Trede levr - LIV - Wikimammenn\nTrede levr - LIV\n◄ Doue ne ro ket he c’hrasou d’ar re a zo ho c’haloun stag oc’h traou ann douar Trede levr - LIV Pegen direiz eo ann den ha peger braz eo nerz ar c’hras ►\nPEDERVET KENTEL HAG HANTER-KANT.\nDiwar-benn ar pez a ra ar c’hras ha diwar-benn atizou hor c’haloun.\n1. — Jezuz-Krist. — Va map, likit hoc’h holl boan evit dont da anaout atizou ho kaloun dioc’h aliou ar c’hras ; rak evit-ho da veza dishevel-kaer, koulskoude ez eo diez a-wechou anaout ar re-man dioc’h ar re all, nemet spered ann den a ve sklereet gant Doue. Ann dud holl a glask ar mad, hag e kement tra a reont hag a leveront, e fell d’ezho ober eur mad-bennag ; rak-se kalz anezho a fazi, o veza ma kredont e reont mad.\n2. — Kaloun ann den a zo troidellou e-leiz enn-hi ; touella a ra, gounid a ra kalz a dud, lakaat a ra anezho da fazia ha ne glask e pep tra nemet he mad he-unan. Ar c’hras avad a zo frank hag eeun ; tec’het a ra dioc’h kement zo drouk da welet, ne glask touella den e-bed, ober a ra pep tra evit Doue hep-ken, lakaat a ra he holl fisians e Doue, o veza ne denn nemet war-zu enn-han.\n3. — Ann den ne fell ket d’ezhan mervel, na beza gwall-gaset, trec’het, izeleet ; ne fell ket d’ezhan plega a galoun vad da nep tra. Gant ar c’hras avad, ann den a laka he boan da drec’hi he wall-ioulou, da ober penn d’ar c’hik ; karet a ra plega ha beza trec’het ; ne fell tamm d’ezhan beza e frankiz, gwell eo gant-han suja. Morse ne c’hoanta sevel dreist ar re all, ne c’hoanta nemet beza e lezen Doue, en em zerc’hel ha beva enn-hi. Ema bepred e doare vad da blega izel hag a galoun vad da gement den a zo, dre garantez evit Doue.\n4. — Ann den hep ar c’hras a labour evit he vad he-unan hag a zell oc’h petra a c’hounid dioc’h ar re all. Ann den a zo ar c’hras enn-han a zell pisoc’h oc’h ar pez a zo talvoudek d’ar re all eget oc’h ar pez a zo mad ha talvoudek evit-han he-unan.\n5. — Ann den a gar beza enoret ha doujet ; ar c’hras avad a anavez ez eo da Zoue pep gloar ha peb enor.\n6.— Ann den en deuz aoun da veza disprizet ha goloet a vez ; ar c’hras enn enep a c’houzanv a galoun vad pep dismegans evit Jezuz-Krist.\n7. — Ann den a gar beza dilabour hag ehana ; ar c’hras avad ne oufe beza vak war-ezhi ; staga a ra kalounek gant al labour.\n8. — Ann den a glask dastum ar pez a zo mad ha kaer da welet, kasaat a ra ar pez a zo iskiz ha digompez ; ar c’hras avad a gar ann traou ar re zistera, ne ra fae e-bed war ar pez a zo diez da c’houzanv, n’en em nec’h ket mar bez red en em wiska gant tammou koz dillad fall.\n9. — Ann den ne zell ken nemet hoc’h madou ar bed-man, en em laouenaat pe en em nec’hi a ra pa zeu da c’hounid pe da goll eunn dra-bennag, hag evit eunn drouk-komz ann distera, ez a drouk enn-han. Ar c’hras ne choanta nemet ann traou ne dremenont ket, ne zell tamm oc’h ann traou a ia gant ann amzer, ne ra van e-bed evit koll anezho, hag ar c’homziou trenka ne d-int ket evit he pec’hi, dre’n abek m’ema he zenzor hag he levenez enn env, el leac’h ne d-a netra da goll\n10. — Ann den a zo tost d’he dra, gwell eo gant-han kemeret eget rei, ne gar nemet he vad he-unan ; ar c’hras a-vad a zo karantezuz hag a gar mad ann holl, ne choanta kaout netra evit-hi he-unan, laouen eo gant nebeut a dra, kredi a ra ez eo kalz eurusoc’h o rei eget o kemeret.\n11. — Ann den hep ar c’hras a zo douget d’ann traou krouet, da blijaduresiou ar c’hik, da stambouc’h ar galoun ; en em blijout a ra o prezek hag o tiviz gant ar c’hras avad, ann den a dro war-zu Doue ha war-zu pep mad ; dilezel a ra ann traou krouet, tec’het dioc’h-ar bed, kasaat c’hoantegesiou ar c’hik ; ne gar ket redek tu-ma tu-hont, dre m’en deuz mez o vont e-touez ann dud.\n12. — Ann den a gar kaout frealz a berz ar bed ; ar c’hras avad ne glask ken frealzidigez nemet e Doue hep-ken ; sevel a ra dreist ann traou krouet, nag ar mad dreist pep mad a zo he holl zudiou.\n13. — Ann den a ra pep tra evit he c’hounid hag evit he vad he-unan, ne oufe ober tra evit netra ; evit kemend a ra e kred en devezo kemend all hag oc’h-penn, e kred en devezo meuleudiou pe eur mad all-bennag. Bez’e fell d’ezhan e ve great kalz a stad euz ar pez a ra hag euz ar pez a ro. Ar c’hras avad ne glask ket ann traou a dremen gant ann amzer, ne c’houlenn d’he digoll nemet Doue hep-ken, ne c’hoanta ken e-touez ann traon krouet nemet ar pez a zo red evit he c’has da gaout ar madou a bado da viken.\n14. — Ann den a gar kaout kalz a gerent hag a vignouned, en em vugadi a ra diwar-benn he renk huel ha diwar-benn he wenn ; lakaat a ra he boan da blijout d’ar re vraz ha d’ar re binvidik, meuli a ra ar re a zo hevel out-ban. Ar c’hras avad a gar he enebourien, c’houeza ne ra ket enn abek d’he mignouned a zo eur maread anezho ; ne zalc’h nep stad euz ar renk nag euz ar wenn enz ann dud, nemet gwelloc’h eget ar re all e vent.\nOber a ra muioc’h a vad d’ar re baour eget d’ar re binvidik ; muioc’h a druez e deuz oc’h ar re zo direbech ho c’haloun eget oc’h ar re c’halloudek ; gwell eo gant-hi beza e-louez ar re a gar ar wirionez eget e-touez ar re fallakr ; alia a ra ar re vad da lakaat ho foan evit dont da gaout ann traou gwella a ro Doue ; kelenn a ra anezho da veza hevel e pep tra oc’h Map Doue.\n15. — Ann den a glemm buhan gant ar pez en deuz diouer anezho ha gant ar pez a zo diez d’ezhan ; ar c’hras avad a c’houzanv kalounek ann dienez hag ar baourentez.\n16 — Ann den a ra pep tra evit-han he-unan ; mar stourm, mar kroz, evit he vad he-unan eo. Ar c’hras avad a gas pep tra da Zoue, o veza ma teu pep tra digant-han. Ne gav ket d’ezhi e ve netra vad e-bed enn-hi, n’e deuz ket re a fisians enn-hi he-unan, ne ziviz ket, ne gav ket dezhi e ve gwelloc’h ar pez a gred he-unan eget ar pez a gred ar re all ; plega a ra enn he menosiou hag e pep tra dindan furnez ha dindan barnedigesiou Doue.\n17. — Ann den a glask ann traou kuzet hag a gar klevet ann neventesiou ; bez’ e kar en em ziskouez dirag ann holl ha gwelet gant he zaoulagad petra eo kalz a draou zo ; c’hoant, en deuz e anavezet, ha, bez’ e fell d’ezhan ober ann traou a denn, war-n-ezhan enor, ha meuleudiou. Ar c’has ervad ne ra van euz ann traou nevez ha kaer da welet, o veza ma teu kepent-se holl euz ann techou fall a zo gwall c’hrisiennet pell zo enn hor c’haloun. Hag evit gwir, n’euz, netra war ann douar a gemend a ve nevez, n’euz netra a gement a hellfe padout pell amzer.\nAr c’hras eta a zesk d’e-omp ober penn d’ar c’hik, tec’het dioc’h pep fouge ha dioc’h pep gwall fisians enn-omp hon-uan ; deski a ra d’e-omp, pa vez izel hor c’haloun, kuzet kement tra zo da veza meulet ha karet ; deski a ra klask e pep gwiziegez hag e pep tra ar pez a hell rei da vad ann holl hag ar pez a zo mad evit enor ha gloar Doue. Ne fell ket d’ezhi e ve meulet evit-hi he-unan nag evit, ar pez e deuz great ; ne c’hoanta netra ken nemet e ve Doue meulet evit ar madou a zo roet d’e-omp gant-han dre garantez.