Вайна за вайну | Новы Час\nВайна за вайну\nСтогадовая гадавіна Першай сусветнай вайны стане яшчэ адным сур’ёзным выклікам еўрапейскаму адзінству. Неяк Ангела Меркель заявіла, што крызіс еўразоны ёй нагадвае апошнія дні перад пачаткам Першай сусветнай вайны\nНа думку канцлера ФРГ, паводзіны цяперашніх еўрапейскіх эліт вельмі падобныя на ўчынкі лідараў сто год таму. Яны ўпарта адмаўляюцца прызнаць, што катастрофа набліжаецца і трэба прымаць меры. Вынікам такой палітыкі, па словах канцлера, можа стаць тое, што «еўра проста выбухне ў паветра».\nЖурналісты лічаць, што канцлер мае рацыю. Кідаецца ў вочы нежаданне ўрадаў краін ЕС прызнаць, што іх эканоміка рана ці позна выбухне. Больш таго, эпапея выратавання еўразоны шмат каго з палітыкаў настолькі дастала, што некаторыя жадаюць, каб гэта хутчэй скончылася. Нечым гэта нагадвае калектыўныя настроі ў Еўропе напярэдадні 1 жніўня 2014 года. Не дарма Томас Ман пісаў, што тая вайна была ўспрынята яго генерацыяй як «вызваленне» ад усіх былых праблем і трывог.\nЯк і сто год таму, у шматлікіх кранах Еўропы зашкальвае нацыяналізм. Дыктат Брусэля і Берліна, які ўплывае на эканамічную палітыку ЕС, выклікае ў краінах адваротную рэфлексію, якая набывае германафобскі прысмак, як у 1914-м. Нямецкае выданне «Der Spiegel» канстатуе: «У 2014-м мы ўсе даведаемся пра тое, што акрамя немцаў і так усе ведаюць. Няма ніякага агульнаеўрапейскага гістарычнага кансэнсусу, няма ніякай агульнай ідэі Еўропы сярод народаў, якія на роўных правах заключылі саюз. Першая сусветная вайна, якая пачалася 100 гадоў і скончылася 96 гадоў таму, да гэтага часу разглядаецца і ацэньваецца выключна з нацыянальнага пункту гледжання. Гэта можа быць кепска, і, магчыма, такі падыход будзе мяняецца, але трэба прызнаць, што цяпер гэта тое, што мы маем».\nАдсутнасць кансенсусу ў поглядзе на гісторыю Першай сусветнай вайны значыць, што юбілей будзе на сто працэнтаў выкарыстаны нацыяналістамі, якія патрабуюць замарожвання працэсу еўраінтэграцыі.\nЕўраскептыкі ўжо спрабуюць рабіць піяр на Першай сусветнай вайне. Не так даўно Майкл Гоў (Мichael Gove), брытанскі міністр адукацыі ва ўрадзе кансерватараў, выступіў з незвычайнай заявай. Ён раскрытыкаваў шэраг кіна- і тэлетвораў, прысвечаных Першай сусветнай вайне. На яго думку, гэтыя фільмы перакручваюць той факт, што для Вялікабрытаніі Першая сусветная была справядлівай вайной супраць пагрозы нямецкаму дамінаванню.\nЯк не смешна, аднак найбольш ад міністра дасталася Містэру Біну, а дакладней, славутаму актору Роўэну Аткінсану. Гэты комік таксама вядомы як выканаўца галоўнай ролі ў серыяле «Чорная гадзюка». Гэта серыял пра прыгоды ў розных гістарычных эпохах антыгероя Эдмунда Блэкэдэра, ролю якога выконвае Аткінсан. Падзеі чацвёртай часткі праходзяць у траншэях Першай сусветнай вайны, недзе ў Фландрыі, дзе Блэкэдэр — пяхотны афіцэр брытанскага экспедыцыйнага корпусу. Сюжэт амаль усіх серый чацвёртага сезона круціцца вакол плану рашучага наступу на нямецкія пазіцыі, які вось-вось павінен пачацца. Герой Роўэна Аткінсана рознымі сродкамі супрацьстаяць спробам даслаць яго на верную гібель — штурм варожых пазіцый. Пры гэтым высмейваецца як брытанскі патрыятызм, так і сама армія і вайна.\nНягледзячы на тое, што «Чорная гадзюка» лічыцца класікай брытанскай камедыі (16-е месца ў спісе самых смешных камедыйных серыялаў у гісторыі), Майкл Гоў называе серыял «ганебным» і «антыпатрыятычным». Па словах чыноўніка, падчас святкавання юбілею Вялікай вайны толькі «заўзятыя цынікі могуць казаць пра тое, што брытанскія салдаты былі ідыётамі, паколькі дазволілі даслаць сябе ў бой».\nІнтарэс да нацыяналістычнай міфалогіі Першай сусветнай вайны расце і ў Германіі. Тут бестселерам стала кніга аўстралійскага гісторыка Крыстафера Кларка «Лунацікі», якая спрабуе дакапацца да адказу на пытанне, як еўрапейскія эліты дазволілі выбухнуць такому глабальнаму і, як высвятляецца зараз, шмат у чым штучнаму канфлікту?\nУвогуле, кніга напісаная для брытанскага чытача і з’яўляецца правакацыяй супраць мясцовай артадаксальнай гістарыяграфіі. Яе змест разбурае папулярны ў Англіі міф пра тое, што Вялікабрытанія, у адрозненне ад Германіі, не нясе ніякай адказнасці за развязанне той вайны.\nАўтар «Лунацікаў» абараняе тэорыю пра тое, што краіны Антаты таксама былі ў 1914-м далёка не белыя і пухнатыя». Так, ён звяртае ўвагу на канфлікт Расіі і Англіі ў Персіі і на межах Індыі.\nНа яго думку, не Берлін, а Лондан у выніку справакаваў вайну, паколькі хацеў адцягнуць інтарэс Расійскай імперыі ад праекту выхаду да Індыйскага акіяну.\nУ Вялікабрытаніі кніга чамусьці шуму не нарабіла. Затое ў Германіі яна карыстаецца вялікім попытам. Прычына інтарэсу перш за ўсё палягае ў тым, што такая версія супярэчыць прынятай на афіцыйным узроўні ў ФРГ канцэпцыі т. зв. «Догмы віны».\nАдпаведна ёй, аўтарам Першай сусветнай былі немцы, і таму для немцаў ганебны Версальскі мір не можа разглядацца як нешта брутальнае. З такой пазіцыі ў ФРГ была атакаваная нацысцкая прапаганда, якая будавалася менавіта на тэзісе пра тое, што немцы як зняважаная Версалем нацыя мелі права выступаць супраць тагачаснага ўстрою Еўропы.\nАднак наўрад ці поспех «Лунацікаў» у Германіі звязаны з незвычайнай для немцаў трактоўкай гісторыі. Відавочна, сваю ролю згуляў рост нацыяналізму, які, як правіла, носіць характар крытыкі эканамічнага курсу кабінетаў Ангелы Меркель. Нямецкія бюргеры лічаць, што за іх падаткі на халяву жывуць грэкі, іспанцыі і іншыя народы краін ЕС, якія пацярпелі праз крызіс сваіх эканомік. Аргументуючы такую опцыю, нямецкія правыя таксама праводзяць паралелі з Першай сусветнай вайной.\n«У сваёй кнізе аб пачатку Першай сусветнай вайны аўстралійскі гісторык Крыстафер Кларк называе палітыкаў 1914-га «нашы сучаснікі». Яны ведалі, што гулялі з агнём, і ўсё ж яны спрабавалі выкарыстаць небяспечныя рэчы для іх уласнай выгады. Так паводзяць сябе і тыя, хто адказвае за выратаванне еўра. Ангела Меркель, на першы погляд, не ёсць увасабленнем Вільгельма Другога, аднак яе знешнасць зманлівая. Як калісьці кайзер, Меркель гуляе ў рызыкоўную гульню, у выніку якой немцы могуць страціць не менш, чым страцілі ў Першай сусветнай», — піша «Junge Freiheit».\nВідавочна, што прыхільнікам еўраінтэнграцыі аператыўна патрэбна свая канцэпцыя, якая не дазволіць еўраскептыкам інструменталізаваць 100-ю гадавіну пачатку Першай сусветнай вайны. Больш-менш яна нават зразумелая. Як адзначае «Der Spiegel», урок Першай сусветнай вайны — у тым, што з-за адсутнасці адзінства ў той вайне згубіла ўся Еўропа.


Накід для беларускага бестыярыя | Новы Час\nТэза аб тым, што Пярун быў «прыдуманы» «дрымучымі старажытнымі палешукамі», якія пабачылі, як «маланка шарахнула ў дрэва» і спалохаліся настолькі, што выдумалі сабе «ілжэбога», паходзіць прыкладна з тых жа праваслаўных падручнікаў і там жа мусіць заставацца. Бо дэ-факта ні пра Перуна, ні пра кагосьці менш значнага для нашых продкаў мы не ведаем у дэталях амаль нічога. Чаму так, можна зразумець, прачытаўшы хаця б якое даследаванне механізмаў калектыўнай памяці дапісьменных грамадстваў.\nТаму любыя спробы каталагізаваць народныя ўяўленні пра істот, што існуюць паралельна з апісанай Ньютанам рэальнасцю, вартыя павагі, робіць тое пісьменнік Ян Баршчэўскі, мастак Валер Славук ці арганізатары выставы «Старыя героі – новы свет». Якія фактычна ўзялі малюнкі Славука і вырабілі на іх падставе не вельмі майстравітую анімацыю і не самыя выбітныя 3d-мадэлі. І пры гэтым вырашылі браць за прагляд усяго гэтага шэсць рублёў (для параўнання: уваход у Дом-музей Шагала ў Віцебску каштуе два рублі).\nАле, паўтаруся, рэспекту тут заслугоўвае не экспазіцыя, не спробы спалучыць старажытныя вераванні з акулярамі віртуальнай рэальнасці, а цікавасць да магутнага слою культуры, які дагэтуль застаецца не ахопленым візуальнасцю і нават літаратурай. І калі дзякуючы выставе ў арганізатараў з’явяцца сродкі на шырэйшую і даражэйшую экспазіцыю на тую ж тэму – вынік будзе шыкоўны.\nУ гэтым тэксце я хацеў бы выкласці некалькі назіранняў за тым, як структураваны беларускі пантэон «нячыстай сілы». Магчыма, калі-небудзь гэтыя зацемкі будуць скарыстаныя ў якасці ўводзін у вялікі Кодэкс выдуманых пачвар Беларусі, патрэба якога наспела яшчэ стагоддзяў пяць таму.\nДамавік, Еўнік, Злыдні, Жыцень, Шатаны, Дзедка, Лазавік і Жэўжык – істоты выставы «Старыя героі – новы свет» першапачаткова былі намаляваныя (не буду выкарыстоўваць слова «прыдуманыя», каб не прыпадабняцца да праваслаўнага падручніка па пяруназнаўстве) Валерам Славуком. Іх выгляд і кароткае апісанне можна знайсці вось тут.\nЦікава пры гэтым, што і Дзедка, і Жэўжык, і ўсе іншыя маюць дакладныя адпаведнікі як у беларускіх казках і фальклоры, так і ў літаратурных помніках кшталту ўжо згаданага Баршчэўскага. І што кідаецца ў вочы пры першасным разглядзе гэтых пачварак – гэта іх сялянскасць. Еўнік можа быць сустрэты выключна на вёсцы, бо жыве ў лазнях, дзе сушацца снапы. Пра Дамавіка і Дамавуху мы ведаем, што яны хаваюцца «пад печкай», або ў «сенцах» – і тое, і тое ёсць фрагментамі сялянскай хаціны. Жыцень, Лазавік і Лознікі атачаюць людзей, якія жывуць не ў гарадах, а пасярод прыроды, штодня ходзяць праз поле і лес.\nЦі не наспеў час урбанізаваць беларускае паганства? Няўжо віленская легенда пра голема не вартая ўласнага месца ў нашым бестыярыі? Хіба шляхта ў маёнтках і сядзібах не мела сваіх забабонаў? Чаму ж наш фальклор поўніцца выключна вясковымі насельнікамі?\nЛюбы бестыярый акрамя каталогу нябачных воку цудзілаў ёсць яшчэ і дасканалым кодэксам этыкі. Праглядаецца гэтая асаблівасць нават у тым падкарочаным зборы, які выстаўлены на выставе «Старыя героі – новы свет». Бо пра Дамавіка мы ведаем, што гэта істота «добрая», бо яна «ахоўвае дом» і жыве ў дбайных гаспадароў. А вось злыдні – істоты «шкодныя, гарбатыя ды брыдкія». Энцыклапедычнае выданне «Чароўны свет» кажа нам, што вядуцца яны ў «прагных» ды «хцівых» гаспадароў і ёсць, такім чынам, нечым кшталту кары за залішнюю сквапнасць.\nІ тут зноўку ўзнікае пытанне, што тычыцца ўсяго нашага паганскага пантэону: а што ёсць «добрым гаспадаром» і «дабром» па-беларуску і што ёсць ліхам? І хто прызначае тую кару за зло? Ці ёсць нейкі галоўны бог кшталту Перуна? Альбо гэта робіць «сусветная гармонія» як такая?\nКалі меркаваць па беларускіх казках, «добрыя» якасці чалавека – гэта працавітасць, сціпласць, прадбачлівасць, дбайнасць. «Дрэнныя» – лянота, прагнасць, неахайнасць, выхваленне. Лютасць, напрыклад, да дрэнных якасцяў чалавека не адносіцца і хутчэй успрымаецца як пазаэтычная катэгорыя, уласцівая «панам», «гаспадарам», а не галоўным героям – мужыкам, што працуюць у полі.\nІ тут адразу бачна вынесенасць гэтага «дабра» і гэтага «зла» за межы хрысціянства. Бо такія якасці, як схільнасць да помсты ці зайздрасці не маюць дрэнных фантастычных істот, якія каралі б носьбітаў. А літасцівасць ці дабрачыннасць, як і ўся канцэпцыя класічнай хрысціянскай «дабрыні» як спагады да слабага, не ўшаноўваюцца ў нашым пантэоне міфічных асобаў нічым добрым.\nНаогул, насельнікаў існага (ці хутчэй няіснага) беларускага бестыярыя няможна называць «нячыстай сілай», бо гэты выраз выбягае з монатэізму, з супрацьпастаўленасці добраму Богу і Ягонаму сыну. Еўрапейскі сярэднявечны бестыярый складаўся з істот, якія мелі алюзіі на хрысціянскія тэксты. Так, напрыклад, казачная птушка пелікан, выяўленая на Notre Dame des Neiges, мела схільнасць разрываць свае грудзі дзюбай і сілкаваць птушанят уласнай крывёй – простая алюзія на Хрыста.\nЕўнік, Жыцень, Багнік, Шатаны, Лазавік існуюць паралельна Старому і Новаму Запавету, яны караюць за заганы, якія не заўсёды заганныя для хрысціянства, і ўзнагароджваюць што заўгодна (руплівасць, своечасовае назапашванне збожжа), але не самаахвярнасць ці дабрыню.\nМне падаецца, сапраўдны і поўны кодэкс фантастычных істот Беларусі мусіць пераклікацца з малітвамі ды шаптаннямі, якія можна пачуць увечары ў старых хатах Палесся: хрысціянскія героі кшталту Пятра ці Іуды ўлучаныя там у карціну свету з Перуном і мясцовымі сакральнымі камянямі-дзядамі. Бестыярый кшталту таго, што быў складзены некалі Борхесам, патрэбны нам, каб разабрацца, што нашая міфалогія лічыла дабром, а што – заганай, бо не могуць існаваць краіна і культура без выразна акрэсленых уяўленняў пра дабро і зло. Пакуль жа ўсім, хто цікавіцца пытаннем, раю наведаць выставу «Старыя героі – новы свет», якая будзе працаваць у Музеі кіно да 11 верасня.


