Як галасавала краіна (дапоўнена) — Гавары Праўду\nНазіральніцай на ўчастку 11 горада Рагачоў (Гомельская вобласць) была Ірына Купцэвіч. Яна была вылучаная ад грамадзян, у межах грамадзянскай ініцыятывы «Назіранне за выбарамі: тэорыя і практыка».\n«Участак у жылым мікрараёне, вельмі звычайны, большасць тых, хто прыйшоў на ўчастак — пажылыя людзі, моладзі было вельмі мала, — расказала яна «Нашай Ніве». — Я назірала і датэрміновае, і асноўнае галасаванне. Ніякіх спробаў фальсіфікацый не заўважана. Камісія паводзіла сябе цалкам карэктна ўвесь час, а пры падліку ў назіральнікаў быў поўны агляд, мы нават маглі перагледзець ужо палічаныя стосы розных кандыдатаў. За сумленную працу камісіі можна толькі падзякаваць, — кажа Ірына Купцэвіч. — Адзіны падазроны момант — працэнт галасоў за Лукашэнку на датэрміновым галасаванні значна большы, чым на асноўным», — адзначае яна.\nВось вынікі галсавання на ўчастку 11 горада Рагачоў\nКолькасць выбарцаў — 2093\nПрагаласавала — 1415\nЯўка — 67,6 %\nЛукашэнка — 924 галасы — 65,3% (на датэрміновым 77,3%)\nКараткевіч — 354 галасы — 25%\nСупраць усіх — 74 галасы — 5%\nГайдукевіч — 35 галасоў — 2,47%\nУлаховіч — 9 галасоў — 0,63%\nСапсаваных бюлетэняў — 19 — 1,3%\nВось копія пратакола з участка:\n«На маёй дзялцы №6 у Маладзечне пры яўцы 72,8 % (рэальная) вынікі па дадзеных камісіі наступныя: Лукашэнка — 68,2 %, Караткевіч — 18,6 %, Гайдукевіч — 3,2 %, Улаховіч — 1,8 %, Супраць усіх — 6,4%», — напісаў на сваёй старонцы ў Фэйсбуку мясцовы грамадскі актывіст Аляксандр Капуцкі.\nА ў суседняй Вілейцы на ўчастку № 6 назіральнікі ўвогуле маглі поўнасцю бачыць працэс падліку галасоў. Па словах назіральніка Ўладзіміра Малярчука, «у выбарчай камісіі змяніўся старшыня, і ў гэты раз яны мелі магчымасць хадзіць вакол стала і сачыць, каб кожны бюлетэнь быў пакладзены ў адпаведны стос». І вынікі атрымаліся цікавымі: з 1962 выбаршчыкаў гэтага ўчастка прагаласавала 1450. З іх за Таццяну Караткевіч свае галасы аддалі 457, альбо 31,5% чалавек, за Аляксандра Лукашэнку — 54,6%. На трэцім месцы кандыдат “супраць усіх” — 111, альбо 7,6% галасоў. Далей ідуць Сяргей Гайдукевіч з 42, ці 2,9%, галасамі іМікалай Улаховіч з 23, ці 1,6%.\nПры гэтым старшыня выбарчай камісіі Васіль Барысевіч адзначыў, што «арганізаваў працэс назірання так, каб назіральнікі маглі ўсё бачыць і сваімі дзеяннямі не перашкаджалі працы сябраў камісіі». Высокі адсотак галасоў, пададзеных за Таццяну Караткевіч, ён тлумачыць тым, што «на гэтым участку пражывае шмат жанчын, якія актыўней за мужчын бралі ўдзел у галасаванні».\nНа бабруйскім выбарчым участку №26, які знаходзіцца ў памяшканні медычнай вучэльні, назіральнікі без перашкод сачылі за падлікам галасоў.\nРаніцай у асноўны дзень выбараў назіральнікі выказалі незадаволенасць тым, дзе знаходзяцца іх месцы. Яны адразу ж напісалі скаргу, а таксама паведамілі пра гэта ў ТВК. Пасля доўгіх спрэчак назіральнікаў «перасялілі» ў больш зручнае месца.\nНазіральнікі адзначаюць, што асаблівых перашкод падчас назірання не было, як не было іх і падчас падліку галасоў. Яны здолелі назіраць за працэсам падліку ў непасрэднай блізкасці ад камісіі, рабіць фота і відэаздымкі.\nЯўка на выбарчым участку склала ўсяго 62,7 % (датэрміновае галасаванне — 27,8%). І гэта пры тым, што на ўчастку прапісана больш за 200 студэнтаў гэтай вучэльні, якія гужам хадзілі на датэрміновае галасаванне. Агульныя лічбы па галасаванні выглядаюць так: Гайдукевіч — 2,1%, Караткевіч — 14,26%, Лукашэнка — 75,8%, Улаховіч — 1,27, супраць усіх — 5,48%, неспраўдныя бюлютэні — 1,05%.\nШэраг назіральнікаў у іншых рэгіёнах краіны таксама адзначаюць, што дадзеныя на асобных участках сур’ёзна адрозніваюцца ад лічбаў па краіне ў цэлым. Пра парушэнні пры падліку галасоў таксама распавялі і некаторыя сябры выбарчых камісій.\nТаксама чытайце падрабязныя рэпартажы пра галасаванне ў Менску і Гомелі.\nТеги: голосование, наблюдатели, Президентские выборы, Татьяна Короткевич, Бобруйск, Гомель, Минск, Молодечно, Рогачев


“Праблемы беларускай адукацыі тыя, што і ў грамадзтва – адсутнасьць свабоды і права выбару” | Асамблея НДА\n“Праблемы беларускай адукацыі тыя, што і ў грамадзтва – адсутнасьць свабоды і права выбару”\nПра фэйкі ў беларускай адукацыі, яе непазьбежную рэформу і культурныя коды, якія закладаюць тэлесэрыялы ў нашую сьвядомасьць, мы пагутарылі з Тамарай Мацкевіч. Яна — пэдагог, грамадзкая лідэрка і намесьніца старшыні Таварыства беларускай школы. Экспэрты гэтай арганізацыі нядаўна выдалі дапаможнік-навігатар па фармаваньні мэдыяграматнасьці вучняў.\n— Што сёньня ўяўляе зь сябе “Таварыства беларускай школы”?\n— Мы вядзем традыцыі ад ТБШ, заснаванага Браніславам Тарашкевічам у 1921 годзе. Як тады, так і цяпер, наша мэта — зрабіць нашу адукацыю сучаснай, канкурэнтаздольнай і беларускай. Як тады, так і цяпер, у нас шмат прыхільнікаў. Сёньня тысячы настаўнікаў-валянтэраў самастойна і з дапамогай ТБШ засвойваюць сучасныя адукацыйныя тэхналёгіі, выкарыстоўваюць іх на практыцы і вучаць гэтаму калег.\nЗаўважце, гэта не загад начальства зь Міністэрства адукацыі! Хаця тут варта падзякаваць міністэрству, што апошнім часам не перашкаджае ініцыятыве пэдагогаў, і таму сьвежы вецер далятае і ў нашую не рэфармаваную з савецкіх часоў школу. У тым ліку і ў Горкі.\n— Якія галоўныя праблемы ў сучаснай беларускай адукацыі бачаць экспэрты вашай арганізацыі?\n— Вядома, праблемы адукацыі тыя самыя, як і ў астатняга грамадзтва: адсутнасьць свабоды пэдагогаў і адукацыйных установаў, дэмакратычных мэханізмаў, права выбару.\nУ выніку ў XXI стагодзьдзі студэнт ня можа выбіраць прадметы, якія яму спатрэбяцца для будучай працы па спэцыяльнасьці, а вучыцца па састарэлай праграме.\nУнівэрсытэт ня можа напоўніцу скарыстацца магчымасьцямі абмену студэнтамі і выкладчыкамі, далучыцца да міжнародных праграмаў. Пэдагогі, студэнты і бацькі не ўплываюць на выбар дырэктараў школаў і рэктараў унівэрсытэтаў.\nНіхто, у тым ліку Міністэрства адукацыі, ня можа ўзяць на сябе адказнасьць нават за касмэтычную зьмену ў сваім ведамстве. Таму якасьць адукацыі пагаршаецца.\nДругая праблема — стэрэатыпы, якія моцна трымаюцца ў галовах людзей. Як бацькоў, настаўнікаў, так і адукацыйнага чынавенства.\nВось толькі некалькі, як цяпер кажуць, фэйкаў, якія моцна перашкаджаюць разьвівацца нашай адукацыі: савецкая адукацыя была якаснай; рэформа — гэта шкодна; заходнія мэтодыкі нашым дзецям не падыходзяць; настаўнікі павінны падтрымліваць дзяржаўную ідэалёгію; на рускай мове вучыцца лягчэй, чым на беларускай; школьная форма павышае дысцыпліну і пасьпяховасьць; ад настаўніка нічога не залежыць…\nУсяго не пералічыць. І гэта перашкаджае нашай школе быць сучаснай.\nНаогул, рэформа адукацыі непазьбежная. Бо інфармацыйнае грамадзтва патрабуе новых якасьцяў ад чалавека, якім не вучыць ні школа, ні ВНУ.\nІ калі рэформу не правесьці, наша моладзь ня здолее быць канкурэнтнай на рынку працы, а Беларусь застанецца адсталай краінай. Грошы на рэформу можна знайсьці, калі скараціць апарат адукацыйных чыноўнікаў.\nПаводле афіцыйнай статыстыкі, з 450 тысячаў чалавек, занятых у сфэры адукацыі, толькі 42% складаюць пэдагогі ўсіх узроўняў. Хто астатнія? Што яны робяць?\n— Ці не падаецца Вам, што з зьяўленьнем у кішэні кожнага школьніка мабільнага тэлефона з выхадам у інтэрнэт, дзе можна знайсьці адказы на ўсе пытаньні, аўтарытэт настаўнікаў незваротна страчаны?\n— Аўтарытэт падручніка — страчаны, бо яму на зьмену прыйшлі мэдыя, а настаўніка — не. Проста функцыі настаўніка у сучаснай школе зьмянілася. Калі XX стагодзьдзе было пэрыядам бойкі за доступ да інфармацыі, за свабоду слова, то XXI стала стагодзьдзем злоўжываньня інфармацыяй. Прычым тыя, хто раней забаранялі свабоду слова, хутка пераключыліся на маніпуляваньне з дапамогай мэдыя: неабмежаваны распаўсюд дэзінфармацыі, прапаганды, выкарыстаньне рэклямных паведамленьняў, схаваных у псэўданавуковыя ці сацыяльныя тэмы…\nУ XXI стагодзьдзі настаўнік павінен навучыць школьнікаў арыентавацца ў гэтым моры інфармацыі, выкарыстоўваць інфармацыйныя фільтры, каб адбіраць праўдзівыя і патрэбныя крыніцы.\nАсноўная задача настаўніка XXI стагодзьдзя — сфармаваць крытычнае мысьленьне ў навучэнцаў, навучыць вучыцца самастойна.\n— Адно з апошніх выданьняў ТБШ — гэта дапаможнік-навігатар для настаўнікаў “Мэдыяадукацыя ў школе: фарміраваньне мэдыяграматнасьці вучняў”. Пра што гэта выданьне, калі сказаць некалькімі сказамі?\n— Гэта падручнік, які пэдагогі-практыкі напісалі для калег. У ім перадаюць досьвед, як выкарыстоўваць магчымасьці сучасных мэдыя для навучаньня. Дапаможнік мае 17 аўтараў і 45 суаўтараў.\n— Мэдыяграматнасьць можа спатрэбіцца толькі грамадзка або палітычна актыўнаму чалавеку?\n— Грамадзка ці палітычна актыўныя людзі якраз найбольш мэдыйна граматныя. Ім цяжэй навязаць разрэклямаваны тавар, яны менш вераць прапагандзе ў СМІ.\nНайбольш падпадаюць пад маніпуляцыі якраз звычайныя абывацелі. Нават адукаваныя людзі не заўсёды ведаюць элемэнтарныя рэчы, як намі маніпулююць СМІ. Напрыклад, рэдка хто задумваецца, што некаторыя сэрыялы, якія паказваюць на тэлебачаньні, маюць мэту закласьці ў падсьвядомасьць гледача ня толькі прыклады паводзінаў (у што апранацца, як павінен выглядаць ваш дом, што купіць).\nЧасам яны выконваюць палітычную мэту: напрыклад, паказваюць, што ўсе людзі ў форме — добрыя, справядлівыя, вырашаць вашыя праблемы.\nЗ дапамогай сэрыялаў часта праграмуюцца і рэгулююцца сацыяльныя паводзіны цэлых грамадзтваў: навязваюцца ўяўленьні, хто “ворагі”, а хто “брацкія народы”, адкладваюцца сацыяльныя пратэсты. Масавая культура закладае нам свае “культурныя коды”. І тут мы павінны трымацца свайго, каб ня даць сябе “перакадаваць” з дапамогай засільля, напрыклад, расейскай папсы ці ТВ-каналаў, якія нават назвы маюць “Наше кино”, “Наш футбол” і т.п. Якія яны нашыя?\n— На якія яшчэ выданьні ТБШ варта зьвярнуць увагу настаўніку, які хоча адпавядаць сучаснаму стану грамадзтва і яго патрэбам?\n— Яшчэ на ранейшы падручнік для пэдагогаў “Актыўная ацэнка ў дзеяньні”. Гэта мэтодыка навучаньня (formative assessment), якая займае ў сьвеце першае месца для павышэньня эфэктыўнасьці адукацыйнага працэсу. Прыдатная і для вышэйшай школы. І ў Горках яе выкарыстоўваюць.\n— Як настаўнікі з Горацкага, Дрыбінскага або Мсьціслаўскага раёнаў могуць далучыцца да ТБШ?\n— Горацкія настаўнікі ўжо даўно далучыліся да праграмаў ТБШ, але запрашаем усіх ахвочых. Кантакт праз пошту nastaunik.info@gmail.com і сайты nastaunik.info ды aacenka.by. Там мы маем камунікацыю, дыстанцыйнае навучаньне для настаўнікаў, і наогул гуртуем кола сяброў.\nАнтон Валодзька, horki.info\n• Рэгіянальныя НДА падзяліліся сваімі хітрыкамі\n• Якая палітыка ў сфэры адукацыі патрэбная Беларусі?


Галоўная » Навіны » Паэтычны канцэрт да Міжнароднага дня музыкі «Музыкасловы»\nДата публікацыі: 21.09.2011\n1 кастрычніка 2011 года (субота) у Музеі Янкі Купалы (вул. Я. Купалы, 4) пройдзе паэтычны канцэрт да Міжнароднага дня музыкі «Музыкасловы».\nВядучыя імпрэзы – Юлія Новік і Віка Трэнас.\nПаэтычны канцэрт “МУЗЫКАСЛОВЫ” – працяг штогадовага праекта на сумежжы сучаснай музычнай і вершаванай творчасці. Першая імпрэза, “Рытмы і рыфмы”, праводзілася 20 мая 2010 года і прадстаўляла беларускую бардаўскую песню ў трох розных стылях у выкананні творцаў трох розных пакаленняў (Таццяны Беланогай, Юрыя Несцярэнкі, Віктара Шалкевіча).\nB_SIDE — адзіны ў свеце беларускамоўны trip-hop/downtempo гурт. Як было адзначана вядомымі музычнымі крытыкамі як у Беларусі, так і ў Еўропе, беларуская мова вельмі гарманічна ўліваецца ў гэты халодны музычны накірунак, дадаючы яму вобразаў і пачуццяў. Група прадставіць невялікую «жывую» праграму, заснаваную на трэках з дэбютнага альбома Smooth Season, які быў выдадзены ў траўні на балгарскім лэйбле DustedWax Kingdom і ўжо ўвайшоў у топ-10 лепшых беларускіх рэлізаў першай паловы 2011 года па версіі experty.by.\nГурт “Інфрачырвоны выдых” быў створаны ў жніўні 2010 года. Музыкі выступалі на фестывалі “Дах”, на “Бардаўскай восені” ў Бельску, перамаглі на фэсце «LiveInRock» у Полацку. Па словах фронтмэна калектыва Васіля Панкратава, хлопцы “граюць амаль поўную імправізацыю з выкарыстаннем біт-боксу, гітары, джамбэ, розных перкусій”, а свой стыль акрэсліваюць як “псіхадэлічны этна-эмбіент”.


