10 кастрычнік 2020, 08:30\nЯн Максімюк размаўляе зь беларускім расейскамоўным паэтам Дзьмітрыем Строцавым пра тое, як пратэстная сытуацыя ў Беларусі ўплывае на яго творчасьць.\nСтарая і новая мова\n— Дзьмітры, я папрасіў у вас размовы, каб даведацца вашай думкі, што трэба рабіць паэту і што робіць паэт у гэты час вялікага палітычна-грамадзкага ўздыму ў краіне, які таксама ёсьць часам, што скрываць, вялікага палітычна-грамадзкага расчараваньня ды псыхалягічнай траўмы. Не да паэзіі цяпер, як лічаць некаторыя? Ці, можа, наадварот — паэзія сёньня вельмі дарэчы?\n— Вельмі важнае пытаньне. Я на гэтае пытаньне пачаў адказваць задоўга да нядаўніх падзей. Упершыню яно востра паўстала для мяне ў 2006 годзе, калі быў малы студэнцкі «майдан» на Кастрычніцкай плошчы ў Менску. Гэтая падзея вельмі мяне ўзрушыла. Я адчуў унутраны заклік адказаць на яе і зразумеў, што я не магу адэкватна адказаць, таму што ў мяне няма мовы. То бок тая мова, якую я выпрацоўваў, у якой я існаваў да таго часу, яна ня схоплівала гэтай падзеі.\nЯ тады напісаў паэму «Лоскутная ода». Я лічу, што гэта вельмі важны твор для мяне, ён атрымаў вельмі годную крытыку. Але потым я пачаў прыглядацца да гэтай праблемы і паспрабаваў зразумець, што адбываецца: чаму ёсьць запыт да мяне як паэта, у першую чаргу ўнутраны запыт, на мой адказ? То бок тут была праблема мовы, нематы… Пасьля гэтага ў мяне зьявілася кніга «Газета», паэтычны зборнік з такой правакацыйнай назвай. За «Газетой» пайшоў «Шаг», і можна сказаць, што да апошніх беларускіх падзей як паэт я аказаўся гатовы.\nНавошта паэт грамадзтву\nПа-першае, я перакананы, што паэт у целе такога крызісу — на сваім месцы. Ён для таго і падораны грамадзтву, каб сьведчыць, адказваць і быць голасам. Узрушэньне — гэта цяжкое перажываньне, якое зьбівае чалавека з ног і пры гэтым, канешне, пазбаўляе дару маўленьня. Звычайны чалавек, калі ўзрушаны, — маўчыць. А паэт — гэта той, хто ў гэтай сытуацыі не губляе дару маўленьня. І ў мяне ёсьць сваё тлумачэньне, чаму гэта адбываецца. Ён, уласна, такім голасам зьяўляецца.\nІншая справа, што паэзія крызісу, паэзія ўзрушэньня, — яна іншая. І да яе трэба падыходзіць зь іншымі крытэрамі. Часта бывае, што мы, як крытыкі, як слухачы, аказваемся не гатовымі сустрэць гэткае мастацкае выказваньне як менавіта мастацкае. Мы атрымліваем нейкі адказ, але часта кваліфікуем яго як сытуацыйны. Вось, мастак аказаўся ў складанай сытуацыі, быў вымушаны адкінуць усе свае магчымасьці і загаварыць нейкай дзіўнай, немастацкай мовай. Так, ён нам адказвае, ён нас падтрымлівае, але міне нейкі час і гэтыя стыхійныя творы схлынуць разам з гэтай бурлівай рэальнасьцю, і будзе патрэбнае нейкае менш ангажаванае і больш якаснае выказваньне.\nНа прыкладзе маіх водгукаў на грузінскія падзеі 2008 году, на ўкраінскія падзеі, я магу сказаць, што такога не адбываецца. Так, застаюцца ня ўсе творы, але значны корпус захоўвае актуальнасьць і значэньне для чытача ў сытуацыі пасьля катастрофы, пасьля крызісу, пасьля ўзрушэньня.\nУключаны ў падзеі\n— Як цяперашнія падзеі ў Беларусі паўплывалі на тое, што вы пішаце? Яны неяк адгукаюцца ў вашых вершах?\n— Я б сказаў так: палітычная рэальнасьць Беларусі адзываецца ў маёй творчасьці на працягу сарака гадоў. Я стараюся як паэт адказваць і быць уключаным у падзеі. Тое, што пачало адбывацца са мной напачатку лета, паступова ўключыла мяне. Я не магу сказаць, што ёсьць нейкая пэрыядычнасьць, але цяпер я знаходжуся ў стане творчай актыўнасьці, пастаянна пішу ў нейкім сэнсе газэтныя, у нейкім сэнсе рэпартажныя вершы. І я бачу, што гэта не бескарысны занятак.\nУ мяне ёсьць такі досьвед, што я напісаў верш, вечарам яго апублікаваў, ранкам прачнуўся і пабачыў, што ён перакладзены на ангельскую мову і апублікаваны ў ангельскім сеткавым часопісе. То бок актуальнасьць, апэратыўнасьць маіх выказваньняў адпавядае запыту і беларускага грамадзтва, і ўсіх тых, хто з трывогай і хваляваньнем сочыць за тым, што адбываецца ў нас.\n— Музыканты зь Літвы запісалі музычны кліп зь песьняй на ваш верш, каб выказаць салідарнасьць зь беларускімі пратэстамі. Вы напісалі гэты верш адмыслова для гэтага музычнага роліка?\n— Не, тут якраз вельмі цікавая сытуацыя. Музыканты з Клайпеды захацелі выказаць сваю салідарнасьць прафэсіянальным чынам, гэта значыць, напісаць музыку і зрабіць кліп на верш беларускага паэта, які цяпер адгукаецца на бягучыя падзеі. Яны зьвярнуліся да мяне, я пагадзіўся, пайшоў у студыю запісу да беларускіх музыкантаў, менскіх сяброў, і мы вельмі добра запісалі некалькі актуальных вэрлібраў з таго, што я напісаў за апошні час.\nЯ адправіў гэта літоўцам, а паралельна зрабіў публікацыю на Фэйсбуку, прысьвечаную аднаму зь першых беларускіх шматтысячных маршаў, дзе я паспрабаваў выказаць настрой і інтанацыю падзеі, у якой я ўдзельнічаў. Ні адзін з маіх актуальных вершаў не адпавядаў гэтай публікацыі, і я проста ўспомніў верш, які быў напісаны даўно, гадоў 15 таму, але нёс тую сьвяточную, пераможную інтанацыю, якая была на маршы. Я апублікаваў на Фэйсбуку гэты верш і прыклаў да яго сучасныя фатаграфіі з маршу.\nАказалася, што літоўскія калегі захацелі падтрымаць менавіта гэтую інтанацыю. Не інтанацыю пратэсту ў пляне крытычнага ці параненага выказваньня, а інтанацыю народнага ўздыму, запалу… Яны сказалі: Дзіма, мы хочам зрабіць песьню на гэты верш. І я, як мастак, як паэт, падпарадкаваўся гэтай інтуіцыі. Я ня стаў пераконваць іх, што гэта было напісана даўно. Я ім паверыў, я зразумеў, штó імі рухае, і што падтрымка нам будзе не ў салідарызацыі з болем, а салідарызацыі з нашай моцным, пераможным, радасным, сьвяточным настроем у краіне, з тым, што таксама ў нас ёсьць. Яны зрабілі кліп, і мне здаецца, што гэта ўдалая работа і яна будзе ўспрынятая беларусамі.\n— У Фэйсбуку вы напісалі пост пра менскія двары і пра тое, што там цяпер вечарамі зьбіраюцца людзі, якія гадамі жылі побач адзін аднаго, але ніколі раней не зьбіраліся разам і не размаўлялі. А цяпер сытуацыя, вы пішаце, зьмянілася. Што і чаму зьмянілася? Вы былі на такім дваровым зборышчы?\n— Я бываў і раней, а ўчора на такім дваровым сходзе я і мае калегі чыталі вершы і сьпявалі песьні. Гэта сапраўды зусім новая рэальнасьць, і яна ня ў меншай ступені, чым шматтысячныя пратэстныя маршы, сьведчыць пра новыя народзіны беларускага грамадзтва і беларускага народу. Таму што гэта адбываецца ня толькі ў Менску, ня толькі ў сталіцах. Такая салідарызацыя, на вельмі вялікай глыбіні, у якасьць любві, адкрытасьці, адбываецца ва ўсёй Беларусі. То бок гэта сапраўды зусім новы фэномэн, якім можна зьдзіўляцца і якому можна радавацца.\n— Наколькі істотна паэту мець жывы кантакт са сваімі чытачамі ці слухачамі, выступаючы з чытаньнем вершаў непасрэдна перад імі, перад жывой аўдыторыяй? Гэта нешта сутнасна іншае, калі людзі бачаць і чуюць жывога паэта, чым тое, калі яны чытаюць яго вершы ў друкаваным зборніку ці на старонцы ў сацыяльнай сетцы?\n— Я пра гэта калісьці пісаў і цяпер проста паўтаруся. Маё перакананьне такое, што паэзія — гэта не фэномэн пісьма, а фэномэн маўленьня. Адным з галоўных выказьнікаў паэзіі і культуры зьяўляецца голас. Голас у таленавітага паэта можа быць захаваны і на пісьме, але калі ёсьць магчымасьць прамога, вуснага паведамленьня твору аўдыторыі, то гэта вялікая перавага і вялікая радасьць для мастака, для паэта.\n— Наколькі для вас як для паэта істотная ваша прысутнасьць у інтэрнэце, у сацыяльных сетках? Вы карыстаецеся гэтымі камунікацыйнымі магчымасьцямі, якія дае інтэрнэт, каб — як тут сказаць? — прасоўваць сваю асобу і сваю творчасьць?\n— Я помню, што мне было вельмі цяжка ўваходзіць у сеткавую прастору. Хоць я атрымліваю неверагоднае задавальненьне, радасьць і ўздым ад прамога сумоўя з аўдыторыяй, мне калісьці і на сцэну выходзіць было вельмі цяжка. Мне больш зразумелы адзінокі стан, мэдытацыйны стан, роздумы, зьбіраньне слоў, сэнсаў. Калі я быў вымушаны, як усе мы, выйсьці ў гэтае адкрытае мора, спачатку «Жывога Журнала», потым Фэйсбука, я быў пастаянна ў стрэсавым, шокавым стане. Мне здаецца, што цяпер я ў нейкай ступені адаптаваўся.\nЯ не пашыраю поле, я не асвойваў Інстаграм, я не асвойваў як сьлед Тэлеграм, нейкія іншыя плятформы і пляцоўкі. У маім інструмэнтарыі ў асноўным Фэйсбук, пошта. Я безумоўна ўдзячны гэтым магчымасьцям, асабліва гэта зьвязанае з магчымасьцю публікаваць вось такія, скажам так, палітычныя, актуальныя ці экспэрымэнтальныя рэчы, калі я не сутыкаюся з рэдактарскай воляй, калі я не сутыкаюся з цэнзурай у тым ці іншым выглядзе… То бок я — аўтар і рэдактар сваіх публікацый, я сам разьмяшчаю свае тэксты і выказваньні ў інтэрнэце і наўпрост сустракаюся з чытачом ці слухачом. Гэта цалкам новая магчымасьць, і я думаю, што яна яшчэ да канца не адрэфлексаваная — то бок, што яна нам дае.\nАктуальныя вершы Дзьмітрыя Строцава\nвсе же привести на площадь подругу\nутром главный вояка страны возопил\nпусть будет геноцид своего народа\nсначала солдаты выстрелят вверх\nа потом откроют огонь на поражение\nвзявшись за руки пройти по проспекту\nи вдруг на площади задышать\nключи у соседей\nу собаки вода и запас сухарей на сутки\nгде беспечная падает тень\nгде святая бредёт повседневность\nможет эти двое из всех\nдвижутся в наше безумие\nещё ничего не поздно\nконечно ты можешь всегда повернуть\nглаза и глаза и глаза\nшеф усё пропало мы победим\nкто и когда превращает\nпервобытный животный страх\nв свободу и счастье\nкто эти двадцать человек\nчто так раздражают диктатора\nпочему от них рябит в глазах\nэвакуация лукашенко из дворца\nначалась прямо в эти минуты\nлукашенко покидает дворец\nпрямо в эти секунды\nнет дракон опять возвращается\nс автоматом в клешне\nмы дико устали\nв стране двоевластие\nтриста тысяч белорусов\nиз едва различимых\nминские стотысячные марши\nиз дворовых капель\nв людской океан\nХОР МОЕГО НАРОДА\nэто не массовое мероприятие\nмольбы и стоны истязаемых\nкэгэбешной и эмвэдэшной мразью\nв пыточных рувэдэ и тюрем\nповешенных в лесопарках\nгопотой из омона\nэто разорванная матка моей страны\nхор родовой травмы моего народа


#Juncker прапануе падвоіць інвестыцыйны фонд для стварэння працоўных месцаў - EU Reporter\n#Juncker Прапануе падвоіць інвестыцыйны фонд для стварэння працоўных месцаў\nПрэзідэнт Еўрапейскай камісіі прапанаваў у сераду (14 верасень) павялічыць аб'ём інвестыцыйнага фонду для павышэння тэмпаў росту і працаўладкавання ЕС, запусціўшы новую схему, якая дапаможа краінам, якія прыводзяць да велізарных патокаў мігрантаў у Еўропу.\nЖан-Клод Юнкер заявіў у Еўрапейскім парламенце ў Страсбургу, што Камісія плануе падвоіць магутнасць свайго інвестыцыйнага сродку для Еўропы ў 630 млрд. (707bn $), і запусціць новую схему 88bn у памеры € X, каб дапамагчы ў росте ў Афрыцы і на Блізкім Усходзе. .\nІдэя новага фонду для знешніх інвестыцый заключаецца ў стварэнні інфраструктуры і працоўных месцаў, што дазволіць скараціць стымуляванне людзей да Еўропы. У хаатычнай хвалі іміграцыі ў мінулым годзе 1.3 мільёны чалавек дасягнулі паўднёвых берагоў Еўрапейскага Саюза, што выклікала горкі рознагалоссі з нагоды таго, як падзяліць адказнасць за іх.\n"Сёння мы ствараем амбіцыйны інвестыцыйны план для Афрыкі і суседства, які можа прыцягнуць 44 млрд. Еўра інвестыцый. Ён можа павялічыцца да 88 млрд. Еўра, калі дзяржавы-члены ўнясуць уклад", - сказаў Юнкер заканадаўцам.\nЁн таксама прапанаваў падвоіць аб'ём патэнцыялу і тэрміну дзеяння Еўрапейскага фонду стратэгічных інвестыцый (EFSI), запушчанага ў 2015, з мэтай прыцягнення 315 інвестыцый як мінімум € 2018bn еўра, з якіх 116bn ужо прыцягнуты.\nАсноўная ўвага ў фондзе - інфраструктура, энергетыка, навуковыя даследаванні і адукацыя. Пасля сусветнага фінансавага крызісу некаторыя краіны ЕС па-ранейшаму змагаюцца з двузначным узроўнем беспрацоўя.\nЮнкер прапанаваў павялічыць узровень інвестыцый, атрыманых фондам, да 500 млрд. Еўра ў 2020 годзе і да 630 млрд. Еўра ў 2022 годзе. "Дзякуючы ўкладу дзяржаў-членаў, мы зможам дабрацца туды яшчэ хутчэй", - сказаў ён.\nФонд абапіраецца на прыватныя і нацыянальныя ўзносы для дасягнення мэтаў. У цяперашнім выглядзе ён выкарыстоўвае еўра 21bn грашовых сродкаў у ЕС і гарантуе прыцягненне прыватных інвестыцый у 15 у разы больш.\n($ 1 = € 0.8912)\nПадобныя тэмы:хаатычная хваля іміграцыіэнергіяРэкамендаваныпоўны вобразінфраструктураЮнкер прапануепрапанаваныдаследаванні і адукацыянекаторыя краіны ЕС\nШукаю нацыянальны брэнд для #Kazakhstan\nня #Brexit канца Еўрапейскага Саюза: Юнкер


