З блакнотам па раёне. Ціхая вёсачка Сельцы | Глуск | Глусский район | Погода в Глуске | Новости Глуска | Новости Глусского района | Родина | Радзiма | Газета Глуска\nЗ блакнотам па раёне. Ціхая вёсачка Сельцы\nПонедельник, 28.08.2017 10:00. Category: Творческие проекты\nСярод бязмежных і велічных лясоў Глушчыны ўжо больш за тры стагоддзі стаіць вёска Сельцы. Паводле архіўных дадзеных, упершыню яна ўпамінаецца ў XVIIІ стагоддзі — у 1724 годзе тут было 9 двароў. На той час Сельцы ўваходзілі ў Пагосцкае войтаўства маёнтка Глуск Рэчыцкага павета Мінскага ваяводства і былі прыватным уладаннем Радзівілаў. К канцу ХVIIІ стагоддзя вёска перайшла ва ўласнасць графа Юдыцкага, зяця аднаго з Радзівілаў. Але граф пазычыў вялікія грошы і не змог іх вярнуць. Таму ў 1838 годзе Сельцы літаральна па дварах падзялілі паміж землеўладальнікамі-крэдыторамі Юдыцкага — 5 двароў перайшлі ва ўласнасць пана Тышкевіча, 4 — пану Шчуку, 3 — пану Свіду. Старажылы ў Сельцах і зараз успамінаюць прозвішчы гэтых памешчыкаў, і нават мясціны, дзе знаходзіліся панскія ўладанні, зараз носяць адпаведныя назвы — Шчукаўшчына, Рысоўшчына.\nПаводле кнігі “Памяць. Глускі раён”, у 1917 годзе ў Сельцах было 37 двароў і 234 жыхары. А ў 1926 годзе тут ужо пражывала 258 вяскоўцаў. У 1931 годзе ў вёсцы быў арганізаваны калгас “Чырвоныя Сельцы”, які ў 1932-м аб’яднаў 32 гаспадаркі. Падчас агульнай калектывізацыі ў калгас увайшлі не толькі сялянскія гаспадаркі непасрэдна самой вёскі, а і гаспадаркі з бліжэйшых да Сельцаў хутароў — Антоніхі, Дзешчыхі, Піліпавага хутара. Да пачатку Вялікай Айчыннай вайны так і жылі: старанна працавалі ў калгасе ды ў сваёй асабістай гаспадарцы. У вёсцы яшчэ з панскіх часоў былі алейня (давілі і гналі алей з канопляў ды льну) і круперня (дралі грэчку, рабілі крупу). У 1950-х гадах гэтыя збудаванні разбурылі.\nУ чэрвені 1941 года ў жыццё вяскоўцаў уварвалася вайна. Як успамінае адна са старэйшых жыхарак Сельцаў Еўдакія Піліпаўна Анцюшэня, у той жа дзень, калі абвясцілі пра пачатак вайны, па вёсцы праімчаліся чырвонаармейцы, у небе пачалі лятаць ваенныя самалёты.\nУспамінаюць Надзея Савельеўна Пяхота і Еўдакія Піліпаўна Анцюшэня\n— Немцы прыйшлі ў вёску прыкладна 24 чэрвеня, — успамінае Еўдакія Піліпаўна. — Вяскоўцы беглі хавацца хто ў лес, хто ў поле. Памятаю, што на ўскрайку Сельцаў каля лесу паміж нашымі салдатамі і фашыстамі адбыўся бой. Вайна — гэта вельмі страшна. Мне было амаль 11 гадкоў, магчыма, я нешта не разумела, але страх, які быў сярод дарослых, перадаваўся і нам, дзецям.\nКаб хавацца ад немцаў, бацькі выкапалі ў канцы агарода зямлянку. Бывала, што яе затаплівала і мы вымушаны былі ўсёй сям’ёй стаяць доўгі час па калена ў вадзе, пакуль хапун не пройдзе ці карнікі не сыдуць. А аднойчы да нас у зямлянку зайшоў немец з аўтаматам: шукаў партызан, а ўбачыў перапужаных сялян з дзецьмі. У той раз ён нам нічога дрэннага не зрабіў, толькі спытаў, ці няма партызан, і пайшоў. Але фашысты прынеслі нашай сям’і (зрэшты, як і многім іншым) вялікае гора — забілі майго старэйшага брата. Яго забралі падчас хапуна (не паспеў схавацца) і хацелі адправіць працаваць у Германію. Моладзь ды падлеткаў з Сельцаў пагналі ў Мошны (зараз пасёлак і чыгуначная платформа ў Акцябрскім раёне Гомельскай вобласці. — Аўт.). Разам з братам схапілі і яго каханую дзяўчыну. Менавіта яна і перадала нам запіску (толькі праз пяць тыдняў мы атрымалі той ліст), дзе расказала, што брата забілі і як гэта адбылося. Аказваецца, ён хацеў збегчы, а немцы яго застрэлілі з кулямёта. Бацька, узяўшы каня, паехаў па сына, каб перапахаваць яго ў Сельцах. У мяне і зараз стаяць перад вачыма блакітныя вочы брата — адзінае, што можна было разгледзець на мёртвым твары.\nУ чэрвені 1944 года нашу вёску вызвалілі ад фашыстаў. Доўгаю чарадою па шляху паўз Сельцы ішлі салдаты ды ехалі танкі — здавалася, што той калоне не будзе канца. Мы спачатку думалі, што гэта немцы ідуць, а потым, калі зразумелі, што гэта нашы вызваліцелі, людзі пачалі выносіць ім у каго што было — хлеб, малако, бліны.\nПасля вызвалення вельмі цяжка прыходзілася вяскоўцам — ежы не хапала, прыходзілася і лебядою харчавацца, і шчаўем. Адзення ды абутку таксама не было. З-за гэтага вельмі шмат дзяцей не магло хадзіць у школу. Вось і Еўдакія Піліпаўна ў свой час скончыла толькі адзін клас пачатковай школы, а яе суседка Надзея Савельеўна Пяхота — 3 класы. Сяляне тады жылі, можна сказаць, натуральнай гаспадаркай: усё для свайго спажывання вырошчвалі і выраблялі самі, у тым ліку і адзенне. Каб пашыць спадніцу, сукенку або штаны, вырошчвалі лён, з яго пралі кудзелю, ткалі палатно, а потым ужо ўручную шылі. Фарбавалі натуральнымі фарбамі. Напрыклад, у лесе рвалі траву, падобную на брусніцы, толькі з чорнымі ягадамі, заварвалі яе і потым чарнілі палатно.\nПасля вайны ў вёсцы пабудавалі млын, дзе малолі муку на корм жывёле і нават, як успамінаюць старажылы, малолі траву, таксама для жывёлы. У калгасе, акрамя фермы, дзе вырошчвалі кароў, валоў, быкоў, была яшчэ і курыная ферма.\n— У вёсцы людзі таксама трымалі на сваіх падворках шмат жыўнасці, — успамінае адна са старэйшых жыхарак Сельцаў Надзея Савельеўна Пяхота. — Было чатыры статкі кароў па 30 жывёлін у кожным, свіней багата гадавалі, коней трымалі амаль у кожным двары. Сёння, на жаль, на ўсю вёску засталася толькі адна карова ды некалькі свіней. Увогуле, тое, як жылося раней, я ўспамінаю часта і з цеплынёй у душы, можа, таму, што гэта была мая маладосць. Мы хоць і працавалі шмат ды вельмі цяжка, а жылося чамусьці ў той час весялей, чым цяпер. Моладзі ў нашай вёсцы было багата. Збіраліся ўсе “пад ліпкамі”, ліхтар там павесілі. Танцавалі пад гармонік, дзяўчаты песні пелі. З суседніх вёсак да нас гуляць прыходзілі. На кірмаш (у Сельцах кірмаш быў у дзень Святога Міколы — 22 мая) таксама прыходзілі з розных вёсак, можна сказаць, з усяго раёна ішлі. Бывала, што па 30 чалавек гасцей у адной хаце збіралася — не ўсе за стол за адзін раз змяшчаліся. Часам свята прыходзілася на будні дзень, таму звычайна да абеду працавалі, а ўжо пасля гулялі, святкавалі аж да позняга вечара.\nВяселле ў Сельцах таксама было вялікай падзеяй. І не толькі для маладых і іх гасцей, а, напэўна, і для ўсіх вяскоўцаў. Да вяселля былі заповіны — гэта калі хлопец ішоў сватацца. У дзень напярэдадні вяселля нявеста збірала сваіх шафірак (сябровак) “на вянок” (па-сучаснаму дзявочнік), і жаніх таксама збіраў сваіх сяброў. Дзяўчаты пелі для нявесты адмысловыя песні, потым усе разам ішлі гуляць на вёску, танцаваць. Так маладыя развітваліся са сваім халасцяцкім жыццём. А вось вяселле аж на тры дні расцягвалася. У першы дзень у нявесты ўсе збіраліся, на другі — у жаніха, а на трэці прыходзілі толькі мясцовыя госці (“далёкія” к гэтаму часу ўжо раз’язджаліся). Для танцаў наймалі музыкаў (абавязкова двух — пакуль адзін адпачне, другі іграе). На танцы прыходзілі амаль усе жыхары вёскі. Там ужо маладая таго, хто прыйшоў, частавала чарачкаю гарэлкі ды вясельнымі прысмакамі, дзяцей — цукеркамі. Гатавалі да святочнага стала звычайныя стравы: катлеты, адбіўныя, наліснікі, рыбу смажылі. На дэсерт падавалі кісель, абмаквалі ў чарнічнае варэнне парэзаныя на кавалачкі абаранкі. Дарэчы, у той час у вяскоўцаў была простая, натуральная ежа — з таго, што вырошчвалі ў агародзе ды ў хляве. Самай лепшай, сытнай стравай лічылася падкалодка. Гэта калі свежаніну (кавалачкі сала, мяса ці парэбрынкі) падкалочвалі мукой, крухмалам, манкай і атрымлівалася нешта падобнае на суп-пюрэ.\nВось так і жылі сяляне ў Сельцах: рупліва працавалі, гадавалі дзетак, умелі і пагуляць, і паспяваць. Як успамінае яшчэ адна старэйшая жыхарка вёскі Анастасія Апанасаўна Анцюшэня, калі жанчыны ішлі на працу або з працы, калі жалі жыта, то пелі так, што чуваць было нават у Пагосце.\nУ 1992 годзе размеранае жыццё вяскоўцаў парушыла страшная трагедыя — пажар. Той дзень, 11 жніўня, жыхары Сельцаў будуць памятаць заўсёды.\n— Усё адбылося за нейкія паўгадзіны, — расказвае Надзея Савельеўна Пяхота. — Гарэла поле каля Макавіч, потым глядзім: наша скірда пшаніцы гарыць, а праз імгненне ўжо пачалі гарэць хаты, хлявы. А да мяне якраз прыехала дачка. Наша хата запалыхала ў адну секунду, я толькі паспела ўскочыць у сенцы ды папярэдзіць дачку, каб выбягала. Яшчэ хацела штосьці са скарбу ўратаваць — ды дзе там! Усё кругом у агні, і ўцякаць няма куды. Загарэлася на мне вопратка, абгарэлі плечы, ногі. Мяне на машыне “хуткай дапамогі” ў бальніцу завезлі.\nРасказвае Анастасія Апанасаўна Анцюшэня\nАнастасія Апанасаўна Анцюшэня жыве ў той частцы вёскі, якую пажар не закрануў. Яна кажа, што хата (дарэчы, пабудаваная, магчыма, яшчэ яе дзедам) ацалела, напэўна, толькі дзякуючы Богу ды сіле малітвы:\n— Як загарэліся могілкі, я выйшла на агарод, гляджу: ужо на суседнім полі зерне гарыць. Пабегла ў хату, зняла абразок, выйшла да сваёй стопкі і пачала маліцца, як умела. І дзіва — вецер перамяніўся, падуў у другі бок. Хаты нашы ўцалелі. А людзей колькі ў Сельцы прыехала дапамагаць пажар тушыць: пажарныя, салдаты, простыя людзі!.. Салдацікі дык проста ў агонь лезлі, спрабавалі людское дабро выратаваць. Мае дзеці таксама хутка прыехалі. На ўсялякі выпадак з хаты ўсё павыносілі, акрамя мэблі. Але наш куточак вёскі ўцалеў, захаваўся.\nПасля пажару Сельцы хутка адбудаваліся. Пацярпелыя атрымалі новыя ўтульныя дамы. З той пары мінула ўжо 25 гадоў. З кожным годам жыхароў у вёсцы, на жаль, становіцца ўсё менш і менш. У 1996-м тут пражывала 117 чалавек, у 2010-м — 72, а на сённяшні дзень — 39. Улетку вёска ажывае, прыязджаюць да бабуль унукі, хаты сваіх бацькоў наведваюць былыя вяскоўцы, а цяпер гараджане-дачнікі. Падчас нашага прыезду ў Сельцы мне падалося, што жыццё ўвогуле тут кіпіць, мы сустрэлі шмат людзей: маладыя веласіпедысты праязджалі па вуліцы, мужчыны на коніку нешта перавозілі, бабулі выйшлі на лаўку адпачыць ды паразмаўляць, гаспадыні з кошыкамі па грыбы ў лес беглі. А вось зімою жыццё тут замірае. Сваіх старэнькіх бацькоў дзеці забіраюць на гэты час у горад. Дачнікі наведваюцца рэдка. Але ўсё ж такі ў вёсцы ёсць і тыя, хто жыве тут пастаянна, хто выбраў Сельцы для свайго пражывання свядома. Напрыклад, Ігар Іванавіч Вавула.\n— Я пераехаў у Сельцы некалькі гадоў таму, — гаворыць Ігар Іванавіч. — Да гэтага тут ніколі не быў. Дазнаўся пра такую вёску з прастораў інтэрнэту. Прыехаў пагля-дзець — спадабалася. Тут ціха, спакойна, побач лес, дзе шмат грыбоў і ягад, чыстае паветра. Тое, што ад вялікіх гарадоў далекавата, дык гэта і добра, менш мітусні. А пры неабходнасці, калі ёсць асабісты транспарт, можна даехаць куды заўгодна. У вёсцы жывуць вельмі добрыя, сумленныя людзі: хату можна пакідаць не зачыненай на замок, ніхто нічога не возьме. Вось гэта ўсё і вызначыла мой выбар месца пражывання.\nНа жаль, вёскі з іх карэннымі жыхарамі не толькі ў нашым раёне, а і па ўсёй Беларусі паступова знікаюць. Сумна, што знікае і своеасаблівая вясковая мова з яе адметнымі словамі, знікаюць прыгожыя песні, якія ведаюць менавіта тутэйшыя бабулі. Але кажуць, што чалавека ў сталым узросце заўсёды цягне на сваю малую радзіму, туды, дзе прайшло дзяцінства. Магчыма, дзеці або ўнукі жыхароў Сельцаў вернуцца ў родныя мясціны, калі не назаўсёды, то хаця б часова, на пару летніх месяцаў у годзе, і вёска будзе жыць.\nУ адказе за парадак на зямлі »


16:13 29.10.2015 (абноўлена 15:07 30.10.2015)\nМІНСК, 29 кас — Sputnik. Прэм'ера спектакля "Маленькі прынц" адбудзецца 1 лістапада ў Мінску. Балет "Маленькі прынц" быў створаны беларускім кампазітарам Яўгенам Глебавым у 1981 годзе. І ўжо ў 1982 годзе ў Хельсінкі адбылася яго сусветная прэм'ера. У 1983 балет Яўгена Глебава быў пастаўлены Генрыхам Маёравым у Маскве ў Вялікім тэатры. Адны з галоўных партый тады выканалі Ніна Ананіяшвілі, Аляксей Фадеечаў. У тым жа 1983 прэм'ера "Маленькага Прынца" адбылася ў Горкаўскім тэатры, пастаноўку ажыццявіў легендарны Атар Дадзішкіліані, які паставіў да гэтага і іншыя балеты Яўгена Глебава на сцэне беларускага тэатра: "Альпійскую баладу" і "Тыля Уленшпігеля".\nУ 1990 годзе з поспехам прайшла прэм'ера балета "Маленькі Прынц" у пастаноўцы Ігара Чарнышова ў Самарскім тэатры.\nІ толькі ў гэтым годзе, 1 лістапада балет "Маленькі прынц" Яўгена Глебава будзе прадстаўлены на сцэне беларускага тэатра оперы і балета.\nХарэограф-пастаноўшчык Аляксандра Ціхамірава распавяла чытачам, як ідзе падрыхтоўка новага спектакля.\n"Для любога балетмайстра — шчасце працаваць з такім музычным матэрыялам і рабіць бачнай музыку, насычаную такой прыгажосцю і яркімі вобразамі. Калі паўстала пытанне аб новым лібрэта, мы звярнуліся з прапановай аб супрацоўніцтве да Ларысы Васільеўны Глебавай — удаве кампазітара, якая як ніхто ведае творчасць і асобу Яўгена Аляксандравіча, яна аўтар кнігі пра кампазітара "Душы сярэбраныя струны". Наш спектакль — новы погляд і на музыку Глебава, і на гісторыю, расказаную Антуанам дэ Сэнт-Экзюперы", — распавяла харэограф Ціхамірава.\nПастаноўку спектакля ажыццяўляюць дырыжор Алег Лясун, народны мастак Расіі, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь Вячаслаў Окунеў. Аўтар лібрэта — Ларыса Глебава, Аляксандра Ціхамірава.\nТэатр опера і балета, "Маленькі прынц", Яўген Глебаў, Беларусь, Увесь свет


