09 красавік 2016, 11:01\nЗянон Пазьняк: «У 90-х гадах, калі дасягнулі Незалежнасьці Беларусі, думалася: “Ну вось, адчынены шлюзы свабоды... і як узвысіцца цяпер нашае прыгожае пісьменства…” Не зьявілася і не зазьзяла. Узьнікла пісаньне маразму, нікчэмнасьці, дробязных перажываньняў... Ёсьць, праўда, і добрае, і здаровае. Ёсьць. Але над міазмамі ўпадку вось ужо чвэрць стагоддзя не ўзышла, не ўзьнялася ні адна нацыянальная зорка народнай літаратуры сьветлага, добрага, чыстага, дзе вобразы і лёсы чалавечыя ёсьць лёсы народныя».\nКлючавое слова – «народ». Абстракцыя, якой актыўна карыстаюцца рознага кшталту аўтарытарызмы, у тым ліку савецкая і сучасная прапаганда. Замяні ў сьпічы Зянона Станіслававіча «нацянальнае» на «савецкае» – сэнс застанецца той самы – «народны».\nАўтарытарызм не цярпіць асобу зь яе «перажываньнямі». Не цярпіць таго, што робіць літаратуру літаратурай – «я» аўтара. Тыя самыя «я», якія з маналітнага безаблічнага народу робяць грамадзтва – супольнасьць шматлікіх асобаў.\nЗянон Пазьняк не адзін, хто гаворыць, што не зьявілася велічных імёнаў у літаратуры. Напрыклад, яшчэ аднаму вядомаму беларускаму палітыку не хапае «Вайны і міра». Велічнасьці, маштабнасьці, каб ад Буга да Дняпра, каб ад мора да мора.\nУ новую эпоху – эпоху незалежнасьці – БССР увайшла пад новай назвай і новай сымболікай. Але сутнасныя зьмены не адбыліся. Грамадзкія адносіны якімі былі, такімі і засталіся. Хіба прабуксавалі пэўны час, але паціху вярнуліся да сутнасьці СССР/БССР – разьмеркаваньня.\nУ адрозьненьне ад адкрытых грамадзтваў, дзе посьпех, напрыклад, пісьменьніка, вымяраўся ўвагай публікі, адпаведна ўвагай СМІ, выдавецтваў і ўрэшце прыбыткам ад продажу кніг, у СССР было інакш. Спачатку посьпех трэба было атрымаць сярод невялікай групы партыйных бонзаў. А тыя прымалі рашэньне па выдавецтвах і СМІ. І ў выніку ўплывалі на ўвагу публікі.\nСыстэма розных званьняў спрашчала задачу разьмеркаваньня. Народны – столькі і столькі магчымасьцяў, заслужаны – меней, і далей разгалінаваная канструкцыя ўсялякіх бонусаў «творчым работнікам». Як адбывалася прыняцьце рашэньняў – можна толькі здагадвацца пра хітраспляценьні інтарэсаў па-за шматлікімі кулісамі. Толькі адзінкі дамагаліся большага, чым дазваляла партхозактыўнае герархічнае павуціньне.\nАле ў кожным разе ўласна народ ці, больш дакладна, – грамадзяне да вызначэньня «народнага» ня мелі аніякага дачыненьня.\nKsienia Biazrukaja: «Мне дзіўна, калі енчаць, «апошні народны пісьменьнік», «краіна страціла пісьменьніка»… Як быццам не чалавека яна страціла, а функцыю. Функцыя, вядома, важная, але неяк эгаістычна зводзіць чалавека да яе».\nТое, што не зразумела Ксеніі Бязрукай, ёсьць тым, што многім і цяпер не хапае канкрэтыкі герархічнасьці. Жоўтыя штаны – два разы «ку». Малінавыя – тры разы. Вось «народны» – большы кумір, вось «заслужаны» – меншы кумір.\nНа пачатку 1990-х не адбылося сьветапогляднай рэвалюцыі, таму цяпер эпохі – новая і старая – павольна напаўзаюць адна на адну.\nТыя, хто вызнаюць тэзіс «канца эпохі народных гігантаў», «сталпоў беларушчыны» і... яшчэ штосьці падобнае патаснае банальнае, – папросту ня хочуць новай Беларусі. І ніколі яе ня бачылі. Яны жывуць там – у разьмеркавальнай сыстэме. І не ўбачылі нічога і нікога вартага ўвагі за чвэрць стагодзьдзя незалежнай Беларусі.\nНа мой погляд, ім хацелася БССР пад бел-чырвона-белым сьцягам. З партыйнай герархіяй, разьмеркаваньнем, але нацыянальна арыентаванымі. Таму сёньня расчараваньне і ў іх, і ў іх візаві з савецкай сымболікай. Людзі пад рознымі сьцягамі, але з адной казармай у галаве церпяць крах сваіх спадзяваньняў.\nАбодва лягеры хочуць спалучыць неспалучальнае. Савецкую форму з капіталістычным зьместам. Ці нацыянальны зьмест з савецкай формай. Грамадзтва буксуе з усіх бакоў.\nВыйграюць тыя, хто ад пчатку 1990-х атаясамліваў б-ч-б зь вяршэнствам асобы над партыйнасьцю.


Пра нас - Фабрыка ідэальных мастацтваў Хэбэй\nФабрыка ідэальных мастацтваў Хэбэй. з'яўляецца спецыялізаваным вытворцам і гандляром вырабамі з мармуровай бронзы і чыгуну з вопытам работы каля 30 гадоў. Наша кампанія знаходзіцца ў горадзе Шыцзячжуан, правінцыя Хэбэй Кітая.\nНаша асноўная сфера дзейнасці - усе віды вырабаў з каменя і бронзы, якія ўключаюць усходнія і заходнія фігуры, жывёл, статуй, статуэтак-бюстаў, гаршкоў з кветкамі, калон, фантанаў, альтанак, каміна і дробных падарункаў. Да вырабаў з чыгуну адносяцца альтанка, агароджа і вароты. Мы рады прымаць ад вас заказы па ўзорах або чарцяжах.\nМы заўсёды настойваем на прынцыпе ўзаемнай выгады і развіваемся разам. Уся наша прадукцыя добра прадаецца па ўсім свеце, у тым ліку ў Еўропе, Амерыцы, Азіі, Аўстраліі і Паўднёвай Афрыцы, больш чым у 30 краінах і рэгіёнах.\nМы шчыра жадаем супрацоўнічаць з айчыннымі і замежнымі кліентамі на аснове ўзаемнай выгады. Мы хацелі б паставіць вам здавальняючыя тавары разам з нашым высокім якасцю абслугоўвання.\nКампанія Hebei Ideal Arts знаходзіцца ў акрузе Цюян правінцыі Хэбэй, якая вядомая як "родны горад кітайскай скульптуры"\nЗавод быў заснаваны ў 1985 г. На сённяшні дзень мы маем 35 гадоў вопыту вытворчасці і продажаў.\nАд першапачатковай сямейнай майстэрні да мадэрнізацыйнай фабрыкі. Мы вельмі ўдзячныя новым і старым гасцям за падтрымку і дапамогу.\nНа нашым заводзе зараз вельмі дасканалая сістэма вытворчасці і збыту.\nАддзел дызайну, аддзел мадэлявання. Аддзел падбору сыравіны. Вытворчы аддзел. Аддзел паліравання. Прыёмны аддзел. І аддзел канчатковай упакоўкі.\nУ кожным аддзеле ёсць кіраўнік групы з больш чым 15-гадовым вопытам работы. Усе вытворчыя працэсы строга патрабуюцца. Толькі такім чынам мы можам гарантаваць, што кліенты атрымаюць высакаякасную прадукцыю.\nУ апошнія гады. З мэтай пашырэння замежнага бізнесу. У цяперашні час мы ўстанавілі доўгатэрміновае і стабільнае супрацоўніцтва з кліентамі з Францыі, ЗША, Італіі, Расіі, Швейцарыі, Катара, Саудаўскай Аравіі, Паўднёвай Карэі і іншых краін. І канчатковыя кліенты ў некаторых краінах таксама купляюць на нашай фабрыцы і прадстаўляюць нам сяброў, сям'ю і суседзяў.\nМы атрымалі высокі аўтарытэт за выбар матэрыялу і выдатнае выкананне.\n«Якасць - наша культура» Кожны твор мастацтва мае сваю гісторыю. Кожны прадукт, які мы вырабляем, шмат разоў правяраецца і мадыфікуецца. Кожны раз, калі мы атрымліваем здавальняючы адказ ад нашых кліентаў. Мы рады, як і госці.\nКалі вам патрэбна наша прадукцыя. Не саромейцеся звяртацца да нас. Мы заўсёды да вашых паслуг. Наша мэта - "зрабіць свет любоўю зробленай у Кітаі"


Як выкарыстоўваць адукацыю ў галіне правоў чалавека з мэтай паляпшэння доступу моладзі з інваліднасцю да сацыяльных правоў?\nПадавайся 1 чэрвеня 2017\nІнклюзія і правы чалавека: навучальны курс у Рызе\nПрагляды: 2 096\nНавучальны курс «ACCESS to Social Rights of Young People through Human Rights Education», які будзе праходзіць у Рызе 4-13 жніўня, уяўляе сабой курс прафесійнага развіцця для моладзевых працаўні_ц, якія хацелі б даведацца, як выкарыстоўваць адукацыю ў галіне правоў чалавека з мэтай паляпшэння доступу моладзі з інваліднасцю да сацыяльных правоў.\nПадчас навучальнага курсу ўдзельнік_цы даведаюцца:\n- Як палепшыць якасць моладзевац працы і дасяжнасць да сацыяльных правоў для моладзі з абмежаванымі магчымасцямі з дапамогай адукацыі ў галіне правоў чалаека;\n- Канцэпт сацыяльных правоў у межах правоў чалавека і інклюзіі;\n- Узаемасувязь дасяжнасці моладзі да сацыяльных правоў і інклюзіі;\n- Рознабаковыя падыходы і канцэпцыі дасяжнасці моладзі да сацыяльных правоў у Еўропе;\n- Рэаліі і лепшыя практыкі, выклікі і магчымасці моладзевай працы ў Еўразвязе, рэгіёне Усходняга Партнэрства і Расіі;\n- Каштоўнасці, прынцыпы і метады адукацыі па правах чалавека;\n- Эфектыўныя парады і падказкі па адукацыі ў галіне правоў чалавека;\nі шмат яшчэ чаго!\n- Моладзевыя работні_цы, моладзевыя лідар_кі і прадстаўні_цы НДА, якія працуюць з групамі са змяшанымі здольнасцямі ў галіне паляпшэння доступу моладзі да сацыяльных правоў;\n- Зацікаўленыя ў развіцці іх арганізацыі і жадаюць знаходзіць спосабы, як выкарыстоўваць адукацыю ў галіне правоў чалавека з мэтай паляпшэння доступу моладзі да сацыяльных правоў і ўключэння маладых людзей з інваліднасцю ў жыццё іх горада, рэгіёна, краіны і Еўропы;\n- Матываваныя для далейшага прафесійнага развіцця;\n- Узрост 18+;\n- Здольныя камунікаваць і працаваць па-руску;\n- Могуць удзельнічаць на працягу ўсяго курса.\nФінансавыя дэталі: пражыванне і харчаванне забяспечваецца арганізатарамі. Транспартныя і візавя выдаткі для ўдзельні_ц з Беларусі пакрываюцца ў памеры 180-275 еўра (у залежнасці ад рэгіёну). Арганізацыйны ўнёсак – 15 еўра. У асобных выпадках для ўдзельні_ц з інваліднасцю можа быць прадстаўлена фінансавая дапамога для асістэнт_кі.\nДэдлайн – 13 чэрвеня. Даведацца падрабязнасці пра курс і падаць заяўку можна па спасылцы.\nЛетнія школы па правах чалавека для творчай моладзі\nКонкурс на летнія школы па правах чалавека для творчай моладзі (да 6 і 14 чэрвеня).\nЗаўтра ў Менску: інфармацыйны дзень "Эразмус +"\nАсветніцкая ўстанова "Офіс эўрапейскай экспертызы і камунікацый" праводзіць 8 красавіка 2014 інфармацыйны дзень па праграме Эўрапейскага\nЮНІСЭФ запускае бясплатны анлайн-курс па сацыяльных зменах\nКурс навучае таму, як вымяраць сацыяльныя нормы і чаканні, што стаяць за імі, і як зразумець, ці дыктуюць яны пэўную мадэль паводзінаў.\nБДІПЧ/АБСЕ: Семінар па моладзевым актывізме і барацьбе з дыскрымінацыяй (Будапешт)\nГендарныя даследванні ў Оксфардзе\nМіжнародны цэнтр гендарных даследванняў Універсітэту Оксфарда запрашае да ўдзелу ў стыпендыяльнай праграме “Глабальныя дыялогі і пашырэнне


Беларускі ўрад падараваў ІКЕА Расеі\nБеларусі ўрад адмовіўся падпісаць са швэцкай кампаніяй ІКЕА інвэстыцыйнае пагадненьне на 25 млн. даляраў. У кампаніі заявілі, што гэта "лепшым чынам паказвае інвестыцыйны клімат у Беларусі". Швэды зачыняюць дзейнасьць ў Беларусі і ідуць у Расею.\nHа 30 жніўня кампанія ІКЕА заявіла пра закрыцьцё у Беларусі сваёй дачэрняй кампаніі Swedwood Polotzk і перавод 25 млн даляраў, якія зьбіралася інвэставаць у Беларусь цягам пяці гадоў, на расейскі рынак.\nSwedwood меўся ўкласьці сродкі ў будаўніцтва дрэваапрацоўчых заводаў у Беларусі - летась у жніўні нават было зарэгістраванае прадпрыемства, якое мусіла будаваць у пасёлку Фарынава Полацкага раёну дрэваапрацоўчы завод. Урад Беларусі напачатку з гэтым пагаджаўся, аднак пасьля запатрабаваў, каб інвэстыцыі ішлі не на будаўніцтва заводу ІКЕА, а ў мадэрнізацыю ўжо існых беларускіх дрэваапрацоўчых заводаў, дзе б швэды атрымалі толькі частку акцыяў.\n"Больш за пяць месяцаў мы чакалі ад беларускага ўраду рашэньня, аднак, акрамя цяганіны й усе новых патрабаваньняў, мы не атрымалі нічога. Гэтая сытуацыя ілюструе інвэстыцыйны клімат у Беларусі", - заявіла Рацыі прадстаўніца ІКЕА ў Менску.\n"Швэды жадаюць толькі атрымаць беларускі лес, нічога не даючы ўзамен", - заявіў прэсавы сакратар беларускага ўраду Іван Знаткевіч.\nПаўтара года таму зьявілася рамкавая дамова паміж швэдамі й Мінэканомікі Беларусі пра намер інвэставаць у лесапрамысловую галіну Беларусі цягам пяці гадоў 25 млн даляраў. Чакалася, што пагадненьне зь беларускім урадам будзе падпісанае у траўні 2002 году.\nКампаніі IKEA ў нашым рэгіёне Эўропы патрэбны дрэваапрацоўчы завод поўнага цыклу. Катэгарычна супраць плянаў ІКЕА выступіў беларускі канцэрн "Беллеспаперпрам", якія асьцерагаецца канкурэнцыі.\nЗ сур'ёзнымі праблемамі ў Беларусі сутыкаюцца як расейскія, так і заходнія інвэстары. Нагадаю, расейскі бровар "Балтыка", які інвэставаў ў бровар "Крыніца" 10 млн даляраў, пачаў дэмантаж свайго абсталяваньня пасьля патрабаваньняў Аляксандра Лукашэнкі пабудаваць лядовы палац. З сур'ёзнымі праблемамі ў Беларусі сутыкаецца й сетка рэстрацыяў McDonald's.\nIKEA-ФИКС: шведской компании не позволяют инвестировать $25 млн.\nІрак шукае партнэраў у Беларусі\nТемы: инвестиционный климат, климат, министерства\nКомпании: INGKA Holding B.V., Swedwood International AB


