Справа ў дачыненні да перакладчыцы Вольгі Калацкай накіраваная ў суд - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСправа ў дачыненні да перакладчыцы Вольгі Калацкай накіраваная ў суд, паведамляе ў сваім тэлеграм-канале Беларускі ПЭН-цэнтр — праваабарончая арганізацыя, якая аб’ядноўвае прафесійных літаратараў, публіцыстаў, журналістаў.\n„Раней паведамлялася, што на адной з акцый пратэсту Калацкая ўдарыла супрацоўніка СТВ Рыгора Азаронка, — гаворыцца ў паведамленні ПЭН-цэнтра. — Пракуратура пацвердзіла, што Вольга 15 лістапада [2020 года] „ударыла ў твар журналіста тэлевізійнага канала, які ў межах рэдакцыйнага задання выконваў абавязкі па асвятленні падзей у горадзе”. Імя „пацярпелага” не называецца”.\nВольга Калацкая была затрыманая 15 студзеня гэтага года ў сваёй кватэры ў Менску. Яна паспела паведаміць на сваёй старонцы ў „Фэйсбуку”, што яе павезлі ў Фрунзенскае РУУС „на размову”. Пазней адвакату паведамілі ў РУУС, што яна затрыманая па крымінальным артыкуле (арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, што груба парушаюць грамадскі парадак, альбо актыўны ўдзел у іх).\nАднак 19 студзеня ёй выставілі абвінавачанне на падставе часткі 1 артыкула 339 Крымінальнага кодэкса (хуліганства) — падчас адной з акцый пратэсту яна нібыта нанесла некалькі ўдараў супрацоўніку СТВ Рыгору Азаронку.\n4 лютага ў кватэры 89-гадовай маці Калацкай прайшоў вобшук. Як паведамляла прэс-служба Беларускай асацыяцыі журналістаў (БАЖ), вобшук праведзены ў межах крымінальнай справы ў дачыненні да Калацкай. „Пакуль невядома, што забралі падчас вобшуку. Вядома толькі, што забралі ключы ад кватэры Вольгі і паехалі з вобшукам туды”, — гаварылася ў паведамленні.\n14 лютага да маці Калацкай прыходзіў адзін са следчых па справе яе дачкі. Размова доўжылася каля 30 хвілін і датычылася хуткай перадачы справы ў суд. Было заяўлена, што следства па справе Вольгі завершанае.\n„Вольга Калацкая не з’яўляецца журналісткай, але яе затрыманне выклікала шырокі рэзананс у колах беларускай інтэлігенцыі, — адзначала раней БАЖ. — Вольга шмат працавала з журналістамі — выкладала для іх англійскую мову, рабіла пераклады”.\nЗ патрабаваннямі неадкладна вызваліць Калацкую выступілі Амерыканскі ПЭН-цэнтр і канадская пісьменніца Маргарэт Этвуд.\nКалацкая жыве з 89-гадовай маці, якой неабходны догляд.\nУ дачыненні да журналісткі Вольгі Быкоўскай складзены пратакол\nЛіза Пракопчык: Паспрабую аднавіцца ва ўніверсітэце


Струбніца. Троіцкі касцёл 18-га стагоддзя | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСтрубніца. Троіцкі касцёл 18-га стагоддзя\nНа тэрыторыі сучаснага Мастоўскага раёну можна пабачыць надзвычай сціплы, але адметны старажытны храм. Цікавы ён таксама сваёй наўкольнай тэрыторыяй, стаіць на высокім пагорку, адкуль разлягаюцца краявіды.\nТроіцкі драўляны касьцёл 1740 года ў Струбніцы (фактычна ён бліжэй да вёскі Плябанаўцы) пабудаваны паводле фундацыі Юры Сененскага і Францішка Абрамовіча. Ведама, што ў 1790-99 гадах храм рэстаўраваны коштам Яна Біспінга, у 1841 годзе коштам Адама Біспінга.\nЛя касцёлу надзвычай адметная мураваная брама і двухярусная мураваная званіца 1856 года. На касцельных могілках пахаваньні роду Біспінгаў, якія жылі ў Струбніцы з 2-й паловы 18 стагоддзя да 1939 года. Гэта сапраўды маштабны родавы некропаль.\nКасцёл у Струбніцы быў зачынены на пачатку 1960-ых гадоў, у 1989 годзе вернуты вернікам.\nДрускенікі: сонечнае возера і сапраўдная рэлаксацыя


Нафта па сусветных цэнах » Кричев. Путеводитель\nKrichev.RU » Информация » Новости Кричева » Нафта па сусветных цэнах\nПершы віцэ-прэм’ер беларускага ўрада Дзмітрый Крутой пракаменціраваў журналістам вынікі праведзеных 7 лютага перагавораў на вышэйшым узроўні ў Сочы. Беларускія нафтаперапрацоўчыя заводы, на чым і настойваў беларускі бок, будуць купляць нафту ў расійскіх кампаній па цэнах сусветнага рынку. «Калі гаварыць аб дамоўленасці наконт нафты, нафтавага рынку, то расійскі бок згадзіўся, што беларускія НПЗ будуць купляць нафту па дамоўленасці з расійскімі нафтавымі кампаніямі па цэнах, якія ўстанаўліваюцца на сусветным рынку. Дарэчы, гэтага ж на працягу ўсіх перагавораў не раз патрабавалі наш прэзідэнт, беларускі бок. Што Беларусі не патрэбна ніякіх спецыяльных эксклюзіўных умоў. Мы хочам купляць нафту па сусветных каціроўках, і не горш», – сказаў Дзмітрый Крутой.\nПаводле яго слоў, прэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін згадзіўся з гэтым падыходам. «Больш таго, ён паабяцаў, што расійскі ўрад акажа ўсялякае садзейнічанне ў нашай рабоце з расійскімі здабыўнымі кампаніямі. Каб пастаўкі нафты на беларускія НПЗ былі менавіта на такіх умовах, аб якіх я сказаў вышэй», – удакладніў першы віцэ-прэм’ер.\nЁн звярнуў увагу, што расійскі нафтавы рынак вельмі неаднастайны і канстатаваў, што па сутнасці палавіну студзеня бакі не знаходзіліся ў рэжыме перагавораў з-за таго, што ў Расіі прадаўжаліся навагоднія канікулы. «Але цяпер інтэнсіўнасць кантактаў паміж нашымі суб’ектамі гаспадарання вырасла. І мы бачым, што ў той жа Расіі прыкладна 100 млн т нафты з агульнага аб’ёму здабываецца і пастаўляецца невялікімі кампаніямі. Мы проста за шмат гадоў прывыклі, што нафту ў Беларусь пастаўляе ў асноўным вялікая пяцёрка – «Раснафта», «Лукойл», «Татнафта» і іншыя кампаніі, – адзначыў Дзмітрый Крутой. – З імі таксама перагаворы будуць, вядома, у абавязковым парадку прадаўжацца. Ужо ў бліжэйшыя дні міністр энергетыкі Расіі паабяцаў з імі ўсімі сустрэцца, абазначыць новыя ўмовы работы на беларускім рынку і аказаць усялякае садзейнічанне ў больш хуткім заключэнні цэнавых кантрактаў. Але пры гэтым і канцэрн «Белнафтахім», і нашы НПЗ прадоўжаць работу абсалютна з усімі суб’ектамі расійскага нафтавага рынку. Літаральна на наступным тыдні такія перагаворы пачнём ужо».\nПершы віцэ-прэм’ер таксама расказаў, што, як паказалі студзеньскія дэбаты, пэўным абмежаваннем было тое, што беларускі рынак разглядаўся для расійскіх нафтаздабыўных кампаній як экспартны. «Існавалі пэўныя абмежаванні па допуску да транзітнай трубы «Транснафты». Прэзідэнт Расіі паабяцаў усе гэтыя абмежаванні зняць. Яны ўстаноўлены для ўсіх экспартных рынкаў і паставак яго асобным указам. На Беларусь гэты ўказ не будзе распаўсюджвацца. Гэта значыць, любая кампанія, якой будзе выгадна і цікава працаваць з нашымі НПЗ, атрымае допуск да трубы, транзіту, паставак праз «Транснафту» як агента. Тут ніякіх абмежаванняў не будзе. І мы чакаем, што цікавасць да нашай краіны і рынку з боку гэтых – больш дробных і сярэдняга ўзроўню – суб’ектаў павысіцца, і мы зможам у хуткім часе гэтыя кантракты заключыць», – заявіў Дзмітрый Крутой.\nРаздел сайта: Информация / Новости Кричева | Метки: новости Газета КРЫЧАЎСКАЕ ЖЫЦЦЕ Главное | Просмотры: 0 | опубликовано 12.02.2020, 09:11\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка заявіў, што ў час перагавораў з Прэзідэнтам Расіі Уладзімірам Пуціным у фармаце сам-насам удалося абмеркаваць многія пытанні. «Мы сапраўды пра многае пагаварылі, дайшлі да глыбіні сівых часоў у нашым сумесным\nПерыяд холаду ў беларуска-амерыканскіх адносінах скончыўся. Аб гэтым Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка заявіў журналістам у час наведвання Добрушскай папяровай фабрыкі «Герой працы», перадае карэспандэнт БелТА. «Я не скажу (шчыра адкажу),\nДля аплаты працы работнікаў бюджэтных арганізацый будзе павышана ў Беларусі з 1 верасня на 12,6 працэнта — з Br36,4 да Br41. Аб гэтым паведаміў журналістам першы намеснік прэм’ер-міністра Аляксандр Турчын па выніках даклада кіраўніку дзяржавы,\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка сабраў нараду па арганізацыі і правядзенні маючых адбыцца выбараў у Палату прадстаўнікоў і Савет Рэспублікі Нацыянальнага сходу, перадае карэспандэнт БелТА. «Сёння нам неабходна абмеркаваць шэраг пытанняў,


Як карычневае алей | l-groop.com\nЯк карычневае алей\nКарычневае алей вырабляецца шляхам нагрэву звычайнага сметанковага масла крыху пазней за яго тэмпературу плаўлення, пакуль малако ў цвёрдым рэчыве не пачне падрумяніцца. Гэта вылучае смачна пахкі лясны водар. Затым карычневае алей можа быць выкарыстана ў якасці смачнай арэхавай альтэрнатывы звычайным сметанковым алеям у розных рэцэптах. Для падрыхтоўкі карычневага сметанковага масла патрабуецца ўважлівы погляд і тэрміны, каб пазбегнуць яго спалення.\nПлавіць сметанковае масла\nНарэжце сметанковае масла на лустачкі 1,3 см (1,3 см). Выкарыстоўвайце вымярэнні, указаныя на ўпакоўцы з несалёным маслам, альбо проста вочным яблыкам шырыню зрэзу. Самае галоўнае, што лустачкі несалёнага сметанковага масла маюць прыблізна аднолькавы памер, таму яны растануць раўнамерна. \nНе турбуйцеся пра тэмпературу сметанковага масла, калі вы рэжаце яго. Яно можа быць кашыцай пры пакаёвай тэмпературы альбо цвёрдым з халадзільніка. Вы будзеце раставаць алей, таму яго тэмпература не мяняе.\nДадайце алей у рондаль з цяжкім дном. Скіньце лустачкі сметанковага масла ў высакаякасную рондаль з цяжкім дном. Вага патэльні важны, таму што лёгкія каструлі могуць награвацца нераўнамерна і ствараць гарачыя кропкі, што прывядзе да таго, што ваша масла будзе раставаць і нераўнамерна варыцца. Цяжкія антіпрігарныя рондалі выдатна. \nТаксама лепш выкарыстоўваць сатэйнік светлага колеру, напрыклад, з нержавеючай сталі. Гэта дазволіць вам больш дакладна разгледзець колер яго змесціва, што важна пры падрыхтоўцы карычневага масла. Пазбягайце выкарыстання чыгунных каструль з гэтай прычыны . Крыніца даследаванняў\nПастаўце рондаль на фаерку, перавернутую на сярэдні агонь. Усталюйце рондаль над фаеркай і пастаўце гарэлку на сярэдні агонь. Хай сметанковае масла растане, пакуль у рондалі не з'явіцца невялікая лужына. Затым пачніце памешваць дротам венцам. \nМожна прыгатаваць карычневае алей хутчэй на вялікім агні, але гэта значна павялічвае шанцы яго спальвання. Гуляйце ў бяспецы пры сярэдняй (або сярэдняй тэмпературы) агні.\nПастаянна ўзбівайце сметанковае масла, пакуль яно растае. Як толькі вы пачынаеце ўзбіваць, не спыняйцеся! Калі вы спыніцеся, алей будзе гарэць на дне патэльні. Трымайце алей, каб перашкодзіць гэтаму. \nНе ўзбівайце занадта энергічна. У гэтым выпадку гарачае масла можа выплюхнуць з рондаля і спаліць вас.\nЗапраўка сметанковага масла\nСачыце за колерам сметанковага масла і пенкай для карычневых плям. Пасля таго як сметанковае масла цалкам растане, яно пачне бурбалкамі і пеняцца. Гэта калі вада выпараецца, а малако вылучаецца з тлустага тлушчу. Затым ўспеньванне спадзе і маленькія карычневыя крапінкі пачнуць з'яўляцца. \nГэтыя крапінкі - гэта малако, якое пачынае карычнева.\nКалі ў любы момант сметанковае масла пачынае мець чорныя плямы ў ім, адключыце агонь.\nПрацягвайце памешваць сметанковае масла, пакуль ён не падрумяніцца. Калі сметанковае масла зварыцца, яно пачне набываць светла-карычневы колер. Сачыце за колерам сметанковага масла, не забудзьцеся сачыць за вадкім алеем, якое рухаецца ў рондалі. \nГэта дапаможа цвёрдым рэчывам малака раўнамерна падрумяніцца і прадухіліць паленне.\nПанюхайце алеем для падрыхтоўкі арэхавага водару, каб адчуць яго прагрэс. Як толькі сухое рэчыва малака пачне карычневы, вы пачнеце заўважаць цудоўны водар ляснога арэха, які напаўняе вашу кухню. Гэта добры знак! Гэта азначае, што алей карычневае і ня пачынае падпальвацца. \nНа самай справе, французскі тэрмін для карычневага масла "beurre noisette", што перакладаецца як "лясное масла".\nАстуджэнне і падача на сметанковае масла\nЗніміце рондаль з агню, як толькі сметанковае масла падрумяніцца. Пасля таго, як карычневыя плямкі пачнуць утварацца, і алей набывае бурштынава-карычневы колер, выключыце агонь і зніміце сатэйнік з пліты. Працягвайце памешваць сметанковае масла, так як рэшткавы агонь з рондаля будзе працягваць бурэць. \nПеракладзеце сметанковае масла на страву, непрамакальную для спынення гатавання. Дайце алею астыць на патэльні каля 30 секунд. Затым пераліце яго ў керамічную або металічную посуд. \nПазбягайце залівання яго ў мяккую пластыкавую міску, бо пластык можа расплавіцца.\nКалі вы занадта доўга чакаеце альбо пакінеце сметанковае масла ў сатэйніку, сухое малако пачне чарнець і гарэць на працягу некалькіх секунд. У гэтым выпадку вам трэба будзе пачаць усё спачатку.\nПадавайце сметанковае масла ў розных рэцэптах. Карычневае алей можна выкарыстоўваць для дадання падсмажанай, масляністай, арэхавай карысці да цэлага шэрагу прадуктаў. Для пікантнага гарніру паспрабуйце пераліць алей смажаныя зімовыя гародніна такія як гарбуз патыліцы альбо бульба . Ці паспрабуйце: \nАбмяняйце яго звычайным сметанковым алеем у любых алейных соусах.\nЗ яго дапамогай можна зрабіць марожанае з карычневага сметанковага алею або карычневы алейны торт.\nВыкарыстоўваючы яго ў любых рэцэптах печыва, якія патрабуюць распаленага сметанковага масла.\nЗахоўвайце карычневае алей у халадзільніку на працягу 4–5 дзён. Каб захаваць карычневае масла на потым, пераліце яго ў герметычную пластыкавую ёмістасць. Ён будзе захоўвацца ў халадзільніку некалькі дзён. Для больш працяглага захоўвання паспрабуйце замарозіць сметанковае масла. \nПаспрабуйце наліць алей у паддон з кубікам лёду, каб замарозіць яго. Затым, замест таго, каб адтаваць вялікі кавалачак сметанковага масла, вы можаце размарозіць 1 ці 2 порцыі кубікаў лёду.\nПастаянна сочыце за алеем, каб ён не згарэў. Алей можа перайсці ад карычневага да спаленага за лічаныя секунды.\nЯк удакладніць алейЯк замарозіць алейЯк зрабіць алей з авакадаЯк зрабіць манер БеераЯк зрабіць сметанковае масла з сырога малакаЯк зрабіць маляванае маслаЯк зрабіць алей з часныкуЯк зрабіць сметанковае масла для папкорнаЯк вымераць алейЯк прыгатаваць алей марыхуаныЯк змякчыць алейЯк захоўваць алейЯк праверыць свежасць сметанковага масла


