29- یلدا چه شبی است؟\nدر ایران کهن هر یک از سی روز ماه، نامی ویژه دارد، که نام فرشتگان است. نام دوازده ماه سال نیز در میان آنهاست. در هر ماه روزی را که نام روز با نام ماه یکی می شد، جشن می گرفتند.\nدر ایران کهن، چهار جشن در ماه دی برگزار می گردید. که اولین آن، نخستین روز دی ماه و جشن های بعدی در روزهای هشتم، پانزدهم و بیست و سوم، یعنی در سه روزی که نام ماه و نام روز یکی می شدند.\nامروزه از این چهار جشن، تنها شب نخستین روز دی ماه، یا شب یلدا را جشن می گیرند، یعنی آخرین شب پاییز، نخستین شب زمستان، پایان قوس، آغاز جدی و دراز ترین شب سال.\nیلدا از نظر معنی معادل با کلمه نوئل از ریشه ناتالیس رومی به معنی تولد است و نوئل از ریشه یلدا است.\nواژه یلدا به معنی ولادت است . ولادت خورشید ( مهر و میترا ) و رومیان آن را ( ناتالیس انویکتوس ) یعنی روز ( تولد مهر شکست ناپذیر ) نامند.\nشاهنامه خوانی و قصه گویی پدربزرگ و مادربزرگ دور کرسی برای کوچکترها نیز، از آیین های یلدا است که خاطرات شیرینی برای بزرگسالی آنها فراهم می آورد.\nصدای پای یلدا آرام آرام به گوش می رسد. پدربزرگها و مادر بزرگها خانه را برای استقبال از فرزندان می آرایند و فرزندان و نوه ها نیز از آن سوی برای دیدار بزرگان خانواده بی قرارند .\nبرگزاری مراسم یلدا ، آیینی خانوادگی است و گردهمایی ها به خویشاوندان و دوستان نزدیک، محدود میشود .\nایران کشوری با فرهنگی غنی است که مردمانش بنا به ذوق و سلیقه و طبیعت منطقه ای که در آن زیست می کنند، هر یک برای برگزاری سنت های کهن آداب خاص خود را دارند.\nآیین شب یلدا یا شب چله، خوردن آجیل مخصوص، هندوانه، انار، شیرینی و میوه های گوناگون است که همه جنبه نمادی دارند و نشانه برکت، تندرستی، فراوانی و شادکامی هستند.\nیکی دیگر از رسم های بی نظیر شب یلدا، «فال حافظ گرفتن» است اگر رسم ها و آیین های دیگر یلدا را میراثی از فرهنگ چند هزار ساله بدانیم، ولی فال حافظ گرفتن در شب یلدا در سده های اخیر به رسم های شب یلدا افزوده شده است.\nامید است در بلند ترین شب سال، زیباترین خاطره ها را در کوله بار پاییزی خود ذخیره کنید.\nاز سایت: تبیان\nسلام وب بسیار عالی و پر محتوایی دارین خوشحال میشم به وب من هم سر بزنید موفق و سربلند باشید http://afkarjavidan.persianblog.ir


ترکان : معتدل‌تر از روحانی که وجود ندارد، آیا می‌تواند کار کند؟/ با توجه به ترکیب قوا، کاری از دست رئیس‌جمهور اصلاح‌طلب برنخواهد آمد | ایران آنلاین\n1399/4/14 - 11:48\nمشاور سابق رئیس‌جمهور\nرئیس جمهور اصلاح طلب\nواکنش مشاور پیشین رئیس جمهور به ادعای اصولگرایان مبنی بر اینکه اصلاح طلبان نیروی سرشناسی برای انتخابات 1400 ندارند / مجلس یازدهم مجلسی استصوابی است/ کاندیداهای مربوط به جناح رقیب عموما رد صلاحیت شدند\nمشاور پیشین رئیس‌جمهور می‌گوید: معتدل‌تر از روحانی که وجود ندارد آیا می‌تواند کار کند؟ مجلس نامه‌ای به رئیس‌جمهور نوشت و بدون اینکه فشارها و ظلم بین‌المللی و تحریم‌های ظالمانه را در نظر بگیرند همه چیز را به روحانی برگرداندند.\n«اکبر ترکان»، مشاور سابق رئیس‌جمهور و فعال سیاسی اصلاح‌طلب، در پاسخ به ادعای اصولگرایان که اصلاح‌طلبان نیروی سرشناس برای معرفی در انتخابات 1400 ندارند، گفت: مجلسی که تشکیل شده یک مجلس استصوابی است؛ به دلیل اینکه کاندیداهای مربوط به جناح رقیب عموما رد صلاحیت شدند و بنابراین انتخابات یک انتخابات استصوابی بین اصولگرایان بود.\nترکان درباره انتخابات سال 1400 اظهار کرد : فکر می‌کنم سال آینده هم انتخابات استصوابی بین اصولگرایان شکل خواهد گرفت و بعید می‌دانم کاندیدایی وجود داشته باشد که با تمایلات اصلاح‌طلبی تائید صلاحیت شود.\nمشاور پیشین رئیس‌جمهور با تاکید بر اینکه انتخابات 1400 شبیه انتخابات مجلس یازدهم خواهد شد، اظهار کرد: کاندیداهای اصلاح‌طلبان تائید صلاحیت نخواهند شد. مگر اصلاح‌طلبان در انتخابات مجلس چهره‌های برجسته نداشتند که معرفی کنند؟ بهتر است که اصلاح‌طلبان تلاش نکنند که پیشگیرانه برخورد کنند چرا وضعیتشان بدتر خواهد شد.\nاین فعال سیاسی اصلاح‌طلب دولت بعدی را دولتی اصولگرا دانست و بیان کرد: دولت بعدی دولتی اصولگرا خواهد بود و بعید می‌دانم از کاندیداهای اصلاح‌طلبان هیچکدام تائید صلاحیت شوند. اگر یک نفر که مورد تائید مجلس یازدهم باشد رئیس‌جمهور شود و به او کمک کنند که جلو برود شاید بهتر باشد. با توجه به ترکیب قوا کاری از دست رئیس‌جمهور اصلاح‌طلب برنخواهد آمد.\nاو با اشاره به نامه نمایندگان به روحانی، گفت: معتدل‌تر از روحانی که وجود ندارد؛ آیا می‌تواند کار کند؟ مجلس نامه‌ای به رئیس‌جمهور نوشت و بدون اینکه فشارها و ظلم بین‌المللی و تحریم‌های ظالمانه را در نظر بگیرند همه چیز را به روحانی برگرداندند. آیا واقعا همه چیز به روحانی برمی‌گردد؟ آیا باید اثرات دشمنی‌های استکبار جهانی و توطئه‌های صهیونیستی را نادیده بگیریم و همه چیز را متوجه مشکلات مدیریتی نیروهای معتدل کنیم؟\nترکان در پایان گفت: جریان اصولگرایی نه تنها هیچ اصلاح‌طلبی را برنمی‌تابد بلکه هیچ معتدلی را هم نمی‌پذیرد. حتی اگر یک معتدل هم سر کار بیاید قطعا نخواهند گذاشت کار کند و کشور دچار کشمکش خواهد شد./برنا\nرئیسی: تلاش برای لغو فوری تحریم‌های ظالمانه آمریکا علیه ملت لبنان در دستور کار مجامع بین المللی قرار گیرد\nآنچه در مساله عراق و ایران به حضرت امام نسبت می‌دهند، انتقامی است که از ایشان می‌گیرند / منشاء این شایعه یک عنصری به نام زاهدی در آمریکاست


روش اول: نصب چاپگر USB (برای سیستم عامل های Windows و Mac) | آوند پرینتر\nخانه / آموزش و مقالات / روش اول: نصب چاپگر USB (برای سیستم عامل های Windows و Mac)\nروش اول: نصب چاپگر USB (برای سیستم عامل های Windows و Mac)\nامروزه پرینترها تبدیل به یکی از ابزارهای مورد استفاده در هر دفتر و اداره ای شده اند و روش های نصب آن ها روزبروز ساده تر می شود. با اینکه بیشتر چاپگرها به صورت خودکار نصب می شوند، اما ممکن است اضافه کردن پرینتر به یک شبکه یا به اشتراک گذاری آن با سایر کاربران نیاز به ترفندهای خاصی داشته باشد. وقتی روش انجام این کار را یاد بگیرید می توانید چاپگر را طوری تنظیم کنید که بتوان از هر نقطه ای از جهان از آن استفاده کرد.\nدر صورتیکه دستورالعمل های نصب چاپگر را در اختیار دارید، آن را به دقت بخوانید.\nخیلی از چاپگرها طوری هستند که برای نصبشان نیاز به پیروی از دستورالعمل های خاصی است بنابراین قبل از مراجعه به این راهنما، دستورالعمل های مخصوص نصب چاپگرتان را بررسی کنید. معمولا راهنمای نصب چاپگر را می توانید به صورت یک فایل PDF در صفحه پشتیبانی (support) شرکت سازنده برای مدل های مختلف پیدا کنید.\nپرینتر را به کامپیوترتان وصل کنید.\nحتما چاپگر را مستقیما به پورت USBی کامپیوترتان وصل کنید و نه هاب USB.\nبعضی چاپگرها باید به برق هم متصل شوند.\nدر این صورت باید صدای مکانیزم تغذیه کاغذ را شنیده و چراغ پرینتر روشن شود.\nصبر کنید تا سیستم عامل پرینتر را شناسایی کرده و نصب کند.\nتمام نسخه های جدید سیستم عامل ویندوز و OS X باید بتوانند به صورت خودکار پرینتر را شناسایی کرده و داریورهای لازم را نصب کنند. ممکن است نیاز باشد برای دانلود فایل های مربوطه به اینترنت متصل باشید. بیشتر مواقع تنها کار لازم برای شروع کار با چاپگر جدید توسط کامپیوتر، همین است. اگر از نسخه های قدیمی تر ویندوز یا OS X استفاده می کنید، یا چاپگر به صورت خودکار شناسایی نشد، ادامه مطلب را بخوانید.\nنرم افزارهایی که همراه چاپگر ارائه شده اند را نصب کنید.\nبا نصب این نرم افزارها معمولا هر درایوری که به صورت خودکار توسط ویندوز نصب نشده، نصب می شود و ممکن است علاوه بر آن‌ها نرم افزارهای دیگری هم نصب شود که امکان استفاده از ویژگی های مختلف پرینتر را فراهم کنند. اگر سی دی پرینتر را ندارید و پرینتر به صورت خودکار توسط سیستم عامل شناسایی نشد، ادامه مطلب را بخوانید.\nاگر پرینتر به درستی با روش خودکار نصب شد، معمولا نیاز به نصب نرم افزار دیگری نیست.\nدرایورها را از وبسایت شرکت سازنده دانلود کنید.\nاگر سی دی را ندارید و پرینتر به صورت خودکار نصب نشد، می توانید درایورها را مستقیما از وب سایت شرکت سازنده دانلود کنید. برای این کار لازم است شماره مدل چاپگر را بدانید که معمولا روی خود چاپگر مشخص شده است.\nهمانطور که گفتیم با جستجوی “manufacturer model support” در گوگل می توانید به سرعت صفحه پشتیبانی پرینتر را پیدا کنید.\nدرایورهای دانلود شده را اجرا کنید.\nبعد از نصب درایورها، باید پرینترتان آماده چاپ کردن از طریق همه نرم افزارهایی که از چاپگر پشتیبانی می کنند، باشد.\nبرچسب‌هاUSB, مک, ویندوز, پرینتر


