مقاله بررسی براك در پرتو كوبیسم دسته فنی و مهندسی - سلی فایل\nتدابیر و شگردهایی كه پیكاسو و براك به كار می بردند، برای دستیابی به بغرنجترین دید و تفسیر واقعیت بود، گو اینكه در آزمایشگریهای خود گاه تا مرز هنر انتزاعی پیش می رفتند. به هر حال، تجربیات ایشان به همین نقطه ختم نشد. در سال 1911، براك حروف و اعداد دستنوشته را بر تابلوهایش افزود. ممكن است این شگرد را از كتابهای خطی گوتیك ملهم شده باشد؛ ولی الهامبخشی علایم و نوشته های روی شیشه و در كافه ها را نیز نباید فراموش كرد. از لحاظ صوری، كاربست علایمی چنین – كه به دنیایی دیگر متعلق بود- فضایی غیرواقعی می آفرید؛ زیرا حروف دستنوشته به منزلة لایة شفافی می بودند كه روی واقعیت شاعرانة تابلو را می پوشانیدند. اما از لحاظ محتوی، این علایم جلوه ای فریبنده و شگفت انگیز داشتند؛ زیرا وقتی در یك زمینة غیرواقعی ارائه می شدند، همچون چیزهایی مجزا و واقعی و آشنا، حالتی تكان دهنده ایجاد می كردند.\nارسال شده در 2018-08-13 دسته‌ها فنی و مهندسیبرچسب‌ها براك، بررسی براك در پرتو كوبیسم، پرتو كوبیسم، تحقیق بررسی براك در پرتو كوبیسم، دانلود تحقیق بررسی براك در پرتو كوبیسم، فایل بررسی براك در پرتو كوبیسم، مقاله بررسی براك در پرتو كوبیسم\nدانلود دانلود اقدام پژوهی چگونه بازیهای کامپیوتری را مدیریت وکنترل کنم تا موجب پیشرفت تحصیلی دانش آموزم شود\nخرید و دانلود آبجکت مکس (نهارخوری مدرن)\nخرید و دانلود گزارش كارآموزی عمران بتن\nدانلود فایل پرسشنامه ارزیابی میزان تاثیر فناوری اطلاعات بر عملکرد\nدانلود فایل دانلود تحقیق در مورد فلسفه اشراق\nخرید مجموعه امتحانات ریاضی دوم ابتدایی نوبت اول\nخرید آموزش تولید فیلتر هوا در منزل بدون سرمایه اولیه


بهترین مشاوره حقوقی در تهران - اخبار رسمی\nکد: 140012225765818358 یک‌شنبه 22 اسفند 00 ساعت 16:25\nکد: 140012225765818358 یک‌شنبه 22 اسفند 00، 16:25\nیک‌شنبه 00/12/22 ، (اخبار رسمی): یافتن مشاوره حقوقی باتجربه و حاذق در زمینه‌های حقوقی از جمله مشکلاتی است که عموم مردم با آن دست به گریبان هستند. در شهر تهران نیز موسسات مختلف حقوقی و وکلا با سطح دانش متفاوت مشغول ارائه‌ی خدمات به مردم هستند.\nانتخاب میان این تعداد از وکلا و مشاوران حقوقی برای مردم یا شرکت‌های حاضر در این شهر بسیار سخت است. در این نوشتار سعی شده است با معرفی کامل مشاوره حقوقی در تهران، راهنمایی‌هایی در مورد نحوه‌ی انتخاب، هزینه‌های مربوط به آن و موضوعات رایج حقوقی، راه رسیدن به مشاور مناسب را برای شما هموار کنیم.\nمراجع صالح برای رسیدگی به دعاوی در تهران کدامند؟ به طور کلی در دادگستری با مسائل متعددی مواجه هستیم که هر یک باید در یک مرجع خاص طرح شوند. گاهی با یک جرم مواجه می‌شویم که نیازمند رسیدگی کیفری است؛ بدین منظور دادسراها، دادگاه‌های کیفری دو و دادگاه‌های کیفری یک تاسیس شدند. البته ناگفته نماند که بنا به نوع جرم ممکن است مراجع ویژه‌ای نظیر دادگاه انقلاب، دادسرا و دادگاه ویژه روحانیت و سازمان قضایی نیروهای مسلح صالح به رسیدگی باشند. از سوی دیگر گاهی از اوقات با یک اختلاف حقوقی مواجه هستیم که نیاز است در دادگاه‌های حقوقی طرح شوند. همچنین ممکن است در موارد خاص مانند مسائل مربوط به امور خانوادگی دادگاه‌های خانواده نیز تاسیس شدند که صرفا در همان امور صالح به رسیدگی هستند. از طرفی گاهی از اوقات اختلافات مطرح شده کوچک هستند که در این موارد باید به شوراهای حل اختلاف مراجعه شود.\nاما اگر شما بخواهید از دولت یا کارمندان دولت بابت اقدامات و اعمالی که مرتکب شدند شکایت کنید با دیوان عدالت اداری مواجه هستید که خود دارای شعب بدوی و تجدیدنظر است و هر شعبه آن به موضوعات خاصی رسیدگی می‌کند. باید دقت داشته باشیم برای اعتراض به آرای دادگاه‌های بدوی اعم از حقوقی و کیفری باید به دادگاه تجدیدنظر استان مراجعه کنید و برای رسیدگی عالی به مسایل قضایی نیز دیوان عالی کشور بنا شده است.\nمجتمع‌های قضایی تهران را بشناسید در راس مجتمع‌های قضایی تهران دادگستری استان تهران قرار دارد که خود دارای معاونت‌های متعددی نظیر معاونت پیشگیری از وقوع جرم، معاونت منابع انسانی و … است. در زیر این ساختار مراجع قضایی مربوط به استان تهران بنا شدند که حسب مورد در هر شهرستان استان تهران مانند رودهن، لواسانات، چهاردانگه و ... می‌توانند پراکنده باشند یا به واسطه جایگاه و شان آنها در شهر تهران باشند. اصولا دادسراها، شوراهای حل اختلاف، دادگاه‌های حقوقی، دادگاه‌های انقلاب و دادگاه‌های کیفری دو در سطح هر شهرستان پراکنده شدند که بسته به میزان پرونده‌های مطروحه در آن شهرستان‌ها می‌توانند دارای یک یا چند شعبه باشند و دادگاه‌های تجدیدنظر استان تهران و دادگاه‌های کیفری یک در شهر تهران مستقر هستند.\nهمچنین برخی مراجع قضاوتی مستقر در تهران مربوط به دادگستری استان تهران نبوده بلکه دارای صلاحیت ملی بوده و به تمامی مسائل سطح کشور رسیدگی می‌کنند و صرفا از باب تمرکز در پایتخت در تهران بنا شدند از جمله دیوان عالی کشور و دیوان عدالت اداری.\nاما در شهر تهران چه می‌گذرد؟\nدر شهر تهران دادسراهای زیادی مستقر هستند و تشکیلات متعددی نیز برای هدایت آن در نظر گرفته شده است از جمله دادسرای مرکز، اداره سجل کیفری، معاونت امور زنان، معاونت امور زندان‌ها و اجرای احکام و … در حال حاضر بیش از سی دادسرا در شهر تهران بنا نهاده شده و در سطح شهر پراکنده هستند تا بتوانند به جرایمی که در ناحیه آنها رخ داده است رسیدگی کنند. به علاوه برخی از این دادسراها فقط به موضوعات تخصصی رسیدگی می‌کنند و اصولا به همه جرایم رسیدگی نمی‌کنند مانند دادسرای جرایم رایانه‌ای، دادسرای جرایم امنیت اخلاقی، دادسرای فرهنگ و رسانه و …\nاز سوی دیگر در شهر تهران بیش از بیست مجتمع قضایی بنا شده است که حسب مورد به مسائل حقوقی، کیفری، خانواده، امنیت، انقلاب و … رسیدگی می‌کنند مانند مجتمع قضایی شهید صدر، مجتمع قضایی شهید مفتح، مجتمع قضایی شهید قدوسی، مجتمع قضایی شهید مدرس و … و برای تجدیدنظر از آرای دادگاه‌های بدوی در میدان هروی تهران مجتمع دادگاه‌های تجدیدنظر استان تهران واقع شده است. در کنار این تشکیلات قریب به بیست مجتمع شورای حل اختلاف نیز در سطح تهران گسترده شدند که به مسائل کوچک قضایی رسیدگی می‌کنند. اما برای رسیدگی به جرایم سنگین و پیچیده دادگاه کیفری یک تشکیل شده است که در حال حاضر در خیابان خیام تهران قرار دارد و به جرایمی مانند قتل، تجاوز و امثال آن رسیدگی می‌کند.\nموضوعات حقوقی رایج در تهران چه هستند؟ رایج ترین دعاوی مطرح شده در سطح تهران مربوط به مطالبه وجه اعم از مطالبه وجه تعهدات و مطالبه وجه چک، طلاق توافقی، مطالبه مهریه، مطالبه نفقه، الزام به تمکین، طلاق غیر توافقی، سرقت، ضرب و جرح عمدی و اعسار است. گفتنی است گرچه آمار این پرونده‌ها نه تنها در سطح تهران بلکه در سطح کشور نیز نگران کننده و بالاست ولی پرونده‌های دیگری وجود دارند که موضوعات آنها بسیار سنگین و پیچیده‌تر از این دعاوی هستند مانند قتل، کلاهبرداری، تجاوز به عنف، اختلاس و … که خوشبختانه به نسبت سایر پروندهها آمار پایین‌تری دارند.\nمشاوره حقوقی در تهران در تهران به واسطه استقرار بسیاری از دانشگاه‌ها و دانشکده‌های برتر کشور در زمینه رشته حقوق مانند دانشگاه تهران، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه علامه طباطبایی و … و همچنین فعالیت زیاد کانون وکلای دادگستری مرکز و مرکز مشاوران قوه قضاییه در سطح استان تهران، تعداد قابل توجهی از وکلا و مشاورین حقوقی به فعالیت می‌پردازند که در زمینه‌های عمومی رشته حقوق یا شاخه‌های تخصصی و ویژه آن تبحر و دانش دارند. بدین ترتیب شما می‌توانید در تهران چه به صورت حضوری چه به صورت تلفنی و آنلاین از خدمات مشاوره حقوقی استفاده کنید.\nهزینه مشاوره حقوقی در تهران چقدر است؟ هزینه مشاورین حقوقی در سطح شهر تهران دارای گوناگونی زیادی است به طوری که امکان دریافت مشاوره با هزینه ساعتی از دویست هزار تومان تا دو میلیون تومان در تهران فراهم است. اما آنچه سبب این بازه قیمتی بسیار گسترده می‌شود بسته به میزان دانش، تخصص و تجربه مشاور دارد. از سوی دیگر موضوعی که مورد سوال شماست نیز می‌تواند در میزان قیمت مشاوره اثرگذار باشد و طبیعتا موضوعات عمومی دارای هزینه کمتری به نسبت موضوعات تخصصی دارند و هر چه مشاوری که به شما مشاوره می‌دهد دانش و تجربه بیشتری داشته باشد، این مبلغ بیشتر خواهد شد.\nمشاوره حقوقی حضوری و تفاوت آن مشاوره حقوقی آنلاین هر کدام از این روش‌ها برای خود مزایا و معایبی دارند ولی به طور ویژه در دوران پاندمی کرونا مشاوره حقوقی آنلاین دارای مزیت‌های بیشتری نسبت به مشاوره حقوقی حضوری است. به علاوه اینکه دسترس‌پذیری این نوع از خدمات مشاوره حقوقی بسیار بالاتر بوده و شما در هر جا که باشید در صورت دسترسی به اینترنت می‌توانید از آن استفاده کنید، بدون اینکه نیاز باشد منزل یا حتی اتاق خود را ترک کنید و به دفتر یک وکیل یا مشاور مراجعه کنید.\nاز سوی دیگر هزینه این نوع از خدمات نسبت به مشاوره حضوری به صرفه‌تر بوده و شما می‌توانید به سهولت اسناد و مدارک خود را برای مشاور خود ارسال کنید و از او نظرخواهی کنید. در حال حاضر یکی از بهترین پلتفرم‌های ارائه دهنده این نوع از خدمات مشاوره حقوقی آنلاین، پلتفرم حقوقی ترازو به نشانی Etarazoo.com است که در زمینه‌های مختلف حقوقی از خانواده گرفته تا کسب‌وکارها به مشتریان خود خدمت رسانی می‌کند.\nآخرین اخبار ترازو\nبررسی شش موسسه حقوقی برتر دنیا


اولین واکنش نظامی امارات عربی به استقرار\nتاریخ خبر: 1395/6/18\nواکنش نظامی امارات به اس300ایران\n«این اقدام امارات عربی از وجود گزینه های راهبردی خبر داد که عربستان سعودی به تدریج از آنها رونمایی خواهد کرد.»\nروزنامه الاخبار در سرمقاله امروز خود نوشت: «بعد از آغاز مرحله علنی عادی سازی روابط با اسراییل، روشن بود که دیگر کشورهای عربی هم این روند را در پیش خواهند گرفت. رزمایش هوایی امارات با اسراییل کسی را غافلگیر نکرد همانطور که اقدامات بعدی جبهه عادی سازی روابط با صهیونیست ها هم کسی را غافلگیر نخواهد کرد.»\nالاخبار در ادامه نوشت: «این اقدام امارات از وجود گزینه های راهبردی خبر داد که عربستان به تدریج از آنها رونمایی خواهد کرد؛ چرا که عربستان نقطه گرای عادی سازی روابط با اسراییل است و همه این اقدامات به ضرر فلسطین صورت می گیرد.»\nاین روزنامه ادامه داد: «رزمایش هوایی امارات در واقع عادی سازی روابط نظامی با تل آویو را آشکار کرد ولی اعراب خبر این رزمایش را عادی جلوه می دهند و با کسی که ملت فلسطین را آواره کرد با بی مبالاتی رابطه می گیرند.»\nالاخبار در ادامه سرمقاله خود آورد: «در مانور هوایی مشترک امارات که در آمریکا با اسراییل، اسپانیا و پاکستان صورت داد، تمرین نظامی مقابله با جنگنده های دشمن و مقابله حملات سایبری به جنگنده های خودی صورت گرفت. امارات همچنین تمرین نظامی مقابله با اس-300 ایران که اخیرا در ین کشور مستقر شده است را در این رزمایش تجربه کرد.»\nامارات متحده عربی s 300 اسراییل رزمایش هوایی عربستان


برنج چینی را با روغن زیتون بپزید! طعم و خواص فوق العاده روغن زیتون در برنج چینی\nدستور تهیه برنج چینی با روغن زیتون\nیکی از غذاهای محبوب شرقی، برنج چینی است. این غذا در اصل برای استفاده از باقی مانده های سایز غذاها ایجاد شده است. زمانی که در آشپزخانه ها غذایی مانند گوشت و سبزیجات از وعده های قبلی باقی می ماند، آن را با برنج چینی مخلوط می کردند تا بهترین استفاده را از آن بکنند. به مرور این غذا وارد منوهای غذایی شد و محبوبیت زیادی پیدا کرد. در این دستور آشپزی می‌خواهیم طرز تهیه برنج چینی با روغن زیتون را به شما دوستان آموزش دهیم. با زرگون همراه باشید.\nمواد لازم برای تهیه برنج چینی با روغن زیتون\nاین حجم از مواد برای تهیه غذای دو نفره کافیست.\nدو لیوان برنج\nنصف لیوان نخود فرنگی پخته شده\nنصف لیوان هویج خرد شده\n۱۰۰ گرم گوشت (دلخواه)\nاگر از نخود کنسروی استفاده می‌کنید که مشکلی نخواهید داشت. در غیر این صورت در اولین قدم نخود را بپزید. همچنین هویج را هم می‌توانید به صورت خرد و پخته شده تهیه کنید. یا از کنسروهای مخلوط هویج و نخود استفاده نمایید.\nمواد گفته شده را می‌توانید برای یک شام چهار نفره، دو برابر کنید. اگر می‌خواهید رنگ برنج جالب تر شود، می‌توانید یک لیوان برنج قهوه ای نیز با غذای خود ترکیب کنید.\nمراحل آماده سازی برنج چینی\nبرنج را کته کنید. در حین آماده شدن برنج، هویج، نخود فرهنگی و تخم مرغ آب پز را در روغن زیتون تفت دهید. آماده کردن مواد برنج چینی با روغن زیتون علاوه بر طعم فوق العاده خوشمزه آن، سالم است و کالری کمتری دارد. می‌توانید در حین تفت دادن مواد، کمی کنجد یا پیازچه خرد شده نیز به آنها اضافه کنید.\nبعد از اینکه مواد به خوبی تفت خوردند، برنج پخته شده را به آن اضافه کنید. اگر غلظت مواد یا حجم آن به اندازه ای نبود که کل برنج را پوشش دهید، می‌توانید از مقدار کمی سس سویا استفاده کنید. ظاهر برنج چینی با روغن زیتون تا حدودی شبیه به استانبولی است. پس تا جایی که می‌تواند مواد را ترکیب کنید و هیچ کجای برنج را سفید باقی نگذارید.\nبعد از مخلوط شدن و تفت دادن برنج، آن را در یک دیس مخصوص سرو کنید و برای تزئین آن از زیتون یا گوجه های خرد شده استفاده کنید.\nاضافه کردن گوشت به دلخواه\nبعضی از آشپزها به این غذا تکه های گوشت نیز اضافه می‌کنند. اگر خواستید، اول کمی گوشت را به صورت درسته در روغن زیتون تفت دهید سپس با استفاده از چاقو آن را ریش ریش کنید و قاطی سایر مواد بریزید تا خوب سرخ شود. برای گرفتن طعم بد گوشت هم بهتر است در حین تفت دادن آن، از کمی پیاز رنده شده یا پودر سیر استفاده کنید.\nبرای خرید روغن زیتون فرابکر و اصل زرگون می‌توانید از طریق بخش ارتباط با ما، از همکاران زرگون کمک بخواهید.\nجدیدتر استفاده از روغن زیتون برای ماساژ | خواص شگفت انگیز روغن زیتون\nقدیمی تر تاثیرات نور بر روی روغن زیتون | آیا روغن زیتون در نور خراب می شود؟


