6 مفهوم لازم انگولار برای تسلط بر معماری آن — به زبان ساده | مجله فرادرس\n۶ مفهوم لازم انگولار برای تسلط بر معماری آن — به زبان ساده\nآخرین به روز رسانی: ۱۹ آذر ۱۳۹۹\t/ زمان مطالعه: 7 دقیقه\nخانه » ۶ مفهوم لازم انگولار برای تسلط بر معماری آن — به زبان ساده\nبرنامه نویسی 338 بازدید\nدر این مقاله با 6 مفهوم مهم انگولار آشنا خواهیم شد که هر توسعه‌دهنده انگولار برای تسلط یافتن بر این کتابخانه و طراحی اپلیکیشن‌های با معماری مناسب باید بر آن‌ها مسلط باشد. انگولار یکی از بزرگ‌ترین فریمورک‌های جاوا اسکریپت محسوب می‌شود و قابلیت‌های زیادی را به صورت آماده در اختیار ما قرار می‌دهد. از این رو برای کسب تسلط بر این فریمورک نیاز به یادگیری مفاهیم اندکی وجود دارد.\n1. یک معماری برای هاب‌های کامپوننت کلود\n2. معماری ماژول/کتابخانه\n2.1. انواع مختلف ماژول‌های انگولار\n2.2. کتابخانه یا ماژول\n2.3. سؤالاتی که باید پیش از نوشتن یک ماژول پاسخ داد\n3. جداسازی دغدغه‌ها بین کامپوننت‌ها، سرویس‌ها و دایرکتیوها\n3.1. حالت (State)\n3.2. دستکاری DOM\n4. تغییر تشخیص و رندرینگ\n4.1. تسلط بر تشخیص تغییر\n4.2. شکستن حدود سرعت انگولار\n5.1. مثال: یک کامپوننت زبانه‌دار\nشش مفهوم خاص وجود دارند که هر توسعه‌دهنده انگولار باید به صورت عمیقی با آن‌ها آشنا باشد تا بتواند به خوبی اپلیکیشن‌های با معماری مناسب را بنویسد. این کار نیازمند بررسی سورس کد خود فریمورک انگولار نیست، گرچه این کار هم فواید زیادی دارد.\nیک معماری برای هاب‌های کامپوننت کلود\nهاب‌های کامپوننت کلود مانند Bit.dev به صورت گسترده‌ای برای انتشار، مستندسازی و سازمان‌دهی کامپوننت‌های انگولار استفاده می‌شوند. ما از آن‌ها برای بیشینه‌سازی استفاده مجدد از کد و ساختن اپلیکیشن‌هایی که مقیاس‌پذیری مناسبی دارند استفاده می‌کنیم. چنان که در ادامه این راهنما خواهیم دید، یک معماری مناسب انگولار ما را مطمئن می‌سازد که کدبیس به ترتیبی ساخته شده است که امکان اشتراک و استفاده مجدد از کامپوننت‌ها را به روشی آسان در میان ریپازیتوری‌های مختلف فراهم می‌سازد.\nمعماری ماژول انگولار تا حدودی منحصر به فرد است و احتمالاً درک آن از دید افراد مبتدی یکی از دشوارترین بخش‌ها محسوب می‌شود. پیچیده‌ترین مفهوم در مورد معماری ماژول انگولار این است که ما از قبل از یک معماری ماژول دیگر بر مبنای آن استفاده می‌کنیم. بله ما در مورد ایمپورت‌های ES صحبت می‌کنیم.\nاز آنجا که ماژول‌های انگولار یک لایه اضافی روی گروه‌بندی منطقی اضافه می‌کند لازم است که آن‌ها را تا حد امکان با همدیگر مرتبط نگه‌داری کنیم. اما از سوی دیگر دانستن شیوه جداسازی و افراز کارکردهای اپلیکیشن در ماژول‌های خوش‌تعریف نیز یک جزء کلیدی از معماری اپلیکیشن‌های انگولار به حساب می‌آید.\nانواع مختلف ماژول‌های انگولار\nدر این بخش با انواع مختلف ماژول‌های انگولار آشنا می‌شویم.\nماژول اعلان‌ها/ویجت؛ برای نمونه ماژولی که مجموعه‌ای از کامپوننت‌های UI، دایرکتیوها و Pipe-ها را شامل می‌شود.\nماژول سرویس‌ها؛ برای نمونه HttpClientModule\nکتابخانه یا ماژول\nشاید برخی استدلال کنند که همین تمایز را می‌توان در سطح کتابخانه نیز قائل شد. برای نمونه می‌توانیم یک کتابخانه برای سرویس‌ها، یک کتابخانه برای مسیر و از این دست داشته باشیم. اما این که بخواهید یک کتابخانه یا ماژول بنویسید به مقداری زیادی به نوع پروژه و این که از یک پروژه تک ریپازیتوری یا چند ریپازیتوری استفاده می‌کنید، بستگی دارد.\nسؤالاتی که باید پیش از نوشتن یک ماژول پاسخ داد\nپیش از نوشتن یک ماژول چند سؤال وجود دارد که باید از خود بپرسید.\nمی‌خواهیم چه نوع ماژولی بنویسیم؟ اگر این نتوانید به سؤال پاسخ بدهید، باید با انواع مختلف ماژول‌هایی که در بخش قبل اشاره کردیم آشنا شوید.\nآیا این ماژول برای خود یک کتابخانه خواهد بود یا صرفاً یک ماژول است؟ پاسخ به این سؤال کمی دشوارتر است. اگر از یک پروژه تک ریپازیتوری استفاده می‌کنید، ساخت کتابخانه در بلند مدت گزینه مناسب‌تری خواهد بود.\nجداسازی دغدغه‌ها بین کامپوننت‌ها، سرویس‌ها و دایرکتیوها\nجداسازی دغدغه‌ها از لحاظ نظری ساده است، اما در عمل دشوارتر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد. ما از روزهای Angular.js به خاطر داریم که باید کامپوننت‌ها را سبک و سرویس‌ها را سنگین بسازیم و از نظر بنیادی در نسخه‌های جدید تفاوت زیای در این خصوص ایجاد نشده است.\nبا این حال باید درک کرد که چه چیزی به کامپوننت تعلق دارد و چه چیزی به سرویس مربوط می‌شود و چرا دایرکتیوها چنین قابلیت‌های کمتر توجه‌شده‌ای محسوب می‌شوند.\nچه داده‌ها در خارج از کامپوننت به اشتراک گذاشته شوند و مورد دسترسی قرار گیرند و چه لوکال و کپسوله‌سازی‌شده باشند، در هر صورت درک محل قرارگیری حالت حائز اهمیت بالایی است.\nاگر حالت بین کامپوننت‌ها به اشتراک گذاشته می‌شود یا اگر لازم است که از سوی سرویس‌ها مورد دسترسی قرار گیرد، در این صورت باید آن را در یک سرویس قرار دارد. در این وضعیت در عمل مهم نیست شما از چه ابزار مدیریت حالت استفاده می‌کنید، فقط کافی است درون یک سرویس قرار داشته باشد.\nاگر حالت (مانند یک فرم) به صورت لوکال است و تنها درون یک کامپوننت مورد استفاده قرار می‌گیرد، در این صورت آن را در یک کامپوننت ذخیره کنید.\nاغلب کارهای مرتبط با دست‌کاری‌ِ DOM احتمالاً بهتر است درون دایرکتیوها انجام شوند. فرض کنید می‌خواهید یک کارکرد «کشیدن و رها کردن» (Drag and Drop) را به یکی از کامپوننت‌های خود اضافه کنید. بدیهی است که به این منظور می‌توانید یک کامپوننت ایجاد کرده و رویدادها از طریق آن متصل سازید، اما در این زمان دو چیز با هم مخلوط می‌شوند:\nشیوه نمایش ظاهری کامپوننت‌ها\nشیوه رفتار قابلیت یک کامپوننت خاص.\nدایرکتیوها مسئول قابلیت استفاده مجدد در انگولار هستند و به طور معمول عادت نداریم در پروژه‌ها چنان که باید و شاید از آن‌ها استفاده کنیم. دایرکتیوها می‌توانند برای کاستن از مقدار زیادی از مسئولیت‌های کامپوننت‌ها مورد استفاده قرار گیرند.\nتغییر تشخیص و رندرینگ\nزمانی که بحث رندر مجدد UI را در نظر می‌گیریم، انگولار یک فریمورک کاملاً جادویی به نظر می‌آید. با این حال بهینه‌سازی آن برای رندر مجدد صرفاً در مواردی که مورد نیاز است بحث کاملاً متفاوتی محسوب می‌شود و نیاز به اندکی دانش و شهود عمیق دارد.\nشما به عنوان یک معمار انگولار احتمالاً می‌دانید که تشخیص تغییر به روش OnPush موجب بهینه‌سازی عملکرد می‌شود. اما همه چیز همواره مطابق انتظار ما پیش نمی‌رود. این موضوع به خصوص در مواردی که از Observable-ها و از pipe ناهمگام درون قالب‌های خود استفاده نمی‌کنید بیشتر به چشم می‌آید.\nتسلط بر تشخیص تغییر\nبرای این که تسلط خوبی بر موضوع تشخیص تغییر پیدا کنید، باید کار را به روش زیر آغاز کنید:\nبا همه داده‌های خود طوری رفتار کنید که گویی تغییرناپذیر (immutable) هستند. در این زمینه استفاده از کتابخانه‌های مدیریت حالت نیرو گرفته از RX کمک زیادی می‌کنند.\nبرای نمایش داده‌ها در قالب‌هایتان صرفاً (یا غالباً) از Observable-ها استفاده کنید. اگر از حالت لوکال استفاده می‌کنید از یک BehaviorSubject بهره بگیرید.\nتسلط یافتن بر مبحث تشخیص تغییر یک گام الزامی در مسیر ساخت اپلیکیشن‌های با کارایی بالا محسوب می‌شود، چون شما نه تنها باید مطمئن شوید چه زمانی یک به‌روزرسانی مورد نیاز است، بلکه باید این اطمینان را پیدا کنید که به‌روزرسانی‌ها صرفاً در موارد لازم اجرا شوند.\nشکستن حدود سرعت انگولار\nکاهش رندر مجدد یکی از رموز سریع و کارآمد ساختن اپلیکیشن‌ها است. با این حال، برخی اوقات، ممکن است لازم باشد حدود سرعت اپلیکیشن‌هایی که شدیداً نیازمند کارایی بالا هستند مانند بازی‌ها، به‌روزرسانی‌های با فراوانی بالا و لیست‌های بزرگ و پیچیده را بشکنید. این کار به کمک حذف Zone و به‌روزرسانی UI با کمک جدیدترین قابلیت‌های Ivy ممکن شده است.\nمسیریابی نه تنها به ما امکان می‌دهد که SPA خود را در چندین صفحه مجازی سازمان‌دهی کنیم، بلکه موجب می‌شود که به لطف قابلیت‌های «بارگذاری کند» (lazy-loading) مسیریابی در انگولار، باندل‌های اپلیکیشن را بسته به تقاضا بارگذاری کنیم.\nاگر روی اپلیکیشن بزرگی کار می‌کنید و اندازه باندل‌ها از 1 مگابایت تجاوز می‌کنند، احتمالاً دلیل اهمیت این موضوع را می‌دانید. در عمل هیچ کس نمی‌خواهد این حجم از داده‌ها را برای یافتن امکان تعامل با اپلیکیشن دانلود کند.\nمسیریابی باید نه تنها برای افراز مسیرهای سطح فوقانی، بلکه برای عرضه بخش‌های کوچک‌تر و عمیق‌تر UI نیز اجرا شود. بدین ترتیب می‌تو‌انید محتوای باندل را افراز کنید و همچنین بخش‌های کوچک‌تر اپلیکیشن را که لازم نیست تا زمانی که کاربر آن‌ها را درخواست کرده است، روی دستگاهش دانلود شوند، نیز جدا کنید.\nمثال: یک کامپوننت زبانه‌دار\nبرای نمونه فرض کنید مشغول ساخت یک رابط کاربری زبانه‌دار (Tabbed) و هر زبانه از دیگری مستقل است. این یک موقعیت مناسب برای افراز هر زبانه در مسیر خاص خود و استفاده از بارگذاری کُند برای بارگذاری صرفاً محتوای زبانه انتخاب شده است.\nنمونه دیگر Popup-ها و Modal-ها هستند. هیچ نیازی به بارگذاری آن‌ها همراه با باندل اولیه وجود ندارد. اگر کاربر آن‌ها را درخواست کند، یعنی در صورت نیاز می‌توان آن‌ها را بارگذاری کرد.\nاغلب اپلیکیشن‌های CRUD اساساً از فرم‌های مختلف تشکیل یافته‌اند. در این موارد ممکن است وقت زیادی را صرف نوشتن فرم‌ها بکنید و به همین جهت یادگیری Angular Forms نیز حائز اهمیت است.\nاغلب فرم‌ها احتمالاً باید با استفاده از ماژول ReactiveFormsModule نوشته شوند و از این رو از اتصال دوطرفه با ngModel رها می‌شویم، مگر این که یک کنترل ساده داشته باشید. درک API مربوط به Angular Forms کاملاً ساده است و کسب مهارت عموماً به مطالعه مستندات و یادگیری دام‌های خاص آن مربوط است.\nدام اصلی که در زمان کار با Angular Forms باید از آن آگاه باشید، این است که اساساً فاقد نوع‌بندی است. این موضوع احتمالاً آزار‌دهنده‌ترین بخش آن است و جز این قابلیتی عالی محسوب می‌شود. بنابراین باید بسیار مراقب باشید تا مطمئن شوید که فرم‌ها با انواع ساحتمان داده شما همخوانی دارند.\nآخرین نکته مهم که در مورد انگولار بررسی می‌کنیم RxJS که شهرت منفی زیادی کسب کرده است. می‌توان گفت که یکی از قدرتمندترین قابلیت‌های انگولار، یکپارچگی عمیق آن با Rx و برنامه‌نویسی واکنشی تابعی است. برای این که انگولار را عمیقاً یاد بگیرید و یک معماری عالی خلق نمایید، باید ابتدا Rx و یا دست کم عملگر‌های مهم‌تر آن را بیاموزید. تبدیل شدن به یک توسعه‌دهنده ماهر انگولار بدون صرف ساعت‌ها وقت برای درک Rx کاری دشوار به نظر می‌آید.\nدست کم دو دلیل برای این که یادگیری Rx در زمان نوشتن اپلیکیشن‌های انگولار مفید است، می‌توان برشمرد؟ یکی افزایش کارایی و دیگری پردازش ناهمگام است. پردازش ناهمگام در اپلیکیشن‌های مدرن که قابلیت‌های تعاملی مختلف دارند به میزان زیادی دشوار است. از این رو باید Promise ،setTimeout و setInterval را فراموش کنید و شروع به انجام کارها به شیوه Rx نمایید.\nدلیل مهم دیگر برای کسب مهارت در Rx بهینه‌سازی عملکرد است. بدیهی است که استفاده از pipe ناهمگام صرفاً یک شروع محسوب می‌شود و گاهی اوقات کافی نیست. کنترل رندرهای مجدد تنها از طریق pipeline کردن رویدادهای که نیاز به رندر مجدد دارند ممکن است. Rx طیفی از عملگرها ارائه می‌کند که به کش کردن و دسته‌بندی عملیات کمک می‌کند و از این رو موجب بهینه‌سازی عملکرد اپلیکیشن می‌شود.\nدر این مقاله به صورت اجمالی به بررسی برخی از نکات مهم برای یادگیری عمیق انگولار پرداختیم. اما موارد مورد نیاز برای یادگیری به این فهرست محدود نمی‌شود. در هر حال هرگز فراموش نکنید که برای کسب مهارت در هر موضوع مرتبط با وب باید ابتدا مبانی وب را یاد بگیرید که شامل جاوا اسکریپت، CSS، الگوهای طراحی، کد تمیز، ابزارهای توسعه وب و مواردی از این دست می‌شوند.\nآموزش مقدماتی AngularJS برای ساخت اپلیکیشن‌های تک‌صفحه‌ای\nپارامترهای URL در انگولار — به زبان ساده\nنوشتن قالب پیچیده برای انگولار — به زبان ساده\nAngularآموزش رایگان انگولارانگولاربرنامه نویسی انگولارپروژه با انگولارتاریخچه انگولارتوسعه اپلیکیشن انگولارراهنمای Angularراهنمای انگولارساختار انگولارسرویس در انگولارکدنویسی انگولارمفاهیم معماری انگولارمفهوم مهم انگولاریادگیری Angular