من خودم یک پا ترامپم! | روزنوشته‌های محمدرضا شعبانعلی\nچند ماه پیش، یکی از دوستانم گفت که ممکن است تصمیم بگیرد سرمایه‌گذاری گسترده‌ای در شهر پردیس (شرق تهران و در مسیر تهران-دماوند) انجام دهد. هنوز آشنایی چندانی با پردیس نداشت و می‌خواست برود و آن‌جا را بگردد و با کارشناسان املاک صحبت کند.\nمن هم که خانه مانده بودم و حوصله‌ام سر رفته بود و پردیس را هم ندیده بودم، گفتم مرا هم با خودت ببر.\nنتیجه این شد که یک روز صبح به سمت پردیس رفتیم و در مقابل اولین بنگاه املاکی که دیدیم متوقف شدیم. یکی از مشاوران آن بنگاه، به ما گفت که بی هیچ چشمداشتی حاضر است شهر و پروژه‌هایش را به ما معرفی کند.\nسرتان را درد نیاورم. مشاور سوار ماشین‌مان شد و به خودمان که آمدیم دیدیم که حدود چهار ساعت است داریم در نقاط مختلف پردیس می‌گردیم و با پروژه‌های مختلف در آن شهر آشنا می‌شویم.\nانصافاً راهنمای خوبی بود: صبور، با اطلاعات بالا، با حوصله‌ی زیاد و دارای نگاهی دوراندیش. خودش می‌گفت که اگر شما امروز هم این‌جا سرمایه‌گذاری نکنید، برای من مهم نیست. من هر روز همین کار را می‌کنم و گاهی بعد از دو یا سه سال، مشتری برمی‌گردد و خرید می‌کند. فقط می‌خواهم تصویر دقیقی از پردیس در ذهن شما شکل بگیرد.\nدر طول مسیر، مشاور می‌کوشید به تدریج دوست من را قانع کند که چند واحد مسکن مهر بخرد و از تصمیم اولیه‌ی خودش – که خرید زمین و ویلاسازی بود – فاصله بگیرد.\nاو می‌گفت مسکن مهر، مثل سکه است و هر روز با نرخ مشخص خرید و فروش می‌شود و در طول سال‌های گذشته، رشد قیمت قابل‌توجهی داشته است.\nاما آن‌چه می‌خواهم برایتان بگویم، چیز دیگری است.\nمشاور ما را به کوه‌های شمال غرب پردیس برد و بالای یکی از کوه‌ها از ماشین پیاده شدیم. نسیم خوبی می‌وزید و مشاور هم، سرمست شده بود.\nدیگر از معرفی شهر دست برداشته بود و خودش را پرزنت می‌کرد. در میان حرف‌هایش گفت که چند سال قبل، یک واحد مسکن مهر خریده و بعداً دو واحد دیگر هم به سبد دارایی‌هاش افزوده است. یک خانه‌ی دیگر هم به جز مسکن مهر داشت که در آن ساکن بود. می‌گفت آن‌ها را با قیمت صد یا دویست میلیون تومان خریده و الان هر کدام حدود هفتصد میلیون تومان قیمت دارند.\nبرای لحظه‌ای ژست گرفت، به افق‌های دوردست نگاه کرد، سینه‌اش را صاف کرد و گفت: من خودم الان یک پا ترامپم!\nبرای او ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا نبود. بلکه یک همکار و هم‌صنف بود که فقط حوزه‌ی کارشان کمی فرق داشت. ترامپ در نیویورک و شهرهای بزرگ دنیا کار می‌کرد و او در پردیس.\nمن ساکت گوشه‌ای ایستاده بودم و به عکس‌العمل‌های دوستم نگاه می‌کردم. دوستی که ماشینش، شاید معادل هفت یا هشت مسکن مهر بود و آن‌جا هم به دنبال زمین هکتاری می‌گشت و با استاندارد این مشاور، ده‌ها ترامپ محسوب میشد. دوستم به خوبی و با لحنی مثبت با مشاور برخورد کرد و به او به خاطر سرمایه‌گذاری‌های هوشمندانه‌اش تبریک گفت.\nماجرای آن روز به پایان رسید و در مسیر برگشت هم، هیچ کدام از ترامپی که دیده بودیم حرف نزدیم. اما از آن روز تا حالا با خودم فکر می‌کنم که در تمام سال‌های گذشته، چه جاهایی مثل آن مشاور برخورد کرده‌ام؟\nدر مقابل کسانی که بسیار بزرگ‌تر یا قوی‌تر از من بوده‌اند، ادعاهای بزرگ داشته‌ام و تصویری بزرگنمایی‌شده از خودم ارائه داده‌ام؟\nشاید دیگرانی هم بوده‌اند که با من، خوب و مهربان برخورد کرده‌اند اما در دل خود، به حرف‌ها و ادعاهایم خندیده یا از سر دلسوزی، با من همراهی کرده باشند.\nترامپ پردیس برای من درس بزرگی داشت. از آن روز به بعد، ترامپ‌های زیادی را در اطراف خودم می‌بینم و دوباره ماجرای آن روز برایم تداعی می‌شود: آن‌هایی که کسب و کار کوچک خود را بزرگ می‌بینند، آن‌هایی که به دانش خود مغرورند، آن‌ها که یک کلاس برگزار می‌کنند و استاد می‌شوند، کسانی که در پی رشدی ناچیز، طبقه‌ی اجتماعی خود را خیلی بالاتر از آن‌چه هست می‌بینند، کسانی که دو یا سه سفر خارجی می‌روند و تریپ‌بلاگر می‌شوند، آن‌هایی که با خرید چند سهم یا چند گرم طلا خود را وارن بافت می‌پندارند و با چند ده یا چندصد میلیون تومان سود، دیگر هیچ‌کس را آدم حساب نمی‌کنند و بر منبر نشسته‌اند تا دیگران پای حرف‌هایشان بنشینند و از نصیحت‌ها و تجربه‌هایشان استفاده کنند.\nاز پردیس آن روز، نه جزئیات مسکن مهر یادم مانده، نه پیشرفت فازهای مختلف و نه فرصت‌های متعدد سرمایه‌گذاری که آن مرد برایمان پرزنت کرد. فقط یک جمله، بارها و بارها در ذهنم تکرار می‌شود: «من خودم یک پا ترامپم!»\n← هنرِ فراموش کردنِ آن‌چه بر ما می‌گذرد\nمناظره کاملا هریس و مایک پنس | سایه‌ی سی‌ساله‌ی یک سرقت ادبی →\n18 نظر بر روی پست “من خودم یک پا ترامپم!”\nامین امانی گفت:\nآبان ۲۹, ۱۳۹۹ در ۱۱:۴۸ ق.ظ\nاول از همه خیلی خوشحالم که بلاخره امتیازات من از ۱۵۰ بیشتر شد و اولین نظرم رو می خوام در روز نوشته ها ثبت کنم.\nدر مورد این مطلب می تونم تجربه شخصی خودم رو بگم.\nاز زمانی که با متمم شروع کردم به یادگیری همیشه تشنه ی آموختن بودم و با توجه به تاثیر مثبتش در محیط تجارتی و زندگی خصوصی کم کم فکر کردم که دارم به پختگی میرسم، خلاسه سرتون رو درد نیارم هرچه تجربه ما بیشتر شد و سطحمون بالاتر رفت همچنان حواسمون بود که خیلی خودمون رو تحویل نگیریم .\n۱ سال پیش برای کار به امارات اومدم و با توجه به ایده ای که داشتم می خواستم کسب و کار خودم رو راه اندازی کنم، بیزنس پلنی که داشتم رو بارها بررسی کردم و دائما با آموخته های خودم در متمم می سنجیدم ، مجموعه ی این تلاش ها و اعتماد به نفسم در کسب پیروزی های کوچک باعث شد خیلی روی خودم حساب کنم به طور ضمنی فکر می کردم من خودم یه ترامپ هستم و با این ایده ی جدید می تونم خیلی موفق باشم.\nکرونا و خیلی از شرایط دیگه باعث شد که ایده ی من تنها یک ایده خوب بمونه و به مرحله اجرایی نرسه، نکته اینجاست که اگر به اندازه ای که راجع به توانایی های خودم و ایده ی که براش زمان گزاشتم، روی شرایط اجرای این ایده و نکات غیرقابل پیش بینی زمان می زاشتم مطمعنا تصمیم به اومدن نمی گرفتم و بیشتر صبر پیشه می کردم. البته خدا رو شکر می کنم و همین مساله برام تجربه ی بزرگی شد که همه چیز رو بزرگتر ببینم و بسنجم، و اعتماد به نفس رو فقط محرکی برای رسیدن به هدف بدونم نه اینکه فکر کنم من خودم یک ترامپ هستم.\nآبان ۱۵, ۱۳۹۹ در ۵:۴۰ ق.ظ\nاین نوشته مرا یاد «پادشاه یک چشمی شهر کورها» انداخت. پادشاهیِ او برای آن شهر مثل ترامپ بودن آن مشاور است برای پردیس.\nبه نطر من خود‌بزرگ‌پنداری با بزرگ پندار بودن تفاوت دارد.\nدر اولی احساس غرور و بزرگی کاذب نهفته است و در دومی وسعت تخیل و اندیشه که در بیشتر اوقات منجر به خلاقیت و رشد می‌شود.\nهمیشه دو نکته را به خودم گوشزد می‌کنم:\n۱٫ همواره کسانی هستند که در بسیاری جهات از تو برترند پس برای ابزار برتری باید همیشه یاد بگیری.\n۲٫ همواره انسان‌هایی هستند که ممکن است در برخی جهات به اندازه تو دانش و تجربه نداشته باشند، اگر می‌توانی به آن‌ها کمک کن تا رشد و ارتقاء پیدا کنند.\nسپاس از محمدرضای عزیز\nمهر ۱۸, ۱۳۹۹ در ۳:۴۱ ب.ظ\nدقیق یادم نیست که آقای میثم مدنی کجا نوشته بودن یا گفته بودن که روی کارهای کوچیک اسم‌های بزرگ نذار. این حرفشون آویزه گوشم شده خیلی وقته.\nتا اینجا شاید اذیتی به کسی دیگه نرسه ولی همین که با دانش کم و خود خفن پنداری یکی دیگه رو تحقیر می‌کنیم، هم دیدنش هم تجربش خیلی تلخه، تلخ. عین این شکلاتای ۹۸ درصد تلخ که فاصله‌ای با زهرماری بودن ندارن.\n(پی‌نوشت کوچَک: نه اینکه بگم ما خفنیم و اینا، منتهی چون بیشتر اوقات با لینوکسیم چندبار باهاش کامنت اینجا گذاشتم و ثبت نشد. نه که مشکلی باشه، نوشته‌های شما هرجا باشه میرم پیدا می‌کنم و اگر جرات نوشتن داشته باشم حتی با دود هم کامنت می‌ذارم اما گفتم شاید ندونین. مرسی 🙂 )\nمهر ۱۶, ۱۳۹۹ در ۴:۱۷ ب.ظ\nسلام؛ وقت بخیر 🙂\nیادمه جمله‌ای به این مضمون که: آدمها در شناسایی آدمهای کوچیکتر از خودشون مهارت بیشتری دارند تا آدمهای بزرگتر از خودشون، از شما در خاطرم هست.خیلی مرورش میکنم و به این موضوع پیش‌تر علاقه‌مند بودم اینکه بتونم تخمین بزنم ابعاد رو. برای توجیه‌ش پیش خودم یه داستان درست کردم تا منطقی بنظر برسه، اونم اینکه وقتی چیزی اسکیلش از افق درک فرد فراتر باشه، انگار فرد نمیتونه مرزهای انتهای اون مفهوم یا شخصیت رو تشخیص بده. انگار بخاطر عدم توانایی تو تشکیل اون تصویر کلی (گراف ارتباطات مفاهیم) ادم دچار این خطا میشه…مثلا انگار که با میکرومتر بخواد ادم فاصله سانتی‌متری رو اندازه بگیره.\nالبته غرض از نوشتن این پیام، مشخصا که انتقال معرفت و دانشی نیست؛ بیشتر تلاشی برای بیان ارادت و احترام یک شاگرد به استاده.\nمهر ۱۶, ۱۳۹۹ در ۱:۲۵ ب.ظ\nانسان هستش و همین قدرت تخیلش.\nنمیدونم یه جایی از متمم بود یا همین روزنوشته‌ها، که در بحث تفکر سیستمی گفته بود برای تغییر کردن یک جامعه، باید ((سیستم)) اون جامعه عوض بشه و دست و پا زدن‌های افراد به تنهایی نمیتونه چیزی رو عوض کنه. هرچند بلندپروازی‌های یک عده، و غلو کردن‌هاشون در مورد جایگاهی که میشه داشت و نداریم، بهانه‌ای برای قدم‌های بزرگ‌تر رو به جلو شد و اندکی پیشرفت بشر رو تسریع کرد.\nنمی‌خوام با این پست ((خودترامپ‌پنداری)) رو تأیید کنم. تاحدزیادی هم باید سرزنش بشه چرا که گوش انسان رو کر می‌کنه و چشم‌ها رو کور. و زندگی از معناش میفته.\nاما به گمونم یک‌جاهایی هم نیازه خودترامپ‌پنداری کنیم. ولو به دروغ. ولو برای هیچ و پوچ.\nبه گمونم محمدرضا، پایه و اساس زندگی ما آدما خیلی خنده داره.\nیک زندگی که همه چیزش بر مبنای تخیلاته و اگر تخیل نبود، دیگه آدمی هم نبود. دیگه دنیایی هم نبود. دیگه ترامپ و مقایسه با ترامپ برای ابداء اصطلاح ((خودترامپ‌پنداری)) هم نبود.\nاولین چیزی که بعد خوندن این متنت به ذهنم خطور کرد، همین ویژگی بدیهی هستش در شخصیت همه‌مون که بسته به هر کسی شدت و ضعف داره. نخواستم این ویژگی رو تأییدش کنم. نخواستم حتی ردش کنم. نه سرزنش نه تحسین. از دور دیدم همه چیو. خارج گود.\nفقط خواستم اندکی به خودمون برای ((انسان بودنمون)) حق بدم. شاید بشه این نوع تفکر و خیال رو اقتضای انسانیت بدونیم. همونطوری که میل جنسی بعنوان یک صفت انسانی پذیرفته شده و نه صرفا یک عیب، بلکه یک ((ویژگی)) بحساب میاد.\nنمیدونم که آیا میشه این رو هم یک ویژگی طبیعی دونست و از جایگاه عیب و ایراد پایینش آورد.\nمهر ۱۶, ۱۳۹۹ در ۹:۴۵ ق.ظ\nبعد خوندن این نوشته، کلی به فکر فرو رفتم.\nمنم مثل شماها یاد مواقعی افتادم که در سالهای اخیر دچار توهم خود ترامپ پنداری شده بودم و ژست های متکبرانه گرفته بودم و افاضات متفرعنانه ای کرده بودم و فهمیدم اونجاهایی که بلافاصله بعدش سیلی خوردم و هوشیار شدم و به اشتباه خودم پی بردم، چقدر تاثیر مثبت و ماندگار گرفتم. و متوجه عمق کم سواد و مهارت خودم در حوزه ای که توش ادعا می کردم شدم. به قول دوست عزیزی که بالاتر با عنوان ” دنیل ” کامنت گذاشتن: من ۴ خط سوادم رو دستاورد بزرگ خودم و ناشی از استعداد شخص خودم قلمداد میکردم نه ناشی از سطح پایین تر سواد و مهارت در کسایی که کیلو کیلو لایک و تشویقم می کردن. و این بهم اعتماد به نفسی میداد که هرجا و در محضر هر بزرگی باز هم دهان باز کنم و خطابه کنم.\nلذا خودم رو به تمام کسایی که توی اون موقعیتها با یه سیلی دلسوزانه( یا حتی غیر دلسوزانه) منو بیدار کرده بودن و باعث شده بودن نشعه گی ناشی از خودترامپ پنداری از سرم بپره، بدهکار میدونم . چون سیلی اونها بیشتر کمکم کرده تا سکوت و نگاه خطاپوش سایرین.\nاین کامنت رو هم با همین هدف نوشتم، چون آخرین کامنتی که قبل ازین پای نوشته های محمدرضا جان نوشته بودم ، مصداق همون ترامپ پنداری بود( البته در حوزه ادبیات، نه اقتصاد) و نوازش گوشم توسط آقا معلم هم گرچه باعث شد تا مدتها گوشم سوت بکشه ولی از تکرار مجدد اون اشتباه، پیشگیری کرد.\nلا اقل تا الان\nفکر کردم لازم بوده یه روزی این حرفو بزنم و شاید امروز برای این اعتراف روز مناسبی بود.\nمهر ۱۶, ۱۳۹۹ در ۷:۳۵ ق.ظ\nآری ما هم با پست شما به فکر فرو رفتیم. همیشه بین دو مقوله شکرگزاری و غر زدن و انتقاد از خود برای پیشرفت با دوستان و خانواده بحث می‌کنم. چیزی که خودم به آن رسیده‌ام و وقتی برای دوستانم می‌گویم بعضی وقت‌ها متوجه نمی‌شوند چون مرز این دو بسیار باریک هستند. خود انتقادی یا خود شکرگزاری؟ به نظرم هر دوی اینها خوب هستند اما جایگاه این دو بسیار نزدیک هستند و البته باید در زمان و مکان مناسب به کار روند تا به قول معروف هم خدا و خرما را داشته باشیم. هم از قافله پیشرفت عقب نمانیم و انتقاد کنیم هم شکرگزاری کنیم از داشته هایمان و حال خوب خودمان داشته باشیم. انتقاد اگر در جا و زمان مناسب نباشد می‌شود غر زدن و سرزنش و اسباب پیشرفت نمی‌شود و حال خودت و اطرافیانت را بد می‌کنی. شکرگزاری هم اگر جا و زمان درست‌اش را تشخیص ندهی می شود خودشیفتگی و درجا زدن و قناعت و پیشرفت نکردن… من مرز باریک‌تر از موی این تبدیل کلمات و احساسات نزدیک را خوب تشخیص می‌دهم. معمولا شکرگزاری‌هایم در خلوت و روی کاغذ است روی کاغذ مغرور هستم و مغرور می‌شوم و یک پا ترامپ هستم اما هیچ گاه جلوی دیگران این را نمی‌گویم و فقط روی کاغذ‌هایی محرمانه برای تزریق احساس غرور… البته باز هم نمی گویم ترامپ‌ام و خود را یک ترامپ بالقوه می‌دانم که در مسیرش می توانم باشم اگر راه درست‌اش را یاد بگیرم و تلاش‌هایم را چندین برابر در راه درست تشخیص داده شده صرف کنم…. و انتقاد‌هایم از خودم هم روی کاغذ هست. این معجزه نوشتن روی کاغذ را از شاهین کلانتری آموختم و وقتی انسان خود را و جنبه های متناقض و افراطی درونش را با جوهر روی کاغذ می‌نگارد ام چیزی که دیگران از او می‌بینند یک خود منطقی است که دارد فقط از صبح تا غروب کارش انجام می دهد برای رسیدن به اهدافش… نیازی به بزرگنمایی یا کم نمایی تعریف و انتقاد هم ندارد… چون این کارها روی کاغذ رفته اند و خود بیرونش یک انسان تلاشگر برای اهدافش است نه غر میزند نه مغرور می شود صاف به سوی موفقیت رهسپار است. معجزه نوشتن و برون‌ریزی هیجانی نوشتاری است. هیجان‌ها را تعدیل و احساسات را به گونه بسیار دلپذیری تنظیم می‌کند. یک انسان با احساسات تنظیم شده بهترین چیز است برای احساس خوشبختی نامحدود و لذت‌بردن بی نهایت از زندگی محدودمان… ممنون از استاد شعبانعلی برای یادآوری این نکته ارزشمند برای من. زنده‌باد محمدرضا شعبانعلی\nمهر ۱۶, ۱۳۹۹ در ۶:۴۱ ق.ظ\nحضرت حافظ چنین می‌فرمایند:\nبر بساط نکته‌دانان خودفروشی شرط نیست\nدر دوران نوجوانی، به طرز مضحکی مطالعه کتاب‌های فلسفی و علوم اجتماعی را شروع کرده بودم. خیلی وقت‌ها هم به درک درستی از مفاهیم آنها نمی‌رسیدم. اما عاشق این بودم که با کسانی که در این حوزه‌ها دانش و مطالعه زیادی دارند، بحث کنم. حتی یکبار عضو یک گروه تلگرامی فلسفه شدم. به محض اینکه وارد گروه شدم شروع کردم به بحث کردن با اعضای گروه. اما آنها با شفقت در برابر این رفتارهای احمقانه من برخورد می‌کردند. یک‌بار با یکیشان چنان درگیر شدم که او را لمپن خطاب کردم (به جان خودم اگر معنی دقیق این واژه را هم می‌دانستم). بعد آمد توی چت خصوصی و با روی خوش، کل آن مبحث را برایم توضیح داد. فهمیدم کاملا حق با او بوده. از خجالت آب شدم. بعدها فهمیدم که او یک استاد دانشگاه فلسفه بود. و حتی تمام اعضای آن گروه یا استاد دانشگاه فلسفه بودند و یا دانشجوی فلسفه. از آن موقع به بعد، فهمیدم «تمام آن چیزی که می‌دانم این است که هیچ نمی‌دانم.»\nمهر ۱۵, ۱۳۹۹ در ۷:۲۶ ب.ظ\nپست‌هایی که اینروزها میزاری آدم رو به کامنت گذاشتن تشویق می‌کنن، من خیلی سعی کردم کامنت نزارم، اینجا و متمم زیاد کامنت گذاشتم و فضا رو اشغال کردم، اما من هم در این زمینه تجربه‌هایی داشتم که دوست داشتم بیان کنم.\nفکر می‌کنم خیلی از ماها در قسمتهایی از زندگی‌مون این حس من یک ترامپم رو تجربه کردیم، حتی اگه اون رو به زبان نیاورده باشیم.از امروز به بعد لااقل آگاه شدم بهش و اگر سراغم اومد زیاد به خودم نمی‌گیرم میگم این همون حس ترامپی‌اس.\nاما حس دیگه‌ای که من تجربه کردم این بوده که وقتی طرف مقابلم می‌گفت من یک پا ترامپم و من از اون ترامپ‌تر بودم، مثلا اگه اون دو کتاب خونده بود و من ده‌تا می‌خواستم اثبات کنم که تازه کجاشو دیدی من از تو ترامپ‌ترم، وقتی از این کار نتیجه و حس خوبی نگرفتم، تصمیم گرفتم سکوت کنم و دیگران خودشون آروم آروم با ترامپ درونم آشنا بشن؛)\nاز جانب من هم با تاخیر تولدت مبارک، این روزها کوچکترین بهانه‌ها برای شاد بودن ارزشمندن و صد البته تو بهانه خیلی بزرگی برای ما هستی.\nمهر ۱۵, ۱۳۹۹ در ۸:۲۵ ق.ظ\nامروز دیدم که امتیازم در متمم به ۱۵۰ رسیده و حق خودم دونستم که اینجا کامنت بذارم. دقیقا مثه همون ترامپها، یا مثه افرادی که توانایی تولید مثل رو حق خودشون برای تولید مثل میدونن 🙂\nفکر میکنم اکثر ما در بازه‌ای از زندگی، خود ترامپ پندار بودیم. مهم اینه که بتونیم از این مرحله عبور کنیم و این تلگنر شما، شاید باعث عبور از این مرحله بشه.\nما خودمون تقصیر نداریم. وسعت دیدمون کمه. بدن ما رو پوستمون محدود کرده و تا یه حدی میتونیم پوست رو کش بدیم و بزرگتر بشیم و برای خود ترامپ نپنداری، لازمه که شعور و افق دید و اطرافیانمون و فهم بزرگی بازار رو گسترش بدیم (این قسمت رو از شوپنهاور قرض گرفته بودم و خودمم بهش اضافه کردم!)\nاین ترامپ‌ها اگه در نیویورک بودن، الان دربون برج ترامپ بودن. چون در اونجا، شرایط چیزی دیگه‌ایه و ترامپ شدن، به آسونی ایران نیست. کلا هر کس در چند سال اخیر، هر چیزی جز ریال رو نگه داشته باشه، الان خود ترامپ پنداره.\nمن بازم با این قضیه مشکلی ندارما. مشکلم از جایی شروع میشه که بخوان به دیگران آموزش بدن و اینارو دستاورد هوش خودشون بدونن نه فشل بودن اقتصاد و یا داشتن اطلاعات بسیار کم در بین خیل عظیمی از افرادی که همون اطلاعات کمی که میشه با ۱۰۰ صفحه مطالعه به دست آورد رو ندارن.\nمهر ۱۵, ۱۳۹۹ در ۷:۴۷ ق.ظ\nصاف باید همین امروز موضوع این ترامپ رو می خوندم!\nاین روزها با خودم درگیرم سر اینکه به عمد تصمیم گرفتم با انتخاب مخاطبی خاص پستی در اینستا بگذارم. لجم از دست طرف بابت بزرگنمایی در نشون دادن توانایی هاش در اومده، با گذاشتن اون پست خواستم خودم رو خالی کنم.\nبعد دیدم که مشکل از من بوده که درخواست به کسی داده ام بدون اینکه تناسب توانایی های اون آدم رو با درخواست خودم بسنجم.\nاون پست رو امروز صبح قبل از خوندن این مطلب، حذفش کردم و خودم رو سرزنش می کنم بابت اینکه هیچ وقت در پی چنین رفتارهایی نبوده ام و داشتم برخلاف الگوهای رفتاری و قرارهای شخصیم با خودم عمل می کردم.\nاز طرفی هم بابت همه ی چیزهایی که در رسیدن من به این نقطه -احتمالا- نقش داشته اند دارم به خود نهیب می زنم.\nمبادا دچار خودترامپ بینی شده باشم.\nمهر ۱۵, ۱۳۹۹ در ۶:۰۲ ق.ظ\nاین پست ذهن من رو بیشتر برد سمتِ دوستانی که برای استخدام در شرکت های مختلف شرکت می کنند و پر از ادعا هستند در تخصص های خود، اما وقتی رزومه ارائه میدن خروجیِ بسیار کوچکی نسبت به ادعای خود دارند.\nیا دوستانی که بعد از یک دوره ی کوتاه کاراموزی خود را در حد یک سرپرست و سوپروایزر می بینند.\nافرادی هم داشتیم که بدون داشتن دستاورد بزرگ، برای تو سخن از مدیریت مدرن و پیشنهادهای کاری از اقصی نقاط دنیا گفته اند.\nواقعا که به این دوستان چی میشه گفت؟!! توضیح در مورد تفکر اشتباهشان، بیشتر سبب تلف کردن وقت خودمان و پافشاری فرد مقابل به ادامه ی حرف های خود می شود.\nدوست عزیزی، سال ها پیش که میخواستم اولین کسب و کار خودم را بزنم و در حد چند ماه اطلاعاتی بدست آورده بودم و البته در حد یک هزارم اِپسیلون، موفقیت؛ برایم مثالی زد که از آن روز تاکنون آن را آویزه ی گوشم کرده ام.\nداستان این بود : گل آفتابگردان در کنار سرو بلندی در حال رشد کردن بود، چند ماه که گذشت، گلِ آفابگردان رشدِ زیادی کرد و به اندازه ی خود و درخت سرو نگاهی انداخت. با این مقایسه ی ساده انگارانه رو به درخت سرو می کند و می گوید : با این رشدی که من دارم تا چند ماهِ دیگه هم قد و قواره ی تو میشمُ بهت میرسم. درخت سرو هم در جواب میگه : من اگه امروز این قد و قامت رو دارم و استوار ایستادم، سال های زیادی از عمرم میگذره و به اندازه ی همه ی این سال ها، کلی خزونُ زمستونُ گرما و شرایط سخت رو دیدم که امروز اینجا قرصُ محکم ایستادم.\nداستانِ پرمعنایی برای من بوده و هست.\nبا متن شما یادِ این داستان افتادم.\nامیدوارم که در مسیری که پیش رو دارم توهم “خود ترامپ پنداری” برندارم و در مقابل این دوستان هم سکوت رو انتخاب خودم قرار بدم.\nمهر ۱۵, ۱۳۹۹ در ۳:۱۹ ق.ظ\nمحمد رضا! خیلی خوشحال هستم که این روز‌ها بیش‌تر می‌نویسی. گفتم بیام و اینجا و خوشحالیم رو ابراز کنم.\nراستی محمدرضا در مورد این پست، حقیقتش من خودم چون همیشه از مشکل عدم اعتماد به خودم رنج می‌بردم، خیلی وقت‌ها پیش میومده که به خاطر دست کم گرفتن خودم وارد یک مسیر نشده‌ام و باعث شده دستاوردهایی رو از دست بدهم. مثلا وقتی برای المپیاد می‌خواندم، یکبار جرات نکردم به یک نفر که طلای المپیاد گرفته ایمیل بزنم و بپرسم که من باید چیکار کنم. همیشه فکر می‌کردم اون‌ها آدم‌های خیلی باهوش‌تری از من هستند. بعدها که به دوره راه پیدا کردم فهمیدم که خیلی خیلی زیاد در اشتباه بودم و چقدر اشتباه‌های جبران ناپذیر در منابع مطالعه‌ام و شیوه‌های تمرینم کرده‌ام و در همان سه ماه که منابع درست رو پرسیدم کلی رشد کردم، اما دیر شده بود. من نقره شدم و نمیدونم اگر طلا میشدم چی میشد. الان خیلی از جایی که هستم راضی هستم و حتی مشاهده‌ام این بود که بچه‌هایی که طلا میشدن معمولا خیلی مغرور میشدن و به قولی همینطور که گفتی احساس میکردن برای خودشون انیشتین و جان فون نیومنی هستند(شاید پتانسیلش رو داشتند اما اون‌ها فکر می‌کردند دیگه مسیر تمام شده) و همین بعدا زمینشون میزد. اما محمدرضا، برای منی که از خود کم بینی وارد پروسه‌ی بزرگ شدن نمی‌شدم و همیشه آدمی بودم که از تعریف دستاوردهای بزرگان علم و صنعت لذت می‌بردم اما خودم رو کمتر از اونی میدونستم که وارد بازی بزرگان بشم(و حقیقتش هنوز که هنوزه این یه الگوی تکرار شونده در زندگیم هست که البته خیلی تلاش کردم بهترش کنم و سعی کردم چیزهایی که فکر نمیکردم بتونم انجام بدهم رو انجام بدهم که ببینم میشه!)، بعد خواندن این پست این احساس بهم دست داد که باز هم باید خودم رو دست‌کم‌تر بگیرم. نمی‌دونم محمدرضا. احساس میکنم مشکل از عزت نفس پایین باشه.\nراستش داشتم اون سری گام‌های با متمم رو میخوندم. نوشته‌ی تعیین کردن نقطه‌ی ثابت و تکیه‌گاه برای تغییر(گام دهم) رو خیلی دوست داشتم و دارم اجراش میکنم. برای کاهش وزن، به جای اینکه با خودم قرار ببندم که تنقلات رو صفر کنم(که بارها شکست خورده یا اثرش کم و کوتاه‌مدت بوده)، تنقلاتی که اجازه دارم بخورم رو ثابت نگه داشتم، اما یه قانون گذاشتم: هر وقت میخواهم تنقلات بخورم باید در یه دفترچه‌ی ثابت مقدارش رو بنویسم و بعد بخورم! همین قانون ساده باعث شده که موقع نوشتن به تبعات منفی اضافه وزن فکر کنم و مصرفم خیلی کمتر شده. باز هم متشکر بخاطر اینکه می‌نویسی.\nراستی، من نمیدونستم باید تبریک تولد بگم یا نه. آخه میدونستم و بارها نوشتی که خیلی تاریخ تولد اهمیتی برات نداره. اما احساس کردم بالاخره بهانه‌ای برای لحظه‌ای شاد بودنه(حتی اگر متوجه نباشیم برای چی! شاید بهانه‌ای برای یه احساس خوب اجتماعی و دورهمی، شاید بهانه‌ای برای اینکه به یه نفر نشون بدهیم که چقدر برامون ارزشمنده). تولدت با تاخیر مبارک محمدرضای عزیز! امیدوارم دلشاد باشی و سختی‌های این‌روزها جاشو به شیرینی بده.\nمهر ۱۴, ۱۳۹۹ در ۱۰:۲۹ ب.ظ\nآقای شعبانعلی عزیز یادم هست ۴ سال پیش، مطالب و تحلیل های حول و حوش انتخابات آمریکا رو تو این روزا بیشتر با ما (در فضای عمومی) در میون میذاشتین ، نمیدونم با من موافق هستین که نتیجه این دوره واسه ما سرنوشت ساز تر یا حداقل هیجان انگیز تره ؟ البته میدونم خودتون صلاح بدونید در موردش اظهار نظر می کنید ولی به عنوان یکی از مخاطب های شما و همراه های قدیمی متمم کنجکاوم بدونم اگه امکان رای دادن داشتین به کدوم یکی رای می دادین ؟\nصرف نظر از رویکرد ترامپ در قبال ایران اون رو فرد مناسبی واسه رئیس جمهور بودن می دونین ؟\nمهر ۱۵, ۱۳۹۹ در ۸:۴۳ ق.ظ\nراستش من در طول چند سال اخیر عمیقاً به این نتیجه رسیده‌ام که: «چالش ما همین‌جاست، دروغ می‌گن آمریکاست!» 😉\nدر همین راستا، به اندازه‌ی گذشته دغدغه‌ی انتخابات آمریکا رو ندارم و بیشتر تماشاگر تلاش و تقلا و دست و پا زدن مدیران و مسئولان داخلی هستم.\nمن فکر می‌کنم ما باید یک بار مسئله‌ی «تعامل با جهان» و «پذیرش ساختارهای نوین سیاسی و اقتصادی جهانی» رو برای خودمون حل کنیم و بپذیریم که جهان، صدها سال جلوتر از سطح تفکر فعلی ماست و نمی‌شه با نگاه رو به عقب، کشور رو به سمت جلو برد. تا زمانی که این کار رو نکنیم، هر گشایش دیگه‌ای هم به وجود بیاد، مقطعی و گذراست.\nراستش اگر در ایران بودم و می‌تونستم در انتخاب رئیس‌جمهور آمریکا نقش داشته باشم، دوست داشتم بایدن بیاد. شاید فقط برای این‌که کمی بتونیم نفس بکشیم (اگر چه مشکل ما بنیادیه و با تغییر در خارج ایران، گرفتاری ما حل نمی‌شه).\nاما اگر در آمریکا بودم، برام فرق نمی‌کرد. به نظرم ترامپ هم داره منافع ملی کشور خودش رو کاملاً حفظ می‌کنه و کاملاً مصمم به وعده‌ها و حرف‌هاش عمل می‌کنه و این اولین و آخرین انتظاریه که از یک رئیس‌جمهور داریم. بایدن هم اگر میومد فرقی نمی‌کرد. کمی شیک‌تر و تر و تمیز‌تر بود اما در کل، تحول بزرگی در سرنوشتم محسوب نمی‌شد.\nکلاً فکر می‌کنم کشورها اگر ساختارهای قوی و قدرتمند داشته باشن، تغییر یک فرد نباید سرنوشت مردم‌شون رو به کلی متحول کنه. این حکومت‌های ضعیف هستن که مثل پر کاه روی باد حوادث قرار می‌گیرن و با تغییر و جابه‌جایی یک فرد یا با یک تصمیم و یک جمله، میلیون‌ها نفر خوش‌بخت یا بدبخت می‌شن.\nمهر ۱۵, ۱۳۹۹ در ۱۰:۱۵ ق.ظ\nدقیقا . حالا چکار کنیم مشکل همین جامون را حل کنیم؟ دچار درماندگی آموخته شده شدیم\nمهر ۱۴, ۱۳۹۹ در ۷:۵۳ ب.ظ\nسلام بر معلم عزیز\nچه خاطراتی که از این پست در ذهنم زنده نشد!\nفکر می‌کنم یکی از سختی‌های زندگیِ امروز، تحمل «خودترامپ‌پندار»های اطرافمون باشه. مثل یکی از وظایف نانوشتۀ قشر «کارمند» که تحمل این ترامپ‌کوچولوها درمقام «کارفرما» ست.\nدرنهایت «دونالد ترامپ»ها امروز هستند و فردا نیستند، اما دنیای ترامپ‌کوچولوها همیشه برقرار بوده و هست و گویا چاره‌ای نیست جز تحمل.\nپیروز باشید و از ته دل، شاد 🙂\nمهر ۱۵, ۱۳۹۹ در ۱۰:۱۷ ق.ظ\nاوه . اونا را که دیگه نگو. سرت را بدرد میارن از بس خودشون را تحویل می گیرن ..\nخدا کنه ما حواسمون باشه و از این رفتار های نامنتناسب نکنیم.


