روشنفکری، دانشجو و جامعه ایران | پایگاه اطلاع رسانی اصلاح\nروشنفکری، دانشجو و جامعه ایران\nگفتگو با دکتر حاتم قادری استاد علوم سیاسی\nمصاحبه از: بابک مهدیزاده\nبابک مهدیزاده؛ اولین بار که تصمیم گرفتم با حاتم قادری مصاحبه کنم یک سال پیش بود و برای نشریه ای دیگر. قادری را از روی کتب دانشگاهی اش و برخی از مصاحبه ها و سخنرانی هایش می شناختم و با افکارش آشنا بودم اما نه با اخلاقش. وقتی تماس گرفتم پرسید در مورد چه چیزی قصد مصاحبه دارم. وقتی چند موضوع گفتم و همه رد شدند به من توصیه کرد بروم و تحقیق کنم و با یک موضوع مناسب برگردم. دو ماهی گذشت و بعد از رد یکی دو موضوع دیگر خلاصه راضی شد در مورد خودش مصاحبه کنیم. راضی شدنش هم به واسطه درخواست یکی از دوستان مشترک بود. اما در جنگ بر سر تعیین وقت مصاحبه مغلوبه شدم تا حاتم قادری همچنان بر سنت مصاحبه نکردنش استوار بماند. انتشار دوباره شرق فرصت مناسبی بود که دوباره شانسم را امتحان کنم.\nدر این یک سال نه مصاحبه ای از حاتم قادری خوانده بودم و نه مقاله ای اما در مورد او چیزهای بیشتری شنیدم. این بار تا حدودی با اخلاقش هم آشنا شده بودم. می دانستم از آن دسته روشنفکران گوشه گیر است، به سختی مصاحبه می کند و موضوع مصاحبه حتماً باید جذاب و غیرتکراری باشد و خبرنگار هم در آن زمینه احاطه کامل داشته باشد، به عنوان یک استاد دانشگاه با جنبش دانشجویی ارتباط دارد اما نقدهایش نیز به دانشجویان جدی است، دانشجویان هم از استاد دلخور هستند که چرا چندان اهل تعامل نیست و شهرستانی ها هم گلایه دارند که چرا استاد پایتخت نشین دعوت آنها را رد می کند. اما وقتی فکر مصاحبه جدی تر شد و تحقیقاتم بیشتر، فهمیدم که حاتم قادری برخلاف چهره آرام و شخصیت منزوی اش حواشی زیادی دارد؛ نقشش در انقلاب فرهنگی و نوشتن نامه در حمایت از ادامه جنگ و حضورش در شبکه 4 سیما. این استاد دانشگاه که اکنون بسیاری او را مظهر اندیشه سکولاریسم در ایران می دانند اما خودش این را قبول ندارد و این تعبیر را از جنس «همان ضعف های فکری» معرفی می کند، زمانی یک فرد دینی بوده است و عاشق دکتر شریعتی.\nعامه مردم می گویند روشنفکران خودشان را تافته جدابافته می دانند، خبرنگاران هم معتقدند که اکثر روشنفکران غیرقابل دسترس هستند و دولتمردان هم آنها را سازش ناپذیر می دانند. شما هم از آن دست روشنفکران گوشه گیر هستید. چرا اکثر روشنفکران در ایران چنین خصلتی دارند؟\nاینکه عامه مردم روشنفکران را تافته جدابافته می دانند در خودش بخشی از حقیقت نهفته است. مردم و کسانی که از طرف مردم این حرف را می زنند بیشتر از باب مذمت روشنفکران می گویند. مثلاً می گویند که روشنفکران برج عاج نشین هستند یا به تعبیر عوامانه از دماغ فیل افتاده اند اما حقیقت این است که روشنفکر به خاطر خصلتی که دارد طبعاً یک مقدار متفاوت از بقیه مردم است. این هم به این معنی نیست که مثلاً روشنفکر را در مقام فرمانده مردم بنشانند یا این تلقی را پیش بیاورد که انتظارات گسترده ای از آنها داشته باشیم. اینکه روشنفکر دارای خصلت و سرشت روشنفکری متفاوت است در آن بخشی از حقیقت نهفته است. البته برخی از روشنفکران سعی می کنند کارهای مردمی کنند، در اجتماعات حاضرشوند یا حتی تظاهرات مردمی انجام بدهند که البته من ترجیح می دهم از آن به عنوان تظاهرات شبه مردمی نام ببرم.\nچرا شبه مردمی؟\nبه این خاطر که فکر می کنم در خود، نوعی تظاهر به همسانی با مردم دارد. اگر روشنفکر با مردم همذات پنداری داشته باشد که دیگر روشنفکر نیست. روشنفکر می تواند نسبت به تعهدات اجتماعی خود وفادار باشد ولی نمی تواند با مردم همذات پنداری کند. شاید بهترین نمونه در این رابطه بحثی است که از مرحوم شریعتی در مورد جلال آل احمد نقل شده که آل احمد پالتو را روی دوشش انداخته بود و یک نفر آمده و گفته بود که پالتو را چند می فروشی که حکایت از آن داشت که آن آدم عادی فکر می کند این هم یکی از خودشان است. ولی من فکر می کنم که این یک برداشت ساده است. در حالی که روشنفکر سرشتش متفاوت است.\nمتفاوت بودن روشنفکران امر طبیعی است اما با گوشه گیری و دوری از مردم فرق دارد. حتماً لازم نیست روشنفکر برای ورود به عرصه عمومی در تظاهرات مردمی شرکت کند بلکه می تواند مثلاً در جمع های روشنفکری بیشتر ظاهر شود، در جمع های دانشجویی که پل بین مردم و روشنفکران هستند بیشتر ظاهر شود یا کارهای عمومی تری انجام دهد. مثلاً کتاب بنویسد یا مقاله و مصاحبه در روزنامه ها و مجلات داشته باشد. کلاً یعنی اینکه ارتباط برقرار کند. اما چرا خیلی از روشنفکران این طوری نیستند؟\nمن نمی دانم این خیلی از روشنفکران چه کسانی هستند...\nمثل دکتر شریعتی و دکتر سروش که برای مردم بسیار آشناتر هستند.\nدر اینجا فکر می کنم که باید در مورد روشنفکران مطالعه موردی کرد. باید دوره و زمانه زندگی روشنفکران را مدنظر داشت. بعضی از روشنفکران حالت انزوای بیشتری دارند اما این حکم در مورد همه صادق نیست. در دهه 40 و 50 ما شاهد ظهور نوعی از روشنفکران رمانتیک عصیانگر بودیم. نمونه اش هم شریعتی بود که در محافل حاضر می شد و سخنرانی می کرد. اما دکتر شریعتی هم زمانه اش و هم خودش پذیرای روشنفکر رمانتیک عصیانگر بود. و وقتی شما صحبت از دکتر سروش می کنید ایشان در واقع در ادامه سنت روشنفکر رمانتیک عصیانگر و در ادامه سنت روشنفکر ایدئولوژیک همچنان می اندیشید. به همین دلیل برای خودش یک اصالت و نقش گسترده ای قائل بود. اینها را نباید تعمیم داد. البته امروزه دکتر سروش نسبت به قبل تغییرات جدی ای پیدا کرده ولی آن حضور گسترده اش تقریباً در ادامه وضعیت ایدئولوژیک گونه دهه 60 و دهه 70 است و باید نسبت به آن سال ها به سروش نگاه کرد. برخی از روشنفکران متاثر از تغییرات گسترده ای که وجود دارد طبیعی است که دچار یکسری دگرگونی های سرشتی شوند. یعنی اکنون جدی تر شده اند و شاید کمتر رمانتیک باشند. در عین اینکه جدی تر هستند مقداری انتزاعی تر هم می اندیشند. این پارادوکس نیست بلکه نتیجه تحولات اجتماعی است.\nیعنی به خاطر وجهه رمانتیک بودن روشنفکران دهه 40 مانند شاملو و آل احمد و شریعتی و دیگران است که آنها برای مردم بسیار شناخته شده بودند و تاثیرگذاری زیادی داشتند؟\nبله، فضایی در دهه 40 به جهت خاستگاه اجتماعی در حال شکل گیری بود. یکی خرده بورژوازی رمانتیک عصیانگر بوده که نمونه ها و مشخصاتش را در قالب دانشجویان و اقشار متوسط می توانستیم ببینیم. در همان دوران هم روشنفکران مناسبات خودشان را داشتند. یعنی روشنفکرانی که ظهور کردند رمانتیک و عصیانگر بودند و به سمت تعهدات سیاسی خیلی جدی حرکت کردند ولی در دهه 70 یک ویژگی ای که در بین روشنفکران پیدا شد - که شاید از جهاتی هم میمون و مبارک باشد - آشفتگی در کاراکتر و حتی هویت روشنفکری بود. یعنی همه شروع کردند به بازنگری. یعنی آن چیزی که در جامعه اتفاق افتاد و دچار تحول شد به گونه دیگری خودش را نشان داد و روشنفکران شروع کردند به بازنگری و همین آشفتگی در هویت و اینکه آن خرده بورژوای رمانتیک جایش را به خرده بورژوای عینی تر و طالب سازه های مدنی داد، قطعاً در جریان روشنفکری ایفای نقش کرد. فراموش نکنیم که روشنفکر رابطه تنگاتنگی با جامعه مدنی دارد. هربار تنفس گاه های جامعه مدنی محدود و یا مسدود شود طبعاً فعالیت روشنفکران در عرصه اجتماع هم محدود خواهد شد. قبل از انقلاب از روشنفکر انتظار تعهد اجتماعی زیادی داشتند و حتی بعضاً به روشنفکر به چشم یک چریک اجتماعی نگاه می کردند ولی در دهه 80 به عقیده من این وضعیت از بین رفت و درستش هم این است. شاید بخشی از روشنفکران، چریک اجتماعی باشند یا تعهدات اجتماعی گوناگونی را متقبل شوند ولی نباید چنین کار ویژه ای را به عنوان سرشت اولیه و لاینفک روشنفکری به شمار بیاوریم. در نهایت ویژگی های شخصی و ویژگی هایی که به هویت مدنی برمی گردد و همچنین پیشینه تاریخی و فرهنگی زمانه ای که روشنفکر در آن زندگی می کند اینها همه موثر است تا اینکه یک روشنفکر حضور اجتماعی بیشتر یا کمتر دارد.\nروشنفکر باید در جامعه اش تاثیرگذار باشد و این هم مستلزم این است که مخاطب داشته باشند. بعضی از روشنفکران ما کتاب های حجیمی می نویسند اما صرفاً این کتاب ها می تواند مخاطب جذب کند. آیا اکنون روشنفکران ما مخاطب دارند؟\nببینید دو تا بحث است. یکی اینکه آیا لزوماً روشنفکران باید اثرگذار باشند؟ من خیلی با این امر موافق نیستم. یعنی باز این مفروض نتیجه همان فضای رمانتیک عصیانگر است که تعهد اجتماعی به عنوان وظیفه اولیه یک روشنفکر است. من نمی خواهم بگویم که روشنفکر نباید متعهد اجتماعی باشد، بحث سر این است که آیا این تعهد باید ویژگی اصلی اش باشد؟ یا اینکه می تواند متعهد باشد و در شرایطی هم نباشد. نکته دوم این است که روشنفکر نمی تواند مستقل از فضای زمانه خودش زندگی کند. من نمی دانم چنددرصد روشنفکران ما کتاب های حجیم می نویسند ولی این را می دانم که بعضاً برخی از محافل اصلاح طلب با داعیه روشنفکرانه متاثر از شرایط سیاسی و اجتماعی به سمتی رانده شده اند که در واقع رگه هایی را در جامعه تبلیغ می کنند و آنها را نمایندگی می کنند که خیلی هم شاید مرتبط با مسائل جامعه ما نباشد. نمونه خوبش را بگویم، مثلاً شاید یکی دو سال است که در باب ژیژک به عنوان یک فیلسوف و لاکان باز به عنوان یک فیلسوف و روانکاو در جامعه حرف های زیادی زده می شود. ولی اینکه ژیژک چقدر برای ما موثر است و چقدر تبعیت روشنفکر و دانشجوی ما از ژیژک موثر است خودش یک مشکل است. یعنی من فکر می کنم وقتی روشنفکر نمی تواند در داخل جامعه خودش گفت وگو کند و بین خود روشنفکران ما هم در داخل جامعه گفت وگویی صورت نمی گیرد و طبعاً برای جامعه مدنی هم محدودیت هایی است، خیلی طبیعی است که روشنفکران ما برای تنفس به سمت برخی از مدهای روشنفکری و اندیشه هایی رو می آورند که شاید خیلی موضوعیت نداشته باشند. نه در باب ژیژک و لاکان، بلکه اگر بخواهم گسترش بدهم در باب خیلی دیگر از فیلسوف های مطرح تر جهانی هم که امروزه در جامعه ما مطرح می شوند، این شرایط صدق می کند. به تعبیر دیگر روشنفکر ما به خاطر شرایط داخلی و به خاطر اینکه خودش، خودش را به بازی نمی گیرد و بین خودشان گفت وگو های لازم صورت نمی گیرد طبعاً - صریح بگویم - مبلغ اندیشه های دیگران در جامعه می شوند و این جزء آفات جامعه مدنی و محیط اجتماعی و همچنین روشنفکری ایران است.\nچرا میان روشنفکران ایرانی گفت وگویی صورت نمی گیرد؟\nمن فکر می کنم مشکل در ویژگی های تاریخی ما نهفته است. یکی از مشکلات جدی ای که ما داریم این است که اعتماد در بین خودمان کمتر وجود دارد. بیشترش هم به نظر من به خاطر این است که ما همچنان نوعی کودک سانی زعیم گرایانه داریم، حالا ممکن است این زعیم گرایی در حوزه روشنفکری هم بوده باشد. یعنی یک اندیشه ای در جایی دیگر با یک فاصله ای طرح شود شاید جذابیتش به خاطر همین کودک سانی زعیم گرایانه ما خیلی بیشتر باشد تا همان اندیشه ای که بومی عرضه شود. یک جمله قصاری هست که می گوید هیچ پیامبری نیست که میان قوم خودش بیگانه نبوده باشد. روشنفکران در اینجا می نشینند با تعارف باهم برخورد می کنند یا با نقد. به طور کل روشنفکران در ایران با یکدیگر یا تعارف می کنند یا همدیگر را نفی می کنند یا اصلاً ندیده می گیرند. همیشه یکی از این سه تا است.\nنقدها هم معمولاً نقدهای تخریب کننده ای است.\nببینید، به نظرم می آید هنوز در جامعه مان آن گفت وگوی صریح، محترمانه و در عین حال انتقادی جا نیفتاده است. بیشتر همدیگر را زخمی می کنیم و به صورت گلادیاتورها با همدیگر رفتار می کنیم. این برخاسته از همان تب و تاب دهه های رمانتیک عصیانگرایانه است. چون فضاها محدود است و آدم ها سریع می خواهند به برخی از مواضع دست پیدا کنند چاره ای جز این ندارند که همدیگر را بی رحمانه مورد نقد نفی آمیز قرار دهند یا اصلاً چشمشان را نسبت به هم ببندند یا یک مجادلات و تعارفاتی صورت بدهند. در جامعه باید احزاب و تشکل ها و محافلی وجود داشته باشد که این روشنفکران هرکدام جایگاه خاص خودشان را پیدا کنند. این جزیی از مشکلات ما است. برای همین یا رو به خارج می آوریم - نمونه اش همان ژیژک است یا حتی آدمی مثل هابرماس- یا اینکه به نوعی از منازعات و مجادلات نیمه ایدئولوژیکی که در واقع ریشه در دهه های 60 و 70 و حتی قبل از انقلاب دارد، رو می آوریم.\nشما برای تاثیرگذاری روشنفکر در جامعه «باید» ی قائل نیستید. اما نقش یک روشنفکر از نظر شما چیست؟\nاینکه می گوییم نقش روشنفکر چیست باز داریم برایش تعیین حدود می کنیم. یعنی باز برایش یک انتظاری قائل می شویم. من گفتم روشنفکر برآیندی است از ویژگی های شخصی و هم تنفس گاه های اجتماعی و هم شرایط تاریخی و اجتماعی که در آن در حال زیستن است. این سه فاکتور برای الگوهای روشنفکری تعیین نقش می کنند.\nاما به هرحال جامعه - چه خوب و چه بد - از روشنفکر انتظار دارد و یک روشنفکر نمی تواند بگوید این «باید» نباید وجود داشته باشد. قبول ندارید؟\nدر اینکه وجود دارد من با شما موافقم. بحث برسر این نیست که این انتظار در جامعه وجود دارد یا ندارد، بحث بر سر این است یک روشنفکر الزاماً باید این انتظار را برآورده کند یا نکند. ببینید وقتی ما می خواهیم یک روشنفکر این انتظار را حتماً و حتماً برآورده کند او را کانالیزه اش کرده ایم و از قبل به او جهت داده ایم و او را درگیر یکسری از مسائل می کنیم. من فکر می کنم باید متفاوت نگاه کنیم. اگر جامعه به معنای اعم اش از روشنفکر انتظار دارد، به نظر من اگر این گزاره را واکاوی کنیم و مورد تحلیل قرار دهیم خواهیم دید که یکسری مشکلات جدی در آن وجود دارد. اگر جامعه ای از روشنفکرانش انتظار داشته باشد یعنی اینکه می تواند روشنفکر را درک کند و در خودش جذب کند. بحث این است که جامعه ما و حتی جوامع دیگر اصلاً از این پتانسیل برخوردارند که روشنفکر را درک کنند؟\nالان حکایت همان مرغ و تخم مرغ شده. خیلی ها معتقدند که جامعه، روشنفکران را درک نمی کند و خیلی ها هم معتقدند که برعکس، روشنفکر خودش وارد جامعه نشده. مثلاً بعضی از روشنفکران مثل آقای خشایار دیهیمی به همین خاطر یکسری کتاب های کوچک فلسفی را به زبان عامیانه تر منتشر می کنند و اتفاقاً در زمانه ای که به فلسفه علاقه ای نشان داده نمی شود این کتاب ها مورد استقبال نسبی خوبی قرار می گیرند. شما چه نظری دارید؟