به عشقِ پول\nانا كورن بلو\nبرگردان: آبتین درفش\nتقاطعِ بلوارِ سن وي‌سنت و ويل‌شاير در لوس‌آنجلس يكي از بي‌شمار گوشه‌هاييست كه پاتوقِ خانه‌به‌دوشان است. حتا پرمشغله‌ترين عابران عبارت‌هاي «كهنه‌سربازِ جنگِ ويتنام كمكِ شما را مي‌طلبد»؛ «در ازاي غذا كار خواهم كرد»؛ «خدا به شما بركت بدهد» كه بر روي پاره‌مقوا‌ها نوشته شده‌اند را متوجه مي‌شوند. شبي آقايي را ديدم با نوشته‌اي در دست كه پيامي كمي متفاوت داشت ـ «كهنه‌سربازِ بي‌خانمان هر كمكي را قدرداني مي‌كند، حتا اگر فقط «سلامي» باشد.\nنيازي به يك نظريه‌ي لاكاني ـ ماركسيستي درباره‌ي رابطه‌ي بين ذهنيت و اقتصاد نيست كه او به اين پي ببرد كه در آن گوشه ايستاده است دقيقن چون آدم‌ها به او «سلام» نخواهند كرد. پيشاپيش، حقارتي كه زندگي او را تعريف مي‌كند او را به اين درك كه چگونه ستم‌گري‌هاي نظام‌مندِ سرمايه‌داري توسط پندارهاي اجتماعي ما تداوم مي‌يابند نايل كرده است: همان شيوه‌هايي كه خودمان را در پيوند يا جدا از اطرافيانِمان تصور مي‌كنيم، همان فرهنگِ شخصي كه از طريقِ آن به اين انتخاب مي‌رسيم كه چه كسي را دوست داشته باشيم، چگونه زندگي كنيم، آيا سلام بكنيم يا نه، هم‌پايه‌هاي پروژه‌هاي سياسيِ‌مان را نيز بازتاب مي‌دهند. بحثي كه در پي مي‌آيد درباره‌ي آن مرد نيست، بلكه درباره‌ي هر كسي است كه هنوز نيازمندِ دانستن است.\nانتخابِ بينِ "سلام"كردن يا نكردن مي‌تواند بينِ آزادي‌هاي تجليل شده كه دموكراسيِ امريكاي شمالي را شامل مي‌شود به حساب نيايد، اما "انتخاب" في‌نفسه در پندارهاي سياسي ـ فرهنگيِ امريكايي اجتناب‌ناپذير است. از تنوعِ پايان‌ناپذيرِ نوشيدني‌ها تا گزينه‌هاي مبهمِ راي‌گيري در ايالتِ فلوريدا كه به قيمتِ رياستِ جمهوريِ اَلگور تمام شد، ما در دنياي انتخاب زند‌گي مي‌كنيم. انتخاب به نحوِ بارزي در رتوريك مكان‌هاي سياسيِ جورواجور خودنمايي مي‌كند: چپ حقِ انتخاب دارد ( "هوادارِ حقِ انتخاب")، راست حقِ انتخاب دارد ("حقِ انتخابِ مدرسه")، و ميانه حقِ انتخاب دارد ( حقِ انتخابِ انتسابِ حزبي). در سنتِ ليبرال دموكراسي، حقِ انتخاب، بيان گسترشِ آزادي فراسويِ ضرورت است، ساختنِ چيزي قطعي از يك تركيبِ محتملِ غيرقطعي: راي من شخصيتِ من است، مظهرِ تواناييِ ارادي‌اَم براي بودنِ هرآن‌چه كه من مي‌توانم باشم. در برابرِ اين محورِ آزادي ـ فراسوي ـ ضرورت، نظريه‌ي اجتماعيِ ماركسيستي، روان‌كاوي، و فلسفه‌ي مدرن هر يك بديل آزادي‌هاي تكميلي را براي "انتخابِ" معقول عرضه مي‌كنند. بينشِ بنياديِ ماركسيستي در اين زمينه اين است كه چهارچوبِ "آزاديِ انتخابِ" ليبرالي به‌طورِ ضمني بر مجموعه‌ي پيشاموجودي از مناسباتِ ايدئولوژيكي، حقوقي، و اقتصادي متكي است كه در آن مناسبات انتخاب ممكن اما تصنعي است ـ يا در گستره و اهميتِ محدودي قرار مي‌گيرد يا به برخي گروه‌ها، به‌قيمتِ مستثنا شدنِ ديگران، محدود مي‌شود. در اين راستا، حقِ انتخابِ ماركسيستي حقِ انتخاب (يا تغييرِ) خودِ اين مجموعه مناسبات مسلم فرض شده است. روان‌كاوي هم گزينه‌ي خود را در اين مورد از وضعيتي به‌طورِ ساختاري مشابهِ قانون. ارايه مي‌دهد: "تصويرِ ذهنيِ بنيادي"، انتخابي ناآگاه از بينِ هم‌پايه‌ها كه پيشآپيش آبژه‌اي را كه ما بايد به‌عنوانِ آبژه‌ي موردِ تمنايِمان برگزينيم تعيين مي‌كند.\nحتا فلسفه‌ي مدرنِ گرايش‌مند به ذهنيت . يك حداقليِ را براي هر افقِ معنايي ثابت در نظر مي‌گيرد. هيچ چيزي منحصرن داده نيست؛ به‌منظورِ سازمان‌دهيِ برخوردِ بكر با امرِ واقع real در يك تجربه‌ي منسجمِ يك‌دست از "واقعيت " reality، سوژه بايد بر اين فاصله از طريقِ كنشِ كاملِ آزادي پل بزند ـ همان‌طور كه ژان پل سارتر مي‌گويد، سوژه بايد پروژه‌ي بنياديِ وجوديِ خود را انتخاب كند. اين انتخاب عملن آبژه ـ علتِ فلسفه‌ي غربي است: براي دكارت، كانت، و هگل، هر عاملِ فكري با مخمصه‌ي معنايي، كه منطقن استوار بر تجربه‌ي بلافصل نيست، مواجه مي‌شود اما او با اين وجود براي انديشيدن. خطرِ اوليه را مي‌پذيرد؛ براي ساختارشكنان و زبان‌شناسانِ ساختارگرا، هر سوژه در ارتباط با زبان به‌طورِ وجودي از اين آگاهي برخوردار است كه زبان قاصر است، اما با اين حال محكوم به كنش است آن چنان كه گويي فاقدِ اين آگاهي است؛ براي فرويد و لاكان، هر سوژه‌ي خواست‌مندي به‌طورِ جدايي‌ناپذير با اين آگاهي كه فانتزيِ آغازين. كاذب است همراه است، با اين وجود ناگزير به كنش است كه گويي آن فانتزيِ آغازين حقيقي است. چيزي كه تماميِ اين نسخه‌ها در آن اشتراك دارند اين ايده است كه انتخابي وجود دارد كه بنيادي‌تر از انتخاب‌هايي است كه ما در واقعيتِ اجتماعيِ روزمره‌مان انجام مي‌دهيم ـ يك انتخابِ اوليه كه هم‌پايه‌هايي را كه از بينِ آن‌ها انتخاب مي‌كنيم تعيين مي‌كند. غناي اين اشتراك از اين طريق تصريح مي‌شود كه شيوه‌هاي غيرِ آكادميكِ تحليل نيز از اين انتخابِ آغازين به‌طورِ يكسان بهره مي‌گيرند. سينماي هاليود، بدونِ ترديد مهم‌ترين ماشينِ ايدئولوژيكي ـ فرهنگيِ دنياي امروز، يك ژانرِ كامل را وقفِ عرضه‌ي دراماتيك انتخاب كرده است: داستانِِ "دنياي موازي".\nسناريو در سناريو، فيلم در فيلم، تخيل است كه بر بالِ فرشتگان به پرواز در مي‌آيد، و مجموعه‌ي روياييِ فيلم‌هايي مثلِ زندگي عالي است (فرنك كاپرا، 1946)، آغازِ سالِ تحصيلي در مدرسه‌ي رامي و مايكل (ديويد ميركين، 1992)، درهاي كشويي (پيتر هائيت، 1998)، دنياي وِين (پِنِلوپ اسفيريز، 1992)، بدو لولا بدوrun Lola run (تام كيك‌ور،1999)، و، خود من و من (فيليپا كارمل، 2000) همگي درباره‌ي شبه مسيري هستند كه پيموده نمي‌شود. قصه‌نويسيِ سبكِ "مسيرهاي موازي"forking –path (يا واقعيت‌هاي موازي ـ م) اغلب دو واقعيت (يا بيش‌تر) كه به‌يك اندازه ممكن هستند كنارِ هم گذاشته مي‌شوند تا انتخابِ كليدي كه قهرمانِ قصه ناگزير از آن است تسهيل، تشريح، و يا ناميسر شود. گاهي، هدف .ايجادِ يك چشم‌اندازِ همه‌جا حاضرِ فوقِ طبيعي است كه از منظرِ آن قهرمان راهِ خاصي را برمي‌گزيند: دورنماي جورج بيلي George Baily از جامعه‌ي بدونِ او دلايل او را براي ادامه‌ي زندگي توضيح مي‌دهد، او را قادر به انتخابِ صرفِ‌نظركردن از خودكشي مي‌كند. در مواقعي ديگر، واقعيتِ موازي به‌خاطرِ تماشاگر و در خدمتِ چشم‌اندازي فلسفي روي صحنه مي‌آيد: لولا خود را با سه سناريو درگير مي‌كند تا از طريقِ آن‌ها درباره‌ي شانس، احتمال، تقدير، و انتخاب تعمق كند. در سينمايِ ليبراليِ انتخاب (مانندِ زند‌گي عالي است)، قهرمان از فرصتي برابر براي انتخاب، كه با برخي داده‌هاي فراحسي بزرگ‌نمايي مي‌شود، برخوردار است. فيلمِ ستاره‌ي دوردست جان سلز (1995)، كه در آن يك خواهر و برادر ناتني با وجودِ پي‌بردن به رابطه‌ي خوني خود هنوز عاشق و معشوق بودن را برمي‌گزينند، حكايت از سينمايِ روان‌كاوانه‌ي انتخاب دارد: داستانِ ما همان است كه براي خودمان مي‌گوييم؛ اطلاعاتِ ضميمه‌شده‌ي ليبرالي به‌لحاظِ جنسي مهار مي‌شود. سينماي ماركسيستيِ انتخاب چيزي شبيهِ ماتريكس (برادرانِ واكفسكي ، 1999) است، كه در آن انتخابِ دانستن (كه توسطِ نئو Neo انجام مي‌گيرد) يا ندانستن (كه توسط ساي‌فر انجام مي‌گيرد) مستقيمن تماميِ آن واقعيتِ اجتماعي را برمي‌سازد كه انتخاب‌كننده خود را در آن خواهد يافت.\nيك فيلمِ تازه به‌نمايش درآمده‌ي هاليود پايانِ وجهِ مشخصي از گفتمانِ هاليووديِ انتخاب را اعلام مي‌كند. فيلمِ مردِ خانواده‌ي برت رات‌نر، كه در سالِ 2000 به نمايش درآمد، ديگر يك جهانِ موازي را براي آگاه كردن از انتخابي كه در پيش است به خدمت نمي‌گيرد؛ در عوض اما بر آن است كه كيفرخواستي عليهِ خطاي فاحشِ رضايت از انتخابِ گذشته صادر كند. در هدايتِ قهرمان براي جبران‌كردنِ وضعيت بي‌انتخابي، فيلم. كشش را به دروني‌كردنِ جهانِ موازي سوق مي‌دهد، تا جنبه‌هاي مثبتِ آن را به واقعيتِ موجود بيفزايد. اين فراشدِ دروني‌كردن، از طريقِ بازسازمان‌دهيِ تماميِ گزينه‌ها در يك غايت‌شناسيِ واحد، انتخاب را از محتواي تعيين‌كننده‌اَش تخليه مي‌كند (انتخابي كه در جهانِ واقع وجود دارد، خواه دست به خودكشي بزنيم يا نزنيم، خواه با عشقِ دورانِ دانش‌گاهِ‌مان ازدواج بكنيم يا نكنيم). هدف، همان‌طور كه فيلم توضيح مي‌دهد، دستيافتن به هما‌هنگيِ كامل با يك سيستمِ ناكامل است. بنا براين فيلمِ مردِ خانواده هر سه طرح بالا را كه براي دركِ انتخاب ترسيم كرده‌است فقط براي دور ريختنِ آن‌ها بسيج مي‌كند، چرا كه داستان‌اَش حولِ يك انتخابِ حذف‌شده مي‌گردد. در بحثي كه در پي خواهد آمد، اين داستان نفيِ انتخاب را، به‌عنوانِ اوجِ ژانرِ انتخاب، به‌منظورِ بررسيِ وضعيتِ متضادِ امروزِينِ انتخاب، بررسي مي‌كنيم.\nآن چيزي كه براي منظورِ من مهم است اين است كه اين فيلم هم نقدي از واقعيتِ اجتماعي و هم برنامه‌ا‌ي براي كنش بر بنيادِ اين نقد را مفروض مي‌داند؛ اين برنامه اما تضاد را به‌جاي ديگري نقلِ مكان مي‌دهد، و به اين وسيله انتخابِ پذيرش يا ردِ واقعيتِ اجتماعي را از ميان مي‌برد. تناقضِ اين جابه‌جايي (هم در فيلم و هم در مقياسي وسيع‌تر در فرهنگ) اين است كه به‌طورِ نادانسته خود را ساقط مي‌كند، و از اين روي امكانِ نقدِ پارامترهاي انتخاب را به‌دست مي‌دهد. به‌ويژه كه فيلم براي مشخص‌كردنِ فقدان به بيگانه‌گي متوسل مي‌شود، عشقِ تك‌همسري ـ ناهمجنس‌خواه heteronormative را به‌عنوانِ پاسخي براي رفعِ بيگانه‌گي. مسلم مي‌داند، و بنا بر اين به‌نظر مي‌رسد كه تقابلِ عمومي ـ خصوصي را قوام مي‌دهد (تنها چيزي كه نياز داري عشق است)؛ اما فيلم عشق را، به‌معناي دقيقِ كلمه، راه‌ِ حلي ناتوان تصوير مي‌كند كه نادانسته به خلقِ فضايي براي نقدِ تفكيكِ خياليِ جدايي از سياست مي‌انجامد. نخست، خلاصه‌ي داستان.\nفيلم با جداييِ جغرافيايي يك زوجِ جوان، كه عهدكرده‌اند اين فاصله خللي در روابطِ‌شان ايجاد نكند، آغاز مي‌شود. صحنه‌ي بعدي، سيزده سال بعد، جك را غرقِ افكارِ پساآميزش كنارِ زنِ ديگري نشان مي‌دهد. در اين موقع است كه پي مي‌بريم او آرشيتكتي موفق است و در يك كمپانيِ بزرگ شاغل، با اين وجود هم‌چنان مجرد باقي مانده است. بي‌شباهت به مغولي حاره‌اي بدون مهارت‌هاي اجتماعي، او با دربان‌اَش خوش‌رفتار است و توصيه‌هاي منشي‌اَش را مي‌پذيرد. اما زماني نمي‌گذرد كه داستان. پرسشِ "جك فاقدِ چه چيز است؟" را پيش مي‌كشد. پرسش‌گر راهنماي جك براي سفر در مسيري مي‌شود كه پيموده نشده است، مسيري كه در آن او انتخاب كرده بود كه با عشقِ دوران دانشگاهي‌اَش بماند و آن‌ها به اندك خوشيِ بورژواييِ نه چندان باشكوه دست‌يافته بودند، همسرش يك وكيلِ غيرِ انتفاعي و خودِ جك يك فروشنده‌ي لاستيكِ اتومبيل است. در دام‌گهِ يك نگاه اجماليِ ماوراي طبيعي به جهاني موازي كه در آن او به‌تنهايي فاصله از شرايطِ وجود existence را تجربه مي‌كند، جك وحشت‌زده مي‌شود،اما وحشت‌اش خيلي زود به خوشيِ رضايت‌مند تبديل مي‌شود. او به‌تشخيص آن چه را كه در تمام اين سال‌ها بدونِ عشق از دست‌داده است نايل مي‌گرد، اما نمي‌تواند ميان‌مايه‌گيِ تعلق به طبقه‌ي متوسط را غورت دهد. او كيت ـ همسر‌ش ـ را براي يك شامِ تجملي به مناسبتِ سال‌روزِ ازدواج‌ِشان به مان‌هتن ـ محلي اشرافي در نيويورك ـ مي‌برد كه به يك ملاقاتِ رومانتيك در يك هتلِ لوكس مي‌انجامد ـ اين نخستين مواجهه‌ي سكسيِ آن‌ها است، ديگر مواجهه‌هايِ‌شان با شكست روبه‌رو گرديده است (به‌خاطرِ بي‌علاقه‌گي يا خسته‌گي يا بي‌تفاوتيِ جك). اين چنين به‌نظر مي‌رسد كه سكس تنها وقتي ممكن مي‌شود كه جك كه با خود بيگانه شده است به‌طورِ واقعي عاشق است (يعني لذت بردنِ واقعيِ آن نقشي از جك كه از او رفعِ بيگانه‌گي شده باشد)، و البته فقط وقتي كه پول نقشي ندارد. در عينِ حال، جدا بودنِ خودِ كنشِ سكس از ديدِ بيننده، اهميتِ عشق و نه سكس را بارز مي‌كند. جك، نيروگرفته از مصرف و جلال و شكوهِ شهر، به مواجهه با شركتِ قديمي‌اش (كه از وجودش بي‌خبر است) خطر مي‌كند و اطلاعاتِ غيرمجاز سازماني‌اَش را براي اجازه‌ي ملاقات با مديركل و كسبِ شغل قبلي‌اَش، كه با پنت‌هاوس اهداييِ كمپاني ـ بر بامِ يك آسمان‌خراش ـ در شهر كامل مي‌شود، به‌كار مي‌گيرد. با اين طرح ِكاملِ خوش‌بختيِ حداكثري (خوشي‌هاي خانواده‌گي، قدرتِ شغلي، برتريِ مالي، زنده‌گيِ شهري ـ و البته نيازي به‌گفتن نيست ـ پيروزيِ شايسته‌سالاري)، جك كيت را به برگشت به شهر و ترغيبِ ثروت متقاعد مي‌كند.