\n18. — Ar c’hras-ze a zo eur skljerijen a zeu euz ann env hag a zo roet d’ann den, gant Doue he-unan ; dre-z-hi ec’h anavezer e gwirionez ar re a zo karet gant Doue hag ar re a dle beza salvet da viken. Ar c’hras-ze eo a zao kaloun ann den diwar draou ann douk war-zu traou ann env ; dre-z-hi ann den a ioa stag oc’h c’hoantegesiou ar c’hik, a zeu buhan da veza distag a-grenn diout-ho.\nSeul vui eta e vez ar c’hik gwasket ha trec’het, seul vui a ze e teu puilloc’h ar c’hras e kaloun ann den ; ha dre ar grasou nevez-se, ann den a ia bemdez war wellaat hervez lezen Doue.\nHervez kelennadurez ann Abostol braz sant Paol, ez euz enn-omp diou lezenn a stourm ann eil oc’h eben : lezen ar c’hik a zalc’h ac’hanomp e sujedigez ar pec’hed, ha lezen ar spered a zalc’h ac’hanomp er mad dre nerz ar c’hras hon euz bet digant Jezuz-Krist. O veza ma’z eo hor c’haloun stag peb eil tro oc’h ar c’hik hag oc’h ar spered a zo bepred oc’h enebi ann eil oc’h egile, evel-se ni zo douget peb eil tro da ober ar mad pe ann drouk, da garet Doue pe ar bed. Ni a zo kaset etrezek ar c’hik gant ann drouk-ioulou a glask hep paouez touella ar re zantela : tennet omp war-zu ar spered gant ar c’hras ne zilez a-grenn morse ar bec’herien ar re vrasa. Na petra zeuio da veza hon ene paour goude stourm er c’hiz-ze ? Na pegement ne dlefe ket krena gant aoun rak ar pez a zeuio da heul ar brezel-ze ? Dre’n abek-ze eo, eme sant Paol, e klemm pep den evel a rafe eur c’hreg a ve o vont da wilioudi. Ha ni ivez, ni hon euz bet ar frouez kenta euz ar spered, ni a hirvoud enn-omp hon-unan, enn eur c’hortoz ma vezimp great bugale da Zoue ha ma vezimp distaget dioc’h ar c’horf-man.\nEurusa deiz ! Peur e teuio da c’houlaoui ? Peur hon devezo-ni ar garantez a bado da viken hag ar peoc’h dudiuz a zeu war he lerc’h ? C’hoant am euz bet e teufe va c’horf da vreina, evit ma vezinn gant Jezuz-Krist. Va ene en deuz sec’hed euz ann Doue kre, euz ann Doue beo. Peur ez inn-me, peur e vezinn-me dirak Doue ?\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Trede_levr_-_LIV&oldid=94279 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 27 Her 2016, da 14:26.


--Fulup 23 C'hwe 2006 da 21:17 (UTC)[respont]\nsalut dit padraig. ha ret eo mirout ar pennad Dafar bureveg da vezañ kedalc'het da labourat warnañ war-lerc'h pe un taol-esae n'e oa ken hag e ranfen diverkañ raktal? lâr din, mar plij --Neal 25 C'hwe 2006 da 19:09 (UTC)[respont]\nslaer evel lagad an naer! :-)) --Neal 25 C'hwe 2006 da 19:56 (UTC)[respont]\nLuc'heilerez[kemmañ ar vammenn]\n--Fulup 25 C'hwe 2006 da 23:06 (UTC)[respont]\nGallout a rez ivez ouzhpennañ ul liamm war da bajenn bersonel evit adkavout founnus a rpennadoù troet pe savet ganit. Kalon dit da genderc'hel ganti. A-drugarez dit setu aze un dachenn nevez adc'hounezet d'ar yezh --Fulup 27 C'hwe 2006 da 21:04 (UTC)[respont]\nPelleiler[kemmañ ar vammenn]\nPetra eo ur rezi ? Ne gomprenan ket ar pezh ac'h eus c'hoant da ober --Fulup 2 Meu 2006 da 20:28 (UTC)[respont]\nOpala, aze on divarrek. Marteze gant Yun pe C'hwil-du siferniet a seblant din bezañ ampartoc'h war tu an tresañ pe an urzhiataerezh egedon. Me, ar pezh a alifen ac'hanout d'ober eo mont war ur wiki en ur yezh all, klask un daolenn a blij dit he framm, eilañ anezhi hag erlec'hiañ an titouroù kentañ gant ar pezh ac'h eus c'hoant da lakaat. --Fulup 3 Meu 2006 da 18:49 (UTC)[respont]\nSinañ pennadoù[kemmañ ar vammenn]\nNe vez ket sinet ar pennadoù gant den ebet war ar wiki rak kensavet e vezont. Dalc'het e vez memor anvioù saverien ar pennadoù hag ar c'hemmoù degaset ganto e pajenn istor pep pennad (e-kichen ar bajenn gaozeal). Kerzh di da welet. --Fulup 3 Meu 2006 da 21:30 (UTC)[respont]\nN'eo ket strikt ar fazioù, reizhet e vint tamm-ha-tamm gant tud all war da lec'h. Ar pezh a gont eo en em sikour an eil d'egile evit mont war-raok e pep keñver : yezh, danvez ar pennadoù, doare kinnig hag all. Pep hini a c'hall degas e lod war an tachennoù mestroniet gantañ. Un oberenn stroll eo. Skriv treuzwelus gant un L ivez (gwelet ha gwell zo daou dra disheñvel). Kalon dit da genderc'hel ganti. --Fulup 3 Meu 2006 da 21:43 (UTC)[respont]\nMar plij, gra gant eus dre skrid ha neket gant deus. Teir araogenn zo e brezhoneg : ouzh, diouzh hag eus; Er yezh komzet e vezont kemmesket alies ha neuze ne glever mui nemet deus. Dre skrid e vezont dispartiet mat avat. En un oberenn skiantel evel homañ eo gwelloc'h heuliañ reolennoù skrivañ ar yezh klasel, a gav din. Trugarez dit. --Fulup 4 Meu 2006 da 15:29 (UTC)[respont]\nLakaet em esu un daolenn dit war Skoroù moullañ. Se eo az poa c'hoant ober ? --Fulup 5 Meu 2006 da 16:42 (UTC)[respont]\nevezhiadenn yezh[kemmañ ar vammenn]\nN'eo ket gwall vrezhonek troiennoù evel "seurtadoù a voullerezioù". "Seurtoù moullerezioù" eo an droienn da implijout en degouezhioù-se. Merzet em eus e implijez kalzik ar patrom-mañ. Blaz ar galleg "de, du, de la, des" zo aze. --Fulup 7 Meu 2006 da 19:14 (UTC)[respont]\nSinañ[kemmañ ar vammenn]\nDa gentañ-penn, gourc'hemennoù evit ar pennadoù teknikel a ra kalz diouer war ar wikipedia e brezhoneg. Un draig, ha tu e vefe dit da sinañ bewech ma stagas ur gerig ouzh ur bajenn gaozeadenn, rak aezetoc'h kalz e laka an traoù evit respont war-eeun d'an hini he/en deus skrivet eno mar vez ezhomm. N'hoc'h eus nemet skrivañ --~~~~ evit klozañ. Trugarez.--Neal 17 Her 2006 da 19:49 (UTC)[respont]\nŚwiętochłowice[kemmañ ar vammenn]\n--Neal 5 Du 2006 da 08:34 (UTC) (Merour)[respont]\nMoniteur ordinateur[kemmañ ar vammenn]\nHa ret e vefe nullañ ar bajenn-mañ bremañ 'michañs? Kas ur gerig din.--Merour (N) 17 Du 2006 da 19:33 (UTC)[respont]\nEnbonagañ daouredel[kemmañ ar vammenn]\nGoullo eo ar pennad-mañ. Skarzhet peptra ganit-te da-unan war a welan e istor ar bajenn hep tamm displegadenn ebet. Ha rankout a ra bezañ diverket ar pennad-mañ pe ur fazi an hini oa ha rankout bezañ restaolet peptra? --Merour (N) 8 Kzu 2006 da 08:59 (UTC)[respont]