صفحه اصلی > اعتماد بیجا به دیگران\nتاریخ انتشار: 03 آذر 1400 شماره مطلب: 16984\tتعداد بازدید: 217\tنظرات: 0\tنسخه چاپ:\nمأموران با شنیدن ادعاهای دختر دانشجو، به بررسی‌های تخصصی دست زدند و پی بردند «ال‌اس‌دی» یک نوع ماده مخدر سوییسی بوده و از طریق اروپا وارد ایران شده است. فریماه نیز با اطلاع از اینکه دستمال‌ها اعتیادآور هستند، سوار اتوبوس یا مترو میشود و ...\nپایگاه اطلاع رسانی بلاغ| داستان های واقعی و عبرت آموز درباره اعتیاد| قسمت دوم\nبرشی از کتاب "نفس های سوخته"، عوامل و زمینه‌های فردی اعتیاد، اعتماد بیجا به دیگران، توهم قدرت کاذب و غرور.\n«می‌خواستم به دانشگاه بروم. سوار اتوبوس شدم. زن جوانی که در صندلی کناری‌ام نشسته بود، خیلی باکلاس و شیک به نظر می‌رسید. دیدم که به صورتم خیره شده است تا اینکه لبخندی زد و سرصحبت را باز کرد. وقتی شنیدم که با یک پزشک پوست آشناست و دستمال مرطوبی سراغ دارد که باعث از بین رفتن لک و جوش صورتم می‌شود، خوشحال شدم. می‌گفت دستمال‌ها بی‌خطر هستند و هرشب باید آن را روی صورتم بگذارم تا پوستم ترمیم شود. «فریماه» همان لحظه یک سری دستمال مرطوب به من داد. شماره موبایلش را در اختیارم گذاشت تا اگر دستمال‌ها تأثیر خوبی روی صورتم گذاشتند، با وی تماس بگیرم و او هم سفارش بدهد از اروپا برایم از آن دستمال‌ها بیاورند. همان شب، دستمال مرطوب را روی صورتم گذاشتم. حسّ خوبی به من دست داد. از آن به بعد، هرشب این کار را می‌کردم. یک هفته نشده بود که با فریماه تماس گرفتم و بسته جدیدی از دستمال‌ها را سفارش دادم. همدیگر را دیدیم و او با گرفتن 20 هزار تومان دستمال‌ها را به من فروخت.\nهرشب مرتب دستمال‌ها را استفاده می‌کردم و اگر آنها را به صورتم نمی‌گذاشتم، نمی‌توانستم بخوابم و نیمه‌های شب از خواب می‌پریدم. اصلاً تصور نمی‌کردم که معتاد دستمال‌ها شده‌ام. رفته‌رفته وقتی از دستمال‌ها استفاده نمی‌کردم، خمار و خواب‌آلود می‌شدم. خواهرم که از نزدیک شرایط من را دنبال می‌کرد، ترسیده بود؛ طوری حرف می‌زد که انگار مطمئن است من مواد مصرف می‌کنم؛ اما نمی‌پذیرفتم. هربار با فریماه تماس می‌گرفتم، قیمت دستمال‌ها را چندین برابر بالا می‌برد. سومین بار بود که 100 هزار تومان خواست، ناچار بودم بپردازم. هرهفته وقتی با فریماه تماس می‌گرفتم، چون می‌دانست وابستگی شدیدی به دستمال‌ها دارم، قیمت را بالاتر می‌برد. خواهرم که بیشتر متوجه رفتارها و بی‌تابی‌های من شده بود، خانواده را در جریان قرار داد. آنها اصرار داشتند آزمایش بدهم. به همین دلیل، پذیرفتم و آزمایش دادم. نتیجه باورنکردنی بود. در خون من یک نوع ماده مخدر به نام «ال‌اس‌دی» وجود داشت که از راه پوست و دستمال‌های مرطوب من را معتاد کرده بود. وقتی با فریماه تماس گرفتم و شنید که من متوجه شده‌ام، چه بلایی بر سرم آورده است، تماس را قطع کرد و از آن به بعد، گوشی‌اش خاموش است. من از این زن که می‌تواند دخترهای دیگر را نیز فریب دهد، شکایت دارم.»\nمأموران با شنیدن ادعاهای دختر دانشجو، به بررسی‌های تخصصی دست زدند و پی بردند «ال‌اس‌دی» یک نوع ماده مخدر سوییسی بوده و از طریق اروپا وارد ایران شده است. فریماه نیز با اطلاع از اینکه دستمال‌ها اعتیادآور هستند، سوار اتوبوس یا مترو میشود و به جذب مشتری از میان دختران جوان می‌پردازد و با استفاده از عدم آگاهی آنان به خطری که در پیش دارند، ابتدا با قیمت‌های پایین دستمال‌های «ال‌اس‌دی» را در اختیارشان گذاشته، سپس، با اعتیادِ طعمه‌هایش پول بسیاری به جیب می‌زند.\nتوهم قدرت کاذب\nتمام افراد خانواده مریم موادفروش بودند. مریم نیز از 15سالگی فروش مواد را آغاز کرد. او در باره زندگی‌اش چنین می‌گوید: «همه ما موادفروش بودیم. فقط می‌فروختند؛ ولی خودشان هیچ‌کدام معتاد نبودند. 18 سالم بود که از کار فروشندگی خسته شدم. به پدرم گفتم که دیگر نمی‌خواهم این کار را انجام بدهم. پدر گفت: پس، خودت دنبال خرجیات برو و دیگر در این خانه نمان.\nقبل از اینکه این اتفاق بیفتد، با پسری به نام رحیم که مشتری‌ام بود، آشنا شده بودم. بعد از اخراج از خانه، وسایلم را جمع کردم رفتم پیش رحیم. رحیم با اینکه کراک می‌زد، دوستش داشتم. تلاش کردم ترک کند. دو سال دویدم که این اتفاق بیفتد؛ ولی آخرش از رو لج و لجبازی خودم معتاد شدم. می‌خواستم به همه نشان بدهم که توانایی فراوانی دارم و به‌آسانی می‌توانم ترک کنم؛ البته تبلیغات شبکه‌های ماهواره‌ای که می‌گفت با فلان دارو در عرض چند روز می‌توانید ترک می‌کنید هم مؤثر بود.\nشروع به مصرف کراک کردم. تمام دندان‌هایم به دلیل مصرف کراک ریختند؛ البته چون خودم قبلاً ساقی بودم و مواد خوب به دستم می‌رسید، بدنم زیاد زخم نشده است. تازه مصرف مورفین و شیشه را شروع کردم. حدود یک سال و 9 ماه است که شیشه مصرف می‌کنم.\n«از دوستانم شنیدم پدرم به دلیل عارضه شدید قلبی در بیمارستان بستری شده است. او به‌شدت نگران من بود و به گفته دوستانم، آرزو می‌کرد یک بار دیگر مرا ببیند و در آغوش بگیرد؛ اما من در وضعیتی گرفتار شده بودم که روی بازگشت به خانه را نداشتم. فقط به دلیل مخالفت پدرم با یکی از خواسته‌هایم، خودم را داخل لجنزاری انداخته بودم که هرچه دست‌وپا می‌زدم، بیشتر در آن فرو می‌رفتم.»\nجوان 23ساله‌ای که به اتهام سرقت دستگیر شده بود، درحالی‌که اشک‌هایش روی دستبندهای فولادین قانون می‌چکید، با یادآوری روزگاری که در رفاه و آسایش زندگی می‌کرد، آه سردی کشید و به کارشناس اجتماعی کلانتری گفت:\nاگرچه پدرم کارمند بازنشسته بود، وضعیت مالی خوبی داشتیم؛ به‌طوری‌که همواره اطرافیان به ما حسادت می‌کردند؛ تا اینکه ازدواج اشتباه خواهرم که با یک عشق خیابانی شروع شد، زندگی و سرنوشت همه ما را تحت تأثیر قرار داد. آن روزها خواهر بزرگ‌ترم عاشق جوانی به نام فرزاد شده بود که از نظر فرهنگی و اجتماعی در سطح بسیار پایینی قرار داشت؛ اگرچه پدر و مادرم با این ازدواج به‌شدت مخالف بودند، سماجت‌های خواهرم برای ازدواج با فرزاد بالأخره نتیجه داد و آنها با یکدیگر ازدواج کردند.\nشوهر خواهرم، حتی از آداب معاشرت بیبهره بود و به موقعیت اجتماعی و اقتصادی خانواده ما حسادت می‌کرد. با آنکه زندگی مشترک آنها دوامی نداشت و چند سال بعد از یکدیگر جدا شدند، ولی فرزاد زندگی مرا نیز به نابودی کشاند. آن روزها من 15 سال بیشتر نداشتم و در اوج رؤیاهای نوجوانی، آرزوی زندگی در خارج از کشور را در ذهن می‌پروراندم. احساس می‌کردم آن سوی مرزها آزادی بیشتری وجود دارد و من می‌توانم به‌راحتی هرچیزی را که بخواهم به دست بیاورم.\nاینگونه بود که روزی موضوع رفتن به خارج از کشور را به طور جدی با پدرم مطرح کردم؛ اما پدرم که می‌دانست من به جهت شور و هیجان زودگذر دوران نوجوانی به خارج از کشور علاقهمند شده‌ام، ضمن مخالفت با خواسته‌ام، گفت: الآن خیلی زود است؛ تا زمانی که دیپلمت را نگیری و خدمت سربازی را سپری نکنی، نمی‌گذارم جایی بروی.\nمن که از حرف‌های پدرم ناراحت شده بودم، با ایجاد سر و صدا و توهین خانه را ترک کردم و به منزل خواهرم رفتم. آن شب نقشه‌های زیادی کشیدم تا قاچاقی از کشور خارج شوم؛ اما همه راه‌ها را بسته دیدم و درحالی‌که افکار زندگی در خارج از کشور رهایم نمی‌کرد، به خواب رفتم.\nصبح که چشمانم را گشودم، خواهرم سر کار رفته بود. وقتی وارد آشپزخانه شدم، فرزاد را در حال استعمال موادّ مخدر دیدم. تا آن روز هیچ‌کس از اعتیاد شوهر خواهرم خبر نداشت. او با لبخند مرا هم دعوت به مصرف مواد کرد تا افکارم کمی آرام شود. ابتدا مخالفت کردم؛ ولی فرزاد گفت: تو هنوز یک بچه ترسو هستی که تا سر خیابان نمی‌توانی بروی؛ چطور می‌خواهی در خارج از کشور زندگی کنی؟\nاین جمله مرا میخکوب کرد. با عصبانیت برگشتم و کنار او به استعمال موادّ مخدر پرداختم. با خودم گفتم ثابت می‌کنم که بزرگ شده‌ام! اما بعد از آن، مصرف مواد را ادامه دادم تا اینکه به دلیل اعتیادم، درس و مدرسه را رها کردم و پس از طلاق خواهرم، به جوانی کارتن‌خواب تبدیل شدم. کارم به جایی رسیده بود که برای تأمین مخارجم دست به سرقت می‌زدم؛ تا اینکه توسط پلیس دستگیر و زندانی شدم.\nتجربه اعتیاد من، از حدود سال 83 شروع شد. سال 83 وقتی مدرسه من تمام شد، مثل همه بچه‌ها سعی می‌کردم به گشت‌وگذار بپردازم. همان زمان بود که با بچه‌هایی دوست شدم که به‌ظاهر خوب بودند. بعد از مدتی، متوجه تغییرات ناگهانی در رفتارشان شدم؛ اما برایم اهمیتی نداشت چه مشکلی برای آنها به وجود آمده است.\nدر یکی از روزها برادرم مرا با آنها دیده بود؛ اما ازآنجاکه به‌شدت خودپسند و مغرور بودم، حتی پدرم هم جرئت نداشت مرا نصیحت کند. به یاد دارم برادر دلسوزم برایم یادداشت‌هایی در باره دوست و تأثیر دوستان می‌نوشت؛ اما من مغرورتر از این حرف‌ها بودم. همین غرور کاذب، باعث می‌شد خودم را متقاعد کنم تا من هم مانند بقیه دوستام برای یکبار موادّ مخدر مصرف کنم و در حدّ همان یکبار هم باقی بماند. به خودم قول داده بودم که مجدداً سراغ مواد نمی‌روم. من برای اوّلین‌بار به موادّ مخدر رو آورده بودم و نمی‌دانستم همان یکبار باعث می‌شود به یک اعتیاد دردناک دچار شوم.\nبعد از اینکه برای بار اوّل موادّ مخدر مصرف کردم، تا دو ماه سمت مواد نرفتم. این زمان کاهش پیدا کرد و به ماهی یکبار رسید. این روند تا زمان اعلام نتایج کنکور ادامه داشت.\nباید اعتراف کنم که من ضریب هوشی بالایی نداشتم؛ اما این کمبود را با پشتکار و تمرکز بالا جبران کرده بودم. با تراز حدود نُه هزار، دانشگاه دولتی شبانه تهران قبول شدم. به این ترتیب بود که وارد دانشگاه شدم. حسابی احساس خاص بودن می‌کردم و به خودم می‌بالیدم. از طرفی، خیلی مغرور بودم که من نخبه هستم و اصلاً امکانش نیست که اعتیاد پیدا کنم. همین امر، باعث شده بود که سیگار هم نکشم.\nترم اوّل را با بالاترین نمراتی که به دست آورده بودم، تمام کردم. در ترم دوم دچار بیماری اعتیاد شده بودم. جالب اینجا بود که همه به جز خودم خبر داشتند! چون من یاد گرفته بودم که این موضوع را انکار کنم. وضع تحصیلی‌ام به گونه‌ای شد که وقتی به ترم هشت رسیدم، از دانشگاه اخراج شدم و این موضوع، برایم خیلی سنگین و غیرقابل هضم بود.\nبه محض اخراج از دانشگاه، به دلیل سفارش طراحی سایت برای یک کارخانه و نیز به جهت تأمین هزینه مواد و نیازی که به پول داشتم، به دنبال یادگیری طراحی سایت و برنامه‌نویسی رفتم.\nاعتیادم شدت گرفته بود. به کمک برادرم به کلاس‌های گروه‌درمانی می‌رفتم. تا حدودی بهتر شده بودم؛ اما پس از مدتی دوباره شروع کردم. آنجا بود که برادرم که تا آن لحظه بهترین دوستم بود، به دشمن جانم تبدیل شده بود و مرا از خانه بیرون انداخت.\nآوارگی من شروع شد. حدود دو ماه کارتن‌خواب شدم. بیشتر شب‌ها را داخل کامیون پدر همان دوستی می‌خوابیدم که من را به آن فلاکت انداخته بود! مادرم در این مدت داغون شده بود و در عرض دو ماه، به اندازه چهل سال پیر شد.\nتا قبل از اعتیاد خانمان‌سوز، من خیلی پاک و سالم زندگی کرده بودم و همه از معرفت و اخلاق و کمک‌حال بودنم صحبت می‌کردند. همه مدام از دین و ایمان و نماز خواندن و روزه گرفتن من یاد می‌کردند. من علاوه بر اینکه در دام اعتیاد افتاده بودم، با فکر کردن به این چیزها به‌شدت دچار افسردگی شده بودم و همین مسئله، باعث شده بود کلاً خدا را هم زیر سؤال ببرم و مدام می‌گفتم خدایا چرا من؟ مگه من چه‌کار کردم؟\nشب‌ها تا صبح به حال خودم گریه می‌کردم. بارها تصمیم به خودکشی گرفتم؛ اما از خدا و داغی که قرار هست به دل پدر و مادرم بیاید، می‌ترسیدم. بعد از دو ماه کارتن‌خوابی، با پا درمیانی دوستان به خانه برگشتم و تابستان سال گذشته، به لطف خدا برای همیشه از شرّ بیماری اعتیاد رها شدم.\nهمه چیز در زندگی‌ام خوب و آرام بود. به‌ظاهر کم‌وکاستی نداشتم. همه چیز بر وفق مراد بود. آن روزها همه هوش و حواسم به فوتبال بود و فقط به زمین چمن فوتبال فکر می‌کردم. زمانی هم که وقت فراغت داشتم، پای تلویزیون می‌نشستم و مسابقات فوتبال را می‌دیدم و یا از رادیو پیگیری می‌کردم؛ تا اینکه یک روز به خانه یکی از دوستان دعوت شدم. دوستم به من پیشنهاد داد که بنشینیم و با هم مواد مصرف کنیم.\nمغرور بودم و خودرأی. می‌توانستم به دوستم بگویم نمی‌کشم؛ اما نتوانستم «نه» بگویم؛ مصرف کردم. چندی بعد به تهران آمدم و در دیگر تیم‌های پایتخت توپ زدم. سال ۶۸ بود که برای تیم منتخب سال انتخاب شدم و در پست خودم که هافبک بود، بازی کردم. خیلی زود به تیم ملی امید ایران دعوت شدم و برای این تیم هم توپ زدم. بعدها هم به تیم استقلال دعوت شدم. درست در سال ورود من، در تهران قهرمان شدیم.\nعاشق این بودم که وارد تیم استقلال شوم و در این تیم توپ بزنم. سال ۷۰ بود که به تیم استقلال رفتم. آن زمان، مربی تیم ما آقای پورحیدری بود. درست از همان زمان بود که به جهت بعضی مسائل روحی، شروع به مصرف بیشتر مواد کردم. تا پیش از آن، هروقت می‌خواستم مواد مصرف کنم، به اصفهان می‌رفتم؛ چون حس می‌کردم کسی در اصفهان مرا نمی‌شناسد و من هم قرار نیست در جمع مواد بزنم. با خودم می‌گفتم فقط همان یک دوستم می‌داند که مواد مصرف می‌کنم؛ اما نمی‌دانم چه شد که از سال ۷۰ به بعد که وارد تیم استقلال شدم، در تهران هم شروع به مصرف مواد کردم.\nنمی‌دانستم معتاد شدن به چه معناست و اصلاً چطور آدم‌ها معتاد می‌شوند. مگر می‌شود من که سال‌ها ورزش کرده بودم، معتاد شوم؟ "تو هیچ‌وقت معتاد نمی‌شوی. به تو قول می‌دهم که به دلیل ورزشکار بودنت، فقط تفننی مصرف می‌کنی.» اینها جملاتی بود که هرروز برای خودم تکرار می‌کردم.\nسال ۷۰ بود که مصرف موادم بالاتر رفت. دیگر خودم به فروشنده مواد زنگ می‌زدم و مواد می‌خریدم و مصرف می‌کردم. اوایل یک‌بار در روز مواد می‌کشیدم؛ اما به جایی رسیدم که یکبار، دیگر پاسخگو نبود. مجبور بودم بیشتر مصرف کنم؛ اما به یاد دارم در سال ۷۲ هرروز مصرف می‌کردم. اواخر سال ۷۲ بود که از استقلال بیرون آمدم. کارم رسیده بود به دوبار مصرف در روز، و گاهی هم سهبار.\nشروع کردم به سفر کردن. می‌خواستم غرورم له نشود. از ایران رفتم. مدتی در کشورهای اروپایی ماندم. از اروپا هم به استرالیا رفتم؛ اما تاب نیاوردم و به ایران برگشتم. با خودم گفتم شاید اگر تشکیل خانه و زندگی بدهم، از این وضعیت دور شوم. ازدواج کردم. هنوز تریاک مصرف می‌کردم و کارم به تجربه مواد دیگر نرسیده بود. سعی می‌کردم از لحاظ ظاهری خیلی به خودم برسم. دلم نمی‌خواست که دیگران متوجه شوند معتاد هستم.