491 راز عدد معنا و مفهوم\nخانه / 100-499 / ۴۹۱ فال – راز – معنی عدد – دیدن این اعداد نشانه چیست و چه مفهومی خواهد داشت ؟\n۴۹۱ فال – راز – معنی عدد – دیدن این اعداد نشانه چیست و چه مفهومی خواهد داشت ؟\nعدد ۴۹۱ ترکیبی از ارتعاشات و تأثیرات عدد ۴ ، ویژگی های عدد ۹ ویژگی های عدد ۱ است. عدد ۴ با صبر و عملی ، پایداری و قابلیت اطمینان ، تلاش و کوشش ، ساختن پایه های محکم ، اشتیاق ما و در زندگی رانندگی کنید و با قاطعیت در جهت رسیدن به اهداف و آرمانهای خود تلاش کنید.\nعدد ۹ با نورپردازی و اعمالی که برای جهان مفید باشید ، خدمت به دیگران ، رهبری و رهبری دیگران با مثال مثبت ، مدارا و خیرخواهی و قوانین روبرو است. عدد ۹ نیز به پایان و نتیجه گیری مربوط می شود. عدد ۱ ما را ترغیب می کند تا در مسیر انتخابی خود گام برداریم و به ما یادآوری می کند که با افکار ، عقاید و اعمال بهترین ورژنت های خود را ایجاد می کنیم. عدد ۱ ویژگی های جاه طلبی ، انگیزه و پیشرفت ، بینش و الهام بخش بودن ، خلاقیت و ابتکارات جدید ، رفتن در مسیر صحیح و ادب ، تحقق و دستیابی را به ارمغان می آورد.\nعدد ۴۹۱ بیانگر این است که کارهایی که انجام داده اید یا پروژه ای که در آن کار کرده اید به نتیجه می رسد. موفقیت حاصل می شود و پاداش هایی را برای کار ، تلاش و اراده ای که اخراج کرده اید به دست می آورید. اطمینان داشته باشید که فرصت های شگفت انگیز جدید در آینده ای نزدیک شما را در یک مسیر یا مسیر جدید فرخنده به شما ارائه می دهد.\nعدد ۴۹۱ از این عدد شما پیامی را به شما می دهد که اشتغال ایده آل یا سرمایه گذاری یا فرصت درآمدزایی شما در زمان مناسباین عدد خود را نشان می دهد. نسبت به علائم ی که از طریق صدای درونی خود ، افکار ، رویاها و احساسات داده می شود ، هوشیار باشید. سپس اقدامات مثبت انجام دهید.\nاز افکار و کلمات خود به عنوان ابزاری برای شکل دادن به آینده خود استفاده کنید. منظورتان را بگویید و منظور خود را بگویید. یک دنباله دار ، مسیر حرکت ، خود مبتکر و مبتکر باشید.\nنوشتهٔ قبلی: ۴۹۰ فال – راز – معنی عدد – دیدن این اعداد نشانه چیست و چه مفهومی خواهد داشت ؟\nنوشتهٔ بعدی: ۴۹۲ فال – راز – معنی عدد – دیدن این اعداد نشانه چیست و چه مفهومی خواهد داشت ؟


آماری خطرناک از روند سرمایه گذاری در ایران! | اخبار بورس اوراق بهادار تهران\nکد: 46680 تاریخ انتشار :۱۳ مهر ۱۴۰۰ ساعت ۱۸:۳۲\nاتاق بازرگانی تهران در جدیدترین گزارش خود به بررسی روند سرمایه گذاری‌های جدید در اقتصاد ایران پرداخته که نشان می‌دهد این شاخص در سال ۱۳۹۹ شرایط مطلوبی را تجربه نکرده است.\nبر اساس اطلاعات ارائه شده در این گزارش، در ۱۰ سال منتهی به سال ۱۳۹۹، روند عمومی سرمایه گذاری در کشور نزولی بوده و میانگین آن در سال گذشته منفی ۴.۷۹ درصد را نشان می‌دهد.\nکمترین رقم سرمایه گذاری کشور به ۱۳۹۹ با عدد ۱۰۰ هزار میلیارد تومان باز می‌گردد که در مقایسه با رقم ثابت سال ۱۳۹۰، کاهشی محسوس را نشان می‌دهد. هر چند در این سال میزان سرمایه گذاری در اقتصاد ایران دو هزار میلیارد تومان افزایش یافته اما این عدد برای جبران کاهش سرمایه گذاری کفایت نمی‌کند.\nبراوردها نشان می‌دهد که در صورت رشد سالانه پنج درصدی سرمایه گذاری از سال ۱۴۰۰ به بعد، در سال ۱۴۱۳ سرمایه گذاری واقعی کشور به رقم سال ۱۳۹۰ خواهد رسید. اگر این رشد سالانه ۱۰ درصد باشد، در سال ۱۴۰۶ بازگشت به ابتدای دهه۹۰ ممکن خواهد شد.\nبررسی‌ها نشان می‌دهد که در سال ۱۳۹۹ برای دومین سال متوالی، نرخ استهلاک از نرخ سرمایه گذاری در ایران بالاتر رفته است. این به معنای آن است که اگر این روند ادامه پیدا کند، عملا به جای سرمایه جدید، سرمایه‌گذاری‌های گذشته نیز در حال از دست رفتن هستند و هرچه این روند طولانی‌تر شود، شکاف میان سرمایه گذاری‌های جدید و استهلاک افزایش خواهد یافت.\nدر حوزه‌های مختلف اقتصادی، در دهه ۹۰، سرمایه گذاری در حوزه ماشین آلات به طور میانگین منفی ۷.۳ و در حوزه ساختمان منفی ۳.۶ درصد بوده است. بدترین عملکرد در این دو حوزه به سال ۱۳۹۸ بازمی‌گردد و هرچند این عدد در سال ۱۳۹۹ بهبودی نسبی پیدا کرده اما همچنان فاصله‌ای قابل توجه با ابتدای دهه ۹۰ دارد.\nمیانگین رشد سرمایه گذاری بخش خصوصی نیز در این سال‌ها منفی ۳.۷ درصد بوده است. این عدد در سال ۱۳۹۷ به ۷۵ هزار میلیارد تومان رسیده و هر چند در دو سال گذشته قدری بهبود یافته اما همچنان فاصله‌ای قابل توجه با ابتدای دهه ۹۰ و عدد ۱۲۶ هزار میلیارد تومان دارد.


نوجوانانی که خواب کافی ندارند ممکن است 2 کیلوگرم شکر اضافی در طول یک سال تحصیلی مصرف کنند\n7 ژانویه 2022- خواب برای همه افراد حیاتی است، اما به ویژه برای نوجوانان مهم است، زیرا بدن آنها در طول سال های نوجوانی رشد قابل توجهی می یابد. متأسفانه بیشتر نوجوانان به اندازه کافی نمی خوابند. داده های آکادمی اطفال آمریکا نشان می دهد که 73 درصد از دانش آموزان دبیرستانی کمتر از هشت تا ده ساعت توصیه شده در هر شب می خوابند.\nتحقیقات قبلی کمبود خواب را با افزایش خطر سلامت ضعیف روانی، عملکرد ضعیف تحصیلی و مشکلات رفتاری مرتبط دانسته است. اما تحقیقات جدید دانشگاه BYU، که در مرکز پزشکی بیمارستان کودکان سینسیناتی انجام شد، نشان می دهد که خواب ناکافی خطر افزایش وزن و سایر بیماری‌های قلبی متابولیک را در بین نوجوانان افزایش می‌دهد، زیرا نوجوانان وقتی کمتر می‌خوابند، عادات غذایی بدتری دارند.\nدر مطالعه ی اخیر که در ژورنال SLEEP منتشر گردید، محققان دانشگاه Brigham Young، الگوی خواب و خوراک ۹۳ نوجوان را در دو وضعیت از خواب مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. در حالت اول (کم‌خوابی)، نوجوانان به مدت یک هفته هر شب ۶ساعت و نیم را در رختخواب سپری کردند.در وضعیت دوم (خواب کافی)، نوجوانان به مدت یک هفته هرشب ۹ساعت و نیم می خوابیدند. در این تحقیقات محققان میزان کالری مصرفی، مواد مغذی، نوع مواد غذایی، و بار گلایسمیک مواد غذایی افراد شرکت کننده را مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند.\nنتایج نشان داد زمانی که نوجوانان خواب کوتاهی داشتند، غذاهای ناسالم بیشتری در مقایسه با زمانی که خواب سالم و کافی داشتند، مصرف می‌کردند، چیزهایی مانند غذاهای پر کربوهیدرات و قند افزوده یا نوشیدنی‌های شیرین که احتمالاً قند خون آنها را سریعا افزایش می‌دهد. این تغییرات در رژیم غذایی بیشتر در بعد از ظهر و بعد از ساعت ۹شب رخ می‌دهد. همچنین زمانی که نوجوانان خواب کافی نداشتند، در مقایسه با زمانی که به اندازه کافی می خوابیدند، در طول روز مقدار کمتری میوه و سبزیجات مصرف می کردند.\nدکتر Kara Duraccio، استاد روانشناسی بالینی و رشد در BYUو نویسنده ارشد این مطالعه، گفت: کم خوابیدن، خطر مصرف کربوهیدرات و قندهای افزوده ی بیشتر و نوشیدن نوشیدنی‌های قندی بیشتر را برای نوجوانان نسبت به زمانی که خواب سالمی دارند، افزایش می‌دهد.\nنکته قابل توجه این است که کم خوابی موجب افزایش میزان مصرف غذا در این گروه در مقایسه با گروه دارای خواب کافی، نشد و میزان کالری مصرفی هر دو گروه تقریبا یکسان باقی ماند. اما کم‌خوابی موجب افزایش مصرف غذاهای ناسالم شد.\nدکتر Duraccio، گفت: بنظر می رسد نوجوانان خسته به دنبال افزایش سریع انرژی خود هستند تا بتوانند فعالیت‌های خود را تا زمان خواب ادامه دهند.به همین علت به دنبال مواد غذایی حاوی کربوهیدرات بالا و قند افزوده می‌روند.\nاین تحقیق نشان داد که نوجوانان در زمانی که خواب کوتاهی دارند، روزانه 12 گرم قند اضافی مصرف می کنند. از آنجایی که بیشتر نوجوانان در طول 180 شب از سال تحصیلی خواب کافی ندارند، 12 گرم شکر اضافه در روز می تواند منجر به بیش از 4.5 پوند شکر- معادل 2 کیلوگرم- اضافی در سال شود.\nدکتر دوراسیو می‌گوید: ما می‌دانیم که چاقی کودکی به یک اپیدمی تبدیل شده است، و ما روی مداخلات زیادی برای مقابله با آن تمرکز کرده‌ایم، اما خواب یکی از چیزهایی نیست که محققان غالبا بر روی آن تمرکز کنند. اگر واقعاً در تلاش برای کشف راهبردها یا مداخلات پیشگیرانه برای حفظ وزن مطلوب در نوجوانان هستیم، خواب کافی و به موقع باید در خط مقدم تلاشهای ما باشد.\nدکتر دوراسیو اذعان کرد که حفظ برنامه خواب سالم برای نوجوانان دشوار است. نوجوانان مشغول برنامه های دقیق تحصیلی و مجموعه ای از فعالیت های فوق برنامه هستند. این را با زمان شروع کلاسها در ساعات اولیه ی روز ترکیب کنید و نتیجه آن الگوهای خواب کوتاه و نامناسب است که تبدیل به یک عادت می شود.\nاو گفت: طبیعت انسان این است که فکر کند وقتی فهرستی طولانی از کارها را پیش رو دارد، خواب باید اولین چیزی باشد که تغییر کند و ساده‌ترین را کوتاه کردن زمان خواب است. اما ما غالبا نمی دانیم که خواب کافی به ما کمک می کند تا کارهای خود را بهتر انجام دهیم. داشتن خواب سالم و کافی باید در همه برنامه های پیشگیری و مداخلات برای چاقی کودکان، گنجانده شود.