880 хвілінаў успамінаў: выйшла аўдыё-версія “Споведзі” Ларысы Геніюш\nКружэлку з аўдыёкнігаю „Птушкі без гнёздаў” прэзентавалі ў галерэі „Ў нескладовае”. Зінаіда Бандарэнка прызнаецца, што перад тым, як узяцца за чытанне мемуараў Ларысы Геніюш, яна нават пайшла па блаславенне да святара ды атрымала яго.\nЗІНАІДА БАНДАРЭНКА, ДЫКТАРКА:\n“Мова Ларысы Геніюш не надта простая. У яе адное і тое ж слова на адной старонцы напісанае па-рознаму, і націск стаіць розны. Гэтаю моваю размаўлялі з ёю, калі яна маленькаю была, калі яна нарадзілася ў Жлобаўцы, на Зэльвеншчыне”.\nЗінаіда Бандарэнка ўпэўненая, што гэтая кніга можа змяніць жыццё. А Генадзь Бураўкін, які таксама прыйшоў на прэзентацыю, мяркуе, што творчасць Геніюш можа паспрыяць адраджэнню самасвядомасці новага пакалення беларусаў.\n“Той, хто прачытае, паслухае гэтую кнігу, будзе лепшым. Не толькі лепшым беларусам, але і лепшым чалавекам”.\nПраект аўдыёкнігі ініцыявалі і ажыццявілі Беларускае гістарычнае таварыства ў Польшчы ды інтэрнэт-бібліятэка Kamunikat.org – на гэтай старонцы твор неўзабаве можна будзе набыць або паслухаць он-лайн.\nІншыя тэмы: “Aerosmith” выпусцілі новы альбом. У Еўропе пачынаюць рыхтавацца да Калядаў.


25 кастрычнік 2018, 14:35\nНа пытаньне Свабоды, ці можна разьлічваць на вяртаньне ў Беларусі поўнага штату амбасады ЗША ў ранейшым аб’ёме і вяртаньня ў Менск амбасадара неўзабаве, Джэніфэр Мур сказала, што яна да гэтага імкнецца.\n«Я спадзяюся на гэта, гэта мая мэта. Калі я буду рабіць сваю працу добра, то яшчэ да сканчэньня маёй місіі ў мяне ня стане працы, бо ў Беларусь вернецца пасол.\nАкрамя таго, што амбасада ЗША сёлета аднавіла і пашырыла свае візавыя паслугі для грамадзянаў Беларусі, мы былі вельмі рады, што і Беларусь гасьцінна адчыніла свае дзьверы — падоўжыла бязьвізавы рэжым для іншаземцаў да 30 дзён.\nТаксама я была рада пабачыць, што некалькі дзён таму сайт Lonely Planet дадаў Беларусь у лік 10 краінаў, якія варта наведаць налета».\nСпадарыня Мур таксама выказала спадзяваньне, што ўсё больш амэрыканцаў змогуць прыехаць сюды ў якасьці турыстаў бязь візы.\n«Я была вельмі ўражаная прыгажосьцю краіны і асабліва дабрынёй і цеплынёй народу Беларусі. На жаль, за гэтыя паўтара месяца я яшчэ не пасьпела наведаць іншыя мясьціны Беларусі, акрамя Менску, бо ў мяне быў вельмі напружаны графік.\nЯ пакуль яшчэ знаёмлюся з гэтым горадам. І ў нас было вельмі шмат наведваньняў прадстаўнікоў амэрыканскага ўраду, таму што мы ўдзяляем вельмі шмат увагі Беларусі. І я працавала як экскурсавод для іх, а сама яшчэ не пабыла турысткай», — кажа Джэніфэр Мур.\nНовая часовая павераная ў справах ЗША ў Беларусі Джэніфэр Мур прыехала ў Менск у жніўні 2018 году. Яна нарадзілася ў штаце Джорджыя і скончыла Тэхналягічны інстытут Джорджыі, атрымаўшы ступень бакаляўра і магістра міжнародных адносін, а таксама магістра публічнай палітыкі.\nСпадарыня Мур — кар’ерны дыплямат. Перад прыездам у Беларусь яна займала пасаду намесьніцы дырэктара ўпраўленьня ў справах Паўднёвай Эўропы Дзяржаўнага дэпартамэнту ЗША, якое адказвае за стасункі ЗША з Турэччынай, Грэцыяй і Кіпрам. Раней яна працавала намесьніцай дырэктара ўпраўленьня Дзяржаўнага дэпартамэнту ў міратворчай дзейнасьці, санкцыях і барацьбе з тэрарызмам, дарадцай у палітычных і эканамічных пытаньнях амбасады ЗША ў Тыране, а таксама на розных пасадах у пасольствах ЗША ў Анкары, Сараеве, Багдадзе і Джакарце.\nВывучала расейскую, турэцкую, сэрбскахарвацкую, альбанскую і інданэзійскую мовы.\nУ сакавіку 2008 году пад ціскам беларускіх уладаў быў скарочаны дыпляматычны штат амбасады ЗША ў Менску — з 35 да 5 супрацоўнікаў. Амбасадары зь Менску і Вашынгтону былі адкліканыя, на іх месца накіравалі часова павераных у справах. У 2008 годзе амбасада ЗША ў Менску цалкам прыпыніла выдачу амэрыканскіх візаў. Выдача іх для грамадзян Беларусі была адноўленая ў Менску толькі з 1 лютага 2018 году.


01 травень 2018, 10:38\nДзяржаўная камісія літоўскай мовы мае на гэтым тыдні ўзаконіць альтэрнатыўны варыянт назвы Грузіі — Sakartvelas, паведамляе delfi.lt.\n«Назва, хутчэй за ўсё, будзе Sakartvelas. Грузінскі народ застаецца картвэламі, але жыхары ўсёй Грузіі будуць сакартвэльцамі», — сказаў Антанайціс BNS.\nАнтанайціс адзначае, што камісія цэлы месяц кансультавалася з пасольствам Грузіі, якое перадало і пазыцыю грузінскіх мовазнаўцаў. (Па-грузінску назва дзяржавы საქართველო [saqartvelo].) Назва Sakartvelas, мяркуе Антанайціс, павінна ахопліваць усю тэрыторыю Грузіі ўключна з Паўднёвай Асэтыяй і Абхазіяй, цяпер акупаванымі Расеяй, а Картвэлія — гэта этнічная Грузія.\nДзяржаўная камісія літоўскай мовы яшчэ ў красавіку вызначылася, што «Gruzija» застанецца афіцыйнай назвай гэтай дзяржавы на літоўскай мове, аднак будуць дапускацца і альтэрнатывы. Паводле Антанайціса, альтэрнатыўны варыянт будзе дазволены і ў афіцыйных дакумэнтах.\nВыкарыстоўваць іншую назву краіны, блізкую да грузінскай мовы, просіць Грузія, сьцьвярджаючы, што цяперашняя — русыфікаваная.


Індывідуальная ўпакоўка высокай якасці і памер поліэстэру / нейлону / pp3 кручанай марской вяроўкі для яхт і г.д.-SanTong\nІндывідуальная ўпакоўка высокай якасці і памер поліэстэру / нейлону / pp3 кручанай марской вяроўкі для яхты і г.д.\nВысакаякасны нейлон / поліэстэр 3-х ніткай скручаная лінейка / якарная лінія для паруснай лодкі, яхты і г.д.\nНейлонавыя валакна выбіраюць у тых выпадках, дзе важная лёгкая або вельмі высокая трываласць на разрыў.\nПрадукт можа зрабіць усю прастору карыснай, выкарыстоўваючы амаль кожны сантыметр на кухні, што робіць яго сапраўды эканамічна эфектыўным. Ён адрозніваецца добрай устойлівасцю колеру з хімічным апусканнем. Гэты прадукт дэманструе атрыбуты аховы навакольнага асяроддзя, здароўя і ўстойлівасці, якія павялічваюць яго каштоўнасць, адначасова рэкламуючы патройны вынік: людзі, прыбытак і планета. Ён адрозніваецца добрай устойлівасцю колеру з хімічным апусканнем.


Румас едзе на перамовы з Мядзведзевым КАРЫКАТУРА\n07.12.2019 / 17:07\nАдкрываючы ў Сочы сустрэчу з Дзмітрыем Мядзведзевым, Сяргей Румас распавёў, што ўбачыў снежныя вяршыні пры заходзе яго самалёта на пасадку. «Для Беларусі, у якой няма гор, гэта, вядома, вельмі прыгожа», — заўважыў ён. Кіраўнік расійскага ўрада жартам парыраваў: «Так і з морам у вас так сабе».\n«Так, мы адзіная краіна ў Еўропе, у якой няма ні мора, ні гор. Але між тым, Дзмітрый Анатольевіч, я вельмі рады сённяшняй нашай сустрэчы», — адказаў беларускі прэм'ер-міністр.\nKovabata і Зміцер Галко, NN.by\nНайлепшыя жарты «Советской Белоруссіі» — падборка


Фэн-шуй для грошай - Дом 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Дом 2017 ⇒ Фэн-шуй для грошай\nНе трэба адразу бегчы ў краму і купляць ўсялякія талісманы, думаючы, што пасля гэтага на вас з неба ўпадзе мільён. Гэта зусім не так, і фэн-шуй ня абяцае вам гэтага. З дапамогай вучэння вы зможаце накіраваць грашовую энергію ў неабходнае рэчышча, каб стварыць спрыяльныя ўмовы для прыцягнення грошай у сваё жыццё. Для гэтага, натуральна, вам трэба будзе самастойна прыкласці пэўныя намаганні і выконваць некаторыя правілы. Для пачатку неабходна навесці парадак у сваім доме, справах, учынках, думках. Пазбавіцца ад старых непатрэбных рэчаў, якія «забіваюць» каналы для праходжання станоўчай энергіі. Вы павінны дакладна прытрымлівацца да пастаўленай мэты, плануючы кожны свой дзень. Весці строгі ўлік грошай, не марнуючы іх на бессэнсоўныя пакупкі. Ставіцца да грошай добразычліва і любіць іх. Калі вы будзеце пастаянна скардзіцца на недахоп грошай, то яны абавязкова вас «пачуюць» і сапраўды стануць «выцякаць скрозь пальцы».\nЗахоўваць грошы неабходна ў вялікім прасторным кашальку чырвонага або карычневага колеру. Купюры павінны ляжаць па ўзрастанні, адна да адной, акуратна расправленную. Грошы непажадана пералічваць пасля заходу сонца, рабіць гэта лепш кожны дзень з раніцы.\nПасля таго, як вы навядзе парадак у сваім доме і вызваліце «зону багацця» (далёкі ад уваходу левы кут), можаце адпраўляцца ў краму за грашовымі талісманамі. У фэн-шуй сімвал грошай - вада. Таму будзе вельмі добра, калі ў гэтую зону вы паставіце дэкаратыўны фантанчык, прыгожы акварыум ці карціну з выявай вадаспаду або вадаёма.\nГрашовае дрэва таксама можна паставіць у «зону багацця». Яно прыцягвае грошы ў ваш сямейны бюджэт. Пад гаршчочак варта пакласці кітайскія манеткі, перавязаныя чырвонай стужачкай.\nТрохпальцы жаба - талісман, які ўтрымлівае грашовую энергію ў вашым доме. Яе пажадана размясціць спіной да ўваходу. Сачыце за тым, каб яна заўсёды трымала ў роце манетку.\nБудзьце гатовыя прыняць грошы, не «адштурхвайце" іх сваім песімізмам і адсутнасцю веры ў тое, што вы будзеце багатыя, пачніце думаць як паспяховы забяспечаны чалавек, і вы заўважыце, што паступова грошы пачнуць прымнажаць.\nПапярэдні Тэкст Як лячыць гайморовы пазухі\nНаступная Артыкул Роспіс сцен у ваннай пакоі. Задумкі дызайнераў\nХуднеем з апельсінамі


Інаўгурацыя Аляксандра Лукашэнкі\nІнаўгурацыя Аляксандра Лукашэнкі – belsat.eu\nНіякія “майданы” і “плошчы” нашаму грамадству не пагражаюць\nАбнадзеіў грамадзянаў Аляксандр Лукашэнка на цырымоніі інаўгурацыі ў Палацы Рэспублікі.\nАцэньваючы выбарчую кампанію пераабраны прэзідэнт адзначыў, што “яна прайшла адкрыта, дэмакратычна, у поўнай адпаведнасці з нацыянальным заканадаўствам і міжнароднаю практыкаю”. Для Аляксандра Лукашэнкі апошнія выбары сталі “красамоўным доказам неразрыўнай еднасці ўлады і грамадзянаў”. “Зроблены імі выбар – святы і неаспрэчны: не дарма ў старажытнасці голас народу параўноўвалі з голасам Божым”, – падкрэсліў прэзідэнт.\nПаводле Лукашэнкі некаторыя палітыкі, дзеячы замежных дзяржаваў і міжнародных структураў спрабавалі “аддаць забыццю гэты стары як свет прынцып народаўладдзя”.\nАднак для “вірусу “каляровых рэвалюцыяў”, што закранае толькі слабыя краіны, у Беларусі проста няма ўмоваў”. “Бяспеку і стабільнасць мы зберажэм ад любых інтрыгаў звонку і ўнутры”, – заявіў Аляксандр Лукашэнка.


Усё пра расліны і кветкi! - Лабелія\nСа старажытных часоў Лабелія скарыў людзей сваёй прыгажосцю.\nАднагадовая расліна, асабліва рэкамендуемае для гадоўлі на садовых участках. Можа вытрымаць адносна працяглыя сухія перыяды. Аддае перавагу сонечныя ўчасткі, але можа расці і ў паўцені.\nЛабелія - гэта шматгадовая расліна сямейства званочкавых, у нашым клімаце вырошчваецца як аднагадовая. На сваёй Радзіме, у Капскай правінцыі Паўднёвай Афрыкі, лабелія расце на камяністых і вільготных месцах. У старажытнасці некаторыя віды лабеліі выкарыстоўваліся як лекавыя расліны.\nЧасцей за ўсё выращевается лабелія эринус - гэта невялікае расліна, вышынёй 15-20 гл, якое расце кампактнымі кусцікамі, якія пакрытыя дробнымі сінімі, блакітнымі і часам белымі кветкамі. Яшчэ існуюць ампельные гатункі лабеліі.\nБагатае красаванне працягваецца з чэрвеня і да верасня.\nДля лабеліі пераважныя цёплыя сонечныя месцы, мо можа расці і ў паўцені. Аддае перавагу садовую лёгкую глебу. Калі глеба вельмі ўрадлівая, то лабелія будзе моцна разрастацца, але пры гэтым дрэнна квітнець.\nРазмнажаецца лабелія насеннем. Насенне высейваюцца ў канцы лютага - пачатку сакавіка. Глеба для расады павінна быць вельмі друзлай, вільгаце- і воздухопроницаемой. Для абеззаражання глебу рэкамендуецца апрацаваць кіпенем. Латаць насенне не трэба, проста ёмістасці накрываюцца шклом. Насенне павінны знаходзіцца на вялікай адлегласці адзін ад аднаго. Праз 1,5 - 2 тыдні з'яўляюцца ўсходы. Для паліву выкарыстоўваецца адстаяць тепловатым вада. Паліваць трэба вельмі асцярожна, каб не пашкодзіць сеянцы. Пікіраваць Лобеля трэба праз тры-чатыры тыдні пасля ўсходаў, па 3-5 расліны разам, у маленькія ёмістасці. У выніку лабелія будзе расці пышным кусцікі. Каб расліны лепш кустом іх трэба прищипнуть, калі яны дасягнуць вышыні 2,5-3 см. У сярэдзіне траўня расаду можна высаджваць у грунт, так як яна вытрымлівае лёгкія замаразкі да -1.\nЛабеліі для пышнага цвіцення неабходныя падкормкі. Першы раз лабелія падкормліваецца праз два тыдні пасля перасадкі ў грунт. Выкарыстоўваюцца арганічныя ўгнаенні - настой коровяка або крапівы.\nДругая падкормка патрэбна ў пачатку цвіцення. На гэты раз трэба вадкае мінеральнае ўгнаенне для кветак.\nГэта ж ўгнаенне выкарыстоўваецца і для трэцяй падкормкі, якая робіцца ў жніўні пасля отцветания і зрэзкі. Расліна хутка заквітае паўторна, і квітнее аж да замаразкаў.\nПадарожнічаючы па нашым сайце можна шмат пазнаць пра расліны і не толькі лабелія, Вас скораць і агурочная трава і лук-батун і шнитт-лук, а эфедра двухколосковая выкліча поўнае захапленне. Запішыце назву сайта - prilesie.by і зазірайце да нас часцей. А калі жадаеце штосьці дадаць, пішыце ў каментарах, мы абавязкова дапоўнім апісанне, спаслаўшыся на Вас.


