Галоўная ➠ Выбраць ➠ Выцяжная вентыляцыя ў прыватным доме\nАсаблівасці вентыляцыі ў доме\nВажна разумець, што калі забяспечыць правільнае прылада вентыляцыі ў доме, то гэта дасць магчымасць атрымаць асалоду ад тым, што ў памяшканне стане паступаць свежае паветра, а значыць, вы зможаце атрымаць асалоду ад камфортным пражываннем, атрымліваючы ад гэтага толькі задавальненне, што немалаважна. І калі звярнуцца на кровля37.рф, то можна атрымаць кваліфікаваную дапамогу па ўладкаванні даху.\nЯкую вентыляцыю лепш за ўсё выбраць?\nКалі вы жадаеце правільна зрабіць вентыляцыю ў доме, то ведайце, што вы павінны ўважліва вывучыць усе спосабы паветраабмену, дакладней, іх усяго два – натуральны і прымусовы спосаб паветраабмену, так што, трэба выбраць найбольш аптымальны варыянт.\n1. Натуральная вентыляцыя, напрыклад, славіцца прастатой прылады, так што, таму многія выбіраюць менавіта яе. Важна дадаць, што не трэба выкарыстоўваць дарагое абсталяванне для ўстаноўкі такой вентыляцыі, больш таго, можна забыцца аб тэхнічным абслугоўванні, што не менш важнае перавага.\n2. Калі будзе абраная прымусовая вентыляцыя, то тут вы павінны ведаць аб тым, што яна можа з лёгкасцю настройвацца, перенастраиваться, а бо ў некаторых выпадках гэта неабходна. Калі ёсць жаданне, такі выгляд вентыляцыі заўсёды можна дадаткова абсталяваць сістэмамі фільтрацыі, падагрэву і ўвільгатнення паветра, што таксама прыемна.\nАле вам павінна быць вядома, што стварыць спрыяльную атмасферу ў прыватным доме можна будзе толькі тады, калі сістэма вентыляцыі будзе правільна ўсталяваная.\nВядома, не маючы вопыту ў гэтай працы, зрабіць гэтага ў вас не атрымаецца, а значыць, варта звярнуцца за дапамогай да спецыялістаў, якія выканаюць працу старанна і якасна, тым самым дазваляючы вам атрымліваць асалоду ад вынікам. Ужо пасля гэтага, вы адчуеце, як у хаце стала лёгка дыхацца і камфортна знаходзіцца.\nВоданагравальнікі stiebel eltron shz...lcd


«У заснавальнікаў БНР не было бачання, пісаць «нЕзалежнасць» ці «нІзалежнасць», але была прага да яе»\n21.03.2018 / 09:32\nІ вось жа, у гэтых людзей анічога не было, не было нават унармаванага правапісу, не было калектыўнага бачання, як мусіць пісацца «незалежнасць» — праз «е» ці праз «і», але прага да незалежнасці, да асобнага шляху для матчынай зямлі — была\nНа выставу, прысвечаную стагоддзю БНР, у Нацыянальны гістарычны музей схадзіць варта хаця б для таго, каб пабачыць на ўласныя вочы арыгіналы дакументаў, з якіх пачыналася беларуская дзяржаўнасць. Яшчэ нядаўна яны зберагаліся ў спецсховішчах пад грыфам «Сакрэтна», і найвялікшым цудам тут ёсць тое, што іх у прынцыпе не ўвалаклі за савецкім часам у Маскву і не знішчылі як сведчанні «нацыяналістычных перагінаў, што папярэднічалі стварэнню СССР».\nШто кідаецца ў вочы з першага сказа? У Грамаце не выкарыстоўваецца літара «ў». Тлумачыцца тое проста: на той момант ударных клеймаў з такім знакам не існавала ў прыродзе, бо літара тая ўнікальная для нашай мовы. Павярхоўны аналіз шрыфту дазваляе дапусціць, што дакумент быў выдрукаваны на машынцы «Рэмінгтан» (ундэрвуды мелі іншыя засечкі на значках «Р», «В») з рускім шрыфтам, пераробленай пад беларускі алфавіт. Ударнае кляймо «і» пакідае іншы, крыху глыбейшы, адбітак і хутчэй за ўсё было знятае з іншага агрэгата. А вось крыніцы для літары «ў» у сакавіку 1918 года знайсці было немагчыма.\nЛексічна дакумент амаль не адрозніваецца ад мовы, якой гаворым мы. З дзівосаў — крыху іншае выкарыстанне слова «чыста»: у сказе «…вайны, якая чыста зруйнавала гарады і вёскі» «чыста» роўнае «дашчэнту», «цалкам». Да таго ж цікавае выкарыстанне выразу «на моцы» замест сучаснага зрусіфікаванага канцылярызму «на падставе»: «На моцы гэтага трацяць сілу усе старыя дзяржаўныя зь…» — тут у рэмінгтана скончылася атрамантавая стужка, і расчытаць слова [»зьвязы»] немагчыма. Трэцяя цікавостка з Устаўной граматы БНР — лексема «ласьне», якую не ведае нават «Скарнік»: выкарыстоўваецца яна тут у значэнні «менавіта»: «БНР павінна абняць усе землі, дзе жыве і мае лічебную перавагу беларускі народ, а ласьне: Магілеушчыну (літара «ё» у якасці абавязковай яшчэ не ўвайшла ва ўжытак), беларускія часьці (менавіта так!) Міншчыны, Гродзеншчыны […]».\nАле самае цікавае — гэта правапіс. Пры пільным вывучэнні дакумента добра бачная неўнармаванасць мовы стогадовай даўніны. Гэта можа прагучаць блюзнерствам (але, мне здаецца, Ластоўскі з Луцкевічамі мелі добрае пачуццё гумару і мне даравалі б), але бацькі-заснавальнікі беларускай дзяржаўнасці атрымалі б «двойку» на сучасным дыктанце.\nДля пачатку: слова «Незалежнасць» яны пішуць праз «І»: «Нізалежнасць». Пры гэтым у форме прыметніка правапіс змяняецца на сучасны, у другім сказе мы бачым згадку пра «незалежны край». Але ўжо ў трэцім сказе «і» пранікае і ў прыметнік: «БНР АБВЯШЧАЕЦЦА НІЗАЛЕЖНАЙ І ВОЛЬНАЙ ДЗЯРЖАВАЙ». Праз «і» незалежнасць напісаная яшчэ раз, у апошняй фразе дакумента. Магчыма, літара «і», якая ў пары часцінак «не» — «ні» выражае большае адмаўленне, у «Нізалежнасці» падкрэслівала найвышэйшую ступень адмовы ад прыстасаванасці да ўсходняга суседа, хаця гэта толькі мая спекуляцыя. Звяртаюць на сябе ўвагу і канчаткі прыметнікаў: «вёскі» — «беларускіе», не «беларускія», але «зьвязы» — «старыя дзяржаўныя». Слова «асоба» выкарыстаная ў жаночым родзе: «Народы Беларусі, у асобі свайго Устаноучага Сойму …». Але галоўнае — займеннік «ён» (падрыхтуйцеся!) пішацца тут так: «іон». «Іон кінуў наш край у пажар вайны», — чытаем у першым сказе.\nІ калі бачыш усе гэтыя мілыя каструбаватасці кшталту «Рада пакладае свае надзеі на тое, што усе любячыя волю народы дапамогуць беларускаму народу у поунай меры здзейсніць яго палітычна-дзяржауные ідэалы» — не можаш не ўразіцца моцна ўсім гэтым несупадзенням з канонам. Чалавек, які любіць сваю краіну, адразу пазнае тут музыку роднай мовы: яна гучыць у кожным радку, у кожнай паўзе, у архітэктуры сказаў («прыціснуў быў Беларусь»).\nІ вось жа, у гэтых людзей анічога не было, не было нават унармаванага правапісу, не было калектыўнага бачання, як мусіць пісацца «незалежнасць» — праз «е» ці праз «і», але прага да незалежнасці, да асобнага шляху для матчынай зямлі — была. І яны паклалі галовы за тое, каб сёння мы мелі дзяржаву, якой маглі б ганарыцца. Дык на што нам, іх нашчадкам, жаліцца? Сёння мы маем суверэнітэт, межы, з якімі ніхто не спрачаецца, сваё войска, свае грошы, сваю мову, якая не адрозніваецца правапісам ад кніжкі да кніжкі (супастаўце мову Багушэвіча з мовай Дубоўкі). Іх справа перамагла. Дай Бог, каб наша генерацыя не змарнавала здабыткаў Луцкевіча, Ластоўскага, Тарашкевіча і іншых.\n21.03.2018 / 10:25\nСпачатку было такое адчуванне, што не пазначаны аўтар хоча трохі "падгадзіць" у свята. Потым дайшоў да першакрыніцы і ўбачыў, што ў аўтара Віктара Марціновіча іншы - нармальны загаловак.\nА ласьне = а менавіта На моцы = у сілу, а не на падставе Магілеўшчына - нярэдка вымаўлялася праз -е- Іо - уплыў украінскага правапісу Чыста - у многіх клясыкаў Зьвяз = саюз\nНІ Ў АДНОЙ з былых рэспублік руска/савецкай імперыі не ўзьнікае пытаньне адносна падзей 1917-1918 гадоў. НІ Ў АДНОЙ. Усе шануюць, усе паважаюць, усе памятаюць, усе адзначаюць, усе бачаць у гэтым свой пачатак, прынамсі найноўшай гісторыі. УСЕ !!! Але толькі не Беларусь, толькі не сучасны рэжым псеўдабеларускі. Тут "свой шлях разуменьня", тут свае "каштоўнасьці".


У Сілічах абмяркоўваюць тэму так званай “саюзнай дзяржавы”\n05 ліпень 2006, 12:21\nМіхал Стэльмак, Менск Сёньня ў горналыжным цэнтры “Сілічы”, што на Лагойшчыне, завершыцца двухдзённая сустрэча прадстаўнікоў Беларусі й Расеі, якія абмяркоўваюць пытаньні будаўніцтва так званай “саюзнай дзяржавы\nСустрэчу ў Сілічах ладзіць парлямэнцкі сход Беларусі й Расеі. Два тыдні таму на яго юбілейнай, ХХХ-й сэсіі, што адбылася на Полаччыне, шмат гаварылі пра значныя дасягненьні ў будаўніцтве так званай “саюзнай дзяржавы”. Напрыклад, старшыня Дзяржаўнай думы Расеі Барыс Грызлоў заявіў: гэтая дзяржава існуе дэ-факта. Таму вырашылі прадоўжыць тэарэтычныя дасьледаваньні інтэграцыі. Сустрэча ў Сілічах мусіла акрэсьліць накірункі “саюзнай дзяржавы” ў эканамічнай, сацыяльнай, вайсковай сфэрах. Між тым, у гэтай ініцыятывы шмат скептыкаў. Меркаваньне беларускага палітоляга Ігара Лялькова:\n(Лялькоў: ) “Увогуле сама такая структура як “парлямэнцкі сход” – гэта абсалютна бескарысная, віртуальная структура, якая ў першую чаргу патрэбная не народам Беларусі і Расеі, а тым чыноўнікам, якія працуюць у апараце гэтай віртуальнай структуры і атрымліваюць за такую віртуальную працу абсалютна рэальныя і дастаткова вялікія грошы”.\nУ першы дзень сіліцкай сустрэчы дэпутат Палаты прадстаўнікоў Вадзім Папоў заявіў: такое мерапрыемства – выразны “адказ на ўзмацненьне антыбеларускай і антырасейскай кампаніі, разгорнутай некаторымі заходнімі краінамі”. Паводле спадара Папова, Захад занепакоены будаўніцтвам “саюзнай дзяржавы” і ўсяляк перашкаджае яму.\nАднак шмат хто ў Беларусі і Расеі лічыць: насамрэч прычына не ў Захадзе, а ў тым, што “браты”-славяне самі не жадаюць яднацца. Кожны кіруецца ўласнымі інтарэсамі, якія маюць істотныя разыходжаньні. Гаворыць вядомы расейскі экспэрт, намесьнік дырэктара маскоўскага Інстытуту краінаў СНД Уладзімір Жарыхін: (Жырыхін: ) “У фармаваньні беларуска-расейскага саюзу сапраўды ёсьць аб’ектыўныя складанасьці. Калі беларускі бок настойвае на парытэце ў фармаваньні саюзу, і калі Расея ўсё-такі не ідзе на такі варыянт, то яе таксама зразумець можна”.\nСярод апошніх ініцыятываў парлямэнцкага сходу – завяршэньне працы над так званым “канстытуцыйным актам”. Пра гэта нагадаў учора ў Сілічах дэпутат расейскай Дзярждумы Сяргей Антуф’еў. А вось меркаваньне палітоляга Ігара Лялькова:\n(Лялькоў: ) “Зараз пытаньне з гэтым “канстытуцыйным актам” узьнікла зусім не выпадкова. Яно ўзьнікла ў сувязі з апошнімі заявамі і дзеяньнямі як кіраўніцтва Расеі, так і Беларусі. “Канстытуцыйны акт” – гэта такая чарговая пустая паперка, якая нікога ні да чаго не абавязвае, але сама дыскусія вакол гэтага акту сьведчыць, што інтэграцыйныя працэсы нібыта жывыя”.


