی انسان نمی‌گنجند. مثلا من که ساکن شمال غربی تهران هستم هرگاه گذرم به شرق تهران می‌افتد(سالی یکی دوبار) احساس می‌کنم اصلا به شهر دیگری رفته‌ام با بافت کالبدی و اجتماعی متمایز. به جز مقیاس زیرساخت‌ها و تراکم انسانی و کالبدی هم تعریف و مشخصاتی دارد. خیلی از مشکلات امروز ما در شهرهایی (بد) که خوب نیستند به دلیل جمعیت زیاد و تراکم کالبدی و جمعیتی است. در علوم رفتاری آزمایش‌های متعدد نشان داده که عکس‌العمل رفتاری انسان در شرایط ازدحام بسیار پرتنش است. ازدحام محیطی، سیاه‌چال رفتاری به وجود می‌آورد. بیماری‌های جسمی و روانی و اجتماعی را زیاد می‌کند. شهر خوب شهری است که حتی اگر متراکم باشد ازدحام نداشته باشد. شهر خوب تعادل دارد. طبیعت دارد. پیاده‌مدار است. حمل و نقل عمومی(شاید ریلی) دارد. فستیوال و کارناوال دارد. زیست شبانه دارد. کودک‌مدار و سالمند محور است. شهری اگر برای کودک و سالمند مناسب باشد برای دیگران هم صد در صد مناسب است. شهر خوب امنیت دارد. فضای بی‌دفاع ندارد. آلودگی بصری و صوتی هوا ندارد. شهر خوب شهروند خوب و متعهد دارد.\nآلودگی، شلوغی، اعمال قانون‌گریز، ساخت و ساز بی‌رویه، اغتشاش کالبدی و رفتاری، گرانی بدون ارائه خدمات شهری مناسب در شهر آزار دهنده است. شهرهایی که شهر نیستند بلکه روستا-شهرند آزار دهنده‌اند. یعنی نه صفای روستا را دارند و نه نظم و خدمات شهر را دارند. همه چیز مشوش و به‌هم ریخته است. این‌ها آزار‌دهنده است.\nدر مورد شهرم که دائما در حال تغییرات با شتاب و سرعت زیاد است آینده خوبی را متصور نیستم. در شهر من ساختمان کالا است. معماری کالامحور است. زمین پول است. زمین بخشی از سرزمین نیست. شهر من چند فرهنگی شده اما این فرهنگ‌ها در هم قوام نیافته‌اند بیشتر باعث بحث و جدل اند. شهروندان شهر من آنجا را خانه خود نمی‌دانند. شهر من برای برخی جایی است برای معیشت و برای برخی سکوی پرتاب به جای دیگر است.کسی شهر من را بخاطر خودش دوست ندارد. شهر من مصرف می‌شود و نگرانم که روزی تمام شود!\nبابک مطلب نژاد؛ معمار\nهمچون مادرم در تهران چشم به جهان گشودم و شگفت نیست اگر تهران را دوست داشته باشم. چون میشناسمش، خوبی‌های آن‌را آگاهم، پس دوستش می‌دارم. مفهوم شهر را با تهران دریافتم. در تهران «خانه‌ای» داشتیم که «حیاطی» داشت که در آن، حیات هم جریان داشت. تجربه از «درخت» بالا رفتن، دنبال خروس دویدن، از گربه مادر گریختن، با گنجشک گفتگو کردن، با کرم خاکی بازی کردن، آب روی خاک ریختن، خاک توی آب ریختن، مارمولک را به جان سوسک انداختن، کفش دوزک را به جان شته‌ها انداختن، آب را روی دیوار پاشیدن و بوییدنش، قالیچه‌ها را روی تخت پهن کردن... و خانه در میان «کوچه‌ای» بود که در آن زندگی مردم جاری بود. تجربه شنیدن صدای دستفروش‌ها، تجربه شنیدن صدای ریز کفش‌های نو دختربچه‌ها و صدای مبهم کفش‌های کهنه پیرمردان، تجربه دیدن همسایه‌های دم در ایستاده، بوییدن بوی غذای همسایه و ... و کوچه به «خیابانی» می‌رسید که در آن حضور اجتماعی مردم دیدنی بود. تجربه مغازه داری که «کاسب» بود، بیش از آنکه کالایش را به پول بفروشد، لبخندش را به رایگان عرضه می‌کرد. خیابان جوی داشت، درخت داشت، ماشین داشت و عابر داشت. گاهی ساختمان عریض داشت، گاهی ساختمان طویل داشت، گاهی هم ساختمان بلند داشت و خیابان مرزی بود برای خروج از «محله‌ای» و ورود به محله ای دیگر... و محله جایی بود برای احساس هویت در شهر. تهرانم را اینگونه شناختم و اینگونه بودنش را دوست دارم و تهران برایم با دوست داشتنش آغاز شد.\nدر تهران چیزی که من را اذیت کند وجود ندارد. اکنون تهران شهر ایده آل من است. دیروزم را مرور می‌کنم. صبح زود بر می‌خیزم، از پنجره‌های آپارتمانم چشم اندازهای خوبی را تماشا می‌کنم. از شمال کوه‌های زیبا و از جنوب باغ و پارک سرسبز. شمار دیش‌های روی بام هسایه‌های پایین دست هم البته همیشه مفرح است. به راننده می‌گویم تا زمانی که 30 طبقه را پایین می‌آیم ماشین را روشن کند و بیاورد دم در. سوار ماشینم می‌شوم و می‌روم کلوپ ورزشی‌ام که به دلیل توزیع مناسب خدمات در شهر خوب تهران در آنسوی خیابان واقع است. کمی شنا در استخر و کمی نرمش و ورزش در بدنسازی و گپ و گفت با رفقای با کلاس... ساعت 30/8، حمام رفته و اودکلن زده و کت و شلوار پوشیده، تمیز و مرتب از کلوپ خارج می‌شوم. هوا کمی خاکستری است، اما چون در شهر دوست‌داشتنی‌ام خودروهای جدید و مجهزی قابل خرید هستند، نگرانی ندارم و تهویه خودرو هوا را برایم مناسب می‌کند. در تقاطع نخستین چهار راه دو سه نفر دختربچه دور ماشین‌ها می‌چرخند؛ که هنوز نفهمیده‌ام دنبال چه می‌گردند. شاید به دلیل دودی بودن شیشه‌های خودروام است که تا کنون به من نگفته‌اند در جستجوی چه هستند. در شهر دوست‌داشتنی‌ام– تهران، میتوان محل کار را نزدیک خانه انتخاب کرد، چرا که ساختمان‌های اداری را در میان محلات مسکونی نیز می‌سازند. پس خیلی زود به محل کارم می‌رسم آن‌هم بدون ترافیک که گویا در شهرهای عقب مانده دیده می‌شود. در محیط کارم همه چیز آرام است و در این شهر دوست داشتنی می‌توانم به راحتی درآمدی مناسب داشته باشم. فرزندانم در مدرسه خوبی مشغول به تحصیل‌اند، مراکز خرید خوبی هم در دسترس همسرم است. عصر به خانه می‌رسم، خوشحالم از اینکه معلمان خوبی را برای آموزش پیانو، زبان و تنیس فرزندانم در مجتمع مسکونی‌ام پیدا کرده‌ام. همه شاد و سرحال، شام را در رستوران بسیار مجلل و شایسته‌ای می‌خوریم. بچه‌ها زودتر می‌خوابند. من و همسرم هم به لابی می‌رویم و با همسایه‌ها در سینمای ساختمان نسخه جدیدی از فیلم بینوایان را تماشا می‌کنیم. چقدر خوش ساخت بود. این آیینه تمام نمای یک روز من بود. واقعاً چه چیزی من را اذیت می‌کند؟!!!\nما آنچه مرا نگران می‌کند: مدتی است که اجازه ساخت ساختمان‌های بالای دوازده طبقه در شهر تهران داده نمی‌شود، چنین تصمیم نابخردانه و صرفاً سیاسی دولت موجب می‌شود که میزان درآمد بسیاری از تهرانی‌ها که به کار ساختمان اشتغال دارند کاهش یابد، و شهر تهران از معیارهای یک شهر مدرن و امروزی خارج شود. اگر موضوع را سیاسی نمی‌کردند، ما و شهرداری می‌توانستیم تعامل خوبی داشته باشیم و با ساخت پروژه‌های بلندمرتبه، «قدرت» و «ثروت» تهران را به رخ جهانیان بکشیم. مدتی است که دولت قصد دارد از واحد‌های آپارتمانی خالی مالیات بگیرد. این نیز تصمیمی سیاسی است و موجب بالا رفتن هزینه واحدهای آپارتمانی شده و دود آن به چشم خریداران نهایی می‌رود. هیچ کس به فکر هزینه‌هایی که داشتن چهل واحد خالی در چند برج روی دست مالک می‌گذارد نیست. باز هم به دلایلی سیاسی و جناحی، مدتی است که دولت اجازه واردات خودروهای 8 سیلندر را نمی‌دهد. اینگونه که باشد، پس از مدتی تهران از خودروهای خوب خالی می‌شود و چهره جهان سومی را به خود می‌گیرد. جای افسوس است. باز هم و باز هم و باز هم به دلایلی صرفاً سیاسی -نه کارشناسی، جلوی ساخت مجتمع تجاری-اداری در باغچه‌ای قدیمی در شمیران را نمی‌دهند و جلوی پیشرفت و رونق شهر من– تهران را گرفته‌اند. دلشان که به حال این شهر نمی‌سوزد. امان از ژست‌های محیط زیستی؛ امان از تصمیم‌های سیاسی. برای آینده شهرم نگرانم- خیلی نگرانم. امان از تصمیم های سیاسی.