Ігар Шуневіч сышоў з пасады міністра ўнутраных спраў | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Сілавыя структуры » Ігар Шуневіч сышоў з пасады міністра ўнутраных спраў\nАб гэтым рашэнні ён паведаміў журналістам па выніках сустрэчы з Прэзідэнтам Беларусі.\n«Сёння я звярнуўся да кіраўніка дзяржавы з рапартам аб адстаўцы, і ён гэтую адстаўку прыняў, – сказаў Ігар Шуневіч. – Так што, спадзяюся на тое, што я змагу яшчэ прынесці карысць нашай дзяржаве ў іншай пасадзе або на іншай працы».\n«У чым прычына такога рашэння?» – пацікавіліся журналісты.\n«Па-першае, пройдзены вельмі доўгі і складаны шлях працы ў міністэрстве, многае зроблена. І ў нейкі момант я пачаў разумець, што трэба забяспечваць пэўную дынаміку, пераемнасць, хуткасць і эфектыўнасць рашэнняў. І гэта досыць складана – быць актуальным. Па-першае, патрэбен свежы погляд на працу міністэрства. Па-другое, на самай справе, ужо думаючы пра сваю эфектыўнасць, я лічу, што напэўна прыйшоў час змяніць род дзейнасці. Усё-такі дастаткова доўга я ўжо знаходжуся на пасадзе міністра. Можа, вока замылілася, можа быць, мне сапраўды трэба паспрабаваць нешта іншае. Гэта адзіная матывацыя, я яе выклаў кіраўніку дзяржавы, кіраўнік дзяржавы з гэтым пагадзіўся. Адзінае, што магу сказаць: калі будзе магчымасць, я, вядома ж, працягну працу праз некаторы час», – сказаў зараз ужо былы міністр унутраных спраў.\nЁн назваў гэтае рашэнне вывераным, правільным і своечасовым. «Таму жыццё працягваецца, жаданне і магчымасць працаваць ёсць. Суперэкстраардынарнага ў гэтай сітуацыі я не бачу абсалютна нічога. Усё развіваецца па спіралі», – адзначыў Ігар Шуневіч.\n«Сядзець склаўшы рукі я дакладна не буду, але, яшчэ раз падкрэсліваю, спадзяюся быць карысным дзяржаве на любой пасадзе», – дадаў ён.\nУ цэнтры ўвагі — нарказлачынствы\n6823 Праблема, якую нельга адкладваць. Гінеколагі, хірург і псіхолаг — пра нетрыманне мачы ў жанчын\n883 Аляксей Талай: Я сабе паблажак не даю


Тым не менш, ёсць гнюсная стратэгія, якая пачынае з'яўляцца ў Інтэрнэце, якая з'ядае мой час у прамых паведамленнях і мэтавых паведамленнях. Кампаніі публікуюць мне персаналізаваныя запыты, як прыведзены ніжэй, каб прымусіць мяне адказаць альбо падзяліцца з аўдыторыяй. Я не ўпэўнены, што яны аўтаматызаваны альбо падрыхтаваны ўручную, але яны раздражняюць - і я паведамляю ім пра гэта.\nВось адзін прыклад ніжэй. Я таксама атрымліваю масу іх ад розных кампаній праз прамыя паведамленні і электронную пошту. Я выдаліў назву агенцтва, бо яны часта звяртаюцца з выдатным кантэнтам, які адпавядае нашай аўдыторыі. Гэты твіт ніжэй; аднак, гэта не адно з гэтых паведамленняў. Я не балбатаў пра Snapchat, не прасіў нічыёй парады наконт Snapchat, і мне напляваць на Snapchat апошняя функцыя.\nГэта персанальны і непасрэдны прыцягненне ўвагі, які адвёў маю ўвагу ад маёй іншай працы. Адрасы электроннай пошты - гэта адно, я іх самастойна пераглядаю і адказваю альбо выдаляю пры неабходнасці. Вось (рэалістычная) аналогія:\nСцэнарый B: Я сяджу за сталом і працую, а вы мяне перабіваеце, пытаецеся, ці цікавіць мяне тэма, пра якую я ніколі з вамі не размаўляў. Цяпер у большасці людзей, якія мяне перабіваюць, ёсць што-небудзь важнае, каб спытаць, што мой час каштоўны і адзіны рэсурс, якога не хапае. Яны не проста ўвайшлі б.\nКалі вы лічыце, што гэта слушная маркетынгавая стратэгія ўплыву - звяртаючыся і перабіваючы мяне на працягу дня, вы памыляецеся. Калі ласка, паважайце мой час. Калі вы збіраецеся звярнуцца да мяне асабіста ў сацыяльных сетках, зрабіце гэта, калі я адкрыю дзверы для гэтай размовы. У адваротным выпадку проста апублікуйце сваё паведамленне як звычайна - без асабістага пазначэння мяне.


Каляндар падзей у Беларусі: лістапад 2014\nКалі: 28 верасня – 20 снежня\nМіжнароднае свята арганнай музыкі "Арганы Еўропы гучаць у Гродне"\nНа працягу паўтара месяца ў старажытным Гродне – культурнай сталіцы Беларусі 2014 года – гучыць арган. З сольнымі канцэртамі выступяць знакамітыя музыканты з Беларусі і замежжа, якія будуць іграць на ўнікальным аргане "Magnus Silesia Royal", устаноўленым у Гродзенскім дзяржаўным музычным каледжы. Сярод майстроў – народны артыст Беларусі прафесар Ігар Алоўнікаў, саліст Белдзяржфілармоніі і знаток старадаўніх беларускіх арганаў Канстанцін Шараў; салістка канцэртнай залы Сафійскага сабора ў Полацку Ксенія Пагарэлая, выканаўца і дырыжор, кантар і арганіст царквы ў Цюрынгіі Марцін Маер, арганіст і кампазітар з Гданьска Гедымін Груба, прафесар арганнай музыкі з Румыніі Феліцыян Рошка і вядомая расіянка Кацярына Мельнікава, аўтар нашумелых арт-праектаў арганнай музыкі.\nАрган "Magnus Silesia Royal", пакуль адзіны ў Беларусі і, магчыма, на прасторы СНД – сапраўды незвычайны інструмент, навінка арганабудаўніцтва і гукаінжынернай тэхналогіі. Запісаныя гукавыя семплы даюць магчымасць узнаўляць на ім гучанне 8 знакамітых старадаўніх арганаў Еўропы. Сярод іх – інструменты сабораў у італьянскім Брэшыя (каля 1600 г.), чэшскай Празе (1673 г.), Зволе ў Нідэрландах (1721 г.), Жэшуве ў Польшчы (1732-1737 гг.), а таксама вядомыя арганы з Францыі, Англіі, Германіі і Італіі.\nКалі: 9 кастрычніка – 20 лістапада\nДзе: Гродзенскі дзяржаўны музычны каледж\nXIХ Міжнародны фестываль арганнай музыкі "Званы Сафіі"\nЗнакаміты арганны фестываль са шматгадовай гісторыяй па традыцыі збярэ пад купаламі старажытнай Сафіі ў Полацку сусветна вядомых музыкантаў і іх паклоннікаў. Адкрые творчы форум 6 лістапада выступленне полацкай арганісткі Ксеніі Пагарэлай і камернага аркестра "Еўропа-Цэнтр", а таксама прем'ера Месы (Orgelsolomesse) Антона Дыябелі ў выкананні Акадэмічнага хору Віцебскага музычнага каледжа імя І.Салярцінскага. У праграме – 9 канцэртаў выдатных музыкантаў нашага часу. Сярод іх – румынскі прафесар арганнай музыкі West University Феліцыян Рошка, швейцарскі арганіст Цырыл Шмідлін і расійскі трубач-саліст мастацкі кіраўнік пецярбургскага брас-квінтэта "Руская пяцёрка" Аляксандр Сімановіч. Упершыню ў рамках форуму выступіць адзін з лепшых арганістаў Харватыі Эдмунд Aндлер-Борыч, вядомы віртуозным выкананнем музыкі эпохі рамантызму.\nКалі: 12 кастрычніка – 23 лістапада\nXL Міжнародны фестываль мастацтваў "Беларуская музычная восень"\nМіжнароднае свята аб'яднае прадстаўнікоў 9 краін свету, якія выканаюць шэдэўры сусветнай класічнай музыкі, прадэманструюць майстэрства ў такіх жанрах як фальклор, поп-музыка, джаз, а таксама харэаграфічным мастацтве. Гледачоў чакае сапраўдная музычная феерыя: сімфанічныя і камерныя канцэрты, выступленні струннага квартэта імя Глінкі з Масквы і прызнаных мэтраў джаза – Уладзіміра Чакасіна і Пятраса Генюшаса. У рамках форуму адбудзецца вечар, прысвечаны 85-годдзю класіка беларускай музыкі ХХ стагоддзя кампазітара Яўгена Глебава і канцэрт да 90-годдзя прафесара Міхаіла Солапава "Прынашэнне настаўніку", у якім прымуць удзел яго знакамітыя вучні – музыкант, кампазітар і спявак Ігар Карнялюк, народны артыст Беларусі кампазітар Эдуард Ханок.\nКалі: 28 кастрычніка – 27 лістапада\nПрем'ера балета "Лаўрэнсія" ў Вялікім тэатры Беларусі\nНа галоўнай сцэне краіны выдатная балерына сучаснасці Ніна Ананіяшвілі прадставіць адноўлены балет "Лаўрэнсія" на музыку Аляксандра Крэйна ў арыгінальнай харэаграфіі вядомага балетмайстра, народнага артыста СССР Вахтанга Чабукіяні. Мінская публіка ўпершыню ўбачыць легендарную пастаноўку па матывах драмы Лопэ дэ Вэга "Авечая крыніца" ў сцэнаграфіі грузінскага мастака Давіда Манавардзісашвілі. Над касцюмамі працаваў знакаміты гісторык моды, мастацтвазнавец і калекцыянер, тэатральны мастак, аўтар папулярных кніг і артыкулаў, тэлевядучы, ганаровы член Расійскай акадэміі мастацтваў Аляксандр Васільеў.\nКалі: 1 – 2 лістапада\nГрупа "OneRepublic" у Мінску\nАмерыканская поп-рок-група "OneRepublic", якая стала папулярнай пасля выхаду саўндтрэка "Apologize", упершыню наведае Мінск у рамках гастрольнага туру. Музыканты прадставяць свой трэці студыйны альбом "Native", які запісваўся ў розных кутках зямнога шара і, як заўважыў франтмен групы Раян Тэдэр, увабраў у сябе рытмы разнастайных стыляў – рока, электроннай танцавальнай музыкі, госпела, блюза і фолка…\nЭлтан Джон у Мінску\nПапулярны брытанскі спявак, кампазітар і піяніст, шасціразовы лаўрэат прэміі "Грэмі" і кавалер ордэна Брытанскай імперыі сэр Элтан Джон упершыню выступіў у Мінску ў 2010 годзе. Новая праграма "Follow Yellow Brick Road" прымеркавана да 40-гадовага юбілею культавага альбома "Goodbye Yellow Brick Road", які, на думку крытыкаў, стаў лепшым у кар'еры легендарнага майстра. У пласцінку, якая восем разоў станавілася плацінавай, увайшла песня "Candle in the Wind", прысвечаная Мэрылін Манро, а таксама сінглы "Bennie and the Jets", "Goodbye Yellow Brick Road", "Saturday Night’s Alright for Fighting". У беларускай сталіцы маэстра выканае лепшыя кампазіцыі з перавыдадзенага альбома, а таксама сусветныя хіты за ўсю творчую дзейнасць.\nАдзін з самых рамантычных кампазітараў нашага часу народны артыст Расіі Ігар Крутой адсвяткуе свой юбілей у Мінску канцэртам "У жыцці раз бывае 60". У творчым вечары ў суправаджэнні Прэзідэнцкага аркестра Рэспублікі Беларусь пад кіраўніцтвам Віктара Бабарыкіна выступяць зоркі сцэны Філіп Кіркораў, Мікалай Баскаў, Аляксандр Сяроў, Валерыя, Лайма Вайкуле, Валерый Лявонцьеў, Ігар Нікалаеў, Крысціна Арбакайтэ і Ірына Дубцова. Гледачоў чакае цудоўнае свята музыкі – лепшыя песні кампазітара, хіты розных стагоддзяў, а таксама новыя кампазіцыі ў выкананні папулярных артыстаў.\nXXI Мінскі міжнародны кінафестываль "Лістапад"\nБуйнейшы кінафорум краіны пройдзе пад дэвізам "Такое рознае кіно!" і аб'яднае вядучых рэжысёраў і акцёраў сучаснасці, кінакрытыкаў і аматараў мастацтва cinema. Гледачоў гэтага фестывалю чакае насычаная і разнастайная праграма – ігравое і дакументальнае кіно, сусветныя прэм'еры, рэтраспектывы, а таксама дэбютныя карціны пачынаючых фільммэйкераў. Журы конкурсу ігравога кіно ўзначаліць вядомы расійскі рэжысёр, сцэнарыст і прадзюсар Валерый Тадароўскі, які ў 1998 годзе атрымаў галоўны прыз "Лістапада" за знакаміты фільм "Краіна глухіх". Міжнароднаму журы трэба будзе даць ацэнку 11 дэбютным работам маладых кінематаграфістаў з усяго свету. Вердыкт будуць выносіць рэжысёр Шон Бэйкер (ЗША), Маркета Ходускава (Чэхія-Францыя) і актрыса Крысціна Флутур (Румынія).\nКалі: 7 – 14 лістапада\nЗнакаміты акцёр, рэжысёр, сцэнарыст, драматург, свяшчэннік і грамадскі дзеяч Іван Ахлабысцін пасля поспеху праграмы "Духоўныя гутаркі" ў 2013 годзе зноў вяртаецца ў Беларусь. Фармат творчага вечара застаўся ранейшым: усе жадаючыя змогуць не толькі пачуць разважанні артыста на актуальныя тэмы, але і атрымаць адказы на хвалюючыя пытанні. В рамках новай праграмы "Духоўныя гутаркі. Працяг" Іван Ахлабысцін прадставіць больш мастацкіх твораў, у тым ліку знакаміты цыкл вершаў "Газелі" і напісаныя спецыяльна для гэтага праекта апавяданні, у якіх аўтар аб'яднаў распаўсюджаныя пытанні і адказы на іх.\n13 лістапада – Мінск, КЗ "Мінск"\n14 лістапада – Гродна, Гродзенскі абласны драматычны тэатр\n20 лістапада – Гомель, ГКЦ\n21 лістапада – Магілёў, Палац культуры вобласці\nШоу "Фелічыта" (Felicita Italiana) у Мінску\nЗоркі італьянскай эстрады, многія з якіх не выступалі разам больш як 30 гадоў, зноў аб'ядналіся для ўнікальнай серыі канцэртаў у рамках сусветнага туру і прадставяць сваім паклоннікам новую праграму. У грандыёзным жывым шоу ў Мінску прымуць удзел легенды сусветнай сцэны – Gianni Morandi, Al Bano і Romina Power, Riccardo Fogli, Pupo, Matia Bazar і Umberto Tozzi. Гледачы пачуюць як "залатыя хіты", так і раней невядомыя кампазіцыі, а таксама стануць сведкамі нараджэння новых дуэтаў. У фінале шоу жадаючыя змогуць пагутарыць са сваімі кумірамі і нават спець разам з імі любімыя хіты.\nIII Міжнародны фестываль "AlfaJAZZinMINSK-2014"\nТрэці раз фестываль "AlfaJAZZinMINSK" падорыць аматарам незабыўныя эмоцыі ад сустрэч з выдатнымі беларускімі і замежнымі выканаўцамі джаза. На адной сцэне выступяць "SHAKATAK" з прэм'ерай "The Best: 1979-2014", біг-бэнд Георгія Гараняна, Дзідзье Локвуд і Hammond-B-trio, Джэй Дзі Ален і New-York Jazz-trio, Сігі Дэвіс, Рудзі Ройстан і Яўген Уладзіміраў… Усяго ў гэтым форуме прымуць удзел больш як 50 музыкантаў з ЗША, Вялікабрытаніі, Францыі, Германіі, Расіі, Украіны і Беларусі. Акрамя канцэртаў, зоркі сусветнага джаза падзеляцца сакрэтамі майстэрства з беларускімі студэнтамі на майстар-класах у Беларускім дзяржаўным універсітэце культуры і мастацтваў.\nКалі: 18 – 20 лістапада\nДзе: Мінск, Палац Прафсаюзаў, Дом Афіцэраў, Палац Рэспублікі\nXXVII Міжнародны фестываль сучаснай харэаграфіі IFMC у Віцебску\nФорум, які ўжо даўно стаў яркай старонкай жыцця фестывальнага Віцебска, у гэтым годзе прадставіць гледачам прэм'ерныя спектаклі вядучых танцавальных кампаній з Бельгіі, Вялікабрытаніі, Ізраіля, Іспаніі, Расіі, ЗША, Украіны, Швецыі, Эстоніі і Беларусі. Шырокая і геаграфія галоўнай падзеі IFMC’2014 – міжнароднага конкурсу сучаснай харэаграфіі: толькі на адборачны відэатур было прыслана амаль 100 работ. Ацэньваць удзельнікаў будзе міжнароднае журы прызнаных майстроў харэаграфіі: Раду Паклітару (Украіна), Юлія Дзятко (Беларусь), Іда Тадмор (Ізраіль), Эмануэле Сааві (Італія), Вольга Пона (Расія), Рэнэ Номік (Эстонія). Акрамя таго, у праграме фестывалю – майстар-класы для танцоўшчыкаў і сустрэчы экспертнага савета, аўтарскія фотавернісажы "Партрэт у сучасным танцы" і "Фіксацыя руху", выстаўка беларускага мастака Анатоля Кузняцова "Беспрадметнае мастацтва".\nКалі: 19 – 23 лістапада\nНа сцэне Вялікага тэатра Беларусі трупа тэатра "Кіеў Мадэрн-Балет" прадставіць спектакль "Жанчыны ў рэ міноры" на музыку Іагана Себасцьяна Баха. Аўтар пастаноўкі – паспяховы балетмайстар, заснавальнік і мастацкі кіраўнік адзінага ва Украіне тэатра сучаснага балета Раду Паклітару. Паводле слоў харэографа, на стварэнне спектакля яго натхніла музычная паліфанія Баха. Спалучэнне геніяльнай музыкі і сучаснай экспрэсіўнай пластыкі нараджаюць на сцэне гісторыю аб неіснуючай жаночай дружбе, якая ўзводзіцца да маштабу біблейскай трагедыі. У спектаклі партыі 16 галоўных гераінь выконваюць мужчыны.\nСусветна вядомая джазавая спявачка і кампазітар Ніно Катамадзэ і група "Insight" выступяць у Мінску з праграмай "15 гадоў разам", прысвечанай юбілею іх творчага і сяброўскага саюзу. Меладычныя песні Ніно Катамадзэ маюць асаблівае, непаўторнае гучанне, прасякнуты нацыянальным грузінскім каларытам і багатай культурай гэтай сонечнай краіны. Гледачоў чакае незвычайная імправізацыя, у час якой музыканты выканаюць лепшыя кампазіцыі ў стылі "world music", якія даюць магчымасць паразважаць над вечнымі пытаннямі ў жыцці кожнага чалавека. Зорка сусветнага джаза выступіць у суправаджэнні жывога аркестра, якім дырыжыруе яе сябар Нікалаз Рачвелі, пры ўдзеле духавога ансамбля "Georgian Brass".\nАкіян Эльзы ў Мінску\nАдна з самых папулярных украінскіх рок-груп на чале з нязменным лідарам Святаславам Вакарчуком выступіць у Мінску ў рамках гастрольнага туру, прысвечана 20-годдзю калектыву. У творчай скарбонцы "Акіяна Эльзы" – 10 альбомаў, больш як 100 песень і больш як 30 відэакліпаў. У юбілейнай праграме "20 гадоў разам" музыканты выканаюць хіты розных гадоў, у тым ліку – знакамітыя "Без бою", "Вiще неба", "Я так хочу", "Така, як тi", "Квiтка" і "Все буде добре". Настальгічны настрой вечара падкрэсліць асаблівае афармленне сцэны – лагатып "ОЕ", вядомы паклоннікам з часоў альбома "Суперсиметрія", а таксама старыя фатаграфіі групы.\nДзе: Мінск, ШКСК "Мінск-Арэна"\nХор Турэцкага ў Мінску\n"Хор Турэцкага" – унікальны музычны калектыў пад кіраўніцтвам вядомага шоўмена, дырыжора і спевака з беларускімі каранямі, народнага артыста Расіі Міхаіла Турэцкага. Салістам мужчынскай арт-групы з "жывымі галасамі" пакарыліся лепшыя канцэртныя пляцоўкі свету. Спевакі "Хору Турэцкага" працавалі з такімі сусветнымі зоркамі як Хуліа Іглесіяс, Глорыя Гейнар, Пласіда Дамінга… На беларускай сцэне артысты прадставяць сольную праграму, у якую ўвайшлі лепшыя творы ў розных жанрах – ад шэдэўраў класікі Пятра Чайкоўскага да рок-балад Фрэдзі Мэрк'юры, ад аперэты да брадвейскіх мюзіклаў, ад рок-н-рола да гарадскога фальклору.