Нацыянальная бібліятэка Беларусі прапануе чытачам віртуальныя сэрвісы | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНацыянальная бібліятэка Беларусі прапануе чытачам скарыстацца сваімі віртуальнымі сэрвісамі, каб атрымаць усю неабходную інфармацыю не выходзячы з дома, паведамілі ў НББ.\n«Віртуальныя сэрвісы даўно і надзейна служаць карыстальнікам Нацыянальнай бібліятэкі – гэта эканомія часу і сіл, якасная і аўтарытэтная інфармацыя, – расказалі ў НББ. – Віртуальныя даведачныя службы «Спытай бібліятэкара», «КОРУНБ: міжнародная віртуальная даведачная служба», «Віртуальны цэнтр прававой інфармацыі» даюць магчымасць атрымаць бясплатную кваліфікаваную дапамогу бібліятэкараў. А праз «Віртуальны цэнтр па дзейнасці міжнародных арганізацый» адкрыты свабодны доступ да інтэрнэт-рэсурсаў такіх арганізацый і іх дакументаў».\nДаступны анлайн і электронныя інфармацыйныя рэсурсы. Базы дадзеых рознай тэматыкі адкрываюць доступ да падборак электронных бібліятэк, архіваў, анлайн-энцыклапедый і пошукавых сістэм з усяго свету. Рэсурсы Нацыянальнай бібліятэкі, арганізацый-партнёраў і ліцэнзійныя рэсурсы сусветных вытворцаў даступны не толькі з бібліятэкі. Незалежна ад месцазнаходжання і часу сутак у любога карыстальніка ёсць магчымасць знайсці патрэбныя яму кнігі, перыядычныя выданні, ноты і іншыя дакументы.\nДаступны аддалена і платныя паслугі. Служба «Электронная дастаўка дакументаў» дае магчымасць заказу лічбавых копій фрагментаў дакументаў з фондаў НББ. З дапамогай сэрвісу «Складанне спісу літаратуры па тэме» можна заказаць прафесійны пошук літаратуры ў адпаведнасці з зададзенымі параметрамі. А сэрвіс «Рэдагаванне бібліяграфічнага спіса да навуковай працы» дазваляе аформіць заказ аддалена і атрымаць адрэдагаваны спіс на электронную пошту. Гатовы тэкст дысертацый, курсавых і дыпломных работ, рэфератаў, артыкулаў можна праверыць аддалена на арыгінальнасць з дапамогай сэрвісу «Праверка тэкставых дакументаў на наяўнасць запазычанняў». Таксама магчыма атрымаць дапамогу спецыялістаў у індэксаванні дакументаў і вызначэнні публікацыйнай актыўнасці аўтара або арганізацыі.\nНББ таксама прапануе прайсціся па чытальных залах або зазірнуць у кнігасховішча, не выходзячы з дому: віртуальныя экскурсіі азнаёмяць з архітэктурнымі асаблівасцямі і дзейнасцю бібліятэкі. Матэрыялы да экскурсій з цыкла «Славутыя імёны Бацькаўшчыны» раскажуць пра жыццё і творчасць Янкі Купалы, Якуба Коласа, Янкі Маўра, Уладзіміра Караткевіча: прэзентацыі і віктарыны па творах аўтараў даступны для спампавання на партале бібліятэкі. З віртуальнымі праектамі і выстаўкамі карыстальнікі могуць знаёміцца ў любы час.\nПольска-беларускае духоўнае свята… у алеадруку\nАктуальныя навіны беларускай сталіцы


Някляеў: «Каваленка чысты і высокі як сьцяг, які ён узьняў»\n27 верасень 2012, 11:46\n«Вызваленьне Сяргея Каваленкі азначае тое, што ў Лукашэнкі не было аніякіх ілюзій адносна таго, як адбудуцца выбары. У іх працуюць сацыялягічныя службы, і яны ведалі наперад, што народ на выбары ня пойдзе»,—адзначыў лідэр кампані «Гавары праўду» Уладзімер Някляеў .\n«Гэтыя выбары сфальшаваныя яшчэ больш брутальна, чым фальшаваліся прэзыдэнцкія выбары. А далей тыя наступствы, якія ўжо ёсьць — непрызнаньне з боку назіральнікаў АБСЭ і далей — тупіковая сытуацыя.\nА трэба аддаваць крэдыты, трэба аддаваць крэдыт ня толькі на Захад, але і на Ўсход, Расеі. Толькі на наступны год трэба аддаць больш за тры мільярды. Дзе іх узяць? Яшчэ раз Расея пазычыць, але ж ня будзе Расея ўвесь час аддаваць крэдыты са сваіх жа крэдытаў.\nЗначыць, трэба ўсё ж такі неяк рухацца да Захаду, да МВФ. Як гэта зрабіць? Эканоміка ў тупіку, палітыка ў тупіку — значыць, застаецца той самы мэханізм, які даваў хоць нейкі плён, а менавіта — гандаль палітзьняволенымі.\nТаму пачалі яшчэ болей «прэсаваць» тых, хто ў зьняволеньні, таму Дашкевічу новы прысуд, а не таму, што нехта з апазыцыі ўдзельнічаў у выбарах, а нехта ня ўдзельнічаў.\nЯ толькі хачу вось што сказаць: я памятаю, як у гэтых жа сваіх палітычных мэтах скарыстоўваліся, мякка кажучы, ня тое што не палітычныя, а несумленныя падыходы.\nКалі трэба было некаму давесьці чысьціню сваіх ідэалаў, то пачыналі ківаць на Міколу Статкевіча, які пагадзіўся браць удзел у выбарах.\nДык вось я баюся, каб вось гэтыя людзі не скарысталі вызваленьне Каваленкі, які, па сутнасьці, стаў сымбалем беларускага духу. І якога, канечне, зламалі — чалавек гэтулькі галадаў — што тут дзіўнага? Не такія ламаліся.\nЯ кажу гэтак эмацыйна, бо вельмі не падабаецца тая зьвяга, якая ўсчалася ў апазыцыі, у дэмакратычных сілах — ізноў высьвятленьне адносінаў. Вядома, самім з сабой змагацца лягчэй — гэта не з рэжымам, тут можна некага і перамагчы. Але калі ставіць задачу перамагчы рэжым, то ўсе мы павінны быць разам.\nІ Каваленка ў гэтым выпадку — гэткі ж чысты і высокі, як той бел-чырвона-белы сьцяг, які ён узьняў на Каляды над сваім родным горадам і над нашай Беларусьсю".


«Шкада, мне забаранілі атрымліваць табельную зброю». Новы зліў размовы сілавікоў — пра затрыманне студэнтаў\n22.11.2021 / 19:02\nУ сеціве з’явіўся чарговы зліў размоваў міліцэйскіх функцыянераў. Сцвярджаецца, што на запісе галасы намесніка кіраўніка мінскай міліцыі Ігара Падвойскага і намесніка кіраўніка мінскай абласной міліцыі Віталя Казлова. Гэта не першае аўдыя, дзе сыходзяцца гэтыя галасы. Важна: Міністэрства ўнутраных спраў ніяк не каментуе тое, што хакеры ўзламалі даныя з праслухоўкай размоваў, а таксама базы з данымі і сілавікоў, і проста грамадзян Беларусі.\nУ новым запісе гаворка ідзе аб разгоне пратэстаў у пачатку верасня 2020 года. Тады ў Мінск і іншыя вялікія гарады вярнуліся на вучобу студэнты, якія таксама актыўна ўдзельнічалі ў акцыях.\n«Куды мы рухаемся?» — пытае голас, падобны да Казлова, у калегі з Мінска.\n«Было пасяджэнне штаба нашага, нават дзяржаўны сакратар [быў], намеснікі, міністр. Вызначалі тактыку, стратэгію на выходныя. Ну, чакаем, што ізноў збяруцца», — адказвае голас, падобны да Падвойскага.\n«Падпітваюць, бабкі яшчэ трошкі ёсць у іх. Але ўжо заканчваюцца».\n«Тая моладзь, якая гуляе, прадажная, я так разумею?»\n«Ну канечне. Іх некалькі месяцаў рыхтавалі, што яны выйдуць, пахуліганяць».\n«Ва Украіне [рыхтавалі]?»\n«Ва Украіне. І выкладчыкаў рыхтавалі».\n«А сёння мы ўжо ведаем гэтых выкладчыкаў?»\n«Часткова — так».\n«Гэта ў інстытутах каардынатары…»\n«Я табе больш скажу — прафесары».\n«А матыў які, грошы?»\n«Грошы. Можа, бачыў у інтэрнэце, мы сёння студэнтаў трошкі забіраем. *** (нецэнзурнае ў значэнні «парушальніца») адна, якая з матамі на камеру расказвае, як затрымлівалі студэнтаў. Гэта тая, якая адна з першых прарвала ланцуг у мяне на праспекце, калі студэнты хадзілі».\n«*** (нецэнзурнае ў значэнні «дрэнная дзяўчына»), зараз займаемся».\n«І тут яна плача — «забіраюць». Шкада, мне забаранілі атрымліваць табельную зброю». (Смяецца.)\n«Будзеш страляць іх ужо?» (смяецца)\nДалей суразмоўцы абмяркоўваюць сітуацыю ў Мінскай вобласці. Голас, падобны да Казлова, кажа, што актывізаваліся жыхары Новай Баравой. Адзначае, што адзін з калег ужо мае праблемы з сэрцам. Голас, падобны да Падвойскага, адказвае на гэта, што сам прымае медыкаменты, каб вытрымаць усё, што навалілася. Голас, падобны да Казлова, адказвае на гэта, маўляў, не ўяўляю, як ты ўвогуле ўсё гэта вытрымліваеш.\nУжо некалькі месяцаў хакеры сістэматычна публікуюць злівы перамоў, як сцвярджаецца, сілавікоў і іншых дзяржаўных дзеячаў. Таксама яны ўзламалі некалькі баз даных, у тым ліку з пашпартнымі звесткамі ўсіх грамадзян Беларусі. МУС ні разу не пракаментавала гэтую сітуацыю.


Клецки как белорусский фастфуд\nГалкі ды сарокі\nОпубликовано: 20.11.2020 14:38:22\nНемагчыма сказаць, які з народаў прыдумаў клёцкі. Сёння гэту страву гатуюць у многіх краінах. Проста называюць па-рознаму. У Германіі вам прапануюць кнедлі, у Венгрыі — гамбоўцы, у Італіі — ньёкі, у суседняй Украіне — галушкі… У нас такія шарыкі называюць клёцкамі. Першапачаткова яны вырабляліся з пшанічнай, грэцкай, жытняй, ячменнай мукі або з іх сумесі. Пазней у сялянскім рацыёне з’явіліся маленькія бульбяныя клёцкі. Тыя, што гатаваліся на малацэ, называліся «шклянымі», паведамляе livingheritage.by. Клёцкі, падсмажаныя на патэльні, падаваліся ў выглядзе гарніру, а пасыпаныя шкваркамі, смажанай цыбулькай ці грыбочкамі, з’яўляліся асобнай стравай. Гатаваліся яны вельмі хутка — зляпіў ды зварыў. Таму сёння эксперты часам называюць іх традыцыйным беларускім фастфудам.\nАкрамя звычайных клёцак, беларусы гатавалі таксама галкі, сарокі і клёцкі з «душамі». Сарокі атрымліваліся, калі ў клёцку пакласці даўгаваты кавалачак сала, піша эксперт беларускай і славянскай кухні, гісторык кулінарыі, аўтар кніг Алена Мікульчык. А галкі часцей за ўсё рабілі з рыбы або грэчкі і выкарыстоўвалі ў якасці гарніру, самастойнай стравы альбо як адзін з інгрэдыентаў супу.\nКлёцкі з «душамі» — страва, характэрная для заходняй часткі Віцебскай вобласці. «Душой» называюць начынку, якая змяшчаецца ў сярэдзіне шарыкаў. Раней клёцкі з’яўляліся рытуальнай стравай памінальнага стала, але з цягам часу іх сталі гатаваць і ў выхадныя дні, калі збіраецца ўся сям’я. Не знікла традыцыя прыгатавання клёцак з «душамі» на Віцебшчыне і сёння. Больш таго, у 2017 годзе яна была ўнесена ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей.\nПрыгатаванне стравы нескладанае. Спачатку бульбу дзяруць на тарцы, адціскаюць. Атрыманы крахмал дадаюць у адціснутую дранку, соляць, падсыпаюць трошкі мукі, замешваюць. У якасці начынкі выкарыстоўваюць сала, мяса, фарш, грыбы ці хатнюю каўбасу. Сфарміраваныя клёцкі кідаюць у кіпень і вараць паўгадзіны.


Гатэль Респект 3, Смаленск цэны гасцініцы, водгукі, фота, нумары, кантакты Афіцыйны сайт 101Hotels.com 2022\n/ Гатэль Респект 3, Смаленск цэны гасцініцы, водгукі, фота, нумары, кантакты Афіцыйны сайт 101Hotels.com\nГасцініца Респект Смаленск недарагая гасцініца ў цэнтры горада\nГасцініца Респект Смаленск Апісанне\nПа шляху з Ніжняга Ноўгарада ў Менск мы вырашылі спыніцца на адзін дзень у Смаленску. У гэты раз гасцініцу я выбірала нядоўга і літаральна за пару дзён да паездкі, усё ж нам трэба было толькі пераначаваць адну ноч. Асноўныя пажаданні да гасцініцы ў Смаленску былі:\nГасцініца Респект Смаленск займае невялікае будынак амаль у самым цэнтры горада. Нумары рознай катэгорыі (ад стандартных да люксамі з камінам) размяшчаюцца на двух паверхах. Усё новае, як я зразумела, гасцініца пабудавана зусім нядаўна. На першым паверсе знаходзіцца ресепшен і невялікая зона адпачынку з канапкі. Побач памяшканне, дзе праходзяць сняданкі, там жа можна кругласутачна ўзяць напоі з халадзільніка і аплаціць іх на ресепшене.\nАбышоўшы будынак трапляем на вялікую зялёную лужок, на якой можна пазагараць або пагуляць у мяч. Там жа можна адпачыць на арэлях, у гамаку або ў альтанцы пасля прагулак па горадзе. З лужка адкрываецца прыгожы від на Успенскі сабор - адну з галоўных славутасцяў Смаленска.\nВельмі прыгожы нумар. Тэлевізар можна паварочваць ад канапы да ложка, г.зн. глядзець можна з любой кропкі нумары. Зручная ложак і прыгожы выгляд з акна. Гатэль размешчаны ў ціхім адасобленым месцы. Можна парэкамендаваць аматарам цішыні і выгоды.