تاریخ انتشار : ۰۹ آذر ۱۳۹۹ - ۱۴:۲۱ ،\nشناسه خبر : ۳۲۶۵۱۴\nنه اینطور نبود که دفتر فقط در مرکز منحصر باشد و ما تصمیم داشتیم در سراسر کشور دفتر سیاسی راه‌اندازی کنیم. در همان روزهای اولیه در بعضی استان‌ها مانند اصفهان، مشهد، کرمان، رشت و... دفتر ایجاد کردیم؛ اما با آغاز جنگ تحمیلی این کارها تحت‌الشعاع قرار گرفت. البته در شهرستان نیروی سیاسی هم کم داشتیم و باید از تهران می‌فرستادیم؛ لذا کار با سختی‌هایی روبه‌رو بود و ما باید بر اساس ظرفیت محلی کادر و ساختار ایجاد می‌کردیم. این موضوع سبب شده بود که مقداری این روند کُند طی شود. بعد از جنگ هم چند دفتر در مناطق جنگی از جمله شمال غرب، غرب و جنوب ایجاد کردیم و یک دفتر هم در تهران راه‌اندازی کردیم تا خودمان در دفتر مرکز، بیشتر کار ستادی کنیم.\nآیا همه بچه‌های دفتر اینقدر قابل اعتماد بودند که شما دفاع می‌کنید؟ پس ماجرای حضور افرادی مثل عمادالدین باقی و... چه می‌شود؟\nبرچسب ها: گفت‌وگوی منتشر نشده ، مرحوم سردار ابراهیم حاجی محمدزاده مؤسس و اولین مسئول دفتر سیاسی سپاه ، نامه ۱۴ صفحه‌ای به امام


گوگل کروم بنرهای مزاحم تبلیغاتی را از سایت‌ها حذف می‌کند – روکا\nآخرین بازبینی: ۱۳۹۷/۱۰/۲۰\nسیستم جدیدی که در مرورگر گوگل کروم با هدف بهبود تجربه کاربری توسعه یافته است، به زودی فعال خواهد شد. این سیستم تلاش می‌کند تا تبلیغات مزاحم را در سایت‌ها شناسایی کند و آن‌ها را به صورت خودکار از دید کاربران مخفی نماید.\nبرخی از انواع تبلیغات مزاحم که گوگل اعلام کرده با آن‌ها مقابله خواهد کرد عبارتند از:\nتبلیغات پاپ آپ که به صورت خودکار باز می‌شوند.\nتبلیغاتی که بیش از ۳۰ درصد فضای صفحه را پر کنند.\nتبلیغات ویدئویی همراه با صدا که به صورت خودکار پخش می‌شوند.\nتبلیغات پاپ آپ که برای بسته شدن زمانسنج دارند.\nتبلیغات بزرگ و ثابت که بخشی از صفحه‌ی سایت را می‌پوشانند.\nصاحبان سایت‌هایی که این قوانین را در مورد نمایش آگهی‌ها رعایت نکنند، ایمیل‌هایی از طرف گوگل دریافت می‌کنند تا متوجه شوند که سایتشان تحت تاثیر این سیستم جدید قرار می‌گیرد. این افراد مهلت خواهند داشت تا از طراح سایت خود بخواهند اصلاحات لازم را در سایت اعمال کند و درخواست بازبینی را به گوگل ارسال نمایند.\nکاربران مرورگر گوگل کروم نیز توانایی خواهند داشت تا این سیستم جدید را فعال یا غیرفعال نمایند.\nدنیای وب در چند سال گذشته پیشرفت‌های مهمی را پشت سر گذاشته است. به دلیل در دسترس قرار گرفتن گوشی‌های هوشمند و اینترنت همراه، استفاده از سایت‌های اینترنتی نیز به مقدار قابل توجهی بیشتر شده است. شرکت‌های بزرگ تکنولوژی مانند گوگل نیز در تلاش هستند تا استفاده از اینترنت و موبایل را برای کاربران خود آسان‌تر و دلپذیرتر نمایند.\nنکته‌ی آخر اینکه دور از ذهن نیست گوگل پس از شناسایی سایت‌هایی با محتوای مزاحم برای کاربران، رتبه‌ی سئو این گونه سایت‌ها را کاهش دهد. بنابراین بهتر است برای اطمینان از نمایش هرگونه تبلیغات مزاحم روی سایت‌ها خودداری شود.


موج چهارم کمیاب‌شدن دارو - دارو - مراقبت - سلامت نیوز\nموج چهارم کمیاب‌شدن دارو\n۱۳۹۲/۰۲/۲۴ - ۱۱:۳۳ - کد خبر: 73656\nسلامت نیوز : کمیاب‌شدن دارو، در بخش‌های بیمارستانی و درمانی کشور به مرحله نگران‌کننده خود رسیده است. اوایل هفته جاری رییس انجمن مراقبت‌های ویژه ایران از کمبود آنتی‌بیوتیک در بخش‌های مراقبت‌های ویژه بیمارستان‌ها خبر داد و گفت: بخش عمده‌ای از این داروها وارداتی هستند که اختلال در تامین ارز آنها، می‌تواند مشکلاتی را برای بیماران بخش‌های ویژه به‌وجود بیاورد. از طرف دیگر روز گذشته رییس جامعه پزشکان متخصص داخلی ایران، نسبت به نگه‌داشتن داروها در گمرک توسط برخی شرکت‌های دارویی هشدار داد و گفت: این وضعیت باعث می‌شود درآینده‌ای نزدیک، دارو کمیاب شود. موج کنونی کمیاب‌شدن دارو‌ها به این شکل چهارمین موج از کمیاب‌شدن دارو‌ها در کشور است که پیش از این نیز سال گذشته در دو مقطع همزمان با بالارفتن قیمت ارز در کشور، مراکز درمانی شاهد کاهش ذخایر دارویی بودند. به گزارش سلامت نیوز به نقل از شرق ؛ پس از آن عدم اختصاص ارز مرجع به شرکت‌های داروسازی در دی ماه سال گذشته موجب کمیاب‌شدن دارو‌ها به‌خصوص داروهای خارجی و مخصوص بیماری‌های خاص شد. حالا ایرج خسرونیا رییس جامعه پزشکان متخصص داخلی در این‌باره می‌گوید: برخی شرکت‌های دارویی به خاطر اینکه وضعیت ارز دارو مشخص نیست، از ترخیص داروهای وارداتی از گمرک خودداری می‌کنند. وی با اشاره به اخبار مربوط به حذف ارز مرجع دارو، گفت: این وضعیت\nباعث شده تا برخی شرکت‌های دارویی تا تعیین‌تکلیف وضعیت ارز دارو، از ترخیص داروهای خود از گمرک خودداری کنند. خسرونیا در ارتباط با انگیزه این شرکت‌های دارویی از آزادنکردن داروها از گمرکات کشور، افزود: این شرکت‌ها احساس می‌کنند اگر الان داروها را ترخیص کنند، یا ضرر می‌کنند یا اینکه سود\nفروش آنها پایین خواهد بود. بنابراین، دست نگه داشته‌اند تا تکلیف ارز دارو مشخص شود. این اظهارات در شرایطی است که پیش از این معاون داروی سازمان غذا و دارو درحالی از بلاتکلیفی مقادیر زیادی دارو به ارزش 60میلیون‌دلار در گمرک خبر داد که به گفته دو عضو کمیسیون بهداشت در صورت حل‌نشدن به موقع مشکل ارز دارو، خطر فساد، داروهای موجود در گمرک را تهدید می‌کند. شانه‌ساز معاون داروی سازمان غذا و دارو درباره وضعیت بازار دارویی\nکشور عنوان کرده بود: در حال حاضر با کمبود داروی خاصی در کشور مواجه نیستیم. ضمن اینکه درحال حاضر بیش از 60میلیون‌دلار دارو در گمرک موجود است\nکه با دریافت ارز، آنها را ترخیص خواهیم کرد. 2013-05-14 11:33\ntwitter facebook zigur google plus 1.05029s, 20q


برلیانس – موبنا\nTag: برلیانس فروش زمستانه برلیانس با شرایط استثنایی آغاز شد دی ۱۳, ۱۳۹۴ رضا تقوی-مدیر بازاریابی و پیشبرد فروش محصولات گروه خودروسازی سایپا با اعلام این خبر افزود: گروه سایپا با هدف حفظ تعادل بازار و پاسخ به نیاز مشتریان اقدام به فروش طرح زمستانه محصولات برلیانس با تسهیلات ویژه کرده است.\nتقوی گفت: کیفیت بالا, قیمت مناسب و خدمات گسترده گروه سایپا در سراسر کشور از عوامل مهم در استقبال مشتریان از این خودرو بوده است.\nوی در خصوص این طرح فروش گفت: طرح فروش زمستانه برلیانس با شرایط استثنایی از ابتدای هفته جاری آغاز شده است که از جمله خصوصیات ویژه این طرح می توان به قیمت قطعی, تسهیلات ویژه بدون بهره با بازپرداخت بلند مدت و سرمایه گذاری مناسب اشاره نمود.\nوی افزود: با توجه به تغییر و تحولات نرخ ارز در سال جاری و سال آتی این طرح فروش اطمینان خاطر لازم را در خصوص قیمت این خودرو برای مشتریان ایجاد خواهد نمود که همراهی آن با تسهیلات مناسب، شرایط خرید آسان و مطمئنی را برای مشتری ایجاد می نماید.\nبرلیانس در دو مدل H330 وH320 و 2 تیپ اتومات و دستی با ظاهری زیبا و آپشن هایی همچون سانروف، فرمان برقی، سیستم تهویه اتوماتیک، ورود به خودرو بدون کلید، پاور ویندوز و دکمه استارتر تبدیل به یکی از خودروهای خاص بازار شده که مورد استقبال مشتریان قرار گرفته است.\nعلاقمندان جهت کسب اطلاعات بیشتر می توانند به نمایندگی های مجاز گروه سایپا و یا به نشانی اینترنتی www.saipagroup.ir مراجعه کنند.\nادامه مطلب ۲۹اردیبهشت از اعلام قیمت محصولات برلیانس در چین معذورم چیو می امروز در مراسم آغاز خط تولید 4 محصول شرکت برلیانس با اشاره اینکه این شرکت همکاری 10 ساله ای با شرکت بی ام وی... اردیبهشت ۲۹, ۱۳۹۴0