Вочы Максіма — Свободные новости Плюс\nАдразу ўзнікае пытанне: чаму ў Беларусі адбываецца так, што айчынных прарокаў, якія сталі абярэгамі нашай існасці, мы ўспамінаем і цытуем толькі на юбілеях, а ў практычнай будзённасці па іх запаветах не жывем?\nПрыходзіць юбілейная дата, узнімаецца чыноўніцкая арганізацыйная мітусня. Свята прайшло, птушачка пастаўлена, задзейнічаныя службоўцы з палёгкай выдыхаюць — усё!\nА што адбываецца паміж датамі? Тое, што па вялікім рахунку можна праўдзіва назваць дачасніцтвам і пустадомствам. У краіне няма ніводнага нацыянальнага ўніверсітэта, дзе б навучанне было на роднай мове, дашчэнту зрусіфікаваны справаводства, культурная прастора, СМІ, існуе толькі мізэр беларускамоўных школ і гімназій. Ці можна ў такіх умовах ды яшчэ пры актыўнай дзейнасці разнастайных беларусафобаў, якія акапаліся на нашай зямлі, казаць упэўнена пра захаванне суверэннасці і незалежнасці?\nБезумоўна, добра, што ў Мінску адрамантаваны музей паэта і абноўлена экспазіцыя, што слаўная дата адзначана мерапрыемствамі (вельмі рознымі па якасці!) ва ўстановах культуры. На гэты раз Багдановіч «даслужыўся» нават да таго, што вайскоўцы суправаджалі капсулу з зямлёй з магілы ў Ялце ў храм і неслі да помніка кошык кветак ад прэзідэнта. Праўда, у дачыненні да ўрачыстых цырымоній засталося недаўменне: дастаўка зямлі — гэта ніякое не выкананне волі паэта, як тлумачаць чыноўнікі, а падмена, ды і кветкі кіраўнік мог бы ўскласці сам, не звалілася б карона, бо на конкурсы прыгажунь ён ходзіць рэгулярна. Нічога не магу зрабіць са сваёй душой — такое нарадзілася асабістае меркаванне.\nАкрамя таго, як быць з тым, што таленавіта выкананы помнік Максіму Багдановічу, які стаіць каля Нацыянальнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета, раптам з цэнтральнай алеі перацягнулі на другарадную? Няўжо класік, сапраўды ўнікальны паэт, чыя творчасць увасоблена і на опернай сцэне, не заслугоўвае люднага месца? А можа, аўтарытарная ўлада баіцца смелага выказніка народнага вальналюбства, жадання тутэйшага люду пабудаваць прыстойнае жыццё? На гэта намякае тое, што ў час афіцыйнага свята націск быў на лірыку, гучалі радкі: «Зорка Венера ўзышла над зямлёю», «Мне доўгае расстанне з Вамі…». А куды ж дзеліся «Пагоня», «Кінь вечны плач свой аб старонцы!», «Беларусь, твой народ дачакаецца…»?\nЧыноўнікі варожа ставяцца да паэтаў, якія высока цэняць свабоду. У 2005 годзе на Міжнародным Шаўчэнкаўскім свяце ў Данецку я стаў сведкам таго, як хор, выконваючы загад начальства, праспяваў «Заповіт» Кабзара кастрыраваным, без прадапошняй страфы (гэтак выяўляў сябе тады сепаратызм!):\nА цяпер прывяду прыклад выключнай надзённасці творчасці Максіма Багдановіча:\nУ віншаванні ўдзельнікам святкавання кіраўнік краіны сцвярджае: «Сваёй дзейнасцю пясняр заклаў падмурак беларускай нацыянальнай эстэтыкі, унёс вялікі ўклад у фарміраванне літаратурнай мовы і станаўленне патрыятычнай свядомасці народа. Яго вытанчаныя, дасканалыя вершы, якія вызначаюцца майстэрскім выкарыстаннем вобразна-выяўленчых сродкаў, па праве прызнаны адной з вяршынь еўрапейскай паэзіі ХХ стагоддзя. Таму сёння мы — грамадзяне суверэннай дзяржавы — павінны шанаваць і берагчы тое, дзеля чаго працаваў наш знакаміты зямляк, — гістарычную памяць, роднае слова, моцную краіну».\nСловы правільныя, ягоныя пісарчукі папрацавалі няблага. Ацэнка паэту дадзена годная і праграма на будучае вызначана слушная. Але як з гэтымі сцвяржэннямі стасуецца выказванне прэзідэнта, што «людзі, якія гавораць на беларускай мове, не могуць нічога рабіць, акрамя як размаўляць на ёй, таму што па-беларуску нельга выказаць нічога вялікага», што ён аддае выключную перавагу рускай і англійскай мовам?\nКепска, што пра паэтаў чыноўнікі ўспамінаюць толькі на святы і тады, калі прыпячэ, калі прыціснуць абставіны. Якраз з гэтай прычыны многія беларусы з недаверам ставяцца да ўлады. Але ці можна ў атмасферы падазронасці плённа працаваць, старанна будаваць незалежную дзяржаву, культурна жыць?\nМаксім Багдановіч як вялікі нацыянальны паэт і стратэг нашай будучыні, як інтэлектуальна багаты, інтэлігентны, культурны чалавек увайшоў у маё жыццё з юнацтва. Першае, што я зрабіў, калі прыехаў вучыцца ў БДУ, купіў у букіністаў яго томік, выдадзены пасля вайны. Ён каштаваў у 1965 годзе 10 капеек, і дагэтуль застаецца маім любімым, хоць маю шмат іншых выданняў класіка. Я не па вярхах знаёмы з яго творчасцю, бо пісаў дыпломную працу «Максім Багдановіч — крытык украінскай літаратуры», вёў прысвечаныя яму ўрокі ў школе, а значна пазней меў гонар рыхтаваць у маштабах рэспублікі 90-годдзе паэта.\nЯшчэ ў пачатку ХХ стагоддзя сваім творчым подзвігам М. Багдановіч паказаў, што ў нас ёсць стваральны патэнцыял, што Беларусь магла б стаць навуковай, інтэлектуальнай, культурнай, матэрыяльна забяспечанай краінай. Для гэтага неабходны агульная захопленасць надзённай ідэяй, адданыя Айчыне, ініцыятыўныя, самастойныя ў дзеяннях кадры ўверсе і ўнізе. Пакуль што ўсе займаюцца толькі выкананнем даручэнняў…\nВерш «Вочы Максіма» напісаны мною чвэрць стагоддзя назад:\nяк у грэшны наш свет,\nУ край зрабаваны, гаротны, сірочы\nАнёлам зляцеў незвычайны паэт,\nГлядзелі трывожна глыбокія вочы.\n«Адрынь, беларус, вечны плач, рабскі страх,\nНарэшце сумленне сваё ты паслухай!» —\nКіпела ў сухотных, пакутных грудзях,\nЯк грозны вулкан, сіла слова і духу.\nСтагоддзе прайшло, мы ж дасюль на крыжы,\nА воля, а слава ўсё міма і міма…\nЗноў болем, якому няма ўжо мяжы,\nЦямнеюць журботныя вочы Максіма.\nСтагоддзе прайшло, а па скутай зямлі\nЛятуць і лятуць неўтаймоўныя коні…\nДы тыя, што зноў Беларусь прадалі,\nНе бачаць, не чуюць Крывіцкай Пагоні.\nНа доле, пад небам, што дадзены ў дар,\nПад назіркам продкаў, што сочаць за намі,\nСпадарыня мілая, рупны спадар,\nКалі ж назаўжды станем гаспадарамі?\n«Краю мой родны! Як выкляты Богам…»,\n«Народ, Беларускі Народ!\nТы — цёмны, сьляпы, быццам крот…» —\nІ сёння праўдзівяцца даўнія словы.\nНяўжо так і сыдзем ганебна на звод\nБез веры ў наступнасць, без роднае мовы?\nНудоце і страху сваім не гадзі,\nБо з імі нам звацца людзьмі немагчыма…\nГлядзі, беларус,каб не згінуць, глядзі\nУ строгія, чыстыя вочы Максіма.


Dodge avenger - Агляды лепшых аўтамабіляў\nDodge Avenger дэбютаваў на Парыжскім аўтасалоне 2006 г., у продаж паступіў у пачатку 2007 года. Гэты седан сегмента D адрознівае энергічны, агрэсіўны стыль аўтамабіляў маркі Dodge, эканамічны рухавік, высокі ўзровень бяспекі і надзейнасці на дарозе. Avenger ( "мсцівец" па-руску) першая мадэль Dodge сегмента D для Еўропы і чацвёртая па ліку мадэль брэнда, якая выводзіцца на масавыя рынкі па-за Паўночнай Амерыкі.\nТэхнічна Avenger - тое ж самае, што і Chrysler Sebring. У Avenger тая ж платформа, тыя ж рухавікі, і нават налады падвесак абсалютна аднолькавыя. Але звонку гэтага не заўважна. Знешнасць Avenger - гэта агрэсія. Ярка выяўленая брутальнасць не пакідае сумневаў - перад намі амерыканскі аўтамабіль. Фірмовы крыж на рашотцы радыятара, вялікія сучасныя квадратныя фары, апраўленыя чорнымі рамкамі, велізарныя выступоўцы колавыя аркі і зусім няўяўная форма задняга крыла не застануцца незаўважанымі кіраўніком дзяржавы. Процітуманыя фары, устаноўленыя ў ніжняй частцы пярэдняга бампера, надаюць вонкавым абліччы Dodge Avenger завершаны выгляд. Прапорцыі седана пры поглядзе збоку вызначаюцца доўгім капотам, кароткім багажнікам, ярка выяўленай плечавы лініяй ў задняй часткі аўтамабіля і элегантным заднім спойлер. Імклівасць сілуэту падкрэсліваецца чорнай аплікацыяй сярэдняй стойкі і якая нагадвае аэрадынамічнае элемент устаўкай на задняй дзверы.\nШырокая каляіна, малы кліранс, нізка размешчаныя парогі ствараюць ўражанне аўтамабіля, які моцна трымаецца за дарогу. 19-цалевыя пятиспицевые колавыя дыскі, афарбаваныя ў серабрысты колер, дапаўняюць аблічча. Чырвоныя тармазныя суппорта добра бачныя праз колавыя дыскі. Ручкі, афарбаваныя ў колер кузава і складаныя люстэрка завяршаюць спартыўны аблічча Avenger. Апраўленнем вечка багажніка служаць заднія ліхтары экспрэсіўнага дызайну, размешчаныя ў кутах кузава. Дызайнеры пастараліся на славу. У выніку аўтамабіль выглядае вельмі цэльны і, што, напэўна, самае галоўнае, ні на каго не падобным.\nУ вялікім салоне Dodge Avenger будуць камфортна сябе адчуваць кіроўца і чатыры пасажыра. Максімальная вышыня над пярэднімі сядзеннямі роўная 1 016 мм, шырыня на ўзроўні плячэй роўная 1 433 мм, а шырыня на ўзроўні сцёгнаў для пярэдніх сядзенняў складае 1 352 мм. Аб'ём багажнага аддзялення канкурэнтаздольны і роўны 438 літрам. Запасное поўнапамернае кола размешчана ў схаванай нішы.\nІнтэр'ер просты і лаканічны. Погляд прыцягвае V-вобразная цэнтральная кансоль. У пярэдняй панэлі над бардачком ёсць асобная охлаждаемая ёмістасць пад напоі. Старанна падабраная фактура матэрыялаў аздаблення салона з высакародным матавым бляскам надае інтэр'еру Avenger самавітасці. А ў якасці опцыі вытворца прапануе ашалёўку сядзенняў тканінай YES Essentials fabric, якая не выліньвае, не ўбірае бруд і пахі і, акрамя таго, вельмі лёгка чысціцца.\nАўтамабіль пастаўляецца ў Расію з двума бензінавымі рухавікамі. 2,0-літровы бензінавы рухавік серыі "World Engine" з двайны сістэмай змены фаз газаразмеркавання (VVT), впускным трубаправодам змянянага аб'ёму, двума якія верцяцца ў процілеглых кірунках ўраўнаважвае валамі і іншымі сучаснымі асаблівасцямі па спалучэнні аддачы і паліўнай эканамічнасці прэтэндуе на званне лепшага чатырохцыліндравага рухавіка у дадзеным сегменце. У спалучэнні з пяціступеністай механічнай каробкай перадач гэты рухавік развівае максімальную магутнасць 115 кВт (156 л.з.) і максімальны крутоўны момант 190 Нм.\nІншы рухавік серыі "World Engine" (2,4-літровы бензінавы агрэгат з двайны сістэмай VVT) агрэгатуецца з 4-х ступеністай аўтаматычнай каробкай перадач, якая мае функцыю Auto Stick, якая дае кіроўцу магчымасць выкарыстоўваць яе ў аўтаматычным або ручным рэжымах. Гэтая сілавая ўстаноўка развівае максімальную магутнасць 125 кВт (170 л.з.) і максімальны крутоўны момант 220 Нм. Разгон да 100 км, у адпаведнасці з тэхнічнымі характарыстыкамі, 11 секунд. Адносна расходу паліва, Avenger у гарадскіх умовах марнуе 12,3 літра, у мяшаным цыкле - 8,9.\nАбодва рухавіка адпавядаюць нормам таксічнасці Еўра-4. Амерыканскія версіі Avenger атрымаюць больш магутныя маторы.\nАўтамабіль прапануе набор лепшага ў класе абсталявання для забеспячэння бяспекі вадзіцеля і пасажыраў. Сілавы каркас сталёвага кузава утвораны элементамі, выкананымі з двухфазны высока- і звышмоцных сталей, якія прызначаны для эфектыўнай абароны кіроўцы і пасажыраў у любых сітуацыях. Найвышэйшая трываласць кузава Avenger дапоўненая наборам абсталявання, якое ўваходзіць у базавую камплектацыю: сістэма дынамічнай стабілізацыі (ESP), удасканаленыя многастадыйныя франтальныя падушкі бяспекі, бакавыя падушкі і поўнапамерныя бакавыя шторкі (усяго шэсць штук), антыблакіровачнай сістэма (ABS), сістэма дапамогі пры экстраным тармажэнні, процібуксовачнай сістэма.\nКамплектацыя для Расіі адна - SE, але ў двух пакетах P1 і P2. Акрамя стандартнага абсталявання (кандыцыянер, сістэмы бяспекі і іншае) пакет Р1 ўключае аздабленне сядзенняў тканінай Yes Essentials, дыванкі падлогавыя салонныя пярэднія і заднія, падагрэў перадпакояў сядзенняў, процітуманыя фары, магнітола з MP3, CD / DVD-прайгравальнікам. У пакет Р2 ўвайшлі ўсе опцыі пакета Р1, плюс пакет дадатковага абсталявання Easy Clean Seat Group. Еўропе і на іншых міжнародных рынках прапануецца камплектацыя SXT.\nУ цэлым Avenger вырабляе прыемнае ўражанне. У гэтым немалая заслуга эксцэнтрычнага вонкавага выгляду і зручнага функцыянальнага салона. Магчыма, тых хто чакае ад аўтамабіля са гэтак агрэсіўнай знешнасцю гэтак жа дынамічнага паводзін на дарозе, Avenger трохі расчаруе, але ж амерыканскі аўтамабіль не можа быць шморганняў і мітусьлівым. У першую чаргу ён прапануе камфорт, бяспека і ўпэўненасць на дарозе.