07 Barnerien – BIBL KOAD 21 : Ar Bibl e Brezhoneg evit ar Vretoned\n1 Goude marv Jozue, e c’houlennas mibien Israel kuzul digant an AOTROU o lavarout: Piv a bigno da gentañ a-enep ar Gananeiz evit an emgann?\n3 Hag e lavaras Juda da Simeon e vreur: Pign ganin da’m lodenn, hag en em gannimp ouzh ar Gananeiz; ha me a yelo ganit ivez da’z lodenn. Evel-se Simeon a yeas gantañ.\n6 Adoni-Bezek a dec’has, hag e redjont war e lerc’h, hag e krogjont ennañ, hag e troc’hjont dezhañ meudoù e zaouarn hag e dreid.\n7 Adoni-Bezek a lavaras: Dek roue ha tri-ugent, meudoù o daouarn hag o zreid troc’het, a zastume dindan va zaol ar pezh a gouezhe; Doue en deus rentet din ar pezh am eus graet. O vezañ bet degaset da Jeruzalem, e varvas eno.\n8 Mibien Juda en doa stourmet ouzh Jeruzalem ha tapet anezhi, hag o vezañ skoet warni gant troc’h ar c’hleze, e lakajont an tan e kêr.\n9 Goude e tiskennas mibien Juda d’en em gannañ ouzh ar Gananeiz a oa o chom er menez, er c’hreisteiz hag er blaenenn.\n11 Hag ac’hane ez ejont a-enep annezidi Debir, anv Debir a oa diagent Kirjad-Sefer.\n12 Kaleb a lavaras: D’an hini a bilo Kirjad-Sefer hag a dapo anezhi, e roin dezhañ Aksa va merc’h da wreg.\n13 Otniel mab Kenaz, breur yaouankañ Kaleb, a dapas anezhi. Hag e roas dezhañ Aksa e verc’h da wreg.\n14 Evel ma teue d’ar gêr, hi a alias anezhañ da c’houlenn digant he zad ur park. Hag en em daolas a-ziwar hec’h azenn, ha Kaleb a lavaras dezhi: Petra ‘zo ganit?\n15 Hi a lavaras dezhañ: Ro din ur vennozh, pa ec’h eus roet din un douar ar c’hreisteiz, ro din ivez mammennoù dour. Kaleb a roas dezhi ar mammennoù uhel hag ar mammennoù izel.\n16 Mibien ar C’henian, tad-kaer Moizez, a bignas eus kêr ar palmez gant mibien Juda da c’houlec’h Juda a zo e kreisteiz Arad. Hag ez ejont hag e chomjont gant ar bobl.\n19 An AOTROU a oa gant Juda, hag e kasjont kuit tud ar menez. Met ne c’helljont ket kas kuit tud an draonienn, rak kirri houarn o doa.\n20 Evel m’en doa lavaret Moizez, Hebron a voe roet da Galeb, hag e kasas kuit ac’hane tri mab Anak.\n23 Ti Jozef a reas spiañ Betel, hec’h anv a oa diagent Luz.\n24 Ar spierien a welas un den o tont er-maez eus kêr, hag e lavarjont dezhañ: Diskouez deomp dre belec’h e c’hellimp tremen evit mont e-barzh kêr, hag hon devo truez ez keñver.\n25 Hag e tiskouezas dezho dre belec’h tremen evit mont e-barzh kêr, hag e skojont war gêr gant troc’h ar c’hleze. Met lezel a rejont an den-se da vont kuit gant e holl diegezh.\n26 An den-se a yeas da vro an Hitited, hag e savas ur gêr eno a anvas Luz, hag a zo hec’h anv betek hiziv.\n27 Manase ivez ne gasas ket kuit annezidi Bet-Shean na re eus he c’hêrioù, nag eus Taanak na re eus he c’hêrioù, nag annezidi Dor na re eus he c’hêrioù, nag annezidi Jibleam na re eus he c’hêrioù, nag annezidi Megiddo na re eus he c’hêrioù. Hag ar Gananeiz a fellas dezho chom er vro-se.\n28 Pa voe en em greñvaet Israel, e rejont d’ar Gananeiz servijañ evel sklaved, met ne gasjont ket kuit anezho holl.\n32 met re Aser a chomas e-touez ar Gananeiz a oa o chom er vro, rak n’o c’hasjont ket kuit.\n34 An Amoreaned a gasas war-dreñv mibien Dan d’ar menez, ha n’o lezjont ket da ziskenn en traonienn.\n36 Tiriad an Amoreaned a yae adalek savenn an Akrabim, eus ar roc’h ha dreist.\n1 Ael an AOTROU a bignas eus Gilgal da Vokim hag a lavaras: Ho lakaet em eus da bignat er-maez eus an Ejipt, ho tegaset em eus d’ar vro em boa touet d’ho tadoù reiñ deoc’h, hag em eus lavaret: Biken ne dorrin an emglev am eus graet ganeoc’h,\n2 ha ne reot ket a emglev gant tud ar vro-mañ, hag e tiskarot o aoterioù. Met n’hoc’h eus ket sentet ouzh va mouezh. Perak hoc’h eus graet evel-se?\n3 Neuze em eus lavaret: N’o c’hasin ket kuit a-zirazoc’h, met e-kichen ac’hanoc’h e vint, hag o doueoù a vo ur pech evidoc’h.\n4 Kerkent ha m’en doe lavaret ael an AOTROU ar c’homzoù-se da holl vibien Israel, e savas ar bobl o mouezh, hag e leñvjont.\n5 Hag ec’h anvjont al lec’h-se Bokim (= leñverien), hag ec’h aberzhjont eno d’an AOTROU.\n6 Jozue en doa kaset ar bobl, ha mibien Israel a oa aet pep hini anezho en e hêrezh evit perc’hennañ ar vro.\n7 Ar bobl he doa servijet an AOTROU holl zeizioù Jozue hag holl zeizioù an henaourien a vevas war-lerc’h Jozue, hag o doa gwelet an oberoù bras en doa graet an AOTROU evit Israel.\n10 Hag an holl rummad-se a oa bet dastumet da gavout o zadoù, ha war o lerc’h e savas ur rummad all n’anavezent ket an AOTROU, nag an oberoù en doa graet evit Israel.\n12 Hag e tilezjont an AOTROU, Doue o zadoù en devoa tennet anezho eus bro Ejipt, hag ez ejont war-lerc’h doueoù all, a-douez doueoù ar pobloù a oa en-dro dezho, hag e stoujont dirazo. Evel-se e fulorjont an AOTROU.\n14 Fulor an AOTROU en em danas a-enep Israel, hag e lakaas anezho etre daouarn preizhataerien o freizhas, hag e werzhas anezho etre daouarn o enebourien tro-dro, ha ne c’helljont ken derc’hel dirak o enebourien.\n15 Dre holl ma’z aent, dorn an AOTROU a oa a-enep dezho evit o drougeur, evel m’en doa lavaret an AOTROU hag evel m’en doa touet an AOTROU dezho; hag e voent en un estrenvan vras.\n17 Met ne fellas ket dezho selaou ouzh ar varnerien, hag en em rojont d’ar gasterezh gant doueoù all o stouiñ dirazo. Buan e tistrojont eus an hent m’o deus kerzhet warnañ o zadoù, o sentiñ ouzh gourc’hemennoù an AOTROU. Int ne rejont ket evel-se.\n18 Pa save an AOTROU barnerien dezho, e veze an AOTROU gant ar barner, hag o dieube eus dorn o enebourien e-pad holl vuhez ar barner, rak keuz en deveze an AOTROU abalamour d’ar c’hlemmoù a laoskent dirak ar re o gwaske hag o mac’he.\n19 Ha pa varve ar barner, en em roent a-nevez d’an droug muioc’h eget o zadoù, o vont war-lerc’h doueoù all, evit o servijañ ha stouiñ dirazo. Ne vihanae tamm o oberoù nag o c’hundu pennek.\n20 Fulor an AOTROU en em danas a-enep Israel, hag e lavaras: Peogwir he deus ar bobl-mañ torret va emglev am boa roet d’o zadoù, ha n’o deus ket sentet ouzh va mouezh,\n22 evit amprouiñ Israel drezo, ha gwelout ha mirout a raint pe nann hent an AOTROU en ur gerzhout ennañ, evel m’o deus e viret o zadoù.\n23 An AOTROU en doa lezet ar broadoù-se, hep o c’has kuit buan, ha n’en doa ket o lakaet etre daouarn Jozue.\n1 Setu amañ ar broadoù a lezas an AOTROU evit amprouiñ Israel, ar re holl n’o doa ket anavezet brezelioù Kanaan,\n2 evit ma’c’h anavezo ha ma tesko rummadoù mibien Israel petra eo ar brezel, da vihanañ ar re n’o doa ket e anavezet diagent:\n4 Ar re-se a oa evit amprouiñ Israel, evit gwelout hag-eñ e sentfent ouzh ar gourc’hemennoù en doa roet an AOTROU dre Voizez d’o zadoù.\n5 Hag e voe o chom mibien Israel e-touez ar C’hananeiz, an Hitited, an Amoreaned, ar Ferezianed, an Hevianed hag ar Jebuziz.\n6 Kemer a rejont o merc’hed da wragez, hag e rojont o merc’hed d’o mibien, hag e servijjont o doueoù.\n7 Mibien Israel a reas an droug dirak daoulagad an AOTROU, hag ec’h ankounac’hajont an AOTROU o Doue, hag e servijjont ar Baaloù.\n10 Spered an AOTROU a voe warnañ, hag e varnas Israel, hag ez eas d’ar brezel. An AOTROU a lakaas Kushan-Rishataim roue Mezopotamia etre e zaouarn, hag e zorn a voe galloudus a-enep Kushan-Rishataim.\n12 Mibien Israel a reas adarre an droug dirak daoulagad an AOTROU, hag an AOTROU a nerzhekaas Eglon roue Moab a-enep Israel, dre m’o doa graet an droug dirak daoulagad an AOTROU.\n14 Mibien Israel a voe sujet da Eglon roue Moab e-pad triwec’h vloaz.