نمودارهای RS: Internet Money's 'Lemonade' Dethrones Cardi B's 'WAP' - ایران آلمانک\nنمودارهای RS: Internet Money’s ‘Lemonade’ Dethrones Cardi B’s ‘WAP’\nبعد از چندین هفته قرار گرفتن در پنج تیم برتر ، “Lemonade Internet Money” “- که شامل آوازهایی از بازیهای پرتحرک Gunna ، Nav و Don Toliver است – در آخرین جدول Rolling Stone 100 آهنگ برتر به شماره یک رسید. این آهنگ 18.3 میلیون پخش جریانی و 1800 بارگیری را جمع آوری کرده است ، که برای برکناری “WAP” کافی است ، Cardi B و Megan Thee Stallion با سلطنت طولانی شماره یک.\n“Lonely” غمگین جاستین بیبر و بنی بلانکو تنها آهنگی بود که در ده بالا حضور یافت. این همکاری به شماره پنج رسید ، و بیش از 12 میلیون جریان را در اختیار داشت که برای گذر از “رویاها” ساخته فلیت وود مک کافی بود ، که به لطف بخشی از فیلم ویروسی 11.4 میلیون جریان کسب کرد span> در سپتامبر منتشر شد.\nشاهکار اینترنت پول. دون تولیور ، گونا و ناو\nشاهکار پاپ اسموک. Lil Baby و DaBaby\nجاستین بیبر ، بنی بلانکو\nRolling Stone 100 نمودار برتر محبوب ترین آهنگهای هفته ایالات متحده را دنبال می کند. آهنگ ها براساس واحدهای آهنگ رتبه بندی می شوند ، عددی که جریان های صوتی و فروش آهنگ را با استفاده از یک سیستم وزن دهی سفارشی ترکیب می کند. نمودار شامل گوش دادن غیر فعال مانند رادیو زمینی یا رادیو دیجیتال نیست. نمودار Rolling Ston e 100 برتر روزانه به روز می شود و هر هفته Rolling Stone نسخه رسمی را نهایی و منتشر می کند از نمودار ، که دوره هفت روزه را با پنج شنبه قبلی به پایان می رساند.\nریمیکسرهای ستاره به دو تک آهنگ کمک کردند تا از جدیدترین RS 100 پرش کنند. بعد از اینکه دریک روی آهنگ “You’re Mines Still” از یونگ بلو پرید ، این آهنگ 8.6 میلیون پخش جریانی را به خود اختصاص داد و در شماره 18 جدول آهنگ ها برای اولین بار پخش شد. به همین ترتیب ، Nicki Minaj یک آیه به Sada Baby’s “Whole Lotta Choppas” اضافه کرد – که قبلاً در TikTok بسیار محبوب بود و بیش از هفت میلیون ویدیو را با موسیقی متن صدا صدا کرد – آهنگ را به شماره 21 (7.9 میلیون جریان) می رساند.\nچند آهنگ جدید دیگر در این هفته در نمودار ظاهر شد. خواننده کانتری راسل دیکرسون با “Love You Like I used to” (4.8 میلیون پخش جریانی) اولین آهنگ جدید خود از سال 2018 به شماره 66 رسید. G-Eazy با “Hate the Way” ، آهنگی که Blackbear انتخاب کرد ، عقب نبود. 4.3 میلیون جریان. و “Pardon” از T.I. که شامل ویژگی ای از ستاره پخش جریانی Lil Baby است که در شماره 71 آغاز شد.\nRS 100 کامل را اینجا ببینید.


Date: ژوئن 22, 2015\nخاطره‌ای از ایّام زندان / بهنام میثاقی\nمهر 77 هنوز کیوان‌جان [خلج‌آبادی] و من حکم اعدام داشتیم. خواب دیدم که من و نوزده تن دیگر همین طور زانو زده‌ایم و بیست نفر با شمشیرهای برهنه و بالا برده شده منتظر دستور فرود آوردن شمشیر ها هستند.\nاز خواب بیدار شدم. بیست دقیقه به 2 صبح بود. در آن رؤیا کیوان با من نبود. دعا خواندم و خوابیدم. دیگر استقبال از خطر برای هر دو ما عادی شده بود و می‌دانستم مفهوم دارد این رؤیا. فردا بعد از ظهر ساعت بیست دقیقه به 2 ناگهان بلندگوها نعره زنان به صدا آمدند؛ صدای سفیر مرگ بود. دقیقاً بیست تن در لیست بودند. می‌دانستم چه خبر است. نام من فقط خوانده شد و برای چند دقیقه با کیوان صحبت و وصیت کردم. در این بین دوستانم وسائلم را جمع کرده بودند و پس از وداعی اندوه‌بار با دوستانم، با گام‌های محکم از بند خارج شدم و به همراه 19 تن دیگر که 18 متهم مواد مخدر و یک قاتل در بین آنان بود، ما را به بیست متری محل اعدام برده سربازان مسلّح به مسلسل دوره‌مان کردند. پس از دو ساعت گفتند محل اعدام زندان رجایی شهر تعیین شده و باید به آنجا انتقال یابید بوی مرگ می‌آمد و زندانیان بیچاره همه آن را فهمیده بودند. چند تن اختیار از دست داده و ادرار و دفع کرده بودند و چند تن دیگر نیمه فلج شده بودند. ناله می‌کردند و آخرین فریادهای خود را می‌کشیدند. هر چه تلاش می‌کردم آرامشان کنم، کمتر موفّق بودم. دعا می‌خواندم و تسلیم بودم.\nما را با اسکورت ویژه به زندان رجایی شهر بردند. ساعت 5/8 غروب آنجا رسیدیم و ولوله‌ای آنجا بر پا بود. ما را پیاده و به صف کردند و نام افراد را تک به تک می‌خواندند. دستبند و پابند داشتیم و هر که را صدا می‌کردند، می‌بردند برای اعدام و نوبت من شد نامم را صدا زدند؛ از جایم تکان خوردم و حرکت کردم. فردی از قسمت دیگر ساختمان زندان بیرون آمد و با فردی که مرا صدا زده بود پچ پچی کرد و رفت. دوباره برگشت و کاغذی در دست داشت و این کار چند بار تکرار شد و مرا به همراه فردی دیگر صدا زدند و کاغذی برای اثر انگشت پیش آوردند. دو تا استامپ بود یکی قرمز و دیگری سبز خواستم اثر انگشت بزنم، گفتند دستور آمده تو سبز اثر انگشت بزنی نجات پیدا کردی و پس از آن وارد ساختمان زندان شدیم و لی هر کدام به راهی رفتیم و مجموعاً 17 تن اعدام شدند و من باز زنده ماندم.\nPrevious : گزارش ماهانه نقض حقوق بهاییان(اردیبهشت۱۳۹۴)\nNext : پروانه هائي كه همچنان عاشقانه ميسوزند


یک کشته وبیش از ۵۰۰ بازداشتی در احواز واپوزیسیون ایرانی همچنان ساکت!- مهدی هاشمی | Öyrənci səsi\nیک کشته وبیش از ۵۰۰ بازداشتی در احواز واپوزیسیون ایرانی همچنان ساکت!- مهدی هاشمی\nاؤیرنجی سسی:در ظرف چند هفته اخیر و تا ساعاتی قبل از نگارش این مطلب وهمزمان با سالیاد انتفاضه ملت عرب احواز در آوریل ۲۰۰۵، تاکنون بیش از ۵۰۰ جوان عرب احوازی بازداشت شده اند. همچنین در روز جمعه ۱۲ آوریل جاری مرتضی سویدی یک نوجوان ۱۵ ساله عرب ساکن منطقه چنیبه به دلیل پرتاب سنگ به مامورانی که به ادعای فقدان مجوز ساخت آمده بودند تا خانه خانواده سویدی را تخریب کنند، با شلیک سرهنگ نیروی انتظامی به نام چابک سوار جان خود را از دست داد.\nدی در بررسی واکنش رسانه های فارسی زبان خارج از ایران متوجه رفتارهای عجیب وبرخورد های دوگانه می شویم. سایت پیک نت به همراه شماری دیگر از سایت ها مصاحبه ای را با یکی از مسئولان محلی منتشر کرده است که سرکرده مافیای مهاجران وبومیان غیرعرب حاکم بر اقلیم احواز است. این شخص ادعا کرد که نوجوان کشته شد مسلح بوده ودر نتیجه درگیری مسلحانه کشته شده است. وب سایت های مذکور با انتشار این مصاحبه و مطرح کردن مسلح بودن عربها، به شکل غیرمستقیم از سرکوب وحشیانه ملت عرب توسط رژیم جمهوری اسلامی حمایت کرده اند.\nشبکه بی بی سی فارسی نیز در حین پخش خبر کشته شدن نوجوان عرب احوازی و مصاحبه با عادل سویدی یکی نزدیکان این نوجوان، مجری خبری این شبکه اصل حادثه را مورد شک وتردید قرار می دهد وبرخلاف شیوه رایج بی بی سی در مواردی مشابه مثلا مورد ستاربهشتی، به کم رنگ کردن این حادثه اقدام می ورزد.