October 17th, 2014 - KLINIKA HAŁAŬNOHA MOZHU — LiveJournal\nНазад → Historia Polski Гiсторыя Беларусi\nOctober 17th, 2014, 12:01 pm\n“Толькі тады, народзе, зажывеш шчасьліва, калі над табою Маскаля ўжо ня будзе!” (Кастусь Каліноўскі)\nУсю сваю гісторыю Расея (“Масковія”) імкнулася пашырыць свае межы за кошт падпарадкаваньня і захопу тэрыторый іншых дзяржаў.\nГістарычна на шляху маскоўскай экспансіі ў Эўропу стаяла Вялікае Княства Літоўскае – абарона і шчыт Эўрапейскай цывілізацыі ад усходняй агрэсіі.\nМенавіта гэта сталася чыньнікам таго, што ўсю сваю гісторыю Масковія вяла бясконцыя зьнішчальныя войны з літвінамі (беларусамі). Менавіта з-за гэтага на беларусаў была скіраваная найбольш шалёная, разбуральная і крывавая агрэсія расейскай імпэрыі. Гэтак, у выніку адной толькі расейска-беларускай вайны 1654–1667 гг. ("Крывавы патоп" у якім агрэсарам супраць Вялікага Княства Літоўскага была ардынская Масковія) беларускія землі страцілі палову свайго насельніцтва … Гэтая вайна надламіла сілы нашага Народу, беларусы згубілі частку сваёй тэрыторыі, але ж Расея так і ня здолела канчаткова захапіць і падпарадкаваць нашыя землі.\nЗ цягам часу маскоўцы зразумелі, што перамагчы беларусаў звычайнай, “клясічнай” вайной немажліва. Бо, нават пасьля самага маштабнага вынішчэньня, нават пасьля фактычнай акупацыі нашай тэрыторыі, літоўская дзяржава паўставала літаральна з попелу, ўздымалася на барацьбу супраць акупацыі. Захопнікі ўбачылі, што на месца палеглых літвінаў-беларусаў прыходзяць іх сыны, якія працягваюць справу жыцьця бацькоў – абароны свайго краю ад чужынцаў.\nТады і пачалі з’яўляцца першыя планы і варыянты альтэрнатыўнай, гібрыднай вайны Расеі супраць беларусаў.\nНазад → Гiсторыя Беларусi


У Старых Дарогах жанчыну выпісалі са шпіталю, а праз два дні яна памерла ад каронавірусу\n8 чэрвеня жыхарка Старых Дарог Зоя К., якой было 60 гадоў, памерла ад каронавірусу. За два дні да таго яе выпісалі са шпіталю, дзе лекавалі ад пнеўманіі. Пра гэта піша TUT.by\nЗоя К. разам з мужам жыла ў прыватным доме ў Старых Дарогах. Іхная дачка Алена распавядае, што мама была на пенсіі, тата працуе дальнабойнікам. У канцы красавіка ён вярнуўся з камандзіроўкі і быў на абавязковым каранціне дома.\nУ пачатку траўня ў яго паднялася тэмпература, і яму зрабілі тэст на каронавірус, і толькі 16 траўня, па словах дачкі, прыйшоў вынік – станоўчы. У гэты ж дзень тэст зрабілі і маме – кантакту першага ўзроўню. Яшчэ да 16 траўня ў жанчыны некалькі дзён была падвышаная тэмпература, але, па словах дачкі, яна не згаджалася звяртацца да медыкаў. 18 траўня хуткая забрала яе ў шпіталь, у інфекцыйнае аддзяленне. Вынік тэсту родным не паведамлялі.\nУ Лёзне памерла 49-гадовая працаўніца дома культуры. Сваякі лічаць, што ў яе быў каронавірус\n24 траўня, кажа дачка, у Зоі пачаліся болі ў спіне, яна не магла хадзіць, а лекі амаль не дапамагалі. Ёй зрабілі рэнтгенаўскі здымак.\n«Рэнтген грудной клеткі паталогіяў не паказаў, і 29 траўня яе з інфекцыйнага аддзялення перавялі ў тэрапеўтычнае. Я прасіла медыкаў перавесці маму ў іншы горад, таму што ёй не станавілася лепш, але лекары не бачылі ў гэтым сэнсу, бо па здымку лёгкія былі чыстыя, лічылася, што пнеўманіі няма, а болі ў пазваночніку ёй ужо лячылі ў тэрапеўтычным аддзяленні», – тлумачыць дачка.\n6 чэрвеня жанчыну выпісалі са шпіталю і сказалі 14 дзён пасядзець на самаізаляцыі. Пазней, калі дачка адвезла маці ў Менскую абласную больніцу, на здымку ўсё ж пацвердзілася пнеўманія. Яе паклалі ў абласны тубдыспансэр і падключылі да кіслароднай падтрымкі.\n«А ў панядзелак, 8 чэрвеня, з раніцы яна са мной яшчэ больш-менш размаўляла, а ў 14.20 нам сказалі, што мама памерла», – узгадвае Алена.\nУ пасведчанні аб смерці Зоі К. паказана, што яна памерла ад каронавірусу. Калі сваякі забралі са Старадарожскай больніцы ейны эпікрыз, высветлілася, што ў яе ўсё ж быў каронавірус. Але пры выпісцы ніхто ім пра гэта не казаў.\n«Я не разумею, як яе ў такім стане маглі выпісаць? Яе выпісалі дадому – і ўсё. Ёй не давалі нікуды напрамкаў, нікуды не адправілі, ні КТ не зрабілі – нічога», – кажа дачка.\nСям’я накіравала скаргу ў Мінздароўя і ў Генеральную пракуратуру. У больніцы ў Старых Дарогах журналістам адмовіліся пракаментаваць сітуацыю.\n«Гэта па ТБ кажуць, што ўсяго 200 памерла. Смела можна дадаваць 0». Як перажывае каронавірус гомельская туббольніца\nТэгі: COVID-19 каронавірус каронавірус у Беларусі Мінздароўя памерлыя пандэмія Старыя Дарогі шпіталі


На Берасцейшчыне працягваюцца палітсуды | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНа Берасцейшчыне працягваюцца палітсуды\nПрысуды па асобных крымінальных палітычна матываваных справах працягваюць выносіць на Берасцейшчыне. З апошніх прыкладаў – за сарваны дзяржаўны сцяг, за каментар у „Аднакласніках” і за 2 каментары пра Лукашэнку і Караева.\nУ Баранавічах 2 гады „хіміі” прысудзілі за сарваны дзяржаўны сцяг. Крымінальная палітычна матываваная справа была заведзена ў адносінах да Аляксандра Гаўрыльчыка. Падстава – артыкул 370 Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь або здзек над дзяржаўнымі сімваламі.\nУ пінскім раёне за каментар у „Аднакласніках” прысудзілі два гады „хатняй хіміі” і 1000 рублёў кампенсацыі Дзянісу Стасевічу. Справа была заведзеная паводле артыкула 369 Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь або абраза прадстаўніка ўлады.\nІ ў Жабінцы 2 гады хіміі прысудзілі за 2 камэнтара пра Лукашэнку і Караеву. Віталя Бойка абвінавацілі ў частцы 1 артыкула 368 і артыкуле 369 Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь або абраза Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь і абраза прадстаўніка ўлады.\nУдзельнікі берасцейскіх і пінскіх акцый пратэсту абскарджваюць прысуды


Не трэба губляць час і сродкі, каб выбраць і купіць сістэмы відэаназірання, - «Белтэлекам» прапануе паслугу «Відэакантроль» пад ключ.\nВы хочаце ведаць, што адбываецца ў пад'ездзе, пакуль вас няма дома, хочаце быць упэўненым, што ваш аўтамабіль знаходзіцца на паркоўцы, хочаце быць спакойным за сваё дзіця, якое гуляе на дзіцячай пляцоўцы? Вы пачалі вывучаць сістэмы відэаназірання, задумаліся, якую купіць відэакамеру і як усталяваць відэаназіранне самастойна?\nВыдатны варыянт для вас - паслуга «Відэакантроль» ад «Белтэлекама». Нашы спецыялісты прапануюць вам аптымальнае рашэнне пад ключ. Гэта значыць, што вам не прыйдзецца выдаткоўваць сродкі, каб купіць камеру відэаназірання, і час, каб усталяваць камплект відэаназірання. Усе работы па ўстаноўцы абсталявання ажыццяўляюцца сіламі РУП "Белтэлекам", а відэакамеры прадастаўляюцца бясплатна на тэрмін дзеяння дагавора.\nу любы момант часу падключыцца да сістэмы Відэакантролю і ўбачыць, што адбываецца на тэрыторыі каля дома і ў пад'ездзе;\nпры неабходнасці праглядзць запісы з архіва за 30 сутак;\nажыццяўляць прагляд відэазапісу ў рэжыме онлайн і ў архіве праз сетку інтэрнэт у любай кропцы свету;\nглядзець відэаінфармацыю з дапамогай спецыяльна распрацаванага прыкладання для любых прылад – камп'ютараў, планшэтаў і мабільных тэлефонаў з аперацыйнай сістэмай Android ці iOS.\nАкрамя кантролю за станам тэрыторыі каля дома наяўнась сістэмы відэаназірання з'яўляецца «прафілактыкай» супрацьпраўных дзеянняў. Відэазапіс можна выкарыстоўваць для стварэння доказнай базы ў канфліктных выпадках, паколькі яна лічыцца атрыманай у адпаведнасці з дзеючым заканадаўствам (у месцах устаноўкі камер у абавязковым парадку размяшчаюцца адпаведныя папераджальныя таблічкі ці знакі);\nДля ўстаноўкі відэакамер у шматкватэрным доме неабходна згода абсалютнай большасці ўладальнікаў кватэр. Спецыялісты кампаніі «Белтэлекам» прапануюць паслугу «пад ключ»: прадпрыемства праводзіць абследванне жылога будынку і прыдамавой тэрыторыі і пабудову сістэмы відэаназірання, забяспечвае яе кругласутачную работу, перадачу інфармацыі па абароненых каналах у «воблака» і падтрымку карыстальнікаў.\nПасля ўстаноўкі відэакамер карыстальнік мае магчымасць падключыць паслугу «Відэакантроль» адным са спосабаў:\nз дапамогай мабільнага прыкладання «Мой Белтэлекам» (для персанальнага камп'ютара даступна web-версія па адрасе https://my.beltelecom.by/ ) ці прыкладання «Відэакантроль»;\nПамятка па падключэнню паслугі праз прыкладанне на мабільнай прыладзе і праз web-прыкладанне.\nТарыфы з улікам падатку на дададзеную вартасць, рублёў\nУ адпаведнасці з дзеючым заканадаўствам тарыфы на паслугі відэакантролю, якія аказваюцца фізічным асобам (акрамя індывідуальных прадпрымальнікаў), устаноўлены з улікам падатку на дададзеную вартасць.\nУ адпаведнасці з дзеючым заканадаўствам тарыфы на паслугі відэакантролю, якія аказваюцца юрыдычным асобам і індывідуальным прадпрымальнікам, устаноўлены без падатку на дададзеную вартасць. Падатак на дададзеную вартасць збіраецца згодна з заканадаўствам.\nАбаненцкая плата, устаноўленая пунктам 1, уключае кошт паслуг па відэакантролю ў рэжыме онлайн і доступ да запісанай відэаінфармацыі за 30 сутак (без магчымасці запампоўкі відэаінфармацыі), незалежна ад колькасці камер, даступных да прагляду.\nДля абанентаў пакетаў лінейкі "ЯСНА" і "Сямейны" да абанементнай платы за доступ да паслугі відэакантролю прымяняецца каэфіцыент 0,5.


На сцэне “Залаты ўзрост” — Житковичи. Новае Палессе. Районная газета\nНа сцэне “Залаты ўзрост”\n09.07.2010 80 admin 0 Comment\nВялікай урачыстасцю быў адзначаны дзесяцігадовы юбілей творчай дзейнасці народнага ансамбля народнай песні ветэранаў працы “Залаты ўзрост” у Тураўскім гарадскім Доме культуры.\nВечарына, прысвечаная гэтай падзеі, распачалася тэатралізаванай дзеяй з народнага побыту. Такі пачатак не выпадковы, бо калектыў з самага пачатку свайго заснавання чэрпае творчае натхненне, фарміруе свой рэпертуар менавіта з народных песенных традыцый. Збірацца на вячоркі з’яўляецца адной з іх. Гэта і было прадэманстравана ў першай дзеі свята. Гумарыстычныя сцэнкі, ды народныя песні выклікалі ўзрывы смеху і замілаванне ад іх меладычнасці і добрага выканальніцкага майстэрства ў гледачоў. Так хораша ігралі і спявалі жанчыны са сцэны. За невялікі адрэзак часу на імправізаваных вячорках было выканана каля дзесятка беларускіх песень “Ой, у дуброве”, “На небе месяц”, “Біла мяне маці”, “Ой, з пад гары”, “Бацька едзе па лучыну” і іншыя. Не абыйшлося і без танцаў. Іх выканалі артысты народнага ансамбля танца “Прыпяць”.\nДругое аддзяленне свята пачалося з дэманстрацыі слайдаў аб творчай дзейнасці ўдзельнікаў ансамбля-юбіляра. За прайшоўшае дзесяцігоддзе калектыў многага дабіўся. Шматлікія канцэрты на розных пляцоўках раёна і вобласці, удзелы ў фестывалях, адкуль “Залаты ўзрост” прыязджаў абавязкова з вышэйшымі ўзнагародамі. Творчае крэда калектыва — захаванне і зберажэнне традыцый і звычаяў палешукоў, перадача іх маладому пакаленню. Удзельнікі ансамбля — спявачкі, якія па- мастацку, ярка даносяць да нас мясцовую песенную культуру, што перадаецца ад пакалення пакаленню. Кожная жанчына, а іх ў калектыве адзінаццаць, уносіць уласным голасам адмысловую фарбу ў гучанне песні, яе творчае разуменне. Яны аднадумцы, таму і прыгажосць песні ствараюць разам. Вялікую дапамогу жанчынам аказвае ў гэтым кіраўнік гурта Наталля Волкава і выдатны музыка-гарманіст Фёдар Батура.\nПесня не нараджаецца выпадкова. Каб яна загучала са сцэны ўсімі фарбамі сваёй непаўторнасці і прыгажосці, яе патрэбна вельмі любіць і многа працаваць. У самадзейных артыстаў з “Залатога ўзросту” з гэтымі якасцямі ўсё ў парадку. Не раз яны прадэманстравалі гледачам на вечарыне сваё выканальніцкае майстэрства. Якое было ацэнена гучнымі апладысментамі ды шматлікімі словамі падзякі і віншаванняў. Прадставілася магчымасць расказаць са сцэны землякам аб сваім захапленні і самім удзельнікам гурта. І, як аказалася, для кожнай яго спявачкі песня значыць многае ў жыцці, яна з’яўляецца трывалай апорай на жыццёвым шляху, дапамагае не выбіцца з актыўнага грамадскага жыцця. Таму і не дзіўна, што вечарына закончылася словамі-пажаданнямі калектыву новых сустрэч і творчых поспехаў. Бясспрэчна, яны ў калектыва будуць яшчэ не аднойчы, энтузіязму і апантанасці жанчынам народнага гурта народнай песні “Залаты ўзрост” не займаць.\nфото В. КИЖНЕВ\n← Сакрэт доўгажыхарства\nПуцёўка ў самастойнае жыццё →\nНаш родны край – бацькоўская зямля\nПрыцягальная сіла Жыткавіцкага ГЦК


