Wat 'n wonderlike getuienis! - SA House Churches\nAlgemeen, Siektes en Ellendes\nJune 19, 2018 ASR Martins\tLeave a comment\nOp 19 Januarie 2017 het ek ‘n epos ontvang wat my grenslose vreugde verskaf het en steeds doen!\nDit was vanaf ‘n gekwalifiseerde Advokaat wat tans in Suid-Afrika woon. Hierdie vrou het die geheim ontdek hoe om ten alle tye genesing te kan ontvang en hoe om ten alle tye gesond te bly. Lees haar getuienis hier onder:\nIs die Here nie absoluut wonderlik nie!!! Ja, ek het jou artikels gaan lees en ek het ‘n “awesome” getuienis juis oor die artikel “Die waarheid omtrent siektes en ander ellendes.”\nEk is al van September 2016 ingeteken op jou webblad, maar het nog nooit tyd gemaak om enige van die artikels te lees nie as gevolg van die ure wat ek werk. Ek werk voltyds by ‘n makelaar bedags en soos genoem werk ek in die aand vir ‘n Durbanse maatskappy wat elke aand proeflesings stuur. Op ‘n minder gereelde basis vertaal ek ook die prokureursbriewe.\nEk was vir ‘n tyd lank siek maar ek het my nie veel daaraan gestuur nie. Niks daarvan was ernstig nie en ek glo eenvoudig die Here beskerm my. Ek bely dit ook elke dag so. Maar in November 2016 het al meer onverstaanbare goed begin gebeur en uiteindelik het my kollegas aangedring dat ek ‘n moet dokter moet gaan sien. Ek kon later nie meer skryf of my bene optel nie (ek was soos iemand met disleksie hoewel ek ‘n gekwalifiseerde Advokaat is). En kon nie meer sien op my rekenaar sonder om regtig tien sentimeter van die skerm te sit nie. Ek was met tye doof in my regter oor en natuurlik was daar nog vele ander dinge wat fout was met my.\nEk het ‘n dokter gaan sien en is na ongevalle gehaas met ‘n dreigende beroerte. ‘n Neuroloog het my ontvang en dadelik breinskanderings gedoen. Daardie selfde aand hoor ek dat ek veelvuldige sklerose het wat aktief is en al vir baie lank in my teenwoordig was. Dit was vir my ‘n groot skok en ‘n vreeslike teleurstelling.\nEk was vir ‘n week lank in die hospitaal waar elke moontlike toets op my gedoen is. Teen die tyd dat ek ontslaan is, het my regterbeen gesleep en was daar nog ander goedjies ook fout met my.\nOp daardie stadium het ek nie ‘n volledige mediese fonds gehad nie, net ‘n hospitaal plan, en ek kon dus nie dadelik met die medikasie begin om die skade onder beheer te bring nie. Volgens die neuroloog is dit blykbaar ‘n ongeneeslike siekte.\nOns Durban kantoor het toegemaak vir die Kersseisoen en ek het nie in die aande gewerk nie. Die aand van 9 Jan 2017, het ek toe maar begin kyk na al die eposse en toe sommer net enige van “SA House Churches” se eposse oopgemaak.\nDie artikel wat ek toe oopgemaak het, was “Die waarheid omtrent siektes en ander ellendes.” Omdat ek wedergebore is en ‘n baie intieme pad met die Here stap, en geen moedswillige sondes het nie, kon ek regtig nie verstaan hoekom dit gebeur het nie. Ek het begin lees, so omtrent agt uur die aand, en teen kwart oor elf het my man gesê ons moet nou slaap sodat ek kan rus. Ek het teen my sin toe maar die rekenaar afgesit en net daar gelê en dink oor als wat ek gelees het in die artikel. Ek het toe begin bid oor my ongeloof en dit bely as sonde voor die Here. Ek het ook die vrees wat my lewe so oorheers bely maar ek het nie ‘n woord gebid of iets genoem oor my siekte nie.\nOok my man het verlede jaar in Augustus (2016) een aand baie siek geword. Sommer so uit die bloute. Ons het later by die dokter op geëindig teen sy sin want hy glo nie in siekte nie. Hy moes na sy ondersoek hartpille begin gebruik en ons het hewige rusies hieroor gehad. Hy het weier om enige medikasie te gebruik en bly sê hy is nie siek nie en daar is niks fout met hom nie.\nDie EKG toetse wat egter daardie aand gedoen is en daarna, het gewys dat daar groot fout was met sy hart. Nietemin het ek die ding toe later laat vaar net om die vrede te bewaar, maar ek was skrikkerig omdat my man sestien jaar ouer as ek is. Hy is tans drie-en-sestig jaar oud en ek het nie kinders van my eie nie. So as ek my man verloor, is ek op my eie. Ek het ook nie meer ‘n ma of pa nie en sal basies alleen wees.\nEk het dit regtig voor die Here bely en vir ure voor die Here gelê en huil oor my ongeloof en vrees en uiteindelik so huilend aan die slaap geraak. Toe ek die volgende oggend wakker word om op te staan, toe makeer die been niks en al die pyn was weg. Ek kon heeltemal normaal loop.\nEk was so oorstelp van vreugde en het natuurlik vir almal by die werk vertel wat ek gelees het en wat daarna gebeur het. Hulle was maar nog baie ongelowig maar ek het normaal geloop sonder pyn en dit was genoeg. Ek kon nog steeds nie mooi sien en hoor nie.\nDie volgende dag (Woensdag oggend) by die werk kom ek agter dat ek toe ook normaal kon sien. Selfs my gehoor was toe ook reg. Van daardie dag af het als binne twee dae herstel en ek was weer gesond. Ek het intussen Sondag aand (15 Jan 2017) ook in my kerk getuig en almal wat gebid het was net so oorstelp.\nDaar is soveel krag in jou artikels en boeke en ek is ‘n lewende getuie oor wat die openbaring daarvan vir my beteken het. Ek was sommer in trane toe ek besef, met jou vorige epos, dat dit as gevolg van jou artikel of boek was dat ek gesond geword het.\nEk kan nie wag om die boek oor Bloedlynvloeke te lees nie want my hele familie word afgemaai deur kanker. Al die vrouens as gevolg van borskanker en die mans ander kankers. My eie ma het ook borskanker gehad wat later oorgesit het in breinkanker en haar ma en suster is ook aan breinkanker oorlede. Dit sal baie insiggewend wees om te sien wat jy skryf hieroor, want ek glo natuurlik glad nie dat ek kanker sal kry nie. Ek kan nou regtig getuig van die krag in jou boeke. Ek wil hê jy moet weet jy doen iets wonderliks.\nDie geheim van haar sukses was die feit dat sy toegepas het wat sy gelees het. Die waarheid het tot haar deurgedring en dit het haar lewe varander. Lees vandag hierdie boek sommer gratis aanlyn en laat toe dat God ook jou lewe verander: Die waarheid omtrent siektes en ander ellendes\nNog ‘n boek wat van onskatbare waarde is, is die volgende: Bloedlynvloeke, ‘n vals leerstelling?\nPrevious PostVyfvoudige bedienaars: Geestelike termometersNext PostDie gesindheid van leierskap in huiskerke


