دوشنبه ۶ تیر ۱۴۰۱ تهران ۰۱:۰۰\nروی جلد آلبوم «مولانا و شورا»\nمولانا دیر وقتی است که در موسیقی ایرانی حضور مسلمی دارد، اما این حضور در موسیقی روز جوان‌پسندانه که به آن موزیک پاپ می‌گویند حضوری فراگیر نبوده است. با این وجود در سال‌های اخیر نسلی جدید از آهنگسازان و خوانندگان پاپ به استفاده از اشعار این شاعر بزرگ ایرانی و و دیگر نام‌آوران ادبیات فارسی علاقه‌مند شده‌اند. نمونه‌های موفقی هم از این دست اجراها وجود دارد از کارهای رعنا فرهان خواننده سبک جز بگیرید تا آلبوم «رومی» کار فرزین فرهادی که آهنگ های آن را فرزین فرهادی ساخته بود و داریوش به همراه فرامرز اصلانی و رامش آن را اجرا کردند تا سیمین سماواتی که کار متفاوتی را روی اشعار خیام انجام داده است. این بار شنونگان جوان موسیقی پاپ می‌توانند صدای گیتار الکتریک را روی اشعار مولانا در آلبوم پاپ «مولانا و شورا» از خواننده تازه وارد «شهره معاونیان» بشنوند.\nآهنگسازی این آلبوم را هومن شریفی آهنگساز جوان بر عهده داشته و کاوه یغمایی تمام قطعات این آلبوم را تنظیم کرده است.\nدر برنامه نگاه تازه پای صحبت‌های خواننده و آهنگساز این آلبوم نشسته‌ایم. آلبومی که این روزها در سایت های موسیقی و این سو آن سو مورد توجه نسل ما قرا گرفته است. در نگاه تازه پای صحبت های پدیدآورندگان این البوم نشسته‌ایم.\nخانم معاونیان چه‌طور شد که به خوانندگی رو آوردید؟\nشهره معاونیان: در این پنج سالی که به کانادا مهاجرت کرده‌ام... پیش از آن، در ایران ، من هم مثل زن‌های دیگر، امکان و اجازۀ آواز خواندن نداشتم...\nولی تعدادی از خانم‌های خواننده هستند که در ایران فعالیت می‌کنند. البته فقط برای زن‌ها می‌توانند بخوانند...\nش.م: درست است، ولی من در این زمینه فعالیتی نداشتم. دو سال پیش از انقلاب (سال ۱۳۵۵) که حدوداً ده سالم بود و در مشهد زندگی می‌کردیم، در برنامه‌های کودک رادیو تلویزیون خراسان شرکت می‌کردم. مدتی بعد، چون پدرم نظامی بود، در برنامه‌های افتتاحیۀ باشگاه افسران، با ارکستری که نام اعضای آن الان درست یادم نمی‌آید، برنامه اجرا می‌کردم و آواز می‌خواندم. بعد از انقلاب، فعالیتم متوقف شد. بعد از دیپلم، در دانشگاه تهران، در رشتۀ پرستاری به تحصیلاتم ادامه دادم. هنگام جنگ ایران و عراق، هم درس می‌خواندم وهم در بیمارستان‌های تهران کار می‌کردم. بعد از جنگ هم به‌عنوان پرستار و سرپرستار در بخش‌های مختلف و اتاق عمل مشغول کار بودم. اما به‌ناچار، از فعالیت‌های هنری دست کشیده بودم.\nپس، زمینۀ کاری شما با خوانندگی زمین تا آسمان فرق داشت؟\nش.م: بله، به‌هرحال، شرایط زندگی ما در ایران متفاوت بود. البته من رشتۀ پرستاری را خیلی دوست داشته و دارم و از زمانی هم که به کانادا آمده‌ام، در همین زمینه مقداری کار کرده‌ام. از آنجا که علاقۀ زیادی به کار دوبلاژ داشتم، به‌محض آمدن به ونکوور، در برنامه‌های کودک تلویزیون پرواز، به‌عنوان قصه‌گو و سخنگوی عروسک‌ها شروع کردم به فعالیت. همچنین از خیلی سال پیش، ایده‌ای داشتم در مورد استفاده از اشعار عرفانی در موسیقی ایرانی. ایده‌ام را با آقای کاوه یغمایی که به ونکوور آمده بودند، در میان گذاشتم. ایشان هم محبت کردند و پذیرفتند که همکاری کنند. به این ترتیب بود که به‌اتفاق آقای هومن شریفی موفق شدیم این آلبوم را تهیه کنیم.\nشما واقعاً از دوران کودکی به اشعار عرفانی علاقه داشتید؟\nش.م: بله، چون پدرم به اشعار عرفانی خیلی علاقه داشت، من هم از همان دوران کودکی با این اشعار آشنا شده بودم. به‌محض آنکه توانستم کتاب بخوانم، شروع کردم به خواندن کتاب‌هایی که پدرم در اختیارم می‌گذاشت. خیلی دوست داشتم بتوانم اشعار عرفانی را دکلمه کنم. در دوران دبستان و راهنمایی، شعر دکلمه می‌کردم و حتی در تئاترهای مدرسۀ «آریا»ی مشهد بازی هم می‌کردم. اما همان‌طورکه گفتم، بعد از انقلاب، تمام این نوع فعالیت‌هایم متوقف شد.\nالبته قبلاً هم بوده‌اند کسانی که همین ایدۀ شما را با استفاده از موسیقی جدید، مثلا به صورت تلفیق با موزیک جز اجرا کرده‌اند...\nش.م: اکثراً اشعار عرفانی را روی موسیقی اصیل ایرانی گذاشته‌اند، ولی نظر من این بود که در زمینۀ موسیقی مورد علاقۀ اقشار جوان ایرانی به‌خصوص بیرون از ایران که امکان آشنایی یا حتی دسترسی به کتاب‌های شعر قدیم فارسی را ندارند، کار کنم تا به این وسیله آنها با چنین اشعاری مأنوس شوند. به همین دلیل خدمت آقای یغمایی گفتم که اگر بتوانیم با ترکیبی از موسیقی اصیل ایرانی و موسیقی مدرن این اشعار را اجرا کنیم، کارمان مطابق میل و سلیقۀ جوانان هم خواهد بود.\nآقای شریفی چطور شد شما با خانم معاونیان همکاری کردید؟ نقطه آغاز آشنایی شما کجا بود؟\nهومن شریفی: در شروع کار با خانم معاونیان و آقای یغمایی، در واقع این خانم معاونیان بود که به ما انرژی داد تا این کارها را انجام بدهیم. به نظر من، موسیقی و شعر اصیل ایرانی، مانند اشعار مولانا و سعدی و حافظ، برای جوانان ایرانی خارج از کشور ناشناس است. ما سعی کردیم موسیقی این کارها را به موسیقی غربی نزدیک کنیم. یعنی تلفیقی باشد از موسیقی ایرانی و غربی.\nه.ش: در واقع، بخش اصلی این کار را کاوه (یغمایی) عزیز با تنظیم‌هایش انجام داده است. ما برای ساختن هر یک از کارها خیلی وقت گذاشتیم، چون نمی‌خواستیم ملودی فقط غربی باشد و حالت‌های موسیقی ایرانی را از دست بدهیم. در ضمن، نمی‌توانستیم از گام‌های «نیم‌پرده» هم استفاده کنیم. به‌همین خاطر سعی کردیم توازن را حفظ کنیم.\nهومن! اگر بخواهی بی طرفانه روی اجرای خانم معاونیان قضاوت کنی به نظرت خانم معاونیان در اجرای کدام ترانه این آلبوم موفق‌تر بوده است؟\nه.ش: من قطعۀ اول یعنی قطعه "بار دگر"را از دیگر قطعه‌ها بیشتر دوست دارم. البته ایشان همۀ قطعه‌ها را خوب اجرا کرده‌اند، اما من با این قطعه بیشتر ارتباط برقرار می‌کنم؛ شاید به دلیل آنکه به‌نسبت کارهای دیگر، انرژی بیشتری روی این کار گذاشته‌اند.\nخانم معاونیان! گذشته از اینکه یکی از آهنگ‌ها ساختۀ خودتان است، کدام یک از آهنگ‌هایی را که هومن ساخته است بیشتر می‌پسندید؟\nش.م: بله، ملودی قطعۀ هفتم («روزها») کار خودم است. چیزی بود که هنگام خواندن شعر، در ذهنم به وجود آمد و آن را برای کاوه جان ضبط کردم و ایشان هم لطف کردند آن را اجرا کردند. غیر از این آهنگ ، آهنگ هشتم («معشوقه بسامان شد، تا باد چنین بادا!») را هم دوست دارم.\nهومن ! کار کردن روی اشعار کلاسیک فارسی با کار روی ترانه‌های امروزی چه تفاوتی دارد؟\nه.ش: کار روی اشعار کلاسیک خیلی سخت است، چون حساسیت در زمینۀ انتخاب ملودی، لحن خواندن آهنگ و ریتم آن بیشتر می‌شود. در این کارها ما سعی کرده‌ایم با این فکر اشتباه مبارزه کنیم که همه تصور می‌کنند موسیقی خارج از کشور باید حتماً ریتمیک باشد و به‌اصطلاح «شش و هشت» که قر تو کمر شنونده بیاورد. من به اصطلاح «موسیقی لُس‌آنجلسی» اعتقاد ندارم. موسیقی، موسیقی است و موسیقی ایرانی، هم موسیقی ایرانی است، حالا چه فرق می‌کند که در شهر لُس‌آنجلس تولید شود یا در جاهای دیگر...\nش.م: اتفاقاً ریتم آهنگ شمارۀ چهار ما («مستی») شش و هشت است. ما آگاهانه می‌خواستیم از این نوع موسیقی که به‌اصطلاح قر تو کمر می‌آورد استفاده کنیم، اما نه با شعرهای معمولی و رایج؛ می‌خواستیم با استفاده از شعر مولانا مفهومی معنوی داشته باشد. یعنی وقتی شما دارید با آن می‌رقصید، همان اتفاقی بیفتد که در زمان سماع [برای صوفیان و درویشان] می‌افتد.\nیک وقت مولانا را ناراحت نکنید...\nش.م: اگر مولانا ناراحت می‌شد، این سنت در زمان او برای سماع پرورش پیدا نمی‌کرد و تا امروز هم ادامه نمی‌یافت.\nهومن جان کار با کاوه یغمایی چطور بود چون در لحظاتی از این آهنگ ها به جز صدای پس زمینه که کاوه یغمایی از صدای خودش استفاده کرده ردپای کاوه در تنظیم قطعه‌ها دیده می‌شود؟\nه.ش: کاوه یغمایی کارها را خیلی خوب اجرا کرده است. تنظیم‌های این کارها یکی از قسمت‌های اصلی کار بود. این کار را ممکن است تنظیم‌کنندگان دیگر هم انجام بدهند، اما کار کاوه خیلی با احساس است و او با درک بالایی تنظیم‌ها را انجام داده است.\nخانم معاونیان تا آنجایی که می دانم آلبوم تازه ای هم در دست تولید دارید؟\nش.م: آلبوم دوم «مولانا و شورا» بازهم با آهنگسازی و تنظیم آقای یغمایی ضبط شده، که اکنون مراحل تولیدش را طی می کند. امیدوارم بتوانیم به‌زودی آن را به دست مردم برسانیم.\nهومن تو این آلبوم را در چه رده وسبکی قرار می دهی؟\nه.ش: نمی‌توانم صد در صد چیزی بگویم، اما تلفیقی است از موسیقی ایرانی وپاپ غربی که در آن از سبک راک هم استفاده شده است.\nنگاه تازه؛ شهره معاونیان و مولانا


درواقع در دو الگوی قبلی، جریان ارتباط از جانب سازمان (روابط عمومی) به سمت مخاطب بود و نقش مخاطب نادیده گرفته می‌شد و ارتباط یکسویه بود. الگوی دوسویه ناهمسنگ معتقد به دوطرفه بودن جریان ارتباط دارد،ولی نقش موزونی را به طرفین ارتباط نمی‌دهد،وابتکار عمل را در دست نگه می‌دارد. در این الگو توجه به پست فرصت‌های پیام گیران، جای خود را باز می‌کند و بازخورد پیام‌ها مورد توجه قرار می‌گیرد. يقدم موقع الخيارات الثنائية الكويت مقارنة بين أفضل الوسطاء لتجارة الاوبشن المعتمدين. GridinSoft Anti-Malware 4.0.29.256 نرم افزاری جدید و بسیار حرفه ای در زمینه تشخیص ویروس های رایانه ای و حفاظت از سیستم در برابر تهدیدات امنیتی است. نرم افزارهای مخرب ، تبلیغات آلوده شاخص برای گزینه های دودویی درصد محدوده ویلیامز اینترنتی ، بدافزارها ، ابزارهای جاسوسی و … از جمله تهدیداتی هستند که گاه ضمن ورود به سیستم شما ، حتی متوجه آلودگی کامپیوتر نیز نمی شوید. این دسته از ابزارهای مخرب ، فعالیت های خود را در پس زمینه کامپیوتر انجام می دهند و ممکن است اهداف بسیار خطرناکی را در ویندوز دنبال کنند. این نرم افزار قادر است با یک اسکن سریع و بسیار دقیق ، انواع ابزارهای مخرب ، ویروس های رایانه ای ، کرم های اینترنتی و … را شناسایی و پاک سازی نماید.\n21 تکنیک فارکس روش. فارکس و بازار سهام تحلیل تکنیکال فارکس کلاسیک در بازار سرمایه. اگر این تنظیمات غیر فعال باشد، سفارش خرید در قیمت (Ask) باز می شود که در پی آن سفارش در حال انتظارحد سود در قیمت (Bid) بسته می شود که نتیجه مالی این تراکنش منفی خواهد بود و هزینه آن برای معامله گر اسپردی است که باید در زمان باز کردن سفارش شاخص برای گزینه های دودویی درصد محدوده ویلیامز پرداخت کند. همانند حساب قبلی امکان افتتاح حساب به 11 واحد پولی معتبر دنیا، حداکثر لوریج 1:500 و حداقل اسپرد 1 پیپ، بدون هیچ گونه کمیسیون معاملاتی با قابلیت معاملاتی از 0.01 لات تا حداکثر 200 معامله باز و حداکثر 50 لات معامله با حداقل 5 دلار سرمایه گذاری از خصوصیات این نوع حساب معاملاتی می باشد.\n2) مدت گزینه (زمان شاخص برای گزینه های دودویی درصد محدوده ویلیامز انقضا) قرار داده و در دقیقه 30؛ دو مامور کامپیوتر شما همچنان به فرمان های کلید کوتاه دستور می دهند. به جای کلاس های سنتی، شما به طور دایم تغییر پروفایل و دریافت پاداش برای مهارت. افرادی که به طور دوره ای مناطق مانند بیویتس و جنگ به روز رسانی می کنند ارتقاء یک سرباز، جنگجوی خط مقدم یا متخصص را باز می کند. رایدر می تواند به طور مناسب تبدیل شود.\nگزینه های عملکرد بالا - سطح نقدینگی می تواند به 90٪ برسد. 1. تقاضانامه که در آن به اسامی بنیانگذاران اتحادیه، شماره تماس آنها و اسامی مدیران اشاره شده باشد پلتفورم‌های معاملاتی مورد استفاده، بسیار پیشرفته شده‌اند و می‌توانند این ارقام را فوراً محاسبه کنند بنابراین نیازی به محاسبه دستی آن‌ها نیست.\nوي گفت: همچنين براي ايرلاين‌هايي كه ناوگان توپولف داشته‌اند حاضريم مجوزهاي حمل بار توسط توپولف‌هاي زمينگير شده را با مسئوليت خودشان به آنها بدهيم. وبینار آموزشی نحوه ترید با الگوهای شمعی و تحلیل آن توسط chris برگزار شاخص برای گزینه های دودویی درصد محدوده ویلیامز شده در این وبینار الگوهای شمعی پرتکرار در چارتهای eurusd و gbpusd و usdjpy بررسی میشود. گزارش‌های اولیه حاکی از آن بود که این آتش‌سوزی در یک ساختمان مسکونی آغاز شده و به سرعت به ساختمان‌های دیگر سرایت پیدا کرده، اما روزنامه نیویورک‌تایمز در جدیدترین گزارش خود از این رخداد نوشته که علت اصلی آتش‌سوزی انفجار سیلندر یک خودروی گازسوز بوده است.\n۴- نحوه تحویل اکسپرت بعد از خرید و گارانتی در مورد صحت خرید انجام شده. تجارت الکترونیک از جمله فرایندهای جامعه اطلاعاتی دنیای امروز است که در سالهای اخیر با حضور اینترنت بسیار توسعه یافته است. تجارت الکترونیک، شامل به اشتراک گذاشتن اطلاعات کسب وکار، برقراری ارتباطات تجاری و هدایت معاملات تجاری به وسیله شبکه های ارتباطی است. تجارت الکترونیک شامل طیف گسترده ای از فعالیتها و تخصصها از جمله امنیت در معاملات، اعتماد و اعتبار در معاملات، قانون گذاری، مکانیزم پرداخت، چگونگی تبلیغات، کاتالوگ های الکترونیک، حضور واسطه ها، عملکرد فروشگاههای چندرسانه ای و … است.\nدر همین حال سیاست دولت در جهت اعمال مالیات به گونه ای است که مالیات و عوارض بیش از 100درصد افزایش یافته، در حالی که میزان حقوق تغییر اندکی داشته است. بنابراین شاخص برای گزینه های دودویی درصد محدوده ویلیامز این موضوع نشان می دهد که دولت نتواسته اقدامی را انجام دهد که از یک سو رفاه اقتصادی مردم را افزایش دهد و از سوی دیگر مردم آن آزادی عملی را که باید داشته باشند، ندارند و نمی توانند از زندگی خود لذت ببرند یا آنگونه که می خواهند زندگی کنند و تمام این مسائل رفاه افراد را پایین می آورد. بمنظور مدیریت همزمان چندین حساب، لطفا از FortFS Multiterminal استفاده کنید.


