by абдзіраловіч · 25.06.2020\nПершае пытанне: вы хто? Беларус у Празе ці пражанін з беларускім акцэнтам? Вось гэта сістэма самаідэнтыфікацыі – як яна зараз для вас выглядае?\nПытанне, напэўна, крышку спазнілася… У мяне зараз складаныя стасункі з самаідэнтыфікацыяй, ідэнтычнасцю – з такімі вялікімі слупамі заходняга суб’екта ў прынцыпе. На дадзены момант я пражыў у Чэхіі большую частку жыцця. Больш, чым у Беларусі. Маю прыблізна аднолькавы досвед. Магу выбраць. І натуральна, будучы дзэн-будыстам і не прызнаючы такіх рэчаў, як дуалізм, я гэты выбар раблю на карысць пустаты. Гэта значыць нічога. Ні аднаго, ні другога – адмаўляюся быць альбо толькі беларусам, альбо толькі чэхам, альбо беларусам у Чэхіі, ці то чэхам у Беларусі. Пра гэта пісаў яшчэ ў ІІ стагоддзі Нагарджуна – што гэта ўсё насамрэч фальшывыя дыхатаміі. Гэта калі гаварыць вельмі шчыра і вельмі завумна. А калі паспрабаваць вярнуцца крышку назад і зноў сканструяваць сябе… Ну, я ўпэўнены, канешне, што беларуская ідэнтычнасць у мяне прысутнічае. Яна, на шчасце, не настолькі мяне абцяжарвае, каб я з ёю ваяваў. А я з ёй й не ваюю.\nЦікава, што фізічна не прысутны ў краіне, Макс Шчур застаецца – скажам так – экзістэнцыйна залежным ад нашай сітуацыі. З аднаго боку вы, безумоўна, у кантэксце чэшскім. З другога – дагэтуль залежны ад беларускага сюжэту. Чаму?\nЛявон Юрэвіч у сваім даследванні пра беларускую літаратурную эміграцыю апісваў пакаленне паслявеннай эміграцыі – там ён казаў пра залежнасць. І там сапраўды была залежнасць. Драматычная, траўматычная абсалютна. У маім выпадку яна была даволі доўгай. Я апынуўся у гэтай сітуацыі (вымушанай эміграцыі – М.Ж,) і падумаў, што я яшчэ нешта вінаваты. Не да канца аддаў, сімвалічна кажучы, нейкую даніну ўсяму гэтаму… Гэта было так наіўна насамрэч. Вельмі хутка я зразумеў, што мая адсутнасць там зусім ні для каго не з’яўляецца траўматычнай. Гэта ў мяне было такое перажыванне. Эміграцыя – софт-варыянт жыццёвых перыпетый. Досвед, што надае нейкай самастойнасці, нейкага жыццёвага цынізму. Адным словам, усё вельмі класічна. Я б нават не сказаў, што мая сітуацыя нейкая ўнікальная. Паглядзіце на гісторыю ўсёй інтэлектуальнай эміграцыі ХХ стагоддзя – Джойс, Набокаў…\nЗашмат спасылак, Макс. Размова ўсё ж не пра Набокава з Джойсам. Хаця, у глабальным сэнсе, і пра іх таксама…\nНе, гэта ж звычайная рэакцыя: творчасць у іншых асяродках як сродак кампенсаваць сваю адсутнасць. Графаманаў вельмі шмат сярод эмігрантаў – і беларускіх у тым ліку. Я сам некаторых чытаў, проста фантастычныя людзі. Іхні кароль – безумоўна, Янка Юхнавец. Графаман з вялікім “Г”. У яго такі глыбінны ціск унутраны, што гэта ўжо з’ява: колькасць пераходзіць у якасць. Я яго лічу абсалютна шалёным скрыптарам… Не-не, гэта ўсё заканамерна. І я ў гэтым сэнсе не выключэнне. Для мяне гэта былі ўзоры свайго кшталту – бродскія, картасары ды іншыя такія перамяшчэнцы. У мяне наагул такое адчуванне было нейкі час: літаратура ХХ стагоддзя ўся зроблена дыяспарамі.\nВы трапілі ў добры клюб!\nЯ хацеў туды трапіць! Цяпер не разумею да канца навошта, але тады – хацеў. Таму што ў мяне была пэўная асабістая міфалогія з гэтым звязаная. Уплыў майго бацькі, уплыў дзеда з бабуляй з матчынага боку, якія жылі за мяжой, у той жа Аргенціне… І я сваю ідэнтычнасць вельмі ясна сабе ўяўляў, яна здавалася мне даволі праўдападобнай. Але я зразумеў не так даўно – пару гадоў таму, пасля Гедройця недзе – што, канешне, гэта ўсё абсалютная фантастыка. У мяне была нават думка, што не варта было псаваць лепшую частку свайго жыцця: першыя дваццаць гадоў у эміграцыі прысвячаць менавіта беларушчыне. Дастаткова рытуальна паразмаўляць з беларусамі на працягу года, каб зразумець, што гэта абсалютна нікому не патрэбна. Ніякія там ахвяры. Людзей, зацікаўленых ў нейкім там дыялёгу, вельмі мала. І я магу пералічыць іх па пальцах адной рукі. Вы, Максім. Ігар Бабкоў. Алесь Анціпенка. І яшчэ пара чалавек.\nЦі змянілася вашае стаўленне да, як казаў Дубавец, “праекту Беларусь”?\nПа-першае, я чалавек левых поглядаў. Мне абсалютна не блізкія ліберальна-правыя міфы аб тым, як у нас цудоўна будзе, калі сыйдзе таталітарызм. А ён, зрэшты, так і не сыйшоў. Па-другое, я ніколі не быў нацыяналістам, таму што вырас у натуральнай такой беларускай сям’і. Палова сям’і былі эмігранты, якія захавалі беларускую тоеснасць і натуральную культуру, якая была на польскім баку ў 1930-х гадах (пра што “Народны альбом”). Я любіў пагаварыць з дзедам і бабай, пазапісваць аповеды пра іх жыццё. Такім чынам, штучнасць праекту нацыяналістычнага, бээнэфаўскага (тое, што ўвасабляе Зянон Пазьняк – кансерватыўна-хрысціянскае, вельмі нуднае і вельмі несучаснае) заўсёды мяне абурала. Маленькім хлопчыкам я друкаваў вершы і рэальна не разумеў: навошта адмаўляцца ад ідэі сацыялізму, калі заснавальнікі беларускай дзяржаўнасці былі сацыялістамі? Чаму трэба ўхваляць нейкае Вялікае Княства Літоўскае, пра якое мы не маем ніякага зялёнага паняцця? Якое, па вялікім рахунку, зусім не мае анічога супольнага з нашай культурай. Яно, канешне, мае шмат супольнага з нашым дзяржаўным міфам, які зараз аднаўляецца і які прызнае і сучасная дзяржава. У мяне няма любові да гэтай антыкваршчыны, якая нам так вельмі дарагая праз Караткевіча і г.д. Але як толькі гэта ператварылася ў мэйнстрым у беларускіх колах… Быў у нас такі кароткі перыяд, калі паўсюль былі бел-чырвона-белыя сцягі. Колькі мне было? Адзінаццаць-дванаццаць гадоў… Я быў такі шчасны, калі той сцяг ўбачыў! Адзначыў гэты дзень у школьным дзённіку. І адразу пра гэта забыў. Бо здавалася: усё скончылася, дасягнулі чаго хацелі. Маеце дзяржаву. Цяпер гэта ваша.\nАле не ваша?\nА ў мяне з’явіліся іншыя задачы. І я стаў займацца чымсьці яшчэ, пачаўся перыяд дзіўных авангардных вершаў і ўсе такое. Плюс яшчэ ціск раптоўны быў тады з боку нашых патрыётаў на ўсіх гэтых рускамоўных сяброў. У іх было такое адчуванне, што яны рэальна перамаглі! Настолькі вялікая ілюзія была. Мне гэта было незразумела. У гэтым сэнсе мае погляды зусім не памяняліся. Я проста чакаў, пакуль гэта стане відавочным. І яно стала відавочным.\nДык што сутнасна было не так з беларускім праектам пачатку 1990-х?\nВедаеце, лічу, што тут быў пэўны цынізм. Тэорыя, што нацыі ствараюцца элітамі, што ўсякая нацыя ёсць штучны праект, што гэта ўсё будаванне ідзе з гары. Пэўныя людзі, якія дарваліся да гэтых думак, да гэтага інтэлектуальнага дызайну, раптам уцямілі: о, да гэта ж мы! Яны, зрэшты, часта паходзілі з тых колаў, якія былі элітамі і пры старым рэжыме, пры камуністах. І для іх роля правадыра зусім не была дзіўнай. Добра, час змяніўся – а мы застаемся элітай. Проста памянялі колеры, памянялі ідэалогію. Але па-ранейшаму нас будуць слухацца.\nНасамрэч інтарэсы так званага простага народу ім былі абсалютна да лямпачкі. Ім было цікава пабудаваць свой нацыянальны праект. Вось яны яго і пачалі будаваць. Але зараз, дзякуючы таму што дзяржава праіснавала такі доўгі час, людзі вырашылі нейкія там свае праблемы… Я кажу не пра тых, хто ў краіне мае, на жаль, рэальныя праблемы, а пра носьбітаў гэтай міфатворчасці: гарадскую адукаваную сярэднюю класу, з якой, з большага, рэкрутуюцца хіпсцеры і г.д. Гэтая класа знайшла нейкі modus vivendi з рэжымам.\nБез палітычнай канфрантацыі?\nТак, з палітычным скептыцызмам, але без канфрантацыі. Удаецца неяк мірыцца, так бы мовіць, па-суседску. І яны як раз пасля гэтага сталі больш успрымальнымі да нацыянальнай ідэі. Бо ў іх па вызначэнні іншай ідэі быць і не можа. Як толькі яны задаволілі патрэбы свайго ўласнага эга, знайшлі нішу – задумаліся, што ёсць яшчэ нейкая ідэнтычнасць калектыўная. Маем сваю дзяржаву – чаму б нам не пабыць беларусамі? Не пагаманіць па-беларуску?\nЯсна, што нацыянал-рамантызм не перамог. Пэўна, і не мог перамагчы. Але ж ці перамог квазісавецкі дзяржаўны праект? Часам падаецца, што яго ўвогуле няма. Праект прадуглежвае нейкую сістэмную міфалогію. Канцэптуальную паслядоўнасць. Я яе ў паводзінах улады не бачу.\nКалі мы працытуем Лукашэнку… Ён вельмі дакладна даў вызначэнне нацыянальнай ідэі: “Гэта нешта, за што ідуць паміраць”. Ён кажа: у нас такой ідэі няма. І абсалютна рэалістычна глядзіць на гэтыя рэчы. Калі хтосьці разважае, што ў выпадку анексіі з боку Расіі тлумы выйдуць абараняць сваю дзяржаўнасць, у мяне вялікія сумневы на гэты конт. Я лічу, што ідэі, за якія людзі ідуць паміраць, ляжаць не ў нацыянальнай плашчыні. Яны ляжаць у плашчыні цывілізацыйнай. Гэта тое, на чым нацыянальная ідэя можа паразітаваць (у добрым сэнсе) – прычапіцца і, магчыма, ускаласіцца нейкім чынам.\nДарэчы, нашыя канструктары-дызайнеры гэта добра зразумелі. Таму што бачылі, што нам бракуе, скажам, таго, што завецца нацыянальная царква. Ёсць агульны гістарычны досвед. Але няма той духоўнай еднасці, якая дазволіла, напрыклад, палякам альбо габрэям перажыць жахлівае ХХ стагоддзе. З гэтым праблемы! І тое, што дзяржава прызнае, што ў нас валодае тутэйшая безыдэйнасць – для мяне добры знак. Яна гэта ўсвядамляе. Ці спрабуе чымсьці замяніць? Дзякуй богу, што не. Проста захоўвае тое, што ёсць. Мы прывыклі, што нешта там стаіць. Мы не пытаемся. Ну Ленін стаіць. Калі б там стаяў Гітлер – упэўнены, усім было б таксама да аднаго месца. Была б, можа, не лінія Сталіна, а лінія Гітлера. Ад гэтага б нацыянальны харакатар беларусаў не змяніўся.\nАле адсюль вынікае немагчымасць любых беларускіх праектаў. Бо, як ні круці, усе яны застануцца па-за межамі гэтай адвечнай зоны прыстасаванства, гнуткасці ды сітуатыўнай мабільнасці. Ці ёсць гэтая адсутнасць перспектывы нашай адзінай перспектывай?\nУ Макарэвіча ёсьць такая песня: “Не стоит прогибаться под изменчивый мир, пусть лучше он прогнется под нас…” Так, мы не паспелі стварыць некай там ідэалогіі, ідэнтычнасці. Каму яна патрэбная? Яна была істотнай у XIX стагоддзі. Не разумею, чаму сёння мы павінны з гэтай нагоды плакаць. У нас ёсць нейкая ўмоўная нацыянальная дзяржава. У нас ёсць культура, якая захавала сябе на пісьме. У сваім класічным выглядзе гэта вельмі прыстойная культура ХХ стагоддзя, якая адлюстравала вельмі шмат лёсаў, агульначалавечых праблем. Але што адбываецца далей? Далей меняецца свет. Мяняецца такі панятак як ідэнтычнасць. Нацыянальная дзяржава захоўваецца і, канешне, будзе захоўвацца далей. Але ў інфармацыйным грамадстве тоеснасць кожнага іншая. Тое, што расейская дзяржава выдае на падтрымку сваёй імперскай міфалогіі вялізную колькасць грошай, плаціць тролям, каб яны забруджвалі інтэрнет ашмоццямі гэтай пячорнай ідэалогіі – гэта патрывае нейкі час, а потым папросту не знойдзецца попыта. Ні попыта, ні таго, хто будзе хацець гэта рабіць.\nТо бок з “русским миром” не варта змагацца, сам памрэ?\nНе, я б так не сказаў. Змагацца з “рускім светам” трэба, каб ён хутчэй памёр як практыка. Але змаганне за беларускую ідэю не ёсць змаганнем з “рускім светам”. Гэта змаганне за беларускі варыянт “рускага свету”. Абсалютна тыя ж самыя каштоўнасці. Абсалютна тая ж самая гамафобія. Той самы дурацкі кансэрватызм. Я не бачу адрозненняў. Беларуская ідэя больш дэмакратычная? Гэта хто сказаў? Калі была дэмакратыя ў Беларусі? Канешне, Рэч Паспаліта цывілізацыйна была вышэйшай за Расейскую імперыю. І мы кніжкі раней друкавалі за расейцаў на цэлых сто гадоў. Але ці мела гэта ўплыў на далейшы наш гістарычны лёс? Не думаю. У нас дэманізуецца “рускі свет” і ідэалізуецца Захад.\nДзе ў гэтым раскладзе месца для нас? І ці ёсць яно ў прынцыпе?\nНаша месца на самым версе. У мяне нават такія ератычныя думкі (зрэшты, спадзяюся, усе мае думкі ератычныя), што беларусы – яны наадварот наперадзе ўсей планеты.\nМакс, чысты самагіпноз! Мы ў дупе, прабачце маю французскую, але вышэй за ўсіх. Бо ў нас ёсць сваё патаемнае жыццё, свая прыхаваная праўда, дзівацкая лёгіка…\nНе-не-не! У нас ёсць, напрыклад, Абдзіраловіч. Вельмі цікавы рэсурс, мы яго не скарысталі, трэба над гэтым задумацца. Я хацеў працытаваць свайго улюбёнага філосафа – брытанца Цімаці Мортана. У адной са сваіх кніг ён кажа: паглядзіце на тых жы тыбетцаў. Яны былі настолькі адсталыя, фактычная тэакратыя на пачатку ХХ стагоддзя. І калі іх акупаваў Кітай, там не было асабліва каму змагацца. Канешне, гэта трагедыя па вялікім рахунку: шмат людзей сыйшло, бо Кітай забараніў рэлігію і так далей. Тым не менш, такая вось адсталая краіна – але культурная гісторыя і культурны досвед у іх такі, што калі б я, кажа Мортан, пасылаў кагосьці ў космас сустракацца з іншапланетнікамі, то я б абраў менавіта тыбетцаў.\nЯ б хацеў. Я б хацеў – не ставячы тут знак роўнасці – каб беларусы былі культурна самабытнымі. І сапраўды, як марыў Абдзіраловіч, не арыентаваліся б ні на Захад, ні на Ўсход. Я б хацеў, каб беларуская ідэя была незалежнай ад гэтых палюсоў прыцягнення. Добра, Тыбет – гэта метафара. Але зразумейце, што я маю на ўвазе: Тыбет – нешта ўніверсальнае настолькі, што можа аб’ядноўваць людзей ўсяго свету. Тыбет – да пэўнай ступені – сінонім буддызму. Я доўгі час не разумеў, доўгі час крыўдаваў на Вацлава Гавала і ўсіх дысідэнтаў: чаму яны у Чэхіі так перажываюць за гэты няшчасны адсталы Тыбет і не перажываюць…\n…за гэту прыўкрасную цывілізаваную нацыю, якая трапіла ў такую жахлівую сітуацыю. Відаць таму, што Тыбет у рэшце мае што прапанаваць чалавецтву, пры ўсёй сваёй адсталасці. А мы пры ўсім сваім досведзе і культуры пакуль не маем.\nІ вось тут вашыя прыўкрасныя надзеі на тое, што мы ўрэшце ўсім пакажам і будзем жыць на вяршынях, робяцца абсалютна беспадставовымі. Робяцца танным візіянерствам: вось хочам мы быць прыгожымі, ростам у два метры, бландынамі з блакітнымі вачыма!\nНе, Максім, не! Я не хачу, каб былі “мы”. Я лічу, што ўжо сёння сярод нас ёсць асобныя людзі, якія знаходзяцца на cutting edge – так сказаць на перадавой лініі развіцця культуры, мыслення і гэтак далей. І гэта цудоўна! Абсалютна не абавязкова цягнуць за сабой ўсіх гэтых няшчасных беларусаў, усіх чальцоў КХП-БНФ. Пакуль яны боўталіся ў сваім коле, развіццё сусветнае пайшло далей. Тут галоўнае – не адстаць. Я сапраўды не збіраюся любым коштам пераконваць беларусаў, якія (нават значная частка інтэлектуалаў) застылі і трымаюцца за гэтую дзіўную для мяне нацыяналістычную ідэалогію, за русафобію… Не ведаю, што там у іх яшчэ у адным пакеце прадаецца.\nДля мяне няма зараз ніякага кайфу ці пафасу гучаць, як здраднік. Я проста дазваляю сабе крок убок ад сваёй ранейшай беларускай ідэнтычнасці. І калі раней я проста думаў, як гэта ўзважана сказаць, то зараз магу казаць, як гэта мне бачыцца – з боку. Гэта магчыма гучыць цынічна, але, прабачце, тое самае вам можа сказаць любы чалавек, які жыве на Захадзе. Чаму на Захадзе нікому асабліва не цікава, што адбываецца ў нас?\nТаму, што ў нас нічога не адбываецца!\nГэта правільна, так і ёсць. Пытанне ў іншым: чаму ў нас нічога не адбываецца? Ну, па-першае, так лепей. Як кажуць: калі няма навінаў, значыць краіна жыве нармальным жыццём. Мы проста вельмі цікавімся самімі сабой перад усім. Вось часопіс “Наша гісторыя” – самае папулярнае, здаецца, зараз выданне. Але на Захадзе падобнае трапляе у катэгорыю “бульварнага чытва”. Чаму? Бо тут інакш усё склалася. Тут была дзяржава на працягу ХХ стагоддзя. Дык давайце будзем ім зайздросціць і хацець усе гэта паўтарыць, толькі ў XXI стагоддзі? Абсалютна нерэальна. Трэба перастаць ганяцца чарапахам за Ахілесам і прыдумаць нейкую апорыю, у якой чарапаха будзе – ха-ха! – першай.\nЗноў пра нейкія схемы, канструкты! Нібыта нам проста не пашчасціла з дызайнерамі. А як знойдзем правільных – дык усё ў нас й адбудзецца! Для мяне галоўнае ў краіне адбываецца па-за межамі нашай вузкай суполкі. Па-за межамі клубу дызайнераў.\nЦалкам згодны. Але, ведаеце, часы клубу дызайнераў скончыліся. Зараз дызайнеры – гэта не вузкі клюб. Дызайнер кожны сам сабе. І з гэтым нічога не зробіш. Я за тое, каб універсальнасць была больш за нацыянальнае. Каб людзі самі абіралі, што могуць з беларускага досведу. Няма чаго баяцца, што ён занепадзе. Калі выжыў у такіх умовах – выжыве й далей. Пакуль інфармацыя агульначалавечая будзе захоўвацца, будзе і там беларуская дзялянка. Бо не выкінеш гісторыю дзесяцімільённага народу з XX стагоддзя.\nТо бок старацца быць беларусамі не варта?\nАбсалютна! Гэта абсалютная памылка – тое, што нам сказалі: “Трэба быць беларусамі!” Гэтая янкакупалаўская адозва абсалютна памылковая. Ужо тады гэты народ трэба было іначай будаваць.\nТакім чынам, эпоха глабальных маршаў скончылася. Цяпер мы існуем у сітуацыі персанальных дызайнаў. Варта гэта зразумець – і будзе нам усеагульны Тыбет?\nСпадзяюся на гэта. Трэба зразумець, што гісторыя ідзе насустрач нам. А не мы даганяем кагосьці. Свет, як у Макарэвіча, прагібаецца пад нас.\nтэкст – Максім Жбанкоў\nфота – Дар’я Сітнікава\nПоўная аўдыё-версія размовы\nПрага, 2019 г.\nTags: Макс ШчурМаксім Жбанкоў


