Адбыўся афіцыйны візіт Прэзідэнта Беларусі у Індыю\nПад знакам вялікай палітыкі. Прэзідэнт Беларусі знаходзіўся з афіцыйным візітам у Індыі.\nУ Аляксандра Лукашэнкі быў насычаны візіт. Праграма вельмі шчыльная. Адны перамовы змяняліся іншымі. І на ўсіх сустрэчах адчувалася пэўнае і ўсебаковае жаданне паглыбляць супрацоўніцтва. Гасцініца "Ліла Пэлас" у цэнтры Дэлі ў панядзелак увечар і ўвесь аўторак стала часовай рэзідэнцыяй Кіраўніка беларускай дзяржавы. Гасцямі Прэзідэнта сталі міністр замежных спраў Індыі Сушма Сварадж і віцэ-прэзідэнт гэтай краіны Венкая Найду. Гэта стала своеасаблівай рэпетыцыяй вялікай і змястоўнай гутаркі ў прэм'ер-міністра Нарэндры Модзі і прэзідэнта Індыі Рама Натха Кавінда. Індыя - уплывовы глабальны гулец. Член Вялікай дваццаткі, а таксама Шанхайскай арганізацыі супрацоўніцтва і БРІКС. Падчас двухбаковых перамоў Аляксандр Лукашэнка і яго калега - прэзідэнт Індыі - абмеркавалі поўнамаштабнае ўзаемадзеянне і працу ў фармаце еўразійскай інтэграцыі. Яшчэ раз актуалізавалі пытанні двухбаковага і міжнароднага супрацоўніцтва.\nДасягнуты шэраг дамоўленасцяў падчас перамоў Аляксандра Лукашэнкі з прэм'ер-міністрам паўднёваазіяцкай краіны Нарэндрам Модзі. Бакі абмеркавалі развіццё двухбаковага супрацоўніцтва ў гандлёва-эканамічнай, палітычнай і навукова-тэхнічнай сферах. Парафіравана дамова паміж Беларуссю і Індыяй аб інвестыцыях. Аляксандр Лукашэнка таксама паабяцаў усялякую падтрымку ў пытанні скарэйшага заключэння пагаднення аб свабодным гандлі Індыі з Еўразійскім эканамічным саюзам. Дамовіліся павялічыць пастаўкі калійных угнаенняў. Індыйскі рынак для беларускай калійнай кампаніі з'яўляецца стратэгічным. Мемарандум прадугледжвае пастаўку больш як 4 мільёнаў тон на працягу наступных шасці гадоў.\nЗа чвэрць стагоддзя паміж Беларуссю і Індыяй тавараабарот амаль дасягнуў паўмільярда долараў. За 25 гадоў дыпламатыі атрымалася зрабіць вялікі рывок. Тым не менш час выходзіць на якасна новы ўзровень супрацоўніцтва. Асаблівую ролю ва ўмацаванні двухбаковых адносін сыграюць і міністэрствы замежных спраў.\nАляксандр Лукашэнка запрасіў Нарэндру Модзі наведаць Беларусь у найбліжэйшы час. Вырашана правесці пасяджэнне міжурадавай камісіі, якое стане этапам падрыхтоўкі візіту прэм'ер-міністра Індыі ў Беларусь.\nАдносіны Беларусі і Індыі падняліся на новую прыступку развіцця\nДэкрэт №6 падпісаў Прэзідэнт Беларусі\nЗаложніца ў банку ў Заслаўі вызваленая. Зламыснік ліквідаваны\nУ Заслаўі завяршылася спецаперацыя па вызваленні заложніцы ў аддзяленні банка\nНачная пагоня ў Мінску\nУ Мінску два чалавекі пацярпелі з-за непагадзі\nУ Мінску падлічваюць урон ад стыхіі, якая бушавала напярэдадні\nПрагноз надвор'я на 19 ліпеня\nКіраўніку дзяржавы далажылі аб барацьбе з кантрабандай на мяжы\n"Размова ў Прэзідэнта". Сёння пасля "Панарамы"\nУ сталіцы сёння далі старт мінскай гарадской маладзёжнай будоўлі\nСяргей Гурэнка: "Галоўнае - паказаць добры камбінацыйны футбол"\nКасцёл Праабражэння Гасподняга ў Наваградку афіцыйна атрымае статус святога месца\nДа ІІ Еўрапейскіх гульняў увядуць бязвізавы рэжым\nІспанскае дасягненне Вольгі Мазуронак\nКітай сёння адзначае Дзень утварэння КНР\nБеларусь і ААЭ будуць супрацоўнічаць у сферы судовай экспертызы\nПра сітуацыю на мытні Прэзідэнт Беларусі гаварыў з кіраўніком Мытнага камітэта\nАляксандр Лукашэнка правёў сустрэчу з Мар'янай Шчоткінай


Вочна-завочна Магістратура, MBA: Злучаныя Штаты Амерыкі, Масачусэтс, MA 2018\nВочна-завочна Магістратура, MBA: Злучаныя Штаты Амерыкі, Масачусэтс, MA\nВочна-завочна MBA, праграмы магістра навук, магістарскія праграмы і курсы падвышэння кваліфікацыі ў лепшых бізнэс-школах і ўніверсітэтах Злучаныя Штаты Амерыкі, Масачусэтс, MA. Каб звязацца з прыёмнымі камісіямі школ 3 клікі!\nУсе (187) Master Degrees (67) Masters of Science (48) Masters of Arts (12)\nВа ўніверсітэце 1 год August 2018 Злучаныя Штаты Амерыкі San Francisco Cambridge New York Boston + 2 more\nВа ўніверсітэце 1 год August 2018 Злучаныя Штаты Амерыкі San Francisco Boston New York Cambridge + 2 more\nMicromasters праграмы ў лічбавым кіраванні прадуктам (Бостанскі універсітэт)\nАнлайн Вочна-завочна September 2018 Злучаныя Штаты Амерыкі Cambridge\nПраграма MicroMasters завяршаецца двума курсамі, што аб'ектам рычагоў арыентаванага мыслення, лічбавых магчымасцяў працэсаў і аналізу дадзеных інструментаў для пабудовы "межавых остовного" навыкі ў бегу, вымярэння і адаптацыі стратэгічных эксперыментаў, якія могуць прывесці да новых прадуктаў, бізнес-мадэлі і росту рынку. [+]\nМенеджэр па прадукцыі з'яўляецца адным з самых гарачых пазіцый ў фарміруецца лічбавай эканомікі.\nМенеджэр па прадукту, па сутнасці, "генеральны дырэктар" лічбавага прадукту. Яны разумеюць і вызначаць патрэбы; ўсталяваць дарожныя карты, планаваць і каардынаваць працэс развіцця; чэмпіён і запуск прадуктаў і кантраляваць жыццёвы цыкл прадукту. Яны з'яўляюцца выканаўцамі ідэй у галіне лічбавых бізнэс-інавацый.... [-]\nMicromasters праграмы ў біяінфарматыкі (Універсітэт Мэрыленда універсітэцкага каледжа)\nАнлайн Вочна-завочна 24 тыдняў September 2018 Злучаныя Штаты Амерыкі Cambridge\nУ гэтай праграме вы даведаецеся, як аналізаваць ДНК-паслядоўнасці, каб знайсці мутацыі і анамаліі, разумеюць важную ролю структура бялку гуляе ў функцыі бялку і выкарыстоўваць інструменты статыстычнага аналізу, у тым ліку R праграмаваннем, помоему біялагічных вялікіх аб'ёмаў дадзеных. [+]\nСучасная біялогія стварае вялікія колькасці вялікіх аб'ёмаў дадзеных. Схаваныя ў гэтых дадзеных можа быць наступнай блокбастара тэрапіі рака, канчатковае доказ таго, што пэўны ген адказвае за хваробы, або інфармацыю, неабходную для рэплікацыі вырашальную біялагічны працэс - і вы маглі б быць у камандзе, якая адкрывае яго.\nБіяінфарматыкі сумесяў біялогіі, інфарматыкі і матэматыкі, і ў гэтай праграме біяінфарматыкі MicroMasters вы атрымаеце веды пярэдні край і вопыт, які дасць вам значнае перавага кар'еры ў гэтай захапляльнай вобласці.... [-]\nMicromasters праграмы ў галіне прадпрымальніцтва (Індыйскі інстытут кіравання, Бхопал)\nУ гэтай праграме MicroMasters прадпрымальніцтва, вы даведаецеся, як стаць прадпрымальнікам і набыць навыкі кіравання, неабходныя, каб зрабіць ваша прадпрыемства паспяховым. Вы атрымаеце навыкі ў галіне фінансаў, бухгалтарскага ўліку, маркетынгу і кіравання людзьмі і даведацца, што патрабуецца, каб кіраваць бізнесам. [+]\nВы інавацыйныя, ёсць новы бізнес-ідэю ці надзеі стаць свой уласны генеральны дырэктар?\nНа працягу многіх гадоў мы лічылі, што прадпрымальнікі нарадзіліся з прыроджанымі інавацыйных навыкаў, але зараз мы ведаем, прадпрымальніцтва можна навучыць.\nУ гэтай праграме MicroMasters прадпрымальніцтва, вы даведаецеся, як стаць прадпрымальнікам і набыць навыкі кіравання, неабходныя, каб зрабіць ваша прадпрыемства паспяховым. Вы атрымаеце навыкі ў галіне фінансаў, бухгалтарскага ўліку, маркетынгу і кіравання людзьмі і даведацца, што патрабуецца, каб кіраваць бізнесам.... [-]\nАнлайн Вочна-завочна 32 тыдняў September 2018 Злучаныя Штаты Амерыкі Cambridge\nГэта педагагічнае праектаванне і тэхналогіі MicroMasters Праграма забяспечыць веды і навыкі, неабходныя для сваёй выгады адной з найбольш хутка растучых абласцей адукацыі - онлайн выкладання і навучання. Гэтая праграма падрыхтуе вас для стварэння прывабнага і актыўнага навучання, з выкарыстаннем лічбавай педагогіку, новыя тэхналогіі і аналітычныя дадзеныя. [+]\nНаш унікальны падыход да распрацоўкі навучальных праграм факусуюць на разуменні тэорыі навучання, змешваючы традыцыйныя мадэлі дызайну з хуткага прототипирования і аналітычныя дадзеныя для стварэння онлайн-курсы. Вы атрымаеце практычны вопыт распрацоўкі і публікацыі онлайн-курсы з выкарыстаннем платформы EDX.... [-]\nMicromasters праграма ў навуцы дадзеных (ЯК Сан - Дыега)\nАнлайн Вочна-завочна 40 тыдняў September 2018 Злучаныя Штаты Амерыкі Cambridge\nExcel ў навуцы дадзеных, адна з самых гарачых палёў у цёк сёння. Даведайцеся, як атрымаць новыя ідэі ад вялікіх дадзеных, задаючы правільныя пытанні, маніпулявання наборамі дадзеных і візуалізацыі вашых вынікаў у пераканаўчых спосабаў. [+]\nExcel ў навуцы дадзеных, адна з самых гарачых палёў у цёк сёння. Даведайцеся, як атрымаць новыя ідэі ад вялікіх дадзеных, задаючы правільныя пытанні, маніпулявання наборамі дадзеных і візуалізацыі вашых вынікаў у пераканаўчых спосабаў.\nУ гэтай праграме MicroMasters, вы будзеце развіваць ўсебакова разуменне матэматычных і вылічальных сродкаў, якія складаюць аснову навукі дадзеных і як выкарыстоўваць гэтыя інструменты, каб зрабіць рэкамендацыі бізнес-кіраваныя дадзенымі.... [-]\nтэставанне праграмнага забеспячэння Micromasters і верыфікацыі праграм (Універсітэт Мэрыленда універсітэцкі каледж)\nУ гэтай праграме тэставання і верыфікацыі праграмнага забеспячэння MicroMasters вы атрымаеце неабходныя веды аб канцэпцыях тэставання праграмнага забеспячэння і метадаў і навучыцца разборам розных выпадкаў тэставання праграмнага забеспячэння і як яны задакументаваныя. Вы таксама даведаецеся, як планаваць, выконваць і кіраваць тэставання праграмнага забеспячэння, а таксама метады якасці праграмнага забеспячэння для фармальнай верыфікацыі, якая выкарыстоўваецца ў крытычна важных праектах. [+]\nПраграмнае забеспячэнне закранае амаль усё ў нашым сучасным свеце. Сёння спажыўцы чакаюць інтуітыўна і надзейную тэхналогію, а ў больш перапоўненым рынку невялікія памылкі могуць выклікаць незадаволенасць і бездагляднасці. Тэставанне праграмнага забеспячэння ліквідуе недахопы ў распрацоўцы праграмнага забеспячэння пры пабудове маштабуюцца працэсаў распрацоўкі, каб забяспечыць лепшы карыстацкі досвед у сваім класе. Вывучыце навыкі, неабходныя, каб атрымаць поспех у якасці праграмнага забеспячэння тестеров або забеспячэння якасці інжынера.... [-]\n. Навучыцца будаваць трубаправод для аналізу дадзеных, ад збору і захоўвання дадзеных на аснове аналізу і інтэрактыўнай візуалізацыі. [-]\nMicromasters праграма ў галіне сонечнай энергетыкі машынабудавання (TU Delft)\nСонечная тэхналогія выкарыстоўваецца энергія хутка пашыраецца. Сонечных фотаэлектрычных (PV) сектар з'яўляецца самым буйным і хутка расце працадаўцам аднаўляльных крыніц энергіі ва ўсім свеце з ростам патрэбы ў спецыялістах, якія могуць падтрымаць гэты рост. У гэтай праграме MicroMasters вы атрымаеце веды і навыкі, неабходныя, каб працягнуць кар'еру ў галіне сонечнай энергіі і стаць паспяховым прафесійным сонечнай энергіі. [+]\nСонечная тэхналогія выкарыстоўваецца энергія хутка пашыраецца. Сонечных фотаэлектрычных (PV) сектар з'яўляецца самым буйным і хутка расце працадаўцам аднаўляльных крыніц энергіі ва ўсім свеце з ростам патрэбы ў спецыялістах, якія могуць падтрымаць гэты рост.\nУ гэтай праграме MicroMasters вы атрымаеце веды і навыкі, неабходныя, каб працягнуць кар'еру ў галіне сонечнай энергіі і стаць паспяховым прафесійным сонечнай энергіі. Гэтая праграма навучыць вас, што чакаецца ад сонечных экспертаў, і падрыхтуе вас да занятасці ў розных пасадах у тым ліку:... [-]\nВялікія дадзеныя змяняюць спосаб прадпрыемствы працуюць. Вядзёны новай шкалы збору дадзеных, якая забяспечвае велізарныя ўзроўні інфармацыі, прадпрыемствы цяпер маюць магчымасць аналізаваць і збіраць ідэі дадзеных, каб прымаць больш абгрунтаваныя рашэнні. Навукоўцы дадзеных і бізнес-аналітыкі карыстаюцца высокім попытам, як кампаніі імкнуцца выкарыстоўваць дадзеныя для паляпшэння сваіх бізнэс-аперацый. [+]\nНавукоўцы дадзеных і бізнес-аналітыкі карыстаюцца высокім попытам, як кампаніі імкнуцца выкарыстоўваць дадзеныя для паляпшэння сваіх бізнэс-аперацый.... [-]\nНа працягу наступнага дзесяцігоддзя, маркетынг працоўных месцаў, па прагнозах, будзе расці хутчэй, чым у сярэднім па ўсіх прафесіях. У эпоху лічбавых збояў, кампаніі ўсё часцей сканцэнтраваны на лічбавы маркетынг, ствараючы павышаны попыт на спецыялізаваны набор навыкаў. [+]\nМаркетынг у праграме Digital World MicroMasters узбройвае навучэнцаў з асноўнымі канцэпцыямі і практычнымі навыкамі, каб пабудаваць кар'еру ў галіне маркетынгу ў эпоху лічбавых тэхналогій. На працягу ўсёй праграмы, навучэнцы будуць удзельнічаць у вырашэнні праблем і аналітычнага мыслення, набываючы вопыт у:... [-]\nАнлайн Вочна-завочна 36 тыдняў September 2018 Злучаныя Штаты Амерыкі Cambridge\n. Take Your Credential на наступны ўзровень [-]\nLink to and share "Вочна-завочна Магістратура, MBA: Злучаныя Штаты Амерыкі, Масачусэтс, MA 2018"


