تاریخ ایجاد در یکشنبه, 03 شهریور 1392 06:51\nدر این نوشته در آغاز توضیحی کوتاه از سیاست تعامل آقای روحانی بدست داده می شود، سپس مسئله بحران اتمی و دیدگاههای اسرائیل و غرب و ایران بررسی می‌شود و به این سئوال پرداخته خواهد شد که آیا آقای روحانی می‌تواند ایران را از بحران اتمی برهاند و بالاخره چهار پیشنهاد بعنوان راه حلی که درخور این مسئله است ارائه می گردد.\nسیاست تعامل آقای روحانی\nاز دید نگارنده اگر بخواهیم سخنان و پاسخهای آقای روحانی در اولین کنفراس مطبوعاتی را بررسی کنیم، نکته اصلی راه حلی که ایشان در قبال سئوالهای مختلف مطرح کردند را در یک جمله میتوان خلاصه کرد: «تعامل با کشورهای غربی، تعامل با کشورهای منطقه و تعامل با بقیه قدرت در ایران یعنی تعامل با قوه مقننه و قضائیه و سپاه و بیت رهبری». معنی تعامل هم "بده و بستان" است، یعنی در قبال دادن امتیازی، امتیازی را بدست آوردن. در نتیجه سیاست تعامل زمانی واضح می شود که "دادنها و ستاندن ها" مشخص گردند. آقای روحانی در پی سه تعامل است و وجود تعادلی بین این سه تعامل مختلف لازم است زیرا هر سه موضوع به یکدیگر ربط دارند و در هر یک از مسائل مختلف ایران دخیل می باشند. یعنی سنتزی بین تعاملها باید صورت بگیرد تا بتواند در سه بعد خود نتیجه بدهد.\nاما مسائل مختلف ایران ناشی از سیاستهای چند ماه اخیر یا چند سال اخیر نیستند بلکه هر یک مانند کلاف پیچیده ای شده اند که از همان روزهای اول انقلاب با سیاستهای غلط بوجود آمده و هر روز پیچیده تر و بغرنج تر شده اند. حال سئوال این است که چگونه سه تعامل آقای روحانی می تواند ایران را از بحرانها خارج کند؟ نمونه ای کوچک که فردای تحلیف آقای روحانی صورت گرفت را در نظر بگیریم تا مسئله روشنتر شود. آقای بشار اسد نامه ای به رهبری نوشته است که از طریق آقای ولایتی به دست رهبری رسیده است. پر واضح است که در تعامل با کشورهای منطقه مسئله رابطه با سوریه و عربستان اساسی است. جنگ نیمه پنهان شیعه و سنی که در منطقه از لبنان تا پاکستان جریان دارد و ایران در آن مستقیما درگیر است را در چنین شرایطی چگونه می توان پایان داد و یا حداقل از شدتش کاست؟ حال آقای روحانی در قبال این نامه مستقیم بشار اسد به خامنه ای چکار باید بکند؟ آیا می تواند سیاستی مستقل از رهبری و سپاه پاسداران با سوریه و عربستان داشته باشد؟ رهبر مدعی است که سیاست خارجی را او تعیین می کند و خارجی ها هم با او تماس مستقیم می‌گیرند و سپاه هم خود را تحت امر رهبر میداند. آقای روحانی چه امتیازی باید به رهبر و سپاه بدهد تا بتواند امتیازی درباره سیاست خارجی در رابطه با کشورهای منطقه بدست بیاورد؟ آیا بدین خاطر نیست که محمد جواد ظریف وزیر پیشنهادی امور خارجه در حکومت حسن روحانی، در دفاع از برنامه‌های خود در جلسه رای اعتماد مجلس، اظهار داشت: «دولت فقط باید یک سیاست خارجی داشته باشد زیرا هیچ دولتی نمی‌تواند با بیش از یک سیاست خارجی کارش را در این دنیای پرآشوب به پیش ببرد ... به همین دلیل است قانون، سیاست خارجی را در اختیار رهبری قرار داده است تا از دعواهای جناحی به دور باشد.» حال که آقای روحانی کار مذاکرات با گروه 5 بعلاوه 1 را از دست دبیر شورای امنیت ملی بیرون آورده و به آقای ظریف سپرده است با توجه به گفته های آقای ظریف این سئوال مطرح است که ایشان وزیر آقای خامنه ای است یا آقای روحانی؟ آیا به این دلیل که وزیر خارجه خامنه ای است، نیست که در مورد استفاده از سلاح شیمیایی در سوریه فوری عکس العملی به نفع رژیم اسد نشان می دهد؟ سخنی که آقای روحانی دو روز بعد در سخنرانی خود با گفتن اینکه استفاده از سلاح شیمیایی در سوریه محکوم است خواست تصحیح کند.! \nتنها امتیازی که آقای روحانی می تواند به آقای خامنه ای بدهد تضمین بقای رژیم است. او روشن در سخنرانی خود در مجلس گفت که دیگر زمان زیادی برای ما باقی نمانده است. پس شرط موفقیت او این است که رهبری و گروههای قدرت در حاکمیت بپذیرند که سیاست آقای روحانی بقای رژیم را تضمین می‌کند. اما آیا رهبری و مافیاهای قدرت به این نتیجه رسیده اند که سیاست های آقای روحانی می تواند پاسدار قدرت آنها باشد و یا اینکه معتقدند که این سیاستها آنها را حذف خواهد کرد؟ مسلما در این مسئله تضادی حل نشدنی وجود دارد زیرا تغییر لازم این معنی را می دهد که این گروهها، قدرت نامشروع خود از دست بدهند نه اینکه قدرت آنها تضمین شود. پس مسئله بده بستان با این گروهها و مافیاهای قدرت بسیار مشکل است خصوصا اینکه اکنون هر یک در حکومت آقای روحانی نماینده ای پیدا کرده اند! نتیجه اینکه راه حل مسئله تعامل با کشورهای منطقه نیاز به یک سیاست جدی و مشخص دارد و لزوم تعامل با رهبری و سپاه این امکان را بدست نمی دهد زیرا سنتز بین دو تعامل متضاد ممکن نیست.\nحال به اصل مسئله یعنی موضوع بحران اتمی برگردیم. همه می دانند که این مسئله مهمترین بحرانی است که جمهوری اسلامی، از جنگ با عراق بدین سو، با آن روبروست زیرا تحریمهای سخت، ویرانگری نظام مند اقتصاد کشور را تشدید کرده و ناهنجاریهای شدید اجتماعی بوجود آورده، حاصل سیاست اتمی رژیم است و اکنون آقای روحانی با این شعار اصلی که می‌خواهد این تحریمها برداشته شوند وارد میدان شده است. برای اینکه بفهمیم چه داد و ستدی در این میانه ممکن است، نخست به مواضع قدرتهای ذی نفع در این باره بپردازیم.\nتوضیحی مختصر درباره چگونگی ساختن بمب اتمی\nبه غیر از بمب هیدروژنی از دو طریق دیگر می توان بمب اتمی بر پایه شکافتن هسته ساخت: غنی کردن اورانیوم بحد 90 درصد یا از طریق ساختن پلوتونیوم. در صورت اول اورانیوم طبیعی باید تا حد 90 درصدغنی شود و این کار نیاز به صنعت غنی سازی دارد. در مورد دوم نیاز به نیروگاهی است که نوترون به اندازه کافی تولید کند که نوترونها می توانند توسط اورانیوم جذب شوند و اورانیوم را تبدیل به پلوتونیوم بکنند. از هر دو نوع بمب آمریکا علیه ژاپن استفاده کرده است. در ۶ آگوست ۱۹۴۵، بمب موسوم به پسر کوچک را بر شهر هیروشیما ژاپن منفجر ساخت که در ساختن آن از ۶۴ کیلوگرم اورانیوم استفاده شده بود. مجموع تلفات اولیه و کشته شدگان ناشی از عوارض این انفجار را بالغ بر ۱۴۰۰۰۰ نفر تخمین می‌زنند. سه روز بعد در ۹ آگوست انفجار بمب مرد چاق در شهر ناگازاکی ژاپن موجب کشتار ۷۴۰۰۰ نفر انسان دیگر شد. در این بمب از پلوتونیوم به عنوان ماده شکافت پذیر استفاده شده بود. البته برای استفاده نظامی، ساختن بمب کافی نیست، بلکه داشتن تجهیزات لازم از جمله موشکهای دقیق و دوربرد نیز مهم است. لازم به یادآوری است که هر دو بمب توسط هواپیما بر دو شهر ژاپن فرو ریخته شدند.\nهدف اسرائیل و لابی های نزدیک به اسرائیل\nشخصیتهای مختلف اسرائیلی و برخی از دستگاههای حکومتی آن سالهاست تبلیغ می‌کنند که ایران در حال ساختن بمب اتمی است و این امر برای موجودیت اسرائیل، منطقه و حتی تمام دنیا خطرناک است. این تبلیغات وسیع اسرائیل جدید نیستند بلکه از حدود 20 سال پیش اسرائیل و لابی های اسرائیلی مدعی هستند که ایران تا چند سال دیگر بمب می سازد و هر چند وقت یکبار در اینباره پیش بینی هایی کرده اند که البته همگی خلاف واقعیت بوده است. کافی است خوانندگان محترم مطبوعات غرب و اسرائیل را دنبال کنند متوجه می شوند که این تبلیغات که مصرف اصلی اش در داخل خود اسرائیل است بطور مداوم تکرار شده اند. چند نمونه از این تبلیغات را در اینجا ذکر می‌کنم. در سال 1992، اسحاق رابين (نخست وزير وقت اسرائيل) و شيمون پرز (وزير خارجه وقت اسرائيل) براي اولين بار به صورت علني اعلام کردند، اطلاعاتي در دست دارند که نشان مي‌دهد ايران تا پايان دهه 1990 به سلاح اتمي مجهز خواهد شد! سه سال بعد، شيمون پرز و ايهود باراک ادعا کردند که جهان بايد تا پايان سال 1997 منتظر مجهز شدن ايران به سلاح اتمي باشد. در اسناد منتشره توسط ويکي ليکس نيز اين‌گونه پیش بینی ها درج شده است: «بخش روابط راهبردي وزارت خارجه اسرائيل اعلام کرده است که ارزيابي‌هاي دولت اسرائيل از سال 1993 ميلادي حاکي از آن بوده که ايران، در ديرترين زمان، تا سال 1998 به سلاح اتمي دست خواهد يافت.» و بالاخره در سال 2007 رئيس مرکز تحقيقات امنيتي ارتش اسرائيل اعلام مي‌کند که ايران در سال 2007 به سلاح اتمي دست خواهد يافت! البته بعد از بسر آمدن هر یک از این تاریخ های پیش بینی شده هیچکدام از مسئولین طراز اول غرب نسبت به خلاف واقع بودن این "پیش گویی ها" اعتراض نکردند.\nنتان یاهو، نخست وزیر اسرائیل، در سخنرانی معروف خود در سازمان ملل متحد، خط قرمز روشن دیگری ترسیم کرد: «داشتن اورانیوم 20 درصد غنی شده به اندازه لازم برای رساندن میزان غنای آن به 90 درجه و ساختن بمب اتمی». مسئولان اسرائیلی میزان اورانیوم 20 درجه لازم را 250 کیلوگرم اعلام کرده اند اما ایران در زمان احمدی نژاد تصمیمی استراتژیک گرفت که فعلاً ذخیره خود را از این اندازه بیشتر نکند. بدین قسم در سال اخیر با اینکه ایران اورانیوم 20 درصد غنی شده بیشتری تولید کرده اما میزان مهمی از آن را به سوخت نیروگاه اتمی تهران تبدیل کرده است که عملا غیر قابل برگشت و استفاده برای بمب است، پس فعلا از این خط قرمز برای ساختن بمب اتمی از طریق غنی سازی عبور نشده است. طبق برآورد آژانس بین المللی اتمی، ایران تنها 182 کیلو اورانیوم غنی شده 20 درصدی دارد یعنی حدی پایین تر از خط قرمز تعیین شده توسط آقای نتایاهو!. ایران با تبدیل اورانیم 20 درصد به سوخت نیروگاه تهران پیام روشنی به غرب داده است و آن امادگی کاملش برای توقف غنی سازی 20 درصدی است زیرا تنها استفاده ای که اورانیوم با غنای 20 درصد می تواند داشته باشد در نیروگاه کوچک تهران است که مصرف آن بسیار کم است و قبلا سوختش از طریق واردات تامین می شد.