جنگها و تاریخ - مطالب ابر جنگ جهانی اول\nبمب افکن استراتژیک گوتا\nپنجشنبه 20 تیر 1392 06:24 ب.ظ نظرات ()\nبه دلیل بمباران های غیرقابل انتظار و غیرقابل پیشگیری لندن توسط بمب افکنهای آلمانی در سالهای 1917 و 1918 برای بسیاری از غیرنظامیان بریتانیایی کلمه ی "گوتا" معادل ترس بود. توسعه این بمب افکنها در سال 1915 با ساخت گوتا جی-2 ،که در پاییز 1916 در جبهه شرق به خدمت گرفته شد، آغازشد. به دلیل اشکالات متعدد موتوری این بمب افکنها از خط مقدم جمع آوری شدند وبه جای آنها گوتا جی-3 مسلح به دو مسلسل و موتورهای قابل اعتمادتر ساخت مرسدس ساخته شدند. در دسامبر 1916، 14 فروند از این بمب افکنها در خدمت بودند که هر کدام می توانستند محموله بمبی به وزن 400 کیلوگرم را حمل کنند.\nآلمانها مشتاق بودند تا حملات هوایی خود را به لندن گسترش دهند و تا زمانی که دفاع هوایی بریتانیا در برابر زیپلنهای آلمانی عاجز بودند توان این کار را هم داشتند. اما برای حمله هوایی موثر نیاز به یک پرنده سنگین تر از هوا بود و بدین سان گوتا جی-4 متولد شد. بعضی از منابع اشاره می کنند که توسعه ی این هواپیما بر اساس یک فروند بمب افکن هندلی پیج او/400 ، که به دست آلمانها افتاده بود، صورت گرفت.\nجی-4 از فلز و چوب ساخته شده بود و توسط لایه ای از تخته چندلا و پارچه پوشانده شده بود. مشخصه غیرمعمول "تونل آتش" بر روی بعضی از جی-3 ها آزمایش شد که اجازه می داد تا مسلسل چی نقاط کور بمب افکن را به وسیله تیراندازی از دورن حفره ای که در کف هواپیما ایجاد شده بود پوشش دهد. پیشرانه این هواپیما دو دستگاه موتور مرسدس خطی بود که در بین بالها نصب شده بود و ملخهای هل دهنده هواپیما را می چرخانند. برای اینکه ملخ ها به لبه فرار بالها گیر نکنند قسمتی از لبه فرار بالهای بالایی برداشته شده بودند. هنگامی که آزمایشها کیفیت هواپیما را تأیید کردند ساخت آن در کارخانه های گوتا، ال.وی.جی و زیمنس-شاکرت آغازشد.\nهنگامی که یک دسته گوتا به سمت هدف پرواز می کرد هر هواپیما می توانست با استفاده از مسلسلهای 7.92 میلیمتری پارابلوم خود هواپیماهای دیگر را پشتیبانی کند، پشتیبانی که زیپلنها در 51 حمله انفرادی خود به لندن از آن محروم بودند. جی-4 می توانست تا 500 کیلوگرم بمب را زیر بالها و در جایگاه داخلی خود حمل کند. جایگاه داخلی بین خلبان و خدمه پشتی قرار داشت و می توانستند 6 بمب را در آن جای دهند.\nاولین حمله بزرگ گوتاها به بریتانیا در روز 25 می 1917 و توسط 21 فروند بمب افکن انجام شد و تقریبا 100 نفر تلفات در بر داشت. در عرض 3 هفته، اولین بمباران روزانه لندن توسط 14 فروند گوتا انجام شد. حملات هوایی هر روز با پرواز گوتاها در ارتفاع 3050 تا 4880 متری ادامه داشت. این ارتفاعی بود که مدافعین نمی توانستند به آن دست پیداکنند. به هرحال، گوتاها برای رسیدن به این ارتفاع ناچار بودند تا از محموله خود کم کنند یا پروازهای شبانه را با حداکثر محموله و در ارتفاعی پایین تر انجام دهند. حملات هوایی بر علیه جنوب بریتانیا اغلب از پایگاه هوایی "سنت دنیس وسترم" و "گونترود" در بلژیک انجام می شد. این فرودگاه ها بارها توسط بمب افکنهای بریتانیایی بمباران شد تا بلکه آلمان ناچار شود بمب افکنهایش را به پایگاه های امن تری در خاک خود عقب بکشد. حملات گوتاها تلفات زیادی را وارد می کرد و همچنین وضع روحی غیرنظامیان را تخریب می کرد. در اوایل سال 1918 گوتاها به دلیل ورود جنگنده های اس.ئی.5 آ و اسپویث کمل به نیروی هوایی بریتانیا تلفات زیادی را متحمل شدند.\nدر آگوست 1917 گوتا جی-5 ، یک نمونه بهسازی شده از جی-4، وارد خدمت شد. این نمونه درپوشهای موتور آیرودینامیکی تری داشت. آخرین نمونه گوتا که به خدمت گرفته شد جی-5 آ با سکان افقی دوتایی و دماغه کوچکتر و جی-5بی با چرخ دماغه برای افزایش ایمنی در هنگام فرود شبانه بودند. در 22 حمله هوایی که گوتاها بر فراز بریتانیا انجام دادند مقدار قابل توجه 84.3 تن بمب توسط آنها رها شد.\n2 دستگاه موتور مرسدس دی آی وی آ به قدرت 260اسب بخار\n2 یا 3 قبضه مسلسل 7.92 میلیمتری پرابلوم ام.جی-14\n500 کیلوگرم بمب\n89.5 متر مربع\nحداکثر وزن هنگام برخاست\n3000 متر در 28 دقیقه\nآخرین ویرایش: جمعه 21 تیر 1392 09:46 ب.ظ\nبمب افکن گوتا\nیکشنبه 28 اسفند 1390 12:23 ب.ظ نظرات ()\nویلی کوچولو پیش نمونه تانک مارک1 در موزه\nویلی کوچولو طراحی شد تا با نیاز انگلستان در عبور از خندقها مقابله کند. تریتون و ویلسون تمام طرحهای زنجیری را برای ساختن این تانک اولیه امتحان کردند. تریتون سیستمی را درست کرد که از صفحات فولادی به هم پرچ شده استفاده می کرد. آنها - برای اینکه با قاب داخلی زنجیر درگیر شوند- در راهنماهایی جاانداخته شده بودند. این طرح موفق بود و در تمام تانکهای ساخت انگلستان در جنگ جهانی اول تا مارک 3، استفاده شد. خورشیدی های عقبی نگه داشته شدند ولی برجک مصنوعی حذف شد. ویلی کوچولو در دسامبر سال 1915 کامل شد. امیدوار بودند که از آن در جنگ استفاده شود ولی ناتوانی آن در عبور از خندق و سرعت کم آن-3مایل در ساعت درجاده و 2 مایل در ساعت در بیرون از جاده- استفاده کنندگان از آن رادر شک فرو برد. همچنین، ویلی کوچولو بسیار داغ بود که مسبب آن سیستم تهویه اشتباه بود که خدمه را به ستوه می آورد. با وجود این عقب افتادگی ها، ویلی کوچولو موفقیتی عظیم و قدمی بزرگ در تکنولوژی آینده بود.\nتوپ2پاوندی(هرگز نصب نشد)\n2یا4مسلسل(هرگز نصب نشد)\nسرعت در جاده\nآخرین ویرایش: دوشنبه 29 اسفند 1390 09:30 ب.ظ\nبزرگترین قبرستان نظامی در غرب اروپا\nیکشنبه 23 بهمن 1390 11:13 ق.ظ نظرات ()\nاین تصویر ردیفهای بی پایان صلیبهای سربازان کشته شده آلمانی در قبرستان لومل (Lommel) در بلژیک می باشد.\nقبرستان لومل بزرگترین قبرستان نظامی در غرب اروپاست که در آن 39.099 سرباز آلمانی که 38560 آنها در جنگ جهانی دوم و 542 تای آنها در جنگ جهانی اول کشته شده اند به خاک سپرده شده اند.\nاین افراد در درگیریهای بلژیک و نواحی غرب آلمان مخصوصا آخن و دورن ( Aachen و Düren) کشته شدند.\nبر روی 6221 سنگ قبر تنها یک جمله نوشته شده است : Ein deutscher Soldat (یک سرباز آلمانی).\nاین افراد کسانی هستند که هیچگاه هویت آنها معلوم نشد.\nآخرین سرباز آمریکایی که در عراق کشته شد؟\nشوخی های تاریخ؛ قسمت ششم\nآخرین ویرایش: چهارشنبه 26 بهمن 1390 09:49 ب.ظ\nفبرستان سربازان کشته شده آلمانی\nقبرستان سربازان کشته شده آلمانی\nجبهه ی غرب\nAachen and Düren\nسه شنبه 24 آبان 1390 08:50 ق.ظ نظرات ()\nتاریخ:22 اکتبر تا 19 نوامبر 1917\nمحل: کاپورتّو، ماتجور، کولورات رنج در اسلوونی امروزی\nنتیجه: پیروزی قاطع متحدین\nاوتو فون بیلو\n2213 قبضه توپ\n2200 قبضه توپ\n20000 کشته و مجروح\nدر ساعت 2 صبح روز 24 اکتبر 1917 حمله بزرگ آلمانها به خطوط دفاعی ایتالیایی ها در جبهه شمال شرقی ونیز آغازشد. به خاطر شرایط ناپایدار جوی در آن روز ، به ویژه وجود مه، ایتالیایی ها کاملا غافلگیرشدند. نبرد با شروع آتش تهیه توپخانه آلمان، شلیک گلوله های شیمیایی و دودزا آغازشد و با یک تهاجم همه جانبه به خطوط دفاعی ایتالیایی ها دنبال شد. ایتالیایی ها از ماسک گاز استفاده کردند اما آتشی بر ضد آلمانها اجرا نکردند و تمام اطلاعات مورد نیاز آلمانها را در مکالمات رادیویی خود در اختیار دشمن گذاشتند. با اولین فشار خطوط دفاعی ارتش دوم ایتالیا ناگهان شکافته شد. آلمانها برای پاکسازی سنگرها و پناهگاه ها به صورتی گسترده از شعله افکن و نارنجک دستی استفاده کردند و توانستند در خطوط دفاعی ایتالیایی ها -به ویژه در کوه ماتجور و کولوارت رنج- رخنه هایی ایجاد کنند. با پایان اولین شب حمله افراد فون بیلو -فرمانده سپاه چهاردهم - توانسته بودند 25 کیلومتر پیشروی کنند. حمله آلمانها و اتریشی ها در جناحین ستون فون بیلو کمتر موفق آمیز بود. ایتالیایی ها می توانستند قسمت عمده این حملات را دفع کنند اما موفقیت رخنه فون بیلو در قلب جبهه تمام ارتش ایتالیا را دچار بی نظمی کرد. آنها ناچار بودند برای بند آوردن رخنه فون بیلو نیروهای سایر نقاط را به مرکز بیاورند که خود این امر سبب ضعیف شدن دیگر نقاط جبهه و دعوت دشمن به حمله بود. در این زمان، تمامی موقعیت ایتالیایی ها در رود تاگلیامنتو در خطر افتاده بود.