11:28 06.11.2019 Атрымаць кароткую спасылку\nУ рэспубліку ўжо прыбылі дыпламаты для адкрыцця дыппрадстаўніцтва, мяркуецца, што яно пачне працу ў бліжэйшы час.\nМІНСК, 6 ліс - Sputnik. Дыпламатычнае прадстаўніцтва дзяржавы Катар адкрыецца ў Беларусі, гэтае пытанне было закранута падчас палітычных кансультацый паміж прадстаўнікамі МЗС дзвюх краін, паведамілі ў прэс-службе беларускага ведамства.\nУ ходзе кансультацый, якія прайшлі ў аўторак, былі абмеркаваны актуальныя пытанні двухбаковага парадку дня, а таксама ацэнены стан і перспектывы беларуска-катарскага дыялогу, у тым ліку на вышэйшым і высокім узроўнях.\nПытанням адкрыцця пасольства Дзяржавы Катар ў Мінску была нададзена асаблівая ўвага. Як адзначылі дыпламаты, яно пачне працаваць ужо ў бліжэйшы час, аднак дакладная дата не называецца.\n"У Беларусь ужо прыбылі два катарскія дыпламаты для адкрыцця пасольства", - распавялі ў прэс-службе.\nАкрамя таго, была закранута тэматыка пашырэння двухбаковых гандлёвых сувязяў, інвестыцыйнага супрацоўніцтва, абмену візітамі дэлегацый дзелавых колаў. Дыпламаты таксама абмяняліся думкамі па пытаннях развіцця сітуацыі на Блізкім Усходзе і ў Еўрапейскім рэгіёне і разгледзелі ўзаемадзеянне дзвюх дзяржаў у рамках ААН і іншых шматбаковых міжнародных арганізацый.\nБеларускую дэлегацыю ўзначаліў намеснік міністра замежных спраў Андрэй Дапкюнас, катарскую - генеральны сакратар Міністэрства замежных спраў доктар Ахмад Хасан аль-Хамадзі.


Паважаныя спадарыні і спадары! Дарагія Беларусы! Вітаю ўсіх на 31-й Сустрэчы беларусаў Паўночнай Амэрыкі. Цяперашняя сустрэча адбываецца ў складаны міжнародны і цяжкі для нашай Бацькаўшчыны час. І якраз гэты цяжкі час вымагае ад усіх беларусаў у сьвеце ўзаемаразуменьня і гуртаваньня на падставе каштоўнасьцяў, якія важныя для нашага дзяржаўнага,...\n25-ы ЖНІВЕНЬ - ВЯЛІКІ ГІСТАРЫЧНЫ ДЗЕНЬ НЕЗАЛЕЖНАСЬЦІ БЕЛАРУСІ\nДарагія фронтаўцы, дарагія землякі-беларусы! Віншую ўсіх са сьвятам 25 Жніўня -- Днём Незалежнасьці Рэспублікі Беларусь! Гэта вялікі гістарычны дзень. 23 гады таму ўвянчалася посьпехам шматгадовая і шматвяковая барацьба беларускага народа за волю, дзяржаўнасьць і незалежнасьць Беларусі. Дэпутаты Вярхоўнага Савета ад Беларускага Народнага Фронту імгненна выкарысталі...\nЧалавек мае моцныя прыродныя інстынкты, на якіх пабудаванае яго існаваньне. Гэта, перш за ўсё, інкстынкт жыцьця і інстынкт прадаўжэньня роду. Сюды ж – інстынкт мацярынства і бацькоўства. Інстынкты праяўляюцца незалежна ад волі чалавека і зьяўляюцца абавязкамі, накладзенымі на яго прыродай, альбо дакладней, Богам цераз праграму разьвіцьця. У адрозьненьне ад...\nМІФ АБ “РУСКІМ НАРОДЗЕ”\nДля сучасных людзей скончыўся гэты міф банальна. Пасьля рускай агрэсіі супраць Украіны і пасьля захопу Крыма нават сьляпыя, нарэшце, убачылі, што нешта тут ня тое з гэтым так званым “народам”. Усюды відаць натоўп агрэсіўных, злосных, лянівых, узбуджаных людзей. Яны ў эўрапейскай адзежы, але мэнтальна – на ўзроўні свайго мангольскага сярэднявечча. Глядзіш на іх,...\nВОСЬ ТАБЕ І НА...\nУсе беларусы добрай волі шчыра перажываюць і падтрымліваюць Украіну ў яе барацьбе з рускай агрэсіяй і з рускім фашызмам, пішуць пра гэта і кажуць. На наш заклік ехаць на Украіну і дапамагаць братам-украінцам граміць маскоўскага ворага, рускіх дыверсантаў і тэрарыстаў адклікнуліся многія беларусы. Шмат хто паехалі і змагаюцца там. І вось у гэты час (у пачатку жніўня) украінская...\nУ жыцьці мне здаралася спатыкаць добрых людзей, не беларусаў, але шчырых прыхільнікаў (мілашаў) беларушчыны. У той час, калі саветы зьдзекваліся з усяго беларускага і душылі нашу мову, чужыя людзі, іншаземцы – былі ў захапленьні ад нашага народа, вывучалі і шанавалі нашу незвычайна прыгожую мову, якая для іх была нібы музыка. Памятаю, даўно ў Рызе зайшоў я ў Акадэмію...


Главная › Выстава таленавітых людзей Дзятлаўшчыны\nВыстава таленавітых людзей Дзятлаўшчыны\nср, 31/03/2010 - 21:35 — Gorynych\nНа Дзятлаўшчыне шмат таленавітых людзей. У гэтым можа пераканацца кожны, хто наведае гісторыка-краязнаўчы музей у Дзятлава.\nТам адкрылася выстава работ народных майстроў. Чаго тут толькі няма! Вышыванкі, рэчы, зробленыя з бісеру, саломкі і іншае.\nЯк толькі заходзіш у залу на другім паверсе, дзе і размешчаны ўсе гэтыя дзівосы, у вочы адразу кідаецца шматузор’е ручнікоў, вышытых Таццянай Загорцавай з пасёлка Наваельня. Прыгожыя рознакаляровыя кветкі вышыты і гладдзю, і крыжыкам. А які цудоўны арнамент з дробных кветачак, квадрацікаў. Кожная рэч непаўторная, мае сваю асаблівую адметнасць. Да таго ж усе ручнікі Таццяны Васільеўны аздоблены далікатнымі карункамі. Тоненькімі, нібыта з павуціны сатканымі.\nАлена Жылінская перадала на выставу сваю творчую работу пад назвай “Божы храм”. Тут цэлая кампазіцыя. На зялёным дыване — праваслаўны храм, зроблены з танюткіх дошчачак. Дзверы храма адчынены. Да яго вядзе дарожка, зробленая з карычневага бісеру. Такое ўражанне, што на гравійку нядаўна прайшоў дождж. Абапал дарожкі — кветнікі. Таксама з бісеру. З яго ж зроблены і дрэвы. Лужок і храм абнесены маляўнічым плотам.\nНельга не захапляцца і майстэрствам Ірыны Антропавай з вёскі Дварэц. Ірына Віктараўна зрабіла дзівоснае пано і назвала яго “Вясна святочная”. У рамцы на фоне суравога палатна — кветкі з тканіны. Колер някідкі, але на іх глядзіш, не зводзячы вачэй, да таго прыгожа і маляўніча. Тут жа галінкі вербалозу, якія толькі што распусціліся. На іх прыселі беленькія матылькі і нейкая дзівосная пярэстая птушачка. Як жывая. Здаецца, яшчэ імгненне, і яна ўзмахне крыламі і з рамкі пальецца цудоўная песня. Гэтае пано і сапраўды стварае святочны вясновы настрой. У кожнага, хто яго ўбачыць, становіцца хораша на душы.\nМожна толькі ўявіць, колькі часу і руплівай працы затраціла Таццяна Васільеўна, якая дробненькім далікатным крыжыкам вышыла іконы “Маці Божая Пачаеўская” і “Неўпіваемая чаша”. Бездакорна падабраны ніткі па колеры. Пры дапамозе розных адценняў адлюстраваны вобразы святых.\nЛарыса Ненартовіч з пасёлка Гезгалы славіцца сваім майстэрствам далёка за межамі Дзятлаўскага раёна. Яе вырабы з саломкі — сапраўдныя творы мастацтва. Яна стварае такія рэчы, ад якіх цяжка адарваць погляд. Больш за тое, Ларыса Васільеўна вучыць свайму майстэрству мясцовых дзетак. Дзякуючы ёй многія авалодалі пляценнем з саломкі, далучыліся да цудоўнага свету мастацтва.\nІ ад тых работ, што Ларыса Ненартовіч паказала на выставе ў музеі, проста вачэй не адарваць. “Ваза з вербамі”, “Ваза з кветкамі” нібы пранізаны сонцам, цяплом.\nЛарыса Васільеўна, што называецца, майстар на ўсе рукі. Яна ўмее не толькі рабіць цудоўныя рэчы з саломкі, але і прыгожа вышывае. У гэтым можна пераканацца, гледзячы на карціну пад назвай “Хрыстос уваскрэс”, якая таксама размешчана на выставе. А якая дзівосная яе работа — пано “Касцёл”!\nПрынёс у музей свае работы і дзятлаўчанін Анатоль Герасіменка. Ужо шмат гадоў Анатоль Сяргеевіч захапляецца разьбой па дрэве. І не толькі сам стварае прыгожыя рэчы, але і вучыць свайму майстэрству дзятлаўскіх хлопчыкаў і дзяўчынак.\nТрэба сказаць, што Анатоль Герасіменка таленавіты не толькі ў гэтай справе, але і ў многіх іншых. Да прыкладу, ён цудоўна іграе на баяне. А як спявае! Ён — адзін з самых актыўных удзельнікаў народнага хору “Ветэраны ў страі”, які ўжо шмат гадоў дзейнічае пры Дзятлаўскім раённым доме культуры. Без гэтага таленавітага няўрымслівага чалавека не абыходзіцца ні адзін канцэрт. Да таго ж ён выконвае і сольныя нумары.\nУражваюць таксама работы Аляксандры Шалеснай з вёскі Лозкі, Святланы Грос з вёскі Данілавічы, Ганны Абрамавай з пасёлка Гезгалы, Рамуальды Добыш з пасёлка Казлоўшчына ды і ўсе астатнія.\nПрынамсі, ні адзін з экспанатаў гэтай цудоўнай выставы не пакідае наведвальнікаў музея раўнадушнымі. Усе прымушаюць думаць, разважаць.\nПадобныя выставы ладзяцца ў Дзятлаўскім гісторыка-краязнаўчым музеі не ўпершыню. Запомнілася выстава карцін братоў мастакоў Івана і Юрыя Козелаў. Яны нарадзіліся ў вёсцы Гнаінскія. Цяпер жывуць у Мінску. Іхнія работы выкананы з высокім прафесіяналізмам. Многія карціны напісаны ў родных мясцінах, адлюстроўваюць прыроду і звычаі Дзятлаўскага краю.\nНадоўга запомнілася наведвальнікам музея і выстава скульптур нашага славутага земляка Мікалая Несцярэўскага, які таксама жыве ў Мінску. Гэты таленавіты чалавек афармляў адну са станцый метро ў нашай сталіцы.\nУсе майстры, чые работы экспанаваліся ці экспануюцца на выставах у музеі, маюць сапраўды залатыя рукі, творчую душу. Хочацца спадзявацца, што мы яшчэ не раз убачым іх цудоўныя творы ў залах, будзем імі захапляцца, радавацца сустрэчы з прыгожым.\nШчыры дзякуй супрацоўнікам музея за тое, што пастаянна падтрымліваюць сувязь з народнымі майстрамі, цікавяцца іх новымі работамі і потым праз выставы знаёмяць з імі ўсіх жыхароў раёна. Гэта пакідае ў памяці добры след.\nЛеанарда Юргілевіч, www.gs.by\nНапишите третье слово из фразы "жара портал сорт парта": *