\nرویکرد تمامیت خواهان نژادپرست وباستان گرایان خاک پرست نیز بارها توسط نمایندگان این احزاب به شکل علنی اعلام شد. اینان در برابر به تهدید به افتادن تمامیت ارضی ایران، قتل عام عربهای احواز را از همین الان که هیچ اتفاقی نیفتاده است تجویز کرده اند. رویکرد این گروه از تمامیت خواهان دربرخورد با خواسته های ملت عرب احواز رویکردی مشابه با جمهوری اسلامی است. اینان هرگونه خواسته مطرح شده از سوی ملل غیرفارس را خواستی امنیتی دانسته وآنرا تهدیدی برای تمامیت ارضی قلمداد می کنند. لذا حمایت اینان از سرکوب ملت عرب آنهم در سالیاد انتفاضه ای که علیه سیاست های اشغالگرانه دولت مرکزی صورت گرفته است، امری به دور از انتظار نیست.\nدیگر بخش های اپوزیسیون نظیر چپ ها که طیف گسترده ای را شامل می شوند، نسبت به این حوادث سکوت اختیار کردند وبا دیده شک وتردید آنرا دنبال می کنند. تنها نقطه برتری چپ ها نسبت به دیگر احزاب اپوزیسیون ایرانی آنست که آنها اخبار این حوادث را تا اندازه ای پوشش می دهند.\nمجموع این واکنش های صورت گرفته درقبال سرکوب ملت عرب احواز حکایت از ادامه رویکرد انکارگرانه بخش وسیعی از اپوزیسیون ایرانی در برخورد با چالش ملی است. بی شک ادامه یافتن این رویکرد هزینه های بیشتری را متحمل همه خواهد ساخت. سکوت بخشی از اپوزیسیون نسبت به سرکوب ملت عرب وحمایت بخشی دیگر از این سرکوبها، ادعای اینان در حمایت از آزادی انسانها را با بحرانی جدی روبرو می سازد. همچنین اینگونه برخوردها رویکرد انحصارطلبی این اپوزیسیون را بیش از قبل برملا می سازد وروشن می سازد که اینان آزادی را تنها برای عده ای خاص و درچارچوبی خاص مرکزی می خواهند.\nدر سالیاد انتفاضه آوریل ملت عرب احواز هیچ حزب وتشکل سیاسی ایرانی، سیاست هایی که منجر به وقوع این انتفاضه شده است را محکوم نکرده است. مصادره بیش از سیصد هزار هکتار از زمین های کشاورزان عرب وآواره کردن کشاورزان و وجود در حدود یک میلیون حاشیه نشین در شهرهای مختلف اقلیم احواز، انتقال بی ضابطه آب رودخانه های کارون وکرخه و خشک شدن اقلیم احواز از نظر این اپوزیسیون امری شایسته محکوم کردن نیست.\nاینان باید بدانند که اینگونه رفتارهای دوگانه به خودی خود مرزهای میان خودی ها وغیرخودی ها را ترسیم می کند. مرزها ودیوارها را تبعیض اعمال شده در حق ملل غیرفارس، سترگ می سازد نه آزادی خواهی وحق خواهی روشنفکران ملی و درخواست رفع تبعیض ها از سوی آنان.\nنژادپرستان دیروز وامروز وانکارگران وجود وهویت وخواسته های ملل تحت ستم، هنگام مواجه شدن با خواسته های ملل یکباره جهش به جلو می کنند و برمللی که خود دهه هاست وجودشان را منکر می شوند اشک می ریزند تا مبادا دیوار میان این ملل عریض شود. اینان غافلند که سکوت مبنی بررضایت شان نسبت به تبعیض مضاعف اعمال شده علیه این ملل از سوی حکومت های مرکزی ایران و سکوت شان بر سکوب خواسته های این ملل خود درحکم اقدامی علیه موجودیت این ملل محسوب می شود. از شواهد دال بر این ادعا می تواند وحشت وهراس این مرکزگرایان از هرگونه اقدام هویت طلبان ملل دانست. اینان هرگونه ابراز وجود از سوی ملل غیرفارس را تهدیدی را برای وجود خود و هویت ساختگی ایرانی می دانند.\nما نیز به عنوان مدافعان حقوق ملل مان این حرفها را دوباره ودوباره تکرار خواهیم کرد. تکراری بودن این حرفها واعتراض ها علیه دوگانگی مواضع اپوزیسیون ایرانی وفعالان حقوق بشر مرکزگرا، گناه ما نیست. تا زمانی که این برخوردهای دوگانه از سوی اپوزیسیون ایرانی دیده می شود ما این حرفها را برای هزارمین بار هم که شده تکرار خواهیم کرد.


راننده ای که آمبولانس را شکست و دختر دو ساله را کشت چه می گوید؟\nروزنامه همشهری مصاحبه ای با راننده اتوبوسی را منتشر کرد که با نفوذ به آمبولانس، دختر بچه دو ساله ای را کشت.\nچه چیزی باعث شد به فکر حفاری چرخه آمبولانس باشید؟\nآمبولانس در خط ویژه پارک شده بود و من مشکلات زیادی داشتم. آنقدر عصبانی بودم که دیگر کنترلی روی مغز و رفتارم نداشتم. نمی دانم چه شد که پیاده شدم و چرخ ها را سوراخ کردم تا عصبانیتم را تخلیه کنم.\nبه جز اینکه آمبولانس می تواند هر جایی پارک کند و در آن لحظه فکر نمی کردید که وضعیت بیمار وخیم باشد؟\nناهار بود فکر کنم ساعت 12 بود. هوا خیلی گرم بود و گرما مرا تحت تاثیر قرار داده بود. تهویه هوا نداشتم و صبح خیلی عرق می کردم. گرما به مغزم نفوذ کرده بود، بنابراین نمی دانستم عمل وحشتناک من باعث مرگ یک کودک شده است. خیلی متاسفم و نمیدونی از چی رنج میبرم.\nراه بسته بود و راه دیگری نبود؟\nآمبولانس درست در جایی پارک شده بود که نمی توانستم خط را عوض کنم. البته باید کمی عقب می رفتم تا بتوانم وارد لاین دیگر شوم، اما چون گیج شده بودم، مغزم کار نمی کرد. بعد از تصادف مسیر را برگشتم و وارد خط دیگری شدم و رفتم.\nنمیدانم چه بگویم. اشتباه کردم و تاکید می کنم در آن لحظه از گرما خیلی ناراحت شدم. چند دقیقه صبر کردم اما راننده آمبولانس نیامد. با دیدن نیامدن از اتوبوس پیاده شدم و 2 چرخ را سوراخ کردم. در این شرایط تجهیزات راه زیادی در پیش داشتم.\nچه زمانی متوجه شدید که اقدام وحشتناک شما باعث مرگ یک کودک 2 ساله شده است؟\nفردای آن روز چهارشنبه خبر را در رسانه ها خواندم و نمی دانید چقدر وجدانم ترسیده و عذاب داده بود. حتی از ترس تلفن همراهم را خاموش کردم اما در نهایت پلیس مرا دستگیر کرد. در آن زمان واقعاً فکر نمی کردم داستان با مرگ یک کودک بیمار و تله خودم تمام شود. اگر می دانستم هرگز مرتکب چنین اشتباه بزرگی نمی شدم\nروزانه هزاران پناهجوی افغان از ایران به کشورشان باز می گردند\nایلان ماسک به طرز عجیبی خیانت کرد!\nخبر ناگهانی > بلاگ > راننده ای که آمبولانس را شکست و دختر دو ساله را کشت چه می گوید؟


کدخبر : ۳۴۱۳۷۹ ۱۳۹۹/۰۵/۲۱ ۱۹:۳۸:۵۲ ۱۳۹۹/۰۵/۲۱ ۱۹:۳۸:۵۲ لینک کوتاه: https://www.mojnews.com/fa/tiny/news-341379\nمدیر عامل پل شیشه ای هیر گفت: مجموعه پل هیر در کمترین زمان و بدون دریافت تسهیلات و سرمایه گذاری بخش خصوصی راه اندازی شد.\nبه گزارش خبرگزاری موج اردبیل، حسین عباسی نیا مدیر عامل پل شیشه ای هیر با اشاره به راه اندازه این مجموعه گفت: مجموعه پل هیر در کمترین زمان و بدون دریافت تسهیلات و سرمایه گذاری بخش خصوصی راه اندازی شد.\nوی ادامه داد: از مسئولان استان انتظار داریم که جاده ی ورودی به پل شیشه ای هیر را ساماندهی کنند. که این یکی از مطالبات اساسی است.\nمدیر عامل پل شیشه ای هیر تاکید کرد: باید از ظرفیت نمایندگان مجلس برای توسعه گردشگری استان اردبیل استفاده شود. چرا که استان اردبیل ظرفیت بسیار بالایی در حوزه‌های گردشگری دارد. که اگر حمایت شود این ظرفیت‌ها به نفع اساسی شکوفا می‌شود.\n وی گفت: فازهای بعدی مجموعه پل هیر در حال تکمیل است و به زودی زیپ لاین بزرگسالان و بک جامپ بزرگسالان در مجموعه پل هیر راه اندازی می شود.\n**هیر به عنوان قطب جدید گردشگری در کشور معرفی شده است\nمدیر عامل پل معلق شیشه ای هیر گفت: هم اکنون هیر به عنوان قطب جدید گردشگری در کشور معرفی شده است و بعد از افتتاح در ایامی که کرونا نبود حضور گردشگران در مجموعه چشمگیر بود.\nحسین عباسی نیا گفت: مجموعه پل هیر روند جذب سرمایه‌گذاران دیگر در هیر را تسهیل کرده است و انتظار می رود مراکز اقامتی و هتل در مجموعه‌ی پل هیر راه اندازی شود.