Анлайн гульня Русалачка: Таемныя скарбы Арыэль . Гуляць онлайн бясплатна ў гульню Русалачка: Таемныя скарбы Арыэль . Спампаваць гульню Русалачка: Таемныя скарбы Арыэль . Гульні Для дзяцей - by.zazaplay.com\nАрыэль вырашыла спячы прыгожы торт, але ў яе няма упрыгожванняў на яго. Птушка абяцала русалачцы памяняць ўпрыгажэнні для торта на ракавінкі. Цяпер Арыэль адпраўляецца на пошукі ракушек.\n© sgames.org - бясплатная онлайн гульня Русалачка: Таемныя скарбы Арыэль ().\nЗгуляйце у анлайн флэш гульню Русалачка: Таемныя скарбы Арыэль бясплатна. Не забудзьцеся ацаніць гульню Русалачка: Таемныя скарбы Арыэль і падзяліцца гэтай гульнёй са сваімі лепшымі сябрамі.\nГульня Русалачка: Таемныя скарбы Арыэль анлайн\nАпісанне гульні Русалачка: Таемныя скарбы Арыэль анлайн. Як гуляць у анлайн гульню : Арыэль вырашыла спячы прыгожы торт, але ў яе няма упрыгожванняў на яго. Птушка абяцала русалачцы памяняць ўпрыгажэнні для торта на ракавінкі. Цяпер Арыэль адпраўляецца на пошукі ракушек. Ёй варта засцерагацца багавіння і велізарных акул. Дапамажы Арыэль прабрацца да самым прыгожым ракавінкамі, памнажаючы іх з дапамогай бонусаў.\nАцэніце гульню: Згулялі: 432\nРусалачка: Таемныя скарбы Арыэль ( Галасоў:11, Сярэдні адзнака: 4.36/5)


Кіраўнік МЗС Літвы: санкцыі ЕС і ЗША супраць Мінска трэба сінхранізаваць – МатолькаДапамажы\nКіраўнік МЗС Літвы: санкцыі ЕС і ЗША супраць Мінска трэба сінхранізаваць\n15 снежня 2021 18:09\nПа інфармацыі агенцтва «Інтэрфакс-Захад», сёння перад паседжаннем урада, кіраўнік МЗС Літвы Габрыэлюс Ландсбергіс сказаў, што санкцыі ЕС і ЗША трэба сінхранізаваць, каб вырашыць шматлікія пытанні, як напрыклад, транзіт беларускіх калійных угнаенняў праз Літву.\n«Мы маем відавочнае адхіленне ад таго факту, што Еўропа ўвяла санкцыі ў дачыненні да пэўных прадуктаў з угнаенняў, якія не могуць увозіцца ў ЕС, а ЗША — у адносінах да ўсёй юрыдычнай асобы. Было б добра, калі б гэтыя санкцыі былі сінхранізаваныя, тады б вырашыліся многія іншыя пытанні», — сказаў ён журналістам.\nЛандсбергіс чарговы раз звярнуў увагу на праблему, што цяперашнія амерыканскія санкцыі не прыводзяць да прававых наступстваў для Літвы. І дадаў, што ўрад усё яшчэ шукае спосабы кіравання ўзнікаючымі рызыкамі, як юрыдычнымі, так і фінансавымі.\nНагадаем, пасля ўступлення ў сілу санкцыяў ЗША супраць «Беларуськалія», 8 снежня, літоўскія чыгункі працягнулі пастаўляць беларускія калійныя ўгнаенні ў порт Клайпеды. Аргументуючы гэта заключанымі раней кантрактамі на пастаўкі і тым, што санкцыі ЗША наўпрост не распаўсюджваюцца на літоўскія кампаніі. Кіраўнік Літоўскай чыгункі (Lietuvos gelezinkeliai) Мантас Бартушка заявіў, што транзіт будзе спынены, калі такое рашэнне прыме літоўскі ўрад, або будуць больш жорсткімі еўрапейскія санкцыі.\nПасля гэтага, кіраўнік МЗС Літвы Габрыэлюс Ландсбергіс і міністр транспарту і камунікацый Марыус Скуадзіс заявілі аб намеры сысці ў адстаўку з-за сітуацыі з транзітам «Беларуськалія». Апошні таксама прапанаваў увесці нацыянальныя санкцыі супраць транзіту «Беларуськалія».\nУчора стала вядома, што прэм’ер-міністр краіны Інгрыда Шыманітэ прыняла рашэнне, што ўрад Літвы працягне працу ў ранейшым складзе, міністры замежных спраў і транспарта павінны застацца на сваіх пасадах. А вось кіраўнік Літоўскай чыгункі (Lietuvos gelezinkeliai) Мантас Бартушка сыдзе з пасады пасля пераходнага перыяду, пра што паведаміў старшыня праўлення прадпрыемства Кястуціс Шлюжас.\nIn English: The Minister of Foreign Affairs of Lithuania: EU and US sanctions on Minsk need to be synchronized\nНа русском языке: Глава МИД Литвы: санкции ЕС и США против Минска должны быть синхронизированы\nБрытанскія адвакаты выйгралі справу ў ААН наконт незаконнага затрымання Рамана Пратасевіча. Абнаўляецца\nБеларусы стварылі петыцыю з просьбай дапрацаваць закон «Аб генацыдзе беларускага народа»\n10 сакавіка 2022 16:28\nТры відэа Юрыя Дудзя прызнаныя экстрэмісцкімі ў Беларусі\n12 красавіка 2022 14:13\nРабочы завода «Пеленг» забіў інжынера свайго ж падраздзялення праз сітуацыю ва Украіне


На званне культурнай сталіцы Беларусі 2020 года прэтэндавала і Глыбокае, але абралі Ліду — Новостной портал\nКалегіяй Міністэрства культуры 25 красавіка прынята рашэнне аб наданні статуса «Культурная сталіца года» ў 2020 годзе гораду Лідзе Гродзенскай вобласці, піша kultura.by.\nНа працягу года ў рамках акцыі ў Лідзе будуць рэалізаваны шматлікія праекты, сярод якіх музейна-асветніцкі праект «Замак Гедыміна — сведка мінуўшчыны», маладзёжны фестываль андэграўнднага мастацтва «Нетыпічны PARADIS», абласны фэстываль маладзёжных субкультур «Моладзевая хваля», адкрыты фестываль-конкурс мастацкай творчасці «Арт-тэрыторыя» і іншыя значныя культурныя мерапрыемствы.\n— З’явяцца новыя сумесныя з рэспубліканскімі ўстановамі культуры праекты, пашырыцца супрацоўніцтва з рэспубліканскімі музеямі. Не выключаем і магчымасці правядзення фестывалю нематэрыяльнай культуры, які аб’яднае ўсю краіну. Яго аналаг не першы год існуе ў нашай вобласці — гэта рэгіянальны фестываль традыцыйнай культуры «Скарбы Гарадзеншчыны», — паведаміла начальнік упраўлення культуры Гродзенскага аблвыканкама Алена Клімовіч.\nНа званне культурнай сталіцы краіны нараўне з Лідай прэтэндавалі Глыбокае, Горкі і Барысаў. Паводле ацэнкі спецыялістаў, інфраструктура, сетка ўстаноў культуры і аб’екты культурнай спадчыны Ліды занялі лідзіруючую пазіцыю ў свайго роду культурным спаборніцтве.\nКатегории:\tКультура\t/ Нет отзывов / от natashasedova23 02.05.2019\nНа “Запаведным востраве” адзначылі Масленіцу Такімі словамі гаспадар...


30 красавік 2013, 12:28 абноўлена 30 красавік 2013, 13:11\nВокны ў харкаўскім турэмным шпіталі, дзе ўтрымліваецца Юлія Цімашэнка\nРашэньне было вынесена ў адказ на скаргу Юліі Цімашэнкі на незаконнасьць арышту і іншыя парушэньні правоў чалавека ў ходзе расьсьледаваньня і судовых слуханьняў яе «газавай справы». 11 кастрычніка 2011 году Цімашэнка была прысуджана да 7 гадоў пазбаўленьня волі за перавышэньне паўнамоцтваў падчас падпісаньня газавых кантрактаў з Расеяй у 2009 годзе. Яна адбывае пакараньне ў папраўчай калёніі ў Харкаве.\nЮлія Цімашэнка паскардзілася ў Страсбурскім судзе на парушэньні ў дачыненьні да яе шэрагу артыкулаў Эўрапейскай канвэнцыі аб правах чалавека.\nУ сёньняшнім рашэньні па справе «Цімашэнка супраць Украіны» Эўрапейскі суд па правах чалавека аднагалосна пастанавіў, што ў адносінах да Юліі Цімашэнкі мела месца: парушэньне права на свабоду і асабістую недатыкальнасьць Эўрапейскай канвэнцыі па правах чалавека; права на хуткую ацэнку законнасьці ўтрыманьня пад вартай; права на кампэнсацыю за незаконнае ўтрыманьне пад вартай; парушэньне межаў выкарыстаньня абмежаваньняў правоў. Большасьцю галасоў суд пастанавіў, што не было парушэньня артыкулу 3 канвэнцыі (забарона катаваньняў або нечалавечага ці зьневажальнага абыходжаньня або пакараньня) па факце меркаванага зьбіцьця Цімашэнкі падчас яе перавозкі ў шпіталь у красавіку 2012 году.\nЮрысдыкцыя Эўрапейскага суду па правах чалавека пашыраецца на кожную краіну-сябра Рады Эўропы, якая ратыфікавала Эўрапейскую канвэнцыю аб правах чалавека. Рашэньне Страсбурскага суду ня ўступіць у сілу адразу: бакі маюць тры месяцы на тое, каб зьвярнуцца з просьбай перагледзець справу, калі будуць незадаволеныя рашэньнем.\nВалянціна Целічэнка, прадстаўніца Юліі Цімашэнкі ў Эўрапейскім судзе па правах чалавека, лічыць, што сёньняшні прысуд у Страсбуры фактычна адкрывае дарогу да вызваленьня былой прэм’еркі Украіны праз паўгода. Рашэньне ў Страсбуры, калі яно будзе падтрыманае пасьля магчымага абскарджаньня Кіевам, дае юрыдычную магчымасьць Юліі Цімашэнцы зьвярнуцца да Вярхоўнага Суду Ўкраіны з хадайніцтвам аб скасаваньні яе турэмнага прысуду.\nСуд над Цімашэнкай адклалі\nЯнуковіч кажа, што не памілуе Цімашэнку


https://spring96.org/be/news/22910 2008 2008-07-18T17:11:54+0300 2008-07-18T17:11:54+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nНазіральнік ад БХК Эдуард Баланчук ня змог 17 ліпеня патрапіць у 71-ую маладзечанскую сельскую акруговую камісію. Яму патлумачылі, што камісіія яшчэ не пачала стала працаваць, і нават яшчэ ня мае ўласнага памяшканьня.\nПадобная сітуацыя і на 64-ай Вілейскай выбарчай акрузе. 18 ліпеня назіральнік ад БХК Аляксей Сюдак прыйшоў на адрас камісіі (Партызанская, 40 - будынак райвыканкаму). На першым паверсе нават расстаўлены указальнікі, якія вядуць да дзьвярэй камісіі (таксама азначаных адмысловай шыльдай). Але самі дзьверы аказаліся зачыненымі. Але першае паседжаньне камісіі адбылося ўжо 15 ліпеня, калі мусілі быць абранымі старшыня, сакратар і намесьнік старшыні. Міліцыянт, які нёс дзяжурства ў будынку, патлумачыў, што па ўсім пытаньням трэба зьвяртацца ў арганізацыйны аддзел райвыканкама, які займаўся ўтварэньнем камісій.


Адвэнтавы рахунак сумлення - Часопіс «Ave Maria»\n04.12.2017|№ 12 (237) 2014|Літургічны год|Лоры Машэнк\nСпачатку зрабіце глыбокі ўдых, убіраючы ў сябе Божую любоў, святло Хрыста, мудрасць Святога Духа. Выдыхніце ўсе вашы клопаты, вашы праблемы і страхі. Давайце задумаемся падчас Адвэнту, што мы можам зрабіць, каб падрыхтавацца да прыйсця Пана.\n1. Запрасіце да сябе Святога Духа, каб Ён дапамог вам убачыць дзень так, як бачыць яго нованароджанае Немаўлятка Езус. Якую радасць вы сёння знайшлі? Дзе вы адчулі Божую любоў? Што вы зрабілі сёння, каб падрыхтаваць шлях для нараджэння Езуса для вас у гэтым свеце?\n2. Цяпер падумайце пра ваш дзень, як быццам вы глядзіце на яго вачыма дзіцяці. Што вы бачыце? Ці здзівіла вас нешта? Мажліва, гэта былі словы, сказаныя вам кімсьці, альбо здарылася штосьці, за што вы некаму ўдзячныя? Падумайце, якія дары вы атрымалі (маючы на ўвазе дары, якія прынеслі Езусу тры мудрацы: золата, ладан і смірну). Падзякуйце Богу за тыя дары, якія Ён даў вам сёння.\n3. Знайдзіце час, каб падумаць пра тыя моманты сённяшняга дня, калі Бог быў асабліва прысутны ў вас. Распазнайце свае пачуцці ў тыя моманты. Як вы рыхтавалі сваё сэрца для Божай прысутнасці? Дзе вы адчулі, што любячыя Божыя рукі абдымаюць вас, як Езус адчуваў рукі Марыі? Як вы падрыхтаваліся, каб адчуць Божую любоў, прабачэнне і надзею?\n4. Цяпер падумайце пра тыя моманты, калі здавалася, што Бог далёка ад вас. Ці вы змагаліся, каб убачыць Месію ў вашым жыцці (не ўсе змаглі прызнаць нараджэнне Месіі ў нараджэнні Езуса)? Можа, вы бачылі патрэбу ў любові і не адказалі на яе (напрыклад, як гаспадар заезда), або ў вас была магчымасць для прабачэння, а вы адышлі? Як было падрыхтавана ваша сэрца? Папрасіце Бога дараваць вам за ўсё тое, што адвярнула ваша сэрца ад любові Божай і ад прызнання нараджэння Езуса ў вас. Таксама папрасіце Бога, каб дапамог вам адкрыць сваё сэрца і стаць тым, кім Бог стварыў вас.\n5. І, нарэшце, падрыхтуйцеся да надзеі Езуса Хрыста ў вашым жыцці. Падумайце, на што вы спадзяецеся, чаго вы з нецярплівасцю чакаеце падчас Адвэнту і перыяду Божага Нараджэння? Ці ваша надзея такая самая, як у дзіцяці ў раніцу Божага Нараджэння? Якімі дарамі вы будзеце дзяліцца, каб быць надзеяй для кагосьці іншага? Папрасіце Бога, каб Ён паблагаславіў усё ў вашым жыцці, паколькі вы рыхтуеце шлях Пану, і папрасіце Бога, каб Ён быў з вамі сёння і кожны дзень.


Кардынал Любамір Гузар: «За зброю можна брацца, калі зброя звернута супраць цябе».\nБылы звершнік Украінскай грэка – каталіцкай царквы кардынал Любамір Гузар лічыць , што права на паўстанне з’яўляецца «законам прыроды». І ў жыцці краіны ёсць сітуацыі , калі нават узброены супраціў з’яўляецца апраўданым.\nПра гэта ён заявіў у інтэрв’ю газеце «Украіна маладая”.\nПа словах прызнанага ўкраінскага аўтарытэту, ўлада – ад Бога. Ва Украіне, згодна з нашай Канстытуцыяй, улада мае народ. Ён выбірае канкрэтных асобаў, якім даручае клапаціцца пра агульнае дабро. І тыя, каго абралі, павінны памятаць, што яны адказныя перад народам і перад Богам. Яны не маюць ўлады без адказнасці, як і не маюць улады неабмежаванай.\nНа думку Гузара, ёсць сітуацыі, калі нават узброены супраціў з’яўляецца дазволеным. «За зброю можна брацца, калі зброя звернута супраць цябе», – заявіў кардынал.\n«Калі ўлада прадпрымае празмерную сілу , народ мае права са зброяй абараняцца. Кожны з нас мае права абараняцца, – заявіў ён і дадаў . – Улада, якая б’е толькі за тое, што кагосьці не любіць, паказвае тым сваю немач».\nНа думку кардынала, Украіна стаіць на парозе «вельмі сур’ёзных» пераменаў да лепшага. Разам з тым, Любамір Гузар мяркуе, што перыяды заняпаду яшчэ будуць, але павінна адбыцца нешта зусім незвычайнае, каб мы скаціліся на самае дно.