Што паглядзець у Андоры за 2 ці 3 дні | Навіны падарожжаў\nШто паглядзець у Андоры за 2-3 дні\nМарыела Карыль | | Андора, Што паглядзець\nEl Княства Андора Ён знаходзіцца паміж Іспаніяй і Францыяй і з'яўляецца невялікай суверэннай дзяржавай, тэрытарыяльная працягласць якой складае ўсяго 500 квадратных кіламетраў. Доўгі час ён быў бедным і слабаразвітым, але ў сярэдзіне XNUMX стагоддзя пачаўся турыстычны бум і яго напрамак змяніўся.\nСёння, у Актуалідад Віяес, што паглядзець у Андоры за 2 ці 3 дні.\n2 Першы дзень у Андоры\n3 Другі дзень у Андоры\n4 Трэці дзень у Андоры\nЯк мы ўжо казалі, гэта невялікае княства, якое арганізавана на сем валасцей. Яго насельніцтва не дасягае 80 тыс. жыхароў і яго сталіца Андора-ла-Вьеха. Ён знаходзіцца ў Пірэнеях, і ў той час як Лерыда з'яўляецца мяжой з Іспаніяй, Ар'еж і Усходнія Пірэнеі аддзяляюць яго ад Францыі.\nЯго афіцыйная мова - каталонская, але відавочна, што для іх суседзяў іспанская і французская з'яўляюцца іншымі другаснымі мовамі. Яго тэрыторыя вельмі горная, а яе самая высокая вяршыня - Камапедроза, вышыня якой складае амаль 3 метраў.\nАтрымлівайце асалоду ад Міжземнаморскі і акіянічны клімат І хоць лета тут мяккае, зіма вельмі халодная, таму зімовыя віды спорту з'яўляюцца парадкам дня і з'яўляюцца абсалютнымі каралямі турызму.\nПершы дзень у Андоры\nПерш-наперш, Як дабрацца да Андоры? Там няма аэрапорта або цягніка, якія канцэнтруюць адзін варыянт так таксама можна дабрацца па дарозе з Іспаніі або з Францыі. Дабрацца туды на аўтобусе з Барселоны можна ўсяго за некалькі гадзін прыгожых пейзажаў. Апынуўшыся ўнутры, вы можаце ўзяць напракат аўтамабіль з міжнародным пасведчаннем кіроўцы або пераехаць на таксі або аўтобусе.\nКалі вы не едзеце ў высокі сезон, у вас не будзе праблем з пошукам жылля, але калі вы едзеце ў гарналыжны сезон, лепш забраніраваць загадзя. А цяпер так, што вы можаце зрабіць у Андоры?\nКалі вы спыніцеся ў сталіцы, то першае, што вы збіраецеся зрабіць, гэта прайсціся і пазнаёміцца з ёй. Тут ёсць знакаміты мост і гадзіннік статуя, званок Noblesse du Temps, якая з'яўляецца самай класічнай паштоўкай. Гэта праца Далі а за ім знаходзіцца знакаміты Пон-дэ-Пары, пабудаваны ў 2006 годзе, на рацэ Гран-Валіра, якая праходзіць праз большую частку княства.\nАндора гэта гандлёвы рай, без падатку, амаль цэлы гандлёвы цэнтр, так што вы можаце скарыстацца і зрабіць вельмі танныя пакупкі. Сёння цэнтр горада, Эскальдэс, з праспектам Карлемані, сталі амаль пешаходнымі з мноствам крам і рэстаранаў па абодва бакі. Вельмі вядомы гандлёвы цэнтр Пірэнеяў, дзе размешчаны амаль усе самыя вядомыя брэнды. Працягвайце рух па авеню Мерытселл, амаль галоўнай артэрыі, якая пасля перасячэння ракі ў канчатковым выніку становіцца Карлемані.\nВядома, не думайце, што ў Андоры вы будзеце купляць Gucci або Prada, тут больш пра папулярныя брэнды і пакупкі ў крамах па больш даступным цэнахТак, гэта не рай дарагіх брэндаў па танных коштах. І акрамя адзення і аксесуараў таксама можна купіць ежу і тытунь. Бо ў княстве вырабляюць тытунь, па-ранейшаму можна ўбачыць плантацыі, і ў ім нават ёсць музей, які можна наведаць.\nАдным з самых вядомых будынкаў з'яўляецца ст Caldea Spa, падобны на сабор. Адкрыты ў 2013 годзе, У ім 18 паверхаў і гэта вельмі складаная і я б сказаў амаль навуковая фантастыка. Ёсць тэматычныя басейны: рымская лазня, ацтэкская лазня, замарожаны басейн у ісландскім стылі, хаммам і няма недахопу ў музычных вечарах і лазерным шоу.\nТут ёсць больш знаёмы сектар і яшчэ адзін для дарослых пад назвай Inuu, і яго наведваюць каля 400 тысяч чалавек у год. Ёсць трохгадзінны абанемент, аднадзённы і шматдзённы. Даведайцеся, чаму ёсць некаторыя гасцініцы, якія маюць доступ да гэтага цудоўнага спа.\nУ гастролях па сталіцы, пакупках і аб'ездах, вы можаце быць ціхімі аднойчы.\nДругі дзень у Андоры\nПрыйшоў час з'ехаць з горада і накіроўвайцеся ў бок Пірэнеяў. The паходы Яны - выдатны варыянт, але пажадана ехаць летам. У Андоры ёсць 54 маркіраваныя маршруты пешы турызм і калі ідэя вам спадабаецца, вы можаце купіць даведнік "Дарогамі Андоры" ў любым турыстычным офісе прыкладна за 5 еўра. Усяго ў некалькіх мілях ужо адкрываецца выдатны від на горад удалечыні.\nАдзін з самых відовішчных маршрутаў - гэта той, які перасякае Паса-Маяна праз р Даліна Мадрыу-Перафіта, Сусветная спадчына. Хаця гэта самае прыгожае, але не самае простае, і хоць часта кажуць, што робіцца гэта прыкладна за пяць гадзін, але спакойна займае больш за сем.\nЁсць і іншыя больш лёгкія або кароткія прагулкі, напрыклад, тая, якую вы можаце зрабіць ад Андоры-ла-Вьеха да Эртса. La Via ferrata Сан-Вісенк-д'Энклар Ён паднясе вас на вяршыню даліны і адкрывае цудоўны від на сталіцу. Гэта будзе не больш за дзве гадзіны.\nІншыя прагулкі - гэта тыя, што робяцца Даліна Канільё і Інклз, з яго вяршынямі Сіскара і Эскабес і маршрутамі да возера Жуклар, найбуйнейшага ў Андоры. Зімой хадзіць - гэта тое Прыродны парк Сортні. І так, вы не можаце спыніць наведванне панарамны пункт Roc del Quer, падвешаны ў 12 метрах над далінай з невялікай часткай са шкляной падлогай, не падыходзіць для тых, хто пакутуе ад галавакружэння. Вядома, вы заўсёды можаце запісацца на арганізаваныя туры.\nЗімой усё круціцца вакол лыж. Знаходзячыся на сярэдняй вышыні 2 метраў, ёсць вяршыні, якія дасягаюць 3 метраў, таму гэта горная краіна, падобная на Швейцарыю або Бутан.\nУ агульнай складанасці Андора мае 110 пад'ёмнікаў і вы можаце перавозіць каля 156 тысяч лыжнікаў у гадзіну на яго 303 кіламетры трас. Ёсць шмат гарналыжных курортаў і магчымасцяў для катання на лыжах, сноўбордзе, сабачых запрэжках, снегоступах і многае іншае.\nНекалькі гадоў таму два найважнейшых курорта аб'ядналіся і стварылі Гран-Валіра, найбуйнейшы гарналыжны курорт у свеце са 118 трасамі і 210 кіламетрамі схілаў, так уявіце сабе. Калі вы не хочаце ўяўляць сабе гэта і хочаце ўбачыць на ўласныя вочы, то раім узяць напракат верталёт і зрабіць некалькі кругоў у паветры, каб атрымаць асалоду ад горным пейзажам. А калі вы аддаеце перавагу быць на падлозе, вы можаце наняць прафесійнага гіда, які правядзе вас праз горы.\nТрэці дзень у Андоры\nКаб завяршыць паездку ў Андору, вы можаце зрабіць што-небудзь больш спакойнае і прысвяціць сябе экскурсіі па тэрыторыі шануюць яго культуру, гастраномію і яе архітэктуракаб. Раманскае мастацтва і архітэктура вельмі прысутнічаюць, асабліва ў яго касцёлах.\nЁсць каля 40 цэркваў сярэднявечча што вы можаце вывучыць у невялікай паездцы на машыне. Вядома, вазьміце карту, каб лепш знайсці пункты прызначэння, і майце на ўвазе, што дарогі могуць быць ветранымі. Лепшы час года для правядзення падобных экскурсій - лета, але не толькі з-за надвор'я, але і таму, што большасць цэркваў адкрыты. Узімку, прынамсі, меншыя зачыняюцца для наведвальнікаў. Турычнае бюро Андоры можа даць вам больш інфармацыі, якая дапаможа вам добра спланаваць справы.\nАле звярніце ўвагу на гэтыя назвы: Касцёл Сан-Клімент дэ Пал, адна з найстарэйшых у княстве, з XNUMX-XNUMX ст., з трохпавярховай званіцай і рознакаляровымі вітражамі; на Царква Сант-Мікель д'Энгаластэрс, прыгожы раманскі храм, вядомы сваімі карцінамі і фрэскамі, сёння гэта копія, бо арыгінал знаходзіцца ў музеі ў Барселоне з XNUMX стагоддзя; на Царква Сан-Антоні-дэ-ла-Грэла, невялікі, але ў прыгожым месцы між гор; на Царква Санта-Эўлалія д'Энкамп, са сваім музеем сакральнага мастацтва або мал Сан-Марці-дэ-Наголь, вісіць на камяністай сцяне\nІ так, вы таксама можаце наведваць музеі, не ўсё гэта прырода і цэрквы: ст Дом Ареніса Пландаліта, этнаграфічны музей сёння, ст Музей тытуню, які працуе на старой фабрыцы, ст Цэнтр інтэрпрэтацыі Romanesco, Музей Кармэн Тысэн Андоры, сучаснага мастацтва.\nНарэшце, вы не збіраецеся пакідаць Андору, не паспрабаваўшы яе кухню. Яго гастраномія вясковая і смачная. На абед вы не можаце прапусціць наведванне a дошка, тыповы горны рэстаранña з каменнымі сценамі, вялікімі перашкодамі супраць ветру і снегу. Тут меню ў асноўным складаецца з мясных страў і вялікіх порцый.\nПоўны шлях да артыкула: Навіны пра падарожжы » Уцёкі з Еўропы » Андора » Што паглядзець у Андоры за 2-3 дні\nПарады для паездкі на аўтамабілі на гэты Вялікдзень\nШто паглядзець у Ікод-дэ-лос-Вінас


• Ахвярай зламысніка стала жыхарка в. Далёкія. Позна вечарам жанчына заўважыла, што невядомы зламаў замок і ўлез у лазню, адкуль вынес пакладзенае там на часовае захоўванне мяса коштам каля паўмільёна рублёў. Хутка затрымалі і злачынцу. Ім аказаўся раней судзімы жыхар гэтай жа вёскі. У яго і знайшлі ўкрадзенае.\n• З заявай у Браслаўскі РАУС звярнулася пенсіянерка з в. Булавішкі. Раніцай яна агледзела, што на дзвярах стараверскай царквы зламаны замок. З храма вандалы ўкралі каштоўную ікону 19 стагоддзя, выкананую маслам па дрэве і металічны крыж. Прыкладны кошт украдзенага – 11 972 600 рублёў.\n• Няшчасны выпадак здарыўся з работнікам прадпрыемства “Браслаў-камунальнік”. Не заўважыўшы, што побач рухаецца машына, ён раптоўна выйшаў на пешаходны пераход і трапіў пад колы аўтамабіля, якім кіравала браслаўчанка. З цялеснымі пашкоджаннямі мужчына трапіў у бальніцу.\n• Кіраванне аўтамабілем у стане алкагольнага ап’янення давяло да бяды жыхара Браслаўскага раёна. Рухаючыся ў накірунку агр. Ахрэмаўцы, ён не выбраў бяспечную хуткасць, не улічыў дарожныя ўмовы, перакуліў машыну і апынуўся ў кювеце. З цяжкімі цялеснымі пашкоджаннямі мужчына быў шпіталізаваны.\n• У адным з ААТ раёна на ферме заўважылі нястачу больш за 200 кг мукі. Хутка злавілі і злодзея. Ім аказаўся жывёлавод той жа гаспадаркі. Мужчына рэалізаваў муку знаёмаму за тры бутэлькі віна. Абодва прыцягнуты да адміністрацыйнай адказнасці.\nСвята для бальніцы


Каталіцкі касцёл лічыць сітуацыю ў Котаўцы новым пераследам | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nКаталіцкі касцёл лічыць сітуацыю ў Котаўцы новым пераследам\nРымска-каталіцкі касцёл у Беларусі разглядае сітуацыю, звязаную з прыпыненнем будаўніцтва новага храма ў менскім скверы Котаўка, як яго пераслед з боку прадстаўнікоў экалагічных арганізацый. Пра гэта на сустрэчы з журналістамі 22 снежня ў Менску заявіў мітрапаліт Мінска-Магілёўскі арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч.\nПаводле арцыбіскупа, не касцёл выбіраў месца пад храм – улады прынялі такое рашэнне па просьбе курыі пяць гадоў таму. «Хто займаўся будоўляй, ведае, чаго каштуюць адны ўзгадненні, мноства папер – у нас гэта заняло 5 гадоў», — сказаў Кандрусевіч.\n— Гэта 5 гадоў працы і я ўжо не кажу пра фінансавыя затраты. Толькі 14 % тэрыторыі гэтага скверу было перададзена для касцёла, а сам касцёл займае 1,5%. Каля 50 дрэў трэба ссекчы, але мы пасадзім больш чым пяцьсот, якія там знаходзяцца. Выходзіць, можна нейкім чынам так збунтаваць людзей, і так прадставіць усю сітуацыю, што мы сёння не ведаем, як яна завершыцца да канца.\nМітрапаліт падкрэсліў, што касцёл гатовы да кампрамісаў, у курыю былі запрошаныя лідары «зялёных», але размовы не атрымалася.\n— Мы не хочам таксама ніякіх рэвалюцый, мы не хочам падымаць народ, але ўсё было зроблена паводле закона, атрыманыя усе патрэбныя дазволы. Нам кажуць, што трэба знайсці кампраміс. Але другі бок не дае ніякага кампрамісу. Адзіны кампраміс быў: вазьміце касцёл і перанясіце ў іншае месца. Гэта ж не узяць на шахматнай дошцы і перанесці фігуру, гэта больш складана.\nПаводле Тадэвуша Кандрусевіча, надзеі на тое, што касцёл будзе пабудаваны ў Котаўцы, у яго амаль няма. «Хачу нагадаць, што касцёл заўсёды выступаў за экалогію, але ў тым ліку і за экалогію душы, не трэба на яе забывацца», — сказаў Кандрусевіч.\nКандрусевіч: Сустрэча ў Гаване наблізіла візіт Папы Рымскага ў Беларусь\nУ менскім скверы Котаўка зноў сякуць дрэвы\n«Зялёным» удалося дабіцца прыпынення высечкі дрэваў у менскім скверы\nЗялёным актывістам удалося захаваць сквер Котаўка


Віктар Прусаў — Палітычныя вязні ў Беларусі\nВіктар Прусаў у судзе. Фота: "Сильные новости"\nВіктар Юр'евіч Прусаў - жыхар Гомеля. Яго першы раз затрымалі 27 верасня 2020 года падчас адной з пратэстных акцый у Гомелі, у ІЧУ яму паведамілі пра ўзбуджэнне крымінальнай справы за супраціў супрацоўнікам міліцыі (арт. 363 Крымінальнага кодэкса). Затым справу закрылі, аднак пракуратура вярнула яе на дадаследаванне, падчас якога эпізод перакваліфікавалі па арт. 364 КК. Віктара зноў узялі пад варту 17 чэрвеня 2021 года.\nЯго прызналі вінаватым паводле арт. 364 Крымінальнага кодэкса (Гвалт альбо пагроза ўжывання гвалту ў дачыненні да супрацоўніка органаў унутраных спраў) і асудзілі да трох гадоў пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму.\n17 верасня ў Гомелі вынеслі прысуд 46-гадоваму Віктару Прусаву. Яго прызналі вінаватым паводле арт.364 Крымінальнага кодэкса і асудзілі да трох гадоў пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму. Таксама суддзя абавязала яго выплаціць 1500 рублёў на карысць пацярпеламу "Пятрову": ягоная асоба залегендаваная. Таксама ён мусіць выплаціць дзяржпошліну ў памеры 87 рублёў.\nДата затрымання: 26 жніўня 2021


Знаёмцеся – паэтычная Украіна: вершы Аксаны Лозавай | Созвучие\nАксана Яўгенаўна Лозава нарадзілася 2 мая 1963 года ў сяле Неслухіў, на Львоўшчыне. Вядомае гістарычнае паселішча. Адсюль родам – шамт знакамітых людзей… І пасол Галіцкага сейма Тадэвуш Дзідушыцкі (1841 – 1918), дэлегат Украінскай Нацыянальнай Рады ЗУНР Міхайла Кароль, вядомая спявачка Ірына Салагуб (1885 – 1972), вядомы ўкраінскі псіхіятр Яўген Навасад, селекцыянер Зінаіда Шастапал, дырэктар Львоўскай доследнай станцыі садаўніцтва Сергій Шастапал (1938 – 2009)… Аксана закончыла факультэт журналістыкі Львоўскага ўніверсітэта імя Івана Франка. Ходзячы львоўскімі сцежкамі ў 1981 – 1985 гады, я мог бы і сустрэцца з ёю. Ды і на філалагічным факультэце Львоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта былі ў той час у мяне знаёмыя…\nПрацавала паэтэса карэспандэнтам, рэдактарам львоўскіх газет і часопісаў, у тым ліку часопіса «Дзвін». Аўтар больш як дваццаці кніг паэзіі, прозы, перакладаў, а таксама тэкстаў многіх папулярных песень. Мне здаецца, што паэту ў Львове, Прыкарпацці, Закарпацці проста нельга было не пісаць песні. У нашай вайсковай вучэльні было шмат львавян, якія мне і расказвалі пра яскравых нацыянальных музыкаў, кампазітараў, выканаўцаў украінскай песні… Адзін Уладзімір Івасюк з яго «Чырвонай рутай» чаго варты!..\nОксана Лозава – лаўрэат прэміі імя Маркіяна Шашкевіча і Лэся Мартовіча. Яе творчасць – у полі зроку чытачоў розных пакаленняў. І не выпадкова Сяргей Панізнік спрычыніўся да пераўвасаблення твораў таленавітай заходнеўкраінскай мастачкі слова на мову Купалы.\nНЕ АДДАВАЙ МЯНЕ НІКОМУ…\nвершы Аксана Лозавай у перакладзе на беларускую мову\nТы завёў мяне ў горы,\nІ горы ўсе сталі тваімі.\nТы забраў мой спакой,\nІ мяне –\nў сваю плынь перадаў.\nПад шатром неаглядным\nМы былі у такім прытуленні,\nЯк бываюць у прагнасці\nНепаводдаль зямля і вада.\nБегла ўніз твая сцежка,\nІ сляды ля гары адспявалі,\nПрапала ў загрухлых лясах.\nЗаблудзіўся твой сонечны ранак.\nЯк назваць яго злодзеем?\nЁн дзяліўся са мною,\nНе я адна\nМалюся ў снах:\n– Жыць немагчыма\nНікому не напомніць птах,\nШто тое ўсё было – у Львове.\nІ бэз шукаў свае палеткі;\nНе ўкамянелым, маладым\nУ сківіцах якога\nЁсць Страшны Суд… На ім ты адрачэшся,\nЯк адракаўся на зямлі дабра.\nА ўсё таму, што я была не першай\nІ, можа, нават не з твайго рабра.\nАле ж была,была табе душою!\nЗрадніў нас боль, і сум, і шчасця шал.\nНазваў сваёй, не адхіляў мяжою,\nБо што бліжэй на свеце, чым душа?\n…З мінулым развітацца ты імкнешся:\nШлях наш прад Богам і людзьмі чужы…\nТы й на Судзе Апошнім адрачэшся,\nА ці душу ратуеш – без душы?\nСтрашны Суд – апошні суд Бога над людзьмі з мэтай\nвыяўлення праведнікаў і грэшнікаў. /Заўвага перакладчыка/.\nРасстанне бліскаўкі і грому,\nРазрыў мелодыі і слоў.\nНе павяртай мяне нікому:\nУ небе, на зямлі мой схоў…\nУ залатым разгоне годаў,\nУ крутабегу ночы, дня,\nУ патаеме мудрых кодаў,\nУ снах, дзе праўда і гульня,\nУ святаянскім уквітненні,\nУ гаваркіх стагах лугоў,\nУ летніх барвах і асенніх,\nУ выраях маіх даўгоў…\nУ свеце добраму, не злому\nМы служым: доля – каравай…\nНе аддавай мяне нікому.\nІ неба –\nЗноў дзень як цень,\nА ноч, што корч…\nЯ не ў цябе,\nБо ты – мігценне.\nТы – маладзік,\nА поўня – я,\nІ буду поўняй маладою,\nТаму й не паяднацца нам:\nТабе са мной\nІ мне з табою.\nТам суму столькі ж,\nКолькі ў небе.\nНіхто не адбярэ сугрэў\nНа роднай глебе.\nЯ табе –\nдля подыху, для кроку\nад маркоты, смеху і трывог\nда вяршыняў, да віроў глыбокіх,\nі да сэрца, дзе жывуць намёкі,\nда сціхоты ласкаваю фразай.\nз табою быць мне разам\nдзе нашы сны на ўзлёце\nі адна краса\nў адным народзе\nжывіць, напаўняе наш уздых.\nяк аблачынка з небам,\nя з табой, як з цеплынёй вясна,\nдзе між зорак\nсерп – акрайчык хлеба.\nЯ – табою да сябе гарнуся.\nТы – адзінны,\nз кім я не адна.\nЗ украінскай, пераклад Сяргея Панізьніка