\nمایلم بر روی حرف قبلی ام تاکید کنم. من نمی خواهم بگویم روشنفکر و جامعه ارتباطش از هم گسیخته است. من می خواهم بگویم آیا روشنفکر به معنای اعم اش ملزم است که انتظاراتی را که تصور می شود جامعه از او دارد برآورده کند یا نکند. من می خواهم بگویم چنین تعیین تکلیفی برای روشنفکر خطا است. از طرف دیگر اینکه می گویند جامعه از روشنفکر چنین انتظاری دارد، اگر آن را مورد واکاوی قرار دهیم، به نظر من در آن اغراق می شود. ببینید، آقای خشایار دیهیمی می آید یکسری از کتاب های فلسفه را با زبانی ساده منتشر می کند، این امر قبلاً هم اتفاق افتاده حالا اما آقای دیهیمی و دوستانشان جدی تر هستند. اما در جامعه ما استقبال به فلسفه در حال رشد است. دلیلش هم این است که فلسفه هرچند که عامیانه بوده باشد یک مقدار خرسندی می آورد و مردم فکر می کنند به اعماق فهم و ادراک دست پیدا کردند و شاید این خودش در زمانه ای، جهل مضاعف باشد. من چنین تلاشی را نمی خواهم انکار بکنم اما نباید خیلی خوش بینانه به این قضایا نگاه بکنیم. امروزه بخشی از این روی آوردن به فلسفه یا روانکاوی عامیانه ناشی از مشکلات جامعه هم است. یعنی رو آوردن به فلسفه، الان، یک سنت اصیل پایدار در جامعه نیست. شما مثلاً به من تاکید می کنید خبرنگاران می خواهند با روشنفکران مصاحبه کنند اما تجربه شخصی من این است که خبرنگاران کمی هستند که این آمادگی را دارند که در مورد موضوع مصاحبه، مطالعه و اطلاعات عمیقی داشته باشند. یعنی دانش خبرنگاران بیشتر دانش ژورنالیستی است. یعنی دانشی است که در فرآیند کاری شان پیدا می شود. بعضاً کسانی بوده اند که زنگ زده اند و گفته اند راجع به فلان اندیشه می خواهیم با شما مصاحبه کنیم. پرسیدم شما آیا اطلاعاتی در این باره دارید؟ می گویند نه، می پرسم پس چطور می خواهید مصاحبه کنید می گویند حالا شما یک چیزی بگویید، ما ثبتش می کنیم. خب اینکه ارزش گذاشتن به روشنفکری نیست، این تقلیل نقش روشنفکری است. از طرف دیگر بخشی از روشنفکران و بخشی از جریان های دانشگاهی و سیاسی انتظار دارند که روشنفکران مبلغ سیاست آنها باشند. من این را می پذیرم که روشنفکران می توانند - نه باید- که مواضع سیاسی داشته باشند. اما از آن طرف جریان های سیاسی مخصوصاً جریان های اصلاح طلب معمولاً از روشنفکران به شکل ابزاری استفاده کردند و این خودش تقلیل روشنفکری است و به جریان روشنفکری آسیب جدی ای وارد کرده است.\nمثال خبرنگاران را تاحدودی قبول دارم اما آیا فکر نمی کنید اینکه یک خبرنگار می خواهد در مورد یک بحث کاملاً تخصصی در حوزه اندیشه با یک روشنفکر گفت وگو کند ناشی از خلایی است که در نبود گفت وگوی بین روشنفکران ایجاد شده است. اینگونه مصاحبه ها معمولاً در کشورهای صاحب اندیشه توسط یک روشنفکر با روشنفکر یا اندیشمند دیگر انجام می شود. اما در ایران جز موارد کمی مثل گفت وگوی فریدون جیرانی با مسعود کیمیایی یا گفت وگوهای رامین جهانبگلو با داریوش شایگان و دیگران چنین گفت وگوهایی را کمتر می بینیم. یعنی آیا روشنفکران ما عار می دانند که با یکی از هم مسلکانشان درخصوص موضوعی مصاحبه کنند و در روزنامه ها و مجلات منتشر کنند؟\nمن با این حرف شما موافقم. یعنی معتقدم که این بخشی از مشکل ماست. یعنی روشنفکران ما اگر هم زمانی بخواهند با هم مصاحبه کنند می خواهند که بیشتر مچ هم را بگیرند یا با هم مجادله کنند. در حالی که روشنفکران می توانند از حال و افکار همدیگر هم پرسش کنند. من قبول دارم که در این قسمت ما یک ضعف عمومی داریم ولی اینکه دوستان خبرنگار می خواهند در جای روشنفکر بنشینند و کار روشنفکری کنند، من با این مخالفتی نکردم. بحث من این است که می خواهند به روشنفکر دسترسی ساده داشته باشند بدون اینکه خودشان بخواهند ارتقایی در اندیشه هایشان داشته باشند. اگر خبرنگاران را کنار بگذاریم نمونه بهترش انجمن ها هستند. انجمن ها فرصت خیلی خوبی داشتند و عملاً بسیاری از روشنفکران را هم برای سخنرانی و مناظره دعوت کردند اما بیشتر سخنرانی ها را سازماندهی می کردند بدون اینکه بتوانند وارد نقد و گفت وگو شوند. من بارها به انجمن های اسلامی اشاره می کردم شما چقدر می توانید وارد نقد و گفت وگو شوید اما بارها شاهد بودم از روشنفکری برای سخنرانی دعوت می کردند و همین که سخنرانی شروع می شد خودشان از سالن بیرون می رفتند و با موبایلشان صحبت می کردند. اصلاً یکی از دلایل تنبلی این دانشجویان همین داشتن تلفن همراه است. من در دانشگاه تربیت مدرس هستم اما کمتر پیش آمده که مثلاً اگر بخواهند از طرف دانشگاه تهران مرا دعوت کنند این زحمت را به خودشان بدهند و بیایند به دانشگاه تربیت مدرس و با من درباره برنامه شان صحبت کنند. یعنی از هر پنج دعوت فقط یکی چنین کاری می کند، چهارتای دیگر فکر می کنند وقتی با تلفن تماس می گیرند و قول می گیرند کار تمام شده است. این تقلیل و نخ نما کردن نقش روشنفکر است. یک دلیلش این است که عادت کرده اند به روشنفکر به عنوان یک نیروی اندیشه ارزان و حتی مجانی در جامعه، نگاه کنند. وقتی می گویم ارزان منظور صرفاً از لحاظ اقتصادی نیست بلکه از جهت شأن اجتماعی اش هم است. فکر می کنیم چون انجمن های دانشجویی هستیم، روشنفکر متعهد است که بیاید برای ما صحبت کند. یا چون خبرنگار هستیم روشنفکر متعهد است که مصاحبه کند. نمی دانم این افکار برای چه هست.\nچرا روشنفکران در ایران خودشان فعالیت زیادی ندارند. مثلاً در کشورهای پیشرفته، میشل فوکو از آن سر دنیا می آید ایران تا برای روزنامه ها گزارش بنویسد یا ژان پل سارتر می رود با کوهن بندیت 19 ساله در جریان انقلاب 1968 فرانسه برای روزنامه ها مصاحبه می کند یا هابرماس نفوذ زیادی در بین دانشجویان آلمانی دارد و یا ساموئل هانتینگتون و فرانسیس فوکویاما با نظریاتشان در امریکا، دنیا را به واکنش در می آورند. چه تفاوتی است بین روشنفکران ایرانی و روشنفکران کشورهای پیشرفته؟\nروشنفکرانشان خیلی تنیده هستند. چون شرایط اجتماعی و سیاسی فرانسه یا آلمان با ایران خیلی متفاوت است. آنها از یک سنت روشنفکری گفت وگویی چند سده ای برخوردارند و فرق می کند با ما که اولین گفت وگوهایمان تبدیل می شود به نوعی شکوه های درونی. فرق می کند با ما که تازه می خواهیم جایگاه اجتماعی مان را پیدا کنیم و باید مراقب باشیم کسی به آن لطمه نزند. در اینجا فضا محدود است، جای اجتماعی محدود است پس خیلی طبیعی است این تفاوت. روشنفکر ما همچنان درگیر مشکلات تاریخی و فرهنگی خودش است و فرق می کند با هابرماس و فوکو و کسان دیگری که می توانیم نام ببریم. آنها در وفور اندیشه و مجادلات می توانند بیایند به ایران هم سر بزنند که ببینند در ایران چه خبر است. ولی ما به معنای عامش چنین امکانی را نداریم. تیپ هایی مثل جهانبگلو هم تیپ های محدودی هستند و نمایندگی عامه روشنفکران سکولار را هم نمی کنند. در ضمن اصلاً جهانبگلو کار خودش را با این گفت وگو ها شروع کرد و در ایران هم آن را ادامه داد. ولی در ایران روشنفکران چون نمی توانند با خودشان صحبت کنند مشکلاتشان هم خیلی زیاد است.\nبا تمام اینها این روشنفکری که همه برایش ارج و احترام قائلند و شما هم معتقدید که نباید آسان در دسترس باشد نقشش از نظر شما چیست و شما چه تعریفی برای روشنفکر ارائه می دهید؟\nمن نمی خواهم بگویم که روشنفکر چندان در دسترس نباید باشد می خواهم بگویم روشنفکر نباید پیش پا افتاده باشد. نه می گویم باید برج عاج نشین باشد، نه اینکه یک نفر تلفن را بردارد و از روشنفکر دعوت کند تا او هم باید به همین آسانی به یک سخنرانی برود. من می خواهم بگویم اگر روشنفکر می خواهد نقشی را هم در جامعه ایفا کند باید شأن اش حفظ شود. شما مثلاً از من پرسیدید که تعریفم از روشنفکری چیست. من دو سال پیش تابستان در دانشگاه امیرکبیر در کلاس های جشنواره تابستانی شان 8 جلسه مفصل راجع به روشنفکر در ایران صحبت کردم. اما همان بچه هایی که تشکیل دهنده آن کلاس ها بودند این جلسات را به شکل خبر و بولتن در اختیار این و آن قرار ندادند. الان کسی نمی داند که من آنجا چه گفتم. انگار نه انگار که من چند جلسه در مورد روشنفکری در ایران صحبت کردم.\nچرا شما مثل دکتر شریعتی که تمام سخنرانی ها و مقالاتش را به صورت کتاب چاپ کرد، این کار را نمی کنید و مقالات و مصاحبه ها و سخنرانی هایتان را کتاب نمی کنید؟\nشریعتی تبدیل شده به نماینده روشنفکران رمانتیک عصیانگر که جریان های سیاسی هم به کمکش آمدند و در فضایی فعالیت می کرد که منجر به انقلاب شد. امروزه آن آشفتگی و تنوع و تعدد البته کم رمقی که وجود دارد با زمان شریعتی فرق دارد. یعنی اگر شریعتی را الان احیا کنید دیگر نمی تواند شریعتی دهه 50 باشد. باید موردی نگاه کرد. من به اندازه خودم سعی کردم در محافل صحبت و سخنرانی کنم و مقاله و مصاحبه و میزگرد داشته باشم. ولی وقتی من دارم این کارها را انجام می دهم متاسفانه آن قشری که مخاطب من هست یا امکان توزیع و نقد این آرا را ندارد یا اینکه به خاطر مستقل بودن من، جریان های سیاسی حاضر نیستند در مورد آرای من بحث و گفت وگویی را صورت دهند. شخص خود من بعضاً مورد تحریم واقع می شوم. حالا ممکن است این تحریم دوستانه هم بوده باشد ولی اخباری که می شنوم این است که از من انتظار مشخصی دارند که مثلاً افکار آنها را مورد تایید قرار بدهم ولی اگر این مواضع مورد تایید قرار نگیرد و نقد شود کسانی که بخواهند مرا مورد حمایت قرار دهند امکانات عرضه و توزیع را ندارند. اگر هم داشته باشند مثل انجمن های اسلامی بیشتر درگیر مسائل سیاسی هستند و مسائل و فشارهای خودشان را دارند. آنها با توجه به این مشکلات برای خودشان صرفاً این نقش را قائلند که بتوانند همایشی را برگزار کنند یا جشنواره ای را برگزار کنند در حالی که آنها می توانند نه تنها من بلکه اندیشه افراد دیگری را هم مورد نقد و گفت وگو قرار دهند. اما این کار نشد و وقتی هم که یکی دو بار به این موضوع اشاره کردم دوستان دفتر تحکیم از من رنجیدند. جنبش مدنی و توزیع و تولید اندیشه های روشنفکرانه به خواسته های متناسب تری نیاز دارد که این امر ضعیف است.\nاما شما هم مناظره ای با آقای کدیور داشتید که می توانستید آن را به صورت کتاب منتشر کنید. مثل کتابی که حاوی مناظره مراد فرهادپور و یوسف اباذری درخصوص نشانه شناسی 11 سپتامبر بود. آیا هیچ فکر کردید که می توانید اینها را به صورت کتاب دربیاورید؟\nسوال خوبی است، من مجموعه مقالاتم را که در یاس نو درخصوص نقد انتخابات نوشته بودم و برخی از سخنرانی هایم را قبل از انتخابات ریاست جمهوری نهم به صورت کتاب درآوردم که یک سال در وزارت ارشاد دولت اصلاحات ماند و به آن پاسخ ندادند. وقتی دولت جدید آمد در عرض دو ماه جواب دادند که امکان چاپش نیست. در حالی که اگر گروه های سیاسی و اجتماعی می توانستند مرا به عنوان روشنفکر مستقل بپذیرند و حمایت کنند - حمایت نه به این معنا که افکارش را بپذیرند - و همدلی داشته باشند این کتاب نباید در دولت اصلاحات یک سال می ماند. در ضمن اباذری و فرهادپور دارند در مورد 11 سپتامبر صحبت می کنند ولی اگر من نقد جنبش دانشجویی و نقد جنبش اصلاحات را می کنم و بخواهم مستقل هم بمانم و به گروهی وابسته نباشم خب چه گروه و انتشاراتی برای کتابم سرمایه گذاری می کند. تازه اگر هم حمایت کنند بعد مثل همین کتابم به آن اجازه انتشار نمی دهد. در واقع مشکلات اندیشه مستقل در این جامعه خیلی زیاد است. برای همین جریان های سیاسی چپ و راست می خواهند روشنفکران سربازان آنها باشند. یعنی احترام و شأنی که دارند به اندیشه مستقل شان نیست. من شخصاً مورد تخطئه اصلاح طلبان بودم، حتی شنیدم که فردی در جایی گفته تا موقعی که قادری هست من نمی روم و بایکوت می کنم. بعضی از گروه های اصلاح طلب مذهبی هم به این تخطئه دامن زدند. اگر هم مناظره ای صورت می گرفت به خاطر اهمیت قضایا بود. ولی به صورت اصولی حاضر به مناظره با فضاهای روشنفکری نیستند و اگر هم باشند می خواهند فضا را در دست خودشان بگیرند.\nشما به شبکه 4 سیما می روید و در یک برنامه با مخاطبان بسیار کم شرکت می کنید اما چرا در روزنامه ها و مجلات پرتیراژ کمتر مقاله می نویسید؟\nاگر کارنامه چند ساله اخیر حتی قبل از 76 را بخواهم ریز کنم می بینید که صدها مجادله و مناظره و مصاحبه داشتم. یعنی چیز کمی نبوده اما بحث بر سر این است که روزنامه نگاران دوست دارند در مورد هر موضوعی دسترسی آسان داشته باشند یا بعضاً دچار خودسانسوری می شدند. مخصوصاً اندیشه ها سانسور می شد چون اندیشه مستقل در ایران حمایت نمی شود. اما اینکه چرا دعوت صدا و سیما را قبول کردم به خاطر این است که من آدم مستقلی هستم و برایم فرق نمی کند چه رسانه ای از من دعوت می کند. برای من مهم است که کلیت حرفم حفظ شود یا به تعبیر دیگر سانسور نشود. شبکه چهار وقتی از من دعوت می کند تازه من از بین برنامه هایش انتخاب می کنم و اینطور نیست که به هر برنامه ای چشم بگویم. وقتی انتخاب می کنم آن وقت یکی از شرط هایم این است که سانسور نشود. عملاً شبکه چهار هم از 6 برنامه ضبط شده فقط دو تا را پخش کردند و بعد هم دعوت های دیگر این رسانه را رد کردم. یعنی همان موضعی را گرفتم که در قبال مطبوعات داشتم. یعنی وقتی دچار بی اعتمادی می شدم نمی توانستم بپذیرم که بروم در جایی که حرف هایم را سانسور می کنند. شخصاً می پذیرم که آدم خیلی محفلی و اجتماعی و اهل حضور مداوم و فعال نیستم ولی این را نباید به دیگر روشنفکران هم تعمیم داد. شاید بعضی ها از این لحاظ یک مقدار به من نزدیک باشند و شاید هم خیلی ها از من دور باشند. شاید برای بعضی ها حضور اجتماعی یک وظیفه و یک علاقه است.\nهمانطور که شما از تشکل های دانشجویی گلایه دارید آنها هم گلایه دارند که چرا آقای حاتم قادری تعاملش را با جنبش های اجتماعی و علی الخصوص جنبش دانشجویی بیشتر نمی کند. چرا؟\nاین منصفانه نیست. باید بگویند تعامل چگونه باشد. من شاید دعوت های شهرستان ها را رد کنم اگرچه قبلاً می پذیرفتم ولی بعد دیدم که دو مشکل وجود دارد. یکی اش برمی گردد به ویژگی های شخصی خودم که یک مقدار منزوی هستم و یکی اش هم برمی گردد به اینکه احساس می کنم نباید تبدیل به آدمی شوم که مطلبی را سیار بگردم در ایران و از این دانشگاه به آن دانشگاه تبلیغ کنم. اگر انجمن اسلامی فلان شهر بخواهد که من در مورد موضوعی که در تهران چند بار صحبت کردم در آنجا هم دوباره سخنرانی کنم خب این تکرار همان است. یعنی گامی به پیش نیست. اینها می خواهند من نوعی عملاً تبدیل بشوم به یک آدم که بروم این طرف و آن طرف صحبت کنم و هم خودم را خرسند کنم و هم آنها را که بله، کاری پیش رفته. درحالی که اصلش این است که وقتی من در نقطه الف حرفی را گفتم در نقطه ب دیگر نیازی به تکرارش نباشد. بلکه نیاز به پیش بردن بحث و نقد آن باشد. اما این اتفاق نمی افتاد یا حداقل من شاهد اتفاق افتادنش نبودم. وقتی از من دعوت می کردند که راجع به موضع الف و ب صحبت کن می گفتم من که در این مورد امسال دوبار صحبت کردم و یعنی شما نشنیدید؟ آنها هم می گفتند نه، می پرسیدم علاقه برای شنیدنش دارید. خیلی کم به من پاسخ مثبت می دادند. یعنی نوعی تنبلی و تن آسایی فکری در ایران گسترده است. من مقاله ها و سخنرانی های زیادی درباره جنبش دانشجویی دارم آیا کسی پیدا می شود اینها را گردآوری کند. اصلاً چه کسی علاقه مند است که از این نیروهای مستقل حمایت کند؟ آیا خود جنبش دانشجویی علاقه مند است اینها را چاپ کند؟ گروه های اصلاح طلب حاضرند؟ نیروهای راستی که جای خودشان را دارند. اصلاً این مجوز داده می شود؟\nشما به جنبش دانشجویی توصیه می کنید که راهش را گم کرده و باید به سمت حیطه های دیگر مثل معضلات اجتماعی و حتی حیطه هنر برود. در این مورد توضیح بیشتری بدهید و اینکه آیا خودتان هم به این سمت می روید؟