سه شنبه 2 مهر 1398 09:50 ق.ظ\nنقش دین و مذهب در زندگی ایرانیان همواره نقشی پر رنگ بوده و از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده است. اعتقادات مسلمانان و ایرانیان در این زمینه باعث شده تا علاقه بسیار زیادی به دیدن از مکان های مذهبی و دینی نشان دهند. مکان های مذهبی مختلفی در کشورهای مختلف وجود دارد که ممکن است هر فردی قصد مسافرت به این مکان ها را داشته باشد. شرکت های حج و زیارت ، شخصیت های حقوقی هستند که به منظور فراهم کردن شرایط و تسهیل مسافرت برای افرادی که قصد سفر به این مکان ها را دارند، تشکیل شده اند. این گونه اشخاص حقوقی مطابق با بند "پ" آئین نامه نظارت بر تاسیس و فعالیت دفترهای خدمات مسافرتی و سیاحتی و جهانگردی و زیارتی مصوب 1380 تحت نظارت سازمان حج و زیارت فعالیت نموده و افرادی که قصد ثبت شرکت حج و زیارت داشته باشند بایستی مطابق با قوانین این سازمان فعالیت نموده و شرایط آن را رعایت نمایند.\nشرکت های حج و زیارت در قالب شرکت های با مسئولیت محدود ثبت می شوند. موسسین با اطلاع از شرایطی که سازمان حج و زیارت جهت اجازه فعالیت تدوین کرده است بایستی اقدام به تهیه مدارک مورد نیاز برای شرکت نزد اداره ثبت شرکتها نمایند.\nبا توجه به حوزه فعالیت این نوع شرکتها، در زمان تایید نام شرکت بایستی از عنوان خدمات زیارتی قبل از نام اصلی شرکت استفاده نمود. استفاده از این کلمات مستلزم ارائه موافقت نامه از سازمان حج و زیارت می باشد. مجوز مربوطه در این زمینه پس از دریافت از سازمان حج و زیارت بایستی در اختیار کارشناس اداره ثبت شرکتها قرار داده شود تا نسبت به تایید یکی از اسامی پیشنهادی اقدام نمایند.\nموضوع فعالیت درج شده در سامانه اداره ثبت شرکتها بایستی مطابق با آنچه که مورد تایید سازمان حج و زیارت می باشد بوده، چراکه پس از تایید نام شرکت، متقاضی با دریافت اسناد مربوط به امور ثبتی بایستی نسبت به اخذ مجوز تاسیس شرکت از سازمان حج و زیارت اقدام نمایند لذا چنانچه مغایرتی در اسناد مربوطه وجود داشته باشد مجوز صادر نمی شود.\nاز این جهت متقاضی بایستی قبل از اقدام به ثبت شرکت، با سازمان حج و زیارت هماهنگی های لازم را انجام دهد ، به این دلیل که گاهاً سازمان های مختلف اساسنامه های مصوب خود را جهت ثبت شرکت ها و موسسات مختلف ارائه می دهند.\nدر غیر اینصورت با اساسنامه مصوب اداره ثبت شرکتها، اقدامات مربوط به ثبت شرکت انجام خواهد شد.\nبرای ثبت شرکت حج و زیارت به صورت شرکت با مسئولیت محدود موسسین که تعداد آنها نباید از 2 نفر کمتر باشد با ارائه اطلاعات شناسایی خود و انتخاب اسامی شرکت وارد سامانه اداره ثبت شرکتها شده و موارد اطلاعاتی خواسته شده را به ترتیب و به طور صحیح تکمیل می نمایند.\nتکمیل اطلاعات ثبتی بایستی با علم و دانش و تجربه کافی انجام گیرد چراکه کوچکترین اشتباهی باعث ابطال درخواست خواهد شد و یا با ثبت اشتباه اطلاعات کل امور شرکت در زمان فعالیت دچار اختلال خواهد شد. از این جهت موسسه ثبتی با استفاده از کارشناسان مجرب خود تمام مراحل ثبت شرکت را به طور دقیق برای شما عزیزان انجام می دهد لذا می توانید به این منظور با مشاوران ثبت شرکت تماس حاصل نمایید.\nبا ارسال اطلاعات لازم از طریق سامانه به قسمت تایید نام اداره ثبت شرکت ها و تعیین وضعیت شرکت از لحاظ اسامی پیشنهادی، اسنادی که بایستی در مرحله ثبت نام توسط متقاضی کامل گردیده باشد، به صورت سیستمی در اختیار او قرار داده می شود تا پس از چاپ اسناد نسبت به امضای آنها توسط تمام موسسین اقدام نمایند.\nزمانیکه موسسین اسناد مربوطه را رؤیت و امضا نمودند لازم است تا طبق اصول و قواعد سازمان حج و زیارت نسبت به اخذ مجوز تاسیس شرکت از این سازمان اقدام نمایند.\nدر نهایت، مجوز مربوطه به همراه اسناد آماده شده با اداره ثبت شرکتها ارسال شده تا مورد تایید کارشناس اداره ثبت شرکتها قرار گرفته و آگهی مربوطه چاپ گردد.\nبا چاپ آگهی ثبتی، شرکت زیارتی رسما شکل حقوقی به خود گرفته و می تواند فعالیت خود در حوزه مسافرت های زیارتی و امور حج و زیارت آغاز نماید.\nآخرین ویرایش:سه شنبه 2 مهر 1398\nدوشنبه 1 مهر 1398 10:00 ق.ظ\nبرند یا علامت تجاری به دلیل اعتباری که به محصولات و خدمات شرکت ها می دهد در سال های اخیر بسیار مورد توجه قرار گرفته است. برخی با دیدگاه رقابتی و داشتن برندی منحصر به فرد برای خود اقدام به تهیه طرحی جامع و مشخص می کنند که بتواند ضمن تمیز بین محصولات و خدمات انها با سایر شرکت ها و رقبا فرصت های تازه ای را برای انها فراهم نماید .\nبسیاری از این شرکت ها با برنامه ریزی های فراوان در صدد هستند تا خود با انجام برنامه های متناسب با شرایط محصولات و خدمات خود برند و یا علامت تجاری خود را جهانی نمایند و به دنبال این خواسته هزینه های زیادی را هم انجام می دهند که مهمترین این هزینه ها ثبت برند و یا علامت تجاری در اداره مالکیت معنوی ایران در تهران است.\nاما برخی این توانایی را در خود شاهد نیستند و به دنبال استفاده از برند های دیگران هستند که اگر بدون توافق انها باشد تخلف محسوب می شود و در صورت شکایت صاحب برند تبعات سنگینی را باید پاسخگو باشند.\nاما دسته سوم افرادی هستند که خواهان ثبت یک برند خارجی در ایران هستند. برند های خارجی عموما به دلیل هزینه های زیادی که برای تولیدات خود انجام می دهند و متعاقبا هزینه های زیادی که برای بازاریابی و تبلیغات خود دارند خیلی زود مشهور شده و خواهان زیادی دارند. از این رو برخی به دنبال ثبت برند های خارجی در ایران به نام خودشان هستند و همواره در این مورد سئوال می کنند.\nکنوانسیون پاریس به دنبال سو استفاده های فراوانی که برخی از افراد از برند ها و علامت های تجاری در همه دنیا داشتند با گردهمایی که ایجاد کردند توانستند توافقنامه ای را به امضا برسانند که در ان قوانین و مقرراتی ذکر و کشور هایی ان را پذیرفتند. این توافقنامه به نام توافقنامه مادرید و به همراه پروتکل الحاقی ان به شکلی تهیه شد که با مدیریت سازمان جهانی ثبت برند WIPO به کشور های مختلف اجازه می داد با قبول این توافقنامه به جمع کشور های متحد و موافق در این توافقنامه بپیوندند.\nکشور های عضو این کنوانسیون با قبول این توافقنامه می توانند به صاحبین برند و علامت تجاری در کشور خود اجازه دهند با ارسال درخواستی پس از اینکه برند خود را در کشور خود به ثبت رساندند حمایت قانونی بین المللی ثبت برند را هم داشته باشند. از این رو با توجه به تعداد زیاد کشور های عضو این کنوانسیون و توافقنامه می توان اینگونه جمع بندی کرد که اکثر کشور های دنیا از این توافقنامه حمایت و پیروی می کنند. نتیجتا اغلب برند های مشهور دنیا دارای حمایت جهانی هستند و نمی توان انها را در ایران به نام خودتان به ثبت برسانید مگر در شرایطی خاص.\nشرایط خاص این است که اولا از زمان اعتبار ثبت برند بصورت بین المللی و حتی در کشور صاحب اصلی برند زمان زیادی گذشته باشد و در واقع برند اعتبار خود را از دست داده باشد و صاحب قبلی برند تمایلی به تمدید این برند نداشته باشد. در این صورت شما می توانید با استفاده از استعلام هایی برند را به نام خود در ایران و حتی بصورت بین المللی به ثبت برسانید.\nشرط دوم این است که شما مطابق با قراردادی قانونی حق استفاده از این برند را دریافت کرده باشید. این حق می تواند شامل حق استفاده از طبقات خاصی از برند و یا همه طبقات برند باشد.\nشرط سوم خرید برند خارجی است. در صورتیکه شما به عنوان یک شخصیت حقوقی و یا حقیقی مطابق با قراردادی برند را از صاحب اصلی خود به هر قیمتی خریداری کرده باشید می توانید برند را در ایران و یا بصورت بین المللی با ارائه مدارک و مستندات کافی به نام خود به ثبت برسانید.\nشرط چهارم اجاره کردن برند از شرکت مادر به همراه توافق نامه ای معتبر می باشد که در ان طی مدت مشخصی شما می توانید از برند استفاده نمایید.\nالبته متقاضیان به استفاده از برند های خارجی تحت شرایط دیگری هم می توانند از برند های خارجی استفاده نمایند. ان هم ثبت شعبه و یا نمایندگی قانونی از شرکت صاحب برند در ایران و مطابق با قوانین تجاری ایران می باشد. در این حالت به دلیل اینکه برند جزئی لاینفک از خدمات شرکت می باشد شما به عنوان ارائه دهنده خدمات و فعالیت های شرکت مذکور در ایران و یا هر کجای دیگر دنیا می توانید تنها حق استفاده از برند را داشته باشید.\nمراحل ثبت برند خارجی در ایران\nمراحل ثبت برند خارجی در ایران به شرط داشتن توافقات لازم مانند همان قرارداد معتبر خرید و یا اجاره نامه استفاده از برند، خرید قسمتی از برند و یا دریافت حق استفاده از برند با قراردادی مشخص همانند ثبت برند های دیگر در اداره مالکیت معنوی باید انجام شود و شما بدون ثبت این برند در ایران اجازه استفاده از ان را نخواهید داشت. برای این منظور باید حتما مدارک لازم تهیه و به اداره مالکیت معنوی تحویل داده شود و فرایند ثبت برند به صورت کامل انجام شود.\nالبته در شرایطی که برند به دلیل ثبت شعبه و یا نمایندگی شرکتی در ایران برای ارائه خدمات خاص مورد استفاده قرار بگیرد نیازمند ثبت در ایران نیست.\nدوشنبه 1 مهر 1398 09:59 ق.ظ\nباشگاه های ورزشی در صوتی می توانند اعتبار زیادی داشته باشند و خدمات بهتری ارائه نمایند که بصورت حقوقی به ثبت رسیده باشند. باشگاه های ورزشی البته با دریافت مجوز از اداره کل ورزش و جوانان استان متقاضی هم می توانند بدون داشتن شخصیت حقوقی فعالیت کنند و الزامی برای ثبت شرکت ندارند. ولی با این وجود ثبت شرکت به این باشگاه ها اجازه می دهد با اعتبار بالاتر به ارائه خدمات گسترده تر و با پشتوانه بیشتر بپردازند .\nشرکت های ورزشی دسته های مختلفی دارند و می توانند انواع خدمات مرتبط با ورزش را ارائه نمایند. وقتی فردی حقیقی خدمات ورزشی ارائه نماید نمی تواند همه انواع ورزش ها و خدمات فرهنگی و ورزشی را در یک مجموعه به راحتی داشته باشد وحتی نمی تواند به تخصیص شعبه و نمایندگی هم بپردازند. عدم ثبت شرکت ورزشی افراد حقیقی را محدود به اموری جزئی و یک جانبه می کند.\nمزایای ثبت شرکت باشگاه ورزشی\nباشگاه های ورزشی که دارای شخصیت حقوقی باشند به راحتی می توانند با معرفی ورزشکاران خود در انواع رویداد های ورزشی حضور به هم رسانند. انها می توانند به دلیل داشتن شخصیت حقوقی سرمایه های زیادی را به سمت خود جذب نموده و دارای نمایندگی و شعب زیادی در کشور و یا حتی خارج از کشور می توانند باشند.\nداشتن شخصیت حقوقی باعث می شود مشتریان زیادی به دلیل اعتماد بیشتر به مدیران این نوع شرکت ها به انها رجوع کنند. این شرکت ها می توانند از وام ها و خدمات دولتی بیشتری بهره ببرند و مجموعا شرایط بهتری در حضور های اجتماعی برای مدیران خود خواهند داشت.\nیک باشگاه ورزشی ثبت شده به راحتی می تواند خدمات بین المللی ارائه نموده، با باشگاه های خارجی تعامل کند و به تبادل اطلاعات و حتی ورزشکاران داخلی و خارجی با شرکت های ورزشی خارجی بپردازد. حضور شرکت های ورزشی با شخصیت حقوقی در میدان های بین المللی بهتر پذیرفته می شود چراکه اعتبار این شرکت ها وجود ورزشکاران و مدیران ورزشی این شرکت ها را توجیه می کند.\nمزیت های باشگاه های ورزشی دارای شخصیت حقوقی زیاد هستند و هر کس تنها با دیدگاه خود می تواند برای ثبت باشگاه ورزشی اقدام نماید.\nنحوه ثبت شرکت باشگاه ورزشی\nدر جایی از قانون ذکر نشده که باشگاه های ورزشی باید حتما از نهادی مجوز داشته باشند. اما در هر صورت فعالیت این شرکت ها باید با مجوز سازمان ورزش و جوانان باشد. همچنین الزامی برای داشتن تجربه ورزشی و مدرک تحصیلی ورزشی و تربیت بدنی برای ثبت شرکت ورزشی دیده نشده و این درحالی است که داشتن مدرک تحصیلی مرتبط با حوزه های ورزشی مانند تربیت بدنی و یا داشتن سوابق مرتبط ورزشی می تواند در رتبه بندی باشگاه های ورزشی و همچنین در اعتبار این باشگاه ها بسیار موثر باشد بخصوص اگر نوع شرکتی که ثبت می شود از نوع شرکت تضامنی باشد.\nشرکت های ورزشی باید در هر یک از قالب های تعیین شده در قانون تجارت و بصورت تجاری به ثبت رسانده شوند. هر چند عموما فعالیت این نوع شرکت ها با دو نوع ثبت شرکت سهامی خاص و یا شرکت با مسئولیت محدود بیشتر به ثبت می رسند ولی محدودیتی برای ثبت شرکت در قالب های دیگر نیست.\nبعضا به دلیل اعتبار بالای موسسین یک شرکت ورزشی مثلا ملی پوشان یک دسته ورزشی خاص ، ممکن است قالب شرکت خود را تضامنی انتخاب کنند که این موضوع به دلیل اعتبار این ورزشکاران اتفاقا پسندیده است چرا که اختیارات شرکت را تماما در اختیار خواهند داشت و محدودیت کمتری هم نسبت به شرکت های سهامی دارند.\nیا ممکن است موسسیت شرکت های ورزشی خواهان ثبت مجموعه ای ورزشی باشند که با داشتن زمین های مختلف و همچنین با داشتن شرایط ورزشی متنوع بخواهد فعالیت نماید. قاعدتا این نوع مجموعه های ورزشی به سرمایه خیلی زیادی نیاز دارند که تنها با ثبت شرکت سهامی عام امکان ایجاد چنین شرکتی وجود دارد . در این نوع شرکت ها به دلیل تامین اکثر سرمایه توسط مردم و سایر اشخاص حقوقی تامین سرمایه بسیار ساده تر است.\nاما در این مقوله بهتر است به دو نوع متداول ثبت شرکت ورزشی پرداخته شود. ثبت شرکت ورزشی سهامی خاص و ثبت شرکت سهامی با مسئولیت محدود\nثبت شرکت ورزشی سهامی خاص\nشرکت های ورزشی سهامی خاص باید توسط سه نفر حداقل به عنوان سهامدار اولیه و با توجه به تعاریف قانونی شرکت سهامی خاص به ثبت برسند. هر یک از این سهامداران تامین کننده بخشی از سرمایه مورد نیاز شرکت خواهد بود که مطابق قانون نمی تواند از یک میلیون ریال کمتر دیده شود. این سرمایه حداقلی باید همیشه و در همه شرایط فعالیت شرکت محفوظ باشد چرا که در غیر اینصورت خطر انحلال برای شرکت بوجود می اید.\nسرمایه تعهد شده باید توسط سهامداران شرکت تادیه شود. این سرمایه باید در حساب شرکت واریز و سپرده شود که حداقل موجودی قابل سپرده گذاری در حساب شرکت درصد از تعهدات سهامداران می باشد.\nسرمایه می تواند بصورت نقدی و یا بصورت غیر نقدی و با ارائه سایر موارد سرمایه ای اعم از زمین، طلا، تجهیزات و ... باشد. در این صورت باید کارشناسی از دادگستری این اموال غیر نقدی را تقویم کرده و تمام سهامداران ان را به نشانه رضایت و تایید امضا کنند.\nسرمایه در شرکت های ورزشی سهامی خاص مطابق با بندی در اساسنامه شرکت به قطعات مساوی و کوچک سهام تبدیل و بین سهامداران به اندازه سرمایه انها تقسیم می شوند تا هر کس از این به بعد بدون در نظر گرفتن میزان اروده و سرمایه خود و تنها به اندازه سهام در شرکت مسئولیت داشته باشد و از سود و زیان شرکت برخوردار شود.\nمجمع عمومی سهامداران متشکل از همه سهامداران باید در ابتدا تاسیس شود و لیست نفراتی برای هیئت مدیره ، دو نفر به عنوان بازرس اصلی و علی البدل، نفرات دارای حق امضا مجاز و مستندات شرکت تهیه و توسط همه شرکا تایید شوند. نفرات منتخب شده برای عناوین مختلف در این مجمع باید مسئولیت های خود را بصورت کتبی و یا با امضا ذیل صورتجلسه مشخص کنند.