ویژگی‌ها، تناقض‌ها و چشم‌اندازهای کلکتیویسم بوروکراتیک / آنتونیو کارلو – نقد اقتصاد سیاسی\nخانه › مارکس‌پژوهی › ویژگی‌ها، تناقض‌ها و چشم‌اندازهای کلکتیویسم بوروکراتیک / آنتونیو کارلو\nتوسط نقد اقتصاد سیاسی • 21/10/2017\nدر مقالات دیگری از مجموعه‌ی حاضر که تاکنون منتشر شده است، مقدمه‌ی مارسل فن درلیندن، دیدگاه‌های تروتسکی در تحلیل جامعه‌ی شوروی پس از انقلاب به‌عنوان «دولت منحط کارگری»، دیدگاه تونی کلیف در تببین این جامعه به‌عنوان «سرمایه‌داری دولتی» ارائه شده است. در مقاله‌ی حاضر، دیدگاه آنتونیو کارلو ارائه می‌شود. آنتونیو کارلو که نخستین بار مقاله‌اش در 1974 در نشریه‌ی «Telos» منتشر شد جامعه‌ی شوروی را که یک کلکتیویسم بوروکراتیک می‌دانست که متفاوت از یک جامعه‌ی سوسیالیستی و سرمایه‌داری است.\nاین مقاله نیز مانند سه مقاله‌ی قبلی برمبنای متن آلمانی درج شده در کتاب مارسل فن درلیندن (2007)، توسط کاووس بهزادی ترجمه شده است، ویرایش آن را ناصر پیشرو انجام داده و ویرایش نهایی نیز در سایت نقد اقتصاد سیاسی صورت گرفته است.\n2. ریشه‌های جامعه‌شناختی ـ تاریخی سیستم شوروی\nریشه‌های کلکتیویسم بوروکراتیک را باید در بحران دیکتاتوری پرولتاریا جستجو کرد. چرایی این بحران بارها به‌تفصیل توضیح داده شده است، باتوجه به هدف این مقاله، توضیح مختصر وضعیتی که اتحاد شوروی از سال 1920 در آن قرار داشت، کافی است: جنگ داخلی و محاصره‌ی امپریالیستی ا.ج. ش.، تولید صنعتی را درهم شکست، حجم تولید به میزان 13درصد و تا سطح تولید 1913 نزول پیدا کرده بود. بهترین بخش‌های پرولتاریا یا به شکل فیزیکی در اثنای جنگ از بین رفتند و یا جذبِ کارِ روزمره‌ی ادارات ماشین دولتی شدند و بیش از پیش از ریشه‌ی طبقاتی‌شان فاصله گرفتند. رژیم که سمت‌گیری پرولتری داشت، نتوانست ـ حداقل به‌موقع نتوانست ـ پیوند پایداری با توده‌های دهقانان برقرار کند. آن هم در زمانی که شرایط عمومیِ سختِ سال‌های 22/1921کنشِ قاطع و سریع حکومت شوراها را الزامی کرده بود. در نتیجه معضل کاملاً آشکار بود: پرولتاریا به معنی واقعی کلمه از رمق افتاده، ازهم گسیخته و پیش گامان‌اش تارومار شده بودند، به‌طبع دیگر طبقه‌ی «کارگر برای خود» به مفهوم مارکسیستی نبود، دهقانان که قبلاً نیز یک گروه اجتماعی واقعاً ناهمگون بودند به بلشویک‌ها اعتمادی نداشتند و موضعی هواخواهانه در مقابل آنان اتخاذ نمی‌کردند، طبقات دیگر مردمِ روسیه و در درجه‌ی اول خرده‌بورژوازی مردد و همواره در نوسان بودند. شرایط خارجی بسیار مخاطره‌انگیز بود: در شرایطِ سختی که مستلزمِ به‌کارگیری اقداماتِ مؤثری نیز بود می‌بایستی بر اتحاد شوروی حکومت می‌شد.\nحاملان قدرت در آن مخمصه‌ی بزرگ نتوانستند از منزوی شدن خودشان در مقابل توده‌ها جلوگیری کنند و تمامی قدرتِ تصمیم‌گیری در دستانِ اندک‌شماری از نخبگان متمرکز شد که خود را نمایندگان پرولتاریا می‌پنداشتند. در نتیجه‌ی بی‌ارزش شدنِ عملی و بی‌محتوا شدنِ مضمونی شوراها، و ضرورت به کارگماری کارکنان قدیمی دستگاه تزاری، برای آن که دولت جدید توانایی کار داشته باشد، وضعیت به‌مراتب بدتر شد.\nدر همان سال 1921 اوضاع وخیم‌تر شد. مقابله‌ی مستقیم با اپوزیسیون کارگری در کنگره‌ی حزب، مبارزه‌ی لنین در دو سال آخر عمرش بر علیه قدرتِ دایمیِ فزاینده‌ی بوروکراسی ـ مراحلِ روندی بودند که همواره به‌نحو بارزتری گرایش داشت بی‌حاصل بماند.\nبدون شک پیشبرد سیاست اقتصادی نوین (نپ) حداقل در اولین مرحله باعث رشدِ تولید صنعتی و همچنین رشد کمّی کارگران شد. اما در این زمان روند بوروکراتیزه شدن به اندازه‌ای رشد کرده بود که بازسازی پیشاهنگِ نوینِ سیاسیِ کارگران در کوتاه‌مدت امکان‌پذیر نبود.\nدر اثنای سال 1927 یک دگرگونی مهم شکل گرفت: درگیری‌های درونی فراکسیون‌ها به شکست قطعی «چپ» منجر شد، در نتیجه‌ی این رویکرد تأثیر «راست‌های» اطراف بوخارین بر گروه میانی حول‌وحوش استالین کم‌تر شد: با اخراج تروتسکی دیگر استالین نیازی به حفظِ اتحادش با بوخارین نداشت. او می‌توانست خطِ صنعتی‌شدن را ـ که درخواست اصلی چپ‌ها بود ـ در عرصه‌ی سیاسی پیش ببرد، آن‌هم بدون ترس از قد علم کردن اپوزیسیون حول تروتسکی و زینونیوف. دو عامل دیگر در تصمیم‌گیری در مورد تند کردن آهنگِ صنعتی‌شدن نقش تعیین‌کننده داشتند، یک عامل خارجی و دیگری عامل داخلی: در عرصه‌ی داخلی با افزایشِ قدرتِ کولاک‌ها یا دهقانان ثروتمند) و مردان نپ (دلال‌ها و غیره) می‌بایستی گزینه‌ی قدرت‌مندتر شدن کوتاه‌مدت بورژوازی در نظر گرفته می‌شد که دراین صورت بورژوازی تلاش می‌کرد بوروکراسی دولتی را به زیر سیطره‌ی منافع سیاسی خود دربیاورد. در عرصه‌ی سیاست خارجی علایم خطرِ حمله‌ی امپریالیستی مشخص بود: شاید برخی در آن زمان این خطر را دست‌کم می‌گرفتند، اما موضعِ دشمنانه‌ی قدرت‌های امپریالیست (به‌طور مثال در مواضعِ جنجال‌برانگیز قطعِ روابط دیپلماتیک با انگلیس) خطرِ حمله‌ی امپریالیستی را محرز کرده بود. بعداً تک‌افتاده‌گی آن دوره‌ی اتحاد شوروی با اقدامات چیانگ کای شک در سال 1927 تشدید شد.\nاما حتی بدون خطرِ مستقیم جنگِ خارجی، خودِ موجودیتِ صرفِ نظام‌های توانمندِ امپریالیستی، رشد اقتصادی جامعه‌ی شوروی را با مشکلات بزرگی مواجه می‌کرد. برای ا.ج.ش. ضعیف و در عین حال رشدنایافته این خطر وجود داشت که بدون چندان دردسری از لحاظ سیاسی و اقتصادی، هردو کنار زده شود .در سال 1920 لنین مثل بوخارین از تزی دفاع می‌کرد که بر مبنای آن کشورهای امپریالیستی ـ با زبان جدید امپریالیستی ـ با توجه به خطرِ سوسیالیسم، اختلافاتِ درونی خود را کنار می‌گذارند و در «اتحاد مقدس» سیاسی ـ نظامی بر علیه انقلاب متحد می‌شوند. این که تاکنون اتحاد شوروی تکیه‌گاه واقعیِ جنبش‌های ضد سرمایه‌داری و ضد استعماری جهان بود، علت موضعِ دشمنانه‌ی تمامی کشورهای سرمایه‌داری بود که در آن سال‌ها عمدتاً راست‌ها در آن‌جاها حکومت می‌کردند. تا زمانی که در این روابط تغییری داده نمی‌شد، منگنه‌ای که اتحاد شوروی در میان آن قرار گرفته بود نیز نمی‌توانست رهاتر شود. مطلبی که بعدها مولوتوف مطرح کرد، کاملاً درست بود: «آن سال‌ها ما واقعاً بیش از یک بار با خطر جنگ روبرو بودیم ـ برعکس، جنگ اقتصادی که در تمامی حوزه‌های بازارهای جهانی به پیش برده می‌شد هیچ‌وقت فرصتِ این را به ما نداد که بتوانیم برای یک‌بار هم که شده نفس راحتی بکشیم».\nدر همین زمینه روشن می‌شود که چرا روند صنعتی‌شدن می‌بایستی هر چه سریع‌تر و تحت هر شرایطی به پیش برده می‌شد. در سال های 29- 1928 اولین تلاش برای پیشبرد این روند پس از پایان دوران نپ، با کاربردِ برنامه‌ریزی مرکزی و کاراجباری شروع شد، همزمان فرماسیون اقتصادی ـ اجتماعی نوینی شکل گرفت که ساختارآن با سرمایه‌داری متفاوت بود. عناصر تعیین‌کننده‌ی آن از یک طرف استقلال دولت در برابر جامعه‌ی مدنیِ درحال فروپاشی و ازطرف دیگر رشدِ سریع تولید بود.\n3. نیروی محرکه و تضاد اصلی سیستم\nیک‌بار دیگر به مهم‌ترین خصوصیات اقتصادِ اتحاد شوروی نظری بیندازیم:\nوسایل تولید در مالکیت یک طبقه، آن هم درمالکیت کل طبقه و نه اعضای منفرد آن؛\nبرنامه عنصر پیش‌برنده‌ی اقتصاد، مستقل از بازار و رقابت آنارشیستی سرمایه‌های متعدد؛\nبسطِ تولید ارزش‌های مصرفی، نه ارزش‌های مبادله‌ای، با امتیاز دادن همزمان به سرمایه‌گذاری در بخش تولید فراورده‌های مصرفی؛\nاستثمار انسان از انسان هم به‌عنوان وسیله و هم به‌عنوان هدفِ سیستم. با وجود این که این استثمار نه در حوزه‌ی واحدهای تولیدی مجزا، بلکه با کسب مستقیم بخشی از کلِ اضافه تولید از طریق برنامه‌ریزی اقتصادی که توزیع اضافه تولید، سرمایه‌گذاری، دستمزدها، حقوق بوروکراسی و غیره را منطبق با نحوه‌ی پیشبرد اهدافش و منطقِ این سیستم سامان می‌داد؛\nدست آخر متمرکز کردن کلِ قدرت سیاسی و اقتصادی.\nدر چنین نظامی، طبقه‌ی مسلط درباره‌ی معضلات سازمانِ تولید و ارتباط تنگاتنگش با معضلاتِ رهبری سیاسی از دیدِی جامع و عمومی برخوردار بود: به‌طور مثال رشد بسیار زیاد صنایع نظامی در سال‌های 40 ـ 1939 که به‌طور مستقیم و آگاهانه از مطالبات سیاسی برای دفاع ملی منتج شده بود.\nتضاد اساسی این سیستم بدواً در شکل عمومی‌اش، از نوعِ سرمایه‌داری خصلت‌بندی می‌شود: در مرحله‌ی معینی از تکامل، نیروهای مولد در تضاد با مناسبات تولیدی قرار می‌گیرند.\nاین تضاد در نظام شوروی در سه شکل خود ـ ویژه بروز می‌کند:\nدر عدم‌تعادل اصلاح‌ناپذیر بین بخش اولِ و بخش دومِ صنعتی، یعنی تضاد بین تولید مواد سرمایه‌ای و تولید فراورده‌های مصرفی؛\nدر مرحله‌ی معینی از تکامل نیروهای مولد، به‌کارگیری هماهنگ‌شده‌ی کلیه‌ی داده‌ها و در نظر گرفتن کلِ گرایش‌های اقتصادی در برنامه‌ی مرکزی بوروکراتیزه شده امکان‌پذیر نیست؛\nدر کیفیت نازل کار که بیش از هر چیزی در کیفیت بدِ دایمی تولیدات خود را نشان می‌دهد.\nعدم تعادل بین بخش یک و بخش دو صنعتی بارها بررسی شده است. ما در سرمایه‌داری نیز با پدیده‌ی مشابه‌ای مواجه هستیم: در دهه‌های گذشته وزنِ بخش یک بسیار افزایش پیدا کرده است، چراکه فشارِ رقابت و پیشرفت فناوری همواره به مدرنیزه شدن مؤسسات صنعتی منجر می‌شوند. با وجود این، بخش مصرفی سرمایه‌داری اهمیت خود را حفظ کرده است: به‌طور مثال وقتی که مؤسسات ماشینی‌شده برای تولید سریع‌تر کفش دایر می‌شوند، بایستی امروز یا فردا کفش نیز تولید شود، وقتی که تولید کالاهای مصرفی به هر دلیلی به‌طور ناگهانی متوقف شود، بدین‌ترتیب با کاهش تقاضا، تولیدِ کالاهای سرمایه‌ای نیز راکد می‌ماند. به همین دلیل در کشورهای پیشرفته‌ی سرمایه‌داری مجموعه‌ای از سازوکارهای مختلف برای افزایش مصرف به کار گرفته می‌شوند ـ با وجودِ و به دلیل گرایش درونی برای نزول دایمی دستمزد در این نظام: تورم امکان افزایشِ دایمیِ دستمزد اسمی را فراهم می‌کند، اگرچه باعث کاهش دستمزد واقعی می‌شود، گسترش بی‌سابقه‌ی بخش خدمات، بخشی که در آن تولید مستقیم صورت نمی‌گیرد، بلکه فقط تولیدات به مصرف می‌رسند، گسترش وسیع سیستمِ خرید اعتباری و قسطی که از این طریق قدرت مصرفِ توده‌ها به صورت مصنوعی افزایش پیدا می‌کند.\nکاملاً برعکس در سیستم شوروی، تأکید یک‌جانبه بر بخش یک، آن چنان ابعادی به خود گرفت که خود تهدیدی جدی برای کل روند رشد صنعتی شد. یک مقایسه‌ی آماری ساده به‌خوبی روشنگر این مهم است: در حالی که نظام سرمایه‌داری آمریکا به یک قرن کامل احتیاج داشت تا سهم بخش تولید مواد سرمایه‌ای را از 18،2 درصد به 55،8 درصد کل تولید صنعتی افزایش دهد، جهشِ توانمند صنایع سنگین شوروی طی فقط 33 سال از39,5 درصد به 73,1 درصد بود. از سال 1960 سهم این بخش سیر صعودی مهمی داشت: در سال 1963، 81 درصد کلِ تولید صنعتی مربوط به بخش یک و بین 1959 تا 1964 میزان رشد بخش یک 10،3 درصد در مقابل 6،6 درصد رشد بخش دو صنعتی بود، در جایی که سقف سرمایه‌گذاری اولیه‌ی این بخش از همان ابتدا بسیار پایین بود .در سال 1963 میزان سرمایه‌گذاری به ازای 13,3 روبل در بخش یک، بالغ بر 1,9 روبل در بخش دو بود.\nبدیهی‌ست که چنین گرایشی از نظر تئوریک می‌بایستی در مدت چند سال منجر به نزولِ سهم بخش فراورده‌های مصرفی بینجامد و درنهایت سهم این بخش به صفر برسد که خصلتِ غیرمنطقی این گرایش را نشان می‌دهد. اگرچه اقتصاد شوروی با معضلِ تحقق ارزش اضافی روبه‌رو نبوده، بدون شک نمی‌توانست بخش یک را به صورت کاملاً مجزا از بخش دو توسعه دهد. در این‌جا نیز این مطلب درست بود: در صورتی که مؤسسات ماشینی‌شده برای تولید فراورده‌های مصرفی احداث می‌شدند در آن‌ها می‌بایستی دیر یا زود فراوردهای نیز تولید می‌شد. در غیر این صورت تولید ارزش‌های مصرفی در چارچوب بخش اول منجر به اهمال‌کاری می‌شد ـ یعنی، تولید «ارزش‌های مصرفی» که مورد استفاده قرار نمی‌گرفتند، یا کم‌تر از آن‌ها استفاده می‌شد. بدیهی‌ست که تضادهای اقتصادی که در این‌جا به صورت تجریدی توضیح داده شدند، در کشمکش‌های اقتصادی و اجتماعی بازتاب خود را نشان می‌دهند. مردم شوروی محرومیت‌های دورانِ صنعتی‌سازی استالینیستی را «قهرمانانه» تحمل کردند تا این که این کشور توسط دشمانش محاصره شده بود و هستی‌اش در معرض خطر قرار داشت. پس از 1950 این وضعیت تغییر کرد. ا. ج. ش. به دومین قدرت صنعتی دنیا تبدیل شده بود، پیروزی بر آلمان نازیستی و انقلاب چین در سال 1949 محاصره‌ی امپریالیستی اتحاد شوروی را درهم شکسته بود. مضافاً این که این کشور به موفقیت‌های چشمگیری در عرصه‌ی علمی ـ فناوری نایل شده بود. در چنین شرایطی هیچ طبقه‌ی مسلطی نمی‌تواند همچنان بدون هیچ‌گونه تغییری و به‌طور نامحدود، از فرودستانش انتظار فداکاری داشته باشد. ارگانیسم پیچیده و آسیب‌پذیر تمام جوامع صنعتیِ پیشرفته نیازمند آمیختگی دیالکتیک قدرت سرکوبگر با اصلاحات حساب‌شده و دادن امتیازات به توده‌های تحت ستم‌شان است، چراکه در غیر این صورت به‌سرعت فشارهای اجتماعی غیرقابل تحمل می‌شوند (…) «اعتصاب مصرف‌کنندگان» (…) اولین علائم هشدارهایی جدی بودند که نشان می‌دادند توده‌ها دیگر بیش از این حاضر به ازخودگذشتگی نیستند.\nرهبران شوروی بارها نشان دادند که براین امر واقف‌اند. آنان پس از مرگ استالین وعده‌های بسیاری به مصرف‌کنندگان شوروی دادند. وعده‌هایی که هیچ گاه عملی نشدند. مقایسه‌های آماری به‌خوبی نشان می‌دهند که تولید فراوردهای مصرفی اگر چه از نظر حسابداری مطلقاً سیر صعودی داشتند، اما نسبت به کلِ تولید صنعتی کاهش پیدا کرده بودند.\nدر اوایل دهه‌ی 60 کمبودِ فراورده‌های مصرفی به معضلی تبدیل شده بود که دیگر نمی‌شد آن را انکار کرد. در درجه‌ی اول این موضوع مطرح می‌شود که آیا بوروکراسی کلکتیو قادر به حل این مشکل است یا خیر. تا به حال این مسأله فقط در حوزه‌ی پدیده‌شناختی تحلیل شده است. تنها گورون و مود سیلوفسکی، محققان سیاسی، تلاش کردند مشخصه‌های اصلی آن را نشان دهند. با وجود این که بخش عمده‌ی تحلیل آن‌ها براساس مناسبات موجود در لهستان است، با وجود این شماری از جمع‌بندی‌های آن‌ها دربرگیرنده‌ی موضوعاتی هستند که به توضیح اساسی قضیه کمک می‌کنند. «بنابراین در تحلیل نهایی مسأله بر سر (…) تضاد بین هدفِ طبقاتیِ بوروکراسی مسلط ـ تولید برای تولید صرف ـ و منافع گروه‌های دیگری‌ست که نقش تعیین‌کننده‌ای در فرایند تولید ایفا می‌کنند و تمام سعی‌شان این است که سطح مصرف را به حداکثر خود برسانند. یعنی تضاد بین مبانی برنامه‌ای و مخالفان اقدامات تحرک‌برانگیز اقتصادی درنتیجه‌ی انتخاب نامساعد اولویت‌ها وجود دارد. این تضاد در نهایت، تضاد اهداف طبقاتی بین برنامه و مصرف است، علت این تضاد را بایستی در مناسبات تولید جستجو کرد و نه در عملکرد نارسای سیستم مدیریت.»\nگورون و مود سیلوفسکی در چند سطر قبل از این جمع‌بندی مطرح کردند که: «تشکیل نهاد مرکزی که بتواند در مورد همه چیز تصمیم‌گیری کند، به‌ندرت امکان‌پذیر است. مشکل‌تر ازاین مسأله پیشبرد امر هدایت و کنترل تمامی مبانی ویژه‌ی برنامه‌ای است. غیرممکن است که به توان حتی با کمک استانداردهای از قبل تعیینشده، یک مؤسسه را بر اساس 20 نوع موازین متفاوت مورد سنجش قرار داد.»\nبه عبارت دیگر، غیرممکن است که یک برنامه پیشاپیش بتواند دربرگیرنده‌ی تمام زوایای کل روند اقتصادی باشد، در چارچوب هر برنامه‌ای می‌بایستی جایی برای عملکرد «دلخواهانه»ی رئیس هر مؤسسه باز می‌گذاشتند که این امر خود باعث به‌وجود آمدن کشمکش‌ها و اهمال‌کاری‌های بعدی بود. هر دوی این رفقای لهستانی از محدوده‌ی تشریح روبنایی مسأله فراتر نرفتند. به‌رغم این که غیرممکن است که در یک برنامه به همه‌ی جزئیات پرداخت، یا به عبارت دقیق‌تر با وجود این که برنامه از قبل هرگز به تمامی جزئیات نپرداخته است، پس چرا نتوانسته شکوفایی اقتصادی مشهودی را تضمین کند و به چه دلیلی امروز دیگر نمی‌توان چنین تضمینی را داد؟\nبا وجود این که هر مؤسسه‌ای نه صرفاً «بر اساس بیست معیار متفاوت از یکدیگر کنترل می‌شدند»، بلکه براساس 30 یا 40 سنجه که می‌بایستی دقیقاً مد نظر قرار گرفته می‌شدند، طبقه‌ی کارگرِ اپوزیسیون هم که از همان آغاز سیستم موجودیت داشت، فقط در پیشبرد برنامه اهمیت داشت، نه در تدوین آن. اما همین تدوین برنامه که توده‌های کارگران هیچ مشارکتی در آن نداشتند (چراکه برنامه صرفاً بر اساس منافع بوروکراسی تنظیم می‌شود) از منظرِ امروزی کافی به نظر نمی‌رسد. با وجود این اقتصاد شوروی توانست بین 1928 تا حدود 1960 به نحو خارق‌العاده‌ای ـ اگر چه همراه با اهمال‌کاری ـ رشد کند. اما چرا بخش فراورده‌های مصرفی به همین نسبت رشد نکرد؟\nبه این سؤال فقط می‌توان بر مبنای یک تحلیل ساختاری جواب داد. بدین‌نحو می‌توان مشخص کرد که آیا معضلات امروزین اقتصادِ شوروی جنبه‌ی موقتی دارند و یا این که این تضادها در آینده‌ای قابل پیش‌بینی برای کل سیستم تحمل‌ناپذیر است. ببینیم تنظیم اقتصاد با برنامه در ابتدا چه‌گونه بود: برنامه‌ی پنج‌ساله‌ی اول در خطوط اساسی‌اش بسیار ساده تنظیم شده بود: اولویت دادن کامل به بخش اول صنعتی صنایع سنگین و به‌طور همزمان محدود کردن مصرف. از آن‌جایی که پیشبرد موفقیت‌آمیز بخش اولِ برنامه به شکوفایی نیروهای مولد منجر شد، برنامه‌ریزان می‌بایستی شرایط متفاوت و داده‌های بی‌شماری را در ملاحظات و بررسی‌های خود منظور می‌کردند، شاید صنعتی‌شدن مبتنی بر برنامه در کشوری فقیر و با بافتی عمدتاً کشاورزی، آگاهانه در تولیدِ شمار معدودی از فراورده‌های صنعتی در بخش یک تولید متمرکز شده بود، اما درست پس از اولین مرحله‌ی رشد، با مشکلاتی در حوزه‌ی طبقه‌بندی و بالابردن سقف تولید، به‌خصوص در بخش حمل‌ونقل، حفاظت و نگهداری، انبارداری و توزیع مواجه شدند. ساختن کارخانه‌های جدید صنعتی، حتی با در نظر گرفتن استانداردهای سخت‌گیرانه‌ی کارکرد مؤسسات مختلف، مناسبات این کارخانه‌های جدید را با کارخانه‌های قبلی موجود دچار مشکل کرد. تحقیقات علمی و مسابقه‌ی تسلیحاتی ـ سیاسی با دنیای غرب، به وجود آمدن شاخه‌های صنعتی جدید (به‌طور مثال الکترونیک و در عرصه‌ی فناوری موشکی) را الزامی می‌کرد که در هر صورت کل ساختار اقتصادی را به دلیل نایل شدن به اهداف برنامه‌ای از قبل تعیین‌شده پیچیده‌تر می‌کرد. بنابراین روشن می‌شود که چرا در مرحله‌ی معینی از رشد، اقتصاد با برنامه با آن چنان حجمی از مشکلات محاسبه‌ای مواجه می‌شود که مسأله‌ی محاسبه‌ی همه‌جانبه از درجه‌ی اول اهمیت برخوردار می‌شود، با درجه‌ی تکامل فعلی نیروهای مولد در اتحاد شوروی حتی با سیستم الکترونیک محاسبه‌ی داده‌های آماری نیز، این مشکل بر طرف نمی‌شود.\nچند کامپیوتر برای محاسبه‌ی تولید اتحاد شوروی لازم است؟ این سؤال را واقعاً ریاضیدانان شوروی مطرح کرده‌اند. بر اساس محاسبه‌ی این ریاضیدانان در حال حاضر به یک میلیون کامپیوتر با ظرفیت بالا و با سرعت محاسبه‌ی 30.000 داده در یک ثانیه نیازاست که باید «سال‌های متمادی» بی‌وقفه کار کنند تا بتوانند مدل ریاضی همه‌جانبه‌ای را تهیه کنند که ضمن در نظر گرفتن تمامی جزئیات بتواند به کل این روند نظم و ترتیب بدهد. حتی ریاضیدانان خود اتحاد شوروی چنین محاسبه‌ای را غیرواقعی ارزیابی کردند. برای روشن شدن بیش‌تر موضوع اضافه کنیم که اقتصاد آمریکا ـ با پیشرو بودنش در عرصه‌ی الکترونیک، در سال 1968 حداقل به 50.000 تا 70.000 کامپیوتر با راندمان بالا نیاز داشت. آن‌هم با در نظر گرفتن این مطلب که آمریکا نزدیک به 15 سال است که وارد «عصر کامپیوتر» شده است. با وجود این‌که داده‌های آماری در مورد ظرفیت الکترونیک اتحاد شوروی دقت کافی ندارد، اما هیچ کسی در این مورد شکی ندارد که عقب‌افتادگی اتحاد شوروی در این عرصه از آمریکا بسیار بارزتر است. بدین‌ترتیب می‌توان مشخصاً بن‌بستی را ترسیم کرد که برنامه‌ریزان اتحاد شوروی در آن قرار دارند و برای حل مشکلات‌شان نیاز به یک میلیون از چنین کامپیوترهایی دارند.\nحتی در صورتی که معجزه‌ای نیز رخ دهد و صنعت شوروی در سال‌های آتی بتواند میلیون‌ها کامپیوتر با ظرفیت بالا بسازد و رؤیای هر برنامه‌ریز بوروکرات را عملی کند، تا آن‌ها بتوانند از قبل کوچک‌ترین کار هر کارگر منفرد صنعتی را محاسبه کنند و در نتیجه گرایش رشدیابنده‌ی گریز از مرکز هر مؤسسه‌ی مجزا را متوقف کنند. نتیجه‌ی این رویکرد چیست؟ کاملاً روشن است که چنین سازوکار پیچیده و درهم‌تنیده‌ای بایستی ضرورتاً بدون وقفه کارکرد داشته باشد و چنین مدلی را نمی‌توان به زیر سؤال برد یا تغییر داد. بنابراین به‌موازات این شیوه‌ی برنامه‌ریزی بایستی الزاماً دستگاه کنترلی در ابعاد بسیار گسترده‌ای گسترش یافته و تکمیل شود تا بتواند کوچک‌ترین کار هر کارگر صنعتی را به صورت جداگانه کنترل کند. این امر دوباره به معنای افزایش نامتناسب مخارج غیرمولد است: یعنی اهمال‌کاری که قرار بود با استفاده از کامپیوتر جلوی آن گرفته شود به‌طور غیرمستقیم دوباره از جای دیگری سردر می‌آورد.\nچنین سیستم سرکوب و کنترلِ گسترده و دقیقی نه‌تنها به مشارکت لازم توده‌ها منجر نمی‌شود، بلکه باعث تعمیق منازعات اجتماعی و سیاسی، آن‌هم به حادترین شکل آن، می‌شود. این رویکرد به‌طور نمونه در روستاها چه پیامدی می‌تواند داشته باشد، آن‌هم در جایی که برنامه‌ریزی مرکزی تاکنونی موجب پیدایش اپوزیسیونی قوی در میان تولیدکنندگان شده است؟ در حالی‌که در مرحله‌ی اول این سیستم، هنگامی که ساختارش هنوز پیچیده نشده بود، تأثیر اپوزیسیون فرودستان ـ دهقانان، کارگران، تکنیسین‌ها ـ حداکثر خسارتی که می‌توانست وارد کند به صورت فردی و مواردی از کم‌کاری بود. اما وقتی که سیستم به مرحله‌ی بالاتری از پیچیدگی فناوری رسید، اپوزیسیون ظرفیتی همچون انبار دینامیت پیدا کرد. به خاطر تمام این دلایل اقتصادی، فناورانه، محاسباتی و سیاسی ـ اجتماعی، برنامه‌ریزی کامپیوتری بوروکراتیک چیزی جز یک نمایشنامه‌ی ذهنی نامعقول نیست. رهبران شوروی نیز زمانی که در سال 1965 ضرورت استقلال تصمیم‌گیری گسترده را برای هر مؤسسه ظاهراً به رسمیت شناختند، آشکارا به همین جمع‌بندی رسیدند.\nخلاصه کنیم: تلاش‌های بوروکرات‌های برنامه‌ریز اتحاد شوروی برای این که به سیستم تولید، ساختاری از قبل تعیین‌شده و کاملاً غیرمتغیر با قابلیت ساده‌ای برای محاسبه و تخمین بدهند، به دلیل پیشرفت‌های اقتصادی و در نتیجه‌ی شکوفایی عمومی مشروط نافرجام باقی ماند. برنامه‌ریزی بوروکراتیک فقط در اثنای مرحله‌ی اول تکامل سیستم کاربرد داشت، یعنی تا زمانی که تصمیمات گرفته‌شده نسبتاً ساده بودند. اما با پشت سر گذاشتن این مرحله تناقض‌های اقتصادی چنان ابعاد تحمل‌ناپذیری پیدا کردند که نتیجه‌اش طبقه‌بندی بیش از پیش تولید و کم‌تر شدن دایمی امکانات برنامه‌ریزی مرکزی بوروکراتیک در کنترل تولید بود. خود برنامه به آنارشی و عامل به زنجیر کشیده شدن نیروهای مولد بدل شد.\nاز جنبه‌ی تئوریک در قبال این موضوع فقط دو امکان موجود است: یا بازگشت به تولید با سمت‌گیری بازار که معضلات محاسبه‌ای برنامه‌ریزی بوروکراتیک در آن «به خودی خود» از بین می‌روند ـ یا یک برنامه‌ریزی اقتصادی واقعی سوسیالیستی.\nتجربه‌ی چینی‌ها در این حوزه به روشن‌تر شدن موضوع بیش‌تر کمک می‌کند: از همان ابتدای دوران اعتلای چین، برخلاف شوروی، مصرف محدود نشد. برعکس از حدود سال 1960 به صنایع سبک فضای گسترده‌تری داده شد. قطعاً سطح مصرف عمومی هنوز در آن دوره پایین بود، اما مشکلی که اتحاد شوروی نتوانست به حل آن بپردازد، نه‌تنها به رسمیت شناخته شد، بلکه بعضاً حتی به‌صورت موفقیت‌آمیزی به آن پاسخ داده شد. آن‌ها موفق شدند بین برنامه‌ی مرکزی که دربرگیرنده‌ی داده‌های اساسی در مورد سمت‌گیری اقتصادی‌ست با استقلالِ گسترده‌ی هر یک از مؤسسات تولیدی به نحوی پیوند برقرار کنند، به خاطر سیاسی‌شدن عمیق توده‌ها و مشارکت مستقیم‌شان در زندگی سیاسی ـ اقتصادی، تدابیر اتخاذ شده در کارخانه‌ها به طور هم‌زمان هدفش سهیم شدن توده‌ها در تصمیم‌گیری‌های اساسی برنامه‌ی مرکزی در چارچوبِ استقلال مؤسسات تولیدی نیز بود. بدیهی‌ست که کارکرد چنین سیستمی فقط در صورتی امکان‌پذیر است که شالوده‌اش براساس دموکراسی واقعی کارگری باشد: مشارکت توده‌ها، برابری اقتصادی، از بین رفتن تضاد بین کار فکری و کار یدی و غیره ـ یعنی انطباق اهداف برنامه با نیازمندی‌های توده‌ها، برنامه‌ای که واقعاً از نظر مضمون، نحوه‌ی تدوین و پیشبرد نماد چیز دیگری نباشد مگر همان اهداف کل کلکتیو. تجربه‌ی چین اثبات کرد که در حال حاضر چشم‌انداز کشورهای غیرصنعتی الزاماً نبایستی بن‌بست کلکتیویسم بوروکراتیک باشد. این که در هریک از کشورهای جهان سوم که توانسته‌اند از سلطه‌ی استعماری رها شوند، چه مدل رشدی به پیش برده می‌شود، نه نتیجه‌ی مباحث تئوریک، بلکه نتیجه‌ی مبارزات طبقاتی در هر یک از این کشورها است. در سیستم شوروی نمی‌توان مشارکت توده‌ها را تصور کرد، چراکه در مغایرت با سلطه‌ی بوروکراسی است. طبقه‌ی مسلط می‌تواند فقط تلاش کند که همچون گذشته با به‌کارگیری فناوری پیشرفته مشکلاتش را حل کند. در غیر این صورت تناقض‌های درونی‌اش با حدت هر چه بیش‌تری بروز می‌کنند. اتحاد بین تولیدکنندگان مستقیم که از همان آغاز مخالفان غیرعلنی سیستم بودند و سطح نازل دایمی کارِ مولدشان زبان استعاره‌ای مخالفت‌هایشان با اپوزیسیون سنتی رؤسای فنی کارخانه‌ها بود و می‌توانست در یک بحران حاد به فروپاشی سیستم منجر شود. در این اتحاد نوین آن‌چه در نگاه نخست فقط نوعی عدم بارآوری صرف اقتصادی و یا بهای پیشرفت‌های اقتصادی به نظر می‌رسید، خود به مانعی تبدیل شده بود که غلبه بر آن غیرممکن می‌نمود.\nبدین‌ترتیب تضاد اساسی سیستم مشخص می‌شود. تضاد بین برنامه‌ای با هدف گسترش صنعتی‌شدن با بسط تولید درحوزه‌ی فراورده‌های مصرفی و ضرورت طبقه‌بندی آن. این کشمکش‌ها شکل ویژه‌ی تضاد عمومی بین نیروهای مولد و مناسبات تولیدی نظام بوروکراسی کلکتیو است. عدم کارآیی این سیستم در دو حوزه از بطن این تضاد مرکزی نشأت می‌گیرد.\n4. تضاد بین برنامه و گرایش‌های گریز از مرکز مؤسسات جداگانه\nدر نظام با برنامه‌ی بوروکراتیک، گروه‌بندی‌هایی با منافع خودویژه شکل می‌گیرند که منافع‌شان در تناقض آشکار با تحقق اهداف برنامه است، در درجه‌ی نخست توسط رؤسای کارخانه‌ها و تکنیسین‌های همراه با آنان این گروه‌بندی «تئوری اقتصاد نوین» پا گرفت که خود بیان منافع ویژه‌ی این گروه‌بندی از «منظر علمی» است. شکل‌گیری این گروه اجتماعی مدیون نظام با برنامه است، نظامی که مسلماً نه آن‌ها، بلکه بوروکراسی سیاسی مرکزی بر آن تسلط داشت و به همین دلیل نیز بر اساس تصمیمات خط‌مشی‌دهنده‌ی منطبق با منافع ویژه‌ی طبقاتی بوروکراسی مسلط سامان یافته است. بدین‌ترتیب برنامه برای رؤسای فنی کارخانه‌ها عنصرِ خارجی محسوب می‌شد که تصمیمات و منافع‌شان را نادیده می‌گرفت، با این حال آن‌ها مجبور بودند برای آن که هستی اجتماعی خود را به خطر نیندازند، اهداف برنامه را که به شکل قوانین به آنها ابلاغ می‌شود تحت هر شرایطی جامه‌ی عمل بپوشانند، بدین‌ترتیب در چارچوب برنامه‌ی کاملاً مرکزی یک تضاد آنتاگونیستی شکل می‌گیرد.\nدر مجلات علمی شوروی به موارد بسیاری برخورد می‌کنیم که نشان‌دهنده‌ی تأثیرات این تضاد هستند. به‌طور مثال وقتی که در برنامه برای سقف تولیدِ در نظر گرفته شده‌ی تراکتورها، میزان وزن آن‌ها را نیز تعین می‌کنند (چند هزار تن) بدین‌ترتیب تراکتورهای بسیار سنگینِ پر سروصدایی ساخته می‌شوند که کاربردِ مفیدی ندارند، به همین نحو شمار بسیار زیادی فراورده‌های دیگر تولید می‌شوند که به دلیل وزنِ کل بالای تعین‌شده در برنامه بسیار سنگین هستند: لامپ‌ها، دوچرخه‌ها، سوزن‌ها، کاغذ و غیره. لباس‌هایی با پارچه‌ی بسیار زیاد ـ با بلندی پالتوها و بزرگی کفش‌ها در اتحاد شوروی که همگان از آن اطلاع دارند، لوسترهایی با چراغ‌های بسیار زیاد، به نمونه‌های بسیاری از این موارد در کتاب‌هایی که درمورد شوروی نوشته‌اند اشاره شده است. علت تمام این موارد منفعتِ رؤسای کارخانه‌ها در رعایت دقیق استاندارهای تجریدی برنامه تا آن‌جا که امکان داشت و به‌طور همزمان صرف هزینه‌ی هر چه کم‌تر بود. وقتی که این استانداردها در برنامه‌ی بعدی تصحیح می‌شدند، این امر خود دوباره به هدررفته‌گی بیش‌تر منجر می‌شد. به‌طور مثال وقتی که برنامه‌ریزان (برای جلوگیری از تولید سوزن‌های سنگین) تولید سوزن را نه بر مبنای تُن، بلکه بر مبنای تعداد سوزن تعیین کردند، سوزن‌های ریز و شکستنی تولید شدند که مثل همان سوزن‌های قبلی از قابلیت استفاده‌ی کمی برخوردار بودند. بدیهی است که به علت به‌کارگیری چنین روش‌هایی در تولید، ناهمسازی‌هایی بین کارخانه‌های صنعتی مختلف شکل می‌گیرد: کارخانه‌ای که با کیفیت نامناسب فراورده‌هایش، تولیداتش به امیزان تعیین شده در برنامه بود، اما به دلیل کیفیت نامناسب محصولاتش به کارخانه‌ی تحویل‌گیرنده که بر روی آن‌ها دوباره کار می‌کرد، صدمه می‌زد. رقابت از این نوع را که ریشه در عدم کارکرد مشخص اقتصادی شوروی دارد، نبایستی با رقابت بین کارخانه‌های مختلف در سرمایه‌داری که به دلیل سیستم بازار و کسب سود است، همسان ارزیابی کرد. حتی بهترین سازمان‌دهی سیستم برنامه‌ریزی مرکزی هرگز نمی‌تواند به کلیه‌ی جزئیات به آن نحوی بپردازد که بتواند از هرگونه هدر رفتنی جلوگیری کند. در هر صورت رئیس هر یک از کارخانه‌ها در اجرای برنامه از آزادی عمل مشخصی نیز برخوردار بودند. تا زمانی که برنامه نمادِ واقعی منافع کلِ جامعه نباشد و تک‌تک کارخانه‌ها در این روند در نظر گرفته نشده باشند، به هدررفته‌گی اجتناب‌ناپذیر است. در این‌جا باید تأکید کنیم که آیا تز ما درباره‌ی سلطه‌ی طبقاتی بوروکراسی، مالکیت بوروکراتیک بر وسایل تولید با وجود تمرکز قابل‌توجه قدرت اقتصادی در دست رؤسای کارخانه‌ها و صدمه‌ی جبران‌ناپذیری که این امر به کلِ اقتصاد می‌تواند بزند، دچار تناقض نمی‌شود؟ بنابراین آیا «مدیران» صاحبان واقعی بهره‌وری از وسایل تولید نیستند؟ آیا این امر به این معنا نیست که نظام شوروی در اصل شکلِ پوشیده‌ای از سرمایه‌داری‌ست؟\nچنین نظریه‌ای کاملاً اشتباه است. ابزار قدرت بوروکراسی به آن اندازه‌ای است که بتوانند روندهای اقتصادی را منطبق با اهداف‌شان هدایت کنند، به هدررفته‌گی گسترده‌ای که در دیگر نظام‌های آنتاگونیستی نیز به مقدار کم‌تر یا بیش‌تری موجود است، اما بدون این که ساختار این نظام به زیر سؤال برده شود. برعکس، منشِ رؤسای کارخانه‌های شوروی دقیقاً مثل رفتار آن گروه اجتماعی است که با وجود این که مالکِ ابزار تولید نیست، اما با دستگاه دولتی در شکل کنونی‌اش پیوند داشته و با سوءاستفاده از شکاف‌های سیستم ـ در این‌جا: مدیریت بوروکراتیک اقتصاد مبتنی بر برنامه ـ به اهداف و منافع خودش دست می‌یابد، منافع بلاواسطه‌ی رؤسای کارخانه‌ها در پیوند تنگاتنگ با موفقیتِ کارخانه«شان» قرار دارد، با وجود این که حتی این موفقیت در راستای منافعِ کل اقتصاد باشد، بدین‌ترتیب منافع، خطمشی و سطح آگاهی خودویژه و در اصل مختص به این گروه اجتماعی شکل می‌گیرد. ایده‌آل یک چنین قشر اجتماعی‌ای نظام اقتصادی سرمایه‌داری مبتنی بر بازار بر بستر رقابت آنارشیستی بین سرمایه‌داران متعدد برای کسب حداکثر سود است. بدین‌ترتیب نقطه‌ی محوری مطالبات رؤسای کارخانه‌ها نه آن‌طور که کورون و مسلسمی می‌پنداشتند، گسترش و بهبود امکانات مصرف بیش‌تر، بلکه گسترش درجه‌ی اختیارات این قشر بود که معنای دیگری جز سلب مالکیت از بوروکراسی و احیای سرمایه‌داری نداشت. همان‌طور که برای اولین بار این مطالبات در سال 1962 به‌طور خلاصه در تئوری پروفسور لیبرمن به نحو روشنی عبارت‌بندی شدند.\nبدیلی که بوروکراسی با توجه به چنین مطالباتی درمقابل خود می‌دید، کاملاً روشن بود. با رد کردن این مطالبات که معنای دیگری نداشت جز گسترش مرحله‌ای کلِ تولید و افزایش نزول ارزش (یعنی به شکل پایین آمدن کیفیت تولیدات) و یا قبول این مطالبات و آغاز محتاطانه‌ی احیای اصول بازار. به نظر می‌رسید که راه‌حل دوم به‌سرعت می‌توانست عملاً مشکلات را، ولو به‌طور موقت، برطرف کند: کنارگذاشتن سریعِ تولید موادی که به‌ندرت کاربردی داشتند یا اصلاً کاربردی نداشتند و یا این که فقط برای تحقق تجریدی استانداردها تولید می‌شدند، آن‌هم به دلیل فشار بازار، یعنی فشار برای کنارگذاشتن برنامه به‌عنوان بالاترین نهاد واگذاری قدرت اقتصادی به مدیران کارخانه‌ها ـ یعنی سلب مالکیت عملی از بوروکراسی و احیای سرمایه‌داری.\nاما تجربه‌ی چین دوباره به ما این آموزش را می‌دهد که چنین بدیل صریحی به‌هیچ‌وجه نمی‌تواند در هر شرایطی تنها راه‌حل ممکن باشد: چینی‌ها توانستند به شکوفایی اقتصاد با برنامه‌ی سوسیالیستی دست یابند، آن هم با اسکان دادن تک تک کارخانه‌ها در سازمان تولید گسترده‌ای که بر مبنای منافع و مشارکت کارگران بنیان گذاشته شده است. مشارکت کارگران از اصل برابری نشأت گرفته است: می‌بایستی تضاد بین کار یدی و کار فکری ملغی شود. اقتصاد با برنامه‌ی چین با وجود این که به صورت کاملاً مرکزی سازمان‌دهی شده است، اما در پیوند جدی دیالکتیکی با ابتکارات بدنه قرار دارد. این نکته بر کسی پوشیده نیست که موفقیت‌های جدید اقتصادی ـ آن‌هم در بطن یک دوران ناآرام سیاسی ـ بر اساس چنین پیوند ارگانیکی به دست آمد. جون رابینسون، اقتصاددان انگلیسی، در همین مورد نوشته است که: «حتی موفق‌ترین رئیس یک کارخانه‌ی سرمایه‌داری نمی‌تواند میزان تولیدی را تصور کند که خودِ کارگران خواهان افزایش آن هستند و نه تنها به‌هیچ‌وجه نگران از دست دادن کارشان، به دلیل تولید اضافی نیستند، بلکه با همکاری مهندسان به دنبال بهترین روش برای افزایش تولید هستند«. بدیهی‌ست که چنین رویکردی در سرمایه‌داری اتوپی صرف بیش‌تر نیست، امری که در چین عملی شده است، نکته‌ای که رابینسون و دیگران بر آن تأکید کردند. علاوه بر این بارآوری زیاد کار و کیفیت بالای تولید با در نظر گرفتن سطح تکامل عمومی اقتصادی چین به همان اندازه‌ای شناخته شده است که روند کاملاً معکوس آن در اقتصاد شوروی. درجه‌ی بالای سیاسی بودن و شرکت فعال توده‌های مردم چین اجازه‌ی تولید سوزن و تراکتورغیر قابل استفاده را به رؤسای کارخانه‌ها نمی‌دهد. تجربه‌ی چین اثبات کرده است که مشارکت آزاد، آگاهانه و سازمان‌یافته‌ی توده‌ها در روند سازمان‌دهی تولید، نیروی مولد بی‌بدیلی برای ساختن سوسیالیسم است.\n5. مشکل حل نشدنی بارآوری نازل کار\nنارسایی‌های غیرمنطقی نظام با برنامه‌ی شوروی نمایانگر خصلت طبقاتی کلتیویسم بوروکراتیک است. از آن‌جایی که این سیستم فقط برای پاسخ‌گویی به نیاز‌های یک طبقه‌ی محدود بنا شده است، بدون آنکه نمایندگان دیگر بخش‌های جامعه مدنظر گرفته شوند، هرگروه اجتماعی پاسخ منفعت‌جویی‌های بوروکراسی حاکم را با خودمحوربینی ویژه‌ی خودش می‌دهد. این امر فقط به قشر رؤسای کارخانه‌ها مربوط نیست، بلکه طبقه‌ی کارگر نیز حاضر به ازخودگذشتگی در مقابل بوروکراسی نیست.\nمقاومت کارگران، آن‌هم نه فقط به‌طور کیفی بلکه به‌طور کمّی، خود را در سطح نازل بارآوری کار نشان می‌دهد. آمارهای شوروی در این مورد قابل‌استفاده نیست، اما طبیعتاً تصادفی نیست که از همین آمارها می‌توان به وجود این مشکل آگاهی یافت. برنامه‌ی پنچ‌ساله‌ی خروشچف عمدتاً به این دلیل با شکست مواجه شد که سطح بارآوری کار پایین‌تر از میزانی بود که انتظار آن می‌رفت، دیگر مشکل کتمان نمی‌شد.\nلازمه‌ی بارآوری تولید دو پیش‌شرط اساسی است: یکی بالا بردن کمیت و تکمیل دایمی ابزار تولید و دیگری آموزش نیروی کار و مشارکت کارگران در تعیین اهداف تولید و تحقق این اهداف است. تا آن‌جایی که به پیش‌شرط اول مربوط می‌شود، همان‌طور که می‌دانیم مرکز ثقل استثمار نیروی کار در اقتصاد با برنامه‌ی شوروی برای یک دوره‌ی طولانی در استثمار شمار بیش‌تر کارگران بود، تا استثمار بیش‌تر از طریق بالابردن شدت کار ـ دلیل آن هم کاملاً روشن است: به علت عقب‌افتادگی این کشور ماشین‌های لازم نه می‌توانستند در خود این کشور تولید شوند و نه به دلیل وضعیت اقتصادی ـ سیاسی از خارج کشور تهیه شوند. به همین دلیل «جهش به سوی اتوماتیزه کردن تولید» در نظر گرفته شده در برنامه‌ی هفت ساله‌ی خروشچف در عمل موفقیت‌های مطلوبی دربر نداشت.\nپس از مرگ استالین برنامه‌ریزان مسأله‌ی رفرم سیاسی را با هدف افزایش مصرف توده‌ای در دستور کار خود قرار دادند. اما در چارچوب سیستم اقتصادی موجود چنین رویکردی غیرممکن بود و مدرنیزه کردن تکنیکی ضروری بخش صنعت در عمل معنی دیگری نداشت جز گسترش دوباره‌ی بخش اول صنعتی. به همین دلیل، بدون توجه به تأکیدات مکرر مالینوف و بعدها خروشچف مبنی بر افزایش سطح مصرف، در برنامه‌ی بوروکراتیک تغییری داده نشد.\nبا وجود این همواره سطح تولید به میزان بسیار زیادی از سطح تولید در کشورهای پیش‌برنده‌ی اقتصاد سرمایه‌داری عقب ماند. مدرنیزه کردن متناسب تکنیک تولید در درجه‌ی نخست مستلزم تولید فراورده‌هایی با کیفیت بسیار بالا بود، اما حوزه‌ی فراورده‌های سرمایه‌ای اتحاد شوروی به‌شدت با این کمبود مواجه است. در این بخش هیچ‌گونه تلاشی برای مشارکت کارگران در تعیین اهداف تولید صورت نمی‌گیرد و از آنان سلب قدرت می‌شود و یا حتی دستمزد قابل قبول و امکانات بیش‌تر برای مصرف در اختیار آنان قرار نمی‌گیرد.\nهردو پیش‌شرط بارآوری کار، یعنی هم عامل ذهنی و هم عامل عینی، ضمن پیوند تنگاتنگ با یکدیگر تأثیر متقابل نیز روی هم می‌گذارند: از یک طرف کیفیت پایین فراورده‌های واسطه‌ای به کارگرفته شده به کاهش سطح بارآوری کار و از طرف دیگر فقدان ادغام کارگران در سیستم تولید به بی‌علاقه‌گی آن‌ها به نتایج حاصل از کارشان منجر می‌شود. بدین‌ترتیب بارآوری پایین نسبی کار چه از لحاظ کمّی و چه از لحاظ کیفی در همان سطح موجود درجا می‌زند. نظام مبتنی بر برنامه به‌رغم تمرکز تمامی تلاش‌هایش موفق به مدرنیزه‌کردن تکنیکی مهمی در مؤسسات تولیدی نمی‌شود. اگر ما علاوه بر آن موقعیت کنونی را در این حوزه ترسیم کنیم، وخیم بودن وضعیت به‌طور کامل آشکار می‌شود. بخش آموزشی شوروی در این اثنا به میزان دو برابر مهندس و 30 تا 40 برابر تکنیسین، در مقایسه با آمریکا، آموزش می‌دهد، بنابراین می‌توان انتظار داشت که به همین نسبت فناوری عمومی برتر و کاراتری نسبت به آمریکا داشته باشد. واقعاً هم پیشرفت‌های شوروی در این زمینه بسیار گسترده است، به‌خصوص با در نظر گرفتن این نکته که نیروهای مولد در همین چند سال پیش در سطح یک کشور عقب‌مانده‌ی کشاورزی بود. اما تمامی داده‌های آماری موجود در مورد پیشرفت‌های اخیر شوروی در حوزه‌ی فضانوردی نباید به گمانه‌زنی‌های نادرست منجر شوند، چراکه پیشرفت فناوری در این بخش تأثیر نسبی بسیار کمی در حوزه‌ی زندگی روزمره‌ی مردم دارند.\nدلایل این امر صرفاً ناشی از مشکلات عمومی ناشی از صنعتی‌شدن نیستند، بلکه ریشه‌های عمیق‌تری دارند. وقتی که کارگران شوروی متوجه شدند که کارخانه‌ها «مال خودشان» نیستند و اهداف برنامه بدون آنکه آنان هیچ‌گونه دخالتی در تدوین آن داشته باشند، تنظیم می‌شود، از برنامه به‌طور کامل فاصله گرفتند و نسبت به آن احساس بی‌اعتنایی پیدا کردند. اشکال مقاومتِ غیرفعال که به این طریق شکل گرفتند در ارتباط عینی با فعالیت‌های براندازی رؤسای کارخانه‌ها بودند: وقتی که فراورده‌های صنعتی با ارزش نازل تولید می‌شوند (به‌طور مثال تراکتورهای غیرقابل استفاده) علت این امر فقط این نیست که «مدیران» از استاندارهای تجریدی برنامه برای رسیدن به اهداف خودشان سوءاستفاده می‌کردند، بلکه همچنین کارگران در نظام شوروی هیچ علاقه‌ای به تولید فراورده‌هایی با کیفیت بالا نداشتند، فراورده‌هایی که تولیدشان فقط امتیازاتی برای بوروکراسی فراهم می‌کردند. نحوه‌ی اعتراضات کارگران را نباید صرفاً به‌عنوان نمادِ مطالبات آنان برای رسیدن به سطح زندگی بهتر تعبیر شود، در چارچوب نظام شوروی این اعتراضات بیش از هر چیزی نمادِ بی‌علاقه‌گی و اعتراض بر علیه کلِ نظام بودند. وقتی کارگری می‌داند در چنین نظامی به علت نبود «ارتش ذخیره»ی بیکاران و نیازمندی آن به نیروهای کار هر چه بیش‌تر نمی‌تواند بیکار شود، تحت چنین شرایطی وقتی که آزادی و رسیدن به قدرت و سطح زندگی قابل قبول نیز از آنان سلب می‌شود، واکنش کارگران بازدهی کار پایین و نامنظم است. با وجود این که در چنین نظامی سرکوب آشکارا فقط به صورت بسیار محدودی می‌تواند به کار گرفته شود، در نتیجه جوّ سرکوب و اختناق در همه‌جا حاکم است. با ناکامی تمامی تلاش‌ها برای افزایش بارآوری کار، برنامه‌ریزان اقتصاد مجبور شدند که شدت پایین نسبی کار را بپذیرند و بارآوری نازل کاری را در محاسبات خود مدنظر بگیرند، چراکه برای آنان امکان‌پذیر نبود که به کارگران حداقل آن افزایش دستمزدی را نیز بپردازند که حتی در چارچوب اقتصاد بازار مبتنی بر بهره‌کشی در صورت اشتغال تمام‌کارگران می‌تواند پرداخت شود.\nبرای جلوگیری از هرگونه سوءتفاهمی باید در این‌جا صریحاً تأکید کرد که طبیعتاً کارگران در کشورهای سرمایه‌داری نه صاحب قدرتند، نه آزادی دارند و نه از سطح زندگی قابل‌قبولی برخوردارند و همانطور که بر کسی پوشیده نیست در این کشورها هم در دوره‌های مشخصی از منازعات اجتماعی، اشکال مشابه‌ای از عدم پذیرش افزایش شدت کار مطالبه شده از آنان به‌طور مثال به شکل «مریض» شدن با برنامه توسط کارگران شکل گرفت. کشورهای پیشرفته‌ی سرمایه‌داری در مقایسه با نظام شوروی هم ابزار سرکوب گسترده‌تری (تهدید به بیکاری) در اختیار دارند و هم ابزار ظریف‌تر نهادینه شده. افزایش ظاهری دستمزدها که با افزایش مخارج دوباره اثر خود را از دست می‌دهند، به‌خصوص در درجه‌ی نخست برای برآورده کردن ظاهری نیازهای مصرفی به وسیله‌ی خود خواست‌های مصرفی کاذب نظام کلکتیویسم بوروکراتیک هنوز نتوانسته است که ابزاری مشابه کشورهای سرمایه‌داری به وجود بیاورد. پذیرش اجباری درخواست‌های طبقه‌ی کارگر کم‌تر جنبه‌ی صوری داشتند، به‌طور مثال از سال 1958 میانگین ساعات کار روزانه در صنایع شوروی کم‌تر از تقریباً تمامی دیگر کشورهای صنعتی بود، چراکه برنامه‌ریزان اقتصاد امیدوار بودند که بتوانند درخواست افزایش اوقات فراغت را جایگزین درخواست افزایش مزد کنند. بدین‌ترتیب مشکلات جدید دیگری شکل گرفتند: از یک طرف آنان موفق نشدند که کارگران را در سیستم ادغام کنند و از طرف دیگر کاهش ساعات کار خود به پایین آمدن شانس پیروزی این سیستم در مسابقه‌ی اقتصادی با سرمایه‌داری منجر شد. مسابقه‌ای که تحت عنوان «همزیستی مسالمت‌آمیز» به پیش برده می‌شد.\nبا وجود این اشتباه است که ارزیابی‌مان از مقاومت کارگران در شکل غیرفعال کنونی‌اش این باشد که این شکل مبارزه از پتانسیل سیاسی بسیار بالایی برخوردار است. اشکال و نماد خارجی اعتراضات تاکنونی بسیار غیرشفاف هستند. در حالی که قشر رؤسای کارخانه اهداف سیاسی روشنی ـ یعنی احیای سرمایه‌داری ـ را پیش روی خود قرار داده‌اند طبقه‌ی کارگر تاکنون موفق نشده است که برنامه‌ای سیاسی را طرح کند. این امر باعث تقویت عینی حمله‌ی تکنوکرات‌ها به سیستم می‌شود، آن‌هم در شرایطی که طبقه‌ی کارگر از لحاظ ذهنی نیز دنباله‌رو تکنوکرات‌ها نیست. رؤسای کارخانه‌ها توانستند به علت موقعیت ویژه و شمار نه چندان زیادشان خیلی سریع‌تر و با تنش‌های کم‌تر خود را سازمان‌دهی کنند تا توده‌های کارگر، آنهم با امکاناتی که آنان برای تحقق این امر در اختیار داشتند و دارند. امروز رؤسای کارخانه‌ها نوعی حزب اپوزیسیون با موضع‌گیری‌های شفاف را به نمایش می‌گذارند که فرایند سازمان‌یابی طبقه‌ی کارگر را تحت شرایط حاکم بر شوروی بدواً با مشکلات بسیار زیادی مواجه کرده است.\n6. مسأله‌ی دهقانان\nبخش عمده‌ای از تاریخ بلشویسم و بعدها حکومت شوراها، تاریخچه‌ی چگونگی مناسبات بحران‌زای آنان با توده‌ی دهقانان است. ملاتِ اصلی سیاست بلشویک‌ها درباره‌ی کشوری کشاورزی توسط لنین در 1913 در چند مقاله تدوین شد که تمامی دنباله‌روان او نیز بر آن استناد می‌کنند. تحلیل انقلابیون روسیه را می‌توان به‌طور کلی به شرح زیر خصلت‌بندی کرد: فرایند تمرکز سرمایه در بخش کشاروزی با سبک پرتناقض ویژه‌ای به‌پیش برده می‌شد. واحدهای بزرگ کشاورزی سرمایه‌داری که تعدادشان زیاد نبود، توسط شمار انبوهی مزارع کوچک احاطه شده بود. صاحبان این مزارع به علت کوچک بودن زمین‌های‌شان برای ادامه‌ی زندگی مجبور بودند که بخشی از سال را به عنوان کارگر روزمزد در ملک‌های بزرگ سرمایه‌داری کار کنند. سرمایه‌داری بخش کشاورزی از تضاد بین واحدهای بزرگ و مزارع کوچک که به صورت خانوادگی روی آن کار می‌شود، آگاهانه سوءاستفاده می‌کند. سرمایه‌داری از یک طرف دهقان خرد را به عنوان کارگر مزدبگیر استثمار می‌کند و از طرف دیگر او را به ملکش وابسته می‌کند تا ایدئولوژی مالکیت را زنده نگه دارد. بنابراین دهقان خرد خصلتاً به عنوان کارگر روزمزد، اگر چه نیمه پرولتر است، اما به دلیل مستقل بودن‌اش از ابزار تولید از یک طرف و مالک زمین بودن از طرف دیگر متحد سیاسی و اجتماعی غیر قابل اعتمادی برای پرولتاریای شهری و بلشویک‌ها بود. این موقعیت بینابینی به‌عنوان بستری مناسب برای تبلیغات خرده‌بورژوایی انقلابیون سوسیالیست، امری اثبات‌شده به نظر می‌رسید.\nتجربه‌ی چین امروز نشان می‌دهد که تحلیل لنین به آن‌چنان بررسی همه‌جانبه‌ای از مسأله‌ی دهقانان نپرداخته است که بتواند به مثابه‌ی تئوری عمومی مناسبات دهقانان و پرولتاریای انقلابی به همه جا تعمیم داده شود (خود لنین برعکس دنباله‌روانش همواره مراقب این بود که تئوری‌اش چنین خصلتی را پیدا نکند). این تئوری به‌رغم خصلت موقتی بودنش، بیانگر نکته‌های واقعی از تاریخ روسیه‌ی قبل از انقلاب است: پیشروی انقلابی پرولتاریا در روسیه تازه دهه‌ها پس از شروع جنبش دهقانی شکل گرفت. اما پیشرویی ضعیف که به دلیل انشقاق درونی‌اش ـ فعالیت‌های‌شان به شهرها و پیرامون پرولتاریای صنعتی محدود شده بود. مناطق روستایی همچنان تحت‌تأثیر نارودنیک‌ها بود که مدت‌ها قبل از تأسیس حزب سوسیال ـ دمکرات روسیه در مناطق روستایی ریشه‌ی قوی داشتند.\nبلشویک‌ها برای آن که بتواند شکاف عمیقی را که به جدایی آنان از دهقانان منجر شده بود از میان بردارند به صبر و فرصتی بیش از آن‌چه تاریخ در اختیارشان گذاشت احتیاج داشتند. سیاستِ نوین اقتصادی 1921 یعنی احیای بازار پس از دوران انقلابی و کمونیسم جنگی بر کشمکش‌های بین حکومت شوروی و دهقانان به‌طور موقتی سرپوش گذاشت، اما در سال‌های 1923/24 در دوران ارجحیت دادن به صنعتی‌شدن دیگر نمی‌شد این تنش‌ها را به تعویق انداخت. اپوزیسیون پیرامون تروتسکی در آن موقع چنین موضعی داشت: کشور محاصره شده‌ای که خطر حمله‌ی خارجی تهدیدش می‌کرد، فرصت نداشت که روند صنعتی‌شدن را به‌صورت تدریجی پیش ببرد، رشد سریع فقط با کسب اضافه تولید کشاروزی به نفع تولید بخش صنعتی در این کشور امکان‌پذیر بود، یعنی از طریق به اصطلاح انباشت سوسیالیستی اولیه. اما هدف تروتسکیست‌ها از کسب تولید اضافی بخش کشاورزی به‌رغم اتهاماتی که مخالفان‌شان به آنان می‌زدند، استثمار همه‌ی دهقانان نبود، بلکه اقدامات اجباری بر علیه قشر دهقانان کلان و میانی بود که کلِ اضافه تولید را در اختیار داشتند. گروه میانه‌ی پیرامون استالین در تلاش برای پیدا کردن متحدانی با راست‌های «طرفدار دهقانان» پیرامون بوخارین، آمادگی موافقت با خطمشی اپوزیسیون را در آن زمان نداشت، چراکه این امر خطر نیرومندتر شدن گروه‌بندی پیرامون تروتسکی و زینوویف را به همراه داشت. در سال 1929 پس از آن که استالین اپوزیسیون را از کار انداخت و هنگامی که عدم کاربرد خط بوخارین بیش از پیش آشکار شده بود، او برای جبران زمان از دست رفته و با توجه به افزایش خطر حمله‌ی امپریالیستی، خطمشی اپوزیسیون را به نحوی عجولانه و با روش‌های بوروکراتیک به پیش برد: اجتماعی‌کردن کشاورزی از بالا، با زور و بدون هیچ نشانی از پشتیبانی بدنه [دهقانان] عملی شد. اپورتونیسم سال‌های متمادی استالین یکباره به ذهنی‌گرایی بوروکراتیک تبدیل شد. بوروکراسی هیچ تلاشی نکرد تا به تفهیم سیاست‌هایش در میان کسانی بپردازد که موضوع این سیاست‌ها بودند، او هیچ منفعتی نیز در حمایت از اتحاد بین کارگران و دهقانان فقیر نداشت. تأکید انگلس مبنی بر این که دهقانان را نباید هرگز مجبور کرد، بلکه باید همواره آنان قانع کرد ـ نکته‌ای که کمونیست‌های چینی آن را مدنظر قرار دادند ـ مورد توجه قرار نگرفت. بنابراین همان اتفاقی افتاد که می‌بایست اتفاق بیفتد: درگیرهای مسلحانه، قیام‌های دهقانی، قتل‌عام آنان توسط سربازان دولت. خود استالین بعدها مجبور شد که قبول کند که چندین اشتباه «دردناک» صورت گرفته است. بدترین پی‌آمد اشتراکی‌کردن این بود که از میان برداشتن شکاف بین حکومت شوروی و روستاییان که دهقانان فقیر نیز جزئی از آنان به شمار می‌آمدند، غیرممکن شد. اقدامات اجباری بوروکراسی حاکم، ایدئولوژی مالکیت دهقانان روس را کاملاً تحکیم کرد، ایدئولوژی‌ای که قبلاً نیز غلبه بر آن بسیار سخت بود، بعدها هم که تازه از حدت اشتراکی‌کردن اجباری کاسته شد، وضعیت به‌طور اساسی تغیری نکرد. در سال 1955 حکومت شوروی مجبور شد که به دهقانان کلخوز وعده‌ای رسمی درباره‌ی استقلال‌شان در قالب دموکراسی کلخوزی بدهد. با وجود این تحت حکومت استالین ارگان‌های تصمیم‌گیری جدید بر روی کاغذ باقی ماندند و 4 ـ 5 سال بعد رژیم مجبور شد که اقدامات اجباری دیگری بر علیه دهقانان کلخوز به مرحله‌ی اجرا بگذارد، چراکه آنان به صورت گسترده از «کارخانه‌های اشتراکی» به مزارع خصوصی فرار می‌کردند. پس از پایان دوران استالین بخش کشاورزی از رمق افتاده بود و تضادها در این بخش نیز مثل بخش‌های دیگر اجتماع تحمل‌ناپذیر شده بود. اصلاحات مالنکوف و بعدها خروشچف تغیری اساسی در مناسبات دولت و دهقانان به وجود نیاورد، اما این اصلاحات، فشار دولت بر دوش دهقانان را کم‌تر کرد. قیمت دولتی برای محصولات کشاورزی که نقابی برای کسب مازاد تولید توسط بوروکراسی مسلط بود، به‌طور محسوسی افزایش پیدا کرد.\nدر سال 1958 با برچیده شدن ایستگاه‌های سنتی تراکتورهای دولتی (توقف‌گاه ماشین‌ها که تمامی کارخانه‌های یک منطقه به صورت مشترک از آن‌ها استفاده می‌کردند) یک رشته اقدامات جدید برای متمرکزکردن تولید صورت گرفت که منجر به تبدیل بسیاری از کلخوزها به سووخوز شد که با مقاومت فوری دهقانان روبرو شد. سطح تولید در بخش کشاروزی با وجود کاربست سهمگین امکانات مالی و تکنیکی دولت برای حمایت از صنعت شیمیایی و تولید کود شیمیایی، به‌طور عمومی به‌سرعت کاهش پیدا کرد.\nدر این‌جا نیز دهقانان همچون کارگران به موازات پدیداری تضادهای عمومی سیستم در نهایت اهداف سیاسی رؤسای کارخانه‌ها را تقویت کردند. نظریه‌پردازان احیای اصول بازار ـ به‌رغم این که این بازارها را «سوسیالیستی» می‌نامیدند، با تقویت ایدئولوژی مالکیت، بهترین متحدان‌شان را در تولیدکنندگان کشاورزی می‌دیدند. به همین دلیل پروفسور ونیر نظریه‌پرداز اقتصاد کشاورزی، خواستار استقلال کامل بازار کلخوزها و کنارگذاشتن برنامه شد.\n35 سال پس از اشتراکی کردن اجباری، تلاش برای مالکیت فردی دهقانان روسی دوباره از نو قد علم کرد، تلاش‌هایی که با اقدامات بوروکراتیک همواره جدیتر شدند و هرگز تغیری در آن‌ها داده نشد، در برابر طبقه‌ی مسلط دو بدیل بنیادی قرار گرفت: یا پیشبرد سیستم بازار سرمایه‌داری در روستاها و یا ادامه‌ی کاهش تولید به مثابه‌ی پیامد اعتصابِ ساکت اما مؤثر دهقانان. (…)\n7. چشم‌اندازهای کلکتیویسم بوروکراتیک\nدر این‌جا می‌توانیم به مسأله‌ی امکانات گسترش جهانی نظام کلکتیویسم ـ بوروکراتیک بپردازیم. در ابتدا با توجه به مطالب مطرح شده در بالا می‌توان به روشنی به این جمع‌بندی رسید که این نظام در کشورهای پیشرفته از امکانِ رشد برخوردار نیست، چراکه ساختار تولید درهم‌پیچیده و ناهمگون با ردای برنامه‌ی مرکزی بوروکراتیک جور درنمی‌آید. این نظام را می‌توان از خارج، از طریق اشغال نظامی ـ که در کشورهای اروپای شرقی پس از جنگ دوم جهانی واقعاً به عرصه‌ی عمل گذاشته شد ـ پیوند زد، اما وقتی که چنین «پیوندی از خارج» دقیقاً متناسب با سطح تکامل نیروهای مولد این کشورها نباشد، به‌ندرت می‌تواند در ساختار این کشورها نفوذ کند و الزاماً پس ازمدت کوتاهی باعث بحران شده و بدین‌ترتیب نیز صرفاً عمر کوتاهی دارد.\nدر عمل نیز کلکتیویسم بوروکراتیک فقط در کشورهایی با سطح نازل رشد نیروهای مولد از امکان رشد واقعی برخوردار بود، اما این مطلب که گورون و مودسلفوسکی این‌جا و آن‌جا در تحلیل‌های‌شان بر آن تأکید کردند که کلکتیویسم بوروکراتیک را باید به‌مثابه‌ی چشم‌انداز ناگزیر تمام کشورهای رشدیافته ارزیابی کرد، نادرست است.\nاولین شرط برای تثبیت راه‌حل کلکتیویسم بوروکراتیک در یک کشور با درجه‌ی پایین رشد این است که دستگاه بوروکراتیک مستقل از تمام طبقات دیگر جامعه باقی بماند. نشانه‌های چنین روندی را البته ما بارها در تاریخ مشاهده کردهایم. برای مثال، بناپارتیسم در فرانسه، نظام بیسمارک و یا در بعضی از سلطنت‌های مطلقه در قرن‌های هفدهم و هجدهم. با وجود این هیچ یک از این نمونه‌ها به تشکیل نظام کلکتیویسم بوروکراتیک منجر نشد، چراکه چشم‌انداز دولتی که اقتصاد با برنامه را مستقیماً در دست داشته باشد، فرای افق تاریخی قرن 19 بود که بورژوازی مهر خود را بر آن زده بود. خرده‌بورژوازی که می‌بایستی از بطن آن بوروکراسی تشکیل می‌شد از لحاظ سیاسی آن‌قدر ازهم‌گسیخته بود که چنین چشم‌اندازی برایش غیرواقعی به نظر می‌رسید. برعکس بورژوازی در حال رشد قصد داشت که جهان را با شیوه‌ی تولید سرمایه‌داری‌اش تسخیر کند و آن را به زیر سلطه‌ی خود درآورد. دولتی‌کردن ابزار تولید خیال‌پردازی سوسیالیستی خطرناکی ارزیابی می‌شد.\nتحت چنین شرایطی رژیم کلکتیویسم بوروکراتیک فقط پس از افول انقلاب سوسیالیستی و توسط بوروکراسی سیاسی می‌تواند شکل بگیرد که از جهان‌بینی سنتی بوروکراسی ـ به‌خصوص از احترام مذهبی‌اش به مالکیت خصوصی ـ گسست کرده باشد. برای این که چنین بوروکراسی سیاسی‌ای بتواند خود را از طبقات مستقل کند، به‌وجود آمدن شرایطی ضروری است که از یک طرف بورژوازی ملی برای ادامه‌ی سلطه‌اش ضعیف شده باشد و از طرف دیگر طبقات اجتماعی دیگر آن‌قدر قوی نباشند که بتوانند چشم‌انداز سوسیالیستی را جامه‌ی واقعی بپوشانند و قبل از بوروکراسی قدرتمند، بتوانند قدرت سیاسی را قبضه کنند.\nامروز گرایش‌ها و نیروهای توانمندی بر علیه قدرت‌گیری مجدد کلکتیویسم بوروکراتیک در یک کشور رشدنیافته ایستاده‌اند. از طرفی در دوران امپریالیسم بورژوازی ملی این کشورها را با یکدیگر متحد کرده است. سیستم امپریالیستی در شکل کنونی خود مجبور است که از هرنوع رشد شبیه به نمونه‌ی شوروی جلوگیری کند، چراکه نظام کلکتیویسم بوروکراتیک برای رسیدن به رشد ملی با تمرکز حمایتش از صنعتی‌شدن اولیه، جلوی سود امپریالیست‌ها از طریق صادرات به این کشورها را می‌گیرد. نمونه‌ی بارز این امر غنا میباشد که رژیم بوروکراتیک این کشور با کودتای آشکار امپریالیستی سرنگون شد. دومین نیرویی که در مقابل کلکتیویسم بوروکراتیک قدعلم می‌کند، خود جنبش انقلابی گسترش‌یافته و آگاهی از خطر اشکال سازمان‌یابی بوروکراتیک است که در شکست انقلاب نقش عمدها‌ی بازی می‌کند. تجربه‌ی انقلاب فرهنگی چین اولین پاسخ به گرایش‌های رشدیابنده‌ی بوروکراتیک پس از کسب قدرت در چین بود. تجربه‌ی «آمیرکال کابرال» در جنبش افریقا نمونه‌ی تلاش برای جلوگیری از گسترش چنین گرایش‌هایی در همان مرحله‌ی مبارزه‌ی مسلحانه برای کسب قدرت است: ارتباط دیالکتیکی و گسست‌ناپذیر بین پیش‌آهنگ و توده‌ها شکل گرفت ـ شبیه به ارتش چریکی مائو که در دهه‌ی 1930. کلکتیویسم بوروکراتیک به دلیل وجود چنین نیروهای مختلفی فقط از امکانات بسیار محدودی برای رشد برخوردار بود.\nاین نظام توانست فقط در یک کشور مستقلاً شکل بگیرد و خود را تحکیم کند: جمهوری متحد عربی به رهبری ناصر، یا دقیق‌تر در مصر. سیر روند تحولات در مصر بین سال‌های 1952 تا 1961 شباهت‌های عجیبی با تاریخ روسیه بین 1921 تا 1938 دارد: جامعه‌ی مصر در زمان کودتا در سال 1952 در ابعاد بسیار گسترده‌ای ازهم‌گسیخته و بورژوازی ضعیف، منحط و از رمق افتاده بود، پرولتاریا هم ضعیف و از لحاظ سیاسی غیرمتشکل بود. بوروکراسی نظامی تنها بخش دستگاه دولتی بود که از لحاظ تشکیلاتی فعال و توانایی کنش داشت و به همین دلیل نیز توانست قدرت سیاسی را قبضه کند. منطق درونی مناسبات، یعنی نیاز جدی جامعه‌ی مصر به رشد اقتصادی سریع که بورژوازی توانایی پیشبرد آن را نداشت، به دخالت‌های جدی نظامیان حاکم در مناسبات تولید به‌زیان بورژوازی منحط منجر شد.\nنقطه‌ی عطفِ این فرایند سال‌های 60/61 بود که با تصویب قانون ملی‌کردن سراسری آخرین بقایای موجود بورژوازی متوسط و بزرگ نابود شدند. کل صنایع مواد اولیه و صنایع آمایشی و همچنین راه و ترابری، بانک‌ها و بیمه‌ها، تجارت خارجی و بخش عمده‌ای از تجارت داخلی دولتی شدند. فقط صنایع دستی و تجارت خرد که در مصر اهمیت کیفی ندارند و در مرحله‌ی تولید ساده‌ی کالایی قرار دارند، در دست بخش خصوصی باقی ماند. برعکس بخش عمده‌ی زمین‌های کشاورزی میان تعاونی‌های کشاورزی تقسیم شدند که کم‌وبیش تحت کنترل شدید دولت قرار دارند و به‌طور کلی شبیه به کلخوزهای شوروی هستند. از طرف دیگر هنوز بخشی از مالکیت قبلی سرمایه‌داری موجود است که بوروکراسی نظامی در سال 1966 آن را هم با وجود تمام اشکال تناقض‌آمیزش، دوباره به تصرف خود درآورد.\nاز آن به بعد دولت مصر کل بخش مسلط تولید را در دستان خود متمرکز کرد. بدین‌ترتیب تصادفی نیست که آنان نیز با مشکلاتی همسان مشکلات دولت شوروی روبرو شدند. بدین‌ترتیب در دوره‌ی اخیر کشمکش‌های بارزی بین بوروکراسی مسلط و قشر رؤسای کارخانه‌ها شکل گرفته است و همچون مسأله‌ی بازار سیاه گسترده در مصر یکی از مشکلات مشابه دو کشور است. مسلماً بین مصر و ا.ج.ش. تفاوت‌های مهمی وجود دارد، اما این تفاوت‌های اساسی کم‌تر در ساختار اقتصادی ـ اجتماعی هستند تا در اشکال بروز فعلی‌شان. چنین تمایزاتی در جاهای دیگر نیز موجود هستند: برای مثال تفاوت‌های بین آمریکا و جمهوری فدرال آلمان و ایتالیا و بدون شک به همین نسبت بین تمام کشورهای سرمایه‌داری، با وجود این به دلیل شرایط تاریخی متفاوت، تمایزات بین نهادهای سیاسی، حقوقی و فرهنگی بسیار زیاد است. به همین ترتیب با وجود ساختار اساساً مشابه بین مصر و اتحاد شوروی، طبقه‌ی مسلط هر دوی این کشورها فقط با کمک یک ایدئولوژی توده‌ای می‌تواند بر تنش‌های اجتماعی سرپوش بگذارد و یک پایه‌ی توده‌ای برای خود به‌وجود بیاورد. بوروکراسی شوروی بر فراز ویرانه‌های انقلاب اکتبر و پس از شکست حزب مارکسیستی در شوروی، در یک ایدئولوژی به‌اصطلاح انترناسیونالیستی و به‌اصطلاح مارکسیستی ابزار ساده، مفید و مؤثری را برای تولید درک اشتباه از درهم‌شکستن طبقات قدیمی، کسب قدرت توسط پرولتاریا و چیرگی بر آنتاگونیسم اجتماعی پیدا کرد. برعکس بورژوازی مصر برخاسته از پادگان‌ها در شرایطی که جوّ ناسیونالیسم و اسلام‌گرایی حاکم بود، خود را به عنوان طبقه‌ی مسلط تثبیت کرد و با کمک یک ایدئولوژی که آمیزه‌ای از عناصر سوسیالیستی ـ ناسیونالیستی، شعارهای ضدامپریالیستی و مبانی اسلامی بود، پایه‌ای تودهای از تمامی قشرهای جامعه (کارگران، دهقانان، روشنفکران و خرده‌بورژوازی) برای خود به وجود آورد.\nبا وجود این حکومت بوروکراسی نظامی ناصر خیلی نامنسجم‌تر ار بوروکراسی شوروی در دوران استالین بود. دلایل این امر کاملاً روشن است. با وجود این که اتحاد متحد عربی ارتش ذخیره‌ی کار بزرگی در اختیار داشت، مصر در مقایسه با شوروی از منابع خام و ظرفیت تولیدی شوروی در آغاز دوره‌ی صنعتی‌شدن برخوردار نبود. اقتصاد مصر بدون کمک از خارج نمی‌توانست و نمی‌تواند رشد کند و به همین دلیل نیز این امر سوژه‌ی مناسبی برای اعمال فشار سیاسی بر این کشور شد، اگر خطر دایمی حمله‌ی اسرائیل را در نظر نگیریم، کمک گسترده شوروی به این کشور هم دلیل دیگری برای تهدید اقتصاد مصر بود. بدین‌ترتیب به‌طور کلی روشن است که چرا نهایتاً اقتصاد ناصر شکست خورد و نتوانست بقایای اقتصاد خصوصی را به‌سرعت کافی از بین ببرد.\n8. جمع‌بندی نهایی\nتحلیل ما تاکنون نشان داد که جامعه‌ی شوروی زیر سرپوش یک مجموعه‌ی منسجم، درگیر تناقض‌های بنیادی است و قدرت‌های نیرومندی به‌نفع احیای سرمایه‌داری در این جامعه تلاش می‌کنند. اما این بدان معنا نیست که برنامه‌ریزی اقتصادی مرکزی بین سال‌های 1960-65 یعنی زمانی که بحران آشکار شده بود، دیگر کارکردی نداشت. اگر بخواهیم توازن قوا را به‌طور مشخص‌تری نشان دهیم، باید این نکته را در نظر بگیریم که در چارچوب جامعه‌ی سرمایه‌داری نیز تضادهای اساسی وجود دارند و در این کشورها نیز نیروهای معینی برای سوسیالیسم تلاش می‌کنند، با وجود این کسی نمی‌تواند به‌طور جدی ادعا کند که سوسیالیسم به یک واقعیت تبدیل شده است. برعکس این قضیه از منظر مضمونی نیز برای جامعه‌ی شوروی مصداق دارد: یعنی این که حکومت بوروکرات‌ها توانست سیستمی را به وجود بیاورد که قانون ارزش سرمایه‌داری را خنثی کرد، اما تضادهای جدیدی را به وجود آورد که فقط دو بدیل در مقابل آن قرار دارد: یا تکامل انقلابی، یعنی سوسیالیسم، یا احیای دوباره‌ی سرمایه‌داری با تمام تناقض‌های آن.\nتاریخ اتحاد شوروی را به‌طور خلاصه می‌توان به دوره‌های مختلفی تقسیم کرد:\nدوره‌ی انقلابی و جنگ داخلی 1917 تا 1920، در این دوره محاصره‌ی امپریالیستی شروع شد.\nدوره‌ی بوروکراتیزه شدن 1920 تا 1928، در این دوره حزب با دولت ادغام شد، در رأس آن قرار گرفت و از توده‌ها جدا شد.\nدوره‌ی کلتیویسم بوروکراتیک 1928 تا 1965، در این دوره بوروکراسی نظام تولید را به مالکیت خود درآورد و تبدیل به یک طبقه شد. (در آخرین سال‌های این دوره تناقض‌های نظام با شدت هرچه بیش‌تری بروز کرد(.\nدوره‌ی احیای سرمایه‌داری که از اصلاحات 1965 شروع شد و هنوز هم ادامه دارد (…).\n(…) چند نکته‌ی دیگر به روشن شدن بیش‌تر موضوع کمک می‌کند. ما در این‌جا خطوط اساسی جامعه‌ی شوروی را تشریح کردیم که در خطوط اساسی‌اش در مورد نظام اجتماعی دیگر کشورهای اروپای شرقی نیز از اعتبار برخوردار است. مارکس نمونه‌ی انگلستان را برای مطالعه‌ی سرمایه‌داری در بالاترین مدارج تکاملی آن انتخاب کرد، چراکه قوانین اساسی شیوه‌ی تولید فقط در این مرحله از تکامل عملکرد داشته و به‌روشنی قابل بررسی هستند. ما نیز با پیروی از مارکس جامعه‌ی شوروی را به‌عنوان نمونه برای تحلیل‌مان انتخاب کردیم.\nهمانطور که اشکال ویژه‌ی متفاوتی از سرمایه‌داری وجود دارند، کلتیویسم بوروکراتیک نیز می‌تواند به اشکال متفاوتی وجود داشته باشد، اما هسته‌ی مرکزی این نظام در تسلط برنامه‌ی مرکزی بوروکراتیک بر تمامی سازوکارهای بازار است. برعکس نمونه‌ی اقتصاد شوروی، قوانین توضیح داده شده‌ی اقتصادی ـ عدم تعادل بین بخش یک صنعتی و بخش دوم، به هدر رفتن فزاینده، به دلیل افزایش مشکلات ناشی از هدایت مرکزی کلِ سیستم اقتصادی در مرحله‌ی معینی از رشد نیروهای مولد، پایین بودن دایمی بارآوری کار ـ را باید به‌عنوان گرایش‌های حاکم در این نظام در نظر گرفت. نهایتاً این که ما بارها واقعیات نظام شوروی را با تجارب چینی‌ها مقایسه کردیم، بدون شک در چین امروزی نیروهای انقلابی بیش‌تر رشد کرده‌اند، اما این نکته را نباید نادیده گرفت که حتی چین امروز نیز یک واحد منسجم نیست، بلکه برعکس جامعه‌ی چین بسیار ناهمگون‌تر و بعضاً درگیر با تناقض‌های اساسی است که در صورتی که راه‌حل مثبتی برای آنها پیدا نشود، نمی‌توان گزینه‌ی چرخش این سیستم به سمت مدل شوروی را غیرممکن ارزیابی کرد. اکثر کمونیست‌های چینی از خطر این مسأله آگاهی دارند: جوهره‌ی سیاست آنها بر این مبناست که آنها هرگز بازگشت از سوسیالیسم را غیرممکن قلمداد نکرده‌اند.\nبرچسب‌ها: کلکتیویسم بوروکراتیک, کاووس بهزادی, آنتونیو کارلو, انقلاب اکتبر, جامعه شوروی پساانقلاب\n« سرمایه‌داری دولتی در روسیه / تونی کلیف / ترجمه‌ی کاووس بهزادی\nقوانین عملکرد اقتصاد شوروی / گفت‌وگوی دنیس برژه با ارنست مندل »