\nتهاجم مشترک آلمان و اتریش-مجارستان بر علیه نیروهای ایتالیایی در جبهه ایتالیا. سپاه تحت فرمان فون بیلو با فلش زرد رنگ مشخص شده است.\nزمانی که تنش در اروپای مرکزی بالاگرفت مغزهای نظامی جهان فکر می کردند که جنگ آینده حداکثر در چند ماه به پایان می رسد؛ اما سیم خاردار، مسلسل و خندق بر اندیشه آنان مهر باطل زد. طرفین سربازانشان را در خندقها جای دادند و مسلسلها و موانع ایذایی وظیفه حفاظت از خطوط دفاعی را برعهده گرفتند. غلبه بر نیروهای مدافع جز با بمباران وسیع و حمله پیاده نظام و تلفات سنگین مقدور نبود. تازه این تلفات سنگین بهایی بود که برای فتح تنها یک خط پرداخت می شد.\nدر سال 1915 یک افسر فرانسوی با نام ستوان آندره لافارگیو جزوه ای با نام "حمله درجنگهای خندقی" نوشت و تجربیاتش را درباره جنگهای تهاجمی بر علیه خندق در آن جزوه ارائه داد. او اعتقاد داشت که اولین موج حمله نباید به مواضعی که غیرقابل نفوذ هستند حمله کنند بلکه باید از کنار این مواضع رد شده و حمله به این مواضع را به امواج بعدی حمله -که از پی می آیند- واگذار کنند.\nاندیشه فارگیو در ارتش فرانسه خریداری پیدا نکرد. کانادایی ها و روسها آن را بکار گرفتند اما آلمانها جزوه او را ترجمه و تکثیر کردند و نیروهایی را بر اساس آن سازمان دادند که اشتورم تروپر یا تکآور نام گرفتند. خود آلمانها همزمان با لافارجیو واحدهای آزمایشی با همان ایده تشکیل داده بودند. آلمانها در مارس 1915 اولین واحد تکآور را در ارتش هشتم تشکیل دادند. این واحد از یک سرفرماندهی، دو گروهان طلایه دار و یک آتشبار 37 میلیمتری تشکیل شده بود. سربازان از زره سنگین استفاده می کردند تا کمتر آسیب ببینند. اما این واحد به فرانسه فرستاده شد و به عنوان نیروی کمکی در برابر تهاجم دشمن بکارگرفته شد. تکآورها نیمی از سربازانشان را از دست دادند. کمی بعد واحد تکآور دوباره تحت فرمان ستوان روهر بازسازی شد و یک جوخه مسلسل و یک جوخه آتش افکن به آن اختصاص داده شد. توپهای واحد هم با توپهای 76.2 میلیمتری -که از روسها به غنمیت گرفته شده بود و حمل و نقلشان ساده تر بود- جایگزین شد. روهر متوجه شد که در این گونه عملیات سرعت از حفاظت مهمتر است و به غیر از کلاهخود بقیه وسایل حفاظتی سربازان را کنارگذاشت.\nاشتورم تروپر آلمانی در سال 1918\nتاکتیک جدید روهر عبارت بود از حمله پیاده نظام با استعداد یک جوخه، پشتیبانی توسط سلاح های سنگین و توپخانه و نفوذ به خندق های دشمن با سربازانی که از نارنجک دستی استفاده می کردند. این تاکتیک برای اولین بار در اکتبر 1915 در جبهه فرانسه با موفقیت بکارگرفته شد.\nآلمانها رفته رفته روش خود را تکامل دادند و با استفاده از سلاح های سبکتر و تجهیزات بهتر سربازان بیشتری را برای بکارگیری این تاکتیک آموزش دادند. اولین تهاجم بزرگ با تاکتیک نفوذی در مرحله اولیه حمله وردن در فوریه 1916 و با موفقیت -هم در خط مقدم و هم عقبه فرانسوی ها- انجام شود.\nفرمانده ارتش هشتم -ژنرال اسکار فون هوتیر- استاد تاکتیکهای جدید بود. وی ترکیبی از تاکتیکهای قبلی را با آنچه که خود مد نظر داشت ارائه کرد که به تاکتیک نفوذی هوتیر معروف است. در تاکتیک جدید، ابتدا یک بمباران کوتاه با گلوله های سنگین و گازشیمیایی دشمن را خنثی -ونه نابود- می کرد. تکآورها باید زیر باران گلوله و به صورت سینه خیز و پراکنده پیشروی می کردند. آنها باید تا جایی که ممکن بود از درگیری اجتناب می کردند، به نقاط ضعف دشمن -که قبلا شناسایی شده بود- نفوذ می کردند و مراکز فرماندهی و توپخانه دشمن را می گرفتند یا نابود می کردند. این گونه بود که مواضع محکم تر دشمن از هم جدامی شد و ارتباطشان را با عقبه از دست می دادند.\nپس از آن، گردانهای پیاده نظام باید با مسلسل، خمپاره و شعله افکن به نقاطی که تکآورها ندیده گرفته بودند حمله می کردند. خمپاره ها و توپخانه باید آماده می بود تا در هنگام نیاز به پیشروی پیاده نظام سرعت بخشد. در مرحله آخر پیاده نظام عادی سرمی رسید و باقیمانده دشمن را پاکسازی می کرد.\nدر تاکتیک هوتیر سربازان در گروه های کوچک حمله می کردند و آتش دشمن را برای واحدهای دیگری که در حال پیشروی بودند متوقف می کردند. سربازان باید با رعایت غافلگیری نقاط ضعیفتر دشمن را می گرفتند و نقاط قوی را ندیده می گرفتند. کوشش بیهوده برای گرفتن زمین و استفاده از نقشه های دارای جزئیات فراوان و هدایت حمله از راه دور در این تاکتیک جایی نداشت. در عوض، افسران جزء می توانستند در هنگام نیاز ابتکار عمل بخرج دهند.\nدر روز 21 مارس 1918 آلمان عملیات میکائیل رابا استفاده از تاکتیک هویتر به انجام رساند. پس از آن 4 تهاجم دیگرانجام شد و پس از چهار سال بن بست جنگهای خندقی به پایان رسید. همین تاکتیک در نبرد کاپورتّو بکارگرفته شد و سبب شد تا خطوط دفاعی ایتالیایی ها به یکباره فروبریزد.\nعقب نشینی سراسری\nفرمانده ارتش دوم ایتالیا -لویجی کاپلو- بهترین ژنرال ارتش این کشور بود اما به خاطر تب بستری شده بود. زمانی که کاپلو دریافت نیروهایش بکلی تار و مار شده اند در خواست کرد تا اجازه عقب نشینی سراسری به تاگلیامنتو داده شود. او به وسیله کادورنا -رئیس وقت ستاد ارتش ایتالیا- کنارگذاشته شد چرا که وی باور داشت می تواند واحدهایش را دوباره جمع آوری کرده و در برابر دشمن مقاومت کند. درنهایت، در روز 30 اکتبر کادورنا به بیشتر واحدها دستور عقب نشینی داد تا در سمت دیگر رودخانه موضع بگیرند. عبور از رودخانه برای آنها 4 روز وقت گرفت . در روز دوم نوامبر یک لشکر آلمانی توانست یک سرپل در تاگلیامنتو اشغال کند. تقریبا در همان زمان جلوی حمله سریع آلمان گرفته شد. خطوط پشتیبانی مهاجمین زیادی طولانی شده بود و در نتیجه آنها نمی توانستند حمله متمرکز دیگری را اجرا کنند. کادورنا از این فرصت برای عقب نشینی بیشتر استفاده کرد و در روز دهم نوامبر در کنار رود پیاوه خط دفاعی دیگری را برپاکرد. باردیگر جنگ به صورت فرسایشی درآمد.\nتلفات ایتالیایی ها بی شمار بود. 11000 نفر کشته، 20000 نفر مجروح، 265000 اسیر نتیجه نبرد کاپورتّو برای ارتش ایتالیا بود. روحیه سربازان ایتالیایی در اثر این شکست به شدت پایین آمده بود. تعداد زیادی از ایتالیایی ها -که از دیسیپلین خشن کادورنا جان به لب شده بودند- خود را تسلیم دشمن کردند. به علاوه، ایتالیایی ها 3000 قبضه توپ، 3000 قبضه مسلسل و 2000 قبضه خمپاره انداز را به همراه مهمات و ملزومات جنگی از دست دادند. اروین رومل -که در آن زمان با درجه ستوانی در ارتش آلمان خدمت می کرد- با کمک 3 سرباز و 2 افسر توانست 1500 سرباز و 43 افسر ایتالیایی را اسیر کند. بدتر آنکه، تعداد زیادی از سربازان ایتالیایی پس از نبرد از خدمت فرارکردند. نیروهای مشترک آلمان و اتریش در حدود 100 کیلومتر به سمت ونیز پیشروی کردند اما نتوانستند از رود پیاوه عبورکنند. اگرچه ایتالیایی ها در نبرد شکست خورده بودند اما متحدین فرانسوی و بریتانیایی شان هر کدام یک لشکر برای یاری ایتالیایی ها فرستادند. به هرحال، این لشکرها در سدکردن پیشروی آلمان و اتریش شرکت نکردند چرا که فرماندهانشان باور داشتند که ایتالیایی قادر به مقاومت در پیاوه نیستند و لشکرهایشان را 60 مایل عقب تر -درکنار رود مینچیو- آرایش دادند. پیاوه به عنوان یک سنگر طبیعی به خدمت ایتالیایی ها درآمد و چندی بعد در نبرد ویتوریو ونه تو به عنوان سکوی پرتاب واحدهای ایتالیایی به قلب مدافعین اتریشی استفاده شد. در نبرد اخیر نیروهای اتریشی پس از 4 روز مقاومت در هم شکستند.\nاین نبرد سبب شد تا متفقین کنفرانسی در راپلو برگذار کنند و برای رسیدن به همکاری نظامی بهتر و استراتژی یکپارچه دست به تشکیل یک شورای عالی جنگ بزنند.