˝کلاه پهلوی˝ تنها اثری است که موسیقی ارکسترال زنده دارد\nکد خبر: 16795 ۱۳۹۱/۰۶/۱۵ ۱۴:۱۳:۰۰\nشهبازیان در گفت‌وگو با هنرآنلاین\nآهنگساز آلبوم˝کاشفان فروتن شوکران˝ با صدای احمد شاملو، از پایان آهنگسازی برای سریال ˝کلاه پهلوی˝ که ساخت آن بعد از سال‌ها به تازگی به مرحله پایانی رسیده، خبر داد.\nفریدون شهبازیان در گفت وگو با خبرنگار موسیقی هنرآنلاین با اعلام خبر آهنگسازی برای سریال "کلاه پهلوی"، گفت: این سریال از فیلمنامه بسیار خوبی برخوردار است و شخصیتهایی که در آن وجود دارند به ساخت موسیقی کمک بسیاری می کنند. این مجموعه با اغلب مجموعه هایی که این روزها ساخته می شود، متفاوت است و این تفاوت منجر شد من ساخت آهنگ بر روی آن را بپذیرم.\nاین آهنگساز با اشاره به اینکه ساخت موسیقی این مجموعه به طول انجامید، تاکید کرد: متاسفانه به دلیل اینکه بخش هایی از فیلمبرداری آن انجام نشده بود ساخت موسیقی آن کمی طول کشید ولی من همچنان سعی کردم آهنگسازی آن را به بهترین شکل ممکن انجام دهم؛ به طوری که خودم از آن راضی هستم. به جرات می توان گفت که موسیقی این مجموعه، تنها موسیقی کاملا ارکسترال یک سریال است که با هزینه بسیار بالایی صورت گرفته است.\nوی با اشاره به اینکه "کلاه پهلوی " جوز آثار ممتاز صدا و سیما محسوب می شود،خاطر نشان کرد:موسیقی "کلاه پهلوی" یک موسیقی ارکسترال و کاملا سازی است که با توجه به این که سریال در ژانر بهترین کارهای تلویزیون قرار دارد از زمره کارهای خوب به شمار می رود.\nاین آهنگساز در پاسخ به اینکه چرا از سازهای زنده در ساخت موسیقی این مجموعه استفاده شده است، گفت: اصولا کارهایی که من آهنگسازی آنها را به عهده دارم بر مبنای سازهای زنده است؛مگر در مواردی که سازهایی که می خواهیم استفاده کنیم در ایران وجود نداشته باشند. در این صورت ناچار می شویم از موسیقی الکترونیک و سمپل استفاده کنیم.\nآهنگساز سریال میرزا کوچک خان و "خاموشی دریا "دلیل هزینه بالای موسیقی این مجموعه را دستمزد بالای نوازنده ها عنوان کرد و در ادامه تاکید کرد: طی این سالها دستمزد نوازنده ها سیر صعودی داشته است اما من سعی کردم از تمام قدرت و توان و استعدادم با حمایت تهیه کننده و مدیر شبکه یک استفاده کنم و همه کار را به صورت آکوستیک ضبط کنم.این اثر از سازهای زهی و بادی کامل و نیز آکاردئون، هارمونیکا، قانون، سنتور، گروه کر و ... در قالب یک ارکستر بسیار بزرگ تهیه و ضبط شده است.\nشهبازیان در پایان گفت: بخش زیادی از این اثر آماده شده و بخش های زیادی از که آن باقی مانده است همزمان با ساخت موسیقی پیش خواهد رفت، و این مجموعه از هفدهم شهریور ماه از شبکه یک صدا و سیما پخش خواهد شد. در ضمن در جریان داستان سریال از آوای موسیقی ایرانی استفاده شده است، به استثنا تیتراژها که بامداد فلاحتی خواننده جوان موسیقی آوازی این سریال را که در صحنه های دارماتیک و تراژیک این سریال جریان دارد، اجرا می کند.


پیچک سر به هوا | استقرار انگلیسی‌ها در قارۀ امریکا و تشکیل سیزده مستعمره\nاستقرار انگلیسی‌ها در قارۀ امریکا و تشکیل سیزده مستعمره\n“«۱۷ ژوئن ۱۵۷۹، به‌وسیلۀ همۀ حاضران به آگاهی کافۀ مردم برسد که در سایۀ لطف خداوندی و به‌نام علیاحضرت الیزابت ملکۀ انگلستان و جانشینانش برای ابدمدت، من این خطه را که پادشاه و رعیتش، به‌اختیار و آزادنه، از حق و مالکیت خود در مورد سرتاسر این سرزمین که از این پس تحت حراست علیاحضرت است، می‌گذرند و من آن را نووا آلبیون می‌نامم و همگان آن را به همین نام به‌رسمیت خواهند شناخت.» فرانسیس دریک\nاین کتیبه که به‌وسیلۀ دریانورد شهر روی لوحه‌ای برنجی حک شده، در سال ۱۹۳۶ در ماون‌کاونتی، در ساحل غربی لنگرگاه سان‌فرانسیسکو به‌دست آمده است. اولین دغدغۀ خاطر فرانسیس دریک، وقتی در ضمن سیاحت فراموش‌نشدنی‌اش به دور دنیا، بر ساحل کالیفرنیا گام نهاد، این بود تا سرزمینی را که به‌تازگی کشف کرده، به‌نام ملکۀ کشور خود به ثبت برساند. اشاره به واگذاری و انتقال اختیاری این سرزمین به‌وسیلۀ «شاه» مملکت، یک امر تشریفاتی و ظاهرسازی بیش نیست. چراکه به مغز سرمایه‌گذاران یا سازمان‌دهندگان مسافرتهای اکتشافی که سرنشینانش در طول اقیانوس اطلس سرگردان بودند و حتی به مغز خود سیاحان نیز چنین چیزی خطور نمی‌کرد. لیکن در این مورد تردیدی وجود نداشت که دنیای جدید بحق به پادشاهی تعلق می‌گرفت که سفر در زیر پرچم وی انجام یافته است و در این میان «وحشی»ها که احتمالا در آن سکنا داشتند، به‌هیچ‌وجه به‌حساب نمی‌آمدند.\nحتی کافی بود که ژان‌کابوت فقط در آخر قرن پانزدهم با قایق خود سواحل شمالی این دنیای جدید را لمس کرده باشد تا دلیل تملک سرتاسر این خطه فراهم آید؛ فقط کافی بود تا سر والتر رالی در سال ۱۵۸۵ چند ماجراجو را به قتل رسانده باشد تا همین شخص از «لندن» و به‌نام ملکۀ باکره، الیزابت، مالکیت سرزمین را به دست آورد و به سرتاسر این حاشیه و کنارۀ دریا، به افتخار ملکه، نام ویرجینیا بگذارد.\nوقتی جانشین ملکه‌الیزابت، ژاک اول، پسر ماری استوارت در سال ۱۶۰۳، به تخت سلطنت انگلستان نشست، طبعاً خود را برای تصاحب تیولی که از ملکه‌الیزابت به‌جا مانده بود محق می‌دانست. مدعای او شامل تمامی سواحل اقیانوس اطلس واقع در مدارات ۳۴ و ۴۵ درجه، یعنی میان کارولینا در جنوب و نیو اسکاتلند در شمال نیز می‌گردید. بنابراین وی در سال ۱۶۰۶ به یک کمپانی سهامدار به‌نام «ویرجینیا کمپانی» امتیازی در مورد سرزمینهای فوق اعطا کرد که این کمپانی در این معامله سود کلانی را بو کشیده بود. مبلغ این سرمایه‌گذاری که در آن زمان رقم قابل ملاحظه‌ای به‌حساب می‌آمد، به مشارکت دو شرکت لندن کمپانی و پلیموت کمپانی انجام گرفت.\nشرکت اولی مجاز به تأسیس مؤسسه‌ای بین ۳۴ و ۴۱ درجۀ عرض شمالی شمرده شده بود… از اوایل سال بعد، در ماه مه ۱۶۰۷، سه کشتی کوچک متعلق به لندن کپانی به‌نامهای گود اسپید و سوزان کنستانت و دیس کاوری در خلیج چزاپیک لنگر انداخت…\nصدها مهاجر بریتانیایی که به این ترتیب اقیانوس اطلس را پیموده بودند، در شبه‌جزیرۀ پستی که بزودی به افتخار ژاک اول پادشاه اول جیمزتاون نامیده شد، مستقر گردیدند. سالهای اول بسیار سخت و دشوار بود. یرقان، گرسنگی و شبیخون سرخپوستان نیز مزید بر علت می‌شد.\nاین دستۀ مهاجر کوچک در برابر دو زمستان اول به نیروی اراده و قدرت فکر ماجراجویانۀ فردی چون جان اسمیت که خود را به‌نام رئیس و سرکردۀ مهاجران تحمیل کرد، جان سالم به در برد.\nاز سال ۱۶۱۴ به بعد به هر جهت اوضاع رو به بهبود نهاد زیرا در لحظات بسیار بحرانی، دو کشتی مملو از خواربار و مواد غذایی با مهاجرانی تازه و چند حیوان اهلی فرا رسید. در این هنگام امتیاز تازۀ دیگری به کمپانی اعطا شده بود، اولین کشت توتون با موفقیت انجام یافته و برگهای آن در انگلستان خواهان یافته و به بهای غیرمنتظره‌ای به فروش می‌رفت. بزودی کاروانهای تازه‌ای تعداد جمعیت را به بیش از هزار نفر رسانید.\nسال ۱۶۱۹ سرنوشت‌ساز آینده بود. زیرا این سال با سه حادثۀ مهم از اهمیت خاص برخوردار گشته است.\nدو حادثۀ اول اهمیت جمعیتی دارد. یک کشتی، نود دختر را از انگلستان به‌همراه آورد. مردها می‌توانستند به شرط پرداخت مخارج مسافرت دخترها، با ایشان ازدواج کنند. برای ازدواج کافی بود که صد و بیست لیور توتون فراهم آورند. از آن پس مستعمره می‌توانست به خودی خود و بدون آنکه فقط روی ماجراجویان و تازه‌واردان انگلیسی حساب کنند، توسعه یابد.\nدر ماه اوت همان سال یک کشتی هلندی که در جیمزتاون لنگر انداخته بود، برای تقریباً بیست بردۀ افریقایی به‌آسانی مشتری یافت. این امر سرآغاز یک انقلاب اقتصادی و اجتماعی بود. تعداد کارگران قراردادی بسیار کم بود. آنها یا از تمدید قرارداد سر باز می‌زدند یا بازده کارشان چندان رضایت‌بخش نبود. از سوی دیگر توتون‌کاران سفید بزودی دریافته بودند که هرگز موفق به سربه‌راه و اهلی کردن سرخپوستان نخواهند شد. بنابراین از این پس این امکان برایشان پیش آمده بود که سخت‌ترین کارها را بر دوش مطیع‌ترین و رام‌ترین انسانها بیندازند، از جمله کشت توتون که دیگر اجتناب‌ناپذیر شده بود.\nکشت توتون در سایۀ کار دستی این اجیران رام و مطیع، چنان ابعادی یافت و چنان سودآور شد که تعدادی از ملاکان مزارع توتون، سدهای خصوصی ایجاد کردند. به این وسیله برده‌های سیاهشان می‌توانستند بسته‌های مال‌التجاره را مستقیماً تا داخل کشتیهایی که به مقصد بریستول می‌رفتند حمل کنند.\nسومین حادثۀ سال ۱۶۱۹ شاید در مقایسه با دو حادثۀ پیشین از اهمیت بیشتری برخوردار بود. در سی‌ام ژوئیۀ همین سال در کلیسای جیمزتاون، اولین مجمع نمایندگان انگلیسی‌های امریکایی تشکیل گردید. این هیئت قانونگذاری غیر از حاکم و شش مشاورش، از بیست و دو «بورژوا» (به انگلیسی Burgesse یعنی شهرنشین) تشکیل می‌گردید… این مجمع که «خانۀ بورژواها» نامیده شد، شکل اولیۀ هیئت مقننۀ آیندۀ ویرجینیا بود… این مجمع از تعیین اختیارات و حقوق خاص خود واهمهای نداشت، به‌طوری که اعلام داشت بدون تصویب وی، حاکم اختیار افزایش مالیات را نداشته و مبالغ مأخوذ نیز باید طبق نظرات و برحسب ارادۀ وی به مصرف برسد. ضمناً تصریح نمود که هیچ نوع حکم توقیف نباید در مورد یک نفر «بورژوا» صادر و به اجرا درآید. اندکی بعد مجمع بر این مهم همت گماشت که سکنه از حقوق داوری به‌وسیلۀ هیئت منصفه برخوردار گردند…”\n[امریکا چگونه امریکا شد؛ تاریخ ایالات متحدۀ امریکا، فرانک ال. شوئل، ترجمۀ ابراهیم صدقیانی، انتشارات امیرکبیر، صص۳۷-۴۱]


ایده دکوراسیون مبلمان برای بالکن های کوچک - راه های پوشاندن دید تراس | وب سایت کنزی\nتوسط\tنیلوفر شهابی\t/ شنبه, 14 آگوست 2021\t/ نوشته شده در مقالات | Blog\nبالکن فضایی است که توسط دیوار در خارج از ساختمان محصور شده است، اولین بار توسط یونانیان باستان ابداع شد تا جریان هوا را در آب و هوای گرم یونان افزایش دهد. امروزه بالکن ها در هر شکل و اندازه ای ساخته میشوند.\nبا این حال ، چیدمان از بالکن های کوچک دشوارترین کار است زیرا فضای کمی را در اختیار شما قرار می دهد ، به این معنی که انتخاب هایی که برای این فضا میتوانید داشته باشید کمتر خواهد بود. به همین دلیل ما اینجا هستیم تا ایده هایی برای طراحی بالکن های کوچک را به شما ارائه دهیم تا اطمینان حاصل کنید که استفاده از فضا را به حداکثر می رسانید ، بنابراین می توانید دوستان و خانواده خود را در یک محیط مدرن و زیبا، میزبانی کنید.\nفرقی ندارد یک آپارتمان در شهر یا یک خانه در حومه شهر داشته باشید ، ایده هایی که برای شما آورده ایم برای همه نوع خانه مناسب است تا اطمینان حاصل کنید که از فضایتان به خوبی استفاده می کنید و ظاهری مدرن به خانه خود داده اید.\n5 روش دکوراسیون بالکن کوچک ایرانی\nاز تمام فضای موجود استفاده کنید.\nدر زاویه ها از مبلمان کوچک مخصوص بالکن استفاده کنید.\nگیاهان و سایر عناصر طبیعی را اضافه کنید.\nبرای ایجاد حس بهتر از نور استفاده کنید.\nاز فنس یا گیاهانی که فضای بالکن را به حریم خصوصی تبدیل میکنند استفاده کنید.\nدر مورد این 5 مرحله به جزئیات بیشتری خواهیم پرداخت. این ایده های ساده و مقرون به صرفه به شما اطمینان می دهند که از پاسیوی کوچک خود نهایت استفاده را ببرید.\nنکته ما فضایی را برای شما فراهم می کند که در آن حس خوبی خواهید داشت به هر مناسبتی می توانید دوستان و خانواده خود را دعوت و سرگرم کنید.\nقبل از شروع بازسازی ، فضا را ارزیابی کنید\nاندازه گیری فضا قبل از شروع بازسازی باعث صرفه جویی بیشتر در انجام پروژه می شود. می توانید تمام اندازه گیری ها را انجام دهید و سپس به خرید مبلمان مناسب بپردازید.\nبهترین کاری که می توانید با بالکن خود انجام دهید به حداکثر رساندن استفاده از فضا است.\nدلیل اینکه شما اینجا هستید این است که راهنمایی هایی مناسب بالکن کوچک خانه خود می خواهید و این نکته شماره 1 ما است. شما می توانید با افزودن حداقل مبلمان ، فضای بیشتری را برای استفاده در اختیار داشته باشید. ما درک میکنیم که طراحی مینیمالیستی برای همه مناسب نیست ، اما وقتی فضا کم دارید ، تنها راهکار است. اگر مبلمان یا لوازمی را بخرید که بیش از حد بزرگ شما باشد ، فضا تنگ می شود.\nچگونه در 5 مرحله فضای بالکن کوچک خود را به حداکثر برسانیم\nاز نرده بالکن به عنوان فضای صبحانه استفاده کنید.\nمبلمان را در گوشه و کنار بالکن خود قرار دهید.\nمبلمان تاشو بخرید تا درصورتی که از آن استفاده نمی شود آن را جمع کنید و در فضا صرفه جویی کنید.\nیک مبل L شکل را به گوشه آن اضافه کنید.\nاز فضای دیوار برای افزودن گیاهان یا چراغ های آویز استفاده کنید.\nگیاهان بالکنی مقاوم اضافه کنید\nگیاهان راهی عالی برای زیبایی بخشیدن به بالکن شما هستند. آنها به فضای شما رنگ می بخشند و در عین حال باعث حفظ حریم خصوصی بیشتری می شوند. وقتی صحبت از گیاهان کوچک بالکن می شود ، شما گزینه های متنوعی را در اختیار دارید و میتوانید از گلدان مدرن نیز استفاده کنید.\nگیاهان عالی هستند ، نه تنها به این دلیل که به فضای شما رنگ می بخشند ، بلکه به حریم خصوصی نیز می افزایند. با این وجود ، می توانید در دنیایی پر از گیاهان غرق شوید.ما مختصری از بهترین گیاهان کوچک بالکن را برای شما لیست کرده ایم:\nبرای بالکن های سایه دار ، باید بگونیا و نیکوتینا را انتخاب کنید.\nدر بالکن های آفتابی باید گیاهانی مانند زینیا ، پلارگونیوم و کلئوس وجود داشته باشد.\nسبدهای آویز یک روش عالی برای افزودن گیاهان بدون اشغال فضای محدود شماست.\nمیوه و سبزیجات خود را پرورش دهید. توت فرنگی و گوجه فرنگی به راحتی قابل نگهداری است.\n۱۰ روش خلاقانه برای استفاده از گلدان به عنوان دکوراسیون\nچگونه با گلدان خانه را مدرن کنم؟\nاز هر زاویه تراس استفاده کنید\nمبلمانی که در زاویه های دیوارهای بالکن شما جاسازی می شوند ، اطمینان می دهند که فضای پاسیوی کوچک خود را به حداکثر می رسانید. این فضای نشستن ، اگرچه کوچک است ، اما برای پنج نفر قابل استفاده است. برای یک فضای به اصطلاح کوچک بد نیست!\nدر یافتن مبلمان مناسب برای بالکن نکته اصلی این است که شما از فضای بالکن کوچک خود نهایت استفاده راببرید. ما مجموعه گسترده ای از مبلمان مخصوص بالکن کوچک داریم، بنابراین شما می توانید گزینه مورد علاقه خود را به راحتی بگردید و پیدا کنید.\nنورپردازی بالکن کوچک\nما عاشق نورپردازی این بالکن هستیم. آن را به دور حصار بالکن و میز ناهار خوری مربع قرار داده اند ، بی نظیر است ، این یک ایده خوب برای بالکن است که می توانید در فضای خود استفاده کنید.\nبه بالکن خود نور اضافه کنید. لامپ فضای پاسیوی شما را روشن می کند تا بتوانید شب را بیرون بمانید. نور مورد استفاده شما نیز بسیار مهم است ، زیرا شما نمی خواهید از نور شدید استفاده کنید. ما پیشنهاد می کنیم چراغ های ملایم را به دیوار بالکن خود یا در امتداد فنس آویزان کنید.\nایجاد حریم خصوصی در بالکن با گیاه\nهمسایگان اغلب می توانند بالکن ها را ببینند، همچنین مردم آن طرف خیابان و افراد بالای سر شما در همان بلوک آپارتمانی. بنابراین استفاده از فنس یا گیاهان برای ایجاد حریم خصوصی انتخاب مناسبی است. همچنین، با ایده های کوچک برای ایجاد حریم خصوصی در بالکن، شما می توانید بدون نگرانی همسایگان فضول در فضای دوست داشتنی خود استراحت کنید.\nخرید مبلمان باغی کنزی\nتمیزکاری و نگهداری کباب پز و باربیکیو ( بخش دوم )\nچیزهای زیادی در مورد تابستان و تفریحات بسیاری و...