\nوی افزود: توسعه پارکینگ در شهر هیر نیز باید اولویت شهرداری و شورای شهر باشد تا دغدغه و نگرانی های موجود در حوزه پارک خودروها در شهر هیر برطرف شود.\n**رسانه‌ها نقش اساسی در معرفی جاذبه های گردشگری دارند\nعباسی نیا اظهار داشت: متاسفانه کرونا خسارت زیادی را به مراکز گردشگری به ویژه مجموعه پل شیشه ای هیر وارد کرده و مشکلات زیادی را برای ما به وجود آورده است.\nوی با اشاره به اینکه هزینه بسیار بالایی برای راه‌اندازی مجموعه پل معلق شیشه ای هیر شده بود و چشم امید ما به حضور گردشگران در ایام نوروز و تعطیلات تابستان بود که بیماری کرونا در این مقطع مراکز را بر تعطیلی کشاند.\nعباسی نیا افزود: نیاز است ارائه تسهیلات مراکز گردشگری آسیب دیده از کرونا عملیاتی شود. تا حداقل از این طریق مراکز گردشگری قسمتی از حقوق پرسنل خود را پرداخت کند.پ\n**توسعه فضای سبز و گل کاری در مجموعه پل هیر\nعباسی نیا از حمایت نماینده ولی فقیه استان اردبیل ، استاندار اردبیل ، نمایندگان مجلس ، میراث فرهنگی اردبیل، فرمانداری اردبیل ،شهرداری و شورای شهر شهرستان هیر قدردانی کرد و افزود: انتظار می رود این حمایت ها در راستای توسعه گردشگری نیز دوچندان شود.\nکلمات کلیدی: توسعه گردشگری میراث فرهنگی اردبیل پل شیشه ای هیر حسین عباسی نیا پل هیر قطب جدید گردشگری مجموعه پل شیشه ای هیر


وصیت نامه ۳۶ هزار دانش‌آموز منبع خوبی برای انتقال فرهنگ دفاع مقدس است (مقدس، فرهنگ) نشریه قدیری\nوصیت نامه ۳۶ هزار ...\nلیگ اروپا؛ برد آسان منچستر و اینتر را به یک چهارم رساند\nوصیت نامه ۳۶ هزار دانش‌آموز منبع خوبی برای انتقال فرهنگ دفاع مقدس است\nفایل های صوتی و تصویری این مطلببه نقل از خبرگزاری ایرناکد خبر 139841149011398/11/17\nمشهد- ایرنا- مسوول معاونت راویان سازمان حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس گفت: ۳۶ هزار شهید دانش آموز داریم که باید از دست‌نوشته و وصیت‌نامه‌های آنها به خوبی برای انتقال فرهنگ دفاع مقدس و ایثار به نسل جوان استفاده کرد. (تصویر شماره 1)\nمشهد- ایرنا- مسوول معاونت راویان سازمان حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس گفت: ۳۶ هزار شهید دانش آموز داریم که باید از دست‌نوشته و وصیت‌نامه‌های آنها به خوبی برای انتقال فرهنگ دفاع مقدس و ایثار به نسل جوان استفاده کرد.\nسردار ابوالفضل مسجدی روز پنجشنبه در دوره آموزش و توانمندسازی راویان دفاع مقدس خراسان رضوی در مشهد افزود: بهترین سرمایه‌ای که آموزش و پرورش در اختیار ما گذاشته اعتماد خانواده‌هاست از این رو باید در اردوهای راویان نور به خوبی فرهنگ دفاع مقدس را انتقال دهیم.\nوی ادامه داد: مقام معظم رهبری هم فرموده اند که انتقال خاطرات دفاع مقدس مثل جاری کردن صدقه حسنه در جامعه است.\nمسوول معاونت راویان سازمان حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس گفت: زائری که به مناطق جنگی می آید باید به واسطه راویان نسبت به سبک زندگی رزمندگان و شهدا دارای معرفت تازه شود و در این زمینه مخاطب شناسی و نیاز سنجی مخاطب بسیار مهم است.\nمسجدی افزود: رزمندگان اسلام با دست خالی مقابل دشمن ایستادند در حالی که ما در محاصره کامل بودیم و حتی در تامین غذا مشکل داشتیم اما آنها ایستادند و جنگ را مدیریت کردند.\nجانشین فرمانده سپاه امام رضا(ع) خراسان رضوی هم گفت: دشمن به دنبال آشوب‌سازی و سوءاستفاده از مطالبات مردمی و کاهش اقتدار دفاعی، هسته ای و منطقه ای ایران اسلامی است.\nسردار سرتیپ دوم پاسدار احمد شفاهی افزود: تنها راهکار ما در برابر دشمن این است که شجاعت، شهامت، ایثار و گذشت رزمندگان دوران دفاع مقدس را در کشور نهادینه کنیم و نیز باید تلاش کنیم مسوولان هم از انفعال در برابر دشمن دوری کنند.\nوی با بیان اینکه رزمندگان ما به ظرفیت، استعداد و امکانات داخل کشور اعتماد کردند و در مقابل دنیا ایستادند افزود: رمز موفقیت در وضعیت امروز بی‌اعتمادی به دشمن است.\nدوره آموزش و توانمندسازی راویان دفاع مقدس خراسان رضوی دیروز با حضور ۱۶۰ نفر در مجتمع فرهنگی امام رضا(ع) مشهد آغاز شد و عصر امروز پایان یافت.\nمقدس فرهنگ انتقال


فروش بریکت آهن اسفنجی سرد بدون si - شرکت بازرگانی و تولیدی آهن و فولاد سیمرغ\nفروش بریکت آهن اسفنجی در دو نوع بریکت سرد آهن اسفنجی و بریکت گرم آهن اسفنجی انجام می گیرد. در فروش علاوه بر تفاوت در نوع، عیار بریکت نیز باید مشخص باشد. به عنوان مثال بریکت سرد آهن اسفنجی بر اساس درصد خلوص آهن و درصد متالیزاسیون، در دو گرید یک و دو دسته بندی می شود.\nخرید بریکت آهن اسفنجی جهت صادرات\nقیمت بریکت سرد آهن اسفنجی\nخرید بریکت گرم آهن اسفنجی\nفروش بریکت آهن اسفنجی با توجه به مزیت هایی که در استفاده از آن هم در خط تولید و هم در مسئله حمل و نقل و انبارداری وجود دارد، رو به رونق است. هر دو نوع بریکت آهن اسفنجی از نظر دپو و حمل و نقل ایمن تر از آهن اسفنجی هستند. همانطور که می دانید انبار داری همچنین حمل و نقل اهن اسفنجی به دلیل احتمال اشتعال و اکسیداسیون آن، اندکی دشوار است. با تبدیل شدن آهن اسفنجی به بریکت می توان حمل و نقل و انبارداری این محصول را ساده تر نمود.\nاخیرا تولید بریکت آهن اسفنجی در هر دو نوع بریکت سرد آهن اسفنجی و بریکت گرم آهن اسفنجی در ایران توسعه یافته است. بنابراین صادرات آن و مصرف داخلی در بین شرکت ها نیز افزایش داشته است. اخیرا میزان درخواستی ما (شرکت اهن و فولاد سیمرغ) که از سوی شرکت های داخلی جهت خرید بریکت آهن اسفنجی دریافت نموده ایم، نسبت به قبل رشد مثبت دارد. در حوزه صادرات نیز درخواست خرید به دلیل توسعه خطوط بریکت زنی در ایران رو به افزایش بوده به عنوان مثال درخواست هایی از سوی کشورهای مختلف از جمله ترکیه جهت خرید بریک آهن اسفنجی دریافت نموده ایم.\nبریکت سرد آهن اسفنجی آماده فروش توسط شرکت آهن و فولاد سیمرغ در دو گرید عرضه می شود. بریکت سرد آهن اسفنجی گرید یک که دارای عیار بعبارتی درصد آهن 88 الی 90 درصد است. و بریکت سرد آهن اسفنجی گرید دو که با درصد آهن توتال در حدود 86 و درصد اهن متال 70-72 درصد مورد عرضه قرار می گیرد.\nآنالیز بریکت سرد آهن اسفنجی گرید یک را می توانید در زیر مشاهده کنید.\n88-90 % Fetotal\n78-80 % Fematal\n90 % Metallization\n1.5 % Carbon\n0.03% max Phosphorous (P)\n0.04 % max Sulphur (S)\n8.5 % max (MgO is adjustable due to customer demand) Total gangue (CaO+MgO+Al2O3+…)\n3.7-4 Apparent density (tons/m3)\n25-45-35 Size (mm)\n4 % max Under size at loading port\n450-500 Compressive strength (kg/piece)\nبرای دریافت آنالیز بریکت سرد آهن اسفنجی گرید دو نیز میوانید از مسیرهای ارتباطی زیر با واحد فروش شرکت تماس بگیرید. جهت استعلام قیمت روز و ثبت سفارش خرید نیز نیاز است درخواست خود را با جزئیات خریدتان برای ما ارسال نمایید.\nنکه قابل ذکر در خصوص خرید بریکت گرم آهن اسفنجی، فروش مزایده ای محصول است. جهت خرید این محصول نیاز است در مزایده فروش شرکت نمایید. لینک آگهی مزایده و مراحل خرید این محصول را در مقاله ” بریکت گرم آهن اسفنجی” به طور مفصل بیان کرده ایم. می توانید مورد بررسی قرار دهید.