\nلویجی کادورنا پس از شکست مجبور به استعفا شد. از نظر نخست وزیر وقت ایتالیا -ویتوریو امانوئل اورالندو- گناه او فقط یک شکست نبود بلکه خطاهای زیادی بود که بر روی هم انباشته شده بودند. کادورنا در ارتش به عنوان کسی که روابط دوستانه کمی دارد شناخته می شد. او در طی جنگ 217 جنرال، 255 سرهنگ و 355 فرمانده گردان را از کار برکنار کرد. به علاوه، سربازانش به دلیل خشونتی که داشت از وی بیزار بودند. کادورنا به روشهای انظباطی روم باستان علاقمند بود و اعتقاد داشت که در هر واحدی که شکست بخورد باید به ازای هر 10سرباز یکی را اعدام کرد. او در همین نبرد دستور اعدام بدون محاکمه افسرانی که واحدهایشان متواری شده بودند را صادرکرد. هیچ ارتشی در طی جنگ جهانی اول به اندازه ارتش ایتالیا اعدامی نداشت. کادورنا قبل از این که 100 مایل به سمت پادوآ فرار کند نبرد را از 20 مایل عقب تر از جبهه فرماندهی می کرد. از سوی دیگر استراتژی هجومی کادورنا از ابتدا اشتباه بود. او در سال 1915 چهار حمله بزرگ در همین جبهه رودخانه ایسونزو انجام داد که به دلیل مناسب نبودن زمین برای مانور همگی با شکست رو برو شدند. به ارتش ایتالیا در طی این نبردها تلفات سنگین 250000 نفر وارد شد.\nشکست کاپورتّو به حکومتها نشان داد که ترس به تنهایی یک عامل کافی برای برانگیختن یک ارتش مدرن نیست. پس از نبرد کاپورتّو تبلیغات چی های ایتالیایی به سربازان زمین و عدالت اجتماعی را وعده می دادند. همچنین ایتالیا یک استراتژی محتاطانه تر را برگزید. تنها یک پنجم از تلفات 650000 نفری ایتالیا در طی جنگ جهانی اول متعلق به دوران پس از این نبرد بودند که نشانه بهبود اوضاع می باشد.\nپس از نبرد کاپورتّو اصطلاح "کاپورتّو" در فرهنگ ایتالیایی مفهومی تازه پیداکرد. امروزه این کلمه برای نشان دادن یک شکست سنگین بکار می رود. نبرد کاپورتّو موضوع بسیاری از کتابها شده است که معروف ترین آنها وداع با اسلحه -شاهکار معروف ارنست همینگوی- می باشد.\nآخرین ویرایش: سه شنبه 24 آبان 1390 11:42 ب.ظ\nHauptmann Willie Rohr\ncaptain Andre Laffargue\nژنرال فون هویتر\nژنرال فون بیلو\nجمعه 13 اسفند 1389 02:20 ب.ظ نظرات ()\nپس از تسلیم شدن امپراطوری آلمان در نوامبر 1918 جنگ جهانی\nاول به پایان رسید. متفقین توافق کردند که ناوگان زیردریایی آلمان\nباید تسلیم شود اما درباره ناوگان سطحی این کشور هنوز تصمیمی\nگرفته نشده بود. در انتها، قرار شد که ناوگان آلمان تا پایان یافتن\nمذاکرات صلح توسط خدمه آلمانی خود به پایگاه "اسکاپافلو" در\nاسکاتلند برود. دریابان "لودویک فون روتر" مامور اجرای این\nدر روز 21 نوامبر ناوگان آلمان به رزمناو سبک "اچ ام اس\nکاردیف" رسیدند و کاردیف آنها را تا محل ملاقات با ناوگان متفقین\nهدایت کرد. 370 ناو جنگی متفقین وظیفه داشتند تا در حدود 70\nناو آلمانی را اسکورت کنند. بعضی از کشتی های آلمانی در طول\nراه دچار مشکل شدند و حتی یکی از آنها به مین برخورد کرده و\nغرق شد اما بالاخره در روز 9 ژانویه 1919 تعداد 74 کشتی\nآلمانی به اسکاپافلو واردشدند.\nآخرین ویرایش: پنجشنبه 2 اسفند 1397 08:45 ق.ظ\nنیروی دریایی المان\nرنو اف تی 17؛ اولین تانک با برجک متحرک\nسه شنبه 10 اسفند 1389 10:40 ق.ظ نظرات ()\nاف تی 17 در موزه سلطنتی بروکسل\nرنو اف تی 17 یک تانک سبک فرانسوی بود که در زمره تانکهایی قرار می گیرد که طراحی آنها در طول تاریخ، بیشترین تحول را بوجود آورده و بیشترین نفوذ را داشته اند. اف تی 17 اولین تانکی است که دارای تسلیحات بر روی یک برجک تمام چرخان می باشد و پیکربندی آن با برجک در بالای بدنه، موتور در قسمت عقب و خورشیدی در جلو به صورت اصولی کلاسیک در طراحی تانک درآمد و تا به امروز در بسیاری از تانکها تکرار شده است.\nاف تی 17در خدمت ارتش آمریکا\nآخرین ویرایش: پنجشنبه 2 اسفند 1397 08:32 ق.ظ\nاف تی 17\nجنگ جهانی اول (30)\nمتفرقه 330 مطلب\nگوساله فرق بین گردش بزرگ خون و گردش کوچک خون را از کجا می فهمد؟ یکشنبه 26 آبان 1398\nعاشقان عیدتان مبارک باد جمعه 24 آبان 1398\nآیا واقعا نیمی از جمعیت ایران در قحطی جنگ جهانی اول از بین رفت؟ سه شنبه 21 آبان 1398\nچرا هیچ گوساله ای با ویروس ایبولا آلوده نشد؟ پنجشنبه 16 آبان 1398\nمیان ماه من تا ماه گردون چهارشنبه 15 آبان 1398\nمطالب ارسالی: (1549)\nآبان 1398 9 پست


چگونه بازی های قدیمی را روی سیستم‌عامل ویندوز 10 اجرا کنیم؟ | کلیک\n28 فروردین 1399 ساعت 15:00\nرسانه کلیک - بازی های قدیمی روی سیستم‌عامل‌های جدید به خصوص ویندوز 10 اجرا نمی‌شوند. اما برای برخی این بازی‌ها چیزی شبیه به نوستالژی‌های کودکی است و تمایل زیادی برای تجربه دوباره بازی با آن‌ها را دارند. در این مطلب روش اجرای این بازی‌های قدیمی روی سیستم عمل ویندوز 10 را آموزش می‌دهیم.\nهرچه نرم‌افزارها و سخت‌افزارها ارتقا پیدا می‌کنند، اجرای کدهای قدیمی روی آن‌ها سخت‌تر می‌شود. مثلاً سیستم‌عامل ویندوز 10 64 بیتی جدید قابلیت اجرای کدهای قدیمی با معماری 16 بیتی که مخصوص سیستم‌عامل‌های ویندوز 95 و 98 است را ندارند. اما ترفندهایی وجود دارد که می‌توان این کدهای قدیمی را روی سیستم‌عامل ویندوز 10 اجرا کرد.\nدر ادامه به بررسی ترفندهای اجرای بازی های قدیمی می‌پردازیم:\nترفند شماره 1: استفاده از گزینه Run as Administrator\nدر سیستم‌عامل‌های جدید مثل ویندوز 10 قابلیت امنیتی وجود دارد که امکان نصب و اجرای برنامه‌های قدیمی را به کاربر نمی‌دهد. مثلاً UAC یا همان قابلیت کنترل حساب کاربری، با مانع شدن از نصب برنامه‌ها از منابع غیر معتبر باعث می‌شود تا جلو دسترسی بدافزارها به سیستم‌عامل و در نتیجه خرابی آن کاهش یابد. اما همین قابلیت امکان نصب برنامه‌های قدیمی به خصوص بازی‌ها را روی سیستم‌عامل به شما نمی‌دهد.\nبرای دور زدن این محدودیت باید فایل .exe برنامه یا بازی را از طریق گزینه Run as Administrator اجرا کنید. برای این کار کافی است روی فایل .exe کلیک راست کنید و سپس گزینه Run as Administrator را انتخاب کنید. اگر شانس با شما یار باشد حتماً از این طریق می‌توانید برنامه مورد نظر خود را نصب کنید.\n2- ترفند شماره 2: حالت Compatibility\nنسخه‌های جدید سیستم‌عامل ویندوز قابلیتی با نام Compatibility Mode دارند که به کاربر اجازه شبیه سازی نسخه‌های قدیمی ویندوز را می‌دهد. اگر قصد اجرای برنامه‌های قدیمی بیشتر از یک بار را دارید می‌توانید از این قابلیت استفاده کنید. برای فعال کردن این حالت ابتدا فایل .exe برنامه مورد نظر خود را پیدا کنید و روی آن کلیک راست کنید. در منوی باز شده روی گزینه Properties کلیک کرده و سپس در قسمت بالایی پنجره باز شده روی برگه Compatibility کلیک کنید. در این برگه دو گزینه وجود دارد. یکی Run Compatibility troubleshooter و دیگری Compatibility Mode. گزینه اول به سیستم‌عامل ویندوز فرمان بررسی هر مشکلی را که مانع اجرای برنامه قدیمی روی ویندوز می‌شود ، می‌دهد. بعد از انتخاب این گزینه و اجرای مراحل بعدی می‌توانید برنامه خود را اجرا کنید. اما با انتخاب گزینه دوم یک منوی کشویی باز می‌شود که در آن می‌توانید نسخه ویندوزی که بازی یا برنامه برای آن طراحی شده است را انتخاب کنید. در قسمت تنظیمات و یا Setting می‌توانید میزان وضوح تصویر را نیز انتخاب کنید. هرچه میزان وضوح تصویر کمتر باشد شانس شما برای اجزای برنامه قدیمی روی سیستم‌عامل ویندوز 10 افزایش می‌یابد.\nترفند شماره 3: استفاده از شبیه ساز یا Emlator\nویندوزهای قدیمی تا ویندوز XP بر روی MS DOS ساخته شده بودند. به همین دلیل بسیاری از بازی‌های قدیمی که برای DOS نوشته شده بودند قابلیت اجرا روی این ویندوزها را داشتند. اما در حال حاضر نسخه‌های جدید سیستم‌عامل ویندوز دیگر مبتنی بر MS DOS نیستند و از آن پشتیبانی نمی‌کنند. به همین دلیل اجرای بازی‌های مبتنی بر DOS در حالت عادی روی آن‌ها امکان‌پذیر نیست. به همین دلیل برای اجرای برنامه‌های قدیمی روی نسخه‌های جدی ویندوز می‌توانید از شبیه سازها استفاده کنید. یکی از مشهورترین شبیه سازها DOS BOX نام دارد که استفاده از آن روی ویندوز بسیار ساده است و با کمی جستجو می‌توانید روش استفاده از آن را پیدا کنید. همچنین وب سایت‌هایی وجود دارند که فهرستی از بازی‌های مبتنی بر DOS را در اختیار کاربران قرار می‌دهند. از طریق این وب سایت‌ها می‌توانید بررسی کنید که آیا بازی شما مبتنی بر DOS هست با خیر.\nترفند شماره 4: استفاده از ماشین مجازی\nاگر هیچ کدام از ترفندهای شماره 1 تا 3 جواب نداد می‌توانید بازی خود را روش ماشین‌های مجازی مثل Steam و GOG اجرا کنید. این ماشین‌های مجازی را باید خریداری کنید. هر دو ماشین‌های مجازی از بازی‌های قدیمی پشتیبانی می‌کنند. استفاده از این ماشین‌های مجازی ساده است و نیازی با انجام عملیات پیچیده برای استفاده از آن‌ها ندارید.