Адну з важкіх узнагарод, якія сёлета будуць уручаны...\nСреда, 02.09.2020 08:58 | Рубрика: Культура\nАдну з важкіх узнагарод, якія сёлета будуць уручаны на Дні беларускага пісьменства, што 5-6 верасня пройдзе ў горадзе Бялынічы Магілёўскай вобласці, павязе дадому прадстаўнік Віцебшчыны. Пастаўскі публіцыст, паэт, краязнаўца Ігар Пракаповіч названы аўтарам лепшай кнігі публіцыстыкі (“Пастаўшчына”) і стаў уладальнікам Нацыянальнай літаратурнай прэміі-2020.\nАфіцыйная цырымонія адкрыцця фестывалю пройдзе на галоўнай сцэне, дзе і будзе уручана нацыянальная літаратурная прэмія. Нагадаем, яна заснавана ў 2015 годзе Саюзам пісьменнікаў і Міністэрствам інфармацыі Беларусі. Сёлета да ўдзелу у конкурсе на ўзнагароджанне прэміяй прэтэндавалі 66 аўтараў.\nУдзел у мерапрыемствах Дня беларускага пісьменства прыме дэлегацыя Віцебшчыны, у склад якой увойдуць члены абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі. Іх зацікавяць фестываль кнігі, навукова-практычныя канферэнцыі, выставы і тэматычныя пляцоўкі, міжнародны “круглы стол”.\nПадчас духоўна-асветніцкага праекту гасцей чакае прэзентацыя міжнароднага фестывалю “Магутны Божа” з удзелам аддзялення званароў Мінскага духоўнага вучылішча, Магілёўскай гарадской капелы і іншых акадэмічных калектываў.\nЧакаецца выстава-вернісаж выяўленчай і паэтычнай творчасці, перфоманс і выступленне салістаў-інструменталістаў. Будуць працаваць разнастайныя тэматычныя пляцоўкі, гандлёвыя рады, канцэртныя пляцоўкі. Адметнасцю стане ўзнагароджванне пераможцаў адкрытага конкурсу журналістаў і блогераў "#Дзень_Беларускага_Пiсьменства2020".\nАвтор: Святлана ЯКАЎЛЕВА. Фота з адкрытых крыніц.\n#витебск #новости витебска #витебская область #день письменности. день белорусской письменности\nВитебская поэтесса Тамара Краснова-Гусаченко стала победительницей престижного международного конкурса\nВ витебском Художественном музее работает необычная выставка


Часта карыстальнікі персанальнага кампутара задаюцца пытаннем: «Гибернация - што гэта і як яна працуе?». З гэтым мы зараз і паспрабуем разабрацца, бо гэты рэжым вельмі карысны ў многіх выпадках і істотна эканоміць час.\nКаб адказаць на пытанне: «Гибернация - што гэта?», трэба сказаць, што гаворка ідзе пра\nспячым рэжыме кампутара, які не варта блытаць са сном. Рэалізаваная дадзеная магчымасць у актуальных версіях аперацыйнай сістэмы Windows.\nКалі ж разабрацца з тым, што такое рэжым гибернации кампутара ў яго практычным прымяненні і як ён працуе, адзначым, што пры актывацыі дадзенай функцыі кампутар выключаецца цалкам. Аднак перад выключэннем кампутар захоўвае ўсе прыкладання, вокны і праграмы, у якіх вамі вялася праца, калі вы іх не зачынілі падчас актывацыі гэтай магчымасці.\nКалі разбірацца ў пытанні: «Гибернация - што гэта на праграмным узроўні?», трэба сказаць, што рэжым рэалізуецца з дапамогай файла «hiberfil.sys». Менавіта ў дадзеным дадатку запісваюцца ўсе дадзеныя ў момант запуску названага рэжыму.\nДадзены файл размешчаны ў корані асноўнага дыска, пры гэтым ён (аналагічна файла падпампоўкі) уяўляе сабой сістэмны рэсурс, то ёсць па змаўчанні не адлюстроўваецца ў каталогу. Адзначым, што памер файла роўны аб'ёму аператыўнай памяці на вашым кампутары.\nЗараз пагаворым аб тым, як усталяваць гибернацию, і разгледзім прыклад працы дадзенага рэжыму. Уявіце наступную сітуацыю: вы працуеце адначасова з вялікім лікам праграм на вашым кампутары - рэдагуеце малюнак у фаташопе, выкарыстоўваеце браўзэр, з дапамогай якога вывучаеце прастору сеткі Інтэрнэт, слухаеце музыку і друкуеце ў тэкставым рэдактары «Ворд». Такім чынам, нараджаецца нейкі творчы беспарадак, ад якога зусім не хочацца адмаўляцца. Як раптам вас нечакана трэба тэрмінова адлучыцца па справах на некалькі гадзін. Аднак вы не жадаеце пакідаць кампутар надоўга уключаным, і пры гэтым зачыняць усе пералічаныя праграмы, захоўваючы кожную з іх, жадання няма. Тады вы можаце актываваць апісаны вышэй рэжым гибернации. Дзякуючы такому рашэнню усе стан бягучай аперацыйнай сістэмы будзе запісана на прасторы файла гибернации на момант актывацыі рэжыму. Пасля заканчэння захавання ўсіх дадзеных кампутар аўтаматычна выключыцца. Падчас наступнага ўключэння аперацыйная сістэма «Windows» возьме неабходныя дадзеныя з названага вышэй файла і адновіць выгляд сістэмы ў тым стане, у якім яна была падчас апошняга выключэння. Прасцей кажучы, уключыўшы ваш кампутар, вы зноў ўбачыце праграмы і вокны, якія былі актыўныя ў момант актывацыі рэжыму. Такім чынам, з вызначэннем і функцыямі мы разабраліся. Відавочна, рэжым неверагодна зручны, аднак варта памятаць, што для сваёй рэалізацыі ён пастаянна мае патрэбу ў вольным прасторы на асноўным дыску, якое роўна аб'ёму аператыўнай памяці. Вось мы і разабраліся ў пытанні: «Гибернация - што гэта?», а таксама апісалі прынцып працы рэжыму.


Калі напоўняцца хмары, яны выльюць дождж на зямлю (Эклезіяст 11:3)\nКалі двое з вас пагодзяцца на зямлі аб якой-колечы рэчы, чаго б яны ні папрасілі, будзе ім ад Айца Майго, Які ёсьць у небе. (Мц 18:19)\nСтарайцеся пра мір для гораду, у каторы Я перасяліў вас, і маліцеся за яго да Госпада, бо ў супакоі Ягоным будзе і ваш мір. (Яр 29:7)\nДык прашу найперш, каб узносілі просьбы, малітвы, умольваньні і падзякі за ўсіх людзей, за цароў і за ўсіх тых, што знаходзяцца пры ўладзе, каб маглі мы весьці жыцьцё ціхае і спакойнае з усёю пабожнасьцю і прыстойнасьцю. Гэта добра і міла Збаўцу нашаму Богу, Які хоча збавіць усіх людзей і давесьці іх да пазнаньня праўды. (1 Цім 2:1-4)\nНарэшце, браты, маліцеся за нас, каб слова Госпада пашыралася і выслаўлялася. (2 Тэс 3:1)\nГоспад Ісус Хрыстос паставіў Сваю Царкву на зямлі як соль і сьвятло для гэтага сьвету. Мы, хрысьціяне, пакліканыя абвяшчаць Валадарства Божае, прапаведуючы Эвангельле і даючы Божыя стандарты для ўсіх сфэраў жыцьця.\nГоспад неаднаразова ў Пісаньні кажа, што Ягоная воля ў тым, каб зьявіць Сваё збаўленьне ня толькі асобным людзям, але і цэлым народам. Таму Ён заклікае маліцца за народ, за яго зьвяртаньне да Бога.\nКаб Божыя перамены адбыліся ў беларускім народзе, беларускім хрысьціянам патрэбна клапаціцца пра сваю краіну, маліцца за яе і дзейнічаць дзеля гэтых пераменаў. І Госпад дабраславіць Свой народ.\nМы верым, што Госпад жадае бачыць свабодную, праведную, эвангельскую Беларусь, у якой пануе праўда і справядлівасьць. І каб бачыць такую Беларусь, кожную пятніцу мы аб’ядноўваемся ў пасьце і малітве за нашу краіну.\nПастар Антоні Бокун\n"Царква Ян Прадвесьнік" г.Мінск


У Бярозаўцы прайшлі пікеты па зборы подпісаў за Юрася Губарэвіча | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Бярозаўцы прайшлі пікеты па зборы подпісаў за Юрася Губарэвіча\nЗа перыяд збору подпісаў за вылучэнне кандыдатаў у прэзідэнты ў горадзе Бярозаўка, што на Лідчыне, пікеты выстаўляліся толькі за Юрася Губарэвіча.\nЗа ўвесь час было сабрана каля 150 подпісаў. Але ў асноўным людзі прыходзілі і прыязджалі на пікеты не столькі каб падпісацца за вылучэнца, колькі выгаварыцца аб набалелых праблемах у Беларусі ды сустрэцца на пікеце з аднадумцамі.\nГаворыць адзін з тых, хто прыйшоў пакінуць свой подпіс:\n– Я моцна шкадую, што раней мяне гэта не хвалявала. Зараз мне 43 гады, мяне гэта закранула і я разумею, што шмат ужо страчана, што раней няк трэба было рабіць. А цяпер усё абрасло кантрэтна. Ён Канстытуцыю пад сябе зрабіў. Калі яшчэ гэтых пяць гадоў будзе, то забароніць браць інтэрв’ю, забароніць здымаць блогерам. Зробіць так, каб тут наогул не маглі б уздыхнуць, таму што гэта будзе парушэннем закона і за гэта будуць даваць суткі. То ты тады скажы адразу: я прэзідэнт і ўсё, пакуль не памру, і нікуды вы ня дзенецеся, калі трэба, буду страляць як Карымаў.\nАкрамя таго, што ў Бярозаўцы ладзіліся пікеты па сборы подпісаў за Юрася Губарэвіча, таксама збіраліся подпісы і за дзейнага прэзідэнта. Але там увесь збор подпісаў адбываўся не на вуліцы, а за зачыненымі дзвярыма прадпрыемстваў і арганізацыяў.