دانلود موزیک پلیر سه بعدی برای اندروید Boom: Music Player 2.6.5\nدانلود رایگان / موبایل / نرم افزار اندروید / دانلود موزیک پلیر سه بعدی برای اندروید Boom: Music Player 2.6.5\nBoom: Music Player آیا گوش های شما علاقه به شنیدن صدا به شکل سه بعدی دارند؟ آیا به دنبال اکولایزر قدرتمندی هستید و می خواهید صدای خود را به شکل قابل توجهی تقویت کنید؟ این نرم افزار با تمامی هدفون ها سازگار است. با بوم می توانید تقریبا تمامی فایل های موزیک دلخواه خود را باز کنید، صرف نظر از این که فایلتان در کجا قرار داشته باشد. ترک های مورد علاقه خود را از اسپوتیفای و تیدال استریم کنید و از افکت های بی نظیر این برنامه لت ببرید. اما ویژگی های این نرم افزار در اینجا به پایان نمی رسد، شما می توانید از رادیوی اینترنتی، پادکست ها و فضاهای ابری نیز استفاده کنید.\nBoom: Music Player از تکنولوژی سه بعدی سازی فایل های موسیقی استفاده می کند که جلوه ای اقع گرایانه به آن می بخشد. نیازی نیست که هدفون های گران قیمت خریداری کنید تا این جلوه سه بعدی برای شما ایجاد شود. بیش از 20 هزار رادیو و 20 هزار ایستگاه پادکست در اختیارتان قرار می گیرد. 22 preset منحصر به فرد که توسط توسعه دهندگان برنامه به شکل اختصاصی توسعه داده شده اند می توانند فایل های موسیقی شما را حتی جذاب تر کنند. Boom: Music Player بر روی اندروید های مختلف با توجه به سیستمی که دارید قابل اجراست.\nویژگی های نرم افزار Boom: Music Player :\n- پخش کردن فایل های موزیک از فضای ابری\n- سازگار با طیف گسترده ای از فرمت ها\n- preset های فوق العاده برای استفاده\n- پخش ایستگاه های رادیویی آنلاین\n- پوشش بیش از 20 هزار ایستگاه پادکست\n- تقویت کردن فایل های موسیقی\n- ایجاد افکت سه بعدی واقع گرایانه\nتصاویری از محیط نرم افزار Boom: Music Player :\nنسخه جدید Boom: Music Player موزیک پلیر اندروید پلیر موزیک برای اندروید پخش کننده موزیک برای اندروید بهترین موزیک پلیر اندروید برنامه Boom: Music Player