نقش شهروندان در نهادینه‌سازی فرهنگ حق دسترسی به اطلاعات | روزنامه اطلاعات روز\nاطلاعات روز / ۸ سرطان ۱۳۹۹\nشهروندان پویا و آگاه تضمین‌کنندهی سلامت جامعه‌اند. هیچ جامعهای بدون نقش فعال شهروندان حکومت‌داری خوب، باز و پاسخ‌گو را شاهد نخواهد بود. حاکمیت ملی مطلق شهروندان است، اما زمانی این حرف درست است که شهروندان به اطلاعات در ادارات دولتی دسترسی داشته باشند، حکومت از کارکردها و فعالیت‌های خویش به شهروندان پاسخ‌گو و شهروندان به‌گونه‌ی عادلانه در ساختارهای حکومت مشارکت فعال و پویا داشته باشند.\nکارشناس آگاهی عامه کمیسیون دسترسی به اطلاعات\nدسترسی به اطلاعات یک حق شهروندی است، دسترسی به اطلاعات تضمین‌کنندهی و ممثل حکومت‌داری دموکراتیک، خوب و باز است. یکی از بهترین میکانیزم‌های که شهروندان میتوانند حکومت را پاسخ‌گو کنند، دسترسی به اطلاعات است. وقتی شهروندان به اطلاعات دسترسی دارند، حکوت را به‌سوی اصلاحات سوق می‌دهند.\nاز طرف دیگر، بدون نقش فعال شهروندان فرهنگ «حق دسترسی به اطلاعات» نهادینه نخواهد شد؛ زیرا وقتی شهروندان در نهادینه‌سازی این فرهنگ از خود تلاش به خرج ندهند حکومت هم پروایی چیزی را ندارد. تاریخ هیچ حکومتی را شاهد نبوده است که بدون سعی و تلاش شهروندان پاسخ‌گو بوده باشد. این شهروندانند که باعث پاسخ‌گویی حکومت می‌شود.\nنقش شهروندان در نهادینه‌شدن فرهنگ حق دسترسی به اطلاعات مستلزم آگاهی شهروندان از حق و قانون دسترسی به اطلاعات است. تا زمانی که شهروندان حداقل به‌گونه‌ی نسبی از حق و قانون دسترسی به اطلاعات آگاهی حاصل نکنند، نمی‌توانند در نهادینه‌شدن فرهنگ حق دسترسی به اطلاعات سهم ارزنده داشته باشند. در قدم نخست آگاهی شهروندان از حق و قانون دسترسی به اطلاعات مربوط به کمیسیون دسترسی به اطلاعات و نهادهای مربوط است که در زمینه آگاهی‌دهی از حق و قانون دسترسی به اطلاعات برنامه‌های کامل و جامع را روی دست تدارک ببینند. گام دوم، همکاری شهروندان با کمیسیون دسترسی به اطلاعات است.\nمردم با اطلاعات «شهروندان قدرت‌مند»اند که می‌توانند از حق و حقوق خویش دفاع کنند و در ساختار یک جامعه دموکراتیک نقش مهم را بازی کنند. یکی از ویژگی‌های شهروندی شناخت حقوق و دسترسی به آن است. بنابراین، شهروندان با تشکیل اتحادیه‌ها و انجمن‌ها می‌توانند در بخش‌های مختلف حکومت را وادار به ارائه اطلاعات از فعالیت‌ها و کارکردهایش کنند و در نهادینه‌شدن فرهنگ حق دسترسی به اطلاعات نقش عمده و کلیدی را بازی کنند.\nهنگامی که دسترسی به اطلاعات به‌عنوان یک گفتمان ملی در جامعه از سوی شهروندان مورد بحث قرار گیرد، دسترسی به اطلاعات به یک فرهنگ و ساختار حکومت‌داری باز شکل خواهد گرفت. به عبارت دیگر، وقتی که دسترسی به اطلاعات به یک گفتمان ملی در جامعه بدل شد، فرهنگ محرومیت از ادارات دولتی جایش را به فرهنگ باز و پاسخ‌گو خواهد داد که در نتیجه فساد نیز فروکش خواهد کرد.\nشفافیت در ادارت دولتی مستلزم دسترسی شهروندان به اطلاعات از فعالیت‌ها و کارکردهای ادارات دولتی و نهادینه‌شدن دسترسی به اطلاعات به‌عنوان یک فرهنگ مستلزم آگاهی شهروندان از حق و قانون دسترسی به اطلاعات است.\nارسطو شهروندان را کسانی می‌دانست که در قدرت شریک باشند. ماده چهام قانون اساسی افغانستان هم حاکمیت ملی را متعلق به شهروندان می‌داند. در نطام‌های دموکراتیک و مردم‌سالار مشارکت شهروندان در قدرت وابسته به دانایی و آگاهی شهروندان از کارکردها و فعالیت‌های حکومت است. دانایی و آگاهی شهروندان نیازمند دسترسی شهروندان به اطلاعات از برنامه‌ها، فعالیت‌ها و کارکردهای حکومت است. این کار کمک می‌کند تا به‌گونه‌ی دوام‌دار و موثر حکومت را نظارت کرده و مسئولیت شهروندی خویش را ایفا کنند. و قتی انسان در یک جامعه زندگی می‌کند در کنار حقوق و امتیازاتی که دارد مسئولیت‌هایی هم دارد.\nدسترسی به اطلاعات به معنای دسترسی شهروندان به قدرت است. آگاهی شهروندان از حق و قانون دسترسی به اطلاعات اولین رکن نهادینه‌شدن حق دسترسی به اطلاعات به‌عنوان یک فرهنگ در جامعه است. هنگامی که دسترسی به اطلاعات به یک فرهنگ مبدل شود، قدرت شهروندان هم بلند خواهد رفت و نقش شهروندان در حکومت‌داری بیش‌تر خواهد شد. قانون اساسی افغانستان و قانون دسترسی به اطلاعات حق دسترسی به اطلاعات را برای شهروندان به رسمیت شناخته اشت. حال این وظیفه شهروندان است که برای به‌دست‌آوردن حق خویش تلاش به خرج دهند و درکنار نهادهای مسئول همکاری کرده تا حق دسترسی به اطلاعات را به یک فرهنگ فراگیر و فراتر از چند نهاد محدود بالا ببرد.


تجمع چربی در قسمت‌های مختلف بدن چه نتایجی دارد؟ – مجله اینترنتی خونواده\nخانه/سلامت و بهداشت/تجمع چربی در قسمت‌های مختلف بدن چه نتایجی دارد؟\nبرترین ها – ترجمه از هدی بانکی: همه می‌دانیم که داشتن چربی زیاد در بدن برای سلامتی مضر است. شاید تمام توجه و تمرکزتان روی این باشد که «چقدر» چربی دارید، اما یک جنبه‌ی دیگر که خیلی حائز اهمیت است، «توزیع» چربی در بدن است؛ یا اینکه این چربی‌ها کجاها ذخیره شده‌اند.\nمطالعات نشان داده‌اند که داشتن چربی اضافی در بعضی از قسمت‌های بدن می‌تواند مشکل ساز باشد و جاهایی از بدن نیز هستند که وجود چربی در آن قسمت‌ها چندان مشکل بزرگی نیست.\nاز کجا می‌توانید این تفاوت‌ها را بفهمید؟ در این مطلب هرآنچه را که باید در مورد توزیع چربی در بدن‌تان بدانید برای‌تان می‌گوییم و توصیه می‌کنیم که چگونه می‌توانید به تعادل بهتری برسید.\n1. محل ذخیره‌ی چربی در بدن‌تان تماما تحت کنترل شما نیست، مخصوصا با افزایش سن\nبیشتر افراد معمولا چربی‌ها را در میان تنه یا در باسن و ران‌ها ذخیره می‌کنند. اما جنسیت، ژنتیک، سن و هورمون‌های شما می‌توانند بر میزان چربی ذخیره شده و محل ذخیره‌ی آن تاثیر گزار باشند.\n2. چربی بدن تنها از یک نوع نیست\nچربی‌هایی که در بدن‌تان ذخیره می‌کنید سه نوع هستند که نه تنها هر کدام عملکرد خاص خود را دارند بلکه در قسمت‌های متفاوتی از بدن نیز انباشته می‌شوند.\nچربی زیر پوستی: روی عضلات می‌نشیند، یعنی دقیقا زیر پوست شما. این چربی از نوعی است که می‌توانید آن را نیشگون بگیرید و معمولا در اطراف باسن یا ران‌ها وجود دارد. چربی زیر پوستی حدود 90 درصد از کل چربی‌های انباشته در بدن را تشکیل می‌دهد.\nچربی عمقی یا احشایی: در درون حفره‌ی شکم وجود دارد و اطراف ارگان‌های حیاتی مانند کبد و روده‌ها و قلب را می‌گیرد. چربی عمقی برخلاف چربی زیر پوستی لمس یا حس شدنی نیست، اما می‌تواند خطرات زیادی برای سلامتی ایجاد کند.\nچربی قهوه‌ای: نوعی خاص از چربی است که در واقع به بدن‌تان کمک می‌کند کالری‌های اضافی را بسوزانید و گرم بمانید. نوزادان مقدار زیادی چربی قهوه‌ای دارند، اما افراد بزرگسال مقدار کمی از این چربی دارند که عموما در اطراف شانه‌ها یا سین وجود دارد.\nمطالعه‌ای نشان داده مردهایی که در دماهای پایین زندگی می‌کنند (حدود 19 درجه سانتیگراد)، می‌توانند چربی قهوه‌ای خود را فعال کرده و کالری سوزی‌شان را بیشتر کنند.\n3. چربی زیرپوستی فواید مهمی دارد\nچربی زیرپوستی در واقع انرژی ذخیره شده است و داشتن مقدار کمی از آن، مفیدتر از آنچه فکر می‌کنید است. چربی زیرپوستی، هورمون‌هایی مانند لپتین را که سگنال سیری را به مغز ارسال می‌کند و شما خوردن را متوقف می‌کنید، تولید می‌کند.\nهمچنین چربی زیرپوستی آدیپونکتین می‌سازد که هورمونی ضد التهابیست و در حفظ میزان سالمی از قند خون نقش دارد.\n4. چربی عمقی ِ زیاد می‌تواند خطرناک باشد\nچربی عمقی به این دلیل که اطراف اندامهای حیاتی را می‌پوشاند می‌تواند کبد را نیز درگیر کرده و از آنجا به کلسترول تبدیل شده و وارد جریان خون شود و در نتیجه عروق را مسدود کند.\nهمچنین چربی عمقی، سیگنال ترشح مواد التهابی را می‌دهد و منجر به مقاومت به انسولین می‌شود. هر دوی این فرایندها می‌توانند تاثیرات مخربی بر بدن بگذارند.\nچربی عمقی زیاد می‌تواند ریسک بیماریهای قلبی، فشار خون بالا، دیابت، سکته مغزی و انواعی از سرطان‌ها (شامل سرطان سینه و سرطان روده بزرگ) را افزایش بدهد\nهر چند تشخیص اینکه چه مقدار چربی عمقی دارید بسیار سخت است اما واقعیت این است که داشتن مقدار زیادی از آن، به میزان شگفت انگیزی بالاست.\nیافته‌ها نشان می‌دهند 44 درصد از زنان و 42 درصد از مردان، مقدار بسیار زیادی چربی عمقی دارند. دقیق‌ترین شیوه‌ی تشخیص و اندازه گیری چربی عمقی در بدن، MRI یا سی تی اسکن است.\n5. شاخص توده بدنی یا BMI همیشه هم دقیق‌ترین ابزار تعیین میزان چربی بدن نیست\nاگر شاخص توده بدنی شما در رده‌ی اضافه وزن (25 تا 29.9) یا چاق (30 یا بالاتر) قرار بگیرد، احتمال اینکه چربی عمقی زیادی داشته باشید زیاد است.\nاما نباید تنها به شاخص توده بدنی اکتفا کنید تا بدانید آیا چربی بدن شما در طیف سالمی است یا نه. تحقیقات نشان می‌دهد 22 درصد از مردان و 8 درصد از زنانی که وزن‌شان نرمال تلقی می‌شود، در واقع چربی عمقی زیادی دارند و در نتیجه در معرض مشکلات ناشی از آن برای سلامتی هستند.\nعکس این موضوع نیز درست است؛ حدود 22 درصد از مردان و 10 درصد از زنان چاق، چربی عمقی‌شان در طیف نرمال قرار دارد.\nنتیجه اینکه باید به مقدار چربی در ناحیه‌ی میان تنه مانند اهمیتی که به عدد وزن‌تان می‌دهید توجه داشته باشید.\n6. فاکتورهای سبک زندگی می‌توانند بر میزان چربی عمقی اثر بگذارند\nعوامل مشخصی در سبک زندگی نیز تعیین کننده‌ی میزان چربی ذخیره شده در اعماق بدن‌تان هستند.\nمصرف زیاد هله هوله: این غذاها می‌توانند فورا جذب خون شوند و انسولین را ناگهان بالا ببرند که به عنوان هورمون انباشت چربی عمل می‌کند.\nیکجا نشینی و عدم تحرک: هر چه زمان بیشتری را صرف نشستن کنید، دور کمرتان بیشتر خواهد بود.\nاسترس مزمن: استرس مزمن به مرور زمان، چربی عمقی بدن را افزایش می‌دهد. بیشترین تراکم گیرنده‌های هورمون استرس (کورتیزول) در اعماق بافت چربی‌های درونی یافته می‌شوند.\n7. راههایی برای توزیع سالم‌تر چربی در بدن\nشما شاید نتوانید بدن‌تان را کاملا کنترل کنید که چربی‌ها را کجا ذخیره کند اما دلیل نمی‌شود نتوانید قدم‌هایی برای جلوگیری از تجمع چربی در جاهایی که برای سلامتی مضر است (مثلا اعماق شکم) بردارید.\nبه جای خوراکی‌های قندی و شیرین، کربوهیدرات‌های پیچیده و پروتئین مصرف کنید، چون با سرعت کمتری گوارش شده و بنابراین سطح انسولین‌تان به جای اینکه ناگهان بالا برود و بدن را وادار به انباشت چربی اضافی کند، یکنواخت می‌ماند.\nچربیهای سالم‌تر مصرف کنید، چربیهای چندغیراشباع مانند گردو، سالمون و بذرکتان چربیهای بسیار خوبی هستند، مخصوصا اگر جایگزین چربیهای اشباع شوند. یافته‌ها حاکی از آن هستند که چربیهای چندغیراشباع، رشد بافت‌های عضلانی کالری سوز را تقویت می‌کنند، در حالیکه چربیهای اشباع، ذخیره‌ی چربی را افزایش می‌دهند.\nورزش کنید، تمرینات قدرتی کمک می‌کنند عضله بسازید و در نتیجه از چربیها کم کنید. تمرینات اینتروال با شدت بالا برای از بین بردن چربیهای عمقی مفیدتر از ورزش‌های هوازی با شدت متوسط هستند.\nاسترس‌تان را کنترل کنید، تسکین تنش‌ها و استرس‌ها باعث می‌شود کورتیزول به طور مداوم در سیستم‌تان حضور نداشته باشد. در نتیجه چربیهای اضافی در بافت‌های عمقی بدن‌تان انباشته نخواهند شد.\nخوب و کافی بخوابید، در مطالعه‌ای شش ساله، افرادی که 5 ساعت می‌خوابیدند چربی عمقی‌شان 32 درصد بیشتر شده بود. اما آنهایی که شش تا هفت ساعت در شب می‌خوابیدند، چربی عمقی‌شان فقط 13 درصد افزایش یافته بود.\nالکل مصرف نکنید، جریان داشتن الکل در خون‌تان یکی از چیزهایی است که باعث می‌شود بیشتر کالری مصرفی‌تان به عنوان چربی عمقی ذخیره شود.\nهمه‌ی راهکارهای توصیه شده را به یکباره به کار نبرید چون ممکن است کلافه شوید. سعی کنید ابتدا تغییرات کوچک ایجاد کنید و کم کم عادت‌های‌تان را تصحیح کنید تا رویکردتان موثرتر و سالم‌تر باشد.\nیادتان باشد که همیشه به حجم غذایی که می‌خورید دقت کنید، حتی غذاهای سالم نیز اگر زیاد مصرف شوند می‌توانند کالری اضافی وارد بدن کنند که بدن به آنها نیازی ندارد و در نتیجه آنها را به عنوان چربی انباشته خواهد کرد.\nلینک کوتاه: http://knvd.ir/l5kUS\nانواع چربی چربی سلامت سلامت عمومی کاهش وزن\nآکواریوم استانبول | سفری به زیر دریا همراه با اطلاعات بازدید+عکس


شفلرای سبز کوچک\nخانه » شفلرای سبز کوچک\nبرچسب ها: shefhora, giyaheapartemani, home, plants\nمدل کالا: شفلرای سبز کوچک\nگیاه آپارتمانی شِفلرا : گیاهی با برگ‌های یشمی رنگ و همیشه سبز. این گیاه نسبت به سایر گل‌های آپارتمانی مقاومت بیشتری دارد.\nهمانطور که در تصویر مشاهده می‌کنید، ارتفاع این گیاه آپارتمانی حدود 70 سانتیمتر می‌باشد. بنابراین عرض و سایز این گلدان به راحتی قابل تخمین برای شما عزیزان است.\nبهترین زمان آبیاری برای شفلرا: وقتی است که سطح خاک خشک شد.\nکود دهی گیاه شفلرا: کود سه بیست یا npk محلول در آب، ماهی یکبار بجای آبیاری.\nشفلرا ابلق کوچک\nمحصول قبلیگیاه کروتون کوچک...\nمحصول بعدیگیاه آرالیا کوچک...