Расійскія турысты, якія трапілі ў ДТЗ, хочуць працягнуць паездку па Беларусі - 04.01.2022, Sputnik Беларусь\nРасійскія турысты, якія трапілі ў ДТЗ, хочуць працягнуць паездку па Беларусі\nУ планах у турыстычнай групы было трохдзённае падарожжа па Беларусі, аднак у першыя ж суткі паездкі адбылося ДТЗ. У выніку сутыкнення з легкавушкай аўтобус з... 04.01.2022, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 4 сту – Sputnik. Некаторыя расійскія турысты, нягледзячы на наступствы ДТЗ, якое адбылося ў панядзелак, хочуць паглядзець хаця б Мінск, распавяла Sputnik суправаджальны гід групы Таццяна Івахненка.Паводле яе слоў, была запланавана трохдзённая экскурсія ў Беларусь. Расіяне павінны былі першы дзень правесці ў Віцебску і Полацку, вярнуцца ў Мінск і адтуль на наступны дзень паехаць у Мір і Нясвіж. Заключны дзень паездкі турысты з РФ збіраліся правесці ў Мінску і потым рушыць дадому.Суправаджальны гід дадала, што рашэнне прымае туркампанія, улічваецца жаданне людзей. "Цяпер якраз і думаем, што рабіць", - сказала яна.Працягнуць паездку жадаюць усе, хто адчувае сябе здавальняюча, патлумачыла гід. У Мінск яны гатовы з'ехаць ужо ў аўторак."Цяпер рыхтуюць людзей да выпіскі, нас чакае транспарт і мы з'язджаем", - паведаміла суправаджальнік групы.Пакуль звестак аб канкрэтнай колькасці чалавек, якія прадоўжаць паездку, няма – урачы ацэньваюць стан людзей.Двое ў цяжкім станеРаней стала вядома, што двое пацярпелых у ДТЗ па-ранейшаму знаходзяцца ў цяжкім стане. Беларускія медыкі праводзяць кансультацыі з калегамі з расійскага медыцынскага даследчага цэнтра нейрахірургіі імя Бурдэнкі. Абмяркоўваецца пытанне аб мэтазгоднасці транспарціроўкі двух пацыентаў з траўмамі пазваночніка.Як адзначыў ганаровы консул РФ у Віцебску Юрый Суманееў, расійскія ўлады гатовы аказаць любую дапамогу ў транспарціроўцы на радзіму двух пацярпеўшых у ДТЗ з цяжкімі траўмамі.ДТЗ з турыстамі з РасііАварыя адбылася ў панядзелак, 3 студзеня, на 119-м кіламетры трасы Віцебск-Магілёў-Гомель. У турыстычны аўтобус з расіянамі ўехаў легкавік, вадзіцель якога, жыхар Крычава, загінуў на месцы.У ДТЗ пацярпелі 42 чалавекі, з якіх 41 – грамадзяне Расіі. Усіх пацярпеўшых, сярод якіх чацвёра дзяцей, шпіталізавалі ў абласную клінічную бальніцу Віцебска.Па факце ДТЗ узбуджана крымінальная справа. Пасольства РФ у Мінску прыкладае неабходныя намаганні для аказання дапамогі расійскім грамадзянам.Чытайце таксама:\nздарэнні, падарожжа, беларусь, расія, дтз, аўтобус, турыст, легкавы аўтамабіль\n© Sputnik / Павел ВурРасійскія турысты, якія трапілі ў ДТЗ\nУ планах у турыстычнай групы было трохдзённае падарожжа па Беларусі, аднак у першыя ж суткі паездкі адбылося ДТЗ. У выніку сутыкнення з легкавушкай аўтобус з турыстамі перавярнуўся, пацярпеў 41 чалавек.\nМІНСК, 4 сту – Sputnik. Некаторыя расійскія турысты, нягледзячы на наступствы ДТЗ, якое адбылося ў панядзелак, хочуць паглядзець хаця б Мінск, распавяла Sputnik суправаджальны гід групы Таццяна Івахненка.\nПаводле яе слоў, была запланавана трохдзённая экскурсія ў Беларусь. Расіяне павінны былі першы дзень правесці ў Віцебску і Полацку, вярнуцца ў Мінск і адтуль на наступны дзень паехаць у Мір і Нясвіж. Заключны дзень паездкі турысты з РФ збіраліся правесці ў Мінску і потым рушыць дадому.\n"На гэты момант я планую вярнуцца ў гасцініцу, атрымаць нашы рэчы з аўтобуса. Цяпер вырашаецца пытанне (аб прадаўжэнні турыстычнай паездкі – Sputnik), таму што быццам ёсць жаданне ў некаторых усё ж такі паглядзець хаця б Мінск", - расказала яна.\nСуправаджальны гід дадала, што рашэнне прымае туркампанія, улічваецца жаданне людзей. "Цяпер якраз і думаем, што рабіць", - сказала яна.\nПрацягнуць паездку жадаюць усе, хто адчувае сябе здавальняюча, патлумачыла гід. У Мінск яны гатовы з'ехаць ужо ў аўторак.\n"Цяпер рыхтуюць людзей да выпіскі, нас чакае транспарт і мы з'язджаем", - паведаміла суправаджальнік групы.\nПакуль звестак аб канкрэтнай колькасці чалавек, якія прадоўжаць паездку, няма – урачы ацэньваюць стан людзей.\nДвое ў цяжкім стане\nРаней стала вядома, што двое пацярпелых у ДТЗ па-ранейшаму знаходзяцца ў цяжкім стане. Беларускія медыкі праводзяць кансультацыі з калегамі з расійскага медыцынскага даследчага цэнтра нейрахірургіі імя Бурдэнкі. Абмяркоўваецца пытанне аб мэтазгоднасці транспарціроўкі двух пацыентаў з траўмамі пазваночніка.\nЯк адзначыў ганаровы консул РФ у Віцебску Юрый Суманееў, расійскія ўлады гатовы аказаць любую дапамогу ў транспарціроўцы на радзіму двух пацярпеўшых у ДТЗ з цяжкімі траўмамі.\nДТЗ з турыстамі з Расіі\nАварыя адбылася ў панядзелак, 3 студзеня, на 119-м кіламетры трасы Віцебск-Магілёў-Гомель. У турыстычны аўтобус з расіянамі ўехаў легкавік, вадзіцель якога, жыхар Крычава, загінуў на месцы.\nУ ДТЗ пацярпелі 42 чалавекі, з якіх 41 – грамадзяне Расіі. Усіх пацярпеўшых, сярод якіх чацвёра дзяцей, шпіталізавалі ў абласную клінічную бальніцу Віцебска.\nПа факце ДТЗ узбуджана крымінальная справа. Пасольства РФ у Мінску прыкладае неабходныя намаганні для аказання дапамогі расійскім грамадзянам.\nРасіяне пасля ДТЗ распавялі аб дапамозе ад простых беларусаў – відэа\n3 студзеня, 19:21\nДвое грамядзян Расіі знаходзяцца ў цяжкім стане пасля ДТЗ з аўтобусам\nГалоўурач віцебскай бальніцы: адной з пацярпеўшых турыстак праводзяць аперацыю


Аліна Гарнасько выйграла золата ЧС па мастацкай гімнастыцы | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБеларуска Аліна Гарнасько выйграла золата чэмпіянату свету па мастацкай гімнастыцы ў практыкаваннях са стужкай. Спартоўка, якая раней выйграла серабро і бронзу ў японскім Кітакюсю, апярэдзіла на пастаменце расеяк Дзіну і Арыну Аверыных. Яшчэ адна беларуска Анастасія Салас выйграла бронзу чэмпіянату свету па мастацкай гімнастыцы ў практыкаваннях з булавамі.\n„Баварыя” прайграла ў 5 мячоў і зведала самую буйную паразу ў Кубку Германіі ў сваёй гісторыі\n„Баварыя” прайграла менхенгладбахскай „Барусіі” ў матчы 1/16 Кубка Германіі (0:5). Гэта самая буйная параза „Баварыі” ў гісторыі турніру. Таксама гэта самая буйная параза клуба ва ўсіх спаборніцтвах з 1978 года – тады мюнхенцы разгромна прайгралі „Фартуне” (1:7). З тых часоў „Баварыя” ні разу не прайгравала з розніцай у 5 мячоў ці больш.\n„Мяшкоў Берасце” прыме „Эльверум” у гандбольнай Лізе чэмпіёнаў\nГандбалісты клуба „Мяшкоў Берасце” 28 кастрычніка правядуць чарговы паядынак групавога этапа Лігі чэмпіёнаў. Пасля няўдалага старту чэмпіёны Беларусі паспрабуюць набраць першыя ачкі ў дамашнім матчы 6-га тура з гандбалістамі нарвежскага клуба „Эльверум”. Да гэтага берасйейцы прайгралі ўсе сустрэчы ў групе А.\nКіраўніцтва „Барселоны” мае намер заключыць кантракт з Хаві ўжо ў чацвер\nХаві з’яўляецца галоўным прэтэндэнтам на пасаду трэнера „Барселоны”, і кіраўніцтва іспанскага футбольнага клуба мае намер закрыць здзелку ўжо 28 кастрыніка. Пасада галоўнага трэнера „Барселоны” стала вакантнай пасля адстаўкі Рональда Кумана. „Барса” прайграла ў гасцях „Раё Вальякана” з лікам 0:1, і пасля гэтага матчу нідерландскі спецыяліст пакінуў „сіне-гранатавых”. Хаві, былы футбаліст „Барселоны”, зараз трэніруе катарскі клуб „Аль-Саад”.\nАляксей Протас і Максім Сушко вызначыліся выніковымі баламі ў АХЛ\nУ АХЛ адбыўся чарговы тур, у якім беларускія хакеісты вызначыліся набранымі баламі. „Хершы Беарз” у авертайме саступіў „Сірак’юз” з лікам 2:3. У прайграўшых беларускі форвард Аляксей Протас адзначыўся выніковай перадачай. У сезоне ў яго 5 гульняў і 4 (1+3) набраных бала. „Уілкс-Бэры” абыграў „Ліхай Уэлі” з лікам 4:2. Беларускі нападнік Максім Сушко таксама адзначыўся выніковай перадачай. У сезоне ў яго 3 гульні і 1 (0+1) набраны бал.\nВікторыя Азаранка выйшла ў паўфінал турніру ў Індыян-Уэлсе\nВольга Гаварцова прайграла ў кваліфікацыі турніру ў Індыян-Уэлсе


Канвертаваць Binance Coins (BNB) і Nxts (NXT) : Калькулятар абменнага курсу\nBinance Coin (BNB) і Nxt (NXT) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Binance Coin і Nxt пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 19 верасень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Binance Coin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Nxt валюты па змаўчанні. Націсніце на Nxts або Binance Coins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Binance Coin гэта валюта, у ні ў адной краіне. The Nxt гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал BNB можа быць запісаная BNB. Сімвал NXT можа быць запісаная NXT. Абменнага курсу the Binance Coin Апошняе абнаўленне 19 верасень 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the Nxt Апошняе абнаўленне 19 верасень 2020 ад coinmarketcap.com. BNB каэфіцыент мае 15 ўважаецца лічбаў. NXT каэфіцыент мае 13 ўважаецца лічбаў.


Шведская matrixjoga - эратычныя апавяданні »matrixjoga" Калі гэта павінна здарыцца\n« Мая і Олле Я вельмі люблю сваю працу, часам "\n2011/12/09 па Itski эротыка , 6 , matrixjoga\nУ маім уяўленні, мы сустрэнемся з цёплым летнім вечарам на пустэльным пляжы, да заходу сонца. Там, якую мы п'ём піва або сідр, нешта добрае і атрымліваць асалоду ад цішынёй.\nГаворачы пра жыццё ў цэлым, ні адна дэталь аб сям'і або на працы. Мы робім агонь у каміне, каб трымаць нас цёпла, калі заходзіць сонца. Мы сядзім побач, гледзячы на ваду можна ўбачыць, як хвалі мыць на бераг, вы гуляеце пальцамі ў мае валасы, капацца рукамі да плячэй, я уздрыгваю святле вашага дотыку. Вы бліжэй, я сяджу перад вамі, паміж ног. Вы даеце мне масаж вакол шыі / плячэй плячэй на рукі. Вы бераце рукамі дакрануцца да іх з любоўю. Працягвайце да над сцёгнамі / назад бярэ мяне за плечы дае мне пацалунак у шыю шаптаў мне на вуха: "Ты маё сэрца", адзін пацалунак у шыю я уздрыгваю, адчуваць, што яе саскі напружыліся. Вы робіце вялікую абдымкі для мяне, абдымае умерана цвёрдыя, таму, калі ён адчувае, як душа. Я сагрэцца. Вы трымаеце на мяне доўгі час, мы карыстаемся.\nСонца толькі што спускаліся, полымя агню гарыць твар. Я бачу ваш сілуэт. Вы прыгожы, загарэлы, прыгожы, і г.д. Мне вельмі падабаецца ваша прысутнасць. Я звяртаюся да мяне, паклаў ногі вакол вашага цела, як абдымае вас з ног. Падтрымлівае жорсткія. Я адчуваю цябе ў руках, мы не дамо адзін аднаму ў вочы, у нас ёсць hookat. Удалечыні чутны чаек крык.\nВашы рукі varndrar туды і назад праз мае рукі і плечы. Яны прызямліцца на сцягна, правай рукой намацваючы да даследаваць маю грудзі. Я цягну на навобмацак, вы знайшлі сваё ахілесава пята. Ваша левая рука пераплятаюцца вы са мной, абняць пяшчотна. Вы націскаеце сябе супраць мяне. Я адпусціў руку, каб атрымаць мяне, каб я не ўпаў таму. Мой іншага боку прыняць ваш мост і абдымкі. Я дам вам лёгкі пацалунак у шыю, шэпчучы ў вуха: "Вазьмі мяне" атрымаць глядзельную кантакт з вамі. Мы цалуюць адзін аднаго, усё цёпла належным чынам. Яна проста выпраменьвае на нас. Мы становімся як eldboll, знікаюць адзін у аднаго.\nВы для вашых рук да маёй спіне, прымаючы маю кашулю, я дапамагу вам з вашай кашулі. Мы абняць, адчуваючы сябе голым торсам наш сябар супраць сябра, дадатковыя балты ў мяне, ваша сэрца пачашчана б'ецца. Я ўсё больш і больш узбуджанай. Мая спадніца лёгка атрымаць пад ім. У вас ёсць штаны, якія толькі адной кнопкі, так раптоўна, гэта быў ваш выдатны канечнасцяў з урачыстасцяў.\nВы вельмі рады, ваш пеніс добра і цяжка. Вы не можаце проста ісці ў нагу, каб не ўключыць яго. Я вас спыніць, супакоіць цяпер. Укусы вас у шэпт вуха, як прыгожа і прыемна тое, каб быць тут з вамі, у вашым вуху.\nКалі мы, нарэшце, дазволіць нашым запалу ўзяць на сябе, то няма нічога, што знаходзіцца над ім.\nЯ так нябеснага рагавой стагнаць, што я ўслых, калі вы запусціце ў ваш пеніс ўва мне. Мы ставім сябе ўніз, вы дражніце мову, калі мы цалуемся. Я грызці вам лёгкасць соску.\nНам падабаецца, круціцца вакол і змяніць становішча. Калі мы прыходзім у неверагодны аргазм разам. Мы гучна стогне ад задавальнення.\nFlämtades мы ставім сябе побач адзін з адным, абдымаючы, і проста атрымліваць асалоду ад цішынёй. Мовы полымя танчаць ў нашы асобы. Мы разумеем, што сонца было часам вы.\nВы мужна кажа, што мы павінны зрабіць гэта, але тады мы, напэўна, пачакаць з «сэкс» пасля заходу сонца nedgånen таму мы можам бачыць выдатныя цуд\nПрагаласавалі, калі б гэта павінна адбыцца:\n(10 галасоў, сярэдні: 2.40 з 5)\nДругая тройка час з жонкай\nШэсць на тры\nГанна і я\nВізіт да лекара\nМой брат партнёра!\nКаментарыі У выпадку\nПрамежкавыя настаўніка - 373 галасоў