\nبا دست‌يابيِ پيروزمندانه به وحدتِ دو جهان‌اَش (فضاي رومانتيكِ خانواده‌گي، قدرتِ مالي)، نگاهِ اجماليِ جك پايان مي‌يابد. او صبحِ كريسمس در پنت‌هاسِ ساكت و بي‌سر و صدايش بيدار مي‌شود، گويي هرگز چيزي اتفاق نيفتاده است. او با ميانجي‌گرِ تجربه‌ي سويه‌ي دوم خودش، كسي كه او را يادآور مي‌شود كه آن نگاه‌هاي اجمالي ناپايا است، آشنا مي‌شود. با احساسِ تنهاييِ شديد در آن روزِ كريسمس، و سيزده سال پس از جدايي‌ِشان، جك در پيِ يافتن كيت است، كه از اتفاق درست همان روز براي بركشيدنِ خود به‌بلنداي پيشه‌ي حقوقياَش عازمِ پاريس است. همين كه شب مي‌شود، جك به‌طورِ غريضي به فرودگاه مي‌رود، و دوره‌اي از فيلم كامل مي‌شود. درست همين كه كيت آمادهي سوارشدن به هواپيما است، جك با عصبانيت شروع به گفتنِ جزء جزءِ زند‌گيِ مشتركِ جهاِن موازيِ‌شان مي‌كند: "ما خانه‌اي در [نيو]جرزي داريم! دوتا دختربچه! تو يك وكيل كاملن غيرِانتفاعي هستي! ما عاشقِ هم‌ايم! تو آدمي بهتر از من هستي!" اين اظهاراتِ دهشت‌زا براي عوض‌كردنِ ذهنِ كيت بسنده است ـ او تاخير سفرش را براي يك شب مي‌پذيرد، و فيلم با يك نماي بلند از زوجي كه در حالِ خوردنِ قهوه در ترمينالِ فرودگاه هستند تمام مي‌شود.\nدر طولِ فيلم، به تماشاگر تصويري از جهانِ عصرِ جديدي كه در آن "حقيقت آن‌جا است"، در انتظارِ پرده‌برداري از آن، ارائه مي‌شود. همان‌گونه كه از تبليغِ شعارِ "شما چه مي‌كرديد اگر شانسِ دومي مي‌داشتيد؟" برمي‌آيد، تشخيصِ جك حكم به دادن تاوان براي انتخابِ پيشيني است. هيچ انتخاب هم‌اكنوني آغازگر جهان موازي او نمي‌شود؛ بلكه اين انتخاب از آن روي تجويز مي‌شود كه جك در پاسخ‌دادن به پرسش راهنما كه "از زندگي چه مي‌خواهي؟" ناتوان است، كه اين حكايت از نابيناييِ او نسبت به فقدانِ خود دارد. از اين روي فقدانِ فقدانِ جك موجب جهان موازي مي‌شود، و به اين ترتيب فيلم حسي گسترده از فقدان را بسيج مي‌كند (نوعي بيگانه‌گيِ وجودي از خويشتنِ خويش به‌مثابه‌ي جك؛ نوعي فقدانِ ژرفِ معنايي (از فقدان) در قلبِ زنده‌گيِ ايده‌آل( با پرستيژ، پرتجمل، مبادي آداب). به‌خاطرِ اينكه جك مديرعاملي خودساخته، بافضيلت، و در كل انساني مهربان است، انتخاب‌اَش اين تشخيصِ كليشه‌اي نيست كه انسان‌دوست بودن هم خوب است. مردِ خانواده در اين داستان يك نفهم نيست كه به‌دليلِ عاشق‌شدن مي‌آموزد چگونه آدمِ مهرباني باشد (به‌سبكِ فيلم هر دستي بدهي همان دست را پس خواهي گرفت [جيمز بوروكز، 1997])، بلكه فشرده‌سازي موجز قدرتِ رومانس براي حفظِ نظام است: جك يك "اعتبار براي كاپيتاليسم" است كه براي متحققِ‌كردن آن به كمي عشق نياز دارد، و هرگز نبايد بينِ آن دو يكي را انتخاب كند. معناي فقدان همچنان كه روايت پيش مي‌رود باريك‌تر مي‌شود تا سرانجام جك به اين كشف دست يابد كه فاقدِ عشقِ رومانتيك، تك‌همسري، دگرجنس‌خواه است. در برگرداندنِ مستقيم "بيگانه‌گي" به "فقدانِ عشق"، فيلم به يك معناي موازيِ از بيگانه‌گي چنگ مي‌اندازد. همچنان كه از فيلم‌هاي دزدي مي‌دانيم، يك ترفندِ موازي براي نسخه‌ي اصلي تدارك ديده مي‌شود كه "مرغ دام" ناميده مي‌شود. مرغ‌هاي دام (ترفندهاي موازي ـ م) شيوه‌ي وضوح‌بخشي به روايتِ مردِ خانواده است.\nنگاهِ اجماليِ جك به او مي‌آموزد كه حتا بر بالا‌ترين پله‌ي نردبانِ موفقيتِ سرمايه‌داري هنوز جاي چيزي براي آرزو كردن خالي است: "من". عشق آن چيزي است كه جك فاقدِ آن است. آن نه پيوندِ جمعي، نه بازنمودِ سياسي، نه كنترلِ وسيله‌ی توليد ـ آن فقط عشق است. گذارِ ناگزير، منطقي از فقدانِ اجتماعي به فقدانِ تك‌همسريِ رومانتيك وجود ندارد. وقتي كه عشق به‌عنوان راه‌حلِ بيگانه‌گي ارائه مي‌شود، به اين وسيله نقدِ سياسي در تماميتِ خود به‌طورِ اتوماتيك به عنوانِ "ايدئولوژيكِ محض" برچسب مي‌خورد، چرا كه تلويحن به اين معنا است كه در سياست (تهي از عشق) پيوسته جايِ نيازِ "واقعي" خالي است. از اين روي، مردِ خانواده عشقِ رومانتيك را به‌عنوانِ راهِ حل انتخابِ بينِ بيگانه‌بودن يا نبودن ارائه مي‌دهد. مرزبنديِ انتخاب در اين شيوه عملن انتخابِ اصلي‌ترِ پذيرش يا ردِ سيستمِ موجود را نفي مي‌كند. "نفي" در اين‌جا نشانه‌اي براي مخفي‌كردنِ چيزي از روايت نيست، بلكه يك تاكتيكِ بازنمايي است، كه مرغ دام (ترفند موازي ـ م) به‌منظور برگرداندنِ ناموجوديت/ به‌طورِ ساختاري ناممكن‌بودنِ انتخابِ حقيقي، به‌طورِ فعال ارايه مي‌كند. ديناميسمِ نفي بايد به‌عنوانِ فراشدي درك شود كه در آن يك سيستمِ مازاد آسيب‌زايي‌اَش را دقيقن از طريقِ عرضه‌ي مازادِ مرغ دام پنهان مي‌كند: حق با شما است، ما را كاملن متقاعد كردي، ما آن را مي‌پذيريم، سرمايه‌داري مساله دارد ـ شما ازخودبيگانه شده‌اي، شما رنج مي‌بري ... و آن به‌اين خاطر است كه فاقدِ يك عشقِ واقعي هستي.\nشكاف‌هاي اين دستگاه، و از اين روي نفيِ ناكاملِ انتخاب، در ناپايداريِ جهانِ ادغام‌شده‌ي جك، كه از طريقِ تناقضِ زماني در پايان نمايان مي‌شود، آشكارند. فيلم به‌راحتي مي‌توانست با تغييرِ شكلِ موفقيت‌آميزِ جك از زند‌گيِ ساده اما عاشقانه‌ي نيوجرزي به دنيايِ مدل بالا، پرتحركِ مان‌هتن و فضاي كورپوريشني پايان پذيرد. در عوض، اما درست در هنگامه‌ي آن موفقيت، نگاهِ اجماليِ جك به جهانِ ديگر پايان مي‌گيرد، و او برگشته به گذشته، صبحِ كريسمس، تنها در پنت‌هاس‌اَش از خواب بيدار مي‌شود. با دركِ يك فاصله‌ي بحراني از شرايطِ وجوديِ خود، ماموريتِ جك آشكار است: او بايد عشقِ حقيقي را، از درونِ زند‌گيِ پرتجملِ بيگانه‌شده‌اَش پيدا كند. همه مي‌توانند با تلاش راهِ خود را از يك طبقه‌ي متوسطِ ساكنِ نيوجرزي به نردبانِ ترقي باز كنند (هر كس مي‌تواند روياي امريكائي داشته باشد) اما فقط كسي كه حقيقتن از استعدادِ سرشار برخوردار است مي‌تواند راهِ خود را از وال‌استريت به يك عشقِ حقيقي باز كند (يك روياي امريكائيِ جديد وجود دارد: عشق). فيلم نمي‌تواند سرراست به ادغامِ موفقيت‌آميزِ جهان‌هاي موازيِ جك منتهي شود زيرا مساله‌ي بنيادي هيچ ربطي به چگونه‌گيِ وضعيتِ مالي زند‌گي ندارد بلكه درباره‌ي چگونه عاشقانه زيستن است، چرا كه خود ايده‌ي چگونه‌گيِ رهايي از گرفتاري‌ها و دشواريِ ماليِ زندگي از افقِ فيلم پاك شده است. جك، مسلح به دانشِ كاركردِ روياي واقعي، براي همراه كردنِ كيت با خود در فرودگاه مجبور مي‌شود موقتن به تقلب متوسل شود: او بايد به دانشِ ناممكن درباره‌ي آينده‌ي ممكن‌ِشان رجوع كند(" ما دوتا بچه داريم"...) زيرا "نگاهِ اجماليِ" جك صرفن جهانِ ممكنِ موازي نيست، بلكه آن بُعدِ دومِ ضروريِ جهانِ ممكني است كه او پيشآپيش در آن به سر مي‌برد. در اين‌جا جداييِ فيلم از ديگر موقعيت‌هاي جهانِ موازي در باره‌ي انتخاب رخ مي‌دهد. در حالي كه نگاهِ استاندارد به جهانِ موازي (مثل، زند‌گي فوق‌العاده است) متوجه‌ِ ساختنِ يك چشم‌اندازِ جهان‌شمول/ وسعتِ دانش است كه از طريقِ آن يك گزينه‌ي خاص مي‌تواند انتخاب شود، نگاهِ اجمالي در مردِ خانواده جك را به اينكه چگونه با گزينه‌ي خاص روياروي نشود رهنمون مي‌گردد، به اينكه چگونه جهاني برپا كند كه در آن انتخاب از انتخاب‌كردنِ بين الف و ب منحصرن به داشتنِ هم الف و هم ب تغييرِ مكان دهد. كيت به اين منطقِ انتخاب و اين دلالتِ ناممكن پاسخِ مثبت داد (در حالي كه هر كسِ ديگري ممكن بود او را به‌عنوانِ يك ديوانه در نظر گيرد) چرا كه او "شريك شد" و بنابراين به‌طورِ برابر مشروط به ضرورتِ ادغامِ (دو جهانِ موازي ـ م) شد. روايت براي اين تقلب عذرخواهي مي‌كند، و از طريقِ منتهي‌شدن به يگانه چشم‌اندازِ خوش‌بختيِ رومانتيك اين عذرخواهي را بيان مي‌كند ـ حذف پايانِ خوشي كه هم‌چنين تغييرِ سريعِ چشم‌اندازِ فيلم است، كه آزاديِ پولي و موفقيتِ شغليِ فراوان اما خوشبختيِ شخصي، عاطفي كم‌ياب است.\nدرام‌هاي رومانتيكِ محبوبِ سال‌هاي 1990 در كل گردِ اين كم‌يابي مي‌گردد، ساختن رومانس هترونورماتيف heteronormative(عشقِ رومانتيكِ تك‌همسري ناهم‌جنس‌خواه ـ م) به‌مثابه‌ي امري تقريبن ناممكن ـ ساختماني كه حاكي از نوعي جدايي از پيكربندي آثارِ رومانتيك در لحظاتِ تاريخيِ ديگر است: در حالي كه در رمان‌هاي جين آستن تعارضِ طبقاتي/ اجتماعي مانعي در برابرِ عشق است، عشق در هاليوودِ امروز راه‌ِ حلي براي تعارضِ اجتماعي است ـ اما اين راه‌ِ حل ارزش‌مند و ناياب است. در فيلم‌هاي دفترِ خاطراتِ بريجت جونز (شارون ماگواير، 2001)، هرگز بوسيده نشد (رايا گوسنل، 1999)، خواننده‌ي عروسي (فرانك كوراسي، 1998)، طراحِ عروسي (آدام شانك‌من، 2001)، عروسيِ بهترين دوستم (پ.ج. هوگان، 1997)، حقيت دربارهی گربه‌ها و سگ‌ها (مايكل لمن، 1996)، نوامبرِ شیرين (پت اوكانر، 2001) و غيره، شخصيت‌هاي برخوردار از امكاناتِ بي‌شماري (شغل‌هاي خوب، خانواده‌هاي خوشبخت، دوستانِ نزديك، نيازي به گفتن ندارد خانه، غذا، و بهداشت) سرسختانه براي تنها چيزي كه فاقد آن‌اَند در تلاش هستند: عشق. نقشه‌ي اين زند‌گيِ رومانتيكِ غيرممكن (كه با اين وجود سرانجام متحقق مي‌شود) باورِ مشخصي را برمي‌انگيزد: باد در جهتِ موافق نمي‌وزد، راهي كه در پيش داريد جان‌كاه است، اما پيروزيِ‌تان حتمي. درست همين باور است كه در سياست دسترس‌پذير نيست ـ در لحظاتِ ممكنِ مداخله‌گري، برآمدِ آن هرگز تضمين‌شده نيست. با توجه به ريسكي بودن اما محتمل بودنِ پيروزي، مبارزه براي عشق بسيار جذاب‌تر از قطعيتِ ستيزِ سياسي به‌نظر مي‌آيد. در اين‌جا اين كه اين دو مبارزه‌ي انتخابي قابلِ قياس هستند داوِ(آن‌چه بر سرش قمار مي‌كنند) بحث است: فرهنگِ كلبي مسلكِ مستقر محكوميتِ بيگانه‌گي را به امري متداول تبديل مي‌كند، خواستِ اصيل تغييرِ اجتماعي را به جريان درمي‌آورد، در حالي كه به‌طورِ هم‌زمان نقشه‌هاي پيش‌بردِ آن مبارزه را (مرغ دام)، در شكلِ "قواعد" چگونه عاشق شدن، تدارك مي‌بيند.\nمردِ خانواده، در توضيحِ شرم‌آورِ پيوندِ بينِ زند‌گيِ رومانتيك و سرمايه‌داري، نقطه‌ی اوجِ اين ژانر ناممكنيتِ رومانتيك است: جك يك سرمايه‌دارِ نمونه است؛ جهانِ موازي‌اَش به‌خاطرِ محتواي عاطفي/ انسانيِ آبكي‌اَش نيست كه حالِ او را به‌هم مي‌زند بلكه به‌اين خاطر كه آن به‌طور وحشت‌ناك متعلق به طبقه‌ي متوسط است؛ فقدانِ او فقدانِ عموميِ مهرباني/ تواناييِ عاطفي نيست، بلكه فقدانِ عشق است؛ بيگانه‌گی يك فاصله‌ي بحرانيِ بالقوه از شرايطِ وجوي نيست، بلكه فقدانِ وجوديِ خرسندي است؛ عشقِ رمانتيكِ تك‌همسريِ ناهم‌جنس‌گرا فقط يك خرسنديِ اضافه‌شده بر زند‌گيِ مرفه جور ديگر نيست بلكه خودِ شرايطِ يك زند‌گي بامعنا است. هم‌چنان كه فيلم ناخواسته آشكار مي‌كند، مرزِ عشق به‌شدت به‌عنوانِ امرِ رومانتيك مشخص مي‌شود حتا وقتي كه آشكارا به‌عنوان امرِ اجتماعي مضمون‌سازي مي‌شود. به باورِ من اين ابهام ژرف‌تر از تعيين‌ناپذيريِ معنايي است. در تشريحِ ابهامِ عشق، لاكان از تزي ايضن مبهم دفاع كرده است، كه عشق ناممكن‌بودنِ رابطه‌ي جنسي را جبران مي‌كند. اين تز مي‌تواند به اين معنا باشد كه عشق كششي خيالي است كه تعارضِ جنسي را پنهان مي‌كند، يا به‌اين معنا كه سوژه‌ي عاشق خواهان متحمل‌شدنِ تعارض است. در هاليود، اين تز باز هم پيچيده‌تر مي‌شود: ناممكن‌بودنِ ذاتي خود نظمِ اجتماعي (تعارضِ اجتماعي) با عشق جابه‌جا مي‌شود. واردِ ميدان كردنِ عشق به‌عنوانِ پوششي براي ناممكن‌بودنِ اجتماعي يك تاكتيكِ آشناي فاشيستي است، اما هاليود اين جابه‌جايي را گسترش مي‌دهد. امروز، خودِ عشق به موقعيتِ ناممكن بركشيده مي‌شود.\nناممكن‌بودنِ رومانتيك به‌مثابه‌ي ناممكن‌بودنِ ترفندِ موازي عمل مي‌كند، توجه را از ناممكن‌بودنِ روابطِ اجتماعيِ تحتِ سرمايه‌داري دور مي‌كند، و هدفي ناچيز را در جايگاهِ بي‌كرانه‌گيِ حيرت‌افزايِ انقلابِ ضدسرمايه‌داري قرار مي‌دهد. در روان‌كاويِ"مرغ دام" از طريقِ "جايگزين‌سازي" ايجاد مي‌شود، فرافكني يك پيچيد‌گيِ عاطفي به پيچيدگيِ ديگري، تنگ‌نايي كه به نحوي قابل‌ِتحمل‌تر باشد. بر اين باورم كه كارخانه‌ي ازدواج ترغيبِ زند‌گيِ رومانتيك را جايگزينِ رخوتِ عموميِ اجتماعي را ـ احساس گم‌شدِگي، جداييِ نظام‌مند، و ناممكن‌بودنِ فضايي كه در آن بتوان ارتباطِ جمعي داشت ـ مي‌كند. به‌جاي بذلِ توجه به ناتوان‌سازيِ نظام‌مندِ روابطِ اجتماعيِ انسان (خلاء فضاي عمومي، خصوصي‌سازي تماميِ جنبه‌هاي زند‌گيِ روزانه، قدرتِ شيطانيِ گروهي اندك در برابرِ اكثريتِ مردم، توزيعِ ناعادلانه‌ي ثروت)، به‌ما توسطِ مجتمعِ صنعتي ـ ادْيپ آموخته مي‌شود كه پاسخِ تماميِ اين مشكلاتِ جهاني عشق است.