Марцін Угла: Швецыя павінна рэагаваць на новыя парушэнні ў Беларусі - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 14 лiпеня 2020, aўторак, 6:36\nМарцін Угла: Швецыя павінна рэагаваць на новыя парушэнні ў Беларусі\nКіраўнік шведскай праваабарончай арганізацыі Östgruppen піша ў сваім блогу аб парушэннях праў чалавека ў Беларусі.\nПраваабаронца ўзгадвае нядаўнія словы кіраўніка шведскага МЗС Карла Більта аб тым, што падтрымка беларускага дэмакратычнага руху будзе працягвацца, нягледзячы на закрыццё шведскай амбасады ў Менску, перадае «Радыё Свабода».\nПа словах Марціна Углы, цяпер у міністра ёсць усе падставы для працягу гэтай дзейнасці, так як нядаўнія падзеі ў Беларусі чакаюць неадкладнага разгляду на ўзроўні як Стакгольма, так і Бруселя.\nГаворка ідзе аб шырокамаштабным махлярстве ўладных структур і выбаркамаў падчас падрыхтоўкі да «парламенцкіх выбараў», прасоўванні ў «дэпутаты» лаяльных рэжыму асоб і пераследзе апазіцыйных кандыдатаў і незалежных мясцовых назіральнікаў.\nМарцін Угла адзначае таксама крытычнае становішча палітвязняў у Беларусі. Іх, асуджаных на працяглыя тэрміны ў выніку судовых працэсаў, якія відавочна мелі палітычную матывацыю, - больш за дзесятак. Гэтыя людзі падвяргаюцца за кратамі вялізнаму ціску, які ў шэрагу выпадкаў варта разглядаць як катаванні, піша Угла на інфармацыйна-аналітычным рэсурсе www.newsmill.se. Для тых, хто адмаўляецца напісаць прашэнне аб памілаванні, знаходзяць розныя фармальныя прычыны, каб трымаць іх у штрафных ізалятарах, а таксама, як у выпадку з палітвязнем Зміцерам Дашкевічам, падоўжыць турэмны тэрмін.\nТрэці момант, якому павінны даць ацэнку Стакгольм і Брусель, - гэта пераслед спецслужбамі маладых сеткавых актывістаў, у прыватнасці - нядаўнія затрыманні кіраўнікоў апазіцыйных груп у сацыяльных сетках. Двое з іх на днях былі асуджаныя на кароткія тэрміны турэмнага зняволення, трэцяга збілі і таксама пагражалі турмой. Відавочная мэта гэтага дзеяння - супрацьстаяць росту значнасці сацыяльных сетак у распаўсюдзе крытыкі рэжыму і мабілізацыі апазіцыянераў.\nШведскі праваабаронца адзначае, што з выгнаннем з Беларусі амбасадара Стэфана Эрыксана Лукашэнка, мабыць, разлічваў, што крытыка з боку краін-удзельнікаў ЕЗ спыніцца. Калі Лукашэнка атрымае такі падарунак, то гэта можа мець разбуральныя наступствы для Беларусі. Швецыя і ЕЗ павінны асудзіць нядаўнія падзеі ў Беларусі. Варта таксама разгледзець новыя абмежавальныя меры ў адносінах да асоб, адказных за рэпрэсіі.\n9.07 СМІ: У «таракана» пачынаецца істэрыка праз закрытую мяжу з Расеяй 77,817\n9.07 «Здымайце грошы з картак, забірайце з банкаў і купляйце валюту» 76,552\n7.07 Як працаўнікі «Белшыны» паставілі на месца ідэолага з афіцыйнага прафсаюзу 62,811\n7.07 Культпратэст: песня пра АМАПаўцаў 62,446\n10.07 Зміцер Бандарэнка: У выпадку нерэгістрацыі Святланы Ціханоўскай і Віктара Бабарыкі беларусы масава выйдуць на вуліцы 50,377


«Захад-2017»: сёньня, 18 верасьня, будуць «ваяваць» на 6 палігонах\n18 верасень 2017, 10:18\nВайсковыя вучэньні «Захад-2017»\nМіністэрства абароны Беларусі абнародавала праграму другога этапу расейска-беларускіх вучэньняў «Захад-2017».\nУ прыватнасьці, 18 верасьня будуць адпрацоўвацца наступныя задачы.\nНа палігоне «Барысаўскі» беларускія і расейскія падразьдзяленьні адпрацуюць вядзеньне абарончага бою. За аснову будзе ўзяты сцэнар адбіцьця наступу праціўніка з баявой стральбой. Агульнавайсковыя падразьдзяленьні будуць падтрыманыя агнём артылерыі і ўдарамі авіяцыі. Для вядзеньня выведкі ўмоўнага праціўніка маецца задзейнічаць самалёты Су-24MP. Падразьдзяленьні супрацьпаветранай абароны забясьпечаць прыкрыцьцё пунктаў кіраваньня, агнявых пазыцый і раёнаў абароны вайсковых частак.\nНа палігоне «Асіповіцкі» вайсковыя падразьдзяленьні таксама будуць вырашаць задачы на адбіцьцё наступу праціўніка. Авіяцыя ажыцьцявіць падтрымку войскаў з ужываньнем авіяцыйных сродкаў паражэньня. Мэханізаваныя і танкавыя злучэньні падтрымаюць ударамі і агнём артылерыі. На абодвух палігонах экіпажамі верталётаў будзе адпрацоўвацца высадка тактычнага паветранага дэсанту і авіяцыйнага прыкрыцьця высадкі.\nНа палігоне «Лепельскі» воінскія часткі і падраздзяленьні адпрацуюць пытаньні пошуку, пастаноўкі і зьнішчэньня незаконных вайсковых фармаваньняў пры падтрымцы авіяцыі. Адначасова верталётамі беларускіх ВПС і войскаў СПА вырашаюцца задачы выведкі ўмоўнага праціўніка і яго зьнішчэньня.\nНа палігонах «Лосьвіда» і «Дрэтунь» падразьдзяленьні сілаў спэцыяльных апэрацый будуць адпрацоўвацца пытаньні выведкі месцаў базаваньня і арганізацыі засадаў на магчымых шляхах умоўнага праціўніка і незаконных узброеных групаў. Будуць арганізаваныя захады на іх блякаваньне і зьнішчэньне з авіяцыйнай падтрымкай.\nНа палігоне «Даманава» падразьдзяленьні СПА ўдасканаляць навыкі ў падрыхтоўцы і ажыцьцяўленьні маршу ў новы пазыцыйны раён, а таксама адбіцьцё нападу ўмоўнага праціўніка падчас маршу.\nПадразьдзяленьні тэрытарыяльных войскаў у Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці працягнуць вырашаць задачы ў падтрымцы ваеннага становішча, ахове аб’ектаў інфраструктуры і сыстэмаў жыцьцезабесьпячэньня насельніцтва, адбіцьці нападу дывэрсійных групаў умоўнага праціўніка і стабілізацыі сытуацыі.


Падняпроўскія цэрквы – прыгажосць магілёўскага барока | Планета Беларусь\nВысокі ўзровень эканамічнага патэнцыялу, шырокія гандлёвыя і культурныя сувязі, развіццё рамесніцтва, якім так славіліся магілёўскія майстры, садзейнічалі фарміраванню ў Магілёве высокаразвітай мастацкай культуры са своеасаблівымі традыцыямі, мясцовымі прыёмамі і формамі.\nМясцовыя асаблівасці праявіліся ў мастацтве гравюры на медзі, разьбе па дрэве, манументальным жывапісе і архітэктуры, што дае падставы гаварыць аб існаванні ў Магілёве і Магілёўскім Падняпроўі ў XVII–XVIII стст. мясцовай школы мастацтва і дойлідства.\nМожна прасачыць адзіную лінію развіцця ад старэйшых культавых пабудоў Полацка, Віцебска і Гродна да Богаяўленскага і Мікалаеўскага храмаў у Магілёве. У дэкаратыўнай аздобе магілёўскіх помнікаў шырока выкарыстаны і тыя мясцовыя асаблівасці, якія прасочваюцца ў жыллёвай і грамадзянскай архітэктуры горада. Разам з тым у іх былі творча пераасэнсаваны некаторыя прыёмы, характэрныя для архітэктуры рэнесансных і барочных касцёлаў.\nСпалучаючы традыцыйныя і мастацкія формы, яны стварылі рэгіянальную групу помнікаў, дзе яскрава праявіліся нацыянальныя асаблівасці беларускага барока. Эстэтычным уяўленням і нормам архітэктурнай мовы таго часу найбольш адпавядае завяршэнне храмаў кшталту Свята-Мікольскай царквы, якая захавалася ў Магілёве, вырашанае ў выглядзе крыжова-купальнай планіровачнай канструкцыі будынка, фігурных франтонаў (шчыпцоў) па фасадах, стромкіх двухсхільных дахаў між імі і барабанамі, якія былі накрыты шматграннымі цыбулепадобнымі купаламі.\nПадобны тып храмавага завяршэння ў XVIІ–XVIIІ стст. Быў пашыраны ў Магілёве і на землях Магілёўскага Падняпроўя. Гэта, акрамя Свята-Мікольскай, Свята-Пакроўская, Богаяўленская, Свята-Успенская цэрквы ў самім Магілёве, Куцеінская Успенская царква ў Оршы, Васкрасенская царква ў тагачасным Шклове, сучасныя Рыжкавічы. Прататып гэтага стылю – падоўжана-восевыя базілікі з фігурнымі франтонамі над галоўным фасадам і паміж нефам і апсідай – увогуле характэрны для Вялікага княства Літоўскага і ў роўнай ступені выкарыстоўваўся ўсімі хрысціянскімі канфесіямі.\nТакім чынам завяршалася большасць вядомых сёння познегатычных мураваных праваслаўных цэркваў (Прачысценскі сабор, Пятніцкая, Мікольская, Спасаўская і Траецкая цэрквы ў Вільні, Барыса-Глебаўская ў Навагрудку, Свята-Духаўская ў Кодне, Мікольская ў Брэсце, царква ў Сынкавічах.\nНе перарвалася традыцыя з прыходам рэнесансу, а пазней і барока. Дэкаратыўнае аздабленне фасадаў і франтонаў нішамі ў традыцыі магілёўскай рэгіянальнай школы культавага дойлідства з’яўлялася не толькі працягам сфарміраванай архітэктурнай традыцыі на вялікіх абшарах тагачаснай Рэчы Паспалітай.\nВа ўсходнехрысціянскай архітэктуры Вялікага княства Літоўскага ярусныя, дэкараваныя нішамі фасады і франтоны пачалі выконваць функцыі вынасных вулічных іканастасаў, што характэрна для Свята-Духаўскай царквы ў Мінску, Богаяўленскай, Свята-Мікалаеўскай цэркваў у Магілёве, Васкрасенскай царквы ў Шклове і іншых культавых аб’ектаў.\nУ пачатку XVIIІ ст., пасля спалення Магілёва рускім войскам па загадзе Пятра І, новае будаўніцтва праваслаўных храмаў у горадзе характарызуецца прыходам віленскага барока.\nТак, часткова ў гэтым стылі быў перабудаваны франтон Богаяўленскай царквы, але на фасадзе быў захаваны ніжні ярус нішаў вынаснога іканастасу, які пакінуў памяць пра сакральнае прызначэнне дэкаратыўных ніш.\nЯскравым прыкладам уплыву школы віленскага барока з’яўляецца будынак Спаскай царквы. У другой палове XVIIІ ст. пры захаванні традыцыйнай крыжова-купальнай планіроўкі ў Магілёве ўзводзяцца цэрквы з выразнымі класічнымі рысамі – Петра-Паўлаўская і Траецкая.\nАле традыцыя магілёўскай рэгіянальнай школы не знікае. Незапатрабаваныя ў горадзе і ваколіцах майстры – носьбіты яскравых мясцовых традыцый дойлідства – шырока запрашаюцца для працы за межамі не тое што Магілёўшчыны, але і за межамі сучаснай Беларусі.\nНайбольш вызначальным з’яўляецца так званы перыяд мазепінскага росквіту культавай архітэктуры ў Кіеве і Левабярэжнай Украіне, звязаны з тым, што на тэрыторыі сучаснай Беларусі адбываліся маштабныя падзеі Паўночнай вайны, якая перамясцілася ва Украіну толькі ў канцы 1708 г.\nУ гэты час назіраецца росквіт барочнага будаўніцтва ў вышэйназваных мясцовасцях – і, вядома ж, не без удзелу магілёўскіх майстроў.\nЗ Магілёва ва Украіну прыходзяць не толькі дэкараваныя нішамі ярусныя франтоны і фасады, але і традыцыя вынасных вулічных іканастасаў – традыцыя паліхромнага роспісу нішаў. Гэты прыём быў выкарыстаны нават пры будаўніцтве Успенскага сабора ў Смаленску Барталамэа Растрэлі. Унікальная з’ява, якая распаўсюдзілася з Магілёва па Дняпры, як у яго вярхоўі на Смаленшчыне, так і на тэрыторыю Украіны, дзе цэрквы з франтонамі-іканастасамі, якія спалучаюць у сабе рысы барока і рэнесансу – нярэдкая з’ява і да нашага часу.\nУ самім Магілёве застаўся толькі адзін храм, які захаваў рысы рэгіянальнай магілёўскай школы дойлідства, – Свята-Мікольская царква другой паловы XVII стагоддзя. Богаяўленская царква была зруйнавана ў 50‑х гадах XX стагоддзя, Успенская і Пакроўская цэрквы ў XIX стагоддзі карэнным чынам перабудоўваюцца, захаваўшы толькі фрагменты дэкору (нішаў) на змененых пад класічны стыль, трохкутных ужо па форме, франтонах. Магілёўская школа дойлідства і яе ўплыў на архітэктурныя традыцыі Смаленшчыны і Украіны практычна не даследаваны, за выключэннем публікацый Т.І. Чарняўскай і шэрагу артыкулаў, якія з большага маюць не даследча-аналітычны, а краязнаўчы характар.\nАле на працягу апошніх гадоў зроблены глыбокі аналіз распаўсюджвання і ролі гэтай культурнай рэгіянальнай з’явы даследчыкам гісторыі беларускай архітэктуры, архітэктарам-рэстаўратарам В. Гліннікам, ім апублікаваны матэрыялы як у беларускай, так і ў польскай навуковай літаратуры. Зроблены спробы пераасэнсавання сваёй архітэктурнай спадчыны ўкраінскімі даследчыкамі,такімі як М. Цапенка і С. Юрчанка.\nЁсць і практычнае адраджэнне традыцыі, унікальнай рэгіянальнай мастацкай і архітэктурнай з’явы, якая спалучыла ў сабе ўплывы розных культурных плыняў, на падставе якіх былі выпрацаваны ўласныя рысы, уласныя традыцыі. Гэта аднаўленне Свята-Пакроўскай царквы, якая да сваёй перабудовы мела асноўныя рысы магілёўскай школы дойлідства – крыжова-купальную планіроўку, народныя ўплывы (галерэя-гульбішча), дэкор фасадаў, а галоўнае – франтонаў, якія дзякуючы свайму аздабленню нішамі, часта ў два і болей ярусаў, сфарміравалі ўнікальную з’яву ў культавым дойлідстве – вонкавыя вынасныя іканастасы.