\n15 Mibien Israel a grias etrezek an AOTROU, hag an AOTROU a savas dezho un dieuber, Ehud mab Gera, ur Benjaminad, na rae ket gant e zorn dehou. Mibien Israel a gasas drezañ ur prof da Eglon roue Moab.\n16 Graet en doa ur c’hleze a daou droc’h, un ilinad (~ 50 cm) hed, hag e c’hourizas anezhañ dindan e zilhad war e vorzhed dehou.\n19 Hag e tistroas war e giz eus ar skeudennoù kizellet e-kichen Gilgal, hag e lavaras: O roue, un dra bennak kuzhet am eus evidout! Eñ a lavaras: Peoc’h! Hag ar re holl a oa en e gichen a yeas kuit.\n20 Ehud a dostaas outañ. Azezet e oa ar roue e-unan en e gambr fresk, hag Ehud a lavaras: Ur ger am eus a-berzh Doue evidout. Ar roue a savas diwar e gador.\n21 Ehud, oc’h astenn e zorn kleiz, a dennas ar c’hleze diwar e vorzhed dehou, hag a sankas anezhañ en e gof.\n22 Hag an dornell zoken a yeas e-barzh war-lerc’h al laonenn, hag al lard a adserras war al laonenn. Ne dennas ket ar c’hleze eus e gof, hag e teuas kaoc’h er-maez.\n23 Ehud a yeas kuit dre ar porched, a serras dorojoù ar gambr war e lerc’h hag a vorailhas anezho.\n24 Pa voe aet kuit, ar servijerien a zeuas hag a sellas, ha setu, dorojoù ar gambr a oa morailhet. Hag e lavarjont: Moarvat emañ o c’holeiñ e dreid er gambr fresk.\n25 Gortoz a rejont betek m’o doa mezh, hag evel na zigore ket dorojoù ar gambr, e kemerjont an alc’hwez hag e tigorjont. Ha setu ma oa o mestr marv, astennet d’an douar.\n26 Met Ehud a dec’has e-pad ma argredent, hag e tremenas ar skeudennoù kizellet hag e tec’has da Seira.\n28 Lavarout a reas dezho: Heuilhit-me, rak an AOTROU en deus lakaet etre ho taouarn ar Voabited, hoc’h enebourien! Diskenn a rejont war e lerc’h, hag o tapout roudouzioù ar Jordan a-dal da Voab, ne lezjont den da dremen.\n29 Kannañ a rejont d’ar mare-se war-dro dek mil den eus Moab, holl nerzhus, holl galonek, hag hini anezho ne dec’has.\n31 War e lerc’h e voe Shamgar mab Anath. Kannañ a reas c’hwec’h kant Filistin gant ur broud ejen, hag eñ ivez a zieubas Israel.\n3 Mibien Israel a grias etrezek an AOTROU, rak Jabin en doa nav c’hant karr houarn, hag e heskine mibien Israel garv abaoe ugent vloaz.\n5 Hag ec’h azeze dindan palmezenn Debora etre Rama ha Betel e menez Efraim; mibien Israel a bigne d’he c’havout evit bezañ barnet.\n6 Hag e kasas gervel Barak mab Abinoam eus Kedesh e Neftali, hag e lavaras dezhañ: An AOTROU Doue Israel, ha n’en deus ket roet ar gourc’hemenn-mañ: Kae war-zu Menez Tabor ha dastum, kemer ganit dek mil den eus mibien Neftali hag eus mibien Zabulon,\n7 hag e sachin da’z kavout, e froud Kison, Sisera penn arme Jabin, gant e girri hag e strollad, hag e lakain anezhañ etre da zaouarn?\n10 Barak a zastumas Zabulon ha Neftali e Kedesh. Dek mil den a gerzhas war e lerc’h, ha Debora a bignas gantañ.\n11 Heber ar C’henian, unan eus mibien Hobab tad-kaer Moizez, o vezañ dispartiet digant ar Genianed, en devoa savet e deltennoù betek dervenn Zaanaim, e-kichen Kedesh.\n13 Sisera a zastumas e holl girri, nav c’hant karr houarn, gant an holl bobl a oa gantañ, adalek Haroshed-Goim betek froud Kison.\n14 Debora a lavaras da Varak: Sav, rak setu an deiz m’en deus an AOTROU lakaet Sisera etre da zaouarn. An AOTROU, ha ne gerzh ket dirazout? Ha Barak a ziskennas eus Menez Tabor, gant dek mil den war e lerc’h.\n15 An AOTROU a faezhas Sisera hag e holl girri hag e holl arme, gant troc’h ar c’hleze, dirak Barak. Sisera a ziskennas eus e garr hag a dec’has war droad.\n16 Barak a redas war-lerc’h ar c’hirri ha war-lerc’h an arme betek Haroshed-Goim. Holl arme Sisera a gouezhas dindan troc’h ar c’hleze. Ne vanas ket unan anezho.\n17 Sisera a dec’has war droad betek teltenn Jael gwreg Heber ar C’henian, rak peoc’h a oa etre Jabin roue Hazor ha ti Heber ar C’henian.\n18 Jael a yeas er-maez a-ziarbenn da Sisera, hag e lavaras dezhañ: Deus tre, va aotrou, deus tre em zi, na’z pet ket aon. Mont a reas eta en he zeltenn, hag hi a c’holoas anezhañ gant ur pallenn.\n19 Lavarout a reas dezhi: Da bediñ a ran, ro din ur banne dour da evañ, rak sec’hed am eus. Hi a zigoras ur sac’h-lêr laezh, a roas dezhañ da evañ hag a c’holoas anezhañ.\n20 Lavarout a reas c’hoazh dezhi: En em zalc’h ouzh digor an deltenn, ha mar deus un den da c’houlenn ouzhit: Hag ez eus unan bennak amañ? e responti: Nann.\n21 Jael gwreg Heber a grogas en un tach eus an deltenn, hag o kemer ar morzhol en he dorn, e teuas d’e gavout goustadik, hag e toullas dezhañ e ividig gant an tach a yeas en douar. Kousket-don e oa ha gwall skuizh, hag e varvas.\n22 Ha setu, evel ma rede Barak war-lerc’h Sisera, Jael a yeas er-maez en arbenn dezhañ, hag e lavaras dezhañ: Deus hag e tiskouezin dit an den a glaskez. Barak a yeas en he zi, ha setu, Sisera a oa astennet marv, an tach en e ividig.\n24 Dorn mibien Israel a bounnerae muioc’h-muiañ war Jabin roue Kanaan, betek m’o doe distrujet Jabin roue Kanaan.\n2 Bennigit an AOTROU! Rak ez eus bet pennoù hag o deus kemeret ar stur en Israel, hag ar bobl he deus diskouezet bolontez vat.\n3 Selaouit rouaned, roit ho skouarn priñsed, me eo, me eo an hini a gano d’an AOTROU, an hini a veulo an AOTROU Doue Israel.\n4 AOTROU, pa’z out aet kuit eus Seir, pa’z out aet a-raok eus parkeier Edom, an douar a grenas, an neñvoù a deuzas, ar c’houmoul a deuzas e doureier,\n9 Va c’halon a zo da renerien Israel, d’ar re o deus diskouezet bolontez vat e-touez ar bobl. Bennigit an AOTROU!\n10 C’hwi hag a zo o vont war azenezoù gwenn, c’hwi hag a zo azezet war ballennoù, c’hwi hag a gerzh dre an hentoù, kanit!\n11 Son ar waregerien etre ar mammennoù ma veze tennet dour diouto, ra veulo reizhder an AOTROU, reizhder renerien Israel. Neuze e tiskenno d’an dorojoù pobl an AOTROU.\n12 Dihun, dihun, Debora! Dihun, dihun, lavar ur c’hantik! Sav, Barak! Kas dalc’het an dalc’herezh, mab Abinoam!\n13 Un nemorant eus ar bobl a voe mestr war ar re c’halloudek, an AOTROU am lakaas da vezañ mestr war ar re nerzhus.\n14 Eus Efraim e voe o gwrizienn a-enep Amalek, war da lerc’h Benjamin a gerzhas e-touez ar pobloù, eus Makir eo deuet ar renerien, eus Zabulon eo deuet ar re a zalc’he pluenn ar skrivagner.\n15 Renerien Isakar a voe gant Debora, Isakar a heulias Barak. Kaset eo bet war e seulioù en draonienn. Tost ouzh froud Ruben, e voe ur preder bras er c’halonoù.\n16 Perak ez out chomet e-kreiz da grevier, da glevout blejadennoù an tropelloù? Tost ouzh froud Ruben, e voe ur preder bras er c’halonoù.\n17 Galaad a zo chomet en tu all d’ar Jordan. Ha Dan, perak ez eo manet war e listri? Aser a zo en em zalc’het war vord ar mor hag a zo chomet en e borzhioù.\n19 Ar rouaned a zo deuet hag o deus brezelet. Rouaned Kanaan o deus brezelet e Taanak, e-kichen doureier Megiddo, met n’o deus degaset ganto na preizh na arc’hant.