\nترغيبِ اين عشقِ خصوصي كه همه‌جا را پر كرده است ما را از اين كه عشقِ عموميِ‌مان را فراموش كرده‌ايم تبرئه مي‌كند: به‌منظورِ ناديده گرفتنِ يك انسانِ بي‌خانمان خود را به‌كوچه‌ي علي چپ بزن و هم‌چنان به رفتن ادامه بده، به‌منظورِ لذت بردن از شام وقتي كه بچه‌ها گرسنه‌اند، به‌منظورِ خوابِ راحت وقتي كه عذاب دست از سرت برنمي‌دارد ـ كوتاه سخن، براي كاركرد داشتن ـ نظام ما را ملزم به قطع‌كردن مي‌كند، به اين معنا كه با جديت چوبِ حراج بر عواطف و پيوند‌هايِمان نسبت به ديگران بزنيم. (به‌زبانِ فرهنگِ مسلط، اقتصادِ ما متشكل از افرادي است كه به فرديتِ يكديگر احترام مي‌گذارند). در پسِ ادا و اصولِ ليبرالِ دل‌نازك اصولِ سياست قرار دارد: چگونه‌گيِ احساسِ تو چگونه‌گيِ كنشِ تو است. چهارچوب‌هاي كليِ سياسيِ ما درباره‌ي نيازها و حقوقِ مبتني بر نقشه‌ي تخيليِ ما از استقلالِ فردي است. ادعاي نيو ـ لفتِ قديمي كه جمهوري‌خواهان به لحاظِ رواني ورشكسته‌اَند يادآوريِ اين نكته است كه نظام‌هاي قدرت اشكالِ عاطفيِ ويژه‌اي را ضروري مي‌كنند. اين خودِ نياز، اين خودِ رابطه‌ي متقابلِ ساختاريِ "عمومي" و "خصوصي" است، كه آشكارا تلاش مي‌شود با پافشاري بر منحصربه‌فردبودنِ ساختاريِ عواطف (دربرگيرنده‌ي ناخودآگاه) و اقتصادِ سياسي، خود را بروز ندهند.\nاصلن نبايد تعجب كرد كه امروز خودِ شكل اين پافشاري بر تقسيمِ عمومي ـ خصوصي مسلم دانستنِ وحدت مرغ دام است: تجاري‌سازيِ مستقيمِ نزديكي (در برابرِ دوري و عدمِ صميميت ـ م). از حل و فصلِ خوديارانه‌ي خلاف‌هاي ترافيكي self-help traffic تا تلفن ـ سكس تا حمايتِ دولتي از انسان‌گراييِ مسيحي، ما در اعماقِ ملغمه‌اي از سكس و بورسِ سهام زندگي مي‌كنيم. مردِ خانواده اين نكته را از طريقِ بهره‌گيريِ مكرر از تصويرپردازيِ مالي براي نشان‌دادنِ چگونه‌گيِ برقراريِ ارتباط بيان مي‌كند، از قبيل موردي كه جكِ بيگانهشده براي فريبِ كيت در نظر مي‌گيرد، و يا موردي كه توسط بهترين دوستش راهنمايي مي‌شود كه:" بانك و تراستِ فيدليتي وام‌دهنده‌ي بي‌اغماضي است! اگر وثيقه‌اي هر جاي ديگر بگذاري، آن‌ها اعتبار تو را لغو مي‌كنند".\nچنين تصويرهايي چنگ انداختن به ريسمانِ پوسيده‌ي اين اذعانِ خطرناك است كه عشق در ناخودآگاهِ سرمايه‌دار صراحتن مانندِ معامله‌اي شيرين ساخته مي‌شود. نكته‌ي نهفته در عشقِ انسانيِ انتزاعي و نيز نكته‌ي عشقِ رومانتيك دقيقن قادر كردنِ ما به همچنان به‌رفتن ادامه‌دادن است. و، از طريقِ اين معامله‌ي شيرين، ما مي‌توانيم همبستگيِ اكيدِ نظمِ اجتماعيِ سرمايه‌داري و سوژه‌اي كه زندگيِ رومانتيك را چونان تنها شكلِ عشق يا رابطه ارزش‌افزايي مي‌كند ببينيم. بهايي كه براي ابرازِ سرمايه‌دارانه‌ي عشق به ديگران، در كل براي برقراريِ عشقِ رومانتيك آن طور كه ما آن را مي‌شناسيم، مي‌پردازيم دقيقن اين است كه خودِ نزديكي (صميميت) شئي و كالا مي‌شود. آن چه مردِ خانواده آشكار مي‌كند صرفن اين نيست كه ايده‌ي عشق توجه‌ِ ما را از بيگانه‌گي منحرف مي‌كند بلكه اين خودِ مكانِ عشق به‌مثابه‌ي خارج از محدوده‌ي سرمايه‌داري هم وحشت از سرمايه‌داري را ابدي مي‌سازد و هم بر محدوده‌هاي معناييِ عشق نظارت مي‌كند: اگر عشقِ خصوصي، رمانتيك، تك‌همسري است، پس پرسشي از "انساني‌كردنِ" اقتصاد نمي‌تواند در ميان باشد، هيچ مفهومي از دولت/ بازار به‌عنوانِ كمك‌هاي مردمي، و صد البته هيچ تصورِ سياسي كه مبارزه را به‌عنوانِ فرآيندي از يك كششِ عشقي به ذهن راه دهد ( يعني هيچ عشقِ انقلابي) وجود ندارد.\nبا تاكيد بر قطعِ رابطه‌ي عاطفي به‌مثابه‌ي ستونِ فقراتِ اقتصادِ ليبيدويي (متكي بر روابط جنسي ـ م) سرمايه‌داري، بر اين پيشنهاد نيستم كه هدفِ انقلاب سوسياليستي بايد عرصه‌ي "پيوندِ تماميت‌خواه" باشد (نوعي برگشت به يك زهدانِ جمعي كه در آن تمامي فاصله‌هاي بين افراد قلم گرفته شود...). همه‌ي شكل‌بندي‌ها اجتماعي ناممكن‌بودنِ يكپارچه‌گي‌ِشان را جرح و تعديل مي‌كنند. آن‌چه كه من معترضِ آن هستم دامنه‌ي اين دست‌كاري تحتِ سرمايه‌داريِ امروز است، وابستگيِ ساختاري ويژه بينِ پيوند و جدايي كه ما در بازنمودهايِ عشقِ رومانتيك در فرهنگِ مردم شاهديم: نوعِ محدودي از پيوند (پيوندِ زندگيِ خانوادگيِ خصوصي) كه چونان نتيجه‌ي جداييِ طبيعي‌شده‌يِ ذاتيِ توزيعِ ناعادلانه‌ي منابعِ حاكم شده است. هدفِ مداخله‌گريِ انقلابي آفرينشِ جامعه‌اي با پيوندِ تماميت‌خواه/ وحدتِ اورگانيك صريح نيست، بلكه تضعيفِ راديكالِ پيوندِ ساختاريِ بينِ وصل و جداييِ ويژه‌ي جامعه‌ي سرمايه‌داري است. مبارزه‌ي انقلابي، از طريقِ الغاي جداييِ بيگانه‌كننده، بايد در عينِ حال پيوندِ كاذبِ زندگيِ خانواد‌گيِ خصوصي، خويشاوندي را به نفعِ پويايي‌هاي اجتماعيِ گسترده‌تر محو كند.\nبه‌منظورِ دريافتِ وجهِ انتقاديِ پيش‌نهاده شده توسطِ مردِ خانواده و كسبِ امكانِ يك عمل‌كردِ انتقادي آلترناتيو، تعويضِ مسير از تمايزِ كانتي بينِ دو تناقضِ خردِ ناب، رياضي و ديناميك، به خوانشِ لاكانيِ آن مفيد خواهد بود. كانت از اين تناقض‌ها، براي توضيحِ دفاعش مبتي بر وجودِ دو وجه متمايز كه بر بنيادِ آن خرد در استواريِ خود ناكام مي‌ماند، بهره مي‌گيرد؛ لاكان با ارجاعِ صريح به اين تمايزات بر آن است كه تفاوتِ سكس دو وجهِ متفاوت از رابطه را در قصورِ زبان بارز مي‌كند. هر تناقض متشكل از دو گزاره است كه به‌طورِ هم‌زمان مغايراَند: رياضي = 1. جهان متناهي است/ 2. جهان نامتناهي است؛ ديناميك= 1. هرچيزي مشروط به قوانينِ طبيعي است/ 2. اراده‌اي آزاد وجود دارد كه مشروط به قوانينِ طبيعي نيست. تناقضِ ديناميك بيانِ هم‌زمانِ يك وضعيتِ جهان‌شمول و استثنا/ مازادِ آن است؛ برعكس، تناقضِ رياضي شكلي را براي مفصل‌بندي عرضه مي‌كند كه اگرچه سيستم دربرگيرنده‌ي مازادِ خودش است، ولي نه ـ تماميِ مازاد مشروط به اين جهان‌شموليت است.\nبحثِ من اين است كه تعادل ـ يك ـ سيستم ـ و ـ مازاد ـ مرغ‌دام (ترفند موازي) ـ اَش (مشهور به هژموني) ساختارِ تناقضِ ديناميك را به‌نمايش مي‌گذارد، درحاليكه تاكيد ـ بر ـ عدمِ تعادل ـ در آن (مشهور به مبارزه‌ي انتقادي) از منطقِ تناقضِ رياضي تبعيت مي‌كند. از اين روي، در اين مدل، گزاره‌هاي ايدئولوژيكيِ جهان‌شمول جهان‌شموليتِ‌شان را از طريقِ محتواي مازادِ ذاتيِ‌شان كسب مي‌كنند، حتا اگر آن محتوا از پيچيده‌كردنِ كار از طريقِ محتواي يك مرغ‌دام تشكیل شده باشد. خودِ اين محتوا است كه اغلبِ گفتمان‌هاي چپِ سنتي را با مانع روبه‌رو مي‌كند. همه‌ي ما با اين كليشه‌ي نابِ سرمايه‌دارانه‌ي آشناييم كه" خود را بدونِ كمكِ ديگران بركش!" پاسخِ چپِ سنتي، مثل بيانِ فمينيستيِ خاص‌بودنِ دل‌مشغولي‌هاي زنان در باره‌ي موقعيت‌هاي جهان‌شمول (زنان تحتِ شرايطِ متفاوت از مردان خود را برمي‌كشند) مي‌تواند بسيار كارآمد در امرِ خاص‌بودنِ آن باشد (تغييراتِ سياستِ محلي و غيره را تضمين كند) ـ اما در قطعِ هژ‌موني موقعيتِ جهان‌شمول، تا جايي كه در مسكوت‌گذاشتنِ مستمرِ حقيقت مشاركت دارد، مردود مي‌شود: هيچكس هرگز بدونِ كمكِ ديگران خود را برنمي‌كشد. اين پاسخ‌هاي خاص‌باورِ چپ به جهان‌شموليت هژ‌موني در حيطه‌ي تناقضِ ديناميك باقي مي‌ماند: آن‌ها هم اين كه سيستم جهان‌شمول است را مسلم مي‌دانند (در شكلِ تضمينِ حداقلي از شرايطِ زند‌گي كه به‌لحاظِ كاركردي مستلزم مشيِ سياسيِ فوري، كه زندگي‌هايِ مردمِ واقعي را بهبود مي‌بخشد، است) و هم اين كه استثناهايي وجود دارد (برخي مردم [براي بركشيدنِ خود] اصلن از امكاني برخوردار نيستند). اين روي‌كَردها، با فراموش كردنِ اينكه استثنا جزءِ ساختاريِ خودِ سيستم است، نمي‌توانند شموليتِ سيستم را جدا كنند. براي حذفِ مرزهاي تناقضِ ديناميكي، بايد تناقضِ رياضي را تاييد كرد: هيچ‌چيز منحصرن خارج از سيستم نيست، اما با اين وجود سيستم تمام ـ دربرگيرنده نيست، سيستم پديده‌ي مبهمي مي‌آفريند كه، باوجودي كه ذاتيِ آن است، ولي از زير بنيادِ آن را نابود مي‌كند.\nدر اين‌جا تقابلِ ترسيم‌شده بينِ تناقض‌ها (نه فقط در آن‌ها) مي‌تواند چنان‌چه در ارتباط با رابطه‌ي بينِ امر جهان‌شمول، خاص، و نامتعارف در نظر گرفته شود بسيار آشناتر به‌نظر رسد. امرِ جهان‌شمول و خاص، با وجودِ تنشِ متقابل، در واقعيت در طردِ مورد سوم، يعني طردِ امرِ نامتعارف/ وضعيتِ نابِهنجار abject position، وحدت دارند. تناقضِ ديناميكي بيانِ توافق امرِ جهان‌شمول و خاص است؛ تناقضِ رياضي نفيِ مضاعفِ هم امرِ جهان‌شمول و هم امرِ خاص است. و اما در ارجاع به مورد عشق:\nامر نابهنجار (مخل هنجارهاي هويتي و مفاهيم فرهنگي)\nعشق در تماميت‌اش سياسي نيست\nنوعي عشق سياسي است\nهيچ عشقي نيست كه سياسي نباشد\nنخست برآن‌اَم كه تعريفي از اصطلاحات بهدست دهم. منظورم از "امرِ سياسي" يك زيرسيستمِ خاص يا سطحي از تماميتِ اجتماعي نيست، بلكه يك تنش و گشودِ‌گيِ مشخص است كه كلِ عرصه‌ي اجتماعي را در بر مي‌گيرد: امرِ سياسي وجود دارد چراكه جامعه يك كلِ خود ـ محصور نيست، بلكه عرصه‌ي بازي از مبارزه براي سلطه و هژموني است؛ هر شكل‌بنديِ نسبتن پايدار برآيند اين مبارزه است. در اين معناي دقيق، امرِ سياسي مقدارِ بيش‌تري فرآيندِ بنيادي (براي مثال، اقتصاد) را بازتاب يا بيان نمي‌كند: "مبارزه‌ي طبقاتي" نامِ ماركسيستي اين واقعيت است كه امرِ سياسي در خودِ قلبِ اقتصاد اجراپذير است. از سوي ديگر، "عشق" را بايد فراسوي تقابل‌هاي ايدئولوژيكيِ معمول (عشق در مقابلِ سكس؛ عشقِ متعالي در برابرِ خواستِ اروتيك؛ يا عشقِ خصوصي در برابرِ فضاي عموميِ مناسباتِ بازار و مبارزاتِ قدرت) در نظر گرفت: كششِ اروتيكِ سرمايهگذاري شده در هر پيوندِ اجتماعي نشان از عشق دارد. در اين‌جا بينشِ بنياديِ روان‌كاوي را پيشِ روي داريم: هر پيوندِ اجتماعي بايد توسطِ نوعي از سرمايه‌گذاريِ ليبيدوئي پايدار شود؛ هر هويتِ اجتماعي از يك مولفه‌ي اروتيك برخوردار است.\nانكارِ اين حقيقت خود شرايطِ ممكن‌بودنِ اين ايده‌ي رايج است كه فضاي عمومي از سرمايه‌گذاري‌هاي ليبدوئي مستثنا است ـ و خودِ اين واپس‌زد‌گي است كه بر ظرفيتِ ايدئولوژيكيِ تقسيمِ عمومي ـ خصوصي خطِ بطلان مي‌كشد. اين واپس‌زد‌گي به بهترين شكل بر حسبِ تناقضِ ديناميكيِ عشق فرمولبندي مي‌شود: عشق به‌معناي دقيقِ كلمه امرِ سياسي نيست (جهان‌شموليت)، اما نوعي از عشق سياسي است (خاص بودن). نخست، عشق از فضاي سياسي واپسزده مي‌شود؛ سپس، "برگشت از واپس‌زد‌گي" به‌طورِ محدود اجازه داده مي‌شود. اين تناقضِ رياضيِ عشق راهي به‌سوي نامتعارف‌بودن نابهنجار، كه حاكي از پاره‌شدنِ اين دور بسته است، مي‌گشايد: هيچچيز (هيچ حالتي از عشق) نيست كه درونِ سيستم در جاي خود قرار نگرفته باشد (هيچ استثنايي وجود ندارد) با اين وجود نه ـ همه‌ي (عشق) درونِ سيستم است ( فاقدِ جهان‌شموليت است). حتا وقتي كه عشق توسط/ يا مشمولِ سيستم موردِ دست‌كاري قرار مي‌گيرد، كاملن با آن يك‌دست نمي‌شود: عشق تحتِ سرمايه‌داري همچنان مبهم باقي مي‌ماند، هسته‌ي مركزيِ بالقوه‌اي را براي نابوديِ سيسم نگاه مي‌دارد. و خودِ اين ابهام عشق است (اين واقعيت كه عشق هميشه مكانِ مبارزه براي هژ‌موني است) كه آن را ذاتن سياسي مي‌كند: عاشقِ چه كسي بشويم، عاشقِ چه كسي نشويم، چگونه نسبت به كسي كه عاشقِ او هستيم عشق بورزيم، تمامن نتايجِ تصميم‌سازي‌هاي سياسي هستند.