سوريه، نامي که 18 ماه است در راس هرم تحولات منطقه اي ايستاده است. عضو محور مقاومت، دوست حزب الله لبنان، همراه جنبش مقاومت ملي فلسطين، متحد ايران و همسايه اي آرام و کم دردسر براي ترکيه. بشار اسد، پزشکي جوان، سياستمداري که قدرت را با مرگ پدر در دست گرفت. مردي که تا دو سال پيش جذاب ترين رهبر جوان جهان عرب بود. تحولات جهان عرب، عنواني که با خودسوزي جواني تونسي جان گرفت و با نخستين انقلاب در تونس و پس از آن مصر و ليبي؛ جايي براي خود در دفتر معادلات خاورميانه و شمال آفريقا باز کرد. از تونس تا مصر، از ليبي تا يمن، از معترضان بحريني تا شيعيان در حاشيه مانده عربستان سعودي، از اردني‌هاي اصلاح طلب تا مراکشي‌هاي آرام همه و همه اين تحولات را يا تجربه کرده يا از دور سوداي آن را در سر پروراندند. سوريه اما آخرين حلقه اي بود که کسي مي‌توانست در جريان اين زنجيره متصور شود. ناگهان اعتراض‌ها از مناطقي آغاز شد که پيش از اين نيز به شکل سنتي با خاندان اسد در تقابل بودند. دامنه اين ناآرامي‌ها پيش از آنکه آقاي رئيس جمهور راهي براي مصالحه و مذاکره بيابد، گسترده شده و به شهرهايي چون حلب رسيد. بشار اسد نه حسني مبارک است که مشروعيتش در ميان ارتش و دولتي‌ها به خم ابروي آمريکايي‌ها بسته باشد و نه معمر قذافي که غرب بتواند ماشه اسلحه بر وي بکشد. محمد علي مهتدي کارشناس و تحليل گر مسائل منطقه با حضور در کافه خبر بخش بين‌الملل خبرآنلاين از پايگاه‌هاي مردمي بشار گفت و بازي غرب و اعراب دست در دست هم براي پايان دادن به کشوري که مقابل آمريکايي ايستاد. اين پژوهشگر ارشد مسائل منطقه و جهان اسلام معتقد است که برخلاف جنگ رواني که اعراب و در راس آنها الجزيره و العربيه به راه انداخته اند، دولت بشار اسد در حال سقوط نيست. متن گفتگوي خبرآنلاين با وي به شرح زير است:\nبحران در سوريه چگونه و چرا آغاز شد؟\nسرايت جريان‌هاي مردمي که از يک سال گذشته در جهان عرب آغاز شده بود به سوريه، خارج از انتظار همگان بود و همانگونه که بشار اسد رئيس جمهوري سوريه در گفتگو با وال استريت ژورنال تاکيد کرده بود باور عمومي اين بود که سوريه مبتلا به خيزش‌هاي مردمي نخواهد شد چرا که اين کشور ضلعي از محورمقاومت است و همين مساله مصونيتي به دولت مرکزي در سوريه بخشيده است. تمامي رژيم‌هايي که از ابتداي سال 2011 تاکنون اين خيزش‌هاي مردمي را تجربه کرده بودند در بطن سياست خارجي خود، همسويي با تمايل‌هاي آمريکايي در منطقه را محور قرار داده بودند. از بن علي تا حسني مبارک، از علي عبدالله صالح تا آل خليفه در بحرين همگان تابع سياست‌هاي واشنگتن در منطقه بودند که به نوعي همخواني با تل آويو بود. هسته اصلي اين مخالفت‌ها اعتراض در درعا بود که دولت مرکزي دچار اشتباهي استراتژيک در اين خصوص شد و غروري که نيروهاي امنيتي در مواجهه با اين اعتراض‌ها به خرج دادند، دامنه آن را گسترده تر و البته از شکل واقعا مردمي خارج کرد. حرکت در آغاز آن مردمي بود و اين مساله که در سوريه فشارهايي بر روي مردم در حوزه‌هاي متفاوت سياسي تا اجتماعي وجود دارد قابل انکار نيست. بشار اسد نيز که پس از پدر بر مسند قدرت نشست تلاش گسترده اي براي اصلاحات کرد و البته در اين ميان کارهايي هم انجام شد اما دستگاه‌هاي قدرت در سوريه به گونه اي مانع از پيشبرد اهداف بشار شدند. در درعا نوعي حاکميت عشيره اي وجود دارد و رفتار خشني که نيروهاي امنيتي خودسرانه با معترضان داشتند به نوعي غيرت و شان مردم را زير سوال برد. خيزشي که در درعا آغاز شد در ابتدا مطالبه‌اي براي دموکراسي يا حقوق بشر نبود چرا که اين مفاهيم در اين گونه جوامع عشيره اي مصداق جدي ندارد بلکه آنچه جرقه اين ناآرامي شد در حقيقت زير سوال رفتن شان سران عشاير به دليل رفتار غلط استاندار بود و همين احساس ذلت مردم را به سمت اعتراض‌هاي جدي و نوعي اعاده حيثيت پيش برد. حقيقت آن است که آنچه که در درعا رخ داد مورد سوء استفاده قرار گرفت وکشورهايي چون قطر و عربستان و شبکه‌هايي مانند الجزيره و العربيه وارد عمل شده و با اعزام نيرو، پخش دستگاه‌هاي ارتباطي و سازمان دهي مخالفان بر آتش معرکه افزودند. شبکه‌هاي عربي چون الجزيره را صرفا نمي‌توان يک رسانه خواند بلکه بايد آن را امپراطوري عنکبوتي خواند که سمت و سوي خاصي را دنبال مي‌کند. آنچه امروز در سوريه پس از گذشت 18 ماه از آغاز بحران مي‌گذرد ديگر بحث خيزش مردمي و آزادي خواهي نيست بلکه يک حرکت هدايت شده از خارج است. در جبهه به ظاهر مخالفان امروز در سوريه ما شاهد حضور چهره‌هايي از القاعده، سلفي‌ها و تکفيري‌ها هستيم. شبه نظاميان هم از سرتاسر جهان، از افغانستان تا پاکستان، از سودان تا حتي چچن و ليبي به سمت سوريه گسيل مي‌شوند. دستگاه‌هاي اطلاعاتي غرب و در راس آنها سي.آي. اي، دستگاه‌هاي اطلاعاتي ترکيه و ام آي سيکس انگلستان و موساد رژيم صهيونيستي ناآرامي‌ها در سوريه را به سمت آشوب‌هاي فرقه اي شيعه و سني پيش مي‌برند. البته نکته قابل توجه اين است که در بسياري از مناطق اهل تسنن هم با ناآرامي‌هايي که در سوريه رخ داده مخالف هستند. بسياري از اهل تسنن هم به دليل ترس از هرج و مرج و ناآرامي علاقه اي به دخالت در اين ناآرامي‌ها ندارند لذا شايد قريب به 15 تا 20 درصد مردم سوريه هستند که امروز در اين ناآرامي‌ها دست دارند. بنابراين اين جريان مخالف به توطئه اي خارجي تبديل شده که از خارج از کشور هم هدايت مي‌شود. انتظار مخالفان بشار پايان داستان دولت مرکزي ظرف چندماه و سرنگوني نظام اسد بود. پيش بيني مخالفان اين بود که دامن زدن به اختلافات مذهبي و قومي مي‌تواند به تجزيه ارتش و فروپاشي رژيم بينجامد.در هر کشور ارتش تشکيل شده از شهروندان همان کشور است و تلفيقي از مذاهب و طايفه‌هاي متفاوت. بنابراين زماني که جنگ مذهبي ميان طرفداران يک مذهب و دين با پيروان دين و مذهب ديگر صورت مي‌گيرد،هيچ ارتشي حاضر نيست بر روي هم کيش و هم آيين خود اسلحه بگشايد. اما 18 ماه بقاي ارتش و ايستادن نيروهاي امنيتي کنار بشار اسد و جنگيدن با مخالفان، پديده شگفت انگيزي در معادلات داخلي سوريه اين روزها است و البته دور از انتظار مخالفان داخلي و غربي. آنچه امروز در سوريه مي‌گذرد جنگ خياباني مسلحانه ميان مخالفان اکثرا غير سوري و نيروهاي امنيتي بخصوص ارتش است.\nآيا مي‌توان عنوان «جنگ داخلي تمام عيار» را به اين درگيري‌ها در سوريه داد يا هنوز اين کشور به اين مرحله از ناآرامي نرسيده است؟\nخير. جنگ داخلي زماني مصداق پيدا مي‌کند که طرفداران مذاهب مختلف يا به زباني ملت به جان هم بيفتند اما در سوريه ما در يک سوي جبهه دخالت خارجي را داريم که در دايره اين دخالت کشورهاي منطقه اي عربستان، قطر وبخصوص ترکيه حضور دارند و پشت سر آنها هم ايالات متحده، انگلستان و فرانسه از دايره غربي‌ها هستند. اعزام نيروهاي تکفيري، سلاح و وسايل ارتباطي از سوي کشورهاي خارجي هر روز بيش از ديروز اتفاق مي‌افتد. ارتش تاکنون مناطق بسياري از جمله حمص، دمشق، درعا وديرالزور را پاکسازي کرده است و اکنون بيشتر ناآرامي‌ها در حلب است که آنهم در سرتاسر شهر حلب نيست و بخش‌هايي از حاشيه حلب هنوز درگير است. در حومه دمشق نيز که به منطقه ريف معروف است پاکسازي صورت گرفته هرچند گاهي شب‌ها درگيري‌هايي رخ مي‌دهد.\nدر اين درگيري‌ها دست کدام طرف بالاتر است؟\nبه نظر مي‌رسد که به نوعي هر دو طرف زمين گير شده‌اند. در شرايطي که دولت سوريه به دنبال پايان دادن به عمليات پاکسازي و يکسره کردن کار در حلب وادلب است به کمک‌هايي که از خارج از کشور به مخالفان مسلح مي‌شود، عمليات پاکسازي کند شده و يا به کندي پيش مي‌رود. در بيروت که بودم يکي از دوستان مرتبط با محافل تصميم‌گيري در دمشق به من گفت که ارتش ونيروهاي امنيتي خود را براي يک سال جنگ خياباني مهيا کرده‌اند. طرف مخالف هم قادر به يکسره کردن ودر دست گرفتن کنترل اوضاع نيست. پيش از مهم‌ترين بمب گذاري که منجر به کشته شدن 4 مقام امنيتي و دولتي در دمشق شد، مخالفان ده‌ها هزار نيروي مسلح را به پايتخت فرستاده بودند و برنامه مفصلي ريخته شده بود تا با وقوع انفجار و کشته شدن فرماندهان امنيتي، نظام بشار اسد دچار دست پاچگي شده و ابتکار عمل را از دست بدهد و مغلوب شبه نظامياني شود که از سه جهت به داخل دمشق و ميدان‌هاي مرجه و امويين وارد شده و پس از تصرف شهر دمشق به راديو و تلويزيون رفته و اعلاميه پيروزي خود را قرائت کنند. دولت‌هاي خارجي نيز خود را مهيا کرده بودند که با تصرف دمشق رئيس جمهور يا کشته شده يا بازداشت مي‌شود و شايد هم فرار کند. البته دولت بشار اسد به سرعت متوجه اين برنامه شده و با انتصاب فرماندهان جديد براي دستگاه‌هاي امنيتي، کنترل اوضاع را در دست گرفت. در نهايت هم اين حرکت که بيش از آنکه انقلابي باشد به کودتا مي‌ماند در نطفه خفه شده و دمشق پاکسازي شد.