کلی مطلب درباره بارداری و زایمان و نگهداشتن نی نی و ..... | تبادل نظر نی نی سایت\nکلی مطلب درباره بارداری و زایمان و نگهداشتن نی نی و .....\n30943 بازدید | 6 پست\nبهداشت روان دوره بارداری: در هفته های اول بارداری، مطمئن نبودن از اینکه باردار هستید و گاهی نامناسب بودن زمان بارداری و تغییرات جسمی و هورمونی ممکن است شما را نگران کند. ممکن است تغییرات خلق و خو، بی ثباتی احساسات و هیجانات گذرا مانند عصبانیت، خواب آلودگی یا خستگی شدید احساس کنید. گاهی بدون علت گریه کنید و تحریک پذیر شوید. این تغییرات نگران کننده نیست و با حمایت همسر و خانواده بهبود می یابد.\nبا بزرگ شدن رحم و پیشرفت بارداری به توانایی خود در محافظت از جنین بسیار علاقمند می شوید. در ماه هفتم، ممکن است احساس کنید که آسیب پذیر شده اید و ممکن است به بچه آسیب برسد یا از بین برود. به همین دلیل از حضور در محیطهای شلوغ خودداری می کنید. در هفته های آخر بارداری به همسر و خانواده احساس وابستگی بیشتری پیدا می کنید و به محبت و توجه همسر خود بیشتر نیاز دارید. در این زمان نگرانی برای به موقع رسیدن به بیمارستان وجود دارد. به خاطر بسپارید که همه این نگرانی ها با برنامه ریزی درست برای زایمان و حمایت همسر و خانواده برطرف می شود.\nشکایت های شایع بارداری: در بارداری، در بدن تغییراتی به منظور سازگاری با بارداری اتفاق می افتد که گاهی موجب ناراحتی می شود. بدانید این ناراحتی ها بتدریج برطرف می شود.\n?- تغییرات پوستی: ترکهایی که بر روی پوست شکم، پستانها و رانها ایجاد می شود، معمولاٌ ارثی بوده و ممکن است کمتر شود ولی هرگز از بین نمی رود. گاهی نیز لکه های قهوه ای رنگ بر روی پوست صورت و گردن ظاهر می شود که به آن «ماسک حاملگی» می گویند. برای این تغییرات، درمان خاصی وجود ندارد ولی استفاده از کرمهای ضد آفتاب برای لکه های صورت و کرمهای چرب کننده برای ترکهای پوست می تواند کمک کننده باشد.\n?- تنگی نفس: به علت بزرگ شدن رحم و تأثیر هورمونها، ممکن است احساس تنگی نفس کنید و تند تند نفس بکشید. گذاشتن چند بالش در زیر سر و شانه ها و قرار گرفتن به حالت نیمه نشسته، پرهیز از پرخوری، فاصله دادن بین زمان خوردن و خوابیدن و صاف نگه داشتن عضلات پشت بدن در هنگام نشستن به بهبود تنگی نفس کمک می کند. در صورت تنفس دردناک، خس خس سینه، سرفه های خلط دار و یا عدم بهبود تنگی نفس حتماً با پزشک خود مشورت کنید.\n?- تکرر ادرار: به علت تغییرات هورمونی و بزرگ شدن رحم و فشار آن بر روی مثانه، دفعات ادرار کردن بیشتر می شود. کم کردن مصرف مایعات قبل از خواب شبانه به بهبود این وضعیت کمک می کند. به منظور تخلیه کامل مثانه در هنگام ادرار کردن، خم شدن به طرف جلو توصیه می شود. اگر علاوه بر تکرر ادرار، سوزش و درد در هنگام ادرار کردن پیدا کردید، حتماً با پزشک یا ماما مشورت کنید.\n?- ناراحتیهای گوارشی: به علت تغییرات هورمونی و بزرگ شدن تدریجی رحم، ناراحتی گوارشی ایجاد می شود. برای کاهش این ناراحتیها به توصیه های زیر توجه کنید:\nالف- اگر سوزش سر دل دارید: غذا را در وعده های بیشتر و با حجم کمتر مصرف کنید. از خوردن غذاهای نفاخ، سرخ کرده، چرب، پرادویه و بودار اجتناب کنید. از خالی یا خیلی پر نگه داشتن معده اجتناب کنید. از خم شدن یا خوابیدن به پشت خودداری کنید.\nب- اگر نفخ شکم دارید: از مصرف زیاد مواد غذایی نفاخ و سرخ کردنی پرهیز کنید.\nپ- اگر یبوست دارید: نان سبوس دار (سنگک)، مایعات فراوان، سبزی و میوه، روغن زیتون و آب آلو مصرف کنید.\nت- اگر بواسیر دارید: با استفاده از پمادهای موضعی، کمپرس گرم، مصرف سبزی و میوه برای رفع یبوست، می توانید درد و التهاب را تسکین دهید.\nث- اگر تهوع و استفراغ صبحگاهی دارید: خوردن تکه ای نان برشته و بیسکویت قبل از برخاستن از رختخواب، مصرف غذا در وعده های بیشتر و با حجم کمتر در هر وعده، پرهیز از غذاهای پر چرب و سرخ کرده، مصرف زنجبیل به اشکال مختلف توصیه می شود. این حالت معمولاً تا هفته ?? بارداری ادامه دارد.\n?- کمردرد و پشت درد: بهتر است از خم شدن یا خوابیدن به پشت، پوشیدن کفش پاشنه بلند، خم کردن کمر هنگام برداشتن اجسام پرهیز کنید. استفاده از تشک سفت و محکم، صاف نگه داشتن عضلات پشت و گذاشتن بالش در گودی کمر در هنگام نشستن برای تسکین درد مؤثر است.\n?- خستگی: حالت خستگی و تمایل به خواب زیاد اهمیت خاصی ندارد و معمولاً تا هفته ?? بارداری خو د به خود برطرف می شود.\n?- افزایش ترشحات مهبل یا واژن: ترشحات بی رنگ و بی بو از مهبل، طبیعی است. رعایت نکردن نکات بهداشتی می تواند باعث تغییر رنگ و بوی ترشحات و بروز علائمی مانند خارش، سوزش و درد هنگام ادرار کردن شود که نیاز به درمان دارد. تعویض روزانه لباس زیر، شستشوی مرتب ناحیه تناسلی با آب و خشک کردن آن توصیه می شود.\n?- ورم: بطور معمول در بارداری قوزک پا ورم می کند. این حالت با استراحت و نگه داشتن پاها کمی بالاتر از سطح بدن برطرف می شود. اگر ورم در صورت و دستها یا تمام بدن ظاهر شد، با پزشک یا ماما مشورت کنید.\n- واریس: این مشکل معمولاً ارثی است و در اواخر بارداری ظاهر می شود. برای کاهش درد و ناراحتی آن، از ایستادن طولانی مدت بپرهیزید. پوشیدن جورابهای مخصوص واریس و نگه داشتن پاها کمی بالاتر از بدن در هنگام استراحت توصیه می شود.\n- گرفتگی پاها: مصرف شیر و لبنیات، ماساژ دادن و گرم کردن عضله «گرفته» می تواند به بهبود این وضعیت کمک کند.\n?- ویار: این حالت تمایل به خوردن خوراکی های غیر عادی مانند برفک یخچال، نشاسته و مواد غیر غذایی مانند گچ و خاک و احساس ناراحتی از بعضی بوها مانند بوی صابون، گل و یا بوی افراد است که بتدریج کاهش می یابد. تمایل به خوردن گچ و خاک می تواند نشانه کمبود آهن بدن باشد. بهتر است در این صورت با پزشک یا ماما مشورت کنید.\nعلائم خطر بارداری: با مشاهده هر یک از علائم خطر فوراً با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید و یا به بیمارستان مراجعه کنید. علائم خطر شامل:\n?- خونریزی یا لکه بینی\n?- کاهش یا نداشتن حرکت جنین\n?- آبریزش یا خیس شدن ناگهانی\n?- درد و ورم یک طرفه ساق و ران\n?- درد شکم و پهلوها و یا درد سر دل\n?- سوزش یا درد هنگام ادرار کردن\n?- استفراغ شدید و مداوم یا خونی\n?- تب و لرز\n?- تنگی نفس و تپش قلب\n??- ورم دستها و صورت یا تمام بدن\n??- سردرد و تاری دید\n??- عفونت، آبسه و درد شدید دندان\n??- افزایش وزن ناگهانی به میزان یک کیلوگرم یا بیشتر در هفته\nبرنامه ریزی برای زایمان: لازم است در مورد کارهایی که باید قبل و بعد از زایمان انجام دهید، از پیش آماده باشید. این نکات را به خاطر بسپارید:\n?- از اواخر هفته ?? بارداری وسایل مورد نیاز خود و نوزاد را برای مراجعه به بیمارستان آماده کنید؛\nالف- وسایل مورد نیاز خودتان: لباس گشاد و راحت، دستمال کاغذی، نوار بهداشتی، لباس زیر، صابون، شامپو، مسواک و خمیر دندان، برس سر، لوازم آرایشی، دمپایی، شماره تلفنهای ضروری، مدارک پزشکی مربوط به حاملگی فعلی\nب- وسایل مورد نیاز نوزاد: لباس مناسب فصل مانند کلاه، جوراب، زیر پوش، شلوار، لباس رو، پتوی نوزاد، پوشک، ساک حمل نوزاد\n?- با مشورت پزشک، ماما و یا حتی دوستان و بستگان خود، پزشک متخصص اطفال دلخواه خود را انتخاب کنید؛\n?- با مشورت پزشک یا مامای خود، محل زایمان را تعیین کنید؛\n?- به فاصله محل زایمان تا منزل و تأمین وسیله نقلیه مورد نیاز توجه کنید؛\n?- تاریخ احتمالی زایمان را به «همراه» خود بگویید.\nمراقبت پس از زایمان: پس از زایمان نیز باید توسط ماما یا پزشک مراقبت شوید. مراقبتهایی که برای شما انجام می شود، شامل:\n?- گرفتن شرح حال در مورد وضعیت زایمان، وجود عارضه یا علائم خطر؛\n?- معاینه اعضای مختلف بدن و دهان و دندان؛\n?- ارایه آموزشها و توصیه های لازم در مورد بهداشت فردی و روان، تغذیه، مصرف داروها، سیگار و دخانیات، علائم خطر و شکایت های شایع، مراقبت از نوزاد، شیردهی و تنظیم خانواده.\nاگر عارضه یا علامت خطر داشته باشید، مراقبت ویژه می شوید.\nزمان انجام مراقبت پس از زایمان: دوره نقاهت پس از زایمان معمولاً تا ? هفته است. مراقبتهای معمول پس از زایمان ? بار انجام می شود که بار اول در ? روز اول ، بار دوم در روزهای ?? تا ?? و بار سوم در روزهای ?? تا ?? پس از زایمان است. چنانچه عارضه یا علامت خطر داشته باشید، تعداد مراقبتها بنا به نظر پزشک یا ماما افزایش می یابد.\nتغییرات بدن و بهداشت فردی دوره پس از زایمان: معمولاً پس از زایمان، تغییرات بدن در زمان بارداری بتدریج به حالت قبل از بارداری بر می گردد.\n?- پس درد: اگر پس از زایمان دردهایی مانند درد قاعدگی دارید با گرم نگه داشتن، شل کردن عضلات و تنفس عمیق می توانید درد ها را کاهش دهید. مصرف مسکن باید با نظر پزشک باشد.\n- درد محل بخیه ها: استفاده از کیسه یخ بر روی محل بخیه ها در چند ساعت اول پس از زایمان، حمام آب گرم در ?? ساعت اول پس از زایمان، قرار گرفتن به پهلو، استفاده از بالش هنگام نشستن به کاهش درد و بهبود سریع آن کمک می کند.\n?- ترشحات رحم: در چند روز اول بعد از زایمان، ترشحات رحم زیاد و خونی است. بعد از ? یا ? روز ترشحات خون آلود کمتر و پس از?? روز کم رنگ تر می شود. معمولاً خروج ترشحات رحم ? تا ? هفته طول می کشد. ناحیه تناسلی را از جلو به عقب بشویید و همیشه خشک نگه دارید. تا زمان کاهش ترشحات، نوار بهداشتی را مرتب عوض کنید. استحمام روزانه و ترجیحاً ایستاده مفید است.\n- برگشت قاعدگی: معمولاٌ شروع مجدد تخمک گذاری، با شروع قاعدگی مشخص می شود. گاهی ممکن است تا یک سال قاعده نشوید، اما بدانید که امکان تخمک گذاری و بارداری وجود دارد. اگر به طور مرتب به فرزند خود شیر دهید، معمولاً ? هفته و اگر به نوزاد خود شیر ندهید،? هفته پس از زایمان، احتمال بارداری مجدد وجود دارد.\n?- عملکرد مثانه: بطور مرتب مثانه را تخلیه کنید تا احتمال عفونت کاهش پیدا کند.\n- عملکرد روده ها: عدم دفع مدفوع تا ? روز اول پس از زایمان طبیعی است. مصرف مایعات و مواد غذایی فیبردار، تحرک زود هنگام توصیه می شود. در صورت نبود احساس دفع، از زور زدن پرهیز کنید.\n?- مراقبت از دیواره شکم: عضلات دیواره شکم تا ? هفته ، نرم و شل باقی می ماند. با انجام تمرین های کششی می توانید به جمع شدن سریع تر و بهتر عضلات شکم کمک کنید. استفاده از شکم بند به تنهایی مؤثر نیست.\n?- مراقبت از پستان: اگر به نوزاد خود شیر می دهید پستانها را تمیز نگاه دارید. از مصرف صابون، مواد ضد عفونی کننده و یا شستشوی مکرر پستانها خوداری کنید. مشکلاتی که به طور معمول ممکن است در شیردهی اتفاق افتد شامل:\nالف- احتقان پستان: در این حالت پستانها حساس، متورم، گرم و سفت می شود. ممکن است درجاتی از تب و سر درد نیز وجود داشته باشند. تخلیه مکررپستان هر ? ساعت یکبار و ماساژ ملایم پستانها، گذاشتن کیسه آب گرم روی پستانها قبل از شیردهی و گذاشتن کیسه یخ پیچیده در حوله روی پستانها پس از شیردهی و یا قرار دادن برگ کلم پیچ شسته شده روی پستانها می تواند در کاهش درد و التهاب موثر باشد. برای پیشگیری از احتقان پستان، بهتر است بنا به تقاضای نوزاد و حتی شبها از هر دو پستان به نوزاد خود شیر دهید.\nب- ترک نوک پستان: ترک خوردن و زخم شدن نوک پستان اغلب به دلیل شیوه نادرست شیر دادن به نوزاد است. نحوه صحیح شیردهی، گذاشتن کیسه یخ ? تا ? دقیقه قبل از مکیدن نوزاد، پاک کردن نوک پستان از بزاق نوزاد با پارچه تمیز نخی، مالیدن یک قطره از شیر بر روی نوک پستان و خشک نگه داشتن پستان در هوای آزاد، برای کاهش درد مؤثر است.\n?- کاهش وزن: بلافاصله پس از زایمان وزن بدن حدود ? تا ? کیلو گرم کاهش می یابد. معمولا ً ? ماه بعد از زایمان به حدود وزن قبل از بارداری خود بر می گردید. اگر به نوزاد خود شیر می دهید، امکان برگشت به وزن قبلی بیشتر است. فعالیت بدنی و نحوه تغذیه در زمان و میزان کاهش وزن پس از زایمان، موثر است.\n- تغذیه: اگر به نوزاد شیر می دهید، باید انرژی بیشتری با مصرف مواد غذایی مناسب دریافت کنید. غذا یا نوشیدنی خاصی توصیه نمی شود. میزان مصرف مواد غذایی در این دوران معادل زمان بارداری است و لازم است از تمام گروه های غذایی در رژیم غذایی باشد. مصرف قرص آهن و مولتی ویتامین را تا ? ماه پس از زایمان ادامه دهید.\n?- اندوه پس از زایمان: در چند روز اول بعد از زایمان، ممکن است در ساعاتی از روز اندوهگین شوید. این حالات تا روز دهم بهبود می یابد. اگر تغییراتی مانند گریه کردن خود به خود، بی علاقگی نسبت به هر فعالیت، بی خوابی یا پرخوابی، تغییرات وزن، خستگی و کاهش انرژی پیدا کردید با پزشک مشورت کنید.\n?- فعالیت و استراحت: خستگی پس از زایمان بسیار شایع است. فراهم کردن محیط آرام و راحت و نیز کم کردن دید و بازدیدها در این روزها ضروری است. بتدریج می توانید فعالیتهای معمول روزانه خود را افزایش دهد.\n?- مقاربت: به علت خطر عفونت و خونریزی، تا ? هفته و اگر بخیه دارید، تا ترمیم کامل محل بخیه ها که معمولاً ? تا ? هفته طول می کشد، از مقاربت اجتناب کنید. پس از این مدت می توانید در صورت تمایل و راحتی خود نزدیکی کنید. خستگی ناشی از نگهداری نوزاد ممکن است میل جنسی را کاهش دهد که این حالت موقتی است و بتدریج بهبود می یابد. تغییرات هورمونی باعث خشکی مهبل یا واژن می شود. در این صورت می توانید از کرم نرم کننده استفاده کنید.\nعلائم خطر پس از زایمان: با مشاهده هر یک از علائم خطر فوراً با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید و یا به بیمارستان مراجعه کنید. علائم خطر شامل:\n?- خونریزی بیش از حد قاعدگی در هفته اول پس از زایمان\n?- درد و سوزش و ترشح از محل بخیه ها\n?- درد شکم و پهلوها\n?- افسردگی شدید\n?- خروج ترشحات چرکی و بدبو از مهبل\n?- درد و تورم و سفتی پستانها\n??- عفونت ، آبسه و درد شدید دندان\nشیردهی: نوزاد خود را بلافاصله بعد از تولد شیر دهید. شما می توانید شیردهی موفق داشته باشید و نباید اشکالات جزیی موجب نگرانی شود. تشویش و نگرانی می تواند جاری شدن شیر را مختل کند.\nمصرف داروها در شیردهی: بهتر است در مورد مصرف داروها بسیار دقت کنید. تقریباً هر دارویی که مصرف می کنید کم و بیش وارد شیر می شود. توجه داشته باشید در صورت نیاز به مصرف دارو حتماً با پزشک خود مشورت کنید. دود سیگار نیز می تواند موجب کاهش ترشح شیر و بی قراری شیرخوار شود.\nمشاوره تنظیم خانواده: مشاوره تنظیم خانواده باعث می شود که شما و همسرتان آگاهانه و با در نظر گرفتن وضعیت فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و شرایط جسمی و روانی خود، یک روش مناسب را انتخاب کنید. آیودی یا دستگاه داخل رحمی، کاندوم و آمپولهای تزریقی در دوران شیردهی قابل استفاده است. در صورتی که نوزاد را تا ? ماهگی فقط با شیر خودتان تغذیه کنید، می توانید در این مدت از قرصهای پیشگیری از بارداری مخصوص شیردهی استفاده کنید\nبسیاری از پدران از اینکه نمی دانند چه باید طی دوران بارداری انجام دهند نگران می شوند. در این دوران تمامی توجه متوجه خانم باردار است. او کسی است که نوزاد را حمل می کند. او کسی است که دکتر معاینه اش می کند. اوست که کلی کتاب مخصوص وی نوشته شده است . او کسی است که باید برای زایمان درد بکشد و وقتی بچه بدنیا بیاید، روی شکم اوست که نوزاد را می گذارند. بنا برا ین سئوال این است : نقش شما در این میان چیست؟ شما می توانید درتمام راه به عنوان یک همراه و پشتیبان برای همسرتان باشید. به هر حال کارهایی هستند که به ویژه باید توسط شما طی 5/9 ماه حاملگی انجام شود و این ها تنها راهی هستند که باعث می شود در تمامی امور کلی شریک مساوی شوید.\n1- مطالعه کنید.\nبه محض اینکه دیافتید که همسرتان حامله هست پدر منتظر باید به سرعت هر چه بیشتر در باره آنچه که پیش روی است آموزش ببیند . این به معنای مطالعه هر بخش این وب سایت است ! رتق و فتق امور پیچیده بارداری برای سه ماهه دوم و سوم بسیار دیر است. بخش رشد هفته به هفته جنین رامطالعه کنید تا بدانید در هر هفته چه می گذرد و شما چه می توانید انجام دهید. از منابع اینترنت ، متخصصان پزشکی و کتاب ها نیز می توانید کمک بگیرید. هر چقدر بیشتر از بارداری هم اکنون بدانید ،ماه ها بعدی برایتان آسان تر خواهد شد.\n2- حمایت ،حمایت حمایت\nسه ماهه اول مرحله کلیدی است ، اگر هر گونه مشکل و پیچیدگی درحاملگی وجود داشته باشد، به احتمال زیاد در این مرحله است که خود را نشان خواهد داد. گاهی سه ماهه اول بعلت ویار حاملگی و حالت تهوع بدتر از همه می باشد. بخاطر داشته باشید بدن همسر شما دستخوش تغییرات بسیار می شود تا بتواند کودک درونش را رشد دهد. این زمان، زمانی است که شما کارهای اضافی را حول وحوش منزل آغاز کنید و درکارهای منزل کمک کنید، همچنین می توانید با همدیگر شروع به ورزش نمائید. آشپزی نیز فکر خوبی است. فقط مواظب باشید غذایی درست نکنید که حال اورا بد کند.\nسه ماهه دوم معمولا" مرحله ماه عسل گفته می شود چرا که بسیاری از مشکلات سه ماهه اول در این مرحله از بین خواهند رفت و سختی های سه ماهه سوم هنوز شروع نشده است. خستگی و بی حوصلگی همسرتان رو به بهبود است. ترتیب دادن یک مسافرت در این مرحله فکر بسیار خوبی است، اکثر خانمها در این مرحله مشکلی برای پرواز ندارند و این می تواند اخرین سفر رومانتیک دو نفره شما برای مدتها باشد.\nسه ماهه سوم شروع مجدد سختیها برای همسرتان می باشد. در این مرحله، ممکن است همسر شما به تورم قوزک پا، خستگی، یبوست و هموروئید مبتلا شود. همچنین ممکن است به علت چاق و کم شدن قدرت حرکتی احساس ناراحتی کند. حتی کارهای عادی مانند راه رفتن ، ایستادن و نشستن برای او مشکل می شود. پس صبور باشید و تا جاییکه می توانید برای او باشید. همچنین این زمانی است که غریزه مادر برای اماده شدن برای فرزندش آغاز می شود، که قدرتمند ترین انگیزش برای زن باردار است که شروع به تمیز کاری و آماده سازی خانه برای ورود نوزاد می کند. به همسر خود نشان دهید که شما هم هیجان زده اید و هر گونه کمک برای پرستاری از او را پیشنهاد کنید. فراموش نکنید که کلاس های مخصوص والدین را از دست ندهید و نقش همسر حمایتگر را بازی کنید .\n3- در دوران بارداری نقشی فعال ایفا کنید.\nخب شما کاملا" مطالعه نموده اید و مطابق آنچه که ذکر شد از همسر خود حمایت می کنید. اما یک کار دیگر هم برای شما وجود دارد، شما باید در بسیاری از معاینات پزشکی نیز شرکت نمائید. پزشک همسرتان متخصصی است که می داند چطور بارداری او پیشرفت می کند و می تواند به سئوالاتی که می خواهید بدانید پاسخ دهد. فکرخوبی است که دکتر همسرخود را بشناسید چرا که او کسی است که مسئول زایمان او خواهد بود، این اشنایی اولیه مراحل بعدی را آسان ترمی سازد. همچنین اگر سئوال هایی هست که همسرتان از پرسیدن انها ابا دارد، شمامی توانید انها را با پزشک مطرح کنید.\nمطالعات نشان می دهد که نوزادان درون رحم می توانند اصوات بیرون را از چهارده هفتگی بشنوند. نوزاد شما با صدای همسر شما آشنا خواهد شد چرا که او را حمل میکند. شما نیز می توانید حداقل 5 دقیقه در روز با شکم وی حرف بزنید، یا حتی برای فرزندتان کتاب بخوانید. این کمک خواهد کرد که قبل از اینکه او به دنیای واقعی وارد شود رابطه ای نزدیک را با او برقرار کنید. همچنین متوجه خواهید شد وقتی با او حرف می زنید بیشتر لگد می زند. این واقعا" یک تجربه شگفت انگیز است که باید از این زمان برای لذت بردن استفاده کنید. به نام گذاری برای کودکتان علاقه بخرج دهید. این بخشی از بارداری است که پدرها و مادرها را در موقعیت برابری قرار می دهد. اگر جنسیت نوزاد خود را بدانید ،نام گذاری کمی آسان تر می شود.\n4- روز زایمان\nشما باید در باره نقش خود در دوران تولد کودک تصمیمات بزرگی بگیرید. روزهایی که فقط نقش پدر رساندن مادر به بیمارستان بود تمام شده است. ممکن است بتوانید در اتاق زایمان حضور یابید و نقش فعالی را در فرآیند زایمان ایفا کنید. اگر بتوانید در اتاق عمل بمانید بایدتصمیم بگیرد که می خواهید نقش فعال یا غیر فعال داشته باشید . بصورت غیر فعال تنها در اطاق حضور دارید درحالیکه دکتر و همسر تان تمام کار زایمان را انجام می دهند. اما اگر می خواهید نقشی فعال داشته باشند می توانید به همسرتان کمک کنید تا آرام باشد واو را به تنفس صحیح در هر مرحله از زایمان تشویق کنید. همچنین می توانید به او امید دهید که چیزی به زمان تولد فرزندتان نمانده است و او بسیار خوب دارد پیش می رود. بسیاری از پدرانی که چنین نقشی را پذیرفته اند، نقش فعال را پیشنهاد می کند زیرا که این تجربه ای استثنایی و فراموش نشدنی است.\nدر صورتی که امکان حضور در اطاق زایمان وجود نداشت فراموش نکنید با خود کمی غذای سبک ، آب و مواد خوراکی و کتاب یا مجله ای برای خواندن داشته باشید.\n5- بهبود پس از زایمان\nسفر حقیقی پس از تولد کودک آغاز می شود. در این بازی از ابتدا شرکت کنید چرا که شما می خواهید رابطه منحصر به فرد خود را با کودک گسترش دهید. و همه این ها برای آینده ارتباط شما با کودک مهم است.\nدر ارتباط با همسرتان باید دقت بسیار به خرج دهید. به او نشان دهید که در همه کارهای این تازه وارد عزیز، با او شریک و سهیم هستید. سعی کنید که علایم افسردگی پس از زایمان را بشناسید تا در صورت مشاهده انها بتوانید سریع اقدام کنید. چه بسا خانمهایی که به افسردگی پس از زایمان دچار می شوند زیرا که همسرانشان پس از تولد نوزاد انها را حمایت نکرده و در کارها خود را سهیم نمی کنند.\n6- برای پدرشدن آماده باشید\nتا زمانی که سه ماهه سوم پایان می یابد شما نیز از یک فرد منتظر به پدری تمام وقت تبدیل خواهید شد. در طول دوران رابطه بین پدر و پسر /دختر ، حاملگی تنها یک بخش کوچک است . نقش واقعی شما در حاملگی این است که خود را برای بازیگر عمده ای بودن د ر خانواده آماده کنید. همچنین باید تمرین کنید که بتوانید رهبری خوب باشید تا بتوانید کودک خود را راهنمایی کنید. در عین حال ،شما باید درباره نوعی پدری که می خواهید باشید ، نوع ارزش های مورد نظرتان ،نوع چیزهایی که می خواهید به کودک آموزش بدهید تصمیم بگیرید. زمانی را برای تامل بر روی این قضیه هم به تنهایی و هم با همسر خود، بگذرانید. همچنین باید زمانی را برای فکر کردن در باره اینکه چگونه کودک زندگی شما و ارتباطتان با همسرتان را تغییر خواهد داد، بگذرانید.زمانی که فرزند شما بدنیا بباید ، شما افرادی متفاوت با نگرشی متفاوتی به زندگی خوهید بود هر چه نباشد در انتهای این فرآیند، دو نفر تبدیل به سه نفر خواهند شد.\n10 توصیه برای پدری بهتر بودن\n1- فعال تر باشید.\nدر انجام کارهای کودک بدون منتظر ماندن در خواست همسرتان خود پیش قدم شوید، در غیر این صورت هرگز قادر نخواهند بود مسئولیت های پرورش کودک را انطور که واقعا" می خواهید و کودکتان استحقاق آن را دارد، بپذیرند . بجای بازگرداندن بچه گریان یا بچه ای که جایش راکثیف کرده باشد به آغوش مادر، سعی کنید خود دست بکار شده و در حل و فصل مساله کودک بپردازید. حتی اگر آنرا بدون نقص هم انجام ندادید اشکال ندارد به هر حل برای هر کار تازه ای تمرین لازم است.\n2- تا جاییکه می توانید تمرین کنید .\nتصور نکنید ک همسرتان به معجزه چیز بیشتری از شما می داند. آنچه او در باره پرورش کودک می داند، با انجام و تمرین درست مثل هر کار دیگر ، یاد گرفته است . و کارنیکو کردن از پرکردن است .\nاگر مطمئن نیستید یا احساس می کنید کاملا" برای وظایف پدرانه آماده نیستید از کمک خواستن نترسید. از پدران دیگر بپرسید یا با مطالعه روشهای تیوری وظایف پدری را یاد گفته و انرا روی فرزندتان اجرا کنید. یادگیری فعال بودن و پدری در گیر و دار امور فقط به مدتی که بچه تازه بدنیا آمده ، محدود نمی شود و اگر سریعا در این زمان نتوانستید مهارت های پدر شدن را یاد بگیرید یا روابط احساسی خود را با فرزندانتان بهبود بخشید، نا امید نشوید برای تمرین کردن وقت زیاد دارید.\n3- زمانی که با کودکانتان هستید به طور ویژه ای احساس غرور کنید.\nمردان و زنان طرق مختلفی برای تعامل با فرزندان خود دارند. مردان بر فعالیت های جسمی و انرژی بالا تأکید می کنند. زنان بیشتر در گیر فعالیت های اجتماعی و احساسی می شوند. ولی به هیچکس اجازه ندهید به شما بگوید که کشتی امن، پرش روی تخت یا چیزهایی از این قبیل به قدر بازی های دخترانه ای که همسر شما انجام می دهد (یا از شما می خواهد انجام دهید) مهم نیستند.\nتحقیقات نشان می دهد که فعالیت جسمی وفیزیکی پدربه تنظیم احساسات و کودک رشد کمک می کند. کودکانی که ارتباط فیزیکی مناسبی با پدر خود دارند، در کنترل احساسات و هیجانات خود بهتر عمل کرده و در امور مدرسه نیز موفق ترند. از همه مهم تر احتمال گرایش آنها به مواد مخدر، الکل یا بزهکاری، کمتر از کودکانی است که با پدران خود فاصله دارند.\n4- به فرزندان خود از لحاظ احساسی نیز نزدیک باشید.\nبدون شک تعامل فیزیکی بخش مهمی از رابطه پدر – کودک است ولی از لحاظ احساسی در دسترس بودن و درگیر شدن نیز مهم و حیاتی هستند.\nهمچنانکه جان گوتمن نویسنده " قلب والدین " می گوید: " مردان باید به خود اجازه دهند که از احساسات خود آگاه باشند تا بتوانند به کودکانشان عشق بورزند. آن ها باید هر گام ضروری را برای اینکه برای فرزندان خود همواره در دسترس باشند بردارند."\nمی توانید به راهنمای ما نیز درباره چگونه رابط? عاطفی نزدیک با نوزادتان برقرار کنید؟\n5- برای همسر خود یک شریک باشید، نه فقط یک کمک کننده\nپدران سنتی که فقط نقش نان آور خانواده و گاهی هم کمک کننده را بازی می کردند دیگر قدیمی و تاریخ مصرف گذشته اند و این روزها دیگر کاربردی ندارند . اگر شما می خواهید تعهد خود را به خانواده اتان نشان دهید باید یک شریک تمام اعیار برای همسر خود باشید. درمسئولیت خانه داری و وظایف نگهداری از کودک به شکلی فعال سهیم بوده و خود را در تمامی کارهای روزمره دخیل کنید.\n6- در امور روزمره فرزندانتان دخیل باشید.\nسعی کنید در هر تصمیم گیری که به نحوی بر کودکتان اثر می گذارد شرکت کنید. اگر بخواهید همه مسوولیتهای فرزندانتان را به همسرتان بسپارید، از امور جزیی که در واقع معنای کنونی زندگی فرزندانتان است دور می شوید .\nاگردرروتین روزمره کودک مانند غذا خوردن، حمام کردن ، خاباندن و غیره کودک کمک کنید بهتر میتوانید فرزندانتان را بشناسید. بدین ترتیب به پدری موظف، شایسته و حساس که البته سزاوارش هستید تبدیل می شوید.\n7- برای همسر خود احترام قائل شوید.\nشرط اول پدر (یا مادر) متعهد و همراه، احترام به نظر همسر در ارتباط با تربیت کودکان است. وقتی که شما و همسرتان در امور مربوط به فرزندان همسو باشید ناخودآگاه جوی آرام بر خانه حکمفرما می شود که مناسب ترین محیط برای رشد کودک است. حتی اگر در برخی امور با روشهای همسرتان موافق نیستید با احترام در مورد موضوع بحث کرده و روشهای پیشنهادی خود را مطرح کنید. به هر حال شما هر دو تازهکار هستید وباید در مورد بسیاری مسایل جدید تصمیم گیری کنید.\n8- از اهمیت گفتگو با همسرتان غافل نشوید.\nاگر درمورد نقش خود در نگهداری از کودک و یا مساله ای دیگر راضی نیستید، همسرتان را از آن آگاه کنید . ممکن است در ابتدا او برای تقسیم نگهداری از نوزاد با شما تمایلی نشان ندهد. شما آنرا به خود نگیرید، او هنوز از تواناییهای شما خبر ندارد! به او فرصت دهید تا بداند که شما صادقانه قصد کمک دارید و به عنوان یک پدر متعهد اماه یادگرفتن بچه داری هستید. در مورد خواسته های خود با او صحبت کنید تا بداند می تواند روی شراکت شما حساب کند.\n9- حقوق قانونی خانواده خود را بشناسید.\nپس از اضافه شدن یک فرد به خانواده حقوق قانونی شما نیز تغییر می کند. اطمینان حاصل کنید که از حقوق خانواده خود مطلع هستید. ممکن است شما یا همسرتان مشمول اضافه حقوق باشید. همچنین درباره مرخصی پس از زایمان همسرتان بدانید که طبق بیمه نا مه اش چقدر مرخصی می تواند داشته باشد. .همچنین خانمهای شیرده باید زمان استراحت بیشتر برای شیردهی یا دوشیدن شیر داشته باشند. امروزه بسیاری از سازمانها برای پدران هم مرخصی پس از زایمان(با حقوق یا بدون حقوق) در نظر می گیرند. بپرسید در محل کار شما چگونه است؟\n10- همچنان پس از جدایی و طلاق با فرزندانتان در ارتباط بمانید.\nبا اینکه این مساله ای نیست که شما بخواهید اکنون به آن فکر کنید ، امابه هر حال واقعیت زندگی است. امروزه تنها درصد معدودیاز پدران پس از طلاق، حضانت اختصاصی یا مشترک کودک را می گیرند. بسیاری از آنها که حضانت را بعهده نمی گیرند به آرامی از زندگی کودکشان محو می شوند.\nولی حتی پس از طلاق راه هایی بسیار وجود دارد که پدران می توانند نقش فعالی را بازی کنند. مهم ترین آنها ایناست که همچنان با کودک خود در تما باشید. این تماسها میتواند به طور حضوری، توسط تلفن ، ای میل یا نامه باشد.سعی کنید از زمانی را که با کودکان خود می گذرانید حداکثر استفاده را کرده و آنرا پر معنا کنید.\nاز کودکتان برای مباحث و جدال های قدیمی استفاده نکنید و از طریق او پیغام پسغام به همسر سابقتان نفرستید. والدین باید بخاطر بچه ها با یکدیگر همکاری کنند و از یکدیگر حمایت نمایند.\nراهنما برای پدران تازه\nزندگی شما برای همیشه تغییر کرده است.\nتقریبا" تمامی پدران تازه استعدادهای شگفت آوری را در اولین روزهای پدر شدن کشف می کنند. به محض اینکه برای اولین بار نوزاد را بغل می کند، زندگی شما به شکل جدیدی از عشق، امید، نگرانی و مسوولیت پرمی شود.\nاگر دارید به تازگی پدر می شوید، اجازه ندهید این نگرانی ها به شما مسلط شوند. زمانی را برای خود در نظر بگیرید تا خود را برای اولین روزها با نوزاد تازه آماده کنید و انتظار نداشته باشید همه چیز از اول کامل باشد. وقتی این لحظات نا مطمئن اولیه را پشت سر گذاشتید، برای وظیفه اصلی و طولانی خود آماده خواهید بود. در زیر برخی از مسائل که هر پدر در اولین روزها با آن روبرو می شود ذکر شده است.\nچطور بفهمید نوزاد گرسنه است؟ او خود به شما می گوید ! نوزادان به اندازه کافی صبور نیستند که در سکوت گرسنه بمانند. به گریه آنها هر سه تا چهار ساعت گوش دهید. بعضی از نوزادان نیاز دارند هریک تا دو ساعت شیر بخورند.اگر همسرتان شیر می دهد که بهترین راه هم است، شما هم می توانید دخیل باشید. سعی کنید وقتی همسرتان بچه را شیر می دهد کنارش باشید. خانم های شیرده به مایعات زیاد نیاز دارند، می توانید برای همسرتان یک لیوان آب بیاورید و در هنگام شیردهی نوزادتان را ناز کنید.