АЭС запусцім. Што далей? | Новы Час\nБрэст +7℃ +4℃ +6℃ +7℃\nПрадстаўнікі Беларускай антыядзернай кампаніі па выніках абмеркавання дакладу Стратэгічнай экалагічнай ацэнкі праекта стратэгіі абыходжання з адпрацаваным ядзерным палівам (АЯП) Беларускай АЭС у шоку. Як вядома, ядзернае паліва выпрацоўвае свой рэсурс за тры-чатыры гады эксплуатацыі. Але мы дасюль не ведаем, што будзем рабіць з радыеактыўнымі адкідамі.\n«Мы ведаем, што мы нічога не ведаем»\nУ дакуменце наконт абыходжання з ядзерным палівам адзначаецца: «Распрацоўка праекта Стратэгіі ажыццяўляецца пры наяўнасці значных тэхнічных, эканамічных і іншых нявызначанасцяў, звязаных з выбарам аптымальных рашэнняў па тэхналагічных аспектах рэалізацыі сістэмы абыходжання з адпрацаваным ядзерным палівам Беларускай АЭС».\nШто гэтая фармулёўка азначае насамрэч?\nПрапанаваны для абмеркавання дакумент змяшчае тры варыянты абыходжання з адпрацаваным палівам. Два з іх прадугледжваюць адпраўку небяспечных адкідаў АЭС на «перапрацоўку» ў Расію. І, па словах сябра савета ГА «Экадом» Ірыны Сухій, асноўны варыянт — менавіта перапрацоўка адпрацаванага ядзернага паліва ў Расіі.\nАле, па-першае, перад закладкай ядзернага паліва ў Беларускую АЭС у нас дагэтуль няма ніякага пагаднення з Расіяй у тым, што яна прыме наша (дакладней — іх) адпрацаванае паліва на перапрацоўку! Мажліва, мы загрузім паліва ў АЭС, а праз нейкія палітычныя акалічнасці Расія папросту такое пагадненне не падпіша. Ці зноў паставіць умову: альбо «інтэгруйцеся», альбо ваша радыяцыя будзе ў вас. Альбо выдумае яшчэ нейкую трасцу, каб нашае паліва не прымаць. Што тады?\nПа-другое, сама «перапрацоўка» ў Расіі праблематычная. Існуючыя расійскія ядзерныя сховішчы перапоўненыя. «На дадзены момант у Расіі няма магутнасцяў для перапрацоўкі беларускага паліва, яны з’явяцца ці то ў 2040-м годзе, ці то пазней», — адзначае Сухій.\nАле ж БелАЭС мы, нібыта, плануем запусціць неўзабаве. «Мы пра гэта і кажам — няма бяспечнага, і галоўнае, рэальнага плана бяспечнага абыходжання з адпрацаваным ядзерным палівам, і безадказна ўвозіць яго, калі незразумела, што з ім рабіць потым», — зазначае эколаг.\nТры-чатыры гады да адпрацоўкі першай порцыі паліва — і куды мы гэта падзенем?\nНездарма эколагі ад пачатку будаўніцтва казалі: кошт АЭС насамрэч будзе ўдвая-ўтрая вышэйшы за саму АЭС. Таму што трэба збудаваць адпаведную інфраструктуру, могільнікі ядзерных адкідаў, і гэтак далей.\nУ дакуменце, які абмяркоўвалі эколагі з ядзершчыкамі, няма інфармацыі пра кошт перапрацоўкі адкідаў у Расіі, іх транспарціроўку, а таксама няма кошту захоўвання радыеактыўных адкідаў у Беларусі. На пытанне прадстаўнікоў грамадскасці пра гэта галоўны інжынер Беларускай атамнай станцыі Анатоль Бондар адказаў, што такія разлікі праводзіліся, але гэтыя лічбы агучваць нельга: «камерцыйная таямніца».\nЁсць уражанне, што ніякай «камерцыйнай таямніцы» тут няма. Калі не падпісана міжурадавае пагадненне паміж Расіяй і Беларуссю пра перапрацоўку адпрацаванага паліва, то ў нашых атамшчыкаў проста не можа быць канкрэтных лічбаў. Таму што іх не існуе ў прыродзе — да падпісання пагаднення. І ўсе спасылкі на «камерцыйную таямніцу» — не больш чым фантазіі.\nНасамрэч, кажа Ірына Сухій, падчас абмеркавання казалі, што такія разлікі ёсць, зробленыя з дапамогай нейкай расійскай арганізацыі, але іх нікому не паказваюць. Але праблема ў іншым. Як адзначае эколаг, паводле беларускага заканадаўства, гэта не можа быць «камерцыйнай таямніцай», бо грамадству па экалагічна важных пытаннях павінны быць прадстаўлены не толькі тэхналагічныя аспекты, але і ў тым ліку і эканамічныя. «Немагчыма гэта разглядаць без эканамічнага аналізу. Адна з нашых рэкамендацый — стратэгія павінна быць дапоўненая эканамічнымі разлікамі», — зазначае Сухій.\nА ўлічваючы загрузку расійскіх магутнасцяў па перапрацоўцы ядзерных адкідаў, нават самыя змрочныя лічбы можна будзе павялічыць у два-тры разы.\n«Праз 4 гады будуць вынятыя адпрацаваныя стрыжні — так званыя ТВС, цеплавыдзяляльныя зборкі з ядзерным палівам. Іх павінны пагрузіць у рэзервуары, дзе яны будуць астуджацца. Везці на перапрацоўку ў Расію іх можна будзе недзе гадоў праз дзесяць. І вось — калі іх можна везці, то іх не будзе дзе перапрацоўваць! Магутнасцяў у Расіі няма — няма куды везці! Таму трэба сухое захоўванне, якое ўвогуле не было запланавана на пляцоўцы АЭС. Гэта значыць, трэба дадаткова распрацоўваць і будаваць «сухое» сховішча, дзе будзе назапашвацца адпрацаванае ядзернае паліва, каб потым, большай партыяй, яго накіраваць на перапрацоўку», — кажа Ірына Сухій.\nАле справа ў тым, што ў праекце БелАЭС не было і няма планаў па стварэнні «сухога» сховішча адпрацаванага паліва. «Яшчэ калі быў праект АЭС, мы задавалі пытанні пра тое, дзе і як будуць захоўвацца адкіды, у тым ліку адпрацаванае ядзернае паліва? Тады нам казалі, што гэта «наступны этап». Але і цяпер гэтага няма. Нам цяпер кажуць пра нейкія пяць пляцовак, якія «разглядаюцца». Ці то на самай пляцоўцы АЭС, ці то дзе-небудзь яшчэ... Зноў жа — ніякай канкрэтыкі», — адзначае Сухій.\nДзе будзе «Другі Чарнобыль»?\nНават калі мы разбярэмся з коштам на перапрацоўку адпрацаванага ядзернага паліва, нават калі мы дамовімся з Расіяй на «першачарговую» перапрацоўку, нават калі дамовімся па коштах, — тое, што «недаперапрацавалі», ўсё роўна будзе вяртацца ў Беларусь. І дзе мы будзем гэта захоўваць?\n«Пяць пляцовак», пра якія казала Сухій, нібыта прадугледжваюць будаўніцтва сховішча для радыеактыўных адкідаў, якія будуць вяртацца з Расіі ў Беларусь. Але дзе гэта будзе канкрэтна?\n«Мясцовыя жыхары пыталіся: «Дзе гэта будзе? Каля маёй вёскі? Каля другой вёскі?» Але ім было сказана: «Пляцоўкі ёсць, а дзе — па памяці не скажам», — распавядае эколаг.\nБольш за тое, па словах Сухій, нідзе ў свеце не вырашана праблема доўгатэрміновага захоўвання радыеактыўных адкідаў. «Ёсць некалькі краін, якія перапрацоўваюць такое адпрацаванае паліва. Напрыклад, Расія і Францыя. Брытанія ў мінулым годзе адмовілася ад перапрацоўкі такіх адкідаў. Іншыя краіны ў прынцыпе не перапрацоўваюць, таму што гэта дорага. І ў большасці краін такія адкіды разглядаюцца не як адпрацаванае ядзернае паліва, а як уласна радыеактыўныя адкіды», — кажа яна.\n«Усё, што цяпер ёсць, — гэта «часовае захоўванне» адкідаў АЭС з надзеяй, што ў будучыні знойдзецца тэхналогія доўгачасовага захоўвання. Часовыя сховішчы будуюцца максімум на 50 гадоў, і, як правіла, «часовае захоўванне», — гэта наземнае захоўванне пад наглядам. Таму што, калі глыбока закапаць радыеактыўныя адкіды — ты не можаш кантраляваць і рэгуляваць працэсы, якія там адбываюцца», — зазначае Сухій.\nІ немалаважны кошт пытання. У Швецыі, Фінляндыі, Бельгіі такія аб’екты каштуюць ад 6 да 9 мільярдаў еўра. З улікам магутнасці Беларускай АЭС і меркаванага тэрміну яе працы, нам на гэта спатрэбіцца 2–3 мільярды еўра.\nФота Славаміра Адамовіча\nСам працэс абмеркавання Стратэгічнай экалагічнай ацэнкі праекта стратэгіі абыходжання з адпрацаваным ядзерным палівам, адзначае Сухій, складаны для разумення. Бо гэта яшчэ — папярэдні дакумент. «Самой стратэгіі па абыходжанні з адпрацаваным палівам яшчэ няма. Распрацоўка стратэгіі і Стратэгічная экалагічная ацэнка ідуць у паралелі. І, па ідэі, нашы заўвагі павінны быць улічаныя ў самой стратэгіі аб абыходжанні з адпрацаваным ядзерным палівам. Гэтага мы і чакаем», — кажа Сухій.\nКалі з'явіцца сама стратэгія — яна будзе абмяркоўвацца яшчэ раз. Потым, калі будзе абраная пляцоўка для сховішча радыеактыўных адкідаў («ці часовага сховішча, ці пастаяннага, — карацей, чаго-небудзь яшчэ», — іранізуе Ірына Сухій), і яе трэба будзе абмеркаваць. Абавязковым этапам з’яўляюцца грамадскія слуханні па ацэнцы ўздзеяння такіх аб’ектаў на навакольнае асяроддзе (ОВОС, Орхуская канвенцыя). Па выніках гэтых слуханняў таксама могуць быць змены і дадаткі.\nГэта зойме немалы час. Але ж загрузку паліва ў БелАЭС і ўвод яе ў эксплуатацыю мы плануем ужо ў хуткім часе!\nТаму эколагі патрабуюць, як мінімум, не запускаць АЭС — да таго часу, пакуль не будуць пераканаўча прадэманстраваныя надзейныя, эканамічна прымальныя, экалагічна бяспечныя і правераныя рашэнні ў пытаннях абыходжання з адпрацаваным ядзерным палівам.\nЯк бачна з абмеркавання Стратэгічнай экалагічнай ацэнкі праекта стратэгіі абыходжання з адпрацаваным ядзерным палівам, да гэтага вельмі далёка. Але ў такіх жыццёва небяспечных пытаннях нельга спадзявацца на «авось». Што, падаецца, якраз і робяць беларускія атамшчыкі.\nУкраіна спыняе абмен прававой інфармацыяй з Расіяй


Беларусь – радзіма гарэлкі?\n21 жнівень 2007, 21:52\nАлена Струвэ, Менск Да высновы, што Беларусь – радзіма гарэлкі, прыйшоў менскі экспэрт Вадзім Дзеружынскі, галоўны рэдактар выданьня “Секретные исследования” --> http://secret-r.net , вядомы сваімі нечаканымі падыходамі ў галіне анамальных зьяваў, лінгвістыкі, гісторыі, рэлігіі. Гэтым разам Дзеружынскі вырашыў аспрэчыць распаўсюджаную на постсавецкай прасторы тэорыю пра “расейскія карані” гарэлкі.\nВадзім Дзеружынскі спасылаецца на кнігу памерлага некалькі год таму расейскага гісторыка Вільяма Пахлёбкіна “История водки”. Пахлёбкін піша, што брэнд “водка” ёсьць выключна расейскім. Аднак Дзеружынскі выкарыстоўвае аргумэнты Пахлёбкіна як доказы супраць тэорыі “расейскіх каранёў” на карысьць “беларускага паходжаньня” алькагольнага напою.\nЯ.Колас: “Каб ты смалы ўжо быў напіўся!..”\nПаводле Пахлёбкіна, сучасная тэхналягічная вытворчасьць гарэлкі ідзе ад распаўсюджанага сярод славянаў 15-га стагодзьдзя смалакурэньня. Крыху пазьней, паводле аналёгіі са смалакурэньнем, узьнікла вінакурэньне. Як піша Пахлёбкін, цэнтрамі смолакурэньня “трэба лічыць Полацкую Русь, Беларусь, Літву”. Галоўнымі ж смалакурамі былі жыхары цяперашняй Смаленшчыны ды памежных зь ёй сучасных беларускіх земляў.\nЯк сьведчыць Дзеружынскі, “Пахлёбкін указвае на Беларусь, не разумеючы, што “і “Полацкая Русь” (IX-XIII стагодзі), і “Літва” (афіцыйна назва Беларусі з XIII стагодзьдзя да 1860-х гадоў), і “Белоруссия” (уведзены расейскім царом пасьля паўстаньня Каліноўскага ў 1864 замяняльны тэрмін) – адна зямля, якая ўпершыню стала расейскай (маскоўскай) у 1795-м”.\nБеларускі мастак і культуроляг Міхал Анемпадыстаў са скепсісам ставіцца да тэорыі “беларускіх каранёў” гарэлкі:\n“Паміж палякамі і расейцамі адбылася спрэчка на дзяржаўным узроўні. І тады расейцы далі заданьне Пахлёбкіну абгрунтаваць, што гарэлка ўзьнікла ў Расеі. І гэтае дасьледаваньне выкарыстоўвалася ў гандлёвых спрэчках”.\nС.Дайнэка: у іх – гарэлка, у нас – крамбамбуля\nПаводле іншага экспэрта і аднаго з лабістаў старажытных гатункаў напояў, менскага прадпрымальніка Сяргея Дайнэкі, сапраўдным помнікам беларускай старажытнай пітной культуры ёсьць “крамбамбуля”. Яе вынаходнікі – вялікія князі літоўскія Радзівілы. Гэта моцная гарэлка-самагон, у склад якой уваходзілі шматлікія зёлкі, перац і цынамон. Ад гэтага, як пісаў гісторык Адам Мальдзіс, “у роце ўсё гарэла”.\n“Па той інфармацыі, што мы маем на 15 стагодзьдзе, гэта быў вельмі распаўсюджаны моцны напой на тэрыторыі Вялікага Княства Літоўскага. Менавіта тады пілі “крамбамбулю”, а слова "водка" было невядомае. У кожнай краме напой меў свой смак, кожная крама рабіла яе зь нейкім водарам. Аснова – жыта. На самагонным апараце з жыта праз дыстыляцыю атрымлівалі моцны напой, потым дадавалі розныя інгрэдыенты”.\nУ 2005 годзе продаж сьпіртовых напояў у Беларусі склаў на чалавека 10 літраў у пераліку на чысты алькаголь (гэта без уліку самагонкі). Сытуацыя лічыцца небясьпечнай, калі гэты паказчык роўны 8 літрам.\n13 літраў алькаголю выпівае за год сярэдні беларус, 8.08.2007 У Брусэлі вырашылі, з чаго можа быць гарэлка, 19.06.2007 Што ў Беларусі лічыцца гарэлкай?, 19.06.2007