\nاما اکنون اسرائیل و لابی هایش موضوع جدیدی را پیش کشیده اند و آن ساختن بمب توسط ایران از طریق نیروگاه آب سنگین اراک می باشد. هر چند از نظر علمی امکان اینکه ایران بتواند اورانیوم را به پلوتونیوم تبدیل کند و از پلوتونیوم برای بمب هسته ای استفاده کند، وجود دارد و ممکن است این توانایی تا یکسال دیگر به هنگام راه افتادن نیروگاه اراک نیز بدست آید اما نیروگاه اراک تحت نظر آژانس بین المللی انرژی اتمی کار می‌کند و چنین کاری وقتی ممکن می شود که ایران رابطه اش را با آژانس کاملا قطع کند و راه کره شمالی را در پیش گیرد اما تاکنون چنین سیاستی از سوی ایران دنبال نشده است. از این رو این گفته جدید اسرائیلی ها که سال 2013 آخرین سال برای حمله به ایران است تبلیغ جدیدی است که گمان نمی‌رود آمریکایی ها آن را بپذیرند. از دید اسرائیلی ها اگر نیروگاه آب سنگین اراک بکار افتد دیگر امکان حمله به آن ممکن نیست زیرا در صورت حمله آلودگی هسته ای بزرگی بوجود می آورد. نتیجه اینکه باید تا قبل از پایان آن به ایران حمله کرد خصوصا اینکه زدن نیروگاه آب سنگین اراک ساده تر از حمله به مراکزی مانند فردو می باشد. ژنرال ذخیره عاموس یادلین که تا چندی پیش رییس سازمان اطلاعات نظامی ارتش اسرائیل بود این روزها در هر مناسبتی در اسرائیل و در کشورهای غربی تکرار کرده و می‌گوید که انتظار اسرائیل تنها قطع غنی‌سازی اورانیوم ایران با غنای بیست درصد نیست بلکه ایران باید نیروگاه آب سنگین اتمی اراک را نیز مهر و موم کند. اما هیچ سیاستمدار جدی ای نمی تواند این گفته های اسرائیلی ها را بپذیرد خصوص اینکه ایران هنوز توانایی موشکی برای استفاده از بمب علیه اسرائیل را بدست نیاورده است و کلیه نیروهای اطلاعاتی غرب همچنان بر این نظر هستند که ایران از سال 2003 بدنبال ساختن بمب نیست و اجرای برنامه نظامی اش متوقف شده است.\nعملا اسرائیلی ها بدنبال تضعیف کشورهای منطقه هستند و حتی از یک کشور دمکراتیک در منطقه که راه رشد را پیش بگیرد نگرانی بسیار بیشتری دارند تا از کشوری در بند دیکتاتوری، ولو مسلح به سلاح اتمی. آنها بخوبی می دانند که ساختن بمب یک حرف است و استفاده از آن سخنی دیگر. ایران در زمان فعلی نه توانایی ساختن بمب را دارد، نه توانایی استفاده از آن و نه سودی از استفاده از آن می برد. لازم به یادآوری است که در مورد استفاده بمب اتمی از سوی ایران، ژاک شیراک رئیس جمهور اسبق فرانسه در مصاحبه خود با مجله فرانسوی نول ابسرواتور در 27 ژانویه 2007 گفته بود: «ایران بمب را به کجا می خواهد فرو ریزد؟ بر اسرائیل؟ قبل از اینکه بمب، 200 متر از فضای ایران را پیموده باشد، تهران از روی زمین محو خواهد شد».\nاحتمال اینکه اسرائیلی ها به تنهایی و برخلاف نظر آمریکا به ایران حمله کنند نیز بسیار ضعیف است. زیرا اسرائیل برای اینکار حداقل به سکوت همراه با رضایت امریکایی ها نیاز دارد و سیاست امریکا فعلا مخالف حمله به ایران است. رئیس اطلاعات آمریکا نیز در ماه مارس گذشته در کنگره آمریکا گفته بود که ایران نمی تواند بدنبال ساختن بمب اتمی باشد بدون اینکه سرویسهای امنیتی آمریکا از آن مطلع نشوند. \nالبته ذکر این مطلب مهم نیز لازم است که در محاسبات تنها عوامل "عقلانی" دخیل نیستند و در اینصورت امکان رخ دادن هر اتفاقی ممکن است. با اینحال خوشبختانه احتمال حمله نظامی به ایران حداقل در سال جاری بسیار کم است.\nغرب چه خواسته هایی را روی میز مذاکره گذاشته است؟\nغربی ها مدعی اند که در مورد سیاست اتمی ایران منتظر شفاف سازی و اعتماد سازی هستند. از دید آنها از آنجا که ایران دست به پنهان کاری زده است باید در مورد سیاستهای خود شفاف سازی کند و یکی از خواسته های مشخص آنها بازدید از سایت پارچین است. نکته دوم اینکه آنها خواستار متوقف کردن غنی سازی اورانیوم هستند تا اعتماد سازی شود. اروپایی ها معتقدند که مشکل بحران بدون مذاکرات مستقیم ایران و آمریکا قابل حل شدن نیست خصوص اینکه برخی از تحریمها بصورت یکجانبه از سوی آمریکا وضع شده است بعنوان مثال شرکت فرانسوی تولید خودروی رنو با اینکه همانند رقیب فرانسوی دیگرش پژو با شرکتهای آمریکایی همکاری ندارد اما اخیرا مجبور شد از بازار خودروی ایران دست بکشد و چشم بر 100000 فروش خودرو در ایران بپوشد.\nاز سوی دیگر همانطور که بارها نگارنده یادآوری کرده است زمان بنفع غرب کار می کند و رﮊیم اکنون در ضعف بسر می برد و حتی با آمدن آقای روحانی موضع ضعیف تری نیز پیدا کرده است زیرا خود آمدن او را دلیل مخالفت مردم با «تهدید زدائی» مطلوب خامنه ای دانسته اند و می گویند او با تعامل موافق است، از این رو بود که مجلس آمریکا حتی بعد از آمدن آقای روحانی تحریمهای جدیدی را تصویب کرد زیرا آمریکایی ها بخوبی می‌دانند که ایران چیزی برای "تعامل" در دست ندارد و هر زمان که بگذرد در صورت بده بستان با ایران امتیازی نصیب ایران نخواهد شد. در اصل غرب در مذاکرات 4 نکته زیر را پیگیری می‌کند:\nـ ایران غنی سازی 20 درصدی را بطور کامل متوقف کند و حتی فردو را ببندد.\nـ غنی سازی زیر 5 درصدی را بطور موقت متوقف کند و بخشی از اورانیوم غنی شده را در کشور دیگری به امانت بگذارد.\nـ اجازه بازدید از پارچین و مناطق دیگر را بدهد و اطالاعات درخواستی را به غرب ارائه کند.\nـ غرب طی مذاکرات ممکن است غنی سازی زیر 5 درصد را بپذیرد و این زمانی ممکن است که ایران اعتماد سازی را انجام داده باشد و در طول زمان، در پی توافق ها، تحریمها نیز بتدریج برداشته می شود.\nرﮊیم بسیار مشکل می‌تواند با این 4 درخواست موافقت کند، البته غرب جای چانه زنی را نیز باز گذاشته است.\nآقای روحانی گفته است حاضر است شفاف سازی لازم را انجام دهد یعنی در عمل بازدید از پارچین را پذیرفته است و نیز پذیرفته است اطلاعات دیگر در اینمورد را در دسترس آژانس قرار دهد. آقای روحانی به طور غیر مستقیم پذیرفته است که غنی سازی 20 درصدی را نیز متوقف کند اما حاضر به پذیرفتن توقف موقتی غنی سازی زیر 5 درصد نیست. در نخستین کنفرانس مطبوعاتی اش، تصریح کرد که با این توقف موافق نیست. با وجود این، او موضع خود را در مورد اعتماد سازی درباره تعلیق یا توقیف غنی سازی اورانیوم، شفاف نکرده است. آیا آقای روحانی می تواند این بده بستان را با غرب به سرانجام برساند؟ البته آقای روحانی فراموش نکرده است تحت فشار چه کسی مفاد مذاکرات سعدآباد تهران زير پا گذاشته شد و بدنبال آن باز هم خود آقای روحانی مجبور به مذاکرات جديدی شد که مذاکرات بروکسل ناميده شد و حاصل همان مذاکرات نيز اندکی بعد زير پا گذاشته شد؟ آن شخص کسی جز آقای خامنه ای نبود. فراموش نمی کنيم حتی زمانی که آقای خامنه ای می خواست عقب نشينی خود در زمان دولت خاتمی را به گردن ديگران بيندازد و در سخنرانی گفت: «آن دوره به واسطه همراهی با غربی ها و عقب نشينی هايی که انجام گرفت، آنها آنقدر جلو آمدند که من مجبور شدم شخصاً وارد ميدان شوم»، و آقای موسوی لاری وزير کشور آقای خاتمی در پاسخ گفت: «غنی‌سازی و مقوله هسته‌ای از لحظه‌ای که کار خود را آغاز کرد تحت مديريت مستقيم رهبری بود. يعنی در دولت آقای خاتمی کميته‌ای تشکل شده بود که ما عضو آن نبوديم و گزارشات اين جلسات هرچه بود به رهبری ارائه می‌شد و کارها با نظر ايشان دنبال می‌شد.» پس عقب نشينی يا اصرار به ادامه بحران، هميشه بستگی به تصميم آقای خامنه ای داشته است. آیا آقای خامنه ای قانع می‌شود که راه حل همان است که آقای روحانی پیشنهاد می‌کند؟ اگر هم پاسخ مثبت باشد، بدین معنی است که موفقیت آقای روحانی نیاز به چراغ سبز آقای خامنه ای دارد و این اوست که چگونگی و چند و چون "تعامل با غرب" را کنترل خواهد کرد. تاکنون آقای خامنه ای علامت مشخصی، مبنی بر قبول "تعامل با غرب" بروز نداده است. تنها از وجود آقای روحانی در کم کردن فشار استفاده کرده است اما نکته مهمتر اینکه مسائل اقتصادی ایران تنها ناشی از تحریمها نیست بلکه نتیجه اقتصاد رانتی و تک محصولی و حاکمیت مافیاهای گوناگون است. تاکنون سخنی از آقای روحانی در اینباره شنیده نشده است و مسئولیتها همه به پای تحریمها نوشته شده است. به یاد همه هست که در اواخر دوره جنگ ایران و عراق، آقای هاشمی رفسنجانی مسئولیت وضیعت اقتصادی را به پای وضعیت جنگی و سیاست آقای موسوی می نوشت و قول می داد که با پایان گرفتن جنگ، وضعیت اقتصادی بهبود یابد و نه تنها چنین نشد بلکه وضعیت اقتصادی خرابتر هم شد.\nهمانطور که در بالا آمد سیاست بده بستان های مختلف راه حلی نیست که بتوان بدان امید بست. برای یافتن راه حل این بحران، باید خارج از کادر منافع قدرتهای خارجی براساس حقوق ملی ایرانیان پاسخ سئوالهای اساسی زیر را داد. نگارنده پاسخهای خود را به دو سئوال اساسی زیر چنین انتخاب کرده است:\n1ـ آیا انرژی هسته ای برای ایران واقعا لازم است و ایران نیاز به این انرژی دارد؟