کد مطلب: ۲۲۳۱۶\nنسلِ روشنفکران هنوز وَر نیفتاده است. حافظ موسوی باور دارد روشنفکرانی که با استعداد فوق‌العاده و موهبت‌های اخلاقی وجدان نوع بشر را می‌سازند همچنان وجود دارند، گرچه در روزگارِ ما هژمونی این روشنفکران دیگر برای به‌حرکت‌درآوردن جامعه از دست رفته است. موسوی در کتابِ اخیرش، «فرهنگ مدارا» از مفهومِ امروزیِ «روشنفکر» می‌نویسد که از مشروطه به بعد وارد فرهنگ ما شده است. او از حافظ و هدایت به‌عنوانِ روشنفکرانی نام می‌برد که در روزگار خودشان با استقلال فکری و نگرش انتقادی بی‌هیچ ملاحظه و سازش‌کاری، نه‌تنها قدرت حاکم بلکه گیر و گرفتاری‌های خود و آحاد جامعه و فرهنگ حاکم بر آن را نشانه می‌گیرند. اما در سال‌های اخیر هنر و ادبیات ما بیش از هر زمانی به بازار و بنگاه‌های نشر سپرده شده، موسوی معتقد است گویا عده‌ای به این نتیجه رسیده‌اند که «روشنفکری» توهمی بیش نیست و از طرفی نویسندگی، در سه دهه اخیر به‌عنوان یک «شغل» تا حدودی جا افتاده و نویسنده و مترجم برای اینکه چرخ زندگی‌شان بچرخد بعید نیست که تسلیم سیاست بازار شوند. «فرهنگ مدارا» شاملِ مقالاتی در باب ادبیات و فرهنگ است که حافظ موسوی در دو دهه اخیر نوشته و از نگاهِ تیز و رویکردِ انتقادی او به فرهنگ حکایت دارد.\nازآنجایی‌که محورهای اصلی نظریه‌های زیبایی‌شناسی در همه هنرها عمومیت دارد، هر کسی که در یکی از شاخه‌های هنری کار می‌کند و با مباحث زیبایی‌شناسی در حوزه‌ی فعالیت خود آشنا است قاعدتا باید بتواند با همان متر و معیار، سایر هنرها را هم در کلیتشان بسنجد. کلیت اثر هنری به نظر من دنیای ویژه‌ای است که هنرمند در اثر خود خلق می‌کند؛ دریچه‌ی ویژه‌ای است که هنرمند از پشت آن به جهان پیرامون خویش می‌نگرد و نشان می‌دهد که کجای جهان ایستاده است، دلش با کیست و در سرش چه می‌گذرد. اما هنرمند اینها را نه در کلیت، بلکه در اجزای هنر خود می‌آفریند. از ترکیب خلاقانه‌ی اجزا است که آن کلیت شکل می‌گیرد. ترکیب خلاقانه‌ی اجزا یعنی تکنیک، که در هر هنری ویژگی‌های خاص خود را دارد و پرداختن به آن نیاز به تخصص دارد. دارندگان چنین تخصصی منتقدان هنری و ادبی در رشته‌های گوناگون هستند. اینها را گفتم تا به این نتیجه برسم که من اگرچه گاهی وارد جزئیات هم شده‌ام، اما منتقد ادبیات داستانی به معنای اخص کلمه نیستم. در دهه‌ی هفتاد چند بار پیش آمد که درباره‌ی آثار داستانی مطلب نوشتم، یا صحبت کردم؛ اما ادامه ندادم، چون خودم را در آن جزئیاتی که پیش‌تر گفتم صاحب صلاحیت نمی‌دانستم و هنوز هم نمی‌دانم. مقالاتی هم که در باب ادبیات داستانی در این کتاب هست تمرکزشان بر کلیت اثر است و نه بر اجزا. مثلا من در بازخوانی آثار هدایت متوجه شدم که چهره‌ی زن، به‌عنوان زن/ مادر (مام میهن)، یا زن آرمانی در سه اثر او (پروین دختر ساسان، مازیار و بوف کور) به‌تدریج دچار دگردیسی شده است. من بین این دگردیسی از یک سو و سیر تحول تاریخ ایران و نیز سیر تحول تفکر هدایت از دوره‌ی تمایلات ملی و باستان‌گرایانه دوره جوانی تا یأس و بدبینی او در اواخر دهه‌ی بیست از سوی دیگر مشابهت‌هایی دیدم. تجزیه و تحلیل این مشابهت به نظر من ازآن‌رو اهمیت دارد که می‌تواند از آن سه اثر و حتی از خود هدایت هم فراتر برود و به تجزیه و تحلیل اندیشه‌ی ایرانی در برهه‌ای حساس از تاریخ معاصر ما که هدایت یکی از برجسته‌ترین روشنفکرانش بود بینجامد، یا دست‌کم به آن کمک کند. من به این نوع نقد - اگر بتوانیم آن را نقد بنامیم- علاقه‌مندم. ما در نقد تکنیکال و فنی چندان کمبود نداریم. این نوع نقد جای خالی‌اش بیشتر احساس می‌شود.\n آن‌طور که از مقاله «صادق هدایت و مسئله هویت ایرانی» برمی‌آید شما نقطه آغازِ ادبیات مدرن ایران را هم‌بسته با روشناییِ دوران مشروطه می‌دانید و صادق هدایت را آغازگر این مسیر. آیا اینکه جمال‌زاده را به‌نوعی نادیده می‌گیرید به این خاطر است که هدایت با طرحِ پرسش‌های بنیادین که مسئله ما ایرانیان بوده و هنوز هم هست، بیش از معاصران و قدمای خود معرفِ مدرن‌شدنِ ما و ادبیات ما بود؟\nبله همین‌طور است. البته من قصد نادیده‌گرفتن جمالزاده را نداشتم. جمالزاده به نظر من، هم ادامه‌دهنده‌ی ادبیات انتقادی و تعلیمی دوره‌ی مشروطه بود و هم ادامه‌دهنده‌ی مردمی‌ساختنِ زبان ادبی که با شعر مشروطه و نثر دهخدا آغاز شده بود. جمالزاده آخرین حلقه‌ی زنجیره‌ی نوزایی ادبیات ما بود که با هدایت و نیما به مدرنیسم ادبی ما انجامید. شخصیت‌های داستانی ما تا پیش از هدایت «تیپ»های کلی و بی‌چهره و فاقد فردیت بودند. هدایت فردیت مدرن را وارد ادبیات داستانی ما کرد. به نظر من یکی از دغدغه‌های اصلی هدایت جست‌وجوی هویت انسان ایرانی بود. در یک دوره از آثارش - مثلا در پروین، دختر ساسان- بر روح ملی انسان ایرانی و وجه حماسی آن متمرکز بود. در این دوره و در این آثار، هدایت از ناسیونالیسم ایرانی که از دوره‌ی مشروطه شکل گرفته بود متأثر بود. در دوره‌ی بعدی که دربرگیرنده‌ی مهم‌ترین آثار هدایت است، او روح فردی انسان ایرانی را از دیدگاه روان‌شناختی و وجودی (اگزیستانسیالیستی) واکاوی کرده است. در اغلب داستان‌های کوتاه و نیز در «بوف کور»، جست‌وجوی هویت فردی یکی از دغدغه‌های شخصیت‌های اوست. رابطه‌ی شخصیت‌ها هم غالبا به‌گونه‌ای است که گویی هیچ عاملی نمی‌تواند آنها را به هم پیوند دهد؛ ازاین‌رو بیشترشان در انزوا و تنهایی به سر می‌برند. به گمان من انسان ایرانی نخستین‌بار در آثار هدایت به خودش به‌عنوان «فرد» نگریست؛ یعنی سوژه‌ای که به ابژه‌ی خود تبدیل شد. ما این نوع نگرش را پیش از هدایت، در آثار جمالزاده و دیگران نداشتیم.\n نقطه عزیمتِ این مقاله، نسبتِ هدایت با تاریخ و مناسباتِ اجتماعی است. صادق هدایت حدود چهار سال پیش از صدور فرمان مشروطیت به دنیا آمد و دو سال پیش از کودتای 28 مرداد خودکشی کرد. این برش از تاریخ معاصر ما که هدایت در آن زیسته به تعبیر شما با روشنایی‌های مشروطه همراه بوده و با شکستِ جنبش ملی و آرمان‌های آزادی‌خواهانه تمام می‌شود. شما این مقطعِ مهم تاریخ ما را در خوانش خود از هدایت دخیل می‌کنید یا برعکس، صادق هدایت را در این زمینه تاریخی می‌خوانید. گویا بیش از آنکه ادبیات و جنبه زیبایی‌شناختیِ آثار هدایت برایتان مطرح باشد، روحِ نوشته‌های او و تفکر حاکم بر آن توجه شما را جلب می‌کند.\nاجازه بدهید پیش از پرداختن به سؤال اصلی شما به این نکته اشاره کنم که آشنایی من با آثار هدایت در پانزده، شانزده‌سالگی خیلی تصادفی صورت گرفت. من به‌جای آنکه از داستان‌های پلیسی و پاورقی‌های عشقی شروع کنم و جذب ادبیات شوم با خواندن «سگ ولگرد» هدایت کتاب‌خوان شدم. «بوف کور» را هم یکی، دو سال بعد خواندم و جادویش مرا گرفت، بی‌آنکه به رابطه‌ی آن با فرهنگ ایران، یا سیاست و موضوعاتی از این قبیل فکر کرده باشم. این جادو چیزی نیست جز تأثیر وجه زیبایی‌شناسی آثار هدایت بر خواننده. هدایت از این نظر در ادبیات ما کم‌نظیر است. شاید در بین معاصران بتوان فروغ را با او مقایسه کرد. اما در پاسخ به پرسش اصلی شما: به نظر من هدایت یکی از تأثیرگذارترین روشنفکران ایران در صد سال اخیر بوده. بی‌دلیل نیست که تأثیر او هنوز هم ادامه دارد. به گمان من، او وجدان جمعی جامعه‌ی ما را در آن دوره‌ی تاریخی نمایندگی می‌کرده، یا بازتاب می‌داده. به همین دلیل در سی، چهل سال گذشته هر بار که من به تاریخ معاصر ایران فکر کرده‌ام، بخشی از فکر من معطوف به هدایت و البته نیما بوده است. شاید من اشتباه می‌کنم، اما به نظر من بین افت‌وخیزهای سیاسی و اجتماعی کشور ما در قرنی که رو به پایان است، با آثار و اندیشه‌های هدایت و نیما یک نوع توازی برقرار است. این دو، هیچ‌کدام مستقیما وارد عرصه‌ی سیاست نشدند؛ اما اگر به آثارشان به‌عنوان یک کلیت نگاه کنیم می‌بینیم که آن اثر کلی عمیقا سیاسی است. یا حتی گاهی چنین به نظر می‌رسد که بر مبنای یک نقشه‌ی سیاسی طراحی و خلق شده است. درباره هدایت که مورد بحث ما است اگر به کارنامه‌ی ادبی‌اش نگاه کنیم می‌بینیم گوشه‌ای از آن مربوط است به جمع‌آوری فرهنگ عامه؛ گوشه‌ای دیگر کندوکاو در تاریخ و فرهنگ باستانی ایران، آن‌هم نه از روی نسخه‌های دست دوم، بلکه مراجعه به متن‌های اصلی که او را وادار به فراگیری زبان پهلوی در هندوستان کرد؛ در گوشه‌ای دیگر شرح رباعیات خیام و در گوشه دیگر عصاره‌ی همه‌ی اینها در داستان‌ها و به‌ویژه در «بوف کور». حالا اگر این‌طور به هدایت نگاه کنیم متوجه می‌شویم که او چقدر ضربان قلبش با ضربان زندگی و گوهر تاریخی دوره‌ای که در آن می‌زیست هماهنگ بوده است. این همان چیزی است که مرا به قول شما هدایت می‌کند که هدایت را این‌طور بخوانم.\nاگرچه «روشنفکر» مفهومی امروزی است و از مشروطه به بعد وارد فرهنگ ما شده است، حافظ به گمان من در روزگار خودش یک روشنفکر بود. مهم‌ترین ویژگی روشنفکر، استقلال فکری و نگرش انتقادی اوست بی‌هیچ ملاحظه و سازش‌کاری. تیغ انتقاد روشنفکر فقط قدرت حاکم را نشانه نمی‌گیرد، بلکه به همان صراحت، از ضعف‌ها و گیر و گرفتاری‌های خودش و آحاد جامعه و فرهنگ حاکم بر آن انتقاد می‌کند. حافظ و هدایت هر دو روشنفکرانی از این نوع بودند. در ادبیات کلاسیک ما از عبید که بگذریم، بیشترین نیش و کنایه را حافظ به ما زده است. وقتی که او اخلاق ریاکارانه را رسوا می‌کند، انتقاد او فقط متوجه حاکمان نیست، بلکه شامل حال محکومان نیز می‌شود که ریاکارانه به حاکمان اظهار بندگی می‌کنند. هدایت هم به درجاتی بالاتر و امروزی‌تر همین ویژگی‌ها را دارد. هدایت به تاریخ و فرهنگ ایران عشق می‌ورزید و به سعادت هم‌وطنانش می‌اندیشید؛ اما به کسی باج نمی‌داد و بر انحطاط اخلاقی همان هم‌وطنان نه‌تنها چشم نمی‌پوشید، بلکه ابایی از به‌کاربردن تندترین الفاظ نداشت. اینها به گمان من همان چیزی است که موجب شده یقه ما بیش از هر شاعر و نویسنده‌ای پیش این دو نفر گیر باشد.\n از تأثیر مشروطه بر ادبیات که سخن می‌گویند غالبا بر پدیداری نثر مدرن فارسی تأکید می‌کنند و تأثیری که مشروطیت بر نثر ما گذاشت و شاید بتوان گفت بر سلطه بی‌چون‌وچرای نظم و شعر خاتمه داد؛ اما شما در این مقاله بر وجه دیگری دست می‌گذارید که «نثر ادیبانه و متصنع» است و بخشِ عمده شعر فارسی هم جزء قله‌های آن، وابسته به دربار و مدح و ثنا بوده است و در تصنع و تکلف و عربی‌مآبی دست‌کمی از نثر آن روزگار ندارد. شما این دگرگونی اساسی و انقلابی را چطور ارزیابی می‌کنید؟\nمن هم موافقم که تأثیر انقلاب مشروطه بر نثر فارسی عمیق‌تر و آشکارتر بوده است. نثر ما دارای پیشینه‌ای به قوت و قدرت شعر نبود و برعکسِ شعر دلیل چندانی برای مقاومت در برابر ایده‌های نو نداشت. در شعر فارسی با توجه به پیشینه‌ی درخشان هزارساله و داشتن نمونه‌هایی چون شعر سعدی که با زبان امروز ما فاصله‌ی چندانی ندارد، درک ضرورت تحول و اینکه چه نوع تحولی باید صورت گیرد، چندان آسان نبود. البته در کنار شعرهایی از جنس زبان شعر سعدی همواره در بخش عمده‌ای از شعر فارسی که وابسته به دربار و اقمار آن بوده است، تصنع، عربی‌مآبی و قلنبه‌سلنبه‌گویی مایه‌ی مباهات و فخرفروشی بوده است. انقلاب مشروطه این بخش را تقریبا به‌راحتی از میدان به در کرد. اما در آن بخش دیگر که نمایندگانی چون نظامی، مولوی، سعدی، و حافظ داشت، تحول از جنس دیگری بود. در شعر این بزرگان هنوز «رعایا» به «مردم» یا «ملت» تبدیل نشده بودند. مخاطب اشعار آنها علاوه بر نخبگان و اشراف و درباریان، در بهترین حالت کسبه و پیشه‌وران شهرهای بزرگ بودند. مضامین شعرها هم غالبا مضامین اخلاقی، دینی و عرفانی بود. هدف انقلاب مشروطه این بود که رعایا را به مردم تبدیل کند و مردم را به عرصه‌ی سیاست بکشاند؛ بنابراین به ادبیاتی نیاز داشت که با مردم سخن بگوید؛ و مهم‌تر از آن، مردم در آن زبان باز کنند. ادبیاتی که به‌جای مضامین آسمانیِ قبلی، مضامین خود را از زندگی واقعی که در زمین جریان دارد (مضامین گیتییانه به‌تعبیر آقای داریوش آشوری) انتخاب کند. برای دست‌یافتن به چنین هدفی اولین شرط این بود که زبانی متناسب با آن ایجاد شود. گویا ایرج میرزا اولین کسی بوده است که چنین ضرورتی را درک کرد و شعرش برای بسیاری از هم‌دوره‌های او و شاعران بعدی سرمشق شد. این چرخش مبنایی شد برای انقلابی که نیما در شعر فارسی رهبری آن را در دست گرفت.\n آن‌طورکه از فحوای مقاله برمی‌آید، با جنبشِ مشروطیت و تحول در نثر فارسی به‌عنوان فُرم ادبی مدرن، امکانی برای تفکر فراهم می‌شود. به نظر شما چرا در روزگار ما دیگر متون ادبی توانِ خلق تفکر را ندارند؟ یکی، دو دهه پیش جریانی با دست‌گذاشتن بر انسداد یا انجمادِ فکری ما از وساطتِ «ترجمه» سخن گفت تا به میانجی ترجمه و فراخواندنِ مفاهیمِ نو امکانی برای تفکر فراهم شود. این‌بار نه ادبیات، بلکه متون فلسفی و نظری بود که بنا داشت بار این مسئولیت را بر دوش بگیرد. فکر می‌کنید چرا ادبیات ما رفته‌رفته و به‌طور دقیق‌تر از دهه هشتاد به این طرف توان و زورِ خود را از دست داد؟\nدلیل اصلی‌اش به نظر من این است که در دوره‌ی مشروطه، هدف واضح و آشکار بود. ضرورت و میل تحول و برگذشتن از انسداد سیاسی و اجتماعی که بیش از حد معمول دوام یافته بود، به اندرونی دربار و محافل اشرافی نفوذ کرده بود و تقریبا همگان بر نسخه‌ای واحد، یعنی «تجدد» اتفاق نظر داشتند. اگرچه نقش ترجمه را در دوره‌ی مشروطه هم نمی‌توان نادیده گرفت، اما حامل اصلی ایده‌ی تجدد به میان مردم ادبیات و به‌ویژه شعر بود. در روزگار ما علی‌الخصوص پس از فروپاشی بلوک شرق و ضربه‌ای که در عرصه‌ی جهانی بر چپ وارد شد از یک سو و جاانداختن نسخه‌ی فریبکارانه‌ی نولیبرال، نه‌تنها در عرصه‌ی اقتصاد و سیاست، بلکه در عرصه‌ی فرهنگ، هنر و اندیشه از سوی دیگر، آب را چنان گل‌آلود کردند که جست‌وجوی حقیقت به امری فانتزی و نوعی رؤیاپردازی تعبیر شد. تأثیر این وضعیت در ادبیاتِ محافظه‌کار دو، سه دهه‌ی اخیر ما که نمی‌خواهد در سمت حقیقت بایستد و هزینه‌اش را بپردازد کاملا مشهود است. در چنین شرایط بغرنجی به نظر من ایده‌ی ترجمه به‌عنوان میانجی تفکر ایده‌ی بدی نبود. منتها مسئله این است که این میانجی باید نقش میانجی را بازی کند؛ یعنی دو چیز، مثلا گذشته و آینده را به هم وصل کند. لازمه‌ی ایفای این نقش هم «گفت‌وگو» است،که متأسفانه هنوز هم به شکل بنیادی و رادیکال شکل نگرفته است. من بی‌آنکه قصد نفی «کم‌زوربودن ادبیات» دوره‌ی اخیر را که شما عنوان کردید داشته باشم، معتقدم بخشی از همین ادبیاتِ کم‌زور بعضی از نقاط انسداد را - مثلا در حوزه‌ی اخلاق- زیر ضرب گرفته است. اما با شما موافقم که این ادبیات بنا به دلایلی که گفتم از توان تأسیس فکر برخوردار نیست و نباید به‌تنهایی چنین انتظاری از آن داشته باشیم.\n در مقاله دیگری با عنوانِ «داستانی هنوز پابرجا» با میانجیِ داستان «مسالک‌المحسنین» به مشروطه و تأثیر آن بر ادبیات مدرن ما می‌پردازید. چرا از بینِ نثرهای معتبر ادبیات فارسی، رمان و داستان‌های این دوران سراغِ «مسالک‌المحسنین» و «کتاب احمد» رفته‌اید که نسبتاً کمتر شناخته‌شده و شاید مهجورند؟ از طرفی، اهمیتِ طالبوف به‌عنوانِ چهره سرشناس مشروطه است نه شخصیتی مهم در ادبیات، و به‌قول خودتان داستانِ طالبوف داستان‌واره‌ای بیش نیست. گویا در تحلیل سرچشمه‌های ادبیات مدرن ما، بیش از اینکه داستان‌نویسی و صناعتِ ادبی برای شما مهم باشد، تأثیرِ افراد در ایجاد ذهنیتِ نو مهم بوده است. آیا به‌همین‌دلیل است که در مقاله «تأثیر انقلاب اکتبر بر شعر و ادبیات ایران» طالبوف را در کنارِ آخوندزاده و زین‌العابدین مراغه‌ای، از نظریه‌پردازانِ تجدد ادبی در ایران معرفی می‌کنید؟\nهمان‌طورکه شما اشاره کردید، تأکید من بر کتاب «مسالک‌المحسنین» طالبوف به‌خاطر جایگاه آن در ادبیات داستانی نیست، بلکه توجه من اولا معطوف به محتوای این اثر و مطالب و پرسش‌هایی است که مطرح کرده است؛ پرسش‌هایی که در زمان خودش بسیار اساسی و بنیادین بود و برخی از آنها متأسفانه هنوز هم در سیاست و فرهنگ ما بی‌پاسخ مانده است، یا دست‌کم تا دهه‌ی شصت گریبان‌گیر ما بود و ما اهمیت آنها را درک نمی‌کردیم. از این گذشته، شیوه‌ی طرح پرسش‌ها و موضوع‌ها در این کتاب به نظر من مهم است. کل موضوع و مسائلی که در این کتاب مطرح شده، در قالب گفت‌وگو و گاه جدل ارائه شده است. همین که نویسنده به چند شخصیت فرعی فرصت داده است که در مخالفت با شخصیت اصلی اظهارنظر کنند، یا ابهام‌ها و پرسش‌هایشان را بر زبان بیاورند، در جامعه و فرهنگی که گفت‌وگو در سنت آن جایی ندارد، بسیار مهم است بحث‌هایی که بین شخصیت اصلی که یک مهندس جوان، آشنا با فرهنگ غرب، میهن‌دوست، دین‌دار و درعین‌حال سکولار است با شخصیت دیگری که یک روحانی برجسته‌ی زمان خود است، آن‌قدر واقعی و زنده است که گویی نه در اواخر دوره‌ی قاجار، بلکه در اواخر دوره‌ی پهلوی بین آن دو درگرفته است. برای نشان‌دادن نمونه‌های این دو شخصیت که سرنوشت امروزی ما را رقم زده‌اند، لازم نیست من از کسی یا کسانی نام ببرم، هر کسی که این کتاب را خوانده باشد از این تشابه احتمالا مثل من شگفت‌زده شده باشد. این را هم اضافه کنم که من اغلب آثار نظم و نثر دوره‌ی مشروطه را خوانده‌ام، اما به نظر من برای درک انقلاب مشروطه، نه از حیث سیر وقایع تاریخی، بلکه از حیث درک ملموس دغدغه‌های نهفته در آن لحظه‌ی تاریخی و مختصات میانگین تفکر انسان ایرانی در آن دوره، آثار طالبوف از جایگاهی ویژه برخوردار است. نقش طالبوف در پایه‌گذاری ادبیات جدید ایران در مقایسه با آخوندزاده و زین‌العابدین مراغه‌ای چندان پررنگ نیست. آخوندزاده و مراغه‌ای نظریه‌پرداز و مؤسس بودند. آنها به ادبیات و نقد ادبی به‌عنوان نهادهای ضروری تجدد نگاه می‌کردند؛ طالبوف به ادبیات به‌عنوان یک میانجی در تحول اجتماعی نگاه می‌کرد.\n آقای موسوی شما در مقاله «کارنامه روشنفکری ایران در سه حرکت» از منحنیِ عجیب‌وغریبی می‌گویید که اندیشه و عملِ جریان روشنفکری ما را در تاریخ معاصر نشان می‌دهد. به‌تعبیری از منظر شما، ما از دوران مشروطه صاحبِ روشنفکری شدیم اما بعد از چندین دهه این منحنی رشدِ معکوس داشته و با نوعی رجعت مواجه شدیم و بعد از مدتی هم سر روشنفکران به سنگ خورده و دوباره به فکر افتادند تا خود را به دورانِ بلوغِ ازدست‌رفته‌شان برسانند. فکر نمی‌کنید که جریانِ روشنفکری در این یکی، دو دهه اخیر به دلایلِ فکری و موانع بیرونی از این مسیر دور و دورتر شده است؟ به‌نظرتان چرا دیگر نویسندگان و اهالیِ ادبیات کمتر جریانِ روشنفکری را نمایندگی می‌کنند؟ به بیان دیگر چرا روشنفکرانِ ما دیگر چندان اعتقادی به اتصال با ادبیات ندارند و ادبیات و هنر را به نظام بازار، نشرها و تهیه‌کنندگانِ فیلم و گالری‌داران و در کل به کارگزارانِ فرهنگ واگذار کرده‌اند؟\nبه نظر من علاوه بر موانع بیرونی که شما به آن اشاره کردید، تغییر آرایش طبقاتی و اجتماعی کشور ما در سه دهه‌ی اخیر در وضعیتی که پیش آمده است تأثیر داشته. من در همین کتاب در مقاله‌ی «روشنفکران ادبیِ سه دهه‌ی اخیر، پدران و پسران» به این موضوع پرداخته‌ام. جمعیت روشنفکری ایران با تعریفی که «گرامشی» از روشنفکر دارد، در سه دهه‌ی اخیر به نحو چشمگیری افزایش یافته است. یکی از نتایج این نوع افزایش، تضعیف موقعیت هژمونیک روشنفکرانی است که «ژولین بندا» از آنها به‌عنوان «شاه/فیلسوفانی با استعداد فوق‌العاده و موهبت‌های اخلاقی که وجدان نوع بشر را می‌سازند» یاد می‌کند. نویسندگانِ مورد علاقه من و شما در این دسته‌بندی جای می‌گیرند. در اینکه هنوز هم روشنفکرانی از این جنس در کشور خود ما و سایر نقاط دنیا وجود دارند و به قول معروف نسلشان وَر نیفتاده است، گمان نمی‌کنم بتوان تردید کرد، اما اینها حالا دیگر در هیچ‌جای دنیا دارای هژمونی لازم برای به‌حرکت‌درآوردن جامعه نیستند. درمورد اینکه چرا در سال‌های اخیر هنر و ادبیات ما به تعبیر شما به بازار و بنگاه‌های نشر و... سپرده شده، یک دلیلش این است که گویا عده‌ای به این نتیجه رسیده‌اند که «روشنفکری» در مفهومی که از بندا نقل کردم، توهمی بیش نیست. دلیل دیگرش این است که نویسندگی، به‌ویژه در حوزه‌ی ادبیات داستانی (چه تولید و چه ترجمه) در سه دهه‌ی اخیر به‌عنوان یک «شغل» تا حدودی جا افتاده است. اغلب نویسندگان ما - از استثناهایی چون شاملو و به‌آذین که بگذریم- پیش از انقلاب، نویسندگی شغلشان نبود. امورات زندگی‌شان از طریق کار در یک اداره، معلمی یا تدریس در دانشگاه می‌گذشت. رژیم گذشته هم عقلش نمی‌رسید که باید آنها را از نان‌خوردن بیندازد؛ ازاین‌رو انگیزه مادی یا پول‌درآوردن برای نویسنده اهمیت چندانی نداشت؛ اما حالا وضع فرق کرده. نویسنده و مترجم برای اینکه چرخ زندگی‌شان بچرخد بعید نیست که تسلیم سیاست بازار شوند.\n در مقاله «چرا ادبیات ما جهانی نیست؟» که در اسفند سالِ 1390 نوشته شده، معتقدید در چهار، پنج قرنِ گذشته ادبیات ما در قیاس با ادبیات دنیای جدید حرفِ چندانی برای گفتن نداشته، اما در قرنِ اخیر در دو نوبت به‌طور جدی تکان خورده؛ نوبت نخست با نیما و هدایت، نوبتِ دوم در این بیست سال اخیر که می‌شود دهه‌های هفتاد و هشتاد و معتقدید در این دو دهه زیبایی‌شناسی و تفکر ادبیِ ما وارد مرحله تازه‌ای شده است. نشانه‌های این مرحله نوین در ادبیات داستانی ما چیست؟\nگمان می‌کنم درمورد اینکه ادبیات ما با هدایت و نیما وارد مرحله‌ای جدید شد، اتفاق نظر وجود دارد. در واقع اتفاقاتی که در دوره‌ی مشروطه رخ داد زمینه را برای ظهور ادبیات مدرن ما که هدایت و نیما شاخص‌ترین چهره‌های آن هستند فراهم کرد. این روند با افت‌وخیزهایی تا دهه‌ی پنجاه ادامه داشت. در دهه‌ی پنجاه در هنر و ادبیات ما جناح‌بندی‌های جدیدی ایجاد شد که نتیجه‌اش بیش از آنکه ایجاد تغییری بنیادی باشد، ایجاد تشتت بود. آشکارترین شکل این تشتت را می‌توانید در بحث و جدل‌هایی که در عرصه‌ی هنرهای نمایشی بین کارگاه نمایش و مخالفان آن پیش آمد ببینید. امروز که حدود چهل سال از آن دوران می‌گذرد بهتر می‌توانیم بفهمیم که زیر پوست آن تشتت و بحث و جدل‌ها یک ضرورت (ضرورت تحول) در حال رشد بوده است. آرایش طبقاتی جامعه‌ی ما از زمان نیما و هدایت تا اواخر دهه‌ی پنجاه که منجر به انقلاب شد، دستخوش تحول اساسی شده بود. جمعیت شهری به نحو چشمگیری از جمعیت روستایی زیادتر شده بود. در یک دوره ده، پانزده‌ساله تعداد کارگران شاغل در واحدهای صنعتی بزرگ چند برابر شد. همین‌طور تعداد تحصیل‌کرده‌ها، زن‌های فعال در عرصه‌ی اجتماعی. در واقع طبقه‌ی متوسط ما در همان دوره شکل گرفت. این تحول اساسی در ساختار اجتماعی باید راهی برای بیان خودش در هنر و ادبیات پیدا می‌کرد. وقوع انقلاب در این روند تأثیری دوگانه داشت. سنت‌گرایانی که هژمونی سیاسی را در دست داشتند، فرمان عقب‌گرد به پیش از نیما و هدایت می‌دادند؛ اما چون خلاف جهت تاریخ حرکت می‌کردند فقط موفق به ایجاد اختلال شدند، اما در نهایت شکست خوردند. درعین‌حال انقلاب موجب شد که نیروی اجتماعی تحول‌خواه به خودش بیاید و راه برون‌رفت از بحران را بجوید. در عرصه‌ی هنر و ادبیات، سراسر دهه‌ی شصت در سکوت اجباری، صرف تفکر، تأمل و بازخوانی انتقادی گذشته شد و نتیجه‌اش دست‌کم در عرصه‌ی نظری گشایش افقی نو در برابر هنر و ادبیات ما بود. نشان‌دادن بازتاب این تحول در شعر فارسی که من آشنایی بیشتری با آن دارم برایم آسان‌تر است. توجه به جزئیات به‌جای بیان کلی مفاهیم کلی، فردیت، تنوع در فرم و زبان، گرایش به زبان منثور و بیان روایی که همگی از مختصات هنر مدرن است، از اواخر دهه‌ی شصت به بعد در شعر فارسی پررنگ‌تر شد که اوج آن را در دهه‌ی هفتاد شاهد بودیم. این به نظر من یک تحول و پیشرفت در درک ما از زیبایی‌شناسی است. شاعرانی چون آتشی، براهنی، سپانلو، مختاری، باباچاهی و چند نفر دیگر که نیمی از سابقه‌ی ادبی‌شان مربوط به پیش از انقلاب است، به نظر من بهترین آثارشان را در اواخر دهه‌ی شصت تا اوایل دهه‌ی هشتاد نوشته‌اند؛ و این ناشی از همان تحولی است که اتفاق افتاد. نسل ما هم اگر کاری کرده باشد مربوط به همان دوره و متأثر از همان تحول است. در ادبیات داستانی هم اگر به شاخص‌ترین کتاب‌هایش نگاه کنیم بیش‌وکم همین وضعیت را مشاهده می‌کنیم. داستان‌نویسان خوبِ نسلِ بعد از گلشیری که تعدادشان کم هم نیست از همین دوره برآمده‌اند و فکر می‌کنم همین شاخصه‌هایی که درباره شعر گفتیم، در ادبیات داستانی این دوره هم وجود دارد.\n اگر بخواهیم با رویکردی انتقادی ادبیاتِ ایران را بررسی کنیم از قضا به نظر می‌رسد در همین دو دهه گذشته، ما با رکودِ تورمی تولیدات ادبی مواجهیم که ماحصلِ نوعی واپس‌گرایی، سیاست‌زدایی از ادبیات و سرانجام تسلطِ نظام بازار بر ادبیات است که هرگونه اتوریته نویسنده را از بین برده و توانِ ادبیات را سلب کرده است. این بحث را پیش می‌کشم چون نگاهِ شما به ادبیات و کارکرد آن را می‌شناسم. در متنی که اسفند 98 به‌مناسبت صدسالگی ادبیات داستانی در سالنامه «شرق» نوشتید، ادبیات را معادلِ کنش دانسته‌اید: «ادبیات برای من دیگر نه کلمه بود، نه خیال. ادبیات عینِ عمل بود؛ عینِ کنش. ادبیات در من عمل می‌کرد. من با ادبیات کنش می‌کردم». نکته مهم دیگر اینکه نوشته‌اید ادبیات «کار» من است نه «شغل» من. فکر نمی‌کنید ادبیات ما از همین دو دهه پیش، با پیش‌کشیدنِ مفهوم «نویسنده حرفه‌ای» و برپایی انواع و اقسام کلاس‌های آموزش داستان‌نویسی، با طردِ این تلقی، خود را دودستی به نظم بازار تقدیم کرد؟ در این اوضاع، ما بیش از آنکه با نویسنده و اثر خلاق ادبی مواجه باشیم، با فعالان فرهنگی و کارگزارانِ ادبی سروکار داریم. گرچه جای انکار و تردید نیست که در این بلبشو مقاومت‌هایی هم بوده است.\nمن البته وضعیت را به این بدی که شما توصیف کردید نمی‌بینم. درباره اینکه چرا بخشی - و بخش بزرگی- از هنر و ادبیات ما تسلیم سیاست «بازار» شده است نظرم را گفتم. نویسنده‌حرفه‌ای‌شدن چیز بدی نیست؛ اما شرطش این است که او دفاع از حقیقت و آزادی را هم بخش جدایی‌ناپذیر حرفه خود بداند. من هم مثل شما بر این باورم که در ده، پانزده سال گذشته نوعی ادبیات بی‌بو و بی‌خاصیت با شعار «همینی هست که هست، می‌خوای بخواه نمی‌خوای نخواه» با رنگ و لعاب عرفانی و تراشیدن دلایلِ به‌اصطلاح روان‌شناختی برای انحطاط اخلاقی و مسائلی از این قبیل در کشور ما دور برداشته است. علاوه‌بر دلایلی که در بخش‌های قبلی گفتم، به نظرم تازه‌ترین دلیلش شکست طبقه‌ی متوسط است. من فکر می‌کنم خوشبختانه داریم آرام‌آرام از این مرحله عبور می‌کنیم. زمینه اجتماعی‌اش وجود دارد، ولی پرداختن به آن در این فرصت نمی‌گنجد.\n نوشته‌اید گنجینه ادبیات کلاسیک کمک می‌کند تا ما از دوره گذار عبور کنیم، ازاین‌رو به آینده بسیار خوش‌بین هستید. فکر می‌کنید با این حد از تسلطِ نظام سرمایه‌محور که تقدیر ادبیات را رقم می‌زند و از طرفی با فاصله‌ای که نسل داستان‌نویسِ کنونی با ادبیات کلاسیک دارد، همچنان می‌توان امید بست و خوش‌بین بود؟\nمنظورم این است که اگرچه ادبیات معاصر ما را کمتر کسی در دنیا می‌شناسد، ادبیات کلاسیک ما با نام‌هایی چون خیام، مولوی، عطار، حافظ، سعدی، فردوسی و... به‌اندازه کافی شهرت و اعتبار دارد و این می‌تواند برای ادبیات امروز ما یک سکوی پرش تلقی شود. در اینکه من زیادی خوش‌بینم با شما موافقم، اما خوش‌بینی من در این مورد به‌خاطر این است که در سال‌های اخیر ترجمه‌ی ادبیات معاصر ایران در خارج از کشور اندکی رونق گرفته است و این می‌تواند امیدبخش باشد. من نگرانی شما را درک می‌کنم و با نگاه انتقادی شما موافقم، اما فکر می‌کنم اگر دست‌کم آثار امثال ساعدی، احمد محمود، گلشیری و سایر نویسندگان شاخص ما به زبان‌های دیگر راه پیدا کند و ما از این انزوا خارج شویم نویسندگان جوان ما تشویق خواهند شد که خودشان را به افق جهانی ادبیات نزدیک کنند.\nآن مقاله واکنشی بود در برابر یک جایزه‌ی بین‌المللی که به دولت‌آبادی تعلق گرفت. به‌هرحال یکی از راه‌های معرفی ادبیات هر کشوری در سطح جهانی استفاده از فرصت جوایزی مانند نوبل و... است. اگر نیما و شاملو - که هر دو شایستگی آن را داشتند - نوبل می‌گرفتند، امروز موقعیت جهانی ادبیات ما به‌مراتب بهتر از این بود. دولت‌آبادی هم به نظر من چنین شانسی دارد. تعدادی از داستان‌های کوتاه او و دو رمان «کلیدر» و «جای خالی سلوچ» به نظر من جزء ایرانی‌ترین آثار ادبیات معاصر ما هستند. منظورم از ایرانی‌بودن، گرایش‌های ناسیونالیستی نیست. منظورم بازتاب صادقانه‌ی زندگی، فرهنگ، افکار، ایده‌آل‌ها و خلق‌وخوی انسان ایرانی در یک برهه‌ی تاریخی است. بی‌خود نیست که «کلیدر» در ده جلد با آن حجم عظیم، یکی از پرخواننده‌ترین رمان‌های فارسی است. «کلیدر» با معیارهای رمان بازاری و عامه‌پسند نوشته نشده است. دلیل حوصله‌ای که مردم برای خواندن این رمان دو هزار و هشتصد صفحه‌ای به خرج داده‌اند این است که در آن با شکل هنری‌شده تجربه‌ای روبه‌رو شده‌اند که خود یا نسل قبلی‌شان شاهدش بوده‌اند اما قادر به جمع‌بندی و سامان‌دادن به آن نبوده‌اند. وقایع «کلیدر» مربوط به یک دوره تاریخی است که یاغی‌گری در گوشه‌وکنار کشور رنگ‌وبوی حماسی و پهلوانی به خود می‌گرفت. «عبدوی جط» آتشی یک نمونه‌اش در بوشهر و دشتستان بود. در گیلان ما هنوز داستان «قاجان شفتی» که سرنوشتی بیش‌وکم شبیه گل‌محمدِ «کلیدر» داشته است بر سر زبان‌هاست. امروز ممکن است کارهای آنها را مقاومت ارتجاعی در برابر روند تجدد ارزیابی کنیم؛ اما برای پیداکردن دلیل همدلی مردم با آنها باید به روان‌شناسی اجتماعیِ آن دوره تاریخی مراجعه کرد؛ به جایگاه «پهلوان» در فرهنگ و روح جمعی ایرانیان از رستمِ «شاهنامه» و اسطوره‌های شیعی تا غلامرضا تختی؛ به فقدان قهرمان و عنصر حماسی در شرایط خفقان و سرکوب. در بعضی از داستان‌های کوتاه دولت‌آبادی هم موقعیت تراژیک فرودستان و حاشیه‌نشین‌ها به‌خوبی تصویر شده است. اینها دلایل اصلی خوانده‌شدن آثار دولت‌آبادی و تأثیر آنها بر جامعه و ظاهرا یکی از معیارهای گزینش برندگان نوبل است. اما برای این پرسش‌تان که آیا هنوز هم دولت‌آبادی می‌تواند «انسان معاصر ایرانی را نمایندگی کند؟» پاسخ قاطعی ندارم. جامعه ما پُر از تناقض و پیچیدگی است. ما در یک برزخ عجیب‌وغریب گیر کرده‌ایم که هم‌زمان باید هم گره‌های قرون‌وسطایی را بگشاییم و هم با گره‌های دنیای مدرن، دنیای رسانه و هوش مصنوعی دست‌وپنجه نرم کنیم. امیدوارم نویسندگان نسل جدید از عهده این کار برآیند.\n گلشیری و رئالیسم» از مقالاتِ مهم شما در این مجموعه است، دست‌کم برای من. چون مسئله‌ای در این مقاله مطرح می‌شود که به سرنوشتِ ادبیات ما مرتبط است و تا امروز نیز مسئله مطرحِ ما است. در این مقاله دوگانه نویسندگانِ رئالیست و نویسندگان غیرمتعهد یا فرمالی است را صورت‌بندی می‌کنید و می‌نویسید گلشیری از سَر مخالفت با رئالیسم سوسیالیستی به مخالفت با رئالیسم افتاد و البته به‌درستی از مدرنیسم دفاع کرد. خودتان بهتر می‌دانید که در دوره‌ای وصفِ «فرمالی است» نوعی برچسبِ ناخوشایند بود به نویسندگانِ عافیت‌طلب که از سیاست دوری می‌کردند و ما خوب می‌دانیم که گلشیری مطلقا چنین نبود. چه شد که ادبیاتِ او متصف به فرمالی است شد اما خودش همچنان به‌اعتبار داستان‌هایش و نیز حضور ادبی‌اش از سیاسی‌ترین نویسندگان ما یا حتی می‌توان گفت از آخرین نویسندگانِ سیاسی ما است؟\nدلیلش همان است که شما اشاره کردید. گلشیری فرمالی است نبود، مدرنیست بود و به گمان من روح مدرنیسم را به‌خوبی درک کرده بود. اما اینکه چرا او را به فرمالیست‌بودن متهم می‌کردند، دلیلش دوقطبی‌بودن تفکر ما در آن دوره بود. در یک دوره طولانی، بر اثر فشار استبداد، بسیاری از روشنفکران ما فقط دو رنگ سیاه و سفید را می‌شناختند. درحالی‌که در زندگی واقعی طیفی از رنگ‌ها وجود دارد. تأکید گلشیری بر زبان و فرم، در افتادن به ورطه فرمالیسم توخالی و چشم‌بستن بر امر واقعی و پناه‌بردن به ذهنیت مطلق نبود. گلشیری از زندگی می‌نوشت و بر آن بود تا با عبور از سطح رویدادها، جوهر و سرشت تاریخی آن را کشف و آشکار کند. لازمه این کار عبور از رئالیسم قرن هجدهمی (نه عبور از عنصر رئالیته و واقع‌گرایی) و اندیشیدن به «فرم» روایت و ملزومات آن از جمله «زبان» بود؛ اما به گمان من گلشیری تا پیش از دهه شصت، برخلاف داستان‌هایش، در مباحث نظری گاهی به دام همان بحث کلیشه‌ایِ ادبیات فرمالیستی در برابر ادبیات متعهد می‌افتاد که باعث سردرگمی بعضی از شاگردان و پیروانش می‌شد. خود گلشیری در چند مقاله و گفت‌وگو که در کتاب دوجلدی «باغ در باغ» در دسترس است، به این موضوع پرداخته و توضیح داده است که هدف او هیچ‌گاه مخالفت با رئالیسم یا نفی وجه سیاسی یا تعهد اجتماعی در ادبیات نبوده است.\n و اما می‌رسم به سؤالی که به نظرم بسیار مهم است و آن جایگاهِ غریبِ صادق هدایت است در ادبیات معاصر ما که با نوعی ستایش و تکفیر در این سال‌ها موجه بوده. شما صادق هدایت را جهانی‌ترین نویسنده معاصر ما می‌دانید و در جای‌جای مقالاتتان از او نام می‌برید. از همه مهم‌تر در همین مقاله «گلشیری و رئالیسم» می‌نویسید رئالیسم ملکِ طلق جریان معتقد به رئالیسم سوسیالیستی یا نویسندگان متعهد نبود و ادبیات رئالیستی نمونه‌های درخوری همچون هدایت و جمال‌زاده دارد که حرفِ خلاف عادت و مهمی است و من با شما سرسختانه موافقم. اما رویکردی در ادبیات ما تا امروز پابرجاست که صادق هدایت را به‌اعتبارِ «بوف کور»، نماینده جریان ذهن‌گرای خمود و افسرده در ادبیات ما می‌داند و احمد محمود را نماینده جریان رئالیستی که می‌توانست تغییر ایجاد کند و بعد از او ادامه نیافت. این منتقدان معتقدند که جریانِ بوف کوری بر ادبیات ما مسلط شده و ما را از جریانِ رئالیستی به انحراف کشانده است، درحالی‌که بعید است بتوان نشانه‌ای از خلاقیتِ هدایت را در جریان ادبی اخیر سراغ گرفت. حتی فکر می‌کنم نوعی رئالیسمِ سَردستی و سخیف و قلابی در یک دهه گذشته، ادبیاتِ ما را انباشته که تن‌ها در ظاهر به فرودستان و جنوب شهر می‌پردازد بدونِ هیچ درکی از مختصاتِ مسئله‌ای که می‌خواهد طرح کند. این تقابل را چطور ارزیابی می‌کنید؟\nمن هم شنیده‌ام که بعضی از منتقدان و نویسندگان ما «بوف کور» هدایت را یک سرمشق انحرافی برای ادبیات داستانی ما دانسته‌اند. موفقیت کم‌نظیر «بوف کور» که تا به امروز هم به‌عنوان یک اثر پیشرو و هم به‌عنوان اثری جذاب و پُرکشش که با همه ممنوعیت‌ها و محدودیت‌ها گویا هنوز هم رکورددار خوانده‌شدن است، و علاوه‌بر آن موفقیت آن در عرصه بین‌المللی، می‌تواند برای هر نویسنده‌ای وسوسه‌انگیز باشد و او را به تقلید وادارد. من فکر می‌کنم آن چیزی که بوف کور را بوف کور کرد، پشتوانه غنی فرهنگی و تاریخی آن است. «بوف کور» اثری خلق‌الساعه نیست، حاصل همه تأملات هدایت در تاریخ و فرهنگ ایران است. همان‌طورکه پیش‌تر گفتم، «پروین دختر ساسان» و «مازیار» اگرچه جزء آثار مهم هدایت نیستند، اما یکی از کلیدهای درک «بوف کور»اند. من قبول دارم «بوف کور» رمانی رئالیستی از نوع رمان‌های احمد محمود یا حتی تعداد زیادی از داستان‌های خود هدایت نیست. رویکرد «بوف کور»، هم در کلیت و هم در اجزا، رویکردی استعاری است. علاوه بر استعاره، نمادها نقش مهمی در «بوف کور» دارند. گلدان راغه، پیرمرد خنزرپنزری، نقاشی روی قلمدان، شراب بالای رف و... همه نمادهایی هستند که ریشه در تاریخ و فرهنگ ما دارند؛ البته تاریخ و فرهنگی که به بن‌بست خورده و همچون بختکی روی راوی افیونی، ناتوان و افسرده «بوف کور» افتاده است و او از طریق گفت‌وگو با سایه خود در جست‌وجوی هویت بربادرفته یا سرکوب‌شده خویش است. اثری که این‌همه با تاریخ و فرهنگ پیوند دارد، چگونه می‌تواند یک اثر ذهنی، غیرتاریخی و بریده از واقعیت باشد؟ بنابراین من فکر می‌کنم دوگانه هدایت/ احمد محمود دوگانه‌ای کاذب است. ذهنیت احمد محمود با ذهنیت هدایت متفاوت است. سبک نوشتنشان هم با هم فرق دارد و این کاملا طبیعی است. مهم این است که هردوی آنها به روح و گوهر تاریخیِ روزگاری که در آن زیسته‌اند دست یافته‌اند. چنین دستاوردی بدون تعمق در واقعیت، بدون غوطه‌خوردن در اعماق زندگی، و نه توصیف سطوح ظاهری آن، امکان‌پذیر نیست. البته درباره احمد محمود نباید از حق بگذریم که جریان روشنفکری و منتقدان ادبی ما که رسانه‌ها و مطبوعات را در اختیار داشتند تا سال‌ها درمورد او و کارهایش سکوت کردند. به‌عبارتی می‌توان گفت او در یک دوره قربانی دعوایی شد که خود هیچ نقشی در آن و هیچ علاقه‌ای به آن نداشت.\nزنده‌یاد درویشیان آن‌قدر صمیمی و بی‌ادعا بود که در مقایسه خودش با گلشیری جایی نوشته است که سطح ادبیات گلشیری بالاتر از او بوده است؛ بنابراین لزومی ندارد که ما تحت تأثیر شخصیت او، درباره جایگاهش در داستان‌نویسی ایران مبالغه کنیم. اگر من و هم‌سن‌وسال‌هایم از تأثیر داستان‌های درویشیان بر خودمان حرف می‌زنیم اصلا مبالغه نمی‌کنیم. داستان‌های صمد بهرنگی و علی‌اشرف و داستان‌های آن دوره محمود دولت‌آبادی واقعا نسل ما را برمی‌انگیخت و آماده‌مان می‌کرد که برای مبارزه با ظلم و بی‌عدالتی حتی حاضر به فداکردن جانمان باشیم. بن‌مایه‌ی داستان‌های آنها «اخلاق» بود؛ اخلاق انسانی، اخلاق انقلابی، اخلاق گذشت و فداکاری. اگر هنوز هم برای «فضیلت اخلاقی» در ارزیابی انسان جایگاهی قائل باشیم، آن نوع داستان‌ها می‌توانند واجد ارزش باشند. ما امروز حتی اگر با مشی سیاسی صمد موافق نباشیم نمی‌توانیم ارزش‌های اخلاقی و تربیتی «ماهی سیاه کوچولو» را انکار کنیم. ترجمه و انتشار این کتاب به بسیاری از زبان‌ها و اجرای تئاتری آن در بعضی از کشورها نشان می‌دهد که گوهر نهفته در این اثر گوهری عمیقا انسانی است و هنوز هم مشمول مرور زمان نشده است. اما درعین‌حال من نمی‌خواهم از انبوه شعرها و داستان‌هایی که با داعیه ادبیات متعهد در دهه‌های چهل و پنجاه منتشر شدند و ادبیات را در حد مقاله‌های سیاسی و تهییجی فروکاستند دفاع کنم.\n آقای موسوی در ادبیاتِ داستانی معاصر کدام نویسنده را بیشتر می‌پسندید؟ فکر می‌کنید کدام نویسنده زمانه‌ی خود را بیشتر درک کرده و سبک و رسمِ نوشتارش با محتوا و تفکر اثرش خوب چفت‌وبست شده و جور درمی‌آید و به‌اصطلاح در کارش موفق بوده است و فُرم و محتوای کارش چنان در هم ادغام شده که وصله ناجوری به او نمی‌چسبد؟\nزنده‌یاد محمد مختاری در دهه هفتاد روی دو مقوله‌ی بسیار مهم انگشت گذاشت: اولی «فرهنگ شبان‌رمگی» و دومی «مدارا» یا تمرین مدارا. او با شرح و بسط این دو مقوله به بازشدن بخشی از گره‌های ذهنی ما که از گذشته به ارث برده بودیم کمک شایانی کرد. من در اولین مقاله این کتاب، شعر حافظ را از همین منظر، یعنی منظر مدارا بررسی کرده‌ام که عنوانش هست «فرهنگ مدارا». این نام‌گذاری به‌عبارتی اشاره‌ی غیرمستقیم به ایده‌ای است که مختاری مطرح کرد. یادش گرامی.


