معمای پیش روی چپ رادیکال در یونان\nاستاد ادبیات کلاسیک در آتن\nدر ماه ژوئیه ٢٠١٣، «سیریزا» نخستین کنگره خود را در هیئت حزبی وحدت یافته برگزار خواهد کرد (توضیح پایان متن را بخوانید). انتخابات قانونگذاری ماه مه و ژوئن ٢٠١٢ این ائتلاف رادیکال را به رده سردسته چپگرایان مخالف مفری برکشانده که «ارابه سه اسبه» –صندوق بین المللی پول، کمیسیون اروپا و بانک مرکزی اروپائی– پیش روی یونان گشوده است. انتخابات سال پیش ائتلاف را از وضعیت یگانه ای در اروپا برخوردار گردانیده و اکنون در قالب نیروی سیاسی پیشروئی به آستانه زمامداری رسانده است (١). اما همین رخنه مبهم [به ساختار قدرت] که هم پیروزی و هم شکست در برابر محافظه کاران حزب دموکراسی نو به شمار می آید، وی را درگیر دشواری هائی ساخته که از گسترش تکیه گاههای توده ای انتخاباتی و مبارزاتی هواداران و جستجوی همپیمانان برمی خیزند. دشواری های گریبانگیر مدیریت «سیریزا» از آنرو اضطراری است که دولت ائتلاف سه شاخه ای که از انتخابات ژوئن ٢٠١٢ سر برآورد، قاعدتا نمی باید بیش از چند ماهی دوام آورد، و تا همین حالا هم می بایستی انتخابات تازه ای انجام گرفته باشد.\nآقای Alexis Tsipras رهبر جناح پارلمانی «سیریزا» از همان فردای انتخابات قوه قانونگذاری، با بیان اینکه: «در این دوران بحران‌زا، مقاومت و همبستگی هردو لازمند، اما همبستگی مهم تر است» بحث و جدل هائی را به راه انداخت که نقطه عزیمت مشی «همبستگی» شد که دستگاه رهبری مقرر داشته است و گسترش کنش هائی در همه زمینه ها را در بر می گیرد، تا هیچ شهروندی از دستیابی به خورد و خوراک، دارو، سرپناه و مانند اینها بی بهره نماند. Synaspismos اصلی ترین تشکل عضو ائتلاف، کوشش های اعضاء خود را در همبستگی با مردم، به ویژه با تشکیل انبارهای ذخیره دارو برای اهدا سوق می دهد.\nهدف های چنین راهبردی چندگانه اند. از سوئی لزوم سرگرم داشتن موج مبارزان جدید در کار است. «سیریزا» بدون برخورداری از پایگاهی استوار نزد کارگران و کشاورزان و در نبود سندیکائی که پیگیر مرامش باشد در واقع از سنت مبارزه جوئی راستین بی بهره است. برعکس، حزب کمونیست (Kommounistiko Komma Elladas, KKE)، یکی از سه سندیکای اصلی کشور، یعنی جبهه مبارزه جوی همه کارگران (Panergatiko Agonistiko Metopo, PAME) را زیر نفوذ خود دارد و جنبش سوسیالیستی پان هلنیک «پاسوک» (Pasok) هم اتحادیه های دیگری را با قصد هوادار پروری به بازی می گیرد. یکی از مبارزان به یاد می آورد که «تا همین بهار گذشته «سیریزا» به راستی به هیچ عمل ملموسی دست نزده بود. چیزی که هست اراده کمربستن به عمل و دانستن چگونگی از پس آن برآمدن کاملا باهم فرق دارند». این ائتلاف با آزمودن بخت خویش در رقابت با ابتکارات بسیار رسانه ای حزب نئونازی «پگاه زرین» که آش رایگان «برای یونانیان» می پخت و اهداء «خون یونانی» را سازمان می داد، و با پیوند دادن خود به کنش های خودجوش در همبستگی، می خواست به کسانی نزدیک شود که بحران، از سیاست دور ساخته بود.\nبیانیه های متضاد\nاما همبستگی را برتر از تخاصم نهادن به منزله پروراندن تصویر حزبی «چاره گر بحران» است که با سیمای رادیکالی فاصله دارد که گمان می رفته «سیریزا» را از هواداران انتخاباتی پیشین حزب «پاسوک» که اینک از اعتقاد خویش برگشته اند متمایز سازد. «سیریزا» به امید یافتن اکثریتی در مجلس، به شیوه ای می اندیشد که بتواند قلوب طبقه متوسطی را تسخیر کند که از پایان دیکتاتوری سرهنگان در سال ١٩۷٤ پدید آمده است. خطوط کلی سیمای نوعی عضوی از این گروه انتخاب کنندگان، که لزوما انگاره بیش نیست، را می توان چنین ترسیم کرد: بیشتر محافظه کار، نسبتا مسن، صاحب مستغلاتی که با دریافت وام خریده، دست به کار حرفه ای در ارتباط با جهانگردی، ساختمان سازی یا کارمندی دولت که بحران اخیر به طرز خشنی وضعیت اش را متزلزل کرده، اما با اینهمه [همچنان] دلبسته تعلق یونان به اتحادیه اروپاست.\nاز اینرو رویاروی گفتمان هائی ورد زبان رسانه ها که «افراط گروی دوگانه» «سیریزا» و [راستگرایان تندرو] «پگاه زرین» را به یک چوب می رانند، این ائتلاف خواسته است که خیال ها را آسوده سازد. چنین است که آقای Tsipras در ملاء عام از همه جنبش های اعتصابی حمایت کرده، اما در برابر اعمالی که «تند روی» می انگارد، لحن متعادلی پیش گرفته و از کنش هائی دوری گزیده که احزاب چپ افراطی و انارشیست ها الهام بخش آنهایند. بدینسان هنگام تخلیه خشن «ویلای امالیاس»، سرپناهی برای بیتوته بی خانمان آتن در ماه های دسامبر و ژانویه، کسانی وی را ملامت کردند که چنانکه باید عمل پلیس را محکوم نکرده است.\n«سیریزا» میل دارد امکان همپیمانی با چپ میانه و حتی گرایش های [راستگرای] فراسوی آنرا برای خویش نگه دارد. هیچکدام از نظرسنجی ها تاکنون، امید رسیدن به تنهائی به زمامداری را در وی نشکفته؛ از اینرو مطلب یافتن همپیمانانی است که اعتباری به فکر تشکیل ائتلافی دولت ساز بخشند. هرچند «سیریزا» وانمود می کند که «همه نیروهای چپ» را به هم پیوسته، باز سازمانی به واقع منزوی است. حزب کمونیست از بحث و گفتگو با «ابن الوقت ها»ئی که قواعد اتحادیه اروپا و پول واحد را می پذیرند رویگردان است. در سمت راست این حزب، شاخه چپ مردمسالار (Dimar) که با مرامی سوسیال دموکرات از «سیریزا» گسسته و مصممانه به اتحادیه اروپا و یورو روی خوش نشان می دهد، به دولتی پیوسته است که بر یادداشت تفاهم (٢) با «ارابه سه اسبه» صحه نهاده.\nدر این اوضاع و احوال، تشکیل یک دولت لزوما به معنی دستیابی به قدرت نیست. در حال حاضر دستگاه رهبری حزب در پی آنست که اختلاف میان طیف های چپ و راست را از طریق برپائی جبهه ای از مخالفان یادداشت تفاهم با «ارابه سه اسبه» پشت سر بگذارد؛ جبهه ای که بتواند مثلا، یونانیان منفرد، حزبی دست راستی ملی گرا و محافظه کار اما مخالف تفاهم نامه مزبور را در صحن خود گرد آورد. از ماه مارس گذشته آقای Tsipras تأکید کرده که خواستار دولت اتحاد ملی است که «قلب» نیروهای چپگرا و «سیریزا» در سینه اش «بتپد». روشنتر بگوئیم: اکثریتی که راستگرایان را از خود نراند.\nاین راهبرد با مخالفت نیرومندی در صحن ائتلاف روبرو گردید که خیلی زود از خرامی «چشم دوخته به انتخابات» خرده می گرفت؛ مخالفان برعکس می خواسته اند سر برآوردن «"سیریزا"ی پیکارجوئی» را به چشم ببینند که با جذب شهروندان قربانی بحران به راستای مواضع خود، توان گسترانیدن پایگاه مردمی را برای پیروزی در انتخابات داشته باشد. از اینرو در ماه های اخیر شاهد حنبش توامانی بوده ایم: در عین دگردیسی ائتلاف به حزبی یکدست، «جناح چپ» خود انگیخته ای نیز قوام می یافت که با آنچه چرخشی به راست می پنداشت سر ناسازگاری داشت. هنگام کنفرانس های «پان هلنیائی» ائتلاف، که در دسامبر ٢٠١٢ شالوده حزبی یکدست را می ریخت، طرحی ناساز با مشی حزب شکل گرفت که با ٢۵% آرا، از جمله جریان چپگرای Synaspismos و چپ بین الملل کارگری را به دور خود گرد آورد. این طرح خواستار تشکیل دولتی «منحصرا چپگرا»، موضعی روشنتر درباره لغو یادداشت تفاهم و قروض بود که شعار «هیچ فداکاری به نام یورو نمی ارزد» را رهنمود خویش ساخته بود. گرایش اکثریت حزب ترجیح می داد بگوید: «یورو توجیهی بر همه ایثارها نتواند بود» ...\nبحران قبرس و انتشار گزارش مطالعه حزب پیشرو کارگران (Komma Ergazomenou Laou, AKEL Anorthotiko)، تشکل برادر «سیریزا»، با در بر داشتن پیشنهاد خروج از حوزه گردش پول واحد اتحادیه، چون پاسخی به اقدامات «ارابه سه اسبه»، منتقدان داخلی مواضعی که روی‌هم‌رفته موافق یورو هستند را جری تر کرده است. در واقع این تصور بیش ار پیش غیر واقعی می نماید که آلمان و بانک مرکزی اروپا بگذارند یونان در قلمرو گردش یورو برنامه اقتصادی «سیریزا» را پیش برد. گرایش اقلیت در ماه های آینده، پویه وحدت بخشیدن به ائتلاف در درون یک حزب را سد نخواهد کرد، اما چپ رادیکال را به تدقیق برنامه سیاسی و استراتژی خود وا خواهد داشت.\nلازم است شائبه دو پهلو سخن گفتن را از میان برداشت. برنامه اولیه سازش [میان جناحی] که لحن و هدف هایش گنگ بود، آزادی نسبی در تعبیر [مشی و مرام] را به هریک از احزاب عضو وامی نهاد. از بهار گذشته همین وضعیت بستری را برای متناقض ترین بیانیه ها فراهم آورده و بخشی از انتخاب کنندگان را گیج و سرگردان کرده است. روز ۵ دسامبر ٢٠١٢ اقای Tsipras در برابر اتاق بازرگانی مشترک یونان – آمریکا تأکید می ورزید که لغو یادداشت تفاهم ضرورت دارد. چهار روز بعد نماینده حوزه انتخاباتی La Canée در مجلس و عضو «سیریزا»، بدون تشریح جزئیاتی دقیق‌تر می گفت که هدف نیل به «بازگشائی مذاکرات مجددی درباره موافقتنامه های قرضه ها و تغییر در سیاست اقتصادی داخلی است که تاکنون آنرا یک جانبه پیش برده اند» (٣). هنگامی که آقای Tsipras روز ١۷ آوریل موضوع «تعلیق» یادداشت را پیش کشید، بی درنگ مجادله ای در درون و بیرون ائتلاف در گرفت که وی را به پوزشخواهی برای «لغزش زبانی» وادار ساخت و عزم تغییر نایافته خویش را در «لغو» آن تصریح کرد.\nهمین تناقضات در مسئله بدهی ها هم آشکار است: یک کنفرانس بین المللی می باید تصمیم گیرد چه نسبتی از دیون را از رقم کل حذف کند؟ سرنوشت بانک ها چه می شود؟ خود برنامه (که کادرهای حزب با اذعان به ابهام آن، بی وقفه وعده اتخاذ مواضع جدید اقناع کننده ای را می دهند) این گنگی را آشکار می سازد: در عین اعلام عزمی انقلابی در گذر از کاپیتالیسم، مجموعه اقدامات پیشنهاد شده بیشتر تکاپوئی به سمت راه اندازی مجدد اقتصاد با بهره گیری از شیوه «کینز»ی، کمک دولتی به تولید کنندگان کوچک، کشاورزان یا پیشه وران است. وعده ملی کردن بنگاه هائی با اهمیت استراتژیک می دهند، اما خصوصی سازی جدید را هم به یک سو نمی نهند. از هدف های زیست بومی هم بگوئیم که هنوز در همان مرحله اصول کلی برجای مانده اند.\nدلسردی انتخاب کنندگان جوان\nسرانجام، آقای Tsipras طی ماه های اخیر فعالیت فشرده ای را در پیش گرفته تا حزبش را در خارج از کشور مخاطب سیاسی جدی بنمایاند و باز شناساند. گرچه برخی از سفرهایش، مثلا به آرژانتین، را علامتی به نشانه تکاپوئی به سود لغو بدهی ها انگاشته اند، اما سفری که وی را به ایالات متحده کشاند و مذاکره با آقایSchäuble Wolfgang وزیر دارائی آلمان را نگران کننده تر دانسته اند.\nبر چنین زمینه ای است که هم به ظن چپگرائی و هم به شائبه راستگرائی بسیار بر «سیریزا» تاخته اند. ائتلاف مدام باید با هراس انتخاب کنندگان –و مشخصا جوانان شهر نشینی که در بهار گذشته وی را با آراء خود برگزیدند– روبرو گردد که از آنکه وی نیز به «پاسوک» دیگری دگردیسی یابد بیمناکند: سوسیالیست ها درسال ١٩٨١ با برنامه ای تندرو به قدرت رسیدند که تقریبا به هیچیک از مفاد آن جامه عمل نپوشاندند. چنین می نماید که برخی از جوانان قربانی بحران که به «پاسوک» عهد «والدین خود» پشت کرده اند، از خویشتن داری و بی عملی «سیریزا» طی نبردهای ماه های اخیر نیز سرخورده و دلزده شده باشند.\nسرگذشت اخیر ائتلاف دو مورد از دشواری های عمده ای را نمایان ساخته است که چپگرایان هنگام نزدیک شدن به زمامداری به دست و پنجه نرم کردن با آنها ناگزیرند. نخست: چگونه در بستری که حاکمیت ملی در تنگناست، می توان سیاستی قاطعانه چپگرا را به پیش برد؟ مشکل تسخیر دوباره حاکمیت ملی به یقین از مناسبات با اتحادیه اروپا و بانک مرکزی اروپا برمی خیزد، اما محدودیت بسیار وسائل و امکاناتی نیز در آن دخیل است که دولتی در حوزه یورو در اختیار دارد تا با جابجائی بنگاه های اقتصادی یا فروپاشی نظام بانکی برخورد نماید (٤). «سیریزا» با بیان عزم خویش در باقی ماندن در صحن حوزه یورو، و مادام که چیرگی بر آزمون های دشوار در خروج اجباری یا داوطلبانه از آن بزرگ بنماید، ناچار به یافتن کادرهائی است تا بتواند سیاست خویش را به شریکان و مخالفانش، مانند کنفرانس بین المللی در باره بدهی جنوب اروپا بقبولاند که سخت آزومند برگزاری آنست.\nچالش دوم، بسیح های توده ای است که دقیقا می تواند چون پایه و بنیادی به خدمت تسخیر دوباره حاکمیت ملی درآید. تغییرات سیاسی در آمریکای لاتین بر بسیج انبوه مردم تکیه داشت. آیا راهبرد کنونی «سیریزا» بر اینگونه پشتیبانی ها در صورت پیروزی انتخاباتی تکیه خواهد کرد؟\n١. مقاله Alexis Tsipras، با عنوان «راه حل ما برای اروپا» را در شماره ماه فوریه ٢٠١٣ لوموند دیپلوماتیک بخوانید.\n٢. توافقنامه اعطای وام میان آتن و «ارابه سه اسبه».\n٣. Efimerida ton Syntakton (روزنامه دبیران)، آتن، ٩ دسامبر ٢٠١٢.\n٤. چنانچه همین مورد می توانست در ژوئن ٢٠١٢ به کار آید، وقتی در ظرف چند روز بیش از ١۷ میلیارد یورو را به بانک های خارجی منتقل کردند.\nاعداد و ارقامی در باره «سیریزا»\nاحزاب عضو ائتلاف: Synaspismos، وارث حزب کمونیست داخلی یونان (یورو کمونیست)، چپ بین الملل کارگری (Diethistiki Ergatiki Aristera, DEA,، تروتسکیست) و سازمان کمونیست یونان (Kommounistiki Organosi Elladas, KOE,، مائوئیست) و نیز چند تشکل دیگر با دامنه نفوذی محدوتر.\nشمار ادعائی اعضاء: ٣٠ هزار تن\nمیزان آراء در انتخابات سال ٢٠١٢: ماه مه ۷٨/١۶%، ماه ژوئن ٨٩/٢۶%.


