У паход да перамог | Настаўніцкая газета\n25.05.2017 30.05.2017 - 11:10Гродзеншчына, Прэс-тур\nКапцёўская сярэдняя школа Гродзенскага раёна знаходзіцца на вуліцы Перамогі. Перамог і дасягненняў на рахунку школьнага калектыву шмат, канечне, не толькі з гэтай нагоды. Сельская школа за некалькі кіламетраў ад абласнога цэнтра развіваецца, вызначыўшы некалькі прыярытэтных кірункаў дзейнасці, і выхоўвае актыўных, матываваных навучэнцаў. Ну а рулявы гэтага калектыву — дырэктар Людміла Мікалаеўна Санюковіч — у 2013 годзе была прызнана лепшым кіраўніком установы адукацыі Гродзенскай вобласці.\n— Першы інавацыйны праект па стварэнні мадэлі выхаваўча-прафілактычнай работы з навучэнцамі мы пачалі ажыццяўляць у 2006 годзе, — расказвае Людміла Мікалаеўна. — Потым удзельнічалі ў рэспубліканскім эксперыменце па апрабацыі электроннага сродку навучання “Спартыўна-аздараўленчы турызм”. На працягу 2012—2016 гадоў былі ўдзельнікамі рэспубліканскага інавацыйнага праекта па ўкараненні методыкі навучання спартыўна-аздараўленчаму турызму з прымяненнем ЭСН “Спартыўна-аздараўленчы турызм”.\nТурысцка-краязнаўчы кірунак выхаваўчай работы стаў своеасаблівым брэндам Капцёўскай сярэдняй школы. Турыстычны клуб “НОРД” ахоплівае 22% навучэнцаў школы. Толькі за апошнія тры гады атрыманы 70 дыпломаў абласнога ўзроўню па спартыўна-турысцкім кірунку. А ўвогуле ўсе вучні з’яўляюцца членамі дзіцячых і маладзёжных арганізацый і аб’яднанняў.\nПаходы, удзелы ў турыстычных спаборніцтвах вельмі важны і цікавы для навучэнцаў кампанент школьнага жыцця. У школе завадатарам гэтага руху з’яўляецца настаўнік фізічнай культуры і здароўя вышэйшай катэгорыі С.Ю.Паўленка, які з’яўляецца пераможцам раённага і дыпламантам абласнога этапу конкурсу “Настаўнік года”.\n— Турызм мае вялікі выхаваўчы складнік, — гаворыць Сяргей Юр’евіч, — менавіта так мы арганізоўваем работу, каб падрыхтаваць не толькі фізічна развітога чалавека са свядомым выбарам здаровага ладу жыцця. Турызм — гэта і выхаванне характару, адказнасці, уменне працаваць у камандзе, ды і прафарыентацыйная работа. Многія нашы выпускнікі паступаюць у навучальныя ўстановы МНС і вельмі добра там вучацца.\nКожнае лета адпраўляюцца дзеці ў паходы па Беларусі. Паходы рознай катэгорыі складанасці правялі іх дарогамі Беларусі: ад Капцёўкі — да Мінска, Віцебска, Маладзечна. Працягласць некаторых паходаў складае больш за сто кіламетраў. А ў мінулым годзе здзейснілі сваю даўнюю мару — пакарылі Карпаты. У гэтым годзе плануюць маршрут на Магілёўшчыну. Распрацаваны турыстычны маршрут “Пазнай Радзіму — выхавай сябе” заняў 1-е месца на абласным конкурсе на лепшы пешаходны турыстычны маршрут.\nУ школе створаны вельмі добрыя ўмовы для заняткаў спортам і турызмам, але ёсць тут і мара — узвесці сцяну для скалалажання.\nКапцёўская школа ўражвае яшчэ сваім зялёным афармленнем. На другім паверсе расцвіў сапраўдны сад са 126 дэкаратыўных раслін, у кожным класе ёсць зялёныя куточкі. Паўсюль парадак, чысціня, вельмі ўтульна, неяк па-хатняму. І да гэтага яшчэ адна дэталь — рамонт у школе апошні раз праводзілі ў 2008 годзе. А на пытанне, як падтрымліваюць такі парадак, дырэктар школы расказвае аб выхаванні гаспадарскіх адносін да свайго школьнага дома ў кожнага вучня і настаўніка.\nСёння школа ажыццяўляе яшчэ адзін рэспубліканскі інавацыйны праект па ўкараненні мадэлі фарміравання сацыяльнай паспяховасці навучэнцаў. А прыкладамі такога выхавання могуць стаць наступныя факты: двое навучэнцаў унесены ў рэспубліканскі банк даных адоранай моладзі Рэспублікі Беларусь, двое ўзнагароджаны прэміяй спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, два вучні з’яўляюцца дэпутатамі маладзёжнага парламента пры Гродзенскім абласным Савеце дэпутатаў, два вучні абіраліся кіраўнікамі асацыяцый школьных сістэм самакіравання “Садружнасць” Гродзенскага раёна, на працягу апошніх пяці гадоў каманда школы займае прызавыя месцы ў гульнях “Што? Дзе? Калі” і “Брэйн-рынг” і з’яўляецца ўладальнікам пераходнага кубка, тры дыпломы атрымалі навучэнцы на абласным конкурсе “Хрустальная альфа” і два — на Рэспубліканскім конкурсе даследчых работ. І гэта пры тым, што вучацца ў капцёўскай школе 163 вучні.\nЗ членамі аб’яднання “Крынічка” навучэнцам 10 класа Антонам Кохнам і адзінаццацікласніцай Наталляй Бандаровіч пазнаёміліся падчас іх творчага выступлення. Наталля спявае беларускія песні, а Антон прафесійна і з гумарам чытае вершы, байкі, выступае ў ролі вядучага на школьных мерапрыемствах. Творчасцю займаецца з 1 класа, а яшчэ узначальвае школьнае і раённае самакіраванне. Быць актыўным яго вучаць у школе.


Менскія ўлады высяляюць неплацельшчыкаў за камунальныя паслугі\n23 жнівень 2006, 06:24\nРадыё Свабода Гарадзкія ўлады Менску пачалі кампанію змаганьня з неплацельшчыкамі за жыльлёва-камунальныя паслугі. Некаторых з тых, хто мае вялікую запазычанасьць, нават высяляюць з кватэраў.\nПаводле менскіх чыноўнікаў, кампанію справакавалі неплацельшчыкі, ад якіх церпіць жыльлёва-камунальная гаспадарка. У жніўні запазычанасьць жыхароў перад ёю склала звыш 9 мільярдаў рублёў. Гэта – прыблізна дзясятая частка даходаў ЖКГ. Таму ўлады вырашылі змагацца з даўжнікамі. Хто яны? Адказвае намесьнік дырэктара ЖРЭУ Партызанскага раёну Ільля Лявіцкі:\n(Лявіцкі: ) “Першая катэгорыя – гэта п’яніцы. Другая катэгорыя – гэта праблемныя сем’і. Напрыклад, адна маці выхоўвае двух-трох дзяцей. І трэцяя катэгорыя – лянівыя, недысцыплінаваныя. Вось у нас больш 400 мільёнаў рублёў пратэрмінаванай запазычанасьці”.\nМенскія ўлады ўжываюць розныя меры для спагнаньня запазычанасьці зь неплацельшчыкаў. Адным адключаюць газ і электрычнасьць, на іншых падаюць у суд, трэціх высяляюць. Гаворыць прадстаўніца ЖРЭУ Маскоўскага раёну Менску Маргарыта Баршчэўская:\n(Баршчэўская: ) “Мы знаходзім, напрыклад, такіх, што ўсе дарослыя чальцы сям’і ня плацяць беспадстаўна і жывуць у двухпакаёўцы, трохпакаёўцы, і тады перасяляем у аднапакаёўкі. Практыка пайшла, і гэта вельмі добра. Людзі пра гэта чуюць і ўжо неяк імкнуцца аплочваць”.\nБылы дэпутат Палаты прадстаўнікоў Уладзімер Навасяд параўноўваў беларускі й заходнія мэханізмы жыльлёва-камунальнай гаспадаркі. Вось да якой высновы ён прыйшоў:\n(Навасяд: ) “Сама сацыяльная сыстэма, якая там існуе, сацыяльнае страхаваньне, пэнсійнае забесьпячэньне, і наагул, пазыцыя дзяржавы такая, што выкарыстоўваюць такія меры толькі як выключэньне. У нас жа галоўная прычына такіх высокіх камунальных плацяжоў у тым, што дзяржава мае манаполію на іх аказаньне”.\nПаводле афіцыйных зьвестак, менская міліцыя сёлета папярэдзіла 12 тысяч неплацельшчыкаў, 11 тысячам адключылі камунальныя паслугі, у судах разглядаецца 36 спраў пра высяленьне, зь якіх шэсьць ужо задаволена.


Спорт, 01 студзень 2015\n08:27, 30 сьнежань 2014\n23:39, 16 сьнежань 2014\nНаўрацілава ажанілася з былой «Міс СССР»\nБылая зорка тэнісу Марціна Наўрацілава ажанілася са сваёй доўгатэрміновай партнэркай, расейкай Юліяй Лемігавай, у Нью-Ёрку.\n15:38, 13 сьнежань 2014\n12:25, 12 сьнежань 2014\n11:41, 12 сьнежань 2014\nФанаты менскага «Дынама» паранілі некалькіх італьянскіх паліцэйскіх, — СМІ\nУ выніку дзеяньняў фанатаў менскага «Дынама» ў Флярэнцыі перад матчам Лігі Эўропы зь мясцовай «Фіярэнцінай» 11 сьнежня паранена некалькі паліцэйскіх.\n10:38, 12 сьнежань 2014\nБольш за 60 беларускіх фанатаў затрымалі ў Італіі за бойку\nЗь іх 13 сёньня паўстануць перад італьянскім судом.\n15:34, 11 сьнежань 2014\nБарысаўскі БАТЭ бясслаўна завяршыў выступ на групавой стадыі футбольнай Лігі чэмпіёнаў. Чаго не хапае беларускаму футболу, каб заявіць пра сябе на міжнароднай арэне?\n22:13, 04 сьнежань 2014\nУЭФА забараніла футбольным клюбам Крыма ўдзельнічаць у расейскіх спаборніцтвах з 2015 года\nВыканаўчы камітэт УЭФА прыняў рашэньне забараніць крымскім клюбам ўдзельнічаць у расейскіх спаборніцтвах з 1 студзеня 2015 года. Пра гэта паведамляе прэс-служба Саюзу эўрапейскіх футбольных асацыяцый.\n18:21, 29 лістапад 2014\n15:33, 29 лістапад 2014\n17:28, 27 лістапад 2014\nУ Паставах зачынілі адзіную ў Беларусі прыватную акадэмію футболу «з-за фінансавага становішча заснавальніка».\n15:07, 27 лістапад 2014\nХакейны клюб «Дынама-Мінск» будзе праводзіць прэсавыя канфэрэнцыі на дзьвюх мовах: беларускай і расейскай. Такая дамоўленасьць дасягнутая паміж кіраўніцтвам клюбу і кіраўніцтвам КХЛ.\n17:04, 23 лістапад 2014\nУ фінале баёў без правілаў «Mix Figther» беларусы бралі ўдзел у чатырох сустрэчах, тры зь іх былі пераможныя.\n13:45, 23 лістапад 2014\nФанаты менскага «Дынама» біліся з АМАПам (ВІДЭА)\nНекалькі фанатаў менскага «Дынама» запалілі фаер, пасьля чаго АМАП у грубай форме пачаў зьбіваць без разбору ўсіх фанатаў.\n21:08, 21 лістапад 2014\nХК «Дынама» адмовіўся камэнтаваць зьнікненьне анонсу канцэрту «Brutto»\nКанцэрт плянаваўся на 29 лістапада на «Мінск-арэне» перад матчам рэгулярнага чэмпіянату КХЛ «Дынама» (Менск) — «Медвешчак» (Заграб).\n14:54, 20 лістапад 2014\n19:42, 19 лістапад 2014\nТакое рашэньне сёньня ўхваліла УЭФА з-за расіцскіх выкрыкаў заўзятараў на «Барысаў-арэне» 21 кастрычніка.\n17:31, 18 лістапад 2014\n11:38, 12 лістапад 2014\nСябра выканкаму Расейскага футбольнага саюзу Сяргей Сьцяпашын адзначыў, што апроч недахопу фінансаў у арганізацыі, трэба ўлічваць і неэфэктыўнасьць расейскай зборнай, а значыць — і працы трэнэра.\n16:27, 07 лістапад 2014\nНеўзабаве новы сэзон пачнуць, бадай, самыя ўганараваныя беларускія спартоўцы — лыжныя акрабаты. Фэнамэнальныя вынікі фрыстайлістаў немагчыма разглядаць асобна ад галоўнага трэнэра Мікалая Казекі.\n16:02, 06 лістапад 2014\n15:24, 05 лістапад 2014\n23:19, 27 кастрычнік 2014\nМалодшы сын Аляксандра Лукашэнкі закінуў дзьве шайбы ў вароты вэтэранаў зборнай Аб’яднаных Арабскіх Эміратаў.\n14:31, 23 кастрычнік 2014\nПасьпяховы шматборац Андрэй Краўчанка быў адным з фронтмэнаў Першага нацыянальнага спартовага фэстывалю Мова Cup, ініцыяванага чэмпіёнкай сьвету ў плаваньні Аляксандрай Герасіменяй.\n22:07, 21 кастрычнік 2014\nСёньня на «Барысаў Арэне» адбыўся трэці матч групавога этапу Лігі чэмпіёнаў паміж мясцовым БАТЭ і данецкім «Шахтаром». БАТЭ прайграў з разгромным лікам 7:0\n19:00, 21 кастрычнік 2014\nАдзін з асноўных споўкаў (фанацкіх завадатараў) данецкага «Шахтара» распавёў пра настроі сярод украінскіх фанатаў напярэдадні матчу з БАТЭ\n13:40, 21 кастрычнік 2014\nПісторыюсу далі 5 гадоў турмы\nПаўднёваафрыканскі суд асудзіў чэмпіёна Паралімпійскіх гульняў Оскара Пісторыюса, прызнанага вінаватым у ненаўмысным забойстве сваёй сяброўкі Рывы Стэнкамп, на пяць гадоў зьняволеньня.\n07:56, 21 кастрычнік 2014\n00:01, 21 кастрычнік 2014\nУжо сёньня, 21 кастрычніка: 100 годзьдзе Сьвёнтака, «БАТЭ» гуляе з «Шахтарам»\n16:32, 18 кастрычнік 2014\n17 кастрычніка лёзунг «жыве Беларусь» чарговы раз гучаў падчас футбольнага паядынку — на матчы ў Львове паміж данецкім «Шахтарам» і луцкай «Валыньню».\n15:10, 16 кастрычнік 2014\n10:01, 15 кастрычнік 2014\nУ сеціве зьявілася відэа, як падчас футбольнага матчу групавой стадыі да Эўра-2016 паміж камандамі Ўкраіны і Македоніі (украінцы выйгралі зь лікам 1:0), заўзятары на «Львоў Арэне» скандуюць «Жыве Беларусь!»\n08:50, 14 кастрычнік 2014\nАдбылася чаканая адстаўка галоўнага трэнэра беларускай зборнай па футболе. Хто будзе кіраваць зборнай у далейшых выступах адборачнага цыклю да чэмпіянату Эўропы, невядома.\n16:19, 13 кастрычнік 2014\nЦі будзе беларускі варыянт «Ла Ла Ла»?\nГутарка пра спартовыя спаборніцтвы з палітычным складнікам, калі заўзятараў цікавіць ня толькі лік, як гэта было на футбольным матчы ў Барысаве падчас гульні нацыянальных зборных Беларусі і Ўкраіны.\n08:16, 13 кастрычнік 2014\n14:21, 11 кастрычнік 2014\nУсе затрыманыя ўкраінскія заўзятары вызваленыя і вярнуліся ва Ўкраіну\nСярод іх восем украінцаў, якіх беларускі суд асудзіў на розныя тэрміны.\n15:27, 10 кастрычнік 2014\nТолькі лянівы не паглядзеў шматлікія відэазапісы заўзятарскіх сьпеваў падчас учорашняга матчу Ўкраіна — Беларусь і толькі лянівы не пракамэнтаваў гэтага ў сацыяльных сетках.\n13:54, 10 кастрычнік 2014\nУчора пасьля матча Беларусь — Украіна затрымалі 41 заўзятара, 24 зь іх апынуліся на лаве падсудных у судзе Барысава — 12 украінцаў і 12 беларусаў.\n08:47, 10 кастрычнік 2014\nМасавыя затрыманьні фанатаў пасьля матчу «Беларусь—Украіна» зьвязваюць з выкананьнем імі на трыбунах нецэнзурнай песьні пра Ўладзімера Пуціна.\n08:23, 10 кастрычнік 2014\nПозна ўвечары 9 кастрычніка у рамках кваліфікацыі на чэмпіянат Эўропы 2016 году на «Барысаў Арэне» сустракаліся нацыянальныя зборныя Беларусі і Ўкраіны.\n22:29, 09 кастрычнік 2014\n9 кастрычніка ў Барысаве на адзіным у краіне стадыёне, які атрымаў ад УЭФА высокую 4-ю катэгорыю на правядзеньне міжнародных матчаў, адбываецца сустрэча паміж нацыянальнымі зборнымі Беларусі і Ўкраіны.\n21:57, 09 кастрычнік 2014\nБеларусь — Украіна. Twitter-трансьляцыя\n17:43, 09 кастрычнік 2014\n15:00, 09 кастрычнік 2014\n14:55, 09 кастрычнік 2014\nЭканамічныя праблемы ва Ўкраіне, справакаваныя расейскай агрэсіяй у Крыме і ўсходніх абласьцях, спрычыніліся і да міграцыі спартоўцаў.