http://spring96.org/be/news/63035 2013 2013-05-03T08:33:18+0300 2013-05-03T08:33:18+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be\nНагодай для закліку стала паведамленьне ад 30 красавіка пракуратуры Магілёўскай вобласьці, дзе быў вынесены чарговы сьмяротны прысуд.\n«Судовай калегіяй па крымінальных справах Магілёўскага абласнога суду асуджаныя двое грамадзян за ўчыненьне забойства групай асобаў. Мужчыны былі асуджаныя за забойства сукамэрніка – абодва яны адбывалі турэмныя тэрміны за ранейшыя злачынствы. У якасьці меры пакараньня аднаму зь іх суд прызначыў па сукупнасьці прысудаў за раней зробленыя злачынствы выключную меру пакараньня – сьмяротнае пакараньне, другому – 16 гадоў пазбаўленьня волі».\nУ пракуратуры адзначылі, што асуджаны на сьмяротнае пакараньне – «вельмі адмоўная асоба, якая ўяўляе вялікую грамадзкую небясьпеку». Забіты сукамэрнік – чацьвёртая яго ахвяра. Астатнія злачынствы, якія ён зрабіў раней, таксама належаць да катэгорыі цяжкіх і асабліва цяжкіх.\nТаксама Міжнародная Амністыя выказала глыбокую заклапочанасьць з нагоды таямнічасьці, якой ахутанае сьмяротнае пакараньне ў Беларусі. У заяве гаворыцца, што да зьняволеных могуць ужывацца катаваньні.\n«Cтатус Беларусі, як адзінай краіны ў Эўропе, дзе выконваюцца сьмяротныя пакараньні, ганебны. Улады павінны неадкладна адмяніць гэты сьмяротны прысуд і ўвесьці афіцыйны мараторый на сьмяротнае пакараньне», сказаў Давід Дыяс-Жоге, намесьнік дырэктара Amnesty International па краінах Эўропы і Цэнтральнай Азіі.\nБеларусь застаецца адзінай краінай у Эўропе, дзе да гэтага часу выносяцца і выконваюцца сьмяротныя прысуды. За гэта краіну ўвесь час крытыкуюць міжнародныя арганізацыі, якія змагаюцца за скасаваньне сьмяротнага пакараньня. У 2012 годзе ў Беларусі былі пакараныя сьмерцю Дзьмітры Канавалаў і Уладзіслаў Кавалёў, асуджаныя за ўчыненьне тэракту ў менскім мэтро 11 красавіка 2011 году. Паводле зьвестак арганізацыі Amnesty International, у Беларусі летась акрамя гэтых двух быў выкананы яшчэ адзін сьмяротны прысуд.\n03.05.2013 Тэгі: сьмяротнае пакараньне


Кожны чалавек, хоць бы раз які знаходзіўся на прыродзе ці ў садзе ў цёплы летні дзень, напэўна чуў роўнае дзелавіта гудзенне сярод кветак і раслін. Гэта азначае, што дзесьці побач пралятае маленькая медоносная працаўніца - пчала. Будынак яе цела і з'яўляецца тэмай нашай сённяшняй матэрыялу.\nКласіфікацыя і карысць\nПа прынятай класіфікацыі гэта казурка ставіцца да тыпу членістаногіх, атраду перапончатакрылых. Бліжэйшыя сваякі - восы і мурашы. Асяроддзе пасялення - поля, ўзлескі, сады, лугі. На сённяшні дзень, дзякуючы дзейнасці людзей, пчолы распаўсюджаныя па ўсім свеце. Займаючыся іх развядзеннем, чалавек атрымлівае каштоўныя прадукты. І гэта не толькі мёд, але і іншыя прадукты: пылок, маткавае малачко, праполіс, пчаліны воск. Усе яны прадстаўляюць асаблівую каштоўнасць і шырока ўжываюцца ў народнай і традыцыйнай медыцыне. Цяпер навуцы вядомыя больш за 20 тысяч відаў гэтых насякомых. Адзін з самых распаўсюджаных - пчала медоносная.\nДаўжыня цела працоўных пчол, тых, якіх мы можам бачыць на прыродзе, - да 16 міліметраў. Жывуць яны нядоўга - да двух месяцаў. Даўжыня цела пчолы-маткі складае 22 сантыметры. Жыве матка да 7 гадоў! Якое будынак у пчалы? Звычайна мы даведаемся яе па калматым цяляці, аперазаць жоўтымі і чорнымі палоскамі. Знешняя будова пчолы любога выгляду, у тым ліку і медоносной, валодае некаторымі агульнымі прыкметамі, пра якія мы раскажам падрабязней. Якія ж характэрныя асаблівасці яе цела?\nБудынак цела пчолы, як і ва ўсіх казурак, пачынаецца з вонкавага шкілета. Гэта значыць, груба кажучы, пчала з вонкавага боку мае скурны полаг, цвёрды і даволі складана ўладкованы. Шкілет служыць і для прымацавання, апоры ўнутраных органаў і мускулаў, і для абароны вантроб ад неспрыяльнага вонкавага ўздзеяння, удараў. Звонку цела пакрыта рознымі валасінкамі. Яны адрозніваюцца і па форме, і па прызначэнні. Многія з іх выконваюць функцыі органаў пачуццяў. Некаторыя служаць для ачышчэння. Далей будынак цела пчолы характарызуецца наяўнасцю некалькіх частак, злучаных рухома. Гэта галава, грудзі, брушка.\nГэта даволі цвёрдая скрынка. У ёй знаходзяцца органы пачуццяў і нервовая сістэма казуркі. На галаве размешчаны і вочы. Іх у пчалы цэлых пяць. Два выпуклых, складаных, фасеткавых, якія знаходзяцца па баках галавы, з абодвух бакоў. Яны складаюцца як бы з мноства маленькіх глазков. А на цемені змяшчаюцца простыя вочы (колькасць - тры). Імі пчала, па назіраннях навукоўцаў, бачыць не вельмі добра. Яна можа адрозніваць толькі контуры прадметаў. Але гэта ўсё роўна бывае неабходна для лепшага арыентавання на мясцовасці, калі ляціць пчала.\nБудова галавы працягвае пара вусікаў. Кожны з іх складаецца з членікаў і жгутиков. У працоўнай пчалы 11 членікаў ў вусікі, што дазваляе яму рухацца ў розныя бакі дастаткова свабодна. Тут жа размяшчаюцца органы дотыку, якімі карыстаецца пчала.\nБудова галавы у працоўных пчол адрозніваецца ад будынка галавы маткі ці трутня. Так, у апошняга галава круглявай формы, а ў рабочай - хутчэй, трохкутнай.\nУ ніжняй частцы галавы размяшчаецца ротавая адтуліна і верхняя губа, а таксама хітынавую верхнія сківіцы з магутнай мускулатурай. З дапамогай гэтых прыстасаванняў пчала можа ў літаральным сэнсе раскусіць дрэва або соты, схапіць парушынку, каб вынесці з вулля, ўкусіць чужую пчалу. А з задняга боку ротавай паражніны змяшчаюцца ніжнія сківіцы і губа ніжняя, якія ўтвараюць складанае прылада - хабаток. Засяроджаныя вакол язычка, яны ўтвараюць орган, якім пчала усмоктвае ежу: мёд, нектар, ваду. Хабаток - вельмі важны орган пчолы. З дапамогай яго казурка забірае кроплі нектара. У Расіі ў пчол даўжыня гэтага органа складае ад 5 да 7 мм. Самыя длиннохоботная - каўказская пчала. Будынак яе хоботка такое ж, як і ў среднерусской, але даўжыня дасягае звыш 7 міліметраў. Гэты факт навукоўцы звязваюць з асаблівасцямі раслін, якія растуць на Каўказе.\nБудынак пчалы медоносной працягвае грудзі, якая злучаная з галавой кольцам-плёнкай з хітыну. У выніку падобнага злучэння яна можа рухацца ў розныя бакі, што вельмі неабходна для плённай працы на кветках і ў вуллях. Грудной покрыва хітынавага шкілета ўключае чатыры кольцы, шчыльным чынам злучаных паміж сабой. Ад гэтых кольцаў адыходзяць ножкі казуркі, сюды ўбудаваныя перапончатыя крылы, якія, дарэчы, з'яўляюцца самым нетрывалым органам пчолы. Па сведчанні навукоўцаў, асноўная прычына гібелі працавітых насякомых - іх знос. У грудным аддзеле размешчаны і моцныя мускулы, якія выклікаюць руху крылаў.\nУ брушку, пад трывалым панцырам-шкілетам з хітыну, знаходзяцца асноўныя ўнутраныя органы пчолы: сэрца, кішачнік, дыхальныя і вылучальныя, палавыя органы. Брушка складаецца з шасці-сямі кольцаў. Апошняе ўтварае анальную заднепраходную пярсцёнак. Кожны сегмент пярэднім краем заходзіць за край папярэдняга. Усе разам яны злучаныя хітынавую плёнкай, тонкай і эластычнай. У выніку брушка можа быць рухомым і павялічвацца або памяншацца ў аб'ёме. На брушку знаходзяцца і залозы, якія вылучаюць воск. У канцы брушка знаходзіцца орган абароны казуркі - джала.\nНожкі: асаблівасці будынка\nПчала медоносная, як многія насякомыя, мае тры пары ножак, якія складаюцца з членікаў і вельмі рухомыя. Яны могуць круціцца ў розныя бакі, прымацоўваючыся да асаблівага членікаў-тазіку. Завяршаецца кожная канечнасць кіпцюркамі. Ножкі казуркі прызначаюцца ў асноўным для хадні, для апоры цела, але маюць яшчэ і дадатковыя функцыі: чыстка вусікаў і цела, напрыклад. Пры хадзе пчала (у адносінах да прапорцыям яе цела) можа развіваць велічэзную сілу. Навукоўцы падлічылі, што дадзенае казурка здольна цягнуць груз, у 20 разоў перавышае яго ўласны вагу.\nАчыстка адчувальных валасінак на целе пчолы таксама мае важнае значэнне. Бо там знаходзяцца органы пачуццяў, якія адказваюць за жыццядзейнасць працаўніцы падчас палёту і збору нектара. Чысцячы дадзеныя органы, пчала атрымлівае больш інфармацыі. А робіць гэта яна пры дапамозе рухомых членистых ножак, здольных дацягвацца ў забруджаныя месцы.\nНайбуйнейшыя гарады Урала: кароткая характарыстыка\nАўдзіраванне - гэта ... Асаблівасці і віды аўдыраваньня\nДа чаго сніцца хустку? Соннік раскажа!\nКамяні ў жоўцевай бурбалцы ад чаго ўтворацца? Як хутка утвараюцца камяні ў жоўцевай бурбалцы\nВобраз Дона ў рамане "Ціхі Дон". Характарыстыка рамана "Ціхі Дон"


3-е месца на фестывалі рэкламы AD.Nak - кампанія PRAS\n3-е месца на фестывалі рэкламы AD.Nak\nПяць прасаўцаў (4+цень) на фестывалі\nДэсант PRAS'аўцаў завітаў на фестываль беларускамоўнай рэкламы і камунікацыі. Сярод удзельнікаў фестывалю было і шмат былых і будучых замоўцаў, што само па сабе карысна. А нашыя працы багата былі развешаныя па памяшканнях - бадай больш за іншыя студыі. Напрыклад, наш знакаміты "Цмок", зроблены для грамадскай арганізацыі "Будзьма беларусамі!", увасобіўся ў жыццё ў выглядзе шыльдачкі, якую кожны ахвотны мог прымерыць на сябе. Дарэчы, такія шыльдачкі зараз шмат, дзе раскіданыя па краіне ў знакавых для цмока месцах.\nАляксей Кульбіцкі і Ірына Зданевіч робяць look Крысціяну Дзіёру\nАрт-дырэктар разам з флагманам цмокавых падарожжаў - Глебам Лабадзенкам\nМімаходзь мы атрымалі і ўзнагароду за 3-е месца ў намінацыі Design&Art Direction за вокладку кнігі Уладзіміра Някляева "Аўтамат з газіроўкай з сіропам і без". Кнігу афармлялі Лізавета Галаўко і Аляксей Кульбіцкі. Цікава, што гэта 3-ці фестываль на якім мы атрымалі 3-е месца. Нешта, відаць, нас звязвае з гэтай лічбай :)\nАляксей Кульбіцкі з сімвалічнай узнагародай\nPRAS'аўцы на фоне нашых працаў - Цмок і PRAS'vet\nМікола Тамашэвіч і лідар гурта HandmadE Яўген Валошын


Генадзь Фядыніч: Прафсаюз РЭП не будзе ўдзельнічаць у гэтых выбарах | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЯк лічыць адзін з лідараў Прафсаюзу працоўных радыёэлектроннай прамысловасці Генадзь Фядыніч, выбары ў Палату прадстаўнікоў, абвешчаныя на 17 лістапада, адбудуцца па ранейшай схеме.\nВыбарчы кодэкс, на зменах якога найстойвалі прадстаўнікі беларускай дэмакратычнай апазіцыі, у тым ліку і прафсаюз РЭП, не зменены. А гэта значыць, што выбараў фактычна не будзе. І Прафсаюз радыёэлектроннай прамысловасці не будзе ўдзельнічаць у гэтых выбарах.\n– Мы не будзем прымаць рашэнне пра ўдзел сябраў прафсаюза ў выбарах. Яны могуць удзельнічаць, з’яўляючыся сябрамі той ці іншай партыі, таго ці іншага руху. Але ж прафсаюз зараз распрацоўвае прапановы па зменах сацыяльна-эканамічных абставін у Рэспубліцы Беларусь. Яны будуць распрацаваныя і напярэдадні гэтай кампаніі будуць агучаны. Хто хоча з тых кандыдатаў, якія будуць зарэгістраваны, узяць гэта і працаваць з гэтымі дакументамі, – яны будуць у адкрытым доступе.\nПа словах Генадзя Фядыніча, прапановы будуць тычыцца самых вострых праблемаў у эканамічнай і сацыяльнай сферах Беларусі і прысвечаны шляхам іх вырашэння, таму будуць карысныя кандыдатам у дэпутаты і выбаршчыкам.


Больш за 100,000 перамешчана: UNRWA звяртаецца за падтрымкай - EU Reporter\nКалі гвалт, які ахоплівае Газу, набліжаецца да трэцяга тыдня, палестынцы па ўсёй невялікай прыбярэжнай тэрыторыі пакутуюць ад усё большай колькасці. Наземнае наступленне ізраільскіх вайскоўцаў толькі ўскладняе разбурэнні і пакуты, ужо выкліканыя абстрэламі з зямлі, паветра і мора. З сотнямі загінулых і тысячамі параненых колькасць перамешчаных палестынцаў, якія пакідаюць свае дамы ў пошуках бяспекі, узрасла ў геаметрычнай прагрэсіі. Па стане на 21 ліпеня больш за 100,000 6 палестынцаў - каля 70% усяго насельніцтва Газы - шукалі прытулку ў Агенцтве дапамогі і працы ААН (БАПОР), перапоўніўшы XNUMX школ.\nНарастанне маштабу крызісу і надзённыя патрэбы ўсё большай колькасці грамадзянскага насельніцтва патрабуюць большай дапамогі БАПОР. Паколькі наша ацэнка колькасці тых, хто неўзабаве запатрабуе падтрымкі, узрастае да 150,000 50,000 - у тры разы больш за 115 XNUMX, якія прагназаваліся першапачаткова - Агенцтва зараз звяртаецца з заявай на XNUMX мільёнаў долараў.\nПалестынцы замкнёных у трэцім раўндзе канфлікту, што Газа бачыў менш чым за шэсць гадоў запатрабуе істотнай падтрымкі для задавальнення надзённых патрэбаў людзей і патрэбаў, якія ўзнікнуць пасля спынення ваенных дзеянняў. Для таго, каб даць тым, хто знайшоў прытулак у БАПОРАХ аб'ектах, у асноўным школы, з прадуктамі харчавання і важнымі нехарчовымі, такія як гігіенічныя наборы і асноўнымі прадметы хатняга ўжытку, UNRWA шукае $ 37.4m. Асноўная частка агульнага аб'ёму фінансавання патрабуецца, $ 60m, дапаможа палестынскія сям'і рамонт або рэканструкцыю дамоў, пашкоджаных падчас канфлікту. БАПОР таксама рыхтуецца, каб мець магчымасць пачаць аперацыі па аднаўленні як мага хутчэй.\nПаслядоўныя раўнды канфлікту яны выпрабавалі аказалі страшнае ўздзеянне на дзяцей Газы; паводле справаздач ААН, ужо некаторыя дзеці 72,000 запатрабуе неадкладнай псіхалагічнай падтрымкі. БАПОР імкнецца $ 2.7m даць гэтую падтрымку дзецям і дарослым у кожным аварыйнага жылля, у той час як павелічэнне становішча ў школах і супольных арганізацый праз Газу пасля заканчэння ваенных дзеянняў.\nБАПОР выказвае ўдзячнасць за бягучых абавязацельстваў крэдытна-грашовай і ў натуральнай форме дапамогі ў памеры больш за $ 56m з наступных краін і партнёраў: Аб'яднаныя Арабскія Эміраты, Ірландыя, Фінляндыя, Злучанае Каралеўства, Злучаныя Штаты Амерыкі, Чылі, Ісламская дапамогу ЗША, а таксама Агенцтва ААН, шэраг іншых прыватных партнёраў і індывідуальных донараў. Гэтыя раннія абяцанні падтрымкі ўяўляюць 48% нашых патрэбаў у $ 115 млн экстранай прызыву.\nЦяперашні канфлікт толькі пагаршае разбуральныя наступствы гадоў блакады і ізаляцыі, якія аказалі Газа ўсё больш залежыць ад паслуг БАПОР. У той жа час, блакада спрыяе паўтаральнага гвалту якіх цяперашнія падзеі з'яўляюцца апошнім праявай; блакада павінна быць знятая.\nГенеральны камісар БАПОР П'ер Крэйхенбюль заявіў: "Тое, што адбываецца ў сектары Газа, няўмольнае гвалт, гібель людзей і масавае перамяшчэнне, можна ахарактарызаваць толькі як шакіруючае. Ні ў якім разе нельга прымушаць людзей цярпець гэта. рэальнасць, якая ствараецца на нашых вачах, з'яўляецца няўстойлівай для саміх палестынцаў і для рэгіёну ў цэлым. Мы не можам і не будзем кідаць жыхары Газы, і я заклікаю міжнародную супольнасць прыйсці на дапамогу ў гэты час вялікага трэба ".\nПадобныя тэмы:дзеціканфліктСектар ГазаІзраільПалестынаUNRWAгвалт ахапілі Газу\nЗША вітае вынікі Савета ЕС па Украіне\n80 гадоў з дня расправы ў Бабыным Яры - гэта не проста юбілей - гэта заклік да дзеяння