Зваротная сувязь: скаргаў стала менш — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nЗваротная сувязь: скаргаў стала менш\n12.08.2016 15.08.2016 Автор:\nКаб знізіць сацыяльную напружанасць, палепшыць якасць забеспячэння жыццядзейнасці насельніцтва, выявіць недапрацоўкі і правільна расставіць прыярытэты ў калідорах улады, асаблівае месца адводзіцца рабоце з грамадзянамі. Як сёлета вялася работа са скаргамі і заявамі жыхароў Пружаншчыны, гаворка нашага карэспандэнта з начальнікам аддзела па рабоце са зваротамі грамадзян і юрыдычных асоб райвыканкама Т.Ю.Гаманчук.\n— У першым паўгоддзі ў райвыканкаме зарэгістраваны 349 зваротаў, — расказвае Таццяна Юр’еўна. — Калі параўнаць з аналагічным перыядам папярэдняга года, гэтая лічба паменшылася прыкладна на 15% — летась колькасць зваротаў пераваліла за 400.\n— Які спосаб зносін з уладамі ў жыхароў раёна самы папулярны?\n— Часцей за ўсё людзі аддаюць перавагу вусным зваротам: за паўгода іх зарэгістравана 235, — у пісьмовай форме сутнасць праблемы пераказалі 88 чалавек. А вось новай электроннай формай звароту грамадзяне карыстаюцца пакуль нячаста — за паўгода такіх зарэгістравана ўсяго 26. Хаця, варта заўважыць, гэта адзіны від зваротаў, які характарызуецца станоўчай дынамікай.\nАкрамя таго, зазначу, што 20 заяў былі калектыўнымі, а ананімных — усяго дзве.\n— Дзе найбольш пытанняў уздымаюць: у горадзе ці на сяле?\n— Сёлета ў сельвыканкамы раёна паступілі 242 звароты, і гэта значна менш, чым за леташняе першае паўгоддзе. Лідарамі сельскага рэйтынгу па зваротах у райвыканкам з’являюцца жыхары Ружанскага, Пружанскага і Ліноўскага сельсаветаў. Ад гараджан паступілі 127 зваротаў.\n— Таццяна Юр’еўна, мяркуючы па зместу зваротаў, якая галіна на Пружаншчыне самая праблемная?\n— Найбольш пытанняў па-ранейшаму да сістэмы жыллёва-камунальнай гаспадаркі: больш чвэрці прэтэнзій прад’яўляецца менавіта да гэтай галіны. Амаль 20% зваротаў тычацца працоўнага заканадаўства. Жыллёвае пытанне непакоіць каля 15% звярнуўшыхся.\nВарта адзначыць, што знізілася колькасць пытанняў па прыватызацыі і звязаных з ёй нязгод з ацэначным коштам квадратных метраў. Яно і зразумела: працэс прыватызацыі падышоў да фінішу. Затое працягваюць паступаць пытанні аб набыцці ва ўласнасць жылля, прадастаўленага ў свой час сельгасарганізацыямі. У прыватнасці, людзей непакояць дастаткова працяглыя тэрміны афармлення праваўстаноўчых дакументаў на запаветныя квадратныя метры. Але таму ёсць сваё тлумачэнне: фінансавыя магчымасці не заўсёды дазваляюць у кароткі тэрмін вырашыць пытанне.\nА вось заявы на матэрыяльную дапамогу ў райвыканкам перасталі паступаць: такая дапамога ўжо другі год як не аказваецца. Нагадаю, што сёння з падобнымі пытаннямі можна звярнуцца ва ўпраўленне па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама, дзе, у адпаведнасці з дзеючым занакадаўствам, прадугледжана выплата матэрыяльнай дапамогі асобным катэгорыям грамадзян.\n— Ці часта грамадзяне, як гаворыцца, «скачуць праз галаву» — звяртаюцца ў вышэйстаячыя органы, мінуючы свае?\n— Не без гэтага. За паўгода ў Брэсцкі аблвыканкам ад жыхароў Пружанскага раёна паступілі 62 звароты. Часцей сталі звяртацца і ў Адміністрацыю Прэзідэнта — 50 зваротаў. Праўда, дзевяць з іх накіравалі назад — у ніжэйстаячыя ці галіновыя інстанцыі, і ніводзін з іх не быў задаволены.\n— Давайце падагульнім: ці многія звароты знайшлі водгук пры разгледжанні «наверсе»?\n— Задавольнены былі прыкладна 15% зваротаў. Так, напрыклад, вядзецца капрамонт дома №17 у Сонечным, завершаны капрамонт дома №5 па вуліцы Чырвонаармейскай і добраўпарадкаванне вуліцы Крывашэіна ў горадзе, будаўніцтва станцыі абезжалезвання ў Белавусаўшчыне.\nПа 10% зваротаў былі прыняты адмоўныя рашэнні. Некаторыя заявы палічылі неабгрунтаванымі, паколькі ў іх прыводзяцца непацверджаныя факты. Па асноўнай масе паступіўшых зваротаў — больш як у 50% выпадкаў — далі адказы тлумачальнага зместу.\nГутарыла Марына Вакульская\nКожную суботу кіраўніцтвам райвыканкама і раённага Савета дэпутатаў\nправодзяцца «прамыя тэлефонныя лініі».\nЗвяртацца на іх можна з 9.00 да 12.00 гадзін\nпа адзіным тэлефонным нумары 9-03-14.\nПредыдущая записьПрайшоў рэспубліканскі семінар «Аб рабоце СМІ па рэалізацыі задач дзяржаўнай палітыкі»\nСледующая записьПра будаўніцтва – як ёсць


Шукаць дадатковыя сродкі | zviazda.by\nХатняя старонка » Эканоміка » Шукаць дадатковыя сродкі\nШукаць дадатковыя сродкі\nПадчас пасяджэння Прэзідыума Савета Міністраў прэм'ер-міністр Андрэй Кабякоў адзначыў, што з улікам неабходнасці збалансоўваць расходы рэспубліканскага бюджэту цяпер праводзіцца работа па аптымізацыі расходаў Дзяржаўнай інвестыцыйнай праграмы на 2016 год.\n«У сувязі з гэтым заказчыкам праграмы неабходна прадоўжыць работу па пошуку іншых дадатковых крыніц фінансавання на будаўніцтва аб'ектаў», — даручыў Андрэй Кабякоў. Ён таксама нагадаў, што праграма 2016 года фарміравалася ва ўмовах абмежаванасці бюджэтных расходаў, што вымусіла прыпыніць фінансаванне будаўніцтва шэрагу ўключаных у яе аб'ектаў. Разам з тым па праграме працягваюцца будаўніцтва і рэканструкцыя 99 стратэгічна важных і сацыяльна значных для краіны аб'ектаў, з якіх 36 планавалася ўвесці ў эксплуатацыю сёлета. На фінансаванне першапачаткова было прадугледжана 458,5 млн рублёў.\nПрэм'ер-міністр падкрэсліў, што ў цэлым праграма рэалізуецца здавальняюча — пры запланаваных да ўводу за 8 месяцаў 2016 года шасці аб'ектах уведзена дзевяць, у тым ліку тры — датэрмінова. Паводле яго слоў, за названы перыяд на будаўніцтва аб'ектаў ужо накіравана каля 250 млн рублёў. Пры гэтым па 12 уводных аб'ектах дапушчана адставанне ад графікаў будаўніцтва. Ён распарадзіўся, каб адказныя службовыя асобы неадкладна прынялі меры па ліквідацыі адставання.\n«Сёння яшчэ ёсць час для выпраўлення сітуацыі. Мы павінны быць упэўнены, што даведзеныя заданні на 2016 год будуць выкананы ў поўным аб'ёме», — падкрэсліў Андрэй Кабякоў.\nАкрамя таго, ён адзначыў, што ўсё яшчэ ёсць выпадкі залішніх выдаткаў пры праектаванні і будаўніцтве аб'ектаў, што прыводзіць да неабгрунтаванага павелічэння кошту будаўніцтва. У сувязі з гэтым ва ўрадзе пад кіраўніцтвам намесніка прэм'ер-міністра Анатоля Калініна працуе спецыяльная камісія, якая спыняе гэтыя спробы, а таксама яшчэ на пачатковай стадыі праектавання адсочвае прымяненне ў праектах айчынных будматэрыялаў і абсталявання. Андрэй Кабякоў падкрэсліў, што ўсё яшчэ не вырашаным застаецца пытанне кансервацыі прыпыненых будаўніцтвам аб'ектаў. Для забеспячэння іх захаванасці неабходна прыняць меры па пошуку на гэтыя мэты сродкаў.\nМіністр архітэктуры і будаўніцтва Анатоль Чорны перад пасяджэннем Прэзідыума Савета Міністраў адзначыў, што сярод 36 аб'ектаў, што запланаваныя да ўводу ў 2016 годзе, ёсць 4 аб'екты, па якіх прыпынена фінансаванне.\n«Іх прыйдзецца выключыць з уводу ў гэтым годзе з прычыны таго, што фінансаванне па пэўных прычынах спынена. Таму ўведзена будзе 32 аб'екты і дадаткова 2 незапланаваныя аб'екты — усяго 34», — растлумачыў Анатоль Чорны. Акрамя таго, ён адзначыў, што вялікую значнасць маюць 9 аб'ектаў жылля, якія ўвядуць сёлета для сем'яў, што выхоўваюць дзяцей-сірот.\nДзяржаўная інвестыцыйная праграма\n834 Падрабязная інструкцыя, як выпісаць «Звязду» праз інтэрнэт


Дрэвагліннае будаўніцтва: аўтар і яго аб’екты\nДрэвагліннае будаўніцтва: аўтар і яго аб’екты\nУзведзеныя з гліны і паленняў будынкі, вядомы таксама пад назвай “cordwood masonry” ці інакш “stackwall”. Апошнім часам яны набываюць вялікую папулярнасць у многіх краінах свету. Унікальныя старыя пабудовы з нетыповымі сценамі ў паўночнаамерыканскім штаце Вісконсін, чэшскіх Карконошах, у сярэдняй Швецыі і іншых замежных мясцінах прыцягваюць увагу навукоўцаў, становяцца мэтай пілігрымак да іх архітэктараў, мастацтвазнаўцаў і фатографаў. Не толькі турыстычны патэнцыял становіцца галоўным складальнікам такой увагі. Найперш - абуджаецца зацікаўленасць ва ўзнаўленні дрэвагліннага будаўніцтва ў сучасных умовах.\nВокладка кнігі М. Невяровіча.\nПа ініцыятыве вядомага польскага даследчыка, доктара габілітаванага (поўнага доктара навук), надзвычайнага прафесара архітэктурнага факультэта Беластоцкай палітэхнікі Я. Шэўчыка ў 2014 годзе, больш чым праз 80 гадоў, была перавыдадзена кніга Мікалая Невяровіча “Парады вясковага вогнетрывалага будаўніцтва з гліны і дрэва альбо бетону і дрэва”.\nГартаючы дасланы рэпрынт, аўтар якога пэўны час быў звязаны лёсам са Смаргоншчынай, можна ў чарговы раз упэўніцца ў каштоўнасці і актуальнасці дапаможніка. Патрэбна ўлічваць не толькі таннасць і хуткасць такой тэхналогіі будаўніцтва, але і памятаць пра здаровы антыбактэрыяльны і антыалергічны мікраклімат, які будзе панаваць унутры пабудаваных памяшканняў.\nПрацягваючы тэму дрэвагліннага будаўніцтва ў нашым краі (гл. “Светлы шлях”, №1, 4 студзеня 2014 года) варта дапоўніць ранейшы матэрыял новымі каштоўнымі знаходкамі.\n1 лютага 1927 года “Тыгоднік рольнічы” змясціў артыкул Мікалая Невяровіча, дзе аўтар пералічыў некалькі выкананых па сваёй сістэме пабудоў у сольскіх ваколіцах Ашмянскага павета. У публікацыі была інфармацыя пра пабудаваны ў 1908 годзе пад кіраўніцтвам аўтара будынак сядзібы Паўла Іванова ў маёнтку Малыя Солы. Да нашых дзён гэты жылы дом захаваўся і з’яўляецца адным са старэйшых каштоўных помнікаў глінабітнага дойлідства ў рэгіёне.\nУ 1912 годзе быў ўзведзены дом ў маёнтку Вішнёўка пана Мар’яна Вішнеўскага. Адметны ён тым, што пакрыты бетоннай дахоўкай, а яго сцены ўзводзілі толькі мясцовыя дзяўчаты. Дужы будынак на рынкавым пляцы ў Солах быў фундаваны і збудаваны ў 1909 годзе былым пробашчам мясцовай парафіі Леанардам Родзевічам (паводле брашуры М. Невяровіча). Будынак належаў касцёлу. У ім размяшчаліся гандлёва-спажывецкі кааператыў, каса Стэфчыка і малачарня.\nДом А. Алехна ў Снігянах.\nПоўнасцю па “метадзе Невяровіча” ў 1926 годзе пабудавалі дом для Антона Алехна ў вёсцы Снігяны. Сцены жытла ўзвялі 8 хлопцаў за чатыры дні. На наступны дзень зацягнулі на яго каркас даху, які папярэдне змайстравалі на зямлі. На шосты дзень дах быў злучаны і пакрыты саломай. Кошт пабудовы склаў 470 злотых, што сведчыла пра невялікія выдаткі на будаўніцтва. Пазалетась, падчас краязнаўчай вандроўкі пацікавіліся станам дома. Высветлілася, што ён пакрыты дахоўкай, якую гаспадар самастойна вырабіў з бетону. Мясцовыя людзі засведчылі, што таленавіты ўмельца А. Алехна для абагрэву хаты і прасыхання вільготных сцен зрабіў перасоўную печ на колах. Труба ад яе да коміна складвалася і нагадвала гармонік.\nДаволі падрабязна ў артыкуле Мікалай Невяровіч пазнаёміў чытачоў з пабудовай у 1923 годзе ўласнага глінабітнага дому ў фальварку Рудзішкі (што па суседстве з Вішнёўкай). Аўтар адзначыў памеры і дэталі планіроўкі, працу работнікаў, падлічыў кошт “глінабіткі” – у 8-10 разоў таннейшая за хату з дрэва. На жаль, сёння толькі заросшы хмызам пагорак з гліны і некалькі здзічэлых садовых дрэў нагадваюць пра неіснуючы фальварак Рудзішкі-Роланы – такую афіцыйную назву ён меў.\nСпачатку асоба самога Мікалая Невяровіча выглядала вельмі загадкава. У сваёй кнізе-парадніку ён пазначыў тагачасны адрас: пошта Солы, павет Ашмянскі, паштовая скрыня №12. Згодна з апошнімі біяграфічнымі знаходкамі, сёння мы маем магчымасць узнавіць некаторыя старонкі лёсу добра вядомай у свой час і незаслужана забытай асобы.\nНарадзіўся Мікалай Рыгоравіч Невяровіч 5 кастрычніка 1866 года ў сям'і нашчадкавых праваслаўных дваранаў Смаленскай губерні. Вучыўся ў Гатчынскім сіроцкім інстытуце і 2-м Канстанцінаўскім ваенным вучылішчы. Пасля заканчэння - 7 жніўня 1887 годзе быў накіраваны ў 17-ю палявую артбрыгаду, затым служыў у 3-цяй рэзервовай артбрыгадзе. Штабс-капітан Невяровіч ў 1896 годзе быў прызначаны для выканання ад’ютанскіх абавязкаў да камандуючага войскамі Віленскай ваеннай акругі, з пераводам ў 27 артбрыгаду.\nМалыя Солы, 1930 і 2016.\nТады ж ён ажаніўся з Ганнай Івановай. Яе бацька, генерал Аўксенцій Сцяпанавіч Іваноў (1842-1923), набыў маёнтак Солы. Зяць дапамагаў яму і яго сям’і ўладкоўваць новую маёмасць. Па праекце Невяровіча і пад яго непасрэдным кіраўніцтвам неўзабаве ўзвялі новы глінабітны сядзібны дом у Малых Солах.\nПры штабе акругі Мікалай Рыгоравіч Невяровіч праслужыў шэсць гадоў, выконваючы якасна і своечасова ўсе даручэнні. Быў звольнены са службы 18 студзеня 1903 года «па хатніх абставінах, у чыне палкоўніка з мундзірам». У той жа дзень – прызначаны старэйшым чыноўнікам асобых даручэнняў пры віленскім генерал-губернатару, князю П.Д. Святополк-Мірскім.\nУ 1904 годзе Мікалай Невяровіч быў прызначаны Белостоцкім павятовым правадыром дваранства. У наступным годзе - правадыром дваранства Гродзенскага павета. Выконваў абавязкі з 1906 па 1917 год. У выніку лютаўскай рэвалюцыі былі скасаваны дваранскія саслоўі і пасады правадыроў.\nКамергер, стацкі саветнік Мікалай Невяровіч з'яўляўся старшынёй Гродзенскага праўлення Расійскага Таварыства Чырвонага Крыжа, намеснікам старшыні Гродзенскага пажарнага таварыства, членам савета Гродзенскага Сафійскага праваслаўнага брацтва, дырэктарам Гродзенскага дабрачыннага таварыства, ганаровым міравым суддзёй шэрагу павятовых з'ездаў дваранства, сябрам Гродзенскага царкоўна-археалагічнага камітэта і іншых грамадскіх камітэтаў ды таварыстваў.\nПапулярызатар ўласнага ўнікальнага метаду будаўніцтва з гліны і хруста. Выдаў брашуры, якія па некалькі разоў перавыдаваліся. У перыядычным друку і асобнымі накладамі выходзілі яго нарысы. Сёння на Смаргоншчыне вядома не менш за 25 месцаў, дзе знаходзяцца глінабітныя пабудовы. Больш за дзесяць дамоў і гаспадарчых пабудоў - на Ашмяншчыне.\nУ перыяд Першай сусветнай вайны з 1915 года Мікалай Невяровіч знаходзіўся ў эвакуацыі ў Калужскай губерні. У 1923 года, калі вярнуўся з бежанства, пабудаваў для сябе ў жончыным спадчынным фальварку Рудзішкі глінабітную сядзібу. Там пражыў да 1930 года. Які далейшы лёс Мікалая Невяровіча? Пакуль невядома. Ёсць нагода працягваць пошукі.\nФота глінабітак нашых мясцін з кнігі 1930.