24 верасень 2015, 16:32\nСвабода пагутарыла зь беларускім байцом арміі «ДНР» Аляксеем Маркулевічам.\n18 верасьня Свабода надрукавала інтэрвію беларускага салдата з украінскага палку «Азоў», байца атраду «Пагоня» з пазыўным «Кім», які ваюе на Данбасе за цэласнасьць Украіны. Сёньня нам удалося зьвязацца зь беларусам, які ваюе з другога боку фронту — за так званую ДНР.\nАляксею Маркулевічу 21 год. Ён вырас у вёсцы Велямічы Столінскага раёну Берасьцейскай вобласьці. На баку сэпаратыстаў ваюе з 4 лютага 2015 году.\nСвабода пагутарыла з Аляксеем, калі ён прыехаў з баявых пазыцыяў у Данецк.\n«Можа, народ і зразумее, што мы не такія ўжо і злачынцы»\n— Мяркуючы па тваёй старонцы «Ўкантакце», ты не хаваеш свайго ўдзелу ў ваенных дзеяньнях на Данбасе. А ты не баісься, што пасьля вяртаньня ў Беларусь цябе проста арыштуе КДБ? Ці, можа, ты не плянуеш вяртацца ў Беларусь?\n— У пляне стаўленьня да тых, хто ваюе, у нас не такая ўжо справядлівая дзяржава. Я не разумею: за што арыштоўваць? Здаецца ж, няма падставы.\nПакуль вяртацца я не плянаваў, застануся тут пакуль. Зь цягам часу, можа, народ і зразумее, што мы не такія ўжо і злачынцы і ня так небясьпечныя для грамадзтва.\n— Чаму ты вырашыў паехаць ваяваць? Шмат хто кажа, што беларусам няма чаго рабіць на чужой вайне...\n— Хто сказаў, што гэтая вайна чужая? Гэта наша вайна, таму што тут нашы браты. Я не магу проста сядзець і глядзець на гэта ўсё з боку. Як можна глядзець на тое, што забіваюць жанчын, старых, дзяцей?\nА верыць таму, што кажуць: вось, маўляў, тэрарысты... За што вінаваціць людзей у тэрарызьме? За тое, што яны захацелі застацца рускімі? Тое, што СМІ распавядаюць, што тут усе тэрарысты — гэта суцэльная няпраўда.\n— Вось ты прыняў рашэньне паехаць на вайну. Якія былі твае далейшыя дзеяньні?\n— Паспрабаваў знайсьці каналы. Ехаць жа трэба не абы-як, ехаць трэба адразу ў пэўнае падразьдзяленьне. Раней іх было шмат, а цяпер гэта адзіная армія ДНР, сюды можна трапіць толькі праз ваенкаматы — яны ёсьць па ўсёй тэрыторыі «Наваросіі» (маецца на ўвазе, відаць, тэрыторыя ЛНР і ДНР. — РС) — або адразу ж наўпрост трэба сьпісвацца з камандзірамі, і калі камандзіры захочуць — яны возьмуць. А тады я сьпісаўся з камандзірам падразьдзяленьня і прыехаў сюды, прайшоў перападрыхтоўку. Я прыяжджаў як танкіст, а цяпер я ў разьліку «Ўцёса» (буйнакалібэрны кулямёт. — РС).\n«Гіві і Матарола робяць сабе імя на жыцьці іншых хлопцаў»\nБеларускі баец арміі «ДНР» Аляксей Маркулевіч\n— Што цябе больш за ўсё ўразіла, калі ты прыехаў на Данбас?\n— Уразіла жорсткасьць людзей. Здавалася б, адны і тыя ж людзі, але адны спрабуюць абараніць свае дамы, а другія — зьдзекуюцца. Бачыш разбомбленыя вёскі, мы бачылі нават, як спальвалі людзей... Ну як можна дараваць такое?\n— Ты лічыш, што вы ваюеце супраць фашыстаў, як кажа расейскае тэлебачаньне?\n— Так. Гэта самы правільны выраз. Гэта фашызм у чыстым выглядзе.\n— А ці ўсе, хто супраць вас ваюе, — фашысты? Ці ёсьць і звычайныя салдаты?\n— Ёсьць, вядома. Я паважаю свайго ворага. Ёсьць добрыя і сумленныя ваяры. Яны ня стануць заходзіць у вёску і адразу ж заліваць яе крывёю. Ёсьць такія, хто проста бярэ тэрыторыю пад свой кантроль і паводзіць сябе нармальна.\n— А сярод падразьдзяленьняў ДНР ёсьць такія, якія чыняць зьверствы?\n— Так, ёсьць, ня буду адмаўляць гэтага. Таму што народу надакучыла. Тым больш што большасьць першапачаткова пайшлі ў апалчэньне (я бяру мясцовых — іх нават калі і трохі, усё роўна), бо самі пацярпелі — альбо разбомблены дом, альбо загінуў хтосьці з родных. Гэта значыць, у кожнага ёсьць свае прычыны на гэта. Таму сярод мясцовых ёсьць такія людзі, якія апускаюцца да гэтага. Але іх адразу імкнуцца ставіць на месца. У крайніх выпадках даходзіць аж да расстрэлу «па законах ваеннага часу».\n— Табе даводзілася ваяваць пад камандай вядомых палявых камандзіраў — напрыклад, Гіві, Матаролы?\n— Не, пад камандай Гіві і Матаролы не ваяваў. І не гару жаданьнем, бо камандзір камандзіру ня роўны. Ёсьць камандзіры, якія сапраўдныя, якім не абыякавыя лёсы людзей. А ёсьць такія, як Гіві і Матарола. Я не лічу іх аўтарытэтамі. Я лічу, што яны робяць сабе імя на жыцьці іншых хлопцаў. Так, ёсьць і сярод нас такія недакамандзіры. А я ваюю з камандзірам пад пазыўным «Мікалаеўскі» — камандзір добры, клапоціцца пра людзей.\nРасейскай арміі няма. Але ёсьць «адпускнікі»\nАляксей Маркулевіч зь сябрамі ў Данецку\n— Пра ўзбраеньне падразьдзяленьняў ДНР кажуць рознае. Расейскія СМІ кажуць, што ваююць ледзь ня зброяй часоў Другой сусьветнай вайны. А ва ўкраінскіх СМІ кажуць, што вы ўзброеныя да зубоў. Дзе праўда?\n— Так, пачыналася ўсё са старой зброі. Тут ёсьць людзі яшчэ з часоў Славянску, яны спачатку бралі, што было — біты, абрэзы. Сам я яшчэ ў лютым быў з аўтаматычнай вінтоўкай СКС (самазарадны карабін Сіманава, прыняты на ўзбраеньне ў 1949 годзе. — РС). А цяпер узброены выдатна. Але зброя ў асноўным трафэйная.\n— Расея аказвае вам ваенную дапамогу?\n— Калі ты вядзеш да таго, ці ёсьць тут расейскія вайскоўцы, то няма. Тут ёсьць «адпускнікі». Так, ёсьць людзі, яны ў расейскай арміі, кантрактнікі, афіцэры. Але на час іх знаходжаньня тут яны ў адпачынку — яны там пішуць паперу на адпачынак і прыяжджаюць сюды. А потым, калі адпачынак канчаецца, зьяжджаюць назад.\n— А зброю вам Расея пастаўляе?\n— Вось гэтага ня ведаю. Я атрымліваю зброю ад свайго камандаваньня, а адкуль яна прыходзіць — гэтага я казаць ужо ня буду.\n— Афіцыйна цяпер на Данбасе замірэньне. А якія настроі пераважаюць сярод байцоў? Яны хочуць адваяваць усю Данецкую і Луганскую вобласьць? Або галоўнае, каб усталяваўся трывалы мір?\n— Шчыра кажучы, у гэтым пляне ніхто нічога не разумее. Так, афіцыйна мір, але мы як працягвалі біцца, так і працягваем. Народ, асабліва цывільныя, настроены на тое, каб гэта ўсё хутчэй спынілася. То бок няма такога пляну, каб адваёўваць далей зямлю. І, хутчэй за ўсё, усё на гэтым этапе і спыніцца, далей усё будзе вырашацца мірным шляхам.\n— Як забясьпечваецца насельніцтва Данбасу прадуктамі? Голад ёсьць?\n— Голад? Ну, ня тое каб усе тут такія ўбогія і бедныя. Але ў мноства народу няма ні працы, ні пэнсіяў, некаторым зарплаты не выдаюць на працы па 3–4 месяцы. Жывуць за кошт гуманітарнай дапамогі.\n— А каго людзі вінавацяць у такім стане рэчаў? ДНР ці Ўкраіну?\n— Шчыра кажучы, тут віна ідзе напалову. Віна Ўкраіны, што яны не даюць прадукцыю, не выплочваюць пэнсіі. А нашых вінавацяць за гэты прастой: маўляў, калі нам не даюць, то чаму б гэта ня ўзяць? Дый плюс ёсьць яшчэ раёны Данецку, якія да гэтага часу абстрэльваюцца — вінавацяць у гэтым таксама нас, апалчэньне. Маўляў, чаму вы не наступаеце і ня робіце так, каб яны не бамбілі мірныя раёны.\n— А за што вы ўвогуле ваюеце? Якую дзяржаву вы хочаце пабудаваць?\n— Ну, мне ўсё роўна, хто будзе тут прэзыдэнтам, якая будзе тут дзяржава. Я ваюю за народ, а народ ужо хай сам будуе дзяржаву, якую яны хочуць.\nПершы бой і першы забіты ўкраінец\n— Ці шмат беларусаў ваююць на баку ДНР?\n— Не. У нас у падразьдзяленьні я адзін зь Беларусі. Але я ведаю, што на баку Ўкраіны можна сабраць больш за батальён. Гэта менавіта нацыяналісты.\n— А чаму, на твой погляд, больш беларусаў едуць ваяваць за Ўкраіну, а не за ДНР?\n— Ня ведаю. Тут выбар кожнага. Але факт у тым, што гэта нацыяналісты. Ім варта было б знаходзіцца ў Беларусі і падымаць дзяржаву, але не, яны вырашылі ваяваць за Ўкраіну. Якраз у гэтым выпадку гэта можна лічыць наёмніцтвам — яны проста ідуць за грошы.\n— А ты хіба не наёмнік? На што ты наагул жывеш?\n— Тут адзінае, што я атрымаў зь лютага — гэта ў траўні нам была матэрыяльная дапамога (атрымалі па 4000 рублёў). Ну, а цяпер павінна быць першая заработная плата наша — ну, проста як арміі ДНР нам ідзе заробак. Наёмніцтва — гэта калі ты атрымліваеш у дзясяткі разоў больш, чым рэгулярныя войскі. А мы атрымліваем ані ня больш, чым усе астатнія.\n— Раскажы пра свой першы бой. Як гэта было?\n— Было страшна, нават вельмі-вельмі. Было гэта на Стараміхайлаўцы. Мне яшчэ пашанцавала, што быў толькі стралковы бой, не было артабстрэлу. Таму што пры артабстрэле, калі ёсьць падразьдзяленьне і ў ім 70% новенькія, то гэтыя 70% адразу ж уцякуць. Артабстрэлы пераносяцца вельмі цяжка, яны ціснуць на псыхіку, некаторыя проста ўваходзяць у ступар — ня могуць нічога зрабіць. Мне ж пашанцавала. Атрымаў «па шчах», праўда, але пачаў думаць, і ўсё абышлося.\n— А што ты адчуваў, калі забіваў першага ўкраінскага салдата?\n— Шчыра сказаць, першы раз наагул нічога не адчуваеш. Таму што першы раз ты нават толкам не разумееш нічога. Першапачаткова мозг наагул не працуе, працуе цела толькі. Толькі пасьля бою пачынаюць уключацца мазгі, і ты разумееш, што калі б ня ты, то цябе. І добра, што ты, а не цябе.\n«Вазьму зброю і прыму бок беларусаў»\n— Чым ты займаўся да вайны?\n— Адвучыўся, пайшоў у войска па ўласным жаданьні. Потым прыйшоў з войска — уладкаваўся на працу. Працаваў у будаўнічым упраўленьні. Здаецца, усё магло б быць добра, зьбіраўся ў Турцыю летам ехаць. Але пасьля таго як у студзені пачаліся рухі з Дэбальцаўскім катлом, я зразумеў, што проста так сядзець і глядзець на гэта — немагчыма.\n— Як ставяцца да твайго ўдзелу ў вайне блізкія і сябры зь Беларусі?\n— Большасьць мяне падтрымліваюць. Але ёсьць і тыя, хто вядуцца за СМІ, яны ўпэўненыя, што я тут тэрарыст, што я мірнае насельніцтва Ўкраіны забіваю. Ну як можна забыцца свае карані, як можна забыцца сваё мінулае? Адмовіцца ад свайго мінулага — гэта тое самае, што адмовіцца ад сваёй будучыні. Украіна ж проста спрабуе адмовіцца ад свайго мінулага. Каму яна патрэбная ў Эўропе? Ды абсалютна нікому, гэтак жа як і мы, беларусы. Як гэта ні сумна, і ў нас ёсьць тыя, хто імкнецца ў Эўропу.\n— А калі ўявіць, што ў Беларусі да ўлады прыйдуць людзі, якія захочуць павесьці краіну ў Эўразьвяз, што ты ў такім выпадку будзеш рабіць?\n— Я над гэтым пытаньнем ня думаў. Ну, так, калі гэта выбар народа — я толькі «за». Калі ўвесь народ хоча — пытаньняў няма. Але я думаю, што народ туды не захоча. Ну вось навошта нам Эўропа? Хіба мы дрэнна жывём? У нас чыстыя вуліцы, роўныя дарогі, у нас нармальная мэдыцына, добрая адукацыя. Навошта Эўропа? У Эўропе ёсьць краіны, якія жывуць у некалькі разоў горш за нас. І потым, Эўропа пастаянна ўсім указвае, што і як рабіць. Навошта ўказваць? Мы ня той народ, мы рускія, мы славяне, мы ня можам ісьці за нечымі ўказкамі пастаянна.\n— А хіба Масква нікому ня ўказвае?\n— Ёсьць такое, згодны, указвае. Але факт застаецца фактам — мы жывём жа добра. Наагул нядрэнна. І потым, усё гэта тут ідзе з падачы Эўропы і ЗША. Ну навошта нам гэтае кровапраліцьце? Няўжо гэта Расеі трэба было нацкоўваць брата на брата? Я ня бачу зацікаўленасьці Расеі ў гэтым.\n— Ну, з Эўропай зразумела. А калі Расея захоча далучыць Беларусь, што будзеш рабіць?\n— Я выберу бок Беларусі. Так, Расея — нашы браты. Але нават братам я не дазволю ўказваць нашаму народу, што рабіць. Народ павінен выбіраць сам. Нават брат ня мае права стаяць і ўказваць, што і як рабіць. Мы самі вырашым, што і як рабіць. Захочуць (беларусы. — РС) далучыцца — калі ласка. Не — значыць, няма чаго нам указваць. Я вазьму зброю і прыму бок беларусаў. Тут увогуле пытаньняў няма.\n— А як ты ставісься да Аляксандра Лукашэнкі?\n— Я падзяляю яго на чалавека добрага, які падняў краіну. Бо цяпер у Беларусі выдатна. У параўнаньні з тым, што адбываецца тут, Беларусь — гэта рай.\nАле я падзяляю яго і на чалавека дрэннага. Вось, здавалася б, за што? За што мяне абвяшчаць наймітам, тэрарыстам? Я ж не падрываў дамы, не накіроўваў самалёты ў шматпавярховікі. Вось у гэтым — так, я зь ім ня згодны. Тут ён дрэнны.\nСябры і паплечнікі наведалі параненага Васіля Парфянкова ў адэскім вайсковым шпіталі. ФОТА, ВІДЭА\nЛукашэнка заявіў, што перахварэў амікронам


