میوه - خبرگزاری شبستان\nمطالب مربوط به کلیدواژه میوه\n۱۳۹۸/۳/۶ - ۰۹:۵۴\nشیرزاد با اشاره به اینکه ۱۵۰۰ مرکز عرضه میوه شب عید در سراسر کشور آماده شده است، گفت: سهمیه امسال عرضه میوه شب عید در مقایسه با سال قبل برای هر استان ۳۳.۶ درصد افزایش یافته است.\nآغاز توزیع میوه تنظیم بازار شب عید آران و بیدگل از امروز\nفرماندار آران و بیدگل از آغاز توزیع میوه های تنظیم بازار با قیمت مصوب کمیته تنظیم بازار استان در پنج نقطه شهری شهرستان آران و بیدگل خبر داد.\nمدیرعامل سازمان مدیریت میادین در جمع مدیران میادین میوه و تره بار اعلام کرد:\nراد گفت: عملکرد این سازمان در کیفیت و کمیت غذایی که در سفره بخش قابل توجهی از خانواده‌های شهری قرار می‌گیرد موثر است و سازمان میادین آماده عرضه میوه شب عید است.\n۱۳۹۷/۱۱/۱۰ - ۱۰:۲۶\nافزایش ۳۰ تا ۳۰۰ درصدی قیمت آجیل و خشکبار/ کمبودی در میوه شب یلدا وجود ندارد\nمیوه و آجیل یکی از اجزا اصلی سفره شب یلداست که سیر افزایش قیمت این اقلام و محصولات، موجب شده تا گرانی هم جزئی از سفره شب یلدا امسال باشد.\n۱۳۹۷/۹/۲۰ - ۱۵:۳۲\n«تفاوت قیمت میوه های ایرانی با میوه های خارجی در فروشگاه های قطر!\n۱۳۹۷/۷/۲۵ - ۰۹:۲۸\n۱۳۹۷/۷/۲۰ - ۱۲:۵۹\nمیوه‌هایی که با واسطه‌گری لاکچری می‌شوند\nدلالان در میدان مرکزی میوه و تره بار با خرید و فروش چند باره میوه باعث افزایش قیمت ان شده اند و اگر همین رویه ادامه یابد بزودی از سبد خرید اقشار جامعه حذف می شود.\n۱۳۹۷/۶/۲۱ - ۱۰:۳۵\nکبد چرب ، مشکلی که این روزها آمار مبتلایان به آن به طور نگران کننده ای در حال افزایش و سن ابتلا به آن به طور نگران کننده تری در حال کاهش است پس هر کسی می تواند با بی توجهی به سبک زندگی و تغذیه ی خود در معرض ابتلا به آن باشد.\n۱۳۹۷/۵/۸ - ۱۱:۰۴\nمدیرکل دفتر میوه های گرمسیری و نیمه گرمسیری معاونت امور باغبانی از پیش بینی تولید ۱۷۹ هزار و ۸۷۶ تن محصولات گرمسیری در کشور خبر داد.\n۱۳۹۷/۵/۷ - ۱۶:۲۱\nگرانی میوه از دیگر دردهای بازار آشفته اقتصادی امروز است، این کالای مصرفی از دیگر گرانی هایی که در برخی از بازار ها از جمله خودرو و سکه و دلار ، ....عقب نمانده و دراین میان گیلاس در لیست میوه های تابستانی لژنشینی می کند.\n۱۳۹۷/۵/۳ - ۱۶:۵۴\nرئیس سازمان صنعت معدن تجارت استان قم خبر داد\n۸۵۰ تن سیب و پرتقال در ایام نوروز توزیع می شود/آماده سازی ۳۲ غرفه توزیع میوه در قم\nخبرگزاری شبستان: رئیس سازمان صنعت معدن تجارت استان قم گفت: امسال نیز همانند سال های گذشته غرفه توزیع میوه در سطح استان دایر می شود که ۳۲ غرفه توزیع میوه امسال پیش بینی شده است.\n۱۳۹۶/۱۲/۱۲ - ۱۲:۱۲\nمیوه شب عید در ۶۰ غرفه توزیع می شود\nخبرگزاری شبستان: مدیرکل تعاون روستایی استان زنجان از توزیع میوه شب عید مردم استان زنجان در ۶۰ غرفه پیش بینی شده خبر داد.\n۱۳۹۶/۱۲/۷ - ۱۴:۱۱\nمدیرکل جهاد کشاورزی قم خبر داد\nتوزیع ۸۰۰ تن پرتقال و ۱۵۰ تن سیب در شهر قم\nخبرگزاری شبستان: مدیرکل جهاد کشاورزی قم از توزیع ۸۰۰ تن پرتقال و ۱۵۰ تن سیب در سطح شهر قم از آغاز فعاليت كميته تنظيم بازار و تامين ارزاق خبر داد.\n۱۳۹۶/۱/۱ - ۱۰:۵۶\nایران رتبه اول تولید میوه در خاورمیانه/تولید ۲.۵ برابری بیشتر از متوسط دنیا\nخبرگزاری شبستان:ایران رتبه اول تولید میوه در خاورمیانه و شمال آفریقا را داراست. با توجه به قابلیت هایی که کشورمان در تولید میوه در جهان دارد در حال حاضر ایران ۲.۵ برابر بیشتر از متوسط دنیا میوه تولید می کند.\n۱۳۹۵/۷/۱۹ - ۰۷:۲۸\nرونق صادرات میوه ایران به کره جنوبی\nخبرگزاری شبستان: کشورمان در تولید میوه به درجه ای رسیده است که بسیاری از کشورها خواهان محصولات ایرانی هستند؛ کره جنوبی از جمله این کشورها است که به تازگی هم صادرات میوه ایران به کره جنوبی افزایش یافته است.\n۱۳۹۵/۵/۶ - ۰۷:۰۸\nفروشگاه زنجیره ای روسیه میزبان میوه ایرانی هستند\nخبرگزاری شبستان:جایگاه و توانایی کشورمان در تولید میوه تا جایی پیش رفته است که امروز محصولات تولید ایران در بازارهای جهانی به فروش می رسد و به تازگی نیز میوه ایران در بزرگترین فروشگاه زنجیره ای روسیه به فروش می رسد.\n۱۳۹۵/۳/۲۹ - ۰۷:۰۸\n۱۳۹۵/۳/۱۹ - ۱۴:۵۱


تاریخ انتشار: ۱۳ بهمن ۱۳۹۴ - ۱۱:۵۳ - 02February 2016\nبهگزارش گروه اخبار داخلی دفاع پرس به نقل از پایگاه اطلاعرسانی هابیلیان؛ «علی ریزک» در مصاحبه با راشاتودی گفت: متحدان عربستان سعودی بهخصوص آمریکا هنوز نتوانستهاند فشار کافی را بر سعودیها برای توقف صدور ایدئولوژی تروریسم تکفیری وارد کنند.\nوی افزود: اقدامات تروریستی چه از سوی داعش باشد، چه از سوی سایر گروههایی نظیر النصره، درنهایت به یک مشکل اصلی میرسد که ایدئولوژی وهابیت سلفی است.\nاین کارشناس مسائل سیاسی بااشاره به ضرورت مذاکره خاطرنشان کرد: دولت سوریه، روسیه و ایران همواره تأکید کردهاند که مبارزه با تروریسم باید اولویت اصلی باشد؛ لذا من معتقدم که حوادث امروز احتمالاً سایر کشورها را هم به ضرورت پرداختن به مشکل اصلی یعنی تروریسم و ریشههای آن متقاعد میسازد.\nوی درادامه ضمن اشاره به حمله تروریستی اخیر در یکی از مساجد شیعیان در عربستان گفت: بهنظر من هدف این حملات و سایر حملات به حرم حضرت زینب برانگیختن خشم شیعیان و لذا ایجاد نزاع شیعه و سنی است که نهایتاً درراستای منافع داعش و النصره و عربستان سعودی و شیوخ وهابی است.\nبرچسب ها: تروریسم ، راشاتودی ، وهابیت ، شهدای ترور\nلینک کوتاه: http://dnws.ir/68819


هزارتوی جهانی شدن، اسراییل و معضلات اخلاقی | ملکوت\nهزارتوی جهانی شدن، اسراییل و معضلات اخلاقی\n@ ۲۲ دی، ۱۳۸۷ به قلم داريوش ميم\n«از استارباکس نباید خرید کرد، چون صاحب‌اش یهودی صهیونیست است و پول‌اش به جیب اسراییل می‌رود.» شاید این جمله یا جملات مشابه‌اش را، شاید حتی با تغییر نام فروشگاه، بسیار شنیده باشید به ویژه اگر مسلمان باشید و ساکن یکی از کشورهای غربی. اخیراً هم در ایران به ویژه در بحران اخیر غزه، شعارهایی داده می‌شود با این مضمون که کسانی که محصولات نستله، نسکافه، کیت‌کت و غیره (غیره‌ی مربوط و مشابه) را مصرف می‌کنند، در هولوکاست مردم غزه سهیم هستند.\nپیش از این‌که نظرم را صریح بنویسم باید چند نکته را روشن کرد تا اصل مطلب به گروگان نرود. نخست این‌که دولت اسراییل، دولتی است که در ضایع کردن حقوق بشر و زیر پا نهادن اصول اخلاقی و قوانین بین‌المللی شهره است. جنایتی هم که در فلسطین مرتکب می‌شود، جنایت امروز نیست. چندین دهه‌ی متمادی است که اسراییل به این شیوه ادامه می‌دهد. افکار عمومی اندیشمندانِ دردمندِ جهان هم عمدتاً با خون‌ریزی اسراییل به قوت مخالف است. و این‌ها نظر من نیز هست. این را به صراحت نوشتم تا ساده‌دلان یا فرصت‌طلبان، نقد صریحِ من را از مبانی ادعایی که به نظرم نادقیق و عاطفی است، به چیز دیگری تقلیل نداده و تحریف نکنند.\nبرگردیم به ادعای بالا. می‌توان به فهرست فوق اسامی فراوانی را افزود: کی‌اف‌سی، مک‌دونالد، پپسی، کوکا کولا، مارکس و اسپنسر، فانتا، تیمبرلند، نوکیا، اینتل (کسی اگر نام دیگری می‌شناسد که برچسب بالا را خورده است بیفزاید؛ این را هم خودم بیفزایم که شرکتی مثل «هالیبرتون» وضع‌اش تفاوت زیادی دارد با این‌ها). در استدلال بالا خدشه‌های فراوانی هست (صرف‌نظر از عملی بودن یا نبودن آن‌ها). نخست این‌که باید به صراحت و روشنی نشان داد که بخشی یا تمام درآمد حاصل از این شرکت‌ها و فروشگاه‌ها به جیب «دولت اسراییل» و سیاست‌های غاصبانه و ضدبشری آن واریز می‌شود. چنین کاری اگر محال نباشد بسیار دشوار خواهد بود. تازه فرض را باید بر این گذاشت که دقیقاً این ادعا درست است: یعنی تمام یا بخشی از درآمد این فروشگاه‌ها به جیب «دولت اسراییل» و «برنامه‌های غاصبانه و ضدبشری‌اش» ریخته می‌شود. بنای این ادعا و این ظاهراً حکم و تکلیف این است: نباید در ظلم معاونت کرد. این که نباید در ظلم معاونت کرد، اصلی است اخلاقی که من به جد با آن موافق هستم. اما چطور می‌شود در ظلم معاونت نکرد و اساساً این دایره‌ی پرهیز از معاونت در ظلم را چقدر می‌توان بزرگ یا کوچک کرد؟\nنمی‌شود بگوییم ما در اروپا به این اصل وفادار و ملتزم باقی می‌مانیم و در ایران دیگر لازم نیست نگران آن باشیم. نمی‌شود گفت تا سی ساله‌گی به آن پای‌بند هستیم و بعد دیگر تکلیف ساقط می‌شود. اصل اخلاقی، اصل اخلاقی باقی می‌ماند در همه‌ی زمان‌ها و مکان‌ها، مگر این‌که بدانیم دایره‌ی نفوذ و تأثیر این اصل اخلاقی تا کجاست؟ جمله‌ی بالا را البته بدون حواشی و زوایدش هم می‌توان فهمید. جمله‌ی بالا، یک بیانیه‌ی سیاسی است. مضمون این بیانیه‌ی سیاسی هم این است که: رفتار دولت اسراییل نامشروع و غیر اخلاقی است و من به هر نحوی که بتوانم اعتراض‌ام را بیان می‌کنم. اما گاهی اوقات ما در بیان یک اعتراض، به سادگی ممکن است اصول ابتدایی منطق را هم زیر پا بگذاریم.\nامشب داشتم برای دوستی توضیح می‌دادم که بسیاری از فروشگاه‌هایی که از آن‌ها نام برده می‌شود، فروشگاه‌هایی زنجیره‌ای هستند که از منطق جهانی‌سازی (گلوبالیزاسیون، یا به تعبیر داریوش آشوری، «کره‌گیر شدن») پیروی می‌کنند. و این نوع فروشگاه‌ها هم در دل نظام‌های سرمایه‌داری رشد کرده‌اند و با منطق اقتصاد آزاد بالیده‌اند. یعنی قضیه، در حقیقت قضیه‌ی اسراییل نیست. قضیه، مشروعیت اقتصاد بازار آزاد و سرمایه‌داری است. نزاع یک نزاع ایدئولوژیک و دگماتیک پیچیده‌تر و کهن‌تر است که امروز به سادگی شکل خرید نکردن از استارباکس را به خود گرفته است. ظرایف دیگری هم هست که سستی آن ادعای بالا را می‌تواند نشان دهد. بسیاری از این فروشگاه‌های زنجیره‌ای کارشان اعطای مجوز و نمایندگی است (franchise)؛ یعنی یک فرد می‌تواند این نمایندگی را مثلاً از مک‌دونالد بخرد و شروع کند به کسب و کار. این کسب‌وکار می‌تواند در انگلیس باشد، یا فرانسه، یا آلمان. خریدار امتیاز هم می‌تواند ایرانی باشد یا غیر ایرانی؛ مسلمان باشد یا مسیحی یا یهودی یا لاییک. اصل ماجرا پول است و اقتصاد. «باقی بهانه است و دغل». یک نمونه‌ی دیگر از این فروشگاه‌ها، فروشگاه اغذیه‌ی «ساب‌وی» است (و بله، ساب‌وی حلال هم داریم؛ مثل «ناندوز»ِ حلال و غیره). فرض کنید در لندن، هزار فروشگاه مک‌دونالد (یا برگر کینگ یا کی‌اف‌سی) وجود داشته باشند. صاحبان این فروشگاه‌ها افراد مختلفی هستند (از جمله مسلمانان بسیار زیادی که من شخصاً بعضی از آن‌ها را می‌شناسم). اولین رخنه‌ی ادعای بالا همین است که به جمعی مسلمان به سادگی، در غوغای رسانه‌ها و در آشوب حملات اسراییل و جو عاطفی و احساسی به حقی که علیه اسراییل به پا شده است، افترا زده می‌شود. یعنی تحت لوا و پوشش یک عمل ظاهراً اخلاقی، اولاً مرتکب مغالطه‌های منطقی متعدد می‌شویم، و احیاناً بدون اندیشیدن به جوانب سخن، مرتکب خطاهای اخلاقی دیگری هم می‌شویم که بر ما پوشیده هستند.\nدقت کنید که اصل اخلاقی به جای خود بر قرار است. معاونت در ظلم بد است. اگر هزاران نفر در ظلم معاونت کنند، هیچ توجیه اخلاقی برای معاونت نفر هزار و یکم نمی‌شود. اما در موارد خاص، باید کسی بتواند به دقت و روشنی نشان بدهد که فلان فروشگاه، درآمدش به روشنی و دقت به جیب ارتش اسراییل می‌رود. بعید است که ناظران هوشمند از دقت به این نکته غفلت کنند که هیچ ارتشی در جهان، اگر از یک فروشگاه یا بنگاه اقتصادی در هر جای دیگر دنیا کمک بگیرد، هرگز اسناد و مدارک‌اش را رو نمی‌کند تا دچار مشکلات حقوقی بعدی شود. این امر به ویژه برای کشوری مثل اسراییل که بحران‌های خاص خود را دارد، مهم‌تر است. منطق بقا و قوانین جهانی حکم می‌کند که حتی در صورت صحت این ادعا، طرفین ماجرا همیشه خود را در مقام انکار بنیادین عمل قرار دهند و خود را در مظان اتهام قرار ندهند. خلاصه‌ی سخن من این است که جز با تفسیرهای موسع و برداشت‌های کلی و تعمیم دادن‌های نادقیق و احساسی و عاطفی، نمی‌توان چنان احکامی را به این غلظت و شدت صادر کرد.\nلذا، اصل آن سخن بیانیه‌ای است سیاسی. مسأله این است که من و شما، آیا مخالف استمرار ظلم و ستم اسراییل هستیم یا نه؟ و آیا راهی عملی و شدنی برای اتمام آن همه جنایت سراغ داریم یا نه؟ این شیوه‌ها و بیانیه‌ها تنها کمکی که می‌کند به فرسایش روحی، عاطفی، معیشتی و بعضاً اخلاقی ماست و تا به حال نتوانسته است هیچ ضربه‌ای به اسراییل بزند چه بسا به همین دلیل روشن که هیچ سرنخ قطعی و قابل اثباتی که نشان بدهد آن فروشگاه‌ها در خدمت دولت و ارتش اسراییل هستند وجود نداشته است. دولت اسراییل سیاست‌های وحشیانه و ضدبشری فراوانی دارد و با وقاحت تمام هم آن‌ها را پی می‌گیرد. منابع مالی و اقتصادی دولت اسراییل هم در گرو، رستوران‌های مک‌دونالد یا کی‌اف‌سی نیست. ملت‌های مسلمان به قدر کافی در جهان تحریم می‌بینند. تحریم‌های خودساخته و خودخواسته، آن هم تحریم‌هایی که مبنای عقلی و شواهد و مستندات محکمی ندارند، نه تنها به حل مسأله کمک نمی‌کند که کار را هم بر ما دشوارتر می‌کند. بیانیه‌های سیاسی نه تکلیف معیشتی می‌شوند و نه لزوماً منطقی یا اخلاقی هستند. بیانیه‌های سیاسی تابع منطق قدرت هستند (دقت بفرمایید که همیشه هر چه قدرت بگوید نادرست یا غیر اخلاقی هم نیست، ولو آن قدرت، دولت جمهوری اسلامی یا دولت اسراییل باشد).\nمی‌شود البته در آن‌چه من نوشتم خدشه کرد یا استدلال‌ها را به چالش گرفت. اما نادیده گرفتن مناسبت اقتصادی و سیاسی کشورهای جهان و ناگهان دنیا را تنها در دو جبهه‌ی حق و باطل خلاصه کردن، تنها ما را به نتایج نادقیق و بعضاً نادرست می‌رساند، هر چند ظاهراً نیت‌مان خیلی هم اخلاقی و انسانی باشد. دولت اسراییل غاصب و جنایت‌کار است. در ظلم و ستم هم نباید معاونت کرد. اما راه‌اش این تحریم‌های عاطفی و خودزنی‌های احساسی نیست. درست است که اسراییل ظالم و غاصب است. درست است که اسراییل حقوق بشر را زیر پا می‌گذارد و بسیاری از غیر مسلمان‌ها و کشورهای غربی هم بدان معترف و معترض هستند. اما این‌ها دلیل نمی‌شود که تا به گوش‌مان خورد که فرد «الف» یا شرکت «ب» با اسراییل منافع مشترک دارد یا به آن کمک می‌کند، به سادگی و بدون تحقیق و تفحص تنها به اقتضای مخالفت‌مان با اسراییل، عقل را عجالتاً بفرستیم مرخصی تا لگدی هم به اسراییل وحشی و غاصب زده باشیم.