Hein Willemse en Steward van Wyk\nTydskr. letterkd. vol.49 n.1 Pretoria Jan. 2012\nAdam Small het op 21 Desember 2011 sy vyf-en-sewentigste verjaardag gevier. Ter afwagting van hierdie geleentheid het die Departement Afrikaans en Nederlands aan die Universiteit van Wes-Kaapland (UWK) in samewerking met Tydskrif vir Letterkunde 'n simposium met die titel "Adam Small: sy lewe en werk" op Vrydag, 7 Oktober 2011 aangebied. In die loop van sy lewe as 'n skrywer en akademikus was Small aan beide die UWK en Tydskrif vir Letterkunde verbonde. Die universiteit is in 1960 te midde van groot politieke omstredenheid opgerig en Small was aanvanklik die enigste swart lektor. In 1973 bedank hy sy pos as senior lektor in Wysbegeerte in simpatie met studente-eise vir 'n aanneemliker onderrigbedeling op die UWK-kampus. In 1984 keer hy terug as professor en hoof van die Departement Maatskaplike Werk. Twaalf jaar later tree hy uit die diens. Sy verbondenheid aan Tydskrif vir Letterkunde in die vroeë 1960s was van korte duur. Saam met 'n aantal jonger Afrikaanse skrywers wat later as die Sestigers bekend sou staan, was hy deel van 'n nuwe redaksie wat 'n vars benadering in die oudste Afrikaanse literêre tydskrif wou blaas. Persoonlikheidsgeskille met die ouer garde van Tydskrif het egter daarvoor gesorg dat die voorgenome samewerking slegs een uitgawe sou duur. Met hierdie historiese verbintenisse is dit gepas dat die Small-simposium op die kampus van die UWK plaasgevind het en dat die voordragte in Tydskrif vir Letterkunde gepubliseer word.\nOns verneem Small se stem regstreeks in Helize van Vuuren se verwerking van haar onderhoud wat in Mei 1996 op die UWK-kampus opgeneem is. Die onderhoud is een van die laastes voordat hy hom na sy aftrede aan openbare deelname en optrede onttrek het. Hy konsentreer in hierdie onderhoud waarin sy kenmerkende spraakritme deurslaan op sy ongepubliseerde Engelse toneelstuk The Orange Earth, sy grootworddae op Goree, 'n nedersetting aan die "Kaapse kant" van Robertson, sy veelbewoë lewensloop met sy Moslem- en gereformeerde-kultuuragtergronde en sy loopbaan as 'n aspirant mediese dokter, filosoof en maatskaplike werker. Terwyl die Boland hom as sy bakermat bybly, is dit op die Kaapse Vlakte waar sy "siel beslag gekry" het en soos met sy aanvanklike publikasie van Kitaar my kruis,Sê sjibbolet en Kanna hy kô hystoe lewer hy weer in die onderhoud 'n pleidooi vir die aanvaarding van Kaaps as 'n "definitiewe variant van Afrikaans".\nSmall het Kaaps ontruk aan die stereotiepe en negatiewe identiteit wat daaraan as taalvariëteit van die Kaapse skiereiland en die onmiddellike omstreke gekleef het. Die meeste sprekers wat aan die simposium deelgeneem het, het in die loop van hul voordragte na die rol van dié taalvorm in sy skryfwerk en die uitkringende uitwerking op die beeldvorming van sy sprekers en waarnemers gelewer. G. J. Gerwel in sy openingstoespraak konstateer dat dit is "te betwyfel of daar 'n egter uitbeelding of voorstelling van die toestande van arm mense op die Kaapse Vlakte bestaan" as dié wat in Small se bundels en dramas voorkom. Kaaps is een van die "treffendste middele" om dié besondere sosiale wêreld te beskryf. Veral Frank Hendricks as taalkundige konsentreer vanuit 'n "gelykevlakbenadering tot taalverskeidenheid" op die vormlike aanbieding daarvan in die Small-oeuvre, terwyl die filosoof Michael Cloete die belang van Kaaps as identiteitskonstruk en Small se aanwending daarvan as draer van volle menslikheid bespreek.\nVanuit 'n dialektologiese en sosiolinguistiese perspektief stel Hendricks vas hoe Small hierdie grootliks mondelinge variant in sy oeuvre verreken het. Alhoewel verskeie skrywers voorheen elemente van die taalvariant in hul tekste opgeneem het-dikwels ter wille van maklike humor-is sy slotsom dat Kaaps "geskakeerd en empiries-kontroleerbaar" neerslag vind in die skrywer se poësie, verhale en toneelstukke. In sy aanwending en verdediging van Kaaps as 'n taal wat die "volle lot en noodlot van die mense" (in Kitaar my kruis) omvat, het hy bygedra tot die destigmatisering daarvan. Met die herbedingingsprosesse wat rondom Afrikaans onder weg is, is die taalkundige waarde van die Small-oeuvre vir Hendricks dat dit "as voedingsbron vir Standaardafrikaans" benut kan word. Dit reken hy tot "een van die groot historiese bydraes van Adam Small".\nCloete se invalshoek is filosofies en hy verwys na die westerse invloede in Small se denke met "die bereidwilligheid tot dialoog" as die sentrale moreel-ontologiese hipotese van sy intellektuele werksaamheid. Vanuit hierdie perspektief word Kaaps bespreek wat deur sowel "progressiewe" of "politiek-korrekte" denkers as "rasgebaseerde" navorsers as agterlik, belaglik of as afwykend voorgehou is. Met "linguistiese wending" (linguistic turn) as rigtende teoretiese konsep kom Cloete tot die gevolgtrekking dat die wyse waarop Small Kaaps aanwend en daarvoor agiteer dit 'n volwaardige draer van die menslike rede word. Hiermee word die navolging van "dialoog" en "geregtigheid" moontlik in teenstelling tot standpunte wat die taalvariëteit as afwykend of minder-menslik beskou. Vir Cloete word die moontlikheid vir "ware dialoog" en "menslikheid" bereik wanneer 'n brug geslaan word tussen spraak en die politieke gemeenskap.\nIn sy openingstoespraak tot die simposium, "Language and silence: persoonlike herinneringe aan Adam Small, die digter-intellektueel", skryf Gerwel oor Small as denker en digter maar ook as dosent, mentor, gespreksgenoot en vriend. Hy herroep Small se verbondenheid tot Afrikaans en sy deurwroegde ervaring van uitgeslotenheid en vervreemding maar dan ook sy bemoeienis met "ons", die gedagte van "gemeenskap", wat Small ook in sy onderhoud met Van Vuuren aangeroer het. Met sy betrokkenheid by die Swartbewustheidsbeweging van die 1970's voer Gerwel aan dat met die beklemtoning van eenheid onder onderdrukte groepe die begrip gemeenskap uitgebrei word. Vir Gerwel is Small uit aard ongebonde en krities met 'n durende ingesteldheid tot twyfel, "twyfel aan selfs dit waaraan jy die vasste glo".\nIn aansluiting by die outobiografiese kwessies wat Small in sy onderhoud met Van Vuuren aanraak en die momente wat Gerwel bespreek, bied Francois Cleophas, 'n susterskind van Small, 'n genealogiese studie aan. Sy eerstepersoonsbydrae berus metodologies op argivale en mondelinge bronne met sy vernaamste informant Small se moeder, Fatimah (Tiema) Small (geb. Suliman). Dié studie strek terug tot die tweede dekade van die negentiende eeu en bied heelwat agtergrondsinligting wat nog nie voorheen in die Afrikaanse letterkunde verreken is nie soos onder meer die naamsverandering van sy voorsate van Dampies na Small, hul voorgeskiedenis as handearbeiders, grondbesitters, onderwysers en leidende kerkmense op Wellington. Die artikel skilder 'n vroeë konteks vir die wording van Adam Small as 'n lid van 'n klein opkomende gekleurde middelklas wat hoofsaaklik uit vakmanne, onderwys-, en klein sakemense bestaan het in die omgewings van die Boland, die Breëriviervallei en die suidelike woonbuurte van Kaapstad. Hierdie oorsig van die skrywer se persoonlike en geskiedkundige agtergrond bied waardevolle materiaal vir 'n vollediger begrip van sy denke en letterkundige oeuvre.\nSmall se drie Afrikaanse dramas Kanna hy kô hystoe,Joanie Galant-hulle,Krismis van Map Jacobs en die Engelse toneelstuk The Orange Earth word in drie afsonderlike studies deur Wium van Zyl, J. L. Coetser en Hein Willemse bespreek. Van Zyl bied 'n oorsig van Kanna-studies wat oor die jare tot stand gekom het en lewer self 'n besondere bydrae wanneer hy drie samehangende retoriese vraagstukke in die stuk identifiseer, naamlik: Het Kanna oneties opgetree deur nooit weer huis toe te kom nie?; Het Diekie die doodstraf verdien?; en Wie het skuld daaraan dat Makiet in arm, uitgeslote omstandighede beland het? Sy oorweging van verskillende invalshoeke ten opsigte van hierdie vrae val op en hy gee telkens rekenskap van die moontlike reaksie van gehore op die dramatiese gebeure. Van Zyl bevind dat Small sy gehore konfronteer met universele kwessies waarin die gebrek aan medemenslikheid van die maghebbers en die elite-groepering in 'n gemeenskap ontbloot word.\nIn sy studie stel Coetser ondersoek in na die tematiese voorstellings van "passiewe en daadwerklike verset" in Kanna hy kô hystoe, Joanie Galant-hulle en Krismis van Map Jacobs aan die hand van teoretiese vertrekpunte rondom sosiale stemloosheid, rituele ruimtes en die sigbaarheid van verset. Hy bevind dat in elk van die dramas daar sprake van passiewe of daadwerklike verset is wat verband hou met die sosiale en politieke omstandighede waaruit die werke ontspruit het en beskou kan word as "refleksies van werklike gemeenskappe se ervarings van verplasing, plekloosheid en nostalgie". In 'n verdere ontwikkeling van sy argument voer Coetser aan dat verset nie net deur die karakters in die genoemde toneelstukke vergestalt word nie, maar ook teenwoordig is in die vormlikhede wat die dramaturg aanwend onder meer die epiese teatermiddele, satire, Kaaps as taalvorm, die karakters se swye en die karnavaleske lag. In die geheel gesien, kom hy tot die klinkende slotsom dat Small as dramaturg ook as "'n onsigbare versetkarakter" in sy toneelstukke teenwoordig is.\nHierdie beskouing sluit regstreeks aan by Willemse se bespreking van "outobiografie en herinnering as verset" in Small se ongepubliseerde outobiografiese verhoog- en radiodrama The Orange Earth. Onderliggend aan die stuk as ideespel is die tematiese subteks dat nieteenstaande die verdelende gevolge van apartheid gekleurde en wit Afrikaanssprekendes taal en godsdiens as kultuurwaardes in gemeen het en dat 'n "herverbeelde" Afrikaanse gemeenskap moontlik is ('n algemene gevolgtrekking waartoe ook Michael Cloete in sy genoemde artikel kom). The Orange Earth is Small se mees persoonlike drama waarin herinneringe aan Goree, die uiteenlopende godsdiensherkomste van sy ouers, sy universiteitstudie en sy uitgesproke ervaring van vervreemding jeens Afrikaans resoneer. As outobiografiese geskrif kan The Orange Earth beskou word as die openbare wroeging van 'n opposisionele intellektueel waarin hy alternatiewe moontlikhede tydens 'n geskiedkundige moment aanbied. In dié opsig is Willemse se standpunt dat Small se oeuvre as 'n teennarratief teen apartheid gelees kan word en dat die voorstelling van 'n geweldsdaad in The Orange Earth sy mees desperate "noodroep vir burgerskap" is.\nSteward van Wyk bring die titelgedig "Sê sjibbolet" uit Small se 1963-digbundel in verband met 'n gelyknamige gedig van Paul Celan, 'n voorlesing van Jacques Derrida en 'n installasiekunswerk van Doris Salcedo. Hy wys daarop dat die gedig meer word as bloot 'n herskrywing van 'n stukkie Bybelse geskiedenis. Soos Small se vroeëre werke, by name Verse van die liefde en Die eerste steen? (en sou 'n mens kon byvoeg talle individuele gedigte en veral 'n drama soos The Orange Earth), is die gedig deel van 'n voortgesette gesprek met sy mede-Afrikaanssprekendes, die Afrikanermaghebbers, oor die verreikende negatiewe gevolge van apartheid. Talig verteenwoordig die gedig 'n worsteling met die apartheidstaal terwyl die vormlike aanbod van Kaaps 'n verruiming van Afrikaans as taal verteenwoordig: die taalvorm word "die metafoor van 'n oop en humane tuiste wat in direkte opposisie tot apartheid staan".\nDie erkenning van die waardigheid van alle mense staan in die kern van Nico Koopman se besinning oor die "profetiese" diskoers by Small. As teoloog voer hy aan dat drie vorme van profetiese segging geïdentifiseer kan word, naamlik profetiese visualisering, profetiese kritiek en profetiese menings- en beleidsvorming. Met sy kritiese standpuntinname in sy letterkundige werk en niefiksie reken Koopman dat Small die weg gebaan het vir die opheffing van apartheid en die formulering van beleidsrigtings wat 'n "nuwe" samelewing moontlik sou maak. Sy lees en interpretasie van 'n aantal gedigte toon telkens aan hoe Small te midde van verontmensliking deurlopend die droom van "geregtigheid en vrede" lewend gehou het; hoe sy profetiese segging tot introspeksie moes lei; hoe humor seëvier bo verdrukkende omstandighede en sy aandrang op geregverdigde moraliteit.\nDie bundeling van hierdie navorsingstudies bied 'n aanduiding van die ryk moontlikhede wat die letterkundige oeuvre van Small moontlik maak. As in aanmerking geneem word dat hy die grootste deel van sy letterkundige produksie voor die ouderdom van dertig gelewer het, is dit merkwaardig dat hy steeds met 'n helder stem spreek tot die Suid-Afrikaanse gemeenskap van die vroeg een-en-twintigste eeu.\nDie organiseerders bedank graag die volgende instansies en individue:\n• die owerhede van die Universiteit van Wes-Kaapland wat op uiteenlopende wyse die Adam Small-simposium ruimskoots ondersteun het;\n• die Boekontwikkelingsfonds wie se geldelike skenking, op aanbeveling van dr. Elinor Sisulu, mnr. Ton Vosloo en me. Amanda Botha, die logistieke reëlings rondom verblyf, verversings en vervoer grootliks vergemaklik het;\n• die dr. Marie Luttig Trust wat die publikasie van hierdie uitgawe van Tydskrif vir Letterkunde moontlik gemaak het;\n• Janine Pekeur wat alle reëlings rondom die geleentheid hanteer het;\n• Marni Bonthuys, Owen Mentoor, Natasha Rossouw en Annemarie Swartz vir hul afsonderlike bydraes;\n• die anonieme keurders vir hul indringende keuring, die medewerkers, redaksielede en die produksiespan van Tydskrif vir Letterkunde.


My lewe in ‘n boks | Boendoe se blog argief\nBoendoe se blog argief\nBoodskappe vir Boendoe\nMy lewe in ‘n boks\n1 Kommentaar\tCategories: Uncategorized\nEk het vandag die bokse in die garage aangevat. Van daai bokse is maklik al ses jaar lank toe. Daar was ‘n paar met platiekgoed en een of twee met breekgoed in, maar die meeste was gemerk “Boeke”. Eintlik moes hulle eerder “Kakkies” gemerk gewees het, want ek was destyds seker gatvol gepak en het allerhande strooi saam ingegooi. Soos foto’s in ‘n koekblik en ’n tandemuis-kussinkie saam met ‘n klomp boeke. Ek het hierdie werkie lank uitgestel. Eerstens, omdat ek seker was daar sou kakkerlakke uitspring (daar het nie), en tweedens omdat ek besluit het ek gaan ruthless wees. As ek in ses jaar iets nog nie gemis het nie, het ek dit nodig? Ek sukkel om goed weg te gooi…\nDie “boek”-bokse was ‘n belewenis. Ek het later op ‘n boks gaan sit en deur al my ou goedjies gelees. Uit “My Skoolloopbaan” het ek ‘n paar skatte gekry. (Wie onthou nog daai groot, wit boeke waar jy jou rapporte en skoolfoto’s in kon bêre?!) Die eerste was twee briefies van my jongste broer toe ons albei nog op skool was.\nHoe gaan dit nog daar? Met my gaan dit goed. Saterdag het ek en Andries gaan fiets ry. toe kom een van ons onnies daar verby gedraf. hy het vals knie en draf maar stadig!!!!!! Hy het ons ‘n paar dae van te voore ‘n pak gegee!!!!! toe wou hy nog ‘n spiets ok nog leewer. (verskoon speling)\nAg nou ja dis weer tyd om te groet.\nJou grootste beste flukste mooiste vinnigste broer\nToe hy st. 6 ook koshuis toe is, het ek hom blykbaar gas gegee oor sy rokery – en meisies ook, lyk dit my. Hierdie briefie, onthou ek, het hy eendag ná skool vinnig in my hand gedruk. ‘n Klein, opgevoude wit papiertjie.\nHettie wat jy gehoor het is miskien waar maar ek het reeds myself reg geruk en vir daai vleri geskryf dat ek niks met haar tedoen wil hê nie oor dinge wat ek van gehoor het en het al lankal opgehou rook!\nTussen die rapporte en ou love-letters kry ek ook ‘n briefie van my Afrikaanse onnie, Mnr. van Straten, gerig aan ons matriekklas voor die eindeksamen. Onder andere sê hy:\nIs jy nog bang, gespanne, vol twyfel, miskien wanhoop? Dit is nie meer nodig nie.\nOnthou: 1. Lees die vraestel goed deur.\n2. Kies dan jou onderwerp en bly daarby.\n3. Raak al die komponente aan.\n4. Ervaar jou opstel en moet nie bang wees om te veel van jouself te gee nie.\n5. Gee jou gedagtes vrye teuels.\nNB 6. Ek koester hoë verwagtinge.\nMnr. van Straten, of ou Stovies, is verlede jaar in ‘n motorongeluk oorlede. Die boek waarna ek heimlik gesoek het, het saam met Bart Nel en ander walglike voorgeskrewe boeke, te voorskyn gekom. Die huis van die vier winde. ‘n Geskenk van my pa in 1980. Ek en my pa het nie ‘n baie goeie verhouding gehad nie, en hierdie boek…ag, ek weet nie. Hy’t my verskeie boeke gegee, maar dié een is om een of ander rede spesiaal. Die een storietjie in die boek gaan oor ‘n man wat heuning op ‘n berg gaan uithaal en dan om een of ander rede nie meer kon afkom nie. Soos die jare verby gegaan het, het hy met sy lang baard en woeste hare gekyk hoe die vryers verby ry na sy plaas om vir sy ‘weduwee’ te gaan kuier. Hy is darem eventually gered en herenig met sy vrou. Kersfees 1981 het my gróót tjommie vir my ‘n klein boekie gegee. Springs of Comfort. Ek het nie gedink ek het die boekie nog nie. Ek kon flikflakke doen vanmiddag toe ek op hom afkom en het ook gou weer deur hom geblaai. The man who abandons all desire and lives without longing, who says neither mine nor I, wins peace.\nBehalwe ‘n opgevoude toiletpapier vierkant met ‘n boodskap I love you, Vollie (ek het nie meer ‘n idee wie Vollie is/was nie!), het ek hope kinderboeke uitgepak. Pieter is in sy noppies. Wie sou kon dink dat ‘n skoenlapper-boek wat Bruce twaalf jaar gelede getickle het, vandag nog ‘n wenner kan wees?\nOp die ou einde het goed soos my “Verloskunde Bybel” en “Die Pasgebore Baba” op die weggooi-hoop beland. Somehow dink ek nie dat ek ooit weer die lus sal hê om ‘n moderne mamma te probeer oortuig dat ‘natuurlik’ beter is nie. Induksies, keisers, epidurale, formule melk…ek het daai battle gefight – en verloor. Tyd vir iemand anders om die goeie stryd te stry. Ek quit.\nNog iets wat ek besef het, is dat mense (ek) in ‘n baie kort tyd geweldig kan verander. Ek het half verbaas na my kerspitboek gekyk, en kop geskud oor die “How to make soft furnishings for the home”. Die dae wat ek prinsesrokkies, godyne en kussinkies gemaak het, is lank, lank verby. Om die waarheid te sê, ek sal vandag nie ‘n clue hê oor wáár om te begin nie. En op ‘n tyd was ek nogal ‘n boffin daarmee!\nBokse uitpak is goedkoop terapie. Soos ek die bokse oopgemaak het, móés ek net weer terugkyk oor my lewe die afgelope paar jaar. Party goed wil mens mos nie eintlik onthou nie. Soms is dit goed – om weer te onthou.\n1 Response to “My lewe in ‘n boks”\nTrackback Address\tBest of the Best « Herriemerrie\nTeruglui op Feb 19th, 2010 om 2:37 nm\tLewer kommentaar Kanselleer die reaksie\tTik jou kommentaar hier...\nEpos (verplig) (Die adres word nooit bekend gemaak nie)\nNaam (verplig) Webwerf\nJy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. ( Log Out / Change )\nJy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. ( Log Out / Change )\nJy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. ( Log Out / Change )\nJy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. ( Log Out / Change )\n« Positiewe denke\tStilte = Verkragting »\tStatistieke\n21,351 keer gelees\nAngola soos ons dit sien\nFebruarie 2010 (38)\nJanuarie 2010 (38)\nSeptember 2009 (125)\nAugustus 2009 (57)\nzbjiaotong.com on Is jy koekig?www.igcall.net on Van lekker huil kom lekker lag…pepper spray effects on Wurmshttp://weirdgifs.com… on ‘n Blogger-upweb hosting reviews on Nie vergete\tafrika\nAnder se kallers


Die wonder van Afrikaans | Die Vryburger\nDie Afrikaanse taal het woorde, uitdrukkings en gesegdes wat maar net eie is aan die taal wat ’n wonder is en ’n wonder sal bly.\nHoor of lees net die uitdrukkings en woorde wat uniek is, maar wat in onbruik verval omdat die kenners van die taal die terme nie verstaan nie omdat hulle miskien nie die geskiedenis, of gebruike, van die volk goed genoeg ken nie.\n’n Lunsriem is gebruik om ’n Voortrekker se wawiel in posisie te hou en inderwaarheid die werk van ’n spui gedoen het. Die smeerolie aan die wa se as, het die riempie pikswart laat word. Later is die spreekwoord gebruik dat iemand wat baie vuil is, ’n lunsriem is – of soos een lyk.\nWatter ander taal kan ’n persoon wat vuil is, beter beskryf as dit?\nWie ken nog die uitdrukking: So sterk soos ou botter.\nEnige iemand wat al geproe het aan botter wat oud geword het, sal weet dit het ’n sterk smaak.\n2 thoughts on “Die wonder van Afrikaans”\nFiona Nell May 27, 2013 at 2:20 pm\nTrots AFRIKAANS. 🙂\nWillie Schutte. May 29, 2013 at 8:00 pm\nKan enige iemand vir my sê waar kan ek ‘n boek bekom wat gesegdes en spreekwoorde in Afrikaans het?