Ці патрэбна Мінску вялікая колькасць гатэляў? — Народная Воля\n10:19 16 снежня 2017, субота\nЦі патрэбна Мінску вялікая колькасць гатэляў?\nУ сталіцы многія гасцініцы стаяць паўпустыя, але будаўніцтва новых працягваецца.\nНа пачатку гэтага года было аб’яўлена, што, нягледзячы на тое, што з’яўлення вялікай колькасці турыстаў у сталіцы не чакаецца, у горадзе плануецца адкрыць 17 новых гатэляў.\nПершы намеснік начальніка ўпраўлення бытавога і гасцінічнага абслугоўвання насельніцтва Мінгарвыканкама Юрый Натычка глядзіць на сітуацыю пазітыўна: ён адзначыў, што ў 2014 годзе гатэлі спрацавалі добра, бо іх загрузка ў сярэднім склала каля 50 працэнтаў. Праўда, у 2014 годзе ў Мінску праходзіў чэмпіянат свету па хакеі і ў сталіцу быў вялікі наплыў турыстаў. А што сёння?\n“Сёння сітуацыя цяжкая, – з сумам адзначае дырэктар гатэля “Мінск” Мікалай ЖУРАЎСКІ. – На гэты момант загрузка нашай гасцініцы складае ўсяго 20 працэнтаў. Пасля хакейнага першынства, прыкладна з ліпеня, як “праваліліся”, так і да гэтага часу не можам адысці. Чаму? Па-першае, павышаецца канкурэнцыя, з’яўляюцца новыя гатэлі. Па-другое, гасцей стала нашмат менш. Усе гатэлі скінулі кошты, нам таксама давялося пайсці на такі крок, але ад гэтага кліентаў не дадалося. Таму зараз, як кажуць, кожны круціцца як можа”.\nТым не менш, паводле слоў суразмоўцы, ён за тое, каб гатэльны бізнес развіваўся.\n“У Празе – 700 гатэляў, у Рыме – столькі ж, і ўсім на гэтым рынку хапае месца, – кажа Мікалай Раманавіч. – Калі ў Мінску праходзяць добрыя мерапрыемствы, то і тых гатэляў, што ёсць, мала. Вось, напрыклад, у кастрычніку адбудуцца прэзідэнцкія выбары, Энергетычны форум… Я ўпэўнены, што гасцініцы будуць запоўнены. Ды і дзяржава нічога не губляе ад таго, што будуюцца новыя гатэлі. Усе плацяць падатак на зямлю, на нерухомасць, ёсць рабочыя месцы… Гораду адзін прыбытак”.\nЭксперт па турызме Лілія КОБЗІК таксама лічыць, што гатэльны бізнес трэба развіваць.\n“Мы нярэдка кажам, што для Мінска такая колькасць гасцініц – занадта, няма столькі турыстаў, – кажа яна. – Але ж трэба разглядаць перспектывы. Калі нас не цікавіць развіццё турызму, то зараз увогуле можна нічога не рабіць. Адгародзімся ад цывілізацыі і будзем толькі бульбу капаць? Не павінны з’яўляцца вышэйшыя міжнародныя стандарты? Трэба зразумець адно: калі мы збіраемся прыцягваць у беларускую сталіцу гасцей, то будаваць гасцініцы трэба. Нават калі сёння і не бачым турыстычных плыняў. У Мінску з’яўляюцца гатэлі вельмі высокага міжнароднага ўзроўню, якія належаць да міжнародных “ланцужкоў”, а гэта значыць, што ў нашу краіну, у яе інфраструктуру, у турбізнес прыходзяць пэўныя стандарты, якія нам патрэбны. Давайце глядзець у будучыню з аптымізмам”.


29 травень 2019, 18:20\nЗа час працы Мюлера былі прад’яўленыя больш за 200 абвінавачваньняў 34 фізычным і двум юрыдычным асобам. 26 абвінавачаных — грамадзяне Расеі.\n«Рашэньне аб гэтым я прыняў самастойна. Мяне запрасілі даваць паказаньні ў Кангрэсе ЗША, але я ня буду гэтага рабіць. Мы старанна выбіралі слова ў прадстаўленым намі дакумэнце (24 сакавіка Кангрэс атрымаў кароткую вэрсію расьсьледаваньня Мюлера — РС), і я ня бачу падстаў прадастаўляць інфармацыю ў большым аб’ёме, чым ужо зьмяшчаецца ў маім дакладзе», - падкрэсьліў Робэрт Мюлер.\nШасьцёра — былыя дарадцы прэзыдэнта ЗША Дональда Трампа: Майкл Флін, былы дарадца прэзыдэнта па нацыянальнай бясьпецы; Пол Манафорт, былы кіраўнік выбарчага штаба; Рык Гейтс, былы намесьнік кіраўніка выбарчага штаба; Майкл Коэн, былы асабісты адвакат Трампа і Роджэр Стоўн, былы дарадца Трампа.\nСямёра абвінавачаных прызналі сябе вінаватымі ва ўчыненьні ўсіх або часткі інкрымінаваных ім злачынстваў, пяць былі прызнаныя вінаватымі судом.


“За ўласны дабрабыт і будучыню дзіцяці”\nЦэнтральны ўчастак для галасавання №3 цалкам апраўдвае сваю назву: размешчаны ў памяшканні гарадскога Дома культуры і ахоплівае вуліцы і завулкі Жабінкі, што займаюць цэнтральную частку нашага горада.\nВыбарчы ўчастак адзін з найбольшых у раёне — 1423 выбаршчыкі, што зарэгістраваны на вуліцах Катоўскага і Наганава, Суворава, Чарнака і Гагарына, частцы Кірава, Камуністычнай, 1 Мая, Піянерскай, Шашэйнай, Школьнай, Энергетыкаў, Ракасоўскага і 67-га палка, Ураджайная і Брэсцкая, Кветкавая і Т.Касцюшкі, Саўгасная і Агінскага.\nУжо а 14-ай гадзіне ў нядзелю, 11 кастрычніка, старшыня камісіі Наталля Федзюковіч канстатуе: пераадолена 50-працэнтная мяжа яўкі, патрэбная для таго, каб прызнаць, што выбары на Цэнтральным участку адбыліся. Яўка вялікая, жыхары райцэнтра ахвотна карыстаюцца правам выбіраць першую асобу дзяржавы.\nЗначная ўвага з боку назіральнікаў. Сярод іх не толькі прадстаўнікі раённага Савета дэпутатаў, Беларускага прафсаюза адукацыі і навукі, Беларускай сацыяльна-спартыўнай партыі, але й Брэсцкай абласной рэгіянальнай арганізацыі Свабоднага прафсаюза беларускага і Брэсцкага абкама Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамада). Да іх на час далучыўся і міжнародны назіральнік Ігар Халін (Расія), чые паўнамоцтвы пацверджаны пасведчаннем, выдадзеным Цэнтральнай камісіяй па выбарах і правядзенні рэспубліканскіх рэферэндумаў. Ён вельмі станоўча ацаніў працу камісіі, адзначыў яе падрыхтаванасць і зладжанасць, пажадаў поспехаў у далейшых справах.\nСярод іх — паспець наведаць больш за дзве сотні грамадзян, якія не змаглі ў дзень выбараў прыйсці на ўчастак, аднак выказалі просьбу прагаласаваць па месцы жыхарства. Для зручнасці жабінкаўцаў арганізаваны выязныя урны\n, з якімі да людзей, найчасцей вельмі паважанага ўзросту, спяшаліся члены камісіі Генадзь Бондар і Вераніка Місіюк, Алена Крыўчэня і Аляксей Ячнік.\nПа старой завядзёнцы сувеніры-паштоўкі з рук намесніка старшыні камісіі Аляксея Грыцука атрымалі самыя маладыя выбаршчыкі — тыя, хто сёння ўпершыню выконвалі свой грамадзянскі абавязак. У іх ліку — 20-гадовая маладая маці Ірына Цярэнская. Яна завітала на ўчастак не толькі з братам Раманам і сястрой Настассяй, але й “з галоўным сваім памочнікам” — маленькім Максімкам, якому ўсяго восем месяцаў ад нараджэння. Апускаючы бюлетэнь, у думках маладая жанчына найперш пра сынаў лёс:\n— Самым вялікім дасягненнем лічу тое, што краіна развіваецца без вайны і разбурэнняў. Хоць і няпроста гадаваць дзіця, ды ра-зумею — у ім мой працяг, таму і галасую за ўласны дабрабыт і будучыню сына.\nІншая выбаршчыца, загадчык Хмелеўскай амбулаторыі Таццяна Болдырава, галасуе па месцы жыхарства. На пытанне, што чакае ад сённяшняга дня, шчыра адказала:\n— Чакаю працягу далейшага росквіту роднай краіны, дзе за мінулыя дзесяцігоддзі шмат зрабіла для людзей. Прыгажэюць гарады і вёскі. Мая сястра Наталля, што кіруе супермаркетам ў Кіеве, кожны раз, як гасцюе ў нас, не хавае захаплення ад чысціні і дагледжанасці не толькі Жабінкі, але ўсёй Беларусі. Хочацца, каб так было і надалей — паступова, крок за крокам рухацца шляхам стабільнага развіцця.\nУ гэты дзень Цэнтральны ўчастак для галасавання №3 наведалі прадстаўнічыя госці: старшыня Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі Міхаіл Мясніковіч, старшыня абласнога Савета дэпутатаў Сяргей Ашмянцаў, кіраўнік раёна Фёдар Каланчук. Яны пацікавіліся не толькі ходам выбараў, але й умовамі, створанымі для назіральнікаў, пажадалі далейшай плённай працы камісіі.\nНа здымках: свае галасы за будучага Прэзідэнта краіны аддае сям’я Болдыравых; участак для галасавання наведалі С.Д.Ашмянцаў, Ф.Ф.Каланчук, М.У.Мясніковіч;\nвіншаванні з удзелам у першых у жыцці выбарах кіраўніка дзяржавы атрымлівае Ірына Цярэнская ад намесніка старшыні камісіі А.Л.Грыцука.


Галоўная ➠ Людзі ➠ Жыхары расійскай федэрацыі сталі радзей паліць на працы\nАпублікавана 25.05.2012 18:10\nЗгодна з статыстычнай інфармацыі, атрыманай навукоўцамі ў ходзе рэалізацыі досведаў, жыхары Расіі сталі радзей выкарыстоўваць цыгарэты на працоўных месцах.\nПра гэта заявілі спецыялісты аднаго з клінічных цэнтраў. Па словах ініцыятараў лабараторных назіранняў, падчас ажыццяўлення праектаў медыкі задзейнічалі 1,6 тыс. супрацоўнікаў кампаній, якія маюць нікатынавую залежнасць. Акрамя таго, для атрымання больш дакладных вынікаў лекары запрасілі яшчэ 1 тыс. працадаўцаў.\nНавуковыя работнікі сцвярджаюць, што толькі 15% людзей, якія пакутуюць тытунекурэннем, могуць ўстрымацца ад выкарыстання цыгарэты на працоўным месцы. Аказалася, што 21% рэспандэнтаў выходзяць на перакур 1-2 разы ў дзень, 38% апытаных робяць перапынак ад 3 да 4 раз у дзень, а 34% — ад 5 і больш раз у дзень.\nПа словах спецыялістаў, дзяўчаты ходзяць паліць значна радзей мужчын. Эксперты таксама высветлілі, што, людзі, якія знаходзяцца ва ўзросце, паляць на працоўных месцах часцей моладзі. Медыкі сцвярджаюць, то па параўнанні з папярэднімі гадамі частата выкарыстання цыгарэт знізілася ў некалькі разоў.\nНекаторыя людзі могуць не адчуваць пачуццё сытасці\nНавагоднія святы станоўча ўплываюць на самаадчуванне мужчын і жанчын


Адбылася прэс-канферэнцыя, прымеркаваная да Міжнароднага дня помнікаў і гістарычных мясцін\n13 красавіка 2017 г. у Прэс-цэнтры Дома прэсы адбылася прэс-канферэнцыя, прымеркаваная да Міжнароднага дня помнікаў і гістарычных мясцін, які адзначаецца 18 красавіка, на тэму: “Актуальныя пытанні захавання і адраджэння аб’ектаў гісторыка-культурнай спадчыны Беларусі”.\nУ ёй прынялі ўдзел і прадстаўнікі НАН Беларусі:\nЛяўко Вольга Мікалаеўна - загадчык Цэнтра археалогіі і Старажытнай гісторыі Беларусі Інстытута гісторыі, доктар гістарычных навук, прафесар;\nГаранская Таццяна Георгіеўна - загадчык аддзела архітэктуры ДНУ “Цэнтр даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры” НАН Беларусі;\nКухаронок Таццяна Іванаўна - старшы навуковы супрацоўнік ДНУ “Цэнтр даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры” НАН Беларусі;\nЛазука Барыс Андрэевіч - загадчык аддзела старажытнабеларускай культуры ДНУ “Цэнтр даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры” НАН Беларусі.\nВучоныя расказалі пра свой удзел у захаванні матэрыяльнай і нематэрыяльнай гісторыка-культурнай спадчыны. У прыватнасці, В. Ляўко падзялілася планамі па аднаўленні і рэканструкцыі старажытных помнікаў у Копысі.\nТ. Гаранская звярнула ўвагу на праблему вольнай інтэрпрэтацыі пры рэстаўрацыі архітэктурнай спадчыны і падкрэсліла той момант, што “галоўная каштоўнасць любога помніка - у яго аўтэнтычнасці”.\nТ. Кухаронок звярнула ўвагу СМІ на спецыфіку працы з нематэрыяльнай культурнай спадчынай. Тут падобная праблема: назіраецца вольная інтэрпрэтацыя абрадаў, а турысты і журналісты часам нават могуць перашкодзіць правядзенню некаторых рытуалаў.\nУ сваю чаргу Б. Лазука расказаў аб праблемах рэстаўрацыі ўнікальных рэчаў у раённых музеях, а таксама звярнуў увагу на памылкі, якія часам назіраюцца пры вырабе сувеніраў з народнымі арнаментамі.