\nشیر مادر برای نوزادان بهترین است . ولی اگر به هر دلیل شما به او شیر خشک می دهید در این کار نوبت بگذارید و از چنین تجربه ای لذت ببرید. برای انتخاب نوع شیر خشک پزشک اطفال می تواند شما را راهنمایی کنند.\nبخاطر داشته باشید تا وقتی نوزاد غذای جامد را شروع نکند، مدفوع او هیچ شبیه بزرگسالان نیست. اولین مدفوع نوزادان چسبیده و بسیار تیره است. که البته پس از یک روز یا بیشتر تغییر می کند و شبیه پوره یا سوپ کدو با بوی شبیه خمیرما یه می شود. با ینکه پوشک کثیف نوزاد قشنگ نیست ولی سمی هم نیست و شمانیز می توانید او را عوض کنید. اطمینان حاصل کنید در زان تعویض، دستمال مرطوب کافی و لباس اضافی کنار بگذارید .ممکن است شکم او روزی چندین بار کار کند.\nاحتیاط : هیچ گاه نوزاد را روی میز تعویض تنها نگذارید.می توانید او را روی ملافه ای کف اتاق تعویض کنید . درحالیکه چند ماهی طول می کشد تا او بتواند غلت بزند، اما دیده شده که نوزادان چند روزه نیز می توانند بیفتند.\nنوزاد بیشتر روز را در خواب بسر می برد، او وقتی خسته باشد می خوابد و وقتی گرسنه باشد معمولا" هر سه تا چهار ساعت بیدار می شود، .البته این برنامه ممکن است خواب شما را مختل کند. بخصوص اگر او در اتاق خودش بخوابد و مجبور شوید درطول شب چندین بار بروید و بیایید. بسیاری از والدین – مخصوصا" پدرها- وقتی بچه در اتاقشان بخوابد بیشتر می خوابند. می توانید او را در گهواره ای یا تخت کوچکی کنار خود بخوابانید.\nبرخی از والدین نوزاد را در تخت خود می خوابانند. ولی برخی از پزشکان و محققان معتقدند که هم بستری نوزاد با والدین خطر بروز سندرم مرگ ناگهانی نوزاد را افزایش می دهد. اجازه ندهید او روی شکمش بخوابد ( یک قانون خوب صرف نظر از اینکه او کجا می خوابد) او را روی تشک یا پتو نرم بگذارید، مطمئن شوید که بین تشک و دیوار فاصله ای نباشد. اجازه ندهید بچه های کوچک تر با او در یک تخت بخوابند . از کشیدن سیگار خودداری کنید. (سندرم مرگ ناگهانی کودک با سیگار کشیدن افزایش می یابد.) .\nنوزادان از گریه کردن لذت نمی برند و کوشش نمی کنند پدر مادرشان را بیازارند. آنها برای برقراری ارتباط و اینکه نا دیده گرفته نشوند گریه می کنند. اگر شکم او سیر باشد و جایش خشک ولی هنوز خوشحال نیست اورا بلند کنید و دوراتاق راه ببرید. اگر روز قشنگی است، او را به بیرون ببرید و طبیعت را به او نشان دهید. وقتی او را بغل می کنید، در حالیکه دستتان پشتش حا‍یل شده باشد و سرش را گرفته باشید, برایش آواز بخوانید یا به آرامی صحبت کنید. برخی از والدین با ماساژ یا به آرامی تکان دادن، نوزاد را آرام می کنند. البته بخاطر داشته باشید غیر ممکن است که مدام کودک را بغل کرد. بنابراین او را از ابتدا به بغلی شدن عادت ندهید.\nزایمان امری واقعا" مشکل است. سعی کنید تا جاییکه می توانید در کارهای خانه به همسرتان کمک کنید. البته لازم نیست وسواس به خرج دهید، مثلا" شروع به تمیز کردن یخچال نکنید . فقط کارهایی را انجام دهید که خانه را قابل زندگی و همسرتان را راحت نماید.\nاگر او افسرده و زود رنج شده یا نگران است ، سعی کنید از حال او اطمینان پیدا کنید. تفاوت بین گرفتگی خلق و افسردگی پس از زایمان را بدانید. اگر افسردگی او شدید شد او را برای ویزیت دکتر تشویق کنید.\nاکنون شما دو وظیفه اصلی دارد: همسرتان را مطمین کنید که هنوز عاشق او هستید و دیگر اینکه با تمام وجود به فرزندتان مهر می ورزید.\nنیاز به دکتر\nفکر پدران و مادران تازه مدام مشغول این است که آیا نوزادشان خوب است؟ پیشانی بچه خیلی داغ نیست؟ و ... .با اینکه باید بسیار مواظب نوزادتان باشید، ولی توصیه می شود که نترسید و مدام نگرا ن نباشید تا بتوانید از فرزندتان لذت ببرید. ولی اگر سئوال یا نگرانی دارید، به راحتی از دکتر بپرسید. اگر کودک تب بالای 37.5 درجه، بیش از یک بار اسهال دارد، روی پوستش لکه هایی دارد که با گذاشتن لیوان بر روی آن کمرنگ نمی شود، به نظر ناخوش می رسد و یا بطور مدام و بدون هیچ دلیل مشخصی گریه می کند،در اینصورت قورا" باید با دکتر تماس بگیرید.\nشما نیز به توجه و مراقبت نیاز دارد.\nشما از اینکه پدر شده اید بسیار خرسندید. پس از این هم? برنامه ریزی، صرف وقت و رویا پردازی شما صرف فرزندتان می شود. ولی ممکن است گاهی احساس یأس وخستگی کنید .این می تواند به دو دلیل باشد اول اینکه به علت محرومیت از خواب، کمبود خواب می تواند اثرات زیادی را هم بر فکر و هم بر جسم شما بگذلرد.دلیل دوم می تواند این باشد که گرفتگی خلق( baby blues ) پس از زایمان فقط مختص مادران نیست. با اینکه کمتر در این باره سخن به میان می آید ولی پدران نیز می توانند دچار عواقب پس از زایمان شده و گرفتگی خلق و حتی افسردگی پیدا کنند. از دلایل این تغییر روحیه می تواند ترس از آینده و یا احساس تنها ماندن باشد. اگر همسر شما از روحی? خوبی برخوردار است و دچار مشکلات روحی نشده است، سعی کنید ترس و یا ناراحتی خود را با او در میان بگدارید. بدین ترتیب با کمک هم راهی برای برطرف کردن آن پیدا خواهید کرد. اما اگر فکر می کنید که روحی? همسرتان نیز دچار اغشاش شده است ، تمام سعی خود را بکنید که در مقابل او سرحال و قوی باشید و در عوض با یک دوست خوب، مشاور و یا یک روانپزشک صحبت کنید. در درون ریحتن این احساسات به نفع هیچ کس نیست. اگر الان برای بهتر شدن روحیه اتان کاری نکنید ممکن است بر روی رابطه اتان با همسر و فرزندتان اثری دراز مدت بگذارد.\nشما با صبر یک قدیس نیاز، تحمل یک قهرمان، اخلاقی متعادل و خوش خلق می توانید از پس این دوران بربیایید و به بهترین پدر و همسر دنیا تبدیل شوید.\nاین ماه چه باید بکنید.\nمعنای کلم? نرمال در خان? شما تغییر کرده است. ممکن است کلی انتظار کشیده باشید که بارداری به پایان برسد تا به زندگی نرمال خود برگردید. آن دوره را فراموش کنید- آن روزها به تاریخ پیوستند و هم اکنون زمانی برای کارکردن بر روتین های جدید زندگی است. اکنون حتی برای کارهای ساده از قبیل خرید کردن، حمام رفتن، شستشوی لباسها و حتی غذا خوردن به برنامه ریزی نیاز دارید و باید آنها را طوری ردیف کنید که هماهنگ با نیازهای فرزندتان باشد.\nبا این تغییرات متعجب نشده و با این جریان همراه شوید. راهی را در پیش بگیرید که برای شما و خانواده اتان بهترین باشد. پدرشدن به زمان و تمرین بسیار نیاز دارد. به بیدار شدن از خواب عادت کنید. برای سرزدن به نوزاد در نیمه شب نوبت بگذارید (اگر او در اطاق شما باشد راه کمتری باید طی کنید) حتی اگر همسرتان خودش به نوزاد شیر می دهد و به شما نیاز ندارد برای وعده شیر نصف شب آنجا باشید شما می توانید تعویض پوشک را انجام دهید .\nبعلاوه آن بغل کردن های نیمه شبی اولین زمان های ارتباط برای همه شماست، آن ها را از دست ندهید، حتی اگر در طول روز خسته شده باشید- اجازه دهید همسرتان وقتی شما از نوزاد مراقبت می کنید بخوابد. مطمئنا" هر دوی شما به خواب نیاز دارید ولی همسرتان از لحاظ جسمی هم بعلت تولد کودک و زایمان که در حال بهبودی است هم اگر بچه شیر می دهد، برای درست کردن شیر انرژی زیادی صرف می کند، پس او خسته تر است.\nمراقب روحیه و خلق خود و همسرتان باشید\nگرفتگی خلق تنها برای مدت کوتاهی می باشد و بعلت بهم ریختن هورمونها کاملا طبیعی می باشد. اما افسردگی پس از زایمان یک شرایط پزشکی ویژه است که نیاز به درمان دارد. اگر مادر تازه همچنان چندین هفته پس از تولد هنوز مشکل دارد یا گریه، کج خلقی و بد خوابی (البته بغیر از آنهایی که بخاطر بچه است) را تجربه می کند، او را تشویق کنید تا در این باره با پزشک صحبت کند. حتی اگر بگوید نه او ممکن است علائم افسردگی را تشخیص ندهد. با او در ویزیت بعدی همراه شوید و ببینید که چه می گذرد. بعد مطمئن شوید درمانی را که برای بهبود او لازم است را در پیش می گیرد.\nهورمون های خود شما مدام در حال تغییرند و این با داشتن کودک تازه ، استرس 9 ماه گذشته و احساس مسئولیت جدید طبیعی است. ممکن است احساس تنهایی کنید از سویی دیگر ممکن است فکر کنید از همه چیزی که از تان انتظار می رود خسته شده اید. بالاتر از همه شما هنوز بسیار هیجان زده اید. با خوب خوردن و استراحت هر زمان که بتوانید سطح انرژی خود را بالا نگه دارید. اگر هیجان پدر شدن شما را به هوس جشن گرفتن می اندازد، در خانه جشن بگیرید تا همسرتان یز تنها نماند. اگر همکاران خود را برای نشان دادن نوزاد دعوت می کنید مطمئن شوید که مدت طولانی نمی مانند و پذیرایی و تمیز کاری بعد از آن هم به عهده شماست.\nباهمسر خود مهربان باشید.\nبیشتر از قبل کارهای خانه را به عهده بگیرید (اگر می توانید برای این کارپولی بپردازید و کمک بگیرید حتما" این کار را بکنید و اجازه دهید که هر دوی شما انرژی و توجه خود را به نوزاد تازه و یکدیگر متمرکز کنید.) وقتی همسرتان نوزاد را شیر می دهد برایش شیر و آب بیاورید. شانه های او را مالش دهید. و هر از گاهی بدون هیچ دلیلی او را بغل کنید.\nیک پدر 50- 50 باشید.\nبرای بزرگ کردن کودک به دو نفر نیاز است، مادر و پدر.نگهداری از کودک را بطور مساوی قسمت کنید (از حمام کردن و تعویض پوشاک تا تکان دادن و آواز خواندن) نگران نباشید که در این کار تجربه ای ندارید.هیچکس با دانستن اینکه چگونه کودک را قنداق کند یا آروغش را بگیرد به دنیا نیامده است، پدر و مادر هر دو با هم می آموزند- یک شب بی خوابی، یک بار کثیف کردن همهجا در هگام عوض کردن کودک و سایر خرابکاری های احتمالی تا اینکه رشته کار دستتان بیاید.\nبه خود اطمینان داشته باشید.\nمطالبی در باره نگهداری از کودک بخوانید. و نگران نباشید که شما متفاوت از همسرتان عمل می کنید . همه این طور هستند و نوزاد شما این تفاوت ها را دوست خواهد داشت. او هم به محبتهای زنانه مادر و هم به عشق مردانه پدر که کاملامتاوتند نیاز دارد. به غریزه خود اطمینان کرده و از ابراز احساسات به این موجود کوچولو که پاره ای از تن شماست خجالت نکشید. قویترین و خشنترین مردها نیز می توانند در مقابل نوزادشان نرم و ضعیف باشند.\nبرقراری تعادل بین کار و خانواده\nبنظر می رسد که این آغاز یک تغییر در نگرش آقایان است ،چنانکه مردان بیشتری درک می کنند که کار آنها همه چیز نیست ، و خانواده نیز مهم هست\nبدن شما در طول دوران بارداری متوجه تغییرات شگرفی می شود. با به دنیا آمدن فرزندتان، بدن شما خود شروع به التیام دادن این تغییرات فیزیکی می کند تا بتواند به وضعیت قبل از بارداری بازگردد. رحم شما که در دوران بارداری در حدود 500 برابر بزرگتر شده و حدود 4.5 لیتر مایعات را در خود نگه داشته است، اکنون شروع به جمع و کوچک شدن می کند. حدود شش هفته زمان لازم است تا رحم به حدود اندازه و وزن قبل از بارداری بازگردد. رحم باید از حدود وزن فعلیش که 1 کیلوگرم است به وزن 50 گرم پیش از بارداری برسد. این جمع شدن رحم ممکن است همراه با انقباضاتی مشابه با درد زایمان باشد. این دل درد و دل پیچه پس از زایمان کاملاً طبیعی است. بسته به اینکه شما زایمان طبیعی و یا عمل سزارین داشته اید، مشکلات فیزیکی متفاوتی را تجربه خواهید کرد.\nمشکلات مشترک بین زایمان طبیعی و عمل سزارین\nمشکلات مختص زایمان طبیعی\nمشکلات مختص سزارین\nمشکلات مشترک بین زایمان طبیعی و عمل سزارین :\n- خونریزی: پس از زایمان دیواره های رحم شروع به بازسازی می کنند. در نتیجه یک لایه از آن جدا شده و به صورت خونریزی از واژن خارج می شود. این خونریزی می تواند تا چندین هفته ادامه داشته باشد. در چند روز اول خونریزی زیاد و کاملاً قرمز رنگ است، سپس از شدت آن کم شده و به رنگ قهوه ای-زرد و سپس سفید تغییر کرده تا کاملاً متوقف شود. اگر در هر مرحله حس کردید که خونریزی شدیدتر شده و یا اینکه لخته های خون بزرگ دفع می کنید، حتماً با پزشک یا مامای خود مشورت نمایید.\n- سینه های سفت شده: از آنجاییکه پس از زایمان سینه های شما پر از شیر می شوند، ممکن است احساس درد و سوزش داشته باشید. برای کم کردن این درد بهتر است سینه هایتان را تحریک کرده تا جریان شیر برقرار شود. بهترین روش برای تحریک سینه ها این است که نوزادتان را تشویق به گرفتن سینه کنید. هر چه دفعات و زمانی که او از سین? شما شیر می خورد بیشتر باشد، زودتر سینه های شما به حالت عادی باز می گردند. اگر پس از هر وعد? شیردهی سینه هایتان همچنان سفت باقی ماند، توصیه می شود که با پمپ سینه هایتان را دوشیده و سپس کمپرس آب سرد بر روی آن قرار دهید.\nاگر به هر دلیلی نتوانستید و یا نخواستید که خود به نوزادتان شیر دهید و سینه هایتان به طور ناراحت کننده ای سفت شدند، از یک سوتین محکم و سفت استفاده کنید. همچنین گذاشتن کیس? یخ بر روی سینه ها به سریع تر خشک شدن شیر و کم کردن درد سینه ها کمک می کند. از مالیدن سر سینه ها و یا ریختن آب گرم بر روی آنها خودداری کنید زیرا که هر دوی این روشها باعث تحریک سینه ها و بیشتر شدن شیر می شوند.\n- تغییرات در ادرار و مدفوع: ممکن است برای مدتی پس از زایمان به علت فشاری که بر ناحی? لگن و اعضای داخلی آن (مثانه، واژن و مقعد) آمده است، کنترل ادرار خود را نداشته باشید. حدود 35 تا 40 درصد خانم ها دچار این عارضه می شوند. اینجاست که اهمیت تمرین برای تقویت عضلات کف لگی مشخص می شود. با انجام این تمرینها و قوی کردن عضلات ناحی? لگن می توانید احتمال بروز عدم کنترل ادرار را کم کنید. البته این عارضه در خانم هایی که زایمان طبیعی داشته اند بیشتر رخ می دهد. دنبال کردن یک رژیم مناسب برای برای انجام این تمرین ها در این گروه از اهمیت بیشتری برخوردار است. همچنین سعی کنید زود به زود به دستشویی رفته و مثانه اتان را خالی کنید تا اتفاق ناخواسته ای پیش نیاید. این عارضه می تواند بر روز اعتماد به نفس مادران تازه تاثیر نامطلوب بگذارد تا جاییکه آنها از بیرون رفتن از خانه تنها بدین علت سر باز می زنند. اگر شما دچار این مشکل هستید اول اینکه به یاد داشته باشید که تنها شما تنها نیستید، حتی اگر خانم ها در این باره با هم صحبت نکنند، این مشکلی است که گریبان گیر بسیاری ازمادران تازه است. دوم اینکه به سادگی با تقویت عضلات کف لگن و استفاده از پدهای مخصوص این کار می توانید این دوران را سپری کنید، تا اینکه این عدم اختیار به طور کامل برطرف شود.\nاثر دیگر زایمان بر روی حرکت روده ها می باشد. زایمان حرکت روده ها و در نتیجه حرکت غذا داخل روده ها را کند می کند. بنابراین شما ممکن است دچارنفخ و یبوست شوید.\nاز سایر عوارض زایمان که البته می تواند از دوران بارداری ایجاد شود، بواسیر است. سعی کنید با خوردن غذاهای ملین، میوه و مقدار فراوان آب از آوردن فشار بر مقعدتان خودداری کنید. در صورتی که بواسیر شما با تغییر تغذیه و ماساژ دادن در آب گرم برطرف نشد، پزشک شما می تواند کرم مخصوص این کار را برای شما تجویز نماید.\n- درد و انبقباضاتشکمی : این دردها که به پس زایمان معروف است د رواقع به برگشتن رحم به اندازه اولش و همچنین تخلیه بافتهای مرده و خون اضافی درون رحم کمک می کند. این دردها مشابه درد پریود است که برای چند روز ادامه دارد.