19 лістапад 2012, 12:04\nАдмыслова пішу «выйшла», а не «надрукаваная» — таму што дакладную дату публікацыі вызначыць цяжка. 15 лістапада 1962 году сыгнал 11-га нумару паступіў у рэдакцыю «Нового мира» — але яго пагарталі толькі некалькі чалавек, 17 лістапада часопіс пайшоў падпісчыкам (але дайшоў толькі празь некалькі дзён), 18 лістапада нумар адправілі ў кіёскі (але ёсьць сьведчаньні, што ў той дзень у кіёскі ён яшчэ ня трапіў)...\nВядома дакладна, што ўвечары 19 лістапада маршалы і акадэмікі, міністры і сакратары абкамаў, знатныя ткачыхі, сталявары і канструктары касьмічных караблёў, тыя некалькі сотняў «абраных», што сабраліся ў Крамлі на чарговы пленум ЦК КПСС, сталі ў чэргі, каб набыць нумар часопіса «Новый мир» з аповесьцю аўтара, імя якога ім нічога не казала. Літаратура — ці не апошняе, што іх цікавіла, але праігнараваць аповесьць было немагчыма: толькі што сам Хрушчоў з трыбуны назваў яе «важнай».\nІ вось менавіта ў гэты вечар, у Крамлі, «Адзін дзень Івана Дзянісавіча» — колькасьцю аж у дзьве тысячы асобнікаў — пайшоў у народ (хоць наўрад ці хто ў СССР зь меншым правам мог называцца народам, чым члены ЦК КПСС).\nА да гэтага аповесьць прачыталі члены Прэзыдыюму ЦК — на патрабаваньне Хрушчова ў рэдакцыі «Нового мира» ў адну ноч набралі і аддрукавалі 23 экзэмпляры. Як выпутацца з Карыбскага крызісу, калі хвіліны аддзялялі СССР і ЗША ад абмену ядзернымі ўдарамі, у тыя самыя дні Хрушчоў вырашаў самастойна — публікацыю ж аповесьці пра зэка абставіў як «калегіяльнае рашэньне». Хітры быў мужык Мікіта Сяргеевіч — і крамлёўскія саноўнікі, некаторыя зь якіх дзесяць-дваццаць гадоў таму санкцыянавалі сьмяротныя прысуды тысячам такіх вось зэкаў (дый сам Мікіта Сяргеевіч быў ня без граху), зразумелі настрой гаспадара і санкцыянавалі публікацыю, якая зьмяніла (яшчэ не разбурыла — але ўжо зьмяніла) Савецкі Саюз.\nІ якраз менавіта ў той вечар, у Крамлі, набыў некалькі асобнікаў часопіса яго галоўны рэдактар (да гэтага ён трымаў у руках толькі «сыгнал» з друкарні). Аляксандар Твардоўскі распрацаваў цэлую камбінацыю і выявіў майстэрства кулюарных інтрыгаў, каб машынапіс трапіў да кіраўніка камуністычнай імпэрыі.\nДаючы санкцыю на публікацыю, Хрушчоў і не здагадваўся пра наступствы — як праз чвэрць стагодзьдзя Гарбачоў не прадбачыць вынікі абвешчанай ім «галоснасьці». Тое сьмелае рашэньне Хрушчова для камуністычнай сыстэмы будзе ня меншым, а можа, і большым ударам, чым ягоны даклад на ХХ зьезьдзе пра культ асобы Сталіна.\nДля камунізму як ідэалёгіі і як сыстэмы скрышальным будзе іншы твор Салжаніцына — «Архіпэляг ГУЛаг», але ён ня меў бы такога розгаласу, калі б не ўсясьветная вядомасьць аўтара — а пачалася яна з гэтай невялікай аповесьці. З твору, які, як сьцьвярджалі людзі зь бездакорным літаратурным густам, адразу паставіў разанскага настаўніка фізыкі на адзін ровень з Талстым. Паўстагодзьдзя, якое прайшло з моманту публікацыі, падкарэктавала такія ацэнкі — скажуць, што «Чырвонае кола» нельга параўнаць з «Вайной і мірам», але, як на мой погляд, салжаніцынскі «Адзін дзень...» — бясспрэчна побач з «Хаджы-Муратам», які шмат хто лічыць вяршыняй талстоўскай прозы.\nУ чым адметнасьць аповесьці, дзе няма ні маштабнай статыстыкі рэпрэсій, ні апісаньня катаваньняў і зьдзекаў, дзе герой — не наркам, не камандарм, не «чырвоны прафэсар», а звычайны селянін? А вось менавіта ў гэтым — да Салжаніцына пісалі пра рэпрэсаваных камандармаў, прафэсараў, начальнікаў, пра ўсіх тых, каго было прынята называць элітай — дадаючы звычайна, што «Сталін эліту (палітычную, вайсковую, навуковую) выразаў». Салжаніцын паказаў простага чалавека, «ад зямлі», апісаў адзін ягоны дзень — без катаваньняў фізычных, але зь дзясяткамі такіх «драбніцаў», якія чалавеку, не пагружанаму ў пекла, падаваліся б пакутамі. У сваім дзёньніку Карней Чукоўскі прыгадаў, як у першыя пасьля публікацыі дні сустрэў у Перадзелкіне Валянціна Катаева, і той абрынуўся на Салжаніцына, што вось жа — аўтар ня выявіў пратэст селяніна супраць лягерных парадкаў. Дык у гэтым, адказаў Чукоўскі, і ёсьць сіла аповесьці — каты стварылі такія ўмовы, што чалавек прызвычаіўся, зьмірыўся, страціў адчуваньне справядлівасьці. А ў дзёньніку пазначыў: а ці шмат сам Катаеў пратэставаў, складаючы гімны Сталіну?\nСалжаніцын паказаў: рэпрэсіі былі ня толькі супраць эліты, рэпрэсаваны быў — народ.\nМагчыма, вось гэтую — мужыцкую — праўду і адчуў Хрушчоў, які сам недалёка адыйшоў у сваёй «шахцёрскай» (факт біяграфіі) прастаце, які мог «загнуць ня тое» на сэсіі ААН і якому ў нашыя дні гэта высоўвае папрокам падкантрольная Крамлю прэса — ну ведама, цяперашняга маскоўскага лідэра навучылі (дзе трэба) палітэсу. Але ўсё ж менавіта ён, Хрушчоў, вызваліў зь лягераў мільёны.\nА яшчэ раней адчуў гэтую мужыцкую праўду ў салжаніцынскай аповесьці Твардоўскі. Але разгледзеў таксама і надзвычайны літаратурны талент аўтара, пра што і напісаў у тым самым 11-м нумары. Твардоўскі справядліва назваў свой тэкст «Замест прадмовы» — ня ў сэнсе жанру (бо паводле жанру гэта — клясычная прадмова), а па сутнасьці: «тэкст-паравоз», мэтай якога было працягнуць твор праз цэнзурныя перашкоды. У тэксьце Твардоўскага шмат адсылак да ХХII зьезду, да «савецкай законнасьці» і падобнага, але сказана і галоўнае: «гэта твор мастацкі, і з прычыны менавіта мастацкага асьвятленьня дадзенага жыцьцёвага матэрыялу ён зьяўляецца сьведчаньнем асаблівай каштоўнасьці, дакумэнтам мастацтва».\nВось якраз узровень мастацкасьці — разам з праўдай жыцьця — і паставіць аўтара «Аднаго дня Івана Дзянісавіча» ў адзін шэраг з найлепшымі пісьменьнікамі — і ня толькі ягонага часу.\nІ гэтае спалучэньне праўды і таленту празь некалькі гадоў убачыць Твардоўскі ў прозе супрацоўніка гарадзенскай абласной газэты, былога франтавога лейтэнанта, і надрукуе ў «Новом мире» «Мёртвым не баліць», «Атаку з ходу», «Круглянскі мост». А калі аўтара пачнуць цкаваць за «акопную праўду», дашле яму тэлеграму — «Усё пройдзе, праўда застанецца». Гэтую тэлеграму Быкаў будзе прыгадваць зь вялізнай удзячнасьцю ўсё жыцьцё.\nНу, а той вечар 19 лістапада 1962 году галоўны рэдактар «Нового мира» завяршыў у сваёй кватэры на Кацельнічаскай набярэжнай — з пачуцьцём зробленай справы. Наперадзе ў яго будзе яшчэ нямала клопатаў — і з новымі творамі Салжаніцына, і зь іншымі аўтарамі-аднадумцамі, будзе і супрацьстаяньне зь літаратарамі-сталіністамі, і выклікі на прачуханкі ў ЦК — усё гэта ў выніку загоніць яго ў 60 гадоў у магілу. Але ў той вечар аўтар «Васіля Цёркіна» адчуваў сябе пераможцам. Ён наліў сабе чарку гарэлкі — меў права. Твардоўскі аддаваў перавагу гэтаму «мужыцкаму» напою — як і любіў уставіць у гутарку грубаватую прымаўку, вельмі часта — беларускую (свайго паходжаньня не саромеўся). Сярод улюбёных прымавак Твардоўскага сёньня прыгадваецца вось гэтая: «Перажылі лета гарачае — перажывем і гаўно сабачае».


Балгарскія прадпрыемствы патрабуюць ва ўлад аднавіць пастаўкі расійскага газу\n28 красавіка 2022, 18:31\n28 красавіка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. У Балгарыі прадстаўнікі больш як 25 тыс. прадпрыемстваў звярнуліся да ўлад краіны з патрабаваннем наладзіць дыялог з "Газпрамам" і аднавіць пастаўкі расійскага газу, паведамляе ТАСС.\nПаводле слоў кіраўніка Мінэканомікі Балгарыі Карнэліі Нінавай, члены ўрада правялі сустрэчу з балгарскімі работадаўцамі, у час якой абмяркоўвалі дапамогу эканамічным суб'ектам, захаванне працоўных месцаў і стрымліванне росту цэн.\nПрадстаўнікі прадпрыемстваў адзначылі, што цяпер замясціць пастаўкі газу з Расіі немагчыма, і заклікалі ўлады пачаць аплачваць газ у рублях, як таго патрабуе "Газпрам". Яны таксама заявілі, што не стануць плаціць за газ пасрэднікам, паколькі гэта павялічыць цану на трэць.\nУдзельнікі сустрэчы заклікалі балгарскія ўлады аднавіць супрацоўніцтва з расійскім холдынгам "Газпрам", а таксама замарозіць цэны на блакітнае паліва. Прапануецца выплачваць кампенсацыі за высокі кошт электрычнасці ў краіне.\nКарнэлія Нінава паведаміла: прапановы будуць вынесены на абмеркаванне парламента. Яна таксама адзначыла, што ў сустрэчы прынялі ўдзел прадстаўнікі больш як 25 тыс. прадпрыемстваў, якія сёння забяспечваюць 86 працэнтаў ВУП краіны і ствараюць рабочыя месцы для 82 працэнтаў працаздольнага насельніцтва краіны.\nРаней Балгарыя заявіла, што не стане плаціць за расійскі газ у рублях. У выніку "Газпрам" прыпыніў пастаўкі паліва ў гэту краіну.-0-


Гэта было пад Нясвіжам | Несвиж. Нясвіжскія навіны. Новости Несвижа. Районная газета\nГэта было пад Нясвіжам\n02.07.2014 280 nneditor Комментариев нет\nЧэрвеньская спёка. Хмары пылу над дарогай. А па ёй грукочуць цягачы з гарматамі. Плывуць, нібы караблі, грузавікі. Едуць кавалерысты на неспакойных конях. Дымяцца на хаду палявыя кухні… На гарматах, прычэ-пах, машынах стомленыя, але бадзёрыя салдаты.\nГэта байцы перадавых часцей конна-механізаванай групы генерала Пліева. Паспяхова прарваўшы варожую абарону, яны імкліва рухаюцца на захад.\n…Пасля вызвалення Слуцка 12 гармат 1318-га знішчальна-процітанкавага палка даганялі наступаючыя часці. Яны ехалі ў напрамку Нясвіжа. На ўскраіне горада фашысцкія танкі з засады падбілі машыну, у якой знаходзіўся з разлікам камандзір батарэі капітан Патапаў. Адначасова была разбіта гармата. Камандзір узвода лейтэнант Лешчанка (на фота), які ехаў за 300 метраў ад Патапава, загадаў сваім байцам падрыхтавацца да бою, а сам з радавым Зімаўцом пабег да машыны.\nЯе пярэдняя частка была ахоплена полымем, а ў кузаве – параненыя артылерысты. Яны сцякалі крывёю. Трэба было спяшацца. Вось-вось могуць выбухнуць боепрыпасы. А вораг не спыняў абстрэл дарогі з гармат і кулямётаў. Пад прыкрыццём пылу і дыму Лешчанка і Зімавец пачалі здымаць з машыны таварышаў. За 2 разы яны вынеслі ў бяспечнае месца чацвярых. Калі паўзлі да машыны ў трэці раз, цяжка раніла Зімаўца. Цяпер Лешчанка адзін выносіў параненых.\nТолькі б паспець… I ён зноў і зноў вяртаўся да машыны. Пасля таго, як ён вынес апошнім свайго камандзіра батарэі, пачалі рвацца боепрыпасы.\nРаненых на другой машыне ад-правілі ў напрамку Слуцка. 3 лейтэнантам засталося 6 байцоў і гармата. Уперадзе – вораг. Ні злева, ні справа нашых войск не відаць. Як пазней высветлілася, батарэя, ідучы па другой дарозе, апярэдзіла нашы наступаючыя часці і апынулася адзін на адзін з ворагам. Адступаць немагчыма – без машыны гармату з боепрыпасамі далёка не закоціш.\nРазмеркаваўшы паміж артылерыстамі абавязкі, лейтэнант Лешчанка пачаў назіраць за ворагам. 3 горада даносіўся гул матораў, а над шашой Нясвіж – Стоўбцы вісела пылавая заслона. Па ёй ішлі танкі. Чые яны? Каб высветліць гэта, афіцэр паўзком па жыце дабіраўся да дарогі. 3-за пылу нельга распазнаць машыны. Тады Лешчанка стаў ва ўвесь рост і прыклаў да вачэй бінокль. У гэты час адчыніўся вежавы люк аднаго з танкаў і таксама праз бінокль на яго глянуў чалавек. Не паспеў Мікалай добра разглядзець танкіста, як у яго бок павярнулася вежа і доўгая кулямётная чарга прарэзала збажыну…\n– На шашы гітлераўскія танкі… Хутка яны могуць з”явіцца тут… Што бу-дзем рабіць? – спытаў, прыйшоўшы да артылерыстаў, камандзір узвода.\n– Будзем прымаць бой і змагацца з ворагам так, як на Курскай дузе…\nНад імі было высокае, чыстае неба. Толькі зрэдку дзе-небудзь у недасягальнай вышыні бялелі лёгкія, як мярэжка, перыстыя воблакі ды белыя клубістыя ўзгоркі млелі на небасхіле. Было горача. Апоўдні стала так душна, што нават цяжка было дыхаць. Пот сцякаў па твары, заліваў вочы, на губах адчувалася соль. Марудна ішоў час. У чаканні чагосьці невядомага, якое не абяцала нічога суцяшальнага, байцы моўчкі ляжалі на зямлі. А вакол прырода, не зважаючы на вайну, выхвалялася сваёй прыгажосцю. Фіялетавыя званочкі, падобныя да сонца рамонкі, белая і чырвоная канюшына клікалі да сябе басавітых чмялёў, працавітых пчол, непаседлівых матылькоў.\nЛешчанка вельмі любіў летнюю пару года. Раней ён гадзінамі бываў у полі. Цяпер яму было не да гэтага: ён разумеў, што ад яго залежыць лёс падначаленых і прадумваў да дробязей, як лепш правесці бой.\nПраз некалькі гадзін у напрамку, дзе ляжалі артылерысты, з горада рушылі 8 варожых танкаў. Яны ішлі паходнай калонай на дыстанцыі 100-150 метраў.\n– Страляць па маёй камандзе. Гранаты кідаць пры набліжэнні машын на 25 – 30 метраў! – распарадзіўся і сам стаў ля панарамы гарматы. Побач з ім заняў сваё месца зараджаючы Грышаеў.\nЛяскаючы гусеніцамі і ўздымаючы клубы пылу, браніраваныя машыны падыходзілі ўсё бліжэй і бліжэй. I вось грымнуў першы выстрал. Снарад трапіў у вежу, але не прабіў яе. Танк развярнуўся і выпусціў у бок гарматы доўгую кулямётную чаргу. Ад другога выстралу гарматы ён ахутаўся чорным дымам. Цяпер Лешчанка наводзіў гармату на другую варожую машыну. Выстрал – нібы факел запалала яна. Астатнія 6 танкаў развярнуліся ў лінію і ў лютай злосці імчаліся на пазіцыю артылерыстаў. На асобных машынах сядзелі аўтаматчыкі.\n– Па дэсантніках агонь! – крыкнуў афіцэр і прыпаў да панарамы.\nПяць варожых танкаў за адзін бой знішчыў лейтэнант Лешчанка. Стойкасць, бяспрыкладную мужнасць і бясстрашнасць паказалі ў гэтым баі і астатнія артылерысты. Усе яны адзначаны ўрадавымі ўзнагародамі. За выратаванне параненых байцоў, баявое майстэрства і ініцыятыву ў баі Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 25 верасня 1944 г. лейтэнанту Лешчанку прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.\nС. ГРАБОЎСКІ, “Мінская праўда”, 1965 г. 30 ліпеня\n← Для тех, кого так свято чтим\nВойна… Судьба… Семья… →\nЛукашенко официально вступил в должность Президента Беларуси на новый срок\n21.01.2011 nneditor Комментариев нет