У Брэсце адкрыліся курсы ўкраінскай мовы\n22.11.2018 / 18:51\nУ Брэсце адкрыліся курсы ўкраінскай мовы 10\nНа гэтым тыдні ў Брэсце пачаліся бясплатныя курсы ўкраінскай мовы. На іх запісалася больш за 20 чалавек. Сярод вучняў ёсць людзі сярэдняга веку, але большасць — моладзь.\nМатывацыі розныя: хтосьці піша дыпломную работу пра падзеі ва Украіне, хтосьці хоча як след авалодаць мовай продкаў (напрыклад, на заняткі прыйшла ўнучка ўкраінскамоўнага пісьменніка з Кобрыншчыны Уладзіміра Кытаеўскага (1886-1940)).\nТэмай першага занятку сталі літары ўкраінскага алфавіту. Заняткі ў Брэсце вядуць універсітэцкія выкладчыкі. У будучыні на курсах чакаюць цікавых гасцей, найперш з Украіны.\nКурсы арганізавала ўкраінскае навукова-педагагічнае таварыства «Берагіня» і консульства Украіны ў Брэсце. «Берагіня» брала на сябе пытанні па арганізацыі, консульства спецыяльна для заняткаў набыло новую магнітна-маркерную дошку.\nЗаняткі адбываюцца па панядзелках, а 17.45, у цэнтры горада — Брэсцкай гарадской дзіцячай бібліятэцы імя Пушкіна (набярэжная Ф.Скарыны, 32). Запісацца можна па тэлефоне +375297210205.\nКурсы ўкраінскай мовы ў Брэсце - трэція па ліку пасля Мінска і Гомеля. Мінскія курсы адбываюцца ўжо два гады. Па пятніцах адна група пачаткоўцаў займаецца а 18-й у Цэнтры нацыянальных культур (Чычэрына, 19), другая а 18-й на сядзібе ТБМ (Румянцава, 13).\n22.11.2018 / 21:08\nЛепш нам усім размаўляць на беларускай мове - і беларусам, і палякам, і украінцам, і расейцам.\n22.11.2018 / 23:48\nЛепш нам усім размаўляць на беларускай мове - і беларусам, і палякам, і украінцам, і расейцам.=======Тэарэтычна лепш, а практычна няма з кім размаўляць на беларускай мове. Ня кажучы пра тое, што Берасце на ёй і не гаварыла ніколі.\n23.11.2018 / 06:54\nТам тая украінская паэтка мо пойдзе, Бабіна ці як яе!


Аб'ектыў\t20.06.2018 Жыццё афганца ў Беларусі: перашкаджаюць працаваць і абяцалі «грохнуць»\n20 чэрвеня па ўсёй планеце адзначаецца сусветны дзень уцекача. У гэтай тэме Беларусь не знаходзіцца на перыферыі праблемы. Нашая краіна даўно сталася транзітнай для тысячаў вымушаных перасяленцаў, якія шукаюць бяспечнага кута. Для некаторых жа менавіта Беларусь сталася новым домам.\nНаджыб Садыкі – былы сябра Народна-дэмакратычнай партыі Афганістану. На пачатку 2000-ых мужчына быў вымушаны бегчы ад ураду талібаў і апынуўся ў Беларусі.\n«Беларусь была нейтральнаю краінаю, я як палітычны ўцякач, мне далі статус, я асеў тут, стварыў сям’ю», – распавядае Наджыб Сідзікі.\nМенавіта прадстаўнікам Афганістану ў Беларусі найбольш часта надавалі статус уцекачоў, гэта некалькі сотняў асобаў, але ёсць сярод тых, хто знайшоў прытулак у нашай краіне, і грузіны, таджыкі, іракцы, палестынцы. У сувязі з вайсковымі дзеяннямі на ўсходзе Украіны, прыехала і шмат перасяленцаў з Данбасу. Але іх афіцыйна ўцекачамі ў Беларусі прызнаюць вельмі рэдка, а даюць гэтак званую дадатковую абарону, якую кожны год трэба працягваць, што мае свае адмоўныя бакі.\n«Вельмі цяжка атрымаць від на жыхарства, а без яго не магу атрымаць ні пенсіі, ні медычнае дапамогі», – кажа ўцякачка з Данбасу.\nЦяпер у нашай краіне жывуць 6 тысяч асобаў без грамадзянства, і іх колькасць увесь час расце. Летась па атрыманне статусу ўцекача ў Беларусі звярнуліся яшчэ 748 замежнікаў, і толькі пяцёра яго атрымалі. Больш за паўтысячы прызналі дадатковую абарону. На жаль, тая ж самая тэндэнцыя назіраецца па ўсім свеце.\n«Па ўсім свеце за апошні год лічба зноў вырасла на некалькі мільёнаў. Цяпер гэта 68,5 мільён асобаў вымушаных перасяленцаў або ўцекачоў. Не трэба казаць, што прычына гэтаму – зацяжныя ўзброеныя канфлікты», – кажа кіраўнік агенцтва справаў уцекачоў ААН Філіпа Грандзі.\nПрыкры факт, але больш за палову ад гэтай колькасці складаюць няпоўнагадовыя. А колькасць дзяцей-уцекачоў сёння найбольшая з часу, калі скончылася Другая сусветная вайна. Не ўсе з гэтых людзей, схаваўшыся ад вайны і пераследу, знаходзяць падтрыманне ды разуменне ў новым грамадстве, нават у такім прызнана талерантным, як беларускае.\n«Абразы, прыгнятанні – гэта ўвесь час ад прадстаўнікоў органаў. Начальнікі УУС, АУС, гарвыканкамаў, нават у паліклініках», – распавядае Наджыб Сідзікі.\nДзеці Наджыба жывуць у суседнім горадзе, разам з маці, але мараць пра іншае жыццё.\n«Я б хацела, каб тата пабудаваў хату, і мы жылі тут усе разам», – кажа дачка Наджаба.\nАле пакуль гэта невыканальная мара. Нягледзячы на тое, што Наджыб дамовіўся ва Упраўленні архітэктуры і БТІ, з цяжкасцямі набыў усё патрэбнае для заліўкі фундаменту, знайшлася іншая праблема.\n«Прыехаў кіраўнік сельсавету, пытаецца, што вы тут робіце? Я вам не дазволю. Павыганяў маіх сяброў, якія дапамагалі. І мясцовых алкашоў наслалі, сказалі, калі не спыніце працу, мы вас грохнем. А мне навошта гэтыя канфлікты?», – распавядае Наджыб.\nМясцовыя пра Наджыба гавораць толькі добрае.\n«Чалавек як і я, як і ён – такі ж самы. Культурны, ні разу не сварыўся, мы ніколі не спрачаліся».\n«Нармальны ён чалавек, ні з кім не сварыцца і нічога дрэннага нікому не робіць, нягледзячы на тое, што іншаземец».\nІ ўсё ж галоўнае, чаго шукае кожны вымушаны перасяленец, – гэта пачуццё бяспекі. Ці знойдзецца яно на новым месцы, у большай ступені залежыць ад грамадства, якое прымае ўцекача.\nТэгі: Афганістан, Дзень уцекачоў, уцекачы


02 студзень 2020, 22:07\nКамэта. Ілюстрацыйнае фота\nКожны год Зямля праходзіць праз палосы «касьмічнага сьмецьця» — струмені мэтэораў, якія на начным небе ствараюць уражаньне «зорнага дажджу». Прапануем вам кароткі сьпіс найважнейшых мэтэорных струменяў-«дажджоў», якія можна будзе назіраць у 2020 годзе.\nНекалькі ўступных заўвагаў пра камэты, астэроіды і мэтэоры\nМэтэоры (народная назва: зьнічкі) — дробныя целы, якія згараюць у атмасфэры Зямлі, пакідаючы ў ёй кароткачасовыя яркія сьляды. Большасьць мэтэораў згарае ў зямной атмасфэры цалкам, і толькі самыя буйныя зь іх дасягаюць паверхні Зямлі. Паводле ацэнак навукоўцаў, за суткі на Зямлю падаюць тысячы мэтэораў, у асноўным у моры і акіяны.\nМэтэоры — дробныя аскялепкі большых аб’ектаў: камэтаў і астэроідаў. Камэты і астэроіды толькі зрэдку «заглядваюць» у нашу Сонечную сыстэму, падчас калі «дажджы» мэтэораў зьяўляюцца на небе штогод у больш-менш той самы час. Прыкладам, Леаніды — мэтэоры, увекавечаныя ў беларускай літаратуры раманам Уладзімера Караткевіча «Леаніды ня вернуцца да Зямлі» («Нельга забыць») — «падаюць» у лістападзе (найбольш яркае іх сьвячэньне — 16–17 лістапада). А камэта пад назвай 55P/Тэмпэля-Тутля, якая іх спарадзіла (то бок, камэта-маці для Леанідаў), наведвае Сонечную сыстэму прыблізна кожныя 33 гады. Апошні раз гэтая камэта максымальна наблізілася да Зямлі (тэхнічны тэрмін: прайшла пэрыгелій сваёй арбіты) у 1999 годзе, наступнае такое набліжэньне чакаецца ў 2031 годзе.\nМэтэоры, якія назіраем на небе, не паходзяць з апошняга набліжэньня камэты-маці да Зямлі, а з папярэдніх набліжэньняў, нярэдка значна аддаленых у часе. Гэта таму, што мэтэорам трэба наагул доўгі час, каб перайсьці з арбіты камэты-маці на арбіту Зямлі і потым згарэць у зямной атмасфэры.\nНазвы мэтэорных струменяў у пераважнай большасьці выпадкаў паходзяць ад сузор’яў, зь якіх яны нібыта вылятаюць, як падаецца назіральніку зь Зямлі. Такім чынам, назва Леаніды паходзіць ад сузор’я Льва, Акварыды — ад Вадаліва (лац.: Aquarius), Арыяніды — ад Арыёну, Лірыды — ад Ліры, Пэрсэіды — ад Пэрсэя.\nМлечны Шлях у час дажджу Леанідаў\nЛеаніды — хуткасьць гэтых мэтэораў у зямной атмасфэры дасягае 72 кілямэтраў у гадзіну. Гэта адзін з самых буйных мэтэорных струменяў — у 1966 годзе, калі камэта-маці праходзіла зямны пэрыгелій сваёй арбіты, навукоўцы ацанілі, што на небе засьвечваліся каля 140 тысяч зьнічак-леанідаў у гадзіну. Як мы ўжо згадалі, максымальнае згараньне і сьвячэньне Леанідаў прыпадае больш-менш на сярэдзіну лістапада.\nГэты адносна слабы струмень зьнічак найярчэй высьвечвае якраз цяпер, 3–4 студзеня (у сярэднім — сотня мэтэораў у гадзіну). Квадрантыды незвычайныя тым, што яны паходзяць не ад камэты, як большасьць мэтэорных дажджоў, а ад астэроіда, то бок значна меншага касьмічнага аб’екту, чым камэта.\nЛеаніды на месячным небе\nНайбольш яркае сьвячэньне — 21–22 красавіка. Гэты дождж мэтэораў паходзіць ад камэты Тэтчэр, якая набліжаецца да Зямлі праз кожныя 415 гадоў. Чарговы раз зьявіцца ў Сонечнай сыстэме ў 2276-м годзе.\nЭта-Акварыды і Арыяніды\nАбодва мэтэорныя струмені паходзяць ад камэты Галея. Максымум сьвячэньне для Эта-Акварыдаў прыпадае 6–7 траўня, для Арыянідаў — 21–22 кастрычніка.\nСтрумень мэтэораў утвараецца ў выніку праходжаньня Зямлі праз шлейф пылавых часьціц, выпушчаных каметай Суіфта-Тутля, якая апошні раз заглядала ў Сонечную сыстэму ў 1992-м годзе і загляне наступны раз у 2125-м. Максымум актыўнасьці гэтых зьнічак — 11–12 жніўня.


15 ліпень 2020, 11:27\nІлюстрацыйнае фота. Менск, 14 ліпеня\nВечарам 14 ліпеня ў Беларусі затрымалі звыш 300 чалавек, у тым ліку 14 журналістаў. Сярод затрыманых былі карэспандэнты Tut.by Усевалад Зарубін і Аляксей Суднікаў (другога затрымлівалі двойчы за вечар). Партал апублікаваў відэа моманту іхнага затрыманьня.\n«Мы здымалі на вуліцы, калі падʼехаў аўтазак, зь яго выбеглі людзі ў балаклавах і пачалі хапаць усіх без разбору, — расказвае Аляксей Суднік. — Усе нашыя словы пра тое, што мы журналісты, былі праігнараваныя. У машыне нас і яшчэ некалькіх чалавек паклалі тварам у падлогу. Падняцца дазволілі толькі праз 20 хвілінаў.\nПершапачаткова нас прывезьлі ў Цэнтральнае РУУС, там было ўжо каля 20-30 затрыманых. Аднак літаральна празь пяць хвілінаў сказалі зноў грузіцца ў аўтазак і перавезьлі ў Кастрычніцкае РУУС. Там мы і яшчэ прыкладна 10-15 затрыманых стаялі на вуліцы. Пасьля праверкі дакумэнтаў — а гэта заняло каля 30 хвілінаў — мяне і Ўсевалада адпусцілі».


Саюз палякаў: новы закон аб адукацыі можа знішчыць польскія школы ў Беларусі\nУ Палаце прадстаўнікоў абяцаюць улічыць заўвагі Саюзу палякаў пры распрацоўцы новага закону.\nСтаршыня Камісіі ў пытаннях адукацыі, культуры і навукі Палаты прадстаўнікоў Ігар Марзалюк абяцае ўважліва вывучыць сітуацыю з польскімі школамі на Гарадзеншчыне. Паводле новага законапраекту, навучанне ды іспыты ў польскіх школах будуць пераведзеныя на адную з дзяржаўных моваў. Сябры Саюзу палякаў, занепакоеныя перспектывамі навучання дзяцей у гэткіх умовах, адзначаюць, што «улады пасылаюць супярэчлівыя сігналы».\n«Марзалюк – не самастойная фігура, парламент – у нармальным разуменні – не з’яўляецца нават парламентам. І тут мы назіраем, што Адміністрацыя прэзідэнта дасылае супярэчлівыя сігналы: з аднаго боку, цвёрдая пазіцыя міністэрства адукацыі і больш мяккая – пазіцыя парламенту», – кажа журналіст Андрэй Пачобут, сябра СПБ.\nЦяпер новы законапраект аб адукацыі, які закране і навучанне ў школах польскай меншасці, – на стадыі распрацоўвання ў Міністэрстве адукацыі.\nПаводле Марзалюка, у часе слуханняў закону ў Палаце прадстаўнікоў створаць працоўную групу, якая будзе ўлічваць заўвагі Саюзу палякаў.\nШколы з польскаю моваю навучання працуюць у Горадні і Ваўкавыску, там навучаюцца прыблізна 700 школьнікаў. Паводле сябраў Саюзу палякаў у Беларусі, перавод часткі навучання ды іспытаў на дзяржаўныя мовы можа прывесці да ліквідацыі польскіх школаў у краіне.\nТэгі: адукацыя, Ігар Марзалюк, палякі ў Беларусі