Апублікавана 15.04.2015 08:20\nТрыкатажныя вырабы вырабляюць з нітак рознага складу шляхам вязання на спецыяльных машынах або ўручную.\nЕсли вас интересует белье для подростков, стоит заглянуть на этот сайт idison.ru вы найдете белье для подростков отличного качества и по доступной цене.\nСучасны рынак прапануе досыць разнастайны асартымент: панчошна-шкарпэткавыя вырабы, хусткі, шалікі, рукавіцы, бялізну, швэдры, сукенкі, спартыўную вопратку і іншы трыкатаж. Гэта прыгожыя, сучасныя рэчы, якія пры правільным сыходзе служаць дастаткова доўга, захоўваючы свой знешні выгляд.\nТрыкатажнае палатно адрозніваецца ад тэкстыльнага спосабам пляцення і мае вялікае колькасць завес. Адрозніваюць па спосабе вязання папярочна - і асновавязаныя трыкатаж. Папярочна вязаны - лёгка распускаецца па гарызанталі і вертыкалі. Асновавязаныя больш трывалы і распусціць яго не так лёгка. Дзякуючы петельный будынку трыкатажнае палатно валодае выдатнай паветрапранікальнасцю, цеплаахоўных, мае павышаную расцяжымасць і эластычнасць. Пры\nвытворчасці трыкатажу выкарыстоўваюць розныя ніткі: баваўняныя, ваўняныя, віскозных, ацетатных і іншыя. Для розных вырабаў падбіраюць ніткі розных структур. Напрыклад, для верхняй адзення выкарыстоўваюць тэкстураваных ніткі, якія надаюць рэльефнасць і шчыльнасць.\nДля бялізны выкарыстоўваюць апаратную пражу, што дазваляе атрымаць вырабы з начосам. Абсталяванне высокіх тэхналогій і максімальна механізаванае вытворчасць дазваляюць значна знізіць сабекошт трыкатажных вырабаў, што выгадна адрознівае іх ад тэкстыльных. Выпускаюць трыкатажныя дзіцячыя і дарослыя. Пры вырабе дзіцячай адзення практычна заўсёды выкарыстоўваюць натуральная сыравіна або ў спалучэнні з нязначнымі дадаткамі з сінтэтычных нітак.\nТрыкатажныя вырабы - гэта выдатны выбар адзення на кожны дзень і для свята. Гэта ўніверсальныя\nвырабы. Якасны трыкатаж не расцягваецца ў працэсе шкарпэткі, на ім не ўтворацца галушкамі, ня ліняе і не выгарае. За кошт эластычнасці матэрыялу трыкатажныя вырабы добра аблягаюць фігуру. Трыкатаж добра расцягваецца і не камечыцца. Дзякуючы сваім выдатным спажывецкіх уласцівасцях, вырабы з яго атрымалі шырокую папулярнасць.\nТрыкатажныя рэчы складаюць палову гардэроба сучаснага чалавека. Выконвайце правілы сыходу і адзенне будзе доўга служыць вам. Мыццё такіх вырабаў ажыццяўляецца ў цёплай вадзе ўручную або ў пральнай машынцы з асцярожным рэжымам. Іх не рэкамендуецца церці і выціскаць пры мыцці. Сушыць лепш у гарызантальным выглядзе, расклаўшы на роўнай паверхні.\nТрыкатаж заўсёды ў модзе. Выбраўшы якаснае выраб, вы будзеце адчуваць сябе камфортна ў любых умовах і прыцягнеце да сябе ўвагу сваёй вытанчанасцю і элегантнасцю.\nБольш гульнявых аўтаматаў


Среда, 13 марта 2019 10:27\nШто ў беларускай літаратуры самае цікавае? Героі? Шматтомныя апісанні прыроды? Патрыятычная лірыка? Жанчына. Яркая, гордая, незалежная, сексуальная, бясконца прыцягальная, парадаксальная — вось сапраўдны непадманны змест прыгожага пісьменства, да якога хочацца вяртацца неаднаразова. Жанчына ў творах нашых літаратараў амаль заўсёды мацнейшая за мужчыну. Макаёнак у «Трыбунале» гэта паказаў…\nУ кожным прафесійным асяродку шануюць выдатных спецыялістаў, сапраўдных майстроў сваёй справы. Філалагічны факультэт БДУ — сузор’е таленавітых выкладчыкаў і выпускнікоў, сярод якіх адметнае месца займае асоба прафесара Дзмітрыя Бугаёва (1929—2017). Да 90-годдзя з дня нараджэння вядомага крытыка і літаратуразнаўца, лаўрэата Дзяржаўнай прэміі БССР імя Якуба Коласа на…\nГэта быў унікальны чалавек, які стаў каралём не па праве нараджэння і бацькоўскай спадчыны, а дзякуючы сваёй волі, розуму і мэтанакіраванасці. Чалавек, які зрабіў сябе! Стафан паходзіў са знатнага венгерскага роду Шомлё, які валодаў землямі каля горада Крышана на сучасным румына-венгерскім памежжы. З юнацкіх гадоў Стафан служыў…\nКалі крытыку ў XXI стагоддзі (у якім, нагадваю, з кожнага праса апяваюць іронію і гульню з тэкстам) захочацца зрабіць яскравы, вясёлы і дужа шчыры разбор чыёйсьці творчасці, запакаванай у кардоннацэлюлозную каробку (не забываючыся на аналітыку), — гэта ягонае поўнае права. Фелікс Баторын, аўтар, пра кнігу якога сёння…\nГэтымі днямі беларусы атрымалі ў дар унікальны кніжны фаліянт — факсімільнае ўзнаўленне Лаўрышаўскага Евангелля. Зроблены ў старажытныя часы ў Беларусі, яго арыгінал знаходзіцца ў польскім Кракаве, а ўкраінскія даследчыкі зрабілі сучаснае перавыданне кнігі, якое і перадалі нам. Пра тое, як старадаўняе Евангелле зноў трапіла на нашы землі,…\nАдам Глобус. Казкі сталічныя. Мн., Кнігазбор, 2018. Чорны чалавек, труна на колах, пікавая дама, прывід ліхтаршчыка… Гарады і мястэчкі жывуць, пакуль жыве іх міфалогія. Легенды ніколі не ўзнікаюць на пустым месцы. У іх – звычкі, традыцыі, іронія, гумар, страхі, расчараванні… Адам Глобус даўно ўжо запісвае падобныя гісторыі…


Міхаіл Амнепадыстаў: Уяўляючы Беларусь | Новы Час\nНемагчыма ўявіць, каб культура развівалася з нейкага аднаго элемента. Гэта заўсёды комплекс, нейкі корпус сімвалаў, знакаў, сэнсаў… Які развіваецца менавіта як сукупнасць і набывае сэнс у гэтай спалучанасці элементаў. Пры змене гістарычных эпох, пад уплывам сацыяльных катаклізмаў гэты корпус можа змяняцца, ламацца, часам да непазнавальнасці — зразумела, кожны час растаўляе свае акцэнты.\n“Рэстаўрацыя” культурных напластаванняў, пераасэнсаванне “мінулага” дае нам разуменне таго, што робіць набор розных элементаў адным цэлым альбо што перашкаджае цэльнасці культуры. Гэта ўзбагачае нас у вызначэнні “свайго”, надае нам здольнасць бачыць адбітак “сваёй культуры” ў самых “простых рэчах”. Дазваляе зразумець, што дае культуры развіццё, а што робіць яе проста калекцыяй — няхай сабе ўдалай і каштоўнай - здабыткаў іншых культур.\nУ пошуках адказу на пытанне “Што такое беларуская культура?” лектар прапануе зрабіць наступныя акцэнты: нацыя як "уяўленая" супольнасць на прыкладзе беларускага нацыяўтварэння; уніфікаванае ўяўленне і актуалізацыя; уяўленні айцоў-заснавальнікаў; уяўленні беларускіх адраджэнцаў канца ХІХ – пач. ХХ стагоддзяў; тутэйшасць і прасторавыя прэферэнцыі; Інбелкульт. Барацьба з нацыяналізмам. Савецкі і Заходнебеларускі дыскурсы; Беларусь пад нямецкай акупацыяй; пасляваенны супраціў і рэпрэсіі, адліга і стагнацыя; Адраджэнне 80-90-ых; незалежная Беларусь. Выбар і барацьба культурных мадэляў; культура Беларусі і беларуская культура. Межы і дамінанты.\nНа сайце з’явіліся расклад і тэмы лістападаўскіх лекцый, падрабязнасці па спасылцы: www.fly-uni.org.


“Асобы” – жывыя і мёртвыя пад адной вокладкай\n29 травень 2008, 11:43\nПабачыла сьвет чарговая кніга журналіста Аляксандра Тамковіча.\nШмат каму ён знаёмы па артыкулах у тыднёвіку “Свободные новости”, дзе ён працаваў намесьнікам галоўнага рэдактара, і ў іншых незалежных выданьнях. За напісаньне кніг спадар Тамковіч узяўся пасьля таго, як цяжка захварэў і страціў магчымасьць весьці актыўнае жыцьцё журналіста. Палітычныя нарысы пад агульнай назвай “Асобы” аб’ядналі пад адной вокладкай тых людзей, якія адзначыліся на пераломным этапе найноўшай беларускай гісторыі.\n“Асобы” ёсьць лягічным працягам кнігі “Лёсы”, якая выйшла з-пад пяра Аляксандра Тамковіча ў 2006 годзе. Там былі зьмешчаныя інтэрвію і маналёгі вядомых у Беларусі палітыкаў, грамадзкіх дзеячаў. Многія з герояў той кнігі ўжо ў іншай форме падачы перайшлі ў новы збор. Але “Асобам” папярэднічала яшчэ адна кніга, прысьвечаная найбольш выбітным прадстаўніцам грамадзкага і палітычнага небасхілу Беларусі. Яна так і называлася – “Жанчыны”. Так супала, што яна была надрукаваная ў дзень абвяшчэньня прысуду Аляксандру Тамковічу. У апошнія дні 2007 году суд Першамайскага раёну Менска абавязаў журналіста выплаціць 1 мільён рублёў на карысьць Мікалая Чаргінца: пісьменьнік і сэнатар палічыў сябе абражаным артыкулам Тамковіча ў газэце “Новы час”. І тая гісторыя таксама знайшла працяг у новай кнізе. Аляксандар тлумачыць, чаму менавіта пра гэтых людзей ён пісаў:\n“Перадусім гэта тыя людзі, якія зрабілі найбольш адметныя крокі ў найноўшай гісторыі Беларусі. Увогуле такая думка спачатку нарадзілася ў рэдактара кнігі Аляксея Караля. Ён прапанаваў зрабіць цыкл палітычных нарысаў, дзе магчыма было б ужыць гэткі парны прынцып. Напрыклад, Кебіч-Шушкевіч, Пазьняк-Малафееў і г.д. Мы пачалі выбудоўваць такія пары і ўжо даволі шмат зрабілі. Але спыніліся пасьля таго, як стала вядома, што на мяне падаў у суд Мікалай Чаргінец. Менавіта за нарыс, які быў надрукаваны ў газэце “Новы час”. Зразумела, што яго ў гэтай кніжцы няма. Усяго было заплянавана 30 нарысаў, надрукавана 29. Не хачу больш рызыкаваць: замест нарысу пра Чаргінца – “белая пляма”. Урэшце мы былі вымушаныя ўсё ж не чапаць ўлады. Там вельмі хваравіта ставяцца да крытыкі ў свой адрас”.\nАдзін з герояў кнігі “Асобы” – былы міністар сельскай гаспадаркі, пазьней кінуты за краты, Васіль Лявонаў. Адрозна ад Мікалая Чаргінца, Лявонаў высока ацэньвае літаратурныя высілкі Тамковіча і лічыць важным падтрымаць у цяперашняй сытуацыі самога Аляксандра Тамковіча. Некалькі гадоў таму Аляксандар цяжка захварэў, дакладны дыягназ яму ня могуць паставіць дагэтуль. З Васілём Лявонавым я пагаварыў якраз у той момант, калі ён завітаў да Аляксандра Тамковіча, каб паглядзець новую кнігу:\n“Мой чалавечы абавязак – падтрымаць чалавека. Таму пры зручным моманце заходжу да яго, каб хоць нейкім чынам падтрымаць, каб нагадаць астатнім, што ёсьць такі адважны чалавек, які змагаецца з хваробай. Ну і канечне, выказаць салідарнасьць з той цікавай і добрай справай, якую ён робіць”.\nКарэспандэнт: “Ток бок, у вас не было ніякіх сумневаў, калі Аляксандар прапанаваў стаць адным з герояў?”\n“Абсалютна ніводнай падставы, каб сумнявацца. Інакш у гэтай сытуацыі адрэагаваць папросту нельга. А справа зробленая надзвычай добра. Бо тут ёсьць прадстаўнікі розных вэктараў беларускай палітыкі. Так і павінна быць, нельга бясконца эксплюатаваць толькі адных – апазыцыйных, або нейкіх “варожых”. Тут усё ёсьць: і Чыгір, і Булахаў, і Сініцын. І гэта вельмі добра. Аўтар зрабіў вельмі добра, што ўсіх зьмясьціў пад адзін дах”.\nХвароба перашкодзіла Аляксандру Тамковічу займацца ўлюбёнай журналістыкай, але ён знайшоў сябе ў іншым – у напісаньні кнігаў:\n“Я вельмі ўдзячны людзям, якія да мяне прыйшлі праз 3,5 гады пасьля пачатку маёй хваробы. Гэта была для мяне даволі моцная маральная падтрымка перш за ўсё”.\nУ кнізе чытач знойдзе прозьвішчы людзей, якія ў 1990-х былі актыўнымі палітыкамі. Сярод іх – Вячаслаў Кебіч, Сямён Шарэцкі, Валеры Ціхіня, Сямён Домаш, Уладзімер Ганчарык, Натальля Машэрава.\nНекаторых ужо няма сярод жывых – Віктара Ганчара, Генадзя Карпенкі, Анатоля Майсені, Юрыя Захаранкі, Дзьмітрыя Булахава.\nГэтыя асобы – жывыя і мёртвыя – пакінулі выразны сьлед у найноўшай гісторыі Беларусі.\nЖурналіст больш ня вінен\nДва дзясяткі жанчын Аляксандра Тамковіча\nЖурналісты мусяць заплаціць М.Чаргінцу 51 мільён\n“Новы час” мае выплаціць Чаргінцу 50 млн. рублёў\nМ.Чаргінец патрабуе ад журналістаў 55 млн. рублёў\nМ.Чаргінец паменшыў суму свайго пазову


DELLA™ Грузы Чарнагорыя - Беларусь (свабодныя і спадарожныя грузы з Чарнагорыі ў Беларусь, знайсці груз з Чарнагорыі ў Беларусь, шукаю груз, патрэбен груз з Чарнагорыі)\nГрузы: Чарнагорыя — Беларусь\nПа кірунку «Чарнагорыя — Беларусь» у дадзены момант усе заяўкі выконваюцца.\nўцяпляльнік на палетах кольк. машын: 6\nКалуга (RU) — Барысаў (BY) ~ 589 км\nпрофіль металічны (даўж=5м)\nЧарапавец (RU) — Фаніпаль (BY) ~ 1171 км\nСафонава (RU) — Гродна (BY) ~ 695 км\nРошаль (RU) — Баранавічы (BY) ~ 1026 км\nБелгарадская вобл. (RU) — Менская вобл. (BY)\nдругсыравіну у біг-бегах кольк. машын: 2\nРаздзел «Пошук грузаў / Грузы Чарнагорыя — Беларусь». Кампанія DELLA™ Грузаперавозкі заснавана ў лютым 1995 года. Наша місія — зручны і якасны інфармацыйны сэрвіс у сферы аўтамабільных грузаперавозак Беларусь — Беларусь і міжнародных грузаперавозак. Наш галоўны прыярытэт — актуальнасць інфармацыі. Дзякуем за цікавасць да нашага сэрвісу, заўсёды рады быць карыснымі для Вас!