by ساناز on Sun Dec 06, 2009 11:26 am\nدر صورت مصرف قطره مولتي ويتامين از پانزده روزگي نوزاد تا دو سالگي، امتناع كودك از خوردن ميوه تاثيري در رشد و سلامت او نخواهد داشت.\nدكتر«الهام طلاچيان» متخصص گوارش كودكان درگفت و گو با خبرنگار بهداشت و درمان، ايسنا واحد علوم پزشكي ايران گفت: مادران بايد به كودكاني كه تمايلي به مصرف ميوه ندارند فرصت داده و موقتا ميوه اي كه مورد علاقه كودك نيست از برنامه غذايي او حذف كنند.\nوي ادامه داد: اصرار به استفاده از ميوه‌اي خاص، صرفا باعث لجبازي كودك و تنفر هميشگي او از ميوه مي‌شود در صورتي كه خوراندن روزي 25 قطره مولتي ويتامين، از 15 روزگي تا دوسالگي نياز كودك به ويتامين را رفع مي‌كند.\nدكتر طلاچيان در همين راستا ادامه داد: اجازه دهيد برنامه غذايي كودك تا دوسالگي مطابق ميلش باشد و او بتواند از غذاها و ميوه‌هاي مورد علاقه خود استفاده كند در ضمن مي‌توان ميوه‌اي را كه از خوردن آن امتناع مي‌كند با ميوه ديگري كه خواص مشابه دارد جايگزين كند.\nوي در پايان عنوان كرد: با توجه به اينكه بر استفاده از ميوه در فرهنگ غذايي ايران، تاكيد زيادي مي شود كه البته اين تاكيد نيز كاملا صحيح است اما بايد به دليل كوچك بودن معده نوزاد در سن شش تا 12 ماهگي در صورت استفاده از آب ميوه دريافت انرژي غذايي افت يافته و به اين خاطر بايد سعي شود تا اعتدال در مصرف ميوه و آب ميوه براي كودكان رعايت گردد.\nRe: تا دو سالگي نگران ميوه نخوردن كودك خود نباشيد\nby nahid on Sun Dec 06, 2009 11:43 pm


ایمانی: اصولگرایان کارسختی برای معرفی نامزد در مقابل روحانی دارند؛ اصولگرایان از احمدی نژاد حمایت نخواهند کرد\nسیاست | جمعه ۲۷ فروردين ۹۵ ساعت ۱۵:۱۵ | نسخه چاپي\nیک چهره سیاسی اصولگرا معتقد است جبهه پایداری تاثیر چندانی در تصمیمات اصولگرایانه ندارد ولی تعمدا به نقش و تاثیرگذاری این جریان دامن زده می شود.\nاصولگرایان در اسفند 94 باز هم به مثابه انتخابات خرداد 92 چندان خوشحال از میدان انتخابات بیرون نیامدند و نمایندگانی را به مجلس دهم فرستادند که باید 4 سال رقابت پایاپایی را با اصلاح طلبان در صحن پارلمان داشته باشند. رقابتی که اولین نمود آن را شاید بتوان در انتخابات هیات رییسه مجلس و هیات رییسه کمیسیون‌ها به نظاره نشست.\nامری که ناصر ایمانی فعال سیاسی اصولگرا هم به آن اذعان دارد و معتقد است «مجلس دهم یک مجلس پیچیده‌ای است». به عقیده او کار در مجلسی که یک جریان در آن اکثریت ندارد سخت‌تر و دشوارتر است.\nصحبت از انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم که می‌شود تاکید دارد به عملکرد دولت در یک سال پیش رو خصوصا در حوزه اقتصاد برمی گردد و اینکه مردم چقدر نتیجه تلاش های دولت و دوره پسابرجام را ملموس حس کنند. این چهره سیاسی اصولگرا حتی از شرایطی صحبت می‌کند که شاید اصلاح طلبان در سال 96 پشت روحانی قرار نگیرند و کاندیدایی دیگر را به صحنه بفرستند. به عقیده ایمانی روحانی در سال 96 قطعا حمایت اصولگرایان را نخواهد داشت و شاید با یک یا دو کاندیدای اصولگرا هم رقابت کند.\nاز ایمانی که درباره احمدی نژاد می پرسیم معتقد است بعید است اصولگرایان پشت او قرار بگیرند، او از پایداری ها هم برای ما گفت، از اینکه آنها وزن تاثیرگذاری در جریان اصولگرا نداشته و ندارند و اگر در لیست اصولگرایان هم نبودند باز هم کل لیست اصولگرایان تهران رای نمی آورد.\nمشروح گفتگوی خبرآنلاین با ناصر ایمانی فعال سیاسی اصولگرا در ادامه بخوانید؛\n**با شوکی که به جریان اصولگرا در دو انتخابات اخیر سال 92 و 94 خصوصا در انتخابات مجلس دهم وارد شد حرکت این جریان در یک سال آینده را چطور ارزیابی می کنید، خصوصا که سال آینده انتخابات ریاست جمهوری را هم در پیش داریم و اصولگرایان هنوز هم درگیر اختلافات درونی هستند؟\nجریان اصولگرا هنوز در شوک نتایج دور اول انتخابات مجلس خصوصا نتایج تهران است، به همین علت هم فعلا در حال آماده‌سازی خودشان برای دور دوم انتخابات هستند که کرسی‌های بیشتری را بدست آوردند. بنابراین فعلا همه توجهات به دور دوم است که در این دور موفق باشند. بعد از آن تازه وارد مرحله برنامه‌ریزی برای ادامه کار خواهند شد. منظور از ادامه کار هم قاعدتا انتخابات ریاست مجلس است. اینکه ریاست و هیات رییسه مجلس برعهده چه فرد و جریانی باشد یا نایب رییس اول و حتی دوم و دیگر اعضای هیات رییسه چه کسانی باشند.\nمجلس دهم یک مجلس پیچیده‌ای است\nبا توجه به اینکه درصد کرسی‌هایی که به اصولگرایان و اصلاح طلبان در مجلس دهم رسیده است تقریبا و با مقداری اغماض برابر است لذا تقسیم پست‌ها در هیات رییسه مجلس قاعدتا بین اصولگرایان و اصلاح طلبان تقسیم خواهد شد. البته بخشی از آن هم به افراد مستقل خواهد رسید. لذا انتخابات هیات رییسه مجلس کار پیچیده‌ای است. این را بپذیرید که مجلس آینده مجلس پیچیده‌ای خواهد بود. انتخابات‌هایی که برای مشخص شدن اعضای هیات رییسه و بعد از آن هیات رییسه کمیسیون‌ها برگزار خواهد شد و حتی در تعیین مسئول دیوان محاسبات و مرکز پژوهش‌ها کار خیلی سختی انجام خواهد شد.\nوقتی اکثریت یک مجلس در دست یک جناح باشد کار ساده‌تر است ولی وقتی نیروهای برابر -اصولگرایان، اصلاح‌طلبان و مستقلین- وجود داشته باشد کار برای تصمیم گیری مشکل می‌شود و اختلاف نظرها زیاد خواهد بود. بنابراین تا مدتی هر دو جناح درگیر این مساله تقسیم‌بندی خواهند بود که منصب ها در مجلس به چه افرادی از چه جناح‌هایی تعلق می گیرد.\nبعد از آن شاید در تیر و مرداد ماه که این تقسیم بندی ها تمام شد، نوبت به کار کرد مجلس تا انتخابات ریاست جمهوری بعدی برسد. بنابراین این اولین گام‌هایی است که هر دو جناح از الان به بعد تا انتخابات ریاست جهوری سال بعد برخواهند داشت.\nاما انتخابات ریاست جمهوری بعدی هم از دو موضوع تاثیرپذیری جدی دارد. یکی از آن عوامل، کارکرد مجلس بعدی در 7، 8 ماه مانده تا انتخابات ریاست جمهوری است، اینکه اصولگرایان و اصلاح‌طلبان داخل مجلس دهم چگونه رفتار خواهند کرد و بازتابش در جامعه به چه شکلی است. نکته دوم که مهمتر هم هست این است که عملکرد دولت اقای روحانی در این یک سال و اندی آینده چگونه خواهد بود، خصوصا در عرصه اقتصادی و دوران پسابرجام.\nاینکه مردم بطور ملموس چقدر از آثار برجام را در عرصه‌های اقتصادی، سیاسی و ...حس خواهند کرد. این ها هم به عملکرد دولت برمی‌گردد.\nمسلما اصولگرایان بخاطر اینکه کامیابی در انتخابات‌های سال 92 و 94 نداشتند برای انتخابات ریاست جمهوری بعدی فرصت خوبی دارند تا بخواهند مجددا خود را بازسازی کرده و به صحنه قدرت سیاسی بازگردند.\nکار اصولگرایان برای معرفی کاندیدایی که بتواند بر روحانی پیروز شود سخت است\nالبته همه واقف هستند که انتخابات سال دیگر ریاست جمهوری، انتخابات چهار سال اول دولت آقای روحانی است و تجربه ریاست جمهوری‌های چند دوره قبلی ما نشان داده که همه روسای جمهور ما 8 ساله بودند. اینکه بعد از گذشت 4 سال بشود با رییس جمهور فعلی رقابت کرد و او را شکست داد و کسی دیگر رییس جمهور شود خلافه رویه‌ای که بوده کار بسیار مشکلی است. در واقع قدرت زیادی می‌خواهد که کسی یا جریانی باشد که انقدر اقبال عمومی پیدا کند که رییس جمهور را وسط دوره کنار بزند. این امر کار را برای همه سخت‌تر خواهد کرد خصوصا برای اصولگرایان که بخواهند کاندیدا یا کاندیداهایی را معرفی کنند که بر آقای روحانی پیروز شود.\n**پس شما قائل به این بحث «یک دوره‌ای بودن دولت آقای روحانی» نیستید؟\nنگفتم قائل به این موضوع نیستم گفتم کار برای هرکسی که بخواهد با آقای روحانی در سال 96 رقابت کند مشکل است. اگر دقت کنید کاندیداهایی که در میان دوره‌ای آقایان رفسنجانی، خاتمی و احمدی نژاد حضور داشتند کار بسیار سختی داشتند و در نهایت موفق هم نشدند.\nشرایط روحانی و دولتش دشوارتر از سه رییس جمهور قبلی است\nبطور طبیعی مردم شاید اینطور حس می‌کنند که چهار سال زمان کمی برای یک رییس جمهور است چون بهرحال چهار سال است که او را در صحنه کشور می‌بینند و اینکه بخواهند او را کنار بگذارند و به کسی دیگر رای بدهند شرایط خیلی خاص می‌خواهد، مثلا مردم ازعملکرد آن دولت بسیار دلزده شوند یا بالعکس کاندیدایی ببینید که احساس کنند او حتما امکان اینکه پیروز شود و شرایط را تغییر دهد را خواهد داشت اما این اصل را هم قبول دارم که آقای روحانی شرایط سختی را در یک سال آینده برای کاندیداتوری دارد. شرایط بسیار سختی که شاید سه رییس جمهور قبلی (روسای جمهور بعد از جنگ و رحلت امام) در انتخابات میان دوره ای با آن روبرو نبودند. به عقیده من شرایطی که اقای روحانی در یک سال آینده دارد را مثلا آقایان هاشمی، خاتمی و احمدی‌نژاد در چهارسال اولی که رییس جمهور بودند و دوباره کاندید شدند نداشتند. بخاطر اینکه شرایط اقتصادی کشور بسیار پیچیده و سخت است و آثار موافقتنامه برجام هنوز به طور ملموس برای مردم حس نشده است و شاید تا یکسال آینده هم کمتر حس شود. از طرف دیگر آقای روحانی به عقیده من برای انتخابات ریاست جمهوری سال 96 شاید حمایت جدی هیچکدام از جریانات سیاسی را نداشته باشد.\nروحانی در سال 96 قطعا حمایت اصولگرایان را ندارد\n**حتی اصلاح طلبان؟\nبله. حمایت اصولگرایان را که حتما ندارد و این طبیعی است، حمایت اصلاح طلبان را هم شاید نداشته باشد بنابراین این موضوع کار را برای ایشان مشکلتر می‌کند. اصلا بعید ندانید که اصلاح طلبان برای انتخابات ریاست جمهوری بعدی شاید یک یا چند کاندید در مقابل آقای روحانی بگذارند. البته باز هم تاکید می‌کنم این موضوع بستگی به شرایط یک سال آینده دارد ولی هیچ بعید نیست.\nممکن است اصلاح‌طلبان هم اقبالی به کاندیداتوری روحانی در سال 96 نداشته باشند\nهمچنان که الان هم برخی چهره‌های اصلاح طلب به این موضوع به طور ضمنی اشاره می‌کنند که شاید آقای روحانی یک دوره بیشتر در پاستور نباشد. نمی‌گویم این شرایط قطعی است ولی بعید هم نیست. اصولگرایان که قطعا ممکن است کاندیدایی را مقابل روحانی داشته باشند این که روشن است ولی اصلاح طلبان هم خیلی اقبالی به آقای روحانی در دور بعد نداشته باشند.\n**این را می شود در قالب همان بحث عبور اصلاح طلبان از روحانی تعبیر و تفسیر کرد؟\nمن با این کلمات عبور که ممکن است معانی زیادی داشته باشد و یک تداعی معانی دیگری را که مربوط به سالهای گذشته است و عبور از فلانی و فلانی را به ذهن متبادر کند موافق نیستم و نمی‌خواهم استفاده کنم. ولی این یک واقعیت است و فکر نمی‌کنم کسی منکر این باشد.\nببینید سال 92 هم که آقای روحانی کاندید شدند کاندیدای مطلوب اصلاح طلبان نبودند. آقای روحانی کاندیدایی بودند که در شرایط آن زمان تنها کسی بود که اصلاح طلبان می‌توانستند او را انتخاب کنند نه اینکه کاندیدای مطلوب آنها باشد.\nیعنی از میان کاندیداهایی که در آن زمان بودند بهترین کسی که بهترین شرایط را برای اصلاح‌طلبان داشت حسن روحانی بود در واقع کف مطالباتشان بود. برای همین به او اقبال کردند اما وقتی چهارسال از دولت ایشان بگذرد و در شرایطی که الان هم پایگاه اصلاح‌طلبان در مجلس قوی‌تر شده است معلوم نیست که در یک سال دیگر و درانتخابات ریاست جمهوری بازهم به آقای روحانی اکتفا کنند. البته ممکن هم هست اکتفا بکنند ولی بستگی به شرایط دارد. خود آقای روحانی هم خودش را اصلاح‌طلب نمی داند، ایشان که هیچگاه سابقه اصلاح طلبی نداشته است منتهی در آن سال بهترین گزینه برای اصلاح طلبان بود برای همین هم به ایشان توجه و اقبال کردند. ولی اینکه در شرایط دیگری که مثلا حضور اصلاح طلبان در مجلس قوی تر شده است باز هم این اقبال وجود داشته باشد و بخواهند با روحانی ادامه راه بدهند معلوم نیست.\nاصولگرایان چند گزینه برای رقابت با روحانی در سال 96 دارند\n**اشاره کردید که آقای روحانی قطعا حمایت اصولگرایان را ندارد، اساسا اصولگرایان گزینه‌ای که قادر به رقابت با روحانی در سال 96 باشد را دارند؟\nبله اصولگرایان گزینه‌های مختلفی دارند چرا نداشته باشند، مشکل اصولگرایان در دوره های قبل این بوده که چندتا گزینه داشتند و این گزینه‌ها با هم رقابت کردند که منجر شد که هیچ کدام موفق به کسب رای اکثریتی نشدند. البته فراموش نکنید که کاندیداهای اصولگرا 5/49 درصد از آراء مردم را در همان انتخابات سال 92 کسب کردند و اقای روحانی با 50 درصد شکننده رییس جمهور شدند.