Дзень роднай мовы адзначаюць сёння ва ўсім свеце. Міжнародным гэта свята стала 21 год таму. Паводле звестак ЮНЕСКА, зараз існуе каля 6 тысяч розных моў. Культурную разнастайнасць захоўваюць і ў нашай краіне. Жывую і мілагучную матчыну мову вывучаюць з дзяцінства. Ствараюцца беларускамоўныя дзіцячыя садкі і групы. З'яўляюцца клубы для дарослых. Дарэчы, беларускай мовай цікавяцца і замежнікі.\nПадрабязней - Алена Вітко.\nВось так, з усмешкі і прывітання, пачынаецца кожны дзень ў сталічных яслях-садзе № 534. І дзеці, і выхавальніцы тут размаўляюць выключна на роднай мове. Матэматыка, пісьмо, чытанне, маляванне, тэатральны гурток - усе заняткі праходзяць па-беларуску.\nДзень роднай мовы - гэта добрая нагода, каб успомніць каларытныя і самабытныя беларускія словы. Напрыклад, імбрык, хмарачос і філіжанка. Дарэчы, мы праверылі, ці ведаюць іх значэнне мінчане.\nБеларуская мова - з рознымі акцэнтамі\nХасе Піньера такія пытанні не бянтэжаць. Венесуэлец сем гадоў таму пераехаў у Мінск, каб выкладаць іспанскую мову. І нечакана для сябе захапіўся беларускай. Мовай і дзяўчынай. Яго каханая заўсёды размаўляе на роднай.\nДзякуючы запалу і вялікаму жаданню пазнаваць нашы традыцыі, Хасэ арганізаваў моўныя курсы – для тых, хто прыехаў у нашу краіну з-за мяжы. І зараз кожную нядзелю ў сталічнай бібліятэцы імя Пушкіна беларуская мова гучыць з рознымі акцэнтамі.\nБеларускамоўная прэм'ера ў Мінскім планетарыі\nДа Дня роднай мовы - прэм'ерны паказ паўнакупальнага фільма па-беларуску падрыхтаваў сталічны планетарый. Кінастужка «Далёка ад Сонца» знаёміць з фантастычнай гісторыяй дзяўчынкі Селесты, якая хоча даследаваць Сусвет. У афішы фільм застанецца на два гады і будзе дэманстравацца толькі на беларускай мове.\nУ Мінску сёння раніцай трамвай збіў жанчыну\nІмёны фіналістаў нацыянальнага адбору на дзіцячы конкурс песні "Еўрабачанне" стануць вядомыя сёння


Мастоўская Масленіца частавала, забаўляла і спявала | Актуально | Заря над Неманом\nМастоўская Масленіца частавала, забаўляла і спявала\nУ мінулую суботу мастаўчане адсвяткавалі Масленіцу. Раённае свята з гульнямі і забавамі на лоўкасць, сілу і кемлівасць, вясёлымі песнямі, спартыўнымі спаборніцтвамі прайшло на пляцоўцы ля стадыёна «Нёман».\nМасленіца  гэта народны святочны цыкл, які захаваўся у нас з даўніх часоў. Абрад звязаны з провадамі зімы і сустрэчай вясны. Сваю назву свята атрымала таму, што ў гэты перыяд часу  апошні тыдзень перад Вялікім постам  дазвалялася ўжываць малочныя прадукты, сметанковае масла і рыбу.\nМасленіцу нашыя продкі адзначалі сем дзён. Кожны дзень Масленічнага тыдня меў сваю назву, у якую ўкладваўся пэўны сэнс. Людзі хадзілі адзін да аднаго ў госці, і абавязковым пачастункам у гэты час былі бліны. У праваслаўных лічыцца, што сэнс Сырнай сядміцы  дараванне крыўд, падрыхтоўка да Вялікага посту  час, які трэба прысвяціць карысным справам і добрым зносінам з роднымі і сябрамі.\nЗ цягам часу Масленіца зведала шмат змяненняў, аднак і зараз свята з’яўляецца адным з самых любімых ды вясёлых. Аб гэтым, прынамсі, у мінулую суботу паклапаціліся работнікі раённага Дома культуры: на працягу ўсяго мерапрыемства на пляцоўцы гучала музыка і песні. Сваю творчасць дарылі мастаўчанам і стваралі ім добры настрой народны ансамбль народнай музыкі «Ярыца», вакалісты РДК, а таксама творчыя калектывы Струбніцкага цэнтральнага Дома культуры.\nУсе жадаючыя, у асноўным гэта маладыя мужчыны і хлопцы, змаглі паўдзельнічаць у вясёлых конкурсах і забавах, памерацца сіламі на вузкім бервяне і ўзлезці на падарункавы слуп за прызам. Для аматараў больш спакойнага адпачынку была прадастаўлена магчымасць згуляць партыю ў шашкі ці шахматы.\nДля самых малых удзельнікаў свята работнікі раённага цэнтра творчасці дзяцей і моладзі арганізавалі гульнёвую пляцоўку з цікавымі і займальнымі конкурсамі.\nПадсілкавацца, у тым ліку і масленічнымі блінамі, можна было ля палаткі раённага філіяла аблспажыўтаварыства, а паспытаць лёс  згуляўшы ў бяспройгрышную латарэю, якую прапаноўвалі гандляры і работнікі раённага цэнтра рамёстваў.\nКульмінацыяй свята стала спальванне пудзіла Зімы. Гэты момант сімвалізуе сабой наступленне вясны, а разам з гэтым  чаканне добрага ўраджаю і надзеі на шчаслівы бягучы год. Н. ШЭЎЧЫК


Старонкі з тэгам: Паша Трабл. Тузін Гітоў. Слушны музычны партал Menu\nСТАРОНКІ З ТЭГАМ: Паша Трабл\n0 06.03.2017 /\nНавіны гіт-параду Паша Трабл: «Вельмі дрэнна, калі з гісторыі ня робяць высноваў» (відэа)\nКліпам месяца паводле галасаваньня наведнікаў Tuzin.fm у лютым стаў ролік на песьню «Лясныя браты» гурту Dzieciuki. Камэнтар з нагоды перамогі ад вакаліста гарадзенскай каманды Пашы Трабла. Тэгi: Dzieciuki, Антон Цялежнікаў, Паша Трабл 2197\nМенскія ідэолягі абвесьцілі гарадзенскаму фольк-панк гурту вайну і маюць намер перашкаджаць ягоным выступам у сталіцы. Тэгi: ЗАбарона!, Dzieciuki, Brutto, Алесь Дзянісаў, Паша Трабл, Віталь Гуркоў 13234\nГурт Dzieciuki прадстаўляе на Tuzin.fm свой новы кліп на песьню «Сумнае рэгі», які зьняла творчая суполка «Тры макі». Тэгi: Dzieciuki, Дзяніс Жыгавец, Алесь Дзянісаў, Паша Трабл, Яўген Шапчыц, Алесь Залеўскі 2413\n1 28.07.2014 /\nМузычныя навіны «Re:Песьняры». У стылі постмадэрн (фота)\nРэжысэр Арцём Лобач узяўся за стварэньне прома-відэа для праекту, прысьвечанага 45-годзьдзю ансамблю «Песьняры». Тэгi: Re:Песьняры, SP Kava, Angst, Арцём Лобач, Унія, Akana, Dzieciuki, Сяргей Пукст, Песьняры, Алег Хаменка, Паша Трабл post_3766post_3027post_1212post_1066


Валянцін Стэх: Не лічым сябе дыяспарай у Літве, мы аўтахтоны | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nВалянцін Стэх: Не лічым сябе дыяспарай у Літве, мы аўтахтоны\n“Жыву тут не так даўно, амаль 60 гадоў”, — кажа пра сябе віленскі беларус Валянцін Стэх. Ён стаяў ля вытокаў мясцовага беларускага клуба “Сябрына”, а цяпер з’яўляецца яго старшынём.\nНе Вільнюс – а Вільня, не дыяспара — а аўтахтоны. Беларусы, што жылі ў Літве яшчэ за “саветамі” і беларусы, якія прыехалі сюды пасля падзей жніўня 2020… А што з роднай мовай? Пра гэта ды не толькі сённяшні Госць Рацыі распавёў у размове з нашай карэспандэнткай Евай Бардзілоўскай.\nРР: Вы лічыцеся грамадзянінам Літвы…\nВалянцін Стэх: Не толькі я. Не проста грамадзянін – мы ўсе тут з’яўляемся аўтахтонамі, і я, да прыкладу, не прымаю вось гэтага слова «дыяспара», якое ў кожнага беларуса праз слова зрываецца з вуснаў. Мы ніякая не дыяспара, мы аўтахтоны, дыяспара – гэта за акіянам, гэта за Ла-Маншам і г.д. А мы аўтахтоны тут.\nРР: Вы добра валодаеце літоўскай мовай і беларускую таксама захавалі і на ёй размаўляеце цэлае жыццё.\nВалянцін Стэх: Беларускую мову я ведаю глыбей і шырэй за літоўскую, але мне хапае гэтых ведаў, якімі я валодаю ў літоўскай мове, і таму, ніякага дыскамфорту ў гэтым плане я не адчуваю. А што да беларускай мовы, – гэта мая родная мова, мова, якую я ўвабраў, як кажуць, з малаком маці. Чаму? Таму што і бацькі гаварылі па-просту, як у нас было прынята называць гэтую мову, і вёска гаварыла па-просту, і па сённяшні дзень яшчэ больш-менш размаўляе. І мне неяк не выпадала зракацца гэтай мовы. Зрачыся гэтай мовы – гэта значыць, зрачыся вось тых людзей, пра якіх я толькі што згадаў, сваёй радзімы, стаць перакаці-полем.\nРР: А што наконт расейскай мовы?\nВалянцін Стэх: Паколькі я чалавек савецкага выхавання, а тады расейская мова дамінавала ўсюды, то расейскую мову я таксама ведаю, і дзе магу, там карыстаюся ёю. Адзінае, чаго я не цярплю, гэта расейскай мовы з вуснаў беларусаў. Вось гэтага я не цярплю. Беларусы маюць сваю спрадвечную мову, якой яны не проста валодаць, яны павінны ганарыцца дзе толькі можна і як толькі можна.\nРР: Хто цікавіцца беларускай культурай у межах «Сябрыны»? Гэта толькі беларусы?\nВалянцін Стэх: Зусім не абавязкова. Людзі самыя розныя. І па сацыяльным сваім стане, і па нацыянальным, і па моўным. Розныя людзі. Але гэта мова ў клубе, і людзі пра гэта ведаюць, хто прыйшоў у «Сябрыну», яны іншай мовы тут не пачуюць. Наша мова беларуская.\nРР: Якія ў Вільні незвычайныя нацыянальнасці сустракаюцца?\nВалянцін Стэх: Якуты ёсць. Казахі, кіргізы. Ёсць прадстаўнікі такіх краін як Ірак, Іран, Сірыя. Самыя розныя. Дакладна не скажу, можа 154-156 нацыянальнасцяў. Мы беларусы займаем у Літве трэцяе па колькасці насельніцтва месца пасля палякаў і рускіх. Раней, за саветамі, рускіх было больш, чым палякаў, а на сённяшні дзень наадварот.\nРР: Існуе Еўрапейская хартыя рэгіянальных моваў і моваў нацыянальных меншасцяў. Ці вы, аўтахтонныя беларусы ў Літве, адчуваеце, што гэтая Хартыя праз літоўскую дзяржаву, нейкія афіцыйныя структуры вас абараняе, дапамагае вам нейкім чынам?\nВалянцін Стэх: Я браў не адзін раз удзел у сустрэчах з прадстаўнікамі гэтай Хартыі, але на сабе асабіста я не адчуў ні дапамогі, ні нейкіх перашкод. Можа гэта тлумачыцца тым, што, як мы не заўважаем паветра, якім дыхаем, пакуль не маем праблем са здароўем, таксама можа і тут, пакуль усё добра, мы не заўважаем уздзеянняў, уплыву гэтай Хартыі. Але пачуваем сябе нармальна, камфортна.\nСтаршыня беларускага клуба “Сябрына” Валянцін Стэх стаў адным з тых, хто пасадзіў дрэўца на Алеі Беларусі каля літоўскага Сейма. Алея прысвечана дэмакратыі ў Беларусі і ўзнікла ля маста Жверынас у Вільні ў мінулым месяцы.\nА з Госцем Рацыі размаўляла наша карэспандэнтка Ева Бардзілоўская.\nКанферэнцыя пра будучыню ЕГУ\nМіжнародны тыдзень беларускай культуры ў Вільні\nНавучанне ў прыватнай беларускай школе – 5 тысяч еўра ў год\nСяржук Гаўрыленка: Шукаем чытачоў для віленскай “Руні”