\nوضعيت تعقيب مخالفان مسلح از سوي نيروهاي امنيتي و تهاجم شبه نظاميان در حال حاضر چگونه است؟\nآنچه امروز در سوريه از بعد نظامي شاهد آن هستيم نوعي تعقيب و گريز است . هرتعداد از افراد مسلح تکفيري که بازداشت شده و يا کشته مي‌شوند باز جايگزين‌هايي براي آنها اعزام مي‌شود. در داستان‌هاي قديمي ايراني داريم امير ارسلان ديوي را مي‌کشد و باز ديو ديگري جايگزين آن مي‌شود. امروز در سوريه نيز شاهد همين داستان هستيم: هرچه از سلفي‌ها و تکفيري‌ها بازداشت شده و يا از بين مي‌روند باز به دليل سختي در کنترل مرزها از طريق راه‌هاي زميني لبنان، اردن و بخصوص ترکيه افراد جديد وارد شده و به داخل سوريه تزريق مي‌شوند.\nتبارشناسي مخالفان و معارضين در سوريه به شکل خلاصه شده آن چگونه است؟\nواشکافي طيف معارضه در سوريه به شرح زير است:\nنخستين گروه اخوان المسلمين است که در اواخر دهه 40 ميلادي توسط مصطفي السباعي در سوريه پايه‌گذاري شد. السباعي دانش آموخته الازهر بود و اين انديشه اخواني را سوغات از مصر به سوريه آورد.زماني که در دهه 70 حزب بعث روي کار مي‌آيد اخوان با اين حزب به دليل ديدگاه‌هاي لائيک آن برخورد داشت. بخصوص که فعاليت‌هاي اخوان تنها به مسائل فرهنگي محدود نشده و گسترش يافت . درگيري ميان اين دو در دهه 80 به اوج خود رسيد . در سال 1982 ميلادي، گروهي به نام الطليعه الاسلاميه المقاتله ( رزمندگان پيشگام اسلام ) تشکيل شد و به جنگ مسلحانه با رژيم پرداخت. آنها در دمشق دست به ترور و انفجارهاي بسيار زدند. شهر حما نيز به کنترل آنها درآمد که واکنش شديد حافظ اسد رئيس جمهوري وقت سوريه را به دنبال داشت. جرقه کينه ميان اخوان المسلمين و حافظ اسد از همان زمان زده شد. دولت سوريه اخوان را متهم به همدستي با آمريکا کرد. توجه کنيم که سال 1982 سال حمله گسترده اسرائيلي به لبنان واشغال بيروت واخراج سازمان‌هاي مقاومت فلسطين از لبنان است واز آنجا که بخشي از ارتش سوريه در لبنان مستقر بود اين تحليل به اذهان متبادر شد که ناآرامي‌ها در سوريه با طرح آمريکايي واسرائيلي براي حمله به لبنان مرتبط است. بر همين اساس فعاليت جمعيت اخوان در سوريه ممنوع اعلام شده و به تبع آن مبلغان و مرشدهاي اين جريان نيز از سوريه خارج شدند. جريان اخوان تا پيش از آغاز بحران در سوريه که 18 ماه پيش بود نه فعاليتي و نه حضوري در سوريه داشتند اما با آغاز بحران وارد معرکه شده و تبديل به عضو مهمي از جريان معارضه مي‌شوند.\nگروه ديگر کمونيست‌هايي هستند که به دايناسورهاي معارضه در سوريه شهرت دارند و دليل اطلاق اين نام به آنها نيز اين است که کمونيست‌ها بازماندگان اتحاد جماهير شوروي سابق بوده و کهنسال هستند. تعداد کمونيست‌ها در جريان معارضه بسيار اندک است.\nطيف ديگر هم روشنفکراني هستند که خواستار آزادي ودموکراسي و رعايت حقوق بشر در سوريه هستند. اين طيف در سال 2005 توماري را امضا کرده و نام آن را بيانيه دمشق گذاشتند. 90 نفر از اين روشنفکران و نويسندگان اين تومار را امضا و به دست بشار رساندند. در آن تاريخ دولت مي‌توانست با اين طيف وارد مذاکره شده و اصلاحاتي را ترتيب دهد. اين طيف خواستار سرنگوني نظام نبود و تنها مطالبه آنها آزادي‌هاي بيشتر سياسي، امنيتي و مدني و پايان دادن به فسادهاي اقتصادي جاري در دولت بود. متاسفانه در آن زمان با اين طيف برخورد درستي نشد و با شدت عملي که دولت به خرج داد برخي بازداشت و برخي به تبعيد رفتند. اين طيف در حال حاضر در خارج از سوريه بخشي از معارضين فعال هستند اما از آنجا که هرگز يارگيري در داخل سوريه نداشته اند ريشه اي در ميان مردم عادي و اکثريت ندارند. در اين مدت سعي شد نوعي اتحاد ميان اعضاي اين طيف نظير برهان غليون يا دکتر عبدالباسط سيدا که کرد است شکل گيرد اما موفقيتي در اين خصوص حاصل نشده است.\nگروه مشخص ديگر هيات هماهنگي ملي نام دارد که در راس آن دکتر هيثم مناع است. هيثم مناع در مصاحبه اي که با او داشتم تاکيد کرد که حداقل 300 کادر در داخل سوريه دارد. شخص مناع به دليل تعلق به درعا و هويت خانوادگي مادرش که به خانواده الشرع باز مي‌گردد، سابقه اي در درعا و حوراني‌ها دارند. حوراني‌ها عشاير ساکن در درعا در جنوب سوريه هستند.آنچه اين گروه را از سايرين متمايز مي‌کند سه اصلي است که در اين روزهاي سوريه بايد اولويت بندي‌هاي مثبت اين گروه خواند:\n1.مخالفت با هرگونه دخالت خارجي اعم از سياسي و نظامي\n2. مخالفت با جنگ داخلي و عمليات مسلحانه\n3. مخالفت با جنگ مذهبي و فرقه اي\nراهکار اين گروه‌ها براي برون رفت از بحران در سوريه چيست؟ آيا مخالفت با حضور اسد در قدرت، اصلي ترين مطالبه است؟\nاين گروه خواستار اصلاحات و برقراري عدالت اجتماعي و قانونمداري در سوريه است. آنها تا به امروز اعلام کرده‌اند که با بودن اين رژيم در قدرت نمي‌توان به اصلاحات دست يافت.اما به دنبال رسيدن به اين هدف با توسل به سلاح و کمک بيگانگان نيستند. ابزار آنها براي نيل به هدف روش‌هاي مسالمت آميز است.با توجه به اين موضع گيري‌ها بايد تاکيد کنم که اگر مبنا بر مذاکره براي برقراري آرامش در سوريه باشد ظاهرا اين گروه بهترين و با ريشه‌ترين گروه معارض است.وي در مصاحبه اي که با او داشتم تاکيد کرد که از سوي عربستان و قطر مبالغ هنگفتي به او پيشنهاد شده اما وي پاسخ داده که قابل خريد و فروش نيست. اخيرا هم آقاي الاخضر الابراهيمي قبل از عزيمت به سوريه، با نمايندگان اين طيف در پاريس ديداري داشته و آنها با استقبال از حضور وي در اين مناقشه وعده همکاري همه جانبه داده‌اند. در ميان طيف روشنفکران هم هستند اکثريتي که وابسته به خارج از کشور نبوده و به کمک‌هاي هنگفت مالي آنها دلخوش نکرده‌اند و خواهان مذاکره براي حل مساله هستند.\nرابرت فيسک روزنامه نگار معروف انگليسي که مقالات خود را در روزنامه اينديپندنت منتشر مي‌کند به شهر حلب سوريه رفته و اکنون شروع به انتشار مشاهدات خود کرده است. وي در نوشته‌هاي خود تاکيد دارد که ارتش در شهر حلب مسلط است و البته زد و خوردهايي در بعضي محله‌ها وجود دارد. روايت رابرت فيسک به عنوان يک شاهد عيني موثق با آنچه شبکه‌هاي الجزيره والعربيه القا مي‌کنند از زمين تا آسمان فرق دارد.\nوضعيت اتحاد ميان مخالفان بشار اسد چگونه است؟ آيا نهادي که تامين کننده اهداف تمامي معارضين باشد، وجود دارد؟\nغرب از ابتداي آغاز بحران در سوريه تلاش چشمگيري براي ايجاد اتحاد ميان مخالفان کرد. تشکيلاتي به نام شوراي ملي سوريه در استانبول ترکيه راه انداخته شد اما اين شورا دربرگيرنده تمامي شاخه‌هاي معارضين نيست. در داخل همين شورا اختلاف نظرهاي بسياري وجود دارد. بخصوص چهره‌هاي سکولار و روشنفکر نمي‌توانند با تفکر اخواني وسلفي کنار بيايند. در داخل خود اخواني‌ها، نقطه نظرهاي متناقض بسياري وجود دارد. هيات هماهنگي ملي به هيچ وجه اين شورا را به رسميت نمي‌شناسد و آن را عروسکي در اختيار غرب مي‌داند.افرادي هم که در داخل دست به عمليات مسلحانه مي‌زنند از اين شورا دستور نمي‌گيرند. اين توضيحات بدان معناست که اين شورا هيچ گونه نفوذي بر عملکرد نظامي مخالفان مسلح در داخل سوريه ندارد پس تصميم گيري احتمالي آن در خصوص توقف نبرد مسلحانه هم از ضمانت اجرايي در داخل سوريه برخوردار نيست. اين مشکلي است که کوفي عنان با آن مواجه شد و امروزه روز الاخضر الابراهيمي نيز با آن دست و پنجه نرم مي‌کند. اگر کسي خواهان پايان يافتن مبارزه مسلحانه مخالفان در سوريه است بايد با حمايت کننده‌هاي منطقه اي آنها نظير ترکيه، عربستان و قطر وارد مذاکره شود. با اين وجود غرب تلاش مي‌کند معارضين را در چارچوبي مشترک قرار داده و از دل آن دولتي در تبعيد درآورد. دولتي که به نام مردم سوريه از نهادهاي بين المللي مانند سازمان ملل و شوراي امنيت، مشروعيت دولت مرکزي بشار اسد را سلب کند.آخرين بار که معارضان در قاهره دور هم جمع شدند نتيجه تلاش براي اجماع، درگيري فيزيکي بين آنها بود.\nيک مسؤول بلندپايه قطري که کشورش گرداننده شبکه الجزيره است سال گذشته در گفتگويي خصوصي به يک مقام عراقي تاکيد کرده بود که قطر اگر اراده کند مي‌تواند ظرف مدت چهار ساعت بحران در سوريه را با قطع پوشش اخبار اين کشور پايان دهد.\nچه آلترناتيوهايي براي دولت بشار اسد در سوريه امروز وجود دارد؟\nنکته اينجاست که آلترناتيو وضعيت کنوني در سوريه به هيچ وجه حکومتي مردمي و دموکراتيک نيست. سناريوهاي مختلفي را در حال حاضر فرض کرد که مهمترين آنها يکي جنگ داخلي و کشتار است و ديگري تجزيه سوريه.حتي آلترناتيو سومي به نام روي کار آمدن دولتي وابسته به غرب هم وجود ندارد. قدرت‌هاي خارجي که در حال حاضر در سوريه مداخله مي‌کنند در حقيقت دلسوز مردم سوريه نيستند و بديهي است که در روابط بين المللي هيچ کس به ديگري صدقه نمي‌دهد. چه کسي مي‌تواند باور کند که عربستان سعودي وقطر دنبال دموکراسي در سوريه هستند؟!.