\nقبلا در مقاله ای مفصل در باره این موضوع نوشته ام. در کشوری مانند ایران با داشتن منابع نفت و گاز و امکان استفاده از انرژی خورشیدی و بادی، انرژی هسته ای توجیه اقتصادی ندارد. مطالعه درباره تولید انرژی معلوم کرده است که استفاده از نیروگاههای گازی در شرایط ایران یکی از بهترین راه حلهاست. لازم به یادآوری است که بعد از انقلاب، پس از بررسی در محیطی نسبتا باز تصمیم به بستن نیروگاه نیمه کاره بوشهر گرفته شد و تنها در زمان جنگ بود که ایران دوباره به فکر پیگیری استفاده از انرژی هسته ای افتاد و این فکر، در ریاست جمهوری آقای هاشمی رفسنجانی به اجرا گذاشته شد. بیش از 15 سال است که قرارداد نیروگاه بوشهر بسته شده است و بگفته نمایندگان مجلس همین رژیم، این نیروگاه چند برابر یک نیروگاه برای ایران هزینه داشته است و هنوز هم از آن استفاده کامل یعنی دادن 2 درصد برق ایران نشده است. مسلما اگر سرمایه گذاری ها در صنعت گاز و انرژیهای جدید صورت گرفته بود نتیجه ای دیگر بدست آمده بود.\n2 ـ آیا غنی سازی اورانیوم برای ایران توجیه اقتصادی دارد؟\nپاسخ این سئوال چندان مشکل نیست و با دیدگاهی علمی و تخصصی می توان به آن دست یافت. در این یادداشت پاسخی کوتاه به این سئوال داده می شود؛ به سه دلیل واضح غنی سازی در ایران توجیه اقتصادی ندارد:\n1ـ غنی سازی برای کشوری که تنها یک نیروگاه اتمی دارد ممکن نیست به صرفه باشد. در چنین شرایطی بسیار ارزانتر است که اورانیوم غنی شده از کشورهای خارجی وارد شود.\n2ـ برای کشوری که متعهد شده است برای نیروگاه بوشهر سالها اورانیوم غنی شده را از روسیه وارد کند این غنی سازی غیر عقلانی تر بنظر می رسد. لازم به یادآوری است که ایران تاکنون یک گرم از اورانیوم غنی شده در ایران را برای سوخت بوشهر استفاده نکرده است.\n3ـ در مقابل این دو نقد مشخص و واضح بالا، رژیم مدعی است که قصد ساختن ده یا حتی 20 نیروگاه اتمی دیگر را دارد و اخیرا نیز اصرار دارد با روسها حداقل توافقنامه ای در این زمینه امضا کند که بوسیله آن بتواند سیاست غنی سازی را توجیه کند. ظاهر قضیه این است که برای این نیروگاهها نیاز به سوخت است و باید بر تکنولوژی غنی سازی مسلط شد و چون تعداد نیروگاه ها بالا است پس غنی سازی با داشتن تعداد زیاد نیروگاه می تواند بصرفه باشد. آقای حسن روحانی، نیز در روز ۱۵ مرداد ماه در گفتگوی خود با خبرنگاران، در پاسخ به پرسش خبرگزاری ریانووستی درباره همکاری ایران با روسیه در ارتباط با انرژی هسته‌ای و ساخت نیروگاه‌های جدید در بوشهر گفت: «جمهوری اسلامی ایران بعد از تکمیل نیروگاه بوشهر و حتی قبل از آن به فکر ایجاد نیروگاه‌های هسته‌ای دیگر بود و مجلس هفتم مصوبه‌ای را تصویب کرد مبنی بر اینکه ایران به بیست هزار مگاوات برق هسته‌ای [یعنی 20 نیروگاه مانند بوشهر] نیاز دارد. ایران در ارتباط با ایجاد نیروگاه‌های هسته‌ای در راستای تامین نیاز خود دو مسیر را در پیش‌رو داشت از جمله اینکه نیروگاه‌های هسته‌ای توسط ایران ساخته شود که این اقدام انجام شد و امیدواریم که این کار طبق برنامه‌ریزی انجام شده پیش برود و ما بتوانیم خودمان این نیروگاه‌ها را بسازیم و بعد با سوخت تولید خودمان نیروگاه‌ها فعالیت کنند. راه دوم این بود که نیروگاه هسته‌ای را از دیگران از جمله کشور روسیه بخریم. در این زمینه مذاکرات کلی اولیه صورت گرفته و ایران در کنار مسیر اول یعنی ساخت نیروگاه توسط خودش، خرید نیروگاه هسته‌ای را نیز دنبال می‌کند، چه در بوشهر یا جاهای دیگر.»\nاما این توجیه برای غنی سازی نیز قابل قبول نیست. اولا هنوز نیروگاهی ساخته نشده چرا غنی سازی شروع شده است؟ در کجای دنیا صدها میلیون دلار سرمایه گذای می شود و دهها میلیارد دلار هزینه تحریم پذیرفته می شود برای چیزی که هنوز معلوم نیست استفاده داشته باشد یا نه؟ همه می‌دانند با شرایط ایران ساختن 20 نیروگاه دیگر حداقل دهها سال زمان می برد. تنها این دلیل نیست، دلیل مهمتر اینکه کشوری که معادن اورانیوم کافی ندارد و مجبور است اورانیوم را وارد کند غنی سازی بدون اورانیوم داخلی استقلال عمل به آن کشور نمی دهد. همانطور که اخیرا در خبرها آمده بود، ایران بدنبال خرید اورانیوم از کشورهای دیگر است و به سراغ انواع و اقسام دیکتاتورهای آفریقا می رود تا اورانیوم تهیه کند. همین چند روز پیش خبر معامله پنهانی ایران با زیمباوه در نشریات غرب درج شد. حاکمیت باید از ملت ایران بخاطر مخفی کردن و پیشگیری سیاستی که به شکست انجامیده است پوزش بخواهد. اعتراف به خطاهای گذشته و با در دسترس قرار دادن مدارک و پرونده ها در سطح ایران و افکار عمومی بین المللی اعتماد سازی صورت می‌پذیرد. آیا حاکمیت فعلی با ترکیبی که دارد توان انجام چنین کاری را دارد؟ پاسخ منفی است. فراموش نشود که صنعت غنی سازی در زمان آقای هاشمی رفسنجانی طراحی و تصویب شد و آقایان خاتمی و احمدی نژاد وارث تصمیم گیری انجام گرفته قبل از خود بودند. آیا آقای روحانی در توانش هست که تصمیم اولیه برای راه انداختن صنعت غنی سازی اورانیوم در ایران را خطا بخواند؟\nبا توجه به استدلالهای بالا راه حل بحران هسته ای می تواند بگونه ای دیگر باشد و از طریق مراجعه به مردم، با قبول اصل احترام به حقوق مردم، پیدا شود یعنی قبل از پرداختن به درخواستهای آمریکا و اسرائیل و اروپا و روسیه و چین باید بصورت جدی و مشخص به سئوالهای بالا [1 ـ به صرفه بودن انرژی هسته ای؟ و 2 ـ لزوم غنی سازی؟] به مردم ایران پاسخ داد و مدرک و اسناد لازم را در اختیار مردم گذاشت. تنها در صورت پذیرفته شدن پاسخها از سوی مردم است که با پشتوانه مردمی می توان عمل کرد. در واقع راه حل بحران اتمی ایران با استقرار دموکراسی در ایران گره خورده است.اما تا آن زمان، نیروهای طرفدار استقلال و آزادی ایران و کسانی که خود را مدافع حقوق ملی ایران می دانند:\nـ نباید بعلت مخالفت با رژیم جمهوری اسلامی دروغهای اسرائیل و محافظه کاران آمریکا و لابی های مختلف آنها در "اپوزیسیون" را تبلیغ و توجیه کنند. تحریمهای اقتصادی همه جانبه یا ایجاد زمینه برای حمله نظامی به ایران، هر دو بر ضد جنبش مردم ایران و بر ضد حرکت بسمت دموکراسی هستند و اینگونه سیاستها باید تشریح و محکوم شوند.\nـ از سوی دیگر تبلیغ پنهان در افکار عمومی که گاه از سوی مخالفان نیز صورت می پذیرد، تحت عنوان اینکه داشتن بمب اتمی به ایران قدرت می بخشد دروغی بیش نیست. پاکستان همسایه ایران بمب دارد و در وضعیت بسیار اسفناکی بسر می برد. مخالفت با ساختن بمب اتمی از سوی رژیم ایران سیاستی درست است. طبق اطلاعات مختلف، امروز رژیم ایران سیاست ساخت بمب را به پیش نمی برد هر چند که بدنبال بدست آوردن علم و تکنولوژی لازم برای اینکار هست و کلیه سازمانهای اطلاعاتی غرب بر این نکته واقفند که امروز ایران بدنبال ساختن بمب نیست. پس از این دیگاه نیست که باید به اصل مسئله اتمی ایران نگریست بلکه از دیدگاه کشوری که سالهاست دارد بهای گزاف سیاست ابلهانه حاکمان مستبد را می پردازد باید بدنبال راه حل بود.\nاز دید نگارنده راه اندازی صنعت غنی سازی و ادامه آن همانند گروگانگیری کارکنان سفارت آمریکا و ادامه جنگ با عراق، ضربه بسیار سهمگینی به ایران وارد کرده است و عاملان این تصمیم گیریها بار بسیار سنگین مسئولیت تاریخی را بر دوش دارند. بسیار باعث تاسف است که بعد از سالها آقای عباسی موقع تحویل سازمان انرژی اتمی به آقای صالحی برگزیده آقای روحانی می گوید: «ما موقعی مسوولیت را به آقای صالحی تحویل می‌دهیم که زمان بهره‌برداری نیروگاه اتمی بوشهر است، البته باید خاطرنشان کنم که این نیروگاه مثل یک پایلوت برای ما عمل می‌کند و نباید انتظار تولید برق پایدار از آن داشته باشیم. راکتور بوشهر برای راکتورهای آتی ما تجربه خوبی است و درس‌هایی که از آن گرفتیم و در آینده می‌گیریم می‌تواند به بومی‌سازی تجهیزات ما در داخل کمک کند.» یعنی این همه هزینه فقط برای تجربه آموختن بوده است و انتظار تولید برق پایدار هم از این نیروگاه نباید داشت!\nچهار پیشنهاد برای پیگیری\nدر شرایط فعلی باید حاکمیت را که سالهاست از مسئله اتمی برای تثبیت خود استفاده میکند زیر فشار قرار داد تا این سیاست را تغییر دهد. این چهار پیشنهاد به کلیه نیروهای اپوزیسیون مستقل و آزادیخواه برای پیگیری و بحث در باره آن ارائه می شود:\n1 ـ باید به سیاست دفاع از غنی سازی اورانیوم که هیچگونه پایه و اساس اقتصادی ندارد و به احتمال بسیار زیاد در آغاز هدفهای نظامی را نیز در برداشته، پایان داد. نتیجه اینکه بنام دفاع از حقوق ملی و جلوگیری کردن از هزینه های بیشتر اقتصادی، کل صنعت غنی سازی در ایران باید متوقف شود.\n2 ـ همکاری بیشتر با آژانس صورت پذیرد و در صورت لزوم در مذاکرات بخشی از پروتکل الحاقی ـ یعنی بازدید بدون اطلاع از مراکز هسته ای ـ در عمل پذیرفته شود.\n3 ـ از هر گونه سرمایه گذاری برای ساختن نیروگاههای جدید برای تولید برق در ایران پرهیز شود.\n4 ـ تحریمهای اقتصادی که بزیان ایران است هر چه زودتر باید برداشته شوند. این تحریمها به اقتصاد رانتی کمک می‌کنند وضعیت معیشت مردم را خرابتر از آنچه هست کرده و مانع جنبش مردم برای استقرار دمکراسی هستند. ایران حق توسعه و استفاده از تکنولوژی هسته ای غیر نظامی را دارد و باید از آن دفاع کرد. نیروگاههای تهران و اراک باید بتوانند بکارهای تحقیقاتی خود و تولید رادیو ایزوتوپ ها ادامه دهند. ترور دانشمندان ایرانی به هر عنوان محکوم است و مسئولان این ترورها باید شناخته شده و محکوم شوند.\nبا قبول چهار اصل بالا برای عمل سیاسی، در شرایط فعلی ادامه فعالیت نیروگاههای بوشهر، اراک و تهران بلامشکل می شود و هزینه های زیادی که تاکنون صرف ساختن این نیروگاهها شده است کاملا به هدر نمی رود و فضای برای حرکت مردم نیز باز می شود تا اینکه روزی نمایندگان واقعی مردم درباره کلیه فعالیتهای هسته ای بتوانند تصمیم گیری کنند.