\n**ولی اینکه فرض کنیم مثلا سعید جلیلی، قالیباف، رضایی، ولایتی یا ... دور یک میز بنشینند و یک کاندیدای نهایی از بین اینها رودروی آقای روحانی قرار بگیرد هم فرض بسیار مشکلی است!\nببینید جریان‌هایی که در قدرت قرار می‌گیرند تنازع درونی شان زیاد می شود این از خصلت‌های قدرت است. همین اتفاقی که برای اصلاح طلبان هم افتاده بود، در این چند سال هم برای اصولگرایان افتاد ولی وقتی در اقلیت قرار می‌گیرند انسجام شان بیشتر خواهد شد.\nاگر اصلاح طلبان در اقلیت نبودند عارف از انتخابات کنار نمی کشید\nاصولگرایان هم بخاطر دو انتخابات اخیر و نتایجی که حاصل و باعث شد کمتر در قدرت باشند، قاعدتا انسجام شان بیشتر خواهد شد. ممکن است با یک هماهنگی بیشتری در انتخابات ریاست جمهوری بعدی شرکت کنند. اینکه موفق می شوند یا نمی شوند یک بحث دیگری است ولی این امکان وجود دارد که انسجام شان بیشتر باشد چون در اقلیت هستند. همچنان که اصلاح‌طلبان اگر در اقلیت نبودند هرگز وقتی به آقای عارف گفتند از انتخابات کنار بکشد او قبول نمی‌کرد. ولی وقتی در اقلیت باشند و تصور کنند که با کمترین هزینه می‌توانند در قدرت قرار بگیرند اینکار را می‌کنند همچنان که به اقای روحانی گرایش پیدا کردند.\nدقت کنید که الان و بعد از ورود اصلاح طلبان به مجلس شرایط متفاوت شده است. مثلا اگر به آقای عارف بگویند از انتخابات ریاست مجلس کنار بکشد کنار نخواهد کشید. این همان اتفاقی است که به لحاظ روانی برای جریانی که در قدرت باشد رخ می‌دهد. همان اتفاقی که برای اصولگرایان افتاد و با وجود تقاضاها برای کنار کشیدن کاندیداهایشان در سال 92 تاثیری حاصل نشد و در صحنه باقی ماندند. همین اتفاق ممکن است برای اصلاح طلبان بیافتد. این خصلت در قدرت بودن است ربطی به این جناح و آن جناح هم ندارد.\nممکن است دوران مصرف روحانی برای اصلاح طلبان تمام شود\nبرای انتخابات ریاست جمهوری بعدی هم ممکن است که اصولگرایان یکی دو کاندید را با هماهنگی به صحنه رقابت با روحانی بفرستند ممکن هم هست که موفق بشوند. همانطور که گفتم امکان دارد که اصلاح طلبان هم حمایت جدی از آقای روحانی نکنند و کسی دیگری را کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری کنند. در واقع دوران مصرف آقای روحانی برای اصلاح طلبان تمام شود.\nشاید احمدی نژادکاندیدا شود ولی اصولگرایان پشت او قرار نمی گیرند\n**احتمال این هست که اصولگرایان روی احمدی‌نژاد ریسک کنند و در صورت کاندیدا شدنش پشت او قرار بگیرند؟\nمن احتمال این موضوع را بسیار ضعیف می‌دانم. اگر شما از من سوال کنید که آقای احمدی نژاد در دور بعدی انتخابات ریاست جمهوری ممکن است کاندید شود می‌گویم بله امکانش هست صرف نظر از اینکه تایید صلاحیت بشود یا نشود. اما اینکه سوال کنید که اصولگرایان به سمت احمدی نژاد خواهند رفت و پشت او قرار میگیرند یا نه، معتقدم این احتمال همانقدر متصور است که اصلاح طلبان نسبت به آقای احمدی نژاد دارند.\n**آقای ایمانی! در ماجرای اختلافاتی که چند سال اخیر در جریان اصولگرایان وجود داشته همیشه یک پای عامل ثابت اختلاف پایداری‌ها بودند، در لیستی که جریان متبوع شما در انتخابات مجلس مشخصا در تهران منتشر کرد اتفاقا وزن این جریان خیلی سنگین بود ولی همین پایداری ها الان لیست شما را زیر سوال می‌برند و حتی لیست پیرمردها خطاب می کنند و می‌گویند اصولگرایان جاذبه‌ای بین مردم ندارند، در واقع به نوعی باز هم خودشان را از تصمیمات اصولگرایانه کنار کشیدند و مشکلات را بیشتر متوجه راست سنتی کردند، این نوع رفتار این طیف را چطور تحلیل می کنید و اساسا آینده پایداری ها یا همان دلواپسان را در یک سال آینده چطور تحلیل می کنید؟\nمعتقدم این مساله در حد کارهای رسانه‌ای است و خیلی جدی نیست، صحبت‌هایی که اقای حسینیان کردند خیلی جدیت ندارد و کسی به آن توجه نمی کند، اساسا این نیست که بگوییم حرفهای آقای حسینیان حرفهای جبهه پایداری است. مثلا اگر تعداد افرادی که از جبهه پایداری در لیست اصولگرایان بودند حذف می‌شدند ایا اتفاق خیلی ویژه‌ای می‌افتاد؟\nاگر پایداری ها هم در لیست اصولگرایان نبودند مردم به کل لیست اصولگرا رای نمی دادند\nمن تمام اینها را رد می کنم اینها حدس و گمان‌های رسانه‌ای است. شما فکر می‌کنید اگر مثلا چندنفر از چهره‌های پایداری در لیست اصولگرایان نبودند آیا مردم تهران به همه لیست اصولگرایان رای می‌دادند؟ پاسخ شما هم مثل من منفی است. درست است که بسیاری از صاحب نظران سیاسی و حتی افرادی از درون جریان اصولگرایی معتقدند گذاشتن چند چهره پایداری در لیست نهایی اصولگرایان کار درستی نبود ولی بازی، بازی صفر و صدی نیست. تصور نکنید که اگر این چند نفر در لیست نبودند اصولگرایان برنده بازی با نتیجه 30 بر صفر بودند و پیروز می‌شدند همانطور که الان 30 بر صفر به نفع اصلاح‌طلبان شده است. نه اینطور نیست. بله شاید اگر این اتفاق نمی‌افتاد تعدادی از اصولگرایان به مجلس راه می‌یافتند اما به دلیل شرایط متعدد حتی خود اصلاح طلبان هم تصور نمی‌کردند که اینگونه پیروز شوند تصور می‌کردند که مثلا 10 نفر از اصولگرایان را اوت خواهند کرد.\nپایداری تاثیری در تصمیمات اصولگرایان ندارد\nاین نکته را هم تاکید دارم که جبهه پایداری دارد توسط برخی رسانه‌های جناح اصلاح طلب بزرگنمایی می شود. این جبهه نقش تاثیرگذاری در تصمیمات اصولگرایان نداشته الان هم ندارد. این غلطی است که تصور می‌کنم بصورت تعمدی هم به آن دامن زده می‌شود. برای مثال در قضیه برجام علی رغم اینکه جبهه پایداری‌ها مخالفت بسیار صریح، آشکار و تندی با موافقتنامه برجام کردند ولی این موافقتنامه با رای بسیار بالایی توسط اصولگرایان مجلس به تصویب رسید این به معنای این بود که تاثیرگذاری جبهه پایداری یک تاثیر محدودی است. معتقدم جریان اصلاح طلب با برنامه و تعمدی تاثیر پایداری‌ها در بین اصولگرایان را بزرگنمایی می‌کند.\nبرچسبها: ائتلاف اصولگرایان ، اصلاح طلبان ،


عید توام با نگرانی و ناامنی در شمال - خبرگزاری دید | خبرگزاری دید\nعید توام با نگرانی و ناامنی در شمال\n۱۳ جوزا ۱۳۹۸ - ۱۲:۲۴\nدر آستانه فرارسیدن عید فطر قرار داریم. گروه طلبان پیشنهاد آتش‌بس مردم و سیاسیون کشور را رد و تاکید بر دوام جنگ کرده است.\nبه گزارش خبرگزاری دید، در حال حاضر در بخش‌های مختلف ولایات شمال جنگ و ناامنی جریان دارد و گروه طالبان همچنان برای زندگی مردم تهدید است. البته ناامنی در ولایات شمال حرف تازه نیست و با شروع حکومت وحدت ملی به رهبری اشرف غنی و داکتر عبدالله جنگ از جنوب و جنوب غرب به ولایت‌های شمال کشیده شد.\nولایت‌های سرپل و فاریاب در شمال کشور بر اساس گزارش‌ها به گونه گسترده ناامن است.\nجنرال دوستم معاون اول ریاست جمهوری با انتشار بیانیه‌ای به مناسبت فرارسیدن عید سعید فطر، طالبان را به صلح دعوت و تاکید کرده اگر طالبان دست از جنگ برندارند، خود در برابر این گروه دست به کار خواهد شد.\nمعاون اول ریاست جمهوری چندی پیش نیز چنین گفته بود.\nجنرال دوستم گفت:« من اطلاع دارم یک گروپ جدید از طالبان به قصد ناامنی به شمال آمده‌اند.»\nقول اردوی ۲۰۹ شاهین خبر می‌دهد که تدابیر امنیتی در روزهای عید سعید فطر اتخاذ شده است و به گروه طالبان اجازه نمی‌دهد که در ایام عید مردم را تهدید کنند.\nمسئولان امنیتی ولایت بلخ نیز می‌گویند که نیروهای امنیتی در روزهای عید امنیت مردم را تامین خواهند کرد و مردم می‌توانند با خیال راحت عید فطر را سپری نمایند.\nاین گفته‌ها در حالی ابراز می‌شود که در این اواخر گراف جرم‌های جنایی در بلخ رو به افزایش است.\nنورالدین یکی از باشندگان چهارباغ ولایت سرپل می‌گوید که در آستانه عید، نگران ناامنی و تهدیدات گروه طالبان است.\nاو گفت:« وقتی طالبان جان مردم را تهدید نکند، روز برای ما عید است.»\nامینی نصیری، یکی از آموزگاران ولایت بلخ می‌گوید که برای طالبان عید و رمضان هیچ تفاوت ندارد و این گروه دست از کشتار مردم بر نمی دارد.\nاو تاکید می‌کند که طالبان در ولایات شمال حضور گسترده دارد و از این بابت نگران است.\nگروه طالبان خواست حکومت، سیاسیون و علمای دینی را برای برقراری آتش‌بس نپذیرفت و در پیام عیدی رهبر این گروه بر گرم نگهداشتن سنگرهای های جنگ تاکید شده است.\nکد خبر: 48304


Posted in دسته‌بندی نشده نوامبر 20, 2020 No comments\nیک سرور در یک رستوران در منطقه اوماها پس از اینکه وی ویدیویی از پیت ریکتز ، فرماندار نبراسکا را که بدون ماسک در بیرون از منزل در ورزشگاه محل کار خود به اشتراک گذاشته بود ، اخراج شد.\n“ماسک تو کجاست ، پیت؟” کارینا مونتانس 25 ساله در ویدیویی که در توییتر منتشر کرد گفت روز انتخابات. “چیکار میکنی پیت؟” ما در یک بیماری همه گیر هستیم ، پیت. “\nبه گزارش روزنامه لینکلن ژورنال استار ، این ویدئو در جریان یک مهمانی انتخاباتی برای سناتور جمهوری خواه تازه انتخاب شده ریتا ساندرز ، یک جمهوریخواه ساخته شده است.\nبه گزارش واشنگتن پست ، مونتانس امشب مشغول کار بود زیرا سرور دیگری COVID-19 را اجرا کرد و او شام آن مرد را صرف کرد\nمونتانز روز سه شنبه در توئیتی پیروان خود را به روز کرد که پس از آن توسط دی جی Dugout ، که چندین صندلی در منطقه مترو اوماها دارد ، در یک پست در شبکه های اجتماعی اخراج شده است. داروین هانسن ، رئیس DJ Dugout ، به روزنامه لینكلن ژورنال استار گفت كه به دلیل سیاست های رسانه های اجتماعی و تلفن همراه در نوار ورزشی ، این كار متوقف شد.\nبا این حال ، مونتانس به واشنگتن پست گفت که عدم فاصله اجتماعی ریکت در شغل قبلی خود “سیلی به چهره” بود.\nمونتانس به اداره پست گفت: “شما باید از ما مراقبت کنید و شما اینجا هستید و به عنوان یک چهره مشهور ظاهر می شوید ، در حالی که مردم برای زندگی خود و در بیمارستان ها می جنگند و همین الان می میرند.”\nاین هفته ، مگان هانت ، سناتور دموکرات ، عکسی از ریکتس را نیز از همان واقعه منتشر کرد که نشان می دهد فرماندار با 21 نفر در حال ژست گرفتن است – بعضی از آنها پیر به نظر می رسند. هیچ کس ماسک ندارد.\n“این تو هستی ،GovRicketts؟” در تاریخ 3 نوامبر؟ »هانت در 17 نوامبر توییتی نوشت.\nسخنگوی فرماندار به شعبه محلی Fox KPTM گفت که ریکتس فقط به طور موقت ماسک خود را برای عکس های این مراسم و در حالی که در رستوران بود ، برداشت. سخنگوی KPTM گفت که ریکتز هنگام ورود و خروج از رستوران ماسک بر سر داشت و ایالت نیازی به ماسک زدن افراد هنگام نشستن ندارد.\nریکتس ، که هفته گذشته پس از اینکه در یک شام کوچک در خانه اش در معرض COVID-19 قرار گرفت ، قرنطینه شد ، یکی از چندین سیاستمداری است که اخیراً در طی یک وخیم بیماری که بیش از 250،000 نفر جان خود را از دست داده ، گرفتار شده است. . گاوین نیوزوم ، فرماندار کالیفرنیا ، یک دموکرات ، اخیراً در حالی که ماسک زده بود در یک رستوران خوشمزه در حال غذا خوردن فیلمبرداری شد – اگرچه وی به نقل از نیویورک تایمز این حرکت را “یک اشتباه بد” توصیف کرد. به نقل از فاکس نیوز ، این هفته بدون ماسک در کاپیتول برگزار شد.\nدر عین حال ، ریکتز ، علی رغم رشد عفونت های COVID-19 و شواهدی مبنی بر محافظت ماسک ها از افراد و سایرین ، به ویژه هنگامی که با رعایت نکات بهداشتی مناسب و فاصله اجتماعی همراه باشد ، با حکم دولت خود مخالفت کرده است.\nپزشکان مرکز پزشکی دانشگاه نبراسکا ، مستقر در اوماها ، اخیراً در نامه ای خواستار این شده اند “همه مردم نبراسکا هر زمان که شما از خانه خود خارج می شوید ماسک بزنند ، به خصوص هر زمان که نتوانید از دیگران دور شوید.” طبق گفته KMTV ، زیرمجموعه محلی CBS ، این نامه توسط بیش از 1700 پزشک و پرستار امضا شده است.\nبه گزارش پست ، در همین حال ، مونتانس بی کار است و می فهمد که چگونه می تواند از دختر 4 ساله خود مراقبت کند. به گفته این ستاره ، سناتور ایالت کارول خون ، یک دموکرات ، برای کمک به او مراجعه کرد.\nبه طور جداگانه ، مونتانس در توییتر از مردم خواست تا خشم خود را بر روی همکاران سابق خود خالی نکنند.\n“من هنوز هم افرادی که آنجا را ترک کردم دوست دارم ، بنابراین لطفا !! من نمی خواهم سلامت روانی آنها تحت تأثیر این امر قرار گیرد. آنها کسانی نبودند که مسئول خاتمه من باشند. این همه است ” او نوشت.