» Як я быў на мінскім мітынгу\n06:0128 ноября 2020\nБеларусам, якія жывуць не ў сталіцы, цяжка ўявіць, што на вуліцы, дзе яны жывуць, можа адбыцца мірны мітынг. Тым больш што ён будзе праходзіць на працягу двух месяцаў кожны дзень. Здаецца, мінчанін нічым не адрозніваецца ад слонімца, тым не менш...\nМне надарылася быць у беларускай сталіцы і нават стаць удзельнікам мірнага мітынгу, але пра ўсё па парадку.\nПаездка ў Мінск адбылася ў сераду, 23 верасня. У той дзень Лукашэнка інаўгурыраваў сябе на шосты тэрмін прэзідэнцтва. Пра гэта даведаўся ўжо ў дарозе, слухаючы навіны па радыё.\nЦі адбудзецца мітынг, я не ведаў, але, скажу шчыра, трапіць на яго хацеў.\nСталіца сустрэла мяне спакойна, людзі спяшаліся па сваіх справах. Я гуляў па вуліцы і расчаравана глядзеў на горад. Здавалася, што шэсці са сцягамі, дэманстранты, АМАП, пра якія кожны дзень гавораць усе сродкі масавай інфармацыі — усё гэта не пра нас.\nШто сход адбудзецца, паведаміў немалады, з сівізной, чалавек у капелюшы ў букіністычнай краме. Прадавачка на яго словы толькі скептычна ўсміхнуліся — ужо позна нешта мяняць, нязменны пакляўся на бібліі, а значыць, спадзяванні на перамены дарэмныя.\nНа набярэжнай ракі Нямігі, проста з-за спіны ад мяне, няспешна, у калоне з чатырох машын, праехалі аўтазакі. Ад неспадзяванкі і грознага аблічча гэтай тэхнікі адчуў, як па скуры прабеглі дрыжыкі. «Рыхтуюцца, — падумаў я. — Значыць, сёння нешта будзе».\nНасустрач мне ішоў хлопец у белым касцюме і чырвонай майцы. Зноў праехала партыя аўтазакаў.\nБез малога ў шэсць вечара народ актыўней стаў з`яўляцца на вуліцы. Бел-чырвона-белых сцягоў не было. «Зараз мы пойдзем праз двары, падымаемся наверх. Там павінны быць нашы», — паказваючы на вуліцу Фрунзенскую, гаворыць таварышу маладзён у скураной чорнай куртцы і шортах. Вагаюся: паехаць у 18.40 (па раскладзе час адпраўлення маёй маршруткі) ці пайсці за імі. Адчуваю пах смажанага. Людзі, якіх сустракаю на шляху, здаецца, гатовыя да ўсяго — галоўнае, не адступаць. Моладзі значна больш.\nУсё ж вырашыў накіравацца на прывакзальную плошчу. Думка пра ноч у пастарунку мяне не пужае, але застацца ў сталіцы яшчэ на дзень не хочацца.\nПрайшоўшы дварамі, апынуўся каля Чырвонага касцёла. На маім шляху да славутага духоўна-мастацкага помніка значна часцей, чым заўсёды, сустракаюцца супрацоўнікі міліцыі. Робяць выгляд, быццам не заўважаюць мінакоў, але гэта падман зроку. Яны сочаць за ўсім, што рухаецца, нават калі стаяць да цябе спінай.\nУ шэсць гадзін вечара ўздоўж праспекта Незалежнасці з`яўляюцца салдацікі са шчытамі — АМАП. Нехта зацікаўлена здымае іх выхад і пастраенне на камеру смартфона, другія спяшаюцца сесці ў грамадскі транспарт і з`ехаць з небяспечнага месца. Трэція насцярожана чакаюць, што будзе далей. На прыпынак з аўтобуса выходзіць нейкі дзіўны чалавек і садзіцца на лаўку — уважліва слухае, назірае.\n«Свабодная краіна», — нехта парушыў напружанае маўчанне. «А хіба вы не ведаеце, сёння ж была інаўгурацыя», — падтрымлівае суразмоўцу жанчына з маленькім дзіцем. «Праз іх загінуў мой унук. Вам яшчэ жыць, а я ўжо аджыла. Не спыняйцеся, трэба ісці да канца», — чую ад бабулькі, якая адлічвае грошы на праезд.\nАзіраюся на яе. Адна справа — пачуць словы падтрымкі мірнага мітынгу ад маладзёна, а тут жанчына, якая пабачыла нямала на сваім вяку і добра памятае «цяжкія» 90-я.\nБел-чырвона-белых сцягоў няма, як і тых, хто б крыкнуў які-небудзь лозунг. Раптоўна знікае «дзіўны» чалавек, а потым і самі амапаўцы хуценька «згарнуліся» і пайшлі прэч з праспекта. За парадкам засталася назіраць група міліцыянтаў.\nЦікавага нічога для сябе больш не знайшоў. Вырашаю сесці ў аўтобус і зноў вярнуцца на Нямігу. На патрэбным прыпынку сышоў, але раптам заўважаю, што няма тэлефона — ён знік.\nЗараз трэба было шукаць смартфон, а не мітынгоўцаў. Мінчане неахвотна дапамагаюць тым, хто просіць у іх дапамогі. Але бываюць выключэнні. Другая дзяўчына, да якой я звярнуўся, хвілін дзесяць была побач, падказваючы працуючыя нумары менскага аўтапарка. Як выявілася, не ўсе нумары, што адзначаны ў інтэрнэце, дзеючыя.\nНекалькі выклікаў на мой нумар з іншага — і вось кіроўца аўтобуса тэлефануе сама. Дабегчы да месца сустрэчы я не паспеў, аўтобус зрушыўся з месца. Зноў пошукі, на гэты раз — аўтапарк. Мне падалося, што яна будзе чакаць на аўтобусным парку №2. Яна чакала на тралейбусным. Час імкліва бяжыць, і вось я ўжо амаль не паспяваю на апошнюю маршрутку. Дэтэктыўныя гісторыя пад назвай «мой тэлефон» расцягнулася на некалькі гадзін. На шчасце, усё закончылася шчасліва.\nЗ аўтавакзала Мінска я выязджаў а палове на дзясятую. Праязджаючы студэнцкую вёску, пачуў пераліўны гук клаксонаў. Аўтобус спыніўся. Сотні машын аказаліся заблакаванымі на дарозе. Глянуў у акно — з двух бакоў стаяла моладзь, якая трымала бел-чырвона-белыя сцягі. Хтосьці накінуў сцяг на плечы, іншы нёс перад сабой. Некалькі аўтамабілістаў пайшлі да капоту свайго аўто, дасталі адтуль біты.\nМне стала неяк не па сабе, на хвіліну здалося, што пачнецца бойка. Але не, затым яны дасталі з сумкі сцягі і, прымацаваўшы палотнішчы да кійка, сталі махаць імі. Наш кіроўца буса таксама выйшаў. Мне карцела апынуцца на вуліцы. На просьбу выйсці чую адмову. Іду на адчайны крок: кажу, што мне блага.\nДзверы адчыніліся. Мы стаялі на чацвёртай паласе дарогі. Іншым разам свой учынак ацаніў бы як вар`яцкі, але не зараз — за сваё жыццё я не хваляваўся.\nНе паспеў перабегчы на тратуар, як да мяне са светлай іншамаркі падбег юнак і запытаўся, як сябе адчуваю. Працягнуў таблетку валідолу. Іншы прынёс бутэльку з халоднай вадой. Такой салідарнасці на дарозе ад зусім незнаёмых, чужых людзей я не чакаў.\nКалі вярнуўся ў аўтобус, кіроўца сказаў: «Ты пра маіх дзяцей падумаў? Ты іх будзеш карміць, калі з імі нешта здарыцца? Навошта выходзіў?» — «Чалавек адчувае сябе бессмяротным — выходзіць на вуліцу ў такім становішчы, — падтрымала яго жанчына, што сядзела спераду. А потым дадала: Добра, што мне сёння не ў начную змену».\nПерад намі прайшоў юнак з бел-чырвона-белым сцягам. Калі б так рашуча ўсе былі настроены, то ніякі Лукашэнка, ніякі чорт нам не быў бы страшным — зламалі б яго на раз-два. З цяжкасцю, але скрозь масу людзей і машын неяк прасунулася «хуткая». Нарэшце скрануліся з месца і мы. Невялічкі кавалак дарогі, недзе каля ста метраў, мы праязджалі гадзіну.\nЯ быў прыемна ўсхваляваны ад пабачанага і перажытага. На самай справе тыя людзі, якія сёння выказалі сваю пазіцыю, нічым ад кожнага з нас не адрозніваюцца. Хіба толькі тым, што яны не будуць спакойна сядзець дома, глядзець тэлевізар, піць гарбату ў той час, калі варта здзяйсняць рашучыя дзеянні. Яны, не баючыся пабояў і смерці, наколькі дазваляе розум і сіла, змагаюцца.\nАдзін з мітынгоўцаў на пытанне, чаму ён тут, сказаў: «Бо я люблю Беларусь. Не варта спадзявацца на тое, што нехта прыйдзе і наладзіць тваё жыццё. Будучыню ствараем мы з вамі. Якой яна будзе, залежыць не ад суседа ці знаёмага, але ад кожнага з нас».\nЗ ім нельга не пагадзіцца. Народ моцны тады, калі ён глядзіць у адным накірунку, трымаецца адзін за другога, дыхае ва ўнісон. Лукашэнка, як бы ні маляваў сябе звышмагутным, не зможа супрацьстаяць народу, калі той страціць цярпенне.\nТэги:беларусь, минск, мітынг


