Hebei Honde Plastic & Metal Co., Ltd. [Hebei,China] від дзейнасці:Manufacturer асноўныя рынкі: Americas , Asia , East Europe , Europe , Middle East , North Europe , Other Markets , Worldwide , Oceania , West Europe экспарцёр:91% - 100% Certs:CE, ISO9001 апісанне:Электрычны свідравальны станок,Высакаякаснае свідраванне пад шрубу,Набівальнікі палі для сонечнага выкарыстання\nHome > прадукты > Грудазабойшчык > Электрычная адвёртка > Шуруповерт для падмурка\nЭлектрычны забівальнік паль для шрубы Звяжыцеся прама цяпер\nСвідравальны станок для шліца Звяжыцеся прама цяпер\nЯкасная наземная якарная машына Звяжыцеся прама цяпер\nХатні генератар сонечных сістэм Звяжыцеся прама цяпер\nЭлектрычны бетонны рубільнік Джэк Молат Звяжыцеся прама цяпер\nВялікі электрычны малаток для разбурэння 220В Звяжыцеся прама цяпер\nГарачая распродажа наземнага анкернага малатка Звяжыцеся прама цяпер\nШрубавы электрычны драйвер для будаўніцтва Звяжыцеся прама цяпер\nмадэль №: HD-E50\nHebei Honde Group - буйная кампанія з больш чым 10-гадовым досведам вытворчасці і экспарту. B oth высокая якасць і добрае пасляпродажнае абслугоўванне прызнаны кліентамі ва ўсім свеце. Электрычны свідравальны станок E50 - наша самая вялікая мадэль для ўстаноўкі шрубы зазямлення 2000 мм і менш за 2000 мм. Высакаякаснае свідраванне з шрубай можа значна павялічыць хуткасць ўстаноўкі. Набойшчыкі для сонечнага выкарыстання вельмі лёгка і зручна супрацоўнічаюць.\nАдна машына складае каля 27 кг, што азначае, што работнікі карыстаюцца машынай лёгка і зручна.\nВысакаякаснае свідраванне пад шрубу\nНабівальнікі палі для сонечнага выкарыстання\nЭлектрычны свідравы свідравальны станок\nШпуравы свідравальны станок\nІнфармацыя пра свідравальны станок


Маці С.Парсюкевіча: “Я так спадзявалася на справядлівасьць!”\n31 травень 2008, 13:52\nСяргея Парсюкевіча накіравалі ў Шклоўскую калёнію на 2,5 года.\nМарнымі аказаліся спадзяваньні сваякоў і сяброў віцебскага прадпрымальніка Сяргея Парсюкевіча на тое, што Менскі гарадзкі суд адменіць ці хаця б зьменшыць прысуд, які месяц таму вынес судзьдзя Мікалай Аўдзеенка з Маскоўскага суду Менска. Такім чынам, 2,5 года зьняволеньня і кампэнсацыя болей за мільён рублёў – гэты прысуд прадпрымальніку уступіў у сілу.\nКалі я па тэлефоне паведаміў пра рашэньне суду маці вязьня Веры Парсюкевіч, якая жыве ў Віцебску, тая заплакала. Насуперак усяму Вера Фёдараўна ўсё ж чакала, што яе сына вызваляць..\nСправядлівасьці чакала, але, аказваецца, яе ў нас няма.\n“Канешне ж, чакала. Справядлівасьці чакала, але, аказваецца, яе ў нас няма”.\nНагадаю, Сяргея Парсюкевіча прызналі вінаватым ў зьбіцьці ахоўніка турмы на Акрэсьціна Аляксандра Дулуба. У турму прадпрымальнік патрапіў пасьля мітынгу пратэсту 10-га студзеня. Сам Парсюкевіч даводзіў у судзе, што насамрэч гэта яго пачаў зьбіваць і нават душыць міліцыянт Дулуб, а яму нічога не заставалася, як абараняць сваё жыцьцё.\nПаводле адваката Веры Страмкоўскай, на разгляд касацыйнай скаргі ў суд прыйшло шмат сяброў прадпрымальніка і людзей, якія яму спачуваюць. Яны вельмі абураліся рашэньнем гарадзкіх судзьдзяў. На думку гэтых назіральнікаў, на працэсе прагучала дастаткова доказаў невінаватасьці Сяргея Парсюкевіча, але суд іх не ўлічыў.\nУ Жодзінскім сьледчым ізалятары 30-га траўня паведамілі, што ў той дзень Сяргея Парсюкевіча этапавалі ў Шклоўскую калёнію. Паводле дасьведчаных крыніц, пераезд можа зацягнуцца на некалькі дзён.\nЭтап – дастаткова цяжкае выпрабаваньне для вязьняў. Яго ўжо зьведаў актывіст Андрэй Кім, які гэты тыдзень адбыў у Бабруйскай калёніі. Маці вязьня Тацяна Кім сустракалася зь ім у аўторак і пятніцу. Жанчына кажа, што пасьля этапу сын быў вельмі стомлены.\n“Я яму ўчора перадачу перадала, ён ужо ачуняў і добра выглядае. Першы раз ён, канешне, вельмі дрэнна выглядаў, я нават расплакалася, а цяпер усё нармальна”.\nНагадаю, Андрэя Кіма асудзілі на 1,5 года зьняволеньня за напад на міліцыянта падчас мітынгу прадпрымальнікаў 10-га студзеня. Актывіст абскардзіў прысуд. Калі разгледзяць ягоную скаргу, пакуль не вядома.\nЗ Аляксандрам Казуліным у віцебскай калёніі сустрэўся адвакат Зьміцер Гарачка. Пра вынікі сустрэчы распавяла дачка былога кандыдата на прэзыдэнта Вольга Казуліна:\n“Выглядае нармальна, бадзёры і энэргічны. Сказаў падаваць у суд зыск аб паклёпе на Алега Праляскоўскага, які сьцьвярджаў у сваім артыкуле, што тату прапаноўвалі волю, а ён сам нібыта адмовіўся. І яшчэ выказаў меркаваньне, што выбары ў парлямэнт адбудуцца 28-га верасьня разам з рэфэрэндумам пра адзіную дзяржаву з Расеяй”.\nАляксандр Казулін у зьняволеньні з 25-га сакавіка 2006-га году. Палітык быў пакараны на 5,5 гадоў зьняволеньня паводле абвінавачаньня ў хуліганстве і арганізацыі вулічных забурэньняў. Праваабарончыя арганізацыі ў Беларусі і ў сьвеце лічаць Аляксандра Казуліна вязьнем сумленьня.\nПарсюкевіча накіравалі ў Шклоўскую калёнію


Дыпломная цырымонія. Паўсотні выпускнікоў развіталіся з ЛДАКам — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\nДыпломная цырымонія. Паўсотні выпускнікоў развіталіся з ЛДАКам\n05/07/2019 93 redakcyja\nВыпускнікі 42 «З» групы з куратарам Вольгай Сакун.\nЯшчэ ўчора яны былі навучэнцамі Ляхавіцкага дзяржаўнага аграрнага каледжа, а сёння – маладыя спецыялісты. 26 заатэхнікаў\nі 25 аграномаў у апошнюю пятніцу чэрвеня атрымалі дыпломы БарДУ аб сярэдняй спецыяльнай адукацыі.\nНа ўрачыстым вечары юнакі і дзяўчаты шчыра дзякавалі любімым выкладчыкам, не шкадавалі цёплых слоў у адрас педагагічнага калектыву бацькі выпускнікоў.\nКандыдат тэхнічных навук загадчык кафедры тэхнічнага забеспячэння сельскагаспадарчых працэсаў і агранаміі БарДУ Андрэй Гаўрыленя з прывітальным словам ад кіраўніцтва ўніверсітэта звярнуўся да прысутных і ўручыў дыпломы з адзнакай чатыром выпускнікам каледжа: Ганне Ківачук, Генадзію Андрэйчыку, Аляксею Ільюкевічу і Дзмітрыю Мінкевічу. Апошні, дарэчы, з аграгарадка Падлессе нашага раёна.\nГраматамі ўзнагароджаны і ўдзельнікі рэспубліканскага конкурсу «Аграмайстэрства-2019». Чацвёртакурснікі традыцыйна паспяхова прэзентуюць там уменні і веды. Сёлета ў каляджан-аграномаў у сваёй намінацыі другое месца. Намеснік дырэктара Ірына Прыступа-Юнік\nуручыла адзнакі рэспубліканскага іспыту ў намінацыі «агранамія» Яўгенію Есьману (у яго другое месца і ва ўласным заліку), Дзмітрыю Мінкевічу, Аляксандру Арцюху. У намінацыі «заатэхнія» граматамі ўзнагароджаны Ганна Ківачук, Аляксандр Мурашкевіч і Аляксей Ільюкевіч.\nУсе выпускнікі ЛДАКа забяспечаны працоўнымі месцамі, 80 працэнтаў з іх будуць працаваць у сельгаспрадпрыемствах Брэсцкай вобласці, у тым ліку і ў Ляхавіцкім раёне.\nВыпускнікоў сардэчна віншавалі, выказвалі пажаданні выкладчыкі і бацькі. Юнакі і дзяўчаты з натхненнем спявалі, танцавалі. Удзельнікі маладзёжнага клуба «Юнацтва» на развітанне падрыхтавалі творчыя нумары, а 41 група «агра» падарыла відэаролік пра каляджанскае жыццё. Свята атрымалася прыгожым, душэўным і вельмі шчымлівым.\nМногія прадоўжаць навучанне ў вышэйшых навучальных установах, у тым ліку ў БарДУ, які нядаўна адзначыў сваё 15-годдзе.\nА ў каледжы з 20 ліпеня стартуе ўступная кампанія.\nФота Сяргея ВАРАНОВІЧА. БОЛЬШ ФОТА ТУТ\n← Актыўныя сустрэчы. Напрыканцы чэрвеня ў гарадскім Доме культуры старшыня раённага Савета дэпутатаў сустрэўся з жыхарамі Ляхавічаў\nЭмацыянальная дзесяцідзёнка. Ляхавічане дзеляцца ўражаннямі ад мультыспартыўнай падзеі →\n17/01/2020 redakcyja 0\nЦяпер можна і на вайбер!\nПалескі вальс. Акампаніруе Людміла Сідорская


Шаноўная спадарыня Вольга, у Вашых кнігах «Прысак і пожня» і «(В)ядомыя гісторыі» паэзія цесна звязаная з іншымі відамі мастацтва: музыкай, кіна- і фотамастацтвам. Гэтыя кніжкі былі толькі своеасаблівым эксперыментам, альбо Вы шукалі магчымасць выйсці за межы тэксту, выказаць не толькі свае думкі і пачуцці, але і сваё ўспрыманне, бачанне, настрой, эмоцыі і перадаць іх чытачу? Распавядзіце пра тое, як узнікла ідэя гэтых праектаў, ці ўда... Болей »\nШаноўны Віктар Вячаслававіч, Вы сталі пераможцам Першага беларускага слэму і Першага купалаўскага слэму, паспяхова выступаеце на спаборніцтвах слэмераў і цяпер. Што, на Вашую думку, дапамагае заставацца Вам адным з фаварытаў слэмаў. Дайце некалькі творчых парадаў паэтам-пачаткоўцам? Болей »\n– Шаноўная Наталля Васільеўна, Вашыя творы вядомыя не толькі ў Беларусі, але і за яе межамі. Раман «Рыбін горад» выходзіў у перакладзе на польскую і ўкраінскую мовы, а нядаўна быў выдадзены па-англійску ў Лондане. Што, на Вашую думку, выклікала такую цікавасць да твора і як яго ўспрынялі замежныя чытачы? – Неўзабаве раман выйдзе яшчэ і па-руску – у электронным выглядзе, у выдавецтве «Прэстыжыа»… Болей »\nШаноўны спадар Ігар, кнігу «Адам Клакоцкі і ягоныя цені» лічаць першым беларускім постмадэрнісцкім раманам, у якім можна заблукаць (з якога няма выйсця). Ваша новая кніга «Хвілінка» – таксама лабірынт, з якога няма выйсця?.. Распавядзіце пра новую кнігу. – Валянцін Акудовіч на адной з прэзентацый сказаў, што Клакоцкі распачынае лінію другой прозы. І што гэтую лінію працягнулі толькі «Трынаццаць гісторый пра мёртвага ката» Наталкі Харыт... Болей »\n– Шаноўны Валеры Леанідавіч, нядаўна свет пабачыла Вашая кніга «На пачатку маўчання». У ёй ёсць верш з такімі радкамі «…Столькі слоў, // І няма паэзіі». А што Вы лічыце сапраўднай паэзіяй, якую ролю яна выконвае ў Вашым жыцці? – І ў прыгожым слове, і ў прыгожым па форме вершы можа не быць паэзіі. Адбываецца гэта, калі няма ў іх душы, калі творца насамрэч не творца, а штукар. Яго стыль – кідкі, правакацыйны сцёб, каб заўважылі… Успомнім... Болей »\nАндрэй Федарэнка – празаік, драматург. Лаўрэат Літаратурнай прэміі імя І. Мележа (1995). Аўтар кніг прозы «Гісторыя хваробы» (1989), «Смута» (1994), «Шчарбаты талер» (1999), «Афганская шкатулка» (2002), «Нічые» (2009), «Мяжа» (2011), «Ланцуг» (2012), «Сечка» (2012). Творы перакладаліся на англійскую, польскую, румынскую, рускую і іншыя мовы. Нарадзіўся ў 1964 годзе ў вёсцы Бярозаўка на Мазыршчыне. Жыве ў Мінску. Болей »\nСправа ў тым, што я не проста паэтка, а пісьменніца. Нарысы, п’есы, апавяданні час ад часу просяцца выкласці іх на паперу і тады пачынаюць жыць сваім, незалежным ад мяне, жыццём, як і кожны надрукаваны твор. Мая новая кніга паяднала розныя жанры – нарысістыку, дакументальную прозу, паэзію – чым, кажуць, і адметная. Жыццёвая, падзейная аснова кнігі дапоўнена вершамі розных гадоў, фрагментамі біяграфіі. Тое-сёе ўжо было ў друку. Складалас... Болей »\nЗміцер Вішнёў – паэт, літаратурны крытык, мастак, выдавец. Адзін з заснавальнікаў выдавецтва «Галіяфы». Аўтар кніг паэзіі і прозы «Штабкавы тамтам» (1998), «Тамбурны маскіт» (2001), «Трап для сусліка, альбо Некрафілічнае даследаванне аднаго віду грызуноў» (2002), «Верыфікацыя нараджэння» (2005), «Ich sitze im Koffer» (па-нямецку, Берлін, 2006), «Фараон у заапарку» (2007), «Замак, пабудаваны з крапівы» (2010), «Шоргат жукоў» (2011). Удзе... Болей »\n– Шаноўная Ірына Міхайлаўна, нядаўна выйшла Вашая кніга паэзіі «Свядомаграфія», у якую ўвайшлі вершы і пераклады. Папярэдняя кніга выходзіла 13 гадоў таму (у 1999 годзе). Чым было выклікана такое доўгае «творчае маўчанне»? – На гэтае пытанне я адказала ў адным са сваіх вершаў наступным чынам: «Паэтам часам трэба памаўчаць, // Бо нават птушкі не пяюць бясконца...» Насамрэч можна, канешне, засаджваць сябе за стол і, як Дзюма-старэйшы, кож... Болей »\n«Паэзія не бывае чужой ці нечай…» – Шаноўны Леанід Міхайлавіч, сёлета ў Вас выйшла даўно чаканая чытачамі кніга паэзіі «З гэтага свету». Кажу «чаканая», бо пры чытанні Ва- шых зацемак і крытычных артыкулаў не пакідала адчуванне, што і вершы таксама пішуцца… Што ўсё ж такі натхніла Вас праз гады вярнуцца да паэзіі? – Паэзія і натхніла. Я не адыходзіў ад яе, як таго і вымагала мая штодзённая праца рэдактарам крытыкі (і ў «Крыніцы», і ў «Л... Болей »