فصل 3- حكومت استبدادي و ظالمانه‌ي حزب کمونيست چين - صفحه 2 از 4 - Persian Epoch Times\nت– جنبش ضد راستگرایی – شستشوی مغزی فراگیر در کل پهنه‌ی چین\nدر سال ۱۹۵۶ گروهی متشکل از روشنفکران مجارستانی محفلی بنام پتروفی (Petrofi) را تشکیل دادند که همایش‌ها و جلسات انتقادی و مباحثه‌ی سیاسی در مورد دولت مجارستان برپا می‌داشت. این گروه باعث پیدایش یک انقلاب وسیع در کل کشور مجارستان شد که بسرعت توسط ارتش شوروی سرکوب گردید. مائو زدانگ از این رخداد درس گرفت.\nدر سال ۱۹۵۷ مائو از روشنفکران و دیگر اقشار مردمی خواست تا در یکسوسازی ح‌ک‌چ دولت را یاری دهند. این جنبش که به ”جنبش صد گل“ نام گرفت مبتنی بر این شعار بود که: ”بگذارید تا یکصد گل بشکفد و یکصد مکتب فکری شکل بگیرد“.\nقصد مائو از این کار شناسایی عوامل ضد حزب از طریق اغوای آنها بود.مائو زدانگ در نامه‌اش به رؤسای حزب در سطوح استانی در سال ۱۹۵۷ قصد خود را چنین عنوان کرد ”مارها را اغوا کرده و از سوراخ‌هایشان بیرون بکشید. به آنها اجازه دهید تا آزادانه نظرات خود را تحت عنوان آزادی افکار و یکسوسازی ح‌ک‌چ بیان کنند و سپس شکارشان کنید.“\nجنبش ضد راست‌گرا- شستشوی مغزی در سراسر کشور\nشعارهای وقت حزب مردم را تشویق به بیان نظرات‌شان می‌کرد و به آنها قول می‌داد که انتقام و مجازاتی در کار نیست و تأکید می‌کرد که حزب از کسی ایراد نگرفته، حمله‌ای نکرده، به کسی برچسب نزده و انتقامی را در سر نمی‌پروراند. ب\nا تمام این قول‌ها، حزب خیلی زود جنبش ضد راستگرایی را آغاز کرد و ۵۴۰ هزار نفر را که جرأت صحبت کردن به خود را داده بودند راستگرا نامید. در میان این عده ۲۷۰ هزار نفر شغل خود را از دست دادند و ۲۳۰ هزار نفر بعنوان عوامل ”راستگرای متوسط“ یا ”ضد حزب کمونیست“ و یا ”عناصر ضد سوسیالیست“ طبقه‌بندی شدند.\nبعدها برخی این ترفند سیاسی آزار و شکنجه را تحت چهار عنوان خلاصه کردند که عبارتند از: اغوای مار و بیرون کشیدن او از سوراخش؛ بستن اتهامات دروغین، حمله‌ی ناگهانی و تنبیه شخص تنها بخاطر یک اتهام؛ حمله‌ی بی‌رحمانه و مکرر تحت عنوان آزادی‌بخشی به مردم؛ و اجبار افراد به انتقاد و بدگویی از خود و استفاده از سخت‌ترین برچسب‌های ممکن.\nاین سخنرانی‌های ارتجاعی که باعث شد تا برخی از راستگرایان و مخالفان با کمونیسم مدت ۳۰ سال به دورافتاده‌ترین نقاط کشور تبعید شوند چه بودند؟ سه تئوری عمده‌ی ارتجاعی که هدف شدید‌ترین و بی‌رحمانه‌ترین کشتارها در زمان خود قرار گرفت مبنی بر تعدا‌دی سخنرانی توسط لوئو لانگ‌جی (Luo Longji)، جانگ بوجان (Zhang Bojun) و چو آپینگ (Chu Aping) بود. نگاهی دقیق به آنچه آنها بعنوان پیشنهاد مطرح کرده‌بودند نشان می‌دهد که خواسته‌هایشان بسیار ناچیز بوده است.\nپس از آنکه روشنفکران مورد شکنجه قرار گرفتند بسیاری از دانشمندان و محققان شخصیت دورویی را در خود پرورش دادند.\nلوئو پیشنهاد تشکیل یک کمسیون مشترک متشکل از ح‌ک‌چ و احزاب ”دمکراتیک“ مختلف جهت بررسی انحرافات ”مبارزات سه‌گانه“ و ”مبارزات پنج‌گانه“ و جنبش‌های پاک‌سازی ارتجاعیون را مطرح کرد. شورای دولت، خود اغلب مواردی را به ”کمیته‌ی مشاوره‌ی سیاسی“ و ”کنگره‌ی مردمی“ جهت بررسی و اظهار نظر ارجاع می‌داد و جانگ پیشنهاد کرد که کمیته‌ی مشاوره‌ی سیاسی و کنگره‌ی مردمی باید در روند تصمیم گیری دخالت داده شوند.\nچو چنین پیشنهاد داد که آنجایی‌که اعضای غیر حزب کمونیست نیز اغلب نظرات خوبی دارند و از احساس مسئولیت خوبی برخودارند نیازی نیست که برای تمامی واحدهای کاری در تمام سطح کشور شخصی از اعضای ح‌ک‌چ بعنوان رئیس انتخاب شود. همچنین نیازی نیست که همه چیز از خرد و کلان آنگونه که اعضای ح‌ک‌چ می‌پسندند انجام گیرد. همه‌ی این سه نفر تمایل خود را به اطاعت و پیروی از ح‌ک‌چ اظهار داشتند و هیچیک از مرزهای تعیین‌شده پای خود را فراتر نگذاشته و درست شبیه آنچه نویسنده و منتقد لو شون (Lu Xun)  نوشته عمل کردند: ”سرور من، ردای تو آلوده شده. لطفاً آنرا از تن درآورده تا آنرا برایت بشویم.“ درست مثل لو شون، این ”راستگرایان“ نیز با حرف‌شنوی کامل، خضوع و احترام با حزب برخورد کردند.\nهیچ‌یک از ”راستگرایان“ محکوم شده کلمه‌ای در مورد سرنگونی ح‌ک‌چ نگفته بودند. تمام آنچه گفته بودند تنها انتقادهای سازنده بود. ولی دقیقاً بخاطر همین پیشنهادات ده‌ها هزار نفر آزادی خود را از دست داده و میلیون‌ها خانواده لطمه دیدند. در پی این وضع جنبش‌های بیشتری پدید آمد مانند جنبش ”اعتماد به ح‌ک‌چ“، یافتن تندروها، جنبش ”مبارزات سه‌گانه“ جدید، فرستادن روشنفکران به روستاها برای بیگاری و اعمال شاقه و دستگیری راستگرایانی که از پاک‌سازی دوره‌ی اول جان سالم بدر برده بودند. به هر کسی که با رهبر و رئیس محل کار خود مخالفت داشت بخصوص اگر این شخص دبیر حزب بود برچسب ضد حزب زده می‌شد. ح‌ک‌چ اغلب آنها را مورد انتقاد و بدگویی دائم قرار داده و یا به اردوگاه‌های کار اجباری جهت آموزش اجباری می‌فرستاد. گاهی حزب کل خانواده‌ی شخص را مجبور به ترک شهر و زندگی در روستا می‌کرد و فرزندان‌شان را از رفتن به مدرسه و دانشگاه یا پیوستن به ارتش محروم می‌کرد. آنها اجازه‌ی درخواست شغل در شهرها و شهرستان‌ها را نیز نداشتند. خانواده‌شان امنیت شغلی خود را از دست داده و از مزایای خدمات درمانی محروم می‌گشتند. آرام آرام تبدیل به افرادی متعلق به طبقه‌ی رعیت می‌شدند و حتی از طبقه‌ی رده‌ی دوم اجتماع نیز رانده می‌شدند.\nپس از آنکه روشنفکران مورد شکنجه قرار گرفتند بسیاری از دانشمندان و محققان شخصیت دورویی را در خود پرورش دادند. آنها از ”خورشید سرخ“ اطاعت کرده و به ”روشنفکران برگزیده‌ی دربار“ ح‌ک‌چ تبدیل شدند و هر آنچه را که ح‌ک‌چ به آنها امر می‌کرد انجام می‌دادند. برخی دیگر گوشه‌گیری و انزوا را پیشه کردند و خود را از مسائل سیاسی دور نگه داشتند. از آن پس روشنفکران چینی که بطور سنتی همواره حس مسئولیت پذیری بسیار بالایی در مقابل ملت داشتند سکوت اختیار کردند.\nث– گام عظیم به جلو – نشر اکاذیب برای سنجش میزان وفاداری مردم\nپس از جنبش ضد راستگرایی، ترس از بیان حقیقت در چین شکل گرفت. همگان بخشی از جامعه‌ای شدند که به اکاذیب گوش فرا داده، داستان‌های دروغین سرهم کرده و از پذیرش حقیقت سرباز زده و با پخش شایعه و دروغ حقیقت را پنهان می‌کردند. جنبش ”گام عظیم به جلو“ یک تمرین جمعی ملی برای تقویت دروغگویی بود.\nگام عظیم به جلو: دوبرابرکردن تولید فولاد، جلوزدن از انگلستان در عرض ۱۰ سال، جلوزدن از ایالات متحده در عرض ۱۵ سال\nمردم اقصا نقاط چین تحت راهنمایی ذات پلید ح‌ک‌چ دست به انجام بسیاری اعمال مسخره زدند. هم دروغگویان و هم آنها که آنرا می‌پذیرفتند مورد خیانت قرار گرفتند. در این تلاش برای دروغگویی و انجام اعمال مسخره، ح‌ک‌چ انرژی شیطانی و خشونت‌بار خود را در بطن روح تمامی مردم چین وارد ساخت.\nدر آن زمان بسیاری از مردم سرودهای حمایت از جنبش ”گام عظیم به جلو“ را زمزمه می‌کردند: ”من امپراطور یشم هستم، من پادشاه اژدها هستم. به سه کوه و پنج دره فرمان می‌دهم که کنار بروند چرا که من دارم می‌آیم.“ \nسیاست‌هایی مثل ”برداشت محصولی بالغ بر ۷۵ هزار کیلوگرم از هر هکتار“، ”دو برابر کردن تولید فولاد“ و ”جلوزدن از انگلستان در ده سال و از امریکا در ۱۵ سال آینده“ سال به سال با شکست مواجه می‌شدند. این سیاست‌ها به قحطی فلاکت‌بار و وسیع در سطح کل کشور انجامید و جان میلیون‌ها نفر را گرفت.\nدر زمان برگزاری هشتمین اجلاس کمیته‌ی مرکزی ح‌ک‌چ در سال ۱۹۵۹ در لوشان (Lushan) چه کسی از میان شرکت‌کنندگان جرأت داشت با نظریه‌ی ژنرال پنگ دهوآی (Peng Dehuai)  بنام ”گام عظیم به جلو“ که خطوط کلی آن توسط مائو زدانگ طرح شده بود مخالفت کند؟ حمایت یا عدم حمایت از سیاست مائو زدانگ مرز بین وفاداری و خیانت یا بهتر بگوییم مرز بین زندگی و مرگ را تعیین می‌کرد.\nجنبش ”گام عظیم به جلو“ یک تمرین جمعی ملی برای تقویت دروغگویی بود.\nدر یکی از داستان‌های تاریخی چین زمانی‌که جائو گائو (Zhao Gao)  ادعا کرد که گوزن داستان اسب است او فرق بین گوزن و اسب را می‌دانست ولی عمداً گوزن را اسب نامید تا افکار عمومی را کنترل کرده، مناقشات را ساکت کرده و قدرت خود را گسترش دهد. نتیجه‌ی حاصل از نشست لوشان این شد که حتی خود پنگ دهوآی نیز مجبور به امضای قطعنامه‌ای شد که خود او را نیز محکوم کرده و از دولت مرکزی پاک‌سازی کرد. به همین صورت در اواخر سال‌های انقلاب فرهنگی خود دنگ شیائو‌پینگ (Deng Xiaoping) نیز به اجبار قول داد که در صورتی که دولت تصمیم به برکناری او از سمتش گرفت در مقابل آن مخالفت و اعتراض نکند.\nجامعه برای فهم جهان و گسترش افق‌های خود به تجربیات گذشتگان نیاز دارد. ح‌ک‌چ فرصت یادگیری از تاریخ و تجربیات و درس‌های آنرا از مردم گرفته است. سانسور رسمی رسانه‌ها تنها باعث پایین‌آوردن سطح فهم مردم برای درک و تشخیص خوب از بد گردیده است. بعد از هر جنبش سیاسی به نسل جوان‌تر تنها اطلاعات بزرگنمایی‌شده‌ای داده شده بدون آنکه فرصت تحلیل آنها به آنان داده شود و استفاده از تجربیات و نظرات تاریخ و قضاوت در مورد وقایع جدید از آنان سلب گردیده و در حالیکه کیلومترها از حقیقت فاصله دارند خود را آگاه از حقایق می‌دانند، از این‌رو سیاست ح‌ک‌چ مبنی بر نگه‌داشتن مردم در جهل و ناآگاهی کاملاً مؤثر بوده است.\nج– انقلاب فرهنگی – تسخیر شیطانی دنیا را زیر و رو کرد\nانقلاب فرهنگی نمایش عظیمی بود که توسط روح کمونیست، همچنان که کل چین را تسخیر کرد اجرا شد. در سال ۱۹۶۶ موج جدیدی از خشونت سرزمین چین را فرا گرفت و رعب و وحشت سرخ غیرقابل کنترلی کوه‌ها را به لرزه انداخته و رودخانه‌ها را منجمد کرد. نویسنده‌ای بنام چین مو (Qin Mu) با عباراتی سرد و ناامیدکننده انقلاب فرهنگی را چنین بیان کرد:\nآن بواقع مصیبتی بی‌سابقه بود: [ح‌ک‌چ] میلیون‌ها نفر را تنها بخاطر داشتن ارتباط با اعضای خانواده‌ی [مورد هدف] زندانی کرد و به زندگی میلیون‌ها نفر دیگر نیز خاتمه داد، خانواده‌ها از هم پاشید، بچه‌ها را به اراذل و اوباش و آدم‌های بی‌عار تبدیل کرد، کتاب‌ها را سوزاند، ساختمان‌های باستانی را تخریب کرد و مقبره‌های روشنفکران باستان را ویران کرد و هرگونه خلافی را تحت عنوان انقلاب انجام داد.\nبر اساس آمار و ارقام محافظه‌کارانه تعداد مرگ و میرهای غیرطبیعی در چین در طول انقلاب فرهنگی بالغ بر ۷۳/۷ میلیون نفر است.\nمردم به اشتباه فکر می‌کنند که خشونت و کشتار زمان انقلاب فرهنگی صرفاً فقط در زمان جنبش‌های شورشیان اتفاق افتاده و تنها گارد سرخ و شورشیان بوده‌اند که مرتکب کشتار شده‌اند. حال آنکه هزاران گزارش رسمی سالانه‌ی منتشره از جانب منابع چینی حاکی از این است که قله‌ی نمودار مرگ و میرهای غیرطبیعی در طول انقلاب فرهنگی در سال ۱۹۶۶ که گارد سرخ بیشتر ارگان‌های دولتی را کنترل می‌کرد و یا در سال ۱۹۶۷ که شورشیان در میان گروه‌های مختلف قیام مسلحانه می‌کرده‌اند نبوده بلکه در سال ۱۹۶۸ که مائو زمام اختیار کل کشور را بدست گرفت بوده است. قاتلین این موارد کشتارهای پراکنده افسران ارتش و سربازان، شبه‌نظامیان مسلح و اعضای ح‌ک‌چ در تمامی سطوح دولتی بوده‌اند.\nمثال‌های زیر نشان می‌دهد که چگونه خشونت در طول انقلاب فرهنگی سیاست اصلی ح‌ک‌چ و دولت‌های منطقه‌ای را تشکیل می‌داد و تنها به گارد سرخ تعلق نداشت. ح‌ک‌چ تحریک مستقیم و درگیری رهبران حزب و مقامات دولتی در ایجاد خشونت را مخفی ساخته است.\nدر ماه اوت سال ۱۹۶۶ ، گارد سرخ افرادی از میان ساکنین پکن را که قبلاً در جنبش‌های قبلی تحت عنوان ملاک، کشاورز ثروتمند، ارتجاعی، عنصر نامطلوب و راستگرا طبقه‌بندی شده بودند از پکن بیرون کرد و آنها را مجبور کرد که به مناطق روستایی بروند. آمار غیر مستند حاکی از این است که ۳۳۶۹۵ خانه مورد جستجو قرار گرفته و ۸۵۱۹۶ نفر از شهروندان پکن از شهر اخراج شده‌اند و به جاهایی که والدین‌شان از آنجا کوچ کرده بودند فرستاده شده‌اند. گارد سرخ در تمام کشور به همین شکل عمل کرده و ۴۰۰ هزار نفر از شهروندان شهرها را به روستاها فرستادند. حتی مقامات رده‌بالایی که والدین‌شان ملاک بودند نیز به روستاها تبعید شدند.\nدر واقع ح‌ک‌چ عمل راندن مردم از شهرها را حتی قبل از انقلاب فرهنگی آغاز کرده بود. شهردار اسبق پکن، پنگ جن (Peng Zhen) اذعان داشت که شهروندان پکن باید از لحاظ ایدئولوژیکی خالص بوده و به شفافیت شیشه و کریستال باشند بدین معنی که تمامی ساکنین پکن که از پیش‌زمینه‌ی طبقاتی نامطلوب برخوردار باشند از شهر رانده می‌شوند.\nدر ماه می ۱۹۶۶ مائو به زیردستان خود فرمان ”حمایت از پایتخت“ را ابلاغ کرد. یک تیم کاریِ پایتختی به رهبری یه جیان‌یینگ (Ye Jianying)، یانگ چنگ‌وو (Yang Chengwu) و شیه فوجی (Xie Fuzhi) تشکیل گردید. یکی از وظایف این تیم استفاده از پلیس برای اخراج شهروندانی که از زمینه‌ی طبقاتی نامطلوب برخوردار بودند تعریف گردیده بود.\nاین پیشینه روشنگر این قضیه است که چرا دولت و پلیس در این امر مداخله نکرده و فقط از گارد سرخ در جستجوی خانه‌ها و اخراج بیش از دو درصد ساکنین پکن حمایت کرده‌اند. وزیر امنیت ملی شیه فوجی از پلیس خواست که در عملیات گارد سرخ مداخله نکند و تنها آنها را راهنمایی کرده و به آنها اطلاع‌رسانی کند.\nگارد سرخ توسط حزب تجهیز شده بود تا عملیات برنامه‌ریزی‌شده‌ای را به سرانجام برساند و نهایتاً در پایان سال ۱۹۶۶ حزب آنرا رها کرد. بسیاری از آنها ضد انقلاب نامیده شده و روانه‌ی زندان شدند و بقیه هم به روستاها فرستاده شدند تا در کنار جوانان رانده شده از شهرها کار سخت انجام دهند تا افکارشان اصلاح شود.\nسازمان گارد سرخ بخش غربی که وظیفه‌ی اخراج شهروندان را بعهده داشت تحت حمایت و نظارت مستقیم رهبران ح‌ک‌چ تأسیس گشت. فرمان گناه‌کار دانستن گارد سرخ نیز با نظر دبیر کل شورای کشوری صادر گردید.\n لو شون (Lu Xun) یا لو هسون (Lu Hsün) (۲۵ سپتامبر ۱۸۸۱ – ۱۹ اکتبر ۱۹۳۶) اغلب بعنوان پایه‌گذار ادبیات بومی و محلی چین معرفی می‌شود. او همچنین یک مترجم مشهور بود. او بعنوان یک نویسنده‌ی جناح چپ نقش مهمی را در تاریخ ادبیات چین ایفا کرده است. کتاب‌های او تأثیر زیادی بر بسیاری از جوانان چین گذاشت. پس از بازگشتش از دانشکده‌ی پزشکی سندای (Sendai) در ژاپن در سال ۱۹۰۹، سمت استادی دانشگاه پکینگ (Peking) را بعهده گرفت و نوشتن را آغاز کرد.\n امپراطور یشم و پادشاه اژدها هر دو از شخصیت‌های اساطیری چین هستند. امپراطور یشم که رسماً بعنوان علامت ماه اوت به شمار رفته و بچه‌ها و عوام مردم او را پدربزرگ آسمان می‌دانند حاکم آسمان‌ها بوده و از زمره‌ی مهمترین خدایان ”معبد دائوئیستی چین“ است. پادشاه اژدها حاکم ملکوتی چهار دریا است. هریک از دریاها نشانگر یکی از جهات اصلی است توسط یک پادشاه اژدها حکومت می‌گردد. پادشاهان اژدها در قصرهای شیشه‌ای زندگی می‌کنند که میگوها بعنوان سرباز و خرچنگ‌ها بعنوان ژنرال‌ها از آنها حفاظت می‌کنند. در کنار حاکمیت بر حیات دریایی، پادشاهان اژدها وظیفه‌ی جمع‌آوری ابرها و باران‌زایی را نیز بعهده دارند. گفته می‌شود که پادشاه اژدهای دریای شرق بزرگ‌ترین قلمرو را دارد.\n پنگ دهوآی (Peng Dehuai) (از ۱۸۹۸ تا ۱۹۷۴) ژنرال کمونیست چینی و رهبر سیاسی. پنگ در جنگ کره فرمانده‌ی جنگ، قائم‌مقام اول در شورای کشوری، عضو ”کمیته‌ی اجرایی حزب کمونیست“ و از سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۹ وزیر دفاع بود. او پس از مخالفت با نظرات چپ‌گرایانه‌ی مائو در اجلاس لوشان (Lushan) ح‌ک‌چ در سال ۱۹۵۹ از منصب رسمی خود برکنار گردید.\n جائو گائو (Zhao Gao) (تاریخ تولدش نامعلوم ولی مرگش در سال ۲۱۰ قبل از میلاد است)؛ خواجه‌باشی ارشد در سلسله‌ی چین (Qin). در سال ۲۱۰ قبل از میلاد پس از آنکه امپراطور چین شی هوآنگ (Qin Shi Huang) درگذشت، جائو گائو، نخست‌وزیر لی سی (Li Si) و پسر دوم امپراطور بنام هو های (Hu Hai) دو وصیت‌نامه برای امپراطور جعل کردند و هو های را بعنوان امپراطور جدید معرفی کردند و به ولیعهد اصلی فو سو (Fu Su) فرمان دادند که خودکشی کند. بعدها بین جائو گائو و هو های درگیری و نزاع درگرفت. جائو گوزنی را به داخل دربار آورد و ادعا کرد که آن یک اسب است. تنها تعداد بسیار معدودی از مقامات جرأت کردند و گفتند که آن اسب نیست. جائو گائو معتقد بود که مقاماتی که آن حیوان را گوزن نامیدند بر ضد او بودند و آنها را از سمت‌های درباری‌شان خلع کرد.


