Адносіны Валерыя Меладзе і Альбіны Джанабаевой доўжацца больш за 14 гадоў, аднак пара аддае перавагу хаваць прыватнае жыццё нават ад сваіх адданых прыхільнікаў. Пры гэтым у артыстаў расце двое сыноў, але нават гэты факт не змяніў «паўпадпольных» адносінаў Джанабаевой і Меладзе.\nСпявачка вядзе сваю старонку ў Instagram, аднак за ўвесь час там з'явілася ўсяго некалькі здымкаў з Валерыем Меладзэ. Сам жа папулярны выканаўца не мае асабістых акаўнтаў у сацыяльных сетках. Прыхільнікам нялёгка пазнаваць апошнія навіны пра спевака і яго каханай. Выбаўляюць тыя ж сацыяльныя сеткі, дзе перыядычна з'яўляюцца сумесныя здымкі Джанабаевой і Меладзе.\nАдна з такіх фатаграфій з'явілася сёння ў Instagram. Мяркуючы па навінах са стужкі Альбіны, пара пачатак траўня правяла на радзіме спевака ў Грузіі. Па-відаць, новае фота было зроблена ў Тбілісі з сябрамі музыканта:\nНовае фота Альбіны Джанабаевой і Валерыя Меладзе выклікала хвалю крытыкі ў карыстальнікаў сеткі Instagram\nНа здымку жонкі захаваныя ў коле сяброў. Пры гэтым Альбіна проста свеціцца ад шчасця і ўпэўнена абдымае Валерыя Меладзе. Фота было размешчана адразу ў некалькіх інтэрнэт-групах, і выклікала нямала крытычных водгукаў на адрас пары. Так, нават праз чатыры гады пасля разводу Валерыя Меладзе з яго жонкай Ірынай, Альбіну лічаць вінаватай у развале сям'і, дзе расьлі трое дзяцей.\nСвой негатыў інтэрнэт-карыстальнікі вылілі на старонкі Инстаграма:\nf_w_natali Джанабаева ну НИКАКУЩАЯ ЖЕ!))) Увесь час дзівілася, як яна ўвогуле патрапіла ў "Віягру" ... Потым стала ясна, як ... Ну сярод яго столькі прыгожых баб, няўжо нават па адных-лепш не мог знайсці\n_queen_margo_ Я не супраць другога шлюбу ... ну не сышліся характарамі, бывае .... разведзены. Але заводзіць палюбоўніцу і сына на баку і столькі гадоў падманваць жонку !!!\na.azamatto разлучніца сям'і 👎\nnastassia_25 Вечна як цётка ў групе глядзелася. Меладзе падабаецца, а Джанабаева няма.\nyudenoknatalya На чужым няшчасці .....\nПрыхільнікі Паўла Прилучного абмяркоўваюць трэцюю цяжарнасць Агаты Муцениеце, фота\nТаццяну Навка раскрытыкавалі за манікюр 2-гадовай дачкі\nСпявачка Пелагея нарадзіла Івану Цялегін дачка\nДзіўны флэшмоб Наталлі Водяновой ў падтрымку жанчын ўзьбясіў карыстальнікаў інтэрнэту\nСэкс і праблемы мужчын\nПравільнае выхаванне дзіцяці хлопчыка\nМетэаадчувальных: уплыў клімату на жыццё і здароўе людзей\nБульба з мясам\nВенецыянскае печыва "Залетти"\nХімічныя апёкі скуры ў дзіцяці\nРазбурэнне чужых адносін


У чым розніца паміж трансцэндэнтным і звышнатуральным? 2020\nУ чым розніца паміж трансцэндэнтным і звышнатуральным?\nTranscendent - гэта больш рэлятывізавальнае слова. Ёсць досвед чагосьці, што пераўзыходзіць чалавека, альбо таго, што пераўзыходзіць аб'ект. Гэта адносна гэтага чалавека альбо аб'екта. З гэтага пункту гледжання Бог пераўзыходзіць сваё стварэнне альбо ў містычнай медытацыі чалавек пераступае салідарнасць з прыродай і чалавекам, выпрабоўваючы «вышэйшае» адзінства.\nКалі мы гаворым пра нешта звышнатуральнае, гаворка ідзе пра істоты, якія не могуць быць растлумачаны навукай і законамі прыроды. Прыкладамі такіх утварэнняў з'яўляюцца нябесны пекла, дэманы і анёлы і астральныя целы.\nТым не менш, можна таксама сказаць, што звышнатуральныя істоты пераўзыходзяць прыроду. Як быццам астральнае цела перасякае сваё натуральнае цела, і Бог, як звышнатуральная істота, пераўзыходзіць сваё стварэнне і істоты.\nУ чым розніца паміж MATLAB і Java?У чым розніца паміж поўнай правільнасцю і частковай правільнасцю?У чым розніца паміж шкла і шкла?У чым розніца паміж спецназам і нацыянальнай гвардыяй?У чым розніца паміж мусонным дажджом і дажджом перад мусонам?У чым біблейская розніца паміж слуханнем і слуханнем?У чым розніца паміж "упакоўкай" і "друкаванай упакоўкай"?


Оберамергаў – вёска, якую штогод наведвае паўмільёна турыстаў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nОберамергаў – вёска ў 90 км. на поўдзень ад Мюнхена. Уявіце – вёска, якую штогод наведвае паўмільёна турыстаў!\nМаляваныя фасады дамоў у Оберамергаў з’явіліся ў сярэдзіне 18 стагоддзя. Пасля вёскі, мода распаўсюдзілася па ўсім перадальпійскім краі. Упрыгожванне малюнкамі на свецкія і рэлігійныя тэмы – адметнасць гэтай вёскі. Стыль „Люфтамалерай” распаўсюджваў мастак фрэскавага жывапісу Франс Сераф Цвінг (1748-1792). Шмат якія яго творы захаваліся дагэтуль.\nНайстарэйшая пошта ды гатэль у вёсцы пабудаваныя ў 1612 годзе. Уладальнікам гатэлю застаецца той жа род. Гатэль прымае гасцей і цяпер. Кошт за суткі складае каля 100 еўра.\nСуворы альпійскі клімат з доўгімі зімовымі вечарамі паўплываў на род заняткаў мясцовых жыхароў. Паколькі даходы сём’яў ад сельскай гаспадаркі былі мізэрнымі, дэкаратыўна-прыкладное мастацтва сталася істотным дадаткам. Ручныя вырабы цяпер вядомыя ва ўсёй Еўропе. Упершыню вырабы мясцовых рэзчыкаў згадвадваюцца ў 16 стагоддзі.\nУ трыццацігадовую вайну, на даліны вакол Обермергаў найшла чума. Суседнія вёскі „падчапілі” гэтую пошасць. Жыхары Обермергаў, спрабавалі не даць распаўсюдзіцца „чоранай смерці”. Выстаўлялі варты на ўездах да населенага пункту, увялі карантын. Але перасцярогі не выратавалі. На царкоўнае свята прыйшоў з суседняй вёскі наёмны працаўнік Каспар Шыслер, які занес хваробу. У выніку пачаўся мор. Жыхары пачалі маліцца Богу і прасіць пра міласэрнасць да сябе. Яны прыраклі, што калі Бог вызваліць вёску ад чумы, то яны будуць праходзіць шлях „пакутаў і смерці Хрыста” усёй вёскай.\nВыява на доме, якая апавядае пра напісанае вышэй.\nТакая пастаноўка праводзіцца ад 1633 года. Цяпер усе жыхары вёскі прымаюць у ёй удзел раз на дзесяць год.\nВёска не вялікая па памерах, каб яе абысці хопіць некалькіх гадзін. Але развітая турыстычная інфраструктура (пад’ёмнікі ў горы, побач каралеўскі палац Ліндэргоф) можа прымусіць пагасцяваць даўжэйшы час.\nЯкуб Сушчынскі, Беларускае Радыё Рацыя, Баварыя


Упершыню ў Сянне ў межах святкавання Дня Незалежнасці адбыўся забег на абцасах «Спрытная шпілька — 2015» — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nВоскресенье, 12 июль, 2015 133 admin\nПаглядзець на смелых удзельніц прыйшлі не толькі іх родныя і сябры. Мерапрыемства аказалася даволі масавым. Магчыма хтосьці зларадна разлічваў на недарэчнае падзенне канкурсантак ці зламаны абцас, але сенненкі даказалі, што могуць не толькі прыгожа хадзіць на шпільках, але хутка бегаць на іх.\nПершапачаткова на ўдзел у конкурсе падалі заяўкі 20 чалавек, на момант самога забегу прыйшла толькі палова. Перад стартам вядучая Юлія Крыўчанка правяла жараб’ёўку ўдзельніц. Вымярэнню падвергліся і шпількі на абутку канкурсантак. Згодна з умовамі іх вышыня павінна дасягаць не менш 7 см. Дыстанцыя забегу складала 50 метраў. Некаторыя з дзяўчат прызналіся, што сур’ёзна рыхтаваліся да конкурсу: хадзілі на трэніроўкі, падбіралі яркі вобраз, зручны абутак. Змагацца было за што. Галоўны прыз конкурсу — Br500 000!\nНатоўп людзей, узброіўшыхся смартфонамі і фотаапаратамі, чакаў, калі ж пабяжыць першая група ўдзельніц. Нарэшце прагучала: «На старт! Увага! Марш!» Сенненцы актыўна падтрымлівалі бегуноў. А журы, у складзе начальніка аддзела ідэалогіі, культуры і па справах моладзі райвыканкама Сяргея Мяцеліцы, дырэктара Сенненскага РЦДзіМ Валянціны Каржыцкай і трэнера па лёгкай атлетыцы, фітнэс-трэнера Сенненскай СДЮШАР Вольгі Вераценнікавай, уважліва сачыла за спаборніцтвамі.\nКонкурсную праграму склалі тры забегі, у якіх і вызначыліся фіналісткі.\nУ выніку фінальнага забегу трэцяе месца і званне «Самая стыльная шпілька» аказалася ў Вікторыі Мастыка. Літаральна некалькі крокаў аддзяліла ад першага месца Таццяну Нігматзянаву — уладальніцу другога месца і звання «Самая вопыт ная шпілька». Пераможцай і «Самай спрытнай шпількай — 2015» прызнана Святлана Траццякова, памочнік выхавальніка дзіцячага яслі-сада №2 г.Сянно.\nФіналісткі былі заахвочаны памятнымі сувенірамі ад арганізатараў (аддзела ідэалогіі, культуры і па справах моладзі райвыканкама), а ўсе ўдзельніцы — дыпломамі ў розных намінацыях. Самай рамантычнай шпількай прызнана Эльвіра Конышава, пяшчотнай — Алена Пясецкая, мініяцюрнай — Таццяна Падалінская. Самай экстрымальнай шпількай стала Алеся Хіжанкова, а сур’ёзнай — Таццяна Мельцына. Самая «лёгкая» шпілька — у Алены Клімовіч. Дарэчы, конкурс падтрымала і дырэктар Сенненскага раённага цэнтра культуры і народнай творчасці Ірына Ільюшэнка, якую прызналі «Самай экстравагантнай шпількай». Дадам, што ацэньваўся таксама і вобраз удзельніц.\nПаміж забегамі на сцэне выступалі танцавальны калектыў «Нон-стоп» РЦКіНТ, танцавальны гурт Вольгі Вераценнікавай, які прадстаўлялі Ілона Любачка, Вікторыя Навічкова і Кацярына Беланожка. Радавалі сваімі запальнымі хітамі выканаўцы Галіна Хурко, Вольга Красноўская, Анастасія Бялко, Эльвіра Конышава, Марыя Шыбека.\nПасля конкурсу на сцэну выйшлі беларускія артысты — удзельнікі сумеснага праекта буйнейшай радыёстанцыі краіны і спявачкі Улады. Свае выступленні ў гэты вечар сенненцам дарылі дуэт баяністаў «Ва-банк» і танцавальны гурт «Блондзі Фьюжн», спявак Егіазар Фарашан, вядучыя радыёстанцыі ладзілі для гледачоў конкурсы і віктарыны, спявалі пад караоке песні ваенных часоў. Забаўляў сенненскую публіку сваімі танцамі і 4-мятровы «белы мядзведзь».\nУ той вечар Сянно ў прамым сэнсе «гучала» на ўсю краіну: «Радыус FM» вёў прамы эфір святочнай канцэртнай праграмы.\n← Да свайго прафесійнага свята Сенненскае раённае спажывецкае таварыства прыйшло з высокім дасягненнем\nСенненшчына адзначыла Дзень Незалежнасці →


Міліцыя вывучае міжнародныя правілы - Віцебская вясна\nАляксандар Руколь Фота: Мікалай Аўсееў, http://www.novaya.by/\nСпадар Руколь 20 красавіка праводзіў у Полацку прыём грамадзян і таксама прымаў звароты па тэлефоне. У сувязі з інцыдэнтам, што здарыўся 24 сакавіка, калі ў памяшканьні прафсаюзу быў праведзены ператрус, а старшыня затрыманы, рабочыя вырашылі нагадаць кіраўніцтву УУС пра іх абавязкі выконваць правілы міжнародных дамоваў. Беларускае адміністрацыйнае заканадаўства прадугледжвае прыярытэт правілаў міжнародных дамоваў над артыкуламі Працэсуальна– выканаўчага кодэксу аб адміністрацыйных правапарушэньнях.\nНа пытаньне па тэлефоне, ці вывучаюць работнікі міліцыі правілы міжнародных дамоваў, каб іх прымяняць, палкоўнік міліцыі Аляксандар Руколь адказаў: «Вывучаем, вядома. Чаму не вывучаем? Вось і сёньня будуць праводзіцца заняткі ў Наваполацку разам з судзьдзямі, куды запрошаныя ўсе ўчастковыя інспэктары міліцыі, якія непасрэдна вывучаюць і ПВКаАП, і ўсе дамовы...».\nПалкоўнік міліцыі Руколь занатаваў пажаданьне рабочых «Шкловалакна» правесьці заняткі з асабовым складам УУС Віцебскай вобласьці па вывучэньні міжнароднай Канвэнцыі аб свабодзе аб'яднаньня і абароне права аб'ядноўвацца ў прафсаюзы.\nГэтая канвэнцыя №87 МАП зьмяшчае правілы стаўленьня міліцыі да прафсаюзаў, адрозныя ад беларускага адміністрацыйнага кодэксу. Міліцыя абавязаная ўстрымлівацца ад любога ўмяшаньня, якое абмяжоўвае дзейнасьць прафсаюзу. Пры сутыкненьні міліцыі з прафсаюзам міліцыянты ня могуць затрымліваць удзельнікаў прафсаюзных мерапрыемстваў.\nСвабодны прафсаюз Беларускі накіраваў на электронны адрас палкоўніка Руколя памятку для міліцыі аб прыярытэтным ужываньні правілаў Канвэнцыі Міжнароднай арганізацыі працы пра абарону права на аб'яднаньне ў прафсаюз. Канвэнцыя забараняе дзяржаўным сілавым органам затрыманьні, арышты і ператрусы на прафсаюзных мерапрыемствах, якія перашкаджаюць працы прафсаюзу.\nНамесьнік начальніка УУС Віцебскага аблвыканкаму Руколь Аляксандр Рыгоравіч паабяцаў старшыню прафсаюзу выслаць пісьмовы адказ па зададзеных праз тэлефон пытаньнях аб працы органаў УУС.\nКанвэнцыя №87 МАП\nЯшчэ ў гэтым разьдзеле: « «Марко» атрымае дзяржпадтрымку\tУлады Віцебскага раёну лічаць несвоечасовым усталяваньне крыжоў у Хайсах »