\nمغرور بودن، اوّلین‌اشتباه من بود. در این میان، مهمترین اشتباهم پافشاری روی اشتباهاتم بود. من همیشه فکر می‌کردم کسی که ورزشکار است، بدن قویای دارد و می‌تواند هروقت که اراده کند، مواد را کنار بگذارد؛ اما نمی‌دانستم منجلاب اعتیاد خانه‌خرابکنتر از این حرف‌هاست. ورزشکار و بازیگر و مهندس نمی‌شناسد. در طول تمام روزهای اعتیادم، خودم را گول می‌زدم که اعتیاد ندارم. درونم پُر از سیاهی بود، پُر از کینه و بدبینی. هرکسی می‌خواست در این مورد با من حرفی بزند، با او دعوا می‌کردم. من که قبلاً آدمی منطقی بودم، دیگر منطق سرم نمی‌شد. دوست داشتم همه اطرافیانم را جا بگذارم و بروم مواد بکشم. شاید باور نکنید؛ اما گاهی دوست داشتم صمیمی‌ترین افراد زندگی‌ام کنارم نباشند تا به‌راحتی مواد مصرف کنم. وقتی به خودم آمدم، دیدم زندگی بدون مواد برایم امکانپذیر نیست. چرت‌ها شروع شده بود. خنده‌های این و آن. ناراحتی‌ها و سرزنش‌های همسرم که زودتر از خانواده‌ام متوجه شد با یک معتاد زندگی می‌کند.\nآن روزها درون بدن من پُر بود از مرفین و به جز خماری چیزی نمی‌فهمیدم. سال ۸۰ بود که دیگر از چهره خودم هم بدم می‌آمد. من آدم چند سال پیش نبودم؛ کسی که ۹۰ دقیقه در زمین فوتبال می‌دوید و در بین دیگر بازیکنان همیشه یک فرد شاد و با اعتماد به نفس شناخته می‌شد. آن‌قدر از خودم منتفر شده بودم که تنها آرزویم این بود که ترک کنم. می‌خواستم بروم و بستری شوم و برای همیشه از این اعتیاد لعنتی دور شوم. مدتی بستری شدم. ترک کردم؛ اما درونم پُر از مشکلات و اختلالات روانی بود. هرشب کابوس می‌دیدم و از خواب می‌پریدم. در دلم آشوب بود. از همه چیز هراس داشتم و می‌ترسیدم. خنده‌هایم از درون نبود؛ ظاهری می‌خندیدم. تا اینکه سرپرست تیم پایه استقلال شدم. به خودم امید دادم که تو دیگر به زندگی برگشته‌ای و می‌توانی بهترین باشی. نمی‌دانستم اعتیاد و سم در طی چند روز از بدن بیرون می‌رود؛ ولی اختلال‌های روانی خیلی طول می‌کشد تا درمان شود.\nامیر قلعه‌نویی بارها جویای احوالم می‌شد. می‌دانستم به دلیل مشکلات روحی‌ام، کنار من است. با امیرخان به مسجد می‌رفتیم و دعا می‌کردیم. تمام سعی‌اش را کرد تا آرامش را به زندگی‌ام برگرداند؛ اما من اختلاف‌ها و عدم تفاهم شدیدی که با همسرم پیدا کرده بودم و به دلیل همین مشکلات و بی‌اعتمادی که خودم به وجود آورده بودم، دیگر نمی‌توانستم با او زیر یک سقف زندگی کنم. پیشنهاد طلاق دادم؛ البته خیلی سعی کردم تا از همسرم جدا نشوم؛ اما نشد. همسرم را طلاق دادم و دوباره تنها شدم.\nتنهایی، بیشتر از همیشه به من فشار آورد و این بار شیشه را جایگزین تریاک کردم. این مواد برایم ناشناخته بود. فکر می‌کردم حسّ بهتری از تریاک به من می‌دهد. با مصرف این مواد، دیگر خودم را هم نمی‌شناختم. فکر می‌کردم این مواد برای آدم‌های خاص است و من هم فوتبالیست این جامعه بودم و بهتر است مصرف همین مواد را ادامه دهم.\nدر چندجا سرمایهگذاری کرده بودم و به‌راحتی هزینه موادم را در می آوردم. هرروز بدتر از روز قبل تا اینکه یک روز به بن‍بست رسیدم. دیگر نمی‌خواستم زنده بمانم. دلم نمی‌خواست لحظه‌هایم در خماری بگذرد. آن روزها میرشاد ماجدی و ایمان عالمی خیلی سعی کردند مرا از دام اعتیاد بیرون بکشند؛ اما هیچ‌وقت به حرف‌هایشان گوش ندادم.\nآنها نصیحتم می‌کردند؛ ولی من گوش نصیحت شنیدن نداشتم؛ چون روحم بسیار شکسته بود تا اینکه به توسط فردی با انجمن معتادان گمنام آشنا شدم. پس از ترک اعتیاد، دوباره همه چیز را از صفر شروع کردم. در یک شرکت، فرم استخدام پُر کردم و شروع به کار کردم. پس از ۱۵ سال اعتیاد، با قابلیتی که از خودم نشان دادم، توانستم در عرض چند ماه مدیر آن شرکت شوم. حالا دیگر دوستان خوبم را برای همیشه در کنارم دارم. در این میان، اتفاق مهمی برای من رخ داد؛ دخترم که سال‌ها بود با من زندگی نمی‌کرد، به سراغم آمد و زندگی‌اش را در کنار پدرش ادامه داد. دخترم و همسر سابقم، هردو به من اعتماد کردند و این اعتماد، بهترین هدیه برای تولد دوباره من بود.\nمن ۱۵ سال قبل با الکل آشنا شدم. طی دورانی که الکل مصرف می‌کردم، به طریق غیرمنطقی شاد بودم و برای رسیدن به نداشته‌هایم مصرف می‌کردم. فکر می‌کردم موفق هستم. پنج سال فقط مصرف من الکل بود. طی آن دوران، با انواع موادّ مخدر آشنا شدم؛ اما جرئت نداشتم آنها را به صورت دائم مصرف کنم. سرانجام به این نتیجه رسیدم که برای دستیافتن به آرزوهایم و سرکوب احساسات منفی‌ام، قدرت الکل کافی نیست. تصمیم گرفتم هر از گاهی موادّ مخدر نیز استفاده کنم. حدود سه سال هرموقع دوست داشتم، از موادّ مخدر استفاده می‌کردم. در آن موقع، از لحاظ اقتصادی و اجتماعی، موقعیت خوبی داشتم. اطراف من پُر بود از کسانی که چشمشان به این بود که من کی و کجا می‌خواهم مصرف کنم. مصرف می‌کردم، ورزش می‌رفتم، درس می‌خواندم و مشغول کار بودم. انگار هیچ‌چیز کم نداشتم. برای هربار مصرفم، کلی خرج می‌کردم تا همه بفهمند که مواد اثر منفی در زندگی من ندارد و سعی می‌کردم تا موفقیت‌های اجتماعی من به خطر نیفتد و خوب می‌خوردم تا از نظر جسمی کم نیاورم. در اوایل مصرف، فقط در مناسبت‌های مخصوص مثل عروسی، عزا و جشن تولد مصرف می‌کردم.\nدر این کار، حدود دو سال موفق بودم؛ اما یکباره متوجه شدم مصرف من روزانه شده و اگر یک روز مصرف نکنم، اعصابم خرد می‌شود. سیستم دفاعی بدنم به هم می‌ریخت و نمی‌توانستم بدون مصرف کردن، به مسائل زندگی‌ام رسیدگی کنم؛ حتی آداب معاشرت نیز داشت از یادم می‌رفت. سر کلاس درس حوصله نشستن نداشتم و در محیط کار آرام نمی‌گرفتم. بدخلق، ناراضی و عصبانی بودم. دیگر من نبودم که برای مصرف کردن، وقت و زمان مشخص کنم؛ بلکه او بود که فرمان می‌داد. کم‌کم اطرافیانم با دقت کردن در چهره و اعمالم، متوجه اوضاع غیرعادی و آشفتگی من شدند و مرا معتاد قلمداد می‌کردند و سعی در کمک کردن به من داشتند و مرا دکتر بردند. وقتی تحت نظر پزشک بودم یا در قرنطینه به سر می‌بردم، به حال خودم افسوس می‌خوردم. مواد مصرف نمی‌کردم؛ ولی عصبانی بودم. احساس تنهایی می‌کردم، ناراضی بودم، از همه چیز ناامیدم بودم، حتی از زندگی و زنده بودنم.\nآه! چه روزهای تلخ و شب‌های سردی را گذراندم. نه زندگی می‌کردم و نه می‌گذاشتم کسی زندگی کند. من زشت بودم و در نتیجه همه را هم زشت می‌دیدم. قلبم تاریک بود. ۸۰ بار تصمیم گرفتم مصرف را قطع کنم؛ ولی بیشتر از یک هفته جواب نمی‌داد.\nباز من مجبور بودم به مصرفم ادامه دهم. در طول مصرف، افرادی را می‌دیدم که اوضاعشان خیلی از من خراب‌تر بود و دائم در حال چرت‌زدن بودند. وحشت زیادی داشتم که مبادا وضع من هم مثل آنها شود که طولی نکشید این کابوس صورت واقعی به خود گرفت. یکبار این فکر به ذهنم خطور کرد که برای یکبار و فقط یکبار هم که شده هروئین را امتحان کنم و این کار را هم کردم. دیگر از آن موقعیت اجتماعی، ورزش و درس و کار و خلق خوب هیچ خبری نبود. مصرف می‌کردم تا آرام شوم و نتیجه، همیشه معلوم بود: آشفتگی بیشتر و اوضاع خراب‌تر. همیشه سعی می‌کردم کارها را روبهراه کنم؛ ولی فایده‌ای نداشت. برای تهیه و مصرف، سر از جاهایی در می‌آوردم که اگر در خواب می‌دیدم، وحشت می‌کردم. کارم، پدرم، جوانی‌ام، اعتبار و آبرویم و همه چیزم را از دست دادم.\nدر محیط کارم، دستگاه نساجی دست چپم را گرفت که باعث شد از ناحیه مچ، آن را قطع کنند. هفت بار دستگیر شدم. زندانی، جریمه و شلاق، بخشی از زندگی من شده بود. دیگر برایم زندگی تمام شده بود. متوجه شدم که برای حل مشکل من، هیچ نیروی انسانی‌ای قادر نیست کاری کند. تمام سعی خودم را کردم؛ حتی خودم را زندانی کردم؛ ولی افسوس و دریغ از کمی موفقیت. دیگر الکل، مواد و حتی قرص‌های مخدر و خواب‌آور هم برایم کاری نمی‌کرد. راه می‌رفتم و به زمین و زمان فحش می‌دادم و کارم شده بود دعوا و شکستن شیشه‌های مردم. جلوی چشمانم را خون گرفته بود. دائماً اعضای خانواده و دوستانم را اذیت و آزار می‌دادم. امروزه از تصور آن روزها، مو بر اندامم راست می‌شود؛ چه دل‌ها را که نشکستم، چه چشم‌ها را که نگریاندم. چیزی به نام اخلاق و اصول روحانی در من وجود نداشت. بیماری‌ام، غوغا می‌کرد. وای چه‌ها که نکردم و کجاها که نرفتم. نمی‌دانم چطور شد که یکباره، چشمم به سرنگ افتاد. آن را هم امتحان کردم. همه چیز تمام شد. تیر خلاص اعتیاد، به سوی قلبم شلیک شد و کاملاً بیچاره و آواره خیابان‌ها شدم. با گروه معتادان گمنام آشنا شدم. الآن حدود دو سال است تحت درمان هستم و زندگی پاک را تجربه می‌کنم.\nاز سن خیلی کم، یعنی ۱۷ سالگی شروع کردم. من با خانواده هم مشکلی نداشتم و آنها همیشه حامی من بودند؛ ولی چیزی که مرا به اعتیاد کشاند، غرورم بود. در یک توهمی به سر می‌بردم که گمان می‌کردم قادر بر انجام هرکاری هستم. عقیده داشتم که آدم خودش باید هرچیزی را تجربه کند تا خوب و بدش را بفهمد؛ ولی این تجربه، برای من خیلی گران تمام شد. چون تأثیرات روحی عمیق و بدی روی من داشت. حالا به این حقیقت رسیده‌ام که آدم نباید همیشه همه چیز را تجربه کند؛ بلکه در بسیاری از موارد باید از تجربیات دیگران استفاده کند و آگاهی و دانش خود را بالا ببرد.\nنکته‌ای را که می‌خواهم بگویم این است که وقتی کسی معتاد می‌شود، باید خودش تصمیم بگیرد که ترک کند و سخت‌گیری خانواده هیچ تأثیری ندارد. خانواده باید نقش هدایتگر داشته باشند و با یک معتاد مثل یک بیمار رفتار کنند.\n . روزنامه وطن امروز، ش 635، تاریخ خبر: 23/1/1390.\n. برگرفته از: وبگاه فرارو، «داستانی تکان‌دهنده از زندگی زنان معتاد در تهران»، شناسه خبر: ۲۲۶۵۰۲، تاریخ مشاهده: 20/10/1396، در:\n . روزنامه خراسان، «از آرزوهای بزرگ تا کارتن‌خوابی»، 14 مرداد 1396، ش 19600، به نقل از وبگاه روزنامه خراسان، شناسه خبر: 583853، تاریخ مشاهده: 20/10/1396، در:\n. وبگاه یک حس، «تجربه ترک اعتیاد و موفقیت بعد از اعتیاد شدید و کارتن‌خوابی»، در: www.1hes.ir\n . برگرفته از وبگاه وندا کلیک، «ناصر عباسی از اعتیاد می‌گوید»، تاریخ مشاهده: 18/11/1396، در: www.vandaclick.ir/news/6965\n . وبگاه دکتر امیر هوشنگ باقری، «چگونه اعتیاد را ترک کردم؟»، شناسه مطلب: 2615، تاریخ مشاهده: 2/10/1396، در:\n. پرتال فرهنگی راسخون، «مستند شوک»، تاریخ مشاهده: 12/9/1396، در:


سالمندانی که رییس جمهور میهمانشان بود | آفتاب\nسالمندانی که رییس جمهور میهمانشان بود\nتهران- ایرنا- چشم های پیرزن همچون موهایش سپید است و بینایی ندارد، خیره به نقطه ای مانده، صدا می زند، پیمان... پاسخی نمی شنود، با نگاهی بی فروغ اما پرمعنا بر مبل تکیه می دهد.\nبه گزارش خبرنگار سیاسی ایرنا، رییس جمهوری امروز پنج شنبه همزمان با سالروز شهادت حضرت صدیقه کبری فاطمه زهرا (س) به آسایشگاه سالمندان مهرورزان واقع در منطقه ولنجک در شمال تهران رفت تا در دیداری سمبلیک از سالمندان زن و مرد این مرکز عیادت کند.\nنامش ثریا و قهرمان ژیمناستیک بوده است، تلاش می کند از جای خود بلند شود، اما پرستار به آرامی از او می خواهد که بر جایش بنشیند، بی هیچ حرفی به عقب بر می گردد. پس از دقیقه ای سکوت می گوید می خواهم برای خانه پیغامی بگذارم.\nبه خیالش کسی به او نزدیک می شود، از جای خود بر می خیزد، لبخند می زند، دوباره صدا می کند پیمان، اما باز بی پاسخ می ماند، از پرستار می خواهد که بلند شود و راه برود، چند گام بر می دارد، به دو پله می رسد پرستار می گوید به پله رسیده ایم مراقب باشید، پایش را بیش از اندازه پله بلند می کند، می ترسد، همچون ترس از تنهایی که اکنون در آن به سر می برد، منصرف می شود و می خواهد به جای خود بازگردد.\nگوشه ای نشسته و منتظر حضور رییس جمهوری برای عیادت از سالمندان هستیم، خیره و متحیر مانده ام، پیر شدن و کاهش و زوال جسم و فکر چه بر سر انسان می آورد، اما بدتر از آن تنهایی و دوری از خانواده و فرزندان و سر کردن سالهای پایانی عمر در آسایشگاه درد انسان را عمیق تر می کند.\nآلزایمر یا همان فراموشی دارد، همانطور که دستش در دست پرستار است، به سمت دیوار می رود، می گوید می خواهم برای خانه پیغامی بگذارم، پرستار می گوید: اینجا دیوار است، پیرزن که روزی قهرمان ژیمناستیک بوده، می پرسد پس چه کنم؟، به من بگویید؛ جمله ای است که از دهان پرستار بیرون می آید، ثریا با لحنی بسیار موبانه پاسخ می دهد؛ محبت می کنید، سپس با لحنی بسیار جدی ادامه می دهد، «می خواهم به خانه بگویید ما جایی کار داریم و گیر کرده ایم، کمی دیرترک می رسیم، نگران نباشید.»\nپیغام ثریا به پایان می رسد، بر روی مبل می نشیند و به خواسته پرستار که از او شعری را می خواهد، شروع به خواندن می کند با صدایی لرزان که بیشتر به نجوا شبیه است؛ تا کی به تمنای وصال تو یگانه اشکم شود از هر مژه چون سیل روانه... شاید می خواهد این صدای نجوا وار را به آن سوی دیوارها جایی که فرزندش پیمان در آنجاست برساند.\n«اجازه بدید کنار این خانم جوان بنشینم دلم شاد شه»، پیرزن دیگری است که این را می گوید و کنارم می نشیند،« چی می نویسی دخترم، نمی تونم بخونم نوشته ها برام مثل مورچه است،» از گذشته ها می گوید، روزگاری را که معلم مدرسه بوده از کلاس دوم تا ششم.\nادامه می دهد: دخترمن 300 متر خونه داره آدم کیف می کنه وقتی می ره تو اون خونه . 4 تا بچه دارم، دخترام دانمارکن و پسرام انگلیس، خواهرام هم اونجان، 7 ساله دخترم رو ندیدم. سنگینی و سختی این جمله ساده و کوتاه گلویش را می فشارد، گریه می کند. پرستار او را آرام می کند...\n***...و پرده آخر:\nهمه زنان و مردان سالمندی که در این آسایشگاه به سر می برند، تحصیل کرده هستند، دکترای ادبیات فارسی، پیرمردی که 32 سال سدسازی را در کارنامه خود دارد و تحصیل کرده دانشگاه کالیفرنیاست، همسر نخستین مربی فوتبال ایران، ماما، قهرمان ژیمناستیک، استاد دانشگاه، پزشک و بسیاری دیگر .....\nرییس جمهوری می رسد، از همه احوالپرسی و عیادت می کند، از اهمیت توجه به سالمندان می گوید، از اینکه همه این دوران را می گذرانیم؛ کودکی، جوانی، فعال بودن، بزرگسالی و در نهایت کهنسالی .....