خانه / سینما / اخبار فرهنگی و هنری / آزاده نامداری : دلیل حاشیه ساز شدن کارهایم را نمیدانم!\nآزاده نامداری بازیگر فیلم سینمایی «مالاریا» که برای اولین بار به عنوان بازیگر ایفای نقش کرده است در گفت‌وگو با فارس، گفت: من جزو مجری‌هایی نبودم که علاقه به بازیگری داشته باشم چراکه برخی از مجریان وارد این عرصه می‌شوند تا دیده شوند ولی من واقعا برعکس این دوستان بوده‌ام و علاقه اصلی‌ام به تلویزیون بوده است وشغلم را دوست دارم و اصلا فکرش را نمی‌کردم که روزی چنین کاری کنم و در فیلم سینمایی بازی کنم.\nوی در ادامه افزود: این در شرایطی است که در طی این سال‌ها پیشنهادات زیادی برای بازیگری به من شده بود. در یک دوره خاص یک گپی بین من و همکارانم در تلویزیون رخ داد و در همین بین موضوع بازی در فیلم سینمایی مالاریا به کارگردانی پرویز شهبازی نیز مطرح شد که رد کردن آن کار عاقلانه‌ای نبود.\nکار کردن با پرویز شهبازی برای من بسیار دوست‌داشتنی است. به جهت اینکه یکی از فیوریتهای من بود چراکه مثلا یکی از فیلم‌های ایشان که نفس عمیق است را چندین بار دیدم. به هر حال هر کسی یک کارگردان و یا هنرمندی را دوست دارد. زمانی که با من تماس گرفتند تا سرکار وی حاضر شوم واقعا حساس نکردم دلیلی برای رد کردن این پیشنهاد دارم.\nنامداری در ارتباط با سکانس‌هایی که خود در آن حضور داشت گفت: در این فیلم نقش سمیرا را بازی می‌کنم اما قطعا سمیرا آزاده نامداری نیست اما به لحاظ کارکتری به من نزدیک است. سمیرا دختری است که تلاش می‌کند در قصه همه چیز را سامان دهد. تلاش می‌کند مشکلاتی را که توسط پسردایی‌اش که در فیلم که آذرخش فراهانی آن را ایفا می‌کند برطرف کند.\nپرویز شهبازی به من گفت اگر نگران این هستی که چون وجهه خوبی در جامعه دارم خراب شود گفت که قول می‌دهم از تو یک دختر good بسازم. سمیرا goodman قصه است. من نیز به گفته پرویز شهبازی اعتماد کردم. درواقع به زیاد بودن و یا کم بودن حضور سمیرا در فیلم کاری ندارم اما آن مقداری که قرار است این نقش را ببینید شاهد کارکتر مثبتی از او هستیم. سمیرا سعی می‌کند در فیلم مالاریا به همه کمک کند.\nآزاده نامداری شخصیت حقیقی دارد و زمانی که قرار است در یک فیلم بازی کند آن شخصیت، شخصیت حقوقی من محسوب می‌شود و من واقعی نامداری در فیلم نیستم.\nاخبار فرهنگی – بانی فلم – بیتوته\nبرچسبآزاده نامداری اخبار بازیگران صدا و سیما اخبار هنرمندان باریگران هالیوود بازیگران بازیگران زن جنیفر لوپز سریال فرهنگ و هنر بازیگران ایرانی فیلم مهناز افشار گوگوش\nقبلی سریال‌های تلویزیون در نوروز 1395\nبعد زیباترین دختر جهان کیست؟ +عکس هایش\nدو بازیگر معروف زن در لباس غواصی