Італія перадасць пасольства Афганістана Катару - міністр - рэпарцёр ЕС\nМіністр замежных спраў Італіі Луіджы Ды Маё. МЗС Расіі/Раздача праз REUTERS\nІталія плануе перанесці сваё афганскае пасольства ў Доху, у Катары, заявіў у нядзелю міністр замежных спраў Італіі Луіджы Ды Маё, апошняе сведчанне таго, што заходнія дыпламаты пастаянна ствараюцца за межамі Афганістана пасля захопу талібаў, піша Франчэска Ландзіні, Reuters.\nАб'ява ідзе пасля ранейшых сігналаў аб тым, што заходнія краіны і Еўрапейскі саюз, якія закрылі свае місіі ў Кабуле, могуць выкарыстоўваць дзяржаву Персідскага заліва ў якасці афшорнага вузла для сваіх дыпламатычных адносін з Афганістанам.\nМногія дыпламаты прыляцелі ў дзяржаву Персідскага заліва, якая з 2013 года прымае палітычны офіс талібаў, пасля эвакуацыі афганскай сталіцы ў канцы мінулага месяца.\nКітай, Іран, Пакістан, Расія і Турцыя адкрылі свае пасольствы ў афганскай сталіцы, павялічыўшы магчымасці непасрэднага ўплыву на новага ўрада, які знаходзіцца ў стадыі фарміравання. Больш падрабязна.\n"Я сустрэнуся сёння з эмірам Катара, а затым з міністрам замежных спраў, таму што мы маем намер перанесці амбасаду, якую мы мелі ў Кабуле, у Доху", - сказаў Ды Маё, які размаўляў у відэазванку з Дохай з бізнесменамі і палітыкамі наведваючы дзелавую канферэнцыю ў Чарнаббіё на возеры Кома.\n"Катар стаў цэнтрам дыпламатычных адносін у дачыненні да гэтага афганскага ўрада, які фармуецца", - сказаў Ды Маё.\nКрыніцы ў Талібане заявілі, што яго сузаснавальнік мула Абдул Гані Барадар узначаліць новы ўрад Афганістана, абвешчанае ў бліжэйшы час.\nЗлучаныя Штаты прыпынілі аперацыі ў сваёй амбасадзе ў Кабуле 31 жніўня, праз дзень пасля таго, як Вашынгтон завяршыў вывад сваіх войскаў з Афганістана, паклаўшы канец 20 -гадовай вайне, якая завяршылася вяртаннем ваяўнічых талібаў да ўлады.\n«Проста дайце нам нашы грошы»: Талібан дамагаецца разблакавання афганскіх мільярдаў за мяжой\nКазахстан заклапочаны «эскалацыяй напружанасці» ў Афганістане\nУрад талібаў Афганістана настойвае на вызваленні мільярдаў долараў рэзерваў цэнтральнага банка, калі краіна, якая пацярпела ад засухі, сутыкаецца з грашовымі крызісамі, масавым голадам і новым міграцыйным крызісам, пішуць Карын Строхекер у Лондане і Джэймс Макензі, Джон О'Донэл і Джон О'Донэл.\nАфганістан размясціў мільярды долараў актываў за мяжой у Федэральнай рэзервовай сістэме ЗША і іншых цэнтральных банках у Еўропе, але гэтыя грошы былі замарожаныя пасля таго, як ісламісцкі Талібан адхіліў у жніўні ўрад, які падтрымліваецца Захадам.\nПрадстаўнік міністэрства фінансаў заявіў, што ўрад будзе паважаць правы чалавека, у тым ліку адукацыю жанчын, паколькі ён шукае новыя сродкі ў дадатак да гуманітарнай дапамогі, якая, паводле яго слоў, прапануе толькі «невялікую дапамогу».\nПры кіраванні талібаў у 1996-2001 гадах жанчынам у асноўным не дазвалялі працаваць і аплачваць адукацыю, і звычайна яны павінны былі закрываць твары і быць у суправаджэнні сваякоў-мужчын, калі пакідалі дом.\n«Грошы належаць афганскай нацыі. Проста дайце нам нашы ўласныя грошы», — сказаў Reuters прэс-сакратар міністэрства Ахмад Валі Хакмаль. «Замарожванне гэтых грошай неэтычна і супярэчыць усім міжнародным законам і каштоўнасцям».\nАдзін з высокапастаўленых чыноўнікаў цэнтральнага банка заклікаў еўрапейскія краіны, уключаючы Германію, выпусціць сваю долю ў рэзервах, каб пазбегнуць эканамічнага калапсу, які можа выклікаць масавую міграцыю ў Еўропу.\n«Сітуацыя адчайная, і колькасць наяўных грошай змяншаецца», — сказаў Reuters Шах Мехрабі, член праўлення афганскага цэнтральнага банка. «Зараз гэтага дастаткова, каб Афганістан пратрымаўся да канца года.\n«Еўропа будзе найбольш моцна пацярпела, калі Афганістан не атрымае доступу да гэтых грошай», — сказаў Мехрабі.\n"Вы будзеце мець двайны ўдар, калі не зможаце знайсці хлеб і не зможаце яго сабе дазволіць. Людзі будуць у роспачы. Яны збіраюцца ехаць у Еўропу", - сказаў ён.\nЗаклік аб дапамозе гучыць, калі Афганістан сутыкаецца з крахам сваёй кволай эканомікі. Адыход войскаў пад кіраўніцтвам ЗША і шматлікіх міжнародных донараў пакінуў краіну без грантаў, якія фінансавалі тры чвэрці дзяржаўных выдаткаў.\nМіністэрства фінансаў заявіла, што штодня спаганяе падаткі ў памеры прыкладна 400 мільёнаў афганцаў (4.4 мільёна даляраў).\nХоць заходнія дзяржавы хочуць прадухіліць гуманітарную катастрофу ў Афганістане, яны адмовіліся афіцыйна прызнаць урад Талібану.\nХакмаль сказаў, што Афганістан дазволіць жанчынам атрымаць адукацыю, але не ў тых жа класах, што і мужчыны.\nПравы чалавека, паводле яго слоў, будуць паважацца, але ў рамках ісламскага заканадаўства, якое не будзе ўключаць правы геяў.\n«ЛГБТ... Гэта супярэчыць нашым законам шарыяту», — сказаў ён.\nМехрабі спадзяецца, што, хоць Злучаныя Штаты нядаўна заявілі, што не выпусцяць сваю ільвіную долю сродкаў у памеры прыкладна 9 мільярдаў долараў, еўрапейскія краіны могуць.\nЁн сказаў, што Нямеччына мае паўмільярда даляраў афганскіх грошай і што яна і іншыя эўрапейскія краіны павінны вылучыць гэтыя сродкі.\nМехрабі сказаў, што Афганістану трэба 150 мільёнаў долараў кожны месяц, каб «прадухіліць непазбежны крызіс», падтрымліваючы стабільнасць мясцовай валюты і цэн, дадаўшы, што любы перавод можа кантралявацца аўдытарам.\n«Калі рэзервы застануцца замарожанымі, афганскія імпарцёры не змогуць аплаціць свае пастаўкі, банкі пачнуць разбурацца, ежы стане мала, прадуктовыя крамы будуць пустымі», — сказаў Меграбі.\nЁн сказаў, што каля $431 млн рэзерваў цэнтральнага банка захоўваецца ў нямецкага крэдытора Commerzbank, а таксама прыкладна $94 млн у цэнтральным банку Германіі, Бундэсбанку.\nБанк міжнародных разлікаў, парасонавая група сусветных цэнтральных банкаў у Швейцарыі, мае яшчэ каля 660 мільёнаў долараў. Усе трое ад каментароў адмовіліся.\nТалібы вярнулі ўладу ў Афганістане ў жніўні пасля таго, як Злучаныя Штаты вывелі свае войскі, амаль праз 20 гадоў пасля таго, як ісламісты былі скінутыя сіламі пад кіраўніцтвам ЗША пасля нападаў на Злучаныя Штаты 11 верасня 2001 года.\nПрэзідэнт Казахстана кажа, што краіна «ўважліва сочыць» за цяперашняй сітуацыяй у суседнім Афганістане пасля захопу ўлады талібамі, піша Колін Стывенс.\nУ Казахстане расце заклапочанасць захаваннем нестабільнасці на мяжы, а таксама павелічэннем прытоку бежанцаў, якія шукаюць перасялення з разбуранага вайной Афганістана.\nПрэзідэнт Казахстана Касым-Жамарт Такаеў нядаўна склікаў нараду міністраў і чыноўнікаў высокага ўзроўню, каб абмеркаваць тое, што многія лічаць пагаршэннем сітуацыі ў Афганістане. У перамовах таксама ўдзельнічалі кіраўнікі сілавых ведамстваў Афганістана.\nСярод іншых удзельнікаў - прэм'ер-міністр Казахстана Аскар Мамін, кіраўнікі Камітэта нацыянальнай бяспекі, міністэрстваў замежных спраў, абароны, унутраных спраў і па надзвычайных сітуацыях, а таксама Генеральнай пракуратуры і Службы дзяржаўнай бяспекі.\nПрэс-сакратар прэзідэнта Берык Уалі заявіў, што абмяркоўвалася «аператыўнае рэагаванне на сітуацыю ў Афганістане з улікам нацыянальных інтарэсаў Казахстана і пытанняў забеспячэння бяспекі нашага народа».\nЁн дадаў: «Прэзідэнт даручыў ураду працягваць уважліва сачыць за развіццём сітуацыі ў Афганістане, што вельмі важна для прыняцця рашэнняў аб далейшым супрацоўніцтве з гэтай краінай».\nПрэзідэнт Такаеў пасля сустрэчы казаў аб «эскалацыі напружанасці» ў Афганістане і неабходнасці «прыняцьця мер для забеспячэння бяспекі нашага народа і дыпламатаў у Афганістане».\nМногія краіны адчайна намагаліся эвакуіраваць сваіх дыпламатаў і грамадзян пасля захопу ўлады талібамі ў жніўні.\nЯшчэ адно пытанне, якое знаходзіцца ў цэнтры ўвагі, — часовае засяленне бежанцаў з Афганістана і магчымая пагроза бяспецы.\nСтаршыня Савета Казахстана па міжнародных адносінах Эрлан Карын імкнуўся развеяць такія страхі, заявіўшы, што сітуацыя ў Афганістане не ўяўляе прамой пагрозы для Цэнтральнай Азіі.\nАле ён прызнаўся: «Вядома, у нас як у людзей ёсць неспакой. Адна з пагроз руху Талібан звязана з тым, што яны давалі прытулак розным іншым радыкальным групоўкам.\nТым часам Казахстан заяўляе, што эвакуіраваў групу этнічных казахаў-афганцаў з Кабула ў сярэднеазіяцкую краіну, паколькі краіны працягваюць спрабаваць перасяліць людзей з разбуранай вайной краіны пасьля захопу ўлады талібамі.\nПа словах казахстанскіх чыноўнікаў, у Афганістане налічваецца каля 200 этнічных казахаў-афганцаў, хоць лічбы, што рэальная лічба значна большая.\nЗ таго часу, як баевікі Талібану ўзялі пад кантроль амаль увесь Афганістан, многія афганцы заклікалі казахскія ўлады вывезці іх у Казахстан, называючы сябе этнічнымі казахамі.\nАле мяркуецца, што ў некаторых казахстанцаў расце незадаволенасць сітуацыяй, у якой дзяржава нібыта аказвала значную гуманітарную падтрымку Афганістану замест дапамогі ўласным грамадзянам, якія жывуць у нястачы.\nПершы намеснік кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта Казахстана Даўрэн Абаеў сказаў: «Казахстан не адзіная краіна, якая аказвае дапамогу Афганістану. Міжнародная супольнасць павінна дапамагчы ў стварэнні неабходных умоў для вяртання нармальнага жыцця ў Афганістан пасля дзесяцігоддзяў узброенага канфлікту. Калі гэтага не адбудзецца, калі ў гэтай разбуранай вайной краіне не будзе адноўлена нармальнае жыццё, над усімі намі заўсёды будзе нябачна вісець рызыка ўварванняў і нападаў экстрэмісцкіх сіл, пагроза наркатрафіку і радыкалізму».\nПаколькі міжнародная супольнасць рэагуе на Афганістан, які кантралюецца талібамі, была прапанавана адна з прапановаў аб разгортванні ў Кабуле міратворчай місіі пад кіраўніцтвам Арганізацыі Аб'яднаных Нацый, каб стварыць бяспечную зону для будучай эвакуацыі. ААН ужо мае місію ў Афганістане, якая часова перавяла частку супрацоўнікаў у Казахстан, каб працягнуць сваю дзейнасць.\nБрусэльскі эксперт па Цэнтральнай Азіі сказаў: «Афганістан сутыкаецца з сур'ёзнымі фінансавымі абмежаваннямі з-за блакавання патоку замежнай дапамогі ў краіну. Насельніцтва Афганістана адчувае недахоп прадуктаў харчавання. Таму аднаўленне паставак харчавання ў Афганістан вельмі важна для нармалізацыі сітуацыі ў краіне.\n«Такім чынам, Казахстан, здаецца, робіць найбольшую долю ў аднаўленні эканамічнай стабільнасці ў Афганістане».


Для нарачанцаў 2014 год – год юбілеяў - Парафія Cв. Андрэя Апостала ў Нарачы - Касцёл Cв. Андрэя Апостала ў Нарачы\nДля нарачанцаў 2014 год – год юбілеяў\nНарачанцы рыхтуюцца адзначыць 580-годдзе пабудовы першага касцёла ў мястэчку Кабыльнік і 110- годдзе кансэкрацыі цяперашняй святыні.\nУрачыстасці запланаваны на 16 жніўня. У гэты дзень Святую Імшу, падчас якой будзе ўдзелены Сакрамэнт Канфірмацыі, у нарачанскім касцёле будзе цэлебраваць арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч.\nВёска Нарач (назва існуе ад 1964 г.) у XVстагоддзi насіла назву Medal Minor, ад XVI стагоддзя паселішча згадваецца пад назвай Кабыльнік. У 1434 г. князі Свірскія заснавалі тут касцёл Святога Андрэя Апостала. На памятнай дошцы касцёла чытаем, што першая святыня была драўляная. У1651 г. князі Свірскія ўзводзяць новы будынак касцёла Святога Апостала Андрэя, аднак яго знішчылі падчас «нашэсця Масквы» ў вайну 1654- 1667 гг.\nУ 1736 г. касцёл Святога Апостала Андрэя рэканструяваны на сродкі тагачаснага дзедзіча Кабыльніка Марціна Аскеркі, кашталяна наваградскага. У гэтыя часы касцёл апісваюць як святыню «немалых памераў», інтэр’ер якой упрыгожвалі 6 алтароў. Пасля пажару 1862 г. касцёл зноў аднаўляецца «коштам плябана Людвіга Мініцкага і Тытуса Свентаржэцкага». У святыні былі 3 алтары, у галоўным з якіх знаходзіўся абраз Маці Божай з Дзіцяткам Езусам у срэбных, з пазалочанымі элементамі, шатах, які вернікі парафіі шанавалі здаўна.\nДа нашых часоў захавалася толькi званіца. Гэта помнік народнага драўлянага дойлідства. Пабудавана ў 18 ст. з дрэва. Пры перабудове ў 19 ст. ёй нададзены рысы класіцызму. У 1897 годзе ксяндзом Ігнатам Расалоўскім закладваюцца падмуркі новай каменнай святыні, будаўніцтва якой вялося пяцьгод.Касцёл пабудавалі з чырвонай цэглы на падмурку з гранітных блокаў у неагатычным стылі.Для жыхароў Кабыленскай (а цяпер Нарачанскай) парафіі 1901 год быў самым шчаслівым, самым адметным, і ён застаўся ў памяці народа на вякі. У старажытным мястэчку Кабыльнік адбылася вельмі важная для парафіянаў гістарычная падзея: было завершана будаўніцтва доўгачаканага касцёла.Пасля цяжкіх будаўнічых работ, пасля ганенняў з боку мясцовых царскіх уладаў 30 лістапада 1901 года адбыліся святкаванні ў гонар адкрыцця новай святыні — касцёла Святога Апостала Андрэя. На ўрачыстасць сабраліся не толькі кабыленскія парафіяне, але і вернікі з суседніх парафій. Як напамін пра знамянальную падзею вырабілі з бронзы памятныя эмблемы – пластыну і дыск на мармуровым квадраце ( іх і зараз можна ўбачыць унутры храма). На пласціне напісана(у перакладзе з польскай мовы): “На памяць шчасліва закончанага стагоддзя ад нараджэння Хрыстова і выратавання свету. ХІХ стагоддзе – 1901 год”. Гэта быў першы (а па ліку чацвёрты) цагляны касцёл, пабудаваны ў мястэчку Кабыльнік за яго амаль 500-гадовую гісторыю. На будаўніцтва былых драўляных касцёлаў сродкі давалі магнаты, а гэты храм быў пабудаваны намаганнямі кс. Ігната Расалоўскага на сродкі парафіянаў. Вернікі шчыра і аддана працавалі на будаўніцтве касцёла: мужчыны на конях вазілі цэглу, лес. Праца знаходзілася нават для жанчын: яны па рыштаваннях падавалі будаўнікам цэглу. Уражвае тое, што сродкі на будаўніцтва кабыленскага касцёла збіралі не толькі ў суседніх парафіях, але нават у далёкай Амерыцы. Да нашых часоў захаваўся абразік, які атрымаў у Амерыцы наш парафіянін, калі, будучы там на заробках, ахвяраваў на будаўніцтва кабыленскага касцёла 5 долараў. Новая святыня была першым храмам, пабудаваным на пачатку ХХ стагоддзя ў Віленскай дыяцэзіі.\nКс. Ігнат Расалоўскі пачаў хутка рыхтаваць касцёл да кансэкрацыі: у 1902 годзе ў Вільні быў адрэстаўраваны абраз Панны Марыі для галоўнага алтара, пазней — абразы Св. Андрэя і Св. Роха. У 1904 годзе ў Вільні былі зроблены алтары для абразоў і амбон унеагатычным стылі. Майстры з Германіі зрабілі дубовыя лаўкі.\nАсаблівае месца ў касцёле належыць аргану. Час устаноўкі аргана вызначаецца перыядам 1901-1914 гг. Нарачанскі арган уваходзіць у кагорту старэйшых музычных інструментаў у Беларусі, якому не было прычынена ніякай шкоды ў часы палітыкі пераследу рэлігіі.\nАле з-за складанай палітычнай сітуацыі кансэкрацыя касцёла адбылася толькі праз тры гады. 25 ліпеня 1904 года біскуп Эдвард Роп у суправаджэнні святароў і вернікаў пераступіў парог новай святыні. Ён урачыста асвяціў галоўны алтар, бакавыя алтары і сцены касцёла. Так пачалося жыццё новага Божага дома.\nШмат давялося перажыць нарачанскаму касцёлу за сваю ўжо больш чым стогадовую гісторыю: І і ІІ сусветныя войны, акупацыю, часы сталінізму і ваяўнічага атэізму. Але,дзякуючы намаганням святароў і вернікаў,касцёл выстаяў. Асабліва цяжкімі для святыні былі 50-я гады. Камуністычныя ўлады, спрабуючы знішчыць веру, пасадзілі ў турму пробашча парафіі кс. Пятра Васючонка, аднак вернікі ўсё роўна прыходзілі ў касцёл і адпраўлялі набажэнствы без святара. Паслугачы бязбожнай уладызабралі ў іх ключы ад касцёла, але гэта не прымусіла нарачанцаў адрачыся ад веры. Парафіяне пачалі абыходзіць Крыжовую дарогу вакол касцёла, прычым збіралася столькі людзей, што іх спеў чуўся за некалькі кіламетраў. Ноччу вернікі таксама не спалі: сцераглі касцёл ад падпалу. Але бяссільнымі аказаліся нарачанцы ад рагатак і каменняў, якія кідалі камсамольцы ў касцёльныя вокны, б’ючы тым самым каштоўныя вітражы і пазбаўляючы храм архітэктурнай завершанасці. Але гэта была адзіная шкода, нанесеная кабыленскаму касцёлу ў тыя страшныя часы. Дзякуючы адданасці простага Божага люду,святыню ўдалося ўратаваць для новых пакаленняў. З цягам часу ўлады выдалі дазвол на працу святара. У вёску перыядычна, а пазней рэгулярна стаў прыязджаць ксёндз Люцыян Паўлік з Задарожжа.\nГісторыя нашай парафіі цесна звязана з жыццём некаторых славутых людзей нашай Бацькаўшчыны.\nНеаднаразова бываў у мястэчку Кабыльнік славуты мастак, мастацтвазнаўца, удзельнік паўстання 1863-64 гадоў Альфрэд Ромэр, які жыў у Каралінове. Ён аўтар вядомага абраза “ Езус і сірата “, які знаходзіцца ў Камаях. Пэндзлю мастака належыць абраз “ Пінская Мадонна “, які ўпрыгожвае Пінскую катэдру. Дзякуючы Альфрэду Ромэру, мы ведаем, як выглядаў стары драўляны касцёл у Кабыльніку, бо да нашых дзён захавалася гравюра “ Стары касцёл у Кабыльніку Свянцянскага павета .”\nУвесь музычны свет ведае славутага арганіста, прафесара музыкі, арганізатара міжнародных фестываляў арганнай музыкі Браніслава Руткоўскага. Але мала хто знае, што гэты славуты чалавек, ураджэнец Камай, пачынаў сваю музычную дзейнасць … як арганіст у кабыленскім касцёле.\nНовая старонка ў гісторыі нарачанскага касцёла пачалася ў перыяд адраджэння рэлігійнага жыцця на Беларусі ў пачатку 90-ых гадоў. У 1989 годзе на працу ў Нарач прыбылі з Польшчы айцы ордэна кармэлітаў босых, якія нясуць паслугу ў парафіі да гэтага часу.\nСярод найбольш важных падзей апошніх гадоў варта адзначыць святкаванне стогадовага юбілею касцёла 22 жніўня 2004 года. З нагоды гэтай урачыстасці Святую Імшу ўзначальваў кардынал Казімір Свёнтак. Да стогадовага юбілею вернікі парафіі пабудавалі грот Маці Божай, які Яго Эмінэнцыя асвяціў падчас урачыстасцей.\nДа трыццатай гадавіны пачатку пантыфікату Святога Яна Паўла ІІ вернікі парафіі на тэрыторыі касцёла ўстанавілі помнік гэтаму Вялікаму Папу, які 16 кастрычніка 2008 года асвяціў арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч.\nТройчы ў год у парафiiадбываюцца фэсты: у гонар Святога Антонiя (13 чэрвеня), Святога Роха (16 жнiўня) – яму папярэднічае Саракагадзіннае набажэнства – iСвятога Андрэя Апостала (30 лiстапада). Разам з кармэлітамі вернікі асаблівым чынам ушаноўваюць Маці Божую Шкаплерную (16 ліпеня) і Святых Кармэля.\n16 чысла кожнага месяца з нагоды абрання Святога Яна Паўла ІІ на Пятровы пасад адбываецца публічнае ўшанаванне рэліквій крыві Святога, якія былі ўрачыста ўнесены ў нарачанскі касцёл 21 кастрычніка 2012 года Апостальскім Нунцыем у Беларусі арцыбіскупам Клаўдыё Гуджэроцці.