Baldwin-Wallace College Admission: ACT, Acceptance Rate\nЯкі паступае Baldwin-Wallace College\nACT вынікі, SAT вынікі, Acceptance Rate, фінансавая дапамога, Выпускная Rate & More\nBaldwin-Wallace College Тым, хто паступае Агляд:\nBaldwin-Wallace College з'яўляецца тэст-неабавязковыя; студэнты могуць прадставіць ацэнкі ад ACT або SAT, калі яны хочуць, але не абавязаны гэта рабіць. Студэнты павінны падаць заяўку і сярэдняй школы транскрыптаў. Дадатковыя дапаўненні ўключаюць рэкамендацыйныя лісты, рэзюмэ пазакласных мерапрыемстваў, а таксама інтэрв'ю з дарадцам прызнанняў. Baldwon-Wallace выкарыстоўвае Common Application.\nBaldwin-Wallace College Acceptance Rate: 60%\nКаледж Болдуін-Уоллес Апісанне:\nBaldwin-Wallace College з'яўляецца прыватным гуманітарны каледж з сувязямі ў метадысцкай царквы. Каледж размешчаны ў Вэрыі, Агаё, прыкладна дваццаць хвілін на паўднёвы захад ад Кліўленда. Каледж ганарыцца сваёй гісторыяй ўключна, заснаваная ў 1845 годзе, Baldwin-Wallace заўсёды прынятых студэнтаў па-за залежнасці ад расы або полу. Магістранты на Болдуін-Уоллес можа выбраць з больш чым 50 спецыяльнасцяў, уключаючы дзевяць у кансерваторыі. Каледж прапануе некаторыя вячэрнія і выхадныя дні праграмы для працягу адукацыі студэнтаў.\nСтудэнцкая жыццё скачучы з больш чым 100 студэнцкіх клубаў і арганізацый, у тым ліку актыўнага брацтва і жаночы клуб сістэмы. У лёгкай атлетыцы, у Baldwin-Wallace Восы спаборнічаюць у атлетычнай канферэнцыі NCAA Division III Агаё. Поля каледжа адзінаццаць мужчынскіх і дзесяць міжвузаўскіх спартыўныя жанчыны.\nЗ агульных вартасцяў каледжа, ён зрабіў свой спіс лепшых каледжаў Агаё .\nЗа ўсё навучэнцаў: 3,933 (3,287 магістрантаў)\nПол Разбіўка: 45% мужчын / 55% Жаночы\nКошт навучання: $ 30776\nКнігі: $ 1582 ( чаму так шмат? )\nПражыванне і харчаванне: $ 8748\nІншыя выдаткі: $ 3540\nАгульны кошт: $ 44646\nBaldwin-Wallace College фінансавай дапамогі (2015 - 16):\nГранты: $ 20102\nКрэдыты: $ 7977\nСамыя папулярныя Спецыяльнасці: бухгалтарскі ўлік, біялогія, бізнес - адміністраванне, Дашкольная адукацыя, англійская, маркетынг, псіхалогія, Сувязі з грамадскасцю\nПершакурснік Retention (студэнтаў-очнікаў): 80%\n6-гадовая Выпускная стаўка: 67%\nМужчынская Спорт: бейсбол, баскетбол, крос, футбол, гольф, лакросс, футбол, плаванне і дайвінг, тэніс, лёгкая і поле, Барацьба\nЖаночая Спорт: баскетбол, крос, гольф, лакросс, футбол, софтбол, плаванне і дайвінг, тэніс, лёгкая і поле, валейбол\nBaldwin-Wallace і агульнае ўжыванне\nBaldwin-Wallace College выкарыстоўвае Common Application . Гэтыя артыкулы могуць дапамагчы вам:\nКалі Вы, як Baldwin-Wallace, Вы можаце таксама, як гэтыя школы:\nІншыя высока ранжыраваных каледжы ў Агаё ўключаюць Кеньон каледж , Універсітэт Денисон , Каледж Оберлина , Універсітэт Маямі штата Агаё , і Мар`еттай Каледж . Абавязкова звярніце ўвагу, што некаторыя з гэтых школ патрабуюць SAT або ACT ацэнкі, а некаторыя з іх прызнанняў больш селектыўнымі, чым Baldwin-Wallace.\nСтудэнты , зацікаўленыя ў каледжы сярэдняга памеру (2,000-5,000 студэнтаў) з аднолькава моцнымі спартыўнымі праграмамі варта ўлічваць гэтыя бліжэйшыя варыянты: Сталічны універсітэт , Ohio Northern University і Універсітэт Джона Кэрала .\nQueens University Шарлоты Прыёмнай\nGeorgia College & Дзяржаўны універсітэт Прыёмная\nSalve Regina пры паступленні ў ВНУ\nШто такое школа-інтэрнат? І іншыя часта задаюць пытанні\nЛепшая Папялушка Песні 80-х\nСланечнікавы Магія і фальклор\nШто такое кенневикский чалавек Супярэчнасць Аб?\nДзень Цытаты Смешныя маці\nАмерыканская рэвалюцыя: «Браўн Бэс» Маскет\nВызначэнне цэнавай эластычнасці\nЯк Cite Крыніцы Генеалогія\nБелая магія і чорная магія\nУ большасці тэлевізійных узломаў Шакавальная рэальнасць\nЯк Self-Сумнеў Можа быць псута HomeSchool\nЦі Тревино інфармацыя


Мурашы — Кароткі змест / Краткие содержания\nГлавная → Пераказы, дыктанты → Мурашы\nМурашы – самыя ўпартыя працаўнікі лесу. Яны вельмі чуйныя да надвор’я. Калі мурашы бесперапынна мітусяцца на сцяжынцы, бойка цягнуць розныя будаўнічыя матэрыялы, то добрае надвор’е яшчэ пастаіць. Бягуць у мурашнік без грузу – чакай дажджу ці навальніцы.\nРудыя лясныя мурашкі жывуць калоніяй, у якой ёсць свае законы. Рабочыя мурашы будуюць жытло, здабываюць ежу, ахоўваюць сваю тэрыторыю. Цягнуць працаўнікі на сваіх спінах нават тое, што ўдвая большае за іх саміх: вусеняў жучкоў. Жыхары аднаго вялікага мурашніка за дзень з’ядаюць каля кілаграма шкодных насякомых, лічынак.\nЖытло мурашоў толькі звонку здаецца звычайнай горкай. У мурашніку ёсць хады, якія зачыняюцца ў навальніцу. Ад іх адыходзяць вуліцы з двухбаковым рухам. Мурашы ствараюць сапраўдныя гарады на глыбіні да двух метраў пад зямлёй.\nАгароджаны мурашнік сведчыць пра тое, што чалавек клапоціцца, каб ніякі звер не пакрыўдзіў маленькіх лясных рупліўцаў. Там, дзе селяцца мурашы, дрэвы не хварэюць. Чатыры мурашнікі аздараўляюць цэлы гектар лесу.\nПераказы → Шэры драпежнік


29 лістапад 2005, 10:27\n“Ракіроўка” польскіх тэлеканалаў адбылася менавіта раптоўна: ніхто нікому нічога не патлумачыў, не папярэдзіў. Замену зрабіла фірма “Гарант”, якая абслугоўвае калектыўныя тэлеантэны. Там спаслаліся на міністэрства інфармацыі, якое “параіла” пазбыцца такім чынам Першага польскага каналу. Маўляў, каб вывучыць рэакцыю гледачоў. А калі гэтая рэакцыя стала вядома, чыноўнікі пачалі ўсё больш раздражняцца. Адна гарадзенская журналістка атрымала вялікі водгук на сваю публікацыю пра замену TVP-1: гарадзенцы тэлефанавалі і гаварылі, што глядзелі “Варшаву” дзесяцігодзьдзямі, дзякуючы тэлепраграме вывучылі польскую мову, інваліды, якія ня могуць трапіць у касьцёл, прызвычаіліся глядзець па тэлевізары імшу. І вось дзяўчына тэлефануе ў “Гарант”, а там, пачуўшы, што гэта журналістка, кідаюць слухаўку. У міністэрстве інфармацыі падазрона пытаюцца: чыё заданьне вы выконваеце? Атрымліваецца, што рэакцыя гледачоў была чыноўнікам якраз непатрэбная.\nІніцыятыва зыходзіла ад актывістаў Саюзу палякаў—таго, які не прызнаюць улады. Вось, дарэчы, у мяне новы нумар газэты “Glos znad Niemna”—“у эміграцыі”. У ім цэлая старонка прысьвечана праблеме з польскім тэлебачаньнем, зь якой зьнянацку сутыкнуліся гарадзенцы. Чытачоў заклікаюць таксама накіраваць ліст міністру інфармацыі Русакевічу з патрабаваньнем вярнуць TVP-1. Побач дзьве нататкі: у адной чытач выказвае непаразуменьне чаму так адбылося, другая—гэта цытата з прэзыдэнта Лукашэнкі наконт “інфармацыйнай вайны”, якую нехта нібыта вядзе супраць Беларусі. Ёсьць таксама публікацыя пад назвай “Лукашэнка супраць TVP”. Ці існуюць шанцы ў такім разе, каб гарадзенскія гледачы дамагліся свайго?—пра гэта я пацікавіўся ў галоўнага рэдактара газэты Анджэя Пісальніка.\n(Пісальнік:) “Адключэньне польскага тэлебачаньня ня трэба ўспрымаць толькі як крыўду для палякаў, гэта крыўда для ўсіх гарадзенцаў: для беларусаў, рускіх, незалежна ад нацыянальнасьці. Зьвяртаючыся да міністра грамадзяне з тым, каб ім вярнулі польскае тэлебачаньне, яны даюць шанец уладзе адумацца і вярнуць людзям тое, да чаго ў Горадні і на Гарадзеншчыне—у памежных раёнах людзі прызвычаіліся нават не гадамі, а дзесяцігодзьдзямі, бо нават у савецкія часы людзі ў нас тут спакойна прымалі Польскае тэлебачаньне і нават у найбольш сумныя часы ваеннага становішча ў Польшчы”.\nТрэба сказаць, што тэлеканал TVP-1 быў ня першым, спачатку зьнікла польская праграма Гарадзенскага тэлебачаньня, якая выходзіла ў эфір штотыдзень. Анджэй Пісальнік, аднак, лічыць, што калі б цяпер аднавіць такую праграму, яна будзе толькі па форме польскай, зьмест яе будзе ідэалягічна адпавядаць таму прадукту, які выдае сёньня Беларускае тэлебачаньне.\nСёньня у Варшаве можна ўбачыць плякаты, прысьвечаныя парушэньням свабоды слова ў Беларусі: на адным галоўны рэдактар забароненай газэты “Пагоня” Мікола Маркевіч, на другім—Анджэй Пісальнік. Анджэй Пісальнік так ўспрымае гэты факт:\n(Пісальнік:) “На самой справе варта было б разьвесіць гэтыя партрэты ў Беларусі. Але нельга павесіць партрэт з заклеенымі вуснамі ў Беларусі, і ў гэтым і ёсьць сымбаль таго, што мы ня можам выказваць свае меркаваньні па тых іншых пытаньнях, што, дарэчы, пацьвярджаюць і гэтыя зьмены ў крымінальным заканадаўстве Беларусі”.\nДарэчы, “Glos znad Niemna”, які рэдагуе Анджэй Пісальнік, сёньня друкуюць у Польшчы і перапраўляюць праз мяжу.


У лістапад – з новымі коштамі\nПадаражэлі гарэлка і піва, тытунёвыя вырабы, праезд у грамадскім транспарце, сувязь. На чарзе – бензін і дызельнае паліва.\nПавялічаныя стаўкі акцызаў на алкагольную прадукцыю, піва і тытунёвыя вырабы. Акцыз на алкагольную прадукцыю з аб’ёмнаю доляю этылавага спірту 28 % і больш і напоі вінныя, на алкагольную прадукцыю з доляю этылавага спірту ад 7 % да 28 %, на каньяк, брэндзі, кальвадос павялічаны на 33,3 % – да 40 000 руб. у разліку на літр бязводнага (100 %) этылавага спірту ў гатовай прадукцыі.\nЯк паведамілі ў прэс-службе канцэрну “Белдзяржхарчпрам”, мінімальны кошт бутэлькі прэйскурантнай гарэлкі складзе 22 000 руб., віна вінаграднага – 17 200 руб. Апошні раз акцыз на гарэлку павялічваўся 1 верасня – на 35,4 %, да 30 000 руб.\nСтаўка акцызу на цыгарэты з фільтрам коштам да 3000 руб. павялічаная на 11 %, да 17 000 руб. за тысячу штук, ад 3000 да 6000 руб. – на 12,5 % да 45 000, пры кошце больш за 6000 руб. за пачак, а таксама на цыгарэты, раздробны кошт на якія не вызначаны, – на 8,3 % да 65 000 руб.\nДаражэюць і лекі. Для росту коштаў на медыкаменты ёсць дзве прычыны. Па-першае, на пачатку месяца аптэкі маюць права праводзіць пераацэньванне лекаў. Улічваючы, што ў сярэдзіне кастрычніка курс рубля зноў быў дэвальваваны, відавочна, што кошты на лекі будуць перагледжаныя ў бок павелічэння. Па-другое, пасля аб’яднання гандлёвых сесіяў на валютнай біржы афіцыйны курс стаў адпавядаць рынкаваму, і пастаўнікі лекаў страцілі магчымасць купляць валюту для набыцця імпартных медыкаментаў паводле ніжэйшага афіцыйнага курсу.\nЧакаецца, што разам з імпартнымі лекамі падаражэюць і айчынныя медпрэпараты, якія на 70–75 % складаюцца з замежных субстанцыяў, што цяпер аплачваюцца валютаю паводле рынкавага курсу.\nСтаў даражэйшы кошт праезду ў грамадскім і прыгарадным транспарце. У Менску адна паездка цяпер будзе каштаваць пасажыру 1300 руб. (дагэтуль было 950 руб.). Паводле інфармацыі “Менсктрансу”, месячны праязны на адзін тып транспарту будзе каштаваць 51 200 руб. на два – 68 400 руб., на тры – 81 600 руб., на чатыры віды – 92 300 руб., на аўтобус-экспрэс – 64 700 руб.\nУладальнікам маршрутак дазволілі самастойна прызначаць тарыфы на праезд “на аснове планавых расходаў, падаткаў ды іншых абавязковых выплатаў, вызначаных заканадаўствам, і прыбытку, з улікам кан’юнктуры рынку, разлічанай зыходзячы з нарматыву рэнтабельнасці не больш за 15 %”.\nУ гэтым месяцы жыхары Беларусі заплацяць за кватэры паводле новых тарыфаў з улікам двух тыдняў ацяплення. Самі тарыфы падвышаныя 1 верасня. Паводле разлікаў Міністэрства жыллёва-камунальнай гаспадаркі, у ацяпляльны перыяд плата за камунальныя паслугі за пражыванне ў двухпакаёвай кватэры плошчаю 48 кв. м, дзе жывуць тры чалавекі, складзе 197 000 руб. (у тым ліку за ацяпленне – 62 400 руб.). Летась такая ж кватэра абыходзілася 162 800 руб. (у тым ліку за ацяпленне – 56 700).\nНарматыў спажывання вады – 140 л на дзень на аднаго чалавека. Адзін кубічны метр вады цяпер каштуе 585 руб., адзін кубічны метр вады для каналізацыі – 305 руб., агулам – 890 руб. Да аб’ёмаў спажытай вады, якія перавышаюць 140 л на дзень, будзе ўжывацца тарыф, што забяспечвае поўнае пакрыццё эканамічна абгрунтаваных выдаткаў. Гэта 1440,9 руб. за кубічны метр вады і 1105 руб. за кубічны метр вады для каналізацыі – агулам 2545,9 руб.\nЗ 1 лістапада пачынае дзеяць новая стаўка акцызу на дызельнае паліва – 676 260 руб. за тону. Найбліжэйшым часам чакаецца чарговае падаражанне бензіну. З пачатку года кошты на паліва ў Беларусі змяняліся ўжо дзевяць разоў.\nДаражэе мабільная сувязь. “Velcom” абвесціў пра павелічэнне кошту паслугаў сувязі на 15 % – праўда, не з 1 лістапада, а з 30-га. Як паведамляе прэс-служба кампаніі, тарыфы на выклікі ды дадатковыя паслугі будуць акругленыя да аднаго рубля згодна з правіламі арыфметычнага акруглення, тарыфы на аднаразовыя выплаты і адмысловыя паслугі – да 50 руб. Гэта будзе ўжо трэцяе павышэнне тарыфаў “Velcom” сёлета, пасля таго як 24 чэрвеня яны выраслі на 10 % і 16 кастрычніка – на 7 %.\n“Белсел” з сённяшняга дня павялічвае тарыфы на міжнародныя званкі; МТС павялічыў кошты ў сярэднім на 10 % з 11 ліпеня; Lifeзначна падняў кошт шэрагу паслугаў з 15 чэрвеня, а таксама павялічыў тарыфы на шэраг паслуг з 3 кастрычніка.\nЯк зазначыў эканаміст Сяргей Чалы, паводле ўзроўню даходаў беларусы вяртаюцца ў 2005 г. “І ўсё ж гэта перыяд затухання інфляцыі. Іншая рэч, што ўзровень жыцця, які атрымліваецца ўрэшце, даволі нізкі – і досыць нязвыклы для нашых грамадзянаў. Гэта ўзровень жыцця, які быў у нас у 2005 г. Але інакш як інфляцыйнымі механізмамі дамагчыся павышэння даходаў у такой сітуацыі нельга”, – перакананы эканаміст.