Беларускія вышыванкі японцам да твару: у дзіцячым цэнтры «Надзея» расказалі пра адпачынак японскіх сямей на Вілейшчыне – RH.by\nБеларускія вышыванкі японцам да твару: у дзіцячым цэнтры «Надзея» расказалі пра адпачынак японскіх сямей на Вілейшчыне\nЯпонская дзятва вельмі ўпадабала беларускае марожанае. А маленькім японачкам пасуюць сукенкі з беларускім арнаментам.\nСваімі ўражаннямі ад суправаджэння японскіх сямей на Вілейшчыне ў “Надзеі” падзялілася спецыяліст па сувязях з грамадскасцю дзіцячага Цэнтра Таццяна Майсак.\nПагутарыць з намі Таццяна змагла толькі пасля 2 жніўня, калі госці ўжо з’ехалі. Праграма знаходжання японцаў у “Надзеі” была настолькі насычанай, што на супрацоўніцтва з журналістамі Таццяне не было часу.\nЯк жыць на забруджанай тэрыторыі\nУ зносінах японцам з беларусамі дапамагалі перакладчыкі. Адзін працаваў з японскім тэлебачаннем і кіраўніком японскай групы Руічы Хіракава. Другі дапамагаў кантактаваць японскім сем’ям з беларускімі, а таксама з супрацоўнікамі “Надзеі”.\nЯпонцы шмат размаўлялі з беларусамі. Больш за ўсё і адных, і другіх цікавіла тое, як у іх краінах людзі жывуць на забруджаных тэрыторыях. Па словах Таццяны, сем’і пасябравалі. Будуць кантактаваць праз сацыяльныя сеткі.\nЗ адпачывальнікамі працавала псіхолаг “Надзеі” Святлана Машынская. Яна правяла гульні на знаёмства, папрацавала з японскімі матулямі.\nГосці адзначылі, што ў Японіі псіхолагі мала працуюць з насельніцтвам, якое вымушанае жыць на забруджанай тэрыторыі.\nБылі і медыцынскія працэдуры: ароматэрапія, лекавая гарбата, саўна, масаж.\nРуічы Хіракава. Фота забяспечанае Таццянай Майсак.\nЗ “Надзеі” японскія сем’і сумесна з беларускімі выязджалі на экскурсіі. Наведалі памятныя камяні “Ахвярам Чарнобыля” і “Камень міру Херасімы” ў Мінску.\nБылі ў алеі сакуры, Нацыянальным мастацкім музеі, кватэрах перасяленцаў з чарнобыльскай зоны, якія зараз жывуць у сталіцы.\nБеларускі лён і саломка для японцаў\nЯпонцы набылі шмат беларускіх сувеніраў. Да спадобы гасцям былі вырабы з ільну, саломкі. У Японіі творы ручной працы высока цэняцца.\nДля японскіх дзяўчынак набылі вышываныя ільняныя сукенкі, для хлопчыкаў – такія ж кашулі .\n– Вы б бачылі, як прыгожа глядзяцца беларускія арнаменты на японцах! – падзялілася ўражаннямі Таццяна Майсак.\nНаведалі госці і Гомельшчыну. Праўда, група з маленькімі дзецьмі туды не ездзіла: адразу пасля сталіцы вярнулася ў “Надзею”.\nА другая група наведала Гомель і Хойнікі. Сюды ўвайшлі журналісты японскага тэлебачання, а таксама Руічы Хіракава і японская матуля з дзвюма дзяўчынкамі 13 і 15 гадоў.\nУ зону адчужэння, вёску Бабчын, дзеці не ездзілі. Разам з матуляй чакалі журналістаў у Хойніках.\nБеларусаў вучылі арыгамі і японскай барацьбе\nА ў гэты час першая група гуляла па Вілейцы. Былі ў цэнтры горада, вілейскім парку. Японскай малечы набывалі беларускія цацкі. А яшчэ, па словах Таццяны, усім вельмі спадабалася беларускае марожанае.\nГосці з Японіі. Фота забяспечанае Таццянай Майсак.\nУ “Надзеі” японцы праводзілі каларытныя майстар-класы па сваёй традыцыйнай культуры. Вучылі насіць кімано, вырабляць арыгамі. Паказалі прыёмы барацьбы Кэндо, прадэманстравалі сапраўдную чайную цэрымонію.\nПа словах японцаў, іх уразіла гасціннасць, цеплыня, эмацыянальнасць, удзячнсць, узаемадапамога беларусаў. А вось у японцаў не прынята адкрыта паказваць свае эмоцыі.\nЦікавым і незвычайным было харчаванне. Некаторыя стравы японцы пакаштавалі ўпершыню.\nЖурналісты наздымалі шмат матэрыялаў. Збіраюцца рабіць перадачу для мижнароднага вяшчання.\nСупрацоўніцтва амаль у чвэрць стагоддзя\n– Мы таксама засталися задаволеныя зносінамі з замежнымі гасцямі, – дзеліцца Таццяна.\nЯпонцаў у “Надзеі” сустракаюць не першы раз. З Чарнобыльскім дзіцячым фондам гэтай краіны тут супрацоўнічаюць ад 1993 года.\nАднак, па словах Таццяны, сёлета ў Цэнтры ўпершыню прымалі японскія сем’і, якія пацярпелі на катастрофы на атамнай элекстрастанцыі ў Факусіме.\nВось і цяпер, на працягу амаль усяго жніўня, пры фінансавай падтрымцы Чарнобыльскага дзіцячага фонду Японіі ў “Надзеі” папраўляюць здароўе 30 дзяцей з анкалагічнымі захворваннямі.\n– Нават пасля катастрофы на факусімскай АЭС японскія партнёры не перасталі дапамагаць нам, – кажа Таццяна.\nНа яе думку, гэта сведчыць пра адказнасць японскага боку. І ў “Надзеі” вельмі высока цэняць гэта.\nМіністр па надзвычайных сітуацыях і абароне насельніцтва ад наступстваў катастрофы на ЧАЭС падчас сустрэчы з гасцямі.\nПредыдущая статьяТэмпература вады ў Вілейскім вадасховішчы такая ж, як на курортах Чорнага мора\nСледующая статьяГалерэя на адным з пад’ездаў у Маладзечне. Аўтар галерэі на сметніцы не спыняецца на дасягнутым (Фота)


История одного шедевра: «Обрыв» Станислава Жуковского — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nИстория одного шедевра: «Обрыв» Станислава Жуковского\n15.07.2015 Автор: Katrin\nДакладны час напісання гэтай карціны невядомы, мяркуючы па імпрэсіянісцкай манеры, дзесьці ў сярэ-дзіне 1900-х гг. Менавіта ў той перыяд Станіслаў Жукоўскі, абнаўляючы традыцыі рэалізму, для эмацыйнага прайгравання рэальнасці пачаў выкарыстоўваць прыёмы імпрэсіяністаў: мазок стаў больш выяўленым і энергічным, узмацнілася дэкаратыўнасць.\nГэта адна з тых карцін Жукоўскага, якія аказваюць моцнае ўражанне на гледача. Здавалася б, нічога незвычайнага: ні маштабнага гістарычнага сюжэту з арыгінальнай трактоўкай, ні панарамных прыродных прастораў, ні адбыўшайся трагедыі, але лёгкае адчуванне таго, што яна вось-вось павінна адбыцца. Звычайна наведвальнікі стаяць каля яе падоўгу, не ў сілах адарваць погляд ад палатна.\nВельмі сціплы па памеры пейзаж, маленькая камерная кампазіцыя, нібы нейкі «бермудскі» прамавугольнік няўмольна зацягвае ў свае глыбіні. І чым бліжэй да яго падыходзіш, усё больш і больш пагружаешся ў тайну, паступова раскрываючы задуму мастака.\nГалоўны герой карціны — высокі пясчаны абрыў — здалёк нагадвае пышны, пакрыты шакаладна-вішнёвай глазурай бісквіт, ад якога ўжо хтосьці нябачнай рукой адрэзаў прынадны кавалачак. І духмяны буры сок сцякае, насычаючы друзлыя краі. Яркі імпрэсіянісцкі каларыт нараджае адчуванне цёплага дня. Сонца не відаць, яно дзесьці яшчэ высока над гарызонтам, толькі велізарныя цені на вадзе і пяску падказваюць, што схавалася за воблакам. Разлітае золата сонечнага святла афарбоўвае ўсё вакол чароўным мігценнем, насычае фактуру, ускладняючы колер шматлікімі адценнямі. Мастак нібы гуляе на кантрастах, нечакана пераходзячы ад крэмава-охрыстых адценняў да сінячорных мазкоў. Паглядзіце на роўнядзь вады! Яе вясёлкавая паліфанічная ра-бізна нагадвае лускавінкі на спінцы гіганцкага люстранога карпа. Так і карціць акунуцца ў цёплую ваду і ўхапіць яго за хвост!\nАле варта падысці да карціны бліжэй, як разумееш, што бераг не ўтульны і не добразычлівы. Што гэта праплывае міма?! Тоненькая, выгнутая невядомай сілай бярозка! Галінкі трымаюцца над вадой з апошніх сіл (здаецца, сам цень падстаўляе рукі), за-зіраюць у воднае люстэрка, нібы просяць запомніць іх такімі. Яны хутка знікнуць з вачэй і панясуцца ўдалечыню. А што за змейка цёмнай звілістай стужкай паўзе ўгару па стромкай сцяне?! Яна расколе напалам абрыў, і асінка на беразе, якая выйшла развітацца з сяброўкай, не ўтрымаецца і сарвецца ўніз. Пад яе нагамі-каранямі ўжо трэскаецца і разыходзіцца зямля.\nЗа ўсім гэтым абыякава назіраюць высокія хвоі, якія адышлі ад берага і прадбачліва спляліся сваімі кронамі ў адзіную непраходную зялёную гушчу і не прапускаюць нават неба. Але сінь прасочваецца скрозь тры невялікія адтуліны ізумруднай агароджы, а сакавіты блакіт заліваецца зверху, абудзіўшы чародку дробных птушак, яны ўзляцелі высока-высока ў неба над пухнатымі аблокамі, а тыя, нібы чатыры беласнежныя галубы, размахнуўшы крылы, тужліва буркуюць над абрывам.\nЗ якім уменнем, з якой лаканічнасцю і глыбінёй Станіслаў Жукоўскі раскрывае містычны настрой невялікага кутка прыроды! Пейзаж прымае апавядальны характар, перадае глыбіню самых асабістых пачуццяў і перажыванняў чалавека, якому даводзіцца хадзіць над прорвай жыцця. Жадаеце пачуць яе аповяд?! Прыходзьце і азнаёмцеся з ёю, магчыма, штосьці новае спазнаеце і пра сябе.\nАлена Зялевіч, старшы навуковы супрацоўнік музея-сядзібы «Пружанскі палацык».\nПредыдущая записьПредседатель правления ФК «Пружаны» Николай Попко: «По жизни я — оптимист»\nСледующая записьНовости региона и интервью с художественным руководителем народного театрального коллектива «Сейбиты» Василием Курачинским


Першасная арганізацыя прафсаюза\nМінская абласная арганізацыя Беларускага прафесійнага саюза работнікаў хімічнай, горнай і нафтавай галін прамысловасці створана 26 снежня 1968 году на I Мінскай абласной прафсаюзнай канферэнцыі.\nЗа больш чым саракагадовы перыяд работы абласная арганізацыя праходзіла розныя этапы - станаўлення, рэарганізацыі арганізацыйных структур, вызначэння ролі і месца абласнога савета прафсаюза ў рабоце прафсаюзных арганізацый прадпрыемстваў і іх прафсаюзных камітэтаў.\nДэвіз, пад якім працуе абласная арганізацыя: "Усё для першаснай арганізацыі прафсаюза, усё для члена прафсаюза".\nВажнейшыя прыярытэты: арганізацыйная праца, ахова і аплата працы, прававая абарона, моладзевая палітыка, прафсаюзная салідарнасць.\nАбласная арганізацыя прафсаюза з часу стварэння значна павялічылася па колькасці, у тым ліку і за кошт адукацыі і пастаноўкі на ўлік новых арганізацый. У цяперашні час у складзе Мінскай абласной арганізацыі Белхімпрафсаюза прадстаўлены больш за 20 першасных прафсаюзных арганізацый, якія функцыянуюць на прадпрыемствах, у тым ліку, і ў ААТ "БЗПВ".\nБольш падрабязна азнаёміцца з дзейнасцю Мінскай абласной арганізацыі Белхімпрафсаюза вы можаце на афіцыйным сайце арганізацыі minskhimprof.by.\nКантакты прафсаюзнага камітэта ААТ "БЗПВ":\nСтаршыня: Гужавіна Наталля Ўладзіміраўна\nТэлефон: +375 (177) 74-44-07\nПершасная ветэранская арганізацыя\nБеларускае грамадскае аб'яднанне ветэранаў (БГАВ) функцыянуе з 27 сакавіка 1987 года і аб'ядноўвае ў сваіх шэрагах каля 2,5 млн. ветэранаў вайны і працы. У яго складзе прадстаўленыя каля 6000 першасных ветэранскіх арганізацый.\nАсноўныя напрамкі дзейнасці БГАВ:\nабарона канстытуцыйных правоў і свабод ветэранаў, актыўны ўдзел у грамадска-палітычным жыцці рэспублікі;\nудзел у распрацоўцы дзяржаўных нарматыўных актаў і праграм па сацыяльнай абароне ветэранаў, паляпшэнні іх матэрыяльнага становішча, жыллёвых умоў, медыцынскага, культурнага і іншых відаў абслугоўвання;\nактыўны ўдзел у патрыятычным выхаванні насельніцтва, у першую чаргу моладзі.\nБольш падрабязна з дзейнасцю БГАВ вы можаце азнаёміцца на старонцы аб'яднання на афіцыйным сайце Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь mintrud.gov.by.\nГрамадскае аб'яднанне «Беларускае грамадскае аб'яднанне ветэранаў» Барысаўская раённая арганізацыя ветэранаў з'яўляецца добраахвотнай грамадскай арганізацыяй, якая аб'ядноўвае ў сваіх шэрагах ветэранаў усіх катэгорый - грамадзян Рэспублікі Беларусь, незалежна ад іх палітычных поглядаў і перакананняў, нацыянальнай і расавай прыналежнасці, полу і веравызнання, выказвае і абараняе іх правы і законныя інтарэсы.\nабарона канстытуцыйных правоў і свабод ветэранаў, асоб пенсіённага і сталага ўзросту;\nрашэнне праблем ветэранскага руху.\nсацыяльная задача ветэранаў, паляпшэнне іх матэрыяльнага становішча, жыллёвых умоў, гандлёвага, бытавога, медыцынскага, культурнага і іншых відаў абслугоўвання;\nдалучэнне да грамадскай і пасільнай працоўнай дзейнасці;\nпадтрымка мерапрыемстваў органаў дзяржаўнай улады, накіраваных на паляпшэнне жыцця народа, забеспячэнне стабільнасці ў краіне, павышэнне аўтарытэту Рэспублікі Беларусь у свеце;\nудзел сумесна з дзяржаўнымі органамі і грамадскімі аб'яднаннямі ў падтрыманні і належным стане помнікаў баявой і працоўнай славы, месцаў пахавання абаронцаў Радзімы, увекавечанні іх памяці, ва ўсталяванні лёсаў зніклых без вестак;\nпадтрыманне сувязяў і ўзаемадзеянне з ветэранскімі арганізацыямі іншых краін ва ўмацаванні міру і бяспекі народаў і папярэджанні міжнародных канфліктаў і войнаў;\nбарацьба за адзінства ветэранскага руху.\nБольш падрабязна з дзейнасцю Барысаўскай раённай арганізацыі ветэранаў вы можаце азнаёміцца на старонцы арганізацыі на афіцыйным сайце Барысаўскага раённага выканаўчага камітэта borisov.minsk-region.by.