گزارش جلسه جنبش وال استریت در انجمن جامعه شناسی ایران(2)\nعلیرضا ثقفی ، محسن حکیمی\nبحث اصلی من مساله وجود وال‌استریت به عنوان یک جنبش همگانی است. تفاوتی اساسی میان جامعه‌شناسی دانشگاهی و جامعه‌شناسی علمی وجود دارد. جامعه‌شناسی علمی آن نوع از جامعه‌شناسی بود که از فلسفه جدا شد. فلاسفه قدیم عمدتا جهان را تفسیر می‌کردند. از قرن نوزدهم به بعد فلاسفه به این نتیجه رسیدند که جهان را نباید تفسیر کرد بلکه باید تغییر داد. جامعه‌شناسی از نظر علمی باید به فکر تغییر جهان باشد.\n• جیب‌های خالی مردم و تزریق پول به بانک‌ها\n• سرمایه‌داری دیگر راه‌حلی ندارد\n• علیرضا ثقفی\nبحث اصلی من مساله وجود وال‌استریت به عنوان یک جنبش همگانی است. تفاوتی اساسی میان جامعه‌شناسی دانشگاهی و جامعه‌شناسی علمی وجود دارد. جامعه‌شناسی علمی آن نوع از جامعه‌شناسی بود که از فلسفه جدا شد. فلاسفه قدیم عمدتا جهان را تفسیر می‌کردند. از قرن نوزدهم به بعد فلاسفه به این نتیجه رسیدند که جهان را نباید تفسیر کرد بلکه باید تغییر داد. جامعه‌شناسی از نظر علمی باید به فکر تغییر جهان باشد. درحالی که جامعه‌شناسی دانشگاهی ما بیشتر به فکر تفسیر است، بنیان جنبش وال‌استریت بر تغییر جهان است نه بر تفسیر آن. وقتی از تغییر صحبت می‌کنیم منظور اندیشیدن به چیزی است که موجود است. وضع موجود بیانگر نابسامانی‌ها، بی‌عدالتی‌ها، اختلافات طبقاتی و نظایر آن است که باید تغییر کند. در جامعه جهانی نوعی اقتصاد انگلی به چشم می‌خورد. جامعه‌شناسی در چنین شرایطی باید وارد شود. اساسا چه چیزی باعث شد که عده‌ای خواهان تغییر وضع موجود باشند. مبنای اصلی جنبش ضد‌سرمایه‌داری که به راه افتاده، آن است که سلطه بازار مالی حاکم بر جهان موجب بدبختی موجود در جهان است. در آمریکا بیش از 40میلیون نفر زیر خط فقر هستند. نه‌تنها این عده زیر خط فقر هستند بلکه حتی خود سرمایه‌دارها هم از وضعیت موجود راضی نیستند. نگاهی گذرا به وضعیت تاریخی نشان می‌دهد بعد از جنگ جهانی دوم آمریکا بازار مالی جهان را بر عهده داشت. بعد از این جنگ بود که پول به دولت‌ها منتقل شد. قبل از جنگ جهانی دوم پول در دست بانک‌های خصوصی بود. در سال 1972 به دلیل بحران‌هایی که سرمایه‌داری با آن مواجه شد، رییس‌جمهور آمریکا اعلام کرد دیگر پشتوانه دلار طلا نیست. در نتیجه به یکباره جیب مردم خالی شد. تمام کشورهای سرمایه‌داری به هر میزان که می‌خواستند پول چاپ کردند. کار به جایی رسید که خود پول نه به عنوان وسیله مبادله کالا، بلکه فی‌نفسه به ارزش بدل شد. پس هرگاه سرمایه‌داری با بحران مواجه می‌شد، می‌کوشید آن را با پول جبران کند. تزریق پول به هر وسیله ممکن صورت می‌گرفت. نظام سرمایه‌داری به راحتی این پول را در دست بازار مالی جمع می‌کرد. همین اتفاق در ایران هم رخ داده است. یارانه‌هایی که دولت در یک سال گذشته داد به راحتی در بازار مالی جمع می‌شود. یعنی بازار مالی و بورس ما که قبل از یارانه‌ها کمتر از 100میلیارد دلار در گردش داشت با یارانه‌ها به 140میلیارد دلار رسید. این بازار به قدری شکننده است که در همین دو هفته اخیر 40میلیارد دلار سقوط کرد. در نتیجه این فرآیند بازار مالی به صورت انگلی بر جامعه درآمد. یکی از مسایل اصلی دیگر صدور سرمایه بود. سرمایه‌داری از 1990 آغاز به صدور سرمایه کرد. اما بازار مالی به جایی رسید که این انگل دیگر توان ارتزاق نداشت. حبابی ایجاد شده بود و یکباره در سال 2008 حباب قیمت‌ها شکست. خانه‌ای که 700هزار دلار بود به 300هزار دلار رسید. حباب ترکید. ترکیدن حباب اولین گام برای حضور بحران جدید بود. سرمایه‌داری کوشید با تزریق پول وضع را بهبود بخشد، اما این‌بار سیاست تزریق پول نه‌تنها مشکل را حل نکرد بلکه به آن دامن زد. کار به جایی رسید که خود طرفداران نظام سرمایه‌داری خواستار بازگشت سرمایه‌های صادر‌ه شدند. سیر تاریخی بحران به‌طور گذرا از این قرار بود. بازار مالی با وضعیتی دشوار مواجه شد. گندیدگی این نظام به حدی است که بخش‌هایی از این نظام به بن‌بست رسیده‌اند. اکنون بازگشت به دوران قبل و بازار رسمی سرمایه نه‌تنها برای کارگران که برای خود سرمایه‌داران نیز آرزو شده است. در دهه‌های 60 و70 شغل رسمی برای 80-70 درصد نیروی کار وجود داشت ولی از سال 1991 به بعد تمام شغل‌های رسمی به قراردادهای موقت تبدیل شده است. سرمایه‌داری از دو دهه گذشته مجبور شد بسیاری از امتیازهایی را که پس از جنگ جهانی دوم با اکراه به کارگران و مزدبگیران اعطا کرد، پس بگیرد. همین قضیه در مورد خود سرمایه‌داری رسمی هم به وجود آمد. یعنی اقتصاد بازار رسمی، به یک اقتصاد بازار قاچاق و غیررسمی و بازار مالی و انگلی تبدیل شد. در دوران اخیر با حاکمیت بازار مالی اقتصاد رسمی به‌طور کامل تحت فشار قرار گرفته است. اقتصاد انگلی شبیه وضعیت اشرافیت فئودالی در اواخر عمر خود شده است. این اقتصاد انگلی نه سرمایه‌داران را راضی می‌کند و نه کارگران زحمت‌کش را. در مبارزات جدید سازماندهی، خواسته‌ها و روش کار با آنچه در گذشته بوده تفاوت دارد. همه چیز نشان از آن دارد که سرمایه‌داری دیگر راه‌حلی ندارد. در پرتغال سه میلیون نفر بیرون ریخته‌اند. به همین سیاق در اسپانیا، فرانسه و انگلیس. این مساله‌ای است که باید حل شود.\n• تنها راه‌حل، انقلاب جهانی است\n• بهشت دروغین سرمایه‌داری\n• محسن حکیمی\nاین جنبش پرچمی را در سایت خود گذاشته که من آن را ترجمه کردم. «جنبش تصرف وال‌استریت یک جنبش مقاومت بدون رهبری است با مردمی از رنگ‌ها، جنسیت‌ها و باورهای سیاسی مختلف. ما برای رسیدن به اهداف خود از راهکار انقلابی بهار عربی استفاده می‌کنیم و برای به حداکثر رساندن ایمنی تمام شرکت‌کنندگان در این جنبش کاربرد عدم خشونت را در پیش می‌گیریم. این جنبش به مردم واقعی اختیار می‌دهد که جامعه را از پایین تا بالا تغییر دهند. ما می‌خواهیم در هر خانه و در هر گوشه از خیابان مجمع عمومی تشکیل شود زیرا نه به وال‌استریت نیاز داریم و نه به سیاستمدارانی که می‌خواهند برای ما جامعه بهتری بسازند. تنها راه‌حل انقلاب جهانی است.»نقاط قوت این جنبش آن است که این جنبش یک جنبش ضد‌سرمایه‌داری است. برای اولین‌بار است که جنبشی صریحا سرمایه‌داری را نشانه رفته، ترکیب این جنبش عمدتا از بیکاران، زنان، دانشجویان و بی‌خانمانان است. بر اساس آماری که سازمان همکاری و توسعه اقتصادی ارایه داده است، نرخ بیکاری در آمریکا حدود 18درصد است. برخلاف تصور عموم در مورد نقش زنان در جوامع پیشرفته باوجود برخورداری از حقوق برابر در واقعیت ستم جنسی همچنان ادامه دارد. طبق آمار سازمان بین‌المللی کار نرخ دستمزد زنان در شرایط مساوی حدود 70 تا 80درصد دستمزد مردان است. عامل دیگر ستم بر زنان آن است که جنبش زنان خواهان تسلط بر امور خود است، به خصوص در مورد سقط جنین. اما در آنجا زنانی به دلیل سقط جنین در زندان به‌سر می‌برند. همچنین خشونت علیه زن نیز وجود دارد. پس به دلیل مظاهری که سرمایه‌داری به زنان تحمیل کرده یک رکن جنبش را زنان تشکیل می‌دهند. بخش دیگری از جنبش دانشجویان هستند که به دلیل سیاست‌های نئولیبرالی دهه‌های اخیر مقروض شده و خواهان رایگان بودن دانشگاه‌ها هستند. نکته مهم دیگر اینکه این جنبش برای اولین‌بار فضاهایی را تحت پوشش قرار داده است. برای مثال در همین اجتماع‌ها بیماران را تحت پوشش قرار می‌دهد یا به بی‌خانمان‌ها و غیره توجه می‌کنند. یکی از نقاط مثبت جنبش آن است که این مسایل را تحت پوشش قرار داده است. بدنه اصلی جنبش در اعماق جامعه خوابیده است. به همین دلیل است که می‌گویند ما 99درصد هستیم. عامل قوت دیگر جنبش آن است که صف‌بندی 99درصد در مقابل یک درصد یک صف‌بندی طبقاتی است؛ یک طبقه کارگر در مقابل طبقه سرمایه‌دار. برخلاف درک‌های پیشین از طبقه کارگر ما با یک جمعیت 99درصدی از طبقه کارگر روبه‌روییم. پس این جنبش درک قدیمی ما را از طبقه کارگر زیر سوال برده است. بعد از اوج‌گیری بحث‌های پست‌مدرنیسم که مدعی آب رفتن طبقه کارگر در آمریکا بودند و طبقه کارگر را در بخش صنعتی خلاصه می‌کردند، این جنبش در عمل نشان داده چیزی که به عنوان طبقه کارگر علیه سرمایه‌داری برخاسته است، فقط به طبقه کارگر صنعتی منحصر نمی‌شود. معلمان، پرستاران و بی‌خانمانان جزو طبقه کارگرند. بنابراین این یکی از نقاط قوت جنبش است چرا که تعریف جدیدی از طبقه کارگر را ارایه می‌کند. البته تعریف چندان هم نو نیست بلکه تعریفی است که زیر خروارها آوار سرمایه‌داری رفته بود. یکی از خواسته‌های جنبش تغییر از پایین تا بالا است. نکته دیگر برگزاری مجمع عمومی در سراسر جامعه است. فعالان جنبش قصد دارند در چهارم جولای تدارک یک مجمع عمومی سراسری را در آمریکا ببینند. این جنبش همچنین در پیوند با جنبش‌های دیگر در اروپا بیانگر نوعی انقلاب جهانی است. یونان، ایتالیا، اسپانیا و دیگران هم در معرض بحران جهانی قرار خواهند گرفت. بیشتر این کشورها بیش از 100درصد تولید ناخالص داخلی خود بدهکاری دارند. آمریکا باید تا حدود 15 سال دیگر هرساله 20درصد از بودجه‌های رفاهی مردم را کم کند تا سال 2026 به 60درصد برسد. این جنبش دو نقطه قوت دیگر دارد: 1- رهایی از سلطه احزاب و اتحادیه‌های سنتی 2- این جنبش به کسانی که وعده لیبرال‌دموکراسی به ایران می‌دهند، نشان داد این نظام یک بهشت دروغین است که نمی‌تواند الگوی ما باشد. الگوی ما باید فرارفتن از لیبرال‌دموکراسی باشد. البته جنبش اشغال وال‌استریت نقاط ضعفی هم دارد که به‌طور گذرا به آن اشاره می‌کنم. این جنبش، یک جنبش متشکل و خودآگاه و پیوند‌خورده با جنبش کارگران شاغل نیست به همین دلیل توان لازم را برای به زانو درآوردن سرمایه‌داری ندارد. ضعف دیگر این است که سرمایه را یک رابطه اجتماعی نمی‌داند و آن را در نهادهای مالی خلاصه کرده است. ضعف دیگرش اینکه در مورد قدرت دولت نیز متوهم است. این خود ناشی از این تفکر است که جنبش مرزبندی مشخصی با سرمایه‌داری ندارد. آخرین ضعف آن اینکه این جنبش برای رسیدن به اهداف خود باید یک منشور مطالباتی داشته باشد و آن را از آمریکا مطالبه کند، با این هدف که توان مادی و فکری خود را افزایش دهد و با سرمایه‌داری مبارزه کند.


