Маліна і чарніца Bundt торт Рэцэпт\nДэсерты Тарты 4 ліпеня Дэсерты Bundt Тарты\nМаліна і чарніца Bundt торт\nГэты вільготны чырвоны, белы і сіні маліна чарніца Bundt торт ідэальны торт для Дня памяці або чацвёртага ліпеня. Вам не патрэбны спецыяльны нагода, каб атрымаць асалоду ад тортам! Торт напоўнены чарніцай і малінай, і ён можа быць пададзены ў якасці кававага торта або ў якасці дэсерту.\nЯ выкарыстаў свежыя ягады чарніцы і замарожаную чырвоную маліну, але свежая маліна можа быць выкарыстана. Калі вы выкарыстоўваеце замарожаную маліну, трымаць іх у маразілцы аж да таго часу, пакуль дадаць іх у цеста.\nЯ пырскаў асноўны ванільны глазуру над тортам, але гэта досыць вільготным, каб служыць звычайны або з дэсертных падліўкай. Гэты цытрынавы соус будзе казачным на торце, ці проста пылу з цукрам просеянной пудры.\n3 кубкі мукі агульнага прызначэння (13 1/2 унцыі)\n12 сталовыя лыжкі сметанковага масла (размягчается, 1 1/2 палачкі)\n3/4 кубкі пахта (добра падтрасаюць)\n1 кубак чарніцы (прамытыя, выбраў больш, сцеблы выдалены)\nДадаткова: 1 1/2 шклянкі цукровай пудры (для глазуры)\nДадаткова: 3 сталовыя лыжкі сметанковага масла (змякчэў, для глазуры)\nДадаткова: ад 2 да 4 сталовых лыжак вады (у выпадку неабходнасці, гарачы, для глазуры)\nэкстракт ванілі 1/2 чайнай лыжкі (для глазуры): Дадатковай\nНагрэць духоўку да 350 F. вялікадушныя алею кекса і пыл Bundt старанна з мукой.\nМера або ўзважыць муку і пакласці яго ў міску сярэдняга памеру. Выдаліце 2 сталовыя лыжкі мукі ў іншую міску і адкладзеце яе ў бок.\nДля таго, каб астатнюю муку ў сярэдняй місцы дадаць выпечкі парашок, соду і соль. Адкласці.\nУ вялікай місцы з электрычным міксерам, узбіць 12 сталовыя лыжкі размякчанага сметанковага масла з 1 1/2 кубкі цукровага пяску да лёгкі і пушысты. Дадаць яйкі, па адным за раз, узбіваючы пасля кожнага дадання. Удар у 2 чайныя лыжкі ванільнага экстракта.\nУдар у прыкладна адной траціны сумесі мукі. Дадайце палову пахта і ўзбіваць да змяшана. Дадайце яшчэ адну траціну сумесі мукі і пакінутай пахта; сумесь добра. Удар у пакінутай сумесі мукі і працягваць ўзбіваць да атрымання аднастайнай масы.\nПакладзеце чарніцы і маліну замарожанай (або свежую) у місцы з астатнімі 2 сталовымі лыжкамі мукі. кідок, каб пакрыць ягады старанна.\nЗ дапамогай шпателя або драўлянай лыжкай, акуратна складзеце ягады ў цеста.\nВыкладзеце цеста раўнамерна ў падрыхтаваны Bundt кекс.\nВыпякаць у папярэдне разагрэтай духоўцы на працягу 55 да 65 хвілін, або пакуль зубачыстка, устаўленая ў цэнтр, выходзіць чыстай.\nАстудзіце пірог на працягу прыкладна 10 хвілін на патэльні. Асцярожна прыслабце пірог і выдаліць яго ў астуджальную стойку.\nХай ён цалкам астыць, а затым вычысціць яго з цукрам просеянной пудры або апырскаць наступную глазуру, калі гэта неабходна.\nДадатковы Vanilla Паліва\nАб'яднаеце цукар кандытараў з 3-ма сталовымі лыжкамі мяккага сметанковага масла, 1/2 чайнай лыжкі ванілі і 2 сталовыя лыжкі гарачай вады. Узбіць добра і дадаць больш гарачай вады, колькі неабходна для кансістэнцыі Дробны. Паліць або лыжку над охлаждаемым пірагом.\nМалінавыя маффины з пекан\nнатрый 725 мг\n7 Святочная і Fun 4 ліпеня Candy Рэцэпты\nСэрбская Бульба фаршаваны перац Рэцэпт Влады Vladic ў\nШто такое ліст Сала?


Інтрыга ўрока абуджае цікавасць | Партфолiа\nУ канцы мінулага тыдня ў Акадэміі паслядыпломнай адукацыі падвялі вынікі конкурсу метадычных распрацовак “Арганізацыя міжкультурных іншамоўных зносін на ўроках і ў пазакласнай дзейнасці”, які праводзіўся для настаўнікаў замежных моў (англійскай, нямецкай, французскай, іспанскай, кітайскай). Свае метадычныя распрацоўкі даслалі 367 педагогаў. У акадэмію за сертыфікатамі прыехалі 49 настаўнікаў.\nЯк адзначыла метадыст упраўлення вучэбна-метадычнай работы АПА Галіна Хадасевіч, мэта конкурсу — выяўленне таленавітых, творча працуючых настаўнікаў замежных моў, іх падтрымка і заахвочванне, а таксама прапаганда эфектыўнага педагагічнага вопыту, публічнае прызнанне ўкладу педагогаў у развіццё методыкі навучання і выхавання вучняў I, II, III ступеней агульнай сярэдняй адукацыі.\nТрэба адзначыць, што ў акадэмію прыехалі вельмі таленавітыя і творчыя настаўнікі, якія на працягу двух дзён дзяліліся сваім метадычным досведам, вынікамі сваёй дзейнасці падчас навучальнага года, некаторыя ўспаміналі яркія ўрокі сваіх калег. Акрамя таго, усім было што сказаць і пра свае конкурсныя распрацоўкі. У прыватнасці, настаўніца англійскай мовы сярэдняй школы № 4 Івацэвіч Святлана Шабан разам са сваёй вучаніцай працавала над даведнікам па англійскай мове, у якім змешчаны звесткі пра гісторыка-культурныя каштоўнасці раёна. На аснове праведзенага даследавання быў распрацаваны турыстычны маршрут для жыхароў і гасцей горада, раёна.\nДва сертыфікаты атрымала настаўніца англійскай мовы сярэдняй школы № 6 Жодзіна Святлана Каляда. Святлана Міхайлаўна прадставіла распрацоўкі ў дзвюх намінацыях: “Вучэбныя заняткі” і “Пазакласнае мерапрыемства”, якое было прысвечана спаленым беларускім вёскам падчас Другой сусветнай вайны. Усе падзеі ў сцэнарыі разгортваюцца ў Хатыні. Спецыяльна для заключнай сцэны мерапрыемства на англійскую мову было перакладзена відэа з “Маршу міру—82”, у якім маці 11 дзяцей (у іх ліку і С.М.Каляда) і мастак М.Савіцкі заклікаюць да захавання міру на зямлі.\nСвоеасаблівым падарункам для пераможцаў конкурсу сталі майстар-класы старшынь журы. Мне пашчасціла наведаць адзін такі майстар-клас. Яго праводзіў настаўнік-метадыст, член клуба “Крыштальны журавель”, настаўнік англійскай мовы Ліцэя Івацэвіцкага раёна Аляксандр Сарока. Аляксандр Мар’янавіч — выдатны педагог, сапраўдны майстар сваёй справы. За лічаныя 30 хвілін ён даў столькі ведаў і падзяліўся цэлым спектрам эмоцый! Брава!\nСлова майстру: “Спачатку я звярнуў увагу на тое, як неабходна планаваць свой урок. Самае важнае — паставіць мэту, якая лагічна прывядзе да чаканага выніку. На ўроках замежнай мовы мы вызначаем 2 мэты: адукацыйную (якому аспекту мовы мы сёння будзем вучыцца: маўленне, разуменне і ўспрыманне тэксту на слых; ці гэта будзе замацаванне навыкаў пісьмовага маўлення) і камунікатыўную (да чаго вучні прыйдуць у канцы ўрока або цыкла ўрокаў, што змогуць расказаць, спытаць, у чым упэўніць, што параіць).\nДалей я звярнуў увагу на тое, што для высокаматываваных навучэнцаў падручніка недастаткова, таму настаўніку трэба пашукаць дадатковыя матэрыялы, якія будуць адпавядаць моўнаму запасу вучняў, узроставым асаблівасцям. Але трэба быць уважлівымі, бо матэрыялы цяпер у адкрытым доступе, іх больш чым дастаткова. У гэтай сувязі трэба быць выбіральным, прадумваць, наколькі гэты матэрыял упішацца ў канву ўрока. Акцэнт неабходна рабіць на тым, што дапаможа навучэнцам дайсці да мэты ўрока. Не меншай увагі патрабуе і логіка пабудовы этапаў урока: што дапаможа раскрыць тэму ўрока, якія віды практыкаванняў дапамогуць прывесці да пастаўленых мэт і вынікаў у канцы ўрока.\nЗатым я прайграў адзін з фрагментаў урока, які быў звязаны з канікуламі, і на практыцы паказаў, як можна пабудаваць урок (ад тэорыі — да практыкі). На ўроку заўсёды патрэбна звяртаць увагу на лексіку для апісання чаго-небудзь, для выражэння сваіх думак. Трэба навучыць дзяцей, як гэта правільна рабіць з пункту гледжання граматыкі. Усё гэта добра відаць на практыцы, напрыклад, у тэкстах. Тут можна абыграць нават SMS-паведамленне, якое можа прыйсці ад героя, ці пісьмо па электроннай пошце. Патрэбна рэальнасць сітуацыі. Змест тэксту звязаны з пастаўленай на ўроку ўмоўнай маўленчай праблемай. Далей праца будуецца на аснове прачытанага тэксту, але на першы план выходзіць асабісты вопыт (стаўленне) навучэнцаў па праблеме, якая вывучаецца. Калі гэта канікулы, то кожны вучань мае свой вопыт іх правядзення. А гэта азначае, што кожны можа даць парады, ацаніць убачанае падчас сваіх канікул.\nАсаблівая ўвага на майстар-класе была ўдзелена візуалізацыі. Тэкст на ўроку пажадана суправаджаць любой ілюстрацыяй, што дапаможа зняць псіхалагічны бар’ер і стварыць пэўную таямнічасць, асабліва калі карцінка ідзе перад тэкстам. Інтрыга ўрока абуджае цікавасць нават у самых нематываваных навучэнцаў. І яшчэ: не трэба зацыклівацца на памылках навучэнцаў. Гэта важна, інакш вучні будуць баяцца сказаць лішняе слова. Нават калі памылка грубая, лепш у карэктнай форме даць моўны ўзор.\nМы павінны не проста вучыць лексіцы і граматыцы, а дапамагаць вучням пераўтвараць гэтыя веды ва ўменні, каб свабодна карыстацца імі ў жыццёвых маўленчых сітуацыях, вырашаючы тую камунікатыўную сітуацыю, з якой сутыкнуліся. Акрамя таго, мы павінны развіваць сацыякультурную кампетэнцыю ў сваіх навучэнцаў. Яны павінны валодаць пэўнай базай ведаў пра носьбітаў мовы, якая вывучаецца, каб, напрыклад, дапамагчы турысту-замежніку адаптавацца да нашых культурных традыцый”.\nНе менш цікавым быў майстар-клас настаўніка-метадыста настаўніцы нямецкай мовы Зелянкоўскага дзіцячага-сада — сярэдняй школы імя Т.С.Марыненка Полацкага раёна Віцебскай вобласці Аліны Стальмачонак. У выніку ўсе пераможцы конкурсу атрымалі не толькі сертыфікаты, але і метадычныя парады, незабыўныя ўражанні ад зносін з калегамі-аднадумцамі.\nПапярэдняя: Мэтапакладанне на сучасным уроку хіміі\nНаступная: Памылкі Эшэра,


Хатнія сабакі не дадуць дзіцяці стаць алергікаў 🌡 Хатні Онлайн Доктар\nНавукоўцы выявілі, што ранні кантакт дзіцяці з сабакам, зніжае рызыку развіцця ў яго алергіі і астмы ў будучыні.\nДаследаванне было праведзена сумеснымі сіламі двух амерыканскіх універсітэтаў: Каліфарнійскага ўніверсітэта ў Сан-Францыска і Мічыганскага універсітэта. Вядучымі аўтарамі сталі доктара Сьюзан Лінч і Нікалас Лукас.\nЭксперты правялі серыю эксперыментаў на лабараторных мышах. Апошніх падвяргалі ўздзеянню пылу з тых дамоў, у якіх сабаку дазволена шпацыраваць ўнутры памяшкання. Аказалася, што гэты пыл можа змяняць склад кішачнай мікрафлоры мышэй, а таксама зніжаць празмерную актыўнасць ииммунной сістэмы.\nУ ходзе выканання эксперыменты навукоўцы падвяргалі мышэй ўздзеянню самых розных антыгенаў, уключаючы, напрыклад, кампаненты абалонкі таракана. Выявілася, што інтэнсіўнасць астма-падобных запаленчых працэсаў была значна зніжана ў дыхальных шляхах тых мышэй, якія кантактавалі з «сабачай пылам».\nУ кішках гэтых жывёл была выяўленая асаблівая бактэрыя - Lactobacullusjohnsonii (Лактобаціллы Джонсана). Навукоўцы паспрабавалі дадаць культуру гэтых мікробаў у мышыны корм і атрымалі выдатны вынік- выяўленае зніжэнне частоты запаленчых рэакцый у адказ на дзеянне алергенаў і нават прафілактычны эфект у дачыненні да інфекцыі, выкліканай рэспіраторна-синцитиальным вірусам (РС-вірус). Апошні з'яўляецца адным з фактараў, схіляе да развіцця бранхіяльнай астмы ў дзяцей.\nПры гэтым вышэйапісаны ахоўны эфект быў больш выяўленым у тым выпадку, калі мышы кантактавалі з поўным спектрам мікробаў, якія змяшчаюцца ў пылу з дамоў аматараў сабак, а не толькі з лактобаціллы Джонсана. Гэты факт паказвае на патэнцыйна значнае ўплыў нейкіх іншых мікробаў.\nТак ці інакш, навукоўцы спадзяюцца, што аднойчы ўздзеянне на кішачную мікрафлору з мэтай прафілактыкі (а магчыма, і лячэння) алергічных рэакцый у дыхальных шляхах стане руціннай клінічнай практыкай.\nТак што не перашкаджайце кантакту малога з вашай сабакам - магчыма, што менавіта яна выратуе яго ад астмы.\nХочаце стаць ідэальнай мамай? Прачытайце матэрыялы нашага спецыяльнага праекта «Дзіця будзе», і ў вас гэта абавязкова атрымаецца!\n← Дзе свеціць сонца, там не патрэбны доктар\nФільтр у нос і пройдзе ... Алергія! Новы метад прафілактыкі алергіі набірае абароты! →\nХранічнае недасыпанне: сімптомы і наступствы\nГіпатанія: які матрац пазбавіць ад яе сімптомаў


Мінчук варыў самагон у чужой кватэры, калі ў яго выбухнуў апарат\n27.09.2016 / 18:31\nМінчук у чужой кватэры варыў самагон, і ў яго выбухнуў перагонны апарат, паведамілі ў ГУУС Мінгарвыканкама.\n«Паведамленне аб выбуху ў Першамайскае РУУС паступіла ад жыхаркі дома па зав. Калініна. Па яе словах, яна пачула гук, падобны да выбуху, пры гэтым у адной з кватэр вырвала дзверы, адкуль стаў даносіцца рэзкі пах. Яшчэ адна заява паступіла ад уладальніка аўтамабіля «Нісан», які распавёў, што ў выніку выбуху на машыне ўтварыліся сколы лакафарбавага пакрыцця на капоце і даху», — адзначылі ў ГУУС.\nЯк высветлілася, сам гаспадар кватэры нічога не ведаў пра тое, што ў яго будзе вырабляцца алкагольны напой. Збіраючыся да знаёмых на выхадныя, ён перадаў ключы ад кватэры свайму 56-гадоваму прыяцелю. Пасля выхадных, не вяртаючыся дадому, ён адразу ж адправіўся на працу, дзе з ім звязаўся няўдачлівы кватарант і паведаміў, што ў кватэры варыўся самагон, а перагонны апарат пры гэтым выбухнуў. Прыехаўшы дадому, гаспадар акрамя госця выявіў міліцыянтаў, супрацоўнікаў МНС і УП «Мінгаз».\nУ дачыненні да няўдачлівага самагоншчыка складзены адміністрацыйны пратакол па ч.1 ст.12.43 КаАП Рэспублікі Беларусь (выраб або набыццё моцных алкагольных напояў (самагону), паўфабрыкатаў для іх вырабу (брагі), захоўванне апаратаў для іх вырабу). Санкцыі дадзенага артыкула цягнуць папярэджанне або накладанне штрафу ў памеры да 5 базавых велічынь (базавая велічыня цяпер складае Br21) з канфіскацыяй названых напояў, паўфабрыкатаў і апаратаў.