Тэлевізар на сцяне - гэта не толькі модна, але і зручна! | Інтэр'Ерныя Штучкі\nЦяпер цяжка сустрэць дом, у якім бы не было тэлевізара. Для нас тэлевізар - гэта прыемнае баўленне часу з сям'ёй. Кожны можа знайсці перадачу, цікавую для сябе, а са з'яўленнем ВК тэхнікі з'явілася магчымасць арыгінальна ўпісаць яе ў інтэр'ер, напрыклад, размясціўшы тэлевізар на сцяне.\nТакая тэхніка стане ўпрыгожваннем сцены, асабліва калі папярэдне сцяну вылучыць колерам або фактурай. А насценны мантаж тэлевізара дазволіць гарманічна ўпісаць сучасную тэхніку ў любы класічны інтэр'ер. Акрамя таго, насценны тэлевізар дазволіць зэканоміць прастору.\nСцяна для тэлевізара з гіпсокартона - фота\nТакім чынам, сучасныя тэлевізары дадаюць лёгкасць ў дызайн памяшкання, хоць саму тэхніку лёгкай ніяк не назавеш. Таму трэба выконваць правілы мантажу тэлевізара на сцяну, ды і ўважліва ставіцца да самай паверхні.\nЯкасная сцяна для тэлевізара - адно з асноўных патрабаванняў вытворцаў\nТэлевізар на сцяне ў спальні\nДля пачатку трэба выбраць аптымальнае месца для тэлевізара, і тут першараднае значэнне мае правіла вытворцаў тэхнікі, якое абвяшчае:\n"Нельга ўсталёўваць тэлевізар у замкнёнай прасторы, неабходны вольны доступ паветра".\nПры памяшканні тэлевізара ў мэблевыя і сцянныя нішы вялікая верагоднасць перагравання і хуткай паломкі тэхнікі. Таму адлегласць ад тэлевізара да сценак мэблі (нішы) уверсе і ўнізе павінна складаць не менш за 25 см, справа і злева таксама прадугледжваюцца зазоры. Для ўстаноўкі можна выкарыстоўваць і спецыяльныя ўбудавальныя LCD-панэлі.\nНемалаважным з'яўляецца і матэрыял сцены: тонкі гіпсакардон не зможа вытрымаць вялікую вагу, таму небяспечна размяшчаць на падобнай сцяне тэхніку, вага якой перавышае 35 кг.\nКалі ж сцяна для тэлевізара ўжо ёсць і рамонт у планы не ўваходзіць, то можна яе умацаваць і зрабіць гіпса-кардонныя выступ.Гэтая праца не зойме шмат часу, да таго ж няма неабходнасці рабіць глабальную перабудову.\nАсноўныя правілы размяшчэння тэлевізара на сцяне:\nЎсталёўваць тэлевізар варта з напарнікам.\nЎсталёўваць тэхніку павінен толькі кваліфікаваны тэхнічны спецыяліст, так як непісьменны насценны мантаж пасля можа прадстаўляць небяспеку.\nПерад мантажом варта пераканацца ў надзейнасці сцяны.\nКабелі неабходна злучаць ўжо пасля размяшчэння тэхнікі.\nПры выкарыстанні рухомага кранштэйна трэба пераканацца, што пры павароце экрана шнур не будзе нацягвацца, у адваротным выпадку можа паўстаць іскрэнне і ўзгаранне.\nЧаму сцяна для тэлевізара з гіпсокартона нашмат зручней звычайнай?\nГіпсакардонныя сцены вельмі лёгка зрабіць сваімі рукамі, без дапамогі спецыялістаў, да таго ж гэты матэрыял ў разы танней, чым іншыя. Гіпсакардон дазваляе стварыць розныя формы, выкарыстоўваць падсвятленне і эксперыментаваць з каляровымі рашэннямі.\nАдно з асноўных пераваг ніш з гіпсокартона ў тым, што яны дадаюць аб'ём у прастору і робяць яго рухомым. Да таго ж падобныя нішы валодаюць побач станоўчых якасцяў у параўнанні з устаноўкай тэлевізара на тумбу або стэлаж:\nТэлевізар лёгка ўпішацца ў любы інтэр'ер і стане яго неад'емнай часткай.\nНішу можна выкарыстоўваць у якасці мэблі - яе асобныя адсекі паслужаць вам паліцамі для дыскаў, кніг, сувеніраў.\nКалі ўмантаваць у нішу тэлевізар, то яго будзе цяжка зачапіць ці выпусціць. А калі ўсталяваць калонкі, то і яны будуць засцярожаны ад падзення.\nУ нішы можна схаваць усе правады.\nУбудаваная ў нішу падсвятленне ўпрыгожыць пакой. Падсветленая гіпсакардон ніша можа стаць не толькі ўпрыгожваннем, але і дадатковай крыніцай святла.\nТэлевізар на сцяне - як схаваць провада?\nІснуе некалькі спосабаў для таго, каб схаваць усю праводку.\nСамы распаўсюджаны і просты з іх - гэта дэкаратыўны кораб або, як яго яшчэ называюць, кабель-канал. Робяць такія корабы з пластыка, металу або камбінуюць розныя матэрыялы.\nПеравага падобнага кораба - гэта яго адпаведнасць пажарным нормам. Аднак для яго ўстаноўкі неабходныя пэўныя навыкі. Вялікі выбар корабаў з рознымі ўласцівасцямі, памерамі і канструкцыямі не дазволяць даць вычарпальных указанняў датычна мантажу. Таму мы можам толькі сёе-тое параіць.\nПерш за ўсё трэба зразумець, якога памеру палукашак неабходны. Памер залежыць ад колькасці і таўшчыні кабеляў, якія павінны свабодна змясціцца ў кораб з запасам месцы. Затым трэба вызначыцца з неабходным метражом. Стандартныя палукашка прадаюцца адрэзкамі па 2 м, але ёсць выключэнні - дызайнерскія палукашка, яны могуць быць цалкам рознай доўгія, мець розны знешні выгляд і па-рознаму мантавацца. Палукашак неабходна купляць з запасам у 2 м, пры куплі звяртаць увагу на замак, які павінен лёгка адкрывацца і закрывацца ўручную.\nСхаваць провада можна, калі закласці іх у тоўшчы сцяны, проштробив адмысловыя паглыбленні, ці схаваць у прасвет паміж сценкай і гіпсакардон. Гэта самы хуткі спосаб, але пры гэтым ён можа апынуцца вельмі дарагім.\nШтробление - пыльны і брудны працэс, і прадумаць тут усё трэба загадзя: якія драты неабходна схаваць, а якія пакінуць, у якіх месцах драты павінны выходзіць вонкі, магчыма, спатрэбяцца дадатковыя разеткі.\nКаналы для правадоў павінны ісці строга вертыкальна або гарызантальна, каб у далейшым не заблытацца і выпадкова не пашкодзіць кабель.\nНе забывайце, што ў тоўшчы сцяны ўжо знаходзіцца разводка правадоў (220 У), якія размешчаны перпендыкулярна уверх ад разетак і выключальнікаў да столі і дзе-то на расстоянии15 гл ад столі сыходзяцца ў гарызантальны паляць.\nКалі ж не адзін са спосабаў, пералічаных вышэй, вам не падыходзіць або няма магчымасці схаваць кабель, то ёсць варыянты, разлічаныя на багатую фантазію, а не на адмысловыя навыкі.\nДля пачатку трэба сесці, агледзецца і падумаць, што падыдзе менавіта для вашай кватэры. Да прыкладу, шнур можна замаскіраваць пад расліны, наляпіўшы зверху кветак. Або зусім схаваць кабель пад дыван або за карцінай. Малюнкі з шнура гэтак жа глядзяцца вельмі цікава і арыгінальна. Добрым крыніцай ідэй цалкам можа стаць будаўнічы магазін, дзе ёсць у наяўнасці тавары для саду.\nТэлевізар на сцяне: ответы на простыя, але немалаважныя пытанні\nНа якой дыстанцыі ад гледача павесіць тэлевізар?\nНайбольш выгадная дыстанцыя ад чалавека да тэлевізара складае 3-4 дыяганалі экрана, гэта значыць, калі экран тэлевізара роўны 20-ці цалям, глядзець яго неабходна на адлегласці 60-80 цаляў (1.5-2 метра). Гэтаму правілу абавязкова неабходна прытрымлівацца пры выкарыстанні плазменнага тэлевізара. ВК тэлевізары можна глядзець і з меншага адлегласці (2 дыяганалі), але пажадана ўсё ж выконваць вышэйпаказаную дыстанцыю.\nЗалежнасць дыстанцыі да тэлевізара ад яго дыяганалі\nНа якой вышыні лепш за ўсё павесіць тэлевізар?\nТэлевізар на сцяне трэба размяшчаць так, каб яго сярэдзіна была на ўзроўні вачэй. Гэта, прыблізна, метр ад падлогі. Пры гэтым неабходна ўлічваць вышыню канапы, крэслаў ці крэслаў, седзячы на якіх вы будзеце глядзець перадачы, таму, чым вышэй сядзення, тым вышэй неабходна вешаць тэхніку.\nВызначыць гэта можна і прасцей, проста сядзьце, як вам зручна, абапёршыся на спінку і зачыніце на некалькі хвілін вочы. Калі вы іх адкрыеце, то зірніце на сцяну, куды ваш погляд зваліцца па міжвольнаму жаданні, туды лепш за ўсё і павесіць тэлевізар, бо гэта значыць, што дадзенае месца найбольш зручна для вашага погляду.\nКалі ж вы хочаце аповесць тэлевізар у спальню, то вешаць яго трэба вышэй, бо глядзець яго зручней за ўсё лежачы.\nЦі можна вешаць тэлевізар на сцяну над камінам?\nВытворцы не раяць размяшчаць іх побач з крыніцамі цяпла. Таму мантаваць тэхніку над рэгулярна працуюць камінам ня пажадана. Але калі вельмі хочацца, то можна замерыць тэмпературу сцяны пры выключаным і пры ўключаным каміне. Калі тэмпература не змянілася або трохі паднялася, то тэлевізар можна смела вешаць.\nДызайн сцены пад тэлевізар - варыянты афармлення\nТэлевізійную сцяну звычайна афармляюць інакш, чым астатнія, вылучаючы яе з агульнага інтэр'еру пакоя, стварыўшы такі дэкор, каб сцяна не выглядала пусты. Ўзнікла нават такі панятак: "дызайн ТБ-сцены або ТБ-зоны".\nНайбольш папулярны варыянт афармлення - гэта аздабленне ўчастка або ўсёй паверхні іншым матэрыялам ці колерам. Да прыкладу, можна выкарыстоўваць шпалеры на тон святлей ці цямней, кантрасную тканіна або выкарыстоўваць для аздаблення панэлі, камяні або дошкі.\nАкрамя таго, можна мантаваць тэлевізар на пластыкавую або драўляную панэль або зусім выкарыстоўваць нішы і выступы. Існуе спецыяльная мэбля для рознай тэхнікі, якую таксама вельмі лёгка выкарыстоўваць у інтэр'еры.\nНайбольш папулярныя гіпсакардонныя канструкцыі, бо з дапамогай іх можна стварыць своеасаблівы арэол вакол тэхнікі. А вось нішу або сценку, на якой тэлевізар будзе вісець, неабходна адштукаваць так, каб уся канцэпцыя ў цэлым адпавядала правілам аздаблення памяшкання. У такім выпадку багаты дызайнерскі вопыт і правільны падыход павінны адыграць вядучую ролю.\nМатэрыялаў для аздаблення існуе гэтак жа шмат, як і саміх дызайнерскіх рашэнняў: фарба, шпалеры, абліцоўванне штучным або прыродным каменем, разнастайная плітка і многае іншае падыдзе для аздаблення і не паўплывае на якасць мацаванняў. Але пры гэтым для астатняй канструкцыі пажадана падабраць колеру, гарманавальныя з аздабленнем сцяны.\nСценка пад тэлевізар, фота прыклады\nБелая сцяна пад тэлевізар - фота Сценка пад тэлевізар у сучасным стылі фота Ніша пад тэлевізар у гасцінай фота Сцяна пад тэлевізар на мансардзе\n← Ўпрыгожыць сцяну сваімі рукамі - дадаць разыначку ў інтэр'ер\nАфармленне эркерных вокны - ідэі для розных памяшканняў →\nТытанавыя рыдлёўка: асаблівасці, моцныя і слабыя бакі\nЛожак - гарышча з канапай ўнізе: зручнасць і эканамічнасць\nSpace10 - незалежная лабараторыя інавацый IKEA\nУрокі дызайну: разнастайныя дываны ў інтэр'еры гасцінай\nПравільны сыход за бугенвиллией ў хатніх умовах