Выстава “Крок мінуўшчыны” папоўнілася – Наша Слова штодзень\nВыстава “Крок мінуўшчыны” папоўнілася\n26 сакавіка 2019, 10:32 Культура 4\nАдкрытую ў лютым у памяшканні літаратурнага аддзела Лідскага гістарычна-мастацкага музея выставу “Крок мінуўшчыны”, прымеркаваную галоўным чынам да 105-годдзя з дня нараджэння Валянціна Таўлая, супрацоўнікі музея абяцалі папоўніць новымі экспанатамі. І дапамаглі ім у гэтым калегі з Гарадзенскага дзяржаўнага гістарычна-археалагічнага музея, дзе захоўваюцца асобныя рэчы, дакументы, рукапісы, звязаныя з жыццём і творчасцю паэта, перададзеныя туды ў свой час яго другой жонкай Лідзіяй Сяргееўнай. Некаторымі рукапісамі і дакументамі Гарадзенскі музей днямі падзяліўся з лідскім, і выстава “Крок мінуўшчыны” ў доме Таўлая па вуліцы Замкавай папоўнілася.\nУ ліку прывезеных з Гародні экспанатаў – аўтабіяграфія Валянціна Таўлая, напісаная яго рукой у 1945 годзе; рукапісы яго вершаў, напісаных пераважна ў Гарадзенскай турме і адноўленых ім у памяці, у тым ліку сшытак з вершамі; пасведчанне члена Саюза пісьменнікаў СССР; даведка аб тым, што ў 1942-1944 гадах Таўлай быў сувязным партызанскага атрада імя Катоўскага; пасведчанне да медаля “За доблесную і самаадданую працу ў перыяд Вялікай Айчыннай вайны 1941-1945 гг.”; прафсаюзны білет, выдадзены паэту незадоўга да яго смерці ў 1947 годзе.\nМагчыма, у далейшым выстава “Крок мінуўшчыны” папоўніцца дакументамі альбо іх копіямі з музея адной са школ горада Баранавічы, дзе таксама шануюць памяць аб Валянціне Таўлаі.\n– Яшчэ ў мінулым годзе мы распачалі музейна-педагагічныя заняткі для выхаванцаў дзіцячых садкоў “Моўная хвіліна з Таўлаем Валянцінам”, – расказвае навуковы супрацоўнік Лідскага гістарычна-мастацкага музея Алесь Хітрун. – Гэтыя заняткі будзем працягваць і ў бягучым годзе, чакаем заявак ад устаноў дашкольнай адукацыі. У год 105-годдзя з дня нараджэння Ва-лянціна Таўлая мы, супрацоўнікі музея, хочам атрымаць больш інфармацыі пра яго першую жонку Кіру Брант, з якой ён жыў у Лідзе, у гэтым вось доміку каля замка (як яны пазнаёміліся, як склаўся далейшы лёс Кіры). Хочам таксама больш даведацца пра гэты домік. Хто ў ім жыў у розныя часы? Няхай адклікнуцца тыя, хто хоць штосьці ведае пра гэты будынак. Любая дробязь будзе для нас цікавай і каштоўнай.\nІ яшчэ адно пажаданне лідскіх музейных работнікаў, якое тычыцца “таўлаеўскай” тэмы, – набыць дакументальны фільм “Валянцін Таўлай” (1978 год, аўтар сцэнарыя – Вячаслаў Адамчык). Магчыма, названы фільм захоўваецца ў Беларускім дзяржаўным архіве кінафотафона-дакументаў горада Дзяржынска.


Аб’яднаў юбілей Белаграпрамбанка — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\nАб’яднаў юбілей Белаграпрамбанка\nНумары Соцыум У калектывах Стаўбцоўшчыны\n07.09.2016 12.09.2016 Ольга Алексейчик725Комментарии on Аб’яднаў юбілей Белаграпрамбанка\nГэты жнівеньскі дзень напрыканцы рабочага тыдня быў святочным і ўрачыстым у разлікова-касавым цэнтры № 18 г. Стоўбцы філіяла ААТ «Белаграпрамбанк» – Мінскага абласнога ўпраўлення. У рамках рэспубліканскага святкавання 25-гадовага юбілею Белаграпрамбанка стаўбцоўскі калектыў падрыхтаваў сваё свята.\nПадзяліць радасць урачыстасці прыехалі прадстаўнікі Мінскага абласнога ўпраўлення ведамаснага банка. Былі запрошаны кіраўнікі банка, якія шмат гадоў аддалі станаўленню яго, згуртаванню калектыву, з кім звязаны многія добрыя традыцыі, – Міхаіл Зяневіч і Леанід Лобка. Яны ўспомнілі важныя этапы станаўлення банка. Леанід Мікалаевіч прыгадаў яшчэ свежыя падзеі пераходу на электронны дакументаабарот і новае праграмнае забеспячэнне. Банкаўскім работнікам, якіх вызначаюць высокі прафесіяналізм і адказныя адносіны да сваёй справы, гэтая задача была па сіле, да стаўбчан прыязджалі калегі з іншых ведамасных банкаў па вопыт асваення новых тэхналогій.\nУдзячнасць сваім калегам за тое, што высока трымаюць марку Белаграпрамбанка, выказала і намеснік кіраўніка разлікова-касавага цэнтра Тамара Шалахцінава.\nУпрыгожвае калектыў банка такі факт. Да гэтай урачыстасці была прымеркавана дабрачынная акцыя. Былі запрошаны дзве шматдзетныя сям’і. Маці траіх дзяцей Алена Макарэвіч прыйшла на свята ў свой родны калектыў. Цяпер яна ў дэкрэтным адпачынку па доглядзе дзіцяці, а наогул знаходзіцца ў штаце разлікова-касавага цэнтра на пасадзе вядучага спецыяліста па знешнеэканамічнай дзейнасці. А вось для стаўбцоўскай сям’і Філіповічаў, у якой выхоўваюцца пяцёра дзяцей, такое запрашэнне было вялікім сюрпрызам і нечаканай радасцю. У знак удзячнасці за такі прыгожы жэст кіраўніцтва разлікова-касавага цэнтра Філіповічы прыйшлі з дамашняй выпечкай і маленькім канцэртам – дзеці прачыталі вершы ўласнага сачынення членаў дружнай сям’і. Шматдзетныя сем’і атрымалі грашовыя сертыфікаты ад банка і ласункі для дзяцей.\nПрадстаўнік Мінскага абласнога ўпраўлення Белаграпрамбанка Кацярына Літвіна ўручыла падзякі вядучаму спецыялісту аддзела разлікаў Таццяне Каспяровіч, начальніку сектара кліенцкага менеджменту Аксане Радзіон і спецыялісту па забеспячэнні дзейнасці банка Андрэю Гілейшу, які да ўсіх сваіх талентаў яшчэ і выдатна прадстаўляе калектыў на турыстычных злётах і спаборніцтвах.\nНа памяць аб юбілейнай даце на банкаўскай тэрыторыі было пасаджана дэкаратыўнае дрэва з таблічкай.


Ці эфэктыўна дзяржаўная палітыка ў вырашэньні чарнобыльскіх праблем?\n19 красавік 2006, 16:25\nВалер Карбалевіч, Менск (эфір 18 красавіка) Новая перадача сэрыі “Экспэртыза Свабоды”. Удзельнікі: былы намесьнік старшыні Белдзяржаграпрому Іван Нікітчанка і кіраўнік беларускага сацыяльна-экалягічнага саюзу “Чарнобыль” Васіль Якавенка.\n(Валер Карбалевіч: ) "К 20-годзьдзю Чарнобыльскай аварыі афіцыйныя ацэнкі дзейнасьці дзяржаўных органаў па вырашэньні праблем яе наступстваў даволі аптымістычныя. Улады робяць акцэнт на дасягненьні, а не на праблеме, даводзяць, што радыяцыйная абстаноўка ў пацярпелых раёнах стабільна паляпшаецца. Прэм’ер Сідорскі выступаючы на парлямэнцкіх слуханьнях, адзначыў, што асноўны кірунак працы па мінулай Чарнобыльскай праграме быў ліквідацыя наступстваў аварыі, а новая чацьвёртая праграма арыентуецца на адраджэньне і ўстойлівае разьвіцьцё пацярпелых раёнаў. Дык ці можна сьцьвярджаць, што праблема ліквідацыі наступстваў аварыі ў Беларусі вырашана?"\n(Іван Нікітчанка: ) “Мы знаходзімся ў самым пачатку наступстваў аварыі. Чарнобыль будзе шмат часу ўплываць на Беларусь. Той прагноз, які мы рабілі ў 1986-1987 гадах, цяпер спраўджваецца. Сьмяротныя выпадкі пачаліся праз 7-8 гадоў.\nУ выніку з 1993 году пачалося зьмяншэньне колькасьці насельніцтва. На сёньня яно зьменшылася амаль на 470 тысяч чалавек. Паводле прагнозаў дэмографаў гэты працэс будзе цягнуцца да 2020 году, і Беларусь згубіць каля 1 мільёну жыхароў”.\n(Карбалевіч: ) “Але скарачэньне насельніцтва – гэта зьява, характэрная для шмат якіх краінаў Эўропы, дзе карэннае насельніцтва скарачаецца без усялякага Чарнобыля. Магчыма і ў Беларусі сытуацыя зьвязаная ня толькі з наступствамі катастрофы, а зь іншымі чыньнікамі”.\n(Нікітчанка: ) “Я зьвязваю гэта з Чарнобылем. Цяпер хварэюць людзі, якія падчас аварыі хадзілі ў школу і садок. Зьявіліся хваробы, якіх у нас не было да аварыі. Найперш, пацярпелі тыя органы, якія першымі сустракаліся з радыяцыяй: лёгкія, крывяносная сыстэма, цэнтральная нэрвовая сыстэма.\nЛюдзі, якія жывуць у забруджанай зоне, харчуюцца тым, што там вырошчваюць на агародзе, маюць удзельную радыёактыўнасьць цела значна вышэй за крытычную мяжу. Для дарослых такая мяжа – 50 бэкерэлей на кіляграм вагі, для дзяцей – 30. Людзі, якія маюць удзельную радыёактыўнасьць цела вышэй за гэтыя лічбы, усе хворыя на розныя захворваньні. А ў Заходняй Эўропе гэтага няма. Таму нельга казаць пра ліквідацыю наступстваў аварыі”.\n(Васіль Якавенка: ) “Такія акцэнты ў дзяржаўнай Чарнобыльскай праграме несамавітыя і палітычна скарасьпелыя. У дакладзе Сідорскага на парлямэнцкіх слуханьнях адзначалася, што ў выніку аварыі Беларусь панесла страты на суму 235 мільярдаў даляраў, а з 1989 года на ліквідацыю яе наступстваў патрачана 17 мільярдаў даляраў. Нават з гэтай арытмэтыкі не выцякае выснова, што трэба біць у пераможныя званы.\nНя толькі нашы ўлады, але некаторыя ў замежжы сьпяшаюцца “закрыць” чарнобыльскую праблему. Таму што гэтая праблема да многага абавязвае. Гадоў 4-5 таму ў нашай Нацыянальнай Акадэміі навук выступаў генэральны дырэктар МАГАТЭ аль-Барадэі, які заявіў, што ў вас няма чарнобыльскай праблемы. І тут нашы акадэмікі пачалі дружна пляскаць у ладкі. Гэта мяне вельмі паразіла.\nЧарнобыльскую праблему ў нас “закрываюць” даўно. Некалькі гадоў таму мы ў сваёй газэце “Набат” пісалі пра тое, што пад выглядам рэабілітацыі на землях, выведзеных зь сельскагаспадарчага карыстаньня, пачалі вырабляць прадукцыю. І цяпер засяваюць. А на гэта заплюшчваюць вочы.\nЦяпер у Беларусі рэалізуецца міжнародная праграма CORE. Паводле яе, у пяці раёнах выпрацоўваецца мадэль жыцьця на забруджаных землях. Пры гэтым не ўлічваецца, што з дазволу ўладаў радыяцыя расьцягваецца па тэрыторыі ўсёй краіны.\nНа адным навуковым форуме, дзе абмяркоўвалася гэтая праграма, я выступіў і сказаў пра ўсе яе хібы. Падчас перапынку да мяне падыходзілі людзі, ціснулі руку і з-за таго, што я асьмеліўся так заявіць казалі: “Вы наш беларускі Сахараў”. Гэта сьведчыць пра тую сытуацыю, якая ў нас складваецца пры абмеркаваньні чарнобыльскіх праблем”.\n(Карбалевіч: ) "Сёньня мы вымушаны канстатаваць відавочны факт: дзяржава істотна зьмяншае колькасьць і аб''ём чарнобыльскіх праграмаў, дапамогу чарнобыльскім раёнам. Цяпер недзе ня больш 6% расходнай часткі дзяржбюджэту ідзе на гэтыя мэты, у той час, калі раней гэтая лічба даходзіла да 20% і болей. Скараціліся льготы людзям, пацярпелым ад аварыі. Фактычна, дэмантуецца сыстэма радыяцыйнага кантролю. Засталося толькі траціна лябараторый кантролю за харчаваньнем у параўнаньні з 1990 годам.\nСтвараецца ўражаньне, што ўлады мэтанакіравана і штучна імкнуцца паменшыць нэгатыўныя наступствы аварыі, зрабіць выгляд, што сытуацыя паляпшаецца. Некаторыя забруджаныя рэгіёны аб’яўляюцца амаль што чыстымі. Сам Лукашэнка адобрыў вяртаньне ў забруджаныя раёны. Што азначае такі падыход?"\n(Іван Нікітчанка: ) “Я вымушан з горыччу канстатаваць, што ўрад увогуле выкінуў чарнобыльскую праблему зь ліку першачарговых пытаньняў, якія трэба вырашаць.\nА між тым, гэта праблема № 1 для Беларусі. Таму што нам пагражае выміраньне. Таму што, сапраўды, расьцягнулі радыяцыю па ўсёй краіне. Няма ніводнай вобласьці, дзе не было б радыёактыўных плямаў. На забруджаных тэрыторыях застаецца жыць каля 1,8 мільёнаў чалавек, у тым ліку, каля паўмільёна дзяцей. Іх няма куды перасяліць.\nТаму трэба прыняць усе захады, каб абараніць людзей ад брудных прадуктаў харчаваньня. Сёньня людзі атрымліваюць радыяцыю толькі за кошт брудных прадуктаў.\nУ першыя гады пасьля аварыі, калі я займаўся гэтай справай, мы забясьпечвалі людзей у гэтай зоне “чыстым” мясам, малаком, хлебам і нават прывозілі карма каровам. А на кожным прысядзібным участку мы ўносілі на 10 сотках адмысловую гліну, якая паглынала радыёнукліды і не пускала іх у расьліны.\nА потым пасьля распаду СССР усё гэта зьнікла. І цяпер такой дапамогі людзям няма. 1 верасьня 1995 году Лукашэнка выдаў указы № 349 і № 350, якімі ліквідаваў усе кампэнсацыі і льготы, якія былі прадугледжаныя законам “Аб сацыяльнай абароне грамадзян”. Такі закон Беларусь прыняла першай, пасьля яе аналягічныя законы прынялі ў СССР, Расеі і Ўкраіне. Ва Ўкраіне і Расеі гэты закон дасюль працуе, а ў нас ужо няма.\nКанечне, на дэмаграфічную сытуацыю ўплываюць ня толькі наступствы аварыі. Зразумела яна падняла ўсе іншыя чыньнікі. Тут уплываюць і сацыяльныя праблемы і беднасьць.\nТакая сытуацыя будзе працягвацца датуль, пакуль людзі не аб’яднаюцца. Таму што гэтай бюракратычнай сьцяне можа супрацьстаяць толькі сіла. Ахвяры Чарнобыля павінны аб’днацца ў адзіны народны рух”.\n(Карбалевіч: ) “Лукашэнка сьцьвярджае, што чым размазваць гэтыя чарнобыльскія грошы, аддаючы кожнаму пацярпеламу невялічкую суму ў выглядзе льгот, лепш сканцэнтраваць іх у руках дзяржавы і пабудаваць нейкія буйныя аб’екты, якія б падтрымлівалі жыцьцядзейнасьць людзей у забруджанай зоне. Як вы пракамэнтуеце гэтую ідэю?”\n(Нікітчанка: ) “Замест буйнага будаўніцтва трэба абараняць кожнага чалавека. Калі гэтыя грошы, якія выдавалі на рукі невялікія, то чаму іх не павялічыць, не кампэнсаваць інфляцыю?”\n(Васіль Якавенка: ) “Уплыў радыяцыі на насельніцтва будзе павышацца. Рэальнасьць зусім не адпавядае афіцыйным дэклярацыям. У гэтай зоне насьпявае яшчэ адна выбуховая рэч. Гэтыя землі засяляюцца іншаземцамі з-за межаў Беларусі. Адбываецца дэпапуляцыя беларускага насельніцтва. І гэтую праблему яшчэ давядзецца вырашаць. Усё гэта адбываецца таму, што людзі, якія стаяць пры ўладзе, жывуць адным днём”.\n(Карбалевіч: ) "Новая Чарнобыльская праграма разьлічана на пэрыяд 2006-2010 гады, прадугледжвае адраджэньне і ўстойлівае разьвіцьцё пацярпелых раёнаў, павышэньне якасьці жыцьця і інш. Як можна ацаніць гэтую праграму, яе асноўныя кірункі?"\n(Іван Нікітчанка: ) “Дзяржаўная праграма павінна абараняць кожнага чалавека, а не ўвогуле рэабілітаваць тэрыторыю. Трэба памяняць падыход да заніраваньня гэтай тэрыторыі, кантраляваць удзельную радыёактыўнасьць людзей, а не тэрыторый. Галоўная праблема – забясьпечыць людзей чыстымі прадуктамі харчаваньня.\nМіжнародны банк рэканструкцыі і разьвіцьця адкрыў транш у “Прыёрбанку” для разьвіцьця сельскіх гаспадарак у гэтай зоне. Але скарыстацца гэтымі грашыма цяжка. Па-першае, чалавек, які хоча ўзяць крэдыт, павінен забясьпечыць 30% ад сумы праекту сваімі грашыма. А ў яго няма грошай.\nПа-другое, чалавек павінен унесьці маёмасьць у якасьці закладу. Але акрамя старой хаты, у яго нічога няма. А зямля знаходзіцца ў дзяржаўнай уласнасьці”.\n(Карбалевіч: ) “Такім чынам, разьвіваецца тэндэнцыя прывыканьня да наступстваў катастрофы, і як вынік, прытупленьня ўвагі да гэтых пытаньняў. І галоўную ролю ў такой палітыцы адыгрываюць улады, якія імкнуцца зьменшыць вастрыню праблемы, і такім чынам, як бы часткова зьняць яе, перабольшыць дасягненьні дзяржаўнай палітыкі ў гэтай сфэры. Такая сытуацыя зьяўляецца пэўнаю пагрозаю для беларускага соцыюму, яго здароўя і будучыні".