\n- کمر درد: حدود 40 درصد خانمها در دوران باراری دچار کمر درد می شوند. این می تواند بخاطراضافه وزن وهمچنین تغییر مرکز ثقل بدن باشد. این نوع کمردرد می تواند تاچندین ماه پس از زایمان نیز ادامه یابد. این درد معمولا در قسمت پایین کمر وجود دارد. نوع دیگر کمر درد که مادران پس از بچه دار شدن ممکن است دچارش شوند، بخاطر مراقبت مداوم از نوزاد است. این درد معمولا در قسمت بالای کمر، شانه ها و حتی دستها وجود دارد.\nمشکلات مختص زایمان طبیعی :\n- پارگی وازن یا episiotomy : در هنگام زایمان طبیعی ممکن است در اثر فشار سر جنین به ناحیه وا زن و پرینیوم، پارگی ایجاد شود. گاهی نیز پزشک معالج شما برای راحت تر کردن خروج سر جنین در اطراف وازن یک شکاف ایجاد می کند که به episiotomy معروف است. در هر دوحالت شما به بخیه نیاز دارید. این زخم هم مانند هر زخم دیگر برای خوب شدن به زمان و مراقبت نیاز دارد. در صورت داشتن پارگی موارد زیر را برای ببود سریع رعایت کنید:\n•\tکمپرس یخ یا آب سرد بر روی زخمتان قرار دهید.\n•\tمحل زخم را تمیز و خشک نگه دارید.\n•\tاز توالت ایرانی بجای توالت فرنگی استفاده کنید و در هنگام ادرارکردن روی ناحیه اب بریزید تا از سوزش آن کم شود.\n•\tدر هنگام مدفوع کردن یک پد روی زخم گذاشته و به سمت بالا فشار بیاورید.\n•\tتمرین های تقویت عضلات کف لگن را انجام دهید.\n•\tمراقب علایم چرک کردن باشید. این علایم عبارتند از: داغی موضعی، ورم، درد شدید یا افزایش دردو ترشحات از زخم.\nمشکلات مختص سزارین :\n- نقاحت پس از عمل: سزارین یک عمل جراحی اساسی است که به طبع دوره نقاحت طولانی به هراه دارد. بر اثر داوهای بیهوشی ممکن است تاچند روز سرگیجه داشته باشید.همچنین خوب شدن محل زخم و بخیه می تواند چندین هفته طول بکشد. در این مدت سوزش و درد در ناحیه زخم طبیعی است. محل زخم را خشک و تمیز نگه دارید. پس ازسزارین ماهها (معمولاحدود6 ماه) طول می کشد تا بدن شما به صورت عادی اولیه اش بازگردد. بعضی از خانمها تا یکسال پس از سزارین در محل بخیه احساس بی حسی می کنند.\n- عفونت در محل زخم: عفونت می تواند پیامد هر نوع عمل جراحی باشد، سزارین نیز ازاین امر مستثنی نیست. البته از آنجاییکه بلافاصله پس از عمل آنتیبیوتیک به شما تزریق می شود، احتمال بروز عفونت بخاطر باز شدن شکم در محیط اطاق عمل کم است. اما به هرحال عفونت می تواند در محل زخم و جای بخیه پدید آید که این خود پروسه خوب شدن را کندتر می کند.\n- ایجاد چسبندگی پس از سزارین: در مرحله بهبودی بدن شما پس از سزارین، لایه های زخم که بهم جوش می خورند ممکن است باعث چسبیده شدن اعضای داخلی شکم شوند. تمام اعضایداخلی شک درو یک غشاء بیرنگ بنام پریتونیم Peritoneum قرار دارند. در عمل سزارین این لایه یا غشاء بریده می شود. در نتیجه پریتونیم متورم می گردد. پس از عمل این تورم بافتهای زخم را درست می کنند. اگر جریان خون به این لایه بخوبی برقرار باشد، لایه های زخم به خوبی جوش خورده و به حالت قبل بر میگردد. اما معمولا پس از سزارین جریان خون به شکم کاسته می شود و این باعث می شودکه بافت های زخم در هنگام جوش خوردن سایر اعضای داخلی شکم را نیز بهم چسبانده و چسبندگی ایجاد نماید. عوارض ایجاد چسبندگی عبارتند از:\n•\tدرد شدید در ناحیه شکم ولگن. این درد بخصوص زمانی که شما فعالیت شدید می کنید بیشتر خود را نشان می دهد.\n•\tانسداد روده. که باعث عدم توانایی بدن برای دفع مدفوع می شود و توام با حالت تهوع، استفراغ و درد می باشد.\n•\tدر موارد بسیار کم باعث ناباروری می شود. اگر چسبندگی بین تخمدانها و یا لوله فالوپیان صورت گیرد، می تواند منجر به ناباروری زن گردد.\nبرای برطرف کردن چسبنگی یک عمل جراحی دیگر لازم است. که البته هیچ تضمینی وجودندارد که چسبندگی پس از اینعمل دوباره صورت نگیرد.\nتنظیم برنام? زایمان\nبا اینکه تقریباّ غیر ممکن است که از پیشاپیش بتوانید پیش بینی کنید چه نوع زایمانی خواهید داشت، ولی توصیه می شود پیش از زایمان جوانب مختلف آن را در نظر گرفته و بر طبق خواسته هایتان برنامه ریزی کنید. ابتدا با پزشک یا مامای خود مشورت کنید تا بتوانید بین زایمان طبیعی و سزارین یکی را انتخاب کنید. در صورتی که حاملگی شما دچار پیچیدگی خاص نباشد، زایمان طبیعی بهترین و بی خطرترین راه برای دنیا آوردن نوزاد می باشد.\nدر صورت انتخاب زایمان از طریق عمل سزارین، معمولاّ نظر شما تاّ ثیر چندانی در انجام پروسس ندارد. ممکن است شما بتوانید نوع بیهوشی که نخاعی یا بیهوشی عمومی باشد را انتخاب کنید ولی باقی مراحل کمابیش به نظر کامل جراح و متخصص بیهوشی بستگی دارد.\nاما در صورت انتخاب زایمان طبیعی اگر همه چیز به طور عادی پیش رود، می توانید از پیش نحو? زایمانتان را برنامه ریزی نمایید. پیشنهاد می کنیم که از پیش یک لیست از خواسته هایتان را تهیه کرده و یک نسخه را به پزشک یا مامایتان داده و یک نسخه را با خود در روز وضع حمل به بیمارستان یا زایشگاه ببرید و به تیمی که در هنگام وضع حملتان با شما کار می کنند، بدهید.\nبه عنوان مثال می توانید به موضوعات لیست شده در پایین فکر کنید و به کمک نظرخواهی از همسرتان برنام? زایمان خود را بنویسید. ممکن است برخی از موارد ذیل برای شما مهم نباشد و یا مواردی که برای مهم هستند در این لیست نیامده باشند. این تنها به عنوان یک راهنما می باشد.\n• برای تسکین درد از چه نوع مسکنی می خواهید استفاده کنید؟ مثلاّ می توانید از داروهای مسکن، اپیدورال و یا از روشهای درمانی تکمیلی از قبیل همیوپاتی و یا ماساژ استفاده کنید.\n• ترجیح می دهید پیش از زایمان در حرکت باشید یا در تخت دراز بکشید؟\n• آیا برای زایمان وضعیت خاصی را در نظر دارید؟\n• آیا ترجیح می دهید تا حد امکان از مداخلات پزشکی از قبیل: پاره کردن جفت به طور مصنوعی، دنیا آوردن با فورسپس، پاره کردن دهان? واژن و ... جلوگیری شود مگر آنکه از نظر پزشکی کاملاّ ضروری باشد.\n• آیا چیز خاصی است که شما به خصوص نسبت به آن نگران هستید و یا ترس دارید؟\n• آیا تصمیم خاصی مد نظرتان است که بلافاصله پس از دنیا آمدن نوزادتان انجام شود؟ به عنوان مثال می توانید توصیه کنید که نوزادتان پس از دنیا آمدن بر روی سینه تان گذاشته شود.\n• چه تصمیمی برای شیر دادن به نوزاد دارید؟\n• آیا مایلید برای سرعت بخشیدن به مرحل? سوم زایمان به شما داروی سینتومترین (Syntometrine) تزریق شود؟\nبا در نظر گرفتن موارد بالا و نکات دیگری که برای شما در هنگام زایمانتان مهم است می توانید برنام? زایمانتان را بنویسید. سعی کنید که خواسته های خود را به طور شفاف و واضح توضیح دهید تا تیم پزشکی که با شما خواهند بود به راحتی بتوانند آنها زا برداشت کنند. البته در نظر داشته باشید که زایمان یک امر غیر قابل پیش بینی است و ممکن است طوری که شما برنامه ریزی کرده اید،پیش نرود، خود را برای اینکه بخواهید برنامه اتان را تغییر دهید آماده سازید.\nتهی? ساک بیمارستان:\nبهتر است که حداقل یک ماه پیش از موعد زایمانتان یک ساک را مخصوص بردن به بیمارستان آماده نگه دارید تا اگر فرزندتان تصمیم گرفت زودتر به جمع خانواده بپیوند، وسایلتان را مهیا داشته باشید.\nوسایلی که نیاز دارید در این ساک ببندید شامل وسایل مورد نیاز در هنگام زایمان و وسایل مورد نیاز پس از زایمان می باشد.\nوسایل مورد نیاز در هنگام زایمان به خصوص زایمان طبیعی:\n• اگر از پیش برنام? زایمانتان را نوشته اید، آن را همراه خود داشته باشید تا به پزشک یا مامایی که برای زایمانتان حضور دارد بدهید.\n• اگر مایلید برای تسکین درد از ماشین TENS استفاده کنید، باید آن را از پیش تهیه کرده و با خود داشته باشید.\n• روغن برای ماساژ پشت، پاها و شانه هایتان. می توانید از روغن های مخصوص ماساژ و یا روغن زیتون بدون بو استفاده کنید. بسیاری از خانمها ماساژ را در هنگام زایمان آرامش بخش می دانند. روش دیگری که می توانید استفاده کنید این است که دو عدد توپ تنیس را داخل جوراب حوله ای قرار داده و با چرخاندن آن در قسمت پایین کمر از تنش ایجاد شده در کمرتان جلوگیری نمایید.\n• یک عدد اسفنج یا دستمال پارچه ای تمیز که با خیساندن آن در آب سرد، می توانید صورت ولب هایتان را در هنگام زایمان خنک کنید.\n• یک دست پیراهن گشاد و راحت در صورتی که تمایل نداشته باشید لباس بیمارستان را بپوشید. اگر خواستید از لباس های خود استفاده کنید، حتماّ جنس نخی و خنک انتخاب کرده و سعی کنید از لباسهای قدیمیتان باشد. زیرا که به علت لکه شدن با خون به احتمال زیاد دیگر قابل استفاده نخواهد بود.\n• یک جفت دمپایی سبک و راحت.\n• چند دست لباس زیر که می توانید از لباس زیرهای قدیمی اتان و یا مدل یک بار مصرف استفاده کنید.\n• یک جفت جوراب کلفت. بسیاری از خانمها در انتهای مرحل? اول زایمان احساس سرما ، به خصوص در پاهایشان می کنند. ممکن است بخواهید یک شال هم برای انداختن روی شانه هایتان همراه داشته باشید.\n• بورس سر و اگر موهایتان بلند است کش یا گل سر، زیرا بسیاری از خانمها در هنگام زایمان تحمل موهایشان را در اطرافشان ندارند.\n• اگر چیز خاصی دارید که به شما آرامش می دهد و دوست دارید همراه خود داشته باشید. تمرکز به شیئ مورد علاقه تان می تواند فکرتان را از درد زایمان منحرف کند.\n• دوربین برای ثبت دقایق اولی? دنیا آمدن نوزاد عزیزتان.\nوسایل مورد نیاز پس از زایمان:\n• پول خورد یا کارت تلفن برای دادن خبر خوش به بستگان و فامیل. ممکن است که بیمارستان اجاز? استفاده از تلفن همراه را به شما ندهد.\n• لباس و لباس خان? راحتی. ممکن است بخواهید یک ربدوشامبر برای هنگامی که اقوام به دیدنتان می آیند، داشته باشید.\n• لباس زیر، ترجیحاّ یک بار مصرف زیرا به علت خونریزی پس از زایمان آنها راحت تر می باشند.\n• نوار بهداشتی.\n• پوشک برای نوزادتان.\n• نوشیدنی به مقدار زیاد. بسیاری از خانمها در هنگام شیردهی احساس تشنگی شدید می کنند. سعی کنید آب میو? تازه به مقدار زیاد بنوشید. از نوشیدن نوشابه های گازدار خودداری کنید زیرا که دارای کافیین بالا می باشند.\n• غذاهای ملین. یبوست پس از زایمان یک امر شایع می باشد.\n• اگر تصمیم دارید خودتان به نوزادتان شیر دهید حداقل دو دست سوتین شیردهی و پدهای جذب کنند? شیر، زیرا ممکن است شیر پس دهید.\n• در صورتی که قرار است بیش از یک روز در بیمارستان بمانید، کتاب یا مجله ای برای خواندن. اگر می خواهید خود به نوزادتان شیر دهید یک کتاب برای کمک به شیردهی موفق می تواند بسیار مفید باشد.\n• و از همه مهم تر لباس برای نوزاد عزیزتان هنگامی که انشاءالله به سلامتی او را به خانه می برید و همچنین صندلی ماشین برا ی حفاظت و ایمنی او\nبدن شما در هنگام زایمان:\nفرآیند تولد نوزاد، هفته ها پیش از اینکه شما انقباضات و درد زایمان را متوجه شوید شروع می شود. بدن شما از خیلی جهات خود را شروع به آماده کردن برای زایمان می کند. شما ممکن است متوجه برخی از این تغییرات بشوید و برخی دیگر از این تغییرات ممکن است نامحسوس باشد. اگر متوجه این تغییرات بشوید می دانید که زایمانتان نزدیک است، هر چند که لغت نردیک در اینجا می تواند چند روز و یا چند هفته باشد.\nاولین این تغییرات، افزایش حجم خون در بدن می باشد. یکی از علایم افزایش گردش خون می تواند ورم ملایم در بدن شما باشد. از آنجاییکه بدن شما می داند که در هنگام زایمان مقداری خون از دست خواهد داد، شروع به تولید بیشتر خون می کند. برای ایجاد فضای بیشتر به منظور جا دادن این افزایش حجم خون، بدن شما ورم می کند.\nاتفاق دیگری که برای بدنتان می افتد، احساس انقباضات غیر منظم که به Braxton Hicks معروف می باشند، است. این انقباضات برای آماده ساختن عضلات رحم بسیار مهم می باشد. عضلات هر چه بیشتر به کار گرفته شوند قوی تر می شوند، این انقباضات نامنظم در واقع ورزشی برای عضلات رحم شما می باشد.\nبا اینکه برخی از خانم ها Braxton Hicks را همراه با درد تجربه می کنند برای بیشتر خانم ها این انقباضات بدون درد می باشد.\nبعضی از خانمها ممکن است ترشحات زرد رنگ غلیظی از سینه هایشان داشته باشند. این در واقع همان آغوز است که اولین غذای نوزاد شما محسوب می شود. در بسیاری از خانمها آغوز پیش از تولد نوزاد شروع به ترشح می کند که نشانه ای از نزدیک شدن زمان زایمان می باشد.\nمراحل مختلف زایمان طبیعی:\nزایمان برای خانمهایی که برای بار اول مادر می شوند مانند یک معمای پیچیده می ماند. با اینکه از بسیاری جهات واقعاّ زایمان یک معما است ولی از طرف دیگر در بسیاری از جهات خانمها تجربیات یکسانی از زایمان دارند.\nچیزی که برای هم? خانم ها یکسان است مراحل زایمان می باشد. مراحل زایمان را می توان به سه مرحله تقسیم کرد:\nکه طولانی ترین مرحل? زایمان است و خود به سه فاز زیر تقسیم می شود:\n• فاز اولی? درد زایمان early labour))\n• فاز زایمان فعال (active labour)\n• فاز یا مرحل? انتقالی\nزور زدن و تولد نوزاد\nبیرون دادن جفت\nفاز اولی? درد زایمان:\nبا شروع مرحل? زایمان ممکن است با خود فکر کنید آیا واقعاّ زایمان من دارد شروع می شود؟ درد زایمان به صورت انقباضات می باشد. در این فاز انقباضات ملایم هستند و فاصل? آنها از یکدیگر 20 دقیقه و یا بیشتر می باشند. به تدریج این فاصل? زمانی کمتر شده و به 5 دقیقه می رسد و زمان هر انقباض نیز بیشتر می شود. نکت? مهم د راین مرحله این است که آرامش خود را از دست ندهید و سعی کنید امور روزمر? خود را به طور عادی سر کنید و اگر در نیمه شب انقباضات شروع شدند سعی کنید دوباره به خواب بروید. به غیر از شرایط خاص، د راین مرحله لازم نیست به بیمارستان بروید. ولی اگر در هفت? 37 یا کمتر بارداری خود هستید و این انقباضات را به طور مکرر احساس می کنید حتماّ با پزشک یا مامای خود تماس بگیرید زیرا ممکن است که شما زایمان زودرس یا پیش از موعد داشته باشید. در این مرحله ممکن است متوجه افزایش ترشحات رحمیتان شوید. این ترشحات ممکن است همراه با خون باشد که به آن شو (shaw) می گویند. با دیدن خون هراس نکنید این کاملاّ عادی است. البته این مقدار خون نباید زیاد باشد در این صورت باید با پزشک یا بیمارستان تماس بگیرید. همچنین اگر کیس? آبتان قبل از اینکه انقباضات و درد زایمان زیاد شود، پاره شد نیز حتماّ با پزشک یا مامایتان تماس بگیرید.\nفاز اولی? درد زایمان وقتی تمام می شود که دهان? رحم شما درحدود 4 سانتی متر باز شده باشد.\nمدت زمان فاز اولی? درد زایمان چقدر است؟\nمدت زمان فاز اولی? درد زایمان از هر خانم با خانم دیگر متفاوت می باشد. اینکه این مرحله چقدر طول بکشد به نوع دهان? رحم شما، تعداد و قدرت انقباضات بستگی دارد. هر چه رحم شما آمادگی بهتری داشته باشد و انقباضات بیشتر و قوی تر ی داشته باشید این زمان کوتاه تر می شود. معمولاّ برای خانم هایی که زایمان اولشان است این زمان تا حدود 8 ساعت طول می کشد. ولی در زایمان های بعدی این زمان به مراتب کوتاه تر می شود.\nچند توصیه برای آسان کردن این مرحله:\nبا شروع شدن انقباضات خونسردی خود را از دست ندهید. با شمارش و یا زمان گرفتن انقباضات خود را درگیر نکنید زیرا که این زمان می تواند بسیار طولانی باشد. در عوض می توانید هر از چند گاه مدت زمانی که هر انقباض طول می کشد را زمان بگیرید تا حدوداّ بدانید چقدر تا نزدیک شدن زایمان باقی مانده است. بدن شما و انقباضاتی که حس می کنید خود به طرز غیر قابل توصیفی، شما را آگاه می کنند که زمان به بیمارستان رفتن کی است.