طرز کار سشوار به چه صورت است؟\nآموزش طرز کار سشوار\nامروزه کمتر کسی است که تا به حال از سشوار استفاده نکرده باشد، با اینحال در این مقاله از وبسایت بهساز سرویس نمایندگی تعمیرات لوازم خانگی تهران قصد داریم در ادامه به پاسخ این سوال بپردازیم که “طرز کار سشوار چگونه است؟”\nسشوار دستگاهی است که از آن برای خشک کردن، صاف کردن و حالت دادن مو استفاده میکنند.\nاین دستگاه با ایجاد باد گرم و بیرون دادن پر فشار آن یک همراه برای آرایشگران است.\nسشوار در انواع مختلف و برندهای متفاوتی وجود دارد، همچنین برای مصارف خانگی و آرایشگاهی مدل های مختلفی از آن وجود دارد.\nکار کردن با سشوار، روشن کردن و خاموش کردن، همچنین تنظیم درجه حرارت آن به وسیله چند دکمه انجام میشود و میتوان گفت یک کاربری ساده دارد و هر فردی قادر است به سادگی با آن کار کند.\nاحتمالا برای شما هم پیش آمده است که در روزهای سرد زمستانی به حمام بروید و پس از آن نیز قصد خروج از منزل را داشته باشید.\nدر این مواقع سشوار با خشک کردن سریع موهای شما کمک میکند تا بتوانید بدون مشکل به کارهای خود در بیرون از خانه برسید.\nکارایی و طرز کار سشوار این ابزار تا جایی است که حتی بسیاری از افراد در سفرهای کوتاه مدت هم آن را با خود به همراه دارند.\nدر بیشتر موارد سشوار دو کلید دارد که یکی از آن ها تعیین کننده درجه حرارت و دیگری مشخص کننده میزان دمندگی است.\nنکات قابل توجه در طرز کار سشوار\nتوان سشوارها و تفاوت آنها را دو مساله مشخص میکند، ابتدا شدت دمندگی (پرتاب باد به بیرون) و سپس درجه حرارت (حداکثر توان حرارتی دستگاه)\nهنگام خرید سشوار باید توجه کنید که قرار است چند ساعت در روز از آن استفاده نمایید.\nهمچنین باید توجه داشته باشید که سشواری که برای مصارف خانگی مورد نیاز است از سشوارهای آرایشگاهی متفاوت است.\nپس اگر قرار است از سشوار برای مصرف شخصی استفاده کنید نیاز به استفاده از ابزارهای تخصصی و هزینه اضافی نیست.\nسشوار در انواع مختلفی در بازار موجود است و شما میتوانید با توجه به نیاز ، سلیقه و همچنین بودجه ای که در نظر دارید اقدام به تهیه آن نمایید.\nتوصیه میشود به صورت متوالی از سشوار استفاده نکنید این کار باعث فشار آمدن به دستگاه و کوتاه شدن عمر آن میشود.\nدر خشک کردن موها با سشوار بهتر است ابتدا با طرز کار سشوار آشنا شوید و آب موها تا حد ممکن گرفته شود و از سرم های مقاوم در برابر حرارت استفاده شود این کار سبب میشود تا آسیب واردشده از حرارت سشوار به موهای شما کمتر شود.\nبهتر است برای حالت دادن به مو اولا درجه سشوار پایین باشد و ثانیا سشوار با فاصله از مو گرفته شود.\nبه هیچ عنوان سشوار را در حمام یا سرویس بهداشتی قرار ندهید ، این کار باعث میشود تا دستگاه خیس شود و خطر برق گرفتگی هنگام استفاده از آن بالا برود.\nهنگامی که دیگر قصد استفاده از سشوار را ندارید ابتدا صبر کنید تا دستگاه خنک شود ، سپس آن را جمع کنید.\nسشوار را در محلی قرار دهید که امکان افتادن و آسیب رسیدن به آن وجود نداشته باشد.\nاز اتصال مداوم دستگاه به برق اجتناب کنید.\nبهتر است در جمع کردن سیم سشوار دقت لازم را داشته باشید تا به آن آسیبی وارد نشود ، این کار باعث میشود تا احتمال قطعی در سیم سشوار به حداقل برسد.\nتوجه به این نکات باعث میشود استفاده ایمنی از دستگاه داشته باشید و عمر مفید آن بیشتر شود.\nنحوه تمیز کردن فیلتر سشوار\nدر قسمت انتهایی سشوار یک دریچه کوچک برای مکش باد وجود دارد، در داخل این بخش فیلتر هایی وجود دارد تا پرز و گرد و غبار موجود در هوا وارد موتور و بخش های داخلی سشوار نشود.\nلازم است هر چند وقت یک بار این فیلتر ها تمیز شوند تا مشکلی برای دستگاه پیش نیاید.\nجمع شدن این پرزها و ریز گرد ها باعث میشود تا توان دستگاه کم شود و به نوعی نفس سشوار گرفته شود.\nبرای تمیز کردن فیلترهای سشوار ابتدا باید قسمت پشت آن که با پیچ محکم شده است باز شود، پس از آن فیلترهای توری که در آن قسمت است را خارج نمایید.\nدر مرحله بعد لازم است پرز ها با استفاده از یک مسواک یا یک دستمال از سطح فیلتر برداشته شوند.\nپس از تمیز کردن اولیه فیلترها را در ظرفی حاوی آب و مایع ظرفشویی قرار دهید و پس از چند ساعت آن را خارج نمایید.\nسپس برای آخرین بار آن ها را شسته و آبکشی نمایید، و روی یک پارچه خشک قرار دهید تا آب آن کاملا گرفته شده و خشک شود.\nسپس فیلترها را در قسمت های مربوطه جاگذاری نمایید و پیچ سشوار را نیز ببندید.\nدر هنگام تمیز کردن فیلتر توجه کنید که به آن صدمه ای وارد نشود و دچار پارگی نشود.\nهمچنین بهتر است در هنگام استفاده از سشوار آن را روی یک پایه قرار دهید چرا که گذاشتن سشوار روی فرش و موکت باعث میشود دستگاه زودتر و بیشتر پرز بگیرد.\nاجزای مختلف سشوار\n1- بدنه سشوار\nعموما این قسمت را فلزی میسازند و یا از پلاستیک مقاوم در برابر حرارت استفاده مینمایند.\nقسمت بعدی دسته سشوار است که از آن برای گرفتن سشوار در دست استفاده میشود ، عموما کلید های سشوار هم روی این قسمت قرار میگیرند.\nکلیدهای سشوار انواع و مدل های مختلفی دارند اما از دو یا سه دکمه تجاوز نمیکنند و کاربری ساده ای دارند، این کلید ها دو حالته یا سه حالته هستند.\nیکی از این حالت ها خاموش (0) و باقی حالت ها به ترتیب درجه حرارت و باد سشوار را افزایش میدهند.\nسشوار شامل یک سیم و دوشاخه اتصال به برق هم میباشد ، به غیر از موارد یاد شده این دستگاه بخش های دیگری نیز دارد که قسمت داخلی سشوار هستند.\nموتور ، ترموستات ، المنت گرم کننده ، فن ، فیلتر ، دیود و… باقی بخش های سشوار هستند.\nقبلیقبلیعلت خاموش شدن ناگهانی جاروبرقی پاناسونیک\nبعدیمزایا و معایب جاروبرقی بدون کیسهبعدی


امنیت سرمایه‌گذاران داخلی، شرط ورود همتایان خارجی |\n» امنیت سرمایه‌گذاران داخلی، شرط ورود همتایان خارجی\nچگونه می‌توان شرایط را برای توسعه سرمایه‌گذاری در بخش معدن فراهم کرد؟\nسیرآنوش موسوی: در میان شاخص‌های اقتصاد، تولید ناخالص داخلی یکی از مهم‌ترین عنوان‌ها در تجزیه، تحلیل و ارزیابی‌های اقتصاد است.\nتولید ناخالص داخلی که مخفف آن GDP است به کل ارزش تولید کالاها و خدمات کشور با نرخ بازار و در یک دوره زمانی گفته می‌شود. بنا بر آمار رسمی، معادن در ایران یک درصد از تولید ناخالص ملی را به‌خود اختصاص داده‌اند، در حالی‌که فعالان معدنی بر این باورند که می‌توان با فراهم کردن زیرساخت‌ها و همچنین تسهیل قوانین معدنی شرایطی را ایجاد کرد که سهم معدنکاری در کشور افزایش پیدا کند.\nدر این زمینه، بهرام شکوری، رئیس کمیسیون معدن اتاق بازرگانی ایران، در گفت‌وگو با صمت، بیان کرد: آمارهای رسمی، حکایت از سهم کمتر از یک درصدی معدن در تولید ناخالص ملی دارند که به نظر من سهم کم محصولات معدنی در صنایع پایین‌دستی سبب ایجاد این عامل شده است. این در حالی است که سهم واقعی معدن در تولید ناخالص ملی ۲۰ تا ۳۰ درصد است. شکوری با بیان اینکه واقعی شدن سهم معدن در تولید ناخالص ملی باعث حمایت بیشتر از این بخش می‌شود، اظهار کرد: بانک مرکزی در محاسبه تولید ناخالص ملی فقط فولاد را در نظر می‌گیرد اما به تازگی از سوی خانه معدن درخواست شده که سهم هر ماده معدنی جداگانه در نظر گرفته شود. وی همچنین تاکید کرد: بخش معدن به ویژه صنایع کوچک می‌تواند برای جذب نقدینگی و سرمایه‌های سرگردان کشور مورد استفاده قرار گرفته و اشتغال زیادی ایجاد کند. رئیس کمیسیون معدن اتاق بازرگانی ایران با اشاره به اینکه میزان کل سرمایه‌گذاری در بخش معدن و صنایع معدنی تاکنون حدود ۵۰ میلیارد دلار است، تصریح کرد: باید فعالیت‌های اقتصادی را سودآور کنیم تا مردم مجاب شوند به جای خرید ارز و سکه در بخش تولید سرمایه‌گذاری کنند.\nهمچنین در همین زمینه، سعید افضلی‌پور، رئیس خانه معدن استان یزد، در گفت‌وگو با صمت، اظهار کرد: سال‌هاست فعالان معدنی از مسئولان اجرایی تقاضا می‌کنند که از بخش معدن در کشور حمایت کنند چراکه پشتیبانی از آنها مساوی است با افزایش توان معدنکاری در کشور. وی با بیان اینکه افزایش سهم معدن در تولید ناخالص ملی، نیازمند تامین زیرساخت‌هاست، تصریح کرد: نخستین گام، ایجاد قوانین آسان در فرآیند صدور مجوزهای معدنی است که باید از سوی مجلس شورای اسلامی، انجام شود؛ به این معنا که قانون‌گذار باید روند فعالیت‌های معدنی را با حفظ استانداردهای لازم تسهیل کند. این سخن به این معنا نیست که در وضع قوانین نباید به اصول قانونی پایبند بود بلکه مراد و منظور این است که میزان بروکراسی اداری در کشور را کاهش دهیم. رئیس خانه معدن استان یزد در ادامه با اشاره به دومین شاخصه در تسهیل فعالیت معدنکاری، بیان کرد: لازم است که تحول اساسی در مسئولیت سازمان‌های حاکمیتی در معدن ایجاد شود. سازمان‌های حاکمیتی معدن مانند سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی و ایمیدرو باید دست از بنگاه‌داری بردارند و اقدام به تولید اطلاعات پایه، اطلاعات اکتشافی و ژئوفیزیک هوایی کنند و آن را در اختیار فعالان این بخش قرار دهند. افضلی‌پور با اشاره به لزوم حمایت قانونی از بخش‌خصوصی، تصریح کرد: بخش‌خصوصی وقتی می‌خواهد در بخش معدن سرمایه‌گذاری کند اینگونه نباید از سوی دستگاه‌های مختلف دولتی درگیر شود. به نظر من آنچه بیش از هر چیز دیگری اهمیت دارد این است که شرایط را برای سرمایه‌گذاری در بخش معدن فراهم کنیم. این مهم به چند روش تحقق پیدا می‌کند؛ نخست تقویت صندوق بیمه سرمایه‌گذاری فعالیت‌های معدنی است. از این‌رو منابع مالی این صندوق باید تقویت شوند چون یک صندوق تخصصی در این راستاست. وی در ادامه بیان کرد: هزینه تمام شده محصولات در کشور باید پایین باشد که لازمه آن دسترسی به منابع پولی سازگار با بودجه معدنکاران، وام‌های کم‌بهره، امکان تامین ماشین‌آلات معدنی و زنجیره تامین مواد معدنی به‌صورت ارزان است، به این معنا که معدنکاران، تجهیزات مورد نیاز خود را با نرخ آزاد خریداری نکنند چراکه در این صورت قدرت رقابت نخواهند داشت و نمی‌توانند با کشورهای رقیب همسایه رقابت کنند.\nاین فعال معدنی درباره جذب سرمایه‌گذار خارجی، بیان کرد: زمانی‌که شرایط برای جذب سرمایه‌گذار داخلی فراهم نیست، بدون تردید سرمایه‌گذاران خارجی نیز تمایلی برای ورود به این صنعت ندارند. آنها وضعیت شرکت‌های معدنی در کشور را بررسی می‌کنند و با مطالعه وارد کشور می‌شوند. سرمایه‌گذاران همواره به غزال‌های تیزپایی تعبیر می‌شوند که هر جا آب‌وهوای بهتری دارد سکنا می‌گزینند یعنی در مناطقی که امنیت در آنجا تامین است. رئیس خانه معدن یزد، ادامه داد: جذب سرمایه‌گذار خارجی همواره دشوار است چراکه نخست باید شرایط را برای ورود آنها در کشور فراهم کرد و همانگونه که اشاره شد ممنوعیت‌های قانونی، این اجازه را نمی‌دهند. وی با بیان اینکه بخش معدن مولد است، تصریح کرد: معدنکاری ظرفیت قابل توجهی در ایجاد اشتغال دارد، از این‌رو نیاز است شرایط بلوغ این بخش را فراهم کرد. کشورهای مطرح معدنی برزیل، هند، آلمان و استرالیا، نخست به‌وسیله معادن تبدیل به قدرت اقتصادی شدند سپس از درآمدهای سرشار این بخش برای توسعه بخش‌های دیگر استفاده کردند. افضلی‌پور در پایان تصریح کرد: من اعتقاد دارم که برخی از مسئولان مربوط نشانی اشتباه به مردم می‌دهند که منشأ آلودگی‌ها و خشکسالی‌های مربوط به معادن است اما آلودگی‌هایی که صنایع در شهرها به دلیل جانمایی‌های بد ایجاد کردند به‌مراتب بیشتر و خطرناک‌تر از معادن است اما کمتر به آن توجه می‌کنند.\nشاید تحـریم هپکو را احیا کند