Патэнцыял Лідскага рэгіёну | Белорусская версия\nГалоўная | Эканоміка | Патэнцыял Лідскага рэгіёну\nЛідскі раён-гэта сучасны, дынамічна развіваецца і прывабны для бізнесу і інвестыцый рэгіён.\nПлошча раёна-амаль 1,6 тыс. квадратных кіламетраў.\nПражывае больш за 131 тыс. чалавек, у тым ліку: 19 тыс. - у сельскай мясцовасці, 102 тыс. - у горадзе Ліда і каля 10 тыс. - у горадзе Бярозаўка.\nУсяго ў раёне 275 населеных пунктаў, з іх 16 аграгарадкоў, у 8-мі размешчаны цэнтральныя сядзібы сельгасарганізацый.\nЦэнтр раёна-горад Ліда. Заснаваны ў 1323 годзе вялікім князем Гедэмінам. У 2018 годзе Лідзе споўнілася 695 гадоў.\nКаля 50% зямель складаюць сельгасугоддзі. Працуюць 8 буйных сельгаспрадпрыемстваў і больш за 50 фермерскіх гаспадарак.\nУ будаўнічым комплексе працуюць 27 арганізацый усіх формаў уласнасці.\nГандлёвая сетка раёна ўключае ў сябе каля 800 крам.\nУсяго занята ва ўсіх сферах каля 56 тыс. працуючых.\nЗарэгістравана больш за 1 000 юрыдычных асоб і парадку 5 000 індывідуальных прадпрымальнікаў.\nФункцыянуе Савет па развіццю прадпрымальніцтва пры райвыканкаме. Прадстаўнікі малога бізнесу актыўна ўдзельнічаюць у фарміраванні іміджу Лідскага раёна як прывабнага для бізнесу і ўкладання інвестыцый.\nНа тэрыторыі раёна дзейнічае больш за 80 замежных прадпрыемстваў, у тым ліку з удзелам расійскага, Літоўскага, польскага, амерыканскага, германскага, дацкага, італьянскага, аўстрыйскага капіталаў.\nНайбольш паспяхова развіваецца дзейнасць Беларуска-Расійскага таварыства «Ліпласт-СПб», сумеснага таварыства «Бел-Пласт Інтэрнэшнл», створанага з удзелам польскага капіталу, замежнага прадпрыемства «Белтэкс Оптык» - з удзелам амерыканскага капіталу, ААТ «Лідскае піва», інвестарам якога стаў фінскі канцэрн «Olvi».\nАснова эканомікі раёна – гэта прамысловы комплекс.\nФункцыянуе 26 буйных арганізацый. Асобныя прадпрыемствы маюць больш чым векавую гісторыю. Тут склаліся традыцыі, працоўныя дынастыі, назапашаны багаты вопыт прымянення розных тэхналогій.\nНайбольш буйнымі з'яўляюцца вядомыя не толькі ў нас у Беларусі, але і за мяжой адкрытыя акцыянерныя таварыствы «Лакафарба», «Лідскі малочна-кансервавы камбінат», «Лідскае піва», «Лідахлебапрадукт», Шклозавод «Нёман», «Лідсельмаш», «Лідаграпраммаш», Завод «Оптык» і шэраг іншых.\nСярэднямесячны аб'ём вытворчасці за год складае каля 40,0 млн. долараў ЗША, з якіх каля 70 працэнтаў прадаецца за мяжой.\nЗапатрабаваныя на знешнім і ўнутраным рынках Лакафарбавая прадукцыя і фталевы ангідрыд, малочная прадукцыя, піва і безалкагольныя напоі, макаронныя вырабы і мука, посуд са шкла і крышталя, Сельскагаспадарчая тэхніка рознага прызначэння, аптычнае шкло, а таксама абутак, мэбля, свяцільні.\nПрадукцыя арганізацый адзначана ўрадавымі ўзнагародамі, дыпломамі за ўкараненне сучасных тэхналогій, залатымі і сярэбранымі медалямі, дыпломамі ў розных намінацыях на міжнародных выставах.\nДынамічна развіваецца сферай эканомікі з'яўляецца знешнеэканамічная дзейнасць. Штогадовы аб'ём экспарту складае каля 300,0 млн. долараў ЗША, пашыраецца геаграфія паставак. Прадукцыя арганізацый раёна экспартуецца больш чым у 70 краін свету. Дзякуючы дыверсіфікацыі асвоены рынкі збыту Перу, Мексікі, Нігерыі, Алжыра, Кувейта і іншыя.\nВыгаднае геаграфічнае становішча раёна, развітая прамысловая інфраструктура, добразычлівыя і працавітыя людзі дазваляюць з упэўненасцю казаць пра тое, што ў рэгіёне ёсць усё неабходнае для развіцця эканомікі, выгаднага ўкладання інвестыцый.\nПатэнцыйныя інвестары могуць прыняць удзел як у арганізацыі новых, так і ў мадэрнізацыі дзеючых вытворчасцяў.\nМы рады кожнаму інвестару, які прапануе ўзаемавыгадныя ўмовы. Наша мэта-мадэрнізаваць арганізацыі ўсіх сфер дзейнасці, якія атрымалі развіццё ў рэгіёне.\n+375 154 534002 - намеснік старшыні райвыканкама па эканоміцы\n+375 154 528635 - начальнік упраўлення эканомікі райвыканкама\nсайт у Інтэрнэце: www.lida.gov.by


Алесь Вечар – Свабоду палітвязьням!\nАлесь Вечар — беларускі навуковец, вырас у Менску ў сям’і патомных навукоўцаў-біёлягаў у некалькіх пакаленьнях. Сябра дзяцінства сыноў прэм’ер-міністра Беларусі Міхаіла Чыгіра, за што фактычна і пацярпеў.\nПатрапіў у турму ў 1996 г. па сфабрыкаванай справе аб крадзяжы аўтамабільных запчастак. Фактычна сьледчыя перавялі Алеся ў абвінавачаныя са сьведкаў пасьля таго, як ён нават пад катаваньнямі адмовіўся даваць ілжывыя паказаньні супраць свайго сябра дзяцінства Аляксандра Чыгіра — аднаго з сыноў на той час ужо апальнага былога прэм’ер-міністра Беларусі Міхаіла Чыгіра.\nАлесь Вечар змог распавесьці пра абставіны гэтай справы толькі пасьля трох гадоў, якія ён правёў у зьняволеньні (увесь тэрмін, да якога яго асудзілі, складаў 5 гадоў).\nПадчас знаходжаньня А. Вечара ў калёніі супрацоўнікамі спэцслужбаў таксама праводзіліся правакацыі супраць яго жонкі Веры, якая заставалася дома адна з маленькім дзіцём, таксама былі спробы нападу на кватэру сям’і.\nПасьля вызваленьня ў 1999 годзе Алесь Вечар эміграваў у Злучаныя Штаты Амэрыкі, неўзабаве забраўшы туды жонку і сына. Вядома толькі, што ён зьбіраўся і надалей працягваць свае навуковыя дасьледаваньні, але цяпер не ў Беларусі.


Якая жанчына сапраўды будзе шчаслівай у 21 стагоддзі - Псіхалогія 2022\nЯкая жанчына сапраўды будзе шчаслівай у 21 стагоддзі\nГатоўнасць сказаць чаму-заўгодна "ТАК!"\nСяброўства са спортам\n5 навыкаў, якія неабходныя кожнай з нас.\nЖанчынам сучаснасці даводзіцца вельмі складана - абсалютна ва ўсім. Спачатку мы жылі ў сістэме татальнага патрыярхата, без права голасу і магчымасці жыць для сябе. Потым усё ж такі выбаралі права працаваць нароўні з мужчынамі, але грамадства як бы намякнула: дома пры гэтым павінна быць чыста, муж сытым, а дзеці са зробленымі ўрокамі. Потым нам сказалі, што трэба дадаць жаноцкасці, інакш "не прыцягнуць у сваё жыццё правільнага мужчыну" і прыгразілі, што ў іншым выпадку мы так і будзем рабіць мужчынскую працу як у офісе, так і дома.\nПаступова такія ўстаноўкі прывялі да таго, што мы гонімся за стандартамі і з-за гэтага жывем у пастаянным стрэсе. А шчасце ўсё ніяк не прыходзіць…\nВы заўважалі, колькі напісана кніг аб шчасці для жанчын? Не пералічыць. Вось толькі што цікава: ці звярталі вы ўвагу на тое, ці ёсць такія ж кнігі для мужчын? Іх мінімум. Бо ў мужчын вось так праблем са шчасцем няма. Яны радзей ходзяць да псіхолага, амаль не сутыкаюцца з дэпрэсіямі, ды і ўвогуле не задумваюцца пра сваё месца ў гэтым свеце. Проста жывуць і атрымліваюць асалоду ад!\nА што рабіць нам - жанчынам? Ёсць адказ. Давайце перагледзім свае погляды на жыццё і напрацуем некалькі простых навыкаў, каб стаць нарэшце шчаслівымі і кайфаваць ад жыцця.\nБольш падрабязна аб гэтых навыках мы і пагаворым далей.\nПерастаньце думаць, чаго ад вас чакаюць усё навокал. Што яны падумаюць, калі…? Як паглядзяць? Што скажуць? І гэтак далей. Калі вам важна пачуць нечае меркаванне, апроч свайго, спытаеце кагосьці з блізкіх: мужа, маму, дзяцей, лепшых сябровак. Але перастаньце арыентавацца на сацыяльныя стэрэатыпы і тым больш - правобразы ў Інстаграме і ў СМІ. Там заўсёды ўсё ідэальныя. Усе паспяваюць, усё могуць. І не, яны не хлусяць. Проста калі ім дрэнна, яны ціхенька плачуць у падушку, а не цягнуцца зняць сторыз.\nУсміхайцеся свету часцей. Кожную раніцу каля люстэрка ўсміхайцеся хоць бы хвіліну. Пазней пастаўце сабе таймер і ўсміхайцеся раз у 2 гадзіны па 1 хвіліне. Наш мозг не бачыць розніцы, ці то вы ўсміхаецеся прыгожаму хлопцу, ці то будзільніку. Усміхаючыся, вы пасылаеце ў мозг сігнал выпрацаваць гармоны шчасця. Такую тэрапію рабіце тыдзень і ўжо заўважыце вынік. Яшчэ класна ўсміхацца падчас трэніровак. Балюча пры расцяжцы? Усміхніся! І адразу боль стане менш!\nМы губляем мільёны магчымасцяў з-за сумневаў… А раптам не атрымаецца? А раптам страчу больш? А раптам не спадабаецца? А раптам будзе іншая прапанова лепей? Паспрабуй тыдзень усяму казаць "ТАК!". Усім прапановам схадзіць на каву, усім магчымасцям па працы, усім выклікам лёсу. Згаджаючыся на нешта новае, мы пашыраем гарызонты. А шчаслівы чалавек - гэта заўсёды чалавек рознабакова развіты і напоўнены. Новыя людзі, новыя эмоцыі, новы вопыт і новыя ўрокі - гэта не можа не зрабіць больш шчаслівым.\nДаўно даказана, што спорт садзейнічае выпрацоўцы гармонаў шчасця. Але важна не проста ім займацца, а яшчэ і рэгулярна мяняць актыўнасці, дадаючы нешта новае. Дапусцім, вы бегаеце кожную раніцу. Звычка добрая, але мозг хутка абвыкае да добрага і ўжо не так актыўна робіць вас шчаслівымі. Спрабуйце перыядычна нешта памяняць. Тым больш зараз, калі лета, цёпла, можна стаць на сап ці заняцца вейкбордынгам, серфінгам і гэтак далей. Традыцыйныя актыўнасці ў зале таксама вітаюцца - танцы, бокс, аэробіка, ёга. Спіс бясконцы.\nЗавядзі "шчаслівы дзённік" і запісвай туды ўсё, што прымусіла цябе ўсміхацца. Камплімент ад барысты ў кавярні пад домам? Сусед, які прапанаваў дапамогу з цяжкім пакетам? Каханая песня па радыё? Пішы ўсё і праглядай у канцы дня! Ты здзівішся, як шмат дробязяў робіць цябе шчаслівай, а ты іх хутка забываеш! Гэты навык можна захаваць на ўсё жыццё. Ён дапамагае ў далейшым быць больш уважлівым да прыемных дробязяў.\nРазвіваючы ўсяго толькі гэтых 5 навыкаў, ты хутка заўважыш вынік. Шчасце - гэта іскра, і распаліць яе пад сілу кожнай з нас.\nВы сапраўды не шапаголік? Прыкметы і нечаканыя факты\nШопінг для жанчын - гэта неад'емная частка жыцця. Некаторыя нават становяцца хранічнымі шапаголікамі, што, дарэчы, лічыцца адным з відаў псіхічнага расстройства\nКамфортнае пахуданне: як есці, пры гэтым худзець і быць шчаслівай\nДумаеце, што есці ўсё і пры гэтым худнець немагчыма? А вось і не! Рэстаратар і блогер Марына Арыстава раскрыла сакрэты правільнага харчавання. Дзякуючы ім вы зможаце есці ўсё, што захочацца, але пры гэтым не паўнець, а наадварот, скідаць вагу


08 сакавік 2008, 01:13\nМы завяршаем сёньня сэрыю тэматычных матэрыялаў пра якасьць пітной вады ў рэгіёнах.\nГарадзенскія санэпідэміёлягі перакананыя, што водаправодная вада ў горадзе цалкам адпавядае санітарным нормам. Але спажыўцы перад ужываньнем прапускаюць яе празь фільтар.\nЗагадчыца аддзелу Гарадзенскай санэпідэмстанцыі Ірына Касьпяровіч кажа, што з 2004 году Горадня цалкам карыстаецца вадой са сьвідравінаў. Вырашана і праблема станцыяў абезжалезваньня вады:\n“Цяпер горад цалкам карыстаецца вадой, якая абавязкова ачышчаецца ад павышанай колькасьці жалеза, і вада цалкам адпавядае санітарным нормам”.\nІрына Касьпяровіч перакананая, што ваду, якая цячэ з-пад крана, не сумняваючыся можна выкарыстоўваць для гаспадарча-бытавых мэтаў. Праўда, для піцьця спадарыня Касьпяровіч раіць усё ж ужываць ваду, якая прадаецца ў бутлях:\n“Ну чаму мы так раім? Таму што гэтая вада адаптуецца такім чынам што да ўтрыманьня мікраэлемэнтаў, каб максымальна дапамагчы арганізму ў фармаваньні імунітэту з улікам тых рэгіянальных асаблівасьцяў, якія прысутнічаюць у насельніцтва”.\nШто датычыць вады, якую людзі часта бяруць з крыніцаў, спадарыня Касьпяровіч раіць усё ж прывозіць яе на пробу ў санэпідэмстанцыю.\nЦі задаволеныя гарадзенцы якасьцю пітной вады?\nСпадарыня: “Дрэнная, бо, калі мы жылі на праспэкце Будаўнікоў, там была значна лепшая, а калі пераехалі ў цэнтар, то нават мыцца не маглі: скура была сухая, усё сьвярбела, дый ня п’ем, купляем для піцьця асобна”.\nСпадарыня: “Здаецца, нармальная вада”.\nКарэспандэнт: “А вы яе п’еце?”\nСпадарыня: “Выкарыстоўваем для кавы, гарбаты, а ў сырым выглядзе рэдка карыстаем”.\nСпадар: “Нармальная вада”.\nКарэспандэнт: “Можна спакойна ўжываць?”\nСпадар: “Не, калі ўжываем, то абавязкова прапускаем празь фільтар”.\nКарэспандэнт: “Гатуеце ежу на ёй?”\nСпадар: “Так, абавязкова”.\nКарэспандэнт: “А асобна для піцьця не купляеце вады ў бутлях?”\nСпадарыня: “Не, не задаволеная я вадой. Зашмат у ёй хлёркі”.\nКарэспандэнт: “А для якіх патрэбаў вы ёй карыстаецеся?”\nСпадарыня: “У асноўным калі мыем бялізну. Калі піць ці гатаваць ежу, то толькі празь фільтар. Але ведаеце, часам забываеш і ўсё зьмяшаеш...”