\nمن اعتقادم براین بود که جنبش دانشجویی خیلی سیاسی شده و انتقاد دومم هم این بود که از اتفاقات اجتماعی خیلی فاصله گرفته. بحث هایی مثل رفراندوم، جنبش دانشجویی را از بدنه اش خیلی راحت جدا می کرد و حتی خود بدنه را هم خنثی می کرد. این خودش یک آفت و آسیب بود. من به جنبش دانشجویی همین نکاتی را که شما به آن اشاره کردید بارها گفتم. مثلاً پارسال در دانشگاه امیرکبیر یک صحبتی کردم و 14، 15 تا راه حل دادم و ایده های سمبلیک و غیرسمبلیک دادم ولی دریغ از اینکه حتی خودشان بخواهند در این مورد با من وارد گفت وگو شوند. دریغ از اینکه حتی CD صحبت هایم را به من بدهند چه برسد که بخواهند وارد گفت وگو شوند که آیا موافقیم یا نه. من هنوز نظرم براین است که جنبش دانشجویی باید یک جنبش مدنی، سیاسی و اجتماعی باشد نه لزوماً همواره جنبشی سیاسی آن هم جنبش رادیکال سیاسی. اما اینکه من وارد مقولات اجتماعی مثل فقر شدم یا نه، برمی گردد به این امر که آیا یک روشنفکر باید یک چریک متعهد چندسویه اجتماعی باشد؟ مثلاً من باید راه بیفتم گروهی را سازماندهی کنم و کارتن خواب ها را جمع آوری کنم؟ یا گروهی راه بیندازم در اعتراض به فحشا و فقر؟ این انتظارات چندسویه قهرمانی سوپرمنی از روشنفکر است. ممکن است در نوبه خودم به شکل خصوصی یا در گروهی کوچک تر این کار را کرده باشم و شاید هم نکرده باشم ولی می خواهم بگویم که نباید این انتظار را داشت. جنبش دانشجویی این امکان را دارد و می تواند بخشی از اینها را برآورده کند. الان که دهه 50 نیست که بپرسیم اگر روشنفکر هستی، کوره های آجرپزی هم می روی؟ یا مثلاً جنوب شهر می روی یا سه ماه تابستان می روی به کشاورزان کمک کنی؟\nروشنفکر چگونه می تواند اجتماع خودش را بشناسد؟\nکسانی مثل آل احمد، ساعدی و صمد بهرنگی و تیپ های مثل آنها، آن دوره ایرانگردی می کردند. ایرانگردی نه به معنای توریستی بلکه به معنای اینکه همدیگر را به مناطق محل زندگی شان یا تولدشان دعوت می کردند و با پای پیاده می رفتند جاهای مختلف را می گشتند. من معتقدم که این کار کمک می کند که روشنفکر جامعه اش را بشناسد اما اینکه همه اینها باید مبنی بر این باشد که روشنفکر لزوماً باید وظیفه اصلی اش را تعهد اجتماعی و شناخت اجتماعی خودش قرار بدهد از این «باید» سر درنمی آورم. آیا اگر کسی مثل سهراب تولید شعر کند و نخواهد مثل آل احمد و ساعدی و دیگران جاهای مختلف ایران را زیرپا بگذارد کمتر از آنها روشنفکر است؟\nبه همین دلیل نیست که برخی ها شاملو را در مقابل سهراب می گذارند و می گویند سهراب بیشتر از گل و بلبل می گوید و برخلاف شاملو کاری به معضلات اجتماعی و سیاسی ندارد؟\nالان دو، سه نکته است؛ یکی مقایسه احمد شاملو و سهراب سپهری است که محل بحث ما نیست اما خود شاملو هم به سهراب می گوید که من از عرفانش سر درنمی آورم ولی خود سپهری هم شعرهایش می تواند با برخی از مشکلات سازگار باشد. اما الان بحث سپهری و شاملو را کنار بگذاریم. یک بحث دیگر این است که جامعه ما قهرمان گرا است و وقتی خودش ناتوان است دوست دارد یکسری روشنفکر پیدا شوند که دست به یکسری کارها بزنند. من می خواهم بگویم این انتظار عمومی و تعمیم اش به تک تک روشنفکران اشتباه است. این برخاسته از همان رمانتیک عصیانگر خرده بورژوازی است که دنبال رهبران سوپرمن روشنفکر رمانتیک عصیانگر بزرگ می گردد. می خواهم بگویم این تفکر باید شکسته شود البته همین حرف من هم یک نوع حرف عصیانگرانه است ولی این حرف مهمی است که چرا باید شکسته شود. این مستلزم این است که حالا روزنامه شما یا هرجای دیگری میزگردی در این باره بگذارند و من هم حاضرم شرکت کنم. این هم از نسبتی که به من می دهند که من منزوی هستم. می خواهم بگویم این مباحث باید روشن تر شود. ما الان همچنان داریم همان سنت ها را ادامه می دهیم. اینکه اگر بر فرض مثال از شاملو بیشتر از سهراب حمایت می شود به این معنی نیست که همه باید مثل شاملو شعر بگویند. خود شاملو آمده یک تعهدی برای خودش قائل شده و یک فعالیتی هم کرده. آل احمد، ساعدی و شریعتی و دیگران هم آمدند. اما جامعه که نباید به این پنج تا الگو ختم شود. طبیعتاً هر روشنفکری پتانسیل خودش را دارد. یک کسی می تواند شعر این طوری بگوید یک کسی هم شعر آن طوری. به جنبش دانشجویی هم گفتم به جای اینکه این همه سیاسی بشوید بروید این فضاها را پوشش بدهید. در این صورت هم بدنه خودش را تقویت می کرد، هم پیوندهای اجتماعی را تقویت می کرد و هم اجازه می داد که در واقع تعادل بیشتری صورت بگیرد.\nمخصوصاً اکنون که دیگر از مراسم سخنرانی سیاسی استقبال نمی شود اما اگر در دانشگاهی (مثل جلسه ای که هفته پیش در دانشگاه گیلان برگزار شده بود) جلسه نقد و بررسی فیلمی از مسعود کیمیایی بگذارند هم سالن دانشگاه بیشتر از ظرفیتش پر می شود و هم اینکه دانشجویان تمام آن 5 ساعت را میخکوب سرجایشان می نشینند.\nپیشنهاداتی که من به تشکل های دانشجویی دادم بر همین مبنا است. اصلاً بیایند بگویند کدام را می پذیرند و کدام را نمی پذیرند. من به جنبش دانشجویی می گویم چقدر کتاب می خوانی، چقدر می توانی در ادبیات و رمان و داستان سررشته داشته باشی، به نظر من ادبیات و رمان کمک می کنند به وفاق اجتماعی. یک رمان خوب هم می تواند «شکاف های اجتماعی» را نشان بدهد هم «وفاق اجتماعی» را فراهم کند و هم می تواند به «اکتشاف ذهن ایرانی» کمک کند. من همه واژه هایم را دارم با دقت انتخاب می کنم. ولی وقتی اینها را به دانشجویان می گویم چند درصد حاضرند که این موارد را جدی بگیرند و درباره اش گفت وگو کنند. این کار نمی شود اما دوباره می آیند به من می گویند بیا از نو درباره 16 آذر حرف بزن. یعنی می آیند مدام یکسری چیزهای نخ نما شده را مطرح می کنند بعد می گویند بیا در موردشان صحبت کن.\nبرسیم به سوال های شخصی تر. چطور حاتم قادری تبدیل به یک روشنفکر سکولار شده؟\nاین هم یکی از همان مشکلات است. اینکه من می آیم برخی از گزاره ها را نقد می کنم یعنی اینکه من سکولار شدم؟ اگر مثلاً آدم راجع به آزادی صحبت کند یعنی اینکه لزوماً لیبرال شده؟ مثلاً من به جنبش دانشجویی می گفتم مثل نوایمانان از دموکراسی دفاع نکنید. اما اگر برگردیم به اعتقادات شخصی، من طرفدار نوعی تجارب معنوی هستم و معتقدم باید قرائت های دینی را به نفع این تجارب معنوی مورد انتقاد قرار داد نه به نفع سکولاریسم. اما هیچ کس حاضر نیست این را مورد گفت وگو قرار دهد، حتی حاضر نیستند این را جدی بگیرند. آن وقت می آیند نام نقد گزاره ها را سکولاریسم می گذارند. چرا از دلش چنین چیزی درمی آید؟ این به خاطر ضعف است. ضعف کسانی که می خواهند وارد گفت وگو شوند.\nبعضی ها معتقدند شما در انقلاب فرهنگی نقش داشتید. در این مورد توضیح می دهید؟\nمن اصلاً نقشی نداشتم. من آن موقع دانشجوی سال آخر بودم. من از سال 54 ، 55 نماینده دانشجویان مذهبی بودم. زمان کوتاهی قبل از انقلاب زندان رفتم اما در انقلاب فرهنگی کمترین نقش را داشتم و به یک معنا اصلاً نقشی نداشتم. اصلاً وارد این حیطه نشدم. دو سه نوبت به عنوان نماینده دانشجویان در انقلاب فرهنگی انتخاب شدم که آن هم کمیته علوم سیاسی اش بود که برخی طرح ها را ارائه کند، والسلام. آن موقع من یک جوان بیست و دو ساله دانشجوی سال آخر بودم. واقعه تلخی که برای من اتفاق افتاد این بود که آن زمان رئیس دانشکده علوم سیاسی و اقتصاد دانشگاه ملی دکتر منوچهر فرهنگ بود. ما آن موقع معترض بودیم که فضا باید بازتر باشد و انتخابات باشد. یعنی همان غلیان های آن موقع. من عادت داشتم به خاطر علاقه دوران های نوجوانی به شریعتی فقط به او می گفتم دکتر. یک شب دکتر فرهنگ به من زنگ زد گفت فلانی لقب دکتر را ساواک به من نداده تو چرا فلان طور خطابم می کنی. من شرمنده و متاثر شدم ولی در پاکسازی افراد نقشی نداشتم. آن موقع هم مثل همین الان مستقل و تک رو و در عین حال مورد انتقاد بودم.\nآیا درست است که شما در مورد تداوم جنگ هم مقاله نوشتید؟\nمن از جنگ در مراحلی دفاع می کردم اما نه از مقوله جنگ به هر معنا و به هر قیمتی.\nخب همان موقع هم خیلی ها که از تیپ روشنفکری بودند از تداوم جنگ دفاع نکردند دلیل شما چه بود؟\nدفاع من از جنگ برخاسته از این بود که آن زمان من هم یک روشنفکر خرده بورژوای عصیانگر بودم و در سن 21 ، 22 سالگی وارد این قلمرو و فضا شدم. یعنی با آن شرایط باید مرا سنجید اما در همان شرایط بازهم به ساماندهی جنگ و شیوه حل مسائل معتقد بودم. بازهم باید تفکیک شویم بین کسانی که از آن نوع جنگ دفاع می کردند و کسانی که جنگ را به عنوان یک امر رهایی بخش با خواسته های رمانتیک عصیانگرایانه نگاه می کردند.\nچرا کمتر وارد عرصه سیاسی می شوید؟\nفکر کنم به اندازه کافی این کارها را کردم و اگر در مورد اتفاقات سیاسی از من نظر بخواهند نظرم را می دهم.\nمثلاً الان نظرتان در مورد بازنشسته کردن اساتید دانشگاه، محدودیتی که برای فعالان دانشجویی ایجاد شده و کلاً اتفاقات این یکی دو ساله در دانشگاه ها چیست؟\nمن قطعاً با این کارها مخالفم و قبلاً هم یکی دوبار در این زمینه مصاحبه کردم...\nاما دانشجویان می گویند چرا وقتی برای بازنشسته شدن اساتید دانشگاه تجمع برگزار می کنیم خود اساتید به میان ما نمی آیند. چرا شما به میان دانشجویان نمی روید؟\nتا جایی که به من و دانشگاه تربیت مدرس برمی گردد و خبری که در سایت ها آمده سه نفر در معرض خطر اخراج قرار داشتند؛ یکی دکتر آقاجری بود، یکی دکتر کدیور و یکی هم من. شاید هم هنوز ما در معرض چنین برخوردی باشیم. اما نکته دیگری هم وجود دارد. ممکن است جنبش دانشجویی بگوید آقا وقتی ما تحصن می گذاریم شما هم بیایید شرکت کنید. اگر از اساتید می خواهند اساتید ما اکثراً محافظه کارند اما اگر از من می خواهند من از گرفتن موضع و اعلام حمایت ها ابا نداشته ام اما یک ویژگی اخلاقی دارم که خیلی محفلی نیستم. حالا چه حسن باشد چه ضعف باشد من این ویژگی را دارم. در عین حال نه حمایت هایم را کتمان کردم و نه فعالیت هایم را محدود کردم.\nچرا علوم سیاسی در ایران ضعیف است؟ استادی مثل دکتر حسین بشیریه به خاطر همین ضعف از ایران رفتند.\nمن هم فکر می کنم علوم سیاسی در مجموع ضعیف است. البته کلاً علوم اجتماعی و مطالعات اجتماعی ما ضعیف است. علوم سیاسی اما یک دلیل مضاعف هم دارد و آن اینکه یک سر این علوم به قدرت و فلسفه قدرت سیاسی برمی گردد که اگر هم بخواهد آشکارا همه بحث هایش مورد گفت وگو قرار بگیرد به جهت سیاسی و اجتماعی در اینجا یکسری محافظه کاری ها و ملاحظه کاری ها صورت می گیرد. طبیعت این ریشه این است. اگر بخواهید اندیشه مستقل داشته باشید، مواضع تان را هم باید در هر زمینه ای آشکارا بگویید و این ممکن است به این طرف یا آن طرف بربخورد. علاوه براینکه مدعا برای علوم سیاسی در جامعه ما خیلی زیاد است؛ از حوزه گرفته تا اساتید دانشگاه. علوم سیاسی باید در یک فضای آزادتر شکوفا شود. در عین حال کتاب در این زمینه درمی آید و ترجمه می شود اما گفت وگوها جان دار و پرمایه نیست. معمولاً از گفت وگو ها گذر می شود.


تاخت و تاز ویروس کرونای دلتا در اروپا - نامیت\nبه گزارش نامیت، پس از اعلام سازمان بهداشت انگلیس از شیوع بی سابقه گونه هندی ویروس جهش یافته کرونا موسوم به دلتا در این کشور، اکنون مقامات بهداشتی فرانسه نیز از ثبت 31 مورد ابتلا به این نوع ویروس جهش یافته در استان لاند (واقع در جنوب غربی این کشور) خبر دادند.\nبه گزارش خبرنگاران، شیوع ویروس کرونا از نوع دلتا در فرانسه موجی از بیم و نگرانی را در این کشور برانگیخته است.\nبه نوشته لوفیگارو، آژانس بهداشت منطقه ای فرانسه در بیانیه ای گفت، افزون بر ثبت 2 مورد ویروس کرونای دلتا در استان لاند (واقع در جنوب غربی این کشور) در 2 ژوئن(12 خرداد)، در حال حاضر 29 مورد جدید ابتلا به این نوع ویروس جهش یافته در این استان شناسایی شده است.\nاین آژانس منطقه ای همچنین اضافه نمود: ردیابی زنجیره های آلودگی به ویروس کرونای دلتا همچنان در حال اجرا است.\nلوفیگارو توضیح داد: مقامات بهداشتی فرانسه همچنین از احتمال شناسایی حدود 20 مورد دیگر ابتلا به این نوع ویروس جهش یافته خبر داده اند.\nفرانسه با بیش از 5 میلیون و 707 هزار مورد ابتلا به کووید 19 و بیش از 109 هزار نفر جانباخته ناشی از آن در صندلی چهارم دنیا و رتبه نخست اروپا واقع شده است.\nسازمان بهداشت انگلیس نیز روز پنجشنبه گذشته گفت شمار مبتلایان به بیماری کرونا در این کشور 5 هزار و 274 نفر افزایش یافت که بالاترین رقم از 26 ماه مارس میلادی تا به امروز است.\nاین سازمان اضافه نمود: بیمارانی که به ویروس کرونا از نوع دلتا مبتلا شده اند با خطر بیشتری هنگام بستری شدن روبرو هستند. با غالب شدن این ویروس در سرتاسر انگلیس، همه باید احتیاط بیشتری بکنند.\nانتشار: 15 تیر 1400 بروزرسانی: 15 تیر 1400 گردآورنده: namit.ir شناسه مطلب: 1618\nبه "تاخت و تاز ویروس کرونای دلتا در اروپا" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "تاخت و تاز ویروس کرونای دلتا در اروپا"


کام تلخ گوجه کاران آذربایجان‌غربی\n18:28|شنبه, اردیبهشت 25 ,1400\nتاریخ انتشار: 10 شهریور 1399 - 10:26\nگوجه کاران آذربایجان‌غربی چند سالی است که در زمان فروش محصول خود با نبود بازار مناسب روبه رو می‌شود و این مشکل امسال نیز برای گوجه کاران استان تکرار شده است.\nسرویس اقتصادی باریش‌نیوز، صنعت کشاورزی در آذربایجان‌غربی سال‌هاست که مورد کم لطفی قرار گرفته و بسیاری از کشاورزان در هنگام فروش محصولات کشاورزی خود با نبود بازار فروش مواجه می‌شوند.\nاغلب جمعیت روستا نشین آذربایجان‌غربی به کار پرورش و تولید محصولات کشاورزی مشغول هستند و از این طریق امرومعاش می‌کنند.\nکاشت محصول گوجه فرنگی یکی از تولیدات اصیل در استان است و به عنوان یک ظرفیت مناسب اقتصادی به شمار می‌رود اما متاسفانه به علت كمبود سرمايه در گردش در بخش صنايع تبديلی و نيز از دست دادن بازار برخی از كشورهای هدف در صادرات با مشکلاتی در زمینه فروش رو به رو شده و این عامل سبب زیان به گوجه فرنگی کاران را در پی دارد.\nچندی پیش سید سلمان ذاکر، نماینده مردم ارومیه در نشستی که با حضور تعدادی از مسئولان بخش کشاورزی برگزار شد بر خرید تضمینی محصولات کشاورزی با قیمت مصوب تاکید کرده و اظهار کرد: قیمت گذاری بر روی محصولات باید با احتساب هزینه‌های کاشت، داشت و برداشت صورت پذیرد.\nوی همچنین در ادامه حمایت از کارخانجات صنایع تبدیلی برای تبدیل و صادرات محصولات کشاورزی را ضروری دانسته و خواستار تقویت پشتیبانی سازمان صمت استان از این تولید کنندگان شد.\nذاکرهمچنین بسترسازی مناسب در کشورهای مقصد را جهت اجرای تعهدات ارزی صادرکنندگان محصولات کشاورزی مهم دانست و گفت: حمایت از صادرکنندگان محصولات کشاورزی حمایت از کشاورزی است و با توقیف کارت بازرگانی صادرکنندگان محصولات کشاورزی استان آذربایجان‌غربی؛ کشاورزی آذربایجان غربی را توقیف می‌گردد.\nنماینده مردم ارومیه در مجلس شورای اسلامی در پایان از مسئولین مربوطه خواستار حمایت جدی از کشاورزان؛ کارخانجات صنایع تبدیلی و صادرکنندگان محصولات کشاورزی شده و کوتاهی دستگاه‌های اجرایی در این امر را غیر قابل چشم پوشی دانست.\nی از مهم‌ترین بخش‌های اقتصادی در آذربایجان‌غربی محسوب می‌شود و نیاز است دستگاه‌های متولی اهتمام ویژه در این بخش داشته باشند تا تولید کنندگان محصولات کشاورزی در هنگام به ثمر نشستن محصول تولیدی و ارائه آن به بازار فروش با مشکل بازار فروش نامناسب همراه نشوند.