ЦІ БУДЗЕ Ў ГАМЕЛЬЧУКОЎ ЧЭСКАЕ ПІВА?\nЧэскае піва мае сусьветную рэпутацыю: “Пльзенскае”, “Будвар”, “Крушовіцэ” – гэтыя назвы ведаюць ня толькі аматары. Чаму аказалася не да спадобы гомельскім уладам чэскае піва, што яны вырашылі зачыніць сумеснае прадпрыемства бровар?\nВыраб у Гомелі чэскага піва так і не распачалі. Сумеснае беларуска-чэскае прадпрыемства было створанае на базе мясцовага бровара. Апошні працаваў на састарэлым абсталяваньні і ня мог самастойна выжыць ва ўмовах моцнай піўной канкурэнцыі. Піўзавод знаходзіўся ў межах свабоднай эканамічнай зоны “Гомель-Ратон”, і ягоныя кіраўнікі сталі шукаць інвэстараў. Паводле падлікаў, на рэканструкцыю трэба было мець звыш паўтара мільёна даляраў.\nЧэскія прадпрымальнікі зь фірмы “Інтэрсэрвіс” зацікавіліся броварам і ў якасьці статутнага капіталу ў сумеснае прадпрыемства зрабілі маёмасны ўклад: завезьлі ў Гомель на 600 тысячаў даляраў патрэбнага абсталяваньня для вырабу піва. Аднак абсталяваньне гэтае так і ня ўстанавілі. Не знайшлося сродкаў на ягоны мантаж і рэканструкцыю старых будынкаў піўзаводу.\nАблвыканкам мае сваю долю ў прадпрыемстве “Арагаст – Чэскае піва”. І доля гэтая не малая – 42 адсоткі акцыяў. Аднак сродкаў на падтрымку прадпрыемства ва ўладаў бракуе. Яны нават тройчы зьбіраліся прадаць сваю долю. Апошнім разам зьнізілі нават кошт сваёй долі да 555 мільёнаў беларускіх рублёў, але беспасьпяхова.\nУлады спадзяваліся, што іхнюю долю выкупіць ужо знаёмая нам чэская фірма “Інтэрсервіс” і ператворыць сумеснае прадпрыемства ў замежнае.\nЧэхі сапраўды зьбіраліся выкупіць акцыі й намерваліся распачаць вырабляць ужо ня піва, але ячменны солад. Такі варыянт падтрымліваў і дырэктар прадпрыемства Васіль Нікіценка. Для беларускіх вытворцаў піва ячменны солад вельмі важны. Цяпер яны змушаны імпартаваць солад з Чэхіі, Нямеччыны, Аўстрыі. Аднак і з соладам нічога ня атрымалася.\nУ свабоднай эканамічнай зоне “Гомель – Ратон” з прадпрыемствам паступілі проста. Паколькі за два з паловай гады прадпрыемства ня зрэалізавала інвэстыцыйны праект, то адміністрацыя зоны пазбавіла яго статуса рэзыдэнта. Адмененыя мытныя прэфэрэнцыі. І цяпер да старых даўгоў у суме 800 мільёнаў прыбавілася і мытная запазычанасьць.\nПраўдападобна, гамельчукі яшчэ ня хутка паспытаюць чэскага піва, вырабленага ў сябе дома.


Былы дэпутат расейскай дзярждумы хоча аднавіць манархію | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБылы дэпутат расейскай дзярждумы хоча аднавіць манархію\nБылы дэпутат дзяржаўнай думы Расеі Антон Бакаў плануе арэндаваць тры выспы для стварэння „альтэрнатыўнай Расеі і адраджэння манархіі”.\nПра гэта піша выданне „Гардыян”. Інфармацыйны рэсурс удакладняе, што Бакаў ужо вядзе перамовы з урадам Кірыбаці. Былы парламентар мае намер укласці каля 350 мільёнаў даляраў у эканоміку ціхаакіянскай астраўной дзяржавы, размешчанай у Мікранэзіі і Палінэзіі.\nАнтон Бакаў вядомы ў Расеі не толькі як былы дэпутат дзярждумы, але і як лідар Манархічнай партыі Расеі. Так яшчэ раней ён стварыў праект віртуальнай дзяржавы „Расейская імперыя”, якая ў 2014 годзе была пераназваная ў Суверэнную Дзяржаву Імператарскі Прэстол на чале з прамым нашчадкам дома Раманавых Мікалаем ІІІ.


Беларуская Аўтакефалія: 08/17/10\nПАРАДА ЯК АБ СТАЯНЬНІ ЗА ХРЫСТА І АЙЧЫНУ, ТАК І АБ...\nПАРАДА ЯК АБ СТАЯНЬНІ ЗА ХРЫСТА І АЙЧЫНУ, ТАК І АБ ПАГАРДА ДУМАЮЧЫХ НА КАРЫСЬЦЬ НЯГОДНЫМ\nсьвяты Сімеон Салунскі\n1. Усе жывучыя ў гэтым хрысталюбівым горадзе Фэсалёнікі, найбольш верныя слугі Хрыста, улюблёныя дзеці ў Гасподзе нашае маласьці, да будзе дабрыня вам, мір і дабраслаўленьне, свабода ад усялякае спакусы і вызваленьне ад усялякіх скарбут і патрэб і абставін; і паданьне ўсялякай дабрыні вам ды памножыцца ад адзінасутнае і непадзельнае і ня зьлітнае Тройцы, адзінага Бога нашага, Айца, і Сына, і Сьвятога Духа.\n2. Дзякую за вас, браты, Самога адзінага ў Тройцы Бога, бачачы вашу руплівасьць і чыстую веру ў Хрыста Бога нашага і стойкасьць і цярпеньне ва шматлікіх абставінах. Таму, радуйцеся і вы ў Гасподзе, радуйцеся і весяліцеся, што ўсё церпіце і выносіце за Хрыста і шматлікую ўзнагароду набываеце за гэта. І хай ніхто ў гэтым не хлусіць, не падманвае вас нехта, што вы, пакінутыя, не маеце ўзнагароды. Бо я запэўніваю вас, што будзеце мець тую ж узнагароду, што і мучанікі. Таму што, як яны змагаліся і ня скарыліся, каб не згнібіць Хрыста, так і вы сьведчыце сумленьнем і цярпеньнем скрухі, каб ў гэтым вашым горадзе не зьняславілася імя Хрыста. І як шматлікія зь сьвятых цярпелі беды, змагаліся, навучаючы набожнасьці і шматлікіх зь няверных зрабілі набожнага так і вы змагайцеся, каб ніхто з праваслаўных мужчын альбо жанчын, альбо дзяцей не загінуў і падвяргаўся небясьпекі за веру. І як шматлікія зь сьвятых душы свае за братоў паклалі і не выдалі схаваўшыхся, іншыя ж самі аддавалі сябе замест прасьледуемых альбо падвяргаючыхся небясьпецы, так і вы а схаваўшыхся ў горадзе гэтым хрысьціян жыцьцё кладзіце, (бо) шматлікія з паланёных вызваляюцца і шматлікія атрымліваюць паслабленьне, таму што вы пакутуеце і смуткуеце. І шматлікія зь сьвятых разбуралі ідальскія храмы і тыраны не рашаліся аднаўляць (іх), ні патрабаваць на гэта выкуп, і не скарыліся ў гэтым і мучанікі; вы ж захавалі і айчыну вашу не разбуранай ворагамі Хрыста і Бога нашага і сьвятыя храмы і сьвятыя манастыры і ўсю сьвятасьць іх захоўвайце не апаганенымі бязбожнымі. І роўная ўзнагарода вам і змагарам, і з тымі будзеце далучаны; і дабрашчасныя вы, пакуту церпячы за Хрыста.\n3. А маючы іншае меркаваньне нікчэмны. Калі нехта жыцьцё нягодных і сілкаваньне плоці лічыць дабром, адпадае ад дабрыні нябеснае. Няма спадчыны нам у гэтым жыцьці, браты, няма. Уладыка наш крыжаваўся і быў зьняважаны за нас і невымоўныя выпрабаваньні пацярпеў, ганьбу і скруху і непавінную сьмерць. І аб нас гаворыць: “у сьвеце гэтым скарбутныя будзеце” і “калі Мяне гоняць, і вас гнаць будуць” і “будуць ненавідзець вас усе за імя Мае” і “цярпеньнем вашым выратоўваеце душы вашы”. Такім чынам, пакутуючы, мы не зьдзіўляемся, бо мы хрысьціяне, і як Хрыстос пацярпеў, (так) і нам належыць пакутаваць, каб мы праславіліся зь Ім; як піша боскі Павал, “паколькі зь Ім пакутуем, ды і зь Ім праславімся” і “нягодны пакуты цяперашняга часу да жадаючай славе зьявяцца ў нас” і “радуйцеся і весяліцеся, бо ўзнагарода ваша вялікая на нябёсах”, казаў Гасподзь.\n4. І хто годны іх? бо мы большую частку цярпім праз грахі нашы і яшчэ больш праз маладушнасьць, таму што і праз неруплівасьць нашу цярпім усе гэтыя беды. Альбо не ведаеце, што праз неруплівасьць горад гэты амаль не пацярпеў небясьпекі нападу нягоднага Мусьліма і калі прыйшла бяда, праз неруплівасьць паслалі да бязбожных амбасадараў, што і было яшчэ большай правінай, чаму мы цяпер і ў злыднях ёсьць? Таму неруплівасьць, маладушнасьць і бясьпечныя языкі не спыняюцца памнажэньнем смутку і дзёрзкімі дзеямі нашых ворагаў і адбіраюць у нас усялякую надзею і перашкаджаюць дабру сусьвету. Паглядзім жа і такім чынам. Бо калі маладушнасьць альбо неруплівасьць было б у праваслаўным Канстантынопалі ў той вялікай і доўгай небясьпецы, дзе быў бы (аплот) нашага праваслаўя? Не пашкоджана лі, не прынізілася лі, не пакінутая лі (крэпасьць) нашага Праваслаўя? Не скарыцца лі (аплот) Царквы, як у Эгіпце і Ерусаліме, і Антыёхіі і іншых месцах? Колька цяпер там хрысьціян, колькі архірэяў і сьвятароў і манахаў? Не зьменшылася лі моцна і пагардай бязбожнікаў пакрытыя? Бачым жа і ўсе Ўсходнія гарады, якія зрабіліся спустошаныя і цалкам хрысьціянамі пакінутыя; і дзе некаторыя хрысьціяне, асьмеяныя, штодзённа зьняважаныя і прыніжаныя. І на Захадзе бачым пакрыху зьнікаючыя гарады. Бо перасьлед працягваецца, і нягодны гэты народ – сапраўды ёсьць папярэднік антыхрыста і выяўляе зьмея, што Адама падмануў. Ён, зь аднаго боку, прыкідаецца сябрам і ілжыва салодкасьць і свабоду абяцае; зь другога боку, паланіць, забівае і абсалютна разбэшчвае і, нарэшце, Бога зьняважаць прымушае.\n5. Таму шляхетна ды ўстанем за Хрыста. Горад гэты ад пачатку ёсьць глава набожнасьці пасьля першага і царственнага: ён захоўвае хрысьціян тут, захоўвае іх на Захадзе – бо праз некаторую паслабленьне яны радуюцца – захоўвае іх на выспах, абараняе і царыцу гарадоў, і ёсьць рука Праваслаўя і добрая дапамога. Таму будзем захоўваць яго ўсімі сіламі і пакладзём за яго жыцьцё; і будзем змагацца за саміх сябе і атачаючых нас братоў.\n6. Такім чынам, цяпер я ўпэўнены ў Хрысьці, як ўсе вы ў вышэйшае меры правы, у тым, што знаходзіцца вакол айчыны і дабра непахіснага і ні адзін зь вас не пажадае, калі б нехта і па жаху, здрадзіць гэты богазахаваны і хрысталюбімы горад ваш нягодным і ворагам Хрыстовым. І так цудоўна стоячым я абяцаю ад Усядобрага Ўладыкі зямныя і нябесныя даброты. Калі ж нехта злосьцю ілжывага і злога дэмана нешта іншае аб гэтым падумае і пажадае альбо будзе спрабаваць горад гэты праваслаўны і вялікі здрадзіць нягодным, чужы такі Богу і да нягодных далучаны. І маласьць наша карае такога, хто б ён ні быў, страшным і вечным адпадзеньнем ад Сьвятой Тройцы, і лёс ягоны зь здраднікам Юдам і крыжаваўшымі Хрыста. І так кажу і абвяшчаю, як ад Хрыста пастаўлены міласьцю Ягонай пастыр гэтага статку Ягонага і маючы патрэбу клапаціцца аб ім і церпячы дзеля яго моцныя пакуты і беды, і не жадаючы нікому і самым малым зь яго шкоды пацярпець нейкім чынам і нікому іншаму зь іншых і ўяўных нямоглымі альбо па-за гэтага (гораду) хрысьціян – альбо што? – і дзе б толькі не знаходзіўся. Бо адной душы ўвесь сьвет нягодны. Таму ўсе вы, браты, стойце у веры і абароне айчыны вашае праваслаўнае ў Хрысьці. Мужнейце, мацуйцеся, ды прыйдзе на вас дабраслаўленьне Боскае і міласьць, вызваленьне ад страху і поўнае выратаваньне.\n7. Мілата Госпада нашага Ісуса Хрыста і любоў і мір і багатая міласьць дзеля Ўсясьвятой Багародзіцы і Заўсёды Дзевы Марыі і абаронца нашага і захавальніка горада, у пакутах міроцечнага і ва ўсіх сьвятых абранага і вялікага ў цудах Зьміцера ды будзе са ўсімі вамі. Амін.\nPosted by Беларуская аўтакефалія. at 7:26 PM No comments: Links to this post


Чарнагорыя - не толькі краіна бязмежных чыстых пляжаў і цёплага мора. Тут сапраўдны рай для аматараў спорту і прафесійных спартсменаў. Напрыклад, для тых, хто значную частку свайго жыцця адводзіць заняткам тэнісам адпачынак у Чарнагорыі можа стаць сумяшчэннем прыгожага адпачынку і прафесійных трэніровак.\nСёння ў Чарнагорыі лёгка знайсці корты практычна ў любым буйным курортным цэнтры. Адным з самых папулярных месцаў падобнага адпачынку лічыцца курорт Будва, куды можна трапіць, набыўшы туры або нават проста авіябілеты ў Чарнагорыю. Сёння Будва вядомая не толькі выдатнымі пляжамі і унікальнымі ўмовамі і прыроднымі ўмовамі. З усяго свету сюды прыязджаюць тэнісісты аматары і прафесіяналы. У Будве корты пабудаваныя практычна ва ўсіх буйных гатэлях. Іх наяўнасць заўсёды можна пацвердзіць пры размове з тураператарам. Хоць значна большай папулярнасцю карыстаецца самастойны адпачынак. У 2010 годзе нават у высокі сезон у Будве можна было падабраць нумар у минигостинице або кватэру ў прыватным сектары ад 10 да 50 еўра ў суткі з чалавека. Кошт арэнды залежыць ад папулярнасці курорта і аддаленасці месца пражывання ад пляжу. У прынцыпе, адпачынак у Чарнагорыі цэны на лета да гэтага часу прапануе вельмі дэмакратычныя. Як правіла, большая частка іх кошту прыпадае на авіябілеты ў Чарнагорыю.\nПрыватныя корты з грунтавым або бетонным пакрыццём пры минигостиницах размешчаны ў непасрэднай блізкасці ад пляжаў. Зрэшты, гэта нескладана ў Будве, якая, па сутнасці, з'яўляецца адным вялікім доўгім пляжам. Прычым, пляжам, якія лічацца адным з лепшых у свеце. Усяго ў Будве размешчана 12 сучасных і якасных кортаў. З іх 8 грунтовых і 4 бетонных.\nАдпачынак побач з кортам можна знайсці і ў многіх іншых курортах Чарнагорыі. Літаральна ў мінулым годзе быў здадзены сучасны корт у непасрэднай блізкасці ад пляжу у курортным раёне Игало. Сучасных спартыўных цэнтраў і проста асобных кортаў у Чарнагорыі наогул вельмі шмат. Акрамя Будвы буйнымі тэніснымі цэнтрамі лічацца Бечичи, Игало, Герцег-Нові і паліваў. Прыватныя корты ёсць у любым курортным цэнтры дзяржавы. У сярэднім арэнда корта абыходзіцца ад 5 да 10 еўра ў гадзіну ў залежнасці ад абранага курорта. У любым спартыўным цэнтры можна наняць прафесійнага трэнера. У арэнду прадастаўляецца і спартовае абсталяванне і экіпіроўка. Часта па папярэднім запісе на любым з курортаў можна карыстацца кортамі пры гатэлях.\nДадатковым плюсам становіцца тое, што кожныя два тыдні ў Чарнагорыі праходзяць аматарскія тэнісныя туры. У гэтых спаборніцтвах можа прыняць удзел любы жадаючы. Дастаткова толькі падаць заяўку на ўдзел. Кошт заяўкі складае 20-25 еўра.\nДарэчы, Чарнагорыя адпачынак для аматараў спорту прадугледзела не толькі для тых, хто любіць тэніс. "Свой" від спорту і месца для трэніровак тут знойдзе літаральна кожны!\nВ.Г. Караленка, кароткі змест «Імгненне» - аповяду аб свабодзе\nДухі "Антоніа Бандерос" - само дасканаласць\nВырошчванне клубніц у мяшках. Вялікія перспектывы маленькага бізнэсу\nЗмест курыц-несушек. Асновы для пачаткоўцаў\nВыяўленчае мастацтва: віды жывапісу і не толькі