& NBSP; У апошні час анлайну прасторы затопленых сайтаў дзень з маляўнічымі фатаграфіямі і вылячэнне травянога гарбаты з манастыроў. Так што калекцыя з GoSlim: хлусня ці праўда? Бяспечнае і эфектыўнае лячэнне, ці ёсць карысць ад ужывання травяных настояў? У інтэрнэце-аптэках, прадастаўленыя водгукі людзей, якія «акрыялі» ад цяжкай хваробы, усяго праз некалькі тыдняў прапіць курс навучання […]\nКрэм узбуйняюцца добры спосаб змяніць знешні выгляд грудзей. Многія дзяўчаты хочуць мець бюст, памер якога будзе выйграць ні аднаго чалавека. Часта няма ніякага іншага выбару, як і павялічваецца з дапамогай хірургічнага ўмяшання. Там няма ніякай спешкі з гэтым, то лепш спачатку паспрабаваць крэм узбуйняюцца, вынікі якога могуць здзівіць. Агульная інфармацыя узбуйняюцца Жанчына, па яе прыродзе […]\nСёння я хачу расказаць Вам пра ўнікальны і эфектыўны сродак пры варыкозным пашырэнні вен Варыкознае называецца гель. Гэта можа быць лёгка змагацца з хваробай і прадухіліць небяспечныя ўскладненні. Асабіста мне ўдалося пазбегнуць хірургічнага ўмяшання дзякуючы гэтаму дабаўкі з магутнымі гаючымі ўласцівасцямі. Вядома, я імкнуся захаваць вынік лячэння, так што не есць занадта рэзкую і тлустую […]\nУвага: , калі ласка, прачытайце ніжэй поўны агляд гэтага інструмента, які паказвае эфект і вынік прымянення, інструкцыі па ўжыванні, уласцівасцях і складу, рэальныя водгукі кліентаў і экспертаў, паказанняў і супрацьпаказанні, інфармацыя аб тым, як адрозніць арыгінал ад падробкі. Для таго, каб зрабіць заказ або атрымаць кансультацыю Сёння мы паглядзім на сліўкі «Artropant | АРТРОПАНТ | […]\nЯк правіла, праблема лішняга вагі ўплывае так шмат насельніцтва. Гэтая праблема, з якой сутыкаюцца як жанчыны, так і мужчыны розных узроставых груп, каб пазбавіцца ад яго не так проста. Часта нават строгія дыеты і інтэнсіўныя спартыўныя не даюць належных вынікаў, але толькі вычэрпваюць цела. Калі вы хочаце схуднець без шкоды для здароўя, вы можаце паспрабаваць […]\nНовы вугальны актыватар Black Latte метабалізм і страта вагі стымулюе без адмысловых дыет. Дапамагае спальваць тлушч ў некалькі разоў больш, і не мае пабочных эфектаў. Актывізуе glycogenes ў печані, інгібіруе паглынанне тлушчаў і вугляводаў у страўнікава-кішачным тракце. 99% клінічная эфектыўнасць ва ўжыванні! Асноўныя перавагі інструментаў Black Latte Н2> Black Latte ўплывае на розныя часткі фарміравання […]\nHondrostrong u> з’яўляецца дадаткам да баявых захворванняў суставаў (артрыт, артроз, астэахандроз). Спецыяльная формула на аснове экстрактаў, хондроитин і Глюкозамін ліквідуе сімптомы і ўплывае на прычыну. На працягу 10 дзён прымянення паляпшае кровазварот, аднаўляе пашкоджаны храсток, злучальная тканіна. Што такое Hondrostrong? дабаўка выпускаецца ў выглядзе крэму ў зручнай трубцы з аб’ёмам 75 мл. у дадатак станоўчы […]


Галоўная ➠ Мэбля ➠ Канапы мэбля з багатай гісторыяй\nКанапка - прадмет з які прайшоў з багатай гісторыяй\n1. кушэткі і крэслы з мяккай абіўкай з'явіліся яшчэ ў сямнаццатым стагоддзі, праўда тады яны лічыліся вялікай раскошай. Пагадзіцеся, цяпер у гэта досыць цяжка паверыць - даволі зайсці ў любы сталічны магазін мэблі, дзе ў шырокім асартыменце будуць прадстаўлены, як традыцыйныя, так дызайнерскія віды крэслаў і канап.\nУ васемнаццатым стагоддзі мяккая мэбля атрымала яшчэ большае распаўсюджванне ў Еўропе, звычайна гэта былі прэстыжныя ў тыя часы кушэткі. Французы ж больш аддавалі перавагу канапе - від кушэткі са спінкай. Калі на канапах можна было ляжаць, то канапе прызначалася толькі для сядзення.\nКрыху пазней з'явіўся чарговы выгляд нізкага канапы - сафа. Звычайна ў яе абіўцы выкарыстоўвалі скуру або тканіна. І, вядома, у камплекце з ёй ішлі мэблевыя падушкі. Раней іх запаўнялі поўсцю альбо конскім воласам, зараз ўнутры такіх падушак знаходзяцца спружыны. Гістарычна сафа прызначалася для сядзення, спаць на канапах пачалі канкрэтна ў Расіі і з таго часу дадзены прадмет мэблі досыць вельмі змяніўся. Але, як вядома, класіка заўсёды знаходзіць ўласнай спажыўца, таму і ў цяперашні час дадзеныя мадэлі можна ўбачыць, да прыкладу, у кабінетах альбо пакоях адпачынку. Але знешні аблічча ў такіх канап больш сучасны.\nСучасныя мадэлі канап\nДля камфортнага адпачынку канапы прыйшлося дадаткова мадэрнізаваць, і такім чынам спачатку дваццатага стагоддзя з'явіліся складаныя мадэлі. Зараз канапы уладкаваны артапедычнымі латамі, а складаны механізм дазваляе павялічыць яго ў пару разоў.\nАдной з самых папулярных мадэляў на сёння з'яўляецца канапа-кніжка. Для зручнасці спажыўцоў дызайнеры мэблі нярэдка абсталёўваюць іх аддзяленнямі для спальных камплектаў.\nУ мінулую сыходзяць мадэлі канап, якія называюцца - акардэон. Каб яго раскласці, даволі было пацягнуць на сябе сядзенне, а прама за ім адкідваюць спінка, але спальнае месца аказвалася не роўным.\nТаксама вядомы такі выгляд канапы, як «дэльфін», ён мае пад сядзеннем дадатковую якая вылучаецца паражніну, як правіла гэта сетка, нацягнутая на раму з трубак. Калі ў інтэр'еры пакоя ўжываюцца вуглавыя сцены і іншыя масіўныя прадметы, то канкрэтна такая мадэль канапы стане незаменным.\nЗараз мяккая мэбля для дызайнераў з сусветным імем - гэта спосаб ўвасобіць у жыццё самыя смелыя планы. За час свайго існавання канапка істотна змяніўся і ўжо не шмат, чым падобны на старажытным Софу альбо французскае канапе.


Будзьма беларусамі! » Лявон Вольскі выдаў канцэптуальны альбом (слухаць!)\n07.02.2019 | Музыка\nЛявон Вольскі выдаў канцэптуальны альбом (слухаць!)\nСёння адбыўся рэліз новага альбома Лявона Вольскага «Гравітацыя». Дыск распавядае пра ўсе асноўныя стадыі чалавечага жыцця: ад нараджэння да скону. Канцэртная прэзентацыя альбома адбудзецца 2 сакавіка ў Prime Hall.\nНовы альбом «Гравітацыя» завяршае трылогію, распачатую дыскамі «Грамадазнаўства» (2014), «Псіхасаматыка» (2016). Як і папярэднікі, ён быў запісаны ў Вільні з нарвежскім саўндпрадусарам Снорэ Бергерудам. Сродкі на запіс і выданне збіраліся праз краўдфандынг. Зараз пачынаецца працэс рассылкі лотаў і абвестак данатарам праекту. Новы альбом дасяжны на iTunes ды іншых лічбавых пляцоўках.\n– У гэты дзень хачу найперш падзякаваць усім, хто падтрымаў краўдфандынг – для мяне гэта неацэнна, – напісаў Лявон Вольскі ў сваім Facebook. – Канцэпцыя альбома – гісторыя чалавечага жыцця, ад нараджэння і да скону, з прывязкай да пэўнай тэрыторыі. Спачатку юнацкі максімалізм, мары, летуценні, першае каханне, мары, а потым пачынаецца пераход у дарослы час, калі шмат што не спраўдзілася ды яшчэ сістэма ўрываецца ў тваё жыццё і бязбожна яго рэдагуе. А потым ужо сталасць, калі сыходзяць сябры і людзі вакол, трэба падводзіць вынікі. Шмат у чым невясёлыя.\nКанцэртная прэзентацыя альбома «Гравітацыя» адбудзецца 2 сакавіка ў Prime Hall. У першым аддзяленні прагучыць новы альбом, у другім – лепшыя песні з сольных альбомаў Лявона Вольскага і розных гуртоў з яго удзелам. Квіткі коштам ад 40 рублёў можна набыць на сайтах Kvitki.by, Primehall.by, а таксама ў касах горада. Даведка: (033) 661 14 32.


Anestet Premium - Паста для шугаринга 2 - мягкая 1500 гр. - FillerWorld.ru\nПаста Anestet Premium для шугаринга 2 - мягкая (1500 гр)\nРазмер: 1500 гр.\nПаста Anestet Premium для шугаринга 3 - средняя 1500 гр.\nПаста Anestet Premium для шугаринга 0 - бандажная 1500 гр\nПаста Anestet Premium для шугаринга 3 - средняя 800 гр.\nПаста Anestet Premium для шугаринга 2 - мягкая 800 гр.\nПаста Anestet Premium для шугаринга 4 - плотная 330 гр.


«Не б’юць, але рублём караюць» | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n«Не б’юць, але рублём караюць»\n«Не б’юць, але рублём караюць». Так коратка ў нашым эфіры беларускі праваабаронца акрэсліў сітуацыю з пераследам грамадзянскай супольнасці і палітычных актывістаў.\nАляксандр Лукашэнка вярнуўся з Італіі і Ватыкану, дзе быў з першым візітам у Еўропе пасля зняцця санкцый. Санкцыі, нагадаем, прыпыненыя, бо еўрапейскія палітыкі вырашылі, што рэпрэсіі ў Беларусі аслаблі. «Гэта гледзячы з якім перыядам параўноўваць» – кажа праваабаронца Валянцін Стэфановіч, рэпрэсіі сапраўды мякчэйшыя, але праваахоўныя органы не расслабляюцца.\n— Колькасныя паказчыкі яны, канешне, меншыя, калі браць нейкія іншыя перыяды, калі усіх саджалі на суткі. То бок улада пазбягае больш жорсткіх формаў, але тым не менш, я магу сказаць, што сітуацыя ў краіне жорстка кантралюецца спецслужбамі і ў прынцыпе я думаю, што яны працуюць у звычайным рэжыме і калі будзе трэба, дык рэакцыя будзе адпаведная.\nНадоечы пяць удзельнікаў мітынгу ў падтрымку прадпрымальнікаў, які адбыўся ў горадзе Жодзіна 20 траўня, пакараныя вялікімі штрафамі, а заўтра судоў чакаюць удзельнікі ўстаноўчага сходу Беларускага нацыянальнага кангрэса, які ў Менску праходзіў у парку Янкі Купалы.