\nدر مواجهه با اين تاكيدِ هژمونيك (جهان‌شمول) كه ذهنيت هيچ ارتباطي با اقتصاد ندارد، كه زند‌گي‌هاي عاطفي ما خصوصي هستند و به‌معنايِ دقيقِ كلمه جدا از پويايي‌هاي عمومي، كه بدن‌هاي ما ممكن است برده‌ي مردان باشند اما اين ماييم كه حاكم بر خواست‌هايمان هستيم، مي‌توانيم به‌سادگي در مفصل‌بندي‌كردنِ يك استثناي خاص شتاب كنيم: در مواقعي عواطفِ ما بايد با شغلِ ما سروكار داشته باشد، در زمان‌هايي ما به‌خاطرِ پول عشق مي‌ورزيم، گاهي ترجيح‌هاي شخصيِ ما مثلِ نژادپرستي در عرصه‌ي خنثاي سيستمِ ليبرالي فوران مي‌كنند، گاهي مردم قدرتِ سياسي را سكسي درك مي‌كنند، جك براي حفظ اعتبارش در سيستمِ سرمايه‌داري نياز به عشق دارد. اما، درست مثلِ موردِ خود را بدونِ كمكِ ديگران بركش، هر دوي اين شكل‌بندي‌ها (جهان‌شمول و خاص) صرفن تاكتيك‌هاي مختلف براي عملي يكسان هستند: نقطه‌ي تلاقيِ بنيادي بينِ جهان‌شمول و خاص در ادعاي مشتركِ‌شان در تقابلِ حقيقي با نابهنجار بروز مي‌يابد. "جهان‌شمول" و "خاص" در اين‌جا دو وجه از انكارِ سازگاريِ مستقيم بين ليبيدو و سرمايه، بينِ خصوصي و عمومي، بينِ ذهنيت و اقتصاد است. چونان سوژه‌هاي تحتِ نظامِ سرمايه‌داري، هويت‌هايمان، احساساتِمان، و اميال‌ِمان عميقن در ساختارهاي مالكيتِ خصوصيِ وسايلِ توليد، استثمارِ كار، و نابهنجار‌يتِ تعلقِ دايمي به طبقاتِ تحتاني جامعه نهفته است.\nمن در اين‌جا مدعيِ چيزي غير از ديترمينيسمِ عاميانه هستم: اين نهفته‌گي، اين ادغامشدِ‌گي، اين دشواري نزديكي و اقتصاد بايد چونان سرشتي متقابل تفسير شود؛ و از اين‌روي استقلال ـ ساخته‌گي هويت (فرآيندها و سازوكارهاي شكل‌گيري و تداومِ خودها) و سرمايه‌اي‌كردن (فرآيندها و سازوكارهايي كه توسطِ آن سرمايه‌داري شكل مي‌گيرد و خود را تداوم مي‌بخشد) آشكار گردد.\nبا كمكِ اين فرمولِ كانتي، مي‌توانيم موقعيتِ مردِ خانواده را ارزيابي كنيم: درست مثلِ تناقضِ ديناميكي، فيلم موضعي هژمونيك و استثنايي خاص را طي يك اجرايِ متني تحكيم مي‌كند. به‌جاي خوانشِ اين تحكيم‌سازي به‌مثابه‌ي مستعمره‌سازي نقد (مردِ خانواده موضعِ انتقاديِ استاندارد از استثنا‌هاي خاص برجسته‌شده را انتخاب مي‌كند؛ سيستم سوژه‌اي بيگانه‌شده را استيضاح مي‌كند و بنابراين كامل است)، در اين‌جا ناگزيريم بر تيپ‌شناسيِ باريك‌بينانه‌ي "نقد" پافشاري كنيم. مردِ خانواده به‌طورِ ندانسته شرايطي مي‌آفريند كه تيپ‌شناسيِ نقد را ممكن مي‌كند، يعني امكانِ بازخواني موضعِ انتقادي/غيرايدئولوژيكيِ استاندارد براي بيانِ خاص‌بودن كه به‌طورِ نظام‌مند برجسته شده است. يقينن، مردِ خانواده، گواهي است بر مستعمره‌سازيِ ويروسيِ ايدئولوژي، اما ما بايد اين گستردِ‌گي را به‌مثابه‌ي يك بزرگ‌نماييِ ارضيِ لازم تاويل كنيم. وقتي كه يك ايدئولوژي در باره‌ي وضعيتِ ايدئولوژيكِ خود صراحت دارد، خود ظاهرِ موفقيت كاركرد ايدئولوژيك ("حتا هم‌اكنون كه نقد متوجه‌ِ حوزه‌ي عملِ ايدئولوژي است") دلالت بر انشقاق‌هايش دارد. در واقع، بيانِ هژمونيكِ عشق به‌طورِ ندانسته از اين پرده برمي‌دارد كه زمانه‌ي معاصر ما با تهديدِ عشقِ اصيل مواجه است، تهديدِ حركت‌هاي جمعي كه ممكن است به بازسازيِ سرنوشتِ بچه‌هاي گرسنه، بدن‌هاي بي‌سرپناه، ظرفيت‌هاي استثمارشده، روان‌هاي مطيع، و ذهن‌هاي به‌انقياد كشيده شده بينجامد. بنابراين، وقتي كه نظمِ چيزها بر موقعيتِ عشقِ ما به‌مثابه‌ي يك حركتِ خصوصي تكيه دارد، جهت‌دادنِ عشق توسطِ نيروهاي هژمونيك الزامي است. به‌عبارتي ديگر، نمايشِ باشكوهِ برانگيخته‌گيِ ايدئولوژيك گسترده‌يِ "عشق" نه حاكي از بي‌ربطي عشق تحتِ سرمايه‌داري و نه نمايش موذي‌گري صرفِ ايدئولوژي در لفافه‌ي فرا ايدئولوژيك زند‌گيِ روزمره است؛ برعكس، اين دست‌كاريِ استراتژيك از نقشِ كليديِ عشق در اين وجهِ توليد پرده برمي‌دارد. عشقِ ما خصوصي نيست ـ بلكه به‌آن سان كه ما آن را مي‌شناسيم پيش‌شرطِ اصلي براي ارتباطِ عمومي است. حقيقتِ ناگزيرِ اين وابستگيِ دوجانبه‌ي سيستم و سوژه اين است كه حالت‌هاي جديدِ ذهنيت مي‌تواند سيستم را تغيير دهد. عشق، به‌مثابه‌ي زمينه‌ي سرمايه‌داري، به همان اندازه كه امنيت مي‌آفريند به‌چالش مي‌طلبد.\nسرانجام، منظور از ايده‌ي لاك‌لا Laclau و موفه Mouffe مبني بر اين كه هژموني "جنگِ مضمون‌ها" است اين است: از آن جايي كه نهادِ قدرت در عشقِ ما شكل مي‌گيرد، اين وظيفه‌ی ما به‌مثابه‌ي عاشق‌ها است كه سرمايه‌گذاري‌هاي هژمونيك را در (روابطِ بينا)ذهنيِ‌مان فريب دهيم. اين سخنانِ چه‌گوارا ("اجازه دهيد، حتا به‌قيمتِ استهزا شدن، بگويم كه انقلابيِ واقعي توسط احساساتِ عظيمِ عشق راهنمايي مي‌شود") ما را خاطرنشان مي‌شود كه عشقِ اصيل يك نيرويِ انقلابي است كه هيچ پيوندي با انسان‌گرايي ندارد: گزين‌گويه‌ي چه‌گوارا درباره‌ی عشق با بياني از تنفر همراه بود، در يك معناي سياسي مناسب ـ او در اعدام‌هايي كه در خدمتِ اهدافِ انقلابي بود سهيم مي‌شد. ايدهي "احساساتِ عظيمِ عشق" راهنماي يك انقلابي است هيچ رابطه‌اي با خيرانديشيِ پرطمطراقِ در خدمتِ " توده‌ها" يا "بشريت" بودن ندارد، برعكس كاملن در خدمتِ اين درك پيچيده بود كه انقلاب و مبارزه‌ي انتقادي در معناي واقعيِ كلمه از طريقِ كارِ جمعيِ اروتيك، پرتحرك به‌وجود مي‌آيد ـ دقيقن آن نوع از پيوندي كه خود را جدا از سرمايه‌داري احساس مي‌كند. يا در تلاش در وارونه كردنِ اولين فرمول است:\nتمام سياست‌ها عشق نيستند\nبرخي سياست‌ها عشق هستند\nسياست‌هايي وچود ندارند\nكه عشق نيستند\nاين‌جا، موقعيتِ جهان‌شمول مكانِ ايدئولوژيِ ليبرال را نشانه‌گذاري مي‌كند (قلمروهاي عمومي و خصوصي متمايز هستند، دولت يك نظامِ انتزاعيِ بيروني است كه مسلمن زند‌گيِ روزانه را تحتِ تاثير قرار مي‌دهد اما به‌هيچ عنوان طرفيتي با دروني‌ترين احساساتِ ما ندارد)؛ در حاليكه موقعيتِ خاص مكانِ فاشيسم است ( برخي سياست‌ها عملي هستند وقتي كه عطشِ خصايلِ ملي آن‌چنان در سطحِ استراتژيك بسيج‌كننده هستند كه به‌ساد‌گي به سرسپرد‌گيِ بي‌چون و چرا به رهبر/قانون فوق‌العاده محبوب تبديل مي‌شوند)؛ و نابهنجار مكانِ انقلابي است (نهتنها انقلابيونِ حقيقي توسطِ احساساتِ عظيمِ عشق هدايت مي‌شوند، بلكه تمامِ سياست‌ها مبين انتخاب‌هاي ليبيدويي هستند).\nرومانسِ سرمايه‌دارانهي مردِ خانواده بايد، همچنان كه مي‌توانست با‌شد، از يك بازنمود "موازي" عشق متمايز مي‌شد. اما هم‌پايه‌هاي اين بديل (موازي) چه چيزهايي هستند؟ بديلِ عشقِ رومانتيكِ سرمايه‌داري دقيقن عشقِ انسان‌گرا نيست، چرا كه اين موقعيت‌ها مستقيمن قرينه‌ي هم هستند: خصوصي‌سازيِ عشق موجبِ نمايشِ خودشيفته‌وارِ وفور مي‌شود ـ آنقدر به‌وفور از عشق برخوردارم كه مي‌توانم مقداري از آن را صرفِ تو كنم. كنش‌هاي انسان‌گرايانه تكميل‌كننده‌ي خرسنديِ نظمِ خصوصي هستند. در عوض، تقابلِ حقيقيِ احساسِ انسان‌گرايانه (ما كساني را كه نيازمندِ كمكِ ما هستند كمك مي‌كنيم زيرا اين از ما انسان مي‌سازد) مي‌تواند بيش‌تر شبيهِ اين باور باشد كه ما بايد به مردم كمك كنيم چون اين نادرست است كه آن‌ها به كمكِ ما نياز دارند.\nچه نوع عشقي به اين باور دامن مي‌زند؟ يك تعهدِ قوي كه مردم براي شكوفايي و رشد به يكديگر نياز دارند و اين كه فرصت براي شكوفايي و رشدِ هر انساني نبايد به‌خاطرِ نياز از دست برود. احساسِ لذتي برآمده از روابطِ بينااذهاني، احساسِ انرژيِ ناشي از درجمع‌بودن، احساسِ حمايتِ گردآمده از سوي همسايه‌گانِ‌تان. چرخشي به‌جلو، حركتي كه خود علتِ حركت خود است، كه "افتادن" نيست بلكه "برپاكردن" است. فيلمِ باشگاهِ مبارزه ديويد فينچر (1999) با حسي از اين عشقِ سياسي به پايان مي‌رسد: زوجي دست در دست در برابرِ انفجارهاي مهيب كه توسطِ مبارزان ضدكورپوريشن‌ها انجام مي‌گيرد قرار گرفته‌اند. تاكيدِ جديِ اين صحنه بر اين است كه حتا نوعي از عشقِ اروتيك وجود دارد كه به پروژه‌هاي سياسي نيرو مي‌بخشد، چونان كاتاليزوري در پرورشِ قدرتِ تخيلِ سياسي عمل مي‌كند، و به‌نوبه‌ي خود منجر به هيجانِ كارآمدي در كسبِ دست‌آوردهاي سياسي مي‌شود. "اروتيك" اين‌جا يك تاكيدِ ابزارگرايانه بر سكس نيست كه در برابرِ زند‌گيِ رومانتيك قرار گيرد، بلكه شكل‌بنديِ پويايي است كه بر ايستايي دستِ رد مي‌زند. عشق درباره‌ي كمال نيست، درباره‌ي آرام كردنِ بيگانه‌گيِ ناشي از يك نظمِ تثبيت يافته است آن‌گونه كه زند‌گي مي‌تواند به‌طورِ دوست‌داشتني‌تر با سيستم دم‌ساز گردد، آري عشق درباره‌ي الهام بخشيدن است، دربارهی برانگيختنِ قدرتِ تخيل در موردِ نظمي از بنياد متفاوت كه در آن نه كم‌يابي وجود داشته باشد و نه سطحي بودنِ پيوندِ اجتماعي.\nشايد تنها مرزبندي عشقِ انقلابي با عشق در مقام برده‌ي سرمايه‌داري گزينه‌ي گفتن "سلام" است. چرا كه ديگر تمايزاتِ تجويزي مفيد نيستند: عشقِ انقلابي لزومن پايانِ تك‌همسري نيست، و به‌همين‌گونه ناگزيرن مرگِ زند‌گيِ رومانتيك نيست. عشقِ سياسي نبايد سرد، حساب‌گرانه، يا بدلي (نااصيل) باشد. تنها هدفِ اين طرح‌هاي اوليه صرفن نشان‌دادنِ بي‌مايهگيِ آن پيوند‌هاي بسيار اروتيكي است كه توسطِ جدايي‌هاي اجتماعي دامن زده مي‌شوند. در اين‌جا، در جنگِ دايميِ مضمون‌ها، موضعِ جنگ جهيدن از روي آن نوع عشقي است كه روغن موتورِ سيستم است به‌سوي عشقي ديگر، كه شكر در مخزنِ بنزينِ آن است.\nButler, Judith 1997, ‘Subjection, Resistance, Resigni.cation’, in The Psychic Life of Power,\nCopjec, Joan 1994, ‘Sex and the Euthanasia of Reason’, in Read My Desire, Cambridge,\n170 . Anna Kornbluh\nFreud, Sigmund 1959, Group Psychology and the Analysis of the Ego, New York: Norton.\nKant, Immanuel 1990, ‘The Antinomy of Pure Reason’, in Critique of Pure Reason, New\nKordela, Kiarina 1999, ‘Political Metaphysics: God and Global Capitalism’, Political\nTheory 27, 6: 789–839.\nLacan, Jacques 1998, Feminine Sexuality, On the Limits of Love and Knowledge, New York:\nLaclau, Ernesto and Chantal Mouffe 1985, Hegemony and Socialist Strategy, London:\nZizek, Slavoj 1999, The Ticklish Subject, London: Verso\n - نگاه كنيد به لاكان 1998، فصلِ هفتم\n - نگاه كنيد به كانت 1990. در اين‌جا به شكل‌بنديهاي آمده در سه متن تكيه شده است: كوجك 1994؛ كوردلا 1999؛ و ژيژك 1999، فصلِ چهارم\n - در اين‌جا تحليلِ من به‌شدت مديونِ فرمول‌بنديِ نابه‌هنجارِ عرضه شده توسط ژيژك 1999 است\n - فرويد 1959\n - اين تناقضِ ديناميكي در ارتباطِ نزديك با توسعه‌هاي فردريك جميسن به‌عنوانِ "تناقض‌هاي پست‌مدرنيته" است، جميسن 1994، بخشِ اول\n - نگاه كنيد به صورت‌بندي‌هاي ابهام در بوت‌لر 1997، فصلِ سوم\n - لاك‌لا و موفي 1985\n#یادداشت #مقاله #نظری


تأثیر ایجاد بازار دوطرفه در بازار سرمایه چیست؟ - شرکت سبدگردان آگاه\nتأثیر ایجاد بازار دوطرفه در بازار سرمایه چیست؟\nشرکت سبدگردان آگاه > سبدگردانی > تأثیر ایجاد بازار دوطرفه در بازار سرمایه چیست؟\nدر بورس‌های جهانی، بازارها بر اساس معاملات دوطرفه فعالیت می‌کنند. با توجه به اعلام سازمان بورس جهت راه‌اندازی معاملات دوطرفه در ایران، در این مقاله به سازوکار این نوع از معاملات خواهیم پرداخت. به طور کلی از نظر معاملات، بورس دو نوع بازار یک‌طرفه و بازار دوطرفه دارد. در بازار یک‌طرفه، افراد می‌توانند سهام قابل معامله در بازار را بخرند یا بفروشند و تنها از افزایش و رشد قیمت‌ها سود می‌برند و سهامداران در زمان کاهش قیمت، ضرر خواهند کرد. اما در بازار دوطرفه از کاهش قیمت سهام نیز می‌توان سود برد. در ادامه نحوه معاملات در بازار دوطرفه را عنوان خواهیم کرد.\nدر بازار دوطرفه امکانی وجود دارد به نام فروش که افراد می‌توانند در هنگام ریزش یک سهم نیز سود به دست آورند در بازار دوطرفه افراد می‌توانند هم از خرید سهام کسب سود کنند و هم از فروش سهام. در بازارهای دوطرفه از ابزارهای تحلیل تکنیکال و سایر ابزارهای تحلیل کمکی بهتر می‌توان استفاده کرد. این فضای ایجاد شده برای استفاده بهتر از تحلیل‌ها سبب کاهش حباب‌های قیمتی شده و هیجانات ایجاد شده در زمان‌های مختلف را کنترل می‌کند و در عین حال سبب ثبات رونق و ارزش معاملات می‌شود. در بازار دوطرفه، افراد می‌توانند سهامی که مالک آن نیستند را در بازار به فروش برسانند و در صورت کاهش قیمت آن، سود کسب کنند. فروش استقراضی در جهان و فروش تعهدی در ایران ابزاری در بازار دوطرفه است. در شکل زیر می‌توانید انواع معاملات در بازار بورس را مشاهده کنید.