یخ رابطه تاجیکستان و ایران ذوب می شود؟ | رفت و آمد گردشگران - هارپی نیوز\nایران و تاجیکستان چه اسنادی امضا کردند؟\nآیت الله رییسی: ظرفیت های لازم برای ارتقای سطح مناسبات دوجانبه ایران و تاجیکستان کاملا فراهم است\nشنبه، 27 شهریور 1400 ساعت 23:402021-09-18سياسي\nرفت و آمد گردشگران بین ایران و تاجیکستان در سال های اخیر موازنه منفی داشته که بیشتر تحت تاثیر روابط سیاسی و اقتصادی دو کشور بوده است.\nاینک با امضای یادداشت تفاهم همکاری بین ایران و تاجیکستان در جریان سفر رییس جمهور، - مطالعات نشان می دهد مردم تاجیک علاقه وافری به شعر و ادبیات و موسیقی ایرانی دارند.\nعلاوه بر وجود مشاهیر مشترک همچون رودکی، فردوسی، فارابی و بوعلی و حضور دائمی حافظ، سعدی، مولانا، خیام، بیدل و لاهوتی در زندگی آن ها، در زمینه ادبیات سیاسی و اجتماعی با نام هایی همچون سعید نفیسی، ایرج میرزا، ملک الشعرای بهار، رهی معیری، سیمین بهبهانی، نادر نادرپور، صادق چوبک، بزرگ علوی و محمود دولت آبادی کاملا آشنایی دارند.\nدفتر بازاریابی و توسعه گردشگری خارجی همچنین در بررسی چالش ها و موانع موجود در مسیر توسعه گردشگری ایران و تاجیکستان، به این نتیجه رسیده که ترکیه با برگزاری پروازهای مستقیم هفتگی و اختصاص هزینه های پایین هتل برای گردشگران تاجیکستان و هند با کاهش هزینه های درمان در جذب گردشگران سلامت، اصلی ترین رقیب ایران به شمار می آید.\nدر این میان، تبلیغات ویژه اسراییل برای جذب گردشگران سلامت و تبلیغات ویژه با هدف نشان دادن ظرفیت گردشگری مذهبی برای مسلمانان با تاکید بر مسجدالاقصی یک چالش به شمار می آید.\nدر گزارش دفتر بازاریابی معاونت گردشگری همچنین آمده که به دلیل نبود نمایندگی های اطلاع رسانی گردشگری جمهوری اسلامی ایران در تاجیکستان و نبود متولی خاص در ارائه خدمات به گردشگران این کشور در زمینه معرفی به مراکز گردشگری یا درمانی، بعضاً افراد سودجو از بیماران تاجیک اخاذی کرده و عملا هزینه های اتباع اعزامی به ایران بالا رفته و همین عامل رقابت پذیری کشورمان را در قبال سایر رقبا به شدت کاهش داده است.\nبنابراین، اگر نمایندگان شرکت های گردشگری سلامت و یا بخش خصوصی ابتدا بیمار را در تاجیکستان شناسایی کنند و از بیمارستان های تخصصی بدون واسطه برای آن ها پذیرش بگیرند دست سوداگران کوتاه خواهد شد.\nطرف ایرانی امیدوار است با لغو رواید گروهی، راه اندازی شبکه ماهواره ای فارسی زبان با هدف معرفی جاذبه های گردشگری و اجرای تورهای تلفیقی و ادبی و تعریف مسیر گردشگری در جاده ابریشم، رابطه دو کشور بیش از گذشته تقویت شود.\nسابقه تعاملات رسمی ایران و تاجیکستان در بخش گردشگری به سال 2002 برمی گردد؛ دو کشور برای نخستین بار یادداشت تفاهم همکاری با اعتبار 10 سال امضا کردند.\nدر سال 1389 نیز یادداشت تفاهم دیگری بین سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران و کمیته جوانان، ورزش و جهانگردی تاجیکستان امضا شد که تا سال 2014 اعتبار داشت.\nاز سال 1393 تا 1400 بین دو کشور هیچ سند همکاری دیگری در بخش گردشگری امضا نشد.\nهرچند معاون گردشگری می گوید کانال ارتباطی دو کشور در این مدت مسدود نشده بود.\nاکنون در جریان سفر رییس جمهور به تاجیکستان برای شرکت در اجلاس سازمان همکاری های شانگهای، پس از گذشت هفت سال، یادداشت تفاهم همکاری بین دو کشور امضا شد.\nولی تیموری ـ معاون گردشگری وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ـ در این باره به ایسنا می گوید: همراهی وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با هیأت ریاست جمهوری در سفر تاجیکستان از دو بُعد مهم بود؛ نخست تقویت روابط گردشگری دوجانبه ایران و تاجیکستان و دیگری عضویت در سازمان همکاری های شانگهای و تاثیر آن در توسعه گردشگری بین کشورهای عضو این سازمان.\nما در هر دو بخش همکاری هایی داریم و ضوابطی را پیگیری می کنیم.\nاو یادآور می شود: ایران و تاجیکستان از گذشته، اسنادی را برای توسعه و تقویت همکاری در زمینه گردشگری داشتند که اعتبار آن ها گذشته بود.\nاین اسناد معمولا زمان بندی دارد که آخرین بار در سال 1389 بین دو کشور امضا شد و تا سال 1393 اعتبار داشت.\nپس از آن، دیگر سند گردشگری بین دو کشور امضا نشد تا در سفر اخیر رییس جمهور به تاجیکستان که آقای ضرغامی، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی همراه این هیأت بود و یادداشت تفاهم همکاری های گردشگری بین دو دولت به پیشنهاد تاجیکستان امضا شد.\nمعاون گردشگری بیان می کند: ممکن است این پرسش مطرح شود که چرا یادداشت تفاهم همکاری های گردشگری دو کشور در سطح دولت ها امضا شده و وزرای مربوط به بخش گردشگری آن را امضا نکرده اند که علت آن به نامتوازن بودن ساختار گردشگری دو کشور برمی گردد.\nدر تاجیکستان موضوع گردشگری از طریق یک کمیته پیگیری می شود، درحالی که سطح آن در ایران وزارتخانه است، برای همین لازم بود این یادداشت تفاهم از سوی رؤسای دولت ها امضا شود.\nبه گفته او، این یادداشت چارچوب و محور همکاری های دو کشور را در زمینه گردشگری تعیین می کند.\nضمن این که بندی در آن جای داده شده که برای اجرای مفاد، کمیته فنی مشترک بین دو کشور با حضور نمایندگان بخش خصوصی و دولتی تشکیل شود تا برنامه های اجرایی این سند را پیگیری کند.\nتیموری با اشاره به محورهای مورد همکاری و توافق دو کشور، اظهار می کند: طرف تاجیک روی تبادل کارشناسان گردشگری در دو بخش دولتی و خصوصی تاکید داشته و برای تبادل تجربه علاقه مند است.\nتبادل سرفصل های آموزشی و پرورشی، برگزاری دوره های مشترک آموزشی در زمینه هتلداری و گردشگری و کارورزی برای کارکنان این بخش ها، برگزاری نمایشگاه مشترک گردشگری، آشنایی جوامع محلی با آداب و رسوم یکدیگر و همکاری در بخش سازمان های بین المللی و حقوقی از دیگر محورهای مورد تاکید و مطالعه طرف تاجیک و مورد توافق ایران نیز بوده است.\nتاجیکستان از نظر گردشگری سلامت برای ایران بازار حائز اهمیتی است که براساس این یادداشت تفاهم، روی آن اقدام خواهد شد.\nهمچنین علاقه مندیم در زمینه گردشگری اقوام و خویشاوندان با این کشور همکاری بیشتری داشته باشیم.\nاو با اشاره به سطح روابط سیاسی و اقتصادی دو کشور در سال های اخیر که با چالش هایی همراه بود، می گوید: دو کشور با وجود فراز و نشیب هایی که در روابط سیاسی و اقتصادی در سال های اخیر داشته اند، همچنان نسبت به حفظ و توسعه روابط گردشگری در این سال ها علاقه نشان داده اند.\nسعی کردیم در هر شرایطی کانال ارتباطی با این کشور را حفظ کنیم، نمونه آن وبینارها و اجلاس های مشترکی بود که این اواخر نیز با حضور نمایندگان گردشگری تاجیکستان برگزار شد.\nاو بیان می کند: اگر روابط گردشگری ایران و تاجیکستان تا کنون گسترده نشده، قطعا مسائل حاشیه ای و سیاسی مانع آن بوده و نداشتن اراده دلیل آن نیست.\nتاجیکستان از منظر گردشگری سلامت برای ما اهمیت دارد، می بینیم که گردشگران این کشور برای درمان به کشورهای دیگر سفر می کنند، درحالی که ایران کشور هم زبان و نزدیک به تاجیکستان است و بازار خوبی محسوب می شود.\nدر یکی دو سال گذشته هم سعی شد روی این ظرفیت بیشتر متمرکز شویم، از همین رو سال 1398 در اجلاس گردشگری سلامت که در اردبیل برگزار شد، از مقام گردشگری تاجیکستان دعوت شد.\nدر یک سال گذشته هم کمیته فنی مشترک بین دو کشور به صورت مجازی برگزار شده و آقای مونسان ـ وزیر پیشین میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ـ هم سفری به این کشور داشت.\nتیموری در ادامه اظهار می کند: ما در تمام این سال ها که روابط سیاسی و اقتصادی با چالش هایی مواجه شده بود، روابط گردشگری با تاجیکستان را قطع نکردیم و از طریق همکاری ها و به عبارتی دیپلماسی گردشگری سعی کردیم به تلطیف روابط سیاسی بین دو کشور کمک کنیم.\nاین کانال همیشه باز بوده و رفت وآمدها برقرار بوده است.\nامیدواریم با سفر رییس جمهور و امضای یادداشت تفاهم همکاری بین دو کشور، یخ روابط سیاسی و دیگر مسائل آب شود.\nقطعا در چنین شرایطی یادداشت تفاهم و برنامه مشترک به شناخت بیشتر دو ملت کمک می کند و سایر همکاری ها را در سایه گردشگری گسترش می دهد.\nمعاون گردشگری به بخش دیگر این سفر می پردازد و می افزاید: بهانه سفر این هیأت، شرکت در اجلاس سازمان همکاری های شانگهای بوده است، این سازمان هشت عضو اصلی داشته که ایران نهمین عضو آن شد.\nتا پیش از این، ایران عضو ناظر بود.\nبا این حال، روابط و همکاری هایی در سطح گردشگری با کشورهای عضو این سازمان داشتیم.\nدر آخرین نشست هم که هفته پیش در سطح مقامات گردشگری کشورهای عضو به میزبانی تاجیکستان برگزار شد، قرار شد برنامه همکاری های مشترک منطقه ای پیش نویس شود که از ایران نیز به عنوان عضو ناظر، نظر و پیشنهاد خواسته شد و ما درحال جمع آوری محورها هستیم.\nاو اظهار می کند: اکنون که ایران عضو رسمی سازمان همکاری های شانگهای شده است، قطعا پیشنهادهای ما اثرگذاری بیشتری خواهد داشت.\nبر همین اساس اگر وزرای خارجه کشورهای عضو موافقت کنند، پیشنهاد تسهیل تردد گردشگران در بین کشورهای منطقه و عضو جدی تر پیگیری می شود.\nاین جدی ترین پیشنهاد بخش گردشگری ایران به این سازمان است، به ویژه آن که در سال های اخیر تمرکز ایران بیشتر بر بازارهای گردشگری منطقه و همسایه بوده است.\nتیموری با بیان این که سفر آقای ضرغامی به تاجیکستان محدود به موضوع گردشگری نبوده است، می گوید: وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در جریان این سفر، علاوه بر مذاکراتی که در زمینه گردشگری داشته، دیدارهایی درباره میراث فرهنگی و صنایع دستی با مسؤولان مرتبط با کشورهای عضو سازمان همکاری های شانگهای، به ویژه تاجیکستان داشته است.\nکلید واژه ها: ایران و تاجیکستان - تاجیکستان - توسعه گردشگری - تاجیک - ایران - یادداشت تفاهم همکاری - محمود دولت آبادی - گردشگری - گردشگری ایران - موسیقی ایرانی - یادداشت تفاهم - گردشگری خارجی - ادبیات - توسعه - سیاسی - دولت آبادی - بازاریابی - بزرگ علوی - نادر - گردشگران - برگزاری - مطالعات - اجتماعی - اقتصادی - یادداشت - موسیقی - فارابی - مشاهیر - لاهوتی - آشنایی


بایگانی‌ها وبلاگ - صفحه ۲ از ۳۰ - نیک اندیشان - Nikandishan - رشد فردی\nدرود دی ۲۵, ۱۳۹۷ دی ۲۵, ۱۳۹۷ شهریور ۲۵, ۱۳۹۸ 0 Comments\nداستان طبیعت یک قلب ، عشق حقیقی\n” جان بلا نکارد” از روی نیکمت برخاست . لباس ارتشی اش را مرتب کرد و به تماشای انبوه جمعیت که راه خود را از میان ایستگاه بزرگ مرکزی پیش می گرفتند مشغول شد. او به دنبال دختری می گشت که چهره او را هرگز ندیده بود اما قلبش را می شناخت دختری با یک گل سرخ. از سیزده ماه پیش دلبستگی اش به او آغاز شده بود. از یک کتابخانه مرکزی فلوریدا با برداشتن کتابی از قفسه ناگهان خود را شیفته و مسحور یافته بود.اما نه شیفته کلمات کتاب بلکه شیفته یادداشت هایی با مداد که در حاشیه صفحات آن به چشم می خورد. دست خطی لطیف از ذهنی هشیار و درون بین و باطنی ژرف داشت. در صفحه اول “جان” توانست نام صاحب کتاب را بیابد : “دوشیزه هالیس می نل” .\nبا اندکی جست و جو و صرف وقت او توانست نشانی دوشیزه هالیس را پیدا کند. “جان” بری او نامه ی نوشت و ضمن معرفی خود از او در خواست کرد که به نامه نگاری با او بپردازد . روز بعد “جان” سوار بر کشتی شد تا برای خدمت در جنگ جهانی دوم عازم شود. در طول یک سال و یک ماه پس از آن دو طرف به تدریج با مکاتبه و نامه نگاری به شناخت یکدیگر پرداختند.\nهر نامه همچون دانه ی بود که بر خاک قلبی حاصلخیز فرو می افتاد و به تدریج عشق شروع به جوانه زدن کرد. “جان” در خواست عکس کرد ولی با مخالفت “میس هالیس” رو به رو شد . به نظر “هالیس” اگر “جان” قلبا به او توجه داشت دیگر شکل ظاهری اش نمی توانست برای او چندان با اهمیت باشد. وقتی سرانجام روز بازگشت “جان” فرا رسید آن ها قرار نخستین دیدار ملاقات خود را گذاشتند: ۷ بعد از ظهر در ایستگاه مرکزی نیویورک. هالیس نوشته بود: “تو مرا خواهی شناخت از روی رز سرخی که بر کلاهم خواهم گذاشت.” بنابراین راس ساعت ۷ بعد از ظهر “جان ” به دنبال دختری می گشت که قلبش را سخت دوست می داشت اما چهره اش را هرگز ندیده بود.\nادامه ماجرا را از زبان “جان ” بشنوید: ” زن جوانی داشت به سمت من می آمد بلند قامت وخوش اندام – موهای طلایی اش در حلقه هایی زیبا کنار گوش های ظریفش جمع شده بود چشمان آبی به رنگ آبی گل ها بود و در لباس سبز روشنش به بهاری می ماند که جان گرفته باشد. من بی اراده به سمت او گام بر داشتم کاملا بدون توجه به این که او آن نشان گل سرخ را بر روی کلاهش ندارد. اندکی به او نزدیک شدم . لب هایش با لبخند پر شوری از هم گشوده شد اما به آهستگی گفت “ممکن است اجازه بدهید من عبور کنم؟” بی اختیار یک قدم به او نزدیک تر شدم و در این حال میس هالیس را دیدم که تقریبا پشت سر آن دختر ایستاده بود.\nزنی حدود ۴۰ ساله با موهای خاکستری رنگ که در زیر کلاهش جمع شده بود . اندکی چاق بود مچ پای نسبتا کلفتش توی کفش های بدون پاشنه جا گرفته بودند. دختر سبز پوش از من دور شد و من احساس کردم که بر سر یک دوراهی قرار گرفته ام از طرفی شوق تمنایی عجیب مرا به سمت دختر سبزپوش فرا می خواند و از سویی علاقه ای عمیق به زنی که روحش مرا به معنی واقعی کلمه مسحور کرده بود به ماندن دعوتم می کرد. او آن جا ایستاده بود و با صورت رنگ پریده و چروکیده اش که بسیار آرام و موقر به نظر می رسید و چشمانی خاکستری و گرم که از مهربانی می درخشید. دیگر به خود تردید راه ندادم. کتاب جلد چرمی آبی رنگی در دست داشتم که در واقع نشان معرفی من به حساب می آمد. از همان لحظه دانستم که دیگر عشقی در کار نخواهد بود.\nاما چیزی بدست آورده بودم که حتی ارزشش از عشق بیشتر بود. عشق حقیقی بود. دوستی گرانبها که می توانستم همیشه به او افتخار کنم . به نشانه احترام و سلام خم شدم و کتاب را برای معرفی خود به سوی او دراز کردم . با این وجود وقتی شروع به صحبت کردم از تلخی ناشی از تاثری که در کلامم بود متحیر شدم. من “جان بلا نکارد” هستم و شما هم باید دوشیزه “می نل” باشید. از ملاقات با شما بسیار خوشحالم ممکن است دعوت مرا به شام بپذیرید؟ چهره آن زن با تبسمی شکیبا از هم گشوده شد و به آرامی گفت” فرزندم من اصلا متوجه نمی شوم! ولی آن خانم جوان که لباس سبز به تن داشت و هم اکنون از کنار ما گذشت از من خواست که این گل سرخ را روی کلاهم بگذارم و گفت اگر شما مرا به شام دعوت کردید باید به شما بگویم که او در رستوران بزرگ آن طرف خیابان منتظر شماست. او گفت که این فقط یک امتحان است!”\nتحسین هوش و ذکاوت میس می نل زیاد سخت نیست! طبیعت حقیقی یک قلب تنها زمانی مشخص می شود که به چیزی به ظاهر بدون جذابیت پاسخ بدهد. و این عشق حقیقی است.\nبه من بگو که را دوست می داری و من به تو خواهم گفت که چه کسی هستی؟\nداستان طبیعت یک قلب ، عشق حقیقی نوشته شده توسط آرزو\nامانوئل لویناس (۱۹۹۵ _ ۱۹۰۶) فیلسوف فرانسوى\nامانوئل لویناس (۱۹۹۵ _ ۱۹۰۶)، فیلسوف فرانسوى لیتوانیایى الاصل از متفکران برجسته فلسفه اخلاق در\nزمانه ماست. فارسى زبانان تا اندازه اى او را مى شناسند ولى تا به حال هیچ اثرى از او به فارسى ترجمه نشده است. آنچه مى خوانید شرحى است از برخى رئوس تفکر وى .