انجمن علمی مهندسی مدیریت پروژه - عوامل و موانع کار آفرینی در کشور\nدر ادامه مباحث کارآفرینی در کشور به بررسی موانع کارآفرینی می‌پردازیم. امید است که در فرصت‌های بعدی طرح‌های کارآفرینانه رابه شما معرفی کنیم\nچند هفته پیش تجلیلی از بعضی از کار آفرینان کشور صورت گرفت ؛ که برای‌تان جالب بود اگر از صدا و سیما جریان این تجلیل را مشاهده می‌کردید . این تجلیل صرفا با یک لوح تقدیر و یک تندیس بود. بسیاری از کار آفرینان اظهار کردند که زحمات آنان اصلا مورد توجه مسئولین قرار نمی‌گیرد و همچنین هیچ نوع خدمات و امکاناتیبرای آن‌ها در نظر گرفته نمی‌شود . به همین دلیل در یک نگاه گذرا سعی شد تا در مقاله‌ای به این موضع پرداخته شود .\nاز یک دید مثبت و امیدوارانه کشورمان آمادگی و ظرفیت ریسک پذیری در زمینه کار آفرینی را دارد ، و بر اساس گزارش موسسه دیده بان کار آفرینی جهانی ایران بالاترین میزان پذیرش ریسک در کسب و کار خطرآفرین را داشته و همین طور درصد کار آفرینان در ایران به نسبت سایر کشورها نیز2 برابر متوسط جهانی است .\nولی جای یک سوال باقی است که چه مقدار پذیرش چنین خطر و ریسکی به نتایج مفید و مثبتی می انجامد ؟ و آیا چنین خطر کردن‌هایی جای امیدواری برای کار آفرینی در مراحل بعدی در کشور می‌گذارد ؟ و یا برای افراد کار آفرین حیطه‌هایی را می‌گشاید تا دست به خلاقیت و ابداع در شرایط مختلف بزنند ؟\n*یکی از شرایطی که در بحث کار آفرینی در ایران جای ابهام دارد، این است که نمی‌توان به خوبی بازار موجود را پیش بینی و مطالعه کرد. مثلا اگر کار آفرینی بخواهد دست به یک شرایط کاری جدیدی بزند، نمی‌تواند حداقل درصدی را برای موفقیت خود پیش بینی کند. اگر چه که همیشه باید امیدوار بود و هر شکستی چه جزیی و چه کلی را به گفته حضرت علی (علیه اسلام ) به منزله پله‌های اول موفقیت دانست .\nحتی اگر کار آفرینان دست به تصمیمات جدیدی برای را اندازی کار جدیدی بزنند و به دنبال راه حل تازه‌ای هم باشند، باز امکان زیادی وجود دارد که موفق نشوند . علت چیست ؟ می‌توان گفت که علت اصلی آن، غیر قابل پیش بینی بودن بازار موجود و یا موقعیت کنونی است .\nبا این که خلأ های فراوانی در زمینه کاری در ایران وجود دارد و افراد کار آفرین این خلأ ها را درک می‌کنند، اما از طرف دیگر میزان درک این ریسک‌ها هم بالا می‌باشد\nبه همین دلیل اغلب کار آفرینان در ایران بعد از مدتی از ادامه کار دلسرد شده و دوباره کار را از سر نمی‌گیرند و بسیاری از آنان از حیطه‌های کار آفرینی کنار می‌کشند. زیرا هزینه‌ای که باید پرداخت کنند بیشتر از آن چیزی است که فرض یا پیش بینی می‌شود. از طرف دیگر امکانات در دسترس این افراد کم است. امکانات اقتصادی و اجتماعی افراد کار آفرین محدود است .\n* مثلا در گام اول بحث وام و پشتوانه مالی است. وام‌ها با بهره‌های بالا، محدود بودن سقف وام‌ها و مالیات‌ها از ابتدای کار مشکل دیگری بر سر راه کار آفرینان است. زیرا یک کار آفرین باید بتواند در ابتدای کار پیش بینی کند که تا چه حدی می‌تواند بهره وری داشته باشد تا وام‌ها را پرداخت کند. پس حداقل باید سیستم اقتصادی به گونه‌ای باشد که مالیات برای کار آفرینان به حداقل برسد و سودهای بانکی نیز کمتر باشد و یا مالیات و سودهای زیاد از کار آفرینان زمانی گرفته شود، که کار آنان راه اندازی شده و بازده‌های آن‌ها چند دوره ارزیابی شود تا جرات کار آفرینی مفید در بین افرادی که خلاقیت بالا در این زمینه دارند بالا رود.\nبا این که خلأ های فراوانی در زمینه کاری در ایران وجود دارد و افراد کار آفرین این خلأ ها را درک می‌کنند، اما از طرف دیگر میزان درک این ریسک‌ها هم بالا است و همین درک میزان ریسک و خطر پذیری باعث می‌شود که کار آفرینان اغلب دلسرد شوند . علت عمده این خطرها ، وضعیت اقتصادی کنونی است .\n*مشکل دیگر که باعث احساس عدم امنیت در بین کار آفرینان می‌شود، ثابت نبودن نرخ‌ها در مواد اولیه است. بسیاری از کارهای تولیدی نیاز به مواد اولیه دارد که اغلب از خارج از کشور وارد می‌شوند و ثابت نبودن نرخ دلار و ارزهای خارجی و مشکلات گمرکی باعث می‌شود که بسیاری از کار آفرینان که علاقه وافری به کار آفرینی و ایجاد مشاغل جدید دارند را با یأس مواجه می‌سازد؛ اگر مواد اولیه هم از داخل کشور تهیه شود ، نیز از این قاعده خارج نیست .\n*بسیاری از اوقات و در بسیاری از زمینه‌ها ، کار آفرینی نیز برای یک فرد در موقعیت کنونی فایده‌ای ندارد. شرایط اقتصادی موجود به فرد اجازه نمی‌دهد که کار آفرینی توأم با ضرر داشته باشد؛ بنابراین بسیاری از افراد سرمایه دار ترجیح می‌دهند که به جای کار آفرینی و ایجاد کارهای تولیدی به صورت فردی کار کنند. مثلا دیده می‌شود بسیاری از تجار به چین سفر می‌کنند و بجای راه اندازی یک تولیدی، همان محصول را ارزان‌تر (و اغلب بی کیفیت‌تر ) خریداری کرده و بسیار گران‌تر در بازار ایران فروش می‌کنند .\n*مشکل اساسی‌تر زمانی پیش می‌آید که در جامعه و در سطح مدیریتی این افراد کمتر مورد استقبال قرار می‌گیرند و یا کمتر دیده می‌شود تا علت‌های موفقیت افراد کار آفرین موفق ریشه یابی و یا اطلاع رسانی شود. بهتر است در سایت‌های مربوط به کار آفرینی راه‌ها و علت‌های موفقیت کار آفرینان مطرح شده و به صورت راهنماهایی در اختیار افراد تازه کار قرار گیرد؛ تا کار آفرینان تازه کار با موانع و سدهای سر راه خود بیشتر آشنا شده و هر شکست کوچکی را بزرگ قلمداد نکرده و بدانند که این راهی را که انتخاب کرده‌اند ممکن است با هر چیزی مواجه باشد .


رژيم درماني | تفريح24\nحقیقتهایی که درمورد لاغری باید بدانید نکات رژیم غذایی و پیشنهادات متخصصان سلامت در خصوص تناسب اندام همواره در حال تغییرند. البته این امر به دلیل افزایش تدریجی منابع در دسترس محققان و ماهیت تحقیقات بلندمدت، فرآیندی طبیعی محسوب می‌شود. گاهی مشاهده می‌شود که متخصصان سلامت تغذ...\nبا کف دستتان مواد غذایی را وزن کنید و رژیم بگیرید! کارشناسان به افرادی که می خواهند تناسب اندام داشته باشند اما حوصله و وقت کافی برای استفاده از انواع پیمانه ها و خواندن مشخصات کالری و انرژی پشت مواد غذایی و خلاصه جمع و تقریق اندازه ها را ندارند توصیه می کنند از دستان […]...\nدر یک هفته لاغر شوید\nدر یک هفته لاغر شوید خیلی از ما به خاطر اضافه وزن دنبال انوع اقسام رژیم ها میرویم پیشنهاد میکنم این رژیم را با مشاوره ی پزشک خود مشورت کنید موز و پوست داخلی آن سرشار از پتاسیم، املاح معدنی، فیبر، ویتامین A، B و آنتی اکسیدان است. وجود پتاسیم فراوان در موز از آن […]...\nوزن ایده آلتان کدام است؟ وزن ایده آل شما چیست؟ اگر علاقه با کاهش یا افزایش وزن دارید احتمالا برای شما این سوال پیش امده باشد که وزن ایده آلتان چیست؟ متاسفانه هنوز معنای اصلی وزن ایده‌آل میان افراد جا نیفتاده است و بسیاری وزنی را ایده‌ال در نظر می‌گیرند که وزن سالمی نیست و [&hell...\nبه جای برنج ته دیگ بخورید! دکتر کیومرث دانشور “ته دیگ” را یکی از پنج غذای سالم و خوب عنوان کرد و افزود: ته دیگ در کنار نان برشته، حلیم، ماکارونی و سیب زمینی به عنوان پنج غذای سوپر سالم هستند که بودن آنها در سفره سلامت افراد را تضمین می‌کند. دانشور مصرف ته‌دیگ […]...\nتاریخ : ۱۳۹۴/۱۰/۲۹\nجراحی برای لاغری موضعی جواب می‌دهد؟ ۲۵میلیون نفر از مردم ایران یا چاق هستند یا اضافه وزن دارند؛ این یعنی بیش از ۳۰درصد از ایرانی‌ها در معرض بیماری‌های قلبی- عروقی، دیابت یا مرگ‌ومیر ناشی از آنها قرار دارند و باید برای آب کردن چربی‌های اضافه‌شان فکری کنند. تعداد زیادی از آن...\nتاریخ : ۱۳۹۴/۱۰/۰۹\nوقتی استرس چاقتان میکند! شاید شما هم شنیده باشید که استرس بیش از حد میتواند موجب چاقی شود اما اینکه چگونه باعث آن میشود را در این مقاله باهم مرور میکنیم وقتی استرس طولانی و مزمن می‌شود، به سه دلیل مهم وزن را بالا می‌برد: ۱٫ استرس را افزایش می‌دهد. ۲٫ باعث جذب بیشتر چربی […]...\nبهترین روش برای از بین بردن چربی‌های پهلو از موارد علت تجمع چربی‌ها، تغذیه‌ی نامناسب و کم تحرکی را می‌توان نام برد که باعث می‌شود بدن فرم طبیعی خود را از دست بدهد. توده‌ی چربی که در ناحیه‌ی کمربند لگنی می‌باشد، چربی مازاد بدن است که در شکم و پهلوها تجمع پیدا می‌کند.از موار...\nموضوع : رژيم درماني\n۱۳۹۳/۰۳/۰۵ / آشپزي ، انواع مربا و ترشيجات\n۱۳۹۵/۰۳/۰۴ / پيشگيري از بيماريها ، سلامت\nمدلی با سندروم دان!\nبرنده‌ی نوبل ادبیات ۲۰۱۴ معرفی شد\n۱۳۹۳/۰۷/۱۷ / اخبار ، فرهنگي\n۱۳۹۳/۰۷/۲۳ / عجايب گردشگري ، گردشگري\nکشف مجسمه پیکره یک زن به قدمت ۳۴۰۰ سال\n۱۳۹۴/۱۲/۰۹ / تاريخ و تمدن ، فرهنگ و هنر\nمانکنی با چهره عجیب!\n۱۳۹۴/۰۶/۲۱ / خواندني و ديدني ، سرگرمي\n۱۳۹۳/۰۶/۱۲ / بازي هاي محلي ، سرگرمي


باز آفريني واقعيت ها: 28 ژوئیهٔ 2015\nبنیاد برومند: بیست و هفتمین سالگرد صدور فتوای کشتار زندانیان سیاسی (۱۳۶۷) پژواک صدای شاهدانی که بار حقیقت را به دوش کشیدند\nپژواک صدای شاهدانی که بار حقیقت را به دوش کشیدند\nPublié par azadeh à l'adresse ۲۳:۵۹ هیچ نظری موجود نیست:\nتنها راه رهائی از دست اين آدمکشان!سرنگونی است\nکتاب خاطرات و مبارزات دکتر حسین فاطمی به قلم بهرام افراسیابی درباره فعالیت های مهم و خاطرات دکتر حسین فاطمی نوشته شده است.\nپیشوای بزرگ آزادی ؛ دکتر محمد مصدق: “اگر ملی شدن صنعت نفت خدمت بزرگی است که به مملکت شده باید از آن کسی که اول این پیشنهاد را نمود سپاسگزاری کرد و آن کس شهید راه وطن دکتر حسین فاطمی است … در تمام مدت همکاری با این جانب حتی یک ترک اولی هم از آن بزرگوار دیده نشد. “\nسام فال ، دبیر سفارت انگلیس (پس از کودتا) : “مصدق مطمئنا مشکل ایجاد می کند. به گمانم چون در حمام خون کشته نشد تبعید بهترین راه حل باشد. اعدام بی رحمانه ، صرف نظر از غیر انسانی بودن آن ممکن است در مورد مصدق عادلانه نباشد ولی شاید برای فاطمی اگر دستگیر شود بهترین راه حل باشد.تا زمانی که اینگونه افراد زنده هستند و در ایران به سر می برند همیشه خطر ضدکودتا وجود دارد. شدت عمل ضروری است. “\nشاه خطاب به کرمیت روزولت (پس از کودتا) : “من تختم را مدیون خدا ، ملتم ، ارتشم و شما هستم … مصدق محاکمه می شود و به سه سال حبس محکوم خواهد گشت ولی یک استثناء وجود دارد و آن حسین فاطمی است. او هنوز دستگیر نشده ولی به زودی او را پیدا می کنند. فاطمی بیش از همه ناسزاگویی کرد. او بود که توده ای ها را واداشت مجسمه های من و پدرم را سرنگون و خرد کنند.او پس از دستگیری اعدام خواهد شد. “\nشهید دکتر حسین فاطمی (پس از ترور بدست عوامل فدائیان اسلام) : “برای جامعه و ملتی که می‌خواهد زنجیرهای گران بندگی و غلامی را پاره کند این طور رنج‌ها و جان سپردنها و قربانی دادن‌ها باید امری عادی و بسیار ساده تلقی شود. تنها آتش مقدسی که باید در کانون سینه ی هر جوان ایرانی برای همیشه زبانه بکشد این آرزو و آرمان بزرگ پاک است که جان خود را در راه رهایی جامعه و نجات ملت خود از چنگال استعمار و فقر و بدبختی و ظلم و جور بگذارد. ”\nنام و یادش جاویدان.\nبیوگرافی بهرام افراسیابی:\nبهرام افراسیابی در بیستم آبان ماه ۱۳۲۰ در شهر حافظ -شیراز- در محل دروازۀ کازرونی دولت به دنیا آمد. در آن زمان به دلیل وقوع جنگ و در مضیقه بودن مردم پدر افراسیابی هرچند از نظر مادی در سطح ضعیفی به سر می‌برد اما روحیه و حافظه‌ای بس شگرف و خطی خوش داشت. وی با زبان انگلیسی آشنا و در ادارۀ دارایی مشغول به کار بود.\nبهرام افراسیابی از کودکی به دو چیز عشق می‌ورزید. موسیقی و کتاب؛ هرچند هیچ یک از این دو به راحتی در دسترس وی قرار نمی‌گرفت اما او تا آنجا که می‌توانست آن‌ها را به دست می‌آورد. به گفتۀ خودش «این دو در تمام طول زندگی بهترین انیس و مونسم شدند و هستند.»\nافراسیابی دوران ابتدایی را در دبستان سلطانی شیراز -که مدرسه‌ای سنتی و قبلاً متعلق به یکی از افراد بانفوذ بوده و آن را وقف کرده بود- گذراند و سال آخر دبیرستان را هم در همان مدرسه به پایان رساند.\nپس از گذراندن دوران دبیرستان و طی کردن خدمت سربازی، عازم آلمان شد و از آنجا به اتریش رفت و در دانشگاه «اینسبورگ» مشغول به تحصیل شد. بعد از خواندن دروس فلسفه، برای تکمیل زبان آلمانی به وین رفت و به دلیل علاقه‌مندی به فراگیری زبان، عازم لندن شد و مدت ۶ سال در کالج لندن انگلستان به فراگیری زبان انگلیسی و زبان‌شناسی پرداخت. سپس به ایران بازگشت و در سال ۵۶- ۱۳۵۵ در مقطع کارشناسی ارشد در همان رشته وارد دانشگاه تهران شد. آن سال‌ها که مصادف با پیروزی انقلاب اسلامی بود جوّ انقلاب او را در بستری که سال‌ها در ذهنش موج می‌زد، قرارداد و با نگارش نخستین کتابش -که بسیار با اقبال رو به رو شد – همۀ زندگی‌اش را صرف نگارش کتاب کرد و آنچه را می‌خواست، به دست آورد و سیراب شد. نگارش حاصل این تلاش مستمر، نزدیک به یکصد عنوان تألیف و ترجمه با موضوعات تاریخی، سیاسی، رمان و انواع ترجمه است.\nبیوگرافی دکتر حسین فاطمی:\nسید حسین فاطمی (زاده ۱۲۹۶ در نایین – درگذشته ۱۸ آبان ۱۳۳۳ در تهران) سیاست‌مدار و روزنامه‌نگار ایرانی و از ۱۳۳۱ تا ۱۳۳۲ وزیر امور خارجه ایران بود که پس از کودتای ۲۸ مرداد توسط حکومت پهلوی اعدام شد. به گفتهٔ دکتر مصدق، فکر ملی شدن نفت پیشنهاد دکتر حسین فاطمی بود. دکتر فاطمی را همراه با دکتر علی شایگان چهره‌های برجسته جناح چپ دولت مصدق می‌نامیدند. او پیش از اعدام از دوبار ترور (یک بار توسط فداییان اسلام و یک بار توسط شعبان جعفری) جان به در برده بود.