«ماه‌بندان»، انتشار سفرنامه رهبر انقلاب به خراسان شمالی - پایگاه خبری تحلیلی دزمهراب شهرستان دزفول\n6th، می 2013\n«ماه‌بندان»، انتشار سفرنامه رهبر انقلاب به خراسان شمالی\nاین کتاب که روایتی است از حاشیه‌های اتفاق افتاده در این سفر ۹ روزه، هفتمین کتابی است که با محوریت سفر رهبر انقلاب به استان‌های مختلف نوشته می‌شود.\nنویسنده «ماه‌بندان» در این کتاب قریب ۱۹۰ صفحه‌ای تلاش کرده تا با توجه به حاشیه‌هایی که ممکن است چندان به چشم نیایند، روایتی جذاب و البته تاثیرگذار ارائه کند. او در کنار روایت صحنه‌های جالب توجهی که در پیش چشمانش رقم خورده، به گفت‌وگو با قشرهای مختلفی که در طول این سفر با آنها برخورد داشته، پرداخته است.\nدر خلال همین گفت‌وگوهای بعضا کوتاه است که خواننده می‌تواند با انگیزه‌های آنها از حضور در مراسم استقبال یا سایر دیدارهای رهبری آشنا شود. جملات کوتاهی که بین راوی و این افراد رد و بدل می‌شود، مجموعاً منظومه کاملی را می‌سازد که می‌توان از خلال آن به پاسخ سوالی رسید که نویسنده در ابتدای کتاب آن را مطرح می‌کند و رسیدن به همان پاسخ را هم انگیزه خود از حضور در این سفر ذکر می‌کند.\nپیرزنی که بساط واکسی دارد، طلبه‌های سنی مذهب، پیرمرد سفیدگر، دانش‌آموز تیزهوشانی، دختر بچه دبستانی، جوان موبایل فروش و… برخی از افرادی هستند که در این کتاب حضور دارند.\nاگرچه در نگارش این کتاب مانند برخی از سفرنامه‌های قبلی از شیوه حاشیه نویسی استفاده شده است، اما آنچه «ماه‌بندان» را از نمونه‌های مشابه متمایز می‌کند، توجه بیشتر نویسنده به رویدادها و موضوعاتی است که دورتر از مرکز کانونی سفر قرار دارند. برای مثال می‌توان به حضور راوی در گلزار شهدا و برخوردش با مردمی اشاره کرد که هر روز ساعت‌ها به آنجا آمده‌اند تا شاید رهبر را ببینند؛ یا ماجرای دختربچه‌ای که در همان روز استقبال نامه‌ای به رهبر می‌نویسد و هنوز سفر تمام نشده پاسخ خود را دریافت می‌کند هم از این دست است.\nبرای نمونه‌ای در خصوص توجه راوی به موضوعات حاشیه‌ی سفر که کمتر به آن پرداخته شده است، می‌توان به ماجرایی اشاره کرد که او را از میانه دیدار دانشجویان با رهبری بیرون می‌آورد و به خیابان‌های اطراف مصلی می‌کشاند و نهایتاً موجب می‌شود تا محافظ‌ها به او مشکوک شوند و…:\n«از بالای سکو که نگاه می‌کنم تقریبا همه در قسمت خانم‌ها چادر به سر دارند. البته چند نفری چادر را روی دوش انداخته‌اند که معلوم است خیلی هم چادری نیستند. واضح است که فضای دانشگاه‌های ما این نیست. آیا دختران دانشجو و دانش‌آموز گزینشی دعوت شده اند؟ نکند فقط به چادری ها کارت داده اند؟ شاید به دخترها گفته اند که حتما باید برای ورود به مصلی چادر داشته باشند؟ اصلا ممکن است دم در چادر توزیع کرده باشند! ذهنم بدجور درگیر این سوالات است. دوست دارم بزنم بیرون و از چند و چون ماجرا سر در بیاورم اما صحبت‌های آقا چیزی نیست که بشود از دستش داد…»\nیکی دیگر از امتیازات این کتاب استفاده از تصویر است. در انتهای کتاب تصاویر منتخبی از سفر که البته مابه ازای متنی دارند، آورده شده‌اند و کنار هر یک هم یکی دو جمله از متن که با تصویر مربوط به آن است درج شده است.\nکتاب «ماه‌بندان» را محمدرضا شهبازی نوشته و انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر کرده است.\nمراسم رونمایی از این کتاب به زودی در نمایشگاه بین المللی کتاب تهران با حضور تعدادی از مسئولان، نویسندگان و فعالان حوزه نشر برگزار خواهد شد.


رسمی: استقلال قرارداد مجتبی جباری را یکطرفه فسخ کرد – Football Tribe Iran\nرسمی: استقلال قرارداد مجتبی جباری را یکطرفه فسخ کرد\nنویسنده: TRB Iran, دی 25, 1396 دی 25, 1396\nمجتبی جباری- استقلال\nفوتبال ترایب- باشگاه استقلال به طور یکطرفه، قرارداد مجتبی جباری، هافبک باتجربه شان را فسخ کردند.\nجباری در تابستان گذشته، بعد از 4 سال به استقلال برگشت و با استقبال بازیکنان و هواداران این تیم روبرو شد اما خیلی زود و در حالی که فرصت چندانی برای بازی پیدا نکرد، به عنوان عامل نتایج ضعیف این تیم در دوره حضور علیرضا منصوریان معرفی شد و از این تیم کنار گذاشته شد.\nدر نهایت باشگاه استقلال که منتظر تصمیم کمیته تعیین وضعیت بازیکنان نماند و قرارداد این بازیکن را به طور یکطرفه فسخ کند. اکنون این باشگاه باید مبلغ قرارداد جباری را به طور کامل بپردازد؛ در حالی که در این فصل دقایق زیادی برای این تیم بازی نکرد.\nدر اختلاف بین استقلال و مجتبی جباری، حق را به کدام می دهید؟\n31% - 74 votes\nهر کدام به یک اندازه مقصر هستند\n32% - 25 votes\nایفمارک تکذیب کرد؛ نگفتیم جباری مصدوم است\nسرپرست استقلال: مجتبی جباری مصدوم نیست\nمنصوریان: دوست داشتم منتظری، جباری و جپاروف را با هم داشته باشم\nخبر بعدی رسمی: رونالدینیو از فوتبال خداحافظی کرد\nخبر قبلی رسمی: رایان گیگز سرمربی تیم ملی ولز شد


بیانیه‌ی کمیته‌ی زندانیان سیاسی پژاک – پژاک\nزندان، تجاوز، شکنجه و قتل، رایجترین راهکارهای نظامهای غیر مردمی و غیر دموکراتیک در سراسر جهان و در تمامی ادوار تاریخ جهت پاسخ‌گویی به مطالبات و نیز مخالفتهای جوامع تحت تسلطشان بوده است. نظام حاکم بر ایران امروز، با اعمال و رفتار غیر انسانی خود به ویژه در حق دگراندیشان، به حق توانسته جایگاه شایسته‌ای در میان اینگونه نظامها پیدا کند. با بررسی وضعیت زندان و شیوه اداره آن در ایران « اسلامی»! می‌توان به آسانی به این مساله پی برد که نظام حاکم همواره زندان را همچون مکانی برای تسویه‌حساب و به تسلیمیت کشاندن مخالفان دانسته ودر صورت هر گونه مقاومت و عدم تسلیمیت، امحای فیزیکی مخالفان را بدون هیچ ملاحضه انسانی، اخلاقی وحتی سیاسی در دستور کار قرار می‌دهد. قتل‌عامهای ۶۸ و نیز اعدام مبارزانی همچون فرزاد و همراهانش تنها مشتی از خروار جنایات این حاکمیت ضد بشر می‌باشند. شکنجه‌ی سیستماتیک خلق، زنان، جوانان، دانشجویان و کارگران به کاراکتر برجسته این نظام تبدیل شده، تا جایی که این نظام را می‌توان همچون پدیده‌ای نادر در امر آدم‌کشی و قتل مورد مطالعه قرار داد تا شاید مبحثی نو در فاشیسم و فاناتیسم گشوده شود. با این تفاوت که این جنایات ضد بشری در ایران امروز از ماهیت و توجیهی گویا « الهی» برخوردار است.\nاما همواره در برابر این گونه حکام و نظامها، بوده‌اند آزاد‌مردان و آزاد‌زنانی که سر تسلیم فرو نیاورده و بهای مبارزه و نه گفتن به جباران را با نثار جان خویش پرداخت نموده و به سمبل مقاومت و مبارزه بدل گشته‌اند. یکی ازاین مبارزان که در سالهای اخیر قربانی سیستم شکنجه‌ی جمهوری اسلامی شد، دانشجوی کورد دانشگاه پیام نور سنه ابراهیم لطف‌الهی میباشد. در حالی به دهمین سالگرد شهادت این مبارز را گرامی میداریم که ابراهیم به سمبل مقاومت جوانان و خلق کورد در برابر سیستم شکنجه‌ی جمهوری اسلامی تبدیل شده است.اکنون پس از ده سال از شهادت ابراهیم، شکنجه‌گران ابراهیم، چندین جوان دیگر را به همان شیوه به قتل رسانده‌اند.\nدر روزهای اخیر و پس از اعتراض و قیام خلق‌های ایران بر علیه حاکمان جمهوری اسلامی، خبرهایی از قتل جوانان ایرانی در زندان و بازداشت‌گاه‌ها به بیرون درز کرده است. طبق آخرین خبر‌های منتشر شده در روزهای اخیر خبر قتل سینا قنبری، علی پولادی و جوان کوردی به نام سارو قهرمانی افکار عمومی جهان را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. همچنین خبرهایی در مورد احتمال اعدام دو زندانی سیاسی مبارز کورد به نام‌های زانیار و لقمان مرادی نگرانیها را در مورد احتمال تکرار فجایع ۶۸ و ۸۹ دوچندان کرده است.\nبه نظر میرسد روندی که جمهوری اسلامی همچون رژیم سابق و ساواک در پیش گرفته، این است که بجای پاسخ منطقی به مطالبات دموکراتیک خلق‌های ایران، شکنجه ، اعدام و افزایش موج سرکوب را در دستور کار قرار داده تا شاید چند صباحی را به عمر پر نکبت خود بیافزاید.\nاما آزمون چهل سال سرکوب،شکنجه و اعدام نتواسته خلق‌های ایران را برای ایجاد نظامی دموکراتیک سست اراده گرداند. شاهد مدعا همین خیزشهای اخیر می‌باشد که با وجود فضای شدید امنیتی توانست پایه‌های نظام حاکم را به شدت بلرزاند.\nضمن هشدار جدی در مورد تکرار شیوه رفتار مقامات و مسؤلان نظام با زندانیان سیاسی و دستگیرشدگان اخیر، از آحاد خلق کورد و تمامی خلق‌های ایران و همچنین افکار عمومی جهانیان و سازمانهای حقوق بشری میخواهیم که در برابر شکنجه و قتل جوانان و زندانیان، اعتراضات خود را به هر طریق ممکن بیان نمایند تا از تکرار این فجایع جلوگیری بعمل آید.\nکمیته‌ی زندانیان سیاسی پژاک\nبرچسبها:پژاکزندانیان سیاسیکمیته‌ی زندان


سفرنامه ماجراجویانه به هند (قسمت دوم) - کجارو\nبهرام روشن‌ضمیر | چهار شنبه, ۱۶ فروردین ۹۶ ساعت ۱۹:۰۰\nسه روز از سفر را در قسمت قبل خواندید، از روز چهارم چالش‌های سفر بیشتر می‌شود شما را به خواندن ادامه سفرنامه بهرام روشن ضمیر دعوت می‌کنیم.\nخروج از دهلی و پیش به سوی آگرا\nروز چهارم سفر ساعت ۱:۳۰ بعد از ظهر بلیت داشتیم. پس صبح به بازار معروف پالیکا در کونات رفتیم که مملو بود از اجناس بنجل. اگر احیانا به آنجا یا هر بازار دیگری در هند رفتید، چانه‌زنی را فراموش نکنید. آنان به محض اینکه شما را خارجی می‌یابند قیمتی ۵ تا ۱۰ برابر بیشتر پیشنهاد می‌کنند. شاید باورتان نشود ولی گاه می‌توانید یک صفر از جلوی قیمت آنان برداشته و سپس چانه بزنید! در کل برای خرید بازار ساروزینی (Sarojini) را پیشنهاد کردند که به دلیل دوری از مرکز شهر فرصتی برای رفتن به آن نداشتیم و اگر فرصت هم می‌داشتیم ترجیح می‌دادیم به دیدن معبد نیلوفر (لوتوس)، منار قطب و دیگر بناهای تاریخی برویم. با عجله توک‌توکی به کرایه ۱۰۰ روپیه گرفتیم و به هتل برگشتیم و چون پیشتر چک‌آوت کرده بودیم، وسایل را تحویل گرفته با یک توک‌توک دیگر به ایستگاه راه‌آهن که بسیار نزدیک ما بود رفتیم. تقریبا همه ما وصف قطارهای هند را شنیده‌ایم و قطارهای هند شهرت جهانی دارند. هند به دلیل شبکه سراسری کامل راه آهن‌اش از زمان انگلیسی‌ها معروف است و نقش راه آهن در اقتصاد و فرهنگ هند، اصلا قابل مقایسه با نقش راه آهن در ایران یا دیگر کشورها نیست! و البته شهرت دیگرش از این روست که گاهی مسافران روی سقف قطار هم سوار شده و گاه از پشت یا کنار واگن آن آویزان می‌شوند! البته چنین منظره‌ای را در دهلی ندیدیم. ولی متوجه شدیم که بیشتر قطارهای هند در و پیکری ندارند و هیچ ماموری هم هنگام ورود به قطار بلیت را چک نمی‌کند. یعنی عملا ورود به قطار بدون بلیت و به صورت رایگان هم ممکن است. حتی گاهی مسافران به درون قطاری که درحال حرکت بود می‌پریدند. ولی ما انتظار داشتیم که قطاری که در ایستگاه پس از ۷ ساعت معطلی به توریست‌ها می‌فروختند از کلاس بالاتری برخوردار باشد که این امید به یاس تبدیل شد و قطار ما هم اگر نگوییم بدتر از بقیه بود، بهتر نبود. با هزار بدبختی درست به سبک مترو منتها با آن‌همه بار و کوله و چمدان وارد قطارهای یادگار جنگ جهانی دوم شدیم (که صحنه‌های فیلم فهرست شیندلر که یهودیان را برای کشتار به اردوگاه مرگ لهستان می‌فرستادند را به یاد آورد). کوپه‌های آن در و پیکری نداشت و راه‌روی میان کوپه‌ها بیش از نیم متر عرض نداشت و مسافران اصلا رعایت نمی‌کردند که از یک جهت و یک طرف بروند! هر طوری بود خود را به کوپه مورد نظر رساندیم و با کمال تعجب دیدیم که کوپه پر است و ۶ نفر هندی دوست‌داشتنی خیلی راحت نشسته‌اند. ولی خوشبختانه پس از نشان دادن بلیت دو نفر از آنها جای خودشان را به ما دادند. و البته به همان اندازه کسانی که صندلی داشتند، مسافران دیگری بودند که در بخشهای مختلف، در قسمت بارها و یا روی زمین جاخوش کرده بودند. جالب بود که در میانه راه رئیس قطار هم آمد و بلیت‌ها را هم چک کرد ولی اصلا کسانی که صندلی نداشتند را نگاه نمی‌کرد! محیط هراسناک، هوای خفه و بوی نامطبوع داخل قطار پس از چندی عادی شد و کار به جایی رسید که بیشتر مسیر را در حال گپ و گفت با هندی‌های هم‌کوپه و نشان دادن عکس‌های قدیمی و گرفتن سلفی گذراندیم. انگلیسی‌دانی و خون‌گرمی هندی‌ها بیشتر نقص‌ها را برطرف می‌کند. و البته ایکاش که آشنایی بیشتری از ارتباط فرهنگی با ایران داشتند. چون بیشتر آنان اصلا نمی‌دانند که تبار ایرانیان و هندیان در دوره‌ای مشترک بوده و همسانی فراوانی در آیین‌های کهن آنان وجود دارد و زبان فارسی دوره‌ای دراز زبان اصلی در شمال هند بوده است و همین امروز هم انبوهی از واژگان فارسی در زبان هندی وجود دارد و واژگان عربی زبان هندی هم از مسیر فارسی به هند آمده است.\nنمونه قطارهای مسافری هند.\nداخل قطارها. مسافرین بدون بلیت در هر نقطه‌ای که بتوانند مستقر می‌شوند.