\nنکات حاشیه‌ای بسیاری می‌توان بر این‌ها افزود که اگر گفت‌وگویی پا بگیرد، در فرصت مقتضی خواهم نوشت. برای من توجه به سویه‌های اخلاقی ماجرا بسیار مهم است. و مهم‌تر از آن فرو نیفتادن به دام شعارزدگی و اخلاقیات مصرفی و پلاکاردی است.\nمرتبط: «گاهی مصلحت ایجاب می‌کند که در «هولوکاست غزه» شرکت کنیم.» از کمانگیر.\nپ. ن. دیدم که حسین قاضیان هم در وبلاگ‌اش به این مطلب کمانگیر لینک داده است و بالای‌اش جمله‌ای نوشته کوتاه، صریح، روشنگر و دردناک: «با بیسکویت نخوردن، چه‌گوارا نمی‌شویم».\nپ. ن. ۲. این بیانیه‌ی استارباکس را در سایت رسمی خودشان ببینید. گویا تمام این موارد اتهامی را رسماً تکذیب کرده است. و العلم عند الله.\n[درباره‌ی اسراييل, درباره‌ی غزه] | کلیدواژه‌ها: , اخلاق, اسراييل, غزه, فلسطين\nدی ۲۲, ۱۳۸۷ در ۳:۱۷ ق٫ظ\nباز هم بسیار متین و خوب نوشتی. این چندمین باری است که از خواندن نوشته‌های شما لذت می‌برم.\nدی ۲۲, ۱۳۸۷ در ۳:۴۳ ق٫ظ\nو آیا راهی عملی و شدنی برای اتمام آن همه جنایت سراغ داریم یا نه؟\n– استراتژی ها را نیازها تعیین می کنند . تا تصمیم گیرندگان بر وضع جهان و بخصوص شرکتهای فراملیتی و نیز تصمیم گیرندگان ِ سیاست خارجی ممالک به خصوص : آمریکا , نیازهای شان تفسیر ِ جدیدی پیدا نکند , جهان روزهای وخیم تری در پیش خواهد داشت . باید به گونه ای , نیازهای انسان گرا, محیط زیستی , اکوسیستمی و..و..و.. برای آنها برجسته و یا حتی حتمی شود.\nبگذریم … و اما در مورد تعدادی از پست های دیگرتان … تا انسان به ” صفت ” خویش بماند : عارف نبود (پیر هرات )\nدی ۲۲, ۱۳۸۷ در ۱۲:۳۶ ب٫ظ\nاینکه با رویکرد اخلاقی به مسائل نگاه می کنید بسیار مطلوب و پسندیده است و من به سهم خودم حظ وافر بردم ولی چه می شود کرد ملتی و بهتر بگویم امتی را که دچار خشم و نفرت و کینه هستند!! به نظر شما با وجود این سه مقوله می توان اخلاقی زندگی کرد و اخلاقی به مسائل نگاه کرد؟سیستم تحلیلی ما مسلمانان متأسفانه براساس خشم و نفرت و کینه است. همیشه مسائل را سیاه و سپید می بینیم و به تعبیر زیبای شما عقل را با لگد از خودمان رانده ایم. و البته نقش حکومت در این امر بسیار تاثیر گذار بوده است. هیچ وقت به ما یاد نداده اند که با دوستان مروت و با دشمنان مدارا. بلکه با دشمنان خشم و نفرت و کینه! گرچه دشمنانی مثل اسرائیل علی الظاهر از مرز مروت ورزی خارج شده اند.\nقبلا با شما درباره دکتر سروش و آموزه ی وحی سخنانی بین ما رد و بدل شده بود و من مهمترین چیزی را که در شما می پسندم-علاوه برمطالعه زیاد- دقت عقلی و مستدل بودن کلامتان است ولو این استدلال ضعیف باشد!\nدی ۲۲, ۱۳۸۷ در ۴:۴۳ ب٫ظ\nمخالفم و قانع نشدم. به نظرم به این راحتی نمیشه یک رفتار اعتراضی که اتفاقا در این مورد خاص واکنشی عاطفی و احساسی هم نیست رو غیرعقلانی و احساسی خوند. بحث تفکیک سرمایه داری و خرید یا عدم خرید کالاهای اسرائیلی به نظرم استدلال عقیمی بود که به لزوما نفع موضعی که گرفتی در این نوشته تمام نمی شه. این دوتا اصولن مولد و بازتولیدگر همدیگرند! اون مسلمونی هم که به قول تو وارد این چرخه میشه و به رشد این انگل کمک میکنه کار اشتباهی میکنه.\nتوی این قضیه هم هدف، زدن ضربه مهلک به اسرائیل نیست.. هدف اعتراضه. این دوتا با هم قاطی نشه.\nعجب! خوب البته این‌ها هم نظری است. نوشته‌ی بنده هم به قصد قانع کردن یا متقاعد کردن کسی نبود. تمام عرض بنده این بود که هیچ حجت عقلی و اخلاقی کافی برای این کار وجود ندارد، مگر این‌که این مسیر به روشنی قابل سنجش باشد. دلایل مختلف و متعددی برای نشان دادن ضعف آن ادعا موجود است که من به اهم آن اشاره کردم. اتفاقاً من هم دارم نشان می‌دهد که این کار یعنی اعتراض و به عبارت دیگر یک بیانیه‌ی سیاسی است. دشواری کار این است که اگر کسی بخواهد این شیوه را برای خودش تبدیل به حجت اخلاقی کند، باید بتواند در سایر جاها هم به همین حجت پای‌بند باشد. کار دشواری نیست که نشان بدهیم این پای‌بندی صوری است و عمدتاً در برابر اسراییل به کار می‌آید و سایر جاها پای‌اش لنگ است. خوب وقتی پای یک استدلال اخلاقی لنگ باشد، چه توجیهی وجود دارد که آن را فقط در برابر اسراییل به کار بگیریم الا در مواردی که بحث، بحث سیاسی، احساسی و عاطفی باشد؟\nاین‌که بعضی از آن مسلمان‌ها را یاری‌رسان به انگل بنامیم بیانیه‌ی بسیار تندی است. جای گفتن ندارد که این تعمیم را در بسیاری جاها، برای بسیار کسان می‌تواند ارایه کرد که مبنای‌اش نگاهی است حداکثری، ایدئولوژیک و جزم‌اندیشانه. من با این موضع سخت مخالف‌ام.\n«استدلال عقیم» را هم من نفهیدم چطور استدلالی است. استدلال یا درست است یا غلط (و به تعبیری مغالطه). همین که نشان دادیم استدلالی غلط است (که من در سخنان شما هیچ دلیل قوی‌تری نمی‌بینم) کافی است تا آن استدلال را باطل کند. استدلال عقیم یا استدلال زایا بیشتر به لفاظی شبیه است تا ارایه‌ی حجت منطقی در برابر حجت منطقی دیگر.\nلازم باشد باز هم توضیح خودم را خواهم نوشت.\nحسین قاضیان گفت:\nدی ۲۲, ۱۳۸۷ در ۷:۱۲ ب٫ظ\nمن از خوانندگان نسبتاً قدیمی وبلاگ شما هستم. ارادت دورادور دارم. امیدوارم همیشه رو به پیش باشید.\nغرض از مزاحمت این بود که بگویم در آخرین پست‌تان از روی لطف چیزی را به من نسبت دادید که در واقع من با کمی تغییر در تعبیر از خود آرش خان کمانگیر کش رفته‌ام در انتهای همان مطلب مورد اشاره. بنابراین اون لطف‌های شما علی‌القاعده باید شامل حال خود ایشان هم بشود که زبانم لال کپی‌رایت خدشه دار نشود.\nاما نکته‌ی دیگر این‌که حالا با آوردن اسمم، کار من را هم دشوار کرده‌اید.چون می‌خواهم به این مطلب لینک بدهم و نگرانم که این مشابه الگوی معامله‌ی لینک وبده و بستان‌های جاری تلقی شود. به علاوه این مقدمه مطلبتون رو به مقدمه‌ی مطلب دیگری تبدیل کرده‌ام که در باره بیماری لزوم موضع‌گیری نوشته‌ام و می‌خواهم منتشر کنم و این کار آن تلقی را خرابتر هم می‌کند.\nاین‌ها را نوشتم جهت اطلاع و هر گونه اقدام مقتضی برای این‌که جوانی را از سرگردانی نجات دهید که چه کند.\nمرحمت دارید جناب قاضیان. «ماییم و کهنه دلقی کآتش در آن توان زد». اتفاقاً من هم دنبال آن جمله در وبلاگ کمانگیر گشتم و چون عین آن را نیافتم به شما نسبت دادم. در این حد هم هیچ نقض کپی‌رایتی نیست. تداعی معانی شاید باشد، نقض کپی‌رایت نه. شما هر چه بنویسید یا نقل کنید مجازید و مباح است. موضع‌گیری‌های قبلی و بعدی آدم‌های مختلف هم کمابیش روشن است. این چیزها هم مصداق معامله و مبادله‌ی لینک نیست.\nبه هر تقدیر از اظهار لطف حضرت‌عالی سپاس‌گزارم.\nدی ۲۲, ۱۳۸۷ در ۸:۵۶ ب٫ظ\nواقعا به نظرت هر اعتراضی لزوما احساسیه؟\nبعد این یعنی چی؟\n(گر کسی بخواهد این شیوه را برای خودش تبدیل به حجت اخلاقی کند، باید بتواند در سایر جاها هم به همین حجت پای‌بند باشد. کار دشواری نیست که نشان بدهیم این پای‌بندی صوری است و عمدتاً در برابر اسراییل به کار می‌آید و سایر جاها پای‌اش لنگ است.)\nچرا پای استدلال کسی که کالاهای اسرائیلی رو نمی خره لنگه\nهنوز هم معتقدم مک دونالد و استارباکس و … انلگند.\nجل الخالق! خانم شما چرا حرف را تحریف می‌کنید؟ بنده کجا گفتم «هر اعتراضی لزوماً احساسیه»؟ بنده کجا گفتم «پای استدلال کسی که کالاهای اسرائیلی رو نمی‌خره لنگه»؟ از سطر سطر نوشته‌ی من بر می‌آمد که معاونت در ظلم اسراییلی‌های عقلاً و اخلاقاً مجاز نیست. این همه قصه خوانده بودم برای این‌که بگویم خیلی مهم است من و شما دایره‌ی اخلاقیات را چه اندازه وسیع یا تنگ بگیریم. شما این هم مقدمه را ناگهان دود کردید و فرستادید هوا و به ساده‌ترین نتیجه قانع شدید و بعد فرمودید «مک‌دونالد و استارباکس و… انگلند.»؟ به همین سادگی؟\nخوب ظاهراً باید من شیوه‌ی پاسخ دادن به خودم را به شما یاد بدهم. در جواب این نوشته، شما باید این کار را می‌کردید: به شیوه‌ای که مستدل باشد و بتواند بدون هیچ شک و تردیدی نشان بدهد که «مک‌دونالد و استارباکس و …» (بله با همین «…»اش) همگی پول‌شان به جیب ارتش اسراییل می‌رود و صرف کشتن مردم فلسطینی می‌شود، آن وقت می‌شود مرحله‌ی اول این استدلال را باطل کرد.\nمن از مراحل بعدی‌اش عجالتاً صحبتی نمی‌کنم. در پی جدل هم نیستم. سخن بنده اظهر من الشمس است. تصور خطا، خطاست. شاخ و دم ندارد. لازم نیست هر کسی فکر می‌کند فلان فروشگاه اسراییلی یا صهیونیستی است، برود حتماً بنتون آتش بزند تا خطای‌اش محرز شود. همین که به خودت زحمت اثبات ندهی و اقامه‌ی دلیل نکنی و سندی ارایه نکنی، خطا کرده‌ای.\nمن نیازی ندارم سند ارایه کنم که اسراییل غاصب است یا ظالم. اظهر من الشمس است. اما آشکار بودن ظلم اسراییل مثل نحوه‌ی مصرف یا خرج در آمد کی‌اف‌سی نیست. من یک نکته‌ی ساده را نوشته بودم که شما اصلاً به خودتان زحمت ندادید فکر کنید این نکته یعنی چه و بعد این همه نتیجه‌گیری تند و سریع و شتاب‌زده می‌کنید. عرض کرده بودم که بسیاری از این فروشگاه‌ها زنجیره‌ای هستد یعنی شما از نام یک فروشگاه زنجیره‌ای استفاده می‌کنید با خریدن امتیازش و کسب و کار خودتان را راه می‌اندازید. قضیه فقط کی‌اف‌سی و مک‌دونالد نیست. به خیلی جاهای دیگر هم می‌رود. به هتل‌های ایبیس، ماریوت هیلتون و چه و چه نیز کشیده می‌شود. تازه این‌ها نمونه‌های ساده‌ی ماجرا هستند.\nعرض بنده این بود که در قبال چنین مسأله‌ای به جای اکتفاء و اتکاء به مسموعات و این‌که اجازه بدهیم شور حسینی برمان دارد و «وای حسین کشته شد» یا «غزه به خاک و خون کشیده شد» و «اسراییلی‌های ددمنش کشتار کردند» راه انداختن، خوب است ریشه‌ی مسأله را بهتر بشناسیم و دقیقاً بدانیم کجا داریم با چه کسی به چه شیوه‌ای مبارزه می‌کنیم و آخرش چه می‌شود. اعتراض کردن، مُدِ روز و ژست و افه‌ی روشنفکری نیست که همیشه بخواهیم به خاطر خالی نبودن عریضه حتماً اعتراضی هم بکنیم. دوباره می‌نویسم که دلایل در نقدِ این شیوه (صهیونیست خواندن استارباکس و …. و خرید نکردن از آن‌ها) یکی دو تا نیست. من به مهم‌ترینِ آن‌ها اشاره کرده‌ام و اتفاقاً خواستم نشان بدهم بنیان‌های اخلاقی و فکری چنین شیوه‌ای نه روشن است نه مستحکم. تنها وجه روشنی‌اش این است که گمان می‌کنند (و از فحوای نوشته‌ی شما بر می‌آید که شما نیز گمان می‌کنید) که خرید کردن از استارباکس یا هر «…» مربوطی، مصداقی است از معاونت در ظلم اسراییل. من به روشنی تلاش کردم نشان بدهم این تعیین مصداق، تعیین مصداقی مقرون به واقعیت نیست و خالی از دقت است.\nسید احمد سام گفت:\nدی ۲۳, ۱۳۸۷ در ۰:۳۴ ق٫ظ\nچه اصراری ست که قضایای ساده و روشن را این همه پیچیده کنیم؟ شاید هم برای من ساده است.\nاز قضا در این مثال مشخص کاملا داستان حق و باطل صدق می کند. یک طرف باطل باطل است و طرف دیگر یعنی مردم بی پناه بی گناه غزه که دو سال است آب و برق و نان و جامه و دارو را بر آنان بسته اند و همه شان را زیر بمب و موشک و راکت و گلوله ی توپ دارند قطعه قطعه می کنند ٰ مظلومند. مظلوم. مظلوم. حماس و چهار تا و نصفی موشکهایی که اثرشان به اندازه ی یک کوکتل مولوتف هم نبوده است بهانه ای بیش نیست. بهانه ای برای نسل کشی رژیمی که اساسش را بر ظلم و با ظلم گذارده اند.\nاین ظرافتها و دقتها و تاملاتی که در بعضی مسایل به خرج می دهید به جای رسیدن به حقیقت حاصلی جز فرسودگی ذهن و افسردگی دل ندارد و حیف است ذهن وقادی فرسوده و دل اسپید همچون برفی افسرده شود.\nضمنا تمامی کسانی هم که امتیاز زنجیره ای این فروشگاهها را دارند بخش قابل توجهی از درآمدشان به صورت کمیسیون یا اجاره به جیب صاحبان اصلی و حامیان صهیونیستشان می رود. چه مسلمان باشند چه گبر.\nچه اصراری ست که مسایل ساده ی روشن تر از آفتاب را به سایه ی فلسفه ببریم و آنها را این قدر پیچیده کنیم؟ مثال آن فلسفی را در مثنوی که هر چه تند تر می دوید بیشتر از حقیقت دور می شد به یاد دارید؟ فلسفی را گو…\nشاید هم برای من عوام ساده باشد…\nآقای سام عزیز،\nمن مشخصاً در چند نوبت تأکیدهای خودم را بیان کردم تا کسی گمان نبرد حقانیتی را متوجه اسراییل کرده‌ام. شما می‌فرمایید «ضمنا تمامی کسانی هم که امتیاز زنجیره ای این فروشگاهها را دارند بخش قابل توجهی از درآمدشان به صورت کمیسیون یا اجاره به جیب صاحبان اصلی و حامیان صهیونیستشان می رود. چه مسلمان باشند چه گبر.» سلمنا. اما من دو حاشیه دارم بر این: نخست این‌که طلب دلیل و سند می‌کنم برای این‌که به من نشان داده شود «صاحبان اصلی» این‌ها چه کسانی هستند و «حامیان صهیونیستشان» نیز چه کسانی‌اند؟ دوم این‌که می‌پرسم آیا این حساسیت‌ها را فقط در این مورد خاص به خرج می‌دهیم یا نه؟ درباره‌ی مورد اخیر نمی‌خواهم علناً در فضای وبلاگی وارد بحث شود. همین اشاره کافی است تا وقت دیگری و جای دیگری.\nاما می‌فرمایید قضایای ساده را پیچیده می‌کنم. نه. به نظر بنده اصلاً قضایا ساده نیست. به قدر کافی معضل اخلاقی و پیچیدگی‌های فلسفی در این مورد و بسیاری موارد دیگر وجود دارد که اولو الالباب را به فکر بیندازد تا در چهارچوب‌های مألوف فکری‌شان تجدید نظر کنند و همیشه راه پالایش و تصفیه را باز بگذارد. زنهار می‌دهم دوباره که این مطلقاً به معنای تطهیر یا تبرئه‌ی اسراییل نیست. مسأله از بازنگری در چهارچوب‌های متافیزیکی عارفی مثل مولوی و فیلسوفی مثل ملاصدرا شروع می‌شود تا مسایل مبتلا به امروزی. پس نه. بنده با شما موافق نیستم. اگر قرار است برای عموم مردم نسخه بپیچیم و عواطف‌شان را تحریک کنیم و راه مبارزه را برویم، بله سخن شما متین است و اصلاً حوزه‌ی بحث بنده این‌ها نیست. اما اگر قرار است اهل اندیشه بدون هیچ ملاحظه و تعارفی مداقه کنند در مسایل نظری، آن حکایت دیگری است. حاجتی نیست بنده برای شما نمونه و مثال بیاورم از علما و عرفای برجسته‌ی سنتی خودمان که مصداق همین پٍیچیده کردن قضایای ساده می‌شوند. راه اندیشه اتفاقاً در همین دقت‌ورزی‌هاست نه ساده‌سازی‌ها.\nدی ۲۳, ۱۳۸۷ در ۱:۵۷ ق٫ظ\n۱- تند نرو دوست من! عصبانی هم نشو! من مقدمه حرفت رو دود نکردم بفرستم هوا! کاملا خوندم و نقدم هم این بود که از اون مقدمه نمیشه اون موخره رو نتیجه گرفت.\n۲- به نظرم شیوه بحث و کامنت گذاشتن رو به مخاطب آموختن خیلی کار جالب و درخوری برای شما نیست دوست عزیز! اجازه بدید هر کس با زبان الکن خودش حرف بزنه. اینجا که کلاس تدریس نیست! محل بحثه! نهایت کاری که در قبال نقد خواننده میشد ( دفاع از خودتون در پای کامنت) رو انجام دادین! بقیه اش دیگه چیه؟