بتاگلوفیت ساشه بتاگلوفیت | داروکده\nبتاگلوفیت - Betaglufit\nمشخصات اختصاصی بتاگلوفیت ساشه\nمشخصات عمومی بتاگلوفیت ساشه\nاطلاعات کاربردی بتاگلوفیت ساشه\nبتاگلوکان غنی شده با پروتئین\nمحتوی یک عدد ساشه را در یک لیوان آب، شیر کم چرب، آبمیوه، ماست کم چرب و یا هرگونه نوشیدنی بدون گاز حل کرده و نیم ساعت قبل از غذا میل کنید. سه عدد ساشه در روز (یک عدد نیم ساعت قبل از هر وعده غذایی) و یا طبق تجویز پزشک مصرف شود. جهت کسب نتیجه مطلوب و به منظور جلوگیری و بهبود یبوست مصرف دو لیوان آب پس از بتاگلوفیت قویا توصیه می شود.\nکاهش اشتها کمک به کاهش وزن کمک به کاهش کلسترول خون کمک به جلوگیری از نوسانات قند خون و تنظیم قند خون کمک به کاهش شاخص گلایسمیک مواد غذایی کمک به جلوگیری از یبوست\nدر صورت حساسیت به هر یک از اجزای فراورده مصرف نشود. در دوران بارداری، شیردهی و یا در صورتی که دارو یا مکمل دیگری نیز مصرف می کنید قبل از مصرف با پزشک یا داروساز مشورت نمایید. مصرف بتاگلوفیت در آغاز ممکن است با نفخ خفیف و گذرا همراه باشد برای جلوگیری از آن بهتر است ابتدا روزانه نصف ساشه مصرف شود و به تدریج مقدار را افزایش داده تا از هفته دوم به بعد دوز اصلی مصرف شود.\nمحصول را درون جعبه دور از نور و رطوبت و در دمای کمتر از 25 درجه سانتی گراد نگهداری کنید. از دسترس کودکان دور نگه داشته شود.\nفراورده طبیعی حاصل از عصاره سبوس جو دوسر، فیبر محلول استخراج شده از ذرت و پروتئین جدا شده از سویا است که حاوی مقادیر بالایی بتاگلوکان می باشد. بتاگلوکان نوعی فیبر محلول است که نقش مهمی در جلوگیری و کمک به بهبود بیماری های مزمن که عمدتاً از رژیم غذایی نامتعادل افراد ناشی می‌شوند دارد. مصرف این پودر قبل از غذا کمک شایانی به کاهش اشتها و کاهش وزن می کند. بتاگلوفیت دارای پروتئین برگرفته از سویا نیز می باشد که جهت کمک به تامین نیازهای اساسی تغذیه مصرف کنندگان به ترکیب محصول اضافه شده است.\nسازمان غذا و داروی ایالت متحده FDA تایید کرده است که مصرف روزانه سه گرم بتاگلوکان جو دوسر باعث کاهش کلسترول بد LDL می شود. EFSA سازمان ایمنی مواد غذایی اروپا نیز تایید کرده است که مصرف روزانه سه گرم بتاگلوکان جو دوسر کلسترول LDL را کاهش داده و خطر بیماری های قلبی عروقی را کاهش می دهد.\n(Containing 1g Beta Glucan) Avena Sativa Extract\nگالری تصاویر بتاگلوفیت ساشه