Віцебскія апазіцыянеры падалі заяўку на акцыю "Бессмяротны полк" | euroradio.fm\nГалоўная / Віцебскія апазіцыянеры падалі заяўку на акцыю "Бессмяротны полк"\nВіцебскія апазіцыянеры падалі заяўку на акцыю "Бессмяротны полк"\nАкцыя "Бессмяротны полк" у Маскве / Reuters\nІніцыявалі яе мясцовыя прадстаўнікі партыі левых "Справядлівы свет". ...\nУ Віцебску прадстаўнікі адразу чатырох апазіцыйных партый і незалежных грамадскіх арганізацый падалі 19 красавіка заяўку на правядзенне акцыі "Бессмяротны полк", паведамляе "Белсат".\n"Бессмяротны полк" — акцыя, якая пачалася ў Расіі. Яна праходзіць 9 траўня. Напачатку яе ўдзельнікі неслі на дэмантрацыі партрэты сваіх сваякоў, якія ўдзельнічалі ў Другой сусветнай вайне. Пазней да іх сталі далучацца людзі з патрэтамі Іосіфа Сталіна, камуністычнай і георгіеўскай сімволікай. Летась першая падобная акцыя адбылася ў Мінску, яе арганізатарамі выступілі прадстаўнікі шэрагу прарасійскіх арганізацый.\nУ Віцебску заяўку на правядзенне акцыі падпісалі прадстаўнікі гарадскіх арганізацый Беларускай партыі аб’яднаных левых "Справядлівы свет" Галіна Барэйка, Свабоднага прафсаюзу металістаў Яўген Інц, арганізацыі ліквідатараў аварыі на ЧАЭС Вадзім Кузьмін і прафсаюзу РЭП Георгій Разумаў.\nПа словах прадстаўніцы аргкамітэту партыі "Беларуская хрысціянская дэмакратыя" Таццяна Севярынец, ініцыятарам заяўкі быў кіраўнік "Справядлівага свету" ў Віцебскай вобласці Мікалай Селівашка, але сам не ўвайшоў у лік заяўнікаў.\nКіраўніца віцебскай гарадской арганізацыі "Справядлівага свету" Галіна Барэйка заявіла "Белсату": "Мы падтрымліваем гэтую акцыю, якая ініцыяваная ў Расіі і рэалізуецца ў Расіі. Бо нас яднае з Расіяй у гэтым плане супольная барацьба з фашыстамі".\nЛідар незалежнага прафсаюзу РЭП Генадзь Фядыніч заявіў, што ніякай зарэгістраванай арганізацыі прафсаюзу ў Віцебску няма. Па яго словах, пытанне пра акцыю "Бессмяротны полк" на пасяджэнні кіраўнічых органаў РЭП не абмяркоўвалася. "Сам Разумаў нічога не падпісваў, але даў згоду, каб ад яго імя заяўку падпісалі. І гэтую паперу, як ён сказаў, ён зусім не чытаў, пад чым падпісваўся", — распавёў прафсаюзны лідар. Ён дадаў, што гэта асабістыя думкі аднаго чалавека, а не ўсёй арганізацыі.\nБанер супраць расійскай прапаганды / Reuters\n“Дилетант” разбушаваўся: укіды прарасійскіх ТГ-каналаў у Беларусі\nСяргей Чэрачань сустракаўся з прыхільнікамі ў Віцебску пад расійскім сцягам\nКанстытуцыйны суд Расіі прызнаў законным "абнуленне" прэзідэнцтва Пуціна\nПуцін прапанаваў згадаць у расійскай Канстытуцыі Бога


Водитель Валерий Шилько из филиала «Докшицыводоканал» — профессионал своего дела — Докшицы Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах\n16.11.2019 363 Pavel Комментариев нет\nВалерый Шылько працуе вадзіцелем на ўчастку водаправодна-каналізацыйнай гаспадаркі філіяла “Докшыцыводаканал”. Пра такіх, як Валерый Іосіфавіч, кажуць: прафесіянал сваёй справы. І яно сапраўды так, бо за ўвесь час ні заўваг, ні нараканняў з боку кіраўніцтва на яго работу не было. Наадварот, толькі словы падзякі за добрасумленную працу, якая сёлета была адзначана Ганаровай граматай Віцебскага абласнога КУП ВКГ “Віцебскаблводаканал”. Прозвішча вадзіцеля занесена на Дошку гонару філіяла.\nПасля службы ў арміі Валерый атрымаў прафесію вадзіцеля ў Глыбоцкім прафтэхвучылішчы. Працаваў у раённым цэнтры гігіены і эпідэміялогіі. Пасля перайшоў у РУП ЖКГ “Докшыцы-камунальнік”, дзе на ГАЗ-133 вазіў у кацельні дровы. Зараз працуе на МАЗе, абуладкаваным пяцітоннай бочкай, а дакладней, на асенізацыйнай машыне.\n– Асенізатарскія паслугі, альбо адкачка нечыстот, запатрабаваны не толькі ў насельніцтва, – гаворыць кіроўца з 30-гадовым стажам. – Філіял прымае таксама заяўкі ад прадпрыемстваў і арганізацый, якія не падключаны да цэнтральнай каналізацыі.\nПастаянны напарнік Валерыя Шылько – слесар аварыйна-аднаўленчых работ Уладзімір Сівіцкі. Разам паспяваюць не толькі выконваць заяўкі, а і своечасова ліквідаваць аварыі, што часам адбываюцца на каналізацыйных сетках. Адным словам, машына без работы не прастойвае, бо пазбаўляцца ад каналізацыйных сцёкаў даводзіцца штодня. Адкачка каналізацыі, ачыстка адстойнікаў, прыватныя заказы… Прарывы здараюцца днём і ноччу, у выхадныя дні, таму вадзіцель заўсёды на сувязі. Калі б на такой спецтэхніцы працаваў чалавек з абыякавымі адносінамі да сваёй работы, то выправіць любую аўральную сітуацыю было б намнога складаней. За адказнасць, працавітасць, стараннасць і цэняць Валерыя Шылько ў калектыве.\n← Руководство миссий наблюдателей от СНГ и ОБСЕ на выборах в Беларуси планируют встречу 17 ноября\nВ Докшицах прошли торжественные проводы в армию →


Сустрэча са старшынёй Сходу ісламскага савета Ірана Алі Ларыджані\n7 верасня 2018 года\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка ацэньвае патэнцыял тавараабароту паміж Беларуссю і Іранам у памеры $1 млрд. Аб гэтым ён заявіў 7 верасня на сустрэчы са старшынёй Сходу ісламскага савета Ірана Алі Ларыджані.\n"Я ўпэўнены, што па выніках вашага візіту можна будзе адназначна сказаць, што нашы адносіны падняліся на больш высокі ўзровень. У нас з вамі бліскучыя палітычныя адносіны. Але, на жаль, эканоміка жадае быць лепшай. Гандлёва-эканамічныя адносіны павінны быць на больш высокім узроўні", - адзначыў Кіраўнік дзяржавы.\nАляксандр Лукашэнка падкрэсліў, што нават тавараабарот у памеры $300-400 млн - гэта мізэрна мала для патэнцыялу дзвюх краін. "Мы павінны мець мільярдны тавараабарот", - сказаў Прэзідэнт.\nКіраўнік дзяржавы адзначыў, што беларуска-іранскія адносіны павінны быць не проста партнёрскімі. "Яны павінны быць, як у вельмі дружалюбных і блізкіх дзяржаў. Тым больш для гэтага ўсё ёсць. У нас ёсць тавары, якія крытычна важны для Ірана. І ў Ірана мы можам закупляць вялікую колькасць тавараў, якія мы набываем на міжнародных рынках", - сказаў Аляксандр Лукашэнка.\nНа думку Прэзідэнта, задача ў адным: калі бакі дамовіліся аб чым-небудзь, значыць гэта жалезабетонна павінна быць выканана. "Мы сваю частку шляху, гэта я вам гарантую, пройдзем дастойна", - падкрэсліў беларускі лідар.\nУ сваю чаргу Алі Ларыджані падзякаваў Аляксандру Лукашэнку за магчымасць наведаць Беларусь, а таксама перадаў словы прывітання Кіраўніку беларускай дзяржавы ад кіраўніцтва Ірана. "У нас таксама ёсць перакананне, што Рэспубліка Беларусь з'яўляецца дружалюбнай для нас краінай, і мы цалкам ёй давяраем", - падкрэсліў ён.


Прыгажосцю, створанай увішнымі рукамі гаспадароў, можна толькі захапляцца - Новости города Крупки и Крупского района | Сайт газеты "Крупскі веснік"\nСоздано 22.09.2017 16:17. Автор: Татьяна Толкачева. Просмотров: 205.\nИ клапоціцца аб усім гэтым гаспадыня Валянціна Кажаноўская. Менавіта яе стараннямі радуюць вока ажно 80 відаў ружаў, хрызантэмы, бальзаміны, клемацісы, флёксы, цыніі, пятуніі, астры... Каб даглядаць усю гэта шматкветнасць, патрэбны і час, і ўменне. А вось апошняга не адняць у Валянціны Іванаўны – па адукацыі яна аграном. І да кветак у яе асобая сардэчная сімпатыя. Кветкаводу вельмі і вельмі да спадобы ружы. Нягледзячы на тое, што ўсе яны з шыпамі, і даглядаючы 80 кустоў, патрабуюцца ўважлівыя адносіны да мер бяспекі, Валянціна Іванаўна прызнаецца, што ад аднаго толькі водару гэтых цнатлівых кветак дух займае.\nПлошча сядзібнага ўчастка гэтых руплівых гаспадароў – 22 соткі, на якіх размяшчаюцца дом, летні домік з кухняй і залай, гаспадарчыя пабудовы, дзве цяпліцы. Участак падзелены на кветкавы аддзел, зону адпачынку і агародніцкі аддзел. У першым, акрамя кветак, разводзяць журавіны. А маліна нават гэтай асенняй парой уся ў ягадах. У агародніцкім аддзеле вырошчваюць бульбу, сталовыя буракі, моркву. У цяпліцах да гэтага часу спеюць памідоры і перац.\nІ падвор’е, і ўсё свабоднае месца за агароджай упрыгожаны малымі архітэктурнымі формамі, фігуркамі казачных герояў, церамкамі, выразанымі грыбкамі, звяркамі і птушкамі. Для вертыкальнага азелянення Валянціна Іванаўна выкарыстоўвае расліны, якія ўюцца: клемацісы, пляцістыя ружы, актыніды – дравяністыя далёкаўсходнія ліяны з прыгожымі лісцямі і кветкамі. Імі яна дэкарыруе сцены пабудоў, веранды, тэрасы. Наогул, кампазіцыі кустоў, жывыя агароджы, пергалы, кветнікі, зялёныя газоны, камяністыя горкі захопліваюць сваёй прадуманасцю, расквечанасцю і непаўторнасцю.\nГаспадыня сядзібы Валянціна Кажаноўская родам з вёскі Морач Клецкага раёна. У свой час закончыла Ляхавіцкі саўгас-тэхнікум, дзе атрымала спецыяльнасць агранома. На Крупшчыну, а дакладней, у Слабаду сям’я пераехала 23 гады таму. Адразу жанчына працавала ў саўгасе бухгалтарам, намеснікам дырэктара гаспадаркі па ідэалагічнай рабоце. Цяпер яна – індывідуальны прадпрымальнік. Нельга не адзначыць, што ва ўсіх справах і пачынаннях верным і надзейным памочнікам Валянціны з’яўляецца яе муж – Мікалай Іванавіч. Бясспрэчна, што без яго дапамогі не было б гэтага маленькага версаля з такім парадкам, хараством і маляўнічай цэласнасцю.


На волю выйшлі ўсе затрыманыя ў Докшыцах і Глыбокім | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНа волю выйшлі ўсе затрыманыя ў Докшыцах і Глыбокім\nПраз 72 гадзіны на волю выйшлі ўсе затрыманыя ў Докшыцах і Глыбокім. Іх затрымалі міліцыянты ў чацвер 8 ліпеня пасля ператрусаў у дамах і кватэрах. Падставай для затрымання сталі заведзеныя крымінальныя справы па частцы 1 артыкула 130 Крымінальнага кодэкса (Распальванне расавай, нацыянальнай, рэлігійнай альбо іншай сацыяльнай варожасці або розні) за размаляваны прыпынак у Докшыцах і відэаролік у тэлеграм-канале “Глубокое для жизни”. Яго размясціў чалавек пад нікам “Zmagar BNR”.\nЯк вынікае з дакументаў, падазраванымі па справе Змітра Лупача і Аляксандра Шарабайку з Глыбокага зрабіў начальнік Глыбоцкага Следчага камітэта падпалкоўнік Сяргей Плікат, разгледзеўшы матэрыялы крымінальнай справы. Ім выдалі амаль аднолькавыя пастановы.\nКажа Зміцер Лупач:\n– Слова ў слова, толькі што там дадзеныя стаяць ягоныя, а тут – мае.\nЯ ведаю беларускую лацінку і як пісаць. І я ніколі не напішу Zmagar праз G, я напішу праз H. Можа, яны самі напісалі, я ж не ведаю. Я рэдка бываў у тым тэлеграм-канале “Глубокое для жизни”, тым больш не глядзеў там ролікаў. І ўсё ж я не экстрэміст, ніколі не размяшчаў і не заклікаў там ні да чаго.\nНагадаем, пасля ператрусаў былі затрыманыя ў Глыбокім трэнер па фітнесу Аляксандр Шарабайка і журналіст “Белсата” Зміцер Лупач, у Докшыцах — юрыст Юрый Мацяюн, настаўнік Арцём Стадольнік і бухгалтар Вераніка Судніковіч.\nНа фота: затрыманне Аляксандра Шарабайкі\nЗмітру Лупачу і Аляксандру Шарабайку прысудзілі 5 сутак арышту\nІгара Казмерчака выпусцілі з ізалятара\nГанна Баран: Для затрыманняў не было ніякіх законных падстаў


У Музычнай гасцёўні адкрылася выстава “Лялькі” | Народные новости Витебска\nУ Музычнай гасцёўні адкрылася выстава “Лялькі”\nСабіна Радзько • 22/10/11 14:13 • Культура\nДа 7 лістапада ў Музычнай гасцёўні будзе працаваць выстава, прысвечаная 25-годдзю Беларускага тэатра “Лялька”. Тут можна пабачыць дэкарацыі, касцюмы і некалькі дзесяткаў лялек (у асноўным марыянетак) са спектакляў “Дзед і Жораў”, “Загубленая душа, або Пакаранне грэшніка”, “Аладдзін” і “Чароўная зброя Кэндзо”.\nСцэнаграфію і лялькі для гэтых – і яшчэ прыблізна для 50 пастановак вядомага віцебскага калектыву – распрацавалі мастакі Алесь Сідараў і Ганна Сідарава. Іх праца не аднойчы высока ацэньвалася журы міжнародных тэатральных фестываляў.\nАкрамя таго, тут можна пазнаёміцца з батлейкай, створанай галоўным мастаком тэатра Алесем Сідаравым паводле традыцыйнага магілёўскага ўзору. Падчас адкрыцця выставы драму “Цар Ірад” прэзентавалі вядучыя артысты лялечнай сцэны Ганна Сцепанец і Юрась Франкоў.\nНа імпрэзу завітаў вядомы балгарскі пісьменнік Панча Панчаў. Спектакль паводле яго п’есы “Прынцэса і Свінапас” з поспехам ідзе ў Беларускім тэатры “Лялька” з вясны 2011 года.\nМеткі: "Лялька", выстава, музычная гасцёўня