Ужыванне перапрацоўшчыка канопляў у Пенсільваніі | Апрацоўшчыкі канопляў PA\nЗаяўкі на перапрацоўшчык канопляў у Пенсільваніі складаюцца з двух узроўняў, і толькі адзін чалавек можа мець такую ліцэнзію на перапрацоўшчык канопляў. Ужыванне працэсараў канопляў PA.\nПрымяненне Канобіс Пэнсыльванія працэсар\nЯк перапрацоўшчык канопляў ПА, вы можаце атрымаць ліцэнзію на перапрацоўку канопляў у Пенсільваніі. Перапрацоўваць каноплі можна толькі ў адпаведнасці з Правілы Генеральнай Асамблеі Пенсільваніі. Вось што трэба для атрымання легальнага працэсара.\nПерш за ўсё важна адзначыць тыя акты, якія ўваходзяць у склад Закон Пенсільваніі уключыць некаторыя правілы, якія не распаўсюджваюцца на іншыя дзяржавы. Такім чынам, неабходна сабраць і даставіць дакументы, якія маюць дачыненне толькі да юрысдыкцыі Пенсільваніі.\nШто мне трэба для прымянення працэсара каннабіса ў Пенсільваніі?\nУсе заяўнікі павінны прадаставіць пэўную інфармацыю для ініцыявання працэс падачы заяўкі. Урад прапаноўвае выканаць наступныя патрабаванні:\n• Будзьце асобай, якая не мае дзелавых інтарэсаў да больш чым аднаго працэсара. Цікавасць не павінна быць наўмыснай і не ведаць. Забараняецца працаваць і распаўсюджваць канабіс з іншымі асобамі, якія могуць мець дачыненне да наўмыснага бізнесу\n• Адпраўце заяву і ўнёсак у 1,000 долараў у дэпартамент. Дазвол на працэсар другога ўзроўню можа быць падаўжаны штогод за плату за абнаўленне 1,000 долараў\n• Падайце заяўку і плату за заяўку ў памеры $ 30,000 30,000 на дазвол перапрацоўшчыкаў канопляў Tier B PA. Дазвол можа падаўжацца штогод на суму XNUMX XNUMX долараў\nЯкія перавагі ў мяне ў якасці працэсара канопляў у Пенсільваніі?\nУ Пенсільванскі камбайнвы можаце мець некаторыя перавагі, якія ўключаюць:\n• Атрыманне сертыфікацыі срэбра, золата або плаціны для будынкаў, якія выкарыстоўваюцца ў якасці бізнес-аперацый. Сертыфікацыя з'яўляецца часткай кіраўніцтва ЗША па зялёным будаўніцтве ў галіне энергетычнага і экалагічнага дызайну.\n• Атрыманне двух, трох ці чатырох глобусаў у адпаведнасці з сістэмай рэйтынгаў Green Building Initiative Green Greenbes\n• Дазволена набываць канабіс у вытворцаў і мікравялоў, якія маюць усе неабходныя дазволы і ліцэнзіі\n• Прадайце канабіс у прафілакторыях\nУ рамках заяўкі на станаўленне перапрацоўшчык канабіса ў Пенсільваніівы можаце ўвесці з наступнымі абмежаваннямі:\n• Усе працэсары, якія маюць дазвол на працэсар Tier A, могуць набыць да 25 фунтаў канабіса на аптовай аснове. Сума рэгулюецца ведамствам і ўяўляе гадавую суму закупкі канабіса\n• Усе працэсары, якія маюць дазвол на працэсар ўзроўню B, могуць штогод набываць любую колькасць канабісу, калі аддзел не мяняе ліміт\nЯкія мае абавязкі ў якасці перапрацоўшчыка канабіса?\nПасля таго, як вы сталі перапрацоўшчыкам канабіса, у вас могуць узнікнуць абавязкі, якія адпавядаюць афіцыйным правілам Пенсільваніі. Адзін з асноўных правілаў утрымлівае падтрыманне зоны, дзе працуе ваш бізнес. Важна мець сістэмы назірання і належныя сродкі бяспекі, якія павышаюць абарону бізнесу.\nКалі вы ўтрымліваеце працэсар Дазвол на працэсар узроўню A, вы павінны падтрымліваць мінімальныя пратаколы бяспекі, распрацаваныя для прадухілення незаконнага звароту канабіса. Пратаколы рэгулююцца афіцыйнай сістэмай юрысдыкцыі.\nКалі вы з'яўляецеся працэсарам, які мае дазвол на працэсар Tier B, у вас ёсць яшчэ шмат абавязкаў, якія распаўсюджваюцца на агульную бяспеку маёмасці. Вы можаце гарантаваць, што ва ўласнасці ёсць адпаведная сістэма назірання, якая запісвае, адсочвае і кантралюе тэрыторыю, каб прадухіліць злоўжыванне, дыверсію альбо іншае незаконнае паводзіны, звязанае з канабісам.\nКалі вы хочаце стаць перапрацоўшчыкам канабіса, вы павінны раскрыць інфармацыю пра канабіс пакупніку канабіса. Гэты нарматыўны акт асабліва важны, таму што пакупнік павінен мець усю неабходную інфармацыю, перш чым купляць канабіс. Упраўленне рэгулюе акт аб раскрыцці інфармацыі ў рамках закупкі канабіса.\nЯкія правы я маю ў якасці перапрацоўшчыка канабіса\nГалоўнае права, якое вы маеце ў якасці працэсара канабіса, - гэта магчымасць перапрацоўваць канабіс у рамках ліцэнзіі на ваш працэсар. Патрабаваць на ліцэнзію трэба перад пачаткам любой справы з канабісам, бо правілы патрабуюць атрымання гэтага ліцэнзія на перапрацоўку канабіса на законных падставах.\nУ Пенсільваніі дэпартамент можа выдаваць дазволы толькі абмежаванай колькасці апрацоўшчыкаў. За апошнія гады чыноўнікі ўзнагародзілі толькі 25 працэсараў у год. Колькасць месцаў часам ніжэйшая, у залежнасці ад колькасці прэтэндэнтаў і агульнай арганізацыі сістэмы.


Паўлюку Быкоўскаму не вяртаюць тэхніку і грошы\n13.08.2018 17:00 Скарга журналіста на затрыманьне і канфіскацыю маёмасьці па справе БелТА адхілена судом. tags: Паўлюк Быкоўскі, скарга, справа БелТА, суд\n07.02.2018 17:52 Чаго спадзявацца й чаго асьцерагацца ад замены кіраўніцтва беларускіх дзяржаўных СМІ? tags: Аляксандар Класкоўскі, Дзяржаўныя СМІ, Паўлюк Быкоўскі, перастаноўкi\n«Погляд беларусаў на сьвет ствараюць расейскія СМІ»\n12.10.2017 20:42 Беларускія мас-мэдыя фармуюць менш за пятую частку сьветапогляду беларусаў – кажа мэдыяэкспэрт Паўлюк Быкоўскі. tags: дэзінфармацыя, інфармацыйная бясьпека, Паўлюк Быкоўскі, прапаганда, тролі\nЦі існуе панацэя ад «ольгінскіх троляў»?\n05.10.2017 18:54 Як змагацца з дэзінфармацыяй у эпоху Інтэрнэту, вырашалі ў Варшаве журналісты з Польшчы, Летувы Беларусі, Украіны й Расеі. tags: Вацлаў Радзівіновіч, Віктар Сьветлік, дэзінфармацыя, інфармацыйная вайна, Паўлюк Быкоўскі, прапаганда


10.04.2020 / 08:23\nПаведамленне пра пажар жылога дома, гаспадарчых пабудоў і сухой травы ў вёсцы Прырэчча Слонімскага раёна паступіла ратавальнікам удзень 9 красавіка, паведамляе прэс-служба АУ МНС Гродзеншчыны. У выніку пажару знішчаны жылы дом і пяць гаспадарчых пабудоў. Яшчэ чатыры дамы работнікам МНС удалося выратаваць ад агню.\nУ адной са згарэлых гаспадарчых пабудоў знайшли нежывога гаспадара, 70-гадовага пенсіянера. Прычына пажару высвятляецца.


Калі абодва жанчына і ёсць шмат улады, гэта можа разглядацца як перавага, каб быць пазіцыянуецца як адзін з філосафаў свету. У 1626 году нарадзілася дзяўчынка, ужо пры нараджэнні была ўласцівая. Яна прыйдзе, каб быць каралевай Швецыі Крысціне. Яе бацька кароль Густаў II Адольф неяк сказаў: "Яна будзе даказаць вырашаць праблемы, такім чынам, наступныя яна падманула нас усіх." Яна не была падобная на іншыя бедныя дзяўчыны дзяцей, але ўсё думалі, што яна была хлопчыкам. Затым прыступіў караля Густава: "Я хачу, каб яна, аказваецца, так добра, як хлопчык." Крысціна была адзіным дзіцем караля Густава II Адольфа і каралевы Марыі Элеаноры Брандэнбург. Калі Крысціна была ўсяго шэсць гадоў, яе бацька памёр у баі, так што яна была абраная рэгентам. У яе бок, яна была пяць старэйшых дарадцаў. Крысціна была ўжо як малады моцнай, незалежнай і ведаў, як узяць людзей штурмам. Яна напісала аўтабіяграфію, дзе вы можаце прачытаць яе дарадца ў адзін час, хацеў, каб падрыхтаваць яе для расейскага дзяржаўнага візіту. Яны, відаць, сказаў, што яна не мае баяцца значна пажылых мужчын з бародамі і рознай адзення. Яны вярнуліся гэты адказ: "Чаму б мне баяцца з іх"\nБольш за ўсё любіў Крысціна вывучэння. Яна вучылася 06:00 раніцай і шэсць гадзін у вячэрні час. Крысціна таксама любіла ездзіць, паляванне, і быў поўны энергіі. Яна прысвяціў сябе філасофскіх і багаслоўскіх даследаванняў. Яна хацела, каб вучыць французскі філосаф Дэкарт, і ён таксама стаў, але ён памёр адразу пасля пяці месяцаў у Стакгольме. Пасля яго смерці прыйшлі Крысціна ў кантакце з Каталіцкім Касцёлам, дзякуючы сваім французскім кантактаў. Крысціна лічыць, што філасофскія і багаслоўскія ня трэба сутыкацца адзін з адным і ствараюць шмат канфліктаў.\nУ 1654 годзе пайшоў у адстаўку Крысціна, як каралева, ва ўладзе на працягу 18 гадоў. Яна адмовілася выйсці замуж і мець дзяцей. Замест гэтага, яна вырашыла адмовіцца ад пасаду і пакінуць Швецыю. Падчас свайго падарожжа па Еўропе, яна пераўтворыцца з лютэранскай веры ў каталіцтва. Каляды ў 1655 годзе яна зрабіла выдатную ўваход у Рыме, дзе яна тады прыстасаваліся да супольнасці. Яна прыняла ўдзел у еўрапейскай палітычнай жыцця, але паклаў свой час у асноўным на навукова-літаратурны. У 1674 годзе яна прыехала ў акадэмію знайшлі адукацыю ў Рыме, Акадэміі Рэале. У шасцідзесяці гадоў памёр Крысціна. Яе магіла можа быць знойдзены ў базыліцы Святога Пятра ў Рыме.\nbased on 4 ratings Рэфераты, 1.4 з 5 на аснове 4 ацэнак\nНіжэй школьныя справу Рэзюмэ або якім-небудзь чынам звязаных з Анатацыя.\nМай Фанты: Станаўленне маці мамай\nЧарльз Дыкенс: Два города\n« Анатацыя | Страчаны рай »


Life Formula - Формула Жизни - נוסחת חיים - languages belarusian\nДля паляпшэння здароўя, развіцця асобы, падключэння да пазітыўнай энергіі і для стварэння гармоніі з Сусветам:\nсядзьце зручна і скажыце:\nЯ прымаю тое, што напісана ў пунктах 1 і 2 у ліцэнзіі вышэй. Пасля гэтага вам трэба націснуць вялікую правую кнопку ў гэтай ліцэнзіі. І працягваць зручна сядзець каля 13 хвілін.\nУ першы раз, калі вы карыстаецеся гэтай прыладай, вам трэба пасядзець 30-35 хвілін і выпіць вялікі шклянку вады. Затым (пасля першага выкарыстання) трэба ўстрымлівацца ад цяжкай працы і хуткай язды (90 км / с і больш) на працягу 2-3 гадзін.\n(Выбачайце, але гэта аўтаматычны пераклад. Каб дапамагчы ўсім, хто мае патрэбу ў гэтай інфармацыі зараз, мы перакладзём яе на 70 моў. Пры жаданні вы можаце прачытаць правераную і поўную інфармацыю на англійскай мове).\nАтрымана права праверыць прыладу на працягу аднаго тыдня без грошай і фінансавых дадзеных. Таму, нават калі спачатку гэтая прылада здаецца вам вельмі дзіўнай ці нават нерэальнай, не губляйце гэтай магчымасці!\nУ канцы першага тыдня выкарыстання праграмы, калі вы хочаце, вы зможаце працягваць карыстацца ёй за абаненцкую плату, паказаную ніжэй.\nКалі вы хочаце зрабіць дадатковыя лячэбныя медытацыі, вы можаце прачытаць пра гэтыя медытацыі ніжэй (пасля апісання гэтай прылады і праграмы).