\nدر این هنگام بسیار مهم است که شما کاملاّ استراحت کنید زیرا که روز ( و یا شب) پر از ماجرایی را در پیش دارید. سعی کنید تا جایی که می توانید آب و یا نوشیدنی های سالم دیگر میل کنید و حتماّ حتماّ مرتب به دستشویی بروید حتی اگر نیاز آن را حس نمی کنید. مثان? پر منقبض شدن را برا ی رحمتان مشکل تر می کند و همجنین مثان? خالی فضای بیشتری را برای جنین فراهم می کند تا جنین راحت تر بتواند پایین بیاید.\nفاز دوم زایمان فعال:\nاین مرحله در واقع زمان شروع زایمان است . زمان انقباضات به هم نزدیک تر می شوند . در این مرحله دهان? رحم سریع تر باز می شود و از حدود 4 به 10 سانتی متر می رسد. در این مرحله فاصل? بین انقباضات به 5-4 دقیقه می رسند و هر انقباض در حدود 1 دقیقه طول می کشد. به یاد داشته باشید این 5-4 دقیقه فرصت بسیار خوبی برا ی شماست که استراحت کرده و خود را ریلکس کنید. سعی کنید در این فاصله نوشیدنی بنوشید و یا به دستشویی بروید.\nمعمولاّ برای اغلب خانم ها این فاز، زمانی است که به بیکارستان می روند. ولی اگر شما قصد ندارید از تجهیزات پزشکی برای تسکین درد استفاده کنید ممکن است بخواهید پس از گذراندن این مرحله به بیمارستان مراجعه کنید. در انتهای این مرحله ممکن است فاصل? انقباصات به 2 تا 3 دقیقه برسد هر چند برخی از خانم ها هیچ گاه انقباضات را با فاصل? کمتر از 5 دقیقه تجربه نمی کنند.\nدر انتهای این مرحله ممکن است فرزند شما شروع به پایین آمدن بکند، هر چند برای برخی ممکن است جنین پیش از این مرحله و یا در مرحل? بعد شروع به پایین آمدن بکند.\nمدت زمان فاز زایمان فعال چقدر است؟\nنوع و مدت زمان زایمان می تواند برای هر خانم بسیار متفاوت باشد. ولی به طور متوسط اگر که این اولین زایمان شما باشد، برای باز شدن دهان? رحم از 4 به 10 سانتی متر حدود 6 ساعت به طول می انجامد. البته این در صورتی است که شما از اپیدورال یا اوکسیتاسین (Oxytocin) استفاده نکرده باشید. در صورت استفاده ا زاوکسیتاسین این مرحله سریع تر و در صورت استفاده از اپیدورال این مرحله معمولاّ کندتر می شود.\nاگر این زایمان اول شما نباشد به احتمال بسیار زیاد این مرحله سریع تر خواهد بود.\nچند توصیه برای آسان تر کردن این مرحله:\nتمرین درست نفس کشیدن، روشهای تمدد اعصاب، د رحرکت بودن و دریافت ماساژ می توانند بسیار کمک کننده در این مرحله باشند.\nمی توانید در بین انقباضات و دردهای زایمان در اطراف اطاق راه بروید و در هنگام انقباصات به کسی یا چیزی تکیه دهید. اگر احساس خستگی می کنید، بر روی تختتان به پهلوی چپ دراز بکشید و یا در صورت دسترسی، بر روی صندلی ننویی (Rocking Chair) بنشینید.\nبسیاری از خانمها گرفتن دوش آب گرم در این مرحله را بسیار ارامش بخش می دانند. این البته به ترجیح شما بستگی دارد. اگر می خواهید از تجهیزات پزشکی، از قبیل گاز خنده، اپیدورال و یا داروهای مسکن تزریقی برای تسکین درد استفاده کنید در این مرحله باید پزشک یا مامای خود را از تصمیمتان آگاه سازید.\nفاز آخر مرحل? اول زایمان زمانی است که دهان? رحم به طور کامل که در حدود 10 سانتی متر است، باز می شود. دلیل اینکه این فاز، فاز انتقالی خوانده می شود این است که مرحل? اول را به مرحل? دوم می پیوندد.\nاین فاز سخت ترین مرحل? زایمان است و اما خبر خوب این است که کوتاه ترین مرحله نیز می باشد. در این مرحله انقباضات شما هر کدام حدود 5/1 دقیقه طول می کشد و فاصل? آنها از هم می تواند چیزی بین 2 تا 3 دقیقه باشد. بعضی از خانم ها در این مرحله ممکن است شروع به لرزیدن و یا حتی استفراغ کنند. این امر کاملاّ طبیعی است پس اگر برای شما پیش آمد دست پاچه نشوید.\nزمانیکه فاز انتقالی به پایان می رسد و دهان? رحم شما به طور کامل باز می شود، فرزند شما ممکن است در حدود لگنتان پایین آمده باشد. به این خاطر ممکن است فشاری بر مقعدتان احساس کنید و احساس کنید که نیاز به مدفوع کردن دارید. بعضی از خانمها در این لحظه تمایل شدیدی به زور زدن پیدا می کنند، پزشک یا مامای شما می تواند به شما راهنمایی دهد که چه زمانی هل بدهید. د راین زمان شما شروع به خونریزی نیز می کنید.\nدر بعضی از خانمها جنین خیلی زودتر از اینکه مادر دهان? رحمش کاملاّ باز شود، پایین می آید و در نتیجه مادر پیش از آنکه زمانش باشد، احساس می کند که نیاز به زور زدن دارد. در حالیکه در برخی از خانمها جنین ممکن است خیلی دیرتر پایین آمده و مادر اصلاّ فشار مقعدی احساس نمی کند. هر خانم و هر زایمان منحصر به خود است و با زایمان دیگر متفاوت می باشد.\nاگر شما از اپیدورال استفاده می کنید، بستگی به مقدار دارویی که دریافت می کنید، فشارهای متفاوتی را احساس خواهید کرد.\nمدت زمان فاز انتقالی چقدر است؟\nاین مرحله سریع ترین مرحل? زایمان است ولی زمان آن برا ی خانمها می تواند از چندین دقیقه تا چند ساعت فرق کند. اگر که شما قبلاّ زایمان طبیعی داشته اید این زمان برا ی شما احتمال زیاد کم تر خواهد بود.\nاگر شما برای زایمانتان از اپیدورال استفاده نکنید در این مرحله ممکن است اعتماد به نفس خود را برای توانایی انجام این کار از دست بدهید ولی خبر خوب این است که این مرحله زود می گذرد و شما تا این جا بدون کمک تجهیزات پزشکی پیش آمده اید. سعی کنید تمرکز خود را در هر زمان تنها بر روی انفباضی که حس می کنید بگذارید. در این مرحله است که اطرافیان شما در اطاق زایمان می توانند بسیار کمک کننده باشند. اگر در اطاق زایمان با خود همراه دارید و یا کادر بیمارستان می توانند به شما کمک کنند تا در وضعیتی که برایتان راحت تر است قرار گیرید، با دستمال خنک شده در آب صورتتان را بشورند و یا در بین انقباضات به شما یک جرعه آب بدهد.\nزور زدن و تولد نوزاد:\nاین مرحله معمولا برای بیشتر خانمها بهتر می باشد. زیرا که در مرحل? اول زایمان، شما کنترل زیادی بر روند زایمان نداشته و بدن شما بیشتر کار را انجام می دهد. در این مرحله شما می توانید خود به پیشرفت زایمانتان کمک کنید. این مرحله بهترین مرحل? زایمان است زیرا که در پایان این مرحله نوزاد نازنینتان را برای اولین بار خواهید دید.\nدر ابتدای این مرحله انقباضات شما فاصله اشان از هم بیشتر شده و به شما فرصت می دهد که کمی استراحت کنید. بسیاری از خانمها انقباضات در این مرحله را بسیار قابل تحمل تر از فاز زایمان فعال می دانند، در حالی که بعضی از خانمها اید? زور زدن را دوست ندارند.\nاگر جنین خیلی پایین در قسمت لگن شما قرار داشته باشد، ممکن است که یک تمایل غیر عادی برای زور زدن در ابتدای این مرحله و یا حتی زودتر داشته باشید. ولی اگر فرزندتان در کانال تولد به انداز? کافی پایین نیامده باشد، ممکن است این میل را نداشته باشید. همینطور که رحم شما منقبض می شود به جنین فشار می آورد و او را به سمت کانال تولد هل می دهد. بنابراین اگر همه چیز انشاء الله خوب پیش رود، شما می توانید صبر کنید تا بدنتان این کار را انجام دهد و شما فقط هنگامی زور بزنید که تمایل شدید به این را پیدا می کنید. این تأمل می تواند کمک کند تا در انتهای زایمان کمتر خسته و آشفته شوید. البته اگر از اپیدورال استقاده کنید از آنجاییکه از کمر به پایین احساس بی حسی می کنید ممکن است که کاملا متوجه آنچه که در بدنتان می گذرد نشوید. در این حال حتما باید پزشک یا ماماتان شما را برای اینکه کی زور بزنید راهنمایی کنند.\nپایین آمدن جنین ممکن است سریع اتفاق نیفتد و آهسته صورت گیرد، به خصوص اگر زایمان طبیعی اولتان باشد. با هر انقباض نیروی وارد آمده بر جنین از طرف رحم و همچنین از طرف عضلات شکم شما او را پایین و پایین تر به سمت کانال تولد هل می دهد. وقتی که انقباضات تمام می شود و رحم شما به حالت عادی برمی گردد، جنین کمی عقب رانده می شود. این روند مانند دو قدم به جلو و یک قدم به عقب می ماند. در اینجا است که انتخاب وضعیت قرار گرفتن مناسب که برای شما جواب می دهد بسیار مهم است. سعی کنید چندین حالت و وضعیت را امتحان کنید تا موقعیتی را پیدا کنید که در آن راحت تر هستید و به پایین آمدن جنین هم بهتر کمک کند. پس از مدتی Perineum (بافت میان مقعد و واژن) با هر زور زدن شروع به بالا آمدن می کند و هر آن ممکن است سر فرزندتان نمایان شود. این لحظه، لحظ? بسیار هیجان انگیزی است زیرا که می دانید هر چه زودتر می توانید فرزند دلبندتان را ببینید. ممکن است بخواهید با گرفتن یک آیینه اولین آثار به دنیا آمدن فرزندتان را ببینید. دراین هنگام تمایل به زور زدن بسیار شدیدتر می شود. با هر انقباض قسمت بیشتری از سر نوزاد پیدا می شود. فشاری که سر نوزاد بر Perineum (بافت میان مقعد و واژن) می آورد بسیار شدید است و با کش آمدن پوست آن احساس سوزش شدیدی می کنید. در این مرحله است که بعضی از خانم ها ممکن است دچار پارگی شوند و یا اگر پزشک یا مامای شما حس کند که پوستتان به انداز? کافی کش نمی آید با یک قیچی مخصوص در حالی که با اسپری بی حسی اطراف واژن را بی حس میکند، در اطراف Perineum (بافت میان مقعد و واژن) برش ایجاد کنند تا سر نوزاد راحت تر بیرون آید.\nبرای جلوگیری از پارگی پزشک یا ماما از شما می خواهند تا آرام تر زور بزنید یا برای چند لحظه از زور زدن خودداری کنید. در این وهله تمایل شما به زور زدن آنقدر زیاد است که ممکن است از شما خواسته شود برای جلوگیری از زور زدن در بین انقباضات شروع به بیرون راندن نفس خود و یا تند نفس کشیدن کنید.\nسر فرزندتان به تدریج شروع به بیرون آمدن می کند. به تدریج پیشانی، چشمها، دماغ و دهانش و بالاخره چانه اش بیرون می آید. در این هنگام می توانید در حالتی قرار گیرید که دنیا آمدن فرزندتان را مشاهده کنید. پس از بیرون آمدن کامل سر و صورت نوزاد پزشک یا مامای شما اطراف دهان و بینی او را با ساکشن یا گاز استریل تمیز می کند و با لمس کردن اطراف گردن او اطمینان حاصل می کند تا بند نافش دور گردن او نپیچیده باشد. البته اگر که بند ناف دور گردن نوزاد پیچیده باشد جای نگرانی نیست، پزشک یا ماما آن را از دور گردن باز می کند و یا با گیر? مخصوص بسته و می برند. در این هنگام سر نوزاد در حالتی قرار می گیرد تا به بیرون آمدن راحت تر شانه ها کمک کند. با انقباض بعدی و زور زدن شما شانه ها و سپس بدن او بیرون می آید. شنیدن اولین صدای گری? نوزادتان پس از تولد، فراموش نشدنی ترین خاطر? زندگیتان خواهد بود. اگر همه چیز به طور طبیعی پیش رود نوزاد را پس از بیرون آمدن به روی شکم شما قرار می دهند تا بتوانید او را لمس کرده و ببینید. هنگامی که نوزاد در هوای اتاق قرار گرفت باید گرم نگه داشته شود. ماما یا پرستار شما او را با یک حوله تمیز کرده و داخل یک پتو می پیچانند. با بستن گیره های مخصوص د ردوقسمت بند ناف، بین این دو گیره را می برند. در این زمان شما ممکن است انواع احساسات مختلف از قبیل رضایت مندی، هراس، غرور، ناباوری، هیجان و از همه مهم تر آرامش خیال از اینکه فرزند تان به دنیا آمده و زایمان را پشت سر گذاشته اید را داشته باشید.\nبا اینکه مطمیناَ بسیار خسته هستید ولی انگار انرژی مضاعفی پیدا کرده اید و به غیر از گذراندن زمان با نوزادتان نمی توانید به چیز دیگری فکر کنید.\nمدت زمان مرحل? دوم ( زور زدن و تولد) چقدر است؟\nکل مدت زمان رحل? دوم می تواند از چندین دقیقه تا چند ساعت در خانمهای مختلف تغییر کند. به طور متوسط برای خانمهایی که از اپیدورال استفاده نمی کنند این مرحله برای زایمان اول حدود یک ساعت و برای زایمان های بعدی حدود 20 دقیقه به طول می انجامد. اگر شما از اپیدورال استفاده کنید عموماَ این زمان بیشتر طول می کشد.\nبیرون دادن جفت:\nپس از چند دقیقه از به دنیا آمدن نوزادتان ، رحم شما دوباره شروع به منقبض شدن می کند. معمولا چند انقباض اول جفت را از دیوار? رحم شما جدا می کند. هنگامی که پرشک یا مامای شما آثار جدا شدن جفت از رحم را ببیند از شما می خواهد که برای خروج جفت یک زور کوچک بزنید. معمولا جفت با یک زور بیرون آمده و توام با درد نمی باشد.\nمدت زمان مرحل? سوم چقدر است؟\nمرحل? سوم زایمان معمولا چیزی بین 10-5 دقیقه طول می کشد. البته در بعضی از خانم ها می تواند تا نیم ساعت و حتی بیشتر نیز طول داشته باشد.\nآیا مرحل? دیگری نیز وجود دارد؟\nپس از اینکه شما جفت را بیرون دادید، رحمتان باید منقبض و سفت شود طوریکه شما می توانید آن را از روی شکمتان در حدود ناف احساس کنید. پزشک یا مامای شما و پس از پرستار بخش به طور مرتب رحم شما را چک می کند تا اطمینان حاصل کند که همانطور سفت باقی مانده است. در صورتی که رحم شما سفت نباشد، آنرا ماساژ می دهد. سفت ماندن رحم از این جهت حایز اهمیت است که کمک می کند رگهای خونی که در محل اتصال جفت به رحم در دوران بارداری ایجاد شده اند، از دیوار? رحم جدا شده و بیرون بیایند. اگر رحم شما درست منقبض نشود این رگها شروع به خونریزی داخلی می کنند.\nاگر شما تصمیم دارید خودتان به نوزادتان شیر دهید، از همین الان بهتر است شروع کنید. هر چند که بسیاری از نوزادان بلافاله پس از تولد تمایلی به شیر خوردن ندارند ولی برای عادت دادن او به سینه مفید است که دهانش را نزدیک به شینه تان قرار دهید. بیشتر نوزادان بالاخره پس از چند ساعت شروع به گرفتن و مکیدن سین? مادر می کنند. این که از همان ابتدا شروع به شیر دادن به نوزادتان کنید هم برای شما و هم برای او بسیار رضایت بخش است. علاوه بر آن بر اثر ترشح شیر در بدنتان هورمون آکسی توسین (Oxytocin) که همان هورمونی است که باعث انقباضات در هنگام زایمان می شود، تولید می شود که به جمع شدن و ماندن رحم کمک می کند. اگر که شما نخواهید به نوزادتان شیر دهید یا رحم شما به حالت اولش برنگردد در این صورت نیاز است که آکسی توسین (Oxytocin) به شما به صورت آمپول تزریق شود. در این مرحله شما ممکن است انقباضات خفیفی داشته باشید البته به علت اینکه الان هم? فکر و ذکر شما فقط فرزند عزیزتان است مکن است این انقباضات را حس نکنید. برا یخانمهایی که زایمان اولشان است این انقباضات تا چندین ساعت پس از بیرون دادن جفت ه طول می انجامد. ولی برای خانمهایی که پیشتر زایمان داشته اند این انقباضات می تواند تا چندین روز به طول انجامد. اگر این انقباضات برای شما ناراخت کننده هستند می توانید درخواست مسکن کنید. حتی ممکن است در این مرحله احساس لرز و سرمای شدید داشته باشید که طبیعی است.\nبرای اطمینان از اینکه در ناحی? واژن پارگی رخ نداده است، پرستار یا ماما شما را معاینه می کند. در صورت وجود پارگی یا برش در ناحی? رحم (Episiotomy) شما به بخیه نیاز خواهید داشت. در صورت استفاده ز اپیدورال، متخصص بیهوشی در این مرحله کاتتر شما را از پشتتان بیرون می آورد. این کار بسیار سریع و بی درد انجام می شود.\nاکنون شما و همسرتان می توانید از معجز? تولد فرزندتان در کمال آسایش لذت ببرید و تمام درد زایمان را با به آغوش کشیدن او فراموش کنید.\nموقعیت های مختلف برای زایمان:\nتغییر موعیت دادن و حرکت کردن در هنگام زانمان فواید بسیار دارد. برخی از این فواید همان لحظه برای مادر مشخص است، از قبیل اینکه احساس راحت تری به مادر دست می دهد و میزن درد را کمتر می کند، حواس مادر را از درد کم می کند و همچنین حس کنترل بیشتری به مادر می دهد به خصوص اینکه با هم? اتفاقاتی که برای شما می افتد ممکن است دستپاچه شوید و یا فکر کنید همه چیز از کنترل شما خارج است. با حرکت کردن و یا تغییر موقعیت می توانید به این احساسات غلبه کنید.