\nسپس هیئت مدیره تشکیل جلسه می دهد و مدیر عامل و رئیس هیئت مدیره و نایب رئیس از بین نفرات مشخص می شود.\nسپس صورتجلسه مجمع عمومی موسسین، صورتجلسه هیئت مدیره و اساسنامه و اظهارنامه و سایر مستندات دیگر برای ثبت شرکت باید به همراه درخواستی از طرف هیئت مدیره برای اداره ثبت شرکت ها ارسال شود و مراحل ثبت شرکت دنبال شود. شرکت های ورزشی سهامی خاص را بهتر است وکیلی از موسسه حقوقی برای شما به ثبت برساند.\nشرکت ورزشی سهامی خاص با درج اگعی تاسیس این شرکت ها در روزنامه رسمی و یک روزنامه منتخب کثیر الانتشار و نهایتا دریافت کد اقتصادی می توانند به فعالیت رسمی خود بپردازند.\nثبت شرکت ورزشی با مسئولیت محدود\nشرکت های ورزشی با مسئولیت محدود برای ثبت روالی مشابه به شرکت های ورزشی سهامی خاص دارند البته با تفاوت هایی خاص.\nشرکت های ورزشی با مسئولیت محدود می توانند توسط دو نفر به ثبت برسند. این شرکت ها هر چند باید حداقل یک میلیون ریال برای ثبت شرکت را تعهد نمایند ولی تا زمانی مشخص این تعهد بر عهده مدیر عامل باقی می ماند و نیازی نیست در همان ابتدا سرمایه ای سپرده شود.\nضمنا سرمایه در شرکت های ورزشی با مسئولیت محدود به هیچ عنوان بصورت سهام تقسیم و طبقه بندی نمی شود. سرمایه دقیقا عنصر تعیین کننده میزان مسئولیت در شرکت با مسئولیت محدود می باشد و هر شریک تنها به اندازه سرمایه ای که در شرکت دارد مسئولیت و تعهد خواهد داشت و از ضرر و زیان و سود و بهره شرکت نصیب دارد.\nدر شرکت های ورزشی با مسئولیت محدود مدت مدیریت محدود نیست و هر فرد بدون داشتن حتی سهام می تواند مدیریت این شرکت ها را به شرط توافق شرکای شرکت عهده دار باشد. همچنین الزامی به تعیین بازرس در این نوع شرکت ها نیست و در صورتیکه سرمایه ای بصورت غیر نقدی اورده شود هم الزامی به حضور کارشناس رسمی دادگستری دیده نشده و می توانند شرکا خودشان تقویم و تفاهم نمایند.\nهر چند توصیه می شود بازرس و تقویم اموال و دارایی ها مطابق با شرکت های سهامی انجام شود تا از مشکلات احتمالی آتی شرکت و شرکا در امان باشند.\nدر هنگام نامگذاری شرکت های ورزشی باید ضمن اوردن نام قالب شرکت مثلا سهامی خاص در عنوان حداقل سه سیلابه شرکت عبارت ورزش و یا ورزشی هم دیده شود.\nمدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت باشگاه ورزشی سهامی خاص:\nتصویر برابر با اصل کارت ملی و شناسنامه تمام افراد\nگواهی عدم سوء پیشینه مدیرعامل، اعضای هیئت مدیره و بازرسین\nمدارک بانکی مبنی بر پرداخت حداقل 35 درصد از سرمایه اولیه شرکت\nدو نسخه اساسنامه با امضای سهامداران\nدو نسخه اظهارنامه با امضای سهامداران\nدو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسس با امضای موسسین\nدو نسخه صورتجلسه هیئت مدیره با امضای اعضای هیئت مدیره\nوکالتانه وکیل در صورت انجام فعالیت ثبت توسط وکیل\nمدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت باشگاه ورزشی با مسئولیت محدود:\nمدارک شناسایی تمام افراد که در دفاتر اسناد رسمی برابر با اصل شده باشد\nگواهی عدم سوء پیشینه برای مدیرعامل و اعضای هیئت مدیره\nدو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین با امضای موسسین\nدو نسخه اساسنامه با امضای موسسین\nدو نسخه تقاضانامه با امضای موسسین\nدو نسخه شرکتنامه با امضای موسسین\nثبت شرکت ورزشی در هر یک از قالب های حقوقی نیازمند وجود تخصص و کاردانی حرفه ای است. پیچیدگی های ثبت این نوع شرکت ها قطعا شما را به اشتباه خواهند انداخت و این موضوع می تواند هزینه های ثبتی شما را چندین برابر کند.\nدوشنبه 1 مهر 1398 09:58 ق.ظ\nبسیاری از شرکت های تجاری و موسسات غیر تجاری با هدف ارتقا و توسعه فعالیت های تولیدی، خدماتی و یا مشارکتی خود و یا در راستای تعامل بیشتر با مشتریان خود به منظور فروش بیشتر اقدام به دادن نمایندگی و تخصیص برخی از فعالیت های خود به این نمایندگی ها می کنند.\nاغلب شرکت ها این قبیل خدمات خود را تنها به شخصیت های حقوقی واگذار می کنند چرا که شخصیت معتبر تر و قانونی دارند و ضمنا قابل اعتماد تر هم هستند. اما در هر صورت شرایط صدور نمایندگی برای اشخاص حقیقی نیز منع نشده است.\nنمایندگی شخصیتی کاملا مستقل دارد هر چند مسئولیت انجام خدمات و وظایف شرکت مادر را دارد. استخدام و مسئولیت های حقوقی بر عهده خود نمایندگی است و تنها خط مشی و استراتژی های و خواسته های شرکت اصلی را دنبال می کند.\nشرکت هایی می توانند در ایران اقدام به ثبت نمایندگی بکنند که بصورت قانونی به ثبت رسیده باشند و شخصیت قانونی داشته باشند. خواه این شرکت ایرانی باشد خواه یک شرکت خارجی که در کشور خودش بصورت قانونی به ثبت رسیده باشد. البته مهم است که شرکت متقاضی ثبت نمایندگی در ایران با ایران دارای تعاملات و روابط اقتصادی باشد.\nشرکت های خارجی مجاز به فعالیت در ایران می توانند در زمینه های زیر در ایران اقدام به ثبت نمایندگی بکنند:\n1- انجام خدمات مرتبط و مورد توافق قراردادهای شرکت های خارجی با اشخاص حقیقی و یا حقوقی ایرانی\n2- انجام خدمات پس از فروش شرکت ها و موسسات خارجی که محصولاتشان در ایران به فروش می رسد.\n3- شرکت ها و موسساتی که با اشخاص ایرانی برای انجام برخی پروژه ها و خدمات در کشورهای دیگر تعامل و همکاری دارند.\n4_ شرکت هایی که به منظور بررسی و زمینه سازی سرمایه گذاری خارجی در ایران فعالیت دارند.\n5- انجام خدمات فنی و مهندسی تعریف شده در ایران و یا انجام خدمات انتقال دانش و فناوری به شرکت های ایرانی\n6- شرکت هایی که برای افزایش صادرات ایران در زمینه های غیر نفتی فعالیت می کنند.\n7- شرکت هایی که با مجوز نهادها و دستگاه های دولتی برای انجام برخی از امور تجاری و اقتصادی در ایران حضور پیدا می کنند.\nانجام امور نمایندگی باید به شکل مستقل توسط خود شرکتی که نمایندگی را دریافت کرده انجام شود و تمامی مسئولیت های قانونی و حقوقی بر عهده نمایندگی بوده و شرکت اصلی در این موارد دخالت و مسئولیتی نخواهد داشت.\nاز طرف دیگر به دلیل اینکه نمایندگی ها اغلب به اشخاص معتبر داده می شود باید افراد علاقمند به ثبت نمایندگی قبلا اقدام به تاسیس یا ثبت شرکت کرده باشند.\nمرسوم ترین قالب فعالیت حقوقی نمایندگی ها در ایران شرکت سهامی خاص و یا شرکت با مسئولیت محدود است.\nبرای ثبت نمایندگی شرکت های خارجی در ایران می توان در تمامی شهرها و شهرستان های ایران اقدام کرد. حتی ثبت نمایندگی شرکت های خارجی به دلیل شرایط مطلوب در مناطق آزاد تجاری بسیار متداول است.\nمدارک مورد نیاز برای ثبت نمایندگی در ایران به ترتیب زیر است:\nدر صورتیکه متقاضی دریافت و ثبت نمایندگی شخصیت حقوقی باشد باید ترجمه فارسی مدارک و مستندات خود را و سایر دارک زیر را تهیه و به اداره ثبت شرکت ها تحویل دهد:\nفیش پرداخت مبلغ 40000 ریال به شماره حساب سیبا 2171329011009 بانک ملی به نام سازمان ثبت اسناد و املاک کشور به منظور تعیین نام برای نمایندگی\nفرم تکمیل شده تعیین نام\nتصویر برابر اصل قرارداد نمایندگی با شرکت خارجی\nمدارک هویتی و شناسایی متقاضی. برای اشخاص حقیقی : تصویر مصدق شناسنامه و کارت ملی و نشانی اقامتگاه قانونی و برای اشخاص حقوقی : اساسنامه شرکت و آگهی تاسیس و آخرین تغییرات ثبت شده آن نزد مراجع ذیربط\nآدرس محل سكونت نماینده یا همان متقاضی به همراه ادرس محل مورد نظر برای نمایندگی.\nارائه مدرکی دال بر داشتن سابقه فعالیت شخص متقاضی در زمنیه نمایندگی و امور پیش بینی شده در قرار داد نمایندگی شرکت خارجی و یا داخلی\nتصویر برابر اصل اساسنامه شركت خارجی طرف نمایندگی، آگهی تأسیس و آخرین تغییرات ثبت شده در مراجع ذیربط.\nگزارشی از فعالیت های شرکت خارجی متقاضی صدور نمایندگی به همراه دلایل موجه برای ایجاد نمایندگی در ایران\nآخرین گزارش مالی شده شركت خارجی طرف نمایندگی\nارائه معرفی نامه از وزارتخانه ذیربطی که قرارداد نمایندگی را منعقد کرده است ( در صورت موجود بودن)\nاظهارنامه ثبت شعبه شركت خارجی\nتصویر برابر اصل ثبت شركت خارجی.\nبرگه اختیارنامه نماینده یا نمایندگان عمده شركت خارجی\nکلیه مستندات شرکت خارجی باید ضمن تایید توسط اداره ثبت شرکت های کشور متقاضی به تایید وزارت خارجه ان کشور و سفارت جمهوری اسلامی ایران در کشور طرف نمایندگی هم رسیده باشد. سپس این مدارک باید ترجمه به فارسی شوند و این هم در مراکز معتبر و سپس دادگستری و اداره ثبت شرکت ها انها را تایید نمایند.\nثبت نمایندگی شرکت خارجی هم می تواند با اعلام نیاز از طرف شرکت خارجی و توافق با یک نفر ایرانی دارای شخصیت حقوقی اتفاق بیافتند و هم یک شخصیت حقیقی و یا حقوقی ایرانی می تواند با مذاکره و عقد قراردادی با شرکت خارجی و یا حتی داخلی اجازه ایجاد نمایندگی در هر یک از شهر های ایران را داشته باشد .\nمتقاضیان ثبت نمایندگی خارجی در ایران نباید هیچ گونه سوء پیشینه کیفری و یا سابقه کلاهبردای و ... را داشته باشند. همچنین باید به سن قانونی رسیده باشند و حداقل دو تا سه نفر مدیریت این نمایندگی را در قالب موسسین بر عهده داشته باشند.\nبرای ثبت نمایندگی خارجی و یا داخلی در ایران بهترین راه اعتماد و سپردن امور ثبت نمایندگی خود به متخصصان حقوقی موسسه حقوقی است. با ثبت شرکت و نمایندگی خارجی در ایران می توانید از برند و یا علامت تجاری شرکت خارجی برای خدماتی که در ایران ارائه می کنید استفاده کنید و تمامی خدمات و درخواست های مشتریان و شرکت طرف نمایندگی را به عنوان یک قسمت از شرکت اصلی در ایران عهده دار باشید.\nدر صورت انتخاب صحیح یک نمایندگی و ثبت قانونی ان در اداره ثبت شرکت ها می توانید با استفاده از اعتبار و شخصیت شرکت مادر به سود و اعتبار زیادی دست پیدا کنید.\nیکشنبه 31 شهریور 1398 03:29 ب.ظ\nایجاد شرکت قبل از ثبت آن در مرجع ثبت شرکت ها.\nشرکت سهامی از زمانی ایجاد می شود که شخصیت حقوقی پیدا کند و تحصیل شخصیت حقوقی مستلزم این است که مجمع عمومی موَسس بر اساس مقررات قانونی به طور صحیح تشکیل شود و در حدود صلاحیت هایی که به آن محول شده عمل کند.طرز تشکیل مجمع عمومی موَسس و صلاحیت های آن، موضوع این مبحث است که در دو قسمت به بررسی آن می پردازیم:\nالف)تشکیل مجمع عمومی موَسس\nشرکت سهامی دارای سه نوع مجمع عمومی است:مجمع عمومی موَسس،مجمع عمومی عادی و مجمع عمومی فوق العاده.مجمع عمومی موَسس،مانند هر مجمع عمومی،از اجتماع صاحبان سهام تشکیل می شود.به موجب تبصره ی ماده 75 لایحه ی قانونی 1347: «در مجمع عمومی موَسس کلیه ی موَسسین و پذیره نویسان حق حضور دارند... ».دراینجا به ترتیب ،به زمان و شکل دعوت از مجمع،ترکیب مجمع و نحوه ی تصمیم گیری اعضای شرکت کننده در مجمع می پردازیم.\n1)زمان و شکل دعوت از مجمع:موَسسان ،پس از انجام تشریفات مندرج در ماده ی 16 لایحه ی قانونی 1347،مجمع عمومی موَسس را دعوت خواهند کرد.به موجب ماده ی مزبور:«پس از گذشتن مهلتی که برای پذیره نویسی معین شده است و یا در صورتی که مدت تمدید شده باشد بعد از انقضای مدت تمدید شده،موَسسین حداکثر تا یک ماه به تعهدات پذیره نویسان رسیدگی و پس از احراز اینکه تمام سرمایه ی شرکت صحیحاَ تعهد گردیده و اقلاَ 35 درصد آن پرداخت شده است،تعداد سهام هر یک از تعهدکنندگان را تعیین و اعلام و مجمع عمومی موَسس را دعوت خواهند نمود».بنابراین،دعوت از مجمع عمومی موَسس پس از انجام اقداماتی که این ماده بر عهده ی موَسسان گذاشته است صورت می گیرد.موَسسان باید دقت کنند تمام سرمایه ی شرکت تعهد و مبالغ لازم پرداخت شده باشد.مراتب مزبور باید به صورت گزارش تهیه شود و حداقل پنج روز قبل از تشکیل مجمع عمومی موَسس در محلی که در آگهی دعوت مجمع تعیین شده است برای مراجعه ی پذیره نویسان سهام آماده باشد.(تبصره ی ماده ی 74 لایحه ی قانونی 1347).دعوت از مجمع باید از طریق روزنامه های کثیرالانتشار صورت گیرد.این روزنامه همان روزنامه ای است که نام آن در طرح اعلامیه پذیره نویسی ذکر شده است(بند 14 ماده ی 9 لایحه ی قانونی 1347).قانونگذار در ماده ی 100 لایحه ی قانونی 1347 مواردی را که باید در آگهی دعوت از صاحبان سهام برای تشکیل مجمع عمومی موَسس قید شود،معین کرده است.به موجب ماده ی اخیر این موارد عبارتند از: دستور جلسه و تاریخ و محل تشکیل مجمع با قید ساعت و نشانی کامل.\n2)ترکیب مجمع:در مجمع عمومی موَسس همه ی موَسسان و پذیره نویسان حق حضور دارند1،چه موضوع جلسه ی مجمع تشکیل شرکت است.قانونگذار این نکته را با وجود بدیهی بودن،در تبصره ی ماده ی 75 لایحه ی قانونی 1347 بصراحت بیان کرده است.همچنین در این تبصره آمده است که هر سهم دارای یک رای خواهد بود.این قاعده زمانی که تصویب ارزیابی آورده های غیر نقدی یا مزایای سهام مورد نظر است،اعمال نمی شود.همان طور که اشخاص ذی نفع در رای گیری شرکت ندارند.\n3)طریق تصمیم گیری:تصمیم گیری در مجمع عمومی موَسس از طریق دادن راَی صورت می گیرد.ماده ی 72 لایحه ی قانونی 1347 پیش بینی کرده است«...مقررات مربوط به حضور عده ی لازم برای تشکیل مجمع عمومی (در همه ی مجامع)و آرای لازم جهت اتخاذ تصمیمات در اساسنامه مشخص خواهد شد،مگر در مواردی که به موجب قانون تکلیف خاص برای آن مقرر شده باشد».به موجب ماده ی 75 لایحه قانونی 1347: «در مجمع عمومی موَسس حضور عده ای از پذیره نویسان که حداقل نصف سرمایه ی شرکت را تعهد نموده باشند ضروری است... ».مجمع عمومی\n1)مع ذلک،هر صاحب سهمی می تواند وکیل یا قائم مقام قانونی خود را با ارائه ی مدارک وکالت یا نمایندگی برای حضور در جلسه ی اعزام کند(ماده ی 102 لایحه ی قانونی 1347)\nموَسس توسط هیاَت رئیسه ای مرکب از یک رئیس و یک منشی و دو ناظر اداره می شود.رئیس مجمع از بین سهامداران حاضر در جلسه به اکثریت نسبی انتخاب خواهد شد.ناظران نیز از بین صاحبان سهام انتخاب خواهند شد،ولی منشی جلسه ممکن است صاحب سهم نباشد(ماده ی 101 لایحه ی قانونی 1347).هرگاه در مجمع اخیر در مورد تمام موضوعات مندرج در دستور مجمع تصمیم گیری نشود ،هیات رئیسه ی مجمع با تصویب مجمع می تواند ،تحت شرایط مندرج در ماده ی 104 لایحه ی قانونی 1347،اعلام تنفس کند.\n«از مذاکرات و تصمیمات مجمع عمومی صورتجلسه ای توسط منشی ترتیب داده می شود که به امضای هیاَت رئیسه ی مجمع رسیده و یک نسخه از آن در مرکز شرکت نگهداری خواهد شد».(ماده ی 105 لایحه ی قانونی 1347)\nب)صلاحیت های مجمع عمومی موَسس\nصلاحیت های مجمع عمومی موَسس از تلفیق ماده ی 17 لایحه ی قانونی 1347 با مواد 74 به بعد این لایحه مشخص می شود.\n1)تصویب گزارش موَسسان: گفتیم که موَسسان باید گزارش اقدامات خود را به مجمع عمومی موَسس تقدیم کنند.یکی از وظایف مجمع عمومی، رسیدگی به گزارش موَسسان و تصویب آن است.تصویب این گزارش به منزله ی قبول صحت تشکیل شرکت خواهد بود. برخی از مواردی که باید در این گزارش آمده باشد در ماده ی 16 لایحه ی قانونی 1347 ذکر شده است،این موارد عبارتند از:تصدیق موَسسان به اینکه تمام سرمایه ی شرکت به طور صحیح تعهد گردیده و دست کم 35 درصد از آن به صورت نقد پرداخت شده است و نیز تعیین میزان سهمی که به هر کدام از تعهد کنندگان تعلق گرفته است.