\nبا خارج شدن از دهلی، توانستیم زاغه‌نشین‌های حاشیه شهر را هم ببینیم. به ما تذکر دادند که هنگام توقف در ایستگاه‌ها گوشی خود را از کنار پنجه دور کنیم چون خطر سرقت وجود دارد. به هرحال قطار که با نیم ساعت تاخیر حرکت کرده بود پس از ۴ ساعت به آگرا رسید. در آنجا یک تاکسی به مقصد هتل گرفتیم و با خرج ۲۰۰ روپیه مسیر نسبتا طولانی ایستگاه قطار تا هتل را پیمودیم. هتل ما در آگرا یک هتل ۳ ستاره بود که به مسافرخانه‌های ایران می‌مانست. ولی خوبی‌اش این بود که هتل در محله تاج‌محل در ۲ کیلومتری محوطه تاج‌محل از یک سو و ۲ کیلومتری قلعه آگرا از سوی دیگر قرار داشت. آگرا پایتختِ نخستینِ پادشاهان گورکانی (مغولی) هند است که شاهانی چون بابُر، همایون، اکبر، جهانگیر و نهایتا شاه‌جهان به ساخت بناهایی در آنجا پرداختند و شاه‌جهان با اینکه آثار بزرگ و باشکوهی در آگرا بنا کرد ولی پایتخت را از آگرا به دهلی برد و آثار مهمی را هم در دهلی سامان بخشید. آگرا به مراتب از دهلی کوچک‌تر است و جمعیت مسلمانان آن بیشترند. محله تاج‌محل که بناهای تاریخی در آنجا قرار دارد، روستای بزرگی است که اکثریت آن مسلمان‌اند و تقریبا همه فروشندگان و هتل‌دارها هم مسلمان‌اند. دیگر نکته مثبت هتل ما (دعوت - Daawat) این بود که از پشت بام آن چشم‌انداز تاج‌محل دیده می‌شد ولی در کمال تعجب، تاج‌محل در شب نورپردازی قابل توجهی که باعث شود از فاصله بتوان آنرا دید ندارد! پس تصمیم گرفتیم با توک‌توک به آنجا برویم و البته به ما گفتند که تاج‌محل در ساعت ۶ عصر بسته می‌شود ولی گمان باطل بردیم که بلاخره یک چیزی از این بنای واقعا بزرگ دیده می‌شود و یک شور و هیجانی در کنار آن باید وجود داشته باشد! که اصلا چنین نبود. در ساعت ۸ شب هیچ خبری در نزدیکی تاج‌محل نبود و آن محله به گونه‌ای است که هیچ‌چیز از پشت دیوارهای بلند تاج‌محل پیدا نیست. پس به هتل برگشتیم و برای روز بعد برنامه ریختیم.\nدر روز پنجم سفر پس از صرف صبحانه غیرسلف‌سرویسی (سفارشی) در هتل، با توک‌توک به قلعه آگرا رفتیم. قلعه آگرا مجموعه کاخ‌هایی است در فضایی به وسعت ۳۸ هکتار (بزرگتر از محوطه تاج‌محل) و ورودی آن ۵۵۰ روپیه است. می‌توانید به قیمت ۱۰۰ روپیه یک راهنمای هندی بگیرید که به زبان انگلیسی در مورد بناهای آن توضیح بدهد که البته ما چنین نکردیم. این بنا از بیرون مانند قلعه سرخ دهلی است و مانند همان با یک خندق بزرگ و دیوارهایی بلند از جنس ماسه‌سنگ سرخ پوشیده شده ولی در درون آن کاخهایی با دو جنس ساخته‌شده‌اند. نخست کاخ‌های سرخ‌رنگ از همان ماسه‌سنگ (مهمترین مصالح در معماری هند) که مربوط به پادشاهان نخستین سلسله گورکانی است (بابُر، همایون، اکبر، جهانگیر) و دیگری کاخ‌های سفیدرنگ از جنس سنگ مرمر که شاه‌جهان دستور به ساخت آنها داده و برای متمایز بودن از گذشتگان از جنس و رنگ متفاوتی بهره گرفته (هم‌جنس و همرنگ تاج‌محل). درون این محوطه مملو است از سنجاب‌هایی که ارتباط خوبی با بازدیدکنندگان هم دارند و می‌توان آنها را در دست گرفت. نکته مهم دیگر در قلعه آگرا این است که چشم‌انداز خوبی به تاج‌محل در سوی شرقی دارد. همینجا بگویم که بازدید از بناهایی که بیشتر محوطه آنان روباز است مانند قلعه آگرا و تاج‌محل و قلعه سرخ دهلی و بناهای جیپور، در گرما و آفتاب سوزان هند می‌تواند آزاردهنده باشد و از شادابی توریست بکاهد. از این رو بهترین فصل سفر به هند و بازدید از این محوطه‌ها، آذر تا اسفند است که دمای هوا در شمال هند در روز زیر ۳۰ درجه سانتیگراد است. و چه بهتر که بازدید در آغاز روز و پیش از ساعت ۱۱ باشد که هوا کاملا بهاری است. به هرحال مسافران نوروزی هند باید توجه کنند که دقیقا به محض پایان یافتن اسفند دمای هوا در شمال هند از ۳۰ درجه به حدود ۳۸-۳۹ درجه در فروردین می‌رسد و با توجه به رطوبت نسبتا بالا، از تابستان تهران بدتر خواهد بود. ما خوشبختانه ۲۵ اسفند پیش از آغاز گرما، شمال هند را ترک کردیم.\nقلعه بسیار تر و تمیز و خوب نگهداری شده‌ی آگرا\nدرون قلعه آگرا\nنمای تاج‌محل از پنجره کاخی درون قلعه آگرا\nیکی از کاخ‌های قلعه آگرا که رنگ آن نشان می‌دهد پیش از شاه‌جهان ساخته شده است\nپس از چند ساعت حضور در قلعه آگرا، در ظهر آن‌روز به سوی تاج‌محل رفتیم. خرید بلیت و تحویل دادن کیف و ساک در محلی در ۱.۵ کیلومتری دروازه شرقی انجام می‌شود. برای طی آن مسیر توک‌توک و درشکه اسبی وجود دارد که با درشکه را برگزیدیم. در آنجا بلیت ۱۰۰۰ روپیه‌ای برای خارجی‌ها را تهیه کردیم و وسایل را تحویل داده و با خودروهای الکتریکی رایگان به دروازه تاج‌محل بازگشتیم. توجه کنید که تاج‌محل در روزهای جمعه به دلیل نماز جمعه تعطیل است. همچنین اگر در روزهایی که ماه کامل است (پنج شب) در آگرا باشید می‌توانید یک روز پیش برای فردا شب بلیت شب تاج‌محل را به همان قیمت ۱۰۰۰ روپیه‌ای بگیرید. ما هم دقیقا در همان شب‌ها در تاج‌محل بودیم ولی پس از تهیه بلیت روز متوجه شدیم که چنین برنامه‌ای هم وجود دارد ولی باید ۲۴ ساعت پیش از آن خریداری شود که چون فردا عازم جیپور بودیم از خیر آن گذشتیم. همچنین دچار سوتفاهم شدیم که تاج‌محل در این شبها نورپردازی خاصی خواهد داشت که ماه کامل بازسازی خواهد شد. به همین دلیل به یک کافه در نزدیکی تاج‌محل که نمای بسیار نزدیکی به این بنا داشت رفتیم تا از پشت بام تاج‌محل را دید بزنیم. ولی تا ساعت ۱۲ شب هیچ اتفاق خاصی نیوفتاد. به هرحال توجه شود که برای ورود به برنامه شبانه تاج‌محل باید نفری ۱۰۰۰ روپیه (۶۰ هزار تومان) اضافه بپردازید و با همان بلیت روزانه نمی‌شود وارد شد. و حالا اینکه بازدید شبانه تاج‌محل (که ماهی ۵ شب ممکن است) آیا به خوبی بازدید روزانه است یا خیر را نمی‌دانیم.\nتاج‌محل آرامگاه شاه‌جهان و ممتاز بانو.\nسنجاب که در محوطه‌های تاریخی آگرا چه قلعه و چه تاج‌محل به فراوانی دیده می‌شود.\nپس از خوردن ناهار در یکی از رستوران‌های بازار درب شرقی تاج‌محل، یک راهنما (عکاس) استخدام کردیم به قیمت ۱۰۰ روپیه که از ما عکس بیاندازد. پیش از او راهنماهایی خوش‌صحبت پس از کلی خوش و بش و باز کردن باب رفاقت پیشنهاد ۱۰۰۰ و ۶۰۰ روپیه‌ای داده بودند! راهنمای ۱۰۰ روپیه‌ای هم البته به قصد هدایت ما به سوی عکاس‌های حرفه‌ای درون محوطه به ۱۰۰ روپیه راضی شده بود. عکاس‌هایی که به ازای هر عکس ۱۰۰ روپیه می‌گرفتند. ولی ما ترجیح دادیم با همان دوربین خودمان با کمک راهنما عکس بگیریم که خیلی هم بد نشد. تاج‌محل هم از نظر شکوه و بزرگی اوج معماری دوره اسلامی هند را نشان می‌دهد و به نوعی سرشناس‌ترین اثر هنری هند است، و هم از نظر محتوا به دلیل آنکه با انگیزه عشق شاه‌جهان به همسر ایرانی‌اش ممتاز بانو ساخته شده، برای جهانیان ارزشمند است. این بنا دیرتر از بناهای اصفهان در عصر شاه عباس ساخته شده و به چشم یک ایرانی که مسجدهای ایران، به ویژه اصفهان را خوب می‌شناسد، تا اندازه زیادی تقلید از سبک معماری ایرانی است منتها با مصالحی متفاوت و در ابعادی بزرگتر. در برخی آثار مانند مسجد جامع دهلی یا کاخ و مسجد فاتح‌پور سیکری می‌توان تلفیق میان هنر معماری ایرانی و هندی را دید ولی آثار آگرا بیشتر ایرانی‌اند تا هندی. به گمان من، آگرا تکه‌ای جدا افتاده از ایران فرهنگی است که هنوز هم در جای‌جای آن سبک هنری ایرانی و کتیبه‌های زبان فارسی کاملا هویداست و آثار آن (و تا حدوی آثار اسلامی دهلی) برای هند کاملا غریبه و متفاوت و ناهمگون‌اند. آثار اصیل هنر معماری هند را باید در جیپور و در معبدهای هند جنوبی یا مثلا در همان آکشاردهام پیگیری کرد. هنگام حضور در تاج‌محل برای ورود به صحن اصلی مقبره ممتاز بانو و شاه‌جهان یک صف بسیار دراز وجود دارد که ایستادن در آن شاید نیم ساعت به درازا بکشد. ولی توجه کنید که بلیت ۱۰۰۰ روپیه‌ای خارجی‌ها این ویژگی را دارد که آنان می‌توانند از سمت چپ وارد شوند که صف ندارد. البته پس از ورود به درون بنا که برخلاف عظمت بیرونی، بسیار کوچک و تنگ است، با ازدحام جمعیت روبرو می‌شوید و چیز خاصی هم برای دیدن وجود ندارد.\nتصور ما چنین بود که بازدید از تاج‌محل چندین ساعت زمان ببرد. ولی واقعا بیش از ۲ ساعت زمان نمی‌خواهد\nیک ساعتی هم به پیشنهاد هندی‌های خونگرم برای سلفی گرفتن پاسخ مثبت می‌دادیم و نهایتا ساعت ۵ بیرون آمدیم و با خودروهای رایگان به محل تحویل کیف و ساک رفتیم و سپس برگشتیم. چون شب جشن «هولی» بود، در جای‌جای آگرا دور تا دور تاج‌محل کوپه‌هایی از هیزم و پهن برای آتش‌افروزی درست کرده بودند که ما را به یاد چارشنبه سوری خودمان انداخت (با چند روز اختلاف). نکته دیگر دهل‌زنی بود که نوازنده جلوی مغازه‌ها آنقدر دهل می‌زد تا مغازه‌دار مجبور شود پول بدهد که این هم مانند سنت منسوخ قاشق‌زنی چارشنبه سوری ایران بود. هولی به نوعی معادل نوروز ایرانی است و در تقارن با آن جشن «دیوالی» است که در اعتدال پاییزی (معادل مهرگان ایرانی) برگزار می‌شود و همه اینها بیانگر ریشه‌های مشترک ایرانیان و هندیان است. از ساعت ۵ عصر تا ساعت ۹ شب آنجا بودیم و اگرچه آتش‌ها را روشن نکردند ولی در عوض تقریبا با همه کاسب‌های بازار تاج‌محل رفیق شدیم و آنان هم دهل را به گردن من انداخته و پس از رنگ کردن صورت‌مان ما را واداشتند تا مراسم دهل‌زنی شب جشن هولی را در جلوی دروازه تاج‌محل ما انجام دهیم و ما هم تلاش کردیم به خوبی از عهده این مهم برآییم. ما ترجیح می‌دادیم جشن هولی را در ماتورا یا جیپور باشیم. ماتورا در مسیر دهلی به آگرا است و ما اگر پیش از سفر به هند از چند و چون مراسم بزرگ هولی در ماتورا خبر داشتیم احتمالا یک شب هتل را در ماتورا رزرو می‌کردیم و از آگرا یک‌شب می‌کاستیم (کل آگرا را می‌توان در یک روز دید). باز هم تصمیم داشتیم فردا صبح زود به ماتورا رفته و سپس آهنگ جیپور کنیم ولی به هرکس گفتیم ما را پشیمان کرد چون صبح روز جشن هولی کمتر کسی در هند حاضر به کار کردن است و برخی هم گفتند که سفر خود را به خطر نیاندازید و همین آگرا بمانید. گزینه بعدی رفتن به جیپور بود که به دلیل فاصله زیاد با آگرا اگر به آنجا می‌رفتیم کل زمان جشن در مسیر بودیم! پس بلآخره تصمیم گرفتیم که در آگرا بمانیم. آن شب چنانکه گفتم به پشت بام کافه «شانتی‌لاج» در نزدیکی تاج‌محل رفتیم تا ماه کامل تاج‌محل را ببینیم و سپس به هتل آمده و شب را به صبح رساندیم.\nنقاشی روی زمین و جمع کردن هیزم برای آتش شب جشن هولی.\nپخش میوه نذری\nجشن هولی و هیجان آن برای توریست‌ها\nدر روز ششم سفر که مصادف با ۱۳ مارچ و جشن هولی در شمال هند بود، طبق توصیه‌ها، لباس‌های کهنه خود را به تن کردیم (از ترس رنگ‌پاشی) و به دروازه شرقی تاج‌محل رفتیم. با این که از شب قبل هندی‌ها از سر دلسوزی ما را می‌ترساندند که مراقب جوانان لاابالی هند که پس از نوشیدن مشروبات ممکن است دست به آزار بانوان بزنند، ولی نه تنها هیچ آزار و مزاحمتی پیش نیامد، بلکه می‌توان گفت ما مزاحم هندی‌ها بودیم. چون ما بیشتر از آنان این آیین را جدی گرفته بودیم. سر گذر ایستاده و به روی هندی‌های درحال حرکت رنگ می‌پاشیدیم! که منظره‌ای واقعا غریب بود. (تصور کنید که در چهارشنبه سوری ایران، یک خارجی زیر پای شما ترقه بیاندازد!) و تا دلتان بخواهد با هندی‌های سرتاپا رنگ شده عکس انداختیم. در کل هولی در آگرا اصلا حس و حال خاصی نداشت. و بعدا که در چند شهر دیگر هم ادامه مراسم هولی (در کل هند یک دهه است) را دیدیم فهمیدیم که آنقدر که توریست‌های خارجی از این فرصت برای تفریح و سرگرمی بهره می‌گیرند خود هندی‌ها چنین نیستند و جز تبریک و شادباش گفتن و درآغوش کشیدن همدیگر در خیابان و رنگ مالیدن به سر و صورت یکدیگر، کار خاص دیگری انجام نمی‌دهند.