\nدو منبع عمده اى که در نگارش این مقاله یارى رسان بوده اند از این قرار است:\n**این گزاره برداشت آزادی است برگرفته از مقاله ای تحت عنوان >>چیزی بهتر از بودن<< روزنامه شرق به تاریخ ۰۷/۰۲/۱۳۸۶ .\nما همگى در قبال همه کس مسئولیم _ اما من از همه بیشتر\nآلیوشا، برادران کارامازوف\n۱ _ در فیلم «فیلمى کوتاه درباره کشتن» یا «قتل مکن» اثر کریشتف کیشلوفسکى، یا چک، یک جوان سرگردان لهستانى، بى هیچ دلیل خاصى و عارى از هر نوع نفرت، یک راننده تاکسى را به طرز وحشیانه اى مى کشد. نشسته در صندلى عقب ماشین، طنابى را دور گردن او مى پیچد و با تمام قوا فشار مى آورد. سپس پیاده مى شود و با میله اى آهنى پى درپى بر سر و صورتش مى کوبد. او را کشان کشان از ماشین پیاده مى کند و پیش از آنکه با سنگى بزرگ، چهره اش را له ولورده کند، با ترس و بغضى عصبى « چهره» را مى پوشاند و سپس سنگ بزرگ را محکم فرود مى آورد. او فرمان «قتل مکن» را به راحتى نقض مى کند اما در برابر تجلى «چهره» چند لحظه اى باز مى ایستد. فلسفه امانوئل لویناس در همین باره است.\n۲- امانوئل لویناس، رادیکال ترین فیلسوف اخلاق بود، آن هم در عصرى که کوشش عقلانى و نظام مند و بوروکراتیک براى سرکوب و طرد «دیگرى» شاخصه آن است. فراخوان فلسفى لویناس به «مسئولیت در قبال دیگرى» درست پس از کشتار سیستماتیک بیش از شش میلیون «دیگرى» (یا «غیر» در تقابل با «ما») از جمله خانواده خود او، صورت گرفت. این کار را صرفاً لویناس نکرد، بلکه بازیافت و به رسمیت شناختن « دیگرى» و «تفاوت»، برنامه و پروژه بسیارى از فلسفه هاى پس از جنگ اروپا خاصه فرانسه بود. برنامه اى که به افسون زدایى تام و تمام از «سوژه» ناب و عاقل و یکپارچه اى پرداخت که دکارت آن را در سپیده دم تفکر جدید معرفى کرده بود.\nلویناس یکى از آخرین آثار فلسفى اش «ماسواى بودن یا فراسوى ذات» (۱۹۷۴) را به خاطره کسانى تقدیم مى کند که «به دست نازى ها کشته شدند… میلیون ها انسانى که قربانى نفرت از دیگرى … شدند.» لویناس نیز همچون یهودى دیگر بنیامین، تجربه نازیسم، یا همان نفرت عظیم از دیگرى، را در مرکز فلسفه خویش قرار داد. او نیز تاریخ جهانى هگل را نه تاریخ خودآگاهى روح و تحقق آزادى بلکه تاریخ قساوت و رنج مى دانست و سرانجام او نیز همچون بنیامین عقیده داشت: «امروزه بسیارى از این نکته در حیرت اند که وقوع حوادثى که بر ما مى گذرد «هنوز هم» در قرن بیستم امکان پذیر است. ولى این حیرت نه حیرتى فلسفى است و نه سرانجام آغاز معرفت، مگر معرفت به این حقیقت که آن تصورى از تاریخ که سرچشمه این حیرت است، قابل دفاع نیست.» (تز هشتم از تزهاى فلسفه تاریخ – بنیامین)\n۳- امانوئل لویناس در ۱۹۰۶ در لیتوانى که در آن زمان بخشى از امپراتورى روسیه بود از والدینى یهودى زاده شد. پدرش کتابفروشى داشت. او از همان کودکى هم ادبیات عبرى و کتاب مقدس مى خواند و هم آثار بزرگان روس، پوشکین، گوگول، داستایوفسکى و تولستوى. در جوانى، آشوب انقلاب بلشویکى ۱۹۱۷ و سپس جنگ داخلى را تجربه کرد. همچون دیگر متفکران یهودى هم روزگارش، بنیامین، بوبر و شولم، او نیز از بسیارى مضامین یهودیت در تفکر خود بهره گرفت. ولى برخلاف آنها، تمرکز او نه بر کابالا یا عرفان یهود بلکه بر تلمود یا شریعت یهود بود. در۱۹۲۳ روسیه را ترک کرد و براى تحصیل فلسفه به استراسبورگ رفت. ثمره این دوره، دوستى با نویسنده فرانسوى، موریس بلانشو بود، کسى که او را با آثار پروست و والرى آشنا کرد. در ۲۹ – ۱۹۲۸ لویناس در مجموعه اى از درسگفتارها حاضر شد که هوسرل در دانشگاه فرایبورگ در باب پدیدارشناسى ایراد مى کرد. او تز دکتراى خود را با عنوان «نظریه شهود در پدیدارشناسى هوسرل» نوشت.\nسارتر جایى اعلام کرده است که آشنایى اش با پدیدارشناسى را مدیون لویناس است. البته لویناس نیز شهرت اولیه خود را مدیون این گفته سارتر مى دانست. لویناس با ترجمه «تأملات دکارتى»، هوسرل را به فرانسویان معرفى کرد. البته او را نه تنها معرفى بلکه به نحوى رادیکال نقد کرد. این دوره مصادف با کشف «هستى و زمان» هایدگر هم بود. او در سال هاى پیش از جنگ شاگرد هایدگر در دانشگاه فرایبورگ شد و به شدت از او تاثیر پذیرفت. او در ۱۹۳۰ رسماً شهروند فرانسه شد. در اوایل جنگ جهانى دوم، به ارتش فرانسه پیوست و اسیر شد. اما یونیفورم نظامى اش او را از اتاق هاى گاز نجات داد. تمام خانواده اش به دست نازى ها کشته شدند. لویناس تا پایان جنگ در اردوگاه اسراى جنگى باقى ماند و همان جا در فواصل میان کار اجبارى، به خواندن هگل و پروست و والرى پرداخت. کتاب خود، «از هستى به هستنده» را که به مسائلى نظیر وجود گمنام، بى خوابى، دهشت، سرگیجه و خستگى مى پردازد در همین دوران اسارت نوشت، به رغم آنکه پدیدارشناسى هوسرل و هستى شناسى هایدگر، سرچشمه هاى اصلى تفکر لویناس را تشکیل مى داد، پس از جنگ، فلسفه خاص لویناس، از رهگذر بازاندیشى و نقد ریشه اى این دو جریان فکرى شکل گرفت. لویناس از ۱۹۴۷ به بعد آغاز به نگارش آثار فلسفى عمده خود کرد. مهمترین آثار او عبارتند از: «نظریه شهود در پدیدارشناسى هوسرل» (۱۹۳۰) که در حکم «پیش تاریخ» تفکر بعدى لویناس بود؛ «زمان و دیگرى» مجموعه اى از چهار درسگفتار که در اکول فیلوزوفیک در ۴۷-۱۹۴۶ ایراد شد؛ «کلیت و عدم تناهى» (۱۹۶۱) و «ماسواى بودن یا فراسوى ذات» (۱۹۷۴).\nوى همچنین نوشته هاى زیادى در باب یهودیت دارد. نخستین مجموعه از درسگفتار هاى او در باب تلمود، تحت عنوان «چهار قرائت از تلمود» در ۱۹۶۸ در مجموعه هاى انتقادى Editions de Minuit انتشار یافت. این مجموعه ها در برگیرنده آثار کلیدى روشنفکران آوانگارد فرانسه بود، کسانى نظیر باتاى، دلوز، آندره گرین، ایریگارى و لیوتار و غیره. وجه مشترک نوشته هاى لویناس با دیگر آثار این مجموعه، مسئله «دیگرى» بود. فلسفه پس از جنگ فرانسه را تلاشى دانسته اند براى جذب و سپس گسست از سه H بزرگ: هگل، هوسرل و هایدگر و نیز تعریف دوباره رابطه «همان و دیگرى» (Same and Other). لویناس را نیز صرفاً در متن همین سنت مى توان فهمید.\n۴- فلسفه لویناس از یکسو در سنت نقد متافیزیک قرار مى گیرد و از سوى دیگر در سنت یهودیت و روشنگرى یهودى پس از سده نوزدهم، سنت کسانى چون هرمان کوهن، فرانتس روزنتسوایگ، والتر بنیامین، مارتین بوبر و گرشوم شولم. ریشه بسیارى از مضامین عمده و پخته لویناس را مى توان در اثر وى «کلیت وعدم تناهى» (Totality and infinity)۱۹۶۱ یافت. خود عنوان این اثر بسیار گویاست. فى الواقع برنامه فلسفى لویناس طرح تمایز میان دو مفهوم کلیت و اینهمانى (Identity) از یکسو و امر نامتناهى و استعلاى راستین از سوى دیگر است.سنت متافیزیک غربى همواره بر شالوده مفهوم «اینهمانى» و «کلیت» استوار بوده است. متافیزیک همواره مشتاق به دست دادن نوعى سنتز یا ترکیب است. متافیزیک بودن کلیات و امور عام ممکن نیست. امر کلى نیز از خلال یکسان و اینهمان کردن همه امور جزیى و لاجرم نفى تفاوت هایشان حاصل مى شد.\n«تاریخ [فلسفه] را مى توان به منزله تلاش براى دستیابى به ترکیب یا سنتز کلى تفسیر کرد، تلاش براى تقلیل یا فرو کاستن تمام تجربه، تمامى امور معقول، به کلیتى که در آن آگاهى بشرى، همه جهان را دربرمى گیرد و بیرون از خود هیچ باقى نمى گذارد و بدین سان به اندیشه یا تفکر مطلق بدل مى گردد [از دیدگاه فلسفه] آگاهى از نفس یا خود در عین حال آگاهى از کل است.» (گفت وگوى فیلیپ نمو با لویناس. ترجمه فارسى در ارغنون شماره ۱۶،بقیه نقل قول ها از همین منبع است.) این «آگاهى از کل» به واقع آگاهى از هستى است که به یارى نوعى قصدیت یا آگاهى قصدى معطوف به شى یا ابژه حاصل مى گردد. به قول نیچه، تصور نوعى جوهر در عالم معرف فرافکنى سوژه در مقام جوهر است. سوژه اى یکپارچه و خودآگاه که ابژه ها را در برابر خویش «حاضر» (present) مى کند و با رفع تفاوت هاى شان ولاجرم بخشیدن نوعى کلیت به آنها، آنها را به ادراک خود درمى آورد و بازنمایى (re-present) مى کند. در سنت غربى، تفکر معادل شناخت یا معرفت است. موضوع این شناخت نیز هستى یا وجود است. این تضایف یا همبستگى میان تفکر در مقام شناخت و هستى در مقام موضوع شناخت، «معنا» را حاصل مى کند. در متن این تضایف، «تفاوت» در قالب «حقیقت» مغلوب و رفع مى گردد و بدین سان ابژه به تملک شناخت درمى آید. تملک ابژه توسط شناخت، مستلزم یکسان و اینهمان ساختن ابژه با نفس یکپارچه و اینهمان است.\nبنابراین متافیزیک مبتنى بر هستى شناسى، غیریت یا دیگر بودگى را از میان برمى دارد. روش آن «کلیت بخشى» است و ابزار آن «گرفتن». (در مقاله «علم الاخلاق در مقام فلسفه اولى» لویناس اشاره مى کند به فعل آلمانى Auffassen (فهم) و اشتقاق آن از فعل Fassen به معناى گرفتن). در این فرآیند، انسان ها نیز بدل به ابژه هایى مى شوند که مى توان آنها را «گرفت» و در یک کلیت گنجاند و تفاوت هایشان و «دیگر بودگى»شان را محو کرد (تجربه توتالیتاریسم در دو نمونه روسى و آلمانى آن، عزیمتگاه لویناس براى نقد رادیکال مفهوم «کلیت» بود. وى صراحتاً به این موضوع اشاره کرده است.) فلسفه هگل یا دست کم شکل رایج قرائت آن نمونه اعلاى این نوع نوستالوژى براى کلیت و اینهمانى است.در تفکر مدرن، یکسان سازى و از آن خود کردن یا «گرفتن» هستى «به دست» تفکر، به یکسان سازى هستى «با» تفکر بدل مى شود. هستى اى خنثى و غیریت زدوده. نقد لویناس برهستى شناسى هایدگر نیز از همین منظر است.\n۵- در تقابل با این قسم تفکر، لویناس امور «ترکیب ناپذیر» نظیر روابط انسانى را پیش مى نهد. امورى که «غیریت» یا «منحصر به فردبودگى» آنها به هیچ رو از بین رفتنى نیست. همین جاست که اخلاق (ethics) سربر مى آورد. نزد لویناس، علم الاخلاق، معادل همان فلسفه اولى است. اخلاق بر هستى شناسى اولویت دارد البته نه به عنوان امرى وحیانى و فرود آمده از آسمان، بلکه اصولاً در مقام شرط تحقق متافیزیک و مفهوم «استعلا». نزد لویناس مسئولیت در قبال دیگرى، در حکم ساختار ذاتى و بنیادین ذهنیت است. او ذهنیت را بر حسب مقولات اخلاقى توصیف مى کند. در متافیزیک رابطه با دیگرى مبتنى بر معرفت و به تملک درآوردن مفهومى آن و لاجرم نفى دیگربودگى است حال آنکه در اخلاق، رابطه با دیگرى یکسر بر مسئولیت در قبال دیگرى استوار است.مسئولیت یا پاسخ گویى با سئوال و جواب یا پرسش و پاسخ پیوند ذاتى دارد (نکته اى که هم در نحو زبان فارسى و هم در نحو بیشتر زبان هاى اروپایى کاملاً مشهود است.) هویت سوژه براساس واکنش و پاسخ دادن به دیگرى و در نتیجه بر مبناى پاسخ گو بودن در قبال دیگرى تحت هر شرایطى ساخته مى شود. و این نکته خود گواهى است بر پیوند درونى اخلاق، زبان و جامعه. تفکر مبتنى بر کلیت بخشى و اینهمان سازى که «دیگرى» ها را به تملک درمى آورد و لاجرم «غیریت» شان را حذف مى کند، خطرناک است و مى تواند به توتالیتاریسم بینجامد. تفکر باید به روى «دیگرى» گشوده باشد. «دیگرى» حضور دارد و قابل فرو کاستن به «من» نیست. متافیزیک این کاهش ناپذیرى را نادیده مى گیرد. من نمى توانم «دیگرى» را در قالب نوعى کلیت هضم و جذب کنم. «دیگرى» از من فراتر است. من «باید» دیگربودگى او را به رسمیت بشناسم. واقعیت حضور «دیگرى» مبین «باید» بنیادین اخلاق است؛ او مسئولیتى را در من بیدار مى کند که نه مى توانم از آن بپرهیزم و نه هرگز حتى انتخابش کنم. «از نظر من، مسئولیت یعنى مسئولیت در قبال دیگرى، و در نتیجه یعنى مسئولیت در قبال آنچه انجام نداده ام یا حتى در قبال آنچه برایم مهم نیست؛ یا آنچه دقیقاً برایم مهم است و در هیئت چهره با من برخورد مى کند.» (گفت وگو با فیلیپ نمو)\nمفهوم «چهره» به کرات در آثار متاخر لویناس مطرح مى شود. چهره همان تجلى «دیگرى» بر من است. «دیگرى» چهره است. چهره سخن مى گوید و مرا به پاسخگویى وا مى دارد. چهره از من فراتر و بلندتر است. چهره بر من تجلى مى کند و من حتى فرصت ندارم (و نباید داشته باشم) که رنگ چشمان و خطوط صورت را تشخیص دهم. من حتى پیش از آنکه «باشم» مسئول او مى شوم. حتى پیش از آنکه در قبال او مسئولیتى را بر عهده گرفته باشم. در واقع تجلى چهره از قبل مسئولیتى را بر گردن من انداخته است. مى بینیم که اخلاق لویناس بر هیچ نوع اصل یا قاعده یا قانون یا دستور مطلق به معناى کانتى آن استوار نیست. نیز هیچ نوع شریعتى را وام نمى گیرد. به واقع لویناس این نکته را به خوبى دریافته است که دو هزار سال تفکر عقلانى نتوانسته است نشان دهد که چرا نباید قتل کرد. لویناس معتقد است «رابطه آدمى با چهره به طور بى واسطه اخلاقى است». ولى به خوبى آگاه است که این حکم ظریف را خیلى ساده مى توان نقض و رد کرد.\n«چهره آن چیزى است که آدمى قادر به کشتنش نیست، یا دست کم آن چیزى است که معنایش در این گفته خلاصه مى شود: «قتل مکن» [از فرامین کتاب مقدس]. البته درست است که قتل نفس واقعیتى پیش پا افتاده است: آدمى مى تواند «دیگرى» را به قتل رساند؛ الزام اخلاقى مبین نوعى ضرورت هستى شناسانه نیست. فرمان منع قتل نفس آدم کشى را ناممکن نمى کند.» شاید باید گفت: مى توان کشت ولى «بهتر» است نکشیم آن هم درست به همان معنا که «اخلاق بهتر از هستى شناسى» است. همین «بهتر» و نه چیز دیگر، و نه هیچ نوع «باید» کانتى یا «ضرورتاً چنین است.» این «بهتر» را نمى توان مضمون پردازى، بازنمایى، آرمانى، اینهمانى و غیره کرد. این «بهتر» همواره از چنگ مى گریزد. بشر این «بهتر» را عقلاً نمى فهمد مگر به میانجى گشودگى و پاسخگویى به تجلى چهره «دیگرى». مجموعه فیلم هاى «ده فرمان» اثر کیشلوفسکى، پیچیدگى و فهم ناپذیرى این «بهتر» را به خوبى نشان مى دهند.\n۶- امر نامتناهى و استعلاى راستین را نه در متافیزیکى مبتنى بر هستى شناسى و تفکر استوار بر تملک و اینهمانى، بلکه در رابطه مسئولانه من با دیگرى مى توان یافت. من پیش از آنکه حتى «وجود داشته باشم»، مسئول دیگرى ام، آن هم مسئولیتى نامتقارن. در رابطه «من _ تو» در فلسفه مارتین بوبر نیز مفهوم مسئولیت و «سوژه در مقام رابطه» سرمى زند. ولى در اینجا مسئولیت مبتنى بر نوعى تقارن و دوسویگى دوستانه است. نقد لویناس بر بوبر نیز بر همین صورى و انتزاعى بودن رابطه متقارن «من _ تو» استوار است. رابطه زمانى اخلاقى است که «من» همواره بى قید و شرط «مسئول» باشم. «من در قبال دیگرى بدون هرگونه انتظارى براى رابطه متقابل یا دوطرفه مسئولم، حتى اگر به قیمت جانم تمام شود … «من» همواره یک درجه بیشتر از همه انسان هاى دیگر مسئول و پاسخگو است.» این امر بدان معنا نیست که من فاقد حق هستم یا عدالت در مورد من هرگز اجرا نمى شود. زیرا همواره شخص سومى هست که در رابطه من با «دیگرى» نسبت به حق من پاسخگو باشد؛ همچنان که من نیز در پاسخگویى به صدمه دیدن یک «دیگرى» ثالث، مى باید با «دیگرى» تجاوزگر روبه رو شوم و خواستار تحقق عدالت گردم. آیا من حق دارم وجود داشته باشم؟ این پرسش از «دیگرى» ساطع مى شود. حضور «دیگرى» پیوستار «من» را مى گسلاند. «دیگرى» بر من تفوق دارد. او از چنگ کلیت بخشى و اینهمان سازى مى گریزد. این عدم تناهى برخاسته از حضور «دیگرى» را نمى توان درک کرد و به تملک درآورد بلکه راه مواجهه با آن، همان گفت وگو و پاسخگویى است.