آسفالت 200 کیلومتر راه روستایی در آذربایجان غربی\n06:58|جمعه, بهمن 08 ,1400\nتاریخ انتشار: 10 فروردین 1400 - 11:13\nمدیرکل راهداری و حمل و نقل جاده ای آذربایجان غربی گفت: در طول فعالیت دولت تدبیر ۲۰۰ کیلومتر راه روستایی در استان آسفالت و به بهره برداری رسیده است.\nارسلان شکری در آیین کلنگ زنی ساماندهی مسیر ترانزیتی سه راهی خوی – ایواوغلی با اعلام این خبر گفت: این میزان در مقایسه با میزان آسفالت راه های روستایی استان از ابتدای انقلاب اسلامی تاکنون که چهار هزار و ۲۰۰ کیلومتر بود بسیار چشمگیر و مطلوب است.\nوی ادامه داد: با توجه به وضعیت محرومیت و عقب ماندگی از شاخص های بخش راه روستایی در مقایسه با میانگین کشور تلاش داریم با اجرای این طرح و همراهی مقامات استان امسال بخشی از این عقب ماندگی جبران می شود.\nشکری با بیان اینکه در حال حاضر ۳۰۰ کیلومتر راه روستایی استان آماده آسفالت است، گفت: ۵۰ درصد از این طرح آماده اجرایی شدن است و مابقی نیاز مند تامین اعتبار مورد نیاز هستیم که امیدواریم امسال این بخش نیز محقق شود.\nمدیرکل راهداری و حمل و نقل جاده ای آذربایجان غربی اضافه کرد: ۳۵۰ کیلومتر روکش انواع راه ها از جمله راه روستایی، فرعی، اصلی و شریانی انجام شده و همچنین در ۱۰۰ کیلومتر انواع راه ها با تامین قیر از ماکو به سمت چایپاره اجرایی کرده ایم.\nوی از مسیر سه راهی خوی – ایواوغلی به عنوان یکی از گلوگاه های مهم و نقاط حادثه پرحادثه استان نام برد و گفت: با اجرای طرح که منتهی می شود به کریدور شرق، غرب و مسیر ابریشم به سمت دروازه ورودی ایران به اروپا در مسیر مرز بازرگان و تقاطع مرز رازی شاهد تحول خوبی در حوزه ترانزیت و راه های استان خواهیم بود.