Хіт-ліст – 5 мадэляў The Electricianz, якія стаяць вашай увагі – Armonissimo\nХіт-ліст – 5 мадэляў The Electricianz, якія стаяць вашай увагі\nГадзінная кампанія The Electricianz вельмі маладая: год падставы - усяго толькі 2021-ы. З аднаго боку, яна - плоць ад плоці класічных швейцарскіх традыцый. Але з іншага - група дзёрзкіх энтузіястаў паставіла перад сабой амбіцыйную мэту: сказаць новае слова ў такой устоянай справе, як вартавое.\nКіраўнік гэтай групы (яго клічуць Ларан) называе сябе капітанам каманды, у якую ўваходзяць інжынеры, дызайнеры і (па ім жа сама іранічнаму азначэнню) авантурысты. Яшчэ ў 2017 годзе Ларан сфармуляваў сваю гадзіннікавую філасофію. Вось яе асновы:\n«Свет кіруецца паўтаральнымі алгарытмамі, якія вызначаюць усё, нават лёсы чалавецтва. І гэта - тупік, застой. Мы арганізуем супраціў! Прычым яно будзе зыходзіць з самага сэрца старога кансерватыўнага свету - са Швейцарыі. Мы будзем ствараць наручны гадзіннік, які адлюстроўвае феномен электрычнасці як галоўны сімвал будучага новага свету, з усімі яго трансцэндэнтнасцямі і сінгулярнасцямі!»\nУласна, сама назва кампаніі перакладаецца як "Электрыкі". А сваю майстэрню тут называюць "Сакрэтнай лабараторыяй".\nТрэба прызнаць, што ідэя, якая стартавала з Kickstarter, мае поспех. Справа рухаецца! Праўда, пакуль можна сказаць, што мадэлі гадзін The Electricianz адлюстроўваюць суцэль традыцыйны час (гадзіны, хвіліны, секунды) з дапамогай гэтак жа традыцыйных стрэлак. А рухаюцца гэтыя стрэлкі таксама, у цэлым, традыцыйнымі кварцавымі механізмамі. Іншая справа, што электронныя модулі распрацоўваюцца і вырабляюцца кампаніяй саматугам. І самае галоўнае - сапраўды незвычайны дызайнерскі ход: перад намі шкілетоны, але калі ў звыклых шкілетонах бачная механіка (кола, рычагі, шрубкі і г.д.), то ў гадзінах The Electricianz погляду адкрыты характэрныя элементы электрыкі - рознакаляровыя правады, клемы, шпулькі , нават шыльды з абазначэннем вальтажу.\nРаім прачытаць: Навошта патрэбен месяцовы каляндар у гадзінах\nВыглядае інтрыгуюча, выканана высакаякасна, па цэнах - цалкам даступна. Што ж, добры пачатак. У добры шлях, Электрыкі!\nДалей пакажам пяць мадэляў гадзін The Electricianz (або, скарочана, ELZ). Каб кожны раз не паўтарацца, вылучым агульнае. Карпусы ўсёй пяцёркі выкананы са сталі, дыяметр 45 мм, воданепранікальнасць 30 м. Усюды прысутнічае кнопка (становішча "2 гадзіны") для актывацыі святлодыёднага падсвятлення цыферблата. Ва ўсіх задняя вечка ўпрыгожана іранічнымі папярэджаннямі аб небяспецы высокай напругі (насамрэч, вядома, гадзіны абсалютна бяспечныя). Ва ўсіх загартаванае мінеральнае шкло К1 (падвышанай трываласці).\nСталёвыя корпус і бранзалет адрозніваюцца манахромным карычневым выкананнем з дапамогай PVD-пакрыцці. Цыферблат як такі мае бронзавае адценне. Нанесена таксама інфармацыя аб частаце (32768 герц - стандарт для кварца), аб тыпе батарэйкі (літыевая) і яе ёмістасці. Самавітая рэч!\nТут характар, наадварот, яркі, нават святочны дзякуючы, вядома, каляровай гаме (ружовае PVD-пакрыццё, чырвоныя, зялёныя, чорныя элементы электрыкі ). І дакладна: у добрым казіно атмасфера заўсёды святочная - але і наэлектрызаваная ... У дадатак - зноў жа стылізаваныя характарыстыкі крыніцы харчавання. Для запясця - скураны папружка.\nДаніна рамантыцы: ідэальная беласць корпуса, цыферблата і скуранога папружкі, выгадна дапоўненая залацістымі акцэнтамі. Аб частаце нідзе не сказана (ды і хай), затое ў наяўнасці грозныя малюнкі маланкі тыпу "Не залазь - заб'е!". Жартоўныя, вядома.\nСтылізацыя: як бы гадзіннік для майстра-электрыка. Жоўты корпус, сіні каўчукавы папружка, а галоўнае – вельмі звыклыя погляду рознакаляровыя праводкі. Ну, звыклыя для тых, каму даводзілася зазіраць хаця б у электра шчыток ва ўласнай кватэры. Там гэта выглядае штодзённа, у гадзінах жа - нечакана і вельмі эфектна.\nРаім прачытаць: Модныя, дызайнерскія і рэвалюцыйныя: гадзіннік, што вызначае аблічча будучыні\nА тут пануе футурызм ва ўсёй красе. Карычневыя тоны, уключаючы скуру папружкі, стыльныя клемы і заціскі, падкрэсленая "таблетка" крыніцы харчавання, і пры тым - несумнеўнае памкненне ў тэхнічную будучыню.


Баранавічы: арганізатар пікету супраць вайны Расіі з Украінай аштрафаваны на 15 базавых велічынь\nhttp://spring96.org/be/news/70014 2014 2014-03-21T17:17:41+0300 2014-03-21T17:17:41+0300 2014-03-21T17:17:41+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/gundar-sud-baran-2.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n21 сакавіка ў судзе Баранавіцкага раёна і г. Баранавічы адбыўся разгляд адміністрацыйнай справы Уладзіміра Гундара, які арганізаваў 4 сакавіка ў цэнтры Баранавічаў адзіночны пікет супраць вайны Расіі з Украінай. Вёў судовае паседжанне суддзя Станіслаў Півавар.\nУладзімір Гундар не прызнаў сябе вінаватым у парушэнні арт. 23.34 КаАП Рэспублікі Беларусь – арганізацыя і правядзенне несанкцыянаванага масавага мерапрыемства. Ён адзначыў, што арт. 33 Канстытуцыі кожнаму гарантуе свабоду меркаванняў, поглядаў і іх вольнае выказванне. Таму, па словах грамадскага актывіста, 4 сакавіка ён правёў адзіночны пікет салідарнасці з украінскім народам супраць агрэсіі Расіі, накрыўшы плечы блакітна-жоўтым сцягам Украіны і разгарнуўшы каляровы плакат “пуцінскія банд-агрэсары геть з Украіны, прэч з Беларусі”.\nНапрыканцы свайго выступу Уладзімір Гундар зачытаў з “Бібліі” мудрасць Саламона аб справядлівасці суддзяў, падкрэсліўшы, што суддзі ў сваіх рашэннях павінны кіравацца не толькі законам, але і маральнымі каштоўнасцямі.\nСуддзя Станіслаў Півавар прызнаў Уладзіміра Гундара вінаватым у здзяйсненні адміністрацыйнага правапарушэння, прадугледжанага ч. 2 арт. 23.34 КаАП РБ – арганізацыя і правядзенне несанкцыянаванага масавага мерапрыемства і прысудзіў адміністрацыйны штраф у памеры 15 базавых велічынь (1 млн. 950 тыс. рублёў).\nФота: 1. Уладзімір Гундар чытае з “Бібліі” мудрасць Саламона аб справядлівасці суддзяў\n2. Суддзя Станіслаў Півавар вядзе судовы працэс\n21.03.2014 Тэгі: суды, адміністратыўны перасьлед, свабода мірных сходаў


Беларускі Партызан :: Віктар Марціновіч: Як адрадзіць рэпутацыю прэміі Гедройца?\nВіктар Марціновіч: Як адрадзіць рэпутацыю прэміі Гедройца?\nПраблема Гедройца не ў падзенні медыйнай цікавасці. Некалькі сюжэтаў пра прэмію ў гэтым годзе мільганула па незалежных сайтах.\nПрычына, з якой у культурніцкіх кулуарах падзею пачалі зваць выключна «міжгедройчыкам», — у катастрафічнай страце грамадскай цікавасці да прэміі, піша НН.\nЯк сфармуляваў бязлітасны Сяргей Чалы, чаму, калі журы начхаць на тое, што чытаюць беларусы, беларусам не павінна быць усё роўна, што там вырашае журы?\nСтварылася дурная сітуацыя, калі тыя кніжкі, якія яшчэ могуць знайсці свайго нешматлікага чытача (наклад у 3-4 тыс. для 9-мільённай краіны — мізэрны) ігнаруюцца прэміяй як «масавая літаратура». І тут самы час патлумачыць, што ніякай масавай літаратуры ў нас няма. Што любы небарака, які вырашыў пісаць у Беларусі па-беларуску, — ужо дэкадэнт. Бо шукаў бы поспеху ў мільёнаў — пачынаў бы з выбару правільнай мовы.\nПазначыўшыся на самым пачатку (канечне, для ўшанавання Касцюкевіча варта было б дачакацца, пакуль ён напіша грунтоўную «Бабарозу», бо перамога брашуркі «Зборная па негалоўных відах спорту» выклікала пытанні), тэндэнцыя пашыралася з году ў год, прымаючы кардынальныя формы.\nКалі мы прадалі другі тысячны наклад «Мовы» за месяц, а дызайнер Вадзім Пракопчык зрабіў саколкі з іерогліфамі «Мо» і «Ва» ў выкананні майстра каліграфіі Лі Цзо, блізкія мне людзі падзяліліся на два колы. Кола аптымістаў запэўнівала мяне, што «Мова» дакладна ўвойдзе ў тройку пераможцаў Гедройца, бо яна пра Дубоўку, пра беларускую літаратуру, дарма што з аўтарам чамусьці вырашылі варагаваць ПЭНаўскія крытыкі. Песімісты ж запэўнівалі, што Гедройц «Мову» праігнаруе. І што з натоўпам на аўтограф-сесіях, з перакладамі і рэцэнзіямі за мяжой, пра Гедройца мне наогул варта забыцца назаўсёды.\n«Разумееш, — патлумачылі тады мне, — прэміі ў Беларусі даюць тым, каго не баяцца. Ці тым, каго хочацца крышачку пашкадаваць. Ты з імі не п’еш. То калі ты зробішся старым ці страціш усіх сваіх чытачоў — тады, можа, і дажывеш да якой узнагароды. Любая прэмія тут — нагода для суму, а не для гонару. Калі ты атрымаў яе — значыць, табе не зайздросцяць».\nРацыю мелі песімісты. «Мова» не ўвайшла не толькі ў тройку, але і нават у кароткі спіс. Мой наступны раман, «Возера радасці», нечакана знойдзены мной у доўгім спісе маскоўскіх «Рускай прэміі» і «Яснай паляны» (па апошнім я выказаў сваю пазіцыю), у Беларусі акуратна праляцеў праз усе незалежныя ўзнагароды. «Кніга году» яго проста не заўважыла. Рускае гучанне беларускага рамана аказалася больш заўважным. Я да гэтай сітуацыі прызвычаіўся і навучыўся не пераймацца — такія рэчы, як экранізацыя, над якой працуе Аляксей Палуян, гэтаму дапамагаюць.\nАле я прыгадаў словы песімістаў два тыдні таму. Калі раптам роўна тыя людзі, якія спачатку нахвальвалі Андруся Горвата, пачалі ў сацыяльных сетках старанна яго бэсціць і выкрываць. Здзіўленне тут выклікаў не тон, бо заўсёды для тых, каго моцна хваляць, знаходзяцца тыя, хто моцна лае. Здзіўленне выклікала менавіта рэзкая змена палярнасці. «Калі жадаеш даведацца, што калегі насамрэч думаюць пра твае творы, дайдзі да кароткага спісу Гедройца», — зразумеў тады я.\nУсё проста. Пакуль ты нейкі там чэл з казой, які даўншыфціць у вёсцы, — цябе варта падтрымліваць. А вось як ты зрабіўся «самым папулярным пісьменнікам у Беларусі» ды наважыўся — хамуга! — выправіцца бадзяцца па Еўропах, тут уключаюцца ўжо зусім іншыя механізмы канкурэнцыі. З разраду вартага жалю, смешнаватага фрыка ты пераходзіш, сука, у катэгорыю сапернікаў, якія прэтэндуюць на канюшыну сапраўдных творцаў. Спускаем сабак.\nАле ўсё проста. У шмат якія гады (выключэннямі для мяне з’яўляюцца цудоўны «Аўтамат з газіроўкай» Някляева і дасканалая «Хвілінка» Бабкова) — дык вось, шмат у якія гады пераможца прэміі абіраўся ў логіцы не «каму варта ўручаць», а «каму нельга ўручаць ні пры якіх абставінах».\nГэта як з Уладзімірам Сарокіным, які пасля свайго міжнароднага трыумфу выклікаў такую пякельную зайздрасць калегаў, што першую вялікую прэмію на радзіме атрымаў толькі ў 2010-м.\nІ казаць тут трэба не пра механіку абрання журы (хаця словы адсюль пра «яшчэ аднаго літаратара, які карыстаецца даверам» мяне вельмі павесялілі: людзі, якія рыхтавалі гэтае абгрунтаванне, проста не ўцямілі, як па-дзікунску яно выглядае за межамі сяброўскага колца), а пра тое, чаму журы паводзіць сябе менавіта так. Чаму, напрыклад, замест Бахарэвіча абірае Казько.\nЯк адрадзіць рэпутацыю прэміі Гедройца? Па-першае, не вынаходзіць ровар. Паглядзець, як вызначаецца журы прэмій у іншых краінах. Пацікавіцца тым, што такое Booker Prize Foundation і ў якіх адносінах ён з Booker’s Advisory Committee. Зрабіць так, каб склад журы не вызначалі тры чалавекі (уключна з «яшчэ адным літаратарам, які карыстаецца даверам»). Да таго часу Гедройц на грошы даверлівых донараў будзе рупарам інтарэсаў не проста тусоўкі, але аднаго вельмі абмежаванага кола ў тусоўцы. Якое праз апісаныя вышэй чыннікі проста не здольнае зрабіць лаўрэатамі пераможцаў.