\n۳- همون طور که شما به کلمه انگل گیر دادید من هم می تونستم از لحن تمسخرآمیز پاسخ به کامنتها ناراحت بشم. نشدم با توجه به شناختی که از نحوه برخوردتون با نقد داشتم. خوب بود شما هم هی به یک کلمه گیر نمی دادید و میذاشتید بحث پیش بره.\n۴- در پاسخ به دو سوالی که در بند اول پاسختون مطرح کردید بند آخر پاسخ خودتون رو بخونید متوجه می شید که من حرفتون رو تحریف نکردم و پاسخ شما گویا شتابزده تر و آمیخته با احساسات و عصبانیت بیشتری ست! فکر میکنم این بحث در کامنت دونی راه به جایی نمی بره و باید رودررو راجع بهش بحث کنیم.\n۵- به گفته خودتون خواسته بودید نشون بدید که بنیان‌های اخلاقی و فکری چنین شیوه‌ای نه روشن است نه مستحکم .. به نظرم این در حد یه ادعا باقی مونده … و در نقد نوشتار شما میشه دقیقا از همین دو صفت استفاده کرد.\nقلمت برحق و مستدام!\nمن در این‌ها که شما نوشتید هیج «استدلال»ی ندیدم. هر چه بود تکرار مدعیات قبلی بود و جملاتی از این دست که «این را قبول ندارم» و «قانع نشدم» «حرف‌های خودتان هم از همین جنس است» و الخ. من دو خط استدلال طلب کردم و شما به جای چسبیدن به استدلال، جدل می‌کنید. مصداق مجادله هم همین بند ۵ نوشته‌ی شماست که «در نقد نوشتار شما میشه دقیقا از همین دو صفت استفاده کرد». خوب اگر چنین است، بفرمایید نشان دهید. وقتی نشان دادید، می‌شود استدلال و عبور از فضای جدلی.\nقلمِ شما هم مستدل باد!\nسارا ن گفت:\nدی ۲۳, ۱۳۸۷ در ۱۲:۳۸ ب٫ظ\nخیلی جالبه که توی این کشتار وحشتناک همه بقیه دنیا رو این همه احساساتی کرده, فارسی زبانها یه دفعه منطقی و پوزیتیویست شدن و دو دو تا چارتا می کنند که آیا بایکوت نتیجه داره یا نه\nیه چیزی وجود داره به اسم رفتار سمبلیک, تا حالا چیزی در موردش شنیدین؟ رفتار سمبلیک یعنی اینکه ما بگیم نسله رو بایکوت می کنیم و اصلاً نتیجه ی تجاری داشته باشه یا نداشته باشه هم, نسله در پس توجیه خودش بربیاد که طرف اسراییل نیست یا ربطی بهش نداره.\nیعنی اعلام برائت از یک کشوری که کشتار راه انداخته؛ یعنی همه کم کم به اینجا برسند که در این اصل که تقصیر اسراییله شکی نیست. اون وقت شاید بشه ده ساله دیگه مشکل رو حل کرد\nدی ۲۳, ۱۳۸۷ در ۲:۵۷ ب٫ظ\nپس به نظر شما در جهان سرمایه داری کنونی هیچ جوری نمی شود از معاونت در ظلم مبرا بود؟\nنه. عرض من این نبود. البته اگر بخواهید دنبال حرف ساده و بدون تبصره و ماده باشید، شاید بشود با پیچاندن حرف با این جمله رسید. ولی سخن بنده این نیست. سخن بنده این است که دیگر نمی‌شود با معیارهای ساده ی صد سال پیش مبانی اخلاقی را در جهان امروز به کار بست. همین. جهان دیگر شده است. باید اخلاق را از نو شناخت و تحلیل کرد.\nدی ۲۳, ۱۳۸۷ در ۴:۱۹ ب٫ظ\n۱. « طلب دلیل و سند می کنید برای این که بدانید صاحبان اصلی اینها و حامیان صهیونیستشان کیانند؟».! آقا جان! به صراحت اعلام کرده اند که حاصل فروش یا سود دو هفته شان را به اسراییل خواهند داد. قبلا هم همین کار را می کردند. سالهاست که از محل درآمدشان به این غده ی سرطانی کمک می کنند. چه سندی از این روشن تر و چه مدرکی مستند تر؟\n۲. حقانیتی را متوجه اسراییل نکرده اید اما کوچکترین اما و اگر و کمترین ان قلتی که در این ماجرای تلخ تلخ بیشرمانه ی ظالمانه مطرح شود و ایجاد کوچکترین تردید، حاصلش انحراف از جاده ی اصلی و صراط روشن مستقیم حق است در این زمینه. کودکان معصوم آنها دارند تیکه و پاره می شوند. شکمهایشان گرسنه و لبهایشان تشنه است و تن های نحیفشان از درد و سرما می لرزدو… ما در لندن نشسته ایم و مشغول بحثهای فلسفی روشنفکری و به دنبال دلیل و سند و مدرک هستیم. غم انگیز است. حیف وقت عزیز. حیف انرژی. حیف «کلمه»!\n۳. این حساسیت ها را هم در هر موردی که ظلمی چنین فاحش و عظیم و عمیق ببینیم، قطعا باید بروز دهیم.\nهیچ معضل (!) اخلاقی و پیچیدگی فلسفی هم در این مورد خاص وجود ندارد. اینها و شرکای صهیونیستشان تمام دنیا را دارند می بلعند و می خورند. خون مردم بیگناه آواره را در شیشه کرده اند و حالا هم که رسما و علنا اعلام می کنند داریم به اسراییل کمک می کنیم، شما می فرمایید قضیه ی بسیار پیچیده ای ست؟. شاید اختلاف دیدگاه من و شما بر اساس مبانی فکری مان باشد. آنچه به زعم شما پیچیده است، برای من بسیار ساده می نماید و آنچه برای من بسیار روشن و ساده است، از نظر شما بسی پیچیدگی دارد.\n۴. و اما زنهار که زنهار مدهید! حاصل این سخنان پیچیده ی فلسفی تان، بخواهید یا نخواهید همان تطهیر ظلم رژیم اشغالگر است. خدا را شکر که خوانندگان این سایت عددشان به چند هزار وچند میلیون نمی رسد وگرنه مسوولیتتان بسیار بیش از این می بود.\n۵. کسی نگفت و نخواست حتی برای یک نفر هم نسخه بپیچد. من نسخه پیچ نیستم. برای خودم هم نمی توانم نسخه بپیچم تا چه رسد برای دیگران. کسی هم نخواست عواطفی را تحریک کند. بنده مسوول تحریک عواطف مردم نیستم. عواطف پاک انسانهایی که به فطرت خود رجوع می کنند، به اندازه ی کافی جریحه دار هست.\n۶. از قضا بیشترین ملاحظات و تعارفات هم – بدون تعارف – همیشه از ناحیه ی برخی از همین اهل اندیشه و یا بهتر بگویم «روشنفکران» بوده است وگرنه مردم عامی کوچه و بازار با فطرت کم و بیش پاکی که دارند، حق و باطل را بو می کشند. جانشان را بر کف می نهند و تا «فلسفی» به خود بجنبد و در امر تفریحات و ورزشهای ذهنی خود به دنبال دلیل و مدرک بگردد، از هفت شهر عشق نیز چالاک می گذرند و وصل می شوند. داستان پر آب چشم جنگ تحمیلی را از یاد نبرده ایم که اگر کار و تصمیم به دست برخی از همین اهل اندیشه (به معنای خاصی که منظورم هست) می بود، امروز در هر خانه ی ایران زمین یک افسر بعثی حکومت و در حق صاحبان آبرومند خانه خباثت می کرد.\n۷. آوردن نمونه از به قول خودتان علما و عرفای برجسته نیز مشکلی را حل نمی کند. روش قیاس و تمثیل فقط به روشن تر شدن موضوع در اذهان ساده کمک می کند و برهانی در آن نیست. اگر میلیونها سال خورشید هر روز از مشرق طلوع می کرده است،(یعنی نمونه و شاهدی بر تجربیات گذشته) به خودی خود دلیلی بر این نیست که فردا هم همین اتفاق خواهد افتاد…\nدر عمرم اهل یکی به دو و جدل در این قبیل مباحث نبوده ام و سعی کرده ام به توصیه ی معروف غزالی عمل کنم.این چند کلمه را هم فقط از سر درد و تکلیفی که احساس می کردم، نوشتم. در پناه حق و خدا نگهدار.\nنیازی نبود به این همه «داستان پر آب چشم». بنده نمی‌خواهم بحث را از این که هست پیچیده‌تر کنم. ظاهراً من و شما در ادامه‌ی این گفت‌وگو مبناهای مختلفی داریم. لذا، به این شیوه گفت‌وگو راه به جایی نمی‌برد. بنده تنها یک نکته را عرض می‌کنم – و در یادداشت بعدی‌ام هم بر همین نکته انگشت گذاشته‌ام – که شما دوباره تکرارش کرده‌اید در بند اول نوشته‌تان: «به صراحت اعلام کرده اند که حاصل فروش یا سود دو هفته شان را به اسراییل خواهند داد». واقعاً؟ به صراحت اعلام‌اش کرده‌اند؟ اگر به صراحت اعلام‌اش کرده‌اند، کجاست؟ کجا نوشته‌اند که به جز من و شما و هم‌فکران‌مان ندیده‌ایم آن را و اعلام عمومی هم نشده است؟ من از شما که روزنامه‌نگار هستید توقعی بیش از این دارم.\nگردن بنده از موی باریک‌تر است، شما دلیل و سند بیاورید، من بنده‌ی دلیل‌ام. من با نخوردن قهوه‌ی استارباکس نمی‌میرم. استارباکس نباشد، کافه نرو هست. کافه نرو نباشد، کافه کاستا هست. این‌ها نباشد چایی ایرانی که مادرم می‌فرستد، هست. اما من و شما مسأله را هنوز حل نکرده‌ایم. بله، خیلی خوب است برای تشفی خاطر و تسکین وجدان‌مان هم که شده به این شیوه اسراییل را محکوم کنیم (ان هم با این فرض که منِ داریوش محمدپور که از زمانی که به یاد دارم جنایت اسراییل را محکوم کرده‌ام، شیوه‌ام مطلقاً مورد قبول شما نباشد). عرض کردم یک بار دیگر که نه وقت‌اش شده است و نه در این مورد مشخص جای آن است که به معضلات اخلاقی بپردازیم. شما نمی‌خواهید ببینید، حرفی نیست. می‌توانید مولوی‌وار در این دغدغه‌ها، طعنِ «فلسفی» بزنید و آن‌ها را اهل ان قلت و اگر و اما بخوانید. اما این رتوریک معضل را حل نمی‌کند و به جای خود باقی است.\nبه بند هفتم یادداشت‌تان اشاره می‌کنم و توضیح خودم را ختم می‌کنم. مایه‌ی بسی خرسندی است که نوشته‌اید مثال آوردن از علما و عرفا مشکلی را حل نمی‌کند. این یک گام به جلو است. یعنی من و شما عقل مستقل داریم و می‌توانیم احتجاج و استدلال کنیم. بزرگی مدتی پیش می‌گفت اگر هزار بار به شما گفته باشند پیامبر معصوم است، شما باز هم عقلا مکلف‌اید که این مدعا را بررسی کنید و بسنجید (چه بسا که امروز رأی به نقض آن دادید). مراد من البته از اشاره به بزرگان این نبود که «شخصیت» آن‌ها حجت است و باید به آن‌ها اقتدا کرد. مراد بنده این بود که آن‌ها «استدلال» داشته‌اند برای کارشان و من به آن استدلال کار داشتم. من در این رویکرد، از امام علی تبعیت می‌کنم که پیامبران را پیام‌آور شوراندن خزائن عقول مردم می‌خواند. و معنای عقل برای من بسیار روشن است. یعنی تسلیم نشدن به موج عواطف و احساسات (و البته عواطف و احساسات شأن مهم خود را دارند و قصد تحقیر یا دست کم گرفتن آن‌ها را ندارم). و مایه‌ی تأسف است که بدون این‌که به سابق و لاحق سخن بنده و اقتضائات آن بیندیشید، می‌گویید کار من تطهیر رژیم اسراییل است. «انما اشکوا بثی و حزنی الی الله». چه بگویم؟ حرف دیگری هم می‌شود گفت در برابر این سخن؟ من همان نویسنده‌ای هستم که این یادداشت را نوشته است:\nمن هیچ تناقضی میان این نوشته و دو نوشته‌ی دیگرم نمی‌بینم و اتفاقاً سازگاری منطقی میان نوشته‌ی اول و دو نوشته‌ی بعدی وجود دارد. به نظر من باید بیشتر از این‌ها با خودمان روراست باشیم.\nپ. ن. این بند پنجم یادداشت شما هم با توجه به سایر بندهای آن در خور تأمل است. فرموده‌اید که: «من نسخه پیچ نیستم. برای خودم هم نمی توانم نسخه بپیچم تا چه رسد برای دیگران». شما در همین یادداشت‌تان برای بنده و تمام کسانی که جور دیگری فکر می‌کنند، به صراحت نسخه پیچیده‌اید (علاوه بر نسخه پیچیدن برای بنده حکم هم صادر فرموده‌اید: «حاصل این سخنان پیچیده‌ی فلسفی تان، بخواهید یا نخواهید همان تطهیر ظلم رژیم اشغالگر است»). من حقیقتاً نمی‌دانم تعبیر و تفسیر شما از «نسخه پیچیدن» چه بوده است که بندهای مختلف نوشته‌ی شما مصداق آن به حساب نمی آید.\nدی ۲۳, ۱۳۸۷ در ۹:۰۵ ب٫ظ\nعهد کرده بودم در این مورد دیگر نظری ندهم زیرا تصور می کردم اگر در خانه کس است، یک حرف بس است، اما حرفهای بنده نیز ظاهرا درست فهمیده نشده اند و البته این نقص از زبان الکن من است، نه از قوه ی استنباط شما.\n۱. قرار نیست این گفتگو – یا هر گفتگوی دیگری – آنچنان که نوشته اید «راه به جایی ببرد». شما مطلبی می نویسید و در معرض دید عموم قرار می دهید و بعضی از خوانندگان مطلب نیز نظر خود را می دهند. دیگرانی هم که آنها را می خوانند، با توجه به سلیقه و طرز فکری که دارند، در باره ی آن قضاوت می کنند که ایا درست است یا اشتباه. البته درست بیان نکردن یک مطلب یا نادرست فهمیدن آن در این سایت و در بخش نظرات آن، تازگی ندارد و گرنه بسیاری از پاسخهای شما به نظرات خوانندگانتان با این جمله شروع نمی شد که: « من کجا گفتم…؟». «من کی گفتم…؟\n۲. به جای این که وقتتان را در سایت های مختلف اینترنتی به دنبال یافتن اطلاعیه ی ستار باکس و شرکا تلف کنید، به تاریخچه ی این زنجیر و سایرینی امثال مارکس اند سپنسر مراجعه فرمایید تا بدانید از بدو تاسیس اولا مالکیت این نهادهای اقتصادی دقیقا در اختیار چه کسانی ست و ثانیا جیره ی ثابت سالانه ی کمک به رژیم خونخوار آدمی کش غاضب،سالها از سوی چه کسانی تامین می شود. آمار و ارقام و تاریخچه با شما سخن می گویند. احتیاجی به یافتن یک اطلاعیه نیست. تاریخچه ی عملکرد را از روز اول ببینید. سرمایه گذاری هایشان در سرزمینهای اشغالی نیز اظهر من الشمس است.\n۳. بنده ی دلیل نباشید. بنده ی خدا باشید. بنده ی حق باشید. دلیل خود مخلوق مخلوق حق است! گردنتان هم نه تنها از موی باریکتر نیست که با همین پاسخهایی که به منتقدین نظراتتان می دهید، از تنه ی درخت هم ستبر تر است! بازخوانی کنید آن بخش از نوشته تان را در مورد نخوردن قهوه ی کاستا که نوشته اید اگر نخورید، نمی میرید و اضافه کرده اید که کافه نرو و کاستا هم هست! من نه می دانستم شما مانند خودم قهوه خور هستید و نه به قهوه خوردن شما کار داشتم و نه حتی منظورم تشویقی و تحریضی بر تحریم این زنجیره ای ها بود که خوب می دانستم – و می دانم – با دو سطر مطلب نمی توان کسی را از کاری که دوست دارد، باز داشت. به من هم ربطی ندارد که مردم چه می کنند و چه نمی کنند. چه بسا بعضی از همین کسانی که در بوق تحریم می دمند، اگر پایش بیفتد، خودشان هم قهوه ی ستارباکس و ساندویچ مک دونالد را هم بخورند. نکته ی اصلی، سخن و موضع حقی بود که داشت در گرد و غبار دلایل فلسفی گم می شد.\n۴. وجدان من چندان نا آرام نیست که برای تسکین آن، بخواهم به این شیوه اسراییل را محکوم کنم. البته با تمام وجودم احساس غبن می کنم از این که نمی توانم در آن وانفسای کربلای غزه و عاشورای چند صد هزار علی اصغر و علی اکبر حضوری جدی و موثر داشته باشم.\n۵. وقتی وقت چیزی نیست، چرا اصلا سخنی از آن می گویید؟ مگر مجبورید؟ چه ضرورتی دارد به نکته ای تحت عنوان «معضل اخلاقی» اشاره کنید؟ آن هم اشاره ای که برای خواننده ای مانند من، برداشتی بجز این ندارد که «صبر کنید و زود در باره ی این شرکتهای صهیونیستی داوری نکنید و موضع نگیرید.». حالا به قول خودتان نه وقت اش بود، بسیار خوب. هر وقت که وقت اش بود بایستی می نوشتید. در این ماجرای روشن به معضل(!)اخلاقی اشاره می کنید و سپس می گویید بعدش خواهم گفت!؟\n۶. من طعن نزدم. در عمرم نزده ام و اگر بتوانم، در آینده نیز طعن نخواهم زد. به صراحت و از سر درد نوشتم. معنای رتوریک و منظورتان را هم از آن نمی دانم.\n۷. از قضا « شخصیت» انبیاء و اولیاء الهی برای این بنده، حجت است. من بعضی سخنان شما جوانان پرشور امروزی را نمی فهمم ولی در عمر نه چندان کوتاهم این توصیه ی مولانا را (که بر اساس حدیثی معروف شکل گرفته است) با پوست و گوشت و خون خود لمس کرده ام که: «هر که خواهد همنشینی با خدا/ گو نشین اندر حضور اولیا».