چرا باید اسکالا یاد بگیریم ؟ - مهندسی داده\nخانه>علم داده>زبانهای تحلیل و مدیریت داده>چرا باید اسکالا یاد بگیریم ؟\n۷ 2,739 زمان تقریبی مطالعه 4 دقیقه\nامتیاز کاربران: ۴٫۳۶ ( ۴ رای)\nبرای آشنایی اولیه با اسکالا می توانید از آموزش اسکالا – بخش اول و آموزش اسکالا – بخش دوم هم استفاده کنید.\nنکته سوم در مورد تجربه کار با این زبان بود که توصیه می کنم از محیط جذاب و حرفه ای IntelliJ و پلاگین اسکالا استفاده کنید که بعد از دانلود و نصب Scala SDK می توانید به آزمایش این زبان بپردازید . یکی از مزایای این زبان مشابه پایتون محیط تعاملی (REPL) آن است که می توانید با اجرا دستور Scala وارد محیط تعاملی آن شوید و بدون ایجاد فایل شروع به کار با آن کنید . (برای یادگیری اسکالا و محیط اینتلی جی می توانید از این آموزش سایت یودمی هم استفاده کنید)\nاگر هنوز اسکالا را شروع نکرده‌اید، دست نگه دارید! شاید بهتر باشد با کاتلین شروع کنید. این مقاله را از دست ندهید.\nاسکالا مهاجرت به اسکالا


برداشتن تومور هیپوفیز به روش آندوسکوپیک\nتاریخ: 1391/11/15 تعداد بازدید : 457\nبرای نخستین بار، تومور هیپوفیز به روش آندوسکوپی، از سر زن 57 ساله، در بیمارستان امام خمینی(ره) ساری، برداشته شد.\nدکتر سید میثم علیمحمدی جراح مغز و اعصاب در بیمارستان امام خمینی(ره) ساری، در گفتگو با خبرنگاران ضمن بیان اینکه تومور هیپوفیز توموری در قاعده جمجمه است، گفت: قبل از این، عمل برداشتن تومور هیپوفیز به روش باز صورت می گرفت که معايبی نظير تورم صورت، چسبندگی لپتوم بينی، بی حسی دندانهای فوقانی و نیز مدت زمان بستری طولانی تر و در نتيجه هزينه بيشتر را در پی داشته است.\nوی ادامه داد: تمامی موارد ذکر شده در روش آندوسکوپيک ديده نمی شود، لذا روش آندوسکوپيک روش ارجح تری است.\nاین جراح مغز و اعصاب با بیان اینکه پزشکان بیمارستان امام خمینی(ره) با همکاری بیمارستان بوعلی سینا ساری عمل موفقیت آمیز برداشتن تومور هیپوفیز را انجام دادند، گفت: این عمل بدون هیچ گونه عوارضی صورت گرفت.\nدکتر علیمحمدی، خاطرنشان ساخت: گروه جراحی مغز واعصاب بیمارستان امام خمینی(ره) ساری، مهارت درمان تمامی بیماریهای مغز و اعصاب را دارند.\nوی با اشاره به اینکه هر روز در این بیمارستان انواع جراحی مغز و اعصاب انجام می شود، افزود: با مهارت متخصصان و امکاناتی که در این مرکز وجود دارد بیماران دیگر نیازی به مراجعه به بیمارستانهای تهران ندارند.


یکی از ویژگی های خدا این است که از کار خوب بنده هایش تشکّر و قدردانی می کند. یعنی هم در آخرت به آن ها پاداش های بهشتی می دهد و هم در دنیا، یک جوری مزد کارهای خوبشان را به آنان می دهد.\nیکی از ویژگی های خدا این است که از کار خوب بنده هایش تشکّر و قدردانی می کند. یعنی هم در آخرت به آن ها پاداش های بهشتی می دهد و هم در دنیا، یک جوری مزد کارهای خوبشان را به آنان می دهد. مثلاً اگر کسی به یک فقیر کمک کند، خدا نیز در همین دنیا او را یاری می کند و به خاطر این کار خوب، بخشی از مشکلات او را برطرف می کند یا خطری را از او یا فرزندان او دور می سازد.\nشاید قدردانی و تشکّر خدا مدتی طول بکشد؛ ولی بالاخره، یک روز در همین دنیا پاداش کار خوب انسان نیکوکار را به او می دهد. خدای مهربان، دیر یا زود، از آدم های خوب تشکّر می کند.\nدر گذشته های دور، چندین سال پشت سر هم قحطی شد. مردم شهر به سختی زندگی می کردند و برای سیر کردن خود، به زحمت یک تکه نان خشک می یافتند. گرسنگی همه جا را گرفته بود و هر کسی فقط به خودش فکر می کرد.\nیکی از زنان شهر که به شدّت گرسنه بود، برای پیدا کردن غذا، کمی در شهر این طرف و آن طرف رفت و بالاخره، یک تکه نان برای خوردن پیدا کرد. می خواست آن لقمه را بخورد که فقیری به او رسید و گفت: «ای خانم محترم! من خیلی گرسنه ام. این تکّه نان را بده به من.» از قیافه ی فقیر معلوم بود که از آن زن نیز گرسنه تر است. زن، دلش به حال فقیر گرسنه سوخت و برای رضای خدا، آن لقمه نان را به او داد.\nهمان موقع که زن، لقمه نان خودش را به فقیر می داد، پسر کوچکش در بیابان بود و گوسفندها را می چراند. ناگهان گرگی به طرف آن پسرک حمله کرد. خدا به پاداش کار خوب آن زن، جبرئیل را به زمین فرستاد و جبرئیل، پسرک را از دست گرگ نجات داد.\nبعد جبرئیل، گرگ را از آن پسر دور کرد و او را صحیح و سالم، به مادرش تحویل داد. جبرئیل به آن زن گفت: «یک لقمه در راه خدا دادی و خدا هم پسرت را که کم مانده بود مثل یک لقمه در دهان گرگ برود، نجات داد.»\nمنبع: برگرفته از کتاب خدا وقصه هایش


جبر جغرافیا کار را برای هنرمند ایرانی سخت می‌کند - ایسنا\nیکشنبه / ۵ دی ۱۴۰۰ / ۰۹:۱۴\nکد خبر: 1400100502730\nجبر جغرافیا کار را برای هنرمند ایرانی سخت می‌کند\nایسنا/البرز شهریار احمدی از هنرمندان توانمندان نقاشی است که بیش از دو دهه در این رشته فعالیت می‌کند و از اساتید و مدیر گروه رشته نقاشی دانشگاه علمی و کاربردی جهاد دانشگاهی البرز است.\nبه گزارش ایسنا، اخیرا در گزارشی که از موسسات بین المللی هنری چون آرت پرایس و فیاک از ارزیابی هنرمندان جهان صورت گرفته، این هنرمند ایرانی جزو ۵۰۰ هنرمند برتر جهان معرفی شده است. وی آثار خود را با تاثیر پذیری از تاریخ و ادبیات ایران خلق کرده است و دو اثر وی به قیمت مجموعا ۷۸۵ هزار دلار در حراج تهران به فروش رفته است.\nوی از برخی محدودیت‌هایی که جغرافیا برای دیده شدن هنرمندان ایرانی وجود دارد می گوید و از اولین وظایف هنرمند اصیل خلق آثار با تمام وجود می داند نه صرفا برای پول یا شهرت. گفت وگوی ایسنا با این هنرمند نقاش را در ادامه می خوانید.\nاز خودتان و پیشینه تان در هنر نقاشی بگویید؟\nشهریار احمدی متولد ۱۳۵۸ در کرمانشاه هستم و تا سال اول هنرستان در شهر کامیاران بین کرمانشاه و سنندج بودم که فضای هنری خوبی داشت و در کنار طراحان و نقاشان آموزش دیدم. البته استعداد این هنر را به صورت ذاتی داشتم و دو تن ازعموهایم نقاش و خطاط بودند. سپس به هنرستان رفته و در رشته نقاشی در کرمانشاه مشغول به تحصیل شدم. لیسانس و فوق لیسانسم را هم در دانشگاه هنر کرج گذراندم.\nآغاز فعالیت جدی تان را از کجا می دانید؟\nکار جدی ام را از سال چهارم هنرستان آغاز کردم که توانستم آنچه را می‌خواهم روی بوم بیاورم و زمینه‌های کارم را مدیون معلمم بیژن اخگر هستم. در دانشگاه به دلیل اینکه مبانی را می‌دانستم خیلی زود پیشرفت کردم و به مدد اساتید خوبی که داشتم فعالیتم منسجم شد. اما در دانشگاه بیشترین تاثیر را یکی از اساتیدم مرحوم فریدون مام بیگی گرفتم که پیشنهاد نقاشی اکرولیک در ابعاد بزرگ را داد. در کل می توانم بگویم به دلیل برخورداری از اساتید خوب، اکثر هم گروهی‌های من جزو نقاش‌های خوب و برجسته هستند. افرادی از جمله رکن الدین حائری، آزاده رزاق دوست، بهرنگ صمد زادگان، علیرضا صحاف زاده، مهدی حسینی و ... که همه جزو نقاشان برجسته هستند. دوره فوق لیسانس را هم در همین دانشگاه گذراندم و در خلال آن شاگرد خصوصی داشتم. زمانی که مرکز کوتاه مدت جهاد دانشگاهی راه اندازی شد، مشغول به تدریس شدم. بعد از افتتاح مرکز علمی و کاربردی جهاد دانشگاهی در این دانشگاه مشغول به تدریس شدم و به عنوان مدیر گروه نقاشی به فعالیت ادامه دادم.\nاز مجموعه کارهایتان بگویید\nدر ایام دانشجویی اولین نمایشگاه انفرادی‌ام را در گالری برگ تهران که آن زمان جزو معتبرترین گالری‌ها بود، برگزار کردم و کارهای مجموعه سماع که جزو اولین مجموعه‌های جدی کارم بود را به نمایش گذاشتم. بعد از آن مجموعه شیر و مولا را کار کردم و بعد از آن با تاثیر از مولوی و رقص سماع کارهایم را ادامه دادم. اکنون جدید ترین مجموعه‌هایم شامل هزار و یک شب، خاطرات قرن اول هجری و مجموعه کارهای پراکنده است که هرکدام نامی دارند.\nآثارتان را تحت تاثیر چه تفکری خلق می کنید؟\nبیشترین تاثیر پذیری من در آثارم از تاریخ و ادبیات است و مطالعاتم بیشتر در این زمینه است. این تاثیر پذیری حتی می‌تواند یک کلمه باشد زیرا کلمات با خودشان تصاویر و معانی را حمل می‌کنند و با گذشت زمان تاریخ می پذیرند.\nدر مورد انتخاب شدن شما جزو ۵۰۰ هنرمند برتر دنیا بگویید؟\nبر اساس گزارش «آرت‌پرایس» -مهم‌ترین مرجع مارکت هنر جهان- در کنار «فیاک» – موسسه نمایشگاه‌های بین‌المللی پاریس- این انتخاب انجام شده است. با توجه به آثاری که در مراکز رسمی مختلف ارائه و ثبت شده است و با توجه به کیفیت و همچنین قیمت فروش، آثار در این رویداد محاسبه می‌شوند. معتبرترین حراج ایران حراج تهران است که از سال‌های ۹۱ یا ۹۲ شروع شد و من در همه دوره‌ها شرکت کردم که آثار هنری کارهایی خاص از هنرمندان انتخاب و به نمایش گذاشته می‌شود و در سایت هم به حراج گذاشته می‌شود. در این حراج دو اثرم به قیمت های ۳۹۶ هزار دلار و ۳۸۹ هزار دلار به فروش رفت.\nبه نظر شما برای حفظ هنر فاخر در ایران و جلوگیری از ابتذال کشیده شدن هنر باید چه کرد؟\nهمانگونه سنت را نمی‌توان حفظ کرد هنر را نیز نمی‌توان حفظ کرد. همیشه در دوران اوج و طلایی تمدن هنرمند معمولی و هنرمند فاخر داریم. ما فقط می‌توانیم وظایفمان را با بالاترین کیفیت انجام دهیم. اگر هرکدام به نوبه خود قدم بعدی را درست برداریم خود به خود همه چیز درست می‌شود. اکنون خیلی از دانشجویان می‌خواهند چند تکنیک یاد بگیرند و به سرعت وارد بازار درآمدزایی شوند اما کار هنری مخصوصا نقاشی اینگونه است که هرچه بیشتر به پول فکر کنی پول در نمی‌آوری و لازمه آن این است که به پول و شهرت فکر نکنی و از وظایف اولیه هنرمند این است که با دل و جان کار کند. در جهان کنونی برای همه افراد جایی هست و باید کار درست را با تمام وجود انجام داد ولی اگر تمام مظلومین هنر دنیا هم به جایگاه خود برسند، همواره هستند کسانی که بگویند برخی دیگر کارشان به مراتب بهتر است ولی ارج و قرب ندارند.\nنقاش ایرانی با چه محدودیت‌هایی مواجه است؟\nوظیفه نقاش در ایران فقط نقاشی کردن نیست. بلکه وظیفه عرضه کار را نیز خودشان باید بر دوش بکشند در حالی که در اروپا و آمریکا به این صورت نیست و هنرمندی که کارش به کیفیت قابل عرضه برسد در این کشورها دغدغه عرضه ندارد. جغرافیای ما کار را برای هنرمندان سخت‌تر کرده است یک ایرانی شاید باید ۲۰ برابر یک آمریکایی برای رسیدن به آن جایگاه تلاش کند و باید حتی برای دیده شدن کارهایش به شخصه تلاش کند.\nکیفیت کارهای نقاشی کنونی را چطور می بینید؟\nشاهد پیشرفت خوبی در هنر ایران هستم. زیرا بسیاری از هنرمندان جوان ما از تفکر رمانتیک که گفته می‌شود هنرمند خودش کشف می‌شود خارج شده‌اند و به روز کار می‌کنند . بسیاری از هنرمندان ایرانی را می‌شناسم که هنرمندان خارج از کشور از آنها تاثیر می‌پذیرند ولی به واسطه جغرافیای زندگی شاید حرفمان کمتر از هنرمندان کشورهای پیشرفته شنیده می‌شود از طرفی در سیاست کشور نیز هنر اولویت و جایگاه چندانی ندارد.\nمهمترین ویژگی‌های یک نقاش از نظر شما چیست؟\nویژگی‌های یک نقاش از نظر من قبل از هر چیز آشنایی کامل با تکنیک و متریال کار است. حتی هنرمندی که می‌خواهد بی تکنیک کار کند باید رگه‌های از تنیک داشته باشد و با آگاهی کامل انجام شود. از طرفی هنرمند باید نسبت به تاریخ هنر و زمانه خود آگاهی داشته باشد تا کاری تقلیدی ایجاد نکند و معنا داشته باشد.