Фібула — Вікіпэдыя\nФібула (па-лацінску: fibula — шпілька, засьцежка) — мэталічная засьцежка для адзеньня, якая адначасова служыць упрыгожваньнем. Пры ўсіх разнастайных зьменах формы і ўдасканаленьнях, якім фібулы падвергліся на працягу розных эпох, агульны іх тып захаваўся амаль нязьменным. Састаўнымі часткамі фібулы зьяўляюцца: іголка, дужка (корпус), жалабок, спружына.\nПлашч на вікінгу зашпілены фібулай\nМода на фібулы зьмянялася досыць часта. Па фібулах у пахаваньнях можна дакладна датаваць эпоху. За гады археалёгія выпрацавала дакладную пэрыядызацыю па фібулах.\nБронзавы век амаль ня ведаў фібул; у гэтым стагодзьдзі, ды і то толькі ў канцы яго, яны былі ва ўжываньні ў Вугоршчыне, Паўночнай Нямеччыне, Скандынавіі. Пачынаючы з жалезнага веку, фібулы сустракаюцца ўвесь час у большасьці месцазнаходжаньняў. Фібулы, адкрытыя ў эўрапейскіх месцазнаходжаньнях, падзяляюцца Мантэліюсам на тры групы: вугор-скандынаўскую, грэцкую і італійскую.\nУ Старажытнай Грэцыі жанчыны насілі фібулы як на верхнім (amictus), так і на споднім адзеньні (indutus), мужчыны — толькі на верхняй; звычайна часткі адзеньня (плашчы) мацаваліся на правым плячы, радзей на грудзі, жанчыны ж ужывалі фібулы нярэдка на абодвух плячах.\nУ Беларусі фібулы вядомы з 3-га тыс. да н.э., існавалі да 13 ст.\n^ Спецыяліст па першабытнай археалогіі: Мы адкрываем, паказваны гісторыю з зусім нечаканага боку\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Фібула&oldid=2306047»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 13 красавіка 2022 году ў 08:58.


Галіне ўкаранення драбінак\nАпублікавана 29.11.2016 18:59\nЗараз нам бы хацелася пагутарыць пра такі прынцыповым асістэнтам у любым будаўнічым і рамонтным справе, як драбінкі. Драбінкі зараз могуць быць зусім рознымі, як па вышыні, форме, так і адрознівацца ў залежнасці ад матэрыялу, з якога яны зроблены.\nЗвычайна, драбінкі робяцца з дрэва альбо з металу. Што тычыцца драўняных драбінак, то яны зусім непрактычныя, як адзначаюць усе майстры. Цтремянка алюмініевая, якую, дарэчы, можна танна набыць на вэб-сайце ВВВ. БМК-тоолс. ру будзе нашмат больш эфектыўна, надзейней, даўгавечней, трывалей і зручней падчас эксплуатацыі.\nШто тычыцца галоўных абласцей выкарыстання драбінак, то яны досыць падрабязных. Натуральна, больш нярэдка іх ужываюць будаўнікі, таксама маляры (у іх асаблівыя драбінкі з замацаванымі гаплікамі для вёдраў з фарбай).\nДапамагаюць у працы драбінкі таксама электрычках, якія маюць патрэбу ў надзейным асістэнтам падчас правядзення работ з электрычнасцю. Звычайна драбінкі для электрыкаў забяспечаныя адмысловымі гумовымі накладкамі, якія мацуюцца на ножкі, каб зрабіць зазямленне і ў выпадку пагрозы удару токам выратаваць чалавеку жыццё.\nВырашаем пытанні, звязаныя з перавозкамі грузаў\nПіражкі з гарбузом\nШлях да гармоніі\nВыбар ацяпляльнага прылады для нярэдкага дома


“Прышпіліся сам і … не думай пра дзіця!” – на жаль, менавіта так паступаюць некаторыя бацькі, перавозячы дзяцей у аўтамабілях | Щучинская районная газета Дзяннiца\nГлавная » “Прышпіліся сам і … не думай пра дзіця!” – на жаль, менавіта так паступаюць некаторыя бацькі, перавозячы дзяцей у аўтамабілях\nА вось наколькі ў гэтай спешцы яны клапоцяцца пра бяспеку сына або дачушкі, мы вырашылі высветліць разам з інспектарам ДПС аддзела ДАІ Шчучынскага РАУС Дзмітрыем Яўгеньевічам Жагунем. Гэта сумесная акцыя праходзіла ў рамках комплексу прафілактычных мерапрыемстваў “Прышпіліўся сам – паклапаціся пра дзіця!”\nПершыя некалькі вадзіцеляў, якія пад’ехалі да садка, ніякіх пытанняў не выклікалі. Дзеці для іх – галоўныя пасажыры, таму яны перавозіліся ў спецыяльных утрымліваючых прыстасаваннях і былі прышпілены згодна з патрабаваннямі правілаў дарожнага руху. У поўнай бяспецы адчувалі сябе шасцігадовая Насця з татам Аляксандрам, чатырохгадовая Аліна, якую прывезла ў садок мама Алена, пяцігадовы Данііл, які прыехаў разам з мамай Марыяй. Ніколі не забываюць прышпіліць дачушку Анастасію тата Вадзім і сына Максіма мама Наталья.\n…Да садка пад’язджае чарговы аўтамабіль, і мы з супрацоўнікам ДАІ проста застываем ў нямым здзіўленні. На пярэднім сядзенні на каленях у мамы Вольгі як ні ў чым не бывала едзе ў садок даволі рослая дачушка Варвара. А на заднім сядзенні аўтамабіля так і засталося незапатрабаваным … дзіцячае крэсла. Вось так “бяспечна” прывёз у садок сваю ўнучку дзядуля Мар’ян Станіслававіч. Чаму дзіця перавозіцца ў машыне з парушэннем патрабаванняў правілаў дарожнага руху, ні мама, ні дзед патлумачыць так і не змаглі. Паколькі на гэты раз праводзілася прафілактычная акцыя, вадзіцель атрымаў вусную заўвагу. Толькі пратакол на яго ўсё роўна быў складзены. Дзядуля-парушальнік запэўніў, што ўперад заўсёды будзе ў першую чаргу думаць пра бяспеку дзіцяці-пасажыра.\nДарэмна мы спадзяваліся, што той раніцай гэта будзе самае сур’ёзнае парушэнне. “Рэкорд” паставіў мнагадзетны тата: не маючы права на кіраванне аўтамабілем – ён толькі займаецца ў аўташколе – Сяргей Аляксандравіч перавозіў свайго сына Міхаіла спераду не прышпіленым.\nУ сваё апраўданне ён расказаў, што жонка, якая мае вадзіцельскае пасведчанне і можа кіраваць аўтамабілем, адчувае сябе дрэнна. Таму везці ў садок сына прыйшлося яму. А ўгаварыць маленькага непаседу ехаць ззаду і прышпіліцца ў яго не атрымалася.\nЯк аказалася, ад дома да садка Сяргею Аляксандравічу рукой падаць. Толькі навошта ісці пяшком, лепш ехаць з камфортам! Дарэчы, за падобнае парушэнне гэтага вадзіцеля супрацоўнікі ДАІ затрымліваюць не першы раз, таму, нягледзячы на прафілактычную акцыю, рашэнне ў адносінах да яго ўжо будзе выносіць суд. Якое б пакаранне ні атрымаў гэты парушальнік, а ў даным выпадку гэта штраф ад 20 да 50 базавых велічынь або адміністрацыйны арышт, для ўсёй сям’і гэта будзе сур’ёзнай непрыемнасцю. Вось так тата пастараўся…\n…Кожны раз, накіроўваючыся ў падобныя рэйды, не магу зразумець адно: чаму супрацоўнікі ДАІ павінны нагадваць дарослым відавочныя рэчы? Патрабаванні правілаў дарожнага руху адносна перавозкі дзяцей у кожных без выключэння бацькоў павінны быць аксіёмай. Што можа быць даражэй за жыццё свайго дзіцяці?! Ні на імгненне не забывайце пра гэта!\nСоздано: 02.09.2020 в 10:31\nСоздано: 28.05.2020 в 15:28


Беларуская мова на фестывалі Lidbeer – Наша Слова штодзень\n16 верасня 2019, 19:59 Мова 18\nІдэя ўстаноўкі помніка князю Гедыміну з’явілася яшчэ на пачатку 90-х гадоў. І толькі ў апошнія гады пра яе загаварылі ўсур’ёз. Спонсарам яго адліўкі стала сумеснае беларуска-літоўскае прадпрыемства Белтэкс Оптык. А таксама ахвярадаўцы з Беларусі і ўсяго свету. (Радыё Рацыя)\nМіліцыя потым палічыць колькасць удзельнікаў, але можна ўжо цяпер зазначыць, што арганізацыя была на парадак вышэй, чым, скажам, пазалетась. Прак-тычна не было чэргаў. Лідскі піўзавод намацаў аптымальную колькасць пунктаў продажу піва і іншай прадукцыі.\nЛідскі хлебазавод выпусціў святочныя пергікі.\nА на галоўнай сцэне выступілі Yellow Arc 6, “Молчат дома”, Akute, “Агонь”. А хэд-лайнерамі сталі Элджэй і рок-групы “Сплін” і “ЧАЙФ”. Гэты канцэрт запомніцца сапраўды надоўга. Натоўп актыўна падпяваў музыкам. Энергія зашкальвала. Было гучна і весела.


Мінск усё часцей становіцца пляцоўкай для знакавых міжнародных мерапрыемстваў, якія садзейнічаюць умацаванню стабільнасці ў рэгіёне. Сёлета Беларусь з'яўляецца старшынёй у Цэнтральна-Еўрапейскай ініцыятыве, куды ўваходзяць 18 краін. Арганізацыя была створаная ў 1989 годзе для прадухілення новых падзяляльных ліній у Еўропе. Гэта робіць альянс асабліва запатрабаваным у наш час.\nКлючавая тэма беларускага старшынства - гэта прасоўванне сумяшчальнасці і ўзаемадапаўняльнасці ў вялікай Еўропе. На тыдні ў Палацы Незалежнасці адбылася адкрытая і шчырая гутарка Прэзідэнта Аляксандра Лукашэнкі з міністрамі замежных спраў ЦЕІ. У цэнтры ўвагі былі важныя для ўсяго кантынента тэмы. Сярод іх барацьба з тэрарызмам, сітуацыя ў сферы міграцыі, а таксама канфлікт ва Украіне.\nУ мінскім "Прэзідэнт-Гатэлі" прайшоў і саміт кіраўнікоў МЗС Цэнтральна-Еўрапейскай ініцыятывы. Высокапастаўленыя дыпламаты абмеркавалі пытанні аб'яднання высілкаў у барацьбе з новымі выклікамі. У кулуарах сустрэчы дыпламаты адзначылі важнасць таго факту, што праблемы, якія датычацца ў першую чаргу ЕС, абмяркоўваюцца ў Мінску. У рамках сустрэчы былі таксама адобраныя прапановы для рэфармавання ініцыятывы ў святле змен у рэгіёне, якія адбыліся за апошняе дзесяцігоддзе. Беларусь як старшыня ў ЦЕІ правядзе сёлета больш за два дзясяткі міжнародных мерапрыемстваў і форумаў.\nУпершыню святочнае шэсце ў Віцебску прайшло па новым маршруце\nАляксандр Лукашэнка сёння закрануў тэму нашумелага затрымання бізнесмена Аляксандра Кныровіча\nУ Гродне адкрылі веласіпедную дарожку паміж Беларуссю і Літвой.


Вы тут:Головна ➠ Навіны ➠ 21 верасня ў Хабараўску стартуе краёвай конкурс зваршчыкаў\nкуплю пиломатериалы санкт-петербург, стоит заглянуть на этот сайт www.pilim-spb.ru вы найдете купить пиломатериалы отличного качества и по доступной цене.\nПрафесія зваршчыка была і застаецца на асаблівым рахунку: зварачныя працы патрабуюцца практычна на любой вытворчасці, а маладых майстроў сёння вельмі мала. Перспектыва развіцця прафесійнай адукацыі зваршчыкаў звязаная не толькі з новымі тэхналогіямі, але і з творчым патэнцыялам асобы, узровень якога найбольш ярка выяўляецца спаборнасці форме.\nМенавіта для вызначэння якасці прафесійнай падрыхтоўкі будучых зваршчыкаў ў пачатковых і сярэдніх профучилищах Хабараўскага краю, Міністэрства адукацыі сумесна з «вучэбна - інавацыйным цэнтрам прафесійнай адукацыі» праводзяць конкурс навучэнцаў гэтых устаноў.\nКонкурс стартуе 21 верасня, у Хабараўскам прафесійным вучылішчы №3. Самыя перспектыўныя навучэнцы з 11-ці профучилищ, ліцэяў і каледжаў краю будуць змагацца за званне лепшых у гэтым няпростым і вельмі запатрабаваным у сучасным вытворчасці рамястве.\nСваё валоданне ім, канкурсантам трэба будзе прадэманстраваць строгаму і вельмі кампетэнтнаму журы, якое, па выніках конкурсу, а 17 гадзіне, а актавай зале трэцяга прафесійнага вучылішча ўзнагародзіць пераможцаў граматамі і каштоўнымі прызамі.\nАкрамя гэтага, у рамках конкурсу пройдзе прэзентацыя Усерасійскай алімпіяды па прафесіі «Зваршчык» 2010 года, абараняць на якой прафесійную гонар Хабараўскага краю, магчыма, трэба будзе аднаму з пераможцаў сёлетняга конкурсу.