Як вывесці вошай ў хатніх умовах - Здароўе 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Здароўе 2017 ⇒ Як вывесці вошай ў хатніх умовах\nАдзін з самых вядомых відаў вошай, якія паразітуюць на чалавечым целе - гэта галаўныя вошы. Пры заражэнні педыкулёзам з’яўляецца нясцерпны сверб, найбольш востра адчуваецца на патыліцы, і, нярэдка, алергічная рэакцыя ў выглядзе сыпу. Перадаецца педыкулёз праз кантакт з рэчамі заражанага чалавека. Як пазбавіцца ад вошай ў хатніх умовах?\nУ дзіцяці з’явіліся вошы. Што рабіць?\nЭфектыўныя спосабы і сродкі вывядзення вошай\nРэкамендацыі па лячэнні педыкулёзу\nПершыя «званочкі» педыкулёзу выяўляюцца ўжо праз тры-чатыры дні пасля інфікавання.\nНясцерпны сверб у месцах, якія кусаюцца вошамі (скура галавы, вушы, шыя).\nЗ’яўленне плям - слядоў ад укусаў.\nЗ’яўленне гнойных захворванняў, з прычыны расчэсваннем раніцу і траплення ў іх інфекцыі.\nГніды ў валасах, падобныя на перхаць, але складана аддзяляць ад валасоў.\nПавелічэнне завушныя лімфавузлоў пры цяжкай форме педыкулёзу.\nПрафілактыка педыкулёзу, у першую чаргу, мяркуе захаванне простых правіл гігіены:\nРэгулярнае купанне (не радзей, чым два разы на тыдзень).\nРэгулярная змена пасцельнай і ніжняга бялізны.\nМыццё бялізны пры высокай тэмпературы.\nДбайнае утюжение бялізны (асабліва швоў).\nВыкарыстанне толькі сваімі асабістымі рэчамі (расческа і да т.п.).\nПры з’яўленні вошай у каго з членаў сям’і варта:\nЗмазваць вобласць вушэй і на патыліцы маслам чайнага дрэва або лаванды.\nАпрацоўваць (у абавязковым парадку) усе ручнікі, шапкі, каўняры, капюшоны і асабліва мяккія цацкі пры высокай тэмпературы.\nРэгулярна расчэсваць валасы над светлай тканінай.\nНа жаль, груп рызыкі вошай не існуе - заразіцца можа кожны, незалежна ад даўжыні валасоў, ўзросту і полу. Як правіла, заражэнне адбываецца ў калектывах - праца, дзіцячы сад, школа. Што рабіць, калі вы выявілі гэтых насякомых на галаве свайго дзіцяці? Па-першае, не ўпадаць у паніку. Сёння многія сродкаў, якія эфектыўна змагаюцца з педыкулёзам.\nАгледзець дзіця пад добрай лямпай. Найбольш старанна - патыліцу і завушныя вобласці.\nВыявілі гнід або вошай? Пачынайце лячэнне. Хімічныя прэпараты - толькі па прызначэнні лекара (а дзецям малодшай двух гадоў яны ўвогуле забаронены). Народныя сродкі - з асцярогай. Арыентуйцеся на ўзрост дзіцяці.\nПасля кожнага мыцця галавы (купанне) змякчаюць валасы дзіцяці кандыцыянерам - гэта аблегчыць вычесывания гнід.\nАбрэзаць валасы ці не - рашэнне прымае кожны сам для сябе. Але вычэсваць гніды з доўгіх валасоў - вельмі складаны працэс.\nРасчэсваць валасы варта над белай прасцінай (паперай). Пасму за пасму, правяраючы ад самых каранёў і да кончыкаў, і выдаляючы яйкі вошай.\nРасческа пасля працэдуры трэба кіпяціць. А вычэсваць гнід і вошай варта да іх поўнага знікнення (не менш за два тыдні).\nЭфектыўныя спосабы і сродкі вывядзення вошай ў хатніх умовах\nВошы - ня прышчык на носе. За ноч не пройдуць. Прыгатуйцеся загадзя да таго, што прыйдзецца выдаткаваць шмат сіл і часу на барацьбу з імі. Метадаў лячэння педыкулёзу - мноства. І аптэчныя прэпараты, і правераныя хатнія сродкі.\nСамыя вядомыя сродкі супраць вошай:\nАэразолі, мазі і шампуні - Ниттифор, пара-Плюс, Нюда і інш.\nПротивоблошиные шампуні, якія выкарыстоўваюцца для хатніх жывёл.\nДустовый і дегтярное мыла.\nКампрэс на валасы з гарэлкі.\nЭфект ад лячэння газай і воцатам - гэта міф. Гэтыя сродкі дапамагаюць змякчыць абалонкі гнід, але не больш за тое. Без вычесывание не абыйсціся ў любым выпадку. А вось непісьменна разведзены воцат здольны выклікаць моцны апёк скуры. Што тычыцца бензінава-газавых кампрэсаў на галаву - пасля іх можна развітацца з шыкоўнай шавялюрай.\nУжываючы на галаве дзіцяці сродкі супраць вошай, не карыстайцеся фенам. Некаторыя лекавыя прэпараты ўтрымліваюць у складах гаручыя кампаненты.\nПерад нанясеннем лекавага сродку супраць вошай не варта выкарыстоўваць шампуні з апалосквальнікі або кандыцыянеры. Пасля прымянення - не мыць галаву на працягу двух дзён.\nСродкі накшталт дыхлафос i iнш (і іншых прэпаратаў для барацьбы з шкоднікамі) выкарыстоўваць не рэкамендуецца - яны ўтрымліваюць шкодныя, нейротоксические кампаненты.\nНе варта ўжываць адзін лекавы прэпарат больш за тры разы запар. У выпадку, калі лекі не падзейнічала, ёсць сэнс абраць іншае.\nНе выкарыстоўвайце адначасова два сродкі супраць вошай.\nРэцыдыву педыкулёзу можна пазбегнуць, афарбаваўшы валасы адной з сучасных фарбаў, якія змяшчаюць перакіс вадароду.\nНаступная Артыкул Цяжарнасць і адмоўны рэзус-фактар крыві\nПсіхалогія моцнай жанчыны


Чорны манікюр са стразамі - самыя раскошныя і ўражлівыя ідэі нейл-дызайну з фота прыкладамі - Confetissimo - жаночы блог\nЧасы, калі лак чорнага колеру асацыяваўся з нефармальнымі моладзевымі субкультурамі і гатычным стылем даўно прайшлі. Модныя эксперты сучаснасці разгледзелі ў яго змрочнай глыбіні ноткі элегантнасці і арыстакратызму. Сёння чорны манікюр адрозніваецца універсальнасцю, аднак працягвае заставацца выбарам упэўненых у сабе і моцных асобаў, якія не баяцца прыцягнуць да сябе ўвагу і прымерыць ролю аб'екта для пераймання. Але мы ўпэўненыя, ідэя ўпрыгожыць чорнае пакрыццё зіготкімі стразамі развее вашы апошнія сумневы, і армія прыхільніц падобнага нейл-дызайну прыкметна павялічыцца.\nЎсталяваць якія-небудзь ўзроставыя рамкі і канкрэтна ўказаць, каму менавіта падыходзіць падобны дызайн вельмі складана. Але нязменным застаецца тое, што кожная дэталь ладу ўладальніцы чорнага манікюру павінна быць мяжой дасканаласці, элегантнасці і бездакорнасці.\nПадстава ногцевай пласціны пад чорным пакрыццём варта старанна падрыхтаваць і трэба пастарацца стварыць ідэальную паверхню. Чорны лак максімальна падкрэслівае нават самыя нязначныя на першы погляд заганы, таму любыя шурпатасці ў выніку не схаваюць нават ўпрыгажэнні.\nТаксама мы хацелі б звярнуць увагу на цветотип кожнай жанчыны. Калі смуглявая скура і чорны нейл-дызайн выдатна спалучаюцца ў дуэце, то светлае адценне скуры аўтаматычна прыцягне ўвагу да такіх цёмным пазногцям і ў выніку можа атрымацца непрымальны кантраст.\nНайболей дарэчы чорны манікюр глядзіцца на пазногцях сярэдняй даўжыні прамавугольнай або міндалепадобных формы. Лак пры гэтым трэба наносіць у два пласта. Занадта доўгія альбо завостраныя пазногці ў гэтым варыянце глядзяцца агрэсіўна, а кароткае ногцевай ложа візуальна памяншаецца. Таму прысутнасць двух-трох міліметраў вольнага краю на кароткіх пазногцях проста абавязкова. Найбольш удала глядзіцца дызайн, выкананы ў матавым топе.\nДля стварэння стыльнага паўсядзённага манікюру наяўнасць нескладанага ўзору на некалькіх пальцах або аднаго-двух каменьчыкаў на кожным пазногці будзе цалкам дастаткова.\nДля дадатку ўрачыстага ладу можна ўпрыгожыць пры дапамозе страз ўсе ногцевыя пласціны, але не спрабуйце размясціць на пазногцях складаныя і масіўныя кампазіцыі. Немудрагелістыя ўзоры ў гэтым выпадку глядзяцца найбольш прыгожа.\nШто тычыцца выбару страз, то на піку папулярнасці застаюцца залацістыя, серабрыстыя і каляровыя элементы рознага памеру і формы, якія дадаткова можна спалучаць у манікюр з рознымі відамі блёсток.\nАднатонны чорны манікюр са стразамі\nУ апошні час аднатонныя дызайны лічацца ў спісе трэндавых. І гэта зусім не дзіўна, бо на манахромнай аснове можна смела «тварыць» і ствараць цудоўныя шэдэўры. Але майце на ўвазе - чорнае пакрыцці глядзіцца значна выразней чым, напрыклад, пастэльныя адценні.\nДля стварэння прыгожага аднатоннага нейл-арта са стразамі, у большасці варыяцый дэталі дэкору размяшчаюць у прыкаранёвай зоне аднаго або некалькіх пазногцяў. Такое рашэнне дасць магчымасць ўсім афармленні глядзецца вельмі гарманічна. Выкарыстоўвайце для гэтага празрыстыя, чырвоныя, чорныя, залацістыя і любыя іншыя стразы, якія можна прыгожа выкласці ў форме паўмесяца небудзь сімпатычнай кампазіцыі. Ролю акцэнту ў гэтым выпадку адведзена чорнаму пакрыццю, таму паспрабуйце выкарыстоўваць мінімальная колькасць упрыгожванняў.\nУ адрозненне ад аднатоннага дызайну, французскі манікюр ў чорным выкананні глядзіцца больш стрымана і пяшчотна, таму сучасныя модніцы вельмі часта спыняюць свой выбар на такім арыгінальным дуэце. Выканаць такі дызайн можна некалькімі спосабамі.\nВарыянт, у якім чорным лакам вылучаецца кончык ногцевай пласціны, цалкам дублюе класічнае афармленне. Толькі замест белага ў працэсе выкарыстоўваецца чорны лак.\nНе менш цікава і вельмі прыгожа глядзіцца адначасовае спалучэнне французскага і месяцовага манікюру, што мае на ўвазе прамалёўку чорным колерам і лініі ўсмешкі і лункі ў падставы. Ўпрыгожвання ў такіх стыльных варыяцыях могуць дубляваць палоску «смайліка» або лункі, размяшчацца ў прыкаранёвай часткі ногцевай пласціны альбо вылучаць бліскучай кампазіцыяй акцэнтнымі кіпцік на безыменным пальцы.\nРаім прачытаць: Узрушаючыя навінкі зімовага дызайну пазногцяў 2018-2019 года: 80 + фота прыкладаў\nВельмі незвычайна, але шыкоўна і эфектна глядзіцца трохкутны французскі манікюр і падвойная ўсмешка, а таксама варыяцыі з чорным падставай, у якой лінія манікюру выкладваецца непасрэдна самім дэкорам.\nЧорны аксаміт на пазногцях глядзіцца асабліва шыкоўна, бо матавы топ змякчае любыя яркія і цёмныя адценні. Стразы ў такім манікюр прыкметна асвяжаюць і акультурваюць пакрыццё. Вы можаце размясціць бліскучыя фрагменты ў прыкаранёвай зоне аднаго-двух пальцаў альбо ўпрыгожыць аксаміцістае падстава палоскамі, хвалістымі лініямі або нескладанымі ўзорамі з стразаў. У гэтым выпадку варта выкарыстоўваць бульонки, пацеры ці крышталі невялікага памеру.\nНайбольш выйгрышным тандэмам лічацца матавы топ і залацістыя стразы, але гэта зусім не азначае забарону на выкарыстанне ў манікюр дэталяў дэкору іншага афарбоўкі.\nАкрамя гэтага, матавыя пазногці вельмі прыгожа падаюць суседства стразаў з бліскаўкамі Глітэра і пайетками. У залежнасці ад колькасці і варыяцый размяшчэння дэкору, такі нейл-арт стане выдатным дадаткам як урачыстага, так і паўсядзённага ладу.\nЧёрный нейл-арт з акцэнтам\nАкцэнтаванне аднаго з пальцаў можна назваць удалым прыкладам гарманічнага спалучэння чорнага пакрыцця і дэкору. Яго галоўнай асаблівасцю з'яўляецца размяшчэнне бліскучых элементаў толькі на адной ногцевай пласціне, калі іншыя пазногці застаюцца некранутымі. Стразы пры гэтым могуць мацавацца на аснову ў хаатычным парадку і цалкам пакрываць усё ногцевай ложа.\nСпалучэнне невялікіх па памеры фрагментаў і буйных камянёў толькі дадасць шыку ва ўсё афармленне. Многія майстры называюць падобны від дызайну «бліскучым дажджом», і нам здаецца, што варта з імі пагадзіцца.\nБліскучыя ўзоры і вензелі\nСтварэнне падобнага шэдэўра мае на ўвазе размяшчэнне дэкору на пазногцях ў выглядзе разнастайных узораў. У працы пры гэтым выкарыстоўваюцца дробныя стразы, якія вельмі капрызна паводзяць сябе на пазногцях. Таму мы рэкамендуем даверыць працу дасведчанаму майстру ці набрацца цярпення, калі вы плануеце выконваць манікюр самастойна.\nРаім прачытаць: Манікюр з чырвонымі кветкамі - ідэі дызайну для любой даўжыні пазногцяў\nПры дапамозе дробных дэталяў можна ствараць цудоўныя ўзоры або вензелі і размяшчаць іх на ўсіх пальцах. Гэта могуць быць малюнкі зорнага неба, звілістыя або прамыя лініі, элементы фларыстыкі, літары і многія іншыя прапановы. Затрачаны час будзе ў выніку абавязкова апраўдана. Чёрный нейл-арт з бліскучымі малюнкамі глядзіцца проста чароўна!\nЯк вы змаглі пераканацца, чорныя пазногці могуць глядзецца не толькі ярка і залішне выразна. Дзякуючы шматлікім тэхнікам і сучасным варыяцыям афармлення, такі нейл-дызайн да твару кожнай даме, нават калі вы вельмі пяшчотная і сціплая асоба. Паспрабуйце паэксперыментаваць з гэтым неардынарным адценнем, і мы ўпэўненыя, вынік вас прыемна здзівіць.\nДалей прапануем вашай увазе падборку ўзрушаючых ідэй чорнага манікюру са стразамі, якія дапамогуць вам хутчэй вызначыцца з выбарам і падабраць ідэальны для сябе варыянт.