\nپس از دو سه ساعت تصمیم گرفتیم به هتل برگردیم تا با تعویض لباس و شستشو چک‌آوت کرده و عازم جیپور شویم. در مسیر از یک آژانس مسافرتی یک سواری دربستی به مقصد جیپور به قیمت ۴۳۰۰ روپیه (۲۶۰ هزار تومان) گرفتیم که اگرچه گران بود ولی به راحتی و آسایش‌اش می‌ارزید و واقعا دیگر توانی برای گذشتن از هفت خوان برای گرفتن بلیت قطار و سپس تحمل ۴-۵ ساعت مسیر در قطار هندی را نداشتیم. پس از رسیدن به هتل دیدیم که در کافه مجاور هتل، توریست‌های خارجی هولی را به مراتب شادتر و باشکوه‌تر از خود هندی‌ها برگزار کرده‌اند. ما هم فرصت را غنیمت شمرده و ساعتی در جمع آنان بودیم و رنگی‌تر از پیش به هتل آمدیم و برای رفتن به جیپور آماده شدیم. در مجموع درباره جشن هولی باید توجه داشت که این آیین در جامعه عمدتا سنتی و مردسالارانه هندی که هنوز اجتماعات آن کاملا تک‌جنسیتی بوده و در بیرون از خانه، فضاها مردانه‌اند، آن وجه تفریح و سرگرمی به سبک غربی را ندارد. پدیده "جشنواره رنگ‌ها" در سالهای اخیر در خارج از هند (مثلا در آمریکا ایالت یوتا) است که پا گرفته و در خود هند هم این اجتماعات غیرهندی و توریست‌ها هستند که آنرا سامان می‌دهند و حتی خود هندی‌ها به تقلید از غربی‌ها به آن می‌پیوندند. از این رو اگر به این بهانه به هند سفر می‌کنید باید به دنبال اجتماعی غیرهندی بگردید.\nرنگ‌های طبیعی برای جشن هولی\nیک اجتماع هندی در جیپور برای جشن هولی\nدر ساعت ۱۲:۳۰ دقیقه ظهر روز ششم سفر به سوی جیپور حرکت کردیم و طبق توافق با راننده قرار شد در فاتح‌پور سیکری که مجموعه بناهایی است که اکبر‌شاه ساخته، توقف کنیم. ساعت ۲ به آنجا رسیدیم. و از مسجد جامع که ورودیه نداشت دیدن کردیم. اگر هوس خرید سوغاتی به سرتان زد، در همان ورود به دهکده فاتح‌پور (کنار پارکینگ و رستوران) این کار را بکنید. در داخل مسجد به دلیل نداشتن ورودیه، فروشندگان دوره‌گرد و متکدیان از سر و کول شما بالا می‌روند و شگفتا که رها شدن از دست گدایان ساده‌تر از رهایی از دست فروشندگان است. ولی هرچه از آنان بخرید مطمئن باشید که گران‌تر از مغازه‌های اصلی فاتح‌پور است. مثلا ما یک جاشمعی از سنگ مرمر خریدیم که پس از نیم ساعت چانه زدن توانستیم قیمتش را از ۱۵۰۰ روپیه به ۳۰۰ روپیه برسانیم ولی بعدا که به بازار خود دهکده برگشتیم دیدیم فروشنده مغازه پیش از هرگونه چانه‌زنی قیمت آنرا ۳۰۰ روپیه گفت. و البته در همان بازار هم چانه‌زنی را فراموش نکنید. مثلا گردنبندی که نخست قیمتش را ۱۰۰۰ روپیه می‌گفتند، نهایتا به ۲۰۰ روپیه رسیده بود که ما باز هم نخریدیم و بعدا راننده گفت که قیمت آنها در واقع ۵۰ روپیه است! مورد دیگر شطرنجی بود که ما در دهلی قیمتش را از ۱۵۰۰ روپیه به ۳۰۰ رساندیم و در جیپور بدون چانه‌زنی ۱۵۰ روپیه می‌فروختند! شاید اصل کلی در هند این باشد: تلاش کنید هیچ سوغاتی را بالاتر از ۲۰۰ روپیه نخرید چون بعدا می‌فهمید که کس دیگری به شما ارزان‌تر می‌فروخت. نکته دیگر در فاتح‌پور سیکری گدایان آنند که همه هم انگلیسی بلدند. و یکی از آنان با اعتماد به نفسی قابل ستایش نخست درخواست دلار و یورو می‌کرد و سپس گفت ۱۰۰ روپیه هم بدید قبول است! و پس از گرفتن ۱۰ روپیه دست از سر ما برنداشت که هیچ، بدتر کرد! به هرحال برای رفتن به هند باید خودتان را برای سر و کله زدن با گدایان و فروشندگان سمج آماده کنید.\nمسجد فاتح‌پور سیکری\nصحن مسجد فاتحپور سیکری\nسفر به جیپور و شهر صورتی\nپس از یکی دو ساعت برای رفتن به جیپور آماده شدیم و پس از ۳ ساعت به این شهر مهم در ایالت راجاستان رسیدیم. راجاستان (ایالت راجاها) هویت و فرهنگی متمایز نسبت به بقیه شمال هند دارد و در واقع هندی‌تر است. همچنین از نظر طبیعی این ایالت در حاشیه کویر قرار گرفته (شتر راجاستان معروف است) و اقلیم آن به مرور از شرق به غرب متفاوت می‌شود. اگر در دهلی گاو و سگ در خیابان پرسه می‌زنند در جیپور، اسب و شتر و خوک و حتی فیل هم به موازات موتور و سواری و توک‌توک در خیابان حرکت می‌کنند. شهر اصلا تمیزتر از دهلی و آگرا نیست ولی نکته جالب آن این است که در مرکز آن یک مربع وجود دارد با چهار دروازه از چهار طرف که به آن می‌گویند شهر صورتی (Pink City). دو خیابان دراز به صورت قائم یکدیگر را قطع می‌کنند و کل این دو خیابان ساختمانی یک‌شکل و یک‌رنگ و یک‌اندازه دارد که تماما بازار است. یعنی در واقع کل هسته اصلی شهر جیپور، بازار است. البته رنگ آن بیشتر از آنکه صورتی باشد گل‌بهی مایل به نارنجی است. که شاید به مرور زمان رنگ آن در اثر آفتاب و باران بی‌رحم هند تغییر کرده باشد. به هرحال این شهر زیباست ولی بدون مراقبت و نظافت. اگر فرصت داشتید بد نیست به جادپور شهر دیگری در همان ایالت راجاستان سر بزنید که آنرا شهر آبی‌رنگ می‌خوانند. هتل ما در جیپور در محله بانی‌پارک که خیلی دور از شهر صورتی نبود، «رویال هتل» نام داشت و به نسبت هتلهای دهلی و آگرا یک سر و گردن بالاتر بود و می‌شد به آن هتل ۴ ستاره گفت. پس از یک روز واقعا خستگی‌آور آن شب را به استراحت در هتل و جستجو در اینترنت پرداختیم. چون ما عملا یکروز کامل برای جیپور داشتیم و جیپور هم برخلاف آگرا که منحصر به دو اثر است، مملو از آثار دیدنی‌ست. البته آثار جیپور به چشم‌گیری آثار آگرا نیست، چون آثار جیپور را مهاراجاهای محلی ساخته‌اند و نه پادشاهان هند. ولی شمار آنها زیاد است. این را هم بگویم که ما تماما از اینترنت وای‌فای هتل‌ها و رستوران‌ها بهره جستیم و سیم‌کارت نگرفتیم. اگر شما هوس سیم‌کارت کردید باید عکس پرسنلی با خودتان به هند بیاورید.\nدر مجموع ۶ روز از سفر گذشته اما همچنان بسیار اتفاق جالب دیگر باقی مانده است. در قسمت بعدی همراه کجارو باشید.


جهان ورزش | TRT Persian\nتیمهای بسکتبال ترک در اولین مسابقات سری پلی اف لیگ اروپا تابلوی موفقیت آمیزی ترسیم کردند\n29.04.2017 ~ 18.04.2018\nتیمهای بسکتبال ترک در اولین مسابقات سری پلی اف لیگ اروپا تابلوی موفقیت آمیزی ترسیم کردند. ماجرای پلی اف تیمهای فنرباغچه، آناتولی افس و دارالشفقه دوغوش خوب آغاز شد. پیروزی فنرباغچه در مقابل پاناتینائیکوس دقت جهان بسکتبال را جلب کرد. پاناتینائیکوس که در این فصل در میدان خود یکبار شکست خورده و از 11 سال بدین طرف در مقابل تیمهای ترک مغلوب نشده است، با از دست دادن دو بازی در مقابل فنرباغچه، نتوانست در خانه خود از امتیازش استفاده بکند. فنر باغچه با پیروزی در دو بازی با نتایج 71 بر 58 و 81 بر 75 ، در سری پلی اف به برتری 0 – 2 دست یافت. اگر فنرباغچه در یک بازی از دو بازی که در روزهای 25 ام و 27 ام آوریل برگزار خواهند شد، پیروز بشود، به فینال چهارگانه راه یافته و بدین ترتیب برای سومین بار در این مرحله از بازیها حضور خواهد یافت. دارالشفقه دوغوش دیگر تیم ترک که در سری پلی اف حضور دارد، در بازی اول با الیمپیاکوس 87 بر 72 شکست خورده و در بازی دوم با نتیجه 73 بر 71 رقیب خود را شکست داد. بدین ترتیب این تیم با نتیجه مذکور برای اولین بازی که در استانبول برگزار خواهد شد، گام مهمی برداشت. دارالشفقه دوغوش در اولین بازی با رئال مادرید که این فصل بازی را در رده نخست به پایان برد، 83 بر 75 شکست خورد. دومین بازی برای رئال مادرید سورپریز شد. این تیم در مقابل دارالشفقه 84 بر 80 مغلوب شده و وضعیت در سری 1 – 1 شد. اگر آناتولی افس و دارالشفقه دوغوش در بازیهای 26 ام و 28 ام آوریل پیروز بشوند، به فینال چهارگانه راه خواهند یافت.\nتیم بسکتبال زسکا مسکو دیگر تیم سری پلی اف، باسکونیا را در دو بازی نیز شکست داده و به برتری 0 – 2 دست یافت. مسابقات فینال چهارگانه بین روزهای 19 ام و 21 ام ماه می در استانبول برگزار خواهد شد.\nدرحالیکه نادال تنیسور معروف جهان به روزهای سابق باز می گردد، ماری و واورینکا هواداران خود را ناامید می کنند. بطوریکه ماری و واورینکا در تورنمنت مونته کارلو مسترس 1000 حتی نتوانستند به مرحله یک چهارم نهایی راه یابند. در مقابل نادال در این تورنمنت به مقام قهرمانی دست یافت. این قهرمانی برای نادال که در بازی فینال آلبرت راموس وینولاسی را با ست های 1 – 6 و 3 – 6 شکست داد، معنای خاصی دارد. نادال که در این فصل اولین قهرمانی مسترس 1000 را بدست آورده است، اولین تنیسوری ست که در دوره مدرن در تورنمنت مونته کارلو مسترس برای 10 امین بار پیروز شده است. نادال 30 ساله در میدان خاکی 50 امین و در حیات ورزشی خود نیز 70 امین قهرمانی را بدست آورد.\nایتالیا برای دوچرخه سواری که در تصادم رانندگی جان خود را از دست داده است، گریه می کند. میشل اسکارپونی یکی از معروفترین دوچرخه سواران ایتالیا در نتیجه برخورد یک کامیون به وی، در محل حادثه جان خود را از دست داد. اسکارپونی 37 ساله در سال 2011 ، جیرو دی ایتالیا را کسب کرده و مرحله اول تور آف آلپ را که هفته گذشته آغاز شده است، با درجه اول به پایان برده بود.\nتیگر وودس معروفترین گلف باز جهان که صاحب 14 قهرمانی تورنمنت بوده و در بین دیگر تنیسورهای معروف بیشترین درآمد را دارد، در دوره اخیر بدلیل آسیب دیدگی با مشکل مواجه شده است. وی که از ناحیه پشت بدن تحت عمل جراحی قرار گرفته است، در رابطه با وضعیت جسمانی خود گفت، مدت مدیدیست که منتظر رهایی از درد پشت و پا درد می باشم. عمل جراحی پشت بدن موفقیت آمیز سپری شد. برای رهایی از دردهایم امیدوار می باشم. وودس در نتیجه آسیب دیدگی در بسیاری از مسابقات شرکت نجسته و برای همین به زیر 500 تنیسور اول نیز افت کرده است.\nدر ورزشهای موتوری گرند پریکس امریکا با هیجان زایدالوصفی ترتیب یافت. در حالیکه رومانو فناتی مهمترین مسابقه ورزش موتورسیکلت سواری را با درجه اول به پایان برد، جرج مارتین به مقام دوم و جیانانتونیو به مقام سوم دست یافت. مرحله چهارم قهرمانی جهان در اولین هفته ماه می دراسپانیا برگزار خواهد شد.\nدر نیمه ماراتن استانبول که در بین 10 رده بندی بهتر جهان قرار دارد، 32 دونده شرکت خواهند کرد. در نیمه ماراتن استانبول که در 30 ام آوریل ترتیب خواهد یافت، 22 دونده مرد و 10 دونده زن به رقابت خواهند پرداخت. نیمه ماراتن 21 کیلومتری استانبول از میدان میتینگ ینی کاپی آغاز شده و با بازگشت ایوب – فسخانه در ینی کاپی به پایان خواهد رسید.\nبرچسب ها: نیمه ماراتن استانبول , گرند پریکس امریکا , سری پلی اف لیگ اروپا , تیمهای بسکتبال ترک\nکمیسیون اتحادیه اروپا برای بار اول از فتو به عنوان یک سازمان تروریستی نام برد 17.04.18 08:30:00


امیدواری هندی‌ها به گرفتن سهم چای سیلان در ایران | اتاق خبر\nکد خبر: 423998\nتاریخ انتشار: 18 اسفند 1397 - 18:31\nشرکت‌های چای هندی پس از این که بانک UCO اعلام کرد توافق تجاری روپیه-ریال با ایران ادامه خواهد یافت، نسبت به افزایش تجارت با تهران خوش بین هستند.\nبه گزارش اتاق خبر، به نقل از ایسنا، در سال ۲۰۱۸ صادرات چای هند به ایران که دومین بازار چای مهم هند به شمار می‌رود، حدود ۳.۵ درصد از نظر حجمی رشد کرد. با این حال تولیدکنندگان و صادرکنندگان چای هندی خاطرنشان کردند که این رشد اندک به دلیل عدم وجود شفافیت درباره ادامه توافق تجاری روپیه-ریال در مواجهه با تحریم‌های آمریکا علیه ایران بود.\nویوک گوئنکا، رئیس انجمن چای هند به بیزنس استاندارد گفت: با این حال اکنون وضعیت روشن شده و بانک UCO مبادلات مربوط به ایران را انجام می‌دهد و انتظار می‌رود بازار ایران امسال ۱۵ تا ۲۰ درصد رشد کرد.\nبه گفته صادرکنندگان و انجمن چای هند، در طول سال ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ که تهدید تحریم‌های آمریکا علیه ایران ظاهر شد، هند فضای تجارت چای با این کشور را تثبیت کرد و صادرات چای بیش از ۷۴ درصد رشد کرد و به ۲۹.۵۷ میلیون کیلوگرم رسید.\nآمار هیأت چای هند نیز نشان داد پس از اینکه هند از آمریکا برای تجارت با ایران معافیت گرفت، صادرات به این کشور امسال به میزان بیش از ۱۰۹ درصد رشد کرد و به ۵.۹ میلیون کیلوگرم رسید.\nدر دوران تحریم‌های قبلی آمریکا، دولت‌های هند و ایران مکانیزم پرداخت روپیه-ریال را ایجاد کردند که ۴۵ درصد از پول خرید نفت هند از ایران از طریق آن پرداخت شد و ایران با استفاده از این پول، خرید چای، برنج، دارو و کالاهایی که مشمول تحریم‌های سازمان ملل نبودند را انجام داد.\nاز ۱۰.۶ میلیارد دلار تجارت میان هند و ایران، ۸ میلیارد دلار مربوط به واردات نفت از ایران است و ۲.۶ میلیارد دلار نیز عمدتاً صادرات چای و برنج باسماتی است.\nانجمن چای هند پیش بینی کرد بهبود تقاضای ایران برای چای به خصوص چای ارتدوکس، به افزایش ۱۰ درصدی قیمت‌ها در سال جاری بینجامد.\nآتول آستانا، مدیرعامل و مدیرکل شرکت "کاملیا پی ال سی" اظهار کرده که تحریم‌های آمریکا کمک خواهد کرد هند صادرات مستقیم به ایران را افزایش دهد و جای چای سیلان سریلانکا را بگیرد.