\nحسین فاطمی در خانواده‌ای روحانی در سال ۱۲۹۶ و در شهر نایین متولد شد. البته در تاریخی که پشت قرآن تولد سید حسین را ذکر کرده نیم‌روز عاشورای سال ۱۳۳۸ هجری قمری ذکر کرده که برابر ۱۲ مهر ۱۲۹۸ هجری شمسی می‌باشد.\nپدرش سید علی محمد معروف به سیف العلماء از روحانیون طراز اول نایین محسوب میگردید. حسین پس از طی کردن دوره ابتدایی به اصفهان عزیمت کرد و علاوه بر ادامه تحصیل در روزنامه چاپ اصفهان مشغول به کار گردید و همین امر باعث شد که در تهران نیز با روزنامه ستاره با مدیر مسئولی احمد ملکی همکاری کند.\nفاطمی در اول آبان ۱۳۲۸ به گروه متحصنین که در احمد آباد در منزل دکتر مصدق آمده بودند پیشنهاد می دهد که جبهه واحدی را تشکیل داده و عنوان جبهه ملی ایران را پیشنهاد می کند و به این ترتیب پایه های ایجاد سازمان جدیدی را بنا میگذارد .\nحسین فاطمی در کنار محمد مصدق.دکتر مصدق فاطمی را پسر سوم خود می‌نامید.\nبه پیشنهاد فاطمی روزنامه باختر امروز ارگان جبهه ملی شناخته می شود و چند روز بعد اساسنامه و برنامه کار جبهه ملی اعلام شده و در ۱۰ آبان ۱۳۲۸ رسماً جبهه ملی ایران اعلام موجودیت می کند . فاطمی سازمان دهنده اصلی جبهه ملی محسوب می شد و پس از چند روزی که از تشکیل جبهه ملی می گذرد کمسیون تبلیغات را در جبهه ملی با همکاری بقائی- حائری زاده – آزاد – مکی – ملکی – خلیلی – د تشکیل می دهد. او آیین نامه این کمسیون را نوشته و به این ترتیب نوعی هماهنگی در میان روزنامه های طرفدار به وجود می اورد . پس از انتخاب دکتر مصدق به نخست وزیری حسین فاطمی در ۳۰ اردیبهشت ۱۳۳۰ به سمت معاون پارلمانی نخست وزیر و سخنگوی دولت منصوب می گردد.\nفاطمی در مهر سال ۱۳۳۱ با استعفای وزیر خارجه وقت به سمت وزیر امور خارجه دولت دکتر مصدق منصوب شد و بدنبال کشف مدارک جاسوسی انگلیس بلافاصله سفارتخانه انگلیس را در اول بهمن تعطیل و کارمندان آن را اخراج کرد. فاطمی می نویسد: « …ملتی که روزی پرچم دار علم و فرهنگ و صنعت جهان بود…ملتی که راست بود، دوست بود، شعارش پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک بود یک چنین ملتی را یکصد سال استعمار کوشید خرد کند…». در ده ماه آینده یکی از کلیدی ترین وزیران کابینه مصدق و تندروترین مخالف استعمار انگلیس و سلطنت بود. وی در جریان نهضت ملی شدن نفت از همکاران نزدیک دکتر مصدق بود. به گفته دکتر مصدق، او نخستین کسی بود که پیشنهاد ملی شدن صنعت نفت در سراسر ایران را ارائه داد.\nمخالفت پیگیر او با دربار محمدرضا شاه پهلوی پس از شکست کودتای ۲۵ مرداد ۱۳۳۲ به اوج رسید.\nدر ۲۵ بهمن ۱۳۳۰ فاطمی که نماینده مردم تهران نیز بود در حین سخنرانی بر مزار محمد مسعود توسط محمدمهدی عبدخدایی نوجوان ۱۴ ساله و عضو سازمان فدائیان اسلام ترور شد که نافرجام ماند و گلوله به قلب او آسیبی نرساند.\nمحمد مهدی عبد خدایی درباره ی این ترور می گوید:\nحسین فاطمی در مورد ترور خود چنین می گوید :\n« برای جامعه و ملتی که می‌خواهد زنجیرهای گران بندگی و غلامی را پاره کند، این طور رنج‌ها و جان سپردنها و قربانی دادن‌ها باید امری عادی و بسیار ساده تلقی شود. تنها آتش مقدسی که باید در کانون سینهٔ هر جوان ایرانی برای همیشه زبانه بکشد این آرزو و آرمان بزرگ و پاک است که جان خود را در راه رهایی جامعه و نجات ملت خود از چنگال استعمار و فقر و بدبختی و ظلم و جور بگذارد»\nپس از کودتای ۲۸ مرداد نزد دوستانش در خفا بود تا ۶ اسفند که دستگیر شد. همان ابتدای دستگیری تصمیم گرفته می‌شود در حین دادرسی توسط یک حرکت به ظاهر خودجوش مردمی به دست شعبان جعفری و مریدانش به قتل برسد که وی و خواهرش مجروح می‌شوند. فریدون مظاهر تهرانی شاهد این ماجرا می‌نویسد:\n«ناگهان شعبان بی مخ و یارانش با چاقوهاى برهنه به دکتر فاطمى حمله‌ور شده و ضرباتى چند وارد کردند. خانمى که بعداً فهمیدم خانم سلطنت فاطمى خواهر دکتر فاطمى است و از طریق خبر رادیو مطلع شده بود که برادرش را دستگیر کرده و به محل دفتر فرماندارى نظامى تهران که آن موقع در داخل کاخ شهربانى (ساختمان ۷ فعلی وزارت‌خارجه) بود آورده‌اند خود را به آن محل رسانده که مصادف با حمله چاقوکشان به دکتر فاطمى شده و خود را سپر بلا کرده‌بود. حمله کنندگان شش ضربه به دکتر فاطمى و ۱۰ ، ۱۱ ضربه به خانم سلطنت فاطمى وارد کردند. دکتر فاطمى را درحالى که روى زمین افتاده بود و خون از بدنش جارى بود با همان جیپى که آورده بودند از محل دور کردند. در آن تاریخ رئیس کل شهربانى سپهبد مهدی‌قلى علوى مقدم، فرماندار نظامى تهران سرتیپ تیمور بختیار و فرمانده گارد شاهنشاهى سرتیپ نعمت‌الله نصیری (ارتشبد بعدى) بودند.»\nسید حسین فاطمی سرانجام پس از محاکمه ی غیرعلنی در دادگاه نظامی (۷ مهر) به دلیل اقدام برای برکناری شاه و اقدام علیه سلطنت در سحرگاه ۱۹ آبان ۱۳۳۳ اعدام شد. اشرف پهلوی در اعدام ایشان اصرار زیادی می ورزید و نهایتاً در قبرستان ابن بابویه شهر ری در کنار شهدای قیام ۳۰ تیر به خاک سپرده شد.\nآیت الله زنجانی تلاش بسیاری برای جلوگیری از اعدام دکتر فاطمی می‌کند و حتی از آیت الله بروجردی هم کمک می‌خواهد و بروجردی در پاسخ او چنین می گوید: “انگلیسیها از او کینه به دل دارند، شاه هم ضعیف است کاری نمی‌شود کرد.”\nسام فال(Sir Sam Falle) دبیر شرقی سفارت انگلیس در تهران در زمان کودتا می‌نویسد «… اعدام بی رحمانه، صرفنظر از غیر انسانی بودن آن، ممکن است در مورد مصدق عاقلانه نباشد ولی شاید برای فاطمی، اگر دستگیر شود، بهترین راه حل باشد. تا زمانی که اینگونه افراد زنده هستند و در ایران به سر می برند، همیشه خطر ضد کودتا وجود دارد، شدت عمل ضروری است…»\nکرمیت روزولت دراول شهریور پس از کودتا به ایران می رود و می گوید: « پس از برگزاری تشریفات، شاه به من اشاره کرد و اولین عبارتی که با لحن رسمی ادا کرد این بود : «من تختم را مدیون خدا و ملتم و ارتشم و شما هستم» … و “روزولت” موضوع سرنوشت مصدق و دیگر رهبران جبهه ی ملی را عنوان می کند و از محمد رضا شاه می پرسد: « میل دارم بدانم در مورد مصدق، ریاحی و دیگران، که علیه شما توطئه کرده‌اند، چه فکری کرده‌اید؟» شاه می گوید: «در این مورد زیاد فکر کرده‌ام. مصدق محاکمه می شود. (در این موقع لب های شاه می لرزید) و به سه سال محکوم خواهد گشت … ریاحی نیز مجازات مشابهی دارد. ولی یک استثنا وجود دارد و آن، حسین فاطمی است. او هنوز دستگیر نشده ولی به زودی او را پیدا می کنند. فاطمی، بیش ازهمه ناسزاگویی کرد. هم او بود که توده ای ها را واداشت مجسمه های من و پدرم را سرنگون و خرد کنند. او، پس از دستگیری، اعدام خواهد شد.»\nدکتر فاطمی قبل از اعدام گفته بود:\nما سه سال در این کشور حکومت کردیم و یک نفر از مخالفان خود را نکشتیم برای آنکه ما نیامده بودیم برادرکشی کنیم ما برای آن قیام کردیم که ایران را متحد کرده و دست خارجی را از کشور کوتاه کرده و معتقد بودیم اگر در گذشته بعضی از هم وطنان ما در اثر فشار اجانب تحت نفوذ آنها قرار گرفته‌اند و منویات آنها را اجرا کرده‌اند، بعد از آنکه به نهضت استقلال نائل شدیم رویه سابق را ترک خواهند گفت ولی افسوس که عاقبت گرگ زاده گرگ شود.\nدکتر مصدق بعد از مرگ وی چنین گفت:\n«اگر ملی شدن نفت خدمت بزرگی است از آن کسی که اول این پیشنهاد را نمود باید سپاسگزاری کرد و آن کس شهید راه وطن دکتر حسین فاطمی است. در تمام مدت همکاری با این جانب حتی یک ترک اولی هم از آن بزرگوار دیده نشد.»\nPublié par azadeh à l'adresse ۸:۴۷ هیچ نظری موجود نیست:\nThere is not much in the NYT article itself that is not covered in my article on the coup ("The 1953 Coup d'Etat in Iran" published in 1987 in the International Journal of Middle East Studies, and available in the Gulf2000 archives) or other sources on the coup. The most interesting new tidbit here is that the CIA's agents harassed religious leaders and bombed one's home in order to turn them against Mossadeq. The article does not say, but this was probably done by Iranians working in the BEDAMN network, which is described in my article. There are also some new details on how that US persuaded the shah to agree to the coup, including a statement that Assadollah Rashidian was involved in this effort and that General Schwartzkopf, Sr. played a larger role in this than was previously known. There are also a few details reported in the article that I knew about but chose not to reveal, including that Donald Wilber and Norman Derbyshire developed the original coup plan and that the plan was known as TPAJAX, rather than simply AJAX. (The TP prefix indicated that the operation was to be carried out in Iran.) The NYT article does not say anything about a couple of matters that remain controversial about the coup, including whether Ayatollah Kashani played a role in organizing the crowds and whether the CIA team organized "fake" Tudeh Party crowds as part of the effort. There may be something on these issues in the 200-page history itself. Much more important than the NYT article are the two documents appended to the summary document giving operational plans for the coup. These contain a wealth of interesting information. They indicate that the British played a larger—though still subordinate—role in the coup than was previously known, providing part of the financing for it and using their intelligence network (led by the Rashidian brothers) to influence members of the parliament and do other things. The CIA described the coup plan as "quasi-legal," referring to the fact that the shah legally dismissed Mossadeq but presumably acknowledging that he did not do so on his own initiative. These documents make clear that the CIA was prepared to go forward with the coup even if the shah opposed it. There is a suggestion that the CIA use counterfeit Iranian currency to somehow show that Mossadeq was ruining the economy, though I'm not sure this was ever done. The documents indicate that Fazlollah Zahedi and his military colleagues were given large sums of money (at least $50,000) before the coup, perhaps to buy their support. Most interestingly, they indicate that various clerical leaders and organizations—whose names are blanked out—were to play a major role in the coup. Finally, the author(s) of the London plan—presumably Wilber and Derbyshire—say some rather nasty things about the Iranians, including that there is a "recognized incapacity of Iranians to plan or act in a thoroughly logical manner."\nPerhaps the most general conclusion that can be drawn from these documents is that the CIA extensively stage-managed the entire coup, not only carrying it out but also preparing the groundwork for it by subordinating various important Iranian political actors and using propaganda and other instruments to influence public opinion against Mossadeq. This is a point that was made in my article and other published accounts, but it is strongly confirmed in these documents. In my view, this thoroughly refutes the argument that is commonly made in Iranian monarchist exile circles that the coup was a legitimate "popular uprising" on behalf of the shah.\nIn reply to Nikki Keddie's (UCLA) questions about whether the NYT article got the story right, I would say it is impossible to tell until the 200-page document comes out. Nikki's additional comment that these documents may not be entirely factual but may instead reveal certain biases held by their authors is an important one. Wilber was not in Iran while the coup was occurring, and his account of it can only have been based on his debriefing of Kermit Roosevelt and other participants. Some facts were inevitably lost or misinterpreted in this process, especially since this was a rapidly changing series of events. This being said, I doubt that there will be any major errors in the 200-page history. While Wilber had his biases, he certainly was a competent historian. I can think of no reason he might have wanted to distort this account.\nHere are a few other notes. It is my understanding that these documents were given to the NYT well before Secretary Albright's recent speech, implying that they were not an attempt to upstage or add to the speech by the unnamed "former official" who provided them to the NYT. I think there is still some reason to hope that the 200-page document will be released with excisions by the NYT. I certainly hope they do so.\nMossadeq of Iran, November 1952-August 1953," March 1954, by Dr. Donald Wilber.