علاوه بر این،ماده ی 76 لایحه ی قانونی 1347 مقرر کرده است: «موَسسین باید قبل از اقدام به دعوت مجمع عمومی موَسس نظر کتبی کارشناس رسمی وزارت دادگستری را در مورد ارزیابی آورده های غیر نقد جلب و آن را جزء گزارش اقدامات خود در اختیار مجمع عمومی موَسس بگذارند... ».\nمجمع موَسسان علاوه بر گزارش موَسسان،باید احراز پذیره نویسی کلیه ی سهام شرکت و تاَدیه ی مبالغ لازم را به تصویب برساند(بند اول ماده ی 74 لایحه ی قانونی 1347).تصویب ارزیابی آورده های غیر نقدی نیز با مجمع عمومی موَسس است که چون قانونگذار برای این کار روش خاصی پیش بینی کرده است مختصراَ به توضیح آن می پردازیم.\nتصویب ارزیابی آورده های غیر نقدی:مقررات ویژه تصویب ارزیابی آورده های غیر نقدی موَسسان هنگام رای گیری در مورد این آورده ها اعمال می شود،از جمله اینکه دارندگان آورده ی غیر نقد در موقعی که تقویم آورده ی غیر نقدی که تعهد کرده اند موضوع رای است حق رای ندارند و آن قسمت از سرمایه ی غیر نقد که موضوع مذاکره وموضوع رای است از حیث حد نصاب جزء سرمایه ی شرکت محسوب نمی شود.(قسمت اخیر ماده ی 77 لایحه ی قانونی 1347)\n« هر گاه آورده ی غیر نقد...(در جلسه ی اول مجمع عمومی موسس)تصویب نگردد،دومین جلسه ی مجمع به فاصله ی مدتی که از یک ماه تجاوز نخواهد کرد تشکیل خواهد شد و در فاصله ی دو جلسه اشخاصی که آورده ی غیر نقد آن ها قبول نشده است،در صورت تمایل می توانند تعهد غیر نقد خود را به تعهد نقد تبدیل و مبالغ لازم را تادیه نمایند...در صورتی که صاحبان آورده ی غیر نقد ... به نظر مجمع تسلیم نشوند،تعهد آن ها نسبت به سهام خود باطل شده محسوب می گردد و سایر پذیره نویسان می توانند به جای آن ها سهام شرکت را تعهد و مبالغ لازم را تادیه کنند ». (ماده ی 79 لایحه ی قانونی 1347).\nدر صورتی که در جلسه ی دوم(مجمع عمومی موسس که به طریق فوق برای رسیدگی به وضع آورده های غیر نقدی با حضور بیش از نصف پذیره نویسان هر مقدار سهام که تعهد شده است تشکیل می شود (قسمت اول ماده ی 80 لایحه ی قانونی 1347)معلوم گردد که در اثر خروج دارندگان آورده ی غیر نقد...و عدم تعهد و تادیه سهام آن ها از طرف سایر پذیره نویسان قسمتی از سرمایه شرکت تعهد نشده است و به این ترتیب شرکت قابل تشکیل نباشد ،موسسین باید ظرف ده روز از تاریخ تشکیل آن مجمع، مراتب را به مرجع ثبت شرکت ها اطلاع دهند تا مرجع مزبور گواهینامه ی مذکور در ماده ی 19 این قانون را صادر کند»(ماده ی 81 لایحه ی قانونی 1347).\nاین گواهینامه حاکی از عدم ثبت شرکت است که در اختیار موسسان و پذیره نویسان قرار می گیرد تا به بانک مراجعه کنند و تعهدنامه و وجوه پرداختی خود را مسترد دارند.(قسمت اخیر ماده ی 19 لایحه ی قانونی 1347)\n3)تصویب مزایای خاص:هرگاه برای بعضی از موسسان مزایای خاصی پیش بینی شده باشد،این مزایا نیز باید در مجمع عمومی موسس به تصویب برسد.نحوه ی رسیدگی به این مزایا و رای گیری در مورد آن ها مانند قواعدی است که در مورد ارزیابی آورده های غیر نقد بیان شد(مواد 77 به بعد لایحه ی قانونی 1347).مزایای خاص با توجه به وضعیت شخصی که مزیت به او اعطا می شود ارزیابی و تصویب می شود.تعیین چگونگی و موجبات این مزایا باید بتفصیل در طرح اساسنامه و اعلامیه ی پذیره نویسی که به اداره ی ثبت شرکت ها داده می شود ذکر شود(بند 6 ماده ی 8 و بند 7 ماده ی 9 لایحه ی قانونی 1347)توجیه این مزایا باید به ضمیمه ی گزارش موسسان به مجمع عمومی موسس تسلیم شده باشد.\n4)تصویب اساسنامه:شرکت سهامی بر اساس اساسنامه تشکیل می شود.بنابراین،مجمع عمومی موسس اختیار و تکلیف تصویب آن را دارد.طرح اساسنامه باید مشتمل بر مطالبی باشد که در ماده ی 8 لایحه ی قانونی ذکر شده است،یعنی نام شرکت،موضوع شرکت به طور صریح و منجز،مدت شرکت،مرکز اصلی شرکت و محل شعب آن،مبلغ سرمایه ی شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن بتفکیک،تعداد سهام بی نام و با نام و مبلغ اسمی آن ها و در صورتی که ایجاد سهام ممتاز مورد نظر باشد،تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات این گونه سهام،تعیین مبلغ پرداخت شده ی هر سهم و نحوه ی مطالبه ی بقیه ی مبلغ اسمی هر سهم و مدتی که ظرف آن باید مطالبه شود که به هر حال از پنج سال متجاوز نخواهد بود،نحوه ی انتقال سهام با نام،طریقه ی تبدیل سهام با نام به سهام بی نام و بالعکس،در صورت پیش بینی امکان صدور اوراق قرضه،ذکر شرایط و ترتیب آن،شرایط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه ی شرکت،مواقع و ترتیب دعوت مجامع عمومی،مقررات راجع به حد نصاب لازم جهت تشکیل مجامع عمومی وترتیب اداره ی آن ها،طریقه ی شور و اخذ رای و اکثریت لازم برای معتبر بودن تصمیمات مجامع عمومی،تعداد مدیران و طرز انتخاب و مدت ماموریتشان و نحوه ی تعیین جانشین آنان،تعیین وظایف و حدود اختیارات مدیران،تعداد سهام تضمینی ای که مدیران باید به صندوق شرکت بسپارند،تعیین تعداد بازرسان،تعیین آغاز و پایان سال مالی شرکت،نحوه ی انحلال اختیاری شرکت و ترتیب تصفیه ی امور آن،و سرانجام نحوه ی تغییر اساسنامه\nتنظیم طرح های اساسنامه در عمل به گونه ای است که تمام مواد مندرج در ماده ی 8 این لایحه،ذکر دیگر موارد ذکر شده در کل لایحه ضرورت ندارد،چه ذکر جزئیات موجب می شود نکات مهم اساسنامه به چشم نیاید.\n5)تعیین مدیران و بازرسان:اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت را مجمع عمومی موسس انتخاب می کند(ماده ی 17 و بند 3 ماده ی 74 لایحه ی قانونی 1347)حتی اگر نام آنان قبلاَ در طرح اساسنامه آمده باشد.ماده ی 109 لایحه ی قانونی 1347 مقرر کرده است: «مدت مدیریت مدیران در اساسنامه معین می شود،لیکن این مدت از دو سال تجاوز نخواهد کرد»مع ذلک «مجمع عمومی عادی در هر موقع می تواند بازرس یا بازرسان را عزل کند،به شرط آن که جانشین آن ها را نیز انتخاب نماید»(قسمت اخیر ماده ی 144 لایحه ی قانونی 1347)مجمع عمومی سالانه قاعدتاَ یک سال بعد از تشکیل مجمع عمومی موسس تشکیل می شود و یکی از وظایف آن تعیین یک یا چند بازرس در هر سال است (قسمت اول ماده ی 144 لایحه ی قانونی 1347)\nمدیران و بازرسان انتخاب شده باید به طور کتبی قبول سمت نمایند(قسمت اخیر ماده ی 17 لایحه ی قانونی 1347).هرگاه مدیران و بازرسان در جلسه حاضر باشند،صورتمجلس را امضا می کنند و هرگاه حاضر نباشند،قبول سمت کتبی از طرف آنان به طریق دیگری صورت می گیرد.\n6)تعیین روزنامه ی کثیرالانتشار:به موجب تبصره ی ماده ی 17 (الحاقی 22/11/1353)لایحه ی قانونی 1347: «هرگونه دعوت و اطلاعیه برای صاحبان سهام تا تشکیل مجمع عمومی سالانه باید در دو روزنامه ی کثیرالانتشار منتشر شود.یکی از دو روزنامه به وسیله ی مجمع عمومی موسس و روزنامه ی دیگر از طرف وزارت ارشاد اسلامی تعیین می شود.تعیین روزنامه به وسیله ی مجمع عمومی عادی از شرایط لازم برای تشکیل شرکت محسوب نمی شود و شرکت از زمانی تشکیل می شود که شرایط مندرج در ماده 17 لایحه ی قانونی 1347 تحقق پیدا کرده باشد.\nیکشنبه 31 شهریور 1398 03:28 ب.ظ\nنقش ثبت شرکت در حقوق تطبیقی.\nبررسی قانونگذاری های کشورهایی نظیر فرانسه ،انگلستان ،امریکا نشان دهنده ی تفاوت های قابل توجه در مقرات مربوط به تشکیل شرکت و اعطای شخصیت حقوقی به آن هاست.از آن جا که مطالعه ی تاریخچه ی راجع به تشکیل و ثبت شرکت در کشورهای عمده ی جهان در درک وسعت تحول این حقوق در کشور ما موَثر است ،لازم است ابتدا نقش ثبت شرکت در کشورهای بیگانه را به طور مختصر بیان کنیم، سپس به چگونگی اعطای شخصیت حقوقی به شرکت ها در ایران بپردازیم.\nالف)وضع قانونگذاری فرانسه\nدر حقوق فرانسه ،به شرکت شخصیت حقوقی داده نمی شود، مگر پس از ثبت آن.اگرشرکت پس از ثبت ،معاملات قبل از ثبت را قبول نکند،می توان تعهدات ناشی از این گونه معاملات را بر عهده ی موسسان گذاشت،چه با نبودن شخص حقوقی در زمان معامله،موسسان را باید اصیل تلقی کرد که بالطبع باید از عهده ی تعهدات خود برآیند.لذا در حقوق فرانسه، پرداخت هزینه های ناشی از معاملات انجام شده به نام شرکت در شرف تاسیس به این دلیل که شرکت تا قبل از به ثبت رسیدن آن شخصیت حقوقی ندارد،بر عهده ی موسسان گذاشته شده است.مجموعه ی این مقررات در قانون 1966 فرانسه درج شده است که قانونگذاری فعلی آن کشور را تشکیل می دهد.تذکر این نکته لازم است که آیین نامه ی اجرایی 23 مارس 1967 که به موجب ماده ی 34 قانون اساسی فرانسه تنظیم و تدوین شده قانون 1966 را تکمیل کرده است.\nب) وضع قانونگذاری انگلستان\nتاَسیس شرکت های تجاری موسوم به companies در طول قرن هجدهم در این کشور با توسعه ی تفکرات کاپیتالیسم مدرن آغاز شد.ابتدا کمپانیها،بویژه کمپانیهای بزرگ،فقط به موجب فرمان پادشاه یا قانون پارلمان تاَسیس می شد،ولی از سال 1844 تصمیم گرفته شد که تشکیل شرکت و اعطای شخصیت حقوقی به آن فقط با ثبت شرکتنامه تحقق پیدا کند.\nمقررات راجع به شرکت های سهامی در انگلستان نیز مانند فرانسه،بارها مورد اصلاح و تغییر قرار گرفته است.یکی از تحولات قانونگذاری این کشور عبارت است از ثبت اجباری شرکت و نظارت وزارت بازرگانی بر تاسیس و طرز کار آن.در مجموع ،حقوق انگلستان بیشتر بر حق اطلاع سهامداران تاکید دارد.در واقع،فکر قانونگذار این است که سهامدار مطلع از وضع شرکت شریک بهتری برای شرکت خواهد بود.الزام به ثبت شرکت سهامی برای احراز شخصیت حقوقی و نیز وضع کنترل اداری در تاسیس شرکت،در همین راستاست.\nج) وضع قانونگذاری امریکا\nدر امریکا نیز،مانند انگلستان،شرکت های سهامی که از آن ها به CORPORATIONS تعبیر می شود شخصیت حقوقی پیدا نمی کنند،مگر آنکه اساسنامه شان به ثبت برسد.در حقوق امریکا،سهامداران در اداره ی شرکت از آزادی زیادی برخوردارند.تاسیس و اداره ی شرکت های سهامی تابع حقوق ایالات است.1\nد) در کشورهای دیگر\nدر کشورهایی مانند هلند،ایتالیا،اسپانیا و پرتغال وضع تقریباَ به صورتی است که در موارد قبل گفته شد.حقوق راجع به شرکت های سهامی در این کشورها،پیوسته در حال تغییر بوده است.حقوق کشور بلژیک منبعث از حقوق کشور فرانسه است و به گونه ای با تحولات آن تغییر یافته است.حقوق کشور ایتالیا نیز از ابتدا بر اساس قانون 1867 فرانسه تدوین و بعدها اصلاح شده است.در واقع قوانین بسیاری از کشورهای دیگر از قوانین کشورهای مزبور اقتباس شده است و این امر نشان دهنده ی درستی این اعتقاد است که حقوق شرکت های سهامی هر کشوری،لاجرم،از آورده های همه ی کشورهای جهان تشکیل می شود.حقوق کشور ما نیز نه از این قاعده مستثناست و نه می تواند مستثنا باشد.\n1.Lusk Harold F.et al:Business Law principles and cases :p.492 et s.and corley Robert N.and peter j.shedd:principles of Business Law:p.774 et s.\nتاریخچه ی قانون گذاری شرکت های تجاری در ایران و چگونگی اعطای شخصیت حقوقی به شرکت ها\nاولین قانون تجاری که در آن از شرکت های تجاری صحبت شده،قانون 25 دلو 1303 است.بعداَ قوانین 12 فروردین و 12 خرداد 1304 شمسی به تصویب رسید که در آن ها وضعیت شرکت های تجاری به اختصار بیان شده است.قانون ثبت شرکت ها در 11/3/1310 به تصویب رسید که هدفش وضع مقرراتی برای ثبت شرکت های موجود و تطبیق آن ها با مقررات قانون تجارت بود و پاره ای از موادش در 30/12/1362 اصلاح گردید.در مورد ثبت انواع شرکت،قوانین و آیین نامه های دیگری نیز به تصویب رسیده است که از آن جمله می توان به این قوانین اشاره کرد:قانون حق الثبت شرکت های بیمه(مصوب آذر 6/9/1310) ،آیین نامه ی قانون ثبت شرکت ها در مورد شرکت های بیمه(مصوب آذر 1310 و اصلاح شده در بهمن 1311) ،آیین نامه ی قانون ثبت شرکت های بیمه(مصوب اردیبهشت 1311) ،آیین نامه ی شماره ی 51583(مصوب اسفند 1327،راجع به ایجاد«اداره ی ثبت شرکت ها و علائم تجارتی و اختراعات» ،نظامنامه ی اجرای قانون ثبت شرکت ها (مصوب 2/3/1310 با اصلاحیه های بعدی آن ،راجع به ایجاد«دایره ی ثبت شرکت ها»در تهران)و طرح اصلاحی آیین نامه ی ثبت شرکت ها(مصوب شهریور 1340،راجع به تغییر نام«اداره ی ثبت شرکت ها و علائم تجارتی و اختراعات»به «اداره ی ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی»\nاما قانونی که برای اولین بار راجع به شرکت های تجاری وضع شد،قانون تجارت(مصوب 13/2/1311) است که هنوز هم پس از گذشت حدود شصت سال،اساس حقوق تجارت ایران را تشکیل می دهد و باب سوم آن به شرکت های تجارتی اختصاص دارد(مواد 20 لغایت 222).مبجث اول باب مزبور که راجع به شرکت های سهامی است،بعداَ به موجب لایحه ی قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت (مصوب 24/12/1347) تغییر یافت.این لایحه ی قانونی متضمن سیصد ماده است که ابتدا برای مدت دو سال،به طور آزمایشی اجرا و سپس به طور قطعی تصویب شد،اما سایر شرکت های تجاری تابع قانون تجارت 1311 باقی مانده اند،قانونی که بسیار قدیمی است و باید با توجه به تحولات حقوق تجارت در سراسر دنیا و نیز تغییرات عمیقی که در قوانین تجاری دنیا به عمل آمده،اصلاح شود که البته در این باره به ویژه باید به واحد بودن مقررات شرکت های تجاری و جمع کردن آن ها در قانون واحد توجه شود،چرا که اهمیت فعالیت تجاری این نوع شرکت ها،حجم قانون گذاری در این باره را وسعت داده است.به این علت در تدوین مقررات راجع به شرکت های تجاری بهتر است مقررات قانون تجارت و لایحه ی قانونی 1347 زیر یک مجموعه و در قانون تجارت جای بگیرند.این کاری است که در لایحه ی اصلاح قانون تجارت،مصوب 1384 مصوب هیئت وزیران انجام شده و در حال حاضر در مجلس شورای اسلامی در حال بررسی است.\nبه هر حال در مورد شخصیت حقوقی شرکت حائز اهمیت است،قانونگذار ما ،تحصیل شخصیت حقوقی شرکت را موکول به ثبت آن نزد مرجع ثبت شرکت ها نکرده است بلکه پس از تشکیل مجمع عمومی موَسس و احراز مراتب مندرج در ماده ی 17 لایحه ی قانونی 1347،شرکت ایجاد می شود و شخصیت حقوقی پیدا می کند. لذا چون مواد قانون تجارت،عدم ثبت را موجب بطلان شرکت معرفی نکرده اند و بطلان قراردادها نیز امری استثنایی و نیازمند وجود نص است،نمی توان گفت که نتیجه ی عدم ثبت شرکت در مرجع ثبت شرکت ها،بطلان شرکت است.\nمساله ای که در این جا مطرح می شود این است که تعهدات ناشی از معاملات بر عهده ی کیست.بدیهی است اگر شرکت به ثبت برسد،این معاملات ،در حدود اساسنامه و مقررات قانون،به نام شرکت انجام گرفته است.مساله ی مزبور زمانی بروز می کند که معاملات بعد از تشکیل شرکت انجام شده است،ولی شرکت پس از گذشت شش ماه از تاریخ تسلیم اظهارنامه ی موضوع ماده ی 6 لایحه ی قانونی 1347 به مرجع ثبت شرکت ها به ثبت نرسیده و شرکای آن طبق ماده ی 19 لایحه ی مذکور می توانند تعهدنامه و وجوه پرداختی خود را دریافت کنند،به تبعیت از قانون فرانسه ،موسسان را مسئول پرداخت هزینه های ناشی از این گونه معاملات تلقی کرده است.در این صورت اشخاص ثالث به چه کسی می توانند مراجعه کنند؟