شهر کتاب/نسخه چاپی:از اسطوره تا دستکندهای زیرزمینی ساسانی\nتاریخ : دوشنبه 6 دی 1400 کد مطلب:29021\nایلنا: رضا نوری شادمهانی (باستان‌شناس) متولد ۱۳۵۰ کرج است. با وجود آنکه سال ۱۳۷۰ با رتبه ۳ رقمی امکان قبولی و بورسیه شرکت نفت را داشت اما باستان‌شناسی را انتخاب کرد و از این انتخاب هم پشیمان نیست. خواندن رمان، دیدن فیلم و نقاشی و سو گیری هنری و فرهنگی سبب شد تا به باستان‌شنایی گرایش داشته باشد و سایر رشته‌ها را نادیده بگیرد.\nشادمهانی خود را آدمی سربه زیر می‌داند، به این معنا که همواره دوست داشت بداند زیر زمین چه خبر است. از کودکی دوست داشت زمین را بکند و کشف کند. برای اولین بار پدرش بیلچه به دستش داد تا برای کنجکاوی‌های خود پاسخ بیاید و از آن روز بود که تمام باغچه‌ها با بیلچه کنده می‌شدند تا شاید چیزی از زیر زمین به دست بیاید. گاهی هم چیزی را خاک می‌کرد تا بعدها پیدایش کند و از کشف آن خشنود شود.\nاو این روزها مشغول نوشتن کتابی درخصوص شناخت اماکن تاریخی است که بهمن ماه منتشر خواهد شد و سعی دارد با طرح موضوعاتی از جمله «روش تحلیل درست نقش برجسته‌ها چگونه است!»، «چرا نباید وارد یک محوطه‌ای که روی سطح آن سفال ریخته شد و نباید قطعه سفال‌ها را سوغات برد؟» یا «برای ورود به میدان نقش جهان باید از چه مسیری استفاده کنیم و درخصوص مسیر تاریخی و ضرورت بازگشت به آن» نگرش تورلیدرها را درخصوص برخی از آثار تغییر دهد.\nدرحال حاضر نیز علاوه بر آنکه مدیریت پایگاه میراث فرهنگی شهر تاریخی نوش آباد را عهده‌دار است، عضو هیات علمی دانشگاه و مدیر گروه باستان‌شناسی دانشگاه کاشان در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد است. در ادامه گفتگوی ایلنا را با رضا نوری شادمهانی می‌خوانید:\nاز نوش‌آباد و چرایی اهمیت این شهر دستکند زیرزمینی برایمان بگویید. این روزها شاهد کشف تعدادی از شهرهای دستکند زیرزمینی هستیم که قدمت آنها متفاوت است. نوش آباد از چه جهاتی دارای اهمیت است؟ گمانه زنی مسجد نوش‌آباد از چه جهت اهمیت دارد؟\nاگر به نوشته‌های متون تاریخی ارجاع کنیم، نوش آباد یکی از شهرهای ساسانی محسوب می‌شود چراکه در کتاب تاریخ قم نوشته حسن بن محمد قمی آمده که انوشیروان که از این محل رد می‌شد، در کنار چشمه‌ای می‌نشیند و از فضا لذت می‌برد و دستور می‌دهد که آن محل، آباد شود. بر اساس این نوشته تاریخ نوش آباد به دوره ساسانی می‌رسد اما شواهد باستان‌شناسی و بقایای ثابت مانند بناها از دوره ساسانی نداریم.\nاز آنجایی که مسجد نوش آباد قدیمی‌ترین بنای این شهر است، ضرورت گمانه زنی از آن جهت است که اگر در داخل قدیمی‌ترین بنای شهر گمانه زنی کنیم بسیار احتمال دارد که به لایه‌های قبل از سلجوقی و دوره ساسانی دست یابیم. در آن صورت به یقین می‌توانیم بگوییم که شهر دستکند متعلق به دوره ساسانی است اما اکنون بر اساس احتمالات نسبت داده می‌شود. با این وجود، نوش آباد یکی از قدیمی‌ترین فضاهای دستکند است که کشف شد. از نظر وسعت نیز نسبت به سایر فضاهای دستکند، وسیع‌تر و بزرگ‌تر است. بر اساس برنامه‌های مد نظر پروپوزال گمانه زنی در مسجد نوش آباد و تامین اعتبارات آن از اعتبارات ۱۴۰۰ را ارائه داده‌ام. امیدوارم که اعتبار گمانه زنی مسجد جامع نوش آباد تخصیص یابد.\nآیا در زمان ساسانیان، وجود فضاهای دستکند زیرزمینی عرف و مرسوم بود یا به منظور بهره‌برداری‌های خاص مانند فرار از حمله دشمنان، بلایای طبیعی و حتا اجرای مراسم آیینی مانند «مهر» ساخته می‌شد؟\nاگر به اسطوره‌ها بازگردیم، حتا در دورانی قبل‌تر از ساسانیان نیز فضاهای دستکند داشتیم. ورجمکرد که در اوستا از آن یاد شده که به دستور اهورمزدا و به دست جمشید ساخته شد تا در آن ور(شهر) گونه‌های مختلف انسانی، حیوانی و گیاهی از گزند یخبندانی که در پیش است، نگهداری شوند. حتا در اسطوره رپیهوین گفته شده که به زیر زمین می‌رود و ریشه گیاهان و آب‌ها را گرم نگه می‌دارد. تمام این اسطوره‌ها نشان از وجود شهرهای زیرزمینی دارند. از اینگونه شواهد اسطوره‌ای یا روایت‌های شفاهی زیاد داریم اما اینکه فضاهای دستکند زیرزمینی این اسطوره‌ها را داشته باشیم، خیر تاکنون بدست نیامده‌اند یا من سراغ ندارم.\nدرخصوص آیین میترا نیز باید بگویم که این آیین زیرزمینی بود چراکه معتقد بودند که مهر یا میترا از دل صخره بیرون آمده. فضاهای آیینی همانند آن چیزی که در نیاسر کاشان وجود دارد یا فضای دستکند که در نوشیجان وجود دارد که به دوره ماد نسبت داده می‌شود، آیینی بودند اما فضای دستکند که پناهگاهی برای زندگی موقف باشد، نداشتیم. فضاهای شهر زیرزمینی نوش آباد نیز برای زندگی موقت هستند و دقیق نمی‌دانیم که چه مدت زمانی در آن زندگی می‌کردند.\nحین کاوش در نوش آباد، شی خاص یا معماری خاصی که این مجموعه دستکند زیرزمینی را ویژه کند بدست آوردید؟\nدر نوش آباد اشیاء تاریخی و فرهنگی از جمله سفال زرین فام بدست آمد که در سایر نقاط نیز بدست آمده است. پیه سوز داریم که در تمام فضاهای دستکند بدست آ‌مده است. اما در نزدیکی نوش آباد یک ظرف سفالی به شکل خروس پیدا کردیم که اکنون در موزه فین نگهداری می‌شود که طرح آن برایمان جالب توجه بود.\nهرچند نمونه‌هایی از ظرف سفالی مانند خروس را در موزه‌های داخلی و خارجی وجود دارد اما زمان و مکان کشف آنها احتمالی است و گفته می‌شود محل کشف آنها احتمالا کاشان یا احتمالا جرجان بوده این درحالی است که ظرف سفالی که ما بدست آ‌وردیم از لایه باستانی و حین کاوش بود. حتا از طریق آن می‌توانیم خروس‌های مشابه دیگر را تاریخگذاری کنیم. این ظرف احتمالا برای نگهداری مایعات استفاده می‌شد. حتا در متون تاریخی داریم که آبی که از ظرف سفالی مانند خروس نوشیده شود، بیماری‌ها را از بین می‌برد. به نظر می‌رسد که به دلیل خوش یمن بودن خروس یا ارتباطی که با وضو دارد این تفکر بوجود آمده باشد. همه این ظروف مربوط به یک دوره از سلجوقی تا ایلخانی است که پراکندگی آن در ایران از جرجان گرفته تا مراغه و کاشان و ... را دربرمی‌گیرد.\nاز سال ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۸ و در حدود ۷ فصل به عنوان سرپرست کاوش باستان شناختی در محوطه تاریخی فیض آباد آران و بیدگل فعال بودید. از یافته‌های آن کاوش برایمان بگویید.\nبا کاوش در فیض آباد که نام جدید منطقه است، شهر دوره ایلخانی در این محوطه کشف کردیم که هنوز نام آن را نمی‌دانیم. این یافته از آن جهت اهمیت دارد که تمام سلسله مراتب یک شهر را داراست. ارگ ۸۰ در ۸۰ متر دارد که در شمال آن شاهنشین قرار دارد. در حدود ۴ متر از دیوار ارگی که پیدا کرده‌ایم زیر زمین قرار دارد. این امر نشان از وسعت این سازه دارد. در سطح زمین شواهدی از کاروانسرا بدست آمد و در کنار آن شهری وجود دارد که احتمالا دارای خانه و برزن و حمام و... است. از آنجایی که هنوز فرصت کاوش آن بخش را پیدا نکردایم این شهر زیر زمین و زیر خاک است و بیرون نیاورده‌ایم. با توجه به فعالیت پایگاه حفاظتی در منطقه، حفاری غیر مجاز انجام نمی‌شود.\nاحتمالا بیرون از این بخش نیز قبرستانی داریم که احتمالا در زیر امامزاده سلیمانیه قرار دارد و محل دفن مردمانی است که در این شهر زندگی می‌کردند. البته در بخشی گمانه زنی انجام شده که به یک ساختار دوره قاجار رسید و هنوز آثاری از گورستان را پیدا نکرده‌ایم. نکته جالبی که دراین خصوص وجود دارد آن است که شهر نوش آباد با این شهر، حدود ۱۰ کیلومتر فاصله دارد. از نظر زمانی نیز تقریبا همسان هستند. اما شاهد فروپاشی فیض آباد هستیم درحالی که نوش آباد به حیات خود ادامه داده. شاید یکی از دلایل باقی ماندن حیات نوش آباد، وجود شهر زیرزمینی باشد. چند فرضیه وجود دارد، مردم فیض آباد هم مانند نوش آباد، شهر زیرزمینی داشتند و بعدها در کاوش‌های بیشتر نمودارد می‌شود یا شهر زیرزمینی نداشتند و مردم اطراف نوش آباد در زمان وقوع جنگ یا هر واقعه دیگری برای حفاظت به نوش آباد می‌آمدند. دریافت تئوری صحیح نیازمند کاوش‌های بیشتر است.\nارگ حکومتی که در کاوش‌های فیض آباد بدست آوردید به چه منظور ساخته شده بود و چه کارکردی داشت؟\nدر نوش آباد قلعه حکومتی داریم که شهر پیرامون آن شکل گرفته. همین الگو در فیض آباد نیز اجرا شده. ارگ بدست آمده دارای شاه‌نشین است و دورتادور آن رعیت‌ها خانه داشتند. قطعا این ارگ، کارکرد حاکمیتی داشت. در منطقه قلعه می‌بینید که ادامه ارگ است اما پیرامون آن شهر نمی‌بینید که نشان از آن دارد که از دوره صفوی به بعد الگوی زیست در منطقه تغییر کرده است و قلعه‌های ارباب رعیتی ساخته شده که جدا از هم هستند و در مرکز مشخصی مانند فیض آباد یا نوش آباد نبودند و در قلعه‌های متکثر زندگی می‌کردند.