Лыжка мёду: секс — па тэлевізары, а прыбаўленне ў кітайскіх сем'ях | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Лыжка мёду: секс — па тэлевізары, а прыбаўленне ў кітайскіх сем'ях\nПакуль у Нью-Ёрку здымаецца працяг серыяла "Секс у вялікім горадзе", у Кітаі адмяняюць палітыку "адна сям'я — двое дзяцей". Як выглядае вясельная сукенка з 1500 ахоўных масак і гіганцкая медуза велічынёй з лабрадора? Пра гэта і не толькі ў аглядзе самых добрых, смешных, а часам абсурдных навін на Еўрарадыё.\nКітайскім сем'ям дазволілі заводзіць траіх дзяцей\nУ Кітаі адмянілі палітыку "адна сям'я — двое дзяцей". Цяпер бацькам можна заводзіць траіх дзяцей.\nПаводле звестак агенцтва "Сіньхуа", такое рашэнне ўладаў дапаможа разабрацца з дэмаграфічнымі праблемамі, звязанымі са старэннем насельніцтва.\nПаводле папярэдняй інфармацыі, спачатку абмежаванні будуць знятыя ў правінцыях з найбольш нізкім узроўнем нараджальнасці, а пазней закон набудзе моц на агульнанацыянальным узроўні. Улады краіны абяцаюць падтрымліваць шматдзетныя сем'і, "якія будуць спрыяць паляпшэнню структуры насельніцтва краіны".\nДзеці ў Кітаі / AP Photo / Muhammed Muheisen\nУ Піцеры адкрыецца кавярня, дзе будуць працаваць бяздомныя\nДабрачынная арганізацыя "Начлежка" адкрые ў Пецярбургу сацыяльную кавярню. Яе работнікамі стануць бяздомныя з рэабілітацыйных прытулкаў.\n"3 гады я хацеў гэты допіс напісаць. З тых часоў, як убачыў у Оксфардзе і Лондане кавярні, у якіх працуюць былыя бяздомныя. Так, "Начлежка" адкрывае такую ў Пецярбургу. Гэта называецца транзітнае працаўладкаванне", — піша ў сваім фэйсбуку кіраўнік арганізацыі Рыгор Свердлін.\nБылыя бяздомныя на працягу 3-4 месяцаў будуць праходзіць стажыроўку: займацца закупкамі, працаваць афіцыянтамі або памочнікамі кухара. Атрымаўшы досвед працы, яны змогуць уладкавацца ў іншыя ўстановы, а на іх месца прыйдуць новыя стажоры.\nСвердлін лічыць, што дзякуючы такому праекту 15–20 чалавек у год асвояць новую прафесію і вернуцца да нармальнага жыцця.\nУ кавярні / Рыгор Свердлін\nУ Шатландыі знайшлі гіганцкую медузу памерам з лабрадора\nШпацыруючы з двума лабрадорамі па пляжы Эйр у шатландскай акрузе Саўт-Эршыр, жанчына заўважыла на пяску гіганцкую медузу.\nНа фатаграфіі відаць, што "пачвара" большая за сабаку.\nХутчэй за ўсё, яна адносіцца да віду Rhizostoma pulmo, які лічыцца самым буйным відам медуз у Вялікабрытаніі.\nГіганцкая медуза і сабака / Teamdogs.co.uk\nУ Вялікабрытаніі пашылі вясельную сукенку з 1500 ахоўных масак\nУ гонар паслаблення абмежаванняў, уведзеных праз пандэмію каранавіруса ў Вялікабрытаніі, дызайнер прадставіў шлюбную сукенку, пашытую з 1500 медыцынскіх масак. Сродкі на яе вылучыла вясельнае агенцтва Hitched у знак таго, што можна вяртацца да працы.\nВядома, што з 19 ліпеня ў краіне адмянілі амаль усе меры засцярогі: жыхарам дазволена хадзіць без індывідуальных сродкаў аховы, а таксама збірацца вялікімі групамі.\nВясельная сукенка з масак / @tom_silverwood_design\nУ Нью-Ёрку здымаюць працяг серыяла "Секс у вялікім горадзе"\nПраз месяцы падрыхтоўкі ў Нью-Ёрку запусцілі здымку працягу серыяла "Секс у вялікім горадзе". Сара Джэсіка Паркер (Кэры) падзялілася з падпісчыкамі ў інстаграме кадрам са здымкі. На фота яна адлюстраваная з Сінтыяй Ніксан і Крысцін Дэвіс (Мірандай і Шарлотай).\nПа сюжэце героі Сары Джэсікі Паркер і Крыса Нота (Містэр Біг) будуць дзяліць сумесна нажытую на Манхэтэне маёмасць. Кэры стане зноў адзінокай, але ў працягу яна ўжо вылівае душу не ў газетнай калонцы, а ў падкасце пра адносіны.\nСінтыя Ніксан, Сара Джэсіка Паркер, Крысцін Дэвіс / @SARAHJESSICAPARKER\nЗімой / З архіву Еўрарадыё\nУ Беларусі на чацвер з-за ўзмацнення ветру аб'явілі аранжавы ўзровень небяспекі


Сілы, верныя Асаду, забілі 15 чалавек у суніцкай вёсцы\n21 верасень 2013, 14:01\nСырыйскія дзеці, Хомс\nУ Сырыі ў правінцыі Хама ваенныя пры падтрымцы байцоў апалчэньня, якое падтрымлівае сырыйскі рэжым, забілі ня менш за 15 чалавек у суніцкім паселішчы Шэйх Хадыд. Пра гэта паведамляе Цэнтар па назіраньні за правамі чалавека ў Сырыі, які базуецца ў Вялікабрытаніі\nСярод загінулых дзьве жанчыны і дзіця. Каля дзесяці чалавек параненыя.\nУ заяве гэтай групы гаворыцца, што ў паселішчы адбыліся сутыкненьні паміж паўстанцамі і праўладнымі сіламі, і пакуль ня ясна, ці зьяўляліся ўсе забітыя цывільнымі асобамі, ці сярод іх былі прадстаўнікі ўзброенай апазыцыі.\nУчора арганізацыя па забароне хімічнай зброі паведаміла, што атрымала ад Дамаску інфармацыю аб хімічных арсэналах гэтай краіны. Прадстаўнік арганізацыі, якая базуецца ў Гаазе, заявіў у пятніцу, што атрымана частка матэрыялаў, астатнія зьвесткі чакаюцца ў бліжэйшы час. Мяркуецца, што ў рэжыма сырыйскага прэзыдэнта Башара Асада — каля 1000 тон хімічных атрутных рэчываў.


Су-27 — шматфункцыянальны цяжкi зьнішчальнік, распрацаваны ў СССР.\nПершы палёт прататыпа адбыўся ў 1977 годзе, а ў 1984 годзе самалёты пачалі паступаць у авіяцыйныя часткі. На сёньня зьяўляецца адным з асноўных самалётаў ВПС Расеі. Яго мадыфікаваныя вэрсіі прыняты на ўзбраеньні ў Беларусi, краінах СНД, Індыі, Кітаі ды інш.\n1.2 Прыняцце на ўзбраеньне\n2.3 Аптычная сістэма пошуку і прыцэльваньня\n2.4 Інтэграваная сістэма кіраваньня вэктарам цягі і кантролю над палётам\n3.1 Варыянты размяшчэньня ракет «паветра — паветра» на самалёце Су-27С\nУ канцы 1960-х у шэрагу краін пачалася распрацоўка перспэктыўных зьнішчальнікаў чацьвёртага пакаленьня.\nПраектаваньне самалёта па ўдакладненых патрабаваньнях пачалося ў 1969 годзе, калі самалёт і атрымаў пазначэньне F-15 «Eagle» (з ангел. — іголка). Пераможцу конкурсу па працы над праектам, фірме «Макдоннэл Дуглас», 23 сьнежня 1969 быў выдадзены кантракт на пабудову дасьведчаных самалётаў, а ў 1974 годзе зьявіліся першыя сэрыйныя зьнішчальнікі F-15A і F-15B.\nУ якасьці адэкватнага адказу ў СССР была разгорнутая ўласная праграма распрацоўкі пэрспектыўнага зьнішчальніка чацьвёртага пакаленьня, да якой у 1969 годзе прыступіла ВКБ Сухога. Улічвалася, што асноўным прызначэньнем ствараймага самалёта будзе дужаньне за перавагу ў небе. Тактыка паветранага бою прадугледжвала ў тым ліку і блізкія манэўраныя баі, ізноў прызнанымі на той момант асноўным элементам баявога ўжываньня зьнішчальніка.\nПрыняцце на ўзбраеньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]


Факты. Что принесёт Беларуси АЭС - Усё магчыма!\n2012-03-20 11:46 pm (UTC)\nТацьцяна пра выкіды Ёду ды Цэзія - гэта лухта несусветная. Цэзій за збыт цяжкі каб некуды ўцякаць, а ў Ёду перыяд паўраспаду 7 дзён, ён за такі час ня можа выбрацца з электрастанцыі. Я табе больш скажу, нармалёвым фонам лічыцца да 18-20 мікрарэнгенаў у гадзіну, электрастанцыя павышае фон усяго на 0,2-0,3 мікрарэнгена у радзіўсе да 1км. Калі ён зьменіцца на прахадной з 11,2 да 11,5 ці будзе вялікая розьніца?! Гэта электрастанцыя можа прапрацаваць 100 год, праз 100 год, калі прыйдзе час яе дэмантажу тэхналёгіі будуць зусім іншыя, і правільна робяць, што не разглядаюць зараз такую справу - бо на дадзены момант гэта перавод грошаў!


18 верасьня кіраўнік Беларусі Аляксандар Лукашэнка заступіўся за звольненую пасьля скандалу ў гомельскай школе № 15 настаўніцу. Свабода паспрабавала даведацца пра лёс першай настаўніцы малодшага сына кіраўніка краіны Мікалая Лукашэнкі.\nМарыя Багамолава (справа) падчас уборкі кавуноў з Аляксандрам Лукашэнкам, 29 жніўня 2019-га. Фота: БелТА\nУ канцы жніўня 2019 году агенцтва БелТА апублікавала фотарэпартаж з прысядзібнага ўчастку Аляксандра Лукашэнкі ў Драздах. Кіраўнік краіны зьбіраў ураджай. Гэтым разам — кавуноў.\nЖанчыны зьбіраюць кавуны з Лукашэнкам. Ці не было парушана працоўнае заканадаўства?\nРабіў ён гэта не адзін і ня з групай набліжаных чыноўнікаў і бізнэсоўцаў. Побач з кіраўніком краіны ўсьміхаліся і зьбіралі сьпелыя кавуны маладыя дзяўчаты. Частку зь іх карыстальнікі сацсетак і журналісты ідэнтыфікавалі амаль адразу: прэс-сакратарка Лукашэнкі Натальля Эйсмант, супрацоўніца службы дыпляматычнага пратаколу Дар’я Шманай, гімнастка Ксенія Санковіч, акторка Купалаўскага тэатру Марта Голубева, удзельніца конкурсу прыгажосьці «Міс Вясна 2017» Дар’я Краўчук, студэнтка факультэту міжнародных адносін БДУ Ганна Іванова.\nЯшчэ пра адну дзяўчыну, якая трапіла ў фотарэпартаж БелТА з прэзыдэнцкага гароду, СМІ вядомае толькі імя — Марыя Багамолава. Амаль усе спробы знайсьці больш інфармацыі пра гэтую маладую жанчыну разьбіваюцца аб сьцены таямнічасьці.\nНастаўніца той самай школы ў Астрашыцкім Гарадку\nПершага верасьня 2011 году кіраўнік краіны Аляксандар Лукашэнка ўрачыста прыехаў на школьную лінейку ў Астрашыцкі Гарадок. Як расказвалі журналісты тэлеканалу СТВ у сваім рэпартажы адтуль — ня толькі ў якасьці кіраўніка краіны, але і ў якасьці бацькі першаклясьніка.\nМікалай Лукашэнка пайшоў у школу менавіта ў Астрашыцкім гарадку. Відэасюжэт з падзеі заняў крыху больш за 7 хвілін. БелТА апублікавала некалькі фатаздымкаў адтуль.\nМарыя Багамолава ў клясе з Аляксандрам Лукашэнкам, 1 верасьня 2011. Фота: БелТА\nНа кадрах, зьнятых у клясе Мікалая Лукашэнкі, можна заўважыць маладую настаўніцу. Яе імя не паведамлялася. Падрабязнасьцяў пра навучаньне Мікалая Лукашэнкі ў школе пасьля гэтага не было некалькі гадоў. Да таго моманту, пакуль незвычайны вучань не перайшоў у 3 «Б».\n«У ягонай клясе 11 чалавек, Коля 12-ы, — паведамляў у сваім рэпартажы са школы ў Астрашыцкім Гарадку партал Tut.by. — Хлапчукоў шасьцёра. Коля на галаву вышэйшы за іншых дзяцей. Але ня самы высокі ў клясе — на выгляд другі. Клясу суправаджае маладая хударлявая цёмнавалосая мясцовая настаўніца Марыя Багамолава. У сьціплым сінім плашчы і кароткай чорнай спадніцы ў складкі. Побач зь ёй і Колем — заўсёды ахоўнік».\nЖурналістаў Tut.by пусьцілі ў школу, дзе вучыцца сын кіраўніка краіны, з нагоды сьвята, якое вучням арганізавалі ратавальнікі. Аднак паразмаўляць ні з самім Колем Лукашэнкам, ні зь яго настаўніцай Марыяй Багамолавай журналістам не ўдалося. Іх нават не пусьцілі на ўрок у 3 «Б». Па словах дырэктаркі школы, «туды нельга, на трэцім паверсе мы ня ходзім, тым больш не фатаграфуем».\nЗвольнілася пасьля пераходу Мікалая Лукашэнкі ў старэйшыя клясы?\nУ 2014 годзе Мікалай Лукашэнка перайшоў у 5-ю клясу. Адпаведна, настаўніца пачатковых клясаў Марыя Багамолава больш не магла вучыць сына кіраўніка краіны. На разьвітальнай лінейцы ў 2014 годзе яна стаіць побач з Аляксандрам Лукашэнкам і ягоным сынам Мікалаем.\nМарыя Багамолава побач з кіраўніком дзяржавы на заключнай лінейцы 4-клясьніка Колі Лукашэнкі, 2014 год. Фота: Tut.by\nІнфармацыя пра Багамолаву заставалася на сайце школы да 2015 году (цяпер яна дасяжная толькі ў інтэрнэт-архіве). У самой навучальнай установе Свабодзе паведамілі, што размаўляць пра маладую настаўніцу ня будуць.\n«Давайце без камэнтароў усё, што датычыць... — сказала ў тэлефоннай размове дырэктарка школы Кацярына Махахей. — Чаму? Я вам рэкамэндую зьвязацца з Марыяй Віктараўнай і асабіста гутарыць. Да пабачэньня».\nПрэс-сакратарка кіраўніка краіны Натальля Эйсмант таксама ня стала адказваць на пытаньне Свабоды пра тое, якім чынам настаўніца пачатковых клясаў з Астрашыцкага Гарадку зьявілася на ўборцы кавуноў у гародзе Аляксандра Лукашэнкі.\nЭйсмант паведаміла, што ня бачыць магчымасьці дзяліцца прыватнай інфармацыяй іншых асобаў, і параіла зьвяртацца па камэнтары да самой Марыі Багамолавай.\nСвабода паспрабавала зьвязацца з Марыяй Багамолавай праз Фэйсбук. Першая настаўніца Мікалая Лукашэнкі прачытала паведамленьне і выдаліла свой акаўнт.\nСэлфі на парадзе зь VIP-трыбуны, фота з Машэнскім і Поўным, паездкі ў Кітай\nПасьля фотарэпартажу БелТА з уборкі кавуноў Марыя Багамолава зьнікла з сацыяльных сетак. Яе акаўнты закрытыя, пра месца працы невядома, фота недасяжныя.\nЗнайсьці некалькі дзясяткаў здымкаў яшчэ нейкі час назад можна было толькі ў так званым «кэшы» пошукавых сыстэм і сэрвісаў (рэдакцыя мае гэтыя выявы). На іх Марыя Багамолава вядзе жыцьцё пасьпяховай і спартовай маладой жанчыны.\nТут і сумесныя фота з зоркай расейскай тэлевізіі Андрэем Малахавым, расейскім кампазытарам Ігарам Крутым і ўсясьветна вядомай беларускай тэнісісткай Вікторыяй Азаранкай. І здымкі зь зімовых спаборніцтваў у лыжных гонках у Менску побач са сьвятаром Фёдарам Поўным (СМІ называюць яго «духоўнікам Лукашэнкі») і самым уплывовым бізнэсоўцам Беларусі (паводле вэрсіі «Ежедневника») Аляксандрам Машэнскім. І сэлфі з Кітаю, зь VIP-трыбуны падчас вайсковага параду ў Менску, са стадыёну «Дынама» на нядаўніх Эўрапейскіх гульнях.\nПры гэтым Марыя Багамолава не апублікавала ніводнага сумеснага фота зь Мікалаем Лукашэнкам альбо з кім-небудзь іншым зь сям’і кіраўніка краіны.\nПрыгажуні ля Лукашэнкі. Як рыхтуюць эскорт для ўлады