\n۷- لویناس اخلاق را تا حد و مرز هاى نهایى اش اندیشید، آن هم در عصرى که همه چیزش در حد نهایى خود بود. او اخلاق و انسان دوستى را بر ظریف ترین چیز ممکن یعنى چهره و امید به اینکه «من» به تجلى چهره «دیگرى» پاسخگویم، استوار ساخت. فلسفه او در حکم نوعى «عهد و پیمان واپسین» بود.پیمانى که ماهیتاً به سادگى شکسته تواند شد. دریدا حق داشت بگوید «اندیشه هاى او ما را به لرزه انداخت.» پس از لویناس، سخن از «دیگرى» نزد فیلسوفان بعدى دیگر هرگز تا بدان پایه اخلاقى نبوده است. امید لویناس از فلسفه او «بهتر» بود.\nپالایش سه گانه\nدر یونان باستان، سقراط به دانش زیادش مشهور و احترامی والا داشت. روزی یکی از آشنایانش، فیلسوف بزرگ را دید و گفت: سقراط، آیا می دانی من چه چیزی درباره دوستت شنیدم؟ سقراط جواب داد: « یک لحظه صبر کن، قبل از اینکه چیزی به من بگویی، مایلم که از یک آزمون کوچک بگذری. این آزمون، پالایش سه گانه نام دارد.» آشنای سقراط گفت: «پالایش سه گانه؟» سقراط جواب داد: «درست است، قبل از اینکه درباره دوستم حرفی بزنی، خوب است که چند لحظه وقت صرف کنیم و ببینیم که چه می خواهی بگویی. اولین مرحله پالایش حقیقت است. آیا تو کاملا مطمئن هستی که آنچه که درباره دوستم می خواهی به من بگویی حقیقت است؟ آشنای سقراط جواب داد: «نه، در واقع من فقط آن را شنیده ام و …» سقراط گفت : « بسیار خوب، پس تو واقعا نمی دانی که آن حقیقت دارد یا خیر. حالا بیا از مرحله دوم بگذر، مرحله پالایش خوبی. آیا آنچه که درباره دوستم می خواهی به من بگویی، چیز خوبی است؟ آشنای سقراط جواب داد: « نه، برعکس…» سقراط گفت: «پس تو می خواهی چیز بدی را درباره او بگویی، اما مطمئن نیستی که حقیقت داشته باشد. با این وجود ممکن است که تو از آزمون عبور کنی، زیرا هنور یک سوال دیگر مانده است که مرحله پالایش سودمندی است. آیا آنچه که درباره دوستم می خواهی به من بگویی، برای من سودمند است؟ آشنای سقراط جواب داد: « نه، نه حقیقتا». سقراط نتیجه گیری کرد: «بسیار خوب، اگر آنچه که می خواهی بگویی، نه حقیقت است، نه خوب است، و نه سودمند، چرا اصلا می خواهی به من بگویی؟ این چنین است که سقراط فیلسوف بزرگی بود و به چنان مقام والایی رسیده بود. اما همین پالایش سه گانه باعث شد که سقراط هیچ وقت به ارتباط بهترین دوستش با همسرش پی نبرد.\nفردا پلنگ را از هم خواهم درید.\nپلنگ هم با خود گفت\nفردا روباه را شکار خواهم کرد.\nروباه هم گفت :\nکبوتر آخرین سهم فردای من است.\nچگونه می توان همه زندگان این جنگل را\nهم دل و هم آواز کرد.\nراستی چگونه می توان…؟\nبرگرفته از کتاب شعر: سلیمانیه و سپیده دم جهان\nهستیار(شاعر) : شیرکو بی کس\nهستیار (شاعر) برگرداننده به فارسی : سید علی صالحی+محمد رئوف مرادی\nو آن که می گفت، ندانست…\nقبلی 1 2 3 4 5 6 7 8 … 30 بعدی


لزوم ساخت و تقویت زیرساخت‌های مرزی و برون مرزی / پیش بینی افزایش ۲ میلیون زائر - خبرگزاری حوزه\nبه گزارش خبرنگار خبرگزاری «حوزه» مستقر در پایانه مرزی شلمچه، حجت الاسلام و المسلمین سید محمود علوی، وزیر اطلاعات، صبح امروز در جریان بازدید از پایانه مرزی شلمچه، با بیان اینکه مشکلات و کاستی ها نسبت به سال گذشته، کمتر شده است، اظهارداشت: با همت همه دستگاه ها در استان خوزستان نسبت به سال گذشته مشکلات کمتر شده است.\nوی تصریح کرد: همه دستگاه ها پای کار آمده اند تا شاهد وضعیت متفاوتی در مرزها باشیم. البته برخی مشکلاتی که چندی پیش در مرزهای عراق ایجاد شده بود، صرفا به دلیل حجم بالا و دور از انتظار زائرین بود.\nوزیر اطلاعات، با بیان اینکه پیش بینی شده بیش از ۲ میلیون زائر به حجم زائران اضافه شود، گفت: با توجه به برداشته شدن روادید بین دو کشور ایران و عراق، حضور زائران افزایش چشم گیری پیدا کرده و پیش‌بینی شده امسال ۲ میلیون زائر نیز به حجم زوار اضافه شود.\nحجت الاسلام و المسلمین علوی، با تأکید بر اصلاح و ساخت زیرساخت های مرزی و برون مرزی، تصریح کرد: مسئولان باید توجه بیشتری به مسایل و زیرساخت ها کلان داشته باشند تا إن شاءالله در سال های آینده با چنین مشکلاتی مواجه نشویم.\nوی در پایان گفت: اگرچه زائران امام حسین(ع) به دنبال راحتی نبوده و سختی های سفر به کربلا را تحمل می کنند، اما مسئولان باید پای کار آمده و مشکلات را به حداقل رسانند.\nسفر وزیر اطلاعات به شلمچه\nساخت زیرساخت های برون مرزی\nتقویت زیرساخت های مرزی


در این ۱۰ جلسه‌ای که با هم خواهیم داشت مثل جلسه‌های قبلی آموزش‌مان مطالب مختلفی را مورد بررسی قرار خواهیم داد. چند جلسه اول درباره‌ی کلیات و بعد مباحث اختصاصی‌تر که بیشتر به کار حرفه‌ای شما مربوط است، پرداخته می‌شود. اصولاً هدف از این‌که این جمعیت یکدست و یکنواخت انتخاب شد، همین است. برای این‌که شما از نظر حرفه‌ای هم بالاخره یک نزدیکی‌هایی با روانکاوی دارید. نه به این دلیل که این حرفه‌ها (روان شناسی و روانپزشکی) به طور خاص قرابتی با روانکاوی داشته باشند، بلکه به این دلیل که انتخاب‌های شما برای این رشته‌ها نشان می‌دهد که یک مراحلی را پیش خودتان طی کرده‌اید که آدم‌ها بی دلیل به دست نمی‌آورند و اگر کسی در این رشته‌ها تحصیل کرده به این دلیل است که پرسش‌های خاصی داشته است. اما معتقدم که روان شناسی و روانپزشکی با روانکاوی خیلی فرق دارند، برای همین هم شما پاسخ پرسش‌هایی را که می‌خواستید پیدا نکردید و به اینجا رسیدید. مسأله، مسأله تلاشی است که انجام داده‌اید و همین شما را از دیگر کسانی که درخواست داشتند مجزا می‌کند.\n29 4 99\nجلسه اول دوره اول (۳۰ فروردین ۱۳۸۰(\nدر این ۱۰ جلسه‌ای که با هم خواهیم داشت مثل جلسه‌های قبلی آموزش‌مان مطالب مختلفی را مورد بررسی قرار خواهیم داد. چند جلسه اول درباره‌ی کلیات و بعد مباحث اختصاصی‌تر که بیشتر به کار حرفه‌ای شما مربوط است، پرداخته می‌شود. اصولاً هدف از این‌که این جمعیت یکدست و یکنواخت انتخاب شد، همین است. برای این‌که شما از نظر حرفه‌ای هم بالاخره یک نزدیکی‌هایی با روانکاوی دارید. نه به این دلیل که این حرفه‌ها (روان شناسی و روانپزشکی) به طور خاص قرابتی با روانکاوی داشته باشند، بلکه به این دلیل که انتخاب‌های شما برای این رشته‌ها نشان می‌دهد که یک مراحلی را پیش خودتان طی کرده‌اید که آدم‌ها بی دلیل به دست نمی‌آورند و اگر کسی در این رشته‌ها تحصیل کرده به این دلیل است که پرسش‌های خاصی داشته است. اما معتقدم که روان شناسی و روانپزشکی با روانکاوی خیلی فرق دارند، برای همین هم شما پاسخ پرسش‌هایی را که می‌خواستید پیدا نکردید و به اینجا رسیدید. مسأله، مسأله تلاشی است که انجام داده‌اید و همین شما را از دیگر کسانی که درخواست داشتند مجزا می‌کند. برای دیگران تصمیم دیگری گرفته خواهد شد و نکات دیگری هم هست که بهتر است از همین مطالب شروع کنیم. می‌توانم بگویم موضوع صحبت ما امروز روانکاوی و متقاضیان‌اش یا تمدن و ناخشنودان‌اش است. حالا ما این کلاس‌ها را با همین جمعیت یکدست و یکنواخت تشکیل دادیم. یکی از دلایل عمده‌اش این است که مقوله جمعیت همگون همان قدر در تدریس اهمیت دارد که در کار تحقیق مهم است. در اپیدمیولوژی، در clinical research، مقوله پاپولیشن یک مقوله بنیادی است. به همین دلیل سعی می‌کنند از یک توده ناهمگون ابتدا یک تعداد جمعیت همگون استخراج کنند و بعد در میان این جمعیت‌های همگون به مطالعه و تحقیق بپردازند. اگر این کار انجام نشود، نتیجه مطالعه آشفته و نامشخص خواهد بود و در کار تدریس هم همین الزامات وجود دارد و نتیجه نهایی کار بستگی به همین مقوله جمعیت دارد. برای همین است که برگزاری کنفرانس‌های عمومی آن نتیجه‌ای که کلاس‌هایی با جمعیت محدودتر و خاص دارد را ندارند و این کنفرانس‌ها مسلماً به نتایج متفاوت‌تری می‌رسد و کنفرانس دهنده‌هایی که برای یک توده ناهمگون صحبت می‌کنند نتیجه دلخواه‌شان را به دست نمی‌آورند. در مورد این کلاس‌ها هم از میان افرادی که متقاضی شرکت بودند، که یک توده ناهمگون بودند می‌بایستی جمعیت همگونی را جدا کرد. می‌توان گفت در ابتدا دو نوع جمعیت کاملاً متفاوت وجود دارد و تأکید می‌کنم که این‌ها کاملاً با هم متفاوتند. جمعیت کسانی که در آنالیز هستند و تقاضای شرکت در کلاس‌های تئوریک را می‌کنند و جمعیت کسانی که در آنالیز نیستند و تقاضای شرکت در این کلاس‌ها را دارند. در واقع جمعیت دومی خودشان یک جمعیت نیستند، یک توده ناهمگون هستند و یک جمعیت به معنی اپیدمیولوژیکی نیستند. خب می‌شود فاکتورهای مختلفی را در بین این‌ها جدا کرد. مثلاً یکی از وجوه تمایز این افراد،آشنایی قبلی آن‌ها با مقوله روانکاوی، با کلاس‌هایی که وجود داشته، با افرادی که در این راه قبلاً کارهایی را کردند یا نکردند می‌باشد، این خودش این گروه را جدا می‌کند. کسانی که آشنایی قبلی با این کلاس‌ها داشتند بخصوص کلاس‌های من، باز هم این‌ها را نمی‌توان یک جمعیت به شمار آورد، چون علل بازدارنده آن‌ها از پیوستن به جمعیت اول (یعنی کسانی که هم در آنالیز هستند و هم داوطلب شرکت در کلاس‌های تئوریک) خیلی با هم فرق دارند. این علل بازدارنده باعث می‌شود که این‌ها نتوانند تشکیل یک جمعیت همگون را بدهند. و جمعیت سومی هم وجود دارد که این هم باز بیشتر از یک توده است. جمعیتی که در آنالیز هستند ولی تمایلی به شرکت در کلاس‌های تئوریک را ندارندکه باز این‌ها هم عوامل بازدارنده‌شان که باعث می‌شود به جمعیت اول نپیوندند خیلی با یکدیگر متفاوت است. پس در این صورت می‌توانیم بگوییم که بخت با ما یار بوده یعنی اینکه تلاش خاصی کردیم که بخت با ما یار شود که این شرایط فراهم شود که بتوانیم با یک جمعیت همگون کار کنیم. حالا این جمعیت همگون چه خصوصیتی دارد؟ منظورم کسانی است که هم در آنالیز هستند و هم در کلاس‌ها شرکت می‌کنند. چرا یک چنین گروهی لازم داشتیم؟ کسانی که اینجا هستند در واقع از نظر ما می‌بایست دارای یک خصیصه اساسی باشند و آن هم اشتیاق است. یکی از طرقی که با آن می‌توان میزان اشتیاق را سنجید این است که شخص حاضر باشد برای تحقق بخشیدن به اشتیاقش از خود مایه بگذارد و این مایه گذاشتن صور متعددی دارد، مایه گذاشتن از وقت، مایه گذاشتن از انرژی، از پول و مهم‌تر از همه مایه گذاشتن از وجود. به خاطر همین است که کسانی که نمی‌توانند یا نمی‌خواهند از وقت‌شان مایه بگذارند به نوعی حذف می‌کنیم، کسانی را که نمی‌خواهند از انرژی‌شان مایه بگذارند حذف می‌کنیم، این‌ها کسانی هستند که سعی دارند دانش را از طریق اسمز فرا بگیرند یعنی حاضر نیستند خودشان سهمی را داشته باشند. کسانی هستند که مرتباً در این جلسه، در آن جلسه یا این کنفرانس و آن کنفرانس شرکت می‌کنند ولی وقتی از خودشان خواسته می‌شود که حالا شما لازم است چند تا کتاب هم بخوانید، تمایلی ندارند. ما برای اینکه متوجه شویم این اشتیاق وجود دارد، قطعاً یک ثبت نامی داریم، و کسانی هستند که مایل نیستند از پول‌شان مایه بگذارند بالطبع این تعداد هم حذف می‌شوند. بنابراین اگر کسی نتواند از وقت، از انرژی و از پولش مایه بگذارد، قطعاً قادر نیست که از وجودش هم مایه بگذارد. در نتیجه کار کردن با این شخص آب در هاون سابیدن است و اضافه کردن او به جمعیتی که قادر به مایه گذاشتن از خودش است باعث می‌شود که کار یک رکود کلی پیدا کرده و به نتیجه نهایی خود نرسد یا به آن لطمه وارد شود. عدم تمایل یا عدم توانایی در مایه گذاشتن از وجود آن فاکتوری است که توده دوم و سوم را از جمعیت اول جدا می‌کند. علاوه بر این عوامل مایه گذاشتن از منیت هم است. به عنوان مثال کسی که جزء توده سوم است (در آنالیز است ولی تمایلی به شرکت در این کلاس‌ها ندارد). نمونه ای می‌آورم از شخصی که در آنالیز بود و تلاش بی دریغی برای تشکیل کلاس‌های قبلی در انجمن روان‌شناسی کرد و از آنجایی که این کلاس‌ها عملاً تشکیل شد می‌توانیم بگوییم در تلاش خودش موفق بود. منتها وقتی این کلاس‌ها تشکیل شد بهانه آورد که به دلیل مشغله زیاد نمی‌تواند در این کلاس‌ها شرکت کند. برای من شکی باقی نبود که او حاضر نیست با دانشجویانش یا با همکاران جوان‌ترش روی یک نیمکت بنشیند و در این کلاس‌ها شرکت کند و این منیت اوست که به او این اجازه را نمی‌دهد. شکی نیست که قابلیت مایه گذاشتن از وجود یک قابلیت مادرزادی نیست و بستگی به شرایط و اوضاع و احوال دارد. در عین حال یک موضوع انتزاعی هم نیست و می‌باید که در چهارچوب دیالکتیک ناخودآگاه مورد ارزیابی قرار بگیرد. به خاطر همین هم است که من این کلاس‌ها را با مطالعه این پدیده آغاز می‌کنم. با مطالعه پدیده مایه گذاشتن از خود که باید در چهارچوب دیالکتیک ناخودآگاه انجام بگیرد. طبیعی است که در اینجا واژه مقاومت یا resistance به ذهن ما خطور کند. تصور نمی‌کنم هیچ واژه ای به اندازه «مقاومت» در ادبیات روانکاوی و روانکاوانه تکرار شده باشد و همین طور تصور نمی‌کنم هیچ واژه‌ای مبهم‌تر از آن در این ادبیات وجود داشته باشد. هرکس بر اساس مقاومت‌های شخصی خود تعبیری از کلمه مقاومت دارد و آن را به گونه خاصی به کار می‌برد تا جایی که تنها اثر دختر فروید (آنا فروید) منحصر به مطالعه بر روی انواع و اقسام مقاومت‌ها می‌شود و این اثر در بعضی از محافل و مکاتب روانکاوی به چنان شهرت و محبوبیتی می‌رسد که کل آثار پدر را که یک انسیکلوپدی واقعی در روانکاوی است تحت الشعاع قرار می‌دهد. پس می‌بینیم که مقاومت چه نقش عظیمی را به عهده دارد. می‌توان گفت که بسیاری از روانکاوان هیچ وقت نتوانستند از مقوله مقاومت فراتر بروند چه در عرصه تئوریک و چه در عرصه عملی و از نظر من گیر کردن در مقوله مقاومت خودش یک مقاومت در برابر بدنه عظیم تئوری روانکاوی است یعنی مقاومت روانکاو در مقابل روانکاوی، مقاومت مکاتب روانکاوی در مقابل روانکاوی. به خاطر بیاوریم که لکان اعلام کرده که تنها مقاومتی که در روانکاوی وجود دارد از طرف روانکاو است و این موضوعی است که جای غور و تفحص و بحث و گفتگوی بسیاری دارد که به آن خواهیم پرداخت. فروید خیلی زود به مقوله مقاومت رسید و به آن پرداخت. تقریباً از اولین آثارش می‌شود این واژه را جدا کرد و تا مدت‌ها هم در آثارش می‌توان آن را دنبال کرد. فروید از دو نوع مقاومت صحبت می‌کرد. مقاومت بیمار در جریان روانکاوی و مقاومت جامعه در مقابل روانکاوی. حالا می‌رسیم به یک توده چهارم که تا کنون از آن صحبت نکرده بودیم که اینها از سه جمعیت قبلی کاملاً متمایز هستند و آن توده کسانی هستند که اصلاً نمی‌خواهند راجع به روانکاوی چیزی بشنوند. آن چیزی که این توده چهارم را از بقیه جدا می‌کند به هیچ وجه عدم تمایل یا عدم توانایی آن‌ها در مایه گذاشتن از وجود نیست بلکه بر عکس در بین این توده کسانی هستند که از تمام وجودشان مایه می‌گذارند که به مخالفت با روانکاوی بپردازند و مقاومت‌شان را در برابر روانکاوی نشان دهند. بنابراین می‌شود در مقابل روانکاوی چهار طرز برخورد داشت: می‌توان با آن موافق بود ولی از خود مایه نگذاشت. یا این‌که با آن مخالف بود ولی از خود مایه گذاشت. می‌توان با آن موافق بود و از خود مایه گذاشت و یا با آن مخالف بود و از خود مایه نگذاشت. فعلاً به دوتای آخر کاری نداریم. اولین دسته (یعنی کسانی که موافق روانکاوی هستند ولی از خودشان مایه نمی‌گذارند) را می‌توان دوستان بی مایه نامید. و دسته دوم (کسانی که مخالف روانکاوی هستند و از خودشان مایه می‌گذارند) را می‌توان دشمنان جسور روانکاوی نامید. خود شما ترجیح می‌دهید دوستان بی مایه شما بیشتر باشد یا دشمنان جسور شما؟