Электронная энцыклапедыя Маларыты — Малорита. Малоритский район. Голас часу. Районная газета.\n23.06.2017 193 Анжелика 0 Comment\nШмат карыснай інфармацыі пра Маларытчыну змяшчаецца ў кнізе “Памяць”, гісторыка-дакументальнай хроніцы раёна (1998). Рэдкасцю ўжо стаў фотаальбом “Маларыта і яе ваколіцы”, які выдадзены ТДА “Інфармацыйнае рэкламнае агенцтва “Паляшук” (2008г., Пінск, тыраж выдання – 1 тысяча экземпляраў, на рускай і англійскай мовах). Другі фотаальбом — “Маларыта і ваколіцы” — убачыў свет на рускай і англійскай мовах у 2010 г. у колькасці 3 тысяч экземпляраў у ТАА “Рэкламна-інфармацыйнае агенцтва “Вячэрні Брэст”. Атрымаць асалоду ад родных краявідаў дапаможа таксама і фотаальбом “Некалькі дзён на Маларытчыне” (2014, тыраж 1 тысяча экземпляраў), які выдадзены ўнітарным прадпрыемствам “Рыфтур”, а таксама фотагалерэя сайта раённай газеты “Голас часу” (адрас:http://www.malorita.by). Звесткі пра літаратурнае жыццё раёна можна атрымаць, пагартаўшы, напрыклад, “Літаратурную карту Берасцейшчыны” (2008, с.381-400) ці зазірнуўшы ў інтэрнэт на сайт Маларыцкай раённай цэнтралізаванай бібліятэчнай сістэмы (адрас:http://maloritalib.by).\n-Звесткі на шматлікіх інтэрнэт-рэсурсах разрозненыя, найчасцей яны згрупіраваны па той ці іншай галіне жыццядзейнасці па асобку, — гаворыць Таццяна Мартынюк, — настаўніца геаграфіі Маларыцкай раённай гімназіі. – Таму ўзнікла ідэя стварыць краязнаўчы інфармацыйны праект “Электронная энцыклапедыя Маларыты”, дзе ўсё было б сабрана разам і комплексна. За яго ажыццяўленне ўзяліся вучні Маларыцкай раённай гімназіі Мікіта Бакунін і Лізавета Саўчук.\nМіж іншым, па выніках работы ХІІ раённай вучнёўскай навукова-даследчай канферэнцыі “Дзеці. Творчасць. Інтэлект” прадстаўлены праект у секцыі “Геаграфія ХХІ стагоддзя: погляд юнага даследчыка” адзначаны дыпломам І ступені. Пазнаёміцца з “Электроннай энцыклапедыяй Маларыты” цяпер можна па адрасе: https://mrkrik2000.wixsite.com/malorita-city/geolokaciya.\nНа галоўнай старонцы размешчаны каляндар, надвор’е ў анлайн-рэжыме, прагноз надвор’я на некалькі дзён, а таксама некалькі закладак: “Візітная картка”, “Гісторыя горада і раёна”, “Прырода”, “Сацыяльная сфера”, “Нашы землякі”, “Яшчэ…”. У апошняй закладцы можна пазнаёміцца з рубрыкамі “Што паглядзець”, “Галерэя”, “Гэта цікава”, “Геалакацыя”, “Зваротная сувязь”. Рэсурс таксама будзе карысным яшчэ і для гасцей горада. У ім у адным месцы сабрана неабходная інфармацыя пра расклад руху аўтобусаў і цягнікоў ад станцыі “Маларыта”, пра аптэкі, бальніцу, пункты грамадскага харчавання, АЗС, пункты абмену валют, наяўнасць і браніраванне месцаў у гасцініцы “Юбілейная”. Энцыклапедыя падкажа, што паглядзець у нашым горадзе і дзе можна адпачыць.\nІнтэрнэт-рэсурс карысны для гасцей горада.\nУ нізе галоўнай старонкі ёсць спасылкі на банеры інтэрнэт-парталаў “Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь”, “Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь”, “Моладзь Беларусі”, сайты “Маларыцкая раённая гімназія”, “Раённая газета “Голас часу”. Выкліча цікавасць у наведвальнікаў і “3D-тур” па цэнтры горада, гарадскім парку і ваколіцах населенага пункта.\n— Сваю работу мы прымеркавалі да 450-годдзя горада, — расказвае Мікіта Бакунін. — “Электронная энцыклапедыя Маларыты” — своеасаблівы падарунак роднаму гораду да юбілею.\n— Работа па стварэнні інтэрнэт-рэсурса яшчэ не закончана, — працягвае Лізавета Саўчук. — Ён будзе пастаянна папаўняцца новымі матэрыяламі. У нас шмат задум. Упэўнена, што пад кіраўніцтвам настаўніцы Таццяны Аляксееўны мы ажыццявім іх, і “Электронная энцыклапедыя Маларыты” стане энцыклапедыяй у пэўным сэнсе гэтага слова.\nНа здымку: Мікіта Бакунін, Лізавета Саўчук і Т.А.Мартынюк.\n← Майстар спорту з Маларытчыны\nУсе фарбы жыцця – для людзей →


Архітэктар: Навошта цэнтр Менску робяць спажывецка-святочным?\nРазмова Архітэктар: Навошта цэнтр Менску робяць спажывецка-святочным?\n\nВялікі рэзананс выклікала рашэнне менскіх уладаў на месцы былога музею Вялікай Айчыннай вайны на Кастрычніцкай плошчы пабудаваць шматфункцыянальны цэнтр. Няўжо іх мала?\nАрхітэктар Іван Краўцоў лічыць, што Кастрычніцкая плошча ў Менску традыцыйна нявечыцца. На яго думку, яна магла б стаць не святочнай па прызначэнні, а мемарыяльнай. Адмысловец за тое, «каб сярод чырвоных зорак на фасадах аддаць даніну памяці рэпрэсаваным».\n«У нас падыход да цэнтру гораду, што жыццё – пастаяннае свята, задавальненне спажывецкіх патрэбнасцяў. Але менавіта мемарыяльнасці не хапае ў горадзе», – кажа Краўцоў.\nПадрабязней пра гэта, пра Топ-3 самых звыродлівых будынкаў Менску, чаму сталіца забудоўваецца менавіта так і хто гэта лабіруе – глядзіце ў поўным выданні праграмы «Размова» Уладзіміра Мацкевіча з Іванам Краўцовым.\n\nТэгі: Другая сусветная вайна, Менск


Рэйс 815 — Вікіпэдыя\nРэйс 815 — выдуманы авіярэйс з амэрыканскага тэлесэрыалу Згубленыя, ад якога распачалася сюжэтная лінія гісторыі пасажыраў гэтага рэйсу, якія перажылі катастрофу і апынуліся на трапічнай высьпе ў Ціхім Акіяне.\nРэйс 815 выдуманай авіякампаніі «Oceanic Airlines» накіроўваўся з Сыднэю ў Лос-Анджэлес на самалёце Боінг-777.\nАдразу пасьля катастрофы пачынаюцца дзеяньні першай сэрыі першага сэзону, але пасьля ў той самай сэрыі ў флэшбэках вачыма пасажыраў, што выжылі прадстаўлена сама катастрофа з «сярэдзіны самолёту». У Другім і трэціх сэзонах катастрофа паказваецца ў выглядзе з выспы па аднаму разу.\nПадставаю крушэньня сталася магнітная анамалія, выкліканая магнітам станцыі «Лебедзь» праекту Dharma Initiative. Самалёт разваліўся на тры часткі: насавую, фюзэляжную і хваставую. Насавая частка звалілася ў джунглях, центральная на бераг, а хвастовая ў акіян, недалека ат гавані.\nЗастаўшыеся ў жывых[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nНасавая часка: выжыў толькі першы пілот, але як толькі ён акрыяў (16 гадзін ад катастрофы), яго забіла пачвара .\nФюзеляж: выжыла 49 чалавек і адзін сабака, але амаль адразу аднаго чалавека зацягнула ў рухавік, і ён загінуў, а ў пятай сэрыі першага сэзону патанула жанчына, якую Джэк ня здоляў выратаваць.\nХвост: выжыла 22 чалавека, пасьля чацьвёра сканалі ад ранаў, а іншыя памерлі на працягу наступных сэзонаў.


О доме Якуба Коласа в Пинске\nСваё каханне Колас сустрэў у Пiнску\nОпубликовано: 02.01.2015 21:25:40\nКалі прыязджаеш у Пінск напярэдадні Новага года, адразу адчуваеш святочную атмасферу\nКалі прыязджаеш у Пінск напярэдадні Новага года, адразу адчуваеш святочную атмасферу. Вакзал заўсёды ўпрыгожаны ялінкай, у кіёсках на станцыі без перашкод адшукаеш падарункі, ды і ў паветры лунае прыемнае пачуццё ўсхваляванасці перад навагоднім цудам. Дарэчы, тры высокія яліны відаць і з-за бліжэйшых дамоў.\nІ хоць іх ніколі не ўпрыгожваюць, яны сведкі Новага года, які святкавалі тут роўна стагоддзе таму. Таго года, які стаў апошнім у Пінску для Якуба Коласа, яго жонкі Марыі Каменскай і іх двухгадовага сына Данілы.\nТыя яліны і сёння можна пабачыць непадалёк ад пінскага вакзала. Усяго дзесяць хвілін — і ты паварочваеш на вуліцу Івана Чуклая, былую Водаправодную. З-за іх бачны доўгі і вузкі стагадовы дом. На сцяне каля ўвахода злева вісяць адразу дзве шыльды. Першая паведамляе, што гэты дом уключаны ў Спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей. Другая тлумачыць чаму: менавіта тут з 1912 па 1915 год жыў пісьменнік Якуб Колас.\nПасля званка ў дзверы на ганак выходзіць цяперашні гаспадар дома. Гэта здаецца неверагодным, але, тым не менш, праўда. Хоць Аляксандр Старадуб мае да сям’і Коласа ўскоснае дачыненне, рысы яго твару вельмі нагадваюць аблічча пісьменніка. Той жа велікаваты нос, тыя ж масіўныя дугі броваў, тыя ж акуратныя вусы. Не ведаю, ці курыў Якуб Колас, але Аляксандр Іванавіч дастае цыгарэту і смачна зацягваецца. Відаць, ранні візіт для гаспадара несвоечасовы, і я прашу прабачэння. Мы маўчым яшчэ некалькі хвілін, а потым мужчына нарэшце пачынае расказ. Сцэна выглядае так, нібыта стомлены пясняр выйшаў адпачыць у перапынку паміж напісаннем твора…\nЯк высветлілася, Аляксандр Старадуб — праўнук Арсеня Балевіча, першага гаспадара гэтага дома. З канца XIX стагоддзя Арсень Аляксандравіч быў афіцэрам царскай арміі. Пасля працаваў фельчарам у Галоўных майстэрнях Палескай чыгункі ў Пінску. У апошнія гады пазамінулага стагоддзя царскія ўлады выдзелілі яму ўчастак зямлі непадалёк ад станцыі, дзе медык у 1900 годзе і пабудаваў сабе дом.\nПланіроўка яго, што цікава, захавалася некранутай да сённяшняга дня. Палова, што выходзіць вокнамі на двор, — гаспадарская. З вокнамі на вуліцу — для кватарантаў. Вядома, тут няма ўжо той вытанчанай мэблі, інтэр’еры сучасныя, а дом мае ўсе плюсы гарадскога жылля. Аляксандр Старадуб узгадвае словы свайго дзеда: тады жылося не так добра. Таму, калі сітуацыя з грашыма напярэдадні Першай сусветнай стала зусім цяжкай, прадзед вырашыў здаваць палову дома. І так сталася, што першымі жыльцамі сталі дзве дзяўчыны-настаўніцы, у тым ліку Марыя Каменская. Сяброўкі здымалі два пакоі і выкладалі ў Пінскім вучылішчы.\nНіхто не ведаў, што так здарыцца, але неўзабаве Марыя Дзмітрыеўна папрасіла каляжанку аб высяленні. Не, дзяўчаты не пасварыліся. Прычына такой просьбы, наадварот, была куды больш радасная: Марыя вырашыла выйсці замуж за Канстанціна Міцкевіча, настаўніка 3-га прыходскага вучылішча ў Пінску.\nМаладыя людзі сустракаліся амаль год. Марыя Дзмітрыеўна па-ранейшаму працавала ў Пінску. Канстанцін Міхайлавіч выкладаў у прыходскім вучылішчы, яно знаходзілася непадалёк ад чыгуначнай станцыі. Дзед расказваў Аляксандру Старадубу, што праца не перашкаджала стасункам Якуба Коласа і ягонай нявесты. Наадварот, ён часта прыходзіў да яе ў госці. І гэтыя візіты былі жаданай падзеяй не толькі для будучай жонкі пісьменніка. Любіў прымаць Якуба Коласа і сам прадзед Арсень Аляксандравіч. Аляксандр Старадуб падміргвае: маўляў, адукаваным людзям заўжды ёсць пра што пагутарыць. Вось яны і праводзілі доўгія вечары ў гасцінай Балевічаў. Пілі бясконца чай, вялі доўгія гутаркі, гадзінамі спрачаліся. Аляксандр Старадуб ківае на пусты сёння ўчастак: улетку фельчар і пісьменнік бавілі час ва ўтульнай альтанцы. Але цяпер, шкадуе сённяшні гаспадар дома на вуліцы Івана Чуклая, не засталося сведкаў тых сустрэч.\nЯк пазней раскажа старшы навуковы супрацоўнік Музея беларускага Палесся ў Пінску Святлана Цалімава, адна рэч з тых часоў засталася. Гаворка ідзе пра невялікую вытанчаную кушэтку. Прадмет мэблі сёння захоўваецца ў экспазіцыі, раней ён належаў Арсеню Балевічу. Менавіта гэтая кушэтка стаяла ў гасцінай, куды кватарантаў часцяком запрашалі на чай. І гэта сапраўдны цуд, не перастае здзіўляцца Святлана Пятроўна, што яна ўвогуле захавалася. Бо ў Першую сусветную вайну кушэтка падарожнічала чыгункай разам з Арсенем Балевічам у вагоне, які тады быў адзіным жыллём фельчара. Пашанцавала мэблі і ў другі раз, калі ў 1985 годзе таленавіты майстар Георгій Данілаў з мясцовага камбіната бытавога абслугоўвання абнавіў кушэтку, замяніў абіўку і пакрыў дрэва новым лакам.\nАляксандр Старадуб дакурвае цыгарэту, і наша гутарка на ганку працягваецца. Яго дзед узгадваў, што маладыя доўга вагаліся, дзе пачаць сумеснае жыццё. Але нарэшце спынілі выбар на тым самым дамку на Водаправоднай. У чэрвені 1913-га яны афіцыйна па-браліся шлюбам, а павянчаліся ў гарадской царкве Святой Варвары. Пасля вяселля маладыя наведалі сваякоў Марыі Каменскай у прыгарадзе Вільні. Там жа Якуб Колас сустракаецца з Янкам Купалам, які працуе ў «Нашай ніве». А пасля дамаўляецца з выдаўцамі аб выпуску зборніка сваіх апавяданняў.\nПрыкладна праз два гады, якія мінулі з дня знаёмства Міцкевіча і Каменскай, у адным з пакояў, дзе цяпер жыве сям’я Старадубаў, нарадзіўся іх першы сын Даніла. Аляксандр Іванавіч узгадвае, што ў Пінск ён вяртаўся шмат разоў і вельмі любіў сустракацца з тымі, хто «гаспадарыў» для яго бацькі.\nА вось сам пісьменнік, шкадуе пінчук, у гэтым доме пасля мабілізацыі ў 1915-м ані разу не з’явіўся. Мужчына задумваецца: напэўна, на тое свае прычыны. І хоць сам Якуб Колас не выходзіў на сувязь пасля ад’езду ў Мінск, аднойчы прадзед Арсень Аляксандравіч нават пісаў хадайніцтва на імя пісьменніка. Напачатку Вялікай Айчыннай фельчар спрыяў таму, каб маладых беларусаў не адпраўлялі ў Германію. Але савецкія ўлады расцанілі гэта як супрацоўніцтва з акупантамі і адправілі Арсеня Балевіча ў ссылку. Ад Якуба Коласа ж тады ён атрымаў адзін кароткі адказ: «Нічым дапамагчы, на жаль, не магу». Відаць, сам тады быў у апале, гаворыць Аляксандр Старадуб і дадае: пра крыўду не можа быць і гаворкі. Досыць таго, што Даніла Канстанцінавіч не забываў пра пінскі перыяд жыцця свайго бацькі.\nДарэчы, менавіта ён прапаноўваў стварыць тут музей памяці Якуба Коласа. Але ў гутарках з сынам пісьменніка, прызнаецца Аляксандр Старадуб, ён заўсёды далікатна даваў зразумець: калі ў гэтым доме жыве ўжо сёмае пакаленне Балевічаў, то няхай яны застаюцца тут і надалей. Вядома, гаворка ідзе пра памяць аб вялікім песняры Беларусі. Але калі яна жывая, то ў тысячу разоў больш дзейсная, чым самая цікавая музейная экспазіцыя. Ну а самі Балевічы няхай клапоцяцца пра яе захаванне. У гэтым сумненняў няма ўжо цяпер.


У 1968 годзе ў Мінску адбылася першая ў Беларусі і ў СССР прэм’ера знакамітай п’есы Сэмюэла Бэкета. Для параўнання у іншых савецкіх рэспубліках гэтая п’еса ставілася ажно ў канцы 1980-ых і пачатку 1990-ых. П’есу паставалі студэнды чацвёртага курсу Тэатральна-мастацкага інстытуту, аб’яднаныя ў тэатральную суполку „Маладосць”. Прэм’ера адбылася негледзячы на забарону. Больш за тое, акторам удалося паказаць п’есу яшчэ пры некалькіх іншых н... More »\nНаталля Сліж - аўтарка кнігі «Культура сексуальных стасункаў у Вялікім Княстве Літоўскім у ХVІ–ХVІІ стст.» будзе распавядаць пра Рэнесанс, культ аголенага цела ў мастацтве, уплыў Італіі на мастацкія тэндэнцыі ў ВКЛ, мастацкія творы эратычнага і сексуальнага зместу.

<iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/JVDm8_x65rU" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypte... More »\nДаваенная савецка-польская мяжа наклала вялікі адбітак на жыццё Беларусі ў 1920-1930-я гады. Аднак да апошняга часу гэтая тэма была слаба вывучана ў Беларусі. Між тым, той кардон - гэта не толькі кантрабантысты, пра якіх пісаў С. Пясецкі. Барацьба савецкай і польскай выведак у памежным пасе, савецкія ДАКі і польскія памежныя ўмацаванні, бальшавіцкія высяленні і рэпрэсіі супраць жыхароў памежжа - гэта толькі шэраг тэм, пра якія ідзе гута... More »\nНа мяжы студзеня і лютага 1946 г. аддзел польскага ўзброенага падпольля PAS NZW, якім камандаваў капітан Рамуальд Райс „Буры”, спаліў 5 беларускіх вёсак. Згарэлі Залешаны, Шпакі, Зані, Волька Выганоўская і Концавізна. Разам з вазакамі, забітымі каля Пухалых Старых, у гэты час загінула больш за 80 мірных жыхароў, у тым ліку жанчын і дзяцей. Усе ахвяры „Бурага” рашэннем сабора Польскай аўтакефальнай праваслаўнай царквы былі прызнаны святы... More »\nЎ адрозненні ад палякаў ці літоўцаў, для беларусаў Студзеньскае Паўстанне гэта не завершаная тэма. Яго правадыр на беларускіх землях Кастусь Каліноўскі ў савецкай гістарыяграфіі прадстаўляўся як герой але - герой-рэвалюцыянер. Гэта змянілася пасля абвяшчэння незалежнасці Беларусі калі Каліноўскага сталі пасцерагаць як нацыянальнага героя. Ці слушна? Як мяняліся яго погляды на нацыянальнае пытанне? Які характар мела Студзеньскае Паўстанн... More »\nСпартыўны каментатар - адна з самых склaданых прафесій у сьвеце! Ты дасканальна павінен разбірацца ва ўсім, бо сёння ты распавядаеш гледачам і слухачам пра спаборніцтвы на вялікім трампліне, заўтра - пра футбольны матч, праз тыдзень-пра марафон. Самае галоўнае - ты мусіш эмацыйна перадаць рэальную атмасферу змагання, намаляваць словамі яркую і цікавую карціну. Гэта калі ты каментатар па прызванні... А калі не, то ты сядзіш ды ўныла пля... More »\nАндрэй Хадановіч - паэт, перакладчык, выкладчык. Нарадзіўся 13 лютага 1973 ў Мінску. Скончыў філфак i аспірантуру пры БДУ. Выкладае замежную (французкую) літаратуру на філалагічным факультэце ў БДУ. Першая кніга А. Хадановіча "Листи з-під ковдри" (2002) выйшла ў перакладзе на ўкраінскую мову. Пачынаючы з 2003 году ледзь не штогод выходзяць яго зборнікі паэзіі: "Старыя вершы" (Менск: Логвінаў, 2003), "Лісты з-пад коўдры" (Менск: Логвінаў... More »\nФранц Сіўко Нарадзіўся 3 траўня 1953 г. Скончыў філалагічны факультэт БДУ. Празаік, публіцыст, педагог. Аўтар трынаццаці кніг прозы, шматлікіх публікацый у літаратурна-мастацкіх і перыядычных выданнях. У творчасці аддае перавагу жанрам прыпавесці і эсэ. Найбольш удалым сваім творам лічыць прыпавесць “Удог”, уганараваную ў 2001 годзе прэміяй часопіса “Полымя” і ў 2002 г. - прэміяй імя У. Караткевіча. Лаўрэат прэміі “Гліняны Вялес” за зб... More »\nСяргей Чыгрын - беларускі паэт, літаратуразнавец, гісторык, краязнавец, перакладчык, журналіст. Сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў, Міжнароднай асацыяцыі беларусістаў і Беларускай асацыяцыі журналістаў. Жыве ў Слоніме. Нарадзіўся 24 верасня 1958 года ў вёсцы Хадзявічы Слонімскага раёна. Скончыў тэатральнае аддзяленне Магілёўскай культасветвучэльні і філалагічны факультэт Белдзяржуніверсітэта. Працаваў загадчыкам аддзела культуры і спад... More »\nFirst Previous [2-235] Next Last


цяжарнасць Archives – Рэгіянальная газета\n12.08.2012 AЎТАР(Ы): Алена Камісарук\nНекаторыя лічаць аборт рашэннем раптам узніклай праблемы. Але гэта цяжкі грэх, які можа сапсаваць здароўе жанчыны. Дарэчы, не толькі хірургічны аборт забівае дзіця, але і розныя кантрацэптывы. Напрыклад, ўнутрыматачныя спіралі або супрацьзачаткавыя таблеткі.\n01.04.2012 AЎТАР(Ы): Вольга ДЭКСНІС\nПершая сурагатная маці ў Вілейцы\n“Рэгіянальная газета” знайшла першую сурагатную маці ў Вілейцы. Гэта аповед аб яе гісторыі, якая толькі пачынаецца…\n11.04.2011 AЎТАР(Ы): Сяргей ЗЯНЬКО\nДзяўчына хавала цяжарнасць. Здарыўся выкідыш\nУ цэнтральную раённую бальніцу 5 красавіка трапіла 22-гадовая дзяўчына, якой быў пастаўлены папярэдні дыягназ – “немедыцынскі аборт”. Хворая пасля гэтага збегла з бальніцы, медыкі пазванілі ў міліцыю…\n08.04.2011 AЎТАР(Ы): Сяргей ЗЯНЬКО


Школьны летапіс напішам разам\nЗмяніць свет без канфліктаў і спрэчак\n11.02.2021 10:36 Выхаваўчая прастора\nПершая лютаўская субота, любімая школа, родныя, але ўжо іншыя класы і ўсё такія ж, як некалі, аднакласнікі… У сярэдняй школе № 94 Мінска сустрэліся выпускнікі колішняга 10 “В”, для якіх тут празвінеў апошні званок 50 гадоў назад. Сустрэцца са старэйшым пакаленнем, разам з ім зрабіць экскурс у школьныя гады сваіх бабуль пажадалі і сённяшнія школьнікі.\nШкола — адна са старэйшых у Першамайскім раёне сталіцы, тут дзесяцігоддзямі складваліся свае традыцыі, таму выпускныя вечары тут праходзяць асабліва цёпла і шчыра. Беражліва захаваць гэтыя традыцыі — справа ўдзельнікаў школьнага аб’яднання па інтарэсах “Гісторыкі-даследчыкі”. Яно тут дзейнічае 3 гады, але школьнікі вядуць летапіс сваёй школы ўжо шмат гадоў. Для гасцей юныя даследчыкі падрыхтавалі кранальную прэзентацыю з фотаздымкамі і гісторыяй мінулых школьных гадоў.\nДля аднаго з выпускнікоў, Сяргея Андрэевіча Заліпскага, школа з’яўляецца другім домам і сёння — з ранку да вечара ён тут працуе. Зрабіўшы ваенную кар’еру і аб’ездзіўшы паўсвету, ён вярнуўся ў ваенны гарадок і ўладкаваўся ў родную школу электрыкам. Ад заснавання 94-й школы тут працавала настаўніцай малодшых класаў і яго мама — Людміла Максімаўна Заліпская.\n“Гэта была ідэя маіх аднакласнікаў — сустрэцца з сённяшнімі школьнікамі, паглядзець, як яны жывуць, вучацца, расказаць пра тое, як заканчвалі школу мы, успомніць сваіх настаўнікаў. Я ж кожны дзень у сваёй школе, а астатнія бываюць рэдка, і ім хочацца прайсціся па ўстанове, зайсці ў свой клас, пасядзець за сваёй партай, — гаворыць Сяргей Андрэевіч Заліпскі. — Клас у нас дружны, мы сустракаемся кожныя 5 гадоў. Мы выпускаліся ў той час, калі ваенны гарадок быў закрыты. Усе мы ў асноўным дзеці ваеннаслужачых. Нашы дзяўчаты павыходзілі замуж за вайскоўцаў і раз’ехаліся па ўсім былым Савецкім Саюзе. Але ўсё роўна на школьныя сустрэчы прыязджаюць. Мне асабліва прыемна бачыць, што такія сустрэчы цікавыя сённяшнім школьнікам”.\nВыпускнікі прынеслі з сабой свае выпускныя альбомы, атэстаты і, вядома ж, цёплыя ўспаміны. З трапятаннем і хваляваннем яны ўспаміналі сваё дзяцінства па школьных фатаграфіях, свавольствы, першае каханне, сваіх педагогаў, сяброў.\nВельмі рада, што трапіла на гэтую сустрэчу, і 9-класніца Ганна Бачарова: “Узрост выпускнікоў, якія да нас прыйшлі ў госці, — 66 гадоў. Гэта, лічы, узрост нашых бабуль. І сустрэча з імі дала нам магчымасць пагрузіцца ў той час, у атмасферу мінулага, у дзяцінства нашых бабуль і дзядуль, адчуць, якім было іх школьнае дзяцінства, чым яны жылі, пра што марылі. Дзіўна, што, нягледзячы на розніцу ва ўзросце, яе зусім не адчувалася, сустрэча прайшла на адной хвалі. Нам карысна было пачуць ад старэйшых людзей парады: якія прадметы варта больш старанна вучыць, на што звярнуць увагу. Яны параілі нам не гультаяваць, каб праз многія гады не шкадаваць, што нечага не зрабілі, не давучылі, нешта прапусцілі, у нечым новым сябе не паспрабавалі. Часам перасцерагалі ад магчымых памылак, у прыватнасці ад зневажальных адносін да настаўнікаў, якія нам падаюцца больш строгімі. Госці расказалі пра сваю настаўніцу фізікі, вельмі адданую справе і дзецям, але часам, калі дзеці самі сабе давалі слабіну, яна была даволі строгай: фізіка — прадмет, які патрабуе сур’ёзных высілкаў ад вучняў. Выпускнікі прызналіся, што цяпер вельмі шкадуюць, што не разумелі тады яе імкнення даць неабходныя веды”.\nУ гэтыя дні дзеці, стараючыся не прапусціць ніводнай дробязі, запісваюць свае ўражанні ад сустрэчы ў школьным летапісе. Намеснік дырэктара па выхаваўчай рабоце Святлана Аляксандраўна Малдаванава дае толькі невялікія парады. Усё астатняе робяць дзеці.\n“Мая задача — не рабіць усё замест дзяцей, а навучыць іх самастойнасці. Таму большасць мерапрыемстваў у нашай школе ладзіцца дзецьмі. Для іх падтрымкі дзейнічае школьны рэсурсны цэнтр па выхаваўчай рабоце “ШАНС” (“Школа активности, нравственности, самореализации”). У прыватнасці, самастойная пошукавая дзіцячая работа лягла ў аснову нашага аб’яднання “Гісторыкі-даследчыкі”. Ваенны гарадок існуе вельмі даўно. І бабулі, і дзядулі нашых навучэнцаў, як і сёлетнія выпускнікі, у большасці сваёй скончылі нашу школу. Мы паступова збіраем такую часавую лінію на аснове фотаздымкаў, дакументаў. Вынікам стаў раздзел на нашым сайце, створаны ў праграме Timeline. Дзеці і дома, і ў школе самастойна напаўняюць яго”, — гаворыць Святлана Аляксандраўна.\nСустрэча выпускнікоў прайшла вельмі цёпла і добразычліва. Выпускнікі далі каштоўныя парады новаму пакаленню навучэнцаў. Замест запланаванай паўгадзінкі сустрэча была ўтрая даўжэйшай, бо дзеці ніяк не хацелі адпускаць гасцей. У завяршэнне сустрэчы былі зроблены сумесныя фатаграфіі, якія разам са школьнымі фотаздымкамі выпускнікоў папоўняць летапіс школы для будучых пакаленняў.\nФота Святланы МАЛДАВАНАВАЙ.\nМінсксярэдняя школа № 94


20/11/2013 Сельская праўда Бліц/апытанне 0\nУ 1977 годзе паводле рашэння Амерыканскага анкалагічнага таварыства трэці чацвер лістапада быў аб’яўлены Міжнародным днём адмовы ад курэння. У Беларусі штогод вядзецца прафілактыка тытунекурэння і прапаганда здаровага ладу жыцця, праводзяцца акцыі “Памяняй цыгарэту на цукерку” і падобныя.\nНе сакрэт, што курэнне з’яўляецца адной з галоўных прычын не толькі цэлага шэрагу сур’ёзных захворванняў, але і пажараў. Як жабінкаўцы адносяцца да гэтай шкоднай звычкі і ці гатовы адмовіцца ад цыгарэт хоць на адзін дзень — 21 лістапада.\nЯўген Вячаслававіч Слабадзянюк, таваразнавец аддзела забеспячэння ААТ “Жабінкаўскі цукровы завод”:\n— Курыў на працягу гадоў дзесяці з таго моманту, як скончыў школу. Прыблізна два гады таму захварэў на бранхіт, цяжка было дыхаць. Звязаў гэта са сваёй згубнай звычкай і вырашыў: трэба кідаць, здароўе даражэй. Пачаў весці здаровы лад жыцця, займацца спортам. Пасля таго, як кінуў курыць, менш стаў хварэць. Раней бываў на бюлетэні двойчы на год як мінімум. Калі быў на прыёме апошні раз, тэрапеўт здзівілася, што я не звяртаўся да яе амаль два гады.\nАндрэй Яўгенавіч Іванюк, майстар ААТ “Жабінкаўскі цукровы завод”:\n— Не разлучаюся з цыгарэтай гадоў дваццаць. Ведаю, што курэнне аказвае негатыўны ўплыў на здароўе, неаднаразова спрабаваў кінуць, але не атрымалася — моцна ўцягнуўся. Гатовы на адзін дзень адмовіцца ад цыгарэт у падтрымку супрацьтытуневай кампаніі.\nНастасся Аляксандраўна Радчук, швачка фірмы “Элісмода”:\n— Не куру і ніколі не спрабавала. Цыгарэты лічацца галоўнай прычынай узнікнення сардэчна-сасудзістых захворванняў, анкалагічных. Мой муж курыць. Спрабавала змагацца з яго цягай да тытуню, але беспаспяхова. Тым, хто паліць, раю кідаць гэтую справу, берагчы сябе і сваіх блізкіх.\nМіхаіл Мікалаевіч Паўлючык,\nпадсобны рабочы цукровага завода:\n— Захапіўся цыгарэтамі вельмі даўно. Кідаў не аднойчы, але ці то сілы волі не хапае, ці то звычка такая ўчэпістая — не змог. Абысціся адзін дзень без цыгарэт — не праблема.\nПётр Анатольевіч Ганчароў, размеркавальнік работ, прыёмаздатчык чыгуначнага цэха цукровага завода:\n— “Сябрую” з цыгарэтай гадоў сем. Раней выкурваў пачак за дзень. З цягам часу зразумеў, што гэта затратна і ў грашовым плане, і ў плане здароўя. Курэнне на сённяшні дзень — нятаннае задавальненне. Зараз знаходжуся на стадыі паступовай адмовы ад цыгарэт: хапае 1-2 штук на дзень. 21 лістапада абавязкова ўстрымаюся ад курэння.\nНадзея Васільеўна Цютчык, працуе ў ДУА “Жабінкаўскі раённы цэнтр творчасці дзяцей і моладзі”:\n— У нашай сям’і курыць муж. Колькі я з ім не змагалася, не перамагла ў гэтай барацьбе. Пачак цыгарэт выкурвае за два дні. Я лічу, што курэнне небяспечнае, яно не нясе абсалютна ніякіх выгод, затое павялічвае праблемы са здароўем, якія ёсць, і выклікае новыя, больш сур’ёзныя. Да таго ж, гэта выкінутыя на вецер грошы.\nАндрэй Аляксандравіч Ткачук (справа), індывідуальны прадпрымальнік:\n— Куру з 18-гадовага ўзросту. Кідаць не спрабаваў і не гатовы адмовіцца ад курэння нават на адзін дзень. За месяц аддаю на цыгарэты 300 тысяч рублёў і больш.\nКанстанцін Ерлікавіч Сыздыкаў (злева):\n— Пачаў курыць у 16 гадоў. Спрабаваў адмовіцца ад цыгарэт: першы раз мяне хапіла на месяц, другі — на тры. Выкурваю пачак у дзень, лічу, што гэта няшмат, таму што знаёмы выкурвае тры. За год аддаю на гэта “задавальненне” 400 еўра.