\n21 Aet int bet gant froud Kison, ar froud kozh, froud Kison. Va ene en deus mac’hed d’an treid o nerzh.\n22 Neuze karnioù ar c’hezeg a dregernas, dre c’haloup, dre c’haloup o re c’halloudek.\n23 Milligit Meroz, eme ael an AOTROU, milligit, milligit hec’h annezidi, rak n’int ket deuet da sikour an AOTROU, da sikour an AOTROU, gant tud kadarn.\n24 Ra vo benniget e-touez ar gwragez Jael gwreg Heber ar C’henian, ra vo benniget e-touez ar gwragez a zo o chom en teltennoù.\n25 Dour a c’houlennas, laezh a roas dezhañ, dienn a ginnigas dezhañ en un hanaf enorus.\n26 Unan eus he dorn a grogas en tach, he dorn dehou e morzhol an oberour, hag e skoas war Sisera, e frikas e benn, e toullas e ividig.\n27 Plegañ a reas ouzh he zreid, kouezhañ a reas, gourvezet d’he zreid. E-lec’h ma plegas, e kouezhas distrujet.\n29 Ar re furañ eus e itronezed a respontas, hag hi ivez en em lavaras enni hec’h-unan:\n30 Ha n’o deus ket kavet preizh ha n’en lodennont ket? Ur plac’h, div blac’h dre benn pep brezelour; preizh a zilhad livet evit Sisera, preizh a zilhad livet brodet; un dilhad livet, daou zilhad livet brodet evit gouzoug ar breizhataerien.\n31 Ra yelo da get evel-se, o AOTROU, da holl enebourien! Ra vo ar re a gar ac’hanout evel an heol pa en em ziskouez en e nerzh! Hag ar vro a voe sioul e-pad daou-ugent vloaz.\n2 Dorn Madian a voe galloudus a-enep Israel. En abeg d’ar Vadianiz, mibien Israel a reas kevioù er menezioù, ha mougevioù ha kreñvlec’hioù.\n3 P’en doa hadet Israel, e pigne Madian gant Amalek ha mibien ar reter, hag e pignent a-enep dezhañ.\n5 Rak pignat a raent gant o zropelloù hag o zeltennoù, dont a raent a-leizh, evel kilheien-raden; int hag o c’hañvaled a oa diniver, hag e teuent e-barzh ar vro evit he distrujañ.\n8 an AOTROU a gasas ur profed da gavout mibien Israel; eñ lavaras dezho: Evel-henn e komz an AOTROU Doue Israel: Ho lakaet em eus da bignat er-maez eus an Ejipt, tennet em eus ac’hanoc’h eus an ti sklavelezh,\n9 dieubet em eus ac’hanoc’h eus dorn an Ejipsianed hag eus dorn ar re holl ho mac’he, o c’haset em eus kuit dirazoc’h, roet em eus deoc’h o bro,\n10 ha lavaret em eus deoc’h: Me eo an AOTROU ho Toue, n’ho pet ket aon rak doueoù an Amoreaned emaoc’h o chom en o bro. Met n’hoc’h eus ket sentet ouzh va mouezh.\n11 Ael an AOTROU a zeuas hag a azezas dindan an dervenn a oa en Ofra hag a oa da Joaz an Abiezerad. Gedeon e vab a zorne an ed er waskerell, evit e guzhat a-zirak Madian.\n13 Gedeon a lavaras dezhañ: Siwazh, va aotrou! Mar emañ an AOTROU ganeomp, perak eta eo c’hoarvezet an holl draoù-se ganeomp? Pelec’h emañ an holl vurzhudoù o deus komzet hon tadoù diwar o fenn evel-henn: An AOTROU, ha n’en deus ket hol lakaet da bignat eus an Ejipt? Rak bremañ an AOTROU en deus hon dilezet hag hol lakaet etre daouarn ar Vadianiz.\n14 An AOTROU a sellas outañ hag a lavaras: Kae gant an nerzh ac’h eus, hag e tieubi Israel eus dorn ar Vadianiz. Ha n’eo ket me an hini a gas ac’hanout?\n18 na bella ket ac’hann betek ma teuin en-dro da’z kavout, ha ma tegasin va frof, ha ma em bo e lakaet dirazout. Hag e lavaras: Chom a rin ken na zistroi.\n19 Gedeon a yeas en ti da fichañ ur menn-gavr ha gwestell hep goell gant un efa (~ 30 l) bleud. Lakaat a reas ar c’hig en ur baner, ar soubenn en ur pod, hag o degasas dindan an dervenn d’o c’hinnig.\n20 Ael an AOTROU a lavaras dezhañ: Kemer ar c’hig hag ar gwestell hep goell, ha laka anezho war ar roc’h-se. Hag e reas evel-se.\n21 Ael an AOTROU a astennas beg ar vazh a oa en e zorn, hag a stokas ouzh ar c’hig hag ar gwestell hep goell. An tan a bignas eus ar roc’h hag a zevas ar c’hig hag ar gwestell hep goell. Hag ael an AOTROU a yeas kuit a-zirak e zaoulagad.\n23 An AOTROU a lavaras dezhañ: Bez e peoc’h! Na’z pez ket aon, ne varvi ket.\n24 Eno e savas Gedeon un aoter d’an AOTROU, hag e c’halvas anezhi: AOTROU a beoc’h. Emañ c’hoazh hiziv en Ofra, war diriad Abiezer.\n25 En noz-se, an AOTROU a lavaras dezhañ: Kemer kole yaouank da dad hag un eil kole a seizh vloaz, diskar aoter Baal a zo da’z tad, ha troc’h hec’h ashera (= doueez).\n26 Sav un aoter d’an AOTROU da Zoue war veg ar roc’h kreñv-mañ en un doare dereat, kemer an eil kole, ha kinnig anezhañ e loskaberzh gant koad an ashera az po troc’het.\n27 Gedeon a gemeras dek gwaz e-touez e servijerien, hag e reas evel m’en doa lavaret an AOTROU. Hag evel m’en doa aon rak ti e dad ha tud kêr ma rafe kement-se e-pad an deiz, henn reas da noz.\n28 Pa savas tud kêr abred diouzh ar beure, setu ma oa diskaret aoter Baal ha troc’het hec’h ashera, hag an eil kole a oa kinniget e loskaberzh war an aoter a oa bet savet.\n29 Hag e lavarjont an eil d’egile: Piv en deus graet kement-se? Hag e c’houlennjont hag e klaskjont, hag e voe lavaret dezho: Gedeon mab Joaz en deus graet kement-se.\n30 Tud kêr a lavaras da Joaz: Laka da vab da zont er-maez ha ma varvo, rak diskaret en deus aoter Baal ha troc’het hec’h ashera.\n31 Joaz a lavaras d’ar re holl a gomze outañ: Ha deoc’h eo da sevel a-du gant Baal? Ha deoc’h eo d’e saveteiñ? Piv bennak a savo a-du gant Baal a vo lakaet d’ar marv a-benn ar mintin. Mard eo Doue, ra en em zifenno e-unan, o vezañ m’eo bet diskaret e aoter.\n34 Spered an AOTROU a wiskas Gedeon, hag e sonas gant ar shofar; hag e teuas an Abiezeriz war e lerc’h.\n35 Kas a reas ivez kannaded da holl Vanase, hag e teuas hemañ ivez war e lerc’h. Neuze e kasas kannaded da Aser, da Zabulon ha da Neftali, hag e pignjont en arbenn dezho.\n36 Gedeon a lavaras da Zoue: Mar fell dit dieubiñ Israel dre va dorn, evel ma ec’h eus lavaret,\n37 setu, ez an da lakaat ur c’hreoñ gloan war al leur; ma’z eus glizh war ar c’hreoñ hepken ha ma chom sec’h an holl zouar, ec’h anavezin e tieubi Israel dre va dorn, evel ma ec’h eus lavaret.\n38 Ha kement-se a c’hoarvezas. Antronoz e savas abred diouzh ar beure, hag o vezañ gwasket ar c’hreoñ, e teuas eus ar c’hreoñ un tasad leun dour glizh.\n39 Gedeon a lavaras da Zoue: Ra n’en em dano ket da fulor a-enep din, ne gomzin nemet ar wech-mañ. Da bediñ a ran ma amprouin c’hoazh ar wech-mañ hepken gant ar c’hreoñ: ra chomo sec’h ar c’hreoñ hepken, ha ra vo glizh war an holl zouar.\n40 Ha Doue a reas evel-se d’an noz-se: ar c’hreoñ hepken a chomas sec’h, hag e voe glizh war an holl zouar.\nTrec’h Gedeon war ar Vadianiz\n1 Jerubbaal, hag a zo Gedeon, gant an holl bobl a oa gantañ, a savas beure mat, hag e kampjont e-kichen feunteun Harod. Kamp Madian a oa etrezek an hanternoz, war-zu krec’h More, en draonienn.\n2 An AOTROU a lavaras da C’hedeon: Ar bobl a zo ganit a zo re niverus evit ma lakafen Madian en o daouarn; Israel a dennfe gloar em enep en ur lavarout: Va dorn eo en deus va dieubet!