\nخوشبختانه روانکاوی دوستان جسور زیادی هم دارد وگرنه هیچ وقت صد ساله نمی‌شد. حالا اگر همین محور را پیش بگیریم یک مقایسه دیگر هم در مقابل ما گشوده می‌شود. مقایسه کسانی است که با استفاده از نام روانکاوی کلاشی می‌کنند و کسانی که جداً و متعصبانه با روانکاوی مخالفت می‌کنند. به نظر شما کدام دسته بیشتر به روانکاوی ضربه می‌زنند؟ آن‌هایی که مانند کرمی از درون آن را می‌خورند یا آن‌هایی که از خارج به آن ضربه می‌زنند؟ به نظر من بدون تلاش آن کرم‌ها که از داخل آن درخت تناور را می‌خورند این ضررهای خارجی نمی‌توانند هیچ گونه صدمه ای به این بدنه عظیم وارد کنند. نکته جالب و حایز اهمیت این که در میان دسته اول (کسانی که با نام روانکاوی کلاشی می‌کنند) بسیاری از دوستان روانکاوی وجود دارند که عملاً هم قصد کلاشی ندارند یا حداقل در ابتدای کار این قصد را نداشتند و در این‌جاست که به یکی از مهم‌ترین فصل‌ها در روانکاوی می‌رسیم و آن هم مقوله اخلاق در روانکاوی است. اصولاً از نظر لکان تعریف روانکاو در مبحث ethique است نه در مبحث ontique یعنی که تعریف روانکاوی در مبحث اخلاق است نه در مبحث وجود. لکان معتقد است که «چیزی به نام وجود روانکاو وجود ندارد» و این هم موضوع دیگری است که جای غور و تفکر بسیار دارد و بعداً به آن می‌پردازیم. اگر من امروز به خودم بی پروا اجازه می‌دهم که چنین بی پروا از شما بپرسم که دوستان بی مایه را ترجیح می‌دهید یا دشمنان جسور را به خاطر این است که به برکت تعالیم لکان و شعار «بازگشت به فروید» او امروز روانکاوی از موضع پرقدرتی برخوردار است. موضعی که فروید در ابتدای کارش از آن کاملاً بی بهره بود و شاید هم به این دلیل است که بارها البته فقط در ابتدای کار دوستان بی مایه را به عنوان متفقین موقت، به عنوان سپری برای مقابله با دشمنان جسور به کار گرفت و این موضع پر قدرتی که امروز روانکاوی از آن برخوردار است درست از اینجا ناشی می‌شود که تعریف روانکاو در مبحث اتیک است نه در مبحث ontique یا ontologique. و به همین دلیل است که لکان اعلام می‌کند که «روانکاو فقط از خودش اجازه می‌گیرد». دو نفر از شما از کسی صحبت کردید که مدت ۱۰ـ۸ سال در خارج از کشور روانکاوی شده ولی با این همه معتقد است که هنوز نمی‌تواند به عنوان یک روانکاو عمل کند. حالا با استناد به مقوله اتیک شاید بتوانیم یک جوابی برای این پدیده پیدا کنیم. حتی اگر این شخص در مکتب لکان آنالیز نشده باشد که احتمالاً هم نشده است، این بدان معنی نیست که مقوله اتیک هیچ گاه در چشم اندازش قرار نگرفته، هیچ گاه در افق دیدش قرار نگرفته، فقط می‌شود به عنوان هیپوتز عنوان کرد که این مقوله، یعنی اتیک، هنوز به نتیجه گیری نهایی خودش نرسیده و شاید هم هیچ وقت نرسد. باز هم می‌شود به عنوان هیپوتز مطرح کرد که اگر چشم انداز نتیجه گیری نهایی وجود داشت، این شخص در حال حاضر در حال ادامه روانکاوی خود بود و اینجا نبود. این مسأله یعنی عدم وجود یک چشم انداز، یکی از دلایل عمده قطع زودرس روانکاوی است. حالا درست است که ۱۰ـ۸ سال طول کشیده ولی وقتی که روانکاوی به نقطه نهایی خودش نرسد این به معنی قطع شدن آن است. بنابراین من تأکید می‌کنم که تنها چشم اندازی که در مکتب لکان برای روند روانکاوی وجود دارد چشم انداز اتیک است، همین و بس. اینجا من خوشحالم که این فرصت پیش آمد ببینیم که یکی از مزایای تشکیل کلاس‌های همگون و یکنواخت این است که می‌توانیم به پرسش‌هایی که به طور خاص برای شما مطرح می‌شود نیز بپردازیم. و به مقولات کلی و غیرملموس اکتفا نکنیم. حالا برمی‌گردم به همین مقایسه‌ای که انجام دادم چون دور از انصاف است اگر بیشتر این مقایسه را بررسی نکنیم و آن مقایسه کسانی هست که با استفاده از نام روانکاوی کلاشی می‌کنند و کسانی که با آن متعصبانه مخالفت می‌کنند. دور از انصاف است اگر نگویم که بسیاری از مخالف‌های متعصب در واقع با دسته اول یعنی با کلاش‌ها مخالفت می‌کنند نه با خود روانکاوی. چون آن‌ها (مخالفین متعصب) روانکاوی را در لباسی که این اشخاص به تنش کردند می‌بینند و از ماهیت واقعی روانکاوی هیچگونه اطلاعی ندارند. از آنجا که بسیاری از این مخالفین متعصب افراد تحصیل کرده و گاهی دانشگاهی هستند برای‌شان تشخیص کلاشی بسیار آسان است و تحمل کلاشی بسیار مشکل. به خاطر همین است که خود من وقتی که قرار است اعلام موضع بکنم طبیعتاً طرف مخالفین متعصب را می‌گیرم و این نکته ای است که همیشه همه را شگفت زده کرده ولی در واقع هیج جای شگفتی ندارد. چون‌که اعلام موضع کردن بر له science و بر علیه تحمیق جای شگفتی ندارد. حالا کاری نداریم که این science از نوع یک بعدی و نزدیک‌بین‌اش است ولی در هر صورت در این تعریف می‌گنجد. روانکاوی خودش مولود اعتلا و تزکیه تفکر علمی قرن ۱۹ است. اگر روانکاوی با mysticisme و obscurantisme میانه‌ای داشت در قرون وسطی متولد می‌شد نه همزمان با حلول قرن بیستم. یک روز در کنفرانس همکاری حضور داشتم و یکی از حاضرین در جلسه به عنوان پرسش یا بهتر است بگویم به عنوان انتقاد مطرح کرد که روانکاوی برای همه نیست و دلایل‌اش این بود که به طور فردی انجام می‌گیرد، زمان زیادی طول می‌کشد، مخارجش زیاد است و اینکه تعداد روانکاوان کم است و تعداد بیماران زیاد. همکارم پاسخ لازم را داد که البته پاسخ لکانی نبود. پاسخ لکانی این است که درست است که روانکاوی برای همه نیست اما نه به آن دلایل. روانکاوی برای همه نیست چون‌که برای انجام دادن آن داشتن تفکر و ذهنیت قرن بیستمی الزامی است. روانکاوی محصول قرن ۲۰ است. محصول اعتلا و تزکیه تفکر علمی قرن ۱۹. تمام آن چیزی که قرن ۱۹ از علوم تصفیه کرده و به قرن ۲۰ رسیده منجر به تولد روانکاوی شده است. علوم دیگری هم همزمان با روانکاوی متولد شده است. من نمی‌گویم که وقتی تمام آن‌ها جمع شدند به تولد روانکاوی منجر شدند، زبان شناسی هم همان وقت، فیزیک کوانتومی هم همان وقت متولد شدند. بله روانکاوی مولود قرن بیستم است. بنابراین برای انجام دادن آن شخص باید دارای تفکر قرن بیستم باشد. تنها به این دلیل که شخص در قرن ۲۰ یا الان قرن ۲۱ زندگی می‌کند و از تکنولوژی این قرن بهره می‌گیرد و دست بر قضا کامپیوترش هم به اینترنت متصل است نمی‌شود استنتاج کرد که او از تفکر و ذهنیت قرن ۲۰ برخوردار است. حالا برای‌تان توضیح می‌دهم. «به هر دری زدن» یک اصطلاح نسبتاً رایج بین آنالیزان‌ها است زیرا که آن‌ها آن را با گوشت و پوست خود لمس کرده‌اند و دقیقاً به این دلیل که هر دری را زدند و از تمام آن‌ها ناامید شدند که بالاخره سر از دفتر کار روانکاو درآوردند، توجه کنید که من نمی‌گویم مطب بلکه دفتر کار روانکاو چون روانکاوی با طبابت زمین تا آسمان متفاوت است. بله این آنالیزان‌ها همه درها را زدند و از همه آن‌ها ناامید شدند وگرنه اگر دری در این میان برای آن‌ها کارساز بود همان‌جا متوقف می‌شدند و هیچ وقت هم گذرشان به دفتر روانکاو نمی‌افتاد. آن درهایی که آنالیزان‌ها همه را زدند و ازشان ناامید شدند، درهایی هستند که در طول تاریخ یکی یکی به وجود آمدند و مدتی هم کارساز بوده‌اند و زمانی که عملاً کارایی خود را از دست دادند جای خود را به در بعدی دادند. روانکاوی در این صورت محصول عدم کارایی تاریخی تمام درهای سلف است و اگر روانکاوی کارآیی خودش را حفظ نکند ناچار جای خود را به در بعدی خواهد داد و یا اگر استحاله شود، ناگزیر ابنای بشر به درهای قبلی رو خواهند آورد، حالا با چه میزان موفقیت و کامیابی این خود مقوله دیگری است. حال اگر شخص یکی از این درهای متعدد را بزند و کامیابی را که به دنبالش است از این در به دست بیاورد بدین معنی است که این شخص به راه حلی که از لحاظ تاریخی منقضی شده اکتفا کرده و به همان دل‌خوش است یعنی که ذهنیت او هم عصر این مرحله تاریخی منقضی شده است. اکنون اگر بر حسب تصادف و به دلایل متعدد که یکی از آن‌ها می‌تواند ارجاع از جانب یک متخصص و یا توصیه دوست و آشنا باشد این شخص از دفتر کار روانکاو سر در بیاورد، به نظر شما آیا می‌شود برای او یک روانکاوی موفق انجام داد؟ کسی که قاعدتاً می‌توانسته به یکی از آن درهایی که از لحاظ تاریخی منقضی شده دل‌خوش باشد و هنوز آن ذهنیت قرن بیستمی را ندارد، می‌شود رویش روانکاوی انجام داد؟ اگر جواب به طور قطع منفی نباشد قطعاً جای تردید دارد. بنابراین بر می‌گردیم به همان سؤال یا انتقادی که از همکار من شد و ایشان سعی کردند آن را رد کنند ولی واقعاً روانکاوی برای همه نیست و علتش هم دلایل تاریخی است. همان‌طور که اقتصاد و سیاست مقولاتی کاملاً تاریخی هستند و جوامع باید یک رشدی از لحاظ تاریخی بکنند تا به یک مرحله خاصی از اقتصاد و سیاست برسند. اینکه اقتصاد و سیاست در جامعه‌ای ارتباط مستقیمی با میزان تکامل تاریخی آن‌ها دارد. روانکاوی هم یک مقوله تاریخی است که ارتباط مستقیم با میزان تکامل تاریخی فرد تکامل تاریخی ذهنی فرد دارد. برخلاف تکنولوژی که می‌تواند وارداتی باشد و از این رهگذر هم چندان صدمه‌ای نخورد ناخودآگاه محصول زمانه خودش است، محصول مستقیم تاریخ و تاریخچه است و اگر به این نکته توجه کنیم که ناخودآگاه یک محتوای اپیستمیک دارد، دیگر درک آنچه گفته شد چندان مشکل نخواهد بود.\nژک الن میلر، رییس انجمن جهانی روانکاوی (WAP) و یکی از تئوریسین‌هایی که کار لکان را ادامه می‌دهد، معتقد است که نمی‌توان منکر وجود روانکاوی به عنوان یک شغل، یک حرفه، یک فعالیت شد. ممکن است بتوان مجموعه مقولات روانکاوی را بیهوده تلقی کرد، تئوری آن را بی‌ارزش دانست، تمام آنچه را که روانکاوی به آن می‌پردازد، آن‌ها را توسعه می‌دهد، غنی می‌کند یا برعکس غیر اساسی می‌داند و از گردونه حذف می‌کند، می‌توان تمام آن‌ها را نفی کرد. به عقیده او می‌توان ناخودآگاه را، سائق را، تعبیر را، تکرار را تمام این مقولات مهم و اساسی روانکاوی را به عنوان ناواقعیت‌هایی مردود دانست اما حرفه روانکاوی به عنوان یک واقعیت اجتماعی کماکان وجود دارد و این واقعیت اجتماعی یک واقعیتی است که به نیاز مشخصی پاسخ می‌دهد، یا بهتر است بگویم به یک درخواست مشخص پاسخ می‌دهد. در اینجا می‌رسیم به مقوله معروف و اساسی عرضه و تقاضا در علم اقتصاد. چون‌که تقاضایی است، پس عرضه‌ای هم وجود دارد و این تقاضا خودش منتج است از یک نیاز، به یک اشتیاق. در یک طرف تقاضا برای روانکاوی داریم و در طرف دیگر عرضه روانکاوی و مجموعه این دو را باید در چهارچوب خاصی مورد مطالعه قرار داد که این چهارچوب را می‌توان وضعیت فعلی تمدن و ناخشنودی در آن دانست. من در اینجا اشاره‌ام به عنوان کتاب فروید است به نام «ناخشنودی در تمدن» که در سال ۱۹۲۹ منتشر شد. بنابراین در مورد روانکاوی سه نوع واقعیت وجود دارد؛ تقاضا، حرفه و ناخشنودی. علاوه بر این برای این‌که روانکاوی امکان وجود داشته باشد باید یک سری شرایطی برایش فراهم شود که همان‌طور که قبلاً مطرح شد آن‌ها را می‌توان شرایط تاریخی اجتماعی نامید. اولین شرط، شرط epistemologique است یعنی که علوم باید به حد خاصی از تکامل خودشان رسیده باشند و سوژه علوم تولید شده باشد. دوم شرایط اخلاقی یا ethique است و سوم شرایط سیاسی یا politique. در مورد شرایط سیاسی توضیح بدهم که روانکاوی برای ادامه حیات احتیاج به وجود نوعی دموکراسی و نوعی لیبرالیسم دارد. تجربه تاریخی نشان داده که روانکاوی در کشورهای کمونیستی و در کشورهایی که در آن‌ها رژیم‌های خودکامه سر کارند شانس زیادی برای زندگی ندارد. این سه شرط الزاماتی هستند که می‌توان آن‌ها را الزامات civilization نامید و به هیچ وجه نمی‌توان آن‌ها را نادیده گرفت یا دور زد. اما هرچند هم که این الزامات ریشه‌ای باشند باز هم مسأله دیگری مطرح است. روانکاوی تجربه سوژه است و این مهم‌ترین نکته است. این تجربه چگونه آغاز می‌شود؟ در ابتدای کار همیشه یک درخواست درمان وجود دارد (یک درخواست تراپوتیک) که این درخواست منتج از یک درد و رنج درونی است. این رنج یک رنج روحی است و خود متقاضی هم این را می‌داند حتی اگر بازتاب‌های جسمی داشته باشد که اغلب هم دارد. در ابتدای کار پس یک درخواست درمان وجود دارد ولی خیلی زود تبدیل به یک تفحص می‌شود. می‌توان این تفحص را تفحص حقیقت نامید، تفحص حقیقت اشتیاق. در عین حال می‌توانیم همان‌طور که میلر گفته است در مورد همه این واژه‌ها تردید داشته باشیم، در مورد واژه تفحص، اشتیاق، حقیقت و … اما نمی‌توان در مورد آنچه که در نهایت کار به دست می‌آید تردید کرد. آنچه در نهایت کار به دست می‌آید به نظر لکان وجود زدایی است که در واقع می‌توانیم بگوییم یک توهم زدایی واقعی است. توجه کنیم که وجود زدایی با بی‌وجودی  کاملاً متفاوت است. پیشوند de در فرانسه به معنی برداشتن، گرفتن، تخلیه کردن، به هم زدن است و این نئولوژیسم لکان نوعی گرفتن، برداشتن و تخلیه کردن و به هم زدن وجود را القا می‌کند که به خوبی کاری که در روانکاوی انجام می‌گیرد را نشان می‌دهد. در واقع روانکاوی بادکنک imaginaire را سوراخ می‌کند و وجودی را که در آن سرمایه گذاری شده خالی می‌کند، از بسیاری از چیزها جز صورتکی باقی نمی‌گذارد، و تمام ظواهر را که جزء وجود نیستند و حتی در نقطه مقابل آن هستند به عدم می‌کشاند. در واقع می‌توان گفت که روانکاوی کشف کردن هیچ است، هیچی که در پس تمام ظواهر و تمام صورتک‌ها است و بالماسکه هیستریک این را به بهترین نحو به نمایش می‌گذارد. در پس بالماسکه هیستریک هیچ است. عملیات وجودزدایی را می‌توان در نهایت مثبت ارزیابی کرد، اگرچه که زدودن یا زدایی یک نوع تخلیه یا کار تفریق را به اصطلاح القا می‌کند، ولی این عملیات در نهایت مثبت است. چون‌که همان‌طور که هیستریک به ما نشان می‌دهد، سوژه با کمبودش همانند سازی می‌کند و عملیات وجود زدایی، این سوژه را خلع می‌کند و این همان چیزی است که لکان آن را خلع ذهنی می‌نامد که در آخر روانکاوی اتفاق می‌افتد. بهتر است بگویم خلع سوبژکتیو تا قرابت ریشه‌های سوژه و سوبژکتیو بهتر به نظر برسد و نمایان شود. وقتی آن وجودی که روی ظواهر و صورتک‌ها سرمایه گذاری شده زدوده شده و تخلیه شود، نتیجه این عمل تفریق بر خلاف تصور مثبت است نه منفی. گفتم که تنها چشم اندازی که در روانکاوی در مکتب لکان وجود دارد چشم انداز اتیک است. بهتر است بگوییم که تنها اثربخشی، تنها ثمربخشی که برای روند روانکاوی متصور است، اثر بخشی اتیک است. تنها اثربخشی که در روند روانکاوی متصور است، اثر بخشی ethic است نه تراپوتیک. برای این‌که این اثر بخشی متحقق شود، حالا از هر نوع آن که می‌خواهد باشد، باید چند کار صورت گیرد. می‌باید یک انتخاب در اول کار انجام بگیرد. می‌بایستی یک سرمایه گذاری عاطفی در جریان کار صورت پذیرد و نهایتاً یک انتخاب در پایان کار به منصه ظهور برسد و در تمام این مراحل شخص بایستی به عنوان یک سوژه درگیر باشد تا بتواند این سه مرحله را با موفقیت پشت سر بگذارد. این یک اثر بخشی ethic است. مراحلی که باید برسیم به یک اثر بخشی اتیک. حالا یک مثال از فرهنگ خودمان بیاورم که مسأله روشن‌تر شود. ما در عصری زندگی می‌کنیم که در تمام جوامع، وقتی می‌گویم تمام جوامع واقعاً همه جوامع است، مسأله کارآیی