\n۸. پاسختان نشان می دهد که مثال مرا در مورد آقتاب و طلوع آن به درستی متوجه نشدید. منظور این بود که «تجربه» ی قبلی به تنهایی برای صدور یک حکم کلی به اصطلاح علمی، کافی نیست. این که اگر هزار بار گزاره ای را گفته باشند که درست است، باز هم عقلا «مکلفیم» آن مدعا را بررسی کنیم و بسنجیم، فی نفسه درست است، اما اولا باید بپرسم با کدام «عقل» می توان به این حقایقی که شما به دنبالشان هستید، دست یافت؟ بجز « عقل آزاد از هوای نفس» آیا عقل دیگری هم می تواند به کمک آید؟ عقل آزاد هم که به همان فطرت زلال پاک آیینه گون پهلو می زند و حاصل یکی ست و این همه احتجاج و استدلال نمی خواهد. البته شما بهتر از من می دانید که «عقل» دیگری هم هست و آن همانست که تمامی سلطه گران و زورگویان عالم به کارش گرفته اند و به خوبی هم از آن دارند استفاده می کنند. همین روزها در غزه به کمک عقل تاجر محاسبه گر دارند تاکتیک ها و استراتژی محو یک ملت مظلوم را قدم به قدم پیش می برند. ثانیا نمی دانم اگر قرار باشد در برابر هر گزاره ی روشنی ( لااقل روشن برای امثال من) مکلف باشیم به بررسی مدعا و استدلال، آنگاه چه زندگی یی متصور خواهد بود. به این گزاره ها و تمامی گزاره های اخلاقی مشترک در جهان بیندیشیم: خیانت بد است. دزدی بد است. خباثت بد است. وفا خوب است. کرامت نیکوست. و… آیا باید لزوما بنشینم و برای هر گزاره ای که فطرتا به درستی یا نادرستی آن ایمان دارم، از عقل و احتجاج و استدلال مدد بجویم؟\n۹. از قضا در زندگی انسانی، بخشی را به احساس و عاطفه دادن، خود عین عقل است. عین عقل. به این سخن قدری بیندیشید.\n۱۰. پیامبران الهی اهل استدلال نبودند. در قرآن کریم هم سخن استدلالی برای قابت کردن بسیاری از مفاهیم مهم وجود ندارد و این العیاذ باالله از نقص کار آنان نیست. پیامبران چون به منبع وحی و حقیقت وصل بودند، مانند دیده بانانی بودند که بر باروی شهر ایستاده باشند. آنان نزدیک شدن دشمن را به وضوح وقبل از ساکنین شهر می دیدند و می گفتند: مردم! دشمنی هست و دارد نزدیک می شود.نیازی به «استدلال» نبود.هیچ کس هم با استدلال دیندار نشده و دین هیچکس را هم با استدلال نمی توان از او باز ستاند. آن سخن امام علی (ع) را هم ابتدا در ظرف زمان و مکان بسنجید و ببینید به چه مناسبتی به این نکته اشاره کرده اند. در روزگاری که «عقل» نقشی دیگر داشت و حضورش مانند امروز نبود.\n۱۱. شما با همین مطلبی که در پاسخ من نوشته اید، نشان داده اید که به راحتی و به سرعت، عواطفتان تحریک می شود و برای اثبات این که به تطهیر رژیم اسراییل نپرداخته اید، فورا مرا به خواندن فلان یادداشتتان توصیه می کنید! نیازی به آوردن مدرک و دلیل و نوشته نیست. من نگفتم شما دارید این رژیم جبار را تطهیر می کنید.اگر این طور بود، حتی یک ثانیه از وقتم را برای خواندن مطالب این پنجره و نظر دادن در باره ی آن به هدر نمی دادم. من عرض کردم کاری کرده اید که حاصل اش چنین برداشتی ست. هنوز هم بر همان نظر هستم.\n۱۲. از نسخه پیچیدن برای دیگران، منظورم دستور دادن و به دیگران و انتظار پیروی از این دستورات بود. همانطور که طبیب حاذق این کار را می کند و چنان انتظاری هم دارد. من نسخه ای برای هیچکس نپیچیده ام. فقط نظرم و حسم را گفتم و بس. اما ظاهرا یکی از قواعد «جدل» مچ گیری ست و بیرون کشاندن تعبیر یا عبارتی به منظور محکوم کردن طرف مقابل!\n۱۳. به بزرگی توصیه کردند که آقا شما با این فضل و کمالاتی که دارید، بیایید جواب فلانی را بدهید. گفت: جواب خدا را چه بدهم؟!\nقرار نیست حتما به هر سخنی جواب دهیم و جوابمان هم طوری باشد که در نهایت احساسی خوشایند داشته باشیم از این که « خوب جوابش را دادم!».\nمی‌توان به یکایک جملات شما پاسخ دهد و ان شاء الله اگر عمری باشد توضیح خودم را عرض می‌کنم. عجالتاً یکی دو نکته را دوباره پررنگ می‌کنم و عرض می‌کنم خدمت‌تان که من برای حرفی که می‌زنم هم حجت اخلاقی دارم هم حجت عقلی. شما ظاهراً حرف‌تان این است که من با این نوشته‌ها سهمی در تحکیم مواضع صهیونیست‌ها دارم. بنده به تصریح و تلویح، در آشکار و نهان، موضعی خلاف این دارم. و مکرر هم توضیح داده‌ام که با اشارات و تصریحات مندرج در متن سخن بنده، برداشت هم‌رأیی با صهیونیسم و اسراییل اتهام و افترا زدن به بنده است. شما بفرمایید که بنده کجا این تعبیر را نوشته‌ام: «صبر کنید و زود در باره ی این شرکتهای صهیونیستی داوری نکنید و موضع نگیرید.» و تأکید می‌کنم که شما – شخص شما – نوشته‌اید «این شرکت‌های صهیونیستی». این تعبیر بنده نیست. بر بنده چنین چیزی محرز نیست. شما خودتان محرز می‌گیرید. هیچ دلیل و سندی هم برای من عرضه نمی‌کنید. مرتب مرا به این‌جا و آن‌جا حواله می‌کنید. خوب برادر نازنین من! اگر چنین سندی وجود دارد، چرا من را به آن حواله می‌دهید و خودِ آن سند را پیش روی من نمی‌گذارید؟ زحمت‌اش یک جست‌وجو در گوگل است و گذاشتن یک لینک.\nبنده قصدم مچ‌گیری از شما نبود. خواستم یادآور شوم که وقتی به این صراحت به بنده می‌گوییم که خواسته یا ناخواسته آب به آسیاب رژیم صهیونیستی می‌ریزم، برای این ادعای بزرگ باید بتوانید دو خط استدلال محکم عرضه کنید. ممکن است بنده در بعضی از استدلال‌های‌ام مرتکب خطا شوم. درباره‌ی این‌ها توضیح خواهم داد. اما در این مورد خاص و ساختار سخن‌ام به قوت بر آن می‌ایستم مگر دلیلی محکم و قانع‌کننده در برابرش ببینم.\nتمنا می‌کنم بحث تکیه کردن بر شخصیت افراد را تبدیل به مغالطه نکنید. سخن بنده از عرفا و علما بود، نه از پیامبران و اولیاء. پیامبران که حساب‌شان روشن است. اولیاء چه کسانی هستند؟ متر و معیار شما برای ولی بودن کسی چی‌ست؟ این حرف‌ها کلی مشکل درست می‌کنند. مراد بنده این نبود و. توقع من هم همین بود که شما بحث را به این‌جا نکشانید. و گر نه در این وادی هم بحث بسیار است.\nشما به بنده بفرمایید که خدایی که خودش صراحتاً می‌گوید «لئلا یکون علی الناس حجه بعد الرسل» – و شما را حواله می‌دهم به اشارات مکرر دکتر سروش در این مورد – مگر به عقل و دلیلی مهمل و بی سر و ته اشاره می‌کرد که شما می‌گویید بنده‌ی دلیل نباشید بنده‌ی حق باشید و دلیل را مخلوق مخلوق می‌شمارید؟ وقتی می‌گویم دلیل، این دلیل همان حق است. مقصودم از دلیل، دلیل‌تراشی نبود. از شما انتظار نمی‌رود سخنی به این صراحت را بپیچانید و اصل بحث را مختومه اعلام کنید. از فحوای سخن شما بر می‌آید که دلیل مرا، دلیل‌تراشی می‌دانید که چنین نسبتی به من می‌دهید و عقل و دلیل مرا معزول و محروم شمرده‌اید. بنده به شما عرض می‌کنم که «دلایل قوی باید و معنوی / نه رگ‌های گردن به حجت قوی». شما از گردن کلفتی بنده صحبت می‌کنید (به ستبری درخت!). آخر کجای حرف بنده گردن کلفتی است؟ طلب دلیل کردن از کی تا به حال گردن کلفتی شده است؟ آن هم وقتی که در اثبات آن یک جمله‌ای که من مدام به آن باز می‌گردم، هیچ کس حتی یک خط دلیل و سند محکمه‌پسند برای من عرضه نکرده است و همه انتظار دارند بگویم «آفتاب آمد دلیل آفتاب»! گردن کلفتی را اسراییل می‌کند که به قدرت‌اش تکیه دارد. اگر طلب دلیل کردن، گردن کلفتی است، گردن کلفت‌تر از همه قرآن است که می‌گوید قل هاتوا برهانکم ان کنتم صادقین.\nبنده به سخنان و اعتراض‌های شما پاسخ می‌دهم چون احساس می‌کنم سخن حقی دارد گم می‌شود در غبار جدل. به همین سادگی. احساس تکلیف اخلاقی هم درباره‌اش می‌کنم. نه خدای ناکرده قصد اسائه‌ی ادب دارم نه در پی مچ‌گیری هستم. نظرم را به صراحت و بی‌پرده‌پوشی بیان می‌کنم. من در پی این یادداشت، یادداشت دیگری نوشته‌ام در توضیح (نه به این معنای که یادداشت پیشین ناکافی بوده است یا نامربوط، بلکه به این دلیل که جای تصریح بیشتری درباره‌ی آن هست). و یادداشت دیگری هم خواهم نوشت و. توضیح می‌دهم که چرا اندیشیدن درباره‌ی این مسایل مهم است. ما بالاخره یک روزی سرمان را باید از زیر برف بیرون بیاوریم.\nجای تردیدی ندارم که گفت‌وگو با شما ختم به خیر می‌شود چون نه در شما سوء نیتی می‌بینم و نه خودم غرض سوئی دارم. این‌گونه بحث‌ها اتفاقاً به همه‌ی ما کمک می‌کند که بدانیم اخلاقیات ما چه هستند. این نگرانی، نگرانی تنها من نیست. این‌ها مصادیق چندپارگی و تعارض‌های اخلاقی ماست که در حل آن‌ها ناتوان مانده‌ایم. حال یکی واقف است به این تعارض‌ها و آن را عیان می‌کند و یکی واقف نیست. بعضی‌ها هم واقف‌اند و سعی می‌کنند وانمود کنند چنین تعارضی نیست.\nسخن دراز شد. ان شاء الله توضیح بیشتر می‌نویسم. مسأله برای من مهم است. مهم‌تر از این‌که به یکی دو یادداشت یا فروکاستن آن به این شخص و آن شخص، تمام‌اش کنیم. مسأله ورای اشخاص و افراد است.\nدی ۲۵, ۱۳۸۷ در ۳:۱۵ ب٫ظ\nجناب آقای سید احمد سام،\nاین جمله را شما نوشته‌اید: «خدا را شکر که خوانندگان این سایت عددشان به چند هزار وچند میلیون نمی رسد وگرنه مسوولیتتان بسیار بیش از این می بود.»؟ حالا نویسنده این وبلاگ اگر نظرش با شما فرق داشت، باید با این شیوه با نظر او مخالفت کنید؟ از شما بسیار بعید بود. بسیار بعید. شما به من خواننده هم اهانت می کنید. یعنی از نظر شما من این شعور را ندارم تشخیص بدهم حرف درست کدام است و حرف غلط و همان بهتر است این جور حرف ها را که با حرف رایج عوام فرق دارد اصلا نبینم مبادا گمراه شوم. فرق شما با آقای جنتی چیست؟ خواننده این سایت یا هر سایتی چه یه نفر باشد چه یه میلیون، هیچ خواننده دیگری حق ندارد به این شیوه به خوانندگان دیگر آن اهانت کند. بنشینید با خودتان فکر کنید که اگر کسی درد دین و اخلاق داشته باشد و مثلا بخواهد حرف مشابهی را به روزنامه کیهان بزند واکنش شما و دیگران چه خواهد بود؟ چرا هیچ کس از مسئولیت روزنامه کیهان حرف نمی زند؟ چرا کسی نمی گوید خداشناسی و درد دین آقای حسین شریعتمداری کجا رفته؟ حتما شما برای اینها برای خودتان توضیح و توجیهی دارید. ولی فکر می کنم به خوانندگان این وبلاگ که یک عذرخواهی بدهکارید.دیدگاه خودتان به جای خودش محترم. آدم نباید غیر مستقیم به همه زخم زبان و نیش بزند و عقاید خودش را در ضمنش بیان کند. می شود بدون اهانت کردن به دیگران هم ابراز نظر کرد. آقای داریوش میم از حق خودش می خواهد بگذرد، بگذرد. به ما اهانت نکنید. شما که برای نویسنده یک وبلاگ مسئولیت سنج دارید (درست یا غلط) مسئولیت سنجتان برای روزنامه های کیهان و اطلاعات کجا رفته است که یکی اخر تهمت و فحاشی است و یکی آخر بی خاصیتی؟\nدی ۲۶, ۱۳۸۷ در ۸:۳۶ ب٫ظ\nجناب آقای محمود. با سلام.\nاز نوشته تان به نظر می رسد که شما مرا می شناسید، اما چون از خودتان بجز نام کوچک چیزی به جا نگذاشته اید، من شما را نمی شناسم. شایداگر می شناختم، این پاسخ به نحوی دیگر نوشته می شد.\nدر عمرم به کسی – آگاهانه – اهانت نکرده ام. اگر خدا را شکر کردم که این سایت شنوندگان میلیونی ندارد، قصد اهانتی در میان نبود. معولا بخش عمده ای از مخاطبین رسانه های فراگیر و میلیونی، بدون تامل و تفکراز مطالب آن رسانه تاثیر می پذیرند و حال آن که مخاطبین محدود این سایت قطعا اینطور نیستند و به این ترتیب اگر از زاویه ی دیگری بنگرید، آن جمله ی بنده نوعی تعریف و تمجید هم به حساب می آید. اگر چه در هنگام نوشتن نظرم فصد تمجید نداشتم.\nبنده برای هیچکس به تعبیر شما مسوولیت سنج ندارم. مسوولیت هر کسی با وسعت و عمق کاری که انجام می دهد، تناسب دارد. منظورم فقط همین بود.\nبه همه که – به قول شما – هیچ، حتی به یک نفر هم زخم زبان و نیش نزدم. هر چه گفتم صریح و از روی اعتقاد بود.\nاگر به یک نفر انتقادی کرده ام، دلیل نمی شود که بنشینم و به تمام سایر روزنامه ها و رسانه ها نیز نامه ی انتقادی بنویسم. انتقاد و یا امر به معروف و نهی از منکر شرایطی دارد که یکی از آنها پذیرش نسبی نظر انتقادی ست. اینجا کم و بیش نظر انتقادی تان را می پذیرند و منتشرش می کنند.(گیریم همواره با یک پاسخ بلند بالا)اما بعضی از جاهای دیگر، نه. چرا آب در هاون بکوبم و خشت بر دریا بزنم؟ البته نمی دانم اگر این رسانه نیز به اصطلاح چند میلیونی می شد، تا چه اندازه وقت و توان پذیرش و انتشار تمامی انتقادات را می داشت.\nاگر به شیوه ی شما می خواستم داوری کنم بایستی می نوشتم که شما هم به شعور خوانندگان اطلاعات و کیهان که هر روز پول می دهند و آنها را می خرند و می خوانند توهین کرده اید.\nاینجا جای داوری در باره ی روزنامه ها – و به تعبیر شما فحاشی یا بی خاصیتی آنها – نیست و گرنه شاید امثال من هم پاسخی و پاسخهایی به این نوع داوری داشتیم.\nدی ۲۷, ۱۳۸۷ در ۱۰:۲۰ ق٫ظ\nجناب آفای محمود\nاز خواندن نوشته شما بسیار شگفتزده شدم. از یک طرف اعتراض میکنید که به خوانندگان این وبلاگ مستقیما و یا به طور غیر مستقیم توهین شده و از طرف دیگر قدیمی ترین موسسه انتشاراتی ایران را آخر بی خاصیتی می نامید. من نمی دانم شما چند سال دارید و آیا همان آقای محمودی هستید که چندی پیش در همین وبلاگ از روی ناآگاهی و یا -خدای ناکرده شیطنت- مطالبی را به مدیر موسسه اطلاعات نسبت داد، یا نه. اما یادتان نرود همین “آخر بی خاصیتی” در کارنامه اش آغاز کار دو کلمه حرف حساب گل آقا، نوشته های مرحوم سعیدی سیرجانی، نقد حال آقای مهاجرانی (منجمله مطلب جنجال برانگیز مذاکره مستقیم با آمریکا)، مطالب تند آقای حجتی کرمانی، و سرمقاله های ناب جلال رفیع را داشته است. آّن هم زمانی که هیچ روزنامه دیگری جرات چاپ چنین مطالبی را نداشت. و مدیران اطلاعات تندترین انتقادات را تحمل کردند. از شگفتی های ملت ماست که حافظه تاریخی ندارند. بسیاری از نویسنده های روزنامه های نسل های بعد خود را شاگردان سردبیران روزنامه اطلاعات میدانند. چندی پیش آقای شمس الواعضین که به -عقیده من- پدر روزنامه نگاری نوین ایران محسوب میشود، میگفتند که همیشه اطلاعات را به عنوان یک روزنامه اصیل، پر مخاطب و حرفه ای به دانشجویانشان معرفی میکنند. با ذکر دلایلی که برایم جالب بود. البته پیش از شما آقای حسین درخشان هم شبیه این سخنان را در وبلاگشان نوشتند. بسیاری از ما بسیار قدر ناشناس و به نوعی تازه به دوران رسیده فرهنگی هستیم و از ماست که بر ماست.