Catholic.by - Трэці дзень візіту ad limina Apostolorum біскупаў з Беларусі\n02.02.2018 18:41 Паводле: арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч / Фота: біскуп Юзаф Станеўскі / Catholic.by\n2 лютага, у свята Ахвяравання Пана і дзень кансэкраванага жыцця, біскупы з Беларусі, якія знаходзяцца ў Рыме з візітам ad limina Apostolorum, наведалі наступныя дыкастэрыі — ведамствы Святога Пасаду: Кангрэгацыю па справах Інстытутаў кансэкраванага жыцця і Таварыстваў апостальскага жыцця і Кангрэгацыю Каталіцкай Адукацыі, а ўвечары канцэлебравалі святую Імшу з папам Францішкам.\nУ Кангрэгацыі па справах Інстытутаў кансэкраванага жыцця і Таварыстваў апостальскага жыцця сітуацыю ў Беларусі ў гэтай сферы прадставіў біскуп Аляксандр Яшэўскі, салезіянін.\nЁн як адказны ў ККББ за пастырства Інстытутаў кансэкраванага жыцця і Таварыстваў апостальскага жыцця назваў кансэкраваных асобаў «хуткай дапамогай Касцёлу». Гэта асабліва адчувалася 25 гадоў таму, калі Касцёл у Беларусі толькі пачынаў адраджацца пасля перыяду ганенняў, якія закранулі тры пакаленні.\nБіскуп Яшэўскі распавёў пра дасягненні і праблемы кансэкраванага жыцця ў Беларусі. Галоўнымі праблемамі з’яўляюцца складанасці, звязаныя з рэгістрацыяй манаскіх супольнасяў, манаскай фармацыяй і змяншэннем колькасці пакліканняў да кансэкраванага жыцця.\nКангрэгацыя высока ацаніла ўнёсак прадстаўнікоў розных харызмаў кансэкравангага жыцця як у адраджэнні, так і ва ўмацаванні Касцёла ў Беларусі.\nКіраўніцтва кангрэгацыі таксама звярнула ўвагу на неабходнасць арганізацыі прынамсі пачатковай фармацыі на тэрыторыі Беларусі, а не за мяжой, наколькі гэта магчыма ў мясцовых рэаліях. Вырашэнню гэтай праблемы магло б спрыяць стварэнне адзінага цэнтра фармацыі для некалькіх супольнасцяў кансэкраванага жыцця.\nУ той самы дзень біскупы наведалі Кангрэгацыю Каталіцкай Адукацыі.\nДаклад аб сітуацыі з рэлігійным навучаннем у Беларусі зрабіў Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч, які звярнуў увагу на тое, што беларускае заканадаўства не дазваляе вывучаць рэлігію ў школах і ўніверсітэтах, а таму адзіным месцам яе вывучэння для большасці дзяцей і моладзі становяцца парафіі. Адсутнасць адпаведнага пагаднення паміж Святым Пасадам і Рэспублікай Беларусь з’яўляецца тормазам у вырашэнні гэтай праблемы.\nАрцыбіскуп Кандрусевіч таксама праінфармаваў кіраўніцтва кангрэгацыі аб тым, што цяпер рыхтуецца пагадненне паміж ККББ і дзяржавай, падпісанне якога можа дапамагчы частковаму вырашэнню некаторых праблем у галіне каталіцкай адукацыі ў Беларусі.\nЗ мясцовых дасягненняў у сферы касцёльнай адукацыі была адзначана дзейнасць Каледжа каталіцкай тэалогіі імя св. Яна Хрысціцеля ў Мінску, Катэхетычнага каледжа імя Зыгмунта Лазінскага ў Баранавічах і Катэхетычнага інстытута ў Гродне, курсаў па вывучэнні Святога Пісання пры парафіях, а таксама план заснавання Тэалагічнай акадэміі імя св. Яна Паўла II.\nКангрэгацыя высока ацаніла дзейнасць Касцёла ў галіне хрысціянскай адукацыі, нягледзячы на праблемы і цяжкасці, якія існуюць у гэтай сферы. Ватыканскія спецыялісты ў галіне адукацыі рэкамендавалі больш увагі звярнуць на падрыхтоўку свецкіх лідараў з інтэлігэнцыі з дапамогай арганізацыі летніх курсаў пры існуючых навучальных установах.\nРэлігійная адукацыя павінна адпавядаць выклікам часу і ўлічваць сацыяльнае вучэнне Касцёла. Асаблівую ўвагу неабходна звярнуць на падрыхтоўку выкладчыцкіх кадраў для семінарый і іншых навучальных устаноў. Выдадзеная нядаўна папам Францішкам Апостальская канстытуцыя Veritatis gaudium, прысвечаная каталіцкай адукацыі, прадпісвае на працягу двух гадоў прывесці праграмы навучання ў адпаведнасць з новымі нормамі і ўсталяваць філіяльныя сувязі з папскімі навучальнымі ўстановамі.\nУвечары біскупы з Беларусі канцэлебравалі з папам Францішкам святую Імшу ў базыліцы св. Пятра, дзе ў гэты дзень асабліва маліліся за кансэкраваных асобаў, а пасля Імшы наведалі духоўны цэнтр супольнасці Sant’Egidio, вядомай сваімі экуменічнымі ініцыятывамі і працай з патрабуючымі і мігрантамі.\nАбноўлена 05.02.2018 09:27\n#Візіт ad limina Apostolorum (29)\n#Біскуп Аляксандр Яшэўскі SDB (255)


10 студзень 2020, 12:37\nБлогер Сяргей Ціханоўскі на судзе\nЗа дзень да меркаванага вызваленьня гомельскага блогера Сяргея Ціханоўскага (Youtube-канал «Страна для жизни»), якому прысудзілі 15 сутак арышту за ўдзел у мітынгу ў Менску, нечакана адбыўся новы суд.\nПа выніках разгляду чарговай адміністрацыйнай справы 10 студзеня судзьдзя суду Савецкага раёну Гомля Аляксандр Мохараў пакараў Ціханоўскага новым адміністрацыйным тэрмінам у 15 сутак — за «актыўны ўдзел» у несанкцыянаваным мітынгу супраць інтэграцыі Беларусі і Расеі 20 сьнежня.\nСудзьдзя зачытаў паказаньні сьведак, супрацоўнікаў сталічнай міліцыі. Паводле іх, гомелец размахваў сьцягам, выкрыкваў лёзунг «Жыве Беларусь!» і актыўна выказваў сваё меркаваньне.\nРанкам 11 студзеня блогера зьбіраліся сустракаць з ізалятара часовага ўтрыманьня, а 10 студзеня актывісты выпадкова даведаліся, што Ціханоўскага павезьлі на новы суд. Паводле адваката, які 9 студзеня быў у судзе і сустракаўся ў ІЧУ з Ціханоўскім, аб новым судзе нічога не было вядома. Самому блогеру таксама не паведамілі загадзя аб чарговым пратаколе.\nЦіханоўскі патлумачыў у судзе, што прыехаў у Менск, каб зьняць на відэа мітынг «за незалежнасьць Беларусі». Але не прымаў актыўнага ўдзелу ў мерапрыемстве, сьцягам не размахваў і лёзунгаў не выкрыкваў, як гаворыцца ў паказаньнях сьведкаў-міліцыянтаў. У якасьці доказу прапанаваў паглядзець яго відэаблог, у якім зафіксавана кожная сэкунда ягонага знаходжаньня на Кастрычніцкай плошчы.\nУсе хадайніцтвы, акрамя допыту сьведкі, які прысутнічаў у залі, і прагляду відэаблога Ціханоўскага ад 20 сьнежня, суд адхіліў. З дапамогай свайго запісу гомелец аспрэчыў сьведчаньні міліцыянтаў аб «актыўным удзеле» ў мітынгу. А таксама даказаў, што міліцыянты прадставілі ілжывыя доказы — ягоны здымак у сьветлы час сутак, хоць мерапрыемства праходзіла ўвечары.\nАднак суд прызнаў блогера вінаватым і пакараў максымальным тэрмінам адміністрацыйнага арышту. Такім чынам, Ціханоўскі адседзіць у ІЧУ 30 сутак запар.\nАкрамя Ціханоўскага, яшчэ на 15 сутак пасьля папярэдняга арышту за акцыі супраць паглыбленьня інтэграцыі з Расеяй 10 сьнежня асудзілі сустаршыню БХД Паўла Севярынца і актывіста «Эўрапейскай Беларусі» блогера Зьмітра Казлова.\n«Дзяржаўныя тэлеканалы не паказвалі мітынг, але дзякуючы незалежнай прэсе і блогерам, многія людзі даведваюцца праўду. Таму ўлады ваююць таксама і са мной», — сказаў Сяргей Ціханоўскі Свабодзе пасьля прысуду.\nТаксама ён паведаміў, што ў ІЧУ не працуе тэлефон-аўтамат, што яму не перадавалі ніякіх паштовак і лістоў, якія дасылалі актывісты і падпісчыкі. Паводле блогера, у ізалятары «жахлівыя ўмовы», а Новы год там ніякім чынам не адзначалі.\nТры дзясяткі судоў і 33 тысячы рублёў штрафаў за акцыі супраць інтэграцыі\n6885 рублёў. Суды аштрафавалі за ўдзел у акцыях за незалежнасьць Беларусі\nБольш за 16 000 рублёў штрафаў. Каго асудзілі за пратэст супраць інтэграцыі


Дзве тысячы юнакоў і дзяўчат сабраліся на маладзёжны форум «Беларусь — гэта мы!» | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Моладзь » Дзве тысячы юнакоў і дзяўчат сабраліся на маладзёжны форум «Беларусь — гэта мы!»\nДзве тысячы юнакоў і дзяўчат з усёй Брэсцкай вобласці 26 верасня сабраліся ў Баранавічах на маладзёжны форум «Беларусь — гэта мы!». Прадстаўлялі маладое пакаленне на форуме школьнікі, студэнты, маладыя спецыялісты, якім неабыякавы лёс краіны.\nАдкрываючы святочны канцэрт, першы сакратар Цэнтральнага камітэта БРСМ, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Дзмітрый Варанюк зачытаў прывітальнае слова ўдзельнікам форуму ад Прэзідэнта Беларусі: «За гады незалежнасці мы пабудавалі прыгожую, сучасную, камфортную краіну. Нам ёсць чым ганарыцца. І ўклад беларускай моладзі ў агульную справу велізарны. Таму што вы нараўне са старэйшымі пакаленнямі кожны дзень ствараеце сучаснасць і будучыню беларускага народа. Падзеі апошніх тыдняў паказалі, якімі крохкімі могуць быць мір і згода ў грамадстве, калі кіравацца разбуральнымі ідэямі, навязанымі звонку. Але мы ні перад кім не ўстанем на калені, як не схіліліся перад ворагам у гады вайны героі Брэсцкай крэпасці, нашы салдаты-пераможцы. Мы ведаем цану свабодзе і незалежнасці, любім сваю краіну, яна ў нас адна, і іншай такой няма і не будзе. Беларусь — гэта мы, а нас большасць».\nПадчас форуму ў баранавіцкім лядовым палацы працавалі тэматычныя пляцоўкі, прысвечаныя асноўным напрамкам дзейнасці БРСМ. На пляцоўцы «Беларусь — крыніца натхнення» была створана выстаўка найлепшых работ конкурсу «Сэлфі&фота з вышыванкай». На платформе «Праца — крута» былі прадстаўлены значкі і формы ўдзельнікаў будатрадаў розных гадоў. Аб сваёй дзейнасці гасцям пляцоўкі расказвалі члены маладзёжнага атрада аховы правапарадку «Альфа» Баранавіцкага дзяржаўнага ўніверсітэта.\nЦэнтральнай падзеяй форуму стаў адкрыты дыялог прадстаўнікоў грамадскіх аб'яднанняў, дэпутатаў і моладзі рэгіёна. Удзельнікі дыялогу выказалі свае думкі аб апошніх падзеях у краіне, праблемах моладзі і іх вырашэнні, абмеркавалі месца маладога пакалення ў будаўніцтве будучыні Беларусі. Самымі «гарачымі» тэмамі сталі размеркаванне студэнтаў, эфектыўнасць органаў самакіравання ў навучальных установах, ільготы для навучэнцаў. Дзмітрый Варанюк папрасіў актывістаў не саромецца прапаноўваць новыя ідэі і рабіць гэта больш актыўна: «Назва форуму абрана не выпадкова, Беларусь — гэта мы. І няхай у кожнага свае погляды і меркаванні, іх трэба вучыцца паважаць. Сёння створаны ўсе ўмовы для таго, каб вы маглі рэалізоўваць сябе, гэтымі ўмовамі трэба толькі карыстацца. Давайце не будзем заставацца ўбаку, моладзь павінна быць на перадавой».\nСпецыяльна для паспяховага выканання гэтай просьбы старшыня Маладзёжнага савета (парламента) пры Нацыянальным сходзе Ягор Макарэвіч прадставіў інтэрнэт-платформу «Рух УПЕРАД». Рэсурс працуе з ліпеня і ўжо паспеў аб'яднаць актыўных беларусаў, якія маюць цікавыя ідэі для развіцця краіны. «У інтэрнэце некаторыя кажуць аб тым, што хочуць перамен, але якіх менавіта, сказаць не могуць. Магчыма, разам у нас атрымаецца сфармуляваць канструктыўныя прапановы, якія абавязкова прынясуць карысць», — адзначыў Ягор Макарэвіч.\nФорум «Беларусь — гэта мы!» стаў выдатнай магчымасцю прадставіць дзейнасць Беларускага рэспубліканскага саюза моладзі, абмяняцца вопытам і пазнаёміцца з аднадумцамі. Форум на гэтым не заканчваецца, плануецца, што ён працягне збіраць разам актыўную моладзь у кожным рэгіёне краіны.