معرفی بازی اکشن نقش‌آفرینی جدید از سری Warhammer 40000 - زومجی\n// پنجشنبه, ۲۵ تیر ۹۴ ساعت ۱۷:۰۰\nمعرفی بازی اکشن نقش‌آفرینی جدید از سری Warhammer 40000\nنیئِکور گیمز، شرکت واقع در بوداپست و توسعه دهنده سری Warhammer رسما از بازی Warhammer 40,000: Inquistor -Martyr رونمایی کرد. این بازی اکشن نقش‌آفرینی با همکاری نزدیکی بین وارهَمر ۴۰،۰۰۰ و گیمز ورک‌شاپ ساخته شده است. در ادامه با زومجی همراه باشید.\nاستودیوی نیئِکور گیمز Warhammer 40,000: Inquistor -Martyr را یک بازی سندباکس اکشن- نقش‌آفرینی توصیف کرده و توضیح می‌دهد که بخش داستانی تک نفره بازی با محوریت بازیکنان خواهد بود.\nنیئِکور گیمز همچنین وعده داد که پس از پایان بخش داستانی، روایت بازی در یک محیط سندباکس بزرگ ادامه پیدا خواهد کرد. به گفته‌ی توسعه دهندگان، آنها در بازی جدید «سال‌های متوالی سرگرمی، توسعه تدریجی و تولید مداوم محتوای توسعه یافته متناسب با گیم‌پلی اکشن نقش‌آفرینی» را برای بازی Warhammer 40,000: Inquistor -Martyr در نظر دارند.\nزُلتان پازسانی تولیدکننده بازی در بیانیه‌ای نوشت:\nمهیج بودن، بی رحم بودن و محیط زیست فعال از جمله المان‌های لازم برای سبک اکشن نقش‌آفرینی هستند. این المان‌ها دلیل انتخاب جهان Warhammer 40.000 توسط ما بود. ما با همکاری گیمز ورک‌شاپ، در حال انجام بهترین‌های خود برای ساخت یک بازی با کیفیت بالا برای جامعه طرفداران هستیم. ما همچنین طرفدار بزرگ [این مجموعه] هستیم به همین دلیل ما عمیقا به این بازی اهمیت می‌دهیم.\nاستودیوی مجارستانی نیئِکور گیمز در سال ۲۰۰۵ تاسیس شد، این استودیو در کارنامه‌ی کاری خود بازی‌هایی نقش‌آفرینی بزرگی از جمله King Arthur و Incredible Adventures of Van Helsing را دارد.\nهم اکنون متاسفانه جزئیات بیشتری از بازی Warhammer 40,000: Inquistor -Martyr منتشر نشده است. این بازی در تاریخ نامشخصی در سال ۲۰۱۶ برای رایانه‌های شخصی، مک، پلی‌استیشن 4 و ایکس‌باکس وان عرضه می‌شود.