Варшава хоча зьменаў у летувіскім Саюзе палякаў - Польскае Радыё\nВаршава хоча зьменаў у летувіскім Саюзе палякаў\nJury Lichtarowicz 09.08.2018 15:45\nІдзецца пра незадаволенасьць польскага ўраду лідарамі Саюза палякаў у Летуве (СПЛ).\nНовы канфлікт на лініі Вільна-Варшава разгарэўся не з-за спрэчкі Польшчы з летувіскім урадам. Ідзецца пра незадаволенасьць афіцыйнай Варшавы лідарамі Саюза палякаў у Летуве (СПЛ). Тэму асьвятляе штодзёнка “Rzeczpospolita”.\nДоўгі час польскія ўлады ставіліся некрытычна да лідараў буйных арганізацый палякаў у Летуве. Важныя польскія палітыкі сустракаліся зь імі, часта ігнаруючы летувіскіх саноўнікаў. Цяпер сытуацыя зьмянілася, польскія праваахоўныя органы затрымалі актывіста зь Віленшчыны, ва ўрадзе пачаліся размовы пра неабходнасьць радыкальных зьменаў у арганізацыях польскай меншасьці ў Летуве, піша выданьне.\nГэта вынік скаргі, якую падаў у пракуратуру польскі Фонд “Дапамогі палякам на Ўсходзе”. Арганізацыя абвінавачвае Саюз палякаў у Летуве ў фінансавых махінацыях ды фальсыфікацыі дакумэнтаў пры разьліку атрыманай датацыі на дзейнасьць. За гэта пагражае да 8 гадоў пазбаўленьня свабоды.\nАднак Старшыня СПЛ Міхал Мацкевіч не прыехаў на допыт у Варшаву. Тады польская паліцыя затрымала сакратара арганізацыі, які знаходзіўся ў Польшчы на адпачынку непадалёк Кракава. Старшыня арганізацыі заявіў, што не зьбіраецца пакуль у Польшчу, зазначае выданьне.\nГазэта дадае, што паўсталая сытуацыя выклікала спрэчкі сярод палітыкаў кіроўнай партыі. Адны кажуць, што раней нікому не перашкаджала, як адбывалася перадача ды разьлік сродкаў на дапамогу палякам на Ўсходзе. Іншыя зазначаюць, што больш нельга цярпець выбрыкі польскіх лідараў у Летуве. Мала таго, што яны фліртуюць з Масквой дык яшчэ і парушаюць польскія законы.\ntags: Летува, польская меншасьць, фінансы


Глыбачане павіншавалі Зміцера Дашкевіча з Днём народзінаў (фота)\nhttp://spring96.org/be/news/64560 2013 2013-07-21T09:32:51+0300 2013-07-21T09:32:51+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/glybokae-dashk-d-n-1.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n20 ліпеня, у Дзень народзіаў палітвязня, у Глыбокім адбылася прэзентацыя кнігі "Голас с рэзервацыі" мясцовага паэта Люцыяна Шчаснага. Але прысутныя не толькі павіншавалі аўтара з гэтай падзеяй: карыстаючыся нагодай сабрацца разам, глыбоцкія актывісты падпісалі паштоўкі палітвязню Зміцеру Дашкевічу.\n-- Збіраючыся павіншаваць Зміцера з народзінамі, мы не былі пэўныя, што нашы паштоўкі трапяць да яго менавіта сёння. Зразумела, гэта ўсё залежыць ад пошты, ад цэнзуры, урэшце, ад кіраўніцтва гарадзенскай турмы, дзе ён адбывае пакаранне Таму свае віншаванні мы падпісвалі 20-га ліпеня, менавіта ў Дзень народзінаў палізняволенага. І цяпер, калі б паштоўкі да яго не дайшлі, яны ўсё адно будуць несці адбітак гэтай падзеі. І, спадзяюся, парадуюць Зміцера Дашкевіча, якіму мы ад душы жадаем моцы і волі, -- распавёў глыбоцкі актывіст кампаніі "Гавары праўду" Яраслаў Берніковіч.\nСвой мінулы Дзень народзінаў Зміцер Дашкевіч сустрэў якраз у Глыбокім – у глыбоцкай калоніі №13. Адсюль ён мусіў бы выйсці на волю, але 28 жніўня 2012 года тут, у калоніі, адбыўся выяздны суд, на якім года лідэра «Маладога Фронту» асудзілі яшчэ на год зняволення -- нібыта за непадпарадкаванне адміністрацыі папраўчай установы.\nЗміцер Дашкевіч быў затрыманы 18 снежня 2010 разам з Эдуардам Лобавым. Іх абвінавацілі ў збіцці двух мінчан. Па сфабрыкаванай спецслужбамі справе пра хуліганства Дашкевіча пакаралі двума гадамі пазбаўлення волі, Лобава — чатырма.\nАсуджаны Дашкевіч павінен быў выйсці на свабоду напрыканцы 2012 года, але выяздны суд дадаў палітвязню яшчэ 1 год зняволення паводле часткі 1 артыкула 411 Крымінальнага кодэкса. Прычым год - гэта максімальны тэрмін, прадугледжаны гэтым артыкулам…У гэты тэрмін залічылі і тыя 4 месяцы, якія Зміцер яшчэ мусіў адбыць паводле ранейшага прысуду.\nТакім чынам, калі ў адносінах да палітвязня не будзе новых рэпрэсій, вызвалення Зміцера Дашкевіча родныя і паплечнікі чакаюць ужо неўзабаве --28 жніўня.\n21.07.2013 Тэгі: акцыі, палітвязьні


Апублікавана 09.11.2015 08:31\nАлькоў (фран. Alcove ад араб. Al-quobbah - скляпеністае памяшканне) - гэта слова пазначае нішу ў пакоі, якая адгароджана заслонай. Часцей за ўсё служыць спальняй, а ў параднай зале з'яўляецца месцам для прыватных гутарак.\nЕсли вас интересуют конверты на выписку, стоит заглянуть на этот сайт www.goldbabe.ru вы найдете конверты на выписку отличного качества.\nПершапачаткова словам «алькоў» пазначалася любое памяшканне, прызначанае для сну, або адгароджаны фіранкай ложак. У цяперашні час выкарыстоўваецца для абазначэння невялікіх бакавых пакояў. Асвятленне гэтых пакояў адбываецца непасрэдна звонку, праз шкляныя дзверы або убудаваныя вокны. Словазлучэнне «алькоўныя таямніцы» пазначае прыватныя адносіны і ўсё звязанае з гэтым.\nСлова паходзіць з арабскай мовы, дзе першапачаткова яно азначала шацёр. У Сярэднявечча алькоў выкарыстоўваўся для размяшчэння камернага памяшкання або ўнутраных лесвіц. Часам алькоў замяняў балдахін. У мастацтве стылю ракако альковах атрымалі асабліва пышнае афармленне. У пачатку 18 стагоддзя ў Францыі сталі з'яўляцца спальні з ложкам, якая размешчана ў некаторым паглыбленні. Трохі пазней яны сталі ператварацца ў будуары. У такім памяшканні размяшчалі Софу, канапе, крэслы, туалетныя столікі. У такім пакоі столь, і сцены былі дэкараваны роспісам, драпіроўкай, лепкай.\nУ якасці спальнай зоны алькоў пачаў выкарыстоўвацца яшчэ пры дынастыі Мін у Кітаі. З таго часу такая спальны традыцыя атрымала розныя нечаканыя інтэрпрэтацыі. Алькоў можна стварыць у класічным стылі, стылі барока, кантры, мадэрн, лофт, Марракеш, мінімалізм і хай-тэк. Для візуальнага павелічэння спальні-алькова пажадана выкарыстоўваць светлыя тоны, прадугледзець добрае асвятленне, можна павесіць карціну з гарызантальнай арыентацыяй.\nУ сучасным свеце алькоў мяркуе сабой паглыбленне ў сцяне або адмыслова створаную нішу для ложка. Такое інтэр'ерны рашэнне надасць ўтульнасць і камфорт спальнай зоне ў выпадку вялікай плошчы спальнага памяшкання. Калі ж гаворка ідзе пра кватэру-студыі, то пісьменна сфармаваны алькоў дапаможа стварыць паўнавартасную спальню. Ён таксама зможа вырашыць пытанне эрганамічнага размяшчэння ў невялікім памяшканні. Алькоў надае адчуванне самотнасці, абароненасці, ствараючы асабістага прастору.\nЭкошпон. што ж усё-такі гэта такое


Універсітэт імя Ніла Гілевіча пачаў набор на падрыхтоўчыя курсы | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n7-га верасня ў офісе Таварыства Беларускай мовы імя Францыска Скарыны прайшло першае сумоўе з нагоды адкрыцця падрыхтоўчых курсаў Універсітэта імя Ніла Гілевіча. Арганізатары плануюць наладзіць падрыхтоўку навучэнцаў па прыкладна дзесяці дысцыплінах.\n«Апроч непасрэдна навучання плануем ладзіць серыю бясплатных майстар-класаў для усіх ахвотных», – кажа выконваючы абавязкі рэктара Універсітэта імя Ніла Гілевіча, Алег Трусаў:\n– Самі курсы яшчэ ў тым унікальныя, што яны прызначаныя для ўсіх узростаў. Адзін такі кірунак – гэта падрыхтоўка дзяцей да ЦТ. І будуць спецыяльныя выкладчыкі, якія рыхтуюць. Другая катэгорыя – гэта студэнты, якія ўжо вучацца, але хочуць атрымаць дадатковыя веды па беларускай мове, па замежнай, па гісторыі. Трэцяя група – гэта ўсе астатнія. Гэта могуць быць і пенсіянеры, людзі сярэдняга веку. Яны будуць вывучаць у асноўным гісторыю Беларусі і беларускую мову.\nКошт курсаў складае 200 беларускіх рублеў, у якія закладзеныя 72 гадзіны заняткаў. Працягласць курсаў – тры ці шэсць месяцаў. Кожны студэнт можа выбраць ад адной да трох дысцыплін і сам размеркаваць гадзіны. Афіцыйны пачатак курсаў адбудзецца 24 верасня. Іх распачне майстар-клас Уладзіміра Арлова.


Ветэраны Вялікай Айчыннай вайны на занятках у ГДАУ - Гродненский государственный аграрный университет\nВетэраны Вялікай Айчыннай вайны на занятках у ГДАУ\nНапярэдадні вялікага юбілею – 65-х угодкаў Перамогі ў плане навучання з’явіўся спецыяльны курс “Вялікая Айчынная вайна савецкага народа ў кантэксце Другой сусветнай вайны”, які ў нашым універсітэце выкладае доктар гістарычных навук, прафесар, загадчык музею ГДАУ Уладзімір Паўлавіч Верхась. У плане заняткаў аказалася сустрэча з ветэранамі ВАВ са студэнтамі 2-іх курсаў аграфака і факультэта аховы раслін, якая і адбылася 25 лютага 2010 года.\nСярод запрошаных на сустрэчу быў палкоўнік у адстаўцы, кавалер 3 баявых ордэнаў і 25 медаляў Каламіец Васіль Раманавіч. Ён расказаў аб сваіх дзеяннях, калі ваяваў у складзе Паўднёва-Заходняга, Сталінградскага, 3-га Беларускага франтоў. Пачынаў службу Васіль Раманавіч чырвонаармейцам, завяршыў - старшым лейтэнантам.\nЗатым выступіў удзельнік партызанскага руху, падпалкоўнік у адстаўцы Бохан Іван Паўлавіч. Ён ваяваў з немцамі ў складзе партызанскага атрада імя Шчорса ў брыгадзе № 27 імя В.І.Чапаева і быў узнагароджаны акрамя медалёў ордэнам Айчыннай вайны 2 ступені. Яго расказам яшчэ раз была падкрэслена вялікая роля беларускіх партызан у набліжэнні перамогі.\nСалаўёва Ліля Барысаўна – былая блакадніца Ленінграда , якая зараз узначальвае Гродзенскую гарадскую асацыяцыю блакаднікаў , расказала аб мужнасці абаронцаў горада, у тым ліку і дзяцей, якія як маглі, так і дапамагалі дарослым. Сама яна 22.11.1943 года была ўзнагароджана медалям “За оборону Ленинграда”\nЗавяршылася сустрэча сумесным праглядам кінафільма “Невядомы салдат”. Традыцыйна некалькі фотаздымкаў з сустрэчы.


Улады Берасця не ведаюць, як выдаткуюцца сродкі ад «транспартнага падатку»\nГарвыканкам не адказаў на ніводнае пытанне калектыўнага звароту з патрабаваннем празрыстасці выдаткоўвання грошаў гараджанаў.\nКалектыўны зварот, які падтрымалі больш за 500 гараджанаў, старшыня Берасцейская абласной арганізацыі БСДП Ігар Маслоўскі скіраваў у гарвыканкам і Савет дэпутатаў на пачатку снежня ў межах кампаніі «За наш горад».\nПатрабаванні берасцейцаў да ўладаў\nПазначыць суму грашовых сродкаў, якія паступілі ад «транспартнага падатку» у 2014, 2015, 2016 гадах у бюджэт гораду. Пазначыць агульную суму грашовых сродкаў, выдаткаваных на рамонт дарог у Берасці ў 2014, 2015 і 2016 гадах.\nПералічыць усе віды працаў па будаўніцтву і рамонту дарожнага пакрыцця ў горадзе, якія выкананыя за кошт сродкаў «транспартнага падатку» і іншых крыніцаў.\nПералічыць асноўныя запланаваныя мерапрыемствы па рамонце (рэканструкцыі) дарожнага пакрыцця на 2017 год.\nРазмяшчаць інфармацыю пра паступленне і мэтавым выдаткоўванні сродкаў «транспартнага падатку» раз у квартал на старонцы Берасцейскага гарвыканкаму і ўва рэгіянальных медыях.\nУ лісце, які Маслоўскі атрымаў учора, улады замест усебаковага, поўнага і абʼектыўнага адказу на прапановы пішуць, што на сайце і газетах пастаянна публікуюцца матэрыялы аб працы па добраўпарадкаванні і будаўніцтву. Чыноўнікі спасылаюцца на магчымасць атрымання інфармацыі праз інфармацыйна-пошукавую сістэму «Эталон», а таксама падчас пасяджэнняў сесіі гарадскога Савету дэпутатаў па прыняцці бюджэту. Свой адказ мясцовыя ўлады матывуюць тым, што ўсе сродкі за выплату «транспартнага падатку» паступаюць у рэспубліканскі бюджэт.\n«Магу пэўна адказаць, што на сесіі Савету было агучана ўсяго пару агульных лічбаў бюджэту, кажа Ігар Маслоўскі. – Нічога канкрэтна, асабліва ў частцы нашых зададзеных пытанняў, агучана на сесіі не было. Таму дзіўна чуць такія «аргументы» ад дзяржаўнага органа».\nМаслоўскі кажа, што мае намер скіраваць у хуткім часе прапановы ў гарадскі Савет дэпутатам з вынясеннем дадзенага пытання асобна на сесію гарадскога Савету, а таксама ўсім дэпутатам ППНС ад Берасцейскай вобласці.\nБеларусы плацяць спагнанне за выдачу дазволу на допуск транспартнага сродку да ўдзелу ў дарожным руху – так званы «транспартны падатак». Юрыдычна такое становішча было аформлена законам «Аб унясенні змяненняў і дапаўненняў у некаторыя законы Рэспублікі Беларусь па пытаннях прадпрымальніцкай дзейнасці і падаткаабкладання» ад 31 снежня 2013 года. У сувязі з гэтым у краіне зʼявіўся новы абʼект абкладання спагнаннем. Адпаведныя змены былі ўнесены ў артыкул 249 Падатковага кодэкса.\nПаводле ўладаў, мэта новаўвядзення – фінансаванне будаўніцтва новых і рамонту існуючых дарог. Палова сумы ад дзяржспагнанняў паступаюць у рэспубліканскі бюджэт, палова – у мясцовыя бюджэты.\nАле на практыцы прасачыць, як выдаткоўваюцца іхныя грошы, падаткаплатнікі не могуць.\nТэгі: Берасце, падаткі, транспарт


Якая адзенне выклікае павагу - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Якая адзенне выклікае павагу\n1. Адзенне павінна быць ахайнай. Ніколі не апранайце мятыя або запэцканыя рэчы, калготкі з зачэпкамі, аблезлай ці выцягнуліся швэдры і да т.п.\n2. У адзежы павінен адчувацца стыль і густ. Апранаючы дарагія рэчы, не падыходныя адзін аднаму ні па колеры, ні па фактуры тканіны, вы рызыкуеце выклікаць не павага, а смех.\n3. Насіце зручную вопратку. Калі вам некамфортна ў вашай вопратцы, гэта бывае прыкметна навакольным, акрамя таго, вы самі пачынаеце нервавацца, адчуваць сябе не ў сваёй талерцы.\n4. Для кожнай адзення - свой час і месца. Нават калі вы прыхільнік свабоднага стылю, не варта апранаць ірваныя джынсы ў офіс, а на загарадным пікніку туфлі на шпільках будуць глядзецца смешна, нават калі вы прыхільніца вытанчанага стылю.\n5. Важна не толькі тое, што вы носіце, але і як. Сачыце за выправай, хадой, хуткасцю і плыўнасцю рухаў.\n6. Супрацоўніку сур'ёзнай фірмы неабходна ведаць дрэс-код ўнутры сваёй прафесіі і арганізацыі.\n7. Для дзелавой адзення ёсць пэўныя правілы, якія трэба ведаць. Вывучыце, якой даўжыні павінен быць гальштук, якая кашуля спалучаецца з якім касцюмам, якой даўжыні дапускаецца спадніца, якой вышыні дапусцім абцас.\n8. Сачыце за аксэсуарамі. Не выкарыстоўвайце спартыўную сумку ў спалучэнні з дзелавым касцюмам, нават калі большую частку часу сумка будзе ў вас знаходзіцца пад працоўным сталом. Не змешвайце каштоўнасці і біжутэрыю.\n9. Сачыце за пачуццём меры. На працы пазбягайце занадта яркіх, стракатых колераў у адзенні, занадта дарагіх і кідкіх рэчаў, нагрувашчванні упрыгожванняў.\nНе забывайце, што ваш знешні выгляд - гэта не толькі адзенне, але і аксэсуары, прычоска, макіяж, манікюр. Але і гэта яшчэ не ўсё. Галоўнае ўпрыгожванне, якое выклікае добрае стаўленне да вас - гэта ўсмешка і добры настрой, добразычлівасць і пазітыўны настрой. Калі вы будзеце сачыць за ўсімі гэтымі складнікамі, вы абавязкова даможацеся размяшчэння навакольных.\nПапярэдні Тэкст З чым насіць шэрыя джынсы?