Ад чаго памёр польскі віцэ-консул па-ранейшаму няясна\n01 чэрвень 2006, 14:05\nАляксей Дзікавіцкі, Варшава Сьледчыя беластоцкай пракуратуры хочуць даглядзець гарадзенскую кватэру, у якой напрыканцы сакавіка быў знойдзены ў непрытомным стане з ўнутрычарапным кровападцёкам намесьнік польскага консула ў Горадні Рышард Бадонь-Легр. Празь некалькі дзён, перавезены на радзіму дыплямат памёр.\nУ Рышарда Бадонь-Легра беластоцкія лекары знайшлі апёкі і ўнутрычарапны кровападцёк і паінфармавалі аб гэтым пракуратуру, бо ў такой сытуацыі нельга выключыць, што дыплямат быў зьбіты – пракуратура адразу распачала крымінальнае сьледзтва ў гэтай справе. Сьледчыя не выключалі, што апёкі на целе памерлага дыплямата маглі паўстаць у выніку ўдару электрашокерам.\nАле з папярэдняй справаздачы лекараў, якую атрымала пракуратура, нельга было адназначна сьцьвердзіць, ці пашкоджаньні чэрапу консула паўсталі ў выніку “ўдару цьвёрдым прадметам” ці ў выніку таго, што ён папросту ўпаў. Было вырашана правесьці анатаміраваньне.\nПасьля некалькіх тыдняў працы экспэртаў, яны, як паінфармавала сёньня беластоцкая пракуратура, надалей ня ў стане адказаць адназначна, якім чынам дайшло да сур''ёзных пашкоджаньняў цела памерлага дыплямата.\nЭкспэрты лічаць, што ўнутрычарапны кровападцёк мог паўстаць як ў выніку таго, што консул упаў на падлогу, так і ў выніку зьбіцьця.\nКаб спраўдзіць гэтыя вэрсіі, сьледчыя беластоцкай пракуратуры маюць намер наведаць кватэру ў Горадні, у якой жыў Рышард Бадонь-Легр.


Галоўная ➠ Слоўнік тэрмінаў\nАпублікавана 28.09.2015 15:36\nЭркер (ім. Erker - «ліхтар», «выступ у сцяне») - частка пакоя, якая выступае за плошчу пакоя ў выглядзе невялікага гаўбца. Зазвычай эркер застеклялся па ўсім перыметры, што давала выйгрыш у святле.\nПакой, забяспечаная эркерам, асвятлялася нашмат лепш і за кошт гэтага здавалася больш і святлей. Большасць эркераў мае простыя геаметрычныя формы: прастакутную, паўкруглую і трохкутную. На сучасным этапе развіцця будаўнічай індустрыі прылада эркераў залежыць толькі ад фантазіі архітэктара і пажаданняў заказчыка.\nЭркеры, у залежнасці ад праекту, могуць размяшчацца на адзін або некалькі паверхаў, а таксама па ўсёй вышыні будынка. Пры будаўніцтве, як правіла, сустракаюцца вонкавыя, насценныя і кутнія ўнутраныя эркеры. Эркер можна прыбудоўваць да гатовага дому або ўзводзіць адначасова з домам. Калі эркер будзе прыбудоўваць да гатовага дому, то вам неабходна пачынаць яго з падмурка.\nРэкамендуецца выкарыстанне істужачнага падмурка, так як ён надзейны і больш трывалы, а ў якасці арматуры могуць быць выкарыстаны трубы, каркасы ад крэслаў і куткі. Ўзводзіць эркер рэкамендуецца з такога ж матэрыялу, што і сцены хаты. Пры варыянце цаглянага эркера складанай канфігурацыі неабходна вырабіць адмысловы шаблон, каб надаць цагліне патрэбную форму. Для таго каб цагляны мур была трывалей, можна выкарыстоўваць металічную зварную сетку праз некалькі шэрагаў цэглы.\nДля ўстаноўкі надоконных перамычак неабходна выкарыстоўваць ўзровень. Так як гатовыя перакрыцця патрэбных формаў можна не знайсці, то рэкамендуецца вырабіць іх самім метадам залівання. Для гэтага можна выкарыстоўваць двутавровые бэльку, адзін край якой абапіраецца на свежую мур, а другі - на сцяну дома. Пасля ўстаноўкі бэлькі робіцца апалубка з дошак з выкарыстаннем поліэтыленавай плёнкі ўнутры, а для арматуры выкарыстоўваюць кладкавай сетку. Пасля таго як перакрыцце залілі, трэба вычакаць, каб бетон застыў, і толькі пасля гэтага можна працягваць цагляны мур.\nЭркеры остеклять у залежнасці ад іх прызначэння. Эркеры ў жылых пакоях остеклять толькі да паловы, каб не дапускаць лішняй страты цяпла. Эркеры, зашклёныя па ўсёй плошчы, ствараюць там, дзе яны выкарыстоўваецца ў якасці шахты для ліфта, і ў летніх хатках.


НАК адрэагаваў на пазбаўленне акрэдытацыі двух беларусаў на Алімпіядзе - 06.08.2021, Sputnik Беларусь\nНАК адрэагаваў на пазбаўленне акрэдытацыі двух беларусаў на Алімпіядзе\nБеларускія трэнеры Юрый Маісевіч і Артур Шумак могуць абскардзіць рашэнне дысцыплінарнай камісіі Міжнароднага алімпійскага камітэта. 06.08.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 6 жні – Sputnik. Нацыянальны алімпійскі камітэт (НАК) Беларусі пракаменціраваў рашэнне дысцыплінарнай камісіі Міжнароднага алімпійскага камітэта (МАК) аб пазбаўленні двух членаў беларускай дэлегацыі акрэдытацыі на Алімпійскіх гульнях у Токіа, паведамляе Sputnik.У пятніцу МАК паведаміў, што беларускія трэнеры Юрый Маісевіч і Артур Шумак пазбаўлены акрэдытацыі на Алімпіядзе ў Токіа і высланы з алімпійскай вёскі з-за сітуацыі з бягухай Крысцінай Ціманоўскай.Там паведамілі, што ў бліжэйшы час беларускія спецыялісты вярнуцца ў Мінск."Разам з тым, яны пакідаюць за сабой права абскардзіць дадзенае рашэнне", - дадалі ў НАК.У арганізацыі падкрэслілі, што ў поўнай меры пакідаюць за сабой права і далей абараняць інтарэсы ўсіх беларускіх атлетаў і трэнераў ад любых форм дыскрымінацыі пры наяўнасці такіх.Чытайце таксама:\nбеларусы, алімпіяда, нак, токіа, крысціна ціманоўская, міжнародны алімпійскі камітэт (мак)\n© Sputnik / Ирина БукасБудынак НАК Беларусі, архіўнае фота\nБеларускія трэнеры Юрый Маісевіч і Артур Шумак могуць абскардзіць рашэнне дысцыплінарнай камісіі Міжнароднага алімпійскага камітэта.\nМІНСК, 6 жні – Sputnik. Нацыянальны алімпійскі камітэт (НАК) Беларусі пракаменціраваў рашэнне дысцыплінарнай камісіі Міжнароднага алімпійскага камітэта (МАК) аб пазбаўленні двух членаў беларускай дэлегацыі акрэдытацыі на Алімпійскіх гульнях у Токіа, паведамляе Sputnik.\nУ пятніцу МАК паведаміў, што беларускія трэнеры Юрый Маісевіч і Артур Шумак пазбаўлены акрэдытацыі на Алімпіядзе ў Токіа і высланы з алімпійскай вёскі з-за сітуацыі з бягухай Крысцінай Ціманоўскай.\n"У заяве МАК адзначаецца, што гэта часовыя меры. На дадзены момант працягваецца працэс разбору па бягучай сітуацыі", - праінфармавалі ў НАК.\nТам паведамілі, што ў бліжэйшы час беларускія спецыялісты вярнуцца ў Мінск.\n"Разам з тым, яны пакідаюць за сабой права абскардзіць дадзенае рашэнне", - дадалі ў НАК.\n"У сваю чаргу, мы па-ранейшаму адкрыты для працягу дыялогу і знаходзімся ў цесным супрацоўніцтве з МАК для высвятлення ўсіх абставін прынятага рашэння", - заявілі ў НАК.\nУ арганізацыі падкрэслілі, што ў поўнай меры пакідаюць за сабой права і далей абараняць інтарэсы ўсіх беларускіх атлетаў і трэнераў ад любых форм дыскрымінацыі пры наяўнасці такіх.\nДва члена беларускай дэлегацыі пазбаўлены акрэдытацыі на Алімпіядзе\nХто такая Крысціна Ціманоўская, з-за якой так многа шуму


Catholic.by - Гамілія біскупа Пінскай дыяцэзіі Антонія Дзям’янкі на Вялікі чацвер 2016 г.\nДарагія браты ў святарстве, кансэкраваныя асобы і свецкія вернікі!\nСёння, у Вялікі чацвер, мы збіраемся вакол алтара, каб дзякаваць Богу за дар святарства і Эўхарыстыі. Гэты дзень яднае нас са святарамі ўсяго свету. Сёння святары ў супольнай малітве разам са сваім біскупам аднаўляюць абяцанні, складзеныя падчас прыняцця сакрамэнту пасвячэння. Гэтыя словы яны прагнуць выказаць не толькі вуснамі, але і ўсім сваім сэрцам.\nПаважаныя святары, паспрабуем звярнуць увагу на знак ускладання рук, праз які вы, як таксама і я, калісьці атрымалі дар святарства. Перадусім мы узгадваем вобраз Божых рук, якія нас з любоў стварылі. Мы таксама ўзгадваем даўнюю традыцыю перадачы святой улады праз знак ускладання рук. Так, у кнізе Дзеяў Святых апосталаў мы чытаем: «Калі яны служылі Пану і пасцілі, Дух Святы сказаў: “Вылучыце Мне Барнабу і Саўла на справу, да якой Я іх паклікаў”. Тады, пасля посту і малітвы, яны ўсклалі на іх рукі і адпусцілі іх» (Дз 13, 2-3).\nКалі біскуп усклаў далоні на нашыя галовы, то праз гэты жэст Езус нібы сказаў кожнаму з нас: “Ты належыш Мне. Цябе абараняюць Мае рукі. Ты ў Маіх руках”. Пан Езус зрабіў нас сваімі сябрамі, а адначасова аддаў сябе ў нашыя рукі. Які ж вялікі давер! Сын Божы аддаўся ў нашыя рукі…\nУмілаваныя ў Хрысце, варта памятаць, што мы перажываем Вялікі чацвер у Юбілейны Год Міласэрнасці. Мы дзякуем за святарства і Эўхарыстыю. Дзякуем таксама за дар сакрамэнту пакаяння і паяднання, які магчымы таму, што ёсць святары. Ці ж гэтыя сакрамэнты не з’яўляюцца найлепшым доказам Божай міласэрнасці адносна нас?\nЭўхарыстыя дае нам сілы і адначасова дазваляе станавіцца міласэрнымі, як Айцец Нябесны. Урэшце яна сама – выраз любові і міласэрнасці Бога. Бог любіць чалавека, любіць так моцна, што гэта не можа не здзіўляць. У вячэрніку ў той памятны чацвер Пан Езус вельмі здзівіў вучняў жэстам абмыцця ног. Магчыма, вучні думалі, што іх Настаўнік будзе валадаром, а Хрыстус паказаў праз канкрэтны прыклад, што валадарыць – значыць служыць. Валадарства Хрыста не будуецца на прынцыпах і чаканнях гэтага свету. Езус сказаў: “Валадарства Маё не з гэтага свету” (Ян 18, 36).\nЖэстам абмыцця ног Хрыстус таксама звярнуў увагу на сваю любоў. Пасля такіх своеасаблівых уводзінаў Ён устанавіў сакрамэнт Эўхарыстыі. Знакі хлеба і віна не выпадковыя. Яны ўяўляюць сабой штодзённасць. Езус штодзённа паказвае нам сваю любоў, якая спадарожнічае чалавеку кожны дзень. Езус з намі ажно да сканчэння свету (пар. Мц 28, 20).\nЕзус загадвае вам, паважаныя святары, працягваць чыніць жэсты любові. Святар мае велізарную ўладу – адпускаць грахі. Але, адпускаючы грахі ў сакрамэнце пакаяння і паяднання, трэба перш за ўсё імкнуцца ўсведамляць грэшніку не яго падабенства да марнатраўнага сына з вядомай евангельскай прыпавесці, а звяртаць позірк чалавека на міласэрнага Айца, які без ваганняў прабачае любыя грахі і адорвае любоўю.\nДзякуем Богу за знакі Яго дабрыні. Будзем вучыцца быць міласэрнымі ў нашай звычайнай штодзённасці. Будзем маліцца адзін за аднаго, каб цяжкасці і праблемы, з якімі мы штодня сустракаемся, не аслабілі нас, не паменшылі радасці паклікання, не адабралі энтузіязм і надзею.\nХвала Богу адзінаму ў Святой Тройцы – крыніцы і пачатку кожнага паклікання. Хвала Табе, Ойча, за тое, што клапоцішся пра нас. Хвала Табе, Езу, за тое, што паклікаў нас да ўдзелу ў Тваім святарстве. Хвала Табе, Духу Святы, за Твае дары і святое намашчэнне!\nУ сённяшняе свята выказваю кожнаму святару сардэчную падзяку за ахвярнае служэнне Божаму народу. З удзячнасцю скажам цяпер усе “Так” пакліканню, якое мы атрымалі без аніякіх нашых заслуг.