Людзі, 17 студзень 2009\nсубота 17 студзень 2009\n20:25, 17 студзень 2009\nТыдзень у фатаздымках, 10—17 студзеня\nБеларускія падзеі ў фатаздымках, 5 — 10 студзеня 2009 году.\n14:45, 17 студзень 2009\nПаплечнікаў Анжалікі Борыс не пусьцілі ў будынак Саюзу палякаў\nУ суботу ля дому Саюзу палякаў у Горадні сабралася каля 150-200 чалавек з Саюзу палякаў пад кіраўніцтвам Борыс.\n03:27, 17 студзень 2009\nУ цэнтры Менску ў жылым доме знайшлі авіябомбу\nУ цэнтры Менску на дзясятым паверсе жылога дому № 42 на вуліцы Машэрава (былая Варвашэні) знайшлі авіяцыйную бомбу.\n23:48, 16 студзень 2009\nБлогасфэра: віртуальная пляцоўка з рэальным уплывам\nБеларуская інтэрнэт-супольнасьць — ці значная яна сіла, якая здольная ўплываць на сацыяльныя ці нават палітычныя працэсы ў грамадзтве?\n22:46, 16 студзень 2009\nАрыну Вячорку адпусьцілі\nСупрацоўнікі міліцыі Савецкага раёну адпусьцілі Арыну Вячорку пасьля складаньня пратаколу. У яе ўзялі пісьмовыя тлумачэньні наконт пабітага шкла ў ваенкамаце.\n22:35, 16 студзень 2009\n“Нячэсных” журналістаў запрасілі ва ўрадавую Раду\nЯшчэ 29 кастрычніка была прынятая пастанова “Аб стварэньні грамадзкай каардынацыйнай рады ў сфэры СМІ”. Цяпер у складзе Рады адбыліся зьмены.\n21:41, 16 студзень 2009\nПамерці ад прыватызацыі\nЛетась беларускі ўрад аб’явіў пра вельмі амбітны плян прыватызацыі. Мяркуецца, што за тры бліжэйшыя гады ўласьніка зьменяць бадай ці не 600 дзяржаўных прадпрыемстваў, сярод іх нямала такіх, якія могуць лічыцца флягманамі беларускай індустрыі. Што ні сказаць — масавая прыватызацыя. Магчыма, што і шокавая.\n20:55, 16 студзень 2009\nФранак Вячорка будзе размаўляць з вайскоўцамі ў судзе\nФранак Вячорка: “У шпіталі, дзе я ляжаў, мяне зьбілі супрацоўнікі невядомых мне спэцслужбаў.”\n20:19, 16 студзень 2009\nСуд за рынак, якога ўжо няма\nСёньня Ленінскі суд Магілёва пачаў разгляд пазову грамадзкага актывіста, былога кандыдата ў дэпутаты Палаты прадстаўнікоў Ігара Каваленкі супраць гарвыканкаму.\n19:21, 16 студзень 2009\nЯн Палах. Праз 40 гадоў\nЧэхі і славакі сёньня згадваюць Яна Палаха, які 40 гадоў таму спаліў сябе на знак пратэсту супраць акупацыі ягонай краіны войскамі Варшаўскае дамовы.\n18:09, 16 студзень 2009\nС.Вітушка: Тады многія дзякуючы войску сталі беларусамі\nЭфір 15 студзеня.\n17:15, 16 студзень 2009\nН.Пяткевіч: “Пэнсійны ўзрост пакуль ня зьменіцца”\nПершая намесьніца кіраўніка Адміністрацыі прэзыдэнта Натальля Пяткевіч абвяргае інфармацыю аб зьмене ў Беларусі пэнсійнага ўзросту.\n16:09, 16 студзень 2009\nШто б вы хацелі, каб прэзыдэнт ЗША Барак Абама зрабіў для Беларусі? ДЫСКУСІЯ НА СВАБОДЗЕ.\n14:36, 16 студзень 2009\nАндрэйчанка — аўтсайдэр у Віцебску\nКонкурс “Чалавек году ў Віцебску-2008” зладзіла рэдакцыя сайту “Народныя Навіны Віцебска”, прапанаваўшы ўсім ахвотным узяць удзел у інтэрактыўным галасаваньні за адну зь сямі вызначаных асобаў.\n14:19, 16 студзень 2009\n“Пнёвыя краявіды “квітнеючай Беларусі”\nГрамадзкі рэдактар Свабоды гэтага тыдня – адзін зь лідэраў беларускіх “зялёных”, кіраўнік грамадзянскай ініцыятывы "TERRA-Канвенцыя" Валер Дранчук. Сёньня спадар Валер дзеліцца сваімі развагамі пра блізкі краявід, ягоны стан і магчымасьці абароны ад маразму і запусьценьня.\n13:57, 16 студзень 2009\nВячоркі ў міліцыі\nАрыну Вячорку, маці Франака, трымаюць у міліцыі Савецкага раёну за разбітае шкло. Франак Вячорка накіраваўся ў міліцію Савецкага раёну, каб зьняць пабоі. \n11:16, 16 студзень 2009\nУ “Суквецьці” – польская дыяспара ў Беларусі\nУ межах агульнанацыянальнай кампаніі “Будзьма!” у Горадні і Ваўкавыску прайшла прэзэнтацыя дакумэнтальна-публіцыстычнага фільму “Палякі”, зьнятага незалежнай тэлестудыяй “Брэндстар” пра польскую дыяспару ў Беларусі. Праз тыдзень фільм пакажуць у Менску, потым у Паставах, Глыбокім, іншых гарадах.\n01:10, 16 студзень 2009\nЧаму прынц Гэры хоча ў войска, а Франак Вячорка – не?\nУ Беларусі завяршаецца чарговы прызыў у войска, па выніках якога возьмуць 10 тысяч навабранцаў. Чаму маладыя палітыкі ня хочуць трапіць у іх лік?\n23:13, 15 студзень 2009\nГлыбачане — за “Вольнае Глыбокае”\nКалектыўны зварот з патрабаваньнем вярнуць падпіску на газэту “Вольнае Глыбокае” накіраваны сёньня начальніку Глыбоцкага раённай пошты.\n22:10, 15 студзень 2009\nСуд — завочны. Штраф — рэальны\nСёньня ў суд Калінкавіцкага раёну позвай быў выкліканы сябра АГП Дзяніс Рабянок. Судовы выканаўца Антаніна Ўласава запатрабавала, каб беспрацоўны актывіст сплаціў 1 мільён 50 тысяч беларускіх рублёў штрафу, завочна вынесенага Ельскім раённым судом нібыта за парушэньне заканадаўства аб выбарах.\n21:33, 15 студзень 2009\nЗакон для будучых ліквідатараў?\nСёньня ў афіцыйным друку апублікаваны закон аб сацыяльнай абароне пацярпелых ад Чарнобылю ды іншых радыяцыйных аварый. Што думаюць пра яго «чырнобыльцы»?\n19:16, 15 студзень 2009\nЧэскае старшынёўства ў ЭЗ пачалося зь містыфікацыі\nУ Брусэлі адкрылася пано-інсталяцыя, якое Чэхія падаравала Эўразьвязу з нагоды свайго старшынёўства. Пано выклікала скандал. (ФОТА)\n18:52, 15 студзень 2009\nСасноў: Колькі мужчынаў дажывуць да гэтай пэнсіі?\nГосьць “Начной Свабоды”-- былы міністар працы Беларусі Аляксандар Сасноў.\n17:58, 15 студзень 2009\nНікітчанка: Радыяцыяй забруджана ўся Беларусь\nСярод тых, каго ў Горадні парверылі на радыяцыю, не знайшлося нікога, у чыім арганізьме не было б стронцыю.\n14:46, 15 студзень 2009\nРасейская прымаўка “Сем разоў адмер – адзін адрэж” страціла сэнс. Калісьці даўно, у школе, дзе яе бясконца паўтаралі настаўнікі, здавалася, што сэнс ёсьць, а цяпер – не. Навошта мераць сем разоў?\n14:36, 15 студзень 2009\n“Калі ўзьвядуць АЭС – мы двойчы нягоднікі”\nГрамадзкі рэдактар Свабоды гэтага тыдня – адзін зь лідэраў беларускіх “зялёных”, кіраўнік грамадзянскай ініцыятывы "TERRA-Канвенцыя" Валер Дранчук. Сёньня спадар Валер дзеліцца сваімі развагамі пра магчымае будаўніцтва беларускай атамнай электрастанцыі.\n14:29, 15 студзень 2009\nЦэнзура ці павага?\n11:03, 15 студзень 2009\nЦі можа гей служыць ў беларускім войску?\nАгляд недзяржаўных мэдыяў за 15 студзеня.\n11:02, 15 студзень 2009\nАбяцанага падвышэньня заробкаў настаўнікам ня будзе?\nЯшчэ 17 ліпеня 2008-га А.Лукашэнка падпісаў дэкрэт №15 , дзе прапісана: «павялічыць ад 1 студзеня 2009 году заробкі настаўнікам, пэдагогам, кіраўнікам навучальных установаў».\n00:01, 15 студзень 2009\nХлеб “Радзівілаўскі”, маянэз “Купалаўскі”, гарэлка “Шагал”... Ці дазволена выкарыстоўваць імёны славутых беларусаў у якасьці гандлёвых маракі?\n21:05, 14 студзень 2009\nHuman Rights Watch крытыкуе Буша і Беларусь\nМіжнародная праваабарончая арганізацыя Human Rights Watch апублікавала штогадовую справаздачу аб стане выкананьня правоў чалавека ў розных краінах сьвету.\n20:17, 14 студзень 2009\nБеларускія мужчыны ўсё часьцей становяцца ахвярамі жорсткай працоўнай эксплюатацыі, паведамляе Міжнародная арганізацыя міграцыі.\n18:59, 14 студзень 2009\nЭкалягічны каляндар ад Валера Дранчука\nГрамадзкі рэдактар Свабоды гэтага тыдня – адзін зь лідэраў беларускіх “зялёных”, кіраўнік грамадзянскай ініцыятывы "TERRA-Канвенцыя" Валер Дранчук. Сёньня спадар Валер знаёміць слухачоў” Свабоды” зь беларускім экалягічным календаром.\n16:38, 14 студзень 2009\n“Сьвет моды” залілі пенай\nПапярэдняй прычынай пажару ў гандлёвым цэнтары “Сьвет моды 3” названае кароткае замыканьне.\n11:21, 14 студзень 2009\nАктывісты “Грамады” раздавалі грошы ў Берасьці\nАгляд недзяржаўных мэдыяў за 14 студзеня.\n11:16, 14 студзень 2009\nХто наперадзе – цэны ці вытворчасьць?\nПачатак сёлетняга году прынёс беларусам ня толькі дэвальвацыю рубля, але й рост цэнаў на прадукты харчаваньня. І назіраецца гэта пры нібыта нечувана высокіх выніках працы аграрнага сэктару краіны, асабліва ў мінулым годзе.\n11:12, 14 студзень 2009\nМінабароны: Больш за 91% прызыўнікоў хочуць служыць\nУ Беларусі пачаўся прызыў на тэрміновую службу ў войска. На праходжаньне службы плянуецца накіраваць каля 10 тысяч чалавек. Прызыўнікі папоўняць шэрагі Паветраных Сілаў, транспартных і памежных войскаў, унутраных войскаў МУС.\n00:46, 14 студзень 2009\nВогнішча памяці абаронцаў свабоды ў Літоўскім пасольстве\n13 студзеня Літоўская Рэспубліка адзначае Дзень абаронцаў свабоды.\n22:49, 13 студзень 2009\n“Асадзі назад!” — вернікаў зноў гоняць са свайго храму\nВернікі не чакалі, што суд праз паўтара года разбораў адмовіць ім па ўсіх пазыцыях і прыме рашэньне на карысьць Менгарвыканкаму.\n17:53, 13 студзень 2009\nЛібэралізацыя для вандалаў\nЗа апошнія дзесяць гадоў я была ў Курапатах сотні разоў.\n15:54, 13 студзень 2009\nВ.Дранчук: “Пушчаеды і пушчарубы хаваюцца за дэклярацыямі”\nГрамадзкі рэдактар Свабоды гэтага тыдня – адзін зь лідэраў беларускіх “зялёных”, кіраўнік грамадзянскай ініцыятывы "TERRA-Канвенцыя" Валер Дранчук.\n15:40, 13 студзень 2009\nСуд пастанавіў забраць храм у вернікаў\nВышэйшы Гаспадарчы cуд адмовіў вернікам царквы “Новае жыцьцё” па ўсіх пунктах заявы.\n15:25, 13 студзень 2009\nА.Макаў: Да Курапатаў такое стаўленьне дзяржавы, а не міліцыі\nГосьць “Начной Свабоды” -- грамадзкі актывіст Алесь Макаў. Эфір 12 студзеня.\n15:15, 13 студзень 2009\nСтымуляваць нараджальнасьць у Беларусі больш ня будуць\nАбяцанага ўрадам падвышэньня памеру дапамогі па доглядзе за дзіцем ва ўзросьце да 3 гадоў ня будзе.\n11:20, 13 студзень 2009\nЗ каго ляпілі статую Апалёна для опэрнага тэатру?\nАгляд недзяржаўных мэдыяў за 13-га студзеня.\n11:08, 13 студзень 2009\nДля супрацоўнікаў "Беларуськалія" - дактыляскапія\nНа салігорскім прадпрыемстве “Беларуськалій” маюць увесьці дактыляскапічную рэгістрацыю.\n23:56, 12 студзень 2009\nМаладыя людзі, якія на прызыўной камісіі ў ваенкамаце заяўляюць, што зьяўляюцца гомасэксуалістамі, атрымліваюць адтэрміноўку ад службы ў войску.\n21:11, 12 студзень 2009\nАктывістаў прымусова вязуць у ваенкаматы\nІвана Шылу салігорскія міліцыянты затрымалі каля дому і пад канвоем адвезьлі ў ваенкамат, дзе яго чакала здымачная група БТ.\n20:49, 12 студзень 2009\nУ справе аб курапацкіх вандалах “не хапіла сьведак”?\nМіліцыя Менскага раёну спыніла расьсьледаваньне справы аб вандалізьме ў Курапатах, якую завялі пасьля затрыманьня двух юнакоў, што павалілі крыжы на месцы масавых расстрэлаў сталінскіх часоў.


09 сьнежань 2016, 19:27\nЯк патлумачыла аўтарка паста ў супольнасьці «Ціхвінская сарока» Алена Аверычава, вучэньні прайшлі яшчэ 3 сьнежня.\n«Студэнтаў сабралі ў актавай залі, пасьля чаго туды ўварваліся людзі ў масках і са зброяй. Сярод іх была жанчына, апранутая „шахідкай“ і абматаная выбухоўкай. Празь некаторы час яна сказала, што адлік пайшоў, і пачала маліцца. Было зроблена некалькі стрэлаў у паветра. Людзі былі ў шоку. Хтосьці гістэрыў, кагосьці ставілі тварам да сьцяны, тэлефанаваць не давалі. Калі адна са студэнтак адмовілася аддаць тэлефон (або адключыць), іншаму студэнту прыставілі дула да скроні і сказалі, што застрэляць, калі яна не перастане», — напісала яна.\nАверычава падкрэсьліла, што студэнты ня ведалі, што гэта вучэньні.\n«Можа ўсё ж (ну вось так, па-чалавечы) трэба хаця б папрасіць прабачэньня ў людзей, якія перажылі падобнае? Сказаць, што гэта быў шок, гэта нічога не сказаць», — патлумачыла яна.\nУ размове з выданьнем «Лайф» дырэктар коледжу Мікалай Зайцаў сьцьвярджаў: студэнты ведалі пра тое, што праводзяцца вучэньні. Але кіраўнік «Патрыёта» Павел Бараненка пацьвердзіў, што вучняў не папярэджвалі пра вучэньні.\n«Калі нехта спалохаўся, значыць, ён сапраўды ня будзе ў сацсетках падтрымліваць гутаркі пра тое, якія добрыя „Ісламская дзяржава“ і тэрарысты, што яны змагаюцца за свабоду, налёт „робінгудзтва“ зь іх будзе зьбіты. Калі мы кагосьці напалохалі — гэта выдатна», — сказаў ён.\nСьледчы камітэт Расеі паабяцаў праверыць публікацыі пра вучэньні, праведзеныя ў коледжы, і апытаць студэнтаў, а таксама арганізатараў вучэньняў.\nДзяржаўная бюджэтная ўстанова Ленінградзкай вобласьці «Цэнтар вайскова-патрыятычнага выхаваньня і падрыхтоўкі грамадзян (моладзі) да ваеннай службы „Патрыёт“» створаны для «фарміраваньня ў моладзі актыўнай жыцьцёвай пазыцыі» і «рэалізацыі комплексу мер па сацыялізацыі моладзі, якая знаходзіцца ў цяжкай жыцьцёвай сытуацыі», гаворыцца на сайце кіраўніцтва рэгіёну.


У 2020 годзе ў свеце зняволена рэкордная колькасць журналістаў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nКамітэт абароны журналістаў паведамляе, што ў 2020 годзе 274 журналісты ўтрымліваліся ў турмах па ўсім свеце, што з’яўляецца максімальным паказчыкам за амаль 30 гадоў. Верагодна, гэта звязана з намаганнямі ўладаў па спыненні інфармацыі пра пандэмію і масавыя пратэсты.\nЗ 274 зняволеных журналістаў 34 апынуліся за кратамі за „ілжывую інфармацыю”. У дзвюх трацінах выпадкаў абвінавачанні датычыліся антыдзяржаўнай дзейнасці, у тым ліку „тэрарызму” і членства ў забароненых арганізацыях. Найбольшая колькасць зняволеных супрацоўнікаў СМІ было ў Кітаі (47), Турцыі (37) і Егіпце (27).\nПа словах кіраўніка Камітэта па абароне журналістаў Джоэла Саймана, пазіцыя прэзідэнта ЗША Дональда Трампа і яго слоўныя выпады ў адрас СМІ спрыялі ўзмацненню пераследу.\n„Адсутнасць глабальнага кіраўніцтва дэмакратычнымі каштоўнасцямі – асабліва з боку ЗША, дзе прэзідэнт Дональд Трамп бесперапынна паклёпнічае на прэсу і заклікае дыктатараў, такіх як прэзідэнт Егіпта Абд аль-Фатах эс-Сісі, яшчэ больш узмацніў крызіс”, – сказаў Сайман.\nПаводле звестак Камітэта, у Еўропе журналісты знаходзяцца ў турме ў Расеі і Беларусі (па 10 журналістаў).