05:45 22 жніўня 2019\n11:28 20.05.2018 (абноўлена 11:32 20.05.2018) Атрымаць кароткую спасылку\nМІНСК, 20 мая — Sputnik. На Ладажскім возеры, у раёне "Дарогі жыцця", сёння пачалася унікальная аперацыя па ўздыме флагмана Ладажскай флатыліі — вартавога карабля "Пурга", перадае карэспандэнт Sputnik Беларусь з месца падзей.\nВартавік прыняў свой апошні бой у 1942 годзе ў раёне маяка Асінавецкі. Пасля налёту нямецкай авіяцыі выратаваць карабель савецкія матросы не змаглі, ён затануў. Загінулі 11 чалавек, 28 атрымалі раненні.\nКараблі Ладажскай флатыліі па "Дарозе жыцця" дастаўляюць грузы ў блакадны Ленінград\n"Пургу" некалькі разоў паднімалі ў 1942 і 1943 гадах: спачатку здымалі ўзбраенне, а потым часткі хадавых механізмаў для іншых караблёў гэтага класа. У рэшце рэшт былы флагман Ладажскай флатыліі адбуксіравалі ў бухту Мар'е, дзе з карабля знялі турбіны і катлы. Пасля гэтага аб "Пурге" надоўга забыліся.\nУспомнілі пра флагман толькі пасля вайны, калі гісторыя блакады Ленінграда стала даступная для вывучэння. Роля Ладажскай флатыліі ў "Дарозе жыцця" была вельмі вялікая, большая частка грузаў для абложанага горада дастаўлялася менавіта караблямі. Але ўсім запомніліся толькі кадры хронікі, калі па Ладажскім лёдзе прарываюцца грузавікі.\nДастаўка прадуктаў харчавання па Ладажскім возеры на баржы ў абложаны Ленінград\nКалі вырашылі ўвекавечыць у тым ліку памяць і пра ваенных маракоў, аказалася, што знайсці "Пургу" вельмі няпроста. Дно Ладагі ў гэтым месцы "звініць" на прыборах так, што нават ведаючы месца затаплення амаль 100-метровага судна, пашукавікі да сённяшняга дня не маглі яго знайсці. Апошнія шэсць гадоў у пошуках "Пургі" ў Ладажскае возера апускаўся вядомы беларускі вадалаз Ігар Мацюк. І толькі яму пашанцавала знайсці тое, што засталося ад вартавога карабля.\nПрактычна адразу ж і нарадзілася ідэя зрабіць з флагмана помнік усім караблям Ладажскай флатыліі. Яго збіраюцца ўсталяваць у музеі "Дарогі жыцця" менавіта ў тым месцы, дзе яна з возера выходзіла на сушу.\nЭскіз помніка ў гонар ваенных маракоў для музея блакады Ленінграда знакамітага пецярбуржскага рэстаўратара і архітэктара Рафаэля Даянава\nЗнакаміты Пецярбуржскі рэстаўратар і архітэктар Рафаэль Даянаў прапануе выкарыстоўваць для помніка арыгінальныя часткі карабля.\n"Трагічная гісторыя блакады Ленінграда павінна быць вядомая ўсім. На жаль, мы да гэтага часу яшчэ знаходзім астанкі абаронцаў горада, і наш святы абавязак не толькі іх належным чынам пахаваць, але і ўвекавечыць памяць пра іх", — перакананы суразмоўца Sputnik Беларусь.\nПа творчай задумцы помнікам павінна стаць насавая частка легендарнага карабля, якую і падыме са дна Ладагі Ігар Мацюк.\nСёння ён зафіксаваў дакладнае месца залягання судна і пачаў практычную падрыхтоўку да гэтага, напэўна, самага скаладанага свайго ўздыму.\n"На дне прыйдзецца з ювелірнай дакладнасцю аддзяліць часткі будучага помніка ад судна, але ўсё роўна некаторы элементы будуць вышынёй больш за шэсць метраў. І гэта пры сталым хваляванні ў акваторыі возера", — расказаў вадалаз.\nНе выключана, што гэтая аперацыя стане першай у серыі ўздымаў на Ладазе, якія папоўняць калекцыю музея блакады Ленінграда. Вакол карабля ўжо знойдзена мноства артэфактаў перыяду Вялікай Айчыннай вайны, якія чакаюць вывучэння. А "Пурга" зойме годнае месца ў прамым і пераносным сэнсе на п'едэстале гісторыі.\n"Дарога жыцця", Вялікая Айчынная вайна, Ігар Мацюк, Расія


Як выдаліць старыя трудновыводимые плямы з адзення? | Інтэр'Ерныя Штучкі\nЯк выдаліць старыя трудновыводимые плямы з адзення?\nСітуацыя, калі сярод даўно забытых рэчаў сустракаецца нешта патрэбнае і падыходнае, здараецца.\nУзнікае пытанне: а чаму яна знаходзіцца не ў "асноўным складзе"? І толькі разгледзеўшы знаходку бліжэй, разумееш, што прыкрае пляма, ня отстиравшееся калісьці, сапсавала ўсё. І выкінуць шкада, і пазбавіцца ад забруджвання не атрымалася. Але нават старое пляма можна паспрабаваць выдаліць, важна толькі ведаць, ад чаго яно менавіта.\nПлямы рознага паходжання мяркуюць розныя сродкі выдалення\nІ тады, пры ўжыванні патрэбнага сродкі, можна ўсё выправіць. Як выдаліць старыя плямы з адзення, а галоўнае, чым, паспрабуем апісаць ніжэй.\nПляма ад віна\nПрыбіраць рэчы, сапсаваныя плямамі, у шафу - справа распаўсюджанае. Пазбавяцца белай блузкі або кофтачкі не хочацца, роўна як і важдацца з плямай. З якімі ж забруджваннямі часцей за ўсё адразу справіцца не атрымоўваецца:\nІх цяжка выводзіцца статус у большасці сваёй - міф. Трэба толькі прыкласці некаторыя высілкі!\nТоўстае пляма на кашулі\nТоўстыя і алейныя плямы\nІснуе, вядома, мноства фірмовых хімічных сродкаў, якімі можна пазбавіцца ад непрыемнасцяў, але каштуюць яны нятанна, ды і вынік даюць прама процілеглы. Таму лепш ужыць сродкі народныя, не такія радыкальныя і дарагія. Да прыкладу, можна нацерці сырую бульбу, нанесці яе на пляма на некаторы час, а пасля працерці месца бензінам, калі слядоў тлушчу яшчэ засталіся.\nВыдаліць тлустую пляму можна з дапамогай сырой бульбы\nДля іншага сродкі вам спатрэбіцца здробненае на тарцы мыла, шкіпінар і нашатырны спірт, узятыя ў роўных прапорцыях. Змешваем сродкі і наносім на пляма. Праз 15 хвілін праблема, чым выдаліць старыя тоўстыя плямы з адзення, перастане вас цікавіць па прычыне знікнення апошніх бясследна. Калі ж плямы ўсё яшчэ "супраціўляюцца", выкарыстоўваецца і ў дачыненні самы працаёмкі метад. Прыгатуем для яго бензін альбо шкіпінар (але толькі вычышчаны). Змочваем пляма простай вадой, падкладаем пад пляма сурвэтку, змочаную ў шкіпінары, а само пляма пачынаем праціраць бензінам. Калі тряпочка хутка брудна, мяняем на чыстую. У канцы прамываем пляма вадой і высушваюць рэч.\nДля іншага сродку спатрэбіцца здробненае на тарцы мыла, шкіпінар і нашатырны спірт\nПры трапленні крыві на адзенне аб яе выдаленні адразу думаеш ў апошнюю чаргу, бо кроў - гэта заўсёды наступства экстрэмальнай сітуацыі. Але ад крыві можна выдатна пазбавіцца і праз нейкі час. Спярша паспрабуем прымяніць проста ваду і соль (1 ст. Лыжка на літр).\nНа заметку! Тут вельмі важна прапорцыі не мяняць, то ёсць большая колькасць солі можа ўсё сапсаваць.\nРаствараць у вадзе соль, наносім склад на пляма, пакідаем рэч на ноч отмокать. Раніцай проста сціраны ў штатным рэжыме. Можна ўжыць і пакупную сродак, якое нядрэнна спраўляецца, але не заўсёды ёсць магчымасць яго набыць.\nАд плям крыві можна пазбавіцца з дапамогай солевага раствора\nКалі солевыя, а таксама іншыя спробы не прывялі да выніку, выкарыстоўваецца і ў дачыненні радыкальны - з выкарыстаннем перакісу вадароду. Але будзьце гатовыя да таго, што пасля прымянення перакісу пляма, магчыма, стане на не менш непрыемнай ... дзірачкай. Гэта значыць, гэты спосаб досыць рызыкоўны! Хочаце ўсё ж высветліць, як выдаліць старыя плямы крыві з вопраткі з дапамогай перакісу? Тады непасрэдна да справы. Проста уцерці сродак у пляма ваткай да яго поўнага знікнення. Спрацуе гэты спосаб абавязкова, але можа скончыцца разбурэннем тканіны. Важна прыгатавацца да гэтага загадзя і не перацерці рэч, г.зн. не ўпусціць момант адукацыі дзіркі.\nПеракіс вадароду - радыкальнае сродак ад крывяных плям\nФарба і чарніла\nМногія лічаць, што фарба і чарніла не выдаляюцца ў прынцыпе, і ... выкідваюць альбо прыбіраюць штучку ў шафу да лепшых часоў. Аднак гэтыя плямы лепш выводзяцца яшчэ свежымі. Калі ўсё ж прайшло нейкі час, рукі апускаць ня варта. Знойдуцца і для гэтых плям народныя сродкі. Для выдалення ўкараніўшайся, застарэлай фарбы прыгатуем:\nнож ці брытву;\nСодавы раствор - адзін са сродкаў супраць плям ад фарбы\nУсе сродкі адразу будуць не патрэбныя. Проста, калі не спрацуе адзін растваральнік, будзем адчуваць астатнія па чарзе. Спачатку саскрабаць нажом верхні пласт фарбы, робячы гэта акуратна, не дапушчаючы дзюр. Далей пачынаем ўціраць растваральнік на ватке, якую па меры забруджвання трэба мяняць. Калі пляма знікне, месца варта апрацаваць содавым растворам. У канцы трэба рэч (асобна ад іншых) памыць і павесіць ветраць, каб пазбавіцца ад паху сродкі.\nАдбельвальнік для выдалення плям\nКалі вас цікавіць, як выдаліць старыя плямы з адзення ад чарнілаў, можна ўжыць фірмовы пятновыводитель альбо аднесці рэч у хімічную чыстку. Прыхільнікам жа народных сродкаў варта прыгатаваць ... просты адбельвальнік і ватовы тампон. Змочваем сродкам ватку (але толькі не моцна, а толькі злёгку) і пачынаем ўціраць яго ў пляма, часта змяняючы тампоны. У канцы, калі ад чарнілаў не застанецца і следу, сціраны штучку як звычайна.\nСтарыя плямы і белая вопратка\nБольш няўдалага спалучэння прыдумаць сабе немагчыма. Але дзейсныя метады барацьбы існуюць і тут.\nВажна! Аднак хапацца за растваральнік або адбельвальнік адразу не трэба: уся складанасць заключаецца менавіта ў прыкметнасці плямы на белай паверхні.\nАд губной памады дапаможа пазбавіцца звычайны спірт\nТаму варта правільна вызначыць яго прыроду і дзейнічаць вельмі акуратна. Ад губной памады дапаможа пазбавіцца звычайны спірт. Калі пляма - ад адэкалона або духаў, можна ўжыць ацэтон. Тлушч выдатна выдаляецца сухі бульбяной пакутай.\nПлямы ад духаў выдаліць ацэтон\nПапярэдне падкладаем пад пляма папяровае ручнік, муку награваем, пасыпаем ёю пляма і пакідаем выраб у спакоі хвілін на 20. Пасля стрэсваюць муку. Калі пляма засталося, паўтараны працэдуру. У фінале рэч проста сціраны звычайным сродкам.\nТлушч выдатна выдаляецца сухі бульбяной пакутай\nЯк выдаліць старое пляма з белай адзення, калі гэта ... дзёгаць? Нажом небудзь іншым вострым прадметам здымаем верхні пласт. Далей награваем малако і апускаем туды частка рэчы з плямай на 60 хвілін. Потым дастаем і сціраны ў халоднай вадзе з звычайным парашком. Калі ж на рэчы маецца старая бруд невядомага паходжання, можна паспрабаваць пазбавіцца ад яе пры дапамозе ацэтону.\nДля выдалення дзёгцю спатрэбіцца малако\nФізіялогія чалавечага цела мяркуе, што падпахі, а таксама спіна многіх рэчаў белага колеру "пакутуюць" ад слядоў жоўтага колеру. Многія адразу ж кідаюцца выдаляць іх з дапамогай фабрычных сродкаў - пятновыводителей. Але вынік не заўсёды атрымліваецца той, якога чакалі. Таму рэчы з жоўклымі падпахамі часта адпраўляюцца ў шафу. Пазбавіцца ад іх з часам, зразумела, значна складаней. Але гэта магчыма, калі ўжыць сякія-такія сродкі, якія ёсць у кожнай хатняй аптэчцы, проста ў гаспадарцы.\nАд плям поту на вопратцы досыць складана пазбавіцца\nТакім чынам, каб выдаліць старыя жоўтыя плямы з белай адзення, прыгатуйце:\nТры сродкі - тры метаду. Разгледзім іх па чарзе.\nАспірын - адзін са сродкаў ад плям поту\nСпачатку варта пляма замачыць у мыльнай вадзе, а пасля на жоўтыя месца нанесці перакіс. Відавочнае шыпенне павінна вас ўзрадаваць: сродак прыступіла да працы, патрэбная рэакцыя пачалася. Пасля знікнення плямы рэч сціраюць у штатным рэжыме. Калі вы выбіраеце аспірын, трэба растварыць у мінімуме вады 2 таблеткі.На пляма (выраб папярэдне зноў замочваем) наносім аспірын і пакідаем штучку на 2-3 гадзіны (часам трэба больш часу). Потым сціраны яе, старанна прополаскивая. Можна замяніць аспірын "сухім гаручым" і дзейнічаць згодна апісанаму вышэй метаду.\nСумесь соды, перакісу вадароду і Fairy дапаможа пазбавіцца ад плямы\nМожна выкарыстаць і іншы склад. Змешваем 1 арт. лыжку соды, перакіс вадароду, а таксама любы сродак для мыцця посуду (пераважней Fairy). Склад уціраецца ў пляма шчоткай, рэч пакідаем на пару гадзін, потым старанна сціраны і прапалоскваюць. Пры неабходнасці метад паўтараем двойчы.\nЗ дзіцячай вопраткай не ўсё так проста\nСтарыя плямы і дзіцячая вопратка\nЗ дзіцячай вопраткай не ўсё так проста, бо далёка не ўсе сродкі (асабліва бытавая хімія) бяспечныя для здароўя малых. Па гэтай прычыне фабрычную хімію адкідаем адразу. Калі ж натуральныя сродкі таксама нельга па нейкай прычыне прымяніць, можна выкарыстоўваць гелевыя склады, якія змяшчаюць энзімы. Яны маюць расліннае паходжанне, таму будуць бяспечныя для дзяцей. Аднак з першага разу нават гэтыя гелі пляма могуць не выдаліць.\nВажна! Высвятляючы, як выдаліць старыя плямы з дзіцячай адзення, варта запомніць: не варта сціраць разам вопратку дарослых і дзяцей.\nВарта строга вытрымліваць тэмпературны рэжым\nНават у тым выпадку, калі плямы на вопратцы аднолькавага паходжання. Таксама варта строга вытрымліваць тэмпературны рэжым, паколькі гэта прадухіліць развіццё некаторых шкодных мікраарганізмаў. У астатнім жа дзейнічаем, як звычайна, ужываючы вышэйапісаныя сродкі згодна прыродзе плямы. Праўда, прапалоскваць дзіцячыя рэчы варта дбайней, каб выключыць найменшы рэшту нават натуральнага сродкі!\n← Як назаўсёды прыбраць пах мачы з мэблі?\nАгляд прыстасаванняў і сродкаў для мыцця вокнаў звонку →\nКветкі з атласных стужак сваімі рукамі\nСамастойная рэгуляванне пластыкавых вокнаў\nЯкі малюнак намаляваць да Дня абаронцы айчыны\nВентыляваныя фасады, а таксама іх віды і мантаж\nВыраб вырабаў з манет\nГасцёўня ў хрушчоўцы - сакрэты афармлення сваімі рукамі