چنانچه در مطالب پیشین نیز گفتیم ،قانونگذار ما،به تبعیت از قانون فرانسه ،موسسان را مسئول پرداخت هزینه های ناشی از این گونه معاملات تلقی کرده است.در واقع ،مواد 19 و 23 لایحه ی قانونی 1347،متضمن قواعد روشنی در این مورد است: «موسسین شرکت نسبت به کلیه ی اعمال و اقداماتی که به منظور تاسیس (تشکیل) و به ثبت رسانیدن شرکت انجام می دهند مسئولیت تضامنی دارند» .راه حل مزبور با آنچه در فرانسه معمول است تفاوت دارد.چنانچه گفتیم در حقوق فرانسه پرداخت هزینه های ناشی از معاملات انجام شده به نام شرکت در شرف تاسیس به این دلیل که شرکت تا قبل از به ثبت رسیدن آن شخصیت حقوقی ندارد،بر عهده ی موسسان گذاشته است.راه حل قانون ما از نظر حقوقی قابل توجیه نیست. از نظر حقوقی چگونه می توان قبول کرد که شرکت قبل از ثبت شخصیت حقوقی پیدا کند؟ولی حق استفاده از وجوه خود را نداشته باشد؟چگونه می توان معامله ای را که مدیران به نام شرکت ایجاد شده می کنند بر عهده ی موسسان گذاشت؟ به نظر دکتر ربیعا اسکینی در کتاب حقوق تجارت شرکت های تجاری،راه حل منطقی این است که مانند حقوق فرانسه و بسیاری از کشورهای دیگر،به شرکت شخصیت حقوقی داده نشود ،مگر پس از ثبت آن.اگر شرکت پس از ثبت ،معاملات قبل از ثبت را قبول نکند،می توان تعهدات ناشی از این گونه معاملات را بر عهده ی موسسان گذاشت،چه با نبودن شخص حقوقی در زمان معامله،موسسان را باید اصیل تلقی کرد که بالطبع باید از عهده ی تعهدات خود برآیند.راه حل قانون ایران که تلفیقی است از مقررات قانون تجارت 1311 راجع به شرکت های سهامی و قانون 1966 فرانسه راجع به شرکت های تجاری در عمل اشکالاتی ایجاد می کند که عقل سلیم آن را نمی پذیرد.\nیکشنبه 31 شهریور 1398 03:27 ب.ظ\nنتیجه ی عدم ثبت شرکت.\nدر علم حقوق، بحث از شخصیت حقوقی ،مختص شرکت های تجاری که از جمله ی اشخاص خصوصی هستند،نیست ،بلکه درباره ی کلیه ی اشخاص حقوقی اعم از خصوصی و عمومی صدق می کند.1قانون تجارت ایران،برای شرکت های تجاری شخصیت حقوقی قایل شده است (ماده ی 583).دارا بودن شخصیت حقوقی به این معناست که شرکت صلاحیت داشتن حقوق و تکالیف و نیز صلاحیت اجرای آن ها را دارد.\nهمانطور که در مطالب پیشین نیز گفتیم،پس از تشکیل مجمع عمومی موَسس و احراز مراتب مندرج در ماده ی 17 لایحه ی قانونی 1347،شرکت ایجاد می شود و شخصیت حقوقی پیدا می کند.قاعدتاَ،نتیجه ی این شخصیت حقوقی این است که مدیران شرکت بتوانند تمام حقوق شرکت را تحصیل کرده،به تعهدات آن عمل کنند.مع ذلک،با توجه به مواد مختلف لایحه ی قانونی 1347 می توان گفت تشکیل شرکت سهامی در واقع بدان معنا نیست که شرکت تمام حقوقی را که هر شخص حقوقی از آن بهره مند است تحصیل می کند،بلکه قانونگذار ما اگرچه مانند قانونگذار فرانسه،تحصیل شخصیت حقوقی شرکت را موکول به ثبت آن نزد مرجع ثبت شرکت ها نکرده،ثبت شرکت در مرجع ثبت شرکت ها را شرط ادامه ی حیات آن قرار داده است.در واقع ثبت شرکت وسیله ای است که دولت مقررات شرکت های تجاری را کنترل می نماید .در همین رابطه ماده ی 195 قانون تجارت مقرر کرده است : «ثبت کلیه ی شرکت های مذکور در این قانون الزامی و تابع جمیع مقررات قانون ثبت شرکت هاست » .چون ماده ی مزبور و مواد دیگر قانون تجارت،عدم ثبت را موجب بطلان شرکت معرفی نکرده اند و بطلان قراردادها نیز امری استثنایی و نیازمند وجود نص است،نمی توان گفت که نتیجه ی عدم ثبت شرکت در مرجع ثبت شرکت ها،بطلان شرکت است.\nلذا در ادامه ی این مطلب به نتیجه ی عدم ثبت شرکت اشاره خواهیم کرد و به بررسی اقداماتی می پردازیم که باید بلافاصله پس از تشکیل شرکت انجام شود،یعنی تشریفات ثبت شرکت در مرجع ثبت شرکت ها.\nمطالعه ی موضوع ماده ی 6 لایحه ی قانونی 1347نشان می دهد که با رعایت برخی قواعد شخصیت حقوقی شرکت قبل از ثبت در مرجع ثبت شرکت ها ایجاد می شود ،ولی این شخصیت کامل نمی شود،مگر پس ازثبت آن در مرجع اخیر.لذا ،با وجود آنکه شرکت قبل از ثبت در مرجع ثبت شرکت ها ایجاد می شود و شخصیت حقوقی پیدا می کند،ثبت شرکت در کارکرد آن نقش عمده ای دارد.در واقع،تا شرکت ثبت نشود نمی تواند برخی از اعمال حقوقی را انجام دهد:اولاَ « تا وقتی که شرکت به ثبت نرسیده صدور ورقه ی سهم یا گواهینامه ی موقت سهم ممنوع است.در صورت تخلف امضاکنندگان مسئول جبران خسارات اشخاص ثالث خواهند بود» (ماده ی 28 لایحه ی قانونی 1347) ،ثانیاَ«انتشار اوراق قرضه ممکن نیست،مگر وقتی که کلیه ی سرمایه ی ثبت شده ی شرکت تادیه شده و دو سال تمام از تاریخ ثبت شرکت گذشته و دو ترازنامه آن به تصویب مجمع عمومی رسیده باشد» (ماده ی 55 لایجه ی قانونی 1347) ،ثالثاَ «استفاده از وجود تادیه شده به نام شرکت های سهامی در شرف تاسیس ممکن نیست،مگر پس از به ثبت رسیدن شرکت... »(ماده ی 22 لایحه ی قانونی 1347).در هر حال،اگر شرکت ظرف شش ماه از تاریخ تسلیم اظهارنامه ی مذکور در ماده ی این قانون به ثبت نرسد،موسسان و پذیره نویسان می توانند به بانکی که پذیره نویسی نزد آن صورت گرفته است مراجعه کنند و تعهدنامه و وجوه پرداختی خود را مسترد دارند(ماده ی 19 لایجه ی قانونی 1347).\nبجز تضییقات مذکور،شرکت سهامی از زمان تشکیل و قبل از به ثبت رسیدن دارای حقوق و تعهداتی است که قانون برای آن معین کرده است،در نتیجه مدیران شرکت به محض انتخاب شدن و قبول سمت خود می توانند از اختیاراتی که قانون به آن ها اعطا کرده استفاده کنند،از جمله اینکه می توانند بلافاصله پس از تشکیل شرکت ،رئیس هیاَت مدیره و احیاناَ مدیر عامل شرکت را انتخاب کنند.چنین انتخابی لازم است،چه رئیس هیات مدیره یا مدیرعامل باید شرکت را به ثبت برساند.با توجه به اینکه شرکت پس از ایجاد،شخصیت حقوقی پیدا می کند،مدیران می توانند در مجامع عمومی عادی و فوق العاده نیز تصمیم گیری کنند.آنان می توانند از جانب شرکت معاملاتی انجام دهند،از جمله اجاره ی مسکن،استخدام کارمند،و خرید لوازم اداری و ماشین آلات.\n1)برای مطالعه ی بیشتر رجوع کنید به طباطبایی موتمنی،منوچهر،شخصیت حقوقی،تحولات حقوق خصوصی،زیر نظر ناصر کاتوزیان،ج 2،انتشارات دانشگاه تهران،1371،ص 225 به بعد.\nمساله ای که در این جا مطرح می شود این است که تعهدات ناشی از این گونه معاملات بر عهده ی کیست.بدیهی است اگر شرکت به ثبت برسد،این معاملات،در حدود اساسنامه و مقررات قانون،به نام شرکت انجام گرفته است و بنابراین،\nباید آن ها را اجرا کند.در این گونه موارد فرض بر این است که مدیران می توانسته اند معامله کنند،ولی نمی توانسته اند از وجوه جمع شده به عنوان سرمایه استفاده کنند،مگر پس از ثبت شرکت و حال که شرکت به ثبت رسیده،پرداخت مبالغ و هزینه های ناشی از این معامله از سرمایه ی شرکت(که نزد بانک است)بلامانع است.مساله ی مزبور زمانی بروز می کند که معاملات بعد از تشکیل شرکت انجام شده است،ولی شرکت پس از گذشت شش ماه از تاریخ تسلیم اظهارنامه موضوع ماده ی 6 لایحه ی قانونی 1347 به مرجع ثبت شرکت ها به ثبت نرسیده و شرکای آن طبق ماده ی 19 لایحه ی مذکور می توانند تعهدنامه و وجوه پرداختی خود را دریافت کنند،در این صورت اشخاص ثالث به چه کسی می توانند مراجعه کنند؟قانونگذار ما،به تبعیت از قانون فرانسه،موسسان را مسئول پرداخت هزینه های ناشی از این گونه معاملات تلقی کرده است.در واقع،مواد 19و 23 لایحه ی قانونی 1347،متضمن قواعد روشنی در این مورد است: «موسسین شرکت نسبت به کلیه ی اعمال و اقداماتی که به منظور تاسیس(تشکیل)و به ثبت رسانیدن شرکت انجام می دهند مسئولیت تضامنی دارند» .\nدر رابطه با نتیجه ی عدم ثبت شرکت خارجی قابل توجه است ماده ی 5 قانون ثبت شرکت ها،نمایندگی یا مدیریت شعبه ی شرکت های خارجی را مکلف به ثبت شرکت در ایران کرده است،مشروط بر اینکه بخواهند در ایران فعالیت کنند.عدم ثبت،موجب صدور حکم پرداخت جریمه توسط اشخاص مسئول و جلوگیری از فعالیت شرکت و شعبه ی آن در ایران می شود.برای تسهیل احراز ثبت شرکت های خارجی،ماده ی 22 قانون تجارت مقرر کرده است: «...هر شرکت خارجی که بر طبق قانون ثبت شرکت ها مصوب خرداد ماه 1310 مکلف به ثبت است باید در کلیه ی اسناد و صورت حساب ها و اعلانات و نشریات خطی یا چاپی خود در ایران،تصریح نماید که در تحت چه نمره در ایران به ثبت رسیده والا محکوم به جزای نقدی می شود.این مجازات علاوه بر مجازاتی است که در قانون ثبت شرکت ها برای عدم ثبت مقرر شده است» .\nدر اینجا لازم است اضافه کنیم که برای ثبت شرکت های ایرانی ماده ی 10 قانون ثبت شرکت ها اصل مطالبه ی حق الثبت برای مرجع ثبت شرکت را پیش بینی کرده است.از آن جا که این میزان حق الثبت پیوسته در تغییر است،ذکر جزئیات آن در اینجا ضرورت ندارد.در ضمن، شرکت باید ظرف شش ماه از تاریخ تسلیم اظهارنامه ی مذکور در ماده ی 6 لایحه ی قانونی 1347 به ثبت برسد(ماده ی 19 لایحه ی مذکور) ،همچنین باید اساسنامه ای که به تصویب مجمع عمومی موسس رسیده است به ضمیمه ی صورتمجلس مجمع و اعلامیه قبولی مدیران و بازرسان برای ثبت شرکت به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم شود(ماده ی 18 لایحه ی قانونی 1347).\nقابل ذکر است با توجه به اینکه شرکت قبلاَ تشکیل شده است،خود شرکت و در واقع مدیران رئیس هیات مدیره یا احیاناَ مدیر عامل باید تقاضای ثبت بدهند.تغییراتی که در طول حیات شرکت در شرکت ایجاد می شود و به موجب قانون نیاز به ثبت دارد نیز باید توسط مدیران وقت شرکت به ثبت برسد:مواردی چون تغییر مدیر شرکت یا تغییر در اختیارات او و به طور کلی هر تغییری که در حقوق اشخاص ثالث تاثیر داشته باشد و شرکت می خواهد که اشخاص ثالث از آن آگاهی پیدا کنند.ماده ی 9 نظامنامه ی قانون تجارت مقرر می دارد: «در هر موقع که تصمیماتی راجع به تمدید مدت شرکت زاید بر مدت مقرر یا انحلال شرکت قبل از مدت معینه یا تغییر در تعیین کیفیت تفریغ حساب یا تغییر اسم شرکت یا تبدیل دیگر در اساسنامه یا تبدیل و یا خروج بعضی از شرکای ضامن از شرکت اتخاذ شود و همچنین در هر موقعی که مدیر یا مدیران شرکت تغییر می یابد و یا تصمیمی نسبت به مورد معین در ماده ی 58 قانون تجارت اتخاذ شود،مقررات این نظامنامه راجع به ثبت و انتشار باید در مورد تغییرات حاصله نیز رعایت شود.»\nیکشنبه 31 شهریور 1398 03:26 ب.ظ\nثبت علامت به صورت اجباری.\nطبق ماده ی 30 قانون ثبت علائم تجاری مصوب سال 1386 ،علامت و نام تجاری عبارتند از:\nالف)علامت یعنی هر نشان قابل رویتی که بتواند کالاها یا خدمات اشخاص حقیقی یا حقوقی را از هم متمایز سازد.\nب)علامت جمعی یعنی هر نشان قابل رویتی که با عنوان علامت جمعی در اظهارنامه ی ثبت معرفی شود و بتواند مبدا و یا هرگونه خصوصیات دیگر مانند کیفیت کالا یا خدمات اشخاص حقیقی و حقوقی را که از این نشان تحت\nنظارت مالک علامت ثبت شده جمعی استفاده می کنند متمایز سازد.\nج)نام تجاری یعنی اسم یا عنوانی که معرف و مشخص کننده ی شخص حقیقی یا حقوقی باشد.\nبه موجب قانون، ثبت علائم تجاری اختیاری است ، مگر در مواردی که دولت آن را اجباری نماید. لذا، ثبت علامت تجارتی مطابق آئین نامه ی آن اجباری نیست.یعنی اگر کسی علامت برای کالای خود انتخاب کرد و استعمال نمود\nو آن را به ثبت نرسانید قانون وی را الزام نمی کند.\nلیکن ،برای این که محصولات صنعتی و تجارتی هر تجارتخانه مشخص و معلوم شود،تجار علامتی اختیار و اجناس خود را تحت آن علامت رواج می دهند.فایده ی آن این است که مشتری به محض ملاحظه ی علامت می داند که\nاین محصول متعلق به تجارتخانه یا کارخانه ی مورد اعتماد او می باشد.استعمال علائم تجاری به قدری رواج دارد که مشتری فقط با ملاحظه ی مارک،مبادرت به خرید جنس می نماید.بدون این که سازنده ی آن را و یا تاجری که\nعلامت متعلق به او است بشناسد.مثلاَ روغن نباتی با علامت«سه گل» و یا صابون«لوکس» و یا چاقو که علامت«تصویر دو آدم »دارد و به محض ارائه ی آن مشتری می داند که جنس مورد نظر او است، ولو این که\nکمپانی سازنده ی آن را نشناسد.بنابراین علامت تجارتی به خودی خود معرف جنسی است که حاصل دسترنج و زحمت سازنده ی آن است و باین جهت نباید اشخاص دیگر از آن سواستفاده نموده و به نام خود و به ضرر صاحب\nعلامت در آن مداخله نمایند.\nعلامت تجارتی چون معرف کالای تاجر است، امروزه اهمیت اقثصادی پیدا کرده و کسانیکه محصولات و کالاهای فروشی به بازار عرضه می کنند آن ها را با علامتی مشخص می سازند که بازرگانان دیگر حق استعمال آن علامت\nرا در کالاهای مشابه ندارند.اصطلاح نصب یک علامت بر روی کالا در بند(2)ماده ی 9 کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی به معنای نصب یا الصاق یک علامت به کار رفته است.به موجب این بند از ماده ی مذکور\n،هر محصولی که دارای علامت صنعتی یا تجارتی و یا نام تجارتی غیر قانونی باشد، هنگام ورود به کشورهای اتحادیه که در آن کشورها این علامت یا نام تجارتی از حمایت قانونی برخوردار می باشد توقیف خواهد شد.طبق بند\n(2)فوق الذکر،توقیف همچنین در کشوری که علامت گذاری غیر قانونی در آن صورت گرفته است یا در کشورهایی که محصول در آن وارد شده است به عمل خواهد آمد.\nبنابراین چنانچه آمد ، مطابق قانون ثبت علائم تجاری اختیاری است ، مگر در مواردی که دولت آن را اجباری نماید. تبصره ی ماده ی یک قانون ثبت ،ثبت علائم و اختراعات مواردی را که دولت ، داشتن و ثبت علامت تجارتی را\nکه اجباری و از قاعده ی فوق مستثنی دانسته اعلام کرده و در اجرای این تبصره تصویبنامه ی مورخه 3/2/28 هیئت وزیران ثبت علائم کالاهای زیر را اجباری کرده است:\n1)داروهای اختصاصی (اسپسیالیته)مورد استعمال طبی یا بیطاری\n2)مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصصوص باشند.\n3)نوشیدنی ها و آب های گازدار\n4)لوازم آرایش که برای استعمال مستقیم بر روی پوست انسان به کار می رود.\nلذا به موجب این ماده،تمام اجناس دارویی و طبی و مواد غذایی مذکور در آن آیین نامه،اعم از آن که در داخل ایران ساخته و یا در خارج ساخته و وارد کشور شود و در بازار تحت اسم مشخصی که بر روی برچسب آن زده می\nشود به معرض فروش قرار گیرد باید دارای علامت صنعتی یا تجارتی ثبت شده بوده و در روی برچسب نکات زیر تصریح شود:\nالف-اسم تجارتی و نشانی سازنده ی جنس با قید کشور مبدا\nب-شماره ثبت علامت در ایران\nبر اساس ماده ی 2 این آیین نامه،علامت و مشخصات بالا باید قبل از به معرض فروش قرار دادن جنس ،روی اجناسی که از خارجه وارد شده قید گردد.همان طور که در ماده ی 7 آیین نامه آمده است،برچسب مقرره در ماده ی\n1 باید طوری الصاق شود که نتوان آن را از روی لفاف یا ظرفی که در آن جنس به معرض فروش گذاشته می شود به سهولت برداشت و تنظیم آن باید به طریقی باشد که نام کشور مبدا و نام و نشانی سازنده علامت و شماره ثبت\nو از زمانی که وزارت بهداری اعلام کند شماره و تاریخ اجازه ی فروش در ایران خوانا باشد.تمام این نوشتجات که بر روی برچسب الصاق شده به اجناس خارجه ممکن است به زبان بیگانه باشد ،استعمال زبان فارسی نیز اختیاری\nبر اساس آیین نامه ی فوق الاشاره،در سال 1342 وزارت اقتصاد آگهی ای را تحت عنوان(آگهی وزارت اقتصاد)راجع به اجرای مقررات آیین نامه نصب و ثبت اجباری علایم صنعتی بر روی اجناس دارویی،خوراکی و آرایشی\nصادر کرده است.