آیا واقعا نوشیدن آب در کاهش وزن مؤثر است؟ | Mankan\nآیا واقعا نوشیدن آب در کاهش وزن مؤثر است؟\nمنتشر شده توسط: فاطمه شهابی در 10 آبان 1399\nجای تعجب ندارد که نوشیدن آب برای بدن ما ضروری است، اما آیا می‌دانستید که آب می‌تواند به کاهش وزن کمک کند؟\nجایگزینی نوشیدنی‌های شیرین با مصرف بیشتر آب نه تنها به جلوگیری از افزایش وزن کمک می‌کند، بلکه می‌تواند خطر ابتلا به دیابت، بیماری‌های قلبی و پوسیدگی دندان‌ها را نیز کاهش دهد.\nهمچنین، خوراکی‌هایی که آب بیشتری دارند (مانند میوه‌های تازه، سبزیجات یا سوپ‌های آبگوشتی) بیشتر باعث احساس سیری می‌شوند و میل به پرخوری را کاهش می‌دهند. در اینجا گفته‌های تحقیقاتی در مورد رابطه بین آب و کاهش وزن وجود دارد.\nچگونه نوشیدن آب منجر به کاهش وزن می‌شود؟\nبرخلاف بسیاری از نوشیدنی‌ها ، آب فاقد کالری است. حتی نوشیدنی‌های “سالمی” مانند آب‌میوه‌های ۱۰۰٪ طبیعی، چای‌سرد شیرین و انواع اسموتی‌ها کالری بیشتری را به کل کالری دریافتی روزانه اضافه می‌کنند (که بیشتر آن‌ها به شکل شکر است). بنابراین، نوشیدن آب به جای دیگر نوشیدنی‌ها از دریافت کالری خالی جلوگیری می‌کند.\nسعی کنید ۳۰ دقیقه پیش از صرف غذا، دو لیوان آب بنوشید. شاید باورش سخت باشد اما همین تغییر ساده باعث افزایش ۴۴ درصدی کاهش وزن در افراد میانسال و افراد مسن دارای اضافه وزن با رژیم کم‌کالری می‌شود، در مجموع تا ۲ کیلوگرم وزن بیشتر در طی یک دوره ۱۲ هفته‌ای کاهش می‌یابد. محققان این مزیت را کاهش کالری دریافتی می‌دانند. در واقع، شرکت کنندگانی که قبل از یک وعده غذایی، آزمایشی آب نوشیدند حدود ۲۵ تا ۴۵ کالری کمتر از کسانی که آب ننوشیدند، دریافت کردند. مطالعات مشابهی نیز بر روی افراد جوان‌تر انجام شده و البته نتایج مشابهی را نیز نشان داده است.\nایده‌هایی برای نوشیدن آب بیشتر\nتوصیه می‌شود این نکات را رعایت کنید تا بتوانید در روز مقدار آب بیشتری بنوشید. در حقیقت، نوشیدن آب زیاد نه تنها باعث می‌شود تا احساس سیری داشته باشید، بلکه آبرسانی لازم برای تأمین سوخت یک سبک زندگی فعال را نیز فراهم می‌کند.\nآب گازدار: گازدار بودن آب باعث می‌شود تا نوشیدنی هیجان انگیزتری داشته باشید. برای گازدار کردن آب معمولی می‌توانید از SodaStream استفاده کنید یا در فروشگاه به دنبال محصولاتی باشید که دارای طعم طبیعی و بدون قند باشند.\nآب را داخل بطری بریزید: می‌توانید از بطری‌آب مورد علاقه خود استفاده کنید و هرجا که می‌روید با خود ببرید. دسترسی آسان به آب، شما را به بیشتر نوشیدن آن ترغیب می‌کند.\nآب را طعم‌دار کنید: می‌توانید با فشردن یک عدد لیمو‌ترش، افزودن برش‌هایی از گریپ‌فروت یا پرتقال طعم‌های جذابی به آب بدهید. همچنین می‌توانید برش‌هایی از خیار، نعناع یا توت‌های یخ زده را به مدت یک شب داخل پارچ آب ریخته و در یخچال قرار دهید.\nآب را گرم کنید: نیازی نیست که آب را خیلی سرد سرو کنید. حتی برخی از افراد معتقدند که نوشیدن آب سرد سخت‌تر است. بنابراین می‌توانید آبی را که به دمای اتاق رسیده بنوشید یا حتی آن را گرم کنید. اینطور راحت‌تر خواهد بود.\nکاهش وزن یک هدف معمول در بحث تناسب اندام است، اما کل داستان به همین جا ختم نمی‌شود. استراتژی‌های پایدار برای کاهش وزن مانند نوشیدن آب، بیشتر اغلب مزایای سلامتی فراتر از کاهش وزن را به همراه دارد. بنابراین، اگر عادت ندارید آب ساده بنوشید، سعی کنید در ابتدا نوشیدنی‌های مورد علاقه خود را با آب رقیق کنید. به مرور تغییرات کوچک می‌تواند به شما کمک کند تا جوانه‌های چشایی خود را دوباره تنظیم کنید و کم کم بتوانید از نوشیدنی‌های شیرین نشده نیز لذت ببرید.\nلینک کوتاه: https://mankan.me/JOVj7


Steady Recorder 3.1.1 – ضبط صداهای کارت صدا\nSteady Recorder 3.1.1 – ضبط صداهای کارت صدا\nSteady Recorder 3.1.1 نرم افزاری کاربردی برای ضبط تمامی‌صداهایی است که از کارت صدا شنیده می‌شود ، می‌باشد. توسط این نرم افزار هر نوع صدایی که از کارت صدا خارج می‌شود ، ضبط خواهد شد. این نرم افزار ضمن ضبط صدا میتواند آنها را ویرایش و با فرمت‌های MP3 و WAV ذخیره نیز نماید. به این ترتیب شما میتوانید موزیک‌های آنلاین و انواع صداها مثل چت‌های صوتی که امکان ضبط انها میسر نیست را ضبط کنید و سپس با برداشتن قسمت‌های زائد در نهایت یک فایل MP3 را از صدای دلخواه خود داشته باشید. همچنین صدای بازی‌ها و… نیز توسط نرم افزار Steady Recorder میتواند ذخیره شود. این نرم افزار با بررسی صداهای خروجی از کارت صدا میتواند آنها را تشخیص و به راحتی ضبط کند و کامپیوترهایی که دارای چندین خروجی و ورودی صدا نیز هستند ، توسط این نرم افزار پشتیبانی خواهند شد.\nSteady Recorder 3, Steady Recorder 3.1, آخرین نسخه Steady Recorder, آخرین ورژن Steady Recorder, برنامه Steady Recorder, جدیدترین نسخه Steady Recorder, جدیدترین ورژن Steady Recorder, دانلود Steady Recorder, دانلود برنامه Steady Recorder, دانلود نرم افزار Steady Recorder, دانلود کرک Steady Recorder, نرم افزار Steady Recorder, نرم افزار ذخیره صدای کارت صدا, نرم افزار ضبط صدای باند, نرم افزار ضبط صدای کارت صدا, نرم افزار ضبط موزیک آنلاین\nFairStars Recorder 3.51 – ضبط صدا با کامپیوتر\nدانلود AD Sound Recorder v5.0.1 - نرم افزار ضبط صدا\nAdrosoft AD Sound Recorder 5.5.1 – ضبط صدا\nدانلود FairStars Recorder v3.36 - نرم افزار ضبط صدا


چند روش خلاصی از شر موهاي زايد\nچند روش خلاصی از شر موهاي زايد-خلاصی از شر موهاي زايد-از بین بردن و رفع موهای زائد، راه ها و روش ها-چگونه از شر موهای زائد خلاص شویم؟\nخلاصی از شر موهاي زايد ، را برای شما عزیزان و کاربران محترم مجله دلگرم قرار داده ایم , با مجله دلگرم همراه باشید.\nخلاصی از شر موهاي زايد\nاز بین بردن موهای زائد همیشه یکی از دقدقه های مهم مردان و زنان بوده است. در این مقاله قصد معرفی راه ها و روش هایی برای از بین بردن موهای زائد را داریم، همچنین با اشاره به مزایا و ایرادات هر روش به شما در انتخاب بهترین روش کمک خواهیم کرد.\nبرخي افراد مي گويند روشهاي حذف موي زايد که به صورت موقت عمل مي کنند بهتر اس\nت. بايد گفت اين روشها بسته به محل استفاده ، تفاوت دارد؛ مثلا دپيلاتورهاي شيميايي (مثل کرمهاي موبر) اغلب براي حذف موهاي پا استفاده مي شوند که براي اين مناطق مناسبند، اما براي صورت چندان مناسب نيستند.\n5 روش های سنتی برای از بین بردن و کم کردن موهای زاید :\nاستفاده از سنگ پا : خلل و فرجی که بر روی سنگ پا وجود دارد میتواند برای از بین بردن و تخریب فولیکولهای مو مورد استفاده قرار گیرد.\nبعد از اینکه سطح مورد نظر را با صابون یا سایر نرم کننده ها پوشاندید، به آرامی و بدون فشار خیلی زیاد سنگ پا را بر روی پوست ناحیه بکشید. توجه کنید که عدم استفاده از نرم کننده ( مثل صابون ) و یا فشار خیلی زیاد میتواند باعث پوسته دادن پوست بدن و همچنین ظاهر شدن جوش و لکه های قرمز در سطح پوست شود.\nگرد نخود و پودر زردچوبه : استفاده از این روش در هندوستان بسیار گسترده است. البته مردم محلی در برخی از نواحی ایران نیز از این شیوه برای از بین بردن موهای زائد در کودکان استفاده میکنند.\nاعتقاد بر این است که اگر مخلوطی از گرد نخود به همراه زردچوبه و شیر آغوز را بر روی پوست کودک یا نوزاد قرار دهید، در آن نواحی مو رشد نخواهد کرد. البته این روش تنها از طریق تجربه بدست آمده است و تحقیقات علمی در این زمینه لازم به نظر میرسد.\nچای نعناع : گاهی اوقات عدم تعادل هورمونی در بدن باعث افزایش رشد موهای زائد و ضخیم میشود. در این بین، مهمترین هورمون، تستوسترون است.\nاین هورمون که عامل اصلی بروز صفات مردانه می باشد میتواند در برخی از زنان نیز بیشتر از مقدار طبیعی وجود داشته باشد. چای نعناع میتواند باعث کاهش مقادیر هورمون تستوسترون در بدن شود و در نتیجه منجر به کاهش رشد موهای زائد شود. نوشیدن یک فنجان در صبح برای رسیدن به نتیجه مطلوبتر توصیه میشود.\nترکیب عسل، لیمو و شکر : یک موم خانگی! که به آسانی تهیه میشود و میتوانید مورد استفاده قرار دهید. اگر از کرمها و مومهای تجاری برای زدودن موهای دست و پا استفاده میکنید، میتوانید به جای آنها از ترکیب عسل، آب لیمو و شکر استفاده کنید.\nاین مواد را به نسبت ۶:۱:۳ (به ترتیب) با هم ترکیب کنید. ( یعنی ۳ قاشق عسل، ۱ قاشق آب لیمو و ۶ قاشق شکر ) و بعد از اینکه خوب آنها را مخلوط کردید، مخلوط بدست آمده را درون ماکروفر و یا یک ماهیتابه قرار دهید تا خوب حرارت ببیند و به حالت ژل مانند تبدیل شود.\nحال میتوانید از این موم استفاده کنید، وقتی خنک شد آن را بر روی موضع مورد نظر قرار دهید. لایه نازکی از موم ساخته شده را بر روی پوست قرار دهید و یک پارچه روی آن بکشید.\nبعد از چند دقیقه، موم را در جهت خلاف رشد موهای ناحیه بکشید. موضع را با آب گرم شست و شو دهید و برای نرم شدن پوست، از محصولات نرم کننده و مرطوب کننده استفاده کنید.\nکاغذ سمباده : استفاده از این روش به هیچ عنوان در نواحی با پوست حساس توصیه نمیشود و ممکن است در برخی افراد ایجاد حساسیت کند و یا دردناک باشد. برای بکارگیری این روش، کاغذ سمباده نرم را انتخاب کنید و به آرامی بر روی پوست بکشید،\nهمچنین به جای اینکه از کاغذ سمباده نرم استفاده کنید میتوانید از کیسه حمام ( در کنار لیف ) استفاده کنید. هیچوقت کیسه حمام یا کاغذ سمباده را بر روی پوست صورت نکشید. این روش ممکن است در برخی نواحی موهای زیادی را حذف نکند ولی میتواند تا حدودی مؤثر باشد.\nعسل با خاصيت ضد پيري براي پوست


eDanesh - قرارداد ۸۰۰ میلیون دلاری ارتش آمریکا برای طراحی سیستم هوش مصنوعی نظامی\nقرارداد ۸۰۰ میلیون دلاری ارتش آمریکا برای طراحی سیستم هوش مصنوعی نظامی\n2018 Mar 12Newstechnology\nطبق گزارش خبرگذاری بلومبرگ، شرکت استخراج داده پلانتیر تکنولوژی در یک مناقصه موفق شده است قراردادی با ارتش آمریکا منعقد کند که طبق آن بایستی یک پلتفرم هوش مصنوعی را برای آن طراحی کند. قرار است این پلتفرم جایگزین سیستم قدیمی مورد استفاده توسط ارتش برای جمع آوری و انتشار اطلاعات شود.\nبلومبرگ می گوید قرار است ارتش آمریکا طی ده سال آینده در قبال انجام این قرارداد مبلغ 876 میلیون دلار به شرکت پالنتیر و پیمانکار دفاعی Raytheon پرداخت کند تا یک جایگزین برای سیستم زمین مشترک تعمیمی طراحی و اجرا کنند. طبق گفته ارتش ایالات متحده، این سیستم توسط شاخه های مختلف ارتش ایالات متحده برای تفسیر اطلاعات دریافتی از پلتفرم های متنوع (از فضا گرفته تا گل)، استفاده می شود.\nمیدان های جنگی مناطق پیچیده ای هستند و از زمان جنگ خلیج فارس در سال 1991، ارتش آمریکا همواره نیاز به جمع آوری تمامی منابع اطلاعاتی مختلف (که از طریق اطلاعات، میدان جنگ و یا سیستم های نظارتی به دست می آیند) و یکپارچه سازی آنها به صورتی که برای فرماندهان قابل استفاده باشند را احساس می نموده است. این سیستم از اولین باری که در اواسط دهه 1990 معرفی شد، همواره در حال ارتقاء بوده است و ارتش همواره ابزارهای جدید جمع آوری اطلاعات (مانند پهپادهای بدون سرنشین یا هواپیماهای جدید) را به آن اضافه می کرده است. برخی از سربازانی که از این سیستم استفاده می کنند می گویند این سیستم همگام با تکنولوژی پیشرفت نمی کند و کارایی مناسبی ندارد.\nمدتی است که شرکت پالنتیر بر سیستم های هوش مصنوعی میدان جنگ تمرکز کرده است و از سال 2012 همواره محصولاتش را در این زمینه تست می کرده است. با وجود این که محصول این شرکت همواره برخی کاستی ها را داشته است اما با این وجود سربازان اعتقاد دارند که استفاده از آن نسبت به سیستم قدیمی آسان تر است و آن را ترجیح می دهند. در سال 2015، ارتش به دنبال پیمانکارانی برای ارتقاء سیستم قدیمی بوده است و شرکت پالنتیر از ارتش شکایت کرده است که این شرکت را به عنوان یکی از پیمانکاران بالقوه به رسمیت نمی شناخته است. یک قاضی در سال 2016 به نفع پالنیتر حکم کرد، و به شرکت اجازه داد تا در مناقصه ای که برای این پروژه انجام شد شرکت کند. این شرکت همچنین در سال 2017 از نیروی دریایی ایالات متحده برای پروسه های تداک آن شکایت کرد که در آن پرونده نیز قاضی به نفع شرکت حکم داد.\nشرکت پالانتیر در سال 2004 توسط Thiel و Alex Karp تأسیس شد و در حال حاضر با سازمان های دولتی مختلف، شاخه های نظامی و فرمانداری ها برای جمع آوری عناصر اطلاعاتی برای اجرای قانون و یا اهداف کشف حوادث قرارداد دارد. در سال 2016، اسنادی منتشر شد که نشان می داد این شرکت به صورت غیر رسمی با سازمان حفاظت مرزی و گمرک آمریکا برای ردیابی اطلاعات در مورد مهاجران و مسافران همکاری می کرده است. در حالی که سایت The Verge ماه گذشته گزارش داد که این شرکت به صورت مخفیانه نرم افزار پیش بینی خود را در نیواورلئان آزمایش کرده است.