Макей: Лукашэнка на наступным тыдні адкрые мемарыял у Трасцянцы\nУ цырымоніі адкрыцця помніка ахвярам нацыстаў прымуць удзел прэзідэнты Германіі і Аўстрыі. 22.06.2018, Sputnik Беларусь\nу беларусі, палітыка, навіны , галоўнае, беларусь, аляксандр лукашэнка, уладзімір макей, мзс беларусі, вялікая айчынная вайна\n16:29 22.06.2018 (абноўлена: 16:37 22.06.2018)\nУ цырымоніі адкрыцця помніка ахвярам нацыстаў прымуць удзел прэзідэнты Германіі і Аўстрыі.\nМІНСК, 22 чэр — Sputnik. Цырымонія адкрыцця мемарыяла ў Трасцянцы пройдзе ў прысутнасці першых асоб Беларусі, Германіі і Аўстрыі, паведаміў на пляцоўцы нефармальнага міністэрскага дыялогу краін "Усходняга партнёрства" кіраўнік беларускага МЗС Уладзімір Макей.\n22 чэрвеня 2018, 15:26\nПаводле яго слоў, сімвалічна, што гэтая сустрэча праходзіць у той дзень, калі ў Беларусі ўспамінаюць ахвяр Другой сусветнай вайны, якая пачалася для Савецкага Саюза 77 гадоў таму.\n"Праз тыдзень прэзідэнт Беларусі адкрые мемарыял у Трасцянцы непадалёк ад Мінска, дзе за 250 тысяч чалавек з усёй Еўропы, у большасці сваёй яўрэі, былі знішчаны нацыстамі. У цырымоніі прымуць удзел прэзідэнты Германіі і Аўстрыі", — анансаваў Макей.\nПад Трасцянцом маюцца на ўвазе тры месцы масавага знішчэння нацыстамі мірных грамадзян у гады вайны непадалёк ад Мінска. На працягу 1942-1943 гадоў ва ўрочышчы Благаўшчына былі вынішчаны каля 150 тысяч чалавек.\nНямецкія акупацыйныя ўлады ў 1943 годзе ў суседнім ўрочышчы Шашкоўка абсталявалі крэмацыйную печ, дзе спалілі каля 50 тысяч чалавек.\nУ вёсцы Малы Трасцянец непадалёк ад гэтых ўрочышчаў быў арганізаваны нацыстамі працоўны лагер, дзе былі ліквідаваныя апошнія вязні і зняволеныя мінскіх турмаў.


Малады, але ўжо даволі вядомы ў Гродне фатограф Ян Хведчын мае вопыт супрацы з рэдакцыямі розных СМІ. Ён рабіў здымкі для “Гродзенскай праўды” і “Вечернего Гродно”, партала TUT.BY і іншых незалежных СМІ, ладзіў розныя прыватныя праекты.\n“Тэлефонная фатаграфія” — гэта выстава з амаль трох дзясяткаў здымкаў, якія Ян Хведчын зрабіў на мабільны тэлефон цягам апошніх пяці гадоў падчас сваіх падарожжаў па Беларусі, Украіне і Літве. Некалькі здымкаў паказваюць дэманстрацыі ў Парыжы, куды фатограф трапіў ў 2019 годзе.\nПаводле Яна Хведчына, мэта гэтай выставы — паказаць, што фотаздымкі можна рабіць любымі прыладамі, калі няма магчымасці карыстацца вялікай камерай.\nФатограф заўважыў, што для апрацоўкі здымкаў ён не выкарыстоўваў ніякіх дадатковых прыладаў, апроч стандартных фільтраў у Instagram, а для працы над выставай ён скарыстаўся двума мабільнымі тэлефонамі.\nВыстава ў Гродне будзе працаваць да 27 чэрвеня 2019 года.


Develop a business plan until June 22 and get from 2 to 10 thousand euros to open a business from a business incubator in Komarovo\nРаспрацуйце бізнес-план да 22 чэрвеня і атрымаеце ад 2 да 10 тысяч еўра на адкрыццё сваёй справы ад бізнес-інкубатара ў Камарова\nУ вёсцы Камарова Мядзельскага раёна ўжо больш за год навучаюць і кансультуюць прадпрымальнікаў-пачаткоўцаў з 4 раёнаў. Пры падтрымцы вопытных трэнераў яны распрацоўваюць бізнес-планы, якія прадстаўляюць на Стартап Уікэндах. Лепшыя бізнес-планы атрымліваюць фінансавую падтрымку.\nУ былых Стартап Уікэндах маглі прыняць удзел толькі прадпрымальнікі-пачаткоўцы, якія прайшлі навучанне ў Школе сельскага бізнесу ў Камарова. Але ў пятым Стартап Уікэндзе могуць паўдзельнічаць усе жадаючыя адкрыць сваю справу з Мядзельскага, Смаргонскага, Пастаўскага і Астравецкага раёнаў.\nДля ўдзелу неабходна падрыхтаваць бізнес-план у адпаведнасці з шаблонам і даслаць яго разам з заяўкай у вучэбна-практычную ўстанову па падтрымцы прадпрымальніцтва «БІКамарова» да 22 чэрвеня 2018 года на электронны адрас: center@komarovo.com.\nДасланыя бізнес-планы будуць ацэньвацца мэнэджэрам адукацыйнай праграмы, які пры неабходнасці будзе даваць рэкамендацыі. Аўтары найбольш перспектыўных бізнес-планаў будуць запрошаны на пяты Стартап Уікэнд, які пройдзе ў ліпені 2018 года ў Камарова.\nУ час мерапрыемства ўдзельнікам неабходна будзе выступіць з кароткай прэзентацыяй сваёй бізнес-ідэі і адказаць на пытанні журы. Па выніках Стартап Уікенда аўтары лепшых бізнэс-планаў атрымаюць фінансаванне на развіццё свайго бізнесу ў памеры ад 2 да 10 тысяч еўра.\nПры распрацоўцы бізнес-планаў для ўдзелу ў конкурсе мясцовых прыватных ініцыятыў вы можаце скарыстацца кансультацыямі экспертаў па бізнес-планаванню.\nКансультацыі пройдуць па адрасе в. Камарова, вул. Зялёная, 14. Час правядзення кансультацый: 18 чэрвеня з 11.00 да 19.00, 19 чэрвеня з 11 да 17.00. Неабходна папярэдняя рэгістрацыя па тэлефонах: +375 (29) 399-97-89, +375 (29) 777-81-11 (менеджэр адукацыйнай праграмы Ірына Сухій) або па эл.пошце suhisha@gmail.com.\nБольш падрабязна з умовамі ўдзелу можна азнаёміцца ў Палажэнні аб конкурсе мясцовых прыватных ініцыятыў, якое размешчана на сайтах ecopartnerstvo.by і komarovo.com. Тут жа можна спампаваць шаблоны дакументаў для запаўнення.\nКонкурс мясцовых прыватных ініцыятыў праводзіцца ў рамках праекта «Развіццё сельскіх тэрыторый у Рэспубліцы Беларусь: Павышэнне ролі сельскага прадпрымальніцтва ў РБ шляхам стварэння і запуску ў Камарова сельскага бізнес-інкубатара», што фінансуецца Еўрапейскім саюзам і сафінансуецца Праграмай малых грантаў Амбасады ЗША ў Мінску.\nСлухачы Школы сельскага бізнесу, якія раней прымалі ўдзел у Стартап Уікэндах, але не набралі патрэбную колькасць балаў, таксама могуць паспрабаваць свае сілы на пятым Стартап Уікэндзе. Для ўдзелу ім неабходна даслаць заяўку і бізнес-план.\nДадатковую інфармацыю аб удзеле ў конкурсе вы можаце атрымаць у ВПУПП «БІКамарова» па тэлефоне +375 (29) 388-86-88, +375 (29) 627-27-89 або па эл.пошце center@komarovo.com.


Джавані-Батыста Бальбіс — Вікіпедыя\nДжавані-Батыста Бальбіс (іт. Giovanni-Battista Balbis або фр. Jean-Baptiste Balbis, 17 лістапада 1765 — 13 лютага 1831) — італьянскі батанік, прафесар батанікі, міколаг, урач, дырэктар Батанічнага саду Ліёна і заснавальнік Ліёнаўскага Лінееўскага таварыства.\nітал.: Giovanni-Battista Balbis\n17 лістапада 1765(1765-11-17)[…]\nМарэта[d], правінцыя Кунеа[d], П’емонт, Італія\n13 лютага 1831(1831-02-13)[…] (65 гадоў)\nбатанік, урач, палітык, прафесар\nAcadémie des sciences, belles-lettres et arts de Lyon[d] (1830)\nДжавані-Батыста Бальбіс на Вікісховішчы\nАўтар найменняў шэрага батанічных таксонаў. У батанічнай (бінарнай) наменклатуры гэтыя назвы дапаўняюцца скарачэннем «Balb.».\nДжавані-Батыста Бальбіс нарадзіўся 17 лістапада 1765 г. у камуне Марэта.\nБальбіс вывучаў медыцыну ў Турынскім універсітэце. Але неўзабаве ён праявіў цікавасць да вывучэння прыроды.\nБальбіс быў вымушаны пайсці ў Францыю па палітычных прычынах. Затым падзеі вымусілі яго замацавацца ў Ліёне, дзе з 1819 па 1830 ён выкладаў батаніку. Бальбіс стаў дырэктарам Батанічнага саду Ліёна і заснавальнікам Ліёнаўскага Лінееўскага таварыства.\nДжавані-Батыста Бальбіс памёр 13 лютага 1831 года ў горадзе Турын.\n↑ 1,0 1,1 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #116041692 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 14 мая 2014.\n↑ 3,0 3,1 Jean-Baptiste Balbis // Comité des travaux historiques et scientifiques — 1834. Праверана 9 кастрычніка 2017.\n↑ Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #116041692 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 31 снежня 2014.\nL'ami et confrere Balbis (1765—1831)(фр.)\nPortrait de Jean-Baptiste Balbis(фр.)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Джавані-Батыста_Бальбіс&oldid=3628962"


Рэтрашпацыр з Вялікімі па Слуцку • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\nРэтрашпацыр з Вялікімі па Слуцку\n23 сентября 2005, 00:46\nРазам з Аляксандрам І\nРасійскі імператар Аляксандр І наведаў Слуцк на пачатку восені 1825 года, кіруючы па шляху з Пецярбурга на поўдзень. Для жыхароў места гэта была падзея незвычайная. Пагода, як на заказ, стаяла добрая. У Слуцк уязджаў імператар на зыходзе дня, пад гул званоў усіх гарадскіх храмаў.\nНезадоўга перад тым цар памірыўся са сваёй жонкай, адносіны з якой былі дрэннымі на працягу доўгага часу. Цяпер Лізавета Аляксееўна хварэла, і дактары раілі ёй палепшыць здароў’е на поўдні. Каб падрыхтаваць месца адпачынку, Аляксандр выехаў раней. Адпачынак, дарэчы, быў патрэбен і яму. Цар стаміўся ад прыдворных разборак і палітычных інтрыг, адыйшоў ад ідэй прагрэсіўнага пераўтварэння расійскага жыцця, якімі цешыўся на пачатку царавання, махнуў рукою на весткі аб пагрозе змоўшчыкаў супраць яго жыцця. Усё больш абцяжарвала сумленне памяць пра бацьку, Паўлу І, які быў забіты падчас палацавага перавароту, і ў выніку якога царом стаў ён.\nНа начлег імператар спыніўся ў доме, дзе жыў начальнік расквартараванага ў горадзе ўланскага палка. Назаўтра зранку Аляксандр са світай ад- правіўся на літургію ў царкву Троіцкага манастыра. У храме цар звярнуў асаблівую ўвагу на іканастас, зроблены па замове і на сродкі яго бабкі Кацярыны ІІ. На працягу ўсяго часу прыбывання ў горадзе імператара суправаджаў слуцкі маршалак (прадвадзіцель дваранства) Непакайчыцкі.\nТая царская паездка на поўдзень, як вядома, скончылася нечакана. У час вандроўкі ў Крым імператар прастудзіўся і на Азоўскім моры, у Таганрозе, памёр.\nПасля гэтага па Расіі пайшоў слух, што з Таганрога ў Пецярбург на самой справе прывезлі і пахавалі не цара, а падобнага на яго забітага шпіцрутенамі салдата. А сам Аляксандр І пад выглядам не вядомага нікому старца Фёдара Кузьміча пайшоў вандраваць па Расіі і ўрэшце апынуўся ў Сібіры, дзе памёр праз шмат гадоў.\nРазам з Мікалаем І\nУ Мікалая І былі два старэйшыя браты Аляксандр і Канстанцін, таму стаць рускім царом ён не разлічваў. На трон яго нечакана вынеслі снежаньскія па- дзеі 1825 года. Выхаваны ў традыцыях прускай муштры і навучыўшыся камандаваць толькі палкамі, ён і ў краіне ўводзіў казарменную дысцыпліну. Нездарма празвалі яго Мікалай Палкін.\nАдной з праблем, што дасталася ў спадчыну і хвалявала цара, з’яўлялася «Польскае пытанне». Да 1846 года было завершана будаўніцтва дарогі Масква-Варшава, якая праходзіла праз Слуцк. У тым жа 1846 годзе імператар паехаў па новай магістралі на захад.\nРасія мела саюз з Прусіяй і Аўстрыяй, у якім Мікалай аддаваў перавагу апошняй. Цяпер ён ехаў у Варшаву, каб вырашыць пытанне перадачы Аўстрыі старажытнай польскай сталіцы Кракава. У Слуцк цар прыехаў пад вечар, спыніўся, каб пераначаваць, і раніцай рушыў далей. Ніякіх запамінальных падзей прысутнасць Мікалая І у горадзе не прынесла.\nСёлета спаўняецца 120 гадоў з часу заснавання Мінскай вышэйшай духоўнай семінарыі, якая знаходзіцца ва Успенскім манастыры ў Жыровічах, што непадалёку ад Слоніма. А распачала яна сваю дзейнасць 15 верасня 1785 года ў Слуцку.\nЗ’яўленне ўстановы, якая спачатку называлася Набожная Слуцкая праасвяшчэннага Віктара Садкоўскага семінарыя, звязана з імям слуцкага архімандрыта (кіраўніка слуцкага Троіцкага манастыра) Віктара Садкоўскага. Вучэбныя класы размяшчаліся ў трапезнай горніцы гарадскога Праабражэнскага манастыра.\nЗ 1793 года, пасля арганізацыі Мінскай епархіі, кіраўніком якой у чыне архіепіскапа стаў Віктар Садкоўскі, установа атрымала назву Мінская духоўная семінарыя. З горада яна была пераведзена на прадмесце Трайчаны. Пад вучэбныя класы спачатку выкарыстоўваўся стары драўляны корпус у Троіцкім манастыры. Пазней з’явіліся свае вучэбныя карпусы па-за межамі манастыра. Да навучальнай установы прыпісалі стаяўшую непадалёку Стэфанаўскую царкву, якая некалі была прыходскай.\nУ 1840 годзе семінарыю са Слуцка перавялі ў Мінск, дзе яна дзейнічала да 1918 года, а потым была закрыта. Дзейнасць аднавілася ў 1945-1947 гадах пры Жыровіцкім Успенскім манастыры, але ў 1963 годзе яе зноў закрылі. Там у 1989 годзе была адноўлена, а ў 1991 ператворана з сярэдняй у вышэйшую навучальную ўстанову Беларускай праваслаўнай царквы.