Een resensie oor Afrikaanse boeke vandeesweek. Dit kon seker erger gewees het.\nDankie aan At van Wyk vir sy bespreking van Piet van Rooyen se Op soek na Witbooi en Daai ding loop in jou bloed, van Lené Malan en Aneta Shaw (Boeke24).\nSensuur in sig\nDaar is só baie woorde wat mens op die internet kan lees, dat mens soms eers wip nadat jy al na ‘n volgende webbladsy geflits het.\nLees mens Jeanette Ferreira se bespreking van Alfabet van die voëls (LitNet, Biebouw-resensies), kom jy op ‘n veelseggende slotparagraaf af:\n“Só word Naudé se sosiale kommentaar op die vergryp in ons huidige samelewing kragtiger as enige vorm van niefiksie. Hy bekoor en fassineer en ontstel tegelyk sy leser. Daarom bly dit so helder by. Nie net omdat stories harder as feite praat nie, maar veral omdat Naudé reeds in sy debuut so geslyp kommunikeer. Diegene wat moet toesien dat die mediawet-in-wording behoorlik nagekom word, sal beslis ’n streng oog op hierdie talentvolle skrywer moet hou. ’n Buitengewone debuut, wat beskryf kan word met ’n passasie uit die bundel: “Dit bevat ’n ganse tuin, dink hy, hierdie nat blom.”\n‘n Pragtige samevatting, maar dan kom spook die opmerking oor die mediawet-in-wording by jou.\nFerreira is nie vandag se kind nie – sy het self die vorige sensuur-bedeling beleef en weet presies hoe die sensors na literêre werke kyk.\nHaar opmerking oor S.J. Naudé wat so “geslyp” kommunikeer, is vir my baie veelseggend. Dit sê vir my dat sy in hom iemand herken wat die vermoë het om ellipties dinge oor te dra, deur suggestie, verwysings met ‘n omweg, metafore wat vlerke kry. Die soort skrywer wat oor ‘n politieke saak sal kan skryf sonder dat mens dit onmiddelik agterkom. Iemand wat in ‘n toekomstige taalstryd (of watse stryd ookal) saam te neem loopgrawe toe.\nOp ‘n vreemde manier het hierdie een opmerking van Ferreira vir my opwinding gebring – die vooruitsig van ‘n era waarin van skrywers verwag sal word om weer die taal in sy volle spektrum van subtiliteite en onderduimsheid aan te wend om ‘n drakoniese bestel te ondermyn …\nWie sou ooit kon voorspel dat Afrikaanse skrywers weer by dié punt sou kom?\nThys Human, iemand wat hom normaalweg toespits op literêre werke, het dit op homself geneem om Gert Erasmus se boek Witgat vir Boeke24 te bespreek. Die inleiding het my laat terugdeins – hy roep een van P.G. du Plessis se verhale oor ‘n vrou wat met bome praat in herinnering.\nNie lank nie, het ek gedink, of Human haal die ou skoolgrappie aan:\nThat’s why they put me away …\nGelukkig doen hy dit nie. Sondig net op een plek met een van daardie opmerkings wat mens laat voel jy moet sulke resensies met ‘n mondskerm lees: “Want Erasmus kán skryf.” Kan hy ? Nou toe nou.\nWaaroor dit in Witgat gaan, is bome, spesifiek dié van Suider-Afrika. Erasmus se nering was skynbaar dié van veldwagter in ‘n sekere stadium, daar is ook ‘n verwysing na inligtingsbeampte. Hoe ook, Human is duidelik getref deur sy besonderse manier van skryf oor bome, en die manier waarop hy mense betrek daarby.\nDit is nie vir my uit die resensie duidelik of Witgat ooit deur die hoofstroom-uitgewerye afgekeur is nie, maar Human suggereer dat dit moontlik Erasmus se warsheid van politieke korrektheid is wat die grotes afgeskrik het. (Wat by my dadelik die vraag laat ontstaan oor hoeveel goeie boeke sneuwel weens uitgewers se slaafse navolging van politieke korrektheid.)\nHuman bring Witgat nie in verband met Thomas Packenham se Meetings with Remarkable Trees of RemarkableTrees of the World nie, wat mens voorts dwing om af te lei dat Witgat nie ryklik geïllustreer is nie.\nWat Human wel duidelik oordra, is dat Gert Erasmus met hierdie self-publikasie ‘n skatkis van boomstories, anekdotes, herinneringe en beskrywings versamel het. Mens moet bedag wees op die ou kwint van self-publikasies, naamlik bloemryke of verromantiseerde beskrywings, maar andersins klink dit na die soort boek wat mens graag in die hande wil kry.\nMarius Visser bespreek Jacques Pretorius se So lig soos klip in Rapport, en laat my onwillekeurig aan Philip Larkin se gedig “This Be The Verse” dink: “Man hands on misery to man.” Ongelukkig kan die gedig nie verder van toepassing op die resensie gemaak word nie – dit verdiep nie soos ‘n coastal shelf nie.\n‘n Resensent verlam deur literêre pretensie. Wat jammer.\nDaar sit ‘n klomp teorie in Visser se resensie, en ek het ‘n vermoede dat sy kritiek nie ver van die kol is nie. Die probleem is net dat hy jou toegooi met ‘n mengsel van teorie, spitsvondigheid en cliché. Soms almal in een sin: “Kruisverwysings vorm deel van die stelinkleding, soos plakkate teen ’n muur, sonder om ooit groter te wees as die som van die onderdele.” (En “stelinkleding”? Is dit ‘n verhoogstuk?)\nEk hoop om in die toekoms meer resensies deur Marius Visser te lees. Dis die enigste manier waarop die resensent wat hier deurskemer, op koers sal kom.\nSonder die teorie.\nNelle Dreyer se outobiografie, Voorbladnooi – Van Pleinstraat tot Parys kry op Boeke24 ‘n kort bespreking deur Haidee Muller. Heeltemal interessant, maar as ek Muller was, sou ek baie kwaad vir Boeke24 wees omdat daar so ‘n aanteelt van onnodige koppeltekens in die teks is. Waar is die taalsubs?\nOp die boek af\nVerskoon my dat ek oor ‘n resensie skryf wat in die taal van die imperialis gepubliseer is, maar ek het so baie gehou van Eckhard Cloete se bespreking van From Groot Constantia to Google: 1685 to 2010 – A Colourful History of Brands and Branding in South Africa dat ek dit nie wil ignoreer nie.\nDié bespreking is ‘n pragtige voorbeeld van ‘n strydvaardige of agiterende boekbespreking. Met die eerste sin al gee Cloete kennis dat hy nie van die boek hou nie en daarna pak hy uit.\nMens kan alleen ‘n idee kry van hoe deeglik Cloete die boek afransel deur die resensie self op Boeke24 se blad of webwerf te gaan lees. Ek wil veral die aandag vestig op die manier waarop hy in die loop van die bespreking, op die plek waar hy ‘n baie groot pluimpie aan die boek gee, terselfdertyd vir jou vertel presies wat met die boek verkeerd is.\nLuister hier: “Die ineenvlegting van handelsmerke se stories met die breër maatskaplike en sosiale agtergrond kan vir sommige mense interessant wees en in dié opsig is die boek grotendeels geslaagd.”\nDit word onmiddelik gevolg deur: “Maar dis ’n lá-a-a-ng lees wat ongelukkig nie die ondersteuning van ’n boeiende skrywerstem of bekwame redakteurshand kry nie.”\nMens hoef nie ‘n stipleser te wees nie om te besef hy sê: Vervelig, onprofessioneel gepubliseer, vermy.\nVerderaan is hy minder subtiel, en sê hy meer direk wat hom pla. Eienaardig genoeg is dit die subtiele houe wat die meeste krag het.\nCloete se bespreking het ook ‘n stertjie of nagedagte. Vermoedelik het Cloete of die blad se redakteur, Elmari Rautenbach, raakgesien dat From Groot Constantia to Google ‘n onwaarheid die wêreld instuur oor juis Groot Constantia. Die wynskrywer Tim James word dan aangehaal om hierdie dwaling te weerlê.\nBaie interessant. Ek wonder hoe die uitgewer, Ken Wilshere-Preston na dese voel.\nJoan Hambidge se resensie van Grilbrigade (Fanie Viljoen) op Boeke24 is groot pret. Kundig oor die boek, maar ook met ‘n sardoniese humor oor haarself en haar agtergrond geskryf.\nNet een vraag, aan die redakteur van die blad: Wat het die opskrif by die resensie, “Viljoen slaag waar vele ander misluk” met die resensie te doen? Hambidge sê niks van die aard nie. Waarin slaag Viljoen? Om Joan Hambidge se guns te wen? Of om ‘n boek te skryf wat jong lesers se aandag sal boei?\nIemand vra my onlangs wat die ideale soort resensie is. Dis ‘n vraag met baie antwoorde, maar as ek prakties moet wees, sou ek sê dat Leon de Kock op Boeke24 baie naby daaraan gekom het met sy bespreking van In die withaak se skadu en ander Schalk Lourens-stories.\nBygesê, dit help dat hy die samesteller was van die enigste vorige bloemlesing van Afrikaanse vertalings van Herman Charles Bosman se werk.\nIn die withaak se skadu het verlede jaar al aandag op hierdie blad en elders gekry, maar De Kock doen eintlik wat nie een van die vorige resensente van die boek gedoen het nie. Hy sê dadelik dat hy nie fout daarmee kan vind nie, en dan identifiseer hy die vraagstuk wat deur die bundel opgewerp word, naamlik in watter mate Suid-Afrikaanse en spesifiek Afrikaanse lesers van Bosman verkies om die verhale in Engels eerder as Afrikaans te lees.\nDít is mos die kern van die saak, die enkele gedagte wat die uitgewer ‘n besluit in een rigting laat maak het en wat vir die boek se bestaan verantwoordelik is.\nWat De Kock dan doen, is om die onderwerp vir bespreking oop te stel. Sy resensie eindig dan ook nie met ‘n opsommende oordeel nie, maar met ‘n aanduiding van die besprekingsveld.\nEk skud my kop, kan dit nie verstaan nie. In Sondag se Rapport is daar een groot boeke-resensie, ‘n goedige skryfsel deur ‘n goeie omie. En op hul webwerf is daar drie verdere nuwe resensies oor boeke wat al vyf maande gelede verskyn het wat interessanter is en in een geval baie lewendiger geskryf.\nDie papier-uitgawe kry Leon Rousseau se oorsig oor ‘n klompie nuwe publikasies wat die jong leser se verbeelding prikkel. Rousseau skryf altyd met gesag, maar ek dink dit is ‘n artikel dié wat net gelees sal word deur mense wat nog kleuters en peuters het. Dis ‘n bietjie tam, in elk geval, vir iemand wat sy Rapport-leessessie begin het met die onthulling oor Eugéne Terre’Blanche se ander vrou.\nMaar hoekom, wonder ek steeds, is Celeste Fritze se uiters prikkelende resensie (vir diegene wat in taalgebruik belang stel) van Bloedwater(Douwleen Bredenhann) slegs op die webwerf gepubliseer? En boonop tweede, ná ‘n redelik formulistiese resensie van dieselfde boek deur Elzette Steenkamp?\nDie enigste opmerking in Fritze se betoog wat my totaal dronkslaan, is haar slotopmerking: “Die roman word plek-plek ontsier deur tipografiese foute.” Omdat ek die boek verlede jaar al gelees het, het ek dit nou weer goed bekyk, en ek kan nie begryp hoekom Fritze so iets sê nie. Bloedwater is ‘n boek sonder tipografiese foute.\nDis werklik jammer dat Fritze haar goeie werk met sulke nonsens afsluit.\nNini Bennett se bespreking van Kronkelpad (Irma Joubert) kry ook slegs die internet-behandeling. Maande nadat die boek verskyn het. Die teleurstelling van die laat-resensie word alleen versag deur die feit dat Bennett die boek na behore positief beoordeel.\nWanneer gaan iemand Irma Joubert na waarde skat en iets behoorliks skryf oor haar? Tel die feit dat sy nou een van die gewildste trilogië geskryf het wat nog in Afrikaans verskyn het, dan vir niks?\nVictor Matfield en suur druiwe\nEersteklas resensies duik soms op wanneer jy hulle nie verwag nie – en boonop op plekke waar dit amper uit plek is. Jaco Fouché s’n van Victor – My reis deur Victor Matfield en De Jongh Borchard is een van hulle.\nDie resensie het begin van die maand op LitNet se resensiewerf opgeduik.\nDit is geskryf met baie inligting oor die boek – maar ook net genoeg om die leser te laat besef dat die boek self gelees sal moet word vir die volle storie. Vir iemand soos ek, wat elke jaar noodgedwonge saam met die een man in die huis rugby sit en kyk en ‘n soort gevoel opgebou het vir Victor Matfield, is dit ‘n resensie wat ‘n paar keer gelees moes word net om te sorg dat ek niks gemis het nie.\nMy genoot het my aandag wel gevestig op een paragraaf in die resensie wat Fouché volgens hom met groot dissipline geformuleer het:\n“Matfield vertel die hele verhaal, van hoe hy as kind deur sy pa gebrei is om sterk te raak vir sport, hoe hy op skool begin uitblink het, ook in krieket, maar gereeld uit die span of posisie gehou is waarvoor hy gewerk het, hoe die patroon hom in sy studentejare en jong volwasse lewe herhaal het.”\nDit is ‘n formulering, sê hy, wat in ag neem dat Victor Matfield se gunsteling posisie dié van senter is.\nRapport se Boeke het twee resensies opgelewer wat gemengde gevoelens wek.\nDie eerste, Wilhelm Jordaan se bespreking van Die prinses in elke vrou, deur Cas van Rensburg, is as geheel ‘n deeglik oorwoë reaksie. Ek het baie waardering vir die manier waarop Van Rensburg iets meer probeer maak van die sprokies wat ons so goed ken, maar wat baie mense, soos ekke, altyd net op een vlak beoordeel het.\nJordaan spreek respek vir Van Rensburg uit. Tog kon ek nie help om deurentyd die gevoel te hê dat die “ja, maar …”-oomblik net om die draai lê nie. Dié breek dan ook in die derde laaste paragraaf aan, wanneer Jordaan ‘n vraagteken plaas agter Van Rensburg se “onkritiese aanvaarding van Jungiaanse begrippe”, en die wyse waarop dit veroorsaak dat “betekenis-eksegese plek-plek lukraak en naïef is”.\nDie resensie sou kon doen met ‘n ander benadering. Hoekom nie begin met hierdie belangrike kritiek teen Van Rensburg se Jungiaanse inslag nie? Of het ek dit nog altyd verkeerd oor resensies, dat hulle in die eerste plek krities moet wees? Vergoeliking hoef nie altyd die aanknopingsmetode te wees nie.\nDie ander resensie is Amanda de Lange s’n oor In mekaar se skoene, ‘n boek deur Andeline Williams-Pretorius. Dit is nie ‘n onbesonne bespreking nie. Sy laat val net vroeg al een van daardie opmerkings wat my dadelik laat wonder of sy nagedink het oor presies wat sy skryf. Dit is: “As skrywer van die boek In mekaar se skoene – waar staan jy? het sy hoofsaaklik staatgemaak op die kennis wat sy versamel het in haar eie lewe en dit kundig vermeng met die wyshede en kennis wat sy as sielkundestudent en leser van talle boeke oor die onderwerp versamel het.”\nDie beoordeling “kundig vermeng” veronderstel hier dat die resensent volkome op hoogte is met die totale lewenskennis wat Williams-Pretorius versamel het en in staat is om te beoordeel op welke wyse dit geïntegreer is met die wyshede en kennis wat Williams-Pretorius as sielkundestudent en leser van talle boeke oor die onderwerp versamel het.\nDit is wanneer mens met só ‘n wilde uitspraak te doen kry vroeg in die resensie dat die res verdag raak, ongeag hóé knap verwoord.\nHans Pienaar, ‘n digter, skryf in dieselfde Rapport Boeke oor Johann de Lange se kwatrynbundel Weerlig van die ongeloof. Hy begaan dieselfde fout as Wilhelm Jordaan hierbo – steek die eintlike ding wat hy wil sê weg op ‘n plek in die resensie net voor die resensie begin oninteressant raak: “Dis ’n unieke bundel, en dit beveg op sigself die hiërargiese, outoritêre strukture wat maar net nie wil wankel in Afrikaans en Afrikaners se wêreld nie.”\nAs hy daarmee begin het, kon Pienaar ‘n hele resensie gebruik het om aan te toon hóé Johann de Lange die hiërargiese, outoritêre strukture beveg. In die plek daarvan het ons egter ‘n flouerige poging om die bundel krities te benader. Geen groot insigte nie. Ek moes my dwing om die resensie end-uit te lees.\nBoeke24 se boekeblad buig vandeesweek die knie voor Engels.