У краіне сёння згатаваны дастаткова важкі каравай | zviazda.by\nХатняя старонка » Эканоміка » У краіне сёння згатаваны дастаткова важкі каравай\nУ краіне сёння згатаваны дастаткова важкі каравай\nДля работнікаў аграрнага сектара сённяшні сезон аказаўся дастаткова складаны. Анамальна цёплая зіма і ранняя вясна першапачаткова зрушвалі запланаваныя тэрміны сяўбы. Праўда, потым халодны май амаль не разбурыў станоўчыя планы аграрыяў. І ўсё ж дзякуючы напружанай працы нашых вяскоўцаў у краіне сёння згатаваны дастаткова важкі каравай.\nНамеснік начальніка Галоўнага ўпраўлення — начальнік упраўлення раслінаводства Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Васіль Ядлоўскі адзначыў, што сёння ў Беларусі разлічваюць атрымаць валавы збор збожжа не менш за 7 млн тон у свірнавай вазе. А з улікам кукурузы на зерне атрымаецца сабраць усе 8 млн тон.\nКалі казаць аб харчовым збожжы, якое выкарыстоўваецца насельніцтвам у якасці хлебабулачных, крупяных або макаронных вырабаў, то для гэткага элітнага каравая ў нас намалочана 800 тысяч тон. Такога хлеба аграрыі запасаюць штогод з лішкам, таму можна з упэўненасцю казаць пра «сытую зіму».\nЗначная частка ўсяго збожжа ідзе на фуражныя мэты: дзесьці 5-6 млн тон штогод мы выкарыстоўваем на корм жывёле. Калі атрымліваецца лепей накарміць статак, то і аддача — у выглядзе малака і мяса — будзе значна больш важкая. А ў выніку атрымліваецца, што мы пастаўляем на экспарт не проста фуражнае збожжа, а гатовыя прадукты з высокай дабаўленай вартасцю.\nПа словах Васіля Ядлоўскага, сярэдняя ўраджайнасць намалочанага збожжа ў бункернай вазе складае 37,3 цэнтнера з гектара. Лепш за ўсё з гэтым паказчыкам у Гродзенскай вобласці, дзе атрымалі 47,8 цэнтнера з гектара. Самая нізкая ўраджайнасць збожжа ў Гомельскай вобласці (27 цэнтнераў), але там упор робіцца на кукурузу на зерне. У гэтым рэгіёне традыцыйна вялікія пасевы згаданай культуры, таму выніковая лічба ўраджайнасці яшчэ будзе змяняцца ў бок павелічэння.\nСуразмоўнік упэўнены ў тым, што прадукты харчавання ў гэтым сезоне ў нас даражэць не павінны. Сёлета іх у краіне будзе з лішкам. Прынамсі, фуражнага збожжа мы збяром значна больш, чым у мінулыя гады.\nЗагаловак у газеце: Будзе хлеб і да хлеба\nФеномен кухаркі. Наколькі ўраджай залежыць ад смачных абедаў, высвятляла карэспандэнт «Звязды» ў Быхаўскім раёне


19.11.2017 20.11.2017 Марина Маглыш-Калинина536Комментарии on Рупнасць хлебаробская\nААТ «РУБЯЖЭВІЧЫ». ЗА СТАРАННЕ І ЎМЕННЕ\nПрацаўнікі ААТ «Рубяжэвічы» сёлета плённа папрацавалі і заслужылі права на правядзенне на сваёй тэрыторыі прафесійнага свята працаўнікоў вёскі і раённых «Дажынак».\nЯк і летась, калектыў выйшаў пераможцам раённага спаборніцтва па нарыхтоўцы кармоў. Тут значна перавыкананы планы па закладцы ўсіх відаў травяных кармоў – сена, сенажу і сіласу. І поспех гэты заканамерны, бо дырэктар Андрэй Атрушкевіч удзяляе неаслабную ўвагу кармавой базе. Прыкладаюцца намаганні, каб забяспечыць грамадскі статак на зімоўку якаснымі і пажыўнымі зялёнымі кармамі. Сенажу заклалі звыш 14 тысяч тон, насушылі 915 тон сена. Не падвяла кукуруза, бо яе тут умеюць вырошчваць. З кожнага гектара атрымалі каля 430 цэнтнераў зялёнай масы і затрамбавалі звыш 18 385 тон кукурузнага сіласу, што больш чым у паўтара раза перавышае запланаваны аб’ём. На ўмоўную галаву жывёлы прыпадае каля 32 цэнтнераў кармавых адзінак травяных кармоў.\nПастараліся працаўнікі і на ўборцы збожжавых. Хлебаробы правялі жніво ў сціслыя тэрміны, якасна. Намалацілі 6122 тоны збожжа, што больш, чым летась. Удалася бульба, якой накапалі 364 цэнтнеры на круг, а ўсяго 1820 тон. Цукровыя палеткі аддзячылі больш як 430 цэнтнерамі салодкіх каранёў з гектара.\nШчыра папрацавалі механізатары і вадзіцелі, якія былі заняты на розных відах работ і заслужылі за адказныя адносіны да працы і старанне самыя шчырыя словы ўдзячнасці. Гэта Сяргей Кажамяка, Пётр Гурын, Сяргей Анціпін, Сяргей Лабун, Анатолій Рамэйка, Анатолій Мішук, Алег Шышка, Іосіф Пока, Юрый Янкоўскі, Раман Сабалеўскі, Уладзімір Маргаўнічы, Святаслаў Круглік, Анатолій Марцінкевіч, Вячаслаў Гайдукевіч, Антон Какошын, Мікалай Сінякевіч, Браніслаў Сабалеўскі, Васіль Паплаўскі.\nНа здымку. Сяргей Кажамяка – у ліку лепшых працаўнікоў ААТ «Рубяжэвічы». Рупіцца ў гаспадарцы механізатарам больш за чвэрць стагоддзя. Кожны год яму давяраюць сеяць кукурузу, якая аддзячвае высокімі ўраджаямі. Сяргей Міхайлавіч сёлета стаў прызёрам спаборніцтва на сяўбе гэтай культуры. Падчас жніва працаваў на камбайне, намалаціў разам з сынам Дзмітрыем 921 тону збожжа.\nААТ «АГРАНЁМАНСКІ». У ЗГУРТАВАНЫМ КАЛЕКТЫВЕ\nУ ААТ «Агранёманскі», дзе кіраўніком працуе малады дырэктар Уладзімір Жукаў, атрыманы сёлета самы высокі ў раёне валавы збор збожжа – 10 738 тон. Па ўраджайнасці збожжавых і зернебабовых агранёманцы традыцыйна, ужо каторы год запар, утрымліваюць другі паказчык. У згуртаваным калектыве і справы ладзяцца. Парупіліся на жніве сямейныя экіпажы камбайнераў у складзе Аляксандра і Мікіты Фалюкоў, Валерыя і Андрэя Жукоў, Міхаіла Таяноўскага і Андрэя Васіна, Аляксея Пальчыка і Анатолія Казлоўскага, Міхаіла Мазюкевіча і Ягора Сыча, маладзёжныя экіпажы ў складзе Віктара Семянько і Віталія Кобеца, Уладзіслава Дзядовіча і Аляксандра Боня, Сяргея Байко і Валерыя Яўсейчыка, Аляксандра Конана і Івана Канановіча, вопытнага Генадзія Цвіркі і Валянціна Гайдукевіча.\nНамеснік дырэктара па раслінаводстве Іван Скварчэўскі ўдзячны ўсім, хто не толькі ўбіраў ураджай, а і прымаў самы непасрэдны ўдзел у яго вырошчванні, і асабіста механізатарам Казіміру Дамброўскаму – галоўнаму аратаму, Дзмітрыю Сагайдакевічу – умеламу сейбіту, Аляксандру Булашу – аграному-аграхіміку.\nНа адвозцы збожжа парупіліся вадзіцелі Анатолій Турко – неаднаразовы пераможца раённага, абласнога і рэспубліканскага спаборніцтваў, Анатолій Бабровіч, Сяргей Кандрацін, Іван Каробка. Кожны з іх перавёз звыш тысячы тон збожжа.\nВарта падкрэсліць, што ў таварыстве намалочана з кожнага гектара 50,7 цэнтнера масланасення азімага рапсу – рэкордная не толькі для гаспадаркі, а і для раёна ўраджайнасць. Высявалі 150 гектараў гэтай прыбытковай тэхнічнай культуры. Іван Скварчэўскі падкрэслівае, што высокай ураджайнасці папярэднічала не толькі добрая перазімоўка раслін.\n– З групай аграномаў выязджалі у Германію, на семінар-вучобу нас запрасіла да сябе нямецкая фірма «Байран», – расказвае галоўны спецыяліст. – Прымянілі нямецкую тэхналогію вырошчвання азімага рапсу на нашых палетках. Ад продажу насення атрымалі 48 тысяч рублёў чыстага прыбытку.\nВысявалі ў таварыстве ў асноўным два замежныя гібрыды F-1 «брэнтана» і «геркулес», а таксама айчынны «імперыял». На спецыяльнай устаноўцы масланасенне рапсу ў гаспадарцы перапрацоўваюць на рапсавы алей. Жамерыны ідуць на корм жывёле.\nУ жывёлагадоўчай галіне добрыя дасягненні ў працаўнікоў фермаў. Гаспадарка з’яўляецца адным з самых буйных пастаўшчыкоў малака і мяса – валавы надой з пачатку года склаў 8353 тоны, а валавыя прывагі – 816 тон. Па надоях малака ад каровы таварыства ўваходзіць у пяцёрку наймацнейшых гаспадарак раёна з паказчыкам 5063 кілаграмы. Сярод вытворчых падраздзяленняў малочнага цэха лідзіруе МТФ «Залужжа» (брыгадзір Вячаслаў Дзярнейка) з надоем 6105 кілаграмаў. На другім месцы МТФ «Казейкі» (брыгадзір Тамара Рабянок), дзе дасягнута самая высокая прыбаўка – 639 кілаграмаў. У мясных справах лідзіруе калектыў МТФ «Ператокі» (брыгадзір Людміла Жарко), дзе сярэднясутачныя прывагі бычкоў на адкорме склалі 804 грамы. Сярод жывёлаводаў вылучаюцца стараннасцю Людміла Зянько, Іна Дзядовіч, Тамара Патапава, Нона Філіна, Людміла Буката, Валянціна Нарановіч, Святлана Сахута, Тадэвуш Цвірка, Юрый Сачук, Святлана Чытра, Зінаіда Шашко, Аліна Пяцінкова.\nУ АГРАХОЛДЫНГУ. СПРАВЫ Ў БУЛЬБАВОДАЎ ЛАДЗЯЦЦА\nСёлета ў СФГ «Сула» (кіраўнік Уладзімір Радзевіч) атрымана з кожнага гектара звыш 500 цэнтнераў бульбы. Як і ў папярэднія гады – гэта лепшы паказчык у раёне сярод гаспадарак, якія вырошчваюць другі хлеб. Парупіліся на вырошчванні і ўборцы важкіх клубняў механізатары Алег Жытко, Віктар Тарасевіч і Сяргей Пяткевіч. Забяспечыў бесперабойную работу тэхнікі галоўны інжынер Аляксандр Валадзько. Парадавалі даволі высокім ураджаем і бульбяныя палеткі ТАА «Аграцэнтр-Сула» (дырэктар Эдуард Янкоўскі). Вызначыліся стараннасцю механізатары Віктар Лысы, Пётр Босы, Эдуард Бізгень і Віктар Лёсік, аграном Сяргей Астапук і інжынер-механік Аляксандр Клімко. Абодва вышэйназваныя вытворчыя падраздзяленні разам з ТАА «Сула Плюс» уваходзяць у адзін аграхолдынг, які спецыялізуецца на вырошчванні насеннай і таварнай бульбы, яе расфасоўцы і рэалізацыі.


Ігар Случак: Сёлета бачу, што мая праца недарэмная | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nКіраўніцтвы футбольных клубаў вышэйшай лігі неўзабаве, як і летась, атрымаюць лісты з прапановаю больш шырока ўжываць у сваёй дзейнасці беларускую мову. Лісты накіраваў каардынатар грамадскай ініцыятывы “Справаводства па-беларуску” Ігар Случак. “Сёлета бачу, што мая праца недарэмная”, – кажа грамадскі актывіст.\n– Я лічу, што ўсё ж гэтыя звароты прыносяць карысць. Клубы даволі добра зараз звяртаюцца да беларускай мовы, упершыню ў гэтым сезоне тры клубы выступаюць з прозвішчамі на футболках па-беларуску. У мінулым сезоне ні адной такой каманды не было. Таксама клубы пачалі даволі масава выкарыстоўваць беларускую мову ў агучванні дыктара на стадыёне, у вырабе афіш, праграмак.\nПадобныя лісты Ігар Случак дасылае ўжо напачатку трэцяга футбольнага сезону. У гэтых лістах прапаноўваецца таксама зрабіць беларускамоўныя версіі сайтаў футбольных клубаў.