Книга Адваротны бок люстра - читать онлайн бесплатно, автор Ксенія Ільінічна Шталенкова\nКсенiя Ільiнiчна Шталенкова\nВарвара Станкевiч, пятнаццацiгадовая школьнiца з Вiльнюса, выпадкова набыyшы старажытнае люстра, трапляе скрозь яго y Вiльню сярэдзiны ХVІ стагоддзя, дзе знаёмiцца з юным шляхцiчам Мiхалам Саколiчам. Сябрам выпадзе даведацца пра таямнiцу люстраy, пабываць пры каралеyскiм двары Жыгiмонта ІІ Аyгуста i Барбары Радзiвiл, а таксама апынуцца y самым вiры iнтрыг i змоy.\nФота на вокладцы Таццяны Капiтонавай\n© Шталенкова К. І., 2016\n© УП «Мастацкая лiтаратура», 2016\nКарацей, мноства цудаy утойваецца y люстрах…\nЯн дэ Мен i Гiйом дэ Ларыс\n– Ну што, здаецца, усё-такi яна… Значыцца, гэта твой выбар? – цiха прамармытаy ён сабе пад нос, пазiраючы y акно скрозь вузкую шчылiну памiж занавескамi.\nНа залiтым сонечным святлом тратуары стаяла дзяyчынка гадоy пятнаццацi, углядаючыся y вiтрыну антыкварнай крамы. Гэтая крама належала яму, i ён вельмi добра ведаy, што y вiтрыне няма нiчога прывабнага для такой юнай асобы, акрамя адной рэчы, i гэтая рэч сама абiрала сабе гаспадара. Аднак цi гаспадара?\nЁн апусцiy занавеску i нервова прайшоyся па кабiнеце. На працягу yсяго жыцця ён задаваy сабе гэтае пытанне. Хто яны: гаспадары цi паслухмяныя выканаyцы чыёйсьцi невядомай волi? Ён раптоyна спынiyся пасярод пакоя i правёy рукою па лбе.\n– Та-ак, пэyна, старэю, калi yпадаю y такi чорны мiстыцызм, – прамовiy ён з прыкрасцю. – А мабыць, гэта i лепш? Усё роyна рана цi позна мне спатрэбiцца нехта яшчэ.\nЁн iзноy падышоy да акна i паглядзеy унiз.\n– Яна ж яшчэ зусiм дзiцянё. Я заyжды думаy, што гэта будзе нехта старэйшы i нiяк не дзяyчо. Спадзяюся, ты разумееш, што робiш. Хацеy бы я ведаць, што ты там ёй паказваеш, – цiха сказаy ён, пазiраючы на дзяyчынку, якая нiбы зачараваная замерла перад шыбай.\nЁн ведаy, што адбудзецца, калi выстаyляy гэтую рэч у вiтрыну. Калi яму прывезлi гэта, ён праглядзеy усе свае запiсы, але яно нiдзе не згадвалася. Ён змарнаваy больш за тры месяцы, спрабуючы адчынiць яго. Але яно заставалася глухiм i не выяyляла нiякiх прыкмет жыцця. У нейкi момант яму нават здалося, што яно несапраyднае, падробка. Але не, самае што нi на ёсць сапраyднае, нiякiх сумненняy: ён правяраy i некалькi разоy. Вось толькi яму яно не адчынялася. Яму, хто yсё жыццё патрацiy на iх вывучэнне! Ну што ж, заставалася цi пазбавiцца яго, цi адшукаць таго, каму яно прызначана. Стары разумеy, наколькi yяyныя былi яго шанцы. Маглi ж прайсцi гады, а чалавек не быy бы знойдзены. І як жа ён здзiвiyся, калi yбачыy, што яно зменьваецца. Ён пачаy назiраць. Колькi разоy ён бачыy, як прахожыя на iмгненне спынялiся каля вiтрыны, як жанчыны yскiдвалi руку, каб паправiць валасы, але, прыгледзеyшыся, пацiскалi плячыма i адыходзiлi. І вось аднойчы ён убачыy яе. Яна глядзела i бачыла. Тут патрэбна было не памылiцца. І ён вырашыy чакаць. На другi дзень яна прыйшла зноy. І праз дзень прыйшла. Ён ведаy, як гэта здараецца: калi яно абрала цябе, нават думаць нi пра што немагчыма, акрамя як пра яго. Вось i сёння дзяyчынка зноy стаяла перад вiтрынай. Яна, напэyна, ужо i бацькам усе вушы прагудзела. Ды толькi хто дазволiць свайму дзiцяняцi набыць такую каштоyную рэч? Трэба праверыць, дзе яна жыве. Як дамовiцца з бацькамi, ён здолее прыдумаць, а вось калi яна жыве не там, дзе патрэбна, то yсё будзе дарэмна, ужо нiякiя хiтрыкi не дапамогуць.\nДзяyчынка кiнула на вiтрыну развiтальны позiрк i пацягнулася прэч ад антыкварнай крамы. Трэба спяшацца за ёй! Мабыць, даручыць каму-небудзь са служачых? Хаця не, справа адказная – пакуль усё растлумачыць iм, час будзе змарнаваны i дзяyчынка знiкне. Сам, усё сам! Пляваць на рэyматызмы, галоyнае паспець за ёй. Хоць бы толькi яна жыла дзесьцi непадалёк, у Старым месцы, а не y аддаленым раёне y велiчэзным шматкватэрным доме.\nНеyзабаве дзяyчынка выйшла да дома са свежа-афарбаваным фасадам i, адамкнуyшы ключом веснiчкi, знiкла за брамай. Пастаяyшы яшчэ некалькi хвiлiн перад яе домам, ён у роздуме рушыy назад. Зараз ён ведаy, дзе яна жыве, але гэтага было недастаткова.\nВярнуyшыся y краму, ён загадаy перавесiць люстра з вiтрыны y залу. Прадаyцы паспяшалiся выканаць загад гаспадара. Ён падышоy да яго, пiльна разглядаючы ценi, якiя рухалiся па шкле.\n– Ты свой выбар зрабiла. Я разумею цябе. Але не магу адправiць дзяyчынку y невядомае, бо яе жыццё можа аказацца y небяспецы, пра якую яна нават не падазрае. Я павiнен быць упэyнены, што ёй нiчога не пагражае.\nЁн правёy рукою па раме, зноy намацаyшы павырэзваныя на дрэве лiчбы, якiя yжо даyно не давалi яму спакою.\n– Няyжо так проста? Ну а чаму ж не? Паспрабуем.\nУ гэты раз яна вырашыла прывесцi сюды матулю. Пакуль яны iшлi да антыкварнай крамы, якая знаходзiлася на вулiцы Сцiклю, Бася распавядала ёй пра венецыянскае люстра i yпрошвала купiць яго. Хаця матулi не асаблiва спадабалася yся гэтая iдэя з набыццём люстра, дзяyчынка спадзявалася, што калi яна яго yбачыць, то адразу ж згадзiцца. Пакуль матуля даведвалася, колькi каштуе люстра, Бася стаяла перад iм i yглядалася y сваё адлюстраванне. Гэта была яна i нiбы не яна адначасова. Дзяyчынка бачыла нейкiя зыбкiя ценi, якiя няyлоyна ператваралi яе, угадвала адлюстраванне думак, якiя яшчэ не склалiся y сапраyдныя выявы. Люстра нiбы клiкала яе, абяцаючы нешта i дражнячы фантазiю.\n– Бася, уявi, яны за яго такую цану заламалi! – усклiкнула матуля, вярнуyшыся ад прадаyца. – Яно, вядома, прыгожае, але за такiя грошы…\nБася yмольна паглядзела на матулю.\n– Не, гэта задорага. Усё ж такi мы не настолькi багатыя людзi, каб дарэмна марнаваць грошы. Да таго ж, Басенька, навошта яно табе? У тваiм пакоi ёсць вялiкае люстра, а гэта… у iм нават як мае быць нельга нiчога yбачыць! – працягвала матуля.\n– Ну мам, яно так падабаецца мне! Паглядзi, якое яно!\n– Загадкавае! – з захапленнем прамовiла дзяyчынка.\n– Ох, Баська! Загадкавае… – стомлена прамармытала матуля, пакруцiyшы галавой.\nАбедзве y нерашучасцi стаялi перад люстрам i разглядалi яго. Раптам у краму зайшоy франтавата апрануты пажылы пан, якога Бася yжо аднойчы тут бачыла. Калi люстра перавесiлi y залу i яна y першы раз адважылася зайсцi y краму, ён назiраy за ёю са свайго кабiнета. На гэтым пане было дарагое адзенне, якое iдэальна сядзела на яго тоyсценькай фiгуры, а з-пад каyнера кашулi была бачна шыйная хустка. Убачыyшы Басю i яе матулю побач з люстрам, элегантны дзядок задаволена yсмiхнуyся i падышоy да iх.\n– Цiкавiцеся? – спытаy ён з-за матулiнага пляча, кiyнуyшы вострай бародкай у бок люстра.\n– О, у гэтай крамцы цэны адбiваюць усялякую цiкаyнасць! Вы нават уявiць не можаце, – паведамiла матуля.\nБася тузанула яе за рукаy.\n– Што вы кажаце! – зразумела прамовiy стары.\n– Так! Цэны завышаюць настолькi, што я проста здзiyляюся, дзе яны знаходзяць пакупнiкоy.\n– Мам! – Бася зноy тузанула яе за рукаy.\n– Ну што, Бася? Цi не так?\n– Безумоyна, вы маеце рацыю, – пацвердзiy стары.\nМатуля зноy павярнулася да люстра, акiдваючы яго ацэньваючым позiркам. Бася бесцырымонна разглядала старога. Заyважыyшы гэта, ён раптам схамянуyся.\n– Ах, дарэчы! Дазвольце прадставiцца. Гаспадар гэтай, – ён абвёy залу рукой, – крамкi, Альбрыхт Штоф.\nМатуля пакрылася чырванню i з недаверам паглядзела на старога. Каб замяць няyдалую паyзу, Бася працягнула яму руку:\n– Варвара Станкевiч.\n– Дык Варвара цi Барбара? – прыyзняy бровы стары.\n– Ну, наогул кажучы, паводле пашпарта Варвара. Але дома мяне клiчуць Бася.\n– Тады дазвольце мне клiкаць вас мадэмуазэль Барбара, – пацiснуy ён працягнутую руку. – Пазнаёмце ж мяне, калi ласка, з вашай прыгожай спадарожнiцай!


Пікет адчаю перад будынкам адміністрацыі прэзідэнта - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nВалянціна Каваленка з Бабруйску правяла каля адміністрацыі прэзідэнта ў Менску па вуліцы Карла Маркса адзіночны пікет.\nЯна выйшла да будынку з самаробным плакатам „Пры падтрымцы адміністрацыі прэзідэнта — у краіне міліцэйскі праізвол”. Такім чынам яна спрабуе звярнуць увагу на парушэнні правоў яе сына, які адбывае пакаранне ў калоніі №22. На пікет жанчыну падштурхнула тое, што ёй было адмоўлена ў сустрэчы з першым намеснікам кіраўніка адміністрацыі Максімам Рыжанковым, які раней абяцаў разабрацца ў справе. Але ў выніку скаргі былі накіраваны ў Міністэрства ўнутраных спраў, адкуль прыйшлі фальсіфікаваныя, па словах Каваленкі, адпіскі.\nПа словах Валянціны Каваленкі, узмацненне ціску на яе сына пачалося пасля хваляванняў асуджаных у гэтай калоніі, якія адбыліся 3-4 лістападу 2018 году. Хаця ён у іх і не ўдзельнічаў.\nПікет Валянціны Каваленка працягваўся не доўга. Служба бяспекі адабрала плакат. Але жанчыну не затрымалі, а паабяцалі ў чарговы раз разабрацца. Таму Валянціна Каваленка вярнулася ў прыёмную і працягвала чакаць сустрэчы з кіраўніцтвам адміністрацыі прэзідэнта.\nЯк антымайданавец са „змагаром” сустрэцца дамаўляліся


Настасся Сазанкова дзеліцца спадчынай шырокай беларускай душы - Цэнтр беларускай культуры\nНастасся Сазанкова дзеліцца спадчынай шырокай беларускай душы\n29 Лістапад 2016\nУ пятніцу, 2 снежня 2016 года, у 18.00, у даўгаўпілскім Цэнтры беларускай культуры (ЦБК) адбудзецца літаратурна-музычная вечарына, прысвечаная прэзентацыі 7-ай па ліку кнігі «Спадчына» вядомай даўгаўпілскай паэткі і мастачкі, уладальніцы Ганаровай граматы Даўгаўпілскай гарадской думы і сярэбранага знака “Награда года-2014” Настассі Сазанковай.\nНастасся Сазанкова нарадзілася на Віцебшчыне, сапраўдная дачка беларускага народа “ад сахі і касы”. Закончыла медзыцынскае вучылішча ў Полацку, потым Беларускі дзяржаўны медыцынскі ўніверсітэт у Мінску. Усё жыццё працавала ўрачом і нават выпусціла кнігу пра лекавыя травы. А.Сазанкова ўваходзіць у Аб’яднанне мастакоў Латгаліі, актыўны член культурна-прасветніцкага таварыства “Уздым”, піша карціны, вершы, выдае кнігі.\nСёмая па ліку кніга “Спадчына” прысвечана роднай Беларусі, кранаючым успамінам з дзяцінства і юнацтва, радасным і трагічным падзеям сваёй радзімы. У кнізе ёсць 20 аўтарскіх малюнкаў, сярод якіх тры абразочкі Найсвяцейшай Багародзіцы. Усе вершы ідуць ад сэрца паэткі, таму вельмі лірычныя, прасякнутыя радасцю, цяплом душы, любоўю, болем, надзеяй, гумарам і аптымізмам.\nПа традыцыі, прэзентацыя кнігі А.Сазанковай пройдзе ў Цэнтры беларускай культуры. Сардэчна запрашаем вас на літаратурна-музычную вечарыну, якая пройдзе ў пятніцу, 2 снежня 2016 года, у 18.00, па адрасу: г.Даўгаўпілс, вул. Смілшу, 92, Палац культуры, 3 паверх, 305 каб.\nг.Даўгаўпілс, вул.Смілшу, 92,\nПалац культуры, ЦБК - 3 паверх, каб. 305-306


Дзяніс Палякоў — Вікіпэдыя\nДзяніс Палякоў (нарадзіўся 17 красавіка 1991 году, Менск, БССР) — беларускі футбаліст, гуляе ў абароне ў расейскім клюбе «Ўрал» і нацыянальнай зборнай Беларусі.\nНарадзіўся 17 красавіка 1991 (30 гадоў)\nКлюб Урал Екацярынбург\n2019— Шахцёр Салігорск\nУрал Екацярынбург 55 (0)\n2010— Беларусь 36 (1)\n2 сьнежня 2018.\nДзяніс зьяўляецца выхаванцам менскай СДЮШАР «Дынама». Першыя трэнэры — Юры Расолька й Аляксандар Ляўковіч. У 2007 годзе быў запрошаны ў дубль салігорскага «Шахцёру». З 2010 году зьяўляўся гульцом асноўнага складу клюбу.\n10 сьнежня 2011 году паміж «Шахцёрам» і БАТЭ было складзена міжклюбнае пагадненьне аб пераходзе абаронцы. У канцы 2017 году перайшоў у кіпрскі АПОЭЛ. У жніўні 2018 году вярнуўся ў барысаўскі БАТЭ. У сьнежні 2018 году падпісаў кантракт з расейскім клюбам «Урал».\nДзяніс ёсьць бронзавым прызэрам моладзевага чэмпіянату Эўропы 2011 году ў Даніі. Удзельнік Алімпійскіх гульняў 2012 году ў Лёндане.\n17 лістапада 2010 году дэбютаваў у складзе нацыянальнай зборнай Беларусі ў матчы супраць зборнай Аману ў Маскаце (4:0). Выйшаў на 75-й хвіліне замест Ігара Шытава, хоць сам сьцьвярджаў, што не разьлічваў на гэткую доўгую для сябе гульню.\nЧэмпіён Беларусі: 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018\nУладальнік Супэркубка Беларусі: 2014, 2015, 2016, 2017\nУ сьпісе 22 найлепшых гульцоў чэмпіянату Беларусі: 2012, 2015, 2016, 2017\nСрэбраны прызэр чэмпіянату Беларусі: 2010, 2011\nЧэмпіён Кіпру: 2018\nБАТЭ 2015 Найвышэйшая ліга 22 0\n2016 Найвышэйшая ліга 21 0\n2017 Найвышэйшая ліга 23 2\nБАТЭ 2018 Найвышэйшая ліга 8 1\n^ Денис Поляков перешел в БАТЭ за 600.000 долларов champ.by\n^ Поляков перешел в АПОЭЛ(рас.)\n^ Денис Поляков вновь стал игроком БАТЭ(рас.)\n^ «Урал» объявил о подписании контракта с Поляковым(рас.)\n^ Товарищеские матчи. Белоруссия в гостях разгромила Оман.\n^ Денис Поляков: «В Омане думал, что Штанге даст мне максимум пять минут»(недаступная спасылка)\nДзяніс Палякоў — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў\nАфіцыйны сайт БАТЭ, Дзяніс Палякоў(рас.)\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Дзяніс_Палякоў&oldid=2183902»\nАпошняе рэдагаваньне ў 08:43 23 студзеня 2021\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 23 студзеня 2021 году ў 08:43.


Прызначана дата папярэдняга судовага паседжання па справе Андрэя Бандарэнкі\nhttp://spring96.org/be/news/85882 2017 2017-02-03T14:59:00+0300 2017-02-03T14:59:00+0300 2017-02-03T15:00:31+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/bandarenka-sud.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nУ судзе Ленінскага раёна Магілёва прызначана папярэдняе паседжанне па справе былога кіраўніка праваабарончай арганізацыі «Платформ Іннавэйшн» Андрэя Бандарэнкі, які абвінавачваецца ў парушэнні арт. 411 КК (Злоснае непадпарадкаванне патрабаванням адміністрацыі папраўчай установы). Асуджанаму пагражае пазбаўленне волі на тэрмін да двух гадоў. Пра гэта праваабаронцам стала вядома ад бацькі асуджанага Валерыя Бандарэнкі.\nПаседжанне адбудзецца 9 лютага, пачатак у 10-30. Верагодна, на ім будзе прызначана дата судовага паседжання непасрэдна па крымінальнай справе.\n03.02.2017 Тэгі: суды, крымінальны перасьлед, умовы ўтрыманьня


Апублікуйце свой рознічны інвентар у Інтэрнэце разам з Майла | Martech Zone\nНа мінулым тыдні я размаўляў з Робам Эрохам, які кіруе вытворчымі і інжынернымі камандамі Міла. Milo - гэта мясцовая пошукавая сістэма, якая інтэгравана непасрэдна ў гандлёвы пункт (POS) альбо планаванне рэсурсаў для прадпрыемстваў (ERP). Гэта дазваляе Майлу быць найбольш дакладнай пошукавай сістэмай, калі справа даходзіць да ідэнтыфікацыі прадметаў у інвентары ў вашым рэгіёне. Мэта Майла - мець кожны прадукт на кожнай паліцы ў любой гісторыі ў Інтэрнэце... а таксама паменшыць складанасць пакупак у Інтэрнэце і па-за сеткай. Яны ўжо даволі добра працуюць!\nКампанія маладая ў 2.5 гады, але ў іх ужо больш за 140 рознічных гандляроў з 50,000 XNUMX месцаў па ўсёй тэрыторыі ЗША, і яны дадаюць новых з кожным днём. Гэта простая сістэма, якая забяспечвае даволі дзіўны сэрвіс. Майла выходзіць на вялікі рынак ... пакупнікі, якія хочуць гэтага зараз і не хочуць чакаць дастаўкі (як я!). Няма нічога больш расчаравальнага, чым паказаць краму і пакінуць іх без інвентара ... таму Міла таксама паклапацілася пра гэта. Вось прыклад пошуку для ВК-тэлевізараў у Індыянапалісе:\nКлючом да поспеху Міла стала тое, што яны прыклалі намаганні да інтэграцыі ... на самай справе яны запусцілі Milo Fetch, бэта-службу і інтэграцыю з пунктам продажу Intuit QuickBooks, Intuit Quickbooks Pro, сістэмай кіравання рознічным гандлем Microsoft Dynamics, рознічны гандаль Pro і Comcash гандлёвая кропка.\nІнвентар Milo ўжо даступны праз RedLaser, бясплатнае прыкладанне для сканавання для iPhone і Android. Milo таксама ўжо даступны на Android. А ў 2012 годзе Майла інтэгруецца ў іншыя мабільныя дадаткі eBay. Акрамя простага пошуку, Майла таксама таксама тэстуе функцыі афармлення замовы. Уявіце сабе, што ... шукайце тавар, купляйце яго і выходзьце з крамы, у якой ён ёсць на запасе!\nКалі вы рознічны гандляр, дастаўце свой інвентар зараз у Інтэрнэце Міла.\nКлючавыя словы: Кропка продажу ComcashEbayПункт продажу Intuit QuickBooksIntuit Quickbooks Proпошук па мясцовых крамахСістэма кіравання рознічным гандлем Microsoft DynamicsМіламіла прынесціРознічны Pro\nMar 21, 2012 ў 4: 26 А.М.\nДуг, гэта мне трохі нагадвае Заарлі і майго любімага TaskRabbit.