Гульні Лега Сіці Паліцыя онлайн\nУ населеных пунктах трэба сачыць за парадкам, вылоўліваючы правапарушальнікаў. Гэтым і трэба будзе заняцца, гуляючы ў анлайн гульні Лега Сіці Паліцыя бясплатна.\nНа жаль, ўсюды, дзе з'яўляецца пасівенне людзей, з'яўляюцца і антысацыяльныя элементы грамадства, якія ідуць супраць закона і парадку. Ім невмоготу жыць па правілах, і яны ўвесь час іх парушаюць. Варта пакінуць дом без нагляду, як зладзюжкі ўжо тут як тут. Прыпаркаваная машына з сігналізацыяй кідае выклік згоншчыкам аўтамабіляў, якія навучыліся узломваць любыя ахоўныя сістэмы. Нават банкі і крамы, абсталяваныя сучаснай абаронай і якія знаходзяцца пад наглядам у паліцыі, не могуць расслабіцца, бо бандыцкія групоўкі прыдумляюць выдасканаленыя спосабы ўзламаць коды і абысці мудрагелістыя пасткі. У кожным горадзе і нават маленькай вёсачцы жывуць злачынцы. Хай нават яны здавольваюцца дробнымі крадзяжамі, крадучы з сумачак кашалькі, мабільныя тэлефоны або прыдумляюць афёры для даверлівых грамадзян. Але з ім абавязкова трэба змагацца, што б яны не адчувалі сваю беспакаранасць. Гульні Лега сіці паліцыя запрашаюць вас у Леголандию, дзе разам з законапаслухмяным насельніцтвам горада заўсёды знойдуцца зрабіў злачынства. У гэтых забавах вам прапануюць вырашыць самую складаную задачу чалавецтва - назаўжды пазбавіцца ад зламыснікаў. Ці магчыма такое? На шчасце, у Лега паліцыя сіці гульні гэта і праўда здаецца праўдападобным, бо пераход на наступны ўзровень адкрываецца толькі тады, калі вам ўдасца зачысціць тэрыторыю на бягучым. Гэта некалькі аптымістычны варыянт развіцця сюжэту, але паколькі ў віртуальнай свеце магчыма ўсё, прыступайце да працы. Паспрабую лазернае зброю, даганяючы ў шалёнай гонцы тых, хто імкнецца схавацца ад караюшчай рукі правасуддзя. Неверагодныя пагоні бударажаць і выклікаюць азарт, а каб узмацніць гэты эфект, пасля кожнай місіі вам прапануюць павысіць характарыстыкі транспарту, зрабіўшы яго яшчэ больш цягавітым, хуткім і манеўраным. Справіцца з навядзеннем парадку на навагоднія святы вам дапамогуць гульні Лега сіці паліцэйскі ўчастак. Нават калі ўсе людзі святкуюць і адпачываюць, гэтая служба не пакідае свой пост і заўсёды ў поўным узбраенні гатовая адправіцца па месцы выкліку. У паліцэйскай акадэміі супрацоўнікаў навучаюць сабранасці, хуткай рэакцыі і безадмоўнасць. Яны наводзяць парадак на зямлі і нават у космасе. Напад з боку нябёсаў тут не рэдкасць і таму даводзіцца пашыраць свае здольнасці, навучаючыся кіраваць лятальнымі апаратамі. Зламыснікі паводзяць сябе агрэсіўна, здзяйсняюць стромкія віражы ў паднябессе, але ў іх на хвасце ваш дасведчаны атрад паліцэйскіх, які зладжана працуе ў камандзе. Калі місія па злове і знішчэнню піратаў выканана, адпраўляйцеся ў ангар, дзе зможаце удасканаліць свой транспартны сродак, правесці апгрэйд і павысіць яго характарыстыкі. Гэта зрабіць неабходна, бо на наступным узроўнi ворагі перасядуць на больш хуткасную машыну, і вам за ёй будзе яшчэ больш складана угнацца. Лега сіці паліцэйскі ўчастак гуляць не будзе сумна, бо гэта заўсёды пагоні, азарт, перастрэлкі. Кожны раз перад вамі новае заданне, і яно складаней папярэдняга. Уявіце, што з-за недарэчнай выпадковасці з турмы збеглі ўсе злачынцы і цяпер на волі разгульваюць. Вам неабходна прыкласці максімум намаганняў, каб вярнуць іх назад за краты і аднавіць на вуліцах ранейшы парадак. Яшчэ ёсць Лега гульні лясная паліцыя сіці, якія апускаюць вас ва ўмовы тропікаў, дзе вам зноў трэба ганяцца за ўцекачамі. Гэта ўжо нагадвае паляванне на звера, вось толькі ў яго якасці выступаюць бандыты. Вылоўліваць усіх, пакуль яны надзейна ня схаваліся ў зарасніках.


Кароткі змест Аляксей Якімовіч - Ножык - чытаць на беларускай мове\nГлавная » Беларускія народныя пісьменнікі і паэты » Аляксей Якімовіч\nАляксей Якімовіч — Ножык\nУпёршыся абедзвюма рукамі, Дзіма адчыніў шэрыя металічныя дзверы пад’езда і выйшаў на двор.\nНепадалёку на асфальце шчыльным колам стаяць хлопчыкі з суседніх пад’ездаў. Як відаць, захопленыя нейкай цікавай гульнёй, яны дружна і весела рагаталі.\nДзіма намацаў у кішэні ножык і цвёрдым, упэўненым крокам накіраваўся да хлопцаў.\nНожык-складанчык сёння Дзіму падарыў тата.\n– Вось табе мой падарунак, грыбнік, – сказаў, усміхнуўшыся.\nТак, Дзіма часта з бацькам ходзіць у грыбы, любіць іх збіраць, асабліва баравікі, падасінавікі.\nЦяпер у яго, як у сапраўднага грыбніка, ёсць ножык. Зараз ён пакажа яго хлопцам, быццам незнарок выцягнуўшы з кішэні. Канешне, яны здзівяцца і, напэўна, пазайздросцяць яму.\nДзіма наблізіўся да сяброў і ад неспадзеўкі шырока расплюшчыў вочы, падобныя на два чорныя гузічкі.\nУ цэнтры жывога кола на кукішках сядзеў Дзімаў аднакласнік Юра (яны сёлета перайшлі ў чацвёрты клас) і двума пальцамі трымаў тонкую белую нітку, якая была прывязана за левую лапку маленькага натапыранага верабейкі.\n– Вы тут што робіце? – вырвалася ў Дзімы.\nПачуўшы Дзімаў голас, верабейка ўстрапянуўся і прыўзняў ускудлачаны хвост, як бы намерваючыся ўзляцець у неба.\n«Ён зразумеў, што я яго шкадую, спадзяецца, што дапамагу», – падумаў Дзіма і мацней сціснуў у кішэні гладкую, адпаліраваную ручку ножыка.\n– Мы гуляем! – павёў шырокімі плечукамі Юра і з сілай пацягнуў за нітку.\nВерабейка нязграбна бокам упаў на асфальт і затрапятаў правай лапкай, намерваючыся скінуць з левай абрыдлую нітку.\nХлопцы зарагаталі, загудзелі, усцешаныя, а верабейка прыўстаў і затрос цёмна-шэрай галоўкай. На ягоным горлачку, прабіваючыся праз ускудлачанае пер’е, захадзіла, запульсавала нейкая жылачка. Бываючы з бацькам у лесе, Дзіма не раз і не два назіраў за птушкамі, любаваўся імі, слухаў іхнія спевы.\n– Чуеш, сынок, як стараюцца сябры нашы меншыя? – аднаго разу заўважыў бацька.\n«Меншым звычайна дапамагаюць большыя. Выходзіць, мы, людзі, птушкам павінны дапамагаць», – тады адзначыў пра сябе Дзіма.\n– Птушка, камячок пер’я, можна сказаць, а таксама нешта разумее, – зірнуўшы на Дзіму, важна, як знаўца, прагаварыў Юра.\nДзіма нагнуўся, хацеў паглядзець верабейку, а ён зусім сцяўся , прыціснуўся да зямлі.\n– Разумее, баіцца! – засмяяўся Юра, паказаўшы шчыльныя, востранькія зубкі.\nДзімава рука застыла ў паветры.\n– Ты як яго злавіў?\nВераб’і, ведаў Дзіма, птушкі хітрыя, асцярожныя, у рукі не даюцца.\n– Акно на кухні адчыніў і крошак хлеба на стол насыпаў. Ён пазіраў, пазіраў здалёку, не вытрымаў і заляцеў на кухню. Тут я з кута выскачыў і шапкай яму як даў! З першага разу пацэліў, не верыш? Думаў, што забіў ці пакалечыў. Аж не! Як бачыш, жывы, цэленькі застаўся, – кароткім тоўстым пальцам Юра дакрануўся да белай папярочнай палоскі на крыле.\nВерабейка адкрыў дзюбку і жаласна ціўкнуў.\n– Просіцца, каб выпусціў, – зноў важна, як знаўца, прагаварыў Юра.\n– А ты выпусці! Выпусці яго! – падхапіў Дзіма і дастаў з кішэні новенькі бліскучы ножык. – Я нітку перарэжу, давай.\n– Бацька купіў яму ножык, у грыбы будуць хадзіць, – выказаў здагадку адзін з хлопчыкаў.\n– Але, – кіўнуў галавою Дзіма і прамовіў з надзеяй: – Я перарэжу?\nЮра надзьмуў шчокі. Ягоны твар стаў падобны на спелую порхаўку.\n– Шкадуеш вераб’я?\n– Шкадую, – прызнаўся Дзіма.\n– Свой ножык мне аддай, назусім. За ножык выпушчу.\nХлопцы перасталі гаманіць, сцішыліся.\n«Вух!» – з грукатам зачыніліся ў пад’ездзе цяжкія металічныя дзверы.\n– Аддасі? – напомніў Юра. Па ягоным загарэлым ілбе прабегла маршчынка, падобная на павуцінку.\nДзіма непрыкметна змахнуў рукавом дзве слязінкі, што набеглі на вочы-гузічкі.\n– Ну! – прыўстаў Юра.\n– Аддам, але спачатку нітку на лапцы перарэжу.\nДзіма ўзяў верабейку і вострым лязом ножыка асцярожна разрэзаў на лапцы туга завязаную нітку. Затым адышоў убок, падкінуў птушку ўгору і ціха сказаў:\n– Ляці, верабейка!\nАляксей Якімовіч — Хто самы добры?\nКаля пешаходнага перахода на гулкай гарадской\nАляксей Якімовіч — Аб чым спрачаліся кнігі\nУ школьную бібліятэку прывезлі новыя кнігі.\nАляксей Якімовіч — Вось дык суседзі!\nЗдарылася з Зайкам няшчасце.\nАляксей Якімовіч — Рыжык\nУвага!!! Поўны змест Максім падабраў Рыжыка\nАвтор приводит рассказ некоего монаха первой четверти\nЗа два гады службы ў Чырвонай Арміі Пётр\nЭдуард Акулін — Газэля\nГалінка бэзу, траўнем надламаная, мая Каханая.\nЯнка Сіпакоў — Спяць у снарадах…\nСпяць у снарадах, Спавітыя белаю, як сама смерць, Сталлю


Кнігу журналістаў «Белсату» «Беларускі Данбас» прэзентавалі ў Кіеве\nСёння ў Кіеве прадстаўніцтва «Белсата» разам з Нацыянальным саюзам журналістаў Украіны прэзентавалі кнігу аўтарства нашых калегаў-белсатаўцаў. Дакументальнае расследаванне «Беларускі Данбас» распавядае пра ўплыў Беларусі на канфлікт у Данецкай і Луганскай вобласцях ды пра ролю КДБ і іншых сілавікоў у гэтых падзеях.\nКнігу «Беларускі Данбас» журналісты-расследавальнікі «Белсату» Кацярына Андрэева і Ігар Ільяш дапісалі ў 2019-м годзе. А сёлета суд Кастрычніцкага раёну сталіцы прызнаў яе экстрэмісцкай, ды нават аштрафаваў журналіста Рамана Васюковіча за ўвоз двух экзэмпляраў у Беларусь – «заднім чыслом», бо Васюковіч перасякаў мяжу яшчэ ў снежні.\nСёння ў Кіеве адбылася адмысловая прэзентацыя «Беларускага Данбасу» для ўкраінскіх медыяў і ўсіх ахвотных онлайн.\n«Гэта важная дакументальная кніга, якая ёсць нязручнай праўдай для ўладаў Беларусі, таму што дакументальна разбурае міф пра нейтральнасць беларускай улады ў вайне на ўкраінскай тэрыторыі. А таксама кніга ёсць унёскам у раскрыццё праўды і дакументаванне трагічных падзеяў, якія і сёння адбываюцца на ўсходзе Украіны», – распавёў на прэзентацыі Сяргей Таміленка, старшыня Нацыянальнага Саюзу журналістаў Украіны.\nУ кнізе Кацярына Андрэева і Ігар Ільяш распавядаюць гісторыі беларусаў з абодвух бакоў канфлікту, пра нелегальны гандаль дзяржаўных прадпрыемстваў з фармаваннямі «ЛНР» і «ДНР», пра інфармацыйную стратэгію афіцыйнага Менску ў расейска-ўкраінскай гібрыднай вайне, і, што балюча для ўладаў, – пра тое, як спецслужбы і міліцыя ігнаравалі адпачынак прарасейскіх баевікоў беларускага паходжання на Радзіме, паміж баявымі дзеяннямі.\n«Мы ў сваёй кнізе даказваем, што нягледзячы на ўсю міратворчую рыторыку, рэжым Лукашэнкі заставаўся надзейным хаўруснікам пуцінскай Расеі на працягу ўсяго канфлікту», – кажа Ігар Ільяш, муж і суаўтар Кацярыны Андрэевай.\nСёлета кнігу перакладуць на ўкраінскую і англійскую мовы.\n«Яна была прызнаная экстрэмісцкай у Беларусі, бо яна пра Беларусь, гэтаксама, як пра Украіну і пра Данбас. Яна пра той рэжым, які сёння правіць у Беларусі і які знішчае свабоду слова, які знішчае дэмакратыю і правы чалавека ў Беларусі, вельмі блізкай для Украіны, братэрскай для нас», – распавёў Аляксей Ганчарэнка, дэпутат Вярхоўнай Рады Украіны, кіраўнік міжфракцыйнага аб’яднання «За дэмакратычную Беларусь».\nКацярыну Андрэеву разам з аператаркай «Белсату» Дар’яй Чульцовай суддзя Наталля Бугук пасадзіла на 2 гады калоніі за вядзенне жывога рэпартажу з плошчы Пераменаў у Менску, дзе міліцыя разганяла мірную акцыю ў гонар забітага Рамана Бандарэнкі.\n«Пасля таго, як арыштавалі Кацярыну, мы пачалі акцыю – продаж электроннай версіі кнігі за 1 грыўню. І я бачу геаграфію, яе замаўляюць у розных краінах, і ў Беларусі, і ў Еўразвязе, і ў Расеі», – паведаміў генеральны дырэктар выдавецтва «Фоліо» Аляксандр Красавіцкі.\n«Людзі рэагуюць так: калі нешта забараняюць, значыць, гэта цікава, гэта важна, гэта трэба чытаць», – адзначае Ігар Ільяш.\nУ Жодзінскай турме Кацярыне Андрэевай і Дарʼі Чульцовай адміністрацыя надала статус асобаў, «схільных да экстрэмізму і іншых дэструктыўных дзеянняў». Цяпер іхныя камеры пазначаныя карычневай карткай, а Каця і Даша абавязаныя быць у адмысловым месцы камеры, калі туды ўваходзіць канваір.\nТэгі: Беларускі Данбас ДНР Ігар Ільяш Кацярына Андрэева ЛНР Украіна