به موجب این آگهی،کلیه ی داروهای اختصاصی مورد استعمال طبی یا دامپزشکی،مواد غذایی،آرد های مخصوص-چای های مختلف،کاکائو،شکلات،آب نبات،پنیر،مربا،ترشی،کره،روغن های مختلف،مشروبات الکلی\nو غیر الکلی ،آب های معدنی یا گازدار،شربت ،آبجو،آب میوه،لوازم آرایش و وجاهت که برای استعمال مستقیم بر روی بدن انسان به کار می رود مانند صابون،خمیر،پماد،پودر،محلول،عطریات،ادکلن اعم از آن که در داخل ایران\nساخته و یا در خارج ساخته و یا در خارج ساخته و وارد کشور می شود بایستی با برچسبی که دارای علامت صنعتی یا تجارتی ثبت شده موجود باشد ،به معرض فروش گذاشته شود.\nبر روی برچسب باید اسم تجارتی و نشانی سازنده جنس با قید کشور مبدا و شماره ثبت علامت در ایران و شماره و تاریخ اجازه ی وزارت بهداری(در مورد داروها قید شود).در خاتمه ی این آگهی آمده است:بنابراین به کلیه ی\nوارد کنندگان و تولیدکنندگان اجناس مشروحه فوق اخطار می شود که از تاریخ نشر این آگهی در ظرف مدت یک ماه نسبت به ثبت و نصب علایم مقرر در این آیین نامه اقدام نمایند.پس از انقضا مهلت یک ماه، کلیه ی کالاهایی که\nعلائم مربوط به آن ها ثبت و نصب نشده باشد اعم از این که نزد واردکننده یا تولیدکننده یا فروشنده(عمده فروش،مغازه دار،کسبه جزء)پیدا شود عین کالا ضبط و طبق بند(ب)از ماده ی 249 مجازات عمومی تحت تعقیب قانونی\nطبق ماده ی 47 قانون ثبت علائم تجاری مصوب سال 1386 ،با رعایت قوانین و مقررات ثبت اجباری نام های تجارتی،این قبیل نام ها حتی بدون ثبت،در برابر عمل خلاف قانون اشخاص ثالث حمایت می شوند.هر گونه استفاده\nاز نام تجارتی توسط اشخاص ثالث،به صورت نام تجارتی یا علامت یا علامت جمعی،یا هر گونه استفاده از آن ها که عرفاَ باعث فریب عموم شود،غیر قانونی تلقی می شود.\nیکشنبه 31 شهریور 1398 03:25 ب.ظ\nثبت شرکت های خارجی.\nماده ی 3 قانون ثبت شرکت ها می گوید: «هر شرکت خارجی برای اینکه بتواند بوسیله ی شعبه یا نماینده به امور تجارتی یا صنعتی یا مالی در ایران مبادرت نماید، باید در مملکت اصلی خود شرکت قانونی شناخته شده و در اداره ی ثبت اسناد تهران به ثبت رسیده باشد. »\nبنابراین شرکت خارجی وقتی در ایران می توانند به ثبت برسد که در کشور مرکز اصلی خود به ثبت رسیده و قانوناَ تشکیل شده باشد و البته اثبات این امر و ارائه ی دلیل در این مورد بعهده ی شرکت تقاضاکننده ی ثبت است.\nمقررات ثبت-برای اقدام به ثبت شعبه یا نمایندگی شرکت خارجی به موجب ماده ی 4 نظامنامه ی قانون ثبت شرکت ها اظهارنامه ی آن«بوسیله ی شخصی که از طرف شرکتحق امضا در ایران دارد و یا توسط کسی که از طرف شخص مزبور برای این تقاضا وکالت دارد تقدیم خواهد شد».\nاظهارنامه ی ثبت باید به فارسی نوشته شده دارای نکات ذیل باشد:\n1)نام کامل شرکت.\n2)نوع شرکت از سهامی و ضمانتی و مختلط و غیره.\n3)مرکز اصلی شرکت و آدرس صحیح آن.\n5)مقدار سرمایه ی شرکت در تاریخ تقاضا\n6)آخرین بیلان شرکت مشروط به اینکه قوانین خارجه و یا عرف تجاری مملکت اصلی شرکت و یا اساسنامه ی خود شرکت انتشار بیلان شرکت را تعهد کرده باشد.\n7)در چه محل و در چه تاریخ و در نزد کدام مقام صلاحیت دار،شرکت تقاضا کننده مطابق قوانین مملکت اصلی خود ثبت شده است.\n8)شرکت به چه نوع امر صنعتی یا تجاری یا مالی در ایران مبادرت می کند.\n9)شعب آن در کدامیک از نقاط ایران موجود است.\n10)نماینده ی عمده ی شرکت در ایران کیست و اگر شرکت چند نماینده ی مستقل دارد نمایندگان مستقل شرکت در ایران چه اشخاصی هستند.\n11)اسم و آدرس صحیح شخص یا اشخاصی که مقیم در ایران بوده و برای دریافت کلیه ی ابلاغات مربوط به شرکت صلاحیت دارند.\n12)تعهد به اینکه همه ساله یک نسخه از آخرین بیلان شرکت را در صورتیکه بیان مزبور مطابق فقره ی ششم این ماده قابل انتشار باشد به دایره ی ثبت شرکت ها بدهد.\nضمائم-ضمائم اظهارنامه عبارتند از:\nیک نسخه ی مصدق از اساسنامه ی شرکت\nیک نسخه ی مصدق از اختیار نامه ی نماینده ی عمده ی شرکت در ایران و در صورتیکه شرکت چند نماینده ی مستقل داشته باشد - یک نسخه ی مصدق از اختیار نامه ی هر یک از آن ها.اساسنامه و اختیار نامه وقتی معتبر است که به امضای نماینده ی کنسولی ایران در کشور مرکز اصلی شرکت تقاضاکننده ی ثبت رسیده باشد.ضمناَ در صورت تقاضای ثبت شعبه ی شرکت سواد مصدق سند ثبت خود شرکت در ایران که بگواهی اداره ی ثبت شرکت ها رسیده باشد باید ضمیمه ی مدارک شود.\nپس از وصول اظهارنامه و ضمائم ثبت اداره ی ثبت شرکت ها آن را در دفتر مخصوص ثبت شرکت های خارجی تحت شماره ی ردیف ثبت خواهد کرد و برای هرگونه تغییرات یا تاسیس شعب ،صفحاتی را سفید باقی خواهد گذاشت و هرشرکت خارجی یک پرونده ی ثبت شرکت ها خواهد داشت.\nانتشار-وقتی جریان ثبت در دفاتر پایان یافت باید طبق ماده ی 20 نظامنامه ی ثبت شرکت ها در ظرف یکماه از تاریخ ثبت هر شرکت خارجی یا شعبه ی آن دایره ی ثبت شرکت ها باید مراتب ذیل را به خرج خود شرکت در مجله ی رسمی وزارت عدلیه و یکی از روزنامه های یومیه ی تهران منتشر نماید:\n1)خلاصه اساسنامه ی شرکت\n2)اسم نماینده ی عمده ی شرکت در ایران و اگر شرکت در ایران چند نفر نماینده ی مستقل داشته باشد اسم همه ی آن ها.\n3)اسم اشخاصی که از طرف شرکت حق امضا دارند.\n4)اسم شخص یا اشخاص مقیم در ایران که برای دریافت کلیه ی ابلاغات مربوط به شرکت صلاحیت دارند.\nتصدیق ثبت-بعد از انجام تشریفات مزبور «تصدیقنامه ی ثبت شرکت»صادر و به متقاضی تسلیم می شود.\nگواهی نامه ی مزبور طبق ماده ی 18 نظامنامه باید حاوی مراتب زیر باشد:\n1)نام کامل شرکت\n3مرکز اصلی شرکت و آدرس صحیح ان.\n5)مقدار سرمایه ی شرکت در تاریخ تقاضا.\n6)در چه محل و در چه تاریخ و در نزد کدام مقام صلاحیت دار،شرکت تقاضاکننده مطابق قوانین مملکت اصلی خود ثبت شده است.\n7)شرکت به چه نوع امر صنعتی یا مالی در ایران مبادرت می کند.\nاین تصدیق ثبت باید به امضای اداره ی ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی برسد.\nتغییرات-ماده ی 7 قانون ثبت شرکت ها مقرر داشته است که: «تغییرات راجع به نمایندگان شرکت و یا مدیران شعب آن باید به اداره ی ثبت اسناد کتباَ اطلاع داده شود. »و این اطلاع نباید از دو ماه تجاوز کند.\nو اگر تغییرات در خود شرکت باشد مدت اعلان آن سه ماه است در صورتیکه مرکز اصلی شرکت در اروپا و آسیا(باستثنای خاور دور)و امریکای شمالی باشد و چهارماه در سایر مناطق دنیا که شامل خاور دور هم می شود.\nتغییرات مزبور باید با اسناد و مدارک مثبته به ضمیمه ی اظهارنامه اعلام شود و اداره ی ثبت هم تا یک ماه مکلف به انتشار آن به هزینه ی تفاضاکننده است.\nشرکت دارای امتیاز-ممکن است شرکت خارجی که در ایران به عملیات تجارتی یا صنعتی یا مالی می پردازد دارای امتیازنامه ی رسمی از دولت ایران باشد،در این صورت طبق تبصره ی 5 نظامنامه ی «هر گاه شرکت خارجی شرکتی باشد که شرایط عملیات آن به موجب امتیازنامه ی صحیح و منظمی مقرر گردیده علاوه بر اسناد فوق (اظهارنامه-اساسنامه-اختیارنامه)باید سواد امتیازنامه با تصدیق وزارت امور خارجه مشعر بر صحت آن امتیازنامه نیز تسلیم شود.\nآخرین ویرایش:یکشنبه 31 شهریور 1398\nیکشنبه 31 شهریور 1398 10:39 ق.ظ\nشاید اکثر شما با نام هگمتانه در تاریخ آشنا باشید. هگمتانه شهری است که قدمت آن به دوره مادهای آریایی بازمی‌گردد. هگمتانه درواقع همین همدان امروزی است. پس قدمت این شهر به زمان‌های خیلی قدیم بازمی‌گردد. در طول تاریخ قدمتدار این شهر بارها پیش‌آمده که همدان به‌عنوان پایتخت ایران برگزیده‌شده است. همدان یکی از شهرهای مهم ایران و مرکز استان همدان شناخته می‌شود. استان همدان از لحاظ جغرافیایی از استان‌های غربی کشور محسوب می‌شود و با استان‌های زنجان، قزوین، لرستان و مرکزی همسایه است. استان همدان مانند دیگر استان‌های کشور علاوه بر مرکز خود یعنی شهرستان همدان، شهرستان‌های دیگری را نیز در حوزه استحفاظی خود جای‌داده است که این شهرستان‌ها به شرح: رزن، کبودرآهنگ، فامنین، بهار، اسدآباد، تویسرکان، ملایر و نهاوند است. اگر بخواهیم از حیث اقتصادی این شهر را بررسی کنیم، باید بگوییم نیروگاه برق همدان از نیروگاه‌های مهم به شمار می‌رود که به‌تنهایی برق کل استان را تأمین کرده و در مواردی تولیدات آن مورداستفاده اراک، سنندج و زنجان نیز واقع می‌رود. از دیگر صنعت‌ها و شهرک‌های صنعتی در حال فعالیت در همدان می‌توان به شهرک صنعتی بوعلی، شهرک صنعتی باغ بهشت، شهرک صنعتی قهاوند، شهرک صنعتی گنبد در حوزه استحفاظی همدان اشاره کرد.\nبه‌اختصار تعریفی که از همدان آوردیم اکتفا می‌کنیم و در ادامه به اصل موضوع مورد بحثمان که در مورد سرمایه‌گذاری در همدان است می‌پردازیم. در ادامه مطلب شما با مطالب مفیدی روبرو می‌شوید که شما را در زمینه گونه‌هایی از سرمایه‌گذاری در همدان مطلع می‌سازد. آنچه در زمینه سرمایه‌گذاری در همدان گفتیم با این راه تحقق می‌یابد. امروزه یکی از راه‌های مفید فایده و پر بازده جهت سرمایه‌گذاری ثبت شرکت است مشروط بر آنکه به‌صورت اصولی و با توجه به راهنمایی‌هایی صورت گیرد که از متخصصان خبره این زمینه دریافت کرده باشید. به‌عنوان‌مثال تعدادی از بهترین‌ها در ثبت شرکت آماده خدمت‌رسانی به شما هستند. اما هدف ما در اینجا توضیح ثبت شرکت در همدان است. شما جهت ثبت شرکت باید از طریق اداره ثبت شرکت همدان اقدام کنید. استان همدان جهت سهولت کار شما متقاضیانی که در دیگر شهرستان‌های این استان هستید، ادارات ثبت شرکت مربوط به همان منطقه شهر و شهرستان را تأسیس کرده و شما جهت ثبت شرکت مدنظر خود می‌توانید به همان اداره رجوع کنید. روند اداری تعریف‌شده باعث می‌شود که درنهایت شرکت شما در اداره ثبت شرکت کل استان یعنی اداره ثبت شرکت همدان به ثبت برسد.\nجهت ثبت هر یک از دسته‌هایی که طبق قانون برای ثبت شرکت اعلام گشته‌اند شما باید مراحل اداری، شرایط و مدارک مربوط به آن را داشته باشید. ما در ادامه به بررسی دو دسته از مجموع 8 دسته تعریف‌شده می‌پردازیم و شرایط، مدارک و مراحل آن‌ها را بررسی و ارائه می‌کنیم. بدیهی است که این دو دسته انتخابی از آمار بالاتری بین متقاضیان ثبت شرکت برخوردار بوده‌اند و به زبان ساده‌تر از عمومیت بیشتری در تقاضای ثبت برخوردار بوده‌اند. اما در نظر داشته باشید که متخصصان هر یک از دیگر دسته‌های ثبت شرکت در ثبت شرکت حضور دارند و آماده خدمت‌رسانی و ارائه اطلاعات لازمه در زمینه دسته مدنظر شما هستند. کافی است که از طریق یکی از راه‌های ارتباطی با آن‌ها در تماس باشید.\nشرایط و مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در همدان\nطبق تعریف ارائه‌شده از شرکت با مسئولیت محدود، شرکت‌هایی که جهت انجام امور تجاری تأسیس‌شده‌اند و سرمایه آن را با هم تأمین می‌کنند تا سهام شرکت تشکیل‌شده (سهامی که غیرقابل تخصیص در قالب سهام به افراد است و به صورت سهمالشرکه در نظر گرفته میشود) و تنها به میزان سهمشان در تأمین سرمایه اولیه متعهد به مسئولیت‌های شرکت هستند را شرکت با مسئولیت محدود میگویند.\nطبق تعریف ارائه‌شده ممکن است شما متمایل به تأسیس شرکت با مسئولیت محدود در همدان شده باشید، بدین منظور ابتدا باید مشمول شرایطی که قوانین برای آن تعریف کرده، باشید این شرایط با اختصار به شرح زیر است:\nالف ) باید در نظر داشته باشید که هنگام ثبت شرکت حداقل اعضای تشکیل‌دهنده آن باید 2 نفر که به سن قانونی رسیده باشند منظور گردد. همچنین هیچ‌یک از اعضای شرکت نباید سو پیشینه کیفری داشته باشند.\nب) به‌عنوان دومین شرط، لازم است بدانید که با توجه به تعریفی که از شرکت با مسئولیت محدود ارائه شد صرفاً تأمین سرمایه کفایت نمی‌کند، این شرط وجود دارد که حداقل 2 نفر در تأمین آن شریک باشند و سرمایه تنها توسط یک نفر تهیه نشده باشد.\nج ) اما دیگر شرط حاکم بر موضوع سرمایه در ثبت شرکت با مسئولیت محدود میزان آن است. مرزی برای حداکثری سرمایه‌ای که می‌خواهید تعریف کنید ارائه نشده اما باید در نظر داشته باشید که میزان آن نباید کمتر از یک‌میلیون ریال معادل 100 هزار تومان باشد. به‌عبارت‌دیگر حداقل میزان سرمایه اولیه، یک‌میلیون ریال است.\nسه شرط بررسی‌شده در بالا شرایطی هستند که جهت اقدام به ثبت شرکت با مسئولیت محدود در همدان باید مشمول آن‌ها شوید. همان‌طور که به چشم می‌آید شرایط خاص و سختی در این دسته در نظر گرفته نشده و به همین سبب و با توجه به مراحل و مدارک مورد نیاز آن نیز، این دسته از شرکت‌ها برای دوستانی که اولین بار است می‌خواهند وارد عرصه تجارت و ثبت شرکت شوند بسیار مناسب است؛ زیرا نیازمند تجربه‌های خاص و زیادی در این زمینه نیست.\nاما بعد از آن که به بررسی شرایط لازم آن پرداختیم، نوبت به آن می‌رسد که مدارک مراحل آن را نیز برای شما بازگو کنیم. در ادامه شما با لیستی از مدارک و مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در همدان موجه خواهید شد.\nمدارک ثبت شرکت با مسئولیت محدود در همدان\nمدارکی که مؤسسان (خود شما) شرکت باید فراهم کنند:\n- کپی مدارک شناسایی اعضای شرکت (کارت ملی و شناسنامه)\n- گواهی عدم سوءپیشینه‌ی هیئت‌مدیره\nمدارکی که ثبت شرکت فراهم می‌کند:\n- دو برگ اظهارنامه‌ی شرکت با مسئولیت محدود\n- دو جلد اساسنامه‌ی شرکت با مسئولیت محدود\n- دو نسخه صورت‌جلسه‌ی مجمع عمومی مؤسسان\n- دو نسخه صورت‌جلسه‌ی هیئت‌مدیره\nاما ممکن است این سؤال برای شما پیش‌آمده باشد که منظور از مدارکی که مؤسسان باید فراهم کنند و مدارکی که ثبت شرکت فراهم می‌کند چیست؟ در واقع باید بگوییم این از خدماتی است که ثبت شرکت می تواند در اختیار شما بگذارد. مدارکی که تهیه آن‌ها نیازمند تجربه خاصی نیست و دردسر کمتری در مقایسه با دیگر مدارک را دارند، خودتان تهیه و تنظیم کرده اما در مورد تأمین دیگر مدارک هنگامی‌که طبق مراحل ثبت با وکیل شرکت به توافق رسیده و قرارداد را امضا کردید، نماینده حقوقی شما میتواند به تهیه و تنظیم آن‌ها می‌پردازد.\nبعد از تهیه مدارک نوبت به بررسی مراحل ثبت شرکت می‌رسد ما در زیر مختصراً به بررسی این مراحل پرداخته‌ایم.\nمراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در همدان\n- تماس با مشاورین و وکلای ثبت شرکت جهت اقدام به ثبت شرکت با مسئولیت محدود در همدان\n- اعزام وکیل متخصص ثبت شرکت با مسئولیت محدود از طرف ثبت شرکت به محل شرکت به‌صورت رایگان\n- در صورت توافق امضای قرارداد بین شما و ثبت شرکت جهت همکاری که توسط وکیل شرکت تنظیم گشته است.\n- تکمیل مدارک توسط نماینده حقوقی شما در ثبت شرکت\n- ثبت‌نام در سایت ثبت شرکت\n- تعیین نام شرکت و دریافت تأییدیه آن و امضاء داران و فرم‌های مربوطه\n- انجام امور اداری ثبت شرکت و گرفتن شماره ثبت (توسط وکیل ) طی حداقل سه روز کاری\n- تحویل مدارک ثبت شرکت در موسسه به کارفرما\nبه همین منوال ثبت شرکت با مسئولیت محدود در همدان شما صورت گرفته و به نتیجه می‌رسد و شرکت شما ثبت می‌گردد.