Віншуем Юрыя Хашчавацкага з 70-годдзем! | baj.by\nВіншуем Юрыя Хашчавацкага з 70-годдзем!\n18.10.2017 Крыніца: Прэс-служба ГА "Беларуская асацыяцыя журналістаў"\nМы вельмі ганарымся, што маем у сваёй арганізацыі такую выбітную асобу, на якую можам раўняцца кожны дзень!\nЖадаем Вам, спадар Юрый, моцнага здароўя і натхнення на Вашу вельмі цікавую і захапляльную працу! :)\nЮрый Іосіфавіч Хашчавацкі — беларускі кінарэжысёр, палітык. Член Міжнароднай і Еўразійскай акадэмій тэлебачання і радыё. Лаўрэат міжнародных кінафестываляў у Нью-Ёрку, Сан-Францыска, Жэневе, Берліне, Мюнхене, Лейпцыгу, Бялградзе, Кіеве, Санкт-Пецярбургу.\nСкончыў Адэскі тэхналагічны інстытут. Пасля размеркавання ў Мінск супрацоўнічаў як пазаштатны аўтар з Беларускім тэлебачаннем, пазней — рэжысёр. У 1981-м скончыў Ленінградскі дзяржаўны інстытут тэатру, музыкі і кінематаграфіі.\nЗа фільм «Гэтае ціхае жыццё ў Глыбокім»:\nГран-пры Ўсесаюзнага фестывалю тэлевізійных фільмаў у Кіеве (1985)\nГран-пры Ўсесаюзнага фестывалю тэлевізійных фільмаў у Мінску (1987)\nГран-пры фестывалю беларускага кіно (Мінск, 1987)\nГран-пры «Залаты кентаўр» Міжнароднага кінафестывалю «Пасланне да Чалавека» (Санкт-Пецярбург, 1989)\nЗа фільм «Рускае шчасце»:\nПрыз журы міжнароднага кінафестывалю экалагічных фільмаў (Фрайбург, 1996)\nПрэмія імя Сахарава расійскага саюза пісьменнікаў «Апрель» (Масква, 1997)\n«Кінапрэмія Міру» Берлінскага міжнароднага кінафестывалю (форум) у 1997 г.\nЗалатая ўзнагарода міжнароднага кінафестывалю ў Белградзе (2004) Вікіпедыя


Канвертаваць Пакістанскія рупіі (PKR) і Stellars (XLM) : Калькулятар абменнага курсу\nПакістанская рупія (PKR) і Stellar (XLM) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Пакістанская рупія і Stellar пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 25 жнівень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Пакістанская рупія. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Stellar валюты па змаўчанні. Націсніце на Stellars або Пакістанскія рупіі канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nПакістанская рупія гэта валюта, у Пакістан (ПК, ПАК). The Stellar гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал PKR можа быць запісаная Rs. Сімвал XLM можа быць запісаная XLM. Пакістанская рупія дзеліцца на 100 paisa. Абменнага курсу Пакістанская рупія Апошняе абнаўленне 31 Студзень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу the Stellar Апошняе абнаўленне 25 жнівень 2019 ад coinmarketcap.com. PKR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. XLM каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Музей - Дзятлаўскі дзяржаўны гісторыка-краязнаўчы музей - Экскурсіі Мінск Беларусь - Мабільная версія\nТып: Гістарычны Выставачныя экспазіцыі: 7 Размяшчэнне: Дзятлава, Гродзенская вобласць\n29 жніўні 1966 г, у адпаведнасці з рашэннем Гродзенскага аблвыканкама заснаваны Дзятлаўскі дзяржаўны гісторыка-краязнаўчы музей і ўжо 5 мая 1968 г. быў адчынены для наведвальнікаў. Ініцыятарам яго арганізацыі былі старшыня Дзятлаўскага райвыканкама С. Т. Кабяка і першы сакратар райкама КПБ І. В. Крыжаноўскі, а яго непасрэдным стваральнікам - Міхаіл Фёдаравіч Петрыкевіч.\nУ музеі арганізуюцца пастаянныя выставы народных і прафесійных майстроў. Сістэматычна праводзяцца тэматычныя экскурсіі, сустрэчы з удзельнікамі Вялікай Айчыннай вайны, творчымі работнікамі і іншыя культурна-масавыя мерапрыемствы. У 1984 годзе было закончана стварэнне новай экспазіцыі. Цяпер яна размяшчаецца ў 8 залах, агульная плошча якіх складае 284 кв. м., з якіх 48 кв.м. выдзелена пад часовыя выставы. Фонды музея налічваюць 13460 экспанатаў асноўнага і 2832 экспанатаў навукова-дапаможнага фонду. Пастаянна працуе выстава мастацкай керамікі члена Саюза мастакоў Рэспублікі Беларусь Мікалая Лаўрэнцьевіча Несцярэўскага. Разнастайны густ, неардынарныя прыёмы і формы работы з глінай дазволілі стварыць майстру непаўторныя керамічныя кампазіцыі. На выставе можна ўбачыць фігуры людзей, жывёл, вазы розных форм і аб’ёмаў, маскі, якія адлюстроўваюць розныя пачуцці людзей. М.Л.Несцярэўскі - адзін з аўтараў дэкаратыўных керамічных пластоў, якія ўпрыгожваюць станцыю метро “Плошча Якуба Коласа” ў Мінску. На выставе паказаны першыя вырабы гэтых пластоў. У 2006 годзе музей атрымаў статус юрыдычнай асобы і назву Установа культуры “Дзятлаўскі дзяржаўны гісторыка-краязнаўчы музей”. У музеі можна набыць сувенірную прадукцыю і зрабіць фотаздымкі.\nФота - Дзятлаўскі дзяржаўны гісторыка-краязнаўчы музей\nЭкспазіцыі - Дзятлаўскі дзяржаўны гісторыка-краязнаўчы музей\n«Гісторыя краю ад часоў каменнага веку да ХХ стст.». Раскрываецца гісторыя краю з часоў каменнага веку да сярэдзіны XIX стагоддзя, дзе экспануюцца каменныя прылады працы і зброя першабытных людзей, парэшткі жывёл, на якіх палявалі нашы продкі. Прадстаўлены археалагічныя знаходкі эпохі мезаліту і неаліту, човен XVI стагоддзя, дыярама мястэчка Дзятлава і прадметы розных рэлігійных канфесій часоў Вялікага княства Літоўскага.\n«Нацыянальна-вызваленчы рух у Заходняй Беларусі ў 1920-1930 гады». Прадстаўлены падпольныя газеты, транспаранты, улёткі, брашуры, дакументы, фотаздымкі, асабістыя рэчы членаў КПЗБ і Камуністычнага саюза моладзі Заходняй Беларусі. З Дзятлаўшчынай звязана дзейнасць Сяргея Прытыцкага, Веры Харужай, Максіма Танка і іншых выдатных беларускіх дзеячаў.\n«Матэрыяльная культура жыхароў нашага краю з к. ХIХ - пач. ХХ стст.». Наведвальнікі знаёмяцца з матэрыяльнай культурай краю канца XIX - пачатку XX стагоддзя. Тут прадстаўлены вырабы мясцовых майстроў, прылады працы земляробаў, жывёлаводаў і рамеснікаў, узоры мастацкага ткацтва, ганчарныя і сталярныя вырабы, прадметы народнага побыту.\n«Вызваленчыя баі ў пачатку Вялікай Айчыннай вайны». Выстаўлены дакументы, фотаздымкі, асабістыя рэчы ўдзельнікаў абарончых баёў на рацэ Шчара ў чэрвені 1941 года, савецкіх воінаў, якія загінулі пры абароне Дзятлава, землякоў - абаронцаў Масквы, Ленінграда і Сталінграда. Змешчаны фатаграфіі, зброя, прадметы побыту, асабістыя рэчы і ўзнагароды партызан. У музеі шырока раскрыта тэма вызвалення Дзятлава. Шматлікія дакументы, фотаздымкі і іншыя матэрыялы экспазіцыі адлюстроўваюць перыяд аднаўлення разбуранай вайной народнай гаспадаркі.\n«Партызанскі рух у Дзятлаўскім раёне». Раскрываецца тэма разгортвання партызанскага руху на Дзятлаўшчыне. Стварэнне першых партызанскіх атрадаў. Дзейнасць дзятлаўскіх падпольшчыкаў. Стварэнне антыфашысцкага падпольнага камітэта ў Дзятлаве.\n«Вызваленне Дзятлаўшчыны. Салдаты Перамогі». Раскрываецца тэма вызвалення Дзятлаўшчыны 169-й стралковай дывізіяй пад камандаваннем падпалкоўніка П. І. Качура. Аповяд пра нашых землякоў - салдатах Арміі Польскай. Стэнд, прысвечаны аднаўленню народнай гаспадаркі, наладжванню мірнага жыцця.\n«Мастацкая кераміка члена саюза мастакоў Рэспублікі Беларусь Н. Л.Несцяроўскага». Пастаянная выстава, на якой прадстаўлены работы беларускага мастака-кераміста Н. Л. Несцярэўскага.\nГрафік працы Дзятлаўскі дзяржаўны гісторыка-краязнаўчы музей\nРазмяшчэнне на карце - Дзятлаўскі дзяржаўны гісторыка-краязнаўчы музей\nАдрас 231471, Рэспубліка Беларусь, Гродзенская вобл., г. Дзятлава, вул. Першамайская, 12 GPS Google: 53.462207′ N, 53.462207′ E


Філарэт, прыехаўшы ў Дразды да айца Фёдара Поўнага: «Нарэшце пачынаем жыць як людзі!»\n05.01.2016 / 22:36\nФіларэт, прыехаўшы ў Дразды да айца Фёдара Поўнага: «Нарэшце пачынаем жыць як людзі!» Вы згодныя з філасофіяй святара? 89\n«Ці можа святар быць багатым?» — запытаўся вядучы праграмы «Буйным планам» Марат Маркаў у протаіерэя Фёдара Поўнага.\nФёдар Поўны. Фота Minsknews.by\nФёдар Поўны — самы набліжаны да Аляксандра Лукашэнкі святар. Ён удзельнічае ў паездках кіраўніка краіны з «сябрамі». Напрыклад, святкаваў разам з Юрыем Чыжом, Аляксандрам Шакуціным і іншымі перамогу Дар'і Домрачавай на Алімпіядзе ў Сочы.\nМітрапаліт Філарэт, Аляксандр Лукашэнка і Фёдар Поўны.\nФёдар Поўны — адзіны святар, які займеў катэдж у Драздах. Пра яго і расказваў протаіерэй у эфіры «Беларусь-1».\nДом Фёдара Поўнага ў Драздах. Рынкавы кошт — каля $1 мільёна.\n«Як і ў многіх, у мяне таксама ёсць дом, але не так ужо і задарма ён быў мне дадзены. Я таксама браў крэдыт і выплачваў яго. Сам будаваў, сам даглядаю сад. У мяне ёсць сям'я — жонка і дачка. Натуральна, і ім павінна быць утульна і зручна жыць.\nАднойчы мітрапаліт Філарэт, пабываўшы ў нас у гасцях, прамовіў выбітныя па сваёй мудрасці словы: «Нарэшце пачынаем жыць як людзі!» — узгадаў Фёдар Поўны.\nДый увогуле ўсе перасуды з нагоды катэджаў вельмі часта перабольшаныя. Даходзіць да таго, што нехта, па плётках, жыве ў палацах. А насамрэч гэта звычайны дом, які каштуе… ну як кватэра. І кожны яго можа адолець, калі захоча.\nІ яшчэ. Багаты — не значыць бездухоўны. Вельмі часта багацце даецца як узнагарода за працу, за пакуты, напрыклад, за высакародныя ўчынкі.\nНе кожны можа быць багатым і не нашкодзіць сваёй душы. Калі грошы і рэчы становяцца істотнейшымі за Бога і людзей, гэта дрэнна. Калі багацце служыць на карысць людзям і грамадству, гэта нармальна і, напэўна, трэба».\n05.01.2016 / 22:44\nВысакародныя учынкі - 10 запаветаў без не ?\n05.01.2016 / 22:49\nА ён глядзеў фільм "Востраў", і якія яго ўражанні? У дзядзяк праца такая- працаваць папамі?\n05.01.2016 / 22:56\nОх уж эти служки - как божьи, так и народные - только и глядят, что поиметь с того, кому служат.\nСК патлумачыў разыходжанні ў сваіх каментарах наконт абставін смерці Коржыча


Дзень вышыванкі: родныя ўзоры на вуліцах Мінска (+відэа) — Унiверсiтэт\n8 Jul, 2016.\n2 ліпеня напярэдадні Дня Незалежнасці ў Мінску прайшоў Дзень вышыванкі, на якім сабраліся аматары беларускай творчасці. Арганізатарамі свята сёлета выступілі Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі, Мінгарвыканкам і Міністэрства культуры.\nСвяткаванне пачалося апоўдні з выставы беларускіх майстроў народных рамёстваў і дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, дзе кожны ахвотнік мог не толькі набыць сабе што-небудзь на памяць, але і самому навучыцца рабіць разнастайныя сувеніры. Час ад часу можна было ўбачыць, як хтосьці чаканіць манетку альбо робіць ляльку з саломы. Каля адной з палатак, адразу на вуліцы, жанчына ў нацыянальным адзенні ткала рэчы на станку, чым уразіла многіх мінакоў. А каб у такі важны для кожнага беларуса дзень быць яшчэ бліжэйшымі да сваёй краіны, мінчанам і гасцям сталіцы прапаноўвалі пакаштаваць стравы нацыянальнай кухні.\nЯркай падзеяй дня стаў арт-парад удзельнікаў мерапрыемства, якія горда ішлі па дарозе са сцягамі ў руках. Тут можна было ўбачыць і чэрлідараў, і рыцараў, і прадстаўнікоў розных субкультур, і ўдзельнікаў творчых і фальклорных калектываў, што пасля зладзілі канцэрт, на якім выконвалі песні выключна на беларускай мове. У парадзе таксама бралі ўдзел рэтра-машыны і байкеры, якія ласкава пагаджаліся пракаціць усіх ахвотных.\nПрактычна ў гэты ж час пачалі сваю працу і члены БРСМ. Саюз моладзі прапаноўваў паспрабаваць свае сілы ў веданні нашай краіны. За правільныя адказы ўдзельнік атрымліваў прызы: стужкі з нацыянальным арнаментам, магніты з выявай на іх славутасцяў Беларусі, нататнікі. Заданні былі розныя: ад рэбусаў да перакладу слоў на беларускую мову. Дадзенае мерапрыемства сабрала даволі шмат людзей.\nУ гэтую суботу члены БРСМ Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта таксама арганізоўвалі на свяце сваю інтэрактыўную пляцоўку – боды-арт-салон “Родныя ўзоры”. Прадстаўнікі нашага ўніверсітэта малявалі аквагрымам на руках гасцей мерапрыемства нацыянальны арнамент і раздавалі стужкі-вышыванкі.\n“Мэты гэтага мерапрыемства былі куды шырэйшыя, чым проста пакрасавацца ў вышыванках адзін дзень, – адзначае сакратар БРСМ БДУ Канстанцін Андрусевіч. – На мой погляд, свята здольнае развіць нацыянальнае адзінства беларусаў, папулярызаваць нашу нацыянальную спадчыну”.\nЦікава было паглядзець і на інтэрактыўныя экспазіцыі тэматычных пляцовак-прэзентацый ад абласцей і горада Мінска. Наогул, кожны мог знайсці сабе занятак даспадобы, пачынаючы з прагулкі на катамаране і заканчваючы танцамі пад адкрытым небам.\n«Хацелася, каб такія святы штогод арганізоўваліся і праводзіліся не толькі ў сталіцы, але і ў кожным рэгіёне, бо ў Беларусі склалася свая практыка і тэхніка вышыўкі, свае традыцыі, песні, танцы, праз якія трэба працягваць аб’яднаць грамадства. І важна, каб гэта стваралася з удзелам сучаснай моладзі і рукамі моладзі. Вось тады мы ўсё захаваем і прымножым», – дадае Канстанцін Андрусевіч.\nФінальным акордам Дня вышыванкі 2 ліпеня стала дыскатэка Disco-folk «Вышыванка.by» і «Бітва дыджэяў», у якой біліся найлепшыя дыджэі краіны. Напрыканцы свята мінчан чакаў салют, які азнаменаваў удалае завяршэнне дня.\nНаступны «Мала які ўніверсітэт можа пахваліцца сваім студэнцкім гімнам…» Alen Hit і Анжаліка Пушнова распавялі аб тым, як ствараўся This is BSU (+музыка i відэа)\nРанейшы Незалежна ад Дня Незалежнасці (+відэа)