\nCover Sheet, Historian's Note and Table of Contents\nAPPENDIX A - Initial Operational Plan for TPAJAX as Cabled from Nicosia to Headquarters on 1 June 1953\nAPPENDIX B - "London" Draft of the TPAJAX Operational Plan\nAPPENDIX C - Foreign Office Memorandum of 23 July 1953 from British Ambassador Makins to Assistant Secretary of State Smith\nAPPENDIX D - Report on Military Planning Aspect of TPAJAX\nAPPENDIX E - Military Critique - Lessons Learned from TPAJAX re Military Planning Aspects of Coup d'Etat\nکرمیت روزولت در سال 1953\nجلد کتاب ضد کودتا\nسه شنبه 27 مه 2014 رولاند الیوت بران\nاسنادی تازه درباره کرمیت روزولت\nدر سال ۱۹۷۹، «کرمیت روزولت» (Kermit Roosevelt)، مأمور کهنه کار«سیا»، خاطرات و روایت‌های خود را از کودتای امریکایی- انگلیسی ۲۸ مرداد سالِ ۱۳۳۲ که به سقوط «محمد مصدق»، نخست وزیر وقت منجر شد، با عنوان «ضد کودتا» منتشر کرد.\n«ضد کودتا» در غیاب روایت‌های رسمی از داستان کودتا و نیز با لحن ماجراجویانه‌اش، توانست اعتباری برای خود به ارمغان آورد؛ روایتی ارزشمند و دست اول از این لحظه حساس در روابط ایران و امریکا.\nدوشنبه گذشته، دوازدهم می، مرکز «اسناد امنیت ملی» در واشنگتن (مؤسسه تحقیقاتی غیردولتی که مدارک و اسناد دولت امریکا را که از حالت محرمانه خارج شده، گردآوری، طبقه بندی و وارسی میکند)، ۱۹ سند سیا را منتشر کرد که در واقع، گزارش‌هایی از مباحث و مذاکرات داخلی سیا در مورد انتشار کتاب روزولت هستند.\nبنابراین اسناد، سیا بارها به محتوای کتاب ایراد می‌گیرد و همین نکته، روابطش را با روزولت تیره و پرتنش می‌کند. سیا خاطرات روزولت را «عمدتاً قصه‌ای تخیلی» می‌خواند.\nبه فاصله‌اندکی از انتشار ضد کودتا، ناشر کتاب، «مک گرو هیل» قرارداد خود را برای چاپ‌های بعدی فسخ کرد چون روزولت به اشتباه، «شرکت نفت ایران و انگلیس» را عامل کودتا دانسته و جانشین بعدی شرکت، یعنی «شرکت نفت بریتانیا» برعلیه آن اقامه دعوی کرده بود. وقتی کتاب روزولت در سال ۱۹۸۰ از نو منتشر شد، تمام ارجاعات به «شرکت نفت ایران و انگلیس»، جای خود را به سازمان امنیتی بریتانیا داده بود.\n«ایران‌وایر» درباره این اسناد و مدارک تازه از «ملکولم برن» (Malcolm Byrne)، سرپرست و مدیر مسوؤل مؤسسه «اسناد امنیت ملی» پرسیده است:\nانگیزه روزولت از نوشتن ضد کودتا چه بود؟ به نظر نمی‌رسد که می‌خواسته اطلاعاتی ناقص و تبلیغاتی دروغین را منتشر کند چون کلیت و انسجام کتاب برای او مهم بود. ولی سرانجام موافقت می‌کند مطالبی را منتشر کند که سیا آن را «قصه‌پردازی» توصیف کرده است.\nسؤال خوبی است. یکی از انتقادهای اصلی به کتاب این است که حول محور «کرمیت روزولت» می‌گردد. بعضی معتقدند که کتاب بیش از آن که از رویدادهایی بگوید که نویسنده قصد توصیف و تشریح آن‌ها را داشته، از خود نویسنده می‌گوید. شکی نیست که لحن و نگاه خاص نویسنده از پشت سطرها معلوم است که خبر از ماجراجویی‌های گوناگون در «بازی بزرگ خاورمیانه» می‌دهد. به نظر می‌رسد که بخش بزرگی از این بازی برای روزولت سرگرمی جذابی بوده و البته درست مثل ماجراجویی‌های پدربزرگش، «تدی روزولت»، خطرهای جدی هم در پی داشته است.\nسیا حدس می‌زند که روزولت به دلایل مالی تصمیم به انتشار خاطراتش می‌گیرد. ولی به نظر می‌رسد که این حدس و گمان‌ها بیش‌تر ناشی از روابط تلخ و تند روزولت با سیا باشد.\nنمی‌شود کل داستان را از این چند فقره سند بیرون کشید ولی قطعاً این نکته‌ای را گفتید، می‌توان از آن استنباط کرد. نمی‌دانم وضعیت مالی روزولت چه گونه بوده اما آن گونه که یکی از مأموران سیا گفته، آن‌ها بعید می‌دانستند که روزولت امیدی به بازدهی مالی چشم‌گیری از فروش کتاب یا حق تولید فیلم داشته است. من هیچ راهی برای تأیید یا رد این فرضیه نمی‌شناسم. ولی حتی اگر انگیزه انتشار کتاب، همین وجه مالی آن بوده باشد، تعجبی نخواهم کرد.\nدر مورد کودتا، کرمیت در ابتدا فکر می‌کرده که هیچ مشکل خاصی پیش نمی آید. البته از نظر کسی در مقام روزولت، با آن منزلت افسانه‌ای در سیا و با آن روابط نزدیکش با بزرگان دولت، انتظاری هم جز این نمی‌رفته است. برنامه او این بوده که ابتدا نزد شاه برود و بعد با رییس سیا صحبت کند تا تأیید نهایی را از او بگیرد. روزولت فکر می‌کرده کل داستان به همین جا ختم می‌شود.\nپیش از سال‌های دهه ۱۹۷۰، در سیا هیچ مکانیسمی برای بررسی این گونه دست نوشته‌ها وجود نداشته است. بیش‌تر، مأموران بلندپایه سیا در دوران بازنشستگی خود تصمیم می‌گرفتند خاطرات و خطرات خود را به شکل کتاب یا مقاله منتشر کنند و بعد با موانع و مشکلات متعددی روبه‌رو می‌شدند.\nولی مشکلات و مسایلی که روزولت با آن‌ها بر خورد، از جنسی دیگر بودند و در سطوح پایین‌تر سیا، به ویژه در بخش عملیاتی پیش می‌آمدند. در مؤسسه ما نیز هنوز کسانی که تلاش می‌کنند درباره فعالیت‌های عملیاتی سیا اطلاعات بیش‌تری به دست بیاورند، با این دست واکنش‌ها و برخوردها روبه‌رومی‌شوند. بخش‌هایی از سیا به شدت معتقد است که هیچ نکته‌ای از فعالیت‌های آن‌ها، تحت هیچ شرایطی، نباید به بیرون درز کند.\nوقتی روزولت با احتیاط در این وادی قدم گذاشت، اولین نشانه‌های حساسیت سیا را می‌شد دید و هرچه او بیش‌تر در این گود می‌رود، بیش‌تر به چهره‌ای سرکش و نافرمان بدل می‌شود.\nدر سند شماره ۲ می‌بینیم که روزولت تاریخ داخلی کودتا را از سیا تقاضا می‌کند. ولی به او می‌گویند از راه رسمی «قانون آزادی اطلاعات» (Freedom of Information Act) اقدام کند.\nمن عاشق این تکهام چون خودم از مراجعان مکرر به «قانون آزادی اطلاعات» هستم. کسانی که موقعیت من را دارند، طنز ماجرا را می‌فهمند.\nدر آن دوره، چه اتفاقاتی در سیا می‌افتاده؟ آیا نگرانی فزاینده‌ای از خویشاوندسالاری وجود داشته است؟ آیا سیا سعی می‌کرده به این مسأله خاتمه دهد؟\nتا حدی همین طور بوده که می‌گویید. اوایل سال ۱۹۷۷، «جان والر» (John Waller)، ژنرال بازرس سیا گزارشی از کتاب روزولت به شورای عمومی این سازمان می‌دهد. سال ۱۹۷۵ به «سال اطلاعات» مشهور شد. در این سال، بخشی از اعضای بلندپایه سیا و دولت امریکا شروع به انتشار مدارک و اطلاعاتی می‌کنند که با توجه به موقعیت این سازمان، بسیار حساس و مأیوس کننده بود.\nسیا تصمیم می‌گیرد جلوی این کار بایستد. مردم فکر می‌کنند سیا قادر مطلقی است که می‌تواند هر کاری را انجام دهد. ولی در واقع، از همان اوسط دهه ۱۹۷۰، با انتقادهای شدیدی روبه‌رو شد. می‌گفتند سیا حیوان مکار و خودسری است که دست به کارهای غیرقانونی و شنیعی می‌زند. آن چه در این اسناد می‌بینید، نخستین نشانه‌های تلاش سیا است برای ایجاد یک حفاظ امنیتی در مقابل این دست حمله‌ها که از مسیرها و زوایای مختلف بر سر این سازمان آوار می‌شد.\nمنظور «ویلیام اف. دانلی» (William F. Donnelly)، عضو بخش «نقد و بررسی انتشارات سیا» چیست وقتی در سند نهم، این درخواست را طرح می‌کند که باید کتاب روزولت را از «منظر عملیاتی» نقد کرد؟\nفکر کنم منظور او در مقام یکی از افراد عملیاتی و نه تحلیل‌گر-توجه کنید که ما بین این دو فرق می‌گذاریم - چیزی مثل این است که «آقایونی که با کرمیت روزولت کار می‌کردید! تا به حال هیچ چیز به درد بخوری به دست نیاورده‌اید. روزولت را دست کم گرفته‌اید و حتی امیدوارید یک روز این‌جا بیاید، گپ بزند و مارتینی نوش جان کند».\nدانلی معتقد است که باید برخورد تندتری با روزولت شود. در واقع، باید به ایده‌های روزولت اعتراض کرد چون باید از عملیات سیا صیانت و محافظت شود. البته خود روزولت از افراد کهنه کار بخش عملیات سیا به شمار می‌رفته و به احتمال زیاد از نگرانی‌های دانلی و همکارانش در مورد ضرر نوشته‌های او به نوعی خشنود بوده است.\nدر تمام خلاصه‌هایی که از این مدارک تهیه کرده‌اید، به «استدلال‌های استاندارد سیستم اطلاعاتی» اشاره می‌کنید که بعضی از آن‌ها هم‌چنان به قوت خود باقی مانده‌اند. این استدلال‌ها را با استدلال‌هایی که امروزه سیا مطرح می‌کند، چه گونه مقایسه می‌کنید؟\nدوست داشتم استدلال‌هایی که در این مدارک مطرح شده‌اند را بررسی کنم چون امروزه مشابه این‌ها زیاد مطرح می‌شود. سیا از انتشار تاریخ درونی کودتا سرباز می‌زند [ و این دقیقاً همان تقاضای روزولت در سال ۱۹۷۷ از سیا است؛ وقتی هنوز مشغول نگارش کتابش بود]، به این دلیل که امنیت ملی را به خطر می‌اندازد.\nاین حرف، مسخره به نظر می‌رسد چون همه عالم و آدم از نقش سیا در کودتا با خبر بودند. اگر این سازمان اجازه می‌دهد که تیم اصلی عملیاتی خود در کودتا همه چیز را در مورد اتفاقاتی که رخ داده، بگوید چرا نمی‌گذارد اسناد و مدارک اصلی این عملیات منتشر شود؟\nآن چه در این اسناد می‌بینید، از نقطه نظر متفاوتی مطرح شده‌اند و این با تجربه من در ثبت و ضبط اطلاعاتی که مطابق «قانون آزادی اطلاعات» انتشار یافته‌اند، هم‌خوان است.\nاستدلال اسناد یاد شده این است که تا حد ممکن باید از انتشار جزییات فعالیت‌های سیا جلوگیری کرد تا به دشمن، هر که می‌خواهد باشد، هیچ فرصت یا امتیازی داده نشود. اگر غیر از این باشد، سیا نمی‌تواند به وظیفه خود عمل کند.\nاگر با یکی از افراد بخش عملیات این سازمان صحبت کنید، به شما خواهد گفت: «بله، البته، همه می‌دانند که ما در کودتا نقش داشتیم. ولی خودمان نمی‌توانیم به‌این اقرار کنیم چون نمی‌خواهیم در را به روی دشمنان خود باز کنیم.» این یکی از استدلال‌های اصلی این اسناد بود.\nواقعاً آزار دهنده است وقتی می بینیم چه گونه این داستان کودتا برملا شد؛ این که چه گونه کتاب روزولت نشان داد سیا برای حفاظت از همکاران خود در «ام آی ۶» انگلستان، ناچار شده بود تمام ارجاعات به آن را در کتاب حذف کند. هیچ سندی نیست که نشان دهد کسی به این ارجاعات اعتراض کرده باشد. حتی خود انگلیسی‌ها هم در ظاهر گله‌ای نداشتند.\nدر این مورد، با کمبود اطلاعات روبه‌رو هستیم. ما منتظریم تا نسخه بازبینی شده رسمی دولت امریکا از تاریخ دیپلماتیک سال ۱۹۵۳ منتشر شود. دلایل تأخیر در انتشار این نسخه مربوط می‌شود به این که امریکا نمی‌خواسته به دلایل رسمی، در مورد نقش بریتانیا در کودتا افشاگری کند. ولی آخر چرا باید این اطلاعات، زمانی مقدس و تخطی ناپذیر باشد و زمانی دیگر هیچ ابایی از انتشار آن در کار نباشد؟ معیار کجا است؟\nچه کسی ارجاعات به سازمان امنیت بریتانیا را در کتاب گنجاند و چرا؟\nفکر کنم خودِ روزولت. ممکن است از سیا و حتی سازمان امنیت بریتانیا مهر تأیید گرفته بود. به نظر من، به انگلیسی‌ها خبر داده بودند و کلید این ماجرا همان تهدید «شرکت نفت بریتانیا» بود مبنی بر این که اگر روزولت در کتاب خود به اشاره به سلف شرکت، یعنی «شرکت نفت ایران و انگلیس» ادامه دهد، ماجرا را دادگاهی می‌کند. جالب این‌که روزولت و سیا فکر می‌کردند می‌توانند از این مسأله فرار کنند.\nبه نظر می‌رسد که ام آی۶ در مورد تاریخ روابط خود با کودتا، موضع بسیار محافظه کارانه‌تری نسبت به سیا می‌گیرد.\nصد در صد. بر اساس مصاحبه‌ها و مطالعاتی که تاکنون داشته‌ام، می‌توانم بگویم که سیا هیچ مشکلی ندارد که نقشش در کودتا آشکار و افشا شود. انتشار مدارکی که من در اوت سال گذشته درباره آن‌ها نوشتم، این ادعا را ثابت می‌کند چون می‌بینیم که سیا به صراحت اجازه می‌دهد مدارک موجود در مورد نقش امریکا در کودتا از حالت محرمانه خارج شود.\nاین روحیه را به هیج وجه نمی‌توان در فایل‌های بریتانیا پیدا کرد. وقتی به دیگر اسناد موجود در آرشیو بریتانیا در خصوص عملیات آن‌ها در خاورمیانه نگاه کنیم، مسأله خیلی عجیب می‌شود چون در آن اسناد به روشنی به نقش خود اقرار می‌کنند. چرا دولت بریتانیا در مورد انتشار این اسناد هیچ ابایی ندارد ولی در مورد کودتای ایران، همواره با اکراه و احتیاط عمل کرده است؟ تنها حدسی که می‌توانم بزنم این است که بریتانیا این ملاحظه را داشته که اگر ایران واکنش شدیدی از خود نشان دهد، منافع بریتانیا به خطر می‌افتد.\nنقش ام آی ۶ را در کودتا چه گونه می‌بینید؟\nبه لطف خاطرات افرادی مانند «سم فل» (Sam Falle) که در زمان کودتا از اعضای دولت به شمار می رفت و درباره آن حرف زده بود و نیز از طریق بعضی دیگر، اطلاعات و شواهدی در دست داریم. حس خود من این است که انگلیسی‌ها نقش چندان حیاتی در کودتا نداشته‌اند چون در آن زمان، نمایندگان آن‌ها دیگر در ایران اقامت نداشتند. مصدق سال پیش از کودتا، همه آن‌ها را اخراج کرده بود. فکر می‌کنم نقش بریتانیا در این حد بوده که ایده اولیه را پیشنهاد و در دولت «آیزنهاور» دوباره آن را مطرح می‌کند. انگلیسی‌ها به طور قطع علاقه داشتند که این عملیات با موفقیت انجام شود و بدون شک با امریکا هم‌یاری و هم‌فکری کردند و برخی عوامل خود در ایران را هم در اختیار امریکا گذاشتند.\nروند خارج کردن اسناد از حالت محرمانه در سیا، ام آی ۶ و دیگر سازمان‌های امنیتی چه تفاوت‌هایی با هم دارند؟ به نظر می‌رسد در مورد شفافیت اسناد تاریخی در دیگر سازمان‌های امنیتی، محل بحث زیاد است.\nکاملا درست است. فکر می‌کنم سیا در مقایسه با دیگر سازمان‌های امنیتی در دنیا - تقریباً بدون هیچ استثنایی - بازتر و صریح‌تر است. البته می‌توان به پرونده‌های «اشتازی»، وزارت امنیت آلمان شرقی اشاره کرد. ولی خب، آلمان شرقی که دیگر وجود ندارد.