Беларусы ствараюць «Народную Біблію»\nГалоўная » Навіны » Беларусы ствараюць «Народную Біблію»\nПершы этап – перапісвання Псалтыра – ажыццяўляецца і мае завершыцца ў гэтым годзе. Паўдзельнічаць у ім паспелі яшчэ пры жыцці Рыгор Барадулін і Генадзь Бураўкін – расказвае ініцыятар ідэі, журналіст і філосаф Уладзімір Падгол:\n– Ідэя стварэння Бібліі вынікала з агульнанацыянальнай дыктоўкі, якую я прапанаваў і арганізаваў першы раз у 2008 годзе. Мы пісалі розныя тэксты: і „Дудку беларускую” Мацея Бурачка пісалі, і нават дайшлі да інтэрнэт-дыктоўкі „Ліста з-пад шыбеніцы” Каліноўскага. А потым я падумаў: вось так, як Скарына зрабіў некалі культурную рэвалюцыю, надрукаваўшы Біблію, мы б маглі аб’яднацца ў дыктоўцы па Бібліі. Але як гэта зрабіць? Тут я нічога не выдумляў, мне ідэю падказаў колішні амбасадар Славаччыны Любамір Рэгак. Ён распавёў, што некалі чэхі ў Бруселі святкавалі свой нацыянальны Дзень незалежнасці. Яны запрасілі гасцей, паклалі на стале дзве кнігі: адну з абсалютна чыстымі лістамі, а другую – прывезлі з Прагі старажытную Біблію. Пасля прапаноўвалі кожнаму госцю перапісаць хоць радок, хоць два радкі, хоць вершык у чыстую кнігу. Я падумаю, што дык нам проста Богам дадзена, каб яшчэ больш з’яднацца, паспрабаваць перапісаць Біблію. Многія маю ідэю падтрымалі. Вырашылі пачаць з Псалтыра, больш за год яго перапісвалі, і так пайшла справа.\nРР: Гэта значыць, што Псалтыр ужо перапісаны?\n– Так, амаль што. Але ўявіце сабе, што беларусы, незалежна ад таго, дзе яны цяпер знаходзяцца, кожны з іх перапіша фрагмент Бібліі. Атрымаецца адзіная кніга, якую пазней можа памножыць і выдаць нейкім накладам. Кожны зможа мець Біблію з фрагментам, перапісаным ягонай рукой, можна гэта будзе паказваць дзецям, унукам. Вядома, што ў старажытнасці кнігі перапісвалі ад рукі. Дый увогуле, калі ад рукі перапісваецца тэкст, то зусім іначай ён успрымаецца.\nУладзімір Падгол расказаў, што створаны аргкамітэт акцыі „Народная Біблія”, кіраўніком якога з’яўляецца Алесь Ліпай. Таксама ў аргкамітэт увайшлі Георгі Дзмітрук, Павел Севярынец і Зміцер Дашкевіч.\nРР: Вядома, што ёсць розныя пераклады Бібліі на беларускую мову. Якім вы прапануеце карыстацца?\n– Для некаторых вернікаў, гэта сапраўды праблема. Я думаю, што ў гэтым пытанні патрэбная талерантнасць, і кожны сам можа абраць сабе версію перакладу. Поўная дэмакратыя. Там жа сутнасць застаецца тая самая. Мы плануем прэзентаваць „Народную Біблію” ў 2017 годзе, калі будзе адзначацца 500-годдзе выдання Францішкам Скарынам „Псалтыра”. Гэта Біблія павінна нас больш злучыць, і адначасова сама Біблія, перапісаная мільёнамі рук, гэта ўнікальны культурны помнік, які ўсяму свету пакажа, што мы беларусы, мы нацыя, мы 500 гадоў таму ўжо друкавалі Біблію. Дарэчы, Івонка Сурвіла яшчэ год таму перапісала адну псалму, да сваёй смерці паспелі і Барадулін, і Бураўкін. Тут можна аб’яднацца без усялякіх супярэчнасцяў. Праблема толькі ў тым, каб людзі не перапісвалі той самы кавалак, таму павінен быць аргкамітэт, які каардынуе працу. Алесь Ліпай ужо падрыхтаваў і старажытны куфар, у які будзе складацца рукапісная Біблія. Я з сябрамі раблю металічную вокладку для яе. Гэта будзе магутная кніжка. У нас няма іншага шляху, каб сцвердзіць сябе, чым праз Біблію, перапісаную кожным беларусам, нават калі ты атэіст.\nАхвотныя далучыцца да акцыі „Народная Біблія” могуць кантактавацца з арганізацыйным камітэтам па электроннай пошце bible.people.by@gmail.com.


Палата прадстаўнікоў зоймецца беларускай артаграфіяй\n15 чэрвень 2007, 16:39\nУладзімер Глод, Менск Артыкул 21 закону “Аб вышэйшай адукацыі”, які ўчора прыняла Палата прадстаўнікоў, дае магчымасьць ствараць у вышэйшых навучальных установах Беларусі беларускамоўныя групы і плыні. Гэта сёньня адзначыў на прэсавай канфэрэнцыі старшыня профільнай камісіі Палаты Ўладзімер Здановіч, адказваючы на пытаньне Радыё Свабода пра ўжываньне беларускай мовы у ВНУ. Аднак беларускамоўныя выкладчыкі не падзяляюць аптымізму дэпутата.\nТая частка 21-га артыкулу, якая тычыцца мовы навучаньня, у новым законе гучыць так: “Рэалізацыя права грамадзянаў на выбар дзяржаўнай мовы, якая выкарыстоўваецца ў адукацыйным працэсе, забясьпечваецца праз стварэньне ў вышэйшых навучальных установах беларускамоўных і рускамоўных групаў (плыняў) праз парадак і на ўмовах, якія вызначае Ўрад Рэспублікі Беларусь”.\nСпадар Здановіч бачыць сытуацыю так:\n“Калі паглядзець, дык і рускай мовы становіцца меней. Усё больш і больш ужываецца ангельская. Гэта таму, што кампутарная ды іншая тэхніка працуе на базе ангельскай мовы.\nУ.Здановіч: “Прымусіць моладзь вывучаць фізыку альбо хімію па-беларуску мы ня можам. Гэта прывяло б да таго, што стан беларускай мовы стаў бы яшчэ горшы, чым цяпер”.\nА што тычыцца беларускай мовы, дык з дапамогай гэтага законапраекту, праз артыкул 21, мы зрабілі пэўныя крокі для таго, каб замацаваць яе ўжываньне. Але прымусіць моладзь вывучаць фізыку альбо хімію на беларускай мове мы ня можам. Гэта прывяло б да таго, што стан беларускай мовы стаў бы яшчэ горшы, чым ён ёсьць цяпер”.\nАлег Трусаў – дацэнт, кандыдат гістарычных навук, старшыня Таварыства беларускай мовы, ужо больш за 20 гадоў выкладае студэнтам выключна па-беларуску:\n“І ніколі моўных праблемаў са студэнтамі я ня меў. І ўсе гэтыя казкі пра фізыку, якую быццам бы немагчыма вучыць па-беларуску, гэта казкі пра шэрага бычка. А вось пра павагу да мовы сьведчыць сёлетняе тэставаньне – на 12 тысячаў больш абітурыентаў выбралі беларускую мову, а не расейскую.\nА.Трусаў: “Быццам бы фізыку немагчыма вучыць па-беларуску, гэта казкі пра шэрага бычка”.\nМы неаднаразова зьвярталіся ў камісію Палаты прадстаўнікоў з прапановай замацаваць у законе “Аб вышэйшай адукацыі” палажэньне аб беларускай мове. Трэба сказаць, што міністар Радзькоў год таму даў загад выкінуць вывучэньне беларускай мовы з усіх ВНУ. І толькі пасьля таго, як мы на імя Аляксандра Лукашэнкі сабралі некалькі дзесяткаў тысяч подпісаў, тыдзень таму вярнулі назад беларускую мову на год ва ўсе ўнівэрсытэты”.\nНовыя правілы беларускай мовы набудуць статус закону\nУладзімер Здановіч паведаміў, што на восеньскую сэсію ягоная камісія хоча вынесьці законапраект аб новых правілах беларускай пунктуацыі ды артаграфіі. Ён згадаў, што з 1959 году гэтыя правілы не мяняліся. А розныя мэдыі карыстаюцца рознымі правіламі:\n“Хтосьці піша “парлямэнт”, хтосьці – “парлямент”, а хтосьці – “парламент”. Хтосьці піша “клясы” замест “класы”. Радыёстанцыя “Свабода” гэта цудоўна ведае”.\nУ.Здановіч: “Хтосьці піша “парлямэнт”, хтосьці – “парлямент”, а хтосьці – “парламент”... Цяпер прапануецца прыняць усё ў форме закону. А закон абавязковы для выкананьня”.\nТыя правілы, сказаў старшыня камісіі, павінны былі стаць абавязковымі для ўсіх. Аднак пакараньне за іх парушэньне прадугледжана не было:\n“Таму што ў заканадаўстве прайшоў такі радок: “У выпадку парушэньня агульнапрынятых правілаў. А хто прымаў гэтыя правілы? Таму цяпер прапануецца прыняць усё ў форме закону. А закон абавязковы для выкананьня”.


StrinitaS - Вялікі чацвер. Бог служыць чалавеку\nВялікі чацвер. Бог служыць чалавеку\nАпублікавана 18.04.2019 23:12\nСённяшняя літургія пераносіць нас у вячэрнік, дзе Хрыстус збіраецца са сваімі вучнямі на вячэры. Вячэры, якая становіцца апошняй. Тут Езус апошні раз сустракаецца з поўным складам сваіх апосталаў, тут дае апошнія настаўленні, тут падводзіць вынікі свайго зямнога жыцця, тут устанаўлівае дзве таямніцы — два сакрамэнты: Святарства і Эўхарыстыю, праз якія назаўсёды застанецца са сваімі вучнямі.\nАпошняя Вячэра становіцца першай святой Імшой, а апосталы — першымі святарамі Новага Запавету. Гэтыя сакрамэнты непадзельна звязаныя паміж сабой, і праз іх Хрыстус сам дзейнічае ў сваім Касцёле. Без святарства няма Эўхарыстыі, таксама без Эўхарыстыі не існуе святарства.\nАпошняя Вячэра і ўстанаўленне Эўхарыстыі былі звязаныя з габрэйскай Пасхай, наказ аб якой мы пачулі ў сённяшнім першым чытанні кнігі Зыходу: «І дзень гэты будзе для вас на ўспамін, і будзеце святкаваць яго, як свята Пана праз усе пакаленні вашыя». Пасха была ўспамінам выхаду з Егіпту, падзякай за вызваленне. Яна была сямейным святам, якое складалася з малітваў, спажывання прэсных хлябоў і печанага баранка, а кіраўніком трапезы з’яўляўся бацька сям’і.\nАпошняя Вячэра, Эўхарыстыя стала Новай Пасхай. Гэтую вячэру праводзіць Езус, хоць і не з’яўляўся бацькам ніводнаму з апосталаў. У Евангеллі няма ўспаміну пра спажыванне баранка, толькі Хрыстус указвае на хлеб, называючы Сябе Ахвярным Баранкам. У Старым Запавеце забаранялася спажыванне крыві, але Божы Сын ламае гэтыя нормы наказваючы спажываць Яго Цела і піць Яго Кроў.\n«Гэта чыніце на Маю памяць». Касцёл няспынна здзяйсняе наказ Хрыста, і Эўхарыстыя стала цэнтрам — сэрцам Касцёла. Нехта сказаў, што пакуль справуецца Эўхарыстыя, свет будзе існаваць.\nАпошняя Вячэра была адным з многіх пасілкаў Хрыста, але асаблівым. Таксама і сённяшняя св. Імша з’яўляецца адной з многіх, але не такой як усе. Што цікава, толькі ў адным Евангеллі паводле Яна няма апісання ўстанаўлення Эўхарыстыі, але толькі ў яго мы чуем пра сцэну абмыцця ног вучняў. І менавіта гэты жэст адрознівае сённяшнюю Імшу ад іншых.\nЕзус пераварочвае людскія прынцыпы, кленчыць перад сваімі вучнямі і абмывае ім ногі — робіць тое, што звычайна рабіў толькі нявольнік, слуга. Здзяйсняючы гэты жэст, Езус не меў намеру навучыць апосталаў і нас з вамі раз на год мыць адзін аднаму ногі. Абмыццё ног не мелася стаць нечым выключным, аднаразовым. Езус паказаў пастаянную паставу Бога адносна чалавека, якой хоча навучыць і нас.\n«Гэта чыніце на Маю памяць», — гэта не толькі заклік да справавання Эўхарыстыі, але і заклік да абмыцця ног — да служэння.\nВажна падкрэсліць, што літургія — гэта не тэатр, гэта не інсцэніроўка жэстаў Езуса: сёння выбіраем 12 мужчын — яны будуць іграць апосталаў, а святар у ролі Езуса. Мы сёння не гуляемся ў тэатр, а перажываем літургію, якая рыхтуе нас да Уваскрасення.\nБог заўсёды робіць чалавеку тое, што Езус зрабіў на Апошняй Вячэры. У кожнай Эўхарыстыі Бог ёсць для нас слугою, і нам гэта патрэбна. Пётр спачатку супраціўляецца Езусу: «Не, не абмыеш ніколі маіх ног». Гэта не было праяўленнем пакоры, але наадварот — пыхі Пятра. Калі не дазваляем Богу служыць нам — то не будзем мець удзелу з Ім у Яго Валадарстве. «Калі не абмыю цябе, не будзеш мець удзелу са мною». Толькі той чалавек, які дазваляе Богу любіць яго і служыць яму, можа асягнуць збаўленне. Толькі той чалавек, які прымае любоў Бога, становіцца здольным любіць іншых і служыць іншым. Езус таксама даў нам зразумець, што нельга аддзяліць службы ад Эўхарыстыі. Удзел у Эўхарыстыі, які не вядзе да служэння, не з’яўляецца сапраўдным удзелам. Хрысціянства без служэння — гэта не хрысціянства. «Калі ж Я, Пан і Настаўнік, абмыў вам ногі, то і вы павінны абмываць ногі адзін аднаму. Я даў вам прыклад, каб і вы рабілі, як Я зрабіў вам».\nКс. Іван Кароткін, казанне


Чыгрын Сяргей, Вяртанне да Ларысы Геніюш - Białoruska Biblioteka Internetowa Kamunikat.org\nWymiary: 114 с.\nCopyright © 2020 by Сяргей Чыгрын, ЮрСаПрынт - афармленне\nУ кнігу ўключаны літаратурна-краязнаўчыя артыкулы, прысвечаныя жыццю і творчасці вялікай беларускай паэткі Ларысы Геніюш (1910-1983), а таксама тым людзям, з якімі яна была знаёмая і сябравала. Адрасуецца шырокаму колу чытачоў.\nAutorzy białoruscy: Чыгрын Сяргей\nСяргей Чыгрын - беларускі паэт, літаратуразнавец, гісторык, краязнавец, перакладчык, журналіст. Сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў, Міжнароднай асацыяцыі беларусістаў і Беларускай асацыяцыі журналістаў. Жыве ў Слоніме. Нарадзіўся 24 верасня 1958 года ў вёсцы Хадзявічы Слонімскага раёна. Скончыў тэатральнае аддзяленне Магілёўскай культасветвучэльні і філалагічны факультэт Белдзяржуніверсітэта. Працуе загадчыкам аддзела культуры і спадчы... Więcej »\nВыданне прысвечана гісторыі дзяржаўнай установы культуры «Слонімскі драматычны тэатр» з нагоды яе 30-годдзя. Першыя звесткі пра тэатральнае жыццё ў Слоніме адносяцца да XVIII стагоддзя, калі існаваў у 1744–1769 гадах слонімскі школьны тэатр пры езуіцкім калегіуме. У рэпертуары тэатра перава- жалі тады драмы на рэлігійныя, міфалагічныя і гістарычныя сюжэты. Паказы адбываліся пераважна на лацінскай, зрэдку на польскай мове. Звычайна гэты... Więcej »\nКнігу вядомага краязнаўца Слонімшчыны склалі артыкулы пра гісторыю вёскі Жыровічы і Свята-Успенскі Жыровіцкі манастыр Слонімскага раёна, а таксама пра вядомых людзей, лёс якіх быў звязаны са Слонімшчынай. Выкарыстаны фотаздымкі з асабістага архіва аўтара, а таксама з сайтаў Інтэрнэту. Więcej »\nШтогод 20 мая ў вёсцы Жыровічы Слонімскага раёна адзначаецца свята Жыровіцкай іконы Божай Маці. Пяцісотгадовая гісторыя Жыровіцкай абіцелі пачалася ў той дзень, калі, паводле легенды, у далёкім XV стагоддзі хлопчыкі-пастушкі ўбачылі на дзікай грушы яркае ззянне невялічкай іконкі. Што здарылася далей, чытач даведаецца ў адпаведных нарысах кнігі. Дагэтуль перадаюцца таксама паданні пра дзівосныя вылячэнні людзей, як цялесныя, так і духоўн... Więcej »\nАўтар адпраўляе чытача ў падарожжа ў часе. Ён знаёміць з мінулым і сучасным Слоніма і яго ваколіцамі. Фотаздымкі і малюнкі дазваляюць праўдзіва паказаць тое, што было ўчора і шмат гадоў таму назад. Тых, хто захоплена ўглядаецца ў сівую мінуўшчыну Слонімшчыны, чакаюць новыя адкрыцці і сустрэчы. Для шырокага кола чытачоў. Więcej »\nУ кнізе адлюстравана гісторыя Слонімшчыны ў невялікіх тэкстах, розных фотаздымках і малюнках. Выданне арыгінальнае сваім дызайнам, паліграфічным аздабленнем і задумкай аўтара. Кнігу з цікавасцю пагартаюць і пачытаюць тыя, хто любіць і захапляецца гісторыяй сваёй Бацькаўшчыны. Więcej »\nКніжку склалі вершы Сяргея Чыгрына, прысвечаныя роднай Слонімшчыне і памяці яе знакамітых людзей. Więcej »\nГэтае выданне ўяўляе сабой своеасаблівую гістарычную мазаіку Слонімшчыны, дзе арганічна пераплецены яе мінулае і сучаснае. Кнігу з цікавасцю прачытаюць усе тыя, хто любіць і захапляецца гісторыяй сваёй Бацькаўшчыны. Więcej »\nАўтар кнігі згадвае жыццёвыя шляхі і раскрывае творчыя стасункі тых майстроў прыгожага пісьменства, чый лёс быў звязаны са Слонімшчынай. Выданне найперш вызначаецца літаратурна-краязнаўчай накіраванасцю. Адрасуецца ўсім, хто цікавіцца гісторыяй роднага краю і мастацкім словам Więcej »\n“Сваім талентам пісьменніка, краязнаўца, гісторыка і журналіста Сяргей Чыгрын аддана служыць Беларусі” – так сказала пра яго пісьменніца Вольга Іпатава. І гэтая кніга – таму пацвярджэнне. У ёй – творчая справаздача перад чытачамі і перад самім сабой, каб паказаць вынікі ўласнай творчай дзейнасці за пражытыя гады нястомнай працы. Więcej »