Пакуль не прыехала цешча\n...Гэта было першае каханне — пяшчотнае, трапяткое, шчымлівае і, як ні дзіўна, узаемнае. Калі яно пачалося, ні Аня, дачка старшыні калгаса, ні Ваня — сын старшыні сельсавета, не ведалі. З маленства разам раслі, вучыліся ў адным класе... Аднак выдаць свае пачуцці ніяк не маглі: ён лічыў, што сапраўдным мужчынам такія сантыменты не да твару, яна і пагатоў... А таму — бог ведае, чым завяршылася б гэта гісторыя, калі б не мудрая дырэктарка школы, якая ў выпускным класе пасадзіла іх разам за апошнюю парту, сказаўшы, што вось так з двух найлепшых вучняў можа атрымацца хоць адзін медаліст.\nІ сапраўды, Аня выпраўляла памылкі ў сачыненнях Вані, ён дапамагаў суседцы з фізікай і хіміяй. Такім чынам яны неўпрыкмет збліжаліся: перад выпускным іх ужо звалі жаніхом і нявестай...\nА там, як і варта было чакаць, Аня атрымала сваё «золата» (Ваню падвяла нямецкая мова) і адразу паступіла ва ўніверсітэт, ён, не дабраўшы паўбала, праляцеў міма. Восень і зіму неяк перакантаваўся (скончыў курсы кіроўцаў) і вясной «загрымеў» у войска.\nАня, паабяцаўшы, верна чакала яго ды вучылася (яе бацьку тым часам перавялі на работу ў Мінск, выдзелілі кватэру), аднак, дачакаўшыся, замуж не кінулася: сказала, што не хоча быць жонкай хоць бы і таксіста — іншая справа студэнт...\nГэтым разам Ваня паступіў лёгка, атрымаў месца ў інтэрнаце.\nАдзначыць і адно, і другое Аня запрасіла да сябе: трэба разумець, хацела паказаць жаніху кватэру, свае кулінарныя здольнасці, а, можа, і праверыць, ці праўда, што савецкія воіны такія рашучыя, як паказваюць у кіно ды па тэлебачанні?\n...Карацей, Ваня прыбраўся ў новы касцюм, купіў пляшку каньяку і выправіўся ў госці. Пачуўшы, што бацькі ў ад'ездзе, трохі сумеўся, але і павесялеў: скінуў пінжак, зняў ненавісны гальштук, без цырымоній рассеўся за прыгожа накрытым сталом.\nГаспадарскае віно галантна пакінуў Ані, сам папрасіў дазволу пакаштаваць прынесены каньяк.\nПершыя два кілішкі ён як чалавек культурны закусіў скрылькамі сыру-каўбасы ды салатай з агуркоў... На гарачае гаспадыня абяцала маміну каронную страву — катлеты па-кіеўску.\nЧым яны адрозніваюцца ад мінскіх, Ваня тады не ведаў (у Кіеве не быў), а таму і сюрпрызаў ніякіх не чакаў. Пасля трэцяга кілішка ён адсунуў прапанаваны нож, падчапіў на відэлец пукатую залацістую катлету, адкусіў і...\nУ той жа момант адчуў, як на падбароддзе, руку, сцягно і тое месца, дзе зашпіляюцца штаны, пырснула нечым гарачым.\n— Гэта масла, — вінавата зашчабятала Аня. — Трэба было сказаць, каб еў на талерцы, з нажом. Прабач! Я зараз...\nАпошнія словы чуліся ўжо з кухні. Сігануўшы туды, Аня вярнулася з ладнай пасудзінай і так спрытна стала сыпаць соль на ягоныя штаны, што бравы сяржант ушчэнт разгубіўся: падумаў, ці не разбэсціла сталіца яго дзяўчыну? Але ж у вачах яе было столькі клопату, што хлопец паспакайнеў і стаў выбачацца сам. Маўляў, вінаваты ж: госці ёсць госці, правілы этыкету ніхто не адмяняў... Да таго ж і ўрэшце, халера з імі, тымі новымі штанамі: да вяселля можна яшчэ адны справіць...\nЯны яшчэ трохі пасядзелі за сталом, з'елі па катлеце, — праверылі штаны: соль, на жаль, не дапамагла.\n— Свежыя плямы павінны адмыцца. Можа, паспрабуем? — нясмела прапанавала Аня.\n...Што далей было, здагадацца няцяжка. Штаны — гэта ж не насоўка і нават не кашуля: яны сохлі доўга. Івану прыйшлося застацца нанач... І назаўтра таксама, бо плямы не адмыліся і порткі прыйшлося здаваць у хімчыстку.\nГэта па-першае, а па-другое, катлеты ў халадзільніку яшчэ заставаліся. Іх трэба было навучыцца есці, пакуль не прыехала цешча.\nЯ. Радына, г. Мінск.\nАдна ў чалавека была загана...\nЛетам 1949-га ў нас на Лунінеччыне пачалася калектывізацыя — з'явіліся калгасы.\nПершых кіраўнікоў — старшынь — выбіралі з людзей тутэйшых, аўтарытэтных, пазнейшых — сталі прысылаць здалёку, у асноўным з усходніх абласцей краіны.\nНе бяруся казаць за іншых, — а вось наш той наезджы старшыня быў гаспадаром нядрэнным: і калгасам кіраваў не без поспехаў, і дома ад работ не ўцякаў: трымаў на падворку і свінней, і курэй, і карову... Адзінае — недачуваў.\nДык вось. Ішоў ён неяк з канторы, cпыніўся каля групы мужчын — павітаўся, а заадно пачуў, што тыя гамоняць пра дзядзьку Пэкуля, пра яго свінаматку з парасятамі.\nУ старшыні тут быў інтарэс, таму ўсё, што пачуў, ён дома пераказаў сваёй жонцы, і ўжо разам з ёй вырашыў, што назаўтра трэба схадзіць да гэтага Пэкуля і купіць у яго парсючка.\nГрошай старшыня ўзяў з запасам (таргавацца не выпадала), мяшок пад пахай заціснуў і пакіраваў на знаёмы падворак. Зайшоў у хату. Бачыць, што з дарослых там нікога няма, толькі сынок, першакласнік, сядзіць за сталом — урокі робіць.\n— А дзе бацькі? — пытае яго старшыня.\n— Паехалі парасят купляць.\n— Як купляць? Людзі ж казалі, што ў вас сваіх да халеры. І свінаматка ёсць...\n— А... Дык гэта ў кухні! — скеміў малы.\n— Як гэта ў кухні? — не зразумеў старшыня.\n— Ды пайшлі, пакажу.\nЗаходзяць у кухню, а там на... сцяне, на карціне — і сапраўды вялікая свіння і з дзясятак парасят. Парсючкі сярод іх, відаць, таксама былі... Шкада — не прадаваліся.\nДарэчы, з гэтым Пэкулем яшчэ адна прыгода была.\nНаш калгас тады вырошчваў лён. Тут жа, на месцы, яго апрацоўвалі да кудзелі, якую потым адвозілі ў раён, а ўжо адтуль — на льнозавод.\nДык вось неяк у кабінет да старшыні заходзіць брыгадзір, кажа, што патрэбна машына, каб паклю завезці.\nСтаршыня ў адказ:\n— Яшчэ чаго?! Што ён за начальнік, каб яго машынай вазіць? Няхай пешшу сходзіць, калі нешта трэба.\n— Дык я ж не пра Пэкуля, — бянтэжыцца брыгадзір. — Я пра кудзелю — пакулле...\n— Дык так бы і сказаў!\n...Людзям цяжка тады жылося: шмат было ўдоў і дзяцей-сірот, мужчын, што з вайны прыйшлі інвалідамі. Той без рукі, той без нагі... «Дрэнна ім», — спачуваў старшыня.\nМожа, таму, што і самому часам няпроста было, хоць ён усяго толькі недачуваў.\nВасіль Нефідовіч, в. Ляхаўка, Лунінецкі раён.\n«Калі навука пойдзе туга...»\nМалым, як вядома, хочацца шмат чаго — пачуць, убачыць, пакаштаваць, і пасябраваць са старэйшымі дзецьмі, у іх жа нечаму навучыцца...\nМне тады гадоў шэсць было, брату — сем. Мы не мелі ровара, а ў дванаццацігадовага Віцькі Камісарава — быў, і ён, той Віцька, абяцаў, што навучыць нас катацца, але ж... Вечна ў яго работ повен рот.\nМы нават ведалі, чаму. Таму што з раніцы і з такімі ж вось хлопцамі ён хадзіў у лес, каб назбіраць патронаў і потым «рвануць» у вогнішчы, далей — на рэчку, каб купацца і кашамі лавіць уюноў... Карацей, часу, каб даглядаць куранят, падмятаць двор, насіць ваду, рваць траву для свіней, збіраць ападкі, кароў у Віцькі не было.\nМы з братам зналі, што працаваць за яго — нядобра. Нядобра і пакрываць, ведаючы, што той лазіць у сад да дзеда Міколы...\nА з іншага боку, такіх яблыкаў (сакавітай, смачнай малінаўкі) на нашай вуліцы больш не меў ніхто! Выспявалі яны ці не першыя, а дзед Мікола сквапень быў яшчэ той: нікога ніколі не частаваў, не кажучы ўжо пра тое, каб вынесці кошык (хоць бы ападу) і паставіць на вуліцы, як гэта рабілі іншыя...\nНе дзіва, што ў вёсцы старога недалюблівалі і за вочы празвалі Кукам. (Ён, казалі, партызаніў, аднак пасля наступлення Чырвонай Арміі да вайскоўцаў не прымкнуў: у лесе кукаваў да самай Перамогі, таму і Кук)...\nДык вось аднойчы Віцькава маці такі «адхадзіла» сына матузамі за Міколавы яблыкі. Ну як было хлопцу такое сцярпець?!\n...План помсты дзед Мікола міжволі падказаў яму сам. Неяк — у парадным касцюме, у капелюшы — ён пайшоў да свайго родзіча на другі канец вёскі. Значыць, адтуль — пачаставаны і ў добрым настроі — павінен будзе вяртацца дамоў?\nВіцька вырашыў падпільнаваць яго.\nДля гэтага паклікаў нас з братам і паставіў умову: хочаце, каб я навучыў вас ездзіць на ровары, тады залезьце на таполю, і калі дзед Мікола з ёй параўняецца, пракрычыце: «Дзед Кук сеў на сук, сук зламаўся, Кук...» (Ну, вы здагадаліся).\nНас угаворваць не прыйшлося: Віцька падставіў лесвіцу, мы сіганулі ўверх і надзейна схаваліся ў лістоце. А там...\nВось яна, урачыстая амаль хвіліна: дзед Мікола з пыльнай дарогі збочыў на сцежку пад дрэвам, і мы з Сашам выдалі Віцькаў «верш».\nДзед Кук, як нам здалося, збянтэжыўся, аслупянеў, паглядзеў уверх і, ні слова не сказаўшы, рушыў... да нас у двор.\nУбачыўшы гэта, нам з братам расхацелася злазіць з таполі, ісці дадому, але ж час быў вячэраць, нашы прыйшлі з работы...\nНе падымаючы галоў і ног, мы сунуліся ў бок хаты. На дварэ нас сустрэў наш старэйшы брат: яму 14, і ён у час канікулаў ужо працаваў у саўгасе...\nА далей былі маміны словы пра тое, што мы, маўляў, зганьбілі не дзеда, а сябе і сваю сям'ю... І, вядома ж, татава дзяжка, хоць баяліся мы не столькі яе, колькі таго, што зараз нас пагоняць да Кука прасіць прабачэння.\nТак яно, можа, і было б, каб не анёл-ахоўнік, каб не бабуля. Нас, зарумзаных, яна схапіла за рукі і са словамі «Брындаеце недзе... Робіце абы-што... А ну хутчэй мыцца!» пацягнула да начовак з вадой.\n...У той раз мы з братам елі стоячы (сесці не маглі).\nІ назаўтра баяліся выйсці з хаты, чакалі насмешак сяброў, бо ўсе ж былі «ў курсе». Аднак, як ні дзіўна, нас ніхто не дражніў, а наадварот — усе прапаноўвалі пагуляць у квача, у дамкі, у бітавога... Да таго ж брата праз пару дзён навучылі катацца на веласіпедзе.\nШто яшчэ было потым? Віцьку (ад бяды падалей) маці пачала вадзіць на работу: казала, дома з яго ўсё адно не памочнік... А мы з братам сталі вучыцца жыць сваім розумам. Усё амаль што па Коласу: «Калі навука пойдзе туга, паможа бацькава папруга».\nЛарыса Купрыянчук, в. Хатоўня, Рагачоўскі р-н.


У Літве астравецкай АЭС ня радыя\n29 сьнежань 2008, 22:38\nЛітоўскае грамадзтва занепакоена плянамі Беларусі пабудаваць атамную электрастанцыю побач зь мяжой Літвы. Пра гэта заявіў журналістам 29 сьнежня міністар замежных спраў Літвы Вігаўдас Ушацкас пасьля перамоў зь беларускім калегам Сяргеем Мартынавым і кіраўніком прэзыдэнцкай адміністрацыі Ўладзімірам Макеем.\n“Вядома, літоўскае грамадзтва занепакоена, ня маючы поўнай інфармацыі, — сказаў ён. — Гэта сувэрэннае права Беларусі. Але мне было сёньня сказана, што беларускі бок праінфармуе літоўскі ўрад і літоўскае грамадзтва пра пляны разьмяшчэньня АЭС”.\nУшацкас зазначыў, што пакуль “фінальнае палітычнае рашэньне (пра пляцоўку пад АЭС) не прынятае.\nУшацкас зазначыў, што пакуль “фінальнае палітычнае рашэньне (пра пляцоўку пад АЭС. — БелаПАН.) не прынятае”.\nУ сваю чаргу Сяргей Мартынаў падкрэсьліў, што Беларусь усе пытаньні, зьвязаныя з будаўніцтвам АЭС, вырашае ў цесным кантакце з МАГАТЭ: “Усе рашэньні будуць прымацца з улікам міжнародных нормаў і абавязацельстваў”.\nНагадаем, 20 сьнежня Дзяржаўная камісія па выбары месца разьмяшчэньня зямельнага ўчастка для будаўніцтва АЭС у Беларусі прыняла рашэньне пра будаўніцтва станцыі на Астравецкай пляцоўцы ў Гарадзенскай вобласьці.\nРазглядаліся таксама варыянты будаўніцтва на Чырвонапалянскай (Чавускі раён) і Кукшынаўскай (Горацкі раён) пляцоўках Магілёўскай вобласьці.\nАЭС на Астравеччыне — каб уладкаваць людзей з Ігналіны?\nЦі танны ён, “танны расейскі газ”?\nПраціўнікі АЭС судзяцца з Астравецкім райвыканкамам\nАЭС пабудуюць расейцы\n“Астравецкая АЭС - бесьпячнейшая за сьвінакомплекс”\nБольш за 1000 хворых на каранавірус у Беларусі, хворым мэдыкам абяцаюць грошы. Вынікі 8 красавіка\n«Жахліва, як кладуць у капсулу — труну». Як каранавірус зьмяніў Слаўгарад, які перажыў радыяцыю\nКаб не прынесьлі каранавірус дахаты. Адзін зь менскіх гатэляў пачалі засяляць мэдыкамі


Галоўная ➠ Дзверы ➠ Абклейванне шкла пленкай\nГэтак жа для атрымання абумоўленага мастацкага эфекту і зніжэння ўзроўню рызыкі пашкодзіцца асколкамі.\nПры абклейванні плёнкай шырокіх паверхняў шкла перагародкі альбо дзвярэй ўтвараецца эфект, падобны на аўтамабільным шкле. Падчас моцнага ўдару нават каленае шкло можа разбіцца, але абломкі шкла, прылепленыя да плёнцы, будуць утрымлівацца ёй, і не ўпадуць ва ўсе бакі. Абклейванне пленкай шклоў зводзіць верагоднасць пашкоджання чалавека аскепкавымі часткамі да мінімуму. У гэтым змяшчаецца першараднае ахоўнае значэнне плёнкі.\nІснуюць спецыяльныя разнавіднасці плёнак: противовзрывная, бранябойная і іншыя. Противовзрывная плёнка прызначана для люстэркаў і шклоў, пераважная ўдары выбухны хвалі і адкрытага траплення аскепкаў ў жывы арганізм. Бранябойная пленка абклейваецца на шкла і люстэркі, якая спрыяе ўтрыманню ад прамога траплення з рознага агнястрэльнай зброі.\nІснуе цалкам празрыстая плёнка, якую ўжываюць для выканання функцый абароны шкляных канструкцый, напрыклад вітрын, агародж або офісных перагародак. Для гэтых жа мэтаў шырока выкарыстоўваецца метад абклейвання шкляных перагародак і дзвярэй пры дапамозе палосак плёнкі. Падобным метадам можна захаваць празрыстасць шкляных збудаванняў, але ў таксама час і абмежаваць яе. Яшчэ можна абклеіць толькі частка шкляной канструкцыі, а іншую пакінуць празрыстай.\nАкрамя такіх параўнальна нескладаных рашэнняў маюцца рашэнні і посложней. Існуюць плёнкі таніраванае, не празрыстыя, плёнкі, якія ў адпаведнасці ад кута нахілу альбо ад накіраванасці святла робяцца празрыстымі або непразрыстымі.\nПлёнка для абклейвання маецца ў продажы не толькі белая матавая або бескаляровая, але і каляровая, бліскучая і гэтак далей. Каляровая плёнка – не дарагое і эфектнае рашэнне задачы пры афармленні офісных пераборак і дзвярэй у карпаратыўнай сімволікі, даданне яркасці фарбаў.\nЗ выкарыстаннем плёнкі для абклейвання шкляных або люстраных паверхняў наносяць надпісы, лагатыпы, сімвалы або розныя простыя малюнкі і нават фатаграфіі людзей, пейзажу і г. д.\nПіламатэрыялы для будаўніцтва лазні