براي آمريکا و غرب نيز در سوريه به روي کارآمدن دولتي دموکرات و مردم دوست مساله نيست بلکه واشنگتن و متحدان غربي اش به دنبال تامين امنيت رژيم صهيونيستي و نفت هستند.نفت را که در ليبي و خليج فارس در اختيار دارند اما در سوريه نفت قابل توجهي وجود ندارد . سوريه به دليل اينکه عضوي از محور مقاومت وهمپيمان با ايران وحزب الله است مورد حمله قرار گرفته وهدف آنها تامين امنيت رژيم صهيونيستي و مقابله با ايران است. تجزيه سوريه همان مصداق خاورميانه جديد وبحث ايجاد کشورهاي کوچک بر اساس تقسيم بندي‌هاي فرقه اي است.\nاحتمال فروپاشي دولت بشار اسد را در شرايط فعلي چه اندازه مي‌دانيد؟\nمساله فروپاشي و تجزيه سوريه عاري ازهرگونه واقعيت بيروني است. ارتش و دستگاه‌هاي امنيتي تا اين لحظه پابرجا و در کنار بشار اسد هستند. بحران اقتصادي به دليل تحريم‌هاي کمرشکن غرب و اعراب بي شک بر اوضاع داخلي سوريه تاثير گذاشته اما دولت تمام تلاش خود را براي مديريت اين بحران به کارگرفته است. در مقام پيش بيني آينده سوريه، سناريوهاي مختلفي مطرح مي‌شود اما تصور شخصي من اين است که حداقل در آينده اي نزديک شاهد فروپاشي سوريه نخواهيم بود. هرچند بسياري از تحليل گران آمريکايي اعتقاد دارند که ادامه همين وضعيت که 18 ماه تا به امروز به درازا کشيده شده است، در نهايت به تحليل قواي ارتش منجر خواهد شد.البته ادامه اين وضعيت براي کشورهايي که به سوريه اسلحه و رزمنده مي‌فرستند دردسر آفرين است. به خصوص براي ترکيه. اما در حال حاضر با توجه به تسلط نيروهاي امنيتي بر صحنه بسيار دور از ذهن است که تصور کنيم بشاراسد به دنبال حاشيه امن براي خود است.\nنقش کردها در اين داستان چيست؟ برخي از معامله اسد با کردها براي راضي نگاه داشتن اين طيف و دور نگاه داشتن آنها از مهلکه سخن مي‌گويند. اين مساله ترکيه را که سالهاست با پ ک ک درگير است به شدت نگران کرده است. ارزيابي شما از اين تحليل‌ها چيست؟\nدر خصوص معامله مشخص بشار با کردها ما هيچ گونه سند مکتوب يا شاهدي نداريم و اين تحليل‌ها مستند بر داده‌هاي غربي است. در آغاز بحران در سوريه در منطقه کردنشين قامشلي تظاهراتي صورت گرفت و دولت به سرعت رضايت آنها را جلب کرد. کردهاي بسياري در اين مناطق بودند که خواهان شناسنامه سوري بودند اما دولت با اعطاي اين شناسنامه به آنها مخالف بود. پس از اين ناآرامي‌ها دولت 100 هزار شناسنامه براي کردها صادر کرد.واگذاري بخشي از مسئوليت‌هاي امنيتي و سياسي مناطق کردنشين و برطرف کردن برخي مشکلات مالي از جمله امتيازهايي بود که بشار اسد در همان ابتداي بحران به کردها داد. در نتيجه کردها از ادامه مشارکت در اعتراض‌ها خودداري کردند. اما دلايل ديگري از جمله فشارهاي جلال طالباني رئيس جمهوري عراق که کرد است و سالها مهمان سوري‌ها بوده نيز بي تاثير نبود و علت ديگر هم مخالفت سنتي کردها با ترکيه است و در مثلثي که يک ضلع آن ترکيه و ضلع ديگر سوريه باشد ترجيح مي‌دهند با دمشق نقطه اتصال برقرار کنند. اما در ميانه جدال‌هاي داخلي در سوريه کردها سه روستا نزديک مرز را زير بال و پر مستقيم خود گرفتند و عملا هم دولت مرکزي با اين حرکت برخورد خاصي نکرد. حزب دموکراتيک کردستان هم که گفته مي‌شود خواهرخوانده پ ک ک است چند پست بازرسي در اين مناطق مستقر کردد. همين مساله اين امکان را به کردها مي‌دهد که عليه ترکيه دست به عمليات‌هايي بزنند. در اين بازي ترک‌ها نمي‌توانند به سوريه براي عدم کنترل مناطق کردنشين معترض باشند چرا که دمشق نيز مي‌تواند ترک‌ها را به حمايت مالي و معنوي از جريان شبه نظامي متهم کند. با اين وجود هيچ کدام از اين تحولات بدان معنا نيست که در آينده اين سه روستا و توابع آنها به منطقه اي خودمختار تبديل خواهند شد.\nآيا اخضر ابراهيمي کار نيمه تمام کوفي عنان را پايان خواهد داد؟\nتا اين لحظه آقاي ابراهيمي اميد چنداني براي موفقيت ندارد. حتي زماني که به وي گفته شد که چرا خود را وارد اين بن بست مي کنيد؟ در پاسخ گفت: در سوريه بيگناهان در حال کشته شدن هستند و در شرايطي که خون مردم ريخته مي‌شود حتي به روزنه اي از اميد هم بايد اميدوار بود. اين گونه سخن گفتن هم ديپلماتيک است و عاري از هرگونه وعده موفقيت دادن و هم به نوعي ريختن لعاب بشردوستي بر روي اين ماموريت. وي در حال حاضر به اين رنگ و لعاب اخلاقي نياز دارد.\nميزان موفقيت ابراهيمي و راهکارهاي وي به تحولات روزبه روز بستگي دارد. در حال حاضر با توجه به موازنه قدرتي که در سوريه جاري است و دست قدرت‌هاي منطقه اي و جهاني در بحران سوريه نمي‌توان شانس بسياري براي آقاي ابراهيمي متصور شد. قاعده بازي بر اين است که ديپلمات‌هايي چون ابراهيمي و کوفي عنان زماني که اميدي ندارند نبايد خود را وارد بازي دو سر باخت کنند.\nزماني که آقاي عنان براي اين ماجرا انتخاب شد تصور عمومي اين بود که پرستيژ وي طرفين دعوا را به همکاري واخواهد داشت اما عملا شاهد بوديم که عنان به اين نتيجه رسيد که فريب خورده وهمان افرادي که او را براي اين ماموريت انتخاب کرده اند هر روز وي را با چالش‌هاي جديد و جدي روبه رو مي‌کنند. اکنون پرسش اينجاست که آيا ابراهيمي در اين خصوص از عنان توانمندتر است؟ ابراهيمي ديپلماتي کارکشته و وابسته به جهان عرب و اسلام است. خانواده ابراهيمي در الجرايز خانواده خوش نامي هستند و سابقه اسلام گرايي دارند. شخص ابراهيمي کارنامه مفصلي از ميانجيگري در پرونده‌هاي منطقه اي مانند افغانستان و لبنان و عراق دارد. با اين وجود فراموش نکنيم که وي نماينده سازمان ملل متحد است. به نظر مي‌رسد که ابراهيمي ماهرانه و با صبر و تامل کار خود را آغاز کرده است. ابتدا بايد به اين پرسش پاسخ دهيم که از يک ميانجي چه انتظاري داريم؟ يا بايد اهرم‌هاي فشاري در اختيار داشته باشد که دو طرف نزاع را تحت فشار قرار داده و به مصالحه وادار کند. به عنوان نمونه در ميانجي گري‌هايي که قطر در آفريقا و سودان انجام داده شاهد تزريق پول به طرف‌هاي درگير و راضي کردن آنها بوده ايم.عربستان نيز براي آشتي دادن دو گروه، پول خرج مي‌کند. سوري‌ها هم در دهه 70 و 80 ميلادي در لبنان از اهرم‌هاي امنيتي و نظامي براي حل اختلافات داخلي استفاده مي‌کردند. بنابراين فردي مانند ابراهيمي که به داخل صحنه مي‌آيد يک شخص است و نه يک دولت داراي اهرم فشار. وي بي شک نمي‌تواند معجزه بکند.در چنين شرايطي فرد بايد راهکارهاي مبتکرانه پيدا کند، سقف و کف درخواست‌هاي طرف‌هاي نزاع را يافته و سعي در نزديک کردن آنها به هم کند. اما دو طرف زماني از سقف درخواست‌ها کوتاه مي‌آيند که از يکسره کردن ماجرا به نفع خود نااميد شوند. تا زماني که دو طرف دعوا بر سقف مطالبه‌ها تاکيد دارند، کوتاه نخواهند آمد. يکي از کارهاي مثبت ابراهيمي ايجاد مقرثابت در دمشق است و هياتي 40 نفره را با خود همراه کرده است. اين کار دو پيام تلويحي دارد: نخست آنکه فرآيندي طولاني را پيش روي خود مي‌بيند و به حل مساله در بازه زماني کوتاه اعتقاد ندارد. دوم آنکه استقرار اين دفتر در دمشق به معني تبرئه جستن از فشارهاي اتحاديه عرب است که از عربستان و قطر دستور مي‌گيرند. ظواهر امر حاکي از اين است که مهره‌هاي منطقه اي دخيل در سوريه مانند عربستان، ترکيه و قطر هنوز به اين نتيجه نرسيده اند که قادر به حل مساله سوريه با اهرم‌هاي در اختيار فعلي نيستندو بايد از سقف مطالبه‌هاي خود بکاهند. در سطح دوستان سوريه هم وضع بر همين منوال است و ما در يک سو روسيه و چين را داريم که محکم ايستاده اند و از طرف ديگر هم آمريکا، انگليس و فرانسه هستند که آنها هم ايستاده اند و از سقف درخواست‌هاي خود پايين نمي‌آيند. در اين فضا ابراهيمي نماينده شوراي امنيت است در حالي که اعضاي اين شورا با هم متحد نيستند.بنابراين ابراهيمي به زمان نياز دارد تا دو طرف دعوا يا يکي از دو طرف سقف مطالبه‌هاي خود را کاهش دهند. در حال حاضر مي‌بينيم که نوعي مذاکره ميان آمريکا و روسيه جاري است و واشنگتن تلاش مي‌کند مسکو را وادار به خالي کردن پشت اسد کند. مذاکرات محرمانه اي هم ميان روس‌ها و آمريکايي‌ها با واسطه گري اروپايي‌ها در جريان است.با اينهمه اظهارنظر ولاديمير پوتين که تاکيد کرده بود در سوريه کوتاه نمي‌آييم، احتمال هرگونه مصالحه را صفر کرده است. سوال اينجاست که آيا در آينده احتمال توافق ميان روسيه و آمريکا بر سر مسائل خاورميانه وجود دارد؟سرگئي لاوروف وزير امور خارجه روسيه اخيرا اعلام کرده که بحران سوريه مشخص کننده نظم آينده جهاني است. اين جمله بدان معنا است که روسيه و چين در مقابل نظام تک قطبي که آمريکا به دنبال آن است، ايستاده اند. آمريکايي‌ها نيز مي‌دانند که باخت در سوريه به معناي باخت در خاورميانه است. نتيجه مذاکرات ابرقدرت‌ها سرنوشت مأموريت ابراهيمي‌را مشخص مي‌کند.