Грамадства 20.04.2017 | 17:36\n20 красавіка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Дажджы і мокры снег чакаюцца ў Беларусі ў выхадныя, паведаміла карэспандэнту БЕЛТА намеснік начальніка службы метэаралагічных прагнозаў Рэспубліканскага цэнтра па гідраметэаралогіі, кантролі радыеактыўнага забруджвання і маніторынгу навакольнага асяроддзя Мінпрыроды Святлана Рыбакова.\n"На бягучым тыдні скандынаўскі антыцыклон абумовіў у Беларусі халоднае, але пераважна без ападкаў надвор'е. Тэмпературны фон панізіўся і адпавядае другой палавіне сакавіка. Але антыцыклон адступае, і ўжо заўтра ўдзень надвор'е пачне змяняцца, але на цяпло ў бліжэйшыя дні пакуль разлічваць не даводзіцца", - сказала сіноптык.\nУ пятніцу ўначы будзе ў асноўным без ападкаў, а раніцай і ўдзень па паўночна-заходняй частцы Беларусі, дзе праявіцца ўплыў атмасфернага фронту, что перамяшчаецца з краін Балтыі, чакаюцца ападкі (дождж, магчымы мокры снег) і моцны парывісты вецер. Тэмпература паветра ўначы пры невялікай воблачнасці панізіцца да 1-7 градусаў марозу. Удзень неба зацягне аблокамі, і дзённыя максімумы складуць 4-10 градусаў цяпла, па паўднёвым захадзе паветра прагрэецца да плюс 12 градусаў.\nУ суботу надвор'е ў краіне будуць вызначаць франтальныя раздзелы цыклону, шлях якога пройдзе па поўначы Еўропы, чакаецца некамфортнае і ветранае надвор'е. У многіх раёнах краіны пройдуць кароткачасовыя дажджы, раніцай і ўдзень па паўночным захадзе з мокрым снегам. На большай частцы тэрыторыі Беларусі чакаецца моцны парывісты вецер. Тэмпература паветра ўначы складзе 1-6 градусаў вышэй за нуль, удзень - 4-11 градусаў цяпла.\nУ нядзелю надвор'е будуць вызначаць атмасферныя франты і больш халодныя паветраныя масы. Уначы пераважна ў паўночна-ўсходніх і паўднёва-заходніх раёнах, а ўдзень на большай частцы тэрыторыі краіны пройдуць кароткачасовыя ападкі ў выглядзе дажджу і мокрага снегу. Тэмпература паветра ўначы складзе ад мінус 3 да плюс 3 градусаў, удзень - не вышэй за 3-10 градусаў цяпла.\nУ панядзелак, 24 красавіка, захаваецца няўстойлівае надвор'е, уначы па паўночна-ўсходняй частцы краіны пройдуць невялікія ападкі (дождж, мокры снег). Удзень у заходніх раёнах Беларусі чакаюцца кароткачасовыя дажджы. Тэмпература паветра ўначы складзе ад мінус 4 да плюс 2 градусаў, удзень - 5-11 градусаў цяпла.\nУ аўторак на тэрыторыю Беларусі пачнуць перамяшчацца цёплыя вільготныя паветраныя масы з паўднёвага захаду Еўропы, у паўночна-заходніх рэгіёнах краіны праявіцца ўплыў атмасферных франтоў. Пераважна ў паўночна-заходніх раёнах пройдуць дажджы. Стане цяплей: тэмпература паветра ўначы складзе ад нуля да плюс 6 градусаў, удзень павысіцца да 10-17 градусаў цяпла.-0-\nБеларусь разлічвае на павелічэнне партфеля праектаў Сусветнага банка ў краіне - Кабякоў


Хатняя ультрагукавая чыстка асобы - Прыгажосць 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Прыгажосць 2017 ⇒ Хатняя ультрагукавая чыстка асобы\nУльтразвук - верны памочнік ў касметалогіі. Дзякуючы яму, многія жанчыны здолелі палепшыць свой знешні выгляд. З дапамогай ультрагуку з’явілася магчымасць бязбольна правесці хатнюю чыстку асобы.\nНекаторыя асаблівасці хатняй ультрагукавой чысткі\nЦяпер шмат хто купляе партатыўныя ультрагукавыя скраберы для хатняй чысткі асобы. Наяўнасць дадзенага прыбора, нягледзячы на яго высокі кошт, дапаможа зэканоміць табе грошы і дазволіць праводзіць патрэбную касметычную працэдуру, не выходзячы з хаты.\nТэхніка правядзення чысткі:\nВымый твар з любым касметычным сродкам, прыдатным твайму тыпу скуры. Яно дапаможа змякчыць скуру і не дасць развіцца запаленне.\nВарта распарыць скуру з дапамогай гарачага пара або вырабі на твар разагравае крэм, незадоўга да чысткі, каб поры пашырыліся.\nПрамакніце твар вільготным ватовым тампонам, змочаным тонікам або вадой, злёгку падкісленай цытрынавым сокам.\nВырабі на твар ультрагукавой гель ці якое-небудзь рэчыва, якое праводзіць ультрагукавыя хвалі. Гэта робіцца, каб стварыць неабходную якая праводзіць сераду для ультрагуку і выдаліць мёртвыя лускавінкі, якія знаходзяцца ў рагавым пласце скуры.\nЎключы скраббер і рабі ім кругавыя руху па масажным лініям ўсіх зон асобы. Дадзены працэс займае ад 10 да 20 хвілін. Падчас сеансу з моманту пачынае вылучаць назапашанай у іх бруд, якую варта сціраць сурвэткай. Ўльтрагукавую лапатачку трэба трымаць пад вуглом прыкладна 40 градусаў. Калі з’явілася пачырваненне, неадкладна спыняй працэдуру. Ня чысціце твар скрабера ў вобласці вачэй.\nУльтрагук змагаецца са старымі змярцвелыя клеткі рагавога пласта, не наносячы траўмы новым клеткам. Пры гэтым танізуюць цягліцы асобы, разгладжваюцца маршчыны, размягчаются і выраўноўваюцца рубцы, пашыраюцца посуд, ўзмацняецца прыток крыві. Пасля чысткі скура губляе павышаную тлустасць, так як менш выпрацоўваецца скурнага сала. Ультрагукавая чыстка асобы дапамагае выпрацоўцы калагена, так неабходнага для эластычнасці скуры.\nПра гэта я прачытала ў водгуках у інтэрнэце, калі задумалася аб куплі ультрагукавога скрабера. Калі ты рабіла такую чыстку асобы дома, напішы, згодная ты з гэтымі сцвярджэннямі.\nМагчымасці хатняй чысткі асобы ультрагукавой скрабер:\nПаляпшаецца абменны працэс за кошт микромассажа, ўзмацняе крывацёк.\nЎмацоўваецца мімічная мускулатура.\nПавялічваецца выпрацоўка прыроднага эластіна і калагена.\nПеравагі хатняй чысткі асобы ультрагукам:\nМожна рабіць у любы зручны для цябе час\nПрацягласць правядзення працэдуры залежыць ад твайго жадання.\nПра якія яшчэ перавагі ты можаш успомніць.\nПра асаблівасці сыходу за скурай пасля чысткі асобы\nКалі ў цябе сухая скура, карыстайся ўвільгатняюць маскамі. Для мыцця лепш выкарыстоўвай ачышчальнае малачко. Тлустую і нармальную скуру дастаткова ўвільгатняць двойчы ў дзень адпаведным крэмам. Калі ты праводзіш чыстку летам, карыстайся ахоўным крэмам, маюць фактар абароны не менш за 30 так ты не нашкодзіць сваёй вытанчанай скуры і ня купіш на ёй пігментныя плямы.\nЦі ёсць супрацьпаказанні ў хатняй ультрагукавой чысткі\nХатняя чыстка асобы ультрагукам праводзіцца прыборам, мае маленькую магутнасць, таму пашкодзіць ты наўрад ці зможаш.\nПасля чысткі ультрагукам магчыма кароткачасовае пачырваненне асобы.\nТаксама неабходна ведаць, што гэты від чысткі аказвае лячэбнае дзеянне, таму супрацьпаказанні ў яе ёсць.\nНельга карыстацца ультрагукавой чысткай, калі ў цябе:\nЁсць на твары драпіны ці парэзы, фурункулы, запалёныя вугры. Дачакайся, калі скура зажыве.\nТы пакутуеш алергіяй.\nУ цябе неўралагічныя праблемы твар - неўралгія, параліч і іншыя захворванні.\nТы выражаны купероз на твары, ультрагук яшчэ больш пашырыць посуд.\nТы цяжарная. Верагоднасць ўрону пры гэтым мела, але лепш такую працэдуру пазбягаць, у гэтым выпадку лішні раз не давядзецца хвалявацца.\nКалі ты хварэеш вітыліга.\nУльтрагукавая чыстка асобы не травматічно і дае шыкоўны вынік - скура становіцца чыстай і здаровай. Але эфект доўжыцца нядоўга, таму купля прыбора для хатняга карыстання становіцца сапраўдным выратаваннем для людзей, якія маюць праблемы са скурай асобы.\nУльтрагукавая чыстка асобы, ці вашых кішэняў? Відэа.\nНаступная Артыкул Манікюр з лункамі - дызайн і модныя ідэі 2015 года, майстар-класы з фота і відэа\nВусцілкі для летняга абутку


Чацвер 13 жніўня 2020 г.\nДень пограничника Республики Казахстан\nКоронавирус Фейки Адольф Янушкевіч Лагойск Беларусьфільм Белая Вежа Абчак Таможенные правила Корея Фэст культуры Мультиполярный мир Альманы Раванічы 500-годдзе беларускага кнігадрукавання Рымдзюны Чэрыкаў Белорусская экономическая модель ОДКБ Диктант Паставы Ліда Будслаў Аўгустоўскі канал Суперкомпьютер Изоиммунная плазма\nСкопируйте следующий код для вставки в Ваш блог\nУ традыцыйнай культуры беларусаў да падземнага (хтанічнага) свету — свету нашых продкаў, стаўленне было асабліва паважлівае. Менавіта яны лічыліся сапраўднымі гаспадарамі зямлі. Ад іх добразычлівасці залежаў ураджай, а значыцца, і дабрабыт сям`і. Відавочна, таму ў народным календары значнае месца адводзіцца абрадавым дзеянням, накіраваным на ўшанаванне продкаў.\nЯшчэ раз засяродзім увагу на святочным колазвароце дзён беларусаў. Нельга не адзначыць адну вельмі выразную асаблівасць народнага календара. Пераважная большасць свят у сваёй лагічнай паслядоўнасці зарыентавана на дыялог чалавека з Прыродай, з Космасам, асноўны сэнс якога — заручыцца падтрымкай сіл прыроды, каб яны актыўна і эфектыўна паспрыялі вялікаму, складанаму і працягламу па часе цыклу сельскагаспадарчых (у аснове сваёй земляробчых) работ. Аднак нельга не заўважыць, што ў гэты адладжаны рытм земляробчых спраў уключаны два святы, характар і сэнсавае напаўненне якіх прынцыпова адрозніваецца ад усіх астатніх. Гэта Радаўніца і Восеньскія Дзяды (хоць у розных месцах памінальным днём маглі быць: першы або другі дзень Вялікадня, чацвер на Велікодным тыдні — Наўскі Вялікдзень; у межах аднаго і таго ж раёна, напрыклад Чэрвеньскага, побач знаходзяцца вёскі, у адной з якіх веснавое ўшанаванне продкаў адбываецца на Радаўніцу, у другой у суботу перад Тройцай).\nНеабходна адзначыць, што на працягу года амаль што ўсе суботы, папярэднія вялікім святам, прысвячаліся продкам: Масленічныя, Стрэчаньскія, Траецкія, Дзмітраўскія, Міхайлаўскія Дзяды, часцей за ўсё іх звалі радзіцельскімі суботамі. Аднак Восеньскія Дзяды і Радаўніца былі самымі вядомымі.\nКалі намаляваць кола, якое сімвалізуе гадавы цыкл свят, і злучыць лініяй веснавы і восеньскі дні ўшанавання памерлых, то выразна відаць, што гэтыя святы як бы акрэслівалі паўсферу, якая ахоплівала час правядзення асноўных земляробчых работ. Гэтыя дні ўшанавання продкаў фіксавалі мяжу пачатку і заканчэння найважнейшага цыкла аграрна-каляндарных святкаванняў. Калі ж улічыць, што старажытны пачатак Новага года ў беларусаў супадаў з днём веснавога раўнадзенства, то можна ўявіць, што першым святам новага жыццёвага цыкла станавілася Радаўніца. Чым гэта абгрунтавана і як гэта можна растлумачыць? Каб знайсці адказ на гэтыя пытанні, неабходна звярнуцца да структуры асноўных святочна-абрадавых комплексаў народнага календара і паспрабаваць знайсці тое, што ўсіх іх аб`ядноўвае.\nТакім чынам, аснову традыцыйнага светапогляду складала вось, якая аб`ядноўвала Нябесную сферу і сферу продкаў. Чалавек адначасова звяртаўся па дапамогу да Сонца, Месяца, зорак, Багоў, а таксама і да «трыдзявятага царства» — свету продкаў. Гэта скіраванасць выразна прадстаўлена ў казках, замовах, загадках, прыказках.\nМожна без перабольшання сцвярджаць, што гэта адзін з самых галоўных структураўтваральных прынцыпаў не толькі кожнага рытуальна-абрадавага комплексу паасобку, але і календара ў цэлым. Больш таго, калі ў адных абрадавых структурах ён быў «адным з некалькіх раўназначных», то ў іншых гэта быў ключавы фактар, які жорстка рэгламентаваў паводзіны ўсіх удзельнікаў.\nКаб больш выразна і шматбакова паказаць месца і ролю для беларускай этнакультурнай традыцыі культу продкаў, мы выдзяляем з гэтага прынцыпу яшчэ адзін складальнік, які фармулюем як жорсткае табу, як неабвержнае прадпісанне, якое рэгламентуе нашы паводзіны ў абрадавых сітуацыях: «Перш чым сабе — продкам!»\nУ якасці ілюстрацыі прывядзём некалькі прыкладаў:\n1. Сярод беларусаў і сёння шырока бытуе прыказка «Першы блін комам», сэнс якой у другой палове ХХ ст. пачалі тлумачыць наступным чынам: адсутнасць вопыту часта прыводзіць да таго, што задуманае не ўдаецца цалкам здзейсніць. Дапускаецца і ўласна натуралістычнае тлумачэнне: наша паспешлівасць ва ўжыванні страў прыводзіць да таго, што гарачы блін «перасядае».\nАднак шматлікія абрадавыя кантэксты дазваляюць даць зусім іншую інтэрпрэтацыю зместу прыказкі.\nУ асяроддзі беларусаў існаваў звычай: на кожнае вялікае свята ў сям`і абавязкова пяклі бліны (ячныя, пшанічныя, бульбяныя, жытнія, грэцкія), але першы спечаны блін (у адпаведнасці з патрабаваннем этыкетна-нарматыўнага прадпісання) клалі на сподак і ставілі ў чырвоны кут пад абразы або на падаконнік, таму што ён прызначаўся душам памерлых продкаў. Тры дні ляжаў гэты блін на самым пачэсным месцы, затым яго аддавалі птушкам, якія, паляцеўшы на поўдзень — у «вы-рай», перададуць прывітанне памерламу роднаму. А калі хто-небудзь парушаў прадпісанне звычаёвага права і спрабаваў сам з`есці блін, то ён (блін) і «станавіўся колам».\n2. Усе ўдзельнікі жалобнага стала таксама падпарадкоўваліся найважнейшаму абрадафарміруючаму прынцыпу, г. зн. першую чарку налівалі памерламу; абсалютна кожная страва, пададзеная на стол, павінна быць патрошку адкладзена ў талерку памерламу.\n3. На Саракі (22.03) гаспадыні выпякалі печыва ў выглядзе птушачак — «жаваранкаў», перш чым есці самім і прапанаваць дзецям, якія з гэтымі «птушкамі» гукалі вясну, адно з іх тут жа кідалі назад у печ — прыносілі ахвяру продкам свайго роду.\n4. На ўсёй Беларусі да сённяшняга дня жанчыны, у якіх памерлі малыя дзеці, прытрымліваюцца забароны ўжываць яблыкі да Яблычнага Спаса (19.08). Хрысціянская легенда сведчыць, што ў гэты дзень Бог адорвае памерлых дзяцей рознымі пачастункамі, сярод якіх ёсць і яблыкі. Калі ж чыя-небудзь маці не ўтрымалася і з`ела яблык да Спаса, то лічылася, што дзіця на «тым» свеце застанецца без падарунка. Таму першыя яблыкі новага ўраджаю на Спас асвячалі ў храме і неслі на магілы дзяцей. Такім чынам адбывалася памінанне заў-час-на (не ў пару, раней, чым трэба) памерлых дзяцей.\n5. У ранейшыя часы існаваў звычай: маладыя адразу пасля вянчання выходзілі з храма і ішлі да магіл сваіх продкаў, таму што могілкі былі тут жа, у непасрэднай блізкасці. Ад сучаснага месца рэгістрацыі шлюбу — загса — да бацькоўскіх могілак далёка. Аднак у памяці людзей усё роўна захаваўся спрадвечны прынцып: перш чым маладыя паедуць да вясельнага стала, яны абавязкова павінны накіравацца да брацкіх магіл або іншых рытуальных мясцін, звязаных з ушанаваннем загінулых або памерлых і схіліць галаву — пакланіцца (!!!) продкам.\n6. Нагадаем яшчэ адно даволі жорсткае папярэджанне, шырока вядомае сярод старэйшых людзей: «Не чапай зямлю да Радаўніцы або да Благавешчання — можа быць смерць у вашай сям`і». Растлумачым. Прыходзіла вясна. Чалавек рыхтаваўся да пачатку вялікага цыкла сельскагаспадарчых прац. Аднак традыцыйны светапогляд прытрымліваўся няўхільнага правіла: перш чым наводзіць парадак на сваім прысядзібным участку, неабходна было навесці парадак на магілах сваіх продкаў. Тая ж жыццёвая логіка падказвала: калі на Радаўніцу вы заручыліся падтрымкай сваіх продкаў, а на Багача (21.09) парадаваліся сабранаму багатаму ўраджаю, то на Восеньскія Дзяды трэба аддзячыць продкам за дапамогу і падзяліцца з імі набытым багаццем.\nМенавіта таму забаранялася ставіць помнікі на магілах пасля Пакроваў (калі зямля засынае) і да Радаўніцы.\nАксана КАТОВІЧ, Янка КРУК\nКрыніца, 22 красавіка 2017\nСсылка на источник:Як беларусы шануюць тых, хто ахоўвае з нябыту