Plaasmoord: Boer op KZN-plaas doodgeskiet - Maroela Media\nTerrence “Terry” Rizzato. Foto: Facebook\nTerrence “Terry” Rizzato, ŉ 62-jarige boer van Hluhluwe in KwaZulu-Natal, is Dinsdagaand op sy plaas, Mashonisa, doodgeskiet.\nKol. Jay Naicker, polisiewoordvoerder, het Woensdag aan Maroela Media gesê ses verdagtes het die plaas omstreeks 19:00 betree en die werkers met vuurwapens aangehou en gedreig. “Die verdagtes het die werkers in ŉ kamer in gedwing en hulle van hul selfone beroof,” het Naicker gesê. “Die verdagtes is daarna na die slagoffer se huis waar hulle hom in sy bors geskiet het. Hy is op die toneel dood verklaar.”\nDie verdagtes het ŉ onbekende hoeveelheid kontant in die huis gesteel en het met Rizzato se bakkie van die toneel gevlug.\nDie Hluhluwe-polisie ondersoek ŉ saak van huisroof en moord. Die voertuig word nog vermis en niemand is nog in verband met die voorval in hegtenis geneem nie.\nMense wat Rizzato se voertuig, ŉ sjampanjekleurige Toyota Hilux met die registrasienommer NHL24156, opmerk, word versoek om die polisie by 08600 10111 te skakel.\nKwaZulu-Natal plaasaanvalle Terrence Rizzato\nPlaasaanval: Mini-‘oorlog’ toe Delmas-boer aanvallers verjaag\nFoto’s: Kimberley in vloed\nDagga · 5 jare gelede\nWhat an evil evil place South Africa has become under this anc mob…… Just another white boer murdered..again and again and again..where is this country heading to.? That useless anc so called government should be taken to court for not protecting its civilians…\nRikku · 5 jare gelede\nek stem saam dat die Regering agter hierdie Plaas Moorde Skuil.\nHoekom doen die ANC nie iets daaromtrent nie ?\nMy innige meegevoel aan die Familie en Vriende van Mnr Rizzato.\nBoer, ek is geneig om saam te stem. Waarom die werkers net toesluit, maar die boer word vermoor? Dit begin al meer lyk of daar ‘n gedrewe politieke wil agter die moorde skuil, guerilla oorlog taktiek op klein skaal…\nDalk het die boer homself dapper verset teen die aanvallers?\nGaan jy maar gemaklik in jou stoel bly sit as iemand jou deur afskop ? Dan begin die martelling as jy nie baklei nie. Jy vrou ,jou kinders word voor jou verkrag ,wat gaan jy doen ou maat?\nIrah · 5 jare gelede\nTotdat die spul eendag gaan agterkom dat al die geld in die wereld niks beteken as daar nie meer kos is om te koop nie\nOp pad land uit! · 5 jare gelede\nEk kry die gevoel dat die regering hulle verlekker in elke plaasmoord. Hulle wil die witmense en boere uit die land uit hê. Hulle besef egter as hulle dieselfde doen as wat Bob in Zim gedoen het, dat die wereld sanksies teen hulle sal instel. Daarom is hierdie ñ “natuurlike” manier om hulle wense te laat verwesenlik en juis daarom word niks daaraan gedoen nie!\nsê net · 5 jare gelede\nOppad land uit, hoop jou dinge werk uit, maar dis glad nie maklik nie, jou land en mense is in jou bloed al dink jy nie so nie, doen ook jou huiswerk goed. Medies is swak, en alles waaraan jy gewoond is werk anders en baie baie goed is swakker, maar dis veilig en dis waar dit stop. Suid Afrika is die land van melk en heuning, net jammer oor al die geweld en misdaad. Sterkte!!!\nAl jare land uit · 5 jare gelede\nSe net, nou praat jy nonsens!! Duidelik het jy nog nooit in ‘n eerstewereld land gewoon nie! Op pad land uit, ek kan uit persoonlike ondervinding se jy/julle sal nooit terugkyk nie! Beste besluit wat ons ooit kon maak!\nAl Jare land uit, ek sit in dieselfde bootjie as jy, ek praat ook van oor die water af, sit ook al jare nie meer in my land nie, so ek glo nie ek praat nonsies nie. Hoekom dink jy gaan so baie Suid Afrikaners terug? Want al wat beter is, is die misdaad, verder is niks beter nie. Was dit nie vir die misdaad nie sou ek in die eerste plek nooit gegaan het nie en sou ek ook al opgepak het en terug gegaan het. Ja, elkeen ervaar goed anders, maar beter is dit beslis nie. En Ja, ek sit in n eerste wêreldse land, wat met party goed ver agter Suid Afrika is. Afrikatyd se [email protected], hier is nie eers tyd, en jy mag nie jou stem verrys nie, (daar is borde op), hulle help jou dan heeltemal nie. Op pad land uit, skryf net alles waaraan jy gewoond is af, en moet geen verwagting stel nie, kom in en “go with the flow”, want NIKS, gaan weer dieselfde wees nie en as jy voete gelig het is dit finaal, finasieël te duur om terug te gaan en jy het reeds al te veel verloor, so doen jou huiswerk so goed jy kan op alle gebiede. Mens leer ook ongelukkig n land eers ken en sy stelsels as jy daar bly en deel is van dit. Medies bly pateties, niks kom by n Suid Afrikaanse mediesefonds nie, staat medies by verre beter as Suid Afrika, maar alles word nie gedek, dis hoekom mens op die TV sien mense verloor hulle huis en alles omdat iemand in die gesin n ernstige siekte gekry het. Doen net jou huiswerk!!!!!! Wat werk vir een, werk nie vir almal, wat vir my belangrik is kan vir iemand anders niks wees nie, so wat is belangrik vir jou, en doen jou huiswerk oor dit .\nZaneth · 5 jare gelede\nEk stem sas\n.Was ook uit d land v 7 jaar citizen geword van n ander labd maar ek is terug in RSA.GEEN land is sonder probleme nie .Ten minste kn mens nog jouself hier bemagtig, hier kn jy nog besigheid doen en geld maak.Ander lande is sosialisties dit maak dat jy n gevangene raak in n land waar jy geen se ht nie.Nee wat RSA bly tops!!!!\nEk kry die gevoel ek het op paar tone getrap,dat my kommentaar so vinnig verdwyn het?\nJa, hulle moes, en dit maak mens vies, want almal praat van wat Boer sê, maar nêrens kry ek Boer se woorde nie.\nBarbare, skuim, gemors, en nog n ander klomp goed\ndavid ras · 5 jare gelede\nEk het al male sonder tal op verskeie forums geskryf:\nTerrorisme word maklik versteek deur moord te pleeg en dan van die slagoffer se besittings te roof. Al ooit opgelet dat daar ALTYD selfone geroof word ? Dit is nie altyd om die slagoffer incommunicado te laat nie, want as hy/sy reeds dood is beteken ‘n selfoon absoluut niks vir die slagoffer nie.\nDit is eenvoudig ‘n geval van STEEL IETS en die STATUS van die daad verander na roof met verswarende omstandigdhede. Moor sonder om te steel, en mense gaan gou vrae begin vra !\nSo kan terrorisme as gewone misdaad verbloem word.\nVra maar altyd die vraag—was dit moord met die doel om te roof, of roof met die doel om te moor ?\nJoggie Erasmus · 5 jare gelede\nTerry was n geliefde in die omgewing wat sy vreugde gevind het deur skouer aan die wiel te sit.\nHy en sy vrou het hul eiendom van niks af opgebou met niks anders as eerlikke harde werk nie. Ironies het hy sy inkomste verdien deur n diens aan die gemeenskap te lewer met hul hoender boerdery en tallose bestaans besighede het as gevolg daarvan in die nabye stam gebiede ontstaan, deur hul produkte te versprei. Hy was n goeie buurman en n beter vriend.\nOns gaan jou mis….\nLeon Badenhorst · 5 jare gelede\nTragies………geestelike oorlogvoering……..bly tragies dat die mooi land en sy mense so benadeel word deur kriminele……..bring die doodstraf terug…….!!!!\nJ le Roux · 5 jare gelede\nHulle is pateties! (Die ANC ) Hulle sal wel eendag (weet nie oor hoeveel jaar ) besef hulle het een m0€ rse fout gemaak… maar vir nou bly ons land maar swak\nben · 5 jare gelede\nSe net, ek stem al die pad saam met jou. Ek wil ook terug. Wens ek kon met jou kontak maak.\nBen die groot ding wt mense moet onthou as hul land uitgaan is om nie al hulle sekuriteit en wortels uit te trek ni dan ksn dit soverl makliker wees om trg t kom. Nie altyd moontlik v almal om dt tr doen ni maar indien moontlik is dit n goue reel v immigrasie sodat as jy wil terugkom dat jy kan.\nBen Ferreira · 5 jare gelede\nDis net die geweld wat my weg hou, so jammer vir wat in ons land gebeur. Ek stem saam met jou ” Se Net” wens ek kon weet waar in die wereld jy is.\nJa Ben, ek stem so koppie boeretroos en n lekker geselsie sou heerlik wees, maar mens wil nie graag besonderhede so uitblaker nie. Weet net, jy is nie alleen nie, daar is nog ander wat soos ons voel. Al genade is om aan die kleinste positiewe dingetjie vas te hou en om ook so min moontlik terug te kyk. Sterkte vir julle.\nNog ‘n sinnelose moord. Waar gaan dit eindig? Of liewer gaan dit ooit eendag eindig, sodat ons in Vrede en Liefde in hierdie mooi land kan leef. Mens moet omtrent oë reg rondom jou kop hê wanneer jy iewers wil heengaan.\nDave Ras · 5 jare gelede\nAs hul dood straf terug bring sal ons die slegste daarvan afkom. Enige rede om afrikaner te hang