\nعلاوه بر هم? این فواید برای ملدر، برای جنین و پیشرفت زایمان نیز موقعیت مناسب و در حرکت بودن مهم می باشد. تغییر وضعیت دادن می تواند شکل و انداز? دهان? رحم ولگن را تغییر داده و کمک کند تا سر نوزاد به سوی موقعیت مطلوب خود در مرحل? اول زایمان حرکت کند.\nحرکات نوسانی از قبیل راه رفتن، از پله بالا رفتن . تاب دادن بدن به جلو و عقب، بسیار به چرخش و پایین آمدن جنین در مرحل? دوم زایمان کمک می کند. حرکت داشتن و در حالت قابم و راست قرار گرفتن به فرکانس، طول مدت و کیفیت انقباضات کمک می کند. همچنین اثر مثبت دیگر در حالت راست قرار داشتن این است که جاذبه به حرکت جنین به سمت پایین کمک می کند. تغییر موقعیت دادن به رساندن اکسیژن به جنین نیر کمک می کند. در صورتی که با خوابیدن بر روی پشتتان ممکن است فشار خونتان پایین بیاید و در نتیجه اکسیژن کمتری به جنین برسد.\nتغییر وضعیت می تواند زمان زایمان را نیز کوتاه تر کندف تحقیقات نشان می دهد مدت زمان باز شدن رهان? رحم از 3 سانتی متر به 10 سانتی متر در خانمهایی که از موقعیت خوابیده به پشت به حالت نشسته، و از حالت نشسته به حالت ایستاده تغییر وضعیت می دهند %50 کمتر از خانمهایی است که فقط به پشت دراز می کشند.\nحالتهای پیشنهاد شده برای مرحل? اول زایمان:\n• استراحت کردن:\nبرای استراحت کردن می توانید موقعیت های زیر را امتحان کنید:\nدر حالی که بین زانوهایتان برای راحتی بیشتر متکا قرار می دهید، به پهلو دراز بکشید.\nحالت نیمه نشسته، نیمه خوابیده روی تخت یا کاناپه و یا د رحالتی که به همسرتان تکیه می دهید.\nحالت نشسته در حالی که یک پایتان بالا باشد. حالت های نامتقارن کمک می کند تا شکل دهان? رحم تغییر کرده و از یک سمت بزرگتر شود. این امر کمک می کند تا جنین هنگام دنیا آمدن بهترین موقعیت را پیدا کند.\n• حرکات نوسانی:\nحرکات نوسانی و تاب مانند در مرحل? اول زایمان بسیار مفید می باشند. این حرکات به منظم شدن تنفس شما کمک می کند و باعث می شود شما کنترل بهتری بر بدن خود داشته باشید.\nبر روی راکینگ چیر تاب خوردن\nبر توپ مخصوص حرکت کردن\nبه چلو و عقب تاب خوردن\nبه طرفین تاب خوردن\n• فعال بودن:\nفعالیتهایی از قبیل راه رفتن، از پله بالا و پایین رفتن و حرکات کششی همه در مرحل? اول زایمان بسیار کمک می کنند. این فعالیتها به چرخیدن و پایین آمدن جنین کمک می کند. البته در ابتدای زایمان خود را با راه رفتن زیاد خسته نکنید. راه رفتن در مرحل? انتقالی از مرحل? اول به مرحل? دوم که فرزندتان تا اندازهای پایین آمده که به دهان? رحم فشار می آورد بسیار مؤثر است.\n• موقیت مناسب برای خانمهای با کمر درد: حالت های پیشنهادی در صورت کمر درد، انقلاضات نامنظم و یا طولانی شدن مرحل? اول در زیر خلاصه شده است:\n- خم شدن به جلو:\nبسیاری از خانمها به خصوص آنهایی که از درد کمر رنج می برند ترجیح می دهند تا در هنگام انقباضات به سمت جلو خم شوند و این کار آنها را آرام تر می کند.\nبا پاهایتان در طرفین صندلی به پشتی آن تکیه دهید\nدر حال ایستاده به یک میز تکیه دهید\nبه پشتی تخت بیمارستان تکیه دهیدد\n- حالت زانو زدن:\nحالت چهار دست و پا\nزانو زدن به صندلی\nتکیه به توپ زایمان\nحالتهای پیشنهاد شده برای مرحل? دوم زایمان:\nوضعیت های ایده آل برای مرحل? دوم زایمان آنهایی هستند که به باز کردن دهان? رحم تا حد امکان کمک کنند، یک مسیر مناسب را برای پایین آمدن جنین و عبور از کانال تولد (Birth Canal) فراهم کند، از نیروی جاذب? زمین برای پایین آمدن جنین کمک بگیرد و همچنین به مادر احساس راحتی و کنترل بیشتری دهد.\nدر ابتدا سعی کنید یک حالت را برای چندین انقباض امتحان کنید. اگر این حالت برای شما راحت بود، در همان حالت باقی بمانید. در غیر این صورت در بین انقباضات تغییر وضعیت دهید. ممکن است ماما یا پزشک شما درست پیش ازدنیا آمدن فرزندتان از شما بخواهد در وضعیت خاصی قرار گیرید.\nحالت های استاندارد\nاین حالت ها، آن هایی هستند که بیشتر پزشکان زنان عادت دارند کودک را به این روش به دنیا آورند. به احتمال زیاد اگر شما فیلم آموزشی در مورد زایمان دیده باشید نیز در این حالت بوده است.\n- حالت نیمه نشسته در حالیکه به تکیه گاه نرمی تکیه می دهید و زانوهایتان را در دستانتان می گیرید. در هنگام انقباضات می توانید زانوهایتان را به سمت شانه هایتان هل دهید. این حالت متعارف ترین حالت در بیمارستان ها می باشد. از فواید آن این است که کمی از جاذب? زمین برای پایین آمدن جنین کمک می گیرید همچنین شما احساس کنترل کافی بر بدنتان دارید. از طرف دیگر پزشک یا مامای شما دسترسی و دید مناسب به کانال تولد دارد.\n- به پهلو دراز کشیدن. در این حالت در حالیکه پشتتان قوس دارد یکی از پاهایتان می تواند توسط همراهتان گرفته شود. در این حالت با اینکه جاذب? کمکی نمی کند ولی اگر مرحل? دوم زایمانتان سریع باشد، این حالت می تواند برای مادر بسیار راحت باشد.\n• حالت زانو زدن:\nاگر شما به غیر از مسکن از وسیل? دیگری برای تسکین درد استفاده نکرده باشید، این موقعیت ها می- تواند بسیار کمک کنند. در صورت استفاده از اپیدورال قرار گرفتن در این موقعیت خود می تواند کار مشکلی باشد. زیرا که شما باید از کسی کمک بگیرید تا کاتتر، سرم و کابل های مانیتور را از جلوی دست و پای شما دور نگه دارد. اگر از اپیدورال استفاده می کنید پیش از قرار گرفتن در حالت زانو زدن ، از پزشک یا مامای خود بپرسید. زیرا شما برای برقراری تعادلتان ممکن است نیاز به کمک داشته باشید.\nزانو زدن در حالیکه دستانتان را بر روی تخت تکیه دهید و پاهایتان را به راحتی از هم دیگر فاصله داشته باشد. این حالت کمک می کند تا از پارگی ناخواسته هنگام زایمان جلوگیری شود. همچنین برای شما می تواند راحت باشد.\nحالت چهار دست و پا در حالیکه پشتتان را به سمت بیرون قوس می دهید. این حالت اگر که کمر درد دارید، فرزندتان بزرگتر از حد معمول است و یا اگر جنین به سمت پشت باشد بسیار مناسب است. بسیاری از مادران این وضعیت را بسیار راحت می دانند.\nحالتهای ایستاده یا چمباده زدن:\nاین وضعیت ها در صورتی که شما از اپیدورال استفاده می کنید، مناسب نمی باشد. زیرا که معمولا در این صورت نمی توانید از تخت بلند شوید.\nحالت نشسته، این وضعیت مانند نشستن بر روی توالت فرنگی است و بریا این منظور می توانید از فریم یک صندلی که نشیمن گاهش برداشته شده و یا چهار پایه های مخصوص زایمان استفاده کنید.ابته برای برقراری تعادلتان حتما به کمک همراهتان نیاز دارید. این موقعیت کمک می کند تا دهان? رحم بهتر باز شده و از جاذب? زمین به بهترین نحو استفاده می شود.\nدر گذشته مادران از هر نوع ورزش و تحرکی منع می‌کردند و حرکات نرمشی و پیاده‌روی را باعث سقط یا زایمان زودرس می‌دانستند اما امروزه با تشکیل کلاس‌های آمادگی برای زایمان و آموزش تمرینات تنفسی و آماده‌سازی بدن برای زایمان، بیش از پیش اهمیت ورزش مشخص شده است.گذشته از مسئله آمادگی برای زایمان، اعتقاد بعضی از مردم بر این است که بارداری تناسب اندام را به‌هم می‌زند. اما باید گفت بارداری لزوماً اندام را خراب نمی‌کند. افزایش وزن، تغییر وزن بدن، کاهش نسبی تونوس شکم و بزرگی سینه‌ها موقتی است و مادر عاقل کسی است که این تغییرات را به‌عنوان یک پدیده موقتی پذیرفته و با ورزش و نرمش‌های مناسب دوران بارداری و پس از زایمان در رفع آن بکوشد.در دوران بارداری مرکز ثقل بدن تغییر می‌کند و به جلوی ستون‌فقرات متمایل می‌شود. به این علت مادر باردار تمایل دارد که شانه‌های خود را به عقب بکشد و در نتیجه حالت فرورفتگی بیش از اندازه‌ای در ستون فقرات او به‌وجود می‌آید که موجب دردهائی در کمر خواهد شد. کم‌تحرکی، تأثیر هورمون‌های مترشحه جفت و تغییر در نحوه خوابیدن و برخاستن کمردرد را تشدید می‌کند. قرارگیری صحیح بدن، جلوگیری از افزایش وزن، نرمش‌های مداوم روزانه و استفاده از سینه‌بند مناسب از عواملی است که به برقراری و تناسب اندام کمک می‌کند.\nچرا نرمش در دوران بارداری ضرورت دارد؟\nنرمش در دوران بارداری چه فایده‌ای برای مادر باردار دارد؟\nنخست آن‌که نرمش باعث می‌شود که دوران بارداری روند بهتری داشته باشد. گردش خون و اکسیژن‌گیری را تسریع می‌نماید و بدن را در وضعیتی قرار می‌دهد که قادر باشد جنین را با خستگی کمتری حمل کند. از نظر سلامت اعصاب نیز اثرات ورزش غیرقابل انکار است.دلیل دیگر آن‌که نرمش با نیرومند کردن ماهیچه‌هائی که در موقع زایمان نقش عمده‌ای برعهده خواهند داشت و نرم کردن مفصل‌های باسن بدن را برای زایمان سریع‌تر و راحت‌تر آماده می‌سازد. مادری‌که در دوران بارداری به‌طور مرتب نرمش می‌کند به داروی مسکن کمتری به هنگام تولد نوزادش نیاز دارد.و بالاخره نرمش به قسمت‌های مختلف بدن اجازه می‌دهد که پس از زایمان زودتر شکل طبیعی و عادی خود را بازیابند، شکم دوباره تو برود، بدن لاغر شود، سینه‌ها از شکل نیفتد و غیره...و همان‌طور که قبلاً گفتیم نرمش و تحرک سبب فعال شدن بهتر دستگاه تنفس و گوارش و رفع مشکل یبوست و تسریع گردش خون در تمام قسمت‌های بدن به‌خصوص در ناحیه پاها خواهد شد. حفظ و ترجیحاً بهبود تناسب به‌عنوان یک هدف در دوران حاملگی در نظر گرفته می‌شود.\nچه ورزشی برای مادر باردار مناسب است؟\nنرمش‌های مخصوص دوران بارداری:\nاین نرمش‌ها به سادگی در منزل قابل انجام است و می‌توان روزانه ?? تا ?? دقیقه از وقت را به نرمش‌ها اختصاص داد. تمریناتی که در مدت بارداری به خانم‌ها توصیه می‌گردد به سه دسته تقسیم می‌شود:\nتمرینات تنفسی، تمرینات ماهیچه‌ای و تمرینات آرام‌بخش\nراهنمائی‌های لازم جهت ورزش کردن:\n?ـ اگر بارداری شما دچار مشکلاتی است پیش از شروع به نرمش یا ورزش با پزشک یا ماما مشورت کنید.\n?ـ قبل از نرمش پنج تا ده دقیقه خود را گرم کنید.\n?ـ چند دقیقه ورزش روزانه (حداقل سه‌بار در هفته) بهتر از یک‌ساعت ورزش هفتگی یا نامنظم است.\n?ـ بهتر است بعد از هر پانزده دقیقه فعالیت پنج دقیقه استراحت کنید.\n?ـ از انجام ورزش‌های سنگین در هوای مرطوب، گرم و یا هنگامی‌که تب دارید خودداری کنید.\n?ـ از حداکثر توان خود استفاده نکنید و از تا شدن یا باز شدن شدید مفاصل پرهیز نمائید.\n?ـ به منظور پرهیز از سرگیجه به آرامی از جای خود بلند شوید و از ماه چهارم حاملگی به بعد، تمرینات در وضعیت خوابیده به پشت را انجام ندهید.\n?ـ اگر علائم غیرمعمول در شما ظاهر شد، ورزش را متوقف نمائید و با مشاور ورزشی خود مشورت کنید.\n?ـ برای جلوگیری از کاهش آب بدن قبل، حین و پس از ورزش مایعات فراوان بنوشید.\n??ـ در هنگام شنا از شرکت در مسابقه و شیرجه رفتن خودداری نمائید. از وان گرم و سونا به‌خصوص در سه ماهه ابتدای بارداری پرهیز کنید.\n??ـ از ورزش‌های سخت، پرانرژی و قدرتی در دوران بارداری خودداری کنید. به‌خصوص اگر آن فعالیت‌ها را قبلاً تجربه نکرده باشید.\n??ـ تمرین را باید به محض احساس خستگی، درد، گرفتگی عضلات، ضربان قلب نامنظم و یا ضربان قلب بالاتر از ???بار در دقیقه قطع کنید.باید یادآوری کرد که اگر در نرمش بدنی زیاده‌روی نشود، این‌گونه ورزش‌ها خطری به‌همراه ندارند.\nماه چهارم بارداری، هفته اول:\nروزی ده‌دقیقه راه رفتن، ?? دقیقه نرمش آرام. هفته دوم: روزی ?? دقیقه راه رفتن ?? دقیقه تمرین نرمش آرام. هفته سوم: دقیقاً مانند هفته اول. هفته چهارم: روزی ?? دقیقه راه رفتن ?? دقیقه تمرین نرمش\nماه پنجم بارداری: هفته اول:\nروزی ?? دقیقه راه رفتن، روزی ?? دقیقه نرمش. هفته دوم: روزی ?? دقیقه راه رفتن، ?? دقیقه تمرین نرمش آرام. هفته سوم: روزی ?? دقیقه راه رفتن، ?? دقیقه نرمش آرام. هفته چهارم: روزی ?? دقیقه راه رفتن، روزی ?? دقیقه نرمش\nماه ششم بارداری: هفته اول:\nروزی ?? دقیقه راه رفتن، ?? دقیقه نرمش آرام. هفته دوم: روزی ?? دقیقه راه رفتن، ?? دقیقه تمرین نرمش ملایم. هفته سوم: روزی ?? دقیقه راه رفتن، ?? دقیقه نرمش ملایم. هفته چهارم: روزی ?? دقیقه راه رفتن، ?? دقیقه نرمش ملایم\nخلاصه : یک خانم باردار باید تا ?? هفته هر ماه یکبار از ?? تا ?? هفته هر ماه دو بار (هر دو هفته یکبار) و از ?? تا ?? هفته هر ماه چهار بار (هفته اى یکبار) به پزشکتان مراجعه و چک شوید .\nمتن کل خبر : بین ? تا ??% از حاملگی ها ممکن است با عوارض همراه شوند لذا هر زن باید قبل از باردارى مورد ارزیابى دقیق قرار گیرد البته بیشتر بارداریها بدون برنامه قبلى هستند و لذا به محض تشخیص باردارى باید ویزیت اولیه انجام شود وآزمایشات روتین جهت زن باردار درخواست شود\nیک خانم باردار باید تا ?? هفته هر ماه یکبار از ?? تا ?? هفته هر ماه دو بار (هر دو هفته یکبار) و از ?? تا ?? هفته هر ماه چهار بار (هفته اى یکبار) به پزشکتان مراجعه و چک شوید .\n?- عقب افتادن عادت ماهانه :\n?-تهوع واستفراغ :\nدر ??% از حاملگیها رخ میدهد ودر صبح بیشترین شدت را دارد .\n?-تغییر شکل سینه ها\n?-احساس حرکت جنین در شکم ( بعد از ?? هفتگى مشاهده میشود )\n?-احساس خستگى و تکرر ادرار\n?- بزرگى شکم\nمیزان افزایش وزن باردارى حدود ??-?? کیلو است که در زنان چاق کمتر باید باشد (?-? کیلو)\n?-آبریزش از واژن\n?-لکه بینى یا خونریزى\n?-ورم دست وصورت یا ورم شدید پاها\n?-سردرد شدید و تارى دید\n?- درد قسمت فوقانى وسمت راست شکم (منطقه اپى گاستر)\n?- تب یا لرز\n?- استفراغ شدید\n?- سوزش ادرار\n?- کم شدن حرکات جنین\nرژیم غذایی زن باردارباید متنوع وپر کالری باشد . بهتر است غذا به دفعات بیشتر وحجم کمتر مصرف شود .مقدار افزایش کالری مصرفی ??? کیلو کالری بیش از حالت غیر باردار است به این ترتیب نیاز به کالری که در یک زن غیر باردار ???? کیلو کالری است در بارداری به ???? کیلو کالری افزایش می یابد .\nنیاز روزانه آهن در طی بارداری ?? میلی گرم در روز است و از ماه چهارم بارداری که زمان خونسازی جنین است بایدمصرف آن شروع شود.اگر بگویم آهن مهمترین نیاز زن باردار است اغراق نکرده ام . جنین مثل یک انگل !!! و پارازیت ،آهن را فعالانه از خون مادر جذب میکند و حتی زمانی که مادر کم خونی شدید دارد جنین کم خون نمی شود و این زن باردار است که در صورت عدم مصرف آهن اگزوژن (یعنی قرص فروس سولفات یا کپسول هماتینیک )دچار افت همو گلوبین وهماتوکریت خون میشود )تاکید میکنم که هیچ غذا یا رژیم غذایی آهن مورد نیاز بارداری را تامین نمیکند وحتما باید آهن اگزوژن مصرف شود .\n?-اندام درشتی دارید\n?-دوقلو باردار هستید\n?-کم خونی دارید\n?-تا اواخر حاملگی قرص آهن مصرف نکرده اید یا نامنظم مصرف کرده اید ،باید دو برابر مقدار معمول آهن دریافت کنید .\n?- شما خانم باردار باید لباس گشاد وراحت بپوشید واز کفش پاشنه بلند هم نباید استفاده کنید.\n?-هفته ای دو الی سه بار حمام بروید وسعی کنید کمتر در حمام بنشینید .در سه ماهه آخر بارداری بعلت احتمال سقوط نباید از وان استفاده کنید .\n?-اگر شغل اداری وکم تحرکی دارید میتوانیدتا انتهای بارداری کارکنید ولی شغلهای با تحرک فیزیکی زیاد باید محدود شوندوحتما باید چند بار در روز مدتی استراحت کنید .\n?