Царква Святога Аляксандра Неўскага ў Мсціславе, Беларусь: гісторыя, апісанне, фота\nГісторыя ўзнікнення Царквы Святога Аляксандра Неўскага ў Мсціславе\nГорад Мсціслаў з'яўляецца даволі старадаўнім населеным пунктам, пра які згадвалася ў летапісы ўжо ў 1156 годзе як пра прыгонны будынак у заходняй частцы княства Смаленскага. Як і многія іншыя старажытныя гарады, Мсціслаў не абдзелены старадаўнімі пабудовамі і каштоўнымі святынямі. Адной з такіх святыняў з'яўляецца царква Св. Аляксандра Неўскага. Гэты праваслаўны сабор адносіцца да помнікаў архітэктуры ў рускім рэтраспектыўным стылі.\nДа моманту пабудовы цяперашняга храма, які быў збудаваны ў 1870 годзе, на яго месцы існавала найстаражытнейшая царква горада – Афанасьеўская. Пасля яе перабудовы тут жа існавала некалькі раз-пораз перабудаваных каталіцкіх храмаў, апошні з якіх згарэў у 1858 годзе. Яго доўгі час спрабавалі дапрацаваць, складаючы розныя праекты па аднаўленні. У канчатковым выніку яго разабралі і ўзвялі новы праваслаўны сабор, што ўяўляе з сябе моцную канструкцыю з цэглы.\nЗа царквой у перыяд Айчыннай вайны былі пахаваны салдаты нямецкага войска, пра гэта сведчылі драўляныя крыжы над магіламі. Аднак гэтыя «апазнавальныя знакі» да нашых дзён не дайшлі, і, хутчэй за ўсё, рэшткі гэтых салдатаў не былі перапахаваны і да сённяшняга дня знаходзяцца ў зямлі каля праваслаўнага сабора.\nАпісанне Цэрквы Святога Аляксандра Неўскага ў Мсціславе\nСвяты сабор А. Неўскага ў Мсціславе лічыцца не толькі адным з самых высокіх будынкаў у горадзе, але і адным з найпрыгажэйшых. Ён уяўляе сабою не толькі каштоўную ў мастацкім плане пабудову для горада, але і вельмі важны гістарычны аб'ект. Незвычайнае архітэктурнае рашэнне будынка быў узята з кампазіцыі, дынамічна развітай у прасторы. У элементах будынка выразна прасочваюцца характэрныя рысы рэтраспектыўнага рускага стылю. Тут ярка выяўлены аб'ём храма, які пададзены ў выглядзе крыжападобнай прасторы, завершанай цыбульным купалам. Такое ж завяршэнне мае і званіца, толькі крыху меншага па памеры.\nКаля ўваходу ў храм красуюцца цікавыя вароты з цэглы, якія размясціліся з поўначы пабудовы. Яны прадстаўлены ў выглядзе трайной аркі, якую завяршае шчыт прастакутнай формы і какошнікі прама ў падставе. Самі вароты ажурныя, яны былі адліты з чыгуну.\nНа сённяшні дзень у саборы знаходзяцца асаблівыя ўшанаваныя святыні. Да іх адносяцца два каштоўныя абразы: князя А. Неўскага, у якога закладзены часткі ад яго мошчаў, і абраз Маці Божай, асвячонай у Маскве на каранаванні Мікалая II.\nНаведванне царквы Св. А. Неўскага ў Мсціславу ўваходзіць у склад аднаго з самых папулярных экскурсійных маршрутаў, які завецца «Культурна-гістарычная спадчына Магілёва». Сабор з'яўляецца яркім і цікавым аб'ектам, які прыцягвае турыстаў не толькі сваёй гісторыяй і святынямі, але і надзвычайна прывабным з пункту гледжання архітэктуры велічным выглядам.\n�з сумневу, з'яўляецца вялікім помнікам архітэктуры мінулых гадоў. А знаходзячыся ў гэтым храме вы, без сумневу, адчуеце апантанае супакаенне і духоўную раўнавагу.


інгрэдыенты - моноаммонийфосфат глутамат\nУвага ! трагакант\nПавялічвае колькасць дрэннага халестэрыну , і з'яўляецца фактарам у падрыхтоўцы сардэчна -сасудзiстых захворванняў . больш небяспечны , чым жывёл тлушчаў . Лічыцца , што прыводзіць многіх іншых захворванняў : хвароба Альцгеймера , рак , дыябет , парушэнні функцыі печані належаць . глютамінавая кіслата\nПавялічвае колькасць дрэннага халестэрыну , і з'яўляецца фактарам у падрыхтоўцы сардэчна -сасудзiстых захворванняў . больш небяспечны , чым жывёл тлушчаў . Лічыцца , што прыводзіць многіх іншых захворванняў : хвароба Альцгеймера , рак , дыябет , парушэнні функцыі печані належаць . эритрозин\nМожа выклікаць раздражненне вачэй і скуры , дыхавіца , галавакружэнне і галаўны боль , шкодныя пры ўдыханні . глютамінавая кіслата\n(0)|(18) Бутылен гідраксід анизол ( ВНА )\nверагодна , мутагенным гуаровая камедь\nПавялічвае колькасць дрэннага халестэрыну , і з'яўляецца фактарам у падрыхтоўцы сардэчна -сасудзiстых захворванняў . больш небяспечны , чым жывёл тлушчаў . Лічыцца , што прыводзіць многіх іншых захворванняў : хвароба Альцгеймера , рак , дыябет , парушэнні функцыі печані належаць . гідраксід калія\nРэкамендуецца пазбягаць яго прымянення . глютамінавая кіслата\nНе прымайце ад немаўлятаў! глутамат калія\nМожа выклікаць млоснасць , ваніты , панос , болі ў страўніку . моноаммонийфосфат глутамат\nГэта вызначана ўздзеянне на здароўе . Пажадана , каб не спажываць . бутилгидрохинон\nМожа выклікаць млоснасць , ваніты , трызненне . Бікарбанат натрыю\nMaggi perencah кары\nМожна прывесці кантактнай алергіі . ацэтыляваны крухмал\nВысокія дозы могуць парушыць нармальную суадносіны кальцыя і фосфару ў арганізме . глютамінавая кіслата\nНе прымайце ад немаўлятаў! Гуаниловая кіслата\nПазбягаць астматыкаў і людзей з падаграй ! Гуанилат натрыю\nПазбягаць астматыкаў і людзей з падаграй ! дикалия гуанилат\nПазбягаць астматыкаў і людзей з падаграй ! гуанилат кальцыя\nПазбягаць астматыкаў і людзей з падаграй ! инозин кіслаты\nМагги 5-minuten-terrine зялёны thai-suppe\nMaggi в'етнамская Качыны суп\nПрыводзіць да гіперактыўнасці ў дзяцей прапіў\nЭкзэма , праблемы са страўнікам Бутылен гідраксід анизол ( ВНА )\nверагодна , мутагенным Агар\nГэта вызначана ўздзеянне на здароўе . Пажадана , каб не спажываць . глюконат натрыю\nГэта можна выклікаць алергію . глютамінавая кіслата\nНе прымайце ад немаўлятаў! рыбафлавін\nДрожджы Прыродны фарбавальнік аскарбінавая кіслата\nнаси горенг інданезійская страва з рысу\nМагчыма раздражненне скуры , бензойная кіслата\nНе рэкамендуецца для ўжывання ў дзяцей . глютамінавая кіслата\nДля дзяцей асабліва шкодна . Можа выклікаць гіперактыўнасць . глюконат натрыю\n1 - 10 ад агульнага 485


27 кастрычнік 2010, 18:54\nЦягам апошніх трох гадоў на прадпрыемствах Беларусі загінулі больш як 600 чалавек, у тым ліку ўжо сёлета — 165. Галоўнай прычынай гэтых трагедый экспэрты называюць невыкананьне кіраўнікамі і спэцыялістамі абавязкаў па ахове працы. Акрамя таго, высокую рызыку для жыцьця людзей нясуць састарэлыя станкі, мэханізмы ды іншае абсталяваньне. Днямі аварыя зь людзкімі ахвярамі здарылася ў Пінску на заводзе акцыянэрнага таварыства "Пінскдрэў". Сёньня карэспандэнты "Свабоды" высьвятлялі адрасы найбольш небясьпечных вытворчасьцяў.\n"Уся гэтая тэхніка бясьпекі трымаецца на чэсным слове…"\nГарадзенскі досьвед працы выбухованебясьпечных вытворчасьцяў сьведчыць пра тое, што галоўная пагроза для людзей — састарэлае абсталяваньне і невыкананьне правілаў тэхнікі бясьпекі на працоўным месцы.\nПершае, з чым сутыкаесься, калі пачынаеш размову аб правілах бясьпекі на працоўных месцах нашых прадпрыемстваў, — поўная закрытасьць тэмы. Пра гэта чамусьці не прынята гаварыць. І людзі, якія маюць зараз там працу, ухіляюцца ад падобных пытаньняў.\nТам усё гермэтычна зачынена і чалавек ня мае ніякага дачыненьня, а ў нас у цэху ўсё расчынена, на лініі падаецца напруга ў некалькі тысяч вольт. Дастаткова маленькай іскрынкі, каб адбыўся выбух\nБылы рабочы фарбавальнага цэху гарадзенскага заводу карданных валоў кажа пра сваё былое месца працы амаль як пра прыфрантавую паласу. Зь яго слоў, фарбуюць тут пад высокай напругай з выкарыстаньнем фарсунак, а старыя выцяжкі не спраўляюцца, што ўвесь час стварае небясьпеку.\nСпадар: "Канцэнтрацыя зьбіраецца вельмі высокая, трэба часта чысьціць шахты, але як яны там чысьцяцца! Гэта папросту ўсё толькі чакае свайго часу. Зношанасьць абсталяваньня не павінна перавышаць 30%, а рэальна яно зношана на 100%. Яго тройчы павінны былі замяніць, але гэтага ніхто ня робіць".\nСпадар узгадвае, што неаднойчы здараліся і пажары, і дзякуй Богу, што яны ня мелі вялікіх наступстваў. Працоўныя неаднойчы дамагаліся, каб адпаведныя службы рабілі замеры ў цэху, але, зь яго слоў, ім заўсёды адказвалі, што паказчыкі дапушчальныя. Інакш давялося б спыняць вытворчасьць.\nЯк павінна працаваць такая вытворчасьць, спадар пабачыў на швэдзкім прадпрыемстве, якое знаходзіцца ў Свабоднай эканамічнай зоне.\nСпадар: "Там усё гермэтычна зачынена і чалавек ня мае ніякага дачыненьня, а ў нас у цэху ўсё расчынена, на лініі падаецца напруга ў некалькі тысяч вольт. Дастаткова маленькай іскрынкі, каб адбыўся выбух".\nЯшчэ адзін рабочы, які ведае спэцыфіку працы ў падобных цэхах, кажа, што такая сытуацыя — на шмат якіх гарадзенскіх прадпрыемствах. Асабліва яго хвалюе зношанасьць абсталяваньня на выбухованебясьпечных вытворчасьцях. А тэхніка бясьпекі, маўляў, трымаецца на чэсным слове.\nСпадар: "Любы наш завод можна спыніць, калі правесьці нармальную праверку. Са зносам у 90% любое абсталяваньне небясьпечнае, куды камень ні кінь — і па электрычнай частцы, і па мэханічнай, на станкабудаўнічых, хімічных, тэкстыльных прадпрыемствах дый г.д.".\nАдно з самых вялікіх прадпрыемстваў Горадні — "Гродна Азот". Я пацікавіўся ў рабочага прадпрыемства — як ён ацэньвае бясьпеку на заводзе.\nСпадар: "Як можам, так і ўтрымліваем, наколькі дазваляюць сродкі і кваліфікацыя працаўнікоў. Пакуль, бачыце, здарэньняў, дзякуй Богу, няма. Дый ніхто вам такой інфармацыі ня скажа… Сёньня добра, заўтра… усё ж у нас хімія тут ужо 40 гадоў".\nСьмяротных выпадкаў найбольш было ў верасьні\nНа Магілёўшчыне прычынамі траўмаваньня й сьмерцяў на вытворчасьці найчасьцей становяцца парушэньні тэхнікі бясьпекі, а таксама п’янства. Найбольш ахвяраў — у будаўніцтве й сельскай гаспадарцы.\nНайбольшая колькасьць сьмяротных выпадкаў была зафіксавана ў верасьні. Шасьцёра працаўнікоў не вярнуліся з працы дахаты.\nУ Крычаўскім раёне абрынулася мэталёвая канструкцыя на цэмэнтным заводзе, які тут будуецца. Загінуў будаўнік. Прычыны аварыі высьвятляюцца больш за месяц.\nЯшчэ адзін трагічны выпадак адбыўся ў Магілёве. П’яны будаўнік зваліўся з будаванага дома:\n"І пракуратура, і мы пацьвердзілі факт ягонага адхіленьня ад працы. Але ён тым ня менш вярнуўся, каб скончыць заданьне, дадзенае наймальнікам. Пасьля чаго ўпаў з даху й атрымаў сьмяротную траўму", — зазначае супрацоўнік магілёўскага абласнога дэпартамэнту працы.\nУ абласной управе дэпартамэнту інспэкцыі працы паведамілі, што за дзевяць сёлетніх месяцаў на вытворчасьці загінулі 16 чалавек. Найбольш характэрныя прычыны гібелі называе супрацоўнік управы:\n"Першае — гэта невыкананьне кіраўніцтвам і спэцыялістамі абавязкаў па арганізацыі бясьпекі працы. Парушэньне пацярпелымі працоўнай і вытворчай дысцыпліны. Недахопы ў навучаньні і інструктаваньні пацярпелых па ахове працы".\nІм даводзіцца працаваць у экстрэмальных сытуацыях. Зараз такі стан у эканоміцы, што любым коштам — працаваць. Прафсаюзаў не існуе, якія бароняць. Чалавек плыве ў сваёй лодцы. Каб пракарміць сям’ю, трэба маўчаць\nУ верасьні, аднак, афіцыйныя крыніцы называлі іншую лічбу загінулых:\n"Усяго ад пачатку году ў арганізацыях вобласьці адбылося больш за дваццаць выпадкаў са сьмяротным вынікам. Пераважна іх прычынамі было невыкананьне правілаў тэхнікі бясьпекі".\nБудаўнікі прызнаюць, што вымушаныя парушаць тэхніку бясьпекі:\n"Ім даводзіцца працаваць у экстрэмальных сытуацыях. Зараз такі стан у эканоміцы, што любым коштам — працаваць. Прафсаюзаў не існуе, якія бароняць. Чалавек плыве ў сваёй лодцы. Каб пракарміць сям’ю, трэба маўчаць", — зазначае будаўнік Мікалай.\nУ сельскай гаспадарцы праблемы тыя ж — п'янства й парушэньні тэхнікі бясьпекі працы. У тым жа верасьні не абмінула трагедыя й вядомую гаспадарку "Александрыйская": тут загінуў электрык. У Слаўгарадзкім раёне згарэў у сваім палявым шалашы п’яны пастух.\nА вось у Мсьціслаўскім раёне працаўнік гаспадаркі "Ўсход" загінуў на малочнатаварнай фэрме. На яго абрынулася сьцяна. Прычына — зношанасьць.\nПасьля выбуху на "Пінскдрэве" свабоды прафсаюз ВА "Шкловалакно" ініцыюе праверку бясьпекі працы\nПаводле дадзеных МНС, Віцебшчына лічыцца досыць спакойным рэгіёнам што да надзвычайных сытуацый на вытворчасьці.\nСупрацоўнік аддзелу надзвычайных сытуацый адзначае, што пажары на прадпрыемствах Віцебскай вобласьці здараюцца рэдка. Ён згадаў толькі адно такое здарэньне за апошнія некалькі месяцаў. Раніцай 13 верасьня пачаўся пажар на складзе замежнага прадпрыемства "Адаост", што на тэрыторыі вытворчага аб’яднаньня "Маналіт":\n"Прадпрыемствы і дзяржаб’екты ня часта ў нас гараць. Можна нават сказаць, рэдка. Ну, вось апошняе — гэта на "Маналіце" мы 10 чалавек выратавалі. Там было прыватнае прадпрыемства, гарэў склад сыравіны, і мы 10 чалавек ратавалі з другога паверха. Зварачныя працы там няправільна праводзіліся — самі вінаватыя".\nВось у зьвязку з падзеямі на "Пінскдрэве" ў мяне за сваё прадпрыемства проста гонар! На нашых прадпрыемствах, што "Нафтан", што "Палімір", дужа шмат робяць захадаў, каб праца была бясьпечная.\nТое, пра што нешматслоўна распавядае супрацоўнік пажарнай службы, на самой справе магло скончыцца трагедыяй: у памяшканьні былі балён з прапанам і балён з кіслародам, якія маглі ў любы момант выбухнуць. Людзей у адміністрацыйных памяшканьнях адрэзала агнём, і іх давялося выводзіць праз вокны. А ўнізе дзяжурылі 5 брыгад хуткай дапамогі.\nСамымі пажаранебясьпечнымі ў Віцебскай вобласьці лічацца наваполацкія прадпрыемствы "Нафтан" і "Палімір", якія перапрацоўваюць гаручыя рэчывы ў якасьці сыравіны. Работнік "Паліміру" Ўладзімер Кунцэвіч кажа, што праца будзе бясьпечнай, калі ўважліва выконваць усе супрацьпажарныя нормы. І на прадпрыемстве да гэтага імкнуцца:\n"Вось у зьвязку з падзеямі на "Пінскдрэве" ў мяне за сваё прадпрыемства проста гонар! На нашых прадпрыемствах, што "Нафтан", што "Палімір", дужа шмат робяць захадаў, каб праца была бясьпечная. Інструктажы, сродкі бясьпекі пры газазварачных ці агнявых працах… І людзі самі разумеюць, дзе працуюць. Тая ж прыборка — абсалютна паводле графіку, і ня трэба нагадваць людзям, што выбух можа здарыцца проста праз тое, што ў памяшканьні ня чыста — і той самы пыл можа стацца прычынай выбуху".\nАле на прадпрыемстве, дзе пільна сочаць за супрацьпажарнай бясьпекай, бываюць іншыя надзвычайныя здарэньні. Да прыкладу, працечка сернай кіслаты, згадвае спадар Кунцэвіч:\n"Гады два таму была працечка сернай кіслаты. Ну, крыху працякло, крыху падлаталі трубу. Далей працуюць. Проста ад старасьці працякла, працечка магла быць і большай, але нічога страшнага ня здарылася. Вядома, можна спытацца, чаму своечасова не рамантавалі, чаму не замянілі. І ёсьць шмат такіх месцаў, дзе ўжо трэба мяняць ці рамантаваць. Але гэтага ня вырашыш сёньня на сёньня".\nЯшчэ даўней, у 2007-м годзе, двое работнікаў "Паліміру" загінулі, атруціўшыся парамі сінільнай кіслаты — яны займаліся рамонтам, ня маючы сродкаў індывідуальнай абароны.\nКаб перадухіліць трагічныя выпадкі, непасрэдна пасьля падзеяў на "Пінскдрэве" суполка Свабоднага прафсаюзу полацкага прадпрыемства "Шкловалакно" стварае адмысловую камісію па ахове працы, распавядае тамтэйшы актывіст Мікола Шарах:\n"Учора ў нас прайшла рада суполкі Свабоднага прафсаюзу "Шкловолакно", будзе створана камісія па ахове працы. Бо на кожным прадпрыемстве ёсьць "вузкія" месцы, на якія трэба зьвярнуць пільную ўвагу. У нас вось працуюць з вадкім шклом, тэмпэратура якога больш за 2 тысячы градусаў. Таму пажарная небясьпека заўсёды ёсьць. Выкарыстоўваецца газ у вытворчым працэсе. Да таго ж у нас шкодныя ўмовы працы. Таму мы мусім пільней сачыць за тым, каб умовы працы былі бясьпечныя для работнікаў".\n"Гомельдрэў" дасьледуе небясьпечныя зоны\nНа Гомельшчыне больш, чым у якім іншым беларускім рэгіёне, сканцэнтравана пажара- і выбухованебясьпечных вытворчасьцяў.\nПра гэта апавядае адзін з рэгіянальных прадстаўнікоў Дэпартамэнту дзяржаўнай інспэкцыі працы:\nНадзвычайнае здарэньне вясной у нас было на Мазырскім нафтаперапрацоўчым — там два чалавекі пацярпелі\n"Па-першае, гэта хімзаводы, тыя ж прадпрыемствы дрэваапрацоўкі, што належаць канцэрну "Белнафтахім", Мінпраму, канцэрну "Беллеспаперапрам". Яны ў Мазыры, Рэчыцы, Калінкавічах. І ў Гомелі не адно толькі прадпрыемства "Гомельдрэў". Тое ж самае і Сьветлагорскі цэлюлёзна-кардонны камбінат, і нафтавікі. Гэта ўсё выбухова- і пажаранебясьпечна. У першую чаргу трэба, каб абсталяваньне было прыведзена ў адпаведнасьць з патрабаваньнямі нарматыўна-прававых актаў, каб прафіляктыка была, ачыстка. Іншымі словамі, каб своечасова тэхнічнае абслугоўваньне праводзілася".\nНемалаважна й захоўваць правілы тэхнічнай бясьпекі пры рамонце. Пагарджаньне імі прыводзіць да надзвычайных сытуацыяў нават на высокатэхналягічных прадпрыемствах. Скажам, сёлета здарыўся пажар на Мазырскім нафтаперапрацоўчым заводзе:\n"Надзвычайнае здарэньне вясной у нас было на Мазырскім нафтаперапрацоўчым — там два чалавекі пацярпелі".\nУ красавіку з прычыны парушэньня правілаў эксплюатацыі электраабсталяваньня пачаўся пажар у фарбавальнай камэры малярнага ўчастку вытворчага аб’яднаньня "Гомсельмаш". Выратавальнікі эвакуявалі з памяшканьня 15 чалавек. Дарэчы, падобны пажар у лякафарбавальным цэху "Гомсельмашу" здараўся і ў студзені 2008 году.\nУ акцыянэрным таварыстве "Гомельдрэў" у зьвязку з выбухам на мэблевай фабрыцы ў Пінску спэцыяльная камісія пачала абсьледаваць усе пажаранебясьпечныя цэхі.\nПрадстаўніца камісіі апавяла:\n"Пажарна-тэхнічная камісія праводзіць абсьледаваньне вэнтыляцыйных сыстэм, разьмешчаных у выбухованебясьпечных зонах. Пакуль нейкіх сур’ёзных парушэньняў ня выяўлена. Калі будзе знойдзена нешта істотнае, спынім наагул вытворчасьць і будзем ліквідоўваць".\nПажаранебясьпечных зонаў у "Гомельдрэве" налічваецца каля паўтара дзясятка. Скончыць іх абсьледаваньне плянуецца да канца тыдня.\nЛекар: Стан ахвяраў пінскага выбуху "вельмі цяжкі"