Аб'ектыў\t26.10.2018 У Хацежыне арандатар зямлі шантажуе ўласнікаў памяшканняў\n<iframe src="https://www.tvp.pl/sess/tvplayer.php?object_id=39649130&autoplay=false" width="640" height="360" frameborder="0" scrolling="no" marginwidth="0" marginheight="0" name="bel_tvp" allowfullscreen></iframe>\nХто гаспадар: уласнік памяшкання ці арандатар зямлі пад памяшканнем? Канфлікт у бізнес-комлексе «Аксакал», што ў Хацежына, 10 кіламетраў ад Менску.\n– Добры дзень, у вас ёсць пропуск? Куды вы едзеце?\n– Я еду ў сваё памяшканне, у якім размяшчаецца «Аксабуд-92.\n– Чаму ў вас няма пропуску? Я без пропуску вас не прапушчу. Прыходзьце ў адміністрацыю нашую.\n– Я прыходзіла. Мяне не прапусцілі ў маё ўласнае памяшканне.\nЦі «уласнае» – гэта яшчэ пытанне, бо хто гаспадар: уладальнік памяшкання ці арандатар зямлі, на якой яно стаіць? У бізнес-комплексе «Аксакал» у Хацежыне не могуць вызначыцца ўжо каля двух гадоў. Уласнікаў памяшканняў не прапускаюць да, здавалася б, іхнае маёмасці. Праехаць не даюць, пропускаў не выдаюць.\n«Я хацеў заехаць на пагрузку тавару, бо мне сёння трэба ў камандзіроўку ехаць, я не змог», – распавядае Сяргей Фрол, уласнік офісаў і складоў.\nУласнікі памяшканняў уклалі вялікія грошы, хто свае, хто ўлез у пазыкі ды крэдыты, каб набыць тут камерцыйную нерухомасць ды распачаць уласную справу. Але гэтага ім рабіць не даюць. Ахова падпарадкоўваецца не ўласнікам, а забудоўніку бізнес-комплексу таварыству «Аксабуд-92», якое арандуе зямлю пад памяшканнямі.\n«Зямля яго. Уласнасці ў яго тут амаль няма ніякай. Зямлю яму дала дзяржава. Бясплатна. У арэнду. А ён патрабуе з нас, уласнікаў, каб мы яму аплочвалі арэндавую плату», – гаворыць Віктар Войцюль, уласнік.\nПаводле ўладальнікаў памяшканняў, забудоўнік патрабуе падпісаць дамову, дзе яны прызнаюць забудоўніка кіраўніком іхнай маёмасці і даюць яму права ў любы момант змяняць кошты за абслугоўванне памяшканняў.\n«Калі мы арандавалі памяшканне – нашае ж 300 метраў кв. – кошт арэнды складаў 600 рублёў. Потым мы выкупілі гэтае памяшканне, і нам за карыстанне сеткамі выставілі 500 рублёў па гэтай дамове», – кажа ўласніца аднаго з памяшканняў Святлана Тунік.\nЗ непакорлівымі тут змагаюцца радыкальна. Не падпісаў дамовы – перакрылі ваду ды нават люк засыпалі кучаю зямлі. Паводле дакументаў, гэта галоўны праезд на тэрыторыю, але, каб уласнікі не змаглі праехаць, вось што зрабілі. Праход таксама засыпалі, таму заходзіць на тэрыторыю бізнес-комплексу гаспадарам даводзіцца арыгінальным спосабам. Алена Філіпава, уласніца памяшканняў:\n«Ён амаль шантажуе ўсіх уласнікаў заключэннем дамовы, інакш ён не прапусціць на тэрыторыю. Што ён і робіць. Частка была вымушаная заключыць дамовы, бо ў іх прадукты харчавання на складах, і яны проста вымушаныя былі. На тэрыторыі няма ацяплення, электраэнергіі, вада адсутнічае, стаяць біятуалеты. Умоваў няма ніякіх, гэта поўная перашкода гаспадарчай дзейнасці суб’ектаў гаспадарання».\nУ дзвярах прыёмнай стаіць камера відэаназірання. Уласнікам – удзельнікам канфлікту – зайсці немагчыма. Нам таксама дзвярэй не адкрылі. Некаторыя з уласнікаў падалі ў суд. Іншыя ж кажуць, што там справа можа цягнуцца доўгі час, а тое крытычна для бізнесу. Віктар Войцюль, уласнік, распавядае:\n«Мы падалі пазоў аб прымушэнні забудоўніка аказаць паслугі па электразабеспячэнні, цеплазабеспячэнні і водазабеспячэнню. І прымушэнні падпісаць адпаведныя дамовы. Вельмі спадзяёмся, што гэтым разам суд нам дапаможа».\nЦяпер уласнікі не могуць паўнавартасна карыстацца сваймі памяшканнямі, не могуць здаваць іх у арэнду, таму цярпяць вялікія страты. Людзі звярталіся і ў праваахоўныя органы, і да мясцовых уладаў, але вынікаў няма.\nТэгі: Аксакал, Аксастрой, арэнда, арэнда зямлі, Вольга Чайчыц, Хацежын


Власти и представители христианских конфессий обсудили духовные проблемы Пружанщины — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nВласти и представители христианских конфессий обсудили духовные проблемы Пружанщины\nСтаршыня райвыканкама М.М.Серкоў сустрэўся са святарамі хрысціянскіх канфесій, якія ёсць на тэрыторыі раёна. Удзел у сустрэчы таксама прынялі намеснік старшыні райвыканкама М.П.Кудравец, старшыня раённага Савета дэпутатаў М.В.Сцепанюк і начальнік фінансавага аддзела Н.М.Красоўская.\nГутарка з духоўнымі пастырамі прайшла за круглым сталом у салоне-гасцёўні Палаца культуры. Падчас шчырага дыялогу кіраўнік раёна хацеў даведацца аб праблемах, з якімі сутыкаюцца святары Пружаншчыны, і па магчымасці затым дапамагчы іх вырашыць. Паколькі леташняе супрацоўніцтва паміж служыцелямі культа і ўладамі, на думку Міхаіла Мікалаевіча, аказалася не надта плённым.\nПачалася размова з планаў раённага маштабу. Безумоўна, у першую чаргу, планы на бягучы 2014-ы звязаны з тым, што ён аб’яўлены ў краіне Годам гасціннасці. Улады Пружаншчыны звязваюць з ім у першую чаргу планы культурнага развіцця. І Міхаіл Мікалаевіч выказаў спадзяванне, што ў выніку пружанцы яшчэ больш будуць ганарыцца сваім краем.\nРазам з тым засмучальным застаецца той факт, што насельніцтва Пружаншчыны штогод меншае: сёння ў раёне не пражывае і 50 тысяч чалавек. Гэта павінна непакоіць і святароў: без прыхаджан няма прыходу. «Самая страшная загана сённяшняга грамадства — п’янства. Людзей трэба вяртаць да нармальнага жыцця», — зазначыў М.М.Серкоў. Ён перакананы, што дапамагчы тым, хто згубіўся ў жыцці, пераацаніць духоўныя каштоўнасці па сіле святарам.\nСправа ў тым, што за апошні час удалося прыцягнуць у раён шэраг інвестараў, але яны сутыкнуліся з праблемай недахопу рабочых рук, дакладней — жадаючых добра працаваць. Натуральна, востра паўстала пытанне: як выправіць сітуацыю, асабліва ў сельскай мясцовасці? Самым складаным кутком Пружаншчыны ў гэтым плане з’яўляецца Ружаншчына.\nЗалежнасць малога бізнэсу, на развіццё якога ў раёне цяпер зроблена стаўка, ад сацыяльнага мікраклімату ў грамадстве, безумоўна, існуе. Таму такой актуальнай і стала ў рэгіёне гэтая праблема. «На Пружаншчыне сельскую гаспадарку развілі ўжо дастаткова: мяркуйце самі, малака, атрыманага на мясцовых комплексах за пяць дзён, жыхарам раёна хопіць на год, хлеба, вырашчанага за сезон, — на 30 гадоў. Калі такія тэмпы на сяле захаваюцца, гады праз тры і малы бізнэс, звязаны з перапрацоўкай сельгаспрадукцыі, зможа дасягнуць такіх высокіх паказчыкаў», — выказаў свае спадзяванні М.М.Серкоў. Увогуле, паводле яго слоў, тры складаемыя, на якіх павінен трымацца ў далейшым Пружанскі раён, — вытворчасць сельскагаспадарчай прадукцыі, яе перапрацоўка і турызм. А паколькі ёсць месца для турызму (дарэчы, за мінулы год у гэтай галіне былі дасягнуты вельмі высокія паказчыкі), да супрацоўніцтва ў раён запрашаюцца толькі экалагічна чыстыя вытворчасці.\n«Улады падтрымлівалі і будуць падтрымліваць канфесіі раёна, паколькі Царква можа даць адказы на важныя пытанні сучаснасці, — падкрэсліў кіраўнік раёна. — І сёння, як ніколі, патрэбна ваша дапамога: толькі сумеснымі намаганнямі з людзьмі, прызванне якіх несці ў масы Божае слова, праз якое вучыць міласэрнасці і правільнаму ладу жыцця, магчыма дабіцца поспехаў. У першую чаргу ў барацьбе са згубнай чалавечай прагай да спіртнога».\nСвятары таксама атрымалі магчымасць выказацца, не абышлося нават без спрэчак на тэалагічныя тэмы. Некалькі слушных заўваг зрабілі праваслаўныя святары Вячаслаў Левы і Аляксандр Сень. Вопытам плённага супрацоўніцтва з СШ №1 і выпраўленчай установай у Купліно падзяліўся протаіерэй Ігар Мрыхін. З’акцэнтавана была ўвага і на ўтрыманскіх пазіцыях, якія ўсё больш запаланяюць грамадства.\nПастар царквы ХВЕ Э.М.Бойка ўзняў пытанне, якое тычылася непасрэдна галоўнай тэмы сустрэчы. У прыватнасці, Эдуарда Мікалаевіча цікавіла, чаму закрываецца наркалагічнае аддзяленне Пружанскай ЦРБ, калі праблема п’янства сёння з’яўляецца настолькі вострай. Ва ўладаў ёсць сваё меркаванне: калі не прыносяць належнага выніку медыкаментозныя спосабы лячэння алкагалізму, першымі саюзнікамі ў барацьбе з п’янствам павінны стаць святары. Тым больш, што злоўжываючыя алкаголем па-ранейшаму могуць прайсці курс лячэння — у Магілявецкай бальніцы. «П’янства — сапраўды біч сучаснага грамадства, з якім яшчэ не прыдумана дзейсных метадаў барацьбы, — выказаўся на гэты конт М.П.Кудравец. — Трэба спрабаваць аздараўляць людзей і праз пропаведзі».\nВынікам сустрэчы павінен стаць тэкставы зварот да жыхароў Пружаншчыны, які будзе распрацаваны ў бліжэйшы час.\nПредыдущая запись«Перехват» теперь и в Бресте\nСледующая записьУченики СШ №3 посетили Варшаву


Вербніца — Информ-прогулка. Новости Лунинца\nСвята празвалі Вербніцай таму, што сімвалам яго з`яўляецца вярба, а дакладней, асвячэнне вярбовых галінак.\nВербы — самыя распаўсюджаныя на Палессі дрэвы і кустарнікі (іх некалькі відаў). Растуць каля вады або ў нізкадолах. Першымі ў прыродзе вясной распускаюць свае кветкі — белыя ці шэрыя, так званыя коцікі, якія праз тыдзень-другі расквечваюцца жоўтым колерам; за імі распускаюцца лісцікі. Вядома, што ў народнай культуры нашых далёкіх продкаў вярба з`яўлялася сімвалам хуткага росту, набіраючага моц жыцця, урадлівасці, плоднасці і добрага здароўя.\nСвята ўшанавання вярбы вядзецца з дахрысціянскіх часоў. У традыцыйнай культуры яно было звязана з чарговым перанараджэннем прыроды пасля зімовага спачыну. Славяне ў дадзеным выпадку выбралі для асабістага ганаравання вярбу, бо яна раней за астатнія дрэвы адгукаецца на веснавое цяпло, цешачы вока чалавека залацістым першацветам — прыгожымі коцікамі.\nЗ прыняццем хрысціянства вярба стала прадвесцем уваскрашэння Ісуса Хрыста. За тыдзень да Вялікадня (Пасхі) ў хрысціянскім свеце святкуецца Уваход Гасподні ў Іерусалім. Свята звязана з евангельскімі падзеямі. Перад прыездам сюды Ісус звяршыў некалькі цудаў, найвялікшы з якіх — уваскрашэнне памерлага тры дні таму Лазара. Погалас пра Сына Божага ішоў паўсюдна. Таму, калі Ісус прыйшоў у Іерусалім, жыхары сустракалі яго як самага дарагога госця, усцілаючы дарогу пальмавымі галінкамі. Хрысціянская царква надзяліла гэтую падзею статусам вялікага свята, якое адзначаецца ў апошнюю перадвелікодную нядзелю. Толькі замест пальмавых галінак славяне выкарыстоў-ваюць у сваіх абрадах вярбу.\nУ Вербную нядзелю ў царкве асвячваюць галінкі гэтага дрэва. Спрадвек вялося, што, прыйшоўшы з храма, тымі галінкамі сцябалі членаў сям`і і прыгаворвалі:\nНе я б`ю — вярба б`е,\nБудзь здароў, як зіма,\nБудзь вясёлы, як вясна.\nІ дай жа Божа\nТабе ўсё гожа!\nЛюдзі верылі і вераць, што асвячаная вярба дае моцы, ахоўвае людзей і жывёл ад злых духаў, дом — ад пажару. пасевы — ад граду. З вярбой праводзяць першы выган жывёлы на пашу. У абаронных мэтах галінкі вярбы вешаюць у хлявах, а ў хаце трымаюць за абразамі.\nВербніца — свята пераходнае, прымеркавана да Вялікадня. У гэтым годзе яно прыпадае на 8 красавіка.