تحصیلات از مرحله ابتدایی تا پیشرفته‌ترین مراحل دانشگاهی به زیر سؤال رفته است. همگان متفق القولند که این کارایی رو به زوال است. در بسیاری از جوامع، تحصیلات، حداقل تا سطوحی از آن اجباری و حتی رایگان است. این تحصیلات در مؤسساتی انجام می‌گیرد که وظیفه‌شان انتقال نوعی دانش به کسانی است که به آن‌ها به طور اعم کلمه محصل اطلاق می‌شود. همه دست اندرکاران عمیقاً تلاش می‌کنند که به علل این زوال پی ببرند. اما وقتی که در استدلال آن‌ها تعمق کنیم می‌بینیم که همگی‌شان جنبه‌های تکنیکی را مورد بررسی قرار می‌دهند، علت را در سطح تکنیک جستجو می‌کنند. تقریباً هیچ کس از خودش سؤال نمی‌کند که آن‌هایی که ما تحت نام محصل می‌شناسیم ممکن است غیر از محصل چیز دیگری هم باشند و فقط محصل نباشند. این مثال که گفتم از فرهنگ خودمان می‌آورم از این جهت است که در گذشته در کشور ما همیشه تحصیل مورد احترام بوده، مدرسه مورد احترام بوده، نه به معنای خاص امروزی‌اش، بلکه به معنایی که قبلاً همیشه بوده. قرن‌ها در این مملکت این مدارس وجود داشته و تحصیلات بوده است. این تحصیلات نه اجباری بودند و نه رایگان و فقط افرادی به مدرسه می‌رفتند که این کار را انتخاب می‌کردند و نه تنها هیچ اجباری در کار نبود بلکه در بسیاری از موارد آن‌ها مجبور بودند که با خانواده و بستگان خود به ستیز برخیزند تا بتوانند به هدف‌شان نایل شوند. وقتی یک جوان روستایی تصمیم می‌گرفت که کار دهقانی را رها کرده و برای تحصیل علم به یکی از مدارس «قدیمه» که تعدادشان زیاد هم نبود برود، خانواده‌اش در واقع یک بازوی کار را از دست می‌داد. بنابر این از این کار خیلی هم خشنود نبود. این تحصیلات برای این جوان نه تنها رایگان تمام نمی‌شد بلکه او مجبور بود برای این کار از تمام وجود مایه بگذارد. هنوز هم آثار و بقایای این مدارس در تمام مناطق ایران به چشم می‌خورد. وقتی که انسان حجره‌های تنگ و تاریک و نمور این محصلین یا طلبه‌ها یا هرچه که اسمشان را می‌گذاریم ببیند به همت آن‌ها پی می‌برد. این انتخاب اول‌شان بود که چطور وارد این سیستم می‌شدند. این محصلین حالا وارد شدند، وقتی که مبانی اولیه علوم مختلفه‌ای که در برنامه کاری‌شان بود فرا می‌گرفتند بعد از یک مقطعی آن‌ها اجازه می‌یافتند که اساتیدشان را خود انتخاب کنند و از محضر هرکسی که خودشان دوست دارند کسب فیض کنند. آن‌ها گاهی برای این کار صدها فرسنگ راه را با پای پیاده و یا با وسایل انتقال آن زمان‌ها طی می‌کردند تا به محضر استادی برسند که آوازه او را شنیده بودند، گاه از بلخ تا قونیه، و در بیوگرافی تمام مشاهیرمان که نگاه می‌کنیم می‌بینیم این مسافرت‌ها به تکرار انجام شده و این سیر کردن‌ها و حضور در محاضر استادان مختلف بارها اتفاق افتاده است. آیا به نظر شما سرمایه گذاری عاطفی از این گسترده‌تر هم ممکن است؟ این هم که حالا روند کار، در جریان کار. همیشه بعدش، در آخر کار، حداقل برای آن‌ها که بالاخره به آخر می‌رسیدند، یک انتخاب نهایی وجود داشت. نه تنها هیچ مقصد از پیش تعیین شده‌ای وجود نداشت بلکه باید یک انتخاب در آخر کار صورت می‌گرفت که این انتخاب سرنوشت این سالک را رقم می‌زد. من کلمه سالک را به کار می‌برم چون بعد از طی کردن این همه مراحل مختلف جا دارد این‌ها را سالک نامید. این انتخابی که در آخر کار صورت می‌گرفت این بود که حالا با این دانشی که فرا گرفته بودند چه بکنند، چون همگی یک کار نمی‌کردند. باز هم کافی است به بیوگرافی مشاهیر خودمان مراجعه کنیم. وقتی که سعدی اعلام می‌کند:\nمگر نه این است که برایش لحظه انتخاب فرارسیده است؟ لحظه انتخاب لحظه‌ای است که شخص با بهت و گیجی متوجه می‌شود که تا کنون در خواب بوده و برای اقدام چند روزی یا چند صباحی بیشتر باقی نمانده است. و انتخاب همیشه خود را به شکل یک گسستگی در روند معمول و متعارف نشان می‌دهد. این مثال را زدم خواستم نشان دهم روند تحصیل در مدارس قدیم روندی بود که در آن محصل به عنوان یک سوژه درگیر بوده است. یعنی این که در آن چهارچوب به این نکته واقف بودند که محصل به عنوان یک سوژه درگیر بوده است. یعنی این که در آن چهارچوب به این نکته واقف بودند که محصل فقط یک محصل نیست. این را می‌دانستند که باید یک انتخاب در اول کار صورت بگیرد. باید یک سرمایه گذاری عاطفی در جریان کار وجود داشته باشد و این، آن نوع تحصیلاتی است که ما در اصطلاح روانکاوی می‌گوییم: تحصیلات بر اساس ترانسفرنس (در روانکاوی نیز تحصیلات بر اساس ترانسفرنس است). اثر بخشی این نوع تحصیلات نه در چهارچوب تکنیک بلکه در چهارچوب ethic است. مسلم است استادی هم که نتیجه منطقی این روند است خودش یک محصول اتیک است و نه محصول ontique. او این مراحل دشوار و طولانی را برای این طی نکرده که بتواند در قبالش به یک رفاه مادی افزوده دسترسی پیدا کند. دانش او دانش کارمندی نیست که در مقابل فلان مبلغ ماهیانه، در ازای ۸ ساعت کار روزانه، دو روز تعطیل آخر هفته، یک ماه مرخصی سالیانه و … به دیگری فروخته شود. دانش او ساعت نمی‌شناسد، تعطیل بردار نیست و مرخصی را اصلاً نمی‌داند که چی هست. دانش او زندگی اوست و انتقال این دانش هدف اوست. او اگر سال‌های عمرش را در راه انتقال این دانش سپری می‌کند آن‌ها را با احتساب پایه و رتبه و دریافتی بازنشستگی خفیف نمی‌کند، چرا که دانش او اصلاً یک دانش فروشی نیست. استاد در این سیستم نه به عنوان یک عرضه کننده دانش، نه یک بساط زن دانش، نه یک فروشنده دانش بلکه به عنوان «سوژه ای که فرض می‌شود می‌داند» است که دست به عمل می‌زند. حرکت او حرکت یک سوژه است نه یک مهره. همه ظواهر، همه صورتک‌ها، همه القاب و عناوین پرطمطراق در این مجموعه به حداقل خود تخفیف پیدا کرده است. آنچه که پس از سال‌ها دود چراغ خوردن در حجره‌های تنگ و تاریک و سال‌ها مجاهده در محاضر اساتید مختلف و بر خود هموار کردن رنج سفرهای طاقت فرسا در پهنه گیتی به دست می‌آید، اگر به دست بیاید، فقط یک کلمه است: اجتهاد، که به هیچ چیز دیگری اشاره نمی‌کند جز به جد و جهدی که در این راه طولانی صرف شده است و این جد و جهد تمام آن چیزی است که این مجموعه بر اساسش بنا شده و تمام آن چیزی است که ارزش احترام را دارد. حالا این کلمه یعنی اجتهاد را در اختصار کوبنده‌اش با عناوین پرطمطراق چندین خطی در کارت ویزیت اساتید آخرین مدل امروزی مقایسه کنید، چه احساسی به شما دست می‌دهد؟ این روند اثر بخشی ethic است. گفتیم که نمی‌توان منکر وجود روانکاوی به عنوان یک شغل، یک حرفه، یک فعالیت شد. اگر این حرفه وجود دارد به خاطر این است که به یک نیاز مشخص پاسخ می‌دهد، به یک تقاضای مشخص. چون این تقاضا وجود دارد، تداوم پیدا می‌کند و تکرار می‌شود. در نتیجه حرفه روانکاوی هم وجود دارد و تداوم می‌یابد. اما به نوبه خود اگر این تقاضای مشخص تداوم دارد و تکرار می‌شود به خاطر این است که تکیه بر نوعی اثربخشی دارد. از لحاظ منطقی هم نگاه کنیم این اثر بخشی شرط لازم تداوم این تقاضا است، یک ضرورت منطقی است. اثر بخشی در روانکاوی آن چیزی است که بیش از همه خود متقاضیان را بهت زده می‌کند، زیرا که از لحاظ زمان بندی ظهورش برق‌آساست. آنچنان برق‌آساست که ادراک ذهنی آن فقط به صورت تأخیری و دست دوم میسر است. اثر بخشی در واقع مادر روانکاوی است و از همان اوان کار همراه آن بوده است. اکتشاف فرویدی خود مؤید آن است و برای خود فروید هم اثربخشی روانکاوی با حیرت همراه بوده است. وقتی که او کارش را با گوش کردن آرام و مطیعانه به حرف‌های هیستریک‌ها شروع کرد با حیرت تمام متوجه شد که سمپتوم در اثر تعبیر او از بین می‌رود یا تغییر شکل می‌دهد. تعبیری که اشاره به نوعی علیت داشت اما علیتی مخفی. این بدین معنی است که سمپتوم خود یک معلول است، معلول یک علیت مخفی و این‌که این علیت در به وجود آوردن سمپتوم ثمربخش بوده و تعبیر با اثر کردن بر روی این علیت مخفی در متحول کردن سمپتوم ثمربخش بوده است. بنابر این ما در اینجا با دو نوع ثمربخشی سروکار داریم. یک نوع اثربخشی که سمپتوم مولود آن است، معلول آن است، ثمربخشی که سمپتوم را به وجود آورده و دیگر آن ثمربخشی که سبب تحول یا از بین رفتن سمپتوم می‌شود. پس می‌بینیم اینکه می‌گویم اثربخشی مادر روانکاوی است اغراق نیست، دلایل دیگری هم برای آن است. فروید در تلاش برای تکرار کردن این اثربخشی است (اثربخشی که سبب از بین رفتن و تحول سمپتوم می‌شود)، در تلاش برای توجیه این ثمربخشی و اینکه علتش چیست که روانکاوی را کشف می‌کند و آن را به صورت یک پراتیک بنا می‌نهد. بنابراین اول یک اثربخشی به وجود آمد، فروید خواست بداند از کجا آمده، خواست آن را توجیه کند و خواست آن را تکرار کند و دوباره آن را به دست بیاورد. و بدین ترتیب روانکاوی را پایه گذاشت. بنابر این اثربخشی قبل از روانکاوی بوده است. اول آن بوده و بعداً به صورت پراتیک و در نهایت به صورت یک تئوری درآمده است. حالا آن‌ها که از اثربخشی صحبت می‌کنند علتش در نظر نگرفتن تاریخچه تولد است. وقتی که اثربخشی روانکاوی را زیر سؤال می‌برند یا اصلاً سؤالی درباره آن مطرح می‌شود به نظر می‌رسد اصلاً نمی‌دانند که چطور روانکاوی به وجود آمده و چطور متولد شده است؟ فروید به عنوان یک دانش‌مدار واقعی  می‌بایست توجیهی علمی برای این ثمربخشی پیدا کند و در تلاش برای یافتن توجیه این ثمربخشی بود که به کشف خود یعنی ناخودآگاه نایل شد. فروید برای توجیه اثربخشی روانکاوی بود که ناخودآگاه را کشف کرد. تمام مقولات بنیادین روانکاوی و اصولاً ساختن کل بدنه نظریات روانکاوی محصول این تلاش فروید برای توجیه کردن علل اثربخشی روانکاوی بودند. اما ماجرا به همین جا ختم نمی‌شود. فروید به مقیاسی که در کار پراتیک خود پیشرفت می‌کرد و در کار نظریه پردازی و پردازش و ساختن نظریات روانکاوی پیش می‌رفت متوجه شد که آن ثمربخشی حیرت انگیز اولیه که می‌توان اصطلاحاً آن را تراپوتیک نامید به تدریج اهمیت خود را از دست می‌دهد و رنگ می‌بازد. وقتی او متوجه این مطلب شد که این ثمربخشی برق‌آسا و حیرت انگیز اولیه، که فعلاً اسمش را می‌گذاریم تراپوتیک، کم کم رنگ می‌بازد تلاش او معطوف به این شد که این پدیده جدید را توجیه کند و آن را تئوریزه کند و در این مرحله بود که فروید ثمربخشی تراپوتیک را رها کرد و در ورای آن به دنبال چیزی گشت که آن را در اصطلاح cause نامید، یعنی اساس قضیه. او فهمید که قضیه چیز دیگری است و این قضیه چیزی است که سمپتوم خود محصول ثمربخشی آن است. گفتم که سمپتوم معلول است. سمپتوم معلول همین قضیه است. این قضیه یک ثمربخشی داشته که ثمربخشی‌اش منجر به تولید سمپتوم شده. در این صورت سمپتوم آن چیزی نیست که درست کار نمی‌کند بلکه دقیقاً آن چیزی است که درست کار می‌کند و اگر در این میان چیزی درست کار نمی‌کند ثمربخشی با هدف تراپوتیک آن است. چون که سمپتوم معلول یک cause است پس درست کار می‌کند و هدف تراپوتیک داشتن یعنی این‌که آن قضیه نادیده گرفته شده و این‌که سمپتوم یک معلول است نادیده گرفته شده و اینجاست که درست کار نمی‌کند، اینجاست که قضیه بر اساس منطق و بر اساس درک علیت سمپتوم انجام نمی‌گیرد و حالا که فروید به این مرحله رسیده طبیعی است که در این مرحله روانکاوی از محور تراپوتیک به محور اتیک می‌چرخد. لکان بارها صحبت از مثمَر بودن سوژه کرد. یعنی اینکه خود سوژه هم نتیجه یک اثربخشی است. او خود ثمره یک رابطه علیتی است. سوژه محصول دلالت است، محصول signification است. به همین دلیل است که لکان می‌گوید «ناخودآگاه را درمان نمی‌کنند». تقاضا برای روانکاوی هم بر همین اصل استوار است. بر این فرض از طرف متقاضی استوار است که سمپتوم دارای یک علت است، که سمپتوم یک معلول است. این فرض را مشخص کرده که آمده تقاضای روانکاوی کرده و چون می‌خواهد اینجا صحبت کند و می‌خواهد از طریق کلام به مقصود برسد، پس این فرض را هم دارد که این علت اساس سمانتیک یا معنایی و مفهومی (مفهومی بهتر است) دارد. ضمناً با تقاضای خود به این مسأله اذعان کرده که او این علت را نمی‌داند، می‌داند که علت هست، فرض کرده که علت سمانتیک است ولی اذعان می‌کند که «من نمی‌دانم» و مراجعه به روانکاو از این جهت صورت می‌گیرد و روانکاو از آن جهت به عنوان یک مخاطب ویژه برگزیده می‌شود که فرض این است که او سوژه‌ای است که علت را می‌داند یعنی متقاضی فرض می‌کند که روانکاو علت را می‌داند. یعنی او «سوژه‌ای که فرض می‌شود می‌داند» است. ترانسفرانس محصول استقرار و به رسمیت شناختن این سوژه است، سوژه‌ای که فرض می‌شود می‌داند و نه هیچ چیز دیگر. انتقال بنابر این محصول این تقاضاست و شرط لازم برای به جریان انداختن روند روانکاوی اما نه شرط کافی آن. عرصه روانکاوی این امکان را به وجود می‌آورد که «من نمی‌دانم» متقاضی تغییر مکان دهد، از محلی به محل دیگر انتقال پیدا کند. سؤال او، ناتوانی او در یافتن پاسخ برای سؤالش به دیگری انتقال پیدا می‌کند و همین انتقال است که مبنای ترانسفرانس در روانکاوی است. پس واقعاً انتقالی به معنای مکانی صورت می‌گیرد و آن تبدیل به ترانسفرانس که در روانکاوی اساس کار است می‌شود. روانکاو حالا از این به بعد مسؤولیت ناتوانی را به عهده دارد و همین امر است که موجب آرامش و تخفیف درد و رنج متقاضی می‌شود و ثمربخشی برق‌آسای روانکاوی، آرامش و سبکباری حاصله چیزی نیست جز واگذار کردن بار ناتوانی به «سوژه‌ای که فرض می‌شود می‌داند». بنابراین اثربخشی برق‌آسا محصول برقرار شدن یک ارتباط میان سوژه و دانش است. لکان می‌گوید: «انتقال عشقی است که معطوف به دانش است». اثربخشی برق‌آسا محصول برقرار شدن یک ارتباط میان سوژه و دانش است. دانشی که علت مخفی سمپتوم را در بر می‌گیرد. پس اثربخشی درمانی در نتیجه چیزی نیست جز اثربخشی برقرار شدن انتقال، همین. و باید تأکید کنم که این اثربخشی الزاماً منجر به یک پسیکانالیز به معنای واقعی نمی‌شود. این اثربخشی فقط در نتیجه استقرار سوژه‌ای است که فرض می‌شود می‌داند و علت العلل ثمربخشی درمانی در پراتیک‌های مختلف اعم از شمنیسم  تا انواع روان درمانی‌ها. این آن اثربخشی است که تلقین هم از آن بهره می‌گیرد. بدیهی است که در تمام این پراتیک‌ها با دقت تمام از نزدیک شدن به آن قضیه اساسی حذر می‌شود. قضیه اساسی نادیده گرفته شده و از آن پرهیز می‌شود و همین که اثرات درمانی ظاهر شدند کار خاتمه یافته تلقی می‌شود. این کاری است که نه تنها از طرف درمانگران و شفاگران صورت می‌گیرد بلکه بسیاری از بیماران یا متقاضیان هم به آن مبادرت می‌کنند یعنی همین که اثرات درمانی ظاهر شدند کار را خاتمه یافته تلقی می‌کنند، چون‌که بیماران به نوعی، می‌توان گفت «غریزی»، در می‌یابند که از مرزی به بعد قدم در راه بی‌بازگشت می‌گذارند و از گذاشتن قدم در این مرز اجتناب می‌کنند. آیا می‌توان به خاطر این امتناع از آن‌ها خرده گرفت؟ آیا از این‌که آن‌ها به این خوشبختی ناچیز دل خوش می‌دارند به آن‌ها ایرادی است؟ آیا همه باید ببینند که آسمان در هرکجا آیا همین رنگ است؟ فقط اشکال کار این است که «هرچه زود برآید دیر نپاید» و این تنها دلیلی است که آنالیزان را مجبور می‌کند از حیطه ثمربخشی تراپوتیک گذشته و به سوی ثمربخشی اتیک گام بردارد و درد و رنج او که در اوان کار کاملاً تخفیف یافته بود به صورت مضاعف برگردد.