навіны гродна — Новости — Новости и события Гродно. Вечерний Гродно\nПакружыцца ў вальсе, пагуляць у карты з каралямі, наведаць пляцоўку для маленькіх какетак запрашае Эліза Ажэшка. Гродзенскія сезоны пані Элізы пачнуцца а 18 гадзіне ў пятніцу, 16 чэрвеня, у «швейцарскай даліне» каля доміка гападыні на вуліцы Ажэшкі, 17.\nЯкую ролю адыгрывае колер у жыцці беларусаў, ведае сталічны мастак Міхал Анемпадыстаў. Яго выставу «Колер Беларусі» паказываюць у «Цэнтры гарадскога жыцця» на вуліцы Савецкай.\n«Калі б я была супергероем, то ператварылася б у матылька, лётала па ўсяму свету і распавядала пра беларусаў і Беларусь», — гаворыць Анастасія Трафімчык, адна з сямі ўдзельніц конкурсу «Гарадзенская беларусачка». Фінал прайшоў у пятніцу, 28 красавіка, на сцэне Цэнтра культуры.\nЛепшую беларуску абяруць на юбілейным, дваццатым, фолк-конкурсе «Гарадзенская беларусачка-2017». Фінал адбудзецца ў канцэртнай зале Гродзенскага гарадскога цэнтра культуры, у пятніцу, 28 красавіка а 18.30.\nДваццаць пятага сакавіка, недзе каля палудня, едучы з Беластока ў Гайнаўку праз слаўнае места Заблудаў, заўважылі мы з сябрамі, што ў вадным з дагэтуль пустых бусліных гнёздаў з’явілася нарэшце даўгачаканая пара птушак, якія, паводле расповедаў мае мамы- нябожчыцы, абавязкова павінныя прылятаць на дзень Дабравешчання і прыносіць з сабою Вясну!\nКалі князі размаўлялі па-беларуску: гісторыю Беларусі ў малюнках для дзяцей прывязуць у Гродна\nКнігу пра часы, калі князі размаўлялі па-беларуску, а нашая дзяржава распасціралася ад Балтыйскага да Чорнага мора, прывязуць у Гродна. Прэзентацыю кнігі Уладзіміра Арлова і Паўла Татарнікава «Айчына: маляўнічая гісторыя. Ад Рагнеды да Касцюшкі» злядзяць ў «Цэнтры гарадскога жыцця» (Савецкая вуліца, 3) а 18:30 ў сераду, 22 сакавіка. Аўтары згодныя на аўтограф- і сэлфі-сесію.\nСлужба навінаў «ВГ»\nПростымі словамі пра важныя рэчы: Гродзенскі дзіцячы хоспіс прэзентуе ролік на тэму анкалогіі\nВа ўсім свеце 15 лютага адзначаецца Міжнародны дзень дзяцей, якія хварэюць на анкалогію. Гродзенскі дзіцячы хоспіс пры падтрымцы Дзіцячай паліклінікі № 2 г. Гродна у гэты дзень прэзентуе сацыяльны ролік, у якім дзеці простымі словамі распавядаюць пра складаныя і важныя рэчы.


ЭЦЮД ПРА МАНІПУЛЯЦЫІ - НАРОДНАЯ ПАРТЫЯ\nposted Jul 27, 2020, 9:33 AM by Адміністратар Навін [ updated Jul 27, 2020, 9:34 AM ]\nТэхналёгія, якую рэалізавала Масква на выбарах ў Беларусі ("Тры жанчыны") аказалася даволі эфектыўнай. Галоўнае, што штабісткі цалкам падмялі пад сябе Ціханоўскую, якая цягне ўсіх на фальшывае галасаваньне, абяцаючы потым расчысьціць дарогу да ўлады Бабарыкам-Цапкалам. Альтэрнатыва штабоў, абапертая на постаці Ціханоўскай выклікала эйфарыю ў абуджаным грамадзтве. Кожны спрасонку гатовы пайсьці на выбары і сказаць сваё "не" Лукашэнку, які стаў усім ненавісны.\nУсё тах хутка і, як быццам складна, атрымалася, што стала зразумела -- варыянт з жанчынамі і са штабамі быў запланаваны заранёў. Яго запусьцілі ў справу, хоць і ня ўсё пайшло добра. Аднак Масква, відаць, думала, што беларусы лапухі -- "сайдёт". І сапраўды -- "сашло".\nВідаць варыянт прадугледжваў, што будуць арыштаваныя, банкір і Цапкала. І тут іх падменяць жанчыны. Але, магчыма, адбылася ўцечка інфармацыі, у Менску план раскусілі і Цапкалу не арыштавалі. Там ня менш варыянт пайшоў і жонка Цапкалы як ні ў чым не бывала прадстаўляе свайго мужа і штаб свайго мужа ў "трыюмвіраце".\nА Цапкала ж не арыштаваны. Прачым тут жонка? Якраз Цапкала павінен фігураваць у "тройцы». А ён спачатку зьнік невядама куды, а потым сказалі, што фігурант у самаізаляцыі пасьля кантакту з вірусным носьбітам першай катэгорыі. Нарэшце ён сам паведаміў, што сябры з КГБ і з ФСБ далажылі яму, што яго быццам бы плануюць арыштаваць. Дык Цапкала кінуў «ізаляцыю», зьехаў у Маскву да сяброў з ФСБ і там сядзіць. Вось такі арыгінал.\nНу, зразумела, што разынка тэхналёгіі -- жаночае "трыа". Ня ўпхнеш жа туды Цапкалу. Вось прыдумалі яму прычыну і Цапкала "хаваецца" ў Маскве, а жонка ўжо нібыта яго замяшчае. Ансамбаль выступае. Усе на выбары! Людзям падабаецца. Наперадзе "элегантная перамога" (і зразумела чыя).\n27 ліпень 2020 г. Зянон Пазьняк