مشوره درباره تعيين وزيران دفاع و داخله افغانستان، سهم پاکستان در استخراج معادن و پروژه های اقتصادی در کشور و نیز در جریان گذاشتن پاکستان از هرگونه پیمانهای نظامی و همکاری افغانستان با آمریکا و ...از خواست های مهم پاکستان از رییس جمهور کرزی است\nتاریخ انتشار: ۱۰:۴۰ ۱۳۹۰/۲/۳ کد خبر: 21230 منبع: پرینت\nنخست وزیر پاکستان در سفر اخیرش به افغانستان خواست های کشورش را به گونۀ تحریری به حکومت افغانستان ارائه کرده است.\nتا حـال جزئيات و چگونگى اين متن رسماً از سوى حکومت افغانستان تأييد نشده است، ولى يک منبع که نخواست نامش گرفته شود در مورد مواد آن متن و خواست هاى حکومت پاکستان از افغانستان به برخی رسانه ها چنين معلومات داد:\n- حکومت افغانستان با راه اندازى جرگه عنعنوى با پايگاه هاى دراز مدت امريکايى ها در افغانستان مخالفت کند و در مقابل پاکستان بالاى طالبان و مخالفان مسلح فشار مى آورد تا با حکومت کابل همکارى کنند و دست از مخالفت بردارند.\n- قدرت امريکا در منطقه روبه اضمحـلال مى رود بايد يک بلاک اقتصادى ميان پاکستان، افغانستان و چين که به ابر قدرت تبديل مى شود، ايجاد شود.\n- حضور جبهۀ مقاومت در حکومت ضعيف گردد.\n- در دفاتر نمايندگى هاى سياسى هندوستان در افغانستان کاهش قابل ملاحظه به وجود آيد.\n- بلوچ هاى پاکستانى که در خاک افغانستان فعـال اند بايد هر چه زودتر از افغانستان خارج ساخته شوند.\n- در جرگه عنعنوى، بايد سران قبايل آن سوى مرز نيز اشتراک کنند.\n- پروژه پايپ لاين گاز ترکمنستان تنها ميان افغانستان و پاکستان باشد، هندوستان از اين پروژه حذف گردد.\n- سهم دادن به پاکستان در استخراج معادن و پروژه‌های اقتصادی در افغانستان\n- در حکومت آينده افغانستان جايگاه افراد جـلال الدين حقانى مشخص شود.\n- در تعيين وزيران دفاع، داخله و رئيس امنيت ملى افغانستان، نظر و ديد پاکستان ضرورى پنداشته شود.\n- در جرگه عنعنوى، خط ديورند به رسميت شناخته شود.\nو نيز گفته شده است که آقای گیلانی به رییس جمهور کرزی گفته است كه بايد افغانستان مبارزه با فعاليت‌هاي ضد پاكستاني در افغانستان را در دستور كارش قرار بدهد.\nآگاهان مي‌گويند كه حامد كرزي تاكنون براي پاكستان پاسخ منفي نداده است و قرار است اين مسأله را با امريكا در ميان بگذارد.آنان با توجه به سیاست های دوگانه پاکستان در چند دهه اخیر هرگونه اقدام عجولانه حکومت را در برابر این خواست ها اشتباه و خیانت تاریخی در برابر مردم افغانستان می دانند.\nدر همین حال، آقای کرزی در دیدار با مایک مولن رییس ستاد مشترک ارتش امریکا گفت که در دیدار اخیر مقامات پاکستانی با او، مسایلی مطرح شده است که باید افغانستان با امریکا در این مورد گفتگو کند. آقای کرزی به مایک مولن گفته است که به زودی محتویات گفتگو با نخست وزیر پاکستان و شرایط این کشور را به دولت امریکا تسلیم خواهد کرد.\nشكي نيست اگر این خواست ها صحت داشته باشد و حامدكرزي در يك تفاهم سياسي با پاكستان بر آن مهر تأييد گذارد، خیانتی تاریخی به مردم افغانستان صورت خواهد گرفت.\nهر چند این شرطها و خواسته ها پیش از این نیز از برخی رسانه ها اعلام شده بود اما تاکنون مقامات ریاست جمهوری در این راستا از هر گونه ابراز نظری خودداری کرده اند.\n>>> وقتی پاکستان این قدر خواست دارد ممکن چند روز بعد خود را داماد افغانستان اعلان خواهند نمود.\nگل پاچاه ازکابل\n>>> این واقیعت دارد که پاکستان هرچی خواسته باشد کرزی پاسخ خواهد داد.\n>>> اگر اين درخواست واين گزارش درست باشد بايد افغانستان را به طالبان وپاكستان داد\n>>> تا به کی ما باید به دول جهانیان برقصیم، تا به کی ما باید تشکیلات حکومتی خود را به سهم دادن مساویانه به هر کشور سامان دهیم، تا به کی ما باید بخاطر احراض و ابقای کرسی دست داشته خود از خون، شخصیت ،تاریخ، عزت و آبروی پدران خود بگذریم، "یک روز زنده گی کن و مردانه زنده گی کن" هر کس باید بداند و به ای اعتماد داشته باشد هیچ چیزی را هیچ کسی به هیچ عنوانی از این دنیا برنده نسیت بجز اعمالش... جای تآسف است برای ما که ما خود را افغان خطاب مینمایم و کشور خود افغانستان را خانه و مادر خود ولی دریغا که برای اداره مادر خود از غیر طلب استمداد میکنیم.\nبیاید یک بار بخود نه بلکه به برادر خود بیاندیشیم.\n>>> این ارمان باکستان را در گور به برد\nاینه دیگه حالا افغانستان استقلال واقعی اش را بدست خواهد آورد، روز به روز بادار های مان زیاد شده میرود، راستی گپ دیگه ایکه میگن ریس جمهور افغانستان هم باید پاکستانی باشد و افغانستان تا سال 2018 به پاکستان کوچک مسماَ گردد.... وای به حال ما که هنوز هم بخاطر قوم و ملیت به سر هم میزنیم.... و پاکستان (کثیف) ما را اداره میکنند....\nمیوند رهی اله از هند...\n>>> جناب گذارشگر\nمن حیرانم به این راپور غلط\nهیچ ذهنی فکری ویا صاده تر برایت عرض نمایم هیج انسانی یقین به این مطلب وبا راپور غلط شما ندارد ازهر نگاه ویا ازهردید که موضوع امدن هیات پاکستان به کابل با متن شما درتضاد هست من حیرانم جطور به خود ارسال همجو مطالب بی مهتوا را میدهید مگر علم شما منطق شما به این حد ضعیف هست که موضوع حاد ومشکل خطرساز که هراندم منتظر جرقه مهیب اش هستیم به این صاده گی به دست تحلیل ناقص ویا گذارش غلط را به مردم ارسال مینمایید .ومخصوصا نکته جالب که مطلب اش این هست(ضعبف ساختن ویاکم ساختن نیروهای مقاومت درادارات دولتی) میباشد شما فکر کنید که یک ریس جمهور یک کشور حتی به یک کارمند ویا افراد خود این دستوررا اولا ادبا مصلحتا نمیدهد واخطاریه را خوبجا بیگذار\nبزرگوارم به این یقین داشته باشید که ما مردم اعم تاجیک هزاره پشتون ازبک درتاریخ خود غلام نبوده ایم وغلام نخاهیم بود بودند تعدا انگشت شماری که حلقه غلام را درگردن قبولدار شده بوند مگر عاقبت الامر سربه نیست شدند وحالا هم همان فرزندا صدیق مه که نیاکان ایشان استعمار انگلیس استعمار سرخ را از خاک بیرون راندند به این مطمین باشید که عاقبت هر متجاوز به خاک به سرنوشت استعمار سرخ ویا انگلیس دچار میشود\nچرا که ما مردم درهر امور به خدای منان توکل داریم\nقوله تعالی ( ومن یتوکل علی الله فهو حسبه)\n>>> اګرمواردفوق که تافعلا ګفته نمیتوانیم که حقیقت دارد یاخیرولی اګر واقعیت داشته باشد ازجمله ۱۱ مورد یکی ان هم به منافع افغانستان نبوده تمام ان به منافغ ملی پاکستان میباشد اګردولت مردان ماموارد فوق رابادولت پاکستان قبول کند این عمل حکومت نه تنهایک جفا ویک خیانت ملی به کشوربوده بلکه قبول کردن غلامی پاکستان برای ابدالابد میباشد که قیمت انراملت مظلوم وبیچاره مادراینده ها خواهند پرداخت\n>>> سلام ! باوجود همه نیرنگ و فریبکاری های سیاستمداران دالخور ستان ،در افغانستان هنوز وطندوستانی وجود دارند که بر خلاف این خواب و خیال رهبران چتلستان قد علم کنند. کرزی و دار و دسته اش روزی در پای محاکمه کشانده خواهند شد.انشاالله!!!\nنامش پاکستان است اما خود دولتمردان آن چتلستان .\n>>> شروط پاکستان که خیلی بیشرمانه طرح شده است چند موضوع را بخوبی روشن میسازد:\nاول اینکه دولت افغانستان یک دولت بی اراده و خیلی ضعیف با رهبری خیلی بیچاره است.\nدوم اینکه طالبان جز لاینفک سیاست پاکستان اند و جنگ آنها به بهانه حضور بیگانه گان یک حرف مفت است چون اگر قرار باشد افغانستان نوکر باشد بهتر از نوکر هر کس باشد به جز پاکستان.\nسوم اگر دولت افغانستان حتی به یکی از از خواسته های پاکستان تن دهد معلوم میشود که این رئیس جمهور حاضر است تمام افغانستان را در بدل رضایت چند طالب هم قومش معامله کند.\nچهارم این خواسته ها واضح میسازد که رهبری افغانستان در پشت کردن به امریکا چه بهایی را باید بپردازد و رئیس جمهوری ما در این ده سال تا چه اندازه فرصت ها را قربانی تعلقات قومی خود کرده است.\n>>> اين يك دروغ محض است وواقعيت ندارد باكستاني ها مثل ما وشما سياست را بازي طفلانه فكر نمي كنند آنها طريقه گپ زدن خودرا میدانند ولهجه دبلوماسی را میدانند وآنها افغانها را نیز میشناسند که به کدام شکل با افغانها برخورد نمایند کسی که این متن را نقل نموده صرف تعصب در قلبش جای گرفته وسیاست را نمی داند\n>>> اگر اینقدر نفوس دارد پس بهتر است یک پاکستانی رییس جمهور شود\n>>> به نظر من اینکه پاکستان این خواسته ها را مطرح کرده کار خوبی است . منظورم از محتوای این خواسته ها نیست ، بلکه منظورم این است که کرزای که این همه صلح و گفتگو می گفت ، مدعی اصلی گفتگو پیدا شده و وارد میدان شده و خواسته هایش دقیقا همان است که برایش در طول این سه سال مردم خود و افغانستان را به تباهی کشید.\nحد اقل معلوم شد که دیگر لازم نیست باز هم بدنبال ادرس طالبان رفت که هرگز وجود نداشت . لازم میدانم که اگر کرزای با این همسایه توافق کرد منتظر پیشنهاد همسایه شرقی غربی هم باشد.\n>>> سلام این خواسته نه بلکه پیشنهادغلامی افغانستان به پاکستان اګرخدانخواسته دولت افغانستان انراقبول کند(که هرګزنه بایدقبول کند) پس برهمه افغان هاواجب دربرابراین دولت قیام مردمی کند . زنده باد افغانستان عزیز /\n>>> وله پاکستان ادعای پدر اندری دارد مگر افغانستا پسر اندر شان است ؟؟ اگر خواستید آب بنوشید از من اجازه بیگرد !!! اگر این خواسته ها واقعیت داشته باشد جواب از سوی افغانها بستگی به غیرت و همت افغانیت شان دارد که نه بگوید یا قبول کند که پاکستان پدر اندر شان است یا نه .\n>>> پس ازن تقاضاها نشان میدهد که واقعّ طالبان بی فرهنگ ... و غلامان پاکستانیها هستند که به گفته انها وطن عزیز خودرا قربانی پاکستانیهای دالخود میکنند.\nو از سوی دیگر افغانستان مستعمره نوکر انگلیس و امریکا یعنی پاکستان هست که باید در هرموضوع آن کشور کثیف و نامسلمانرا در جرایان باید گذاشت و حیف مردم بیچاره مه که به یک وطن فروش مانند کرزی نوکرحلقه بگوش آی اس آی راه دادند.\n>>> خواست همسایه های که همیشه ویرانی وبربادی افغانستان در سرخط کارشان قرارداشته است باید به هیچ صورت عملی نگردد\nحکومت افغانستان بخواهد ویا نخواهد امریکا پایگاه های نظامی اش را درین کشور خواهد ساخت اینکار را زا طریق حکومت اقای کرزی نماید ویا از هرطریق دیگری خواهد نمود.هرگاه این واقعیت داشته باشد که صدراعظم پاکستان تحریری نموده باشد باید این تحریر به مقامات امریکائی نشان داده شود تا از نیات پاکستان مستند اگاهی حاصل نمایندودر مورد شان تصمیم لازمی را اتخاذ نمایند\n>>> گفته شده که گروه حقانی را در افغانستان سهیم بسازیم . مگر حقانی افغانی است. در مورد پستهای کلیدی باید با پاکستان مشورت شود .مگر کرزی نوکر پاکستانی است و پاکستان ارباب اوست که به او دستور میدهد واگر کرزی همه شروط پاکستان را قبول کند در تاریخ خواهند نوشت که افغانستان یک رییس جمهور بی لیاقت داشت.\n>>> من به خداوند سوګند میخورم که عقیده من از سالهای ۱۹۹۲ یعنی ۱۳۷۱ که مجاهدین به رهبری مسعود بزرګ داخل کابل شدندو جنګ افراط ګرایانه پشتونها علیه او و همکاری واضیع و روشن پاکستان هم معنوی و هم مادی درخدمت پشتونها مرا به این نقطه متوجه ساخته بود که حتمآ بعداز شګست یا نبود مسعود، حکومت پشتونی با همکاری انګلیس روس و امریکا و حمایت روشن واشکار پاکستان سرقدرت شده و پاکستان نیز ازان بعد به فکر حکومت پشتون و زمام پشتون تحت قیادت پاکستان همانند روس و انګلیس در کشور صلاحیتدار خواهد شد و این نقطه کاملآ در ده سال اخیر روشن شده که جز مهره های پاکستانی و همکاری انګلیس و امریکا وحتی روس با این مهره ها همانند قرن ۱۹ جریان دارد و کشور پاکستان بیشرمانه تر از انګلیس و روس درین پروسه حکومت سازی جلو افتاده.\nای وای وطن وای وطن وای وطن وای\nصدبار ترا فروختند وباز بابا شدند ای وای وطن وای وطن وای\n>>> شرط های پاکستان به کرزی ، اگر راست باشد ، افغانستان به سوبه ای پنجم پاکستان تبدیل میشود .\n>>> دروغ است همجو رابور هاى غلط\n>>> یرزک خو مقحا نیست؟؟؟\n>>> من فکر می کنم این منبع که نخواست نامش فاش شود، یک ژورنالیست آماتور و نوکار است.\n>>> حالی کارافغانستان دجایی رسیده که پاکستان بایددرباره ی سرنوشت آینده مردم افغانستان تصمیم بگیره اگرآقای کرزی این پیشنهاد بپذیرد خیانتی درحق مردم می کندکه هرگز جبران نمی شود چراکه ای رقم مردم افغانستان رسمادزیرسلطه پاکستان درمی آید من به عنوان یک افغان باپذیرفتن این پیشنهاد مخالفم و از شما دوستداران وطن هم می خواهم مخالفت خود را اعلام کنید\n>>> واي بر ملت افغانيستان من يك افغان هستم از شينيدن اين حرف ها واقعاً خجالت ميكشم اي كاش كشور بنام افغانيستان وجود نمي داشت\nاگر اين هرف صهت داشته باشد و كرزي و طم قبيله گرايش اين خواست هاي پليدانه كشور كثيفستان راه بيپزيره ديگر جاي براي زندگي در قلمرو افغانيستان براي افراد ازادي خواه وطن نيست لازيم و واجب است كه حمه و حمه بسيج شود و اين طم كرزي راه از وطن بيرون بيندازه اميد وارم كه چنين اتفاق اصلاً وابدً روخ ندهد.\n>>> ازاین کرزی هر معامله ... اور که بگوی سر میزند واین ادم این کشور را به هر کس که پول بیشتر بدهد می فروشدبرایش فرقی نمی کندپول برایش مهم است\n>>> اگر کرزی این شرایط را بپذیرد بهتر است قباله وطن را دو دسته به گیلانی تسلیم کند و ما و شما هر کس به روی خود برویم. دیگر نی وطنی است و نی خانه ای.\n>>> پاکستان بااین خواست های خود نه خود را ریشخند میسازد بلکی نفرت مردم افغانستان را درمقابل پاکستان دیگرهم زیادمیسازد اگر کرزی این خواست های پاکستان را به پزیرد درتول تاریخ افغانستان چنین ادمی خاینی تیر نشوده باشد چون ما به پایگاهای ذایمی امریکا درافغانستان خلی زرورت داریم\n>>> دراینجا ارتباط به درایت وکارایی هوشمند دولتمردان ومسئولان کشور عزیزما افغانستان دارد که باید دراین موضوع عاقلانه بیاندیشند و تصمیم بامشوره ای درست اتخاذ بدارند تا سیاست های دولتمردان قبلی را تکرارنکنند وهمچنین روابط جانبین را به بهبودی سوق دهند. به امید ان...\n>>> به نظر من اگر این متن ها را نخست وزیر پاکستان برای ریس جمهور افغانستان پیشکش نموده است یک عمل شیرانه نموده و بزرگترین افتخار به کشور کسب نموده .و اگر آقای کرزی این متن های بی شرمانه و تجاوزی علنی را گرفته است به وی شرم است. اگر واقیعت داشته باشد جفاع را کرده که شاه شجاع و عبدالرحمن به مردم افغانستان کرده این یک عمل ننگین است که یک تجاوز گر به ملک مان آمده به ما هشدار میدهد که شروط ما را قبول کن .\nشروط نا مشروع وغیر قبول مردم افغانستان و غیر قبول مسعودیان که سال ها علیه تو و مزدورانی تو مقاومت کرده اند.\nتو لعنتی کی هستی که در تعین وزیر دفاع و داخله باید سهم داشته باشی؟ این ها کسانی اند که تربیه شده دست مسعود بزرگ اند جان خودرا میدهند ونفوذ شما پاکستانی های لعنتی را اجازه نمی دهند که به افغانستان نفوذ کند.\nتو کی هستی که نفوذ هند را به افغانستان کاهش میدهی مردم هند صادقانه به مردم افغانستان کارمیکنند پل وبند برق میسازند و شما لعنتی ها ایشان را خراب میکنی .\nاین را من میدانم که تا وقت که افغانهای واقعی باشند به شما لعنتی ها فاشست اجازه نخواهم داد که در امور کشور مان دخالت کنید.