Развітанне з Вітольдам Ашуркам - Народная Воля\nРазвітанне з Вітольдам Ашуркам\nТруну з Вітольдам Ашуркам прывезлі ў Бярозаўку. Развітацца з ім ідуць людзі. Аб тым, што яны кажуць пра смерць актывіста і тлумачэнні ўладаў даведалася Радыё Свабода.\n«Папярэдняя версія была спыненне сэрца.\nПотым – цалкам забінтаваная галава.\nПотым – відэа з карцара, дзе ён паваліўся. Як і што рабілася з чалавекам, які ня можа стаяць на нагах, хоць да гэтага быў цалкам здаровы?\nПлюс незадоўга да з’яўлення гэтага відэа – калі мы забіралі цела, [нам сказалі], што, прабачце, на жаль, мы даставалі яго з маразільнай камеры і незнарок ударылі галавой.\nВарыянты – на выбар. Выбірайце.\nЯ лічу, што, хутчэй за ўсё, гэта банальнае забойства. Нават не банальнае, а проста злачынства», – сказаў Андрэй Ашурак.\nВольга Быкоўская, сяброўка Вітольда Ашурка, лічыць, што ў смерці Вітольда Ашурка ня можа ня быць вінаватых, «бо Вітольд знаходзіўся ў закрытай калоніі, дзе за ім сочаць увесь час».\n«Пытанне толькі – што гэта было: давядзенне да смерці, неаказанне медычнай дапамогі, ці самы, напэўна, страшны варыянт, калі яго білі, пакуль яму ня стала настолькі кепска, што ён памёр. У гэтай відэастужцы камітэту, на жаль, пацверджанне гэтай трэцяй версіі», – сказала Вольга Быкоўская.\nЯна лічыць, што ў фрагменце, дзе чалавек хістаецца і падае, можа сапраўды быць Вітольд. Але ў фрагменце, дзе чалавеку зняволенаму аказваюць медычную дапамогу, яна Вітольда не пазнала. Гэтак жа казаў і сябра Вітольда Ашурка Сяргей Пантус.\nУзгадваючы Вітольда, ён адзначыў, што для яго былі святымі беларуская мова і дзяржава.\n«У лісце ён напісаў, што адзін ахоўнік абражаў беларускую мову – і ён яго проста праз кармушку ўдарыў. Яму далі за гэта 5 сутак карцара. Я здзіўляюся, як не завялі яшчэ адну крыміналку. У гэтым увесь Вітольд».\nВольга Быкоўская звярнула ўвагу на тое, што тлумачэнне супрацоўнікаў моргу супярэчыць версіі Следчага камітэту.\n«Мне хацелася б спытаць, якім чынам так атрымалася? Якая версія з гэтых версіяў праўдзівая? Чаму, калі ён сапраўды сябе так кепска адчуваў, пра гэта нічога ня ведала судмедэкспертыза, а распавядала байкі пра тое, што яны бінтавалі галаву, бо яго стукнулі?»\nЯна сказала, што нават калі паверыць у сапраўднасць відэа Следчага камітэту, застаецца пытанне да дзеянняў турэмнікаў.\n«Бачна, што чалавеку вельмі кепска. Ён некалькі разоў падае на падлогу, і яму толкам не аказваюць дапамогу. Яму фактычна здымаюць сімптомы. Яму забінтоўваюць галаву, і ніхто асабліва не заварочваецца, што з ім адбылося, чаму ён падае, чаму ён траціць прытомнасць. Чаму яго не паказваюць у санчастцы?»\n«Гэта можа здарыцца з усімі палітвязнямі»\nВольга Быкоўская лічыць, што грамадства павінна ведаць, што адбывалася з Ашуркам да паказанага відэа.\n«Мы пабачылі на гісторыі Вітольда Ашурка, што гэта можа здарыцца з усімі [палітвязнямі]. Мы ня толькі прызвычаімся чакаць гэтых людзей з калоніі. Мы ў выніку вымушаныя прызвычаіцца іх ніколі не пабачыць. Атрымліваецца, гэта быў смяротны вырак для Вітольда Ашурка».\nСяргей Пантус ведаў Вітольда Ашурка як моцнага здароўем чалавека. «Так, ён быў худы, але падцягнуты, жылісты». Ён дапускае, што пасля карантыну Вітольд Ашурак увесь час быў у карцары, бо ад яго перасталі прыходзіць лісты.\n«Нават калі мы вырашылі, што ён захварэў, бо папрасіў перадаць лекі, калі адпраўляўся з Ліды ў Горадню пасля прысуду, – аказалася, што ён проста падстрахаваўся. Прынамсі, ён так напісаў».\nСяргей Пантус назваў Вітольда Ашурка чалавекам з вялікай літары, шчырым сябрам, справядлівым і сумленным.\n«Мы з ім часцяком спрачаліся, але ўсё адно заставаліся сябрамі. У кампаніях ён заўсёды спыняў сварку – не любіў канфлікты».\n«У свабоднай дэмакратычнай Беларусі з яго атрымаўся б сапраўдны, добры моцны палітык, – сказала Вольга Быкоўская. – Людзі бачылі, што ён сапраўдны лідар, і таму ішлі за ім і верылі яму».\n«Сыночак, што ж ты нарабіў?»\nУ Бярозаўцы пачалі развітвацца з Вітольдам Ашуркам\nЦела Вітольда Ашурка прывезлі ў родную Бярозаўку ўвечары 25 траўня. Людзі да ночы ішлі, каб развітацца з памерлым у калоніі палітвязнем.\nКаб дабрацца на другі край Беларусі, сваякі выехалі з Бярозаўкі ноччу на аўторак. Цела ім аддалі з перабінтаванай галавой. У моргу судмэдэкспэртызы Магілёва патлумачылі, што выпадкова ўдарылі галаву, калі даставалі цела з адмысловай лядоўні.\nПазней следчы камітэт паказаў відэа, з іхных словаў, датычнае да смерці Ашурка, дзе відаць, як чалавек ідзе ў туалет, падае і бʼецца тварам аб сцяну і трубу туалета.\nУ пахавальны касцюм, які родныя прывезлі з сабой, Ашурка апраналі супрацоўнікі морга.\nМагілёўскія міліцыянты папярэдзілі, што будуць суправаджаць машыну, маўляў, «вы самі разумееце, што настрой у народа неспакойны». Аднак «хваста» за сабой родныя ня бачылі, у машыну да іх таксама ніхто з міліцыянтаў не сядаў.\nЦела Вітольда па дарозе не аглядалі, павязку не здымалі. Труну адразу па прыездзе выставілі адкрытай у рытуальнай залі Бярозаўкі ў будынку Дому быту.\n«Ён жа стаў, як падлетак, плечы худзенькія, жывата няма», – усё паўтарала маці Вітольда Алена Міронаўна.\n«Вы ж самі ведаеце, як там кормяць», – выказвалі здагадку прысутныя.\nНіжняя частка твару Вітольда, якую відаць з-пад бінтоў, і шыя ссінелыя. Відаць пашкоджаньні на твары нібыта засохлыя ранкі. Твар густа пакрыты грымам.\n«Няўжо ён падаў і так разбіў сабе твар, што і шыя пасінела і апухла? У яго ж не такая тоўстая шыя была», – здзіўлялася маці.\nНа ранак 26 траўня, калі прызначылі развітанне і пахаванне Ашурка, ягонага брата і сябра выклікалі ў міліцыю ў справе аб хуліганстве. Яе завялі пасля абвяшчэння прысуду Ашурку ў студзені, бо нехта выгукнуў «Ганьба» і «Верым, можам, пераможам». Цяпер праводзяць фанетычную экспертызу, каб высветліць, каму належыць голас воклічаў у судовай залі.\nВядома, што таксама гарадзенская міліцыя цікавілася ў актывістаў, ці плануюць падчас пахавання ўздымаць бел-чырвона-белыя сцягі і ладзіць мітынг.\nНягледзячы на тое, што развітанне прызначылі на раніцу, людзі прыязджалі яшчэ ўвечары нават з іншых гарадоў, каб правесці актывіста ў апошні шлях.\n«Сыночак, што ж ты нарабіў? Навошта гэта ўсё? Прыняў пакутніцкую смерць, паміраў у болі. Не было там цябе каму пашкадаваць. Я па табе буду сумаваць. Апошняя ночка мне з табой засталася. Больш ніколі цябе ня ўбачу», – пяшчотна паўтарае маці каля труны.\nРазвітанне ўвечары праходзіла спакойна. Пеўчыя пелі каталіцкія пахавальныя спевы, маліліся разам з прысутнымі за супакой душы Вітольда. Групы людзей змянялі адна адну. Заходзіла шмат мужчын, плакалі, маўчалі. Нехта выказваўся пра нябожчыка.\n«Гэта, відаць, з Ліды прыехалі ці з Наваградку. Вітольд жа для іх такі лідар быў», – перагаворваюцца прысутныя.\nУспаміналі жартаўлівыя гісторыі з маладосці, з часоў, калі Вітольд яшчэ ня трапіў у турму, як ён балатаваўся ў дэпутаты, як будаваў плыты з паплечнікамі і катаў па Нёмане амерыканскую амбасадарку ў Беларусі, як лазілі дзецьмі за мёдам, і як ставілі крыжы паўстанцам.\n«Мы бярозаўскія, – з гонарам кажа Андрэй Ашурак. – У Бярозаўцы жыве 140 тысяч чалавек. Але калі адкінуць спальныя раёны Ліду і Наваградак, то ў самым цэнтры – каля 10 тысяч», – нават на пахаванні сваякі ўспамінаюць добрае і жартуюць.\n«Гэта ён нам пісаў «трымайцеся», нібыта мы ў турме, а ён на волі», – кажа сябар Ашурка.\nА 14:00 пройдзе пахавальная імша ў касцёле. Потым Вітольда пахаваюць на гарадскіх могілках.\n«Пахаваем яго, і ўсе на яго забудуцца», – перажывае маці.\n«На Вітольда не забудуцца. Ён хацеў паставіць у Бярозаўцы помнік заснавальніку шклозавода Столе, але цяпер больш актуальна ставіць тут помнік Вітольду Ашурку», – адказваюць людзі.\nсмерць за кратамі


Пуцін: Расея гатовая абараняць вернікаў ва Украіне\nПуцін: Расея гатовая абараняць вернікаў ва Украіне – belsat.eu\nПрэзідэнт РФ Уладзімір Пуцін заявіў, што Расея пакідае за сабой права рэагаваць у выпадку пагрозы парушэння права на свабоду веравызнання ў суседніх краінах. Пра гэта ён сказаў на мерапрыемстве з нагоды дзесяцігоддзя інтранізацыі кіраўніка РПЦ Кірыла, перадае nv.ua са спасылкай на «Інтэрфакс-Украіна».\nПуцін заявіў аб нібыта ўмяшанні ўкраінскай улады ў царкоўныя справы і дадаў, што на тэрыторыі РФ такія дзеянні з’яўляюцца «абсалютна недапушчальнымі».\n«Спекуляцыі, палітыканства, паразітаванне на пытаннях рэлігійнага жыцця вядуць да разʼяднання людзей, правакуюць злобу і нецярпімасць. Менавіта такі праект, які не мае дачынення да веры, а наскрозь фальшывы, завязаны на барацьбу за ўладу, рэалізуецца сёння ва Украіне», – сказаў Пуцін.\nНагадаем, 15 снежня ў Кіеве прайшоў Абʼяднальны сабор, на якім была створана Праваслаўная царква Украіны. Яе ўзначаліў мітрапаліт Епіфаній. 5 студзеня Сусветны патрыярх падпісаў Томас Праваслаўнай царквы Украіны. РПЦ і УПЦ Маскоўскага патрыярхату не прызнаюць вынікаў абʼяднальных сабора.\nАпублікаваны тэкст Томаса пра аўтакефалію Праваслаўнай царквы Украіны\n20 снежня Вярхоўная Рада прыняла закон, які абавязвае Украінскую праваслаўную царкву Маскоўскага патрыярхату (УПЦ МП) у сваім назове ўказаць прыналежнасць да Рускай праваслаўнай царквы (РПЦ). Пасля стварэння ПЦУ у новую царкву пачалі паступова пераходзіць асобныя прыходы Маскоўскага патрыярхату.\nТэгі: аўтакефалія Пуцін Расея-Украіна РПЦ рэлігія\nЦі можа Беларусь уцячы ад РПЦ?\nКрэмль заклапочаны рашэннем Канстанцінопаля і мае намер «бараніць» праваслаўных\n10:15 Маю права (юрыдычная праграма) цяпер


Пуцін усё ж пагаварыў па тэлефоне з Элтанам Джонам\n24 верасень 2015, 21:14\nУладзімір Пуцін паразмаўляў па тэлефоне з брытанскім сьпеваком Элтанам Джонам і паабяцаў сустрэцца з музыкам, падае Бі-Бі-Сі словы прэс-сакратара прэзыдэнта Расеі Дзьмітрыя Пяскова.\n«Пуцін сказаў, што ведае, наколькі Элтан Джон папулярны выканаўца, і запэўніў, што калі ў будучыні іх графікі супадуць, ён будзе гатовы зь ім сустрэцца і абмеркаваць любыя пытаньні, якія цікавяць сьпевака», — распавёў Пяскоў.\nРасейскі прэзыдэнт таксама папрасіў музыканта ня крыўдзіцца на розыгрыш расейскіх пранкераў. У размове з Элтанам Джонам Пуцін назваў пранкераў «бяскрыўднымі хлопцамі», «людзьмі бясшкоднымі», хоць гэта, падкрэсьліў прэзыдэнт, і не апраўдвае іх выхадкі.\n«Я хацеў бы сустрэцца з Пуціным, — раней тлумачыў Элтан Джон у інтэрвію дыпляматычнаму карэспандэнту Бі-бі-сі Брыджэт Кендал. — Гэта, напэўна, утапічная ідэя ... Ён можа засьмяяцца за маёй сьпінай, калі зачыніць за мной дзьверы, і назваць мяне поўным ідыётам, але прынамсі я буду ведаць, што ў мяне хапіла сумленьня паспрабаваць».\nУ сярэдзіне верасьня Элтан Джон раптоўна заявіў, што Пуцін патэлефанаваў яму па тэлефоне. У сваім экаўнце ў «Інстаграме» сьпявак падзякаваў прэзыдэнту за званок і выказаў надзею на хуткую асабістую сустрэчу, на якой ён хацеў бы абмеркаваць правы гомасэксуалаў у Расеі.\nАднак Дзьмітры Пяскоў абверг факт такой гутаркі, адзначыўшы пры гэтым, што Пуцін гатовы пагаварыць са сьпеваком.\nНа другі дзень стала вядома, што Элтану Джону ад імя Пуціна патэлефанавалі расейскія пранкеры Уладзімір Красноў і Аляксей Сталяроў, вядомыя як Ваван і Лексус.\nПоўны запіс 11-хвіліннага розыгрышу быў апублікаваны на партале YouTube. Паводле саміх пранкераў, яны гатовыя папрасіць прабачэньня перад папулярным музыкам за розыгрыш.\nАб правах ЛГБТ\nРасейскі закон аб забароне прапаганды гомасэксуалізму сярод непаўналетніх быў сустрэты на Захадзе як дыскрымінацыйны ў дачыненьні да геяў і зазнаў жорсткую крытыку.\nЛеташняя справаздача праваабарончай арганізацыі Human Rights Watch сьведчыць аб тым, што расейскія ўлады не змаглі прадухіліць акты гвалту на глебе гамафобіі і не пакаралі вінаватых. Паводле зьвестак арганізацыі, у Расеі расьце колькасьць нападаў на прадстаўнікоў розных меншасьцяў.\nПасьля таго, як у Вялікабрытаніі ў 2004 годзе быў ратыфікаваны Акт грамадзянскага стануі было ўведзенае паняцьце аднаполага шлюбу, Элтан Джон і ягоны партнэр Дэьвід Фэрніш ўзаконілі адносіны. Пара выхоўвае дваіх дзяцей, народжаных ад сурагатных маці.