Назва Палітычная геаграфія працуцічы (парады кандыдатам на дэпутата)\nТы вырашыў стаць дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу. Тваё жаданьне служыць народу выклікае ў мяне адно толькі захапленьне і павагу. Я дапамагу табе скласьці перадвыбарчую праграму.\nКаб адчуць, чым жывуць выбарцы, прапаную ськіравацца ў вандроўку. Завітайма ў вёску Працуцічы. Гэтае – паміраючае паселішча знаходзіцца ў Сьвіслацкім раёне Гарадзеншчыны нічым асаблівым яны не вылучаецца. Тут жывуць звычайныя пэсніянэры. Мы патрапілі ў кропку, бо тваімі выбарцамі ў большасьці сваёй зьяўляюцца людзі сталага веку.\nЗ боку Белавескай пушчы, коцячы ровар, на сустрач нам ідзе пэнсіянэрка Крыся Штоп. Маці трох дзяцей аўдавела, пасьля чаго збыла ледзь ня ўсю худобу і цяпер корміцца зь лесу ды агароду. Вазьмі зь рук старой поўны лісіцаў кошык, я перайму ейны транспарт. Бабулька перавядзе дыханьне і пачне аповяд пра свае надзённыя праблемы.\nА вунь бачыш у глыбіні двара сядзіць інвалід Уладзімер Саўка. Ён перабірае леташнюю бульбу. Упэўнены, што на нашую прапанову дапамагчы паставіцца зь недаверам. А таму давай па-просту распытаем яго пра мэдычныя пыслугі ў вясковай мясцовасьці.\nТабе як і мне кідаецца ў вочы новы плот сядзібы Альфонса Васількі. Можам крышку адпачыць у кампаніі гэтага пэнсіянэра. Ты слухай яго, але не прызнавайся, што імкнесься стаць дэпутатам. Гэты стары дзед раздражняецца ад адной толькі ўзгадкі пра ўладу.\nБаба Эміля запрашае нас да стала. Ты хочаш спадабацца сваім выбарцам, а таму адказвацца ня варта. Мы сядаем у звычайнай вясковай хаце. На стол гаспадыня ставіць жбан сьвежага малака і міску з пенкай сёлетнега варэньня, пакладзе лыжкі і ад цаглінкі чорнага хлеба адразае тоўстыя кавалкі.\nБольш за ўсіх пра парляманцкія выбары ведае Эміля Казьбярук. Паводле прафэсіі, яна настаўніца. Але часам падзарабляе на сэзоннай працы – зьяўляецца сакратаркай падліковай камісіі выбарчага ўчастку.\nЗноў жа, ты толькі не прагаварыся, што хочаш стаць дэпутатам.\nШаноўны дружа! Ты вырашыў стаць дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу. Тваё жаданьне служыць народу выклікае ў мяне...


Snapdragon 675 больш эфектыўным, чым Snapdragon 710 або 8 Mi SE\nУ кастрычніку, кампанія Qualcomm прадставіла новы бюджэтны працэсар для высокай прадукцыйнасці. Новая мадэль ужо прайшла тэст AnTuTu і дамагліся выдатных вынікаў.\nSnapdragon больш эфектыўным, чым 675 710 Snapdragon\nНовы чып выкананы з выкарыстаннем 11 нм архітэктуры Kryo 460 чацвёртага пакалення, які падтрымліваецца GPU Adreno 612. Новы працэсар мае тактавую частату ядраў 8 2,0 Ггц. Snapdragon 675 174402 ачкі, набраныя ў тэставым AnTuTu. Вынік, які набраў робіць яго лепш, чым нядаўна абвясціла реое Заўвага Xiaomi Mi 7 і 8 SE.\nВынікі кажуць самі за сябе, перамагаючы Мі 8 SE з'яўляецца вельмі добрым прадвесцем. Першая мадэль, якая атрымае Xiaomi смартфон Snapdragon верагодна 675 7 реое Заўвага Pro. Больш магутная мадэль нядаўна прадставіла Заўвага реого 7.\nЗаўвага Redman 7 Pro, Snapdragon 675\nXiaomi Mi 8 Lite атрымлівае праграмнае забеспячэнне P Android на кітайскім


Намеснік міністра архітэктуры: на пр. Пераможцаў можна пабудаваць цэлы комплекс хмарачосаў\n18.07.2012 / 10:28\nНамеснік міністра архітэктуры: на пр. Пераможцаў можна пабудаваць цэлы комплекс хмарачосаў 3\nАдразу два будынкі ў Мінску летась перасягнулі адзнаку 100 метраў, на стадыі праектаў яшчэ некалькі хмарачосаў. Як далей будзе развівацца вышыннае будаўніцтва?\nСваімі меркаваннямі на гэты конт падзяліўся намеснік міністра архітэктуры Дзмітрый Семянкевіч. Паводле яго словаў, асаблівы патэнцыял ёсць у праспекта Пераможцаў у раёне Нямігі.\n«На маю думку, вышыннае будаўніцтва дапушчальнае ў Мінску на праспекце Пераможцаў, дзе цяпер узвялі будынак на месцы былой кавярні „Рэчанька“ [Royal Plaza — заўв аўт.], — адзначае Дзмітрый Семянкевіч у інтэрв’ю газеце „На будоўлях Мінска“. — Але яно не павіннае быць адзінкавым, там трэба стварыць добры архітэктурны ансамбль з такіх жа хмарачосаў. Гэта могуць быць гатэлі, аб’екты гандлю, якія падкрэсліваюць выразнасць ансамблю».\nПаводле словаў Дзмітрыя Семянкевіча, у савецкія часы Мінск пачынаў працу па стварэнні схемы размяшчэння вышынных будынкаў, але яна не была скончаная. Цяпер да гэтай ідэі вярнуліся: Камітэт архітэктуры і горадабудаўніцтва сумесна з інстытутам «Мінскграда» заканчваюць распрацоўку такой схемы.\nГаворачы пра патэнцыял цэнтра горада, намеснік міністра адзначыў: у вышынным будаўніцтве мусіць быць пэўная сістэмнасць. І прывёў адмоўны вопыт Парыжа, дзе стратэгія хмарачосаў у свой час пацярпела фіяска. Там быў узведзены толькі адзін вышынны будынак, які практычна пачаў знішчаць цэнтр горада.\nПадобны прыклад Дзмітрый Семянкевіч назваў і ў Мінску — жылы дом «Ля Траецкага»:\n«Я лічу вялікай горадабудаўнічай памылкай вышынны жылы дом над Свіслаччу, які пабудаваны з удзелам маскоўскіх інвестыцый. Ён візуальна скараціў прастору зялёнай зоны ракі Свіслач, зрабіў яе дваровай тэрыторыяй і практычна знішчыў маштаб Траецкага прадмесця «.\nЧаму да гэтага часу не рэалізаваны праект «Мінск-Сіці»?\nУ Дзмітрыя Семянкевіча на гэты конт ёсць уласнае меркаванне:\n«Тэма падрыхтоўкі пляцоўкі для інвестара ў нас ні ў горадзе, ні ў рэспубліцы не адрэгуляваная. Вопыт Еўропы і Кітая паказвае, што менавіта органы мясцовай улады рыхтуюць пляцоўку для інвестара. Кітайцы называюць гэтую зямлю „чыстай зямлёй“. Інвестар купляе яе з улікам усіх выдаткаў, якія горад панёс на падрыхтоўку пляцоўкі, і адразу ж прыступае да рэалізацыі інвестыцыйнага праекта. У нас жа інвестар трапляе ў сеткі адміністрацыйных працэдур, пачынае вырашаць пытанні з уласнікамі, зносам будынкаў — выконваць функцыі, яму не уласцівыя. У Кітаі кошт чыстага зямельнага ўчастка з пазаквартальнай інфраструктурай можа складаць 60–80% кошту ўсяго праекта. І інвестары плацяць за гэта, вырашаюць пытанні, у тым ліку і па будаўніцтве сацыяльнага жылля».\nchill / Адказаць\n18.07.2012 / 11:05\nз большага - цвярозыя меркаванні. ня ўсіх спэцоў вайна пабіла\n18.07.2012 / 12:29\nТое, што чыжоўскі дом ля Траецкана памылка - вядома ўсім. І не проста памылка, а элементарнае крымінальнае злпчынства, па якому, рана ці позна, будуць працаваць праваахоўныя, нармальныя праваахоўныя, органы нармальнай, а не сучаснай Беларусі. Так што Дзмітры Семянкевіч нічым новым не здзівіў. А вось заява пра комплекс хмарачосаў у раёне Нямігі - вельмі паказальная. Чым тады Семянкевіч адрозніваецца ад Чыжа і прадажных чыноўнікаў Мінкульта, дзякуючы якім у абыход заканадаўства паўстала ражно ля Траецкага. Праспект Пераможцаў побач з Нямігай - гэта Гістарычны цэнтр Мінска, ці тэрыторыя непасрэдна прымыкаючая да яго. Высотны аб'ект быццам бы архітэктара Цэйтліна на месцы "Рэчанькі" - кандыдат на разборкі з праваахоўнымі органамі ў перспектыўнай прававой Беларусі. І вось намеснік міністра архітэктуры публічна заклікае да татальнага парушэння заканадаўства ў сферы аховы гісторыка-культурнай спадчыны.\nХмары над Мінскам / Адказаць\n18.07.2012 / 22:36\nСкапленне некалькіх хмарачосаў парушае кліматычныя ўмовы на ўзроўні паверхні, стварае небяспеку для чалавека, калі яны не спецыяльна спраектаваны з улікам аэрадынамікі... Пра гэта шмат даследванняў на Захадзе, http://www.bbc.co.uk/news/magazine-18438604


Брытанскія навукоўцы прыдумалі новы матэрыял для будынкаў за межамі Зямлі. Рэчыва пад назвай AstroCrete характарызуецца на 300% мацнейшай сілай сціскання, чым звычайны бетон. Яшчэ адзін бонус — AstroCrete не трэба прывозіць з Зямлі. Вучоныя з Універсітэта Манчэстэра, якія стварылі «касмічны» бетон, кажуць, што гэта робіць яго дасканалым будаўнічым матэрыялам для пазазямных умоваў.\nФота: Універсітэт Манчэстэра.\nТранспарціроўка на Марс хаця б адной цагліны каштуе прыкладна два мільёны даляраў. Таму будучыя каланісты не здолеюць узяць з сабой з Зямлі будаўнічыя матэрыялы. Замест гэтага ім прыйдзецца карыстацца тымі рэсурсамі, што яны будуць мець на іншай планеце, тлумачыць Sky News.\nАсновай для «касмічнага» бетона будуць два біялагічныя рэчывы. Перш за ўсё, гаворка пра альбумін сывараткі крыві — распаўсюджаны ў чалавечай крыві бялок. Яго навукоўцы прапануюць спалучыць з мачавінай — прадуктам адходу, які ўваходзіць у склад мачы, поту і слёз.\nГэтыя рэчывы можна змяшаць з пылам з паверхні Луны ці Марса. У выніку атрымаецца матэрыял AstroCrete, які мае на 300% мацнейшую сілу сціскання, чым зямны бетон. Вучоныя разлічваюць, што AstroCrete таксама здолее вытрымаць незвычайныя ўмовы ў космасе.\nПры стварэнні «касмічнага» бетона навукоўцы натхніліся старадаўнім метадам будаўніцтва, калі ў вапнавы раствор дадавалі свіную кроў. Створаны такім чынам матэрыял лічыцца важным вынаходніцтвам архітэктараў старажытнага Кітая.\nЧытайце таксама: iPhone 13, новыя планшэты і гадзіннік: што прэзентавала Apple ў аўторак


Курорт Трускавец. Інфармацыйны сервер :: санаторнае лячэнне ў Трускавце :: Санаторна-курортны рэжым\nсанаторнае лячэнне ў Трускавце\nПаспяховае лячэнне неймаверна без захавання санаторна-курортнага рэжыму. Рэжым падпарадкоўвае адной мэты ўсё сродкі і метады лячэння і рэгулюе рытм жыцця хворага на курорце. Санаторна-курортны рэжым уключае ў сябе тры складовыя часткі, арганічна звязаныя паміж сабой: общекурортный, санаторны і індывідуальны рэжымы.\nОбщекурортный рэжым мае сваёй задачай стварэнне найболей спрыяльных умоў для адпачынку і лячэнні хворых усяго курорта. У плане общекурортных мерапрыемстваў вялікая ўвага надаецца дужанню з шумам, пытанням санітарнай гігіены і азеляненню курорта.\nСанаторны рэжым прадугледжвае захаванне хворымі адзінага распарадку дня, у якім адлюстравана правільнае размеркаванне часу актыўнасці і супакою, часу прыёму ежы і лячэбных працэдур, культурна-масавых мерапрыемстваў і адпачынку.\nІндывідуальны рэжым прызначаецца з такім разлікам, каб у залежнасці ад стану хворага найболей мэтазгодна спалучаць ужыванне усіх лячэбных фактараў курорта.\nВажнае значэнне мае рэжым прыёму лячэбных працэдур. Частата, працягласць і чаргаванне працэдур неабыякавыя для вынікаў лячэння. У дні прыёму асноўнай працэдуры нельга прымаць іншыя, цяжка пераносныя: напрыклад, нельга ў адзін і той жа дзень прымаць мінеральныя ванны і озокеритопроцедуры. Немэтазгодна у гэтыя жа дні праводзіць даследаванні, патрабавальныя ад хворай вялікай напругі, напрыклад, дуадэнальнае зандаванне, ректоманоскопию і інш. Працэдуру з меншай нагрузкай варта прымаць да прыёму асноўнай працэдуры. Перад прыёмам кожнай працэдуры, як і пасля яе, неабходны адпачынак.\nПрацэдуры трэба прымаць у спакойным стане, пры ўмовах, выняткоўвалых фактары раздражнення, якія могуць прыслабіць лячэбны эфект.\nАсобна варта спыніцца на прыёме хворымі кліматалячэння. Кліматычныя умовы Трускавца не дазваляюць праводзіць кліматалячэнне цэлы год, аднак у цёплыя месяцы можна прымаць сонечныя і паветраныя ванны, купацца. Варта нагадаць, што прыём гэтых працэдур без вядзёнай лекара можа значна пагоршыць плынь захворвання.\nНекаторыя хворыя, забыўшыся аб гэтым, загараюць аж да моцных апёкаў, што звычайна прыводзіць да пагаршэння самаадчування і асабліва не дапушчальна пры захворваннях печані, нырак, язвавай хваробы і інш.\nЦалкам недапушчальныя купанні ў дні прыёму ваннаў, аплікацый озокерита, так як гэта таксама можа прывесці да абвастрэння захворвання. Таму прыём кліматалячэння варта праводзіць толькі па прызначэнні лекара.\nАдмысловая ўвага ў санаторным рэжыме надаецца сну. Адпачынак, асабліва сон, спрыяе узнаўленню нармалёвай працаздольнасці нервовай сістэмы, якая рэгулюе дзейнасць усяго арганізма.\nУ залежнасці ад характару захворвання і індывідуальнага рэжыму адпачынак у дзённае час прызначаецца лекарам перад абедам або ў послеобеденное час. Пры гэтым улічваецца, што актыўнасць апарата стрававання падчас сну рэзка зніжаецца.\nЗначная частка хворых, якія прыбываюць на курорт, пакутуе засмучэннем сну. Нармалёвы сон забяспечваецца лячэбнай хадой, адпачынкам на адчыненым паветры, рэгулярнасцю фізіялагічных функцый і толькі ў цяжкіх выпадках - прыёмам снатворных сродкаў.\nВольны час на курорце выкарыстоўваецца для шпацыраў, культурных забавак, якія падтрымліваюць бадзёры настрой і адцягваюць увагу хворых ад іх захворванняў.\nДата публікацыі: 2003-05-07 (9278 Прачытана)


Caucasus Times: «падрыўнік» у Сухумі аказаўся з групы «Матаролы»\n17 кастрычнік 2016, 23:22\nВосеньскі вечар на Сухумскай набярэжнай\nМужчына, які падарваўся на самаробнай выбуховай прыладзе на тэрыторыі сухумскага тэлецэнтру, аказаўся грамадзянінам Украіны. Пра гэта паведаміла агенцтву Caucasus Times крыніца ў МУС Абхазіі. Паводле крыніцы, Сяргей Тарасенка ўваходзіў у групу забітага ў нядзелю ў Данецку палявога камандзіра сэпаратыстаў на ўсходзе Ўкраіны Арсенія Паўлава, вядомага пад мянушкай Матарола. Па словах крыніцы, падазраван, які загінуў на тэрыторыі тэлецэнтру, меў саўдзельнікаў, іх пошукамі займаюцца сьледчыя органы.\nТарасенка прыехаў у Абхазію днямі, перайшоўшы мяжу Абхазіі з Расеяй на посьце Псоў. Паводле інфармацыі сьледзтва, выбух адбыўся выпадкова, зламысьнік яшчэ некаторы час быў прытомны. Пры ім былі рацыя, а таксама карты мясцовасьці з указаньнем месцазнаходжаньня дзяржаўных устаноў.\nАб магчымых матывах загіблага не паведамляецца. Аднак вядома, што раней у Абхазіі праходзілі лячэньне сэпаратысты з «ДНР», у тым ліку і Матарола, у якога адбыўся канфлікт зь мясцовымі жыхарамі, які ледзь не скончыўся перастрэлкай.\nРаней у панядзелак «Інтэрфакс» паведаміў, што ў Сухумі невядомы мужчына ў панядзелак раніцай падарваў сябе ля ўваходу ў будынак Абхаскай дзяржаўнай тэлерадыёкампаніі.