\nغوری از دیار غور باستان\n>>> به باكستان بگو از خود شنيدي ... تو قهرملت افغان نديدي... اگر وار من هم روزي بيايد... به دندان كلك خودخواهي گزيدي .. باخبر باشيد ملت مجاهد و قهرمان افغانستان كه كرزي افغان ها را غلام و نوكر باكستاني ها ميسازد كرزي شستشوي مغزي شده است نگذاريد كه دوباره بنجابي هاي بي فرهنگ با تاريخ عزت و ازادي ملت افغانستان بازي نمايند ملت مجاهد همه بايك صدا و با وحدت ملي مثل اجدادتان در مقابل باكستان دالخور غلام انگليس ايستاده گي نماييد و نگذاريدكه كرزي و باكستاني ها ملت افغان را غلام خود بسازند برخيزيد مثل مردم مصر از حق خود دفاع نماييد و باكستان كرزي و طالبان مزدور را نابود نماييد\nخداوندبا ما و شماست.\nبااحترام. نجيب الله باركزي از كندهار زيبا\n>>> واقعا جای تاسف است که رییس جمهوری مردم آزاده ای چون افغانستان اجازه چنین جسارتی را به رییس کشور تروریستی چون پاکستان داده است.\nوتاسف بارتر مزدوری هموطنانی است که برای پاکستان خاین خدمت میکنند.\nمن عاجزانه از هموطنان آزاده خود در افغانستان تقاضا دارم به طور قاطع حداقل با تظاهرات اعتراض آمیز در مقابل سفارتخانه(لانه جاسوسی)پاکستان جواب محکمی به یاوه گوییها و زیاده خواهیهای این ام القری فساد بدهند.مرگ بر پاکستان .\nحسنعلی از اصفهان\nبفرمایید این هم از تحقیر دیگر از طرف پاکستان . باز هم با افتخار بگوید که افغان هستم . کدام غیرت کدام عزت هیچ چیز برای ما نمانده ،، بازهم در سر و روی خود بزنیم بگوید پشتون ، هزاره ، تاجیک ،\nخدایا هیچ بنده خود را نشرمان.\n>>> مگر ما غلام پاكستان هستيم كه هرچه بگوييد و بپذيريم؟؟؟؟\n>>> سخنان را كه كه شبكه اطلاع رسانى نوشته است كاملاً راست كًفته است شايد ازين هم كرده شروط هاى قويتر در متن باشد وآغاى كرزى هم با آن لبيك مى كًويد وهر كًز برادران باكستانى خود را خسته نخواهد كرد ببرك وحفيظ الله أمين ونجيب وغيره غيره وطن را فروختند خير يكبار ديكًر هم آغاى كرزى مى فروشد فرق نمى كند .\nرحيم جان از أمريكا\n>>> بدون شك خواست دروني ودائمي دولتمردان پاكستان بيشتر ازاينهاست متاسفانه رهبر بي كفايت امروز افغانستان هم ضعيتر ازانست كه اميدي بردفاع جدي وقاطع ا\n>>> مردم افغانستان در طول 63 سال که از ایجادشیطانستان میگزرد روز خوش را ندیده اند و تا این ملک لعنتی در همسایگی ما است ما روز خوشی ترقی آبادی وغیره و غیره را نخواهیم دید. بنابراین برما لازم است که همه اعم از تاجک پشتون هزاره اوزبیک وغیره یک اتفاق و یک مشت واحد شویم و همچنان باید بگویم که در این مبارزه ما به دوستان خارجی و بین المللی ضرورت داریم.\nواقعا جاي بس تاسف براي دولت مردان افغانستان كه حتي نمي توانند براي ملتي كه مردم آن ملت انها به عنوان نماينده خود انتخاب كرده آند تصميم بگيرند.\nواقعا جاي تعجب است اگر حكومت پكستان با تمام پررويي چنين درخواست هاي داشته باشند اين نوعي دخالت اشكار در كار حكومت افغانستان است.\n>>> خداوند أمريكا و كشور هاى أورپاى را توفيق بد هد تا بخاطر تجزيه أفغانستان كًام هاى مهم را بردارند ومناطق حنوب مارا با نسوار فروشهاى صوبه باكستان يكجا يك كشور بسازند وما مرد را بكًذارند كه مناطق خودرا آباد بسازيم وإنشألله اين صورت مى كًيرد لكن نميدانم ه وقت واين بحث از سالهاست كه كانكًرس أمريكا مطرح شده ونميدانم جه وقت عملى مى شود .\nشبكه اطلاع رساني نوشته كرده كه 9هزار نفر در طول 4سال كًذشته كشته شده برسان كنيد كه توسط كه كشته شده توسط اين بشتو زبان كه روز كلاى وزارت داخله ووزرارت دفاع بسر خود مى مانند وشب طالب وملا ودزد جور مى شوند\nبايد أفغانستان تجزيه شود تا مسلمان ازكافر ومنافق از مفسد ودزد راه زن وجباولكًر از مردم صالح که جهان و مردم ما بدانند.\nم ع از کابل\n>>> تاوقتیکه برادران پشتون برسرقدرت باشد همه میخواهند در افغانستان سهم داشته باشد(عظیم ازپاکستان )\n>>> - بازهم جای شکر باقی است که از نفر اول کدام تقاضای دیگر نکرد!!!\nجان الله عین الله زاده\n>>> دگه اگه کدام امر خدمتی باشد\nاین خیال و آرزویت را تا ما دام مرگ هم نخواهی یافت اینجا افغانســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــان است.\n>>> پاکستان!هرگز به این آرمان شومت نخواهد رسیدی مگراینکه یک نفرافغان واقعی هم درکشورزنده نماندواین آرمانهایت خواب و خیال است و جنون.\nحکمت الله ازولایت بغلان ولسوالی اندراب\n>>> البته آنچه خواست پاكستان ناميده مي شود در حقيقت اعترافي است كه پاكستان سر انجام بدان تن داده است.كه درامور افغانستان مداخله مي كند؛امري كه هيچ گاه پاكستان نپذيرفته است\nاين خواست ها ، خواسته ها،ازيك كشور مستقل نيست بلكه از كشوري است كه هميشه تحت قيموميت پاكستان بوده وليكن پاكستان با انواع حيله مي خواهد اورا دوباره به جاي اولش بر گرداند.\nحكومت افغانستان به جاي درنگ دراين زمينه بايد همين سند كتبي رابا جامعه جهاني وساز مان ملل متحد مطرح كند وجوابي جزاين نيست.\n>>> سلام به همه کاربران سایت خوب افغان پیپر واما بعد:\nاین عالی جنابیکه این راپوررا ازدرون مذاکرات محرم سران بلند پایهء افغانستان وپاکستان کشف کرده است، گور وگردن اش که تا چه حد میتواند که این راپور مؤثق باشد ویاخیر.\nاما چند موضوع را نباید فراموش کنیم که موضوعات مرزی وتقسیم بندی های جغرافیوی امروز، کار استعمارغرب درقرون گذشته بوده است. ازنظرمنطق اسلامی، امت اسلام اصلا سرحد نمی شناسد به قول علامه اقبال لاهوری بزرگ: هرجا ملک ماست که ملک خدای ماست.\nاما ظهورپاکستان به حیث یک کشور مسلمان درشبه قارهء هند بعداز حصول استقلال ازانگلیسها، حاصل زحمت کشی ها وعرق ریزیها ومبارزات بی امان اشخاص بزرگی چون مرحوم محمد علی جناح، علامه اقبال بزرگ، علامه ابوالأعلی مودودی رحمة الله تعالی علیهم ودیگر بزرگان میباشد.\nازدید من امروز پاکستان حق دارد که ازنزدیکی بیش ازحد افغانستان با دشمن عنعنوی اش یعنی هند تشویش داشته باشد. هیچ کشوری خواهان این نیست که از دو طرف، درمیان دو دشمن قرار گرفته ومرگ ونابودی خویش را پیش بین باشد. شاید این موضوع برای اشخاص غیر مسؤول قابل درک نباشد اما زمانیکه خودرا درجای لوی درستیز پاکستان ویایک مسؤول بلندپایهء این کشورقرار دهید میدانید که این موضوع چقدر خطرناک است.\nپاکستان با افغانها اشتراکات تاریخی زیادی دارد، مرزمشترک طولانی داریم که هردو طرف آن مردمانی زنده گی میکننند که ازیک نژاد اند.\nبناءبرمسؤولان کابل لازم است تا هیچگاه اسباب ناراحتی اسلام آباد را فراهم نکنند ودست بکارهای ناسنجیده نزند که باعث تحریک کشور دوست وهمدین وهمکیش ما پاکستان گردد.\nکوشش شود ازراه مذاکره ومفاهمه وایجاد یک فضای اعتماد، راه های حل برای مسایل اختلافی پیدا شود.\nاحساسات خشک ومیان تهی هیچگاهی راه حل نیست. ما با پاکستان مشترکات خیلی قوی داریم که هیچکسی ازآن منکر شده نمیتواند.\nگذشته از تحولات وحوادث دوران جهاد علیه روسها وموجودیت ملیونها مهاجر افغان ما مشترکات فرهنگی وتاریخی زیادی داریم یک مثال کوچک آن مدفون بودن بزرگترین شخصیت های عرفانی وفرهنگی افغانستان چون حضرت هجویری رحمةالله علیه، مشهور به داتا گنج بخش درلاهور است وازین قبیل مثالهای زیاد تر دیگر.\nامروز پاکستان تقریبا خانهء دومی افغانها میباشد. ما نباید تمام خوبی ونیکی را برای خود پسندیده وبرای همسایه خود شر وبدبختی وتجزیه را روا بدانیم.\nاما دربارهء خواستها ومطالبات پاکستان که درین راپور آمده است باید عرض کنم که: من نیز بامقامات پاکستانی موافق هستم که عناصر اتحاد شمال که خود را نیروی مقاومت جا زده اند ازتمام رده ها ومقامات دولتی بکلی باید حذف گردند برای اینکه اینها سبب ایجاد تنش میان افغانستان وپاکستان میگردند. اکثریت اینها با استخبارات هند وایران روابط تنگا تنگ دارند.\n>>> نسبت به کرزی و شاه شجاع و یعقوب ، عبدالرحمن و دوست محمد خان و ملا عمر کور و ګلی بیدین و از همه مهمتر پاروق وردک و رحیم وردک و احدی و اشرفغنی و خلیلزاد کسی دیګری میتواند افغان اصیل و ..ږ باشد .... به فغان و زاری و مزدوری.\n>>> برادران عزیز.\nنه تشویش کنید و نه احساستی شوید مورچه وقتی گم شدن اش نزدیک شود بال میکشد اول خو ب این حقیقت ندارد دوم امریکا در کوشش تصعیف قدرت پاکستان است نه قدرت مندی اش هیچ امکان تدارد روح داکتر صاحب نجیب شاد باد بیاد دارید که با یک راکت تمام پشاور به کراچی رسیده بود\n>>> پاکستان باید از تاریخ افغاستان بیاموزد که هرگز غلامی را قبول ندارد مرگ را خوش دارد غلامی را نی , ما افغان ها خاک دیورند را گرفتنی هستیم\nگر چی از اول تا الحال تمام جنجال هایکه درین ملک ما رخ میدهد تمام آن از دست پاکستان است بخاطریکه بعضی از رهبران ما غلام پاکستان بودند و حالا هستند و خواهند بودن.\nزنده باد افغاســــــــــــتان زنده باد مردم غیور ما\n>>> وقتی در یک خانه بی اتفاقی به اوج خود رسد همه اموال ان لیلام است و همسایه ها با چشمان حریص بدنبال مرده مال.\nمیگویند در زمانی پیر مردی با تجربه و ثروتمندی که در بستر مرگ بود خواست تا جانشین خود را تعین نموده تمام ثروت و قدرت ورهبری قبیله خود را به وی واگزار نماید مرد که پنج فرزند داشت از انها خواست هر انکس که بتواند شرط پدر را بجا اورد جانشین او خواهد بود پدر بسته از چوبهای درختی را نشان داده\nگفت هریکی از فرزندان بتواند اینها را بشکند همه از او ست پسر کلان پیش امده و خواست تا ان بسته چوب را بشکند ولی بعد از تلاش زیاد نتوانست نایل اید و خسته و مانده به گوشه نشست خوب دومی و سومی و بلاخره هیچ کی نتوانستند که شرط پدر را بجا اورد پدر با لبخند از پسران خواست تا بسته چوب را به وی برگردانند تا خود وی چوبها را بشکند همه حیران و در این فکر که چگونه پدر ضعیف میتوان این کار را کرد پیر مرد شروع به شکستاندن چوب ها یکی پی دیگر کرده و در اخیر افزود فرزاندانم اگر بعد از مرگم شما چون این چوبها متحد باشیدهیچگاه دشمنان بر شما پیروز نخواهند گردید و اگر بی اتفاق و پارچه گردید سرنوشت تان چنین خواهد بود.\nما افغانها به نام این و ان پشتون تاجک هزاره و ازبک پارچه ایم و همسایه ها ... در صدد شکستاندن ما ضرب المثل مشهور است که خود کرده را نی دردی و نه در مانی.\n>>> شبیر کاکر!\nبنده همراه با همنظرانم برای شما و امثالهم بلیون ها لعنت را در حساب بانکی شما ارسال کردم هرگاهی خواستی برداشت کن و روی خویش را سیاه تر از اکنون بساز!\nکدام قوم کدام ملت کدام نژاد!\nاگر بیاد داشته باشی در بیناموسی کشور دست دراز و اول همان نژاد تو بود که همانطرف مرز هستند!\nاز مسلمان بیناموس و بیغیرت کرده هندوی بی دین هزارها مرتبه بهتر است!!!!\nو به پاکستان بگو که اگر نوبت ما رسید تمام تان را در دریا گنگاه غرق خواهیم کرد تا تمام نژاد و نژاد پرستانش!\nتوریالی باتور اچکزی\n>>> بجواب شبیر کاکر\nنسبت به کرزی و شاه شجاع و یعقوب ، عبدالرحمن و دوست محمد خان و ملا عمر کور و ګلی بیدین و از همه مهمتر پاروق وردک و رحیم وردک و احدی و اشرفغنی و خلیلزاد کسی دیګری میتواند افغان اصیل وطن فروش باشد. مزدوران مثل کاکر وطنفوش خاین غلام حلقه به گوش و بچه نا جایز نصیرالله بابر و جنرال حمید گل از پدر اندران خود دفاع میکند. خجالت بکش وطنفروش فاشیست.\n>>> شبیر کاکر کسی است که سایت ... bرا هم مردار کرده است وحالا کارش به اینجا هم رسیده است. وی یکی از پیروان گلبدین است\n>>> م ع جان از کابل\nاز من هم مانند شما به شبیر کاکر و همقطاران بیفرهنګش\n>>> ای پاکستان چوچه شیطان تا قطرۀ خون در بدن ما است در انتقام به خیانت های که به حق ما و کشور ما نموده ای سعی خواهیم کرد.\nالبته این همه بلند پروزای های پاکستان منافق و غلام شیطان(امریکا) به دلیل حمایت برادران پشتون ما در افغانستان است که نا آگاهانه پاکستان را حمایت کرده و فکر میکنند که این کشور منافق و ضد اسلام به نفع ماست. امید وارم جناب حامد کرزی یکی از آنها(هواداران پاکستان) نباشد.\n>>> بطور خلاصه وكوتاه وبست كنده كشور تحت رهبري وقيادت وحكمرواي باكستان وهمبيمان هايش قراركيرد\n>>> عالی حنابان که با دشنام بامن پیش آمده اند خدمت ایشان عرض بنده این است که اگر با دشنام وبانشاندادن چنگ ودندان مشکلات حل میگردید تاکنون باید بسیاری ازمسایل افغانستان حل میشد که نشد.\nمشورهء من به شما این است که این دشنامها را درکدام سرای لیلامی بفروشید وپول آن را به ننهء اولادها درروز والنتاین یک تحفه بخرید تا ازشما سپاسگزار گردد. اما من ازین دشنامها زیاد خوانده ام اما به گفتهء رحمان بابا: لکه ونه مستقیم پخپل مکان یم / که بهاررا باندی راشی که خزان تل/\nمن میخواهم توجه شما دوستان را به واقعیت های تاریخی بصورت خلص جلب کنم: پاکستان امروز، قبل ازاستعمارانگلیس درهرمترآن، ازاتک تا دهلی وتا پانی پت، خون آباء واجداد ما افغانهابخاطر پخش دین اسلام ریخته است. تاسیس دولت پاکستان هم اساس وغایهء دینی دارد. درین جا سهم پشتونها حتی درآزاد سازی کشمیر فعلی (کشمیرآزاد) وهمچنان در ایجاد پاکستان چنان برجسته وجلی است که حتی اطفال دبستان نیزازآن منکر شده نمیتوانند. هیچ افغان نمیتواند برخون های ریخته شدهء پدران خویش پا گذاشته وبه آنها نفرین بفرستد مگر اینکه حرام زاده باشد. امروز نام راکتها وسلاح های پاکستان بنام اشخاص ورجال نام آور پشتون مسمی گردیده که این خود رمز مشترکات تاریخی میان ملت پشتون با سایراقوام پاکستان است. پاکستانیها خصوصا پنجابی ها وسندیها هویت دینی خویش را مدیون شمشیرزنی های آباء واجداد ما افغانها میدانند. ولی درافغانستان بدبختانه، دراثر نفوذ روس وکمونیزم برعلیه پاکستان تاکنون ذهنیت سازی غلط شده است.\nدرافغانستان امروز ،که هرپشتون پاکستان خودرا به افتخار افغان نامیده وخودرا متعلق به آن میدانند بدبختانه ،اقلیت های ضد پشتونی درکابل کوشش کرده اند که هرندای حق طلبانهء پشتونها را برچسپ پاکستانی بدهند. درحالیکه خود این اقلیتها موجودیت پشتونهارا درشمال قابل تحمل ندانسته وهروقت که زورشان رسیده است پشتونها را قتل عام کرده اند وبه آنها نه به نظریک هموطن بلکه به نظریک اشغالگر دیده اند. باوجودیکه پشتونها درشمال، ازنظرزبانی وفرهنگی درفرهنگ مردمان تاجیک وازبیک حل شده اند اما نفرت فاشسست های تاجیک وازبیک ازنوع طاهربدخشی وپدرامی بحدی بوده است که آنهارا باوجود حل شدن درفرهنگ جمعی، قابل تحمل وهمزیستن ندانسته اند. بناء یک پشتون نباید اینقدراحمق شود که رابطهء قومی ونژادی خویش را با اقوام آنطرف مرز دیورند بخاطر گل روی چارتا هموطن تاجیک پشتون ستیز ،قربانی کنند. ما پشتونها مشترکات دینی با پاکستانیها داریم ما مشترکات زبانی وفرهنگی داریم ما درایجاد پاکستان نقش داشته ایم. چرا وبه کدام دلیل با پاکستانیها بخاطر هیچ، همیشه درجنگ وستیز وبی اعتمادی زنده گی کنیم تا یک دو تاجنگ سالار تاجیک، وازبک ،ازمن خوش باشد. ما پشتونها درپاکستان خواست زیادی نداریم خواهان برسمیت شناختن هویت فرهنگی خویش بوده ایم که الحمدلله ، این موضوع نیز تقریبا حل شده است وامروززبان پشتو آهسته آهسته درمناطق پشتونخواه رسمیت یافته است دیگر ما با اسلام آباد چه اختلافات اصولی داریم؟\nبه نظرمن هرکی افغان است باید برضد منافع پاکستان نباشد زیرا منافع ومصالح هردوکشور درگرو همزیستی مسالمت واعتماد متقابل میباشد. ما فعلا در دهه های جنگ سرد زنده گی نمی کنیم که به تحریک ماسکو، کابل علیه اسلام آباد به اقدامات تحریک امیز دست میزد. امروز هرپاکستانی افغان است وهرافغان پاکستانی است. کراچی واسلام آباد ولاهور را ودیگرشهرهای تاریخی پاکستان را چون قلبم دوست میدارم\n>>> معادن افغانستان مگرارث پدر یوسف زرداری است که ادعای سهم در استخراج آن نموده است\n>>> بامطالعه نوشته هاي هموطنان شجاعم مطمئن شدم كه هرچند اختلاف نظرهاي گونان درسائر موارد دربين ملت افغان وجودداشته باشد درحفظ ناموس وطن همه يكپارچه ايم .