Культура - “Трэба гусцей сеяць”\n— У Год культуры наш сезон будзе яшчэ больш насычаным, чым звычайна. Пастараемся зрабіць усё магчымае, каб за гэты адмежак часу і самі жыхары нашай цудоўнай краны сталі трохі больш культурнымі. Каб яны не толькі ведалі, як належыць паводзіць сябе ў транспарце ды гасцях, але не пачуваліся “не ў сваёй талерцы” і на канцэрце акадэмічнай ці джазавай музыкі. Каб на слыху былі не толькі прозвішчы эстрадных артыстаў, але і тыя імёны, якія ўжо залатымі літарамі ўпісаны ў гісторыю нашай музыкі — Станіслава Манюшкі, Напалеона Орды, Яўгена Глебава, Льва Абеліёвіча… І гэты спіс, паверце, можна доўжыць і доўжыць.\n— Каму ж з людзей культуры гэтага не хочацца? Пытанне толькі ў тым, як дасягнуць такой утапічнай мэты.\n— Чаму ж яна ўтапічная? Прыкладам, творы яшчэ аднаго класіка беларускай музыкі — Мікалая Чуркіна — не выконваліся ажно 47 гадоў! Але цяпер яны гучаць падчас кожнага нашага фэсту ў Мсціславе. І калі б тое турнэ па малых гарадах, якое мы вось ужо неўзабаве зноў распачнём у поўную сілу, мела больш шырокую падтрымку з боку ўстаноў адукацыі, сродкаў масавай інфармацыі, дык і вынікі былі б куды больш заўважныя.\n— Але пакуль што часам складваецца ўражанне, нібы толькі на падобных “вузкапрофільных мерапрыемствах” такая музыка і жыве…\n— Можа, яно і так, але… усё ж, не зусім так! Дзякуючы фэстам у малых гарадах, гэтая музыка пачынае жыць таксама і ў свядомасці слухачоў — што, паверце, самае важнае. Асабліва калі гутарка вядзецца пра моладзь. Літаральна штогод такія нашы, не пабаюся гэтага слова, выхаванцы трапляюць у лік канкурсантаў Нацыянальнага фестывалю беларускай песні і паэзіі “Маладзечна”. І часам проста дзіву даешся, наколькі добра гэтыя хлопцы ды дзяўчаты з розных куткоў Беларусі ведаюць сваю родную культуру і з якой любоўю да яе ставяцца. Адпаведна, пасеянае зерне абавязкова прыносіць належны плод. Трэба толькі гусцей сеяць.\n— Апошнім часам слова “фестываль” у афішах сустракаецца ўсё радзей. Яго звычайна замяняюць нейкім эўфемізмам накшталт “свята”…\n— Дык па сэнсе тыя словы зусім роднасныя. Фестываль — гэта ж і ёсць свята, толькі па-лацінску! Да ўсяго, я больш чым перакананы, што тыя мерапрыемствы, якія мы ладзім у малых гарадах, цалкам дацягваюць да пачэснага статусу фэсту. Яны ўтрымліваюць не толькі відовішчна-забаўляльны складнік — хаця без яго, вядома ж, нікуды, бо якое тады будзе свята, — але таксама і даследчыцкі, выхаваўчы. Мы працуем над тым, каб праграма кожнага з такіх святаў магла прадставіць нашу нацыянальную музыку ва ўсёй яе стылістычнай і жанравай разнастайнасці ды прыадкрыць тыя старонкі, якія пакуль нібы заставаліся ў ценю.\n— А чым будзе адметны сёлетні фестываль у Маладзечне?\n— Мы рыхтуем для яго вельмі важную праграму, якая прысвечана Уладзіміру Мулявіну. З гэтым вялікім чалавекам мяне лучаць выдатныя адносіны цягам усяго прафесійнага жыцця. Асабліва шчыльным наша супрацоўніцтва было напярэдадні заўчаснай смерці стваральніка “Песняроў”. Так сталася, што з маім удзелам прайшлі апошнія яго канцэрты, этапныя для біяграфіі Мулявіна. І таму лічу сваім абавязкам аддаць пашану гэтай Асобе, якой я заўсёды захапляўся і якую лічыў вартым для пераймання прыкладам. Гэта быў надзвычай сціплы і працавіты чалавек, які да кожнага ставіўся з вялікай павагай і ніколі не павышаў голас.\n— А ці часта ўплываюць вашы асабістыя адносіны на выбар тых постацяў, якім прысвячаюцца канцэртныя праграмы?\n— Наўрад ці тут можна казаць пра нейкую празмерную суб’ектыўнасць. Напэўна, справа ў тым, што ў жыцці мне надзвычай шчасціла на знаёмствы, без перабольшання, з вялікімі людзьмі. Вось і з Эльдарам Разанавым, якому будзе прысвечаны адзін з канцэртаў сёлетняга фэсту “Шлягер на ўсе часы”, нас лучылі прыяцельскія стасункі. Нам давялося неяк разам гастраляваць, а для творчых асобаў гэта найлепшая магчымасць для наладжвання адносінаў.\n— Але ж з Віктарам Цоем, якому таксама прысвечана адна з фестывальных праграм, вашы пуцявіны, напэўна, не перасякаліся…\n— Гэта і сапраўды так. І калі ў мяне з’явілася шалёная думка скласці з яго песень цэлы канцэрт, адразу ж узніклі сумневы: маўляў, што ж ты робіш і да чаго гэта ўсё прывядзе? Але чым далей унурваўся ў працу, тым больш прасякаўся творчасцю Цоя. Лічу, па сваёй паэтычнай глыбіні і душэўнай прачуласці яе цалкам можна супаставіць, скажам, з песнямі Высоцкага — таксама, між іншым, невялікага прафесіянала ў плане музыкі.\n— А ці не боязна выконваць з аркестрам тыя песні, якія звычайна гучаць пад гітару ў добрых кампаніях?\n— Нейкія смелыя задумы — гэта заўсёды рызыка, але, як кажуць, ваўкоў баяцца... Перакананы, што намаганнямі нашага аркестра песні Цоя набудуць зусім іншае — прафесійнае — гучанне ды раскрыюцца па-новаму. А што да песень у кампаніі пад гітару… Я знайшоў даўніх фанатаў Цоя, якія граюць іх вось ужо некалькі дзесяцігоддзяў ледзь не на вуліцы, і ў рамках канцэрта яны ўпершыню ў жыцці заспяваюць пад акампанемент аркестра. Гэта таксама рызыкоўны эксперымент, але… перакананы, што ён стане сапраўднай “разыначкай” нашага канцэрта, дадаўшы ў яго непадробнай шчырасці.\n— Нацыянальны канцэртны аркестр сёлета выйдзе на сцэну Летняга амфітэатра ў Віцебску ўжо ў 25-ы раз…\n— Калі дакладней, то ў 27-ы, бо мы прыязджалі туды яшчэ на фестываль Польскай песні.\n— І вельмі часта беларускія артысты наракаюць: маўляў, надта мала ім увагі надае тая ж прэса, што збіраецца на “Славянскім базары ў Віцебску”. Ці магчыма хоць неяк адкарэктаваць прыярытэты?\n— Ну так, журналісты пастаянна ўтвараюць шум вакол прыезду Пугачовай альбо Кіркорава. Нічога не маю супраць гэтых цудоўных артыстаў, з якімі неаднойчы перасякаліся мае шляхі. Дарэчы, зусім неўзабаве наш калектыў прадставіць праграму, прысвечаную Валерыю Ляонцьеву. Цяпер гэта суперзорка, але памятаю тыя часіны ў яго жыцці, калі прабівацца яму было вельмі няпроста.\nНатуральна, ніхто не супраць замежных гастроляў. Мы ездзім, да нас ездзяць, гэта нармальны культурны абмен і канкурэнцыя. Але мушу адзначыць, што ў любой краіне асаблівая ўвага надаецца менавіта нацыянальнай музыцы. Вось і Год культуры, хочацца верыць, стане для многіх арганізатараў добрай нагодай перагледзець уласныя прыярытэты. Між іншым, гэта тычыцца таксама і некаторых айчынных артыстаў. Бо ў нас ёсць калектывы, якія за ўвесь час свайго існавання не прамовілі са сцэны ніводнага слова па-беларуску.\n— Аргумент, які многія высунуць вам у адказ: маўляў, за канцэрты замежных артыстаў глядач галасуе рублём…\n— Думаю, гэта стэрэатыпы, якія распаўсюджваюць тыя самыя СМІ. Ужо за тыдзень да таго ж “Шлягера на ўсе часы” ўсе білеты былі прададзены. Трохі раней з аншлагам прайшоў і наш фестываль джазу. Наўрад ці нейкі замежны калектыў здолеў бы столькі разоў запар сабраць у Мінску не самую малую залу. Але ж пра нашы поспехі журналісты чамусьці не пішуць. Ды мы і не наракаем: няма калі. Нехта з “зорак” яшчэ на гэты год не можа сфармаваць гастрольны графік, а на маім рабочым стале — ужо дагавор аб арэндзе залы Белдзяржфілармоніі на студзень 2018-га!


Факельную эстафету Алімпіяды адкрые марафонка Мідзукі Нагуці | zviazda.by\nХатняя старонка » Спорт » Факельную эстафету Алімпіяды адкрые марафонка Мідзукі Нагуці\nАрганізацыйны камітэт ХХХІІ летніх Алімпійскіх гульняў і ХVІ Параалімпійскіх гульняў у Токіа назваў імя першага атлета, які пасля цырымоніі запальвання агню. 12 сакавіка 2020 года ў старажытнай Алімпіі пранясе факел.\nПрава адкрыць эстафету дадзена алімпійскай чэмпіёнцы 2004 года ў марафонскім бегу Мідзукі Нагуці.\nФакел у Грэцыі пранясуць таксама трохкратныя алімпійскія чэмпіёны — дзюдаіст Тадахіра Намура і Саоры Ёашыда (жаночая барацьба). Яны даставяць яго ў Японію спецыяльным авіярэйсам.\nПершая частка эстафеты пройдзе ў Грэцыі з 12 да 19 сакавіка 2020 года. Пасля полымя Гульняў будзе перададзена аргкамітэту «Токіа-2020» падчас спецыяльнай цырымоніі на Панафінейскім стадыёне, якая будзе ўключаць культурную праграму з удзелам грэчаскіх і японскіх артыстаў, а таксама папулярнага музычнага калектыву Ехіlе Hеrо.\nДызайн факела натхнёны вобразам квітнеючай сакуры, усім знаёмай і самай любімай кветкі ў Японіі. З надыходам сезона цвіцення сакуры ў сакавіку 2020 года алімпійскі факел будзе інтэграваны ў канцэпцыю эстафеты алімпійскага агню «Надзея асвятляе наш шлях» і пачне сваё падарожжа па Японіі.\nТаксама на гэтым тыдні былі прадстаўлены ўзоры букетаў, якія ўручаць медалістам Алімпіяды. Букеты створаць з кветак, вырашчаных у паўночна-ўсходняй частцы Японіі, асабліва пацярпелай ад землятрусу і цунамі 2011 года. Складацца яны будуць з кветак эўстомы, вырашчаных у прэфектуры Фукусіма, і гарэчаўкі з прэфектуры Іватэ, што, на думку аргкамітэта Гульняў, прадэманструе аднаўленне гэтых рэгіёнаў пасля землятрусу, цунамі і наступстваў аварыі на АЭС у Фукусіме.\nКаля пяці тысяч букетаў уручаць спартсменам на медальных цырымоніях Алімпійскіх і Параалімпійскіх гульняў 2020 года. Да букета таксама будзе прымацаваная лялька з талісманамі Гульняў Мірайтава і Самэйці. Праекты прапанаваны Саветам кветак Японіі.\n«Думаю, што гэта цудоўныя букеты, якія дапамогуць падзяліцца момантамі трыумфу спартсменаў з людзьмі па ўсім свеце», — заявіў галоўны аперацыйны дырэктар арганізацыйнага камітэта Юкіхіка Нунамура.\n8006 Пра што маўчаць у гадавальніках\n818 Як вывозілі каштоўнасці з музеяў БССР у канцы 1920-х — пачатку 1930-х гг