فرشته مولوی 2021/10/13 کارگزاران فارکس\nبررسی توزیع درآمد با استفاده از شاخص‌های مختلفی امکانپذیر است، لیکن شاخص منحصر به فردی وجود ندارد که از همه نظر، از سایر شاخص‌های نابرابری بهتر باشد. زیرا برخی از ضرایب و شاخص‌های نابرابری درآمد برای نشان دادن یک جنبه و برخی دیگر برای بیان و تفسیر جنبه‌های دیگر مناسب و مطلوباند. دالتون (1930) اصولی را برای یک شاخص مطلوب نابرابری توزیع درآمد آموزش ساخت ربات معامله گر فارکس عنوان میکند که این اصول عبارتند از: منصة التداول no deposit binary trading بالخيارات الثنائية lowest online brokerage fees دانلود کافه بازار برای کامپیوتر ویندوز ۷ ۸ xp. دانلود برنامه کافه بازار cafe bazaar برای کامپیوتر.\nما درایوهای فلش متصل را برای علامت های عفونت اسکن می کنیم. الف) در خصوص ترکیب مدل کانو و آموزش ساخت ربات معامله گر فارکس گسترش فعالیت های کیفی توضیح می دهد\nپیش نویس اصلاحات در سال 2015 تهیه شده است. با آموزش ساخت ربات معامله گر فارکس این حال ، سوالات زیادی در مورد پروژه توسعه یافته وجود داشت ، تعداد زیادی از پیشرفت ها لازم بود ، با گذشت زمان پروژه فراموش شد. با این حال ، نه برای همیشه.\nبه عنوان یک قاعده ، اغلب سلول ها باید در رنگ های مختلف برجسته شوند. برای تحمیل سایه دلخواه برای یک قطعه خاص از جدول ، باید مراحل زیر را انجام دهید. این گروه شامل قراردادهای CFD در سهام بسیار نقدشوندۀ شرکت هایی می شود که در بازارهای سهام جهان معامله می شوند. اما در عین حال باید اثر نوسان نرخ نیمایی به عنوان مبنای نرخ تسعیر ارز این گروه نیز در نظر گرفته شود. نرخ نیما د رهفته‌های اخیر همگام با رشد نرخ دلار در بازار آزاد رشد کرده است. انعکاس ریالی ارزش نفت و فرآورده‌ها د رصورت‌های مالی پالایشگاه با نرخ نیمایی انجام می‌شود. بر این اساس برای مثال کرک اسپرد ۳ دلاری با قیمت دلار حدود ۱۴ هزار تومان می‌تواند با کرک اسپرد ۵ دلاری با نرخ دلا رحدود ده هزار آموزش ساخت ربات معامله گر فارکس تومان برابری کند.


1400/2/16 ترنج نصیری مد و تکنولوژی\nمهمانداران هواپیماها در 100 سال گذشته در شکل گیری هویت و تصویر عمومی شرکت‌های هواپیمایی تاثیر بسزایی داشتند و این اهمیتی که دارند باعث شده طراحی لباسشان هم مورد توجه قرار بگیرد. از دامن‌های کوتاه ...\nمهمانداران هواپیماها در 100 سال گذشته در شکل گیری هویت و تصویر عمومی شرکت‌های هواپیمایی تاثیر بسزایی داشتند و این اهمیتی که دارند باعث شده طراحی لباسشان هم مورد توجه قرار بگیرد. از دامن‌های کوتاه گرفته تا کفش‌های پاشنه بلند، مهمانداران با آیتم‌های متفاوتی در طول سالیان شناخته شدند و برای تغییر این کلیشه‌های مرتبط به لباس مهمانداری بسیار تلاش کردند تا کمی از جنسیت‌زدگی این شغل کم کنند.\nاز زمانی که طراحان فشن به دنیای طراحی لباس مهمانداران قدم گذاشتند، لباس‌های مهمانداری متفاوتی برای هواپیمایی‌های مختلف طراحی شدند و حال و هوایی جدید به این لباس‌ها دادند. برندهایی همچون دیور و بالنسیاگا تا به حال برای شرکت‌های هواپیمایی فرانسه و آمریکا طراحی انجام داده‌اند. امروز در این پست نگاهی می‌کنیم به برخی از یونیفرم‌های مشهور مهمانداری در سال‌های متفاوت.\nیونیفرم مشهور مهمانداران هواپیما در سال‌های مختلف\nایر فرانس و دیور\nیکی از اولین شرکت‌های هواپیمایی که سراغ برندی لاکچری برای طراحی لباس مهماندارانش رفت، ایر فرانس بود. مارک بوهان که طراح ارشد دیور در سال 1962 بود، یونیفرمی شیک و با وقار برای یکی از مهم‌ترین شرکت‌های هواپیمایی فرانسه طراحی کرد. این کالکشن یونیفرم‌های ایر فرانس، اولین کالکشن از سری کالکشن‌های طراحی شده توسط طراحان لباس مشهور فشن این کمپانی بود که در آن از کلاه‌های باکسی و رنگ آبی که از ترندهای دهه‌ی 60 بودند استفاده شده بود.\nهواپیمایی بین‌المللی برانیف و امیلیو پوچی\nامیلیو پوچی که به خاطر طراحی لباس‌های ورزشی خود شهرت داشت، در سال 1966 با هواپیمایی برانیف برای خلق کالکشنی متفاوت از لباس‌های مهمانداری، همکاری کرد. هواپیمایی برنیف با این مجموعه هویت جدیدی از خود نشان داد که دیگر حوصله سر بر و سنتی نبود. طرح‌ها و پارچه های هیجان‌انگیز این کالکشن، فصلی جدید را در طراحی یونیفرم مهمانداری رقم زدند.\nسنگاپور ایرلاین و پیر بالمان\nیکی از مشهورترین هواپیمایی‌های جهان، سنگاپور ایرلاین به شمار می‌رود که با مهماندار‌های نمونه در دنیا شناخته می‌شود. لباس این مهماندارها در سال 1968 و توسط پیر بالمان طراحی شد و تا امروز بر اساس همان طراحی بدون تغییر زیادی باقی مانده‌است. این لباس‌ها با پارچه‌ی سنتی اندونزیایی دوخته می‌شوند و رنگ‌های مختلف آن‌ها سمت هر مهماندار را مشخص می‌کند.\nهواپیمایی UTA و پیر کاردین\nپیر کاردین که یکی از مهم‌ترین طراحان فشن دهه‌ی 60 میلادی به حساب می‌آید، در سال 1968 طراحی یونیفرم‌های هواپیمایی UTA را به عهده گرفت. این هواپیمایی مهم‌ترین پروازهای بین‌المللی فرانسه را در آن سال‌ها انجام می‌داد و پیر کاردین با طراحی‌های خاص خود یونیفرم‌های این کمپانی را تغییر داد. یونیفرم جدید UTA طرحی فوتوریستی داشت و با جوراب شلواری‌های طراحی شده توسط پیر کاردین، استایل فرانسوی را به نمایش می‌گذاشت.\nایر فرانس و کریستوبال بالنسیاگا\nدر سال 1969 ایر فرانس در راستای کالکشن‌های یونیفرم‌های مهمانداری خود که با طراحان فشن همکاری می‌کرد، سراغ کریستوبال بالنسیاگا رفت. بالنسیاگا در آن سال‌ها به خاطر طراحی‌های کوتور و خاص خود شناخته می‌شد، اما برای این یونیفرم‌ها سراغ طراحی‌ای ساده، اما مدرن رفت. این یونیفرم‌ها در دو کالکشن تابستانه و زمستانه ارائه شدند که لباس‌های تابستونی رنگ صورتی داشتند و لباس‌های زمستونی رنگ آبی.\nترنس ورلد ایرلاینز و ولنتینو\nهوامپیمایی ترنس ورلد، بارها یونیفرم مهماندارهای خود را تغییر داده است و در جریان یکی از این تغییرات در سال 1971 از ولنتینو گاراوانی کمک گرفت. یونیفرم‌هایی که ولنتینو برای این ایرلاین امریکایی طراحی کرد، از پارچه‌ی بافتنی پلی استر دوخته شده بودند و دستمال گردنی هم به همراه داشتند. ولنتینو در این کالکشن برای مردان مهماندار هم یونیفرم طراحی کرد که خبر از تنوع جنسیتی در حرفه‌ی مهمانداری در سال‌های پیش رو می‌داد.\nخطوط هوایی کورت و ماری کوانت\nدر سال 1973 خطوط هوایی کورت، به دنبال یونیفرمی برای مهماندارانشان بودند که مفهوم زن شاغل را منتقل کند. ماری کوانت، طراح لباسی که در آن سال‌ها با دامن‌های کوتاه خود مشهور شده بود، برای طراحی یونیفرم این خطوط هوایی انتخاب شد و یونیفرم‌هایی متفاوت با یونیفرم‌های آن سال‌ها برای این برند طراحی کرد.\nهواپیمایی بین‌المللی برانیف و هالستون\nهالستون در سال 1977 کالکشنی برای یونیفرم‌های هواپیمایی برانیف طراحی کرد که در کنار به تصویر کشیدن دید هنری خود هالستون، هویت برانیف را هم منتقل می‌کرد. استفاده از رنگ‌های خنثی به‌خصوص از طیف کرم و قهوه‌ای در این یونیفرم‌ها، برای انتقال حس آرامش به مسافرین در هنگام پرواز بود.\nکانتاس(کوانتاس) ایرلاینز و ایو سن لورن\nاز سال 1986 تا سال 1991 شرکت هواپیمایی کانتاس از طرح‌های ایو سن لورن برای یونیفرم مهماندارانش استفاده کرد. سن لورن، یونیفرم‌هایی به رنگ آبی لاجوردی و قرمز آجری که در هویت این برند وجود داشتند را برای این شرکت هواپیمایی طراحی کرد! طراحی این طراح برای مهمانداران مرد، کت‌هایی با یقیه‌ی باز و سرشونه‌های اپل‌دار و برای مهمانداران زن، پیراهن‌هایی با طرح کانگورو بود.\nایر فرانس و کریستین لاکروآ\nایر فرانس به مدت 17 سال بود که تغییری در یونیفرم‌های خود ایجاد نکرده بود تا این که در سال 2005 کریستین لاکروآ، کوتوریست معروف، از یونیفر‌هایی که برای این خط هواپیمایی طراحی کرده بود، رونمایی کرد؛ یونیفرم‌هایی به رنگ سورمه‌ای که سیلوئتی راحت و شیک داشتند و با کمربندی قرمز تکمیل شده بودند. این یونیفرم‌ها از "اسب دریایی‌ای" که پیچ نخورده، الهام گرفته شده بودند!\nویرجین آتلانتیک و ویوین وست‌وود\nشرکت هواپیمایی ویرجین آتلانتیک در سال 2014 ویوین وست‌وود را برای طراحی یونیفرم‌های جدید خود انتخاب کرد. ویوین در طراحی‌هایش از رنگ قرمز این خط هواپیمایی استفاده کرد و دید هنری خودش را به ترکیب اضافه کرد. این طراح، کت و دامن‌هایی قرمز و بلوزی سفید رنگ که یقیه‌ی نامتقارنی داشت را برای خدمه‌ی این شرکت هواپیمایی طراحی کرد که شکوه یونیفرم‌های دهه 40 میلادی را به یادمان می‌آورد.\nدلتا ایرلاینز و زک پوزن\nزک پوزن در سال 2016 با شرکت هواپیمایی دلتا همکاری کرد تا کالکشنی جدید را برای یونیفرم‌های این شرکت طراحی کند! زک پوزن برای خدمه‌ی این شرکت هواپیمایی، یونیفرم‌هایی به رنگ بنفش و خاکستری تیره طراحی کرد که در عین راحتی، شیک و مدرن هم بودند.