تناقض‌گویی دولتی‌ها در اقتصاد/ضرورت اجرای حکم رهبر انقلاب – پایگاه خبری و تحلیلی 7 خبر\nپایگاه خبری و تحلیلی 7 خبر\nتناقض‌گویی دولتی‌ها در اقتصاد/ضرورت اجرای حکم رهبر انقلاب\nاقتصادیمتفرقه . 3 بهمن, 1394 افزودن نظر\nعضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی با اشاره به ضرورت اجرای حکم رهبر معظم انقلاب مبنی بر «حرام بودن واردات کالاهایی که در داخل تولید می‌شوند»، گفت: اگر مسئولان مربوطه در مجلس شورای اسلامی و دولت به این حکم عمل نکنند، مرتکب فعل حرام می‌شوند.\nحسین صمصامی، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی و سرپرست اسبق وزارت اقتصاد در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، درباره تحقق شعار سال گفت: در سه‌ماهه اخیر سال 95 میزان رشد اقتصادی 11.2 درصد اعلام شد، که 65 درصد این رشد ناشی از رشد نفت بوده است. ترکیب رشد اقتصادی حکایت از آن دارد که در اقتصاد این رشد به‌گونه‌ای نبوده است که بتواند اشتغال ایجاد کند.\nوی ادامه داد: اگر نگاهی به آمار بیکاری بیندازیم مشاهده می‌کنیم که مطابق آمار ارائه‌شده از سوی مرکز آمار نرخ بیکاری 12.7 درصد است. از یک طرف ترکیب رشد اقتصادی بسیار نامناسب است و از طرف دیگر آمار بیکاری افزایش یافته است.\nصمصامی افزود: بر اساس اطلاعاتی که بانک مرکزی دارد در 10ماهه سال 95، میزان حجم نقدینگی حدود ده‌هزار و 195 میلیارد تومان شده است. در سال 94 رشد نقدینگی حدود 30درصد بود. اما از دی ماه 94 تا دی ماه 95 نقدینگی حدود 27 درصد رشد کرد. از طرفی دیگر نرخ تورم اسفند ماه 94 تا اسفند ماه 95 از سوی بانک مرکزی 9درصد اعلام شده است، یعنی تورم کاهش یافته و نقدینگی زیاد شده است. زمانی که این اعداد و ارقام کنار هم قرار می‌گیرد نشان می‌دهد با توجه به اینکه رشد نقدینگی افزایش یافته است، نرخ تورم کاهش یافته است.\nاین کارشناس اقتصادی با اشاره به آمار واردات گفت: نگاهی به آمار واردات نشان می‌دهد که حجم واردات در سال 94 نسبت به سال 93 حدود 20 میلیارد دلار کاهش یافته است. از 70 میلیارد دلار در سال 93 به 50 میلیارد دلار در سال 94 کاهش یافته است. در 6ماهه اول سال 94 حجم واردات حدود 26 میلیارد دلار بوده است که در 6ماهه سال 95 این حجم به 27 میلیارد دلار رسیده است، یعنی در حدود 6ماهه حدود یک میلیارد دلار افزایش حجم واردات داشته‌ایم. اما دولت اعلام می‌کند که حجم واردات کاهش یافته است. اما مسئله واردات غیرقانونی از مبادی قانونی و غیرقانونی به‌شدت افزایش یافته است و آمار دقیقی از حجم واردات وجود ندارد.\nصمصامی بیان کرد: حداقل میزان واردات غیررسمی را 15 میلیارد دلار اعلام می‌کنند اما این میزان درست نیست. بنابراین آنچه در اقتصاد باعث کاهش تورم و افزایش رکود شده است میزان بالای حجم واردات است.\nوی تنها راهکار تحقق شعار سال را عمل به فتوای مقام معظم رهبری یعنی جلوگیری از وارداتی که مشابه داخلی است، دانست و ادامه داد: افزایش واردات کالای قاچاق مانع از رونق تولید شده است. حکم رهبر معظم انقلاب مبنی بر «حرام بودن واردات کالاهایی که در داخل تولید می‌شوند» باید اجرایی شود. اگر مسئولان مربوطه در مجلس شورای اسلامی و دولت، به این حکم عمل نکنند، مرتکب فعل حرام می‌شوند. مسئولان جمهوری اسلامی باید توجه داشته باشند که مشروعیت هر منصبی در جمهوری اسلامی از ولایت فقیه است، و هر مقامی که خلاف فتوای ولی فقیه در امور تقنینی یا اجرایی تصرف کند، خودبه‌خود معزول است.\nبرچسب ها: Olympictravel\nپیش بینی وزیر از حضور ۷۰ درصدی مردم در انتخابات\nمسافرت خارجی مجریان انتخابات 96 ممنوع شد\nابلاغ پیام سران اصلاحات به روحانی درباره انتخابات 96\nاصلاح طلبان به دنبال عارف 92 برای انتخابات 96\nحضور «کواکبیان» تا روز آخر انتخابات 96\nپزشکیان: پیروزی روحانی در انتخابات 96 ساده نیست\nثبت نظر پیرامون این مطلب لغو پاسخ\nسایت خبری و تحلیلی 7 خبر\nآخرین اخبار ایران و جهان و تازه ترین اخبار انتخاباتی را با ما دنبال کنید.\nاعلام اسامی 14 کاندید مورد نظر جمنا برای انتخابات 96\nاصلاح طلبان به فکر انتخابات 1400 هم باشند\nاحتمال کانديداتوري نوبخت به عنوان نامزد پوششي در کنار روحاني\nائتلاف اصلاح طلبان در انتخابات 96 ادامه خواهد داشت\nتمام حقوق مادی و معنوی محفوظ می باشد | طراحی و اجرا : یاسر جعفرزاده