Як палюбіць сваю знешнасць - Розны 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Розны 2017 ⇒ Як палюбіць сваю знешнасць\nНе любіць сябе - як мінімум, няёмка. У рэшце рэшт, у вас няма чалавека бліжэй. А яшчэ - ніхто не зможа больш за вас саміх ацаніць усе вашыя вартасці. Так што мяняць сітуацыю неабходна. Калі вы лічыце, што вы не заслугоўваеце сімпатыі нават са сваёй уласнай боку, справы дрэнь. Можна нават задумацца пра візіт да псіхолага. Але і паспрабаваць дзейнічаць сваімі сіламі таксама варта. Што вам у сабе не падабаецца? Не кахаць сябе ўсю наўрад ці хто-то здольны. Сапраўды прызнайцеся, якія менавіта часткі цела вас зусім не задавальняюць. Вазьміце ліст паперы і па пунктах напішыце ўсё, што вы б у сабе змянілі. Не думайце зараз пра тое, што выправіць можна, а што не. Уявіце, што заўтра раніцай вы ўстанеце без усіх гэтых недахопаў.\nЦяпер глядзіце спіс. Што з гэтага ў вашых сілах? Схуднець вы заўсёды можаце. Дыета, спорт - і праз некалькі месяцаў вы самі сябе не пазнаеце. Непрыгожы твар выпраўляецца макіяжам. Не атрымліваецца самастойна падабраць вобраз, які вас зробіць красуняй - звярніцеся па кансультацыю да стылісту. Папытаеце зрабіць вам макіяж, падабраць вашыя колеру і растлумачыць, як усю гэтую прыгажосць зрабіць самастойна. Недахопы постаці - маленькая грудзі, кароткія ногі - хаваюцца правільна падабранай адзеннем. Даведайцеся, як скарэктаваць вашу праблему і трохі абновіце гардэроб.\nПрактычна заўсёды зрабіць сябе лепш дапаможа добрая прычоска. Зрабіце яе максімальна выдатнай - падбярыце колер, які вас сапраўды ўпрыгожыць, стрыжку па тыпу асобы. Калі валасы безжыццёвыя, наведайце заляцаліся працэдуру.\nКалі вы ўкладзеце ў сябе столькі намаганняў, не кахаць знешнасць будзе, як мінімум, крыўдна. Перамены - гэта заўсёды рух наперад і змяненне свядомасці. Так што змяняйцеся ў лепшы бок.\nПсіхалагічная праца таксама трэба будзе. Перастаньце займацца самоедством. Замест думак пра тое, як жахліва вы выглядаеце, нагадвайце сабе, як шмат вы дамагліся. А таксама - што вы проста прыгажуня. Усміхайцеся свайму адбітку смялей, хадзіце больш упэўнена. Чаму ж хто-то павінен быць лепш за вас, дзеля чаго вы прывыклі лічыць сябе самай горшай? Прагаворвае пра сябе: «Я самая прыгожая і прывабная», пакуль сапраўды не пачнеце так думаць.\nПапярэдні Тэкст Парады бацькам\nНаступная Артыкул Салаты з морапрадуктаў - смачныя рэцэпты\nМоцная жанчына: комплекс Афіны Палада\nВячэрнія сукенкі для жанчын\nЯк правесці Новы год з бацькамі\nПрыхільнасці і іх наступствы


4 апреля 2010 в 10:55\nНаталля СЦЯПУРА, Рэспубліка\nМузейшчыкi святкуюць юбiлей свайго будынка i мараць аб iншым.\nЁсць адразу дзве прычыны звярнуць асаблiвую ўвагу на Дзяржаўны музей гiсторыi тэатральнай i музычнай культуры Рэспублiкi Беларусь. Па-першае, гэта дваццацiгоддзе з дня яго заснавання. Па-другое, двухсотгоддзе будынка, у якiм ён знаходзiцца, так званага Дома масонаў. Дырэктар музея Зiнаiда Кучар лiчыць, што адначасовае святкаванне — гэта добрая нагода для таго, каб удакладнiць, што будынак па Музычным завулку, 5 непасрэдна з дзейнасцю масонаў не звязаны. Таму ў экспазiцыi з’явiлiся архiўныя дакументы.\n— Нам вельмi падабаецца гэты будынак, мы шчаслiвыя, што менавiта ў Верхнiм горадзе размешчаны наш музей, — гаворыць Зiнаiда Лявонцьеўна. — Вядома ж, кожны архiтэктурны помнiк мае сваю прыгожую легенду. Тым больш такi, як наш: пабудаваны на ўзгорку па незвычайным для таго часу праекце. Але мы павiнны расказаць людзям яго сапраўдную гiсторыю. Тым больш калi маем дакументы, якiя даюць падставы меркаваць, што Дом масонаў — не афiцыйная назва, а дадзеная народам.\nРужовы будынак з зялёным дахам прыцягваў да сябе ўвагу. Цiкавым для людзей быў i адзiн з яе першых гаспадароў — купец Г. Якубоўскi, якi заўсёды хадзiў у чорнай вопратцы, з цылiндрам, палкай i ў белых пальчатках. Ён адносiўся да членаў масонскай ложы. Туды ж уваходзiў i Чэслаў Манюшка, бацька знакамiтага Станiслава Манюшкi, якi нейкi час здымаў пакой на другiм паверсе. У музеi нават ёсць копii замалёвак, якiя ён рабiў з акна будынка. Вядома яшчэ некалькi прозвiшчаў людзей, членаў ложы, якiя кватаравалi там або па суседстве. Усё гэта дае падставы гаварыць, што "мянушку" дому даў народ i нiякiх пасяджэнняў там не адбывалася. Ва ўсякiм разе дакументальных пацвярджэнняў апошняга сучасныя даследчыкi не выявiлi.\nЗiнаiда Кучар лiчыць, што значна большую славу будынак павiнен мець як музей. Ён мае сваё сэрца i твар. Першае — гэта фонд, якi налiчвае 25 тысяч адзiнак, дарэчы, цалкам камп’ютэрызаваны. Другое — унiкальная экспазiцыя, якая складаецца з некалькiх частак. Прычым усе яны прыкладныя. Там можна паiграць на копiях самабытных музычных iнструментаў, паглядзець лялечны спектакль i г.д.\n— Мая мара — зрабiць экспазiцыi ўсiх выдатных дзеячаў тэатральнай i музычнай культуры Беларусi, — гаворыць Зiнаiда Кучар. — Зараз у нас ёсць мемарыяльныя пакоi Стэфанii Станюты, Ларысы Александроўскай, Мiкалая Яроменкi i яго сына. Большага мы пакуль не можам сабе дазволiць: экспазiцыйная плошча складае 350 квадратных метраў. Гэта вельмi мала для музея, якi збiрае гiсторыю. Некаторыя людзi крыўдзяцца на тое, што мы не можам аформiць асобны пакой iх родных, якiя ўнеслi значны ўклад у беларускую культуру. Адзiнае выйсце — пашырэнне плошчаў. Тым больш што наш фонд пастаянна папаўняецца: сваякi i блiзкiя знакамiтых дзеячаў нясуць iх уласныя рэчы, тэатры дзеляцца сваiм скарбам. Не забывае пра нас i Мiнiстэрства культуры: у мiнулым годзе на набыццё мастацкiх твораў было выдаткавана 14 мiльёнаў рублёў. Наш скарб расце…


23 ліпень 2020, 08:24\nБелстат апублікаваў зьвесткі аб мэдыянным заробку ў Беларусі за травень 2020 году. Такая статыстыка цяпер публікуецца двойчы на год — мінулы раз яе давалі за лістапад 2019-га.\nСярэдні налічаны заробак у траўні складаў 1227,9 рубля (за паўгода вырас на 114,8 рубля). Гэты заробак — сума ўсіх заробкаў (да адлічэньня падаткаў і збораў), падзеленая на колькасьць працаўнікоў.\nМэдыянны ж заробак — тое, колькі атрымлівае (да адлічэньня падаткаў і збораў) сярэднестатыстычны працаўнік, умоўны чалавек «зь сярэдзіны рэйтынгу», калі палова людзей зарабіла больш за яго, а палова менш за яго. То бок, калі б у краіне працаваў 101 чалавек і быў бы рэйтынг іхных заробкаў, то мэдыянным быў бы заробак 51-га ў рэйтынгу.\nУ траўні мэдыянны заробак склаў 893,9 рубля — зь лістапада вырас на 45,4 рубля. Праўда, калі пералічваць гэта ў даляры паводле сярэднямесячнага курсу Нацбанку, травеньскі мэдыянны заробак склаў $368,30, а лістападні быў роўным $412,75 — то значыць, мэдыянны заробак за паўгода ўпаў на $44,45.\nСамы высокі мэдыянны заробак у траўні быў у IT-галіне — 2147,1 рубля. Таксама высокія заробкі былі ў вытворчасьці нафтапрадуктаў і коксу (1685,4 рубля) і дзейнасьці трубаправоднага транспарту (1477,4 рубля). Самы нізкі — ў галіне паслугаў часовага пражываньня і харчаваньня (570,2 рубля) і «творчасьці, спорце, забавах, адпачынку» (570,7 рубля), а таксама рыбнай лоўлі і рыбагадоўлі (605,7 рубля).


Дачка Карымава кажа пра выздараўленне бацькі\nМалодшая дачка прэзідэнта Узбекістану Іслама Карымава – Лола – на сваёй старонцы ў «Фэйсбуку» зняпраўдзіла смерць свайго бацькі.\n«Ад усяго сэрца віншую сваіх суайчыннікаў з Днём Незалежнасці! – напісала Карымава-Ціляева. – Я б хацела пажадаць нашаму працавітаму і бясконца таленавітаму і добрасардэчнаму народу Узбекістану шчасця, росквіту і дабрабыту! Хай на нашай цудоўнай зямлі заўсёды пануюць мір і спакой, талерантнасць і ўзаемапавага паміж прадстаўнікамі розных нацый і веравызнанняў, якімі спрадвеку славілася нашая Радзіма!»\nЛола Карымава-Ціляева таксама скарысталася нагодаю і выказала падзяку ўсім, хто маральна падтрымаў сямʼю кіраўніка Узбекістану.\n«Гэта вельмі шмат значыць для нас, і я ўпэўненая, што гэтая велізарная сіла дабра, якая зыходзіць з самой глыбіні вашых сэрцаў, дапамагае ў яго выздараўленні! Дзякуй вам вялікі!» – падсумавала дачка Карымава.\n28 жніўня 2016 года Кабінет міністраў Узбекістану паведаміў, што 78-гадовы Іслам Карымаў напярэдадні быў шпіталізаваны ў лякарню пасля інсульту і знаходзіцца на стацыянарным лячэнні. Зʼявіліся нават паведамленні пра ягоную смерць.\nІслам Карымаў кіруе Узбекістанам з 1989 года. Ён быў спачатку першым сакратаром ЦК Камуністычнай партыі Узбекістану (1989-1991), прэзідэнтам Узбекскай ССР (1990-1991), а з 1991 года першым і нязменным прэзідэнтам Рэспублікі Узбекістан.


Крупская Зінаіда - Персаналія - ЭТНАЎСЁ - уся этнаграфія Беларусі\nЗінаіда Васільеўна Губарава-Крупская (1955 г.н.) – этнахарэограф і этнапедагог з Вілейскага раёна Мінскай вобласці, вядомая збіральніца мясцовага фальклору. Зінаіда Васільеўна паходзіць з вясковага асяроддзя (в. Мацькаўцы) і ўжо з падлеткавага ўзросту пераймае ад носьбітаў традыцыйныя формы фальклору Вілейшчыны, як музыка і танцорка. Задума адмысловага фіксавання спеўнай спадчыны рэгіёна паўстае ў яе пад час працы з дзецьмі, у этна-класах вілейскай гімназіі № 2.\nв. Мацькаўцы, Вілейскі раён (Ольковичский c/c), Мінская вобласць, Беларусь\nАўдыётэка 1 (Аўдыё выданне → Звязаныя персаналіі (укладальнікі, арганізатары, вядоўцы, збіральнікі і інш))\n2018 - Песні Вілейшчыны ў запісах 2004-2005 гг. Архіў Зінаіды Крупскай [інтэрнэт]\nФальклор 31 (Фальклорная адзінка → Хто запісаў)\nСяньня Купальля, заўтра Ян (купальская) / песня, тэкст,аўдыё — в. Талуць, Вілейскі раён\nСеяла дзеўка долю (жніво) / песня, аўдыё — в. Талуць, Вілейскі раён\nПрывязлі маладую (вяселле) / песня, аўдыё — в. Талуць, Вілейскі раён\nПолька / найгрыш, аўдыё — в. Заазер’е, Вілейскі раён\nПаедзем дамоў, паедзем (вяселле) / песня, аўдыё — в. Заазер’е, Вілейскі раён\nОй ты рэчачка (вяселле) / песня, аўдыё — в. Заазер’е, Вілейскі раён\nОй вы белые лебядзе (вясновая) / песня, аўдыё,тэкст — аг. Нарач, Вілейскі раён\nНайгрышы / найгрыш, аўдыё — в. Заазер’е, Вілейскі раён\nНа сінім Дунаі (жніво) / песня, аўдыё — в. Заазер’е, Вілейскі раён\nКукуй, зязюлька, не ўнікай (вясновая) / песня, тэкст,аўдыё — в. Талуць, Вілейскі раён\nКарыся, Верачка, карыся (вяселле) / песня, аўдыё — в. Заазер’е, Вілейскі раён\nЗазвінела пчолачка (жніво) / песня, аўдыё — в. Любоўшы, Вілейскі раён\nДа хто, да хто цёмнай ночанькі не даспаў (вяселле сіраце) / песня, аўдыё — аг. Нарач, Вілейскі раён\nВыйдзі, мамачка, на ганачак (вяселле) / песня, аўдыё — аг. Нарач, Вілейскі раён\nВальс / найгрыш, аўдыё — в. Заазер’е, Вілейскі раён\nБярозка з лістком (восень) / песня, аўдыё — аг. Нарач, Вілейскі раён\nБожа мой, чый гэта лянок (пятроўская) / песня, тэкст,аўдыё — в. Заазер’е, Вілейскі раён\nБожа мой, чабор, чабор (пятроўская) / песня, тэкст,аўдыё — аг. Нарач, Вілейскі раён\nБожа мой, на санажаці (пятроўская) / песня, тэкст,аўдыё — аг. Нарач, Вілейскі раён\nАй баравая цяцера (вясновая) / песня, тэкст,аўдыё — в. Любоўшы, Вілейскі раён\nА ў лузе касец косіць (жніво) / песня, тэкст,аўдыё — в. Любоўшы, Вілейскі раён\nА соўняка, соўняйка (на касьбу) / песня, тэкст,аўдыё — аг. Нарач, Вілейскі раён\nА наехала семсот казакаў (вяселле) / песня, аўдыё — в. Заазер’е, Вілейскі раён\nА над ракою каліна (вясновая) / песня, тэкст,аўдыё — в. Заазер’е, Вілейскі раён\nА лугам, лугам рэчачка (вясновая) / песня, тэкст,аўдыё — в. Заазер’е, Вілейскі раён\nА зялён наш бор, зялён / песня, аўдыё — в. Заазер’е, Вілейскі раён\nА борам, борам, пад барком (вяселле) / песня, аўдыё — в. Заазер’е, Вілейскі раён\nА баравая зязюля (вясновая) / песня, тэкст,аўдыё — аг. Нарач, Вілейскі раён\nІ чаго сялязень (купальская) / песня, тэкст,аўдыё — в. Заазер’е, Вілейскі раён\nІ цёмна ноч была (бяседная) / песня, аўдыё — в. Заазер’е, Вілейскі раён\nІ кум ня п’ець (хрэсьбіны) / песня, аўдыё — в. Заазер’е, Вілейскі раён\nГэта кэшаваныя старонка. Апошняя сінхранізацыя з базай - 18.09.2021 13:13:01