Murdoch University, Perth, Аўстралія\nRequest free information from Murdoch University\nМердок Універсітэт, дзе свабодныя мысляры з усяго свету сабраліся разам, каб зрабіць розніцу. Мердок з'яўляецца сучаснай, дынамічнай універсітэт з рэпутацыяй за выдатныя дасягненні ў выкладчыцкай, навуковай і падтрымкі студэнтаў і задавальнення. Мердок займае ў верхняй двух працэнтаў універсітэтаў па ўсім свеце ў адпаведнасці з Times Higher Education World University Rankings (2013/2014) і ўваходзіць у топ-100 універсітэтаў пад 50 гадоў у адпаведнасці з Times Higher Education 100 да 50 (2014). Мердок таксама ў апошні час надаецца пяць зорак выпускнік рэйтынг у занятасці студэнтаў у папулярным добрыя універсітэты Кіраўніцтва (2015). Адукацыю ў Мердока аб стварэнні магчымасці для вашага будучага, у гэтым вар'яцкім эпоху глабалізацыі, вашыя кар'ерныя магчымасці бязмежныя. У Мердок, мы ствараем шляху для атрымаць доступ да кожнага з гэтых маленькіх магчымасцяў. У нас ёсць дзяржава-оф-арт-аб'ектаў, вялікія студэнцкія паслугі і шырокі спектр курсаў. Мы дапаможам вам зрабіць большую частку вашага універсітэцкага адукацыі і прапануем вам магчымасці, якія зробяць ваш вопыт даследавання сапраўды незабыўным.\nМердок знаходзіцца прыкладна ў 20 хвілінах язды на аўтамабілі (15 км) ад цэнтра горада Пэрт і 10 хвілін (8 км) ад партовага горада Фрымантл, і мае больш 22000 студэнтаў, у тым ліку 3000 замежных студэнтаў складаюць больш за 90 розных краін, якія вывучаюць курсы для студэнтаў і ўзровень Вышэйшая праз нашы 9 школ: - школа інжынерыі і IT - школа менеджменту і кіравання - школа мастацтваў - школа спецыялістаў аховы здароўя - школа псіхалогіі - школы адукацыі - школы права - школы ветэрынарных і біялагічных навук - Сэр Уолтар Мердок школа пытаннях дзяржаўнай палітыкі і міжнародных This school offers programs in:\nThis school also offers:BAs (2) BACHELORSTUDIES.BYBScs (1) HEALTHCARESTUDIES.COMBScs (4) BACHELORSTUDIES.BYBachelor (1) HEALTHCARESTUDIES.COM\nБакалаўр навук у галіне біялагічнай навукі\nАдкрыйце для сябе дзіўны свет прыроды вакол нас - усё, ад прынцыпу працы буйных экасістэм, як ферменты і вавёркі ў вашым ўзаемадзейнічаюць цела.\nБакалаўр навук у галіне біялагічных навук Даследуйце захапляльны свет жыцця на зямлі са ступенню біялагічных навук Адкрыйце для сябе дзіўны свет прыроды вакол нас - усё, ад прынцыпу працы буйных экасістэм, як ферменты і вавёркі ў вашым ўзаемадзейнічаюць цела. Пачніце з распрацоўкі вашыя біялагічныя, матэматычныя і фізічныя веды навукі - то для сябе шырокі спектр бактэрый, грыбоў, раслін і жывёл, з якімі мы падзяляем наш свет. ...\nБакалаўр навук у галіне марскіх навук\nАўстралія з'яўляецца астраўной кантынэнтам таму наша марская асяроддзе з'яўляецца часткай нашай нацыянальнай ідэнтычнасці, а таксама выключна важнае значэнне для нашай эканомікі.\nБакалаўр навук у галіне марскіх навук Дапамога захаваць здароўе нашых марскіх экасістэм са ступенню марскіх навук Аўстралія з'яўляецца астраўной кантынэнтам таму наша марская асяроддзе з'яўляецца часткай нашай нацыянальнай ідэнтычнасці, а таксама выключна важнае значэнне для нашай эканомікі. У марской вучоны, вы атрымаеце выгляд веды, неабходныя, каб зрабіць рэальныя змены ў кіраванні і захаванні гэтага асяроддзя, а таксама распрацоўкі поўнага ўдзячнасць за яго бягучым стане і прагназуемага ўздзеяння змены клімату. ...\nБакалаўр навук у галіне спорту і навукі пра здароўе\nСпорт і здароўе Навука асноўных факусуюць на суб дысцыплін фізіялогіі практыкаванняў і спартыўнай псіхалогіі.\nБакалаўр навук у галіне спорту і аховы здароўя навукі Спорт і, у прыватнасці Практыкаванне навукі з'яўляецца расце дысцыпліны ў Аўстраліі і ва ўсім свеце. Спорт і здароўе Навука асноўных факусуюць на суб дысцыплін фізіялогіі практыкаванняў і спартыўнай псіхалогіі. Студэнты атрымаюць веды і навыкі, якія дазволяць ім прызначаць практыкаванні для здаровых папуляцый, у тым ліку элітных спартсменаў, разумеючы псіхалагічны фон, каб трэніравацца і спорту. ...\nбакалаўр навук у кагнітыўнай неўралогіі і псіхалогіі здароўя\nГэты буйны прызначаны для пазнаёміць студэнтаў з вельмі цікавых новых распрацовак у галіне неўралогіі, пазнанне, ўспрыманне, псіхафізіялогіі, клінічнай нейрапсіхалогіі, і анамальнага паводзін.\nБакалаўр навук у кагнітыўнай неўралогіі і псіхалогіі здароўя Гэты буйны прызначаны для пазнаёміць студэнтаў з вельмі цікавых новых распрацовак у галіне неўралогіі, пазнанне, ўспрыманне, псіхафізіялогіі, клінічнай нейрапсіхалогіі, і анамальнага паводзін. Такім чынам, ён ідэальна падыходзіць для студэнтаў, якія хочуць узяць падвойную спецыялізацыю ў дадатковым поле, напрыклад, біямедыцынскія навукі, фізіялогіі, здароўю і г.д. ...\nБакалаўр мастацтваў у галіне журналістыкі\nГэты курс навучыць вас практычныя навыкі друку і радыёжурналістыкі.\nБакалаўр мастацтваў у галіне журналістыкі Перапынак навіны з журналістыкі Вучыцеся ў нашых ўзнагародамі выкладчыкаў, што трэба, каб стаць сусветнага класа журналіст. Атрымаць практычны вопыт у друку і эфіры навіны Гэты курс навучыць вас практычныя навыкі друку і радыёжурналістыкі. Не толькі гэта, вы атрымаеце здольнасць пранікнення ў сутнасць этычных, прававых і культурных пытанняў, якія закранаюць масавай інфармацыі. ...\nБакалаўр мастацтваў у галіне камунікацыі і медыя-даследаванняў\nГэты курс дасць вам крытычныя навыкі, неабходныя для разумення сувязі ў пастаянна свеце, які змяняецца лічбавым сусветнай прамысловасці.\nБакалаўр мастацтваў у галіне камунікацый і медыя-даследаванняў Пагаворыце з свеце з сувязі і медыя-даследаванняў Будзь традыцыйныя сродкі масавай інфармацыі гэта 'ы (ТБ, газеты і радыё) ці новыя медыя (сацыяльныя медыя, лічбавае тэлебачанне, лічбавае радыё і мабільных прыкладанняў), гэты курс дасьць вам крытычныя навыкі, неабходныя для разумення сувязі ў пастаянна свеце, які змяняецца лічбавым сусветнай індустрыі . ...\nStudy in Australia - An unexpected Adventure\nMurdoch University - Welcome\nThe Murdoch University North-West Trip\nLink to and share "Murdoch University, Perth, Аўстралія"


Культура - Саундчэк для акцёра\n"Бачыць планету праз аднаго чалавека"\n- Аляксандр, за тры гады ў Купалаўскім тэатры, якія былі насычаны творчай працай, вы паспелі сыграць некалькі роляў, што не аказаліся незаўважанымі. Ды ўсё ж які вобраз вам найбліжэй?\n- Безумоўна, роля Мануса ў спектаклі Мікалая Пінігіна "Translations". Гэта маё "любімае дзіця". Прызнаюся шчыра, калі першы раз прачытаў п'есу Брайана Фрыла, драматургічны твор мне не надта спадабаўся: усё ў ім, на маю думку, вельмі выверана, "правільна". Такім чынам, напачатку п'еса не пакінула пэўнага ўражання. Але ў працэсе працы над ёй усё змянілася.\n- Трэба адзначыць, "Translations" сёння стаў адной з тых пастановак Мікалая Пінігіна, якая дазволіла маладому пакаленню акцёраў яскрава выявіць сябе. І ваш Манус, нягледзячы на тое, што ён не галоўны персанаж, - вельмі выразны і запамінальны...\n- Ведаеце, усе героі, якіх мне пашчасціла ўвасабляць, лепшыя за мяне. Я лічу, што для акцёра вельмі важна адчуваць гэтую "перавагу персанажаў". У прыватнасці, Манус - гэта цытадэль далікатнасці, што да мяне не вельмі падобна. Яго сацыяльны аскетызм, ягоныя комплексы і, адначасова, годнасць, адданасць бацьку, Мэйры - усё гэта зачароўвае. У той жа час, нягледзячы на масу комплексаў, ён - чалавек, мне здаецца, вельмі цэласны. Магу сказаць нават, што ён - своеасаблівы змагар...\n- Увогуле, "Translations" - гэта спектакль, які, акрамя іншага, дае падставы казаць пра асаблівасці светапогляду...\n- Ведаеце, мой творчы метад такі: я люблю ісці ад прыватнага да агульнага, люблю дэталі. І для сябе перш за ўсё стаўлю задачу стварыць свет асобна ўзятага чалавека, а потым - усё астатняе.\nГэтае правіла датычыцца ўсіх маіх роляў. Узяць, да прыкладу, таго ж Франца ў спектаклі Аляксандра Гарцуева "Не мой". Я зыходжу з таго, што ў нас ёсць гісторыя кахання Франца і Паліны, мяне цікавяць збольшага іх пачуцці. Але, у той жа час, мы разумеем, што гэта адна - з мільёнаў гісторый, праз якую можна ўбачыць трагедыю вайны. Гэтаксама і ў "Translations". Так, перад намі - пэўны аповед, роздум, але мяне ён вабіць менавіта тым, што складваецца з учынкаў, эмоцый пэўных людзей. Пра кожнага з герояў п'есы можна распавесці асобную гісторыю! Кульгавы Манус, дзівак Джымі, нямая Сара... У гэтым кантэксце адразу згадваю драматурга Тэнесі Уільямса: гэта той майстар, які стварае не тэксты, а літаральна спірытычныя сеансы. Ён валодае неверагодным уменнем з паўсядзённых рэчаў ствараць Гісторыю. Мне гэта, паўтаруся, вельмі імпануе: нашмат цікавей, чым разважаць агульным чынам, бачыць нашу планету праз аднаго чалавека.\n"Тэатра мне замала"\n- Ці праўда, што ў дзяцінстве вы марылі стаць святаром або дырыжорам?\n- Так, у чатыры гады. Маці мне пра гэта расказвала. Але дырыжорам амаль што атрымалася.\n- Так, ведаю, вы скончылі гімназію-каледж пры Акадэміі музыкі па спецыяльнасці "харавое дырыжыраванне". Цікава, калі ж вы звярнуліся да тэатра?\n- Гэты зварот адбываўся паступова... Але, напэўна, усё пачалося з кнігі Аляксея Шчаглова пра Фаіну Ранеўскую. Яна трапіла да мяне ў этапны, як кажуць, момант і сталася той "ракавой сустрэчай". З яе вельмі шмат чаго ў выніку вырасла. Ды і ў ліцэі існавала цудоўная традыцыя капуснікаў. Там было дзе "разгарнуцца". Памятаю, хтосьці з маіх сяброў нават не сумняваўся, што ў рэшце рэшт я выберу тэатр.\n- І вы, адзначу, да гэтай пары не забываецеся на свой музычны досвед. Гэта пацвярджае нават той жа ўдзел у праекце "Сярэбранае вяселле": гледачы маглі бачыць ваша феерычнае выступленне на "Тэатральным саундзе" ў рамках леташняй "Панарамы"... Відавочна, што аднаго тэатра вам замала.\n- Так, сапраўды. Але, падкрэслю, тэатр у гэтым "не вінаваты" (усміхаецца). Я лічу, што тэатр і музыка вельмі моцна звязаны: вельмі складана ў музыцы абыходзіцца без артыстызму, і наадварот, у тэатры - без музычнага слыху.\n"Ваня атрымаўся такім, як патрэбна"\n- Пашыраючы свае творчыя гарызонты, вы звярнуліся і да кіно, дзе ў апошняй прэм'еры "Беларусьфільма" - стужцы "Дасціш фантасціш" сыгралі галоўную ролю - вясковага хлопца Ваню. Цікава, якое ўражанне ў вас засталося ад гэтай работы?\n- Праца ў "Дасціш фантасціш" пакінула станоўчае ўражанне. Упершыню я сутыкнуўся з такім аб'ёмам працы ў кіно - і многае спасціг на практыцы. Я ўжо казаў аб гэтым неаднойчы: нягледзячы на тое, што ў нашым дыпломе пазначана "акцёр тэатра і кіно", ведаў па акцёрскай працы менавіта ў кіно ў Акадэміі мастацтваў мы не атрымалі. Пры гэтым усім зразумела, што гэта розныя рэчы: праца ў тэатры і праца ў кіно. Мне спачатку было вельмі складана: дзейнічаў, абапіраючыся на тэатральныя прынцыпы, - а як аж інакш? Але потым, паступова, інтуітыўна, пачаў выбудоўваць ролю іншым чынам. Таму, магу зазначыць, што ў першую чаргу праца ў "Дасціш фантасціш" для мяне карысная менавіта гэтым - сталеннем у прафесіі. А ў цэлым, здымкі стужкі - гэта быў цудоўны час. На пляцоўцы панавала камфортная і нязмушаная атмасфера: Аляксандр Канановіч - рэжысёр, з якім лёгка і цікава працаваць.\n- Ваш персанаж, адзначу, вылучаецца на фоне іншых эксцэнтрычных герояў, якімі багатая карціна. Гэта быў наўмысны ход - адмовіцца ад спакусы гратэскных фарбаў у будаванні ролі?\n- Ваню я бачу так: гэта просты вясковы хлопец, які першапачаткова пазбаўлены пэўнай эксцэнтрыкі, але фантастычныя абставіны прымушаюць яго выявіць, раскрыць сябе з нечаканага боку. У выніку ж ён усё роўна застаецца чалавекам. Па сутнасці, яго нічога не збівае са шляху - нават тое шаленства, што адбываецца навокал. У гэтым і заключалася, мне здаецца, галоўная рэжысёрская ідэя. Ваня, на маю думку, атрымаўся такім, як патрэбна. Але, паўтаруся, гэта маё асабістае меркаванне.\n- Атрыманы досвед не прымусіў вас паглядзець у бок кіно больш уважліва?\n- Да кіно я заўжды ставіўся з вялікай павагай. Нават пад час вучобы на акцёрскім факультэце ў пэўны час хацеў перавесціся на "кіназнаўцу". Але, нягледзячы на апошнія станоўчыя ўражанні ад працы ў кіно, мне не хочацца спяшацца. Я не буду здымацца дзеля таго, каб проста здымацца. "Пустыя" праекты мне не цікавыя.\n- Аляксандр, ды ўсё ж калі вярнуцца да тэатра, мне хацелася б вас спытаць наконт суадносін "высокай сцэны" і "шоу-складніка" ў ім...\n- Самае надзённае тут вось што: сёння людзі чамусьці пачынаюць забывацца на выхаваўчую функцыю тэатра. Гэта вельмі сімптаматычна, калі большасць публікі прыходзіць у тэатр з мэтай пазабавіцца. Так, відовішчы таксама мусяць быць, але, на маю думку, не тэатры павінны ўскладаць на сябе гэтую задачу.\nГледача ж можна выхоўваць толькі праз годны матэрыял. І мы маем патрэбу ў гэтым: тэатр мусіць быць прытулкам, прыстанкам, каб ты прыйшоў туды і адчуў: усё, тут я выратаваны.\nНа здымку: А.Казела ў ролі Мануса. Фота Андрэя СПРЫНЧАНА


Больш за 120 навукоўцаў з 19 краін прымуць удзел у XII Міжнароднай навуковай канферэнцыі "Камп'ютарны аналіз дадзеных і мадэляванне"\nXII Міжнародная навуковая канферэнцыя "Камп'ютарны аналіз дадзеных і мадэляванне" стартуе 19 верасня ў БДУ (вул. Бабруйская, 5а). Пачатак у 9.00. З вітальным словам выступяць рэктар ВНУ Андрэй Кароль, дырэктарНДІ прыкладных праблем матэматыкі і інфарматыкі БДУ Юрый Харын, прафесар Венскага ўніверсітэта тэхналогій Пітэр Фільцмозер і інш.\nТэмай сёлетняга форуму стане "Стахастыка і камп'ютарны аналіз дадзеных (Data Science)". Гэты перспектыўны навуковы кірунак уключае фундаментальныя даследаванні і рашэнне прыкладных задач з дапамогай статыстычнага і машыннага навучання, інтэлектуальнага аналізу дадзеных і эканаметрычнага мадэлявання.\nУ праграму канферэнцыі ўключана больш за 70 дакладаў навукоўцаў з 19 краін: Аўстраліі, Аўстрыі, Беларусі, Балгарыі, Вялікабрытаніі, Германіі, Індыі, Італіі, Літвы, Нідэрландаў, Нарвегіі, Расіі, ЗША, Узбекістана, Украіны, Фінляндыі, Чэхіі, Швецыі і Эстоніі. Працы даследчыкаў будуць прадстаўлены ў шасці секцыях: "Рабастны і шматмерны аналіз дадзеных", "Камп'ютарнае мадэляванне стахастычных сістэм", "Навука пра дадзеныя: метады, алгарытмы і праграмнае забеспячэнне", "Статыстычны аналіз дыскрэтных дадзеных" і інш. Працоўнай мовай канферэнцыі з'яўляецца англійская.\nУпор у працы канферэнцыі будзе зроблены на распрацоўку новых метадаў і праграм у галіне эканомікі, банкаўскай дзейнасці, медыцыны, тэхнікі, генетыкі, абароны інфармацыі. Напрыклад, з дапамогай статыстычных методык навукоўцамі БДУ быў распрацаваны шэраг інструментаў для клінік Беларусі, якія дазваляюць праводзіць дыягностыку злаякасных новаўтварэнняў на аснове біяхімічных паказчыкаў крыві. Таксама распрацоўкі БДУ прымяняюцца для аналізу дадзеных, ацэнкі і прагназавання крэдытаздольнасці беларускай эканомікі і фінансавай стабільнасці банкаўскага сектара.\nАрганізатарамі форуму выступілі БДУ, Венскі ўніверсітэт тэхналогій пры падтрымцы Міністэрства адукацыі Беларусі, Беларускага рэспубліканскага фонду фундаментальных навуковых даследаванняў, навукова-тэхналагічнай асацыяцыі "Інфапарк", "Ітранзішэн" і “БСБ-Банка”.\nМіжнародная навуковая канферэнцыя "Камп'ютарны аналіз дадзеных і мадэляванне" (Computer Data Analysis and Modeling) праводзіцца з 1988 года раз у тры гады. Гэта найбуйнейшы форум на постсавецкай прасторы, накіраваны на абмен навуковымі дасягненнямі ў галіне тэорыі і камп'ютарных метадаў аналізу дадзеных, статыстычнага мадэлявання і праграмнага забеспячэння.