Anika Smit se ma skoonveld | Maroela Media\nCharlotte Eksteen, ma van die vermoorde Pretoria-tiener Anika Smit, se regsverteenwoordiger het Woensdag kommer uitgespreek omdat hulle haar nie kan opspoor om die geregtelike ondersoek na haar dogter se moord by te woon nie.\nHaar prokureur, Arno Olckers, het aan landdros Pierre Wessels gesê verskeie pogings om haar op te spoor was onsuksesvol en Olckers het ŉ beroep op die media gedoen om haar te help opspoor.\nAdv. Tania Carstens, staatsaanklaer, het gesê die staat het reeds reëlings getref om haar na Pretoria te vervoer en het ook verblyf gereël, maar sy het nie Dinsdag vir verrigtinge opgedaag nie. Eksteen is een van die belanghebbende getuienisse in die ondersoek. Carstens het gesê daar sal steeds gepoog word om met haar in verbinding te tree. Eksteen was tydens die vorige sitting van die ondersoek in Mosselbaai woonagtig.\nOlckers het ŉ beroep op mense gedoen wat weet waar Eksteen haar bevind, om sy kantoor by 012 543 2780 of 072 931 8416 te bel.\nMaroela Media het vroeër berig Anika (17) is op 10 Maart 2010 in Theresapark, in die noorde van Pretoria, vermoor. Die moordenaar het albei haar hande afgesny en dit van die toneel verwyder. Sy is ook seksueel aangerand en het verskeie steekwonde aan haar liggaam gehad. Haar hande is nooit gevind nie.\nDie geregtelike ondersoek het in September 2015 begin om te bepaal of daar genoeg getuienis is om iemand vir die tiener se dood aanspreeklik te hou nadat die polisie se ondersoek ŉ doodloopstraat bereik het.\nEksteen, Johan Smit, Anika se pa, Nico Venter, haar ekskêrel, Damian Treeby, ŉ skoolmaat en André van Wyk, ook ŉ skoolmaat, is belanghebbendes in die ondersoek\nEk dink ie Sy wil nie meer iets bywoon wat iets met haar dogter se dood te doen het nie. Siestog want elke keer word alles van voor af rou gemaak. ???\nEstie · 2 jare gelede\nEk stem saam, dit word nou al amper 8 jaar sedert Anika vermoor is, wanneer kom mens nou tot berusting?\nWanneer geregtigheid geskied het.\nSy is reeds gevind. Sy het haar selfoon nr verander sonder om haar prokureur daarvan in kennis te stel.\nEk sou eerder sê dat sy ‘n ‘getuie’ is as ‘n ‘getuienis’.


3 maniere om Ketchup van die web te verwyder - wikiHow\nJy was die gasheer by `n aandete en iemand het sy bord laat val spaghetti\n. Daardie persoon het jou klere en jou tafeldoek gevlek. Wat kan jy doen om die vlek te verwyder? Baie tamatiesouse, marinara en ander soortgelyke resepte word gemaak met olie en tamatie, wat dit moeilik maak om die vlek te verwyder. Ook, as jy `n stukkie klere of `n tafeldoek met `n ou tamatievlek het, sal jy leer hoe om vars of ou vlekke te verwyder.\nMaak akriel-, nylon-, poliëster- of elastaanstowwe skoon\nSkraap die sous uit klere of stof. So vinnig as wat jy kan, verwyder die sous uit die oppervlak van die stof sonder om dit verder te dring. Jy kan `n papierhanddoek of `n skuurbord gebruik om oortollige sous te verwyder.\nMaak die vlek skoon met `n spons wat in koue water geweek is. Reinig die vlek uit die middel met die spons.\nDien suurlemoensap op die vlek toe. Jy kan die vlek skoonmaak suurlemoensap, of jy kan `n stukkie suurlemoen gebruik, en vryf die vlek daarmee.\nAs die stof wit is, kan jy wit asyn of waterstofperoksied direk in die vlek in plaas van suurlemoensap gooi.\nDien `n vlekverwyder op die vlek toe. Soek `n stok-, spuit- of gel-vlekverwyder en pas dit toe op die vlek. Laat die produk vir 15 minute optree.\nSpoel die vlek uit en kyk of dit nog daar is. Aan die agterkant van die vlek, laat koel water deur die stof val. Sit die lap teen lig om te sien of die vlek nog daar is.\nWeek die vlek om te sien of dit nog daar is. Week die stof vir 30 minute in `n oplossing van:\n1 liter (1/4 gallon) warm water\n1/2 teelepel skottelgoed vloeistof\nSpoel die lap met water en droog dit in die son. Plaas die vlek in direkte sonlig sodat die gekleurde kant na buite kyk. Sonlig sal ontbind wat oorgebly het van die vlek.\nWas die lap. Volg die sorginstruksies op die stof en was soos gewoonlik.\nMaak vars gemaakte kolle skoon\nPlaas die vlek op koue kraanwater. Laat die water op die agterkant van die vlek val. Jy moet die vlek wil afkom. Moenie die water op die vlek val nie, maar die vlek kan nog meer dring.\nVryf vloeibare skottelgoed oor die vlek. Aangesien tamatiesous olie bevat, kan die gewone skottelgoed die vlek verwyder. Dien genoeg vloeibare skottelgoed op die vlek om dit heeltemal te bedek en vryf dit in sirkelvormige bewegings van binne in die vlek.\nAs die kledingstuk net geskik is vir droogskoonmaak, moenie hierdie stap neem nie. Neem die kledingstuk by jou plaaslike skoonmaker en wys hulle die vlek. Laat hulle sorg daarvoor.\nPas skottelgoed op `n klein, onopvallende gedeelte van die stof om seker te maak dat dit nie steur nie. As die stof beskadig word deur skottelgoedwassery, kan jy jou algemene wasmiddel gebruik in plaas van skottelgoed.\nSpoel die skottelgoed vloeistof heeltemal uit met water. Spoel dit uit die voorkant van die stof sodat jy die vlek stoot.\nMaak die vlek skoon deur dit te slaan (moenie dit vryf nie) met `n spons. Gebruik `n spons of `n absorberende materiaal soos papierhanddoek, maak die vlek skoon deur dit met koue water te slaan om dit los te maak. As jy `n wit lap het, kan jy `n sagte bleikmiddel, wit asyn of waterstofperoksied gebruik met `n spons om die vlek te verteer.\nWas die kledingstuk soos gewoonlik en kyk of die vlek nog daar is. Sit die vlek teen lig sodat jy kan sien of dit nog daar is. As jy voortgaan om dit te sien, gebruik `n vlekverwyder op `n stok, gel of spuit op die vlek. Terwyl die kledingstuk nog nat is, dien die vlekverwijderaar toe en laat dit vir ten minste 5 minute werk en was dan weer die kleed.\nPlaas die vlek in die son om droog te word. Plaas die stof onder die son, met die vlek op en laat die stof heeltemal droog word. UV-strale sal help om af te breek wat van die vlek oorbly.\nMaak `n ou tamatievlek skoon\nVlek die vlek met water. Hierdie metode word gebruik om ou tamatievlekke uit klere of ander materiaal te verwyder. Jy hoef nie die hele kleed te nat nie, net die gekleurde deel.\nVryf die vlek met skottelgoed (nie bleikmiddel nie). Probeer eers die skottelgoedvloeistof op `n deel van die kledingstuk wat nie baie sigbaar is nie, sodat jy kan sien of dit sy kleur of tekstuur verander. Vryf dan die hele nat plek saggies met die skottelgoed.\nVryf `n ysblokkie oor die skottelgoedvloeistof. Gaan voort met die vlekvrye vloeistof met `n ysblokkie. Vryf dit totdat die vlek verdwyn.\nMaak die vlek skoon met `n spons wat in asyn geweek is en dit slaan. As die vlek nog daar is, gebruik `n spons en asyn en klop dit sodat jy kan sien of dit afkom. Die suur in die asyn sal help om af te breek wat van die vlek oorgebly het.\nWas en droog die kleed in die son. Volg die versorgingsinstruksies en was die stof soos gewoonlik. Droog dit in direkte sonlig sodat die vlek uit is. UV-strale van sonlig sal help om af te breek wat van die vlek oorbly.\nAs jy kan, begin die vlek dadelik skoon te maak. As jy nie die vlek dadelik kan verwyder nie, kan jy dit later probeer skoonmaak, maar dit sal beter hoe vinniger jy begin.\nJy kan die withanddoek-metode op `n varsgemaakte vlek gebruik nadat jy dit met water geskep het. Tik met `n skoon vou die vlek en moenie ophou om na die handdoek te kyk sodat jy kan sien hoeveel daarvan verwyder word nie. Hou aan om te tik en beweeg die handdoek totdat jy sien dat daar geen vlek is nie.\nLees die instruksies vir die skoonmaak van die kledingstuk. As jy net droog kan wees, laat die professionele mense dit regkry. Sê vir hulle watter soort vlek dit is en waar dit is.\nMoenie die stof in die droër plaas totdat die vlek heeltemal verdwyn het nie, want die hitte sal dit regmaak.\nHoe om die kolle van die bessies uit te skakel\nHoe om ketchup, pasta sous of barbecue sous skoon te maak uit `n mat\nHoe om mildew vlekke skoon te maak van `n nie-gly mat\nHoe beetrootplekke verwyder word\nHoe om was uit `n tafeldoek te verwyder\ndmylogi.ru » In die huis en in die tuin » Hoe om tamatiesous uit die stof te verwyder


Aandete in die lug - iets anders as u gewone restaurant - Ontwerp - 2022\nWat is die mees algemene tipe restaurante? As ons die verskille in die kombuis verwaarloos, is dit meestal 'n ruimte wat beperk is deur min mure en baie tafels en 'n kroeg bevat. 'N Tuin of 'n terras kan die plek uiteindelik meer divers maak, en die pragtige uitsig op 'n nabygeleë berg of strand kan die ervaring onvergeetlik maak. Maar dit verander nie die feit dat dit 'n restaurant soos enige ander is nie.\n[Beeldbron: Aandete in die lug]\nMaar wat van 'n ete op 'n tafel wat op 'n hoogte van 50 meter hang? 'Aandete in die lug”Maak so iets moontlik. Dit is 'n platform van 9 meter lank en 5 meter breed wat met 'n hyskraan op 'n hoogte tussen 40 en 50 meter gelig word. Hierdie platform ondersteun 22 klante en 5 bemanningslede wat die kliënte bedien vanuit 'n reghoek in die middel van die tafel. Die tafel kan saamgepers word vir vervoer tot 2,5 meter en 6 meter lank. Die tafel sonder mense, drank en voedsel weeg ongeveer 5 ton en kan tot 7 ton gelaai word.\nSitplekke is 22 en het 'n draaihoek van 180 grade, die veiligheid van klante word gewaarborg deur 4-punt veiligheidsgordels. Die hele ding word met 'n hyskraan van 120 ton met 5 asse gelig. Aandete in die lug benodig 'n oppervlakte van 30 meter vir ontplooiing en dit benodig twee uur voorbereiding. Die fasiliteit is 'n uur lank losstaande.\nDie fasiliteit bied verskillende opsies, soos TV-skerms, klankstelsel, ligte, verwarming (ek is nuuskierig hoe presies verwarming voorsien word?) En 'n persoonlike banier. Daar word verklaar dat die fasiliteit van toilette op die grond voorsien word. Alhoewel dit net 'n minuut neem om af te gaan, kan dit irriterend wees om te gereeld op en af te gaan.\nDie maatskappy bied ook 'Marriage in the sky', 'Lounge in the sky' en 'Showbiz in the sky' aan.\nKyk die video: Yslike haelkorrels tref VSA het jy al groter gesien? (Mei 2022).\nCopyright 2022 \_ Aandete in die lug - iets anders as u gewone restaurant...