\nفیض آباد این قابلیت را دارد که تبدیل به سایت موزه شود و با تعریف مسیری خاص، گردشگرانی که برای بازدید از نوش آباد می‌آیند را در کویر به دیدن فیض آباد ببریم. این امر سبب تعریف رابطه گردشگران با مناطق اطراف می‌شود و راه‌های باستانی احیا خواهد شد. شهری که امروزه خاموشی گزیده احیا، گردشگری رونق و درآمدزایی ایجاد می‌شود.\nبارها بر احیای راه‌های باستانی تاکید داشتید. چه لزومی دارد که راه‌های باستانی را احیا کنیم و چه رابطه‌ای بین باستان‌شناسی و گردشگری وجود دارد؟\nوقتی می‌گوییم «راه» صرفا یک مسیر مد نظر نیست. فرهنگی که پیرامون آن راه شکل گرفته مد نظر است. یکی از وظایف قلعه‌هایی که وجود دارد، حفاظت از راه‌ها و کاروان‌ها بود. ضمن آنکه راه‌های تجاری، زیارتی و... داشتیم که ریشه در فرهنگ ما دارد. احیای راه‌ها می‌تواند فرهنگ‌ها را احیا کند. حقیقت آن است که این روزها می‌توانیم از داخل شهرها که آلودگی و ترافیک بی‌داد می‌کند، بیرون رویم و شهرهای کوچک‌تر هم از این قاعده مستنثنی نیستند. آرامش در کویر و جنگل وجود دارد که محیط‌های پیرامونی ما هستند و احیای این محیط می‌تواند علاوه بر زدودن گرد خستگی زندگی شهری، احیا کننده زندگی روستایی و مناطق پیرامون شهرها و تبع آن اشتغالزایی و کسب درآمد باشد.\nبا وجود آنکه دکترای باستان‌شناسی شما باستان‌شناسی با گرایش دوران اسلامی است اما مقالات متعددی درخصوص هنر دوره اسلامی نیز دارید. چه ارتباطی بین باستان‌شناسی و هنر وجود دارد؟ باستان‌شناسی و تاریخ هنر چگونه می‌توانند تکمیل کننده هم باشند؟\nحقیقت امر آن است که واژه باستان‌شناسی در ایران می‌تواند مارا منحرف کند چراکه باستان به معنای تاریخی است ولی باستان‌شناسی ما شامل پیش از تاریخ، تاریخی و دوره اسلامی می‌شود. بنابراین ارتباطی بین آثاری که در ایران دوره اسلامی ساخته شده و باستان‌شناسی وجود دارد. از این رو وقتی باستان‌شناسی دوره اسلامی کار می‌کنیم بر روی هنر و فرهنگ و تجارت دوره اسلامی نیز کار می‌کنیم. باستان‌شناسی، بازآفرینی گذشته بر اساس مواد فرهنگی است. گذشته می‌تواند ۱۰۰ سال یا ۸۰۰۰ سال پیش باشد.\nتز کارشناسی ارشد من درخصوص معماری در نگاره‌های دوره تیموری بود. در برخی موارد می‌توان از درکنار هم قرار گرفتن باستان‌شناسی و هنر دوره اسلامی به نتایج جالبی دست یافت. به طور مثال ممکن است از طریق یافته‌های باستانی نتوان به توالی هنری یک اثر دست یافت درحالیکه با بررسی نقوش در آثار هنر اسلامی می‌توان به این توالی دست یافت و حتا دوره تاریخی اثر را تشخیص داد. به طور مثال سفال آبی و سفید دوره صفوی در کاوش‌های باستان‌شناسی به صورت قطعه قطعه شده بدست می‌آید. نقش و فرم آنها برای ما مجهول است درحالی که اگر نگاهی به نگاره‌های دوره صفوی و تیموری داشته باشیم، می‌توانیم از این دست آثار به وفور پیدا کنیم و به نقش و فرم آن، کاربردشان و حتا محل قرار گرفتنشان در بناهای تاریخی پی ببریم. طرح‌ها و فرم‌های فلز، فرش و ... نیز می‌تواند در این حوزه جای گیرد و باستان‌شناسی در کنار هنر اسلامی قرار گیرد. البته برخی معتقد هستند که هنر و باستان‌شنای با هم قرابتی ندارند چراکه هنر همانطور که از نامش برمی‌آید، به زیبایی‌شناسی اهمیت می‌دهد اما باستان‌شناسی با این حوزه بیگانه است و بر اساس یافته‌هایی که حتا ممکن است زشت باشند، بنا شده است.\nهمانطور که اشاره داشتید، باستان‌شناسی با گرایش‌های پیش از تاریخ، تاریخی و اسلامی مورد توجه است. آیا آنچه در هریک از این گرایش‌های باستان‌شناسی بدست می‌آید با سایر گرایش‌ها تفاوت دارد؟ چه تفاوتی بین اشیاء فرهنگی که از انسان دوره پیش از تاریخ بدست آمده با آنچه در دوره اسلامی بدست می‌آید وجود دارد؟ همه این اشیاء در یک درجه اهمیت به لحاظ باستان‌شناسی قرار می‌گیرند؟\nماهیتا انسانی که در دوره پیش از تاریخ زندگی می‌کرد با انسانی که در دوره تاریخی و اسلامی زندگی می‌کرد، یکی است. فقط پاسخ‌هایی که به نیازهایش داده متفاوت است. اگر نگاهی به اسطوره‌ها داشته باشیم خواهیم دید که در ضمیر ناخودآگاه جامعه اسلامی نیز وجود داشته. بنابراین اسطوره‌ها همان‌هایی هستند که پیش از تاریخ وجود داشتند. صورت تغییر کرده اما ماهیت همان است. اگر انسان اولیه دو سنگ را کنار هم نمی‌گذاشت و اجاق را درست نمی‌کرد، مفهوم معماری بوجود نمی‌آمد که بعدها گنبد شیخ لطف‌الله شکل گیرد.\nما این مفاهیم را چند پاره می‌کنیم درحالی که فرهنگ موجود زنده و سیال است. از پارینه سنگی آغاز شده و به ما رسیده. دوره اسلامی راه می‌توان با همان رهیافت باستان‌شناسی بررسی کرد. تفکر انسان اولیه در عصر جدید فقط تغییر شکل داده و تغییر ماهیت نداده. تفاوتی در روش باستان‌شناسی پیش از تاریخ و تاریخی وجود ندارد. در تپه‌های باستانی توالی زیست دیده می‌شود که توسط باستان‌شناس کاوش می‌شود و لایه‌های مختلف از دوره اسلامی گرفته تا دوره پیش از تاریخ را بررسی می‌کند.\nمشکین تپه از جمله کاوش‌هایی بود که با طرح سئوالی خاص همراه بود. از سئوالی که در ذهن داشتید و پاسخی که از کاوش دریافت کردید، برایمان بگویید.\nهمواره در تاریخ از سفال سبک ری صحبت به میان می‌آید. سئوال من آن بود که آیا در گزارشاتی که درخصوص سفال ری صحبت می‌شود، از کارگاه‌ها و کوره‌های سفالگری هم خبری هست. از این رو برای یافتن پاسخ این سئوال به محوطه‌های بیرون از ری رفتیم و به محوطه‌ای به نام مشکین تپه رسیدیم که در ۸۰ کیلومتری جنوب ری قرار داشت. در آنجا به تعداد زیادی اشیاء سفالی، ابزار سفالی، سفال‌های دفرمه و... رسیدیم که نشان از وجود یک شهر صنعتی داشت که احتمالا سفال مورد نیاز ری را تامین می‌کرد. بعد از کاوش متوجه شدیم که در آن منطقه روستایی وجود داشت که بعدها به دلیل افزایش تعداد کارگاه‌ها و کوره‌های سفال در عهد سلجوقی تبدیل به یک شهر صنعتی شده است تا نیازهای سفالی ری و شهرهای همجوار مانند ساوه را تامین کند.\nبعد از کاوش به کوره، کارگاه، خاک رس، سفال‌های دونم، قالب سفالگری و... بدست آوردیم که نشان از وجود یک شهر صنعتی دارد. متون تاریخی و سفال‌های بدست آمده در آن منطقه نشان از دوره بعد از ایلخانی ندارد. این نشان می‌دهد که حمله مغول به شکل مستقیم و غیر مستقیم به این منطقه آسیب رسانده و کارگاه‌ها بعد از حمله مغول از رونق افتاده. شاید در مرحله نخست به یکباره این شهر صنعتی تخلیه شده باشد اما شواهدی داریم که بعدها دوباره بازگشته‌اند و در آن زندگی جریان یافته چراکه از میخ‌های سفالی که کوره‌ها استفاده می‌کردند در پیریزی خانه‌ها استفاده شده. یک دیوار خانه مسکونی بیش از ۱۸۶ میخ سفالی در پی آن استفاده شده که برابر با فروپاشی سه کوره سفالگری است. اگر آن را به تمام منازل مسکونی تعمیم دهیم می‌توانیم به حجمی از فروپاشی کوره‌ها پی ببریم چراکه این منطقه رونق صنعتی خود را از دست داده بود.\nاین روزها شاهد حضور هیات‌های باستان‌شناسان خارجی در کنار هیات‌های ایرانی هستیم که عموما به صورت مشترک فعالیت دارند. ارزیابی شما از کاوش‌های مشترک ایرانی‌ها و خارجی‌ها چیست؟\nدر کل نظرم در این مثبت است، البته به یک شرط؛ درگذشته هیات‌های خارجی به دنبال یافته‌ها بودند و اما اکنون به دنبال داده‌ها هستند. آن‌ها با سئوال می‌آیند و داده‌ها را می‌برند و مقاله می‌کنند و به نوعی سر باستان‌شناسی ایران بی‌کلاه می‌ماند. به طور مثال، یکی از دوستان من در کاوش موقف به کشف کتیبه پهلوی از قرن ۴ هجری شد. با یک کتیبه‌شناس بزرگ که صحبت کرد، او گفت اسم شما را هم می‌آوریم. این بدان معناست که همه چیز را به نام خود مصادره می‌کنند درحالی که اگر همه چیز مساوی باشد، می‌تواند تاثیر مثبتی در باستان‌شناسی ایران داشته باشد. اگر وزن و اعتبار سرپرست کاوش ایرانی هم در نظر گرفته شود، خوب است. البته ممکن است این امر در همه کاوش‌ها صدق نکند و سبب تغییر دیدگاه‌ها نسبت به باستان‌شنای ایران شود. هرچند این دست اتفاقات کم است.\nدر جامع باستان‌شناسی ایران نیز مانند هر جامعه دیگری، چشم و هم چشمی وجود و رقابت وجود دارد. اگر رقابت سالم باشد که خوب است اما بروز بحث‌های اخلاقی نامناسب است. البته دوگانگی هم وجود دارد. به طور مثال برخی کاوش‌ها توسط هیات علمی انجام می‌شود، برخی دیگر توسط بزرگان باستان‌شناسی و برخی دیگر توسط کارشناسان شهرستان‌ها انجام می‌شود که طراز موجود را بر هم می‌زند. البته چالشی که درخصوص انحصار باستان‌شناسان حاضر در پژوهشکده باستان‌شناسی مطرح بود تا حدودی رفع شده.