پیام فارس | همه چیز در مورد واکسن و واکسیناسیون کووید-19\nهمه چیز در مورد واکسن و واکسیناسیون کووید-19 علمي\nپیام فارس - ایسنا/فارس با وجود گذشت چند ماه از شروع واکسیناسیون کووید-19 در جهان و ایران، همچنان بسیاری از مردم سئوالات و ابهاماتی در خصوص واکسن، شیوه اثر، میزان تاثیر و ... دارند؛ علیرغم آنکه بارها در مورد مزیت‌ها، محدودیت‌ها، ممنوعیت‌ها و تاثیرات منفی احتمالی واکسن‌های کرونا اطلاع رسانی شده، همچنان جامعه نیاز به دریافت اطلاعاتی صحیح از مجاری رسمی در این خصوص دارد.\nرئیس کمیته کنترل عفونت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شیراز، با هدف ارتقاء آگاهی‌های شهروندان، ضمن اشاره به مزایای واکسیناسیون در این همه‌گیری، پیرامون گروه‌های هدف و نحوه واکسیناسیون و ... توضیحاتی ارائه و به بخشی از پرسش‌های رایج در مورد واکسن و واکسیناسیون کووید-19 پاسخ داده است.\nبه گزارش ایسنا به نقل از علوم پزشکی شیراز، دکتر امیر امامی پیرامون مزایای دریافت واکسن کرونا، گفت: واکسن های موجود COVID-19 با ایجاد پاسخ ایمنی در بدن فرد، نسبت به ویروس «SARS-CoV-2»، دریافت کننده را در برابر بیماری محافظت می کند.\nاو خاطرنشان کرد: این امر به ویژه برای محافظت از افراد در معرض خطر بیماری های شدید ناشی از COVID-19 از جمله ارائه دهندگان خدمات بهداشتی، بزرگسالان مسن یا پیر و افراد با سایر شرایط پزشکی و بیماری های زمینه ای بسیار مهم است.\nچه کسی باید واکسن COVID-19 را دریافت کند؟\nاین مقام مسئول ادامه داد: با توجه به گستره واکسن های تولید شده در دنیا و اینکه بسیاری از آنها، مجوز استفاده در انسان را دارا هستند، بر اساس موقعیت برخی از واکسن ها که در کشور ایران نیز مورد استفاده است، می توان بر اساس نظر متخصصان، از آنها در گروه های خاص و افراد زیر 18 سال استفاده کرد.\nامام گفت: در مواردی که افراد دارای بیماری زمینه ای خاص مانند سرطان و ایدز، یا دارای شرایطی نظیر ضعف سیستم ایمنی یا در حال مصرف داروهای سرکوب کننده ایمنی، باردار یا در حال شیردهی، دارای سابقه آلرژی شدید، به ویژه به واکسن یا هر یک از مواد موجود در واکسن مانند تخم مرغ و دارای ضعف جسمانی شدید هستند، حتما قبل از دریافت واکسن کووید-19 با پزشک یا درمانگر خود مشورت کنند.\nاو با تاکید براینکه واکسیناسیون افراد را از بیماری جدی و مرگ ناشی از COVID-19 محافظت می کند، گفت: برای چهارده روز نخست پس از واکسیناسیون، بدن فرد سطح محافظتی قابل توجهی ندارد و به مرور زمان این سطح ایمنی افزایش یافته و به سطح کافی می رسد.\nامامی خاطرنشان کرد: در مواردی مانند واکسن های موجود کووید-19 که دو دوز برای آنها تعریف شده، برای دستیابی به بالاترین سطح ایمنی، تزریق هر دو دوز موردنیاز است و با تزریق یک دوز، ایمنی کامل ایجاد نمی شود.\nاو در عین حال گفت: اگرچه تزریق واکسن COVID-19 فرد را در برابر بروز بیماری جدی و مرگ حاصل از بیماری محافظت می کند، اما هنوز به طور قطع مشخص نیست که فرد واکسینه شده نتواند ویروس را به صورت فعال به دیگران انتقال دهد.\nآیا واکسن COVID-19 می تواند سبب نتیجه آزمایش مثبتی برای فرد واکسینه شده شود؟\nامامی پاسخ این پرسش را منفی اعلام و اضافه کرد: واکسن COVID-19 نتیجه مثبتی برای آزمایش COVID-19 PCR یا دیگر آزمایش ها نخواهد داشت. دلیل این امر اینست که آزمایش های استاندارد تعریف شده برای تشخیص بیماری کووید-19، بیماری ویروسی فعال را بررسی می کند حال آنکه واکسن ویروس فعال نبوده و پس از تزریق با تکنیک های تعرف شده، قابل شناسایی و ایجاد اختلال در نتایج تست ها نیست.\nاین مقام مسئول در عین حال خاطرنشان کرد: از آنجا که واکسن COVID-19 موجب پاسخ ایمنی می شود، ممکن است آزمایش مثبت در آزمایش آنتی بادی (سرولوژی) که ایمنی COVID-19 را در یک فرد اندازه گیری می کند، مثبت باشد.\nدر صورت ابتلا به COVID-19 آیا باید واکسن بزنم؟\nامامی به افرادیکه قبلا به کرونا مبتلا شده‌اند توصیه کرد که واکسن بزنند و گفت: بدون توجه به اینکه در گذشته بهCOVID-19 مبتلا بوده اید، باید واکسینه شوید.زیرا متخصصان هنوز نمی دانند پس از بهبودی از COVID-19 چه مدت از شما در برابر بیماری محافظت می شود.\nاو ادامه داد: حتی اگر پیش از این از COVID-19 بهبود یافته باشید، در موارد نادر امکان دارد دوباره به ویروس عامل COVID-19 آلوده شوید. از این رو بهتر است بدانید که واکسن زدن ایمن تر از آلوده شدن برای ایجاد محافظت است. در این مورد باید توجه داشت در دستورالعمل های ابلاغی مدت زمان مشخصی باید که از بهبود فرد بیمار گذشته باشد که در دستور العمل های مختلف این زمان متفاوت است و باید طبق گایدلاین کشوری، سیاستگذاری و واکسیناسیون در مورد این افراد انجام گیرد.\nامامی گفت: انتظار می رود واکسن های COVID-19 دست کم مقداری در برابر انواع جدید ویروس محافظت کنند و در پیشگیری از بیماری های جدی و مرگ موثر باشد. زیرا این واکسن ها پاسخ ایمنی گسترده ای ایجاد می کند و هرگونه تغییر ویروس یا جهش نباید واکسن ها را به طور کامل بی اثر کند.\nاو گفت: اگر هرکدام از این واکسن ها در برابر یک یا چند نوع از اثربخشی کمتری برخوردار باشند، امکان تغییر در ترکیب واکسن ها برای محافظت در برابر این انواع وجود دارد. قابل ذکر است با توجه به جدید بودن بسیاری از موارد بیماری ها، داده ها همچنان در مورد انواع جدید ویروس COVID-19 در حال جمع آوری و تحلیل هستند و نتایج به صورت گسترده اعلام می شود.\nامامی گفت: با توجه به اینکه احتمال بروز جهش های متعدد در بیماری کووید-19 وجود دارد و این امر ممکن است اثر واکسن های موجود را کاهش دهد، از این رو، بهترین روش مقابله بهتر است که همه دستورالعمل ها از جمله حفاظت فردی را برای جلوگیری از گسترش ویروس انجام دهیم. این بدان معنا است که دست کم یک متر از دیگران فاصله داشته باشیم، سرفه یا عطسه خود را با آرنج بپوشانیم، به طور مرتب دستان خود را تمیز کنیم، ماسک بزنیم و با تهویه هوا و باز کردن پنجره در محل های دارای تردد و استقرار طولانی مدت، محیط را امن نگه داریم.\nيکشنبه ۱۲ ارديبهشت ۱۴۰۰ - ۱۴:۳۳:۴۱


امارات: از برنامه هسته ای ایران نگرانیم / تهران به همسایگان، اطمینان دهد – اسلامشهر سرویس\nخانه/آخرین اخبار سیاست خارجی/امارات: از برنامه هسته ای ایران نگرانیم / تهران به همسایگان، اطمینان دهد\nامارات: از برنامه هسته ای ایران نگرانیم / تهران به همسایگان، اطمینان دهد\nتاریخ انتشار : شنبه, 28 خرداد 1401 15:46\nامارات از صدور مجوز راه اندازی واحد سوم نیروگاه اتمی “برکه” این کشور خبر داد.\nامارات از ایران خواست به کشورهای جنوب خلیج فارس درباره برنامه اتمی اش، اطمینان بدهد.\nبه گزارش عصرایران، خبرگزاری فرانسه نوشت: دولت امارات از ایران خواست به همسایگانش از جمله کشورهای جنوب خلیج فارس و جامعه بین المللی درباره صلح امیز بودن برنامه هسته ای اش اطمینان بدهد. قبل از این آژانس بین المللی انرژی اتمی از ایران به دلیل همکاری با آژانس و پاسخ های تهران در زمینه سوالات آژانس، انتقاد کرده بود.\nاین سخنان در نشست خبری نماینده امارات در آژانس مطرح شد. او در این نشست خبری از صدور مجوز راه اندازی واحد سوم از چهار واحد نیروگاه اتمی “برکه” امارات نیز خبر داد. ساخت این واحد در منطقه الظفره در ابوظبی در سال گذشته به پایان رسید. قرار است این واحد در سال 2023 برق تولید کند.\nعکس – نیروگاه اتمی براکه امارات\nنیروگاه اتمی براکه امارات شامل 4 واحد در غرب ابوظبی (پایتخت امارات) قرار دارد. کنسرسیومی به رهبری شرکت کپکو (کره جنوبی) در قراردادی به قیمت 24.4 میلیار دلار، ساخت و راه اندازی این نیروگاه را برعهده دارد. ساخت این نیروگاه از سال 2012 (8 سال قبل) شروع شد. تاکنون 2 واحد این نیروگاه راه اندازی کامل شده اند.\nامارات تنها کشور عربی است که دارای برنامه هسته ای است. نیروگاه اتمی “براکه” امارات در ساحل خلیج فارس مشغول کار است و برق اتمی تولید می کند. تنها نیروگاه اتمی ایران نیز در شهر بوشهر و در ساحل خلیج فارس است.\nنماینده امارات در آژانس (حمد الکعبی) در نشست خبری در پاسخ به سوال خبرگزاری فرانسه درباره فعالیت های هسته ای ایران گفت: دلایلی برای نگرانی هایی وجود دارد.\nاو گفت ایران باید اطمینان هایی را درباره صلح آمیز بودن برنامه هسته ای اش به کشورهای منطقه و دیگر کشورها ارائه کند.\nایران ضمن رد این قطعنامه، در واکنش، اعلام کرد برخی دوربین های نظارتی آژانس را در تاسیسات خود خاموش می کند.\nقبلی آلمان: مذاکره مستقیم با پوتین ضروری است\nبعد ضرغامی: امروز بعضی از روحانیون لاکچری زندگی می‌کنند که همین مردم را بدبین می‌کند


منتشر شده توسط hb at جولای 31, 2017\nمقالات تشریفات مهرسام\nروز عروسی یکی از مهمترین روز های زندگی است . جشن عروسی در این روز باید بدون هیچ کم و کاستی برگزار شود . اقدامات قبل و بعد از عروسی باید به طور دقیق برنامه ریزی شوند . برنامه ریزی برای برگزاری جشن عروسی ممکن است حتی تا یک ماه به طول انجامد .\nدر اینجا برخی از اساسی ترین گامهایی که می بایست در برنامه ریزی های خود مد نظر قرار دهید ذکر می کنیم.\nگام اساسی اول : تعیین تاریخ عروسی\nبدیهی است که همه برنامه ریزی های شما به این تاریخ بستگی دارد. بنابر این ابتدا متناسب با آداب و رسوم خودتان نسبت به تعیین این تاریخ اقدام کنید .فراموش نکنید که در تعیین روز عروسی مسایل زیر را در نظر بگیرید:\nتاریخ عروسی روی هزینه های شما تاثیر می گذارد. بعنوان مثال هزینه های اجاره تالار در روزهای خاص و اعیاد و تعطیلات با روز های عادی متفاوت است . حتی فصل برگزاری عروسی شما می تواند تاثیر زیادی در هزینه های شما داشته باشد.\nمهمانان را در نظر بگیرید .اگر مهمانهایی از راه دور دارید بهتر است روز های تعطیل را برای جشن خود انتخاب کنید.\nاگر در شهر های پرترافیک زندگی می کنید ،در نظر داشته باشید که معولا ترافیک خیابان ها در تاریخ های خاص مثل : روز مادر ، روز پدر و سایر اعیاد به مراتب بیشتر از روز های عادی است و ممکن است روی برنامه ریزی شما تاثیر بگذارد.\nدر تعیین تاریخ عروسی خود ، تداخل با برنامه ها و مراسم دوستان ، آشنایان و نزدیکان را مد نظر داشته باشید . بهتر است قبل از نهایی کردن تاریخ عروسی ، یک یار آن را در بین نزدیکان و بزرگترینهای فامیل عنوان کنید تا مطمئن شوید با مراسم دیگری تداخل ندارد.\nگام اسامی دوم :تهیه لیست میهمانان\nاهمیت این گام کمتر از تعیین تاریخ عروسی نیست . بسیاری از خانواده ها تصویری که از تعداد مهنان خود دارند با واقعیت منطق نیست . بنابراین هرگز به حدس و گمان و تخمین اکتفا نکنید . خواهید دید وقتی لیست میهمانان خود را روی کاغذ بیاورید، با آنچه در ذهن داشتید تفاوت زیادی دارد . نکته دیگر این است که تهیه این لیست شاید تا یک هفته به طول انجامد. چراکه برخی از مهمانان در ابتدا از قلم می افتند . بنابراین هر چه سریع تر لیستی کامل و شسته و رفته از مهمانان خود و همسرتان با ذکر نام و تعداد افراد خانواده مدعو ، تهیه کنید .\nگام اساسی سوم: تعیین بودجه عروسی\nبعد از تعیین تاریخ عروسی و تعداد مهمانان ، باید نسبت به بودجه ای که قصد دارید برای عروسی خود خرج کنید ، تصمیم گیری کنید . بهتر است قبل از هرچیز در این مورد با دوستان و نزدیکانی که اخیرا مراسم عروسی خود را برگزار کرده اند مشورت کنید . هزینه ها را به صورت تفکیک شده (تشریفات عروسی ، لباس عروس ، آرایش عروس ، گل ، ماشین عروس و… ) روی کاغذ بنویسید .\nسپس نسبت به تعدیل آنها با توجه به آنچه که در نظر گرفته اید اقدام کنید .\nگام اساسی چهارم : تعیین محل برگزاری مراسم عروسی\nباغ یا تالار ، منزل مسکونی و یا ویلای یکی از نزدیکان فرقی نمی کند . آنچه مهم است توافق شما و همسرتان بر سر محل برگزاری و نیز بودجه ای است که برای آن در نظر گرفته اید .در تعیین محل برگزاری مراسم عروسی علاوه بر اینها ، نکات دیگری نظیر : تعداد مهمانان ، فصل برگزاری عروسی ، آب و هوای منطقه ، مسافت ، فرهنگ و آداب و رسوم خانواده ها می تواند در تصمیم گیری شما درباره محل برگزاری مراسم تاثیر گذار باشد.\nاگر تاریخ عروسی شما ، یکی از اعیاد و یا روز های خاص است ، هر چه سریع تر نسبت به رزرو تالار و یا باغ اقدام کنید . چرا که ممکن است در تاریخ مورد نظر شما ، تالارها و باغ ها و مناسب رزرو شده باشند.\nچهار گامی که در بالا ذکر شد در واقع گامهای اصلی برنامه ریزی عروسی هستند که حداقل شش ماه قبل از تاریخ برگزاری عروسی باید انجام شده باشند . بعد از تعیین تاریخ ، تعداد مهمانان ، بودجه و محل برگزاری مراسم عروسی ، باید نسبت به برنامه ریزی موارد زیر اقدام کنید :\nانتخاب دفتر ثبت ازدواج : در صورتی که قبلا به صورت رسمی ازدواج خود را ثبت نکرده اید می بایست نسبت به هماهنگی و رزرو قرار ملاقا با دفتر ثبت ازدواج ، اقدام کنید . سعی کنید مسافت دفتر ثبت ازدواج با محل مراسم را در نظر بگیرید .