\nیکی از ابزارهای مالی در بورس‌های جهانی فروش استقراضی است. در فروش استقراضی، در صورتی که فردی پیش‌بینی کاهش قیمت سهمی را داشته باشد، سهم را از سهامدار قرض می‌کند و در بازار به فروش می‌رساند. پس از پایین آمدن قیمت سهم، فرد سهام را با قیمت ارزان‌تر از بازار خریداری کرده و به سهامدار باز می‌گرداند. اختلاف قیمت فروش و خرید سهم به عنوان سود برای فرد در نظر گرفته می‌شود.\nدر فروش استقراضی، فرد باید نرخ بهره مشخصی را به مالک سهام بپردازد. به همین دلیل، فروش استقراضی از نظر فقهی به منزله عقد ربوی است. جهت راه‌اندازی فروش استقراضی در ایران، تغییراتی در الگوی اصلی آن ایجاد شده است تا از لحاظ فقهی مشکلی نداشته باشد. در نتیجه فروش تعهدی در ایران با ماهیت عقد وکالتی، جایگزین معاملات فروش استقراضی شده است.\nدر معاملات فروش تعهدی، فرد سهام را به وکالت از مالک سهم، در قیمت بالا در بازار بورس به فروش می‌رساند و پس از کاهش قیمت، سهم را ارزان‌تر از بازار خریداری کرده و به مالک برمی‌گرداند. این فرد از اختلاف قیمت فروش و خرید سهم، کسب سود می‌کند. به این فرآیند فروش تعهدی گفته می‌شود که بین مالک سهم و متقاضی انجام می‌گیرد.\nدر شکل زیر به طور خلاصه فرآیند انجام معاملات فروش تعهدی قابل مشاهده است:\nبرای انجام فروش تعهدی در بازار بورس ایران، سازوکار مشخصی از جمله میزان وجه تضمین جهت پوشش ریسک، عدم حق برداشت وجه تضمین، زمان‌بندی تسویه و سایر موارد تعیین‌شده است که در زمان اجرایی شدن این فرآیند، توسط سازمان بورس اعلام خواهد شد.\nدر شرایطی که در نتیجه تحلیل انتظار افت ارزش یک سهم مانند فولاد را دارید.\n۱) زمانی که قیمت هر سهم فولاد ۵۰۰ تومان است ۱۰۰۰ سهم فولاد از کارگزاری(مالک) قرض میگیریم\n۲) فروش سهام قرض گرفته شده به قیمت هرسهم ۵۰۰ تومان\n۳) کاهش قیمت هرسهم فولاد به ۴۰۰ تومان\n۴)خرید ۱۰۰۰ عدد سهم فولاد به قیمت هر سهم ۴۰۰ تومان\n۵)تسویه با کارگزاری با برگرداندن ۱۰۰۰ سهم قرض گرفته شده به کارگزاری (مالک)\n۶)سود بدست آمده به ازای هر سهم فولاد:۱۰۰ تومان\nمزایای بازار دوطرفه چیست؟\nبازارهای دوطرفه نسبت به بازارهای یک‌طرفه مزایای فراوانی دارد. در ادامه به برخی از این مزایا اشاره خواهد شد:\nاولین منفعتی که بازارهای دوطرفه دارد این است که نقدینگی در این نوع بازار بسیار بیشتر از نقدینگی بازار یک‌طرفه است. هنگامی که بورس در زمان رونق خود باشد، رشد نقدینگی ممکن است به تعادل رسیدن بازار را با اختلال مواجه کند و بازار دچار حباب‌های سنگینی شود که فقط برای ورود نقدینگی است نه به خاطر ارزش ذاتی خود بازار. بنابراین با ترکیدن حباب‌ها، امکان ایجاد رکود در بازار افزایش می‌یابد. راه‌حل این مشکل، حرکت به سمت بازارهای دوطرفه است. در بازار دوطرفه، تعادل در بازار به سرعت رخ می‌دهد و به خاطر اینکه افراد از فروش سهام نیز می‌توانند سود به دست آورند، نقدینگی بیشتری در بازار گردش می‌کند.\nیکی دیگر از مزایای بازار دوطرفه افزایش مشارکت افراد در بورس است. بسیاری از افراد در زمان رونق بورس وارد بازار می‌شوند و به خریدوفروش سهام می‌پردازند. اما در زمان رکود بورس، سرمایه خود را از بازار خارج کرده و فعالیتی ندارند. اما در بازار دوطرفه، به دلیل امکان کسب سود در ریزش بازار، این افراد سرمایه خود در بورس را نگه خواهند داشت.\nبازار دوطرفه از ایجاد حباب‌های بزرگ نیز جلوگیری می‌کند. قیمت برخی از سهام به دلیل وجود حباب‌ها ممکن است بیش از ارزش ذاتی خود بالا روند یا کمتر از ارزش ذاتی در بازار معامله شوند. مخصوصاً در زمان‌های رونق بورس ایجاد حباب‌ها محتمل‌تر است. با معاملات دوطرفه حباب‌های قیمتی بسیار کاهش خواهد یافت و بازار به سمت تعادل حرکت خواهد کرد.\nمعاملات دوطرفه سال‌ها است که در بازارهای جهانی مورد استفاده سرمایه‌گذاران قرار گرفته است که سبب ایجاد تعادل و ثبات بیشتر در بازار، نسبت به بازار یک‌طرفه شده است. بازار بورس ایران نیز تصمیم به اجرا شدن بازار دوطرفه گرفته است. این نوع از معاملات سبب افزایش نقدینگی و مشارکت افراد بیشتری در بازار بورس خواهد شد و عرضه و تقاضا را متعادل خواهد کرد. با توجه به عملکرد بهتر این نوع از معاملات و مزایای بسیاری که دارد، با اتخاذ فرایند درست و پیاده‌سازی قوانین و استاندارهای آن، و همچنین نظارت کامل و کنترل‌های لازم از سوی نهادهای ناظر و سازمان بورس، می‌توان به شکل‌گیری بازار دوطرفه و بهبود بازار بورس امید داشت.\nارسال شده در۱۳:۵۱,۱۳۹۸/۱۱/۲۵\nولی یک سوال؛ در مورد مثال فولاد که گفته شد شخصی که میتوانسته سهام خود را با توجه به روند نزولی به قیمت ۵۰۰ تومان بفروشد آنرا قرض داده و اکنون که هر سهم ۴۰۰ تومان است انرا پس میگیرد هیچ منفعتی که برایش نداشته اکنون ۱۰۰ تومان هم ضرر کرده، زمانی که میتوانسته سهم خود را ۵۰۰ بفروشد انرا قرض داده است!!!\nارسال شده در۱۵:۴۳,۱۳۹۸/۱۱/۲۸\nافرادی هستند که با دید بلند مدت سهام خود را نگهداری می‌کنند می‌توانند در این معامله شرکت کنند و سهام خود را به متقاضی آن قرض دهد، همچنین مبلغ معادل سهام قرض داده شده در دارایی هایی مالی مانند سپرده بانکی یا صندوق ها سرمایه گذاری می‌شود و مالک سهام ماهانه سود خود را دریافت می کند.\nارسال شده در۲۱:۳۳,۱۳۹۸/۱۱/۲۵\nارسال شده در۲۱:۰۹,۱۳۹۸/۱۱/۲۶\nبنظر اینجانب این روش معامله باعث کاهش قیمت ها خواهد شد، و به نفع سرمایه گذاران بلند مدت و کوتاه مدت نخواهد شد. یعنی کارگزاری ها قیمت سهم را پایین خواهند آورد تا تعداد معاملات بیشتر شود و کارمزد بیشتری دریافت خواهند کرد.\nافرادی هم که سرمایه گذاری بلند مدت کرده اند متضرر خواهند شد، چون سهم افزایش قیمت چندانی نخواهد کرد.\nبنظر اینجانب سال بعد خروج نقدینگی از بازار بورس خواهد بود.\nلطفا بفرمایید که نظرم اشتباه هست یا درست.\nثنایی از تبریز\nارسال شده در۱۵:۳۹,۱۳۹۸/۱۱/۲۸\nبازار دو طرفه این امکان را فراهم می‌کند تا افرادی که تمایل به خرید سهام ندارند نیز از بورس کسب سود کنند. این فرآیند براساس عرضه و تقاضای بازار اتفاق می‌افتد و هیچ نوع دستکاری قیمتی رخ نمی‌دهد و بالعکس سبب رشد نقدینگی بازار خواهد شد.\nارسال شده در۱۵:۵۶,۱۳۹۸/۱۱/۲۷\nخیلی چیزهاست که سال ها و حتی قرن ها در دنیا وجود دارد ولی در ایران بخاطر مسائل موهوم قدیمی وجود ندارد …\nارسال شده در۱۷:۳۳,۱۳۹۸/۱۱/۲۹\nوالا من که سر درنیاوردم یکم مبهمه احساس میکنم .!.\nاینکه کسی سهامی را به قیمت ۵۰۰ بخرد از کار گزاری و بعد اینکه قیمت افت کرد ان را به قیمت ۴۰۰ تومان به مالک بفروشد . .\nبا این وجود از هرسم ۱۰۰ تومان سود میکنه .. این دقیقا چه نفعی واسه کار گذاری داره . اینکه کارگزاری از هرسهم ۱۰۰ تومان ضرر کنه این ضرر چطوری جبران میشه ؟!\nارسال شده در۰۹:۴۶,۱۳۹۸/۱۲/۰۳\nدوست عزیز ، بخش عمده درآمدهای عملیاتی کارگزاری‌ها از طریق درآمد حاصل از کارمزد معاملات است؛ در نتیجه در خصوص سود و زیان، کارگزاری تعهدی ندارد و تنها به عنوان واسطه‌ای برای انجام معاملات عمل می‌نماید.\nارسال شده در۲۱:۴۴,۱۳۹۸/۱۲/۰۱\nدر صورت امکان خدمات سبد گردانی در بازارهای کالا و آتی را هم به سبد خدماتتون اضافه کنید تا امکان استفاده از تجربیات کارشناسهای با تجربه در این زمینه هم فراهم بشه.\nارسال شده در۱۹:۴۲,۱۳۹۸/۱۲/۰۷\nدو طرفه مد نظر بازار سرمایه ایران مثل بقیه بازار های مالی نسیت و بیشتر اسلامیه


زن خیانتکار با همدستی مردی که با او رابطه پنهانی داشت، شوهرش را کشت | خبر راست\nشنبه ۹ام اسفند ۱۳۹۹ - ۰۶:۴۰:۳۰\nزن خیانتکار با همدستی مردی که با او ر...\n2017/12/02 - 11:56\nمرگ مرموز مرد جوان در جریان توطئه‌ای هولناک\nمعمای قتل مرموزمرد جوان که در جریان توطئه‌ای هولناک به قتل رسیده و جسدش درجنگل‌های چالوس رها شده بود درجریان تحقیقات تیم جنایی فاش شد. به گزارش خبر راست، معمای قتل مرموزمرد جوان که در جریان توطئه‌ای هولناک به قتل رسیده و جسدش درجنگل‌های چالوس رها شده بود درجریان تحقیقات تیم جنایی فاش شد. پرونده […]\nمعمای قتل مرموزمرد جوان که در جریان توطئه‌ای هولناک به قتل رسیده و جسدش درجنگل‌های چالوس رها شده بود درجریان تحقیقات تیم جنایی فاش شد.\nبه گزارش خبر راست، معمای قتل مرموزمرد جوان که در جریان توطئه‌ای هولناک به قتل رسیده و جسدش درجنگل‌های چالوس رها شده بود درجریان تحقیقات تیم جنایی فاش شد.\nپرونده این جنایت دلخراش همزمان با کشف پیکر خون آلود قربانی ماجرا در اعماق منطقه جنگلی «شاه چشمه» واقع در روستای محمدآباد در دستوررسیدگی قرارگرفت.\nاوایل هفته گذشته خانواده مرد جوانی با مراجعه به پلیس نوشهر از ناپدید شدن ناگهانی محمد، خبردادند. بدین ترتیب پس ازتشکیل پرونده، تحقیق دراین باره آغازشد. ازسوی دیگر دو روز بعد پیکر مرد جوان ناشناسی دراعماق جنگل‌های چالوس پیدا شد که پس ازحضور بازپرس شعبه اول دادسرای عمومی و انقلاب چالوس وتیم جنایی درمحل واقعه، تحقیقات تخصصی دراین باره کلید خورد. شواهد نشان می‌داد مرد جوان در محل دیگری کشته شده و عامل یا عاملان جنایت، جسد قربانی را در اعماق جنگل رها کرده‌اند. همزمان با انتقال جسد به پزشکی قانونی، بازپرس پرونده دستور تعیین زمان و علت دقیق قتل را صادر کرد. ازسوی دیگرخانواده مرد گمشده که برای شناسایی جسد به پزشکی قانونی رفته بودند، جسد محمد را شناسایی کردند.\nبدین ترتیب با شناسایی هویت قربانی، تحقیقات وارد مرحله تازه‌ای شد و کارآگاهان در تجسس‌های نامحسوس متوجه رابطه پنهانی همسرمقتول با مرد جوان غریبه‌ای شدند.\nشواهد نشان می‌داد آنها از مدتی قبل با هم ارتباط پنهانی داشته‌اند و همین یافته‌ها باعث شد این فرضیه قوت بگیرد که به احتمال زیاد آنان از ماجرای قتل جوان ورزشکار با خبر بوده‌اند.\nبدین ترتیب هر دو به‌عنوان متهم از سوی پلیس بازداشت شده و تحت بازجویی قرار گرفتند. اما درنخستین بازجویی منکر اطلاع از قتل شده و ادعای بی‌گناهی کردند.تا اینکه در جریان بازجویی‌های فنی، پلیسی و پس ازمشاهده دلایل و مستندات غیر قابل انکار، لب به سخن گشوده وبه قتل اعتراف کردند.\nحجت‌الاسلام جعفری دادستان عمومی و انقلاب اسلامی مرکزمازندران با بیان اینکه متهمان به قتل و ارتباط پنهانی اعتراف کرده‌اند گفت که هر دو متهم تا زمان انجام تحقیقات تکمیلی با صدور قرار قانونی روانه بازداشتگاه شدند.\nسرهنگ منتظری فرمانده انتظامی شهرستان چالوس هم اظهارداشت که عاملان جنایت در کمتر از ۷۲ ساعت ردیابی و بازداشت شدند که تحقیقات تخصصی دراین باره همچنان ادامه دارد.\nشماره خبر 13025 - 2017/12/02\nبرچسب‌ها:جنایت،, جنگل‌های‌چالوس،, چالوس،, خبرراست،, زن‌خیانتکار،, قتل،, قتل‌مرموز،\nورود فراکسیون زنان مجلس به موضوع « آتنا اصلانی »\nجویندگان گنج در لب آب رشت در چنگال پلیس اطلاعات و امنیت\nجان باختن فردی که در برابر شورای شهر خود سوزی کرده بود


صافی بنزین تویوتا کمری 2011-2013 - فروشگاه اینترنتی شهر روغن\nصافی بنزین تویوتا کمری 2011-2013\nدر این صفحه به تمامی روغن موتور و صافی بنزین تویوتا کمری 2011-2013 چهار سیلندر و تمامی روغن ها شامل روغن گیربکس، هیدرولیک، ترمز و ضدیخ و فیلتر هایی که برای خودرو تویوتا کمری 2011 و 2013 مناسب است میپردازیم. تویوتا کمری 2011 و 2013 ساخت کشور ژاپن است که …\nدر این صفحه به تمامی روغن موتور و صافی بنزین تویوتا کمری 2011-2013 چهار سیلندر و تمامی روغن ها شامل روغن گیربکس، هیدرولیک، ترمز و ضدیخ و فیلتر هایی که برای خودرو تویوتا کمری 2011 و 2013 مناسب است میپردازیم. تویوتا کمری 2011 و 2013 ساخت کشور ژاپن است که در سال 2011 ظراحی شده است. این خودرو از یک پیشرانه 4 سیلندر 16 سوپاپ با حجم موتور 2362 سی سی تنفس طبیعی استفاده میکند. این خودرو جهت انتقال نیرو از دیفرانسیل جلو استفاده میکند. حداکثر قدرتی که توسط این پیشرانه تولید میشود 157 اسب بخار در 5700 دور میباشد. همچنین این خودرو توانایی تولید 218 نیوتن متر گشتاور در 4000 دور را دارد. این خودرو از یک گیربکس 5 سرعته اتوماتیک استفاده میکند. با توجه به مواردی که در بالا به آن اشاره شد و تکنولوژی ساخت این خودرو کارشناسان فروشگاه شهر روغن مواردی که برای این خودرو مناسب است را گردآوری کرده و برای سهولت در خرید در یک صفحه به شما نمایش داده میشود.