فلیپ پینل و درمان اخلاقی | رضا روشنی\nامروزه فیلپ پینل را به خاطر کوشش هایی که در زمینه ی بهبود شرایط بیماران روانی انجام داده است، میشناسیم. همچنین درمان اخلاقی را نیز به او نسبت میدهند. قبل از اقدامات او بیماران روانی را در تیمارستان هایی نگهداری میکردند که شبیه به زندان بودند. آنها را زنجیر میکردند و شکنجه میداند زیرا فکر میکردند که جن و شیطان در بدن آنها وجود دارد و اعمال آنها را کنترل میکند. احتمالا اصطلاح دیوانه زنجیری را شنیده اید. این اصطلاح خود برگرفته از زمانیست که اینگونه رفتار ها با بیماران روانی انجام میشد.\nنقاشی زمانی که فیلیپ پینر دستور باز کردن زنجیر ها را از بیماران زن تیمارستان پاریس داده است. بخش هایی از نقاشی سانسور شده است.\nپینل در سال ۱۷۹۴ به سرپرستی بیمارستان روانی بی ستر در پاریس که مخصوص بیماران روانی مرد بود انتخاب شد. برخلاف تنبیه و شکنجه که در درمان بیماران روانی و عقب مانده ذهنی در آن دوران رایج بود، پینل به دلجویی از بیماران پرداخت و برای آنان برنامه‌های تفریحی و گردش در نظر گرفت. انگیزه پینل برای خدمت به بیماران روانی این بود که یکی از دوستانش دچار کسالت روانی شد و او را به زنجیر بسته بودند. فیلیپ پینل از دیدن این منظره متأثر شد و به فکر افتاد به این بیماران کمک کند. پینل در کتاب خود موسوم به بیماریهای روانی چنین متذکر شد که دیوانگی هم نوعی بیماری است، منتهی بیماری از نوع روان نه جسم ، و باید آنها مداوا شوند. و همیشه همان توجهی را که نسبت به مداوای مبتلایان به امراض جسمی به عمل می آورد، نسبت به آنان نیز معمول می داشت.\nیک نقاشی دیگر از زمانی که فیلیپ پینر درحال باز کردن زنجیر های بیماران است\nدرمان اخلاقی یا مورال تریتمنت\nروشی که پینل استفاده کرد بعدها به درمان اخلاقی مشهور شد، زیرا پینل بود که زندان را تبدیل به بیمارستان کرد. پینل بعد از اینکه به عنوان آزمایش غل و زنجیر از گردن بیماران برداشت، عده ای که بیماران را جانوران می‌پنداشتند، گمان کردند که خود پینل نیز دیوانه است، اما در کمال شگفتی دیدند این آزمایش نتایج نیکوئی به بار آورد. بسیاری از مردمانی که سال‌ها بود آن‌ها را دیوانه می‌پنداشتند و کسی امیدی به بهبودی شان نداشت وقتی از بند رها شدند و در اتاقک‌های پاکیزه با آن‌ها به مهربانی رفتار شد، بهبود یافتند و از بیمارستان مرخص شدند.\nبحث های روانشناسی\tبه وجود آمدن درمان اخلاقی, پینل, درمان اخلاقی, درمان اخلاقی چیست, دیوانه زنجیری, روانشناسی, زندگینامه فیلیپ پینل, فیلیپ پینل, مورال تریتمنت\tیک نظر بگذارید\n← proxychains چیست ؟ و آموزش استفاده از proxychains\nآموزش تایپ فارسی در Adobe Premiere Pro CC →


جان هاپکینز ، بیش از یک میلیون مورد ویروس کرونا در سراسر جهان - پارسی سافت . اخبار جدید ایتالیا\n» جان هاپکینز ، بیش از یک میلیون مورد ویروس کرونا در سراسر جهان\nCovid-19 مرگ در سراسر جهان آنها در دانشگاه جان هاپکینز از مرز یک میلیون نفر فراتر رفتند از ابتدای شیوع همه گیر ، مستقل ترین و قابل اعتمادترین است.\nطبق داده های آخرین به روزرسانی ، مرگ ویروس کرونا در سراسر کره خاکی به 1،000،555 رسیده است ایالات متحده در سوگ سنگین ترین تلفات قرار دارد – 205،024 – پس از آن برزیل ، با 141،741 ؛ و هند ، با 95،542.\nدر مورد پرونده ها ، دانشگاه جان هاپکینز اشاره کرد که در سراسر جهان به 33،273،720 عفونت رسیده است و اینکه سه کشور با بیشترین تعداد ویروس کرونا ویروس کرونا هستند با 7،147،241 کشور ایالات متحده. هند ، با 6،074،702 ؛ و برزیل ، با 4،745،464 نفر.\nدر سطح جهان ، بیش از 23 میلیون نفر از این ویروس بهبود یافته اند هند پیشرو است، با 5،016،520 بیمار که بر این بیماری غلبه کرده اند. پس از آن برزیل ، با 4،197،372؛ و ایالات متحده ، با 2،794،608. آخرین داده های ارائه شده توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) نشان داد که موارد جهانی Covid-19 بیش از 33 میلیون نفر است ، پس از ثبت بیش از 302000 عفونت جدید در 24 ساعت گذشته.\nداده های WHO این را نشان داد قاره آمریکا همچنان نیمی از موارد را متمرکز می کند، در حالی که در جنوب شرقی آسیا 6،810،494 مورد عفونت تأیید شده وجود دارد ، برخلاف منطقه آسیا و اقیانوسیه که با 604،576 مورد شناسایی شده است ، کمترین آسیب در جهان است.\nآزولینا: مسابقه برای معلمان برگزار می شود


انواع بنتونیت و کاربرد آنها بایگانی خانه بنتونیت ایران. تولید پودر میکرونیزه بنتونیت یکی از گزینه های بنتونیت در دستگاه گوارش به صورت ژله ادامه مطلب\nروش تولید بنتونیت - parschemical\nتولید بنتونیت. خانه - تولید بنتونیت ; فراوری بنتونیت خانه بنتونیت ایران. بنتونيتبا دانه بندي 90% ذرات 75 ميكرومتر، داد وستد ادامه خواندن فراوری بنتونیت ← خانه بنتونیت ایران Bentonite فهرست رفتن به دریافت قیمت; تولید بنتون\nجهانی بنتونیت ماشین آلات طراحی و ساخت دستگاه پردازش, تولید مینی تراکتور, چت با. [24/7 آنلاین] دستگاه بنتونیت. که در آن ما می توانید از ماشین آلات استخراج, پارس سنتر : خاک بنتونیت. [24/7 آنلاین]


قیمت سنگ معدن آنتیموان در زیمبابوه تجهیزات مورد نیاز برای عملیات معدن گرانیت. سنگ معدن در زیمبابوه بین تامین بیشتر >> تولید کنندگان آلات معدن زغال سنگ ایالات متحده آمریکا\nقیمت عمده سنگ گرانیت درجه یک - سنگ قیمت عمده سنگ گرانیت بستگی به کیفیت آن دارد. ایران دارای معادن سنگ گرانیت متنوعی می باشد که قیمت آن بر اساس خاص بودن و میزان در دسترس بود قیمت گذاری می شود.سنگ گرانیت از خانواده سنگ های ...\nمعادن سنگ گرانیت نهبندان در چندین معدن متعدد در استان خراسان جنوبی شهرستان نهبندان واقع شده است. این معادن با خروج ماهیانه چند هزار تن از این سنگ تامین کننده عمده سنگ های گرانیت می باشند.\nسنگ گرانیت Archives - سنگ سازه، سنگ نمای ساختمان سنگ سازه تامین کننده انواع سنگ نما ساختمانی از معادن سنگ کشور- تامین انواع سنگ گرانیت،مرمر و تراورتن و مرمریت درجه یک ازمعادن آذرشهر، صادر کننده سنگ ایرانی.


۱۰ فیلم ترسناک کمیک بوکی\n۱۰ فیلم ترسناک اقتباس شده از کمیک بوک‌ها\nماجراهای خوفناک از دل صفحات کمیک‌ها\nمحمدرضا صفری ۳ هفته پیش ۳.۷\tذخیره\nدر دهه اخیر که فیلم‌های کمیک بوکی بازار را تحت تسلط خود درآورده‌اند، مخاطبان اکثراً با آثاری ارتباط برقرار می‌کنند که در آن‌ها ابرقهرمان‌ها در ماجرایی اکشن به نجات دنیا می‌پردازند. با این حال، کمیک بوک‌های بسیار خوبی خارج از چرخه ابرقهرمانی نیز وجود دارند و برخی از آن‌ها نیز نظر مخاطبان را به خود جلب کرده‌اند. بسیاری از این داستان‌ها توانسته‌اند راه خود را به روی پرده سینما باز کنند؛ البته با درجات موفقیت متفاوت.\nفیلم‌های کمیک بوکی حاضر در این لیست در واقع داستان‌های ترسناکی هستند که از هیولاهای ساده مثل زامبی‌ها و ومپایرها گرفته تا ماجراهایی با حضور شیاطین، قاتلین سریالی و روایت‌های انتقام را شامل می‌شوند. برای طرفداران ژانر وحشت، اکثر این فیلم‌ها می‌توانند یک تماشای لذت بخش و تجربه چیزی متفاوت از آثار مرسوم این سبک باشند.\n۱۰. 30 Days of Night – سال ۲۰۰۷\nاستیو نایلز (Steve Niles) و بن تمپل‌اسمیت (Ben Templesmith) با همکاری انتشارات IDW سری کمیک 30 Days of Night را در سال ۲۰۰۲ منتشر کردند. داستان این کمیک یک اثر ترسناک ساده و تأثیرگذار بود؛ در یک محله در آلاسکا که هر سال ۳۰ روز تاریکی مطلق است، ومپایرها خود را آماده می‌کنند با تصور این که می‌توانند این محله را خیلی زود تسخیر کنند. با این وجود، رقبای قدرتمندی در برابرشان قرار می‌گیرد.\nفیلم اقتباس شده از این کمیک در سال ۲۰۰۷ با کارگردانی دیوید اسلید و ایفای نقش جاش هارتنت و ملیسا جرج منتشر شد. با این که نظرات ضد و نقیض از منتقدان دریافت کرد اما طرفداران ژانر وحشت نسبت به خشونت و جلوه‌های ویژه ترسناک فیلم نظر مثبتی داشتند. به این ترتیب 30 Days of Night از فروش خوبی نیز برخوردار شد تا یک دنباله کوچک‌تر و یک مینی‌سری پیش درآمد برای آن در شبکه FEARnet ساخته شود.\n۹. Hellboy – سال ۲۰۰۴\nدر سال ۲۰۰۴، گیرمو دل تورو کمیک ترسناک Hellboy را روی پرده‌های سینما آورد. مایک میگنولا (Mike Mignola) کسی بود که این سری کمیک را از طریق انتشارات دارک هورس عرضه کرد و خیلی زود نیز به موفقیت بزرگی رسید. هل‌بوی یک شیطان از جهنم بود که به شکل یک نوزاد به زمین آمده بود و پیشگویی شده بود که قرار است کارهای بزرگی انجام دهد. هل‌بوی به عنوان یک شکارچی شیطان با عضویت در یک گروه دولتی فعالیت‌های فرا طبیعی با نام B.R.P.D. مسیر زندگی خاصی برای خود انتخاب کرده بود.\nدل تورو اکثر بخش‌های داستان کمیک را بدون تغییر اقتباس کرده بود. او داستان را طوری پیش برد که نازی‌ها هل‌بوی را احضار کرده بودند، سپس هل‌بوی را تبدیل به یک قهرمان مردد و بد اخلاق تبدیل کرد که دیگر شخصیت‌های فرا طبیعی را در جنگ با شیاطین جهنمی هدایت می‌کرد. Hellboy یک فیلم با موفقیت کوچک از نظر فروش درآمد و نقدهای مثبتی نیز دریافت کرد. اکثر منتقدان طنز و جلوه‌های ویژه دینامیک آن را مورد تحسین قرار دادند.\nخرید اکشن فیگور هل‌بوی\n۸. Hellboy II: The Golden Army – سال ۲۰۰۸\nبا این که فیلم Hellboy یک موفقیت جزئی از نظر فروش به همراه نقدهای مثبت بود اما دنباله آن فروش بهتری تجربه کرد و حتی نامزد دریافت جایزه اسکار برای بهترین گریم نیز شد. داستان فیلم Hellboy II: The Golden Army درباره یک پیش‌گویی از نبردی باستانی بین انسان‌ها و موجودات جادویی بود.\nاین فیلم از نظر بصری حتی نسبت به فیلم اول نیز دینامیک‌تر بود. دل تورو توانست با خلاقیت بی‌انتهای خودش یک دنیای بی‌نظیر را روی پرده سینما خلق کند. با این حال، مشکل این جا بود که برنامه گیرمو دل تورو برای Hellboy II: The Golden Army در واقع به عنوان فیلم دوم یک سه‌گانه بود اما مایک میگنولا تصمیم گرفت تا این ایده را رد کند.\n۷. Blade – سال ۱۹۹۸\nبا این که بسیاری از مردم از فرانچایز X-Men به عنوان شروع موفقیت سینمایی آثار اقتباس شده از کمیک‌های مارول یاد می‌کنند اما اولین موفقیت انتشارات مارول در دوران معاصر به شکل فیلم سینمایی مربوط به Blade سال ۱۹۹۸ است. این فیلم که اقتباس شده از روی کمیک‌های ترسناک مارول درباره یک شکارچی ومپایر است که خودش نیز یک نیمه ومپایر محسوب می‌شود، ترکیبی از ژانر وحشت و اکشن ابرقهرمانی است که قبلاً دیده نشده.\nوسلی اسنایپس ایفا کننده نقش بلید در این سه‌گانه بود و در اولین فیلم به دنبال کشتن مردی بود که مادرش را به قتل رسانده و خودش را نیز به این موجود تبدیل کرده بود. بلید با این که در کمیک‌ها یک ابرقهرمان محسوب می‌شود و در مقاطعی نیز به عضویت اونجرز درآمده اما در فیلم Blade با ژانر وحشت به نمایش کشیده می‌شود.\nخرید تلویزیون LED هوشمند جی پلاس\n۶. Blade II – سال ۲۰۰۲\nوقتی Blade پس از چهار سال صاحب یک دنباله شد، وسلی اسنایپس در نقش شکارچی ومپایر باقی ماند اما کارگردانی جدید به این فرانچایز ملحق شد. این کارگردان گیرمو دل تورویی بود که هنوز دو سال تا ساخت فیلم ترسناک کمیک بوکی Hellboy خود فاصله داشت.\nدل تورو، ران پرلمن را به پروژه اضافه کرد تا نقش ومپایری را ایفا کند که یک جوخه ضربت برگزیده را رهبری می‌کند و سپس او را با بلید متحد کرد تا سعی در از بین بردن ومپایرهای هایبریدی کنند که تهدیدی هم برای انسان‌ها و هم برای ومپایرها بودند. Blade II هم خوب فروخت و هم نقدهای مثبتی دریافت کرد و سکانس‌های اکشن و ست پیس‌های دل تورو نیز تحسین شدند.\n۵. The Crow – سال ۱۹۹۴\nدر سال ۱۹۹۴، یکی از محبوب‌ترین کمیک‌های ترسناک در تاریخ صاحب یک فیلم شد. این فیلم هم نظر منتقدان را به خود جلب و هم یک داستان تراژیک را در تاریخ سینما ثبت کرد. جیمز اوبار (James O’Barr)، در سال ۱۹۸۹ کمیک The Crow را برای انتشارات کالیبر کامیکز خلق کرد که در ضمن خود یک اثر موفق محسوب می‌شد. در سال ۱۹۹۴، الکس پرویاس کارگردانی فیلم The Crow را برعهده داشت که برندون لی، پسر بروس لی افسانه‌ای، نقش اصلی آن را ایفا می‌کرد.\nداستان فیلم درباره گروه خلافکاری بود که اریک دریون (Eric Draven) و نامزدش را می‌کشند اما دریون با قدرت کلاغ از دنیای مردگان بازمی‌گردد تا انتقام خود را از کسانی که در حق او بدی کرده بودند بگیرد. با موسیقی‌های آلترناتیو راک، جنبه‌های بصری دینامیک و ایفای نقش عالی، این فیلم تبدیل به یک اثر کالت کلاسیک شد. متأسفانه، برندون لی بر اثر یک صانحه در طی فیلم‌برداری فیلم The Crow از دنیا رفت.\nخرید فانکو پاپ The Crow\n۴. Constantine – سال ۲۰۰۵\nConstantine یک فیلم ترسناک کمیک بوکی بود که سال‌ها پس از انتشارش مورد تحسین قرار گرفت. طرفداران دنیای کمیک‌ها، جان کنستانتین خود را با ایفای نقش مت رایان در سریال تلویزیونی شبکه CW پیدا کردند. با این حال، در سال ۲۰۰۵، این کیانو ریوز بود که نقش کنستانتین را در یک فیلم سینمایی بازی کرد.\nبر اساس کمیک Hellblazer ورتیگو، نوشته شده توسط آلن مور (Alan Moore)، جان کنستانتین یک جادوگر خیابانی بود که زندگی‌اش را وقف مبارزه با شیاطین کرده تا سعی در نجات روحی کند که سال‌ها پیش آن را نفرین کرده بود. فیلم Constantine با وجود فروش خوب اما نقدهای ضعیفی به خاطر نحوه به تصویر کشیدن کنستانتین توسط ریوز دریافت کرد. هر چند با وجود انتخاب اشتباه کیانو ریوز به عنوان بازیگر اما داستان و اکشن این فیلم تحسین شد.