як быць прыгажэйшым 2020\nяк быць прыгажэйшым\nЯ разумею, што, адказваючы на гэтае пытанне, я адлюструюся як вельмі самаўлюбёны, але думаю, што ў мяне ёсць змякчальныя абставіны, якія могуць мяне апраўдаць і прапанаваць мне годную перспектыву.\nРаней я быў зусім не вельмі прывабны. На працягу большай часткі сярэдняй школы я трохі марудзіў з палавым паспяваннем, меў рыпучы голас, быў неяк адначасова пухлы і нязграбна няўдалы і не занадта шмат думаў пра фізічную форму і харчаванне.\nЗатым, пачынаючы з апошняга курса, я разумею, што важыў 210 фунтаў у асноўным дрэннага вагі. Я быў даволі высокі, але ўсё яшчэ маю вагу.\nТакім чынам, я заняўся бегам, сілавымі практыкаваннямі і харчаваннем, і гэта быў велізарны паварот. Я страціў 30 фунтаў адразу, а потым за апошнія два гады вярнуў усё гэта ў мышцы, працягваючы губляць тлушч.\nЯ чакаў пераменаў, але на самой справе мяне вельмі здзівіла, як з-за гэтага інакш скончылася жыццё. Гэта было падобна на атрыманне новага асабістага знання, пра якое я сапраўды не ведаў раней.\nГэта сапраўды шмат дробязяў, каб пералічыць некалькі,\nКолькасць кампліментаў, якія я атрымліваю ад свайго цела, з гэтага часу зменшылася прыблізна да нуля, каб людзі выпадкова называлі мяне "агульнай красуняй" альбо апісвалі як "гарачую спартыўную".\nМая колькасць простых платанічных сябровак, напэўна, павялічылася ў чатыры разы. (Што мяне неяк расчаравала павярхоўнасць)\nНават хлопцы больш успрымалі мяне.\nЗа некалькі месяцаў я перайшоў шлях ад таго, каб ніколі ні з кім сур'ёзна не сустракацца, да доўгатэрміновых адносін з вельмі прывабнымі жанчынамі.\nМой інтарэс да "Зорных войнаў" перайшоў ад "дзіўнага і нязграбнага" да "мілага і цікавага".\nЯ дакладна атрымліваю лепшае абслугоўванне ў рэстаранах.\nЗ тых часоў мне літаральна ніколі не адмаўлялі на першым спатканні.\nУ клубах дзяўчаты актыўна спрабуюць танцаваць са мной, што было прыемнай навінкай.\nНямала выпадковых дзяўчат толькі што скралі мае рэчы, у асноўным адзенне. Гэта як бы негатыў, але пакуль гэта не мой любімы швэдар ці нешта такое, што мне падабаецца.\nПершая рэакцыя часцей, чым не тады, калі дзяўчына глядзіць на мае рукі зблізку, як правіла, * задыхаецца, "чорт вазьмі", што, па-мойму, гучыць сапраўды дурнавата, але я ўключаю гэта, бо гэта праўда.\nУвогуле, дзяўчаты са мной значна больш фізічныя, нават мае платанічныя сябры будуць трымаць мяне за рукі падчас размовы са мной альбо абдымацца падчас кіно.\nЦяпер я абяцаю, што звычайна я не так нахабны. Я сапраўды спрабую сумленна расказаць пра розніцу, якую я заўважыў. Цяпер я вельмі ўдзячны за ўсё гэта, і я вельмі рады, што змяніў лад жыцця, але, як і ўсё ў гэтым жыцці, ёсць і плюсы, і мінусы. І так, у прывабнасці таксама ёсць некалькі мінусаў.\nБольш за ўсё, мазгі альбо выпраўленая ілжывая раздвоенасць усё яшчэ жывая і здаровая. Яшчэ ў сярэдняй школе я быў у асноўным вядомы сваім разумным дзіцем. Гэта ўсё спынілася пасля таго, як я стаў лепш выглядаць.\nШмат хто мяркуе, што ты альбо мудак, альбо бабнік. Я сапраўды не быў з ТАКІМІ многімі дзяўчатамі, але я атрымліваю абразу мужчыны-шлюхі прыблізна раз на тыдзень.\nШмат людзей цябе прыцягвае толькі павярхоўна, што не дапамагае знайсці карысныя доўгатэрміновыя адносіны.\nТакім чынам, гэта досвед з майго пункту гледжання. Я павінен таксама адзначыць, што многія станоўчыя моманты былі выкліканы не толькі тым, што я выглядаў лепш. Паляпшэнне маёй фізічнай формы прывяло да таго, што я стаў больш упэўнены ў сабе, а потым стаў больш абаяльным і адкрытым, што сапраўды з'яўляецца найбольш прывабным для жанчын. Такім чынам, светлы бок заключаецца ў тым, што для таго, каб атрымаць дзяўчыну, не спатрэбіцца шэсць пакетаў. Проста будзьце сабой. Я вельмі ўдзячны за маю адносна добрую знешнасць, але шмат чаго з гэтага можна дасягнуць, проста стоячы і гледзячы людзям у вочы.\nДзякуй усім, што вы мяне няўтульна выслухалі, зрабіўшы камплімент за поўную старонку\nЯ вельмі прывабная 22-гадовая жанчына. Як і ўсе казалі, у ім ёсць і станоўчыя, і негатыўныя бакі.\n• Перш за ўсё, я не міруся з мужчынамі, якія ведаюць, што яны прывабныя, і выкарыстоўваю гэта, каб скарыстацца перавагамі жанчын. Гэтыя мужчыны / хлопчыкі выклікаюць у мяне агіду, і я асабіста лічу іх непрыгожымі. Давер важны для процілеглага полу, але саманадзейнасць - гэта самае галоўнае. Я аддаю перавагу сапраўдным мужчынам, якія маюць сапраўдныя асобы і прысвячаюць сябе мне і толькі мне. Здаецца, няма з чым, калі мяне прываблівае іншы мужчына. Для мяне гэта хімічная рэч.\n• Позіркі пастаянныя. Вы можаце адчуваць, як на вас глядзяць. Вам нават не трэба падымаць галаву (а я часта не), каб ведаць, што ўсе вочы скіраваны на вас.\n• вы можаце адчуць, як дзяўчыне на спатканні з хлопцам становіцца няёмка, калі вы ўваходзіце ў непасрэдную блізкасць. Быццам бы яе хлопец мог параўноўваць яе і мяне.\n• кожны раз, калі хлопец упершыню пачынае са мной размову, я не магу ўспрымаць гэта сур'ёзна. Звычайна я атрымліваю грубасць, таму што, калі хлопец працягвае задаваць мне пытанні пра маю школу і заняткі, я кажу яму сысці і перастаць са мной размаўляць. Хоць гэтыя пытанні бяскрыўдныя, я ніколі не веру, што хлопец мае іншыя намеры, акрамя як спаць са мной.\n• У мяне былі лепшыя сябры, хлопцы нападалі на мяне, хлопцы, якія трымаліся за рукі са сваімі сяброўкамі, праходзілі міма, а потым паварочваліся назад і глядзелі на мяне, а жанатыя мужчыны з жонкай і дзецьмі крадком глядзелі на мяне. Мне становіцца дрэнна.\n• мяне ўвесь час пытаюць, чаму я не мадэль. У мяне прапорцыі цела мадэлі, бо я высокі і худы. Я кажу ім, што я вучуся ў каледжы на выкладчыка музыкі, і яны выглядаюць разгублена ... Але чаму б вам не змадэляваць? І я адказваю тым, што проста не хачу, і яны застаюцца разгубленымі.\n• наколькі прывабнасць прыносіць мне праблемы, я ніколі не хацеў бы быць непрывабнай. Гэта насамрэч мой страх. Старэць і станавіцца маршчынамі альбо не мець ідэальнага цела пасля нараджэння дзяцей - гэта таксама мой страх. Я марны, і гэта сумна. Але ў той жа час я думаю, што шмат хто падзяляе падобныя страхі.\n• кожны мой хлопец меў няўпэўненасць. Неяк больш, чым іншыя. Мой апошні хлопец трымаў мяне ізаляваным ад свету і раззлаваўся на мяне, калі мне ўдарылі і сказаў, што ён не можа мець справу са спатканнем з сімпатычнай дзяўчынай .. Хаця я вельмі адданы таму, з кім я. Мой цяперашні хлопец ведае, што мяне б'юць, і гэта яго не турбуе. На самай справе ён лічыць гэта смешным, бо ведае, што ў хлопцаў няма шанцаў са мной і што я еду з ім дадому. Але яму кожны вечар сніліся сны, што я яго падманваю, і гэта пачало яго турбаваць і пачало мацней прыціскацца да мяне ў рэальным жыцці.\n• людзі думаюць, што я прыдзірлівы і не магу запэцкаць рукі. Тым больш, што я працую ў сферы паслуг і працую за сталамі чакання і барамі, начальства будзе для мяне лішнім подлым, як бы даказваючы, што я зламаюся пад ціскам. Што я не магу несці цяжкія вёдры з лёдам альбо чысціць брудную посуд альбо разліваць гіганцкія вёдры ранча ў меншыя вёдры ранча, каб потым разліваць іх у невялікія кубкі ранча. (Ранча так груба. Кожны раз, калі вы просіце ў афіцыянта бок ранча ў рэстаране, мы хочам патапіць вас у гіганцкім вядры)\n• у вас ёсць магчымасць зрабіць гэта лёгка, альбо вы можаце адмовіцца ад гэтага. Прывабныя людзі не заўсёды гэта разумеюць.\n*** Прабачце за маю брыдкаслоўе, разлітую на ўвесь гэты адказ, а таксама на любую ўяўную капрызнасць і прыдуркаватасць. Цяжка адказаць на пытанне пра тое, як быць "вельмі прывабным", не гучаючы як абсалютны хуй, але я зраблю ўсё магчымае.\nБыць вельмі прыгожай - гэта глупства.\nВось мой фотаздымак штогодніка 7 класа. Гэта НЕ выява сімпатычнага чалавека. Гэта я, ва ўзросце 11 гадоў, на першым курсе прэстыжнай школы для дзяўчынак, якую я наведвала ў сярэдняй школе і на першым курсе сярэдняй школы, дзе мяне бязлітасна здзекаваліся, як я выглядала на працягу 7 класа.\nНа працягу ўсяго 7 класа, гэта значыць, пакуль мяне не разведалі і не падпісалі ў Ford Models у канцы навучальнага года. Мне было 12, і гэта ўсё змяніла.\nЯ быў дзівосным, грузлівым, нязграбным дзіцём. Бацькі часта жартуюць пра тое, як я нарадзіўся, як я выглядаў іншапланецянінам альбо худым, доўгім і старым лысым чалавекам. У мяне заўсёды быў недастатковы вага, вышэйшы за ўсіх у маім класе, і мяне часта здзекваліся за тое, наколькі я бледны, якія мае "дзіўныя скулы", як высокі я і як у мяне няма броваў. Адгадай што? Калі дзеці здзекаваліся са мной, яны на самай справе адзначалі амаль кожны сцяжок, каб быць рэдактарскай мадэллю ў той час.\nВось так я выглядаю зараз, як 21-гадовая жанчына.\nЯ дастаткова прыгожая, што за гэта мне плацяць. Мне прапаноўвалі грошы ад незнаёмых людзей, каб пагутарыць з імі, мне прыслалі бясплатную вопратку ад кампаній толькі для таго, каб паказаць людзям, што я апранаю іх, мне прапанавалі бясплатныя паездкі па свеце, адным летам я сабраўся 12 000 падпісчыкаў у Instagram, і я часта самы прыгожы чалавек у пакоі. Выдатна гучыць, так? Абсалютна, і зусім не.\nБыць прыгожай - гэта меч з двума вастрынямі ва ўсіх сэнсах фразы. Я думаю, што лепшы спосаб прадэманстраваць гэта на некаторых прыкладах таго, як людзі адносіліся да мяне ў значнай ступені з тых часоў, як палавое паспяванне ўразіла мяне, як грузавік.\nУпершыню дарослы мужчына ўдарыў мяне, мне было 12. (Для даведкі, апошняя выява, якую я паказваў, калі я мадэлюю на блакітным фоне, мне было на самай справе 13). Я затрымаўся ў ліфце разам з ім, і ўвесь час мне было непрыемна, хаця ён проста фліртаваў, як паважаны чувак з 20 гадоў паспрабаваў зрабіць стрэл з жанчынай, і я не выглядаў на свой узрост. У рэшце рэшт я выпаліў, што вучуся ў сярэдняй школе, і хлопец багата папрасіў прабачэння, і для нас абодвух гэта было няёмка. Мне ўсё яшчэ дрэнна да хлопца.\nКалі я ўпершыню пачаў мадэляваць, людзі перасталі здзекавацца з мяне, але сярэдняя і сярэдняя школа былі па-ранейшаму пякельнымі, таму што, як толькі людзі перасталі быць злымі мне ў твар, яны пачалі гаварыць пра мяне за маёй спіной: я была затрымалася сука, якая думала, што яна добрая дастаткова для мадэлявання, і кім я быў, каб думаць, што я лепшы за ўсіх? (Я не думаў, што я лепшы за ўсіх).\nУ мяне парушэнне харчовай паводзінаў пачалося прыблізна ў той самы час, калі я пачаў займацца мадэляваннем, і вось праз дзесяць гадоў у мяне да гэтага часу па-сапраўднаму дрэннае стаўленне да ежы. Так, я хударлявы і ў мяне бачныя прэсы, але саромецца губляцца на вечарыне вельмі няёмка, бо я не паспеў павячэраць і ў маім целе няма тлушчу, каб чэрпаць энергію.\nПаколькі "Даволі прывілей" - гэта 100% рэч (і гэта ВІДАВІДНА), у маім жыцці было шмат выпадкаў, калі мне прадастаўлялі магчымасці іншыя БОЛЬШ ЗАСЛУЖАНЫЯ людзі, і дзе мае дасягненні дакладна вызначаліся у вачах іншых, таму што я добра выглядаю. Гэта азначае, што мяне ўвесь час турбуе неспакой, што я не такі разумны і не такі дасканалы, як мне здаецца, ці калі ўсё, чым я захапляюся, я на самой справе паспяховы, бо я прыгожая, а людзі ад прыроды больш схільны падабацца сімпатычным людзям.\nЗваротны бок гэтага: я раней займаўся інжынернай справай, і на самой справе я быў крыху матэматычным фізрукам. Калі я толькі пачаў займацца універсітэтам, мяне ніхто не ўспрымаў сур'ёзна як студэнтку тэхнікі. Ніхто. Гэта было велізарным ударам па маёй самаацэнцы.\nУ мяне ёсць пацешны маленькі акаўнт у Twitter, за якім ідуць толькі мае блізкія сябры, і я наўмысна паставіў перад сабой пытанне, каб зрабіць маё DP не выявай сябе і не размяшчаць на ім свае фатаграфіі. Я пайшоў за некалькімі сябрамі сяброў, у якіх ёсць некалькі тысяч падпісчыкаў у Twitter (у мяне, магчыма, 60 падпісчыкаў), і яны падумалі, што я пацешны маленькі рахунак з дурнымі паведамленнямі, і ўсё было добра і добра, пакуль яны не зразумелі, што гэта я, і звар'яцелі . Адзін чалавек сказаў, што я быў для іх натхненнікам, а другі не перастане спрабаваць фліртаваць са мной зараз, сказаўшы, што "акаўнт shitpost з пацешным карэйскім AVI НА самой справе з'яўляецца літаратурнай мадэллю". Я проста хачу, каб мяне бачылі нармальным, я не натхняльнік толькі таму, што ў мяне добрая касцяная структура, для чаго я ніяк не працаваў.\nШмат маіх сяброў - мадэлі, уплывовыя асобы і знакамітасці, бо гэта адзіныя людзі, якія не пастаянна параўноўваюць мяне. (Я ведаю, я падобны на абсалютнага мудака). Мае немадэльныя сябры не любяць фатаграфавацца са мной, калі мы выходзім разам. Мой хлопец, які з'яўляецца абсалютным пірагом-мілашкай і які быў галоўным у ягоным сабаку сяброў-чувакоў з пункту гледжання паводзін Казановай, цяпер пастаянна параўноўвае свой знешні выгляд з маім і бачыць кашмары пра тое, каб я пакінуў яго для кагосьці іншага. Гэта разбівае маё сэрца, і я па-сапраўднаму не ведаю, што рабіць, каб суцішыць ягоныя трывогі, акрамя як сказаць яму, што я не збіраюся яго пакідаць, таму што я люблю яго і вельмі шчаслівы ў нашых адносінах.\nПамятаеце, калі я казаў, што я часта самы прыгожы чалавек у пакоі? Забаўна быць чалавекам, на якога ўсе глядзяць адразу, можа, два разы, а потым гэта пачынае станавіцца страшным, і ваша самасвядомасць імкліва ўзрастае. У мяне, на жаль, развілася некалькі сур'ёзная сацыяльная трывожнасць, і я апранаюся як мага па-мужчынску як мага часцей, каб людзі не глядзелі на мяне. На мінулым тыдні я быў у метро, накіроўваючыся на кастынг (для мадэлявання, таму мне трэба было выглядаць як мадэль), і 30 няцотных людзей на станцыі метро, у якую я выйшаў, зрабілі ўсё на шыі. Гэта было жудасна, як чорт, і я проста хацеў хутчэй выйсці адтуль.\nАмаль немагчыма сябраваць з натуральнымі мужчынамі, калі яны не спрабуюць трахнуць мяне. Смешна гэта тое, што я гей-бісэксуал, і калі б я не быў са сваім хлопцам, я б на 100% быў з жанчынай. Мне даводзілася прыдумляць гісторыі пра тое, як я раблю такія грубыя справы, як гаўно штаноў, каб людзі здымалі мяне з "Сімпатычнага пастамента".\n"Ваша сяброўка Зоя такая мілая, я хачу пагутарыць з ёй!" Чаму, каб ты мог утаропіцца на мяне? Ці сфатаграфаваць мяне? Вы ведаеце ў агульнай складанасці 0 маіх рысаў асобы, так што вы грунтуецеся на гэтым рашэнні, каб пагутарыць са мной ...? Я атрымліваю шмат гэтага, і мне здаецца, што я аксэсуар, які адстой.\nТое, што я спрабую сказаць, гэта тое, што, хаця вы прыгожая і атрымліваеце шмат асаблівага стаўлення, гэта асаблівае абыходжанне на самой справе можа абясчаліць: людзі вельмі хутка робяць аператыўныя меркаванні пра сімпатычных людзей, абапіраючыся толькі на іх знешні выгляд, добры і дрэнны, і дадатковая ўвага прымушае пастаянна адчуваць, як вы жывяце ў акварыуме. Мой знешні выгляд абсалютна даў мне фантастычныя магчымасці ў жыцці, якіх у мяне не было б інакш, але нават набраўшы гэты сказ, я задумваюся, ці заслугоўваю я нават таго жыцця, якое мне пашчасціла пражыць да гэтага часу, альбо калі ўсё, чым я ганаруся, гэта сапраўды вынік таго, як генетыка маіх бацькоў спалучалася на стадыі бластацысты яшчэ ў 98-м.\nГоршая частка? У глыбіні душы я ведаю, што гэта апошняе, і што я на самой справе не заслугоўваю вялікай колькасці магчымасцей, якія ў мяне былі. І мне трэба з гэтым жыць кожны дзень.