Брамнік заўжды самотны. Юры Станкевіч | Інтэрнэт-кнігарня "Галіяфы"\nКідаць выклік цяжкасцям, шукаць саміх сябе і свой занятак — галоўны лейтматыў кнігі. Кожны чалавек мусіць знайсці сваю «браму» і вартаваць яе, колькі ёсць моцы.\nКніга разлічана пераважна на падлеткаў, але будзе цікава і ўсім прыхільнікам Юры Станкевіча. ~Павел Абрамовіч, svaboda.org\nТэгі: Галіяфы дзецям, Для падлеткаў, Юры Станкевіч.Катэгорыі: Выдавецтва Галіяфы, Дзеткам, Кнігі-лаўрэаты прэмій і конкурсаў, Проза, Прыгожыя выданні, Раманы, апавяданні, Усе кнігі.\nДзеці вельмі часта выступаюць пэрсанажамі кніг Станкевіча — зь імі пісьменьнік зьвязвае будучыню нашай краіны, яе неўміручасьць, як бы патасна гэта тут ні прагучала. Але паколькі лёс у Беларусі жудасны, а большасьць дарослых беларусаў блукае ў цемры, то і дзеці-пэрсанажы Станкевіча адчуваюць страх і пакуты.\nТым не меньш, з усёй сваёй пісьменьніцкай моцы ў кнізе «Брамнік заўжды самотны» Юры Станкевіч намагаецца выбудаваць сьвет, у якім ёсьць месца дабрыні і надзеі. Кідаць выклік цяжкасьцям, шукаць саміх сябе і свой занятак — галоўны лейтматыў кнігі. Кожны чалавек мусіць знайсьці і вартаваць сваю браму, прыкладаючы ўсе сілы і намаганьні. ~Павел Абрамовіч\n«Брамнік заўжды самотны», Юры Станкевіч\n> Брамнік заўжды самотны. Аповесць\n> Сіцыліянская партыя\n> Тэрыторыя шчасця\n> Кармушка для сініц\n> Праснакі на выбар\n> Жалезны госць\n> Мой дурнаваты старэйшы брат\n> Лаўцы верхаводак\n> Заданне для стажора\n> Рытуальнае сэппуку наборшчыка Гутара


29 кастрычнік 2009, 12:09\nАдна кніга памяняла сьветапогляд аднаго чалавека, а вынікам стала вялікая справа…\nУ гэтым будынку з 1986 да 2005 году адбываліся паседжаньні Гарадзенскага гарадзкога гісторыка-культурнага аб’яднаньня “Паходня”, якое пашырае веды пра Беларусь, бароніць помнікі гісторыі і культуры, актыўна ўдзельнічае ў працэсах дэмакратызацыі грамадзтва. Да 1989 году прэзыдэнтам клюбу быў выдатны навуковец і палітычны дзеяч Міхась Ткачоў.\nУ сярэдзіне 1980-х гадоў у Гародні супрацоўнік Інстытуту біяхіміі АН БССР Мікола Таранда з парады сяброў прачытаў кнігу Кастуся Тарасава “Памяць пра легенды”. Уражаньне ад велічнай гісторыі Беларусі было такім моцным, што ўзьнікла ідэя арганізаваць клюб, каб сустракацца з такімі людзьмі, як той жа Тарасаў, вывучаць і прапагандаваць гісторыю і культуру краю. На першае паседжаньне сабраліся 19 чалавек. Пастанавілі самім размаўляць па-беларуску. На дыспуты, вечарыны, сустрэчы з зоркамі беларускай літаратуры, навукі, культуры, якія лічылі за гонар прыехаць у Гародню і выступіць перад “Паходняй”, прыходзілі пазьней сотні людзей. Дыскусіі неўзабаве пачалі набываць і палітычны характар.\nНайважнейшай справай лічылі абарону старажытнага гораду ад руйнаваньня. Удалося зьберагчы шэраг будынкаў XVІІІ стагодзьдзя на плошчы Леніна, хаця з гэтага мелі непрыемнасьці. А вось спроба ўратаваць будынак вакзалу мела адваротны вынік — нават паскорыла яго знос.\nНа трэцяе паседжаньне клюбу прыйшоў ужо знакаміты гісторык Міхась Ткачоў. Ён спачатку не хацеў быць ганаровым прэзыдэнтам клюбу, але, — кажа нязьменны старшыня клюбу Мікола Таранда, — “калі за нас узяліся, пасьля таго як у Менску адбыўся разгон “Гуканьня вясны”, пасьля таго як мы выступілі ў абарону будынкаў на плошчы Леніна, ён сказаў: “Так і быць, я згодны быць прэзыдэнтам “Паходні”, магчыма, мой аўтарытэт дапаможа захаваць клюб”. Пасьля гэтага мне адзін работнік культуры сказаў: “Мы табе так давяралі, але як ты мог паставіць на чале “Паходні” такога антысаветчыка, як Ткачоў?!”\nВеды і красамоўства прафэсара Ткачова зрабілі паседжаньні і акцыі “Паходні” надзвычай папулярнымі. Дзейнасьць клюбу апынулася пад пільным вокам КДБ. Усе “шышкі” валіліся на Ткачова, хоць ён часам нават стрымліваў актыўнасьць сяброў клюбу. І пасьля пераезду Міхася Ткачова ў Менск клюб працягваў і працягвае працаваць, нягледзячы на перасьлед з боку ўладаў. Супраць “Паходні” выкарыстоўваюць звыклы спосаб пазбаўленьня памяшканьня, які цягне за сабой страту юрыдычнага адрасу. Але Мікола Таранда рознымі спосабамі ўратоўвае клюб, а месцаў, дзе можна сабрацца, у Гародні хапае. Прытуліць аўтарытэтную “Паходню” ёсьць каму, — кажа Мікола Таранда:\n“Самае галоўнае, што ў нас выхаваліся людзі. І кожны мае сваю арганізацыю, ці гістарычную, ці нейкі хор. Практычна ўсімі гарадзенскімі арганізацыямі кіруюць тыя, хто калісьці быў у “Паходні”.\n“Паходня” працягвае гарэць.


Сяргей Дубавец. СВАБОДА. Бліжэй да шчасця | naviny.by\nСяргей Дубавец. СВАБОДА. Бліжэй да шчасця\nУ кожнага, хто з Беларусі выпраўляецца ў Вільню, ёсць магчымасць адведаць апошні прыстанак Каліноўскага — узысці на Замкавую гару...\nСяргей ДУБАВЕЦ / 30.01.2008 / 11:27 / Мнение\n2 лютага споўніцца 170 гадоў з дня нараджэння Кастуся Каліноўскага. Каліноўскі — герой нумар адзін нашага нацыянальнага эпасу. Сын свайго народа, змагар за справядлівасць, той, хто дзеля ідэалаў гатовы ісці да канца. Яму, як нікому іншаму, прысвечана вялікае мноства твораў літаратуры і мастацтва. Чаму? Бо ён, як ніхто іншы, аб’ядноўвае беларусаў самых розных, у тым ліку і супрацьлеглых, груп і поглядаў. Аб’яднаўчы патэнцыял гэтага імя і гэтага міфа ўнікальны.\nСкарыстаюся каляндарнай нагодай, каб прыпадняць заслону таямніцы, якая ўжо шмат гадоў хавае праўду пра месца апошняга прыстанку героя.\nПахаваны Каліноўскі разам з паплечнікамі ў агульнай магіле на Замкавай гары ў Вільні — побач з мурамі замка Гедыміна. Але, падняўшыся на гэтую гару, вы не знойдзеце там ні помніка, ні інфармацыйнай табліцы, ніякага іншага знаку, які б успамінаў пра Каліноўскага. Таму распавяду вам гісторыю гэтага пахавання.\nАдбылося гэта ўзімку 1864 году. 26-гадовы кіраўнік паўстання Кастусь Каліноўскі быў схоплены расійскімі вайскоўцамі на канспіратыўнай кватэры на вуліцы Святога Яна ў тагачаснай сталіцы нашага краю Вільні. Адсюль яго пераправілі ў Дамініканскія муры — у кляштар, які быў пераабсталяваны пад турму. Экзекуцыя адбылася на Лукішскай плошчы 10 сакавіка. Шыбеніца, на якой павесілі героя, стаяла паміж будынкамі учорашняга КГБ (сёння тут музей генацыду) і Кансерваторыі.\nПасля экзекуцыі цела героя перавезлі па праспекце — тады Юраўскім, а сёння Гедыміна — проста на Замкавую гару. Там тады стаяў расійскі гарнізон. Паколькі месцы пахавання забітых паўстанцаў адразу ж ператвараліся ў месцы паломніцтва, было вырашана пахаваць героя на тэрыторыі гарнізону. Больш за тое, на месцы магілы была абсталяваная пляцоўка для гульні ў крыкет. Так доўжылася да пачатку першай сусветнай вайны, калі расійскі гарнізон пакінуў Вільню.\nУ 1915 годзе віленскія археолагі зрабілі раскопкі магілы, апісалі яе і дакументальна пацвердзілі факт пахавання пятнаццаці паўстанцаў, у тым ліку і Каліноўскага. А ў 1921 годзе на магіле быў зроблены мемарыял. Ён складаўся з вялікага драўлянага крыжа працы віленскага архітэктара Антона Вівульскага і мармуровай шыльды з імёнамі ўсіх пахаваных.\nЗ тых часоў колішняя «пляцоўка для крыкету» так сабе і выглядае. На самай вяршыні Замкавай гары сярод пакручастых рэльефаў яна такая роўная адна — адшукаць нескладана. Калі б вам давялося падымацца на гару на фунікулёры, дык вы і выйшлі б акурат да гэтай пляцоўкі.\nЗразумела, што на месцы пахавання павінен быць хоць нейкі знак. Інакш беларусам, што прыязджаюць у Вільню, адшукаць апошні прыстанак свайго нацыянальнага героя цяжка. Праблема ў тым, што гара Гедыміна — галоўны сімвал літоўскай дзяржаўнасці. І літоўцы, натуральна, хацелі б захаваць гэты сімвал «чыстым» — без дадатковых асацыяцый. Адзіная магчымасць выправіць сітуацыю — гэта ініцыятыва беларускай дзяржавы. Калі б такая была. Словам, толькі на міждзяржаўным узроўні ў гэтай справе маглі б быць зробленыя пазітыўныя крокі насустрач.\nПа вялікім рахунку, і літоўцам не выгадна, каб сітуацыя заставалася такой, як ёсць. Бо калі магіла Каліноўскага ніяк не абазначаная, не лакалізаваная, тады ўся Замкавая гара становіцца ў вачах беларусаў адной вялікай магілай Каліноўскага — як курган на месцы пахавання героя.\nУ свой час гэты вобраз выкарыстаў Уладзімір Караткевіч у п’есе «Кастусь Каліноўскі». Там у гутарцы з графам-вешальнікам Мураўёвым Каліноўскі кажа такую фразу: «Кожны раз чалавецтва бліжэй да шчасця на вышыню нашых магіл».\nЗаўважу, што Караткевіч дакладнага месца пахавання свайго героя не ведаў. Ведаў, што дзесьці на гары, а дзе канкрэтна — не. У нас жа сёння ёсць дакладныя звесткі. І ў кожнага, хто з Беларусі выпраўляецца ў Вільню (а такіх шмат) ці то па справах, ці на шопінг, ці проста на шпацыр, ёсць магчымасць адведаць апошні прыстанак Каліноўскага — узысці на Замкавую гару альбо проста, праязджаючы міма, кінуць вокам на замкавую вежу і згадаць імя таго, хто справядлівасць ставіў вышэй за сваё ўласнае жыццё.\nТэги: Калиновский каліноўскі\nМілінкевіч: 150-годдзе паўстання Каліноўскага нельга прапусціць\nКрест в память о Кастусе Калиновском в Вильнюсе сносить не будут\nКоронавирус COVID-2019. Беларусь на грани эпидемии страха 745\nЛукашенко взялся модернизировать свою пропагандистскую машину 10540\nЗачем России нападать на Беларусь? 7036\nВенедиктов: Сечин привез Лукашенко решение Путина по нефтяному вопросу 86647\nХроники заБеларусь. Лукашенко взялся за оружие 48268\nВоенный госпиталь судится с райисполкомом, призвавшим в армию негодного к службе 11742