\nسیا سازمان بزرگی است با یک دستگاه اداری بزرگ. هیچ دیوان‌سالاری به این عظمت وجود ندارد که نگاه واحد و یک‌پارچه‌ای داشته باشد. روشن است کسانی که در بخش عملیات سیا فعالیت می‌کنند، در قیاس با کارشناسان و تحلیل‌گران، در انتشار اطلاعات بسیار کم دل و جرأت‌تر هستند. این نکته مدام در حال رشد و تحول است. بنابراین، شاید دوره‌هایی بوده که مدافعانِ «شفافیت در انتشار اطلاعات»، احساس پیروزی کرده‌اند و به نظر من، میانه دهه ۱۹۷۰ از همین دوره‌ها بوده است. ولی معمولا در پی این دوره‌ها، روند کاهش هزینه‌ها شتاب می‌گیرد. این دقیقاً همانی است که در دوره «ریگان» اتفاق افتاد و تحقیقات و وارسی‌های «کمیته کلیسا» (Church Committee) و «کمیته پایک» (Pike Committee) را در پی داشت.\nهمیشه وقتی مردم تلاش می‌کنند تا سازمان‌های امنیتی را شفاف‌تر کنند، این سازمان‌ها هم به دنبال ان می‌روند تا به طریقی، فشار را خنثی کنند. این است که همیشه در این شرایط، چالش‌ها و موانع زیاد می‌شوند. به نظر می‌رسد امروزه سیا برای حفاظت از گزارش‌های تاریخی داخلی خود، راه متفاوتی را در پیش گرفته است. ما درباره کودتای ۲۸ مرداد صحبت کردیم که تا کنون از نظر رسمی هم‌چنان محرمانه مانده است، هرچند روزنامه «نیویورک تایمز» بخش اعظم مدارک مربوط را در ژوئن سال ۲۰۰۰ منتشر کرد.\nبه نظر می‌رسد سیا امروزه این استدلال را مطرح می‌کند که تاریخ‌های رسمی نه فقط اسرار امنیت ملی هستند بلکه بازگوکننده مذاکرات داخلی سیا نیز به شمار می‌روند؛ مذاکراتی که تحت «معافیت بی ۵» (B5 exemption) قرار می‌گیرند و «قانون آزادی اطلاعات» انتشار آن را مجاز محسوب می‌کند.\nفرض بر این است که این نکته بر مذاکرات داخلی اطلاق شود؛ اتفاق بدی است اگر خود حکومت جلوی آن را بگیرد یا با آن مخالفت کند. ولی اگر اطلاعات مربوط به دیدگاه‌های افراد پیش از موقع افشا شود، به طور قطع حکومت با آن مخالفت می‌کند. اما بیش‌تر، این موارد روایت‌های تاریخی هستند که عمر بسیار بسیار طولانی دارند و حرف ما این است که بعد از این همه سال، حساسیت خود را از دست می‌دهند.\nجالب این که مشتاق‌ترین کسانی که خواهان بر ملا شدن رازها هستند، همین مأموران سیا به شمار می‌روند که وقتی بازنشسته می‌شوند، تصمیم می‌گیرند خاطرات خود را بنویسند و به اسنادی که با آن کار می‌کرده‌اند دسترسی یابند.\nسرنوشت کتاب روزولت چه شد؟\nاز بازی روزگار، هنوز این کتاب یکی از مهم‌ترین منابع موجود است؛ سندی تلخ در مورد محدودیت‌های شفافیت. با این حال، کتاب روزولت و تاریخ داخلی که به قلم یکی از همکارانش در بخش عملیات، «دانلد ویلبر» (Donald Wilber) در سال ۱۹۵۴ نوشته شد، دو تا از مهم‌ترین روایت‌های موجود در این زمینه‌اند. روزولت خود را با جزییات بیش از حد سرگرم می‌کند و در عین حال، اشتباهات زیادی هم در مورد هویت عاملان مرتکب می‌شود. به هر حال، اگر می‌خواهید درباره کودتا بدانید، نمی‌توانید از کنار کتاب روزولت رد شوید.\nPublié par azadeh à l'adresse ۶:۲۶ هیچ نظری موجود نیست:\nhe New York Times in its editions of April 16 and June 18, 2000, and posted in this form on its website at:\n• Send your comments to The New York Times on the Web\nجلسه شورای عالی امنیت کشور در شب قبل از هفده شهریور سال 1357\nانتشار جلسه شورای عالی امنیت کشور در شب قبل از هفده شهریور سال 1357\nنوارجلسه مهم شورای عالی امنیت کشور در روز شانزدهم شهریور 1357 به ریاست جعفر شریف امامی نخست وزیر وقت رژیم پهلوی در اختیار موسسه مطالعات و پژوهش های سیاسی قرارگرفت . این سند صوتی بازتاب دهنده موضوعاتی است که در جلسه شورای امنیت درست یک روز قبل از حوادث خونین 17 شهریور 1357 مطرح شده ، نخستین بار جزئیات تصمیم گیری در باره دلایل اعلام حکومت نظامی در تهران و چند شهر مهم ایران اعلام می شود.\nاسناد جدید سیا از اسرار طراح کودتای ۲۸ مرداد\nتاریخ ایرانی: آرشیو امنیت ملی ایالات متحده به تازگی اسنادی درباره تلاش‌های کرمیت روزولت، رئیس شعبه خاورمیانه سیا و طراح اصلی کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ برای انتشار کتاب «ضد کودتا: تلاش برای کنترل ایران» منتشر کرده است که حاکی از مخالفت سازمان سیا با افشای هرگونه اطلاعاتی است که به عملیات‌های خارجی این سازمان و نقش آن در سرنگونی دولت دکتر محمد مصدق اشاره دارد. بیش از ۱۵۰ تغییر اعمال شده، کتاب روزولت را در نهایت تبدیل به «اثری داستانی» کرد. کتاب در نهایت چهار ماه پیش از پایان بحران گروگانگیری دیپلمات‌های آمریکایی منتشر شد که در آن به نقش سرویس اطلاعاتی بریتانیا (MI6) اشاره شده بود.\n«تاریخ ایرانی»، ۱۹ سند منتشر شده از سوی آرشیو امنیت ملی ایالات متحده را مرور کرده است که از اصرار سیا به حفظ اسرار کودتا تا بازبینی کتاب توسط مقامات این سازمان را در بر می‌گیرد:\nسند شماره ۱: سی‌آی‌ای، «توافقنامهٔ حفظ اسرار»، امضا شده توسط کرمیت روزولت، ۶ آوریل ۱۹۴۹\nبا امضای این توافقنامۀ حفظ اسرار، کرمیت روزولت متعهد به رعایت قوانین جاسوسی سال ۱۹۱۷ گردید؛ قوانین مربوط به افشاسازی اطلاعات دفاعی و جرایم مربوط به تخطی از این قانون را تصدیق کرد. او متعهد شد که اسرار رده‌بندی شده را هرگز «افشا، منتشر و آشکار» نسازد «به استثنای نحوهٔ اجرای وظایف رسمی‌اش»، مگر در موارد خاصی که به آن اشاره شده و پذیرفت که رعایت این موارد پس از ترک سمت‌های دولتی‌اش نیز الزامی هستند.\nسند شماره ۲: نامهٔ غیررسمی برای مشاور حقوقی، از جان اچ. والر، بررسی تقاضای انتشار غیررسمی توسط یکی از کارکنان سابق آژانس، ۱۱ ژانویه ۱۹۷۷، محرمانه\nدر این نامهٔ غیررسمی، جان والر بازرس کل سی‌آی‌ای به رئیس آژانس اطلاع می‌دهد که قصد دارد تا از اطلاعات و همکاری‌هایش در طرح روزولت، کتابی دربارهٔ کودتا منتشر کند. (روزولت پس از ترک دنیای جاسوسی در پایان دههٔ ۱۹۵۰، مشاور متخصص در امور خاورمیانه باقی ماند و منفعت روابط با شاه را همچنان حفظ کرد، برای او لابی می‌کرد و او را تشویق می‌کرد تا تسلیحات نظامی آمریکا را از دیگر مشتریان روزولت خریداری کند). پیش‌تر والر به روزولت اطلاع داده بود که علاوه بر بررسی دست‌نوشته‌های او، سی‌آ‌ی‌ای «مایل است بداند که آیا شاه ایران از انتشار چنین کتابی رنجیده خواهد شد یا خیر». روزولت پاسخ می‌دهد «که کاملا برعکس»، او شخصا راجع به این موضوع با شاه صحبت کرده است و مطمئن است که او «از این کتاب استقبال خواهد کرد».\nوالر آشکار می‌سازد که رئیس سی‌آی‌ای، جورج اچ. دبلیو. بوش پیش از ماه ژوئن راجع به این پروژه مستقیما با روزولت صحبت کرده و با والر تماس گرفته است تا «ببیند برای کمک به این پروژه چه کاری از دستش بر می‌آید».\nبا گذشت شش ماه، آژانس قوانین جدیدی برای انتشار مطالب توسط کارکنان سابق اعلام کرد. والر به صحبت‌هایش با روزولت مراجعه و به تصمیم مارچتی استناد می‌کند. او مصمم است تا نشان دهد اگرچه او و روزولت با یکدیگر «معاشرت می‌کنند» و والر به شخصه از عوامل کلیدی عملیات ۱۹۵۳ بوده است (جزئیات بیشتری در یادداشت‌ها نیامده است)، با این وجود او برای همکار سابقش خدمات خاصی ارائه نداده است. برای نمونه، هنگامی که روزولت اجازه خواست تا به تاریخچهٔ درون سازمانی تی پی آژاکس (اسم رمز کودتا) دست یابد، والر به او گفته است «او آزاد است تا بنا بر قانون آزادی اطلاعات برای استفاده از این اسناد اقدام کند».\nسند شماره ۳: نامهٔ غیررسمی برای ثبت از طرف دفتر مدیرکل، بررسی تقاضای انتشار غیررسمی توسط یکی از کارکنان سابق آژانس، ۱۳ ژانویه ۱۹۷۷، غیرمحرمانه\nدر اینجا یک وکیل از دفتر مدیرکل یادآوری می‌کند که چگونه سیاست‌های سی‌آی‌ای برای بازبینی «انتشار غیررسمی متون» تغییر یافته است که انتشار مطالب مقامات سابق نیز از آن جمله محسوب می‌شوند. او به تاثیر مسالهٔ مارچتی اشاره می‌کند و اینکه آژانس چگونه ممکن است با انتشار چنین مطالبی موافقت یا مخالفت کند.\nسند شماره ۴: نامهٔ غیررسمی برای مدیرکل، از جان اچ. والر، «انتشار توسط مقامات اسبق سی‌آی‌ای»، ۱۹ ژانویه ۱۹۷۷، غیرمحرمانه\nوالر گزارش می‌دهد که انتشارات ریدرز دایجست قصد دارد تا کتاب روزولت را منتشر کند. او می‌گوید که در مکالماتش با روزولت او بر «اهمیت نقش» دفتر مدیرکل در صدور مجوز «تاکید» کرده است، و روزولت پاسخ داده است که «فکر می‌کند تصمیم درستی گرفته است که پیش از هر کاری آقای بوش را مطلع ساخته است». اما آقای روزولت ادامه می‌دهد که قصد دارد تا با یکی از نمایندگان دفتر مدیرکل صحبت کند. والر «دوباره به او یادآوری می‌کند که می‌بایست مواظب یک موضوع خاص باشد» ولی جزئیات بیشتری در این نامه ذکر نشده است.\nسند شماره ۵: نامهٔ غیررسمی برای رئیس بخش امنیت، از طرف (نام حذف شده است)، یکی از اعضای دفتر مشاور حقوقی، «کتاب کرمیت روزولت دربارهٔ ایران»، ۲ فوریه ۱۹۷۷، غیرمحرمانه\nیکی از اعضای مشاور حقوقی سی‌آی‌ای از ملاقات با روزولت گزارش می‌دهد که به سفارش والر انجام شد تا مسالهٔ «توافقنامه حفظ اسرار» را در مورد کتاب‌های نوشته شده توسط کارکنان سابق آژانس حل و فصل کنند. یکی از اعضای دفتر مشاور حقوقی یک نسخه از توافقنامهٔ سال ۱۹۴۹ را برای روزولت فراهم می‌کند. (سند شماره یک). روزولت در عوض چهار فصل از کتابش که به وظایفش در سی‌آی‌ای مربوط می‌شد را در اختیارش قرار می‌دهد. در این زمان روزولت قرارداد انتشار کتابش را با انتشارات ریدرز دایجست امضا کرده بود. او درخواست می‌کند که بازبینی پیش از سفر او به ایران برای ملاقات با شاه طی یک ماه آینده اتمام پذیرد.\nسند شماره ۶: نامه غیررسمی برای رئیس هیات مدیره، اعضای هیات بازبینی متون، از طرف (نام حذف شده است) یکی از اعضای دفتر مشاور حقوقی، «ملاقات با آقای کرمیت روزولت»، ۲۴ فوریه ۱۹۷۷، غیرمحرمانه\nبه درخواست روزولت (سند شماره پنج)، هیات بازبینی متون، نظارت سریعی بر فصل‌هایی از کتاب او انجام داد. اعضای هیات بازبینی متون عکس‌العمل‌های مختلفی داشتند که دفتر مدیرکل آن‌ها را به روزولت منتقل کرد و گفته می‌شود که او در این زمینه‌ها «با کمال میل همکاری خواهد کرد». روزولت گزارش می‌دهد که انتشارات ریدرز دایجست کنار کشیده است و سفر او به ایران نیز به تعویق افتاده است. بیشتر بخش‌های این نامه که به نظر می‌رسد به نظرات اعضای هیات بازبینی متون مربوط باشند حذف شده‌اند.\nسند شماره ۷: اسناد مربوط به سوابق اعضای هیات بازبینی متون، از طرف مدیر اجرایی، هیات بازبینی متون، «کرمیت روزولت ـ ۲۸ مرداد: ضد کودتا»، ۳۰ ژوئن ۱۹۷۸، محرمانه\nطبق این اسناد هیات بازبینی متون ۱۱ فصل از کتاب روزولت را در اختیار دارد و سه هفته به اعضای هیات فرصت داده شده تا آن‌ها را بازبینی کنند تا روزولت بتواند آن‌ها را در اول آگوست در اختیار انتشارات جدیدش قرار دهد. (انتشارات مک گراهیل در نهایت قرارداد انتشار این کتاب را از ریدرز دایجست ورشکست شده خریداری کرد.) عنوان احتمالی این کتاب «۲۸ مرداد: ضد کودتا»، به تاریخ روزی که در آن مصدق سرنگون شد در تقویم ایرانی اشاره دارد. (در تقویم میلادی ۱۹ آگوست)\nسند شماره ۸: اسناد مربوط به سوابق رئیس و اعضای هیات بازبینی متون، ۱۰ جولای ۱۹۷۸، محرمانه؛ نامه ضمیمه شده از طرف (نام حذف شده است)، «نسخهٔ دوم از ۲۸ مرداد: ضد کودتا نوشتهٔ کرمیت روزولت»، ۷ جولای ۱۹۷۸\nرئیس بخش مدیریت اطلاعات سی‌آی‌ای (ویلیام اف دانلی، به سند شمارهٔ ۹ مراجعه کنید) به اطلاع اعضای هیات بازبینی متون می‌رساند که او و کارمندانش با «مشکلات فراوانی» دربارهٔ این کتاب مواجه شده‌اند. «نامه فوری» از طرف یکی از بازرسان داخلی پیشنهاد می‌کند تا «یک پیشنهاد متفاوت به روزولت ارائه شود» تا کتاب را در نسخهٔ محرمانه و درون سازمانی نشریه مطالعات جاسوسی منتشر کند و در عوض به او اجازه داده شود تا به اسناد فوق محرمانه دسترسی بیابد. این بازرس امیدوار است که مامور سابق به ارزش این کار برای کمک رساندن به «نسل جدید پرسنل آژانس» آگاهی داشته باشد و تجربیاتش از «نخستین عملیات واژگونی یک حکومت خارجی با حمایت سی‌آی‌ای خارج از حیطهٔ شوروی» را در اختیارشان قرار دهد. او خاطرنشان می‌کند که اسناد محرمانه در حال واگذاری به تاریخ‌نگاران وزارت امور خارجه هستند تا در مجموعهٔ فراس مورد استفاده قرار بگیرند. (هنگامی که جلد‌های مربوط به این موضوع در سال ۱۹۸۹ به چاپ رسیدند انتقادات شدید مردمی را به همراه داشت چرا که تمامی ارجاعات به نقش ایالات متحده آمریکا و بریتانیا در کودتای ۱۹۵۳ از آن حذف شده بود.)\nسند شماره ۹: نامه غیررسمی برای مدیر اجرایی، هیات بازبینی متون، از طرف ویلیام اف. دانلی، «نسخه‌ای از ۲۸ مرداد: ضد کودتا نوشتهٔ کرمیت روزولت»، ۱۷ جولای ۱۹۷۸، محرمانه\nهمان‌گونه که در یادداشت ۱۰ جولای نیز ذکر شده بود (سند شماره هشت) رئیس بخش مدیریت اطلاعات سی‌آی‌ای مخالفت خودش را با متن کتاب روزولت اعلام کرد. بخش‌هایی از کتاب «غیرقابل قبول» عنوان شده‌اند. متاسفانه همهٔ آن‌ها حذف شدند (چهار پاراگراف در مجموع یک صفحه و نیم)، در این نسخه از سند، دانلی «توافقات پیشین» با روزولت را کاملا بیهوده عنوان کرده است، در حالیکه «روش‌های متقاعد ساختن کارکنان پیشین آژانس که قصد تالیف دارند معمولا با رضایت صورت می‌گیرد» ولی او توصیه می‌کند «تا روش‌های جایگزین در این مورد با مشورت اعضای هیات بازبینی متون صورت بگیرد.» به وضوح، در آژانس اختلاف وجود داشت که چه مطلبی اجازهٔ انتشار بیابد و چگونه با یک مقام ارشد سابق برخورد شود.\nسند شماره ۱۰: اسناد سوابق سی‌آی‌ای، نویسنده و دریافت‌کننده حذف شده‌اند، «مقام ریاست دربارهٔ کتاب کرمیت روزولت نظر می‌دهند.»