Работу шукаюць, работа шукае — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\nГрамадства Дэкрэт №3\n05/02/2019 68 redakcyja\nПрадпрыемства скараціла штаты або камусьці захацелася нешта памяняць у сваім жыцці, іншага не задавальняюць умовы працы ці заработная плата. Некаторыя самі адпраўляюцца на пошукі работы, хтосьці становіцца кліентам службы занятасці і цэнтраў перападрыхтоўкі кадраў ці заўсёднікам кірмашоў вакансій. Некаторыя пасля доўгіх блуканняў і сумненняў кардынальна мяняюць прафесію. Настаўнік становіцца сацыяльным работнікам, інжынер – вадзіцелем, муляр – прадпрымальнікам.\nЯк адзначыла намеснік начальніка ўпраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама Ірына Пабягайла, сітуацыя на рынку працы ў Ляхавіцкім раёне стабільная і рэгулюемая. Паказчык беспрацоўя ў нашым раёне за мінулы год – 0,3 працэнта пры прагнозе 1,1 працэнта. Па стане на 1 студзеня гэтага года на ўліку ў службе занятасці стаялі 34 беспрацоўныя (амаль палова – ва ўзросце 50-59 гадоў). Усяго ў пошуку работы летась сюды звярнуліся 333 жыхары раёна, працаўладкаваны – 254 чалавекі. Рашэннем райвыканкама на шэрагу прадпрыемстваў устаноўлена броня колькасцю 68 працоўных месцаў для працаўладкавання грамадзян, якім патрэбна сацыяльная абарона, якія не здольны на роўных канкурыраваць на рынку працы, а таксама абавязаных бацькоў. Дарэчы, у нашым раёне забяспечана стопрацэнтнае працаўладкаванне абавязаных асоб. Працоўнае месца на адным з прыватных прадпрыемстваў прадастаўлена і грамадзяніну, які вярнуўся з месцаў пазбаўлення волі.\nКурсы па навучанні новай прафесіі ці перакваліфікацыя – добры варыянт для тых, хто па розных прычынах застаўся без працы ці жадае знайсці больш высокааплатную работу. У асноўным гэта магчымасць запатрабавана маладымі людзьмі.\nПа-ранейшаму ёсць цікавая прапанова для ініцыятыўных і прадпрымальных. Упраўленне па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама мае магчымасць выдаць субсідыі на развіццё бізнесу. Але летась сярод нашых землякоў, жадаючых заняцца сваёй справай на такіх умовах, не знайшлося.\nНа прафесійнае навучанне ў 2018 годзе накіравана 18 чалавек, 14 з іх па заказах наймальнікаў. Нашы землякі набылі самыя розныя спецыяльнасці: вальшчык лесу, прадавец, кантралёр-касір, аператар ЭВМ, візажыст, майстар па манікюры, педыкюры і інш.\nЗапатрабаваная форма пошуку работы – кірмашы вакансій, летась праведзена чатыры, іх наведалі 89 грамадзян. Вакансіі прадставілі 17 прад-прыемстваў і арганізацый раёна, якія прапанавалі часовае ці пастаяннае працаўладкаванне, а таксама ўдзел у аплатных грамадскіх работах. У грамадскіх работах удзельнічалі 70 чалавек, якія працавалі ў камунгасе, на тэрыторыі Ганчароўскага, Жарабковіцкага, Крывошынскага і Конькаўскага сельсаветаў.\nІснуе агульнарэспубліканскі банк вакансій, са зместам якога можна азнаёміцца ў тым ліку і на афіцыйнай старонцы Ляхавіцкага райвыканкама на сайце аблвыканкама. Як расказала Ірына Пабягайла, часцей за ўсё работу шукаюць бухгалтары і юрысты. А сярод самых запатрабаваных у раёне прафесій – урачы, медыцынскія сёстры, вадзіцелі, прадаўцы, спецыялісты сельскай гаспадаркі (ветфельчары, ветурачы, трактарысты-машыністы, бухгалтары, жывёлаводы, брыгадзіры), а таксама культработнікі.\nЁсць вакансіі для працаўладкавання ў лясгасе, райпо, райаграсэрвісе, раённым цэнтры гігіены і эпідэміялогіі, райбальніцы, аблбальніцы «Крывошын», на кансервавым і льнозаводах, у камунгасе, ААТ «Шлях новы», «Жарабковічы», КСУП «Ліпнянка», райветстанцыі, СВК «Ляхавіцкі», ДП «Нача», раённай цэнтральнай клубнай сістэме. Гатовы даць працоўнае месца землякам прыватныя прадпрыемствы «Ажуруна», «Кампазітная кампанія», «ТМТ», некаторыя іншыя арганізацыі і прадпрыемствы. Па даных службы занятасці на 25 студзеня налічвалася 178 вакансій.\nДля каардынацыі работы ўсіх службаў па рэалізацыі палажэнняў Дэкрэта № 3 «Аб садзейнічанні занятасці насельніцтва» пры райвыканкаме створана пастаянна дзеючая камісія. Для інфармавання насельніцтва на інтэрнэт-старонцы райвыканкама размешчаны тлумачэнні па пытаннях рэалізацыі дэкрэта. Інфармацыйныя матэрыялы накіраваны ў паўсотні прадпрыемстваў і арганізацый раёна.\nСа жніўня 2018 года ва ўпраўленні па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама па нумары 2-36-36 арганізавана работа тэлефоннай лініі «Актыўнае працаўладкаванне». За гэты час на яе звярнуліся 26 землякоў, якія атрымалі кансультацыі па пытаннях рэалізацыі Дэкрэта № 3.\nКамісіі па садзейнічанні занятасці насельніцтва фарміруюць спіс працаздольных грамадзян, не занятых у эканоміцы, якія будуць плаціць па поўным кошце паслугу па гарачым водазабеспячэнні.\nКалі вы не заняты ў эканоміцы, з’яўляецеся плацельшчыкам данай паслугі і дасёння не звярталіся ў камісіі, просьба да 20 лютага 2019 года прадаставіць звесткі, якія даюць права не ўключаць вас ва ўказаны спіс.\nІнфармацыя аб рабоце камісій размешчана на афіцыйных сайтах гаррайвыканкамаў.\n← В Березе обокрали пенсионерку: подозреваются лжепереписчики\nНа прыпіску станавіся →


24 ліпень 2013, 00:01\nРаніцай 24 ліпеня 1925 году на Беларусі зьніклі жыды. Замест іх на абшарах Радзімы зьявіўся народ, які дагэтуль тут мала хто бачыў — яўрэі. «...Считать необходимым — изживать из употребления в белорусском языке слова „жыд“, заменив его словом „яўрэй“, — гаварылася ў пастанове Бюро ЦК КП(б)Б. — Для этого в дальнейшем дать соответствующие директивы коммунистам — иметь в виду настоящее постановление в своей работе, в частности по Инбелкульту и Госиздату».\nПра беспартыйных, «сочуствуюшчіх», розных «попутчіков» і «эклектыкаў» у пастанове нічога не гаварылася. І яны яшчэ доўга ўжывалі слова «жыд», чарнасоценцы паганыя. Бо для таго, каб цябе назвалі чарнасоценцам, часам хопіць трох літар тваёй роднай мовы. Што ў 1925-м, што ў 2013-м.\n...Вусьцішна робіцца, калі адна мова пачынае гаспадарыць у доме другой. Гаспадарыць не раўнуючы як нахабны сусед, які, заседзеўшыся да паўночы ў гасьцях, спустошыўшы лядоўню, выпіўшы ўсю самагонку і пераставіўшы мэблю, раптам абвяшчае, што ён, «пажалуй», паселіцца тут навечна. Менавіта такая гісторыя, здаецца, і адбылася з гордым беларускім словам «жыд». Адбылася гісторыя, а Гісторыя скончылася: беларуская мова апынулася на адно слова далей ад Эўропы — і гэта толькі здаецца, што адлегласьць у адно слова дастатковая, каб пасьпець ускочыць у апошні вагон цягніка. Мова, зьбяднелая на адно слова, здольная выжыць. Але мова, у якой словы крадуць ледзьве ня кожны дзень, — ужо ня мова, а крымінальная справа.\nПроцьма народу пасьля гэтае пастановы ЦК аўтаматычна зрабілася пячорнымі антысэмітамі. У тым ліку самі жыды, прынамсі тыя, якім яшчэ ўчора і ў галаву не прыходзіла выракацца такога падазро-о-о-нага беларускага назову сваёй нацыі. У антысэміта ператварыўся, напрыклад, Зьмітрок Бядуля. Што да беларусаў, дык у пячору да жыданенавісьнікаў трапіў Янка Купала. Супраць «усебеларускіх жыдоў» ён нічога ня меў, пісаў пра іх вершы і ўважаў за паўнапраўную частку новай супольнасьці (хаця і неяк няўклюдна заклікаў іх «сплаціць свой доўг прад Беларусьсю» — бо «жыды ж ёсьць жыды», яны ўсім нешта вінныя, і «нармальнага» чалавека цяжка пераканаць у адваротным, а Купала быў «нармальны»).\nЦяжка знайсьці больш бессэнсоўны занятак, чым помсьціць мове за шавінізм, жорсткасьць і тупасьць асобных яе носьбітаў. Цяжка ўявіць сабе, каб немцы, у мэтах пераадоленьня нацысцкай спадчыны, узялі б і адмовіліся пасьля вайны ад слова «Jude». Але ўявім: няма слова — і ўсё, нацызм скончыўся і ўсе радасныя бягуць адбудоўваць сынагогі і ставіць помнікі?\nТак не бывае. Ірацыянальны страх перад мовай — гэта, відаць, беларуская асаблівасьць. Нам наогул лепш маўчаць. Тады і вершы пішуцца, і ежа з рота не вывальваецца, і ўвагі ніхто не зьвяртае, і верагоднасьць быць запісаным у чарнасоценцы і нацысты значна меншая. Бо, ужываючы слова «жыд», ты міжволі азіраешся — ці не пачуў хто. Крыўда будзе вялікая, а помсьціць будуць не табе, а мове. Дык не падстаўляйма беларускую. Яўрэі дык яўрэі. Атос, Партос, д’Артаньян, Кампраміс.