Несколько наблюдений сквозь снежные заносы — Шумилино. Новости Шумилино и Шумилинского района. Герой працы. Герой труда. Районная газета\nНесколько наблюдений сквозь снежные заносы\n18.03.2013 shumilino198Комментарии on Несколько наблюдений сквозь снежные заносы\nПерадсмяротная агонія зімы?..\nУ суботу газеты не прынеслі. Тая звычка, якая ўкаранілася ўва мне дзясяткамі гадоў чытаць штодзень газеты, падмывала абурыцца, рука пацягнулася да тэлефоннай трубкі. А тады ўспомніў з ранішняй натуры адзін эпізод і астудзіў сябе…\nЦыклон – стыхія. Страшна і летам, і зімой. Зімой, мне здаецца, асабліва страшна: калі мяцеліца, замець, то нічога не бачыш на адлегласці выцягнутай рукі. У такое надвор’е добры гаспадар не выганяе сабаку на вуліцу.\nСтыхія разбушавалася ў пятніцу. Раніцой дужа не паказвала на буру, аднак бліжэй да паўдня пачалося такое скавытанне, што рабілася не па сабе. Дадому з работы людзі ішлі навобмацак.\nМяцеліца, снежная завея не сунімалася ўсю ноч. Я бачыў праз акно, як маладая жанчына праз высокія (месцамі на метр-паўтара!) сумёты цягнула веласіпед, пераносіла яго праз перамёты-бураны. Я ведаў, што жанчына – паштальён, і без веласіпеда ёй ніяк не абысціся: сумка, напакаваная газетамі і часопісамі, цяжкая, нясеш – плячо адрываецца. У гэты дзень, у суботу раніцой, якая пачыналася такім жа парывістым ветрам са снегам, многія дарогі яшчэ былі не расчышчаны. Не справіліся ні дарожнікі, ні камунальнікі: усю ноч бушавала стыхія, падсыпала і прасавала сумёты снегу. На ферму даяркі і “кармачы” ішлі па дарозе, месячы снег, які быў ледзь не па самы пояс. А тралявалі, бо кароў нядоенымі не пакінеш. Калі добра развіднела, пайшоў па дарозе магутны трактар з задняй лапатай. Ён павярнуў на ферму, а ўслед паехалі машыны – і легкавыя, і з розным грузам.\nДарэчы, на ферму дарогу расчысцілі, а вось да самага панядзелка некалькі хат, якія бліжэй да Ільінцаў, так і засталіся блакіраванымі ад “Вялікай зямлі”. А ў аднаго чалавека сваё аўто. А што калі спатрэбілася б каму хуткая дапамога? Думаю, не зламаўся б трактарыст, каб праехаў метраў дзвесце па дарозе ў бок Ільінцаў…\nНедзе пад поўдзень вярталася паштальёнка дадому. Такая ж карцінка, як і раніцой: прабіваючыся з веласіпедам па сумётах.\nА вечарам я не дачакаўся газет. Да гэтага я ўжо ведаў, што ў суботу раніцой адмянілі свята Масленіцы.\nНе бяда: усе, хто любіць бліны і шануе вялікае свята, маглі сабе дазволіць такія прысмакі, калі хочаце, марцыпаны ў сябе дома. Не выходзячы на двор, які патанаў у снегавой крутаверці. Тым больш, што з панядзелка, 18 сакавіка, пачаўся Вялікі пост…\nВ Шумилинском районе вакансий становится меньше\nПовседневные хлопоты многодетной семьи


★Лорин★[Бясплатна] даведацца значэнне імя на сайце Імёны Свету. Даведацца значэнне імя Лорин. Значэнне імя Лорин. Лорин значэнне імя. Паходжанне імя Лорин. Таямніца імя Лорин. Тлумачэнне імя Лорин. - Імёны Свету.\nГалоўная » Алфавіт імёнаў » Імя Лорин\nУ імя Лорин існуе некалькі варыянтаў:\nЛорин - у рускай мове, мужчынскае поўнае імя.\nЛорин - у рускай мове, жаночае поўнае імя.\nЛорин, у рускай мове, мужчынскае поўнае імя.\nКраткое значение имени Лорин.\nЗначэння мужчынскага імя Лорин пакуль няма.\nКраткие формы имени Лорин:\nИнтерпретация значения букв имени Лорин.\nЛітара Л ў імя Лорин: тонкае ўспрыманне прыгажосці, артыстычныя (мастацкія) таленты, імкненне падзяліцца ведамі і адчуваннямі з партнёрам. Папярэджанне свайму ўладальніку не марнаваць жыццё марна, знайсці сваё сапраўднае прызначэнне.\nЛітара О ў імя Лорин: глыбокія пачуцці, уменне звяртацца з грашыма. Для паўнаты рэалізацыі, аднак, чалавек павінен зразумець сваё прызначэнне. Прысутнасць гэтай літары ў імя паказвае, што мэта яму предуготована і трэба скарыстацца сваёй багатай інтуіцыяй, каб вылучыць яе з мітусні існавання.\nЛітара Р ў імя Лорин: здольнасьць мець падманвацца бачнасцю, а ўнікаць ў істоту; самаўпэўненасць, імкненне дзейнічаць, адвагу. Захапляючыся, чалавек здольны на дурны рызыка і часам занадта догматичен ў сваіх меркаваннях.\nЛітара Н ў імя Лорин: знак пратэсту, унутраная сіла не прымаць усе запар, без разбору, востры крытычны розум, цікавасць да здароўя. Руплівы працаўнік, але не пераносіць "мартышчынай працы".\nЛорин, у рускай мове, жаночае поўнае імя.\nЗначэння жаночага імя Лорин пакуль няма.


Жывы ланцуг і спіралі Бруна\n25.03.2009 / 18:33\nЖывы ланцуг і спіралі Бруна скончана, дадаўся аналіз 29\nНекалькі тысяч удзельнікаў святкавання разбрыліся па шырокім праспекце са сцягамі і сцяжочкамі. На гадзіну цэнтральная вуліца сталіцы пагрузілася ў атмасферу нацыянальнага свята.\nУлады правялі поўнамаштабную дэманстрацыю сілы. У цэнтр гораду былі сцягнутыя Ўнутраныя войскі. На дахах будынкаў сядзелі снайперы. На відне стаялі дзесяткі аўтазакаў і нават спіралі Бруна. Тым не менш, да 4000 маніфестантаў, пераважна моладзь і пенсіянеры, сабраліся каля Акадэміі навук.\nАрганізатары святкавання пайшлі на арыгінальны крок. Каб не ісці на Бангалор, прынізлівы для нацыянальнага свята, і каб не правакаваць ужыцця сілы шэсцем у цэнтр гораду, яны заклікалі ўстаць ланцугом уздоўж праспекту. Людзі зрабілі тое з энтузіязмам. На праспекце запанавала самаарганізацыя.\nГрупа моладзі з некалькіх соцень чалавек скіравалася ў бок цэнтру, але не пайшла на сутыкненні з амонаўцамі. Пры канцы акцыі, вярнуўшыся да Акадэміі навук, моладзь развяла вялікае вогнішча з партрэтаў Лукашэнкі і прапагандысцкае літаратуры.\nАрганізатарам удалося па-свойму элегантна перайграць улады. Жывы ланцуг глядзеўся эфектна, людзям падабалася тое, што яны робяць. Ужыццю сілы супраць такой падкрэслена мірнай акцыі немагчыма было б знайсці ніякае абгрунтаванне.\nМяркуючы па складзе ўдзельнікаў свята, палітычнай апазіцыі не ўдалося данесці інфармацыю пра акцыю да шырэйшых колаў, а найманыя работнікі не гатовыя да рызыкі палітычнае актыўнасці. У той жа час транспаранты, прынесеныя звычайнымі людзьмі, мелі пераважна сацыяльны характар — вынік эканамічнага крызісу ў краіне.\nГэты Дзень Волі не паўплывае негатыўна на беларуска-еўрапейскія адносіны. Што датычыць сілы, арганізаванасці і матывацыі незалежнага грамадства, то сённяшняя акцыя была больш маштабнаю за аналагічныя ў міжчассі між прэзідэнцкімі выбарамі 2001 і 2006 гадоў.\n20:10 На пляцоўцы каля Акадэміі навук засталіся каля трыццаці чалавек, яны трымаюць сцяг.\n19:36 Ланцуг стаіць шчыльна ўздоўж праспекта. Маладыя людзі дасталі гітары і спяваюць сюд-туд — песні НРМ, Беларусь Фрыдам Ляпісаў ды народныя песні. Моладзь прытанцоўвае пад "Жыве Беларусь", старшыя далучаюцца да іх.\n19:19 Ля Акадэміі навук расклалі вялікае вогнішча і паляць партрэты Лукашэнкі.\nУздоўж ланцуга выставілі супрацоўнікаў ДАІ. Яны вызваляюць першую паласу для машыны з суперсучаснай відэакамерай на даху.\nЛанцуг дасягнуў будынка па адрасе пр-т Незалежнасці, 76 (палова дарогі між Сурганава і краем Батанічнага саду).\n19:06 "Маладая Беларусь", Малады Фронт і астатнія вяртаюцца назад.\n19:02 Пра Маладую Беларусь\nВыступіў Яўген Афнагель, які сказаў: "Мы не будзем ісці на кардон міліцыі. Мы будзем гуляць па горадзе". Яго падтрымаў Артур Фінькевіч, які сказаў, што супрацьстаяння не трэба.\nАМОНаўцы пашыхтаваліся і чакаюць. Тут не толькі "Маладая Беларусь", але і сябры "Еўрапейскай Беларусі", іншых груповак.\nМаладая Беларусь і АМОН. Супрацьстаянне на вуліцы Броўкі.\n18:59 Ланцуг з асноўнай групай удзельнікаў акцыі расцягнуўся ад вуліцы Броўкі да Сурганава.\nЛюдзі скандуюць "Жыве Беларусь!". Нейкая жанчына высунулася з машыны "Субару" і крычыць "Жыве! Жыве, куды яна дзенецца!".\nМногія машыны вітаюць ланцуг сігналамі.\nКаля Акадэміі навук запалілі фаеры.\nЛюдзі стаяць са сцягамі ўздоўж праспекта, атмасфера вясёлая. Адны людзі стаяць уздоўж праезнай часткі, іншыя са сцягамі шпацыруюць па тратуарах. Жарты, сех, групкі спяваюць, другія скандуюць. Самаарганізацыя.\nКолькасць удзельнікаў акцыі вырасла да 3000-4000 чалавек. Большую частку ўдзельнікаў складаюць студэнцкая, працоўная і школьная моладзь і пенсіянеры. Няшмат людзей сярэдніх гадоў.\nЛюдзі становяцца на вузкі тратуарчык уздоўж праезжай часткі, выстройваюцца ў ланцуг, машыны сігналяць.\nСябры "Маладой Беларусі" збіраюцца ісці праспектам у бок Кастрычніцкай.\nВіктар Івашкевіч заклікаў усіх пашыхтавацца ўздоўж праспекта ў ланцуг у бок Нацбібліятэкі.\nЁн сказаў, што не трэба ўваходзіць у канфрантацыю з міліцыяй, а лепш адказаць суперпікетам. Мяркуецца, што ланцуг будзе доўжыцца больш за гадзіну.\nЛеанід Акаловіч - святар непрызнанай з дзіўнай кананічнай юрысдыкцыяй Беларускай народнай праваслаўнай царквы - збіраецца адправіць малітву.\nКолькасць удзельнікаў расце.\n18:38 Выступіў Павел Севярынец, які заклікаў ўсе правыя палітычныя партыі да адзінства.\nАндрэй Кім раздае паштоўкі, а таксама ўлёткі з адрасамі палітвязняў. На адваротным баку ўлёткі — тэкст гімна "Магутны Божа".\nСтаіць мужчына з чырвона-зялёным сцягам і надпсіам: "За честь і справедлівость". Увогуле самаробных транспарантаў нямала: "Пенсіянеры і студенты, льгот для нас больше нету, будем ездіть без білета", "Улада для народа, а не для чыноўнікаў", "Пока вы ліхо забіваете шайбы на льду, чіновнікі ліхо і тіхо забівают нас отпіскамі". "Пенсіонерам - дастойную старасць!".\nДва сцягі вывесілі на шматпавярховым будынку па правую руку ад кінатэатра "Кастрычнік" (над кавярняй "Батлейка").\nУладзімір Някляеў чытае верш "Сцяг".\n18:29 Група снайпераў знаходзіцца на даху 9-павярховага будынку 1-й больніцы.\nЛюдзі паказваюць на іх пальцам.\nКепскі гук, нават на прыступках нічога не чуваць.\n18:27 Выступіў старшыня Партыі БНФ Лявон Баршчэўскі, які сказаў, што на Бангалор ніхто не пойдзе.\nГрае музыка з "Я нарадзіўся тут". МФ раздаюць сцяжкі "Дзень Волі. Лепшае - магчыма".\nПрысутнічаюць Андрэй Саннікаў са сваёй жонкай Ірынай Халіп, гісторык Валянцін Голубеў, Станіслаў Шушкевіч. Да камуністычнага лідэра Сяргея Вазняка дачапіліся: "А што ён тут тут робіць?" Ён у адказ: "А вы, думаеце, што камуністы не святкуюць Дзень Волі?".\nАдна жанчына трымае плакат: "За 35 гадоў працы - сям'ю абакралі. Кіраўнік калгасу пабудаваў чатыры катэджы за нашыя грошы".\nКаля Акадэміі навук сабралася ўжо 2 000 чалавек.\nПадвезлі гукаўзмацняльную апаратуру, хутка пачнецца мітынг.\nВіктар Івашкевіч прапануе пасля кароткага мітынгу пашыхтавацца ў даўгі ланцуг па адным чалавеку ад Акадэміі Навук у бок Нацыянальнай бібліятэкі.\nМалады фронт вельмі гучна гукае "Жыве Беларусь", "Улада народу, моладзі свабоду". Вядуць сябе вельмі актыўна. МФ разгарнуў вельмі вялікі свой сцяг.\nАсобна стаіць "Моладзь БНФ" у сваіх майках. Шмат БХДшных сцягоў. А таксама бел-чырвона-белыя сцягі. Сцягоў дзесяткі.\nЗараз на плошчы каля 1 500 чалавек.\nЗ адваротнага боку вуліцы Акадэмічнай стаяць дыпламаты, міліцыі - мінімум.\nЯдвіга Бяганская трымае плакат: "Яна Палякова - ахвяра лукашызму".\nЗараз на плошчы перад АН каля 300-400 чалавек. Падышлі міліцыянты да Вінцука Вячоркі і папярэджваюць пра адказнасць, калі акцыя не пойдзе па вызначаным Мінгарвыканкамам шляху (на Бангалор).\nВ. Вячорка кажа, што не можа паўплываць на людзей, паколькі канфіскавана апаратура. "Вярніце апаратуру", - кажа.\nАпроч бел-чырвона-белых сцягоў, ёсць пяць сцягоў Еўрасаюза, аранжавыя сцягі "Маладой Беларусі", а таксама бел-чырвона-чорны сцяг.\n17:42 На пляцоўцы перад Акадэміяй навук ужо сабраліся каля 150 чалавек. Ёсць старшыня Партыі БНФ Лявон Баршчэўскі, Віктар Івашкевіч, Павел Севярынец.\nВосем вялікіх бел-чырвона-белых сцягоў, мноства малых. З'явіўся адзін сцяг ЕС.\nІвашкевіч трымае адзін сцяг, бо кажа, што цяпер скептычна ставіцца да ініцыятываў Еўразвязу.\nМаладафронтаўцы распавядаюць, што затрыманыя Наста Палажанка і Дзяніс Карноў, у апошняга сёння быў на кватэры ператрус. Іх тэлефоны адключаныя, і дзе знаходзяцца маладыя людзі, невядома.\nНа пляцоўцы перад Акадэміяй навук пакуль пераважаюць людзі сярэдняга і сталага веку.\nКаля ЦУМа і галоўнага корпусу БНТУ больш за два дзесяткі аўтазакаў. Стаяць аўтазакі на вуліцы Броўкі.\nНа бульвары Мулявіна стаяць аўтазакі, а таксама —\nновае ноў-хаў, навінка рынку-2009 — так званыя спіралі Бруна, вялізныя пераносныя загарадкі з калючага дроту, скручаныя ў маткі.\nЯны ўсталяваныя на прычэпах "газікаў". У машынах — спецназаўцы.\nЧытачы паведамляюць пра скапленні войскаў таксама ў раёнах вуліц Дарашэвіча, Камуністычнай, парку Горкага, Акадэміі міліцыі, Акадэміі мастацтваў, Кастрычніцкай плошчы.\nАле нягледзячы на гэтыя дэманстрацыі сілы пакуль у горадзе ўсё ціха і мірна, ніякіх загараджэнняў няма.\n91 год таму была абвешчана незалежнасць Беларускай Народнай Рэспублікі. Пачынаючы ад канца 1980-х, штогод на 25 Сакавіка ў Менску арганізуюцца шэсці. Сёлета яно распачалося а 18-й ад Акадэміі навук.\nМінгарвыканкам дазволіў шэсце вуліцай Сурганава да плошчы Бангалор. Заяўнікі акцыі - Партыя БНФ - прасіла дазволу прайсці праспектам у бок Кастрычніцкай плошчы.\nРаніцай панядзелка 25 сакавіка 1918 г. Радай БНР была прынята Трэцяя Ўстаўная Грамата, згодна з якой Беларуская Народная Рэспубліка абвяшчалася незалежнай дзяржавай.\nЗнакамітае паседжанне Рады адбылося ў будынку па сённяшнім адрасе Валадарскага, 9.\nРада таксама абвясціла, што Берасцейская мірная дамова страціла сілу і заклікала яе перагледзець.\nНемцы, якія паводле Берасцейскай дамовы перанялі ад Расіі кантроль над Беларуссю і Ўкраінай, адказалі на гэта разгонам Рады і Народнага Сакратарыяту. Тым не менш, немцы не мелі магчымасці цалкам спыніць дзейнасць новаўтвораных дзяржаўных органаў. Не магла ігнараваць новую рэальнасць і Расія. Каб перахапіць ініцыятыву, Масква адказала ўтварэннем залежнай ад сябе БССР. Першы ўрад БССР месціўся ў Смаленску, аднак з часам Расія нават не аддасць Беларусі гэтага гораду.\nДзень абвяшчэння Акту 25 Сакавіка, Дзень незалежнасці, ці, як яго сталі з часам называць, Дзень волі святкуецца як галоўнае нацыянальнае, уласнабеларускае свята.\n«Нацыянальныя сьвяты кожны народ сьвяткуе радасна і ўрачыста. З глыбіні сэрца жадаю, каб і для ўсіх нас як на Бацькаўшчыне, гэтак і па‑за яе межамі гэты дзень стаўся нагодай выявіць сваю любоў да Бацькаўшчыны», — напісала ў сваім звароце Івонка Сурвілла, старшыня Рады БНР, што працягвае сваю дзейнасць у эміграцыі да тае пары, пакуль Беларусь не дасягне рэальнай незалежнасці.\nПачынаючы ад канца 1980-х, у гэты дзень штогод арганізуюцца шэсці і мітынгі на вуліцах Менску. У іх традыцыйна бяруць удзел тысячы, а часам, як у 1996 ці 2006-м, дзесяткі тысяч людзей.\nУ 1996-м, калі незалежнасць аказалася пад пагрозай у выніку дамоваў Лукашэнкі-Ельцына, людзі парушылі забарону і прайшлі шэсцем ад плошчы Незалежнасці да Оперы, а пасля спрабавалі прарвацца на тэлебачанне. У 2006-м маніфестанты атачылі цэнтр сталіцы — Кастрычніцкую плошчу, на якой яшчэ два дні раней стаяла намётавае мястэчка.\nШтогод святкаванні ў той ці іншай форме адбываюцца таксама ў Гродне, вялікіх гарадах Беларусі, Вільні, Варшаве, Берліне, Лондане, іншых асяродках кампактнага пражывання носьбітаў беларускай ідэі.\nСвяточнае шэсце сёлета праходзіць пад дэвізам «За свабоду! За праўду! За справядлівасць!»\nЗміцер Панкавец, Андрэй Скурко, Андрэй Дынько.\nЛукашэнка пра бюджэт: Лічыць трэба кожную капейку 3\nPilny / Адказаць\n25.03.2009 / 18:34\nА за кінатэатрам "Кастрычнік" ужо з поўгадзіны як сабраліся дысцыплінаваныя маладзёны, апранутыя як "адмарозкі". Вельмі падобныя на патэнцыйных правакатараў. Аператары -- вам праца. Іншфя -- будзьце пільнымі.\nBELARUS / Адказаць\n25.03.2009 / 18:37\nМiлiцыянты ужо прыехалi у дворыкi дамоу, што знаходзяцца каля кАСТРЫЧнiцкай ПЛОШЧЫ! 3 вылiкiх аутобуса i яшчэ некалькi маленькiх!!!\nser / Адказаць\n25.03.2009 / 19:10\nХартыя піша, што ў 17.55 ужо 1000 чалавек - ржач рабяты\n2 студзеня — ужо на працу! Гэта працоўны дзень\nРэдактар «Эха Москвы» Венядзіктаў назваў Дзмітрыя Кісялёва «смярдзючай мярзотай» 2\nУрад не рашыўся рабіць тыдзень выходных у маі\nАлесь Міхалевіч абраны намеснікам старшыні руху «За свабоду»\nПадлеткі здалі ў краму пакінутыя без нагляду туфлі і атрымалі спачатку 85 рублёў, а потым крымінальную справу\nУ Беларусі зменяцца цэны на алкаголь: гандлёвая надбаўка ў адной краме будзе адзінай для ўсяго асартыменту 4\nЧастка кантэнту «Нашай Нівы» стала платнай. Для чаго гэта робіцца і як плаціць? 18\nМінадукацыі ўступіла ў палеміку з беларускімі гісторыкамі, даказвае, што паўстанне 1863 года было «польскім» 39\nАдкрыйце для сябе новыя імёны ў кіно: 15 беларускіх рэжысёрак, пра якіх вы маглі не чуць, падзяліліся з намі сваімі планамі 2\nНазвана пераможца «Міс Сусвет» 1\n17.12.2018 / 12:21\nКирсанов Александр , А откуда взялся беларуский язык??? его то…\n17.12.2018 / 12:19\nА как же прихвостни и прочие многодетные? халявную хатку! Каждом…\n17.12.2018 / 12:15\nУ нас дарэчы колькi % ад бюджету зьяуляюцца сакрэтнымi ?…\n17.12.2018 / 12:12\nНу, дзякуй, супакоіў. За чым у першую чаргу бегчы? За баксамі,…\n17.12.2018 / 12:11\nКаіи змяншаюцца даходы бюджэту на 400-500 мільёнаў даляраў у 201…