-مسافرت کوتاه مدت اشکالی ندارد ولی بهتر است از مسافرتهای طولانی خصوصا در اواخر حاملگی پرهیز کنید.وهر یکی دو ساعت یکبار قدم بزنید.\n?-در ماه آخر بارداری(چهار هفته آخر )نزدیکی نکنید .\n?-ورزشهای سبک یا متوسط را میتوانید انجام دهید ولی ورزشهای سنگین وشدید ممنوع است .\n?-در طی حاملگی در صورت وجود ترشح زیاد واژینال میتوانید از دوش واژینال استفاده کنید ولی اینکار را نباید با سرنگ انجام دهید چون خطر آمبولی هوا ومرگ وجود دارد.\n?-خانمهای محترم سیگاری !!!!لطفا در طی حاملگی به جنین خود رحم نموده وحتی الامکان سیگار نکشید !!چون سیگار با کم کردن جریان خون جفت باعث تولد نوزاد کم وزن وناهنجار میشود .\n?-اگر شما سابقه واکسیناسیون کزاز ندارید باید دو دوز واکسن توام بزرگسالان (دیفتری-کزاز)را به فاصله یکماه بزنید ویکسال بعد هم یاد آور دریافت کنید .\n?-هنگام صبح وقبل از برخاستن از بستر مقدارکمی بیسکویت یا نان خشک بخورید\n?-سعی کنید بیشتر در معرض هوای آزاد قرار بگیرید ودر صورت امکان هر روز مدتی در هوای آزاد قدم بزنید .\n?-به خانه اقوام وافراد مورد علاقه خود بروید واز صحبت ورفت وآمد با افراد واقوامی که با آنها مشکل دارید پرهیز کنید (حتی الامکان تا اتمام سه ماهه اول).\n?- غذا خوردن در خارج از منزل ومسافرتهای کوتاه ومفرح کمک کننده هستند .\n?-استفاده از آمپول B? مفید است همچنین در موارد شدیداستفاده محدود از قرص وآمپول متوکلوپرامیدبعنوان خط آخر درمان باعث بهبودی میشود\n?-گرم کردن موضع\n?-مصرف مسکن ها\n?-شکم بند طبی\n?-واریس:در طی حاملگی تشدید میشود وبا افزایش وزن بدتر میشود .\n?-استراحت منظم وزیاد در طی روز ?-بالا نگهداشتن پاها چندین بار در روز?-استفاده از جورابهای مخصوص واریس\n?-استفاده از داروهای بیحس کننده موضعی\n?- نشستن در تشت آب نیمگرم روزی ?-?بار بمدت ??دقیقه\n?- استفاده از ملین های گیاهی(مثل سنالین-سی لاکس و سنامد)\n?- عدم مصرف غذاهای کافئین دار مثل چای-نوشابه-قهوه\n?- عمل جراحی(هموروئیدکتومی) که بهتر است در طی حاملگی انجام نشود چون اکثرهموروئیدها بعد از زایمان برطرف میشوند.\n?-لکوره(افزایش ترشحات واژن):\n?-افزایش تعداد وعده های غذایی همراه با کاهش مقدار غذای مصرفی در هر وعده\n?-پرهیز از خم شدن ویا صاف دراز کشیدن\n? -قرار دادن دو عدد بالش زیر سر هنگام دراز کشیدن\n?-مصرف آنتی اسید های خوراکی مثل هیدروکسید آلومینیوم یا منیزیم.\nدر اولین ویزیت باید آزمایش شمارش کامل گلبولی(CBC و diff) گروه خونی و Rh و VDRL و تیتر آنتی بادی ضد سرخجه ، قند خون ناشتا (FBS) ،پاپ اسمیر ، HBS Ag و UA&UC (آنالیز وکشت ادرار) درخواست شود. این آزمایشات بهتر است یکبار دیگر بین??-?? هفتگی تکرار شوند .\nسونوگرافی باید دو بار انجام شود:بار اول بین ?-?? هفته بارداری وبار دوم بین??- ?? هفتگی.\n?- بر خلاف درد های زایمانی ،دردهای کاذب در فواصل نامنطم ایجاد میشوند .\n?-وقتی درد کاذب باشد فاصله بین درد ها وشدت آنها با گذشت زمان تغییری نمیکند (بر خلاف دردهای حقیقی که فاصله دردها کمتر وشدت آنها بیشتر میشود).\n?-دردهای کاذب با مسکن ها بر طرف میشوند در حالیکه زایمان طبیعی را نمی توان با مسکن متوقف نمود.\n?- نمایش خونى یا bloody show شامل ترشحاتى است که اندکى خون آلود بوده و در حد چند قطره میباشد که بعلت باز شدن دهانه رحم ایجاد میشود\n?- باره شدن کیسه آب\n?- مراحل زایمان چند ساعت طول میکشد ؟\nدر زنانى که اولین زایمان خود را تجربه میکنند بین??-?ساعت ودر زنان چند زا ?-? ساعت\n?- اپى زیوتومى جیست؟ چگونه در چه مواقعى و چرا انجام میشود؟\n?- زنانى که اولین یا دومین زایمان خود را تجربه میکنند\n?- زنانى که زایمان زودتر از موعد دارند\n?- اگر جنین بشکل بریچ در رحم قرار گرفته باشد (یعنى پا یا باسن جنین بجاى سر جلوى دهانه رحم قرار گرفته باشد )\n?- در مواردى که از فورسپس براى زایمان استفاده میشود\n?- در مواقعى که جنین بیش از حد بزرگ باشد\nشما باید در طی زایمان فعال یعنی در حین خروج نوزاد در موقع انقباض یعنی وقتی رحمتان سفت ودردناک میشود نفس خود را حبس کرده به شکم خود فشار ورده واصطلاحا زور بدهید و وقتی انقباض تمام میشود نفسهاى عمیق بکشید (هر انقباض بین ?? ثانیه الی ? دقیقه طول میکشد )\nبرگرفته شده از : پزشکان بدون\n•\tکودکتان را روی تخت بگذارید و بگذارید مدتی گریه کند (نترسید هیچ اتفاقی نمی افتد!)\n•\tاز دوستان و بستگانتان راهنمایی بگیرید (حضور مادر بزرگ ها در این مواقع واقعاً نعمتی است!)\n•\tکمی استراحت کنید و بگذارید فرد دیگری از کودک مراقبت کند.\n•\tنفس عمیق بکشید.\n•\tبا خودتان تکرار کنید: "کودک من مشکلی ندارد و گریه صدمه ای به او نمی زند. مشکلش فقط این است که نمی تواند بگوید چه می خواهد."\nبند ناف معمولاً ظرف 10 تا 21 روز خشک شده و می افتد و جای آن بصورت زخمی باقی می ماند که ظرف چند روز خوب می شود.\nمهمترین مسئله در نگهداری بند ناف قبل از افتادن آن، جلوگیری از عفونت است.\nبند ناف را باید خشک و تمیز نگه داشت. در هنگام تعویض پوشک لبه بالای آن باید زیر بند ناف تا کرد تا بند ناف در معرض هوا قرار داشته باشد و با ادرار تماس پیدا نکند. زمانیکه بند ناف می افتد ممکن است پوشک کمی خونی شود که طبیعی است. از حمام کردن نوزاد در وان تا قبل از افتادن بند ناف باید خودداری کرد.\nدر هوای گرم به نوزاد باید فقط پوشک و یک تی شرت گشاد پوشاند تا جریان هوا زیر لباسش برقرار بوده و بند ناف سریعتر خشک شود. از پوشاندن لباس های زیر دکمه دار تا زمانیکه بند ناف بیفتد باید خودداری کرد. هیچگاه سعی نکنید بند ناف را با دست بکنید حتی اگر خیلی شل شده باشد و تنها اتصال آن رشته ای نازک باشد.\nگاهی بعد از افتادن بند ناف توده گوشتی کوچکی باقی می ماند که ممکن است خودش از بین برود و یا نیاز به درمان داشته باشد. این توده ها که "گرانولوم نافی" خوانده می شوند مشکلی جدی نبوده و در داخل آنها عصب وجود ندارد بنابراین در صورتیکه نیاز به درمان داشته باشند درمان آنها دردناک نخواهد بود.\nدر اتاق زایمان، متخصص زنان یا ماما برای جلوگیری از عفونت، بند ناف را پس از قطع کردن با مواد ضد عفونی کننده تمیز می کند. سال ها توصیه بر این بود که برای تمیز کردن بند ناف در روزهای بعد در خانه، از پنبه یا گاز آغشته به الکل یک یا دو بار در روز استفاده شود. بسیاری از متخصصین کودکان هنوز هم به این روش اعتقاد دارند ولی امروزه بعضی دیگر معتقدند که بهتر است بند ناف را رها کرد تا خودش خشک شود و بیفتد. دلیل این اعتقاد جدید نتایج مطالعه ای که در سال 1998 در کاناداد انجام شد. در این مطالعه چنین نتیجه گیری شد که ترمیم بند ناف هایی که به حال خود رها می شوند 8 روز طول می کشد در صورتیکه این زمان برای بند ناف هایی که با الکل تمیز شده بودند 10 روز بود. (در هیچیک از 1800 نوزادی که این مطالعه بر روی آنها انجام شده بود عفونت دیده نشد.)\nیکی از دلایلی که بعضی متخصصین کودکان هنوز هم روش تمیز کردن با الکل را توصیه می کنند این است که بند ناف هایی که با الکل تمیز نمی شوند گاهی ترشحات و بوی بد دارند. از سوی دیگر بسیاری از این متخصصین معتقدند که اختلاف دو روز در زمان ترمیم، اختلاف چندان قابل توجهی نیست.\n•\tتب یا بد حال بودن نوزاد\n•\tتورم یا قرمزی ناف یا اطراف آن\n•\tوجود چرک\nتاریخ نگارش: 24/4/1385\nدفعات مشاهده: 7870\nخوابادن نوزاد به پشت احتمال بروز سندرم مرگ ناگهانی را کاهش می دهد. کارشناسان معتقدند که از سال 1994 که سطح آگاهی جامعه در مورد خواباندن نوزاد به پشت افزایش یافته است، حدوداً جان 2000 نوزاد نجات داده شده است\nتاریخ نگارش: 12/6/1385\nدفعات مشاهده: 7046\nبطور کلی، پوشاک نوزاد باید نرم و راحت باشد و هیچگونه دگمه یا درز آزار دهنده نداشته باشد. شما باید لباس های نوزاد را چندین بار در روز عوض کنید بنابراین لباسی را انتخاب کنید که دکمه های آن براحتی باز شود و تعویض پوشک آسان صورت گیرد. کودک خیلی سریع رشد می کند و اندازه های او تغییر می کند بنابراین لباسها را کمی بزرگتر بخرید؛ حداقل به اندازه ای که تا دو ماه بعد نیز قابل استفاده باشند. یکی دو لباس هم درست به انداز? خودش برای وقت هایی که می خواهید زیبا جلوه کند تهیه کنید. علیرغم آنکه در ادامه تعداد لباسها قید شده است ولی باز هم تعداد مورد نیاز بستگی خواهد داشت به سلیقه شما و زمان بندی برای شستشوی لباسها.\nلباسهای یک تکه (4 تا 7 عدد): لباسهای یک تکه (اغلب "سرهمی" خوانده می شوند) لباس پوشاندن را فوق العاده آسان می کند. لباسهایی انتخاب کنید که از الیاف نرم بافته شده باشد و از ناحی? سر باز بوده، در ناحی? مچ پا و ساق ها آزاد باشد. درزهای لباس نیز، باید پاک دوزی شده باشد (تا زبر و خراش دهنده نباشد). از لباس هایی که زیپ دارد بپرهیزید (زیپ ممکن است پوست ظریف نوزاد را نیشگون بگیرد).\nبلوزهای پنبه ای (4 تا 7 عدد): بلوزهای نرم انتخاب کنید که ترجیحاً با دکمه دور گردن قابل اندازه شدن باشد یا زیرپوشهای "یقه فرشته" که سر براحتی از آن عبور می¬کند. زیر پیراهنی برای چسبیدن به بدن نوزاد خوب است و از پوست او نیز در مقابل درزهای بلوز و یا دگمه های آن جلوگیری می کند. از زیـر پوش هـای "زیر دکمه دار" استفاده کنید که زیر پوشک بسته می شوند و در نتیجه جمع نشده بالا نمی روند.\nکلاه لبه دار یا بدون لبه (1 عدد): برای نوزادی که در تابستان متولد شده است باید کلاهی با لب? پهن تهیه کنید ولی برای نوزادی که در زمستان به دنیا می آید یک کلاه نرم و گرم لازم دارید که گوشهای او را بپوشاند.\nپیش از تولد نوزاد تـصـمیم بگیرید که از چه نوع پوشکی قصد دارید استفاده کنید. بخاطر داشته باشید که در چند هفت? اول به روزی 10 تا 12 پوشک نیاز ما توصیه می کنیم که حداقل سه بسته از قبل تهیه کنید. اگر تـصـمیم دارید از کهنه (پوشک پارچه ای) استفاده کنید به 6 تا 10 بسته نیاز خواهید داشت. (بسته 12 تایی) برای استفاده از کهنه باید سنجاق قفلی مخصوص و شورت لاستیکی نیز تهیه کنید. بهتر است از پوشش های مخصوص که از Velcro تهیه شده است استفاده کنید درغیر اینصورت با استفاده از سنجاق قفلی یا کلیپس به درد سر می افتید.\nپوسته ریزی پوست سر اگر چه منظره زیبایی ندارد اختلالی شایع و بی خطر است. ممکن است کودک شما مختصری پوسته خشک شبیه شوره سر داشته باشد و یا ممکن است در مواردی این پوسته ریزی شدید بوده و پوسته ها کاملا ضخیم، چرب و زرد رنگ باشند و یا حالت کبره داشته باشند. این اختلال ممکن است بین دو هفتگی تا سه ماهگی دیده شود و معمولا بعد از چندین ماه خود بخود بر طرف می گردد و به نظر می رسد که بعداز 6 تا 7 ماهگی دیده نمی شود. علت ایجاد این پوسته ها آنست که غدد سباسه موجود در پوست سر بیش از حد چربی ترشح می کنند و این چربی ها تبدیل به پوسته هایی خشک می شوند و می ریزند. بسیاری از کارشناسان معتقدند که ترشح بیش از حد هورمون ها در مادر و رسیدن آن به جنین هنگام تولد موجب فعال شدن بیش از حد غدد سباسه می شود. وقتی پس از چند ماه سطح هورمون ها در بدن کودک پایین می آید، این اختلال نیز از بین می رود.\nبرای برداشتن پوسته ها بهترین راه آنست که دوبار در هفته روغن های مخصوص کودک یا روغن های گیاهی مانند روغن زیتون را روی سر کودک بمالید و 15 دقیقه صبر کنید سپس موهای او را شانه کنید تا پوسته ها بریزند. سپس سر او را با یک شامپو ملایم مخصوص بچه بشویید. بعضی از پزشکان توصیه می کنند که شامپو را به مدت 20 دقیقه روی سر کودک نگهدارید (و یا تا وقتی که بچه می تواند تحمل کند) و سپس سر او را با یک پارچه یا حوله نرم ماساژ دهید. این اختلال رفته رفته بطور خودبخود از بین می رود ولی اگر این حالت تا چندین ماه ادامه یافت و یا شدت پیدا کرد و به سایر قسمت های بدن انتشار یافت، با یک متخصص اطفال مشورت کنید. ممکن است پزشک یک شامپوی دارویی تجویز کند.\nناخن های کودک نرم تر و تا شونده تر از ناخن های شماست ولی اشتباه نکنید؛ کودکان ناخن های تیزی دارند. اگر ناخن های کودک را به موقع نگیرید ممکن است هنگام دست و پا زدن صورت شما یا خودش را زخمی کند. شاید لازم باشد این کار را در اولین روزهای بازگشت به خانه انجام دهید. ناخن های دست نوزاد خیلی بسرعت رشد می کنند و ممکن است لازم باشد چند بار در هفته ناخن های او را کوتاه کنید. سرعت رشد ناخن های پا از ناخن های دست کمتر است.\nآسان ترین راه کوتاه کردن ناخن های دست کودک با استفاده از قیچی مخصوص کودکان است. نوک این قیچی های ناخنگیر گرد است و تیز نبودن آن کمک می کند تا در صورت تکان خوردن به کودک آسیب نرسد. می توانید از ناخن گیر مخصوص کودک نیز استفاده کنید، در اینصورت باید خیلی دقت کنید که پوست یا حتی گوشت نوک انگشت کودک بطور اتفاقی در آن گیر نکند. بهتر است همراه یک نفر دیگر نسبت به انجام این کار اقدام کنید. یکی از شما دو نفر کودک را نگه می دارد و یا مانع حرکت زیاد او می شود و نفر دیگر ناخن ها را کوتاه می کند. یک روش دیگر این است که هنگام شیر خوردن و یا موقعی که کودک در خواب است نسبت به چیدن ناخن هایش اقدام کنید زیرا آرامتر است. هنگام چیدن ناخن، نوک انگشت کودک را از لبه ناخن دور کنید تا در ناخن گیر یا قیچی گیر نکند و در عین حال دست او را محکم نگه دارید.\nبند ناف نوزاد بعد از تولد از نزدیکی بدن بسته شده و بطور بدون دردی بریده می شود. محل بریدگی باید تا آنجا که ممکن است تمیز و خشک نگه داشته شود. معمولا مدت یک هفته تا 10 روز طول می کشد تا بند ناف خشک شود و بیفتد. ترمیم محل افتادن بند ناف ممکن است چند روز بطول انجامد. موقع افتادن بند ناف ممکن است پوشک کمی خونی شود، این امر طبیعی است. پوشک را زیر بند ناف ببندید تا جریان هوا برای خشک کردن آن کافی باشد و ادرار با آن تماس نداشته باشد. مادام که بند ناف نیفتاده است از حمام وان استفاده نکنید. درهوای گرم بهتر آنست که تنها یک پوشک و یک تی شرت آزاد به نوزاد بپوشانید تا هوا جریان کافی داشته باشد و خشک شدن بند ناف تسریع شود. تا وقتیکه بند ناف نیفتاده است از پوشاندن زیر پوشهای سرهمی بپرهیزید.\nبرای مراقبت درمنزل دست اندرکاران امور بهداشتی همواره توصیه می کنند که قاعده بند ناف را با یک سواب پنبه ای (مانند گوش پاک کن) یا یک تکه گاز آغشته به الکل روزی یک یا دو بار تمیز کنید. بسیاری از پزشکان به این روش عقیده دارند ولی بعضی نیز امروزه معتقدند که بهتر است بدون هیچ اقدامی صبر کنیم تا بند ناف بخودی خود خشک شود. اگر شما نمی دانید که چه کنید بهتر است با پزشک کودک خود صحبت کنید. (این سوال خوبی است که می توانید آن را در ویزیت اول بپرسید). علائم عفونت اگر چه نادرند عبارتند از تورم یا قرمزی، جمع شدن چرک در قاعده بند ناف و تب. بنابراین اگر ناف کودک قرمز و ملتهب شد یا شروع به آب دادن کرد با پزشک وی تماس بگیرید.\nناحیه تناسلی دختران را می توان تنها با یک دستمال مرطوب در هنگام تعویض پوشک و یا استحمام تمیز کرد و در این حال باید مراقب بود که دستمال از جلو به عقب کشیده شود نه از عقب به جلو تا میکروب های ناحیه مقعد وارد واژن نشوند. ممکن است ناحیه تناسلی قرمز و متورم شود و یا ترشحات بیرنگ، سفید و یا کمی خونی دیده شود که تمام این حالات در هفته های اول طبیعی است و در نتیجه هورمون های مادر هنگام بارداری بوجود می آید. اگر این علائم بعداز شش هفته اول پس از تولد از بین نرود باید با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید.\nتنها کاری که باید در مورد موضعی که به تازگی ختنه شده است انجام دهید آنست که پوست ناحیه را با آب و صابون بشوئید درست مانند سایر قسمت های پوست بدن. بهتر است از سائیدن و ایجاد کف در ناحیه آلت تناسلی پسران خواه ختنه شده و خواه بدون ختنه بپرهیزید زیرا پوست این ناحیه را خشک می کند و باعث تحریک آن می شود. در چند روز اول پس از عمل ختنه، آلت تناسلی ممکن است کاملا قرمز باشد و ترشحی زرد رنگ داشته باشد. این در واقع علامت خوبی است و نشان می دهد که سیر بهبود طبیعی است. علیرغم آنکه محل ختنه کمتر احتمال دارد که عفونت کند علائم عفونت عبارتند از قرمزی پایدار، تورم سر آلت و زخم هایی که با ترشحات زرد رنگ و خشک بسته شده است. در صورت مشاهده هر یک از این علائم فورا به پزشک اطلاع دهید.\nهنگام تمیز کردن یا شستن آلت تناسلی که ختنه نشده باشد سعی کنید پره پوس یا پوست حشفه را نکشید. چندین ماه یا حتی سال طول می کشد تا پره پوس از آلت تناسلی جدا شود. پس از جدا شدن پره پوس و هنگامیکه کاملا بتوان آن را کشید (اگر نخواهید کودک را ختنه کنید بهتر است زمان آنرا از پزشک کودکتان بپرسید) باید گاهی آن را بکشید و انتهای آلت را که زیر آن قرارگرفته است به آرامی ولی با سرعت از ماده مومی شکل سفید رنگی که بطور طبیعی در این محل تشکیل می شود تمیز کنید.\nتاریخ نگارش: 29/6/1385\nدفعات مشاهده: 4029\nتاب یا گهواره مخصوص نوزاد: بعضی از والدین از گهواره مخصـوص نوزاد که با باتری کار می کنند با نام "هدیه ای از جانب خداوند" نام می برند. حرکت آرامش دهند? جلو به عقـب این گهواره ها می تواند نوزاد بد خلق را آرام سازد و به شما اجازه دهد در آن زمان به کارهای دیگری بپردازید.\nصندلی های مخصوص نوزاد: این صندلی ها دارای یک زاوی? 45 درجه است و شما باید نوزاد را به صندلی ببندید، به این ترتیب او می تواند دنیا را ببیند. هر وقت آن را تکان بدهید کودک را با یک حرکت نوسانی تکان می دهد و او را آرام می سازد.\nجعب? موزیک: کودک در هر سنی باشد موسیقی باعث آرامش و نشاط او می شود. هر گاه کودک را در رختخواب قرار می دهید یکی از این وسائل پخش موسیقی را بکار اندازید به این ترتیب به عادات خواب او کمک خواهید کرد.\nجعب? تولید صوت: صدای امواج آب دریا و یا باران هنگام گریه به کودک آرامش می بخشد و او را به دنیـای رویا می برد. این وسائل الکتـرونیـکی به افراد بزرگســـال نیز کمک می کنند تا از خواب نپرند.\nشیر دوش (بر قی با دستی): اگر شما همواره نزد کودکتـان نیسـتید شیـر دوش به شـما کمـک می کند بتوانید شیرتان را ذخیره کنید تا در ساعاتی که در منزل نیستید نوزاد بتواند با شیر شما تغذیه شود. این وسیله بخصوص برای مادران شاغل مفید است. هر مادری که بخواهد بدون نگرانی برای تغذی? نوزاد خود بیش از 2 تا 3 ساعت از خانه دور باشد از خرید یک شیر دوش راضی خواهد بود. به راهنمای استفاده از شیر دوش مراجعه کنید تا بتوانید در مورد خرید آن تصمیم گیری کنید\nپیشگیری پس از زایمان\nمعمولا" یک معاینه 4 تا 6 هفته پس از زایمان توصیه می شود. که در این زمان می توانید روشهای پیشگیری را نیز با پزشکتان در میان بگذارید.\nدر اولین نزدیکی خود پس از زایمان، چه نوزاد خود را شیر بدهید و چه نه،حتما" از یک روش جلوگیری استفاده کنید.\nپس از تولد کودک، اولین پریود ماهانه زن ممکن است کمی طولانی تر و سنگین تر از حد معمول باشد. اگر زنی با شیر خود کودکش را تغذیه می کند، به احتمال زیاد 4 تا 6 هفته پس از تولد و یا دیرتر پریود خواهد شد. اوولاسیون (تخمک گذاری) و حاملگی می تواند قبل از این زمان رخ دهد. معمولا" شیر دهی تخمک گذاری را به تأخیر می اندازد هر چند که قابل پیش بینی نیست. بنا بر این احتمال حاملگی حتی در زمان شیردهی وجود دارد ،بنظر می رسد اثر پیشگرانه شیر دهی بستگی به قدرت مکش نوزاد و طول زمان بین دفعات شیر دهی دارد. اضافه کردن مکمل های غذایی جامد شانس تخمک گذاری را افزایش می دهد.\nدر باره مزایا یا معایب قرص در دوران شیر دهی با پزشک خود مشورت کنید. قرص های ترکیبی (استروژن – پروژستین) نباید در اولین هفته ها پس از زایمان مصرف شوند چراکه خطر لخته شدن خون در این زمان زیاد است. مطالعات اخیر نشان می دهد که قرص های ضد حاملگی ترکیبی، حتی قرص هایی با دوز پایین ممکن است کیفیت و حجم شیر سینه را کاهش دهد. بنظر می رسد اگر قرص ها تا زمانیکه شیر دهی کاملا" تثبیت نشده است مصرف نشود، چنین اثری کمتر دیده می شود . یک انتخاب بهتر برای زنان شیرده قرص هایی است که فقط حاوی پروژستین هستند . اگر چه مقادیر کم هورمون ها در قرص های ضد حاملگی در شیر موجود است، مطالعات نشان می دهد که برای نوزاد ضرری ندارد.\nدر صورت عدم تمایل به مصرف قرص، می توانید از دیافراگم یا کپسول سرویکال در معاینه شش هفتگی خود استفاده کنید. البته اگر شما یکی از این روش ها را قبل از حاملگی استفاده کرده باشید، اکنونممکناست اینها درست جا نیفتند. دیافراگم و کپسول نباید تا زمانی که خونریزی پس از زایمان متوقف شده است، به کار گرفته شوند، این مسئله بعلت سندرم شوک سمی (toxic shock) است.\nالبته که از کاندوم هم می توانید استفاده کنید. وقتی خشکی واژن وجود دارد از کاندوم لوبربکیت دار یا کرم های لوبریکنت و|نرم کننده استفاده کنید تا نزدیکی راحت تر شود.\nاگر شیر دهی دارید و هنوز پریودتان باز نگشته است ، از روش هایی غیر ازروشهای طبیعی استفاده کنید.چون تغییرات ماهانه قابل پیش بینی در مخاط رحمی یا حرارت بدن وجود نخواهد داشت. زنان غیرشیرده لازم است صبر کنند تا پریودشان دوباره بر قرار شود و علائم باروری باز گردد.\nI.U.D یک روش جلوگیری با اطمینان بالا است و می تواند روش انتخابی پس از تولد برای برخی از خانم ها باشد. می توان آن را در معاینه پس از تولد کار گذاشت.\nپاپ اسمیر نمونه برداری سلول های دهانه رحم است که زیر میکروسکوپ برای تغییرات سلول پیش از سرطانی آزمایش می شود. این تستی است که در جلوگیری از سرطان دهانه رحم بسیار مهم است. پاپ اسمیر قبل و بعد از تولد و بعد از آن بنا بر توصیه پزشک ، پیشنهاد می شود.\nمعاینه پستان توسط خود\nدرهنگام شیردهی نیز به معاینه سینه های خود بصورت ماهانه را ادامه دهید. سینه های شیرده متفاوت اند .پیدا کردن غده در مادران شیر ده سخت تر است . مهم است که با احساس سینه تان آشنا شوید.\nاغلب غده ها پس از شیر دهی سایزشان کاهش خواهد یافت . غده ای که از بین نرود لازم است توسط یک دکتر معاینه شود.\nشیردهی بلا فاصله قبل از معاینه پزشکی یا ماموگرام احساس کردن غده را آسان تر می کند و باعث می شود مامو گرام آسان تر خوانده شود\nزمانی فقط مختص "من"\nشما بعنوان یک خانم باردار، در زمان بارداری مراقبت بسیار از جسم و روحتان می کنید. اما زمانی که بیشتر از هر موقع به مراقبت نیاز دارید، یعنی پس از زایمان، خود را فراموش می کنید. با دنیا آمدن فرزندتان زندگی شما برای همیشه تغییر می کند. و گاهی عادت کردن به این تغییرات می تواند چند ماهی بطول انجامد. معمولا مادران تازه در این دوران که خود را با شرایط جدید وفق می دهند، کاملا خود را فراموش می کنند. توصیه اکید ما به همه مادران (نه تنها مادران تازه) این است که هیچگاه زمانی فقط مختص "من" را فراموش نکنید. زندگی شلوغ امروزه و همه تبلیغاتی که برای مادر بدون نقص بودن می شود، می تواند فشار زیادی به شما مادر عزیز بیاورد. اگر شما وقتی را مختص خود در روز قرار ندهید از شادابیتان کم می شود. حتی شده 20 دقیقه در روز را بدون بچه و در صورت تمایل بدون شوهر فقط برای خودتان بگذرانید. به این ترتیب انرزی بیشتری بدست آورده و خوشحال تر می شوید. تحقیقات ثابت کرده است :\nمامان خوشحال= خانواده خوشحال= بچه های خوشحال\nبرای زمان مختص "من" لازم نیست کار خارق العاده ای انجام دهید. حتی نشستن توی بالکن و نوشیدن یک فنجان چای داغ، یک حمام آب گرم، یک پیاده روی کوتاه در صورتی که فکر خود را از هرگونه مسوولیت ونگرانی خالی کنید، می تواند طراوت بخش باشد.\nتوصیه های زیر را دنبال کنید تا در برنامه شلوغ و گیج کننده روزانه اتان خود را بدست فراموشی ندهید:\n- پیشنهاد کمک از طرف اقوام و دوستانتان بخصوص در هفته های اول را با آغوش باز بپذیرید. حتی اگر برای یک مدت کوتاه آنها از کودک مراقبت کنند تا شما بتوانید یک چرت بزنید.\n- با هسرتان به توافق برسید که اگر او مدت زمانی را خارج از منزل برای خودش می گذراند، در عوض زمانی را نیز از کودک مراقبت کند تا شما نیز بتوانید به کارهای مورد علاقه اتان ازقبیل خرید کردن و یا دیدار دوستان بپردازید.\n- احساس گناه نکنید. اگر فرزندتان را با فرد قابل اطمینانی تنها گذاشتید تا زمانی فقط مختص "من" داشته باشید، سعی کنید از آن فرصت به بهترین نحوی برای شارز کردن باطریهایتان استفاده کنید. بسیاری از مادران حتی در این لحظات هم عذاب وجدان می گیرند که آیا کار درستی کردند که فرزندشان راگذاشتند. پاسخ اینست که بله . وقتیکه شما زمانی را مختص خود می گذرانید پس از آن انرزی بیشتری برای مراقبت از نوزاد و یا بازی با کودک خواهید داشت.\n- زمانی که کودک نوپایتان به تنهایی مشغول بازیست، بجای عجله کردن برای اتمام کارهای خانه، کمی بنشینید و ریلکس کنید.\n- شاد بودن را فراموش نکنید.\nیک تمرین ساده برای شادتر بودن:\nتحقیقات نشان می دهد که بسیاری از مادرانی که از نوزاد وکودک خردسال مراقبت می کنند بدلیل مسوولیت های سنگین و اینکه وقت بسیار کمی برای خود دارند، کمتر از هر زمان دیگر در زندگی خوشحال هستند. با انجام کارهای زیر می توانید زندگی را بر خود شیرین تر کنید:\n- هر روز نعمتهای زندگی خود را بشمارید.\n- حداقل یک بار در روز خنده ای از ته دل کنید.\n- یک کار خوب برای کسی (غیر از فرزند و شوهرتان) انجام دهید.\n- یک کار لذت بخش برای خودتان انجام دهید.\n- تماشا کردن تلویزیون را به نصف برسانید.\n- به شخص غریبه در خابان سلام کنید.\n- از گیاهی که خود کاشته اید مراقبت کنید.\n- ورزش و یا حداقل نرمش کنید.\n- به یک دوست خوب زنگ بزنید.\n- حداقل یک ساعت مکالمه خوب با کسانی که دوستشان دارید داشته باشید.\nباانجام کارهای بالا پس از یک هفته ملاحظه می کنید که احساس خوشحالی بیشتری دارید.\nاستفاده بهینه از زمانی فقط مختص "من":\nچگونگی استفاده از زمانی فقط مختص "من" در اینکه شما را مادری شادتر بسازد مهم می باشد. اینکه شما این زمان را جلوی تلویزیون بگذرانید، استراحت حساب می شود ولی واقعا به شما انرزی مثبت نداده و شما را خوشحال تر نمی کند. بهتر است این زمان را با آگاهی و برنامه ریزی بیشتری سپری کنید. این بدان معنی نیست که شما برنامه مورد علاقه اتان را نبینید. ولی وقتی که جلوی تلویزیون نشسته و در امید یک برنامه خوب هی کانال را عوض می کنید بهتر است که تلویزیون را خاموش کرده و کاری سازنده تر انجام دهید.\nاستفاده بهینه از زمانی فقط مختص "من" زمانی صورت می گیرد که برنامه انتخابی شما بتواند در انرزی و خوشحالی شما اثرمطلوب داشته باشد.\nبه طور کلی فعالیتی که انتخاب می کنید باید یک یا چند مورد از موارد زیر را در برگیرد:\n- پرورشی..........................- آرامش دهنده\n- کمک به تمدد اعصاب..........- معنوی\n- کمک به اندیشه................- تفریحی\n- لذت بخش.......................- فرح بخش\n- سر حال کننده...................- ارضاء کننده\nهمچنین این فعالیت باید روز به روز و هفته به هفته طوری توازن داشته باشد که هم به نیازهای جسمی وهم روحی شما پاسخ دهد. به خودتان گوش کنید و ببینید که به چه نیاز دارید. پیش از اینکه مادر شوید بطور غریزی می دانستید که به چه چیزاحتیاج دارید. اما الان همه غرایض شما معطوف به فرزندتان و نیازهای اوست. بنابراین لازم است که اگاهانه کمی از انرزی خود را به سوی خودتان منحرف کنید.\nبیشترین نیاز شما امروز چیست؟ آیا دوست دارید از خانه بیرون بروید واوقات خوشی را با دوستانتان بگذرانید؟ یا اینکه ترجیح می دهید زمانی آرام بخش برای خود در خانه داشته باشید؟\nولی از آنجا که شما احتمالا مدتی است خود را فراموش کرده اید و یادتان رفته که جگونه زمانی خوش داشته باشید، ما چند پیشنهاد برایتان داریم:\n1- به یک دوست خوب زنگ بزنید.\nنه کسی که به طور مرتب می بینید، بلکه به دوستی که مدتی از او بیخبر هستید زنگ بزنید. مثلا دوستان دبیرستانی، همکاران قدیمی و یا حتی دوستان زمان بچگی. پیش از اینکه تلفن را بردارید به چهار چیز فکر کنید که تمایل دارید از او بپرسید. همچنین سعی کنید خبرهای جالب ازخودتان به او بدهید.\nاین تلفن ممکن است به یک دیدار خوشایند و تازه شدن خاطرات خوش نیز منجر شود.\nعامل اصلی خوشحال تر شدن شما فعال ماندن و ورزش کردن است. و منظور ما از فعال بودن جارو کردن منزل در حالیکه فرزندتان بغلتان است، نمی باشد! پزوهشگران معتقدند که در هنگام ورزش هورمونهای خوشحالی و اندورفین (Endorphins) ترشح می شود.برای اینکه ورزش کاملا بر روحیه اتان اثر بگذارد باید سه بار در هفته وهر بار به مدت 20 دقیقه ورزش کنید.\nمی دانیم با همه مسوولیتی که دارید بعد از بچه داری وخانه داری و احتمالا کار بیرون ، آنقدر خسته می شوید که فکر می کنید توانی برای ورزش کردن ندارید. اما ورزش می تواند تاثیرات بسیار مثبت بر فکر، جسم و حتی احساسات شما بگذارد. پس از اینکه یک دوره ورزش را شروع کردید دیگر خودتان نمی توانید آنرا ول کنید و فراموش نکنید:\n3- یک گیاه بکارید.\nباغبانی به شما این فرصت را می دهد که به طبیعت نزدیک شوید و حس کنید قسمتی از یک دنیای بزرگتر هستید. حتی اگر در منزل حیاط ندارید همچنان می توانید داخل خانه درون یکگلدان یا جعبه گل، بکارید.به یک گل فروشی یا بازار گل سر بزنید و بپرسید چه نوع گیاهی برای رشد در خانه و یا فصلی که در آن هستید مناسب است. فقط دقت کنید که گیاهی که می کارید سمی نباشد و باعث ایجاد حساسیت در کودکتان نشود. اگر بالکن دارید حتی می تواید گوجه، کاهو و سبزی خوردن در جعبه های کوچک بکارید. خوردن سالاد با مواد خانگی خیلی مزه می دهد.\n4- موسیقی را فراموش نکنید.\nبه آهنگهایی که در نوجوانیتان گوش می کردید فکر کنید و سعی کنید نوارهایی که شما را به یاد روزهای خوش بدون مسوولیت می اندازد را پیدا کنید. به آنها گوش کنید و با آهنگهای خاطره دار برقصید.\nباوجود ipod و سایر دستگاههای پخش دیجیتال، می توانید تعداد بسیار اهنگهای مورد علاقه اتان را ضبط کرده و هر زمان که خواستید( بدون نگرانی برای بیدار کردن فرزندتان) به آنها گوش کنید. فراموش نکنید که رقص یک ورزش بسیار خوب است.\nتعداد پست: 31409\nتازه دیدم! مرسی!\nخیلى جالب بود ممنون\nاینقدر زحمت کشیدی کاش اعداد درست میکردی برای من که همش علامت سواله\nتیامیی | 16 ثانیه پیش\nsahar0012 | 36 ثانیه پیش\nجمالی۱۸ | 37 ثانیه پیش\nختم چهل ویک روز سوره ی حشر دوستانی که نام نویسی شده اند وارد شند❤\nسلام امروز خوانده شد\nشماهم شنیدین امشب نباید گوشی کنارتون باشه؟\nدقیقا عین اون پیاماست که تو واتساپ میاد«...\nعجیب ترین نصیحت مادربزرگم به من\nمادربزرگم میگفت تو خونه وقتی یه چیزی خور...