Около трех лет назад в Корытном открылось подворье Прощи | Осиповичи Online. Асiповiцкi край\nОколо трех лет назад в Корытном открылось подворье Прощи\nНа святым месцы\nКаля трох гадоў таму ў Карытным адкрыўся падворак Прошчы. Храм у гонар іконы Божай Маці “Спарыцельніца хлябоў” і першую літургію асвяціў епіскап Бабруйскі і Быхаўскі Серафім.\nЯк расказвае іераманах Даміан (Ліпчэўскі), царква ў Карытным існавала яшчэ ў 1746 годзе, але дакладна невядома, хто і калі яе пабудаваў. Дайшлі звесткі пра тое, што ў 1873 годзе на сродкі прыхаджан да храма была прыбудавана званіца.\nІшлі часы, мяняліся прыярытэты. У 30-х гадах мінулага стагоддзя храм закрылі, а настаяцеля разам з царкоўным старастам расстралялі.\nЦяперашні будынак узвялі побач з месцам разбуранай калісьці царквы. Найбольш ушаноўваецца тут ікона Божай Маці “Спарыцельніца хлябоў“. Гэты абраз напісаны спецыяльна для храма ў Карытным. Таксама ў царкве ёсць ікона прападобнага Амбросія Опцінскага з часціцамі яго нятленных мошчаў. Ён яшчэ пры жыцці блаславіў напісаць першы абраз Маці Божай “Спарыцельніца хлябоў”.\nНастаяцелем прыхода з’яўляецца іераманах Максім (Юндзіл). Ён, а таксама манаскае братэрства клапоцяцца пра абодва храмы. Службы ў Карытным праходзяць тры разы на тыдзень, на іх можна прыняць прычасць. А калі няма богаслужэнняў, сёстры чытаюць акафіст.\nУ час нашага візіту ў населены пункт на тэрыторыі храма сустрэлі манахіню Ефрасінню. Яна расказала, што наведаць гэта святое месца можна ў любы дзень, памаліцца, паставіць свечку. Сюды прыязджаюць цэлымі сем’ямі. Пакуль дарослыя знаходзяцца ў царкве, малыя гуляюць на дзіцячай пляцоўцы, абсталяванай каля храма. Тут многа кветак, прыгожа ў любую пару года. Нават чароды буслоў, журавоў і іншых птушак, пралятаючы міма, робяць круг над культавым будынкам, нібы аддаючы дань павагі.\nКультовые сооружения Осиповщины\nПредыдущая статьяСтэнлес — Осиповичи — 3:3\nСледующая статья30 октября в Университете гражданской защиты МЧС в online формате пройдет День открытых дверей


Як перад «Дажынкамі» можна скарыстаць досвед лідчан – RH.by\nЯк перад «Дажынкамі» можна скарыстаць досвед лідчан\n4 сакавіка 2011 г.\nРэдактар газеты Таварыства беларускай мовы «Наша слова», старшыня суполкі Таварыства ў Лідзе Станіслаў Суднік расказвае, як маладзечанцам можна пазбегнуць некаторых памылак у падрыхтоўцы да «Дажынак».\n– Ці можа Станіслаў Суднік даць нейкія парады, як пазбегнуць памылак у падрыхтоўцы да “Дажынак”?\n– Гледзячы каму іх даваць.\n– Гараджанам, уладам.\n– Уладам. Каб улады прыслухоўваліся да думкі грамадскасці. Да “Дажынак” у Лідзе перайменавалі некалькі вуліц. Зрабілі вуліцу Грунвальдскую, бульвар Гедзіміна, вуліцу Замкавую, праспект Перамогі. І вывесілі шыльды на рускай мове!\nЯ напісаў ліст старшыні райвыканкама. Той пазначыў: “Аўтар мае рацыю”. І ўсе шыльды замянілі на беларускамоўныя. Улада прыслухалася.\n– У Маладзечне беларускіх назваў дастаткова. Яшчэ за часамі Каханоўскага іх прынялі…\n– Так. Але сачыць трэба за моўным рэжымам. Бо зараз пачнуць абнаўляць. У нас калі спыталіся, чаму шыльды на рускай мове, то адказ быў такі, супраць якога наогул нічога не скажаш: “Лахануліся!”\nКаб вам не “лахануцца”, грамадскасці трэба адсочваць: плануецца замена шыльдаў, то якія шыльды і на якой мове робяцца?\nТое, што мы не змаглі зрабіць, можа Маладзечна зрабіць. Афармляўся аўтавакзал. Увесь аформілі па-беларуску. Гэта рабіла адна фірма. Другая фірма рабіла платформы і аформіла іх па-руску.\nЧыгуначны вакзал. Знадворку усё па-беларуску. Заходзім унутр, там – па-руску.\nСпартыўныя аб’екты. Лядовы палац. Аформлены па-беларуску. Спарткомплекс “Алімпія” побач – па-руску.\nАдбывалася так: “Як хто хоча, так той і вароча”. А грамадскасць не паспявала ў гэтую сітуацыю ўнікнуць. Кінатэатр “Юбілейны” зрабілі па-руску. Бібліятэку, музей, канешне ж, па-беларуску.\nАб’екты культуры трымаліся. Але як толькі адходзілі ад аб’ектаў культуры, узнікаў разнабой. Жадаю, каб маладзечанскай грамадскасці гэта ўдалося адсачыць і пазбегнуць… У апошні момант ніхто не будзе мець паняцця, дзе знайсці якія дакумент, праект. Калі будзе чалавек, які б адказваў у штабе “Дажынак” за моўны рэжым, было б лепей.\nУ Лідзе, прынамсі, беларускай мовы не паменшала. Стаўленне ў нашым райвыканкаме да беларускай мовы абсалютна нармальнае і амаль што ўсе валодаюць беларускай мовай. Калі не гавораць, то могуць гаварыць. І ніхто з гэтага праблемы ніякай не робіць.\nІ калі я як старшыня ТБМ уваходжу ў каардынацыйную раду палітычных партый і грамадскіх арганізацый пры Лідскім райвыканкаме – ёсць такая – і рыхтуецца план работы на наступны год, то мне даюць план на беларускай мове.\nМногае, канешне, залежыць ад кіраўнікоў устаноў. Той самай культуры. І калі душа чалавека, які адсочвае моўны рэжым, будзе балець, то і непаразуменняў не будзе, як у нас атрымалася з Палацам культуры. Унутры ўсё па-беларуску, а шыльда зверху – “Дворец культуры”.\nТакое пытанне не позна вам паставіць. Мы, калі чэсна, упусцілі. Але розніца паміж Лідай і Маладзечнам у тым, што вы з восені ўсё знаеце, а па Лідзе рашэнне толькі ў лютым было прынятае.\n– Я думаў, значна раней…\n– Так. У нас за тры гады да прыняцца рашэння старшыня выканкама на свой страх і рызыку пачаў рыхтаваць горад. Бралі крэдыты, музей, бібліятэку, вуліцы Наваградскую, Энгельса зрабілі загадзя. І многа праектаў зрабілі да таго, як “Дажынкам” далі старт.\nНам пашанцавала з мэрам, якому душа баліць горад і які горад любіць. Ён стараецца. Яшчэ ў нас куча нявырашаных пытанняў. І сёння адна просьба ў “верхнія рады” (Станіслаў Суднік усміхаецца – А.М.), каб мэра не забралі. Бо яшчэ трэба паставіць помнік Гедзіміну, аднавіць ратушу…\nУ Маладзечне ёсць над чым працаваць у плане моўнага пытання.\nПапярэдні артыкулСтаніслаў Суднік прысвяціў сваё жыццё войску і мове\nНаступны артыкулГарнізон у Гелянове: горад у горадзе\nНалічылі больш за 38 удараў нагамі і рукамі. Жыхара Маладзечаншчыны асудзілі на 15 год за забойства жонкі


У мэтах захавання макраэканамічнай стабільнасці беларускім уладам трэба адмовіцца ад практыкі павышэння зарплат у гэтым годзе, заявіў кіраўнік місіі МВФ Дэвід Хофман на прэс-канферэнцыі 28 красавіка.\nДля змякчэння «рызык неўпарадкаванай карэкціроўкі знешніх дысбалансаў патрабуецца неадкладна рэалізаваць больш рашучыя змяненні» ў эканамічнай палітыцы, сказаў ён.\n«У прыватнасці, у мэтах стрымлівання ўнутранага попыту і скарачэння дысбалансаў мэтавае крэдытаванне неабходна скарачаць значна хутчэй, чым прадугледжваецца цяпер, і не трэба далей павышаць заработную плату ў гэтым годзе», — падкрэсліў Дэвід Хофман.\n«Між тым, Нацбанку трэба дакладна адсочваць рызыкі ў банкаўскім сектары, у тым ліку і ў святле росту крэдытаў, якія не абслугоўваюцца, і інтэнсіфікаваць працу па стрымліванні росту валютных крэдытаў, што выдаюцца нехеджыраваным пазычальнікам», — сказаў кіраўнік місіі МВФ.\n«Місія вітае нядаўнае скарачэнне колькасці тавараў, што падлягаюць цэнавому кантролю, але важна будзе падтрымаць гэтыя намаганні за кошт інтэнсіфікацыі рэформ па іншых кірунках, каб палепшыць агульнае размеркаванне рэсурсаў», — рэкамендаваў прадстаўнік МВФ.\nДа канкрэтных крокаў у гэтым кірунку ён аднёс «фарміраванне плана дасягнення поўнага кампенсавання затрат за кошт тарыфаў на жыллёва-камунальныя паслугі і паслугі транспарту з дакладна ўстаноўленымі тэрмінамі рэалізацыі мерапрыемстваў».\nТаксама неабходны, сказаў Хофман, «канкрэтныя крокі па скарачэнні ролі дзяржавы ў эканоміцы, што павінна ўключаць у сябе хуткую паэтапную адмову ад сістэмы абавязковых мэтавых паказчыкаў для прадпрыемстваў і планы па прыватызацыі, якія заслугоўваюць даверу».


Як зрабіць аднасхільная навес з полікарбаната сваімі рукамі - Блог пра рамонт\nДвор прыватнага жылога ці дачнай хаты з часам абрастае гаспадарчымі пабудовамі, спрашчае побыт гаспадарам, будаўніцтва якіх, як правіла, адбываецца сваімі рукамі. Аднасхільная навес з полікарбанатной пакрыццём - найпростая канструкцыя, якая можа служыць у якасці альтанкі, месца захоўвання дроў, зместу машыны і іншых гаспадарчых патрэб. Полікарбанат надае пабудоў сучасны, прывабны выгляд, не патрабуючы фінансавых укладанняў і складанага сыходу. Гэты артыкул раскажа, як разлічыць, выканаць чарцяжы аднасхільныя падстрэшка з гэтага недарагога матэрыялу.\nПолікарбанат з'яўляецца сучасным высокатэхналагічным матэрыялам на аснове палімернага пластыка, які валодае ячэістай структурай. Гэты матэрыял прапускае святло, выпускаюць бясколерныя, каляровыя і ўзорыстыя вырабы. Навес і полікарбаната стане выдатнай дахам для альтанкі і гаража, прыбудаванага да хаты, або отдельностоящего збудаванні. Гэты матэрыял заваяваў папулярнасць дзякуючы наступным якасцях:\nЛёгкасць. Вага ліста полікарбаната ў 7-8 разоў лягчэй шкла такога ж памеру. Таму ён выкарыстоўваецца для будаўніцтва сваімі рукамі легковесных канструкцый, якія не патрабуюць грунтоўнага падмурка.\nГнуткасць. Лісты полікарбаната добра гнуцца без папярэдняй апрацоўкі, таму яны выкарыстоўваюцца для збудаванні арачнага падстрэшка, канструкцый круглявай формы. Гнуткасць гэтага матэрыялу дазваляе гнуць лісты сваімі рукамі без прымянення спецыяльнага інструмента.\nСвятлопранікальнасць. Полікарбанат прапускае да 87% сонечнага святла, пад дахам з гэтага празрыстага матэрыялу заўсёды светла і камфортна. У той жа час ён выдатна абараняе ад ультрафіялету і стварае прыемную цень.\nТрываласць. Лісты полікарбаната валодаюць высокай ударатрываласцю і апорнай здольнасцю, у некалькі разоў большай дадзеныя характарыстыкі ў шкла. Дзякуючы ячэістай структуры аднасхільная навес з полікарбанатной пакрыццём, сабраны сваімі рукамі, не праламаецца пад вагай снегу або пры трапленні граду.\nЗвярніце ўвагу! Вопытныя майстры адзначаюць выдатную шумаізаляцыйнымі здольнасць гэтага матэрыялу, дзякуючы якой нават у наймацнейшы лівень гук кропель не перашкаджае размовы і гучыць ціха. Якасны полікарбанат мае тэрмін службы да 25 гадоў.\nКанструкцыя аднасхільныя падстрэшка досыць простая для мантажу сваімі рукамі. Яна складаецца з апорных слупоў, кроквенных фермаў, лачання і ўласна полікарбанатной пакрыцця. У будаўнічых крамах прадаюць гатовыя камплекты для самастойнай зборкі, аднак, самому разлічыць і зрабіць чарцяжы не надоўга складаней. У працэсе стварэння праекта ўлічваюцца наступныя фактары:\nЎхіл падстрэшка. Гэты параметр вызначаюць, ацэньваючы кліматычныя ўмовы зоны будаўніцтва. Для рэгіёнаў, якія характарызуюцца вялікай снеговой нагрузкай, будуюць навесы з ухілам 35-45 градусаў, каб прадухіліць разбурэнне пахілу пад вагай снежнай шапкі ў зімовы перыяд. У выпадку, калі мясцовасць славіцца перарывістымі вятрамі, майструюць больш спадзістыя навесы з ухілам не больш за 20-25 градусаў. У сярэдняй паласе Расіі добра сябе паказваюць канструкцыі з вуглом нахілу пахілаў 30-35 градусаў.\nКроквенная сістэма. Кроквы і лачанне падстрэшкаў выконваюцца з драўніны або прафіляваных металічных труб. Драўніна мае меншы тэрмін эксплуатацыі, так як дрэнна супрацьстаіць ўздзеяння вільгаці, яе апрацоўваюць антысептычнымі сродкамі і пакрываюць фарбай. Лачанне з металу - больш ўдалы варыянт для збудаванні падстрэшкаў, яна лягчэй і даўгавечней.\nВыгляд полікарбаната. У асартыменце будаўнічых крам маюцца лісты полікарбаната розных колераў і з рознай структурай. Гэты матэрыял адрозніваецца багатым выбарам расфарбовак і фактур. Для навесаў і альтанак выкарыстоўваюць полікарбанат зялёнага, сіняга або бронзавага колеру. Халодныя адценні ствараюць адчування прахалоды і свежасці.\nРазмяшчэнне. Аднасхільныя дахавыя канструкцыі могуць быць прыбудовамі да асноўнага хаце або стаяць у баку. Будаўніцтва прыбудаваных падстрэшкаў дае магчымасць зэканоміць на апорных слупах і абараніць збудаванне ад ветру з аднаго боку.\nВажна! Кроквенныя фермы аднасхільныя падстрэшка ўяўляюць сабой трохкутную канструкцыю, падстава якой роўна шырыні падстрэшка, а гіпатэнуза адпавядае даўжыні пахілу. Каб абараніць ліст полікарбаната ад пашкоджанняў і прагібаў, будуецца лачанне, крок якой не перавышае 40-50 гл.\nМантаж аднасхільныя падстрэшка з полікарбаната сваімі рукамі займае не больш за 1 дня, ён можа выконваецца адным работнікам, аднак, дапамогу ў гэтай справе не пашкодзіць. Для зборкі спатрэбіцца стандартны набор інструментаў, у які ўваходзіць зварачны апарат, шуруповерт, ножовка па метале або балгарка. Працэс будаўніцтва выглядае наступным чынам:\nПершы этап будаўніцтва - падрыхтоўка пляцоўкі. З месца, дзе будзе размяшчацца збудаванне, прыбіраюць усё смецце, камяні, выкарчоўваць буйныя расліны. Будаўнічы ўчастак выраўноўваюць з дапамогай пяску, грунту Ці жвіру.\nЗ дапамогай мернай стужкі або рэйкі, шнура і калок выконваюць разметку будучага падстрэшка, вывяраючы куты паміж бакамі з дапамогай будаўнічага ўзроўня. Калкамі пазначаюць размяшчэнне слупоў.\nНаступная фаза мантажу - бурэнне адтулін пад апорныя слупы пабудовы. Мінімальная колькасць слупоў для падстрэшка невялікі плошчы - 4 штукі, але чым збудаванне больш, тым больш апор спатрэбіцца. Крок паміж імі павінен складаць 1,2-1,5 м. Адтуліны ў грунце праробліваюцца ручным свідрам на глыбіню прамярзання глебы, гэта значыць на 0,6-0,8 м.\nУ адтуліны засынаюць пясчана-жвіровую сумесь, усталёўваюць апорныя слупы і заліваюць бетонным растворам. Апоры, размешчаныя па адным баку, павінны быць вышэй за іншых, каб забяспечваўся ўхіл пахілу.\nВяршыні стоек злучаюць верхняй абвязкай, якая вырабляецца з металічнага профілю або труб. Мацаванне выконваюць з дапамогай зваркі або кранштэйнаў. Кроквенныя фермы зварваюць на зямлі і прыварваюць да абвязкі. Па-над крокваў прыварваюць лачанне.\nЛісты карбанату абразаюць да патрэбнага памеру, праробліваюць у іх адтуліны для мацавання, усталёўваюць на пахіл знізу ўверх, фіксуючы тэрма-шайбамі. Стыкі полікарбаната злучаюцца з дапамогай спецыяльнага профілю.\nВажна! Усе швы на каркасе падстрэшка, пакінутыя пасля зваркі, зачышчаюць сваімі рукамі, затым грунтуюць. Металічныя дэталі пакрываюць ўстойлівай фарбай для дадатковай абароны ад карозіі. Краю карбанату падляпляюць армаваным скотчам.\nПредыдущаяШто лепш для даху ондулин ці металадахоўка - відэа і фота\nСледующаяЯкімі могуць быць сучасныя платы\nЯк зрабіць надзейнае і даўгавечнае агароджу ўчастка:


«Кібер Партызаны» абяцаюць «хістаць рэжым», пакуль не ўпадзе | Новы Час\n«Кібер Партызаны» распавялі ў інтэрв'ю «Еўрарадыё», што дзяржсайты — гэта так, забава.\n«Кібер Партызаны» навялі шораху ў беларускім сегменце інтэрнэту. Хакеры спрабуюць «пакласці» інфармацыйныя сістэмы розных дзяржорганаў і ўжо аб'яўлялі аб атаках на мытны камітэт, сістэму АРІП, сайт МУС і іншыя інфармацыйныя рэсурсы.\nХто гэтыя людзі, ці ёсць у іх кіраўнік, адкуль яны «працуюць»? Усе гэтыя пытанні пакуль што застаюцца без адказу. Еўрарадыё ўдалося раскруціць «Кібер Партызан» на невялікае інтэрв'ю.\nЕўрарадыё: Як бы вы вызначылі сябе?\nПартызан: Вызначэнне нас — супраціў, віртуальны пратэст, кіберфронт. Мэта — аднавіць справядлівасць, націснуць на рэжым Лукашэнкі, каб той хутчэй вызваліў нашу краіну.\nЕўрарадыё: Якія вашыя далейшыя намеры? Калі вы зразумееце, што час згортвацца?\nПартызан: Мы збіраемся сфармаваць кіберсуполку, з якой не зможа даць рады састарэлая сістэма «саўка». Актыўнасць будзе павялічвацца. Калі мы даможамся змены ўлады, то пераключым тумблер у рэжым стварэння.\nЕўрарадыё: Як доўга вы плануеце «хістаць рэжым»?\nПартызан: Пакуль не ўпадзе. Нас пакуль не ўспрымаюць сур'ёзна, але ўсё ідзе сваім парадкам. У адваротным выпадку мы дойдзем да грашовых аперацый, а пакуль былі толькі папярэджанні.\nЕўрарадыё: Супраць каго накіраваны вашыя атакі? Як вы выбіраеце мэты?\nПартызан: Некарэктнае пытанне. Выбіраем паслядоўна.\nЕўрарадыё: Ці варта шараговым грамадзянам Беларусі баяцца кіберпартызан?\nПартызан: Не, не варта, і мы адчуваем падтрымку большасці. Нават калі мы прыносім нязручнасці, то яны часовыя.\nЕўрарадыё: Як бы вы ацанілі абарону сайтаў беларускіх дзяржорганаў?\nПартызан: Калянулявая. Дзяржаўныя сайты — гэта так, забава.\nЕўрарадыё: Як, па-вашаму, улада, якая змагаецца за выжыванне, будзе рэагаваць на кібератакі?\nПартызан: Адкажу пытаннем на пытанне: а як яна можа рэагаваць?\nЕўрарадыё: Ці сустрэлі вы нейкі сур'ёзны супраціў з боку дзяржаўных кіберабаронцаў?\nПартызан: Не, не сустрэлі. Нават паклалі іх сайты ў тым ліку.\nЕўрарадыё: Хочаце яшчэ што-небудзь дадаць?\nПартызан: Так. БелТА будзе нашай.\nПаводле інфармацыі Еўрарадыё, на актыўнасць «партызан» ужо звярнулі ўвагу ў Кіраўніцтве справамі прэзідэнта. Орган улады падрыхтаваў «план мерапрыемстваў» па абароне сваіх сайтаў у сувязі з «узнікненнем у апошні час шкоднага ўздзеяння на афіцыйныя сайты дзяржаўных органаў і арганізацый».


27 верасня ў Гродне прыплывуць караблі вікінгаў\n23.08.2014 / 22:24\n27 верасня ў Гродне прыплывуць караблі вікінгаў 2\nПершы міжнародны суднаходны фестываль раннесярэднявечнай культуры «З вараг у грэкі» пройдзе ў Гродзенскай вобласці 21-27 верасня. Яго шлях праляжа па Нёмане з Бярозаўкі праз Масты ў Гродна. У кожным горадзе будзе зроблена «Вялікая стаянка» варажскага лагера ў якасці жывой выставы раннесярэднявечнага побыту.\nТэматыкай фестывалю «З вараг у грэкі 2014» з'яўляецца аднаўленне ў максімальна поўным аб'ёме суднаходнага ладу народаў раннесярэднявечнага перыяду IX - XI стст. («Эпоха вікінгаў»). Асаблівасцю мерапрыемства з'яўляецца адсутнасць прывязкі да адной мясцовасці, г.зн. дадзенае мерапрыемства ўяўляе сабой гістарычнасць чаўновую экспедыцыю з прыпынкамі варажскага флота ў прыбярэжных населеных пунктах.\nБеларуская каманда прадставіць гледачам карабель «Яцвяг», будаўніцтва якога завяршаецца. Ён уяўляе сабой малую баявую ладдзю, рэканструкцыю нарвежскага карабля вікінгаў Х стагоддзя «Гокстад» ў 14-метровым выкананні. На «Яцвягу» ў плаванне адправіцца зборная каманда з 15 чалавек, яе ўзначаліць прадстаўнік брэсцкага вайскова-гістарычнага клуба «Паўночны дзік». Арганізатары абмяркоўваюць удзел яшчэ як мінімум двух караблёў з Расіі і Украіны.\n«Вялікія стаянкі» «З вараг у грэкі 2014» пазнаёмяць наведнікаў з культурай усходніх славянаў, балтаў і скандынаўскіх вікінгаў. Плануецца ладзіць кірмашы, воінскія спаборніцтва дружыннікаў, майстар-класы, фаер-шоу. У варажскіх лагерах будзе гучаць жывая сярэднявечная музыка: запланаваны ўдзел мінскай фолк-групы Hard Wood (у Бярозаўцы) і ўкраінскай Spiritual Seasons (у Гродне). Падчас стаянак будзе арганізаванп стрэльбішча, дзе гледачы змогуць убачыць і выпрабаваць кідальную зброю вікінгаў і славянаў. Фестываль задуманы як штогадовае міжнароднае мерапрыемства, якое, у сваю чаргу, кожны год будзе арганізоўвацца на розных суднаходных шляхах таго часу, тым самым адраджаючы легендарны шлях «з варагаў у грэкі», у тым ліку і магчымыя яго адгалінаванні.\nСёлета флот фестывалю пачне сваё падарожжа 21 верасня з горада Бярозаўка, дзе «Вялікая стаянка» і будзе адкрыта для наведнікаў увесь дзень. Другі «Вялікі стаянкай» фестывалю з'яўляецца горад Масты, куды 24 верасня варажскі флот прыбудзе ў першай палове дня. Заключнай «Вялікай стаянкай» фестывалю з'яўляецца Гродна. Флот удзельнікаў паходу прыбудзе да месца стаянкі 27 верасня, і ўвесь дзень будзе адкрыты для наведнікаў.\n24.08.2014 / 00:27\nponemanu - гэта на якой мове?


Самуіл Захаравіч Слонім — Вікіпедыя\nСамуіл Захаравіч Слонім\n30 верасня 1888(1888-09-30)\n31 кастрычніка 1937(1937-10-31) (49 гадоў)\nНавукова-даследчы інстытут прамысловасці БССР[d]\nУ Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Слонім (значэнні).\nСамуіл Захаравіч Слонім (30 верасня 1888, Сянно, Магілёўская губерня, цяпер Віцебская вобласць — 31 кастрычніка 1937, НКУС, Менск) — беларускі эканаміст, спецыяліст у галіне эканамічнай тэорыі.\nЗ купецкай сям’і. Атрымаў вышэйшую адукацыю. У 1905—1917 гадах член партыі меншавікоў. У 1920 годзе ўступіў ва УКП(б). У 1920-х гадах — дацэнт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (у 1926—1928 гадах — намеснік дырэктара) і Камуністычнага ўніверсітэта Беларусі, у 1928—1930 гадах — намеснік наркама асветы БССР, у 1930—1936 гадах — дырэктар Навукова-даследчага інстытута прамысловасці БССР. Пражываў у кватэры № 44 Дома спецыялістаў па вул. Савецкай у Менску.\nАрыштаваны 29 жніўня 1936 года ва ўласнай кватэры. 5 кастрычніка 1936 года асобай нарадай пры НКУС асуджаны за «контррэвалюцыйную трацкісцкую дзейнасць, антысавецкую агітацыю і сувязь з польскай разведкай» да 5 гадоў ППК. 30 кастрычніка 1937 года ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда СССР справа Слоніма была перагледжана, а ён прыгавораны да ВМП з канфіскацыяй маёмасці. Расстраляны. Рэабілітаваны 11 жніўня 1956 года. Асабовая справа С. № 7100-с з фотаздымкам захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.\nСЛОНІМ Самуіл Захаравіч // Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі. Энцыклапедычны даведнік у 10 тамах (15 кнігах). Т. 3. Кніга 2 / Укладальнік Л. У. Маракоў. — Мн., 2005.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Самуіл_Захаравіч_Слонім&oldid=3669919"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 15:30, 19 ліпеня 2020.


Тройчы «Троіца» плюс адна кніга: юбілейны канцэрт Івана Кірчука і кампаніі — Generation.by\nІван Кірчук — фольк-машына ў дзеяньні\nМоладзь з псыхадэлічнымі завушніцамі ў строях усіх колераў пэйзажу захаду над Гангам, побач — сталейшае пакаленьне ў афіцыёзных пінжаках ды сукенках. Бачна, што людзі прыйшлі ні куды-небудзь, а на сьвята да самога Івана Іванавіча Кірчука — нязьменна сівабародага вяшчуна беларускага фольку і лідэра «Троіцы».\n«Калі не глядзець на колькасьць удзельнікаў, то „Троіца“ гучыць як цэлы аркестар», — намякнулі вядучыя на галоўную фішку гурту, адкрываючы канцэрт: бясконцую колькасьці музычных інструмэнтаў з усіх населеных кантынэнтаў, у атачэньні якіх спадар Кірчук і творыць касьмічную дзею, што завецца ў народзе канцэртам «Троіцы».\nМузыкі на сцэне, і містэрыя, створаная са сьвятла, гукаў і вобразаў, пачалася. Сьвяточнае інтра і дзьве новых песьні для пачатку. Потым знаёмае-старое-любімае.\nКірчук амаль не размаўляе з публікай: дзякуе, аб’яўляе наступную песьню, дадаючы крыху аб яе прызначэньні, і зноўку — музыка.\nСпантанна канцэрт падзяляецца на тры часткі: асноўная і два выхады «на біс». Разам зь інтра музыкі адыгралі 22 песьні. Цікава, што амаль усе яны дзіўным чынам аб’ядналіся паміж сабой, утваралі дыптыхі, трыптыыхі. Адзіную плынь, суцэльны паток. Інструмэнты быццам размаўляюць паміж сабой. Зачыняеш вочы — і птушкі сьпяваюць на летнім лугу, шапацяць дрэвы, зьвіняць ручаі. І над усім гэтым — голас. То магутны, быццам з самых глыбіняў зямлі, то пяшчотны, цякучы, як вада.\nБубен-сэрца ніколі не пераставаў біцца, дудкі-званочкі гучалі то спакойна, то адрывіста, быццам чалавечае дыханьне.\n«Шукаеце песьні пад заказ — ідзіце ў рэстаран»\nДобра адладжаны гук — рэдкі падарунак, і тут не абышлося безь цяжкасьцяў. Але атмасфэра ўсё роўна была створаная. І на дзьве гадзіны зал пераўтварыўся ў прастору сустрэчы мінулага і будучыні, на хісткім мосьце цяперашняга.\n«Рэчанька!!!» — гучыць з апошняга шэрагу.\n«Мы праграму рыхтавалі спэцыяльна, — кажа Кірчук, — шукаеце песьні пад заказ — ідзіце ў рэстаран».\nСапраўды, праграма не звалілася зь неба. Кожная песьня на сваім месцы. Жалобныя цягучыя вясельныя галашэньні чаргуюцца з бойкімі жартаўлівымі карагоднымі.\nЛюдзі прынесьлі кветкі. Збольшага ружы — белыя і чырвоныя. Два разы публіка апладзіравала стоячы. Два разы музыкі вярталіся, каб іграць яшчэ. Апошняя песьня — «Журавы», і вось яны выходзяць каб пакланіцца. Некалькі сэкундаў стаяць, прыкладаючы рукі да сэрцу і сыходзяць — да новай сустрэчы.\nЯшчэ адзін падарунак — кніга «Аўтабаны і мэнэстрэлі». Гэта дзёньнік Івана Кірчука, на старонках якога падарожжы гурта ў розных складах, шматлікія музычныя фэстывалі, вершы і казкі аўтара.\nДля тых, хто набыў кнігі і дыскі — «раздача аўтографаў». Астатнія сьпяшаюцца ў гардэроб, але павольна, каб не згубіць тое адчуваньне, якое так складана словамі перадаць.\nГлядзіце таксама Фотарэпартаж зь юбілейнага канцэрту «Троіцы» ў к/з «Мінск»\nTroitsa,\tканцэрты,\tмузыка\nКаця Кузіна 10:43, 17/11/2009 | Цікавосткі |