А. К. Сержпутоўскі\nБеларускі этнограф і фалькларыст Аляксандр Казіміравіч Сержпутоўскі (1864 — 1940) нарадзіўся ў вёсцы Бялевічы Слуцкага раёна. Настаўнічаў на Мазыршчыне і Случчыне, працаваў на паштамце ў Пецярбургу. Пасля заканчэння ў 1904 г. Пецярбургскага археалагічнага інстытута — супрацоўнік этнаграфічнага аддзела Рускага музея. Аўтар прац "Очерки Белоруссии" (1907—1909), "Земледельческие орудия Белорусского Полесья" (1910), "Бортничество в Белоруссии" (1914). Выдаў зборнікі "Сказки и рассказы белорусов-полешуков" (1911), "Сказки и рассказы белорусов из Слуцкого уезда" (1926), "Суеверия и предрассудки белорусов-полешуков" (1930). Яшчэ шэраг рукапісаў не захаваўся.\nУ Санкт-Пецярбургскім этнаграфічным музеі знаходзяцца старажытныя фотаздымкі з вёскі Вялікія Чучавічы (копіі іх атрыманы і Лунінецкім раённым краязнаўчым музеем), якія былі зроблены А.К. Сержпутоўскім у 1910 г. Там жа даследчык запісаў ад мясцовага жыхара 4 казкі, адна з якіх друкуецца ніжэй.\nБачыце, цепер у нас такая павадэнца, што, пакуль цягнетца веселье, малады й маладая трэйко кланяютца кожнаму, каго сустрэнуць. Маладые паклонятца, а стрэчны паблагаславиць их щасцем да доляю, трэйко пацалуетца з ими да тагды тольки йдзе далей. Дак от слухайце, раскажу вам, аткуль пашла тая павадэнца.\nКолись от тут недалечко жыў адзин вельми багаты чалавек. Быў ён таки багаты, што й не знаў, колько ў его дабра. Але-ж праўду кажуць, што нема такого чалавека, каб ён спрэс быў щасливы. Бо кали батат, та хворы сам або жонка; а як багат и здароў, та дзецей нема, або е, да неудалыяе ци тихие. От гэ усе людзи маюць якое кольвек нещасце. На том и свет стаиць, бо чаго-ж бы й жыць, кали-б не было чаго хацець? Але Бог так даў, што чалавек заўжды мае нещасце й хочэ, каб яго не было. От затым и жыве ў бедзе да ўсе чакае лепшае жыдки. Гэ й той багаты чалавек много маў уселякаго дабра, але ў яго штось дзеци не гадавалиса. Нарэшце асталася адным-адна дачка, да и тая якаясь неўдалая. Ена ўжэ была ў лецях, а замуж нихто не берэ, бо бацько ўсе выбираў сабе багатаго да ўдалаго зяця. Але гдзе знайци такого малайца, каб ёй быў и багаты, й гожы. Як багаты, та рылаты, а як удалы да гожы на вид, та гол, як бич.\nПаспела дзеўка, бы порхаўка, от, здаетца, чапни, дак и разсыплетца. Ведамо, пры багацю да ў раскошы дзеўка аж пукаетца — хочэ замуж, а малайца нема. Бо не очы-ж драць, кали не хочуць браць. Моо й затым абегаюць ее, што ена адна ў бацька. Бо людзи кажуць, што едыначка, та курва ци лайдачка. Дзеля таго дзела моо хто й пасватаваў-бы, але кожын думае, што багач зрэкузуе й не отдась дачки за беднаго. От гэ й аставалася дзеўка без спосабу. Моо-б ена гэ ў дзеўках асталаса й на ўсе жыце, але ось там недалечко жыў мельник. Не то, што-б вельми, але ат сабе трохи быў багат ён. Ведамо, мельник: ён заўжды не бедны, бо не мае лихою году: ци зраджай, ци не зраджай, а мельнику будзе. От у таго мельника быу дзецюк. Ужэ-б даўно яму пара было жанитца, але ён быу якісь неўдалы й доуга лічыўса усе ещэ падшпаркам. Але ось нарэшце ўздумаў мельник жаниць и сваго сына. Заслаў ён сватоў к дзеўцы таго багача нибыто знарок, аднож той згадзиўса атдаць сваю дачку за мельникаваго сына.\nОт давай мельник ладзиць веселье давай збираць дружыну да жаниць свайго дзецюка. Назбираласо на тое веселье людзей моо з паўсвету; бо кажуць жэ — гдзе чуюць, там и начуюць; гдзе е пачостка, там пеўне, ат гасцей нема атбою. Але не спадабаласо ни багачу, ни мельнику, што ў их так багацько гасцей, што вельми много йдзе ўселякае пачостки, й пачали уны гардзиць добрыми людзьми. От у багача да ў мельника та нема мёду саладзенькаго, та нема пива хмельненькаго, та нема туку, нема сала, та гарелки не стало. И начали госци гаманиць да скупых багатыроў гудзиць. Пачули тое багачы да й начали гасцей зневажаць да з гасподы выганяць. А тут на весельи быў якись падарожны. Нихто не ведаў, аткуль ён и яки ён чалавек. Тым часам то быў велики ведзьмар. Заеўса ён на багачоў да й абернуў усе веселье ў ваўкалакоў. От и стала с тае дружыны воўчая ганья; паперласа ена з вески перш на аселицу, а потым у хмызник да ў лес. С тае пары аж да тых час бегае ганья ваўкалакоў — гэто тое веселье. Убачылі тое людзи да й начали з таго часу ўсих шанаваць на весельи да частаваць та мёдам саладзеньким, та пивам хмельненьким. Пачали з тае пары маладые усим кланятца трэйко да земли, каб тые паблагаславили щасцем да долею да векам доугим.\nДак от аткуль у нас пашла гэстая павадэнца.\nПераказаў П. Грыцкевіч, в. Чучавічы\n(Захоўваецца арфаграфія выдання, толькі "ъ" заменена на "е".)


Пуцін вучыцца ў Лукашэнкі\n06 сакавік 2012, 15:41\nМаскоўская міліцыя ўчора разагнала частку ўдзельнікаў мітынгу «За сумленныя выбары» на Пушкінскай плошчы.\nАрыштавалі каля 250 чалавек, на іх склалі пратаколы аб адміністратыўных парушэньнях. Паводле жорсткасьці дзеяньняў АМОНа маскоўскія падзеі нагадвалі разгон менскай Плошчы ў сьнежні 2010 году.\nПасьлявыбарчы мітынг расейскай апазыцыі на Пушкінскай плошчы ў Маскве, які сабраў каля 20 тысяч чалавек, быў дазволены ўладамі. Паліцыя пачала разгон рэшткаў дэманстрантаў, якія выказалі жаданьне застацца пасьля завяршэньня мітынгу і нават паставіць намёты.\nРазгон дэманстрацыі на Пушкінскай плошчы ў Маскве\nРазгон быў жорсткі, былі задзейнічаныя экіпіраваны дубінкамі спэцназ і аўтазакі. Гэта вельмі нагадвала беларускія падзеі, сьведчыць маскоўскі журналіст Павал Шарамет:\n«Учорашні разгон быў брутальны, ён быў вельмі падобны да таго, што адбываўся 19 сьнежня ў Менску. Вядома, у Менску маштаб быў больш сур’ёзны, жорсткасьць была „адвязная“. Але па тым, што былі задзейнічаныя правакатары, як і ў Менску, і што хацелі справакаваць беспарадкі, паводле жорсткасьці, маштабаў і наступстваў гэта падобна. І, безумоўна, расейскія спэцслужбы ідуць шляхам беларускіх. Толькі, можа, зь нейкім спазьненьнем».\nРозьніца хіба ў тым, што беларускі кіраўнік Лукашэнка ўжо ў міжнароднай ізаляцыі і спаліў масты, а Пуцін яшчэ хоча захаваць твар, кажа Павал Шарамет:\n«Таму ня будзе такіх гучных судовых працэсаў, як у Беларусі, ня будуць пакуль лідэры апазыцыі сядзець у турмах месяцамі і гадамі. Але агульная танальнасьць дзеяньняў спэцслужбаў вельмі падобная».\nПавал Шарамет прагназуе пасьлявыбарчую апатыю, але мяркуе, што пратэсты апазыцыі ў Расеі будуць працягвацца і атмасфэра ў краіне будзе заставацца напружанай.\nУ маскоўскім мітынгу на Пушкінскай браў удзел лідэр АГП Анатоль Лябедзька. Ён мяркуе, што гаварыць пра паўтарэньне менскіх падзеяў у Маскве заўчасна. Расейская паліцыя не была такой брутальнай, як менскі спэцназ, а гарадзкія ўлады даюць апазыцыі дазволы на мітынгі, чаго ў Беларусі даўно няма.\n«Трэнд, калі будзе каманда, можа быць і такі, але на сёньняшні дзень там усё-ткі іншая сытуацыя, і думаю, што ў галаве ні Пуціна, ні кагосьці зь яго атачэньня не было такога, каб садзіць кандыдатаў у прэзыдэнты ў турму, каб цкаваць людзей. Так, разагналі, але зрабілі гэта надзвычай мякка ў параўнаньні з тым, што адбываецца ў Менску».\nБылы сустаршыня расейскай партыі «Правая справа» Леанід Гозман быў у Менску 19 сьнежня 2010 году. Ацэньваючы тыя дзеяньні Лукашэнкі, ён кажа, што тады сапраўды стаяла пытаньне пра ягонае існаваньне, захаваньне ва ўладзе, і гэтым быў справакаваны ягоны загад на жорсткі разгон. У Пуціна ж такой пагрозы і патрэбы не было, таму ягоны разгон Плошчы — неадэкватны, лічыць спадар Гозман:\n«У яго не было пагрозы ўладзе. Калі б ён пайшоў на нейкія перамоўныя дзеяньні, зрабіў бы хоць крок наперад, то гэтыя радыкальныя патрабаваньні засталіся б у меншасьці. Праблема ў тым, што ён сапраўды дзейнічае неадэкватна».\nЛеанід Гозман не выключае, што надалей Пуцін, як і Лукашэнка, будзе ўтрымліваць сваю ўладу паліцэйскімі дубінкамі:\n«Ён загнаў сябе ў даволі складаную сытуацыю Ахмадзінэджада і Лукашэнкі, калі сталіца абсалютна яго не прымае і лічыць узурпатарам. Я думаю, што надалей пратэсты будуць, можа, меней масавымі, але болей жорсткімі. А на жорсткія пратэсты ён будзе адказваць так, як адказаў учора. І нічога добрага ні для кога ў гэтым няма».\nНедэмакратычныя рэжымы Пуціна і Лукашэнкі аднолькава баяцца вулічных пратэстаў, кажа менскі палітоляг Аляксандар Класкоўскі. Але рэагуюць на гэтыя выклікі па-рознаму:\n«Рэжым Пуціна ўсё ж такі стараецца безь вялікай патрэбы не перагінаць кій і ў большай ступені клапоціцца пра свой міжнародны імідж. І другое, Пуцін усё ж глядзіць у заўтрашні дзень і разумее, што хоць самі пратэсты ў Маскве, відаць, хутка суцішацца, але грамадзянская супольнасьць паказала зубы, яна не супакоіцца, і яму давядзецца напэўна весьці нейкую гульню, у пэўнай ступені адкручваць гайкі. У гэтым таксама адрозьненьне, бо беларускае кіраўніцтва пасьля кампаніі 2010 году зрабіла выснову, што трэба, наадварот, закручваць тыя гайкі як мага мацней».


Вольга Кавалькова: Моладзь, якая хацела б жыць і нараджаць у Беларусі, не бачыць тут перспектыў (відэа) » Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД)\nГалоўная старонка » Навіны » Палітыка » Вольга Кавалькова: Моладзь, якая хацела б жыць і нараджаць у Беларусі, не бачыць тут перспектыў (відэа)\nВольга Кавалькова: Моладзь, якая хацела б жыць і нараджаць у Беларусі, не бачыць тут перспектыў (відэа)\n15.05.2018, 13:56 | Навіны » Палітыка\nТолькі ў трох раёнах Беларусі нараджальнасць перавысіла смяротнасць па выніках першага кварталу. За гэты час беларусаў памерла амаль на дзевяць тысяч больш, чым нарадзілася.\nНатуральныя страты насельніцтва ў 2017 годзе склалі амаль 17 000 чалавек і сталіся самымі вялікім за апошнія 6 гадоў. Зыходзячы са статыстыкі першага кварталу бягучага году, 2018 можа адзначыцца яшчэ большымі стратамі для Беларусі.\n«Сітуацыя са смяротнасцю – гэта таксама вельмі вялікая праблема, таму што экалогія, умовы жыцця нашых людзей у нашай краіне, на жаль, не вельмі спрыяльныя. Напрыклад, ёсць некаторыя рэгіёны, напрыклад, Гомельскі, дзе мужчыны проста не дажываюць да пенсійнага ўзросту, які таксама для іх павысіўся», – кажа сустаршыня БХД Вольга Кавалькова.\nУ той жа момант, па словах міністра працы і сацыяльнай абароны Ірына Касцевіч, перад уладамі стаіць задача да 2020 утрымаць насельніцтва Беларусі на ўзроўні дзевяці з паловай мільёнаў чалавек. Калі не скарачаць смяротнасць, трэба падвышаць нараджальнасць. Адным з важных чыннікаў у гэтым дзяржава лічыць сацыяльную падтрымку сем’яў, у тым ліку мацярынскі капітал.\n«Даследаванні паказваюць, што гэтыя грошы набліжаюць магчымасць нараджэння так званага «адкладзенага дзіцяці» – сям’я хацела, напрыклад, другое дзіця, але не вырашалася. Але яны не прымусяць сям’ю, якая хоча дваіх дзяцей, нараджаць трох, чацвярых і гэтак далей», – тлумачыць Наталля Рабава са школы SYMPA.\nПаводле статыстыкі, немалаважным чыннікам пагаршэння дэмаграфічнай сітуацыі ў краіне з’яўляецца міграцыя. І выязджае ў асноўнай масе маладое працаздольнае насельніцтва, якое шукае лепшых умоў для асабістага развіцця.\n«Моладзь, якая жыве і хацела б, напэўна, жыць у гэтай краіне і нараджаць, не бачыць шмат магчымасцяў і перспектыў у гэтай краіне ні для сябе, ні для сваіх дзяцей. Калі б у іх былі магчымасці арганізаваць свой бізнэс, уладкавацца на нармальную працу тут, то канешне ж, ніхто б з іх не з’язджаў», – кажа Вольга Кавалькова.\nАле ці бачаць умовы нараджаць і гадаваць дзяцей у нашай краіне тыя, хто не з’ехаў за мяжу?\n«Умовы, напэўна, не вельмі добрыя. Чыста матэрыяльна моладзь баіцца проста рызыкаваць, таму што вельмі дорага дзіцёнка зараз нарадзіць – гэта дарагое задавальненне».\n«Старыя паміраюць, а моладзь не хоча нараджаць – таму што жыллёвыя ўмовы, недахоп грошай, квартплата вельмі дарагая – умовы не дазваляюць».\nГэтага меркавання прытрымліваюцца і эксперты: што той дапамогі па дагляду дзіцяці да трох гадоў, якая ёсць цяпер – 312 рублёў на першае дзіця і 356 рублёў на другога і астатніх, не дастаткова. Але важным ёсць і стварэнне іншых умоў для сем’яў, каб даць ім магчымасць палепшыць свой матэрыяльны стан.\n«Для таго, каб палепшыць нараджальнасць, трэба забяспечыць лепшыя ўмовы для маці з дзецьмі. Таму што ў нас маці з дзяцьмі знаходзяцца ў нейкай пастцы. Таму што дзяцей маленькіх падзець няма куды, калі няма магчымасці іх пакінуць з бабулямі, няню наняць нерэальна дорага, садкоў, куды прымаюць з маленькага ўзросту, як у Еўропе, нават з некалькіх месяцаў, няма», – упэўненая Наталля Рабава.\nВыходзіць, фінансавая дапамога невялікая, ды і той не хапае. Умовы для сям’яў таксама пакідаюць жадаць лепшага, як і эканамічная сітуацыя ў краіне. Адное толькі рыторыка ўладаў заўжды на аптымістычнай ноце.\nЗміцер Міцкевіч, «Белсат».