Хартыя_ 28 лютага 2021, Нядзеля, 4:26\nФота: National Archives, courtesy of USHMM/Raymond D’Addario\nЛукашэнкаўская «палатка» прызначыла правядзенне «прэзідэнцкіх выбараў» у Беларусі на 9 жніўня. Усё гэта адбываецца на фоне рэзкага пагаршэння сітуацыі з эпідэміяй каранавірусу ў Беларусі. Незалежныя эксперты кажуць, што СOVID-19 у Беларусі заразіліся блізу мільёна чалавек, колькасць памерлых – некалькі тысячаў.\nСітуацыю з «выбарамі» падчас эпідэміі ў Беларусі сайта Charter97.org каментуе каардынатар грамадзянскай кампаніі «Еўрапейская Беларусь» Зміцер Бандарэнка.\n– Беларуская ўлада паказвае свой злачынны характар. Мы ведаем, што ў шэрагу цывілізаваных краінаў выбары перанесеныя на больш позні тэрмін. Робіцца ўсё, каб не падстаўляць пад небяспеку жыцці людзей.\nДля кіроўнай клікі ў Беларусі выгодна, каб у той час, калі беларусы занятыя ў літаральным сэнсе гэтага слова выжываннем, лёгкім спосабам прадоўжыць свае паўнамоцтвы і ўзурпацыю ўлады.\nЗ гісторыі вядома, што нямецкія нацысты, японскія ваенныя злачынцы на акупаваных тэрыторыях праводзілі эксперыменты з біялагічнай зброяй на ваеннапалонных і вязнях канцлагераў. Вядомы доктар Ёзэф Менгеле стаў увасабленнем злачынных эксперыментаў, калі вязняў лагераў (у тым ліку – дзяцей) заражалі і назіралі, што з імі будзе адбывацца.\nЛукашэнка дзейнічае гэтак сама, як фашыст Менгеле. Толькі ў адрозненне ад нямецкіх нацыстаў і японскіх ваенных злачынцаў ён праводзіць доследы на сваім уласным насельніцтве і ў значна большых маштабах.\nБеларускія ўлады адмаўляюцца выконваць рэкамендацыі спецыялістаў аховы здароўя Арганізацыі Аб'яднаных Нацый і Сусветнай арганізацыі здароўя, якія рэкамендавалі скасаваць масавыя мерапрыемствы і ўвесці карантын.\nЛукашэнка і ягоныя памагатыя ўсё робяць наадварот – праводзяць парад і абвяшчаюць у пік эпідэміі так званую выбарчую кампанію. Сёння адназначна можна казаць пра прыкметы генацыду ў Беларусі. Для абароны ўласных жыццяў беларусы маюць права на любыя дзеянні.\nСёння шэраг краінаў выставілі юрыдычныя прэтэнзіі ўраду КНР за злачыннае ўтойванне інфармацыі пра эпідэмію каранавірусу, што прывяло да шматлікіх смерцяў і велізарнай эканамічнай шкоды. Лукашэнка не толькі хавае інфармацыю ад грамадзянаў Беларусі, але і праводзіць спланаваную палітыку іх масавага заражэння, якая ўжо прывяла да велізарнай колькасці загінулых.\n– У якім стане да «выбараў» падыходзіць улада і беларускае грамадства?\n– Улады з дапамогай так званых выбараў спрабуюць адарваць увагу ад масавых смерцяў, якія ўжо немагчыма хаваць. Шматлікія адмыслоўцы кажуць, што ў Беларусі каранавірусам заражаныя блізу мільёна чалавек. Мы ведаем, што статыстыка ва ўсіх краінах прыкладна аднолькавая і пры заражэнні такой колькасці людзей – не менш за 20 тысячаў чалавек памруць. Ужо можна казаць, што ў Беларусі памерлі некалькі тысячаў чалавек.\nВелізарны ўдар нанесены па беларускай сістэме аховы здароўя. Каранавірусам заражаныя тысячы медыкаў, многія з іх памерлі. Папоўніць гэтыя страты будзе вельмі цяжка, а наступствы будуць насіць доўгачасовы характар.\nАктыўная частка беларускага грамадства паказала здаровае мысленне і здольнасць да самаарганізацыі. Мы ведаем, што ідэя Народнага карантыну паўстала менавіта знізу і была падтрыманая лідарамі апазіцыі. Беларусы ўсяляк супраціўляюцца вар'яцкім дзеянням уладаў і калі Лукашэнка абвесціў 1 траўня навучальным днём для школьнікаў, 95% беларускіх бацькоў не пусцілі дзяцей на заняткі.\nЛюдзі інтуіцыйна разумеюць, што Лукашэнка сёння дзейнічае таксама, як нямецкія нацысты і іх хаўруснікі падчас Другой сусветнай вайны ў дачыненні да мірнага насельніцтва. Пры ўсёй сваёй разважлівасці і асцярожнасці беларусы пачынаюць актыўна супраціўляцца тым, хто спрабуе іх фізічна знішчыць. Такое не раз бывала ў нашай гісторыі.\n– Падчас «парламенцкіх выбараў» летась беларускія блогеры паставілі пытанне «што далей?». Ці ёсць адказ на гэтае пытанне сёння?\n– У найбліжэйшы месяц, падчас разгару эпідэміі ў нашай краіне, трэба максімальна берагчы здароўе і жыцці нашых родных, блізкіх і сяброў. Асабліва – людзей старэйшага пакалення.\nТаму патрэбны байкот усялякіх ініцыятыў уладаў, якія ставяць жыцці людзей пад пагрозу – парадаў, суботнікаў і так званых выбараў.\nДалей неабходныя калектыўныя дзеянні ў рамках кампаніі грамадзянскага непадпарадкавання дыктатуры. Міжнародная супольнасць і законы будуць на баку беларусаў: рэжым паказаў свой злачынны характар усяму свету. Калі раней мы чулі, што «дыктатура ў Беларусі досыць мяккая, няма масавых забойстваў, як пры іншых рэжымах», то сёння абсалютна ясна што дзеянні ўладаў і іх бяздзейнасць (напрыклад – неўвядзенне карантыну) прывялі да тысячаў і тысячаў смерцяў.\nРазумеючы пагрозу для жыццяў, беларусы могуць выкарыстоўваць для сваёй абароны тыя метады, якія неабходныя ў гэтай сітуацыі: байкот злачынных загадаў і мерапрыемстваў рэжыму, нявыплата падаткаў, забастоўкі, «італьянскія забастоўкі» ў выпадку, калі звычайная забастоўка немагчымая, падрыхтоўка масавых акцый пратэсту ў перыяд, калі эпідэмія пойдзе на спад, збор інфармацыі пра злачынствы рэжыму.\n– Ці ёсць у Беларусі здаровыя сілы, якія маглі б узяць на сябе такую адказнасць?\n– У нашай краіне дастаткова мужных людзей, здольных узначаліць пратэсты і ўвайсці ва Урад Нацыянальнага Выратавання.\nРаней пад асноўны ўдар траплялі прадстаўнікі апазіцыі, грамадзянскай супольнасці і незалежныя журналісты. Нас звальнялі з працы, выключалі з універсітэтаў, мы ішлі ў турмы, нашых лідараў забівалі. Сёння ж Лукашэнка развязаў прамую вайну супраць большасці беларусаў.\nАдной з мэтаў уладаў у гэтай выбарчай кампаніі з'яўляецца спроба задзейнічаць у злачынствах, якія падпадаюць пад вызначэнне генацыду, як мага большую колькасць людзей. Адна рэч – фальсіфікацыя выбараў, іншая – удзел у генацыдзе. Гэта павінны разумець усе, пачынаючы ад чыноўнікаў самага высокага рангу і заканчваючы настаўнікамі, якіх будуць цягнуць у выбарчыя камісіі.\nАднак сітуацыя такая, што тыя, каго Лукашэнка хоча зрабіць ка`тамі, самі аўтаматычна становяцца ахвярамі. Паміраюць вайскоўцы, міліцыянты, дырэктары заводаў, святары, чыноўнікі і настаўнікі. Успышкі захворвання пачынаюцца менавіта пасля дзеянняў уладаў – адмовы ад карантынных мерапрыемстваў, заклікаў прыйсці ў храм, рэпетыцый параду, суботнікаў.\nЛюдзі, якія знаходзяцца ва ўладзе, і тыя, каго хочуць задзейнічаць у гэтых злачынных дзеяннях, ужо разумеюць, што яны самі знаходзяцца ў групе рызыкі. Мы бачым стыхійныя дзеянні беларусаў у самаабароне, cтупень абурэння беларускага грамадства дзеяннямі ўладаў – велізарная. Усё гэта дае падставы меркаваць, што планы Лукашэнкі зазнаюць крах.\nСёння ў апазіцыю да рэжыму перайшла абсалютная большасць насельніцтва, у тым ліку – частка ўладных структураў, якая ўсведамляе, што Лукашэнка смяротна небяспечны для іх саміх. Частка чыноўнікаў ужо сабатуе загады рэжыму і можа выступіць супраць той вузкай групы, якая арганізавала генацыд.\nМне здаецца, што прызначэнне даты «прэзідэнцкіх выбараў» паскарае ўсе працэсы ў Беларусі і развязка наступіць гэтым летам. За арганізацыю масавых забойстваў Лукашэнка будзе адхілены ад улады і адбудзецца міжнародны суд над дыктатарам і ягонымі паслугачамі.\n25.02 СМІ: Лукашэнка і Пуцін пасварыліся ў Сочы 84,826\n23.02 Прымус і нацягнуты ланцужок: у Сочы адбылося самае страшнае для нелегітымнага 79,128\n24.02 Медыкі назвалі фрукт, які зніжае вагу і нармалізуе ўзровень цукру ў крыві 53,762\n23.02 «Абараніце людзей, а не бегайце з маразматыкам з аўтаматам»: моцны зварот капітана АМАПу з Гародні 49,418\n21.02 «Каранік уявіў сябе гэткім абшарнікам і ў сваім хворым розуме летуціць, што ўсе вакол – ягоныя прыгонныя» 40,820\n25.02 Палітолаг: Маем некалькі прычын, праз якія Мядзведзеў прынізіў Лукашэнку 39,396


Расул Гуліеў затрыманы па дарозе ў Баку\n17 кастрычнік 2005, 20:40\nСІМФЭРОПАЛЬ. Лідэр апазыцыйнай Дэмакратычнай партыі Азэрбайджану Расул Гуліеў быў затрыманы сёньня ў Сімфэропалі – па дарозе ў Баку, куды ён вырашыў вярнуцца з ЗША для ўдзелу ў парлямэнцкіх выбарах. У Сімфэропалі Гуліева даставілі ў аддзяленьне міліцыі.\nНачальнік аддзяленьня сімфэропальскай міліцыі Андрэй Іванцоў паведаміў карэспандэнту нашага радыё: “Ён ня быў затрыманы, яму абмежавалі перамяшчэньне па тэрыторыі Ўкраіны ў сувязі з тым, што ён знаходзіцца ў вышуку Інтэрполу з ініцыятывы Азэрбайджану”.\nУлады Азэрбайджану вінавацяць Гуліева ў раскраданьні дзяржаўных сродкаў, сам Гуліеў лічыць гэтыя вінавачаньні палітычна матываванымі.\nРасул Гуліеў ачольваў азэрбайджанскі парлямэнт з 1993 да 1996 году і падаў у адстаўку праз рознагалосьсі з тагачасным прэзыдэнтам Азэрбайджану Гейдарам Аліевым. Апошнія 9 гадоў Гуліеў правёў у палітычнай эміграцыі ў ЗША. У часе перабываньня ў эміграцыі Расул Гуліеў быў абраны старшынём Дэмакратычнай партыі Азэрбайджану.\nСёньня ў Баку былі затрыманыя каля тысячы актывістаў, якія зьбіраліся сустрэць на лётнішчы лідэра Дэмакратычнай партыі Расула Гуліева.