\nПа большай частцы быць прывабным - гэта выдатна. Я ніколі на самой справе не лічыў сябе прывабным у сярэдняй школе, але як толькі паступіў у каледж, было падобна, што стаў прывабным за адну ноч. Я быў сапраўды здзіўлены, як шмат хлопцаў будзе глядзець на мяне ў тыя першыя некалькі тыдняў навучання. Цяпер я ведаю, што ў мяне ёсць тое, што вы лічыце прыгожым тварам: вялікія вочы, доўгія вейкі, поўныя вусны. Акрамя гэтага, мне 5'9 гадоў, спартсмен, мае ногі, на якіх людзі апантаныя, і выдатную фігуру. Усё, што я апрану, заўсёды будзе выглядаць добра. На другім курсе я даведаўся некалькі рэчаў пра тое, якую прывабнасць вы атрымаеце ў гэтым свеце.\n1. Да вас ставяцца лепш, чым да звычайнага чалавека. Гэта значыць добрыя кіроўцы таксі тут і там, кіроўцы аўтобусаў, якія адключаюць вас, калі вам не хапае перамен, паляпшэнне рэжыму ў рэстаранах, паліцыя мякчэй, стажыроўка ці праца прасцей і г.д. ...\n2. Вы можаце выкарыстоўваць людзей на сваю карысць - гэтым я не ганаруся, але час ад часу раблю гэта, нават не падазраючы пра гэта. Накладваючы вейкі на прафесараў, вы атрымаеце дадатковы імпульс, які вам патрэбен, ваш начальнік крыху больш прыязны да вас, калі казаць пра тое, што ўсе мужчыны, якія працуюць, ці большасць з вас вельмі прыязныя. Не магу сказаць, колькі разоў я атрымліваў бясплатную каву ад калег-мужчын. Некалькі разоў у мяне быў адзін хлопец, які кожны дзень з'яўляўся падчас маёй змены і выконваў за мяне сапраўдную працу (ён там нават не працаваў). Іншы прыносіў мне ежу і напоі на працу.\n3. Незалежна ад таго, дзе вы знаходзіцеся, вы заўсёды будзеце атрымліваць увагу. Часам гэта раздражняе, але вы навучыцеся любіць яго. Вы нават пачнеце гэтага чакаць, а калі не атрымаеце, гэта адстой. У нейкі момант ты пачынаеш адчуваць сябе пацверджаным толькі тваім знешнім выглядам (а не тваімі любатамі, не красамоўствам і не інтэлектам), што жудасна. Пастаянна чуючы, што ты прыгожая, гэта становіцца тваёй асобай: "прыгожая дзяўчына". Больш нічога. Нічога менш. Проста "прыгожа". Гэта прывяло мяне ў дэпрэсіўны стан прыблізна ва ўзросце 21 года, таму што я пачаў сумнявацца ў сваёй мэты ў свеце. Здавалася, "міла" - гэта ўсё, што ў мяне адбывалася; на шчасце, я прапрацаваў гэта.\nУсе яны выдатныя, але прывабнасць мае некалькі мінусаў:\n1- Самае распаўсюджанае для мяне - гэта знаходжанне сябровак, якім было б прыемна мець побач сваіх хлопцаў. Я ніколі нават не паспрабаваў бы скрасці ў каго-небудзь хлопца.\n2 - Часам мужчыны атрымліваюць ВЕЛЬМІ жудасна. У мяне рэдка бываюць мірныя паездкі, я таксама заўсёды перажываю за сваю бяспеку. Я не хачу абагульняць, і гэта не ўсе мужчыны, але ў мяне былі цяжкія дні з-за непажаданай мужчынскай увагі.\n3- Знайсці кагосьці дастойнага спаткання на самай справе складана (так, гэта сапраўды так!), Таму што, калі хлопец падыходзіць да вас, вы не ведаеце, ці гэта таму, што вы яму па-сапраўднаму падабаецеся, альбо таму, што ён хоча атрымаць у вас штаны і дадаць вас у свой спіс гарачых куранят ударыў.\n4- Веданне таго, што вашы сябры-хлопцы хочуць вас выбухнуць, калі ў іх была такая магчымасць, выклікае непрыемнасць. Не ведаць, хто з вашых сяброў-мужчын побач, таму што вы ім па-сапраўднаму падабаецеся як чалавек, альбо таму, што яны спадзяюцца, што калі вы будзеце да вас прыемныя, вы будзеце спаць з імі.\n5 - Я ўжо закранаў гэта вышэй, але ў нейкі момант вы так прызвычаіцеся выкарыстоўваць сваю прывабнасць, каб атрымаць тое, што вы, што, калі вы сустракаеце каго-небудзь, хто не дае вашым сімпатычным біццём павек, гэта ... цяжка прыняць Заўсёды рэальна праверыць, што прыгажосць не дастаўляе вам усяго.\n6- Людзі паводзяць сябе як злачынства, калі ты пачынаеш падабацца таму, хто лічыцца значна менш прывабным, чым ты. Я глыбока, шалёна закахана ў гэтага хлопца ўжо крыху больш за два гады. Ён ваш тыповы недарэк, інжынер з не ідэальнымі сацыяльнымі навыкамі, і ў аддзеле знешняга выгляду яны ўсе вырашылі прылічыць яго да мінімуму. Мяне гэта засмучае, таму што гэта той, хто мне вельмі падабаецца, і яго целасклад - адна з прычын, па якой ён мне падабаецца. Я не сляпы, і гэта груба.\nУ любым выпадку, гэта мой погляд на гэтую тэму. У рэшце рэшт, сапраўды важная ўнутраная частка. Я выбраў бы хлопца, які ў любы дзень можа прымусіць мяне пасмяяцца над мадэллю Abercrombie :) Я таксама малюся, каб я выйшла замуж за хлопца, які бачыць, хто я ёсць унутры, і будзе лічыць свой знешні выгляд бонусам.\nЯк нічога асаблівага. сур'ёзна. Гэта нязручнае пытанне. Я не хачу, каб гэта выглядала пагардліва, гэта зусім не мой намер. Паколькі мне было 2 гады, хаваючыся пад сталом мам на працы, у мяне штодня заходзіў адзін мужчына і пытаўся, як справы ў будучай жонкі. Тады ён будзе дражніць мяне і казаць, што ты выйдзеш за мяне замуж, калі вырасцеш. Ён мне спадабаўся, ён быў добры. Час ад часу мне пра яго нагадваюць, ён мае тут некалькі будынкаў, названых яго імем. З гэтага ўзросту я лічыў, што кожны новы чалавек, якога вы сустрэлі, скажа вам, што вы прыгожая - проста таму, што было прыемна сказаць.\nУ дзяцінстве, якое размаўляла даволі рана, мне сказалі гэтыя кампліменты: вы ўсміхаецеся і кажаце дзякуй. З маёй кар'ерай тат у палітыцы, бабулямі і дзядулямі, занятымі грамадскім жыццём, і матулямі заняты офіс, я прывык чуць, якімі прыгожымі і цудоўнымі былі я і мае сёстры. Шчыра кажучы, я заўсёды адчуваў, што гэта проста прыемна, што людзі кажуць пры сустрэчы з дзецьмі іншых людзей.\nМае бацькі ніколі не рабілі акцэнт на нашай знешнасці (дзякуй богу), гэта заўсёды была наша адукацыя. Нават калі мая мама гэта сказала, я зразумеў, што маці павінна было сказаць сваім дочкам - ты прыгожая / цудоўная. Зноў жа, мне было нешта прыемна сказаць.\nХлопчыкі сярэдняй школы былі дзіўныя. Я была сарамлівай дзяўчынай, у якой заўсёды быў нос у кнізе, заўсёды працавала, пісала.\nУ каледжы, які змяніўся, у некаторых класах была большасць людзей майго ўзросту, у іншых - старэйшыя. Я адчуваў, што за мной сочаць, я буду чытаць, толькі каб адчуць позірк. Пасля доўгага ўглядання яны часта спрабавалі пачаць размову падчас заняткаў. Пазычай ручкі, паперу, каб пачаць размову ... падчас заняткаў. На адным курсе трое мужчын перарывалі бязгучны пакой на палову класа, каб проста пагаварыць. Інструктар раздражніўся і проста сказаў, каб яны мяне ўжо запрасілі. Няёмка. Яны размаўлялі па класе ў мяне, пакуль я працаваў. (Сустрэча з мужчынамі-сябрамі сярэдняй школы праз гады, калі мы выраслі, была цікавай. Выгляд здзіўлення і хвалявання, калі іх вочы сканавалі мой твар і цела, шмат сказаў.)\nПраца, я зарабіў у тры разы ў чатыры разы парады сваім калегам. За 5 гадзін працы можна было зарабіць 400 долараў і больш толькі падказак. Парады ў 50 долараў былі не рэдкасцю для аднаго простага замовы. Выплата грошай у канцы ночы заўсёды збівала з глузду некаторыя калегі. Уладальнік сказаў мне і майму сябру / супрацоўніку, што ў мяне ёсць уласныя кліенты, якіх я прывожу, і яны заўсёды прасілі мяне. У абавязковым парадку, падчас гульнявой ночы / бою ўвечары 3-4 хлопцы кінуліся б да дзвярэй, перадаючы ад кожнага хлопца кулакі, поўныя грашовых сродкаў - як падказку, калі заказ ужо быў цалкам аплачаны. Мяне так часта прасілі, запрашалі на вечарыны, прапаноўвалі працу, казалі кінуць працу, каб яны маглі "клапаціцца пра мяне". Такім чынам, гэты аспект быў плюсам. Гэта праца аплаціла большасць маёй новай машыны за кароткі прамежак часу. Фінансаваў некалькі вясёлых паездак і канцэртаў. Гэта была лёгкая праца, якая працавала вакол графіка майго семестра.\nЁсць і больш цёмны бок.\nпазней я зразумеў, што мужчыны, якія альбо рабілі мой дом, альбо назіралі, як я сплю праз акно ... былі толькі пачаткам непрыемнасцей. У мяне былі мужчыны, якія ішлі за мной на працу, сядзелі насупраць месца працы ў цені, каб потым у той вечар знайсці мяне ў Інтэрнэце і сказаць, што ім спадабалася тое, што яны бачылі, у што я быў апрануты і іншыя грубыя каментарыі да маё цела. Некаторыя даведаліся, дзе я жыву - у нелегальным раёне вы былі б там, толькі б жылі там, - я стаяў насупраць майго дома гадзінамі, часам цэлымі гадзінамі ночы. Хлопцы чакалі каля майго закрытага офіса, каб у цемры ісці за мной да маёй машыны. Некаторыя сталі сапраўды жудаснымі, настойлівымі і назойлівымі.\nУ мяне былі мужчыны, якія прапаноўвалі купіць мне дамы, машыны, прадметы раскошы, паездкі, наяўныя грошы. Проста прапануецца бясплатна. Некаторыя настойвалі. Некаторыя ніколі не дазваляюць нічога падобна на заручальны пярсцёнак (выяўлены пазней) перашкодзіць. Адны свінгеры. Я ніколі нічога ў іх не забіраў. Усё, што хацеў, мог купіць сабе.\nНа працягу многіх гадоў мужчыны ў маім раёне знаходзілі мяне ў Інтэрнэце і прапаноўвалі грошы на сэкс. Я заблакаваў іх так шмат. У рэшце рэшт, аднойчы мне надакучыла прапанова, таму замест брыдкаслоўя і блока я пагаварыў з ім. У кароткай размове я спытаў яго, што прымусіць яго прапанаваць мне, незнаёмцу, грошы на сэкс. Адказ быў нейкі сумны, спачатку мне было дрэнна. Ён сказаў: "паглядзі на цябе, і паглядзі на мяне. Я ніколі не змагу атрымаць такога, як ты ”. Я сказаў яму, што ён памыляўся, і, магчыма, калі ён будзе размаўляць са мной як з іншым чалавекам, а не як з прадметам, у вас можа быць шанец. Але яго прапанова падарвала любы шанец, які ён меў - ён потым зноў спытаў мяне - колькі грошай спатрэбіцца мне, каб я спаў з ім. Уздых. Заблакаваны.\nГэта толькі фрагмент дзярмо, з якім мне даводзілася сутыкацца.\nНіколі не скажаш, ці добрыя і карысныя людзі, шчыра для ўсіх. Ці гэта толькі для вас. Мне з энтузіязмам дапамагалі мужчыны, калі ў мяне ёсць пытанне наконт чагосьці, часам яны сапраўды стараюцца дапамагчы. Механіка ўсё выпраўляе на месцы, бясплатная плата. Мяне пацягнулі за перавышэнне хуткасці, а мае пасажыры-мужчыны сказалі: "Мяне ніколі не выпусцяць з білета" і г. д. З іншага боку, некаторыя жанчыны проста ненавідзяць цябе на месцы, і яны не баяцца гэта паказваць. Некаторыя сапсавалі ментальнасць зграі. Часта здаецца, што да цябе без прычыны ставяцца па-сапраўднаму дрэнна, гэта вяртаецца да знешняга выгляду.\nГэта не зусім прымала гэтыя, здавалася б, пустыя словы - пакуль я не пачаў сустракацца з кімсьці, хто пераканаў мяне ў іх сэнсе. Нават сёння, калі ім кажуць, што яны па-ранейшаму здаюцца пустымі, яны надаюць экстэр'еру вялікую ўвагу - ён неглыбокі. Як бы гэта ні гучала клішэ, важна ўсё тое, што знаходзіцца ўнутры. Таму часта, калі гэта першыя словы, якія вырываюцца ў кагосьці з рота, і яны працягваюць гэта занадта доўга, я пачынаю іх настройваць і спрабую змяніць тэму.\nУ знаёмствах я так пагарджаю тым, хто робіць вялікую ўвагу на маёй знешнасці. Чым вышэй пастамент, тым мацней падзенне. Закаханасць не з'яўляецца добрай асновай для здаровых адносін; часам мне цяжка зразумець розніцу напачатку. Пакуль не пройдзе нейкі час, становіцца абсалютна відавочным / відавочным, што яны бачаць мяне толькі знешне - яны не збіраюцца мяне пазнаваць і не ўносяць ніякай значнай сувязі. Столькі часу змарнавалі. Столькі дрэнных адносін. Некаторыя небяспечныя ўзаемадзеянні - мяне ўтрымлівалі супраць волі ў доме.\n(У мяне было некалькі прапаноў і заручальных кольцаў, гэта адбываецца вельмі хутка. Я рамантык. Але ў пяску жорсткая грань - дзяцей няма. Яны мяне чуюць, але часта перакананыя, што могуць пераканаць мяне перадумаць. Такім чынам, я ніколі не праходзіў праз вяселле)\nТое, што на ваш знешні выгляд прыемна глядзець, не азначае, што ваша жыццё будзе лёгкім. У вас тыя ж праблемы, што і ва ўсіх астатніх. Дробязі могуць быць прасцей, але калі вы думаеце, што ўсе вашы праблемы будуць вырашаны, калі вы можаце проста выправіць гэта альбо тое - гэтага не атрымаецца.\nЯ назіраў за некаторымі людзьмі, якія не былі добрымі людзьмі, каб паспрабаваць выправіць іх знешнасць хірургічным шляхам; некаторыя барыятрычныя некаторыя касметычныя. Тады хірургічнае ўмяшанне не дапамагае з іх вагой альбо новы нос не выпраўляе погляд на сябе. У рэшце рэшт, так ці інакш, яны знаходзяцца ў горшым становішчы, чым калі пачалі.\nЛюдзі памятаюць, як вы іх адчуваеце. Я буду перабіраць індывідуальнасць за знешні выгляд. кожны. блін. час.\nЯ адкажу на гэта як на таго, каго ў цяперашні час лічаць вельмі прывабным (я танцорка і былая мадэль), але я не заўсёды быў прывабным. На самай справе, я хварэў атлусценнем большую частку свайго жыцця (за два гады я перайшоў ад 240 да 110 фунтаў са строгім рэжымам харчавання і практыкаванняў). Гэта стары я, 20 гадоў і 240 фунтаў:\nІ гэта я сёння\nВось што я заўважыў пасля пахудання:\n1) Жанчыны былі да мяне прыемнейшыя. Не мужчыны. Мужчыны трымалі дзверы адчыненымі і рабілі іншыя ветлівыя рэчы, але калі справа даходзіла да знаёмстваў ці сустрэч выпадковых хлопцаў у барах, яны, здавалася, адносіліся да мяне, быццам яны напалову чакалі, што я буду прыставаць да іх сукой ці чымсьці яшчэ . Аднак жанчыны з маёй працы пачалі запрашаць мяне часцей, жадаючы пазнаёміцца са мной і г. д. Хлопцы насамрэч менш б'юць па мяне ў барах - магчыма, таму, што думалі, што я адмоўлюся ім. У любым выпадку, я памятаю, як адзін вечар стаў нашмат больш, як тлусты.\n2) Я атрымаў павышэнне. Потым я ўладкаваўся на іншую працу, дзе ўладкаваўся на пасаду, на якую нават не быў кваліфікаваны. Я атрымаў гадзіны, якія хацеў, і выхадныя, якія таксама хацеў. Жыццё стала лягчэйшым. Раней я працаваў на Каляды, падзяку, звышурочныя, выходныя, і ніколі не атрымліваў павышэння, пра якія прасіў.\n3) Калі часам мяне запрашалі хлопцы, мне казалі прывесці сяброў для сваіх сяброў. Таму я б прывёў сваіх сяброў. Яны былі б расчараваныя. Большасць маіх сяброў не выглядалі супермадэлямі. Яны цяжкія дзяўчаты і да гэтага часу з'яўляюцца маімі сябрамі на ўсё жыццё. Я думаю, што большасць хлопцаў мяркуюць, што гарачыя дзяўчаты тусуюцца толькі з іншымі гэтак жа гарачымі дзяўчатамі, і гэтыя хлопцы былі рагатымі мудакамі, якія проста хацелі трахнуць. Што падводзіць мяне да наступнай кропкі ...\n4) Да мяне адносяцца як да прадмета. Часта. Я зараз да гэтага прывык і спісваю, але хлопцы бачаць такіх дзяўчат, як я, як аксэсуар. І я занадта адкрыты, каб быць чыімсьці цукеркам.\n5) Я адчуваю, што чакаю, што я асноўны. Я шорсткі заплечнік на свежым паветры. Мне падабаецца кемпінг, не макіяж, CrossFit і іншыя мужчынскія дзеянні. Многія мужчыны, з якімі я сустракалася, здзіўлены, і іншыя дзяўчыны, з якімі я маю зносіны, думаюць, што галоўным для прыцягнення мужчыны тут, у акрузе Орындж, Каліфорнія, з'яўляецца ідэальнае прычоска нават у трэнажорнай зале, заўсёды ідэальныя дагледжаныя пазногці з гелем , дызайнерская адзенне і не размаўляць і даваць простыя адказы пры знаёмствах. Я адчуваю, што павінен выглядаць як Барбі і паводзіць сябе як глуханямы. Раней я ў значнай ступені спадзяваўся на сваю індывідуальнасць, каб знайсці сяброў і спатканняў. Цяпер здаецца, што на гэта нахмурыліся, таму што я мушу "прымусіць іх папрацаваць", і хлопцы, якія хочуць выйсці з такой дзяўчынай, як я, шукаюць не так добрую размову, як мілую даму. суправаджаць іх на вечарынах.\n6) У мяне больш магчымасцей. Гэта сапраўды дзіўна. Цяпер, калі мне амаль 30 і я худы каля 7 гадоў, я заўважыў, што з узростам і мужчыны, і жанчыны адносяцца да мяне з павагай. У час неабходнасці прасцей сустракацца з людзьмі, хадзіць па месцах і звяртацца па дапамогу. Гэта даволі шалёна, колькі людзей спынілася, каб паспрабаваць мне дапамагчы, калі я ехаў за мяжу, толькі таму, што выглядаў згубленым. І хтосьці аднойчы назваў мяне Uber (і заплаціў за яго), калі мой тэлефон загінуў, і я страціў сяброў за перапоўненым барам. Аднойчы, калі мая шына выскачыла на вуліцу, хлопец, які ехаў за мной, з усіх сіл дапамог мне змяніць шыну і прапанаваў патэлефанаваць у ААА на выпадак, калі запасная частка не спрацуе.