تاریخ انتشار: ۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۰۷:۵۳\nتعداد بازدید: ۵۷۶۸\nویسی: سلطانی مدیرعامل باشد، 100 سال دیگر هم نمی‌مانم\nسرمربی تیم استقلال خوزستان از وضعیت مبهم خود برای آینده خبر داد.\nتیتر20 - عبدا... ویسی، سرمربی استقلال خوزستان بعد از پشت سر گذاشتن یك فصل سخت، سرانجام توانست تیمش را در لیگ برتر نگه دارد. او هنوز برای فصل بعد وضعیت مبهمی دارد و مشخص نیست كه در استقلال خوزستان خواهد ماند یا خیر.\n*قرار است در استقلال خوزستان بمانی یا جدا شوی؟\nقرارداد من تمام شده و تعهدی كه داشتم را انجام دادم. قول داده بودم بمانم و حالا هم استراحت می‌كنم تا ببینم پیشنهادی می‌رسد یا خیر.\n*الان پیشنهاد نداری؟\nپیشنهاد نصفه و نیمه دارم!\n*مسئولان باشگاه استقلال خوزستان اعلام كردند كه به گزینه‌های دیگر هم فكر می‌كنند. در این خصوص چه صحبتی داری؟\nباشگاه كه مسئول ندارد.\n*پس جدایی شما قطعی است؟\nكار من و استقلال خوزستان تمام شد و اگر سلطانی مدیرعامل باشد 100 سال دیگر هم در استقلال خوزستان نمی‌مانم. او اصلاً این‌كاره نیست.\n*ولی ممكن است بدون تیم بمانی.\nایرادی ندارد. خیلی از مربیان بدون تیم می‌مانند ولی بعداً تیم می‌گیرند. مهم این است كه ما وظیفه خودمان را به خوبی انجام دادیم. امسال بچه‌ها زحمت كشیدند كه تیم در لیگ برتر بماند و خیلی‌ها ما را اذیت كردند كه حداقل یك سهمیه از استان خوزستان كم شود.\n*سال خسته‌كننده‌ای بود، درست است؟\nبله، واقعاً هیچ‌وقت این‌طور اذیت نشده بودم. من با استقلال خوزستان به پلی‌آف هم رفته بودم اما این‌طور اذیت نشدم. ما خیلی دروغ شنیدیم، بازیكنان ما 22 تا 25 درصد پول گرفته‌اند مگر اینكه به بازیكنی بیشتر پول داده باشند و من در جریان نباشم.\n*از نظر تو كیفیت فنی لیگ امسال خوب بود؟\nبله، بهتر از سال‌های گذشته بود و دیدید كه تیم‌ها چه شرایط یكسانی داشتند. غیر از پرسپولیس كه از چند هفته قبل قهرمانی‌اش را قطعی كرد، بقیه تیم‌ها رقابت شدیدی با هم داشتند.\n*بازی‌های لیگ قهرمانان اروپا را كه دنبال می‌كنی. به نظر تو چه تیمی قهرمان می‌شود؟\nبه نظر من لیورپول قهرمان می‌شود.\nمن دوست ندارم خیلی حرف‌ها را بزنم تا كام مردم خوزستان تلخ شود. این استان الان 4 نماینده در لیگ برتر دارد و امیدوارم مردم خوزستان همیشه خوشحال باشند. با شرایطی كه استقلال خوزستان داشت، بقای ما بالاتر از معجزه بود. بچه‌ها با هیچ، تیم را نگه داشتند و این یك واقعیت است. بازیكنان ما كاری كردند كه از معجزه هم بالاتر بود./خبرورزشی\nبرچسب ها: ویسی ، استقلال خوزستان ، لیگ برتر


بدترین نامزد تاریخ حزب جمهوری خواه | پایگاه خبری جماران - امام خمینی - انقلاب اسلامی\nچهارشنبه ۲۲ آذر ۱۳۹۶ ۰۱:۲۹:۱۶\nبدترین اتفاقات در کمپین 2016 اتفاق افتاده است؛\nبدترین نامزد تاریخ حزب جمهوری خواه\nمایکل گرسون می نویسد: تصمیم مارکو روبیو و پل رایان در حمایت از ترامپ را می توان بزرگ ترین اشتباه آنها در طول حیات سیاسی خود خواند.\nبه گزارش جماران، زمان حاضر یکی از بدترین برهه ها برای مردان و زنان سیاست آمریکا است. بهترین نیروهای حزب جمهوری خواه یعنی مارکو روبیو و پل رایان، دو چهره روشنفکر و اصلاح طلبی که خواستار توجه به موضوع فقر و لزوم توسعه حزب جمهوری خواه شده اند، در مقابل بدترین نامزد حزب در طول تاریخ سر خم کرده اند. پل رایان به تدریج و آهسته به سمت ترامپ متمایل شد و مارکو روبیو نیز در چرخشی ناگهانی حاضر به حمایت از ترامپ شد. اما مهم ترین تصمیم سیاسی این دو سیاستمدار در سال جاری را می توان بزرگ ترین اشتباه آنها در طول حیات سیاسی شان خواند.\nتنها چند روز پیش از آن که مارکو روبیو بپذیرد که به نیابت از ترامپ در کنوانسیون حزب سخنرانی کند، ترامپ اعلام کرد که خودکشی «وینس فوستر» در 1993 کار بسیار ناشایستی بود، بویژه آنکه وی اطلاع دقیقی از امور کلینتون ها داشت. وینس فوستر مشاور معاون کاخ سفید در چند ماه اول ریاست جمهوری بیل کلینتون و از دوستان نزدیک هیلاری کلینتون بود. فوستر در بیستم جولای 1993 اقدام به خودکشی کرد. ترامپ همچنین با هدف قرار دادن «سوزان مارتینز»، فرماندار نیومکزیکو به انتقاد شدید از وی و تصمیم مارتینز برای اسکان پناهنگان سوری در این ایالت پرداخت. ترامپ گفت: «اگر من جای خانم مارتینز بودم، این اتفاق نمی افتاد.»\nرفتار ترامپ در بهترین شرایط و حتی وقتی تلاش می کند که در شان یک رئیس جمهور رفتار کند، چیزی ورای این نیست. علاقه ترامپ به تئوری توطئه و تصور وجود دسیسه چینی در پشت هر حادثه ای، به خوبی در اشاره ضمنی وی به نقش احتمالی کلینتون در مرگ فوستر نیز مشهود است. تهیه لیستی از حماقت های ترامپ مستلزم به روز رسانی مداوم است. اتهامی که وی در مورد مرگ فوستر مطرح می کند به مثابه بهره برداری از یک تراژدی شخصی و بر پایه به سخره گرفتن فقدان یک خانواده است. این رفتار بی رحمی و بی مبالاتی وی را بیش از پیش نشان می دهد.\nحمله وی به مارتینز نیز بار دیگر نشان می دهد که ترامپ تا چه اندازه از استانداردهای یک رهبر تهی است. اتهامات وی علیه مارتینز هیچ ارتباطی با سیاست پذیرش مهاجران ندارد. در دوران فرمانداری وی تنها 10 مهاجر سوری در نیومکزیکو مستقر شده اند. ترامپ به انتقاد از مارتینز پرداخته، چرا که وی حاضر به حمایت و تحسین ترامپ نشده بود. ترامپ در مورد قضاوت قرار دادن دیگران، پیرو معیارهای ایدئولوژیک یا حتی سیاسی نیست. وی به راحتی کسانی را که از وی حمایت می کنند می پذیرد و دیگران را به هر شکل مورد انتقاد قرار می دهد. با همین معیار سوزان مارتینز و «الیزابت وارن» دموکرات در یک شاخه قرار می گیرند. برای ترامپ هیچ فرقی نمی کند که مارتینز یکی از فرمانداران اثرگذار جمهوری خواه است. ترامپ خوهان حمایت یکپارچه از خود است و نشانی از بزرگواری و تساهل در وی دیده نمی شود.\nاین روحیه به دور از انسانیت در نگاه وی به بسیاری از مردم جهان نیز مشاهده می شود. ترامپ ایجاد حس انزجار و نفرت را انتخاب کرده و خواهان انتظار طولانی برای انجام بررسی های گسترده در مورد کسانی است که به امید رها شدن از مصیبت های گذشته خواهان ورود به آمریکا هستند.\nبه گفته «پیتر ونر»، کارشناس مرکز اخلاق و سیاست عمومی، آنچه ترامپ انجام می دهد دقیقا همان چیزی است که «راش لیمباق» و دیگران از نامزدهای حزب جمهوری خواه می خواستند. آیا مردم خواهان شرارات، توهین و طعنه و ارائه توهم توطئه هستند؟ به نظر می رسد که پاسخ بخش عظیمی از رای دهندگان حزب جمهوری خواه مثبت است. باید صبر کرد و دید پاسخ الکترال ها چگونه خواهد بود. ترامپ در گام اول بیل کلینتون را به تجاوز و هیلاری کلینتون را به قتل متهم کرده است. تصور این که بتوان از این فراتر رفت بعید است، اما این کار از ترامپ بر می آید.\nبرخی از جمهوری خواهان هنوز امیدوارند که ترامپ بالاخره ماسک تعصب را از صورت خود بردارد و بیشتر مطابق شان رئیس جمهوری آمریکا رفتار کند. اما واقعیت این است که هیچ ماسکی در کار نیست. این رفتار بر آمده از شخصیت واقعی ترامپ است. تصمیم سیاستمداران برجسته حزب به حمایت از ترامپ یا منتهی به تحقیر از سوی جامعه یا خائن خوانده شدن به خاطر انتقاد از بزرگان حزب می شود.\nبه طور کلی می توان گفت که مشکل این است که جمهوری خواهان گزینه ای به جز این دو مورد ندارند. حزب کسی را انتخاب کرده که هیچ سنخیتی با مقام رئیس جمهوری ندارد. این اقدام اشتباهی فاجعه بار است.


تعداد دکل‌های حفاری نفت و گاز آمریکا کاهش یافت - شبكه خبري نفت و انرژي ايران\nصفحه اصلی›بین الملل›تعداد دکل‌های حفاری نفت و گاز آمریکا کاهش یافت\nبه گزارش ایران پترونت از خبرگزاری رویترز، شمار دکل‌های نفت و گاز آمریکا – با وجود از سرگیری فعالیت تولیدکنندگان نفت شیل با بهبود قیمت نفت و باقی ماندن در سطوح ۴۰ دلار برای هر بشکه، از اواسط ماه ژوئن – برای نخستین بار در ۱۰ هفته اخیر کاهش یافت.\nبیکرهیوز در گزارش روز جمعه (۳۰ آبان‌ماه) خود آورده است که با کاهش دو دستگاه، مجموع دکل‌های حفاری آمریکا در هفته منتهی به ۲۰ نوامبر (جمعه، ۳۰ آبان‌ماه) به ۳۱۰ دستگاه رسید.\nمجموع دکل‌های حفاری آمریکا در هفته منتهی به ۱۴ اوت (جمعه، ۲۴ مردادماه) به ۲۴۳ دستگاه، یعنی کمترین تعداد ثبت‌شده در میان داده‌های این شرکت (مربوط به سال ۱۹۴۰) رسیده بود. این در حالی است که شمار دکل‌های نفتی به تنهایی در همان هفته به پایین‌ترین حد در ۱۵ سال اخیر یعنی ۱۷۲ دستگاه رسیده بود.\nمجموع دکل‌های نفتی فعال آمریکا در این هفته، با پنج دستگاه کاهش به ۲۳۱ دستگاه رسید، شمار دکل‌های نفتی در هفته گذشته به بالاترین تعداد از ماه مه رسیده بود. این در حالی است که شمار دکل‌های گازی با سه دستگاه افزایش به ۷۶ دستگاه رسید.\nافزایش امید به دستیابی به واکسنی مؤثر برای ویروس کرونا سبب شد قیمت نفت خام دبلیوتی‌آی آمریکا در این هفته حدود ۴۲ دلار برای هر بشکه باشد.\nبا وجود اینکه قیمت نفت آمریکا از آغاز سال جاری میلادی به دلیل تضعیف تقاضا در پی شیوع ویروس کرونا حدود ۳۲ درصد کاهش یافته، امید به بهبود شرایط اقتصاد جهانی با کاهش محدودیت‌های اعمال‌شده برای مهار ویروس کرونا سبب شده است قیمت آن در هفت ماه گذشته حدود ۱۲۱ درصد افزایش یابد.\nتگ ها دکل‌های حفاری نفت و گاز آمریکا\nچرا روابط‌عمومی برای صنعت نفت و گاز مهم است؟\nقیمت نفت ۲ درصد رشد کرد/ هر بشکه برنت ۵۴.۳۶ دلار\nکاهش تولید نفت اوپک به پایین ترین رقم طی ۸ سال گذشته\nایران و ونزوئلا قیمت نفت را بالا می‌برند\nتامین ۱۲ میلیارد دلار ارز صادراتی توسط پتروشیمی


فرصت 8 روزه پدیده برای فرار از سقوط – پایگاه خبری پیروزی نیوز\nپدیدهسازمان لیگفدراسیون فوتبال\nبه گزارش پرسپولیس نیوز، دیروز (یک‌شنبه) در حالی که قرار بود دیدار تیم‌های فوتبال مس رفسنجان و شهرخودرو از ساعت ۱۶ در رفسنجان برگزار شود، این اتفاق به دلیل حاضر نشدن بازیکنان تیم مشهدی در زمین رخ نداد تا پس از حضور داوران و تیم میزبان در ورزشگاه، بازی لغو شود تا در خصوص نتیجه آن، کمیته انضباطی تصمیم بگیرد.\nایسنا در این باره نوشت: حالا مدیریت و مالک تیم پدیده شهرخودرو یعنی مسعود معمایی و فرهاد حمیداوی، ۵ روز وقت دارند تا تیم را از نابودی، حذف از لیگ برتر و سقوط آن به دسته دو نجات دهند؛ اتفاقی که مشابه آن برای نفت تهران و سیاه‌جامگان، دیگر تیم مشهدی در لیگ آزادگان افتاد. این دو تیم که از لیگ برتر به لیگ دسته یک سقوط کرده بودند به دلیل مشکلات مالی و بی‌کفایتی مدیران وقت، طبق قوانین سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال، به دو دسته پایین‌تر سقوط کردند. عاقبت نفت تهران به نابودی و انحلال ختم شد و سیاه‌جامگان هم هنوز در سطوح پایین فوتبال ایران، مشغول فعالیت است.\nطبق این قانون، تیمی که در دو بازی از لیگ و به هر دلیل غیرقابل توجیهی انصراف دهد یا در زمین حاضر نشود، از آن لیگ حذف و به دو دسته پایین‌تر سقوط می کند. حالا مدیران شهرخودرو ۵ روز وقت دارند تا به تیمی سر و سامان دهند که به قول خودشان، آن را از دست “غاصبان هیات فوتبال” بازپس گرفته‌اند. این تیم که در هفته اول برابر آلومینیوم اراک در خانه و با داشتن تنها ۱۵ بازیکن، با نتیجه بدون گل متوقف شد، در هفته سوم و در روز شنبه، ۸ آبان باید در خانه میزبان نفت مسجدسلیمان باشد. باید دید سرنوشت این تیم مشهدی چه خواهد شد و آیا همانند پیام، سیاه‌جامگان و ابومسلم نابود خواهد شد یا خیر.


سهم 34درصدی تاپ از بازار تراکنش های اینترنتی - پایگاه خبری بانکداری الکترونیک\nسهم 34درصدی تاپ از بازار تراکنش های اینترنتی\nرشد 2درصدی پرداخت الکترونیک سداد در مبلغ تراکنش های ابزار پذیرش اینترنتی\n11 خرداد 1400 ساعت 08:25\nآمار های شاپرک نشان می دهد که در اردیبهشت ماه شرکت تجارت الکترونیک پارسیان با کسب 33.97درصد از سهم بازار تراکنش های اینترنتی به عنوان ارائه دهنده خدمات به بیشترین تعداد تراکنش های مذکور محسوب می شود.\nبه گزارش پایگاه خبری بانکداری الکترونیک، بررسی عملکرد شرکت های پرداخت الکترونیک در جدیدترین بولتن شاپرک حاکی از آن است، در اردیبهشت ماه 1400 شرکت پرداخت الکترونیک سامان همانند ماه گذشته، هم در تعداد و هم در ارزش ریالی تراکنش ها از سایر شرکت ها پیشی گرفته و به ترتیب با سهم تعدادی 20/09 درصد و سهم مبلغی 19/38 درصد رتبه نخست را به خود اختصاص داده است. اختلاف هر یک از این سهم ها با شرکت به پرداخت ملت کمتر از یک درصد است.\nمقایسه دو شکل بالا با شکل های مشابه در گزارش فروردین ماه سال گذشته حکایت از آن دارد که میزان نوسانات این سهم ها در مولفه تعدادی قابل توجه نبوده و جابجایی در سهم شرکت های ارائه دهنده خدمات پرداخت مشاهده نشده است. اما هرچند نوسانات سهم مبلغی نیز ناچیز بوده اما در ترتیب دو شرکت آسان پرداخت پرشین و پرداخت الکترونیک پاسارگاد تغییر اتفاق افتاده است.\nسهم شرکت های PSP از بازار تراکنش های هر یک از ابزارهای پذیرش\nدر اردیبهشت ماه شرکت به پرداخت ملت همچنان با پوشش 20/25 درصد از بازار تراکنش های کارتخوان فروشگاهی، بالاترین سهم را در اختیار خود دارد. در این ماه شرکت تجارت الکترونیک پارسیان با کسب 33/97 درصد از سهم بازار تراکنش های اینترنتی، به عنوان ارائه دهنده ی خدمات به بیشترین تعداد تراکنش های مذکور محسوب می شود. شرکت پرداخت الکترونیک سامان با پوشش 29/87 درصدی از سهم تعدادی تراکنش های موبایلی به عنوان دارنده ی بالاترین سهم در بازار تراکنش های موبایلی شناخته شده است.\nبیشترین اختلاف بین سهم تعدادی تراکنش های ابزار پذیرش کارتخوان فروشگاهی به شرکت به پرداخت ملت تعلق دارد. اختلاف سهم این شرکت در ابزار کارتخوان فروشگاهی در اردیبهشت ماه نسبت به ماه گذشته، رقم منفی 0/34 درصد بوده است. بالاترین اختلاف بین سهم تعدادی تراکنش های ابزار پذیرش اینترنتی با 1/65 درصد کاهش، به شرکت تجارت الکترونیک پارسیان تعلق دارد. همین شرکت در ابزار پذیرش موبایلی با 1/25 درصد افزایش، نسبت به سایر شرکت ها بالاترین تفاضل سهم را نشان داده است.\nدر این ماه همچنان شرکت به پرداخت ملت با پوشش 19/53 درصدی از مبالغ بازار کارتخوان فروشگاهی، بالاترین سهم را در اختیار خود دارد. از سویی دیگر شرکت پرداخت الکترونیک سامان در اردیبهشت ماه با رقمی معادل 49/44 درصد بخش قابل توجهی از بازار مبلغی تراکنش های اینترنتی را کسب نموده است. همین شرکت در ابزار پذیرش موبایلی نیز با پوشش 34/58 درصدی، سهم عمده ای از بازار مبلغی تراکنش های این ابزار را پشتیبانی می نماید.