Мераць па сабе, павучаць і ацэньваць па знешніх прыкметах - Сацыяльны ракурсСацыяльны ракурс\nЗа год адбываецца да 10 выпадкаў адмены ўсынаўлення сярод 600 усыноўленых. Гэта сярэдняя лічба. Здавалася б, мізэрны працэнт, і ці варта тады пра гэта гаварыць? На гэты конт ёсць шэраг невыпадковых выразаў: і пра граблі, на якія наступаюць двойчы, і пра памылкі, на якіх вучацца. Кожны такі выпадак для спецыялістаў, якія працавалі з усынавіцелямі, як асабістая трагедыя. І справа зусім не ў паказчыках і статыстыцы, як, упэўнена, падумаюць некаторыя скептыкі. Гэта боль, расчараванне. А яшчэ — і пэўны званочак: што не так? У чым недагледзелі? Дзе недапрацавалі?\nПра такія памылкі, новыя выклікі ў рабоце па ўладкаванні дзяцей з асаблівым лёсам у сем’і мы сёння гутарым з дырэктарам Нацыянальнага цэнтра ўсынаўлення Наталляй Станіславаўнай Паспелавай.\n— Наталля Станіславаўна, давайце пачнём са статыстыкі: колькі дзяцей было ўсыноўлена ў мінулым годзе?\n— Па аператыўнай інфармацыі за мінулы год было ўсыноўлена 550 дзяцей — гэта на 25 дзяцей больш, чым у 2012 годзе. Пры гэтым з 2010 года павялічваецца колькасць дзяцей ва ўзросце пасля трох гадоў, якія перадаюцца на ўсынаўленне. Прычына банальная: дзяцей да трох гадоў, якія могуць быць усыноўлены, стала значна менш. Таму і прапануем людзям звярнуць увагу на дзяцей больш старэйшага ўзросту.\n— А ці змяніўся, так скажам, партрэт сям’і-ўсынавіцеля?\n— Зноў-такі, тут відавочна захаванне тэндэнцый мінулых гадоў: 60 — 70% людзей, што звяртаюцца наконт усынаўлення, — гэта бяздзетныя пары, 30 — 40% — сем’і з дзецьмі.\n— Якія сем’і лягчэй адаптуюцца да прыходу дзіцяці?\n— Як паказвае практыка, намнога прасцей праходзіць усынаўленне ў бяздзетных парах. Гэта лёгка патлумачыць: уся сям’я гатова да прыёму дзіцяці. Там, дзе ёсць родныя дзеці, мае месца пэўная няўзгодненасць: дзіця не прымае, не разумее, што трэба дзяліцца сваім месцам. Прыход іншага дзіцяці ў сям’ю з дзецьмі — гэта заўсёды парушэнне сямейнай іерархіі і структуры. Мяняюцца ролі, а гэта лёгка не праходзіць, асабліва ў дзіцячай свядомасці. Але такія сітуацыі вырашальныя.\n— Многія звычайныя грамадзяне, а часам, чаго хаваць, і спецыялісты ўспрымаюць рашэнне суда аб усынаўленні як фінальную кропку: вось яно — звяршылася, можна ўздыхнуць з палёгкай… Насамрэч зусім не. Я не стамляюся паўтараць, што ўсынаўленне — гэта працэс працягласцю на ўсё жыццё. І вельмі важна для сям’і, якая ўсынавіла дзіця, у патрэбны час мець магчымасць звярнуцца за падтрымкай. А такі час рана ці позна заўсёды настае. У згаданых сітуацыях усынаўлення ў сям’ю, дзе ўжо ёсць дзіця, ці ўсынаўлення ўзроставага дзіцяці падтрымка і суправаджэнне сям’і спатрэбіцца абавязкова. І ад таго, наколькі своечасовай, прафесійнай яна будзе, у многім залежыць і тое, як сям’я справіцца з цяжкасцямі, якія ўзнікаюць.\n— А сем’і, што ўсынаўляюць немаўлят, маюць менш падобных праблем?\n— Людзі, якія ўсынаўляюць немаўлят, пры належнай падрыхтоўцы да ўсынаўлення рэдка маюць істотныя праблемы па выхаванні і прыняцці гэтых дзяцей да дасягнення імі 10 — 12 гадоў. Бо няма дзіцячай памяці. Няма доўгай складанай гісторыі дзіцячага жыцця.\nАднак, як паказвае практыка, часта праблемы ў такіх сем’ях узнікаюць, калі дзіця становіцца падлеткам. У нашай практыцы ёсць выпадкі адмены ўсынаўлення, калі першыя 10 — 12 гадоў усё было выдатна, а затым у падлеткавым узросце (калі дзіця пачынае “шукаць”, ідэнтыфікаваць сябе ці калі вымушана ўскрываецца тайна ўсынаўлення) усё рушыцца. І ў такіх сітуацыях сем’ям вельмі неабходна падтрымка кваліфікаваных спецыялістаў.\n— Вось вы згадалі пра тайну ўсынаўлення. Такая практыка ўсё яшчэ распаўсюджана? Падаецца ж, што псіхолагі даўно выказваюцца за немэтазгод-насць такога падыходу…\n— Тайна ўсынаўлення гарантавана законам. Разам з тым, як паказвае практыка, тайна рана ці позна раскрываецца. І, на жаль, хапае выпадкаў, калі гэта станавіцца кропкай незвароту ў сямейнай гісторыі ўсынавіцеляў і дзіцяці.\nНе варта зацягваць да пераходнага ўзросту дзіцяці гэтыя тайны. Чым раней дзіця даведаецца пра свой “асаблівы” прыход у сям’ю, тым больш натуральна і проста яно будзе гэта ўспрымаць (калі паведамленне пра гэта будзе натуральным, а не вымушаным). Дзеці па-рознаму прыходзяць у наша жыццё. Растлумачыць гэта не так цяжка: вось, скажам, і тата маме няродны, і мама тату — таксама, і ты нам няроднае, але ж ад гэтага мы не любім адно аднаго менш. Калі дзеці з такімі ведамі растуць, яны гэта нармальна ўспрымаюць. Яны нават могуць ганарыцца сваім “асаблівым” прыходам у сям’ю: яно не проста нарадзілася, яго выбралі. Гэта акрыляе і дае пэўныя рэсурсы і стымулы для добрага мікраклімату ў сям’і.\nНа жаль, не ўсе ўсынавіцелі прыслухоўваюцца да такіх парад. У нас зараз праходзіць даследаванне псіхалагічных асаблівасцей усынавіцеляў у рамках навуковай тэмы. Гэтае даследаванне паказвае, якія “тэатры абсурду” ўзнікаюць часаму сем’ях. Пытаюцца даследчыкі ў сям’і: “Дзіця ведае, што яно ўсыноўлена?” Не, не ведае. “А бабуля, дзед, сябры сям’і, родныя?” Усе ведаюць. Не ведае толькі само дзіця. Адно. Як яно адрэагуе, калі раптам тайна адкрыецца, — прадказаць няцяжка…\n— Наталля Станіславаўна, чаму ж не ўдаецца данесці такія простыя ісціны да дарослых людзей?\n— Кожны выпадак па-свойму індывідуальны, але ўсё ж вазьму на сябе адказнасць сказаць, што вельмі часта пытанне ў прафесіяналізме спецыялістаў, якія закліканы рыхтаваць і суправаджаць сем’і ўсынавіцеляў. На месцах вельмі вялікая змяняльнасць кадраў. Мы, напрыклад, распаўсюджваем методыкі, дзелімся вопытам, штомесяц праводзім семінары, але кожны раз бачым новых людзей. Гэта не радуе. Я 25 гадоў у сістэме, і я сёння перастаю развівацца. Неабходны дастойныя гульцы ў камандзе, каб асвойваць штосьці новае. І такія спецыялісты, безумоўна, ёсць, але іх няшмат. Намнога часцей замест зацікаўленага дыялогу падчас прафесійных сустрэч я ўсё расказваю, чым “усынаўленне адрозніваецца ад удачарэння”.\n— Насамрэч пра гэта даводзілася чуць не раз: і з вуснаў саміх спецыялістаў па ахове дзяцінства, і з вуснаў замяшчальных бацькоў — як прафесійных, так і ўсынавіцеляў.\n— Ёсць недахопы, у многім прадыктаваныя адсутнасцю вопыту, а дзесьці, наадварот, — закасцянелымі ўстаноўкамі. Многія спецыялісты яшчэ не пераадолелі ў сабе такую якасць, як патэрналістычныя адносіны, ацэньваюць дзіцячыя дамы сямейнага тыпу, прыёмныя сем’і, напрыклад, па тым, што дзесьці штосьці не прыбрана. Насамрэч не па гэтым неабходна вызначаць становішча дзіцяці ў сям’і. І не па халадзільніку — поўны ці пусты. Кожная сям’я мае права вызначаць свой узровень жыцця, калі гэта не перашкаджае развіццю дзяцей. Ацэньваць работу замяшчальных бацькоў неабходна па іншых паказчыках: па тым, як вырашаюцца праблемы дзяцей са здароўем — фізічным ці псіхалагічным, вучобай, зносінамі і г.д. Тым больш, што замяшчальныя прафесійныя бацькі працуюць на педагагічных пасадах, таму павінны вырашаць найперш педагагічныя задачы. І ацэньваць іх работу неабходна па гэтых жа крытэрыях. Да таго ж многія з нас не перажылі такія падыходы, як мераць па сабе, па сваім ладзе жыцця, — у тым ліку і ў адносінах да ўсынавіцеляў.\n— Як змяніць такую сітуацыю?\n— Самае галоўнае, каб паслугі па падрыхтоўцы, і тым больш па суправаджэнні замяшчальных сем’яў былі для іх у крокавай даступнасці. Мы, напэўна, аказвалі мядзведжую паслугу рэгіёнам, калі бралі вялікую частку гэтай работы на сябе. Замест таго, каб выяўляць і рыхтаваць педагогаў-псіхолагаў на месцах, мы самі праводзілі гэтую работу. З бягучага года работа Нацыянальнага цэнтра ўсынаўлення будзе наладжана іншым чынам. Зараз мы адмаўляемся непасрэдна ад лінейнай работы па падрыхтоўцы ўсынавіцеляў. А працаваць будзем непасрэдна са спецыялістамі, якія такую падрыхтоўку ажыццяўляюць на месцах. Тым самым мы спадзяёмся павысіць іх кваліфікацыю, зацікавіць прафесійна і як вынік — аказаць якасныя паслугі па навучанні і суправаджэнні замяшчальным сем’ям.\nУ цяперашні час прапрацоўваюцца магчымасці арганізацыі бесперапыннага працэсу падрыхтоўкі і дыягностыкі на базах раённых СПЦ з удзелам спецыялістаў НЦУ па прынцыпе “не замест, а разам”. Наша ўстанова па пісьмовым запыце ўпраўлення (аддзела) адукацыi або кіраўніка сацыяльна-педагагічнага цэнтра гатова аказаць інфармацыйна-метадычную і практычную дапамогу педагогам-псіхолагам, сацыяльным педагогам, якія ажыццяўляюць дыягностыку і падрыхтоўку кандыдатаў ва ўсынавіцелі, прыёмныя бацькі, на мясцовым узроўні. Таксама нашы спецыялісты гатовы аказаць дапамогу ў разглядзе складаных нестандартных выпадкаў у практыцы работы з усынавіцелямі, прыёмнымі бацькамі, апекунамі, прыняць удзел у рабоце метадычных аб’яднанняў, клубаў, гасціных для розных катэгорый замяшчальных бацькоў на базах сацыяльна-педагагічных устаноў і аддзелаў адукацыі, спорту і турызму.\nАкрамя таго, на базе Нацыянальнага цэнтра ўсынаўлення плануецца стварыць рэсурсны цэнтр па развіцці розных форм сямейнага ўладкавання дзяцей сіроцкай катэгорыі. Па сутнасці, мы гэтай справай дэ-факта займаемся ўжо не першы год, бо даўно зразумелі, што рэсурсам толькі ўсынаўлення сіроцкае мора не вычарпаць. Усынаўленне — гэта вельмі штучны прадукт нашай работы. Далёка не ўсе дзеці могуць быць усыноўлены, і далёка не ўсе дарослыя могуць быць усынавіцелямі. Ёсць іншыя формы, якія ў пэўны момант арыентаваны на больш поўнае задавальненне правоў і інтарэсаў дзіцяці — апека, прыёмная сям’я, дзіцячы дом сямейнага тыпу, патранатнае выхаванне.\n— З’яўленне прынцыпова новых праграм па ўладкаванні дзяцей з асаблівым лёсам у сем’і — тэлевізійны праект “У вас будзе дзіця”, партал Dadomu.by — таксама закліканы развіваць розныя формы замяшчальнага бацькоўства? Ці апраўдалі гэтыя праекты ўскладзеныя на іх спадзяванні?\n— Dadomu.by ажывіў працэс сямейнага ўладкавання, але ў гэтым праекце, як у любым медалі, два бакі. З аднаго боку, калі людзі падрыхтаваныя, — гэты рэсурс ім на карысць. Мы сёння менш гартаем банк даных. Людзі прыходзяць ужо з выбаркай дзяцей, і мы працуем мэтанакіравана. Вялікі плюс партала ў тым, што ў нас ён у адрозненне ад аналагічнага праекта ў Расіі вядзецца спецыялістамі, якія непасрэдна працуюць з дзецьмі і штодзень бачаць іх праблемы, патрэбы, ведаюць пра змены ў жыцці.\nЗ другога боку, калі людзі не падрыхтаваныя, то эфект ад наведвання партала можа быць адваротным. У такім выпадку гэта, скажам так, — пляцоўка для ілюзій. Што маю на ўвазе? Многія грамадзяне імкнуцца праз партрэт дзіцяці, размешчаны на сайце, дыягнаставаць і зрабіць прагноз яго выхавання ў сваёй сям’і. А гэта тупіковы шлях. Ад знешнасці нічога не залежыць. Дзіця з ангельскай знешнасцю можа самым складаным чынам праходзіць адаптацыю ў сям’і, можа ніколі не адаптавацца — настолькі глыбокай была псіхалагічная траўма. Я не разумею такога падыходу. З’явіліся нават “зоркі” партала — некаторых ужо ча-каюць па 8 сем’яў. Да чаго гэта прывядзе — такія завышаныя чаканні?\nКалі людзі арыентуюцца толькі на знешнасць, мы можам атрымаць не самыя лепшыя вынікі, як тое было з некаторымі дзецьмі з праекта “У вас будзе дзіця” на АНТ. Сёння ў нас ёсць ужо два выпадкі адмены ўсынаўлення дзяцей, якія былі паказаны ў гэтым праекце. Людзі былі неналежным чынам падрыхтаваны да ўсынаўлення і арыентаваліся толькі на карцінку, чакалі толькі гэтай прыгожай “карцінкі”. У жыцці ж усё інакш.\nМы робім выснову пра тое, што гэтыя дзве адмены — нам вялізная навука. Людзей падымае з канапы карцінка з манітора ці экрана тэлевізара. Яны бягуць і пераадольваюць перашкоды на шляху да гэтага дзіцяці. У спецыялістах яны бачаць ворагаў, бо мы ім кажам: “Пачакайце, не спяшайцеся, вашы дакументы, якія сведчаць, што вы маеце законнае права быць усынавіцелем, яшчэ не свечаць пра тое, што вы зараз гатовы ім быць. А курсы, а падрыхтоўка?” У адказ: “Нам няма часу — нас чакае дзіця!” А дзеці ж узроставыя! У кожнага з іх свае асаблівасці, гісторыя, да якой трэба быць гатовымі. Вось так і атрымліваецца, што людзі былі прызваны да ўсынаўлення, але не былі да яго падрыхтаваны, не прайшлі ўсіх этапаў: пакут, сумненняў, не пачыталі, што ёсць. Нават зваротную сувязь у рубрыцы “У вас будзе дзіця” не чытаюць, дзе мы імкнёмся расказаць хаця б крышачку пра дзіця, накіраваць дарослых па правільным шляху. Мяне гэтыя скараспелыя ўсынаўленні вельмі трывожаць. Як потым суправаджаць, як прыходзіць у такую сям’ю, якая на этапе падрыхтоўкі да ўсынаўлення бачыла ў табе ворага, перашкоду, якая не дае бегчы да мэты? А суправаджэнне ў любым выпадку будзе неабходна.\nМы пайшлі на тое, каб паказваць дзяцей, для таго, каб як мага больш з іх знайшлі сям’ю. Але трэба зрабіць усё магчымае, каб яны не набылі яшчэ адну здраду і яшчэ адну псіхатраўму.\n— А наколькі папулярны партал?\n— Статыстыка сведчыць пра высокую наведвальнасць рэсурсу. За час работы партала яго наведалі больш за 20 тысяч чалавек. (Ці можа Цэнтр усынаўлення параўнацца — нас за год наведвае 5 тысяч чалавек.) Пры гэтым зарэгістраваных наведвальнікаў, гэта значыць, сапраўды зацікаўленых у справе людзей, — 3070 чалавек. Штодзень наш сайт праглядае каля 300 чалавек.\nХацелася б адзначыць, што на момант адкрыцця на партале былі звесткі аб 3488 дзецях, а на 1 студзеня бягучага года — аб 4399. Іншымі словамі, інфармацыю аб 900 дзецях дабавілі на партал літаральна за два месяцы. Дзеці з розных абласцей прадстаўлены па-рознаму. Брэсцкая вобласць зрабіла даступнай інфармацыю аб 603 дзецях, калегі з Віцебскай вобласці размясцілі інфармацыю аб 702 дзецях, сталічныя — аб 482 (усяго ў сталіцы 840 дзяцей-сірот), Гомельская вобласць прадставіла 617 дзяцей.\nДарэчы, тут я звярнула б увагу на найвышэйшы ўзровень разумення рэсурсаў партала менавіта ў Гомельскай вобласці. У гэтай вобласці няма ніводнай сацыяльна-педагагічнай установы, якая б не прадставіла ніводнага дзіцяці. У адрозненне ад Мінска, дзе 9 прытулкаў — і ніводнага іх выхаванца. Партал жа разлічаны не толькі на патэнцыяльных усынавіцеляў, але і на апекуноў, патранатныя сем’і — адным словам, любую форму сямейнага клопату для дзіцяці, якое ў цяперашні момант не мае сям’і — у часовым рэжыме ці пастаянным.\nДарэчы, з дня адкрыцця партала ўладкаваны ў сем’і 148 дзяцей. З іх 63 усыноўлены, 23 — накіраваны ў апякунскія сем’і, 14 — у прыёмныя, 14 — у дзіцячыя дамы сямейнага тыпу (па тэрытарыяльным прынцыпе). Зразумела, усё гэта вынік дзейнасці не толькі партала, але і яго ўклад відавочны. Як, дарэчы, і яшчэ ў адну лічбу. За мінулыя два месяцы 34 дзіцяці, звесткі аб якіх былі змешчаны на партале, вернуты ў родныя сем’і. Для кагосьці з бацькоў, хто ўжо стаў на шлях выпраўлення, гэты партал стаў апошнім штуршком да таго, каб паскорыць вяртанне дзяцей ДАДОМУ.\nдырэктар Наталля Станіславаўна Паспелава Нацыянальны цэнтр ўсынаўлення памылкі сем’я спецыяліст усынаўленне ўладкаванне дзяцей\nЗ тегами: дырэктар Наталля Станіславаўна Паспелава Нацыянальны цэнтр ўсынаўлення памылкі сем’я спецыяліст усынаўленне ўладкаванне дзяцей\nПапярэдняя: Захаваць раўнавагу, або Ці ёсць альтэрнатыва адабранню?\nНаступная: Вяртанне, або Сям’я замест дзіцячага дома