ومثل نياكان خود درمقابل هرمتجاوز دليرانه مي ايستيم وچشم هر بدخواه اين وطن را كور مي كنيم .ببين اي چوچه مفلوك انگليس اين وحدت نظر اقوام مختلف افغانستان را. ماميدانيم كه انگليس پاكستانرا منحيث يك اله فشار درمنطقه بخاطر حفظ منافع خود ايجاد كرده است. اي حكام پاكستان به اميد يكعده افراد خودفروخته دلخوش نكنيد .ملت غيور افغان از افراد خنثي وخودفروخته ولو به هر سويه ايكه باشد اطاعت وپيروي نخواهد كرد.\n(نثار از تاشكند)\n>>> برادران عزیز از شما خواهش میکنم که متن تانرا بسیار و بسیار خلاصه نوشته کنید. تا دیگر دوستان بتوانید نضر هر یک را بخوانند و همچنان در پاه ورقی آخر متن حتما اسم تانرا بنویسید. با احترام\nرومل عبدالله از کابل\n>>> کاکر خانه.\nستا د نظر مخالف یم . بنده هیچگاهی پاکستان را حتی در جمع مسلمانان حساب نمیکنم و امیدوارم که جنگ بین هند و پاکستان اغاز گردد تا ما هم به حسابشان برسیم. حب الوطن من ال ایمان\n>>> سلام برادران عزيز\nبه نظر مه اگه افغانستان در مقابل خواسته هاي پاكستان ضعف نشان بده و آنها ره بدون چونو چرا قبول كنه، برادران مطمئن باشين كه پس از آن نه تنها پاكستان طالبان ره از افغانستان بيرون نمي بره بلكه طمعش بيشتر شده اين بار كل افغانستان ره به نفع پاكستان به كمك طالبان مصادره مي كنه.\nوقتي مردم ما و رئيس جمهور و مجلس و هر كسي كه تصميم گيرنده در اين قضيه است نسبت به خواسته هاي پاكستان سر تعظيم بيارند اون روز، روز مرگ افغانستان براي افغانيهاي بومي افغانستان است.\n>>> با عرض سلام خدمت برادران افغان.فقط مانده که پاکستان بیاید و برای ما رییس جمهور انتخاب نموده و کشور را تحت تصرف در بیاورد.پشاور از افغانستان بوده و هست.چرا خط دیورند را به رسمیت بشناسیم.انشاالله هندوستان ریشه پاکستان دا خشک نماید.\nبرادران هموطن شما رجب کریمی ..روح الله بشردوست\n>>> به نظر من روابط کشور ها بر بنای منافع مشترک استوار است. یکبارگی نمیتوان پاکستان را از همه چیز بی نصیب کرد. شاید لازم باشد در حفظ توازن روابط میان دو کشور رقیب هند و پاکستان افغانستان جدی تر برخورد کند. نیز برای به رسمیت نشناختن خط دیورند هیچ دلیل حقوقی وجود ندارد که افغانستان با اتکای به آن بخواهد ماورای خط دیورند را به این کشور الحاق کند.\n>>> مردم چرا بیدار نمیشوید؟\nپاکستان در کنفرانس بن برای اوغانستان صدراعظم صوبه یی اوغان بنام کرزی تعیین نموده. شما مردم هرګز نمیشوید و خداوند ازین بدتر شمارا خواهد نمود وهمیشه در خواب غفلت هستید و کرزی جان و اشرف غنی جان زی میګویید. البته هدفم تنها تاجیکها ، هزاره ها و ازبکها میباشد ، چون شبیر کاکر به نماینده ګی از پشتونها از اعماق قلب ارزوهای خود را بیان نموده و هیچ مشکلی با او ندارم و میدانم که ارزوهای طالبان و کرزی و دار و دسته اش به قلم شبیر کاکر نوشته شده.\nبازهم به کرزی ویا یک زی دیګر رای دهید.\n>>> پاكستان به عوض اين خواسته ها به تاريخ خود و تاريخ افغانستان نظري بياندازد.\nعارف يلاني - هرات


مقاله در مورد شبكه ها و تطابق در گراف\n۱-۳ قضيه شارش ماكزيمم – برش مينيمم\n۱-۴ قضيه منجر\n۲-۲ تطابق ها و پوشش ها در گراف هاي دو بخش\n۲-۳ تطابق كامل\nتعريف ۱-۱ فرض كنيم N=(V,E) يك گراف سودار همبند بيطوقه باشد. N را يك شبكه يا يك شبكه حمل و نقل مي‌نامند هرگاه شرايط زير برق\n(الف) رأس يكتايي مانند وجود دارد به طوري كه ، يعني درجة ورودي a، برابر ۰ است. اين رأس a را مبدأ يا منبع مي‌نامند.\n(ب) رأس يكتايي مانند به نام مقصد يا چاهك، وجود دارد به طوري كه od(z)، يعني درجة خروجي z، برابر با ۰ است.\n(پ) گراف N وزندار است و از اين رو، تابعي از E در N، يعني مجموعة\nاعداد صحيح نامنفي، وجود دارد كه به هر كمان يك ظرفيت، كه با نشان داده مي‌شود، نسبت مي‌دهد.\nمثال ۱-۱ گراف شكل ۱-۱ يك شبكه حمل و نقل است. در اين جا رأس a مبدأ و راس z مقصد است و ظرفيتها، كنار هر كمان نشان داده شده‌اند. چون ، مقدار كالاي حمل شده از a به z نمي‌تواند از ۱۲ بيشتر شود. با توجه به بازهم اين مقدار محدودتر مي‌شود و نمي‌تواند از ۱۱ تجاوز كند. براي تعيين مقدار ماكسيممي كه مي‌توان از a به z حمل كرد بايد ظرفيتهاي همة كمانهاي بشكه را درنظر بگيريم.\nتعريف ۱-۲ فرض كنيم يك شبكة حمل و نقل باشد تابع f از E در N، يعني مجموعة اعداد صحيح نامنفي، را يك شارش براي N مي نامند هرگاه\nمثال ۱-۲ در شبكه هاي شكل ۱-۲، نشان x,y روي كماني مانند e به اين ترتيب تعيين شده است كه y , x=c(e) مقداري است كه شارشي مانند f به اين كمان نسبت داده است. نشان هر كمان مانند e در صدق مي كند. در شكل ۱-۲ (الف)، شارش، وارد رأس مي شود،۵ است، ولي شارشي كه از آن رأس خارج مي شود ۴=۲+۲ است. بنابراين، در اين حالت تابع f نمي تواند يك شارش باشد. تابع f براي شكل ۱-۲ (ب) در هر دو شرط صدق مي\nكند و بنابراين، شارشي براي شبكهء مفروض است.\n۱-۲ صدق مي كند. اين تابع، شارش صفر ناميده مي شود.\nتعريف ۱-۳ فرض كنيم f شارشي براي شبكة حمل و نقل N=(V,E) باشد.\nمثال ۱-۳ در شبكه شكل ۱-۲ (ب) فقط كمان اشباع شده است. ه\nر يك از كمان‌هاي ديگر اشباع نشده است. مقدار شارش اين شبكه\nهدف ما در ادامه، تعيين يك شارش ماكزيمم است. براي انجام اين كار، ملاحظه مي‌كنيم كه در شكل ۱-۲ (ب) داريم.\nنكته اخير در مثال ۱-۳ شرط معقولي به نظر مي‌رسد، ولي آيا در حالت كلي چنين وضعيتي روي مي دهد؟ براي اثبات آن در مورد هر شبكه دلخواه به نوع خاصي از مجموعه هاي برشي كه در قسمت بعد مي‌آيد، نياز داريم.\nتعريف ۱-۴ اگر يك شبكهء حمل و نقل و C يك مجموعة برشي براي گراف بيسوي وابسته به N به صورت كه در آن باشد، C را يك برش يا يك برش a-z مي نامند هرگاه حذف كمانهاي C از شبكة مفروض به جدايي a و z منتهي شود.\nمثال ۱-۴ هر يك از خمهاي خط چين در شكل ۱-۳ برشي براي شبكة مفروض است. برش از كمانهاي بيسوي تشكيل شده است. اين برش رأسهاي شبكة مفروض را بر دو مجموعة و متمم آن، يعني ، افرازي مي‌كند و در اين مثال . ] در برش ، اگر يالهاي سودار (از P به )، يعني يالهاي ، را درنظر بگيريم مي بينيم كه حذف اين يالها به زيرگرافي با دو مؤلفه منتهي نمي شود. ولي، اين سريال مينيمال اند، به اين معني كه حذف آنها امكان پيدايش هر مسير سودار از a به z را از بين مي برد[\nقضيه ۱-۱ فرض كنيم f شارشي در شبكة N=(V,E) باشد. اگر برشي در N باشد، آنگاه Val(f) نمي تواند از تجاوز كند.\nبا توجه به قضية ۱-۱ مي‌بينيم كه در شبكه اي مانند N، مقدار هر\nشارش كوچكتر از يا برابر با ظرفيت هر برش موجود در آن شبكه است. بنابراين مقدار شارش ماكزيمم نمي تواند از مينيمم ظرفيتهاي برشهاي شبكه تجاوز كند. در مورد شبكة شكل ۲-۳ مي توان نشان داد كه برش متشكل از يالهاي و داراي ظرفيت مينيمم ۱۱ است. درنتيجه شارش ماكزيمم f براي اين شبكه در صدق مي كند.\nتعريف ۱-۵ برش C در N، يك برش مينيمم است، اگر هيچ برش ديگري مانند در N با شرط وجود نداشته باشد.\nاگر يك شارش ماكزيمم و يك برش مينيمم به عنوان حالت خاصي از قضيه ۱-۱ داريم: (۱-۴)\nنتيجه ۱-۱ فرض كنيد f يك شارش و C يك برش باشد، به طوري كه در اين صورت f يك شارش ماكزيمم و C يك برش مينيمم است.\nاثبات فرض كنيد يك شارش ماكزيمم و يك برش مينيمم باشد. در اين صورت بنا بر رابطة ۱-۴ داريم:\nدر بخش آينده، عكس نتيجه ۱-۱ را اثبات خواهيم كرد، يعني اين كه در رابطة ۱-۴ همواره تساوي برقرار است.\nولي، قبل از پرداختن به اين مطلب، با توجه به برهان قضيه ۱-۱ ملاحظه ميكنيم كه مقدار هر شارش با\nكه در آن برشي دلخواه در N است، بيان مي شود. بنابراين، به محض آنكه شارشي در شبكه اي ساخته شد، به ازاي هر برش در اين شبكه، مقدار شارش برابر است با مجموع شارشهاي موجود در كمان هاي سودار از رأسهاي P به رأسهاي منهاي مجموع ش\nارشهاي موجود در كمان هاي سودار از رأسهاي به رأسهاي P.\nنتيجة ۱-۲ اگر f شارشي در شبكة حمل و نقل N=(V,E) باشد، انگاه مقدار شارش خارج شده از مبدأ a برابر است با مقدار شارش وارد شده در مقصد z.\nبه راحتي مي توان ديد كه l(S)، بيشترين ميزان ممكن براي افزايش شارش در طول S (تحت f) است، بدون اينكه به شرط الف در تعريف ۱-۲ آسيبي وارد شود. اگر ، مسير S را f- اشباع شده و اگر ، S را f– اشباع نشده مي‌ناميم (حالت اخير معادل با اين است كه هر كمان رو به جلو از S، f – اشباع نشده و هر كمان معكوس از S، f- مثبت باشد). به طور ساده مي‌توان گفت كه يك مسير f- اشباع نشده، مسيري است كه از تمام ظرفيتش استفاده نشده است. مسير -f افزايشي يك مسير -f اشباع نشده از مبدأ a به مقصد z مي باشد. به طور مثال اگر f شارش مشخص شده در شبكه شكل ۱-۴ (الف) باشد، در اين صورت يك مسير -f افزايشي خواهد بود. و كمان‌هاي روبه جلوي S هستند و داريم .\nدر شكل ۱-۴ (ب) شارش اصلاح شده شبكه ۱-۴ (الف) بر پايه مسير -f افزايشي نشان داده شده است.\nشكل ۱-۴ (الف) مسير -f افزايشي S (ب) شارش اصلاح شده بر پايه f\nنقش مسيرهاي افزايشي درنظريه شاره‌ها همانند مسيرهاي افزوده درنظريه تطابق هاست. قضيه زيرمؤيد اين مطلب است (آن را با قضية ۲-۱ مقايسه نمائيد.)\nقضيه ۱-۲ شارش f در N ماكزيمم است، اگر و تنها اگر N داراي هيچ مسير\nفرض كنيد t كماني با دم و سر باشد. از آن جايي كه پس (a,u)- مسير -f اشباع نشده مانند Q وجود دارد. اگر t، -f اشباع نشده باشد، در اين صورت Q را مي توان\nبا افزودن كمان t به مسير Q، به يك (a,v) – مسير -f اشباع نشده گسترش داد. ولي با توجه به اينكه ، چنين ميسري وجود ندارد و بنابراين t بايد -f اشباع شده باشد. با استدلال مشابهي مي‌توان نتيجه گرفت كه اگر ، آنگاه t بايد -f صفر باشد.\nبا به كارگيري قضيه ۱-۱ نتيجه مي شود:\nو اكنون با توجه به نتيجه ۱-۱ روشن مي گردد كه f، يك شارش ماكزيمم (و C يك برش مينيمم است.) \nطي اثبات فوق، وجود يك شارش ماكزيمم و يك برش مينيمم C كه در آن ها شرط برقرار است، به اثبات رسيد. بنابراين قضيه زير كه متعلق به فورد، فالكرسن (۱۹۵۶) است، نيز مستقيماً به اثبات مي‌رسد:\nقضيه ۱-۳ قضيه شارش ماكزيمم – برش مينيمم. در هر شبكة حمل و نقل ، شارش ماكزيمم كه مي‌توان در N به دست آورد برابر است با مينيمم ظرفيتهاي برشهاي اين شبكه.\nاثبات بنابرقضيه ۱-۱ اگر برشي با ظرفيت مينيمم در N باشد، مقدار هر شارشي در N مانند f در نابرابري صدق مي‌كند. براي تحقيق در وجود شارشي مانند f كه به ازاي آن داشته باشيم ، الگوريتم زير، كه روش نشانگذاري نام دارد، مراحل لازم را در اختيار مي گذارد. \nمرحله ۱: در شبكه مفروض N، شارش آغازي f در N را به ازاي هر كمان e متعلق به E با تعريف مي‌كنيم. اين تابع در شرايط شارش صدق مي‌كند.\nمرحلة ۲: مبدأ a را با نشانگذاري مي كنيم. (تين نشانگذاري نشان مي دهد كه در مبدأ a، هر اندازه ماده براي تحقق شارش ماكزيمم لازم باشد موجود است.)\nمرحلة ۳: به ازاي هر رأس مانند x كه مجاور از a است، x را به صورت زير نشانگذاري مي‌كنيم:\nمرحلة ۴: تا زماني كه رأس نشانداري مانند و يالي مانند (x,y) كه در آن y بي‌نشان است، وجود دارد و رأس y را به صورت زير نشانگذاري مي‌كنيم.\n]نشان بر اين امر دلالت دارد كه شارش فعلي وارد شده و در رأس y را\nمي توان به مقدار ، كه از رأس x مي گيريم، افزايش داد.[\nمرحلة ۵: به همين ترتيب، تا زماني كه رأس نشانداري مانند و كماني مانند (y,x)، كه در آن y بي نشان است، وجود دارد رأس y مقابل را به صورت زير نشانگذاري مي كنيم:\nضمن اينكه روش نشانگذاري را در بارة رأسهاي شبكة مفروض به كار مي‌بريم، مراحل ۴ و ۵ تا حد امكان در مورد مجموعة جاري (و در حال تغيير) رأسهاي نشانگذاري شده تكرار مي شوند. با هر تكرار دو حالت ممكن است روي رهد.\nحالت ۱: اگر مقصد z با نشانگذاري شود، شارش موجود در كمان (x,z) را مي توان مطابق نشانگذاري، از f(x,z) به افزايش داد.\nبه تدريج اين فرايند به مبدأ a بازمي‌گردد، شارش موجود در هر كمان متعلق به مسيري كه از a به z مي رود، به اندازة واحد افزايش يا كاهش مي‌يابد ]كاهش مربوط به وقتي است كه رأسي (از اين مسير) نشان منفي داشته باشد[. پس از اتمام كار، همة نشانهاي رأسها، به استثناي كه مربوط به مبدأ است، حذف مي‌شوند. اين فرايند تكرار مي شود تا ببينيم آيا امكان دارد كه بازهم\nشارش را افزايش دهيم يا نه.\nحالت ۲: اگر روش نشانگذاري را تا حد امكان اجرا كنيم و مقصد z بي نشان باقي بماند، شارش ماكزيمم حاصل شده است. فرض كنيم P مجموعة رأسهايي از V باشد كه نشانگذاري شده اند و . چون رأسهاي نشانگذاري نشده اند، شارشهاي موجود در كمان هاي (x,y)، كه در آن و ،\nدر صدق مي كنند.\nهمچنين، به ازاي هر كمان (w,v)، و ، داريم . درنتيجه، شارشي براي شبكة مفروض وجود دارد به طوري كه مقدار شارش برابر است با ظرفيت برش . با توجه به قضية ۱-۱ نتيجه مي‌گيريم كه اين شارش يك شارش ماكزيمم است.\nنتيجه ۱-۳ فرض كنيم N=(V,E) يك شبكة حمل و نقل باشد كه در آن، به ازاي هر ، c(e) يك عدد صحيح مثبت است. آنگاه شارش ماكزيممي مانند f براي N وجود دارد به طوري كه، به ازاي هر كمان e، f(e) يك عدد صحيح نامنفي است.\nمثال ۱-۵ با استفاده از روش نشانگذاري، شارش ماكسيممي براي شبكة حمل و نقل شكل ۱-۵ (الف) بيابيد. در اين شبكه، هر كمان با جفت مرتبي مركب از x و y نشانگذاري شده است، كه در آن x ظرفيت كمان است و شارش آغازي براي شبكه را نشان مي دهد. شكل ۱-۵ (ب) نخستين كاربرد روش نشانگذاري را در بارة اين شبكه نشان مي دهد. در اينجا نشانگذاري مقصد z بر اساس انتخاب صورت گرفته است. را به جاي به عنوان نشان انتخاب كرده ايم اگر از z به h به e به s به a بازگرديم و شارش موجود در هر ريال را به اندازة افزايش دهيم، شارش جديد در شكل\n۱-۵ (ب) را به دست مي‌آوريم. شكلهاي ۱-۵ (پ)، (ت)، (ث) و (ج) كاربردهاي دوم، سوم، چهارم، و پنجم روش نشانگذاري را در بارة شبكة مفروض نشان مي‌دهند. ملاحظه مي‌كنيم كه چگونه رأس در شكل هاي ۱-۵ (ت) و (ج) نشان منفي دارد. همچنين، شكل ۱-۵ (ج) موقعيت ديگري نشانگذاري منفي را، اين بار براي رأس d، به دست مي دهد. اگر براي آخرين بار روش نشانگذاري را به كار ببريم، شبكة حمل و نقل مفروض مطابق شكل ۱-۶ نشانگذاري مي شود. در اينجا مقصد z بي نشان است و حالت دوم در روش نشانگذاري مطرح مي شود. اگرقرار دهيم و ، مي‌بينيم كه شارش وارد شده به z\nاست. كمانهايي از N كه با خم خط چين قطع شده اند كمانهاي متعلق به مجموعه برشي (بيسوي) وابسته به برش هستند. اين برش از همة كمانهاي به صورت ، كه در آن و ، تشكيل ش\n۱-۴ قضيه هاي منجر\nدر اين بخش، با استفاده از قضية شارش ماكزيمم – برش مينيمم، تعدادي قضيه به دست خواهيم آورد كه متعلق به منجر (۱۹۲۷) مي‌باشند. ابتدا تعاريف مورد نياز را مي‌آورديم:\nتعريف ۱-۶ اگر G=(V,E) يك گراف جهتدار و v و w روش متمايزي از G باشند:\nقضيه ۱-۴ فرض كنيد N يك شبكه با منبع a و چاهك z باشد كه، ظرفيت هاي كمان آن، واحد است. در اين صورت:\n(۲) به ازاي هر\nاينك فرض كنيد كه ، ، …، يك سيستم دلخواه از m، (a,z) – مسير جهت دار كمان – مجزا در N باشد، تابع f را روي E به صورت زير تعريف مي‌كنيم:\nاز روابط ۱-۵ و ۱-۶ نتيجه مي‌شود كه:\nبا تركيب روابط ۱-۷ و ۱-۸ داريم\nقضيه ۱-۵ فرض كنيد y و x دو رأس از گراف جهت دار D باشند. در اين صورت بيشترين تعداد (x,y) مسيرهاي جهت دار كمان – مجزا در D برابر است با كمترين تعداد كمان هايي كه حذف آن ها باعث از بين رفتن تمام\nاثبات با اختصاص يافتن ظرفيت واحد به هر يك از كمان هاي D، به يك شبكة N با منبع و چاهك مي‌رسيم. با توجه به قضيه ۱-۴ و قضيه شارش ماكزيمم – برش مينيمم (قضيه ۱-۳) نتيحه روشن است.