У краязнаўчым музеі Смаргонскаго р-на адбудзецца мерапрыемства “Ноч музеяў у мястэчку Жодзішкі”. - Новости - Туризм и Отдых\nУ краязнаўчым музеі Смаргонскаго раёна адбудзецца мерапрыемства «Ноч музеяў у мястэчку Жодзішкі»\nУпершыню ў мясцовым краязнаўчым музеі Смаргонскаго раёна адбудзецца мерапрыемства «Ноч музеяў у мястэчку Жодзішкі». Пройдзе гэта акцыя 18 мая ў Міжнародны Дзень музеяў.\nМерапрыемствы пачнуцца ў сядзiбе «Вялес» (вул. Камсамольская, 40), у 19.00.\n- Вiдэапаказ гiстарычна-краязнаўчага фiльма пра мястэчка Жодзiшкi - Імпрэзу майстра Вiктара Кульпiна (Мiнск) «Дуда з глыбiнi вякоў i да нашых дзён»\nПрацяг праграмы – у краязнаўчым музеi ў 22.00: - Вандроўка ў глыбiню гiсторыi мястэчка. - Агляд этнаграфiчных здабыткаў, фотаздымкі з экспедыцыі «Вілія і яе берагі». - Знаёмства з кнігай графа Канстанціна Тышкевіча Wilija i jej brzegi («Вілія і яе берагі») – поўная версія кнігі К. Тышкевіча выдадзена ў Дрэздэне ў 1871 годзе на польскай мове, а таксама запрашэнне ў штогадовую вандроўку-экспедыцыю «Вілія–Neris», і не толькі…\nБольш парабязна можна даведацца па тэл. ( +375 29 ) 960-53-13 Алег Мізула.\nПаглядзець, дзе знаходзіцца мястэчка Жодзішкі, на карце можна па спасылцы http://belaruscity.net/raspolozhenie_na_karte/town-4256817081.html. Далучайцеся!


Касмічны палац Паднябеснай | zviazda.by\nХатняя старонка » У свеце » Весткі з Кітая » Касмічны палац Паднябеснай\nКасмічны палац Паднябеснай\nПасля паспяховага першага палёту ракеты-носьбіта «Чанчжэн-5Б» (Long March-5B, або «Вялікі паход-5Б») і выпрабаванняў пілатуемага касмічнага карабля новага пакалення Кітая, з’явілася больш падрабязнасцяў аб кітайскай касмічнай станцыі, перадае «Жэньмінь жыбаа» анлайн».\nКасмічная станцыя, будаўніцтва якой плануецца завяршыць да 2022 года, будзе працаваць на калязямной арбіце на вышыні 340-450 км на працягу больш за 10 гадоў. Плануецца, што на ёй можна будзе праводзіць шырокамаштабныя навуковыя, тэхналагічныя і прыкладныя эксперыменты.\nУ касмічнай станцыі «Цяньгун» («Нябесны палац») у звычайны час змогуць размясціцца тры касманаўта і да шасці падчас змены экіпажа. Яна будзе мець форму літары «T», з асноўным модулем у цэнтры і дзвюма лабараторнымі модулямі па баках. Вага кожнага з іх больш за 20 тон, а агульная маса станцыі складзе каля 66 тон, адзначыў галоўны канструктар Праграмы пілатуемай касманаўтыкі Кітая Чжоў Цзяньпін.\nКалі ўявіць, што кітайскія касмічныя лабараторыі «Цяньгун-1» і «Цяньгун-2» — гэта двухпакаёвыя кватэры, то касмічная станцыя «Цяньгун» — гэта кватэра з трыма спальнямі, гасцінай, сталовай, адзначыў эксперт з Кітайскай акадэміі касмічных тэхналогій /CAST/ Чжу Гуанчэнь.\nДаўжыня асноўнага модуля касмічнай станцыі, які называецца «Цяньхэ», складае 16,6 метра, максімальны дыяметр — 4,2 метра, а ўзлётная маса — 22,5 тоны. Ён з’яўляецца найбуйнейшым распрацаваным Кітаем касмічным апаратам.\n«Цяньхэ» будзе цэнтрам кіравання і кантролю касмічнай станцыі, а таксама асноўных заселеных аб’ёмам для касманаўтаў. Ён будзе служыць базай для правядзення некаторых навуковых і тэхнічных эксперыментаў у космасе.\nЗаселены аб’ём модуля складзе каля 50 кубаметраў. Па дадзеных CAST, з улікам двух лабараторных модуляў заселены аб’ём станцыі дасягне 110 кубаметраў. Асноўны модуль мае два порта прычальвання, аб’яднаны з двума лабараторнымі модулямі, і тры стыкоўных порта для экіпажаў касмічных караблёў, грузавых касмічных караблёў і іншых касмічных апаратаў. Таксама ёсць люк для выхаду касманаўтаў у адкрыты космас.


Расейскія музыкі правядуць «Партызан-фэст» у падтрымку беларусаў-пратэстоўцаў - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 20 кастрычнiка 2020, aўторак, 5:30\nРасейскія музыкі правядуць «Партызан-фэст» у падтрымку беларусаў-пратэстоўцаў\nМузыкі выказалі словы падтрымкі беларускаму народу.\nРасейскія музыкі арганізуюць дабрачынны канцэрт салідарнасці з народам Беларусі. Мерапрыемства пад назвай «Партызан-фэст» пройдзе ў маскоўскім клубе Live Stars увечары 28 верасня, паведамляе «Медуза».\nУ канцэрце будуць удзельнічаць лідар «Машыны часу» Андрэй Макарэвіч, Аляксей Кортнеў («Няшчасны выпадак»), Дзмітрый Спірын («Тараканы»), Раман Лугавы («Рамарыё»), групы «Яўза», «Рабфак», «Аркадзь Коц» , паэт Леанід Каганаў і іншыя артысты. Вядоўцай фестывалю стане журналістка Таццяна Фельгенгаўэр.\n«Мы хочам, каб слова "Расея" ў брацкага народа асацыявалася не з ангажаванымі журналістамі і сілавікамі, гатовымі наводзіць "парадак" на вуліцах Менска, а з салідарнасцю, музыкай і свабодай. Тысячы людзей у суседняй, блізкай нам паводле духу краіне кінутыя за краты, зазналі гвалт, страцілі працу – за мірны пратэст. Сярод іх – людзі культуры, музыкі, паэты, мастакі, рэжысёры, нашы браты ў рамястве. Мы не хочам, каб так было ў Беларусі, не хочам, каб так было ў Расеі. Мы з вамі плячом да пляча!» – заявілі музыкі.\n22:56 Толькі ўсеагульны страйк!\n21:57 Давайце падтрымаем тых, хто з намі салідарны!\n21:49 Золатаздабытчыкі забрудзілі ў Сібіры 2,6 тысячы кіламетраў рэк\n21:34 Жыхары Зялёнага Луга сталі ў ланцуг салідарнасці ўздоўж колавай дарогі\n13.10 Святлана Ціханоўская абвесціла Лукашэнку ўльтыматум 142,508\n15.10 Еўразвяз заняўся грашыма Лукашэнкі на Кіпры 116,331\n15.10 Рабочыя Lufthansa Technik адмовіліся абслугоўваць самалёт Лукашэнкі 90,738\n14.10 «Бабушка зарядила Балабе сумкой в лицо» 86,579\n18.10 В Беларуси прошел Партизанский марш 84,746\n13.10 Дар'я Домрачава выказалася з нагоды збіцця ейнага брата і пра сітуацыю ў краіне 77,504


Анатоль Тозік прапанаваў сумотным матулям плаціць столькі ж колькі і поўным сем’ям | Народная Воля\nАнатоль Тозік прапанаваў сумотным матулям плаціць столькі ж колькі і поўным сем’ям\nВіцэ-прэм’ер Анатоль Тозік на калегіі Міністэрства труда і сацыяльнай абароны прапанаваў усім мамам плаціць аднолькава.\nЁн сказаў: “Падчас праверкі ў некаторых раёнах Гродзенскай вобласці мы сутыкнуліся з бесстароннім фактам. Высветлілася, што каля трэці афіцыйных маці-адзіночак на самой справе жывуць разам з бацькам сваіх дзяцей. Яны спецыяльна не рэгіструюць шлюб, каб атрымліваць дапамогу значна большага памера. Інакш кажучы, гэтыя людзі паразытуюць на дабрыні дзяржавы і спекулююць сваім дзіцём”.\nАнатоль Тозік прапанаваў спачатку глядзець у якіх умовах жывуць няпоўныя сем’і. Ён лічыць, што можна ўвогуле адмяніць надбаўкі да дзіцячай дапамогі сумотным мамам, а выдаваць адрасную сацыяльную дапамогу, калі тая будзе звяртацца з-за матэрыяльных цяжкасцяў.\nЗмены ў выплаце пенсій могуць закрануць і пенсіянераў, бо Фонд сацыяльнай абароны знізіўся і можа не вытрымаць павелічэнне колькасці пенсіянераў. У Беларусі на 100 працаздольных грамадзянаў прыпадае 63 пенсіянеры.


Руслан Кулевіч прэзентаваў кнігу пра Гродна 30-40-х гадоў ХХ стагоддзя | baj.by\nРуслан Кулевіч прэзентаваў кнігу пра Гродна 30-40-х гадоў ХХ стагоддзя\n17.01.2019 Крыніца: Служба маніторынгу ГА "Беларуская асацыяцыя журналістаў"\nГродзенскі журналіст, сябра ГА “БАЖ” Руслан Кулевіч 16 студзеня прэзентаваў шырокай публіцы сваю кнігу “Горад адзін, успаміны розныя”. Гэта зборнік успамінаў жыхароў Гродна, дзяцінства і маладосць якіх, прыйшліся на 30-40-я гады ХХ стагоддзя. Кніга ілюстраваная фотаздымкамі з прыватных архіваў гродзенцаў.\nСустрэча ў Цэнтры гарадскога жыцця сабрала каля сотні гродзенцаў рознага ўзросту, сярод іх былі суаўтары і героі кнігі – старажылы Гродна.\n“Не ўсіх герояў удалось прывесці на сустрэчу, – шкадуе складальнік кнігі Руслан Кулевіч. – Жыццёвы фактар – некаторым з іх ужо 92-93 гады. Але кожнаму з іх кніга была завезеная ў якасці падарунка. Усё, што я планаваў адносна гэтай кнігі, атрымалася: зрабіў выдатную рэкламную кампанію, увесь працэс стварэння кнігі ад пачатку збору дадзеных фіксаваў, таксама запісваў успаміны”.\nАляксей Шота, рэдактар сайта Hrodna.life ўзгадвае, што, калі больш за год таму на сайце з’явіліся першыя публікацыі, ніхто не думаў, што з гэтага можа паўстаць кніга.\n“Потым мы зразумелі, што цыкл выдатны, а матэрыялы журналісцкія, на жаль, жывуць дзень, часам троху больш. Кніга ж – гэта тое, што застанецца ў вечнасці. Руслан прапанаваў, мы падтрымалі. Гэта для нас прэстыжна і важна. У рэдакцыі многія цікавіцца гісторыяй Гродна, мы пішам шмат матэрыялаў на гістарычную тэматыку, і выдаць такую кнігу было лагічна, – падкрэсліў Аляксей Шота. – Дакладна магу сказаць, што яна не апошняя. Сёлета мы рыхтуем кнігу ўспамінаў пра 90-я гады ХХ стагоддзя. Таксама хачу, каб мы выдалі кнігу пра даваенны футбол ў Гродне. Руслан нарыхтаваў матэрыялаў на гэтую тэму, яны друкаваліся на “Тваім Стылі”, іх трэба падняць і апрацаваць”.\nПаводле рэдактара Hrodna.life, гэта яшчэ і адзін са спосабаў як фінансаваць рэдакцыю. Адной журналістыкай і рэкламай цяжка зарабіць, калі арганізоўваць нейкія івенты, выдаваць кнігі – гэта заўсёды дадатковыя сродкі, – адзначае спадар Шота.\nКніга “Горад адзін, успаміны розныя” выйшла накладам 250 асобнікаў. Яе атрымалася надрукаваць дзякуючы агульнай краўдфандынгавай кампаніі гродзенцаў і аматараў гісторыі горада на платформе ulej.by.