اروپا بر ضد اتحادیه اروپا؛ آیا فاشیسم در قاره اروپا دوباره قدرت می گیرد؟ :جهان - تلکسیران\nنگرانی از قدرت گرفتن فاشیسم و چند دستگی در اروپا\nبه گزارش تلکسیران، اختلافات در اروپا، خیلی سریعتر از آنچه پیش بینی می شد، این قاره را از کنترل دولتمردانش خارج کرده است. اگر برگزیت را هم که باعث چند دستگی در اروپا شده کنار بگذاریم، احساسات ضد اتحادیه اروپایی در بسیاری از کشورها از جمله مجارستان، اسپانیا، ایتالیا، یونان و فرانسه بسیار قوی تر از انتظارات بروز داده است.\nنیروی دفاعی اتحادیه اروپا\nاوایل سال میلادی جاری بود که اتحادیه اروپا تصمیم گرفت یکی از اعضایش، مجارستان را بخاطر سیاست های داخلی دولت منتخب آن مجازات کند. برای روشن تر شدن مساله، توجه کنید که ویکتور اوربان توسط رای مردم مجارستان انتخاب شده است. او به صورت قانونی رهبر حزب دکوکرات هاست. اما اتحادیه اروپا مخالفت خود با ویکتور اوربان را به دلیل قوانین ضدمهاجرتی اش بارها اعلام کرده است و مجارستان را تحت فشار و مجازات قرار داده.\nیکی از نمایندگان هلند دربرابر این اقدام در یک ایراد سخنانی مدعی شد که:\nمردم مجارستان سزاوارتر از این هستند...آنها مستلزم داشتن حق آزادی بیان، عدالت، برابری، نبود تبعیض و مقاومت هستند. مواردی که تماما در اتحادیه اروپا تثبیت شده است.\nمی بینید که دموکراسی در فهرست اظهار شده این نماینده از آزادی بیان و عدالت و غیره جایی ندارد.\nیکی از پیشنهادات مجازات اتحادیه اروپا برای مجارستان، که یک گزینه کلیدی می باشد، گرفتن حق رای مجارستان است. مجارستان هنوز عضو اتحادیه اروپا است، هنوز هم مجبور به پرداخت به اتحادیه اروپا، هنوز هم باید از تمام قوانین و مقررات اتحادیه اروپا اطاعت، اما دیگر نمی تواند در وضع قوانین حق رای داشته باشد!\nوزارت حقیقت اتحادیه اروپا\nالبته، احتمال افزایش توافق اتحادیه اروپا برای تحریم مجارستان، تنها بخشی از تهدید است! جدای از سرکوب فیزیکی ( چه توسط اتحادیه اروپا و چه توسط دولت)، نشانه های هشداری از سرکوب فکری افراد نیز وجود دارد. سرکوب آزادی بیان و عقیده!\nمثلا گاردین در مقاله ای درباره اقدام روسیه در توقف کشتی های اوکراینی حرف زده است و می گوید توقف کشتی های اوکراین توسط روسیه ترسناک نیست، این مساله به دلیل انگیزه ها و پیامدهای بعدی ان در اروپا ترسناک است.\nشالوده مقاله، بدون منبع، بدون لینک، مدعی وجود خشونت روسیه است. نیمه اول مقاله با دروغ و اشتباه آغاز می شود. این گاردین است، روزنامه ای که همه انتظار بیشتری از آن دارند!\nدر نیمه دوم مقاله برای مشکل روسیه راه حل پیشنهاد می دهد که نشان می دهد این مقاله واکنشی به اقدام روسیه است. این مقالاه پر از اطلاعات دروغ انلاین است، به ویژه اطلاعات دروغ آنلاین برای روسیه.\nاتحادیه اروپا چگونه حقیقت را ایجاد می کند؟\nهفته پیش اتحادیه اروپا اعلام کرد که میخواهد یک سیستم هشدار سریع، برای کمک به اعضای اتحادیه اروپا راه اندازی کند تا کمپین هایی که اطلاعات دروغ می دهند را شناسایی کند. این اقدام شامل مجموعه ای از اخبار قابل قبول از سوی اتحادیه اروپا است، و هرچه که از کوچکترین انحرافی از چارچوب های اتحادیه اروپا داشته باشد، دروغ محصوب می شود. این باعث می شود که مردم دیدگاه های خودشان را بیان نکنند.\nحذف اختلاف عقاید!\nسیستم عامل های رسانه های اجتماعی نیاز به شناسایی و بستن حساب های جعلی که موجب درز اطلاعات دروغ می شوند دارند. مثلا باید بتوان حسابهای جعلی ایجاد شده در فضای مجازی را شناسایی کرد که اطلاعات دروغ را وارد قضای اینترنت می کنند. یک بات بودن از نظر اتحادیه اروپا به این معنی نیست که شما فردی حقیقی هستید یا نیستید، آیا عقیده درستی دارید یا ندارید! افرادی که کاملا واقعی هستند، به عنوان ربات های روسی نامگذاری شده اند! اینکه آیا بی کفایتی یا فساد واقعا وجود دارد مهم نیست، نکته این است که دولت ها نشان داده اند که نمی توانند به این رسانه ها اعتماد کنند!\nمثلا اتحادیه اروپا از گوگل خواسته است الگوریتمی تعبیه کند که بتواند چگونگی اولویت بندی نمایش محتوای اطلاعات در اختیار اتحادیه اروپا باشد. مثلا هرچیز وابسته به اتحادیه اروپا را که در گوگل سرچ می کنید، محتوای شامل روسیه باید ممیزی بخورد و بر ان مستقلا نظارت شود!\nالگوریتم گوگل اجازه می دهد اخبار که یا مخالف با اتحادیه اروپا، و یا به طور مستقیم از آن انتقاد می شود، در نتایج نمایش گوگل برای اعضای اتحادیه نشان داده شود. این مساله درست نیست و غیرقابل قبول است!\nاتحادیه اروپا می خواهد اینترنت را سانسور کند و از گوگل می خواهد با الگوریتم های خود برخی وب سایت ها را حذف کند!\nپرچم اتحادیه اروپا در اعتراضات اخیر فرانسه بر رروی وسایل نقلیه زرهی که معترضین را سرکوب می کردند نقش بسته بود که خشم معترضین را به همراه داشت!\nاز طرفی اتحادیه اروپا ۴.۶ میلیون یورو کمک هزینه برای تشخیص اطلاعات دروغ در اینترنت اختصاص داده است و از طرفی از گوگل خواسته الگوریتم های خود را در راستای کمک به حفظ منافع اروپا تغییر دهد! آیا این صدای یک سازمان است که تمام مردم اتحادیه اروپا می خواهند بخشی از ان باشند؟ آیا می خواهیم نیروهای دفاعی اتحادیه اروپا که چند ملیتی نیز هستند، بر ضد روسیه در خیابان های اروپا راهپیمایی کنند؟\nمردم اروپا حتی نمی توانند به حقیقت برسند، زیرا سیستمی از قبیل اخبار جعلی را از حساب های رسانه های اجتماعی حذف میکند!\nنشانه ها از وجود چند دستگی، سرکوب و تقلیل دموکراسی در اروپا خبر می دهد، نشانه هایی که می تواند اروپا را در دامان بحرانی جدی از ظهور دوباره فاشیسم گرفتار کند!\nآیا واسطه گری روسیه برای مذاکره بین ایران و آمریکا حقیقت دارد؟\nخلاصه بازی روسیه و امریکا\nورود نخستین محموله سامانه موشکی S400 به ترکیه\nنشت مواد رادیواکتیو از زیردریایی اتمی روسیه\nغنی سازی ?? درصدی از گزینه‌های گام سوم است\nعلت تماس تلفنی مکرون با روحانی چه بود؟\nعراقچی: در کاهش تعهدات برجامی جدی هستیم\nاز ?? تیر غنی سازی اورانیوم را انجام خواهیم داد


"خدمات" و مساله "احترام" در ایران |عصر اترک پایگاه خبری تحلیلی عصر اترک\nسرویس اجتماعی | کد خبر: ۲۸۰۲۹۴۹\nتاریخ انتشار: ۱۳۹۷/۰۱/۲۸ - ساعت ۴:۱۳\nوبلاگ > اسعدی، محمود - خدمت نوعی تولید است که معمولا در ایران چندان جدی تلقی نمی شود. توجه به مخاطب و مشتری در همه ابعاد و کمک به ارتقا روحیه و توان او "خدمت" محسوب می شود بسیاری از فعالیت های سازمانها، افراد و نهادها در دایره خدمت قرار دارد.\nاز منزل که خارج می شوید از تاکسی و اتوبوس تا رستوران ها و مراکز آموزشی و خدمات پزشکی همه در این حوزه اند. حال ببینید ما با خود چه می کنیم یا چه نوع خدماتی به همنوعان خویش ارائه می کنیم. در آنچه بیش از همه به چشم می آید عدم احترام به مشتری به معنی اخص کلمه است. احترام حلقه مفقوده اصلی است. مثلا در ادارات و نهادها وقتی وارد می شوید سرگردانید اگر کسی دم در ابتدا در را بگشاید و راهنمایی کند نوعی "احترام" است. چیزی که شاید نوعی "تشریفات" زائد تلقی شود که هرگز چنین نیست. نظم افراد و شیوه برخورد آنها بخصوص در مبادی ورودی نهادهای خدمت دهنده بسیار مهم است. اغلب اگر هم کسی هست خسته، پرخاشگر و عصبانی بنظر می آید که انگار به زور وظیفه اش را انجام می دهد. سر و وضع اش هم چندان مناسب نیست.\nلباس مرتب و تمیز، استقرار دائم و برخورد شایسته در ابتدای ورودی مراکز حائز اهمیت است که حتی در بخش خصوصی هم رعایت نمی شود. در این زمینه صرفه جویی اصلا مناسب نیست. اینکه در الکترونیکی باز شود هم خوب نیست باید کسی دم در به شما لبخند بزند! در را باز کند و سلام شما را پاسخ دهد. اهالی خدمت باید بدانند برای "خدمت کردن" انجا و اینجا هستند؛ انها "بدهکار" مخاطبند. باید ارام و باوقار باشند و در برابر حتی کژتابی مخاطب از کوره در نروند. گزینش اینگونه افراد خود پروسه خاصی می طلبد. "بی توجهی" خود نوعی بی احترامی است که در اغلب سازمانهای ما وجود دارد. در بانکها، مطب ها، رستوران ها، ادارات، تاکسی ها، اتوبوس ها، مترو و جالب اینکه این موارد روزانه تکرار می شود و همین عامل اساسی آشفتگی روحی و روانی مخاطب است. برای کاهش تنش جامعه امروز ایران لازم است که به این موضوع توجه ویژه شود. جامعه امروز تشنه احترام است که از او دریغ می شود. حتی فروشگاه ها، میوه فروشی ها و... بقالی سر محله هم از این موهبت خالی است. اگر کسی احیانا احترامی هم قائل شود به حساب حقارت و ... گذاشته می شود که ناصحیح است . جامعه امروز نه فقط در بخش دولتی که در بخش خصوصی نیز پرتنش است به مطب ها بنگرید بی احترامی به "بیمار" موج می زند..\nدر خیابان ها و بوستان و فرهنگستان نیز! پلیس راهنمایی که نامش روشنگر هدایت است بغایت بی حوصله و کم توجه است. اگر کسی آدرسی بپرسد اغلب با همان واژه معروف "نمی دانم" مواجه می شود.\nپزشک و مهندس و مدیران هم همین کار را می کنند. اساسا گویا بی احترامی در جامعه امروز ارزش شده است! در موضوع "خدمت" اساس انسان و روابط انسانی است و با حوزه تولید بسیار متفاوت است. اگر در مقوله تولید ما با مشکلات فراوان مواجهیم در خدمات این بلاتکلیفی و عدم رضایت می تواند با همت و خواست عمومی تعدیل و تلطیف شود.