Галоўная АЗІЙСКА-АКЯЙСКІЯ ФУТБОЛЬНЫЯ АПАВЯДАННІ Футбалісты Акіяніі Аарон Муй Дзяцінства Гісторыя Плюс Untold Біяграфія Факты\nLB прадстаўляе поўную гісторыю генія паўабароны, які найбольш вядомы пад мянушкай; "Гладкая галава". Наша гісторыя дзяцінства Аарона Муя плюс невыказаныя факты біяграфіі прыводзіць вам поўны справаздачу аб прыкметных падзеях з часоў дзяцінства і да цяперашняга часу.\nАналіз біяграфіі Аарона Муя ўключае яго гісторыю дзяцінства, ранняе жыццё, бацькоў, сямейнае паходжанне, жонку (Нікола Муі), лад жыцця, кошт і асабістае жыццё.\nТак, усе ведаюць пра ягоныя лідэрскія здольнасці, але мала хто лічыць, што Біяграфія Аарона Муя вельмі цікавая. Зараз без далейшага разумення, пачнем.\nГісторыя дзяцінства Аарона Муя - Ранні перыяд жыцця і сям'я:\nАарон Франк Mooy нарадзіўся ў дзень 15th верасня ў Сіднэі, Аўстралія. Пасля нараджэння ён быў названы Аарон Кульман, а не Аарон Муй. Яго галандскі маці змяніў сваё прозвішча, калі яна аддзеленая ад свайго бацькі, калі трохі Mooy быў малы. На самай справе, Mooy толькі бачыў свайго бацьку толькі адзін раз - і то толькі на кароткі час, калі ён быў малым.\nСарамлівы, светлавалосы малы палюбіў футбол, і яго захапленне выхоўвалі яго бацькі. У той час ён захапляўся праглядам аўстралійскага начнога футбола (Прэм'ер-лігі) па тэлевізары і злуецца на гэта.\nMooy нават пайшоў бы на рынкі і ўзяў бы майкі прэм'ер-лігі "Манчэстэр Юнайтэд". Дэвід Бэкхэм быў яго ўлюбёным, калі б ён быў на тэлебачанні, Аарону давядзецца глядзець. Пасля прагляду Бэкхэма ён будзе практыкаваць штрафныя ўдары і рабіць выгляд, што быў ім.\nПаколькі футбол стаў важнай часткай яго дзяцінства, Аарон не мог перастаць думаць стаць футбалістам. Каб пачаць юнацкую кар'еру, ён далучыўся да Інстытута спорту Новага Паўднёвага Уэльса (NSWIS), размешчанага ў Алімпійскім парку Сіднэя.\nMooy накіроўваўся па пракладзеным шляху для многіх футбалістаў і пакуе сваё жыццё ў маладым узросце, каб пераследваць свае мары. Ён пакінуў Аўстралію ва ўзросце 15 з сонцам беленай замкі і пякучым жаданнем як намалявана ніжэй.\nЁн пачаў сваю кар'еру ў Еўропе моладзевым навукоўцам у "Болтан Уондэрэрс" пасля таго, як яго заўважыў Крыс Салі. Аарон Муй адхіліў працяг кантракту з "Болтанам" у ліпені 2010 года ў пошуках большага футбола.\nПазней ён далучыўся Шатландская Прэм'ер-ліга клуб Сэнт-Мірэн 23 кастрычніка 2010 г. Шока, Моу пазней прамяняў Англію на Шатландыю, перш чым вярнуцца дадому ў 2012 г., каб далучыцца да заходніх сіднэйскіх вандроўнікаў у А-лізе.\nУ 2016 годзе ён быў накіраваны назад у Англію, каб гуляць за «Манчэстэр Сіці». Там ён перайшоў ад пазыкі да пастаяннага пераезду ў Хадэрсфілд. Астатняе, як кажуць, цяпер ужо гісторыя.\nХто такі Нікола Муй? Жонка Аарона Муя:\nАарон Муі сустрэў каханне свайго жыцця ў 2011 годзе, калі знаходзіўся ў шатландскай камандзе "Сэнт-Мірэн", Аарон і Нікола вырасла разам каханне і гармонія. Яны лічаць, што іх адносіны як вечнае прыгода.\nЯк і ў любога новага бацькі, жыццё Аарона Муя змянілася, калі нарадзілася яго першае дзіця. У момантаў глыбокага роздуму ў аўстралійскай зоркі было больш, чым у большасці прычын. Мы кажам вам, чаму ...\nПаводле яго слоў,… «Цяпер, калі ў мяне нарадзілася дзіця (Скайлар), я разумею, як моцна я люблю свайго дзіцяці. Гэта ўжо смешна. Для яго не хочуць бачыць мяне, як і майго тату.\nНасамрэч я не разумею. Я зараз шчаслівы. Гэта ў мінулым, я больш не хачу пра гэта думаць. Раней я ўвесь час думаць пра футбол, і калі ў мяне была дрэнная гульня я думаю пра гэта на працягу некалькіх дзён. Цяпер у мяне ёсць дзіця, і ён прымае мяне ад яго, «» Аарон сказаў Mooy.\nБылы Заходні Сіднэй Уондерерс і Melbourne City зорка ўпершыню сустрэліся Nicola ў 2011 і быў ўсхваляваны, каб звязалі сябе вузамі шлюбу. «Нарэшце яна мая жонка! Які дзіўны дзень " ён пісаў на Instagram.\nСямейнае жыццё Аарона Муя:\nНягледзячы на свае сямейныя ўзрушэнні, Муі вырас у любячай сям'і, а яго мужная мама забяспечвала касцяк разам з клапатлівым айчымам Аланам Тодам, якога Аарон вельмі любіць. Бацька Аарона па бацьку нарадзіўся ў Германіі.\nКалісьці Аарон вырашыў сустрэцца са сваім сапраўдным бацькам, калі хацеў, каб ён падпісаў графу свайго галандскага пашпарта, які яшчэ не атрымаў.\nЯк Аарон кладзе яго; «Я сустрэў яго аднойчы, каб прымусіць яго падпісаць формы для майго галандскага пашпарта, гэта быў адзіны раз,» Mooy сказаў ...«Гэта было як раз перад тым, як адправіўся ў Англію, так што я, магчыма, 14. Гэта было вельмі кароткім «.\nКалі ён сустрэў свайго брата: Пасля таго, як ён быў у гандлёвым цэнтры з некаторымі хлопчыкамі Western Sydney перадзвіжнікаў і гэты хлопец падышоў да яго і сказаў: «Прывітанне Я Кульман, мы маем той жа тата і мама атрымала фатаграфіі з вас, як дзіця".\nАарон Муі сказаў ..."Я быў у шоку, няма слоў, вельмі нязручна. Я ведаў, што ён меў дзяцей, але я паняцця не меў, колькі або ўзросту. Я не думаю, што я калі-небудзь з ім пагаварыць. Нават у дзяцінстве я не хацеў ведаць яго, я заўсёды быў трохі расчараваны, гэта было так доўга без яго маючы ніякага кантакту. На самай справе, мае першыя ўспаміны гуляюць у футбол Carlingford Redbacks з маім айчымам у якасці трэнера. «»\nАсабістае жыццё Аарона Муя:\nАарон Муй мае наступны атрыбут да яго асобы.\nМоцныя бакі Аарона Муя: Ён лаяльны (у адносінах і ў кар'еры), аналітычны, добры, працавіты і вельмі практычны.\nСлабыя бакі Аарона Муя: Ён непакоіцца вельмі шмат і можа працаваць ўвесь дзень без люфта.\nШто Аарон Муй любіць: Галенне яго валасінкі, жывёлы, здаровае харчаванне, кнігі, прыроду і чысціню\nШто Аарон Муй Не спадабалася: Грубасць, з просьбай аб дапамозе, якая займае цэнтральнае месца.\nТакім чынам, Аарон - той, хто заўсёды будзе звяртаць увагу на самыя дробныя дэталі, і яго глыбокае пачуццё чалавечнасці прымушае яго быць вельмі асцярожным у жыццёвых адносінах.\nФакты татуіроўкі Аарона Муя:\nMooy з'яўляецца галандскага спадчыны, а таксама на яго левым плячы, у яго ёсць словы «Левен, Лахен, Ліефдэ» татуіроўкі, якія пераводзяць у «Жыві, кахай, смяйся», Яго маці, Сэм, мае адны і тыя ж словы на яе запясце.\nАарон Муі Невыказаныя факты біяграфіі - Ён пайшоў у тую ж сярэднюю школу, што і Гары Кьюэл:\nWestfield Sports High, таксама вядомы як Fairfield Football Factory, мае рэпутацыю вытворцы самых таленавітых зорак спорту ў Аўстраліі. Кьюэлл быў выпускніком сярэдняй школы, і так быў Mooy.\nАарон Муі Невыказаныя факты біяграфіі - Песня на яго гонар:\nГладкая галава Му - тэма спеваў Хадэрсфілда. Спяваецца на мелодыю хіта Boney M 1978 г. Гэта ідзе так ...\n«Ура! Ура! Гэта свята Холі! ", песня ідзе, «Аарон Mooy, Аарон Mooy. Аарон, Аарон Mooy. Ён не атрымаў ніякіх валасоў, але мы не клапоцімся. Аарон, Аарон Муй «.\nАарон Муй Бія - упершыню з 1972 года дапамог Хадэрсфілду далучыцца да EPL:\nУ гэтым сезоне "Хадэрсфілд Таун" не заслужыў павышэнне ў Прэм'ер-лігу, але, калі Моа ўплятаў сваю магію ў паўабарону, клуб упершыню за 45 гадоў вярнуўся ў першую лігу.\nПа дарозе Муі забіў чатыры мячы, у тым ліку найважнейшы пенальці супраць Рэдынга ў апошняй гульні сезона 2016-17.\nФАКТ Праверыць: Дзякуй, што прачыталі нашу гісторыю дзяцінства Аарона Муя, а таксама незразумелыя факты біяграфіі. У LifeBogger мы імкнемся да дакладнасці і справядлівасці. Калі вы бачыце ў гэтым артыкуле нешта не так, калі ласка, дайце каментарый альбо звяжыцеся з намі !.\nХадэрсфілдзе Футбол Diary


Крыштыяну Раналду — Вікіпэдыя\n5 лютага 1985 (30 гадоў)\nнападнік, атакавалы паўабаронца\n5 кастрычніка 2013.\n11 кастрычніка 2013.\nКрыштыя́ну Рана́лду душ Са́нтуш Авэ́йру (па-партугальску: Cristiano Ronaldo dos Santos Aveiro; нарадзіўся 5 лютага 1985 году ў Фуншал, Партугалія) — партугальскі футбаліст, нападнік клюба «Рэал Мадрыд» і нацыянальнай зборнай Партугаліі, капітанам якой зьяўляецца. Самы дарагі футбаліст у сьвеце за ўсю гісторыю футбола — за ягоны пераход з «Манчэстэр Юнайтэд» у «Рэал» абышоўся мадрыдзкаму клюбу больш за 83 млн фунтаў стэрлінгаў. Лічыцца адным зь лепшых футбалістаў сучаснасьці.\nРаналду быў прызнаны лепшым маладым гульцом чэмпіянату Эўропы 2004 году. Крыштыяну зьяўляецца чэмпіёнам ангельскай Прэм’ер-лігі сэзонаў 2006—2007, 2007—2008 і 2008—2009 гадоў. Некалькі разоў станавіўся лепшым гульцом ангельскай лігі. У сэзоне 2006—2007 гадоў дайшоў з «Манчэстэр Юнайтэд» да паўфіналу Лігі чэмпіёнаў, а ў наступным сэзоне выйграў у фінале ў лёнданскага «Чэлсі». У 2008 годзе быў прызнаны лепшым футбалістам году ў клюбным эўрапейскім футболе паводле вэрсіі УЭФА й лепшым гульцом Лігі чэмпіёнаў, атрымаўшы «Залаты мяч» як лепшы футбаліст Эўропы й ўзнагароду «Гулец году ФІФА» як лепшы футбаліст сьвету.\n2.3 «Манчэстэр Юнайтэд»\n2.4 «Рэал Мадрыд»\n2.5 Міжнародная кар’ера\nКрыштыяну нарадзіўся ў сям’і Марыі Далорэш душ Сантуш Авэйру й Жазэ Дыніша Авэйру, ён быў чацьвёртым дзіцем у сям’і пасьля старэйшага брата Угу, які нарадзіўся ў 1975 годзе, і дзьвюх сясьцёр, Эльмы (нарадзілася ў 1974 годзе) і Ліліяны Каці (нарадзілася ў 1976 годзе). Ліліян Каця — сьпявачка, якая выступае ў Партугаліі пад сцэнічным імем «Ronalda». Другое імя, дадзенае Крыштыяну пры нараджэньні, Раналду, для Партугаліі досыць рэдкае. Бацькі назвалі хлопчыка ў гонар Рональда Рэйгана, бо бацька Крыштыяну быў прыхільнікам былога амэрыканскага прэзыдэнта.\nУ дзяцінстве любімай камандай Раналду была «Бэнфіка». У васьмігадовым узросьце ён гуляў за аматарскую каманду «Андарынья», у якой працаваў ягоны бацька. У 1995 годзе Крыштыяну падпісаў кантракт зь мясцовым клубам «Насьёнал». Пасьля пераможнай кампаніі ў «Насьёнал» Раналду адправіўся на трохдзённы прагляд у «Спортынг», па выніках якога заключыў кантракт зь лісабонскім клюбам.\n«Спортынг»[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nУ 1997 годзе Раналду перайшоў у моладзевую акадэмію «Спортынг». Ён стаў адзіным футбалістам у гісторыі клюба, якія згулялі за ўсе склады «Спортынгу» — да 16, да 17, да 18 гадоў, рэзэрвовую й асноўную каманды — на працягу аднаго сэзону. Ён дэбютаваў за дарослы склад «Спортынгу» 15 жніўня 2001 году ў таварыскім матчы супраць лісабонскага «


ГЦБС г.Гродно 2014\nНарадзіўся Уладзімір Васільевіч Церабун 11 красавіка 1946 г. у вёсцы Несцяняты Гродзенскай вобласці. Ён быў малодшым з шасці дзяцей у бацькоў. Хутка сям'я пераехала ў Смаргонь. Васіль Карнілавіч і Антаніна Антонаўна былі простымі людзьмі, шмат працавалі па гаспадарцы, бацька быў пілатачыльшчыкам на мясцовым лесазаводзе.\nБацькі Антаніна Антонаўна і Васіль\nУладзімір Васільевіч успамінае, што бацькі надавалі дзецям шмат увагі. Асабліва малодшым - Юрасю і Валодзю. Бацька бачыў іх здольнасці да выяўленчага мастацтва, музыкі і падтрымліваў гэта, як мог. Спачатку ён дастаў недзе для дзяцей скрыпку. Потым купіў акардэон, а крыху пазней нямецкае фартэпіяна з кандылябрамі.\nДзеці заўсёды знаходзілі нейкі занятак. Уладзімір займаўся ігрой на балалайцы і за сваю ігру на аглядзе-конкурсе ў Гродна атрымаў у падарунак фотаапарат. Першыя фотаздымкі аказаліся вельмі ўдалымі - так пачаў займацца фатаграфіяй. Неяк школьнік Валодзя разам з пяццю сябрамі пайшоў разгружаць вагон з цэментам. Атрымалі хлопцы па 120 рублёў - вялікія грошы на той час. Ён іх страціў на фотапавелічальнік, які лічыўся тады вялікай раскошай. Мастацтвам фатаграфіі Уладзімір Васільевіч займаецца і зараз, а гэта ўжо больш за 50 гадоў.\nЮрый і Уладзімір разам з бацькамі\nЯшчэ адным захапленнем малодшых братоў былі авіямадэлі. За 50 капеек можна было набыць кардонную каробку з дэталямі, каб самастойна сабраць планёр. Пазней збіралі параход, займаліся ракетабудаваннем, рабілі змеяў і пускалі з іх парашуты.\nСям’я Церабуноў (злева направа): Канстанцін, Юрый, Надзея, Мікалай, Міхаіл, Уладзімір. У цэнтры сядзіць бацька, Васіль Карнілавіч. 1981 ці 1982 год. Смаргонь\nВучыўся Уладзімір Церабун ў СШ № 1 г. Смаргонь. У школе і прыйшло захапленне скульптурай, чаму, магчыма, садзейнічала знаёмства з самадзейным майстрам з Залесся Аляксандрам Іванавічам Жываевым. Ён заўважыў здольнасці хлопчыка, даў яму першыя ўрокі майстэрства. Тады і з'явіліся ў Валодзі мары прысвяціць сваё жыццё скульптуры і мастацтву ўвогуле. Пасля заканчэння школы ў 1965 годзе паступаў у Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут на аддзяленне керамікі, бо набору на аддзяленне скульптуры тады не было. Але не здаў экзамен па жывапісу, таму восенню на тры гады пайшоў служыць у рады Савецкай Арміі.\nІ гэта не кажучы пра ансамбль песні і танца імя Агінскага, дзе брат Юрый іграў на цымбалах. Уладзімір таксама займаўся ў цымбальным аркестры. Убачыўшы, як дзецям нязручна трымаць цымбалы на каленях, бо яны ўвесь час ссоўваліся ўніз, ён распрацаваў канструкцыю металічных ножак, якія закручваліся і выкручваліся. Але пра патэнт творца тады не думаў, бо "проста хацеў дапамагчы дзецям". І гэта ў яго атрымалася. З таго часу(1963 г.) Барысаўская фабрыка музычных інструментаў пачала рабіць цымбалы на ножках па такой жа канструкцыі.\nПотым прыйшоў час электрагітар. Сябар брата вельмі добра разбіраўся ў радыётэхніцы і далучыў спецыяльныя элементы да звычайнай гітары, каб гук быў як у электра. Так у Смаргоні з'явіўся мясцовы ”Бітлз”. Дарэчы, басовую гітару з дошкі таксама зрабіў бацька. Усё атрымалася выдатна.\nВа ўсіх членаў творчай сям’і Церабуноў быў голас. І на Вялікдзень, і на Каляды заўсёды з іх дома былі чуваць сямейныя спевы. Ніхто нікога не вучыў, якую партыю трэба цягнуць, але спевы атрымоўваліся цудоўныя. Часцей за ўсё спявалі беларускія і ўкраінскія песні.