“Мы робім тэатр”\nАматарам цырка рэкамендуецца\n06.02.2020 11:28 Выхаванне\n“Тэатр можа быць і ў класе, і на вуліцы, і дома”, — старанна вымаўляючы гук “р”, разважае школьнік. Ён, як і яшчэ каля сотні вучняў, прыняў удзел у вочнай тэатральнай лабараторыі, якую правялі для іх расійскія акцёры і педагогі ў межах праекта “Праз тэатр”. Праект ужо чатыры сезоны збірае аматараў тэатра і тэатральнай педагогікі ў Расіі, а цяпер да калег далучыліся беларускія настаўнікі — дзесяць калектываў са школ і гімназій у розных куточках нашай краіны. Пакуль яны разважаюць пра ролю тэатра ў сваім жыцці, спасцігаюць азы акцёрскага майстэрства і толькі плануюць свой першы спектакль, але ўжо ў гэтым годзе іх чакае дэбют на сапраўднай сцэне.\nШкольнікі будуюць дыялог. Кожная пара складае рэплікі аднаго акцёра.\nПраект “Праз тэатр” пачаўся з ініцыятывы ўдзельніц праграмы “Настаўнік для Расіі” Марыі Паляковай, Насці Сатушавай і Наталлі Гарыст. Яны захацелі зладзіць невялікі фестываль, на якім вучні прэзентавалі б уласныя школьныя пастаноўкі.\n— Мы хацелі працаваць з матывацыяй дзяцей, — расказала куратар праекта Марыя Палякова, якую ўдзельнікі майстар-класа хутка прывыклі па-свойску называць Марусяй. — Выбралі менавіта тэатр, бо ён усёабдымны: уключае і голас, і танец, і тэкст, і работу з ідэямі.\n— Акрамя таго, ён усім знаёмы, — працягвае яе калега і адна з арганізатараў праекта Яна Суслава. — Мы накіраваны на правінцыяльныя школы, і калі сказаць: “Зараз мы будзем займацца дзіджытал-сторытэлінгам” — ніхто цябе не зразумее. Іншая справа сказаць: “Мы робім тэатр”.\nМайстар-клас па акцёрскім майстэрстве.\nСама Яна першы фестываль бачыла з пункту гледжання не арганізатара, а ўдзельніка. Тады са сваімі вучнямі выступалі толькі педагогі праграмы “Настаўнік для Расіі”, але конкурс выклікаў цікавасць калег, і хутка стала зразумела, што яго варта рабіць адкрытым.\n— Мы паставілі спектакль, як умелі, а пасля ўжо, на самім фестывалі, дзеці наведалі майстар-класы акцёраў і рэжысёраў, — узгадвае Яна. — Тады і заўважылі, што настаўнікам і вучням будзе карысная прафесійная падтрымка не толькі на самім фестывалі, а і на працягу ўсёй падрыхтоўкі. Сталі запрашаць на лабараторыі тых, хто займаецца тэатральнай педагогікай і тэатрам наогул.\nЦяпер арганізатары імкнуцца стварыць умовы для настаўнікаў (у першую чаргу — з рэгіёнаў), якія хацелі б развіваць тэатральны рух у сваёй школе. Для іх з кастрычніка па красавік праводзяцца вочныя заняткі і вэбінары, для іх вучняў — лабараторыі і майстар-класы.\nУдзельнікі майстар-класа складаюць запалкавыя пачкі. Перамаўляцца нельга.\nУ гэтым годзе да праекта ўпершыню далучыліся беларускія настаўнікі. Гэта стала магчымым дзякуючы падтрымцы кампаніі Vizor Games, якая ініцыіравала адбор удзельнікаў у Беларусі, а пасля дапамагла ім наведаць вочныя лабараторыі. Школы і гімназіі Мінска, Оршы, Лошніцы (Барысаўскі раён), Негарэлага (Дзяржынскі раён) спачатку накіравалі сваіх педагогаў на вочную лабараторыю для настаўнікаў у Маскве. Там яны вывучалі асновы драматургіі, сцэнічнага руху, работы з дэкарацыямі і святлом. Таксама педагогі наведалі тэатры і развівалі ўласныя глядацкія навыкі, абмяркоўваючы спектаклі і знаёмячыся з акцёрамі.\nНаступны этап — творчая лабараторыя для школьнікаў, якая прайшла 18 студзеня ў гімназіі № 10 Мінска. Школьнікі — удзельнікі з розных гарадоў Беларусі пазнаёміліся, паразважалі пра тэатр і школу, а пасля наведалі майстар-класы: кожны мог выбраць два з пяці прапанаваных заняткаў. Напрыклад, акцёрскае майстэрства выкладалі актрысы Аліна Кушым і Ніка Ваксенбург. У простых гульнях і заданнях школьнікі спрабавалі навучыцца гаварыць, рухацца, танцаваць і ўзаемадзейнічаць на сцэне і адначасова разумець і паважаць адно аднаго. Так, Аліна прапанавала дзецям, падлеткам, іх настаўнікам уявіць сваю самую вялікую мару:\n— Калі вы зараз зробіце крок, то вы яе адразу дасягняце, — тлумачыць умовы выкладчык. — Але дзеля гэтага вам прыйдзецца адмовіцца ад усяго, што ў вас ёсць цяпер. Ці зробіце такі крок?\nШкольнікі некалькі хвілін стаяць з заплюшчанымі вачыма і робяць складаны выбар. У выніку некаторыя крочаць, некаторыя застаюцца на месцы, але за ўсімі без выключэння цікава назіраць: як мяняюцца выразы твару, як спачатку ўсё цела падаецца наперад, а пасля вяртаецца — вось як складана даецца рашэнне! Менавіта такое практыкаванне дапамагае акцёрам дэманстраваць няпростыя эмоцыі на сцэне так, каб глядач паверыў і паспачуваў герою.\nПадчас майстар-класаў юныя акцёры працавалі над голасам, рухам і… увагай! Як аказалася, гэта ледзь не самы важны складнік акцёрскага поспеху. Важна сачыць за сабой і ў гэты ж час за партнёрам па сцэне, каб своечасова падхапіць рэпліку, адрэагаваць на яго дзеянні. Вось яшчэ адно простае практыкаванне, якое прапанаваў школьнікам выкладчык акцёрскага майстэрства Андрэй Сакалоў і якое можна паўтарыць у класе.\nДзве пары ўдзельнікаў садзяць адна насупраць другой. Педагог прапануе ім канфліктную сітуацыю, у якой аказаліся іх героі. Складанасць у тым, што героі толькі два: кожная пара — гэта быццам адзін акцёр, таму абодва па чарзе гавораць па адным яго слове і такім чынам збіраюць сказы. У выніку павінен атрымацца асэнсаваны сказ, на які можа адказаць іншая пара. Дамаўляцца аб рэпліках загадзя нельга.\nТак дзеці (і настаўнікі!) вучацца слухаць і падыгрываць напарніку, і адначасова ствараюць камічныя дыялогі, назіраць за якімі — адно задавальненне.\n— Тэатр добры яшчэ і тым, што гэта інструмент узаемадзеяння настаўніка і дзяцей, які стварае ўмовы для іншай манеры зносін, — тлумачыць арганізатар праекта Рэгіна Будзяшкіна. — Тут не настаўнік выступае перад дзецьмі, а яны разам па-іншаму засвойваюць школьную прастору, таму ў тэатры лёгка пераадольваць сацыяльныя бар’еры паміж вучнямі, дапамагаць дзецям, якія сутыкнуліся з булінгам. Просты прыклад: у школьным тэатры знаёмяцца і разам працуюць дзевяцікласніца і пяцікласнік, якія ў школе звычайна нават не заўважаюць адно аднаго.\nНаступны крок для ўдзельнікаў праекта — падрыхтоўка ўласных пастановак, з якімі дзеці і падлеткі ўжо ў красавіку выступяць на фестывалі “Праз тэатр”.\nМарыя ПаляковаНастаўнік для РасііНасця СатушаваНаталля ГарыстпраектПраз тэатр


Герт Сяргей 24.23 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» (былы 23.34) 2021-06-18 Менск, Кастрычніцкі 30 сут.\nЯкаўлеў Канстанцін 24.23 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» (былы 23.34) 2021-06-18 Крапачоў Аляксей Менск, раённы 15 сут. Справу адправілі на дапрацоўку. Па дарозе з Баранавічаў у Мінск быў затрыманы галоўны трэнер гандбольнага «Віцязя», актывіст SOS_BY Канстанцін Якаўлеў.\nГанджа Дзмітрый 24.23 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» (былы 23.34) 2021-06-16 Чыж Юлія Менск, Фрунзенскі 10 сут. https://spring96.org/be/news/103853\nСавасцеенка Дзмітрый 24.3 КаАП – «непадпарадкаваньне законным патрабаваньням службовай асобы» (былы 23.4), 24.23 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» (былы 23.34) 2021-06-18 Шаціла Сяргей Менск, Савецкі 20 сут. Затрымалі ва ўніверсітэце за значак з пагоняй https://spring96.org/be/news/103853\nГонца Павел 19.1 КаАП – «дробнае хуліганства» (былы 17.1), 24.3 КаАП – «непадпарадкаваньне законным патрабаваньням службовай асобы» (былы 23.4) 2021-06-18 Шаціла Сяргей Менск, Савецкі Справу адправілі на дапрацоўку. Кіраўнік хора "Унія" затрыманы на працоўным месцы ў музычнай філармоніі\nАляшко Марыя 19.1 КаАП – «дробнае хуліганства» (былы 17.1) 2021-06-17 Кацэр Сяргей Менск, Маскоўскі 15 сут. Затрыманая каля суда Маскоўскага раёна ў Мінску\nСтукін Дзяніс 24.23 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» (былы 23.34) 2021-06-17 Крапачоў Аляксей Менск, раённы 7 сут. Судзілі за фота са сцягам у тэлефоне\nРаманкін Мікіта 24.3 КаАП – «непадпарадкаваньне законным патрабаваньням службовай асобы» (былы 23.4) 2021-06-17 Петраш Аляксандр Менск, Цэнтральны 15 сут.\nСаед Алія 24.3 КаАП – «непадпарадкаваньне законным патрабаваньням службовай асобы» (былы 23.4) 2021-06-17 Петраш Аляксандр Менск, Цэнтральны 15 сут.\nМяшчанінава Святлана 24.3 КаАП – «непадпарадкаваньне законным патрабаваньням службовай асобы» (былы 23.4) 2021-06-17 Карсюк Д.С. Менск, Цэнтральны 15 сут.\nКарытка Марыя 24.3 КаАП – «непадпарадкаваньне законным патрабаваньням службовай асобы» (былы 23.4), 19.11 КаАП – «Выраб, распаўсюд і (альбо) захаваньне экстрэмісцкіх матэрыялаў» (былы 17.11) 2021-06-18 Шаціла Сяргей Менск, Савецкі 20 сут. Судзілі за рэпост з экстрэмісцкага тэлеграм-канала і непадпарадкаванне міліцыянтам перад будынкам РУУС. https://spring96.org/be/news/103853\nГазізаў Цімур 24.3 КаАП – «непадпарадкаваньне законным патрабаваньням службовай асобы» (былы 23.4) 2021-06-18 Карсюк Д.С. Менск, Цэнтральны 15 сут. На прэм'еры спектакля «Белы трус, Чырвоны трус» быў затрыманы актывіст ініцыятывы "Честные люди" Цімур Газізаў. https://spring96.org/be/news/103853\nТрыбулёў Уладзіслаў 24.3 КаАП – «непадпарадкаваньне законным патрабаваньням службовай асобы» (былы 23.4) 2021-06-16 Карсюк Д.С. Менск, Цэнтральны 5 сут. Затрымалі на пляжы, судзілі за тое, што грала музыка палітычнага характара\nФомаў Мікалай 24.3 КаАП – «непадпарадкаваньне законным патрабаваньням службовай асобы» (былы 23.4) 2021-06-16 Карсюк Д.С. Менск, Цэнтральны 5 сут. Судзілі нібыта за тое, што на пляжы гучалі палітычныя песні\nТамук Аляксандр 24.3 КаАП – «непадпарадкаваньне законным патрабаваньням службовай асобы» (былы 23.4) 2021-06-16 Карсюк Д.С. Менск, Цэнтральны 5 сут. Судзілі нібыта за тое, што на пляжы гучалі палітычныя песні.\nВерамяюк Сяргей 24.3 КаАП – «непадпарадкаваньне законным патрабаваньням службовай асобы» (былы 23.4) 2021-06-16 Фёдарава Марына Менск, Савецкі 15 сут. https://spring96.org/be/news/103840\nГуляева А.В. 24.23 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» (былы 23.34) 2021-06-14 Бугук Н.М. Менск, Фрунзенскі\nСталпінская Ала 24.23 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» (былы 23.34) 2021-06-17 Зарычнюк Вольга Магілёў, Кастрычніцкі 70 б.в.\n2 030,00 руб. Судзілі за расклейванне налепак https://t.me/MAYDAYhr/1627\nКлыгун С.Н. 24.23 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» (былы 23.34) 2021-06-14 Пірожнікава Тацьцяна Менск, Маскоўскі\nЧыгілейчык Пётр 24.23 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» (былы 23.34) 2021-06-14 Ляйкоўская Анастасія Менск, Першамайскі 15 сут.\nТарасевіч Вікторыя 24.3 КаАП – «непадпарадкаваньне законным патрабаваньням службовай асобы» (былы 23.4) 2021-06-14 Волк Аляксандр Менск, Савецкі 15 сут. Затрымалі на аўтастаянцы каля суда, адвезлі ў РУУС, дзе нібыта Вікторыя пачала адмаўляцца выходзіць з машыны і ісці ў будынак.\nКуляшоў Уладзімір 2021-06-14 Менск 15 сут. Затрымалі за абразу ў каментарах у адрас загінуўшых лётчыкаў у Баранавічах\nЖалезная Е.В. 24.23 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» (былы 23.34) 2021-06-15 Жуковіч Алена Менск, Савецкі Справу адправілі на дапрацоўку\nКрывецкі Дзмітрый 24.23 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» (былы 23.34) 2021-06-17 Чыж Юлія Менск, Фрунзенскі 15 сут. Пасля абароны дыплома 16 чэрвеня ў БНТУ затрымалі студэнта ФІТРа Дзмітрыя Крывецкага. Да яго падышлі два чалавекі ў масках і сказалі аддаць тэлефон. Яшчэ двое чакалі Дзіму на лесвіцы.\nЗабродзін В.К. 24.23 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» (былы 23.34) 2021-06-16 Кочык Аляксандр Менск, Партызанскі 200 б.в.\n5 800,00 руб. Судзілі за сцяг у вакне\nЛявошка Валянцін 24.23 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» (былы 23.34) 2021-06-14 Ахметава Алена Вілейка 60 б.в.\nСасноўскі Сяргей 24.23 ч.1 КаАП – «парушэньне парадку арганізацыі і правядзеньня масавых мерапрыемстваў» (былы 23.34) 2021-06-15 Блізнюк Юлія Менск, Фрунзенскі Судзілі за рольшторы бежава-бардовага колеру. Пасля дапрацоўкі справу разглядалі 15.06 і зноў адправілі на дапрацоўку ў РУУС.


Андрэй Якаўлевіч Сяргееў — Вікіпедыя\nАндрэй Якаўлевіч Сяргееў\nрускі паэт, празаік, перакладчык\nАндрэй Якаўлевіч Сяргееў (руск.: Андре́й Я́ковлевич Серге́ев; 3 чэрвеня 1933, Масква — 27 лістапада 1998, Масква) — рускі паэт, празаік, перакладчык.\n3 чэрвеня 1933(1933-06-03)\n27 лістапада 1998(1998-11-27) (65 гадоў)\nНарадзіўся 3 чэрвеня 1933 года ў Маскве.\nУ 1958 годзе скончыў Маскоўскі педагагічны інстытут замежных моў. Як перакладчык паэзіі з англійскай мовы публікаваўся з 1959 года, набыўшы рэпутацыю аднаго з найбуйнейшых майстроў вершаванага перакладу, вядучага спецыяліста па англамоўнай паэзіі XX стагоддзя. Класічнымі з’яўляюцца пераклады Сяргеева паэзіі Роберта Фроста, Карла Сэндберга, Джэймса Джойса, Уільяма Батлера Ейтса, Томаса Эліята, Дылана Томаса.\nЯк паэт уваходзіў у першую паэтычную групу непадцэнзурных маскоўскіх аўтараў 1950-х — «групу Чарткова». У паэтычнай спадчыне Сяргеева вылучаюцца невялікія паэмы «Шварц» і «Ружы», якія апярэджваць плённую працу ў гэтым жанры Алены Шварц (супадзенне прозвішчаў выпадкова). Першая публікацыя вершаў Сяргеева адбылася ў 1993 годзе ў часопісах «Новый мир» і «Новое литературное обозрение».\nПроза Сяргеева (першая публікацыя ў 1990 годзе) распадаецца на дзве асноўныя часткі: празаічныя мініяцюры іранічна-абсурдысцкага плана (сам Сяргееў называў гэтыя тэксты «аповедамі») і мемуарная проза, часткова прысвечаная буйным літаратарам, з якімі Сяргееў цесна кантактаваў (Мікалаю Забалоцкаму, Ганне Ахматавай, Іосіфу Бродскаму, які прысвяціў Сяргееву некалькі значных вершаў, і іншым), але галоўным чынам якая расказвае пра побыт і норавы ў 1930-1950-х гадах. З мемуарных раздзелаў, якія адрозніваюцца вялікай назіральнасцю і скрупулёзнай дакладнасцю, Сяргееў склаў мазаічны па кампазіцыі тэкст «Альбом для марак» (1995), адзначаны літаратурнай прэміяй «Рускі Букер» нягледзячы на тое, што ад раманнага жанру ён досыць далёкі.\nПісьменніцтва і пераклад былі галоўнай справай Андрэя Сяргеева, але калекцыянаванне займала велізарнае месца ў яго жыцці. У кнізе «Альбом для марак» ён піша: «Колькі сябе памятаю, я збіраў манеты і маркі… пры лепшых філатэлістычных перадумовах выбар упаў — канчаткова — на нумізматыку. У самім слове чулася нешта дзівоснае». Нумізматычныя інтарэсы А. Я. Сяргеева не раз мяняліся. У юныя гады ён збіраў, паводле яго слоў, увесь свет і ваколіцы. Потым толькі Расію. Пазней захапіўся антыкай, а апошнія 30 гадоў збіраў амаль выключна варварскія перайманні антычных манет, перш за ўсё «выбітых, альбо тых, якія мелі хаджэнне ў межах Расійскай імперыі / СССР». Назапашаныя меркаванні і высновы аб гэтым багатым матэрыяле А. Я. Сяргееў выказаў у сваіх артыкулах і нататках. У 1990-я гады некаторыя з іх былі надрукаваныя, два артыкулы выйшлі ў працах Дзяржаўнага гістарычнага музея, апошні артыкул — пасмяротна. У iнтэрвiю 1998 года сказаў: «Калі… калекцыю нельга паўтарыць, то мае сэнс яе аддаць у музей.» Калі гаворка зайшла пра яго калекцыі, то рашуча заявіў: «пасля маёй смерці — у Гістарычны музей» (воля Сяргеева выканана).\nЗагінуў 27 лістапада 1998 года ў Маскве, калі пераходзіў вуліцу па дарозе дадому з літаратурнай вечарыны, — быў збіты джыпам. Пахаваны ў Маскве на Шчэрбінскіх могілках.\nПершая жонка, з 1957 па 1970 гады — Людміла Сяргеева (нар. 1935), філолаг, аўтар успамінаў пра Іосіфа Бродскага (2015—2016) і Ганну Ахматаву (2015).\nДругая жонка, з 1970 па 1998 гады — Галіна Мураўёва (нар. 1942), перакладчык з італьянскай мовы.\n↑ 1,0 1,1 Bibliothèque nationale de France Andrej Âkovlevič Sergeev // data.bnf.fr: платформа адкрытых дадзеных — 2011.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Андрэй_Якаўлевіч_Сяргееў&oldid=3809751"\nАпошнія змены 10 сакавіка 2021 а 10:14\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 10:14, 10 сакавіка 2021.