Блогі - Юры Дракахруст - Радыё Свабода. Навіны Беларусі || Radio Svaboda. News from Belarus\nнядзеля, 19 траўня 2013, Менск 07:59\nРасклад праграмаўПерадачыДзе і як слухацьАўдыёархіўПадкастыSVABODA JAZZ Пасьля вызваленьня палітвязьняў Юры Дракахруст ПАМЕР ШРЫФТУ - + 03.05.2013 16:30 Вызваленьне палітвязьняў стане выклікам і для апазыцыі. Ці мае яна пляны, што ж рабіць у аб'ектыўна лепшай, але нязвыклай сытуацыі? >>> Папярэдняя старонка Палітвязьні і «крымінальнікі»Для Лукашэнкі пытаньне палітвязьняў важнае таму, што яно пра ягоны прэстыж, і таму, што яно пра Беларусь, якой ён кіруе. Для Эўразьвязу яно важнае таму, што яно пра яго, Эўразьвязу, прэстыж, што для яго значна важней, чым Беларусь. Тыранія хаосу і бостанскія тэрарысты Выклік цывілізацыі Беразоўскі: чалавек экстрымуПамер Барыс Беразоўскі. Сыходзіць эпоха. Дух часуХачу шчыра падзякаваць усім сваім крытыкам, якія выказалі рашучую нязгоду з тэзамі, што я выклаў у апошнім блогу. Яны, спрабуючы аспрэчыць мяне, дакладна сфармулявалі тыя высновы, якія хацеў выкласьці я сам. Байкот ці ўдзел: успамін пра будучынюСпрэчкі пра байкот-удзел абрыдлі, здаецца, усім. Што не зьніжае іх імпэту і палкасьці. Апрычная карупцыяПаведамленьні пра карупцыю, якая расквітнела ў кіраўніцтве справамі прэзыдэнта, не выклікаюць вялікага зьдзіўленьня, але прымушаюць задумацца пра прызначэньне гэтай інстытуцыі. Чатыры тарпэды. І ўсе мімаТэкст Альгерда Бахарэвіча «Чатыры тарпэды», па шчырасьці, уразіў. Уразіў тым, як ідэалёгія можа «заесьці» нават вельмі таленавітага мастака. Стук зьнізу: Віктар ШэйманКалі вам нехта скажа, што дакладна ведае, чаму ў вышэйшы эшалён улады вяртаецца яго старажыл Віктар Шэйман — ня верце. Хто вам скажа — той ня ведае, а хто дакладна ведае — менавіта вам ня скажа. Новыя мяхі і старое віноУ сёньняшняй прэсавай канфэрэнцыі галоўным быў ня зьмест сказанага. У сказаным не было асаблівых сэнсацый. Ну зразумела, можна вызначыць нейкія аспэкты — пра супрацоўніцтва з Кітаем, пра мадэрнізацыю, пра Лябедзьку і Фядуту, якія сышлі ў апазыцыю, не атрымаўшы жаданых пасадаў. Але галоўнае — тон, стыль. Навагодні анэкдотПры канцы году і на пачатку новага ўсе падводзяць вынікі. Падводзяць іх і журналісты, прыгадваючы, якія тэмы выклікалі ў мінулым годзе найбольш гучны рэзананс, спараджалі сапраўдныя халівары на форумах і ў сацыяльных сетках. Можа, і памылюся, але прыгадаў бы такіх тры, насамрэч у нечым важным падобных — адпілаваньне дзюбаў бакланам, наезд кіроўцы «Поршэ Каена» на хлопчыка і зьбіцьцё наваполацкай кантралёркі. Сацыяльная тэорыя адноснасьціПрыгадалася тое ў сувязі з нашай спрэчкай са Сьвятланай Калінкінай (у якой сваё слова сказаў і Андрэй Пачобут) – наконт «мудака» з «Барысаўдрэва». Сьвятлана Калінкіна, Марыя Антуанэта і «мудак»Рабацягу з «Барысаўдрэва» беларуская дэмакратыя вуснамі Сьвятланы патлумачыла, што чакае яго ў дэмакратычным парадызе. Слова — не верабей?Учора кіраўнік Беларусі даў працяглае інтэрвію брытанскаму інфармацыйнаму агенцтву Reuters. Нават павярхоўны аналіз выказваньняў кіраўніка дзяржавы паказвае, што ён шмат у чым быў не зусім дакладны. Ці не зусім шчыры. Цяжка быць БогамЦяжка быць Богам. Але, пэўна, не лягчэй — чалавекам. Годным чалавекам, такім, як Барыс Стругацкі. Казка пра сьпячую царэўнуCамым вялікім расчараваньнем для гэтых вернікаў стане зьдзяйсьненьне іх мары – Беларусь без Лукашэнкі. Якой будзе міжнародная палітыка ЗША ў другі тэрмін Абамы?Утварэньне Эўразійскага саюзу ў складзе Беларусі, Расеі і Казахстану (і магчыма нейкіх іншых краінаў) і прэзыдэнцкія выбары ў Беларусі ў 2015 годзе будуць патрабаваць адэкватнага адказу, нават калі беларускае пытаньне ня будзе ў фокусе зьнешняй палітыкі Вашынгтону. Толькі Сідорскі!Гэта я да чарговых спробаў пошуку адзінай альтэрнатывы на прэзыдэнцкія выбары 2015 году. РТР супраць беларускай апазыцыіРасейскі тэлеканал РТР паказаў «выкрывальніцкую» стужку пра лідэра расейскай левай апазыцыі Сяргея Ўдальцова, прыгадаўшы і лідэра Аб’яднанай Грамадзянскай партыі Беларусі Анатоля Лябедзьку. Як сыходзяць прэзыдэнты?На выбарах у панядзелак перамагла Грузія. Саламяны самалёт беларускіх выбараўПасьля сутыкненьня з заходняй цывілізацыяй у тубыльцаў Мэланэзіі і Папуа-Новая Гвінэя ўзьнік дзіўны рытуал — карга-культ. Парадак дня 24 верасьняШто будзе ў ноч выбараў і на наступны дзень пасьля іх? Што будуць рабіць улады, можна здагадацца ўжо зараз: Лідзія Ярмошына абвесьціць, што выбары адбыліся ва ўсіх акругах, у Менску яўка склала крыху больш за 50%, па краіне ў цэлым – каля 70%, сьпіс пераможцаў таксама будзе радаваць вока аднастайнасьцю іх палітычных прыхільнасьцяў. Навошта немцы супрацоўнічалі з МУС Беларусі?У маё тлумачэньне ўкладаецца і рэакцыя нямецкіх уладаў на сэнсацыйнае выкрыцьцё іх «дапамогі дыктатуры»: «Спадарства, ну ня ўсе мэты і пляны варта агучваць». Разьбітыя люстэркіУмовы правядзеньня выбараў у Беларусі — гэта ня толькі страчаная магчымасьць патрэбных краіне пераменаў, гэта і страчаная магчымасьць гамбурскага рахунку, вызначэньня, хто ёсьць хто ў айчыннай палітыцы. Сурапіна і Башарымава вызвалілі для Макея? Вызваленьне Сурапіна і Башарымава выглядаюць своеасаблівым пралёгам сёньняшняга прызначэньня, дэманстрацыяй, што акрамя словаў будуць і некаторыя справы. Хто гатовы байкатаваць выбары?Чэрвеньскае 2012 году апытаньне НІСЭПД зафіксавала дастаткова высокі ўзровень гатоўнасьці беларускіх выбарнікаў удзельнічаць у верасьнёўскіх парлямэнцкіх выбарах «Яму так зручна»У свой час вельмі ўразіла карцінка, так бы мовіць, жыцьцёвы дэматыватар. Сэнс зразумелы — прадаўцам зоалягічнай крамы надакучыла тлумачыць чульлівым наведнікам, што нічога шыншыле насамрэч не пагражае і ніякіх пакутаў яна не адчувае. Ёй так зручна. Дыялёг глухіхМенавіта яго нагадвалі некаторыя сюжэты перамоваў беларускага кіраўніцтва і Дзьмітрыя Мядзьведзева падчас візыту расейскага прэм’ера ў Менск. Слоўная дробязьТыя, хто называе Беларусь рэспублікай, зусім не абавязкова сьвядома адмаўляюць ёй у праве на самастойнае дзяржаўнае існаваньне. Але падсьвядома ёсьць у гэтым канстатацыя, перафразуючы Булгакава, «дзяржаўнасьці другой сьвежасьці». Нараджэньне сымбалюГісторыя з палётам швэдаў над Беларусьсю і іх «бамбардзіроўкай» краіны плюшавымі мядзьведзікамі можа мець адно нечаканае, але значнае наступства. Значныя наступствы, як правіла, якраз тыя, якія нечаканыя. Плюшавая бомбаГісторыя з палётам Маціяса Руста паўтарылася ў незалежнай Беларусі. Швэдзкі пілёт прыляцеў у Беларусь, скінуў над Івянцом «дэсант» плюшавых мядзьведзяў з заклікамі за свабоду і адляцеў, не заўважаны магутнай СПА. Пераемнік КоляСэнсацыя — Аляксандар Лукашэнка падчас візыту ў Вэнэсуэлу намякнуў, што разглядае свайго малодшага сына Мікалая як пераемніка на прэзыдэнцкай пасадзе. На самой справе ніякай сэнсацыі няма, ці, дакладней, гэтай сэнсацыі гадоў так пяць. Загадка арышту ПачобутаАтрымаць грошы ад Захаду за вызваленьне вязьняў – руціна. А вось атрымаць грошы ад Расеі за зьяўленьне новых палітвязьняў – вышэйшая кляса... Ці беларускі «беларускі катынскі сьпіс»?У сэнсацыйным паведамленьні Gazeta Wyborcza пра знойдзеныя дакумэнты аб забойстве палякаў — вязьняў НКВД неяк рэзанула вока назва «беларускі катынскі сьпіс». Краіна без герояў?Вынікі нацыянальнага апытаньня, праведзенага грамадзянскай кампаніяй «Будзьма беларусамі!» і сацыялягічнай лябараторыяй «Новак» у сакавіку 2012 года, дае шмат падставаў для роздуму. Падарункі ПуцінаПасьля перамоваў з высокім маскоўскім госьцем Аляксандар Лукашэнка загадаў адкаркаваць шампанскае. І варта сказаць, што меў на гэта сур’ёзныя падставы. «Как мать, – говорю, – и как женщина...»Царскаму суду неяк не прыходзіла ў галаву прымушаць бальшавікоў каяцца на старонках ленінскай «Искры». А судзьдзі Ірыне Лаўковай прыйшло. Шматвэктарны блеф«Расея зразумела, што яшчэ год такой палітыкі ў дачыненьні да Беларусі – і Беларусь больш ніколі ня будзе на баку Расеі». А на якім будзе? VOX POPULIВядомае вызначэньне дэмакратыі, якое даў Уінстан Чэрчыль — самы кепскі спосаб кіраваньня, але іншыя яшчэ горш. Мог бы проста сказаць, што самы лепшы, але наўрад ці выбраў такую дыялектычную форму толькі з любові да парадоксаў. Папярэдняя старонка http://www.svaboda.org/GetIframeKey/Common.ZoneAdvertisementBottom.html Разьдзелы Паказаць : Блогі Юры Дракахруст Кастусь Бандарук Ян Максімюк Пятро Садоўскі Віталь Цыганкоў Віталь Сіліцкі Валер Карбалевіч Сяргей Абламейка Ганна Соўсь Валянцін Акудовіч Аляксандар Лукашук Сяргей Дубавец Валер Каліноўскі Алена Струвэ Натальля Лешчанка Эканамічны блог Сяргей Астраўцоў Сяргей Навумчык Уладзімер Бараніч Данчык Аляксей Знаткевіч Алена Гапава Якуб Лапатка Канстанцін Чарнец Алена Радкевіч Зянон Пазьняк Аляксандра Дынько Уладзімер Арлоў Багдан Арлоў Алена Ціхановіч Антаніна Хатэнка Галіна Каржанеўская Будзімір Яраслаў Крывой Павал Біч Ігар Карней Міхась Скобла Віктар Марціновіч Аляксей Братачкін Андрэй Расінскі Віктар Дзятліковіч Вольга Карач Франак Вячорка Байкот. Блог Віталя Рымашэўскага Удзел. Блог Аляксея Янукевіча Аляксей Дзікавіцкі Дзьмітры Падбярэзскі Рыкашэт Севярын Квяткоўскі Вячаслаў Ракіцкі Слухаць\n19 траўня 2013\nНа «Эўрабачаньні» перамагла данка. Беларусь — 16-я\nУжо сёньня, 19 траўня: У Менску забаўляюцца на Карла Маркса; нарадзіўся Ататурк\n19 траўня 1925 нарадзіўся Пол Пот\n18 траўня 2013\nУ сутычках праціўнікаў і прыхільнікаў Януковіча пацярпелі журналісты\nУ Кіеве — дзень вулічных пратэстаў\nНа волю выйшаў журналіст Аляксандар Ярашэвіч\nНа спэктакль «Свабоднага тэатру» прыйшла міліцыя... праверыць электраправодку\nУ цэнтры Стакгольму «гулялі з дыктатарам»\nПамёр рэжысэр Аляксей Балабанаў\nЧытаць іншыя навіныНайбольш чытанае Дык якая Беларусь жыве ў фільме?Падбярэзскі: Ланская не дала ніводнага сольнага канцэртуДжуд Ло зьнімецца ў фільме «Свабоднага тэатру»Памерла Нінэль ШчаснаяБРСМ: «Кожны беларус павінен любіць Ланскую»SVABODA TV Свабода бяз гальштукаў Дык якая Беларусь жыве ў фільме? (поўнае відэа) Чаму фільм выклікае такія супрацьлеглыя ацэнкі? Новы выпуск «Свабоды... >>> Свабода бяз гальштукаў «Дзьве гітары» Зьмітра Бартосіка. Поўнае відэа Ужо ў далёкія ад нас 1970-я гады расейскі актор, бард Уладзімір... >>> Зона Свабоды Эўракамісар Фюле: Грамадзяне Беларусі – таксама грамадзяне Эўропы Камісар Эўразьвязу ў справе пашырэньня і палітыкі добрасуседзтва... >>> Іншыя відэа...КАЛЯНДАР БАХАРЭВІЧА 19 траўня 1925 нарадзіўся Пол Пот У пачатку пяцідзясятых гадоў малады камбаджыец Салот Сар паехаў у Парыж вывучаць радыёэлектроніку. Але вучоба яму вельмі хутка абрыдла >>> Дзіўны дэмарш Макея І Лукашэнка пачаў дзейнічаць у сваім звыклым стылі. Добрую волю ён прыняў за слабасьць. А са слабымі трэба размаўляць з пазыцыі сілы. То бок – даціскаць. >>> Прадукты і паслугі:ПадкастRSSМабільныя прылады


Не проста захаваць, але і прымножыць | "Нясвіжскія навіны"\n26.07.2021 73 Нясвіжскія навіны 0 Comment\nБеларусі і Азербайджану ўдалося не проста захаваць, але і прымножыць свае адносіны. Аб гэтым Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка заявіў на сустрэчы з Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Азербайджана ў Беларусі Лаціфам Гандзілавым з нагоды завяршэння яго дыпмісіі ў краіне.\n“Нейкая дрэнная традыцыя: лепшыя нашы сябры-паслы ад’язджаюць і мы вымушаны спадзявацца, што тыя, хто пры-едзе пасля вас, будуць добрымі нашымі сябрамі, і мы гэтак жа, як і пры вашай кадэнцыі, зможам выбудаваць самыя добрыя адносіны з Азербайджанам. Але ў тым, што ў нас будуць добрыя адносіны з Азербай-джанам, я ніколькі не сумняваюся, паколькі на ўсіх узроўнях нам удалося выбудаваць гэтыя ўзаемаадносіны на аснове ўзаемаразумення”, — заявіў Аляксандр Лукашэнка.\n“Як мы часта гаворым, братэрскія адносіны. Гэта прыклад добрых адносін з часоў Савецкага Саюза: мы як былі некалі ў адной дзяржаве і мелі добрыя, бліскучыя адносіны, нам удалося іх не проста захаваць, але і прымножыць. І, вядома ж, вы зрабілі для гэтага нямала. Вы сапраўдны сябар нашага народа. Я вельмі спадзяюся, што, дзе б вы ні працавалі пасля гэтага перыяду вашага жыцця, Беларусь застанецца ў вашым сэрцы”, — звярнуў увагу кіраўнік дзяржавы.\n“У асноўным дзякуючы пазіцыі Азербайджана і вашага Прэзідэнта вам удалося стабілізаваць абстаноўку і прыйсці да мірнага ўрэгулявання тых праблем, якія існавалі. Вядома, шлях да міру толькі пачаўся, — падкрэсліў беларускі лідар. — І армянскі, і азербайджанскі народ заслужылі спакойнае, мірнае жыццё”.\nГаворачы пра развіццё гандлёва-эканамічных адносін з Азербайджанам, Аляксандр Лукашэнка адзначыў, што Беларусь заўсёды гатова аказаць тэхнічную і тэхналагічную дапамогу. Ён падзякаваў азербайджанскаму боку за пастаўкі вуглевадароднай сыравіны ў Беларусь. “Вы малайцы, не прагнуліся пад націскам з боку заходніх дзяржаў. Вы трымаеце слова. Як мы дамовіліся, так і дзейнічаеце. Гэта дарагога варта ў сучасным свеце. Вы на нас можаце разлічваць, мы гатовы рэалізаваць тыя дамоўленасці, якія былі дасягнуты ў час майго нядаўняга візіту ў Азербайджан”, — заявіў Прэзідэнт.\nПасля сустрэчы з кіраўніком беларускай дзяржавы Лаціф Гандзілаў заявіў, што адносіны Азербайджана і Беларусі маюць трывалую аснову, краіны заўсёды глядзяць толькі наперад і ставяць перад сабой важныя мэты. “Мы за гэтыя гады змаглі дасягнуць усіх пастаўленых задач, — падкрэсліў дыпламат. — У нас няма нявырашаных пытанняў, нявырашаных праблем”.\n“Беларусь для нас — брацкая дзяржава. Аўтарытэт гэтай дзяржавы вельмі высокі. Мы заўсёды былі і будзем побач з вамі”, — падагульніў пасол.\n← В Несвижском районном отделе Следственного комитета — новый начальник\nЖніво працягваецца. З’явіліся чарговыя тысячнікі →