Бенвенута Чэліні з-пад Ружан | Новы Час\nРужаны. Малюнак Напалеона Орды\nГістарычная асоба з ліку жыхароў ваколіц\nБіяграфічныя звесткі Ігната Цэйзіка (1779–1860) нешматлікія. У рускай ды беларускай інтэрнэт-прасторы яны папросту адсутнічаюць. Але ўвідавочыць абрысы гэтага персанажа, цікаўнасць да якога ўзнікла перадусім з-за сяброўства і ліставання з адным з пачынальнікаў віленскай мастацкай школы Янам Дамелем, усё ж магчыма.\nМастак Ян Дамель (аўтапартрэт) быў сябрам Ігната Цэйзіка. На жаль, партрэта самога Цэйзіка аўтару нарыса адшукаць пакуль што не ўдалося\nСын каваля Міхала і Ганны Сабалеўскай (кажуць, што з Падляшша) быў яшчэ і ўнукам Якуба — капітана гвардыі ВКЛ. Нарадзіўся Ігнат у маёнтку Лыскава, што пад Ружанамі. У 1798 годзе закончыў тры класы школы і рушыў у Віленскі ўніверсітэт вучыцца жывапісу ў прафесара, доктара філасофіі (па меркаванні Соф’і Лач, даследчыцы з Беластока) Францішка Смуглевіча.\n«Гістарычная асоба з ліку жыхароў ваколіцаў», — так характарызуе Ігната Цэйзіка мемуарыст Цыпрынус (псеўданім народжанага ў Слоніме Восіпа Антонавіча Пржэцлаўскага). Бацькі Цыпрынуса арандавалі напачатку ХІХ стагоддзя ў Францішка Сапегі мястэчка Ружаны.\nЦыпрынус — масон, што ў пэўнай ступені тлумачыць адсутнасць яго іканаграфічнай выявы, гадаванец Віленскага ўніверсітэта часоў навучання ў ім Адама Міцкевіча. Асоба блізкая да «філамацкай» моладзі, патрыёт свайго краю, які стаў на кар’ерныя драбіны расійскай імперыі — служыў у Міністэрстве ўнутраных спраў ад 1824 года. Тым не менш, у 1829 годзе ён запачаткаваў у Пецярбургу «Tygodnik Peterburgski» на польскай мове, які ў 1833 годзе набыў статус афіцыйнага выдання «Царства Польскага».\nУ сваіх мемуарах Пржэцлаўскі адзначаў, што Цэйзік — асоба багата адораная ад прыроды: музыкант (добра граў на розных інструментах, хораша спяваў), скульптар, выдатны малявальшчык, гравёр і каліграф.\nПа нядзелях, калі мясцовыя арандатары збіраліся ў Ружаны на агульны абед, зазвычай прыязджаў і Цэйзік. Шчодра адорваў дзятву ўласнаручнымі вырабамі накшталт цацак са слановай косці ды бурштыну, адмысловых скрыначак, па-мастацку адштукаваных клетак для птушак. Маці потым доўга выхвалялася перад суседкамі новымі керамічнымі вазамі ды гаршчочкамі, а бацька атрымоўваў у прэзент люлькі з гліны для палення тытуню, драўляныя чубукі, аздобленыя разьбой, і іншую прыемную драбязу.\n«Каб Цэйзік прысвяціў сябе выключна мастацтву, то, безумоўна, свет меў бы ў яго асобе другога Бенвенута Чэліні», — падсумаваў мемуарыст.\nАле карты лёсу расклаліся інакш.\nФальшывы тэатральны білет\nАд 1798 года Ігнат вучыўся на факультэце вытанчаных мастацтваў і літаратуры, у 1802-м перайшоў на фізіка-матэматычны факультэт. Аднак дыплом не атрымаў. Польскія крыніцы сведчаць пра яго цікавасць да хіміі і алхіміі, да французскай філасофіі, гісторыі, літаратуры і мовы. Ці варта казаць, што да зямлі маладзён не вярнуўся.\nХоць жыццё і не надта песціла дробнапамеснага шляхцюка, у якога з уласнасці толькі і засталіся, што «гонар ды годнасць», у роспач той не ўпаў. Пры ім былі мастацкі талент, жывы розум і ахвота да працы. Ён вадзіў сяброўства з мастакамі Янам Дамелем, Язэпам Аляшкевічам, доктарам Юзэфам Лібошчыцам, вядомым матэматыкам таго часу Захарыем Нямчэўскім.\nМаючы выключныя здольнасці да каліграфіі (а попыт на яе быў вялікі) Ігнат паступіў на службу ў канцылярыю Віленскага ўніверсітэта. Загаловак дыплома (8–9 радкоў) каштаваў дзесяць, а то і болей рублёў, тым не менш, грошай Ігнату не хапала. Нават з тым прываркам, што атрымоўваў з продажу жывапісных твораў сяброў. Становішча ўскладнялася яшчэ і тым, што ён, як і ўсе яго сябры, быў вялікім аматарам тэатра. А квіткі каштавалі нятанна.\nВіленскія тэатры пачатку ХІХ стагоддзя, у якіх апрача твораў сусветнай класікі («Рамэа і Джульета», «Атэла», «Эмілія Галоці» і «Скупы»), давалі спектаклі, што сцвярджалі эстэтычныя погляды Асветніцтва, былі «больш незалежныя ад цэнзуры, чым іншыя тэатры Расіі». Таму ўніверсітэцкая моладзь гатовая была ледзь не начаваць у радзівілаўскім палацыку, дзе штотыдзень гралі тры спектаклі. У віленскіх тэатрах таго часу апрача ложаў існаваў «партэр» з лавамі, нумарацыя на якіх адсутнічала.\nСа з’яўленнем у жыцці Ігната Цэйзіка паненкі Марыі Качынскай, з якой у 1805 годзе ён пабярэцца шлюбам і пераедзе ў Слонім, грашовая нястача толькі абвастрылася. І тады ён рашыўся: вырабіў невялічкую партыю тэатральных білетаў, потым яшчэ, яшчэ і яшчэ…\nАле што такое выраб нейкіх тэатральных білетаў, калі падробкі рабіліся на больш высокім узроўні?\nНапалеон, геніяльны карсіканец, да паходу на Расію падрыхтаваўся ўсебакова. Фінансава ў тым ліку. Яшчэ задоўга да вайны на ўскрайку Парыжа была арганізавана невялічкая друкарня падробных расійскіх грошай, буйны ўкід фальшывых асігнацыяў быў зроблены пасля перамір’я ў 1808 годзе.\nДругая кропка вырабу «фальшачкоў» распачала сваю дзейнасць з абвяшчэннем Герцагства Варшаўскага. Апрача таго, у складзе напалеонаўскага войска на Маскву рухалася 34 фургоны «напалеонавак» — падробных расійскіх асігнацыяў, якімі французскія інтэнданты мусілі былі разлічвацца за фураж.\nНапалеонаўская падробка асігнацыі 50 рублёў 1808 г. з вадзяным знакам\nРазам з гэтай паклажай з Францыі рухалася некалькі «перасоўных друкарак». Лёс адной з іх вядомы. Напалеон, расчулены «хлебам-соллю», і ўвогуле цёплым прыёмам яго войска ў Маскве купецтвам і стараабрадцамі, загадаў перадаць адну друкарку праваслаўнай абшчыне «на вечнае карыстанне».\nКуды знікла другая (рэзервовая) друкарка — невядома. Ці не атабарылася яна ў Вільні — горадзе, які Напалеон абвясціў 1 чэрвеня 1812 года сталіцай Вялікага Княства Літоўскага, і дзе будзе абраны Часовы ўрад ВКЛ? На карысць гэтага меркавання і тое, што менавіта ў Вільні было размешчана сховішча падробных грошай.\nДрукарка з абозу Напалеона для вырабу фальшывых расійскіх асігнацый\n«Французскія падробкі асігнацыяў пераўзыходзілі арыгіналы — адрозніваліся больш якаснай паперай, больш выразнымі вадзянымі знакамі, глыбокім рэльефным цісненнем у верхняй частцы банкноты, роўным размеркаваннем літараў у словах асноўнага тэксту», — адзначаюць гісторыкі каштоўных папераў. Быў яшчэ і шэраг іншых прыкметаў, якія дазвалялі адрозніць падробкі ад арыгінала.\nАле мінаюць войны, развейваюцца марныя спадзевы, і сябра юнацтва — Ян Дамель — ужо напісаў палатно «Уцёкі войска Напалеона з Вільні», кінуў незакончанай працу «Пераправа праз Бярэзіну». Жыццё працягвалася. Але пры чым тут Цэйзік?\nТэракотавыя дэкаратыўна-ўжытковыя вырабы Ігната Цэйзіка\nСправа «фальшываманетчыка Цэйзіка»\nТым часам Ігнат Цэйзік разам з усёй сваёй сям’ёй (з ім жылі яшчэ брат Фелікс і швагер Дамінік Тырка) змяніў месца жыхарства. Са слонімскага дома цесця Тамаша Качынскага ён перабраўся ў арандаваны пад Слуцкам фальварак Ханусаўшчызна.\nІ там пачаў дражніць і дзівіць тагачаснае правінцыйнае грамадства сваімі нешараговымі паводзінамі: мала што заклаў і даглядаў элітны сад ды вырабляў цацкі з гліны, але і раздаваў грошы жабракам і валацугам.\nВось як апісваў Цэйзіка адвакат з Валыншчыны (з Камянца), што заблукаў да яго ў пошуках саджанцаў ігрушы «сапяжанкі»: «Заспеў гаспадара фальварку, чалавек невялічкага росту, хударлявага, далікатнага і гасціннага ў атачэнні гурмы жабракоў, які цярпліва слухаў іхнія просьбы і енкі. …Ён шмат і захоплена гаварыў штось пра «памалогію» — галіну садаводства, пра неабходнасць увагі, культывавання і вытворчасці, ураджайнасці і захаванні садовых дрэваў».\nАле неўзабаве ў 1814 годзе на сядзібе Цэйзіка з’явіліся судовы прыстаў ды жандары. Быў зроблены вобшук. Жандары знайшлі ліставанне з віленчукамі і з мастаком Дамелем. А яшчэ друкарскае абсталяванне, фарбу і паперу для вытворчасці казначэйскіх білетаў. Гаспадара абвінавацілі ў прадукаванні фальшывых асігнацыяў імперыі на 65 000 рублёў. На Цэйзіка надзелі кайданкі і разам з памагатымі Феліксам і Дамінікам адвезлі ў вязніцу.\nСправа «фальшываманетчыка Цэйзіка» доўжылася не адзін год і мела на той час моцны розгалас. Дапытвалі ўвесь віленскі асяродак Ігната. Арыштаваных прывезлі ў Мінск. Прафесар матэматыкі Захарый Нямчэўскі праходзіў па справе ў якасці абвінавачанага. Мастак Ян Дамель быў сведкам, але атрымаў пяць гадоў высылкі ў Заходнюю Сібір. Пакаралі амаль усіх.\nГалоўны ж абвінавачваны знік з-пад варты 15 ліпеня 1819 года, і праз пэўны час з’явіўся ў Аўстрыі. Вырак: «Пажыццёвая катаржная праца на нерчынскім рудніку» яму будзе вынесены завочна ў 1820 годзе.\nГульня ў хованкі з імперыяй\nМемуарыст кажа, што і ў Вене Цэйзік займаўся вырабам несапраўдных грошай. Але малаверагодна. Пэўна іншае, расійскія віжы не пакінулі яго ў спакоі. Заўважыўшы пераслед, ён вырабіў дакументы на імя Якуба Чудоўскага і перабраўся на Падол. Арандаваў ва ўладаннях Чартарыйскіх фальварак, з усіх бакоў абкружаны лесам.\nГульня ў хованкі з імперскай уладай доўжылася не адзін год, але скончылася раптоўна. Калі засвяціўся паплечнік Ігната — Фелікс, які купляў гуртамі коней ды валоў, каб прадаваць паштучна, такім чынам, легалізуючы падробныя грошы. Дзесь у Слуцку ці Кобрыне (паводле розных крыніц) той небарака натрапіў на шляхцюка, які пазнаў у ім брата Цэйзіка і пачаў правакаваць апошняга «старой пазыкай» у 300 злотых. Натуральна, што сляды прывялі да Цэйзіка.\nНа паўторным разглядзе справы аднаго разу прыгавораны да пажыццёвай катаргі на нерчынскім рудніку Цэйзік, разам з крыўдамі на неацэненасць яго таленту і незапатрабаванасць грамадствам, заявіў, што дзейнасць яго не была накіравана на ўласнае ўзбагачэнне. Шкоды дзяржаве як сукупнасці грамадзянаў ён не зрабіў, бо фінансавая сістэма краіны, у якой цалкам уладарыць натуральная гаспадарка, задавольвае патрэбы толькі невялікай купкі абраных, блізкіх да адміністрацыі асобаў. Сваёй жа мэтай ён ставіў пабольшваць інфляцыю і тым самым паслабляць расійскую сістэму. І такім чынам працаваць на вызваленне зняволеных народаў, дамагаючыся аднаўлення Рэчы Паспалітай і вяртання ў дзеянне Канстытуцыі 3 мая.\nУ Табольску пакараны жыў законапаслухмяным жыццём, якое нават выклікала сімпатыю і давер у мясцовых паліцыянтаў. Мастацкі талент і апантаная працаздольнасць так падкупілі тамтэйшую адміністрацыю, што адпраўку ў самую страшную турму —«нерчынскі руднік» замянілі на расканвойнае ўтрыманне ў Табольску. Знайшоўся нават дабрадзей Пётр Машынскі, з былых высланых, які з уласных сродкаў прызначыў мастаку стыпендыю.\nТабольск, від з Успенска сабора (фота з калекцыі С.М. Пракудзіна-Горскага, 1912)\nЖыццё наладжвалася. У Табольску Ігнат Цэйзік другі раз пабраўся шлюбам. Тут у яго нарадзілася двое сыноў, ён пабудаваў уласны дом. Тут быў ацэнены яго мастацкі талент — ну, не вытанчанага графіка, дык скульптара малых формаў. Яго выраб — дэкаратыўнае блюда (копія ў Цюменскім музеі) атрымаў цэсарэвіч Аляксандр (будучы Аляксандр ІІ), калі праязджаў праз Табольск.\nУсю дробную пластыку дэкаратыўна-ўжытковага характару — кубкі, вазы, блюды, шклянкі, цукроўніцы, статуэткі — Ігнат Цэйзік рабіў з гліны. Таксама, як і абразы, партрэты ды рэльефныя сюжэтныя кампазіцыі, якімі могуць ганарыцца музеі Чыты, Краснаярска, Табольска, Іркуцка, Масквы і Пецярбурга.\nЯшчэ яго працы захоўваюцца ў Музеі Нарадовым у Варшаве, Музеі Войска Польскага, Нацыянальным музеі Кракава, Віленскім мастацкім і Нацыянальным музеі Літвы, Нацыянальным музеі вытанчаных мастацтваў у Каўнасе.\nУ месцах ссылкі рабіць партрэты пакараных было забаронена. Але пагроза пакарання не перашкодзілі Ігнату Цэзіку зрабіць партрэт-барэльеф дзекабрыста Аляксандра Міхайлавіча Мураўёва (1801–1853), які зараз захоўваецца ў Інстытуце рускай літаратуры («Пушкінскім доме»). Калі ўлічыць, што пакаранне ў ваколіцах Табольска адбывалі рускія дзекабрысты Аненкаў, Арбузаў, Барацянскі, Ентальцаў, Штэйнгель і Свістуноў, то не выключаны і іншыя знаходкі.\nСустрэча з духоўным братам, або Эпілог\nГром грымнуў, як і заўжды бывае, знянацку, у сярэдзіне 1840-х, калі Ігнат Цэйзік, якому было ўжо за 60, невядома з якой патрэбы наважыўся чаканіць срэбраную манету… «Пошукі сябе ў новым матэрыяле» закончыліся хутка — у Акатуйскім рудніку, «пажыццёва прыкутым да вазка» з пародай.\nНе факт, але расійская даследчыца Ямшчыкова-Алтаева запэўнівае, што там Ігнат сустрэўся са сваім духоўным братам, католікам Міхаілам Луніным. Рускі Праметэй, аўтар трактата «Позірк на таемнае грамадства» быў прыкаваны ў тым жа рудніку кайданамі да сцяны.\nПасля ладнага дзясятка гадоў працы пад зямлёй, у 1857 годзе Ігнат Цэйзік «па старасці» выйшаў з шахты і атрымаў дазвол на пасяленне ў Верхнядзвінску, а неўзабаве і ў Іркуцку, дзе шчодра вырабляў шматлікіх Будаў для «брацкага бурацкага народа». Апрача таго ў Сібіры пачалася мода на мастака, яго тэракотавыя рэчы, ужытковыя, дэкаратыўна-ўжытковыя, а таксам мастацкія — абразы ды сюжэтныя пано — пачалі падрабляць «пад Цэйзіка» і тыражаваць іх… Баюць таксама, што стары і нямоглы мастак паспрабаваў вярнуцца да вырабу грошай…\nЯк ужо было адзначана, творы гэтага мастака захоўваюцца шмат дзе, толькі не ў Беларусі. Дадамо, што, на нашае адчуванне, лепшы з твораў Цэйзіка набыў высланы за ўдзел у нацыянальна-вызваленчым паўстанні 1863 года Козел-Паклеўскі. Гаворка пра шматпланава-кампазіцыйны тэракотавы аўтапартэт мастака. Агульную плошчу выявы займае сумнавядомая турма — Акатуйскі руднік, за якім — паселішча, што прыляпілася да гарыстага краявіду з заходзячым ці ўзыходзячым сонцам. На другім плане — штольня і некалькі катаржанаў з вазкамі, поўнымі руды. На першым плане Цэйзік у рыззі, прыкуты да вазка, поўнага пароды. Твар сувора-змрочны, з глыбокімі зморшчынамі, вочы пільна ўглядаюцца ў толькі яму бачную далячынь Новага Часу.\nMiesca naradzennia Cejzyka dakladne nia wiadoma, sp.Mróz Beata, na jakuju use spasylajucca, nia gaworyc pra Lyskowo, a pra Podliasse, a geto juz roznica! Mozliwa ten Łyskuw - wies na Podliassi.\nArtykul calkam peradrany z Ernesta Szuma z Białaj, dobre hiba wyjawy dadali! I za ten diakuj!\nУ дадатак да папярэднега - цалкам згодзен: у Лыскаве маёнткаў не было - гэта мястэчка! Хіба што каля Лыскава, але тады была б асобная назва!\nВерхнедзвінск - у Віцебскай вобласці!))) Гаворка ідзе пра Верхнеудзінск - сёння Улан-Удэ, другі бок Байкала ад Іркуцка!