Лаўрэнаў Уладзімір. Крытычныя матэрыялы – Ляховичская районная централизованная библиотечная система\nHome Базы данных Лаўрэнаў Уладзімір. Крытычныя матэрыялы\nСвятлова, В. Каб помніліСадоўская, Н. Ля родных вытокаў\nМы паведамлялі ўжо нашым чытачам пра тое, што ўбачыла свет выданне “Ёсць край такі…” Гісторыка-літаратурная хроніка вёсак Жарабковіцкага сельскага Савета выйшла тыражом 700 экземпляраў на сродкі мясцовай гаспадаркі — СВК “Жарабковічы” пры ўдзеле Дзмітрыя Аляксандравіча Турко, ураджэнца гэтых жа мясцін, а цяпер жыхара Санкт-Пецярбурга.\nНа 425 старонках умясціўся расказ пра зямлю і людзей, якія гэтую зямлю любяць, шануюць, якія працуюць на ёй. Ніколькі не прымяншаючы ролю пры напісанні кнігі іншых асоб, усё ж трэба аддаць належнае ініцыятару стварэння зборніка, аўтару многіх артыкулаў, гісторыку Жарабковіцкай школы Уладзіміру Міхайлавічу Лаўрэнаву.\n…О, дай мне, Божа, толькі час і сілы.\nГэтыя вершы Уладзімір Міхайлавіч паставіў у пачатку зборніка. ён аўтар паэтычных радкоў, якія вельмі шчыра і пранікнёна паказваюць, што чалавек па-сапраўднаму любіць куточак зямлі, на якім жыве. I ўсе нарысы выдання прасякнуты менавіта любоўю да людзей, што стваралі і ствараюць славу гэтых мясцін.\nСказаць што Лаўрэнаў зрабіў вельмі вялікую і патрэбную справу — нічога не сказаць. Не будзе перабольшваннем сцвярджэнне, што ён вытрымаў сур’ёзны экзамен на грамадзянскасць і патрыятызм. Каб памяць жыла ў вяках, каб не парасло травой забыцця мінулае, створана гэта кніга. Кніга, якая заканчваецца вершаваным эпілогам аўтарства Уладзіміра Лаўрэнава:\nЗвяжуцца дні гадамі, гады ў вякі.\nДобры след — успамін аб сябе пакінь\nНа зямлі бацькоў і ў душы чалавечай,\nНашчадак мой — майго роду працяг.\nУ гэтым сэнс зямнога жыцця.\nСвятлова, В. Каб помнілі: [Пра кнігу Ул. Лаўрэнава “Ёсць край такі”] / Вольга Святлова // Ляхавіцкі веснік. 2003. 31 снежня. С. 4.\nРадкі “родам” з мінулага веку. Вершаваны “бестселер” даўно забытых дзён? У гэтым і велічнасць — што прыгожае, вечнае, добрае. Не дзіўна, што настаўнікі ў якасці эпіграфа да ўрока па выхаванню патрыятызму бяруць менавіта гэтыя словы, а вучні цытуюць іх на памяць. Толькі ці ўсведамляюць глыбокі сэнс верша?..\nУ Жарабковіцкай сярэдняй школе — безумоўна. Буслянка на старым дубе, шырокі дыван з блакітных васількоў, белыя стромкія бярозкі. Рабяты ведаюць, якая прыгажосць акружае іх навокал і ганарацца тым, што пашчасціла тут , нарадзіцца (упэўніцца ў і гэтым дазволіла “падгледжаная” падрыхтоўка да сачынення-апісання сваёй вёскі ў 7 класе). А нядаўна родныя мясціны сталі яшчэ мілейшыя сэрцу, дзякуючы цудоўнаму чалавеку, настаўніку гісторыі Уладзіміру Міхайлавічу Лаўрэнаву.\n“Ёсць край такі” — назва “немаўляці”, якое выйшла з-пад яшчэ цёплага, руплівага пяра. Кніга для аўтара, сапраўды, бы нараджэнне дзіцяці. Нешта сваё, роднае, блізкае. Прытым першынец. Што цікава — Уладзімір Міхайлавіч прыезджы (з Гомельшчыны).\nА пачалося ўсё дзесьці 30 гадоў таму. Жонка тутэйшая. Вось і паехаў за ёю. Уладкаваўся ў мясцовую школу. Выкладаючы матэрыял па агульнай гісторыі, не меншую ўвагу надаваў краязнаўству. Наадварот, карпатліва, па драбніцах збіраў звесткі, якія хоць якімсьці чынам тычыліся вёсак Жарабковіцкага сельскага Савета. А край тут сапраўды багаты. “Багаты на разнастайныя падзеі — радасныя, прыемныя, а часам драматычныя, шчымлівыя, як само жыццё, поўнае супярэчнасцей і нечаканасцей”, — гаворыць сам аўтар у прамове да чытача. Багаты ц і к а в ы м і людзьмі, розных светапоглядаў і характараў. Важна гэта ўсё не страціць, захаваць у памяці, у душы народа — а значыць захаваць у слове. Кніжным слове. На стагоддзі, тысячагоддзі. Той, хто нераўнадушны да сваіх каранёў, хто цэніць гісторыю свайго радавода — прыме напісанае за скарб. Выданне, у першую чаргу, разлічана на гэтую аўдыторыю.\nПрадстаўнікі аддзела адукацыі і настаўнікі – беларусазнаўцы раёна сабраліся ў Жарабковіцкай СШ пазнаёміцца з кнігай, паслухаць яе аўтара – складальніка і пачуць водгукі першых чытачоў: фундатара — старшыні СВК “Жарабковічы” Віталія Бусько, былой вучаніцы, цяпер настаўніцы, ў роднай школе Галіны Навумік, зямлячкі жарабкоўцаў Вольгі Плескацэвіч, дачкі актывіста і падпольшчыка Фёдара Шэлеха, ветэрана Вялікай Айчыннай вайны, героя кнігі Аляксея Праневіча.\n…На засланым абрусам стале “Зямля пад белымі крыламі” Уладзіміра Караткевіча, гістарычная хроніка “Памяць” Ляхавіцкага раёна, “Святло душы” Веры Дыдышка, зборнічкі вершаў Анатоля Станкевіча і Кастуся Турко. Побач — “Ёсць край такі” Уладзіміра Лаўрэнава. На аранжавым фоне цвёрдай вокладкі мясцовыя краявіды, а ў правым кутку зверху — валошка з 11 пялёсткаў — сімвалы апісанай у кнізе зямлі Ляхавіцкай. Астрэйкі, Валасачы, Гулічы, Дамашы, Жарабковічы, Зарытава, Канюхі, Пірштукі, Сваятычы, Трабавічы, Яцкаўшчына — кожная занатавала тут гістарычную праўду пра сябе ад самой эпохі неаліту і да нашых дзён.\nЦяжкасці засталіся далёка ззаду. Ідэю падтрымалі (станоўча ўспрынялі прапанову супрацоўнічаць многія навукоўцы, краязнаўцы, журналісты і, безумоўна, мясцовыя жыхары). Кніга ўбачыла свет. Мае свайго чытача. У перспектыве плануецца яе прэзентацыя ў шырокім сэнсе гэтага слова. Застаецца спадзявацца, што выданне зойме сваю нішу сярод іншых і праз доўгія гады вытрымае экзамен на жыццястойкасць. Апошняе, зразумела, цалкам залежыць ад нас.\nУладзімір Міхайлавіч і цяпер у вёсцы чалавек прыкметны, усімі паважаны. I ўжо збіраецца з новымі думкамі. Пра школу жарабковіцкую хацелася б напісаць. Выбраны абект сапраўды заслугоўвае ўвагі: не жартачкі — з 1900 года. А людзі, якія заснавалі, якія выйшлі з яе сцен, настаўнікі… Адным словам, гэта ўжо матэрыял наступнай кнігі.\nСадоўская, Н. Ля родных вытокаў : [Прэзентацыя кнігі Ул. Лаўрэнава “Ёсць край такі” у Жарабковіцкай СШ] / Надзея Садоўская // Ляхавіцкі веснік. – 2004. – 31 студзеня. – С. 3.


Воскресенье, 11 Март 2012 13:49\nСвятарства — гэта асаблівы дар Пана Бога, які ў сваёй любові і вернасці адорвае абраную ім душу пакліканнем і вядзе да святарскіх пасвячэнняў.\nСвятарства – гэта дар, які ўплывае на жыццё кожнага католіка. Дзякуючы дару святарства мы можам прымаць такі неабходны сапраўднаму хрысціяніну Хлеб Жыцця. Праз пасрэдніцтва святароў мы прымаем сакрамэнты паяднання і намашчэння хворых. Святар знаходзіцца разам з намі калі мы аплакваем нашых блізкіх. Ён радуецца з намі падчас шлюбу, калі мы перапоўнены любоўю і надзеяй, ён разам з намі падчас Першай святой Камуніі.\nКаталіцкі Касцёл ва ўсе вякі заклікаў хрысціянскую супольнасць падтрымліваць малітваю святароў, якія, як сказана ў Святым Пісанні, з народа ўзяты і для яго пастаўлены. Вернікі, уступаючы ў гэты апостальскі рух, бяруць на сябе абавязак да канца свайго жыцця маліцца за канкрэтнага Божага абранніка. Святар жа, за якога складваецца такая малітва, у сваю чаргу моліцца за гэтых асобаў.\nЧаму “Маргарытка”? Маргарытка — белая кветка, якая сімвалізуе прастату, чысціню і прагу ахвяравання, — выбрана як сімвал духоўнай дапамогі святарам і асобам законным. Сем пялёсткаў кветкі сімвалізуюць сем дзён тыдня. Сем асобаў, злучаных у адну «Маргарытку», ахвяруюць па адным дні ў тыдзень за святара альбо законную сястру, выбіраюць форму малітвы, якая ім больш адпавядае, і моляцца ўсё жыццё. Асноўнай малітвай ў гэтым руху з’яўляецца вяночак да Духа Святога.\nМэтай апостальскага руху «Маргарытка», з’яўляецца малітоўная падтрымка святароў і выражэнне любові і пашаны да сакрамэнту святарства А сутнасцю яго з’яўляецца штодзённая малітва за канкрэтнага святара.\nАктывізаваўся рух у парафіі ў 2007 годзе. На працягу года арганізаваліся дзве малітоўныя групы “Маргарытка” – у жніўні парафіяне пачалі маліцца за пробашча кс. Аляксандра Барыла, а ў лістападзе – за ксяндза біскупа Кірыла Клімовіча, былога біскупа дапаможнага Мінска-Магілёўскай Архідыяцэзіі. У кастрычніку 2008 года ў дзень прыміцыйнай св.Імшы кс. Аляксандра Фаміных, які служыў у парафіі ў якасці клерыка і дыякана, пачала маліцца яшчэ адна малітоўная група. А ў чэрвені 2009 года падчас прыміцыйнай св. Імшы кс. Паўла Адамовіча, які служыў раней нашай парафіі ў якасці дыякана, а затым вікарыя парафіі, склала абяцанні чарговая група парафіянаў. Разумеючы важнасць малітвы за святароў штодзённа ўзносяць малітвы ў іх інтэнцыі чатыры малітоўныя групы “Маргарытка”, давяраючы іх Марыі – Маці Святароў.\nЗаахвочваем нашых парафіянаў да ўдзелу ў апостальскім руху “Маргарытка”. Толькі ў малітоўнай еднасці і любові, насуперак выклікам сучаснага свету, разам са сваімі пастырамі мы зможам упэўнена крочыць да Нябеснага Валадарства.\nматэрыял падрыхтавала Аляшкевіч Галіна\nДругие материалы в этой категории: « Нашы Душпастыры\tЛегіён Марыі »