Ці сапраўды Вікі настолькі дэмакратычная, як вы думаеце? - Прафесійнае меркаванне Семальта\nРозныя даследаванні паказалі, што шэраг рэдактараў нясе адказнасць за публікацыю і рэдагаванне розных старонак Вікіпедыі. Олівер Кінг, эксперт Semalt , лічыць, што з упэўненасцю можна сказаць, што Вікіпедыя - самая вядомая, бясплатная інтэрнэт-энцыклапедыя. Сорын Адам Мацей, прафесар Школы камунікацый Браяна Ягня з Універсітэта Перд'ю, супрацоўнічаў з Браянам Брытам, даследчыкам і дацэнтам кафедры масавай камунікацыі і журналістыкі ў дзяржаўным універсітэце Паўднёвай Дакоты, і растлумачыў, хто дае вялікую колькасць артыкулаў у Вікіпедыі.\nЯны паспяхова атрымлівалі доступ да ўсіх артыкулаў Вікіпедыі і спрабавалі перакласці іх на розныя мовы з 2001 па 2010 год. Лепшыя пісьменнікі і рэдактары выбіраюцца для вырабу артыкулаў з Вікіпедыі, і толькі яе вопытныя рэдактары могуць публікаваць яе змест.\nМацей кажа, што тое, што яны бачаць і назіраюць, - гэта яўнае кіраўніцтва, якое нядаўна з'явілася. У іх ёсць група пісьменнікаў і рэдактараў, якія адказваюць за фарміраванне зместу і працуюць кругласутачна, каб публікаваць якасны і аўтэнтычны змест на Wiki. Гэтыя рэдактары выпрацавалі парадак дня, і іх рухае пачуццё адказнасці, як і рэлігійныя і палітычныя рухі.\nЭксперт таксама сцвярджае, што галоўныя рэдактары і пісьменнікі Вікіпедыі нясуць адказнасць за стварэнне васьмідзесяці адсоткаў артыкулаў. Гэта стаўленне было пастаянным, і рэдактары і стваральнікі з часам мянялі свае стратэгіі.\nУ пэўны час ёсць чалавек, які вядзе групу рэдактараў. Ідэя, што яны ствараюць тое, што ведаюць людзі, стварае адчуванне дасягненняў. Брыт і Мацей напісалі зусім новую кнігу пад назвай "Структурная дыферэнцыяцыя ў сацыяльных медыя: Адхакратыя і энтрапія". Гэтая кніга асвятляе тое, як Вікіпедыя стала рэцэнзаваным сайтам і самай аўтэнтычнай энцыклапедыяй у Інтэрнэце.\nРавеснікі і эксперты распрацавалі гэта, але некаторыя з іх больш вопытныя, чым іншыя. Некаторыя даследчыкі выявілі, што Вікіпедыя - гэта вэб-версія чалавечай арганізацыі і ідзе па эвалюцыйным шляху. Ад простага і простага прадпрымальніцкага да бюракратычнага, усё залежыць ад Вікіпедыі, бо гэта лепшая інтэрнэт-крыніца інфармацыі.\nКніга Брыта прадставіла розныя цікавыя і карысныя высновы, як новыя эліты ўзнікаюць у свеце зносін. Ён таксама падкрэслівае, як з часам развіваліся групы сацыяльных медыя.\nАдхакратыя - гэта пэўнае месца, падобна да Вікіпедыі, і арганізацыйная сістэма яе арганізуе. Ён спалучае ў сабе стабільную і магутную іерархію з індывідуальнай мабільнасцю. У Вікіпедыі ёсць шырокі спектр дадзеных, артыкулаў і зместу на розных мовах, і рэдакцыям рэкамендуецца ствараць якія адсутнічаюць артыкулы з гэтай гіганцкай энцыклапедыі. Можна з упэўненасцю сказаць, што Вікіпедыя існуе больш чым на трыста мовах, але большасць з іх няпоўная і адносна малая. Людзі з усіх куткоў свету штодня наведваюць Вікіпедыю і чытаюць яе больш за 300 моўных выданняў.\nНекаторыя з іх шукаюць пэўныя артыкулы і змест, напісаны сотнямі тысяч пісьменнікаў-валанцёраў, якія адказваюць за стварэнне і падтрыманне гэтай вядомай і бясплатнай энцыклапедыі. Наведвальнікі Вікіпедыі ў асноўным шукаюць артыкулы на англійскай мове, а ў іншых мовах - 30 мільёнаў запісаў.


11:55 30.04.2021 (абноўлена 19:45 29.04.2021)\nАрганізацыя лічбавага ўзаемадзеяння паміж Расіяй і Беларуссю дазволіла ліквідаваць шматлікія праблемы, адзначае кіраўнік Федэральнай службы па ветэрынарным і фітасанітарным наглядзе РФ.\nМІНСК, 29 кра – Sputnik. Пасля ўвядзення электроннай сертыфікацыі прадукцыі спробаў увозу санкцыйных тавараў з тэрыторыі Беларусі стала менш. Пра гэта кіраўнік Федэральнай службы па ветэрынарным і фітасанітарным наглядзе (Рассельгаснагляду) Сяргей Данкверт заявіў у эфіры тэлеканала НТВ.\n"Былі ў нас у свой час праблемы з пастаўкамі прадукцыі з Беларусі, увесь час нейкія непаразуменні. Зараз у электронным выглядзе ёсць пацвярджэнне, транзіт у Казахстан, або ў Узбекістан, або ў Кыргызстан - ужо пракантраляваць значна лягчэй", - сказаў Данкверт.\nЁн падкрэсліў, што няма неабходнасці праводзіць планавыя або раптоўныя праверкі, бо "па аналізе электронных сістэм мы можам рабіць выснову, наколькі кампанія або чалавек займаюцца законным або незаконным бізнэсам". Па словах кіраўніка Рассельгаснагляду, з Беларусі ўсё яшчэ спрабуюць праехаць адзінкавыя грузавікі, але гэта, хутчэй, чалавечы фактар.\n"Такія віды, як сыр, каўбасы італьянскія пачалі чаўночна вазіць. І з гэтым трэба змагацца, таму што гэта паступае ў крамы. З пункту гледжання праверкі ўсё вельмі проста: калі ёсць тавар і на яго няма сертыфіката электроннага - гэта незаконны тавар", - растлумачыў ён.\nІ дадаў, што прааналізаваць з пункту гледжання электроннага кантролю можна любую прадукцыю: расійскія кампаніі перайшлі на новы фармат яшчэ ў мінулым годзе.\n"Тады бачная твая гісторыя. Гэта як у банку: няма гісторыі - няма даверу. А тут няма крэдыту даверу", - падкрэсліў кіраўнік Рассельгаснагляду.\nСітуацыя з "санкцыёнкай" у Расіі\nЗабарона ўвозу асобных відаў тавараў з краін, якія ўвялі эканамічныя санкцыі ў дачыненні да расійскіх кампаній і фізічных асоб, быў уведзены ў Расіі ў 2014 годзе. Эмбарга ўводзілася ў некалькі этапаў.\nЯк лічаць эксперты, у Расіі пазітыўнымі наступствамі ўвядзення эмбарга сталі рост сельскагаспадарчай вытворчасці і харчовай прамысловасці (у прыватнасці, вырасла вытворчасць мяса, малочных прадуктаў, гародніны), а таксама зніжэнне залежнасці ад аграхарчовага імпарту.\nУ гэты ж час неаднаразова фіксаваліся выпадкі спроб увозу санкцыйнай прадукцыі пад выглядам вырабленай у Беларусі.\nсанкцыёнка, Беларусь, Расія


Semalt: Прычыны павышэння SEO падчас пандэміі коронавіруса\nПаводзіны спажыўцоў у пошуках хутка мяняецца\nМясцовы пошук набывае ўсё большае значэнне\nПамятаеце, што SEO - гэта доўгатэрміновая стратэгія\nШмат разоў з-пад увагі застаецца па-за розумам\nНеабходна пераацаніць неабходнасць у вечназялёным змесце\nУдзел у SEO ў каронны час дапаможа вам атрымаць адскок\nВыкарыстанне Інтэрнэту ўзрасла, бо пандэмія каранавіруса выклікала шырокія абмежаванні на выезд і каранцін. Па меры павелічэння выкарыстання Інтэрнэту, шмат якія неістотныя дзелавыя сайты негатыўна паўплывалі, калі пошукавы трафік на гэтых сайтах ішоў па спіралі ўніз. Гэта прымусіла некаторых людзей падумаць, што SEO памёр для гэтых галін. SEO памерла? Не, гэта не так.\nЗараз сайты, якія карыстаюцца асноўнай часткай трафіку ў Інтэрнэце, з'яўляюцца найважнейшымі прадпрыемствамі, арыентаванымі на здароўе, навіны і іншыя адпаведныя нішы. Гэта азначае, што поспех SEO залежыць ад галіны. І вы можаце прымусіць думаць, што нават калі SEO важны для прадпрыемстваў асноўнай і адпаведнай катэгорыі, гэта бессэнсоўна для прадпрыемстваў, якія не маюць істотнага і часовага закрыцця.\nАднак, праўда, SEO мае жыццёва важнае значэнне як для важных, так і неістотных сайтаў у такія перыяды. Працягвайце чытаць, каб даведацца, чаму SEO па-ранейшаму вельмі жыццяздольны і чаму вы павінны актывізаваць сваю SEO-гульню ў гэты перыяд.\nПОЯСНЕННЕ ПАВЕДАМЛЕННЯ спажыўцоў ЗМЕСТАЮТСЯ БЫСТРО\nДзякуючы цэнтру Coronavirus, створанаму Google Trends, мы маем лёгкі доступ да разбіўкі тэндэнцый пошуку на аснове коронавіруса. Хаб паказвае, што выжыванне, калі мы вяртаемся да працы, - гэта адна з галоўных рэчаў у свядомасці людзей - парады па спыненні віруса на працоўным месцы, доступ да банкаўскіх паслуг і падобнае.\nТое, што ён паказвае на брэнды і SEO, заключаецца ў тым, што вы павінны пачаць ствараць кантэнт, накіраваны на сучасную тэндэнцыю выжывання, калі людзі вяртаюцца на свае працоўныя месцы.\nАкрамя таго, калі пандэмія была ў разгар, некаторыя кампаніі паведамілі пра большае зніжэнне трафіку рэкламных аб'яваў Google, чым для настольнай версіі. Гэта прымусіла SEO засяродзіцца на аптымізацыі сайтаў сваіх працоўных сталоў. Магчыма, гэта адбылося таму, што людзям больш не трэба рабіць справы на хаду, але зараз, калі ўсё больш працоўных месцаў адкрываецца, і мы зноў усё больш свабодна перамяшчаемся, мы павінны падрыхтавацца да павелічэння трафіку рэкламы. З улікам гэтага, мы павінны аптымізаваць як для настольных, так і для мабільных сайтаў для пошукавых сістэм.\nЯшчэ адна важная рэч у пошуку - гэта тое, што ён становіцца ўсё больш важным. У наш час усё больш людзей спадзяюцца на пошукавыя сістэмы, чым раней. Нягледзячы на тое, што трафік на многіх сайтах з дапамогай пошукавых сістэм можа быць недастатковым, прамога трафіку ў пошукавых сістэмах няма.\nЛюдзі, якія спасылаліся на інфармацыю пра радыё, знаходзячыся ў дарозе, зараз правяраюць наяўнасць абнаўленняў у Google. Спажыўцы катэгорыі старэйшага пакалення, якія звычайна разлічваюць на выхавальнікаў, зараз карыстаюцца дапамогай галасавых памочнікаў.\nПаколькі наша залежнасць ад пошукавых сістэм хутка расце, пошукавыя платформы таксама хутка развіваюцца. Гэта робіць больш важным засяродзіцца на нашых стратэгіях SEO.\nМясцовы пошук расце значэнне\nЗ улікам усіх абмежаванняў на паездкі, якія абмяжоўваюць магчымасці людзей ісці на далёкую перспектыву, мясцовае SEO з'яўляецца ключавым. Вы можаце выкарыстоўваць мясцовыя метады аптымізацыі пошуку, каб дапамагчы вам з'явіцца ў раздзеле "побач са мной" і "адкрыць зараз".\nСпажыўцы цяпер абмежаваныя ў выкарыстанні прадуктаў і паслуг у межах сваёй мовы. Напрыклад, калі вы прапануеце рэстаранныя паслугі, дастаўку ежы на дом ці паслугу праезду праз дарогу, вам варта павялічыць інфармаванне мясцовых брэндаў і скарыстацца ключавымі словамі "побач са мной" і "адкрыць зараз". Хутчэй за ўсё, спажыўцы ў вашым рэгіёне, якія ведаюць, што вы прапануеце гэтыя паслугі, будуць збіваць ваш сайт па-рознаму.\nАкрамя таго, стварыце унікальны кантэнт вакол гэтых паслуг, якія вы прадастаўляеце, уключыце іх у свой вэб-сайт, на старонках сацыяльных медыя і не забудзьцеся дадаць іх у спіс маіх дзелавых звестак Google.\nНават калі вы яшчэ не адкрыты альбо вашы паслугі яшчэ не прадастаўляюцца, усё ж разумна выкарыстоўваць гэты праспект, каб знайсці яго ў наваколлі. Увядзіце даты адкрыцця і іншую важную інфармацыю ў сваім змесце. Гэта разумны спосаб наладзіць свой бізнес на поспех, калі вы ў рэшце рэшт адкрыеце.\nПАМЯТАЙЦЕ, што SEO - ДОБРЫ СТРАТЭГІІ БІЗНЕСУ\nУ большасці выпадкаў вынікі, якія вы чакаеце ад вашых метадаў SEO, звычайна адбываюцца праз некалькі павольны, але паслядоўны ўклад з вашага канца. Вы спрабуеце заваяваць давер Google, і гэта не просты подзвіг.\nШмат разоў спатрэбіцца каля трох месяцаў і вышэй, перш чым пачаць узвышацца над асноўнай канкурэнцыяй па ключавых словах, якія вы спрабуеце ацаніць у Google TOP. Так гэта нават разумна старт вашай SEO кампаніі у гэты каронны перыяд, калі, калі ўсё нармалізуецца, вы ўжо далёка наперадзе сваіх супернікаў.\nДаследаванні паказваюць, што старонкі, якія не дасягнулі года і займаюць першае месца ў Google, складаюць толькі каля 1%. Гэта азначае, што чым раней вы пачнеце SEO-кампанію, тым лепш для вашага бізнесу.\nМНОГА ЧАСА, ВЫДАЛЬНІЧНЫ ПАМЯЦЬ ПА-ЗА РОЗУМУ\nВаш брэнд павінен заставацца бачным, каб заставацца актуальным. Паколькі даследаванні паказваюць, што пошукі, звязаныя з Covid-19 і SEO, былі ўвесь час ва ўсім свеце, вы павінны наладзіць свой кантэнт вакол гэтых і іншых тэндэнцый, такіх як вяртанне на працу і парады па выжыванні.\nНаколькі коронавірус нанёс шмат шкоды эканоміцы свету, ваш бізнес усё ж павінен знайсці спосаб прайсціся па водах на бяспечную глебу. Таму вельмі важна заставацца бачным, каб ваш брэнд не быў забыты.\nАднак значна больш важным, чым заставацца бачным, з'яўляецца неабходнасць быць актуальнай. Не проста заносіць свой бізнэс у твары людзей, калі вы не аказваеце якую-небудзь дапамогу ці нешта, што мае дачыненне да вашай аўдыторыі. Калі вы павялічыце дасведчанасць адносна бізнесу, які ў гэты перыяд не мае ніякага дачынення, гэта можа нават выключыць вашых спажыўцоў, і гэта пашкодзіць вашай рэпутацыі.\nЗ іншага боку, калі вы будзеце прасоўваць адпаведны кантэнт у адпаведнасці са сваім брэндам для спажыўцоў і патэнцыйных спажыўцоў, гэта дапаможа станоўча паўплываць на вашу рэпутацыю.\nНапрыклад, калі вы знаходзіцеся ў індустрыі прыгажосці, і вы пішаце блог на тэму "Як адмазаць бровы ад бяспекі вашага дома" - гэта не толькі павялічвае трафік на ваш сайт, але і прадстаўляе вас як чалавека, які шануе бяспека вашых кліентаў вышэй заробку.\nУ залежнасці ад вашай галіны, гэта можа быць прасцей і складаней ранжыраваць. Напрыклад, галіна аховы здароўя ў цяперашні час з'яўляецца вельмі канкурэнтаздольнай з-за таго, што ў Інтэрнэце існуе мноства матэрыялаў з высокіх аўтарытэтных сайтаў.\nНа самай справе, калі вы ўваходзіце ў неістотную дзелавую катэгорыю, зараз можа быць нават найлепшы шанец атрымаць высокі рэйтынг і ўмацаваць вашу пазіцыю ў Google TOP, таму што ў гэтых галінах няма вялікай канкурэнцыі.\nНезалежна ад галіны, вы апыняецеся; вы ўсё яшчэ павінны творча знайсці спосабы, каб пераканацца, што вы не ў глыбіні SERP.\nНЕОБХОДНАСЦЬ ВЕЧНЫМ ЗМЕСТНІМ НЕ МОЖА БАЦЬ ПЕРАМОГА\nНягледзячы на тое, што вам трэба пісаць пра тэндэнцыйныя праблемы, якія тычацца вашай галіны, праўда, гэтыя тэмы (як гэта звычайна ў тэндэнцыях) праз некаторы час будуць памяншацца ў трафіку. У большасці выпадкаў гэтыя старонкі наўрад ці займаюць першыя старонкі, бо сайты з высокім аўтарытэтам і вядучыя брэнды звычайна займаюць першае месца.\nГэта азначае, што столькі, колькі вам трэба, каб стварыць кантэнт на аснове сучасных тэндэнцый, вам трэба стварыць унікальны кантэнт на аснове вечназялёных тэм у вашай галіны. Гэтыя старонкі застаюцца актуальнымі і, натуральна, назапашваюць шмат трафіку з цягам часу. Публікацыя вечназялёнага зместу ніколі не можа выйсці са стылю незалежна ад таго, што ў цяперашні час трэнд.\nЗаймаючыся SEO ў часе КОРОНА, НАСТАВЛЯЕШ ВАС НА ЗВЯРКУ\nПавышэнне вашай SEO-эфектыўнасці ў гэты перыяд можа дапамагчы падрыхтаваць ваш бізнес да адскоку, калі Covid-19 скончыцца. Пераход мета-апісанняў, мета-загалоўкаў, увядзенне стратэгій пабудовы спасылак, абнаўленне ўсяго вашага змесціва, карэкціроўка тэгаў назваў вашых малюнкаў/інфаграфікі і ўвогуле ўдзел у SEO-практыцы дасць вам поспех. Гэта добры час, каб пераканацца, што працуе, а што не.\nВы можаце выкарыстоўваць Бясплатны інструмент вэб-аналітыкі Semalt каб дапамагчы вам паглыбіць аналіз вашага сайта і зразумець, што рабіць, каб выправіць усе існуючыя памылкі SEO.\nСтолькі ж шмат хто думае, што гэта ўсё змрочна і наканавана SEO. Правільнае самаасэнсаванне сітуацыі, якая склалася, дасць вам зразумець, што гэта адзін з лепшых часоў для інвеставання ў вашу SEO-працу, каб наладзіць поспех пасля таго, як пандэмія скончыцца.\nПераканайцеся, што вы ствараеце як трэндавы, так і вечназялёны змест. Таксама важна заставацца актуальным і бачным. Памятаеце, што SEO - гэта доўгатэрміновая стратэгія, але скарыстайцеся бягучымі зменамі ў паводзінах пошуку спажыўцоў і працуйце на вашым мясцовым SEO.