ЦІ ІСНУЕ ДЛЯ ГРАМАДЗТВА ПАГРОЗА З БОКУ БЕЛАРУСКАГА НАЦЫЯНАЛІЗМУ?\nПераважная большасьць маіх суразмоўцаў лічаць, што ніякай пагрозы з боку беларускага нацыяналізму для грамадзтва не існуе:\n(Спадар: ) “Не, я думаю, што наагул не існуе. Цікавае вы задалі пытаньне… Я ня ведаю, што такое беларускі нацыяналізм, бо ідзе русыфікацыя і беларускага нацыяналізму наагул не існуе”.\n(Спадарыня: ) “З боку беларускага фанатызму — існуе, а здаровага нацыяналізму — не. Трэба ва ўсім ведаць меру”.\n(Спадар: ) “Не — у тым паняцьці, у якім я разумею нацыяналізм — гэта калі людзі разумеюць, да якой нацыі яны належаць. З такога гледзішча, якая можа быць пагроза? Але калі гэтым палохаць людзей, казаць, што перасьледаваць усіх іншых, ня гэтай нацыянальнасьці — як гавораць улады — тады, відаць, існуе. Але ці ёсьць тут такі нацыяналізм?”\n(Спадарыня: ) “Не, які ў нас можа быць нацыяналізм? Што нам дзяліць?”\n(Спадар: ) “Я думаю, што не, бо ня разьвіты ў нас яшчэ нацыяналізм”.\n(Карэспандэнт: ) “Скажыце, ці існуе, на Вашую думку, пагроза для грамадзтва з боку беларускага нацыяналізму?”\n(Дзяўчына: ) “Вы маеце на ўвазе, калі мы пачнем гаварыць па-беларуску і праслаўляць беларускую культуру, дык гэта пагроза? Калі нацыяналізм праяўляецца ў вельмі жорсткай форме, то гэта адмоўная зьява. Аднак, я ня думаю, што яна існуе ў нашым грамадзтве, у нашай краіне”.\n(Спадар: ) “Наўрад ці. Хаця нацыяналізм павінен існаваць, нельга быць такім “прагібным” народам, якім мы, відаць, і ёсьць. Усё ж такі трэба сябе паважаць”.\n(Дзяўчына: ) “Не, таго нацыяналізму я ня бачу”.\n(Хлопец: ) “Не, мы ж не на вайне. Якая тут пагроза? Ідзі працуй, не падабаецца — зьяжджай. Усё ў тваіх сілах”.\n(Пэнсіянэр: ) “Я думаю, што не. Беларусы не агрэсіўныя. Беларусы — людзі спакойныя. Што б у сьвеце ні здарылася, што б ні рабілася, яны на ўсё глядзяць спакойна”.\n(Дзяўчына: ) “Я думаю, што не. У нас усё вельмі добра, прычым тут нацыяналізм?”\nНекаторыя мае суразмоўцы ўвогуле ня ведалі адказу на гэтае пытаньне. І толькі адзін спадар заявіў, што такая пагроза ёсьць:\n(Спадар: ) “Відаць, што так”.\n(Карэспандэнт: ) “А ў чым яна заключаецца і ад каго сыходзіць?”\n(Спадар: ) “Амэрыканцы, яны правакуюць, каб беларусы адзін аднаго… Карацей, каб ішоў беларус на беларуса — правакацыі. Будзе як ва Ўкраіне. Заходняя Ўкраіна і Ўсходняя, дзе будуць нармальныя людзі й ненармальныя”.


Уэст-Валабі — Вікіпедыя\nангл. West Wallabi\nУэ́ст-Ва́лабі (англ.: West Wallabi) — найбуйнейшы востраў архіпелага Хатман-Абральёс каля заходняга ўзбярэжжа Заходняй Аўстраліі. Плошча сушы - 6,21 км². Сталага насельніцтва няма.\nВостраў Уэст-Валабі з'яўляецца часткай паўночнай групы астравоў Валабі архіпелага Хатман-Абральёс. Месціцца ў 60,1 км ад узбярэжжа Заходняй Аўстраліі. Даўжыня з поўначы на поўдзень — 4,87 км. Найбольшая шырыня — 2,45 км.\nМае каралавае паходжанне. Берагі месцамі ўзнятыя. Найбольшая вышыня — 9 м над узроўнем акіяна.\nКлімат засушлівы трапічны. Сярэднія тэмпературы вагаюцца на працягу года ад +8°C у жніўні да +35°C у лютым.\nФлора і фаўна сушы бедныя. Пераважаюць хмызнякі-ксерафіты і зараснікі салянкі. На паўночным і паўднёва-заходнім берагах сустракаюцца мангры. Востраў населены дробнымі валабі, яшчаркамі, марскімі птушкамі, казуркамі і пацукамі.\nПрырода Уэст-Валабі знаходзіцца пад аховай. Забаронена ствараць сталыя паселішчы, паляваць і весці камерцыйную дзейнасць.\nВостраў Уэст-Валабі быў адкрыты ў 1629 г. пацярпелымі з судна Галандскай Ост-Індскай кампаніі "Батавія". Сюды ў пошуках пітной вады былі пераселены ўзброеныя салдаты. Паколькі сярод астатніх пацярпелых успыхнуў мяцеж, перасяленцы пабудавалі ўмацаванне, вядомае ў нашы дні як форт.\nУ 1840 г. даследаваны экіпажам брытанскага карабля "Бігль".\nУ 1890 г. уключаны ў склад Заходняй Аўстраліі.\nУ нашы дні сезонна наведваецца рыбакамі і турыстамі.\nClimate West Wallabi Island\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Уэст-Валабі&oldid=3407793"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:35, 18 ліпеня 2019.


Апісанне гульні: У гульні 2048 Dragon Island вы трапіце на казачны востраў дзе да гэтага часу існуюць такія міфічныя істоты як цмокі. Мы з вамі будзем дапамагаць з'яўляцца ім на свет. Рабіць вы гэта будзеце з дапамогай магічных шароў. Іх вы будзеце бачыць перад сабой на экране. Вам трэба будзе злучаць іх паміж сабой з дапамогай лініі. Як толькі вы гэта зробіце то атрымаеце новы від шарыка. Зараз вам трэба будзе адшукваць сапраўды такі ж прадмет і злучаць ўжо іх паміж сабой.\nУ гульні 2048 Dragon Island вы трапіце на казачны востраў дзе да гэтага часу існуюць такія міфічныя істоты як цмокі. Мы з вамі будзем дапамагаць з'яўляцца ім на свет.


«З прапановы Васкрасенскага наконт памілавання пасмяяўся». Што піша Мікола Статкевіч, | Новы Час\nЖонка палітыка Марына Адамовіч атрымлівае ад яго лісты. Але яе лісты, імаверна, да Міколы Статкевіча не даходзяць. «Бо ён піша, што апошні мой ліст атрымаў, датаваны 4 ліпеня. «Падобна, у чарговым аператыўным мерапрыемстве нас памянялі месцамі», — напісаў Мікола ў лісце, маючы на ўвазе, што раней яго лісты не перадавалі мне, а цяпер — наадварот.\nЁн піша, што мала лістоў атрымлівае ад людзей. І тым не менш яму перадалі ліст ад так званага «Круглага стала дэмакратычных сілаў», то бок кампаніі Юрыя Васкрасенскага. Мікола толькі пасмяяўся з прапановы наконт памілавання. Там была цытата: «Помните: вас дома ждут родные и близкие». «Мне гэта нагадала ўлёткі, якія скідалі з самалёта тыпу «рама»», — пажартаваў Мікола», — кажа Марына Адамовіч.\nУ лісце палітык зазначыў, што не лічыць вартым адказваць на такія прапановы.\nЁн напісаў і свае разважанні наконт «зачысткі», трэцяга сектара, анансаванай беларускімі ўладамі. «Наконт «зачысткі» — яе пэрыядычна абяцалі як адказ на санкцыі, яшчэ «самы патрыятычны міністар» пагражаў ёю па беларускім радыё. Нібыта ён ёсць (трэці сэктар). Хоць летась у раёнах і дварах ён з'явіўся. Калі рэжым вырашыў прыбраць са свайго фасаду дэкаратыўныя арганізацыі, то да адмены санкцый гэта не прывядзе, хутчэй наадварот», — працытавала ліст Міколы Статкевіча жонка.


Help:Вандалізм | Супольнасці Wikia | Fandom\nВандалізм — гэта наўмыснае выдаленне або разбурэнне нейкіх матэрыяльных каштоўнасцяў, у тым ліку інфармацыі. У кантэксце інтэрнэт-энцыклапедый — гэта звычайна наўмысная спроба пашкодзіць цэласнасць артыкулы ў шкоду іншым карыстальнікам.\nНа Вікі змяшчаецца пэўны аб'ем артыкулаў, які адлюстроўвае яе тэматыку. Наўмыснае памяншэнне гэтага аб'ему або ўкладанне інфармацыі, якая не адносіцца да тэмы Вікі можна лічыць вандалізмам. Аднак, у адпаведнасці з палітыкай добрасумленнасці, есць і іншая кропка гледжання на падобныя дзеянні. Удзельнік можа лічыць, што інфармацыі, прадстаўленай на Вікі недастаткова, каб цалкам адлюстраваць яе тэматыку. У такім выпадку гэта можа прынесці карысць праекту, хоць першапачаткова можа ісці насуперак з меркаваннем заснавальніка Вікі. Не спяшайцеся аб'яўляць ўдзельніка вандалом, і, праявіўшы цярпенне, Вы зможаце займець у свае Вікі-супольнасць добрага рэдактара.\nВандалізм звычайна пачынаецца як спосаб прадэманстраваць сваю ўладу. У гэтым выпадку растлумачце вандалу, што есць больш эфектыўныя метады ўнесці свае прапановы аб развіцці Вікі і працаваць на карысць супольнасці. Калі ж Вы будзеце толькі адкатваць праўкі гэтага рэдактара, то вандалізм можа стаць формай помсты канкрэтна Вам. Інструменты Вікі добрыя для барацьбы з «шутнікамі» або відавочнымі вандаламі з боку, але ўнутры супольнасці іх прымяненне можа стварыць велізарную колькасць помслівых удзельнікаў. Такім чынам, на Вікі расце крытычная маса незадаволеных, і праект коціцца ўніз. Памятаеце, што кожны акт дабрыні і цярпення адсоўвае Вікі ад гэтай прорвы.\nІнструменты для барацьбы з сапраўднымі вандаламі\nCatalà Deutsch English Español Suomi Français Italiano 日本語 Nederlands Polski Português Русский Українська Tiếng Việt 中文


У Гродне адбылася сустрэча семінарыстаў з усёй Беларусі\n27-28 красавіка сцены Вышэйшай духоўнай семінарыі ў Гродне гасцілі семінарыстаў і выхавацеляў Пінскай семінарыі і I-га курса з Мінска падчас агульнабеларускай сутрэчы семінарыстаў.\nІнтэграцыйная сутрэча распачалася супольнай малітвай і абедам, падчас якога рэктар Гродзенскай семінарыі кс. Віталь Вайцяхоўскі прывітаў усіх гасцей і заахвоціў да плённага перажывання гэтага мерапрыемства. Пасля абеду семінарысты мелі крыху вольнага часу, а пасля ўдзельнікі сустрэчы накіраваліся ў спартыўную залу, дзе адбыліся футбольныя матчы паміж семінарыстамі і выхавацелямі. Спартыўныя спаборніцтвы спрыялі будаванню добрых адносін і пазнаванню адзін аднаго.\nАд фізічных практыкаванняў семінарысты перайшлі да духоўных. У гэты жа дзень у гродзенскай катэдры адбыўся канцэрт хора з Базэльскай катэдры, які ахваотна наведалі будучыя святары. Важным пунктам дня стала Эўхарыстычная Адарацыя – асабістая сустрэча з Езусам Хрыстом – крыніцай усялякай моцы кожнага святара. Вечарам у плане была братэрская сутрэча пры вогнішчы.\nДругі дзень сустрэчы распачаўся ўрачыстай Ютраняй у семінарыйнай капліцы. У першай палове дня семінарысты мелі магчымасць пашпацыраваць па горадзе, а таксама даведацца шмат цікавых фактаў аб Гродне падчас экскурсіі. Галоўным пунктам сустрэчы стала св. Імша ў паолове дня, якую ўзначаліў рэктар Пінскай семінарыі кс. Андрэй Рылка.\nМерапрыемствы такога роду спрыяюць блізкаму знаёмству паміж семінарыстамі, а таксама прыносяць добрыя плёны ў будучым супрацоўніцтве святароў. Сутрэча, якая сабрала ўсіх семінарыстыў духоўных семінарый Беларусі ў гісторыі ўжо не першая. Апошні раз такая паддзея адбылася ў 2016 годзе. Тады гаспадром сустрэчы была Пінская семінарыя.