چگونه یک تحقیقات بازاریابی خوب تهیه کنیم؟ بخش اول - موسسه تحقیقات بازاریابی ایده\nچگونه یک تحقیقات بازاریابی خوب تهیه کنیم؟ بخش اول\n۲۹ آبان ۱۳۹۷ واحد تامین محتوا اعلامیه ها ۰ دیدگاه\nبا وجود فشار های رقابتی در دنیای کنونی همگی واقف هستیم که نیاز به تحقیقات بازاریابی یک ضرورت است حتی برای کسب و کار های کوچک! ممکن است شما یک مغازه کتاب فروشی داشته باشید اما، از رقبای خودتان کمتر فروش کنید. برای این که بهتر بتوانید بر این مشکل غلبه کنید نیاز به تحقیقات بازاریابی دارید. همچنین ممکن است شما یک کسب و کار متوسط داشته باشید. به عنوان نمونه: یک مغازه فرش فروشی در راسته ی بازار شهرتان داشته باشید. اما، چند وقتی است که به صادرات فکر می کنید و از بازار های بین المللی و رقبای فرامرزی بی اطلاع هستید در این حالت هم باز شما به تحقیقات بازاریابی نیاز دارید. شاید شما یک کسب و کار بزرگ با چند هزار نفر کارمند دارید. به عنوان نمونه: شاید یک کارخانه دار هستید که هم در بازار داخلی و هم در بازار خارجی فعالیت می کنید اما؛ علاقه دارید به مرور زمان به رهبر بازار تبدیل شوید. به هیچ عنوان از این آرزوی خود نترسید زیرا، با تحقیقات بازاریابی داده های خوبی کسب می کنید و می توانید رویای خود را محقق کنید. اما تمام موارد مطرح شده در بالا زمانی با تحقیقات بازاریابی معنا می یابد که تحقیقات شما خوب صورت بگیرد.\nبا این حساب یک تحقیقات بازاریابی خوب چه ویژگی هایی باید داشته باشد تا در نهایت به تحقق رویا های تولید کنندگان و کاسبان کمک کند؟!\nاستفاده از شیوه های علمی\nهر تحقیقی از جمله تحقیق بازاریابی باید به شیوه علمی انجام شود. شیوه علمی به معنای این است که، مشاهده دقیقی پیرامون مشکل صورت گیرد. سپس فرضیه ها طرح ریزی و تنظیم شود. با استفاده از آینده نگری، آزمون های لازم نیز به عمل آید و در نهایت نتایج کسب شود. هنگامی که با روش علمی تحقیقات بازاریابی صورت گیرد بدون شک نتایج حاصل از آن می تواند راهگشا باشد. متاسفانه در بین شرکت های معتبری که تحقیق بازاریابی انجام می دهند. شرکت هایی نیز هستند که بدون استفاده از روش های علمی یا با استفاده از پژوهشگران بی تجربه و بدون تخصص اقدام به انجام تحقیقات می کنند. این گونه شرکت ها با دریافت هزینه های کمتر، کیفیت کار را از بین می برند و در نتیجه تحقیقات بازاریابی انجام شده توسط آن ها نه تنها مشکل را حل نمی کند بلکه به مشکل های طرح شده در کسب و کار می افزاید.\nبرای این که بتوانید از نتیجه تحقیقات بازاریابی بهترین استفاده را داشته باشید از شرکت های معتبری کمک بگیرید که به روش های علمی در انجام تحقیقات پایبند هستند.\nیادتان باشد شما با استفاده از نتیجه این تحقیقات قصد دارید تحولی شگرف در کسب و کارتان ایجاد کنید پس به کیفیت کار توجه کنید!


فایل های مجاز و کمیاب بازدید : 13 يکشنبه 09 بهمن 1396 زمان : 2:33\nمقاله در مورد اصطحکاک - دانلود مقاله\nتحقیق درباره اصطلاک\nیک مقاله رایگان در مورد اصطحکاک - به وبلاگ مرتضی پودینه خوش امدید\nنیروی اصطکاک - موسسه پارسا\nتحقیق در مورد نیروی اصطکاک - فروشگاه اصفهان فایل- سایت دانلود ...\nمطالب علمی ششم هریس - اصطکاک\nتحقیق آماده در مورد اصطکاک چیست - دانشجو دانلود\nلینک دانلود و خرید پایین توضیحات فرمت فایل word و قابل ویرایش و پرینت تعداد صفحات: 7 اصطكاك: نيروهاي اصطكاكي كه تا كنون از آنها چشم پوشيديم ، نقش مهمي در محيط ما بازي مي كنند و برايمان مثالهاي جالب زيادي از حركت با نيروهاي ثابت تدارك مي بينند. فرض كنيد جعبه اي فولادي به شكل آجر بر رويه ي فولادي يك ميز مي لغزد.اگر جعبه داراي سرعت اوليه اي باشد اصطكاك به تدريج سرعتش را كم مي كند تا نهايتاَ آن را مي استاند. اگر سطحهاي فوالادي تميز و روغنكاري نشده باشند جعبه با آهنگي در حدودm/s2 6 يا G 6/0 كند مي شود. وزن W با مقدار mg به سوي پايين عمل ميكند. نيروي عمودي N كه به وسيله ميز به جعبه وارد مي شود به سوي بالا عمل مي كند. اين نيروي عمودي يك نيروي تماسي است كه بار خنه جعبه در ميز مقابله مي كند. مقدار نيروي عمودي بايد mg باشد به طوري كه اثر نيروي وزن را دقيقاَ خنثي كند. نيروي اصطكاكي Fk افقي، موازي رويه ميز و در راستايي مخالف حركت است. اين نيرو درست مثل نيروي عمود يك نيروي تماسي است كه روي تمامي سطح پاييني جعبه كنش دارد. نيروي اصطكاكي از چسبندگي بين دو قطعه فلز ناشي مي شود. اتمهاي ج ...\nاصطکاک نیروی مقاومتی است که در برابر حرکت اجسام به وجود می‌آید. این نیرو هم در خلاف جهت حرکت هم در جهت حرکت(مثل راه رفتن) ایجاد شده و با حرکت اجسام مخالفت می‌کند. برای ایجاد حرکت در اجسام باید نیرویی بزرگ‌تر از نیروی اصطکاک در جهت حرکت اعمال کرد. اصطکاک به عواملی چون نیروی عمودی، شرایط سطح‌های تماس از نظر زبری و ...\nNov 15, 2017 - تحقیق نیروی اصطکاک ،انواع اصطکاک، نیروی اصطکاک ایستایی، نیروی اصطکاک جنبشی، نیروی اصطکاک به چه عواملی بستگی دارد،روش های کاهش نیروی اصطکاک + مثال.\nمردم هر روز از زندگی با اصطحکاک است ، در سه قانون حاکم در اصطحکاک میان یک جسم ساکن و سطحی که با آن در تماس است قرار می گیرد ، بر طبق اولین قانون و اصطحکاک متناسب با وزن جسم است دومین قانون بیان می کند که اصطحکاک بوسیله سطح ناحیه ای از جسم ، تخمین زده نمی شود تنها در آن قسمتی که مماس می شود بر سطح جسمی که در حال ...\nدید کلی درباره اصطلاک. • اصطکاک پدیده‌ای است که در مرز بین جامدات ، مایعات و گازها ، همچنین در داخل آنها ، دیده می‌شود. • در تحلیل اصطکاک در شاره‌ها (مایعات و گازها) ، به خاصیت چسبندگی آنها توجه می‌شود. • آیا بدون اصطکاک امکان راه رفتن برای ما و اتومبیل یا دوچرخه امکان‌پذیر است؟ • کارکرد اصطکاک همیشه بگونه‌ای است که از لغزیدن سطوح ...\nاصطکاک نیروی مقاومتی است که در برابر حرکت اجسام به وجود می‌آید. این نیرو همواره در خلاف جهت حرکت ایجاد شده و با حرکت اجسام مخالفت می‌کند. برای ایجاد حرکت در اجسام باید نیرویی بزرگتر از نیروی اصطکاک در جهت حرکت اعمال کرد. اصطکاک به عواملی چون نیروی عمودی، شرایط سطح‌های تماس از نظر زبری، جنس سطح‌های تماس بستگی دارد ...\nبرای ایجاد حرکت در اجسام باید نیرویی بزرگتر از نیروی اصطکاک در جهت حرکتاعمال کرد. اصطکاک به عواملی چون نیروی عمودی، شرایط سطحهای تماس از نظر زبری، جنسسطحهای تماس بستگی دارد و در صورتی که تغییرات دما به گونه ای باشد که موجب تغییرزبری سطح تماس شود، در افزایش یا کاهش اصطکاک موثر است.n نیروی عمودی تکیه ...\nOct 19, 2016 - اصطکاک نیرویی است که در مقابل حرکت اجسام مقاومت می کند و می توان آن را به دو نوع اصطکاک ایستایی و اصطکاک جنبشی تفسیم کرد که در این مقاله به آنها می پردازیم. ... روغن بریزیم. مثلا زمانی که لولای در را روغن کاری می کنیم، لایه ای از روغن بین قطعات قرار می گیرد که با کاهش سطح تماس، اصطکاک را کاهش می دهد.\nتحقیق در مورد نیروی اصطکاک. نیروی اصطکاک چیست؟ اصطکاک نیرویی است که به سبب چگونگی سطح تماس دوجسم واندازه ی نیرویی که دو جسم را به هم می فشارد ایجاد می شود و با کشیده شدن آن دو روی یگدیگر مخالفت می کند.در دو وضعیت کاملا متناقض نیروی اصطکاک زیاد می شود. الف)وقتی سطح تماس دو جسم زبر باشد.بر جستگی های ...\nFeb 16, 2013 - اصطکاک نیرویی است که به سبب چگونگی سطح تماس دوجسم واندازه ی نیرویی که دو جسم را به هم می فشارد ایجاد می شود و با کشیده شدن آن دو روی یگدیگر مخالفت می کند. ... اگر نیروی سایشی ای در کار نباشدهیچ میخ وپیچی در دیوار بند نمیشد هیچ چیز را نمیشد در دست نگه داشت هیچ گردبادی هرگز آرام نمی گرفت.\nتحقیق آماده در مورد اصطکاک چیست؟ اصطکاک چیست؟ فرمت فایل: وردتعداد صفحات: 1 اصطکاک چیست؟ هنگامی که دو جسم به یکدیگر ساییده می شوند، نیرویی به وجود می آید که در برابر ای ساییدگی مقاومت می کند. به این نیرو، اصطکاک می گویند. اجسامی که سطحی ساف دارند، کمتر از اجسامی که زبر باعث تولید اصطکاک می شوند. هر چه میزان ...\nبرچسب ها , اصطکاکاصطکاک , مقاله ای درمورد اصطکاک ,\nدانلود فایل گزارش كارآموزي مطالعه و طراحي پل شركت اتحاد راه .\nتحقیق/ پست الكترونيكي و اشاعهء اطلاعات\nپاورپوینت در مورد MDG\nتحقیق در مورد احداث کارخانه ریخته گری\nدانلود صدمات آسانسور\nدانلود فایل كارآموزي شركت سهامي مخابرات استان تهران..


ریسک‌های حاکم بر اقتصاد جهان\nشماره خبر: ۳۷۸۸۱۱۹\nاحسان آذري‌نيا : اقتصاد جهان اکنون با ریسک‌های گوناگونی مواجه است که رشد سریع نرخ تورم در اقتصادهای بزرگ، نابرابری در دسترسی به واکسن کرونا، محدود شدن زودهنگام برنامه‌های حمایتی بانک‌های مرکزی بزرگ، کمبود نیروی کار و شکاف دیجیتالی و درآمدی جزو مهم‌ترین ریسک‌ها هستند.\nدر ۱۸ماه اخیر، بدون شک بزرگ‌ترین ریسکی که اقتصاد جهان را تهدید کرده، همه‌گیری کرونا بوده که این ریسک همچنان پابرجا است؛ زیرا نابرابری در دسترسی به واکسن سبب شده است، روند بهبود شرایط در کشورها یکسان نباشد و سویه‌های جدید این ویروس شیوع پیدا کنند. اقتصادهای بزرگ در ۱۸ماه اخیر، یعنی از زمان شروع همه‌گیری کرونا در جهان، هزاران میلیارد دلار برای جبران اثرات منفی همه‌گیری اختصاص داده‌اند و برنامه‌های حمایتی آنها ادامه پیدا کرده است.\nنهادهای بین‌المللی، از جمله سازمان جهانی بهداشت، از کشورهای ثروتمند خواسته‌اند برای رفع نابرابری در دسترسی به واکسن حرکت کنند؛ تنها در این حالت می‌توان به مهار همه‌گیری و بهبود واقعی اقتصاد جهان دست پیدا کرد. در مطالب حاضر به ابعاد ریسک تورم برای اقتصاد جهان، اثرات نابرابری در دسترسی به واکسن، بدترین سناریو در حوزه کرونا و... اشاره شده است.\nکلمات کلیدی: اقتصاد تورم جهان رشد نیروی کار


جسم فضایی که در اقیانوس هند سقوط کرد عضویت در کانال تلگرام\nصفحه اصلی اخبار فناوری اخبار علمی جسم فضایی که در اقیانوس هند سقوط کرد\nجسم فضایی که در اقیانوس هند سقوط کرد\nاگر اخبار ماه گذشته را دنبال کرده باشید باید بدانید که مدتی است که کره ی زمین از آرامش نسبی قبلی خود خارج شده و تحت تاثیر اشیاء خارجی که به سمت آن می آیند قرار گرفته است.البته تمامی موارد گفته شده با فاصله نسبتا زیاد و ایمنی از کنار کره ی زمین عبور کردند.\nاما آخرین جسمی که برخورد آن با کره ی زمین پیش بینی شد،یک جسم فضایی موسوم به WT1190F بود که در یک مدار بشدت بیضوی سفر می‌کرد و در مسافتی به اندازه دو برابر فاصله زمین تا ماه نوسان داشت.\nهمچنین پیش بینی شده بود که این جسم یک قطعه گمشده از تاریخ فضاست که به سمت ما باز می‌گردد و دارای منشا مصنوعی است.پیش بینی ها گواه بر این موضوع بود که بخش اعظمی از این جسم در جو سوخته و در روز ۲۲ آبان در نقطه‌ای بسیار دورافتاده در زمین فرود خواهد آمد.\nسرانجام موعد مقرر فرا رسید و زباله فضایی اسرارآمیز موسوم به WT1190F روز گذشته دقیقا از منطقه پیش‌بینی شده بر روی اقیانوس هند در جنوب سریلانکا وارد جو زمین شد.\nدر ساعت ۶:۱۸ صبح روز جمعه این جسم در زمان ورود مجدد به جو سوخت، اما به دلیل چگالی کم و اندازه کوچک یک الی دو متری‌اش، هیچ خطری برای ساکنان زمین نداشت.گفته می‌شود که تنها افراد ساکن ایالت جنوبی سریلانکا قادر بودند این جسم را در آسمان مشاهده کنند.\nگفتنی است در این در رویداد کارشناسان برای نخستین بار توانستند زمان و مکان دقیق ورود زباله فضایی را به جو زمین محاسبه کنند.\nاگرچه فرماندهی فضایی نیروی هوایی آمریکا مسؤولیت پیگیری این جسم را عهده دار بود، اما ناسا به دلیل این که مسیر نهایی این جسم، ورود به جو زمین در زاویه‌ای شبیه به سیارکی از فضای میان سیاره‌ای بود، تصمیم گرفت تا از ابتدا تا انتهای این موضوع را رصد کند.\nتگ ها : برخورد اجسام فضایی با زمین


شرح دعای روز ششم ماه رمضان | عمادی آنلاین\nوَ زَحْزِحْنِی فِیهِ مِنْ مُوجِبَاتِ سَخَطِکَ بِمَنِّکَ وَ أَیَادِیکَ یَا مُنْتَهَی رَغْبَهِ الرَّاغِبِین (1)\nجمله ذرات زمین و آسمانلشکر حقند گاه امتحان (3)\n7- الحیاه با ترجمه احمد آرام، ج 1، ص: 414\nدلهاى ما که تیره شد از زنگ معصیتیا رب به نور معرفت خود صفا ببخشدور، ار زکاروان حقیقت فتاده ایمما را به رهروان طریق وفا ببخشآلوده از نخست نبودیم، کامدیمما را به حسن سابقه، روز جزا ببخش\nگناه و نافرمانى، پیروى از دل و هوا و هوس است و آنکه درپى هوسرانى افتد و هواپرستى کند، بناچار به هر درى خواهد زد، دست به هر کارى خواهد زد، تا خواسته «دل» را برآورد، هرچند با دورى از «خدا» و با ستم به «مردم» باشد،\nگرچه به تسلیم در برابر هر ناکسى و خضوع در مقابل هر آلوده دامنى، به دست آید.\n«خدایا!… عزّت برایم همین بس که بنده «تو» باشم،\nو فخر و مباهات، برایم همین کافى است که «تو» ربّ من باشى».\nگناه، انسانیت انسان را می شکند، ارزش وجودى او را درهم می ریزد، فطرت پاک و نورانى او را می آلاید، گنهکار را پیش خالق و خلق، سرافکنده می کند، انسان را در زیر ضربات تازیانه وجدان، عذاب می کند، ذلّت دنیا و نکبت آخرت را\nفراهم می آورد، انسان را بنده شیطان و مطیع نفس و غلام هوس می کند.\nآیا اینها در ذلّت آورى گناه، بس نیست؟\nاگر وجدان کسى نمرده و فطرتش آلوده نشده باشد، از گناه، احساس «شرم» می کند. خود را پیش خدا، سرشکسته و پیش بندگان، رسوا می بیند و چه کیفرى سخت تر و دردناکتر از این؟!\nدرماندگى است، اهل گنه بودن،شرمندگى است، شیوه عصیانى…\nآرى… اى خداى منتقم! گرفتار گناه بودن، خذلان و خوارى می آورد، و معصیت کار بودن، ما را گرفتار تازیانه انتقامت می کند.\nولى… تو ارحم الراحمین و مهربان ترینى، تو خدایى، تو خالقى، تو بى نیازى، تو اى پروردگار، به عقوبتمان محتاج نیستى، امّا، ما به لطف و احسان تو نیازمند و محتاجیم، ما را به خاطر گناهانمان خوار مگردان و با ضربه هاى انتقامت، ما را عقوبت مکن.\n«الهى… اگر ما را بردار کنى، رواست، مهجور مکن.و اگر به دوزخ فرستى، سزاست، از خود دور مکن.الهى… ضرورت به هیچ درگاهم نیستاز پیش خطر، و از پس، راهم نیستدستم گیر، که جز فضل تو پناهم نیست».\nخواسته ایم که خداوند، لطف کند و از آنچه موجب نارضایى و خشم اوست، دورمان کند، بازمان دارد، جلوگیرمان شود، توفیق ترک معصیتمان دهد.\nواى… که چه بى دردند گنهکاران! آنانکه فرصت عمر، به رایگان از کف می دهند، آنانکه خیانت پیشه و دزدند، باطل پرست و حق گریزند، گرانفروش و محتکرند، ستمگر و مردم آزارند، رباخوار و رشوه گیرند، فاسد و مفسدند، دغلباز و ریاکارند، مردم فریب و حیله گرند، با «حق» درمی افتند، با زبان، با دست، با پول، با موقعیّت…\nباطل را یارى می کنند، با کمک، با تأیید، با امکانات، با سکوت…\nبه فرمان خدا بى اعتنا و به آیات قرآن بى توجّهند و به دعوت انبیا، پشت پا می زنند.\nاینها… و اینها، موجبات سخط الهى است.\nجوانمرد باشیم و از اینها کناره گیرى کنیم، آزاد باشیم و قید طاعت حق را برگردن بیفکنیم. انسان باشیم و ارزش را در «آدمیّت» بدانیم.\n«آیا آن کس که درپى «رضوان» و خشنودى خداست، همانند کسى است که به «سخط» و خشم الهى باز گردد؟…(هرگز)، مأواى چنین انسانى جهنم است، و بد جایگاه و سرنوشتى است».\nامّا باید لطف خدا دستگیرمان شود. اگر خدا توفیق دهد، اگر یارى و مدد نماید، اگر ما را مشمول «منّت» و «نعمت» خویش سازد، شاید بتوانیم از چاه ویل «نفس» به درآییم و به عروجگاه تقوا و مقام «رضا» برسیم.\nچرا که او، آخرین امید و آخرین پناه و منتهاى خواسته علاقه مندان و راغبین است.\n ـ آل عمران، آیه 162.\nآیت‌الله روح‌الله قرهی در شرح دعای روز ششم ماه مبارک رمضان می‌گوید:\nدعای روز بیست و ششم ماه رمضان به نقل از سید بن باقی\nدعای پیامبر در شب سوم ماه رمضان\nعلیرضا حدائق – حجاب\nحدیث کسا با صدای مهدی صدقی\nمهدی صیاف زاده – ترتیل جزء شانزدهم قرآن