کارت ورود به جشن‌های +18 برای کودکان|عصر اترک پایگاه خبری تحلیلی عصر اترک\nسرویس اجتماعی | کد خبر: ۲۸۰۰۲۹۱\nتاریخ انتشار: ۱۳۹۶/۱۱/۲۵ - ساعت ۸:۵۱\nکارت ورود به جشن‌های +۱۸ برای کودکان\nاین روزها پای ولنتاین هم به مهدهای کودکان باز شده است.جشن‌های میلیونی که برای کودکان مناسب نیستند اما محلی برای گذراندن وقت مادران لاکچری و پولدار شده است.\nبه گزارش مشرق، تهاجم فرهنگی و رسوم غربی مانند ولنتاین یا جشن هالوین چند سالی است به شدت در میان ایرانیان رواج پیدا کرده است تا جایی که این آداب و رسوم غربی و اشتباه جای خود را در مهدکودک ها نیز باز کرده است:\nهجوم فرهنگ غرب و آداب و رسوم غلطی که خانواده های ایرانی را به سمت مصرف‌گرایی، اسراف و هزینه کردن زیاد سوق داده، حرف تازه ای نیست.\nدر این میان، چشم و هم چشمی در خانواده های دارای فرزند، بابت اینکه مبادا در فراهم کردن رفاه و آسایش کودکانشان کم و کسری رخ دهد بیشتر شده است و زمانی هم که علت را از این والدین جویا شوید حتما دلیل این خرج تراشی ها ، اینگونه بیان می شود که «الان همه چیز با گذشته فرق کرده است.»\nامروزه شکی نیست که الزام فرستادن کودکان به مهدکودک در شرایطی که مادران شاغل مجبورند ساعاتی را در فضای بیرون از خانه سپری کنند، اجتناب ناپذیر شده است اما در همین فضای آموزشی، اتفاقاتی رخ می دهد که گاها با فرهنگ ایرانی مغایرت دارد.\nالبته به گفته کارشناسان تربیتی و آموزشی، گذراندن ساعاتی از روز کودکان در کنار هم‌سن و سالان برای رشد فردی و اجتماعی شدنشان مفید است اما انچه امروزه رفته رفته می رود که به یک فرهنگ تبدیل شود؛ مُدگرایی و خرج تراشی های میلیونی در این مهدهاست.\nجشن نداشته‌های تازه به دوران رسیده‌ها!\nمهدهایی که با عنوان ستاره دار شدن پا به قرن بیست و یکم گذاشته اند؛ در پس ارائه امکانات آموزشی و تفریحی مناسب، تبدیل به محیطی دردسرساز برای خانواده ها شده اند بطوریکه گاها این هزینه کردن های فوق برنامه در ماه از توان خانواده ها خارج است و به اندازه شهریه یک ماه مهدکودک، برایشان تمام می شود.\nبه سراغ یکی از این مهدهای به اصطلاح لاکچری که در شمال شهر بیشتر دیده می شوند، می روم.این مهد که در خیابان دربند است و برسر درش با "لاتین" نامش نوشته شده است.ماشین های لوکس و گران قیمت در جلوی در مهد پارک شده اند و مادران با ظاهری آراسته و شیک هرازگاهی وارد مهد می شوند.\nاز حیاط بزرگی که سبزه کاری های زیبا و عروسکی دارد عبور می کنم.دست راستم استخری کوچک وجود دارد، از مربی که می پرسم این برای کودکان خطر ندارد،می گوید: کودکان را آموزش شنا می دهیم؛مربی داریم.\nبا عمارت سفیدی روبرو می شم که مرا به یاد عمارت کاخ سفید می اندازد. آن طرف تر ساختمانی با دیوارهای رنگی وجود دارد.می پرسم این فضای بازی کودکان است؟مربی می خندد و با ژست خاصی می گوید همان KIDS CLUP خودمان است. البته این مکان ها را برای جشن های خانواده ها اجاره هم می دهیم.\nمی پرسم هزینه برپایی جشن حدودا چقدر است؟ می گوید بستگی دارد. در برخی زمانهای سال گرانتر است.مثلا الان که به پایان سال نزدیک می شویم جشن پایان سال داریم که هر خانواده حدودا 100 تومان باید بدهد.یا همین جشن ولنتاین.خانواده ها می آیند و سفارش می دهند که آن بستگی به تعداد مهمان هایشان دارد.\nجلوتر می روم و در ذهنم عدد و رقم های زیادی می آید که در این مکان‌های به اصطلاح بازی کودکان خرج می شود و خانواده هایی آن سوتر از اینجا توان حتی پرداخت یک سوم هزینه این جشن ها را ندارند که برای کودکانشان بپردازند.\nبه عمارت می رسم و مرا راهنمایی می کنند که در اتاق مدیر منتظر باشم.همزمان با ورود من، مادری با فرزند خردسال دخترش وارد می شود.در فرصت کوتاهی که پیش می آید از مادر می پرسم،از اینجا راضی هستید؟شهریه اش چقدر است؟ پاسخ می دهد: خیلی. حدود 2/5 تا 3 میلیون می شود البته به غیر از هزینه های جانبی. اما مهد خوبی است.آموزش شنا،صخره نوردی، زبان انگلیسی، ژیمناستیک و آشنایی با حیوانات را دارد.\nمی پرسم مربیانی که آموزش می دهند رفتار خوبی دارند؟ می گوید: خیلی.آموزش صخره نوردی را «آقای ب» که مدرک این کار را دارد انجام می دهد.\nمتعجب‌تر از قبل می پرسم کلاس آشنایی با حیوانات چگونه است؟ می گوید: اینجا خیلی بزرگ است، پشت ساختمان یک باغ وحش کوچک دارد. بچه ها از نزدیک با حیوانات آشنا می شوند،لاک پشت، خرگوش و....\nمدیر این مهدکودک لاکچری که می آید، صحبتهایم ناتمام می ماند اما به پاسخ بسیاری از سوالاتم رسیده ام.پس از گپ و گفتی مختصر از مهد بیرون می آیم.\nکارت ورود برای جشن‌های +18 برای کودکان/ برگزاری ولنتاین های میلیونی\nصحبتهای مربی مهد، فکرم را مشغول می کند؛ جشن های هالوین، ولنتاین و پایان سال در مهد!\nخودم را آماده رفتن به یکی دیگر از مهدها می کنم تا در این روزها که حال و هوای جشن ولنتاین است، از نزدیک شاهد این خرج‌تراشی ها باشم.\nاین بار به مکان تفریحی کودکان حوالی نیاوران می‌روم.البته در ورودی‌اش آثاری از برگزاری جشن ولنتاین به چشم نمی خورد. با تردید سَرَکی به داخل می کشم و وارد می شوم.خودروهای آن چنانی و گران قیمت ردیف شده اند. به در ورودی که نزدیک تر می شوم،صدای موزیک و همهمه بلندتر می شود.\nبه محض ورود با استقبال کارکنان مواجه می شوم که دوره‌ام می کنند و از من کارت ورودی می خواهند.\nمی گویم: کارتی ندارم. آنها هم با مهربانی عذرم را می خواهند.چشمم به محیطی آراسته شده با بادکنکهای قرمز رنگ می افتد.مادران به همراه کودکان بزک شده با ظاهری مانند اینکه می خواهند به جشن عروسی بروند کادو به دست با یک بادکنک قرمز، کارتشان را نشان می دهند و وارد می شوند.نور فلش عکاسان در فضای تاریک و پر زرق و برق به چشم می آید.آن طرف سالن هم ، عمو موسیقی معروف در حال هنرنمایی برای مهمانان بود.\nمی پرسم در این مهد فقط از این جشن ها برپا می شود، می گویند: نه.اما اکنون یکی از مادران از قبل سفارش داده و در این ساعت رزرو کرده است.با احترام مرا به سمت در هدایت می کنند و می خواهند که در روز دیگری مراجعه کنم.\nبرگزاری چنین مراسمی با تِم های گران قیمت، قطعا برای والدین کودکان هزینه هایی بالغ بر 10 میلیون تومان به همراه دارد.\nو هر چقدر جشن پرزرق و برق تر کلاس خانواده در مقابل دوستانشان بالاتر خواهد بود.\nدر این شرایط اما، همه خانواده ها راضی به برپایی مراسم های این چنینی نیستند. هزینه چنین مراسم هایی برای برخی از خانواده ها، هزینه مضاعفی است که آنها علاقه ای به پرداخت آن ندارند اما به اجبار برای اینکه کودکانشان از دیگران عقب نماند این کار را انجام می دهند.\nحبیب الله مسعودی فرید، معاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور در این باره می گوید: برنامه هایی از جمله برگزاری جشن برای کودکان در مهدهای کودک در شرایطی قابلیت اجرا دارد که با رضایت والدین و رعایت موارد موجود در آئین نامه مهدها صورت گیرد.\nوی ادامه می دهد: همچنین میزان هزینه اضافه ای که از سوی مهدهای کودک از والدین کودکان گرفته می شود باید قابل قبول باشد.\nمعاون امور اجتماعی سازمان بهزیستی کشور با تاکید بر برخورد سازمان بهزیستی کشور با مسئولان مهدکودک های متخلف اظهار می کند: در صورتی که خانواده ها با برگزاری چنین مراسمی مخالف هستند اما مهدها آنها را وادار به پرداخت این مبالغ کنند، قطعا سازمان بهزیستی با مسئولان مهدهای کودک برخورد خواهد کرد.\nمسعودی فرید از در نظر گرفتن یک سامانه پیامکی برای ارسال تذکرات در رابطه با مهدهای کودک متخلف خبرداد و می گوید: خانواده ها می توانند تخلف مهدهای کودک در رابطه با جشن های پایان سال را به سامانه 30000123 پیامک کنند.\nوی می گوید:با استفاده از نظرات کارشناسان حوزوی و علوم مختلف، برنامه‌ها و طرح‌هایی برای ارائه آموزش‌های بهتر و متناسب با آموزه‌های دینی تهیه شده است؛ اما اگر مردم مشاهده کنند که برنامه‌هایی مغایر با فرهنگ عمومی جامعه اجرا می‌شود، می‌توانند به مراجع اطلاع دهند.\nوی درباره روش‌های غیرمجاز آموزشی مهدهای کودک، می گوید: این روش‌ها معمولا عمومی نیست و تنها در برخی از مهدهای شمال شهر تهران مشاهده می‌شود که به آنها تذکر داده شده است. در صورتی که مشاهده شود یک مهدکودک روش‌های سخیف غربی از جمله موسیقی‌های غیرمجاز را به‌کار گرفته، علاوه بر تذکر و اخطار، مراکز بهزیستی استان‌ها می‌توانند نسبت به تعطیلی آن مهد اقدام کنند.\nفرید با تاکید بر تداوم بازرسی‌ها، تصریح می کند: بازرسی‌های بهزیستی معمولا بر شرایط محیطی مهدها از نظر ایمنی مکان و تجهیزات و توانایی و مهارت مربیان نظارت دارد اما در برخورد با مواردی که گاهی در رسانه‌ها مطرح می‌شود و بسیار نادر است با جدیت اقدام می‌شود.


تونل تاریک انتقال اطلاعات؛ به چه قیمت؟ - موبنا\nموبنا08:33:37 - 1397/11/060837\nاین روزها سودای فیلتر شدن اینستاگرام توسط برخی و دردسر پیامک‌های تبلیغاتی برای مردم در میان اخبار نه‌چندان دلگرم کننده اقتصادی، حسابی فضای مجازی و رسانه‌ها را پر کرده است.\nموبنا – خیلی از مردم کوچه و بازار نه از جزییات قانون مبارزه با پول‌شویی و الزامات اف‌ای‌تی‌اف چیزی می‌دانند و نه از بد عهدی اروپایی‌ها در عملیاتی کردن SPV(ساز و کار ویژه مالی) خبر دارند! اما شاید در این وانفسای اقتصادی از فیلتر شدن اینستاگرام استقبال نکنند. ابزاری که هم ده‌ها میلیون مخاطب در کشورمان دارد و هم انتقال دیتای سنگین آن جیب اپراتورها را پر می‌کند؛ بنابراین در این شرایط مردم از فیلتر شدن یک پیام‌رسان اجتماعی که اتفاقاً خیلی هم سرگرم کننده است خشنود نخواهند شد و از طرفی با توجه به شرایط ویژه اپراتورها‌ی موبایل – به دلیل تحریم و افزایش چشم‌گیر هزینه‌هایشان – فشار مضاعفی وارد خواهد شد، چراکه فیلتر اینستاگرام به معنای کاهش درآمد انتقال دیتای اپراتورها هم هست.\nبگذارید همین ابتدای کار موضع‌مان را روشن کرده و بگوییم که ابداً کاری با درست یا نادرست بودن فیلتر کردن شبکه‌های اجتماعی یا وب‌سایت‌های مختلف در فضای مجازی نداریم؛ اما اگر فقط ذره‌ای در این فضا گشت و گذار کرده باشید، متوجه می‌شوید که فیلتر کردن یک سایت یا یک شبکه اجتماعی هیچ کارکردی در مقابل میلیون‌ها نرم‌افزار فیلترشکن ندارد!\nاقدامی که در یک دهه اخیر در فیلتر کردن صدها هزار سایت مختلف صورت گرفته، باعث شده خیلی زود کاربران ایرانی با انواع ترفندهای دور زدن فیلتر آشنا شوند. امروز کامپیوتر یا گوشی هوشمند هر کسی را مشاهده کنید، می‌بینید ده‌ها نرم‌افزار برای دور زدن فیلتر در آن وجود دارد! این موضوع بدین معنی است که مسئولان خواسته‌اند جلوی یک آسیب را بگیرند، ولی یک آسیب بزرگتر به اسم فیلترشکن را برای کاربران ایرانی فضای مجازی به ارمغان آورده‌اند.\nمتاسفانه این نرم‌افزار‌ها که غالباً به‌طور رایگان هم در اختیار کاربران قرار می‌گیرند، بعضاً کارکرد بدافزار داشته و مشکلات فراوانی را برای مصرف‌کننده آن بوجود می‌آورند. استفاده از یک نرم‌افزار فیلترشکن همانند یک تونل تاریک برای انتقال اطلاعات عمل می‌کند که دیگر هیچ‌کس و هیچ نهاد نظارتی نمی‌تواند محتوای انتقال یافته از طریق آن را به این سادگی‌ها رصد و احیاناً از آسیب‌های انتقال اطلاعات یا کلاهبرداری‌های مجازی پیش‌گیری کند. بماند که خیلی از کاربران با همین نرم‌ا‌فزارهای فیلترشکن به درگاه آنلاین بانک متصل شده و اطلاعات بسیار مهم بانکی‌شان را به اشتباه در اختیار افراد ثالث قرار داده‌اند. ساده‌تر بخواهیم بگوییم گاهی بعضی از تصمیمات ما می‌تواند مصداق بارزی از چاله به چاه افتادن باشد.\nبه غیر از اینستاگرام بد نیست کمی هم درباره پیامک‌های تبلیغاتی بگوییم! پیامک‌هایی که ارسال آن به مذاق هم اپراتورها و هم صاحبان کسب و کار حسابی خوش می‌آید؛ اما اعصاب و روان مردم را بهم می‌ریزد! به غیر از مزاحمت‌های مکرری که این پیامک‌ها ایجاد کرده‌اند؛ تصور کنید برای فرزند نوجوان‌تان گوشی موبایل خریده‌اید و هر چند روز یکبار یک پیامک به آن ارسال می‌شود که «محصولات ویژه آقایان! تماس با شماره…» فرزندتان از شما می‌پرسد معنی این پیامک چیست؟ آیا باید به آن پاسخ دهد؟ انصافاً سطح درک نازل برخی از شرکت‌هایی که چنین پیامک‌هایی را برای ده‌ها هزار شماره ارسال می‌کنند آن‌قدر پایین است که هنوز نمی‌دانند که ارسال انبوه هر چیزی چقدر می‌تواند با فرهنگ، آداب و اعتقادات ایرانی‌ها در تضاد باشد و از آن بدتر هیچ نهاد نظارتی هم آب در دلش تکان نمی‌خورد که این چه پیامی است!\nاگر بر فرض حوصله شکایت و پیگیری ماجرا را داشته باشید و باز هم تصور کنیم که حمایتی از کاربر در این حوزه وجود دارد؛ اولاً بعید است ارسال کننده شماره را بیابید، دوما اینکه این افراد و شرکت‌ها سیمکارت خریداری شده را دور می‌اندازند و یک سیمکارت دیگر خریده و…\nجای شکرش باقیست وزیر جوان ارتباطات متوجه این ماجرا شده و عزم خود را جزم کرده تا فکری به حال این معضل کند. ما هم در همین راستا توصیه می‌کنیم در نخستین گام فکری به حال سیمکارت‌های فله‌ای اپراتور پرتخلف چند ملیتی کند که مثل نقل‌ونبات و بدون احراز هویت درست‌ودرمان دست‌به‌دست می‌شود! مادامی‌که سیمکارت‌های اعتباری (بخوانید بی‌اعتبار) اپراتور چند ملیتی در بازار وجود دارد، 10 هزار که هیچ! 10 میلیون سیمکارت را هم که مسدود کنید باز هم فایده‌ای ندارد؛ چراکه افرادی که بخواهند از این سیمکارت‌ها برای تبلیغات محصولات قانونی یا غیرقانونی‌شان استفاده کنند، ابداً نگرانی نخواهند داشت. البته شاید مارکتینگ پلن (برنامه تبلیغاتی) این اپراتور هم با توجه به سابقه فعالیت‌های تأمل‌برانگیزش واقعاً روی چنین گروه‌هایی هدف‌گذاری شده باشد! خلاصه کلام اینکه برای حل معضل پیامک‌های مزاحم یا به قولی تبلیغاتی بهتر است موضوع را تک‌بعدی ندیده و از جنبه‌های مختلف برای بستن پرونده آن اقدام شود.\nنوشته قبلی نسخه غذایی برای پیشگیری از حمله قلبی! نوشته بعدیاز اینترنت اشیاء تا تونل تاریک انتقال اطلاعات\nموبنااسفند 06 1397\nموبناآذر 05 1397\nموبناآبان 05 1397