Як зрабіць Паліва Кветкі - Расходныя матэрыялы\nЗбярыце свае пастаўкі\nГэты падручнік пакажа вам, як зрабіць маленькія кветкі, якія часта называюць «дзікія ружа», з глазуры (канчатковы вынік на фота вышэй). Вы можаце выкарыстоўваць любы рэцэпт сметанковага, каб зрабіць гэтыя кветкі, або сярэдняй кансістэнцыя рэцэпт каралеўскага абледзянення таксама будзе працаваць. Сметанковых рэцэпты застыгне ў халадзільніку або маразільнай камеры, але становяцца мяккімі зноў пры пакаёвай тэмпературы, у той час як каралеўскія рэцэпты глазуру застыгне цалкам і можа захоўвацца пры пакаёвай тэмпературы на нявызначаны тэрмін. Для таго, каб каралеўскае абледзяненне, праглядзець гэты падручнік аб унясенні каралеўскай глазуры .\nДля таго, каб зрабіць глазуры ружы вам спатрэбіцца:\nпечыва мяшок забяспечаны муфтай\nвялікі наканечнік ружы\nружа наканечнік (вялікая ці малая)\nмаленькі круглы наканечнік (памер 3 ці 4)\nневялікія квадраты ваксаванай паперы\nЗвярніце ўвагу, што гэты падручнік выкарыстоўваецца невялікі кончык ружы, каб стварыць кветкі, але вы можаце лёгка выкарыстоўваць большы наканечнік і вырабляць вялікія кветкі.\nПадрыхтоўка пазногцяў Rose\nЎсталяваць кандытарскі мяшок з наканечнікам ружы і запоўніць яго з глазурай. Трымаеце кандытарскі мяшок у дамінуючай руцэ і ружовы цвік у іншых. Труба невялікая колькасць глазуры на верхнюю часткі ружовага пазногця, і націсніце на невялікую плошчу ваксаванай паперы на глазуру, глазуру, выкарыстоўваючы для замацавання паперы на пазногаць.\nУсталюйце наканечнік на Nail\nЗмесціце кончык на верхняй часткі пазногця, з шырокім канцом дакранаючыся пазногця. Наканечнік павінен быць прыкладна пад вуглом 30-45 градусаў ад падставы.\nСтварыце першы Пялёстак\nКлюч да выкарыстання кветкі цвіка, каб сінхранізаваць рух рук. Вам трэба выціснуць глазуру з мяшка з пастаяннай хуткасцю і перамясціць кандытарскі мяшок, а таксама злёгку паварочваючы цвік. Злёгку націскайце на мяшок і выдушыць невялікую дугу глазуру, перамяшчаючы мяшок ў невялікім кругавым руху, каб стварыць «пялёстак» форму, якая шырэй на вонкавым боку і звужаецца да кропкі ў сярэдзіне. У той час як вы сціскаючы і перамяшчаючы мяшок, злёгку скруціць ружу цвік у процілеглым кірунку, так што, калі вы сканчаеце зрабіць адзін пялёстак, ваш пастообразных мяшок знаходзіцца ў тым жа становішчы, калі вы пачалі. У прыведзеным вышэй малюнку, унутраная стрэлка паказвае кірунак руху кандытарскі мяшок, у той час як знешняя стрэлка паказвае кірунак ружовага пазногця. Звярніце ўвагу, што гэта на самай справе даволі маленькія, тонкія руху.\nПрацягнуць Дадаць Пялёсткі\nПаўтарыце працэдуру пялёстка і стварыць другі пялёстак прама побач з першым. Паспрабуйце зрабіць пялёсткі прыкладна такога ж памеру, і ў іх усё вузкія ў той жа кропцы ў цэнтры кветкі пазногця. Вы можаце паэксперыментаваць з вуглом наканечніка, каб стварыць некалькі розных формаў на знешніх краях пялёсткаў.\nСкончыце Выкананне Пялёсткі\nПрацягвайце рабіць пялёсткі, пакуль не прыйшлі цалкам па крузе і скончыў сваю кветачку. Я звычайна раблю шэсць пялёсткаў на маіх колерах, але часам я недаацаніць прастору і зрабіць пяць ці сем. Дакладнае колькасць пялёсткаў не мае значэння. Значна важней тое, што яны блізкія да аднаго памеру і раўнамерна.\nДадаць цэнтр кветкі\nПасля таго, як ваш кветка скончаны, яна мае патрэбу ў кропцы ў цэнтры. Вы можаце выкарыстоўваць адзін і той жа колер глазуру, але ён выглядае лепш, калі цэнтр іншага колеру, каб кантраставаць з пялёсткамі. Ўсталяваць кандытарскі мяшок з невялікім круглым наканечнікам і запоўніць яго з глазурай выбару. Труба маленькая, круглая кропка ў цэнтры. Калі вы зрабілі вялікія кветкі, вы можаце выбраць для труб некалькі кропак у канструкцыі ў цэнтры, калі вы хочаце.\nПасля таго, як ваш кветка будзе завершаны, акуратна ўстаўце васковую паперу з цвіком і змясціць яго на бляху або іншую плоскую паверхню. Паўтарыце працэдуру , каб стварыць столькіх кветак , колькі вам трэба (і некалькі дадатковых у выпадку надзвычайных сітуацый!) Калі вы выкарыстоўваеце сметанковы , змесціце кветкі ў халадзільніку або маразільніку , каб зацвярдзець , калі вы не выкарыстоўваеце іх адразу ж. Пасля таго, як цяжка, яны лёгка могуць быць выдаленыя ўручную або шпателем і змяшчаюць на торт. Калі вы выкарыстоўваеце каралеўскую глазуру, пакінуць кветкі пры пакаёвай тэмпературы, каб ўмацавацца. Звонку зацвярдзее амаль адразу, а ніжнія (частка датыкаючыся ваксаванай паперай) зойме больш часу, каб даць ім 24 гадзіны, каб цалкам ўсталяваць перад выдаленнем іх з паперы. Яны могуць захоўвацца бясконца пры пакаёвай тэмпературы.\nКіраўніцтва па Sugar\nЯк Пацягнуць Ірыска цукеркі\nРэзкія гарбузы пудынг


Лузітанія — Вікіпедыя\n(Пасля перасылкі з Лузітанія, рымская правінцыя)\nРымская правінцыя Лузітанія ў паўднёва-заходняй частцы Іберыйскага паўвострава\nЛузіта́нія (лацінская назва: Lusitania) — старажытнарымская правінцыя, якая знаходзілася на тэрыторыі сённяшняй Партугаліі і заходняй Іспаніі. Назва правінцыі паходзіць ад іберыйскага племені лузітанаў, продкаў сучасных партугальцаў. Утварылася ў 15 да н.э. пасля яе адлучэння ад правінцыі Іспанія.\nАдміністрацыйным цэнтрам правінцыі быў горад Эмерыта Аўгуста (суч. Мерыда, Іспанія).\nСлова Лузітанія часта ўжываецца для абазначэння Партугаліі (як правіла, у літаратурным і паэтычным кантэксце). Партугальская калонія з 16-га стагоддзя, што пазней атрымала назву Бразілія, першапачаткова іменавалася Новая Лузітанія. Шырока прымяняецца тэрмін лузафонны, для абазначэння партугаламоўных з'яў.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Лузітанія&oldid=1696380"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 21:50, 26 кастрычніка 2013.


Каля 20 тысяч пілігрымаў сабраліся сёлета на Будслаўскі фэст (фота)\n04.07.2006 / 20:27\nКульмінацыяй ушанаваньня абраза Маці Божай Будслаўскай традыцыйна ёсьць урачыстае шэсьце са сьвечкамі апоўначы. Яно абыходзіць Красную плошчу, над якой узвышаецца базыліка.\nПілігрымы зьбіраюцца ў Будслаў з усёй Беларусі, сёлета групы вернікаў прыйшлі ў Буду таксама з Польшчы, Літвы, Расеі, Латвіі. У групах паломнікаў пераважалі школьнікі й студэнты ад 10 да 25 гадоў. Найбольшая калёна пешых пілігрымаў прыбыла зь Віцебшчыны – каля 1500 чалавек.\nНамётавыя лягеры разьбітыя на ўсіх канцах мястэчка. Палявыя кухні раздаюць гарачую макарону ды чай.\nЗь Менску пешшу адолелі шлях 450 чалавек. Дарога заняла ім 5 дзён.\n«Было асабліва прыемна апошнія два дні, у Заходняй Беларусі, дзе гаспадары частуюць пілігрымаў і прымаюць на начлег. Нават лазьню нам зрабілі», -- кажа нам хлопец з гітарай каля аднаго з намётаў. Яго завуць Андрэй Такінданг. Ён студэнт Унівэрсытэту культуры і ходзіць сюды ўжо пяты год. Ужо другі год зь ім крочыць ягоная маці, што адмыслова бярэ адпачынак.\nАпошнія мэтры дарогі да абраза, у самой базыліцы, упрыгожанай гіганцкімі гірляндамі з дубовага лісьця, вернікі прапаўзаюць на каленях. Самыя палымяныя сярод іх ішлі на хлебе й вадзе.\nТрадыцыйна людзі нясуць з сабой у дарогу камень – які сымбалізуе груз граху.\nСталічная парафія Сьвятых Сымона і Алены выступіла з ініцыятывай, каб з наступнага году кожны пілігрым замест яго нёс з сабой мяшэчак роднай зямлі. Мясцовыя ўлады ідуць насустрач: за Сэрваччу насупраць базылікі вылучанае месца, дзе тую зямлю будуць ссыпаць у адзін курган. «Да тысячыгодзьдзя базылікі, з адраджэньнем веры тут паўстане самая высокая гара Беларусі», -- напаўжартам-напаўусур’ёз кажа пробашч парафіі Ўладзіслаў Завальнюк.\nМенчукі задумалі і яшчэ адну сымбалічную акцыю. Будслаў быў падараваны бэрнардзінам у 1504 годзе. Галоўнай крыніцай прыбытку першых слугаўХрыстовых тутака быў сплаў лесу. Першыя плыты да Вільні пайшлі па Сэрвачы і Вяльлі ў 1507 годзе. Мяркуецца, што шляхам манахаў-плытагонаў налета зь Вільні ўздымецца міжнародная водная пілігрымка на чаўнах і байдах.\nСёлета ж галоўным відам транспарту быў аўтамабільны. Адных аўтобусаў у Буду зьехалася 140, аўтамабілі ж занялі прасторныя выганы на ўездах у мястэчку і суседнія вёскі. Дзяцей асабліва пацешылі пілігрымы на ўпрыгожаных сінімі і жоўтымі агеньчыкамі – колеры Касьцёлу -- магутных матацыклах.\nКалёны паломнікаў аздабляла таксама бел-чырвона-белая атрыбутыка, а моладзь як адзін носіць значкі «За Свабоду» і «16».\n«Нас дзесяць чалавек, мы ішлі сюды з Жодзіна пад бел-чырвона-белым сьцягам», -- расказвае лідэр тамтэйшай моладзі Павал Красоўскі. Спалены сонцам, ён не хавае радасьці. Якраз перад пілігрымкай спынілі палітычна матываваную крымінальную справу, якую яму спрабавалі прышыць перад выбарамі.\nАхоўнікаў парадку ў Будславе няшмат. Дый яны й не патрэбныя. Нягледзячы на тое, што частка абарыгенаў скарыстоўвае фэст як нагоду шашлыкоў і піва, якія масава прапануе мясцовая спажыўкаапэрацыя, у мястэчку пануе ціша і зычлівасьць. Палаткі гандлююць фэставым таварам, сярод якога вылучаюцца традыцыйныя самаробныя смактулькі-пеўнічкі і ляндрынкі ў каляровых абгортках.\nБудслаўскі фэст вылучаецца шматканфэсійнасьцю і шматнацыянальнасьцю. Праваслаўныя манашкі ў ятцы прадаюць манастырскія прысмакі. За гадзіну да поўначы акафіст сьпявае хор грэка-каталіцкае царквы. Уніяцкая служба па ўсходнім абрадзе адбылася ў старым касьцёле пасьля галоўнае мшы.\nЯднае ўсіх вернікаў беларуская мова – на ёй вяліся ўсе службы. Уражвае колькасьць сучасных каталіцкіх поп-песень на роднай мове. І ксяндзы – сапраўдныя дыск-жакеі.\nФэст скончыўся ў нядзелю літаніяй да Маці Божай і дзённай працэсіяй. Ён быў першым пад началам новага кіраўніка Менска-Магілёўскай архідыяцэзіі біскупа Антонія Дзям’янкі.\nБарыс Тумар, Сяргей Мікулевіч


Каталікі і пратэстанты сьвяткуюць Вялікдзень\n12 красавік 2009, 23:03\nЗ нагоды сьвята зь лістом да вернікаў зьвярнуўся мітрапаліт Менска-Магілёўскі, арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч.\n“Вельмі часта дзьверы нашых душаў заваленыя камянямі нашых грахоў. Ніхто іншы, акрамя нас, ня зможа ўпусьціць Хрыста, каб у сьвятой споведзі Ён зьдзейсьніў цуд уваскрашэньня з грахоў і залежнасьцяў”, – гаворыцца ў пастырскім лісьце мітрапаліта Кандрусевіча.\n“Па праўдзе кажучы, часам чалавек не адчувае, што жыве ў грахоўнай залежнасьці. А бывае й так, што, усьведамляючы гэта, проста не жадае выходзіць зь яе, падобна да таго, як часам хворы адмаўляецца лячыцца і прымаць лекі. Парадокс: чалавек лічыць за лепшае заставацца хворым, абы не лячыцца. У такім выпадку хвароба становіцца хранічнай, і ў душы чалавека ўзьнікае цяжкая паталёгія, а менавіта – зьнікненьне адчуваньня граху”, – адзначае мітрапаліт. Паводле арцыбіскупа, у гэтым і ляжыць “найбольшая праблема сучаснага сэкулярызаванага сьвету”.\n“Мы здольныя весьці вялікія змаганьні дзеля новых дасягненьняў у навуцы і тэхніцы, у культуры і спорце, мы прыкладаем вялізныя намаганьні дзеля спазнаньня таямніцаў жыцьця, матэрыі, космасу. (...) Але пры гэтым духоўныя справы ўсё часьцей занядбоўваюцца, і людзі ўдзяляюць ім усё менш увагі”, – піша ў пасланьні Тадэвуш Кандрусевіч.


Таксі з Маладзечна у санаторый Плiса - Белтрансфер - таксі санаторыі Беларусі, аэрапорт Мінск\nАўторак, 01.12.2020 20:52 Мiнск\nГалоўная → Таксі ў санаторый → санаторый Плiса → Таксі з Маладзечна у санаторый Плiса\nТаксі з Маладзечна у санаторый Плiса\nТаксі Маладзечна — санаторый Плiса\nМаладзечна санаторый Плiса 163 Легкавая - 4 месц 3'437 ₽ Забраніраваць машыну\nМаладзечна санаторый Плiса 163 Мінівэн - 6 месц 3'437 ₽ Забраніраваць машыну\nХуткі он-лайн заказ таксі ў санаторый Плiса з любога горада Беларусі і аэрапорта Мінск-2. Па прыбыцці мы сустракаем Вас у вагона цягніка, аўтобуса ці ў зале прылётаў аэрапорта Мінск-2 з персанальнай таблічкай, пры неабходнасці дапамагаем з багажом і абменам валюты (просім Вас ўказваць у заяўцы, ці патрабуецца Вам дапамога). Таксама дзякуючы нашаму якаснаму сэрвісу Вы можаце загадзя паклапаціцца пра адваротны трансфер з санаторый Плiса, каб своечасова паспець на авіярэйс, цягнік або аўтобус.\nКароткае апісанне – санаторый Плiса\n211811 Рэспубліка Беларусь, Віцебская вобласць, Глубокскі р-н, в. Пліса, вул. Гвардзейская, 4/14\nGPS: 55°12.411′ N, 27°58.568′ E – адкрыць на карце Google\nПрагноз надвор'я – санаторый Плiса\nФота – санаторый Плiса\nПаказать усе фота санаторый Плiса+246 фота\nКарта з Маладзечна у санаторый Плiса\nНавіны – санаторый Плiса\nПраграма «RELAX выхадныя» у санаторыі Пліса\nСанаторый «Пліса» запрашае адпачыць і аднавіць сілы пасля напружанага працоўнага тыдня. Спецыяльна для Вас распрацавана Новыя праграма «RELAX выхадныя»! Гэта ідэальная магчымасць правесці выдатны ўікэнд за горадам і атрымаць асалоду ад атмасферы спакою і рэлаксу.\nЗніжка 20% на пуцёўкі і праграмы да канца 2020 года ў санаторыі Пліса\nВельмі выгадныя зніжкі на пуцёўкі ад 6 сутак у санаторыі «Пліса»! Да канца 2020 гады Вас чакаюць самыя прыемныя і эфектыўныя праграмы санаторыі з неверагоднай зніжкай 20% і безлімітнае наведанне аквазоны ў падарунак! Скарыстайцеся гэтай прывабнай прапановай да 20 снежня 2020 года.\nКомплексная медыцынская праграма Актыўнае даўгалецце ў санаторыі Пліса\nСанаторый «Пліса» уяўляе чарговую комплексную медыцынскую праграму «Актыўнае даўгалецце». Праграма распрацавана спецыяльна для гасцей старэйшага ўзросту і накіравана на значнае паляпшэнне стану здароўя і падвышэння якасці жыцця.\nАкцыя ранняга браніравання на зіму і вясну 2021 года ў санаторыі Пліса\nБраніруйце раскошны адпачынак па даступнай цане! Санаторый «Пліса» аб'яўляе пра акцыю ранняга браніравання на зіму і вясну 2021 года! Зніжка 40% падаецца на пуцёўкі ад 6 сутак на заезды з 10 студзеня па 30 красавіка 2021 года пры ўмове браніравання да 7 снежня 2020 года. Спяшайцеся, Вас чакае выдатны адпачынак!