رعایت چند نکته ی مهم آرایشی در روز های بارانی | ساعدنیوز\nرعایت چند نکته ی مهم آرایشی در روز های بارانی\nپنجشنبه، 16 اردیبهشت 1400 زمان مطالعه 5 دقیقه\nنحوه ی انجام دادن آرایش تكمیلی و ترمیمی\nاینکه از چند ساعت قبل فکر بهتر کردن آرایش خود باشید، بسیار اهمیت دارد. مهم نیست که در کجا زندگی می کنید و منطقه جغرافیایی تان چه آب و هوایی دارد. چیزی که بیشتر مردم نمی دانند این است که در روز های بارانی و برفی، پوست واقعا خشک شده و رطوبت لازم را از دست می دهد. برای آرایش در روزهای برفی و بارانی از شب قبل، به فکر استفاده از یک کرم شب باشید. کرم های مرطوب کننده یا کرم های شب، به طور خاص فرموله شده اند و در صبح روز بعد وقتی از خواب برمیخیزید تاثیر آنها را به خوبی حس خواهید کرد. آنها هم پوست شما را جوان نگه می دارند و هم آرایش در روزهای بارانی و برفی سرد را برایتان آسان تر می کنند. اگر از نتایج آرایش روی پوست خشک و بی روح بی خبرید، پیشنهاد می کنیم در مورد آن هم جستجویی انجام دهید تا نتایج جالبی را ببینید.\nبرچسب ها: آرایش لوازم آرایشی بارش باران


بازار گل محلاتی دچار حریق شد - مجله حقوق\nبازار گل محلاتی دچار حریق شد\nبه گزارش مجله حقوق، تهران (پانا) - سخنگوی سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران از وقوع حریق در بازار گل محلاتی اطلاع داد.\nسید جلال ملکی درباره جزئیات این حادثه به پانا گفت: ساعت 12:06 دقیقه روز جاری یک مورد حادثه آتش سوزی در بازار گل محلاتی به سامانه 125 سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری تهران اطلاع رسانی شد که پس از آن چهار ایستگاه به محل اعزام شدند.\nوی گفت: آتش نشانان در حداقل زمان به محل رسیده و مشاهده کردند که در قسمت ضلع غربی بازار گل تعدادی از غرفه ها دچار حریق شده است. قسمت سقف راهروها که با مصالح اولیه پوشیده شده بود دچار حریق شده بود و به بخشی از بالن و نیم طبقه بالایی سرایت نموده بود. بر اساس آن چیزی که به چشم دیده می شد حدود 20 غرفه درگیر این حریق شده بودند.\nسخنگوی سازمان آتش نشانی با اشاره به اینکه بیشتر قسمت فوقانی و سقف این غرفه ها دچار حریق شده بود، ادامه داد: حریق به سرعت در حال توسعه بود و با توجه به اینکه در آن قسمت مواد قابل اشتعال زیادی وجود داشت آتش نشانان عملیات را از زمین و شیروانی شروع کردند و آتش را مهار کردند. با عملیات به موقع از توسعه حریق جلوگیری شد و یکی آتش نشان از ناحیه دست دچار مصدومیت شد که به عوامل اورژانس تحویل داده شد.\nانتشار: 24 شهریور 1400 بروزرسانی: 24 شهریور 1400 گردآورنده: law10.ir شناسه مطلب: 1052\nبه "بازار گل محلاتی دچار حریق شد" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "بازار گل محلاتی دچار حریق شد"


گردو از بهترین میوه های پرخاصیت برای سلامتی شماست که علاوه بر خاصیت هایی که دارد جای خوبی برای مخفی کردن اشیای گرانقیمت به شمار می رود. در زمان های دور مایعات گرانقیمت را در گردو جای میدادند.\nبسیاری از وسایل هستند که در خیلی از مواقع به کار انسان می‌آیند هرچند دیگر از نظر انسان به کار کسی نیاید. در قرن نوزدهم، مردم پولدار کشور فرانسه از این گردو برای مخفی نگه داشتن مایعات ارزشمند استفاده می‌کردند که ارزش مایع داخل آن‌ها از خود گردو بسیار بیشتر بود.\nخواص گردودرباره گردوفواید گردوگردو\nآیا اینستاگرام فیلتر میشود؟ جزئیات تازه مهر ۹۷


تلویزیون اولد ال جی a7 از جمله محصولات جدید و مقرون به صرفه ی کمپانی بزرگ و مشهور ال جی است. در این محصول از فناوری های مدرن روز دنیا از قبیل اولد استفاده شده است. این مدل تلویزیون بر خلاف دیگر محصولات ال جی که به صورت خمیده طراحی شده و در ابعاد گونانگون وارد بازار شدند، کاملا تخت است و با کیفیت فول اچ دی به بازار عرضه شده است. از دیگر ویژگی هایی ابن محصول می توان به عدم پشتیبانی از HDR اشاره کرد. انتخاب یک تلویزین مقرون به صرفه با ویژگی های قابل قبول که نیازهای کاربران را بر طرف کند، خواسته ی هر کاربری است. به همین دلیل نمایندگی تلویزیون ال جی در واحد فروش خود انواع مدل های تلویزیون تولید شده در کمپانی را با ضمانتنامه و خدمات مشاوره پیش و پس از خرید در اختیار کاربران قرار داده است تا کاربر با دید باز و آگاهی از زیر و بم محصول اقدام به خرید کند. در ادامه ویژگی های مختلف تلویزیون اولد ال جی a7 را بیان خواهیم کرد با ما همراه باشید. فروش و تعمیرات تلویزیون ال جی در نمایندگی ال جی به صورت تخصصی انجام می شود.\nمشخصات فنی تلویزیون اولد ال جی a7\nوزن: با پایه 18.6 کیلوگرم\nابعاد: با پایه 122.9*75.9*22.5 سانتی متر\nتکنولوژی صفحه: اولدOLED\nصفحه نمایش تلویزیون اولد ال جی a7: 55 اینچ\nمصرف برق در حال اماده به کار: 0.5 وات\nکیفیت تصویر تلویزیون اولد ال جی a7: فول اچ دی\nنوع نمایش تصویر D3: ندارد\nتلویزیون اولد ال جی a7 قابلیت ارتقا کیفیت تصویر: دارد\nنبدیلD2 به D3: ندارد\nتبدیل D3 به D2: ندارد\nتلویزیون اولد ال جی a7 ریموت: دارد کنترل هوشمند مدل MR15RA\nتلویزیون اولد ال جی a7 دارای قابلیت LG Sound Sync\nمحل قرار گیری بلندگوها: پایین قاب\nاستاندارد صوتی: Clear Voice II , Dolby Digital , DTS , Ultra Surround\nتوان هر بلندگو تلویزیون اولد ال جی a7: 10 وات\nتلویزیون اولد ال جی a7 دوربین: ندارد\nتلویزیون اولد ال جی a7 گیرنده دیجیتال: دارد\nمجهز به میلیارد ها رنگ غنی\nتلویزیون اولد ال جی a7 دارای تصویر مشکی مطلق\nپشتیبانی از فرمت صوتی: ,AC3 – Dolby Digital, EAC3, HE-AAC, AAC, MP2 ,MP3, PCM, DTS, DTS-HD, DTS Express, WMA, apt-X\nسازگار با اپلیکیشن موبایل: LG TV Plus\nقابلیت جست و جوی فایل از طریق شبکه در تلویزیون اولد ال جی a7\nاقلام همراه: ریموت کنترل، کابل رابط، کابل برق، دفترچه راهنما،\nاتصال بی سیم(وای فای): دارد\nتلویزیون اولد ال جی a7 بلوتوث: دارد\nتوضیحات درگاه های یو اس بی: دو عدد 0 یک عدد USB3.0\nپورت شبکهLND: دارد\nتلویزیون اولد ال جی a7 ورودی آنتن: دارد\nتعداد کامپوزیت: 1 عدد\nتلویزیون اولد ال جی a7 خروجی صدا: دارد\nقیمت تلویزیون تلویزیون اولد ال جی a7\nبه دلیل نوسانات ارز در کشور، هر روز شاهد تغییر قیمت ها هستیم. به همین دلیل توصیه می کنیم برای اطلاع از قیمت ها حتما با نمایندگی تلویزیون ال جی تماس حاصل فرمایید تا از قیمت های واقعی با خبر شوید. اما این دستگاه در بازار ایران تا امروز با قیمت 10.250.000تومان به فروش رسیده است.\nفروش و تعمیر اولد ال جی a7\nبه کاربران عزیزی که قصد خرید تلویزیون اولد ال جی a7 را دارند، توصیه می کنیم حتما به نمایندگی تلویزیون ال جی مراجعه کنید تا علاوه بر دستگاهی اورجینال از گارانتی معتبر و خدمات پس از فروش واقعی آن نیز بهره مند شوید. در این مرکز علاوه بر این شرایط، خدمات پس از فروش در واحد تخصصی تعمیرات نیز در اختیار کاربران قرار می گیرد. نصب و راه اندازی، تعمیر مشکلات مختلف نرم افزاری یا سخت افزاری، تعویض قطعات با نمونه ای اصل یا اورجینال و تعمیر در محل تلویزیون ال جی که در هزینه ها همچنین وقت کاربران صرفه جویی کرده و امکان نظارت بر تعمیرات و روند آن را برا ی کاربر ایجاد می کند، از خدماتی است که به صورت تضمینی در اختیار خریداران قرار می گیرد.\nنمایندگی تلویزیون ال جی از جمله مراکز خدماتی است که با هدف مشتری مداری به کار خود ادامه می دهد. این مرکز معتبر دارای مجوزهای رسمی بوده که از منابع معتبر ایرانی و خارجی دریافت شده است. در این نمایندگی خدماتی از قبیل مشاوره پیش و پس از خرید و تعمیرات انواع مدل های مختلف تلویزیون ال جی در سایز ها و قابلیت های مختلف در اختیار کاربران قرار می گیرد. همچنین واحد فروش مجزا که به جدیدترین فناوری های تولید شده ی تلویزیون در کمپانی ال جی مجهز می باشد و با شرایط بسیار مناسب به ارائه ی انواع تلویزیون های ال سی دی، ال ای دی، پلاسما، اولد و … می پرازد که دارای خدمات پس از فروش و گارانتی های معتبر باشد. جدای از همه ی این ها واحد تعمیرات که به جدیدترین دستگاه ها و تجهیزات عیب یابی و تعمیرات مجهز است و توسط تکنسین های خبره اداره می شود، انواع مشکلات نرم افزاری و سخت افزاری تلویزیون های ال جی را بدون حتی درصدی خطا بر طرف می کند.


آیا در عصر ظهور، امام زمان دین جدیدی خواهد آورد؟ - وعده صادق\nخانه مقالات ظهور و غیبت آیا در عصر ظهور، امام زمان دین جدیدی خواهد آورد؟\nمقاله ذیل با عنوان “سنخ احکام جدید در عصر ظهور امام زمان(عج)” در شماره 33 فصلنامه مشرق موعود منتشر شده است. این مقاله در سی و دومین قسمت از سلسله مطالب در انتظار منجی به خوانندگان ابنا تقدیم می شود:\nدرباره معنای روایت، در کلام دانشوران چند احتمال مطرح شده است و چند احتمال دیگر نیز مطرح می‌کنیم؛ ولی پیش از طرح و بررسی احتمال‌ها، نکته‌ای یادآور می‌شویم و آن این‌که باید این احتمال‌ها به روش علمی بررسی شود تا معلوم شود کدام احتمال با اصول و مبانی اسلام سازگار است و کدام‌یک با اصول و مبانی اسلام سازگار نیست؛ چون این روایات را باید در چارچوب محکمات کتاب و سنت تفسیر کرد. وگرنه باید آن روایات را کنار گذاشت. اصول و چارچوب‌های محکم کتاب وسنت متعدد است؛ اموری همچون ختم نبوت، جامعیت و کمال شریعت، عدم اهمال پیامبر گرامی اسلام در ابلاغ احکام و… .\n4. قضای جدید: «يَقُومُ بِأَمْرٍ جَدِيدٍ … وَ قَضَاءٍ جَدِيدٍ» (همو: 255)؛\n5. سلطان جدید: «يُبَايِعُ النَّاسَ بِأَمْرٍ جَدِيدٍ … وَ سُلْطَانٍ جَدِيد»(همو: 270)؛\nولی هیچ روایتی نداریم که امام زمان دین یا شریعت جدیدی می‌آورد. هیچ‌یک از روایات یادشده بر این دلالت ندارند که آن حضرت اساساً دینی جدید می‌آورد و امر جدید ابهام دارد. باید به گونه‌ای تفسیر شود که با اصول قطعی و مسلّم اسلام همچون ختم نبوت و جامعیت شریعت _ که امامیه نیز بدان معتقد است _ ناسازگار نباشد. مراد از «کتاب جدید» نیز همین قرآن است و البته ویژگی‌هایی مانند ذکر اسباب نزول، تفسیر صحیح و بیان برخی مصادیق و زیرمجموعه‌ها و… همراه آن است (طباطبایی، 1393: ج12، 116، مرتضی عاملی، 1410: 56). هیچ‌یک از روایات فوق دلالتی ندارد آن‌چه حضرت مهدی بدان دعوت می‌کند دینی جدید است.\nامام باقر می‌فرماید: إِذَا قَامَ الْقَائِمُ سَارَ إِلَى الْكُوفَةِ … وَ لَا يَتْرُكُ بِدْعَةً إِلَّا أَزَالَهَا وَ لَا سُنَّةً إِلَّا أَقَامَهَا؛ (حرعاملی، 1414: ج8، 266) هنگامی که حضرت قائم قیام می‌کند به کوفه می‌رود … و بدعتی نیست مگر آن‌که آن را از بین می‌برد و سنتی [از سنت‌های پیامبر] نیست مگر آن‌که آن را اجرا می‌کند.\nامام مهدی در هنگام ظهور می‌فرماید: ان تحافظوا على طاعته و طاعة رسوله و ان تحيوا ما أحيي القرآن و ان تميتوا ما أمات … و اني أدعوكم إلى اللّه و إلى رسوله و العمل بكتابه و إماتة الباطل و احياء سنته؛ (مقدسی، 1399: 146) مراقب باشید تا خدا و رسولش را اطاعت کنید؛ آن‌چه قرآن زنده نگه داشته زنده نگه دارید و آن‌چه قرآن باطل کرده باطل بدانید … و من به خدا و رسول خدا و عمل به کتاب وی و ابطال باطل و احیای سنت وی شما را فرا می‌خوانم.\nآری، ظاهر کلام برخی اخباری‌ها همچون محدث بحرانی این است که امامان اهل‌بیت مانند پیامبر بر تشریع ولایت داشته‌اند؛ ولی به نظر نگارنده این دیدگاه نه‌تنها دلیلی معتبر ندارد، بلکه دلیل‌های معتبری بر نفی آن وجود دارد (طباطبایی، بی‌تا، ج2، 295؛ ضیایی‌فر، 1388، 80 – 89).\nسنخ دیگر، احکام کلان که عناوین کلی دیگری زیرمجموعه خود دارند؛ مانند «اکل مال به باطل» که اکل مال به واسطه قمار، رشوه، قسم دروغ و… همگی عناوین کلی هستند که زیرمجموعه «اکل مال به باطل» قرار می‌گیرند. ممکن است در طول زمان و در گستره زمین، اکل مال به باطل زیرمجموعه‌های دیگری نیز پیدا کند؛ مانند اکل مال توسط شرکت‌های هرمی که امروزه پیدا شده است. ممکن است آن‌چه امام زمان بیان می‌کند، زیرمجموعه‌هایی باشد که در آن زمان برای برخی از عناوین کلان قرآن و روایات به وجود می‌آید. برخی از مصادیقی که در روایات نیز ذکر شده‌اند قابل تطبیق با این احتمال است؛ مانند جلوگیری کردن از احداث بالکن و پنجره، ناودان و… در راه‌ها (فیض کاشانی، 1374: ج3، 384) که ذیل عنوان «لا ضرر و لا ضرار فی الاسلام» قرار می‌گیرند، همان‌طور که برخی از فقها هم گفته‌اند این احکام زیرمجموعه‌های عنوان اضرار است (آل عصفور، بی‌تا: ج11، 180؛ مرتضی عاملی، 1430: 124).\nدرباره این احتمال نیز اشکالی به نظر نمی‌رسد؛ بلکه مقتضای خاتمیت، جامعیت و کمال دین اسلام از یک سو و در نتیجه عدم تشریع حکم جدید پس از رحلت پیامبر از سوی دیگر و غیرمحصور بودن عناوین ریز از جهت سوم آن است که شارع احکام دین خاتم را روی عناوین کلی همچون اکل مال به باطل، معاشرت به معروف، وفای به عقد، آمادگی دفاعی و…. ببرد تا قابلیت شمول برای همه زمان‌ها و مکان‌ها را داشته باشد و طبعاً زیرمجموعه‌ها و مصادیق عناوین عامی مانند عناوین فوق متناسب با شرایط زمانی و مکانی بیان گردد. از این‌رو امام زمان نیز زیرمجموعه‌ها و مصادیق زمانی احکام و عناوین عام را بیان می‌کند؛ هرچند ممکن است برخی از این زیرمجموعه‌ها در گذشته وجود نداشته باشد و در اثر تحولات و تغییرات زندگی اجتماعی پدید آمده باشند. برخی از روایات را می‌توان مؤید برای این احتمال ذکر کرد.\nشیوه‌های اداره جامعه در زمینه قضاوت و… از زمانی تا زمان دیگر دچار تغییر می‌شود؛ در یک زمان و مکان شیوه‌ای برای اداره جامعه در زمینه حکومت، قضاوت و امثال آن است، ولی در زمان و مکان دیگری کارایی شیوه قبلی کم یا از بین می‌رود. در نتیجه باید با شیوه‌های دیگری جامعه را اداره کرد. از این‌رو برخی از دانشوران این احتمال را مطرح کرده‌اند که ممکن است مراد از «امر جدید»، حکومت اسلامی عادل و شایسته متناسب با شرایط زمانی جدید باشد (منتظری، 1408: ج1، 521).\nدرباره شیوه‌ها و شکل‌های اداره جامعه، این پرسش مطرح است که آیا در قلمرو دین است یا این‌که شیوه‌ها در قلمرو دین نیست. نگارنده بر این باور است که اگرچه اصل حکومت و قضاوت، آیین دادرسی و… در قلمرو دین است، ولی شیوه‌ها به خودی خود در قلمرو دین قرار ندارد. مثلاً اگر حضرت امیر در موردی به گونه‌ای قضاوت کرده است، لزوماً نمی‌توان گفت این شکل قضاوت جز دین است. آری، ممکن است برخی از شیوه‌ها با اهداف و احکام دین سازگار نباشد و بدین لحاظ ممنوع باشد، ولی شیوه‌ها به خودی خود و بدون لحاظ پیامدهایش در قلمرو دین قرار ندارد. بنابراین نظر این تفسیر و احتمال هم با محکمات کتاب و سنت ناسازگاری ندارد، بلکه می‌توان مؤیداتی از روایات برای آن ذکر کرد؛ روایاتی که می‌گوید امام زمان سلطان جدید (نعمانی، 1422: 270)، قضای جدید (همو: 238) و سنت جدید (همو: 238) می‌آورد با این احتمال سازگار است؛ چرا که این سه از لوازم تدبیر جامعه‌اند. البته بنابر این‌که مراد از «سنت جدید» معنای لغوی آن است نه معنای اصطلاحی آن، یعنی سنت پیامبر و امام؛ چون «سنت جدید» به معنای اصطلاحی آن با قرآن و روایاتی که می‌گوید حضرت مهدی بر طبق سنت پیامبر سیر می‌کند سازگار نیست.\nمطلب قبلیآیا در عصر غیبت می توان حکومت و دولت تشکیل داد؟\nمطلب بعدیپیام رهبر انقلاب در تجلیل از فداکاری آتش نشانان مؤمن و شجاع: همه ملت ایران به این عزم و شهامت برخاسته از ایمان ببالند/ این جوانمردان بار دیگر خاطرات فداکاریهای دوران دفاع مقدس را زنده کردند