\nآزادي بيان يکي از وجوه حقوق اساسي هر فرد است. اين موضوع در اعلاميه جهاني حقوق بشر و قوانين اساسي بسياري از کشورها به صراحت ذکر شده و به رسميت شناخته شده است. آزادي بيان به عنوان راهکار اصلي تحقق دموکراسي شناخته شده و رابطه‌اي تنگاتنگ با کرامت و شخصيت انساني انسان‌ها دارد. اين مهم عليرغم جايگاهي که در جهان دارد نامحدود نيست و در اديان و فرهنگهاي مختلف داراي مرزها وحدود متنوعي است. يکي از قيدهاي آزادي بيان آن است که نبايد به وسيله‌اي براي اهانت به شخصيت؛ اعتقادات و ارزشهاي ديگران مبدل گردد.\nغربيها مانند ساير مسايل در رابطه با اين مقوله نيز سياست يک بام و چند هوا را در پيش گرفته‌اند. سالهاست هولوکاست يا همان کوره‌هاي آدم‌سوزي يهوديان را در هاله‌اي از تقدس قرار داده و به هيچ کسي اجازه نمي دهند کمترين ايراد و انتقادي از آن واقعه داشته باشند. چه بسيار انديشمنداني که در سراسر اروپا و آمريکا فقط به جرم اينکه مي‌خواسته‌اند پيرامون صحت و سقم تعداد قربانيان هولوکاست بررسي نموده و يا سخن گفته و مطلب نوشته‌اند؛ محاکمه و محکوم به زندان شده‌اند. اما همين هايي که اينگونه صريح و روشن مانع آزادي يک تحقيق و يا ابراز نظر در رابطه با موضوعي تاريخي مي‌شوند در کمال شگفتي حامي؛ پشتيبان و طراح وقيح‌ترين اهانتها به اعتقادات ديني و يا غرور ملي ساير ملل مي‌شوند.\nمتاسفانه بارها اعتقادات؛ رسوم و ارزشهاي ملي و ديني و مذهبي جوامع مختلف تحت لواي نام زيباي آزادي بيان به تمسخر گرفته شده است. در اين ميان سهم اسلام و مسلمانان بسيار بيش از ديگر اديان و ملل بوده است. ساخت فيلم 300 و نشانه گرفتن شان و جايگاه تاريخي ملت متمدن ايران؛ حمايت همه جانبه از سلمان رشدي مرتد؛ تقويت کشيش متعصب و ديوانه‌اي به نام تري جونز در آمريکا براي قرآن سوزي و در تازه‌ترين اقدام موهن و زشت ساخت فيلمي که سراسر به ساحت مقدس پيامبر اعظم اسلام(ص) اسائه ادب نموده است؛ نمونه‌هايي از سياست هاي يک بام و دوهواي غربي‌ها و در راس آنها آمريکا و انگليس در رابطه با مساله آزادي بيان است. زماني که موضوع بررسي واقعه اي تاريخي به ميان مي‌آيد به دليل ارتباط با کيان صهيونيسم بين‌الملل؛ بلافاصله با خط قرمزي که از حمايت مالي؛ تبليغاتي؛ قضايي و سياسي غرب برخوردار است مواجه مي‌شود. در اينجا ديگر آزادي بيان معنا و مفهومي ندارد. اما هرگاه در قبال اهانتهاي آشکار به مقدسات بيش از يک ميليارد و نيم مسلمان اعتراضي صورت مي‌گيرد؛ اعتراض‌ها را مخالف آزادي افکار؛ عقايد و بيان مي‌دانند!\nگرايش روزافزون ملتهاي اروپايي به دين مبين اسلام موجب وحشت صهيونيسم جهاني شده است. از اين رو غربيها در مقالات؛ کتب و فيلم‌هاي سينمايي که با حمايت مالي و تبليغاتي صهيونيسم بين‌الملل منتشر و ساخته مي‌شوند سياست اسلام ستيزي خودرا دنبال مي‌نمايند. نبايد از خروش امت اسلام تعجب کرد. خشم مسلمانان سراسر جهان در اين روزها را بايد اعلام انزجار و نفرت نسبت به سياست‌هايي دانست که تحت لواي آزادي بيان سخيف‌ترين اهانتها را به اسلام و مسلمانان روا داشته است. حمله به سفارتخانه‌هاي آمريکا و سردادن شعارهاي مرگ بر اسرائيل و آمريکا و انگليس نشانه آن است که مسلمانان جهان دشمنان شماره يک خود را خوب شناخته‌اند. مسلمانان در عين اينکه از تهيه و نمايش فيلم اهانت‌آميز به پيامبر رحمت به سختي برآشفته شده‌اند نبايد از مکر و حيله سياست بازان غربي براي مظلوم نمايي غافل گردند. کشته شدن ديپلمات‌هاي آمريکايي مي‌تواند به عنوان محور اين مظلوم نمايي در راستاي کم رنگ نمودن اهانت به ساحت مقدس پيامبر اعظم (ص)از يک طرف و خشونت ورز جلوه دادن افکار و عقايد مسلمانان از طرف ديگر مورد سوءاستفاده قرار گيرد.\nامروز ملل مسلمان جهان فارغ از نژاد و مذهب و پراکندگي جغرافيايي؛ کاخ سفيد نشينان را شيطان بزرگ دانسته و بدينسان منافع آمريکا در کشورهاي اسلامي با خطر جدي مواجه شده است. اين مساله تهديدي جدي براي سياست‌هاي فرامرزي آمريکا در جهان اسلام محسوب مي‌گردد. مقامات واشنگتن در صدد هستند تا تهديد به وجود آمده را به فرصت تبديل نمايند. در اين بين کشته شدن سفير و چند تن از کارکنان سفارت آمريکا در بنغازي ليبي امري مشکوک به نظر مي‌رسد. دستور اعزام کماندوهاي آمريکايي به ليبي و استقرار آنها در اين کشور و همچنين اعزام ناوهاي جنگي به سواحل ليبي؛ اين شک و ترديدها را پررنگ‌تر مي‌نمايد. مردم ليبي در زماني که زير شديدترين حملات ديکتاتوري به نام معمر قذافي بودند اجازه ورود و استقرار هيچ نيروي نظامي را به غربي ها ندادند اما امروز دولت آمريکا با سوءاستفاده از حمله به سفارتخانه‌اش در بنغازي زمينه لشگرکشي به اين کشور اسلامي را مهيا کرده است. اين موضعي نيست که شخصيتهاي انقلابي؛ احزاب و گروه‌هاي سياسي ليبي به راحتي از کنار آن عبور نمايند ودر روزهاي آينده بايد منتظر واکنش‌هاي آنها در مخالفت با حضور نظامي آمريکا بود.


سالانه هفت هزار زن در كشور بر اثر ابتلا به سرطان سينه فوت مي كنند - بیدارزنی\nخانه تیترخوان زنان سالانه هفت هزار زن در كشور بر اثر ابتلا به سرطان سينه فوت مي كنند\nاستاد دانشگاه علوم پزشكي:\nسالانه هفت هزار زن در كشور بر اثر ابتلا به سرطان سينه فوت مي كنند\nاستاد دانشگاه علوم پزشكي تهران گفت: سالانه هفت هزار زن در كشور بر اثر ابتلا به سرطان سينه، جان خود را از دست مي دهند.\nدكتر’ محبوبه رضوي نيا’ در گفت و گو با خبرنگار اجتماعي ايرنا گفت: سرطان سينه، شايع ترين بيماري زنان در عصر حاضر است و اكنون حدود 40 هزار زن در كشور به اين بيماري مبتلا هستند.\nاين متخصص زنان با بيان اينكه 70درصد سرطان سينه با تشخيص به موقع، قابل درمان است، اظهار داشت: زنان بايد پس از 35 سالگي، هر سال آزمايش ماموگرافي انجام دهند تا از سلامت خود براي پيشگيري از سرطان سينه، مطمئن شوند.\nرضوي نيا با اظهار تاسف از اينكه بسياري از زنان به دليل ترس و نگراني از اين بيماري، آزمايش ماموگرافي انجام نمي دهند، گفت: هرچه مرحله تشخيص اين بيماري ديرتر صورت گيرد، موفقيت‌هاي درماني كمتر شده و در نتيجه هزينه‌هاي درماني، بيشتر خواهد شد.\nوي با اشاره به اينكه مصرف داروهاي هورموني استروژن و پروژسترون در دوران يائسگي نيز تا ميزان قابل توجهي احتمال ابتلا به سرطان سينه را افزايش مي دهد، افزود: زناني كه به دلايل مختلف در معرض امواج راديو تراپي قرار مي گيرند، بيشتر از ساير افراد به اين نوع سرطان مبتلا مي شوند.\nمطلب قبلی مطالعات زنان دینی بیشتر جنبه اخلاقی دارد و کمتر به نابرابری‌ها می‌پردازد\nمطلب بعدی کارگر خانگی: فرسودن جسم و جان در کاری بدون آینده


خبرگزاری رشد | صلاحیت نیروهای امریکایی در افغانستان افزایش یافت\nصلاحیت نیروهای امریکایی در افغانستان افزایش یافت\nاشتون کارتر که در یک کنفرانس خبری مشترک با اشرف‌غنی رییس جمهور افغانستان صحبت می‌کرد، گفت: «به جنرال نیکل سون از جانب خودم و از جانب رییس جمهور اوباما صلاحیت‌های گسترده‌ای داده شده است\nاشتون کارتر وزیر امریکا در سفری به کابل، می‌گوید که صلاحیت‌های نیروهای امریکایی در افغانستان افزایش یافته است.\nآقای کارتر که امروز سه‌شنبه، در یک سفری از قبل اعلام ناشده وارد کابل شد، پس از دیدار با رهبران حکومت وحدت ملی افغانستان، گفت که جنرال نیکل سون فرمانده نیروهای این کشور در افغانستان، می‌تواند از صلاحیت‌های جدید به صورت اعظمی استفاده کند. وی تاکید کرد که یکی از اهداف مهم سفرش به کابل، بیشتر ساختن صلاحیت‌های فرمانده نیروهای امریکایی در افغانستان است.\nاشتون کارتر که در یک کنفرانس خبری مشترک با اشرف‌غنی رییس جمهور افغانستان صحبت می‌کرد، گفت: «به جنرال نیکل سون از جانب خودم و از جانب رییس جمهور اوباما صلاحیت‌های گسترده‌ای داده شده است. این صلاحیت‌ها برای قوای امنیتی ما هم صدیق می‌کند. صلاحیت‌هایی عمده‌ی که به صلاحیت‌های جنرال نکیل سون اضافه شده است، می‌تواند با همکارانش در افغانستان قوت‌های میدان نبرد را پیش‌بینی و قوای شان را باهم در میدان نبرد بفرستند. به شکلی که یک وضعیت را متوقف بسازد و خراب‌تر نشود. در مراحل ابتدایی، وقتی که دشمن برنامه‌ریزی می‌کند و پیش از این که حمله کند، آنها را متوقف بسازند. قبلا برای شان طوری هدایت داده شده بود که منتظر بماند تا وقتی که وضعیت انکشاف پیدا کند و بعد از آن با همکاران افغانی خود کار کند. استفاده از قوا به آن شکل مفید نبود. حالا حتا در مرحله برنامه‌ریزی پیش از این که کدام کاری شود، می‌تواند از قبل مداخله بکند.»