26 верасень 2005, 15:17\nДачыненьні паміж уладай і апазыцыяй — тэма многіх лістоў, якія дасылаюць у рэдакцыю слухачы “Свабоды”. Асабліва шмат развагаў на гэты конт цяпер, калі апазыцыйныя палітыкі рыхтуюцца да Кангрэсу дэмакратычных сілаў, што мае адбыцца ў Менску ў наступныя выходныя. Свой адметны погляд і на апазыцыю, і на кангрэс у нашага слухача Леаніда Конкіна зь Менску. У сваім лісьце ён піша:\n“Апазыцыянэры ўвесь час скардзяцца: няма ў Беларусі дэмакратыі, ня тая эканоміка, беднае жыцьцё, несправядлівыя выбары. І на мітынгах іх б’юць, і на тэлебачаньне не пускаюць… Калі ім усё ў Беларусі так кепска — чаму ж яны тут працягваюць жыць? Няхай зьяжджаюць на свой улюбёны Захад і там змагаюцца супраць дыктатуры за правы чалавека. Але, напэўна, там сваіх крыкуноў хапае: беларускія ім не патрэбныя. Дарэмна Лукашэнка праявіў мяккацеласьць: дазволіў апазыцыі сабарацца ў Менску, нават палац ім дзеля гэтага даў. Ясна ж, чым яны там будуць займацца і што казаць пра ўладу. Няхай бы ехалі ў Кіеў і там муцілі ваду. На месцы Лукашэнкі, я б ужо даўно іх выгнаў з краіны — усіх гэтых крыкуноў і незадаволеных. Баба з возу — каню лягчэй”.\nА вы не задумваліся, спадар Конкін, што гэтыя людзі таксама грамадзяне Беларусі? Што яны нарадзіліся на гэтай зямлі і маюць такое ж, як і вы, права, жыць і працаваць на ёй, мець уласныя палітычныя схільнасьці і адстойваць іх? Чаму яны, а ня вы, павінны пакідаць радзіму, калі іхныя погляды не супадаюць з вашымі?\nАднаго разу ў колішнім Савецкім Саюзе ўлада ўжо паспрабавала пазбавіцца ад усіх, хто думае ня так, як бальшавіцкія правадыры. Ці памятаеце, спадар Конкін, якім быў вынік? Мільёны самых адукаваных і заможных людзей сталі эмігрантамі. І яшчэ мільёны тых, якія не захацелі эміграваць, альбо самі былі часткай бальшавіцкай сыстэмы і служылі ёй, ператварыліся ў лягерны пыл у ГУЛАГу, трапіўшы ў жорны дыктатарскага рэжыму.\nНа тэму хуткага Кангрэсу дэмакратычных сілаў, на якім апазыцыя зьбіраецца назваць імя адзінага кандыдата на прэзыдэнцкіх выбарах, выказаўся ў сваім лісьце і наш сталы слухач з Гомелю Анатоль Жэрдзеў:\n“Усім добра зразумела, што ніякіх выбараў у сапраўднасьці ня будзе. Улада і надалей працягне ганьбіць апазыцыю, кажучы, што тая рвецца да ўлады, каб потым прадаць народ акулам імпэрыялізму. У гэтых умовах, на мой погляд, варта было б увогуле нікога не вылучаць на ролю адзінага кандыдата, а заклікаць грамадзтва галасаваць за любога, апроч адной усім вядомай асобы. Ужо сёньня трэба тлумачыць людзям, што адзінае выйсьце з гэтага кола — даказаць усяму сьвету несправядлівасьць улады, зрабіўшы выбары несапраўднымі. Дзеля гэтага трэба, каб усе ўдзельнікі выбараў, якія хочуць зьмены ўлады, сапсавалі бюлетэні, адарваўшы ад іх тую частку, дзе ёсьць подпісы сябраў камісіі. І адарваную частку захавалі дзеля перадачы ў міжнародны трыбунал у якасьці доказу фальшаваньня выбараў”.\nСпроба ажыцьцявіць нешта падобнае была ўжо на мінулых парлямэнцкіх выбарах, спадар Жэрдзеў. І наўрад ці выпадае назваць яе ўдалай. Тых, хто адважваўся разарваць бюлетэні, запалохвалі, спрабавалі прыцягнуць да адміністрацыйнай адказнасьці. Зьведалі перасьлед і тыя, хто заклікалі да падобнай акцыі. Усё тое можа паўтарыцца і на гэтых выбарах. Відавочна, на Кангрэсе дэмакратычных сілаў будуць разглядацца розныя варыянты дзеяньняў. Напэўна, прагучыць і прапанова ўвогуле адмовіцца ад вылучэньня адзінага кандыдата. Але ці будзе яна падтрымана? Імя адзінага кандыдата, нават пры ўсёй прывіднасьці шанцаў на справядлівы падлік галасоў на выбарах — для значнай часткі грамадзтва, якая чакая зьменаў у сваёй дзяржаве — гэта сымбаль, які аб’ядноўвае і згуртоўвае.\nБылы вайсковец з Пружанаў Мікола Канаховіч свой ліст на “Свабоду” напісаў пад уражаньнем ад таго, як у Менску адзначалі сьвята гораду. Сам слухач у той момант у сталіцы ня быў, але слухаў перадачу праваднога дзяржаўнага радыё, у якой перад мікрафонам захапляліся абліччам Менску сьпявак Якаў Навуменка і пісьменьнік Навум Гальпяровіч. Мікола Канаховіч з нагоды пачутага піша:\n“Пры ўсёй маёй вялікай павазе да гэтых людзей, хацелася спытацца: “Хлопцы, куды гэта вас павяло? Няўжо прадаліся? А можа, ад страху перад дзяржаўным мікрафонам скрывадушнічалі?” Як можна ўсім гэтым захапляцца? Менск — гэта горад абсурду, гэта згвалтаваны горад-пакутнік, горад з брудным тварам. Бо менавіта нацыянальная тапаніміка, архітэктура, аздабленьне вызначаюць, каму ён належыць — тытульнай нацыі ці чужынцам-акупантам. А наш сталічны горад ня мае беларускага твару. На галоўнай плошчы на пастамэнце — постаць ідала, ад якога патыхае нянавісьцю да ўсяго беларускага. У галоўнага праспэкту гвалтам адабранае імя найвялікшага беларуса — Францішка Скарыны. Самае сьвятое гіне — наша маці-Радзіма, а людзі, якія маюць аўтарытэт і магчымасьці, не ратуюць яе. Як ні падмятай, як як ні фарбуй сьцены, але калі гэтыя вуліцы носяць імёны Леніна, Дзяржынскага, Суворава, Кірава, ня можа быць тут утульна беларусу. Хутчэй наадварот: гэта выклікае душэўны супраціў.\nА яшчэ горш, калі ў краме на тваю беларускамоўную просьбу гандлярка замест пушкі запалак падае катушку нітак — бо не разумее, што ў яе папрасілі. Дык аб якой прыгажосьці гораду можа ісьці гаворка. Гэта страшна, калі беларус у сваёй сталіцы, на зямлі сваіх продкаў зьяўляецца фактычна чужынцам. Не разумею, як можна ўсхваляць, любавацца тым, што сьмяротна душыць цябе, б’е ў сэрца. Думайце, інтэлігенцыя, думайце, эліта краіны, што і каго вы ўхваляеце, чым і кім захапляецеся”.\nНадта ўжо драматычныя, надрыўныя вашы высновы, спадар Канаховіч. Вядома, вам і многім вашым аднадумцам хацелася б бачыць Менск іншым — дзе вуліцы былі б названы толькі ў гонар нацыянальных дзеячаў, дзе наўкол гучала б толькі беларуская гаворка... Але рэальны Менск — іншы. І пры ўсім гэтым і тая гандлярка, якая не зразумела вашай просьбы, і тыя людзі, якія прыйшлі на сьвята гораду і шчыра радаваліся сонечнаму верасьнёўскаму дню і дагледжаным гарадзкім вуліцам, таксама беларусы. Гэта іхнымі рукамі Менск разбудоўваецца і даглядаецца, дзякуючы іхнай працы становіцца прыгажэйшым… Яны ў пераважнай большасьці зусім не вінаватыя ў тым, што ў краіне такая моўная сытуацыя, такая нацыянальная палітыка. Такое грамадзтва, такая дзяржава дасталіся ім у спадчыну. І ў іхным жыцьці горад такі, які ёсьць, які здолелі пабудаваць яны і іхныя папярэднікі. І ці справядліва наракаць на іх і патрабаваць агульнага стану дэпрэсіі і жалобы толькі таму, што горад — не такі, як хочацца вам?\n23 чэрвеня ў эфіры “Свабоды” прагучала перадача “Палітычная геаграфія”, у якой журналіст Ягор Маёрчык расказаў пра сваё падарожжа ў вёску Асавая Маларыцкага раёну. Быў у рэпартажы, сярод іншага, і расповед пра тое, як мясцовы жыхар Андрэй Навумчык наважыўся адкрыць прыватны млын. Але пасьля таго, як на яго паскардзіліся за тое, што млын нібыта спажывае зашмат электраэнэргіі, млын давялося спыніць. І вось навіна зь вёскі Асавая, якую даслаў наш даўні сябар Павал Сац:\n“Пішу вам на просьбу і пад дыктоўку Андрэя Навумчыка. Вялікая падзяка Радыё Свабода, і асабліва Ягору Маёрчыку. Дзякуючы ягонаму рэпартажу, млын зноў працуе на поўную моц — абедзьве драбільныя ўстаноўкі ўжо ў рабоце. Паставілі і лічыльнік на 20 кіляват. А закрыць млын хацеў старшыня сельсавету. Напэўна, зайздросна яму, што да яго на стары млын (яшчэ польскі, на камянях) ніхто не хацеў везьці малоць. Справа зрушылася дзякуючы вашай перадачы. І дарэмна вы кажаце, што нічога ня можаце зрабіць, што да вас не прыслухоўваецца “вэртыкаль”. Усе перадачы цяпер у Інтэрнэце, а чыноўнікі іх чытаюць. Прачыталі — і пайшлі нам насустрач”.\nДзякуй вам, паважаныя слухачы, за прыемную навіну. Паводле прэзыдэнцкага ўказу, рэагаваць чыноўнікі абавязаны на выступы толькі беларускай дзяржаўнай прэсы. Пра гэта мы вымушаны нагадваць тым сваім слухачам, якія зьвяртаюцца з канкрэтнымі просьбамі аб дапамозе ці скаргамі на мясцовых начальнікаў. Але здараюцца і такія вось выпадкі, як з гэтым прыватным вясковым млынам.\nЦягам апошніх дзён нам таксама даслалі лісты Ільля Копыл зь Менску і Вольга Чарнабаева зь Веткі. Дзякуй усім, хто знайшоў час для ліста на “Свабоду”. Пішыце. Чакаем новых допісаў. Праграма “Паштовая скрынка 111” выходзіць у эфір кожную сераду і нядзелю. Аўтару можна пісаць на адрас zdankov_rs@tut.by