PROCEEDINGS OF EXTENDED PUBLIC COMMITTEE - COMMITTEE ROOM E249 (Tuesday, 31 May 2011) »\nMnr N J Van Den Berg 31 May 2011 hansard\nAgb Voorsitter, agb Minister, Adjunkminister, aan almal wat nou nie Afrikaans verstaan nie, s ek dat ek vandag my toespraak in Afrikaans gaan lewer. Ek wil graag met u gesels.\nEk wil vir u s dat ek tot dusver my bedenkinge oor parlementre debatte het.\nVoordat ek verder gaan: U is al soveel keer vandag hier verwelkom dat u nou rrig waar seker welkom voel in die vergadersaal.\nNee, ek het my bedenkinge oor parlementre debatte, want dit lyk so al vir my asof mense nie na mekaar luister terwyl 'n debat aan die gang is nie. Maar die indruk wat ek vandag hier gekry het, was dat die gesprek onderling opbouend was. Dis die idee wat ek gekry het. Ek is eintlik bekommerd; ons is so "nice" met mekaar vandag, dit lyk vir my ons hou van mekaar, en daaroor is ek 'n klein bietjie bekommerd!\nNietemin, ek wil graag die nuwe Minister en Adjunkminister gelukwens met dit wat hulle tot nou toe reggekry het want, soos u weet, die ergste ding wat met jou kan gebeur as jy as 'n nuweling Parlement toe kom, is om lid van die Portefeuljekomitee vir Kommunikasie te word! Met die gemors wat aan die gang was by die SAUK en al die ander entiteite, is dit vandag nou eintlik vir my lekker dat ons nie met mekaar hoef te baklei nie, juis omdat die Departement van Kommunikasie so 'n integrale deel van elkeen van ons se lewens is. Vandat ons vanmre wakker geword het, hoe belangrik was kommunikasie nie tot op hede in ons lewens nie? Die telefone, die radio, die televisie, noem maar op ...\nDaarom is dit so belangrik dat kommunikasie in Suid-Afrika moet werk want, lank nadat goud en diamante en steenkool klaar opgebruik is, moet ons ook nog ons kommunikasie h waarmee ons kan woeker. Kyk maar na enige land wat werk aan sy kommunikasiestrukture. Die penetrasie wat die IT-bedryf byvoorbeeld in die samelewing het, beteken enorme groei in die bruto binnelandse produk.\nDie ANC is aan bewind in Suid-Afrika, maar ek dink as Lede van die Parlement is dit elkeen van ons se plig om so hard as moontlik te werk om hierdie belangrike departement op koers te hou.\nEk het nou die Minister en die Adjunkminister geluk gewens met hul harde werk tot dusver. Wat vir my belangrik is, is dat die Minister en die Adjunkminister, anders as in die verlede, teenwoordig was. Hulle het tyd gemaak om te kom sit in die vergaderings van die Portefeuljekomitee vir Kommunikasie. Dankie, Adjunkminister, dat u en die Minister u program so gerig het, want dit is tog belangrik. In die verlede het 'n mens die indruk gekry, terwyl ons in die portefeuljekomitee oor belangrike sake praat, dat dit is asof dit net by die ministerie verby gaan.\nDr Wesso, ek moet vir jou ook baie dankie s. Ek het jou al in die portefeuljekomitee geluk gewens. Ek sal nooit u lang gesig die dag daar in die Marksgebou vergeet toe u ges het die Departement van Kommunikasie is 'n sinkende skip nie. Dr Wesso se woorde was: "The Department of Communications is in absolute disarray."\nDit was sy woorde. Maar Dr Wesso, synde die waarnemende direkteur-generaal, het baie hard gewerk, natuurlik met die hulp van die res van die departement, om hierdie sinkende skip weer drywend te maak. Daar wag nog baie harde werk voor vir die nuwe direkteur-generaal van die departement, maar ek dink die werk wat tot nou toe gedoen is, gaan di skip in elk geval op die water hou.\nDaar is 'n paar sake wat ek nou net wil noem. Wat my bietjie pla, vandat ek nou in die Parlement gekom het, is dat daar vakatures in die Departement van Kommunikasie is. As my geheue my nou nie parte speel nie, dink ek daar is 'n totaal van 116 vakante poste. Minister, dit kom nou al 'n paar jaar lank aan. Elke keer hoor ons dis as gevolg van herstrukturerings. Nou, ek dink 'n mens kan 'n tenkskip net soveel keer draai voordat jy in jouself vasry. So, ek dink ons moet nou 'n punt bereik waar mense aangestel moet word want werk moet gedoen word.\nDaar is nog iets wat my pla, en dis die groot hoeveelheid mense in senior poste in die departement. 'n Mens kry so half die indruk daar is te veel base in die Departement van Kommunikasie en te min ...


JY LEES NOU EKSKLUSIEF: Eerste onderhoud met Marietjie Vosloo\nFoto’s: Rowyn Lombard.\nMarietjie Vosloo stort haar hart uit teenoor Jana van der Merwe oor haar gebroke huwelik, haar tronklewe – en dáái klap.\nDie wêreld het na haar die vinger gewys as die stiefma wat haar stiefdogter se dood veroorsaak het, en haar medegevangenes in ’n eilandtronk het haar as “ ’n moordenaar” uitgekryt.\nMaar terwyl selfverwyt en verlange na haar seun in Suid-Afrika aan haar gevreet het, het Marietjie Vosloo 18 maande lank aan een sprankie hoop bly vasklou: om ten spyte van alles wat gebeur het met haar man versoen te raak.\nMike, haar eerste liefde, is die pa van haar enigste kind, maar ook die pa van die 17-jarige donkerkoptiener wat nie lewend van die gesin se eilandvakansie in Oktober 2016 teruggekeer het nie.\nMundolene, sy dogter uit sy eerste huwelik, het ineengestort en gesterf nadat Marietjie (34) haar in ’n oomblik van “hartseer en woede” deur die gesig geklap het.\n'Ek is nog lief vir Mike'\nAl het sy geliefde dogter se skielike dood hom swaar getref, het Mike (47) Marietjie bly steun terwyl sy haar verhoor in die gevangenis afgewag het.\nHy het vir haar boeke en blokraaisels Mauritius toe gestuur om die lang, leë ure te verwyl en geld waarmee sy by die tronk se kantien botter en grondboontjiebotter kon koop vir die broodrolletjies waarvan sy geleef het.\nMaar ná 532 uitmergelende dae in die tronk was sy skaars terug op eie bodem toe haar hoop op ’n versoening verydel word. Minder as 24 uur nadat sy in Johannesburg geland het, het Mike haar uit sy huis op die kusdorpie Margate, KwaZulu-Natal, gebel en gesê hy wil skei.\nAl het sy dit aan die een kant verwag, is dit tog ’n skok, sê Marietjie.\n“Ek is nog lief vir Mike. Liefde is nie iets wat jy afskakel nie. Ons is immers deur baie saam.”\nAl is dit moeilik, aanvaar sy hy wil nie meer in ’n huwelik met haar wees nie. Hulle was meer as 13 jaar saam en 10 daarvan getroud.\nSy besef Mundolene se dood sal altyd tussen hulle wees, al het sy nooit bedoel om haar om die lewe te bring nie, sê Marietjie.\nSy is op 2 April vanjaar skuldig bevind aan aanranding en tot 15 maande tronkstraf gevonnis. Omdat sy toe reeds amper 18 maande agter tralies was, is sy op dieselfde dag nog vrygelaat.\nVry om terug te kom huis toe, al is dit nie na die huis wat sy eens met Mike en hul seun, Morné* (nou 13), gedeel het en waar sy kinders uit sy eerste huwelik, Willie* (16) en wyle Mundolene, vakansies kom kuier het nie.\nSy het heelwat verloor. Die tyd saam met haar kind en haar man. En sy mis Mundolene.\n“Ek mis haar grappies. Ek mis dit selfs om te sien hoe sy ure lank haar hare platstryk. Sy was vir my soos ’n dogter en ek het haar liefgehad.”\nDit was veronderstel om ’n droomvakansie in ’n eilandparadys te wees, maar toe verander dit in ’n nagmerrie sonder einde.\nVir die eerste keer sedert haar lewe soos handomkeer verander het, vertel Marietjie nou haar kant van die storie eksklusief aan Huisgenoot.\n'Die tyd in die tronk was meer as ’n nagmerrie'\nHier in die sitkamer van haar broer Jan Jacobs (43) se huis op Springs, waar sy voorlopig ingetrek het, lyk sy uitgerus ná ’n nag in ’n gerieflike bed pleks van die dun matras waarop sy maande lank op ’n sementvloer in die tronk geslaap het.\n“Die tyd in die tronk was meer as ’n nagmerrie,” vertel sy. “Dit voel asof jy in ’n donker tonnel vasgevang is, sonder ’n liggie aan die einde van die donker.”\nTydens haar verhoor in die streekhof in Port Louis, Mauritius, kon nie bewys word die klap wat Marietjie haar stiefdogter op 5 Oktober 2016 gegee het, het haar dood veroorsaak nie. Medisyne vir epilepsie is in haar liggaam gevind.\n“Ek is nie ’n wrede mens nie,” sê Marietjie. “Mense is vinnig om te oordeel, maar hulle ken nie die volle storie nie. Ek is nie die monster waarvoor ek uitgekryt word nie.”\nDan ontvou die verhaal van ’n jong vrou wat ná moeilike jeugjare liefde en geluk by ’n ouer man, reeds die pa van twee kinders, gevind het.\nMaar die eise van die gesinslewe sou hul huweliksbootjie in onstuimige waters laat beland lank voor hulle op ’n eiland teen die storms van die lewe sou gaan skuiling soek.\nMarietjie, die jongste van vyf, het brandarm op Coligny in Noordwes grootgeword. Sy was twee toe haar pa, Bertus Jacobs, skielik aan sy hart dood is.\nHaar ma, Maria, wat in 2007 aan maagkanker oorlede is, het toe ’n drankprobleem gehad; daarom is Marietjie op 14 in die sorg van haar suster, Marlyn Janse van Vuuren, op Springs geplaas. Ná matriek het sy by haar broer Jan gaan woon en as apteekassistent begin werk.\nSy was 21 toe sy en Mike, 12 jaar ouer as sy, mekaar in 2004 in ’n restaurant op Springs ontmoet. Mike was toe nege maande geskei; Mundolene was vier jaar oud en haar boetie ’n jaar en ’n paar maande.\nEk is nie die monster waarvoor ek uitgekryt word nie.\nDit was ’n blye weersiens toe Marietjie Vosloo, wat 18 maande lank ná die dood van haar stiefdogter, Mundolene, op Mauritius aangehou is, op 4 April met haar broer Jan Jacobs van Springs op die O.R. Tambo-lughawe in Johannesburg herenig word.\n“Hy het vir my gekyk en ek vir hom. Ek dink die spark was onmiddellik daar. Later het hy my nommer kom vra.”\nDit was die begin van ’n blitsromanse en drie maande later was sy swanger. Mike het haar tydens die swangerskap bygestaan, maar hulle is eers vier jaar later getroud.\nMundolene en haar boetie het naweke by hulle gekuier. Die kitsgesin was vir haar ’n “maklike aanpassing”, sê sy.\n“Ek was nog altyd lief vir kinders. Ek het Mundolene help bad, saam met haar ingekleur, haar haartjies gekam. Sy was so lief daarvoor om op my skoot te sit.”\nAan die begin was Marietjie en Mike se verhouding “maanskyn en rose”, maar deur die jare het hulle ál meer baklei, veral oor die kinders.\n“Ek glo kinders moet maniere leer. Ek was die strengste met ons jongste, en wanneer Mundolene en haar boetie kom kuier het, het dieselfde reëls vir hulle gegeld.”\nMarietjie sê sy het nooit die kinders geslaan nie. “Hulle het die stouthoekie geken,” vertel sy met erns.\nMundolene was van kleins af “moeilik, ’n probleemkind”, beweer sy. “Ek dink sy kon dit nie verwerk om nie elke dag by haar pa te kan wees nie.”\nEn Mike wou op sy beurt altyd daarvoor vergoed.\nIn 2010 het hy in die buiteland in die mynwese begin werk en net skoolvakansies huis toe gekom na Margate, waar die gesin toe gewoon het. Dan het Mundolene en Willie, wat toe by hul ma op Springs gewoon het, ook kom kuier.\n“Ons het nooit tyd gehad om net te gesels nie. Die kinders het altyd eerste gekom,” beweer Marietjie.\nIn 2013 het Mundolene (toe 12) ná ’n rusie met haar ma by hulle ingetrek. Mettertyd het sy en Marietjie ál meer vasgesit oor haar slordige kamer en huishoudelike take soos skottelgoed was.\nIn haar gr. 9-jaar het Mundolene met haar skoolwerk gesukkel. “Ek sou soms tot vieruur in die oggend haar take vir haar doen,” vertel Marietjie.\n‘Sy was mislik met my. Ons was gedurig in mekaar se hare.’\nSaam met die versorging van Morné het alles vir haar te veel begin word.\nNadat sy vergeefs by Mike gesoebat het om in te gryp, het sy terwyl hy in Oktober 2014 by die huis was haar tas gepak en by haar broer Jan op Springs ingetrek. Twee en ’n half maande later het Mike toe wel besluit om Mundolene na haar ma terug te stuur.\n“Daarna, wanneer ons mekaar weer tydens vakansies gesien het, het Mundolene my vreeslik mislik behandel. Ons was gedurig in mekaar se hare.”\nHul verhouding het in Desember 2015 tydens ’n gesinsvakansie ’n laagtepunt bereik.\nToe sy Mundolene konfronteer nadat sy glo haar twee broers gevloek het, het die langbeentiener, wat toe op 1,72 m heelwat langer as haar stiefma was, glo haar arm van agter om Marietjie se nek geslaan en haar gewurg.\n“Ek het met alle mag my naels in haar arm geslaan om haar van my af te kry.”\nMaar hulle het “twee uur later weer vir mekaar se grappies gelag”.\nMarietjie gaan voorlopig by haar broer op Springs aan die Oos-Rand bly. Hy het vir haar ’n kamer ingerig en sy vyf maande oue Deense hond, Max, “beskerm” haar snags.\nDit was haar idee om die volgende jaar Mauritius toe te gaan.\n“Ek wou so graag net een vakansie hê met net my, Mike en Morné as gesin. Gehaltetyd.”\nMaar ’n week voor hul vertrek het Mike haar ingelig: Mundolene en haar broer kom saam Mauritius toe.\n“Dit was soos ’n ballon wat bars en al die lug binne is weg. Ek was daardie pap ballon,” sê Marietjie.\nOp die vlug Mauritius toe was sy en Mundolene al “happerig” met mekaar, en wrywing het tussen Marietjie en Mike ontstaan.\nIn die Hotel Riu Creole het Mike en sy twee oudste kinders ’n slaapkamer gedeel en sy en Morné was in ’n ander kamer in dieselfde suite.\nDie volgende oggend, 5 Oktober, het Mundolene nie saam met die res van die gesin gaan ontbyt eet nie, maar later saam met haar pa en broers met ’n waterpolobal in die swembad gespeel.\nToe Marietjie daarna vir Mundolene vra om met die nodige kaartjies vir haar broers handdoeke te gaan haal, het dié haar glo toegesnou: “Jy’s my nanny. My pa betaal jou. Doen dit self!”\nMarietjie het so kwaad geword dat sy haar met die ys en suurlemoen in haar alkoholvrye mengeldrankie wou gooi. “Maar toe gly die glas uit my hand."\nDie glas het Mundolene nie getref nie, maar langs haar geval. Sy en Morné is daarna terug kamer toe, waar sy ’n kalmeerpil gedrink het. Toe Mike instorm, het hulle ’n reuseuitval gehad omdat sy so ’n “scene in die openbaar” gemaak het.\n‘Ek sê toe: “Mundolene, staan op! Dis nie meer ’n grap nie’.\nMarietjie en haar broer Jan, een van die hand vol mense wat haar deur haar nagmerrie bygestaan het, sê sy.\nMarietjie het daarna uit die kamer gestorm en Mundolene in die hotelgang op die onderste verdieping gekry.\n“Ek het haar aan die arm gevat en gesê sy moet haar broer gaan roep en kamer toe kom. Ek wou net hê ons moet almal begin stort.”\n“Los my f***** arm uit,” het Mundolene haar glo toegesnou. Toe het sy haar humeur verloor en haar geklap; net die een keer met die agterkant van haar hand teen haar stiefdogter se ken.\nMundolene het daarna omgedraai, haar sonbril in haar broeksak gesteek en weggestap. “Ek het dadelik gedink: ‘Wat de hel het ek nou gedoen?\n"Ek kon dit nie glo nie. Dit was die eerste keer in my lewe dat ek so iets gedoen het.”\nMarietjie het in die kamer op die bed gaan lê en gevoel hoe die kalmeerpil begin inskop.\nSowat 20 minute later het Mike by die kamer ingekom met die tyding dat Mundolene dood is. Sy het sowat 8 m van waar Marietjie haar geklap het, ineengestort.\n“Ek het vir hom gesê: ‘Dit kan nie wees nie. Jy jok vir my.’ ”\nSy is dadelik na die hoteldokter se spreekkamer, waar Mundolene op die bed gelê het.\n“Ek sê toe nogal vir haar: ‘Mundolene, staan op! Dis nie meer ’n grap nie.’ ”\nSy het die hartmonitor aan Mundolene se vinger gesit. Daardie geluid sal sy nooit kan vergeet nie.\n“Jy verwag soos in die flieks: biep, biep, biep. Maar dit was ’n lang en aanhoudende ‘bieeeep’. Mundolene was dood.”\nDit is toe dat sy geskok sê: “Mike, ek het nie bedoel om jou dogter dood te slaan nie. Op daardie oomblik het ek geglo dit was die klap. Ek sou eers heelwat later uitvind dit kon nie die oorsaak wees nie.”\nSy is in hegtenis geneem.\nMike Vosloo, Marietjie se vervreemde man, het haar minder as 24 uur ná haar terugkeer na Suid-Afrika ingelig hy wil van haar skei, al het hy haar heeltyd bygestaan. Hy aanvaar Marietjie het nie Mundolene, sy oudste kind en enigste dogter, doodgemaak nie. Foto: Lubabalo Lesolle\n’n Plaaslike advokaat, Zaredhin Jaunbaccus, is aangewys om haar te verdedig.\nAanvanklik is sy aangekla van aanranding sonder die doel om ’n moord te pleeg, ’n soortgelyke klag as strafbare manslag in ons reg, maar dit is later op grond van die lykskouingsverslag na aanranding versag.\nSy sê die maande in die gevangenis voor haar verhoor eindelik verlede Desember begin het, was ’n oorlewingstryd.\n“Jy is agter tralies vasgevang. Jy het niks om te doen nie en kan nêrens heen vlug nie.”\nHulle het geen ontbyt gekry nie en smiddae was dit rys, waarvoor Marietjie allergies is. Saans het sy net een broodrolletjie en die onsmaaklike eiers of ’n bietjie vis of hoender geëet. Die ander twee broodrolle het sy vir die volgende dag se ontbyt en middagete gebêre.\nMarietjie moes daaraan gewoond raak om in koue water te stort. Al het haar medegevangenes haar veral aan die begin in gebroke Engels beledig, het hulle haar darem nie aangerand nie.\nSy kon een keer per week ’n sielkundige spreek en antidepressante is vir haar voorgeskryf. Die swak dieet en medisyne het Marietjie laat gewig aansit.\nSy het geleef vir die Saterdae, wanneer sy 15 minute lank deur Skype met haar seun kon gesels. Sy kon hom ook twee keer per week vir 10 minute bel. Met sy pa in die buiteland en sy ma agter tralies was hy in ’n au pair se sorg.\nWaarna sy die meeste uitsien, is om Morné weer te sien en hom teen haar vas te druk .Dit sal gebeur wanneer sy hom in die week ná haar terugkeer na Suid-Afrika op Margate gaan besoek.\nMike Vosloo en Mundolene. Foto: Verskaf\nDie grootste les wat haar nagmerrie-ondervinding haar geleer het, is: Plaas ’n wag voor jou mond wanneer jy in ’n rusie met iemand betrokke is.\n“Al weet ek ek is nie skuldig nie, sal dit altyd in my agterkop bly,” sê Marietjie oor haar stiefdogter se dood.\n“Ek glo almal verdien ’n kans. Ek het daarvoor gebid en glo ek verdien ’n tweede kans.”\n* Skuilname is gebruik om die kinders se identiteit te beskerm.\nMike Vosloo het aan Huisgenoot gesê nie hy of Mundolene se ma was daarvan bewus dat hul dogter pille vir epilepsie gebruik het nie. Mundolene se ma, Mariska van Heerden, het nie self op Huisgenoot se navrae hieroor gereageer nie.\nWaaraan is Mundolene dood?\nVolgens die lykskouingsverslag wat in Huisgenoot se besit is, is Mundolene aan “massiewe subaragnoïdale bloeding” oor albei serebrale hemisfere en die basis van haar brein dood.\nMedisyne teen epilepsie is ook in haar liggaam gevind, hoewel haar bloedstroom getoon het sy was nie ’n chroniese gebruiker daarvan nie. ’n Besering wat sy opgedoen het terwyl sy kort voor die voorval in die swembad gespeel het, kon die bloeding veroorsaak het, het die patoloog, dr. Sudesh Gungadin, getuig.\nMaar dr. Leon Wagner, ’n onafhanklike forensiese patoloog van Bloemfontein aan wie Huisgenoot die lykskouingsverslag voorgelê het, sê geen teken is te sien dat sy ’n kopbesering opgedoen het nie.\nHy meen ’n “klap” op sigself sou ook nie die breinbloeding veroorsaak het wat Mundolene se lewe geëis het nie.\nHy glo ’n aneurisme kon moontlik haar dood veroorsaak het, maar dit is moeilik om op te spoor en is volgens die verslag ook nie by haar gevind nie.\nDie hof het bevind die oorsaak van die breinbloeding kon nie vasgestel word nie, maar dat die klap waarskynlik nie daartoe bygedra het nie. Die moontlikheid van ’n epileptiese toeval kan ook nie uitgesluit word nie.\nMeer oor: mauritius| marietjie vosloo\nMauritius-dood: ‘Ernstige klag’ teen SA vrou laat vaar