مهندس‌های جشنواره | خبرنامه دانشجویان ایران\nتاریخ انتشار: پنجشنبه 05 بهمن 1396 - 08:59\nبه گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ برای علاقه مندان و اهالی هنر و سینما روز های بهمن و دهه فجر جدای از مناسبت تاریخی آن اهمیت ویژه ای دارد و هنر هفتم پای مخاطبان و علاقه مندان خود را در ایام سالگرد پیروزی انقلاب، به بزرگترین و معتبرترین فستیوال سینمایی و هنری کشور می کشاند. جشنواره ای که امسال سی و ششمین دوره خود را پشت سر می گذارد و هر سال هنرمندان زیادی سرنوشت خود را در این جشنواره می بینند.\nدر سی و پنج دوره گذشته جشنواره فیلم فجر کارگردانان متعددی آمده اند و رفته اند و عده ای سالیان متمادی حضوری فعال در جشنواره داشتند و هر سال یک اثر را به جشنواره رساندند و عده ای هم تجربه های معدودی در آن داشتند. این دوره در مجموع 23 کارگردان با 23 فیلم خود را به جشنواره رساندند تا خود را در معرض هیات داوران و گیشه قرار دهند.\nفردی که بدون گذراندن تحصیلات آکادمیک و دوره های آموزشی و صرفا با روش های تجربی و استعداد های ذاتی، حرفه ای را بیاموزد، در نوع خود هنرمند است. روح الله حجازی که هنوز دو سال تا بحران چهل سالگی فاصله دارد، از جمله کارگردانان و هنرمندانی است که تحصیلات دانشگاهی نداشته و با دیپلم تجربی، درس و بحث را کنار گذاشته و به صورت تجربی فنون فیلمسازی را فراگرفته است. اولین اثر های او به دوران دبیرستان و اخذ دیپلم بر می گردد و تا به امروز آثار مختلفی را ساخته است و حالا با «اتاق تاریک» به جشنواره سی و ششم آمده است.\nسهیل بیرقی یکی دیگر از قربانیان عدم تحصیل در حرفه خود است. او دارای مدرک مهندسی صنایع گرایش تولید صنعتی است و بعد از فارغ تحصیلی در سال 85 مهندسی را بوسیده و کنار گذاشته و وارد فضای سینمایی شده است. بیرقی 34 ساله با «عرق سرد» خود را به جشنواره رسانده است.\nاقتصاددان و فیلسوف\nاگر کسی فارغ تحصیل رشته اقتصاد از دانشگاه تهران باشد و دکترای فلسفه خود را هم از دانشگاه علامه طباطبایی گرفته باشد، طبیعتا نباید عاقبت سر از هنر و سینما در بیاورد اما احمدرضا معتمدی قاعده ها را شکسته و امروز به نویسندگی و کارگردانی شهرت بیشتری دارد تا یک اقتصاددان و یا فیلسوف. در واقع گرایش معتمدی به هنر و سینما از آنجایی شروع شد که مدتی را در حوزه مباحث تئوریک هنر و فلسفه زیبایی شناسی در مطبوعات و کتب گذرانده و کم کم با هنر هفتم عیاق شده است. «سوتفاهم» اثر معتمدی در جشنواره است.\nمحصول صدا و سیما\nمحمد حسین مهدویان نامی است که تا دو سال گذشته شاید کمتر کسی آن را شنیده بود، اما حالا برای خود دارای برندی است و سبک خاص خود را در فیلم سازی دنبال می کند و حضورش در جشنواره به نوعی اعتبار برای سینمای کشور محسوب می شود. مهدویان تحصیلات دانشگاهی را در دانشگاه سوره وابسته به حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی و در رشته سینما گرایش کارگردانی گذراند و کارشناسی ارشد خود را در رشته تهیه کنندگی دانشگاه صدا و سیما سپری کرد و بعد از آن با ساخت مستند «آخرین روز های زمستان» نامی برای خود دست و پا کرد. «لاتاری»ِ مهدویان یکی از شانس های اصلی امسال جشنواره است.\nدانشجویان دانشگاه هنر\nدانشگاه هنر بیشترین نماینده در جشنواره امسال را دارد. ابراهیمِ سینمای ایران، یکی از با سابقه ترین کارگردان های جشنواره، جدای از استعداد ها و هنر ذاتی که در وجودش نهفته است، تحصیلات آکادمیک اش را هم در رشته مرتبط با حرفه اش طی کرده و دانش‌آموخته رشته سینما گرایش فیلمنامه نویسی از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر است. «پرواز به وقت شام» جدیدترین اثر حاتمی کیا است که به جشنواره رسیده است.\nمحمد علی باشه آهنگر و خسرو معصومی که در رشته سینما این دانشکده تحصیل کرده اند، به ترتیب «سرو زیر آب» و «کار کثیف» را به جشنواره برده اند.\nالبته دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر، یک دانشجوی انصرافی هم دارد. کامبوزیا پرتویی تحصیلات خود را در این دانشکده در سال های قبل از انقلاب نیمه تمام گذاشت و زودتر از آنچه که می بایست پا به عرصه سینما گذاشت. پرتویی البته در دوران دانشجویی خود چند فیلم کوتاه مستند و داستانی برای تلویزیون انجام داده و در همان دوران دانشجویی اش فیلم بلند خود به نام «عینک» را برای تلویزیون ساخته بود و بعد از انصراف از دانشگاه رو به ساخت فیلم های کوتاه برای سینمای آزاد دماوند آورد و «کامیون» پرتویی حالا به جشنواره سی و ششم رسیده است.\nهادی محمدیان دیگر فارغ تحصیل رشته گرافیک دانشگاه هنر است. او از جمله کسانی است که از کودکی به نقاشی و طراحی علاقه داشته و در دوران راهنمایی چندین بار در مسابقات منطقه ای و دانش آموزی هم مقام آورده است. به گفته خودش تحت تاثیر مشاوره های غلط در دوره دبیرستان به رشته تجربی رفته است. محمدیان در این باره می گوید: «در دوران سربازی با دوستی آشنا شدم که قصد داشت گرافیک بخواند. آنجا متوجه شدم که کنکور هنر هم داریم! می‌خواستم سینما بخوانم؛ ولی آن زمان دیر شده بود و رزومه عملی نداشتم. تحقیق کردم متوجه شدم گرافیک نزدیکترین رشته به انیمیشن و سینما است. خدا کمک کرد دانشگاه هنر قبول شدم و وارد فضای گرافیک شدم. منتهی بعد از یک سال فهمیدم فضا خیلی به درد کار نمی‌خورد! کاملاً آکادمیک است و چیزی یاد نمی‌دهند!» کسی که تا زمان ورود به دانشگاه کامپیوتر هم در خانه نداشته، خالق اثرهای انیمیشنی متعددی شده است که بعضی از آنان در جشنواره ای مثل عمار هم دارای مقام است و حلا با انیمیشن «فیلشاه» پا به جشنواره فجر گذاشته است.\nدر بین کارگردانان جشنواره، افرادی هم هستند که تحصیلات شان را در دانشگاه آزاد سپری کرده اند. تحصیلاتی که بعضا مرتبط و بعضا نامرتبط با حرفه آنان است. به عنوان مثال باور کارگردانیِ پیمان معادی که همیشه او را در کسوت بازیگری و فیلم نامه نویسی می دیدیم به همان نسبت سخت است که باور کنیم نقش اول فیلم های اصغر فرهادی و بازیگر فیلم های خارجی و برنده جایزه های بین المللی، دارای مدرک مهندسی موارد-متالورژی از دانشگاه آزاد واحد کرج است. پیمان معادی که متولد نیویورک است و چند سال ابتدایی زندگی خود را در امریکا سپری کرده، می خواهد با «بمب»ِ خود آتش بازی ای را در جشنواره به راه بیندازد.\nرضا مقصودی که فیلمنامه نویسی و کار در سینما را در سال 65 شروع کرده، در همان سال ها در رشته روزنامه نگاری دانشگاه آزاد قبول شده و مدرکش را اخذ می کند. «خجالت نکش» اثر مقصودی در جشنواره امسال است.\nمهران احمدی هم که «مصادره» اولین تجربه سینمایی او در کسوت کارگردانی است، دانش آموخته رشته تئاتر از دانشگاه آزاد اسلامی است.\nدانش آموختگان موسسات و مراکز آموزشی فیلم سازی\nدر گوشه و کنار شهر، کلاس های بازیگری و موسسات و مراکز آموزشی فیلمسازی گوناگونی وجود دارد که برخی از کارگردانان جشنواره امسال تحصیلات آکادمیک و فنون فیلم سازی را در این موسسات گذرانده اند.\nحمید زرگرنژاد برخلاف عده ای که در یک رشته تحصیل کرده و اخذ مدرک می کنند و بعد وارد فضای سینمایی شدند، جز آن دسته ای بود که زود تر از آنچه که باید به علایقش پی برد و بعد از آن که دو سال در رشته مهندسی پرواز تحصیل کرده بود، خود را دانشجوی انصرافی کرد و به دنبال آنچه که توجهش را جلب کرده بود رفت. او دوره 3 ساله کارگردانی را در موسسه رسام هنر، انجمن سینمای جوانان و جهاد دانشگاهی گذراند و بعد از آن به ساخت فیلم های کوتاه، بلند و مستند روی آورد و امسال «ماهورا» را به جشنواره فرستاده است.\nمصطفی کیایی که «چهار راه استانبول» را روانه جشنواره کرده هم فعالیت هنری خود را در مرکز آموزش فیلم سازی اداره ارشاد کرج گذرانده است. البته کیایی تحصیلات دانشگاهی در رشته فیلم سازی را هم داراست.\nهومن سیدی دیگر هنرمندی است که از ابتدای دوره نوجوانی و جوانی به رشته های هنری روی آورد و بعد از آنکه دیپلم گرافیک خود را در پایان دوره متوسطه گرفت، در انجمن سینمای جوان رشت ثبت نام کرد و بعد از ساخت چند فیلم کوتاه، خود را به کلاس های بازیگری پرویز پرستویی در تهران رساند و خود را به عنوان یک بازیگر در تلویزیون و سینما جا انداخت و چندی است که به کارگردانی روی آورده و با «مغز های کوچک زنگ زده» به جشنواره آمده است.\nجشنواره فیلم فجر\tکارگردان\tسینما\tهنر\tهنرمندان\tتحصیلات\tدانشجویان\tفرهنگ\tدانشگاه\tعکس


انجمن راسخون - تظاهرات هزاران كشاورز عراقي عليه منافقين\nتظاهرات هزاران كشاورز عراقي عليه منافقين\n89/11/30 - 12:48\nخبرگزاري فارس: هزاران عراقي براي باز پس گرفتن زمين‌هايشان كه توسط اعضاي گروهك منافقين حاضر در اردوگاه اشرف در دوره ديكتاتوري صدام مصادره شده بود، در نزديكي اين اردوگاه تجمع كردند.\nبه گزارش فارس به نقل از خبرگزاري "براثا "، نزديك به 3 هزار نفر عراقي ديروز در نزديكي اردوگاه اشرف واقع در استان "ديالي " تظاهرات كردند و خواستار باز پس گرفتن زمين‌هاي كشاورزي خود از گروهك تروريستي منافقين شدند. اين زمين‌ها توسط عناصر گروهك منافقين حاضر در اين اردوگاه مصادره شده بود.\nيكي از تظاهرات‌كنندگان در اين‌باره گفت: نزديك به 20 هزار دونم از زمين‌هاي كشاورزي توسط عناصر منافقين حاضر در اردوگاه اشرف مصادره شده است كه ارزش آن به 100ميليارد دينار مي‌رسد.\nبر اساس اين گزارش، 3 هزار نفر كه اغلب آنها كشاورز بودند، خواستار پس گرفتن زمين‌هاي خود شدند.\nپايگاه اشرف در سال 1365 پس از خروج "مسعود رجوي " سركرده گروهك منافقين از پاريس و پناهنده شدن به دامان رژيم بعث عراق با همكاري ارتش عراق در محلي به نام پادگان "خالص " ايجاد گرديد.\nبخش عمده‌اي از زمين اين پادگان توسط رژيم صدام از يك مالك خصوصي مصادره گرديده بود كه اخيرا با گذشت نزديك به 22 سال اسناد و مداركش را به دادگاه كنوني عراق آورده است و خواستار ملكش شده است و دادگاه نيز حق را به وي داده است. اكنون نيز كشاورزان زيادي با برپايي تظاهرات مدعي بخشهايي از اين زمين هستند.\nاين پادگان پيش از اين يك پادگان نسبتا متروكه ارتش عراق بود كه به دستور صدام اين زمين 24هزار مترمربعي كه در 20 كيلومتري شمال شهر خالص استان دياله عراق و 100 كيلومتري شمال شرقي بغداد و نيز 80 كيلومتري مرز ايران در استان كرمانشاه قرار دارد به سركرده گروهك منافقين اهدا شد.\nاز مجموع 3800 نفر شمارش شده در مه 2003 فقط 2000 نفر در پادگان باقي مانده‌اند.عده‌اي عفو شدند و به ايران بازگشتند و عده‌اي به اروپا رفتند. بقيه نيز در تركيه و اردن سرگردانند.\nدر سال 2008 نيز حفاظت از پادگان از آمريكا به نيروهاي عراقي تفويض شد.


آیا ماینینگ در ایران سوءاستفاده از برق ارزان است؟ | مجله اینترنتی پاتوق من و تو\nخانه / علم و فناوری / اینترنت / آیا ماینینگ در ایران سوءاستفاده از برق ارزان است؟\nماینینگ یا استخراج رمزارزها در یک سال اخیر در ایران رشد چشم‌گیری داشته و پیش‌بینی می‌شود که رشد احداث فارم‌های استخراج بیت کوین افزایش داشته باشد. اکنون با توجه به استفاده از برق یارانه‌ای این سوال مطرح است که آیا بهره‌گیری از برق با قیمت فعلی برای ماینینگ، نوعی سوءاستفاده است؟\n«همایون حائری»، معاون امور برق و انرژی وزیر نیرو اخیراً گفته است که اگر رشد مصرف ادامه پیدا کند وزارت نیرو ناگزیر به ایجاد تعرفه صادراتی برق، برای استخراج کنندگان بیت کوین خواهد بود. از سوی دیگر «امیر ناظمی»، رییس سازمان فناوری اطلاعات ایران نیز به دیجیاتو گفته است که استفاده از برق ارزان برای ماینینگ نوعی سوءاستفاده است و تعرفه باید تغییر کند.\nچه شد که ماینینگ محبوب دل‌ها شد؟\nرشد فارم‌های ماینینگ در یک سال گذشته آنقدر زیاد بوده که حالا مسئولان مختلف به دنبال تغییر تعرفه برق هستند. اما اساساً چرا ماینینگ بیت کوین در ایران انقدر محبوب شد؟ برای پاسخ به این پرسش در کنار قیمت برق می‌توان دو عامل اصلی را نام برد: دلار و ریال.\nمسئله اینجاست که با احداث یک فارم، درآمد دلاری ایجاد می‌شود. از سوی دیگر صرفاً بحث درآمدزایی نیست، چرا که در یک سال و چند ماه اخیر، با رشد تصاعدی قیمت ارز، درآمد ارزی جذاب‌تر از همیشه شده است.\nدر صورتی که قیمت ارز تغییر نمی‌کرد، صرفاً بحث سودآوری از طریق ماینینگ مطرح بود اما اکنون درکنار سودآوری، درآمد دلاری باعث شده تا به قول معاون وزیر نیرو، استخراج بیت‌کوین آنقدر جذاب باشد که برخی از برق رایگان مراکز خاص نیز برای اینکار استفاده کنند.\nصنعتی که هنوز صنعت نیست\n«سعید خوشبخت»، فعال حوزه رمزارزها و مدیرعامل اریاتک در گفتگو با دیجیاتو اشاره می‌کند که برق یارانه‌ای برای صنایع در نظر گرفته شده تا اشتغال ایجاد شود اما اکثر صنایع قادر نبوده‌اند از این مزیت رقابتی استفاده کنند و همچنان تولیدات داخلی علی‌رغم انرژی ارزان، گران هستند. او اکنون درباره تغییر تعرفه برای صنعت ماینینگ می‌گوید: «آنچه بعضی مسئولان درباره تغییر تعرفه برق برای ماینینگ می‌گویند مثل این است که ما بگردیم، پنج صنعت پول‌ساز ایران را پیدا کنیم و تصمیم بگیریم مالیات و هزینه‌هایشان را بیشتر کنیم تا مبادا پول‌سازی زیادی داشته باشند.»\nسوال اساسی‌تر اما اینجاست که با توجه به فقدان مجوز و فعالیت‌هایی که در این حوزه بیشتر زیرزمینی هستند، آیا امکان تعرفه‌گذاری برق برای ماینینگ وجود دارد؟ خوشبخت در پاسخ به این سوال می‌گوید: «از نظر من چنین امکانی وجود ندارد و راه‌حل‌های زیادی برای مخفی‌کردن چنین عملیاتی وجود دارد. نکته‌ای که باید به آن توجه کنیم این است که حتی اگر تعرفه بیشتری برای برق ماینینگ تعریف شود، در واقع برق صنعتی دو نرخی شده است و اینجاست که فساد به شکل مویرگی از طریق رشوه یا رانت گسترده می‌شود. چنین کاری، تکرار تجربه دلار ۴۲۰۰ تومانی است.»\nتغییر تعرفه برق از آن تصمیماتی است که می‌تواند آینده ماینینگ را در ایران تغییر دهد؛ کشوری که برق ارزانش باعث شده تا سرمایه‌گذاری خارجی نیز وارد این حوزه شود. با این حال خوشبخت عقیده دارد که اگر تغییرات در حدی باشد که دیگر سرمایه‌گذاری را باتوجه به ریسک‌ها توجیه‌پذیر نکند، ایران دیگر انتخاب سرمایه‌گذاران نخواهد بود:\n«ماینینگ در ایران مانند سایر کسب‌وکارها به شدت پر ریسک است. ایران از نظر قانون‌گذاری یکی از کشورهای پر ریسک محسوب می شود و به لحاظ بین‌المللی هم ریسک‌های خودش را دارد. کسانی برای کسب‌وکار وارد ایران می‌شوند که بتوانند درآمد قابل توجه بیشتری به دلیل ریسک‌های زیادی که می‌پذیرند، داشته باشند. اگر قرار باشد هزینه ماینینگ در ایران، ۶۰ درصد هزینه ماینینگ در سوئد باشد، کسی ایران را انتخاب نمی‌کند. کسانی که در ایران ماین می‌کنند در حال قمار هستند چون از نظر قانون‌گذاری و ریسک‌های مختلف مشخص نیست چه اتفاقی خواهد افتاد.»\nهمه این مسائل ما را به یک بحث دیگر می‌کشاند. اینکه آیا اساساً هنوز در ایران چیزی به نام صنعت ماینینگ وجود دارد یا خیر. شهریور سال ۹۷، «عبدالصمد فیروزآبادی» دبیر شورای عالی فضای مجازی اعلام کرده بود که در حال حاضر سیاست نهایی برای حوزه ماینینگ اعلام نشده اما در کارگروه‌های تخصصی مسئله استخراج و ایجاد مراکز مبادله رمز ارز به عنوان صرافی در دستور کار بوده. او در همین رابطه به ایبنا گفته است: «مسئله‌ای که در این حوزه از اهمیت بالایی برخوردار است به موافقت و پذیرفتن تمامی نهادهای ذیربط از جمله وزارت ارتباطات، بانک مرکزی، وزارت صنعت، معدن و تجارت، وزارت نیرو و همچنین وزارت امور اقتصادی و دارایی مبنی بر شناسایی و دسته بندی استخراج ارزهای رمزنگار به عنوان صنعت ماینینگ رمز ارز اشاره داشت.»\nبا این حال هنوز هیچ دستورالعمل یا بخش‌نامه‌ای در کشور نشان نمی‌دهد که فارم‌های ماینینگ باید از کجا مجوز دریافت کنند. سعید خوشبخت از سوی دیگر می‌گوید که اساساً هنوز از نظر حاکمیت چیزی به نام صنعت ماینینگ وجود ندارد: «این در حالیست که اگر ماینینگ صنعت باشد می‌شود مانند دیگر صنایع برایش مجوز صادر کرد و آن زمان حاکمیت می‌تواند تصمیم بگیرد که در هر منطقه چند مجوز فارم ماینینگ می‌تواند وجود داشته باشد و از طرفی مالیاتش را هم بگیرد. در نهایت وزارت صنعت و معدن است که باید مجوز بهره‌برداری بدهد.»\nاو در پاسخ به این سوال که در چنین حالتی و با توجه به منابعی که وزارت نیرو می‌گوید محدود است، تکلیف تقاضای بالای برای مجوز چه می‌شود، می‌گوید:\n«در این حالت می‌شود طرحی داد که نیروگاه خصوصی تاسیس شود. برای تولید برق، گاز از وزارت نفت با مبلغ فعلی خریداری شود، برق تولید شود و از آن برای فارم ماینینگ استفاده شود و در نهایت مالیات صنعت ماینینگ هم پرداخت شود. اگر کسی مشکلی با این مسئله ندارد، این یک راه‌حل قابل انجام است. اما اگر چنین اجازه‌ای داده نمی‌شود، چرا برق باید به نرخی که می‌گویند خریداری شود؛ به نرخی که کشور هیچ‌وقت در هیچ‌جا نتوانسته آن را بفروشد.»\nهمه می‌خواهند باشند\nآخرین تلاش‌ها برای به رسمیت شناختن ماینینگ به عنوان یک صنعت، بررسی آن در کمیسیون اقتصادی دولت و سپس ورود طرح پیشنهادی به هیات وزیران در روز ۱۹ خرداد یعنی هفته گذشته بود اما آنطور که رییس سازمان فناوری اطلاعات می‌گوید، این طرح در هیات وزیران رای نیاورده و دوباره به کمیسیون برگردانده شده است.\n«حجت عباسی»، مدیرعامل اینتلاویژن و مشاور شورای عالی فضای مجازی در گفتگو با دیجیاتو و در پاسخ به این سوال که چرا تبدیل ماینینگ به صنعت علی‌رغم اظهارنظرهای به ظاهر قطعی، نهایی نمی‌شود، گفت:\n«نهادهای مختلفی خودشان را در این حوزه صاحب‌نظر می‌دانند و حاضر نیستند با هم کنار بیایند. مرکز ملی فضای مجازی اعلام کرد که ماینینگ صنعت است اما این انتظار وجود داشت که آن را بخشنامه کند و وزارت صنعت، معدن و تجارت را مسئول صدور مجوز شناسایی کند. اما نهادهای مختلفی در حوزه مقررات‌گذاری ورود کرده‌اند و به همین دلیل کار با تاخیر پیش می‌رود. اینطور نیست که کسی نخواهد ماینینگ رسماً صنعت شود، مشکل صرفاً در تعداد بالای نهادها و سازمان‌های تصمیم‌گیرنده است. همه این‌ها در حالی است که میزان برق مصرفی در ماینینگ بسیار شفاف‌تر از سایر صنایع است و می‌توان گفت که به ازای حجم برق دریافتی یک فارم چقدر استخراج انجام داده است و مالیات آن چقدر باید باشد.»\nاو اعتقاد دارد که اکنون دولت نسبت به حوزه کریپتوکارنسی و ماینینگ نگاه مثبتی ندارد و از سوی دیگر کسی در شرایط فعلی نمی‌تواند پاسخ دقیقی به این سوال دهد که آیا ماینینگ با برق ارزان به نفع کشور است یا سوءاستفاده از برق یارانه‌ای. او در همین رابطه می‌گوید: «این یک پرسش سخت است و باید بررسی‌های زیادی در رابطه با آن انجام شود. باید دید آیا ما امروز در بازار فروش انرژی، مشتری داریم و با چه قیمتی حاضر هستند آن را از ما را بخرند؟ مسئله دیگر این است که انرژی ما مانند گاز یا نفت تا چند سال دیگر مشتری دارد؟ آنچه می‌دانیم این است که تا چند سال آینده منابع فسیلی به شکل جهانی مشتری نخواهد داشت و اکنون به دلیل نوع روابط ما با دنیا، همین امروز هم مشتری قابل توجهی نداریم. باید بررسی شود که ما در کشور خودمان با استفاده از انرژی که داریم در کدام صنایع موفقیت بیشتری داشته‌ایم. زمانی که بتوانیم به این سوالات پاسخ دهیم، که البته پاسخ به آنها در بیشتر موارد روشن است، می‌توانیم نتیجه‌گیری درست‌تری داشته باشیم.»\nعباسی می‌گوید امروز صنعتی در کشور وجود ندارد که برق یارانه‌ای را دریافت کند و در بازه زمانی یک سال الی یک و نیم سال بتواند بازگشت سرمایه داشته باشد. به عقیده او صنایعی که از انرژی استفاده می‌کنند بازگشت سرمایه مناسبی نسبت به ماینینگ ندارند: «به همین دلیل اینکه گفته شود ماینینگ سوءاستفاده است، توجیه ندارد. شاید از این جهت بتوان گفت سوءاستفاده است که امروز ابزاری برای دریافت مالیات وجود ندارد یا اساساً این کار رسماً به عنوان صنعت شناخته نشده که بتوان از آن مالیات دریافت کرد. همان تعرفه‌ای که برای صنایع دیگر محاسبه شده باید برای این صنعت هم در نظر گرفته شود چراکه این صنعت به شدت بهره‌وری بالاتری نسبت به دیگر صنایع دارد و کالایی هم که تولید می‌کند بسیار بیشتر از پلاستیک و ظروف یک‌بار مصرف به درد کشور می‌خورد.»\nاو اعتقاد دارد که تغییر تعرفه برای ماینینگ باعث شدت گرفتن فعالیت‌های زیرزمینی در این حوزه خواهد شد و این خود مشکلات تازه‌ای را به وجود می‌آورد و از سوی دیگر، این فرآیند با فرار مالیاتی به کارش ادامه خواهد داد، در حالی که تعرفه باید به گونه‌ای اصلاح شود که ماینینگ خانگی صرفه اقتصادی نداشته باشد.