\nاشتون کارتر همچنین به حمایت ایالات متحده امریکا از افغانستان اطمینان داد و گفت که نیروهای امریکایی در کنار نیروهای امنیتی افغانستان تا پایان موفقانه ماموریت‌شان می‌مانند. وی گفت: «ما با شما هستیم و ما با شما مساعی را بخرج می‌دهیم تا ماموریتی را که آغاز کرده‌ایم موفقانه به پایان برسانیم.»\nوزیر دفاع ایالات متحده امریکا توانایی نیروهای امنیتی افغانستان را در مبارزه با گروه‌های تروریستی در این کشور مورد ستایش قرار داد و گفت که عملکرد این نیروها باعث تعجب وی شده است. آقای کارتر گفت که او مطمین شده است که نیروهای امنیتی افغانستان در تامین امنیت این کشور موفق خواهند شد. به گفته او، ۳۲۰ هزار نیروی نظامی افغانستان، همه روزه مصروف جنگ و مبارزه علیه گروه‌های تروریستی و دهشت‌افگن در این کشور هستند.\nوزیر دفاع امریکا از تعهد دیگر کشورهای متحد ایالات متحده در مبارزه علیه گروه‌های تروریستی به افغانستان نیز اطمینان داد و افزود که کمک‌های جامعه جهانی برای تجهیز و تمویل نیروهای امنیتی این کشور ادامه می‌یابد.\nپیام روشن برای مخالفان صلح\nاشرف‌غنی رییس جمهور افغانستان، از تصمیم‌های اخیر امریکا مبنی‌بر تمدید ماموریت هشت‌هزار و چهارصد تن از سربازانش در افغانستان و همچنین ارایه تعهد جدید مالی به منظور تمویل نیروهای امنیتی، قدردانی کرده گفت که اتخاذ این تصامیم پیام روشنی برای نسل آینده افغانستان و مخالفان صلح داده است. آقای غنی گفت: «تصمیمی که دولت ایالات متحده امریکا گرفت، یک تصمیم راجع به آینده و نسل‌های آینده افغانستان است. از این جهت یک فضای اطمینان ایجاد شده و در عین حال پیام واضح به کسانی که صلح و ثبات نمی‌خواهند داده شد که آرزوی شوم خود را در میدان جنگ بدست آورده نمی‌توانند.»\nاشرف‌غنی همچنین افزود که تلاش‌های دولت افغانستان برای تامین صلح در این کشور تاکنون با شکست مواجه شده است. وی با اشاره به نقش پاکستان در تامین صلح در افغانستان، گفت که اسلام‌آباد برای مبارزه علیه گروه‌هایی که از پیوستن به برنامه صلح خودداری می‌کنند، تعهد امضا شده دارد اما انتظار می‌رود که برای اجرای تعهدش تصمیم مناسب‌تری رویدست گیرد. وی گفت که تفاوت قایل نشدن میان تروریزم خوب و بد، از جمله اقداماتی است که دولت پاکستان می‌تواند اتخاذ کند.\nاشرف‌غنی روز دوشنبه نیز در یک کنفرانس خبری گفت که دولت افغانستان دیگر از پاکستان انتظار ندارد تا صلح کند، بلکه از اسلام‌آباد می‌خواهد تا گروه‌ها و افرادی را که با روند صلح مخالفت می‌کنند از کشورش بیرون سازد.\nسفر وزیر دفاع ایالات متحده امریکا به کابل پس از تمدید حضور هشت‌هزار و چهارصد سرباز آن کشور در افغانستان و تعهد جدید اعضای ناتو به ادامه حمایت از نیروهای امنیتی افغانستان صورت می‌گیرد.\nلینک کوتاه: http://www.roushd.com/?p=11896\nافزایش نیروهای تاجکستانی در مرز مشترک با افغانستان نیروهای امریکایی در افغانستان، دوباره با طالبان خواهد جنگید پس از خروج نیروهای خارجی، فقر در افغانستان افزایش یافته کاهش نیروهای امریکایی در افغانستان طالبان را تقویت می کند هم‌پیمانان ناتو شمار نیروهای شان را در افغانستان افزایش خواهند داد مطالب ویژه:


سينماي چهار بعدي در برج آزادي\nسالن سینمای 4 بعدی در بنیاد رودکی برج آزادی با حضور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گشایش یافت.\nسینمای چهار بعدی در برج آزادی\nبا حضور وزیر فرهنگ و ارشاد گشایش یافت\nبه گزارش واحد مرکزی خبر ، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در این مراسم با اشاره به لزوم مجهز شدن سینما به فناوری های نوین گفت: باید بتوانیم از همه ابزارها برای انتقال مفاهیم متناسب با فرهنگ و ارزش های کشورمان استفاده کنیم.\nسید محمد حسینی افزود: سینما باید متناسب با نیازهای نسل جوان، دانش آموز و دانشجو آثار هنری ارزشمندی را تولید کند و امیدواریم معاونت سینمایی نیز در زمینه های مختلف از جمله دفاع مقدس و بازی ها و سرگرمی ها برنامه ریزی های لازم را انجام دهد.\nحسینی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به جنجال رسانه های غربی درباره تصمیم دولت برای احداث10سایت جدید غنی سازی گفت: ملت ایران نشان داده است که از اهداف و آرمان های خود دست برنخواهد داشت.\nمسعود شاهی طراح سالن سینمای چهار بعدی در بنیاد رودکی برج آزادی نیز گفت: برای پیشبرد اهداف فرهنگی کشور باید به جدیدترین فناوری مجهز شویم.\nباید بتوانیم از همه ابزارها برای انتقال مفاهیم متناسب با فرهنگ و ارزش های کشورمان استفاده کنیم.\nوی با بیان این که سینمای4بعدی برای علاقه مندان و به ویژه نسل جوان طراحی شده است افزود: این سالن که در آینده تکمیل خواهد شد به صورت «مولتی ویژن» در دنیا ساخته شده است و افکت های محیطی (مانند برف و باران) نیز در مراحل بعد می تواند به امکانات این سالن افزوده شود.\nمسعود شاهی گفت: بخشی از فناوری سینمای چهار بعدی را از خارج گرفته و متناسب با امکانات خودمان آن را بومی سازی کرده ایم.\nگنجایش سالن سینمای چهار بعدی51 صندلی است؛ صندلی ها به وسیله کدهای مخصوص هماهنگ با صحنه های فیلم حرکت می کنند.\nفناوری سالن سینمای چهار بعدی که سیستم دیجیتال باکس است از شرکتی کانادایی خریداری شده است.\nاین سیستم متناسب با استانداردهای تصویری جهان است و سه پرده زاویه دید را برای تماشاگران فراهم می کند.\nفیلم هایی که متناسب با اکران در چنین سالنی باشند هنوز در ایران ساخته نشده است.


«پیشروی» نیروهای جبهه النصره در جنوب حلب\nمنبع: رادیو فردا\t تعداد بازدید: 1450 زمان ثبت: 10:55:13 1395-01-15\n«پیشروی» نیروهای جبهه النصره در جنوب حلب\nبه گزارش گلد نیوز به نقل از رادیو فردا گزارش‌ها حاکی است که نیروهای جبهه النصره، وابسته به القاعده، در جنوب حلب دست به پیشروی زده و توانسته اند یک تپه استراتژیک تحت کنترل نیروهای دولتی را تصرف کنند.\nبه گزارش رویترز، دیده بان حقوق بشر سوریه که مقر ان در لندن است اعلام کرده است، نیروهای جبهه النصره عملیات خود را شب جمعه آغاز کردند، ولی با این حال نیروهای دولتی تلاش دارند تا با به عقب راندن جبهه النصره این منطقه راهبردی را باز پس بگیرند.\nاین گزارش می افزاید، نیروهای جبهه النصره عملیات خود را با سه حمله انتحاری به تپه استراتژیک «تل العیس» شامگاه جمعه آغاز کردند و توانستند نیروهای دولتی و شبه نظامیان متحد آنها را به عقب رانده و این تپه را تصرف کنند.\nجبهه النصره نیز در بیانیه‌ای اعلام کرده است، در جریان حمله غافلگیرانه نیروهای این گروه، نیروهای ارتش سوریه مجبور به عقب نشینی به سمت شهر الحضر شده اند.\nدیده بان حقوق بشر سوریه می گوید، در این درگیری‌ها ده‌ها نفر از نیروی‌های دولتی و دست کم ۱۶ نفر از نیروهای وابسته به جبهه النصره کشته شده اند.\nرویترز می گوید، تصاویر تلویزیونی منتشر شده مخالفان نشان می دهد که این تپه استرتژیک بر بزرگراه اصلی حلب به دمشق مشرف است.\nدر همین حال یک مقام نظامی سوریه به رویترز گفته است: این درگیری‌ها در جبهه مقدم در جنوب حلب با مخالفان روی داده است.\nوی اضافه کرده است: گروه‌های مسلح به همراه جبهه النصره به چند موضع نیروهای ارتش در تل العیس و منطقه‌های اطراف آن حمله کردند. واضح است که این نقض آتش بس است.\nحکومت بشار اسد و مخالفان بر اساس توافق آمریکا و روسیه با آتش بس و ترک مخاصمه موافقت کرده اند. اما این آتش بس شامل جبهه النصره و گروه حکومت اسلامی نیست.\nمین گذاری شهر پالمیرا\nدر همین حال مقام‌های نظامی سوریه می گویند، گروه حکومت اسلامی، داعش، طی روزهای گذشته مجبور به عقب نشینی از شهر پالمیرا شد، در این شهر هزاران مین کاشته اند.\nبه گزارش رویترز، یک افسر ارتش سوریه گفته است، به رغم شکست گروه حکومت اسلامی از شهر پالمیرا آنها خیابان‌های اصلی را مین گذاری کرده اند و تله‌های انفجاری در بخش‌های مختلف این شهر کار گذاشته اند.\nطبق این گزارش، بازپس گیری شهر پالمیرا با حمایت هوایی روسیه از گروه حکومت اسلامی مهم‌ترین شکست برای این گروه در سوریه محسوب می شود.شهر پالمیرا در بهار سال ۲۰۱۵ به دست نیروهای گروه داعش افتاد.\nسازمان یونسکو محوطه باستانی پالمیرا را یکی از مهم‌ترین مراکز فرهنگی باستانی جهانی می‌داند و از آن به مثابه تبلور چندین تمدن یاد می‌کند. آثار باستانی شهر پالمیرا متعلق به دوران رم باستان با قدمتی بیش از دو هزار سال است.\nپادشاه عربستان برای مقابله با ایران به آمریکا سفر می کند\nگزارش قيمت طلا آخر وقت امروز 05-11-94 ساعت 18:11:46\nمحسنی اژه‌ای:هنوز کیفرخواست در پرونده دو مداح بازداشتی صادر نشده است/اتهام این افراد امنیتی نیست\nگزارش قيمت طلا آخر وقت امروز 12-03-95 ساعت 18:04:16\nخلبان جنگنده ساقط شده روسیه 'نجات یافته' است\nدفاع از حق آموزش بهائى ها در سرزمین گاندی و نهرو\nایران برای فروش نفت و طلب‌های قدیمی خود «خواهان دریافت یورو است»