\n4 An AOTROU a lavaras da C’hedeon: Ar bobl a zo c’hoazh re niverus; laka anezho da ziskenn betek an dour, hag eno me a zispartio anezho; an hini ma lavarin dit: Hemañ a yelo ganit, a yelo, hag an hini ma lavarin dit: Hemañ ned aio ket ganit, ned aio ket.\n5 Lakaat a reas ar bobl da ziskenn betek an dour, hag an AOTROU a lavaras da C’hedeon: Piv bennak a lapo dour gant e deod evel ma lap ur c’hi a laki a-gostez, hag e lami anezho digant ar re a blego war o daoulin evit evañ.\n6 Niver ar re a lape dour en o daouarn evit e gas d’o genoù a voe tri c’hant den. An nemorant eus ar bobl a blegas war o daoulin evit evañ dour.\n7 An AOTROU a lavaras da C’hedeon: Gant an tri c’hant den o deus lapet e tieubin ac’hanoc’h hag e lakain Madian ez torn. Ra ez aio an holl bobl, pep hini d’e lec’h.\n8 Ar bobl a gemeras bevañs en o daouarn hag o shofaroù. Eñ a gasas kuit holl dud Israel, pep hini d’e deltenn, hag e talc’has an tri c’hant den. Kamp Madian a oa izeloc’h egetañ en draonienn.\n9 E-pad an noz an AOTROU a lavaras dezhañ: Sav, diskenn d’ar c’hamp, rak e lakaet em eus ez torn.\n10 Ma ec’h eus aon da ziskenn da-unan, diskenn gant Pura da servijer d’ar c’hamp.\n11 Hag e klevi ar pezh a lavarint ha da zaouarn a vo nerzhet; diskenn d’ar c’hamp. Diskenn a reas eta gant Pura e servijer, betek gward a-raok ar c’hamp.\n12 Madian, Amalek ha mibien ar reter a oa strewet en traonienn niverus evel kilheien-raden, hag o c’hañvaled a oa diniver evel an traezh a zo war aod ar mor, kement e oa anezho.\n13 Gedeon a erruas, ha setu ma oa un den o kontañ d’e genseurt un huñvre, hag e lavare: Setu em eus graet un huñvre, ur wastell bara heiz a ruilhe e kamp Madian, hag o vezañ deuet betek an deltenn, e skoas outi en doare ma’z eo bet kouezhet, distroet a-du da du, ha diskaret.\n14 E genseurt a respontas hag a lavaras: N’eo kement-se nemet kleze Gedeon mab Joaz, den Israel. Doue en deus lakaet Madian hag ar c’hamp-mañ en e zorn.\n15 P’en doe klevet Gedeon displegadur an huñvre hag e ster, e stouas hag e tistroas da gamp Israel, hag e lavaras: Savit, rak an AOTROU en deus lakaet kamp Madian en ho torn.\n16 Neuze e lodennas an tri c’hant den e tri strollad, hag e lakaas ur shofar e dorn pep hini anezho gant podoù goullo ha gouloù er podoù,\n17 hag e lavaras dezho: Sellit ouzhin ha grit evel ma rin; pa vin erru e penn ar c’hamp, grit evel ma rin.\n18 Pa sonin gant ar shofar, me hag an holl re a zo ganin, e sonot ivez gant ar shofar tro-dro d’ar c’hamp, hag e lavarot: Evit an AOTROU hag evit Gedeon!\n19 Gedeon hag ar c’hant den a oa gantañ a zeuas da benn ar c’hamp, e deroù beilhadenn an hanternoz. Edont o paouez lakaat ar warded. Seniñ a rejont gant o shofaroù hag e torrjont ar podoù a oa en o daouarn.\n20 An tri strollad a sonas gant ar shofaroù hag a dorras ar podoù, en ur gemer ar gouloù en o dorn kleiz hag ar shofaroù a sonent ganto en o dorn dehou, hag e krijont: Ar c’hleze evit an AOTROU hag evit Gedeon!\n21 Hag en em zalc’hjont pep hini en e lec’h tro-dro d’ar c’hamp, hag holl re ar c’hamp en em lakaas da redek, da leuskel kriadennoù ha da dec’hout.\n22 An tri c’hant den a sonas c’hoazh gant ar shofaroù, hag an AOTROU a droas pep hini a-enep e genseurt, dre an holl gamp. Tud ar c’hamp a dec’has betek Bet-Shitta, betek Zerera, betek ribl Abel-Mehola ha betek Tabbad.\n23 Tud Israel, eus Neftali, eus Aser hag eus Manase en e bezh, en em zastumas hag a redas war-lerc’h Madian.\n25 Hag e tapjont daou rener Madian: Oreb ha Zeeb. Hag e lazhjont Oreb e Roc’h Oreb hag e lazhjont Zeeb e Gwaskerell Zeeb. Hag e redjont war-lerc’h Madian, hag e tegasjont pennoù Oreb ha Zeeb da C’hedeon en tu all d’ar Jordan.\nKendalc’h istor Gedeon\n1 Tud Efraim a lavaras dezhañ: Petra eo an dra-mañ ac’h eus graet deomp: ne’c’h eus ket galvet ac’hanomp pa oas aet d’ar brezel a-enep Madian? Hag e krozmoljont taer anezhañ.\n2 Lavarout a reas dezho: Petra am eus graet e-skoaz ganeoc’h? Raspaerezh Efraim, ha n’eo ket gwelloc’h eget mendem Abiezer?\n3 Doue en deus lakaet en ho taouarn renerien Vadian Oreb ha Zeeb. Petra am eus gallet ober e-skoaz ganeoc’h? O spered a voe sioulaet p’en doe lavaret kement-se.\n4 Gedeon a erruas d’ar Jordan hag a dreuzas anezhañ gant an tri c’hant den a oa gantañ; skuizh e oant o redek.\n5 Lavarout a reas da dud Sukkod: Roit baraennoù mar plij d’an dud a heuilh ac’hanon, rak skuizh int, hag e redin war-lerc’h Zebak ha Zalmuna rouaned Madian.\n6 Renerien Sukkod a lavaras: Hag emañ dija palv Zebak ha Zalmuna ez torn, evit ma rofemp bara da’z arme?\n7 Gedeon a lavaras: Ac’hanta! P’en devo lakaet an AOTROU Zebak ha Zalmuna em dorn, me a rogo ho kig gant spern ar gouelec’h ha gant askol.\n8 Goude ez eas ac’hane da Benuel, hag e komzas en hevelep doare. Tud Penuel a respontas dezhañ evel m’o doa graet tud Sukkod.\n9 Hag e lavaras ivez da dud Penuel: Pa zistroin e peoc’h, me a ziskaro an tour-se.\n10 Zebak ha Zalmuna a oa e Karkor, hag o arme ganto, war-dro pemzek mil den, kement holl hag a vane eus arme mibien ar reter, rak bez’ e oa kant ugent mil den o tennañ ar c’hleze hag a oa kouezhet.\n11 Gedeon a bignas dre hent ar re a zo o chom dindan teltennoù, e sav-heol Nobak ha Jogbeha, hag e trec’has ar c’hamp. Ar c’hamp en em grede e surentez.\n12 Zebak ha Zalmuna a dec’has; eñ a redas war o lerc’h, a dapas daou roue Madian Zebak ha Zalmuna, hag a zisparfoeltras an holl gamp.\n13 Gedeon mab Joaz a zistroas eus an emgann dre grec’h Herez.\n14 Hag e tapas ur paotr yaouank a-douez tud Sukkod, hag e c’houlennatas anezhañ. Hemañ a roas dezhañ dre skrid anvioù renerien Sukkod hag e henaourien, seitek den ha tri-ugent.\n15 Dont a reas da gavout tud Sukkod hag e lavaras: Setu Zebak ha Zalmuna, va dismegañset hoc’h eus diwar o fenn o lavarout: Hag emañ dija palv Zebak ha Zalmuna ez torn, evit ma rofemp bara da’z tud skuizhet?\n16 Kemer a reas henaourien kêr, ha spern ar gouelec’h hag askol, hag e kelennas anezho ganto.\n17 Diskar a reas ivez tour Penuel, hag e lakaas d’ar marv tud kêr.\n18 Neuze e lavaras da Zebak ha Zalmuna: Penaos e oa an dud hoc’h eus lazhet war an Tabor? Respont a rejont: Eveldout e oant, pep hini anezho a oa heñvel ouzh mab ur roue.\n19 Hag e lavaras: Va breudeur e oant, mibien va mamm. An AOTROU a zo bev, ma ho pije lezet dezho o buhez, ne’m bije ket ho lazhet.\n20 Hag e lavaras da Jeter e gentañ-ganet: Sav ha lazh anezho! Met ar paotr yaouank ne dennas ket e gleze, dre m’en doa aon, rak ur paotrig yaouank e oa c’hoazh.\n21 Zebak ha Zalmuna a lavaras: Sav te da-unan ha sailh warnomp! Rak evel ma’z eo an den, eo e nerzh. Gedeon a savas hag a lazhas Zebak ha Zalmuna. Hag e kemeras ar bragerizoù a oa ouzh gouzougoù o c’hañvaled.\n22 Tud Israel a lavaras da C’hedeon: Ren warnomp, te ha da vab ha mab da vab, rak hon dieubet ec’h eus diouzh dorn Madian.