Савейкаўскі сядзібна-паркавы ансамбль у творах мастацтва — Ляховичская районная централизованная библиотечная система\nHome Без рубрики Савейкаўскі сядзібна-паркавы ансамбль у творах мастацтва\nЛапіч, А. У Савейках здымаецца кіно\nУ Савейках здымаецца кіно\nУ гэтыя дні ў Савейкаўскім парку вельмі прыгожа. Распускаюцца клёны, зазелянелі бярозы, вось вось расквеціцца стары яблыневы сад, а ветраніца раскідала свае кветачкі белымі воблакамі.\nПаветра паспела настояцца на непаўторных пахах вясновай свежасці — дыхаеш не надыхаешся. Зачароўвае і водная гладзь азер у зялёнай агранцы свежых траў і кустоў, якія падышлі амаль да самай вады. А прыслухаешся — пачуеш непаўторны музычны твор у выкананні птушынага аркестра…\nУ такі час і ў такой вясновай казцы думаць пра вайну цяжка. Але іменна тут, у Савейкаўскім парку, праз сем дзясяткаў гадоў мы нечакана сустрэліся з былым. Тутэйшыя мясціны і будынак колішняга панскага маёнтка якраз адпавядаюць дэкарацыям сцэнарыя новай ваеннай кінастужкі, якую здымае “Беларусьфільм”. Здымачная група і “акупіравала” гэтую тэрыторыю.\nЯшчэ здалёк віднеюцца надпісы на шматлікіх фургонах і спецмашынах — “Беларусьфільм”. Падышлі бліжэй і крышачку дакрануліся да таямніцы стварэння кіно. Рэжысёр фільма Аляксандр Даруга абмяркоўваў са сцэнарыстамі і памочнікамі чарговы дубль эпізода. А перад вачамі стваралася панарама ваенных дзеянняў: грузавік, накрыты брызентам з выявай чырвонага крыжа, толькі падвёз параненых байцоў да шпіталя (ён размясціўся ў маёнтку), легкавы аўтамабіль, матацыклы — рэквізіты ваенных гадоў. Чырвонаармейцы, зусім як на вайне, у форме тых гадоў, з вінтоўкамі.\nСярод хлопцаў і ўжо пажылых людзей можна пазнаць сваіх, ляхавіцкіх, савейкаўскіх жыхароў, знаёмымі аказаліся і твары санітарак! Аказваецца, на здымкі ў масоўках кінастудыя запрасіла мясцовых жыхароў, а прыйшлі прасіцца “зняцца ў кіно” (многія з-за дапытлівасці) нават з Клецкага і Ганцавіцкага раёнаў.\n— Увага! Цішыня! Камера! — аб’яўляе дырэктар фільма, усё навокал замірае, чуваць толькі ўзрушаны голас акцёра, і літаральна праз паўхвіліны эпізод перапыняе рэ-жысёр. Папраўкі, указанні, чарговы дубль… Нялёгкая гэта работа: каб, нарэшце, пасля многіх спробаў, рэжысёр аб’явіў запаветнае слова “знята!”, да сёмага поту працуе ўся здымачная група.\nЯк кажуць, вайна вайной, а абед па раскладзе. Дакладна ў вызначаны час з ляхавіцкага рэстарана падвезлі падмацаванне — фірменны абед. Толькі тут здолеў выкраіць свабодную хвіліну Аляксандр Даруга і расказаў нам пра будучы кінафільм:\n— Першапачатковая назва кінастужкі “Смерш. Лісіная нара” — сховішча вельмі хітрага і каварнага звера. А наогул, фільм здымаецца ў жанры ваеннага баевіка (4 серыі), прысвячаецца савецкім контрразведчыкам, членам арганізацыі “Смерш”, якая дзейнічала на франтах Вялікай Айчыннай вайны, вяла барацьбу са шпіёнамі, дыверсантамі, тэрарыстамі. Назва “Смерш” расшыфроўваецца як “Смерць шпіёнам”. На дзейнасці контрразведчыкаў і завязана сюжэтная лінія. Ішоў 1944 год, якраз напярэдадні правядзення лёсавызначальнай аперацыі “Баграціён” нямецкія дыверсанты захапілі партфель з вельмі важнымі дакументамі, аднак, пера-правіць яго праз лінію фронту няма ніякай магчымасці. Фашысцкі палкоўнік Нойбер робіць хітры ход: хавае партфель у лісінай нары, а сам здаецца ў палон чырвонаармейцам, са спадзяваннем, што такім чынам ён тут дачакаецца прыходу новай дыверсійнай групы і перадасць ім важныя звесткі… Гэта кульмінацыйны пункт сюжэта, а як далей будуць разгортвацца дзеянні, гледачы даведаюцца пасля выхаду кінастужкі на экран. Каб яшчэ больш заінтрыгаваць будучых гледачоў дадам, што ў кінафільме разгортваюцца іншыя сюжэтныя лініі. У прыватнасці, галоўны герой афіцэр “Смерша” контрразведчык Церахаў закахаўся ў вольнанаёмную пераводчыцу Кацю. І трэба будзе паглядзець фільм, каб даведацца, як складуцца іх лёсы… Ролі выконваюць Павел Трубінер, Анатолій Рудэнка, Яўгеній Нікіцін, Карл Ахляйтнер, Жан-Марк Біркхольц, Ігар Сігаў, Манфрэд Фаў, Вераніка Пляшкевіч, Іван Мацкевіч, Валянціна Гарцуева, Алег Ткачоў. Сцэнарый напісалі Уладзімір Чабатаеў і Ігар Швяцоў, мастак-пастаноўшчык Андрэй Тоўсцік, аператар-пастаноўшчык Анатолій Сахно, прадзюсеры Арцём Доллежаль, Улад Рашын. Усяго здымачная група налічвае больш як 80 чалавек.\nАляксандр Даруга паабяцаў, што кінастужка будзе зманціравана ўжо ў канцы чэрвеня — пачатку ліпеня, а там, неўзабаве, з’явіцца на экранах.\n— Я думаю, што фільм, над стварэннем якога разам з кінастудыяй “Беларусьфільм” працуе і кінакампанія “Star media”, зацікавіць многіх гледачоў, паколькі яна гістарычна апраўданая, заснаваная на рэальных фактах, — дадае рэжысёр.\nПасля абеду і кароткага адпачынку зноў запрацавала рацыя, разносіліся каманды рэжысёра: рыхтаваўся да здымак чарговы эпізод. На гэты раз разгортваліся ваенныя дзеянні, у якіх былі задзейнічаны і тэхніка, і людзі…\n…Як добра, што гэта ўсяго толькі здымаецца ваенны кінафільм. А на самай справе ў Савейкаўскім парку бушуе вясна, а над векавымі піхтамі і клёнамі спакойны блакіт мірнага неба!\nЛапіч, А. У Савейках здымаецца кіно / Аліна Лапіч // Ляхавіцкі веснік. – 2012. – 5 мая. С. 3.


Гасцінцы са зніжкамі - Мінская праўда\nВторник, 31 Июль 2018 11:17\nГасцінцы са зніжкамі\nУ нашай сям’і да чырвонай ды чорнай ікры ставяцца з павагай: аддаючы належнае і карыснасці, і кошту, купляем гэты далікатэс толькі для самага святочнага стала.\nВось селядзец – зусім іншая справа! Нашы сваякі – вялікія аматары гэтай рыбы. Але якой бы ўдаленькай ды тлусценькай яна ні была, ціхаакіянскай, атлантычнай, нарвежскай ці івасі, адзнака ёй заўсёды адна – «добрая, але не залом». Пра каспійскі «царскі селядзец» залом часта ўспамінала наша бабуля Каця. Упершыню паспытаць яго ёй давялося яшчэ да вайны, і да самай смерці яна была пераканана, што гэта найсмачнейшая рыба ва ўсім белым свеце.\nТолькі аднойчы патрапіў хвалёны залом на спробу нашым сваякам. Было гэта больш за 30 год таму. Дзядзя Вася, які служыў у лётных войсках, заўсёды прыязджаў у вёску да маці са шчодрымі падарункамі. У той раз адпачынак выпаў на час пасля вучэнняў, што праходзілі на палігоне недзе ля Каспійскага мора. Адтуль і прыляцела прывітанне ў выглядзе трох кіло залому «па рубель трыццаць тры» ды літровага слоіка чырвонай ікры.\n– Прадукт самаробны, маласалёны, з’есці трэба хутка, бо сапсуецца, – папярэдзіў Васіль. – Але ж такой таннай ікры нідзе больш не ўбачыш, во я і хапнуў паболей.\nШто за той «танны» гасцінец заплаціць давялося аж 40 рублёў, дзядзя, параіўшыся са сваёй старэйшай сястрой (маёй мамай), бабулі вырашыў не прызнавацца. Пагадзіліся, што чатыры рублі для пенсіянеркі і так дастаткова ўражлівая цана.\nБутэрброды на той вячэры здзіўлялі шчодрым чырвоным пластом далікатэсу. Калі гаворка не пра грыбную ці баклажанную, то сапраўдныя знатакі, нават пачуўшы «ікра», здольны ўявіць, як пругкія кругляшы, крыху пакачаўшыся ў роце, адзін за адным трапляюць на зуб і аддаюць сваё вытанчанае саланаватае багацце.\n– Мамулька, няўжо ж табе не смачна? – заўважыла пакутніцкі выраз твару і застылую каля рота руку з шыкоўным бутэрбродам дачка Рая. – Не кожны дзень так паласавацца давядзецца. Ікра для здароўя карысная, еш уволю!\n– Усё разумею, але не магу, – уздыхнула мая бабуля. – Брыдка мне: нібыта жабяняты па языку скачуць, а я іх даўлю. Не магу праглынуць. А яшчэ як падумаю, што на тыя чатыры рублі Васька аж тры кілаграмы залому мог узяць – нават глядзець на вашу ікру не хачу!\nУсе ў рогат: маўляў, калі ж табе сапраўднымі жабянятамі частавацца давялося? Але весялосць тая хутка прайшла, калі зразумелі дзеці, у якую пастку патрапілі з-за сваёй «зніжкі» на нязвыклую для вёскі ежу. Відавочна ж, што пойдзе маці на сяло дый пачне расказваць пра сынавы гасцінцы. І не праміне пашкадаваць пра дарэмна змарнаваныя на ікру чатыры рублі. А як знойдзецца хто больш дасведчаны ў рэаліях? На смех жа возьмуць нашу Несцераўну! Вырашаць, што розумам кранулася старая, бо літр ікры за такія грошы – бязглуздзіца. Карацей кажучы, сабраліся з духам і адкрылі ёй праўду. Баба Каця ледзьве прытомнасць не страціла: на такія грошы яна цэлы месяц жыве ды яшчэ і запас са сваёй 45-рублёвай пенсіі адкладае. Доўга не магла яна дараваць сыну такое марнатраўства.\nЦуд здарыўся наступным ранкам: на тоўстую лусту батона з маслам бабуля накладала чырвоную гарушку. Як кажуць у вёсцы – пад жэрдзь.\n– Ведаеш, Рая, вы як пра сапраўдны кошт сказалі, так мне і смак гэтай ікры адкрыўся адразу, – чыстасардэчна прызналая яна, з апетытам жуючы бутэрброд. – Ты толькі ўяві сабе: амаль уся мая пенсія ў гэтым слоіку! Гэта ж… больш за 30 кілаграмаў залому! Гэта ж два… не, тры вядры рыбы ў адным літры!\nЯ не памятаю смаку той рыбы, бо была зусім малая, але «залом» цвёрда засеў у памяці. У продажы яго зараз не сустрэнеш, але цяпер я ведаю, што называюць яго яшчэ чарнаспінкай, водзіцца ён толькі на Каспіі, далікатнае мяса ўтрымлівае да 20% тлушчу і добра прасольваецца. Мяркую, што назва звязана з памерамі селядца: ён дасягае паўмятровай даўжыні. Каб змясціць такую буйную рыбіну ў бочку, хвост ёй даводзілася заломваць. n


У Полацку працуе выстава маляванак — Полоцк. Полоцкий вестник. Новости Полоцка и Полоцкого района\n19.03.2021 19.03.2021 Елена Каленик2399\nБыццам песню спявае матуля, быццам лашчаць твар цёплыя сонечныя промні, быццам на некалькі хвілін давялося вярнуцца ў дзяцінства, у бестурботныя, шчаслівыя гады…\nПросты дыванок з дзівоснымі жывёламі і птушкамі, кветкамі і дрэвамі, з азёрнымі хвалямі і аблокамі. Ці то казка, ці то мроя… Такія маляваныя шэдэўры ў мінулым упрыгожвалі большасць беларускіх вясковых хат і лічыліся ледзьве не абавязковым прадметам сціплага інтэр’еру. У гады галечы, у час цяжкіх выпрабаванняў яны былі нібыта чароўнае акенца ў шчаслівае жыццё, якое абавязкова надыйдзе, своеасаблівымі лекамі для душы і прадметам гаспадарскага гонару.\n…У першай палове ХХ стагоддзя вандравала па беларускіх мястэчках і вёсках самадзейная мастачка Алёна Кіш, якую многія лічылі дзівачкай. Малявала немудрагелістыя, але вельмі шчырыя карціны, напоўненыя патаемным сэнсам. «Рай», «Ліст да каханага» і «Дзева на водах» — гэтыя сюжэты замаўлялі паўсюдна. Але з часам мода змянілася, творчасць Алёны стала незапатрабаванай, і яна трагічна пайшла з жыцця.\nМаляваныя шэдэўры Алёны Кіш вярнуліся з небыцця праз дзесяцігоддзі дзякуючы мастаку Уладзіміру Басалыге, які выратаваў ад знішчэння знойдзеныя ў хлявах ды на гарышчах нешматлікія дыванкі. Зараз яе імя ўключана ў Сусветную энцыклапедыю наіўнага мастацтва побач з сусветна вядомымі Анры Русо і Ніко Пірасмані. Але няўмольны час зрабіў сваю справу: захаваліся адзінкавыя экземпляры маляванак…\nДнямі ў ЦРНК адбылася прэзентацыя маляванак, якія стваралі майстрыхі клуба «Рошва» на працягу больш пяці гадоў. Цэнтрам экспазіцыі стаў вялікі квілт «Ліст да каханага». Ён да дробязяў паўтарыў арыгінал і атрымаўся загадкавым і прыгожым. Побач, як даніна памяці мастачкі, размясціўся паліптых «Чаканне шчасця» з выявай чатырох пор году. У кожным фрагменце жаночы лёс — ад квітнеючага юнацтва да халоднай пары сыходу ў небыццё. Усё зроблена вытанчана і з вялікім філасофскім сэнсам.\nУсяго ў экспазіцыі амаль 30 работ. Пра тое, наколькі карпатлівай была праца па іх стварэнні, сведчыць колькасць дэталяў. Так, для вялікага дывана-маляванкі майстрыхі ўручную вырабілі 1267 унікальных фрагментаў!\n«Мы імкнуліся расказаць гісторыю з дапамогай творчасці. Спадзяемся, гэта атрымалася. Усе работы, якія вы бачыце, аўтарскія. Гэта мастацтва, якое ідзе ад сэрца, ад жыцця. Углядзіцеся ў маляванкі, і вы пачуеце песню, якую спявае ваша душа», — звярнулася да прысутных Ніна Ярмух.\n…Вірлівае ХХІ стагоддзе, шалёныя тэмпы, сучасныя тэхналогіі. А душа, стаміўшыся ў пошуках сапраўднага, шчырага, простага, можа адпачыць толькі ля чыстых вытокаў. Маляванка…\nФота Марыі ЧАРНІЧЭНКА.\nОткрытое акционерное общество «Полоцк-Стекловолокно» производит набор по профессии «Оператор получения непрерывного стекловолокна»