11 ліпеня 1943 году «Крывавая нядзеля» Валынскай разні - Беларуская Служба - polskieradio.pl\n11 ліпеня 1943 году «Крывавая нядзеля» Валынскай разні\nПадзеі таго часу па сённяшні дзень кладуцца ценем на польска-украінскія адносіны.\nЭтнічныя супярэчнасці на тэрыторыі Галіцыі і Валыні, напружаныя адносіны паміж рознымі ўкраінскімі і польскімі вайскова-палітычнымі групамі, адрознае бачанне пасляваеннай будучыні гэтых тэрыторыяў, прывялі да адной з самых трагічных падзеяў у гісторыі Польшчы і Украіны.\nГаворка вядзецца пра Валынскую разню, якая была ініцыяваная і рэалізаваная ўкраінскімі нацыяналістычнымі збройнымі групамі Арганізацыя ўкраінскіх нацыяналістаў і Украінская паўстанцкая армія (АУН і УПА).\nГалоўнай мэтай масавых забойстваў польскага насельніцтва было недапушчэнне вяртання гэтых тэрыторыяў у склад Польшчы пасля вайны.\nУкраінцы імкнуліся не дапусціць да таго, што міжнародныя арганізацыі на аснове працэнтнай колькасці палякаў прызнаюць гэтую тэрыторыю Польшчы.\nУ 1943 годзе адбылася 3-я канферэнцыя АУН, на якой было абвешчана пра пачатак «нацыянальнай рэвалюцыі». Гэта было ўспрынята як сігнал да дзеянняў.\nПа меркаваннях часткі даследчыкаў, украінскі тэрор стаўся адказам на дзеянні палякаў у дачыненні да ўкраінскага насельніцтва.\nГутарка вядзецца пра спецыяльныя батальёны паліцыі (шуцманшафт), якія былі сфарміраваныя фашыстаміз палякаў. У траўні 1943 году кіраўнік УПА Дмытро Клячкіўскі выпусціў зварот, у якім абвінавачваў польскае насельніцтва ў супрацы з нацыстамі і ў падпальванні ўкраінскіх вёсак. У гэтым звароце былі пагрозы, што калі такія дзеянні будуць працягвацца, украінцы пачнуць праводзіць падобную палітыку.\nУзаемныя атакі і тэрор на гэтых землях быў выгадны як нямецкім акупантам, так і савецкім уладам, якія выкарыстоўвалі яго ў сваіх інтарэсах, каб аслабіць нацыяналістычныя рухі абодвух бакоў і перацягнуць насельніцтва. За паў гады ўкраінскія нацыяналісты забілі каля 10 – 15 тыс. палякаў.\nПік этнічных чыстак на Валыні прыйшоўся на ліпень 1943 году, ключавымі сталі падзеі 11 ліпеня (Крывавая нядзеля)\nАУН і УПА арганізавалі спланаваную атаку на 99 (па некаторых дадзеных 167) населеныя пункты, у якіх пражывалі палякі.\nАтрады нацыяналістаў дзейнічалі па адпрацаванай мадэлі. Адна група аточвала выбраны пункт (галоўным чынам вёскі), каб ніхто не змог збегчы, другая захоплівала мясцовасць, збірала ўсіх жыхароў і пачынала масавыя забойствы. Забівалі ўсіх, не зважаючы на пол ці ўзрост. Агулам за гэты дзень было забіта больш за 3 тыс. чалавек.\nЗгодна з дадзенымі гісторыкаў, у ліпені ўкраінскія нацыяналістычныя атрады атакавалі 520 польскіх вёсак, загінула каля 11 тыс. чалавек.\nДругая хваля этнічных чыстак распачалася напрыканцы жніўня 1943 году, калі загінула больш за 15 тысяч чалавек.\nАгульная колькасць загінулых палякаў на тэрыторыі Валыні ацэньваецца рознымі крыніцамі ў 50-100 тысяч чалавек.