21 верасень 2010, 14:53\nЖурналіст, музыка. Нарадзіўся ў 1978 годзе ў вёсцы Крывічы Мядзельскага раёну. Скончыў беларускую філялёгію БДУ. Адзін са стваральнікаў і удзельнікаў рок-гуртоў «Цмокі» (1997) і «Band_A” (2006). Аўтар «Нашай Нівы» ад 1998-га, ад 2000-га — намесьнік галоўнага рэдактара. У 2006 годзе быў абраны намесьнікам старшыні Беларускага ПЭН-Цэнтру. З 1 сьнежня 2006-га — галоўны рэдактар тыднёвіка «Наша Ніва». Жыве ў Менску.\nКалі чалавек у ніводнай сфэры свайго жыцьця ня змушаны хлусіць і слухаць хлусьню.\nУзровень адукацыі і пракляты беларускі канфармізм. Калі казаць пра асабістыя чыньнікі.\nКалі дасягаецца раўнавага між тым, што мусіш, і тым, што можаш.\nЧасам сябе, часьцей Божага Суду.\nСкарыстаць бы толкам тыя, што ёсьць.\nЗаходнебеларускім пакаленьнем, народжаным у 1920-я.\nНад адказам на такое пытаньне я хацеў бы падумаць яшчэ гадоў семдзесят… Калі сур’ёзна – вучыўся б больш старанна.\n«І гэта міне».\nЗасьпеў яшчэ, як быў школьнікам, піянэрскую арганізацыю. Далей імкнуся жыць без дэвізаў.\nХацелася б пасьпець пажыць яшчэ ў часы парлямэнцкай рэспублікі.\nЯк казалі ў той рэкламе – «Пры ўсім багацьці выбару іншай альтэрнатывы няма».\nА і тут магчымасьці выбару няма. Дык які сэнс у пустых фантазіях? Мне трапіўся досыць цікавы і камфортны (калі параўнаць з нэалітам ці XVII стагодзьдзем) час, я не шкадую. Хоць, безумоўна, у нэаліце таксама было многа плюсаў.\nБеларусь мусіць стаць часткай Эўразьвязу.\nДобрасуседзкія, угрунтаваныя на ўзаемнай эканамічнай выгадзе.\nДыктатура нікому не «свая». Яна крадзе ў людзей жыцьці, абмяжоўваючы іх магчымасьці.\nЯк і папярэдні раз мянялася – калі новае палітычнае пакаленне будзе дастаткова моцным, каб ажыцьцявіць зьмену. Ніякія вонкавыя сцэнары тут не спрацуюць.\nПамылкова меркаваць, што пераход на Мову – першы крок асобы да беларускасьці. Для многіх гэта будзе самым фінальным этапам нацыянальнага самаўсьведамленьня. Каб сёньняшнія расейскамоўныя загаварылі па-беларуску, ім трэба штодня чуць Мову з ТБ і радыё, на лекцыях ва ўнівэрсытэце, ад дзяцей, што прыходзяць з школы, і з вуснаў высокага начальства. І мы самі зьдзівімся, наколькі проста адбудзецца той пераход.\nСама пастаноўка пытаньня – супярэчлівая. Нягледзячы на 15 гадоў антынацыянальнай дзяржаўнай палітыкі, амаль чвэрць беларусаў назвалі беларускую мовай штодзённага ўжытку. Гэта гіганцкая лічба. Мова жыве.


Міхасю Скоблу – 50 | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМіхасю Скоблу – 50\n23 лістапада аднаму з самых таленавітых беларускіх літаратараў Міхасю Скоблу спаўняецца паўстагоддзя. У гэты дзень і да канца лістапада яго будуць шчыра віншаваць з юбілеем сваякі, сябры, землякі і пісьменнікі. Будуць віншаваць ад чыстага сэрца, бо ён заслугоўвае самых шчырых і цёплых слоў у свой адрас. Бо ён за гэтыя гады на ніве нацыянальнай літаратуры і культуры зрабіў столькі, колькі не адолеў цэлы літаратурны інстытут. Гэта дзякуючы Міхасю свет пабачылі фундаментальныя працы – анталогіі беларускай паэзіі ХХ стагоддзя “Краса і сіла” (2003) і сусветнай паэзіі ў беларускіх перакладах “Галасы з-за небакраю» (2008). Гэта дзякуючы Міхасю Скоблу асобнымі кнігамі выйшлі з друку творы Ларысы Геніюш, Рыгора Крушыны, Уладзіміра Жылкі, Зоські Верас, Алеся Салаўя, Рыгора Барадуліна, Анатоля Сыса і іншых аўтараў.\nЯшчэ ў 1982 годзе, калі ён быў вучнем Дзярэчынскай сярэдняй школы Зэльвенскага раёна, апублікаваў першыя вершы ў зэльвенскай райгазеце “Праца”. А потым выдаў свой першы паэтычны зборнік “Вечны Зніч”:\nЦалкам радзіме сплачаны\nНашы не ўсе даўгі.\nМатчына мова – спадчына,\nУслед за “Вечным Знічом” пісаліся і выдаваліся новыя кнігі: “Вочы Савы”, “Нашэсце Поўдні”, “Акно для матылькоў”, кнігі літаратурных пародый “Розгі ў розніцу”, зборнік вершаў для дзяцей “Камень-перунок”, кніга ўспамінаў і развагаў “Саркафагі страху”. Міхась Скобла адзін з першых цікава апісаў сваё роднае мястэчка Дзярэчын і выдаў асобнай кнігай “Дзярэчынскі дыярыюш” (1999).\nМіхась Скобла яшчэ і добры журналіст, публіцыст, грамадскі дзеяч. Ён шмат зрабіў і робіць дзеля ўшанавання вялікай беларускай паэткі Ларысы Геніюш. Гэта дзякуючы яго задумцы ў 1995 годзе ў Слонімскай друкарні пабачыла свет факсімільнае выданне першай кнігі паэткі “Ад родных ніў”. Гэта Міхась Скобла рыхтаваў і выдаваў, рупіўся і збіраў па крупінцы амаль усе выданні Ларысы Геніюш, што вайшлі ў Беларусі. Спіс разнастайных прац і задумак юбіляра сёння проста немагчыма пералічыць. Таму ў дзень 50-годдзя Міхася Скоблы хочацца пажадаць яму творчых сіл, адкрыццяў і багатых літаратурных пошукаў і, вядома ж, моцнага на ўсё гэта здароўя!\nМіхась Скобла выдаў кнігу „прознага”\nПаэтычная сустрэча маладых сіл „Белавежы”\nСустрэча з гарадзенскімі літаратарамі на Мількаўшчыне


«Беларусбанкам» арганізавана анлайн-аплата ўдзелу ў Мінскім Polo Марафоне\n13 верасня аматары бегу з усяго свету збяруцца ў Мінску для ўдзелу ў маштабным спартыўным мерапрыемстве – Мінскім Polo Марафоне.\nПаўмарафон пройдзе ў рамках святкавання Дня горада. Удзельнікі прабягуць 21,1 кіламетра па цэнтральнай частцы сталіцы. У гэтым мерапрыемстве змогуць паўдзельнічаць усе жадаючыя, а бегунам з іншых краін бясплатна адкрыюць візы. Чакаецца, што ў паўмарафоне прымуць удзел каля 15 000 мінчан і гасцей сталіцы.\n«Беларусбанкам» арганізавана магчымасць аплаты ўдзелу ў паўмарафоне на сайце http://www.polomarathon.by з выкарыстаннем рэквізітаў банкаўскіх картак плацежных сістэм Visa, MasterCard або БЕЛКАРТ.\nКліентам «Беларусбанка», якія з’яўляюцца карыстальнікамі «М-банкінгу», прадастаўлена яшчэ больш зручная магчымасць аплаты ўдзелу ў гэтым мерапрыемстве – выбраўшы на сайце ў якасці спосабу аплаты паслугу «М-банкінг» і пазначыўшы нумар свайго мабільнага тэлефона, карыстальнік на працягу некалькіх секунд атрымае SMS-паведамленне, якое ўтрымлівае запыт аб аплаце.


Вандроўка ТБМ па мясцінах Манюшкі. Узоры дзікунскай занядбанасці і прыклады руплівасці | Новы Час\nВандроўка ТБМ па мясцінах Манюшкі. Узоры дзікунскай занядбанасці і прыклады руплівасці\n20 ліпеня група сяброў ТБМ імя Ф. Скарыны здзейсніла падарожжа па мясцінах, звязаных з месцам нараджэння, маладых і юначых гадоў Станіслава Манюшкі. Вандроўка была прысвечана 30-годдзю ТБМ і 200-годдзю з дня нараджэння родапачынальніка беларускай і польскай оперы.\nЭкскурсію праводзіць Аляксей Фралоў\nДырыжор і музыказнаўца , лаўрэат міжнародных конкурсаў Аляксей Фралоў пазнаёміў вандроўнікаў з гісторыяй шляхетнага рода Манюшкаў, распавёў пра перапляценні лёсаў, духоўныя і культурныя традыцыі і\nгістарычны кантэкст, у якім развівалася творчасць кампазітара. Тэбэмаўцы наведалі мястэчкі Алесіна, Шыпяны, Волму, Смілавічы.\nГрупа тэбээмаўцаў на чале з Аленай Анісім са сцягам, фота А.Давідовіча\nУ падарожжы давялося пабачыць дзікунскія ўзоры занядбанасці тэрыторый, звязаных з жыццём выбітных асобаў культуры Беларусі і прыклады руплівасці навукоўцаў, краязнаўцаў, духоўных асобаў і аматараў\nУ Алесіна вандроўнікі пабачылі забудовы ў нэагатычным стылі, якія належалі сям’і Манюшкаў і пачулі з вуснаў Аляксея Фралова звесткі пра гісторыю рода Манюшкаў. У Алесіна, абнесеныя плотам, знаходзяцца каменныя парэшткі вялікага манумента Дамініку Манюшку, дзядзьке кампазітара.\nДзед слыннага творцы Станіслаў Манюшка-старэйшы атрымаў маёнткі пры падзеле ўладанняў гетмана ВКЛ Міхала Казіміра Агінскага. Ён ажаніўся ў 51 год на Еве Вайніловіч. Яго маёмасць налічвала мільён злотых і ён быў сапраўдным гаспадаром. У яго нарадзілася 16 дзяцей, да сталага ўзросту дажылі толькі 10, ( 6 сыноў і 4 дачкі). Большасць з яго сыноў скончылі Віленскі ўніверсітэт. Акрамя бацькі Манюшкі – Чэслава. Ён не паспеў гэтага зрабіць, бо пачалася Напалеонаўская кампанія і ўсе сыны Станіслава Манюшкі выступілі супраць расійскага царскага войска на баку Напалеона за адраджэнне Рэчы Паспалітай.Чэслаў быў таленавітым чалавекам, захаваліся яго малюнкі.\nДамінік Манюшка ў сваіх уладаннях у Радкаўшчыне адмяніў прыгоннае права яшчэ ў 1843 годзе, падзяліўшы зямлю паміж сялянамі. Ён пабудаваў ім хаты, увёў незалежны суд, адчыніў бясплатныя школы для\nдзяцей. У школы запрашаліся выкладчыкі з Парыжскага і Пражскага ўніверсітэтаў, выкарыстовалася сістэма вядомых еўрапейскіх педагогаў Джозэфа Ланкастэра і Ёганна Песталоццы, выкладалася геаметрыя, чарчэнне, пчалярства.\nПарсючок, які рохкае\nПрайшоўшы праз алею высокіх і тоўскіх ліпаў, вандроўнікі прыйшлі да месца парэтшкаў сядзібы Аляксандра Манюшкі. Захаваўся падмурак сядзібы, яго спрабуюць захаваць.\nПарэшткі сядзібы Аляксандра Манюшкі\nУ гэтым юбілейным годзе Аляксей Фралоў правёў 8 экскурсій па мясцінах,звязаных з жыццём Манюшкі, у тым ліку і для ВІП-персонаў. Аляксей запрасіў у Алесіна і Смілавічы дырэктара опернага тэатра Вальдэмара Дамброўскага, але не паказваў яму парэшткі сядзібы дзядзькі кампазітара Аляксандра.\nКалі сюды з’яўляюцца наведвальнікі, гучна пачынаюць брахаць сабакі. Каля 20 гадоў таму гэту зямлю выкупіў фермер Павел Калашнікаў. Яго пажылая маці Таццяна Аляксееўна, якая дапамагае глядзець за гаспадаркай,\nправяла вандроўнікаў да месца фундамента сядзібы. Ён густа парос дзядоўнікам. Сёння ў гаспадачай забудове сядзібы, якая захавалася, гадуецца парсюк. Пры набліжэнні наведвальнікаў ён гучна рохкае.\nЕўрапейскі грант і музычная гасцёўня\nУ Смілавічах Аляксей Фралоў запрасіў зацікаўленых вандроўнікаў наведаць музычную гасцёўню, створаную ў 2017 годзе пры падрымцы праекта ЕС-ПРААН па са дзейнічанні культурнаму развіццю рэгіёнаў.\n— Станіслаў Манюшка быў кампазітарам еўрапейскага ўзроўню. Яго імя можна было б назваць сярод такіх, як Бедржых Сме́тана, Антанін Леапольд Дворжак, — адзначыў спадар Аляксей. — У Варшаве сёлета адбыліся вялікія святкаванні. У Вялікім тэатры адбыўся прыём. Прэзідэнт Анджэй Дуда ўсклаў кошык з кветкамі на магіле кампазітара. Здзейснілася падарожжа нашай творчай інтэлігенцыі па замежных мясцінах Манюшкі, трох ключавых кропках: Вільні, Бярліне, Варшаве.\nМы рабілі з аркестрам «Capella Akademia» і зоркамі беларускай оперы на пляцы Верхняга горада ля ратушы канцэрт у час правядзення Дня польскай культуры. Праводзілі публічны гарадскі сімфанічны канцэрт, прысвечаны беларускаму і польскаму класіку. Адбыўся пленэр з удзелам Беларускага саюза мастакоў. Шмат асобаў заангажаваныя ў святкаванне юбілея і ўспрымаюць яго актуальным для сябе. У Вільні праходзіла\nканферэнцыя пад эгідай ЮНЭСКА.\nУ Смілавічах даследчую працу па гісторыі рода Манюшкаў у 1969 годзе настаўнік геаграфіі, дырэктар мясцовай сярэдняй школы Васіль Васільевіч Несцяровіч. Ён усталяваў навуковыя кантакты з гісторыкамі\nПольшчы і назапасіў грунтоўны матэрыял, звязаны з сядзібай бацькоў Манюшкі ў Убелі, з гісторыяй яго рода. Адзіны ў свете музей Манюшкі знаходзіўся ў пасёлку Азёрны ў памяшканні школы, сёлета ён пераехаў у\nновы будынак -музычную гасцёўню ў Смілавічах. Да 90-тых гадоў мінулага стагоддзя Станіслаў Манюшка лічыўся польскім кампазітарам, стваральнікам лірыкі і нацыянальнай оперы.\nДаследванні працягвае дачка Несцяровіча Ірына Серада, якая працуе ў музычнай гасцёўні экскурсаводам. Яна знаёміць наведвальнікаў са шматлікімі фотаздымкамі, экспанатамі, якія распавядаюць пра жыццё і творчасць кампазітара-рамантыка, яго сям’ю і яго сяброў.Тут можна паслухаць фрагменты з опер кампазітара.\nЭнергічны продак Станіслаў Манюшка падняў рэнтабельнасць сваіх фальваркаў. Верагодна, першы палац быў пабудаваны Станіславам Манюшкам-старэйшым у пачатку XIX ст. быў з выкарыстаннем сценаў\nстаражытнага будынка. Вядома, што васьмігадовы Станіслаў Манюшка, будучы кампазітар, бываў у Смілавіцкім палацы дзеда.\nПалац у Смілавічах быў пабудаваны ў формах псеўдаготыкі, што з'яўлялася выразам рамантычных матываў. Яго упрыгожвала вежа. На тэрасе ўздоўж палаца з боку Волмы былі пасаджаныя хвоі, клёны і ліпы, да парка прымыкаў вялікі сад.\nУ нашы часы палац у Смілавічах выкупіў і прыводзіць у парадак прыватны ўладальнік. Частка сядзібы яшчэ знаходзіцца ў заняпадзе, яе парэшткі закансерваваныя.\nУ вандроўцы ў сяброў ТБМ нарадзілася безліч ідэй, праз якія можна было б ушанаваць імя слыннага кампазітара. Ад ідэі надання імя Станіслава Манюшкі Нацыянальнаму аэрапорту, (бо уладанні яго рода знаходзяцца паблізу ад тэрыторыі аэрапорта), да кавярні «На каву - да Станіслава», «Плюшкі ад Манюшкі».\nПадарожнікі і актывісты ТБМ па дарозе таксама здзейснілі экскурсію ў праваслаўны Свята-Дабравешчанскі манастыр у Малых Лядах, сродкі на будаўніцтва якога калісьці ахвяравалі Ігнат Завіша і яго жонка Марцыбэла Агінская. У ХVIII стагоддзі гэта быў манастыр базыльянаў.\nВандроўнікі наведалі музей «Прастора Хаіма Суціна» і дзяцічы арт-цэнтр у Смілавічах, дзе ўбачылі шмат прыкладаў беражлівага і трапяткога стаўлення да гістарычнай і культурнай спадчыны.\nАдмысловы свет Манюшкі вачыма юных мастакоў з Смілавіч