\nدی ۲۸, ۱۳۸۷ در ۱:۴۲ ق٫ظ\nنوشته اید که شما را میشناسم و شما مرا نمیشناسید. من روی اسمتان کلیک کردم و از صفحه شما سر در آوردم. به صفحه کلاسهای مثنوی شما رفتم. فکر می کردم کسی که در حضور مولوی بنشیند باید کمی بهتر و ملایمتر از این حرف بزند. دریغ که نه جوابهای اولتان نه همین جوابتان قانع کننده نبود. جوری میگویید زخم زبان نبود و صریح و از روی اعتقاد بود که انگار بقیه فقط از روی زخم زبان حرف میزنند. آخر شما که معلم مثنوی هستید باید اینقدر کلاهتان را قاضی کنید و با خودتان بگویید که هر که از روی اعتقادش و صریح حرف میزند را نباید با این شیوه به او حمله کرد چه آن آدم من باشم یا شما یا نویسنده همین ملکوت. این است که نوشتم از شما بعید بود. خودتان روشن و واضح مینویسید که هیچ قصد تمجید نداشتید و بعد میگویید حرف شما را هم میشد جور دیگری فهمید و به حساب مدح گذاشت! خودتان دوباره جمله خودتان را بخوانید. با ما نه، با خدای خودتان روراست باشید. به من هم نمیخواهد توضیح بدهید. بالاخره حرف شما که آرزوی کم بودن ویزیتور این صفحه را کردید یا مدح است یا بدگویی. یا از روی توجه و لطف است یا از روی بدخواهی و ریشه کن شدن افکار صاحب این وبلاگ که به مذاق شما خوش نیامده. آدم وقتی حرفی میزند که یکی میگوید حرفتان اهانت به من است اینقدر توجیهش نکنید. ماستمالی لازم ندارد. به خودتان و به دلتان و خدای خودتان مراجعه کنید. ببینید حرفتان درست بود یا نه. هر اعتقادی هم لزوما اعتقاد صحیح و سالمی نیست. خیلیها خیلی اعتقادها دارند که مثل روز روشن است اعتقادشان چقدر ارزشمند است. حرفتان برای من نه تنها وضع را بهتر نکرد که توجیهتان وضع را بدتر هم کرد.\nآقای امیرحسین. شما یکبار دیگر هم چیزی شبیه به همین را خطاب به من نوشتید. شما به اسم من چه کار دارید. حرف بدی اگر زدم و حمله ای اگر به شما کردم و اهانتی اگر کردم بگویید تا من عذرخواهی کنم. شما دوبار رگ گردنتان زده است بیرون و تا توانسته اید متلک بار بنده کرده اید. هر دوبار هم دلیلش این بوده که به گوشه قبای روزنامه اطلاعات و آقای محمود دعایی برخورده است. تقصیر من چه بوده در دفعه اول جز اینکه جملاتی را از عین حرفهای آقای دعایی برای شما نقل کرده ام بدون هیچ کم و کاستی؟ حتی یک کلمه از آن نوشته ها مال خودم نبود. بعد اسمش را گذاشتید شیطنت. خوب خدا انصاف بدهد به شما (به خدا همان بار با خودم گفتم نباید جواب چیزی را داد که نویسنده با عجله نوشته و از همان حرف اولتان هم گذشتم). این جواب دوم شما هم به من که جواب ندارد. آدم عاشق آن هم عاشق روزنامه اطلاعات را که نمیشود با دلیل روشن کرد. تا وقتی اینجوری رگ گردنتان در دفاع از روزنامه اطلاعات بیرون میزند و حاضرید دلیل آقای شمس را بشنوید و دلیل من را نشنیده باطل اعلام کنید دیگر چه حرفی میشود زد؟ خوب بود لاقال دلیلهای آقای شمس رو مینوشتید تا ما هم بدانیم دلیلشان چه بوده. ما قدرناشناسیم و تازه به دوران رسیده. باشد. عیبی ندارد. نمیدانم کجا این ادبیات و زبان را یاد گرفتید ولی انصافا مرید خوبی برای روزنامه اطلاعات هستید. خدا زیاد کند!\nدی ۲۸, ۱۳۸۷ در ۹:۴۰ ق٫ظ\nآقای محمود (یا هر چه اسمتان هست)\n۱. نوشته‌اید «شما به اسم من چه کار دارید». بنده به اسم شما هیچ کاری ندارم. نه هیچ کاری دارم و نه هیچ علاقه‌ای. نویسنده‌ی این وبلاگ را می‌شناسم و اگرچه می‌دانم ایشان چندین بار در مورد نویسندگان وبلاگ‌های دیگر سوال کرده‌اند و حتی آی‌پی کامنت‌نویسان حلقه‌ی ملکوت را هم در اختیار دارند، ولی من هیچ علاقه‌ای نداشتم بدانم شما که هستید و سوالی هم در مورد شما نکردم. و در مطلبم هم نام شما را نپرسیدم. برای خودتان پپسی باز نکنید!\n۲. نوشته‌اید: «دفعه اول جز اینکه جملاتی را از عین حرفهای آقای دعایی برای شما نقل کرده ام بدون هیچ کم و کاستی؟ حتی یک کلمه از آن نوشته ها مال خودم نبود. بعد اسمش را گذاشتید شیطنت.»\nدفعه پیش شما نقل قولی کردید کاملا نامربوط به موضوع بحث و در لابلای این نقل قول حاشیه‌ای زدید: «خصوصاً درباره‌ی آن بخش مربوط به سهم امام:…» و من برایتان نوشتم استفاده از وجوهات سهم امام پس از انقلاب برای کمک به نهضت‌های آزادی‌بخش توسط سفارت ایران در عراق چه ربطی به استفاده از سهم امام برای راه‌اندازی رادیو با کمک حزب بعث قبل از انقلاب داشت؟!\nخواننده نقل قول شما در نگاه اول شاید متوجه نمی‌شد. و از این نقل قول نامربوط شما، می‌شد به نتیجه‌ای کاملا نادرست رسید. این عین شیطنت است. ای محمود «زکس گر نترسی بترس از خدای».\nنوشته‌اید «آدم عاشق آن هم عاشق روزنامه اطلاعات را که نمیشود با دلیل روشن کرد.» شگفتا، عجبا! من برای شما چندین نمونه دلیل و مثال آوردم از مطالبی که در طول این سالها در آن روزنامه چاپ شد و مدیرانش تندترین انتقادات را تحمل کردند. در مقابل شما به توهین بسنده می‌کنید و این روزنامه را مانند آقای حسین درخشان و جوانان کم‌اطلاع دیگر و یا پیران کم‌حافظه، «آخر بی‌خاصیتی» می‌خوانید. آنگاه من عاشقم و شما عاقل! شما دلایل می‌آوردید معنوی، و من هم رگ گردنم به حجت قوی می‌شود؟؟!!\nاز صحبتهای استاد شمس پرسیدید: خبرهای روزنامه را در یک صفحه بشمارید. و بعد با چندین نمونه از روزنامه‌های دیگر منجمله آن‌ها که به «دوم خردادی» معروف بودند مقایسه کنید. اطلاعات تا ۴ برابر «خبر» و گزارش دارد. از همه جای ایران. این بزرگوار به شاگردانش می‌گوید که شما فکر نکنید دایره‌ی مخاطبان یک رورزنامه فقط چند روشنفکر تهرانی‌ست. همان اشتباهی که وبلاگنویسان می‌کنند و شناخت ناقصی از مردم و جامعه‌ی ایران با خواندن برخی وبسایتها پیدا می‌کنند. مشکل اینست که شما فقط مطالب مورد علاقه خودتان را با خاصیت می‌دانید و آنچه که ممکن است میلیون‌ها ایرانی دیگر بپسندند می‌شود «آخر بی‌خاصیتی»! نکته دیگر اینکه یک موسسه مطبوعاتی که روی پای خودش ایستاده و در کارنامه‌اش نشریه‌های تخصصی دارد، و امروز بدون هیچ کمکی پیشرفته‌ترین ماشین‌های چاپ را با ثروت خودش خریداری کرده، و در بهترین نقاط ایران و جهان –تکرار می‌کنم با ثروت حاصل از کار خودش و نه کمک دولت- دفتر دارد، با توجه به استانداردهای نشر جهان امروز موفق بوده است. و در ذکر دلایل آن که حاصل کار خودش بوده همین بس که «کیهان» که در بسیاری موارد نزدیکتر به تفکر برخی مقامات ایران بوده و اگر بنای کمک دولتی و حکومتی می‌بود، باید بیشتر به آن می‌رسیدند، یکدهم توفیق اطلاعات را نداشته.\nمن مرید روزنامه اطلاعات نیستم. من سعی می‌کنم انصاف داشته باشم. و البته باور کنید وقت من بسیار ارزشمندتر از آنست که صرف خواندن نوشته‌های شما و خواندن مطالب این وبلاگ شود. وبلاگی که چند روز پیش همه را به باد شدیدترین انتقاد می‌گرفت که این حرف‌ها چیست به «استارباکس» و … نسبت می‌دهید. و من بعدا در یافتم چقدر الکی داد و فریاد می‌کند. بنابراین تا دوست دارید مغلطه کنید و بفرستید برای نویسنده‌ی این وبلاگ تا چاپ کند.\nعجب! گویا بنده هم وسط دعوای بزرگواران تبدیل به سیبل شده‌ام. امیر عزیز! بنده حرف‌های خودم را زده بودم با استدلال‌های خودم. می‌توانستم بنویسم فلانی هم «الکی داد و فریاد می‌کند»، اما بنده دلایل خودم را ارایه می‌کنم و ختم کلام. شما دوست دارید ساده‌سازی کنید تمام حرف بنده را و هر چه دلتان خواست به من نسبت بدهید، اشکالی ندارد. چرا ته جوال را می‌چسبید و سر جوال را رها می‌کنید؟ برادر من! قضیه اخلاق است و وضعیت کمیک ما! چرا رد گم می‌کنید؟ این هم یک نمونه‌اش بوده است.\n. شما وسط بحثتان با یک نفر دیگر، دارید پای مرا وسط می‌کشید.\nدر این وبلاگ بنده حرف هر کسی را که کامنت می‌گذارد، مادامی که از حدودی عبور نکند، منتشر می‌کنم. معیار بنده هم این نیست که کسی مغلطه می‌کند یا نه. اتفاقاً اگر کسی مغلطه می‌کند باید حرفش منتشر شود تا هم بدانند مغلطه‌گر چه می‌گوید. شما خودتان مشکل‌تان را با آقای محممود حل کنید. من هم تا زمانی که از حدودی عبور نشود همه را منتشر می‌کنم. شما هم مرحمت کنید حرف‌های خطاب به مرا، خطاب به من بنویسید. خلط مبحث نکنید. من این بحث را تمام کردم چون آن‌چه شرط بلاغ بود گفتم.\nدی ۲۸, ۱۳۸۷ در ۱۲:۴۹ ب٫ظ\nشما اتفاقا کسی هستید که الکی داد و فریاد می‌کنید. من بسیار متاسفم که به حرفهای شما گاهی استناد می‌کردم. شما چند روز است دارید داد و فریاد می‌کنید که هیچ دلیلی و ربطی بین استارباکس… ندیده‌اید.\nشما تا به حال، گاهی، به کدام حرف‌های من استناد می‌کردید؟ کجای این حرف‌ها داد و فریاد الکی بود؟ داد و فریاد الکی این است که بگوییم اخلاقی بودن بدون هزینه کردن هنری نیست؟ داد و فریاد الکی این است که بنده بگویم کسی که حنجره‌اش را برای نخوردن قهوه‌ی استارباکس و غذای کی‌اف‌سی و محصولات مارکس و اسپنسر پاره می‌کند و در عین حال کامپیوترهای‌اش رو دور نمی‌اندازد – در حالی که «اینتل» کمک‌اش به اسراییل همان کمکی است که استارباکس می‌کند – نمی‌تواند دم از اخلاقی بودن بزند و ژست آزادی‌خواهی بگیرد. این‌که آدم ریایی را بر آفتاب بیفکند «داد و فریاد الکی» است؟\nکلاه‌تان را قاضی کنید. اخلاق و انصاف را هم حاضر کنید. دوست دارید حرف بنده را ساده‌سازی کنید (مغالطه‌ی پهلوان‌پنبه) و بعد با تقریر ضعیف مدعای حریف، آن سخن را زمین بزنید، انتخاب خودتان است. شما می‌خواهید بفرمایید که بنده گفته‌ام «هیچ دلیل و ربطی بین استارباکس و اسراییل نیست». اما مسأله‌ی من این نبود. مسأله بنده این بود که در این معادلات پیچیده (نفرمایید پیچیده نیست که به اندازه‌ی موهای سرتان برای‌تان مثال می‌آورم پیچیده است مگر این‌که بخواهید خودتان را به خواب بزنید)، اخلاقی زیستن آسان نیست به ویژه با تکیه بر آموزه‌های سنتی معلمانِ اخلاق من (این عین سخن دکتر سروش در آن سخنرانی «کاری باید کرد» است). حال گناه بنده این بوده است که مصداق‌اش را در همین مورد خاص جست‌وجو کرده‌ام و سعی کرده‌ام نشان بدهم که این بحث اساساً سیاسی است و ربطی به اخلاق ندارد. آن همه مثال و شاهد و نمونه‌ها را هم برای این‌ها آورده‌ام. حالا دوست دارید بگویید نه حرفِ تو این‌ها نیست بلکه همان است که من نوشتم، باشد. بنویسید. حرفِ زور زدن که شمارنده ندارد، بزنید. ولی کلاه‌تان را قاضی کنید و این‌ها را با وجدانِ خودتان و با حضور دل در برابر خدای‌تان بخوانید:\nداد و فریاد الکی این است؟ که بگوییم زندگی کردن در بریتانیا و نفس کشیدن در آب و هوای این کشور و مالیات به این دولت دادن از همان ابتدا شروع تناقض است (مگر این‌که توانسته باشید به نوعی در نظام اخلاقی‌تان این تعارض را حل کرده باشید) در حالی که این دولت و این کشور آشکارا به اسراییل سلاح می‌دهد؟ داد و فریاد الکی است که آدم آشکار می‌بیند کسانی از سوراخ سوزن رد می‌شوند ولی از در دروازه عبور می‌کنند؟ این داد و فریاد الکی است که آدم به تعالیم اخلاقی و تمام آموزش‌های اخلاقی دین‌اش حساسیت داشته باشد و مرتب مشغول واکاوی مصادیق باشد و وقتی تعارضی دید صدای‌اش بلند شود؟ این‌ها داد و فریاد الکی است؟\nپس نه برادر من! اظهار تأسف نکنید. خداوند به من و شما عقل داده است:\nحجتِ امر خدای است ای پسر در مرد عقل\nامر از او برخاستی گر عقل از او برخاستی\nچرا تقصیر بی‌اعتنایی خودتان به خرد را می‌خواهید به گردن من بیندازید؟ چرا اظهار تأسف و فرافکنی؟ یا حرف من مدلل است و شما به حکم عقل – همان عقلی که خداوند هنگام حساب و محشر به اتکای آن گریبان مؤمنان را می‌گیرد – مکلف‌اید از این دلیل پیروی کنید (که دیگر جای تأسفی نمی‌ماند). یا حرف من مدلل نیست. اگر مدلل نیست و نبوده، مگر بنده شما را فریب دادم و مجبور به کار غیر اخلاقی کردم؟ بنده چیزهایی را نوشتم که به آن‌ها باور دارم و برای‌شان استدلال‌هایی دارم. اگر دلیل من قابل قبول نیست، دنبال ننایج‌اش هم نروید و با منظومه‌ی فکری و عقلی خودتان زندگی کنید. چه معنی دارد این حرف‌ها که متأسف‌ام؟ قرآن را بخوانید. می‌گویند روز محشر، تقصیرکاران و کسانی که خطا کرده‌اند رو به خدا می‌کنند و می‌گویند: «اللهم ارنا الذین اضلنا من الجن و الانس نجعلهما تحت اقدامنا لیکونا من الاسفلین» (یعنی خدایا به ما نشان بده آن‌ها را از جن و انس که ما را گمراه کردند تا زیر قدم‌ها بگذاریم‌شان و از فرومایه‌گان شوند). دقت بفرمایید که این حرف تقصیرکاران در برابر خداست. شما دارید می‌گویید بنده شما را به ضلالت انداختم؟ کدام ضلالت؟ من در تمام عمرم که قرآن، مثنوی، حافظ، حلاج، عطار، عین القضات همدانی، شریعتی، سروش و هر سخنی از هر کسی که خوانده‌ام، عقل را نفرستادم مرخصی که وقتی خطا کردم به جای گرفتن گریبان خودم فرافکنی کنم و بگویم من متأسفم که دنبال فلانی رفتم. کمی فکر کنید به حرف‌های‌تان. به قول ناصر خسرو:\nخدای از تو طاعت به دانش پذیرد\nمبر پیش او طاعت جاهلانه\nدی ۲۸, ۱۳۸۷ در ۱:۰۷ ب٫ظ\nجناب آقای محمود. با سلام و ادب.\nشما بزرگوارید. اگر خطایی از من دیده اید گذشت کنید. بر من ببخشایید. گفت و شنود و مباحثه ای که حاصلش رنجش فرد یا افرادی بشود از نظر من در واقع نقض غرض است و روشن شدن مبهم ترین حقایق جهان هم به عقیده ی من بعضی وقتها به رنجیدن حتی یک انسان نمی ارزد.\nدر باره ی اصل موضوع این مطلب یعنی ارایه ی سند و مدرک (مربوط به ستارباکس و…) هم بعضی منابعی را که داشتم برای جناب صاحب ملکوت می فرستم تا اگر معتبر و قابل استناد بودند منتشرشان کنند.\nدنیا نیرزد که پریشان کنی دلی.\nبا نهایت مهر و ادب و احترام.\nنمی‌خوام در ماجرایی که میان شما و آقای محمود می‌رود دخالتی کنم و دیگر هم از ایشان یا هر کسی، نظری را در ادامه‌ی این سخن منتشر نخواهم کرد. به قدر کافی هزینه‌ی پریشانی اعصاب داده‌ام. اما یک بار دیگر، شما را ارجاع می‌دهم به تقریر جناب میردامادی از آن‌چه مد نظر من است (عنایت بفرمایید که اگر کسی می‌تواند چنین برداشتی بکند از سخن من، مراد حاصل است؛ همین برای من کافی است).\nدیگر این‌که مسأله فقط این نیست که «ارایه‌ی سند و دلیل درباره‌ی استارباکس و غیره و ذلک» کنیم. باید بتوانیم این‌ها را به هم ربط دهیم. عرض بنده به روشنی این بود: من سخت موافق تحریم اقتصادی اسراییل هستم تا این خون‌ریزی متوقف شود. اما چطور؟ و سعی کرده بودم نشان دهم که شعار ربط یافتن میان استارباکس و مک‌دونالد و اینتل (بله این‌ها همه در یک سطح هستند، مگر این‌که بگوییم منفعت ایجاب می‌کنم بعضی وقت‌ها در هولوکاست غزه شرکت کنیم)، بیشتر سیاسی است نه اخلاقی. چون با مثال‌های متعددی که آوردم، حجیت اخلاقی این ادعا و شعار سست می‌شود. و تمام. چرا باید به حساسیت من به مسأله‌ی اخلاق به دیده‌ی سوء ظن نگریسته شود و آشکارا این حساسیت من تحقیر شود و متهم به سازش‌کاری و آب به آسیاب اسراییل ریختن شوم؟ می‌خواهید بنده به شما سند نشان بدهم که یکی از مدیران مارکس و اسپنسر رسماً اعلام کرده است که «مدافع دولت اسراییل» است؟ بنده این سند را دارم، ولی این سند وافی به آن مقصود نیست. و تعجب من این است که من این همه قلمفرسایی کردم و جوانب مختلف قضیه را کاویده‌ام و با این همه آدم مختلف اهل اندیشه و فضل و دانشمندان دردمند گفت‌وگو کرده‌ام درباره‌ی اهمیت مسأله، آن وقت شما می‌خواهید بفرمایید شماها همه‌تان اگر از فردا لب به استارباکس زدید یا این استدلال را موجه و از منظر اخلاقی سازگار ندیدید، خائن هستید و معاون در ظلم اسراییل؟\nو آری، دنیا نیرزد آن‌که پریشان کنی دلی. اما آن‌چه من نوشته بودم به قصد پریشان کردن هیچ دلی نبود. دوستی چیزی برای من فرستاده بود (شرح‌اش در نظرها هست). من به سرعت به همان خبر نادرست واکنش نشان دادم. همه‌اش هم برانگیختن عقل بود. اما چه دیدم و چه شنیدم؟ سخنان دل‌آزار (از جنس این‌که در جنایت اسراییل شریک هستم). شما بفرمایید کدام یک از این‌ها دل‌آزارتر است؟ من اگر چنین حرفی به شما زده بودم – و حرف‌های دیگری که نوشتید – لحظه‌ای آرام نمی‌گرفتم مگر این‌که بدانم غباری از من بر دل شما نیست. شما را نمی‌دانم.\n(ناگفته پیداست که هر سندی بفرستید و لینکش را بیاورید، عیناً منتشر می‌کنم اما بدون شک نظرم را هم بر حاشیه‌اش می‌افزایم چنان‌که در این یادداشت: http://blog.malakut.ir/archives/2009/01/post_1710.shtml در نظرم را درباره‌ی یکی از مشهورترین و در دسترس‌ترین به اصطلاح اسناد، نوشته‌ام.)\nمن برای این همه اختلاف نظر، راه برون‌شد دارم. ظاهراً همه مخالف ظلم اسراییل هستیم. همه با خون‌ریزی مخالف‌ایم. همه از درد و رنج مردم غزه، رنج می‌بریم و در پی توقف این‌ها هستیم. این‌که طرفین همدیگر را متهم کنند که نه حرف تو آخرش می‌شود استمرار خون‌ریزی، کمکی به ختم ماجرا نمی‌کند و آخرش همان حرف شماست: رنجاندن این و آن. از دل این همه بحث، چه نتیجه‌ی خوبی حاصل می‌شود؟ چه می‌توان گفت، اندیشید و نوشت که آخرش تفرقه و نزاع نباشد؟\nدی ۲۸, ۱۳۸۷ در ۱:۴۵ ب٫ظ\nجناب آقای داریوش محمد پور. با سلام و ادب.\nمطلب زیر را یار دلسوزی نوشته است. لطفا آن را ببینید و به منابع مربوطه هم نظری بیفکنید. اگر از نظر شما قابل استناد و نشان دهنده ی کمک ستارباکس به اسراییل نبودٰ فراموشش کنید و دورش بیندازید اما اگر به حقیقتی راهگشا بود ٰ چون ظاهرا باب این بحث در این بخش بسته شده و کسانی که قبلا نظر داده بودند ممکن است دیگر به این بخش از نظرات نیایندٰ شایسته است آن را در بخش نظرات آخرین مطلبتان نیز بیاورید و یا حتی – اگر حقیقتی را بر شما روشن کرده باشد – شاید بیرزد که مطلب تازه ای را به آن اختصاص دهید.\nرییس و مدیرکل «استارباکس» آقای «هاورد شولتز»، مردی یهودیست که با شدت و حدت از اسراییل و صهونیستها حمایت کرده و البته این پشتیبانی بی‌دریغ، بی‌مزد و منت هم نبوده است. آقای «شولتز» از سال ۱۳۸۲ در «استارباکس» بوده است. او برگزارکننده‌ی پروژه‌ها و سمینارهای بیشماری در اسراییل و آمریکا برای دانشجویان بوده است. سمینارهایی که با هدف «آشنا کردن دانشجویان آمریکایی با نقطه نظرات دولت اسراییل در مورد تنش‌های خاورمیانه» برگزار شده و می‌شوند. در سال۹۸ آقای شولتز جایزه‌ی «تکریم پنجاهمین سالگرد اسراییل» را که به «دوستان صیهون» اهدا می‌شود از تشکیلات «آتش تورات» دریافت کرد. این موسسه یهودی ارتدوکس از طرفداران جدی گسترش قدرت صهیونیست‌هاست و درگذشته از مخالفان سرسخت یاسر عرفات بوده است. این تشکیلات، زمینه‌ی مسافرت جوانان یهودی آمریکایی را به اسراییل با هدف «گسترش عزت اسراییل» نیز فراهم می‌کند. ماموریت اعلام شده این سازمان «فراهم کردن فرصت برای یهودیان برای کشف سرزمین موروثی‌شان است». مرکز این تشکیلات در شهر قدیم اورشلیم است. نزدیک نیمی از زمین‌های مایملک این تشکیلات مقابل «دیوار غربی»، توسط دولت اسراییل به آن اهدا شده است.\nرابطه‌ی «آتش تورات» با «کلرین فاند» هم جالب است. در سپتامبر سال ۲۰۰۸ «کلرین فاند» اقدام به تولید و تکثیر فیلمی جنجنالی به نام «جنگ اسلام رادیکال با غرب» و تکثیر آن از طریق پست و ایمیل پرداخت. «کلرین فاند» ۲۸ میلیون نسخه دی‌ودی‌دی این فیلم ضد اسلامی را -که در آن ادعا می‌شود کودکان مسلمان برای خودکشی ترغیب می‌شوند- به حداقل ۷۰ روزنامه فرستاد تا به خانه‌ی مشترکین روزنامه‌ها بفرستند. نکته بسیار جالب اینجاست که بر طبق اوراق رسمی «کلرین فاند» ، این مرکز، در همان آدرس «آتش تورات» برپا شده! نکته‌ی قابل توجه دیگر اینکه سه موسس «کلرین فاند»، به صورت «تمام وقت» برای «آتش تورات» کار می‌کنند.\nاز همه جالبتر، آقای «رافایل شور» رییس «کلرین فاند» نیز به صورت تمام وقت در استخدام «آتش تورات» است. «کلرین فاند» همچنین همکاری های بسیار نزدیکی با مرکز «آنست رپورتینگ» (تشکیلات اسراییلی نظارت بر مطبوعات) برای تولید فیلم داشته است. و جالب است بدانید «آنست رپورتینگ» در واقع یکی از پروژه‌های «آتش تورات» است. با نگاهی به کارنامه‌ی آقای «شولتز» می‌توان دریافت که چرا چنین تشکیلاتی که تلاش‌های بی‌نظیری برای گسترش حاکمیت اسراییل و تخریب وجهه‌ی عمومی مسلمانان داشته است. جایزه‌ی «تکریم پنجاهمین سالگرد اسراییل» که به «دوستان صیهون» داده می‌شود، به مدیرکل «استارباکس» اهدا می‌کند. آقای شولتز، در یک سخنرانی در کنیسه‌ای در سیاتل به یهودیان هشدار می‌دهد که «یههودی‌ستیزی فقط در خاورمیان در حال رشد نیست. یهودی ستیزی امروز از هر زمان دیگری از سال ۱۹۳۰ بیشتر است. اگر امشب شما این کنیسه را ترک کنید و از هشدارهای من غافل باشید، شرم بر شما باد!». آقای شولتز از مخالفت با ساختن شهرک‌های غیر‌قانونی یهودی در سرزمین‌های فلسطینیان، که حتی مورد انتقاد نمایندگان یهودی مجلس انگلیس قرار گرفت، خودداری کرد. او پیشگام سرمایه‌گذاری در بازار اسراییل با همکاری کمپانی «شلام کافی» در تل اویو بود. طبق آمارهای منتشر شده در روزنامه‌ی ایندیپندنت انگلیس، درپایان سال ۲۰۰۲، «استارباکس» در بیست نقطه اسراییل سرمایه‌گذاری کرده بود. آقای شولتز بارها از جانب مسولین وزارت خارجه‌ی آمریکا(واسراییل) به صورت علنی مورد تقدیر قرار گرفته است. در اوج حمله‌ی شارون به شهرهای نوار غربی و کشتارهای آن روزها، آقای شولتز در یک سخنرانی در سیاتل آمریکا، فلسطینیان را محکوم کرد! و اعلام کرد که «چرا مردم فلسطین به این تروریسم پایان نمی‌دهند؟»(!). آقای «گیدیون میر» سخنگوی وزارت خارجه‌ی اسراییل از رییس استارباکس قدردانی کرد. او از آقای شولتز تشکر کرد که صدای اسراییل را در بحران خاورمیانه به گوش دانشجویان آمریکایی می‌رساند. آقای شولتز به صورت منظم به اسراییل سفر می‌کند. او به عنوان میهمان ویژه‌ی برگزیده‌ی هیات «تئودور هرزل» و شام مراسم جایزه‌ی ویژه‌اش برای «دوستان صیهون» نیز دعوت شد. شامی که به افتخار «کسانی که نقش کلیدی در گسترش اتحاد نزدیک بین ایالات متحده و اسراییل» دارند، برگزار می‌شود.\nمنابع قابل رجوع:\nبدون هیچ شکی مطلب تازه‌ای اضافه می‌کند. من اهل مجادله و مکابره نیستم. دنبال منکوب کردن کسی هم نیستم. قدیس هم نیستم. زندگی هم یعنی حرکت. برای ادامه دادن و نوشتن مطلب تازه‌ای هم باید دانست که چرا می‌نویسیم. و برای که؟ و وقتی این‌ها را دانستی باید بدانی مبانی محل اتفاق طرفین گفت‌وگو چی‌ست. وقتی قرار نیست گفت‌وگویی شکل بگیرد، بحث بی‌فایده است. من هم فقط یک جمله ننوشته‌ام. این همه جملات متعدد نوشته‌ام و چند مطلب مختلف. حرف من هم فقط یک حرف بسیط و ساده نبوده است. جملاتی بوده است مرکب از نظرهای مختلف. نظر شما را هم با نهایت ادب و احترام منتشر می‌کنم و اتفاقاً توصیه می‌کنم که همه‌ی کسانی که «همه» ی سخنان مرا از ابتدا تا انجام‌اش خوانده‌اند، تک تک این‌ها را هم لحاظ کنند. من امید نیک دارم به گفت‌وگو. از خشم و خشونت و تندروی است که نفرت زاییده می‌شود. خویشتنداری فضیلتی است که ثمره‌اش دوستی و محبت بیشتر می‌شود:\nما را چگونه زیبد دعوی بی‌گناهی\nاین بیت حافظ همواره الگوی زندگی من بوده است نفیاً و اثباتاً من به این بیت مکرر استناد کرده‌ام. نه من بی‌گناهم نه هیچ بنی‌بشر دیگری. هیچ تعارفی هم با این ندارم. با هر اندیشه‌ی دیگری هم که مروج معصومیت و پاکدامنی و تقدیس بنی آدم باشد، موافق نیستم. من هم خطاکارم و خطا می‌کنم. چنان‌که دیگران می‌کنند. همه سوار یک کشتی هستیم.\nدی ۲۸, ۱۳۸۷ در ۳:۴۸ ب٫ظ\nای بابا! از قضا سرکنگبین صفرا فزود! من منظورم از پریشان کردن یک دل فقط و فقط حاصل کار و نوشته ی خودم بود و روی سخنم هم فقط و فقط با جناب محمود بود. دوباره آن را به دقت بخوانید. شما چرا به خودتان گرفتید؟ دیگر از این واضح تر نمی توانستم بنویسم که اگر نوشته ی من(شخص من) باعث رنجشی شده است مرا ببخشایند. هیچ جای آن نوشته هیچ اشاره ای به شما و مطالب شما نداشت که دوباره یک حاشیه ی مفصل تر از متن بر آن زدید.\nظاهرا عیب کار از این قلم است که هر چه بنویسد طور دیگری خوانده می شود.\nلابد باید منتطر یک پاسخ بلند بالا به این نظر هم باشم! خیر است ان شاءالله. نفس چاق مرا اندکی می تراشد.\nرندانِ تشنه‌لب را، آبی نمی‌دهد کس…


وزیر کشور ایران «سازمان‌یافتگی» و وجود «منشأ بیرونی» برای اعتراض‌های دی ماه را رد کرد – انتخاب آزاد ایران\nخانه / اخبار روزانه / وزیر کشور ایران «سازمان‌یافتگی» و وجود «منشأ بیرونی» برای اعتراض‌های دی ماه را رد کرد\nrafat مارس 12, 2018\tاخبار روزانه ارسال نظر 224 بازدید\nبه رغم اظهارات رهبر جمهوری اسلامی و برخی مقام‌های قضایی در انتساب اعتراض‌های سراسری دی ماه به گروه‌های مخالف جمهوری اسلامی در خارج از کشور، وزیر کشور جمهوری اسلامی اذعان کرد که بررسی‌ها نشان نمی‌دهد این اعتراض‌ها «سازمان‌یافته» بوده یا منشأ بیرونی داشته است.\nدر گفت‌وگویی با شماره روز شنبه ۲۰ اسفند ماه روزنامه ایران، عبدالرضا رحمانی فضلی، تأکید کرد که «ما در تحقیقات خود به هیچ‌وجه به سازمان‌یافتگی اعتراض‌ها نرسیدیم؛ به‌عبارت واضح‌تر به این نتیجه نرسیدیم که یک گروه، طیف و جناح یا معاندین و ضد انقلاب‌ها اعتراض‌ها را از بیرون سازماندهی کرده باشند».\nاو در عین حال افزود که «این حرف به معنای این نیست که معاندین و مخالفان از اعتراض‌ها سوء‌استفاده نکرده باشند چون هم در تشدید، هم در هدایت و هم برای بهره‌برداری نهایت تلاش خود را کردند».\nپس از شکل‌گیری اعتراض‌های سراسری اخیر در ده‌ها شهر ایران مقام‌های قضایی، از جمله دادستان کل کشور و دادستان تهران و برخی دیگر از چهره‌های اصولگرا، ابراز عقیده کردند که این اعتراض‌های منشأ داشته و با هدایت سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا و نیز مشارکت سازمان مجاهدین خلق و نزدیکان صدام حسین، دیکتاتور سابق عراق صورت گرفته است.\nآیت‌الله خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی، هم در سخنانی که روز ۱۹ دی ایراد کرد، اعتراض‌های سراسری دی‌ماه را «آتش‌بازی»، «شیطنت‌کاری» و «پاتک دشمن» توصیف کرد و آمریکا، بریتانیا و اسرائیل به سازماندهی این اعتراض‌ها متهم کرد. او همچنین مدعی شد که گفت که پول این تجمعات را یک دولت «خرپول» منطقه تأمین کرده است.\nاظهار نظرهایی در تضاد با آنچه بررسی‌های مورد اشاره وزیر کشور ایران در مورد نبود منشأ بیرونی برای اعتراض‌ها، بر آن تأکید می‌کند.\nاعتراض‌های سراسری دی ماه، از تجمع‌هایی در اعتراض به گرانی در مشهد و چند شهر دیگر استان خراسان آغاز شد اما به سرعت دامنه این اعتراض‌ها به دیگر شهرها سرایت یافت و جهت‌گیری شعارهای معترضان هم به شعارهایی علیه رهبر، رئیس‌جمهور و مقام‌های جمهوری و نیز هر دو جناح عمده دخیل در قدرت در ایران تغییر کرد، و معترضان خواستار تغییر حکومت در ایران شدند.\nدر حالی که در برخی شهرها به ویژه قم و مشهد، شعارهایی در حمایت از خاندان پهلوی و در مخالفت با انقلاب اسلامی بهمن ۵۷ سر داده شد، یکی دیگر از شعارهای عمده در این اعتراض‌ها به هر دو جناح عمده حکومت ایران هشدار می‌داد که «اصلاح‌طلب اصولگرا/ دیگه تمومه ماجرا».\nدر این میان برخی مقام‌های دولت حسن روحانی و همچنین برخی از گروه‌های هودار دولت احمد علم‌الهدی امام جمعه مشهد، و نزدیکان او را به سازماندهی تجمع مشهد درهفتم دی ماه متهم کردند، و از جمله حزب اتحاد ملت، از احزاب اصلاح‌طلب، از نقش ابراهیم رئیسی تولیت آستان قدس رضوی، و آیت‌الله احمد علم‌الهدی امام جمعه مشهد، در سازماندهی این تجمع‌ها در مشهد سخن گفته بود.\nاتهامی که از سوی احمد علم‌الهدی رد شده است.\nروز یکشنبه عبدالرضا رحمانی فضلی هم به با اشاره به گزارش‌های درباره دعوت کانال‌های تلگرامی اصولگرا برای تجمع مشهد، گفت که «این گونه نبود که یک جریان به‌صورت سازمان یافته آمده باشد. البته کانال‌هایی بود که به یک جریان سیاسی منتسب است و مطالب و تصاویر را بازنشر می‌داد، اما وقتی با آن جریان سیاسی صحبت کردیم گفتند که کار ما نبود؛ چون اگر می‌خواستیم فراخوان بدهیم در ۵۰ کانالی که در اختیار داریم فراخوان می‌دادیم، نه یک کانال».\nپیشتر حسین ذوالفقاری، معاون امنیتی وزیر کشور، نیز اذعان کرده بود که اعتراض‌های سراسری دی ماه، «عبور از همه جریان‌های سیاسی کشور بود».\n«سطح انباشتگی نارضایتی‌ها بالا رفته و عمومی شده بود»\nاما در حالی که رهبر جمهوری اسلامی و نزدیکانش دلیل اعتراض‌های دی ماه را موضوعات اقتصادی دانسته‌اند، حسن روحانی در ارزیابی متفاوتی اعلام کرده که معترضان خواسته‌های سیاسی و اجتماعی نیز داشته‌اند و مردم به همه خواسته‌های خود نرسیده‌اند.\nاکنون هم وزیر کشور دولت حسن روحانی در گفت‌وگو با روزنامه ایران تأکید کرده که «عامل اصلی» اعتراض‌های دی ماه تنها اقتصادی نبوده و در حوزه‌های سیاسی، امنیتی و فرهنگی نیز «نارضایتی» وجود داشته است.\nاو همچنین مدعی شده که ۶۰ درصد از بازداشت‌شدگان در این اعتراض‌ها شاغل بوده‌اند.\nعبدالرضا رحمانی فضلی، همچنین گفته است که بر خلاف مطالب بیان شده، سپرده‌گذاران مؤسسات مالی و اعتباری «حضور بسیار اندکی در این اعتراض‌ها داشتند».\nاو تصریح کرده که «بستر» اعتراض‌های دی ماه همچنان وجود دارد و از تغییر نسل به عنوان یکی از بسترهای این اعتراض‌ها است.\nآقای رحمانی فضلی اظهار نظر کرده که دلیل گسترش سریع اعتراض‌ها به شهرهای مختلف ایران بالا رفتن سطح «انباشتگی نارضایتی‌ها» و «عمومی شدن» شدن آنهاست، به طوری که اعتراض‌ها «در هر کجایی که امکان بروز پیدا می‌کرد، ابراز می‌شد».\nوزیر کشور دولت حسن روحانی گفته است که برای «محدود» شدن این تجمع‌ها «با گروه‌های مختلف از جمله جریانات سیاسی، دانشجویی، کارگری، رسانه‌ای و کسانی که می‌توانند طرف قضیه باشند» صحبت شده «تا این مسئله تشدید نشود».\nاو اما اعلام نکرده که کدام یک از نهادهای جمهوری اسلامی و در چه قالبی با این گروه‌ها مذاکره کرده‌اند.\nپس از اعتراض‌های دی ماه وزارت اطلاعات ایران بیش از ۱۰۰ فعال صنفی دانشجویی و تعدادی از فعالان کارگری را بازداشت کرد.\nبر پایه گزارش‌های بیشتر دانشجویان بازداشت شده، دانشجوی دانشگاه تهران بوده‌اند و آن طور که فرید موسوی و محمود صادقی نمایندگان تهران در مجلس خبر داده‌اند، عموم بازداشت‌ها به توصیف آنان «برای پیشگیری» بوده است.\nاین در حالی است که حقوقدانانی چون شیرین عبادی و نسرین ستوده اعلام کرده‌اند در ایران، قانونی برای بازداشت پیش از وقوع جرم و به قصد پیشگیری وجود ندارد.\nبرچسب هااعتراضات مردمی عبدالرضا رحمانی فضلی