\n۳. Swamp Thing – سال ۱۹۸۲\nیکی از اولین فیلم‌های کمیک بوکی ترسناکی که توانسته بود با وسعت بالا منتشر شود، Swamp Thing در سال ۱۹۸۲ بود. وس کریون هنوز فیلم A Nightmare on Elm Street را خلق نکرده بود اما این فرصت را داشت که با شخصیت سوامپ ثینگ، که توسط لن وین (Len Wein) و برنی رایت‌سان (Bernie Wrightson) در سال ۱۹۷۱ برای انتشارات دی‌سی خلق شد بود، یک اثر کمیک بوکی را بسازد.\nفیلم و کمیک Swamp Thing داستان الک هالند (Alec Holland) را روایت می‌کند؛ دانشمندی که وقتی آزمایشگاهش منفجر می‌شود، تبدیل به هیولایی به نام سوامپ ثینگ می‌شود. Swamp Thing نقدهای مثبتی به خاطر جذابیت‌های خاصش دریافت کرد و هفت سال بعد یک دنباله نیز بر اساس آن ساخته شد.\nخرید نوسان‌گیر برق\n۲. From Hell – سال ۲۰۰۱\nبا این که شاید خیلی از مخاطبان این را ندانند اما فیلم From Hell جانی دپ بر اساس رمانی گرافیکی خلق شده توسط آلن مور و ادی کمپل (Eddie Campbell) ساخته شده است. این کمیک یک اثر ترسناک و بسیار دور از آثار ابرقهرمانی بود.\nدر فیلم From Hell شاهد یک کاراگاه لندنی هستیم که در حال تحقیق روی قتل‌های جک قصاب است. این اثر در واقع سعی دارد این پرونده را در دنیای داستانی خود و با نگاه به جنبه ترسناک قتل‌ها در دهه ۱۸۸۰، حل کند. این فیلم نقدهای ضد و نقیضی دریافت کرد و از نظر فروش نیز موفقیت کوچکی به دست آورد. اتمسفر و ایفای نقش بازیگران From Hell مورد تحسین واقع شدند.\n۱. Spawn – سال ۱۹۹۷\nیکی از دست کم گرفته شده‌ترین فیلم‌های ترسناک اقتباس شده از کمیک‌ها، Spawn سال ۱۹۹۷ است. خود این سری کمیک به عنوان یکی از موفق‌ترین آثار تاریخ انتشارات ایمیج محسوب می‌شود که توسط تاد مک‌فارلن (Todd McFarlane) در سال ۱۹۹۲ خلق شد. اسپاون یک مأمور سی‌آی‌ای بود که روسایش دستور قتل او را صادر می‌کنند تا سر از جهنم درآورد.\nبا این حال، با یک معامله با شیطان، او تبدیل به شکل یک هل‌اسپاون (Hellspawn) به زمین بازمی‌گردد؛ یک وسیله نابودی که سعی می‌کند جلوی استفاده خودش از قدرت‌هایش را بگیرد، چرا که در آن صورت دوباره به جهنم بازمی‌گردد. مایکل جای وایت در این فیلم به ایفای نقش پرداخت. Spawn از نظر فروش موفقیتی جزئی داشت ولی اکثر نقدهای آن منفی بودند. با این حال، به لطف ذات خاصش، تبدیل به یک کالت کلاسیک شده است.\nمعرفی بهترین فیلم‌های ترسناکِ عاشقانه\nفیلم کنستانتین ۲ با حضور کیانو ریوز ساخته خواهد شد\nبهترین فیلم‌های کوسه‌ای که باید در تابستان تماشا کنید\n۷ دیدگاه فیلم سینماییفیلم و سریال ۳ هفته پیش\nکپی شد https://vgto.ir/bnl\n10 فیلم ترسناک ژاپنی که هرگز تماشا نکرده‌اید\nثبت نام ایران خودرو ۱۴۰۰: قیمت جدید هایما S7 پلاس منتشر شد\nترسناک ترین بلید(البته بیشتر دلهوره اور هست)\nکنستانتین رو از همه بیشتر دوست داشتم، تقریبا هشتاد درصد عناوین این لیست رو دیدم. امیدوارم دنبالش ساخته بشه.\nولی کیانو ریوز خیلی خوب نقششو بازی کرد که ؟ من چندشب مخم درگیر فیلمش بود 😂\nکیانو ریوز خیلی مشهور شده، میدونی واقعا خوب بازی میکنه.\nاره حقیقتا خوب بازی می‌کنه خصوصا تو جان ویک واقعا نقش یک لولوخورخوره را اجرا میکرد 💪\nجدیدا همه جا هم هست حتی تو باب اسفنجی هم بود 😅🤣🤣\nکیانو ریوز اینجا، کیانو ریوز اونجا، کیانو ریوز همه جا


کد مطلب: ۲۴۹۸۸\nتاریخ انتشار: سه شنبه ۲۲ تیر ۱۴۰۰\nاعتماد: رابطه تاریخ و نظریه از جمله مباحث چالش برانگیز این سال‌ها میان تاریخ پژوهان ایرانی و علاقه‌مندان به تاریخ است. از همان آغاز طرح این موضوع ما شاهد نوعی دو دستگی بین مورخان بودیم. بسیاری از مورخان که عموما متعلق به نسل‌های قدیمی‌تر تاریخ‌نگاری ایرانی هستند با استفاده مورخان از ابزارهای نظری مخالف هستند اما نسل جدیدی بر رابطه تنگاتنگ تاریخ و نظریه تاکید دارند. برای این نسل از تاریخ‌نگاران، مورخ بدون داشتن ابزارهای نظری و تحلیلی علمی امکان فهم لایه‌های پنهان متون و به طور کل پدیده‌های تاریخی را ندارد و در این میان چارچوب‌های معرفتی جدیدی مورد نیاز است که تن‌ها از قبل آشنایی بالا با متون نظری حاصل می‌شود. به همین جهت طی دو دهه اخیر شاهد یک حرکت جمعی در قالب ترجمه و تالیف در راستای آشنایی با متون نظری در حوزه تاریخ‌نگاری هستیم که در نوع خود در تاریخ معاصر ایران بی‌نظیر است. در این میان به تازگی کتاب مهم «خانه‌های تاریخ» نوشته مشترک آناگرین و کاتلین تروپ با ترجمه بهزاد کریمی روانه بازار نشر شده که دقیقا به همین موضوع رابطه تاریخ و نظریه می‌پردازد و زمینه‌ها و حوزه‌های معرفتی تاریخ‌نگاری را مورد بررسی قرار داده است. بهزاد کریمی از اساتید خوشنام و جوان گروه ایران‌شناسی دانشگاه میبد است که با آشنایی کامل با فضای تاریخ‌نگاری در کشور دست به ترجمه این کتاب زده. برای آشنایی بیشتر با این متن فضای حاکم بر آن گفت‌وگویی با بهزاد کریمی مترجم اثر ترتیب داده‌ایم که در ادامه دراختیار مخاطبان قرار خواهد گرفت.\nشما به عنوان یک استاد تاریخ که در حوزه صفویه‌شناسی تخصص دارد چه الزام و به عبارت بهتر چه خلأیی را احساس کردید که تصمیم گرفتید این کتاب را ترجمه کنید؟\nبه گمانم هر مورخی فارغ از گرایش یا تخصصش باید نسبت به ماهیت کاری که انجام می‌دهد، آگاه باشد. بحث من در اینجا کاملا معرفت‌شناسانه است، به این معنا که مورخ بداند آگاهی تاریخی چگونه امکان‌پذیر و حاصل می‌شود؟ از این جهت، دیگر حوزه تخصصی اصلا دارای اهمیت نیست. در حقیقت، تلقی شما به عنوان یک مورخ از «تاریخ» است که پژوهش‌های‌تان را به لحاظ نظری و روشی راهبری می‌کند. به باور من بسیاری از مورخان دلمشغول این موضوع نیستند؛ یعنی به عبارتی آنها در چارچوب نظام آموزش دانشگاهی تاریخ به پاسخ‌های حاضر و آماده‌ای برای این مساله رسیده‌اند و با پذیرش قطعی این پاسخ‌ها خیال‌شان را از بابت ماهیت دستیابی به «حقیقت» تاریخی آسوده ساخته‌اند. پارادایم مسلط بر این پاسخ‌ها، نوعی پوزیتیویسم است که مدعی است تاریخ به سادگی «آنجا» ایستاده و منتظر است تا با اتخاذ منابع و روش‌های «درست» توسط مورخان فراچنگ آید؛ این منظری است که متاسفانه بیشتر کنشگران حرفه‌ای و دانشجویان تاریخ در ایران به آن معتقدند. با این مقدمه می‌شود این طور نتیجه گرفت که بنابراین هر فعالیتی در راستای آگاهی‌بخشی به تاریخ‌پژوهان درباره حرفه‌شان امری است ضروری و مبارک. من هم با همین قصد دست به ترجمه کتاب خانه‌های تاریخ زدم.\nبه‌طور کلی علت امتناع برخی دانشجویان و استادان در ایران نسبت به حوزه نظریه چیست؟ چرا این‌قدر در رشته تاریخ نظریه‌گریزی وجود دارد؟\nالبته وضعیت ما از این جهت نسبت به سال‌های گذشته بسیار بهتر شده و نسل جوان مورخان ایرانی آگاهی‌های بیشتری نسبت به نسل قدیمی پیدا کرده است. عجالتا این‌گونه به ذهنم می‌رسد که این وضعیت را باید اولا به ماهیت «دانش» تاریخ و ثانیا به تاریخ‌ورزان حرفه‌ای منتسب کرد. تاریخ به گذشته مربوط است و به لحاظ هستی‌شناختی در دسترس نیست. بنابراین معرفت نسبت به این موضوع شرایط یکسانی با سایر معارف علوم انسانی ندارد. به همین خاطر تاریخ عمدتا از نظرورزی‌ها در علوم همسایه بهره برده است. اما موضوع مهم‌تر، نگرش اصحاب تاریخ نسبت به این نظرورزی‌ها بوده است. من به طور خاص درباره ایران صحبت می‌کنم؛ تاریخ‌ورزان حرفه‌ای ما عمدتا روش‌ها و مناظر پوزیتیویستی را مقدس می‌دانند! و اصولا تقرب یا نیل به حقیقت تاریخی را منحصر در این رویکردها و روش‌شناسی‌ها می‌شمارند. گویی نگاه مقبول اینان به تاریخ موجودیتی اسطوره‌ای و فراانسانی است که باید با اجرای آیین‌ها و مناسکی آن را از هر گونه پرسش و نقد دور نگه داشت. از نظر این افراد حقیقت تاریخی را باید ورای دستکاری‌های ذهنی مورخان و آلودگی‌های نظریه‌های «دیگر» که محصول فعالیت‌های فکری «نامورخان» است و موجبات تحمیل باورها و عقایدی خاص را به تاریخ فراهم می‌سازد، نگه داشت و آن را شفاف و دست‌نخورده دراختیار مخاطبان پرشور حقیقت‌طلب گذاشت. این گروه ارتدوکس دن‌کیشوت‌وار با شعار «تاریخ برای تاریخ» به جنگ با نظریه برخاسته‌اند. در نگاهی خوشبینانه اینان افرادی هستند دغدغه‌مند و محصول نظام سنتی آموزش تاریخ. اما گروه دیگر اصولا هیچ دلبستگی‌ای به رشته خود ندارند، اینان تاریخ را چونان دکانی برای گذران زندگی درنظر دارند و طبیعتا تلاشی هم برای فهم معرفت‌شناختی آن نمی‌کنند. اما وجه مشترک این دو گروه این است که از تحولات فکری معاصر در دنیا در حوزه معرفت‌شناسی تاریخی و سایر معرفت‌شناسی‌های علوم انسانی خبری ندارند. مهم‌ترین عوامل را برای ایجاد این شرایط، نظام گزینش استاد در آموزش عالی، وجود نوعی خودبسندگی در میان اصحاب مختلف علوم انسانی و نبود تعامل میان گروه‌های مختلف دانشگاهی، ارتباط نداشتن دانشگاه ایرانی با دانشگاه‌های بزرگ و معتبر دنیا، عدم آشنایی مورخان به زبان‌های علمی دنیا به‌ویژه انگلیسی و نظام قدیمی آموزش تاریخ می‌دانم.\nبه‌طور کلی جایگاه نظریه را در تاریخ چگونه می‌بینید؟ آیا یک امر ضروری است یا یک امر سلیقه‌ای؟\nتاریخ‌ورزی در هیچ سطحی برکنار از نظریه نیست. حال ممکن است این اتفاق به‌صورت آگاهانه باشد یا ناآگانه. همان‌طور که قبلا هم اشاره شد کسانی که قائل به عینی بودن و خنثی بودن حقیقت تاریخی هستند متاثر از تجربه‌گرایی یا پوزیتیویسم به منزله یک نظریه هستند. بنابراین این امر قابل توصیه نیست، واقعیتی است که وجود دارد. مهم شناخت و درک عمیق این نظریه‌ها و چگونگی پیوند آنها با کنش تاریخی است. در این سطح، حتما معتقدم یک مورخ باید از نظریه به‌منزله طرح، توضیح یا تفسیری برای تبیین رویدادهای گذشته و نظم بخشیدن به داده‌های تاریخی استفاده کند. هر قدر دایره آشنایی ما با نظریه‌ها بیشتر باشد، امکان فهم عمیق‌تری نسبت به گذشته برای ما ایجاد می‌شود و همین‌طور مسیر برای ارائه خوانش‌های جدید از اطلاعات قدیمی فراهم می‌آید. این به معنای دیگر، یعنی درک بهتر تاریخ در جهت شناخت امروز و طبیعتا یعنی امکان داشتن چشم‌اندازی روشن‌تر از آینده. بنابراین، آنچه ضرورت دارد شناخت گستره نظریات و کاربست آنها به فراخور موضوع و حوزه تحقیق است.\nبه نظر شما آیا با تکیه صرف بر آثار ترجمه شده می‌توان این خلأ را پر کرد یا باید به سمت کارهای تالیفی نیز پیش برویم؟ اگر قرار است تالیفی صورت بگیرد آیا باید ناظر به سنت تاریخ‌نگاری ما باشد یا می‌توان بدون توجه به سنت تاریخ‌نگاری ایرانی کاری کرد؟\nما در این حوزه بسیار عقب هستیم. کتاب‌های زیادی هستند که باید ترجمه شوند. راهی جز ترجمه نداریم لااقل تا اطلاع ثانوی. بیشتر نظرورزی‌ها در باب معرفت تاریخی یا سایر علوم انسانی در غرب و عمدتا به زبان‌های اروپایی انجام شده است و می‌شود. باید همانند قرون نخستین اسلامی در عهد خلافت عباسی، چیزی شبیه بیت‌الحکمه تاسیس کرد تا مترجمان آگاه کمر همت به ترجمه متون مهم حوزه‌های مختلف علوم انسانی از جمله معرفت تاریخ ببندند. اثرات این جنبش ترجمه در طول سالیان ممکن است جامعه علمی ایران را برای شرح، تبیین، بومی‌سازی و در درجه آخر تالیف نظریه‌ها آماده کند. درست مانند اتفاقی که در طول چند دهه پس از جنبش ترجمه در جهان اسلام شاهد آن بودیم. البته شرایط عینی و ذهنی دیگر از جمله ایجاد فضای آزاد بحث و تبادل‌نظر در دانشگاه‌ها باید فراهم شود و قضیه به این سادگی‌ای که عرض کردم هم نیست.\nتاکنون کتاب‌های مختلفی (هرچند انگشت‌شمار) در حوزه تاریخ‌نگاری تالیف شده است، اگر امکان دارد از وجه تمایز این کتاب و نویسندگان آن برای مخاطبان بگویید.\nطی سال‌های اخیر آثار متعددی درباره تاریخ‌نگاری نوشته یا ترجمه شده است. همچنین در قالب مصاحبه یا مجموعه مقاله شاهد انتشار برخی نظرورزی‌ها درباره ماهیت دانش تاریخ بوده‌ایم. همه این آثار قابل احترام هستند، اما اطلاع ندارم که اثری با مشخصات کتابخانه‌های تاریخ توانسته باشد چشم‌اندازی وسیع از تعامل نظریه و تاریخ در طول سده بیستم به دست داده باشد. ما در دانشگاه به طور جسته و گریخته نام این نظریه‌ها عمدتا از سوی استادان نسل جوان به گوش‌مان خورده است و در برخی موارد نام آثار شاخصی که براساس این نظریات به رشته تحریر درآمده‌اند را خوانده‌ایم و شنیده‌ایم، ولی هیچ وقت فرصت رویارویی مستقیم با این آثار را نیافته‌ایم، چون بیشتر این آثار به فارسی ترجمه نشده‌اند. بنابراین، از دو جهت یاد شده کتاب خانه‌های تاریخ چه به زبان انگلیسی و چه به زبان فارسی اثری است تقریبابی‌همتا. برای مثال عرض می‌کنم ما همیشه در بحث از مکتب پوزیتیویسم در تاریخ‌نگاری از اثر تاریخ‌نگارانه جفری التون در حوزه تاریخ تودورها یا درباره مکتب آنال از اثر فرنان برودل، مدیترانه و جهان مدیترانه‌ای شنیده و خوانده‌ایم ولی همه اینها منحصر به گزارش و شرح این آثار بوده است و حالا در کتاب خانه‌های تاریخ پس از اینکه مقدمه مفصلی در معرفی تجربه‌گرایی و مکتب آنال می‌خوانید، این فرصت را دارید تا با بخش‌هایی از این آثار شاخص و تاثیرگذار از نزدیک آشنا شوید و ببینید چگونه مورخان دلبسته نظریه، توانسته‌اند بین تاریخ‌نگاری و نظریه نوعی سازگاری ایجاد کنند و با کاربست نظریه چطور تصویر تازه‌ای از تاریخ ترسیم شده است؛ اشکالی که عمدتا از سوی مخالفان استفاده نظریه در تاریخ بیان می‌شود به این معنا که هنوز مدافعان کاربست نظریه در تاریخ نتوانسته‌اند آنچنان که مدعی هستند با استفاده از نظریه تاریخ بنویسند و نظریه در کارهای‌شان بیشتر زینت‌المجلس است. می‌دانید این داوری گرچه قرین حقیقت است، اما بهانه قرار دادن آن برای حمله به نظریه، جفای بزرگی در حق پشتیبانان از نظریه است. آخر چطور می‌شود انتظار داشت با استادان تاریخ ناآشنا و بعضا مخالف با نظریه، سیستم مندرس آموزشی و نبود متون مناسب به این مهم دست یافت؟ از همین رو معتقدم کتاب خانه‌های تاریخ در کنار مقدمات نظری، الگوهای عملی را هم پیش روی علاقه‌مندان قرار داده است و این را می‌توان در کنار سایر مزایا بزرگ‌ترین مزیت آن دانست.\nآیا این کتاب صرفا برای متخصصان و افراد حرفه‌ای در رشته تاریخ نگاشته شده است یا برای کسانی که در دانشگاه تاریخ نخوانده‌اند نیز رهایی‌بخش است؟\nهمان‌طور که نویسندگان در پیشگفتار کتاب توضیح داده‌اند، مخاطبان اصلی خانه‌های تاریخ استادان و دانشجویان تاریخ هستند، اما در درجه بعد می‌توان گفت متخصصان و دانشجویان جامعه‌شناسی، علوم سیاسی و فلسفه نیز که کارهای‌شان در موارد متعددی سویه تاریخی پیدا می‌کند مخاطبان بعدی این کتاب هستند. نظریه لزوما منحصر به دانشگاه نیست. جالب است که در موارد مهمی نظریه‌پردازان تاریخ رابطه خوبی با دانشگاه یا همکاران دانشگاهی خود نداشته‌اند، چون در زمانه خودشان حرف‌های تازه و متفاوتی را در مقایسه با پارادایم مسلط مطرح کرده بودند. از این جهت حصر نظریه به دانشگاه کار درستی نیست و به همین خاطر کتاب خانه‌های تاریخ می‌تواند علاقه‌مندان غیردانشگاهی را نیز سیراب سازد.\nیکی از مسائل مورد توجه در کتاب خانه‌های تاریخ اشاره به حوزه‌های مختلف تاریخ‌نگاری است. به نظر شما آیا تداخلی بین این موضوعات وجود ندارد؟ مثلا جامعه‌شناسی تاریخی خود دربرگیرنده موضوعات ریزتر تاریخ‌نگاری قومی یا جمعیتی نمی‌شود؟\nهیچ مرز متصلب و ثابتی را نمی‌توان بین جهان‌های نظریه متصور بود. همواره افکار، رویکردها و نظریه‌ها در حال تاثیرگذاری روی یکدیگر بوده‌اند و این اتفاقا نکته‌ای است که نویسندگان در بخش‌های نظری به آن اشاراتی داشته‌اند. مثلا مارکسیسم تاثیر بی‌چون و چرایی بر سایر نظریه‌ها ازجمله فمینیسم و آرای پسااستعاری داشته است. یا برای مثال، نظریات فوکو حوزه زبان‌شناسی را تحت‌تاثیر خود قرار داده است. یا به قول نویسندگان، تجربه‌گرایی نظریه و روشی است که تقریبا مورد استفاده همه این مکاتب بوده است. از این جهت، در پاسخ به سوال شما باید بگویم، حتماتداخل وجود دارد. اما درباره بخش دوم پرسش شما باید گفت گرچه در نگاهی وسیع می‌شود قوم‌تاریخ و تاریخ‌نگاری جمعیتی را ذیل جامعه‌شناسی جای داد، اما این شاخه‌ها آن‌قدر گسترش یافته‌اند که پرداختن مستقل به آنها ضرورت می‌یابد. به عبارت دیگر تفکیک این مباحث در قالب فصول کتاب به معنای گسست معرفتی آنها از دانش مادر نیست.\nدر عنوان فرعی کتاب روی جلد عنوان شده «خوانشی انتقادی از تاریخ و نظریه در سده بیستم.» اگر امکان دارد بفرمایید نویسنده اینجا چه فهم و قرائتی از تاریخ انتقادی ارائه می‌کند و چگونه می‌توان این وجه از انتقادی‌نگری را در میان دانشجویان مورد علاقه تاریخ عرضه کرد؟\nبله، درست است. عنوان فرعی کتاب همین چیزی است که گفتید. به نظرم این عنوان به درستی انگیزه نویسندگان، فرم و محتوای کتاب را تا حد زیادی نشان می‌دهد. اجازه بدهید به منشا تالیف کتاب اشاره کنم. آنا گرین و کاتلین تروپ که استادان مشترک کلاس «تاریخ و نظریه» در یکی از دانشگاه‌های نیوزیلند بوده‌اند، تصمیم می‌گیرند دانشجویان تاریخ را با نظریه‌های مشهور و مفید مورد استفاده در تاریخ آشنا کنند. اما از سوی دیگر آنها کاملا متوجه مخاطبان کتاب هستند: دانشجویان تاریخ. بنابراین این کتاب، کتابی است از منظر دو مورخ نه از منظر یک جامعه‌شناس یا از نگاه یک فیلسوف. در این حالت قرار است این متن به یک مورخ و دانشجوی تاریخ کمک کند به کار تاریخی‌اش عمق ببخشد و همزمان تسلیم محض نظریه نشود. قرار نیست در استفاده از نظریه متوجه نواقص و آسیب‌های احتمالی نباشیم. این هشداری است که اغلب، نویسندگان در پایان معرفی هر یک از نظریه‌ها در قالب پرسش‌هایی آنها را با خواننده درمیان می‌گذارند و از مخاطب خود می‌خواهند حالا پس از آشنایی با نظریه، به‌صورتی انتقادی و نه انفعالی متن منتخب آن نظریه را بخوانند. این همان کاری است که عبارت «خوانش انتقادی» را در عنوان فرعی کتاب معنادار ساخته است. در پاسخ به بخش دوم پرسش شما اگر منظورتان از منظر استادان تاریخ است که باید عرض کنم همین کاری که نویسندگان کتاب کرده‌اند بهترین الگوست. استادان علاقه‌مند به نظریه که قصد دارند دانشجویانشان را با کاربرد نظریه در تاریخ آشنا کنند باید دائما متذکر این مطلب باشند که نظریه گر چه دارای چارچوب‌های مشخصی است، اما کاستی‌هایی نیز دارد و دانشجویان را با ظرایف کار با نظریه آشنا کنند.\nباتوجه به اینکه شاهد عناوین و سرفصل‌های متنوعی در کتاب هستیم آیا می‌توانیم یک منطق مشترک را در میان این عناوین و سرفصل‌ها ببینیم؟ اگر هست کمی درباره این موضوع صحبت کنید.\nنویسندگان کوشیده‌اند مباحث، نظمی تاریخی داشته باشند ولی به هر حال این به این معنا نیست که مثلا دوره نظریه‌ای به سر آمده باشد، یا نظریه‌ها به طور همزمان در صحنه نباشند. منطق مشترک همه این نظریه‌ها فارغ از نظریه بودن‌شان، تاثیری است که بر دانش تاریخ داشته‌اند یا استفاده‌هایی که مورخان از آنها داشته‌اند.\nشما خودتان به عنوان یک مورخ بیشتر با کدام یک از حوزه‌های تاریخی گفته شده در کتاب احساس نزدیکی می‌کنید؟ چرا؟\nمن از همه این نظریه‌ها یاد گرفته‌ام و یاد می‌گیرم. هر کدام از این نظریه‌ها در یک چشم‌انداز وسیع کمک کرده‌اند گذشته را از زوایای جدید بنگرم، ولی خب به هر حال اگر قرار باشد تن‌ها یک رویکرد را انتخاب کنم، بی‌تردید آن پست‌مدرنیسم است. متاسفانه در بیشتر موارد تا بحث از پست‌مدرنیسم به میان می‌آید، این‌طور استنباط می‌شود کسی که به این رهیافت گرایش دارد، لزوما منکر حقیقت تاریخی است یا همه چیز را در زبان منحل کرده است. من اصلا در جایگاهی نیستم که خودم را پست‌مدرن بدانم، ولی وقتی قرار باشد از علایقم صحبت کنم، باید بگویم پست‌مدرنیسم باعث شده تا کلیشه‌ها را کنار بگذارم و با نگاهی تازه به تاریخ نگاه کنم. طبعا فاصله گرفتن از مطلق بودن حقیقت تاریخی یا اعتقاد به غیرقابل دسترس بودن حقیقت تامه تاریخی چونان «چیزی که بود» مورخ را فروتن می‌کند و او را از تعصبات رشته‌ای دور می‌سازد. این بینش ارزشمندی است که احتمالا آشنایی با پست‌مدرنیسم به همراه دارد و به‌ویژه برای فضای رشته تاریخ در ایران امروز که در آن پارادایم مسلط کمتر اجازه خلاقیت می‌دهد، بسیار مغتنم است. من فکر می‌کنم موج آشنایی با اندیشه‌های پست‌مدرنیستی تاثیرات شگرفی در بین استادان تاریخ بر جای گذاشته است، به همین خاطر امروزه کمتر کسی را می‌بینید که ادعا کند حقیقت تاریخی می‌تواند در یک بی‌طرفی محض توسط مورخ فراچنگ آید و بلکه این باور نیرومندتر شده است که مورخ نمی‌تواند برکنار از گرایش یا نوعی اعوجاج گزارشی از حقیقت تاریخی ارائه کند.\nبرای علاقه‌مندان به مطالعه این کتاب چه توصیه‌ای دارید؟\nنخستین توصیه می‌تواند این باشد که مخاطبان کتاب را به تمامی و به صورت کامل مطالعه کنند. این به آن معنا نیست که فصل‌های کتاب ارتباط ارگانیک با هم دارند؛ نه. می‌شود هر فصل را بدون اعتنا به فصل‌های پیش یا پس از آن مطالعه کرد و بهره برد. اما استفاده از این کتاب به گونه‌ای که نویسندگان آن را طراحی کرده‌اند، طبعا بیشترین تاثیر را خواهد داشت، به‌ویژه اگر مخاطب نسبت به فضای عمومی نظریه‌ها علاقه‌مند است و دنبال مطلب و نظریه خاصی نیست. این کتاب در هر فصل از دو بخش متمایز تشکیل شده است؛ در بخش اول معرفی نظریه براساس منابع معتبر مرتبط با آن نظریه صورت گرفته و بخش دوم قطعه‌ای است برگزیده از یکی از منابع شاخص که در چارچوب نظریه نوشته شده است. توصیه بعدی و مهم، خواندن این بخش برگزیده تا مخاطبان به‌شکلی عملی با استفاده از نظریه در تاریخ‌نگاری آشنا شوند و ظرافت و پیچیدگی‌های این کار را دریابند.


بررسی تفاوت های آهن اصفهان با اهواز | فروشگاه اینترنتی شهرآهن\nاستاندارد های ورق های تولید شده در کارخانه اکسین اهواز\nدر این مقاله تفاوت آهن تولید شده در فولاد مبارکه اصفهان را با آهن تولید شده در کاویان و اکسین اهواز بررسی می‌کنیم تا به خوبی با تفاوت آهن اصفهان با اهواز آشنا شوید.\nاستان اصفهان یکی از بزرگ‌ترین قطب های صنعتی ایران محسوب می شود، چرا که دو کارخانه فولاد مبارکه و ذوب آهن در این استان قرار دارند. تقریبا می توان گفت 50 درصد از ورق های فولادی مورد نیاز کشور در کارخانه فولاد مبارکه تولید می شود. در اهواز نیز دو کارخانه اکسین و فولاد کاویان تاسیس شده اند که انواع ورق های فولادی را تولید می کنند. یک تفاوت آهن اصفهان با اهواز در وزن ورق های فولادی آن ها است. وزن ورق های فولادی بسته به ضخامت و ابعاد آن ها متفاوت است. وزن ورق های فولادی تولید شده در فولاد مبارکه اصفهان و کاویان اهواز تقریباً برابر است، اما ورق هایی که در کارخانه اکسین اهواز تولید می‌شوند، وزن متفاوتی دارند. ورق های تولید شده در کارخانه فولاد مبارکه و کاویان اهواز دارای عرض 1.25 الی 1.5 متر و طول 6 متر هستند. در این دو کارخانه، ورق های فولادی با ضخامت 3 الی 40میلیمتر تولید می شوند، اما ورق های تولید شده در کارخانه اکسین اهواز دارای ضخامت 10 الی 70 میلی متر و طول 6 متر و عرض 2 متر هستند.\nمیتوان یک تفاوت آهن اصفهان با اهواز را کیفیت ورق ها دانست. استانداردهای کیفیت ورق های تولید شده در فولاد مبارکه اصفهان به صورت زیر است:\nاستانداردهای تولید ورق سرد\nیک تفاوت آهن اصفهان با اهواز در نحوه تولید ورق ها است. در کارخانه اکسین اهواز، برای ساخت ورق های گرم از مواد اولیه اسلب فولادی استفاده می شود. این ورق ها تحت استاندارد ISIRI3694 تولید شده و برای ساخت آن ها از قفسه های چهار غلطکه استفاده می کنند. در این کارخانه، تختال ها جهت پوست زدایی تحت فشار آب 225 بار قرار می گیرند. خواص مکانیکی ورق های تولید شده در کارخانه اکسین اهواز به سلیقه مشتریان بستگی دارد. ورق های این کارخانه با سه روش نورد ترمودینامیکی، نورد معمولی و نورد کنترل شده تولید می شوند. همچنین ورق ها با استفاده از دستگاه UT مورد بازرسی قرار می گیرند. ورق های تولید شده در کارخانه اکسین اهواز جهت ساختمان سازی، تولید لوله های آب و گاز، تولید مخازن تحت فشار بالا و ... کاربرد دارند.\nاستاندارد های ورق های معمولی\nاستاندارد ورق نرمالیزه ساختمانی\nاستاندارد ورق تهیه شده با استفاده از نورد ترمومکانیکال\nورق های ساختمانی مقاوم در برابر خوردگی\nورق های فولادی جهت تولید مخازن\nتشخیص تیرآهن اصفهان برای تمامی شرکت ها و متخصصین فولاد و آهن مهم و با اهمیت است. از آنجایی که در کشورمان تیرآهن اصفهان بیشترین محبوبیت را در بین فعالان در حوزه آهن آلات دارد، شناخت تیرآهن اصفهان نیز برای همه این افراد خیلی مهم است. راحت ترین و ساده ترین راه که محصولات تولید شده توسط شرکت ذوب آهن اصفهان را از سایر تیرآهن ها متمایز می کند، برند این شرکت (ESCO) است که بر روی محصولات آن حک شده. همچنین به یاد داشته باشید که تیرآهن های تولید شده توسط کارخانه های ذوب آهن اصفهان طبق استاندارد IPE ساخته شده اند. وزن استاندارد هر تیرآهن تولید شده توسط شرکت ذوب آهن اصفهان، بیشتر از وزن تیرآهن های مشابه تولید شده توسط سایر کارخانه ها می باشد. تیرآهن های تولید شده در اصفهان در سایزهای بین ۱۴ تا ۳۰ روانه بازار می‌شوند که هرکدام دارای قیمت مشخصی هستند که در سایت ذوب آهن اعلام شده است.\nبرای اطلاع از چگونگی صادرات و شرایط آن می توانید به صفحه صادرات تیرآهن مراجعه کنید.


ادعای اکیپ: یورو 2020 یک سال به تعویق خواهد افتاد\nاخباراخبار ورزشیادعای اکیپ: یورو 2020 یک سال به تعویق خواهد افتاد\nادعای اکیپ: یورو 2020 یک سال به تعویق خواهد افتاد\nتاریخ انتشار : جمعه, 23 اسفند 1398 01:39\nنشریه فرانسوی اکیپ مدعی شد که یوفا رقابت‌های یورو را به جای سال ۲۰۲۰ در سال ۲۰۲۱ برگزار خواهد کرد.\nبه گزارش ورزش سه، ویروس کرونا طی هفته های اخیر تمام مسابقات ورزشی و علی الخصوص فوتبال را تحت تاثیر خود قرار داده و بسیاری از مسابقات به منظور جلوگیری از شیوع این ویروس پشت درهای بسته برگزار شده یا به طور کلی به تعویق افتاده است.\nبه تعویق افتادن بازی‌ها سردرگمی بسیار زیادی را برای مسئولان لیگ های داخلی کشورهای اروپایی و البته نهاد یوفا به وجود آورده است. یوفا برگزاری رقابت های یورو ۲۰۲۰ را پیش‌روی خود می‌بیند و همین به تعویق افتادن بازی‌های باشگاهی باعث شده نگرانی هایی درباره احتمال به تعویق افتادن رقابت های جام ملت های اروپا به وجود بیاید. از سوی دیگر گفته می شود که با توجه به شرایط پیش‌آمده احتمالاً رقابت های اروپایی در سطح باشگاهی نیز به حالت تعلیق در می آید.\nحالا و در همین رابطه نشریه اکیپ فرانسه مدعی شده که یوفا روز سه‌شنبه هفته آینده تصمیم خود را مبنی بر لغو بازی های اروپایی در سطح باشگاهی و انتقال رقابت های یورو به سال ۲۰۲۱ اعلام خواهد کرد و به نوعی این تصمیم را قطعی تلقی کرده است.