Сваякі Міхаіла Марыніча не выключаюць, што ў яго зноў пагоршылася здароўе<b/>\n14 ліпень 2005, 17:08\nАлег Грузьдзіловіч, Менск Другі дзень да Міхаіла Марыніча, які знаходзіцца ў турэмным шпіталі, не дапускаюць адваката. Сваякі апазыцыйнага палітыка апасаюцца, што ў яго зноў пагоршылася здароўе.\nАдвакат Валянціна Шаханцова мусіла сустрэцца зь Міхаілам Марынічам у сераду, 13 ліпеня, але яе не пусьцілі ў на тэрыторыю менскай калёніі, дзе ў шпіталі знаходзіцца апазыцыйны палітык. Гэта ж паўтарылася сёньня, 14 ліпеня. У адміністрацыі калёніі адвакатцы заявілі, што няма заявы ад Міхаіла Марыніча на сустрэчу з адвакатам.\nМіж тым, сын Марыніча Павал не выключае, што ў ягонага бацькі зноў пагоршылася здароўе і да яго не дапускаюць нікога звонку, каб гэтая інфармацыя не распаўсюдзілася на волю. Павал Марыніч нагадаў, што пра ўсе ранейшыя здарэньні з бацькам стнавілася вядома не ад прадстаўнікоў турэмнай адміністрацыі. Калі зь Міхаілам Марынічам у аршанскай калёніі здарыўся інсульт, адміністарцыя калёніі маўчала, згадаў сын палітыка. Паводле яго, сваякам вязьня патэлефанаваў добразычліўца і дзякуючы гэтаму ўдалося прыцягнуць увагу да сытуацыі са здароўем былога міністра ды пакласьці яго ў турэмны шпіталь. “Потым гэтак жа з затрымкай мы даведаліся, што ў бацькі пачаліся сур’ёзныя праблемы са зрокам і ён зноў патрапіў на бальнічны ложак. Пра ягонае здароўе цяпер мы ня ведаем”, — заявіў Радыё Свабода Павал Марыніч.\nМіхаіл Марыніч быў асуджаны на 3,5 гады зьняволеньня і адбыў за кратамі ужо амаль год і тры месяцы. Адвакаты і сваякі вязьня спадзяюцца, што да яго будзе ўжытая амністыя і ён выйдзе на волю датэрмінова. Але калі гэта можа адбыцца, прадказаць ніхто не бярэцца. Вось што паведаміла для “Свабоды” адвакат Марыніча Валянціна Шаханцова:\n(Шаханцова: ) “Справа ў тым, што існуе пэўны парадак. Амністыя ў першую чаргу ўжываецца да тых, хто адразу выходзіць. Вось падышоў тэрмін з улікам амністыі — і на волю. Ён ня ў гэтай катэгорыі. Ён камісію пакуль не прайшоў”.\nРаней выказваліся меркаваньні, што Марыніч выйдзе на волю прыкладна пры канцы ліпеня. У дэпартамэнце выкананьня пакараньняў ужо неаднаразова пацьвярджалі, што Міхаіл Марыніч мае падставы разьлічваць на амністыю, аднак не казалі, калі гэта адбудзецца, спасылаючыся на тое, што канчатковае рашэньне застаецца за судом. Тэрміну судовага разгляду справы Марыніча аб амністыі таксама не паведамляюць.\nБылы міністар і амбасадар Міхаіл Марыніч быў прызнаны вінаватым у крадзяжы маёмасьці няўрадавай арганізацыі, якую сам жа і ўзначальваў. Вінаватым ён сябе ніколі не прызнаваў і тлумачыў перасьлед палітычнымі прычынамі. У прыватнасьці, тым, што ён перайшоў у апазыцыю і меў намер удзельнічаць у прэзыдэнцкіх выбарах. Арганізацыя “Міжнародная амністыя” прызнала Міхаіла Марыніча вязьнем сумленьня.


http://spring96.org/be/news/92969 2019 2019-05-17T12:36:38+0300 2019-05-17T12:36:38+0300 2019-05-17T16:47:18+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/milicylanty-magileu.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nПа словах гэтай жанчыны і яе суседак, міліцыянты ўчора прыйшлі выключна ў хаты цыганоў у раёнах Чапаеўка і Грэбянёва. Частку жанчын таксама затрымалі, і яны правялі ноч у міліцыі. Потым жанчын адпусцілі, а каля 30-40 мужчын дагэтуль застаюцца пад вартай.\n“Гэтая інфармацыя нас вельмі непакоіць. Мы, як праваабаронцы, заклікаем да стрыманасці як нашых грамадзянаў, так і работнікаў праваахоўных органаў, заклікаем дзейнічаць у межах закона і не парушаць нічыіх правоў, у тым ліку і па нацыянальнай прыкмеце. У межах расследавання крымінальнай справы ў Магілёве затрымалі і дагэтуль утрымліваюць каля 40 грамадзянаў. Ці законна гэта? Я лічу што такога кшталу прафіліраванне па нацыянальнай прыкмеце з'яўляецца недапушчальным. І ўвогуле, злачынства не мае нацыянальнасці. Затрымліваць усіх цыганоў горада зусім неправільна".\nВыходзіць яны падазраюцца толькі ў тым, што яны цыгане?"\n17.05.2019 Тэгі: праваабаронцы, сілавыя структуры, затрыманьні


Iнтэрактыўны праект "МирРаж"\n10 лютага ў Нацыянальным гістарычным музеі Рэспублікі Беларусь адкрыецца унікальны інтэрактыўны праект «МирРаж».\n«МирРаж» - падзея для тых, хто хоча трапіць у яркі і жывы свет, які жыве сваiм ўласным жыццём! Даследаваць і пазнаваць, захапляцца і здзіўляцца, атрымліваць масу новых уражанняў і яркіх эмоцый, зрабіць мноства выдатных фатаграфій на памяць. Цяжка апісаць словамі, гэта трэба бачыць!\nНа выставе прадстаўлена некалькі дзясяткаў зачаравальных светаў, кожны з якіх жыве сваім уласным жыццём. Разнастайныя жывёлы з розных канцоў свету, выдуманыя фантастычныя істоты і персанажы - усё гэта стала даступным у новым інтэрактыўным фармаце.\nКаб атрымаць маляўнічую фатаграфію, неабходна сфакусаваць камеру вашага смартфона, які падтрымлівае сістэму Android, на невялікі малюнак, размешчаны на сцяне.\nПрагуляцца па лесе і сустрэць прадстаўнікоў флоры і фауны, выратавацца ад суровага мядзведзя і пасябраваць з прыгажуняй-лісой або адправіцца ў сафары і сфатаграфавацца з зебрай. Усе персанажы з'яўляюцца побач з наведвальнікамі, дазваляючы стаць паўнавартаснымі ўдзельнікамі ўсіх прадстаўленых сюжэтаў. Атрыманыя фатаграфіі абуджаюць цудоўныя асацыяцыі і адчуванні, нібы пераносячы ўспрыманне рэчаіснасці на абсалютна новы ўзровень!


##### Тату азартныя гульні фота – Хентай гульні віртуальны Mac, падлеткі дзяўчынкі і тата сэкс.\nМужык гльні пяную дзяўчыну, Матуля сама табліца, Азартныя гульні. Гульні для кампутара азартныя гульні. Рлр выебал відэа. Бясплатна тата азартныя гульні фота прымусіў порна. Як набіваць тату азартныя гульні фота, якую выбраць машынку і на кім лепш. Тоўстая піздзіць помпа фота галерэя. Вельмі маладая дзяўчына смокча член таты.\nТата трахал сваю дачку. Уэлч Аллин неадольны. Лесбі сэкс. У гэтым годзе азартныя гульні падлеткаў. Зімовыя ідэі. Фота notinngu Павел ню наведаць іх вэб-сайт. Бі mmmff, Японія фота падлеткаў. Мама і тата сэкс. Курс RYA kihlstedt. Лі Эн ню фота Тэйлар. Нахабны дзяўчыны голыя.\nЛетыцыя ню кястаса. Тоўсты гей тата вялікі палец.\nТата сэкс малады прыгажунчык. Блог Ванеса. Гульні дарослых бондаж. Выхадныя падлетак. Гей вэб-камера бясплатны чат, Малады падлетак пяткі, Тата трахал Літл масаж шлюхі, Порна. Франчэска. Азартныя гульні сэкс сцэн.\nГолыя фота гульцоў Рэд Сокс. Сараканожка з жоўтымі палосамі. Тата і дачка сэкс пас. Ліза хардкор фота галоўку. Red faction 3 торэнт.\nГульні на nokia азартныя. Хлопец набіў сабе тату трамвая і ў дэпо знайшоў сваё каханне 6. Олдман маладых.\nУ гэтым годзе азартныя покер Тэхас камбінацыі падлеткаў. Азартныя гульні праз торэнт. Баязет спампаваць. Бясплатная сэксуальная голая жанчына з тату. Кітайская дзяўчына шалава. Гісторыя Тата расшпіліў шырынку яго член мае сёстры цнатлівую шапіках.\nСэкс робіць мой тата азартныя гульні фота вельмі нязручна. Азартныя гульні на кампутар праз торэнт. Як па-сабачыя сэкс, памяншэнне грудзей у Тэхасе, тата азартныя гульні фота аматарскае х бясплатна, дзіўныя заглотить дзяўчыну. Азартныя гульні слоты казіно блэкджек для дарослых. Ледзь падлетак фота, лесбі сліны сэкс, сканіраванне для жонак ню, вельмі тоўсты стары womn блять. Бясплатныя віртуальныя гульні онлайн стрыптызерша.\nМіжэтнічныя бойкі, азартныя гульні, багацце і галеча – зусім іншая Горадня 1930-40-х. Валасатыя бабры бясплатна фота Жанчын жорстка трахать Голыя поўненікія змагароў. Эро відэа з татам спампаваць. Мод на майн 181. Не, з дзяржавай у азартныя гульні не раю гуляць. Top. Гость. Тата трахал дачка коркі. Трывалы доўгі і жорсткі сэкс Бясплатныя для дарослых тата азартныя гульні фота галерэі Бля мая дзяўчына. Стрыптызёры верхняй паліцы, гарыла мне кагоме грудзей, гульні ў косці тату азартныя гульні фота, каледж хлопчык мастурбуюць cumshorts, японскі.\nГульні настольныя азартныя. Кнігу роберт кийосаки багаты тата бедны тата mp3. Hermaphadite Азіяцкія еўрапейскія азартныя гульні кіраўніцтва .\nТэги: гульнявыя апараты гейминатор гуляць бясплатна Категории: як стварыць онлайн казіно\nХХХ фота хатнія гаспадыні бясплатна. Масіўныя. Падлетак есць тата cumm. Фота «Да нуля гадзін 1 ліпеня арганізатары азартных гульняў павінны завяршыць перадачу ў Маніторынгавы цэнтр па. Ана Мэл порназоркі. Фота рэальны падлетак вэб-камера. Фота голеныя мужчынскія ногі. Тата порна відэа Дом. Малады, эмацыйны, дзёрзкі, амбіцыйны, нахабны і азартны. Аматар натуралов сэкс. ХХХ фота сперма ў дупе міжрасавыя. Бікіні Тайра Бэнкс Фота. У маёй сястры ідэальны сініца.\nАзартныя гульні на Брытанскія Віргінскія выспы. Песню для дзяцей тата можа. Высоцкі лепшае. Вінтажны Мілы каледж дзяўчына трахал яе тата. Рулетка онлайн-азартныя гульні слоты казіно блэкджек для дарослых. Фота з букетам півоняў. Бясплатна песню я не. Брат і тата сэкс, Лесбі падлетак непаўнагадовы, Ідэі для Хэлоўіна касцюмы для падлеткаў. Еўропа плюс топ. Тата здымае ранішнік. Я сціскаю тата певень. Вінтаж Рулетка онлайн азартныя гульні слоты, блэкджек казіно гульні для дарослых. Бясплатныя фота ню маладых дзяўчынак-падлеткаў.\nТата пагаліў піздзіць порна хаб. Аўстралійскі падлетак група. Адзін у адзін канвой. Сэкс-тур у Парыж. Каліфорнія азартныя гульні нудыстаў. Жарабец пеніс. Сэкс сцэны кліп, азартныя гульні. Заапарк Babby няня тата порна. Мэнни Рамірэс. Песні пра тату для дзяцей mp3 песні.\nЗнайсці і спампаваць бясплатныя азартныя гульні. Гей-мужчыны ў дзелавой касцюм і гальштук для сэксу фота. Структура асабовых костак. Фота голых тат. Матуля соску праскоквае. Голыя азартныя гульні жанчыны. Навігацыя гульні хентай. Плоскае дно корпуса, Гей порна тата КС, Гарачая дзяўчына гарачыя сіські, Мега. Гарачыя голыя бясплатна фота мужчын. Сэксуальныя апранаюцца гульні онлайн.


Мора Сыбуян — Вікіпэдыя\nСыбуян (па-ангельску: Sibuyan) — міжастраўное мора Тагальскага архіпэлягу, паміж астравамі Пана, Таблас, Марындуке, Лусон і Масбатэ. Глыбіня да 1 700 м. У цэнтральнай частцы мора — востраў Сыбуян. Клімат трапічны; ападкаў да 3000 мм у год. Частыя тайфун. Тэмпэратура вады 23-28 ° С. Салёнасьць 32,0-32,5 ‰. Прылівы няправільныя паўсутачныя, велічыня іх больш за 2 м.\nМесцазнаходжаньне мора Сыбуян\n24 кастрычніка 1944 году ў моры адбылася буйная бітва паміж амэрыканскім і японскім флётамі — апошняе вялікая марская бітва Другой сусьветнай вайны на Ціхім акіяне, у якім былі знішчаны асноўныя сілы японскага флёту.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Мора_Сыбуян&oldid=1684729»\nАпошняе рэдагаваньне ў 00:29 29 студзеня 2014\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 29 студзеня 2014 году ў 00:29.