\n23 Gedeon a lavaras: Me ne renin ket warnoc’h, ha va mab ne reno ket warnoc’h, an AOTROU eo a reno warnoc’h.\n24 Gedeon a lavaras: Un dra a c’houlennin diganeoc’h: Roit din pep hini ac’hanoc’h lagadennoù e breizh. Rak an enebourien o doa lagadennoù aour, dre ma oant Ismaeliz.\n25 Hag e respontjont: Ni o roio a-youl-vat. Oc’h astenn ur vantell, e taolas enni pep hini anezho lagadennoù e breizh.\n26 Pouez al lagadennoù aour en doa goulennet a oa mil seizh kant sikl aour (~ 17 kg), hep kontañ ar bragerizoù, ar c’hloc’higoù-skouarn, an dilhad tane a oa war rouaned Madian, hag hep kontañ kelc’hennoù a oa ouzh gouzougoù o c’hañvaled.\n27 Gedeon a reas gant-se un efod, hag e lakaas anezhañ en e gêr en Ofra. Holl Israel a zeuas eno d’en em reiñ d’ar gasterezh war e lerc’h, hag e voe ur pech evit Gedeon hag evit e di.\n28 Madian a voe izelaet dirak mibien Israel, ha ne savas ken e benn. Ar vro a voe e peoc’h e-pad daou-ugent vloaz e deizioù Gedeon.\n31 E serc’h a oa e Sichem a c’hanas dezhañ ur mab, hag e voe anvet Abimelek.\n33 Goude ma voe marvet Gedeon, mibien Israel a zistroas adarre hag en em roas d’ar gasterezh war-lerc’h ar Baaloù, hag e kemerjont evito Baal-Berid da zoue.\n34 Evel-se mibien Israel n’o doe ket soñj eus an AOTROU o Doue, en doa o dieubet eus dorn o holl enebourien tro-dro.\n2 Mar plij, roit da anavezout ar c’homzoù-mañ da holl bennoù Sichem: Petra a zo gwelloc’h evidoc’h, e renfe warnoc’h dek den ha tri-ugent, holl vibien Jerubbaal, pe e renfe warnoc’h un den hepken? Ho pet soñj ez on hoc’h askorn hag ho kig.\n3 Breudeur e vamm a lavaras eus e berzh an holl gomzoù-se da skouarn pennoù Sichem. Hag o c’halon a voe tuet war-zu Abimelek, rak lavarout a rejont: Hor breur eo.\n4 Hag e rojont dezhañ dek ha tri-ugent pezh arc’hant eus ti Baal-Berid, hag Abimelek a c’hopraas ganto peorien-gaezh ha foeterien-hent a zeuas war e lerc’h.\n7 Kement-se a voe lavaret da Jotam, a yeas hag en em zalc’has war-lein Menez Gerizim. Hag e savas e vouezh hag e krias o lavarout: Selaouit ac’hanon, pennoù Sichem, evit ma selaouo Doue ac’hanoc’h!\n8 Ar gwez a yeas da oleviñ warno ur roue, hag e lavarjont d’an olivezenn: Ren warnomp.\n9 Met an olivezenn a lavaras dezho: Hag e tilezfen va eoul, ma vez enoret drezañ Doue hag an dud, evit mont da fiñval a-us d’ar gwez?\n10 Hag ar gwez a lavaras d’ar fiezenn: Deus-te, ha ren warnomp.\n11 Met ar fiezenn a lavaras dezho: Hag e tilezfen va douster ha va frouezh mat, evit mont da fiñval a-us d’ar gwez?\n12 Hag ar gwez a lavaras d’ar winienn: Deus-te, ha ren warnomp.\n13 Met ar winienn a lavaras dezho: Hag e tilezfen va gwin mat, a laouena Doue hag an dud, evit mont da fiñval a-us d’ar gwez?\n14 Hag an holl wez a lavaras d’ar spernenn: Deus-te, ha ren warnomp.\n15 Hag ar spernenn a lavaras d’ar gwez: Ma’z eo gant gwirionez ec’h olevit ac’hanon da roue warnoc’h, deuit hag en em lakait dindan va skeud, anez ra zeuio an tan eus ar spern ha ra zevo sedrez al Liban.\n16 Ha bremañ, daoust hag hoc’h eus graet gant gwirionez hag eeunder o lakaat Abimelek da roue? Daoust hag eo mat ar pezh hoc’h eus graet e-keñver Jerubbaal hag e-keñver e di? Daoust hag hoc’h eus graet dezhañ hervez ar pezh o deus graet e zaouarn?\n17 Va zad en deus brezelet evidoc’h, lakaet en deus e vuhez en arvar, ha dieubet en deus ac’hanoc’h eus dorn Madian.\n18 Met c’hwi a zo en em savet hiziv a-enep ti va zad, lazhet hoc’h eus war un hevelep maen e vibien, dek den ha tri-ugent, ha lakaet hoc’h eus da roue war bennoù Sichem Abimelek, mab e vatezh, dre ma’z eo ho preur.\n19 Ma’z eo gant gwirionez hag eeunder ar pezh hoc’h eus graet e-keñver Jerubbaal hag e-keñver e di, ra vo Abimelek ho levenez, ha ra viot ivez hec’h hini,\n21 Neuze Jotam en em dennas hag a dec’has. Mont a reas da Veer, hag e chomas eno, pell diouzh Abimelek e vreur.\n27 Mont a rejont war ar maez da vendemiñ o gwini, da jaodriñ ha d’ober chervad. Neuze ez ejont da di o doue da zebriñ ha da evañ, hag e villigjont Abimelek.\n28 Gaal mab Ebed a lavaras: Piv eo Abimelek ha petra eo Sichem, evit ma servijfemp anezhañ? Ha n’eo ket mab Jerubbaal? Ha n’eo ket Zebul e gargad? Servijit tud Hamor tad Sichem, met perak e servijfemp hennezh?\n33 ha da vintin, pa sav an heol, e savi hag e teui da gouezhañ war gêr; neuze eñ hag ar bobl a zo gantañ a yelo ez enep, ha te a raio dezho evel ma c’helli.\n34 Abimelek hag an holl bobl a oa gantañ a savas hag a yeas e-pad an noz d’en em lakaat e spi a-enep Sichem e pevar strollad.\n35 Gaal mab Ebed a yeas er-maez hag en em zalc’has ouzh dor kêr. Neuze Abimilek hag an holl bobl a oa gantañ a savas eus ar spi.\n37 Gaal a gomzas adarre o lavarout: Sell, setu ur bobl o tiskenn eus krec’hioù ar vro, hag ur strollad a zeu dre hent dervenn an hudsteredourien.\n38 Zebul a lavaras: Pelec’h emañ bremañ da vrabañserezh pa lavare: Piv eo Abimelek, ma servijfemp anezhañ? Ha n’emañ ket aze ar bobl a zisprizes? Kae bremañ d’ober brezel en o enep!\n40 Abimelek a redas war e lerc’h, evel ma tec’he dirazañ; ha kalz a gouezhas marv betek toull an nor.\n41 Abimelek a chomas en Aruma. Zebul a gasas kuit Gaal hag e vreudeur, na c’helljont ket chom e Sichem.\n42 Antronoz ez eas ar bobl d’ar parkeier, ha kement-se a voe lavaret da Abimelek.\n43 Hemañ a gemeras tud a lodennas e tri strollad, hag o lakaas e spi er parkeier. O vezañ gwelet e teue pobl eus kêr, e savas a-enep dezho hag e tisc’hreas anezho.\n44 Abimelek hag ar strollad a oa gantañ a yeas war-raok hag en em zalc’has ouzh toull dor kêr. An daou strollad all en em daolas war an holl re a oa er-maez hag o disc’hreas.\n46 Hag holl bennoù Tour Sichem, o vezañ anavezet kement-se, en em dennas e kreñvlec’h ti an doue Berid.\n48 Abimelek a bignas war Venez Salmon, eñ hag an holl bobl a oa gantañ. Abimelek a gemeras en e zorn ur vouc’hal hag a droc’has skourr ur wezenn, en lakaas war e skoaz, hag e lavaras d’ar bobl a oa gantañ: Ha gwelet hoc’h eus ar pezh am eus graet? Hastit ober eveldon.\n49 Troc’hañ a rejont eta pep hini anezho ur skourr hag e heuilhjont Abimelek, hag e lakajont anezho ouzh ar c’hreñvlec’h, en ur lakaat ar c’hreñvlec’h en tan. Holl dud Tour Sichem a varvas evel-se, war-dro mil den, gwersed ha merc’hed.\n51 Bez’ e oa e-kreiz kêr un tour kreñv, e-lec’h en em dennas holl wersed, holl verc’hed hag holl bennoù kêr. O vezañ serret an nor war o lerc’h, e pignjont war doenn an tour.\n52 Abimelek a zeuas betek an tour da arsailhañ anezhañ, hag e tostaas ouzh dor an tour evit hec’h entanañ.\n54 Gervel a reas diouzhtu an den yaouank a zouge e armoù, hag e lavaras dezhañ: Tenn da gleze ha va lazh, gant aon na vefe lavaret ac’hanon: Ur vaouez he deus e lazhet. An den yaouank a doullas anezhañ, hag e varvas.