У Расіі стартавалі выбары ў Дзярждуму. Што пра іх трэба ведаць - Салiдарнасць\nЗ 17 па 19 верасня расіяне абіраюць дэпутатаў Дзяржаўнай думы новага склікання. Гэтыя парламенцкія выбары ў Расіі, хутчэй за ўсё, стануць найменш свабоднымі за ўсе постсавецкія гады, піша Наша Ніва.\nПасля 2020 года і канстытуцыйнай рэформы пачаўся новы этап у палітычнай гісторыі Расіі. Апазіцыя разгромленая, суды перасталі выконваць нават фармальныя правілы, статусам замежнага агента таўруюць найлепшыя медыя. Пры гэтым цікавасць грамадства да палітыкі падае.\nФармальна ў расійскіх выбаршчыкаў ёсць выбар. «Адзіная Расія» — не адзіны варыянт: у выбарчым бюлетэні больш за дзясятак партый, ад камуністаў да нацыяналістаў.\nАле гэтыя сістэмныя партыі кантралююцца Крамлём. Ім дазволена ўдзельнічаць, таму што яны не разглядаюцца як пагроза: яны ўхваленыя праціўнікі ў сістэме «кіраванай дэмакратыі».\nРаней расійскія выбары нагадвалі тэатральную пастанову. За партыямі-спойлерамі было цяжка зразумець, хто ёсць хто. Але сёлета Крэмль, падобна, адмовіўся нават ад фасада і імітацыі, прыбраўшы нават ілюзію выбару.\nПрайшлі тыя часы, калі рэжым Уладзіміра Пуціна мог забяспечыць дамінаванне сваёй партыі з дапамогай традыцыйных метадаў, такіх як прымус дзяржаўных службоўцаў, кантроль над СМІ або адхіленне апазіцыйных кандыдатаў.\nУсе гэтыя метады ўсё яшчэ існуюць, але, падобна, яны больш не працуюць. Расіяне стамляюцца ад двух дзесяцігоддзяў праўлення аднаго чалавека, таму Крэмль шукае новыя спосабы падаўлення вальнадумства.\nЯк падыходзіць да выбараў расійская ўлада\nПяць гадоў таму, у 2016 годзе, «Адзіная Расія» ішла ў Думу на хвалі папулярнасці з акупацыяй Крыма. Цяпер яна ідзе на выбары на фоне шматгадовай эканамічнай дэпрэсіі, беднасці, а таксама ёю ж і прынятых непапулярных рашэнняў — павышэння пенсійнага ўзросту і абнулення тэрмінаў Пуціна.\nНават апытанні дзяржаўных сацыёлагаў паказваюць, што кіруючая партыя «Адзіная Расія» мае самыя нізкія рэйтынгі з 2008 года (у адрозненне ад рэйтынгаў самога Пуціна, які яшчэ карыстаецца шырокай падтрымкай расіян).\nАпытанне незалежнага Левада-цэнтра паказала, што толькі 27% расіян гатовыя прагаласаваць за партыю. У Маскве гэтыя рэйтынгі яшчэ меншыя — каля 15%. Паводле апытання, праведзенага Левада-цэнтрам, 57 адсоткаў расіян ва ўзросце ад 18 да 24 гадоў не хочуць, каб Пуцін заставаўся ва ўладзе пасля заканчэння яго тэрміну паўнамоцтваў у 2024 годзе.\nУ вялікіх гарадах становішча «Адзінай Расіі» яшчэ горшае. Унутранае апытанне паказала, што 55% жыхароў Масквы заявілі, што падтрымалі б незалежнага кандыдата або апазіцыянера.\nЭканамічная стагнацыя, памылкі ў барацьбе з каранавірусам, экалагічныя праблемы ў рэгіёнах падарвалі падтрымку партыі.\nАле нізкая падтрымка ў расійскіх умовах зусім не азначае, што партыя не возьме большасць. Партыя можа перамагчы на выбарах дзякуючы фальсіфікацыям, нядопуску незалежных кандыдатаў, запалохваннем выбаршчыкаў і подкупам, агульнай пасіўнасцю большасці расіян.\nНягледзячы на не самую высокую падтрымку партыі, па партыйных спісах абіраецца палова дэпутатаў (225 чалавек). Іншая палова — у аднамандатных акругах. Таму «Адзіная Расія» ўсё ж зможа атрымаць абсалютную большасць у расійскім парламенце.\nЯк паказваюць вынікі сацыяльных апытанняў, упэўнена расце рэйтынг галоўнай апазіцыйнай сілы ў парламенце — КПРФ.\nУ адрозненне ад Беларусі, вынікі апытанняў у незалежных і дзяржаўных расійскіх сацыялагічных службах амаль супадаюць, агулам ім можна давяраць, лічбы даволі праўдападобныя.\nСтратэгія — выжыць\nУ адрозненне ад мінулых гадоў, крамлёўскія палітычныя тэхнолагі цалкам сканцэнтраваны на тым, каб захаваць асноўнае электаральнае ядро «Адзінай Расіі», а не імкнуцца прыцягнуць людзей з іншымі поглядамі.\nНе дзіўна, што спіс кандыдатаў ад «Адзінай Расіі» ўзначальваюць два палітычныя цяжкавагавікі, якія ўвасабляюць канфрантацыю краіны з Захадам — міністр абароны Сяргей Шайгу і міністр замежных спраў Сяргей Лаўроў. Выбар гэтых дзвюх фігур з'яўляецца паказчыкам уласнай стратэгіі выжывання Пуціна.\nМабілізацыя і беспрэцэдэнтныя рэпрэсіі выкліканы не толькі хваляваннямі Крамля за вынікі выбараў, але таксама леташнімі дэманстрацыямі ў Беларусі.\nНавальны ў турме\nПершым сур'ёзным сігналам аб узмацненні жорсткасці расійскіх уладаў да палітычнай апазіцыі стала атручванне Аляксея Навальнага летась.\nАпазіцыянер Навальны са студзеня пасля вяртання з Нямеччыны знаходзіцца ў турме па палітычна матываваных абвінавачваннях. Упершыню ў найноўшай гісторыі Расіі з’явіўся лідар-палітвязень, і знаходжанне Навальнага ў турме ставіць пад сумнеў легітымнасць Пуціна.\nРэгіянальныя структуры Навальнага ў чэрвені 2021 года атрымалі статус «экстрэмістаў» і ліквідаваныя.\nГэта прывяло да судовага пераследу сотняў людзей, звязаных з гэтымі групамі. Парламент таксама хутка зацвердзіў закон, які забараняе людзям, звязаным з экстрэмісцкімі арганізацыямі, прэтэндаваць на выбарную пасаду.\nМногія саратнікі Навальнага з’ехалі з краіны, некаторых пасадзілі. Каля чвэрці так ці інакш застаюцца палітычна актыўнымі.\nАле ніхто з яго каманды не балаціруецца. Каля 50 сайтаў, якія кіруюцца Навальным і яго паплечнікамі, былі заблакаваныя.\nНекаторым іншым актывістам з больш памяркоўнай апазіцыяй не дазволілі балаціравацца толькі таму, таму што яны публічна падтрымлівалі Навальнага.\nНавальны і яго каманда распрацавалі стратэгію «Разумнае галасаванне». Канцэпцыя прадугледжвае галасаванне на аднамандатных акругах за кандыдатаў, якія не з'яўляюцца чальцамі «Адзінай Расіі», але могуць скласці ім канкурэнцыю і маюць найлепшыя шанцы. Стратэгія не прадугледжвае падтрымкі канкрэтнай партыі, яна заклікана пазбавіць галасоў «Адзіную Расію».\nСтратэгія раней спрацавала на некалькіх рэгіянальных выбарах. На выбарах у Масгардуму ў 2019 годзе Цэнтральная выбарчая камісія зняла некалькіх апазіцыйных кандыдатаў.\nЗ дапамогай «Разумнага галасавання» выбаршчыкі проста перадалі свае галасы Камуністычнай партыі і іншым кандыдатам, якія былі зарэгістраваныя ў бюлетэні. Кандыдаты ад апазіцыі атрымалі 20 з 45 месцаў у гарадскім савеце Масквы, а на рэгіянальных выбарах у мінулым годзе «Адзіная Расія» страціла большасць у заканадаўчых органах у трох гарадах.\nМенавіта «Разумнае галасаванне» можа дадаць хоць нейкую інтрыгу да выбараў, да якіх дапусцілі так мала апазіцыянераў.\nСёлета актывісты «Разумнага галасавання» адсочваюць і аналізуюць тысячы выбарчых кампаній. Па выніку маніторынгу ініцыятыва адабрала для падтрымкі каля 1300 кандыдатаў — не толькі для галасавання ў Дзяржаўную Думу, але і для розных рэгіянальных выбараў.\nУ спіс «Разумнага галасавання» трапіла 137 кандыдатаў у Дзярждуму ад КПРФ, якія балаціруюцца па аднамандатных акругах. Усяго акруг 225. На другім месцы па папулярнасці аказаліся кандыдаты партыі «Справядлівая Расія — Патрыёты — За праўду» — іх 48. На трэцім месцы — кандыдаты ад ЛДПР, іх 20.\nЯшчэ ў спісе апынуліся 10 кандыдатаў ад «Яблыка», пяць — ад «Новых людзей», двое — ад «зялёных», па адным — ад «Камуністаў Расіі» і «Партыі росту». Таксама ў спісе адзін кандыдат, які ідзе на выбары ў парадку самавылучэння.\n«Разумнае галасаванне» часта крытыкуецца самой апазіцыяй за тое, што яно часта падтрымлівае не тых, хто шчыра супраць палітыкі Крамля, а кандыдатаў-спойлераў ад сістэмнай апазіцыі, якія амаль заўсёды прытрымліваюцца лініі Крамля. Не зусім прыемна галасаваць не за ідэальнага кандыдата, які асабіста вам пасуе, а за чалавека, які непрыемны стылістычна і ідэалагічна.\nКаманда Навальнага сцвярджае, што «Разумнае галасаванне» гэта не галасаванне за ідэальнага кандыдата, а, хутчэй, перамога над «Адзінай Расіяй» і выклік планам Пуціна.\nУ чэрвені 2021 года расійскія цэнзары запатрабавалі Google закрыць сайт «Разумнага галасавання». Таксама ўлады запатрабавалі ў Apple і Google выдаліць мабільную праграму, распрацаваную камандай Навальнага для прасоўвання «Разумнага галасавання».\nЯны таксама запатрабавалі, каб Google і Яндэкс выдалілі спасылкі на «Разумнае галасаванне» з вынікаў пошуку.\nТэхналагічныя змены ўзмацняюць параною Крамля. Новыя інтэрнэт-выданні Крамлю складаней кантраляваць, чым традыцыйныя газеты і тэлевізійныя каналы. Апытанні грамадскай думкі ў Расіі паказваюць, што энтузіязм у дачыненні да Пуціна зніжаецца, асабліва сярод моладзі. Таму Крэмль і спрабуе ўзяць пад кантроль інтэрнэт.\nНапрыклад, Раскамнагляд абмежаваў доступ да сайта Міхаіла Хадаркоўскага з інфармацыяй пра кандыдатаў у Дзяржаўную думу. На сайце былі апублікаваныя біяграфічныя даныя кандыдатаў па аднамандатных акругах. Профілі таксама змяшчалі інфармацыю аб тым, як кандыдаты ставяцца да паправак у Канстытуцыю і палітвязняў.\n«На сайце мы <…> тлумачылі, за каго галасаваць нельга. Гэта балючая для ўлады тэма», — пракаментаваў бізнэсмен у сваім тэлеграм-канале.\nСам ён на выбары не пойдзе галасаваць, бо лічыць гэта бессэнсоўным: «Цяпер гаворка пра ўладу не ідзе, гэта не выбары ў гэтым сэнсе, гэта нейкае выказванне вамі свайго стаўлення. Пра якое, хутчэй за ўсё, ніхто не даведаецца».\nРаскамнагляд папярэдзіў, што ў верасні пратэстуе блакаванне шэрагу замежных інтэрнэт-пратаколаў, якія хаваюць імя сайта, уключаючы DoH. Такія пратаколы могуць ускладніць блакаванне доступу да забароненых рэсурсаў.\nБлакаванне сучасных пратаколаў шыфравання прывядзе да зніжэння прыватнасці і бяспекі ў рунэце. Акрамя таго, можа быць абмежаваны доступ да папулярных рэсурсаў, напрыклад браўзера Firefox.\nУ пачатку верасня Раскамнагляд заблакаваў у Расіі шэсць VPN-сэрвісаў, уключаючы такія папулярныя, як ExpressVPN і Nord VPN. У канцы мая ведамства папярэдзіла, што абмяжуе доступ да VPN-сэрвісаў, якія не прывядуць сваю працу ў адпаведнасць з законамі Расіі.\n2021 год можа стаць годам, калі Расія канчаткова ператворыцца з гібрыднага рэжыму ў жорсткую аўтакратыю.\nЗначнай частцы крытыкаў Пуціна не дазволілі балаціравацца ў якасці кандыдатаў у Думу.\nЗа апошнія гады ліквідавана шмат няўрадавых арганізацый, грамадскіх аб’яднанняў, прынята рэпрэсіўнае заканадаўства адносна так званых «замежных агентаў».\nВыбарчыя камісіі масава знімалі апазіцыйных кандыдатаў за «падробленыя» подпісы. Некаторыя маладыя кандыдаты ад апазіцыі былі прызваныя ў войска або шпіталізаваныя. Іншым выстаўлялі абвінавачванні ва ўжыванні наркотыкаў. Крэмль нават распрацоўваў фальшывыя сайты «Разумнага галасавання», каб збіць з панталыку выбаршчыкаў.\nЦіск таксама ўзмацніўся на незалежныя СМІ і праваабаронцаў: на іх навесілі ганебныя цэтлікі «замежных агентаў» і «непажаданых арганізацый».\nСёлетнія рэпрэсіі з’яўляюцца значна больш жорсткімі за ранейшыя. Гэта не значыць, што папярэднія расійскія выбары былі свабоднымі і справядлівымі. Але метады, якія выкарыстоўваюцца для падаўлення апазіцыі, былі танчэйшыя.\nЦіск на дзяржаўных прадпрыемствах\nАпытанне сацыялагічнага агенцтва УЦВГМ (ВЦИОМ) паказала, што 14 адсоткаў усіх супрацоўнікаў, якія працуюць на прамысловых прадпрыемствах у Расіі, былі вымушаныя зарэгістравацца для галасавання пад ціскам начальства, а больш за палову рэспандэнтаў заявілі, што кіраўнікі абмяркоўвалі з імі тэму выбараў.\nУжо традыцыйна ў Расіі пасля кожных выбараў у інтэрнэце з’яўляюцца дзясяткі відэаролікаў, на якіх начальнікі дзяржаўных прадпрыемстваў мабілізуюць сваіх супрацоўнікаў для галасавання з выбарчымі «каруселямі».\nПуцін напярэдадні выбараў падпісаў указ аб адначасовых грашовых выплатах усім грамадзянам, якія атрымліваюць пенсію. Ён прапанаваў выплаціць вайскоўцам па 15 тысяч расійскіх рублёў (207 даляраў), а звычайным пенсіянерам — па 10 тысяч расійскіх рублёў (138 даляраў). Крытыкі Крамля лічаць гэта звычайным подкупам выбарцаў.\nВылучэнне на выбары двайнікоў-спойлераў — кандыдатаў з аднолькавым або падобнымі імёнамі і прозвішчамі, якіх выкарыстоўваюць для адабрання галасоў у таго ці іншага прэтэндэнта — адна з самых папулярных «брудных» тэхналогій.\nСёлета самай вядомай ахвярай «двайнікоў» стаў апазіцыянер Барыс Вішнеўскі, кіраўнік фракцыі «Яблыка» ў Пецярбургскім заканадаўчым сходзе. У гарадскі парламент ён вылучаецца па аднамандатнай акрузе №2 у Цэнтральным раёне горада. Сярод яго канкурэнтаў — яшчэ два Барысы Вішнеўскія. Ад арыгінальнага кандыдата яны адрозніваюцца толькі іменем па бацьку.\nДвайнікі адпусцілі бароды і цяпер нават знешне нагадваюць апазіцыянера. Выбаркам зацвердзіў макет плаката з фотаздымкамі ўсіх траіх у шэраг — ён будзе вісець на выбарчых участках акругі.\nСупернікі Вішнеўскага сталі яго цёзкамі непасрэдна перад выбарамі.\nАпошнія гады ў Расіі пачало развівацца электроннае галасаванне. Але ў 2020 годзе падчас рэферэндуму па папраўках у Канстытуцыю ў Маскве і Ніжагародскай вобласці ўзніклі сур'ёзныя анамаліі пры правядзенні анлайн-галасавання: прагаласавала больш людзей, чым было зарэгістравана. На адным участку выбаршчыкаў аказалася на 217 працэнтаў больш, чым павінна было.\nКрытыкі Крамля кажуць, што ўлады прымушаюць некаторых выбаршчыкаў рэгістравацца і галасаваць анлайн, каб схаваць махінацыі з галасамі.\nВыбары характарызуюцца таксама праблемамі з незалежным назіраннем. У мінулым месяцы АБСЕ абвясціла, што не будзе адпраўляць назіральнікаў на выбары ў Расіі ўпершыню за амаль тры дзесяцігоддзі з-за сур'ёзных абмежаванняў, накладзеных расійскімі ўладамі на місію.\nВядучая расійская маніторынгавая арганізацыя «Голас» за месяц да парламенцкіх выбараў таксама была прызнаная «замежным агентам».\nСтомленасць ад 20-гадовага праўлення Пуціна прыкметна расце, асабліва сярод моладзі ў вялікіх гарадах.\nМожна было б чакаць, што сапраўдныя праціўнікі рэжыму калі не выйграюць выбары, то хаця б пройдуць у парламент і ператвораць яго ў месца для дэбатаў і дыскусій. Але Крэмль імкнецца не толькі захаваць сваю большасць, але і не дапусціць ніводнага рэальнага апазіцыянера ў парламент. Нават адзін такі чалавек успрымаўся б уладамі як экзістэнцыяльны крызіс.\nЦі ёсць у выбарах сэнс?\nКанкурэнтныя выбары і, што больш важна, адносна сумленны падлік галасоў магчымыя ў буйных гарадскіх цэнтрах, такіх як Масква, Санкт-Пецярбург, Екацерынбург, Новасібірск і Хабараўск. Хабараўск нечакана стаў цэнтрам пратэсту цягам некалькіх тыдняў у жніўні 2020 года.\nНасуперак папулярнаму меркаванню, выбары маюць вялікае значэнне для аўтарытарных рэжымаў, і Пуцін доўгі час карыстаўся выбарамі як інструментам для ўмацавання свайго іміджу лідара, што карыстаецца незвычайнай папулярнасцю. Перамогі «Адзінай Расіі» з'яўляюцца часткай гэтага вобразу.\nРасійскія ўлады працягваюць абвінавачваць Захад у тым, што ён нібыта імкнецца ўмяшацца ў выбары і дыскрэдытаваць іх.\n«У Крамля няма сумненняў у спробах умяшання ў выбары ў Расіі», — заявіў прэс-сакратар Пуціна Дзмітрый Пяскоў.\n«Звесткі аб умяшанні ў выбары ў Расіі, якія былі перададзеныя амбасадару ЗША Джону Салівану, досыць сур'ёзныя», — адзначыў кіраўнік расійскага МЗС Сяргей Лаўроў.\n«Мэтанакіраваная праца па дыскрэдытацыі выбараў у РФ вядзецца з небывалым размахам, яна добра аплачваецца заходнімі «партнёрамі», — сцвярджае кіраўніца ЦВК Расіі Эла Памфілава.\n«Распрацоўшчыкі «Разумнага галасавання» так ці інакш звязаныя з Пентагонам», — за тыдзень да выбараў у Дзярждуму сказала прадстаўніца МЗС Расіі Марыя Захарава.\nСредний балл - 2.8 (оценок:9)