\nشرایط و مراحل ثبت شرکت سهامی خاص در همدان\nدر ابتدای راه ثبت شرکت سهامی خاص در همدان باید در مورد ماهیت شرکت‌های سهامی خاص اطلاعاتی کسب کنید به‌طورکلی شرکت‌هایی شرکت سهامی خاص در نظر گرفته می‌شوند که به‌منظور انجام امور تجاری تأسیس می‌گردند. اعضای آن شرکت با علم بر این اختیار که می‌توانند سهام این شرکت را با هم تامین کنند و هر فرد سهامی از شرکت را دریافت کند، منحصراً خود سرمایه را تأمین می‌کنند؛ تا سهام شرکت نیز تنها میان خود اعضا تقسیم شود. همچنین اعضا به میزان ارزش اسمی سهام خود در تأمین سرمایه شرکت متعهد انجام مسئولیت‌های شرکت می‌گردند.\nمانند هر دسته‌ای از شرکت‌ها ثبت شرکت سهامی خاص در همدان نیز مشمول شرایطی است که شما را جهت اقدام به ثبت دارای مجوز می‌کند.\nاین شرایط به‌اختصار به شرح زیر است.\nشرایط ثبت شرکت سهامی خاص در همدان\nالف) جهت ثبت شرکت حداقل اعضا و سهامداران باید 3 نفر باشند و 2 نفر نیز به‌عنوان بازرس و جانشین آن معرفی گردند که این بازرسین نباید با هیئت‌مدیره نسبت فامیلی و یا خویشاوندی داشته باشند.\nب) حداقل اعضایی که به‌عنوان هیئت‌مدیره باید معرفی کنید 2 نفر است.\nج ) هر یک از اعضای هیئت‌مدیره باید حداقل یک سهم از سهامی شرکت را دارا باشند.\nد) اینکه چه میزانی را به‌عنوان سرمایه اولیه تعریف می‌کند مهم نیست اما باید در نظر داشته باشید که این میزان نباید کمتر از یک‌میلیون ریال باشد همچنین در هنگام تعریف سرمایه هنگام ثبت آن باید 35 درصد از آن به‌صورت نقدی تأمین‌شده باشد که در یک حساب تحت عنوان حساب شرکت در حال تاسیس در یکی از بانک‌ها واریز گشته باشد. و گواهی واریز آن ضمیمه مدارک شود.\nاکنون‌که شرایط ثبت شرکت سهامی خاص در همدان را مطالعه و بررسی کردید نوبت به آن رسیده که نسبت به تهیه و تنظیم مدارک آن اقدام کنید و در نهایت مراحل اداری آن را انجام دهید. در ادامه مختصری از هر دو مورد آورده می‌شود.\nمدارک ثبت شرکت سهامی خاص در همدان\nمدارکی که مؤسسان شرکت (خودتان) باید فراهم کنند:\n- کپی مدارک شناسایی اعضا\n- گواهی عدم سوءپیشینه‌ی اعضا\n- ارائه‌ی گواهی واریز حداقل 35 درصد سرمایه\nمدارکی که میتوانید با کمک ثبت شرکت فراهم کنید:\n- دو برگ اظهارنامه‌ی شرکت سهامی خاص\n- دو جلد اساسنامه‌ی شرکت سهامی خاص\nهمان‌طور که پیش‌تر در مورد مدارکی که مؤسسان می‌توانید تهیه کنند و مدارکی که ثبت شرکت برای شما تهیه می‌کند توضیح دادیم در ثبت شرکت سهامی خاص نیز این شرایط حاکم است. اکنون می‌توانیم باهم به بررسی مراحل ثبت شرکت سهامی خاص در همدان بپردازیم.\nمراحل ثبت شرکت سهامی خاص در همدان\n-تماس با مشاورین وکلای ثبت شرکت سهامی خاص در ثبت شرکت .\n- اعزام وکیل متخصص در زمینه موردنظر (در اینجا ثبت شرکت سهامی خاص) به محل شرکت شما به‌صورت رایگان\n- بعد از توافق میان شما و وکیل شرکت امضاء قرارداد تنظیم‌شده توسط وکیل که بین شما و ثبت شرکت وضع‌شده است .\n-ثبت‌نام در سایت و پذیرش اولیه.\n- تعیین نام شرکت و دریافت تأییدیه آن از اداره مربوطه و امضاء اوراق مربوطه.\n- انجام امور اداری در ثبت شرکت‌ها و گرفتن شماره ثبت توسط وکیل پایه‌یک (طی حداقل 30 روز کاری ).\n- تحویل مدارک به شما در موسسه.\nیکشنبه 31 شهریور 1398 10:38 ق.ظ\nیزد شهر بادگیرها. یزد از شهرهای بزرگ و زیبای ایران است که مرکز استان یزد نیز به شمار می‌رود. یزد به سبب زیبایی‌های خیره‌کننده‌ای که از حیث تاریخی و بافت سنتی و شهری خود دارد در سازمان جهانی یونسکو در لیست میراث جهانی نیز به ثبت رسیده است؛ به همین منظور این شهر، شهرت جهانی دارد. استان یزد شامل 10 شهرستان است که نام آن‌ها یزد، میبد، اردکان، بافق، مهریز، ابرکوه، تفت، اشکذر، خاتم و مهاباد است که در میان آن‌ها شهر یزد به‌عنوان مرکز استان انتخاب‌شده است. یزد پیشینه تاریخی غنی‌ای دارد که از نشانه‌های آن بافت شهر و وجود بناهای تاریخی منحصربه‌فرد در آن است؛ و تقریباً در همه ادوار حضورداشته است. به‌واسطه بافت کویری یزد معدن‌های آبی جهت انجام کشاورزی در این استان کفایت نمی‌کند و به همین جهت صنعت‌های دیگری به‌واسطه وجود معدن‌های متعدد در آن مشغول فعالیت هستند. معادن آهن، زغال‌سنگ و سنگ از معدن‌های موجود در حوزه استحفاظی یزد هستند و در حال حاضر در حال فعالیت‌اند. از صنایع دیگر این شهر می‌توان به نساجی فرش و پارچه اشاره نمود.\nبه همین تعریف کلی از شهر یزد بسنده می‌کنیم هرچند کلام در توصیف هر یک از شهرها ناتوان است؛ اما هدف ما در این مبحث و مقاله توضیح شیوه‌های سرمایه‌گذاری در یزد است و صرفاً خواستیم مقدمه‌ای از این شهر به شما بدهیم. در ادامه برای دوستانی که قصد سرمایه‌گذاری در یزد را دارند توصیه می‌کنیم مطالب زیر را از دست ندهند. اگر بخواهیم در مورد سرمایه‌گذاری در یزد صحبت کنیم و بخواهیم یکی از راه‌های اصلی آن را مثال بزنیم می‌توانیم به ثبت شرکت اشاره کنیم. درواقع یکی از راه‌های سرمایه‌گذاری اقدام به ثبت شرکت است. در زمینه ثبت شرکت در یزد باید بدانید که روند اداری در اداره ثبت شرکت یزد صورت می‌گیرد؛ اما از دیگر وظایف این اداره نظارت بر مجموعه اداراتی است که دولت جهت سهولت کار شما در دیگر شهرستان‌های این استان احداث کرده و شما در هر نقطه از استان یزد که بخواهید به ثبت شرکت بپردازید می‌توانید به اداره مربوطه همان منطقه مراجعه کنید و از همان اداره جهت ثبت شرکت خود اقدام نمایید. تنها باید بدانید که این اداره زیرمجموعه اداره کل ثبت شرکت استان که همان اداره ثبت شرکت یزد به‌عنوان مرکز استان است صورت می‌گیرد.\nاما قانون تجارت از حیث حیطه فعالیت‌ها و اختیارات شرکت‌ها در عرصه تجارت آن‌ها را در 8 دسته گنجانده و شرکت مدنظر شما باید دریکی از آن‌ها قرار بگیرد. با توجه به آمار اعلامی از سوی اداره کل ثبت شرکت کشور ما در اینجا به بررسی شرکت‌هایی می‌پردازیم که از عمومیت بالاتری به نسبت بقیه در زمینه تقاضای ثبت برخوردار است. بدیهی است ممکن است دوستانی در این میان باشند که بخواهند شرکت‌هایی با زمینه فعالیت تخصصی‌تر که در دیگر دسته‌ها گنجانده می‌رود تأسیس و به ثبت برسانند. به همین منظور ثبت شرکت متخصصانی را در زمینه هرکدام از دسته‌ها در اختیار دارد تا آماده خدمت‌رسانی هر چه بهتر و مفیدتر به شما عزیزان باشند. کافی است شما با این موسسه تماس برقرار کنید.\nشرایط و مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در یزد\nشرکت‌هایی را شرکت با مسئولیت محدود می‌خوانند که به جهت انجام امور تجاری تأسیس‌شده باشند و اعضا خود به تأمین سرمایه شرکت اقدام کنند. سهام این شرکت نیز نمی‌تواند در قالب سهام بین اعضا تقسیم‌شده و سهامدارهای متعدد داشته باشد یعنی سهام شرکت به‌صورت سهم‌الشرکه‌های شرکت محسوب می‌گردد. حیطه مسئولیت افراد نیز منحصر به میزان سهمی است که در تأمین سرمایه داشته‌اند.\nاکنون‌که با ماهیت شرکت با مسئولیت محدود آشنا شدیم لازم است به‌طور اختصاصی در زمینه ثبت شرکت با مسئولیت محدود در یزد برایتان توضیح دهیم. ثبت شرکت با مسئولیت محدود در یزد روند اداری مرسوم در کل کشور را دارد و شرایط، مدارک و مراحل تعریف‌شده خود را دارد.\nدر ابتدا لازم است برای کسانی که می‌خواهند ثبت شرکت با مسئولیت محدود در یزد را داشته باشند به شرح شرایط آن بپردازیم زیرا اگر مشمول شرایطی که در ذیل این توضیح می‌آید نشوید در واقع مجوزی برای اقدام به ثبت شرکت نخواهید داشت. این شرایط به‌اختصار به شرح زیر است:\nشرایط لازم جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود را می‌توان در چند سطر خلاصه کرد. به‌عنوان‌مثال یکی از ابتدایی‌ترین شرط‌های ثبت این شرکت آن است که حداقل 2 نفر را به‌عنوان شریکان شرکت در هنگام ثبت باید معرفی کنید البته این دو نفر باید به سن قانونی رسیده باشند. همچنین هیچ‌یک از اعضا نباید سوءپیشینه کیفری داشته باشند. شروط دیگر در خصوص سرمایه این شرکت است. اولاً آنکه حداقل سرمایه‌ای که می‌خواهید به‌عنوان سرمایه اولیه تعریف کنید نباید کمتر از یک‌میلیون ریال باشد مازاد مبلغ اعلام‌شده مشکلی را ایجاد نخواهد کرد. دوما آنکه سرمایه شرکت حداقل باید توسط دو نفر از اعضای شرکت تأمین‌شده باشد یعنی نمی‌شود که تنها یک نفر از اعضا سرمایه اولیه را تهیه‌کرده باشد. اینکه هر یک از افراد چقدر از سرمایه را تأمین کرده نیز مدنظر نیست و تنها سهیم بودن دو نفر در تأمین آن مدنظر است. مدیر شرکت با مسئولیت محدود می‌تواند از بین سهام‌داران یا از خارج آنان انتخاب شود. مدیر می‌تواند به مدت محدود یا نامحدود انتخاب شود و اختیار این مسئله بر عهده‌ی اساسنامه است. همچنین این که مدیر حقوقی از شرکت دریافت کند یا در سود شرکت سهیم باشد می‌تواند در اساسنامه بیاید.\nشرایط ثبت شرکت با مسئولیت محدود در یزد را با هم بررسی کردیم اکنون می‌خواهیم برای شما مدارکی می‌توانید خودتان جهت ثبت شرکت تأمین کنید را شرح دهیم. مدارک دیگری نیز علاوه بر موارد زیر موردنیاز است اما نگران نباشید زیرا در مراحل اداری با کمک نماینده حقوقی شما تهیه و تنظیم می‌گردند و این از خدماتی است که «ثبت شرکت برای شما دارد.\nمدارک لازم جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود در یزد که خودتان می‌توانید آن‌ها را تأمین کنید: الف) کپی مدارک شناسایی اعضای شرکت (کارت ملی و شناسنامه) و ب) دریافت گواهی عدم سو پیشینه کیفری هیئت‌مدیره شرکت. محدوده مدارکی که خودتان می‌توانید آن‌ها را تأمین کنید به همین‌جا ختم می‌شوند.\nمراحلی که جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود در یزد باید سپری کنید، بدین شرح است: الف) تماس با مشاورین و وکلای ثبت شرکت جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود در یزد. ب) اعزام رایگان وکیل متخصص ثبت شرکت با مسئولیت محدود از طرف «ثبت شرکت به محل شرکت. ج) امضاء قرارداد بین شما و «ثبت شرکت که توسط وکیل بعد از به توافق رسیدن تنظیم می‌شود. د) تکمیل مدارک با کمک نماینده حقوقی شما بعد از عقد قرارداد. هـ) ثبت‌نام در سایت ثبت شرکت؛ و) تعیین نام شرکت، امضاءداران و کامل کردن فرم‌های مربوطه. ز) انجام امور اداری ثبت شرکت و گرفتن شماره ثبت (توسط وکیل) که حداقل سه روز کاری زمان نیاز دارد. ح) اتمام کار و تحویل کار در موسسه به شما.\nدر اینجا بخش ثبت شرکت با مسئولیت محدود شما در یزد به پایان می‌رسد. در نظر داشته باشید که «ثبت شرکت در زمینه ثبت شرکت ها آماده پاسخ‌گویی و ارائه خدمات ثبتی به شما است.\nشرایط و مراحل ثبت شرکت سهامی خاص در یزد\nشرکت‌هایی را شرکت سهامی خاص می‌نامند که با هدف انجام امور تجاری تأسیس می‌شوند. سهام این شرکت‌ها برخلاف مورد قبلی قابلیت تقسیم و تخصیص به افراد را در قالب سهام دارد به همین سبب و با علم بر این مورد اعضای آن جهت تقسیم سهام به‌طور انحصاری بین خود اعضای شرکت، تنها خودشان به تأمین شرکت می‌پردازند. میزان تعهدات هرکس نسبت به مسئولیت‌های شرکت محدود به مبلغ اسمی سهام آن‌ها است. این شرکت نیز مانند دیگر شرکت‌ها برای متقاضیان خود شرایطی را دارد که هنگام ثبت شرکت باید مشمول آن‌ها شوند.\nاگر بخواهیم مختصراً به شرح شرایط شرکت سهامی خاص در یزد بپردازیم و بخواهیم شرایط را در چند سطر شرح دهیم باید بگوییم: این شرکت جهت ثبت حداقل با 3 نفر عضو به ثبت می‌رسد همچنین باید 2 نفر را به‌عنوان بازرس و جانشین آن حین ثبت معرفی نمود. این دو نفر نباید رابطه خویشاوندی با هیئت‌مدیره آن‌که حداقل 2 نفر باید باشند داشته باشند. هیچ‌یک از اعضای هیئت مدیره‌ی شرکت نباید سو پیشینه کیفری داشته باشند؛ اما شروط مربوط به سرمایه این شرکت بدین شرح است که در ابتدا مرز حداقلی آن مانند شرکت با مسئولیت محدود، یک‌میلیون ریال معادل 100 هزار تومان در نظر گرفته‌شده است. هر کدام از اعضای هیئت‌مدیره باید حداقل یک سهم از سهام شرکت را داشته باشند و هنگام تعریف سرمایه شرکت، حداقل 35 درصد از آن باید به‌صورت نقدی در یک حساب بانکی تحت عنوان حساب شرکت واریزشده باشد.\nاکنون‌که با شرایط ثبت شرکت سهامی خاص در یزد آشنا شدیم، می‌توانیم به بررسی مدارک و مراحل آن نیز بپردازیم؛ مانند قبل ما مدارکی را برای شما نام می‌بریم که خودتان به‌راحتی می‌توانید آن‌ها را تهیه و تنظیم کنید و دیگر مدارک را بعد از عقد قرارداد با «ثبت شرکت می‌توانید با کمک نماینده حقوقی تدارک ببینید و این ازجمله خدماتی است که «ثبت شرکت برای شما در نظر گرفته است؛ اما مدارک لازم جهت ثبت شرکت سهامی خاص که مؤسسان باید تأمین کنند: الف) کپی مدارک شناسایی یعنی کارت ملی و شناسنامه همه اعضای اصلی شرکت و ب) تهیه گواهی سوءپیشینه کیفری برای اعضای هیئت مدیره.\nبعدازآنکه این مدارک را تهیه کردید می‌توانید مراحل آن سپری کنید و مراحل ثبت شرکت سهامی خاص در یزد بدین شرح است: الف) تماس با مشاورین وکلای ثبت شرکت ب) اعزام وکیل متخصص به محل مورد نظر شما (رایگان). ج) امضاء قرارداد. د) تکمیل مدارک. هـ) ثبت‌نام در سایت و پذیرش اولیه؛ و) مشخص کردن نام و امضاء اوراق مربوطه. ز) انجام امور اداری در ثبت شرکت‌ها و گرفتن شماره ثبت توسط وکیل پایه‌یک در طی حداقل 30 روز کاری.\nشنبه 30 شهریور 1398 10:25 ق.ظ\nCE یک نشان استاندارد برای نشان دادن تطابق الزامی محصولات با منطقه اقتصادی اروپا است. در واقع هر محصولی که در این منطقه تولید و به فروش می رسد باید دارای این نشان باشد و البته شرکت ها و محصولات خارج از این اتحادیه هم برای ورود به این اتحادیه باید ابتدا این نشان را اخذ نمایند.\nCE در اصل مخفف عبارت فرانسوی Conformité Européne می باشد که به انگلیسی به عبارت Conformity European هم تفسیر می شود . دارندگان نشان CE در واقع نشان می دهند که الزامات اتحادیه اروپا را رعایت کرده اند و محصولات انها واجد صلاحیت برای فروش در کشور های عضو اتحادیه اروپا می باشد. در واقع اتحادیه اروپا الزاماتی تحت عنوان EC ( کمیسیون اروپا)دارد که شرکت هایی که می خواهند محصول خود را در اروپا عرضه کننده باید این الزامات را رعایت کرده باشند. وقتی در ارزیابی هایی ثابت شود که این الزامات توسط محصولی رعایت شده است این محصول می تواند دارنده نشان CE باشد و آن را بر روی محصولات خود استفاده نماید.\nبیشتر محصولاتی که نشان CE را اخذ می کنند می توانند محصولات خود را به بازار اروپا عرضه کنند مشروط به اینکه خود شرکت بصورت خودمختار و داخلی کنترل های لازم را که به خود اظهاری مشهور است بر محصولات خود داشته باشد و نیازی به بررسی و تائید صلاحیت توسط نهاد های اروپایی نباشد. به همین دلیل سازمان حمایت از حقوق مصرف کنندگان اروپا قویا هشدار می دهد که این نشان به عنوان نشان ایمنی برای مصرف کننده نمی تواند شناخته شود.