Юшчанка — пра моўны закон, Цімашэнку, БЮТ і Партыю Рэгіёнаў\n14 жнівень 2012, 19:38\nВіктар Юшчанка ў студыі Радыё Свабода, 14 жніўня 2012\nПартыя экс-прэзыдэнта Ўкраіны Віктара Юшчанкі «Наша Ўкраіна» мае намер ўдзельнічаць у выбарах у Вярхоўную Раду, якія адбудуцца 28 кастрычніка сёлета. Прапануеv вам фрагмэнты гутаркі з палітыкам.\nБылы кіраўнік дзяржавы даў інтэрвію украінскай службе нашага радыё, якое надрукаванае на яе сайце.\nПра моўны закон, які прадугледжвае ўвядзеньне рускай мовы як афіцыйнай у 13 рэгіёнах краіны\nМова для этнічных дзяржаваў — гэта заўсёды дзяржаваўтваральны фактар. Калі ў такой нацыі забраць мову, па сутнасьці, гаворка ідзе пра дэвальвацыю вашай дзяржаўнасьці.\nІ таму, калі мы гаворым пра сёньняшнюю місію ўкраінскай мовы, то я аддзяліў бы тэму зносінаў, таму што гэта пытаньне досыць простае: чым больш моваў ведаеш, тым больш ты канкурэнтаздольны ў гэтым сьвеце.\nПытаньне зараз ў іншым — у статусе дзяржаўнай мовы. Бо мова, якая мае статус дзяржаўнай — гэта фактар перш за ўсё кансалідуючы для нацыі. Дзьве мовы не аб’ядноўваюць, аб’ядноўвае нацыю толькі адна мова. Таму ў Партугаліі, Францыі, Гішпаніі, Расеі, Нарвэгіі, любую краіну вазьміце, першы фактар нацыянальнага аб’яднаньня — мова. І яна адна.\n13 рэгіёнаў, аб якіх цяпер ідзе гаворка, яны ўжо зрусыфікаваныя. Там руская Ўкраіна ўжо зробленая. Але гаворка ідзе пра зваротны працэс — дэўкраінізацыі, пра тое, што там зьнікае праўная падстава ўкараняць у тых ці іншых абставінах ўкраінскую мову. Гэта і называецца «дэўкраінізацыя».\nХартыя рэгіянальных моваў скіраваная на карэнныя мовы, на абарону карэнных моваў. Расейская мова ў нас не зьяўляецца рэгіянальнай. У нас ёсьць мова крымскіх татараў, рэгіянальная, якую трэба абараняць, караімская, напрыклад, якую трэба абараняць. Гэта сапраўды рэгіянальныя мовы. У нас падмененыя паняцьці.\nМы прайгралі. Прайгралі не ад таго, што Партыя рэгіёнаў перамагла, а ад таго, што з тых 234 дэпутатаў, якія галасавалі, 30 галасоў — гэта былі легіянэры, гэта тыя, якія прыйшлі ад дэмакратычных сілаў, з адпаведнымі лёзунгамі і здрадзілі нацыянальным моўных інтарэсам. Таму я не аплядаваў бы цяпер Партыі рэгіёнаў, што яна нешта правяла. Не яна правяла. Правялі здраднікі. Правялі новыя «Качубеі», якіх дзясяткі ў так званых апазыцыйных сілах.\nПра Юлію Цімашэнку і абвінавачаньні на яе адрас у злоўжываньнях у газавай галіне\nЯ б сказаў так. Калі мы гаворым пра справу «газавую», то, безумоўна, гэта справа крымінальная, але робіцца палітычным судом.\nЯ прызначаў Цімашэнку прэм’ерам, калі яна была ў вышуку «Інтэрполу». І гэта адзіны прэм’ер-міністар, які за час сваёй кадэнцыі нікуды не выяжджаў з Украіны. Бо я лічыў, што гэта той крок, які дапаможа ўрэгуляваць ўкраінскае пытаньне. І першы, хто зьвярнуўся да Пуціна ўрэгуляваць гэтае пытаньне, быў я.\nПра Партыю Рэгіёнаў і Партыю «Бацькаўшчына» (Блёк Юліі Цімашэнкі)\nЯ думаю, што гэтыя дзьве сілы: БЮТ і Партыя Рэгіёнаў у спакоі не пакінуць Украіну. Яны будуць… памятаеце, калісьці жарт такі быў аб тым, калі будзе трэцяя сусьветная вайна? Адказ: не, трэцяй сусьветнай вайны ня будзе, але будзе такая барацьба за мір, што з гэтага сьвету каменя на камяні не застанецца.\nВось я думаю, што гэта той працэс, у які нас ўцягваюць сёньня гэтыя палітычныя сэкты, якія называюцца «Бацькаўшчына» і «Партыя рэгіёнаў». Яны не суіснуюць, таму што гэта не ідэйныя палітычныя сілы. Гэта сілы аўтарытарныя. Ім трэба адно — улада. Ня дай Бог, яны сыдуцца — гэта жудасны варыянт будзе для Украіны, дзе палітычная ўлада, як вельмі часта ў афрыканскіх або ў лацінскіх краінах, будзе падзеленая на 20–30 гадоў.\nНа самай справе галоўны выклік лёсу краіны ў нас, калі мы гаворым пра палітычную мазаіку, — гэта барацьба двух клянаў: Партыі Рэгіёнаў і «Бацькаўшчыны»-БЮТ, якія па сваёй ідэалягічнай прыродзе ня ставяць на мэце агульнанацыянальныя інтарэсы, для якіх аўтарытарная ўлада — гэта сутнасьць.\nЯны працуюць толькі двума шляхамі. Адна палітычная сіла, Партыя Рэгіёнаў, ігнаруе ўсё ўкраінскае. І толькі на гэтай аснове можна мабілізаваць так званую «пятую калёну» ці тых людзей, якія яшчэ ідуць па шляху нацыянальнай ідэнтычнасьці, нацыянальнага бачаньня, фармаваньня нацыянальнай сьвядомасьці.\nДругая сіла ідзе шляхам нацыянальнага маніпуляваньня. Гэта значыць самае галоўнае — гэта сказаць з правільным акцэнтам, асабліва з галіцкім, патрэбныя заклікі, а ў астатнім па сваёй сутнасьці вы можаце нічым не адрозьнівацца. Вы можаце перасьледаваць адну і тую ж мэту, толькі ісьці двума шляхамі.\nЦімашэнка — год за кратамі (фотагалерэя)\nМоўнае пытаньне падзяліла Ўкраіну напалам\nАбаронцы ўкраінскай мовы пераканалі Януковіча\nЯнуковіч падпісаў моўны закон\nЗакон на карысьць расейскай мовы набыў моц


13 лістапад 2016, 09:44\nСьлед ад кулі ў вакне рэстарацыі Le Carillon у Парыжы, лістапад 2015\n13 лістапада спаўняецца год, як у Парыжы адбылася сэрыя тэрактаў, у выніку якіх загінулі 130 чалавек. Амаль адначасова былі зьдзейсьненыя некалькі нападаў: выбухі каля стадыёну «Стад дэ Франс», расстрэлы ў некалькіх рэстаранах, а таксама захоп і забойства закладнікаў у канцэртнай залі «Батаклян».\nКанцэрт пачаўся з хвіліны маўчаньня ў памяць аб 90 загінулых у выніку нападу. У пачатку выступу Стынг сказаў, што хацеў бы ўшанаваць памяць забітых і ўславіць жыцьцё.\n«Мы не забудзем іх», – прамовіў сьпявак па-француску і выканаў знакамітую кампазыцыю «Fragile».\nПрэмʼер-міністар Францыі Мануэль Вальс заявіў, што надзвычайнае становішча, уведзенае ў краіне пасьля тэрактаў год таму, хутчэй за ўсё, будзе працягнута. У інтэрвʼю ВВС Вальс сказаў, што Францыя павінна абараніць дэмакратыю напярэдадні прэзыдэнцкіх выбараў наступнага году.\nРэжым надзвычайнага стану быў уведзены ў краіне на паўгоду пасьля сэрыі тэрактаў, потым падоўжаны да студзеня 2017 году. Тады Вальс заявіў, што працягваць надзвычайнае становішча будуць гэтулькі разоў, колькі гэта спатрэбіцца для бясьпекі краіны.\nЖурналістка Свабоды перадае з Парыжу: На дамах вывешваюць чорныя стужкі, але горад жыве\nНаступствы тэракту ў Арланда


Суседскія гавэнды | Гарадзенская вясна\nЗараз амаль кожны, хто цікавіўся гэтай так званай суседскай падзеяй, задае сабе толькі адно пытанне: “А што гэта такое было?” А вось да таго як усё закончылася гэтая падзея называлася сустрэчай Парашэнкі і Лукашэнкі. Увогуле то яна насіла вельмі высокі статус афіцыйнай сустрэчы кіраўнікоў Беларусі і Украіны. Але ў прэсе гаворка неяк усё больш ішла пра персаналіі самых кіраўнікоў, чым пра краіны, якія яны прадстаўляюць.\nДык што ж увогуле адбылося насамрэч? Што мы пра гэта ведаем? Ну сустрэліся кіраўнікі двух суседскіх краін, адна з якіх, Украіна, сёння рыхтуецца да мажлівай вайны з трэцяй сваёй суседкай Расеяй, называючы тую краінай-акупантам за анексію Крыма і сцвярджае, што Расея ўжо мае прамое дачыненне да гібрыднай вайны на ўсходзе Ўкраіны. Ну а другая, Беларусь, з гэтай суседкай Расіяй праводзіць сумесныя вайсковыя вучэнні і ўваходзіць у адзіную саюзную дзяржаву, і з ёй жа ў Саюз Незалежных Дзяржаў, і з ёй жа ў адзіную мытную прастору, і з ёй жа ў некі вайсковы блок, і ў яшчэ безліч нейкіх дамоўленасцяў на ўзгадванне каторых паперы не хопіць.\nЗдавалася б, пра што могуць гаварыць гэтыя людзі з такімі супрацьлеглымі інтарэсамі і поглядамі? Што ў іх такога агульнага, што патрабуе персанальнай размовы тэт-а-тэт? А аказваецца пагаварыць знайшлі пра што. Сцвярджаецца, што яны між іншым і пра Чарнобыль пагаварылі, і пра эканоміку… Многіх прыемна ўразіла што яны не забыліся пра Чарнобыль. А яшчэ для большай колькасці людзей стала адкрыццём тое, што аказваецца у гэтых краін ёсць эканоміка. Ну што тут скажаш. Тут як гаворыцца: “Добрашчасны хто верыць”.\nДык што ж яны хацелі ад гэтай сустрэчы? Украінскі кіраўнік хіба шмат раіўся з сваімі хаўруснікамі пра тое, што можна ад гэтага спаткання чакаць і атрымаць. Дарадчыкаў зараз ва Ўкраіны багата, а як сцвярджае народная мудрасць у “сямі нянек дзіця з пабітым носам”. Таму, хіба што, лепш было б параіцца з адным Міхаілам Саакашвілі, які зараз акурат у Украіне знаходзіцца. Бо ён на гэтыя граблі ўжо наступаў і мае што параіць. Баючыся каб Беларусь не прызнала пасля расейска-грузінскай вайны адарваныя ад Грузіі тэрыторыі незалежнымі краінамі, ён таксама рабіў пэўныя рэверансы ў бок беларускага кіраўніка. А ў гэты час Расея рыхтавалася да грузінскіх выбараў. Добра рыхтавалася. А беларуска-грузінскія перамовы маглі цалкам упісвацца ў гэты план як частка шматхадовага працэсу. Беларусь то не прызнала адарваныя ад Грузіі землі незалежнымі. Але вось Саакашвілі больш не праводзіць пачатыя рэформы ў сябе на радзіме. Ну а тыя землі, як і ўкраінскі Крым, Беларусь і так не прызнала б. Які сэнс. Няўжо гэтае прызнанне ці не прызнанне нешта памяняла б.\nНяма сумневу, што і да ўкраінскіх выбараў Расія рыхтуецца не менш дасканала і шматхадова. А на сённяшні момант дык выглядае так, што толькі яна адна пакуль што і рыхтуецца да тых украінскіх выбараў. А яе хаўруснікі верай і праўдай ёй дапамагаюць. Здаецца кіраўнік Украіны на гэтую тэму не пагаварыў з галоўным хаўруснікам Крамля. Ну і сапраўды можа эканоміка важней. Асабліва для тых, хто верыць што яе мае. Тут як кажуць зноў жа ў народзе, “чым бы дзіця не цешылася, абы не плакала”.\nБеларускі кіраўнік столькі замежных дарадцаў як яго ўкраінскі калега не мае. У яго выбар невялікі. Раіцца або слухацца, тут кожны хай выбера для сябе больш прывабную фармулёўку, трэба толькі аднаго дарадцу. Затое прыехаў ён з вялікім эскортам і добрай аховай, як і належыць галоўнаму хаўрусніку і сябру Масквы. Ды і хіба ведаў чаго прыехаў. Шкада вось, што больш ніхто таго не ведае.\nАле ўсядно галоўнай зоркай сустрэчы стала звычайная ўкраінская дзяўчына, якая напісала на аголеных грудзях “Жыве Беларусь!!!” і паўтарыла гэты лозунг уголас. Пішуць, што яе цяпер будуць судзіць. У Беларусі за лозунг “Жыве Беларусь!!!” таксама ўзнагароды не выдаюць. Пакуль што не выдаюць. Ну а як моцна пакараюць, ці зусім не пакараюць тую дзяўчыну даведаемся пазней. Адно ясна, што пра яе будуць узгадваць нашмат часцей, чым пра тыя гавэнды кіраўнікоў суседскіх краін на вельмі высокім роўні.