، ۲۹ جولای ۱۹۷۸، غیرمحرمانه؛ به انضمام نامه‌ای به جان مک‌ماهن، معاون مدیر اجرای عملیات، از طرف (نام حذف شده است) به هیات بازبینی متون، ۲۶ جولای ۱۹۷۸، درون سازمانی\nبا توجه به شکایت‌های مطرح شده از داخل سازمان برای انتشار دست‌نوشته‌ها، مقامات سی‌آی‌ای با اکراه برای انجام یک دور دیگر مذاکرات با روزولت گردهم آمدند. نویسندهٔ نامه به جان مک‌کاهن افسر عالی‌رتبهٔ عملیات یادآوری می‌کند که اعضای بخش مدیریت اطلاعات سی‌آی‌ای «مشکلات اساسی» از دل این کتاب بیرون کشیده‌اند. با در نظر گرفتن نقش روزولت در وقایعی که توصیف می‌کند، نویسندهٔ نامه پیشنهاد می‌دهد که سازشی صورت بگیرد و نمایندهٔ مدیر اجرای عملیات با روزولت همکاری کند و او را در جریان قرار دهد. مقامات آژانس عقیده داشتند که حق با آن‌هاست، نه تنها از نقطه نظر قانونی بلکه به صورت جمعی از آنچه که در آستانۀ افشا بود، ناراضی بودند. از یک سو مسالهٔ دعوا و اختلاف پدید آمده بود. از طرف دیگر روزولت، کار را برای آن‌ها مشکل کرده بود. برای مثال حاضر نبود ملاقات‌ها در هیچ جا مگر در خانهٔ ویلایی‌اش در نانتاکت صورت بگیرند. مشکلات داخلی در سازمان برای به عهده گرفتن مسئولیت پرونده شکل گرفته بود و همان‌گونه که نامه نیز به آن اشاره دارد تا آن زمان دو مقام از پذیرفتن این پرونده سر باز زدند. مک‌ماهن که از انعطاف‌پذیری آژانس در این مورد ابراز ناخشنودی می‌کند، با دستخط خودش در پایین نامه خطوطی را اضافه کرده است: «من مخالف انتشار هرگونه مطلبی هستم که در آن به نقش سی‌آی‌ای در عملیات خارج از کشور اشاره شده باشد.»\nسند شماره ۱۱: اسناد سوابق سی‌آی‌ای برای رئیس و قائم مقام آژانس، از طرف مدیر روابط عمومی (نام حذف شده است)، «مشکلات پیش‌بینی شده در زمینه انتشار کتاب توسط کارکنان سابق آژانس»، حدود ۱۴ آگوست ۱۹۷۸، محرمانه؛ به انضمام نامهٔ غیررسمی خطاب به رئیس آژانس، از طرف هربرت ای هتو، مدیر روابط عمومی، «مشکلات پیش‌بینی شده در زمینه انتشار کتاب توسط کارکنان سابق آژانس»، ۱۴ آگوست ۱۹۷۸، محرمانه، نامهٔ غیررسمی رئیس هیات بازبینی متون، از طرف (نام حذف شده است)، یکی از اعضای دفتر مشاور حقوقی، «کتاب کرمیت روزولت دربارهٔ ایران»، ۴ آگوست ۱۹۷۸، محرمانه\nدو هفته بعد، «مساله» کتاب روزولت به مقامات بالای سی‌آی‌ای رسید. این اسناد به مدیرکل استنسفیلد ترنر و معاون او فرانک کارلوچی هشدار می‌دهند که روزولت از مقررات آژانس طفره می‌رود و قصد دارد تا مستقیما و از طریق دوستان عالی‌رتبه با آن‌ها تماس برقرار کند. در نامهٔ دوم ملاقات ۲ آگوست ثبت شده است که ملاقاتی ـ در نانتاکت- با حضور روزولت، پسرش جاناتان و مدیر اجرای عملیات (کمپل جیمز، که در سند شمارهٔ ۱۸ به نامش اشاره شده است) و وکیلی از دفتر مدیرکل صورت گرفته است.\nبنابر سند دوم، پس از «شوخی‌ها و تعارفات» اولیه، مقامات سی‌آی‌ای روزولت را از موضع جان مک‌کاهن در زمینهٔ عملیات خارج از کشور آگاه کردند و اینکه هیچ‌گونهٔ افشای اطلاعاتی در این زمینه برای آژانس قابل تحمل نخواهد بود. در این سند آمده است: «این موضع‌گیری یکی از اعضای دفتر مشاور حقوقی برای روزولت تعجب‌انگیز بود.» روزولت پاسخ می‌دهد: «آقایان من دو سال از عمرم را صرف نوشتن این کتاب کرده‌ام، چرا زود‌تر من را مطلع نکرده‌اند؟» او به مقامات یادآوری می‌کند که بوش، رئیس سابق سی‌آی‌ای را در جریان گذاشته و موافقت شاه را نیز جلب کرده است. عضو دفتر مشاور حقوقی اصرار دارد که کسی به این نکته‌ها اشاره نکند (اگرچه در اسناد ثبت شده‌اند) ولی اضافه می‌کند: «ریاست آژانس، امروز فرد دیگری است و قوانین جدیدی مربوط به انتشار مطالب وضع شده‌اند.»\nعضو دفتر مشاور حقوقی ادامه می‌دهد و به آخرین شهادت ترنر در پروندهٔ قضایی جنجال‌برانگیزی اشاره می‌کند که در آن مامور سابق سی‌آی‌ای فرانک اسنپ از ارائهٔ کتاب برای بازبینی پیش از انتشار سر باز زد و نتیجه آنکه «اطمینان جهانی به توانایی ما در حفظ اسرارمان خدشه وارد آمد.» او همچنین از قاضی فدرال جان جی. سیریکا نقل قول می‌کند که رده‌بندی محرمانه در عصر اطلاعات در «تاثیرش در زمان حال» است که اهمیت می‌یابد. (هر دو نکتهٔ مورد بحث تا امروز نیز جز مباحث استاندارد جوامع جاسوسی باقی مانده‌اند.)\nبرخلاف ملاقات‌های پیشین با روزولت‌ها، این ملاقات با نارضایتی پایان یافت. «من از عکس‌العمل‌های جاناتان روزولت مطمئن شدم که او به پدرش توصیه خواهد کرد که بدون تایید سی‌آی‌ای به انتشار کتابش بپردازد.» او عقیده داشت که «به احتمال زیاد» این خانواده از دسترسی‌شان به «مقامات بالای قضایی و اجرایی» استفاده خواهند کرد تا نزد رئیس آژانس ترنر پادرمیانی کنند. او اضافه می‌کند که این احتمال وجود دارد که خانوادهٔ روزولت بر «درآمد بالای» حاصل از فروش حقوق کتاب و فیلم «حساب باز کرده‌اند.» ترنر در بالای نامهٔ نخست با دستخط خود می‌نویسد: «من هنوز در پی دیگر کتاب‌های چاپ شده بدون مجوز توسط ماموران سابق آژانس هستم.»\nسند شماره ۱۲: سند مربوط به رئیس و اعضای هیات بازبینی متون، از طرف (نام حذف شده است)، یکی از اعضای دفتر مشاور حقوقی، «نسخه‌ای از کتاب ۲۸ مرداد: ضد کودتا نوشتهٔ کرمیت روزولت»، ۲۸ سپتامبر ۱۹۷۸، غیرمحرمانه\nدر این نامه به منظور به روزرسانی هیات بازبینی متون، عضو دفتر مشاور حقوقی اطلاع می‌دهد که خانوادهٔ روزولت بار دیگر درخواست ملاقات کرده‌اند (این ملاقات برای تاریخ ۲ اکتبر برنامه‌ریزی شده بود ولی آژانس آن را لغو کرد که دلیل آن در سند اینطور آمده «تا زمانی که سی‌آی‌ای خود را جمع و جور کند»، سند شمارهٔ ۱۸) دفتر مشاور حقوقی که پیش‌بینی یک دعوای حقوقی را می‌کرده در پی آن بوده تا موارد مورد نیاز برای پیروزی را جمع‌آوری کند و نگارندهٔ نامه این اطلاعات را در اختیار رئیس هیات بازبینی متون قرار داده است. آژانس «قادر نخواهد بود از ممنوعیت فراگیر مک‌ماهن دفاع کند» (به سند شماره ۱۱ رجوع کنید) در عوض هیات بازبینی متون موظف است که دلایل کافی در توجیه حذف بخش‌های مساله‌دار کتاب بیابد. «تنها اطلاعاتی که آژانس می‌تواند درخواست حذفشان را داشته باشد اطلاعات محرمانه و رده‌بندی شده هستند، اطلاعاتی که توسط نویسنده در زمان استخدام آژانس به دست آمده‌اند و توسط دولت ایالات متحده در دسترس عموم قرار نگرفته‌اند.» ممنوعیت‌های مک‌ماهن به احتمال زیاد «از استاندارد غیرمجاز» برخوردار هستند، علاوه بر آن روزولت کتابش را برای بازبینی ارائه کرده است و به نظر رئیس ما هیچ «دعوای حقوقی» با روزولت نداریم. نویسنده امیدوار است که هیات بازبینی متون مطالب مورد نیاز را «به سرعت» کنار هم بگذارد تا در ملاقات بعدی با خانواده روزولت به کار بیایند.\nسند شماره ۱۳: نامه غیررسمی برای رئیس و اعضای هیات بازبینی، از طرف ویلیام اف دانلی، «نسخه‌های آقای کرمیت روزولت: ۲۸ مرداد: ضد کودتا»، ۱۲ اکتبر ۱۹۷۸، محرمانه\nدر پاسخ به دستورات بالا (سند ۱۲)، رئیس بخش مدیریت اطلاعات گزارشی ۱۲ صفحه‌ای به رئیس هیات بازبینی متون ارائه می‌دهد. اصرار دارد که مخالفت با دست‌نوشته‌های روزولت بر مبنای «ممنوعیت فراگیر» مک‌کاهن نباشد بلکه بر «مبانی و اصول» دیگری صورت بگیرد. در ادامهٔ این گزارش به ۱۵۶ مشکل در دست‌نوشته‌ها اشاره می‌کند و ادامه می‌دهد که این تعداد می‌تواند افزایش بیابد اگر «مطالب مربوطه و ادامه‌دار» را به آن‌ها بیافزاییم. در آخر نتیجه می‌گیرد که «به طور کلی، دست‌نوشته‌ها مجموعه‌ای از مطالب محرمانه هستند و احتمال می‌رود در زمان خدمت نویسنده در آژانس گردآوری شده باشند.» از میان دسته‌بندی‌های مختلف به افشای هویت منابع خبری، محل استقرار پایگاه‌های سی‌آی‌ای، اسم رمز‌ها و «روابط جاسوسی با برخی کشورها» اشاره شده است. فهرست ۷ صفحه‌ای از مشکلات موجود در کتاب به این گزارش ضمیمه شده است.\nسند شماره ۱۴: نامه غیررسمی برای هیات بازبینی متون، از طرف (نام حذف شده است)، مشاور حقوقی، «دست‌نوشته‌های کرمیت روزولت»، ۲۰ اکتبر ۱۹۷۸، محرمانه\nعضو دفتر مشاور حقوقی از دیدار خود با کرمیت روزولت و پسر دیگرش کرمیت جونیور، وکیل و افسر بخش مدیریت اطلاعات (طبق سند ۱۵ رابرت اوون) گزارش می‌دهد. در این ملاقات توضیح داده می‌شود که چه مطالبی بر طبق نظر آژانس محرمانه تلقی می‌شوند و این پیشنهاد جالب ارائه می‌شود که «برای آقای روزولت امکان‌پذیر است که روایت دیگری از حوادث را بنویسند تا این روایت جدید به عنوان محرمانه تلقی نشود.» (با این وجود یک بازبینی جدید مورد نیاز است) هنگامی که روزولت می‌گوید که می‌بایست این مساله را با ویراستار کتابش در میان بگذارد به او گفته می‌شود که اجازهٔ این کار را ندارد زیرا با این کار توافقنامهٔ حفظ اسرار را زیر پا می‌گذارد. روزولت مایل است که زمان انتشار کتاب با توجه به ناآرامی‌های شکل گرفته در ایران مورد تجدید نظر قرار بگیرد و این ملاقات در حالی به پایان می‌رسد که عضو دفتر مشاور حقوقی از یک نتیجهٔ مثبت در مورد کل مساله، مطمئن است.\nسند شماره ۱۵: نامه‌ای به (نام حذف شده است)، عضو دفتر مشاور حقوقی، از طرف کرمیت روزولت؛ ۱۸ دسامبر ۱۹۷۸، غیرمحرمانه\nتقریبا با گذشت یک سال از زمانی که نسخه‌ای از کتاب در اختیار سی‌آی‌ای قرار گرفت، روزولت خشمگین به اطلاع آژانس می‌رساند که قصد دارد تا به چاپ کتابش اقدام کند. او می‌گوید با وجود اینکه بسیاری از ایرادات سی‌آی‌ای «غیرمنطقی» هستند اما او قصد دارد تا تغییراتی در کتاب ایجاد کند «تا روحیهٔ همکاری ایجاد شده حفظ شود.» او اذعان دارد «با توجه به محتوای ایرادات وارده» و «با در نظر گرفتن شرایط موجود رجوع به دولت ایران برای اخذ مجوز صلاح نیست.» (او به عضو دفتر مشاور حقوقی کل یادآوری می‌کند که ایدهٔ اصلی این کتاب سه سال پیش به اسدالله علم، وزیر دربار شاه تعلق داشته است). او که به انتشارات مک گراهیل تعهد داده است می‌بایست «به انتشار کتاب ادامه دهد»، اگرچه حاضر است در صورت نیاز بار دیگر کتاب را به سی‌آی‌ای نشان دهد و این بار نیز درخواست بازبینی سریع دارد.\nسند شماره ۱۶: نامه به هیات بازبینی متون، از طرف (نام حذف شده است)، یکی از اعضای دفتر مشاور حقوقی، «دست‌نوشته کرمیت روزولت»، ۲۱ دسامبر ۱۹۷۸، محرمانه\nعضو دفتر مشاور حقوقی از آخرین اخبار دربارهٔ نامهٔ ۱۸ دسامبر روزولت (سند شماره ۱۵) گزارش ارائه می‌دهد. علیرغم امیدواری روزولت در حل مشکلات، وکیل پیشنهاد کرده تا کتاب دوباره بازبینی شود و دقت شود که آیا نویسنده با درخواست‌های آژانس مطابقت لازم را انجام داده است یا خیر. در نامه‌ای که رئیس هیات بازبینی متون در همان روز ارسال کرده است دستور داده تا این مطابقت بر اساس درخواست روزولت طی شش روز انجام بگیرد.\nسند شماره ۱۷: نامه غیررسمی برای (نام حذف شده است)، دفتر مشاور حقوقی، از طرف ویلیام اف. دانلی، «دست‌نوشته ضدکودتا»، ۱ می ۱۹۷۹، محرمانه، به انضمام نامه‌ای برای (نام حذف شده است)، «نمونهٔ پیش‌نویس کتاب ضد کودتا»، ۳۰ آوریل ۱۹۷۹، غیرمحرمانه\nعلی‌رغم تمایل روزولت، روند بازبینی با این نسخهٔ نهایی به اتمام نرسید. در اینجا دانلی، رئیس بخش ادارهٔ مدیریت اطلاعات نامهٔ یکی از همکاران را به اضافهٔ توضیحات این ادارهٔ بر نمونهٔ صفحه‌بندی کتاب ارائه می‌دهد. به نظر می‌رسد که تعداد زیادی آیتم باقی مانده باشد. نکتهٔ جالب اینجا است که بر خلاف دیگر اسناد مشابه در این مجموعه دو فقره از آن‌ها حذف نشده‌اند. (هر دو تغییر ایجاد شده در جلد چاپ شده موجود هستند - ویراستار) نویسندهٔ نامه با رضایت اعلام می‌کند: «در واقع روزولت به تغییراتی که به او پیشنهاد داده بود عمل کرده است. در نتیجه این کتاب عملا به یک کتاب داستان تبدیل شده است.»\nسند شماره ۱۸: نامهٔ غیررسمی برای بایگانی، (نام حذف شده است)، یکی از اعضای دفتر مشاور حقوقی، «کتاب کرمیت روزولت»، ۹ می ۱۹۷۹، غیرمحرمانه، به انضمام «شرح ترتیب زمانی پروندهٔ کرمیت روزولت»، غیرمحرمانه\nعضو دفتر مشاور حقوقی کل شرح آخرین ملاقاتش با روزولت در تاریخ ۷ ماه می را ثبت کرده است؛ ملاقاتی که در آن هر دو نفر به بررسی مشکلات و ایرادات وارده از طرف آژانس می‌پردازند (سند شماره ۱۷) و روزولت می‌پذیرد تا تغییرات را بپذیرد. روزولت اشاره می‌کند که او در فکر نگارش یک کتاب دیگر است و قول می‌دهد که آن کتاب را نیز برای بازبینی ارائه دهد. شرح پروندهٔ روزولت که به این اسناد ضمیمه شده است شامل توضیحات جالبی است که در دیگر اسناد موجود نیستند.\nسند شماره ۱۹: نامه‌ای خطاب به سایرس آر. ونس، از طرف استنسفیلد ترنر، «تاثیرات انتشار کتاب کرمیت روزولت با عنوان ضدکودتا»، ۱۳ دسامبر ۱۹۷۹، محرمانه\nپیش از اینکه کتاب منتشر شود، مانع بزرگ دیگری به وجود آمد و آن آغاز گروگانگیری و اشغال سفارت آمریکا در تهران در ۴ نوامبر ۱۹۷۹ بود. در این نامه که خطاب به وزیر امور خارجه سایرس ونس، شش هفته پس از گروگانگیری نگاشته شده است، استنسفیلد ترنر رئیس سی‌آی‌ای گزارش می‌دهد که روزولت موافقت کرده است تا انتشار کتابش را تا شش هفته پس از رهایی گروگان‌ها به تعویق بیاندازد. اما در آخر، انتشارات مک گراهیل در سپتامبر ۱۹۸۰، چهار ماه پیش از پایان بحران گروگانگیری اقدام به چاپ کتاب می‌کند؛ نسخهٔ تجدید نظر شده از کتاب که در آن مجددا به نقش سرویس اطلاعاتی بریتانیا اشاره شده است.\nيکشنبه 4 خرداد 1393 16:16\n▼ ژوئیهٔ 28 (9)\nبنیاد برومند: بیست و هفتمین سالگرد صدور فتوای کشتا...\nکتاب خاطرات و مبارزات دکتر حسین فاطمی به قلم بهرام...\n" By Professor Mark Gasiorowski 19 April 2000 T...\nMossadeq of Iran, November 1952-August 1953," Mar...\nکرمیت روزولت در سال 1953جلد کتاب ضد کودتاسه شنبه 2...\nhe New York Times in its editions of April 16 and ...\nجلسه شورای عالی امنیت کشور در شب قبل از هفده شهریو...\nاسناد جدید سیا از اسرار طراح کودتای ۲۸ مردادشیدا ق...