آشنایی با دنیای ارزهای دیجیتال - کاهش وزن اخبار\nجهان مدرن با شتاب فزاینده ای به سمت دیجیتالی شدن پیش می رود و در طی این فرایند بخش اعظم ناحیه های زندگی افراد زیر اثر گذاری قرار می گیرد. همینطور جنبه های متعدد به دست آوردن و امور هم هر چه عمده به صورت دیجیتالی به کار های خود ادامه خواهند داد.\nپیدایش فضای دیجیتال دسترسی انسان ها به یکدیگر را تا حد فوق العاده ای ارتقا داده هست که تا قبل از ظهور فناوری اینترنت، چنین چیزی عملاً امکان پذیر نبود. امروزه کسب و کارها می توانند مشتریانی در آن سوی دنیا داشته و یا اشخاص متفاوت می توانند مهم متخصصانی هزاران km دورتر از خود حرف کرده و داده ها دریافت نمایند.\nمرزها و موانع جغرافیایی در دنیای دیجیتال از بین برداشته شده اند؛ از همین رو فضای دیجیتال بازاری به بزرگی کل دنیا ایجاد کرده است.\nچنین بازار بزرگی نیاز فراوانی به نقل و انتقال سرعت بالا و امن دارایی بر بستر خود اینترنت دارد. هر چند خزانه های مرکزی و دولت های متعدد تلاش کردند تا صورت دیجیتالی ارزهای متداول خویش را برای این دستور ارائه دهند، ولی هیچ ارز فیاتی مقیاس پذیری جهانی ندارد و وابستگی ارزهای دولتی به دولت ها و سیاست های مطبوع آنها امکان اتکا به این ارزها را به شدت تحت آورده است.\nبنابراین، جامعه درگیر مهم فناوری و تکنولوژی های مدرن در سال 2009 با معرفی یک ارز کاملا دیجیتال به اسم بیت کوین راهی جدید را به جهت حل مشکل انتقال میزان دارایی ها بر بر روی بیستر اینترنت تولید نمود.\nپس از گذشت یک دهه، ارزهای دیجیتال به شتاب در حالا ادغام امکان های خویش به داخل حوزه های متعدد دنیای دیجیتال هستند. همین موضوع باعث شده میباشد تا آموزش ارز دیجیتال به یک عدد از ملزومات مهم به جهت پیروزی در دنیای مدرن تبدیل شود.\nمزیت های ارزهای دیحیتال و نیاز به آموزش ارز دیجیتال\nارزهای دیجیتال تفاوت های بخش اعظم ای اساسی ارزهای متداول کنونی مدنی دارند. در بستر ارزهای دیجیتال هیچ نهاد مرکزی تصمیم گیرنده ای وجود ندارد. از این رو، آینده یک ارز دیجیتال و سرمایه میلیون ها نفر به تصمیمات یک دولت وابسته نخواهد بود.\nبرخی از ارزهای دیجیتال به رخ تماما دمکراتیک رئیس شده و افراد کلیدی داشتن توکن های خاصی می توانند در روند های رای گیری در ارتباط دارای پروژه های آینده همین ارز مشارکت داشته باشند.\nارزهای دیجیتال بر روی نتورک بلاکچین مبادله می شوند که خود یک پایگاه داده های توزیع شده است و تاریخچه تراکنش ها و بقیه دیتا های مربوط به یک ارز را در خویش ذخیره کرده و کلیه کاربران به طور به طور همزمان به آن دسترسی دارند.\nاز دیگر مزایای ارزهای دیجیتال استفاده زیاد از فناوری های رمزنگاری در توسعه و گسترش و همچنین مبادله همین رمز ارزها است. از این روست که این ارزها را، رمزارز نیز می نامند. آموزش رمزارز یک عدد یکی از مهمترین و پرمخاطب ترین جور های آموزشی امروزه شناخته میشود.\nاز آنجایی که هیچ تحت ایجاد خاصی به جز خویش internet برای به کارگیری از این ارزها واجب نیست، دسترسی پذیری ارزهای دیجیتال به جهت عموم مردم زیاد بالا است و هر کسی می تواند اساسی کارگزاشتن یک اپلیکیشن کیف پول، دستگاه تلفن هوشمند خود را به یک بانک و صرافی ملازم تبدیل کند و هر زمانه که عزم نماید از سرویس ها و ابزارهای ارزهای دیجیتال به کار گیری نماید.\nهمچنین یکی از از موضوعات مضاعف مهمی که در زمینه سرمایه گذاری در بازار ارزهای دیجیتال با به سزایی دارد، طرز سرمایه گذاری، روزگار خرید کردن و فروش ارزها، استفاده از بهترین راهکار های سرمایه گذاری و تسلط بر کنترل هیجانات در معاملات فردی است. همین مورد قضیه تا جایی کلیدی دارااست که میتواند سرمایه بخش اعظمی از اشخاصی که عشق و علاقه مند به فعالیت در این بازار میباشند را به طور کلی از در بین ببرد.\nتجربه های مالی سرمایه گذاران حرفه ای همواره یک بخش تلخ دارد و آن همین می باشد که در مقطعی از زمانه آنان کل سرمایه خود را از دست داده اند. راهکار های گوناگون موجود در بازار، به ما یاری می نماید تا از ضررهای بزرگ و از دست رفتن سرمایه اولیه دوری کنیم.\nیکی از همین راهکار ها، استراتژی Dca یا میانگین سازی هزینه دلاری بیت کوین است. به این شکل که شما طبق این استراتژی، در مدت زمان های متعدد هنگامی سرمایه خویش را وارد بازار میکنید و همین در بازه زمانی هنگامی بلند مدت، میانگین هزینه خرید مهربانی را از بیت کوین یا آلت کوین گزینه حیث میدهد. در اورجینال حیاتی به کار گیری از استراتژی Dca شما می‌توانید بهترین دوران خرید بیت کوین را تشخیص بدهید و سرمایه خویش را متناسب اصلی آن وارد بازار کنید.\nدر این راستا، معلم و پژوهشگر زمینه ارزهای دیجیتال، نعیم حشم بان، در سری آموزش بدون‌پول ارز دیجیتال خود به طور کاملا بنیادی و شفاف بهترین استراتژی سرمایه گذاری در ارزهای دیجیتال را معرفی کرده و به سازوکار کار شما در عرصه ارزهای دیجیتال جهت قابل قبولی میدهد. همین کلیدی موجب می شود که به رخ حداکثری از ضرردهی در بازار رمزارزهای به سمت سوددهی خوب و هدفمند حرکت کنید.\nاز همین نکته بی خبر نشویم که دنیای ارزهای دیجیتال حیاتی سرعت فراوانی در اکنون پیشرفت است و هر روز قابلیت ها و مزایای جدیدی به آن اضافه می شود؛ در سری آموزش رمزارز نعیم حشم بان، مزایا، ابزارها و قابلیت های روز این ارزها به تفصیل تحلیل شده اند.\nبازی های ارز دیجیتال و کسب درآمد از روش های هیجان انگیز\nشاید برای اکثری از مردم به دست آوردن درآمد از انجام فعالیت های مورد عشق شان شبیه یک آرزوی دست نیافتتی باشد. اما فناوری بلاکچین و ارزهای دیجیتال این آرزو را برای گیمرها و عشق و علاقه مندان به بازی های ویدیویی به حقیقت مبدل کرده اند. امروزه بخش اعظمی از بازی ها فناوری های بلاکچین را به داخل سورس کد خود مخلوط نموده اند. این بازی ها به ازای هنگامی که بازیکنان برای بازی صرف کرده و پاداشی که پس از انجام روند و ماموریت ها اخذ نموده اند بها قائل بوده و آن ها را در قالب ارزهای دیجیتال قابل معامله نموده اند.\nدر بعضی از بازی های دیگر حتی مالکیت شخصیت های بازی نیز حیاتی استفاده از توکن های یکتا به بازیکنان انتقال دیتا شده است. به موجب این امر، بازیکنان می توانند شخصیت ها و دلاور های خود را هم به فروش برسانند. در سری آموزش رمزارز نعیم حشم بان، هیجان انگیزترین و پولساز ترین عنوان ها بازی های ارز دیجیتال گرد آوری شده اند. از محبوب ترین و بهترین بازی های ارز دیجیتال میتوان به موردها تحت اشاره کرد:\nبازی همسایه من آلیس، یک بازی دیدنی و لبریز طرفدار یک سری نفره در سبک ایجاد و ساز است. در این بازی جزایری وجود دارا‌هستند که به زمین های مختلف تقسیم شده اند. این زمین ها در واقع متعلق به توکن های یکتایی هستند که بازیکنان می توانند صاحب و مالک آن‌ها باشند.\nالبته علاوه بر زمین، منزل ها،حیوانات و حتی گیاهان هم به صورت توکن های یکتا ارائه شده اند. ارز اهمیت این بازی ALICE نام دارااست که بر شالوده استاندارد ERC20 کانال اتریوم بسط دیتا شده است. توکن ALICE، در این بازی به کار گیری های متعددی از پاراگراف برای خرید و فروش اقلام درون بازی، سهام گذاری یا این که استیکینگ به جهت به دست آوردن سود و نیز مشارکت در رای گیری درباره آتی بازی دارد.\nبازی شش اژدها یک بازی در سبک هیجانی و ماجراجویی می باشد که اهمیت استعمال از پلتفرم Enjin ساخته شده میباشد و توکن بومی آن نیز ENJ اسم دارد. این بازی کلیدی گوشه و کنار بزرگی اهمیت عرض 256 کیلومتر بوده و بازیکن ها و گیمرها می توانند از بی غایت مبارزات حماسی و ماموریت های هیجان انگیز و جادوها و اقتدار های افسانه ای و نیز آزادی فعالیت دوچندان لذت ببرند.\nاز دیگر قابلیت های آن می قدرت به تولید اشیاء و اقلام اشاره کرد که بیش از 300 مورد وسیله و ابزار قابل تولید در بازی وجود دارد. همگی شی ها و اقلام آن‌ها به صورت توکن های یکتا عرضه شده اند و بازیکن می تواند هر وقت اراده کرد اشیای ساخته شده خود را به بازیکن های دیگر بفروشد. علاوه بر این، گیمرها توانا خواهند بود جهت قدرتمند تر نمودن قهرمان های خود، اقلام فراهم شده را از بازیکن های دیگر خریداری کنند و هیجان بازی را بیش از پیش ارتقا دهند.


تحقیق در مورد ابنيه و آثار تاريخي ايران بعد از اسلام 17 ص – hadiportals\n17, آثار, ابنيه و آثار تاريخي ايران بعد از اسلام 17 ص, ابنيه), از, اس, اسلام, ايران, بعد, تاريخي, تحقیق, تحقیق در مورد ابنيه و آثار تاريخي ايران بعد از اسلام 17 ص, دانلود تحقیق در مورد ابنيه و آثار تاريخي ايران بعد از اسلام 17 ص, ص, مورد, و\n12سرزمين ايران داراي تاريخي كهن و مردماني با فرهنگ چندهزار ساله است . پدران و گذشتگان اين مرز و بوم ميراث فرهنگي خود را با خلق آثار و شاهكارهايي بديع به نسلهاي آينده سپرده اند . ورود اسلام به ايران با اينكه جنگ و خرابي به همراه داشت اما پيوند فرهنگ جديد با ذوق و هنر ايراني منجر به خلق آثاري گرديد كه اكنون نه تنها در زمره‌ي مفاخر ملي بلكه جزء شاهكارهاي ميراث بشري محسوب مي شود . اين حقير مجموعه اي از مشهورترين و ديدني ترين ابنيه و آثار تاريخي ايران بعد از اسلام را در قالب يك تحقيق به نمايش مي گذارم . مسجد جامع عتيق شيراز : اصل ساختمان اين مسجد از ابنيه دوران صفاريان است كه به امر امرالليث صفاري در سال 281هـ.ق بنا شده از مسجد اصلي قسمت مهمي باقي نمانده است باني خداي خانه‌ي مسجد جامع شاه ابواسحاق اينجو در سال 752 هـ.ق است . سپس در زمان شاه عباس اول صفوي به سال 1034 هـ.ق و همچنان زمان بقيه شهرياران صفوي تعمير و مرمت شده است . شبستان جنوبي مسجد هم از بناهاي قديمي مي باشد . كتيبه‌ي سنگي خداي خانه از نمونه هاي ارزنده هنري به شمار مي رود . اين كتيبه به خط يحيي الجمالي السوفي خطاط معروف زمان شاه ابواسحاق و حاوي جملاتي در شأن قرآن كريم است . اين مسجد داراي دو سردر شرقي و غربي است . در مجاورت سردر شمالي مسجد و جلوي خان آن مسجد قديمي ديگري به نام طباليان وجود دارد كه از نظر معماري و هنري چندان قابل توجه نمي باشد . اين مسجد قديمي ترين اثر تاريخي دوران اسلامي شهر شيراز است


دوبل چوبی 8 شیاردار یا پین چوبی در بسته های 50 عددی - نیکابازار\nدوبل چوبی 8 شیاردار\nدوبل چوبی 8 شیاردار عدد\nدوبل چوبی 8 شیاردار یکی از ملزومات نجاری برای تقویت اتصالات دائمی و توکار بشمار می رود، سایز این دوبل چوبی (رولپلاک) 40*8 میلیمتر میباشد که در هر بسته آن 50 عدد از آن وجود دارد. در صنعت نجاری پین چوبی را به نامهای دیگری نیز می شناسند از جمله : رولپلاک چوبی و یا دوبل چوبی و کاربرد آن برای اتصال دو صفحه ام دی اف و یا چوب می باشد. البته در بازار دو مدل پین وجود دارد یکی شیار دار و دیگری بدون شیار که البته مدل شیار دار نسبت به مدل ساده دارد.\nباید چند سوراخ هم قطر پین به صورت هم محور مطابق شکل ایجاد کنید، این کار توسط جیگ مخصوص که در عکس قابل مشاهده است انجام میشود. مقدار نفوذ مته توسط یک رینگ کنترل می شود که آن را می توانید بنام عمق سنج از نیکابازار تهیه کنید. سوراخ ها را با چسب چوب نسبتا پر کرده و توسط یک چکش پلاستیکی پین را در آن قرار می دهیم و سر پین را با چسب آغشته کرده و یا سوراخ مقابل را با چسب پر کرده و اقدام به مونتاژ آن نمایید.\nاین نوع اتصال پس از خشک شدن چسب یک اتصال دائمی می باشد و استحکام بالایی را نیز دارا می باشد. دوبل چوبی شیاردار توانایی بالایی در تحمل وزن سنگین قطعات چوبی و ام دی اف دارد. به واسطه تحمل بالای میله چوبی شیاردار قطر 8 میلی متر از این میله های چوبی برای قسمتهای حساس تولیدات چوبی از قبیل گوشه ها و تاج ها استفاده می شود.\nتراز لیزری 10 متری با پایه مدل POWX720\nﻗﯿﭽﯽ ورق بر کریتور KRT611101\nکارواش پاورپلاس مدل POWXG9025\nفازمتر – KRT409002\nتستر فیوز خودرو مدل KRT409001


هوش مصنوعی در خدمت پردازش محاسبات تجاری | عصر ارتباط\nیکی از شرکت‌های دانش‌بنیان توانسته است نرم‌افزاری به عنوان دستیار هوشمند سازمانی تولید کند. این دستیار در کامل‌ترین حالت خود علاوه بر اینکه توانایی گفت‌وگو با انسان را دارد می‌تواند صحبت آنها را متوجه شده و پاسخ مناسب ارائه دهد.\nیکی از شرکت‌های دانش‌بنیان توانسته است نرم‌افزاری به عنوان دستیار هوشمند سازمانی تولید کند. این دستیار که نوعی چت‌بات هوشمند محسوب می‌شود، در کامل‌ترین حالت خود علاوه بر اینکه توانایی گفت‌وگو با انسان را دارد می‌تواند صحبت آنها را متوجه شده و پاسخ مناسب ارائه دهد.\nاین چت‌بات‌ها به هیچ عنوان پاسخ نادرست نمی‌دهند و یکی از راهکارهای نوین برای ارتباط با مشتریان محسوب می‌شوند.\nشرکت دانش‌بینانی که در زمینه تولید این چت‌بات فعالیت می‌کند، توانسته چت‌باتی ارائه دهد که کمک به سازمان‌های ایرانی و شرکت‌هایی که مشتریان فارسی زبان دارند، نماید. این سامانه از آخرین تکنولوژی هوش مصنوعی استفاده می‌کند.\nشخصی‌سازی اپلیکیشن موبایل، ارائه وب‌سرویس برای یکپارچگی، طراحی نرم‌افزار گرافیکی و نصب و راه‌اندازی درون‌سازمانی از ویژگی‌های این دستیار هوشمند سازمانی است.\nاین شرکت دانش‌بنیان تاکنون محصولاتی برای پردازش گفتار، تحلیل تصویر و متن و ویدئو را ارائه کرده است.\n24 مرداد 1398 07:06 ب.ظ\n31 مرداد 1398 03:11 ب.ظ\nاستفاده از فناوری هوش مصنوعی در لنز


کولر گازی - یک برنامه نویس\nخانه / دنیای فناوری / کولر گازی\nارسال شده توسط:admin دردنیای فناوری 24 ژوئن 2017\t0 104 بازدید\nکولر گازی نیز مانند بسیاری از لوازم خانگی مانند یخچال فریزر از دو قسمت اصلی الکتریکی و مکانیکی تشکیل شده است .\nاین قسمت از قسمت هایی مانند دو شاخه و سیم های رابط ، کمپرسور ، خازن ، رله بار زیاد رله راه انداز ترموستات، کلید چند وضعیتی ، کلید اصلی کولر و کنترل از راه دور (در کولرهای دو تکه) تشکیل می شود.\nاجزای مکانیکی کولر گازی قطعاتی مانند کمپرسور کندانسور (رادیاتور)، اواپراتور ، پروانه اواپراتور ، لوله موبین (کاپیلاری)، سینی زیر کولر، خروجی هوا می باشد.\nشما میتوانید قبل از خرید ، اطلاعاتی (برق مصرفی ، ابعاد کولر، وزن خالص، رده انرژی، میزان صدای کولر در هنگام کار و … ) را مربوط به کولر گازی را در هر کدام از فروشگاه های اصفهان کسب نمایید . این فروشگاه ها به دلیل تجربه در فروش کولر گازی در اصفهان می توانند بهترین کولر گازی ها را به شما ارائه دهند .\nفروشگاه هایی در زمینه فروش کولر گازی اصفهان ،اسپیلیت اصفهان ،داکت اسپیلیت اصفهان و… فعالیت می کنند بسیار هستند .تنها کافی است برای خرید کولر گازی از فروشگاه های معتبر خریداری نمایید و به نکات زیر دقت کنید.\nبرای خرید کولر گازی ها می توان به نکات زیر توجه کرد:\nبا نصب لامپهای کم مصرف می توان برق مصرفی کولر گازی را کاهش داد.\nهمه ی کولر گازی ها درجه تنظیم دمایی دارند که از آنجایی که در فصل تابستان دمای خانه بین 20 تا 25 درجه سانتی گراد می باشد نباید بیش از حد دما را سرد کرد.\nاستفاده ی بیش از حد از وسایلی همچون اجاق گاز و سماور به دلیل اینکه بار گرمایی را بالا می برند باعث می شوند که کولر گازی بیش از حد انرژی مصرف کند تا دما را به حد مطلوب برساند.\nمی توان در مناطق گرمسیر و مرطوب با کاشتن یک درخت در کنار کولر گازی حدود 15 درصد انرژی الکتریکی را کاهش داد.\nسرویس کردن به موقع کولر، گرفتن درزهای اطراف کولر و قرار ندادن مستقیم آن در معرض خورشید ، می تواند در کاهش مصرف برق کمک کند.\nقبلی روش های تصفیه آب\nبعدی: اموزش چند نوع شیرینی خوشمزه