Автоклуб на юбилей можно заказаць в Шумилинском районе — Шумилино. Новости Шумилино и Шумилинского района. Герой працы. Герой труда. Районная газета\nАвтоклуб на юбилей можно заказаць в Шумилинском районе\n05.12.2011 shumilino127Комментарии on Автоклуб на юбилей можно заказаць в Шумилинском районе\nУ гонар загадчыцы фермы\nАўтаклуб, што працуе пры раённым аддзеле культуры, наведвае самыя аддаленыя вёскі раёна. Работнікі аўтаклуба дораць вяскоўцам канцэрты, вечарыны, святы вёсак. Часта з тэматычнымі сустрэчамі наведваюцца і на фермы.\nРазам з работнікамі аўтаклуба на мінулым тыдні мы пабывалі на ферме Макаўе СФГ “Крыніца”. Тут быў наладжаны вечар-партрэт загадчыцы фермы Валянціны Сцяпанаўны Ушал.\n“Такую форму работы сёлета праводзім упершыню, – падзялілася метадыст раённага метадычнага цэнтра і работнік аўтаклуба Лілія Барадзёнак. – Прыемна дарыць чалавеку радасць, а тым больш у дзень нараджэння”.\nУ невялікі пакой адпачынку (які, дарэчы, прыбралі святочнымі гірляндамі дзеці з гуртка “Умелыя рукі”, што існуе пры мясцовым клубе) завіталі самадзейныя артысты. Спявалі, віншавалі, танцавалі, расказвалі забаўляльныя гісторыі. Цікавую праграму падрыхтавалі загадчыца Мішкавіцкага сельскага клуба Зінаіда Касьянава і мясцовы бібліятэкар Валянціна Прыгожая.\nЯны шмат цёплых слоў сказалі ў адрас сваёй зямлячкі, якая больш за дваццаць гадоў працуе загадчыцай фермы. За гэты час тут многае змянілася ў лепшы бок, тут сёння дояць больш за дзевяць літраў малака на карову, прычым пераважная большасць ідзе гатункам экстра-клас. І ў гэтым вялікая заслуга і Валянціны Сцяпанаўны. Па натуры яна чалавек лёгкі, хуткі і напорысты. А каб усюды ў час паспяваць, ездзіць на мапедзе.\nПавіншаваць адну з лепшых работніц гаспадаркі завітаў на ферму і галоўны заатэхнік сялянска-фермерскай гаспадаркі Віктар Прыгун.\nАдказнай загадчыцы фермы, клапатлівай жонцы і маці і проста добраму чалавеку В. С. Ушал прысвячалі песні самадзейныя артысты, для яе спявалі і загадчыкі Кардонскага і Мікалаёўскага сельскіх клубаў Анатоль Матус і Аляксандр Казлоў, салісткі аўтаклуба Еўдакія Васільева з Шуміліна і Кацярына Цюлькова з Кардона.\n“Вядома, у дзень нараджэння мяне віншуе і сям’я, і сябры, – гаворыць Валянціна Сцяпанаўна. – Але ж такое віншаванне – упершыню. Дзякуй усім!”\nЗаготовка кормов в Шумилинском районе: КУСХП «Сиротинский»


Фабіян Абрантовіч — Вікіпедыя\n(Пасля перасылкі з Ф. Абрантовіч)\nФабіян Янавіч Абрантовіч (14 верасня 1884, засценак Вераскоўшчына, Навагрудскі павет — 2 студзеня 1946, Масква; Псеўданімы: Фабіч (Fabič)) — каталіцкі манах-марыянін і святар усходняга абраду, прэлат Мінскай і Пінскай капітул, архімандрыт, місіянер, рэлігійны і культурна-грамадскі дзеяч, педагог. Доктар філасофіі (Каталіцкі ўніверсітэт у Лёвене), магістр тэалогіі.\n3 мая 1928 — 1939\nРасійская грэкакаталіцкая царква\nэкзарх Андрэй Цікота\nНавагрудскае гарадское вучылішча[d]\n14 верасня 1884(1884-09-14)\n11 лістапада 1908\n2.1 У беларускім руху\n2.2 У педагогіцы\nПаходзіў з мяшчанскай сям’і Яна і Юліі (дзявоч. Кашыц), жыхароў Навагрудка. Скончыў Навагрудскае гарадское вучылішча, потым Магілёўскую духоўную каталіцкую семінарыю ў Пецярбургу; пасля яе заканчэння паступіў у Мітрапалітальную духоўную каталіцкую акадэмію (1906). Працягваў вучобу ў Каталіцкім універсітэце ў г. Лёвен (1912—1914), дзе абараніў доктарскую дысертацыю па філасофіі. Жыў у Пецярбургу (да 1912 і з 1914), Лёвене (1912—1914), Мінску (з 1918), Польшчы (да 1929 і з лета 1939), Маньчжурыі (1929—1938).\nПасвячоны ў святары (9.11.1908). Быў камандзіраваны Адміністратарам Магілёўскай архідыяцэзіі біскупам Э. Ропам у Мінск (30.4.1918). З 1926 г. — у ордэне айцоў марыянаў у Друі. Узначальваў каталіцкую місію ўсходняга абраду ў Маньчжурыі і Кітаі (1929—1938). Удзельнічаў у пасяджэннях Генеральнай капітулы марыянаў у Рыме.\nУ канцы верасня 1939 быў арыштаваны савецкімі органамі бяспекі і больш за 5 гадоў правёў у зняволенні. Памёр ад катаванняў у Бутырскай турме. Месца пахавання невядомае.\nУ беларускім рухуПравіць\nЗ беларускім нацыянальна-рэлігійным рухам звязаны з часоў вучобы ў Пецярбургу; уваходзіў у культурна-асветны гурток беларусаў-клерыкаў. Адзін з арганізатараў і ўдзельнікаў 1-га з’езда беларускіх каталіцкіх святароў (Мінск, 24—25.5.1917), дзе выступіў з рэфератам «Справа прасьветная». Член саюза ксяндзоў-беларусаў. Разам з Л. Хвецькам заснаваў Хрысціянскую дэмакратычную злучнасць, быў адным з яе кіраўнікоў у Мінску. Шырока выступаў у беларускіх перыядычных рэлігійных выданнях («Крыніца», 1917—1920, Петраград—Мінск—Вільня; «Хрысціянская думка», 1928—1929, Вільня).\nЧлен Рады Часовага Беларускага нацыянальнага камітэта ў Мінску (з верасня 1919). Уваходзіў у склад дэлегацыі беларускіх дзеячаў, якую 19.9.1919 прыняў у Мінску Ю. Пілсудскі. Планавалася, што ў Міністэрстве замежных спраў Беларускай Народнай Рэспублікі атрымае пасаду кіраўніка Місіі ў Рыме.\nВыкладаў Закон Божы ў пецярбургскіх навучальных установах (Імператарскае вучылішча правазнаўства, Імператарскае камерцыйнае вучылішча, Кадэцкі корпус імператара Аляксандра II, Марыінскі і Паўлаўскі інстытуты). Законавучыцель прыватнай мужчынскай гімназіі пры рымска-каталіцкім касцёле Св. Кацярыны ў Пецярбургу (з 9.12.1910). Прафесар духоўнай каталіцкай семінарыі ў Петраградзе (1.9.1914), дзе выкладаў філасофію, сацыялогію i спевы. Адначасова выконваў абавязкі законавучыцеля ў Петраградскай Канстанцінаўскай жаночай гімназіі пры Імператарскім жаночым інстытуце. Пазней выкладаў Закон Божы ў 12-й Петраградскай гімназіі.\nАбраны рэктарам Мінскай духоўнай каталіцкай семінарыі, пасля яе эвакуацыі ў Навагрудак і пазней у Пінск — яе выкладчык.\nАдзін з ідэолагаў і заснавальнікаў беларускага хрысціянскага руху XX ст., тэарэтык і практык беларускага ўніяцтва.\n↑ 2,0 2,1 Гарбінскі…\n↑ «Для проведения духовных треб местным католикам».\n↑ Пры падтрымцы біскупа C.Лазінскага, ініцыятара яе адкрыцця.\nУладзімер Калупаеў. Беларускія місіянэры ў Кітаі // Запісы 37. New York — Miensk: Беларускі інстытут навукі й мастацтва, 2014. — С. 645—650.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Фабіян_Абрантовіч&oldid=3853296"\nАпошнія змены 27 мая 2021 а 22:09\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 22:09, 27 мая 2021.


Лукашэнка: Беларусь і Расея змогуць да канца года вырашыць праблемы ў адносінах | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНа перамовах з Уладзімірам Пуціным у Сочы 21 верасня Аляксандр Лукашэнка выказаў меркаванне, што Беларусь і Расея змогуць вырашыць усе наяўныя ў іх адносінах праблемы да канца гэтага года.\n„Я ўпэўнены, што мы да канца года ну практычна ўсе пытанні развяжам. Яны не такія складаныя, хоць з фінансавага пункту гледжання некаторыя цяжкія, паколькі ўвязаныя вялікія фінансавыя патокі”, — цытуе Лукашэнку ТАСС.\nПаводле яго слоў, беларускі бок дакладна выконвае свае дамоўленасці і абавязацельствы. „Павінен сказаць вам, што як беларусы, так і расіяне, урады вельмі сур’ёзна папрацавалі [пасля сустрэчы лідараў 22 жніўня ў Сочы]”, — сказаў Лукашэнка. Ён таксама дадаў, што, паводле слоў прэм’ер-міністра Беларусі Сяргея Румаса, ёсць „цікавыя выхады” на рашэнні многіх пытанняў”.\nЯк адзначыў беларускі кіраўнік, бакі ўжо прайшлі вялікі шлях насустрач адзін аднаму ў вырашэнні праблем у галіне сельскай гаспадаркі і нафтагазавай сферы. „Праблем асаблівых у пытаннях я не бачу, я думаю, што проста трэба прымаць рашэнні”, — падкрэсліў ён.\nПуцін у пачатку сустрэчы прапанаваў абмеркаваць з улікам змен, што адбыліся ў беларускім урадзе, пытанні ў галіне сельскай гаспадаркі і энергетыкі, якія застаюцца спрэчнымі. Ён нагадаў, што на папярэдняй сустрэчы [22 жніўня ў Сочы] яны з Лукашэнкам дамовіліся сустрэцца ў больш шырокім складзе. „Тым больш што ва ўрадзе Беларусі адбыліся істотныя змены, нам трэба зверыць гадзіннікі па некаторых пытаннях, некаторыя пытанні даўрэгуляваць”, — дадаў Пуцін.\n„Зусім нядаўна ўзнікала шмат спрэчак у галіне сельскай гаспадаркі, па энергетычных пытаннях нам трэба некаторыя кропкі над i паставіць”, — сказаў ён.\nУ сённяшніх перамовах з расійскага боку бяруць удзел прэм’ер-міністр Дзмітрый Мядзведзеў, першы віцэ-прэм’ер — міністр фінансаў Антон Сілуанаў, віцэ-прэм’еры Аляксей Гардзееў і Дзмітрый Казак, а таксама пасол РФ у Беларусі, спецпрадстаўнік прэзідэнта па развіцці гандлёва-эканамічных адносін з Беларуссю Міхаіл Бабіч, з беларускага — кіраўнік урада Сяргей Румас, віцэ-прэм’еры Ігар Ляшэнка, Ігар Петрышэнка, Міхаіл Русы, кіраўнік МЗС Уладзімір Макей, паведамляе ТАСС.


Чаго не хапае сучаснаму хрысціяніну | Каталіцкі Веснік\nГэта была IV Звычайная нядзеля. Св. Імша ў 13.00 – досыць зручная гадзіна, таму даволі шмат людзей у касцёле. Казанне прамаўляў добры і мудры ксёндз. Усё ішло, як і заўсёды: спеў, малітвы, ахвяраванне дароў, перадача знака супакою… Толькі тады стала ясна, што так моцна ва ўсім гэтым выклікала ўва мне неспакой.\nНекаторыя людзі неахвотна выцягнулі руку, некаторыя нават не адвярнуліся, і ніводзін не ўсміхнуўся. Ніводзін… Ці сапраўдны хрысціянін павінен выглядаць так? Пануры, грозны, засяроджаны выраз твару без ценю радасці і зычлівасці? Ці гэтаму нас вучыў Хрыстос? Ці аб гэтым гаворыць запаведзь любові?\nАднак каб палюбіць Бога, спачатку трэба навучыцца любіць бліжняга і саміх сябе. Варта ўсвядоміць, што ніхто з людзей не ідэальны, і… змірыцца з гэтым. У першую чаргу, прыняць сябе, каб здолець прыняць іншага чалавека. Гаворка не пра тое, каб пагадзіцца са сваімі слабасцямі і перастаць змагацца з імі, а пра спакойнае прыняцце, што яны ёсць і трэба над імі працаваць. Усведамленне ўласных недахопаў дазволіць больш паблажліва глядзець на недасканаласці іншых. Любоў, у сваю чаргу, дазволіць прыняць гэтыя слабасці і заўважыць мноства цудоўных рыс у іншай асобе. І ў гэтым сутнасць!\nБог жыццё любоў хрысціянін\t2018-02-10


У Луцку 10 сакавіка будзе спынены рух транспарту па вуліцы Марка Вовчка\nУ сувязі з правядзеннем работ па прыладзе водазабеспячэння і водаадвядзення прыватнага дома на вул. Марка Вовчка, будзе спынены рух транспарту па гэтай вуліцы 10 сакавіка з 9.00 да 17.00. Адпаведнае распараджэнне падпісаў гарадскі старшыня Мікалай Раманюк. Гэтым жа дакументам воручено выканаўцу работ - ўладальніку прыватнага дома ўсталяваць неабходныя дарожныя знакі на праезнай часткі вуліцы і аднавіць добраўпарадкаванне тэрыторыі пасля выканання работ да 01 красавіка гэтага года. Пра гэта паведамілі ў Луцкам гарадскім савеце\n← У Ровенскай вобласці схема... У Львове сутыкнуліся «Опель»... →


Отреставрированный памятник на могиле Анджея Снядецкого откроется 30 ноября\nosh.by Новости Ошмян | 20-11-2012\nШтогадовая краязнаўчая гасцёўня да дня нараджэння сусветна вядомага хіміка, урача, філосафа і грамадскага дзеяча, нашага земляка Енджэя Снядэцкага адчыніць дзверы 30 лістапада для ўсіх зацікаўленых, нераўнадушных да гісторыі свайго краю людзей.\nМерапрыемства адбудзецца на базе гісторыка-краязнаўчага музея Кальчунскай сярэдняй школы. Пачнецца яно святой імшой у Гародніцкай капліцы ў 10 гадзін. Затым адбудзецца адкрыццё пасля рэстаўрацыі помніка на магіле Енджэя Снядэцкага.\nУ навуковай канферэнцыі “Шлях да новага жыцця” прымуць удзел прадстаўнікі міністэрстваў культуры Польшчы і Беларусі, навукоўцы з Варшаўскай акадэміі мастацтваў, кіраўнікі адміністрацый Шальчынінкскага раёна (Літва) і гміны Мураваная Гасліна (Польшча).\nАдбудзецца сустрэча вучняў Кальчунскай школы са школьнікамі Літвы і Польшчы.


Апублікавана 10.10.2016 19:03\nМДФ - пліты, якія па сваёй структуры маюць вышэйшую шчыльнасць драўніны, склад - аднастайны. З іх вырабляюць розную мэблю. Гэтыя пліты неопасны для здароўя малых.\nЗ іх вырабляюць дзіцячую мэбля, да прыкладу, сталы і дзіцячыя ложкі, крэслы і дзіцячыя стульчыкі, паліцы пад кніжкі, шафы, камоды. МДФ выраблена з пілавіння дрэва, такіх як: бук, хвоя, бяроза, алешына. Пліты МДФ ня пакрытыя таксічным рэчывам, што гарантуе якасць мэблі.\nМногія вырашаюць сумясціць МДФ з натуральным дрэвам. Адным з найважнейшых момантаў, з'яўляецца даступны кошт прадукцыі. Пры куплі пліт з натуральнага дрэва, неабходна папрасіць у гандляра сертыфікат ўласцівасці.\nКалі вы вырашылі зрабіць кухню са МДФ, то гэта правільны выбар. Таму што, яна забяспечыць абарону паверхні ад вады і пароў. МДФ валодае гукаізаляцыйным уласцівасцю. Вельмі ўстойлівы матэрыял ад грыбкоў і розных забруджванняў, якія могуць нашкодзіць здароўю вашай сям'і. Такая кухня праслужыць вельмі доўгі перыяд.\nВельмі выдатная стылістыка з частак аздаблення, якая дазваляе імітаваць натуральны метал, шпон. На сёння, прадастаўлены вельмі вялікі выбар рознай мэблі з МДФ.\nДарэчы, мэбля з МФД можна вырабляць і без дапамогі іншых, для гэтага толькі неабходна адшукаць кампанію, якая б аказвала паслугі па продажы фасадаў МДФ. Стварэнне фарбаваных мдф фасадаў - Гэта паслуга, якую цяпер, да прыкладу, аказвае кампанія Марэці десигн. Тут вы адшукайце прыбытковыя прапановы і варыянты для ўсіх дызайнерскіх мэблевых рашэнняў.