ریمپ از طریق برنامه نویسی بر روی ایسیو خودرو می باشد که باید با علم کافی و تخصص در رابطه با با این فرایند انجام شود در غیر این صورت باعث خرابی ایسیو و خرابی موتور خودرو شما میشود. در ادامه این مقاله با ما باشید.\nایسیو که تحت عنوان کامپیوتر خودرو نیز شناخته میشود همانند کامپیوترهای شخصی یا لبتاپها نبوده و ورودی و خروجی دارای تفاوتهایی است. ورودیهای این کامپیوتر سنسورهایی هستند که در سرتاسر خودرونصب شدهاند. و خروجیهای آن نیز دستورهایی جهت چراغها و یا سایر پردازندهها هستند.\nآلودگیهای زیست محیطی یکی از مهمترین مشکالتی بشری بوده و البته کماکان نیز این مشکل وجود داشته و روز به روز بر وخامت آن افزوده میشود. در اواسط قرن 60ام بود که این موضوع، توجهات ویژهای را به خود جلب نمود. ایالت متحده آمریکا برنام های تحت عنوان هوای پاک را جهت کاهش آالیندگیهای زیست محیطی تدوین نمود. این برنامه، کمپانیهای خودروسازی را وادار به استفاده هر چه بیشتر از کنترلرهای الکترونیکی جهت افزایش بازدهی احتراق سوخت کرد.واضح است که افزایش کارآیی سوخت به معنای کاهش آلایندگی ها زیست محیطی خواهد بود. در اولین گام، کمپانیهای خودروسازی به سراغ کنترل احتراق و انفجار در سیلندرها رفتند. و تجهیزی تحت عنوان Unit Control Engine را طراحی نمودند. ( خودرو ساز ها ملزم به رعایت استاندارد های آلایندگی و مصرف سوخت هستند. خودرو ها را بدون در نظر گرفتن شرایط آب و هوایی مختلف میسازند. به همین دلیل ما ریمپ خودرو را انجام میدهیم که خودرو را با شرایط آب و هوایی و کیفیت پایین سوخت و شرایط های دیگر ایسیو را برنامه ریزی کرده تا به موتور خودرو آسیب وارد نشود.)\nشبکه ناحیهای کنترلر:\nروز به روز بر تعداد آپشنهای خودروها افزوده میشود و اتفاقا در برخی مواقع پرچمداران کمپانیهای مختلف فقط در چند آپشن جزیی با همدیگر فرق دارند. افزایش این آپشن بر تعداد ریزپردازندهها و کنترلرها میافزایدو بر پیچیدگیهای فنی، سیمکشیهای آنها نیز سخت خواهد بود. به همین منظور و جهت کاهش این پیچیدگیها رابرت بوش شبکه ناحیهای کنترلر (Network Area Controller (را طراحی و معرفی نمود.در این پروتوکل از یک اینترفیس دوسیمه استفاده میشود که هم تعداد ماژولهای تحت کنترل را افزایش میدهد و هم مقدار سیمکشی را کاهش میدهد. در این سیستم به جای آنکه سیگنالها توسط یک سیم هدایت شوند، بر روی شبکه دوسیمه تسهیم میشوند.\nاجزای ایسیو عبارتند از:\nمبدلهای آنالوگ به دیجیتال (D to A)\nاین مبدلها، خروجیهای سنسورهایی نظیر سنسور اکسیژن را قرائت مینمایند. خروجی سنسور اکسیژن، اختالف پتانسیل آنالوگی بین 1 تا 0.0 ولت است. ریزپردارنده این سیگنال آنالوگ را تبدیل به سیگنال دیجیتال نموده که حاصل کار یک عدد 01 بیتی خواهد بود.\nخروجیهای دیجیتال Level High:\nدر بسیاری از خودروهای مدرن، ECUوظیفه ارسال دستور جرقهزنی، باز و بسته نمودن مسیر تزریق سوخت و روشن و خاموش کردن فن خنککننده را بر عهده دارد. تمامی این کارها نیازمند خروجیهای دیجیتال است که بایستی توسط ECU فراهم گردد.\nمبدلهای دیجیتال به آنالوگ(A to D)\nگهگاه جهت تجریک و کنترل برخی اجزای موتور نیاز به سیگنالهای آنالوگ است. از آنجا که ریزپرازنده بهصورت دیجیتالی هستند لذا نیاز به این مبدلهای A to D وجود دارد.\nکاندیشنر سیگنال (Conditioner Signal)\nبرخی اوقات بر روی ورودیها و خروجیهای ECU باید تغییراتی انجام گیرد تا تطابق الزم با شرایط سیستم را داشته باشد. به عنوان مثال مبدلD to A ، خروجی سنسور اکسیژن را قرائت مینماید که ممکن است تنظیمات آن بر روی 1 تا 0 ولت باشد در حالیکه خروجی سنسور اکسیژن بین 1 تا 0.0 ولت است. کاندیشنرها مداراتی هستند که جهت تنظیم سطح سیگنال ورودی و خروجی به کار برده میشوند.\nپوسته یا بدنه Ecu در حقیقت به عنوان محافظ سخت افزاری ایسیو بوده و الیه ای جهت نصب روی خودرو و طرف دیگر به عنوان رادیاتور خنک کننده برد الکترونیکی ای سی یو نیز می باشد . توجه داشته باشید که منفی ایسیو از طریق پوسته یا بدنه ecu تامین نمی شود . بلکه به طور مستقل از طریق یک سری پین های ایسیو به سیم کشی اصلی بدنه و در نهایت به بدنه خودرو متصل می باشد.\nبرد الکترونیکی ایسیو:\nبرد الکترونیکی ECU که اصلی ترین قسمت ایسیو بوده ، در حقیقت قسمت سخت افزاری بوده که شامل قطعات الکترونیکی می باشند که از نظر شکل ظاهری و تعداد در ایسیو های مختلف متفاوت بوده ولی به طور کلی دارای اجزاء اصلی یکسانی می باشند که عبارت است از : 0 – انواع IC ها – مدار چاپی 6 – انواع ترانزیستورها 0 – انواع دیودها 4 – انواع خازن ها 0 – انواع مقاومت ها و ...\nدکتر ریمپ ارائه دهنده انواع ریمپ ایسیو خودرو های خارجی و ایرانی و مسابقه ای می باشد. که تمامی کار ها با ضمانت کتبی 2 ساله به مشتری داده میشود. در مقاله های بعد با انواع ایسیو و خرابی های ایجاد شده بر روی آنها شما را بیشتر آشنا خواهیم کرد.\nبرای مطالغه بیشتر روی لینک زیر کلیک کنید.


کد خبر : ۳۱۴۳۰\nتاریخ انتشار : ۲۱ مرداد ۱۳۹۲ - ۱۳:۴۷\nچندی پیش در پرونده‌ای به موضوع برندهای فراموش شده، غبارگرفته یا از رده خارج ایرانی پرداختیم. در آن پرونده حرفمان این بود که چرا بسیاری از برندهای معتبر ایرانی که روزی جزو برندهای معتبر در ایران و جهان بوده است، این روزها فروغ خود را از دست داده و نام و نشان گذشته را ندارد.\nذیل آن نیز تلاش کردیم اهمیت برند و برندسازی در اقتصاد را به مدیران گوشزد کنیم تا برای برندهای بایگانی شده یا به حاشیه رفته کشور فکری بکنند. اما آنچه باعث شد این سطور به نگارش درآید، مجموعه اخباری بود که در روزهای اخیر درباره جنگ تجاری اپل با سامسونگ و نوع برخورد با برندهای آنها منتشر شده و دقت در آن واقعا آموزنده و قابل تامل است.\nماجرا از این قرار است که ماه هاست اپل و سامسونگ درگیر یک جنگ تجاری بر سر کپی رایت یا حق مالکیت هستند. در شکل خلاصه و ساده ماجرا، این دو کمپانی، هر کدام ، یکدیگر را متهم به سرقت فناوری و اختراع به کار رفته در گوشی های تلفن همراه و تبلت ها می کنند.\nحال در اوج این جنگ، دادگاهی آمریکایی و کمیسیونی به نام کمیسیون بین المللی تجارت آمریکا به نفع سامسونگ که یک کمپانی غیرآمریکایی است، رای داد و بر اساس آن، فروش برخی مدل های قدیمی آیفون و آی پد را که در آن از اختراعات سامسونگ استفاده شده بود هم در آمریکا و هم در دیگر نقاط دنیا ممنوع کرد.\nبا این حال شخص باراک اوباما، رئیس جمهور آمریکا وارد ماجرا شد و این تصمیم را به نفع اپل وتو کرد. صرف نظر از درست یا غلط بودن این وتو، نفس این تصمیم آموزنده است.\nاین که رئیس جمهور یک کشور وقتی پای منافع یکی از بزرگ ترین کمپانی های ملی اش وسط می آید، مستبدانه و بی قید و شرط به نفع آن کمپانی وارد عمل شود و کمپانی رقیب را حتی با زور از میدان به در کند، اهمیت برند و توجه به نقش آن در اقتصاد ملی کشورها را می رساند.\nاپل جزو سه شرکت برتر جهان است که میلیون ها شغل و فرصت در داخل و خارج آمریکا ایجاد کرده است.\nاین کمپانی نشانه ای از برتری فناوری آمریکا در جهان و صادرکننده فرهنگ این کشور است و به گونه ای فخرفروشانه و متکبرانه می خواهد خود را سلطان فناوری ارتباطات و اطلاعات جلوه دهد.\nبنابراین وقتی پای این گونه منافع برندی و شرکتی به میان می آید، شخص رئیس جمهور وارد عمل می شود و با پشت پا زدن به تمام معیارهای اخلاقی، حقوقی، حرفه ای و بین المللی، مستبدانه و بدون توضیح، از برند خود دفاع می کند که دفاع از برند دفاع از اشتغال و درآمد و نفوذ ملی است.\nجالب است که رسانه های آن کشور نیز در برابر این تصمیم سکوت می کنند و برخلاف آرمان های اخلاقی که همیشه بر آن پای می فشارند، چنین تضییع حقی را به چالش و سوال نمی کشند.\nتمام این نشانه ها و رفتارها، اهمیت برند و برندسازی و دفاع از حیات و ادامه حیات برندهای ملی را گوشزد می کند و در مقابل برای رفتار مدیران با برندهای ملی جای تاسف باقی می گذارد.\nاکنون به نظر می رسد با آمدن دولت جدید، نگاه مدیران اقتصادی نیز به برندهای ملی باید تغییر کرده و حمایت از برند، حمایت از اقتصاد و درآمد و اشتغال و افزایش نفوذ سیاسی و فرهنگی محسوب شود.