Cіло для “часціцы бога”\nГалоўная » Навіны » Cіло для “часціцы бога”\nкаб ты абудзіўся маўклівым\nу руках нерухомасьці\nў сэрцы рэчы\nЗбігнеў Гербэрт. Строфы пантэіста\n(пераклад Андрэя Хадановіча)\nУ гэтым тэксце не будзе цытат, разбору “мастацкіх сродкаў” і іншых атрыбутаў рэцэнзіі. Таму што гэта не рэцэнзія. Гэта канстатацыя выключнасці таго, што стварыў Ілля Сін.\nА яшчэ таму, што прэпарацыя матылька тлумачыць яго будову, забіваючы. А я хачу распавесці пра палёт.\nПісьменнікі, а перад імі – воінства бардаў, друідаў ды іншых адвеку біліся над адной звышзадачай: узнавіць жыццё. Зразумець свет, яго законы, а потым – стварыць свой. Дэміургі і сізіфы адначасова.\nЯк у матэрыяльнай мадэлі Сусвету існуе базон Хігса, “часціца бога”, так і ў мастацтве ёсць няўлоўная часціца, без якой – ніяк, а ўхапіць – немагчыма (асабліва сачком літаратуразнаўства). Адзінае, што застаецца – адчуваць.\nПрысутнасць гэтай часціцы змяняе ўсё. Нагрувашчванні словаў робяцца жывым творам. Гэты твор дыхае, пульсуе, змяняе светапачуванне чытача.\n“Libido” Іллі Сіна – якраз такі твор.\nЛюбы матэрыял, які выкарыстоўвае мастак, – толькі сродак стварэння абалонкі для ўнутранага агню. Не больш. Геніяльнасць Ван Гога не ў тым, як ён кладзе фарбы. А ў тым, што пакладзеныя фарбы пакінулі па сабе, што паміж імі. Не ў саміх словах, напісаных Вірджыніяй Вулф, але ў той прасторы, якую яны стварылі. Не ў нотах, якіх усяго сем штук, але ў канструкцыі, якую яны будуюць, каб зафіксаваць стан, эмоцыю, libido.\nСпрабуючы знайсці для сябе адказ датычна таго, што такое мастацтва, я прыйшла да метафары з гаршчкамі. Калі чалавек адкрыў для сябе агонь (libido, сіла мастацтва – называйце як хочаце), ён задаўся мэтай захаваць яго. Ён зляпіў гаршчок.\nІншыя людзі сталі рабіць тое ж. Каб захаваць і перадаць агонь, яны ляпілі гаршчкі, і справа гэтая стала абрастаць рознага кшталту ўскладненнямі. Гаршчкі займелі мноства відаў, канфігурацый і калібраў (жанры); іх сталі ўпрыгожваць арнаментамі, малюнкамі, фарбаваць ва ўсе колеры вясёлкі (стылі); іх ляпілі з розных відаў гліны ды іншых матэрыялаў (мовы). Дайшло да таго, што гаршчкамі сталі мерацца як паказальнікамі ўмельства. Спаборнічалі ў колькасці і вынаходлівасці.\nІ ў нейкі момант забыліся, што галоўнае – агонь, а не глінянае чарэп’е.\n“Libido” – вяртанне таго самага агню.\nУ працяг метафары, некаторыя з апошніх водгукаў на кнігу Сіна бачацца мне гарачымі, безумоўна шчырымі, але бессэнсоўнымі па сваёй сутнасці развагамі гаршэчнікаў.\nНазва кнігі – гульня вышэйшага парадку. Яна не толькі азначае змест твора – жыццё, разбітае на кропкі быцця. Застылае ў часавых адрэзках, як жамяра ў бурштыне. Сам твор і ёсць увасабленне libido.\nСловы “жыццё” і “застылае” кепска між сабой стасуюцца, гэта праўда. Але дакладнае апісанне паасобных момантаў, станаў герояў, іх грубых ці вострых рэплік, звыклых прадметаў – найлепшы метад, які толькі мог абраць аўтар. Узяць кіно: гэта рух, аднак створаны ён шэрагам застылых, “мёртвых” карцінак-кадраў.\nУ аснове кнігі – жыццяпіс Марыі, былой порнаакторкі. Гандаль целам пры жывой душы прыводзіць да таго, што абясцэньваецца не толькі ўласнае Я, але ўвогуле – матэрыяльнасць свету. Закон аб усепераможным святле і справядлівасці адпрэчаны. Калі мажліва такое, а неба на зямлю не падае, у чым праўда? Як жыць?\nА праўда ў самім жыцці.\nГалоўны чытач Беларусі неяк бедаваў, што ў нас няма “Вайны і міру”. Хто можа, перадайце яму, калі ласка, што турбавацца з гэтай нагоды больш не трэба.\nСловы ў тэксце Сіна працуюць як кропкі каардынатаў: чытаць трэба не іх, а прастору, якую яны акрэсліваюць. Гэта літаратура самага высокага кшталту: яна не проста апісвае жыццё, але мадэлюе яго. Якім чынам аўтар дасягнуў такога эфекту, я не ведаю. Я не ўпэўненая нават, што ён разумее, наколькі важную рэч стварыў.\nНе раз казалі, што першакрыніцай для гісторыі Марыі стала “Жыціе Марыі Егіпецкай”. Аўтар хацеў стварыць своеасаблівы “рэмейк” пісання. Марыя Егіпецкая – хрысціянская святая, заступніца жанчын, якія каюцца, а шырэй – усіх, хто дасягнуў дна і цяпер хоча ад яго адштурхнуцца.\nАле ўсё гэта аказалася няважным. То бок, гэта мела значэнне напачатку, калі твор толькі задумваўся, бо давала аўтару першасны алгартым для дзеяння. Інструкцыю лепкі гаршчка. Але вынік аказаўся больш важным за схему. Калі б Сін адкінуў першакрыніцу, не стаў пісаць заключны раздзел з выкупленнем Марыяй грахоў (перанараджэннем) і “Малітву…” (якая, у прынцыпе, вытлумачае ўсю кнігу, з’яўляецца сціслым ідэйным пераказам у паэтычнай форме) – дык вось, калі б нічога гэтага не было, а засталіся толькі блуканні Марыі па мёртвым горадзе і сцэнкі з жыццяў суседзяў-самнамбулаў, мастацтва нікуды б не знікла.\nПрызнацца, “Малітва…” мяне нават засмуціла. Так, трошачку. Як ключык да куфра, які ты мог і хацеў адкрыць без ключа.\nЧаму Сін абраў хрысціянскі канцэпт для вырашэння пытання чалавечага быцця? Бо гэта светапогляд аўтара.\nЧаму звярнуўся да вобразу грэшнай Марыі? Вось тут цікавей. Як казаў Флабэр, “мадам Бавары – гэта я”. Не ў тым сэнсе, што грэшніца Марыя – Ілля Сін. Архетыповы вобраз выкуплення граху бачыцца мне адным з прачытанняў анталагічнай праблемы: барацьба матэрыяльнага і духоўнага. Плоцевасць для чалавека – рэальная, яе, груба кажучы, можна памацаць. Але яна мае заканчэнне, то бок гэта рэч апрыёры мёртвая.\nКалі так, што трымае прадметы, арганізмы, стыхіі разам? Што не дазваляе сусвету скаціцца да незваротнай энтрапіі? Ёсць невядомая сіла, вышэйшы закон быцця, які трымае раўнавагу. Нехта шукае для яе азначэнне і вытлумачэнне ў рэлігіі. Хрысціянства – толькі адзін з “метадаў” прачытання.\nВыкупленне граху ў такім ключы – гэта надзея цела на жыццё ў новым выглядзе, па-за матэрыяй. Марыя адчувае гэтую магчымасць; яна дайшла да разумення ілюзорнасці матэрыі, шукае выйсця на іншы ўзровень. Аддадзенае на здзек цела абвострыла канфлікт, стала каталізатарам. Вобраз Іншага – гэта зусім не чаканне нейкага там рамантычнага каханка; гэта прага дапамогі, чаканне збавіцеля.\nСін, апісваючы мярцвяцкую атмасферу безыменнага, бясконца існага і паўсюднага топасу, здолеў ухапіць гучанне гэтай безыменнай сілы. Яго тэкст спрацаваў як сіло для той самай “часціцы бога”.\nІ немінуча ўзнікае складанасць: для таго, каб адчуць гэта (аднаго інтэлекту мала, адкуль, уласна, і ўсе канфлікты, датычныя мастацтва), трэба быць “трошку Марыяй”. Трэба быць на адной хвалі з аўтарам. Хоць раз пабываць у памежным стане, пасля якога матэрыяльны свет бачыцца табе дэкарацыяй. (Пра дэкарацыі, дарэчы, Сін таксама не раз згадвае).\nГэтая кніга патрабуе часу. Адмысловых наладаў свядомасці і слыху, чуйнага да высокай, пранізлівай частаты. Крытык, у практыцы якога здарылася такая кніга, можа лічыцца шчаслівым.\nТэгі: крытыка, Кнігарня пісьменніка, Ілля Сін


19 верасень 2019, 19:40\nСправа налічвае 61 том. Акрамя экс-мэра, на лаве падсудных яшчэ мясцовы прадпрымальнік Генадзь Шыбко і дырэктарка фірмы зь Менску Натальля Тоўкач. Паводле сьледзтва, яны перадавалі Юрыю Шараму грошы за садзейнічаньне ў рэалізацыі інвэстпраектаў па пабудове ў Жодзіне двух шматпавярховікаў.\nАкрамя атрыманьня хабару, Юрыя Шарага вінавацяць у службовых злоўжываньнях з нанясеньнем дзяржаве шкоды больш як на 30 тысяч рублёў і ў перавышэньні ўлады. Паводле сьледзтва, Шары, калі яшчэ працаваў першым намесьнікам старшыні Жодзінскага гарвыканкаму і потым на пасадзе старшыні, садзейнічаў мясцоваму прадпрымальніку Максімовічу і ягонай сям’і. У тым ліку нібыта забясьпечваў ім з парушэньнем закону спрыяльныя ўмовы для бізнэсу. Доказаў гэтаму сьледзтва сабрала дзясяткі тамоў.\nШмат якія матэрыялы сьледзтва грунтуюцца на дадзеных праверкі Камітэту дзяржкантролю. Што да перавышэньня ўлады Шарым як кіраўніком гораду — дык тут яшчэ два эпізоды.\nАдзін пра тое, як ён нібыта прымушаў супрацоўніка Дзяржаўтаінспэкцыі Вішнеўскага вывесьці з-пад адказнасьці свайго «пратэжэ» Максімовіча, калі той папаўся п’яны за рулём.\nДругі падобны выпадак — пра нейкага Каваленку. Таму пагражаў пратакол і затрыманьне, але кіраўнік гораду нібыта зноў умяшаўся, пазваніўшы начальніку аддзелу аховы міліцыянту Бандарэнку.\nПра стыль Юрыя Шарага як кіраўніка гораду Жодзіна, паводле абвінавачваньня, сьведчаць словы мэра, прыведзеныя тут жа. Вось што ён нібыта сказаў пасьля таго, як супрацоўнік ДАІ не да канца выканаў ягоны загад: «Кожны, хто ня выканае маё патрабаваньне, будзе звольнены». Пракуратура расцаніла гэта як умяшаньне ў справы гарадзкой міліцыі і парушэньне закону. У матэрыялах справы таксама ёсьць зьвесткі пра ўмяшаньне Юрыя Шарага ў працу іншых не падначаленых яму органаў.\nЗа што давалі хабар?\nУсяго, паводле сьледзтва, Юры Шары атрымаў 18 900 даляраў хабару. Гэта было ў 2018 годзе. Адным разам 7 тысяч, другім — 6900, і трэцім — 5 тысяч даляраў. Грошы, як даводзіць сьледзтва, яму перадаваў прадпрымальнік Генадзь Шыбко, ягоны знаёмы, які арганізоўваў сустрэчу мэра Жодзіна з інвэстарамі, гатовымі ўкласьціся ў гарадзкое будаўніцтва. Кантакты зь імі наладзіла прадпрымальніца Натальля Тоўкач, знаёмая Шыбко, якая і перадавала яму «грашовую ўзнагароду за садзейнічаньне». Гэта празь яе намаганьні восеньню 2017 году ў Жодзіна прыехалі зь Менску прадстаўнікі кампаній-забудоўнікаў «10 УНР-інвест» і «АктыўАбсалютБуд».\nАдна кампанія зацікавілася пляцоўкай каля гарвыканкаму, на вуліцы 40 гадоў Кастрычніка, другая — на праспэкце Міру. Абедзьве пляцоўкі прэстыжныя і зручныя, у цэнтры гораду, але былі і складанасьці. У горадзе дзейнічала ўведзенае Менскім аблвыканкамам абмежаваньне на павярховасьць новай забудовы; акрамя таго, узьніклі і іншыя праблемы. Але Натальлю Тоўкач, калі яна паскардзілася на цяжкасьці ў рэалізацыі дамоў, супакоіў Генадзь Шыбко.\nАказваецца, усе праблемы «можна будзе вырашыць, толькі патрэбная ўзнагарода». Сёньня ў судзе Натальля Тоўкач гэта пацьвердзіла і згадала сваю рэакцыю на прапанову: «Вельмі зьдзівілася. Раней у маёй практыцы такога не было. Звычайна ў інвэстарах зацікаўленыя, каб укладалі грошы. Але тут сказалі, што трэба заплаціць. Давялося пагадзіцца», — прызналася падсудная. Толькі пасьля некалькіх удакладненьняў яна назвала прозьвішчы: казаў так Шыбко пра Шарага.\nПа матэрыялах справы за садзейнічаньне будаўнічай фірме «АктыўАбсалютБуд» Натальля Тоўкач перадала Генадзю Шыбко 20 тысяч даляраў, зь якіх той перадаў Юрыю Шараму 11900, а астатнія 8100 пакінуў сабе. Паводле сьледзтва, экс-мэр Жодзіна са сваім знаёмым дамовіліся адразу, што будуць дзяліцца.\nЯк падсудныя адрэагавалі на абвінавачаньне?\nАбвінавачаньне ў справе пракурор Юры Шарсьнёў зачытваў больш за гадзіну. Натальля Тоўкач віну прызнала цалкам. Генадзь Шыбко сказаў, што пракурор усё выклаў дакладна, а сам ён «дзейнічаў у інтарэсах забудоўшчыкаў». Юры Шары выказацца адразу адмовіўся. Былы кіраўнік Жодзіна заявіў, што дасьць паказаньні пасьля допыту іншых падсудных і сьведак. Суд, аднак, пастанавіў дапытаць Шарага не пасьля сьведак, а адразу пасьля допыту Тоўкач і Шыбко.\nЗаява зь пералікам «добрых спраў»\nСёньня ў Барысаўскі суд, каб падтрымаць былога кіраўніка Жодзіна, прыйшло шмат ягоных сваякоў і сяброў, а таксама група вернікаў. Паводле айца Мікалая, Юры Шары шмат дапамагаў мясцовым прыходам. Бацюшка ня ведае жыхароў гораду, якія б адмоўна выказваліся пра экс-мэра.\n«Пракурор кажа, што ён дыскрэдытаваў уладу, але ж людзі пра яго толькі добрае згадваюць. А што да хабару — гэта справа сьледчых», — сказаў сьвятар карэспандэнту Свабоды.\nЖанчыны-верніцы, якія таксама прыйшлі на суд, сказалі, што ў адміністрацыю Аляксандра Лукашэнкі ўжо перададзены зварот зь пералікам добрых спраў, якімі адзначыўся Юры Шары на пасадзе гарадзкога начальніка. Паводле іхніх зьвестак, зварот падпісалі больш за 500 чалавек. Лісты ў падтрымку Шарага прыйшлі ня толькі з Жодзіна, але і з Валожынскага раёну, адкуль ён родам.