Лёгкага шляху, роўных дарог! — Трыбуна працы\nЦяпер ужо не знойдзеш арганізацыі, дзе б не было вадзіцеля. У раёне прафесія асабліва распаўсюджана сярод работнікаў сельскай гаспадаркі. І герой нашага аповеду таксама прадстаўнік гэтай стратэгічнай для краіны галіны. Болей таго — адзін з найлепшых прадстаўнікоў: па выніках раённага спаборніцтва за дасягненне высокіх паказчыкаў на жніве Мікалай Антонавіч Хурсан з СВК “Гігант” — размова пойдзе менавіта пра яго — удастоены пачэснага 2-га месца сярод вадзіцеляў транспартных сродкаў сельгасарганізацый.\nПрафесійным стартам для Мікалая Хурсана сталі курсы ДТСААФ, якія засвоіў “на выдатна” яшчэ да службы ў арміі. Вадзіцельстваваў, аддаючы абавязак Айчыне, з багажом навыкаў па прафесіі прыйшоў пасля войска ў родную гаспадарку. Працаваў спачатку на газелі, пасля на ГАЗ-53, і вось ужо 7 год — на МАЗе.\nГэтую машыну засвоіў, як кажа, дзякуючы дапамозе вопытных вадзіцеляў гаспадаркі Уладзіміру Мікалаевічу Шэпялевічу і Уладзіміру Іосіфавічу Дайнеку. У іх і цяпер, калі што здараецца, не саромеецца папытаць прафесійнай парады ці падказкі, а яны ніколі не адмовяць.\n— У дарозе рознае здараецца, — заўважае Мікалай Антонавіч. — Часцей паломку сам выправіш, але бывае — трэба кансультацыя. У гэтым плане незаменныя мабільны тэлефон і сябры-калегі.\nАдказнасць — адна з асноўных рыс характару вадзіцеля Хурсана.\n— На працу звычайна прыходжу загадзя, хвілін 15-20 на восьмую. Перад рэйсам правяду неабходнае абслугоўванне тэхнікі, праверу, каб усё было спраўным: светлавыя прыборы, тармазы, іншае. Уважлівасць і пільнасць у нашай прафесіі абавязковыя: дарога спешкі, у любых яе праявах, не церпіць, — разважае субяседнік. — Перш чым прадпрыняць той ці іншы манеўр, трэба узважыць — паспееш ці не, апраўдана або дарма. І галоўнае — трымацца рэнтабельнай хуткасці, не перабольшваць.\nСам ён, як кажа, гэтых пастулатаў прытрымліваецца, а таму ніколі за гады працы не трапляў у поле зроку ахоўнікаў дарожнага руху.\nКатэгарычны Мікалай Антонавіч і ў пытанні пра музыку ў час язды (вадзіцельская праца ў многіх асацыюецца з гучнай песняй). Хоць сам ён, як кажа, і аматар добрай музыкі і жарту, у час работ, якія патрабуюць павышанай увагі, апошняе не дапускае.\n— МАЗ і сам па сабе мае ўнушальную вагу, а гружоны — тым болей, — кажа вадзіцель, — тут трэба рэагаваць на кожны гук. Так што не да музыкі — слухаю машыну.\nВадзіцель на працы, а дома герой аповеду — клапатлівы галава сямейства. З павагай гаворыць пра жонку (Наталля Міхайлаўна загадвае ў СВК свіна-таварнай фермай), з гонарам — пра сына і дачку. Адчуваючы надзейны тыл, вадзіцель Хурсан з задавальненнем штораніцы ідзе на працу. Годна, не адзін дзясятак год садзейнічае развіццю гаспадаркі, якой сумленна служылі (былі жывёлаводамі) і яго бацькі.\nВіншуючы раённых вадзіцеляў з надыходзячым прафесійным святам, перадавік сёлетняга жніва жадае калегам здароўя, сямейнага дабрабыту і, вядома ж, лёгкага шляху, роўных дарог.\n← Лукашенко провел совещание по актуальным вопросам\nОсторожно, дети: стартует Неделя детской безопасности →


Хмызняк | Нерухомасць Будаўніцтва Глабальнай Артыкулаў На Сайт.Рабочыя лісты | GVMG - Global Marketing Group Вірусны\n5 Парады, каб максымізаваць кошт пры продажы дома\nНерухомасць Будаўніцтва Глабальнай Артыкулаў На Сайт.Рабочыя лісты > Хмызняк\nЯкі б ні была прычына для продажу, вы хочаце атрымаць максімальную аддачу ад здзелкі. Некалькі простых саветаў могуць дапамагчы вам рынак і прадаць свой дом у найменшую колькасць часу, для максімальнага значэння.\nЯк атрымаць лепшыя стаўкі па домаўладальніка’s страхаванне ў Арканзасе\nДля большасці людзей іх дом з'яўляецца іх вялікая каштоўнасць, яно робіць дасканалым эканамічнага сэнсу хочаце, каб зрабіць усе магчымае для абароны гэтага актыву. Адзін са спосабаў зрабіць гэта з'яўляецца купля страхоўкі домаўладальніка. Пры куплі домаўладальніка палітыкі вы хочаце, каб пераканацца, што вы купляеце правільны памер страхавой. Колькі каштуе патрэбную колькасць? Вам патрэбен поліс, які будзе пакрываць поўную аднаўленчую кошт вашага дома і яго ўтрыманне ў сучасным даляраў. Іншымі словамі...\nРасліны і эмацыйнай прывабнасці ў дом Прадам\nЯк прадавец дома, які вы хочаце, каб пачаць, што пазітыўнае адчуванне ад патэнцыйнага пакупніка; выбар новага дома-гэта вельмі эмацыйная рэч, і менавіта гэты эмацыйны зарад, які вы хочаце наладзіцца на да. Гэта заўседы першае ўражанне, якое будзе дыктаваць пакупнік настрою.\nПастаноўка Вашага Лас-Вегас Дома Для Продажу\nЦі есць у вас дома свой лепшы выгляд для патэнцыйных пакупнікоў жылой нерухомасці? Ці, гэта магло выкарыстоўваць трохі прыхарошвацца, крыху пяшчоты, нават на навобмацак эксперта? Калі так, хатняя пастаноўка прафесіянал можа дапамагчы вам паспяхова прадаць ваш дом хутчэй і за вялікія грошы.\nЯк атрымаць Даступнае домаўладальнік’s страхаванне ў Мэрылэндзе\nА ў штаце Мэрыленд не патрабуе ад домаўладальнікаў, каб мець страхаванне жылля, справа ў тым, што большасць дамоў фінансуюцца і ваш крэдытор будзе патрабаваць, каб вы несці домаўладальнікаў страхавання. Майце на ўвазе, аднак, што Вы не абавязаныя карыстацца паслугамі страхавой кампаніі, рэкамендаванай вашым крэдыторам і, на самай справе, магчыма, вы зможаце зэканоміць прыстойную суму кожны год робячы невялікае параўнанне па крамах, каб знайсці найбольш даступнае страхаванне жылля ў Мэрылэндзе. Раней...\nУсе роўна, наколькі прыгожа аформлены ўнутры вашага дома можа быць, калі дом звонку не адлюстроўвае тое, што ляжыць ззаду пярэдняй дзверы, вы легка можаце страціць продажу.\nХатнія Саветы Пры Куплі\nКрэдыт Для Кансалідацыі Доўгу Паселішчы\nШто Асвятляюць Выключныя І Звычайныя\nЯкія Крэдытныя Карты Есць, І Якое Я Павінен Атрымаць?\nМагчымасці затаплення нерухомасці ЗША – Дзе Ты?\nФорекс Брокеры Якія Вы Павінны Даць Вашы Грошы?\nРэзюмэ На Бізнес І Апрацоўкі Крэдытных Карт\nПарады Па Эканоміі Грошай\nТы Баішся Сваю Чэкавую Кніжку Рэгістр?\nГэта Кангрэс Рэгулявання Любой Крэдытнай Палітыкі?\nПаглядзіце На Мільярдэраў, Якія Зрабілі Свае Грошы З-За Інтэрнэту\nЯк Знайсці Даступнае Страхаванне Жыцця Ў Арэгоне\nВыбраць Лепшыя Крэдытныя Карты Прапаноўваюць\nСтрахаванне Жылля TenantsHome Парады Па Страхаванні Парады Для Арандатараў\nФорекс; Замежнай Валюце Інвеставання\nСакрэт у нерухомасць прыбытак – Выконвайце Будаўнік\nІнвеставанне Даследаванняў Часу Гарантуе Поспех\nКрама Вакол, Калі Справа Даходзіць Да Аўтастрахаванне Каціроўкі\nЛепшыя Крэдыты – Якія Яны?\nКансалідаваць Даўгі: Вызваліце Сябе Ў Даўгавую Пятлю


Улюбёныя ў Хрыста сёстры і браты!\nХачу падзякаваць за дапамогу для нашай семінарыі\nУ чарговы раз у сваім жыцці мы адзначылі святы Божага Нараджэння. Трэба прызнацца, што гэта найбольш чаканыя святы як для дарослых, так і для дзяцей. Кожны з нас па-новаму і па-своему правёў іх. Але кожны з нас атрымаў ад Творцы той жа самы Дар – Бог стаў адным з нас. Бог, якога чалавецтва не бачыла, а толькі чула, дзякуючы прарокам стаў бачны і датыкальны. Таму 24 снежня б.г., так як гэта было ў папярэднія гады, мы паспяшаліся ў нашыя парафіяльныя касцёлы і кожны накіраваў свае крокі да ясляў, каб убачыць і схіліцца перад вялікай таямніцай нашай веры: каб падзякаваць Усемагутнаму за найвышэйшы дар Божай Любові.\nУ гэтыя дні мы разважаем і спрабуем зразумець Божую Любоў. Мы вучымся ад Творцы, як павінны любіць мы самі ў сённяшнім свеце.\nЦяпер Касцёл адзначае год, прысвечаны святому Паўлу-апосталу. Адсюль разам са св. Паўлам мы хочам прынесці Богу нашую песню падзякі за Яго вялікі цуд Уцелаўлення. Ён – Першародны Сын нябачнага Бога, сышоў з вышыняў неба, каб ізноў узвысіць нас на зямлі і паставіць па-над усімі стварэннямі. У тую ноч бэтлеемскага цуду наш нябачны Бог стаў нам такі блізкі, датыкальны, такі людскі. Я хачу ад імя ўсёй семінарыйнай супольнасці пажадаць вам усяго найлепшага на радасныя святы Уцелаўлення Нябачнага Бога.\nНяхай Хрыстус, які быў паслухмяны адвечнай волі Айца, увойдзе ў гісторыю жыцця кожнага з нас, прынясе Вам дар супакою сэрца, якое толькі ў Ім можа знайсці паўнату шчасця і радасці. Нараджэнне Езуса Хрыста няхай зробіць нас блізкімі, больш людскімі – па Яго ўзоры.\nКарыстаючыся нагодай, я хачу падзякаваць за дапамогу нашай семінарыі, што з’ўляецца адлюстраваннем Хрыстовай Любові ў сучасным свеце і дзякуючы якой наша навучальная ўстанова можа існаваць і навучаць будучых святароў Касцёла.\nАдначасова я жадаю запэўніць вас, што семінарыйная супольнасць моліцца за ахвярадаўцаў кожны дзень перад тронам Жывога Бога, выпрошваючы неабходныя ласкі для нашых дабрадзеяў. У нядзелю 28 снежня б.г. ва ўрачыстасць Найсвяцейшай Сям’і з Назарэту была цэлебравана св. Імша за ўсіх нашых дабрадзеяў і ахвярадаўцаў, дзе выпрошваліся ў Творца неабходныя ласкі для рэалізацыі хрысціянскага прызвання.\nУ новым 2009 г. няхай суправаджае Вас Божае Благаславенне і Апека Божай Маці Марыі.\n“…Уздымі руку, Божае Дзіця…” і паблагаслаў нас усіх.\nАд імя семінарыйнай супольнасці – благаславёных святаў Божага Нараджэння і шчаслівага Новага 2009 г. жадае Вам рэктар ВДС,


Лепшыя беларускія фільмы пра Вялікую Айчынную вайну: “Трэцяя ракета” - 03.04.2015, Sputnik Беларусь\n“Трэцяя ракета” з’яўляецца першай і лічыцца адной з лепшых беларускіх экранізацый твораў Васіля Быкава. 03.04.2015, Sputnik Беларусь\nЮлія Хвошч, SputnikБеларускі кінематограф славіцца сваімі фільмамі пра Вялікую Айчынную вайну. І нездарма. Менавіта Беларусь больш за іншыя краіны ССР пацярпела ад фашысцкіх акупантаў.  Найбольш праўдзіва і хвалююча падзеі ваенных гадоў раскрыліся, канешне, у творах Васіля Быкава, які ўвесь жах вайны бачыў на свае вочы, быў франтавіком, а боль за Радзіму выліваў на старонкі сваіх аповесцей і апавяданняў да самай смерці. Такая моц і праўдападобнасць не магла не вабіць беларускіх рэжысёраў, якія звярталіся да творчасці Быкава зноў і зноў. Першы фільм беларускага кінематографа паводле апавяданняў Быкава — "Трэцяя ракета". Стужка лічыцца моцнай і ўдалай. Такой яе робяць упэўненая праца кожнага з удзельнікаў здымачнай групы на чале з рэжысёрам Рычардам Віктаравым і пранізлівая праўда сцэнарыста Васіля Быкава.Шасцёра ў акопеПадзеі фільма адбываюцца на Беларусі падчас Другой сусветнай вайны. Нямецкі наступ прарывае абарону. Савецкія войскі адступілі, і разлік "саракапяткі" з шасці байцоў апынуўся на трое сутак адрэзаным ад сваіх войск. Лёс звёў у адным франтавым акопе розных людзей, ім трэба будзе супрацьстаяць атакам нямецка- фашысцкіх войск. У такіх цяжкіх абставінах, страху і пастаянным адчуванні подыху смерці раскрываюцца сапраўдныя чалавечыя характары.На думку кінакрытыкаў, гэты фільм цяжка аднесці да ліку "ваенных", ён хутчэй адносіцца да тых твораў мастацтва, якія апавядаюць пра жыццё. Фільм пра чалавека, які ідзе да сваёй чалавечнасці цяжкай дарогай вайны і міру…Раскрыццю душэўнага свету герояў садзейнічала вобразная, кінематаграфічная мова.Сродкамі кінематографаДля перадачы большай эмацыянальнай напружанасці фільма аўтары ўдала скарысталіся сродкамі мастацкай выразнасці — гукавым афармленнем, мантажом, аператарскімі планамі.Так, яшчэ на уступных цітрах чуецца галоўны лейтшум фільма — ціканне гадзінніка, які падказвае гледачу, якім бясконца доўгім можа быць адзін дзень. Лейтшумам скрозь усю стужку праходзяць і гукі прыроды, якія падтрымліваюць у героях надзею на жыццё, а самая моцная сцэна фільма (з танкам, які накіроўваецца на герояў падчас першага бою) адзначана цішынёй.Адна з найбольш удалых аператарскіх знаходак — знаёмства гледача з героямі падчас сняданку ў акопе. Героі маўчаць, але чаргаванне буйным планам іх твараў сведчыць аб тым, наколькі яны ўсе розныя, але, разам з тым, знаходзяцца ў аднолькава складаных абставінах. У адной са сцэн ёсць прыём частага чаргавання группы герояў (па тры чалавекі) агульным планам і партрэтаў — буйным, што адначасова ўказвае на яркую індывідуальнасць кожнага з іх і на звязанасць агульнай справай.Фільм без галоўных герояўУ фільме няма галоўнага героя. Усе шасцёра — галоўныя.Вельмі выразны вобраз якута Пятрова. Ён не шматслоўны, аддае перавагу справе, але кожнае яго слова вымаўляецца з падкрэсленай цвёрдасцю. Пры раскрыцці свайго вобраза акцёр Фядотаў не прапусціў ніводной дэталі: акцэнт, гаворка, жэсты, позірк…Любшын цалкам раскрыў тыповы беларускі характар свайго персанажа — Лазняка, падкрэсліў яго асноўную рысу — трываласць. У кінематаграфічным вобразе Лазняка  адчуваюцца страты: у аповесці можна было прачытаць такія падрабязнасці з геаграфіі героя, якія даюць магчымасць уявіць шлях фарміравання чалавека высокай маральнасці, а ў кіно мы гэтага не бачым. Гэта і сум па знявечанай ворагамі Беларусі, дзе засталіся родныя землякі-партызаны, і буслы, што кружаць над палямі і затоены гонар, што ён — беларус…Менш выразнай уяўляецца вобраз Крывенка (Ю. Дубровін), знявечаны асколкам, ён залішне падкрэслена дэманструе свой адчай. Ігра Давыдава-Субача ў якасці Задарожнага некалькі ўтрыравана і не натуральна (у некаторых эпізодах ён інтанацыйна фарсуе), да і наогул, у друкаванай першакрыніцы вобраз "сэрцаеда" Задарожнага куды больш складаны, чым на экране.Пры паказе герояў аповесці сродкамі кіно схематызаваны і вобраз Лук'янава.Такім чынам, "Трэцяя ракета" — гэта яркая, упэўненая, поўная наватарства праца ўсёй здымачнай групы. Выгадна адрознівае фільм акцэнтаванне аўтарамі ўвагі не на ідэялагічным аспекце, але на лёсе і ўнутраным свеце канкрэтнага чалавека.Экранізацыі твораў Быкава не могуць быць няўдалымі. Толькі сапраўдны майстр сваёй справы возьмецца ўвасобіць на экране твор настолькі моцнага беларускага класіка. Фільм быў адзначаны ўзнагародамі: за лепшы сцэнарый В. Быкаву, за лепшую аператарскую работу А. Кірылаву Н. Хубаву на IV КФ рэспублік Прыбалтыкі і Беларусі (Мінск, 1964).\nу беларусі, 70 год перамогі, культура, беларусь, спадчына, васіль быкаў, рычард віктараў, станіслаў любшын, ігар камароў, юрый дубровін, леанід давыдаў-субач, георгій жжонаў, беларусьфільм, кіно, лепшыя беларускія фільмы\n18:20 03.04.2015 (абноўлена: 14:53 26.01.2016)\nкадр з фільма "Трэцяя ракета"


Канвертаваць NEOs (NEO) і Siacoins (XSC) : Калькулятар абменнага курсу\nNEO (NEO) і Siacoin (XSC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта NEO і Siacoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 3 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад NEO. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Siacoin валюты па змаўчанні. Націсніце на Siacoins або NEOs канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe NEO гэта валюта, у ні ў адной краіне. The Siacoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал NEO можа быць запісаная NEO. Сімвал XSC можа быць запісаная XSC. Абменнага курсу the NEO Апошняе абнаўленне 3 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the Siacoin Апошняе абнаўленне 3 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. NEO каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. XSC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.