شعار تهران برای همه به کجا رسید؟ – دکتر الهام فخاری\nخبر‌ها شعار تهران برای همه به کجا رسید؟\nبه گزارش ایسنا، الهام فخاری در نطق پیش از دستور خود در صحن شورای شهر تهران گفت: «هنوز دو ماه هم از اعلام برندگان جایزه‌ی خشت طلایی نگذشته است، جایزه‌ای که بازخوانی خبرش این‌روزها بیشتر شبیه یک ناقض است. شهرداری تهران به خودش جایزه داد و جایزه‌ی رتبه‌ی اول در بخش توسعه زیرساخت‌ها و حمل‌ونقل عمومی به سامانه‌ی بیدود رسید و امروز تهران وضعیتی سورئال دارد، آسمان شهر نقره‌ای شده ، بویی با منشایی نامشخص مردم را آزار می‌دهد و خبر جایزه‌ی خشت طلایی هنوز در صفحه‌ی اول خبرگزاری‌ها و موتورهای جستجوگر باقی مانده است».\nفخاری با بیان اینکه مدرسه‌ها تعطیل می‌شوند و تعطیلی هم به کاستن از این فشار کمک نمی‌کند، گفت: «آوارگی والدین شاغل و بی‌برنامه‌گی بی‌داد می‌کند. نبود هوای سالم بسیاری را خانه‌نشین می‌کند و دست‌آخر هر از گاهی باران و باد راه نفسمان را می‌گشاید».\nوی افزود: «سال گذشته هر روز شاهد مصاحبه‌های پی‌درپی مسئولان حوزه‌ی حمل‌و نقل و ترافیکِ شهرداری بودیم که تعطیل نشدن مدارس بر اثر آلودگی هوا را ناشی از طرح‌های موفق معاونت حمل‌ونقل در زمینه‌ی آلودگی می‌دانستند و باور داشتند که آن هوای نه چندان آلوده به یاری باد و باران نبوده است. ولی امسال همان طرح‌ها انگار نتیجه نداده است و دوچرخه‌ها از پهنه‌ی شهر ناپدید شده‌اند، ترافیک با اجرای طرح جدید نه تنها کمتر نشده که به گواه کارشناسان و مردمی که در خیابان‌ها تردد می‌کنند دوچندان گره خورده است. همین چند روز پیش عکس‌هایی از صف مسافران مترو که از ایستگاه‌ها به خیابان‌ها سرریز کرده بود شبکه‌های اجتماعی را پر کرد».\nفخاری در نطقی که متنش را در اختیار رسانه‌ها قرار داد ادامه داد: «فقط کافی است صبح زود در ورودی‌های طرح درنگ کنید تا به چشم خود ببینید که درست نزدیک خودروهای ماموران راهنمایی و رانندگی خودروهای شخصی با پلاک‌هایی که برخی مخدوش شده‌اند وارد طرح می‌شوند، خبر دارید که در ورودی‌های طرح ترافیک کسب و کارهایی برقرار است ازجمله موتورسوارهایی چسبیده به پلاک‌ها حرکت می‌کنند؟ این وضعیت پیامد رفتارهای همه از مردم تا مدیران است. ارزیایی کنیم کدام رفتارهای مدیریتی موجب تنش بین‌نهادی شد و چرا راهنمایی و رانندگی به عنوان همکار نزدیک شهرداری برای کنترل وضعیت ترافیک شهر مردد شد؟»\nوی ادامه داد: «ارزیابی‌های اجتماعی و فنی گویای آن است که پروژه‌های معاونت حمل و نقل و ترافیک در دو سال گذشته رو به جلو نبوده است. بی‌توجهی به نقد کارشناسی متخصصان، دو سال آزمون و خطا و طرح‌های نمایشی و مصاحبه‌ها و کنفرانس‌های خبری و مانورهای تبلیغاتی چه اثر مثبتی بر روند ترافیکی و آمد و رفت مردم داشته است. در روزهایی که به گزارش نهادهای بهداشت و درمان مراجعه‌ی مردم به مراکز درمانی دولتی 35 درصد کاهش پیدا کرده و توان مالی بخش قابل توجهی از شهر اجازه‌ی درمان را نمی‌دهد، چگونه در راستای پیشگیری اقدام شده؟ می‌گوییم 14 نهاد مسئول و دست‌اندرکار هستند و از شهرداری به تنهایی کاری برنمی‌آید . متاسفانه دولت در انجام تعهدات مالی و تامین زیرساختی در زمینه حمل و نقل همگانی ناهمراه و تکالیف دولت معطل، ولی آیا شهرداری به وظایف خود عمل کرده است؟»\nفخاری با بیان اینکه طرح ترافیک جدید و برنامه‌هایی که معاونت حمل و نقل و ترافیک بر اجرایشان پافشاری می‌کرد نه تنها گره‌ای از آلودگی هوای تهران و کاهش بار ترافیکی برنداشته که درآمدهای شهرداری تهران را از محل عوارض طرح ترافیک هم به شدت کاهش داده است، گفت: «درآمدی که قرار بود صرف نوسازی ناوگان شهری و وسایل حمل و نقل عمومی شود کاهش چشم‌گیری داشته و بنابر اعداد منتشر شده از سوی مسئولان با کاهش حدود ۶۸ میلیارد تومانی روبرو شده است و حالا تعطیلی مدارس به عنوان راهکاری موقت و فوری سبب کاهش بیست و پنج درصدی ترافیک می‌شود و این یعنی آلاینده‌ها کمتر می‌شود، واقعا این تنها کاری است که برای کنترل آلودگی از دستگاه‌های مدیریتی برمی‌آید؟ چرا هیچ اراده‌ای برای مذاکره و همکاری موثر نهادهای مرتبط از جمله دولت، شهرداری و راهنمایی و رانندگی نیست؟ در اداره‌ی شهر نرسیدن به زبان مشترکی با نهادهای دست‌اندرکار دیگر کاستی است که تاوانش را مردم می‌دهند».\nرئیس کمیته اجتماعی شورای شهر تهران ادامه داد: «سال گذشته تهران بعد از چند سال، تعطیلی خاصی به سبب آلودگی هوا نداشت. همان موقع شهرداری اعلام کرد که دلیل این کاهش روزهای آلوده، اقدامات شهرداری مانند اجرای طرح جدید ترافیک بوده است. امسال هم با وجود آنکه دوباره وضعیت آلودگی به سال‌های قبلی ناهنجار تهران برگشته است، برخی نهادها سکوت کرده و برخی چون شهرداری در مقام دفاع از اقدامات خود برآمده‌اند. منابع آلاینده هوای کلانشهرها از جمله تهران گوناگون هستند و از سویی نهادهای دست‌اندرکار و تشدید یا مهار این وضعیت هم چندگانه‌اند و قرار نیست که جان و سرمایه‌ی مردم تهران را در معرض آزمون و خطا قرار دهیم، چرا هر بار در مساله‌های کشور چرخ از اول ابداع می‌شود. برخی از کشورهای در حال توسعه مشکلی مشابه ما داشتند، اما متاسفانه این تجربه‌های موفق نادیده گرفته می‌شود و ترجیح داده می‌شود طرح‌های کشورهای اروپایی یک‌شبه اینجا پیاده شود. از دوچرخه‌سواری شهروندان‌مان در روزهای بهار خوشحال باشیم و به خیال‌مان که این زمستان هم نجات پیدا می‌کنیم. آن هم در وضعیتی که هیچ‌کدام از زیرساخت‌های اساسی در آن کشورها فراهم نشده !»\nفخاری با بیان اینکه به نظر ما با این وضع نجاتی در کار نیست مگر این که رویکرد سیستمی و مشترک برای حرکت در مسیر کاهش آلاینده ها برنامه‌ریزی شود، گفت: «بر اساس گزارش بانک جهانی روزانه هزار و دویست تُن آلاینده در هوای شهر تهران پخش می‌شود .چرا هند را که با هفت میلیون دستگاه اتومبیل هیبریدی می‌خواهد دهلی را نجات بدهد و جواب گرفته، نادیده می‌گیریم؟ گسترش ایستگاه‌های شارژ الکتریکی خودرو و پرداخت بخشی از هزینه‌های شارژ، از دیگر برنامه‌های دولت هند است تا بدین ترتیب قیمت اولیه بالای خودروهای الکتریکی با هزینه‌های انرژی پایین آن‌ها جبران شود.\nمکزیکوسیتی آلوده‌ترین شهر جهان مشهور بود که در این شهر به خاطر آلودگی هوا پرنده‌ها هنگام پرواز می‌مردند و روی زمین می‌افتادند. مقام‌های شهری مکزیکوسیتی با الگو گرفتن از اتوبوس‌رانی سریع در پایتخت کلمبیا، نوعی سیستم اتوبوس‌رانی به نام «متروباس» راه انداخته‌اند که افزون بر افزایش حجم مسافران در اتوبوس، آلودگی بسیار کمتری دارد. در این طرح، اتوبوس‌های فرسوده و کوچک با سرمایه گذاری سریع با اتوبوس های جدید با حجم مسافر بیشتر تعویض شدند و تجربه جهانی نشان می‌دهد که طرح lez بی‌تاثیر نیست اما آیا ما این طرح را مطابق استانداردها اجرایی می‌کنیم یا تنها شمه‌ای ناقص و پرسروصدا از آن را اجرایی کرده‌ایم؟»\nفخاری افزود: «شعار مدیریت شهری در دوره جدید “تهران شهری برای همه است” ما حالا به کجای این شعار رسیده‌ایم؟ برنامه‌ریزی‌ها، بحث‌ها و سمینارها چه کمکی به کاستن از آلودگی‌هوا کرده اند؟ کشمکش میان سازمان محیط زیست، وزارت نفت و خودروسازان بارها و بارها مطرح شده که نتیجه روشــنی هم در برنداشــته اســت، اما قرار است شهرداری و شورای شهر صدای این مردمی باشند که نمی‌توانند نفس بکشند! امیدوارم همه‌ی آنچه در این دو سال بر شهر تهران گذشت ما را به این نتیجه برساند که دست از آزمون و خطا برداریم و با تکیه بر تجربه‌های موفق و با مذاکره بین‌نهادی به این وضعیت پایان بدهیم».\nآلودگی هوای تهرانالهام فخاریجایزه خشت طلاییشهرداری تهرانشورای شهر تهران\nقبلیخشونت علیه زنان و وظیفه ما\nبعدیارتقا کیفیت گرمخانه‌ها در یک سال گذشته