Культура - Пошукі крэатыву пад знакам аўтэнтыкі\nКрупскі раён: платныя паслугі, адраджэнне абрадаў і знакавыя імпрэзы ў сельскай мясцовасці\nЭпапея з “кніжніцай”\nПершы прыезд, да слова, быў прысвечаны пераважна праблемам у культурнай сферы раёна: тады, у 2009 годзе, цэнтральная бібліятэка Крупак вымушана была “кватараваць” у адным невялікім будынку — у звычайнай цаглянай адпапавярхоўцы — разам з дзіцячай “кніжніцай”. Таксама меліся праблемы і з давядзеннем да ладу мясцовага Цэнтра культуры.\nРамонтныя работы ў Крупскім РЦК на той час былі амаль завершаныя: мясцовыя супрацоўнікі чакалі ўсталёўкі новай апаратуры, крэслаў ды “адзення” сцэны. Таму асноўная ўвага ў артыкуле, зразумела, прысвячалася гаротнаму стану бібліятэкараў, якія працавалі ў неспрыяльных умовах і сядзелі не ва ўтульных кабінетах, а ў вузкіх праходах паміж стэлажамі з кнігамі, а таксама ў збольшага прыстасаваных закутках дзіцячай бібліятэкі. Людзі, займаючыся сваёй справай, літаральна туліліся на адведзеных для іх “пятачках”, пра што і напісала “К”.\nНатуральна, мясцовыя ўлады думалі пра тое, каб перавесці раённую бібліятэку на новае месца дыслакацыі і нават ужо адшукалі патрэбны для гэтага былы адміністрацыйны будынак Крупскага райспажыўтаварыства ў цэнтры мястэчка. Але ж, як кажуць беларусы, хутка гаворыцца, ды паціху робіцца.\n— Рамонтная бібліятэчная эпапея ў Крупках завяршылася не так даўно: 24 кастрычніка 2017 года мы ўрачыста адкрыліся ў новым будынку ў цэнтры горада, — кажа дырэктар Крупскай раённай бібліятэкі імя Янкі Купалы Наталля Купрыянава. — Вялікую прэзентацыю новай “кніжніцы” зладзілі крыху пазней, 7 лістапада, і адразу ж пачалі абслугоўваць жыхароў Крупак.\nАле “пярэбары” на гэтым не завяршыліся: і ў канцы 2017 года, і летась бібліятэкары яшчэ перавозілі кнігі з асноўнага бібліятэчнага фонду на новае месца жыхарства: як-ніяк, а гэта каля 24 тысяч кніг, газет і часопісаў.\nЯк кажа Наталля Купрыянава, тая, яшчэ дзесяцігадовай даўніны публікацыя ў “К”, паспрыяла таму, што на беды бібліятэкараў звярнула больш пільную ўвагу як абласное, так і раённае кіраўніцтва. Больш за тое: па яе словах, літаральна праз год пасля выхаду газетнага артыкула неабходныя фінансавыя сродкі на правядзенне рамонтных работ у Крупскай цэнтральнай бібліятэцы былі асобна прапісаны ў Дзяржаўнай праграме “Культура Беларусі” на 2011 — 2015 гады.\nПа падліках метадыстаў аддзела бібліятэчнага маркетынгу, з якімі я пазнаёміўся яшчэ ў 2009 годзе, падчас першага прыезду ў Крупкі, рамонт і праца бібліятэкараў у адным будынку з дзіцячай бібліятэкай доўжыліся даволі доўга — блізу 15 гадоў. Але дырэктар раённай “кніжніцы” з гэтымі падлікамі не згаджаецца.\n— Мы пераехалі ў будынак дзіцячай бібліятэкі ўвесну 2007 года, а атрымалі сталую “прапіску” на новым месцы ўжо ў канцы 2017-га, — кажа Наталля Купрыянава. — Так што рамонтная эпапея расцягнулася для нас крыху больш за дзесяць гадоў. Але ж хто яго ведае, як бы ўсё атрымалася, калі б не рэзанансны артыкул у “Культуры”?\nУ мяне да бібліятэкараў было толькі адно пытанне: як яны змаглі столькі часу адпрацаваць у неспрыяльных умовах, не сысці на іншую, больш спрыяльную ва ўсіх адносінах працу, не расчаравацца ў прафесіі і ў адносінах да іх кіраўніцтва?\n— Праца разам з бібліятэкарамі цэнтральнай бібліятэкі, як я лічу, пайшла нам на карысць, — сцвярджае загадчыца Крупскай дзіцячай бібліятэкі (і адначасова намеснік Наталлі Купрыянавай) Святлана Каляда. — Мы ладзілі розныя мерапрыемствы сумеснымі намаганнямі, выкарыстоўвалі для імпрэз наяўныя вольныя плошчы іншых устаноў культуры горада, карацей кажучы, рабілі ўсё магчымае.\nАкрамя таго, як кажа Святлана Каляда, пільная ўвага да праблем “дарослай” бібліятэкі не магла не зварухнуць з месца і пытанні, што хвалявалі “дзіцячую”.\n— У 2015-2017 гадах нам выдаткавалі грошы на рамонт Крупскай дзіцячай бібліятэкі, — кажа загадчыца ўстановы. — На гэтыя грошы мы адрамантавалі дах, прывялі да ладу ўнутраныя памяшканні, закупілі мэблю. Так што ўсюды, і ў гэтай сітуацыі таксама, можна адшукаць пэўныя “плюсы”.\n“Зазірні ў бібліятэку!”\nЗ рамонтнай эпапеяй разабраліся, таму пяройдзем да дня сённяшняга. У Крупскай раённай бібліятэцы імя Янкі Купалы, як я ўжо адзначаў, ёсць у наяўнасці значны бібліятэчны фонд, абсталяваны месцы для індывідуальнай працы чытачоў, ёсць магчымасць наведвання кніжніцы людзьмі з абмежаванымі магчымасцямі. Таксама такім наведвальнікам у Крупскай бібліятэцы прапаноўваюць узяць аўдыёкнігі для праслухоўвання дадому або на месцы.\n— Як вядома, у Беларусі для абслугоўвання невідушчых і слабавідушчых людзей ствараюцца спецыялізаваныя бібліятэкі або адмысловымі відамі літаратуры камплектуюцца бібліятэчныя фонды, — кажа кіраўнік установы. — У нас падобнае таксама практыкуецца. У асноўным гэта кнігі трох фарматаў: рэльефна-кропкавыя, “гаваркія” і узбуйненага шрыфту.\nАгучваннем і вытворчасцю аўдыёкніг на кампакт-дысках займаецца прадпрыемства “Звукотекс” грамадскага аб’яднання “БелТІЗ”. Прайс-ліст агучанай літаратуры складае больш за 200 найменняў. У пералік уваходзіць мастацкая, дзіцячая, вучэбна-пазнавальная, метадычная, медыцынская і рэлігійная літаратура. Скажам, не так даўно бібліятэчны фонд папоўніўся трыма назвамі аўдыёкніг у колькасці шасці асобнікаў. Гэта раманы Івана Мележа “Подых навальніцы”, “Завеі, снежань”, “Аповесці і апавяданні” Янкі Брыля.\nШтогод, па словах Наталля Купрыянавай, на камплектаванне бібліятэчных фондаў з раённага бюджэту выкарыстоўваецца не менш за 15 працэнтаў аб’ёму бюджэтнага фінансавання бягучага ўтрымання ўстановы. Летась гэтая лічба склала нават 16 працэнтаў. Таму чым-чым, а новым кніжным і часопісным багаццем жыхары райцэнтра забяспечаны. Да слова, у чытальнай зале раённай бібліятэцы сёння можна пагартаць 20 найменняў газет і 70 найменняў часопісаў.\nЁсць тут і свае крэатыўныя знаходкі. Скажам, нядаўні праект “Зазірні ў бібліятэку” прыцягнуў увагу да кніжніцы нават з боку тых людзей, якія з кнігамі па той ці іншай прычыне не надта сябруюць.\n— Мы выстаўляем у вокнах бібліятэкі разнастайную літаратуру, прысвечаную пэўнай тэматыцы ці нейкай важнай падзеі, — адзначыла мне метадыст аддзела бібліятэчнага маркетынгу Наталля Сакалова. — Скажам, нядаўна прэзентавалі кнігі і пласцінкі з нагоды дня нараджэння Уладзіміра Высоцкага, а летась на вокнах змясцілі фотавыставу на планшэтах “Міншчына: учора, сёння, заўтра”. Экспазіцыя складалася з работ карэспандэнтаў БелТА, якія захавалі важныя падзеі з гісторыі сталічнага рэгіёна і дня сённяшняга Міншчыны.\nНатуральна, ёсць у бібліятэкараў і свае праблемныя пытанні. Так, у Крупскай раённай бібліятэцы імя Янкі Купалы не стае камп’ютараў, каб абслугоўванне карыстальнікаў у бібліятэцы ажыццяўлялася ў аўтаматычным рэжыме. Няма тут і свайго бібліятэчнага сайта, а старонка ў адной з сацыяльных сетак, дзе супрацоўнікі змяшчаюць інфармацыю пра свае мерапрыемствы, зацікавіла пакуль што толькі 60 падпісчыкаў. Загадчыца дзіцячай “кніжніцы” Святлана Каляда казала мне пра нястачу мэблі для дзяцей, якой хацелася б абсталяваць гульнявы пакой, а таксама пра патрэбу ў плазменным тэлевізары. Натуральна, пераадрасаваў гэтыя скаргі выконваючай абавязкі начальніка аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Крупскага райвыканкама Таццяне Мельнік.\n— На жаль, сёлета бюджэтных грошай пад закупку камп’ютараў для бібліятэкі не прадугледжана, — адзначыла суразмоўца. — Што да праблем у дзіцячай бібліятэцы Крупак, дык мы ўжо зрабілі інвестыцыйны праект, які дазволіць нам у перспектыве набыць неабходнае абсталяванне, плазменны тэлевізар, іншыя рэчы, патрэбныя для паспяховай працы супрацоўнікаў дзіцячай бібліятэкі. На жаль, інвестар пакуль на гэтую прапанову не адгукнуўся. Таму, на маю думку, бібліятэкарам варта было б больш актыўна шукаць спонсараў, партнёраў, прапаноўваць ім сумесныя цікавыя праекты і такім чынам паляпшаць матэрыяльна-тэхнічную базу сваіх устаноў.\nІ яшчэ. Мяркую, мясцовым культработнікам таксама варта было б звярнуць увагу ў кірунку замежных грантаў. Скажам, у Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці праектнай дзейнасцю пры падтрымцы еўрасаюзаўскіх грантаў пачалі займацца ажно з 2008 года. Вынік гаворыць сам за сябе: на сёння на Рагачоўшчыне асвоена звыш 550 тысяч еўра грантавых сродкаў, і тое, натуральна, не канчатковая лічба.\nКанечне, гэта не азначае, што кожны праект падтрымліваецца. Бываюць і адмовы. Аднак, як колісь пры сустрэчы казаў мне начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Рагачоўскага райвыканкама Міхаіл Зайцаў, трэба ніколі не губляць надзеі і працягваць стукацца ў любыя дзверы. Той жа прынцып, мяркую, можна выкарыстоўваць і ў іншых раёнах, у тым ліку — і на Крупшчыне.\nІнвестар і інвестыцыі\nДарэчы, як адзін з паспяховых прыкладаў узаемадзеяння з партнёрамі Таццяна Мельнік прывяла мне раённае святкаванне 3 ліпеня.\n— Скажам, большая частка выдаткаў на гэтае нядаўняе маштабнае свята была пакрытая менавіта з дапамогай спонсарскіх сродкаў, — кажа в.а. начальніка аддзела ІРКСМ Крупскага райвыканкама. — На просьбу дапамагчы ў правядзенні святочных мерапрыемстваў адгукнуліся не толькі прадпрыемствы, але і прыватныя арганізацыі ды індывідуальныя прадпрымальнікі.\nА нядаўна ў мясцовым аддзеле культуры распачалі новы праект “Вяртанне да мінулага”. Асноўная яго ідэя — аднавіць адметныя абрады Крупскага раёна і, магчыма, зарабіць сюю-тую “капейчыну”.\n— Спачатку праводзілася грунтоўная даследчая праца, — кажа Таццяна Мельнік. — Галоўнымі літаратурнымі крыніцамі сталіся для нас матэрыялы вядомага этнографа Адама Багдановіча і энцыклапедыя “Традыцыйная мастацкая культура беларусаў”. Таксама каштоўнымі былі ўспаміны Зінаіды Карповіч і Лізавіты Міронавай з вёскі Зароўе.\nУ манаграфіі бацькі Максіма Багдановіча “Пережитки древнего миросозерцания у белорусов” ёсць матэрыял, запісаны Адамам Ягоравічам з вуснаў сваёй бабулі Рузаліі Осьмак, якая нарадзілася і ўсё сваё жыццё пражыла ў мястэчку Халопенічы Крупскага раёна. Нагадаю, што і сам Адам Багдановіч нарадзіўся ў Халопенічах.\nУ выніку даследчай працы супрацоўнікі сферы культуры атрымалі каштоўныя адказы на пытанні пра вясельны абрад на Крупшчыне і з іх дапамогай аднавілі асноўныя моманты мясцовага вяселля. Як аказалася, вясельны абрад у Крупскім раёне, па словах Таццяны Мельнік, мае свае адметныя рысы.\n— Напрыклад, вянок маладой у нашым раёне плялі за тыдзень-два да вяселля, і не сяброўкі маладой, а “ўмелыя людзі”, — кажа суразмоўца. — Таксама на вяселлі маладая павінна была быць сумнай: як пісаў у сваіх даследаваннях Адам Багдановіч, сярод халопенцаў было меркаванне, што чым больш і праўдзіва будзе маладая плакаць падчас вяселля, тым болей яна будзе радавацца ў жыцці.\nПлач для маладой з галашэннем, дарэчы, лічыўся абавязковым. Галашэнні завучвалі, як вучаць песні, разам са словамі і напевам. Нават практыкаваліся загадзя, каб у неабходны момант не засаромецца. Так што калі на Крупшчыне пабачыце сумную маладую ў вясельным строі — не палохайцеся, як зрабіў я, калі мне паказвалі фотаздымкі з вяселля ў аўтэнтычным стылі: усё ідзе згодна з абрадам, а не таму, што дзяўчына пакрыўдзілася на свайго маладога!\nЯк кажа Таццяна Мельнік, і вясельны абрад, і абрад правядзення Масленіцы, і Каляды ўжо былі зладжаны супрацоўнікамі некаторых сельскіх клубаў раёна. І хто яго ведае, магчыма, з цягам часу абрадавыя дзеі стануць настолькі папулярнымі ў мясцовага люду, што за іх правядзенне можна будзе браць і нейкія грошы. Прынамсі, падобнага развіцця падзей Таццяна Іванаўна абсалютна не выключае. Што ні кажы, а гэта будзе неблагі даробак да выканання плана платных паслуг для многіх устаноў культуры раёна.\nБарацьба а дыскатэку\nПра план платных паслуг я загаварыў нездарма. Падчас майго наведвання Крупскага раённага Цэнтра культуры разгаварыўся з дырэктарам установы Галінай Бандарык. Па яе словах, Цэнтр у асноўным спраўляецца з планам платных паслуг, хаця праца гэтая ідзе даволі цяжка.\n— Галоўная праблема — змяншэнне колькасці наведвальнікаў нашых вечаровых дыскатэчных мерапрыемстваў, — кажа Галіна Бандарык. — Справа ў тым, што непадалёк ад нас падобныя паслугі — дыскатэкі, вечары адпачынку — прапаноўвае і прыватны рэстаран. Раней яны працавалі да гадзіны ночы, а мы — ажно да трох, таму людзі ішлі пераважна да нас, асабліва ў позні час. Цяпер, калі прыватнік таксама перайшоў на падобны рэжым працы, у РЦК на дыскатэкі амаль што перасталі хадзіць.\nПрычына, як не цяжка здагадацца, простая: прыватнік можа забяспечваць наведвальнікаў не толькі танцамі, але і алкагольнымі напоямі, а дзяржаўная ўстанова, зразумела, гэтага не робіць ды і не жадае гэтую справу распачынаць, што цалкам зразумела і правільна.\n— Так, мы спрабавалі нейкім чынам прывабіць сваіх гасцей: скажам, прапаноўвалі людзям гарбату, каву, выпечку, але, на жаль, гэтага нашым наведвальнікам яўна недастаткова, — кажа Галіна Бандарык. — Таму, натуральна, цяпер і план платных паслуг пакуль у нас выконваецца з цяжкасцю, бо дыскатэкі прыносілі неблагі даход.\nЯ ж, у сваю чаргу, згадаў дырэктару прыклад з Ваўкавыскага раёна Гродзенскай вобласці, пра які пісаў у “К” ужо неаднойчы. Дырэктар сельскага клуба з вёскі Плябанаўцы Ваўкавыскага раёна Аляксандр Бабін праз суполку ў адной з сацыяльных сетак (у ёй на сёння амаль шэсць тысяч удзельнікаў) пастаянна, літаральна штосуботы, збірае на свае танцавальныя вечары блізу 200 чалавек — больш невялікі клуб проста не змяшчае. Не варта і казаць, што заробкі ад танцавальных вечароў у вясковым (нават не аграгарадоцкім!) клубе за год даволі значныя: летась склалі 21,5 тысячы рублёў! Так што план платных паслуг можна выканаць і ў вёсцы. Чаму ж такога нельга зрабіць у горадзе?\n— Тут у нас значная канкурэнцыя, ды і ўмовы ў прыватніка значна лепшыя за нашыя, хоць гукаўзмацняльная апаратура і дзі-джэй у нас, безумоўна, лепшыя, — адказвае Галіна Бандарык. — А каб выканаць план платных паслуг, цяпер у асноўным працуем з дзецьмі і падлеткамі, ладзім дзіцячыя дыскатэкі, запрашаем школьнікаў на выпускны бал, які арганізоўваем сумесна з мясцовым аддзелам адукацыі.\nШто ж, гэта таксама выйсце з сітуацыі. Хаця, як мне здаецца, “паваяваць” з прыватнікам у райцэнтры за месца пад дыскатэчным “сонцам” усё ж такі можна. Адна з магчымасцей: больш і лепш прэзентаваць сябе і свае крэатыўныя распрацоўкі, цікавыя мерапрыемствы ды платныя паслугі ў інтэрнэце. Прывяду толькі адну лічбу: у адной з папулярных сацыяльных сетак сёння колькасць сяброў суполкі “Крупскі раённы цэнтр культуры” складае усяго 117 чалавек. Як кажуць, адчуйце розніцу — асабліва на фоне лічбы сяброў суполкі сельскага клуба з вёскі Плябанаўцы.\nІ апошняе, пра што варта сказаць. Пры ўстанове дзейнічае народны ансамбль народнай песні “Жывіца”, які не так даўно стаў лаўрэатам III ступені ХІV абласнога фестывалю народнай творчасці “Напеў зямлі маёй”. А яшчэ не магу не згадаць пра аматарскае аб’яднанне “Скарбонка”, якое аб’ядноўвае калекцыянераў усяго раёна. Аматары старадаўніх манет, фотаздымкаў, значкоў, паштовак, нават гумак прымаюць удзел у шматлікіх раённых мерапрыемствах, выязджаюць з выставамі ў школы раёна. Акрамя таго, у РЦК пастаянна ладзяць адметныя канцэртныя праграмы, падчас якіх зала пад чатырыста пасадачных месцаў бывае запоўненая, што называецца, пад завязку. Так што крэатыву ва ўстанове хапае. Таму, мяркую, і пытанне з выкананнем плана платных паслуг Крупскі РЦК паступова вырашыць на сваю карысць.\nІ для старых,і для маладых\nТак, я, безумоўна, згодны з ужо агучаным меркаваннем пра тое, што план платных паслуг усё ж такі лепш выконваць у вёсцы: вялікай канкурэнцыі тут, як у горадзе, няма і не прадбачыцца. Праўда, сёй-той кіраўнік сельскага клуба ці бібліятэкі можа без канкурэнцыі і расслабіцца, падумаўшы, што стымулу працаваць з аддачай і імпэтам у яго ўжо няма. Але ж такіх работнікаў культуры, якім абы дзень на працы пераседзець, на шчасце, у Беларусі адзінкі.\nЗагадчыцу Дубраўскага сельскага клуба-бібліятэкі Ірыну Прысь да такіх “культработнікаў” язык залічыць не павернецца. Яна ўжо не адзін дзясятак гадоў працуе ў сферы культуры, прычым, у вёсцы, дзе сёння няма ні школы, ні сельсавета. Але ж ёсць яе клуб-бібліятэка — сапраўдны цэнтр жыцця вясковага паселішча. Тут дзейнічае гурток сольных спеваў, аматарскае аб’яднанне “Гаспадынька”, дзіцячы гурток “Умелыя ручкі” (Ірына Прысь на высокім узроўні валодае мастацтвам саломкапляцення і перадае свае ўменні ўсім ахвотным), а таксама можна ўзяць дадому ўпадабаную кнігу ці часопіс ды газету.\nЗа грошы, заробленыя падчас правядзення культурных мерапрыемстваў, загадчыца нядаўна набыла ноўтбук, а таксама адрамантавала ганак сваёй установы. Цяпер думае над тым, каб прыдбаць два мікрафоны для правядзення клубных мерапрыемстваў.\nЗарабіць грошы для выканання плана было, па яе словах, не так ужо і складана. Так, у рамках раённага свята “Вёска-фэст” Ірына Прысь задумала і правяла імпрэзу пад немудрагелістай назвай “Сустрэча землякоў”. Сабраць народ у вёску, дзе на сёння пражывае каля 170 чалавек, дапамаглі сацыяльныя сеткі, аб’явы і тэлефанаванні знаёмым і суседзям.\n— Для гасцей мы арганізоўваем салодкі стол, варым юшку, а таксама ладзім канцэрт ды шмат што яшчэ, — кажа кіраўнік установы. — Мерапрыемства, натуральна, платнае, і даволі няблага папаўняе скарбонку платных паслуг.\nАле ж на гэтым крэатыўныя задумкі Ірына Прысь не заканчваюцца. Яна таксама ладзіць у паселішчы ўжо не першы год яшчэ адно знакавае мерапрыемства — “Маладзёжную тусоўку”. Зноў-такі пры дапамозе сацыяльных сетак і сталых кантактаў.\n— На гэтую імпрэзу збіраю ўсіх тых, хто наведваў мае дыскатэкі, а таксама тэатральны гурток у 1990-я і 2000-я гады, — кажа Іраны Прысь. — А каб было пра што ўспамінаць, раблю стэнды з фотаздымкамі тых гадоў. Не варта і казаць, што падобная фотавыстава выклікае захапленне ва ўсіх маіх гасцей: кожнаму прыемна пабачыць сябе і сваіх сяброў у антуражы сельскага клуба, успомніць, якімі яны былі дзесяць, а то і 20 гадоў таму, калі былі падлеткамі.\nПадчас мерапрыемства ладзяцца конкурсы, гульнявыя праграмы, а таксама, натуральна, праводзіцца дыскатэка 1980-х і 1990-х гадоў — каб сённяшнія дарослыя яшчэ раз успомнілі, пад якую музыку яны “адрываліся”, калі хадзілі ў школу.\n— “Маладзёжная тусоўка” ладзіцца таксама на платнай аснове, — гаворыць Ірына Прысь. — Таму толькі правядзенне гэтых дзвюх названых імпрэз значна дапамагае мне ў выкананні плана платных паслуг. А ў перспектыве мне хацелася б аднавіць у клубе правядзенне вячорак — так, як гэта было колісь у нашай вёсцы. Мяркую, гэта мне па сілах.\nЯ, да слова, у сілах загадчыцы Дубраўскага сельскага клуба-бібліятэкі зрабіць яшчэ некалькі адметных і крэатыўных мерапрыемстваў таксама не сумняюся і веру, што ўсё ў яе сапраўды атрымаецца. З такім імпэтам і цягай да творчасці іншае проста немагчыма.