فوت و فن های خوشمزه تر شدن سوپ و خورش | داتیس\nفوت و فن های خوشمزه تر شدن سوپ و خورش\n, 5:00 ب.ظ\nاگر می خواهید سوپ و خورش هایتان خوشمزه و خوش طعم شود باید با فوت و فن های خوشمزه تر شدن سوپ و خورش آشنا شوید. گاهی افراد با وجود مواد اولیه ثابت نمی توانند مزه قالب سوپ و خورش را درست در آورند. تنها دلیل خوشمزه نشدن غذا عدم آگاهی و رعایت فوت و فن های آشپزی می باشد. در این مطلب به فوت وفن های خوشمزه تر شدن سوپ و خورش می پردازیم.\nآشنایی با فوت و فن های خوشمزه تر شدن سوپ و خورش\nمهم ترین فن آشپزی عشق ورزیدن به آن است. بهترین آشپزان معمولا کسانی هستند که از آشپزی لذت می برند. یکی دیگر از مواردی که باید توجه کنید، این است که غذایی که برای بار اول پخته اید را برای میهمان تان سرو نکنید.\nفن های خوشمزه تر شدن سوپ\nسعی کنید سوپ را یک روز قبل تهیه کنید. زیرا طعم بهتری پیدا می کند.\nمی توانید برای غلیظ ترشدن سوپ یا خورش، مقداری از آن را در غذاساز ریخته و پوره کنید. بعد به قابلمه اصلی برگردانید و روی حرارت ملایم اجاق گاز اجازه دهید پنج دقیقه دیگر بجوشد.\nحتما در دستور غذاهای مختلف این نکته را شنیده اید که برای قوام بخشیدن به سوپ باید یک قاشق آرد حل شده در یک لیوان آب سرد به آن بیفزایید. ما به هیچ عنوان استفاده از آرد را توصیه نمی کنیم. زیرا ممکن است در بسیاری از سوپ‌ها که به این روش غلیظ شود، ولی طعم خامی آرد احساس می‌شود.\nکمی برنج خرد شده را از ابتدای پخت در سوپ بریزید. این برنج طعم خاصی به سوپ نمی‌دهد. اما باعث غلیظ شدن آن می‌شود. برنج خرد کاملا پخته و در مواد سوپ حل می‌شود. اگر به هر دلیل این اتفاق نیفتد در آخر با ته قاشق برنج‌ها را له کنید.\nافزودن خامه نیز می تواند باعث غلیظ شدن سوپ شود.\nبعد از پخت مواد اصلی سوپ، یک عدد سیب زمینی را پوست بکنید. 2 یا 3 نیم کنید و بگذارید همراه با سایر مواد سوپ به مدت نیم ساعت تا 45 دقیقه بپزد. سیب زمینی مواد نشاسته‌ای خود را به سوپ می‌دهد و باعث قوام و غلظت آن می‌شود.\nفن های خوشمزه تر شدن خورش:\nخورش را نباید زیاد به‌هم زد. زیرا بهم زدن خورش باعث له شدن مواد و از بین رفتن شکل آن می‌شود.\nادویه و چاشنی خورش‌ها بستگی به ذائقه اشخاص دارد. بدین جهت ممکن است برحسب ذائقه چاشنی آن را کم یا زیاد کرد. ولی توصیه ی ما ای است که هرگز زردچوبه و فلفل سیاه را از غذا حذف نکنید.\nسعی کنید در تمامی خورش ها برای عطر و طعم بهتر از یک تا دو حبه سیر و یک پیاز استفاده کنید.\nانواع سبزی را باید بعد ازپخته شدن گوشت داخل خورش ریخت.\nدرخورش هایی که در آن از مرغ استفاده می شود هویج نقش به سزایی در گرفتن بوی آن دارد.\nبرای بهتر به روغن افتادن خورش هایی که در آن از گردو مثل فسنجان استفاده می شود. می توانید از ریختن نصف لیوان آب سرد یا چند تکه یخ در آن استفاده کنید.\nبرای سرخ کردن پیاز باید دقت کامل کرد. پیاز نباید زیاد سوخته باشد یا سفید بماند. بلکه رنگ آن کاملا طلائی شود.\nگوشت در کلیه خورش‌ها باید با حرارت ملایم اجاق و در ظرف بسته پخته شود. بعد سبزیجات آن اضافه گردد.\nوقتی تمام مواد خورش پخته شد، در آن را باز می‌گذاریم تا آب زیادی آن تبخیر شود.\nغلیظ شدن سوپ یا خورش , فوت و فن آشپزی


مدرسه شاد و با نشاط - نابو\nشاد زیستن برای کودک به همان اندازه مهم است که تغدیه خوب، محبت کردن و حفاظت از او اهمیت دارد، زیرا سلامت روحی و روانی و فیزیکی و جسمانی او را تامین می‌کند. نرخ شادی و خنده در مدارس ما بسیار پایین است. میزان شیوع خنده و توسعه فضای فرح بخش در آموزشگاه‌ها مورد بی‌مهری قرار گرفته است.\n– چگونه یک دانش آموز میتواند همواره شاد باشد؟\n– آیا فقط با کسب موفقیتها و کامیابیهایی که مورد تأیید جامعه است، میتوان به شادی و نشاط رسید؟\n– آیا شادی تنها در قالبهای ظاهری تجلی مییابد یا نمودهای غیر ظاهری نیز دارد؟\n– چه ارتباطی میان شادی و نشاط و ارضای نیازهای اساسی انسان وجود دارد؟\n” نوعی احساس امنیت ، احساس اینکه زندگی به طور کلی به خوبی می گذرد “\nبه گفته ” مایرز ” خوشحالی به سن یا میزان درآمد، مرد یا زن بودن بستگی ندارد، ولی با بعضی خصوصیات شخصیت فرد ، وجود تناسب بسن شغل و مهارت های او، داشتن روابط نزدیک با دیگران و برخورداری از اعتقادات مذهبی و عمل کردن به آنها مربوط است. طبق این نظر ، بهترین عوامل پیش بینی کننده خوشی، ثروت و زیبایی یا شهرت نیست، اما افرادی که بیشتر احتمال دارد خود را آدم های سرخوشی تعریف کنند، دارای صفات یا ویژگی های مشخص هستند که در ادامه آمده است.”\nویژگی های افراد با نشاط احترام به خود: به جنبه های خوب و مثبت خود بیشتر توجه می کنند و محدودیت هایشان را می پذیرند. خوش بینی: افراد سرخوش به جنبه های روشن و مثبت حوادث نگاه می کنند و انتظار دارند نتیجه کار خوب باشد و هر گاه چنین نشود، آنان شکست و ناکامی خود را امری کوچک و گذرا تلقی می کنند و می کوشند راه حل تازه و بهتری برای مشکل خود بیابید. تسلط شخصی: افراد سرخوش، احساس می کنند که ارباب و صاحب اختیار سرنوشت خود هستند. چون احساس می کنند که اختیار زندگی خود را در کف دارند ، به صورتی همسان از داشتن احساس سرخوشی خبر می دهند. افزودن بر این چهار ویژگی اصلی شخصیت ، احتمال بیشتری وجود دارد که افراد سرخوش از بدن سالم و متناسب بهره مند بوده، هدفها و توقعات واقع بینانه ای داشته باشند و ضمن سود جستن از روابط مناسب، دوستانی صمیمی داشته و از ایمان مذهبی یا روحانی برخوردار باشند که از آنان حمایت می کند، به زندگیشان هدف و مقصد می بخشد و انان را چنانکه هستند می پذیرد.\nسر خوشی نه تنها احساس خوبی به فرد می دهد، بلکه برای سلامت جسمی نیز خوب است بارها محققان پی برده اند که سلامت ( جسمی و روانی ) و سرخوشی دست در دست هم کار میکنند و البته چنین یافته علمی به هیچ وجه شامل چیز تازه ای نیست ، هزاران سال پیش سلیمان نبی گفت: قلب شاداب به اندازه دارویی موثر بهر انسان فایده می رساند ولی روحی شکسته استخوان ها را خشک می کند. و البته جای هیچ تردید نیست که یادگیری نیز در فردی با روان سالم شکل می گیرد هر چقدر روان فرد از سلامت بیشتری برخوردار است میزان ، عمق و پایداری یادگیری نیز بیشتر است. در راستای پرورش سرخوشی و نشاط ، موارد و توصیه های زیر در متون مختلف روان شناسی آمده اس\nتوصیه های موثر بر افزایش نشاط از دید روانشناسان : – تلاش در وقت گذاری و رسیدگی به خود : کمک به رفع نیازهای دیگران بدون شناسایی و ارضای نیازهای فرد نا ممکن است . باید فرد توجه کند که چه کارهایی او را خوشحال می کند ، سپس وقت کافی برای انجام دادن آنها در نظر بگیرد . -سرمایه گذاری در روابط نزدیک و صمیمانه : باید هر فرد وقت و محبت خود را به اشخاصی که دوست دارد هدیه دهد. -تلاش در به انجام رساندن کارها مورد علاقه : هر فرد باید ، دنبال مبارزه طلبی هایی بگردد که به ارضای نیاز خود برای انجام دادن کارهای دارای معنی و هدف از نظر خود کمک می کند . هم چنین باید از فرصت های نامنتظر برای آزمون چیزها و کارهای متفاوت استفاده کند . -دادن نیرو و انرژی به خود : رسیدگی به وضع سلامت جسمانی برای مراقبت از سلامت روان اهمیت دارد . -پرهیز از افراط و تفریط : روحیه همه گاهی قوی و گاهی ضعیف می شود . ولی باید سعی کرد که به نوعی حالت تعادل یا حد وسط رسید. -خوش بین بودن : اگر فرد همواره در پی آن باشد که ببیند در زندگی چه کمبودهایی دارد ، آن عیبها را خواهد یافت و احساسش نسبت به خود از آنچه هست بدتر خواهد شد . باید فرد به دنبال جنبه های و جلوه های مثبت زندگی خود بگردد. -نوع دوستی : نیکی کردن به دیگران ممکن است باعث شود فرد احساس خوبی و شادی کند . نوع دوستی ، کمک یا بخشش به دیگران بدون توجه به نفع شخصی ، احساس احترام به خود را افزایش می دهد . نوع دوستی , هم چنین ممکن است به کاهش فشارهای روحی و جسمی بینجامد و از سلامت و تندرستی فرد محافظت کند . بیشتر ما افرادی نوع دوست هستیم . ما تا آنجا که توان داشته باشیم به امور خیریه کمک می کنیم ، برای کمک به سالمندن یا از کار افتادگان داوطلب می شویم ، به افراد بی سواد خواندن و نوشتن یاد می دهیم و یا آماده ایم به عنوان برادر یا خواهر بزرگتر کودکان و نوجوانان نیازمند عمل کنیم . دلیل عمده انجام دادن این کارها آن است که ما صمیمانه می خواهیم به دیگران یاری دهیم. احسان و بخشش به همان اندازه که به دریافت کنندگان کمک میکند ، برای بخشندگان هم مفید است . بسیاری از افرادی که برای انجام دادن امور خیر داوطلب می شوند از نوعی احساس سرشار از عافیت خبر می دهند که به ( نشاط کمک کنندگان ) مشهور شده است . این حالت ، نوعی احساس آرامش و رهایی از استرس ، افزایش انرژی ، گرمی ، افزایش احساس با ارزش بودن و حتی کاهش احساس درد و ناراحتی را شامل می شود . هانس سلامی (Hans selye) بنیانگذار پژوهش در زمینه استرس ، همکاری با دیگران به خاطر خود را با عنوان ( خودخواهی نوع دوستانه ) توصیف کرده است که ما از طریق آن ، با کمک به دیگران برای تامین نیازهایشان ، نیازهای خود را نیز برآورده می کنیم . این مفهوم در واقع تعبیر جدیدی از قانون اخلاق طلائی مشهور است ( با دیگران همچنان رفتار کن که میل داری آنان با تو رفتار کنند ) تفاوت مهم در آن است که شما با ابزار دوستی و کمک کردن به همسایه خود ، محبت و کمک او را به سوی خود جلب می کنید . -شوخ طبعی: شوخ طبعی و مزاح ، که به ما اجازه می دهد ترسها و دیگر احساسات منفی خود را بدون ایجاد ناراحتی برای خودمان یا دیگران بیان کنیم. یکی از سالمترین راه های مقابله با فراز و نشیب های زندگی است . بنابراین دکتر ویلیام فرای (Williamfry) استاد دانشگاه استانفورد که تاثیر های خنده و شوخی را بر سلامت جسمی و روحی به مدت 3 سال مورد بررسی قرار داد ، خنده در هر روز به اندازه 10 دقیقه ورزش قایق سواری و پارو زدن برای کار کردن قلب و عروق بدن مفید است . همچنین باعث تغییر شکل امواج مغزی و ضرب آهنگ تنفس می شود ، از احساس درد می کاهد ترشح هورمون های مربوط به استرس را کاهش می دهد و با افزایش فعالیت سلولهای کشنده طبیعی بتعث تقویت ایمنی بدن در مقابل بیماری ها می گردد . شوخی و خنده روش هایی برای بیان عواطف صادقانه ، غلبه بر ترس و تردید و برقراری ارتباط با دیگران است . حتی در زمان ابتلا به بیماری های درمان ناپذیر و مرگ بار ، شوخی می تواند به افراد کمک کند که روزهای آخر زندگی خود را با شادی و نشاط سپری کنند . فایده دیگر شوخی کمک به فرو نشاندن خشم و عصبانیت است ، تقریبا امکان ندارد که انسان هم بخندد و هم عصبانی بماند. -داشتن روابط اجتماعی: برقرار کردن ارتباط با دیگران به بهبود سلامت جسمی و روانی کمک می کند ، داشتن روابط گروهی با کاهش هورمون های مربوط به استرس به حفظ تندرستی یاری می رسانند .\n-حفظ سلامت جسم : نگه داشتن سلامت بدن ، به وسیله ورزش و تغذیه صحیح ، به سلامت فکر و روان کمک می کند . علت این موضوع آن است که ورزش میزان بعضی مواد شیمیائی موجود در مغز را تغییر می دهد و جریان خون و جذب اکسیژن را می افزاید . این تغییرات می تواند بر دستگاه اعصاب مرکزی اثر گذارند و دگرگونی خوشایندی را در احساس و حال فرد به وجود آورند . ورزش همچنین به ایجاد تغییرات روانی تدریجی می انجامد . فعالیت بدنی به خودی خود می تواند در ذهن انسان را از تمرکز به افکار مزاحم و آزار دهنده باز دارد . کسانی که به طور مرتب ورزش می کنند به نوعی احساس مهارت و تسلط بر خود دست می یابند و عصبانیت و نگرانی خود را با حرکات ورزشی تخلیه می کنند . این تغییرات در امر تغذیه صحیح نیز ایجاد می شود داشتن چندین وعره غذایی کم حجم ولی مغذی و همچنین استفاده صحیح از مواد غذایی از جمله عوامل تاثیر گذار بر روان هستند .\nشاداب سازی درونی و معنوی در مدارس الف- تربیت معنوی و دینی (آشنایی با لطافت طبیعی و…) بی تردید تربیت روحی و معنوی نوجوانان باید از آغاز حیات آنان مدنظر گرفته شود لیکن چون در سنین نوجوانی می خواهند هویت شخصی پیدا کنند کم کم از والدین خود جدایی بیشتری پیدا می کنند و وابستگی کمتری می یابند و همین امر باعث می شود هدایت معنوی ویژگی خاصی پیدا کند. آشنایی آنان با لطافت طبیعت (آب و هوا و آفتاب و کوه و دریا و… می تواند نشاط و شادابی را با ادراک طبیعت خداوندی به دست آورد به طوری که نوجوان با دیدن هر یک از ابعاد طبیعت حتی با دیدن یک گل احساس لذت و شادمانی کند. ب- شرکت دادن نوجوان در فعالیت های گروهی فعالیت های گروهی و جمعی نوجوانان جزو لا ینفک از زندگی اجتماعی آنان به شمار می رود و اگر خوب هدایت شود می تواند آثار سازنده ای را در پی داشته باشد و در واقع می تواند احساس لذت درونی را برای او به وجود آورد. ج- جذب مشارکت دانش آموزان در اداره مدارس شکی نیست که یکی از وظایف مهم تربیتی مدیریت مدارس تشویق نوجوانان به مشارکت و تعاون در همه امور است و آنان می توانند با تدوین برنامه های مناسب به جلب مشارکت دانش آموزان در امور مختلف مدرسه اقدام کنند و این موضوع می تواند به احساس مفید بودن و دور شدن از انزوا و کسالت در نوجوانان کمک کند و خود یکی از موارد شاد زیستن است.\nدر این بخش اکثرا مواردی مورد توجه قرار می گیرد که قابل رویت و قابل لمس کردن باشد و در واقع اموری که لذت بصری ایجاد می کند یا دیدن فضا و محیط زیبا باعث ایجاد نشاط می شود مورد توجه قرار می گیرد. 1- فضاسازی و زیباسازی حیاط مدارس، از جمله دیوارها، سطح زمین، کاشت درخت و گل و گیاه گذاشتن نیمکت های رنگی و زیبا در حیاط مدرسه، تابلوی زیبای سر در مدرسه، دیوارهای تمیز و زیبا و تزیین شده با نقاشی های زیبا، نماسازی های مختلف. 2- زیباسازی مناسب ساختمان مدارس از جمله هماهنگی کاشی و سرامیک و سنگ – رنگ آمیزی در و دیوارها، پرده های زیبا جهت کلا س ها، زیباسازی راهروهای کلا س ها، دفتر معلمان، اتاق مشاوره و… 3- زیباسازی و تمیز بودن نمازخانه استفاده از خوشبوکننده ها، استفاده از نوشته ها و خطاطی های زیبا و استفاده از گلدان های زیبا، استفاده از فرش های زیبا و هماهنگ با پرده ها تمیز بودن و زیباسازی دستشویی ها و وضوخانه (حتما فضای وضوخانه از کاشی و سرامیک زیبا و تمیز استفاده گردد) محل آبخوری ها سنگ شده باشد و در وضوخانه ها از لوله کشی آب گرم استفاده شده باشد. 4- زیباسازی راهروها و ورودی ها با استفاده از گلدان های گل طبیعی و مصنوعی. 5- زیباسازی کتابخانه ها استفاده از کمدهای یکرنگ و یک مدل جهت نگهداری کتاب ها (ترجیحا استفاده از کمدهای چوبی زیبا) استفاده از گلدان های طبیعی در فضای کتابخانه، میز و صندلی های یک رنگ و زیبا، قفسه های زیبا جهت در دسترس قرار دادن مجلا ت و روزنامه ها. 6- تشویق دانش آموزان جهت آوردن گل و گیاه طبیعی و استفاده از آن در محیط کلا س ها. 7- پوشش ظاهری دانش آموزان، استفاده از روپوش های خوش رنگ و شاد . 8- پوشش ظاهری معلمان، مدیر و معاونان که با رعایت تمامی موازین شرعی می توان از رنگ های شاد و رنگ های روشن استفاده کنند. 9- استفاده از قاریان با صوت و لحن زیبا در صبحگاه مدرسه (اگر به صورت زنده باشد بهتر است وگرنه از نوارهای مناسب می توان استفاده کرد. 10- ایجاد روابط انسانی مطلوب بین ارکان مدرسه شرایط مطلوب کار موجب تقویت روحیه معلمان و افزایش میل و رغبت و علاقه آنان به کار و غرور و افتخارشان در مدرسه خواهد شد 11-استفاده از روش‌های فعال تدریس معلمانی که از روش‌های فعال استفاده می‌کنند، کلاس‌های شادتری دارند. مشارکت دانش‌آموزان در کلاس و آموختن آنها را از کسالت و بی‌حالی رها ساخته، شادابی و نشاط را تقویت می‌کند.\n16-توجه به معیارها و ملاک‌ها و عوامل شادی‌آفرین در سنین مختلف در دوران کودکی، برآورده شدن احتیاجات اساسی جسمی و روانی عامل وجد و سرور است. در دوران نوجوانی پذیرش از طرف اعضای خانواده و گروه همسالان و نیز ابراز موفقیت در کارهای شخصی و امور تحصیلی شادی‌آفرین است. در جوانی و بزرگسالی، کسب مهارت‌های لازم برای تصدی شغلی، پیشرفت در کار و تحصیل، موفقیت در کارهای هنری و ورزشی احساس وجد و مسرت را به‌وجود می‌آورد.\nشاید در اولین نگاه احساس کنیم که انجام همه امور فوق در مدارس مستلزم پرداخت هزینه های سنگین باشد و مسلما در مدارس دولتی چنین امکانی وجود ندارد لیکن با کمی تامل به این نتیجه می رسیم که انجام بسیاری از این پیشنهادات فوق می تواند با درایت و مدیریت صحیح با حداقل بودجه و امکانات انجام شدنی باشد و به اشکال مختلف می توان شادابی و طراوت را به کودکان و نوجوانان این مرز و بوم هدیه دهیم و در نهایت جامعه شاد داشته باشیم که این خود باعث بروز و رشد استعدادها و خلا قیت ها در جوانان ما خواهد شد. شاداب‌سازی و ایجاد روحیه شاد در دانش‌آموزان و جلوگیری از افسردگی آنها باعث می‌شود افرادی هدفمند و کار آمد در جامعه داشته باشیم در این میان عوامل متعددی دست به‌دست هم داده تا بتواند این هدف محقق شود.\n– مهمترین عامل نقش خانواده است، تربیت فرزند از اوان زندگی و ایجاد نشاط او وپیوند میان خانواده و مدرسه وتعامل این دو در ایجاد هماهنگی با هم می تواند روشی مؤثر برای ایجاد شادابی در فرزند پیدا و اجرا شود. – از دیگر عوامل مهم نمازاست، نماز عاملی است مهار کننده روح انسان و باعث آرامش قلب و جلوگیری از اضطراب و افسردگی در شخص می‌شود، پس اجرای نماز جماعت وجلسات متعدد مربوط به نماز و اشاعه آن می‌تواند در شاداب‌سازی دانش‌آموزان مؤثر باشد. پس با این تفاصیل می‌توان گفت با شاداب‌سازی محیط کمک شایانی به شادابی فرزندان و رشد همه جانبه (اخلاقی، آموزشی و……)آنها می‌شود.