\nУ рэшце рэшт людзі заўважаюць цябе больш і больш клапоцяцца пра тое, каб спадабацца. Але часта прыкладаецца стыгма. Людзі мяркуюць, што вы напышлівы, занадта добры для іх альбо што вам заўсёды давалі рэчы. Не для мяне. Я адпрацаваў сваю задніцу, каб дабрацца туды, дзе я знаходжуся, я далёка не затрымаўся, і мяне прывабліваюць добрыя асобы, а гарачыя цела. Кардынальныя змены, аднак, па-ранейшаму вельмі адкрываюць для мяне вочы па сённяшні дзень. Дзякуй за чытанне :)\nЯ адчуваю сябе вельмі добра, але я магу сказаць вам адно: ёсць людзі, якія напэўна паспрабуюць збіць вас з меркаванага каня, на якім, на іх думку, вы ехалі. Акрамя таго, уявіце сабе ўсё, што вы робіце, на каго глядзіце, куды б ні пайшлі вочы, кожны рух .. усё гэта назіраецца .. позіркі УСЕХ заўжды скіраваны на цябе .. усё, што ты кажаш ці робіш, рассякаецца і вывучаецца. Вы не вядомы, вы не хочаце быць вядомым, вы "звычайны" "нармальны" чалавек, які спрабуе і хоча правесці свой дзень, але ВСЕ ВОЧЫ НА ВАС .. Уявіце сабе, адчуйце гэта, добра ... Цяпер прачытайце і праслухайце гісторыю майго жыцця і паглядзіце, ці хочаце вы па-ранейшаму быць мной, ці пасля таго, як прачытаеце ўсё, вы па-ранейшаму ненавідзіце мяне за "такое лёгкае жыццё" .. вырашыце ў канцы.\nВа ўсім ёсць плюсы і мінусы. Перавагі: мяне лёгка прымаюць усюды амаль усе. Я ведаю, хто адразу крыўдзіцца на мяне, і я паспрабую быць з імі прыязным і паспрабаваць зачараваць іх альбо зрабіць перад імі памылкі, каб яны маглі пазбавіцца ад думкі пра дасканаласць ува мне. Успрыманне дасканаласці небяспечна, і я гэта бачыў і адчуваў ужо не раз. Гэта сур'ёзны мінус, але я здольны ўтрымаць сябе. У сярэдняй школе мяне бязлітасна здзекаваліся, што рабіла мяне чортам штогод, па адным хлопчыку на кожны год, які пагарджаў мной. Я быў салодкім, сарамлівым дзіцем, але нават тады я заступіўся б за сябе, проста пакутліва рабіць гэта амаль кожны дзень на працягу 3 гадоў запар. Справа змяніла лета 8 класа, якое прывяло мяне да першага курса сярэдняй школы. Я правёў лета ў Мексіцы, і я заквітнеў, вярнуўся пераўтвораным і стаў адным з самых папулярных хлопчыкаў у сярэдняй школе, нават будучы на двух кортах, герцагам на выпускным бале і герцагам на ROTC. Даволі дзіўна, улічваючы, што я не так даўно задаваўся пытаннем, дзе я магу сядзець у сталоўцы, раптам гарантаванае месца з "крутымі дзецьмі", якія трымаюць суд. Я памятаю, як адзін з маіх лепшых сяброў - Джош раззлаваў мяне, і я сказаў "Вы ведаеце, хлопцы, мы пойдзем". І Джош сказаў: "Я іду". і я адказаў не, вы застаяцеся тут ". І ён на самай справе застаўся, і ён не быў паслухмяным хлопцам, ён быў / вельмі наравісты. Гэта так смешна думаць назад, адзін, я разумею, што прымушае мяне здацца мудаком, але двума, і сапраўды прычына анекдота - апісаць мая новая ўлада і сацыяльнае становішча. Лол, я ведаю вельмі глупа, але ты памятаеш сярэднюю школу і сярэднюю школу, памятаеш сацыяльную дынаміку.\nМенш за ўсё мяне турбуе той, хто так стараецца ігнараваць мяне. Калі вас ігнаруюць, быццам яны жорстка хочуць, каб вы ведалі, што яны вас ігнаруюць, гэта азначае, што вы знаходзіцеся ў іх на радары.\nЁсць таксама людзі, якія паспрабуюць публічна прынізіць вас, як быццам неяк дэгламарызаваць альбо дыскрэдытаваць у вачах іншых. Вашы памылкі недапушчальныя і павялічваюцца. Вам не даюць раскошы "памылак". Вы дасканалыя, і таму вы павінны быць дасканалымі ў любы час, гэта заключаецца ў вашым кантракце, гэта можа быць неверагодна знясільваючым, а таксама эмацыянальна, разумова і духоўна.\nБываюць выпадкі, таму што мы людзі, мы можам упасці ў дэпрэсію ці трывогу, і людзі проста не зразумеюць, а некаторыя нават злуюцца, засмучаюцца, раздражняюцца альбо проста не могуць зразумець, таму што "у вас ёсць усё" "няма прычына для таго, каб вы калі-небудзь адчувалі сябе дрэнна з нагоды чаго-небудзь "" з-за чаго вы маглі б сумаваць ?! " Вось што, вашы пачуцці адмаўляюцца на гэтай арэне. Некаторыя, як у свядомасці людзей, мы людзі, але мы таксама проста ў кантакце з Божым пальцам.\nКалі вы пакратаеце мяч, ёсць людзі, якія будуць біць паўторна зноў і зноў і зноў. Для іх вы ніколі не спрабавалі няўдач, таму яны хочуць, каб вы елі як мага больш бруду і травы. Яны не ведаюць вашай гісторыі жыцця, але вы свеціце ярчэй, чым большасць, і таму яны думаюць, што ваша жыццё - гэта хмары і вясёлкі, аднарогі і стосы грошай, якія вы, напэўна, папрасілі з зручнасці, каб рахункі былі ў 20-х, а не ў 100-х гадоў, бо ад іх цяжка пазбавіцца.\nТым не менш, будзе больш людзей, якія будуць хваліць вас, даваць вам перавагу сумневу, відавочна, на злосць вашым "ненавіснікам", вядома. Людзі ў цэлым будуць вам рабіць кампліменты і даваць станоўчыя рысы яшчэ да таго, як вы нават паказалі іх. Быць незвычайна прыгожым азначае, што вы добры, разумны, адукаваны, заможны, сацыяльны і здаровы. Вы носіце німб, нябачны няўзброеным вокам, але дух аднаго народа бачыць у пэўным сэнсе. Яны прыдумалі тэрмін "эфект гало". Хоць гэтыя атрыбуты могуць быць пэўнымі ў дакладнасці, але не кожны прыгожы чалавек валодае імі, я сустракаў неверагодна прыгожых людзей з самымі пачварнымі адносінамі, але я таксама задаваўся пытаннем, колькі разоў і колькі людзей ім было балюча ?.\n"Пашкодзіць людзям, нашкодзіць людзям". Але ў цэлым лепш выглядаюць людзі, як правіла, прыемнейшыя, прыязнейшыя і цярплівейшыя. З майго досведу таксама вынікае, што грубыя, подлыя, непаважлівыя людзі былі на фізічна меншай баку спектра прывабнасці, але яшчэ раз, наколькі жорсткае было для іх жыццё?\nПрыемны знешні выгляд, абаянне і грацыя літаральна гарантуюць, што вы будзеце абраным кандыдатам на працу. Вы можаце пераходзіць ад задання да задання і ад поля да поля, і гэта нармальна, таму што "вы добра акругленыя" і "дасведчаны ў некалькіх галінах і можаце шмат прынесці за стол, чаго большасць не можа". Як правіла, гэта азначае нестабільнасць і адсутнасць прыхільнасці, але не тады, калі ты прыгожы чалавек.\nЯ кемлівы, уласна кажучы, у 4-м класе я тэставаў на "геніяльным узроўні". Чаму я сёння не працую над гедронным калайдэрам, не ўпэўнены, гэта сапраўды таму, што да нядаўняга часу я ненавідзеў матэматыку. Лічбы мяне зараз зачароўваюць. Дырэктар прыйшоў у клас, каб паведаміць майму настаўніку, вельмі цікава назіраць, як людзі расказваюць пра тое, як неверагодна асаблівы перад вамі. Я вырас з гэтым, слухаючы настаўніка да настаўніка, расказваючы пра свой узрост сталасці ў першым класе, пра свой інтэлект, пра свае валасы, пра тое, наколькі мілай яны мяне лічылі, ад школьнага навучання да настаўнікаў сярэдняй школы, якія размаўляюць паміж сабой пра тое, як я магу быць прадстаўніком для гэтага, паслом для гэтага і г.д. Я заўсёды прысутнічаў, але размова заўсёды ішла пра мяне, але ніколі са мной.\nМожна выпадкова ўсталяваць тэндэнцыі. Я працаваў у некалькіх брэндах "высокай моды" і хацеў купляць у бюджэтнай рознічнай сетцы, таму што бачыў адсутнасць розніцы паміж адзеннем у гандлёвым цэнтры і рознічным гандлем. Сонны брэнд, які я пачаў насіць ужо амаль два гады, цяпер прадаецца ўдвая ў цане і цяпер "увайшоў". Мне проста патрэбна была тэнісная абутак .. раптам марка X цяпер з'яўляецца галоўным гульцом у мяч, супернічаючы з брэндамі вышэйшага класа. Я дапамог паўплываць на гэта? Можа, можа і не. Але я ведаю, што набыў тэнісную абутак брэнда X менш чым за 40 долараў, а пазней купіў яшчэ адну пару па той самай цане, цяпер яны раптам "у стылі", і іх падбіраюць іншыя рознічныя гандляры і прадаюць за 80 даляраў. Я проста хацеў даступны абутак ..\nЯ ў значнай ступені заможны, але беднасць ведаў ужо не раз. Я абшукаў усю маю кватэру, каб сабраць манеты на скрынку з яйкамі, памыць бялізну альбо паехаць на аўтобусе на працу, калі мая машына зламалася, гэта выдатны спартыўны аўтамабіль, які, клянуся Богам, я вызначыў тэндэнцыю у Лос-Анджэлесе яму 18 гадоў, але ён выглядае амаль гэтак жа нова, як і калі я яго атрымаў. Я ніколі не буду дамагацца прызнання за гэта, гэта немагчыма на самай справе запісаць, але я ведаю, што так і было, і як кліент аднойчы сказаў мне, "ведаць у сваім сэрцы больш чым дастаткова, і ведаць, што ты ўплывовы, яшчэ лепш".\nПрыгожа выглядаць - гэта мяшанка. Прыгажосць не суб'ектыўная. Прыгажосць універсальная. Ёсць некаторыя рэчы, якія нам асабіста падабаюцца, што сапраўды могуць палепшыць нашы рухавікі і сагрэць нас пад капотам, але мы ўсе можам дамовіцца, хто прыгожы, а хто не. Джордж Клуні незвычайна прыгожы. Дэні Дэвіта не з'яўляецца. Са мной ніхто не будзе спрачацца.\nВы палохаеце і выйшлі з лігі большасці людзей. Асабіста я думаю, што я 8,5, але ведаю, што калі я займаюся альбо апранаю частку, я магу стаць цвёрдым 9, калі не 9,5.\nЯ падышоў да месца, і дзяўчына ці хлопец, альбо літаральна ўсе, хто знаходзіцца ў маім акружэнні, падымуць галаву, і я бачыў, як іх твары загараюцца, накшталт: "Хто ён ?? !!" І яны спяшаюцца мне дапамагчы і адкрыюць рэестр, каб мне не давялося чакаць.\nВы прыцягваеце ўвагу ўсюды !! Часам у вас няма настрою, але вы ўсміхаецеся і спрабуеце.\nВы атрымліваеце рэчы бясплатна. Я быў на прыстані Санта-Монікі пару гадоў таму, там ёсць хлопцы, якія робяць там маленькія гліняныя копіі вашага твару. Я быў з двума суседзямі па пакоі, і мы спыніліся, каб паглядзець, і мужчына хацеў зрабіць мяне адным. У мяне ўжо быў адзін з папярэдніх выпадкаў, ад іншага прадаўца, ён папрасіў мяне, калі ласка, дазвольце зрабіць яго бясплатна. Я быў здзіўлены, і мае суседзі па пакоі таксама. Пасля я даў яму чаявыя, ён не ўзяў мае грошы, таму я засунуў яго ў кішэню, падзякаваў, усміхнуўся і адышоў. Іншым разам я заходзіў у адзін з самых рэйтынгавых рэстаранаў у Лос-Анджэлесе, і яны давалі мне ежу бясплатна. Я быў адораны грашыма, даволі немалымі сумамі, аднойчы дама дала мне 300 баксаў толькі таму, што я зрабіў ёй ласку, каб пакатацца. Я не мог і не прыняў бы гэта, вы жартуеце з мяне 300 долараў за паездку ?? Яна паклала іх паміж сядзеннем і кансоллю, выскачыла і ўвайшла ў будынак. Мяне частавалі ў шыкоўных рэстаранах і бутэльках віна на 200 долараў. Мяне абляталі і нават пабывалі ў такіх аддаленых раёнах, як Галапагос. Мяне запрасілі пераехаць у Парыж, Мехіка, Антарыё, Борганамера-Італія, Маямі, Нью-Ёрк і жыць на Беверлі-Хілз, і той прыехаў з прыгожым чорным Поршэ Карэра і ў менш касмапалітычныя месцы, такія як Вісконсін, Мінесота, Новы Джэрсі, Паўночная Караліна, Нью-Мексіка, Тэнэсі, Арызона, Тэхас, Алабама і Місісіпі. Я ні ў кога не быў у іх закаханы ў адпаведны час, таму адмовіўся ўсім. Трэба прызнаць, што я шкадую пра Беверлі-Хілз, бо разумею, ад якога дзівоснага чалавека я сышоў, але не быў гатовы да шлюбу ў 26. Гэта яшчэ адна рэч, якую мне некалькі разоў прапаноўвалі мужчыны і жанчыны.\nЯ працаваў у вядомым рэстаране знакамітасцей у якасці галоўнага кіраўніка Мэтра д'А, знакамітасці ставіліся да мяне, як да аднаго з іх. Дзве галоўныя знакамітасці спыталі ў мяне нумар, і я выдаў свой нумар двум іншым. Я не магу сказаць, кім былі гэтыя людзі, але магу сказаць, што я фліртаваў з Джэніфер Грэй і сказаў ёй нешта вельмі, вельмі мілае, што прымусіла яе хлынуць і, магчыма, пакінула ў ёй вялікі ўплыў. Па збегу абставінаў я таксама фліртаваў з Мэрэдыт Грэй. І я магу даць вам яшчэ гарбаты і паведаміць, што Мэцью МакКонахі аднойчы папрасіў маю сястру на спатканне, калі мы былі ў Х'юстане падчас эвакуацыі ўрагану "Катрына". У яе быў хлопец, ён сёння мой швагер. Мэцью ажаніўся з Камілай Алвес, якая нагадвае маю сястру, а мая сястра прыгажэйшая. Вам хочацца яшчэ гарбаты, наколькі я думаў, што Чэлсі Хэндлер была лесбіянкай, яна не магла перастаць глядзець на мяне.\nГэта можа быць адзінокім, таму што ты палохаеш, не маеш дачынення да сябе альбо таму, што іншыя адчуваюць сябе няўпэўнена, я магу прымусіць людзей вельмі нервавацца, гэта супер сіла, якой я хацеў бы не хапаць. З іншага боку гэтай манеты вы можаце лёгка пасябраваць з ідэальнымі незнаёмымі людзьмі, нават калі толькі на адну ноч. Я некаторы час хадзіў, каб проста выйсці, і мяне запрашалі на вечарыны. Гэта некаторыя з маіх самых запамінальных уражанняў. У мяне таксама было больш сэксуальных сустрэч і больш партнёраў, чым у каго-небудзь іншага, каго я ведаю. Мой брат ідзе далей, але з вялікім адрывам. Пасля майго брата ніхто бліжэй не падыходзіў. Я стаў больш абмежавальным у сваіх сэксуальных подзвігах і заваёвах, галоўным чынам таму, што я неверагодна шчаслівы, каб быць адмоўным на ЗППП і ведаю, бо праходжу аналіз. Хочаце ведаць сакрэт? Займацца каханнем. Не трахайся. Гэта не азначае, што ён не можа стаць трохі грубым, вы можаце быць гуллівым, сэкс - гэта весела, але рабіце гэта з любоўю. Вы можаце любіць кагосьці глыбока, нават часам толькі на адну ноч. Вы можаце займацца каханнем, не абавязкова быць у каханні. Людзі сёння так баяцца любові, і я думаю, што таму хваробы так шырока распаўсюджаныя. Каханне - гэта вышэйшая энергія, якая існуе, яна можа растварыць негатыўныя энергіі і хваробы. Але не будзьце дурнымі, не стаўце сябе ў сітуацыі, калі вы дакладна ведаеце, што ў гэтага чалавека ёсць хвароба. Вы можаце любіць герпес цэлы дзень, але яны ўжо ёсць, нельга любіць іх. Я ведаю, што гэта гучыць супярэчліва, але справа ў тым, што мы адначасова і духоўны, і фізічны свет.\nФотаздымкі абавязкова !!! Запыт фотаздымкаў !!! Калі яны не хочуць даслаць вам здымак, калі яны не з'яўляюцца знакамітасцю, палітыкам альбо грамадскім дзеячам, у якога ёсць падставы баяцца грамадскіх інтарэсаў, ёсць ваш чырвоны сцяг. Ніхто не збіраецца плаціць 10 000 долараў, каб расклеіць білборд вашых палавых органаў, а потым быць арыштаваным за распусныя паводзіны, а потым падаць у суд за пераслед, небяспеку, эмацыянальны дыстрэс альбо псіхічны прымус. У той жа час я ніколі не прымушу каго-небудзь даслаць мне малюнак, а таксама не пашлю яго ўсім, хто яго просіць. Я проста не буду спаць з чалавекам, і калі я яго не адпраўлю, гэта таму, што мне проста нецікава. Сябар лекара пацвердзіў, што на фотаздымках з'яўляюцца хваробы. Я сам гэта бачыў і інтуітыўна ведаў гэта да пацверджання. Калі вы бачыце няроўнасці, шнары і г.д .. бяжыце. Не будзьце подлымі, але вам не трэба і ніколі не трэба рызыкаваць здароўем для каго-небудзь, і, гледзячы на яго з боку, гэта гадзіна-дзве задавальнення, якое каштуе жыцця ад болю, гневу, дыскамфорту, віны і / ці сорам? Не, гэта не так !. Акрамя таго, я знаходжуся ў адным з момантаў свайго жыцця, калі я гатовы зрабіць не толькі спатканне. Хоць гэта неверагодна весела! ;)\nЦі хацеў бы я памяняць свой добры выгляд, каб ляцець пад радарам? Зусім не! Прыгажосць - найвялікшы падарунак! Гэта галоўная прывілей, якую можна атрымаць. Амаль кожны можа навучыцца іграць на фартэпіяна, але прыгажосць адораная адным з мільёнаў. Гэта ключ да кожнай дзверы і амаль да кожнага сэрца.\nГэта не для таго, каб вы адчувалі сябе менш, не для таго, каб у любым выпадку адчуваць сябе неадэкватным, альбо абураным. Я не люблю, каб хто-небудзь адчуваў сябе дрэнна. Я веру ў тое, каб падняць настрой людзям і дапамагчы ім сканцэнтравацца на тым, у чым заключаюцца ІХ моцныя бакі.\nПытанне гучала ў тым, "як адчуваць сябе вельмі добра?" Я сказаў вам, як гэта адчуваецца.\nяк стаць егіптолагамяк маляваць на міліметровай паперыяк змякчыць малюскаўяк зрабіць данганронпуяк пазбегнуць смерці ў LOLяк паліраваць рубіныяк лётаць на гідры ў gta san andreas