\nبیشترین اختلاف بین سهم مبلغی تراکنش های ابزار پذیرش کارتخوان فروشگاهی با رقم منفی 0/45 درصد به شرکت پرداخت الکترونیک سامان تعلق دارد. همین شرکت در ابزار پذیرش موبایلی نیز با 1/65 درصد کاهش سهم، بالاترین تفاضل را نشان میدهد. این شاخص در ابزار پذیرش اینترنتی با کاهش 2/54 درصدی در شرکت تجارت الکترونیک پارسیا ن مشاهده می شود.\nسهم شرکت های PSP از بازار تراکنش های هر سرویس\nشرکت پرداخت الکترونیک سامان با پیشی گرفتن از شرکت به پرداخت ملت و با پوشش 20/18 درصد از بازار تراکنشهای خرید، بالاترین سهم را به خود اختصاص داده است. در حوزه تراکنش های پرداخت قبض و خرید شارژ همچنان شرکت آسان پرداخت پرشین با کسب 23/30 درصد از بازار تراکنش های فوق، بیشترین سهم را در اختیار دارد. در این ماه شرکت تجارت الکترونیک پارسیان با کسب 17/87 درصد از سهم بازار تراکنش های مانده گیری، به بالاترین حجم از این گونه تراکنش ها خدمت ارائه می ددهد.\nبیشترین اختلاف بین سهم تعدادی تراکنش های خرید در ماه اردیبهشت نسبت به فروردین ماه در شرکت به پرداخت ملت با کاهش 0/34 درصدی مشاهده میشود. شرکت پرداخت الکترونیک سامان در تراکنش های پرداخت قبض و خرید شارژ کاهش 0/89 درصدی تجربه کرده و بالاترین تفاضل را در سهم تعدادی این تراکنش ها به خود اختصاص داده است. در تراکنش های مانده گیری نیز شرکت پرداخت الکترونیک پاسارگاد با رقم مثبت 0/22 درصد بیشترین اختلاف سهم تعدادی را کسب نموده است.\nدر اردیبهشت ماه شرکت پرداخت الکترونیک سامان همانند ماه پیشین با پوشش 19/53 درصد از بازار تراکنش های خرید، بالاترین دارنده ی سهم مبلغی تراکنش های مذکور محسوب میگردد. همچنین شرکت تجارت الکترونیک پارسیان با سهم مبلغی 21/47 درصد همچنان بیشترین سهم مبلغی تراکنش های پرداخت قبض و خرید شارژ را به خود اختصاص داد ه است.\nبیشترین اختلاف بین سهم مبلغی تراکنش های خرید در فروردین ماه و ماه جاری با رقمی برابر با 0/51 درصد افزایش در شرکت پرداخت الکترونیک سداد گزارش شده است. این شاخص در تراکنش های پرداخت قبض و خرید شارژ با کاهش چشمگیر 18/71 درصدی، در شرکت تجارت الکترونیک پارسیان مشاهده میشود. هر چند سهم تعدادی تراکنش های پرداخت قبض و خرید شارژ این شرکت با رقمی برابر با 0/54 درصد افزایش مواجه شده است.\nبولتن شاپرک شماره 71 منتشر شد\nرشد 7درصدی تعداد و 17درصدی ارزش تراکنش ها در اردیبهشت1400\nعملکرد شرکتهای پرداخت


نگاه حکیم به شعر خود\nاگر خرد شاخه‌ی درخت تصور شود، حکمت برگِ آن درخت بوده است که سایه دارد و در گرمای زندگی نجات می‌بخشد. و شایسته‌ی تأکید است که این سخن، سخنی عادی نیست، بلکه آکنده از پند و حکمت باشد. در تشبیه شاعر، سخن\nزیرعنوان: ناصرخسرو قبادیانی و شعر\nدیدِ ناصرخسرو (394-481) از شعر چند پهلو دارد:\n1. وظیفه‌ی شعر در زمان جاری از چند عبارت است؟\n2. شعرِ زمانِ خودش چگونه است؟\n3. چه کسی می‌تواند قهرمان شعر باشد؟\n4. شاعرِ مداح کیست؟\n5. شعر از نگاه شکل و مضمون، باید چگونه باشد؟\n6. شعر چه تأثیری به مردم خواهد داشت؟\n7. شعر خود را چه‌طور بها داده است؟...\nگمان می‌رود، نگاهی گذرا افکندن به این پرسش‌ها و روشن‌تر دیدن پرسش پایانی ارزشی داشته باشد.\nوظیفه‌ی شعر، از نگاه ناصرخسرو، به غایت بلند است. وی تشبیهی مناسب هم آورده: آب خوش، همان آبی که می‌تواند خمار جهل را بشکند:\nبشکن به سرِ بی‌خردان، در به سخن جهل، *** زیرا که سخن آبِ خوش و جهل خمار است.\nاگر خرد شاخه‌ی درخت تصور شود، حکمت برگِ آن درخت بوده است که سایه دارد و در گرمای زندگی نجات می‌بخشد. و شایسته‌ی تأکید است که این سخن، سخنی عادی نیست، بلکه آکنده از پند و حکمت باشد. در تشبیه شاعر، سخن اگر دریاست، پند، بخارِ آن خواهد بود، یعنی همان چیزی که باعث بر لطافت محیط می‌گردد:\nمر شاخِ خرد را سخنِ حکمت برگ است، *** دریای سخن را سخنِ پند بخار است.\nنظر شاعر به شعر زمانش خیلی منفی است. وی از آن انتقادی سوزان می‌کند. شاعران مداح را خر رمه‌ای می‌بینید که بند و فسار ندارند، و هر سویی بخواهند، چارپایه می‌تازند:\nاز بهرِ چه این خر رمه بی‌بند و فسارند؟ *** یک ذره نسنجند، اگر بیست هزارند!\nچه گفتن! را این طایفه نمی‌دانند، اگر مصلحت می‌گویی، گوش فرا نمی‌دهند:\nگفتن نتوانند، چه گویی، نه نیوشند، *** کز خمرِ جهالت همه سر پُر ز خمارند.\nستایشگرانِ نااهلان به کسانی مانند می‌شوند که حمیلِ دُر بر گردنِ خر بسته‌اند. تشبیهی‌ست خیلی سخت:\nخرد بر مدح نااهلان بخندد، *** کسی بر گردن خر دُر نبندد.\nچرا چیزی بیالایی به گدیه؟ *** که نرزد ملک دو جهانش هدیه.\nتو را از خویشتن خود شرم ناید؟ *** که هر جایی دروغت گفت باید!\nدر نظر شاعر این منظره بسیار زشت است که، به پا راست ایستی و دروغی را در پیشِ ناکسی بخوانی:\nبه پا استادن و بر خواندنِ او؟ *** فرو ریزد سراسر آبت از رو.\nتقاضا کردنش دشوار کار است، *** خرد را بی‌گمان زین کار عار است.\nوی خود را زینهار می‌دهد، و خطاب می‌کند:\nبه مدحِ هیچ‌کس مگشای لب را! *** مرنجان خاطر معنی طلب را!\nنه چون این شاعرانِ یاوه گویی *** که دست از آبروی خود بشویی!\nز معنی جان ایشان را خبر نیست، *** سخن‌هاشان سزا جز گاو و خر نیست\nچه می‌خواهند ازین بیهوده گفتن؟ *** چه می‌جویند از این خرمهره سفتن؟\nشاعر ما این واقعیت را هم پذیرفته که شاعران در گفتن صاحب اختیارند، یعنی هرچه دلشان می‌خواهد، همان را می‌گویند، و نصیحت‌های بیرونه هیچ اثری نخواهد داشت. از این‌رو وی به خدا روی می‌آرد که به یاوه‌گویان انصاف بدهد:\nامیرانِ کلامند اهل اشعار، *** خداشان توبه‌ای بدهد از این کار!\nناصرخسرو نه تنها به شاعران یاوه‌گوی نیش می‌زند، بلکه گِله از محیطِ شعر ناشناس هم به میان می‌آورد. وی افسوس و دریغِ خراسانِ فرهنگی‌اش را می‌خورد، و فغان از تهِ دل می‌کشد، چراکه اطرافیانش از فرهنگ و پند و حکمت دورند:\nبگذر‌ای بادِ دل افروزِ خراسانی *** بر یکی مانده به یمگان دره زندانی [...]\nمردِ هشیارِ سخندان چه گوید سخن؟ *** با گروهِ همه چون غولِ بیابانی؟!\nو حتی می‌خواهد از سعی و کوشش در روشنگری، دست نگه دارد:\nنکند با سُفها مرد سخن ضایع، *** نان جو را که دهد زیره‌ی کرمانی؟\nمرد خردمندِ سخندانْت بر خندد، *** چون مرد آن بی‌خردان را تو بگریانی.\nو اما روشن است که حکیم از این کار پرزحمت و بی‌پاداش دست نکشید، بلکه عرقشار زحمت کشید و دانه‌های معرفت را کارید. وی پاداشی شایسته‌ی خود را دریافت نمود، پس از سده‌ها.\nنگارنده خود مشاهده کرده که اهل بدخشان - چه مرد و زن، چه باسواد و بی‌سواد - امروز، یعنی پس از هزار سال هم، شعر فراوان را حفظ هستند که بیشترین از آثار ناصرخسرواند؛ همه شاد و بانشاط و زنده‌دل هستند؛ همه‌گونه نشست را با شعر و سرود و موسیقی برپا می‌کنند؛ نام آن حکیم را به زبان هرگز تنها نمی‌گیرند، بلکه «پیر ناصرخسرو»، «شاه ناصرخسرو» می‌گویند؛ چشمه‌ی ناتکراری را در ناحیه‌ی روشان به نام آن بزرگوار نامیده‌اند: «چشمه‌ی شاه ناصرخسرو».\nناصرخسرو به دنیای شعر به آسانی راه نیافته است. همین معنی را خود هم اشاره کرده:\nرفتم به نزد هر سر و سالاری، *** گشتم به گِردِ هر در و میدانی.\nخوردم ز مادرانِ سخن هر یک *** شیری دگر، ز دگر پستانی.\nوی استادِ سخندان و دانایی یافت، استادی که قفل بسته را برایش باز کرد:\nدر باز کرد سوی من این کان را *** بگشاد قفلِ بسته‌ای سخندانی.\nدست سخن ببست و به من دادش *** هرگز چنین نکرد کس احسانی.\nبنده بدین شدست سخن پیشم، *** نارد بدان چه خواهم عصیانی.\nوی به همان جایگاهی می‌رسد که می‌خواست:\nمن چون زبان به قول بگردانم، *** اندر سخن پدید شود جانی.\nمبالغه‌ای پسندیده: اندر سخن پدید شود جان. راستی، آن سخنانِ پندآمیز و حکمت‌آموز، امروز هم، یعنی با گذشت هزار سال، کسان را رهنمایی می‌کند، راه درست را از نادرست نشان می‌دهد. یعنی آن شعرها این توان را دارند که به خوانندگان زندگی معنوی ببخشند.\nحکیم شعر را گوهری بلندترین و نمیرنده می‌داند، چنان که در لغزی (چیستان) گفته:\nگرامی چو مال و قوی چون جبال، *** نکو چون جوانی و خوش چون جمال.\nارزشمندترین ویژگی سخن، گرامی، قوی، نکو و خوش بودن است. البته که تشبیه کننده‌ها نیز جالبند: مال، کوه، جوانی و زیبایی.\nناصرخسرو به سخنِ خوب و شایسته بهایی بسیار بلند می‌دهد؛ آن را به مُشک مانند می‌کند، مُشکی برآمده از نافه، و آن خاطرِ داناست. هم‌زمان، این را هم تذکر می‌دهد که سخنِ خوب و ناخوب را هرکس نمی‌تواند بشناسد، این کار تنها از دست خردمندان می‌آید:\nارزِ سخن خوب خردمندان دانند، *** کز خاطر خود ریگ بیابان بشمارند.\nمُشک است سخن، نافه‌ی او خاطرِ دانا، *** معنی بود آن مُشک که از نافه برآرند.\nحکیم با شعر خود می‌بالد که حق هم دارد. ویژگی‌هایی وی بر شعر خود نسبت داده که چندی را می‌توان برشمرد.\n1.تأکید کیفیت: شعرش دُر است:\nای حجتِ بسیار سخن، دفتر پیش آر، *** وز نوک قلم دُرِّ سخنهات فرو بار!\n2. بسیار و دراز، اما خوش است:\nهر چند که بسیار و دراز است سخنهات، *** چون خوب خوش است آن، نه دراز است و نه بسیار.\nشاعر قبول دارد که شعرهایش طولانی است. شاید به خیالی هم راه داده که این درازی ملالت‌آور هم باشد، و خود پیشگیری می‌کند و می‌گوید:\nدر شعر ز تکرارِ سخن باک نباشد، *** زیرا که خوش آید سخنِ نغز به تکرار.\nدر واقع، سخنی نغز اگر تکرار می‌یابد، لذت هم از آن بیشتر خواهد بود.\n3. نو (تازه و جدید) بود. شاعر دُرُست و بی‌خطا دریافته که معنیِ شعرِ زمان کهنه شده است. وی خود کمرِ عزم را مردانه بربسته، تا معنیِ نو را جای‌نشین کند:\nنو کن سخنی را که کهن شد به معانی، *** چون خاکِ کهن را به بهار ابر گهربار.\nاین نکته – کهنه شدنِ سخن به معانی – قابلِ اندیشه است: کدام است آن معانی؟ و چرا کهنه شده؟ می‌توان با باوری گفت که این معنی، مدح و مداحی باشد.\n4. پاکیزه بودنِ شعر:\nز دل بگذار، حجت، شاعری را، *** که کردی آشکارا ساحری را.\nسخن‌هایت همه سحر حلال است، *** بسی پاکیزه‌تر ز آب زلال است.\nاین پُرسش می‌تواند پیش آید: شعرِ ناصرخسرو از چه پاک است؟ و پاسخ همین یکی خواهد بود: از مدح و مداحی. طوری که در ادامه‌ی همان شعر می‌آید:\nولی او را مکن چون بدر در ابر، *** که زیر ابر ندهد روشنی بدر.\nسخن، «بدر» است و آن ناپاکی، «ابر». روشن است که روشنایی ماه از پُشتِ ابر پخش نمی‌شود. شاعر در ادامه مراد خود را بیشتر باز می‌کند:\nمبر بر درگهِ شاه و وزیرش، *** ز اصلاحِ حکیمان کن منیرش.\nنبیند دیده زین‌سان شعرِ دلبند، *** که باشد زیورِ او حکمت و پند.\nبهایش هست مُلکِ جاویدانی، *** تو مفروشش به زرّ و سیم کانی!\nنیازی به توضیح را این مطلب ندارد. در واقع شعرِ اصیل به کان می‌ماند که پایان‌ناپذیری، مهم‌ترین ویژگی اوست. و این هم روشن است که هیچ خردمندی کان را به زر و سیم نمی‌فروشد، اگرچه حجم و اندازه‌ی این زر و سیم خیلی هم بزرگ باشد.\nدید حکیم زمینه‌ی منطقی دارد: هنگامی شعر به فردی جداگانه بخشیده می‌شود، اگرچه این شخص حاکم زمان، و یا حتی یگانه‌ی فرهنگی‌ست، ارزش آن شعر با دایره‌ی همان فرد محدود می‌گردد، ولی اگر آن سروده به عموم نگرانیده شده است، موردِ استفاده‌ی عموم هم قرار می‌گیرد، صرف‌نظر از محدوده‌های زمانی و مکانی، حتی قومی و نژادی.\nمداحی را ناصرخسرو روشن و آشکارا هم محکوم کرده است، خیلی سخت و خیلی تند:\nبه علم و به گوهر کنی مِدحت آن را *** که مایه است مر جهل و بدگوهری را!\nبه نظم اندر آری دروغ و طمع را *** دروغ است سرمایه مر کافری را!\nپسند است با زهد عمار و بوذر *** کند مدح محمود مر عنصری را!\nستایشِ شاه و میر را ننگ می‌داند و کارِ جاهلان:\nننگ دار آن که همچون جاهلان نوک قلم *** بر مدیحِ شاه یا میری قلم را تر کنی!\nوی با سری بلند و افتخارِ تمام می‌گوید (و برای چنین گفتن حقی کامل هم دارد):\nمن، آنم که در پای خوکان نریزم! *** مر این قیمتی دُرّ لفظ دری را!\nدُرِّ لفظ دری برای ناصرخسرو بالاتر و ارزشمندتر از همه هستی در این دنیاست. و آن را بیهوده حیف کردن؟ ریختن به پای خوکان (که حاکمان زمانند)؟ هرگز! هرگز!!\nاین پرسش جا دارد که: چرا مدیحه در زمان رودکی پسندیده بود و در روزگار حکیم قبادیانی ناپسندیده، حتی زشت شد؟ می‌توان گفت، سرّ این دگرگونی به شخصیت ممدوحان بستگی داشته است. یعنی حاکمان زمان در عهد پیشین بیشتر یا کمتر در فکر مردم و کشور بوده‌اند، ولی در روزگار پسین جز از کشتار و تاراج و غارت چیزی را نمی‌دانسته‌اند.\nناصرخسرو، همان‌طوری که خودش هم اشاره دارد، در کار شاعری زرگر بود. روشن است که زرگر زرشناس هم هست. وی شعر خود را در همین ترازو سنجیده است، و می‌توان گفت دُرُست هم ارزشیابی کرده:\nکم بیش نباشد سخنِ حجت هرگز، *** زیرا سخنش پاک‌تر از زرِّ عیار است.\nزر چون به عیار آید، کم بیش نگردد، *** کم بیش شود زرّی کان با غش و بار است.\nاین پرسش پیش می‌آید که: از نظر حکیم، چه کسی شایستگی قهرمانِ شعر شدن را دارد؟ به این پرسش وی خود پاسخی روشن داده:\nبهِ از صنایع به گیتی مقبلی نیست، *** ز کسب دست بهتر حاصلی نیست.\nبه روز اندر پی سامانِ خویش است، *** چو شب در خانه شد، سلطانِ خویش است.\nخورد بیش و کم، آن مایه که خواهد، *** به روز افزاید آنچ از وی بماند [...]\nز کسب دست نبود هیچ عاری، *** بِه از مکسب نباشد هیچ کاری.\nسرِ صنایع به گردون بس فراز است، *** سلاطین را به صناعان نیاز است.\nیعنی صنعت‌وران به عنوان قهرمان شایسته‌ی ستایش هستند. شاعر دلیلش را هم گفته: این گروه با کسبه‌ی خود مشغولند، روزانه دنبالِ کار خود هستند و شبانه، سلطانِ خانه‌ی خویش. جایگاهِ این به اندازه‌ای‌ست که سلطان‌ها به محصولِ دستانِ وی نیاز دارند.\nدر نظرِ حکیم ما طایفه‌ی دیگری هم هست که به اصطلاح امروزه، نام بلندترین قهرمانی را با خود دارند. این طایفه کشاورزانند:\nبِه از صُنّاعِ عالم دیهقان است، *** که وحش و طیر را راحت رسان است.\nز صنایع رایگان نفعی نخیزد، *** ز دهقان عاقبت چیزی بریزد.\nجهان را خرمی از دیهقان است، *** از او گه زرع، گاهی بوستان است.\nاز این بِه، با بنی آدم چه کار است؟ *** کز آدم در جهان این یادگار است![...]\nبراحت از دهاقین مرغ و مورند، *** همان گر آدمی و گر ستورند.\nاگر دهقان چنان باشد که باید *** سبک گوی از ملایک در رباید.\nاگر جویای قحط نان نباشد، *** کسی را پایه‌ی دهقان نباشد.\nبه کار اندر همه مردانِ کارند، *** عرق ریزند و قوتِ خلق کارند.\nکلید رزق و قسمت سخت در مشت، *** چراغ دلفروزی در ده انگشت.\nبه دنیا عاقلانه تخم کشتند، *** به عقبا در گلِ باغِ بهشتند.\nاین مشاهده جالب است: چیزی از صانع هدر نمی‌رود، و اما از دسترنج کشاورز همه موجود زنده بهره می‌برد، یعنی جایگاه این گروه از آن گروه بالاتر است. به این گفته‌ی خودِ شاعر نمی‌توان چیزی افزود: دیهقانی خاکپاش سبک‌گوی از ملایک می‌رباید و در عقبا گُلِ باغِ بهشت است.