Дабрачынная акцыя-віншаванне “З павагай да Вас!” прайшла ў Макараўскім доме-інтэрнаце для састарэлых і інвалідаў — Берестовица. Берестовицкий район. Берестовицкая газета\n07.03.2017 09.08.2019 irina1287Комментарии on Дабрачынная акцыя-віншаванне “З павагай да Вас!” прайшла ў Макараўскім доме-інтэрнаце для састарэлых і інвалідаў\nДабрачынная акцыя-віншаванне “З павагай да Вас!”, прысвечаная Міжнароднаму жаночаму дню, адбылася ў Макараўскім доме-інтэрнаце для састарэлых і інвалідаў.\nСловы віншавання з нагоды надыходзячага жаночага свята жыхаркам інтэрната выказалі старшыня Канюхоўскага сельскага Савета Віталій Рудкін і намеснік дырэктара па выхаваўчай рабоце Макараўскага ясляў-сада-сярэдняй школы Алена Будніцкая.\nУ акцыі прынялі ўдзел работнікі і гурткоўцы філіяла па культурна-дасугавай дзейнасці аг.Макараўцы і Лішкаўскай сельскай бібліятэкі, настаўнікі. Кожны ўдзельнік акцыі меў нагрудны знак “Настрой у падарунак”, што раскрывала сутнасць мерапрыемства.\nВядучыя, апранутыя ў народнае адзенне, паднеслі жанчынам на прыгожым беларускім рушніку салодкія падарункі. Не засталіся без увагі і мужчыны, якія пражываюць у доме-інтэрнаце.\nПраведзеная пры фінансавай падтрымцы КСУП “Макараўцы” акцыя-віншаванне выклікала ў пажылых людзей добры настрой і пазытыўныя эмоцыі. Іх шчырыя ўсмешкі – найлепшая ўдзячнасць удзельнікам акцыі.\nЗоя Хлебнікава, бібліятэкар філіяла\n“Лішкаўская сельская бібліятэка”\nПаспорта накануне Дня образования подразделений по гражданству и миграции получили берестовицкие школьники


Гарачы тэніс. 11-12 лістапада ў Мінску прайшоў фінальны матч Кубка Федэрацыі паміж тэнісісткамі зборных Беларусі і ЗША. Трансляцыю з кортаў «Чыжоўка-Арэны» ўбачылі тэлегледачы 157 краін — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\n14/11/2017 45 redakcyja 0 Comment\nЗборная Беларусі ўпершыню здолела дайсці да фіналу, атрымаўшы перамогу ў гэтым сезоне над вельмі моцнымі камандамі Нідэрландаў (4:1) і Швейцарыі (3:2). Аляксандра Сасновіч і Арына Сабаленка паказалі сапраўдны байцоўскі характар і на роўных змагаліся з адной з мацнейшых каманд\nпланеты. Гэта ацанілі і беларускія балельшчыкі, якія на працягу двух выхадных дзён максімальна запаўнялі трыбуны «Чыжоўка-Арэны» і горача падтрымлівалі тэнісістак.\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка напярэдадні фінальнага матчу Кубка Федэрацыі сустрэўся з беларускімі тэнісісткамі і пажадаў ім паспяховай гульні.\nУ першы дзень фінальнага матчу 55-га па ліку розыгрышу Кубка Федэрацыі 11 лістапада каманды абмяняліся перамогамі. Спачатку лідар амерыканскай каманды, дзясятая ракетка планеты Коко Вандэвеге перамагла Аляксандру Сасновіч у двух сэтах – 6:4, 6:4, а затым становішча зраўнавала першая ракетка беларусак Арына Сабаленка, якая перамагла Слоан Стывенс –\n6:3, 3:6, 6:4. 12 лістапада Коко Вандэвеге перамагла Арыну Сабаленка – 7:6 (7:5), 6:1, а затым сваё важкае слова сказала Аляксандра Сасновіч, якая перамагла ў цяжкім паядынку Слоан Стывенс – 4:6, 6:1, 8:6.\nПарная сустрэча стала вырашальнай у гэтым зацяжным фінале неафіцыйнага каманднага чэмпіянату планеты сярод жаночых зборных. Капітаны каманд Эдуард Дуброў і Кэці Рыналдзі ў апошні момант зрабілі замены ў сваіх дуэтах і даверылі згуляць мацнейшым. Вырашальнае ачко на корце мінскай «Чыжоўка-Арэны» амерыканскай камандзе прынеслі Коко Вандэвеге і Шэлбі Роджэрс, якія перамаглі ў парнай сустрэчы беларускі дуэт Аляксандра Сасновіч / Арына Сабаленка. Падагульняючы лік фіналу – 3:2 на карысць амерыканак.Тым не менш, цяперашні фінал – гэта не паражэнне, а поспех нацыянальнай зборнай, упэўнены Эдуард Дуброў.\nПрагрэс беларусак адзначыла і капітан амерыканак Кэці Рыналдзі, якая пасля пераможнага матчу ў Мінску сказала, што яе камандзе давялося прыкласці неверагодныя намаганні і вырваць перамогу.\nКаліна першая. У Ляхавіцкім раёне праходзіць чарговы этап ажыццяўлення мясцовай ініцыятывы «Доўгая карова» →\nПрафсаюзы, на старт!


02 лістапад 2018, 08:41\nІлюстрацыйнае фота. Мігранты перасякаюць мяжу Гватэмалы з Мэксыкай, накіроўваючыся ў ЗША. 29 кастрычніка 2018 году\nУ большасьці выпадкаў — асабліва па-за межамі эўрапейскага рэгіёну — статыстыка сьмерцяў у гэтай сфэры не вядзецца, таму пададзеныя зьвесткі могуць быць заніжаныя, удакладняе агенцтва.\nПаводле дадзеных AFP, людзі ўцякаюць галоўным чынам ад вайны, голаду і беспрацоўя. Падчас міграцыі з родных краінаў многія гінуць у пустынях, тонуць альбо становяцца ахвярамі гандлю людзьмі.\nНапрыклад, у канцы жніўня мігранты з Афрыкі, якіх адмовілася прыняць Італія, заявілі, што ім давялося два гады правесьці ў палоне ў кантрабандыстаў у Лібіі. Гандляры рабамі гвалцілі палонных і патрабавалі ў іхных сем’яў выкуп за вызваленьне, расказалі ўцекачы. Факты згвалтаваньня пацьвердзілі эўрапейскія мэдыкі.\nІлюстрацыйнае фота. Некалькі дзясяткаў мігрантаў з Ірану і Іраку на галоўнай плошчы Салёнікаў у Грэцыі. 8 кастрычніка 2018 году\nУ 2015 годзе канцлер Нямеччыны Ангела Мэркель стала ініцыятарам таго, каб Эўразьвяз даў прытулак уцекачам з Сырыі, краінаў Афрыкі і Блізкага Ўсходу. Тады, паводле зьвестак ААН, больш за 200 тысяч мігрантаў усяго за паўгода прыехалі ў Эўропу празь Міжземнае мора. Пазьней плынь мігрантаў павялічылася яшчэ больш: ў 2016 годзе заяўкі на прытулак у Эўразьвязе падалі больш за 1 млн чалавек, зь іх дзьве траціны прыпалі на Нямеччыну. У 2017 годзе Эўразьвяз даў прыстанішча больш як паўмільёну ўцекачоў, звыш 60 адсоткаў зь іх прыняла Нямеччына.\nПры гэтым улады нярэдка ўскрывалі выпадкі махлярства сярод тых, хто прасіў аб прыстанішчы: людзі падавалі фальшывыя дакумэнты, давалі ілжывую інфармацыю пра свой узрост і краіну паходжаньня.\nУ верасьні 2018 у нямецкім горадзе Хемніц прайшлі пратэсты праціўнікаў і прыхільнікаў палітыкі прыёму мігрантаў у Нямеччыне. На вуліцы гораду выйшлі з маршам 4,5 тысячы ультраправых, выказваючы сваю пазыцыю супраць прыняцьця ўцекачоў. Ім супрацьстаялі каля 3,5 тысячы ўдзельнікаў мітынгу «Сэрца замест нянавісьці».\nУ чэрвені 2018 году Гішпанія дазволіла зайсьці ў порт Валенсіі судну Aquarius, на борце якога знаходзіцца 629 мігрантаў. Раней гэтае судна адмовілася прыняць Італія.\n29 траўня 2018 году ўрад Вугоршчыны унёс у парлямэнт пакет законапраектаў, адзін зь іх уводзіць пакараньне за аказаньне дапамогі нелегальным мігрантам у выглядзе пазбаўленьня волі тэрмінам да году.


10 гадоў таму, у ліпені 1994 году, зьявіўся першы беларускі нацыянальны пашпарт, з выявай “Пагоні” на вокладцы\n21 ліпень 2004, 17:17\nІна Студзінская, Менск Дакумэнт, што сымбалізаваў сабою незалежнасьць краіны й ейных грамадзян, меў сіні колер і выяву на той час афіцыйнага нацыянальнага гербу “Пагоня” на вокладцы. Выдадзена такіх пашпартоў было ня вельмі шмат – 183 тысячы. Пасьля травеньскага рэфэрэндуму 1995 году пачалася праца над новым пашпартам, які аказаўся вельмі падобным на першы нацыянальны: таксама сіняга колеру, але з іншай вокладкай.\nДакумэнт новага ўзору з нумарам адзін быў уручаны толькі што абранаму прэзыдэнту Беларусі Аляксандру Лукашэнку. Праца над першым нацыянальным пашпартам доўжылася, дарэчы, два гады. Айчынныя распрацоўшчыкі цесна кантактаваліся тады з ангельскай фірмай “Дэляру”. Але было вырашана выдаваць дакумэнт у Беларускім Доме друку.\nРаспавядае дырэктар Навукова-дасьледчага інстытуту крыміналёгіі, крыміналістыкі й судовай экспэртызы Алег Дзятлаў.\n(Дзятлаў: ) “Тут няма ніякага сакрэту. Апісаньне гэтага дакумэнту я сам рабіў. Рыхтаваўся дакумэнт для кіраўніка дзяржавы. Быў зроблены вельмі прыгожы буклет, рабілі мы яго дастаткова доўга. Гэта была сапраўды падзея. Задачу такую паставілі – айчынныя дакумэнты рабіць на тэрыторыі краіны. Беларусь адносіцца да вельмі пэрспэктыўных краін – з улікам тэхналягічных магчымасьцяў для вырабу дакумэнтаў такога кшталту. Але ж гэта вельмі дарагая справа”.\nТым ня менш, вельмі дарагое, складанае абсталяваньне было закуплена, і з 1994 году нацыянальныя пашпарты друкуюцца ў Беларусі.\nГаворыць былы супрацоўнік Дзяржзнаку краіны.\n(Суразмоўца: ) “Па дызайне, па ступенях абароны, па ўсім іншым гэты пашпарт цалкам адпавядаў усясьветным стандартам. Ён так і рабіўся. Там была нармальная пэрфарацыя – такая самая, як цяпер, вадзяныя знакі, ультрафілітовыя валокны, ламінаваньне на фатаздымку”.\n(Карэспандэнт: ) “А ці атрымоўвалі Вы першы нацыянальны беларускі пашпарт?\n(Суразмоўца: ) “Так, я яго атрымаў. Мне было вельмі шкада яго здаваць. Я нават спрабаваў пакінуць яго на памяць, але тады было вельмі складана: шмат папер трэба было афармляць. Таму давялося яго здаць. Мне вельмі шкада было губляць “Пагоню”.\nІван Місько ў сярэдзіне 90-х быў студэнтам, і пашпарт з “Пагоняй” стаў ягоным першым дакумэнтам.\n(Місько: ) “Даволі нармальны быў, прыгожы пашпарт. Прынамсі, там не было такіх змрочных асацыяцый зь нейкай аўтарытарнай дзяржаўнай сыстэмай. Вельмі добры пашпарт. Ён мне падабаўся. Безумоўна, той, стары пашпарт – з “Пагоняй” – падабаўся болей”.\nАле пасьля травеньскага рэфэрэндуму 1995 году было вырашана замяніць пашпарт з “Пагоняй” на новы, з іншым гербам. Але ён мала чым адрозьніваецца ад ранейшага – цьвердзіць дырэктар Навукова-дасьледчага інстытуту крыміналёгіі, крыміналістыкі й судовай экспэртызы Алег Дзятлаў.\n(Дзятлаў: ) “Пераемнасьць у такіх справах захоўваецца. З тае прычыны, што ва ўсіх краінах сьвету стараюцца не зьмяняць такога кшталту дакумэнтаў, як пашпарт, грошы. Таму што і людзі прывыкаюць, і для служб, якія займаюцца кантролем, рыхтуюцца адмысловыя дакумэнты, мэтадычныя рэкамэндацыі. І ясна, што калі б мы рэзка памянялі пашпарт у свой час, як мянялася сымболіка краіны, гэта выклікала б пэўныя цяжкасьці ў сытуацыях перасячэньня мяжы”.\nПашпарты з “Пагоняй” выдаваліся цягам амаль двох гадоў, і – толькі жыхаром Менску й сталічнай вобласьці. Усяго іх атрымалі 183 тысячы беларусаў. Да 1 ліпеня 2004 году гэтыя пашпарты былі сапраўднымі, так бы мовіць, для ўнутранага карыстаньня. Але пасьля 1996 году выехаць па пашпарце з “Пагоняй” за мяжу стала ўжо немагчыма.\nМногія тады ішлі на ўсялякія хітрыкі, каб у часе замены пашпарту пакінуць сабе дакумэнт з “Пагоняй”. Ды няшмат каму гэта ўдалося. Але людзі вераць, што некалі “Пагоня” зноў вернецца на беларускі пашпарт. Гэта будзе ў новай, дэмакратычнай Беларусі.


Канвертаваць Фунты стэрлінгаў (GBP) і Zambian Kwacha (ZMW) : Калькулятар абменнага курсу\nФунт стэрлінгаў (GBP) і Zambian Kwacha (ZMW) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Фунт стэрлінгаў і Zambian Kwacha пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 16 чэрвень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Фунт стэрлінгаў. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Zambian Kwacha валюты па змаўчанні. Націсніце на Zambian Kwacha або Фунты стэрлінгаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nФунт стэрлінгаў гэта валюта, у Нармандскія астравы (Aldernay, Ваўняная фуфайка, Джэрсі, Sark), Востраў Мэн, і Вялікабрытанія (Англія, Вялікабрытанія, Паўночнай Ірландыі, Шатландыя, Уэльс, Вялікабрытанія, ГБ, GBR). Фунт стэрлінгаў таксама вядомы як Брытанскі фунт стэрлінгаў, Фунт Вялікабрытаніі, УКП, СТГ, англійская фунт, Англійская фунт стэрлінгаў, BPS, і Стэрлінгаў. Сімвал ZMW можа быць запісаная K. Фунт стэрлінгаў дзеліцца на 100 pence. The Zambian Kwacha дзеліцца на 100 ngwee. Абменнага курсу Фунт стэрлінгаў Апошняе абнаўленне 14 чэрвень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу the Zambian Kwacha Апошняе абнаўленне 16 чэрвень 2019 ад Yahoo Finance. GBP каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. ZMW каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


Рэгіянальная інавацыйная платформа\nПлатформа дазваляе універсітэтам і інавацыйным прадпрыемствам працаваць разам і арганізаваць удзел студэнтаў і вучоных у спаборніцтвах. Таксама яна забяспечвае больш добрае разуменне і далейшае развіццё інавацыйнай экасістэмы.\nРэгістрацыя на Платформа\nПяць тыпаў арганізацыі могуць быць уключаны ў платформу: 1) Лабараторыі пры ўніверсітэтах. 2) Пастаўшчыкі прадуктаў і паслуг. 3) Камерцыйныя арганізацыі. 4) Арганізацыі для перадачы тэхналогій. 5) Агенты па фінансаванню.\nІнтэлектуальныя прылады аналізу візуалізуюць адносіны, тэндэнцыі і працэсы ўдзельнікаў экасістэмы. Прагляд слупковых дыяграм, сектарных дыяграм, дыяграм рассейвання, воблака слоў і вузлавой дыяграмы.