Рускай Царкве патрэбная адкрытая багаслоўская дыскусія | Новы Час\nРускай Царкве патрэбная адкрытая багаслоўская дыскусія\nДыякан Андрэй Кураеў — аб магчымых матывах адстаўкі айца Усевалада Чапліна\nАмаль шэсць гадоў протаіерэй Усевалад Чаплін быў афіцыйным спікерам Патрыярхіі і яе асноўным «перамоўшчыкам». Але ў перадкалядны дзень 24 снежня Сінод зрабіў яго цалкам прыватнай асобай. Той, хто да гэтага быў толькі транслятарам волі кіраўніцтва, здабыў сваю плоць і кроў.\nЧытачы адной сучаснай казкі памятаюць, як хатні эльф атрымаў свабоду, калі ў яго кінулі шкарпэткамі гаспадара.\nАфіцыйна гэта не звальненне, а «аптымізацыя кіравання»: два «аддзела» злілі ў адзін. Начальніку, які пры гэтым стаў лішнім, абвясцілі падзяку. І вось тут мовай канцэлярыта было сказана нешта важнае: Чаплінская пасада называлася «старшыня Аддзела па ўзаемаадносінах Царквы і грамадства». А падзяку вынеслі за шматгадовае ўдзел у дыялогу з органамі ўлады.\nШто ж, такое атаясамленне вельмі традыцыйна. І яно дае падказку — дзе магла нарадзіцца ініцыятыва адстаўкі а. Усевалада. Неаднаразовыя заклікі Чапліна да змены Канстытуцыі, да адмовы ад свецкага характару грамадства, гаворкі пра тое, што ўсе рашэнні ўлады павінны ўзгадняцца з царквой, спараджалі непазбежнае пытанне ў «партнёраў» па дзяржаўна-царкоўнаму супрацоўніцтву: а дзе межы царкоўных мараў? Ці ёсць яны наогул?\nДругая падказка аб матывах звальнення — у тым, што адначасова айца Усевалада Чапліна прыбралі са складу міжрэлігійнага савета Расіі, замяніўшы яго мітрапалітам Іларыёнам (Алфеевым).\nМіжрэлігійны савет гэта перш за ўсё пляцоўка для дыялогу з мусульманамі. Дарэчы, учора, у складзе іх лідэраў таксама адбылася перамена: вярхоўным муфтыем Расіі замест Талгата Таджудзіна прызначаны муфтый Татарстана Каміль Самігулін. Адразу пасля аперацыі Расіі ў Сірыі Чаплін сказаў, што наша краіна вядзе «святую барацьбу з тэрорам». На ўсе мовы свету гэта было перакладзена як «святая вайна». І з таго часу штампам арабскай прэсы стаў выраз «рускія крыжакі ў Сірыі»..\nНаколькі гэта абцяжарвае дыпламатычную працу РФ на Блізкім Усходзе — тлумачыць не трэба. Але і ўнутры краіны такія словы выклікалі збянтэжанасць. Наша грамадства прыняло гэтыя бамбардзіроўкі ў надзеі на «прыляцелі — пабамбілі — паляцелі». Другога Афганістана або В'етнама грамадства не хоча. А наданне гэтаму канфлікту міжрэлігійнага статусу — гэта тое, што робіць яго шматгадовым.\nЧаплін чвэрць стагоддзя прапрацаваў пад непасрэдным кіраўніцтвам мітрапаліта, а потым патрыярха Кірыла. Гэта азначае, што ён умее разумець намеры і ацэнкі патрыярха з паўслова. А Патрыярх, у сваю чаргу, можа не саромецца ў выразах, разносячы такога блізкага яму супрацоўніка ў выпадку яго faux pas. Таму цяжка выказаць здагадку, што Чаплін не разумеў Патрыярха, або што Патрыярх не карэктаваў шматгадовы паток Чаплінскага троллінга.\nПатрыярх ні прама, ні завуалявана не аспрэчваў заяў а. Усевалада, якія рабіліся ад імя патрыярхіі. Напрыклад, Чаплін казаў: «для мяне ёсць рэчы, якія больш важныя, чым знішчэнне той ці іншай колькасці людзей, ці нават жыцця ўсяго чалавецтва. Гэта вера і святыні ». Але на наступны дзень спікеры патрыярхіі не пакрывалі гэтую карту тэзісамі багаслоўска-міратворчых канферэнцый эпохі дэтанта: «святы дар жыцця», «вышэйшае права чалавека ёсць права на жыццё» і г.д.\nА, значыць, няма падставы бачыць у цяперашняй адстаўцы Чапліна дэзавуяванне Патрыярхам папярэдніх яго эпатажных выказванняў (у дыяпазоне ад «Моцарт гэта папса» да «Царква змяніла Сталіна»). Тэзіс пра тоеснасць меркаванняў а. Усевалада з палітычнымі перакананнямі самога патрыярха застаецца неабвержным.\nЦі зможа пераемнік Чапліна — Уладзімір Лягойда — агучыць іншыя падыходы?\nЦі зможа ён інакш адказваць на пытанні аб паказной раскошы вышэйшага духавенства, аб дапушчальнасці гвалту ў імя веры? Ці зможа ён як Чаплін, аднымі і тымі ж вуснамі сцвярджаць, што "маральная справа, годныя хрысціяніна паводзіны — знішчыць як мага больш бальшавікоў» і што «Сталін зразумеў волю народа»?\nКалі Лягойда не стане Чапліным — я буду рады. Тады я згадаю іншую казку — пра Крывэла, які сваімі страшылкамі запалохваў караля і ўвесь двор, але ў рэшце рэшт быў ганебна выгнаны.\nВельмі хочацца ўбачыць змястоўную багаслоўска-этычную палеміку менавіта ў вярхах нашай царквы. Аргументы і цытаты на сваю карысць лёгка набяруць і «багаслоўе любові», і «багаслоўе нянавісці». Але тут і апынецца значным голас Патрыярха і Сабору.\nТак, яшчэ адна цалкам верагодная прычына адстаўкі Чапліна — менавіта ў блізкасці Сабору. Заўчарашні Сінод як раз і быў прысвечаны падрыхтоўцы да гэтага сабору. Стомленасць ад Чаплінскага троллінга была не толькі ў свецкіх колах, але і сярод духавенства, у тым ліку епіскапату.\nУ лістападзе Чаплін сказаў, што «мы маем права абараняцца ў любых краінах і рэгіёнах свету нават без згоды тых, хто там пануе. Нам сумна, многія стаміліся, многія адчуваюць несправядлівасьць, бесперспектыўнасць жыцця. Патрэбен новы драйв. Не хапае яго. Мы ўсё ж такі народ-воін».\nТады я звярнуўся да епіскапату нашай царквы (так, біскупы ўважліва чытаюць мой асабісты блог): «Трыста уладароў, гэта ж бо ад вашага імя, за вас і замест вас Чаплін выказаў ваша перакананне. Прамаўчым? Значыць, згодныя? Вам таксама патрэбны новы ваенны драйв? ».\nНеўзабаве на сходзе мінскага духавенства святары спыталі мітрапаліта — ці можа іх сход хадатайнічаць перад Сінодам аб зняцці протаіерэя Усевалада Чапліна з пасады Старшыні Сінадальнага аддзела па ўзаемадзеянні Царквы і грамадства, паколькі "яго агрэсіўныя публічныя выказванні з заклікамі да вайны, несумяшчальныя з хрысціянскім веравучэннем, ўспрымаюцца як афіцыйная пазіцыя Царквы", і гэтыя "яго выказванні дыскрэдытуюць Царкву".\nМітрапаліт Павел адрэагаваў нечакана мякка, заявіўшы, што нікому не забараняецца напісаць пра гэта Патрыярху.\nНа Саборы ў лютым будзе добрая сотня біскупаў з Украіны, дзе імя Чапліна ўспрымаецца устойліва негатыўна. Рэгламент Сабору меркаваў справаздачу Чапліна як кіраўніка сінадальнага аддзела (міністэрства). У гэтых умовах патрыярх вырашыў прэвентыўна ліквідаваць вельмі верагодны канфлікт.\nІ ўсё ж болька не ў Чапліне. Калі ліквідацыя публічнай асобы не суправаджаецца хоць якімі-небудзь праўдападобнымі тлумачэннямі, разумееш, што ў тых, хто звольніў і пераняў ўсё роўна няма ўстаноўкі на тое самае «ўзаемадзеянне з грамадствам». І, значыць, непазбежныя як новыя памылкі, так і запозненая рэакцыя на іх.\nЧаму “Белкніга” адмовілася ад кніжнай серыі “Невядомая гісторыя”?


Японец, які вучыць беларускую мову: «Я не ведаю іншай краіны, дзе жывуць такія добрыя людзі!»\nКіёта, Японія, 2016.\n13.09.2017 / 10:30\nЮзік Сумі — незвычайны малады чалавек. Сам ён японец, аднак жыве ў Румыніі. Выкладае цыганскую мову, а вучыць беларускую і яшчэ шмат-шмат іншых моў. Кажа, беларуская даецца цяжка, але ён стараецца. Мы папрасілі Юзіка напісаць, што ён думае пра Беларусь, беларусаў і беларускую мову. Юзік згадзіўся адразу.\nШкола беларусістыкі. Мінск, 2017. Фота Настассі Саўковай.\n«Мяне завуць Юсукэ Сумі. Я японец. Маё японскае імя цяжкаватае, таму звычайна па-беларуску я кажу проста «Юзік». Але, на жаль, яшчэ не магу добра вымаўляць «зі». Беларуская мова вельмі цяжкая.\nЯ нарадзіўся у Японіі, у горадзе Токіа. Мае бацькі — выкладчыкі ў школе для дзяцей з інваліднасцю.\nЯ настаўнік ромскай (цыганскай) мовы ў Румыніі. Калі я быў у ліцэі ў Японіі, вывучаў штучную мову эсперанта. Мне яна вельмі падабалася, і я нават выкладаў яе потым адзін год ў іншым ліцэі ў групе для невідушчых студэнтаў. Тады ў мяне зусім не было досведу, думаю, мае заняткі былі збольшага бессэнсоўнымі. Студэнты былі сляпымі, яны заўсёды слухалі з заплюшчанымі вачамі, але я заўважаў, што некаторыя проста спяць.\nАднойчы выкладчык эсперанты сказаў, што калі мне падабаецца гэтая мова, то лепш вывучыць і лацінскую. І я пачаў вывучаць яе ў прыватнай школе. Аднак паколькі школа найперш была школай французскай мовы, трэба было вучыць і французскую.\nЯ хацеў працягваць удасканальваць лацінскую мову ў еўрапейскай раманскай краіне. Абраў Румынію, бо знайшоў заняткі па румынскай мове ў Токіа і чуў, што паколькі гэтая мова не асабліва папулярная ў нас, то нескладана атрымаць стыпендыю ад Румыніі.\nПра Румынію шмат гаварыць не буду, гэта іншая тэма. Я вывучаў лацінскую і старагрэцкую мовы ва ўніверсітэце ў горадзе Клуж-Напока ў Трансільваніі, дзе жыве шмат венграў. Потым выехаў з Румыніі і працягнуў вывучаць лацінскую ў магістратуры ў Будапешцкім універсітэце ў Венгрыі. Там жа я пачаў вывучаць і беларускую мову. Вядома, маёй спецыяльнасцю была лацінская, але я здаўна хацеў вывучыць славянскую мову, таму што мы, лаціністы, вывучаем яшчэ і праіндаеўрапейскую мову. Складана, калі не ведаеш ніякай славянскай.\nВа ўніверсітэце я мог абраць любую славянскую мову. Не ведаю, чаму я спыніўся на беларускай. На жаль, тады я мала што ведаў пра вашу краіну. Калі ў мяне хтосьці пытаецца, чаму беларуская, звычайна я адказваю, што мяне паклікала Еўфрасіння!\nЗ настаўніцай беларускай мовы. Будапешт, 2013.\nМая выкладчыца беларускай мовы — спадарыня Ларыса Станкевіч — цудоўная жанчына. Я ведаў венгерскую мову, але зусім не ведаў рускую, таму мне цяжка было вучыцца з іншымі венгерскімі студэнтамі. Выкладчыца распрацавала для мяне індывідуальныя заняткі. Ад Ларысы я даведаўся не толькі пра мову, але і пра культуру, гісторыю Беларусі. І мне захацелася з’ездзіць у Беларусь.\nЛарыса вельмі дапамагла, дзякуючы ёй у Мінску і ў Брэсце ў мяне былі гіды. А сярод студэнтаў, якія дапамагалі мне ў Мінску, была і японка. Мабыць, многія з тых, хто займаецца беларускай мовай, чулі пра яе. Гэта Сіёры Кіёсава, самая вядомая і актыўная настаўніца беларускай мовы ў Японіі. Я пазнаёміўся з ёй выпадкова, тады яна была яшчэ студэнткай, вучылася ў Мінску. Спадзяюся, шмат японцаў вывучаць вашу прыгожую мову і культуру ад яе. Я таксама хацеў бы, але цяпер не жыву ў Японіі.\nУ маё першае падарожжа ў Беларусь, гэта было ў 2013 годзе, я размаўляў па-беларуску вельмі дрэнна. Мне было крыху дзіўна, што шмат людзей у Беларусі гавораць толькі па-руску. Тады я яшчэ не ведаў становішча беларускай мовы. Ужо потым я прачытаў па-японску пісьмовую работу Сіёры на гэтую тэму.\nДумаю, мова — гэта ідэнтычнасць народа. Напрыклад, я выкладаю граматыку цыганскай мовы не толькі румынам, але і цыганам, якія зусім не размаўляюць на сваёй мове. Для іх першая мова — румынская. Але калі выкладаць цыганскую мову добра, яна стане іх роднай мовай, хоць для мяне заўжды будзе замежнай.\nЗ цыганскімі дзецьмі. Румынія, 2017.\nАле маё падарожжа ўсё адно было цікавым. Хоць я і не разумеў, што кажуць людзі, я адчуваў, што ў Беларусі ўсе добрыя і ласкавыя. Тая вандроўка засталася ў маім сэрцы як прыгожая казка. А потым я скончыў навучанне ў Будапешце і вярнуўся ў Румынію ў аспірантуру. На жаль, больш у мяне не было нагоды вывучаць беларускую мову, трэба было канцэнтравацца на навучанні.\nА сёлета, калі я паехаў у Малдову і ўбачыў у краме беларускую гарэлку і шкло «Нёман», зразумеў, што вельмі сумую па Беларусі. Калі б я так не сумаваў, не выпіў бы з нёманскай шклянкі ў гасцініцы!\nЗдарылася і нагода зноў прыехаць у Беларусь. Ларыса распавяла мне пра Міжнародную летнюю школу беларусістыкі, таму, калі я скончыў навучанне ў аспірантуры і ў мяне быў перапынак у выкладанні ромскай мовы ва ўніверсітэце, я вырашыў узяць удзел у гэтай школе.\nЯшчэ да таго, як я прыехаў у Беларусь, я пазнаёміўся з добрымі беларусамі. З Бухарэста ў Мінск я ляцеў самалётам, і якраз за мной села беларуска. Мы з ёй вельмі павольна размаўлялі па-беларуску. Яна працуе перакладчыцай з англійскай, на наступны дзень раніцай мусіла перакладаць у Мінску. Мы ж прыляцелі ноччу, але яна засталася са мной і дапамагла атрымаць візу ў аэрапорце. Потым мы з ёй і іншымі паехалі на таксі ў цэнтр Мінска, яна заплаціла кіроўцу і пайшла. Не ўзяла грошы ад мяне.\nЯ не ведаю іншай краіны, дзе жывуць такія добрыя людзі. Калі хтосьці запытаецца, што мне найбольш падабаецца ў Беларусі, я адкажу без роздумаў: «Людзі».\nНа жаль, у Румыніі, дзе я жыву, у мяне няма выкладчыка беларускай мовы. Пасля школы беларусістыкі маё жаданне вывучаць беларускую мову стала яшчэ большым, чым раней.\nНекаторыя валанцёры-студэнты цяпер мае добрыя сябры.\nАдна дзяўчына не толькі гатуе бульбу, але сама выкопвае яе і аднойчы нават даслала мне фотаздымак з бульбай! Вельмі цяжка было ўтрымацца, каб не засмяяцца!\nІ беларуская бульба найсмачнейшая! Я здзівіўся, калі пакаштаваў упершыню.\nЧаго няма ні ў Японіі, ні ў Румыніі, але ёсць у Беларусі — кантроль на станцыях метро. І яшчэ квас. На шчасце, я знайшоў квас у славянскай краме ў Румыніі. Вельмі здзівіўся, бо аказалася, што гэты квас з Беларусі! Дзякую табе, Божа!»\nБеларускамоўны немец, які носіць сукенкі: У Беларусі да мяне паставіліся талерантна\nНастасся Роўда, фота з архіва героя\n13.09.2017 / 10:41\nЗвычайны цывілізаваны, выхаваны чалавек. А з-за таго, што іх мала, мы радуемся ім і захапляемся імі, як дзеці.\nЭхнатон / Адказаць\n13.09.2017 / 10:52\nТуфта это всё. Туфта расчитанная не знаю даже на кого... на самолюбие и гордыню... Люди везде одинаковые. Везде есть есть сволочи, и везде есть порядочные и самодостаточные. А теперь, давай разберёмся, для примера, 1000 омоновцев с дубинами на площади Независимости, и их родители, потому что, яблоко от яблони далеко не падает, тоже хорошие люди? И сколько их таких в Беларуси: чиновников-паразитов, силовиков--ссадистов и прочей хорошей братии?\n13.09.2017 / 11:18\nТакое беларускае iмя Юзiк)))


На мяжы затрымалі першыя грузы з прадуктамі для Расеі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПершыя дні расейскіх санкцый не толькі выклікалі спрэчкі пра іх эфектыўнасць, але і прымусілі людзей шукаць аператыўныя рашэнні. Напрыклад, чым будзе харчавацца Калінінград, або што рабіць з забітымі пад завязку ежай машынамі і караблямі, якія рухаюцца ў расейскім напрамку да таго, як на паперы з указам з’явіўся аўтограф Уладзіміра Пуціна?\nПасля таго, як Расея ўвяла забарону на ўвоз сельскагаспадарчай і харчовай прадукцыі з Еўразвяза, ЗША ды іншых краін, на літоўска-беларускай і латвійска-эстонскай мяжы затрымалі першых літоўскіх перавозчыкаў, паведамляе партал delfi.lt са спасылкай на кіраўніка Літоўскай харчова-ветэрынарнай службы.\nКіраўнік службы Ёнас Мільс сказаў, што аўтамабілі з мясной і малочнай прадукцыяй ужо не могуць перасекчы мяжу.\n„Некаторыя машыны спыненыя ля мяжы, паколькі яны выехалі да забароны. Мы б хацелі, каб яны яшчэ выехалі, паколькі яны выехалі да эмбарга і былі ў чарзе”, – сказаў журналістам кіраўнік службы Ёнас Мілюс.\nАднак дамовіцца, падобна, не ўдалося. У Мядзінінкай, ля мяжы з Беларуссю, не прапусцілі дзве машыны з мясной прадукцыяй, чатыры машыны спынілі эстонскія памежнікі.\nМіністр эканомікі Літвы Эвальдас Густас сцвярджае, што калі забарона Расеі на ўвоз літоўскіх тавараў зацягнецца надоўга, то рост унутранага валавага прадукту ў Літве можа страціць 0,2 працэнта.\n„Калі глядзець на тэндэнцыі экспарту, бізнес сапраўды нечаму навучыўся. За пяць месяцаў экспарт прадуктаў жывёльнага паходжання ў Расею знізіўся на 11,2%, гатовых прадуктаў харчавання – на 11,3%,” – сказаў міністр.\nТым часам беларускія вытворцы пакуль працуюць у звычайным рэжыме. Вось як пракаментаваў сітуацыю адзін з найбуйнейшых малочных імпарцёраў – магілёўская „Бабуліна крынка”:\n– Аўрал? Ды не. Працуем як і ўчора. Ніякай лавіны дадатковых заявак ад расейскіх партнёраў мы пакуль не атрымлівалі. У звыклым аб’ёме пастаўляем прадукцыю як на экспарт, так і на ўнутраны рынак.\nРасея 7 жніўня паведаміла пра ўвядзенне эмбарга на імпарт харчовых тавараў з ЕЗ, ЗША ды іншых заходніх краін тэрмінам на адзін год, гэта быў яе адказ на жорсткія санкцыі Захаду ў дачыненні да Расеі за распальванне канфлікту ва Украіне.