امید فراغت: آقای تاج؛ فوتبال ابزار هست اما کمچه و ماله نیست! – سایت خبری ایرانیانِ کانادا و آمریکا\nامید فراغت: آقای تاج؛ فوتبال ابزار هست اما کمچه و ماله نیست!\n29 اردیبهشت 97 – امید فراغت – ان آی تی وی نیوز\nفوتبال ابزار هست اما کمچه و ماله نیست!\nکی روش گفته ۶۰-۵۰ سال از فوتبال اسپانیا و پرتغال عقب تر هستیم! نمی دانم از نقطه نظر فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی در قیاس با جوامع توسعه یافته در چه وضعیتی قرار داریم اما هر چه که هست در شرایط امروز جامعه که به واسطه بروز و ظهور شبکه های اجتماعی و ارتقاء سطح آگاهی مردم، حضور در جام جهانی فوتبال دیگر یک اتفاق حماسی نیست! خردمندی این است که متناسب با واقعیت های اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی جامعه گفتار و عملکرد داشته باشید و تبعات حضور در جام جهانی را با مسائلی چون ایدئولوژی، صدور فرهنگ، سفیران انقلاب و …پیوند نزنید!.\nملت- دولتی هستیم که به واسطه داده ها، تهاجم و تربیت تاریخی، موضوعات و اتفاقات بدیهی را نیز از قواره اش خارج می کنیم و در پس ذهن مان این روش و منش جا خوش کرده که در مسابقات برون مرزی با یک تیر باید چند نشان بزنیم! به دلیل چنین ذهنیتی ست که در آستانه آوردگاه های جهانی به دلیل نگرش صدور فرهنگ و انقلاب، می آئیم ” دماغ” فوتبال را درست کنیم که متاسفانه ” چشم” فوتبال را کور می کنیم!.\nاین درست که در جوامع در حال توسعه و یا کم تر توسعه یافته، فوتبال ابزار است! اما ” کمچه” یا ” ماله” نیست که بخواهیم در آستانه رویدادهای بین المللی با استفاده از دیدارهای سیاسی و …و با کمک گرفتن از تبلیغات رسانه ای، سطوح ناصاف و …را ماله بکشیم!.\nواقعیت های ورزش و فوتبال کشور همانی ست که در معرض دید عموم قرار دارد! و دیدار و ملاقات های پی در پی با رجال سیاسی کشور چیزی جزء یک دیدار ساده و تبلیغاتی نیست! که اگر غیر از این بود باید در طول ۴۰ سال پس از انقلاب از نقطه نظر سخت افزاری و نرم افزاری هم سطح ورزش جوامع توسعه یافته می شدیم!.\nدر ملاقات با رجال سیاسی، کار آنان حمایت و روحیه دادن و وظیفه شما روحیه گرفتن است! مبادا این حمایت را که در واقع وظیفه ذاتی یک رجل یا رجال سیاسی ست را به حساب تایید عملکردهای پیدا و پنهان مجموعه کاری تان بگذارید!.\nملت ایران همیشه مبارزان خود را در عرصه جنگ، اقتصاد، سیاست، فرهنگ، ورزش و …حمایت می کند بیاییم آرام آرام به سمت و سویی برویم که خارج از شوهای تبلیغاتی، گفتار و عملکردهایی طبیعی و غیر حماسی داشته باشیم. ببینیم آیا فوتبال جوامع توسعه یافته مثل آلمان، برزیل، اسپانیا، فرانسه، آرژانتین و …قبل از ورود به جام جهانی شوهایی مثل مراسم بدرقه، دیدار با رجال سیاسی و …به انجام می رسانند؟!\n« آمریکا تحقیق برای جنایات اسرائیل را شرم آور خواند (خبری قبلی)\n(خبری بعدی) آخرین اخبار از نشست نمایندگان سران قوا درباره “مؤسسات اعتباری” »


پایگاه خبری پیارم » تشکیل 9 هزار پرونده تعزیراتی در هرمزگان\nتشکیل ۹ هزار پرونده تعزیراتی در هرمزگان\nمدیرکل تعزیرات حکومتی هرمزگان از تشکیل حدود ۹ هزار پرونده تعزیراتی در هرمزگان طی سه ماهه نخست سال جاری خبر داد. علیرضا حسن‌پور امروز در گفت‌و‌گوی اختصاصی با خبرنگار فارس در بندرعباس با تشریح عملکرد این اداره‌کل در سه ماهه اول امسال گفت: محور فعالیت تعزیرات حکومتی در سه حوزه کالا و خدمات، بهداشت، ...\nمدیرکل تعزیرات حکومتی هرمزگان از تشکیل حدود ۹ هزار پرونده تعزیراتی در هرمزگان طی سه ماهه نخست سال جاری خبر داد.\nعلیرضا حسن‌پور امروز در گفت‌و‌گوی اختصاصی با خبرنگار فارس در بندرعباس با تشریح عملکرد این اداره‌کل در سه ماهه اول امسال گفت: محور فعالیت تعزیرات حکومتی در سه حوزه کالا و خدمات، بهداشت، دارو، درمان و دامپزشکی و قاچاق کالا و ارز است که در این میان بخش کالا و خدمات با ۸ هزار و ۱۱۵ فقره پرونده بیشترین موارد را به خود اختصاص داده است.\nوی افزود: در این بخش از مجموع پرونده‌های متشکله ۵ هزار و ۶۱۰ فقره پرونده مختومه شده است که به نسبت مدت مشابه سال قبل ۵۶ درصد رشد داشته است.\nاین مسئول، جمع کل محکومیت‌ها در بخش کالا و خدمات را ۳۵ میلیارد ریال اعلام کرد که ۱۵ میلیارد آن وصول شده است.\nمدیرکل تعزیرات حکومتی هرمزگان عملکرد بخش بهداشت، دارو، درمان و دامپزشکی را در این مدت تشکیل ۶۲۲ پرونده ذکر کرد که ۱۱۹ فقره آن مختومه شده است.\nحسن‌پور، عملکرد سومین بخش از حوزه ماموریت‌های جاری تعزیرات حکومتی در بخش قاچاق کالا و ارز را در مدت سه ماه امسال ۲۵۲ پرونده اعلام کرد که با شش درصد افزایش به نسبت سال قبل ۱۶۵ مورد آن مختومه و ۲۵۲ میلیارد ریال نیز مجموع محکومیت‌های این بخش بوده است.\nوی در جمع‌بندی مجموع پرونده‌ها و نتایج آن خاطر نشان کرد: مجموع عملکرد تعزیرات حکومتی در سه بخش یاد شده تشکیل ۸ هزار و ۹۸۹ پرونده بوده است که از این میزان ۵ هزار و ۸۹۴ فقره آن مختومه شده است.\nمدیرکل تعزیرات حکومتی هرمزگان در ادامه با اشاره به عملکرد اجرای احکام نیز اظهار داشت: از مجموع ۴ هزار و ۱۰۸ فقره پرونده وارده، ۴ هزار و ۲۰۱ فقره آن مختومه شده است که بخشی از آن مربوط به سال قبل است.\nاین مقام مسئول با اشاره به اجرای سیستم یکپارچه ثبت پرونده‌ها یادآور شد: این سیستم که از ابتدای اردیبهشت امسال با ساز و کار پیشرفته طراحی و اجرا شده است امکان ثبت تمام گزارشات واصله را به راحتی میسر و بانک جامع اطلاعاتی را تشکیل می‌دهد به گونه‌ای که سوابق متخلفان را ثبت خواهد کرد.\nحسن‌پور، مدت زمان متوسط رسیدگی به پرونده‌ها را در بخش کالا و خدمات ۵۳ روز در سال گذشته عنوان کرد که به گفته وی به ۲۶ روز در سه ماهه امسال رسیده و تا پایان امسال نیز به کمتر از ۲۰ روز خواهد رسید.\nوی، متوسط زمان رسیدگی در بخش بهداشت و دارو و درمان را ۸۱ روز در سال گذشته و ۳۷ روز در سه ماهه امسال اعلام کرد که در برنامه سال جاری به کمتر از ۲۰ روز خواهد رسید. مدیر کل تعزیرات حکومتی هرمزگان مدت زمان رسیدگی پرونده‌های قاچاق کالا و ارز را ۹۸ روز در سال گذشته و کمتر از ۷۰ روز در سه ماه امسال اعلام کرد.\nمدیرکل تعزیرات حکومتی هرمزگان، متوسط زمان اجرای احکام را در سه بخش کالا و خدمات در سال گذشته یک ماه، بهداشت و دارو ۳۷ روز و قاچاق کالا و ارز را ۸۳ روز اعلام کرد و گفت: بنا داریم در این بخش مهم متوسط زمان اجرای احکام در دو بخش اول به ۱۵روز و در بخش قاچاق به یک ماه کاهش دهیم.\nوی همچنین با تاکید بر اینکه ثبت پرونده‌ها در این اداره کل به روز است، مزیت این کار را قرار گرفتن فوری پرونده‌ها در چرخه رسیدگی به منظور اعلام نتیجه عنوان کرد.\nوی همچنین عمده تخلفات را در بخش کالا و خدمات عنوان کرد که گرانفروشی، عدم درج قیمت و عرضه خارج از شبکه بیشترین پرونده‌های متشکله را در استان هرمزگان شامل می‌شود.\nحسن‌پور با انتقاد از عدم ارائه سرویس‌های مناسب اینترنتی از سوی مخابرات، قطع و وصل مکرر سیستم ثبت پرونده‌ها را موجب اخلال در ثبت پرونده‌ها و افزایش زمان رسیدگی اعلام کرد که مشکلات زیادی را به همراه دارد.\nوی در پایان از همکاری استاندار هرمزگان در اختصاص بودجه از محل اعتبارات استانی جهت بازسازی ساختمان اداره کل تعزیرات حکومتی قدردانی کرد.\nلینک کوتاه :http://www.piyarom.ir/?p=5364