\nدر نتیجه نشان CE یک نشان استاندارد خود اظهاری است. اینکه برخی محصولات خود را مورد تائید استاندارد CE می نامند در واقع خلاف گویی می کنند چرا که این نشان به موضوع تائیدیه دلالت ندارد. برای اینکه یک نشان بتواند چیزی را تایید نماید باید آزمایشات مختلفی انجام شود و معیار های زیادی مد نظر قرار گرفته شود که وقتی از نشان CE به عنوان خود اظهاری نام برده می شود نمی تواند خود معیارهایی برای تایید صلاحیت دیگران داشته باشد.\nشرکت هایی که باید نشان CE را داشته باشند شرکت هایی هستند که در داخل اتحادیه اروپا تولید می کنند، به داخل اتخادیه اروپا واردات دارند و یا محصولی را توزیع می کنند و یا تولید کننده ای هستند که هر چند در خارج از اتحادیه اروپا تولید می کنند ولی دفتر آنها در این اتحادیه می باشد.\nنحوه دریافت نشان CE\nتمامی تولید کنندگان و واردکنندگان و محصولاتی که واجد شرایط برای دریافت نشان CE هستند باید یک ارزیابی انطباق را انجام دهند، سپس پرونده الکترونیکی تهیه کنند و اظهارنامه ای آماده و ارائه نمایند. برای این منظور باید مستندات لازم تهیه و ارائه شود.\nشرکت های وارد کننده محصول از شرکت های خارج از اتحادیه اروپا باید اثبات نمایند که شرکت مربوطه مراحل خاصی را گذرانده و به تعهدات و معاهدات مربوط به ورود محصول به اتحادیه اروپا عمل نموده است. در اصل می توان اینگونه گفت که مسئول قانونی واردات محصول از شرکت های مختلف شرکت وارد کننده است و به همین دلیل او است که جوابگوی عدم تعهدات شرکت ها در صورت نداشتن استاندارد های لازم خواهد بود.\nمراحل دریافت گواهینامه و یا نشان CE اروپا\nتهیه گزارشی به نام گزارش شناخت محصول که مشخصات فنی و ویژگی های محصول را ارائه می کند\nتهیه راهنمایی برای کاربرد محصول و نکاتی که به عنوان ایمنی رعایت شده است\nتطابق و همسان سازی محصول با استاندارد های اروپایی\nشناسایی و یکسان سازی با دستورالعمل ها و راهنماهای مورد کاربرد\nتهیه آئین نامه ها ، روش های اجرایی و دستورالعمل های ی تهیه محصول به همراه طرح های کیفی ، نتایج تست و آزمون های بازرسی\nتطبیق گزارشات و نتایج آزمون ها با الزامات و روش های تست مندرج در استاندارد های اروپا\nاثبات انطباق ارزیابی و تطابق آن با استاندارد های مشخص شده با استناد به ارائه اظهارنامه ای که تولید و نتایج تست و آزمون در آن بیان شده است\nتهیه و بررسی عملکرد های نقشه ها و نمودار های تولید محصول\nشناسایی مخاطرات ایمنی و بهداشت و زیست محیطی و ارزیابی ریسک آنها\nمدارک ممیزی و اثبات وجود سیستم مدیریت کیفیت در سازمان با ارائه گواهینامه معتبر و قابل پیگیری از نهاد های ذی صلاح\nتکمیل پرونده فنی و چک لیست های مورد نیاز\nو نهایتا اخد نشان و یا گواهینامه CE ور اجازه درج آن بر روی محصولات\nهر چند سیستم مدیریت کیفیت و یاiso9001 در سازمان های متقاضی دریافت ceالزامی است ولیکن پیشنهاد می شود شرکت هایی که به دنبال دریافت ce هستند ابتدا سیستم مدیریت یکپارچه که شامل سه استاندارد پایه و ضروری برای شرکت ها به نام سیستم مدیریت کیفیت iso9001 ، سیستم ایمنی و محیط زیست iso 14001 و سیستم ایمنی شغلی ohsas18001 می باشد را دریافت نمایند.\nبرای دریافت نشان CE قوانین خاصی وجود دارد که عبارتند از :\nاگر محصولات با بخشنامه های خاصی مرتبط باشند باید قبلا و قبل از ورود به بازار اروپا نشان CE را دریافت نموده باشند.\nتولید کنندگان باید مشخص نمایند که کدام بخشنامه با محصولات آنها مرتبط است\nمحصولات زمانی قابل عرضه در اروپا هستند که تمامی قوانین و بخشنامه ها را رعایت کرده باشند و ارزیابی انطباق آنها انجام شده باشد.\nدر صورتیکه بخشنامه مشخص کرده باشد یک شرکت سوم دیگر باید برای ارزیابی انطباق در ارزیابی حضور داشته باشد.\nشرکت هایی که نشان CE را دریافت می کنند می توانند سایر استاندارد ها را هم دریافت کنند مشروط به اینکه اعتبار CE را زیر سئوال نبرد.\nارزیابی انطباق با بخش نامه ها و قوانین باید توسط یک شرکت معتبر انجام شود که این موضوع در اعتبار CE اهمیت زیادی دارد.\nخود اظهاری چیست؟\nبا توجه به ماهیت و سطح ریسک یک محصول این تولید کننده است که تصمیم می گیرد آیا محصول می تواند تمام الزامات CE را در بر داشته باشد یا خیر. محصولاتی می توانند شامل حال خود اظهاری باشند که حداقل ریسک را داشته باشند که در اینصورت خیلی ساده تر می توانند نشان CE را دریافت نمایند. سپس تولید کننده باید:\nتصمیم بگیرد که آیا محصولات نیاز به CE دارند یا خیر و آیا باید با همه بخشنامه مطابقت داشته باشند؟\nنحوه ارزیابی محصول را با استناد به بخشنامه ای که برای محصول وجود دارد انتخاب نماید. برای این موضوع مقیاس های متفاوتی وجود دارد که عبارتند از :\nمقیاس نوع الف : کنترل داخلی تولید\nمقیاس ب : آزمون کاربرد کمیسیون اروپا\nمقیاس ج: انطباق با کاربرد.\nمقیاس د: تضمین کیفیت تولید\nمقیاس ه: تضمین کیفیت محصول\nمقیاس و: شناسایی واحد\nمقیاس ز: تضمین کیفیت کلی\nهر گاه هر شرکتی یکی از این مقیاس ها را رعایت کند می تواند اقدام به دریافت نشان CE بکند.\nشنبه 30 شهریور 1398 10:24 ق.ظ\nیکی از اصلی ترین دغدغه های شرکت ها و سازمان ها ارسال لیست حقوقی بصورت ماهیانه برای امور مالیاتی بوده و هست. اما اخیرا این امکان که از طریق وب سایت سازمان امور مالیاتی بتوانید این لیست را ارسال کنید نیز فراهم شده است. البته لازم به توضیح است که این شرایط تنها مناسب ارگان ها و سازمان هایی است که لیست پرسنل ثابت دارند و نفرات موجود در این لیست بصورت ماهیانه تغییر نمی کنند و یا تغییرات در آنها بسیار اندک است.\nدر این بین برخی از شرکت ها و سازمان ها با تکیه بر افراد توانمند و آموزش دیده داخلی و برخی با استفاده از تخصص سازمان های حقوقی مانند موسسه حقوقی ویونا به منظور اطمینان از انجام صحیح فرآیند کاری با هزینه مناسب استفاده می کنند.\nدر این مقاله قصد داریم روش ارسال لیست حقوقی را از طریق اینترنت و یا وب سایت برای شما بیان کنیم که امیدواریم بتواند به شما در این امر کمک کند.\nروش ثبت و ارسال لیست حقوقی از طریق اینترنت\nسازمان امور مالیاتی در سایت خود امکان ثبت لیست حقوقی را با یک کد دسترسی و یک پسورد برای اشخاص حقوقی فراهم نموده است. برای این منظور باید قبلا از طریق کارشناسان خود این سازمان و یا با ثبت اطلاعات شرکت حقوقی یک سامانه برای شما در سیستم تعریف شده باشد که متناسب با لیست نفراتی است که به عنوان حقوق بگیر شرکت شما و زیر مجموعه شرکت شما فعالیت می کنند.\nوارد کردن نام حقوق بگیران شرکت\nدر این حالت باید ابتدا خود و یا نماینده حقوقی شما اطلاعات پرسنل را ثبت کند. لازم به توضیح است که شرکت هایی که قبلا لیست نفرات خود را از طریق فایلی برای این سازمان ارسال کرده باشند نام تمامی نفرات لیست آنها در لیست مخصوص شرکت باید وجود داشته باشد. لذا اولین قدم بررسی وجود نام تمامی پرسنل متناسب با لیست موجود خودتان می باشد\nاگر در لیست موجود نفری از کارکنان شرکت وجود نداشت و یا نفر و یا نفراتی جدید به لیست حقوق بگیران شرکت اضافه شده اند باید در همین قسمت و با انتخاب گزینه حقوق بگیر جدید اطلاعات فرد تازه استخدام شده را وارد کرده و گزینه ثبت را بزنید. از جمله اطلاعاتی که از شما در این صفحه درخواست می شود می توان به نام و نام خانوادگی ، نام پدر، میزان تحصیلات، میزان حقوق، نحوه همکاری و ... می باشد.\nمطابق با ماده 84 سازمان امور مالیاتی افرادی که به عنوان نیروی دائمی و یا اصلی در این لیست تعریف شوند از معافیت مالیاتی این بند برخوردار می شوند.\nایجاد لیست حقوق\nپس از تعیین تکلیف نفرات جدید نوبت به تنظیم لیست حقوقی است. در این قسمت دو دسته شرکت وجود دارند. آنهایی که قبلا لیست حقوقی تشکیل داده اند و آنهایی که برای اولین بار است لیست را تشکیل می دهند و یا تغییراتی در لیست داشته اند.\nافرادی که قبلا این لیست را تشکیل داده و تغییری در آن نداشته اند می توانند با کلیک بر روی فهرست حقوق جدید در منوی فهرست حقوق به راحتی از ماه قبل نام نفرات را کپی از ماه قبل کنند ولی شرکت هایی که برای اولین بار است این کار را انجام می دهند و یا تغییراتی در لیست داشته اند می توانند گزینه ارسال فایل را انتخاب و فایل خود را ارسال کنند و بعدا روی گزینه ثبت لیست کیلیک و لیست خود را ثبت کنید.\nتذکر: فایل را نباید بصورت متنی و یا فشرده ارسال کنید مگر اینکه از نرم افزار حقوق و دستمزد و یا نرم افزار مالیات حقوق در سازمان خود استفاده می کنید.\nاگر در لیست ماهیانه ای که ارسال می کرده اید تغییراتی داشته اید و یا نفراتی به لیست حقوق بگیر اضافه شده اند باید این نفرات را در این زمان به لیست خود اضافه کنید. در این حالت باید در گزینه فهرست حقوق روی گزینه فهرست لیست ها بروید و روی گزینه عملیات کلیک تا لیست پرسنل را مشاهده و باز کنید.\nدر این قسمت می توانید نفرات حقوق بگیر جدید را در لیست اضافه کنید و اگر احیانا فردی از شرکت خارج شده است نیز در همین مرحله می توانید آن نام آن را از لیست حذف کنید. در زمان اضافه کردن نام نفر جدید باید اطلاعات کامل او را به همراه کد ملی و شماره شناسنامه و همچنین تاریخ شروع به کار در آن درج کنید و در انتها میزان ناخالص حقوق ماهیانه ، میزان مالیات و ... او را باید وارد کنید.\nدر انتها شما می توانید خلاصه لیست خود را از طریق اینترنت دریافت کنید. برای این منظور باید اطلاعات زیر را حتما وارد نمایید:\nتاریخ تخصیص، پرداخت و ثبت روزنامه\nروش پرداخت مالیات\nمیزان مبلغ پرداختی\nبه یاد داشته باشید شرکت هایی که مالیات آنها برابر با صفر می شود باید گزینه ارائه لیست بدون پرداخت مالیات را انتخاب کنند و افرادی که باید مبلغی را به عنوان مالیات پرداخت نمایند می توانند از دو طریق یکی از طریق پرداخت با کارت بانکی و دیگری از طریق پرداخت نقدی مالیات خود را پرداخت نمایند.\nنکته: ادارات دولتی باید در این زمان پرداخت خزانه را انتخاب نمایند\nنهایی شدن و یا تایید نهایی لیست حقوقی\nپس از ثبت مبلغ پرداختی و یا پرداخت مالیات دوباره وارد صفحه عملیات خواهید شد. در این زمان باید دوباره همه موارد مانند اطلاعات پرسنل و خلاصه لیست و ... را بررسی و در صورت اطمینان از درست بودن آن لیست حقوقی را نهایی کنید.\nبا تایید نهایی لیست دیگر امکان بازنگری و یا ویرایش اطلاعاتی نخواهد بود بنابراین قبل از ثبت به خوبی دقت کنید. بعد از این مرحله یک کد رهگیری به شما ارائه می شود که برای مفاصا حساب مالیاتی سالیانه و بررسی مالیات بر درآمد شرکت نیاز است و باید پس از تایید نهایی لیست در قسمت اطلاعات لیست در قسمت دبیر خانه این شماره را ثبت کنید.\nضمنا بهتر است در پایان از صفحه خلاصه لیست خود حتما یک پرینت بگیرید و در محلی بایگانی کنید.\nبسیاری از شرکت ها و اشخاص حقوقی به منظور اطمینان از انجام صحیح کار این مهم را به دست توانای افراد حقوقی واگذار می کنند. انجام ثبت و ارسال لیست ماهیانه حقوقی کاری ضروری است که باید هر ماه در زمان مشخص انجام شود و بهتر است این وظیفه توسط افراد مسلط به امور مالیاتی و حقوقی انجام شود.\nدوشنبه 25 شهریور 1398 10:36 ق.ظ\nمراحل صدور مجوز سرمایه گذاری و ثبت شرکت خارجی\nجهت اخذ مجوز سرمایه گذاری لازم است مراحلی طی شود و اقدام هایی صورت گیرد. ماده 15 آیین نامه سرمایه گذاری تا حدود زیادی به توضیح این مرحله ها می پردازد. طبق ماده مزبور : " سرمایه گذاران ، درخواست کتبی خود را به همراه مدارکی که در فرم مربوط مشخص شده است به سازمان تسلیم می نمایند. سازمان پس از انجام بررسی های لازم و اخذ نظر وزارتخانه بخش ذیربط، درخواست سرمایه گذاری را به همراه نظرات کارشناسی سازمان حداکثر ظرف 15 روز کاری در هیات مطرح می نماید. عدم اعلام نظر وزارتخانه ذیربط ظرف مدت ده روز از تاریخ وصول استعلام، به منرله موافقت آن وزارتخانه با سرمایه گذاری مزبور تلقی می شود. بر اساس تصمیم متخذه که قبلاَ نظر موافق سرمایه گذار خارجی نیز نسبت به آن اخذ شده است، مجوز سرمایه گذاری تنظیم و با تایید و امضای وزیر امور اقتصادی و دارایی صادر می گردد ." اگرچه این ماده کلیاتی را در خصوص چگونگی صدور مجوز سرمایه گذاری بیان می کند، لیکن جهت روشن شدن مطلب و ورود به جزئیات ، هر یک از مراحل یاد شده به طور جداگانه بررسی خواهد شد.\n• اول- ارائه مدارک لازم به سازمان سرمایه گذاری\nاولین گام برای اخذ مجوز سرمایه گذاری ، درخواست سرمایه گذار از سازمان جهت صدور مجوز است . درخواست سرمایه گذار باید مکتوب باشد و در خصوص شرکت ها، باید توسط نماینده مجاز شرکت تنظیم گردد. در سازمان سرمایه گذاری و به عبارت دقیق تر مرکز خدمات سرمایه گذاری خارجی مستقر در سازمان سرمایه گذاری ، پنج نوع فرم به دو زبان فارسی و انگلیسی مهیا شده است :\nفرم 1- 100 مخصوص طرح های جدید سرمایه گذاری مستقیم خارجی و مشارکت مدنی .\nفرم 2- 100 مخصوص سرمایه گذاری مستقیم خارجی در طرح های موجود .\nفرم 3- 100 مخصوص طرح های بیع متقابل و تامین مالی .\nفرم 4- 100 مخصوص طرح های بیع متقابل و تامین مالی .\nفرم 5- 100 مخصوص سرمایه گذاری خارجی در سبد اوراق بهادار .\nفرم های فوق با توجه به نوع طرح تفاوت هایی با یکدیگر دارند و در صفحه آخر هر یک از انواع فرم ها، به مدرک های لازم مربوط اشاره شده است. از جمله مدرک های مورد نیاز برای هر طرح، مجوزهای مربوط از وزارتخانه های ذی ربط می باشد. اخذ مجوز مربوط به هر طرح قبل از اخذ مجوز سرمایه گذاری از آن جهت حائز اهمیت است که موئد صلاحیت دار بودن طرح مزبور برای شروع به فعالیت در کشور می باشد. اخذ برخی از مجوزهای یاد شده، خود نیز نیازمند اخذ مجوزهای دیگر است؛ به عنوان مثال : وزارت صنایع و معادن برای صدور مجوز باید اطمینان حاصل نماید که اجرای طرح به تخریب محیط زیست منجر نخواهد شد. بنابراین اخذ چنین مجوزی ممکن است به سازمان محیط زیست ، سازمان جنگل ها و مراتع ، سازمان شیلات ایران و ... نیز مرتبط گردد. در هر حال اخذ مجوز سرمایه گذاری، سرمایه گذاری را از اخذ مجوزهای مربوط دیگر بی نیاز نمی سازد و کلیه مجوزها اصولاَ باید به عنوان مدرک های مورد نیاز به سازمان سرمایه گذاری ارائه گردند. با وجود این سازمان در اخذ مدارک لازم سختگیری زیادی از خود نشان نمی دهد و ممکن است در صورت فقدان برخی از آن ها، بررسی خود را آغاز نماید.\n• دوم- نظرات کارشناسی سازمان سرمایه گذاری\nنظریه های کارشناسی سازمان نقش مهمی را در راستای صدور مجوز سرمایه گذاری ایفا می نماید. رویه معمول سازمان بر آن است که با دریافت مدرک های لازم از سرمایه گذار خارجی، آن ها را به یکی از کارشناسان سازمان تحویل دهد تا کارشناس مزبور با بررسی کامل پروژه نظر کارشناسی خود را در مورد آن اعلام نماید. نظر کارشناس قبل از تشکیل جلسه هیات سرمایه گذاری در اختیار اعضای هیات قرار می گیرد تا آنان نیز با اطلاع از موضوع، قبل از تشکیل جلسه ، خود را برای تصمیم گیری در هیات آماده نمایند.