02.04.2021 / 07:24\nУ менскай event-прасторы «Месца» днямі адкрылася выстава пад назвай «Машына дыхае, а я — не», прысьвечаная мэдыкам і выклікам, зь якімі яны сутыкнуліся за апошні год. Але адпрацавала яна няпоўныя тры дні, піша Радыё Свабода.\n«У нас сёньня была праверка, — расказала Свабодзе адміністратарка прасторы «Месца» Аляксандра. — Санстанцыя і МНС, яны далі нам прадпісаньне аб закрыцьці. Мы будзем закрытыя з заўтрашняга дня. Зараз працуем зь юрыстамі. Адчынімся, як толькі ўсе парушэньні будуць выпраўленыя. Усе парушэньні я вам назваць не магу. Яны датычаць пажарнай бясьпекі, гэта асноўнае. На арт-прастору праверка прыйшла ўпершыню, быў адзін чалавек ад санстанцыі і двое з МНС».\n«Так, у нас там былі дактары, — кажа Юлія. — Але яны таксама людзі, яны маюць свае перакананьні і ўражаньні. Агулам выстава пра тое, каб сказаць дзякуй урачам. Вельмі простая, банальная рэч. А тое, што ўжо хтосьці сабе надумвае, то хай сабе. Выстава працу ня спыніць, у нас ёсьць плян «Б». Мы перафарматуемся ў анлайн. Ужо амаль усё гатова, зараз паскорымся. Канечне, гэта не афлайн, але ўсё адно выстава працягнецца».


Глеб Лабадзенка: «Беларус пахваліў беларуса — і не памёр» (аўдыё). Тузін Гітоў. Слушны музычны партал\nЯ ня ведаю, як ацэньваюць музыку тыя, хто ў ёй разьбіраецца. Мой крытэр вельмі просты — падабаецца/не падабаецца. А яшчэ, беручыся нешта судзіць, я стараюся памятаць дзьве фразы: «Зрабі лепш» і «Беларус пахваліў беларуса — і не памёр». Каб не трапляць у палон стэрэатыпаў і асабістых сымпатыяў, я слухаў гэтыя песьні ў машыне — каб ня ведаць адразу, хто гэта сьпявае, а проста цешыцца сьпевамі або перамотваць да наступнага.\nНайбольш на слых спадабалася намінацыя «Кавэры». Ня дзіва, бо гэта пераможны шлях: узяць цудоўную песьню — і пастарацца яе не сапсаваць. З усіх песень намінацыі адабралася першасна 11—12. Мая воля — я б не выбіраў зь іх шэсьць, бо ўсе яны добрыя. І я дагэтуль ня ўпэўнены, што ўдалося цалкам абстрагавацца ад уласных сымпатыяў — калі казаць не пра гурты і выкананьне, а менавіта пра абраныя імі песьні. Што зробіш, люблю я «Вераніку», «Калыханку», люблю Вольскага (Мроя і N.R.M.) і страшна падабаецца песьня Сьвірыдавай у перакладзе Хадановіча «Пакуль», падабаюцца многія песьні « J:морс». Уласна, так і адабралася патрэбная шасьцёрка: калі на любімыя песьні наклаўся талент іх новых выканаўцаў.\nВольга Міхаленка — Пакуль (кавэр на Алену Сьвірыдаву)\nУ «Сьпяванай паэзіі» пасьля першага праслухоўваньня намаляваўся лідэр. Я вельмі люблю, калі ў людзей ёсьць пачуцьцё гумару. Пераймаюся, што яго ў цэлым не стае нашаму народу, асабліва вялікая праблема ў нас з самаіроніяй — якая кампэнсуецца празьмерным патасам. Што праўда, слухаючы песьню «Мірны хоп» у машыне, я падумаў што гэта перапеўка новага гіта Brutto — вельмі ўжо падобная да шаноўнага Сяргея Міхалка і манера выкананьня і сам гэты «трыбунны» верш. Але выйшла весела! Гурт «Тутэйшыя» стаў адкрыцьцём для мяне значна раней за гэты конкурс — яны былі ў нас на «Мове Нанова» і ўразілі ды запомніліся добрымі галасамі і добрымі тэкстамі. З Ільлём Фаляжынскім я таксама меў радасьць пазнаёміцца на занятках курсаў. Дужа таленавіты хлопец, далёка пойдзе! Пятро Клюеў — практычна жывы клясык. Я ўвогуле не разумею, што ён робіць у конкурсе для пачаткоўцаў. Таму і прапусьціў маладзейшых наперад Пятра. Але ж і не ўключыць яго ў шасьцёрку немагчыма — выдатная песьня, бліскучае выкананьне. Pauline і Ксенія Тоўсьцік таксама трапляюць сюды, бо гэта, бясспрэчна, і паэзія, і сьпяваная.\nКсенія Тоўсьцік — Келіх неба (на словы Анатоля Дэбіша)\nНамінацыя «Замежны пераклад» прымусіла пераслухоўваць песьні некалькі разоў — яўнай шасьцёркі лідэраў я тут не пабачыў увогуле. У Беларусі магутная школа і добрыя традыцыі перакладу. Хочаш ня хочаш, а памятаеш пра гэта, слухаючы далёка ня самыя ўдалыя тэксты. Чапляецца вуха за сукі і непагабляваныя радкі, не дае спакойна ўспрымаць гэтыя песьні. Тым часам, знайшліся сымпатычныя творы і тут. Што было прыемна, з гэтай шасьцёркі я ведаў толькі Мікіту Найдзёнава, астатнія гурты і выканаўцы сталі для мяне адкрыцьцём.\nІльля Санько — Не маўчы (Димна Суміш cover)\nАнгеліна — Вольна як фэнікс (Conchita Wurst cover)\nЧас лайна — Дзяўчына ня плач (Bob Marley cover)\nЛіхтар — Сумую па табе (Blink-182 cover)\nУ цэлым пра конкурсныя песьні засталося некалькі агульных уражаньняў. Першае — зьявілася вельмі шмат новых песень па-беларуску, і гэта клясна! Другое — многія песьні «фонавыя» і вельмі роўныя між сабой. Такія будзеш слухаць у машыне — і не заўважыш, што пайшоў па трэцім коле. І трэцяе — што некаторыя выканаўцы раптам засьпявалі па-беларуску выключна ў спадзеве атрымаць запаветную прэмію і энную суму грошай. Хоць калі прыгадаць назву конкурса — «Засьпявай» — то мэта дасягнутая! Засьпявалі па-беларуску — вось самае важнае. А ўсё астатняе ўжо дэталі.\n*усе песьні ў рэйтынгах Глеба Лабадзенкі падаюцца ў адвольным парадку\nГлеб Лабадзенка, для Tuzin.fm\nДаведка ТГ: Глеб Лабадзенка — паэт, журналіст, вядучы курсаў «Мова Нанова». Нарадзіўся ў 1986 годзе ў Менску. Скончыў Беларускі гуманітарны ліцэй (2004), Інстытут журналістыкі БДУ (2009) і аддзяленьне філязофіі і літаратуры Беларускага калегіюму (2007). Сябра БАЖ, СБП і Беларускага ПЭН-цэнтру. У якасьці журналіста працаваў у газэтах «Камсамольская праўда ў Беларусі» і «Зьвязда». Аўтар кнігі паэзіі «Pager-вершы» (2005), кнігі моўных малюнкаў «дзіцячая заМова» (2013), «дзіцячая заМова-2» (2015), «Мова Нанова: 20 крокаў да беларускай мовы» (2016), укладальнік непадцэнзурнага выданьня «Ладзьдзі Роспачы» Ўладзімера Караткевіча (2010). Пераможца літаратурнага конкурсу імя Натальлі Арсеньневай (2003), уладальнік гран-пры конкурсу «Дзень Зямлі-2004», пераможца літаратурнага конкурсу імя Франчэска Пэтраркі (2004), ляўрэат першай прэміі «Залаты апостраф» (2004), ляўрэат прэміі «Дэбют» імя Максіма Багдановіча за кнігу «дзіцячая заМова» (2013). Песьні на яго вершы і пераклады пяюць гурты HandmadE, Rahis, «Стокс», Дакота, Макс Лорэнс, Аляксандар Рыбак ды іншыя.\nЗасьпявай 3.0, Ліхтар, Дзьмітры Нікановіч, Вольга Сацюк, Мікіта Найдзёнаў, Час лайна, Bar Akaryna, Ангеліна, Ільля Санько, Пятро Клюеў, Ільля Фаляжынскі, Тутэйшыя, Pauline, Чтобы-чтобы, Ксенія Тоўсьцік, K3tyvana, Leibonik, Яўген Цярэнцьеў, Яўген Сяргеюк, U.G.Oslavia, Вольга Міхаленка\n4099 / 3\n47144 / 1\n31895 / 0


агляду гульні Roommates – Gamovich\nагляду гульні Roommates\nHome / агляду гульні Roommates\nДобры дзень, сёння мы з вамі, каб разгледзець гульню “Субяседнікі”.\nГэтая гульня – гэта сімулятар рэальнага жыцця, у якім вы можаце гуляць ролю некалькіх персанажаў.\nВы можаце гуляць як студэнт каледжа. Вы можаце выбраць свой пол як мужчыну, так і жанчыну.\nКалі ваш герой – жанчына, яе завуць Эн.\nСарамлівая дзяўчына, якая толькі паступіла ў каледж і спрабуе выкарыстоўваць і атрымліваць асалоду ад вучобы ў каледжы.\nІншы герой у гэтай гульні – Макс, які ззяе як папулярны рок-спявак.\nВы выбіраеце любога персанажа ў гульні, у вас ёсць магчымасць сустрэцца з любым упадабаным персанажам і наладзіць з ім адносіны.\nУся ўвага і мэта гэтай гульні накіравана на тое, каб вы маглі мець сувязь з іншым персанажам з любым выбраным вамі персанажам. Гэта гульня, у якой усё, што адбываецца ў гульні, залежыць ад вашага рашэння і Ці будзеце вы прысутнічаць у гэтай гульні ў важныя дні і важныя фестывалі, хаця праходжанне некалькіх важных фестываляў і дзён адпачынку – адзін з самых важных варыянтаў гульні, таму што, як і ў рэальным жыцці, калі вы адпачываеце, у вашым жыцці нічога не застанецца. Не дайшоў\nУ гэтай гульні ёсць штотыднёвая праграма, у якой уся гульня запускаецца ў залежнасці ад падзей тыдня.\nУ гэтай гульні вы можаце зрабіць усё, напрыклад, вы можаце папрацаваць, каб зэканоміць больш грошай, але вы павінны ведаць, што вам трэба адпачыць пасля ўсяго, што вы робіце. Ва ўсіх адносінах трэба атрымліваць задавальненне і сваю душу, таму што калі вы доўга бавіцеся, ваш галоўны герой можа ўпасці ў дэпрэсію.\nЯк правіла, вам патрэбен вельмі моцны баланс у вашым штотыднёвым раскладзе, інакш ваш персанаж можа сутыкнуцца з рознымі праблемамі.\nУ гэтай гульні вы можаце сустрэць новых персанажаў у розных месцах, куды вы туды заходзіце, і пачаць новыя адносіны з імі.\nЗразумела, што кожны персанаж мае свае маральныя характарыстыкі, і пры ўзаемадзеянні з персанажамі трэба ўлічваць усю яго мараль.\nУ залежнасці ад працы і сітуацыі, у якой вы знаходзіцеся, вы палепшыце свае навыкі і зможаце палепшыць адносіны з іншымі людзьмі і членамі каледжа.\nЯшчэ адна асаблівасць гэтай гульні заключаецца ў тым, што вы можаце павялічыць хуткасць гульні або запаволіць гульню, каб вы маглі лёгка праходзіць паўторны штотыднёвы графік.\nВы можаце націснуць кнопку аўтаматычнай гульні, каб усе гэтыя падзеі гульні падалі аўтаматычна, і вам не трэба націскаць спецыяльную кнопку кожную секунду. Вельмі важна, каб распрацоўшчыкі гульні ведалі, у якой частцы гульні яны павінны дапамагчы гульцу, і гэта трэба ўлічваць.\nУ гэтай гульні, хаця і была выкарыстана простая графіка, і ўсе персанажы маюць форму анімэ, і ніякай анімацыі ў гэтай гульні не выкарыстоўваецца, але графіку гэтай гульні можна лічыць выдатнай глянцавай графікай, якая цалкам адпавядае стылю гэтай гульні. Хоць часам фатаграфіі, якія стаяць за гульнявымі персанажамі, зусім не ўпісваюцца ў атмасферу гульні, але вы павінны ведаць, што распрацоўшчыкі гэтай гульні прыклалі добрыя намаганні, каб зрабіць графіку гэтай гульні.\nШто тычыцца геймплэя, як ужо згадвалася, навучыцца гэтай гульні было вельмі проста, і практычна любому, хто ўпершыню адчувае нават тып гульняў, было вельмі лёгка мець магчымасць кантраляваць усё, што адбывалася ў гульні, і мець магчымасць прыняць рашэнне і вынік. Дабярыцеся да патрэбных налад.\nУ гэтай гульні вы можаце зразумець новага студэнта ад каледжа да каледжа, і ўся прастора для яго новая, і ўбачыць жыццёвы працэс студэнта.\nМузыка ў гэтай гульні адчувае сябе добра, але часам я адчуваў, што з цягам часу гэтая музыка паўтараецца для мяне, і мне было вельмі цяжка яе слухаць, і часам мне падабалася гучанне музыкі.\nАле калі падчас гульні было дададзена яшчэ некалькі трэкаў, гэта магло б вельмі дапамагчы, каб музыка не паўтаралася ў любой атмасферы.\nШто тычыцца гісторыі, як ужо згадвалася, у вас ёсць магчымасць прасоўваць гісторыю гульні так, як вам падабаецца. Заўсёды было вельмі прыемна мець выбар у гісторыі, хаця ў гэтым тыпе гульнявога стылю вам не застаецца нічога іншага, як прымаць рашэнні. Пакіньце гульню гульцам\nНарэшце, я кажу вам, што калі вы зацікаўлены ў апавяданні і прыняцці рашэнняў у гульні, купіце гэтую гульню і не дазваляйце некалькі фатаграфій дзяўчат і адносін на складзе, якія вы хочаце купіць, гэтая гульня мае свой уласны густ і Гэтая гульня падабаецца не ўсім гульцам.\nЯ кажу вам, калі вы шукаеце ў гэтай гульні ажыятаж ці выклік, ведайце, што гэтая гульня вам зусім не падыходзіць, і вам варта перагледзець выбар гульні.