Сустрэча Трампа і Кім Чэн Ына ў Сінгапуры: гістарычнае ФОТА\n12.06.2018 / 06:36 32\nГэта першы ў гісторыі саміт кіраўнікоў ЗША і КНДР. «Добра, вельмі добра», — пракаментаваў сустрэчу Трамп.\nНа сінгапурскім востраве Сентоса адбылася сустрэча прэзідэнта ЗША Дональда Трампа і лідара КНДР Кім Чэн Ына. Пры сустрэчы абодва лідары паціснулі адзін аднаму рукі, перакінуўшыся некалькімі словамі.\n«Для мяне гэта гонар. Упэўнены, што ў нас складуцца выдатныя адносіны», — сказаў Трамп. Кім Чэн Ын у сваю чаргу адзначыў, што «было нялёгка трапіць сюды», і што «былі перашкоды», якія «ўдалося пераадолець, каб сюды прыехаць».\nПершапачаткова, як і планавалася, у лідараў ЗША і КНДР прайшла двухбаковая сустрэча, якая доўжылася каля 40 хвілін. На ёй акрамя саміх лідараў прысутнічалі толькі перакладчыкі. Пасля яе заканчэння Трамп заявіў, што сустрэча «сам-насам» з Кім Чэн Ынам была «вельмі-вельмі добрай» і што ў іх «выдатныя адносіны», паведамляе AP. Усяго сустрэча тэт-а-тэт працягвалася 35 хвілін.\nЗатым перамовы прадоўжыліся ў пашыраным фармаце. На іх адведзена было яшчэ паўтары гадзіны. На сустрэчы ў пашыраным складзе прысутнічалі ад амерыканскага боку дзяржсакратар Майкл Пампеа, кіраўнік апарата Белага дома Джон Кэлі і памочнік амерыканскага прэзідэнта па нацыянальнай бяспецы Джон Болтан.\nУ той час, як амерыканскі лідар выходзіў з пакоя, дзе ён вёў перамовы з Кімам, ён сказаў журналістам: «Вельмі, вельмі добра». З балкона гатэля Capella Hotel Трамп заявіў: «Выдатныя адносіны». Таксама тэлеканал адзначае, што перад наступным раўндам перамоваў Трамп і Кім Чэн Ын прайшліся вакол гатэля разам.\n13.06.2018 / 00:49\nRadykal, не бянтэжыць, бо я не ўспрымаю ўхваленне нейкіх дзеянняў, ці выказванне салідарнасці ў дыпламатычных мэтах, а тым больш выказванні ўсходніх палітычных шоўмэнаў захапленнем і фанатычнай падтрымкай.\nНаконт пераменаў - баюся, вы прымаеце жаданае за рэальнае, улічваючы вагу краін. А па прэлюдыях гэтага саміту бачна, хто за кім бегае на паўсогнутых.\nа то!, а калі прыбраць з допісу твой псыхоз, то што застаецца ў выніку? Пра дэнуклеарызацыю Трамп даўно кажа і імкнецца да гэтага. І 40-хвілінная сустрэча - ужо вялікая перамога. А твой пуцін хіба лепшы? ЦІ наадварот імкнецца падтрымаць Кіма?\nCenturion, калі прыбраць твой псіхоз-захапленне рудым блазнам, то ў тваім каменце наогул анічагуткі няма! Да той дэнуклеяры... яшчэ ісьці ды ісьці лесам не адно дзесяцігоддзе, а ты ўжо сёння лемантуеш ад радасці як сапраўдны пазняковец-піянер. Правадыр сказаў - піянер гукнуў: "Заўсёды гатовы!" Менш азірайся на нікчэмнасці, што ўважаюць сябе за вялікіх палітыкаў, якімі ніколі не былі і не будуць.


Сёньня ў Магілеўскім абласным судзе была задаволеная касацыйная скарга абаронцаў сына вядомага ў рэгіёне праваабаронцы Дзьмітрыя Абадоўскага, які прызнаны вінаватым ва ўчыненьні крадзяжу.\nРашэньнем калегіі Магілеўскага абласнога суда пад старшынствам Уладзімера Пуцылы адменены прысуд суда Цэнтральнага раёну Магілеву, у адпаведнасьці зь якім за крадзёж 26-гадовы Дзьмітры Абадоўскі павінен быў правесьці 5 гадоў і 3 месяцы ў калёні строгага рэжыму. Таксама была адмененая пастанова таго ж суда па вылучанай у асобную вытворчасьць справе, паводле якой малодшы Абадоўскі абвінавачваецца ў згвалтаваньні. Судзьдзя Андрэй Юрчанка пастанавіў правесьці генэтычную экспэртызу ў навукова-дасьледчым інстытуце крыміналёгіі. І гэта таксама адменена калегіяй абласнога суда.\nРашэньне і пастанова суда былі абскарджаныя Абадоўскім-бацькам на падставе шматлікіх грубых парушэньняў крымінальна-працэсуальнага кодэксу. Як сказаў на разглядзе касацыйнай скаргі Сяргей Абадоўскі, працэс над ягоным сынам можа ўвайсьці ў юрыдычныя падручнікі як яскравы адмоўны прыклад, як пасадзіць за краты бязьвіннага чалавек і як ня трэба весьці сьледзтва.\nЗазначым, што хутчэйшаму разгляду скаргі ў абласным судзе безумоўна паспрыяла галадоўка, якую аб'явіў Дзьмітры Абадоўскі на знак пратэсту супраць прававога бязьмежжа, учыненага супраць яго самога і яго сям'і. Ён галадаў 16 дзён. Як ён напісаў у заяве на імя пракурора вобласьці, на пятыя суткі галадоўкі яго зьбіў супрацоўнік турмы за быццам бы парушэньне рэжыму – у дзённы час ляжаў на нарах. Чалавек у масцы нанес яму пятнаццаць удараў нагамі. І толькі на восьмы дзень галадоўкі да Абадоўскага прыйшоў лекар. Акрамя гэтага Дзьмітры Абадоўскі накіраваў ліст вядомым беларускім праваабаронцам, дзякуючы якім ягоная галадоўка набыла вядомасьць у краіне, а крымінальная справа, увогуле, гэта вельмі важна, знаходзіцца на кантролі Кансультацыйна-назіральнай групы АБСЭ.\nАднак сёньняшняе рашэньне калегіі Магілеўскага абласнога суда ня ставіць кропку ў справе Дзьмітрыя Абадоўскага. Працягваецца разгляд справы што да абвінавачваньня яго ў згвалтаваньні. Дзьмітры па-ранейшым ў сьледчым ізалятары, дзе ён знаходзіцца з ліпненя летась. Апрача таго, пракуратура і сьледчыя ворганы маюць магчымасьць абскардзіць рашэньне ў Вярхоўным судзе.


Серыя прэпаратаў «Іскра» ад шкоднікаў прызначана для комплекснай абароны ўсіх раслін. Існуе 4 выгляду гэтага сродкі, кожнае з якіх эфектыўна ў дачыненні да пэўных арганізмаў, якія дзівяць агароднінныя і пладовыя культуры. Віды ...\nПараўнальна нядаўна шэрагі бытавой тэхнікі папоўніў новы прыбор - турка электрычная, прызначаная для зручнай і хуткай варэння смачнага і падбадзёрлівага кавы. Электротурка - кампактнае і функцыянальнае прылада. Яна, у параўнанні ...\nМногія разнавіднасці лаек добра вядомыя і каханыя ў нашай краіне. Сёння мы раскажам аб вартасцях карэла-фінскай лайкі, якая рэдка сустракаецца на тэрыторыі Расіі, хоць гэта спрадвечна руская парода сабак. Вопытныя ...\nХто з нас не марыць бліснуць на карпаратыве? Яркія тосты - адзін са спосабаў паказаць сябе. Для стварэння святочнай атмасферы больш чым дарэчныя не толькі сур'ёзныя, але і смешныя тосты. ...\nКожны чалавек на зямлі ведае, што сабака - гэта сябар чалавека. Яна прыносіць у наша жыццё спакой і гармонію. Дазваляе адчуць сябе патрэбным і клапатлівым гаспадаром. Але часам з добрага ...\nFranck Muller - гадзіны наручныя. Фота і водгукі\nГадзіны - гэта статусная рэч. Яны шмат гавораць навакольным аб уладальніку, паказваючы на яго густ, матэрыяльны стан і становішча ў грамадстве. Марак гадзін, якімі можна ганарыцца, не так ужо шмат. ...\nПадчас згарання паліва утвараюцца адходы, якія называюцца золами вынасу. Побач з топкамі ўсталёўваюцца адмысловыя прылады, якія ўлоўліваюць гэтыя часціцы. Яны ўяўляюць сабой дысперсійны матэрыял, які мае складнікі памерам менш 0,3 мм. ...\nПатэльні «Тефаль» са здымнай ручкай - унікальнае спалучэнне практычнасці і выгоды. Лёгкія і надзейныя элементы посуду дазваляюць зэканоміць месца на кухні і забяспечыць ўніверсальнасць ў выкарыстанні. Прадукцыя вядомага брэнда ўжываецца ...\nЯшчэ нядаўна самай любімай сабакам-кампаньёнам быў амерыканскі кокер-спаніэль. Водгукі гаспадароў асабліва адзначалі яго прыязнасць, актыўнасць і дапытлівасць - з такім гадаванцам не засумуеш і не застанешся без рэгулярных фізічных нагрузак. ...\n"Кемира" - ўгнаенне для комплекснага сыходу за раслінамі, агародніннымі культурамі\nЦудоўныя сады, газоны, цудоўна прыгожыя кветкі - не праблема! Багаты ўраджай, мора карысных гародніны і ягад высокай якасці даступна ўсім! Цяпер кожны можа стаць уладальнікам шыкоўнага агарода, кветкавай клумбы, газона ...\nПадарунак настаўніку на 8 Марта. Што падарыць настаўніцы на 8 сакавіка\nВосьмае сакавіка - прыдатны падстава для таго, каб парадаваць любімых настаўнікаў і падзякаваць іх за нялёгкую працу. Педагогі бываюць так моцна занятыя падрыхтоўкай да ўрокаў і тым, што адбываецца ў класе, што ...\nНе сакрэт, што сучасныя дзеці большую частку вольнага часу праводзяць у кампаніі электронных гаджэтаў. Такі вольны час негатыўна адбіваецца на стане здароўя расце арганізма. Таму важным аспектам ў сферы выхавання на ...\nШто такое параанальные залозы у котак? Як распазнаць і чым лячыць запаленне параанальных залоз?\nЗапаленне параанальных залоз у котак - хвароба непрыемная, якая можа узнікаць не толькі ў самак, але і ў самцоў. Многія ўладальнікі некастрированных катоў не па чутках ведаюць аб адмыванні «тлустага хваста», ...\nДзіця-ляўшун: асаблівасці навучання, тавары для леўшуноў\nМаё дзіця карыстаецца толькі левай рукой! Ён ляўшун! Нярэдка дадзены факт ўспрымаецца бацькамі ў негатыўным ключы. Бывае і горш - як пакаранне або прысуд лёсу. А ці так гэта на ...\nСупрацьпаразітарнае сродак "Бравекто": водгукі і склад\nНе так даўно на расійскім рынку з'явіўся новы прэпарат ад блох і абцугоў «Бравекто». Водгукі ўладальнікаў сабак, якія з'явіліся практычна адразу, апынуліся даволі супярэчлівымі. Адны хвалілі цуда-сродак, іншыя называлі яго атрутай. ...\nЗаводзячы хатняга гадаванца, вы павінны загадзя прадумаць, як будзеце вырашаць якія ўзнікаюць цяжкасці. Самая першая, з якой вы сутыкнецеся, - гэта неабходнасць пакідаць малога дома аднаго. Такія моманты трэба звесці да ...\nДываны з віскозы (Бельгія): водгукі. Як даглядаць за бельгійскім дываном\nДываны з'яўляюцца тымі элементамі інтэр'еру, якія могуць дадаць цяпла і выгоды вашага дому, стаць яго ўпрыгожваннем. Галоўныя патрабаванні да іх - гэта прыгожая расфарбоўка, высокая якасць і прымальны кошт. Краіна, ...\nКарлікавыя куры атрымліваюць усё большае распаўсюджванне на нашых падворках. Чым жа выкліканая такая якая расце папулярнасць? Сярод гэтых малых ёсць і дэкаратыўныя, і прадуктыўныя яйценоскость, і мясныя пароды, якія ўяўляюць сабой ...\nКан'юктывіт у кошкі: сімптомы, лячэнне\nКажуць, што ў кошкі дзевяць жыццяў. Але так могуць лічыць толькі тыя, хто ні разу не сутыкаўся з хваробамі гэтых хатніх гадаванцаў. У жыцці нашых улюбёнцаў бываюць сітуацыі, калі яны ...\nНямецкая даўгашэрсная аўчарка. Экстэр'ер даўгашэрсных нямецкай аўчаркі\nНямецкая даўгашэрсная аўчарка карыстаецца вялікай папулярнасцю сярод сабакагадоўцаў. І сапраўды, гэта сабака, якая валодае выдатнымі службовымі характарыстыкамі, а доўгая поўсць дадае ёй некаторай дэкаратыўнасці, вяліка, робіць яшчэ зрокава масіўней. Гэта з ...\nстаронка 1старонка 2...старонка 494Наступная старонка


Ніводнага факта, што партыйныя білеты прадаваліся, Канапацкая прывесці не змагла\nАвтор Радыё Свабода, Уладзімер Глод\nГанна Канапацкая ў Фэйсбуку абрынулася з крытыкай на абвестку пра намер Скрабца балятавацца на пасаду кіраўніка АГП. Яна піша, што гэта прыклад таго, як «перад любымі мясцовымі альбо парлямэнцкімі выбарамі цяперашняе кіраўніцтва АГП ня грэбавала прымаць у партыю людзей цэлымі пачкамі, без разбору іхніх поглядаў і ідэалягічных пераваг дзеля вылучэньня затым кандыдатамі ў дэпутаты паводле партыйных сьпісаў... Фактычна цяперашнім кіраўніцтвам АГП партыйныя білеты прадаваліся. Таму цяпер у партыі ёсьць ня проста „мёртвыя душы“, а сябры розных палітычных партый зусім розных, часам супрацьлеглых ідэалёгій».\nАнатоль Лябедзька, які кіруе партыяй ад 2000 году, кажа Свабодзе, што практыка вылучэньня кандыдатам у дэпутаты ад АГП асоб, якія рэальна не зьяўляюцца сябрамі партыі, існуе выключна з прычыны рэалій беларускага жыцьця.\n«Мы дапамагаем некаторым іншым арганізацыям і людзям з дэмакратычнымі поглядамі стаць удзельнікамі выбарчых кампаній. Возьмем, напрыклад, аргкамітэт Беларускай хрысьціянскай дэмакратыі. Яна дагэтуль не зарэгістраваная. І некаторых яе актывістаў мы юрыдычна афармлялі як чальцоў нашай партыі, каб яны хутчэй уключыліся ў выбарчую кампанію», — тлумачыць ён.\nЛідэр АГП называе гэтыя дзеяньні «інвэстыцыямі ў дэмакратыю і дапамогай братэрскім партыям». Такая сытуацыя была падчас апошніх мясцовых выбараў са Скрабцом, калі ён балятаваўся як сябра АГП у Менскі гарсавет.\nШто тычыцца нібыта продажу сяброўскіх білетаў АГП, то Анатоль Лябедзька заяўляе, што такога ніколі не было:\n«На абедзьвюх канфэрэнцыях у Ганны пра гэта пыталіся. І ў Гомлі, і ў Магілёве адзін і той жа адказ: пунсовыя шчокі і ніводнага факта. Яна сказала, што выдаліла гэты момант са свайго паста. Але я сёньня глядзеў у першай палове дня, нічога там ня выдалена. Уражаньне, што Канапацкая сама не карыстаецца сацыяльнымі сеткамі, а ўсё вядзе яе памочнік Дзяніс Ціханенка», — сказаў Лябедзька.\nРадыё Свабода, Уладзімер Глод