اندر حکایت جادوگری‌های مجازی جادوگر\nاخباراخبار ورزشی اندر حکایت جادوگری‌های مجازی جادوگر\nاندر حکایت جادوگری‌های مجازی جادوگر\nتاریخ انتشار : پنج شنبه, 19 بهمن 1396 09:07\nدست خودش نیست، عادت کرده است زمین و زمان را به هم بریزد و خواه‌ناخواه اهالی فوتبال را پای فعل و انفعالاتش میخکوب کند، چه آن زمان که در سال‌های جوانی کابوس مدافعان حریف بود و چه حالا که کمی دورتر از سال‌های جوانی، باز هم به کابوسی دیگر بدل شده است اما این بار نه‌فقط برای حریفان، که حتی برای برخی دوستداران و دلسوزان واقعی‌اش. بالطبع علی کریمی را می‌گوییم، یاغی همیشگی فوتبال ایران که گرد پیری‌ای که روی سر و صورتش نشست هم نتوانست مهار شدنی‌اش کند و او را در هیچ چارچوب مشخصی بگنجاند. علی کریمی این روزها تیتر یک فوتبال ایران است.\nبرخلاف تصور بسیاری از علاقه‌مندان فوتبال که با خود خیال می‌کردند سرمربیگری کریمی در سپیدرود می‌تواند با ایجاد مشغله‌های ذهنی جدید برای کریمی، او را حداقل از نزاع مستقیم با مسئولان فدراسیون فوتبال و امثالهم و حواشی پیرامون آن دور کند، حضور دوباره کریمی در عرصه فوتبال نه‌تنها به آرام شدن اوضاع نینجامید بلکه سبب شد تا آتش اختلافات روزبه‌روز شعله‌ور‌تر شود و حالا دامن زدن به این اختلافات پای افراد زیادی را هم به ماجرا باز کرده است. بدون شک حیات افرادی چون علی کریمی برای هر جامعه‌ای غنیمت است. چه جامعه فوتبال و چه هر جامعه دیگری که خواه‌ناخواه با اتفاقات پشت پرده و به‌موجب آن فسادهای مختلف دست و پنجه نرم می‌کند.\nوجود کریمی و کریمی‌ها به‌عنوان چهر‌ه‌های محبوبی که از پایگاه‌های اجتماعی قدرتمند برخوردارند نه‌تنها از سوی مردم که از سوی مسئولانی که نیاتی به غیر‌از نیات منفعت‌طلبانه در سر دارند نیز باید غنیمت شمرده شود. فارغ از موضوعاتی که امروز از زبان علی کریمی در نکوهش مدیریت حاکم بر فوتبال ایران مطرح می‌شود، بی‌شک باید قدردان افرادی چون کریمی بود که حاضرند هزینه‌های زیادی را شخصا متحمل شوند تا پرده‌ها را کنار زده و چه برای مردم و چه برای مسئولان نظارتی، ریشه‌های فساد را آشکار سازند.\nاما در این بین با وجود ارزشمند بودن مسیر کلی‌ای که علی کریمی در پیش گرفته است، نقدهای بسیاری نیز به زمانبندی طرح موضوعات، نحوه بیان بسیاری از انتقادات، شیوه استناد به منابع و... از سوی علی کریمی، وارد به‌نظر می‌رسد. علی کریمی درحال‌حاضر سرمربی تیم سپیدرود رشت است. بی‌شک شخصیت حقیقی کریمی هزینه‌های مربوط به دست به یقه شدن با بسیاری از مدیران را پذیرفته است اما هیچ تضمینی نیست که شخصیت حقوقی سرمربی تیم فوتبال سپیدرود نیز با این موضوع کنار آمده باشد.\nبی‌شک مدیران باشگاه سپیدرود که کریمی را به‌عنوان سرمربی تیم‌شان انتخاب کرده‌اند و همچنین هواداران پرشمار سپیدرود که بعد از سال‌ها رنگ لیگ برتر را دیده‌اند حاضر نیستند سپیدرود قربانی افشاگری‌های کریمی شود و تاوان سنگینی چون سقوط در پایان فصل را پس بدهد. از لحاظ حرفه‌ای نیز کریمی بهتر از همه ما می‌داند که وقتی مسئولیت سرمربیگری در سپیدرود را پذیرفته است، متعهد شده است که تمام تلاش خود را معطوف موفقیت تیمش کند. تعهدی که ممکن است با هیاهوی ایجاد شده تحت‌الشعاع قرار گیرد و موجب شود از لحاظ حرفه‌ای نیز رفتار کریمی به تایید نرسد.\nسبک بیان بسیاری از انتقادات نیز از سوی علی کریمی، در شأن و شخصیت فردی که یکی از اسطوره‌های فوتبال ایران به‌شمار می‌رود نیست. گرچه نزدیک بودن کریمی به مردم و به اصطلاح خاکی بودنش همواره یک امتیاز مثبت برای او بوده است اما استفاده از لحنی نه‌چندان محترمانه در انتقادات کریمی، در سایه خودمانی بودن زبان او پنهان نخواهد شد و آهسته آهسته چنین لحن و چنین شیوه بیانی از اعتبار کریمی خواهد کاست. ضمن اینکه در استناد علی کریمی به برخی منابع نیز می‌توان ایراداتی از او گرفت.\nاو در کانال تلگرامی‌اش برای تاختن به برخی مدیران، بعضا به صحبت‌های دیگر افراد استناد می‌کند که هیچ تضمینی در صحت آن وجود ندارد و همین موضوع می‌تواند در آینده‌ای نزدیک برای او دردسرهای گسترده حقوقی ایجاد کند. بی‌تردید در خاطر هرکس که در ایران فوتبال را به‌خاطر زیبایی‌هایش دنبال می‌کند، سوای هرگونه علایق رنگی، علی کریمی شاخص‌های بسیاری برای دوست داشته شدن دارد، مگر می‌توانیم فوتبال علی کریمی را دیده باشیم و حالا دلتنگ آن حجم از زیبایی در ساق‌های یک فوتبالیست نباشیم؟\nمگر می‌توانیم رفتارهای انسانی علی کریمی در خارج از مستطیل سبز را رصد کرده باشیم و برایش در قامت یک پهلوان احترام قائل نباشیم؟ مگر می‌توانیم سکوت نکردن‌ها و تاب نیاوردن‌های او در قبال مشکلات فوتبال‌مان را به یاد بیاوریم و به آینده او در فوتبال‌مان اهمیتی ندهیم؟ علی کریمی بدون هیچ تردیدی یک هدیه الهی برای فوتبال ماست، هدیه‌ای که آیندگان حسرت داشتنش را می‌خورند و ما هم عصرانش می‌خواهیم حالا حالاها از حضورش در فوتبال لذت ببریم، کاش حواس خودش هم به قلب‌هایی که هنوز برایش می‌تپد و فوتبال را بدون او نمی‌خواهد، بیشتر باشد.


روایتی از جلسه مجلس شورای اسلامی پس از فاجعه 7 تیر 1360/ تشییع باشکوه پیکر شهدای 7 تیر در سراسر کشور\nچهارشنبه ۰۵ آبان ۱۴۰۰ - ۰۸:۰۸\nکد خبر: ۵۰۱۴\nپس از حادثه، جلسه‌ای در مجلس تشكیل شد كه چه كار كنیم. بنا شد شهدایی كه مربوط به شهرستان‌ها هستند به شهر خودشان برده شوند و در مسیر، تشییع جنازه بشوند تا چهره منافقین كوردل برای همگان روشن شود و موج ایجاد كند و بغض و كینه منافقین نسبت به انقلاب و اسلام مشخص شود. تشییع جنازه‌های باشكوهی به نفع انقلاب و نظام و برضد منافقین برگزار شد.\nتاریخ انتشار: ۱۱:۱۲ - ۰۵ تير ۱۳۹۸ - 2019June 26\nپایگاه مرکز اسناد انقلاب اسلامی؛ سازمان مجاهدین خلق (منافقین) طی یک طرح برنامه‌ریزی شده، از مدت‌ها قبل با استفاده از عناصر نفوذی خود، توانسته بود به نهادهای مهم نفوذ کند و یکی از نفوذیان این سازمان به نام کلاهی، در 7 تیر 1360 با بمب گذاری در دفتر حزب جمهوری اسلامی، باعث شهادت یاران امام شد.\nحجت‌الاسلام علی‌اکبر ناطق‌نوری در بخشی از خاطرات خود که توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است در این رابطه می‌گوید: بنده اصلاً از روز اول كه كلاهی را در حزب دیدم به طور طبیعی از او خوشم نیامد. قیافه او به دلم نچسبید.\nضد انقلابیون سرمایه‌گذاری كردند تا فراكسیون شهید بهشتی را از هم بپاشند. چند روز قبل از حادثه، به بهانه درست كردن كولر نیروهای فنی خودشان را آورده بودند به پشت‌بام ساختمان حزب و محاسبه كردند كه چه مقدار مواد منفجره قدرت تخریب ساختمان را دارد. شبی كه جلسه حزب تشكیل شده بود این ملعون [کلاهی] به تمامی دوستان شهید بهشتی تلفن زده و گفته بود كه حتماً جلسه امشب را بیایید، خیلی مهم است.\nاخوی شهیدم به من گفت: «شما امشب حزب نمی‌آیی؟» گفتم: «در اوین با آقای محمدی‌گیلانی قرار دارم و نمی‌توانم در جلسه حزب شركت كنم». در واقع توفیق شهادت نصیبمان نشد.\nدر اوین، همراه آقای گیلانی نشسته بودیم كه آقای لاجوردی آمد داخل اتاق و گفت: «می‌گویند حزب را منفجر كرده‌اند» و بلافاصله گفت: «خدا كند انفجار در سالن جلسه امشب نباشد.» بلافاصله سوار ماشین شدم و به طرف سرچشمه آمدم. هنوز گردوخاك ننشسته بود كه رسیدم و گروه‌های امداد هم سریع آمدند و شهدا را از زیر آوار درمی‌آوردند.\nشاید اولین جنازه‌ای كه درآوردند، جسد عباس‌آقا اخوی بود. گفتند: «ناطق‌نوری شهید شده.» دیگر نمی‌دانستند ناطق‌نوری كه شهید شده، كدام است. اخوی احمدآقا شوكه شده بود، تا مرا دید بهت‌زده گفت: «تو زنده‌ای؟» گفتم: «بله.» بلافاصله پرسید: «عباس‌آقا كو؟» گفتم: «این زیر.» گفت: «به همین راحتی؟» گفتم: «برو بابا مرحوم بهشتی این زیر است حالا عباس هم هست.»\nهمه گریه می‌كردند كه بهشتی كجاست. بعضی گفتند: «بهشتی را درآوردند و بردند بیمارستان.» آقای سبحانی‌نیا، نماینده نیشابور تا مرا دید گفت: «آقای بهشتی سوخت.» در همین لحظه حاج اصغر رخ‌صفت و دوستانم آمدند و نگران بودند كه نكند عملیات منافقین ادامه داشته باشد. آن‌ها گفتند: «بهترین جایی كه می‌توانند باز ضربه بزنند همین جاست.» گفتند: «شما سریع بروید و این‌جا نمانید.»\nسوار ماشین شدم. رفتم منزل اخوی شهید، عباس‌آقا، همسر ایشان وقتی مرا دید از عباس‌آقا سوال نكرد با گریه سراغ شهید بهشتی را گرفت. همان شب بسیاری از دوستان به آقای رسولی محلاتی، پدرخانمم، تلفن زده بودند و تسلیت گفته بودند چون یكی از شهدا ناطق‌نوری بود همه فكر می‌كردند من شهید شده‌ام اما این توفیق بزرگ نصیبم نشد.\nهشت صبح، رادیو خبر شهادت مرحوم شهید بهشتی را اعلام كرد. مردم بقیه را فراموش كرده بودند. همه سراغ آقای بهشتی را می‌گرفتند. مرحوم شهید بهشتی به همان اندازه كه دشمنان عنود و كینه‌توز داشت، دوستان باوفایی هم داشت و عاقبت منافقین كوردل پس از چند سال ترور شخصیت، ایشان و دوستان وفادارش را ترور كردند.\nجلسه مجلس پس از حادثه\nپس از حادثه، جلسه‌ای در مجلس تشكیل شد كه چه كار كنیم. بنا شد شهدایی كه مربوط به شهرستان‌ها هستند به شهر خودشان برده شوند و در مسیر، تشییع جنازه بشوند تا چهره منافقین كوردل برای همگان روشن شود و موج ایجاد كند و بغض و كینه منافقین نسبت به انقلاب و اسلام مشخص شود. تشییع جنازه‌های باشكوهی به نفع انقلاب و نظام و برضد منافقین برگزار شد. بنا شد ما هم اخویمان را ببریم در نور دفن كنیم. در تمامی شهرها و روستاها مردم ایستاده بودند تا اخوی را تشییع كنند، در تمام مسیر سخنرانی می‌كردم و به مردم دلداری می‌دادم و به منافقین و بنی‌صدر حمله می‌كردم.\nبلافاصله در دهم تیرماه، جلسه علنی برگزار شد و به خاطر اینكه مجلس از اكثریت نیفتد، نمایندگان مجروح در مجلس حضور پیدا كردند. صحنه بسیار زیبایی به‌وجود آمد. 27 دسته گل بر روی صندلی‌های خالی نمایندگان شهید گذاشته شد. تا قرآن خواندن شروع شد، همه نمایندگان شروع كردند به گریه كردن، حتی آقای هاشمی هم نتوانست خود را نگه دارد. تنها كسی كه گریه نكرد و به نمایندگان دلداری می‌داد، بنده بودم و معتقد بودم نباید در برابر جریان نفاق از خود ضعف نشان بدهیم.\nصبح، نزدیك درِ مجلس، تا آقای بشارتی به من رسید گفت: «عباس كجاست؟» گفتم: «عباس كیست؟» گفت: «اخویتان.» گفتم: «رفت.» او فكر كرد می‌گویم رفته مسافرت. گفت: «كجا رفته؟» گفتم: «آخرت.»


کیت هادسون به مناسبت روز پدر از کرت راسل تجلیل می کند و پاسخ او خیلی شیرین است - علم تغذیه\nکیت هادسون و کرت راسل در مراسم پیاده روی مشاهیر هالیوود با هم عکس گرفتند. (عکس: استیو گرانیتز از طریق گتی ایماژ)\nپدران مشهور، آنها دقیقاً مانند پدران ما هستند: از طریق رسانه های اجتماعی به بهترین نحوی که می دانند ارتباط برقرار می کنند.\nروز یکشنبه، کیت هادسون یک ادای احترام شیرین به مناسبت روز پدر با پیروانش به کرت راسل، عشق دیرینه مادرش گلدی هاون به اشتراک گذاشت.\nاو در کنار عکسی از بغل کردنش در رختخواب با راسل نوشت: «سرگرم‌کننده، ماجراجو، پرشور، مصمم، صادق، فداکار، پدری شگفت‌انگیز و بهترین موی سر در لس‌آنجلس». “خوشبخت ما! دوستت دارم پدر روز پدر مبارک.”\nهادسون توسط مادرش و راسل، شریک زندگی هاون برای نزدیک به ۴۰ سال بزرگ شد، زیرا ستاره “تقریبا مشهور” از پدر بیولوژیکی خود، موسیقیدان بیل هادسون، بیگانه شده است.\nاز آنجایی که راسل از خود هیچ حضوری در رسانه های اجتماعی ندارد، هاون پیام دخترش را پیش از آن که به طور عمومی پاسخ صمیمانه خود را در نظرات به اشتراک بگذارد تا همه ببینند، به اشتراک گذاشت.\n“عزیزم من این را به بابا نشان دادم. این پیام اوست…» هاون نوشت.\n“پرنده، مامان این عکس را به من نشان داد، این هدیه روز پدر است. من قبلاً آن را ندیده بودم. راسل نوشت: عجب قاتل است. «آب لوتا زیر پل… دیدن آن کمی سخت است، اما به نظر می‌رسد که تمام آب به نحوی به چشمان من راه پیدا کرده است… از اینکه من را به خوش‌شانس‌ترین پدر دنیا تبدیل کردی متشکرم. دوستت دارم، پدر.»\nهاون همچنین در کنار عکسی از این دو ستاره که در حال بوسیدن یکدیگر بودند، یک فریاد ویژه برای راسل در اینستاگرام منتشر کرد.\nاو در توضیح این عکس نوشت: “چگونه می توانم قدردانی و عشقی را که نسبت به بزرگترین پدری که به همه ما در این زندگی داده است، توضیح دهم.”\nهادسون و برادرش، بازیگر الیور هادسون، از بیل هادسون و هاون در طول ازدواج این زوج به دنیا آمدند که از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۲ طول کشید، اما هر دو راسل را پدر خود می دانند.\nهاون و راسل پسرشان، وایت راسل، ستاره «شاهین و سرباز زمستان» را با هم دارند. بازیگر «فرار از نیویورک» همچنین پدر به پسر بوستون از ازدواج قبلی با فصل هابلی است.\nدر طول سال‌ها، هادسون بارها و بارها درباره نقش محوری راسل در زندگی‌اش صحبت کرده است و او را «حافظ وفادار بزرگ» و «کاپیتان معتبر ما» در پستی به مناسبت روز پدر در سال گذشته نامیده است.\nاما دوری از پدر بیولوژیکی او هنوز بر ستاره سنگینی می کند.\nمن خانواده خوبی دارم، مادر زیبایی دارم. او سال گذشته در یکی از قسمت‌های «یکشنبه امروز با ویلی گیست» گفت: من ناپدری دارم که نقش بزرگ و بزرگی در به اشتراک گذاشتن شخصیت پدری قابل اعتماد در زندگی ما داشت.\nاو ادامه داد: «اما این واقعیت را از بین نمی‌برد که ما پدرمان را نمی‌شناختیم. “مردم گاهی اوقات فقط نیاز دارند که بشنوند که در این مورد تنها نیستند.”\nبرای روز پدر، هادسون ادای احترام دیگری به شریک زندگی خود دنی فوجیکاوا در اینستاگرام به اشتراک گذاشت و ویدیویی از او به همراه دختر ۳ ساله خود رانی منتشر کرد.\nهادسون درست مانند پدر و مادرش خانواده ای ترکیبی برای خودش دارد. او همچنین مادر پسری رایدر ۱۸ ساله است که با شوهر سابق، نوازنده کریس رابینسون و پسر بینگهام ۱۰ ساله از رابطه قبلی با مت بلامی، خواننده گروه Muse، شریک است.\nهیوندای اولین سرویس خودروی خودران خود را در کره راه اندازی کرد