Усе непатрэбныя функцыі Windows 10, якія Microsoft павінна выдаліць\nНадыходзіць 2019 год, а ў Windows 10 ёсць занадта шмат бескарысных і раздражняльных функцый. Не зразумейце мяне няправільна: Windows 10 палепшыўся і, наогул, я люблю яго ў параўнанні з Windows 8. Але некаторыя рэчы проста павінны ісці.\nАбраз людзей без якіх-небудзь людзей\nФункцыя "Мае людзі" па змаўчанні працуе на панэлі задач Windows 10. Націсніце на яго, і вы зможаце мець зносіны з людзьмі на розных паслугах. Вы нават можаце замацаваць свае любімыя кантакты на панэлі задач і мець доступ у свой клік да любімых людзей!\nВось як гэта павінна працаваць. На самай справе My People аб'яднаны з вельмі мала паслугамі: ва ўстаноўцы Windows па змаўчанні яна працуе толькі з Mail і Skype. Вы можаце чакаць, што людзі будуць інтэграваныя з іншымі прыкладаннямі Microsoft, такімі як Microsoft Teams, LinkedIn, Yammer і Xbox Live Chat, але вы памыляецеся. Ён нават не працуе з функцыямі SMS, убудаванымі ў дадатак Ваш тэлефон. Ці інтэгравана прыкладанне Windows 10 з Facebook? Канешне не.\nMicrosoft нават не прыняла My People за свае паслугі, таму не дзіўна, што з ім інтэгравана толькі некалькі прыкладанняў. Спіс даступных дадаткаў для "Мае людзі ў краме" малюсенькі і вельмі сумны. Microsoft павінна пазбавіцца ад гэтай функцыі. На шчасце, карыстальнікі Windows 10 могуць да гэтага часу адключыць значок People.\nПапка 3D-аб'ектаў ніхто не выкарыстоўвае\nЯ не ведаю пра вас, але мне непрыемна бачыць тэчку "3D аб'екты" пад гэтым ПК у File Explorer. Колькі карыстальнікаў Windows 10 на самай справе выкарыстоўваюць гэтую тэчку? Ці сапраўды гэта важна?\nПапка 3D Objects была дададзеная ў Windows 10 у рамках 3D-апантанасці Microsoft яшчэ ў дні абнаўлення Creators, калі Windows 10 таксама атрымала такія функцыі, як гарнітура Paint 3D, гарнітура Mixed Reality (на самай справе проста віртуальная рэальнасць) і падтрымка 3D-друкаркі. Microsoft абмеркавала ідэю пераўтварэння Minecraft свету ў 3D-мадэлі, а потым іх друку.\nЗдаецца, гэтыя асаблівасці цікавыя, але большасць карыстальнікаў ПК яны не важныя. Па крайняй меры, вы можаце лёгка выдаліць такія прыкладанні, як Paint 3D. Вы павінны выкарыстоўваць хак рэестра, каб схаваць тэчку 3D аб'ектаў.\nДзякуючы тэлеметрыі, Microsoft павінна ведаць, колькі людзей карыстаюцца гэтай функцыяй - і іх не можа быць шмат. Microsoft сказала, што выдаліла кнопку "Пуск" з Windows 8 з-за нізкага выкарыстання, але тэчка "3D аб'екты" застаецца вакол?\nЖудасныя навіны Microsoft Edge\nНовая старонка ўкладкі Microsoft Edge - гэта беспарадак. Па змаўчанні ён паказвае стужку навін, напоўненую артыкуламі пра найбагацейшыя знакамітасці свету, прапановамі крэдытных карт, рэкламнымі пакупкамі і інфармацыяй пра зубныя імпланты.\nВы можаце схаваць стужку навін, але яна поўная непажаданай рэакцыі, і я хацеў бы, каб Microsoft цалкам выдаліла яе. Але такіх удач няма: навінавы канал ужо з'яўляецца часткай старонкі "Новая ўкладка" ў новай версіі Microsoft Edge на базе хрому. Ой.\nУсе аб'явы. Так, столькі аб'яў\nУ той час як Windows 10 шмат у чым палепшыўся, рэклама працягвае памнажацца. Здаецца, кожнае абнаўленне дадасць новай форме рэкламы карыстальнікам Windows. Microsoft, магчыма, разбіла Google за тое, што яна з'яўляецца рэкламнай кампаніяй у кампаніі Scroogled, але ў Windows 10 ёсць больш убудаваных рэкламных аб'яў, чым Android і Chrome OS Google.\nЁсць рэклама на блакаванні экрана, на панэлі задач і ў паведамленнях. Аб'явы ўсплываюць з панэлі задач бурбалкамі, і Кортана адскоквае для вашай увагі. Рэкламныя банеры з’яўляюцца ў File Explorer, а жывыя пліткі па змаўчанні рэкламуюць прыкладанні і гульні, якія Microsoft хоча прадаць вам. Гэта ўсё занадта шмат, і адключэнне гэтай рэкламы прадугледжвае паляванне на смецця.\nБольш раздражняе тое, што многія з гэтых аб'яў выпякаюць карысныя функцыі. Не хочаце бачыць рэкламу для відэагульняў на заблакаваным экране? Вам прыйдзецца адключыць тыя прыгожыя фонавыя выявы, якія прадстаўляюцца Windows Spotlight. Калі Huawei робіць гэта, гэта скандал, які турбуе людзей. Калі Microsoft гэта робіць, гэта звычайны бізнес.\nПа крайняй меры, Microsoft адмовілася ад рэкламы ў дадатку Mail.\nЗвязаныя: Як адключыць усе ўбудаваныя рэкламы Windows 10\nПошук Bing, які становіцца ў шляху\nАтакаваць Кортану было б проста. Microsoft ужо адступае ад Cortana і палягчае інтэграцыю Windows 10 з іншымі галасавымі памочнікамі, такімі як Alexa. Гэта добра.\nВось што сапраўды перашкаджае: пошук Bing у меню Пуск. Вы хочаце бачыць прапанаваныя запыты і нават убудаваныя вэб-старонкі Bing пры пошуку сістэмы ў меню Пуск? Ці патрэбнае меню "Пуск" для бяспечнага пошуку, які дазваляе праглядаць "выявы для дарослых" у Інтэрнэце ў вашым меню "Пуск"?\nЧаста Бінг перашкаджае. Часам вы будзеце шукаць у вашай сістэме, і Windows верне толькі вынікі на аснове сеткі, а не прыкладання, налады і файлы ў вашай сістэме.\nАрыгінальныя версіі Windows 10 дазваляюць адключыць гэты інтэграваны пошук Bing, але Microsoft адключыла гэтую опцыю. Аддзелу Бінга, напэўна, трэба было больш карыстальнікаў.\nПа-ранейшаму можна адключыць Bing у меню "Пуск", але вам прыйдзецца зрабіць узлом рэестра. Трэба ўсяго некалькі клікаў.\nБрудная часовая шкала\nЧасовая лінія Windows 10 працуе ў інтэрфейсе прагляду задач, што робіць просты выгляд адкрытых вокнаў і некалькіх працоўных сталоў больш заблытаным і складаным.\nХронік распрацаваны, каб паказаць вашы нядаўнія "дзеянні", паказваючы, якія файлы, прыкладанні і вэб-сайты вы выкарыстоўвалі ў пэўныя даты і часы. Вы можаце вярнуцца да задач, якія вы выконвалі раней. Ён нават сінхранізуе свае прылады з уліковым запісам Microsoft, так што вы можаце аднавіць задачы, якія выконваеце на сваіх ПК. Microsoft нават пашырыла Timeline на тэлефоны.\nКалі ўсё гэта гучыць даволі складана, ну так і ёсць. Не кожнае прыкладанне інтэгравана з ім, што робіць яго яшчэ больш складаным. Chrome не паказвае вэб-старонкі, якія вы наведалі на часовай шкале. Многія іншыя прыкладанні не паказваюць актыўнасць, якую вы выконвалі, і файлы, якія вы адкрылі на часовай шкале. Навошта адкрываць брудны інтэрфейс, які можа нават не мець таго, што вы шукаеце?\nНават калі Timeline была вельмі карыснай, няма ніякага спосабу схаваць некаторыя праграмы ад Timeline, таму яны могуць загрувашчвацца рэчамі, якія для вас не маюць значэння. Больш кантролю было б добра, калі б гэта была сур'ёзная асаблівасць.\nНесумненна, магчыма, некаторыя любяць Хроніку. Але падобна на яшчэ адну напалову функцыю Windows, у якую інтэгруецца недастаткова прыкладанняў - як у My People. На шчасце, вы можаце адключыць часовую шкалу і ачысціць інтэрфейс прагляду задач.\nРэжым S, які б каштаваў вам 50 даляраў на ўцёкі\nЦі можа Microsoft проста адмовіцца ад рэжыму S ужо? Рэжым S з'яўляецца пераемнікам Windows 10 S, які стаў пераемнікам Windows RT яшчэ ў 8 дзён. Усе яны маюць адно агульнае: іх ніхто не хацеў. Хто хоча ПК з Windows, які не можа запускаць стандартныя прыкладанні для Windows?\nЯк і яго пераемнікі, ПК у рэжыме S дазволіць усталёўваць толькі праграмнае забеспячэнне з Крамы. Некаторыя ПК у рэжыме S: напрыклад, арыгінальны ноўтбук Microsoft, Surface Go і Surface Go.\nУ рэжыме S ёсць і іншыя недарэчныя абмежаванні: ПК у рэжыме S не дазволіць вам змяніць пошукавую сістэму па змаўчанні з Bing на Google ці іншую пошукавую сістэму. Нават Safari ад Apple на iPad дазваляе зрабіць гэта! Нават "Windows 8.1 With Bing" не прымусіла вас выкарыстоўваць Bing.\nНа шчасце, вы можаце пакінуць рэжым S. Першапачаткова Microsoft планавала спагнаць 50 долараў за зручнасць выхаду з Windows 10 S, па сутнасці дадаўшы 50 долараў да кошту гэтых ПК для тых, хто мае патрэбу ў ўстаноўцы ўласнага праграмнага забеспячэння. На шчасце, Microsoft адступіла. Цяпер вы можаце пакінуць рэжым S бясплатна, хаця памылкі часам перашкаджаюць.\nCandy Crush Saga (ты ведаў, што гэта будзе)\nНі адзін спіс непатрэбных непажаданых памылак у Windows 10 не можа быць поўным без Candy Crush Saga, FarmVille 2 і іншых гульняў, якія Microsoft устанаўлівае па змаўчанні ў гэтыя дні.\nЯ зараз чую адказ Рэдманда: "Ага!", Кажуць яны. "Мы вас! Яны не з'яўляюцца часткай Windows 10 - яны загружаюцца пасля ўстаноўкі Windows 10. І многія з іх - гэта проста пліткі, якія загружаюць прыкладанні пасля націску на іх. Яны тэхнічна не ўключаны ў Windows 10! "\nУключаюцца яны ў Windows 10 альбо аўтаматычна загружаюцца пасля ўстаноўкі Windows 10 для большасці людзей не мае значэння. Яны нават аўтаматычна загружаюцца ў Windows 10 Professional, так што вы можаце іх з нецярпеннем чакаць, нават калі вы выдаткуеце 200 долараў на сваю аперацыйную сістэму. Яны ўваходзяць у "Microsoft Consumer Experience", які толькі карыстальнікі Windows 10 Enterprise і Education могуць адключыць.\nАкрамя гульняў, спажывецкі досвед Microsoft быў выкарыстаны для аўтаматычнага націскання на ПК карыстальнікаў Windows 10 аўтаматычна такіх праграм, як дыспетчар пароляў Keeper, зроблены кампаніяй, якая падала ў суд на журналіста, які пісаў пра свае ўразлівасці ў бяспецы. Можа быць, мы павінны быць шчаслівымі, калі Candy Crush - гэта самае страшнае.\nВы можаце спыніць усталяванне прыкладанняў на нашых ПК, не пытаючыся, Microsoft?\nТэхнічна зніклі: тая запоўненая пасьянс гульня\nПамятаеце, калі Microsoft выдаліла любімую пасьянс з Windows і замяніла яе новай пасьянсам, поўным 30-секундных відэарэкламы і абаненцкай платай, каб адключыць іх?\nЯ хацеў бы, каб Microsoft выдаліла Microsoft Solitaire Collection з Windows, але гэта так і ёсць. Цяпер яна не з'яўляецца абавязковай загрузкай з Крамы, што дапамагае Microsoft пазбегнуць крытыкі з нагоды дастаўкі ўбудаванай картачнай гульні з падпіскай.\nЦана нават вырасла з цягам часу! Пры запуску Microsoft спаганяла 1,49 долара ў месяц або 9,99 долараў у год. Цяпер Microsoft спаганяе 1,99 даляра ў месяц альбо 14,99 долара ў год. Сапраўды, Microsoft?\nМайкрасотка на Microsoft таксама мае асобную падпіску. І, як гэта дадаткова адзначае дадатак, плата за падпіску на пасьянс не дасць вам падпіску Premium у прыкладах Microsoft Solitaire для Android, iPhone і iPad. Валавая.\nЯ ўсё яшчэ хачу, каб Microsoft замяніў пасьянс больш класічным вопытам, які не поўны рэкламы і падпіскі. Ці патрэбная кожная маленькая частка Windows агрэсіўнай манетызацыі?\nУ цяперашні час мы праводзім у інтэрнэце ўласны бясплатны пасьянс без рэкламы і тральшчыну. How-To Geek не з'яўляецца кампаніяй, якая складае 1 трлн. Долараў, як Microsoft, але мы неяк можам дазволіць іх раздаць бясплатна. Атрымлівайце асалоду!\nАдключыце міні-панэль інструментаў і папярэдні прагляд у Word 2013Тлумачана ўсім тым, хто заблытае ўмовы механічнай клавіятурыЯкая розніца паміж CC і BCC пры адпраўцы электроннай пошты?Лепшы спосаб трансляцыі фільмаў з Android ці iPhone на тэлевізарЯк рэзервовае капіраванне і аднаўленне подпісаў у Outlook 2013