Чаркесы зноў бароняцца ад Масквы\nЧаркесы зноў бароняцца ад Масквы 1\nПосьпех рэфэрэндуму па далучэньні Эвэнкіі да Краснаярскага краю падахвоціў Маскву на ліквідацыю іншых аўтаномій малых народаў.\nАдыгею плянавалі злучыць з Краснадарскім краем. Але дружны пратэст адыгаў, кіраўніцтва аўтаноміі і роднасных чаркескіх народаў прымусіў Маскву адступіць. Ліквідацыя аўтаномій — шлях да поўнае асыміляцыі нацыянальных меншасьцяў Расеі. Пра Адыгею і чаркесаў пішуць Сяржук Богдан і Мансур Хуадуко з Майкопу.\nДалучэньне Адыгеі да Краснадарскага краю стаяла чацьвертым пунктам у плянах Крамля па ліквідацыі расейскіх аўтаноміяў. Пачатак аншлюсам быў пакладзены злучэньнем Пермскай вобласьці і Комі-Пермяцкай аўтаномнай акругі. Рэфэрэндум тамака прайшоў у 2003 г., і ён толькі задакумэнтаваў фактычнае выміраньне народу комі, што ўжо адбылося.\n17 красавіка прайшоў рэфэрэндум па далучэньні Таймыру і Эвэнкіі да Краснаярскага краю. Нарэшце, Масква даціснула кіраўніцтва Каракскае аўтаномнае акругі, якая ўліецца ў склад Камчаткі. Губэрнатар Камчаткі Міхаіл Машкаўцаў не хаваў радасьці: нарэшце «выправяцца наступствы параду сувэрэнітэтаў».\nЯкім бы падпарадкаваным ні было адыгейскае ці каракскае кіраўніцтва, але пакуль ёсьць аўтаномія — ёсьць дзяржаўнасьць у малога народу, землі якога расейцы калянізавалі за мінулыя стагодзьдзі. Няма аўтаноміі — няма праблемы. Няма юрыдычнае падставы калісьці дамагчыся незалежнасьці. Гэта лёгіка Масквы.\nКарэннае насельніцтва бачыць у гэтым частку плянаў поўнае асыміляцыі нацыянальных меншасьцяў у Расеі. Масква бязь цяжкасьцяў пераадольвае супраціў малалікіх народаў Поўначы. Цяжэй аказалася зьнішчыць дзяржаўнасьць Адыгеі, што мае трывалую нацыянальную сьвядомасьць. Нягледзячы на дамінаваньне расейцаў у Адыгеі (яны складаюць 70% жыхароў), чаркесы-адыгейцы з падтрымкай кіраўніцтва рэспублікі паўсталі супраць намераў аб’яднаньня.\nЦяжкі выбар прэзыдэнта Саўмэна\nНа прэзыдэнта Хазрэта Саўмэна з аднаго боку ціснуць Краснадар і Масква. З другога — арганізацыі трохмільённай чаркескай дыяспары і магутны нацыянальны рух «Адыгэ хасэ» зь яго баявым досьведам Абхаскай вайны.\nМесяц таму пачаў дзейнічаць Камітэт абароны канстытуцыі Адыгеі.\n«Адыгэ хасэ» адыгрываў важную ролю ў стварэньні Рэспублікі Адыгеі ў пачатку 1990-х. Ён інсьпіраваў у свой час стварэньне Канфэдэрацыі горскіх народаў Каўказу. Апошнім часам «Адыгэ Хасэ» крыху прыцішылася, але варта было Маскве й Краснадару пачаць інтэграцыйныя захады, як яе кіраўніцтва зноў замільгала на мясцовым ТБ.\nКраснадар і Масква маюць свае аргумэнты. Яны тлумачаць пляны пазбаўленьня нацыянальнай аўтаноміі адыгейцаў эканамічнымі прычынамі. Маўляў, Адыгея — датацыйны рэгіён, таму мае патрэбу ў інвэстыцыях. Хазрэт Саўмэн пярэчыць: у Адыгеі — найхутчэйшы эканамічны рост на ўсім расейскім поўдні, а зьбяднелыя кубанскія казакі езьдзяць на заробкі ў Адыгею.\nСам Саўмэн, які доўгі час лічыўся самым багатым расейскім губэрнатарам, з багацьцем 380 млн даляраў, заробленым на распрацоўцы радовішчаў золата, не зацікаўлены ў падзеньні адыгскай дзяржаўнасьці. Кіраўнік Адыгеі называе пляны зьмены межаў «гістарычным рэгрэсам і палітычнай памылкай».\nКалісьці чаркесы зьяўляліся адным з самых шматлікіх этнасаў Каўказу. У 1830 г. яны налічвалі больш за мільён чалавек. Так было, пакуль Расейская імпэрыя не пачала экспансію на поўдзень. Гэта каталізавала працэс стварэньня чаркескае дзяржаўнасьці. Але недаўгавечная дзяржава адыгаў праіснавала восем гадоў у 1856—1864 г. Сьмелае змаганьне чаркесаў прыцягнула да сябе ўвагу многіх эўрапейцаў, у тым ліку й нашых суродзічаў, што ў 1850—1860-я гады вырушылі змагацца з Расейскай імпэрыяй на Каўказ. Вядомы імёны дзясяткаў беларусаў і палякаў, што бралі ўдзел у вайне на баку чаркесаў. Была нават падпісана дамова аб супрацоўніцтве паміж прыхільнікамі аднаўленьня Рэчы Паспалітай і чаркескім урадам.\nРасея перамагла. Чаркесы («адыгі» — гэта саманазоў) былі падзеленыя на 12 плямёнаў. Гэта й выкарыстала Масква. Чаркесы супраціўлялся ня менш гераічна за чачэнцаў Шаміля. Уся Кубань і чарнаморскае ўзьбярэжжа былі арэнай баёў. Апошнім месцам супраціву чаркескіх патрыётаў стала ўрочышча Гбаада, сёньня курорт «Красная паляна», дзе адбыўся апошні бой 21 траўня 1864 г. Потым пачаліся зачысткі. Расейскія войскі выціснулі чаркесаў з кубанскіх раўнін, палілі аулы, выразаючы жыхароў і выціскаючы ацалелых у Турцыю. Большасьць падчас перасяленьня загінула.\nЦяпер дзень 21 траўня лічыцца Днём памяці чаркескага народу.\nСавецкая ўлада славіла свае заслугі перад «малымі народамі», якім, маўляў, дала пісьменнасьць на аснове кірыліцы. Ня згадвала, што папярэдне забараніла неўпадабаную гістарычную пісьменнасьць.\nЦяпер усе чаркескія народы дэкляруюць сваю падтрымку Адыгеі. Ідэі аб’яднаньня чаркесаў гучалі заўжды — за Саветамі шэптам, пасьля гучна з боку нацыянальнага руху «Адыгэ Хасэ». Праўда, афіцыйныя ўлады ніколі ўсур’ёз над тым не разважалі, а стратэгія чаркескіх нацыяналістаў пакуль палягае ва ўмацаваньні самастойнасьці тых адміністрацыйных адзінак, што ўжо існуюць.\nПачалі з мовы\nПры канцы савецкага часу на прыгожай і чыстай чаркескай мове ў Адыгеі гаварылі толькі старыя. На адыгскай мове не вучылі ў школах, ні тым больш ва ўнівэрсытэтах. Аднак у 1990-х чаркескамоўных паболела. Амаль не засталося комплексаў у карыстаньні чаркескай мовай. Наадварот, сярод гарадзкой моладзі стала прэстыжна размаўляць па-свойму. Некаторыя нават камплексуюць, што непадобныя на «праўдзівых адыгаў» — занадта русыя.\nПраўда, да перамогі ў моўным адраджэньні яшчэ далёка. Культура застаецца маларазьвітаю, на чаркескай мове друкуюцца толькі адна газэта і альманах. Кнігі найбольш прывозяць з кабардынскага Нальчыку — такой сабе чаркескай Вільні. Тэлебачаньне Адыгеі маламоцнае і амаль выключна расейскамоўнае.\nТанцы і Звод гонару\nАсноваю беларускага адраджэньня было заўжды змаганьне за мову. Для чаркесаў такую ж ролю адыгралі музыка й танцы.\nТанцы мелі рэлігійнае значэньне. Напрыклад, рытуал пакланеньня сонцу натхніў адыгскі танец удж-хъурай — узяўшыся за рукі ў коле, мужчыны і жанчыны спрабуюць зьвярнуцца да сьвяціла. Чаркескі танец нясе таксама сацыяльную і гістарычную інфармацыю. Выдатна захаваліся й традыцыйныя сьпевы, у якіх нават ёсьць згадкі пра Вялікае Княства Літоўскае і войны Івана Жахлівага…\nДа нацыянальных музычных гуртоў стаўленьне трапяткое. Падчас канцэртаў залі заўжды забітыя пад завязку.\nВажную ролю ў фармаваньні чаркескага этнасу адыгрывае і вера. Цяпер чаркесы — мусульмане-суніты, але да XIX ст. яны былі паганцамі. Некаторыя чаркескія інтэлектуалы лічаць сваёй рэлігіяй нацыянальны звод гонару — «адыгэ хабзэ». Таму іншыя рэлігіі заўсёды мелі праблемы з пашырэньнем сярод адыгаў. Ідэі супраціўленьня чаркескія нацыяналісты зьвязваюць, хутчэй, ня з Богам, а са сваёй нацыянальнай ідэяй адыгагъэ (адыгствам). Галоўнае — забясьпечыць выхаваньне дзяцей у гэтым духу, і тады яны абавязкова вернуцца да ідэі свабоды Бацькаўшчыны.\nБольшай часткай чаркесы пасьля СССР — нерэлігійныя людзі. Калі ў якім селішчы назіраецца ўсплёск рэлігійнасьці, значыць, папрацавалі чачэнцы (прыбываюць уцекачы з Ічкерыі) ці чаркесы — рэпатрыянты з краін Усходу.\nАдыгея збудавала для рэпатрыянтаў цагляны аул, але хатаў там на ўсіх бракуе. Аднак чаркескія інтэлігенты цешацца наяўнасьцю кантынгенту «вяртанцаў». Плынь рэпатрыяцыі забясьпечвае патэнцыйныя кадры для чаркескага адраджэньня. Чаго, дарэчы, так і не адбываецца ў Беларусі.\nЧаркескі рух выклікае занепакоенасьць Масквы, бо тамтэйшыя нацыяналісты паказалі сваю гатоўнасьць да радыкальных захадаў, баронячы братнюю Абхазію. «Абхазы ваявалі ня з Грузіяй. Абхазы ваявалі за ўласны сувэрэнітэт», — абураюцца чаркесы.\nАбхазы — блізкія сваякі чаркесаў. Праўда, пасьля Каўкаскае вайны разарваўся ланцужок гаворак, ад абазінцаў да шапсугаў і далей на поўдзень праз убыхаў да абхазаў. Было выбітае адное зьвяно — убыхі. Дарэчы, гады тры таму з Турэччыны на радзіму быў прыехаў апошні, стары й бязьдзетны ўбых. Гэтаму факту абхаскі пісьменьнік Баграт Шынкуба прысьвяціў раман «Апошні з тых, хто пайшлі».\nАбхаскі канфлікт часам спрашчаюць да супрацьстаяньня Расеі і Грузіі, але праблема глыбейшая. Існавала яшчэ адна арганізацыя, што ставіла на мэце стварэньне незалежных дзяржаваў як на грунце расейскіх, так і грузінскіх аўтаномій, — Канфэдэрацыя горскіх народаў Каўказу. Менавіта ў шэрагах аддзелаў Канфэдэрацыі чаркескія добраахвотнікі разам з Басаевым рушылі ў Абхазію. «Адыгэ Хасэ» таксама чынна падтрымліваў Абхазію ад пачатку вайны.\nСёньня Канфэдэрацыі горскіх народаў ужо няма, Масква неўзабаве спыніла ўсякую падтрымку аддзелаў Канфэдэрацыі і здолела разьбіць арганізацыю. Аднак замест яе паўсталі міжнародныя чаркескія, чачэнскія, дагестанскія арганізацыі.\nБачачы супраціў адыгаў, Крэмль пачаў манэўраваць. Намесьнік паўнамоцнага прадстаўніка Пуціна ў Паўднёвай фэдэральнай акрузе Аляксандар Пачынок абвесьціў: «Сувэрэнітэту суб’ектаў фэдэрацыі на поўдні Расеі нічога не пагражае. Плянаў па аб’яднаньні рэгіёнаў на поўдні Расеі не было й няма».\nНапружанасьць ў Адыгеі стала спадаць. «Чаркесы адстаялі яшчэ адзін кавалачак сваёй свабоды. Гэтым разам без крыві», — кажа выкладчыца Адыгейскага ўнівэрсытэту.\nЛіквідацыя аўтаномій — гэта ня толькі пытаньне адміністрацыйнага ладу, але й маралі. Карэнныя народы аўтаномій складаюць, часам, невялікія долі насельніцтва. Так сталася ў выніку асыміляцыі, спойваньня, а то й адкрытага генацыду. Пратэстуючы супраць ліквідацыі аўтаноміі, адыгі нагадваюць пра лёс убыхаў і шапсугаў. З 200 000 чаркесаў-шапсугаў на пачатку ХІХ ст. да перапісу 1897 г. засталося 1938 чалавек.\nАдыгаў турбуе, што курс на ліквідацыю аўтаномій застаецца па-за ўвагай эўрапейскіх праваабаронцаў. Новы курс Крамля пазбаўляе малыя народы Расеі надзеі на захаваньне сваёй нацыянальнай адметнасьці. Лёс гэтых народаў — гэта й лёс самой Расеі, яе нацыянальнага або імпэрскага разьвіцьця.


Акадэмія крэатыўных тэхналогій арганізуе ІТ-канікулы для дзяўчат | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Адукацыя » Акадэмія крэатыўных тэхналогій арганізуе ІТ-канікулы для дзяўчат\nЗ 25 па 29 сакавіка пройдуць пазнавальныя мерапрыемствы для школьніц. Любы педагог, класны кіраўнік, школьны псіхолаг ці хтосьці з бацькоў можа сабраць групу дзяўчат (вучаніц 4-9 класаў) і наведаць разам з імі ў акадэміі заняткі па інтэрнэт-бяспецы, прафарыентацыі ці майстар-клас па сучасных ІТ-навыках (асновах акадэмічнай графікі, медыядызайну, акварэльнаму скетчынгу і іншыя).\nАкадэмія крэатыўных тэхналогій для дзяўчат (ІT Рrіnсеss Асаdеmу) прасоўвае ідэю жаночай тэхнічнай адукацыі. Узрост “прынцэс” — ад 7 да 15 гадоў. Лічыцца, што ва ўмовах сепаратнага навучання дзяўчаты становяцца больш упэўненымі ў сабе, у іх павышаецца самаацэнка, фарміруюцца лідарскія якасці.\nУ акадэміі выкарыстоўваецца новы падыход да напаўнення навучальнага плана (навука, тэхналогіі, інжынерыя, матэматыка плюс мастацтва). Ён стварае баланс паміж творчым пачаткам і тэхналагічным, тым самым палягчае вывучэнне тэхнічных дысцыплін.\nМатэматыка, фізіка выкладаюцца праз мастацтва, дызайн, музыку і іншыя цікавыя рэчы. Упор робіцца на ўласныя праекты. Можна, напрыклад, стварыць калекцыю моды (фэшн-калекцыю), 3D-гульню, запусціць відэаблог, запісаць музычны трэк, асвоіць фотарэтуш. Праграма дазваляе развівацца адначасова па 16 прафесійных напрамках у галіне тэхналогій, дызайну, музыкі, медыя...\nВажны раздзел праграмы — навыкі для жыцця: работа ў камандзе, камунікатыўнасць, стварэнне стылю, іміджу, крытычнае і крэатыўнае мысленне. Апошняе — вельмі карысны інструмент для жыцця і працы, які дапамагае знаходзіць нестандартныя рашэнні нават у самых складаных сітуацыях.\nУдзел ва ўсіх мерапрыемствах бясплатны, але па папярэдняй рэгістрацыі. Падрабязную праграму ІТ-канікул можна знайсці на сайце.\nАдрас ІT Рrіnсеss Асаdеmу — Мінск, праспект Пераможцаў, 5 (3 паверх).\n2609 Вядомыя спартсмены заклікаюць падтрымаць мір і стабільнасць у Беларусі\n1437 Іна Карабан, начальнік аддзела гігіены, эпідэміялогіі і прафілактыкі Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь\n775 Алег Гайдукевіч: Мы можам мець розныя палітычныя погляды, але мы разам будзем жыць у гэтай краіне\n757 (Не)канферэнцыя для школьных настаўнікаў «EdCamp Belarus—2020» пройдзе 10–11 кастрычніка