Эканамісты: 2015 год — час страчаных магчымасцяў | Новы Час\nСтарая эканамічная мадэль паказала сваю бесперспектыўнасць, але рэформы па яе трансфармацыі так і не пачаліся. Такую думку выказалі БелаПАН эксперты, каментуючы эканамічныя вынікі 2015 года.\nЯк зазначыў эканаміст Антон Балточка, асноўны прагрэс быў бачны ў частцы грашова-крэдытнай палітыкі, якая дазволіла запаволіць інфляцыю, забяспечыць адносную макраэканамічную стабілізацыю.\n"Пры гэтым у сыходзячым годзе практычна нічога не было зроблена для таго, каб закласці аснову для эканамічнага росту ў наступныя перыяды. Гэты год стаў перыядам страчаных магчымасцей", — мяркуе Балточка.\nПаводле слоў экспертаў, рэцэсія ў Расіі выклікала спад прамысловай вытворчасці ў Беларусі. Больш за ўсё пацярпелі з-за гэтага традыцыйныя сектары беларускай эканомікі (у прыватнасці, машынабудаванне), якія дасталіся рэспубліцы з савецкіх часоў.\n"У 2015 годзе мы прыйшлі да банкруцтва, якое засталося з савецкіх часоў прамысловага патэнцыялу і да маральнага правалу нашай эканамічнай мадэлі", — зазначае эксперт Беларускага эканамічнага даследча-адукацыйнага цэнтра (BEROC) Кацярына Барнукова.\nПаводле яе ацэнкі, значнае зніжэнне пакупніцкай здольнасці насельніцтва, якое назіраецца сёлета, стала прамым вынікам праблем, якія набраліся ў рэальным сектары эканомікі. "Зніжэнне даходаў у сыходзячым годзе — гэта плата насельніцтва за неканкурэнтаздольнасць нашых прадпрыемстваў", — мяркуе Барнукова.\nРосту даходаў грамадзян у 2016 годзе эканамісты не прагназуюць. "Насельніцтва або атрымае зніжэнне даходаў у рэальным выражэнні, або іх стагнацыю", — мяркуе Антон Балточка.\nСтаноўчыя змены ў беларускай эканоміцы могуць адбыцца толькі ў сярэднетэрміновай перспектыве ў выпадку пачатку рэформ. "У 2016-м мы наўрад ці ўбачым у эканоміцы станоўчыя змены. У выпадку пачатку рэформ праз два-тры гады можна разлічваць на павышэнне канкурэнтаздольнасці прадпрыемстваў і тады пазітыўныя зрухі ў эканоміцы можна будзе канстатаваць", — прадугледжвае Кацярыны Барнукова.\nВарта зазначыць, што зараз улады вядуць перамовы аб атрыманні новых крэдытаў з міжнароднымі фінансавымі арганізацыямі, якія настойваюць на правядзенні структурных рэформ у Беларусі. Размова, у прыватнасці, ідзе аб рэструктурызацыі дзяржпрадпрыемстваў, рэфармаванні сістэмы дзяржпадтрымкі эканомікі, а таксама павышэнні тарыфаў на жыллёва-камунальныя і транспартныя паслугі для насельніцтва ў 2016 годзе.


Вайцюшкевіч пра дазволены канцэрт: Калі б гэта быў першы раз, то я б скакаў, але я ўжо ведаю, у якой краіне жыву\n01 кастрычнік 2014, 16:37\nЗьміцер Вайцюшкевіч з сваімі фанаткамі, архіўнае фота\nМенгарвыканкам выдаў Зьмітру Вайцюшкевічу дазвол на канцэрт, які плянуецца правесьці 29 кастрычніка ў ДК імя Шарко ў Менску. Цягам апошніх трох з паловай гадоў такой магчымасьці ў музыкі не было.\n— Зьміцер, чаму можна лічыць, што вы ўжо ня ў «чорным сьпісе»? Што сталася пераломным момантам?\n— Я, насамрэч, ня ведаю, ці ёсьць я ў гэтым сьпісе. Ці гэты сьпіс проста паслаблены. Можа, гэта такі рэжым вольнага пасяленьня, ці «хімія», ці абмежаваньне творчай волі. Мы падалі заяўку на канцэрт 29 кастрычніка і атрымалі станоўчы адказ. Таксама быў праект «Re:Песьняры», дзе я браў удзел і дзе быў вельмі моцны ціск на арганізатараў канцэрту і на ўладальнікаў пляцоўкі, дзе ён ладзіўся. Але неяк прабілі і дазвол на «Re:Песьняроў», а цяпер ёсьць дазвол на мой сольны канцэрт. Дазвол атрымалі без аніякіх праблемаў. Ніхто нават нічога не казаў.\n— Нейкія асаблівыя эмоцыі ў вас гэта выклікае? Радуецеся?\n— Справа ў тым, што я трапляю ў такую адлігу ўжо трэці раз. Калі б гэта быў першы раз, то я б скакаў, але я ўжо ведаю, у якой краіне жыву. У любым разе, я вельмі ўдзячны тым сьветлым галовам, якія дазволілі. Але разам з тым і разумею, што як дазволілі, так могуць і забараніць. Трэба вучыцца жыць у гэтай краіне.\nЯк дазволілі, так могуць і забараніць. Трэба вучыцца жыць у гэтай краіне\n— Неяк карэктуеце свае творчыя пляны ў сувязі з магчымасьцю легальна гастраляваць па Беларусі?\n— З плянамі заўсёды ёсьць праблемы. У тым сэнсе, што разьлічваць трэба на нешта сярэдняе паміж максымальнымі плянамі і той сытуацыяй, у якой знаходзяцца музыкі з «чорнага сьпісу».\n— Трохгадовы перапынак ня моцна паўплываў на вашу творчасьць?\n— Я гэтыя тры з паловай гады працу не спыняў, канцэртную дзейнасьць — таксама. Адзінае, што зараз спадзяюся на магчымасьць спакойна сустракацца з аўдыторыяй, тымі, хто ня хоча ісьці на канцэрты, якія забараняюць, хто ў перапынку хацеў бы выпіць каньячку і абмеркаваць, у што адзеты Вайцюшкевіч. Я вельмі рады магчымасьці легальна выступаць. Ня толькі выступаць увесь час для беларусаў за мяжой, якіх я, канечне, вельмі люблю. Але мая аўдыторыя не ў Маскве, ня ў Санкт-Пецярбургу, не ў Брусэлі. Мая аўдыторыя — у Васілевічах, у Пятрэвічах, у Наваградку, у Барысаве, у Гомелі, дзе вельмі шмат георгіеўскіх стужак. Цяпер буду чакаць сустрэчаў са слухачамі з гэтых гарадоў.\nАпошні афіцыйны канцэрт Вайцюшкевіч даў 8 сакавіка 2011 году, пасьля чаго апынуўся ў «чорным сьпісе» выканаўцаў.


Хатняя ражанка ў мультиварке. Як прыгатаваць ражанку ў мультиварке "Рэдманд"\nУ гэтым артыкуле мы распавядзем вам, як прыгатаваць ражанку ў мультиварке. Як вядома, у кухонных машын розных фірмаў маюцца розныя рэжымы, так што цяжка прывесці універсальны рэцэпт. Мы таксама апішам старадаўні спосаб падрыхтоўкі ражанкі. Гэты кісламалочны прадукт здзівіць вас пяшчотным аксаміцістым густам. Ён так не падобны на кіслую вадкасць з камякамі, якую мы звычайна купляем ў пакетах або слоічках з этыкеткай «ражанка». Варта таксама прыняць да ўвагі, што калі мы рыхтуем напой ўласнаручна, то самі можам карэктаваць тлустасць прадукту і быць упэўненымі, што выкарыстоўвалі толькі самыя лепшыя кампаненты.\nРажанка паўстала на стыку візантыйскай і славянскай культур. Разам з узвышшам хрысціянства з Царграда пранік у Кіеўскую Русь і такі прыземлены, але карысны прадукт, як «грэцкае малако». Яно ўяўляла сабой шмат слаёў плеўкі. Няцяжка здагадацца, як яго рабілі: чакалі, пакуль на паверхні малака утворыцца плёнка, тупым прадметам апускалі яе на дно, каб даць месца для з'яўлення новай. Ва Украіне такі пачастунак (якое елі лыжачкай) назвалі перекладенцем. І тут жа вылучылі свой адказ Рамэа. Малако налівалі ў гліняныя гаршкі і тамілі некалькі гадзін у гарачай печы. Потым дадавалі смятану і зноў ставілі ў цяпло. Напой атрымліваўся проста чароўным: з гладкай тэкстурай, пяшчотным сметанковым густам і ружаватым колерам. Але прайшлі стагоддзя, і цяпер можа быць яна прыгатавана ражанка ў мультиварке.\nЦяжкасці вытворчасці ў сучасных умовах\nДумаю, у цэлым вы ўжо здагадаліся пра метад вырабу ражанкі. Малако спачатку робяць топленым за кошт доўгага знямогі ў нагрэтай печы. Калі яно стане бэжава-ружовым, з далікатным сметанковым густам, туды запускаюць калонію малочнакіслых бактэрый, каб малако сквасілі ў цяпле. Вось і ўся прамудрасць. Пытанне толькі ў тым, як перанесці гэтую простую тэорыю ў жыццё. Бо не ва ўсіх дома захаваліся традыцыйныя ўкраінскія печы. А ў харчовай прамысловасці, дзе ўсё накіравана на тое, каб вырабіць тавар хутка і ў вялікай колькасці, ражанку і зусім заквашваць термофильными бактэрыямі. Як жа самім зрабіць смачны напой? Тут нам на дапамогу прыходзіць бытавая тэхніка. Ражанка ў мультиварке «Рэдманд», «Панасонік», «Мулинекс» або «Філіпс» - гэта зусім не фантазія.\nЯкое малако выбраць\nУ гэтым пытанні мы павінны заставацца прыхільнікамі старой традыцыі і ігнараваць усю тую прадукцыю ў тетрапаках, дзе пішацца, што яна можа захоўвацца па паўгода. Таксама мы павінны адкінуць абястлушчанае малако, паколькі ў ім недастаткова тлушчаў для ператварэння ў топленае. За асновай для ражанкі варта адправіцца на рынак.\nМалако, якое нам трэба купіць, ва Украіне называюць «незбыране». Гэта значыць, што яно не прайшло працэс сепарирования. Звычайна сяляне пакідаюць надой пастаяць пару гадзін, пасля чаго здымаюць вяршкі - сліўкі, якія пазней выкарыстоўваюць для падрыхтоўкі алею або смятаны. А пад назвай «малако» прадаюць тое, што засталося ў ніжняй частцы сепаратара. Дык вось, каб выйшла смачная ражанка ў мультиварке, нам спатрэбіцца проста свежае надой.\nПадрыхтоўка топленага малака\nФантазія насельніцтва сапраўды невычарпальная. Некаторыя народныя ўмельцы прымудраюцца «Спрадзі» малако і ў звычайнай духоўцы, і нават у тэрмасе. Што нам трэба для гэтага? Посуд, якая б добра трымала цяпло. У вас не засталося ў спадчыну ад прабабулі глінянага вогнетрывалай чыгуна? Ва Украіне прадаюць такія гладышы для нацыянальнай стравы - чанах, але для вырабу топленага малака і ражанкі яны таксама спатрэбяцца. Дык вось, кіпяцім у звычайным рондальчыку малако, пералівалі яго ў такой гаршчок і ставім у разагрэтую, але выключэння духоўку на дзве гадзіны. Можна наліць кіпячую вадкасць і ў тэрмас, але эфект будзе ўжо не той. Але калі ў нас на парадку дня ражанка ў мультиварке, то чаму б не прыгатаваць там жа і топленае малако? Наліваем з вечара ў чару халодны прадукт, закрываем вечка. Выстаўляем у меню рэжым «тушэнне», а на таймер - шэсць гадзін. І вуаля: раніцай вас чакае топленае малачко.\nРажанка ў мультиварке «Рэдманд»\nГэтая машына ідэальная для падрыхтоўкі кісламалочнага напою, паколькі ў ёй ёсць выдатная праграма «Мультиповар». Акрамя літра топленага малака і 250 грамаў тоўстай смятаны, нам спатрэбяцца слоічкі з вечкамі і сіліконавы кілімок (або сурвэткі з мяккай тканіны). Яшчэ ўзброімся венцам для ўзбівання і прыгатуем чару для змешвання інгрэдыентаў.\nТакім чынам, выкладваем смятану. Працуем венцам, каб пайшлі бурбалкі. Тонкім струменьчыкам ўліваем топленае малако. Ўзбіваем масу яшчэ некаторы час для дасягнення аднастайнасці. Разліваем вадкасць па слоічак, накрываем іх вечкамі, каб унутр не пранікаў кандэнсат. Высцілае дно чары мультиварки кілімком або сурвэткай. Ставім слоічкі, закрываем вечка машыны. У меню выбіраем праграму «мультиповар», задаем тэмпературу - 40 градусаў - і час - дзесятую гадзіну. Усё, можна сказаць, што ваша хатняя ражанка ў мультиварке гатовая. Засталося толькі выняць слоічкі і паставіць іх у халадзільнік.\nНе здзіўляйцеся, калі прадукт, выцягнуты вамі з машыны, апынецца самаю. На холадзе ён абавязкова згусне. Дарэчы, калі вы клапоціцеся пра фігуру, можаце выкарыстоўваць для сквашивания топленага малака не смятану, а натуральны ёгурт. Тады густ у напою атрымліваецца больш далікатным, але без характэрнай кіслінкай.\nРажанка ў мультиварке «Панасонік»\nУ гэтай машыне некалькі іншае меню, таму мае сэнс даць асобны рэцэпт прыгатавання напою. Кухонная машына «Панасонік» добрая тым, што дазваляе прыгатаваць ражанку ў адной шалі. Такім чынам, заліваем літр звычайнага халоднага малака, закрываем вечка мультиварки і ўсталёўваны на шэсць гадзін рэжым «тушэнне». Пасля гэтага астуджаюць вадкасць да 36 градусаў - тэмпературы чалавечага цела. Гэты рэжым - ідэальны і для развіцця малочнакіслых бактэрый. Адліваць у шклянку крыху малака, змешваем яго з трыма лыжкамі тоўсты (не менш за 20%) смятаны. Вяртаем вадкасць з гэтай закваскай ў чару мультиварки, добранька размешваць драўлянай лапаткай. Закрываем вечка і націскаем на кнопку ўключэння. Гэта рэжым падагрэву. Праз 25 хвілін выключаем машыну, але крышку ня падымаем. Толькі праз шэсць гадзін ражанка ў мультиварке будзе гатовая. Перакладаем яе ў халадзільнік для загустевания.\nКампот з апельсінаў - смачна і карысна\nАндрэй Белы - рускі паэт, пісьменнік, крытык. Біяграфія Андрэя Белага, творчасць\nРэцэпт прыгатавання свінога сэрца: смачна і нядорага\nКухонная агароднінарэзка Nicer Dicer Plus\nСусветная арганізацыя аховы здароўя (СААЗ): статут, мэты, нормы, рэкамендацыі\nДзіўнае прылада - дыхальная сістэма чалавека\nАвтокресло "Еду-Еду": водгукі, мадэлі і іх асаблівасці\nАлейны выключальнік. Тыпы алейных выключальнікаў


30 лістапад 2005, 17:12\nПра гэта гаворыцца ў распаўсюджаным сёньня адкрытым лісьце кіраўніка арганізацыі Рабэра Мэнара кіраўніку Беларусі Аляксандру Лукашэнку.\nРашэньне аб адмове ў завядзеньні крымінальнай справы было прынятае пракуратурай 28 лістапада "з-за адсутнасьці складу злачынства".\nВасіль Гроднікаў быў знойдзены мёртвым раніцай 18 кастрычніка ў сваім доме ў Заслаўі (Менскі раён). Паводле ягонага брата, галава загіблага была акрываўленая, а плямы крыві былі паўсюль у доме: на сьценах і зламаным зэдліку.\n"Рэпартэры бязь межаў" заклікаюць Лукашэнку не закрываць справу аб сьмерці Гроднікава да таго, пакуль не будзе дакладна расьсьледавана вэрсія забойства. Арганізацыя заклікае таксама расьсьледаваць справы Веранікі Чаркасавай і Зьмітра Завадзкага.