\nعکاسی و فیلم بردار عروسی :\nبا توجه به تنوع زیادی که در این قسمت هست ، ممکن است انتخاب عکاس و فیلم بردار متناسب با سلیقه شما گاه حتی تا یک ماه به طول انجامد. شما مشغله های دیگری هم دارید پس این مورد را نیز در اولویت قرار دهید . حداقل تا 4 ماه قبل از عروسی باید قرار داد عکس و فیلم عروسی خود را تنظیم کرده باشید.\nاین مورد نیز می بایست حداقل چهارماه قبل از عروسی رزرو شده باشد . بنابراین قبل از اینکه دیر شود و استرس آن دامنگیر شما شود ، در آرامش و با فراق بال اقدام به انتخاب آرایشگاه عروس کنید . در این مورد نزدیکی محل آرایشگاه به اتلیه عکاسی و گل فروشی را فراموش نکنید.\nلباس عروس و کت و شلوار داماد :\nیکی از مهم ترین برنامه های شما انتخاب لباس است . شما باید زمان و انرژی زیادی را صرف کنید تا بتوانید لباس عروس و کت و شلوار داماد را انتخاب کنید . پس هرگز این موارد را به روزهای آخر موکول نکنید . سعی کنید حداقل تا دو ماه قبل از عروسی ، این موارد را نهایی کرده باشید.\nگل فروشی :\nدسته گل عروس ، تزئین ماشین عروس ، گل آرایی سالمن پذیرایی و… همه اینها مستلزم انتخاب و تنظیم وقت با یک گل فروشی مناسب است که می بایست حداقل یک ماه قبل از عروسی انجام شده باشد.\nچنانچه قصد دارید ماشین عروس را اجاره کنید و یا از دوستان و آشنایان امانت بگیرید ، حداقل یک ماه قبل از عروسی هماهنگی های لازم را انجام دهید . نباید انجام این هماهنگی ها را به روز های اخر موکول کنید.\nطوری برنامه ریزی کنید که حداقل 15 روز قبل از برگزاری مراسم ، منزل مشترک شما آماده زندگی باشد .تمیزکاری و نظافت ، رنگ و نقاشی ،جهازبرون و چیدن وسایل ، نصب پرده ها و… زمان و انرژی زیادی را از شما خواهند گرفت . هرگز این موارد را تا روز های آخر به تاخیر نیندازد .اگر قصد رهن و یا اجاره خانه را دارید حداقل دو ماه قبل از عروسی باید اقدام کنید . قرارداد اجاره شما یک ماه قبل از مراسم باید امضا شده باشد . پس اگر می خواهید استرس نداشته باشید ، عجله کنید.\nخرید عروس و داماد :\nمعمولا در آداب و رسوم اکثر مردم ، خریدهایی موسوم به خرید عروس و داماد وجود دارد و اجناسی از قبیل : چمدان ، آینه و شمعدان ، لباس ، ساعت ، لوازم آرایشی و بهداشتی و… وجود دارد.مطابق با آداب و رسوم خود این خریدها را برنامه ریزی و اجرا کنید.\nتهیه و توزیع کارت عروسی :\nخیلی از خانواده ها تهیه و توزیع کارتهای دعوت را جزء آخرین اقدامات قرار می دهند و معمولا در روزهای نزدیک به عروسی با عجله اقدام به نوشتن و توزیع کارتها می کنند .در نتیجه برخی از مهمانان از قلم می افتند و یا برای رساندن کارت دعوت به دست برخی از مهمانان فرصتی نمی ماند.متاسفانه این موارد در جشنهای عروسی بسیاری دیده شده است . توصیه می کنیم با استفاده از لیست مهمانان که در گام دوم برنامه تهیه کردید، حداقل یک ماه مانده با تاریخ برگزاری عروسی ، کارتها را سفارش بدهید و پس از دریافت ، اقدام به نوشتن کارتها کرده و به مرور آنها را توزیع کنید. به این ترتیب هم احترام مهمانان حفظ شده است و هم مطوئن هستید که همه کارت دریافت کرده اند.\nچنانچه با استفاده از این نکات ، جزئیات مراسم عروسی خود را برنامه ریزی کنید ، می توانید اطمینان داشته باشید که عروسی شما بدون هیچ نگرانی و استرس به بهترین نحو ممکن برگزار خواهد شد. بسیاری از استرس ها و نگرانی های قبل و بعد عروسی ریشه در عدم برنامه ریزی دارد . بنابراین از همین حالا نسبت به برنامه ریزی مراسم عروسی خود اقدام کنید.\nمراسم حنابندان از گذشته تا به امروز و نحوه برگزاری آن


نوستالژک: بازی GTA San Andreas | جی تی ای سن اندرس - گیمین\nصفحه اصلی/ویدیو/گیم پلی/نوستالژک/نوستالژک: بازی GTA San Andreas\nحسین امان اللهی۱۴۰۰-۰۷-۰۲\nبا درود خدمت تمامی مخاطبین رسانه گیمین، بعد از مدت‌ها به سراغ برنامه نوستالژک رفتیم و برای اولین بار به سراغ یک بازی خارجی قدیمی رفتیم. بازی‌ای که اکثر ما، دوران کودکی و نوجوانی خودمان را با آن و شخصیت اصلی دوست‌داشتنی‌اش طی کردیم. این بازی، بازی‌ای نیست جز بازی GTA San Andreas یا جی تی ای سن اندرس!\nاین بازی در سال ۲۰۰۴ توسط راک استار ساخته و منتشر شد. یکی از بهترین بازی‌های این مجموعه و اصلاً شاید بهترین بازی از سری جی تی ای که تا به الآن منتشر شده، بازی GTA San Andreas است.\nبازی از جایی آغاز می‌شود که کاراکتر اصلی بازی یعنی کارل جانسون با نام مخفف سی جی، به علت مرگ مادرش، به شهر لوس سانتوس برمی‌گردد. سی جی در راه بازگشت، توسط چند پلیس فاسد دستگیر می‌شود و هرچه که دارد توسط آن پلیس‌ها به سرقت می‌رود.\nوقتی که سی جی پا به شهر لوس سانتوس می‌گذارد، متوجه می‌شود که گنگ خانواده‌شان در نبود او، روز به روز کوچک‌تر شده و گنگسترهای رقیب، یعنی بالاسا، روز به روز قدرتمندتر شده است.\nحال سی جی با کمک دوستانش، سعی می‌کند که قدرت از دست رفته گرو استریت را به آن بازگردانند. یکی از ویژگی‌های مهم این بازی که آن را از هر بازی دیگری متمایز می‌کند و لذت بازی را به اوج خود می‌رساند، چیت‌ها و رمزهایی است که شما هر کاری با آن‌ها می‌توانید انجام دهید.\nسی جی را چاق کنید، هیکلی کنید، بدون زحمت پول به‌دست آورید، جان خود را بی‌نهایت کنید و کاری کنید که همه دخترهای خیابان عاشق و دیوانه سی جی شوند. چیت‌های بازی بسیار گسترده است و شما با وجود این چیت‌ها، هر کاری که دلتان بخواهد، می‌توانید انجام دهید.\nیکی از نکات قابل‌توجهی که این بازی را در خاطر همه ایرانی‌ها جاودان کرده است، دوبله فارسی فوق‌العاده جذاب و دوست‌داشتنی آن است که رنگ و بوی دیگری را به این بازی می‌بخشد.\nشاید کمتر کسی باشد که تا به امروز این بازی را تجربه نکرده باشد، ولی اگر شما هنوز دست به تجربه این بازی نزده‌اید، سخت در اشتباه هستید، همین الآن برای تجربه این بازی اقدام کنید!\nبازی GTA San Andreas بازی جی تی ای سن اندرس\n۱۴۰۰-۰۷-۰۳ در ۱۰:۱۶\nمیشه از بازی های استراتژیک همزمان (rts)قدیمی و جدید هم ویدئو بزارید 😇\n۱۴۰۰-۰۷-۰۴ در ۰۸:۰۴\nنوستالژک: بازی لطفعلی‌خان زند\nنوستالژک: بازی میرمهنا – پارت دوم\nنوستالژک: بازی میرمهنا


در گفت‌و‌گو با «حسام اسلامی» کارگردان مسابقه جالب تلویزیونی «خانه ما»\nنمی‌خواهیم خانواده‌ها را نصیحت کنیم\nمازیار حکاک : سری دوم مسابقه «خانه ما» در مدت کوتاهی از آغاز پخش توانسته‌است مخاطبان زیادی را به خود جذب کند. در این مسابقه 3 خانواده برای خرج یک ماهه‌شان مبلغ 500 هزار تومان را از طرف برنامه دریافت می‌کنند و برنده مسابقه 100 برابر باقی‌مانده مبلغ را جایزه می‌گیرد! همین رقابت برای ذخیره پول بیشتر و البته ماموریت‌هایی که در بین مسابقه اتفاق می‌افتد، در کنار فضای صمیمی و دلنشین خانواده‌ها یک برنامه متفاوت و البته جذاب را ساخته است. برنامه‌ای که به نظر سعی در تغییر سبک زندگی خانواده‌های ایرانی هم دارد. برای آگاه شدن از ایده ساخت برنامه، نحوه انتخاب خانواده‌ها و البته اهداف سازندگان از ساخت این برنامه در قالب مسابقه با حسام اسلامی یکی از دو کارگردان این مجموعه گفت و گویی داشتیم.\nمازیار حکاک : مخاطبان رادیو «پیمان طالبی» را از «جوان ایرانی سلام» و اجراهای بی‌نظیرش در برنامه صبحگاهی رادیو جوان می‌شناسند. او البته یکی دو سالی است که به تلویزیون کوچ کرده‌است و تجربه موفقی در اجرای برنامه «مردم چی میگن؟!» و «زنده رود» دارد. طالبی در مسابقه «خانه ما» گویندگی نریشن‌ها را بر عهده دارد و به خوبی از پس این کار برآمده است. با او درباره این مسابقه هم کلام شدیم.\nفیلم‌های جدید در شبکه نمایش خانگی\nسرویس ادب و هنر : «مرگ ماهی» فیلمی از روح‌ا... حجازی است که «زندگی خصوصی آقا و خانم میم» و «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو» را از او دیده‌ایم. «مرگ ماهی» قبل از اکران با شکایت مهناز افشار از کارگردانش سر زبان‌ها افتاد و با مجادله رسانه‌ای حجار و حجازی مورد توجه قرار گرفت، اما اکران آرامی داشت و توجه مخاطبان را جلب نکرد. فیلم تکمیل سه‌گانه حجازی درباره روابط آدم‌ها و بی‌بهره بودن جامعه از مهارت‌های ارتباطی موثر برای رفع کدورت‌ها و سوءتفاهم‌هاست. فیلمی که پر از بازیگران خوب و شناخته شده\nmohammadreza_mir : این روزها با توجه به تولیدات انبوه سینمایی، دیدن فیلم خوب به امری مشکل بدل گشته است و همچنین با پیش رفت روز افزون صنعت فیلم سازی پیدا کردن اثر خوب سینمایی کاری به سختی کار پیدا کرن نمو در فیلم (در جستجوی نمو) است. ...


فقط لرستان آگروتوریسم دارد - مجله افتخار\nبه گزارش مجله افتخار، مدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی لرستان می گوید: فقط در این استان مجتمع آگروتوریسم وجود دارد.\nایسنا: سید امین قاسمی اظهار کرد: امسال مجموعه آگروتوریسم(گردشگری کشاورزی) در مجتمع کشت و صنعت فجر صفا خرم آباد افتتاح شد.\nوی ادامه داد: در کل کشور فقط لرستان مجتمع آگروتوریسم دارد که ظرفیت بسیار خوبی به تعداد میرود.\nقاسمی با اشاره به اهمیت توجه به آگروتوریسم، شرح داد: این کار در حمایت از تولید و عرضه محصولات کشاورزی بسیار مهم بوده که با همکاری میراث فرهنگی و جهاد کشاورزی و سرمایه گذاری بخش خصوصی حاصل شده است.\nمدیرکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی لرستان اضافه کرد: این مجتمع گردشگری به شدت مورد استقبال گردشگران و کشاورزان قرار گرفته است.\nوی اظهار داشت: آگروتوریسم به ظرفیت های گردشگری لرستان می افزاید و بدون شک تاثیرات مثبتی دارد.\nقاسمی گفت: ما از طرح های مناسب برای توسعه این بخش استقبال می کنیم و مثل همیشه درصدد تسهیل کردن شرایط ورود بخش خصوصی هستیم.\nانتشار: 22 مرداد 1400 بروزرسانی: 22 مرداد 1400 گردآورنده: persianproud.ir شناسه مطلب: 1707\nبه "فقط لرستان آگروتوریسم دارد" امتیاز دهید\nدیدگاه های مرتبط با "فقط لرستان آگروتوریسم دارد"\nوقت سفر به شهر فیروزه\nاگرمی خواهید برای تعطیلات تابستان به سفری خاطره انگیز بروید پیشنهاد اول ما نیشابوراست. اگر بگویند در ایران شهری هست که اغلب مردم آن چشمانی آبی دارند، برخورد شما چه خواهد بود؟ آیا این شهر را می شناسید؟ این شهر نیشابور است. عده ای از مردم خراسان اعتقاد با مزه ای دارند و می گویند،...


جشنواره سنگ‌نوردی در بهبهان برگزار می شود - شبکه خبری عصرجنوب\nجشنواره سنگ‌نوردی در بهبهان برگزار می شود\nعصر جنوب: مسئول کمیته سوله‌های ورزشی هیئت کوهنوردی خوزستان گفت: جشنواره سنگ‌نوردی به میزبانی بهبهان و به منظور ارتقا و معرفی ورزش سنگ‌نوردی و کوهنوردی در ایران برگزار می‌شود.\nعلی مهربانی اظهار کرد: جشنواره سنگ‌نوردی به میزبانی بهبهان برگزار می‌شود که در این جشنواره محل اسکان کوهنوردان کمپ خائیز است.\nوی هدف از برگزاری این جشنواره را معرفی برخی از رشته‌های کوهنوردی همچون سنگ طبیعت، دیوارنوردی و کوهنوردی اعلام کرد و افزود: با توجه به اینکه این رشته‌های کوهنوردی از فعالیت و استقبال کمی از طرف جامعه کوهنوردان برخوردار است، با برپایی این جشنواره شاخه‌های مذکور به کوهنوردان شناسانده و آموزش داده می‌شود.\nمهربانی ابراز امیدواری کرد: در کار فنی، صخره‌نوردی و طبیعت ورزش کوهنوردی از فعالیت و پیشرفت بیشتری در کشور بهره‌مند شود؛ همچنین کمپ خائیز که محل اسکان این جشنواره است.\nوی ادامه داد: منطقه کوهستانی مناسبی برای فعالیت کوهنوردان است که به جامعه کوهنوردی ایران شناسانده می‌شود.\nمسئول کمیته سوله‌های ورزشی هیئت کوهنوردی خوزستان با بیان اینکه این جشنواره ۲۸ تا ۳۰ آبان سال جاری در بهبهان برگزار می‌شود، تصریح کرد: با برگزاری این جشنواره صعود، ابزارگذاری ایمن، مسیرهای اسپرت طبیعت و بازگشایی مسیرهای طبیعی به علاقمندان آموزش داده می‌شود.\nوی یادآور شد: امین‌حسین عادل مسئول و متولی برگزاری این جشنواره است و عباس محمدپور، امین عباسی، امین‌حسین عادل، حمیدرضا فرح‌بخش مربیان برجسته کوهنوردی و سنگ‌نوردی کشور و مدرسان این جشنواره هستند.\nاین مسئول اضافه کرد: همچنین علیرضا امیریان و سعید صفری قهرمانان سنگ‌نوردی کشور در این جشنواره حضور دارند.\nمهربانی ادامه داد: با وجود اینکه دعوت در این جشنواره به صورت رسمی نبوده اما تاکنون از استقبال خوبی برخوردار است.\nاین مسئول در پایان با بیان اینکه متقاضیانی از استان‌های فارس، لرستان، اراک، مازندران و همدان برای شرکت در این جشنواره اعلام آمادگی کرده‌اند افزود: شرکت در این جشنواره برای عموم مردم علاقمند به رشته کوهنوردی و جامعه کوهنوردی آزاد است.