بازدید این صفحه : 3415\nکل بازدید : 544892\nهر کسی بر حسب سلیقه شخصی می تواند با قران مانوس شود. ولی باید در نظر داشت که مهمترین معیار انس فهم قران و تفکر در آن است و این وقتی تحقق پیدا می کند که با تانی و تمرکز باشد. تکرار در گوش کردن و مطالعه موجب می شود که در هر بار جنبه های جدیدی در ذهن شکل بگیرد. مطلوب ترین روش استفاده از این مجموعه باز کردن قران و نگاه به آیات و همزمان گوش دادن به ترجمه ( یا نگاه به متن ترجمه شده) می دانم. علاوه بر آن هر کسی می تواند در صورت تمایل همزمان به آیات قران با انتخاب قاری دلخواه و تکرار دلخواه گوش کند. من با Tanzil انس دارم. قاری منتخب من قرائت ترتیل با صدای Ash-Shuraim و برای انتخاب های با سرعت بالا AS-Sudais می باشد. در Tanzil امکان 26 انتخاب وجود دارد.\nهمچنین فایل ها بصورت روزانه حدود 8 دقیقه با کیفیت 32kbit 22khz (حدود 6 تا 9 دقیقه) نیز قابل دریافت است (مجموعه فایل های روزانه). چنانچه مایل باشید آنها را هر روز در کانال تلگرام دریافت کنید، می توانید به جمع ما در کانال قران کریم با آدرس https://t.me/quranNiknamVoice بپیوندید.\nسوره های باقی مانده همزمان با پخش آن از رادیو به تدریج اضافه خواهد شد. برخی از سوره ها به علت اینکه فایل آنها در آرشیو رادیو قرار نگرفته است، باید تا دور بعدی ( حداکثر دو سال) پخش مجدد صبر داشته باشیم.\nبرنامه بعدی ما تدوین و اصلاح مطالب بصورت متن خواهد بود که هم بصورت فایل الکترونیکی و هم بصورت کتاب می تواند منتشر شود. با اظهار علاقه سه نفر از دانشجویان پزشکی برای مساعدت، مرحله تبدیل فایل صوتی ترجمه فارسی به متن و تصحیح آغاز شد. که به تدریج به سایت اضافه می شود. ویژگی این متن ها امکان جستجو واژه ها به زبان فارسی می باشد. پس از اتمام متن همه سوره ها، همه قران در یک فایل ذخیره شده و منتشر خواهد شد.\nسور آماده شده: با کلیک بر رویMP3 فایل صوتی و PDF فایل متن دانلود می شود. مجموعه فایل های روزانه (8 دقیقه در روز)\n19 مریم ناقص\n26 1-42 MP3 31 9.1\n26 43-82 MP3 30 8.8\n26 83-140 MP3 32 9.4\n26 141-191 MP3 31 9.2\n26 192-227 MP3 28 8.3\nبه تدریج اضافه می شود\n50 ق MP3 32 9.6 معاد\nصبر تا پخش مجدد تا آیه 29\nصبر تا پخش مجدد از آیه 9 تا آخر\n57 حدید MP3 45 13.4\n59 حشر MP3 16 407 فاقد 9 تا 18\nصبر تا پخش مجدد\n78 نباء MP3 6 2 1-16 ندارد\n79 تا 114 MP3 204 59.7 نباء اضافه خواهد شد


پلمب یک واحد فروشگاه متخلف سموم کشاورزی در کوار ، روزنامه شیراز نوین\nمدیر جهاد کشاورزی شهرستان کوار از بازدید فروشگاه‌های سموم توسط گشت مشترک بازرسی مدیریت جهاد کشاورزی، صنعت، معدن و تجارت و نظام مهندسی کشاورزی خبر داد. عبدالرسول جوکارگفت: گشت مشترک بازرسی از فروشگاه‌های توزیع سموم و نهاده‌های کشاورزی توسط رئیس اداره اماکن شهرستان، نماینده اداره صنعت و معدن و تجارت شهرستان، کارشناس مسئول حفظ نباتات شهرستان و نماینده نظام مهندسی کشاورزی شهرستان انجام گردید.\nوی بیان کرد: این بازرسی‌ها در خصوص تمدید پروانه کسب، بررسی اعتبار پروانه تأسیس، مجوز فروش، نصب اتیکت قیمت روی سموم و بررسی قیمت فروش با نرخ مصوب، بررسی سموم غیرقانونی و قاچاق، حضور دائم کارشناس فنی در فروشگاه‌های فروش سموم بررسی و در مواردی تذکرات کتبی و شفاهی به متخلفان داده شد.\nجوکار افزود: از یک واحد صنفی فروش کود و سم مقادیری سم تاریخ گذشته و بدون برچسب قیمت کشف و ضبط گردید و با هماهنگی تعزیرات حکومتی ضمن پلمب واحد فوق، پرونده تخلف تشکیل و جهت سیر مراحل قانونی به اداره تعزیرات ارسال گردید. گفتنی است این بازرسی‌ها به صورت مستمر ادامه خواهد داشت و با متخلفان برخورد قانونی صورت خواهد گرفت.\nتجهیز و راه‌اندازی بوستان ویژه جانبازان در محدوده این شهرداری\nمشکلی برای تأمین ملزومات بهداشتی هیئات وجود ندارد\n127 کیلو تریاک کشف شد


این مقاله دربارهٔ روز اربعین است. برای راهپیمایی اربعین پیاده‌روی اربعین (آیین) را ببینید.\nشیخ مفید و شیخ طوسی تصریح کرده‌اند که کاروان اهل بیت (ع)، پس از برگشت از شام، به مدینه رفته‌اند نه کربلا. گروهی مانند محدث نوری و شیخ عباس قمی نیز معتقدند به دلیل دوری مسافت، ممکن نیست بازماندگان کربلا چهل روز بعد از عاشورا به کربلا بازگشته باشند؛ زیرا پیمودن مسیر کوفه تا شام و سپس بازگشت به کربلا در مدت زمان ۴۰ روز، برای کاروان اسرای کربلا ممکن نبوده است. علاوه بر این برخی بر این باورند که گزارش معتبری نیز بر اثبات این رویداد در دست نیست.\n↑ ابن طاووس، الاقبال، ۱۳۷۶ش، ج۳، ص۱۰۰ و ۱۰۱.\n↑ گروهی از تاریخ‌پژوهان، تاریخ قیام و مقتل جامع سیدالشهداء، ۱۳۹۱ش، ج۲، ص۳۰۶-۳۰۸.\n↑ گروهی از تاریخ‌پژوهان، تاریخ قیام و مقتل جامع سیدالشهدا، ۱۳۹۱ش، ج۲، ص۳۰۶-۳۰۸ و ۵۸۹.\nابن طاووس، علی بن موسی، اقبال بالاعمال الحسنة، تحقیق و تصحیح جواد قیومی اصفهانی، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، چاپ اول، ۱۳۷۶ش.\nگروهی از تاریخ پژوهان، تاریخ قیام و مقتل جامع سید الشهدا، زیر نظر مهدی پیشوایی، قم، انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، چاپ اول، ۱۳۹۱ش.\nبرگرفته از «http://wikishia.net/index.php?title=اربعین_حسینی&oldid=515324»\nآخرین بار در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۹، ۰۹:۳۱ ویرایش شده‌است


نماینده سوریه در سازمان ملل تعهد مکتوب مخالفان را خواستار شد\n۱۳۹۱/۰۱/۱۹ - ۱۷:۱۳\nنماینده سوریه در سازمان ملل با تاکید بر ضرورت اعطای تعهد مکتوب از سوی مخالفان سوری به دولت این کشور عنوان داشت که مخالفان نباید از عقب‌نشینی نیروهای سوری از شهرهای این کشور براساس طرح کوفی عنان سوء‌استفاده کنند.\nبه گزارش خبرگزاری ایسنا، بشار الجعفری، نماینده سوریه در سازمان ملل عنوان داشت: دمشق خواهان دریافت تعهد کتبی از مخالفان سوری مبنی بر عدم‌سوء استفاده از عقب‌نشینی نیروهای نظام حاکم سوریه از برخی شهرهای این کشور است تا بدین ترتیب مخالفان در صدد به دست گرفتن کنترل شهرهای مذکور نباشند.\nوی در ادامه افزود: خارج کردن تجهیزات سنگین نظامی از مناطق مسکونی از 10 آوریل آغاز می‌شود. دمشق می‌خواهد مطمئن شود زمانی که به توقف خشونت‌ها پایبند است طرف مقابل نیز به این روند پایبند باشد.\nالجعفری همچنین عنوان داشت: ما در نشست غیررسمی مجمع عمومی سازمان ملل از حضار و رئیس این مجمع خواستیم تا به احترام کشته‌شدگان و قربانیان سوریه یک دقیقه سکوت کنند اما آنها به این درخواست توجه نکردند.\nبراساس طرح کوفی عنان، فرستاده مشترک سازمان ملل و اتحادیه عرب به سوریه دو طرف درگیر در این کشور باید به خشونت‌ها پایان داده و تجهیزات نظامی خود را از شهرهای مختلف خارج کنند. همچنین بازداشت‌شدگان باید آزاد شوند و کمک‌های بشردوستانه به مناطق آسیب‌دیده انتقال یابد.\nاز سوی دیگر، رئیس ناظران سازمان ملل و رئیس اسبق ستاد مشترک نیروهای مسلح نروژ وارد دمشق شد.\nقرار است گروهی متشکل از 250 ناظر از سوی سازمان ملل برای ارزیابی آتش‌بس در سوریه وارد این کشور شود.\nاز سوی دیگر مسکو اعلام کرد که سرگئی لاوروف، وزیر خارجه روسیه از عنان خواسته است تا به مخالفان سوری نیز برای آتش‌بس اعمال فشار کند.\nبان کی مون، دبیرکل سازمان ملل نیز از دولت سوریه به دلیل "ادامه یافتن حملات" انتقاد کرد.\nقرار است کوفی عنان 11 آوریل گزارشی به شورای امنیت در خصوص پایبندی دمشق به توقف خشونت‌ها ارائه دهد.


کافه لاواتزا کیش | آشنایی با کافه لاواتزا در کیش | کیش بوک\nمیدان مرجان، بلوار پارس، مجتمع تجاری کوروش برند سنتر، طبقه همکف\nموقعیت :میدان مرجان، بلوار پارس، مجتمع تجاری کوروش برند سنتر، طبقه همکف\nمعرفی کافه لاواتزا کیش\nجزیره کیش ، این جزیره لوکس و زیبای ایرانی جذابیت‌های بسیاری دارد و دست مسافران و گردشگران تور کیش را برای تفریح حسابی باز می‌گذارد. با سفر به کیش مهم نیست به چه نوع تفریحی علاقه‌مند باشید چرا که با هر سلیقه‌ای می‌توانید تفریح مورد نظرتان را جستجو کنید و چند ساعت خاطره‌انگیز و فراموش نشدنی برای خودتان رقم بزنید. از پیر و جوان ، بزرگ و کوچک حوصله هیچکس در کیش سر نمی‌رود و می‌تواند هفته‌ها مسافران را سرگرم نگه دارد.\nبرای مثال طرفداران ماشین‌های لوکس آمریکایی می‌توانند با اجاره ماشین در کیش به رویایی خود رنگ واقعیت ببخشند و با ماشین دلخواهشان از رانندگی کردن در خیابان‌های چراغانی جزیره لذت ببرند.\nیا طرفداران خرید می‌توانند به بهترین مراکز خرید کیش مراجعه کنند و هر جنسی را که دوست داشتند ، با لذت زیاد تهیه و خریداری کنند. از جاذبه‌های دیدنی و تفریحی این جزیره مرجانی هم که به هیچ عنوان نمی‌توان گذشت. لذت بازدید از جاهای دیدنی کیش و سفر به تاریخ قطعا برای خیلی از مسافران لذت بخش است و می‌تواند سفرشان را منحصر به فرد بسازد. یا شرکت در تفریحات آبی کیش بی شک هیجان سفر را در شما و همراهانتان چندین برابر افزایش می‌دهد و خاطراتش را مدت‌های مدید در ذهتان به یادگار می‌گذارد.\nاز پرطرفدارترین این تفریحات می‌توانیم به غواصی در کیش اشاره کنیم که یکی از هیجان‌انگیز ترین تفریحات در آب‌های نیلگون خلیج فارس است و تجربه شنا با آبزیان رنگارنگ را به مسافران هدیه می‌کند. در این میان کافه‌گردی و رستوران گردی هم در این جزیره محبوبیت دارد و گردشگران بسیاری را به سمت خود جذب می‌کند.\nاین جزیره زیبای ایران انواع و اقسام رستوران‌ها و کافه‌ها را دارد که هرکدام از آنها به نوعی از میهمانان جزیره میزبانی می‌کنند. کافیست بدانید که طرفدار کدام یک از آنها هستید؛ بهترین کافه‌های کیش و یا بهترین رستوران‌های کیش همراه با موسیقی زنده که هر کدام از آنها می‌توانند یک شب خاص و به یاد ماندنی برای شما و همراهانتان فراهم کنند و برای شما لحظات خاص و منحصر به فرد بسازند.\nما در این مطلب از مجله از کیش بوک این بار شما را با یکی دیگر از بهترین کافه‌های کیش آشنا خواهیم کرد. کافه رستوران لاواتزا کیش یا همان کافه لاوازا که از بهترین‌های جزیره است و با توجه به خدماتی که ارائه می‌کند، روز به روز به طرفداران آن اضافه می‌شود. برای آشنایی با این کافه دوست داشتنی ، خواندن این مطلب ما را تا انتها ادامه دهید.\nکافه رستوران لاواتزا کیش\nهمانگونه که پیش تر عنوان کردیم، کافه لاواتزا که با نام کافه لاوازا کیش هم شناخته می‌شود یکی از بهترین کافه‌های کیش است و در مجتمع کوروش برند سنتر قرار دارد. این کافه دوست داشتنی به دلیل قرار گیری در یکی از بهترین مراکز خرید کیش و البته با داشتن یک محیط گرم و صمیمی به یکی از ایده‌آل ترین پیشنهادات کافه گردی تبدیل گشته و با توجه به منوی وسوسه انگیزی که دارد روزانه از میهمانان و مراجعه کنندگان بسیاری میزبانی می‌کند. امروزه تست نوشیدنی‌های خنک بهاری در گرمای شرجی جزیره کیش همراه با تست بهترین و تازه ترین غذاها که به صورت کاملا دوستانه در کافه‌ها سرو می‌شود بسیار متداول است و خب طرفداران بسیاری هم دارد. کافه لاوازا کیش با داشتن چنین موقعیت و امکاناتی به یک مقصد محبوب برای استراحت، گفتگو، قرارهای دوستانه و … تبدیل شده و با داشتن یک منوی هیجان انگیز انتخاب اول گردشگران محسوب می‌شود . به نوعی که می‌تواند حسابی میهمانانش را راضی و خوشنود کند و چند ساعت لذت بخش برای آنها فراهم سازد. کافه لاواتزا یک پاتوق عالی برای کیشوندان هم محسوب می‌شود و به همین دلیل از کیفیت بالایی برخوردار است تا بتواند طرفدارانش را حفظ کند. موقعیت مکانی این کافه و واقع شدن آن در بروز ترین مراکز خرید کیش و همچنین داشتن فضای عالی در کنار کیفیت بالای منو سبب محبوبیت این کافه گشته است و با توجه به این امکاناتی که دارد مسافران تور کیش را برای داشتن لحظات خوشمزه جذب می‌کند. باید بدانید که کافه لاوازا دو درب ورودی از خیابان و داخل مجتمع کوروش برند سنتر دارد که می‌تواند از دسترسی خوب این کافه به حساب بیاید.\nمنوی کافه لاوازا کیش\nاز هر چه هم بگذریم از منوی وسوسه‌انگیز کافه لاواتزا نمی‌توان گذشت. منوی صبحانه این کافه مجتمع کوروش به قدری با کیفیت و تازه است که قطعا می‌تواند یک روز سرشار از انرژی برای مسافران تور کیش فراهم آورد. در منوی صبحانه کافه انواع صبحانه‌ها چون صبحانه ایرانی، انگلیسی، فرانسوی، املت ها و … قرار دارد که هرکدام از آنها می‌تواند روزتان را به خوشی بسازد. صبحانه‌ها در کنار تازه‌ترین نوشیدنی‌ها سرو می‌شوند که حال دلتان را خوب می‌کنند. بهترین و با کیفیت ترین قهوه‌ها هم با برند قهوه لاواتزا در این کافه برای علاقه‌مندان به کافئین سرو می‌شود که چند ساعتی می‌تواند انرژی بخش باشد. همچنین تازه ترین و خوشمزه ترین ساندویچ‌ها، اسنک‌ها، انواع و اقسام کیک‌ها و دسرها که روزانه تهیه می‌شوند و تازه هستند، انواع بستنی و شیک‌ها، تازه ترین سالادها و … در منوی کافه لاوازا قرار دارند که بعد از یک خرید لذت بخش ، نوش جان کردن هر کدام از آنها به مسافران تور کیش به شدت پیشنهاد می‌شود.