\nبا يك ترفند ساده، بلافاصله به يك نسخه غيرحهت دار از قضية ۱-۵ دست مي يابيم.\nقضيه ۱-۶ فرض كنيد y و x دو رأس از گراف G باشند. در اين صورت بيشترين تعداد (x,y) مسيرهاي يال – مجزا در G برابر است، با كمترين تعداد يالهايي كه حذف آن ها باعث از بين رفتن تمام\n(x,y) – مسيرهاي G مي شود.\nاثبات قضيه ۱-۵ را روي ، گراف جهت دار وابسته به G به كار بسته و به نتيجة مورد نظر مي‌رسيم (گراف جهت دار وابستة G كه آن را با D(G) نمايش مي‌دهيم، گراف جهت داري است كه از جايگزين نمودن هر يال e از G با دو كمان غير هم جهت از بين دو سر e به دست مي آيد .\nنتيجة ۱-۴ گراف G، k – همبند يالي است اگر و تنها اگر هر دو رأس متمايز G با حداقل k مسير يال – مجزا به يكديگر وصل شده باشند.\nيك برش يالي G، زير مجموعه اي از E به شكل مي باشد كه در آن، يك زيرمجموعه P غير ت\nهي از مي باشد يك روش يالي با k عنصر را يك\nحال با تعريف -k همبند يالي و با استفاده از قضيه ۱-۶، اين مطلب حاصل مي شود .\nقضيه ۱-۷ فرض كنيد z و a دو رأس از گراف جهت دار D باشند به طوريكه a مستقيماً به z وصل نشده باشد در اين صورت بيشترين تعداد – مسيرهايي جهت دار مجزاي داخلي در D برابر است با كمترين تعداد رأس هايي كه حذف آنها باعث از بين رفتن تمام (a,z)- مسيرهاي جهت دار در D مي‌شود.\nاثبات گراف جديد را از روي D به صورت زير مي‌سازيم:\nالف) هر رأس را به دو رأس جديد و مي‌شكنيم و آن ها را كمان به يكديگر وصل مي‌كنيم.\nب) هر كمان D با سر را با كمان جديدي كه سر آن است و هر كمان D با دم را با كمان جديدي كه دو آن است. جايگزين مي‌كنيم. اين عمل در شكل ۱-۷ نشان داده شده است.\nکلمات کلیدی : پروژه دانشجویی, تحقیق در مورد شبكه ها و تطابق در گراف, خرید مقاله, دانلود پروژه, دانلود مقاله, دانلود مقاله در مورد شبكه ها و تطابق در گراف, دانلود مقاله شبكه ها و تطابق در گراف, دانلود مقاله فارسی, سایت مقاله, مقاله در مورد شبكه ها و تطابق در گراف


صبا نسبت به بازی حذفی پیشرفت زیادی کرده است/به هیچ وجه نگران اعتراض تماشاگران نیستم\n۱۳۹۴/۰۸/۰۸ - ۱۹:۱۵\nکد خبر : 39886\nدسته : فوتبال ایران, لیگ برتر, ورزشی\nتونی اولیویرا در نشست خبری پیش از بازی با صبای قم؛\nسرمربی تیم فوتبال تراکتورسازی تبریز گفت: صبای قم تیمی با قابلیت های خوب و بهره مند از سرمربی خوبی است و بازی دشواری مقابل این تیم خواهیم داشت.\nبه گزارش تبریزمن، تونی اولیویرا عصر جمعه در نشست خبری پیش از دیدار تیم های صبای قم و تراکتورسازی تبریز بیان داشت: تیم فوتبال صبا سرمربی، سازمان‌دهی و قابلیت‌های خوبی دارد که این کار را در بازی فردا برای ما سخت می‌کند اما ما هم می‌خواهیم کاری کنیم صبا مسابقه دشواری داشته باشد، چراکه همانند سایر دیدارها به فکر کسب سه امتیاز هستیم و می‌خواهیم از این جدال سخت سربلند بیرون بیاییم.\nوی ابراز داشت: با مشکلات زیادی مقابل صبای قم روبرو خواهیم شد و مانند تمام بازی ها برای کسب امتیاز تلاش می کنیم.\nوی افزود: هر بازی داستان خود را دارد و معتقدم صبای قم نسبت به بازی ۴۰ روز پیش که در جام حذفی مقابل این تیم انجام دادیم پیشرفت زیادی کرده است.\nسرمربی تراکتورسازی تبریز گفت: سامان نریمان جهان و سینا عشوری دو بازیکن تاثیرگذار تیم ما هستند که در بازی فردا مقابل صبای قم به دلیل مصدومیت غایب خواهند بود.\nسرمربی تراکتورسازی در رابطه با دروازه بان تراکتورسازی در بازی فردا تصریح کرد: فردا مشخص می شود که چه بازیکنی درون دروازه خواهد ایستاد. فکر می کردم می خواهید بازی جام حذفی را یادآوری کنید که مهرداد اخراج شد و آن پنالتی را اخباری مهار کرد. همیشه دقایق پایانی بازی مهم است.\nاولیویرا افزود: برای روزی که ممکن است از تراکتور سازی بروم گریه نمی کنم و قبل از رفتن خود از تبریز مسلما روزهای خوشی که از تبریز دارم را به یاد خود خواهم آورد و به هیچ وجه نگران مسائلی همچون اعتراض تماشاگران تبریزی نیستم.\nکلیدواژه ها : تونی اولیویرا,سرمربی,صبای قم,لیگ برتر,نشست خبری,هفته یازدهم


شادروان دکتر حسین نواب\nجولای 23, 2014 admin درج دیدگاه\nمتولد ۱۳۰۱ در شهرضا\nتحصیلات شش ساله ابتدایی در شهرضا در سال ۱۳۱۵\nتحصیلات دوره اول متوسطه در دبیرستان شاه رضا در شهرضا خرداد ۱۳۱۸\nپایان تحصیلات پنج ساله متوسطه دبیرستان سعدی اصفهان ۱۳۲۰\nپایان تحصیلات متوسطه ششم طبیعی دبیرستان سعدی اصفهان ۱۳۲۰\nسپس به تهران آمد در دانشکده دندان‌پزشکی ثبت نام نمود و چون از امکانات مالی خوبی برخوردار نبود ناچاراً تحصیلات دانشگاهی را در مسجد شیخ عبدالحسین انتهای بازار کفاش‌ها در سبزه میدان به اتفاق دو دانشجوی دیگر در یک اطاق (حجره) زندگی را گذارنده و پیاده به دانشگاه رفت و آمد داشت.\nدر خرداد ماه ۱۳۲۵ با معدل ۳۳/۱۹ بعنوان شاگرد اول آن دوره شناخته شد و موفق باخذ مدال درجه اول علمی گردید.\nخدمت نظام وظیفه را از تاریخ ۱۲ شهریور ۱۳۲۵ الی ۱۲ شهریور ۱۳۲۶ در اصفهان گذراند\nدر تاریخ ۱۶/۸/۲۶ پایان نامه خود را تحت عنوان جهات خونریزی بعد از عمل و درمان آن در دندان‌پزشکی به راهنمائی استاد دکتر محمود سیاسی با درجه بسیار خوب گذراند.\nدر بهمن ماه سال ۱۳۲۶ در مسابقه دستیاری بخش پروتز دانشکده دندان‌پزشکی شرکت نمود پس از توفیق از تاریخ ۲۰/۱۱/ ۱۳۲۶ بعنوان دستیار در آن بخش مشغول خدمت شد. سپس مطب دندان‌پزشکی دایر نمود که مدت سی سال ادامه داشت. در فروردین ۱۳۲۸ با خانم دکتر سارا مقصودی همکلاسی خود ازدواج نمود که ثمره این ازدواج چهار فرزند دو پسر و دو دختر است.\nاز تاریخ ۱۵/۳/۱۳۳۰ پس از توفیق در امتحان رئیس درمانگاهی، در همان بخش به خدمت خود ادامه داد در تاریخ ۱۶/۳/۱۳۳۴ سمت رئیس درمانگاه با حق آموزش را کسب کرد و در همان موقع بود که بنا به توصیه استاد پروتز، دکتر آشوت هارطونیان، تدریس دروس نظری پروتز ثابت، دست تمام پروتز پارسیل به او محول گردید و خود شادروان آشوت هارطونیان در کلاس درس دکتر نواب شرکت می‌کرد و در کنار دانشجویان می‌نشست. سپس مراحل رئیس بخش وابسته دانشیاری و رئیس بخش را کسب کرد. در هفتاد و هفتمین (۷۷) جلسه شورای مرکزی دانشگاه مورخ ۲۱/۱/۴۴ استادی پروتز او مورد تأیید و تصویب قرار گرفت. باستناد مصوبه ۸/۱۰/۱۳۴۸ کمیسیون منتخب هئیت امناء بازنشسته گردید. در سالهای ۱۳۳۳ و ۱۳۳۴ با موافقت دانشگاه تهران به اروپا و امریکا رفت و یک سال در موسسه EASTMAN شهر روچس‌تر نیویورک کار کرد سپس هفت دوره کوتاه مدت دست تمام دانشگاه تافتز و پروتز ثابت کارخانه جلنکو در شهر نیویورک شرکت کرد.\nاز سال ۱۳۳۴ به بعد هر ساله در تعطیلات تابستان از سازمانهای دندان‌پزشکی شهرهای هامبورگ هایدلبرک اشتوتکارت- مونیخ – ژنو – زوریخ – برن – پاریس – لندن- استکهلم در اروپا و مونترال در کانادا بازدید نمود. ضمناً چند نوبت در تمام جلسات کنفرانسهای سالیانه مجامع دندان‌پزشکی شهرهای شیکاگو – نیویورک روچس‌تر شرکت کرد.\nدر تاریخ ۱۱/۳/ ۱۳۴۳ بسمت رئیس دانشکده دندان‌پزشکی دانشگاه ملی (شهید بهشتی فعلی) و استاد درس پروتز از طرف سه رئیس دانشگاه دکتر شیخ الاسلام، دکتر بینا، دکتر پویان و استاد منصوب گردید.\nتا سال ۱۳۲۴ دندان‌پزشکان و به عبارت دیگر دندانسازان چه در دستگاه اداری و چه در اجتماع در حد پزشکان حرمت نداشتند؛ به‌طوری‌که در شروع استخدام دولتی دندان‌پزشکان تحصیل کرده با یک رتبه پایین‌تر از پزشک استخدام می‌شدند و در کلیه سازمان‌هایی اداری، حتی در دانشکده دندان‌پزشکی، تحت سرپرستی رئیس دانشکده پزشکی و تحت عنوان معاونت فنی انجام وظیفه کردند. دکتر نواب با تلاشی خستگی ناپذیر توانست این تبعیض را از بین ببرد.\nدکتر حسن نواب بنیانگذار و اولین رئیس دانشکده دندان‌پزشکی در دانشگاه ملی (شهید بهشتی) بود و در این دنشکده جوانان تحصیل کرده خارج از کشور را جمع کرد. معیارهای ارزش دندان‌پزشکی را به‌صورتی تغییر داد که امروز بسیاری از شاگردان او در دانشکده‌هایی دندان‌پزشکی امریکا به تدریس مشغولند. دکتر نواب با تأسیس مدرسه تکنسین (آموزشگاه پروتز) و بهداشتکار دهان، نسلی از تکنسین‌ها و هایجینیست‌های تحصیل کرده در ایران به وجود آورد که در ارتقاء سطح درمان دندان‌پزشکی در ایران بسیار موثر بودند.\nدکتر نواب برای اولین بار در ایران برای دندان‌پزشکان کنگره‌ها و سمینارهای دندان‌پزشکی را به وجود آورد و با دعوت برجسته‌ترین متخصصین خارجی برای سخرانی و تدریس، کوشش کرد تا دندان‌پزشکان را با پیشرفتهای دندان‌پزشکی جهان آشنا کند. دکتر نواب مبتکر و طراح جامعه دندان‌پزشکی ایران است و با ایجاد جامعه دندان‌پزشکی و تشکیل کنگره‌های علمی سالانه، که هنوز ادامه دارد، دندان‌پزشکان ایرانی را به دور هم جمع کرد و با ارتقاء سطح دانش آن‌ها شخیصت دندان‌پزشکی را در اجتماع ایران بالا برد.\nدکتر نواب اولین دندان‌پزشک که در سال ۱۹۶۶ عضویت امریکن کالج اف‌دنتیست را کسب کرد و یکی از معدود دندان‌پزشکان غیر آمریکایی است که به عضویت اینتر ناسیونال کالج اف‌دنتیست پذیرفته شده است.\nدکتر نواب صاحب مقالاتی است که در نامه کانون دندان‌پزشکان چاپ شده است.\n* کشیدن و گذاردن دندان در یک جلسه – ترجمه دکتر نواب از اینفرماسیون دان‌تر – چانه فلزی\nکاشتن جوانه دندان – ترجمه از شماره ژوئن ۱۹۵۵ مجله Dental Research\nدست تمام فوری شماره مخصوص نامه کانون دندان‌پزشکان خرداد ۱۳۳۵\nدر سال ۱۳۲۶ تنها کتاب اختصاصی دندان‌پزشکی به زبان فارسی بنام بیماریهای دندان و درمان آن تألیف دکتر محمود سیاسی استاد دانشکده دندان‌پزشکی از طرف انتشارات دانشگاه به چاپ رسیده بود.\nدر اواخر سال ۱۳۳۰ با اضافه شدن کتاب اینله و انله به قلم دکتر حسین نواب کتابخانه دانشکده به دو کتاب تخصصی مزین گردید.\nدرس پروتز دست تمام با همکاری دکتر آشوت بصورت پلی کپی، پلی کپی سرپوشهای فلزی – پلی کپی سرپوشهای چینی- اصول مقدماتی پروتز با همکاری دکتر جعفر دادمنش که تحت شماره ۱۲۰۷ از طرف انتشارات دانشگاه به چاپ رسیده است کتاب اصطلاحات پروستودونتیک با همکاری دکتر جعفر دادمنش.\nدست تمام فوری- طرح ریزی پروتز پارسیل با کمک سر ویور – آئین مطب داری\nیکی از کارهای ارزنده او خدمت به استادان بود بپاس خدمات بسیار ارزنده آقایان\nدکتر شهریار سلامت، دکتر آشوت هارطونیان، دکتر فریدون فرزین و دکتر محسن سیاح هر ساله جایزه‌ای بنام آنان به شایسته‌ترین فارغ التحصیلان هرساله دندان‌پزشکی دانشگاه تهران و دانشگاه ملی (شهید بهشتی) در رشته پروتز و بیماریهای دهان اهدا می‌کرد تا نام پیش کسوتان دندان‌پزشکی باقی بماند.\nدکتر نواب سرپرستی کنگره‌هایی دوم ۱۳۴۳ کنگره سوم ۱۳۴۴ کنگره ششم ۱۳۴۷ را داشت دکتر نواب سمت دبیری جامعه دوره‌های اول و دوم و چهارم را بعهده داشت.\nدکتر نواب نماینده دندان‌پزشکان در نظام پزشکی در دوره‌های اول، دوم و سوم و چهارم را بر عهده داشت. سرانجام در ششم شهریورماه ۱۳۷۰ در اثر سرطان لوزالعمده در آمریکا درگذشت.\nتنظیم از دکتر مرتضی مصفا


بایگانی‌ها بازرگانی - فایل اصلی\nفایل با عنوان بیزنس پلن یکی از فایل های رشته بازرگانی می باشد. تعدادی از کلمات کلیدی اش می باشد. این فایل در سایتهای مختلف با قیمت های متفاوت به فروش می رود. اما بهترین سایت از لحاظ قیمت و کیفیت فایل و پشتیبانی در ادامه به شما معرفی می گردد\nپرینت ارزان,رایگان,ارسال رایگان – پرینت آنلاین برگی ۸۰ تومان\nفایل با عنوان پرینت آنلاین برگی ۸۰ تومان یکی از فایل های رشته بازرگانی می باشد. پرینت ارزان,رایگان,ارسال رایگان تعدادی از کلمات کلیدی اش می باشد. این فایل در سایتهای مختلف با قیمت های متفاوت به فروش می رود. اما بهترین سایت از لحاظ قیمت و کیفیت فایل و پشتیبانی در ادامه به شما معرفی می گردد


آتش سوزی در خیابان ولیعصر | اتاق خبر\nکد خبر: 307439\nتاریخ انتشار: 19 دی 1394 - 07:32\nآتش سوزی در خیابان ولیعصر\nسخنگوی سازمان آتش نشانی شهرداری تهران از وقوع حریق در انباری واقع در ابتدای خیابان ولیعصر خبر داد و گفت: این حادثه مصدومی نداشت، اما خسارت مالی زیادی برجا گذاشت.\nسید جلال ملکی درباره جزئیات حادثه آتش سوزی گفت: ماموران آتش نشانی ساعت ۱۴:۱۵ دقیقه امروز در جریان آتش سوزی گسترده در انباری در ابتدای خیابان ولیعصر قرار گرفتند که بلافاصله ۵ ایستگاه به همراه تانکر آب، خودروی تنفسی به محل حادثه اعزام شدند.\nوی با بیان این مطلب این کارگاه شامل چند سوله با ابعاد ۲ هزار متر متر که امکان سرایت آتش به آنها نیز بود، گفت: متاسفانه این آتش سوزی در غرفه‌ای با ابعاد ۴۰ متر مربع متری که نجاری بود آتش گرفت، به طوری آتش کاملا از سقف شعله ور شده بود.\nسخنگوی سازمان آتش نشانی شهرداری تهران ادامه داد: آتش نشانان پس از ۳ دقیقه در محل حادثه حضور یافتند و آتش را کاملا خاموش کردند، علت این حادثه هنوز در دست بررسی است و پس از بررسی کارشناسان، متعاقبا اعلام خواهد شد. در این حادثه هیچ مصدومی نداشت ولی خسارت مالی زیادی برای این حادثه، پیش بینی می‌شود.


۲۲ : ۰۴ جمعه ۲۴ مرداد ۱۳۹۹\n۰۱ شهريور ۱۳۹۸ - ۰۰:۵۱\nکد خبر: ۶۱۷۵۹۸\nسخنران حرم مطهر رضوی گفت: راه رسیدن به توحید نبوت و راه رسیدن به نبوت ولایت بوده و نداشتن ولایت گمراهی است.\nبه گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در مشهد، حجت الاسلام رضایی تهرانی، کارشناس مذهبی پنجشنبه شب در جمع زائران و مجاوران حرم مطهر رضوی سعادت انسان را در گرو پذیرش امامت و ولایت عنوان کرد.\nوی شکستن نفس را لازمه ایجاد تغییر در روح برای نزیک شدن به خداوند متعال بیان و اظهار کرد: اگر کسی همه کارهایش خدایی باشد از هر عذابی در امان بوده، هیچ شکستی ندارد، چنین کسی می گوید آمریکا هیچ غلطی نمی تواند بکند چون خدا را می بیند نه کدخدا را.\nحجت الاسلام رضایی تهرانی افزود: اگر کسی کدخدا را ببیند، این کدخدا هر روز یک ساز زده و وقتی کار خود را پیش برد وی را مضحکه می کند اما اگر به خدا تکیه کردید هیچ تحریم و تهدیدی به شما اثر ندارد.\nسخنران حرم مطهر رضوی با بیان این که ولایت کلید ورود به توحید است، گفت: انسان با امیرالمومنین(ع) همه چیز را دارد چون توحید قلعه امان خدا است و اگر در توحید وارد شویم از عذاب الهی در امان هستیم، راه رسیدن به توحید نبوت و راه رسیدن به نبوت ولایت بوده و نداشتن ولایت گمراهی است.\nکارشناس مذهبی خاطرنشان کرد: غدیر در عصر غیبت ولایت فقیه است و بالاترین درس از حضرت موسی بن جعفر(ع) پذیرش ولایت است.\nوی فاصله از ولایت را موجب تباهی دنیا و آخرت بیان و ابراز کرد: اگر در هر حوزه ای شکست می خوریم به این خاطر است که از معارف الهی و عصمت و طهارت فاصله گرفته ایم، وقتی از ولایت فاصله بگیرم نه تنها آخرت بلکه دنیای ما نیز خراب می شود./864/پ202/ب1\nبرچسب ها: ولایت توحبد غدیر\nلینک کوتاه rasanews.ir/002afG\nشیعیان جهان همگی یکپارچه هستند + فیلم