بنیاد عبدالرحمن برومند :: محمد میخی: یک سرگذشت\nخبر اعدام آقای محمد میخی (سازمان مجاهدین خلق ایران) در ضمیمۀ شمارۀ ۲۶۱ نشریۀ مجاهد، چاپ سازمان مجاهدین خلق ایران، به تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۶۴ به چاپ رسید. این ضمیمه شامل فهرست ۱۲٠۲۸ نفر است که اکثراً وابسته به گروه‌های سیاسی مخالف رژیم بوده‌اند. این اشخاص از تاریخ ۳٠ خرداد ۱۳۶٠ تا زمان چاپ نشریه مجاهد اعدام شده و یا در درگیری با قوای انتظامی جمهوری اسلامی کشته شده‌اند.\nاطلاعی در مورد جزئیات دستگیری و بازداشت آقای میخی در دست نیست.\nاز اتهامات آقای میخی اطلاعی در دست نیست.\nدر گزارش این اعدام نشانی از مدارک ارائه شده علیه آقای میخی نیست.\nاز دفاعیات آقای میخی اطلاعی در دست نیست.


اگر نیت کرده‌ای سالک طریق عشق باشی و قصد قربت نموده‌ای، باید بدانی روزگاری در این مسیر نورانی، بهترین خلایق زمان، اصحاب آخرالزمانی حسین(ع)، برای حق‌طلبی و ظلم‌ستیزی سر از پا نشناخته، گام‌های استوارشان را نهادند و چونان...\nنگاهی به سه مرحله سفر عرفانی زیارت مناطق جنگی\nاگر نیت کرده‌ای سالک طریق عشق باشی و قصد قربت نموده‌ای، باید بدانی روزگاری در این مسیر نورانی، بهترین خلایق زمان، اصحاب آخرالزمانی حسین(ع)، برای حق‌طلبی و ظلم‌ستیزی سر از پا نشناخته، گام‌های استوارشان را نهادند و چونان در برابر جنود کفر و نفاق بر ایمانشان پای فشردند که جانان، بی سر و دست و پا به محضر خویش طلبیدشان و آنچه امروز از ایشان باقیمانده طریق نورانی است که دستگیر ما بی‌سروپایان عالم خواهد شد.\nاول: مسیر رفت: آغاز بازگشت!\nاگر بر این مهم آگاهی، از ابتدای مسیری که قرار است توبه و بازگشت تو به خویشتن حقیقی‌ات باشد، بر گذشته‌ات اندیشه کن و بر رفتارت مواظبت نما، تا مهیای پذیرش نورانیتی شوی که آرزویش را داری!\nمسیر رفت، مسیر تفکر و تأمل است، پس باب حکمت پروردگار، سکوت را، برگزین و از زوائد پرهیز کن!\nبدان! از جایی که همه چیزش تو را به تن‌پرستی و هوسرانی و ترک آرمان‌ها و ارزش‌ها فرا می‌خواند روی گردانیده‌ای و به منزلگاه توبه‌کنندگان حقیقی و مشهد مجاهدان و سرسپردگان ولایت رهسپار شده‌ای و به‌راستی این کجا و آن کجا؟!\nباید آماده شوی تا خود را از چنبره ولایت شیطان برهانی و با انتخاب و تصمیمی جدید، در ظل قبه ولایت الهی منزل گیری، پس به خود سخت بگیر و مدام در کار خود اندیشه کن و اعمال خود را «محاسبه» نما!\nآن کارها که نباید می‌کردی و آن تکالیف که باید انجام می‌دادی... تنبلی‌ها، تن پروری‌ها، توجیه‌ها... و آنچه خود بهتر می‌دانی!\nدوم: سرزمین نور، پرواز تا بی‌نهایت!\nبه آن سرزمین نورانی و خاک مقدس نزدیک‌تر می‌شوی، پس مهیا شو تا لیاقت پذیرش آن نورانیت نصیبت گردد.\nاینک رسیده‌ای، پس، فاخلع نعلیک... پای بگذار و دل بسپار!\nدل اگر سپردی گوش و چشم و دست و پا و زبانت را دیگرگونه خواهی یافت و آنگاه است که اگر خوب گوش کنی، صدای تپش قلب زمین را خواهی شنید، قلبی که روزی از درک بزرگی نوجوانان و جوانان کوچه‌پس‌کوچه‌های محل زندگی من و تو، به شماره افتاده بود و در پوسته خاکی زمین نمی‌گنجید!\nاینجا سرزمین انتخاب و تصمیم است و چه سخت امتحانی است این!\nآنگاه که از سرزمین ملائک دل کندی و به سوی شهر و روستای خویش باز می‌گردی، دیگر تردید در تو نیست و گام‌هایت استوار است؛ چرا که تو اینک تصمیماتی جدید داری و انسانی نو گشته‌ای!\nمیان تمام خوشی‌ها و دوست داشتن‌ها و علایق، و گذشتن و دل‌کندن و قطع وابستگی از آنها ایستاده‌ای و در این زمانه دنیاپرستی به‌راستی اگر جذبه معنوی این سرزمین مقدس نبود، کدامیک را برمی‌گزیدی؟ پس این را خود شکری بس عظیم می‌باید و اینک که به گام‌هایت استواری بخشیده‌اند جبین بر خاک بسای و سپاس گو آن‌که را شایسته آن است!\nچه سرزمین مهربانی و چه زیبا مهمان نوازانی! اینک به رفتارت بنگر! آرام گشته‌ای و دل به چیزی خوش نداری! راحت می‌گذری و آسوده چشم می‌بندی، با همه مهربان شده‌ای، نگاهت پر معناست، سخنت پر گوهر و زبانت شیرین.... و این لطافت نورانی، اوج انسانیت است؛ پس بر حفظش تلاش کن که گوهری است نا یافتنی و سوغات توست از این منزل!\nحال بهتر از همیشه، بازگشت حقیقی و اوج رحمانی زمینی را درک می‌کنی و باز بر اوج غبطه می‌خوری و چون طفلی نوپا مهیای حرکت دیگر گشته‌ای!\nمیان سرزمین انتخاب و تصمیم، در «مشارطه» با خود تصمیم‌های جدی و جدید بگیر و بر آنها استوار بمان!\nسوم: مسیر برگشت: آغاز حرکت!\nآنجا تو خالی نشدی، بلکه پر شدی از اراده، معرفت، انسانیت، معنویت و...! و حال تو را رسالتی است زینب‌گونه تا خطی را که حسینیان زمانت دنبال کرده‌اند، ادامه دهی! به خود بنگر! آیا مهیای ادای این رسالت هستی؟!\nآیا از هواها و خواسته‌هایت چنان گذشته‌ای که در راه عقاید و مبارزه انسانی خویش آنان را مانع ایثار و حرکتت نیابی؟!\nحق‌طلبی و نپذیرفتن ذلت باطنی و ظاهری، آن درس بزرگی است که تو از مردان این دیار نور آموخته‌ای و سنگینی رساندن این پیام و انجام تکالیف انسانی آن اینک بر دوش توست!\nاما اگر بخواهی در این مسیر تنها نیز نیستی. محفل گرم مؤمنان امیدبخش سختی‌ها و سجاده راز و نیاز آرامش‌بخش غم‌های تو خواهد بود تا رفتارت نه چون دنیازدگان، بلکه آن‌گونه باشد که در دیار نور چشیدی و لذت بردی، پس مدام حالاتت را بررسی و مقایسه کن!\nعهدهایی که بسته‌ای را به یاد بیاور تا سختی‌ها تو را پشیمان نکند و غفلت‌ها، عنان نفس از کف‌ات بیرون نیاورد و جهاد تو در عرصه علم و فرهنگ و سیاست و... رنگ و بویی چون جهاد برادرانت در آن سرزمین ملکوتی داشته باشد.\n... و بدان که اگر بر رفتارت «مراقبه» نکنی، بار دیگر شیطان تو را سست خواهد کرد؛ پس جانانه پای در اجتماعی بگذار که برای آن پیام‌آور نورانیت و معنویت گشته‌ای و برای برپایی حق و عدالت در آن تلاش می‌کنی! و نیز بدان که خدای شهدای دیروز همراه مجاهدان امروز نیز هست.


از هر سه مرد یک نفر مبتلا به سرطان پروستات است!!! | بیماری - ایده ها و روش های جدید و آسان برای یادگیری سریع تر\nاز هر سه مرد یک نفر مبتلا به سرطان پروستات است!!! | بیماری\n: از هر سه مرد یه نفر گرفتار به سرطان پروستاته!!!\n: از هر سه مرد یه نفر گرفتار به سرطان پروستات است!!!\nامکان قطعی پیشگیری از این سرطان ممکن نیس اما میشه مریضی رو در مراحل ابتدایی تشخیص داد و مانع از رشد و پیشرفت غده سرطانی شد. سرطان پروستات جز سرطانای میکروسکوپی و بی خطر هستش که سلولای سرطانی در غده پروستات وجود دارن اما بسیار کنه رشد می کنن. در بین مردان ۵۰ تا ۵۹ سال از هر سه مرد یه نفر گرفتار به این سرطان میکروسکوپی هستن که این رقم در مردان ۷۰ تا ۷۹ به چهار از هر ده نفر می رسه و از هر ده مرد بالای ۷۹ سال هفت نفر دچار این مریضی هستن. اما باید گفت که در بیشتر موارد، تنها تو یه درصد موارد سلولای سرطانی رشد کرده و مشکل ساز می شن. واسه تشخیص به موقع مریضی باید پس از پنجاه سالگی، هر سال یه بار به دکتر مراجعه کرد.\nتوجه به سن در این نوع سرطان خیلی با اهمیته چون تاثیر زیادی در تشخیص و درمان مریضی داره. پیشرفت سرطان پروستات، خصوصا قبل از شروع درمان بیشتر کنه و حتی در مواردی ممکنه بی اینکه فرد از مریضی خود اطلاع داشته باشه، تومور سرطانی تا آخر عمر در بدن اون رشد کنه. به خاطر همین با افزایش سن حتما باید واسه تشخیص به موقع مریضی، به دکتر مراجعه کرد. اما توجه به مریضی فقط مربوط به مردان ۶۰ تا سال نمی شه بلکه یافته های کالبد شکافیا نشون میده که ۲۰% افراد ۴۵ ساله و بیشتر از ۷۰ تا ۸۰% مردان بالای ۸۰ سال، نشونه هایی از سرطان رو داشتن.\nیکی از نکات قابل توجه در مورد سرطان پروستات اینه که مردان نسبت به زنان کمتر حاضر می شن به دکتر مراجعه کنن و مورد معاینات پزشکی واسه تشخیص احتمالی مریضی قرار گیرند. از اونجا که بسیاری مثل این مسائل با افزایش سن به وجود میاد، ضعف و ناتوانی جسمی رو دلیل اون می دونن و بهتر می دونن اونو ندیده بگیرن.\nشمار مبتلایان به این سرطان طی سالیان گذشته خصوصا در آمریکا و کشورای غرب اروپا در رو به زیاد شدنه، طوری که این رقم در پنج سال گذشته در آمریکا، دو برابر شده. اما مردان اروپای شرقی و آسیا کمتر دچار این مریضی هستن. علاوه بر نژاد، محیط زندگی هم در بروز مریضی اثر میذاره که تغذیه می تونه یکی از این عوامل باشه.\nسن مهم ترین عامل در دچار شدن به سرطان پروستاته. بیشتر از سه چهارم بیماران گرفتار، بالای ۶۵ سال سن دارن.\nدومین عامل مهم، سوابق فامیلیه. مردانی که آشنایان درجه یه ( پدر و داداش) اونا سرطان پروستات دارن، بیشتر از بقیه در برابر دچار شدن به این مریضی هستن. تحقیقات نشون میده این احتمال ۲ تا ۵ برابر دیگرونه.\nنژاد هم یکی دیگه از زمینه های بروزه. تحقیقات نشون دهنده این مطلبه که مردان مشکی پوست، بیشتر از بقیه ممکنه گرفتار به این سرطان شن. با این حال اگه آفریقاییا و ژاپنیا در آمریکا زندگی نکنن، این احتمال تا حد زیادی کم میشه، که این به خاطر تغییر در عادات غذایی( مصرف غذاهای چرب)، مصرف دخانیات و…است.\nمصرف غذاهای چرب هم می تونه یکی دیگه از فاکتورهای دچار شدن به سرطان پروستات باشه و چربیای حیوونی در این مورد بسیار خطرناک هستن.\nمقدار بالای هورمون مردونه؛ آندروژن، هم خطر بروز این مریضی رو در بعضی از مردان زیاد می کنه. اما این احتمال هنوز به طور قطعی ثابت نشده.\nمطالعه روی عده خیلی از مردان مؤید این مطلبه که درصد بالایی از سرطان پروستات در کسائی دیده می شه که اضافه وزن دارن. در واقع بی تحرکی ، نبود انجام فعالیتای فیزیکی و چاقی زمینه های بروز مریضی رو مناسب می کنه.\nهنوز هیچ دلیلی مبنی بر اینکه استرس می تونه در بروز این مریضی نقش داشته باشه یا نه ثابت نشده.\nنکته دیگه این که گر چه عجیب به نظر می رسه اما قرار گرفتن در برابر نور خورشید می تونه یه عامل دفاعی در برابر دچار شدن به سرطان پروستات باشه. در واقع مردانی که مدت زیاد در برابر اشعه خورشید هستن، دیرتر و به صورت میانگین ۵سال نسبت به بقیه دچار این مریضی می شن.\nبراساس گفته سازمان اورولوژی، مردان با شروع ۵۰ سالگی حتما باید به دکتر مراجعه کنن و مورد آزمایش قرار گیرند. کسائی که سابقه این مریضی رو در خونواده دارن، باید پس از ۴۵ سالگی آزمایش بدن. بدیش اینه سرطان پروستات یه مریضی خاموشه که در مراحل ابتدایی، هیچ نشونه ای نداره.\nمراحل جور واجور مریضی\nسرطان پروستات سه مرحله اصلی داره. در درجه اول، تومور سرطانی فقط در غده پروستات رشد می کنه. در مرحله دوم مریضی، سرطان بیرون از غده پروستات افزایش پیدا میکنه و در مرحله سوم، مریضی اون قدر پیشرفت می کنه که در غالب موارد به استخون هم می رسه.\nعادی ترین درمان همیشه جلوگیری از پیشرفت سرطانه. این درمان گاه با عمل جراحی و برداشتن غده پروستات صورت میگیره و در مواردی هم ازروش پرتو درمانی استفاده می شه.\nاز بیست و پنج سال تا کنون یافته های جراحی تا حد زیادی امیدوار کننده س، طوری که امروزه حدود % درمانا موفقیت آمیزه. اما با این حال عمل جراحی مشکلات جانبی هم به دنبال داره. معمولا پس از عمل جراحی مریض بی اختیاری ادرار پیدا می کنه که کلا این مشکل پس از چند هفته و یا بیشترین حد چند ماه برطرف می شه و هم اینکه اگه اعصاب تحریک کننده آسیب ببینن، واسه مریض مشکل در نعوظ هم به وجود میاد. مریضایی که تحت این عمل جراحی قرار می گیرن باید پنج تا ده روز در بیمارستان بستری شن. در مورد درمان پرتو درمانی باید گفت که از ده سال پیش تا کننون این روش درمانی پیشرفت زیادی کرده و قابل قیاس با عمل جراحیه. البته ممکن تا سه سال پس از پرتو درمانی فرد دچار ناتوانی جنسی شه که نیاز به درمان داره. در مواردی که سرطان خیلی پپیشرفت نکرده و غده سرطانی هنوز کوچکه که حالا خوبیش اینه تقریبا نصف بیماران در این مرحله هستن ، روش درمانی دیگری با به کار گیری پرتوهای رادیواکتیو پیشنهاد می شه. در این روش درمان دکتر ذرات ریز رادیواکتیو رو در غده پروستات جای میده. پیشرفت این روش از ده سال پیش تا به امروز موفقیت آمیز بوده و مشابه روش پرتو درمانیه فرقش اینه که احتمال بروز ناتوانی جنسی پس از درمان، از راه پرتو درمانی کمتره. این روش درمانی واسه کسائی که مشکلات مجرای ادراری دارن، پیشنهاد نمی شه.\nتغذیه و تاثیر اون در سرطان پروستات\nکارشناسان تغذیه همیشه روی این موضوع تاکید دارن که نغذیه درست رمز سلامتی و پیشگیری از مریضی هاست. سرطان پروستات هم از این قانون مستثنی نیس و باید عادات غذایی مناسب در این رابطه رو شناخت. از اول سالهای ۱۹۹۰، تحقیقات زیادی تاثیر بد بعضی از عادات غذایی رو در دچار شدن به این مریضی نشون داد. رژیم غذایی پر از مواد چرب، خصوصا چربیای حیوونی یکی از زمینه های بروز بیماریه.\nهم اینکه مردانی که ماهی نمی خورن دو تا سه برابر بیشتراز کسائی که این ماده غذایی به درد بخور رو مصرف می کنن، در برابر دچار شدن به این سرطان هستن. خوردن فراوردهای دریایی خصوصا ماهیای چرب مانند ماهی آزاد، تن، ساردین و… می تونه یکی از راه های پیشگیری باشه.\nاز طرفی باید به تاثیر مصرف " بتا کاروتن" و " لیکوپن" در پیشگیری از این سرطان اشاره کرد. " بتا کاروتن" در سبزیجات سبز و هویج به مقدار زیاد هست و گوجه فرنگی، هندوانه، انگور و جانوران سخت پوست منبع غنی " لیکوپن" حساب می شن. روغن دانه کتون یکی دیگه از مواد غذاییه که می تونه رشد و افزایش سلولای سرطانی رو کم کنه.\nروغن دانه کتون علاوه بر اینکه پر از اسیدهای چرب به درد بخور امگا۳ه، می تونه اندازه تستوسترون خون؛ هورمون مردونه ای که پیشرفت سرطان پروستات رو شدید شدن می کنه رو هم پایین می آورد.\nو در آخر اینکه تحقیقات نشون میده که رژیم غنی از کلسیم ممکنه احتمال بروز سرطان پروستات رو زیاد کنه که هنوز تحقیقات در این باره ادامه داره.\nPrevious Post: از هر ۶۵ کودک یک نفر مبتلا به اوتیسم است! | بیماری\nNext Post: از هر هشت مرگ یکی بر اثر آلودگی هواست & | بیماری