\nبهترین قهوه های دمی، اسپرسوبار، انواع نوشیدنی های گرم و سرد، چای و دمنوش، آبمیوه‌های طبیعی و … هم در منوی این کافه قرار دارند که سفر به کیش شما را تکمیل می‌کنند. در این کافه هر نوع سلیقه و ذائقه‌ای که داشته باشید را می‌توانید تامین کنید. چراکه خوراکی‌های کافه رستوران لاواتزا کیش مناسب برای تمام سلیقه و ذائقه‌هاست. خلاصه در یک سفر به کیش حتما تستی از منوی این کافه داشته باشید و از فضای دوستانه و آرام آن حسابی لذت ببرید. در انتها پیشنهاد می‌کنیم که در طول سفر به کیش خود اگر با برنامه‌های ورزشی زنده برخورد کردید حتما تماشای مسابقات مهم را در کنار دوستان و یا عزیزان خود در این کافه تجربه کنید و لحظات مفرح و شادی را برای خودتان به ارمغان بیاورید.\nدر سفر با تور کیش و در کنار بازدید از زیبایی‌های و جاهای دیدنی کیش، به یکی از بهترین کافه‌ها در جزیره مراجعه کنید و چند ساعت دلنشین و لذت بخش داشته باشید. با اجاره ماشین در کیش هم حسابی در جزیره بگردید و بعد از خرید از مجتمع کوروش برند سنتر، خودتان را میهمان کافه لاوازا کنید و روزتان را عالی و فوق‌العاده به شب برسانید. پیشنهاد می‌کنیم در سفر به کیش و بعد از یک خرید حسابی در یکی از مراکز خرید کیش، حتما همراه با خانواده و یا عزیزان خود به کافه لاواتزا مراجعه کنید و یکی دو ساعت آرامش بخش همراه با لحظات خوش طعم و خوشمزه تجربه کنید.\nپس اگر شما هم عادت به کافه نشینی دارید و دوست دارید در طول سفر به کیش خود، زمانی را در یکی از این مکان‌ها سپری کنید، قطعا این مطلب ما برای شما مفید خواهد بود. اگر هم قصد رزرو تور دارید و قرار است با رزرو هتل در کیش و خرید بلیط هواپیما لحظاتی فراموش نشدنی در این جزیره زیبای مرجانی داشته باشید، با انتخاب این کافه می‌توانید زیبایی لحظات سفرتان را در کنار خانواده و یا دوستانتان دو چندان کنید. کیش بوک سفر خوشی را برای شما آرزو می‌کند.\nآدرس کافه رستوران لاواتزا: جزیره کیش، میدان مرجان، بلوار پارس، مجتمع تجاری کوروش برند سنتر، طبقه همکف\nنقشه و مسیریابی کافه لاواتزا کیش\nکافی شاپ کابوکی ونوس کیش\nخیابان سنایی، بازار ونوس، جنب...\nمجتمع تجاری بزرگ کیش طبقه دوم...\nایوان مروارید، روبه‌روی مرکز خ...\nامتیاز نهایی 2\nچهار شنبه 16 تیر 1400 ساعت 10:37:06\nواقعاً بسيار غذا ها و صبحانه عالى بود كانون بسيار خوب همراه با پذيرايى بسيار گرم و سرويس بسيار تميز و مرتب ??\nدو شنبه 22 فروردین 1401 ساعت 13:31:05\nعالیه از اینکه نظر خودتونو در این صفحه ثبت کردید ممنونم\nپنج شنبه 17 تیر 1400 ساعت 08:01:29\nفوق العاده با کیفیت خوب، یکی از آبرومند ترین کافه های کیش\nدو شنبه 22 فروردین 1401 ساعت 13:29:52\nبسیار عالی ممنونم از اینکه تجربه خوبتونو با ما به اشتراک گذاشتید


کدخدایی: شورا آینده رئیس‌جمهور را تضمین نمی‌کند\n۱۱۲۰۱۴۷ ۳۰ اردیبهشت ۰۰ - ۱۷:۵۵\nسخنگوی شورای نگهبان گفت: شورای نگهبان نمی تواند آینده کسی که انتخاب می شود را تضمین کند.\nایرنا: سخنگوی شورای نگهبان گفت: شورای نگهبان نمی تواند آینده کسی که انتخاب می شود را تضمین کند.\nبه نقل از پایگاه اطلاع رسانی شورای نگهبان، عباسعلی کدخدایی سخنگوی شورای نگهبان اخیرا در گفتگوی مفصل با خبرگزاری آمریکایی آسوشیتدپرس، جوانب مختلف انتخابات را مورد ارزیابی قرار داده و به سوالات مختلف این خبرگزاری پیرامون انتخابات پاسخ داد.\nسخنگوی شورای نگهبان در این مصاحبه در پاسخ به سئوالی درباره مشارکت می‌گوید: "هر کشوری انتظار دارد که مشارکت گسترده ای در انتخابات صورت گیرد. انتظار عمومی یا اجتماعی و سیاسی همیشه مشارکت بالایی را می طلبد. اما از نظر حقوقی و قانونی همان چیزی است که در قانون آمده است و مشارکت کم هم مشکل حقوقی و قانونی ایجاد نمی کند. اما امیدواریم که مردم ایران که همیشه نگران سرنوشت آینده کشور هستند، پای صندوق ها بیایند و مشارکت خوبی را شاهد باشیم. "\nخبرنگار: روند مکانیسم تایید صلاحیت نامزدهای انتخاباتی در شورای نگهبان را به اجمال توضیح دهید.\nکدخدایی: بسم الله الرحمن الرحیم. خدمت شما و همکارانتان خیر مقدم عرض می کنم. شورای نگهبان درباره مصوبات ارسالی از سوی مجلس شورای اسلامی نظام واحد رای گیری دارد. رای متفاوت این شورا تنها در زمان تفسیر قانون اساسی است که به رای سه چهارم اعضا نیاز دارد. یعنی ۹ نفر از ۱۲ نفر از اعضای شورای نگهبان باید به آن رای بدهند. اما در سایر موارد رای اکثریت ملاک است. مثلا اگر درباره تایید صلاحیت ها افراد رای گیری می شود، یک فرد باید ۷ رای از ۱۲ رای کسب کند. اگر درباره عدم تطبیق مصوبات با قانون اساسی و اصطلاحا مغایرت رای گیری می شود، ۹ رای از ۱۲ رای را باید داشته باشد.\nاما شاید یک وجهه دیگر سئوال شما این باشد که بررسی صلاحیت نامزدها در این شورا چگونه انجام می شود؟ باید گفت که در بحث انتخابات ریاست جمهوری احراز صلاحیت اصطلاحا شرط است. بنابراین بحث رد صلاحیت - آن گونه که در جریان انتخابات مجلس وجود دارد- وجود ندارد. بنابراین شورای نگهبان پس از بررسی سوابق افرادی که ثبت نام کرده اند به وزارت کشور اعلام می کند که این چند نفر واجد شرایط بوده اند و می توانند در کارزار انتخاباتی فعالیت کنند.\nخبرنگار: شما سال ها است که در جریان بررسی صلاحیت ها حضور دارید. اگر نامزد انتخاباتی در جریان تبلیغات یا مناظرات مواضعی را اتخاد کند که با مواضع گذشته وی مغایرت داشته باشد، شورای نگهبان چه برخوردی می کند؟\nکدخدایی: می توانم بگویم هیچ برخوردی نمی کند. چون در طول ادوار گذشته هم شما ببینید که نامزدهای انتخاباتی در دوره گذشته در سخنرانی ها و مناظرات خود مطالب خیلی هنجارشکنانه ای هم مطرح کردند و شورای نگهبان هم هیچ اقدامی را انجام نداد. به هرحال آن مقطع زمان تبلیغات است و نامزدها حس می کنند که مطالبی را برای جلب مخاطب اعلام کنند. اما انتظار عمومی این است که اگر کسی می خواهد در پست ریاست جمهوری قرار بگیرد از الان منافع ملی را در نظر بگیرد و رعایت منافع ملی در اولویت های وی باشد.\nخبرنگار: به نظر می رسد که اعضای شورای نگهبان منتقد عملکرد و اظهارات رئیس جمهور مستقر هستند. حال این که او از سوی شورای نگهبان تایید صلاحیت شده است. چرا به این نقطه می رسند؟\nشورای نگهبان در بررسی صلاحیت ها حداقل هایی را به موجب قانون دارد و به موجب آن می تواند صلاحیت ها را بررسی و اعلام کند. طبیعتا شورای نگهبان نمی تواند آینده کسی که انتخاب می شود را تضمین کند. این موضوع در انتخابات مجلس خیلی ملموس تر است. یک نماینده ای که با تایید شورای نگهبان انتخاب می شود، ممکن است طی ۴ سال مرتکب تخلفاتی شود. طبعا شورای نگهبان در دوره بعد صلاحیت او را تایید نمی کند. این یک امر طبیعی است که در همه پست ها و سمت ها ممکن است که اتفاق بیافتد شورای نگهبان هم با حداقل شرایطی که در قانون است می تواند ارزیابی کند و غیر از این هم راه دیگری نیست.\nکدخدایی: خیر. تغییر خاصی نبوده است. چون منع قانونی برای ثبت نام بانوان در انتخابات وجود ندارد. شورای نگهبان هم به پرونده آن ها مانند دیگر پرونده ها می پردازد.\nکدخدایی: چون تعداد آن ها اندک است. ظاهرا در ۶ یا ۷ حوزه رقابت انتخاباتی برای ورود به مجلس وجود دارد. اگرچه حدود ۹۰۰ نفر ثبت نام کرده اند اما پروسه تایید صلاحیت آن ها انجام شده و شورای نگهبان در حال حاضر در حال بررسی شکایات و اعتراضات است. بنابراین نسبت به انتخابات اصلی مجلس که ۱۶ هزار نفر ثبت نام کرده اند، چندان مشکلی به وجود نیامده است.\nکدخدایی: اگر به اصل ۱۱۵ قانون اساسی بازگردیم. من فکر می کنم که مقنن قانون اساسی خیلی دقیق شرایط را لحاظ کرده است. واژه هایی شامل رجل سیاسی، مدیر، مدبر تمام ویژگی های فرد را مشخص کرده است. بنابراین فردی باید باشد که فراتر یک فرد عادی در حوزه های سیاسی و مذهبی باشد و توانمندی لازم را برای سکانداری کلان کشور داشته باشد. البته این که افرادی که مراجعه کرده اند آیا واقعا این توانمندی را دارند؟ امر دیگری استرهبر انقلاب هم اخیرا در فرمایشات خود تاکید کرده اند که فریبنده صحبت نکنند و توانمند باشند. بنابراین فکر می کنم که کارآمدی ضرورت بسیار مهمی برای انتخاب یک رئیس جمهور است که بتواند مشکلات کشور را حل کند.\nکدخدایی: البته وزارت خارجه ایران باید در این باره موضع گیری کند. بنده در این حوزه نمی توانم اعلام نظر کنم. اما براساس آن چه که رهبری نظام در این باره تعیین کرده اند مبنی براین که یک بار ایران خلف وعده از آمریکا در قضیه برجام دیده است و کشورهای اروپایی هم کمکی به ایران نکرده اند، فکر می کنم که کشورهای اروپایی باید تضمین محکم و قابل قبولی برای حل این مشکل ارائه کنند. کلید این مشکل هم در دست کشورهای غربی است. آن ها اگر بتوانند تعهدات خود را به صورت واقعی و دقیق انجام دهند، مشکلی از طرف ایران هیچ وقت نبوده است.\nاولیانوف: مسیر پرزحمت برجام طی شده است\nپاسخ جالب کدخدایی به یک سوال مهم انتخاباتی\nابطحی: برخی برای سهم‌خواهی از دولت آینده آمدند\nمشارکت کم مشروعیت نظام را زیر سوال نمی‌برد؟


دانلود کتاب مشتری مداری -ریچارد پیتز - فراکتاب\nمشتریان، خواه مصرف کننده و خواه تولید کننده ی کسب و کار، گزینه های زیادی برای انتخاب کردن کالا یا خدمات در اختیار ندارند. آن ها از لحاظ زمانی، مکانی و نحوه ی ارائه ی مشخصات ظاهری و عملکردی، دقیقاً همان چیزی را می خواهند که سفارش داده اند.\nفناوری نیز این امکان را برای شرکت ها فراهم کرده است تا این نیاز مشتریان را به نحو مطلوب برآورده کنند. در واقع، فناوری اطلاعات و سیستم های تولید انعطاف پذیر شرکت ها را قادر ساخته است حجم زیادی از خدمات و کالاها را با قیمت نسبتاً پایین برای مشتریان شخصی سفارشی سازی کنند. اما تعداد اندکی از شرکت ها از این قابلیت استفاده می کنند.\nدر این کتاب، مبحث سفارشی سازی انبوه و راهبردهای متنوع رسیدن به آن به تفصیل شرح داده شده و روابط یادگیرنده ی حرفه ای با مشتریان، به عنوان راهی مناسب برای حفظ همیشگی آن ها، درنظر گرفته شده است. در کنار آن، ذکر چند نمونه از فعالیت شرکت های موفق در این زمینه، دیدگاه شما را درباره ی بازاریابی و تولید انبوه تغییر خواهد داد و در نهایت، سفارشی سازی انبوه را بهتر درک خواهید کرد.


اقدام منفعلانه آمریکا در تحریم دبیرکل کتائب حزب الله عراق/تحلیل - Pars Today\nاسفند ۰۸, ۱۳۹۸ ۱۵:۴۳ Asia/Tehran\nپارس تودی- آمریکا از سال 2014 به بهانه مبارزه با داعش حضور نظامی گسترده ای در عراق داشته است.\nبه رغم نقش آفرینی مهم سازمان بسیج مردمی عراق "حشد الشعبی" در سرکوب و نابودی داعش در عراق، آمریکا در اقدامی منفعلانه، رئیس یکی از گروه های مهم این سازمان با نام کتائب (گردان های) حزب الله عراق را تحریم کرد.\nوزارت خزانه داری آمریکا روز چهارشنبه 26 فوریه از اضافه شدن نام "احمد الحمیداوی" دبیرکل کتائب حزب الله عراق به فهرست افراد تحت تحریم دفتر کنترل دارایی‌های خارجی (اوفک) از نهادهای زیرمجموعه این وزارتخانه خبر داد.\nهمزمان "ناتان سیلز" معاون وزیر خارجه آمریکا در امور به اصطلاح ضد تروریسم عصر چهارشنبه در یک نشست خبری اعلام کرد، این کشور "احمد الحمیداوی" دبیرکل کتائب حزب الله عراق را تحریم کرده است.\nبه گفته سیلز، وزیر خارجه آمریکا، الحمیداوی را بر اساس قانون "سازمان تروریستی خارجی" شناسایی کرده است و کتائب حزب الله را یک گروه نیابتی ایران می داند.\nمعاون "پمپئو" تحریم الحمداوی را راهی برای پاسخگو کردن آنچه جرایم این گروه نامید، توصیف کرد و مدعی شد که تحریم راه تامین بودجه این گروه را برای تدارک حملات دیگر علیه نیروهای آمریکایی مسدود می سازد.\nوی کتائب حزب الله را به انجام حملات علیه پایگاه نظامی ائتلاف به اصطلاح ضد داعش در عراق متهم کرد و مدعی شد این حملات شامل حمله به پایگاه نظامی آمریکا در کرکوک بوده که به کشته شدن یک آمریکایی منجر شده است.\nدولت آمریکا کتائب حزب الله را همواره به پیش بردن اهداف ایران در عراق متهم کرده و این در حالی است که این گروه نقش مهمی در مبارزه با داعش و دیگر تروریست های مورد حمایت متحدان آمریکا داشته است.\nهمزمان با اضافه شدن نام دبیرکل کتائب حزب‌الله عراق به فهرست افراد تحت تحریم اوفک، "دیوید شنکر" دستیار وزیر خارجه آمریکا در امور خاور نزدیک، این گروه را تهدیدی جدی برای نیروهای آمریکایی مستقر در عراق خواند و از دولت عراق خواست که از منافع آمریکا در آن کشور حفاظت کند.\nاقدامات دولت ترامپ به منظور مقابله با حشد الشعبی بر چند محور متمرکز است.\nدر وهله نخست نیروهای آمریکایی مستقر در عراق بارها پایگاه‌ها و اعضای حشد الشعبی را در نقاط مختلف این کشور به ویژه در مرز سوریه و نیز حوالی بغداد هدف حملات پهپادی قرار داده اند.\nاز جمله موارد مهم این حملات، به شهادت رساندن "ابومهدی المهندس" معاون حشد الشعبی در حمله پهپادی به کاروان حامل وی و سردار "سلیمانی" فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و همراهانشان در 3 ژانویه در فرودگاه بغداد بود.\nبا وجود این حملات اما موقعیت حشد الشعبی در عراق و نزد مردم این کشور روز به روز تقویت شده است.\nاکنون آمریکایی ها که از مقابله نظامی با حشد الشعبی درمانده شده‌اند ناچار به سیاست قدیمی و تکراری خود یعنی تحریم روی آورده‌اند و بر این تصورند که با تحریم مقامات بلندپایه گروه‌های تشکیل دهنده حشد الشعبی خواهند توانست در مسیر فعالیت این گروه مردمی مانع به وجود آورند.\nدر این راستا با توجه به نقش مهم گروه کتائب حزب الله عراق در حشد الشعبی، واشنگتن بر این تصور است که با تحریم "احمد الحمیداوی" دبیرکل این گروه، موجب تضعیف آن خواهد شد. بهانه تکراری دولت ترامپ برای این اقدام، وابسته بودن این گروه به ایران است.\nجمهوری اسلامی ایران پس از پیشروی های داعش در عراق در سال 2014، کمک های مستشاری قابل توجهی به نیروهای عراقی از جمله حشدالشعبی کرد و به ویژه سردار شهید سلیمانی در این زمینه نقش ویژه و تعیین کننده ای داشت.\nآمریکا که از نفوذ تهران در عراق ناخرسند و همواره در صدد کاهش نفوذ منطقه ای ایران است، تصور می کند که با تحریم گروه های مردمی مانند کتائب حزب الله عراق که به ادعای آن وابسته به ایران است خواهد توانست موقعیت خود را در این کشور تحکیم کند. این در حالی است که پس از ترور ناجوانمردانه سردار سلیمانی و ابومهدی المهندس، پارلمان عراق در مصوبه ای خواستار خروج نیروهای آمریکایی از این کشور شده است. با این حال دولت ترامپ اقدامی در این زمینه انجام نداده است.