تاریخ انتشار: ۰۸ مهر ۱۳۹۵ - ۱۴:۱۴\nپیش از آن که فیلم «فروشنده» اصغر فرهادی دو جایزه بهترین فیلمنامه و بهترین بازیگر مرد شصت و نهمین دوره جشنواره بین المللی فیلم کن را از آن خود کند، از منتقدان علاقه مندانی که در کن 2016 برای اولین بار این فیلم را دیده بودند، عمدتا دو صدا به گوش می رسید.\nبرخورد منتقدان نشریات معتبر انگلیسی زبان با این فیلم نیز کمابیش با آن چه شنیده می شد، منطبق بود. امتیازهایی که نویسندگان سینمایی 9 نشریه بلافاصله بعد از تماشای فیلم «فروشنده» به فیلم دادند، در پایگاه اینترنتی متاکریتیک ثبت شده است. از این نه نفر، هفت نفر امتیاز بالا و نمره مثبت به فیلم داده اند که با رنگ سبز در سایت مشخص شده است؛ دو نفر فیلم را متوسط ارزیابی کرده اند و نمره های شان در محدوده زرد است و هیچ کدام نمره منفی در محدوده سرخ ثبت نکردند.\nدر این میان بالاترین نمره را اوون گلیبرمن منتقد ورایتی به فیلم «فروشنده» داده که نمره کاملی معادل صددرصد است.بعد از او جسیکا کینگ منتقد پلی لیست (ایندی وایر) قرار گرفته است که امتیازی بالا، معادل 83 از 100 برای فیلم فرهادی قائل شده است. در مرتبه بعدی، منتقدان چهار نشریه قرار دارند که هر کدام 4 ستاره از 5 ستاره به آن داده اند؛ امتیازی که در سایت متاکریتیک با عدد 80 ثبت شده است.\nاین منتقدان عبارت هستند از بن کرول نویسنده «the Wrap» جان بلیزدِیل نویسنده «CineVue»، دبورا یانگ منتقد مشهور هالیوود ریپورتر و آلن هانتر از اسکرین اینترنشنال. جووانی مارکینی کامیا منتقد نشریه فیلم استیج که امتیازی معادل 67 از 100 به فیلم داده همچنان در منطقه سبز است. دو سینمایی نویس دیگر که با امتیاز 3 ستاره از 5 ستاره یا 60 از 100 فیلم را کمابیش متوسط ارزیابی کرده اند، منتقدان دو نشریه بریتانیایی هستند؛ تیم رابی از روزنامه تلگراف و پیتر بردشان منتقد گاردین. متوسط امتیازی که 9 منتقد سینمایی به فیلم «فروشنده» داده اند، 76 است که فیلم را در زمره بهترین فیلم های سال آن سایت قرار می دهد.\nجسیکا کینگ نویسنده آمریکایی وبلاگ پلی لیست که زیرمجموعه سایت خبری سینمای مستقل ایندی وایر است، در مقاله ای با تیتر «فروشنده اصغر فرهادی مختصری از بهترین آثار او کم می آورد» نوشته: «هر چهار فیلم اخیر فرهادی- «چهارشبنه سوری»، «درباره الی»، «جدایی نادر از سیمین» و «گذشته»- به نوعی موضوع سازش در زندگی زوج ها را محک زده اند و همه این فیلم ها توانایی خیره کننده فرهادی را به اثبات رسانده اند که چگونه رد این مسائل را به شکلی خارق العاده در جزییات بسیار عادی دنبال کرده است... نکاتی که با منطقی دقیق به سوی نقطه اوجی غیرعادی حرکت می کنند که هم اجتناب ناپذیر است و هم غیرمنتظره.\nفیلم تازه او «فروشنده» کاملا در این قالب می گنجد، گرچه این فیلم بیش از آن که درباره جدایی باشد، درباره بریدن است، درباره ترَک کوچکی که شکاف بزرگی در زندگی زوج پدید می آورد و به نوبه خود از یک فاصله بزرگ، به وسعت یک خلیج، در جامعه ایران پرده بر می دارد. اما... برخی انتخاب های فیلم ساز باعث شده که فیلم در نهایت به عظمت و جامعیت بهترین آثار او («درباره الی» و «جدایی نادر از سیمین» که جسیکا کینگ بعدا تصریح کرده) نرسد. این فیلم اندازه همه آثار فرهادی قانع کننده است، اما کمابیش به بزرگی آن ها نیست.»\nبه نوشته منتقد هالیوود ریپورتر، با آن که اختلافات طبقات اجتماعی در ایران مدرن در این فیلم نیز نقش مهمی در درام و پیامدهای آن در زندگی شخصیت ها ایفا می کند، این تفاوت ها به اندازه پویایی اجتماعی طبقات فرادست و فرودست در «جدایی نادر از سیمین» و «چهارشنبه سوری» قانع کننده از کار درنیامده است. «آن چه در اینجا بیشتر مطرح است، ضعف روانی و خلاء اخلاقی شخصیت های اصلی است... که بازیگر و جزو طبقات نخبه فرهنگی تهران هستند.» نویسنده در پایان مقاله اش از بازی فرید سجادی حسینی که در صحنه های پایانی در میان گروه تازه ای از بازیگران وارد داستان می شود، با صفت «فراموش نشدنی» یاد کرده و طراحی صحنه کیوان مقدم را ستوده است.\nبرچسب ها: فروشنده ، اصغر فرهادی ، منتقدان غربی ، کن


قهرمان اوپن استرالیا؛ فدرر، قهرمانی پیر نشدنی که استانداردها را جابجا می‌کند - روزنامه افغانستان\nصفحه نخست » ورزش » قهرمان اوپن استرالیا؛ فدرر، قهرمانی پیر نشدنی که استانداردها را جابجا می‌کند\nوقتی راجر فدرر در اوپن استرالیای سال گذشته ، پنج سال پس از به دست آوردن آخرین گرنداسلم قهرمان شد، به نظر می‌رسید هدیه‌ای از گذشته برایش رسیده است. این جام یادآور دورانی بود که انگار برای همیشه تمام شده بود.راجر مردی ۳۵ ساله بود که برای ۶ ماه به دلیل جراحی زانو و مصدومیت کمرش از مسابقات دور بود. او به عنوان بخت ۱۷ قهرمانی قدم به مسابقات گذاشت و با عملکردش همه را مبهوت کرد: تکه‌ای که گویا از گذشته پرافتخارش دزیده شده بود. همه ما احمق بودیم. او در ۱۲ ماه گذشته توانسته در ۳ گرنداسلم قهرمان شود. در ۳۶ سالگی، او مسابقات امسال اوپن استرالیا را به عنوان مدعی قهرمانی شروع کرد و در حالی جام را بالای سر برد که تنها ۲ ست (هر دو ست در فینال) به حریفان واگذار کرد\nاین دیگر نوستالژی نیست، این زمان حال است. این یک حکمرانی جدید است نه پژواکی از یک گذشته پر افتخار؛ بازیکن برتر مسابقات که سه قهرمانی کلاسیک خلق کرد.\nدر طول ۶ سال، از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶، فدرر فقط یک گرنداسلم برد. یک سال قبل از آن فدرر فقط بازیکنی نبود که دوران اوجش گذشته بلکه به چشم تنیس‌بازی به او نگاه می‌شد که دوران پسا اوج را نیز تمام کرده است.\nزانوی فدرر در حالی که بچه‌هایش را به حمام برده بود، مصدوم شد. در ویمبلدون در حالی که برای برگرداندن فورهند میلوش رائونیچ تلاش می‌کرد با صورت به زمین خورد؛ مقابل بازیکنی که نصف او هم مهارت نداشت اما ۹ سال جوان‌تر و در نتیجه سریع‌تر بود. او سرانجام راضی شد از راکتی با صفحه بزرگ‌تر استفاده کند، مثل مرد میان سالی که در نهایت زیر بار استفاده از عینک مطالعه می‌رود. نواک جوکوویچ در تنیس جهان سلطنت می‌کرد، اندی ماری مشغول ساختن امپراطوریش در فصل چمن تنیس جهان بود و جوانان تازه رسیده هم خود را آماده شاخ و شانه کشیدن برای غول‌ها می‌کردند. به نظر می‌رسید یک خداحافظی شکوهمند، بهترین پایان ممکن برای فدرر است.


یک سوال برای شما مطرح است: چگونه بسیاری از عوامل می تواند باعث انزال زودرس? جواب شما اینجا است: بسیاری از آنها، از داروها و عوامل شیوه زندگی اضطراب استرس و عملکرد. اغلب این هیچ دلیلی قابل مشاهده است - اما در حال حاضر درمان وجود دارد.\nDuraMale مکمل افزایش میل جنسی طبیعی مرداناست. سازندگان DuraMale راه اندازی محصول در سال 2013 با یک چشم در چین و آیورودا درمان است که شامل برخی از گیاهان برای درمان انزال زودرس با دومی تا موثر بر 30% از بچه ها و با کیفیت زندگی اغلب ویران کرد.\nبدون کشش می گویند شما می توانید تماس DuraMale محصول گیاهیاست. در یک مطالعه منتشر شده در مجله آمریکایی درمانفرمول DuraMale بهبود علائم زودرس انزال تا 64%. مواد تشکیل دهنده این محصول چیست؟\nDuraMale methodically تحقیق و استراتژیک مخلوط ترکیبی از زمان آزمایش مواد معدنی و ویتامین ها و گیاهان بالا برای درمان انزال زودرسشامل:\nTribulus Terrestris - مورد استفاده برای هزاران سال توسط فرهنگ های آسیایی به طور طبیعی افزایش میل جنسی و عملکرد، محققان این عمل در سال 2008 با مطالعه منتشر شده در Phytomedicine، که در آن آنها یافت خارخاسک، نصب انزال و زمان ريكاوري در موش هاي صحرايي داده معتبر. بیشتر شواهد حاکی از آن به طور طبیعی ممکن است افزایش DHEA و تستوسترون.\nWithania Somnifera - در طب آیورودا withania somnifera ترویج آرامش و ایده آل برای بچه ها با اضطراباست. شما نصب خواهد شد با تشکر از شما بیش از حد - بررسی 2003 توسط محققان ایتالیایی که این گیاه و عضو تاجریزی خانواده افزایش نیتریک اکساید سنتاز در microphages در بر داشت. ترجمه: جریان خون بیشتر به دستگاه تناسلی.\nگزی مارچوبه - مارچوبه ممکن است کم در رادار میان aprhodisiacs طبیعیپرواز, اما شما می خواهم به چشم پوشی از آن اشتباه است. مارچوبه سرشار از پتاسیم و فیبر، ویتامین B6, A و C، تیامین و اسید فولیک است. آن طبیعی ضد التهاب نیز دارد و آن ثابت شده برای افزایش فعالیت جنسی و جاذبه به شریک زندگی خود را. هیچ گیاه شناس قرن 16 نیکلاس culpepper در "مارچوبه stirs تا شهوت در مردان و زنان" گفت: تعجب می کنم!\nMucuna Pruriens - می خواهند به احساس خوب است؟ Mucuna pruriens حبوبات گرمسیری با L-Dopa است. که به l دوپامین ماده شیمیایی است که مقررات مربوط به تمایلات جنسی خلق و لذت. مطالعات حیوانی نشان می دهد که mucuna pruriens جنسی فعالیت و بهبود زمان را افزایش می دهد.\nAsteracantha Longifolia - کوه فرکانس، حجم اسپرم و جاذبه بیشتری به شرکای جنسی زن. Asteracantha گیاه مورد استفاده در طب آیورودا به افزایش سطح فروکتوز در غده سمينال وزيکول است. این غدد لوله ای است که تولید منی خود هستند.\nCurculigo Orchiodes - در سال 2007، محققان یافت که ریشه در curciligo orchioides نعوظجفتگیری و فرکانس فعالیت جنسی کمک کرد. این گیاه گل است که بسیاری از محققان میخ برای چه چیز دیگری ممکن است انجام آن است.\nAsphaltum (Shilajit) - Shilajit توسعه بین سنگ ترک در هیمالیا و آسیای مرکزی. با ریشه مانند که شما می توانید ببینید که چگونه آن را با بیش از 85 ویتامین ها و مواد معدنی است که حفاظت را در برابر بسیاری از بیماری ها از جمله آرتروز و اختلالات دستگاه گوارش ممکن است بسته بندی شده. اما آن است که برنامه های کاربردی سلامت جنسی که مورد علاقه شما، و وجود دارد مقدار زیادی از آن را با shilajit - شواهد آن لینک به افزایش شور و نشاط بهتر سلامت جنسی و انزال زودرس بهبود یافته.\nDuraMale گیاهان بالا برای درمان انزال زودرس است. DuraMale و همچنین تقویت ارگاسم و حتی افزایش نعوظ کمک خواهد کرد!\nاین صفحه به طور خودکار ترجمه شده است. صفحه اصلی: Top Herbs for Premature Ejaculation Treatment


تولید آثار هنری در استان‌ها در گرو حمایت بیش از پیش مسئولان است | خبرگزاری ایلنا\nکد خبر: 86561 ۱۳۹۲/۰۴/۱۲ ۱۷:۵۹:۰۰ A\nمسئول دفتر مطالعات و فرهنگ پایداری استان آذربایجان غربی در زنجان تاکید کرد:\nتولید آثار هنری در استان‌ها در گرو حمایت بیش از پیش مسئولان است\nبرگزاری این نشست‌ها در راستای افزایش سطح علمی مسئولان این دفاتر ضروری است.\nایلنا: مسئول دفتر مطالعات و فرهنگ پایداری استان آذربایجان غربی گفت: برگزاری این نشست‌ها در راستای افزایش سطح علمی مسئولان این دفا‌تر ضروری است.\nبه گزارش ایلنا از زنجان، مصطفی قلی‌زاده مسئول دفتر مطالعات و فرهنگ پایداری استان آذربایجان غربی در زنجان گفت: اگر مسئولان به آثار هنری که در استان‌ها تولید می‌شود ارزش گذاری کنند قطعا شاهد خلق روز افزون آثار هنری فاخر در سراسر کشور خواهیم بود.\nوی افزود: حمایت حوزه هنری کشور از آثار تولیدی استان‌ها باعث افزایش مشارکت هنرمندان جوان و ایجاد انگیزه برای خلق آثار هنری دینی و فاخر می‌شود.\nاین مقام مسئول به برگزاری نشست مسئولان دفا‌تر مطالعات و فرهنگ پایداری اشاره کرد و گفت: برگزاری این نشست‌ها در راستای افزایش سطح علمی مسئولان این دفا‌تر ضروری است.\nوی با اشاره به اینکه دفا‌تر مطالعات و فرهنگ پایداری تازه تاسیس هستند، ادامه داد: با برگزاری این نشست‌ها مسئولان این دفا‌تر در زمینه‌های شیوه‌های مصاحبه، آرشیو و پیاده سازی، مدیریت پروژه و تدوین خاطرات شفاهی آگاهی کسب می‌کنند.\nقلی‌زاده با تاکید براینکه شخصیت‌های دفاع مقدس باید به همه معرفی شوند، افزود: فرهنگ انقلاب و دفاع مقدس باید در جامعه نشر پیدا کند، لذا جمع آوری تاریخ و خاطرات شفاهی رزمندگان آن دوران گامی در جهت رسیدن به این هدف مهم است.\nوی یادآور شد: با اجرای این طرح نسل‌های آینده کشور با مراجعه به این تاریخ شفاهی منابع عظیمی را در راستای تولید و خلق آثار هنری در حوزه دفاع مقدس در اختیار خواهند داشت.\nقلی‌زاده با اشاره به اینکه این نوع ادبیات در آغاز جنگ تازه شکل گرفته بود، اظهار داشت: ادبیات پایداری در ابتدا به صورت تهییجی و شعاری کار می‌شد اما امروز نویسندگان مطرح کشور به صورت علمی و تخصصی در این عرصه فعالیت می‌کنند.\nقلی‌زاده ادامه داد: با توجه به اینکه رزمندگانی که دوران دفاع مقدس را درک کرده‌اند در حال حاضر از میانسالی عبور کرده و نویسندگان باید از این منابع زنده در جهت پیدا کردن سوژه‌های ناب در نویسندگی و خلق آثار هنری نهایت بهره را ببرند.\nوی در پایان ابراز کرد: حوزه هنری نیز می‌تواند با چاپ و نشر آثار هنرمندان جوان و در اختیار گذاشتن منابع مختلف برای آنان، گامی در راستای حفظ و نشر ارزش‌های انقلاب اسلامی و دفاع مقدس بردارد.