بایدن برنده در کارولینای جنوبی اضافه کردن زندگی جدید به نامزدی خود را\nتوسط: نیویورک تایمز | Columbia, South Carolina | منتشر شده در تاریخ: 1 مارس سال 2020 8:13:12 am\nمعاون سابق رئیس جمهور جو بایدن استقبال مردم خارج از Phillis Wheatley جامعه مرکز رای گیری در محل برای کارولینای جنوبی دموکراتیک اولیه در گرینویل, S. C., Feb. 29, 2020. .(Maddie McGarvey/نیویورک تایمز)\n(نوشته شده توسط جاناتان مارتین و الکساندر برنز)\nجو بایدن به ثمر رساند و یک پیروزی قاطع در کارولینای جنوبی اولیه روز شنبه, احیای فهرست خود از کمپین و ایجاد خود را به عنوان نامزد پیشرو به سرعت بهداشت ، برنی ساندرز به عنوان آشفته دموکراتیک مسابقه تبدیل به یک کشت از ساحل به ساحل مسابقات روز سه شنبه.\nرو با ابراز حمایت از کارولینای جنوبی آفریقایی رای دهندگان آمریکایی بایدن به راحتی غلبه اواخر تلاش ساندرز به ناراحت معاون رییس جمهور سابق در دولت او به مدت طولانی دیده می شود به عنوان فایروال. پیروزی خواهد خرک بایدن به سه شنبه که در آن برگزاری انتخابات پارلمانی فقط بیش از 48 ساعت به عنوان جایگزین روشن به سندرز برای ایجاد تعهد دموکرات.\nتا آنجا که نتایج در اینجا ارائه شده زندگی جدید به بایدن یک بار مقابل دونده قبل از او شک و تردید عمل در پاییز آنها برخورد شاید یک ضربه مهلک به دو تعدیل می شود. پیت Buttigieg و بهداشت ، ctq که امیدوار به رسیدن به بایدن را به عنوان نامزد این حزب مرکز دوباره ثابت کرد قادر به برنده شدن nonwhite رای دهندگان.\nشاید حتی بیشتر consequentially بایدن پیروزی در اینجا نیز افزایش فشار بر مایکل بلومبرگ به بهترین بایدن در 15 متحده و سرزمین های رای گیری سه شنبه — و یا در نظر گرفتن خروج از مسابقه.\nسناتور. Elizabeth Warren, مترقی رقیب به سندرز نیز نشان داد که هیچ قوی درخواست تجدید نظر به رای دهندگان آمریکایی در جمهوری تکیه دولت است. اما بر خلاف وزش نامزدها وارن بود که بعید است به صورت مشابه فشار تا راه را برای بایدن و برخی از رهبران حزب امیدوارم که او خواهد ماند در مسابقه و پیچیده ساندرز’ تلاش برای متحد کردن چپ.\nبرای بایدن هر چند سه شنبه شب به ارمغان آورد یک لحظه به مزه.\nکم پول نقد و بدون پیروزی در مسابقات بایدن به شدت مورد نیاز کارولینای جنوبی یک دولت که او به مدت طولانی به حال شخصی محبت برای احیای سومین و شاید نهایی به تلاش خود برای ریاست جمهوری است.\nرو تحقیر آمیز پنجم پایان در نیوهمپشایر در فوریه بایدن پرواز های از انگلستان سرد قبل از انتخابات تا به حال حتی بسته وجود دارد و به طور موثر بنا مبارزات انتخاباتی خود در ایالت کارولینای جنوبی،, گفتن حامیان در کلمبیا است که شب بود که او شمارش در دولت نژادی تر مجموعه ای متنوع از رای دهندگان به خود را جبران دلتنگ نمایش در دو کشور هر دو به شدت سفید.\nپس از اتمام دور دوم به ساندرز در نوادا او آمد به طور مستقیم به کارولینای جنوبی است. او فعالیت تقریبا به طور انحصاری در اینجا در حالی که دیگر دموکرات ها دامن زد در سراسر بسیار بزرگتر نقشه متحده که رای گیری روز سه شنبه.\nدر بحث این هفته بایدن وعده داده شده را به نفع خود کارولینای جنوبی و پیش بینی اعتماد به نفس است که او را پیروز با آمریکایی های آفریقایی تبار. او هر دو ادعا سیاه رای دهندگان با 60 درصد به مراتب بهتر از ساندرز’ 17%.\n“امروز یک روز بزرگ به خاطر من به شما بگویم آنچه در کامل باز گشت شروع می شود در کارولینای جنوبی” بایدن پیش بینی پیروزی در مبارزات انتخاباتی گفت: رالی در کارولینای شمالی پیش از آن در روز. “ما در حال رفتن به برنده شدن در کارولینای جنوبی است. و گام بعدی این است که در کارولینای شمالی.”\nنتایج در اینجا نشان داده شده حداقل یک وقفه از آنچه تا به حال بازی بود به عنوان یک مارس به نامزدی توسط ساندرز. کارولینای جنوبی نخستین کشوری بود که در آن ساندرز پایان ندارد و خود را در دور دوم به مجلس آمد و پس از او ساخته شده بود در اواخر تلاش برای نمره به یک برنده.\nبایدن باعث شده است تا در هر نظرسنجی از ایالت کارولینای جنوبی, اما پس از, نوادا, زمین لغزش, Sanders, تصمیم به سعی کنید برای ارائه یک ضربه اتمام برابر بایدن. ساندرز خود را افزایش تبلیغات تلویزیونی در دولت و تشدید مبارزات انتخاباتی خود برنامه با هدف انکار بایدن فرصتی برای دوباره نامزدی خود را و شاید بسته بندی لباس نامزدی مبارزه با اواسط ماه مارس.\nدر کارولینای جنوبی بایدن نیز مواجه بعید تهدید در تام Steyer سابق صندوق سرمایه گذار از کالیفرنیا که ریخت میلیون دلار به عشق سیاه رای دهندگان و در برخی موارد با قرار دادن نفوذ قانونگذاران دولت در مبارزات انتخاباتی خود حقوق و دستمزد. اما Steyer به نظر می رسد به سقوط به مراتب کمتر از دستیابی به موفقیت مشاوران او بر این باور بود که ممکن است.\nSteyer نقدی نمی تواند غلبه بر دو قوی تر دارایی است که بایدن در اختیار در کارولینای جنوبی: روابط دیرینه و یک اتصال مستقیم به رئیس جمهور سابق باراک اوباما که معشوق سیاه و رای دهندگان.\nبایدن نیز کمک فوق العاده با پیوند نزدیک با تشکر. جیمز Clyburn بالاترین-رتبه بندی آفریقایی آمریکایی در کنگره و تاثیر گذار ترین دموکرات در کارولینای جنوبی است.\nپس از چند ماه باقی مانده خنثی Clyburn ارائه بایدن کامل بویژه حمایت جمعه قبل از یک بانک دوربین های تلویزیونی و عکاسان در یک کنفرانس خبری در خارج از چارلستون است. روز شنبه نزدیک به 50 درصد از رای دهندگان کارولینای جنوبی گفت: Clyburn حمایت شد یک عامل مهم در تصمیم خود را با توجه به نظرسنجی های خروج.\nحتی بیشتر مهم بایدن بود که خدمات خود را به عنوان معاون رئیس جمهور تحت این کشور اولین رئیس جمهور سیاه پوست, ارتباط, است که به دست آورده او را به یک مخزن از حسن نیت در یک وضعیت که در آن حدود 56 درصد از رای دهندگان دموکرات شنبه بود افریقایی, امریکایی, با توجه به نظرسنجی های خروج.\n“او با اوباما معاون رئیس جمهور و او گیر او گفت:” لوتر جانسون یک کلمبیا ساکن که آمد به دیدن بایدن در سیاه و سفید متعلق به آرایشگاه جمعه.\nبایدن بود به طرز محسوسی بیشتر در سهولت او به عنوان زخم راه خود را از طریق کارولینای جنوبی کلیساها آرایشگر مغازه کباب و مفاصل از او شده بود در آیووا و نیوهمشایر. به عنوان او را دوست دارد به مردم یادآوری در اینجا او vacationed در دولت Lowcountry و برای چندین دهه به عنوان یک جوان سناتور عزاداری از مرگ همسر اول خود را جعلی یک دوستی نزدیک با ارنست Hollings, کارولینای جنوبی, طولانی خدمت سناتور. در واقع بایدن eulogized هر دو از دولت 20th-century سیاسی تیتان Hollings و Dixiecrat-تبدیل-جمهوری Strom Thurmond.\nاما بایدن نه چندان طولانی به اندازه کافی در اولین انتخابات ریاست جمهوری مبارزات آن را به کارولینای جنوبی — شنبه مشخص شده و اولین پیروزی وجود خود را در سه کاخ سفید مناقصه.\nپشت خود را-against-the-wall پیروزی در همراهی با کارولینای جنوبی سنت چرخش به اطراف انتخاباتی. جورج دبلیو بوش در سال 2000 اوباما در سال 2008 و هیلاری کلینتون در سال 2016 تمام احیا نامزدهای خود را در دولت پس از از دست دادن قاطعانه در نیوهمپشایر.