هواپیما شیراز تهران ارزان هواپیما شیراز تهران ارزان | چارتر اديبيان\nهواپیما شیراز تهران ارزان هواپیما شیراز تهران ارزان\nهواپیما شیراز تهران ارزان\nبلیط هواپیما (انگلیسی: Airline ticket) سابقه آن به این صورت که زمانی که اولین پروازهای مسافربری در ۱۹۰۹ میلادی آغاز به کار کرد مرسوم شد و درواقع می‌توان گفت سندی صادر شده توسط شرکت‌های هواپیمایی یا آژانس مسافرتی‌های است، که برای تأیید خریداری یک صندلی در یک پرواز در هواپیما هست. برخی از هواپیما برای گرفتن کارت پرواز، در فرودگاه استفاده می‌شود. بلیت های هواپیما را می‌توان به ۲ دسته و سیستمی معرفی کرد. چارتر (Charter) در به معنای دربست کرایه کردن و از خرید عمده صندلی‌های یک پرواز، پیش . خرید بلیت هواپیما، چارتز زمانی بکار می‌رود که یک آژانس مسافرتی بخشی از صندلی‌های یک پرواز را به صورت یکجا خریداری کرده و در طی زمان به مشتریان خود به فروش می‌رساند. به واسطه این خرید عمده مبلغ کمتری توسط آژانس پرداخته شده و در طی زمان با ارائه تخفیف به مشتریان واگذار می‌شود. درحالیکه منظور از بلیت سیستمی خرید بی واسطه از خطوط هواپیمایی . اگر به دنبال خرید بلیط هواپیما بوده باشید حتما به واژه charter برخورد کرده اید. خیلی از افرادی که قصد مسافرت دارند هنگام تهیه بلیت هواپیما دنبال چارتر می گردند اما بهتر از هرگونه اقدام، مقداری در مورد مفهموم واژه چارتر و سپس بلیت و پرواز چارتر اطلاعات کسب نماییم. واژه چارتر (charter) به معنی دربست کرایه دادن و اجاره دادن است. در واقع charter به خدمتی گفته می شود که در طی آن، بخشی از اتاقهای یک هتل، صندلی های یک هواپیما، قطار، اتوبوس و ... و در برخی موارد تمامی آنها، به صورت یکجا اجاره داده شده می شود و شرکت اجاره کننده از طریق کانالهای خود اقدام به فروش آنها مینماید. در اصل جارتر کردن به معنی خرید یا اجاره عمده می باشد اما نکته قابل توجه آن می باشد که وقتی این اقدام انجام می شود در کل مبلغ ارزانتری نسبت به زمانی که قرار می باشد به ازای هر واحد مبلغی پرداخت شود جابجا می شود. همانطور که متوجه شدید واژه charter تنها در بلیت های هواپیما خلاصه نمی شود و در بسیاری از خدمات مفهوم دارد اما از آنجا که موضوع اصلی این مقاله سفرهای هوایی و بلیت جارتر هواپیما است به صورت دقیق تر فقط راجع به چارتر در هواپیما صحبت می کنیم. پس از مشخص شدن charter ، سوالی که پیش می آید کاربرد آن در پروازهای هوایی هست. charter در چند شاخه در پروازهای هوایی کاربرد دارد که در ادامه به شرح هریک از آنها می پردازیم.\nبرای خرید بلیط جارتر هواپیما می توانید از فرم بالای همین صفحه استفاده نمایید. بلیط چارتر نوعی از بلیط های پروازهای هواپیمایی که غالباً با دفاتر خدمات آژانس (آژانس مسافرتیها) به فروش می رسد. این دفاتر طی مذاکره با شرکتهای هواپیمایی بخشی از ظرفیت آنها را برای خود کرایه می نمایند و خود مسئول فروش آن ظرفیت می شوند. در این روش به آن شرکت هواپیمایی، جارتر دهنده و به آن دفتر خدمات آژانس کننده می گویند. کسانی که قصد مسافرت و خرید بلیت چارتر هواپیما رادارند باید به کننده آن(دفتر خدمات شرکت مسافرتی) مراجعه نمایند. شایان ذکر است مسئولیت نرخ گذاری نیز بر عهده charter کننده و دهنده وظیفه ای در این خصوص ندارد. اگر قرارداد چارتر بین یک چارتر دهنده و یک جارتر کننده انجام شود مسئولیت فروش کامل ظرفیت چارتر شده و ریسک آن که در اینجا صندلی های هواپیما نیز بر عهده charter کننده . به عبارت دیگر در صورتی که کننده (دفتر خدمات ) نتواند همه ظرفیتی را که اجاره نموده می باشد، استفاده کند یا به فروش برساند چارتر دهنده (شرکت هواپیمایی) تعهدی ندارد و او مبلغ اجاره منعقد شده را دریافت خواهد نمود. به همین دلیل، قیمت بلیط جارتر ثابت نیست و در مقاطع مختلف زمانی دارای نوسان می شود چراکه جارتر کننده سعی دارد با کاهش یا افزایش بلیت هواپیما در لحظات مختلف از یکسو تمام صندلی هایی را که از ایرلاین اجاره نموده به فروش برساند و از سوی دیگر، از عواید اقتصادی مناسبی بهره مند شود. نکته ای که در مورد تغییرات قیمت بلیت وجود دارد آن است که به طور کلی هرچه به زمان پرواز نزدیک می شویم بهای بلیط charter ارزان می شود تا زودتر به فروش برسد. دلیل این موضوع آن است که جارتر کننده بیم آن دارد که ممکن است همه ظرفیت اجاره شده پر نشود اما در صورتی که احساس کند تقاضا برای آن بلیت چارتر زیاد می باشد و درواقع مسافرت زیادی قرار هست در آن زمان انجام شود ممکن هست بلیط خود را افزایش دهد. این اتفاق یعنی افزایش و کاهش بها بلیت چارتر ، به کررات در زمان اتفاق می افتد. مثلا در زمانی مثل عید نوروز یا فصل تابستان یا بعضی مناسبتهای مذهبی، ملی و یا تعطیلات خاص تقاضا برای سفر زیاد است و بها چارتر افزایش می یابد اما در زمانهای دیگر مثل در شرایط بدی آب و هوا که سفر کمتر انجام می شود نرخ جارتر کاهش می یابد. نکته قابل توجه دیگر در مورد بلیت چارتر آن که بعضی مسیرها مثل مشهد، کیش، استانبول، دبی و ... همیشه با استقبال مسافران مواجه هستند و در مقاطع زمان بلندتری مثلاً در تمام طول زمان در اجاره جارتر کننده ها هستند و همه بلیت های آنها جارتر ی می باشد. برخی در مسیرهای پرتردد، بلیط های چارتر ی برای شرکتهای هواپیمایی نیز مناسب است به این ترتیب ایرلاینها می توانند اکثر ظرفیت خود را با نرخ مناسب به charter کننده کرایه دهند تا دیگر دغدغه ای در مورد فروش جزئی آن نداشته باشند. گاه پیش می آید که چند دفتر خدمات آژانس مسافرتی با هم یکی می شوند و نماینده آنها، طرف قرارداد با شرکت هواپیمایی می شود در این صورت آنها ظرفیتی را که از شرکت هواپیمایی اخذ نموده اند در داخل بین خود تقسیم و خرد می نمایند.\nهمانطور که عنوان شد بها چارتر متغیر می باشد و این به نفع مسافر که بتواند مورد نظر خود را با نرخ مناسب پیدا و اقدام به خرید بلیط هواپیما نماید. برای این منظور کافیست مدتی نوسان قیمت بلیت ها را رصد نمایید تا بتوانید بهترین بها را در زمان مناسب پیدا نمایید. اگر مدتی به این امر مبادرت ورزید یا از تجربه افراد آگاه استفاده نمایید حتی می توانید پیش بینی نمایید که در چه زمانی بها بلیت charter کاهش می یابد. باید گفت معمولاً در زمانهایی که عموم مردم درگیر مشغله های خود هستند بلیط هواپیما charter با کاهش محسوسی روبرو می شود. یکی از این ایام اسفند ماه هر زمان که همه مشغول امور خانه و خرید عید هستند و بهترین زمان برای مسافرت محسوب می شود. مثلاً اگر بتوانید از پیشاپیش طوری برنامه ریزی نمایید که در این ماه وقت آزاد پیدا کنید می توانید بلیت با بها مناسبی برای جزیره کیش پیدا کنید و از آرامش و خلوتی آنجا در آن وقت لذت هم ببرید. همین شرایط ممکن می باشد درست بعد از تعطیلات عید نوروز که همه از مسافرت برگشته اند نیز به وجود بیاید. این یک ویژگی مطلوب هواپیما charter است که در زمانهای کم سفر، قیمت آنها کاهش می یابد و در این زمان هرچه به زمان پرواز نزدیکتر بشویم این کاهش هم می شود. اصطلاح لحظه آخری هم به همین جریان گفته می شود. کافیست یک ساک آماده مسافرت داشته باشید و نرخ بلیط در لحظات نزدیک به پرواز را چک نمایید و هر وقت نرخ بلیط با کاهش خوبی روبرو شد بلافاصله نسبت به خرید بلیط هواپیما اقدام نموده و مسافرت خود را انجام دهید. ارزان شدن قیمت بلیت هواپیما و انجام مسافرت با شما یک معامله برد – برد می باشد چراکه charter کننده توانسته صندلی خود را بفروشد و شما هم توانسته اید با مناسب خرید بلیط charter خود را انجام داده و به مسافرت بروید. در گذشته های شرکت مسافرتی از شیوه های دیگری مانند پیامک، ایمیل و ... مسافران را از وجود های charter ارزان نرخ آگاه می کردند اما امروزه با به وجود آمدن سایتهای مختلف فروش هواپیما مثل ادیبیان 7724 می توانید خودتان به طور آزاد در جریان کلیه بلیط ها و نرخها قرار بگیرید، آنها را مقایسه نموده و در نهایت مورد نظر خود را خریداری نمایید. شایان ذکر می باشد در فصول سفر بعضی نرخ charter با نرخ سیستمی تفاوت چندانی ندارد. چون در این شرایط به اندازه کافی درخواست برای سفر وجود دارد و چارتر کننده معمولا لزومی برای پایین آوردن هواپیما چارتر نمی بیند. در این شرایط ممکن می باشد حتی بهای گران تر از بلیت سیستمی هم بشود. در صورتیکه نرخ جارتر با سیستمی برابر بود بهتر سیستمی تهیه نمایید. علت آن معایب در بلیت هواپیما جارتر می باشد که در صورت برابری بها توصیه به تهیه بلیت سیستمی می شود. در ادامه این مقاله از این معایب خواهد آمد. امکان لغو، انصراف، استرداد و تغییر زمان سیستمی آسان تر از بلیت هست. معمولا هنگام لغو هواپیما جریمه زیادی به آن تعلق می گیرد و درصد قابل توجهی از مبلغ اصلی به شما برگردانده نمی شود. در اغلب شرایط ممکن اصلاً قابل لغو نباشد و هیچ هزینه ای بابت انصراف به شما برنگرد. همچنین در بلیت های charter ی، چنانچه همراه خود کودک (2 تا 12) داشته باشید، بلیت سیستمی بها کمتر و مخصوص به این سن را خواهد داشت اما در هواپیما charter قیمت بلیت برای این محدوده سنی مطابق قیمت بلیط بزرگسال محاسبه خواهد شد. در بلیط چارتر تنها برای افراد زیر دو سال که به آنها نوزاد اطلاق می شود نرخ تفاوت دارد.\nبرای بسیاری از ما لغت چارتر یعنی ارزانترین هواپیماست در حالی که بلیط هواپیما چارتر لزوما و همیشه ارزانترین بلیط هواپیما موجود نیست. خرید بلیط ارزان charter لم مخصوص به خود را دارد و نیازمند زمانبندی و دقت مناسب است. با همه اینها آنچه مسلم این می باشد که خرید charter به نفع مسافر . چرا که نرخ متغیر می باشد و این نوسان شرایطی را مهیا می سازد که مسافر بتواند راحت تر به بلیت charter ارزان و مورد نظر خود دست یابد.\nپرواز به پروازی گفته می شود که تمام یا بخشی از صندلی های هواپیما توسط جارتر کننده (دفتر خدمات آژانس) اجاره شده باشد. پرواز جارتر گاهی بنا به سفارش جارتر کننده در اغلب مسیرها برقرار می شود ولی در هر صورت بلیط آن توسط charter کننده که اینجا به فروش می رسد. در صورتیکه جارتر کننده یک باشد، پرواز چارتر معمولاً در مسیرهای پرتردد انجام می شود چراکه کننده تقریبا مطمئن می تواند بلیط آن مسیرها را به فروش برساند و شرکت هواپیمایی هم درگیر مسائل خرده فروشی نمی شود. در پرواز ، تنها عملیات فروش بلیط توسط کننده صورت می گیرد اما سایر مسائل پروازی مثل حمل و نقل، باربری، تاخیر، لغو پرواز، بروز حوادث غير مترقبه برای مسافرین و هواپيما و ... بر عهده شرکت هواپیمایی می باشد و آژانس مسافرتی فروشنده مسئولیتی در این خصوص نداشته و پاسخگو نخواهد بود. پرواز های charter ی به انواع مختلف تقسیم می شوند که به شرح ذیل : جارتر کامل (Full Charter): اجاره کامل کلیه ظرفیت صندلی های یک هواپیما برای مقطع زمانی مشخص charter کننده. اجاره صندلی (Seat Charter): اجاره تعداد محدودی از صندلی های یک هواپیما توسط جارتر کننده برای یک دوره زمانی خاص. خود این نوع پرواز چارتر به سه مدل، سیت جارتر به صورت شناور (اجاره شناور صندلی)، سیت بک تو بک (Back To Back) (اجاره صندلی رفت و برگشت)، سیت به صورت مشخص (Block Seat) (اجاره صندلی های مشخص شده) تقسیم می شود.\nمفهوم هواپیمای چارتر با پرواز یا بلیط charter اندکی متفاوت هست و نباید با آن اشتباه گرفته شود. از هواپیمای charter هواپیماهایی با ابعاد کوچکتر هستند که کمتر از 10 نفر مسافر را جابجا می کنند. این هواپیماها با دارا بودن فضای خصوصی و لوکس، معمولا از جانب شخصیتهای مختلف تجاری و سیاسی و ... جهت تسهیل و تسریع در روند پرواز اجاره می شوند.\nهمانطور که می دانید جارتر مشهد یکی از پر فروش ترین های هواپیما در پروازهای داخلی می باشد. از این رو بدیهی که این حجم از تقاضا موجب گردد تا خرید مشهد در تعطیلات و سایر سیزن های سفر با کمی دشواری صورت پذیرد. موضوعی که سبب شده هست تا بسیاری از فعالان حوزه گردشگری، سامانه های خرید آنلاین هواپیما را در هر شرایط زمانی و مکانی برای خرید بلیط جارتر مشهد پیشنهاد کنند.\nاز نظر بسیاری از گردشگران بهترین زمان برای خرید بلیط جارتر کیش، اوایل دی ماه تا اواخر اردیبهشت ماه می باشد. آب و هوای این جزیره در این ایام به قدری لطیف و فرح بخش است که هر مسافر خوش ذوقی را ترغیب به خرید یک بلیط چارتر کیش می کند. برای رزرو بلیط charter کیش می توانید پس از انتخاب مسیر و تکمیل فیلدهای "تاریخ سفر" و "تعداد مسافران" در ادیبیان 7، خریدی مناسب و مقرون بصرفه را تجربه نمایید.