Натуральнае дадатак супраць гельмінтаў Germixil валодае бясспрэчнай перавагай перад сваімі хімічнымі аналагамі. Нават калі ў вашым арганізме і няма паразітарных чарвякоў, дадатак не нашкодзіць. Яно стане прафілактыкай захворвання і ўмацуе імунную сістэму, падвысіўшы вашыя ахоўныя рэсурсы. Многія людзі і не падазраюць, што ў іх у арганізме жывуць паразіты, а прыкметы іх прысутнасці прымаюць за праявы іншых захворванняў.\nПакупнікі ў водгуках сцвярджаюць, што комплекс для ачышчэння арганізма ад паразітаў Germixil нашмат лепш любых аналагаў, якія прадаюцца ў аптэцы. Важным плюсам лічыцца бяспечная прыродная формула. Яна працуе хутка і\nрэкамендуецца для лячэння з 12 гадоў.\nПазбаўляе ад прадуктаў жыццядзейнасці гельмінтаў і папярэджвае паўторнае заражэнне, цалкам вылечвае паразітарныя інвазіі. Аднаўленчыя функции.БАД не толькі выводзіць паразітаў, але і ліквідуе ўсе негатыўныя наступствы, з імі звязаныя. Галоўная перавага разгляданага дополнениеа – гэта высокая эфектыўнасць пры зберагалым рэжыме лячэння пацыента. Глісты – праблема, якая можа закрануць кожнага, а лячыць іх хімічнымі таблеткамі шкодна для здароўя.\nЛісце березыВосстанавливает працу нервовай сістэмы, стымулюе імунітэт. Наладжвае дзейнасць стрававальнага гасцінца. Germixil дапаможа вам пазбавіцца ад паразітаў у вашым целе, паступова наладзіць працу сістэм і органаў і палепшыць самаадчуванне. Dhebrb.xn – 39-6kcajbofs3cufu0a.xn – p1ai – афіцыйны прадстаўнік Germixil для ачысткі арганізма ад паразітаў у Краснадары ©. Кошт інавацыйнага дополнениеа – 1980 рублёў.\nПры першых прыкметах хвароб “неабходна звярнуцца да ўрача.« Дополнениеум.RU »з’яўляецца інфармацыйным рэсурсам. Інфармацыя, размешчаная на сайце« дополнениеум.RU », не з’яўляецца даведачнай інфармацыяй. Інфармацыя, прадстаўленая на старонках інфармацыйнага рэсурсу« дополнениеум.RU » прызначана толькі для спецыялістаў.\n“За гады практыкі я пераканаўся, што глістнай інвазія з цяжкасцю падаецца лячэнню. Пацыентаў часта пераследуюць рэцыдывы і іншыя ўскладненні. З з’яўленнем Germixil ад паразітаў, праблемы засталіся ў мінулым. дадатак паралізуе мускулатуру чарвякоў, парушае структуру клетак, блакуе паступленне ежы ў іх арганізм і умацоўвае імунітэт. У выніку імкліва гінуць яйкі, дарослыя асобіны і выключаецца магчымасць паўторнага заражэння ».\n>>>> Blood Balance Advanced Formula тут\nАле вырашыла, што лепш пацярпець, чым потым аднаўляць мікрафлору, якую забіваюць хімічныя антыгельмінтныя дополнениеы. У нас праблема глістоў стаіць востра з-за таго, што ёсць котка і сабака, абодва ходзяць гуляць на вуліцу. Спынілі выбар на гэтым з-за натуральнасці і дзейснасці. Пілі два тыдні і ўсё чыста, хоць першапачаткова аналіз быў станоўчы. Комплекснае дадатак ад паразітаў Germixil ўжо на працягу некалькіх гадоў паспяхова дапамагае людзям пазбавіцца ад разнастайных відаў паразітаў бяспечным і натуральным шляхам.\nУ якасці прафілактычнага сродкі, паказаны пры невыраженной сімптомах заражэння паразітамі. Жиросжигающие кроплі Мядовы выратаваў у ЖитомиреОн паляпшае кровазварот, павышае ўзровень гемаглабіну і супакойвае запаленчыя працэсы. Натуральныя кампаненты, якія ўваходзяць у склад, нармалізуюць працу стрававальнага гасцінца і аднаўляюць карысную мікрафлору. Сучасныя тэхналогіі дазваляюць атрымліваць з раслін высока актыўныя рэчывы (эфірныя алею, горычы, прыродныя фітонціды) з высокай ступенню ачысткі.\nЛюбое прымяненне дополнениеов магчыма толькі па прызначэнні лекара. «Дополнениеум.RU» не нясе адказнасці за няправільнае трактаванне інфармацыі наведвальнікамі сайта. «Дополнениеум.RU» не нясе адказнасці за якія-небудзь наступствы\nвыкарыстання інфармацыі са старонак рэсурсу, якія прывялі да за сабой шкоду здароўю. «Дополнениеум.RU» не дае ніякіх рэкамендацый па выкарыстанні дополнениеов або іх сумяшчальнасці. дадатак мякка, але эфектыўна выведзе з арганізма ўсе таксічныя прадукты жыццядзейнасці гельмінтаў, якія паступова атручвалі арганізм.\nКаб дадатак максімальна паўплываў на арганізм, ужываць яго варта нашча ў колькасці адной чайнай лыжкі. Дзеці могуць прымаць палову дадзенай дазоўкі.\nТрэба ўжываць дадатак па 1 чайнай лыжцы нашча кожны дзень на працягу 30 дзён. Пры неабходнасці курс можна будзе паўтарыць праз 2-3 месяцы. Купіць Germixil, значыць, стаць уладальнікам прынцыпова новай распрацоўкі, накіраванай на барацьбу з шкоднікамі, атакавалых чалавечы арганізм. Склад ідэальна падыходзіць для барацьбы з такімі паразітамі, як лямблии, вастрыцы і аскарыды.\n>>>> GoSlim чай - адмоўныя каментары, меркаванні, цэны, афіцыйны сайт\nВядома, што сур’ёзныя захворванні стрававальнай і нервовай сістэм, а таксама іншыя небяспечныя хваробы – гэта ў большасці выпадкаў наступствы паразітарнага заражэння.\nРаздражненне і частыя галаўныя болі, дрэнны сон і алергія, слабы імунітэт і болі ў суставах – гэта няпоўны пералік прыкмет наяўнасці паразітаў у арганізме.\nА ўлічваючы, што я вельмі люблю такога роду ежу, то адказ быў відавочны.\nЯк пазней высветлілася, паразіты маглі быць у сырой рыбе, з якой рыхтуюць сушы.\nПравераным і эфектыўным дополнениеом медыкі прызналі Germixil.\nКаб у дакладнасці засцерагчы сябе людзям проста неабходна ўзяць на ўзбраенне прадукт Germixil. Гэты арганічны склад валодае пралангаваныя уздзеяннем, эфектыўна знішчаючы любую паразітарных інфекцый, належным чынам чысцячы арганізм. Хутчэй за ўсё, вы хочаце замовіць Germixil для ачысткі арганізма ад паразітаў ў Макеевка у аптэцы Scpctq.xn – 54-6kc5a3aln9a.xn – p1ai па зніжанай цане. Калі ласка, увядзіце неабходныя дадзеныя і Вам ператэлефануе наш менеджэр на працягу 3-х хвілін. Калі ў вас ёсць алергія на якія-небудзь кампаненты дополнениеа, вядома, вам не варта яго выкарыстоўваць, каб не выклікаць іх абвастрэнняў.\nНядаўна з’явілася новае дадатак на натуральнай аснове, якое не шкодзіць. Даведаемся, ці праўда гэта адзіны дадатак, які знішчае розныя віды паразітаў і не шкодзіць. А таксама, разбяром, што ўвайшло ў рэцэпт, яго ўласцівасці і адрозненні ад аналагаў. Xnbbfz.xn – 80apagrbwgwa.xn – p1ai – афіцыйны прадстаўнік Germixil для ачысткі арганізма ад паразітаў у Днепрадзяржынск ©. Лісце бярозы нармалізуюць працу ЖКТ і ЦНС, аднаўляе аслаблены імунітэт.\nЮныя пацыенты больш за іншых схільныя захворванню, так як любяць гладзіць бяздомных жывёл, гуляць у пяску і часта забываюць мыць рукі. Нават той чалавек, які старанна сочыць за ўзроўнем сваёй гігіены, схільны гельминтной інвазіі. Асабліва гэта тычыцца ўладальнікаў хатніх жывёл, якія становіцца носьбітамі глістоў ў 80% выпадкаў. Гэтыя паразіты здольныя выжываць нават у самых цяжкіх умовах, а трапляючы ў арганізм чалавека, яны пачынаюць размнажацца і распаўсюджвацца па ўнутраных органаў з велізарнай хуткасцю. усё выдатна, акрамя травянога густу, з дзяцінства не магу піць такія лекі на травах.\n>>>> Choco Lite Extra - афіцыйны сайт, купіць цяпер, водгукі, цэны\nПреимуществаОтсутствие хімікатаў і таксінаў ў складзе. Germixil не толькі выводзіць паразітаў, але і ліквідуе ўсе негатыўныя наступствы, з імі звязаныя. Паляпшаецца стан скуры, аднаўляецца ЖКТ, зніжаецца да нармальнага ўзроўню апетыт, знікае пастаянная стомленасць. Germixil ідэальна падыходзіць для дзяцей, пажылых пацыентаў, людзей з праблемамі накшталт гастрыту ці язвы страўніка.\nбіядабаўкі мае ўсе неабходныя сертыфікаты якасці, якія пацвярджаюць яе высокую эфектыўнасць, адсутнасць супрацьпаказанняў і пабочных эфектаў падчас прыёму. Комплекс актыўных раслінных экстрактаў валодае магутным ачышчальным і аднаўлялым пралангаваныя дзеяннем, якія забяспечваюць працяглы 100% вынік. Інфармацыя пра дополнениеах і народных сродках лячэння прадстаўлена толькі для азнаямлення. Ні ў якім разе нельга ўжываць лекі або даваць яго сваім блізкім без медычнай кансультацыі! Самалячэнне і бескантрольны прыём дополнениеов небяспечны развіццём ускладненняў і пабочных эфектаў!\nАптэчныя дополнениеы ўтрымліваюць хімічныя рэчывы, якія падрываюць работу органаў і саслабляюць імунную абарону. Гэта цягне развіццё іншых хвароб, не звязаных з гельминтозными інвазіямі, але не менш небяспечных для чалавечага жыцця. Для ўзняцця імунітэту ў склад ўключана выцяжка эхінацеі. Яна насычае арганізм вітамінамі, ўзмацняе супраціўляльнасць арганізма да прастудных захворванняў і інфекцый.\nНавінка эфектыўным чынам спрыяе знішчэнню паразітаў у кішачніку лёгкіх, печані і сэрца. Самае сумнае, што мімавольнымі ахвярамі паразітарнага ўздзеяння могуць апынуцца ўладальнікі буйных і дробных фермерскіх гаспадарак, якія актыўна развіваюць сельскую гаспадарку.\nАднак вытворца бадан пастаянна задавальняе акцыі, дзякуючы якім купіць Germixil можна ў два разы танней – за € $. Праз месяц хворы будзе цалкам пазбаўлены не толькі ад паразітаў, але і ад усіх наступстваў іх жыццядзейнасці.


Двайнік (аповесьць) — Вікіпэдыя\nВокладка выданьня 1866 года\n«Двайнік» — аповесьць Фёдара Дастаеўскага. Упершыню апублікаваная ў часопісе «Отечественные записки» (1846, №2) з падзагалоўкам «Прыгоды гаспадзіна Галядкіна».\nЗадума аповесьці і пачатак яе напісаньня адносяцца да 1845 года, калі аўтар скончыў работу над «Беднымі людзьмі». Яшчэ да заканчэньня «Двайніка», Дастаеўскі зачытваў асобныя главы на вечары кружка Бялінскага, якія мелі вялікі посьпех. Аповесьць спадабалася і Тургеневу, сам жа Бялінскі быў ад яе ў захапленьні. Аднак пасьля зьяўленьня поўнага тэксту ў атачэньні Бялінскага аповесьць выклікала расчараваньне, і гэта прымусіла аўтара пераацаніць яго. Адмоўныя водгукі прымусілі Дастаеўскага ўжо ў кастрычніку 1846 года думаць пра перапрацоўку аповесьці, што ён зрабіў толькі ў 1866 годзе: спачатку перашкодзіў арышт па справе Петрашэўскага і пазьнейшая ссылка; пасьля гэтага яго работа над новым варыянтам «Двайніка» шматкроць адкладалася.\nУ канчатковым варыянце Дастаеўскі вызваліў аповесьць ад шэрагу другарадных эпізодаў і матываў, якія запавольвалі дзеяньне і адцягвалі ўвагу чытача ад асноўнай яе сацыяльнае і маральна-псыхалягічнае праблематыкі (у прыватнасьці, былі аслаблены больш падрабязна разьвітыя ў першай рэдакцыі разважаньні герояў аб «самазванстве» двайніка, выяўленьні яго «вальнадумства», выпушчаны шэраг дыялёгаў паміж абодвумя Галядкінымі, скарочана ліставаньне Галядкіна з Вахрамеевым, перароблена канцоўка аповесьці і г.д.) Кіруючыся парадмі Бялінскага ды іншых крытыкаў, Дастаеўскі паспрабаваў вызваліць аповесьць ад шматлікіх паўтораў, якія абцяжарвалі ўспрыняцьце. Канчатковы варыянт аповесьці меў падзагаловак «Пецярбургская паэма», якая адсылае чытача да «Мёртвых душаў» Гогаля.\nТытулярны саветнік Якаў Пятровіч Галядкін — чалавек добры, прастадушны і мягкі характарам. Адчуваючы сябе чалавекам кволым і маленькім, ён усяляк імкнецца апраўдаць ў сабе гэтыя якасьці і нават выдаць іх за дабрадзейнасьць. Аднак неўсьвядомленыя страхі і комплексы ушчэмленых амбіцыяў праяўляюцца ў яго хваравітай схільнасьці бачыць крыўду ў словах, позірках, жэстах. Яму здаецца, што супраць яго ўсюды складаюцца інтрыгі, вядуцца падкопы.\nУ самым пачатку аповесьці Галядкін наведвае лекара, дыялёг зь якім зьмяшчае першы намёк на разумовае разладжаньне героя. Дастаеўскі падмацоўвае гэтае падазрэньне манерай маўленьня героя і яго бязладнай хадзе думак. Доктар дае Галядкіну колькі парадаў адносна яго здароўя і прапісвае адмысловы парашок, але той слухае толькі самога сябе, паколькі зьяўляецца замкнутым ва ўласным унутраным сьвеце.\nАдправіўшыся на званую вячэру ў гонар дня нараджэньня дачкі статскага саветніка Берандзеева, ён з жахам выяўляе, што па незразумелых прычынах згубіў прыхільнасьць гаспадароў, якія, безь якіх-кольвек тлумачэньняў адмаўляюцца яго прыняць. Са ўсіх бакоў на яго пачынаюць сыпацца разнастайныя намёкі і недамоўкі адносна яго паводзінаў, якія ён ніяк ня можа растлумачыць, пакуль раптоўна не выяўляе прычыну — чалавека, як дзьве кроплі вады падобнага на яго, з тым жа імем і прозьвішчам, які паступіў на работу ў яго дэпартамэнт. «Двайнік» апынаецца гнюсьнейшым тыпам, баламутам, падлыжнікам і плюгаўцам, адным словам, поўнай супрацьлегласьцю самому герою. Па незразумелай прычыне ў яго атрымоўваецца на кожным кроку кампраметаваць «сапраўднага» Якава Пятровіча, і разам з тым, паступова заняць яго месца ў коле сяброў, знаёмых, на службе. Гэтага ён дасягае падлыжніцтвам, маной і іншымі недайстойнымі сродкамі, якія гэтак агідныя галоўнаму герою.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Двайнік_(аповесьць)&oldid=1553699»\nАповесьці Фёдара Дастаеўскага\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 9 сакавіка 2013 году ў 03:35.