Спампаваць 26.38 Kb.\nПамер 26.38 Kb.\nКажуць, што ў кожнага чалавека ёсць свая зорная гадзіна. Лёс дае шанц, прапануе яго выкарыстаць і даказаць, што ты лепшы. Такі час для настаўніка мастацкіх дысцыплін ДУА “Беларускамоўная гімназія №2 г.Барысава” Меранковай Іны Барысаўны настаў у 2013 годзе, калі яна стала ўладальнікам дыплома III ступені ў конкурсе прафесійнага майстэрства “Настаўнік года-2013”. З той пары яна стала вядомым настаўнікам на Барысаўшчыне. Пра яе пісалі у мясцовых газетах, здымалі сюжэты тэлекампаніі “Скіф”, ”Свет”, СТВ. Тады здавалася, што гэта яе зорная гадзіна. Але хутка бяжыць час. Дзіцячая мара стаць настаўнікам выяўленчага мастацтва ажыццявілася. І ўжо не магчыма правесці мяжу паміж работай, асабістым жыццём і творчасцю.\nКожны занятак выяўленчай дзейнасці Іны Барысаўны адметны. Скласці з кавалачкаў цэлую карціну, паспрабаваць сябе ў ролі мультыплікатара, адчуць сябе акцёрам у тэатры, зваляць з воўны цацку, маляваць на пяску, ствараць сваімі рукамі лялек для батлейкі – усё гэта магчыма на факультатыўных занятках. А яшчэ ў гэты працэс уцягнуты ўласныя дзеці Мілана і Аліна. Калі цікава дзяўчынкам, то цікава будзе і вучням. Зацікаўленасць - гэта асноўны прынцып работы з дзецьмі.Тады і работа на ўроку будзе плённай, а вынік парадуе ўсіх. Галоўнае для Іны Барысаўны - захаваць інтарэс, у дзяцей не на адзін дзень і месяц, а на гады, навучыць іх не толькі маляваць, а думаць і суперажываць, дапамагчы стаць асобай.\nКаб дабіцца гэтай мэты, настаўнік пастаянна самаўдасканальваецца. Новыя формы заняткаў, разнастайныя віды дзейнасці… Яна ў пастаянным пошуку. Вучачы другіх, яна вучыцца сама. Пошук новых форм работы з дзецьмі прывёў яе да авалодання незвычайнай тэхнікай “Пясочная анімацыя”, якой яна з поспехам займаецца з дзецьмі з 2013 года. Маляванне пяском - цікавы і вельмі «жывы» занятак, які захапляе як дзяцей, так і дарослых. Гэта ўнікальны від мастацтва, які аб'ядноўвае гульню, навучанне і выхаванне. Пад кіраўніцтвам таленавітага настаўніка дзеці вучацца ствараць як асобныя карціны, так і сюжэты для ўласных фільмаў. Гэта ў сваю чаргу з’яўляецца стымулам для іх агульнага развіцця і мастацка-эстэтычнага ўспрымання.\nПясочнае шоу дзіцячай студыі «Пясочныя гісторыі» пад кіраўніцтвам Іны Барысаўны - гэта гісторыі з цікавым, як правіла, кранальным сюжэтам. Пры яго стварэнні кожнаму дзіцяці адводзіцца свая роля. Дзеці і настаўнік робяць нумар разам, і гэта іх вельмі аб'ядноўвае. У гэтым відзе мастацтва няма пераможцаў і пераможаных. У працэсе творчасці дзеці раскрываюць сябе.\nУдзельнікі студыі разам з настаўнікам удзельнічаюць у мерапрыемствах, конкурсах і фестывалях рознага ўзроўню. Сярод іх міжнародны конкурс дзіцячых малюнкаў “Вялікі шаўковы шлях” у Кітаі (сярэбраны медаль), рэспубліканскі конкурс мастацкай і дэкаратыўна-прыкладной творчасці “Калядная зорка” (дыплом III ступені), рэспубліканскі конкурс дзіцячай творчасці “Арх-навацыя-2015” (спецыяльны дыплом), абласны конкурс праектаў “Энергамарафон”(дыплом I ступені), абласны этап рэспубліканскага агляду-конкурсу дзіцячай творчасці “Дзень добры, свет” (дыплом I ступені).\nВыпускныя вечары, святы апошняга званка ці першага верасня, канцэртныя праграмы, прысвечаныя дню Перамогі…. Пясочныя гісторыі непаўторныя, шчырыя і чуллівыя, незабыўныя на многія гады.\nНаперадзе ў Іны Барысаўны яшчэ шмат ідэй і нерэалізаваных творчых планаў, якія з’яўляюцца стымулам для далейшай творчай дзейнасці настаўніка.\nВольга Мікалаеўна Вафіна


Ці ўплывае гемарой на патэнцыю у мужчын - El Macho\nМожа гемарой ўплываць на патэнцыю у мужчын?\nЦі ўплывае гемарой на патэнцыю у мужчын\nГемарой з'яўляецца самым распаўсюджаным захворваннем. Ад дадзенага хваробы аднолькава часта пакутуюць і жанчыны, і мужчыны. Прадстаўнікоў моцнага полу часта цікавіць пытанне, а ці ўплывае гемарой на патэнцыю?\nПа словах уролагаў, негатыўны ўплыў хваробы на мужчынскую сілу ёсць. Пры гемароі кроў застойваецца ў малым тазе, можа парушацца функцыянальнасць прастаты, з'яўляецца няўпэўненасць у сабе. Акрамя таго, пры гемароі сам па сабе палавы кантакт прыносіць менш задавальнення.\nАле выхад ёсць. Каб прадухіліць праблемы з патэнцыяй і вылечыць гемарой, пацыенту спатрэбіцца прайсці адпаведнае лячэнне. Для купіравання запаленчых працэсаў у геморроідальные вузлах выкарыстоўваецца кансерватыўная тэрапія. Пры гемароі 3-4 стадыі прызначаецца аператыўнае ўмяшанне.\nГемарой: віды і прычыны\nГемарой – проктологическое захворванне, пры якім вены паддаюцца варыкознага пашырэння і трамбоз. Паталогія аднолькава распаўсюджаная сярод мужчын і жанчын. Пакутуюць гемароем нават падлеткі і дзеці.\nХвароба падпадзяляюць па ўвазе і стадыях. Па стадыях класіфікацыя простая – усяго існуе 4 ступені цяжару хваробы. Кожная стадыя мае свае характэрныя сімптомы. Што тычыцца відаў гемарою, то іх тры – унутраны, знешні і камбінаваны.\nЧаста мужчыны цікавяцца, якія ж прычыны гемарою? Да асноўных фактараў, якія правакуюць запаленчыя працэсы ў венах прамой кішкі, адносяць:\nМаларухомы лад жыцця.\nНаяўнасць залішняй масы цела.\nСтатыстыка сведчыць аб тым, што гемарой найбольш распаўсюджаны сярод офісных работнікаў і людзей, чыя праца мяркуе доўгі сядзенне.\nПерш чым мы высветлім, ці ўплывае гемарой на патэнцыю у мужчын, разгледзім характэрныя сімптомы захворвання. Вышэй мы ўжо казалі аб тым, што ёсць 4 ступені цяжкасці гемарою, адпаведна, і выяўленасць сімптомаў на кожнай стадыі будзе розная.\nПры гемароі 1 ступені сімптаматыка можа адсутнічаць у прынцыпе. Пацыента могуць толькі зрэдку мучаць сверб і паленне ў заднім праходзе. Часам захворванне праяўляе сябе працяглымі заваламі.\nЗ часам сімптаматыка становіцца больш ярка выяўленай. Да характэрным прыкметах гемарою можна аднесці:\nПарушэнне працэсу стрававання. У хворых пастаянна з'яўляюцца завалы, якія могуць змяняцца дыярэяй.\nНаяўнасць крывяністых вылучэнняў з анусу. На 3 і 4 стадыі гемарою магчымыя нават масіўныя крывацёку.\nСверб і паленне падчас і пасля дэфекацыі.\nЦяжар пры хадзе.\nБолі ў заднім праходзе. Інтэнсіўнасць болевых адчуванняў наўпрост залежыць ад памеру агменю запалення. У некаторых выпадках болю становяцца проста невыноснымі. Прычым болевыя адчуванні ўзмацняюцца падчас сядзення або фізічнай працы.\nВыпадзенне запаленых геморроідальные вузлоў вонкі.\nПры з'яўленні вышэйпералічаных прыкмет пажадана адразу ж звярнуцца да проктолог і прайсці дыферэнцыяльную дыягностыку.\nСувязь паміж гемароем і імпатэнцыяй\nЦі могуць геморрои ўплываць на патэнцыю? Безумоўна, так. Першы важкі фактар – гэта псіхалагічны стан мужчыны. Хворы адчувае сорам перад сваёй выбранніцай, таму яму складана расслабіцца.\nАкрамя таго, падае упэўненасць у сабе, мужчына становіцца замкнёным і ўсяляк пазбягае палавых кантактаў. Усе гэтыя фактары з часам могуць прывесці да развіцця псіхогенной эректільной дысфункцыі.\nГемарой выклікае застойныя працэсы ў малым тазе. Парушэнне крывацёку ў галіне органаў малога таза прыводзіць да таго, што падчас палавога ўзбуджэння ў кавернозных цела пеніса не паступае дастатковую колькасць крыві.\nУ мужчыны, які пакутуе ад гемарою, узнікаюць болевыя адчуванні падчас заняткі сэксам. З прычыны гэтага, пацыент стараецца ўстрымлівацца ад сэксуальных кантактаў. Асабліва болю ўзмацняюцца падчас аргазму, калі мышцы пахвіны скарачаюцца.\nНа фоне гемарою нярэдка развіваецца застойны прастатыт. У такіх выпадках патэнцыя яшчэ больш пагаршаецца.\nПадчас палавога кантакту ў мужчыны можа адбыцца зашчымленне геморроідальные вен, развіцца анальную крывацёк або проста-проста выпасці з анусу запалёны вузельчык. Усе гэтыя фактары таксама зніжаюць якасць інтымнага жыцця.\nТакім чынам, можна зрабіць выснову аб тым, што гемарой негатыўным чынам ўплывае на эрэкцыю. Мужчыны, якія пакутуюць ад гэтай хваробы, схільныя да імпатэнцыі – гэта факт.\nЯк пазбавіцца ад эректільной дысфункцыі і гемарою?\nКансерватыўнае лячэнне гемарою\nЎздзеянне гемарою на патэнцыю разгледжана. Паўторымся, што захворванне здольна негатыўным чынам паўплываць на эректільной функцыю. Як жа выправіць сітуацыю? На думку лекараў, каб зрабіць добрую эрэкцыю, мужчыну трэба цалкам вылечыць гемарой.\nКалі дыягностыка пацвердзіла, што захворванне знаходзіцца на 1-2 стадыі, то можна вылечыцца ў хатніх умовах, не звяртаючыся да аперацыі. Кансерватыўнае лячэнне дазволіць хутка палепшыць якасць жыцця хворага і прадухіліць развіццё ўскладненняў.\nВыкарыстанне супрацьзапаленчых свечак і мазяў для мясцовага прымянення. Таксама могуць быць прызначаныя таблеткі для ўмацавання вен, несцероідные супрацьзапаленчыя сродкі і спазмалітыкі.\nДыету. З меню прыбіраюцца смажаныя стравы, паўфабрыкаты, вэнджаніна, прысмакі, газаваныя напоі, алкаголь.\nЗахаванне правілаў гігіены. Пасля кожнай дэфекацыі пацыенту трэба будзе абмываць анальную адтуліну прахалоднай вадой. Карыстацца туалетнай паперай забараняецца.\nУмераныя фізічныя нагрузкі.\nПры выкананні ўсіх вышэйпералічаных рэкамендацый можна хутка дамагчыся стойкай рэмісіі гемарою.\nБывае, што пацыент звяртаецца да медыкаў несвоечасова, у выніку чаго кансерватыўнае лячэнне не дапамагае. У такіх выпадках гемарой лечаць аператыўна. На сённяшні дзень існуе нямала методык, якія дапамагаюць раз і назаўсёды пазбавіцца ад хваробы.\nПрактыкуюцца радыкальныя і малаінвазіўныя аперацыі. Малаінвазіўныя метады эфектыўныя пры гемароі 2-3 ступені цяжару. Калі хвароба перайшла на 4 стадыю, пацыенту паказана выключна радыкальная аперацыя.\nСярод найбольш папулярных і эфектыўных методык можна адзначыць наступныя:\nПасля правядзенне аператыўнага ўмяшання хвораму спатрэбіцца прайсці курс рэабілітацыі. Па часе ён можа займаць ад 2 тыдняў да 4 месяцаў.\nМеры па аднаўленню патэнцыі\nКалі маюцца праблемы з патэнцыяй, пацыенту спатрэбіцца адпаведнае лячэнне. Паўторымся, што першапачаткова трэба дамагчыся стойкай рэмісіі гемарою, і ўжо потым прыступаць да тэрапіі ЭД.\nТакім чынам, што трэба зрабіць для аднаўлення лібіда і патэнцыі? У першую чаргу, варта адкарэктаваць лад жыцця. Алкаголь і тытунь павінны быць выключаны, інакш эфекту ад лячэбных мерапрыемстваў не будзе.\nХвораму трэба прытрымлівацца дыеты. У меню павінны пераважаць садавіна, гародніна, ягады, зеляніна, кашы, мяса, рыба, морапрадукты, кісламалочныя вырабы.\nАбавязковая рухальная актыўнасць. Можна займацца ёгай, хадзіць пешшу, займацца скандынаўскай хадой, наведваць басейн, выконваць практыкаванні Кегеля.\nФізіятэрапеўтычныя працэдуры. Вельмі карысныя пры праблемах з патэнцыяй. Нядрэнна сябе зарэкамендавалі гірудатэрапія, Су-Джок, тайская сістэма лячэння, іглаўколванне, электрафарэз.\nПрыем прэпаратаў для павышэння патэнцыі ў мужчын. Для нармалізацыі палавой функцыі можна выкарыстоўваць селектыўныя інгібітары ФДЭ-5, гомеапатычныя сродкі, мазі для мясцовага прымянення, біялагічна актыўныя дабаўкі.\nЁсць і шэраг абмежаванняў. Пацыентам з гемароем і імпатэнцыяй катэгарычна проціпаказаныя пераахаладжэння. Таксама не рэкамендуецца наведваць сауну. Любыя перапады тэмператур досыць шкодныя для сасудаў.\nТаксама настойліва рэкамендуецца скарэктаваць рэжым дня. Сон і аднаўленне пасля працоўных будняў неабходныя для кожнага мужчыны. Аптымальна спаць 6-8 гадзін. Пасля працы рэкамендуецца гуляць на свежым паветры і пазбягаць працяглага знаходжання ў статычным становішчы.