\n• سوم- اخذ نظر وزارتخانه ذی ربط از سوی سازمان سرمایه گذاری\nاتخاذ نظر وزارتخانه ذیربط از جمله مراحلی است که معمولاَ در صورت لزوم اعمال می گردد. در واقع کارشناسان برای اعمال نظر در مورد هر پروژه باید کلیه جوانب امر را در نظر بگیرند و با توجه به این که هر پروژه ممکن است به بخش خاصی- از جمله کشاورزی، صنعت ، خدمات گردشگری و ... – مرتبط گردد و کارشناس سازمان مطمئناَ نمی تواند در کلیه بخش ها تخصص و اطلاعات لازم را داشته باشد، از این جهت نظر وزارتخانه ذی ربط در صورت لزوم اتخاذ خواهد شد. شایان ذکر است معاون وزارتخانه و یا معاونان وزارتخانه های ذی ربط به دعوت رئیس هیات با داشتن حق رای در جلسه هیات سرمایه گذاری حضور خواهند یافت .\n• چهارم – برگزاری جلسه هیات سرمایه گذاری\nپس از آن که کارشناس با اخذ نظر وزارتخانه ذی ربط ( در صورت لزوم ) ، نسبت به پروژه – در چارچوبی که برای آن ها تعریف شده است – اظهار نظر نمود، پروژه سرمایه گذاری به همراه نظرهای کارشناسی در جلسه هیات سرمایه گذاری مطرح می شود. اعضای ثابت هیات عبارت از چهار نفر از معاونین مقرر در ماده 6 قانون سرمایه گذاری می باشند ، که این جلسه ها با حضور دست کم سه نفر از اعضای ثابت رسمیت یافته تلقی خواهد شد و با حداقل سه رای موافق تصمیم های هیات اتخاذ خواهد شد. در جلسات هیات سرمایه گذاری ، معاونان سایر وزارتخانه های ذی ربط با دعوت رئیس هیات و با داشتن حق رای حضور خواهند یافت که در چنین مواردی برخلاف آن چه ذکر شد، تصمیم ها با اکثریت آرا صورت می پذیرد.\n• پنجم – صدور مجوز سرمایه گذاری\nپس از آن که نسبت به پروژه سرمایه گذاری تصمیم لازم توسط هیات سرمایه گذاری اتخاذ گردید، تصمیم مذکور قبل از آن که به صورت مجوزسرمایه گذاری درآید، به سرمایه گذار خارجی ابلاغ می گردد و نظر سرمایه گذار به صورت کتبی گرفته می شود. در صورت موافقت سرمایه گذار با تصمیم هیات ، مجوز سرمایه گذاری تنظیم و با تایید و امضای وزیر امور اقتصادی و دارایی صادر می گردد. اما در صورت مخالفت سرمایه گذار، بار دیگر با در نظر گرفتن نظر سرمایه گذار، هیات به موضوع رسیدگی می کند و تصمیم مقتضی را صادر می نماید\nدوشنبه 25 شهریور 1398 10:32 ق.ظ\nقواعد مهم در ثبت شرکت تضامنی\nآیا شما نیز از جمله کسانی هستید که مایل به تاسیس شرکت تضامنی می باشند ؟ تا چه حد با شرایط و قوانین ثبت شرکت تضامنی آشنایی دارید ؟\nچنانچه می خواهید در این خصوص بیشتر بدانید از شما دعوت می شود تا مقاله پیش رو را مورد مطالعه قرار دهید. ما شما را با اطلاعات مورد نیاز آشنا می نماییم.\nشرکت تضامنی، شرکتی است بین دو یا چند شریک، به منظور امور تجاری که در آن، در صورتی که دارایی شرکت در زمان انحلال برای تادیه دیون کافی نباشد، هر شریک مسئول کلیه دیون است و سرمایه شرکا نیز برخلاف شرکت سهامی به قطعات سهم تقسیم نمی شود.\nشمه ای از اوصاف اساسی شرکت تضامنی\n1- در این شرکت هر شریک در قبال کلیه دیون شرکت ، مسئول است ؛ بنابراین ، برای شرکا قالب مطمئنی نیست ؛ اما برای معامله کنندگان با شرکت مطمئن ترین قالب است.\n2- برای تاسیس آن حداقل سرمایه ای تعیین نشده است.\n3- شیوه های اداره آن بسیار ساده و بسیط است ؛ از همین رو برای تشکیل شرکت هایی با تعداد زیادی از شرکا مناسب نیست.\n4- در موارد قابل توجهی ، تصمیم گیری برای اداره این شرکت ، با اتفاق آرای شرکا صورت می پذیرد ؛ از این رو این قالب برای تعداد اندکی از شرکای هم سلیقه مناسب است.\n5- نقل و انتقال سهم الشرکه در آن با رای تمام شرکا امکان پذیر است.\n• مسئولیت هر شریک\nدر خصوص مسئولیت شرکا در شرکت تضامنی باید توجه داشت که :\n1- قبل از انحلال شرکت، دیون شرکت از خود شرکت مطالبه می شود و نه ازشرکا.\n2- اگر شرکت تضامنی منحل شود باز هم دیون شرکت از خود شرکت مطالبه می شود؛ اما اگر دارایی شرکت برای تادیه دیونش کافی نباشد، هر شریک مسئول تادیه کلیه دیون است.\n3- در شرکت های تضامنی، مسئولیت شرکای ضامن بابت دیون آن شرکت ، جنبه وثیقه ای دارد ؛ به این معنی که طلبکار شرکت ابتدا باید به شرکت رجوع کند و اگر شرکت از پرداخت طلب او امتناع کند ، مطابق شرایط مقرر، درخواست ورشکستگی و در نتیجه انحلال شرکت را بدهد و بعد از انحلال نیز در وهله اول می تواند به شرکت در حال تصفیه رجوع کند و اگر شرکت ، طلب او را نپردازد ، آنگاه می تواند به شرکای ضامن رجوع کند.\n4- مسئولیت خارجی شرکا ( مسئولیت در برابر طلبکاران شرکت ) ، تضامنی است و مسئولیت داخلی شرکا ( تقسیم مسئولیت بین شرکا) ، نسبی است ؛ یعنی شریک می تواند پس از پرداخت هر یک از دیون شرکت، بابت سهم تک تک شرکای دیگر به نسبت سهم الشرکه ایشان به آن ها مراجعه کند.\n5- هر قراری که برخلاف بند فوق، بین شرکا گذاشته شود، فقط در بین خود شرکا قابل استناد است و در برابر اشخاص ثالث کان لم یکن یا به عبارت بهتر غیرقابل استناد است. ( م 116 ق. ت )\n6- شرکا می توانند در خصوص تقسیم مسئولیت داخلی فی مابین خود، به هر ترتیبی تراضی کنند. با توجه به اطلاق ماده 116 ق. ت مانعی ندارد که ایشان در روابط داخلی خود، یک یا چند نفر از شرکا را به کلی از جبران زیان ها معاف کنند. البته چنین شرطی در برابر اشخاص ثالث موثر نیست.\nحداقل 2شخص، چه حقیقی یا حقوقی می باشد. ( م 116 ق. ت )\n• اسم شرکت ( م 117 ق. ت )\n1- در اسم شرکت باید عبارت " شرکت تضامنی " قید شود.\n2- اسم شرکت باید حداقل متضمن نام یکی از شرکا باشد.\n3- اگر اسم شرکت متضمن نام تمام شرکا نباشد، پس از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است، باید از عباراتی مانند " و شرکا " یا " و برادران " استفاده شود.\n4- قانون گذار برای فقدان هیچ یکی از شروط فوق ضمانت اجرایی اعم از مدنی یا کیفری پیش بینی نکرده است.\n• موضوع شرکت\nشرکت تضامنی یک " شرکت تجاری " است، هم از نظر شکلی و هم از نظر موضوعی. بنابراین، برخلاف آنچه در حقوق فعلی " فرانسه " می گذرد ، شرکت تضامنی را برای امور غیرتجاری نمی توان تشکیل داد.\nبه موجب این محدودیت، موضوع شرکت می تواند منحصر باشد به یک عمل تجاری یا اعمال تجاری مختلف . در نهایت باید توجه داشت که چون مدیران شرکت تضامنی، " وکیل " تلقی می شوند، اختیارات و مسئولیت های آن ها همان است که در شرکتنامه یا ااساسنامه شرکت قید شده و شرکاء بر آن توافق کرده اند. البته این راه حل به زیان اشخاص ثالثی است که با شرکت معامله می کنند؛ زیرا هر گاه معاملات مدیر، خارج از حدود اختیارات او ، به عنوان وکیل باشد، اشخاص مزبور حق رجوع به شرکت را نخواهند داشت. برعکس، شرکاء اطمینان خواهند داشت که مدیر اگر از حدود اختیارات تفویض شده به او خارج شود، خود باید جوابگو باشد.\n• نحوه تشکیل و ثبت شرکت تضامنی\nطبق ماده 118 قانون تجارت ، شرکت تضامنی وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی تادیه و سهم الشرکه غیرنقدی نیز تقویم (قیمت گذاری) و تسلیم شده باشد.\nهر چند که در قانون تجارت حداقلی برای سرمایه این گونه شرکت ها پیش بینی نشده اما عرفاَ حداقل میزان سرمایه یک میلیون ریال است و همانند شرکت با مسئولیت محدود در اختیار مدیر یا مدیران شرکت قرار می گیرد و اقرار کتبی آن ها مبنی بر دریافت سرمایه شرکت برای ارائه به مرجع ثبت شرکت ها کافی است. این نوع شرکت نیز پس از انجام مراحل تایید نام شرکت و تحویل شرکت نامه و اساسنامه ( اگر باشد ) و سایر مدارک لازم به اداره ثبت شرکت ها به ثبت می رسد و بعد از ثبت در اداره ثبت شرکت ها، آگهی تاسیس شرکت در روزنامه رسمی و یکی از روزنامه های کثیرالانتشار محل ثبت شرکت آگهی می گردد.\nلازم به ذکر است، شرکتنامه یا اساسنامه شرکت باید به موجب " سند رسمی " باشد والا شرکت ایجاد نمی شود. بنابراین، علاوه بر اینکه قرارداد شرکت باید مکتوب باشد، باید به امضای تمامی شرکا برسد.\n• سهم الشرکه و نقل و انتقال آن در شرکت تضامنی\nدر شرکت تضامنی همچون شرکت با مسئولیت محدود به سرمایه ای که شرکا برای تاسیس شرکت می گذارند سهم الشرکه یا حصه می گویند. سهم الشرکه می تواند نقدی یا غیرنقدی باشد.\nنقل و انتقال آن، منوط به رضایت تمام شرکا است؛ چه منتقل الیه شخص ثالثی باشد یا آنکه یکی از شرکای شرکت باشد. ( م 123 ق. ت )\n• مدیران در شرکت تضامنی\n1- تعداد مدیران : ممکن است یک یا چند نفر باشند.\n2- تعداد مدیران می تواند زوج یا فرد باشد.\n3- ممکن است از بین شرکا یا خارج از شرکا تعیین شوند.\n4- مدت مدیریت : ممکن است محدود به مدتی خاص یا نامحدود باشد.\n5- مدیر در هر زمانی، قابل عزل است.\n6- در شرکت تضامنی، نصب بازرس الزامی نیست ؛ اما امکان پذیر است.\n• شیوه اخذ تصمیمات در شرکت تضامنی\nدر این خصوص قانون ساکت است و فقط در پنج مورد، اتفاق آرای شرکا را برای تصمیم گیری لازم دانسته است. این موارد عبارتند از :\n1- طبق ماده 123 ق. ت . انتقال سهم الشرکه هر شریک به دیگری، منوط است به رضایت تمام شرکا.\n2- طبق ماده 134 ق. ت : اقدام یکی از شرکا به تجارتی از نوع تجارت شرکت یا ورود وی به عنوان شریک ضامن یا شریک با مسئولیت محدود در شرکتی دیگر منوط است به رضایت سایر شرکا .\n3- طبق ماده 135 ق. ت : هر شرکت تضامنی می تواند با تصویب تمام شرکا و رعایت مقررات راجعه به شرکت های سهامی، به شرکت سهامی تبدیل شود.\n4- طبق ماده 136 ق. ت : یکی از موارد انحلال شرکت تضامنی، رضایت تمام شرکا است.\n5- بنا بر مواد 139 و 140 ق. ت : در صورت فوت یا حجر یکی از شرکا، بقای شرکت موقوف به رضایت سایر شرکا است.\n• شیوه اخذ تصمیمات در شرکت تضامنی در موارد سکوت قانون\nدرباره اینکه در بقیه موارد، تصمیم گیری به چه نحوی است، قانون ساکت است ؛ اما باید توجه داشت که :\n1- منطقی تر آن است که قانون گذار با توجه به اهمیت 3 مورد فوق در آن ها اتفاق آرای شرکا را لازم دانسته است و حد نصاب برای تصمیم گیری در بقیه موارد، بستگی به اساسنامه شرکت دارد. یعنی حد نصاب بقیه تصمیم گیری ها در درجه اول همانی است که توسط شرکا در اساسنامه شرکت پیش بینی شده است.\n2- اگر در اساسنامه پیش بینی خاصی نشده باشد، تصمیمات باید به اکثریت آرای شرکا اتخاذ شود.\n• نحوه تقسیم سود در شرکت تضامنی ( م 119 ق. ت )\n1- در وهله اول مطابق ترتیبی عمل می شود که در شرکت نامه مقرر شده است. در این خصوص باید توجه داشت که :\n2- در شرکت های با مسئولیت محدود، نحوه تقسیم سود به نسبت سهمی که هر شریک در سرمایه شرکت دارد، به عمل می آید.\n3- اگر شرکت نامه حکم خاصی نداشته باشد، تقسیم سود به نسبت سهمی که هر شریک در سرمایه شرکت دارد، به عمل میآید.\n4- گرچه شیوه تقسیم سود، تابع تراضی شرکا در شرکت نامه است؛ ولی شرکت نامه نمی تواند تمام سود شرکت را به یک نفر اختصاص دهد ؛ زیرا این امر، خلاف مقتضای ذات عقد شرکت است و در نتیجه موجب بطلان شرکت است.\n5- توجه داشته باشید که در شرکت های تضامنی اگر در نتیجه ضررهای وارده، سهم الشرکه شرکا کم شود ، مادام که این کمبود از منافع شرکت جبران نشده ، تادیه هر نوع سود به شرکا ممنوع است. فقط در همین یک مورد است که شرکت ، شرکا را به تکمیل سرمایه و تادیه مبلغی بیش از آنچه در شرکت نامه درج شده ، ملزم می کند. ( م 132 و 133 ق. ت )\n• نظار در شرکت تضامنی\n1- برخلاف شرکت با مسئولیت محدود که وجود هیات نظار در مواردی الزامی است ، در شرکت تضامنی، الزامی به وجود چنین هیاتی در قانون پیش بینی نشده است.\n2- با وجود این، تعیین هیات نظار در این شرکت، امکان پذیر است.\n• رابطه طلبکاران با شرکت تضامنی و شرکای شرکت تضامنی\n1- قبل از انحلال : مطالبه دیون شرکت از خود شرکت انجام می شود.\n2- بعد از انحلال : اگر دارایی شرکت، کفاف مطالبات طلبکاران را ندهد، طلبکاران می توانند بابت تمام یا بخشی از طلب خود به یک یا هر چند نفر از شرکا مراجعه کنند؛ زیرا شرکا در مقابل طلبکاران شرکت ، مسئولیت تضامنی دارند.\n3- هر شریک در ازای تمام دیون شرکت مدیون است ، هر چند که میزان دیون ، از سرمایه ای که او با خود به شرکت آورده است، تجاوز کند.\n4- گرچه شرکا در برابر دیان ، نسبت به دیون شرکت مسئولیت تضامنی دارند ؛ اما در روابط بین شرکاء مسئولیت هر یک از آن ها در تادیه دیون بدین صورت است :\n- به نسبتی که در شرکت نامه درج شده است.\n- اگر شرکت نامه نسبت به این امر ساکت باشد، به نسبت سرمایه ای که هر شخص با خود به شرکت آورده است ، در رابطه با دیگر شرکا مسئول است ، بنابراین هر شریک پس از جبران خسارت می تواند بابت سهم سایر شرکا به آن ها رجوع کند.\n• مسئولیت شرکای سابق و جدید شرکت تضامنی نسبت به دیون شرکت : ( م 125 ق. ت )\n1- اگر پس از آنکه شرکت تضامنی تشکیل می شود، کسی به عنوان شریک ضامن به شرکت بپیوندد، نسبت به دیونی که قبل از ورود او به شرکت حاصل شده است، نیز با دیگر شرکا مسئولیت تضامنی دارد ؛ به عبارت دیگر، شریک جدید مانند سایر شرکا نسبت به تمام دیون شرکت مسئول است؛ چه منشا آن دین، قبل از ورود او به شرکت باشد و چه بعد از ورود او به شرکت و مسئولیت شریک تضامنی بابت دیون شرکت، مسئولیتی قهقرایی است.\n2- شریک قبلی که سهم الشرکه خود را به شریک جدید واگذار کرده است، نسبت به دیون شرکت ، دیگر هیچ مسئولیتی ندارد ، چه منشا این دیون، متعلق به قبل از خروج او از شرکت باشد و چه متعلق به بعد از خروج او از شرکت.\n3- اگر بین شرکا قراری برخلاف این ترتیب گذاشته شده باشد :\n- این قرار در برابر اشخاص ثالث کان لم یکن و غیرقابل استناد است.\n- اما در رابطه بین خود شرکا قابل استناد است.\n• محدودیت های شرکا در شرکت تضامنی : در این خصوص باید توجه داشت که : ( م 134 ق. ت )\n1- شرکا در شرکت تضامنی نمی توانند :\n- به حساب خود یا شخص ثالث ( به عنوان وکیل )، تجارتی از نوع تجارت شرکت بنمایند ، مگر به رضایت تمام شرکا.\n- به عنوان شریک ضامن در شرکت دیگری با همان نوع تجارت وارد شوند، مگر به رضایت تمام شرکا.\n- به عنوان شریک با مسئولیت محدود در شرکت دیگری با همان نوع تجارت وارد شوند، مگر به رضایت تمام شرکا.\n2- قانون گذار، ضمانت اجرایی برای این مقرره بیان نداشته است. به نظر می رسد که اگر شریک تضامنی برخلاف ممنوعیت های فوق، اقدامی انجام دهد ، اقدام او باطل نباشد؛ اما وی مکلف به جبران خسارت باشد.\n3- ممنوعیت فوق دقیقاَ در خصوص شرکای شرکت های نسبی ( م 189 ق. ت ) و شرکای ضامن در شرکت های مختلط غیرسهامی ( م 144 ق. ت ) و شرکای ضامن در شرکت های مختلط سهامی ( م 172 ق. ت ) نیز جاری است.\n• تبدیل شرکت تضامنی به شرکت سهامی\nطبق ماده 135 قانون تجارت، هر شرکت تضامنی در صورت تصویب و موافقت تمام شرکا می تواند به شرکت سهامی تبدیل گردد در این صورت رعایت تمام مقررات راجع به شرکت سهامی الزامی می باشد\nآخرین ویرایش:دوشنبه 25 شهریور 1398\nمدارک لازم برای ثبت شرکت نسبی ..........چهارشنبه 14 اسفند 1398\nمعرفی شرکت مختلط غیر سهامی ..........چهارشنبه 14 اسفند 1398\nآیا میدونی تعریف عقد شرکت چیه؟..........سه شنبه 13 اسفند 1398\nهزینه ثبت شرکت و تعرفه های آن..........سه شنبه 13 اسفند 1398\nبرای تشکیل شرکت سهامی خاص چه مدارکی لازم است ..........دوشنبه 12 اسفند 1398\nشرکت های تضامنی چگونه تشکیل می شوند ؟ ..........دوشنبه 12 اسفند 1398