Нобелеўскую прэмію па літаратуры атрымаў француз Патрык Мадыяно | Часопіс "ПрайдзіСвет"\nПатрык Мадыяно нарадзіўся ў заможнай сям'і, бацькам хлопчыка быў камерсант з старажытнага габрэйскага роду, які асталяваўся ў Таскане, а затым жыў у Салоніках і Александрыі, маці — фламандская акторка.\nПрактычна ўсе творы пісьменніка аўтабіяграфічныя і (або) звязаныя з тэмай акупацыі Францыі падчас Другой сусветнай вайны. У сваім інтэрв'ю ў кастрычніку 1975 году Мадыяно прызнаецца, што ён “апантаны перадгісторыяй, мінулым”, а “мінулае — гэта ганебная эпоха акупацыі”. “Мой сюжэт — час”, — дадае ён у інтэрв'ю газеце “Монд” (ад 24 мая 1973 года).\nПатрык Мадыяно жанаты, мае дзвюх дачок. Быў сябрам журы Канскага МКФ (2000). Творы Мадыяно не раз экранізаваныя і перакладзеныя на многія мовы свету.\nНа беларускую мову раман Патрыка Мадыяно «Віла Журба» пераклаў Ян Максімюк. Пачытаць і спампаваць раман можна тут: http://litaratura.org/chytalnya?artid=22.


05 чэрвень 2020, 20:09\nТанкі NATO падчас вучэньняў Defender Europe 20, Польшча, 4 чэрвеня 2020\nУ Польшчы 4 чэрвеня пачаліся вучэньні NATO пад кодавай назвай Defender Europe 20, у якіх бяруць удзел 4 тысячы амэрыканскіх вайскоўцаў і 2 тысячы польскіх.\nПачаткова плянавалася, што ў вучэньнях возьмуць удзел 20 тысяч вайскоўцаў NATO з ЗША і Эўропы, але з увагі на каранавірусную пандэмію маштаб вучэньняў быў абмежаваны да амэрыканска-польскага кантынгенту з 6 тысяч вайскоўцаў і да адной краіны. Іх кодавую назву ўдакладнілі: Defender Europe 20 Plus.\nВучэньні працягнуцца да 19 чэрвеня на палігоне ў мясцовасьці Драўска Паморске (Drawsko Pomorskie) у паўночна-заходнім рэгіёне Польшчы. У вучэньнях будуць задзейнічаныя 100 танкаў і 230 БТРаў, а таксама вайсковая авіяцыя.\nРасейская агрэсія ня выключаная, — Цэнтар аналізу эўрапейскай палітыкі.\nУ тэлефонным брыфінгу 5 чэрвеня амэрыканскі брыгадны генэрал Крыстафэр Норы, які камандуе вучэньнямі, і яго намесьнік брыгадны генэрал Брэт Сылвія паведамілі, што вучэньні маюць выключна абарончы характар, хоць у іх рамках будуць таксама тактычныя эпізоды, зьвязаныя зь пераадоленьнем воднай перашкоды пры ўдзеле танкаў і авіяцыі.\nГенэрал Норы таксама паведаміў, што ўсе вайскоўцы, якія ўдзельнічаюць у вучэньнях, прайшлі тэсты на COVID-19 з адмоўным вынікам.


Ці арганізуюць фестываль у памяць Чэслава Немэна на ягонай радзіме? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЦі арганізуюць фестываль у памяць Чэслава Немэна на ягонай радзіме?\nЦі арганізуюць фестываль у памяць Чэслава Немэна на ягонай радзіме? Гэта адна з ідэй новага генеральнага консула Рэспублікі Польшчы ў Гародні Яраслава Ксёнжэка. Разам з Польскім інстытутам у Менску правядзенне фестывалю плануецца на восень 2017 года ў Старых Васілішках.\nПаводле дыпламата асоба Чэслава Немэна выдатна злучае Польшчу з палякамі на Беларусі і варта папулярызаваць ягоную творчасць сярод маладых вакалістаў у родных мясцінах музыкі.\n— Апрача нейкага хіта з Польшчы, які быў бы там «рухавіком», мы б хацелі знайсці хоць пару добрых маладых талентаў, якія выконвалі б Немэна на добрым узроўні. Пра гэта мы думаем, і хацелі б гэта папулярызаваць настолькі, каб такі фестываль, такія сустрэчы ў Васілішках, адкуль паходзіць род Выджыцкіх, сталі традыцыяй.\nЧэслаў Немэн нарадзіўся ў 1939 годзе ў Старых Васлілішках, што ў шчучынскім раёне. Быў выдатным польскім музыкам, кампазітарам і спеваком. Ягоныя песні «Дзіўны гэты свет» ды «Сон пра Варшаву» уваходзяць у канон польскай папулярнай музыкі.\n“Немэн-імправізацыі” ў Васілішках\nМузычная вечарына памяці Чэслава Немэна\nРаксана Брадовіч – пераможца фестывалю імя Чэслава Немэна\nКолькасць галасоў: 1560


ШТО ЎБАЧЫМ І ПАЧУЕМ У ШЧУЧЫНЕ? | Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада) Сайт прыхільнікаў\nШТО ЎБАЧЫМ І ПАЧУЕМ У ШЧУЧЫНЕ?\nсерада, 24 Верасень 2014 8:55\nПомніцца, калі месцам правядзення Дня беларускага пісьменства было прызначана Глыбокае, я спытаўся: ці будзе належным чынам ушанаваны Вацлаў Ластоўскі, чые заслугі перад беларускім пісьменствам, беларускай кніжнасцю наўрад ці можна перабольшыць?\nСёлета 7 верасня ў Заслаўі абвешчана, што наступны Дзень нашага пісьменства адбудзецца ў Шчучыне.\nУдалы выбар. Калі ў падыходзе да гэтага свята пераважыць культурніцкі, а не палітычны, не ідэалагічны падыход, з гэтага свята, як і з ганцавіцкага ды глыбоцкага, можа атрымацца памятная падзея.\nВедама, калі вядзеш гаворку пра Шчучынскі раён, першае імя, якое прыходзіць на памяць, – Цётка. Паэтка, рэдактарка часопіса для падлеткаў і моладзі “Лучынка”, заснавальніца першых беларускіх школ у Віленскім краі...\nНашай увагі да Цёткі, да яе заслугаў, нашай падзякі ёй ніколі не будзе зашмат: яна ў літаральным сэнсе слова жыццё сваё паклала за свой люд. Ды ўсё ж мы павінны памятаць, што панна Алёйзія Пашкевічанка, дачка багатага, але, як сведчыў Антон Луцкевіч, малакультурнага шляхціца, прыйшла, а дакладней вярнулася да свайго народа, звярнулася да яго мовы пад уплывам сына іншага багатага шляхціца – Вацлава Іваноўскага.\nПэўна, ужо ніхто ніколі не скажа, як так сталася, што падлетак Вацюк Іваноўскі, сын цывільнага генерала, адчуў сябе беларусам. І сваю беларускасць гэты хлапчук не саромеўся дэманстраваць у V варшаўскай гімназіі, якая дала не аднаго вядомага дзеяча польскай дзяржавы.\nНе зафіксавана, дзе паніч Іваноўскі і панна Пашкевічанка сустрэліся першы раз. Ва ўмовах паліцэйскага рэжыму шляхта і шляхецкая моладзь выкарыстоўвала для сустрэч і абмеркавання сваіх мясцовых і нацыянальных (польскіх!) праблем такія нагоды, як хрэсьбіны, імяніны, вяселлі. Не выключана, што Вацлаў Іваноўскі і Алёйзія Пашкевічанка сталі сябрамі і аднадумцамі пасля аднае з такіх сустрэч. І калі панна Алёйзія пасля вучобы ў Вільні паехала вучыцца ў Пецярбург, там ужо была калонія моладзі з Віленскай губерні, якая пад кіраўніцтвам Вацлава Іваноўскага пачала была ствараць першую беларускую палітычную партыю і мроіла выдавецкімі праектамі.\nТам, у Пецярбургу, у 1902 годзе быў заснаваны Круг беларускай прасветы і культуры. Там былі падрыхтаваныя да друку першыя беларускія кніжкі і брашуры ХХ стагоддзя, якія выйшлі ў свет у 1903 годзе.\nДакладна вядома, што панна Алёйзія, стаўшы беларускай, наварочвала ў сваю новую веру іншых маладых людзей. Так было з Феліксам Стацкевічам. Праўда, гэты малады бунтар, выключаны з універсітэта і высланы з Пецярбурга, не надаў той размове значэння. Ды вось, атрымаўшы дазвол зноў жыць у сталіцы, імперыі Фелікс Стацкевіч увосень 1902 года ад знаёмага студэнта-паляка з карэннай Польшчы даведаўся, што сярод студэнтаў ёсць група беларусаў. Гэты ж паляк і пазнаёміў яго з беларусамі. “Са здзіўленнем, – успамінаў Стацкевіч, – я ўбачыў сярод іх сына аднаго ўласніка не далёкага ад Шчучына маёнтку — паляка Іваноўскага. Яны тлумачылі, што польская шляхта на Беларусі — гэта спольшчаныя беларусы. Я лёгка згадзіўся з імі і з таго часу стаў беларусам”.\nКалі аўтар першага беларускага лемантара ХХ ст. Вацлаў Іваноўскі быў першым беларускім кнігавыдаўцом, заснавальнікам і кіраўніком славутай выдавецкай суполкі “Загляне сонца і ў наша ваконца”, а потым старшынёю Беларускага выдавецкага таварыства, дык ягоны зямляк, будучы дырэктар Радашковіцкай беларускай гімназіі імя Францішка Скарыны, страшыня Таварыства беларускай школы і адзін з заснавальнікаў часопіса “Беларускі летапіс” Фелікс Стацкевіч ў бурныя дні рэвалюцыі 1905–1907 гг. быў партыйным друкаром, трымаў нелегальную друкарню Беларускай Сацыялістычнай Грамады на Гандлёвай вуліцы ў Менску. Тыя тысячы ўлётак, якія друкаваў Аганёк (такая была партыйная мянушка Ф. Стацкевіча), не толькі клікалі на змаганне з царызмам, за свабоду і сацыяльную справядлівасць – надрукаваныя па-беларуску, яны будзілі ў сялян, у работнікаў нацыянальную свядомасць.\n...Праз год на радзіме Вацлава Іваноўскага і Фелікса Стацкевіча будзем святкаваць Дзень беларускага пісьменства. Цікава, ці прагучаць падчас святкавання імёны Вацлава Іваноўскага ды Фелікса Стацкевіча? Што імя іх таварышкі па партыі і па беларускай справе Цёткі будзе гучаць шматкроць, у гэтым сумненняў няма.


Шаноўныя сябры, засталося менш за месяц да заканчэння міжнароднай кампаніі "Жывая Вясна-2014", а гэта значыць, што зусім хутка мы падвядзем вынікі нашых веснавых конкурсаў. Калі вы яшчэ не даслалі свае работы, то варта паспяшацца і зрабіць гэта да 21 чэрвеня. Чакаем вашыя творы на паштовую скрыню springalive@ptushki.org ці па адрасе 220114, г.Мінск, вул. Парніковая,11, пак.4.\nНазірайце за птушкамі і размяшчайце свае працы на сайце www.springalive.net праз форму "дадаць назіранне" ( можна размясціць расповед і фота) ці дасылайце на паштовую скрыню springalive@ptushki.org альбо пакідайце у камэнтарах да гэтага запісу. Лепшыя працы з'явяцца на сайце "Аховы птушак Бацькаўшчыны", а тры пераможцы атрымаюць прызы!\nДасылайце свае фота з першымі назіраннямі птушак на сайт www.springalive.net праз форму "дадаць назіранне" ці дасылайце на паштовую скрыню springalive@ptushki.org. Лепшыя працы пабачаць свет праз сайт і суполкі ў сацыяльных сетках "Аховы птушак Бацькаўшчыны", тры пераможцы атрымаюць прызы!


На БМЗ адбыўся пажар | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Здарэннi » На БМЗ адбыўся пажар\nУвечары ў электраплавільным цэху Беларускага металургічнага завода спрацавала пажарная сігналізацыя. Літаральна праз адну хвіліну ратавальнікі былі на месцы падзей. Яны ўбачылі, што тунэль, у якім пракладзены сілавыя кабелі, па якіх падаецца электраэнергія, моцна задымлены.\n— Нашы байцы аператыўна ліквідавалі ўзгаранне, — паведаміў афіцыйны прадстаўнік Міністэрства па надзвычайных сітуацыях Віталь Навіцкі. — На шчасце, ніхто не пацярпеў. Але разам з тым полымя пашкодзіла больш за 30 тысяч пагонных метраў ізаляцыі электрычных кабеляў. З-за гэтага быў спынены тэхналагічны працэс выплаўкі сталі.\nЯк паведаміў прэс-сакратар Беларускага металургічнага завода Аляксандр Алесік, меркаванай прычынай пажару стала кароткае замыканне. Часова спыніліся тры цэхі — электрасталеплавільны № 1, сортапракатны № 1 і капаравы. Таксама была парушана заводская тэлефонная і інтэрнэт-сувязь.\n— Зараз на прадпрыемстве распрацоўваецца пакрокавы план, які дапаможа пераадолець наступствы надзвычайнага здарэння. На шчасце, вытворчыя страты будуць мінімальныя. Сталеплавільную вытворчасць да гэтага планавалася прыпыніць з 7 да 14 сакавіка для мадэрнізацыйных работ. Але ліквідаваць наступствы здарэння мы будзем адначасова з гэтымі работамі.\nНа месца падзей асабіста выязджаў міністр прамысловасці Віталь Воўк, каб арганізаваць аператыўны штаб па ліквідацыі наступстваў узгарання на прадпрыемстве.\nЗагаловак у газеце: Пажар са сталёвым адценнем


Літаратурна-дакументальная экспазіцыя “Дарогі вайны” | Museum.by\nс 22 июня, 2021 - 17:00 по 31 декабря, 2021 - 17:30\nЗ 22 чэрвеня па 31 снежня 2021 г. Дзяржаўны музей гісторыі беларускай літаратуры запрашае наведаць часовую літаратурна-дакументальную экспазіцыю “Дарогі вайны”.\nВыстава прымеркавана да 80-годдзя пачатку Вялікай Айчыннай вайны і да 115-годдзя з дня нараджэння Макара Паслядовіча, 110-годдзя з дня нараджэння Анатоля Астрэйкі, 90-годдзя з дня нараджэння Сцяпана Гаўрусёва і 85-годдзя з дня нараджэння Барыса Сачанкі.\nАнатоль Астрэйка (сапр. Акім Пятровіч Астрэйка) (1911 — 1978) — паэт-песеннік, пісьменнік, перакладчык, журналіст. Падчас Вялікай Айчыннай вайны быў адказным сакратаром сатырычнай газеты-плаката “Раздавім фашысцкую гадзіну”. Двойчы (1942, 1943) накіроўваўся на акупіраваную тэрыторыю Беларусі. Знаходзіўся на Случчыне ў партызанскай брыгадзе імя Чкалава.\nСцяпан Гаўрусёў (1931 — 1988) — беларускі паэт, крытык, перакладчык. Падчас вайны родныя мясціны Сцяпана Гаўрусёва знаходзіліся пад нямецка-фашысцкай акупацыяй. Убачыўшы ў дзіцячым узросце жахі вайны, ён ствараў сапраўдныя шэдэўры ваеннай тэматыкі. У 1955 годзе выдаў першы зборнік паэзіі “Паходныя кастры”. Гэта былі вершы пра вопыт пакалення, якое вырасла “пад гарматнымі стваламі”.\nНа экспазіцыі прадстаўлены: плакаты Ул.Крукоўскага прысвечаныя ваеннай тэматыцы, унікальныя рукапісы і дакументы, часопісы, кнігі з аўтографамі, фатаграфіі з фондаў Дзяржаўнага музея гісторыі беларускай літаратуры.\nЭкспазіцыя будзе дзейнічаць да 31 снежня 2021 г.\nМесца: Дзяржаўны музей гісторыі беларускай літаратуры (вул. М. Багдановіча, 13)\nКантактны тэлефон: (017) 363-56-21, 395-44-47.