Desember 31, 2021 in Uncategorized\nOp Oujaarsdag 1976 was die Van Deventers se kennismaking met Disneyworld in Orlando, Florida: die “Magic Kingdom” van Micky Mouse, Goofy, Winny the Pooh en diesulkes. Die dag was nie sonder sy uitdagings nie.\nKenners van Disneyworld het gewaarsku: “Gaan vroeg, gaan ry heel eerste ‘duikboot’, anders staan julle die hele dag in ‘n tou.” Toe die hekke oopswaai, was ons in die voorhoede. Op ‘n drafstap is ons deur die Disney-kammawệreld reguit “Fantasyland” toe. (Daar was ook nog ‘n Adventureland, Frontierland, Tomorrowland en Liberty Square.)\nHeel gou was ons in ons eie “Nautilus” onder die waters, omring deur visse, skeepswrakke, koraalriwwe en anderlike ondersese wondere: ‘n welaangename begin van die laaste dag van 1976 en ons 10de huweliksherdenking (ons trek vandag by 55).\nBy die “20 000 Leagues Under The Sea” is kleinsus se opvoustootwaentjie by ‘n paar ander geparkeer. Na die vaart het ellende gewag: die stootkar was spoorloos. Vir ‘n kort rukkie het dit kleinsus op haar beentjies geplaas. Die res van die dag was sy op haar pa arm, boonop nie in ‘n lekker bui weens haar verlies.\nNou-ja, die “koninkryk” is 11 000 hektaar groot; groot genoeg vir ‘n stewige beesboerdery. Die plek had ‘n eie “vloot”: ‘n armada van 200 skepe. Net Amerika, Rusland, Brittanje en Frankryk kon met meer duikbote spog. Om dinge te kompliseer, het Mickey se domein die dag ‘n rekord-getal van 80 000 besoekers gelok.\nOm die kroos by Mickey af te neem, was een van die dag se prioriteite, maar weens die malende mensemassa een van die logisties beproewendste uitdagings van ons besoek. Vasbeslote moeders het geveg soos tierkatte om hul afstammelinge met geweld bo-oor en dwarsdeur ander kleingoed te stamp vir ‘n eksklusiewe foto.\nMa Tokkie, Johan en Marisa was net mooi in pa Hennie se korrel, toe Marisa skielik kamerakoors – of dalk muiskoors – ontwikkel. Nietemin, die foto is uiteindelik geneem en hang nog altyd hier op Melkbos. Vanaand sal ons ‘n glasie lig op die vriendelike muis met die groot ore, 45 jaar na daarde gedenkwaardige dag.\nSo minus Marisa se wiele was dit natuurlik veral vir vader ‘n vermoeiende 12 uur. Glo my vry. Maar eind goed, alles goed. Op pad hek toe herken Tokkie in ‘n geskenkewinkel die vermiste waentjie aan ‘n vuilkol aan die rugkant en ‘n slingerwiel links voor. In hom was ‘n blas Suid-Amerikanertjie vasgegord.Die konfrontasie met die ouers was kort maar intens. Eers het hulle die gemene diefstal heftig ontken. Toe sis ek deur my tande die een woord “Police”. Die uitwerking was dramaties. Mamma het die kleintjie gegryp en laat vat. Pappa is agterna met sy kuif wat in die wind flap.\nMarisa het gespin soos ‘n katjie toe sy die bekende stukkie blou seil onder haar boudjies voel.\nEen van ons aangename herinneringe vroeër die dag was ‘n bootrit op die sogenaamde Seven Seaways-waterkanale verby 300 singende, dansende poppies in kleurryke nasionale kostuums.Die oulike poppies wat 100 nasies verteenwoordig, sing aanhoudend “I’ts a small world” in vyf tale. Jy kry inderdaad die gevoel hoe klein die wêreld is terwyl die bootjie rustig as ‘t ware oor grense heen en verby kontinente kronkel.\nNiks kon my meer oortuig van die beperkte omvang van die wêreld nie as die vind van die spreekwoordelike naald in ‘n hooimied – ons ou piepklein waentjie in die enorme Disneyworld. Tot by ons motel en nog later die aand het ek daardie wysie bly neurie en oor die wesenlike waarheid van die woorde gemymer. “I’ts a small world after all”, is dit nie?\nMerkers:1976, disneyworld, hennie van deventer, marisa claassens, oujaarsdag\n&larr VERWOERD GESKIET: SPESIALE UITGAWE\nNUWE JAAR, NUWE EEU &rarr


Aurora direkteur wat na VAE vlug moet boet - Solidariteit - Solidariteit WêreldSolidariteit Wêreld\nAurora direkteur wat na VAE vlug moet boet – Solidariteit\nWoensdag, Oktober 4th, 2017\nVolgens onlangse mediaberigte en vertroulike bronne met wie Solidariteit in kontak was, het Khulubuse Zuma, voormalige Aurora-direkteur en broerskind van president Jacob Zuma, na bewering verblyfreg in die Verenigde Arabiese Emirate (VAE) ontvang en hom reeds daar gaan vestig.\nZuma en sy mede-Aurora direkteure Fazel en Solly Bhana, Zondwa Mandela en Thulani Ngubani is in 2015 deur die Noord-Gautengse hooggeregshof skuldig bevind aan die roekelose en nalatige bestuur van die Pamodzi-mynbates en aanspreeklik gehou vir die R1,5 miljard se skade wat aan die mynbates aangerig is. As uitvloeisel van die skuldigbevinding het die Aurora-direkteure skikkingsooreenkomste met die Pamodzi-likwidateurs aangegaan. Die gelde wat uit die ooreenkomste ingewin sou word, sou aangewend word om die uitstaande salarisse van die 5 300 voormalige Aurora-werknemers te betaal aan wie miljoene rande se uitstaande vergoeding geskuld word.\nVolgens Gideon du Plessis, hoofsekretaris by Solidariteit, was Zuma die laaste van die Aurora-direkteure wat in gebreke gebly het om aan die terugbetalingsooreenkomste te voldoen nadat hy in Julie vanjaar nie die ooreengekome maandelikse betaling van R500 000 gemaak het nie. “Volgens die oorspronklike ooreenkoms wat met Zuma aangegaan is, moet hy R23 miljoen terugbetaal, maar as hy in gebreke bly om aan die ooreenkoms te voldoen, sal hy dan vir die volle skade van R1,5 miljard aanspreeklik gehou word. Zuma het egter slegs R9,5 miljoen van die ooreengekome bedrag terugbetaal,” het Du Plessis verduidelik.\nVolgens Du Plessis het die likwidateurs se regspan intussen ʼn aansoek gebring om Zuma te sekwestreer en die aansoek sal op 8 Desember 2017 in die Durbanse hooggeregshof aangehoor word. Zuma sal volgens alle aanduidings nie die aansoek teenstaan nie aangesien hy hom nou permanent in die VAE bevind. “Die Insolvensiewet bepaal egter dat waar ʼn persoon landuit gevlug het met die doel om krediteure te ontduik, beslag gelê mag word op die persoon se bates in die land waarnatoe gevlug is,” het Du Plessis gesê.\nSolidariteit sal saam met die likwidateurs, trustees en ander belanghebbende partye alles in die stryd werp om te verseker dat die Suid-Afrikaanse sekwestrasie-bevel ook deur ʼn hof in die VAE bekragtig word, sodat daar in die VAE op Zuma se bates beslag gelê kan word.\nSo ʼn sekwestrasiebevel sal ook beteken dat ʼn insolvensie-ondersoek na al Zuma se besigheidshandelinge sedert hy in 2009 as ʼn direkteur by Aurora aangestel is, sal plaasvind. Dit beteken dat al sy saketransaksies gedurende die tydperk ontbloot sal word en dat dit hopelik ook duidelikheid sal gee oor wie sy sakevennote en begunstigdes was,” het Du Plessis gesê.\nIntussen behoort Fazel en Solly Bhana se finale sekwestrasiebevel op 13 Oktober 2017 in die Noord-Gautengse hooggeregshof bekragtig te word en kan die insolvensie-ondersoek na hul besigheidsbelange ʼn aanvang neem en die bates wat hulle nog nie weggesteek het nie, kan verkoop word om werkers se uitstaande salarisse te betaal. Die aansoeke rakende die sekwestrasie van Mandela en Ngubani behoort binne die volgende drie weke by die hof ingedien te word.\nVolgens Du Plessis het die Aurora-likwidateurs egter reeds ʼn paar miljoen rand ingewin uit aanvanklike terugbetalings deur die Aurora-direkteure en is daar ook nagenoeg R7,1 miljoen ingewin van familielede van die Bhanas wat ook onregmatig voordeel getrek het uit die Aurora-handelinge – laasgenoemde het egter pligsgetrou hul skuld vereffen. “Solidariteit rig ʼn versoek aan die Aurora-likwidateurs om sy lede, wat lank gelede reeds as Aurora-eisers geregistreer is, hul eerste dividendbetalings te laat ontvang uit geld wat reeds ingewin is,” aldus Du Plessis.\n“Solidariteit doen ook ʼn beroep op die VAE se ambassade in Suid-Afrika om solank die aanvoorwerk te doen vir die hofbevel teen Zuma wat in die VAE bekragtig moet word.\nSolidariteit spreek ook sy kommer uit dat Khulubuse Zuma dalk benewens sy Aurora-skuld ook vir ander redes landuit is en dit is om die weg te baan vir ander lede van die Zuma-familie wat self ook ondersoeke in die gesig staar en ook die land sal wil verlaat om die Suid-Afrikaanse regstelsel te omseil,” het Du Plessis gemaan.