\nبایدن پیروزی شنبه است و هیچ تضمینی برای او خواهد بود یکباره به نامزدی در همان مد است. حتی به عنوان رای دهندگان به پای صندوق های رای روز شنبه, Clyburn ارائه یک تاول ارزیابی بایدن سازمان.\n“ما را مجبور به نشستن و گرفتن جدی در مورد چگونه ما مجددا با ابزار تجهیز این کمپین” این نماینده مجلس گفت: در سی ان ان اضافه کرد: “من قصد ندارم به عقب نشستن idly و تماشای مردم بد بکار بردن این مبارزه است.”\nبایدن عملیات شده اند بشدت فاقد در سه شنبه متحده محلی دموکرات ها می گویند. ساندرز آماده است به دندانه دار کردن صدها نفر از نمایندگان آن روز از جمله در ایالات مانند کالیفرنیا و بلومبرگ و وارن نیز در مشاجره به ادعای نمایندگان.\nButtigieg نیز به امید رقابتی می باشد اما در یک کنفرانس تلفنی سه شنبه مبارزات انتخاباتی خود دستیاران کاهش یافته است به می گویند که چگونه بسیاری از نمایندگان او نیاز خواهد بود را به نفع خود به دوام بیاورد.\n“ما واقعا معتقدیم این مورد محدود کردن سن. ساندرز’ سرب و مطمئن شوید که آن را ممکن است برای مخالفت با نامزد برای بستن شکاف های باقی مانده متحده است که تبدیل شدن بیشتر و دوستانه گفت:” مایکل هلی مشاور ارشد Buttigieg.\nبرای ساندرز چپ کارولینای جنوبی به تجمع هزاران نفر از رای دهندگان در بوستون در شنبه نه چندان ظریف, تلاش برای ضرب و شتم وارن در دولت خانه و تعقیب او از نژاد. اما صحبت با خبرنگاران در کلمبیا, کارولینای جنوبی, وارن نمی گویند ماساچوست بود و باید برنده دولت برای او. “من می دانم که ماساچوست است, بسیار مترقی دولت و ایده های مترقی بسیار محبوب هستند,” او گفت:. “و من مطمئن هستم که چرا برنی است که مبارزه وجود دارد.”\nو در نشانه آن است که بلومبرگ به هیچ وجه قصد به بازده بالقوه بایدن باز گشت مبارزات انتخاباتی خود روز شنبه اعلام کرد که آن را خریداری کرده بود طولانی بلوک اعتبار در چندین شبکه های ملی برای سه دقیقه تجاری يكشنبه مدل دهید به عنوان یک آدرس بلومبرگ به مردم آمریکا در مورد تهدید بلندی از coronavirus. آگهی نشان داد بلومبرگ صحبت کردن به طور مستقیم به دوربین در برابر یک پس زمینه شبیه دفتر بیضی ارائه خود را به عنوان یک رهبر قوی برای زمان بحران.\nسیگنالینگ است که او با نگاه به آینده در تقویم اصلی بلومبرگ اعلام کرده است قصد دارد به صرف شب سه شنبه در فلوریدا, بزرگ, مارس 17 اولیه دولت که در آن ساندرز دیده می شود به عنوان آسیب پذیر و تبلیغات تلویزیونی اغلب انتخابات تصمیم می گیرد.\nاما تاثیر بلومبرگ پرداخت می شود تبلیغات می تواند بشدت آزمایش سراسر اولیه نقشه در سه شنبه اگر بایدن پیروزی در کارولینای جنوبی منجر به چندین روز از دیوار-به-دیوار پوشش رسانه ای درمان او را به عنوان یک احیا سیاسی نیروگاه.


لونگوریا ، غول پیکرهای داجرز را در رده اول قرار داد – اطلاعات کتو\nلوس آنجلس – ایوان لونگوریا از طریق وزش باد شدید ، مکس شرزر را از خانه خارج کرد. کریس تیلور و گاویین لوکس در این بازی کوتاهی کردند و مدافع عنوان قهرمانی سری جهانی را در آستانه حذف قرار دادند.\nشوت لونگوریا در پنجمین دور ایستاد و باعث شد تا غولها در دوشنبه شب سرد و درخشنده با شرایطی شبیه به سان فرانسیسکو ، 1-0 بر داجرز پیروز شوند. غولها در سری NL Division برتری 2-1 داشتند.\nگیب کاپلر ، مدیر سان فرانسیسکو ، که در لس آنجلس بزرگ شده است ، می گوید: “من شب های زیادی را در ورزشگاه دوجر به یاد نمی آورم که باد آن چنین می وزید.” “فوق العاده عجیب”\nبادهای تند و تیز پرچم ها را در قسمت میانی تکان می دهند و حتی باعث می شود که شرزر در هنگام حرکت سریع زمین خورد.\nشرزر ، که یک بازی پس از فصل را که برای اولین بار از 12 اکتبر 2017 آغاز کرده بود ، در مقابل بچه ها شکست خورد ، گفت: “باد واقعاً من را به سمت صفحه اصلی هل می داد.”\nبر اساس گزارش Statcast ، لس آنجلس تقریباً با دو خروجی در نهم ، هنگامی که Lux یک رانندگی طولانی به سمت چپ با سرعت خروجی 107 مایل در ساعت و میانگین ضربات برابر با 0.890 را انجام داد ، تقریباً دو گل را به ثمر رساند. اما باد آن را زمین زد و توپ در مسیر هشدار گیر کرد و لوکس را در ناباوری رها کرد.\n“وقتی او به آن ضربه زد شکمم تقریباً فرو رفت. من نمی توانستم باور کنم که این اتفاق نیفتاد ، “لونگوریا گفت. “فکر کنم شب ما بود”\nتیلور به سمت مرکز پرواز کرد ، اما آن توپ نیز گرفته شد.\nدیو روبرتز ، مدیر داجرز گفت: “من فکر می کنم هر شب دیگر توپ سی تی ، توپ گاوین لوکس ، در خانه اجرا می شد.”\nبازی 4 سه شنبه در ورزشگاه داجر است و در صورت لزوم بازی 5 روز پنجشنبه در سانفرانسیسکو برگزار می شود.\nداجرز رقبای قدیمی خود را 9-2 شکست داد تا بازی 2 را ببرد ، اما تنها 5 ضربه در خانه به ثمر رساند. تریا ترنر و موکی بتس ، قهرمان مسابقات باتلاگ NL هر کدام 0 بر 4 رفتند و کوری سیگر با پیاده روی 0 بر 4 شد.\nروبرتز می گوید: “من فکر می کردم که خفاش های خوبی را انتخاب کرده ایم و پاداشی دریافت نکرده ایم.”\nلونگوریا با یک ضربه سربلند در زمین 0-2 به مرکز چپ ، از رکود 0 به 23 در یک مرحله بزرگ خارج شد. از سال 2013 ALDS با Tampa Bay ، این اولین همکار پس از فصل او بود.\nلونگوریا گفت: “فقط این محیط … این دیوانه کننده است.” “چه شب وحشی ای نیز – باد. منظورم این است که من فکر می کنم صدا در اینجا به نوعی توسط باد ضعیف شده است. “\nپس از دویدن خانگی ، شرزر شش بازی آخر خود را کنار گذاشت. اما داجرز برای اولین بار در 13 بازی خود با تیم پس از خرید از واشنگتن در مهلت تجاری 30 ژوئیه شکست خورد.\nآلکس وود ، بازیکن استارت سانفرانسیسکو ، دو ضربه بیش از 4/2/3 به تیم قبلی خود اجازه داد. چپ دست چهار ضربه زد و دو نفر راه رفت.\nتایلر راجرز با 1 2/3 نوبت تسکین به پیروزی رسید. Camilo Doval راست دست تازه کار دو ضربه عالی برای سیو زد.\nباد شدید در طول بازی به طور پیوسته از زمین چپ به راست می وزید و شلوار کوزه های روی تپه را به هم می ریزد.\nآلبرت پوجولز ، که دو مورد از سه ضربه داجرز را داشت ، گفت: “این فقط بخشی از بازی است ، مادر طبیعت ، و شما باید به آن احترام بگذارید.”\nشرزر 10 نفر از تک آهنگ پوسی در اولین و دو نفره برایانت در چهارم کنار کشید. شرزر در 7 نوبت یک اجرا و سه ضربه را رها کرد. برنده سه جایزه Cy Young 10 امتیاز کسب کرد-پنجمین مسابقه حرفه ای دو رقمی او پس از فصل-و در 110 زمین مسابقه یک پیاده روی کرد.\nکرافورد گفت: “فقط توپ را بگیر ، این تنها چیزی است که من فکر می کنم.” “کمی تاپس روی آن بود و دقیقاً بالای سر من بود ، بنابراین من توانستم بپرم و امیدوارم در دستکش من باشد.”\nاولین ضربه آنها توسط خلبان پوجولز 41 ساله بود ، که تک آهنگ او از راست به سومین بازی در هفتاد و پنجمین بازی پس از دوران حرفه ای او منجر شد. همراه با پوجولز ، داجرز شرزر 37 ساله و جاستین ترنر 36 ساله را در رده سوم قرار دادند.\nپوجولز مجدداً پنجم شد و اولین بازی پس از چند فصل خود را پس از بازی سه نفره خود در بازی 3 از سری جهانی 2011 برای سنت لوئیس به پایان رساند.\n→ دولت دم نیومکزیکو 150 هزار دلار برای تسویه مطالبه گرفتن فاق می پردازد\nتغییرات آب و هوایی: با گرم شدن کره زمین ، میوه نان می تواند غذای آینده باشد ←