“Госьць на Свабодзе” – Віктар Івашкевіч\n21 верасень 2006, 08:30\nРадыё Свабода У чацьвер, 21 верасьня, ад 10.00 да 11.00 на пытаньні слухачоў па менскім тэлефоне (8-017) 290-39-52 будзе адказваць намесьнік старшыні партыі БНФ, кіраўнік сакратарыяту палітычнай рады аб’яднаных дэмакратычных сілаў Віктар Івашкевіч.\nУ 1980-х ён стаяў ля вытокаў стварэньня моладзевых нефармальных аб’яднаньняў нацыянальна-дэмакратычнага накірунку, наладжваў падпольны антыкамуністычны друк. Далей рэдагаваў газэту “Рабочы”, быў віцэ-прэзыдэнтам Беларускага кангрэсу дэмакратычных прафсаюзаў, зьяўляўся адным з кіраўнікоў БНФ.\nЗа сваю палітычную, грамадзкую дзейнасьць Віктар Івашкевіч неаднаразова затрымліваўся міліцыяй, сядзеў у сьледчых ізалятарах, двойчы аб’яўляў галадоўку, пабываў на так званай “хіміі”.\nШто найбольш непакоіць яго сёньня?\n– Сёньня беларускае грамадзтва знаходзіцца ў ролі маўклівых рабоў, якія чакаюць і гадаюць, як вырашыцца іхны лёс ў выніку гандлю паміж Лукашэнкам і Пуціным: прадасьць Рыгоравіч Беларусь ці не? Выйсьце з гэтай сытуацыі, выйсьце на тое, каб беларусы самі вырашалі свой лёс – галоўная задача бліжэйшага часу.\nЯк будуць вырашаць гэтую задачу Партыя БНФ і аб’яднаныя дэмакратычныя сілы? Што думае сп.Івашкевіч пра дыскусію вакол нядаўняга “джынсавага фэсту”, суарганізатарам якога ён зьяўляўся? Ці маюць дэмакраты прадуманую тактыку і стратэгію на ўдзел у мясцовых выбарах?\nПытаньні Віктару Івашкевічу можна задаваць і загадзя: на кругласутачны тэлефон-аўтаадказьнік (8-017) 290-39-52, праз SMS (391-22-24) ці электронную пошту (rferl.minsk@gmail.com).


Канспект пазакласнага заняткі па патрыятычным выхаванні\n(Праведзенае ў групе падоўжанага дня ў 2 класе)\nІванова Наталля Юр'еўна,\nвыхавальнік ГПД ГБОУ сярэдняя школа № 296\nМэта: Пазнаёміць дзяцей з паняццем «вайна», пра гора, якое яна прынесла, пра подзвігі дзяцей у час вайны. Выхоўваць павагу да воінам-вызваліцелям.\nЗадачы : Навучалыя задачы:\n1. Пашыраць уяўленне дзяцей пра армію\n2. Пазнаёміць з гераічным подзвігам дзяцей у час Вялікай Айчыннай вайны.\nЯкія развіваюць задачы:\n1. Развіваць дапытлівасць, пашыраць кругагляд дзяцей, імкненне даведацца больш новага, карыснага, цікавага пра гісторыю Радзімы.\n2. Развіваць у дзяцей уяўленне, назіральнасць і здольнасць суперажываць іншым людзям.\n3. Развіццё памяці, увагі.\n1. Навучыць чуламу, добразычлівага стаўлення да калегам; заахвоціць дзяцей да маральных учынкаў; выхоўваць пачуццё павагі да людзей; добразычлівасць; прыязнасць; жаданне рабіць добрыя ўчынкі.\n2. Выхоўваць пачуццё патрыятызму, любові да сваёй Радзімы, павагі да ветэранаў В.О.В., жаданне клапаціцца пра іх.\n3. Выхаванне талерантнасці.\nАбсталяванне: Камп'ютар, інтэрактыўная дошка, прэзентацыя на тэму «Дзеці вайны»\nНастаўнік: Хлопцы, хутка наша краіна адзначае самы светлы і самае радаснае свята. Хто ведае, які гэта свята?\nПравільна. Сёння мы пагаворым аб тых, хто набліжаў да нас гэты святы для нашай краіны дзень.\nУсё далей і далей ад нас час вайны. Нават такія дарослыя людзі як вашы дзядулі і бабулі нарадзіліся пасля вайны.\nУ наступным годзе мы будзем адзначаць ўжо 70 гадоў з дня Перамогі. Але час не можа прымусіць забыць тых людзей, якія жылі ў той час, змагаліся, абаранялі само права заставацца самімі сабой на сваёй зямлі. Вайна змяніла всё в іх жыццях. У свядомасці народа трывала ўмацаваліся такія словы і паняцці, пра якія да вайны ніхто і не думаў: тыл, фронт, партызаны, шпіталь, блакада, запальнічка, сірэна, метраном, дарога жыцця, акопы і многія іншыя.\nДзеці: Здавалася, было холадна кветкам,\nІ ад расы яны злёгку поблёкли.\nСвітанак, што ішла па травах і кустах,\nАбмацалі нямецкія біноклі.\nТакою усё дыхала цішынёй,\nшто ўся зямля яшчэ спала, здавалася.\nХто ведаў, што паміж светам і вайной\nусяго нейкіх пяць хвілін засталося!\nНастаўнік: 22 чэрвеня 1941 года сонечны летні дзень, але ранняй раніцай, калі велізарныя полчышчы ворагаў без абвяшчэння вайны перайшлі нашу мяжу, усё змянілася назаўжды. Самалёты пачалі скідаць бомбы на спячыя гарады і вёскі. Ворагі, салдаты фашысцкай Германіі, напалі на нашу краіну. Пачалася Вялікая айчынная вайна - усе мужчыны і многія жанчыны апранулі ваенную форму, ўзялі зброю і пайшлі абараняць Радзіму.\nГучыць песня «Вставай, страна огромная».\nДзеці: Сорак першы! Чэрвень.\nГод і месяц барацьбы ўсенароднай.\nНават пылам часоў\nЗацягнуць гэтую дату нельга.\nІ на фронт сыходзіла паротна\nНа палотнах сцягоў выносячы.\nНастаўнік: Першы ўдар на сябе прыняла Брэсцкая крэпасць. На ўзяцце крэпасці Гітлер адвёў ўсяго 2-3 дня. Аднак фашысты сустрэлі люты адпор яе абаронцаў. Крэпасць пратрымалася амаль 2 месяцы. На расплаўленых цаглінах быў знойдзены надпіс яе апошняга абаронцы: «Паміраю, але не здаюся! Бывай, Радзіма », выдрапаць 20 ліпеня 1941 года. Па сведчаннях сведак, стральба чулася з крэпасці да сярэдзіны жніўня.\nПрактычна ўсё мужчыны сышлі на фронт. Але для фронту патрэбныя былі ўзбраенне, адзенне, ежа. І на заводах, дзе раней працавалі мужчыны, у станкоў ўсталі жанчыны і падлеткі. Часта былі яшчэ недастатковага росту, каб дастаць да станкоў, і тады ім падстаўлялі скрыні пад ногі. Падлеткі працавалі шмат гадзін нароўні з дарослымі, і частка з іх не сыходзіла дадому, а спалі побач са станкамі. На палі, дзе трэба было вырошчваць хлеб, таксама выйшлі жанчыны і дзеці, і працавалі з світанку да цемры. Школьнікі ваенных гадоў зараблялі грошы ў фонд абароны, збіралі цёплыя рэчы і вопратку для франтавікоў, выступалі з канцэртамі перад параненымі ваярамі ў шпіталях.\nДзеці: Калідоры сухія і маркі.\nШэпча старая нянечка: «Госпадзе!» -\nДа чаго ж артысты маленькія.\nМы крочым палатамі доўгімі.\nМы амаль раствараемся ў іх\nЗ балалайкамі, з мандалинами\nІ з вялікімі пачкамі кніг.\n«Што ў праграме?»\nУ праграме - чытанне,\nПара песень ваенных, правільных.\nМы ў палату цяжкапараненых\nЎваходзім з трапятаннем і павагай.\nМы ўвайшлі. Мы стаім і маўчым.\nАбрыкосаў Грышка адчайна:\n"Абвяшчаю пачатак канцэрту!»\nНе цалкам сучасна,\nале на ўсю моц\nАб народнай спяваем,\nЯк мы яе разумеем.\nНастаўнік: Дзеці 40-х гадоў ніколі не забудуць свайго ваеннага дзяцінства. На жаль, такія страшныя ўспаміны не сатруцца з памяці ніколі.\nДзеці: Тады нам было дзесяць гадоў.\nМы памятаем ноч вайны:\nНі агеньчыка ў акенцах няма,\nТой не забудзе ніколі,\nХоць быў ён вельмі малы,\nЯк дарога была вада,\nІ не заўсёды была ежа,\nІ як бацька яго тады\nЗа шчасце ваяваў!\nНастаўнік: Калі фашысты выяўлялі выведнікаў, яны забівалі не толькі дарослых, але і дзяцей. Але нягледзячы на гэта, многія хлопцы станавіліся адважнымі выведнікамі, таксама пад страхам смерці дапамагалі партызанам. І яны падчас вайны сталі героямі.\nСпакойны, з сухімі вачыма\nСтаіць на дарозе Сашко.\nСашко прыкмячае: каля хаты,\nДзе панадворак, парослы травой,\nФашысцкія ходзяць салдаты,\nФашысцкі стаіць вартавы.\nТут афіцэры з штаба ...\nУ хвіліну Сашко на ганку!\nНянавісць больш не хаваючы,\nСашко выпростваецца ўвесь,\nІ чуецца голас дзіцячы:\n- Тут партызаны! Тут!\nХутка кінулася граната\nУ тых шасцярых ля стала;\n- Да іх смерць, як адплата, прыйшла.\nСашко! Хлапчук басаногі!\nНе жыць табе ў ціхім сяле,\nНе бегаць па цёплай дарозе.\nСпакойны ляжыш ты і строгі,\nВеліч на дзіцячым чале.\nНастаўнік: Разам з усёй краінай і наш горад жыў, змагаўся і каваў зброю для будучай перамогі; разам з дарослымі сталі на абарону любімага горада дзеці і падлеткі Ленінграда. Яны ўсталі да станкам на ваенных заводах, дзяжурылі і тушылі запальныя бомбы на гарышчах, вырошчвалі гародніну, заляцаліся за параненымі і хворымі.\nГалоўным подзвігам юных жыхароў горада была вучоба. Трыццаць дзевяць ленінградскіх школ працавалі без перапынку нават у самыя цяжкія зімовыя дні. Гэта было неверагодна цяжка з-за маразоў і голаду.\nДзеці: Дзяўчынка рукі працягнула\nІ галавой - на край стала ...\nСпачатку думалі - заснула,\nА аказалася - памерла.\nЯе са школы на насілках\nДадому хлопцы панеслі.\nУ вейках у сябровак слязінкі\nТо знікалі, то раслі.\nНіхто не першы раз кінуў ёй ні слова.\nТолькі хрыпла, скрозь завейнага сон,\nНастаўнік выціснуў, што зноў\nЗанятак - пасля пахавання.\nНастаўнік: Апроч вучобы, ішла і піянерская праца. У тым ліку збор падарункаў - папярос, мыла, алоўкаў, нататнікаў для байцоў Ленінградскага фронту. А вясной у школьнікаў зноў пачыналася «агародная жыццё».\nБольш за пяць тысяч ленінградскіх падлеткаў за мужнасць і гераізм, праяўленыя ў дні блакады, былі ўзнагароджаны медалямі за абарону Ленінграда.\nУ блакадным днях мы так і не даведаліся -\nМіж юнацкасцю і дзяцінствам дзе рыса?\nНам у сорак трэцім выдалі медалі\nІ толькі ў сорак пятым - пашпарты.\nЯк мы бачым, на долю дзяцей выпала не менш цяжкая доля. Яны працавалі, ваявалі, як дарослыя, але пры гэтым вучыліся гэтак жа, як і вы зараз. Пра іх уклад у перамогу нельга забываць.\nДзеці : (пад бухенвальдский набат)\nДзецям, якія перажылі тую вайну,\nПакланіцца трэба да зямлі!\nУ полі, у акупацыі, у палоне,\nПратрымаліся, выжылі, змаглі!\nУ станкоў стаялі, як байцы,\nНа мяжы сіл,\nале не прагнулася\nІ маліліся, каб іх бацькі\nЗ бойні той неймавернай вярнуліся.\nМерзлі вы ў ненапаленага кватэрах,\nУ гета паміралі і ў печах.\nБыло няўтульна, страшна, мокра,\nАле неслі на слабенькіх плячах\nНошу надзвычайны, святую,\nКаб хутчэй свету гадзіну настаў.\nІсціну, што ўведалі простую.\nКожны на сваёй пасадзе стаяў.\nУ гэты дзень і горкі, і светлы,\nПакланіцца ад душы павінны\nМы жывым і недожившим дзецям\nТой вялікай і праведнай вайны!\nТанец дзяцей «Жураўлі»\nНастаўнік: Сваім гераічным цяжкасцю дзеці набліжалі дзень перамогі. Дзякуючы ім, мы з вамі зараз не ведаем тых жахаў, з якімі сутыкнуліся яны.\nДзеці: Я нарадзілася пасля вайны.\nЯ вырасла пад іншым небам.\nЯкім я жыву духоўным хлебам?\nЧым даражу я ў гэтыя дні?\n1) Мы не чулі выбухаў бомбаў.\n2) Ці не стаялі лядоўнямі начамі па хлеб.\n3) Мы не ведалі, што такое пахаванкі.\nНастаўнік: Але калі мы распытваем дарослых пра вайну, то даведваемся, што амаль у кожнай сям'і хтосьці загінуў, прапаў без вестак, памёр ад голаду ці ран. У гэтай вайне загінула больш за 20 мільёнаў нашых суайчыннікаў. Мы памятаем пра іх!\nДзеці: На дзявяты дзень радаснага траўня,\nКалі легла на зямлю цішыня,\nПрамчалася вестка ад краю і да краю:\nУжо нідзе не зацямнілі святло\nУ закуранай Еўропе горада.\nЦаною крыві набытая Перамога,\nХай гэта памятае шар зямны заўсёды!\nПесня «Дзень перамогі». - выконваюць дзеці пад фанаграму.\nДзеці: Вайна скончылася. І гарматы змоўклі,\nІ гады згладзілі вялікую бяду,\nІ мы жывем. І мы зноў вясну сустракаем,\nСустракаем Дзень Перамогі, лепшы дзень у годзе.\nІ ад Камчаткі да славутага Брэста,\nАд Севастопаля да мурманскіх шырот\nСмутак і радасць па краіне крочаць разам,\nІ зноў памяць нам супакою не дае ...\nВайна скончылася. Але песняй апаленай\nНад кожным домам да гэтага часу яна кружыць.\nІ не забыліся мы, што нашых мільёны\nСышлі ў неўміручасць, каб нам з табою жыць.\nЯны выканалі салдацкі доўг суровы,\nІ да канца засталіся Радзіме верныя,\nІ мы ў Гісторыю зазіраем зноў,\nКаб дзень сённяшні вымераць днём вайны.\nВайна скончылася. І гояцца раны,\nІ ў Дзень Перамогі па захопленай краіне,\nБліскочучы ўзнагародамі, крочаць ветэраны,\nФрантавікі, героі, сумленне нашых дзён.\nАле з кожным годам іх шарэнга хутка растае,\nРадзее слаўная гвардзейская радня,\nІ ўсе кветкі свае вясна ў вянок ўплятае\nІ з ім схіляецца ля Вечнага агню!\nСонечны круг. - выконваюць дзеці пад фанаграму\nДзеля шчасця і жыцця на свеце,\nДзеля воінаў, якія загінулі тады,\nХай ня будзе вайны на планеце\nХорам: Ніколі! Ніколі! Ніколі!