«Пост – гэта ўмацаванне духоўных сіл і шлях да адказу на патрэбу» – пратэстанцкі служыцель пра моц посту | Krynica.info\nДа святкавання Раства Хрыстова па грыгарыянскім календары засталося менш за тыдзень, па юліянскім – крыху больш за два тыдні. Праваслаўныя і каталікі старанна духоўна рыхтуюцца з дапамогай посту да адной з галоўных хрысціянскіх падзей года. А што робяць евангельскія вернікі? Ці ёсць у іх калядны пост? На гэтыя і многія іншыя пытанні адказаў намеснік біскупа Аб’яднанай Царквы Хрысціян Веры Евангельскай Беларусі, доктар філасофіі і багаслоўя, рэктар Тэалагічнага інстытуту ХВЕ Сяргей Паднюк:\n“Пасты у пратэстантаў існуюць, але яны не вызначаюцца канкрэтнымі перыядамі часу, прывязанымі да дат хрысціянскіх святаў. Вернікі посцяць, калі ў гэтым ёсць асабістая патрэба, а таксама дзеля агульнай мэты або патрэбы памеснай абшчыны ці ўсяго брацтва.\n«Пост, як правіла, ажыццяўляецца дзеля канкрэтнай патрэбы або просьбы перад Богам»\nНагодай для паста і асаблівай малітвы можа паслужыць хвароба саміх вернікаў або іх блізкіх, цяжкія жыццёвыя абставіны, прыняцце адказных рашэнняў і г.д. Такім чынам, пост звязаны, у першую чаргу, з канкрэтнай патрэбай. Час і тэрмін посту вызначаецца значнасцю патрэбы.\nТрадыцыі саракадзённага Каляднага посту, які практыкуецца ў праваслаўных, і чатырохтыднёвага посту каталікоў у пратэстантаў як такой няма. Калі евангельскія хрысціяне і бяруць пост перад Калядамі, то гэта не з’яўляецца строга абавязковай для ўсіх умовай падрыхтоўкі да святкавання. Як правіла, у такім выпадку вернікі хочуць з дапамогай посту наблізіцца да Бога, мець больш блізкія зносіны з Ім. Час посту – гэта час духоўнай падрыхтоўкай і атрымання сіл ад Бога. Вядома, час напярэдадні такога вялікага хрысціянскага свята, як Раство Хрыстова, – гэта добры час, каб застацца ў посце, але ён можа быць і ў любы іншы час, калі чалавек адчувае неабходнасць ў Божым адказе і ўмацаванні духоўных сіл.\n«У пратэстантызме існуе некалькі відаў посту, прынцыпы правядзення якіх былі ўзятыя са Святога Пісання»\nПадчас абсалютнага посту чалавек устрымліваецца цалкам ад вады і ежы. Гэты пост доўжыцца, як правіла, не больш за адзін-два дні. Шматдзённы пост мае на ўвазе адмову ад ежы, але ўжываецца вада. Працягласць – ад двух да сямі дзён. Такі пост браў ізраільскі цар Давід на сем дзён пасля таго, як прарок Натан выкрыў яго ў граху. Існуе і так званы Даніілаў пост, калі ў ежу ўжываецца толькі пэўны від самай простай нішчымнай ежы і вада (прарок Данііл і тры яго сябры ўжывалі толькі гародніну і ваду на працягу дзесяці дзён).\nПост непарыўна звязаны з малітвай. З Бібліі мы ведаем, што малітва падчас посту найбольш дзейсная. Таму самым галоўным з’яўляецца не проста поўная або частковая адмова ад ежы, а час, праведзены ў малітве Богу. Вернікі не толькі адмаўляюцца ад ежы, але і ад бяздзейнага правядзення часу і рознага выгляду задавальненняў дзеля набліжэння да Бога.\n«Падчас правільнага посту хрысціяне атрымліваюць дапамогу і моц ад Госпада»\nЯк правіла, пост у пратэстантаў – гэта асабістая ініцыятыва верніка. Але калі ён памкнуўся ўзяць шматдзённы пост, то настойліва рэкамендуецца атрымаць блаславенне на гэта ад свайго пастара.\nЕвангельскія хрысціяне не абмяжоўваюцца толькі постам дзеля ўласных патрэб перад Богам. Некалькі разоў на год уся Царква бярэ пост за пэўныя патрэбы. Напрыклад, у пачатку кожнага года ўсе вернікі знаходзяцца ў посце з просьбай аб бласлаўленні насталага года, просячы аб Божай дапамозе і літасці, аб моцы супрацьстаяць граху, аб міры для краіны. У такім выпадку святары загадзя заклікаюць усіх вернікаў прыняць удзел у такім посце”.\n20.12.2016 Каментары і аналітыка| Тэгі: пост, пяцідзесятнікі, Раство\nПротаіярэй Сергій Гардун: самае важнае ў посце – духоўная падрыхтоўка


19 студзень 2009, 12:31\nУ ранішнім эфіры “Свабоды” адкрывальнік Курапатаў, лідэр Кансэрватыўна-Хрысьціянскай партыі БНФ Зянон Пазьняк абнародаваў імёны маладзёнаў, якія валілі крыжы ў Курапатах.\nГанна Соўсь: На мінулым тыдні была спыненая крымінальная справа супраць вандалаў, якіх затрымалі ў Курапатах грамадзкія актывісты ў той час, калі яны валілі крыжы. Якую выснову з гэтага трэба зрабіць людзям, для якіх Курапаты ёсьць сьвятым месцам? Працягваць патруляваць урочышча? Спрабаваць высьвятляць імёны вандалаў і імёны тых, хто даваў такія загады?\nЗянон Пазьняк: Выснову трэба зрабіць такую, што прамаскоўскі рэжым у Беларусі зацікаўлены ў зьнішчэньні Курапатаў і стымулюе, падтрымлівае вандалізм. Ніхто наўпрост загадаў вандалам не даваў, інакш бы вандалы маглі закласьці заказчыкаў. ГБ гэта робіць праз агентуру ўплыву. Агентамі ўплыву маглі быць сябры, настаўнікі і нават бацькі вандалаў.\nШто датычыць высьвятленьня імёнаў вандалаў, пра што Вы кажаце, то няма пытаньня. Трэба было спытаць у мяне. Вось іхнія імёны і дадзеныя. Першы вандал – Астрэйка Павал Андрэевіч, нарадзіўся 29 сьнежня 1990 году ў Ніжневартаўску Цюменьскай вобласьці, Расея. Другі вандал – Шышко Вадзім Дзьмітрыевіч, нарадзіўся 7 чэрвеня 1992 году ў Менску.\nНа пытаньне, што рабіць, адказ такі. Трэба патрабаваць, каб органы рэжымнай ўлады выконвалі законы. Ёсьць два шляхі – працэсуальны і грамадзка-палітычны. Трэба выкарыстаць абодва.\nСоўсь: Заўтра заступае на пасаду новаабраны прэзыдэнт ЗША Барак Абама. Як вы мяркуеце, палітыка ЗША ў дачыненьні да Беларусі будзе нейкім чынам скарэктаваная, зьмененая?\nПазьняк: Я думаю, што палітыка ЗША ў дачыненьні да Беларусі ня зьменіцца. У гэтым пытаньні мае значэньне, якую вагу пры Абаму будзе мець Байдэн. Бо гэта разумны палітык, і яму не мроіцца душа Расеі ў вачах Пуціна. У яго зрок хутчэй як у Маккейна.\nБайдэн -- гэта разумны палітык, і яму не мроіцца душа Расеі ў вачах Пуціна. У яго зрок хутчэй як у Маккейна\nСоўсь: Зянон Станіслававіч, у гэтыя дні споўнілася 15 гадоў, як у “Народнай газете” быў надрукаваны ваш ужо легендарны артыкул “Аб расейскім імпэрыялізьме і ягонай небясьпецы”. У гэты ж дзень адбыўся таксама візыт прэзыдэнта ЗША Біла Клінтана ў Беларусь, і ў гэты ж дзень адбылася экстрадыцыя з Менску літоўскіх камуністаў Буракявічуса і Ермалавічуса. Скажыце, калі ласка, а чаму артыкул “Аб расейскім імпэрыялізьме і ягонай небясьпецы” быў надрукаваны па-расейску? Вы хацелі пашырыць кола чытачоў ці былі іншыя прычыны?\nПазьняк: Каб пашырыць кола чытачоў, трэба друкаваць артыкулы пра праблемы нацыі па-беларуску, тады іх прачытае эліта грамадзтва. Людзі, якія шмат што разумеюць і якія зацікаўленыя і ўмеюць думаць пра дзяржаву. Пісаньне такога кшталту артыкулаў па-руску амаль пустапарожняя справа, бо адукаваны па-руску абывацель далёкі ад беларускіх нацыянальных праблемаў. Не марнуецца такая праца толькі таму, што беларуская эліта, якая валодае рускай мовай, таксама можа гэты артыкул прачытаць. І толькі ад гэтага, што яна прачытае, ён робіцца зьявай грамадзкай думкі. Русіфікаванага абывацеля тым часам нацыянальныя пытаньні не цікавяць. Ягоная рэакцыя на беларускія праблемы – маўчаньне альбо лямант ці злосьць, калі нешта яго напалохае ці здасца яму страшным. Менавіта гэта і здарылася з артыкулам пра рускі імпэрыялізм.\nВэтэраны НКВД завылі так, што прачнуліся нават нябожчыкі КПСС і далучыліся да агульнага хору\nВэтэраны НКВД завылі так, што прачнуліся нават нябожчыкі КПСС і далучыліся да агульнага хору. Артыкул быў напісаны яшчэ ў 1993 годзе спэцыяльна па-руску, для "Советской Белоруссии" згодна запрашэньня там друкавацца. Аднак галоўны рэдактар Ігар Асінскі адчайна працівіўся публікацыі. Згодна тагачаснага закону рэдактара можна было прымусіць надрукаваць артыкул Народнага дэпутата. Але я ніколі не карыстаўся гэтым правам. Так і тады, я не стаў ціснуць на Асінскага, забраў артыкул і аднёс у "Народную газету", Сярэдзіч яго і надрукаваў. На перапісваньне па-беларуску ў мяне ўжо проста не хапіла часу...


КРЫНІЧКА Ў ЭСЕНСКАЙ КРУЧЫ, або АКЦЫЯ ЛЕПЕЛЬСКІХ ТУРЫСТАЎ\nБлукач ВАЛАЦУЖНЫ: 27.04.2012 (08:06) — 7 лет назад\nТема: Прырода Лепельскага краю Сегодня: 3, за неделю: 10, всего: 632\nПяцёра лепельскіх турыстаў плаўна націскалі на педалі веласіпедаў — ехалі пад Юшкі. Аднак на гэты раз у дарогу іх клікаў не кліч вандраванняў, а намер правесці дабрачынную акцыю па добраўпарадкаванні крыніцы, якая струменіць чысцюткую артэзіянскую ваду з-пад лясной берагавой кручы ў халодную Эсу паміж Мінскай шашой і вёскай Юшкі. Таму замест рукзакоў на багажніках ляжалі рыдлёўкі ды сякеры.\nПра існаванне гэтай крыніцы турысты даведаліся некалькі гадоў таму з публікацыі ў “Лепельскім краі”. З’ездзілі туды ў вандроўку, пакаштавалі сцюдзёнку. Настолькі яна спадабалася, што сталі спецыяльна прыязджаць да крыніцы па пітную ваду на харчовыя патрэбы. На свае вочы бачылі, як забруджваецца тэрыторыя вакол крынічкі, растоптваюцца выкапаныя ў пясчанай кручы ўсходы, бурацца прымітыўныя парэнчы. З часам выспела рашэнне сабрацца і навесці на крынічцы парадак.\nВось яна, Крынічка! Бурлівы невялічкі вадаспад нараджаецца ў абрыве і падае на чорны ад часу, але трывалы дубовы жолаб, кімсьці клапатліва пакладзены шмат гадоў таму. Папілі сцюдзёнкі і ўзяліся за працу. Халоднае восеньскае сонца дадавала настрою.\nАнатоль Хаванскі ўзяўся выкопваць ямку пад слупкі для падтрымкі парэнчаў, Васіль Хацкевіч — высякаць іх. Уладзімір Крыцкі мацаваў жэрдкі-парэнчы да слупоў і соснаў. Васіль Шкіндзер папраўляў пясчаныя сходы. Аўтар гэтых радкоў збіраў смецце вакол крынічкі і на схіле. Чаго там толькі не было! Пластыкавыя і шкляныя бутэлькі, патоўчаныя слоікі, упакоўка ад прадуктаў, аўтамабільныя запчасткі, пенапласт, паперкі, латарэйныя білеты, бляшанкі, анучы, пластмасавыя ёмістасці... Пяць мяхоў смецця набралася!\nМастак Алесь Саўчанка паабяцаў на ўзгорку прымацаваць шыльду з інфармацыяй аб аб’екце і просьбай не смеціць.\nПа ваду прыехала лепяльчанка Лідзія Жарнасек, ураджэнка наступнай за Юшкамі вёскі Вілы. Падзякавала за добрую справу. Пачала абурацца:\n— Якія абыякавыя да прыроды людзі ёсць! Гэта ж трэба так засмеціць наваколле, крынічку, да якой прыязджаюць па ваду. Трэба такіх людзей караць па ўсёй строгасці закону.\nЛідзія распавяла гісторыю крынічкі. Жыхары Віл даўно агледзелі падземны выток у эсенскай кручы. Сталі хадзіць туды па крыштальна чыстую ваду. Аднак набіраць яе было нязручна — ад месца нараджэння невялікага вадаспаду да паверхні ўтворанага ім маленькага вадасховішча было ўсяго некалькі сантыметраў. Неяк выпадкова сёстры Соня Вашкевіч і Ларыса Хамічонак агледзелі на гарышчы сваёй хаты старыя начоўкі. З дапамогай суседа вызначылі, што яны выдзеўбаны з дуба, які ў вадзе амаль не гніе. Ларыса з суседкай Надзеяй Вашкевіч занеслі рарытэт да крыніцы, надзейна ўстанавілі пад вадаспадам. Атрымаўся выдатны трывалы жолаб. З часам яго агледзелі гараджане і пачалі прыязджаць па сцюдзёнку, прывозячы з сабой смецце.\nНаступным на крыніцу завітаў лепяльчанін Валерый Булах. Ехаў ён на веласіпедзе з роднай вёскі Слабада, дзе пераворваў агарод. Здзівіўся сабранай кучы смецця, бо не так даўно з вучнямі першай гарадской школы наводзілі парадак вакол крынічкі. Тады таксама назбіралі некалькі мяхоў бытавых адходаў. Выходзіць, што цяперашняя “здабыча” назапасілася за нейкіх пяць месяцаў!..\nКрынічку і спуск да яе ўпарадкавалі, смецце вывезлі на кантэйнерную пляцоўку комплекса прыдарожнага сэрвісу Юрыя Мацешы. Саўчанка абяцанак выканаў -- намаляваў і прымацаваў ля крынічкі шыльду з просьбай не смеціць. Можа заклік і дзейнічае, бо смецце хоць і валяецца ля крынічкі, аднак не ў такой колькасці, як раней. Транзітнікі і спецыяльна прыехаўшыя па ваду з удзячнасцю спускаюцца і ўзбіраюцца па берагавой кручы па новых прымітыўных усходах.\nВаўчок ВАЛАЦУЖНЫ (Валадар ШУШЕВІЧ). 2012 год. ЛЕПЕЛЬ.