Здарэнні | Krynica.info | Page 174\nУ Чавускім раёне аўтамабіль сутыкнуўся з ласём: пацярпеў пасажыр\nКаля вёскі Вілейка Чавускага раёна 22 кастрычніка каля сямі гадзін вечара легкавы аўтамабіль Fiat-Punto сутыкнуўся з ласём, якi выбег на праезную частку. Аўтамабіль з'ехаў у кювет і перакуліўся. Пра гэта ...\nУ Лідзе ў кватэры знойдзены целы пажылых мужа і жонкі\nУ кватэры жылога дома ў Лідзе знайшлі целы пажылых мужа і жонкі, паведамілі ў Лідскім РАУС. Іх знайшлі праваахоўнікі 21 кастрычніка ўвечары ў кватэры дома на вуліцы Касманаўтаў. Суседзі былі занепакоеныя ...\nПрыёмная маці, якая пакінула дзяцей без нагляду, паўстане перад судом\nУпраўленнем Следчага камітэта па Гомельскай вобласці завершана расследаванне крымінальнай справы ў дачыненні да аднаго з прыёмных бацькоў аддзела адукацыі, спорту і турызму адміністрацыі Навабеліцкага раёна Гомеля. Крымінальная справа пракурорам накіравана ў ...\nДва маленькія бабруйчаніны сямі і пяці гадоў, пакінутыя адны ў кватэры, цудам засталіся жывыя. Як паведамілі ў Міністэрстве па надзвычайных сітуацыях, атрымаўшы званок аб тым, што з акна другога паверха ...\nУ Мінску затрымалі наркагандляра: на яго «складзе» знайшлі 100 кг марыхуаны\nУ Мінску затрымалі прадаўца марыхуаны і яго пастаўшчыка. На складзе пастаўшчыка было выяўлена і канфіскавана 100 кілаграмаў марыхуаны. Для яе вывазу праваахоўнікам давялося выкарыстоўваць грузавік. Пра гэта паведамілі ў ГУУС ...\nТрамвай у Мінску збіў 12-гадовую дзяўчынку\nУ Мінску каля васьмі раніцы трамвай збіў 12-гадовую школьніцу. Дзяўчынка засталася жывая, але зламала руку. Пацярпелую шпіталізавалі ў 6-ую Гарадскую клінічную бальніцу. Пра гэта паведамілі ў ДАІ ГУУС Мінгарвыканкама. Дзяўчынка па ...\nУ Мінску і Светлагорску затрыманыя прадаўцы спайсу, у якіх куплялі загінулыя рабочыя\nУ Мінску і Светлагорску затрыманыя прадаўцы "спайсаў", у якіх куплялі рабочыя, раней знойдзеныя мёртвымі ў пакоі інтэрната на сталічнай вуліцы Казінца. Затрыманне адначасова ў двух ...\nУ Мінску двое хлопцаў купілі спайс і раніцою не прачнуліся\nУ адным з інтэрнатаў у Кастрычніцкім раёне Мінска раніцай 10 кастрычніка 19-гадовы рабочы знайшоў памерлымі сваіх суседзяў па пакоі 1992 і 1995 гадоў нараджэння. Як аказалася, напярэдадні ўвечары загінулыя праз ...\nБеларускія міліцыянты за тыдзень застрэлілі пры затрыманні другога чалавека\n05 кастрычніка 2014\nУ Оршы 2 кастрычніка супрацоўнікі міліцыі пры затрыманні застрэлілі 41-гадовага мясцовага жыхара. Гэта ўжо другі выпадак за тыдзень, калі беларускія праваахоўнікі пры затрыманні застрэлілі злачынца. Так, 1 кастрычніка ў Мінску ...\nНапад на абменнік у Мінску: закладніца вызвалена, з залы вынеслі цела (відэа)\nНалётчык на абменны пункт у Мінску нейтралізаваны, закладніца вызвалена, лёс самога нападніка не ясны, магчыма ён сур'ёзна паранены ці забіты. З гандлёвага цэнтра супрацоўнікі спецпадраздзяленняў вынеслі цела і пагрузілі ...


Чарговы адкрыты дыялог “Моладзь Беларусі: традыцыі і будучыня” адбыўся на базе ўстановы “Рэдакцыя раённай газеты “Кобрынскі веснік” і праграмы “Кобрынскае раённае радыё”. Прасцей кажучы, у нас.\nЯк адзначыла першы сакратар Кобрынскага РК ГА «БРСМ» Людміла Чырун, рэдакцыю наведалі невыпадковыя маладыя людзі. Яны актыўна ўдзельнічаюць у інфармацыйных рэсурсах родных устаноў. А вучаніца сярэдняй школы № 6 Наталля Актысюк з журналістыкай плануе звязаць жыццё.\nДля размовы з моладдзю ў нашу рэдакцыю завіталі старшыня Кобрынскай раённай арганізацыі рэспубліканскага грамадскага аб’яднання “Белая Русь” Віктар Казак і карэспандэнт Кобрынскага тэлебачання Маргарыта Саўчук. Адкрыты дыялог пачаўся з уступнага слова галоўнага рэдактара нашай газеты Рамана Мельніка. Ён засяродзіў увагу прысутных на важнасці праекта “Моладзь Беларусі: традыцыі і будучыня”, які праводзіцца ў форме адкрытага дыялогу і дае магчымасць маладым людзям выказаць свае думкі, падзяліцца планамі і са сваёй ініцыятывай дайсці да ўлады. Раман Васільевіч падкрэсліў: актыўная грамадская пазіцыя ёсць рухавік прагрэсу. Ён асабіста пазнаёміўся з кожным удзельнікам дыялогу.\nВіктар Казак расказаў моладзі пра грамадскае аб’яднанне “Белая Русь”. Для вызначэння жыццёвых установак маладых людзей, правёў сярод іх бліц-апытанне на тэму, што такое шчасце. Маладыя людзі з задавальненнем выказвалі свае меркаванні.\nГалоўнай жа мэтай правядзення дыялогу на базе нашай рэдакцыі стала абмеркаванне пытання: “Якой сёння павінна быць газета?” Як высветлілася ў ходзе гутаркі, ад СМІ моладзь чакае большай аператыўнасці ў падачы інфармацыі. Паступіла прапанова больш пісаць пра падзеі, якія адбываюцца ў навучальных установах горада і раёна. Маладыя людзі заўважаюць, што з кожным годам усё менш становіцца нашых ветэранаў. “Ім патрэбна наша ўвага”, – выказванне, як мне здалося, маладыя людзі больш адрасавалі адзін аднаму як падахвочванне да дзеяння.\nВіктар Казак засяродзіў увагу моладзі на тым, што не трэба баяцца выказваць уласнае меркаванне, іншым разам у абрыўках думкі ёсць вялікі сэнс. Ён адзначыў, што ініцыятыва выклікае ўвагу ўлады, бо выпеставана на жыццёвай глебе. Калі з’явілася добрая ідэя, патрэбна зрабіць усё магчымае, каб напоўніць яе зместам.\nЗ удзельнікамі адкрытага дыялогу была праведзена экскурсія па рэдакцыі, у час якой яны пазнаёміліся з працэсам выпуску газеты і задалі свае пытанні супрацоўнікам рэдакцыі.\nВынікі сустрэчы падвялі ў форме бліц-апытання “Мая ідэя для газеты”. Нам, у сваю чаргу, ёсць над чым паразважаць.


Ніл Сымонавіч Гілевіч нарадзіўся ў вёсцы Слабада Лагойскага раёна Мінскай вобласці 30 верасня 1931 года. Амаль за шэсцьдзесят год жыцця ў літаратуры народнаму паэту Беларусі ні разу не здрадзіла муза паэзіі. Ніл Гілевіч спраўдзіў сябе як творца-паэт, літаратар, крытык, перакладчык, фалькларыст, удумлівы даследчык таямніц народных скарбаў, сапраўдны настаўнік.\nНевыпадкова Васіль Быкаў назваў Ніла Гілевіча “адным з самых выдатных майстроў сучаснай беларускай літаратуры” і адзначыў: “Можна толькі здзіўляцца разнастайнасці і плённасці ім здзейсненнага ў розных жанрах, што ўвасобілася ў паўсотні надрукаваных тамоў, але самыя большыя яго дасягненні ўсё ж бачацца ў галіне паэзіі…”. Пяцьдзесят тамоў, пра якія гаварыў Васіль Быкаў , не гіпербала. Зроблена Нілам Сымонавічам у розных відах і жанрах літаратурнай і навуковай творчасці сапраўды надзвычай многа. Але не колькасцю вывяраецца здзейсненае аўтарам, а талентам, мастацкім узроўнем, глыбіннай нацыянальнай сутнасцю, духоўнай напоўненасцю, вывяраецца прасветлай любоўю да роднай мовы.\nУ мерапрыемстве возьмуць удзел: родныя творцы, яго сябры, прыхільнікі творчасці.\nМесца правядзення: Літаратурны музей Максіма Багдановіча (вул. М. Багдановіча, 7а).\nГосць 2016-10-11 16:01:39\nВечарына адбылася вельмі змястоўнай і прыемнай. Маленькі зал музея быў перапоўнены. Прыйшло шмат людзей, як казалі арганізатары, столькі не чакалі. Кранальныя словы прамоўцаў, выступленне спявачкі і хора - усё гэта было ад душы і з вялікай любўю і пашанай да Ніла Сымонавіча Гілевіча. Толькі не пакідала шчымлівае адчуванне незваротнай страты. Але так і павінна было быць, на маю думку. .


02 чэрвень 2009, 19:52\nПаводле вынікаў сёлетняга разьмеркаваньня выпускнікоў мэдычных навучальных устаноў Беларусі Міністэрства аховы здароўя заявіла, што ў рэгіёнах не хапае як мінімум 11 тысяч лекараў з вышэйшай адукацыяй.\nЧым абарочваецца для мясцовага насельніцтва дэфіцыт мэдычных кадраў? Гэтую праблему дасьледавалі сёньня на месцах уласныя карэспандэнты “Свабоды”.\n“Можна і дзесяць лядовых палацаў пабудаваць,\nа народ будзе гібець”\nУ Гомелі жыхары 17-га і прылеглых да яго мікрараёнаў ужо каля дзесяці гадоў запар ставяць пытаньне пра будаўніцтва тут паліклінікі. І для дарослых, і дзіцячай.\nГрамадзкі актывіст Пятро Кузьняцоў распавядае:\n“У густанаселеным мікрараёне № 17 няма нават дзіцячай паліклінікі. Дарэчы, у гэтым мікрараёне некалькі дамоў заселеныя шматдзетнымі сем’ямі паводле адмысловай праграмы Саўміну”.\nПобач з 17-м мікрараёнам за рэкордна кароткі тэрмін вырас лядовы палац. Цяпер будуецца яго другая чарга. А насупраць лядовага палацу гарвыканкам выдзеліў яшчэ тры гектары зямлі пад будучы аквапарк.\nАдзін з жыхароў мікрараёну кажа на гэта:\n“Усё ў меру трэба — згодна з эканамічнай сытуацыяй. Можна дзесяць палацаў пабудаваць, а народ будзе гібець”.\nПэнсійнага веку гараджанка скардзіцца:\n“Я стаяла тры дні ў чарзе, каб запісацца да лекара-афтальмоляга. Вока баліць. Я стаяла другой. Адзін нумарок далі, а другі мне ўжо не далі. У мяне вока адно ня бачыць. Ня ведаю нават, куды мне зьвяртацца”.\nНа сёньня ў Гомелі бракуе блізу двухсот лекараў, у тым ліку й вузкіх спэцыялістаў.\nНасельніцтва бароніць мясцовыя ФАПы\nУ вёсцы Дзявяткаўцы Ваўкавыскага раёну на Гарадзеншчыне, дзе жывуць пераважна пэнсіянэры, людзі абаранілі ад закрыцьця фельчарска-акушэрскі пункт.\nЛюдзі выклікалі ў вёску журналістаў розных СМІ. Наша “Свабода” таксама заступілася. Мясцовыя чыноўнікі мусілі рэагаваць на абгрунтаваную крытыку. Адбылося выязное паседжаньне райвыканкаму, на якім і вырашылі ФАП захаваць. Цяпер тут абслугоўваюцца амаль 170 чалавек з чатырох вёсак.\nЛюдзі скардзяцца мэдыку на жыцьцё, а пасьля — на хваробу.\nПраўда, загадчыца ФАПа Любоў Жылінская кажа, што засталася працаваць адна і на дадатак выконвае абавязкі санітаркі. У чэрвені спадарыня Жылінская мусіць абыйсьці ўсе вёскі, бо праводзіцца ўсеагульная дыспансэрызацыя. Людзі, як кажа суразмоўца, больш цяпер скардзяцца на жыцьцё, чым на свае хваробы.\nЖылінская: “Перадусім людзі рады таму, што мы да іх прыходзім. Яны скардзяцца, што пэнсіі малыя, што грошай не хапае сабе і ўнукам, а ў каго і дзецям. Што ўвесь час даводзіцца даваць, дапамагаць...”\nЯ пацікавіўся ў намесьніцы галоўурача Ваўкавыскай цэнтральнай раённай лякарні, Натальлі Яцкевіч, — ці хапае ў раёне спэцыялістаў-мэдыкаў?\nЯцкевіч: “Не, у нас спэцыялістаў не хапае. Я вам лічбу не скажу, але не хапае, як у горадзе, так і ў вёсцы”.\nУ Лідзкім раёне, як распавядае Алена Азарка, намесьніца галоўнага ўрача раёну, тры ФАПы зачынілі ў 2007 годзе. Праўда, на іх месцы стварылі сацыяльныя дамы.\nШто тычыцца мэдыцынскага пэрсаналу, то спадарыня Азарка кажа, што ў іхнім раёне, каб даць рады яго нястачы — як на вёсках, так і ў горадзе, — лекары часам працуюць на паўтары стаўкі.\nАзарка: “Да прыкладу, у Тарноўскай участковай лякарні, акрамя стаматоляга — тры стаўкі лекара, а працуюць толькі два лекары. Яны зацікаўленыя так працаваць, бо ў іх тады вышэйшы заробак”.\nПра тое, якія зараз заробкі ў мэдпэрсаналу, ніхто з тых, з кім даводзілася размаўляць, не пажадаў сказаць анічога.\nНайбольш не хапае дактароў у Баранавіцкім, Ганцавіцкім і Івацэвіцкім раёнах\nУ мэдычных установах Берасьцейшчыны на сёньня не хапае больш як тры тысячы кваліфікаваных лекараў. Паводле дадзеных аблвыканкаму, найбольшы на сёньня дэфіцыт кадраў — у Баранавіцкім, Ганцавіцкім і Івацэвіцкім раёнах.\nСёньня ў Ганцавіцкай паліклініцы чэргі ў рэгістратуру, чэргі на УЗІ. Каб патрапіць да нэўрапатоляга ці тэрапэўта — трэба цэлы дзень прастаяць. Паводле афіцыйнай інфармацыі, на сёньня тут бракуе каля 20 дактароў. Насельніцтва мае шмат нараканьняў.\n“У нас няма ўкамплектаванасьці. Каб лекараў было дастаткова, не было б чэргаў. Дэрматоляга ў нас няма. Я з гэтым сутыкалася ня раз, бо дзеці. Гінэколягаў не хапае…” — кажа ганцаўчанка Анжэла Валасюк.\nУ Хатынічах ФАП адбілі, у Дзяніскавічах і ў Чудзіне — не.\n“Хатыніцкую лякарню зьбіраліся зачыняць, але яе адбілі людзі: зьбіралі подпісы. У Дзяніскавічах замест лякарні цяпер зрабілі сацыяльны прытулак. У вёсцы Чудзін замест лякарні зрабілі дзённы стацыянар”, — дадае Наста Гардзей.\nНачальніца аддзелу кадраў Ганцавіцкага раённага тэрытарыяльна-мэдычнага аб’яднаньня Ірына Гурман пацьвярджае, што ў іхнай бальніцы катастрафічна не хапае пэрсаналу, што прыходзяць толькі некаторыя спэцыялісты, але падрабязнасьці ўдакладняць адмаўляецца:\n“Зь першага жніўня павінен да нас даехаць урач, бо разьмеркаваны да нас. Але я ніякага інтэрвію даваць ня буду”.\nСьмялей канкрэтызаваў кадравую праблему ў Баранавічах намесьнік галоўнага ўрача тамтэйшай цэнтральнай паліклінікі Віктар Міхайлоўскі:\n“Гадоў шэсьць таму ў Беларусі скарацілі набор студэнтаў. Зараз маем тое, што маем: урачоў не хапае ў нас. Увогуле ў Беларусі недахоп лекараў. Менск, Берасьце — яны ўкамплектаваныя лепей. А ў нас — горш. Разьмяркоўваюць спачатку на абласныя цэнтры, а нам — астатніх”.\nСа слоў Віктара Міхайлоўскага, дактары працуюць у асноўным на паўтары-дзьве стаўкі. У сваю чаргу, пацыенты лічаць, што з-за гэтага зьніжаецца якасьць мэдычнай дапамогі і расьце незадаволенасьць. Нават трагедыі здараюцца.\n“Я лічу, што ў нашай лякарні беспакаранасьць. Яны карыстаюцца тым, што іх не хапае, іх мала…” — мяркуе Наста Гардзей.\nУ мэдыкаў, аднак, свае аргумэнты:\n“Урач-інтэрн — хірург — яго зарплата 340 тысячаў. Вы пайшлі б працаваць? Вось чаму і не хапае. Праблема ёсьць. І яна так хутка ня вырашыцца. Каб запоўніць кадрамі, пройдзе гадоў шэсьць-восем мінімум”, — падсумоўвае Віктар Міхайлоўскі.\nДаведка “Свабоды”: паводле зьвестак Міністэрства аховы здароўя, у 2009 годзе разьмеркаваныя 1705 урачоў і 77 правізараў. У той жа час установы аховы здароўя ў рэгіёнах маюць патрэбу, калі казаць толькі пра кадры вузкіх спэцыяльнасьцяў, у 1712 чалавеках. Найбольш запатрабаваныя — тэрапэўты (1350), пэдыятры (450) і хірургі (290). Паводле прагнозу Мінздраву, кадравыя патрэбы практычнай мэдыцыны магчыма будзе задаволіць не раней за 2013 год...