Sleep Over is in 'n sekuriteitskompleks geleë, langs die eienaar se huis. Die kompleks is in Durban-Noord net 25 minute van King Shaka Internasionale Lughawe af, 10 minute van Kings Park Stadion en 12 minute van die Internasionale Konferensiesentrum af geleë.\nDié akkommodasie het 'n slaaparea met 'n koningingrootte-bed, 'n TV met volledige DStv en 'n en suite-badkamer met 'n stort, wasbak en toilet. Die kombuis is toegerus met 'n yskas, mikrogolfoond, stofie, ketel, broodrooster, eetgerei en kombuisgereedskap. Buite is daar 'n binnehof met 'n tafel en stoele. Lugversorging is beskikbaar. Daar is parkeerplek vir 1 voertuig. WiFi is ook beskikbaar.\nRook is ongelukkig verbode in die eenheid.\nGaste wat na Sleep Over gekyk het, het ook belangstelling getoon in die volgende lekke plekke:\nGainsborough-rylaan 18, Durban Noord, Durban, 2000, KwaZulu-Natal


Geen vuurwerk meer in Kaapstad | Maroela Media\nDie Stad Kaapstad het besluit om nie langer enige openbare ruimtes te identifiseer waar vuurwerk afgevuur mag word nie.\nIn effek beteken dit dat die afvuur van vuurwerk in Kaapstad nou verbied is. JP Smith, burgemeesterskomiteelid vir veiligheid, het gesê die afvuur van vuurwerk is nie toelaatbaar nie ingevolge die munisipale verordening oor vuurveiligheid.\nVolgens Smith het die stad egter ŉ hele paar jaar lank ŉ toegewing gemaak en is vuurwerk tydens Guy Fawkes, Diwali en Nuwejaar toegelaat.\n“Daar is egter verskeie faktore wat ons vanjaar van plan laat verander het. Dit sluit in minder belangstelling by die subrade om aangewese persele goed te keur en die koste verbonde aan die bestuur van dié terreine, insluitend die ontplooiing van personeel en hulpbronne, soos wetstoepassingsbeamptes van die metropolisie en die verkeerdienste en natuurlik die brandweer en reddingsdienste.”\nDie toenemende openbare verset teen die afvuur van vuurwerk is ook in ag geneem, aldus Smith. “Aangesien daar hierdie jaar geen aangewese persele sal wees nie, doen die stad ŉ beroep op inwoners om hulself daarvan te weerhou om vuurwerk af te skiet.”\nSmith het weer eens benadruk dat net die nasionale regering die wetgewende bevoegdheid het om die invoer, vervaardiging en verkoop van vuurwerk te verbied of die gebruik volgens ouderdom te beperk.\n“Ons herinner inwoners daaraan dat ingevolge die wet die gebruik of afvuur van vuurwerk in enige gebou en openbare deurgang ŉ boete van R200 tot gevolg kan hê; dat die verkoop van vuurwerk aan ŉ kind of iemand onder die ouderdom van 16 ŉ boete van R300 tot gevolg kan hê en dat iemand wat ŉ kind of persoon jonger as 16 toe te laat om vuurwerk sonder toesig van volwassenes te hanteer ŉ boete van R300 opgelê kan word.”\nLede van die publiek met inligting rakende die onwettige verkoop of gebruik van vuurwerk moet dit by die stad se openbare noodoproepsentrum aanmeld deur 107 van ŉ landlyn, of 021 480 7700 van ŉ selfoon te skakel. Die polisie kan ook op 10111 gekontak word.\nEen van hierdie mooi dae sal mans nie meer rooi onderbroeke, en vrouens nie meer geel onderbroekies in Kaapstad mag dra nie. Soos daar was in Saudi-Arabia, sal daar broekie polisie aangestel word om dit na te gaan…..\nFANTASTIES!! Wens dit kon Nasionaal afgekondig word – dis ‘n simpele vermorsing van geld, ‘n pynlike ervaring vir diere en ‘n absolute gevaarlike situasie wat brand aanbetref …. vra my waar ‘n vuurpyl my grasdak by my lapa aan die brand gesteek het (vuurwerende gras of te not). Dit verbaas my altyd dat mense wat nie kan bekostig om kos die tafel te sit nie hulle geld op die gemors kon spandeer.\nEk wil nog sien hoe hul die afvuur van vuurwerke gedurende die nuwejaarsvierings stop gesit word\nVeral hier in die kaap


Lambeth-paleis is die ampswoning van die Aartsbiskop van Kantelberg in Londen. Die paleis is op die suidelike wal van die rivier Teems n kort afstand van die Paleis van Westminster. Lambeth-paleis is sedert 1197 in die besit van die Aartsbiskoppe ...\nLanseria-lughawe is in Gauteng, Suid-Afrika. Dit is n internasionale lughawe maar hanteer grotendeels binnelandse vlugte. Die lughawe is gelee langs die R 512 hoofpad ongeveer 8 km van die N14 nasionale pad. Die hele pad van die lughawe tot by di ...\nLanzarote is n Spaanse eiland in die ooste van die outonome Kanariese Eilande in die Atlantiese Oseaan. Dit lê ongeveer 125 km van die kus van Noord-Afrika en 1 000 km van die Iberiese Skiereiland van Spanje. Dit beslaan 845.9 vierkante kilometer ...\nDie Lauwers is n rivier in Nederland. Die rivier vorm n gedeelte van die grens tussen die provinsies Friesland en Groningen. Die Romeinse naam was Lavica, Laubacrus of Laubacue ten tye van Karel die Grote is die rivier Laubach of Laubeke genoem.\nLavumisa is n dorp in die Shiselweni-distrik in die suide van Eswatini. Dit dien as n grenspos oorkant die naburige dorp Golela in Suid-Afrika. Die snelweg MR8 en die spoorlyn kruis ook hier.\nLeadenhall Market is n historiese oordakte markplein in Londen wat nog tot in die 1960s as groothandelsmark vir onder meer vleis en seekos gedien het. Toe die bekende argitektuurkritikus Ian Nairn in 1966 n besoek aan die mark gebring het hy dit ...\nDie Lebomboberge, is n 800 km lang, smal bergreeks in Suider-Afrika. Die berg strek van Hluhluwe in KwaZulu-Natal in die suide tot by Punda Maria in die Limpopo in Suid-Afrika in die noorde. Sommige dele van die berg is ook te vinde in Mosambiek ...\nLeens is n dorp in die munisipaliteit Het Hogeland en is die vroee administratiewe setel van die voormalige munisipaliteit De Marne in die provinsie Groningen in Nederland. Tot 1990 het Leens n eie munisipaliteit gehad.\nLeipziger Platz is n plein in die Berlynse stadsdistrik Mitte wat in die weste aan die plein Potsdamer Platz en in die ooste, by die beginpunt van Leipziger Straße, aan die Pruisiese Herehuis, die eerste parlementskamer van die voormalige Duitse ...\nDie Lenapilare is ’n natuurlike rotsformasie aan die oewers van die Lenarivier in die verre Oos-Siberie. Die pilare is 150 tot 300 m hoog en is in van die Kambriese seebekkens gevorm. Die Lenapilare-natuurpark is van 2012 af ’n Unesco-wêrelderfen ...\nDie Lenin-mausoleum aan die westekant van Rooiplein is ’n belangrike monument uit die Sowjettyd. Dit staan teen die Kremlinmuur onder die Senatskaja-toring. Binne-in word die gebalsemde lyk van die rewolusionêr en stigter van die Sowjetunie, Wlad ...\nDie Lençóis Maranhenses Nasionale Park is n uitgestrekte duingebied met vaste en rollende wit sandduine wat langs die Atlantiese kus van die Noordoos-Brasiliaanse deelstaat Maranhão, net oos van die Baía de São José, gelee is. Die duine, wat hoog ...\nDie Lephalalarivier is n rivier in die noordweste van Suid-Afrika en sluit aan by die Limpoporivier. Dit is n belangrike waterweg in die Waterbergarea van die Limpopoprovinsie. Die rivier dreineer meeste van die Lapalalawildernis en n aansienlike ...\nLetaba Ranch Wildreservaat\nLetaba Ranch Provinsiale Park, is n beskermde gebied in Limpopo Provinsie, Suid-Afrika. Dit is noord van Phalaborwa, langs die Krugerwildtuin en het n oppervlakte van ongeveer 42 000 ha. Die Groot-Letabarivier loop deur die park.\nDie voorlope van die Groot-Letabarivier ontspring reeds in Gautengprovinsie, terwyl sommige sytakke van die Klein-Letabarivier hul oorsprong in die Soutpansberge het.\nDie Liesbeek is n riviertjie in die Kaapse Skiereiland wat aan die oostelike helling van Tafelberg in Skeletonkloof en Vaalkatkloof ontspring. Via Kirstenbosch, Bishopscourt, Wynberg, Nuweland, Rondebosch, Rosebank en Mowbray bereik dit Observato ...\nLikoma-eiland is die grootste van twee bewoonde eilande in die Malawimeer in Oos-Afrika. Die ander een is die nabygelee Chizumulu-eiland. Albei behoort aan Malawi, al lê hulle ’n paar kilometer van Mosambiek en word hulle deur Mosambiekse water o ...\nHierdie artikel handel oor die provinsie in Suid-Afrika. Vir die gelyknamige rivier, sien Limpopo rivier. Limpopo is een van die nege provinsies van Suid-Afrika. Die hoofstad is Polokwane. Die provinsie kry sy naam van die Limpoporivier, wat die ...\nLimpopo Nasionale Park\nDie Limpopo Nasionale Park is n wildreservaat in Mosambiek. Die park het ontstaan nadat die status van die Coutada 16 wildbenuttingsarea in Gazaprovinsie van n jaggebied na n beskermende gebied verander is. Die park maak nou deel uit van die Grot ...\nVir ander gebruike, sien Linschoten. Linschoten is n dorp in die Nederlandse provinsie Utrecht. Die dorp is deel van die Montfoort-munisipaliteit, en lê ongeveer 3 km suidoos van Woerden. Die Linschoten-rivier vloei deur die dorp. Die Lange Linsc ...\nDie Lisbonwaterval is in die Lissabon-skeur in Mpumalanga, Suid-Afrika net noord van Graskop op die R532-streeksroete. Die waterval is 94 m hoog en vernoem na Lissabon, die hoofstad van Portugal. Die waterval is aan die Panoramaroete.\nLittle Tokyo, ook bekend as Little Tokyo Historic District, is n etniese Japannees-Amerikaanse distrik in die middestad van Los Angeles een van slegs drie amptelike Japantowns in die Verenigde State wat almal in Kalifornie gelee is. Die buurt, wa ...\nDie Ljachofskije-eilande is die mees suidelike subgroep van die Nieu-Siberiese Eilande noord van die Oos-Siberiese kus tussen die Laptef-see en die Oos-Siberiese See noord van Sacha. Die subgroep word van die vasteland geskei deur die Laptef-stra ...\nDie Lobnoje Mesto is ’n 13 meter lange podium van wit stene in die suidoostelike deel van Rooiplein voor die Sint Basilius-katedraal. Dit is een van die min konstruksies op die plein wat in sy aanvanklike kondisie behoue gebly het. Dit is in 1549 ...\nLocomotion No. 1 is n eertydse Britse stoomlokomotief wat vir die Stockton and Darlington Railway gebou is. Die stoomlokomotief is in 1825 deur George en Robert Stephenson se maatskappy, Robert Stephenson and Company vervaardig. Dit is op 27 Sept ...\nDie Lomatirivier of Mlumati vloei in Mpumalanga en Eswatini. Die rivier ontspring suid van Barberton in Mpumalanga, en vloei ook vir n kort entjie deur die noordweste van Eswatini. Hierna vloei dit in die Driekoppiesdam in Suid-Afrika in om verde ...\nDie Loopspruit ontspring suid van Oos-Driefontein-myn en vloei suid en suidoos, deur die middedorp van Fochville en dan algemeen weswaarts. Dit word opgedam deur die Klipdrifdam voor dit by die gholfbaan in Potchefstroom by die Mooirivier aanslui ...\nDie Lourensrivier vloei deur Somerset-Wes en die Strand. Die rivier ontspring in die klowe van Sneeukop, Helderberg, die Hottentots-Hollandberge, Stellenboschberg en die Jonkershoekberge. Daar is die jaarlikse reenval 2 500mm en meer per jaar. Di ...\nLughawe Londen-Stansted is gelee in westelike Essex, 48 km noordoos van Londen se middestad. In 2013 was Stansted die 4de besigste lughawe in die Verenigde Koninkryk.