رصدگاه ایده‌ها و افکار ناب: تجربه حضور در کنگره متخصصان علم اطلاعات\nتاریخ انتشار: دوشنبه, 29 آذر 1395 - 11:36\nلیزنا، دکتر محمد زره‌ساز، عضو هیئت علمی دانشگاه خوارزمی: با گذشت بیش از یک ماه از برگزاری دومین کنگره متخصصان علم اطلاعات، فرصتی دست داد تا دیدگاه‌های خود را از نظرگاه یک عضو هیئت علمی دانشگاه، در رابطه با حضور در چنین رخدادی به رشته تحریر درآورم.\nامروزه اعضای هیئت علمی از همان بدو استخدام با فشارها و دشواری‌های مختلفی برای تمدید قرارداد و ارتقاء رتبه خود در دانشگاه رو به رو هستند و اغلب آنها به لطف آئین‌نامه‌ها و مقررات ریز و درشت در این زمینه، دچار سندروم امتیازجمع‌نمائی شده‌اند. در مدت کار در دانشگاه با برخی از همکاران عزیزی مواجه بوده‌ام که تمام فکر و ذکرشان این بوده که آیا قدمی که برمی‌دارند و یا حتی صحبتی که با شما دارند امتیازی برای آنها در ارتقاء‌شان دارد و یا نه؟ و یا اگر قصد کنند به محفلی بروند در اندیشه فرو می‌روند که آیا عزیمت آنها و وقتی که صرف می‌کنند، حسنه‌ای بر حسناتشان در پرونده ارتقاء می‌افزاید یا خیر؟! نکته جالب‌تر آنکه برخی از این عزیزان از روی دلسوزی و رفاقت و به جدّ و جهد به بنده تأکید دارند که از همین آغاز راه، همچون مورچه‌های دوراندیش به فکر جمع کردن امتیازهای خرد و درشت باش و وقت و انرژی خود را صرف امور بی امتیازِ عبث مکن! روزی فراخواهد رسید که خواهی دید که اندک اندک به‌هم شود بسیار، امتیاز امتیاز است غلّه در پروندۀ ارتقاء! این نوع از فشارها و همچنین مسئولیت سنگین آموزش و هدایت دانشجویان سبب شده که برخی از اعضای هیئت علمی دل و دماغ مشارکت در فعالیت‌های داوطلبانه را نداشته باشند و آنها را همچنین از حضور در محافل و مجالسی همچون کنگرۀ متخصصان بازداشته است. البته این عامل می‌تواند یکی از عواملی باشد که مشارکت برخی از اعضای هیئت علمی را کم‌رنگ ساخته و می‌بایست در بررسی‌های کارشناسانه بدان توجه و اهتمام ورزید. همچنین از این فرصت استفاده کرده و پیشنهاد می‌کنم که زمان برگزاری کنگره در سال آینده به تعطیلات میان‌ترم موکول شود تا برخی از اعضای هیئت علمی که از نظر آموزشی امکان تعطیل کردن کلاس‌ها و حضور در کنگره را نداشته‌اند، فرصت حضور یابند. با این حال، بسیاری از استادان و اعضای هیئت علمی همچون همیشه و فارغ از همه مشغله‌ها و دشواری‌ها در کنگره امسال شرف حضور داشتند و به مشارکت اجتماعی و علمی در یک رخداد حرفه‌ای و تخصصی نائل شدند.\nبا این مقدمه، تلاش دارم تا در این متن، آموخته‌ها و برداشت‌های حسّی خود را به عنوان یکی از اعضای هیئت علمی طالب یادگیری از حضور در کنگره متخصصان انجمن کتابداری و اطلاع‌رسانی ایران برشمرم. بدان امید که این نوشته انگیزه‌ای برای همکاران گرانقدرم بیافریند تا با حضور هرچه پررنگ‌تر در چنین محافلی زمینۀ ارتقاء واقعی خود و دیگران را پدید آورند. در زیر چند نکته کوتاه از چنین حضوری را برمی‌شمرم که خوش گفته اند آب دریا را اگر نتوان کشید * هم به قدر تشنگی باید چشید.\n*به عنوان فردی که مدت زیادی نیز از فارغ‌التحصیلیش نگذشته این نیاز را به غایت احساس می‌کنم که دانش تخصصی خود را روزآمد نگه دارم. تلاش دارم که به نحوی برنامه‌ریزی داشته باشم که این روزآمدسازی را از طریق مطالعه متون تخصصی جدیدالانتشار و بررسی مستندات علمی روزآمد و همچنین با حضور در سمینارها و همایش‌های تخصصی و آشنائی با آراء و افکار جدید متخصصان انجام دهم. در کنگره امسال 15 نشست علمی در حوزه‌های تخصصی مختلف از جمله: حوزه دسترسی آزاد به اطلاعات، سازماندهی اطلاعات، سواد اطلاعاتی، کسب و کارهای محتوامحور، مدیریت کیفیت خدمات اطلاعاتی، آرشیو، خدمات کتابخانه‌های دانشگاهی، عمومی و آموزشگاهی برگزار شد که حضور در هر کدام از این نشست‌ها مرا با دغدغه‌ها و مسائل مطرح از دیدگاه متخصصان آشنا کرد و مسئله‌های جدیدی را در در ذهنم شکل داد. به بیانی دیگر، این حضور، زمینه انجام پژوهش‌های جدید و روزآمدسازی سیاهه موضوعات پژوهشی قابل انجام را نیز برایم فراهم ساخت. امروزه دانشجویان زیادی در مقاطع تحصیلات تکمیلی به ما اعضای هیئت علمی مراجعه می‌کنند و خواستار معرفی موضوعی قابل اعتناء برای پژوهش خود هستند. حضور در چنین نشست‌ها و محافلی و آگاه شدن از مباحث مطرح شده در آنها می‌تواند زاینده و بالنده موضوعات و مسائل جدید قابل طرح در فضای پژوهشی باشد.\n* این تمایل در من وجود دارد که ارتباط خود را با اعضای جامعه حرفه‌ای و حرفه‌مندان حفظ و تقویت کنم و از مسائل و دغدغه‌های آنها آگاه شوم. کنگره متخصصان چنین فرصتی را برایم فراهم کرده است تا این تعامل را برقرار کرده و شنونده خوبی برای نظرات و دیدگاه‌های اعضای فعال در حرفه باشم. برخی از این افراد به عنوان اعضای پنل و برخی نیز در بخش پرسش و پاسخ دیدگاه‌های ارزنده، بکر و دقیقی بیان می‌داشتند که مرا از آنچه در فضای حرفه‌ای می‌گذرد بیش از گذشته آگاه کرده است.\n* اغلب با حضور در چنین محافلی همچون کنگره، با ظرفیت‌های تخصصی رشته و حرفه خود در جامعه بیش از پیش آشنا شده‌ام. برای مثال، دو حوزه موضوعی دسترسی آزاد به اطلاعات و سواد اطلاعاتی که در کنگره امسال نیز بدان‌ها توجه شایسته‌ای شد، از جمله حوزه‌های تخصصی هستند که مورد توجه جامعه بزرگ علمی کشور نیز هستند و این انتظار وجود دارد که در این حوزه‌ها کارهای بزرگ‌تر و اثربخش‌تری انجام دهیم. در حال حاضر به همت متخصصان حوزه ارتباطات، برای موضوعی همچون سواد رسانه‌ای دو واحد درسی در دوره دبیرستان تصویب شده است ولی برای سواد اطلاعاتی که کم‌اهمیت‌تر از سواد رسانه‌ای نیست چنین اقدامی صورت نگرفته است. حضور در کنگره این فرصت را برایم فراهم کرد تا دیدگاهم را در رابطه با ضرورت برنامه‌ریزی و انجام اقدام‌های مؤثرتر در این حوزه‌ها بیان کنم و از دیدگاه‌های سایر متخصصان در این رابطه آگاه شوم.\n*از طریق حضور در کنگره با آخرین تحولات، دستاوردها و همچنین زمینه‌های شغلی جدید در حوزه علم اطلاعات به ویژه در زمینه کسب و کارهای محتوامحور آشنا شدم. این فرصت برایم دست داد تا با چند نفر از فعالان حوزه کسب و کار محتوا محور صحبت کنم و ارزیابی مناسبی از زمینه حضور فارغ‌التحصیلان رشته علم اطلاعات و دانش‌شناسی در این نوع مشاغل دانش‌بنیان داشته باشم.\n* با ترغیب دانشجویان خود برای شرکت در کنگره، تأثیر مثبت چنین حضوری را در سر کلاس‌های درسم شاهد هستم. دانشجویانی که پیش از آن مدام از تغییر رشته و بی علاقگی به آن دم می‌زدند، پس از حضور در کنگره و مشاهده عرصه حضور متخصصان و مباحث جدی و چالشی مطرح شده و همچنین آشنائی با اساتید و دانشجویان سایر دانشگاه‌ها، از تغییر دیدگاه و علاقه خود برای ادامه تحصیل و حضور در این رشته سخن میگویند و تکالیف و درس‌های خود را با علاقه بیش‌تری دنبال می‌کنند. به نظر می‌رسد که برگزاری این کنگره سبب افزایش منزلت اجتماعی دانشجویان شده است و آنها توانسته‌اند اطرافیان و خانواده خود را برای حضور در این رشته بهتر توجیه کنند.\n*ملاقات رودرو با دوستان، اساتید، همکاران و متخصصان حوزه علم اطلاعات تاثیرات روحی و روانی مثبتی برایم داشته و سبب افزایش نشاط و شادابیم نیز شده است و روحیه‌ام را برای از سرگیری و تداوم فعالیت‌های دانشگاهی و پژوهشی بالا برده است. حضور و مصاحبت در کنار چهره‌ها و بزرگانی همچون خانم نوش‌آفرین انصاری، دکتر دیانی، دکتر نورالله مرادی، دکتر فتاحی، دکتر کوکبی و سایر اساتید بزرگوار همانند حضور در یک کلاس درس غیررسمی بوده و سبب تنوع و تغییر مثبت در روزمرگی‌هایم شده است.\n* این توفیق را داشتم که به عنوان عضو هیئت مدیره انجمن نقش کوچکی را در برنامه‌ریزی و اجرای این کنگره ایفاء کنم. حضور مداوم در نشست‌های هفتگی و مصاحبت با همکاران فرهیخته‌ام در انجمن، زمینه رشد و ارتقای علمی و اجتماعیم را بیش از پیش فراهم کرده و از نظر روحی و روانی نیز تأثیر بسیار مثبتی بر من داشته است. به عنوان یک عضو کوچک انجمن می‌توانم گواهی دهم که هیچ نوع محدودیتی برای مشارکت و همکاری برای هیچ‌یک از عزیزان و اساتید گرانقدر از سوی انجمن وجود ندارد و همه دست‌اندرکاران با آغوش باز پذیرای نظرات، دیدگاه‌ها و مشارکت اعضای هیئت علمی و سایر متخصصان و حرفه‌مندان هستند.\nدر پایان اذعان می‌کنم که کنگره متخصصان در آغاز راه خود است و بدون شک، ضعف‌ها و چالش‌هایی نیز دارد که می‌بایست با بهره‌گیری از نظر متخصصان و دلسوزان اقدام به رفع آنها کرد تا سال به سال شاهد برگزاری هر چه بهتر و با کیفیتتر آن باشیم. اما آنچه برای من به عنوان یک عضو هیئت علمی جویای ارتقای واقعی اهمیت دارد آن است که این تمایل در من شکوفا باشد تا فارغ از همه دغدغه‌های شغلی و معیشتی و به عنوان یک رصدگر ایده‌ها و افکار ناب، فرصت حضور در چنین رصدگاه و جمع صاحب صلاحیت و فرهیخته‌ای را از دست ندهم و از مزایای کوتاه مدت و بلندمدت چنین حضوری متنعم گردم. همچنین با حضورم در این کنگره، زمینه بهره‌گیری سایرین از دیدگاه و افکار خود را فراهم کرده و به تقویت فرهنگ دیالوگ به جای مونولوگ در فضای رشته و حرفه کمک نمایم. حضور در چنین محافلی می‌تواند زمینه دیده شدن و حتی ایجاد روابط جدید برای پیگیری علائق مشترک پژوهشی را در میان متخصصان و اعضای هیئت علمی پدید آورد. همچنین حضور در این نوع محافل میتواند زمینه تقویت نهاد‌های تخصصی همچون انجمن کتابداری و اطلاع‌رسانی ایران را فراهم آورد و مزیت حضور قدرتمند چنین نهادی را در فضای رشته و حرفه نصیب همه اعضای جامعه علمی و حرفه‌ای کند. همچنین با تجدید دیدارها، برخی از سوء‌تفاهم‌های ناخواسته از بین رفته و فضای سرد موجود در برخی از روابط، جای خود را به فضای دوستانه و همدلانه خواهد داد.\nبا آرزوی پیشرفت دائمی برای رشته و حرفه‌ام\nزرهساز، محمد. «رصدگاه ایده‌ها و افکار ناب: تجربه حضور در کنگره متخصصان علم اطلاعات».سخن هفته لیزنا، شماره ۳۱7. ۲9 آذر ۱۳۹۵.\n1395/10/04 - 21:01\nنوشته شما به دل نشست.\nطبق ساختار سواد اطلاعاتی 2016 نیز، شرکت در گروه های بحث و گفت و شنود بستری مناسب برای کسب و ایجاد دیدگاه های جدید است که از ملزومات کسب سواد اطلاعاتی است.\n1395/10/03 - 11:56\nباسلام به همه عزیزان. نکاتی که دکتر زره ساز عزیز به بهترین قلم نگاشته اند از دل این کتابدار نیز بیان شده است وبدل نشسته. کاش این عنایت به رشته و حرفه از سوی همه اساتید محترم که امروز افتخار حضور در کلاسها را دارند معمول گردد. عزیزان جهان جهان تعامل است و تعامل از همین طرق حاصل می شود . قدر بدانیم امروز ها را. فردا دیر است . بدون شک.\n1395/09/30 - 15:55\nخیلی عنوان خوبی انتخاب نکردید. افکار ناب یعنی چی؟؟؟ نکند هنوز در گیرو دار تصورات دانش آموز دبیرستانی و دانشجوی ترم اولی هستی یا برخی مدیران با دورکمر در حد ورزشکار جهانی رشته وزنه برداری که گمان می کنند همه چیز الساعه خلق می شود حتی فکر ناب. به نظرم اساتید محترم مخصوصا برخی اساتید تازه کار باید سطح مطالعه خود را ارتقا دهند.\nنیت خوانی انسان را دچار قضاوت اشتباه می کند. من نه نویسنده متن به قول شما ارزشمند را می شناسم و نه تا به حال از نزدیک ایشان را زیارت کرده ام من به عنوان مخاطب لیزنا این متن را خواندم و نظرم را نگاشته ام باور بفرمایید این احساس واقعی من در پایان این نوشته بود و با دیدن این پیام احساس کردم که شاید قضاوت عجولانه کرده باشم و دوباره خواندم ولی باز همان تصور پیشینی ام را دارم. متن یک جوری نگارش شده است که انسان را یاد انشای دوران مدرسه می اندازد و طوری در اندر مزایای شرکت جستن در کنگره سخن رانده که مخاطب ناآگاه گمان می کند چه خبرایی بوده، اما نگرانی من از این بابت بود که اساتید تازه کار ما که علی الاقاعده باید از هر نظر پیشرو باشند دل به این همایش ها خوش کنند. البته من منتقد کنگره نیستم و اقدام بسیار خوبی است ولی تزویر را برنمی تابم حتی اگر از خودی ها باشد\n1395/10/06 - 00:15\nتصور کنم نوع نگارش این نوشته نشان می دهد خصومتی با نگارنده این متن ارزشمند وجود دارد. به نظرم، نوع ایده شما بیشتر شبیه به سوسیس و کالباس است. نه می توان آن را به عنوان یک غذا جدی گرفت، نه می توان عدم کینه درونش را انکارش کرد.\n1395/09/30 - 12:48\nصبح این نوشته را خواندم و اکنون دوباره نگاهی کردم. با اغلب مطالب موافقم. حق دارید. یک نصفه روز به کنگره آمدم و دو نشست را هم نشستم. فضا همینطور که می گوئید برای همین کار طراحی شده و واقعا دستتان درد نکند. همه می توانند حرف بزنند ولی خودتان احساس نکردید برخی از کسانی که در پنلها حضور پیدا کرده اند نمی دانند برای چه آنجا هستند؟ ارزیابی کرده اید مخاطبان چه نظری داشتنه اند؟ به نظرم در این زمینه ضعفهای جدی دیده می شود. در یکی از نشستهایی که من بودم سه عضو هیات علمی و یک عضو غیر هیات علمی بود و باید علیرغم میلم از آن بانوی بزرگوار تمجید کنم که صحبتش مرتبط بود و شعار هم تحویل نداد.\n1395/09/30 - 07:19\nجناب دکتر زره ساز\nصحبت های شما کاملاً متین است اما در جامعه ای زندگی می کنیم که هنوز می بینیم دکتری کتابداری با سابقه 11 سال خدمت یک کارشناس معمولی و دکتری مکانیک رئیس کتابخانه مرکزی دانشگاه مطرح کشور است. شاید در محیط دانشگاه بتوان دانشجویان را مجبور به علاقه مندی به رشته کتابداری کرد اما واقعیت محیط کار چیز دیگری را نشان می دهد هیچوقت دانش آموختگان رشته کتابداری جایگاه شایسته ای در محیط کار نداشته و .....\n1395/10/02 - 09:45\nکاملا با نظر شما موافقم گاهی رفتارها چنان غیرانسانی است با مراجعان و کارکنان توسط برخی مسئولان حتی رده پایین مثل کتابخانه که در آدمیت شک می کنم چه برسد به انسانیت و چنان پرونده سازی برای یک کتابدار خلاق می کنند که آدم می ماند کجا کار می کند من نیز به عینه چیزی دیدم که حتی خودم نیز باور نکردم اینجا در بین آدم ها زندگی می کنم یا نه جای دیگر با این اوصاف چه انگیزه ای برای آن کتابدار و همکارانش خواهد ماند آن هم کتابداری که در بهترین دانشگاه ایران ارشدش را گذرانده و حتی کوچکترین شکی در خلاقیت و انسانیت او نمی توان کرد.