02.02.2019 11:48 Інфармацыйная гадзіна\nНеабходна прыняць дадатковыя меры па поўным камплектаванні і далейшым замацаванні кадраў у ахове здароўя, у першую чаргу — у паліклінічным звяне, заявіў намеснік прэм’ер-міністра Ігар Петрышэнка на падагульняючай калегіі Міністэрства аховы здароўя.\nПаводле слоў віцэ-прэм’ера, важна выбудаваць сістэмную работу з маладымі супрацоўнікамі, забяспечыўшы поўнамаштабнае адраджэнне і развіццё інстытута настаўніцтва і перадачы вопыту, укараніць адпаведныя сістэмы матэрыяльных і маральных стымулаў. Важна фарміраванне і безумоўнае захаванне дакладных і празрыстых механізмаў для кар’ернага росту і ратацыі кадраў. У пастаянным полі зроку кіраўнікоў, мясцовых органаў улады павінны знаходзіцца пытанні стварэння належных жыллёвых і матэрыяльна-бытавых умоў для медработнікаў.\nНараўне з рэальнымі поспехамі і дасягненнямі ў сферы высокіх тэхналогій у ахове здароўя неабходна павышаць якасць аказання меддапамогі на першасным (амбулаторна-паліклінічным) узроўні, адзначыў Ігар Петрышэнка. У прыватнасці, нельга марудзіць з арганізацыяй міжраённых цэнтраў і цэнтраў спецыялізаванай і высокатэхналагічнай медыцынскай дапамогі ў рэгіёнах. Пры стварэнні такіх цэнтраў важна ўсё: аснашчэнне, абсталяванне, падрыхтоўка кадраў. Рэжым работы павінен задавольваць патрэбнасці насельніцтва.\nПавышаць узровень і якасць медыцынскага абслугоўвання прызначана інфарматызацыя галіны. Для гэтага ў краіне ўкараняецца электронны рэцэпт, адзіная электронная карта, асабісты электронны кабінет пацыента, пашыраюцца магчымасці для правядзення тэлемедыцынскіх кансультацый.\nАкрамя таго, важнейшая задача — стварэнне вертыкалі кантролю якасці аказання меддапамогі. Гэтая сістэма павінна стаць дзейсным рычагом павышэння якасці меддапамогі насельніцтву, падкрэсліў Ігар Петрышэнка.\nздароўеІгар Петрышэнкакадрынамеснік прэм’ер-міністра


Мінімальная колькасць пытанняў на ўроку\nКалі ўрок утрымлівае адну або больш Табліц Зместу - гэты параметр звычайна ўсталёўваецца. Яго значэнне ўсталёўвае ніжнюю мяжу па колькасці пытанняў, якія разглядаюцца пры разліку адзнакі. Гэта не змушае студэнта адказваць менавіта на гэтую колькасць пытанняў уроку.\nДа прыкладу, усталяванне гэтага параметру ў значэнне 20, дае ўпэўненасць у тым, што студэнт бачыў, прынамсі, гэтую колькасць пытанняў, перш чым адзнака была выстаўленая. Разгледзім выпадак, калі студэнт паглядзеў змест уроку з 5-цю старонкамі і адказаў на ўсе адпаведныя пытанні правільна, пасля чаго быў выбраны канец уроку (у выпадку калі ёсць такі пункт у Табліцы зместу). Калі гэты параметр не быў вызначаны, адзнака была б 5 з 5, што азначае 100%. Аднак з устаноўкай гэтага параметру ў значэнне 20, адзнака была б зніжаная да 5 з 20 , што азначае 25%. У выпадку, калі студэнт прайшоў праз увесь урок і бачыў 25 старонак і пытанняў, але правільна адказаў толькі на 23 пытанні, ягоная адзнака была б 23 з 25, што азначае 92%.\nКалі гэты параметр задзейнічаны, тады старонка уроку, якая адкрываецца, павінна паведаміць нешта накшталт:\nУ гэтым уроку мяркуецца, што Вы павінны адказаць, прынамсі, на N пытанняў. Вы можаце адказаць на большую колькасць, калі жадаеце, аднак калі Вы адкажаце менш чым на N пытанняў, Вашая адзнака будзе разлічаная з разліку агульнай колькасці Вашых адказаў.\nДзе, зразумела, "N" заменены значэннем параметру, які вы выбіраеце.\nКалі гэты параметр усталяваны, студэнтам гаворыцца на колькі пытанняў яны адказалі і на колькі маюць даць адказ.


Міністэрства абароны Японіі збірацца адмяніць абмежаванні на службу жанчын у сваіх Сілах самаабароны ўжо ў гэтым месяцы, піша японская газета mainichi.jp.\nЖанчыны-вайсковаслужбоўцы Сіл самаабароны Японіі на парадзе пад Токіа. Фота Reuters.\nЦяпер узброеныя сілы Японіі, якія пасля Другой сусветнай вайны афіцыйна называюцца Сіламі самаабароны, уключаюць прыкладна 6% жанчын – каля 14.000 асобаў. Вырашана падвысіць гэтую долю да 12%, паведаміла міністр абароны Тамомі Інада.\nЯпонскія жанчыны ўжо могуць вадзіць у бой баявыя самалёты і караблі – у 2016 годзе першы раз у гісторыі жанчына стала камандзірам ракетнага карабля японскіх ВМС. Аднак раней у падраздзяленні, якія маюць уступаць у непасрэдны фізічны кантакт з праціўнікам, жанчын не набіралі.\nЖанчыны-навабранцы ў Сухапутных войсках Японіі ў палявой уніформе. Фота wikipedia.\nЦяпер жа абмежаванні на набор жанчын у танкавыя, пяхотныя, разведвальныя і парашутна-дэсантныя падраздзяленні будуць адмененыя.\n«Мы імкнемся зрабіць Сілы самаабароны прывабнымі, адпавядаючымі патрэбам часу і сітуацыі», – сказала міністр.\nАднак жанчынам усё яшчэ будзе забаронена служыць у частках радыяцыйнай, хімічнай і біялагічнай абароны, а таксама на падводных лодках, дзе праз недахоп месца цяжка стварыць умовы для абодвух палоў.\nЖанчыны ідуць у войска\nПрацэс пашырэння ўдзелу жанчын у абароне Японіі пачаўся яшчэ ў 1990-я гады, і адной з прычын гэтага стала скарачэнне ахвотных служыць у ўзброеных сілах – як у выніку старэння і скарачэння насельніцтва, гэтак і з-за пашыранага сярод падлеткаў пацыфісцкага светапогляду.\nПадчас прэзідэнцтва Барака Оўбамы прыцягненне жанчын на лінію фронту стала адной з важных задач адміністрацыі. Жанчынам дазволілі служыць на баявых пасадах у пяхоце, падраздзяленнях спецыяльнага прызначэння, танкавых войсках ЗША. Сёлета першыя тры жанчыны паступілі на службу ў баявы батальён марской пяхоты ЗША, скончыўшы курс маладога байца.\nЖанчыны-навабранцы ў амерыканскім Корпусе марской пяхоты. Фота usnews.com.\nНайбольш вядомы сваймі жаўнерамі-вайсковаслужачымі Ізраіль, дзе існуе амаль пагалоўны вайсковы прызыў, які, насуперак пашыраным у постсавецкіх краінам міфам, не замінае існаванню высокаэфектыўнай вайсковай машыны.\nАднак многія эксперты, у тым ліку ў самім Ізраілі, пры гэтым звяртаюць увагу на непрактычнасць выкарыстання жанчын у актыўна ваюючай пяхоце, танкавых войсках і артылерыі, дзе больш лёгкі і менш трывалы жаночы арганізм мае большую рызыку атрымаць траўмы. Гэта стварае падвышаную небяспеку для жанчын у баі і прыводзіць да зніжэння баяздольнасці ўсяго падраздзялення.\nПра гэта сведчылі і статыстычныя дадзеныя траўматызму жанчын і мужчын у ўзброеных сілах ЗША, аднак, па ідэалагічных матывах, пры прэзідэнце Оўбаму гэтую інфармацыю было вырашана ігнараваць.\nІзраільцянка-танкістка падчас эксперымента па прыцягнення жанчын у танкавыя войскі.\nТой жа Ізраіль, які мае ці не самы вялікі досвед выкарыстання жанчын у арміі, асцярожна ставіцца да прыцягнення жанчын да службы ў падраздзяленнях, дзе патрабуецца высокая трываласць і фізічная сіла.\n«Згодна з гэтымі даследаваннямі, сярэдні рост жанчын на 12 см ніжэйшы чым у мужчын, сярэдняя вага на 10 кг меншая, мышачная маса на 20 кг меншая… У сярэднім жанчыны ў тры разы часцей пакутуюць на астэапароз», – адзначае ізраільскі афіцэр рэзерву і вайсковы эксперт Давід Гендэльман у сваім блогу.\nУ траўні 2015 года пасля правядзення эксперымента, які працягваўся прыкладна год, Армія абароны Ізраіля вырашыла не адкрываць для жанчын пасады танкістаў, палічыўшы гэта непрактычным ва ўмовах вялікіх нагрузак і патрэбы доўгі час суіснаваць разам з мужчынамі ў палявых умовах.\nЖаўнеры змешанага батальёна Caracal. Фота Reuters\nЖанчыны ў ізраільскай арміі служаць ва ўсіх радах войск, аднак масава – толькі там, дзе не плануецца непасрэднага цяжкага ўдзелу ў баях. Існуюць таксама змешаныя мужчынска-жаночыя батальёны, аднак яны прызначаныя пераважна для патрулявання адносна спакойных адцінкаў ізраільскай мяжы, дзе не чакаецца цяжкіх баёў. Жаночае абмундыраванне ў такіх частках больш лёгкае, чым мужчынскае, выкарыстоўваюцца лягчэйшыя шлемы, яны носяць менш цяжкую зброю і меншы боезапас.\nУ той жа час дазваляецца прымаць жанчын на пасады лётчыкаў у баявой авіяцыі, бо там вельмі жорсткі індывідуальны адбор дазваляе прыймаць на службу толькі тых жанчын, якія цалкам задавальняюць усім умовам і адрозніваюцца самай высокай матывацыяй, воляй і фізічнай трываласцю.\nФотаздымкі прыгожых дзяўчат са зброяй надае арміі Ізраіля больш прывабнае аблічча.\n«Мэта арміі – абарона дзяржавы, а не развіццё роўных правоў, самарэалізацыі і таму падобнага. Усе за і супраць трэба разглядаць менавіта ў свеце гэтай мэты», – адзначае Давід Гендэльман. Пры гэтым, па словах эксперта, прысутнасць жанчын у арміі адназначна мае пазітыўны піяр-эфект, чым Ізраіль паспяхова карыстаецца.\nГэтая заўвага дазваляе думаць, што за працытаванымі словамі міністра абароны Японіі «мы імкнемся зрабіць Сілы самаабароны прывабнымі», стаіць не ў малой ступені жаданне надаць японскай арміі новае аблічча з мэтаю набраць у армію таксама і… больш хлопцаў.


Кітай QF-JX-300 Кітайскі індывідуальны падвесны мост для вытворцаў і пастаўшчыкоў бальніц | Ваню\nПадвеска "Медыцынскі мост"\nГэты медыцынскі падвесны мост можа быць сканструяваны ў два рэжымы: сухі і мокры аддзел, аб'яднаныя разам або падзеленыя.\nМокрая секцыя абсталявана шматслаёвай інструментальнай платформай. Ён абсталяваны шпрыц-помпай і стрыжнем інфузійнага помпы. Сухая секцыя абсталявана шматслаёвай прыборнай платформай, а вышыня скрыні рэгулюецца.\nКлеммы медыцынскага газу, адсмоктвання, электразабеспячэння і выхаду з сеткі адпаведна наладжаны ў сухіх і вільготных секцыях, недаступных медыцынскаму персаналу.\n1. Пакой рэанімацыі\n2. Цэлыя падапечныя\n3. Пакой для аднаўлення\n1. Высокатрывалы матэрыял\nМост зроблены з высокатрывалага матэрыялу алюмініевага сплаву. Ён валодае моцнай апорнай здольнасцю.\n2. Дызайн рассоўнай рэйкі\nКанструкцыя рассоўнай рэйкі робіць рух вежы больш плаўным, а таксама робіць медыцынскі персанал больш эканамічным.\n3. Мяккая святлодыёдная маланка\nКрыніцы святлодыёднага асвятлення размешчаны на прамянях падвескі медыцынскага моста, каб забяспечыць добрыя ўмовы працы для медыцынскага персаналу.\nМодульная канструкцыя канструкцыі можа задаволіць будучыя патрэбы ў мадэрнізацыі і простая ў абслугоўванні.\n5. Дызайн падзелу газа-электрычнасці\nКанструкцыя падзелу газу і электрычнасці забяспечвае бяспечнае выкарыстанне.\nЛінія электраперадачы і трубаправод падачы паветра не будуць перакручвацца альбо выпадкова падаць з-за кручэння падвескі.\n6. Трывалыя выхады газу\nРозны колер і форма газавага інтэрфейсу для прадухілення няправільнага злучэння. Другаснае ўшчыльненне, тры стану (уключаны, выключаны і адключаны), выкарыстоўваецца больш за 20 000 разоў. Яго можна падтрымліваць без адключэння паветра.\nДаўжыня моста: 2200-3200 мм\nРухомая даўжыня сухой вобласці: 550 мм\nДаўжыня вільготнай вільготнай вобласці: 550 мм\nКут павароту сухой вобласці: 350 °\nКут павароту вільготнай вобласці: 350 °\nНесучая здольнасць моста: 600 кг\nНесучая здольнасць сухой вобласці: 280 кг\nНесучая здольнасць вільготнай зоны: 280 кг\nГэта залежыць ад патрэб\nВыпуск вакуумнага газу\nВыпуск паветранага газу\nШпрыц-помпа Combinat стойка\nПапярэдняя: LEDD700 потолочный тып святлодыёднага аднараменнага аперацыйнага святла з відэакамерай\nДалей: TS-DQ-100 Двухмесны электрамедыцынскі медыцынскі эндаскапічны кулон ад завода\nTD-TS-100 Медыцынскі камбіна ...\nZD-100 ICU Падвеска для медыцынскіх слупкоў для ...


Праваслаўная Царква хоча далучыць Украіну і Беларусь да Расеі\nУ Маскве распачаўся збор подпісаў за правядзенне рэферэндуму, на якім плануецца закрануць пытанне ўз’яднання Расеі, Украіны і Беларусі. Пра гэта паведаміў старшыня па ўзаемаадносінах РПЦ і грамадства, протаіерэй Усевалад Чаплін, піша «Інтэрфакс».\nПаводле Чапліна, падпісанне адмысловай хартыі пачалося 21 верасня ў гадавіну перамогі на Куліковым полі. Аўтары ідэі лічаць, што «раз’яднанне» трох народаў адбылося штучна ды перашкаджае іх развіццю і дабрабыту.\nХартыю можа падпісаць кожны зацікаўлены. У ёй змяшчаецца прапанова да прэзідэнтаў трох рэспублікаў спрыяць рыхтаванню і правядзенню ўсеагульнага рэферэндуму, на які будзе пастаўленае пытанне пра ўз’яднанне трох славянскіх народаў у канфедэрацыі. Дакумент адзначае, што да канфедэрацыі могуць далучыцца таксама іншыя краіны.\nВыкладчык гісторыі Царквы ў Люблінскім каталіцкім універсітэце, прафесар а. Ян Валькуш мяркуе, што «ў гэтым выпадку Праваслаўная Царква ёсць інструментам расейскіх уладаў». Паводле навукоўца, расейская Праваслаўная Царква заўсёды была ў наўпроставай залежнасці ад кіраўніка дзяржавы. «Царква ў Расеі заўжды падпарадкоўвалася некаму – ці то Пятру І, ці то іншаму самадзержцу або нават Сталіну», – падкрэсліў а. Валькуш. Таму ініцыятыва аб’яднання хутчэй паходзіць ад расейскіх дзяржаўных вярхоў, мяркуе ён.\n«Царква можа ўмешвацца ў палітыку, гэта нават яе абавязак, але толькі для абароны фундаментальных каштоўнасцяў, праўды і справядлівасці», – падкрэсліў святар. На ягоную думку, цяжка ўпісаць сюды справу палітычнага аб’яднання пад чыёйсьці эгідаю.