ФК Іслач — Вікіпедыя\nЗАТ «Футбольны клуб „Іслач“»\nМінскі раён, Беларусь\nСтадыён ФК «Мінск»\nУ гэтага паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Іслач.\n«Іслач» — беларускі футбольны клуб з Мінскага раёна, заснаваны ў 2007 годзе. У цяперашні час выступае ў Вышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі.\nНазву атрымаў ад ракі Іслач, якая працякае па заходняй частцы Мінскага раёна.\n3.1 Па-за складам\n3.2 Рэзервовы склад\n3.3 Трэнерскі штаб\nБыў заснаваны як калектыў фізічнай культуры (КФК), спачатку ўдзельнічаў у абласных чэмпіянатах.\nУ 2011 годзе клуб выйграў аматарскі Рэгіянальны Кубак Беларусі.\nУ сезоне 2012 «Іслач» заявілася ў Другую лігу чэмпіянату Беларусі. У дэбютным сезоне клуб адразу заняў трэцяе месца і атрымаў месца ў Першай лізе. Таксама, паспяхова згуляўшы ў адборачных матчах, клуб трапіў у фінальную частку Еўрапейскага Рэгіянальнага Кубка.\nУ чэрвені 2013 года «Іслач» прыняла ўдзел у фінальным турніры Кубка Рэгіёнаў УЕФА ў італьянскім рэгіёне Венета. Заняўшы другое месца ў групе (1 паражэнне і 2 перамогі), каманда атрымала выніковае трэцяе месца.\nУ Першай лізе «Іслач» спачатку выступала ўпэўнена і прэтэндавала на высокія месцы, але старт другога круга быў правалены. У выніку каманда спынілася на 9 месцы.\nСезон 2014 каманда распачала выдатна, пасля 5 тураў знаходзілася на першым радку. Але потым пайшоў шэраг няўдач, і першы круг каманда скончыла ўжо ў ніжняй палове табліцы.\nПасля няўдач улетку 2014 года быў значна зменены склад каманды, які быў папоўнены ігракамі з вопытам выступлення ў Вышэйшай лізе. У выніку «Іслач» здолела ўмяшацца ў барацьбу за трэцяе месца, якое давала права на стыкавыя матчы за месца ў Вышэйшай лізе. Але, згуляўшы ўнічыю ў чатырох апошніх турах, «Іслач» засталася на сёмым месцы.\nЗ самага пачатку сезона 2015 «Іслач» разглядалася як адзін з галоўных прэтэндэнтаў на выхад у Вышэйшую лігу. Каманда хутка захапіла лідарства ў табліцы. Пазней часам першы радок «Іслач» саступала магілёўскаму «Дняпру» і «Гарадзеі», але здолела роўна прайсці ўвесь сезон і ў выніку стала пераможцам Першай лігі, а нападнік каманды Аляксандр Алумона з 20 галамі стаў найлепшым бамбардзірам чэмпіянату.\nДэбютны сезон у Вышэйшай лізе для каманды пачаўся паспяхова, «Іслач» апынулася сярод лідараў і доўгі час ішла ўверсе табліцы. У другой палове чэмпіянату вынікі пайшлі на спад, каманда апусцілася ніжэй, але паспяховы фініш дазволіў скончыць сезон на сёмым месцы. Цяжкі ўдар па «Іслачы» быў нанесены скандалам з дагаварным матчам (30 красавіка ў матчы пятага тура «Іслач» саступіла брэсцкаму «Дынама» 2:4, але пазней вынік быў ануляваны і «Іслачы» прысуджана паражэнне 0:3), з-за якога з клуба былі зняты 7 ачкоў у сезоне 2017.\nПачаўшы сезон са штрафам у 7 ачкоў, каманда доўгі час на магла набраць ачкі, хоць гуляла няблага. За першую палову сезона «Іслач» набрала 7 ачкоў і выйшла па колькасці набраных ачкоў у 0. За восем тураў да фінішу адставанне ад выратавальнага 14-га месца складала 11 ачкоў. Аднак, клуб з Мінскага раёна выдатна правёў фінальны этап, атрымаўшы ў васьмі матчах шэсць перамог, за тур да фінішу забяспечыўшы захаванне месца ў Вышэйшай лізе. У выніку «Іслач» скончыла сезон на 11-м месцы.\nУ сезоне 2018 «Іслач» была адным з сераднякоў, аднак знаходзілася ў ніжняй частцы табліцы, не маючы магчымасці ўзняцца вышэй. Няўдалы адрэзак у пачатку другой паловы турніру, калі каманда апусцілася блізка да зоны вылету, атрымалася пераадолець дзякуючы перамогам над лідарамі — салігорскім «Шахцёрам» і БАТЭ. У выніку «Іслач» скончыла сезон на дзясятым радку.\nУ сезоне 2019 «Іслач» вырашыла змагацца за больш высокія месцы, галоўны трэнер Віталь Жукоўскі агучыў задачу ў 50 набраных ачкоў у Вышэйшай лізе і барацьбу за еўракубкавыя месцы. Значна абнавіўся склад, былі запрошаны вопытныя ігракі, а таксама шэраг перспектыўных легіянераў. У выніку каманда добра пачала сезон — ішла ўверсе табліцы ў Вышэйшай лізе, у Кубку Беларусі выбіла ў чвэрцьфінале БАТЭ, а ў паўфінале толькі ў дадатковы час саступіла «Шахцёру». Пазней вынікі ў чэмпіянаце пайшлі на спад, асноўным стала змаганне за чацвёрты радок, аднак у канчатковай табліцы «Іслач» заняла пятае месца.\nУ 2020 годзе «Іслач» стала больш увагі надаваць маладым ігракам, які запрашаліся з іншых клубаў, таксама да асноўнай каманды падцягваліся ўласныя дублёры. Пры гэтым клуб захаваў асноўных ігракоў і ўзмацніўся некалькімі вопытнымі выканаўцамі. У турнірнай табліцы каманда амаль увесь час знаходзілася ў сярэдзіне табліцы і ў выніку скончыла сезон сёмай.\nУ канцы года стала вядома, што шматгадовы галоўны трэнер каманды Віталь Жукоўскі пакідае клуб і ўзначаліць барысаўскі БАТЭ.\nУ сезон 2021 клуб увайшоў з новым галоўным трэнерам Арцёмам Радзьковым. Каманда значна змяніла склад, клуб пакінулі амаль усе вопытныя ігракі, якіх замянілі маладыя выканаўцы, у тым ліку замежныя. У пачатку сезона «Іслач» дайшла да фіналу Кубка Беларусі, дзе прайграла барысаўскаму БАТЭ. Чэмпіянат краіны для клуба пачаўся нестабільна — прайграў меркаваным лідарам чэмпіянату, а таксама прайграў па пенальці ў 1/8 фіналу Кубка Беларусі гомельскаму «Лакаматыву» з Першай лігі (3:3, па пенальці 4:2). Тым не меней каманда часам выдавала добрыя адрэзкі і знаходзілася пераважна ў сярэдзіне табліцы, аднак няўдалы фініш пакінуў «Іслач» на 10-м радку.\nУладальнік аматарскага Рэгіянальнага Кубка Беларусі: 2011\n16 Бр Аляксандр Свірскі 1999\n25 Бр Цімафей Юрасаў 2003\n31 Бр Сяргей Ігнатовіч 1992\n2 Аб Вадзім Пігас 2001\n5 Аб Максім Ковель 1999\n18 Аб Мікіта Сцяпанаў 1996\n22 Аб Ілья Балтрушэвіч 1999\n23 Аб Фард Ібрагім 2000\n32 Аб Аляксандр Міхаленка 2001\n44 Аб Кірыл Глушчанкоў 2000\n55 Аб Іван Дыбанго 2002\n6 ПА Абдулае Кандэ 2002\n8 ПА Юрый Казырэнка 1999\n17 ПА Дзмітрый Лісаковіч 1999\n21 ПА Арцём Зімін 2003\n33 ПА Уладзіслаў Жураўлёў 2004\n77 ПА Глеб Роўда 2002\n80 ПА Станіслаў Атрашкевіч 2002\n88 ПА Аляксандр Гуз 2004\n91 ПА Алег Патоцкі 1991\n99 ПА Руслан Лісаковіч 2002\n7 Нап Даніэл Сазах 1998\n9 Нап Марцін Арцюх 1996\n10 Нап Уладзіслаў Марозаў 2000\n20 Нап Герман Баркоўскі 2002\nНап Аляксандр Корзун 2000\nБр Алег Дзіва 2005\nБр Ягор Кірылаў 2004\nБр Арцём Парашчанка 2003\n13 Аб Максім Лапчук 2004\nАб Дзяніс Войчанка 2003\nАб Данііл Гарачка 2003\nАб Мікіта Далідовіч 2004\nАб Міхаіл Кароткі 2003\nАб Архіп Навумчык 2005\nАб Сяргей Пірожнік 2004\nАб Арцём Трушынскі 2005\nАб Валерый Фамін 2004\nАб Максім Шамрын 2004\n37 ПА Дзмітрый Некрашэвіч 2001\nПА Фёдар Адашкевіч 2004\nПА Арцём Давідовіч 2005\nПА Уладзіслаў Жук 2004\nПА Арсеній Жукоўскі 2005\nПА Аляксандр Ішэкаў 2004\nПА Уладзіслаў Карачун 2005\nПА Мікіта Качур 2004\nПА Глеб Скрыпнік 2005\nПА Фёдар Цішкевіч 2003\nНап Уладзіслаў Гіжэўскі 2005\nНап Эміль Гусейналіеў 2005\nНап Іван Талкачоў 2004\nНап Віталь Фалееў 2004\nАрцём Радзькоў (нар. 1985) — галоўны трэнер\nСяргей Паўлюковіч (нар. 1974) — трэнер\nАндрэй Гарбуноў (нар. 1983) — трэнер\nСяргей Бароўскі (нар. 1956) — трэнер\nДзмітрый Макар (нар. 1981) — трэнер\nДзмітрый Камароўскі (нар. 1986) — трэнер\nАндрэй Ашыхмін (нар. 1974) — трэнер брамнікаў\nВалерый Цыганенка (нар. 1981) — галоўны трэнер дубля\nІгар Зюлеў (нар. 1984) — трэнер дубля\nСяргей Туранок (нар. 1986) — трэнер брамнікаў дубля\n2012 Другая (Д3) 3 36 21 7 8 61–30 70 1/16 фіналу Выхад у Першую лігу\n2013 Першая (Д2) 9 30 11 8 11 39–37 41 1/32 фіналу\n2014 Першая (Д2) 7 30 11 12 7 39–35 45 1/8 фіналу\n2015 Першая (Д2) 1 30 20 9 1 76–24 69 1/8 фіналу Выхад у Вышэйшую лігу\n2016 Вышэйшая (Д1) 7 30 11 8 11 33–39 41 1/8 фіналу\n2017 Вышэйшая (Д1) 11 30 10 4 16 27–46 271 Чвэрцьфінал\n2018 Вышэйшая (Д1) 10 30 8 9 13 20–37 33 Паўфінал\n2019 Вышэйшая (Д1) 5 30 13 8 9 42–36 47 Чвэрцьфінал\n2020 Вышэйшая (Д1) 7 30 13 6 11 47–46 45 Фіналіст\n2021 Вышэйшая (Д1) 10 30 9 7 14 38–47 34 1/16 фіналу\n1 З каманды зняты 7 ачкоў за ўдзел ігракоў клуба ў дагаварных матчах у сезоне 2016.\n↑ Артем Радьков возглавил "Ислочь"(руск.) . Football.by (4 студзеня 2021). Праверана 27 верасня 2021.\nВіталь Жукоўскі (2010 — снежань 2020)\nАрцём Радзькоў (са студзеня 2021)\nFootballDatabase.eu · Soccerbase · teams.by · playmarkerstats.com · Transfermarkt · worldfootball.net\n8 Казырэнка (к)\n16 Свірскі (б)\n17 Дз. Лісаковіч\n25 Юрасаў (б)\n31 Ігнатовіч (б)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=ФК_Іслач&oldid=4151279"\nФутбольныя клубы, заснаваныя ў 2007 годзе\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 16:01, 28 чэрвеня 2022.


09:56 22.04.2016 (абноўлена 12:56 25.04.2016)\nМне давялося аднойчы назіраць за працай Елізар'ева. Калі ён яшчэ быў мастацкім кіраўніком Вялікага. У той дзень давалі "Лебядзінае возера" Чайкоўскага. Спектакль, які ў балетных лічыцца адным з самых складаных. Калі прагучаў апошні званок, Елізар'еў ішоў скрозь натоўп да свайго месца за сцэнай. У балерын распраўляліся і без таго бездакорныя спінкі, і гэты невысокі чалавек здаваўся большым за рослых танцоўшчыкаў. Яго сустракалі з аняменнем. Але не баяліся — паважалі.\nХоць было цалкам зразумела, што гэта чалавек па-балетнаму жорсткі, патрабавальны і педантычны. Эфемерная лёгкасць самага прыгожага з мастацтваў даецца цяжкой працай.\nКожны спектакль Елізар'еў абавязкова сядзеў за левай кулісай сцэны, дзе для яго было зроблена адкідное крэсла — як у калідоры купэйнага вагона. З яго ён праглядаў ўсе спектаклі. Як мне сказалі тады ў тэатры, "амаль без пропускаў, хіба што ў камандзіроўцы або захварэў".\nШмат хто з артысаў трупы прыехаў "да Елізар'ева" і застаўся ў Мінску. Напрыклад, японка Мікі Ватанабе — яе гісторыю мне расказвалі як тэатральную легенду. Пасля маскоўскага харэаграфічнага яна папрасілася ў Мінск, хацела танцаваць у Елізар'ева. Мэтр паверыў у юнае дараванне і запрасіў. Вельмі хутка працавітая японка стала салісткай. Яна выйшла замуж за саліста балета. Цяпер яны танцуюць у іншай краіне.\nТанцаваць у яго было прэстыжна. Ён любіў паўтараць, што адказвае за ўсё — за кожны рух танцоўшчыка, за гук аркестра, за эмоцыю гледачоў. І тэатральшчыкі жартавалі, што нішто так не паляпшае спектакль, як Елізар'еў, які сядзіць у кулісах.\nГалоўны балетмайстр дзяржаўнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета БССР Валянцін Елізар"еў.\nА потым быў яго шумны сыход з тэатра. Пасля капітальнага рамонту ў выдатным вызалачаным тэатры яму прапанавалі толькі месца мастацкага кіраўніка. У дырэктарскае крэсла, якое Елізар'еў займаў шмат гадоў, сеў чарговы беларускі чыноўнік. Чамусьці наверсе вырашылі, што кіраўнік з ўладнай вертыкалі справіцца з упраўленнем тэатрам лепш.\nЕлізар'еву, які быў 30 гадоў візітнай карткай беларускага балета і стварыў спектаклі, пасля якіх пра мінскую балетную школу загаварылі як пра велічыню, прапанавалі зноў стаць мастацкім кіраўніком — як у 1973 годзе, калі ён толькі прыйшоў у тэатр. Быццам нагадалі, што час заўсёды ідзе па спіралі.\nХарэограф тады сышоў з вялікай крыўдай. Але сказаў, што будзе працаваць з беларускай трупай, калі запросяць. Не запрасілі.\nУ тэатры ідуць спектаклі ў яго пастаноўцы. У гісторыі тэатра час Елізар'ева застаўся старонкай, якую не вырваць. Хоць хутка перагортваць, не зазіраючы, усё ж такі спрабуюць. На афіцыйным сайце яго роля ў гісторыі тэатра — спехам пералічаныя праз коску спектаклі, якія паставіў.\nЗнакаміты харэограф ставіць балеты ў іншых краінах, выкладае. Ён запатрабаваны. Хоць у нешматлікіх інтэрв'ю прызнаецца, што сумуе без тэатра, якому прысвяціў столькі гадоў. Сучасны класічны балет — ён імённы. Калі пра спектакль даўно ўжо гаворыць не імя тэатра, а імя яго пастаноўшчыка. І імя беларускага балета — гэта Валянцін Елізар'еў.\nБалет, Мастацтва, культура і мастацтва, Валянцін Елізар'еў, Беларусь


Статус герба "Пагоня" замацаваны гістарычна і афіцыйна | Народная Воля\nСтатус герба "Пагоня" замацаваны гістарычна і афіцыйна\n04.05.2010 в 7:16\nЁн адзначыў, што ў краіне дзейнічаюць афіцыйныя дзяржаўныя знакі, зацверджаныя заканадаўствам Беларусі. “Статус жа былых дзяржаўных знакаў не зацверджаны айчынным заканадаўствам”, — сказаў Адамушка.\nГерб ВКЛ “Пагоня” ўнесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцяў Рэспублікі Беларусь, адзначыў ён. “Акрамя таго, гэты геральдычны знак знайшоў сваё месца на гербах гарадоў Віцебск, Верхнядзвінск і Лепель (Віцебская вобласць), а таксама Рэчыца (Гомельская вобласць). Такім чынам, выява гэтага герба замацавана гістарычна і афіцыйна”, — падкрэсліў Адамушка.\nПаводле слоў сакратара Геральдычнага савета пры прэзідэнце Марыны Ялінскай, Міністэрства культуры не палічыла неабходным уносіць бел-чырвона-белы сцяг у Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцяў Рэспублікі Беларусь, бо ён стаў знакам Беларускай Народнай Рэспублікі па прапанове дзяржаўнага сакратара БНР Клаўдзія Дуж-Душэўскага толькі ў пачатку 1919 года. “Іншая справа, што само спалучэнне белага і чырвонага колераў гістарычна ўласцівае беларусам”, — сказала Ялінская.\nСтаршыня Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры Антон Астаповіч прытрымліваецца іншага пункту гледжання. У інтэрв’ю БелаПАН ён заявіў, што “ўдзельнікі прэс-канферэнцыі, відаць, забыліся, што бел-чырвона-белы сцяг з’яўляўся дзяржаўным знакам Рэспублікі Беларусь з 1991 па 1995 гады, і пад гэтым сцягам адбывалася станаўленне сучаснай незалежнай беларускай дзяржавы”. Вось чаму бел-чырвона-белы сцяг “цалкам” адпавядае крытэрыям, што прад’яўляюцца да гісторыка-культурных каштоўнасцяў Рэспубліцы Беларусь, падкрэсліў Астаповіч.


Бастуючым механізатарам пагражаюць звальненнем\nhttp://spring96.org/be/news/6926 2007 2007-05-22T10:00:00+0300 2007-05-22T10:00:00+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nСёння ўдзельнікаў страйку зноў наведаў начальнік кіравання сельскай гаспадаркай Астравецкага райвыканкама. Абяцаў разабрацца, але якіх-небудзь пэўных дзеянняў не распачаў.\n“З 43 чалавек сёння не працуюць 24. Рознымі спосабамі на людзей уздзейнічаюць: каго просяць, камусьці пагражаюць. Хто слабанервны – здаецца. Сёння паведамілі, што тым, хто да 11 гадзін не выехалі працу, паставяць прагулы”, – паведаміў прэс-цэнтру Хартыі’97 адзін з бастуючых механізатараў.\nМеханізатары сельскага кааператыва “Варняны” Астравецкага раёна Гарадзенскай вобласці ўчора абвясцілі страйк і адмовіліся выходзіць у поле. Пратэст выкліканы пазапраўнымі звальненнямі, нявыплатамі прэмій і зразаннямі зарплаты, якія практыкуе цяперашняе кіраўніцтва СПК “Варняны”.\nМеханізатары патрабуюць, каб старшыня кааператыва “Варняны” Уладзіслаў Рук напісаў заяву аб звальненні. Метады кіравання Рука механізатары лічаць пазапраўнымі. На іх думку, старшыня кааператыва не займаецца развіццём прадпрыемства, а аддае перавагу эканоміць сродкі за кошт зарплаты працоўных.