مسیر شما اجتماعی » حکایت سوگواری‌ها و عرض ارادت مردم آذربایجان\n۲۵ شهریور ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۲۹\nاینجا آذربایجان به ویژه تبریز محرم و عزاداری‌های حسینی، چون تابلویی روشن و گویا، هم شعور حسینی و فلسفه قیام سیدالشهدا(ع) را تبیین می کند و هم شعر و احساس و هجران کاروان کربلا را چه قبل و چه بعد از حادثه خونین عاشورا به تصویر می کشد.\nبه گزارش پایگاه خبری مهرصبا ،«محرم» مرکز ثقل شهادت و ایثار و آزادگی در جهان است. بی‌تردید هیچ حادثه و رویداد تاریخی را نمی‌توان نام برد که به اندازه حادثه عاشورای سال ۶۱ هجری، چنین بر اندیشه‌ها، رفتار و حرکت‌های بعدی تاثیرگذار باشد.\nجنگ های بسیار بزرگ و با تلفات بسیار سهمگین‌تر از رویداد عاشورا در طول تاریخ به وقوع پیوسته است، اما هیچ یک از این نبردهای بزرگ، به اندازه حماسه عاشورا تاریخ ساز، ماندگار و تحول آفرین نبوده‌اند. گواه این ادعا، استمرار و یادآوری آن رویداد در جوامع مسلمان و گرامیداشت سالانه آن است. گرامیداشتی که به لحاظ تنوع، تکثر و تاثیراتش بر افکار پیروان آئین‌اش، نظیری در تاریخ نمی‌توان برایش پیدا کرد. آئین‌هایی که در قالب سوگواری، عزاداری، شبیه‌خوانی، سینه‌زنی، زنجیرزنی و به ویژه «شاه حسین گویان» برگزار می‌شود.\n«ایران» ام‌القرای اسلام و آذربایجان و تبریز و اردبیل، قلب طپنده دنیای تشیع، سلسله جنبان حرکت عظیم دستجات حسینی به شمار می‌آیند. نبض تشیع علوی، حب‌علی و عشق حسینی و خاندان اهل بیت عصمت و طهارت(ع) در قلب آذربایجان می‌طپد این را می‌توان از اشک و آه مردمانش، از نوحه‌های جانسوز مداحانش، از آواهای ماندگار کربلائی و از دستجات بلند سینه‌زنی و زنجیرزنی این منطقه از جهان اسلام به نظاره نشست. تا جایی که دوست و دشمن، بزرگ و کوچک بر سوز و حال بی‌نظیر عزاداری‌های مردم آذربایجان اعتراف می‌کنند.\nچه بسیار مسلمانان داخلی و خارجی و حتی غیرمسلمانان سایر کشورها که برای مشاهده و دگرگونی حال خویش به آذربایجان می‌آیند و آئین‌های سوگواری آذربایجانی‌ها را به تماشا می‌نشینند. اشک دیده در این دیار، بی‌اختیار سرازیر می‌شود از بس که سوز و ناله نوحه خوانان و شرکت‌کنندگانش از روی صدق دل و صفا و حقیقت است. دیگر اینجا، رئیس و مرئوس، مدیر و ارباب، دکتر و مهندس معنی مفهوم اداری و سازمانی خود را از دست می دهد. همه افتخار نوکری دستگاه حسین را می‌طلبند و می‌خواهند بی‌هیچ تکلف و مانعی، رشته‌ای از وجود خویش را به آستان این دستگاه متصل کنند. باور دارند که آذربایجان، تبریز، اردبیل و سایر شهرها و روستاهای این دیار، رسم ارادت و مهرورزی به راه و رسم اباعبدالله (ع) و سلاله پاک پیغمبر را به زیبایی به تصویر می‌کشند.\nاینجا محرم و عزاداری‌های حسینی، چون تابلویی روشن و گویا، هم شعور حسینی و فلسفه قیام سیدالشهدا را تبیین می‌کند و هم شعر و احساس و هجران کاروان کربلا را چه قبل و چه بعد از حادثه خونین عاشورا به تصویر می‌کشد.\nمردم متدین و عاشق حسینی نیز در منطقه آذربایجان‌شرقی، به یاد شاهدان خونین بال دشت نینوا، از فردای عید غدیرخم خود را آماده حلول ماه محرم الحرام می‌کنند.\nمردم این سرزمین باور دارند که فراموشی و عدم درک پیام غدیرخم، آبشخور و عامل اصلی حادثه کربلا بوده است، بنابراین با برافراشتن پرچم‌های سیاه از فردای عید غدیرخم در محلات، تکایا و جلوی مساجد، به پیشواز این ماه می‌روند.\nمراسم «طشت‌گذاری و احرام بندی» از جمله همان آئین‌هایی است که بنیان‌گذار اصلی آن مردم آذربایجان هستند و در برخی تکایا و محلات آذربایجان مرسوم است.\nدر طلیعه مراسم عزاداری، نوحه ها و مرثیه‌های ویژه‌ای خوانده می‌شود. این مراسم شامل برپا کردن تکیه‌ها، برافراشتن عَلَم‌ها و بیرق‌های سرخ (به نشانه شهادت)، سبز (به نشانه تشیع) و سیاه (به نشانه ی عزاداری) است. هر روز رفته رفته با نزدیک شدن به ماه محرم و متعاقب آن تاسوعا و عاشورای حسینی، تنوع و زمان برپایی مراسم نیز افزایش می‌یابد.\nیکی از مهم‌ترین آئین‌های عزاداری در آذربایجان، برپایی دستجات «شاه حسین گویان» است. این مراسم تقریباً در همه شهرها و روستاهای آذربایجان برگزار می‌شود. در این نوع عزاداری، مردان شهر از پیر و جوان گرفته تا میانسال و کودک، کنار هم، شانه در شانه و دست در دست هم در صف‌های طویل، طول خیابان و محله را شب‌های محرم و در روزهای تاسوعا و عاشورا طی می‌کنند. یکی از اعضای هیات اشعار مذهبی، مداحی‌ها و نوحه‌های جانسوز را با آهنگ‌های دلنشین و حماسی قرائت می‌کند و شاه‌حسین گویان جواب می‌دهند. حرکت آرام و طولی این دسته به همراه چراغ‌ها و فانوس‌هایی که در میان جمعیت روشن است، همواره عظمت دلسوختگان حسین را در اذهان متبادر می‌سازد.\nدر برخی دستجات، از طبل های بزرگ و کوچک و سنج و شیپور برای حفظ ریتم آهنگ نوحه ها استفاده می شود. در برخی از دستجات، از چوب‌های بزرگی استفاده می‌شود و با حرکت دادن سریع آنها شاه‌حسین گویان، آمادگی خود را برای حضور در رکاب امام (ع) و جنگ با دشمنان و شهادت در راه آرمان حسینی اعلام می‌دارند و به نوعی احساس نفرت خود نسبت به یزید و افکار پلید اُموی مانند تسلیم و ریا و نفاق را ابراز می‌کنند.\nبرخی از دستجات طبل و سنج ندارند. چوب دستی هم به دست نمی‌گیرند. بلکه آئین شاه حسین گویان به همان حرکت طولی و شانه به شانه هم و نوحه‌سرایی و سینه زنی بسنده می‌شود. (مانند دسته سینه زنی شتربان).\nمراسم شاه حسین گویان و سینه زنان بسیاری از محلات به لحاظ عظمت، بزرگی دسته‌ها، تعداد افراد، توانایی نوحه خوانان، تنوع و سوز مرثیه‌ها و حتی شهرت مداحان و نوحه‌خوانان معروف هستند. به عنوان مثال هیات‌های: شتربان، کوچه باغ، تپلی باغ، اهراب، مارالان، قره آغاج ، ثقه‌الاسلام و حتی ولیعصر برای خود اسم و رسمی داشته و از سابقه‌ای طولانی برخوردارند.\nبرخی از دستجات، رسم جالبی هم دارند و آن، مهمان رفتن و انجام عزاداری در محلات همسایه و حتی محلات دوردست شهر است. به این ترتیب، نوعی الفت و دوستی و وفاق در بین شهروندان ایجاد می‌شود ضمن آنکه محلات دیگر شهر نیز با نحوه عزاداری محلات همسایه آشنا می شوند و از فیوضات نوحه‌خوانی محلات دیگر بهره می‌برند.\nدر همه این عزاداری‌ها، ادای نذر و احسان نیز به راه است. از چایی گرفته تا شربت و نان روغنی و کیک و بیسکویت و حتی غذاهای آماده، سیب‌زمینی، شله زرد، ساندویچ، خرما و …\nبرخی از افراد مومن و عزادار نیز در این منطقه، برنامه سالیانه‌ای برای خود و خانواده و حتی محله و شهر تعریف و ثبت کرده‌اند. به عنوان مثال برخی از خانواده‌ها در ظهر تاسوعا، ناهار نذری می دهند و استمرار این پخش نذور سبب شده تا قریب به اتفاق عزاداران و خانواده‌های دیگر بدانند که در این روز در فلان خانه، غذای آماده احسان می‌دهند. و یا برخی از خانواده‌ها، یکی از روزهای دهه اول و دوم محرم را به عزاداری و مرثیه‌سرایی برای یکی از یاران شهید امام حسین اختصاص داده‌اند و در این روز با دعوت از دوستان و هم هیاتی‌های خویش ضمن به راه انداختن دستجات سینه‌زنی، نذورات خویش را در این راه ادا می‌کنند. مانند: نذر حضرت علی‌اکبر، نذر علی‌اصغر، نذر حضرت ابوالفضل‌العباس و …!\nاز صادقیه تا مظفریه: عزاداری در بازار سرپوشیده و تاریخی تبریز\nیکی از جالب‌ترین، بزرگترین و خاطره انگیزترین عزاداری‌های مردم آذربایجان، در یکی از اماکن تاریخی این شهر برگزار می‌شود. بازار تبریز از دیر باز کانون عبادت و مبارزه و مبلغ آئین‌های مذهبی بوده است. بازاریان تبریز نیز در موضوع سوگواری‌های حسینی همیشه پیشگام بوده‌اند. با توجه به قدمت تاریخی این مجموعه و عظمت آن، بخشی از مراسم سوگواری مردم آذربایجان در این محل برگزار می‌شود. تا جایی که اغلب رسانه‌های صوتی و تصویری و رادیو و تلویزیون این مراسم را به طور زنده پخش می‌کنند.\nدر طی روزهای ۸ تا ۱۲ محرم، همه دستجات حسینی محلات مختلف شهر بر اساس یک برنامه از پیش ابلاغ شده به نوبت از درب بزرگ بازار صادقیه در جنوب بازار وارد محل شده و با حرکت آرام و نوبتی خود، در قلب این بازار یعنی بازار مظفریه به عزاداری می‌پردازند. این مسیر حدودا دو کیلومتری را عزاداران به سینه‌زنی، زنجیرزنی و نوحه‌خوانی طی می‌کنند. در این عزاداری‌ها از طبل و شیپور و عَلَم‌های بزرگ خبری نیست. اما همه عزاداران با سربندهای سیاه و جامه‌های بلند مشکی در سوگ حسین و یارانش ناله‌ها سر می‌دهند. معمولاً سه نوع دسته عزاداری در این محل و در طی این روزها قابل تشخیص است. «هیات زنجیرزنان، دستجات عرب و دستجات عجم! »\nدستجات عزاداری عرب و عجم با مکث و طمانینه سینه زده و حسین حسین و آه و فغان سر می‌دهند و بر سینه‌های باز و بی‌پوشش خود می‌زنند. دستجات عرب، معمولاً با دو دست باز و گشاده سینه می‌زنند و دستجات عجم، یک دستی. با نگاهی به نحوه عزاداری این دستجات می‌توان تفاوت‌ها و شباهت‌های جالبی را هم مشاهده کرد.\nجایگاه ویژه علمدار کربلا در عزاداری‌های آذربایجان\nاما یکی از جالب‌ترین عزاداری‌های مردم آذربایجان در مورد حضرت عباس (ع) است. سوگواری مردم آذربایجان برای علمدار جانباز کربلا، از حال و هوایی ویژه برخوردار است. آذربایجانی‌ها ارادت خاص و اخلاص بی‌بدیلی به پیشگاه حضرت عباس دارند. برای همین، شما در این منطقه با کودکانی که نام آنها «عباس» یا «ابوالفضل» باشد زیاد برخورد می‌کنید. رنگ سبز عباسی هم در این منطقه به عنوان نماد علمدار کربلا، شهرت عام و خاص دارد. تا جایی که نوحه عباس که در دستجات حسینی خوانده می‌شود بی‌اختیار اشک زنان و مردان از پیر و جوان سرازیر شده و بر مظلومیت و وفاداری بی‌بدیل علمدار کربلا مویه سر می‌دهند.\nیکی از مهم‌ترین نوحه‌های ذکر شده در هیات‌ها، شعر زیبای استاد شهریار است:\nدر ایام محرم و به ویژه در دهه دوم محرم، زنان و دختران آذربایجان نیز، با برپایی مجالس عزاداری و نوحه‌خوانی در منازل شخصی در این آئین‌ها، شرکت می‌کنند. آئین‌های عزاداری بانوان معمولا در بعد از ظهرها و خانه‌های شخصی و یا حسینیه‌ها برگزار می‌شود.\nآئین‌های عزاداری بانوان نیز به عنوان تقویم عزاداری‌های مردم این منطقه پای ثابتی در بین خانواده‌ها پیدا کرده و سال‌های متمادی بر اجرای مرتب و سالانه آنها تاکید می‌شود. در آئین‌های زنانه نیز، بانوان مجلسی از مناقب یاران امام و شرح ایثار و شهادت خاندان سیدالشهدا(ع) و نیز فلسفه نهضت عاشورا سخنرانی می‌کنند.\nیکی از زیباترین و پراحساس ترین آئین‌هایی که در جای جای آذربایجان برگزار می‌شود مراسم شبیه‌خوانی و تعزیه‌گردانی است که عمدتاً در روز عاشورا و گاهی در روز تاسوعا و حتی اربعین حسینی (به عنوان نمونه در شهرستان تسوج) برگزار می‌شود.\nمطابق سنت برجای مانده از سال‌های دور، گروهی از عاشقان اهل بیت عصمت و طهارت(ع) با پوشیدن لباس‌های رنگی و بر پا داشتن خیمه‌های ویژه، حماسه عاشورا را بازسازی می‌کنند. گروهی لباس قرمز پوشیده و در نقش سپاهیان عمرسعد و شمر (لعنت ا… علیه) ظاهر می‌شوند و برخی دیگر، نقش یاران امام حسین(ع) را ایفا می‌کنند.\nعبارات شعرگونه و موزون و تعزیه‌ها و گفت‌وگوهای میان یاران حضرت سید الشهداء و لشکریان کفر، یکی از زیباترین صحنه‌ها و تابلوهای رزمی جهان را به تصویر کشیده و نشانگر ایثار و شهادت‌طلبی امام و مظلومیت خاندان او و شقاوت قاتلان اوست.\nدر برخی از شهرها و روستاها، با بهره‌گیری از صحنه‌های بدیع و ابتکاری و اشعار، نوحه‌ها و مرثیه‌های سوزناک، شور وصف‌ناپذیر ارادت به بارگاه اباعبدا… الحسین در بهترین ردیف و قافیه به سرایش در می‌آید.\nآئین‌های بعد از عاشورا\nعزاداری‌های حسینی با شور وصف‌ناپذیر، در شب‌های دهه اول محرم به اوج خود می‌رسد و تا روزهای تاسوعا و عاشورا و حتی سومین روز از شهادت سیدالشهدا ادامه می‌یابد. بر طبل کوبیدن و چنین حرکت‌های تند و ریتمیک تا ظهر عاشورا تداوم می‌یابد و با نوای اذان ظهر روز عاشورا به پایان می‌رسد.\nاز بعد از ظهر عاشورا، مراسم خیابانی و عزاداری‌های محله‌ای، به داخل مساجد منتقل می‌شود. معدود دستجات هم، به نشانه عزاداری و سوگواری از حادثه کربلا، با پای برهنه، آغشته کردن لباس خود با گِل و کاه گل، زمین گذاشتن طبل، چوب و سنج و بیرق‌های رنگی، در دست گرفتن شمع‌های روشن، شام غریبان کاروان داغدار و ماتم زده امام حسین (ع) را به عزا می‌نشینند.\nقربانی کردن گوسفند و احسان و صدقه دادن و ادای نذر، از معنوی‌ترین و خالصانه‌ترین آئین‌های مردم آذربایجان است. پخش ناهار و نان و چای و شربت و آش و شله زرد و سایر خوراکی‌ها، اهدای تجهیزات مربوط به آئین شبیه‌خوانی، لوازم مورد نیاز دسته‌جات و مساجد و هیات‌ها همه و همه، در این ماه عزیز رونق می‌گیرد. در این ایام، شیفتگان حسین( ع) برای پذیرایی از عزاداران از هم سبقت می‌گیرند.\nنذرها و نیازها، به همراه دست های دعا، شفاعت‌طلبی و دست به دامن شدن ها، اینک بعد از ۱۴۰۰ سال از آن حماسه عظیم، گویای این نکته است که هنوز خون ایثار و آزادگی در برابر ذلت و تسلیم در کالبد جامعه اسلامی، جریان دارد.