Аляксандр Лукашэнка і Пётр Парашэнка сустрэліся ў гадавіну катастрофы на Чарнобыльскай АЭС\nУ няпростых умовах міжнароднай напружанасці Беларусь і наш партнёр і найбліжэйшая суседка - Украіна - маюць намер прытрымлівацца курсу сяброўства і ўзаемнага супрацоўніцтва, развіваць узаемадзеянне ў самых розных галінах. Такі вынік сустрэчы прэзідэнтаў Аляксандра Лукашэнкі і Пятра Парашэнкі, што прайшла на тэрыторыях абедзвюх дзяржаў у гадавіну катастрофы на Чарнобыльскай АЭС. Якія новыя праекты развіцця запусцілі лідары, якія застарэлыя рознагалоссі ў эканоміцы знялі? Чаму "знак бяды" Чарнобыля можа аб'ядноўваць народы і дзяржавы? Вынікі палітычныя, эканамічныя і сацыяльныя рэзананснага прэзідэнцкага чарнобыльскага шляху па беларускім і ўкраінскім Палессі ў Андрэя Крывашэева.\nБеларускае Палессе. Зона адчужэння. Мясцовыя не любяць гэтую тэрміналогію. Пра родны дом так не гавораць. Значна часцей: "цяжкая зямля". Сотні тысяч так ці інакш пацярпелых людзей. 23% забруджанай беларускай зямлі - зямлі пад знакам Чарнобыля.\nШтогод сюды ў красавіку вядзе чарнобыльскі шлях Прэзідэнта. Штодня тут не самая багатая на планеце беларуская дзяржава напружвае ўсе сілы навукі, медыцыны, эканомікі і грамадства для выратавання, аднаўлення і рэабілітацыі людзей, вёсак і гарадоў, усяго Палесся.\nКошт катастрофы - больш чым 25 млрд долараў. І гэта толькі з бюджэту. Толькі на чыстыя газ, ваду, харчаванне. Уклад у здароўе і бяспеку, у даследаванні, якім няма аналагаў у свеце, але якія патрэбныя ад ЗША да Японіі. Усюды, дзе ёсць судакрананне з мірным атамам.\nНайноўшая распрацоўка і ўклад у нацыянальную і сусветную скарбонку барацьбы з радыяцыяй выпрабоўваюць тут, у Брагінскім раёне. Навацыя - складаная мінеральная дабаўка да корму для зніжэння цэзію-137 у малаку. Бяспечная для чалавека і жывёл. Пасля прымянення палескае малако ўкладваецца нават у строгія беларускія нарматывы. Трайны кантроль. Адкрыццё Інстытута радыялогіі НАН Беларусі, аналагаў у свеце не існуе. Гатовыя дапамагаць і ўкраінскай жывёлагадоўлі - ад буйных фермаў да асабістых падвор’яў. Свежае, чыстае малако ў зоне - не парашок, гэта ж вяртанне да нармальнага жыцця.\nМенавіта такімі прыкладнымі распрацоўкамі ўжо тры дзесяцігоддзі заняты ўнікальны Палескі запаведнік. Украіна толькі летась запусціла свой біясферны праект. Учора ў Чарнобылі два прэзідэнты пацвердзілі: вопыт будзе памножаны на два, на Беларусь і Украіну. Як не дзеляць, а памнажаюць традыцыі двух народаў палешукі.\nДэпутат Валерый Барадзня і як эканаміст, і з сямейнага вопыту ведае, наколькі блізкія Беларусь і Украіна ў эканоміцы забруджанай зоны. Да трагедыі і распаду Саюза гэта і зусім адзіны гаспадарчы арганізм. Зараз ідзе пастаянны абмен ведамі і ўменнем, як супрацьстаяць агульнай бядзе. Дапамагаюць і словам, і справай. Нават аруць і ўбіраюць хлеб разам. Так, сёння Украіне цяжка. Эканамісты гавораць: падае плацежаздольны попыт. Але не апускаць жа рукі. У нас так не прывыклі.\nВалерый Барадзеня, намеснік старшыні Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Беларусі: "Разам з выхадам з крызісу ўкраінскай эканомікі будзе расці попыт на беларускую прадукцыю. Прычым гэта тая прадукцыя, якая прывычная ўкраінцам і карыстаецца попытам. Гэта машынабудаванне, сельгастэхніка, трактары, МАЗы і інш. Захаваецца і будзе ўзмацняцца супрацоўніцтва і ў сферы гандлю палівам, нафтапрадуктамі, сельгаспрадукцыяй. У нас патэнцыял у сферы паслуг. Турыстычны абмен, адукацыя, навука - моцныя сувязі і будуць умацоўвацца. Школа адна. І, вядома, палітычны момант. Беларусь - міратворчая пляцоўка. І імідж Беларусі як астраўка стабільнасці мы будзем умацоўваць і мы запрашаем Украіну гэтым карыстацца. Менавіта ў Беларусі можна спакойна размаўляць з любой краінай свету ў бяспецы".\nАдна з цэнтральных праблем, якую ўзнялі прэзідэнты ў Чарнобылі, - інфармацыйны вакуум вакол ліквідацыі наступстваў катастрофы. Шэраг партнёраў спрабуе адсунуць тэму аварыі. Адны - не жадаючы інвесціраваць у бяспеку Еўропы, эканомячы на гэтым. Другія - палемізуючы на тэму зоны адчужэння і людзей, якія жывуць тут.\nПалітычную атмасферу забыцця часам удаецца прарваць зладжнай працай Беларусі і Украіны. Так, у 2006 на фоне ўсеагульнай весялосці аб завяршэнні новага саркафага з баямі прайшла беларуская рэзалюцыя ў ААН. Яна нагадала, што Чарнобыль - гэта не толькі станцыя, якую ўсім светам за 10 гадоў накрылі падвойным тэрмасам-аркай. Чарнобыль - гэта сотні тысяч пацярпелых людзей і чвэрць беларускай зямлі, частка з якой, як ляжачы хворы, патрабуе спецыяльнага догляду на найбліжэйшыя стагоддзі, калі не тысячагоддзі. Рана радавацца.\nДакументальны цыкл Белтэлерадыёкампаніі "Зямля страчаная. Зямля здабытая" - гэты маштабны "чатырохтомнік" пра мінулае, сучаснае і будучыню зоны і яе насельнікаў калегі рыхтавалі два гады. Першымі з беларусаў дабраліся да аварыйнага рэактара, яшчэ не накрытага новай аркай. Сталі гідамі для японскіх калег, якія шукалі ў Беларусі ўкраінскі Чарнобыль з яго парадкам, падрабязна паказвалі будні нашай зоны, пра якую мы памятаем і займаемся штодня, а не так, як замежныя калегі - пад юбілей, раз на пяць гадоў.\nКсенія Луцкіна, сцэнарыст, спецыяльны карэспандэнт Белтэлерадыёкампаніі: "Праблема, аб якой гавораць усе чарнобыльцы абедзвюх зон - пра нас успамінаюць раз на 5 гадоў. Калегі нашы замежныя часта спрабуюць спекуляваць, выдумляць неіснуючыя праблемы, яны скачуць па вярхах. Яны ўкраінскія праблемы трафарэтна пераносяць да нас. Прыязджаюць да нас і разумеюць, што яны ў нас не актуальныя. Японскія журналісты канстатавалі, што вялізная розніца. Не чакалі ўбачыць парадак. Гэта наша праблема. Пра нас забываюць. Мы павінны гаварыць не толькі аб праблеме, але і тое, што мы зрабілі".\nСвой ўнёсак робяць не толькі журналісты, але і мясцовыя спекулянты на трагедыі, упэўнены дырэктар еўразійскага фестывалю дакументальнага кіно. Сцэнарысты шукаюць сенсацыі, а ў чарнобыльскай бядзе сёння - цяжкая манатонная праца па вяртанні людзей і тэрыторый да жыцця. Да нармальнага жыцця. Хіба на гэтым прагрыміш? Руціна аднаўлення і выратаванні не грыміць, як не грымела вясной 86-га ў Харкаве, дзе Валерый Шахаўцоў упершыню даведаўся, што такое Чарнобыль.\nВалерый Шахаўцоў, журналіст, прадзюсар, дырэктар Міжнароднага фестывалю дакументальнага кіно "Еўразія.doc" (Расія): "Мы гулялі, адпачывалі і даведаліся пра гэта, калі прыйшоў чалавек, прыхапіўшы з сабою чамусьці процівагаз, і ашаламіў нас навіной, што такая трагедыя адбылася".\nТэма Чарнобыля і сёння не падлягае забыццю - палітычныя спекуляцыі і дваістыя стандарты амаральныя, праўда аб чарнобыльскай зоне павінна гучаць не толькі з Беларусі і Украіны, упэўнены дакументаліст.\nВалерый Шахаўцоў, журналіст, прадзюсар, дырэктар Міжнароднага фестывалю дакументальнага кіно "Еўразія.doc" (Расія): "Нашы сусветныя партнёры таксама не павінны крывіць душой, калі японскія праблемы яны прымаюць блізка да сэрца, будзе дзіўным, дваістым стандартам, калі яны не будуць прымаць таксама блізка да сэрца праблемы нашых трох славянскіх краін".\nНевялікі гарадок Ляскавічы стаў учора вялікай арэнай эканамічных перамоў Беларусі і Украіны на вышэйшым узроўні. Гаварылі адкрыта, як гавораць на Палессі, і вынікова. Знялі вострыя супярэчнасці ў цэментнай галіне, бо амаль дайшлі да гандлёвага канфлікту. Прапрацавалі аднаўленне паставак таннай украінскай электраэнергіі і альтэрнатыўнага шляху пастаўкі нафты з Чорнага мора. Гэта праекты-глыбы, яны на дзесяцігоддзі наперад. Яшчэ адзін прыярытэт - прамысловая кааперацыя, навука і паслугі. Гэта падмурак, ён ужо ёсць, яму нельга дазволіць разбурацца. Як не дазволілі фатальна трэснуць старому чарнобыльскаму саркафагу.\nВынікі перамоў сёння падрабязна аналізуюць эканамісты і бізнес дзвюх краін. Агульная выснова - у чарнобыльскім турнэ знойдзена ідэальная формула, у якой два народа і дзве дзяржавы набываюць ад здзелкі. Такія пагадненні ў наша стагоддзе эканамічнага нацыяналізму - вялікая рэдкасць. Нават паміж сваякамі - гэта аб узроўні даверу і падтрымкі.\nГеоргій Грыц, намеснік старшыні Беларускай навукова-прамысловай асацыяцыі: "Гэта, у першую чаргу, машынабудаванне. Такія сектары паслуг, як лагістыка, гэта паслугі развіцця сэрвіснай сеткі. У тым ліку не проста пастаўка нафтапрадуктаў, а рознічная пастаўка. Гэты кірунак або трэнд, які пацвердзіўся на ўзроўні двух кіраўнікоў дзяржавы. З гэтага пункта погляду можна назваць такія патэнцыяльныя драйверы - гэта МАЗ, Гомсельмаш, трактарны завод, Магілёўліфтмаш. Усе гэтыя прадпрыемствы маюць свой узровень лакалізацыі".\nЧарнобыльскі шлях прэзідэнтаў на ўкраінскай і беларускай пацярпелай зямлі, безумоўна, не завершаны. Агульная праца па развіцці "цяжкіх зямель", як агульныя эканамічныя і сацыяльныя праекты, на жаль і на шчасце, значна даўжэйшая за пройдзеныя 30 гадоў. На жаль, таму што радыяцыя - гэта на стагоддзі. На шчасце, таму што мы суседзі і ўмеем працаваць разам у любых акалічнасцях.\nУжо не меней як 74 чалавекі сталі ахвярамі разбуральных лясных пажараў у Каліфорніі\nПаланэз "Развітанне з радзімай" у выкананні "Пясняроў" у пяцёрцы лепшых вакальных версій у свеце\nУ Германіі школьнікам забаранілі насіць "разумныя гадзіннікі".


15:24 20.03.2020 (абноўлена 15:34 20.03.2020)\nМІНСК, 20 сак - Sputnik. Сітуацыя з каронавірусам прымусіла людзей быць больш акуратнымі, такі пункт гледжання сёння выказаў прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнку.\nНа сёння ў Беларусі пацверджана 69 выпадкаў каронавіруса, пры гэтым 15 чалавек ужо выпісаныя са шпіталяў, у 42 няма клінічных праяў і толькі 12 лічацца хворымі.\nЯк заявіў у пятніцу падчас наведвання навукова-вытворчага прадпрыемства "Адані" беларускі лідар, сітуацыя прымусіла людзей быць больш акуратнымі і выконваць меры засцярогі.\nЯк перадае БелТА словы кіраўніка дзяржавы, "падняўся гвалт і псіхоз каранавірусны", пры гэтым важна выконваць элементарныя меры гігіены, пачынаючы з мыцця рук.\n"Трэба людзей, у рэшце рэшт, навучыць адказваць за сябе і тых, хто побач. Калі ты кашляеш, накінь паліто, не выходзь на вуліцу, заразу не разнось", - заклікаў Лукашэнка грамадзян.\nКіраўнік дзяржавы падкрэсліў: краіна не знаходзіцца ў той сітуацыі, каб прымаць "драконаўскія меры". Аднак, на яго думку, не трэба і супакойвацца.\nПрэзідэнт неаднаразова выказваўся па сітуацыі з каронавірусам - з першага дня з'яўлення яго ў Беларусі. Так, ён казаў, што "гэта пустое". Кіраўнік дзяржавы выступае супраць каранціну ў школах і закрыцця межаў, пры гэтым падкрэслівае: паніка з-за каронавіруса можа прычыніць больш шкоды, чым сама інфекцыя.\nМЗС: беларусы, якія зараз едуць за мяжу, робяць гэта на свой страх і рызыку\nАляксандр Лукашэнка, Беларусь, каронавірус


Галоўная ➠ Хатні майстар ➠ Што такое ламінат\nАпублікавана 19.01.2015 13:53\nНа сённяшні дзень такое падлогавае пакрыццё, як ламінат, карыстаецца вялікім попытам па той простай прычыне, што гэта самы даступны варыянт для большасці спажыўцоў.\nВелізарным попытам карыстаецца ламінат, малюнак якога стылізаваны пад паркет, але - гэта не адзіна магчымы варыянт і ёсць мноства іншых арыгінальных узораў. Па трываласці і зносаўстойлівасці дадзены матэрыял бывае розны, таму не ўяўляе працы падабраць яго як для жылых памяшканняў, так і для офісаў, крам.\nЛамінат, што ж гэта такое?\nУ аснове такога падлогавага пакрыцця, як ламінат, ляжыць ДВП або ДСП. Яны пакрытыя паперай, на якую нанесены ўзор пластом акрылавай смалы. Малюнкі могуць быць самымі рознымі і здольныя задаволіць любы, нават самы патрабавальны густ спажыўца. З адваротнага боку нарыхтоўкі праклейваецца спецыяльная папера з воданепрымальным эфектам. З-за таго, што найбольш папулярны ламінат, стылізаваны пад паркет, гэта падлогавае пакрыццё часцей называюць "ламінатных паркетам". Варта адзначыць, што набыць яго, а таксама ламінат Quick Step можна на сайце ostmarket.ru па вельмі нізкай цане.\nНа тое, наколькі добры будзе ламінат ў эксплуатацыі ўплывае якасць верхняга, акрылавага пласта, які можа быць у адзінкавым ліку, а можа іх быць і некалькі. Ад гэтага залежыць гэтак жа і кошт прадукту. Ад якасці і колькасці слаёў залежыць тое, наколькі зносаўстойлівасці будзе ламінатных пакрыццё.\nВыбіраючы ламінат, варта падумаць над тым, якім нагрузак будзе падвяргацца падлогу ў гэтых памяшканнях. І, па магчымасці, набываць матэрыял на клас вышэй.