Публікацыі па тэме «метро» | Новы Час\nУлёткі з выявамі загінулых ад рук сілавікоў пратэстоўцаў з’явіліся на вольных рэкламных месцах у вагонах мінскага метрапалітэна.\n15 лістапада ў 10.35 у мэтах забеспячэння бяспекі пасажыраў, на ўваход і выхад зачыненыя станцыі метро Плошча Перамогі, Кастрычніцкая, плошча Якуба Коласа, усе станцыі ад Купалаўскай да Кунцаўшчыны ўключна, зачыненыя ўсе станцыі трэцяй лініі. Цягнікі ідуць без прыпынку на гэтых станцыях, паведаміў метрапалітэн.\nУ Мінску зачынены станцыі метро\nНе працуюць 10 станцый.\nТрэцяя лінія метро адчынілася для пасажыраў, але са шматлікімі праблемамі\nПра гэта паведамляе тэлеграм-канал "Транспарт Мінска".\nТрэцяя лінія мінскага метро прыме пасажыраў 7 лістапада\nУ Мінску сёння адбылося ўрачыстае адкрыццё трэцяй галіны метро. Праўда, для таго, каб на станцыю «Кавальская Слабада» прыехаў Аляксандр Лукашэнка, горад перад гэтым зачысцілі.\nУ мінскім метро закрылі некалькі станцый\nУ Мінску зачынілі шмат станцый метро адразу\nНовыя станцыі мінскага метро адкрыюць да 7 лістапада\nДа 7 лістапада ў Мінску плануюць запусціць трэцюю лінію метро, працягласцю больш за 7 кіламетраў.\nПраезд у метро можна будзе аплаціць праз сістэму распазнання твараў\nГэта стане магчымым ужо ў хуткім часе.\nУрэзку стрэлкі паміж Аўтазаводскай і Зялёналужскай лініямі метрапалітэна Мінска плануецца правесці ў трэцяй дэкадзе сакавіка, паведамілі карэспандэнту агенцтва «Мінск Навіны» ва УП «Мінскметрабуд».\nЧатыры станцыі 3-й лініі метро адкрыюць 3 ліпеня 2020 года\nНа «Кавальскай Слабадзе» паклалі плітку, а на «Плошчы Багушэвіча» ўстаноўлены эскалатары. Што яшчэ зроблена трэцяй лініі метро і як ідзе будаўніцьва новых станцый метро?


У Докшыцах на каталіцкіх могілках асвяцілі капліцу (+відэа) | Каталіцкі Веснік\nХрам асвяціў біскуп Віцебскай дыяцэзіі Алег Буткевіч.\nНа ўрачыстасць сабралася шмат святароў і вернікаў. Прысутнічалі прадстаўнікі амбасады Польшчы на чале з консулам Адамам Качыньскім, прадстаўнікі мясцовай улады. Ганаровымі ўдзельнікамі ўрачыстасці былі прадстаўнікі сямей Шчэціньскіх і Абароўскіх з Польшчы, якія з’яўляліся галоўнымі фундатарамі будаўніцтва храма.\nСвятая Імша, якую ўзначаліў біскуп Алег Буткевіч, распачалася а дзясятай гадзіне. Напачатку богаслужэння іерарх асвяціў вернікаў і сцены капліцы святой вадой.\nУ сваім слове да вернікаў ардынарый звярнуў увагу на тое, што кожны чалавек – гэта маленькая святыня Духа Святога. “Мы становімся гэтай святыняй падчас хросту, – адзначыў біскуп, – але як людзі веруючыя мы патрабуем дому, які б нагадваў нам пра наш нябесны дом. І гэтым домам ёсць храм. Ён яднае тых, хто адышоў з гэтага свету, з намі, хто яшчэ з’яўляецца пілігрымам да Божага валадарства”.\nНягледзячы на тое, што капліца стаіць на могілках, яна патрэбна нам, жывым, – адзначыў віцебскі ардынарый. Таму могілкі не павінны быць месцам суму, а месцам надзеі, надзеі на спатканне з Богам і жыццё вечнае.\nПадчас Імшы вернікі памаліліся літаніяй да Усіх Святых. Пасля гэтага біскуп намасціў алтар святым алеем, асвяціў табэрнакулюм і стацыі Крыжовага шляху. Потым алтар быў засланы белым абрусам. Па заканчэнні абраду асвячэння алтара адбылася галоўная частка Імшы – Святая Эўхарыстыя, калі хлеб і віно ператвараюцца ў Цела і Кроў Езуса Хрыста.\nНапрыканцы Імшы пробашч парафіі айцец Андрэй Букштан падзякаваў усім, хто меў дачыненне да будаўніцтва гэтага храма. Асаблівая падзяка была сем’ям Шчэціньскіх, Абароўскіх, іншым ахвярадаўцам, якія фундавалі будаўніцтва капліцы, а таксама айцу Марку Пасюту, які кіраваў будаўніцтвам храма, якое пачалося ў 2013 годзе.\nА храм атрымаўся вельмі прыгожы, у ім адчуваецца веліч і густ. Хаця, па словах айца Марка, гэта каштавала шмат высілкаў і нерваў. Але вынік атрымаўся проста цудоўны! Кожная цаглінка тут пакладзена з любоўю, кожнае шво зроблена проста ідэальна. Спадзяёмся, што гэты храм прастаіць тут не адно стагоддзе.\nАйцец Марк у сваім слове падзякаваў біскупу за асвячэнне капліцы. Да гэтага часу тут была будова, а зараз стала святыня, – адзначыў святар. -Кожны чалавек, кожны народ, кожная краіна, павінны шанаваць сваю гісторыю. Бо без ведання гісторыі няма будучыні. Гэта падобна да дрэва – чым вышэй уздымаецца дрэва да неба, тым мацнейшыя павінны быць у яго карані.\nГэты храм з’яўляецца сэрцам могілак, і сёння яно стала біцца, – адзначыў айцец Марк. Далей ён звярнуў увагу на тое, што добраўпарадкаванне могілак яшчэ не закончанае, шмат што яшчэ трэба зрабіць, але з Божай дапамогай гэта будзе зроблена. Ён заклікаў вернікаў годна паводзіць сябе на могілках, не курыць на іх і не ўжываць алкаголь, прыносіць на магілы блізкіх толькі жывыя кветкі. Бо жывыя кветкі – гэта жывая памяць. Яны не стаяць так доўга, як кветкі штучныя, таму і паказваюць нам, што магілы продкаў трэба наведваць часцей. І чым больш на магіле жывых кветак, тым больш жывая памяць аб чалавеку.\nТаксама ўсе падзякавалі Богу за цудоўнае надвор’е, якое выдалася ў гэты святочны для Докшыц дзень.\nПерад заканчэннем Імшы біскуп Алег Буткевіч ад свайго імя яшчэ раз выказаў падзяку фундатарам храма, айцу Марку, будаўнікам, усім, хто спрычыніўся да будаўніцтва, а таксама тым, хто прысутнічаў на яго асвячэнні. Імша закончылася Божым блаславеннем і гімнам “Цябе, Бога, праслаўляем”. А новы храм у Докшыцах з 1 кастрычніка 2016 года пачаў адлік сваёй гісторыі.\nасвячэнне Біскуп Алег Буткевіч Докшыцы капліца\t2016-10-03


Канапацкая хоча, каб за касяк не саджалі. Прапануе змены ў заканадаўства – belsat.eu\nПрыцягнуць увагу грамадскасці і выкарыстаць права заканадаўчай ініцыятывы. Гэтак дэпутатка ад апазіцыі Ганна Канапацкая плануе прасоўваць змены ў крымінальным кодэксе. Вядзецца пра артыкул трыста дваццаць восем. Сёння ў сталіцы круглы стол «Актуальныя пытанні заканадаўства ў галіне незаконнага абароту наркатычных сродкаў» сабраў як бацькоў асуджаных, гэтак і прадстаўнікоў Міністэрства аховы здароўя, Пракуратуры ды Следчага камітэту.\nНе за легалайз, але за адэкватныя судовыя выракі\nПрапановы паправак у заканадаўства і праваўжывальную практыку ў дачыненні крымінальнага артыкулу 328 «незаконны абарот наркотыкаў» абмеркавалі на круглым стале ў Менску. Сярод удзельнікаў – бацькі асуджаных.\n«Загінуў мой муж. У аўтамабільнай катастрофе. Праз чатыры месяцы майго адзінага сына, інваліда другой групы, арыштавалі – за намер збыту. 0,3 грама. Яго асудзілі на дзевяць гадоў узмоцненага рэжыму. Намер збыту можна напісаць абсалютна любому чалавеку, у якога 0,3, 0,2, пусты карабок і ўсё», – даводзіць Алена Яцкевіч.\nУ праекце зменаў – размежаванне паводле вагі\nА таксама індывідуальны падыход да кожнай справы. Але ёсць і іншыя прапановы.\n«Мы вельмі просім зніжэння ніжняй мяжы санкцыі артыкулу. Хаця б на гады два-тры. Каб гэта было не да васьмі, а да пяці гадоў. Канешне, мы б хацелі прасіць, каб маладыя людзі, якія трапілі ўпершыню, не неслі настолькі суворае пакаранне. Не сакрэт, што да іх не ўжываюцца некаторыя нормы ўмоўна-датэрміновага вызвалення», – тлумачыць юрыстка Джэсіка Цыдзвінцава.\nХто і чаму зацікавіўся пытаннем?\nЗыніцыявалі абмеркаванне Інстытут развіцця і сацыяльнага рынку і дэпутатка Палаты прадстаўнікоў Ганна Канапацкая.\n«Сёння існуе праблема людзей, якія з-за сваіх памылак маладосці, можа быць, праз глупства, атрымліваюць неапраўдана вялізныя тэрміны – па 10-15 гадоў. Гэта моладзь, якой зараз ад 16 да 15 гадоў, якая атрымлівае, яшчэ раз паўтару, 10-15 гадоў. І што з імі будзе? У іх уся маладосць пройдзе ў месцах зняволення», – звярнула ўвагу спадарыня Ганна.\nЛетась паводле артыкулу «незаконны выраб наркатычных рэчываў» асудзілі каля 3 000 чалавек. З іх больш за сто – няпоўнагадовыя. У параўнанні з папярэднім годам абедзве лічбы знізіліся – амаль на 20 і больш як на 50 %, адпаведна.\nЛукашэнка не разумее, чаму сядзяць школьнікі, а не наркабароны\nАднак на нядаўнім паседжанні Савету бяспекі нават кіраўнік краіны адзначыў, што барацьба вядзецца, хутчэй, за паказнікі.\n«Праваахоўнікі бадзёра рапартуюць, што, маўляў, не за гарамі перамога над наркаманіяй. Аднак на мяжы затрымліваюцца тоны наркотыкаў. Пры гэтым рашучая большасць крымінальных справаў узбуджаюцца за дзясятыя ці сотыя долі грамаў. А чаму не ловяць буйных наркагандляроў?», – абурыўся Лукашэнка.\nЧаму ён раптам пра гэта загаварыў?\nУ інтэрв’ю нашаму тэлеканалу былы следчы Алег Волчак тлумачыў выказаныя ўслых кіраўніком краіны сумневы ў эфектыўнасці працы сілавікоў.\n«Лукашэнку далажылі, што яны перабольшылі з пасадкаю асобаў па 328 артыкуле, па барацьбе з наркотыкамі. Сёння 15 тысяч моладзі сядзіць, і ўсё разумеюць, што там прысутнічае злоўжыванне службовымі паўнамоцтвамі, перавышэнне ўлады, незаконнае асуджэнне, падробка дакументаў», – упэўнены Алег.\nЦі трэба, з улікам пералічаных прэтэнзіяў, нешта мяняць у падыходах?\nГэтае пытанне прагучала на адрас прысутных на сустрэчы прадстаўнікоў Следчага камітэту і пракуратуры.\n«Правапрымяняльная практыка па справах аб наркотыках аналізуецца штогод. Прынамсі ў нашым ведамстве. Таму і праблемныя пытанні выяўляюцца, і прымаюцца пэўныя захады. Таму казаць, што дзяржаўныя органы не бачаць гэтага – гэта поўная лухта, я лічу», – пракаментаваў крытыку ў бок сілавікоў прадстаўнік Генеральнай пракуратуры Тарас Ганчар.\nБачаць, але якім чынам спрабуюць выправіць хібы і ці спрабуюць увогуле? Гэтае пытанне засталося па-за межамі абмеркавання.\nТэгі: Алег Волчак Алена Яцкевіч Аляксандр Лукашэнка артыкул 328 Ганна Канапацкая Генпракуратура Джэсіка Цыдзвінцава дэкрыміналізацыя наркотыкаў законы легалайз легалізацыя марыхуаны наркаманія наркатрафік наркотыкі Следчы камітэт Тарас Ганчар