نجات سقراط: آیا کتاب های عالی هنوز در دنیای متنوع مهم هستند؟ – خبر شانسی\nمطالعه کتاب های بزرگ – فهرستی مردد از متون عمدتاً غربی که توسط دانشگاهیان مورد استقبال قرار می گیرد – مدت هاست که به عنوان نخبه گرا، جنسیت گرا و اروپامحور مورد انتقاد قرار گرفته است. اما روزولت مونتا به دفاع از کتاب ها آمد. او که فارغ التحصیل و استاد دانشگاه کلمبیا است، مدافع سرسخت آموزش هنرهای لیبرال است و قدرت دگرگونی برنامه کتاب های عالی مدرسه را که یکی از آخرین برنامه ها در نوع خود است، تضمین می کند. در کتاب نجات سقراط: کتاب‌های بزرگ چگونه زندگی من را تغییر دادند و چرا برای نسل جدید مهم هستند، او در مورد چهار نویسنده – آگوستین، افلاطون، فروید و گاندی – و تجربیات خود از رشد در جمهوری دومینیکن و شهر نیویورک تأمل می‌کند. ملکه ها او اخیرا با مانیتور صحبت کرده است.\nکتاب های بزرگ چیست و چرا اهمیت دارند؟\nکتاب‌های عالی کتاب‌هایی هستند که توانایی گفتگو با افراد مختلف را در دوره‌های تاریخی و شرایط فرهنگی مختلف نشان می‌دهند، کتاب‌هایی که می‌توانند زندگی فردی را که ممکن است با نویسنده کتاب بسیار متفاوت باشد، روشن کنند.\nاین کمی تعریف ساده است، اما باید به این دلیل باشد که فهرست قطعی و قطعی از کتاب‌های عالی وجود ندارد. آنها به ما کمک می کنند تا خودمان را به شرایط اولیه خود یعنی انسان بودن، به شرایط اولیه زندگی در یک جامعه با افراد دیگر هدایت کنیم.\nمردم اغلب در مورد آموزش هنرهای لیبرال چه چیزی را اشتباه می فهمند؟\nمن فکر می کنم بسیاری از افرادی که به یک مدرسه هنرهای لیبرال نرفته اند … ممکن است آن را به عنوان یک نخبه لیبرال، چپ و دانشگاهی تصور کنند. این به این دلیل است که کلمه “لیبرال” در زمینه خاص ما مفاهیم سیاسی دارد. و البته کلمه “هنر” [has] شهرت چیزی که فایده ندارد\nچرا برای شما مهم بود که تجربه زندگی خود را در این کتاب بگنجانید؟\nبخشی از چیزی که گفتن در مورد ارزش هنرهای لیبرال دشوار است این است که بسیاری از ارزش ها تجربه شده است. این به قدری تجربی است که هر نوع خلاصه یا استدلالی در مورد اینکه چرا مهم است یا تحول آفرین است با شکست مواجه می شود. بنابراین، با این کتاب، سعی کردم یک مورد، گزارشی آزمایشی از اینکه چگونه آموزش لیبرال زندگی من را شکل داد و جهان بینی من را متحول کرد، ارائه کنم تا بتوانم نه تنها استدلالی برای آموزش لیبرال، بلکه امیدوارم. تجربه چیست\nچرا روی هیچ یک از نویسندگان تأکید نکردید و در مورد حضور زنان در برنامه درسی کتاب های بزرگ چه می توانید بگویید؟\nانتخاب نویسندگان با نویسندگانی که تأثیر زیادی در زندگی من داشتند، ارتباط زیادی داشت. او بر چیزی واقعاً مهم در مورد تاریخ کانون تأکید می کند، و آن این است که تاریخچه طرد و تاریخچه به حاشیه رانده شدن برخی صداها بود. بزرگترین گروه حاشیه نشین زنان هستند. اگرچه من در مورد هیچ نویسنده بزرگی نمی نویسم، اما بحث هایی که تصورات ما از برابری جنسیتی و شناخت ما از روش هایی را که زنان در طول تاریخ تحت ستم و استثمار قرار گرفته اند، شکل می دهد، بسیار وجود دارد. این صداها و این تنش ها حتی در متن هایی است که توسط نویسندگان مرد سفید پوست نوشته شده است.\nاگر امروز زنده بود به والاس گری، یکی از استادان کتاب های بزرگ، چه می گفتید؟\nفکر می کنم اولین چیزی که می خواهم به او بگویم سپاسگزاری است، ممنون. زیرا او دنیای واقعاً بزرگی را به روی من باز کرد، و روشی که او این کار را انجام داد از طریق تعهد شخصی اش به این کتاب ها بود. او عاشق تدریس بود. او عاشق کتاب بود. او عاشق قدرت این عقاید و ادبیات بود. … گیج می شوم از این که او کتاب ها را می خواند، کتاب ها را برای ما باز می کرد، ما را درگیر می کرد.\nدر جامعه ای که به طور فزاینده ای تقسیم شده و متخاصم می شود، فکر می کنید کتاب های بزرگ و آموزش هنرهای آزاد چه چیزی می تواند به اتحاد کمک کند؟\nمن فکر می‌کنم کتاب‌های بزرگ یکی از پل‌های ممکن برای دستیابی به وحدت، انسجام، احساس بیشتر بینش مشترک و انسانیت مشترک است. فکر می‌کنم به روش‌های مختلفی که می‌توانید لحظه بحران ما را توصیف کنید، چه نابرابری اجتماعی-اقتصادی، چه نابرابری نژادی، یا قطبی‌سازی ایدئولوژیک، همه آن‌ها یک چیز مشترک دارند، و آن انزوای فزاینده ما از یکدیگر، توانایی به خطر افتادن فزاینده ما برای گفتگو با یکدیگر است. دیگر، احساس رو به کاهش ما از هنجارهای مشترک حقیقت.\nکتاب های بزرگ دقیقاً به دلیل توانایی آنها در غلبه بر این تفاوت ها، برای رسیدن به چیزی که اساساً در بین انسان ها یکسان است، عالی هستند.


نگاهی جامع به زوتی و محصولاتش مجله اینترنتی خودرو\nنگاهی جامع به زوتی و محصولاتش\nزوتی از خودروسازان تراز اول چین\nمرصاد آقابابارنگرز - جمعه، 21 دی 1397\nزوتی یک شرکت خودروسازی خصوصی در چین است، مرکز اصلی این شرکت در شهر یونگ‌کانگ استان ژیجیانگ قرار دارد. این خودروسازی یکی از زیرمجموعه‌های هلدینگ بزرگ زوتی در کشور چین است و کار خود را از سال 2005 آغاز کرده است.\nتا قبل از تولید خودرو در زوتی، این شرکت یکی از بزرگترین صادر کنندگان قطعات خودرو در این کشور بود، اما با تکمیل خط تولید، اقدام به ساخت اتومبیل کرد تا بتواند جایی برای خود در صنعت رو به جلوی چین دست و پا کند. زوتی از سال 2005 اقدام به تولید خودرو کرده و قدرت خود را در صنعت این کشور در طول این سال‌ها به نمایش گذاشته است.\nاولین اتومبیل تولیدی در کارخانه زوتی چین، زوتی RX6400 بود که بعدا به زوتی نوماد تغییر نام داد. در آن زمان به نظر می‌رسید زوتی نوماد شباهت زیادی به دایهاتسو تریوس دارد و برخی معتقدند این شرکت این خودرو را از دایهاتسو خریده و آن را دوباره ساخته و به بازار ارائه کرده است.\nبر اساس اطلاعاتی که سایت این خودروسازی چینی منتشر کرده است، زوتی اکنون مشغول تولید 16 خودرو است و تا پیش از این بیش از 10 مدل از سگمنت‌های مختلف را در چین و دیگر نقاط جهان تولید و به بازار ارائه کرده است.\nTraum برند جوانان زوتی\nزوتی در راستای گسترش فعالیت خود و کسب بازارهای جدید از یک برند جدید نیز برای تحت تاثیر قرار دادن جوانان استفاده می‌کند و تاکنون سه خودرو از برند جدید یعنی Traum استفاده می کند، Traum در آلمانی به معنی "رویا" است و تلفظ آن در آلمانی "تام" و در زبان انگلیسی "تراؤم" است. Traum چون یک برند لوکس به حساب می‌آید به رسم برخی شرکت‌های لوکس بر روی اتومبیل‌های ساخت خود هم از علامت تجاری استفاده کرده و هم اسم این برند بر روی جلوپنجره مشبک مدل‌ها نقش بسته است. Traum در یکی از کارخانه‌های زیر‌مجموعه زوتی در شرکت جیانگ‌نان تولید و عرضه می‌شود. از سوابق این شرکت می توان به معرفی ارزان‌ترین خودرو چینی به نام جینان آلتو اشاره کرد. هم اکنون سه مدل با برند Traum تولید شده که به ترتیب SEEK5، MEET3 و S70 هستند که همگی در سگمنت SUV تولید شده‌اند.\nدامای برند لوکس زوتی\nاز دیگر برند‌های زیر مجموعه زوتی می‌توان به برند دامای (Damai یا Domy) اشاره کرد. اگر در حالت تلفظ اولیه در نظر بگیریم، که بیشتر در سایت‌های روسی زبان استفاده شده، معنی آن در زبان چینی "جو" است و در اندونزیایی به معنی "صلح" و اگر تلفظ دوم را در نظر بگیریم در زبان چینی معنی خاصی ندارد، اما در زبان لهستانی به معنی خانه‌ها است. در هر حال به نظر می‌رسد در سایت‌های ایرانی همان نوع نوشتار دامای معروف و مورد استفاده قرار می‌گیرد. دامای مانند بسیاری از خودروسازان شرق آسیا که یک برند جداگانه لوکس برای خود در نظر می‌گیرند، مانند لکسوس برای تویوتا و اینفینیتی برای نیسان، برند لوکس زوتی به شمار می‌رود. زوتی هم اکنون با برند دامای دو خودرو دامای X5 و دامای X7 را تولید می‌کند.\nزوتی به عنوان یکی از شرکت های بزرگ خودروسازی در چین تاکنون به 10 کشور دنیا صادرات داشته و شرکای بزرگی در جهان دارد، در ایران نیز این شرکت با چند خودروساز همکاری می‌کند و خودروهای آن با برند دامای توسط شرکت یاران خودرو اروند به ایران وارد می‌شود.\nبرخی پرچمداران زوتی در سگمنت های مختلف\nزوتی Z100 هاچبک پر فروش زوتی\nزوتی زد100 اتومبیل هاچبک کوچک این خودروسازی است و یکی از پرفروش ترین خودروها در این سگمنت در چین به حساب می‌آید. این خودرو از پلتفرم سوزوکی آلتو استفاده می‌کند و تولید آن هم اکنون در زوتی ادامه دارد و به بازار عرضه می شود. از مشخصات زوتی زد100 می توان به پیشرانه 1 لیتری 68 اسب بخاری 3 سیلندر اشاره کرد که حداکثر سرعت آن 150 گیلومتر بر ساعت است. زوتی زد100 دیفرانسیل جلو بوده و وزن آن به یک تن نمی رسد. از خودروهای مشابه آن در بازار چین می توان به برلیانس دلفین، جیلی پاندا، چانگان بنی و بائوجان لچی اشاره کرد.\nزوتی زد360 فیس لیفت زد300 یا آریو\nزوتی زد360 یکی از جدیدترین مدل های زوتی به شمار می رود و فیس لیفت زد300 است، شرکت خودروسازی زوتی که از شرکای چینی سایپا است زد300 را به ایران داده و این خودرو در کارخانه سایپا با نام آریو هم اکنون در حال تولید است. از ویژگی‌های زد360 می توان به دو پیشرانه در دسترس برای این اتومبیل اشاره کرد، زوتی زد360 با پیشرانه 1.5 لیتری و 1.6 لیتری تولید و به بازار عرضه شده است.\nزوتی Z700 پرچمدار سدان های زوتی\nآخرین و بزرگترین سدان سری زد زوتی، Z700 است. در اکتبر سال 2018 میلادی نسخه جدید از زوتی Z700 با نام زوتی Z700h به بازار این کشور ارائه شده است. پیش از Z700h نسخه اصلی یعنی زوتی Z700 در اوایل سال 2018 وارد بازار چین شد این اتومبیل از یک پیشرانه 1.8 لیتری در تمامی مدل‌های خود بهره می برد. به گفته خود این شرکت این خودرو تمامی عناصر زیبایی شناختی را در خود دارد و خودروی مورد پسند در میان تمام سنین است. زوتی Z700 بی شباهت به آئودی A6 نیست و همانطور که پیش از این اشاره شد از پیشرانه 1.8 لیتری بهره می برد و قدرت این پیشرانه 177 اسب بخار است. طراحی داخلی اتاق بسیار باکیفیت است و در نوع خود یک خودرو لوکس به شمار می رود، حداکثر سرعت پیش بینی شده برای این خودرو 210 کیلومتر بر ساعت است. زوتی Z700 به زودی توسط شریک جدید این شرکت در ایران معرفی می‌شود.\nزوتی T700پرچمدار شاسی بلند های زوتی\nسری T در محصولات زوتی مخصوص شاسی بلندها است. زوتی T700 بزرگترین و یکی از 6 مدل از سری T شاسی بلندهای زوتی در چین است. این خودرو شاسی بلند بزرگ از دو پیشرانه 1.8 لیتری توربو و 2 لیتری توربو بهره می‌برد که به ترتیب 177 و 190 اسب بخار قدرت دارند. حداکثر سرعت این خودرو 185 کیلومتر بر ساعت است.\nبرخلاف تصور که به نظر می‌رسد این خودرو کپی از خودروهای اروپایی است، می توان گفت زوتی T700 یک طراحی منحصر به فرد از این خودروساز تراز اول چین است که 5 ستاره ایمنی را نیز کسب کرده است از رقیب‌های زوتی T700 می توان به هاوال H6، بسترن X80 و چانگان CS75 اشاره کرد.\nزوتی E200 پرچمدار الکتریکی ها\nزوتی با گسترش بازار خودروهای الکتریکی در چین به عنوان یکی از برندهای معروف بازار خودرو چین اقدام به تولید خودروهای الکتریکی کرده و وارد این بازار شده است. هم اکنون این شرکت با تولید چهار مدل الکتریکی یکی از ضعیف ترین خودروسازهای چینی در حوزه خودروهای الکتریکی است. سه محصول از این چهار محصول هاچ‌بک است و تنها سدان آن نسخه الکتریکی Z500 است. E200 به عنوان پرچمدار خودروهای الکتریکی در زوتی یک خودرو هاچبک سه در است. این خودرو کوچک از باتری لیتیومی با قدرت 60 کیلوواتی بهره می برد که 82 اسب بخار قدرت دارد. پیش از این نیز زوتی E30 الکتریکی در این شرکت تولید شده است و از برنامه های آینده آن تولید زوتی E300 است.\nاین سری شامل دو خودرو کراس اوور تولید شده در زوتی است، زوتی SR7 و SR9 دو کراس اووری زوتی هستند که به دلیل شباهت بسیار زیادشان به خودروهای پورشه و آئودی سر و صدای زیادی به پا کرده است.\nاطلاعیه مشترک ایران‌خودرو و سایپا در مورد قرعه‌کشی فروش خودرو\nسایپا چند دستگاه شاهین در سال 99 تولید خواهد کرد؟\nپاسخگویی به مشتریان سایپا درطرح فروش فوق‌العاده 24 ساعته شد


دانلود City Car Stunts 3D 2.1 برای اندروید + پول بی نهایت\nموقعیت شما یاس دانلود اندروید دانلود City Car Stunts 3D 2.1 – اجرای حرکات نمایشی با اتومبیل برای اندروید + پول بی نهایت\nدانلود بازی City Car Stunts 3D برای اندروید\n| اجرای حرکات نمایشی با اتومبیل برای اندروید + پول بی نهایت |\nCity Car Stunts 3D 2.1 نام یک بازی اندرویدی جدید، در سبک اتومبیل رانی و به اجرا گذاشتن مانورها و حرکات نمایشی در مکان های سنگی و مسیرهای خطرناک است. چه کسی است که تماشای این صحنه ها را دوست نداشته باشد؟ بدون شک شما با یکی از بهترین شبیه سازی های این سبک از بازی ها طرف هستید، پس اگر آماده هستید بر صندلی اتومبیل تکیه بزنید و ضمن بستن کمربند ایمنی، مسیرهای سرسخت آن را پشت سر گذاشته تا مراحل بازی را یکی پس از دیگری تکمیل کنید. شبیه سازی گرافیکی جذاب، محیط های بسیار زیبا و دیدنی و قابلیت عبور از موانع خطرناک و شور و هیجان بسیار بالا از مهم ترین چشم اندازهای این بازی به شمار می روند.\nاین بازی در واقع زندگی در لبه ها را با اتومبیل به تصویر می کشاند، جایی که شما برای هدایت خودرو باید بین مرگ و زندگی دقت بسیار بسیار زیادی را به کار ببندید. هیچ نیازی به گرفتن ترمز به دلیل ترافیک جاده ای و یا کاهش سرعت در هنگام حضور پلیس ها نیست ! چرا که تنها وظیفه شما عبور از موانع و به اجرا گذاشتن حرکات نمایشی زیبایی است که در جاده های حلقه ای و سنگی تعبیه شده اند. هم اکنون می توانید بازی City Car Stunts 3D را با لینک مستقیم و به صورت رایگان از سایت یاس دانلود دریافت نمایید.\n– امکان انتخاب انواع اتومبیل های اسپرت\n– محیط های زیبا و چشم گیر\n– شبیه سازی دقیق رانندگی\n– رانندگی مبتنی بر قوانین فیزیکی\nبرچسب ها City Car Stunts 3D دانلود City Car Stunts 3D دانلود City Car Stunts 3D برای اندروید دانلود بازی City Car Stunts 3D برای اندروید دانلود بازی اندروید City Car Stunts 3D


جدول اجراهای سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر منتشر شد | خبرگزاری ایلنا\nکد خبر: 719165 ۱۳۹۷/۱۱/۰۳ ۱۵:۴۵:۰۰ A\nجزئیات اجرا‌های سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر در حالی اعلام شد که گروه‌های موسیقی با تفکیک سبک در هشت سالن تهران روی صحنه خواهند رفت.\nبه گزارش ایلنا، تالار وحدت، تالار رودکی، فرهنگسرای نیاوران و برج میلاد در دو نوبت ۱۸:۳۰ و ۲۱:۳۰ میزبان هنرمندان موسیقی خواهند بود. ضمن اینکه برج آزادی، ایوان شمس و سالن سوره حوزه هنری نیز دیگر سالن‌های جشنواره امسال هستند که در یک نوبت، در ساعت ۱۹، هنرمندان و علاقمندان به موسیقی را میزبانی می‌کنند.\nهمچنین بلیت فروشی تمامی اجرا‌های جشنواره موسیقی از ساعت ۱۲ روز پنجشنبه ۴ بهمن آغاز می‌شود و علاقمندان می‌توانند از طریق دو سامانه «ایران کنسرت» و «۳۶۷۰» بلیت‌های مورد نظر خود را تهیه کنند.\nامسال در مجموع، هنرمندان حوزه موسیقی ۸۵ اجرا در سی و چهارمین جشنواره موسیقی خواهند داشت. همچنین ۲۰ فیلم مستند حوزه موسیقی در خانه سینما به نمایش درمی‌آید. از دیگر برنامه‌های امسال جشنواره موسیقی فجر، برگزاری نشست‌های تخصصی چهل سالگی انقلاب است که از طریق رادیو گفتگو از ساعت ۲۰ تا ۲۱ پخش خواهد شد. اخبار تکمیلی درباره برنامه این نشست‌ها به زودی اعلام می‌شود.\nجشنواره موسیقی فجر سی و چهارمین جشنواره موسیقی فجر\nحضور بزرگان موسیقی در جشنواره موسیقی فجر