Юрыдычная лексіка па-беларуску - - Юрыдычны Факультэт\nСпіс форумаў Zона Sвободного Общения Беларускі куток\nЮрыдычная лексіка па-беларуску\nТэрыторыя беларускамоўнай Суполкі\nМадэратарыCOLON Боська, Loki\nПаведамленне L1Ghter » 31.12.2006 4:50\nвыбачайце, спадарства, але цывілістаў і "грамадзяннікаў(фі) вы нешта дарэмна так закранулі. Хіба "Цывіліс" не іншамоўнае слова. СЭНС у абодзвух словаў аднолькавы.\n2 Бабка-Ёжка, паспрабуй пагартаць вучэбны дапаможнік па Крымінальным праве РБ 1996 года выдання факультэцкі. Ён на беларускай мове. Калі яго не забанілі =)))\nПаведамленне А Баба-Яга против » 31.12.2006 12:47\nL1Ghter пісаў(а)COLON 2 Бабка-Ёжка, паспрабуй пагартаць вучэбны дапаможнік па Крымінальным праве РБ 1996 года выдання факультэцкі. Ён на беларускай мове. Калі яго не забанілі =)))\nДзякуй, а то столькі словаў незнаемых, у школе ні разу не бачыў.\nПаведамленне Боська » 02.01.2007 20:23\nАрт 11 КК Рэспублікі Беларусь\n"1)\tЗлачынствам прызнаецца здзейсненае наўмысна небяспечнае для грамадства дзеянне, якое характарызуецца прыкметамі, прадугледжаных дзеючым Кодэксам, і забароненае ім пад пагрозай пакарання.\n2)\tЗлачынства прызнаецца скончаным з моманту здзяйснення дзеяння.\n3)\tЗлачынства, звязанае з надыходам наступстваў, зазначаных у артыкулах Асаблівай часткі дзеючага Кодэкса, прызнаецца скончаным пры фактычным надыходзе гэтых наступстваў.\n4)\tНе з’яўляецца злачынствам дзеянне ці бяздзейнасць, якая фармальна утрымлівае прыкметы якога-небудзь дзеяння, прадугледжаных дзеючым Кодэксам, але ў сувязі з малазначнасцю не валодае небяспечнымі для грамадства прыкметамі, уласцівых злачынству. Малазначным прызнаецца дзеянне, якое не прычыніла і па свайму зместу і накіраванню не магла прычыніць істотнай шкоды, інтарэсам, што ахоўваюцца крымінальным законам. Такое дзеянне, у выпадках прадугледжаных законам, можа цягнуць ужыванне мераў адміністратыўнага ці дысцыплінарнага спагнання."\nале з большага - правільна\nПаведамленне Сизый » 08.01.2007 0:29\nтак чисто для себя поржать\nПаведамленне Боська » 08.01.2007 1:14\nслова запазычанае, таму адпаведнікаў не мае і ужываецца аднолькава, як і ў рускай мове, толькі з спасылкамі на беларускія правілы словаўжывання.\nПаведамленне Siabra » 04.07.2007 0:43\nБоська пісаў(а)COLON выпраўляю:\nПрапаноўваю яшчэ адзін варыянт!\nАртыкул 11. Паняцце злачынства\n1. Злачынствам прызнаецца вінавата здзейсненная, небяспечная для грамадства дзея (дзеянне або бяздзейнасць), якая характарызуецца прыкметамі, прадугледжанымі сапраўдным Кодэксам, і забароненая ім пад пагрозай пакарання.\n2. Злачынства прызнаецца скончаным з моманту здзяйснення дзеі.\n3. Злачынства, звязанае з надыходам наступстваў, зазначаных у артыкулах Асаблівай часткі сапраўднага Кодэкса, прызнаецца скончаным пры фактычным надыходзе гэтых наступстваў.\n4. Не з'яўляюцца злачынствам дзеянне або бяздзейнасць, якія фармальна змяшчаюць прыкметы якой-небудзь дзеі, прадугледжанай сапраўдным Кодэксам, але з прычыны свае (сваёй) малазначнасці не валодаюць грамадскай небяспекай, уласцівай злачынству. Малазначнай прызнаецца дзея, якая не прычыніла і па сваім утрыманні і скіраванасці не магла прычыніць істотнай шкоды інтарэсам, якія ахоўваюцца крымінальным законам інтарэсам. Такая дзея ў выпадках, прадугледжаных законам, можа пацягнуць ужыванне мер адміністрацыйнага або дысцыплінарнага спагнання.\nПаведамленне Самарын В.І. » 08.07.2007 21:20\nЗ некаторымі момантамі ў Вашых перакладах складана пагадзіцца:\n"настоящим Кодексом" - не "дзеючым Кодэксам" і не "сапраўдным Кодэксам". Больш правільна "дадзеным Кодэксам"\n"по своему содержанию" - не "па сваім утрыманні" (утрымліваць можна каго-сьці у палоне ці, напрыклад, сям'ю), а менавіта "па сваім змесце" (бо месны склон)\nПаведамленне Siabra » 09.07.2007 23:49\nЁсць штосьці рацыянальнае, дзякуй за падказку...\nПаведамленне Самарын В.І. » 10.07.2007 8:38\nСтудэнты кажуць: "Няма кодэксаў на беларускай мове". Дык ніхто не бачыць зацікаўленнасці. Пішыце курсавыя і дыпломныя на беларускай мове, распрацоўвайце тэрміналогію.\n+ будзе бачна, што вы працавалі самастойна, а гэта заўжды адзнака вышэй\n- трэба самастойна працаваць, без дапамогі Сусветнага Сеціва\nПаведамленне Siabra » 10.07.2007 14:22\nНе заўсёды адзнака будзе вышэй!!!\nБольшасць выкладчыкаў не зразумеюць напісанага!!! на жаль...\nПаведамленне Самарын В.І. » 10.07.2007 14:48\nШто ж Вы так дрэнна думаеце пра выкладчыкаў?\nПаведамленне triller-ak » 10.07.2007 22:59\nне пра выкладчыкаў думаюць дрэнна, а пра сябе вельмі высока


Шэдэўры сусветнай оперы, харэаграфіі і класічнай музыкі — ў Нясвіжы | Несвиж. Нясвіжскія навіны. Новости Несвижа. Районная газета\n17.06.2019 16 Нясвіжскія навіны 0 Comment\nУ канцы мінулага тыдня ў Нясвіжы ў 10 раз прайшоў трохдзённы мастацкі фэст — фестываль “Вечары Вялікага тэатра ў замку Радзівілаў-2019”. На ім былі прадстаўлены шэдэўры сусветнай оперы, харэаграфіі і класічнай музыкі ў дэкарацыях старадаўняга замка.\nАдкрыў юбілейныя “вечары” канцэрт заслужанай артысткі Рэспублікі Беларусь Алены Сало “Партрэты. Клаўдзія Шульжэнка”. У касцёле Божага Цела адбыўся традыцыйны канцэрт ад творчага калектыву “Беларуская капэла”. Мастацкі кіраўнік капэлы Віктар Скарабагатаў з нагоды святкавання 200-годдзя Станіслава Манюшкі падрыхтаваў канцэрт “З Ойчам Адвечным”, складзены з арганных і вакальна-камерных твораў кампазітара. Вечарам гэтага дня ўнутраны двор Нясвіжскага замка ператварыўся ў італьянскую Вярону. Тут прайшоў балет Сяргея Пракоф’ева “Рамэа і Джульета” ў пастаноўцы народнага артыста СССР і Беларусі, мастацкага кіраўніка Вялікага тэатра Беларусі Валянціна Елізар’ева. Дырыжыраваў Андрэй Галанаў.\nУ суботу, 15 чэрвеня ў тэатральнай зале замка Радзвілаў у выканні вядучых салістаў оперы ізноў гучалі творы Станіслава Манюшкі. Вечарам ва ўнутраным двары замка прайшла славутая опера Пучыні “Тоска” ў пастаноўцы галоўнага рэжысёра тэатра Міхаіла Панджавідзэ. Яна перанесла гледачоў ў Рым, у чэрвень 1800 года. Дырыжыраваў Алег Лясун.\nУ нядзелю 16 чэрвеня у тэтральнай зале замка струнны квінтэт “Серэнада” запрасіў гледачоў на цудоўны канцэрт “З песняй па жыцці”. У ім прагучалі вакальныя і інструментальныя хіты савецкага кінематографа. Завяршыўся традыцыйны фестываль класічнага тэатральнага мастацтва ў Нясвіжы гала-канцэртам зорак оперы і балета. Увазе гледачоў былі прадстаўлены вядомыя оперныя арыі і дуэты, яркія ўзоры балетных шэдэўраў, шлягеры сустветнай музычнай спадчыны. Дырыжыравалі Алег Лясун і Іван Касцяхін. Арганізатарамі фестывалю “Вечары Вялікага тэатра ў замку Радзівілаў-2019” выступілі Вялікі тэатр Беларусі, Нацыянальны гісторыка-культурны музей-запаведнік “Нясвіж” пры падтрымцы Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь, Мінскі аблвыканкам і Нясвіжскі райвыканкам.\n← Интересное интервью с членом Союза писателей Беларуси Владимиром ДРАЖИНЫМ\nПродолжается акция «За безопасность вместе» →\nПриглашают новогодние и рождественские ярмарки!


28 студзень 2020, 16:07\nЗьміцер Казлоў, вядомы як Шэры Кот\nДзьмітры Казлоў атрымаў 120 сутак арышту па Адміністрацыйным кодэксе. У Крымінальным кодэксе таксама ёсьць такі панятак, як арышт (да 3 месяцаў). Вось за якія крымінальныя злачынствы могуць пакараць арыштам, які на месяц меншы за атрыманы блогерам тэрмін:\nКіраваньне аўтамабілем у стане алькагольнага апʼяненьня\nКрадзеж, а таксама крадзеж у складзе злачыннай групы\nКрадзеж з дапамогай кампутарнай тэхнікі\nНезаконная здабыча рыбы\nРаспрацоўка кампутарных вірусаў\nУхіленьне ад выплаты падаткаў\n15 сутак за акцыю і 15 сутак за заклік да яе\n120 сутак за чатыры акцыі і чатыры заклікі да ўдзелу — гэта па 15 сутак за кожную акцыю і за заклік, або 10 сутак за кожную гадзіну, праведзеную на акцыі. Паводле праваабаронцы Валянціна Стэфановіча, блогера маглі пакараць 25 суткамі арышту на адным судзе.\n«Калі на судовым паседжаньні разглядаецца некалькі адміністрацыйных пратаколаў за некалькі парушэньняў, арышт ня можа быць большы за 25 сутак. У выпадку з блогерам суд мог абʼяднаць усе пратаколы, бо тое, што цяпер адбываецца, губляе здаровы сэнс. Адміністрацыйны арышт тут ужо большы, чым арышт за некаторыя крымінальныя злачынствы. А так гэта арышты за рэалізацыю свабодаў, якія гарантаваныя міжнароднымі нормамі. Таму гэта проста парушэньне свабоды чалавека. Ставіцца задача зламаць чалавека, гэта карныя мэты», — гаворыць юрыст Валянцін Стэфановіч.\n«Можа, абкатваюць новую схему ціску на актывістаў»\nЦяпер блогер Дзьмітры Казлоў на свабодзе. Ён ня ведае, калі яму давядзецца дабываць прысуджаны арышт.\n«Агулам гэта 8 эпізодаў — чатыры акцыі і чатыры заклікі. На ўсіх акцыях я быў ад пачатку да канца. Там я вёў стрымы як блогер і ўдзельнічаў. Прычын такога можа быць шмат: удзел у перадвыбарчай кампаніі ў Палату прадстаўнікоў, бо мы выкарыстоўвалі жорсткую рыторыку, казалі пра зьмену ўлады. Таксама я казаў пра лякальны марш у Воршы, магло гэта паўплываць. Таксама гэта можа быць абкатка схемы прэсінгу актывістаў», — кажа Дзьмітры Казлоў.\nНават арганізатары вулічных акцый супраць інтэграцыі з Расеяй атрымалі арышты ў разы меншыя, чым блогер Шэры Кот.\nДзьмітры Казлоў балятаваўся ў дэпутаты Палаты прадстаўнікоў. Яго зарэгістравалі кандыдатам, але пасьля зьнялі з выбараў.\nЦягам сьнежня і пачатку студзеня ў гарадах Беларусі ішлі суды за акцыі пратэсту. Агульная сума штрафаў за гэты час перавысіла 120 тысяч рублёў, 11 чалавек агулам асуджаныя ўжо на 315 сутак арышту.


Новая эканамічная стратэгія дзяржавы напісаная «дзеля птушачкі»\nГарачы каментар Новая эканамічная стратэгія дзяржавы напісаная «дзеля птушачкі»\n<iframe src="https://www.tvp.pl/sess/tvplayer.php?object_id=39526410&autoplay=false" width="640" height="360" frameborder="0" scrolling="no" marginwidth="0" marginheight="0" name="bel_tvp" allowfullscreen></iframe>\nПамятаеце, як у савецкім мультфільме паштар Печкін тлумачыў: «Гэта ж чаму я раней злы быў? Таму што ровара ў мяне не было!» Дык вось з малым і сярэднім бізнесам у Беларусі – падобная сітуацыя. Вы думаеце, чаму дагэтуль айчынны малы і сярэдні бізнес гібеў і марнеў, а не развіваўся? Ды таму што стратэгіі развіцця ў яго не было! Ну вось зараз Савет міністраў зацвердзіў гэтую стратэгію – ажно да 2030-га года. Ну, паводле дакументу, бізнес, нарэшце, расквітнее і запахне! Што добрага ў гэтай стратэгіі? А што не?\nЯраслаў Раманчук, эканаміст:\n«Што ў ім рэвалюцыйнага і новага? Прызнанне таго, чаго ў Беларусі няма. Няма эканамічнай свабоды, роўнасці правоў уласнасці, надта цяжкі падатковы цяжар, крыміналізаванае эканамічнае заканадаўства. У стратэгіі ўсё гэта ёсць. І каб была палітычная воля, думаю, пры рэалізацыі гэтых прынцыпаў можна было б спадзявацца бізнес-сітуацыі. На жаль, канстатацыя факту не прадугледжвае рэалізацыі канкрэтных мераў…»\nСлова прадстаўнікам бізнесу. Анатоль Шумчанка, РГА «Перспектыва»:\n«Мы не бачым сябе ў гэтай стратэгіі. З намі гэта не абмяркоўвалася, як заўсёды, думаю, Стратэгія напісаная дзеля птушачкі. Словы і чыны – дзве розныя рэчы…»\nПрацяг размоваў – у сюжэце.\nТэгі:&nbspбізнес, Лукашэнка, прадпрымальнікі, прадпрымальніцтва, Раманчук, эканоміка


Беларускі мабільны аператар названы лепшым у СНД па якасці галасавой сувязі | Новы Час\nБеларускі мабільны аператар названы лепшым у СНД па якасці галасавой сувязі\nБеларускі аператар velcom заняў першае месца ў рэйтынгу сярод кампаній мабільнай сувязі ў краінах СНД па сярэдняй якасці перадачы маўлення.\nТакія вынікі драйв-тэсту незалежнай расійскай тэлекамунікацыйнай кампаніі DMTel, які праводзіўся ў буйных гарадах краін СНД, Грузіі і Украіны, паведамляе камунікацыйнае агенцтва АГТ.\nДаследаванне DMTel закранула сеткі 31 мабільнага аператара ў дзевяці краінах. Супольны маршрут тэст-драйву перавысіў 14 тыс. км, а яго працягласць склала 602 гадзіны. Для сеткі кожнага аператара ў тым ці іншым горадзе спецыялісты выканалі каля 1.500 цыклаў тэстаў.\nДаследаванне праводзілася на працягу года ў 11 гарадах постсавецкай прасторы. Так, з ліпеня па лістапад былі выкананыя вымярэнні ў Беларусі, Казахстане, Кыргызстане і Узбекістане. Каб параўнанне было дакладным і карэктным, спецыялісты выкарыстоўвалі ідэнтычнае вымяральнае абсталяванне і прытрымліваліся адзінай методыкі.\nПа сукупнасці паказчыкаў (якасць перадачы маўлення, доля абрываў, хуткасць перадачы даных і г.д.) velcom заняў у агульным рэйтынгу трэцяе месца, на чацвёртым радку размясціўся беларускі "МТС".\nЯкасць галасавой сувязі даследчыкі ацэньвалі па трох паказчыках, перадачы даных — па пяці. Найлепшую якасць перадачы маўлення паказаў velcom, атрымаўшы 4,21 ачка па пяцібальнай шкале MOS (Mean Opinion Score), а на другім месцы апынуўся "МТС" з 4,13 бала. Акрамя таго, беларускія аператары апынуліся сярод лідараў па хуткасці доступу ў інтэрнэт: сярэдняя хуткасць перадачы даных для абанентаў у 99,9% выпадкаў перавышае 1 Мбіт/с.\nУ лік лідараў таксама ўвайшлі армянскі Ucom, кіргізскі "Нур Тэлекам" і узбекскі Uzmobile. Акрамя таго, эксперты ацанілі якасць працы Vodafone у Адэсе. «Усе яны не саступаюць вядучым еўрапейскім аператарам па асноўных паказчыках якасці сэрвісаў сетак мабільнай сувязі — даступнасць, бесперапыннасць, якасць перадачы маўлення і хуткасць перадачы даных», — адзначылі аўтары даследавання.\nМабільныя аператары ўвялі падвойнае пацверджанне платных падпісак