\n55 Tud Israel, o welout e oa marvet Abimelek, a yeas pep hini d’e di.\n56 Doue a lakaas da gouezhañ war Abimelek an droug en doa graet d’e dad en ur lazhañ e zek breur ha tri-ugent.\nTola ha Jair. Pec’hedoù Israel\n3 War e lerc’h e savas Jair eus Galaad, a varnas Israel daou vloaz warn-ugent.\n4 Bez’ en doa tregont mab, a yae war dregont azenig, hag o doa tregont kêr, a zo anvet c’hoazh hiziv kêrioù Jair. E bro C’halaad emaint.\n8 Er bloaz-se e waskjont hag e vac’hjont mibien Israel, hag e-pad triwec’h vloaz holl vibien Israel a oa en tu all d’ar Jordan, e bro an Amoreaned a zo e Galaad.\n10 Mibien Israel a grias etrezek an AOTROU o lavarout: Pec’het hon eus a-enep dit ha servijet hon eus ar Baaloù.\n11 Met an AOTROU a lavaras da vibien Israel: Ha ne’m eus ket ho tieubet eus an Ejipsianed, eus an Amoreaned, eus mibien Ammon, eus ar Filistined,\n12 eus ar Sidoniz, eus an Amalekited, eus ar Vaoniz? Ha pa hoc’h eus kriet etrezek ennon, em eus ho tieubet eus o daouarn.\n13 Met va dilezet hoc’h eus evit servijañ doueoù all, setu perak n’ho tieubin ken.\n14 Kit da grial etrezek an doueoù hoc’h eus dibabet, ra zieubint ac’hanoc’h en amzer hoc’h estrenvan.\n15 Mibien Israel a lavaras d’an AOTROU: Pec’het hon eus, gra en hor c’heñver evel ma kavi mat, met dieub ac’hanomp hepken hiziv.\n16 Hag e lamjont eus o zouez an doueoù diavaeziek, evit servijañ an AOTROU. Truez en doe en e galon dirak glac’har Israel.\n18 Ar bobl ha pennoù Galaad a lavaras an eil d’egile: Piv eo an den a grogo da stourm a-enep mibien Ammon? Bez’ e vo ar rener eus holl annezidi Galaad.\n1 Jefte ar Galaadad a oa ur brezelour kadarn. Mab d’ur c’hast e oa, ha Galaad a oa tad da Jefte.\n2 Gwreg Galaad he doa ganet dezhañ mibien, ha pa voe deuet bras mibien ar wreg-se, e kasjont Jefte kuit o lavarout dezhañ: Ne’z po ket a hêrezh e ti hon tad, rak mab ur vaouez all ez out.\n3 Jefte a dec’has a-zirak e vreudeur, hag ez eas da chom e tiriad Tob. Peorien-gaezh en em zastumas en-dro da Jefte, hag e raent troioù gantañ.\n5 Evel ma vrezele mibien Ammon a-enep Israel, henaourien Galaad a yeas da gerc’hat Jefte da vro Dob.\n6 Lavarout a rejont da Jefte: Deus da vezañ hor c’habiten, hag e stourmimp ouzh mibien Ammon.\n7 Jefte a lavaras da henaourien Galaad: Ha n’hoc’h eus ket kasaet ac’hanon ha va c’haset kuit eus ti va zad? Perak e teuit da’m c’havout, pa ez oc’h bremañ er glac’har?\n8 Henaourien Galaad a lavaras da Jefte: Setu perak e tistroomp da’z kavout bremañ, evit ma teui ganeomp ha ma stourmi a-enep mibien Ammon, ha ma vi hor rener, hini holl annezidi Galaad.\n9 Jefte a lavaras da henaourien Galaad: Mar kasit ac’hanon ganeoc’h evit stourm a-enep mibien Ammon ha mar laka an AOTROU anezho etre va daouarn, e vin ho rener.\n10 Henaourien Galaad a lavaras da Jefte: Ra vo test an AOTROU etrezomp, ma ne reomp ket evel ma ec’h eus lavaret.\n12 Jefte a gasas kannaded da roue mibien Ammon evit lavarout: Petra a zo etre te ha me, ma’z out deuet a-enep din d’ober brezel em bro?\n15 evit lavarout: Evel-henn e komz Jefte: Israel n’en deus ket kemeret douaroù eus Moab nag eus mibien Ammon.\n16 Pa bignas Israel eus an Ejipt, e kerzhas dre ar gouelec’h betek ar Mor Ruz, hag ec’h erruas e Kadesh.\n18 Neuze e kerzhas dre ar gouelec’h, hag e reas tro bro Edom ha bro Voab, hag ec’h erruas ouzh sav-heol bro Voab, da gampiñ en tu all d’an Arnon, hep mont war douaroù Moab, rak an Arnon a oa harz Moab.\n19 Israel a gasas kannaded da Sihon roue an Amoreaned ha roue Hesbon, hag Israel a lavaras dezhañ: Va lez da dremen dre da vro, betek va lec’h.\n21 An AOTROU Doue Israel a lakaas Sihon hag e holl bobl etre daouarn Israel a zisc’hreas anezho. Evel-se e perc’hennas Israel holl vro an Amoreaned a oa o chom er vro-se.\n22 Kemer a rejont eta holl vro an Amoreaned adalek an Arnon betek Jabok, hag adalek ar gouelec’h betek ar Jordan.\n23 Ha bremañ, p’en deus an AOTROU Doue Israel kaset kuit an Amoreaned dirak e bobl Israel, daoust hag e vefe te an hini a berc’hennfe o bro?\n24 Ha ne berc’hennez ket ar pezh en deus roet dit da berc’hennañ Kemosh da zoue? Ni a berc’henno ar vro eus an holl re en deus kaset kuit an AOTROU hon Doue dirazomp.\n25 A-hend-all, daoust hag e talvezez muioc’h eget Balag mab Zippor, roue Moab? Ha n’en deus ket stourmet a-enep Israel, ha graet ar brezel outañ?\n26 Setu tri c’hant vloaz abaoe m’emañ Israel o chom en Hesbon hag en he c’hêrioù, en Aroer hag en he c’hêrioù, hag en holl gêrioù a zo a-hed an Arnon, perak n’hoc’h eus ket o lamet digantañ e-keit-se?\n27 Ne’m eus ket pec’het ouzhit, met e trougc’hraez em c’heñver oc’h ober brezel ouzhin. Ra varno hiziv an AOTROU, hag a zo ar Barner, etre mibien Israel ha mibien Ammon!\n28 Met roue mibien Ammon ne fellas ket dezhañ selaou ar c’homzoù en doa graet Jefte lavarout dezhañ.\n30 Jefte a reas ur gouestl d’an AOTROU o lavarout: Mar lakaez mibien Ammon em dorn,\n31 ar pezh a zeuio er-maez eus dor va zi a-raok din, pa zistroin e peoc’h eus mibien Ammon, a vo d’an AOTROU; e ginnig a rin e loskaberzh.\n33 Hag e trec’has anezho adalek Aroer betek Minnid, e-lec’h ma oa ugent kêr, ha betek plaenenn ar gwini; ul lazhadeg vras a reas anezho. Mibien Ammon a voe izelaet dirak mibien Israel.\n34 Hag e tistroas Jefte da Vizpa, d’e di, ha setu e verc’h a zeuas en arbenn dezhañ, gant taboulinoù ha dañsoù. Bez’ e oa e vugel nemetañ, n’en doa na mab na merc’h all.\n35 Kerkent ha ma welas anezhi e rogas e zilhad hag e lavaras: Siwazh va merc’h! Bec’hiet on, ya bec’hiet on, peurvantret on abalamour dit, rak digoret em eus va genoù d’an AOTROU ha ne c’hellin ket dislavarout.\n36 Hi a lavaras dezhañ: Va zad, digoret ec’h eus da c’henoù d’an AOTROU? Gra din evel m’eo deuet eus da c’henoù, p’en deus an AOTROU veñjet ac’hanout eus da enebourien, mibien Ammon.\n37 Hag e lavaras d’he zad: Ro din kement-mañ: Lez ganin daou viz, mont a rin, diskenn a rin dre ar menezioù, hag e ouelin war va gwerc’hded gant va mignonezed.\n39 A-benn daou viz e tistroas da gavout he zad, hag e reas ganti ar gouestl en doa graet. N’he doa anavezet den ebet. Ac’hane e teu ar c’hiz en Israel,\n40 penaos a vloaz da vloaz merc’hed Israel a ya da glemm diwar-benn merc’h Jefte ar Galaadad, e-pad pevar devezh bep bloaz.\n1 Tud Efraim en em zastumas hag a yeas war-zu an hanternoz da lavarout da Jefte: Perak ez out aet d’ober brezel ouzh mibien Ammon hep bezañ hor galvet da gerzhout ganit? Ni a zevo da di, ganit-te ivez!\n2 Jefte a lavaras dezho: Stourmadegoù bras hon eus bet gant mibien Ammon, me ha va fobl. Pa em eus ho kalvet, n’hoc’h eus ket va dieubet eus o dorn.\n3 Pa em eus gwelet na zieubec’h ket ac’hanon, lakaet em eus va buhez en arvar, aet on war-zu mibien Ammon, hag an AOTROU o lakaas em dorn. Perak eta oc’h pignet hiziv a-enep din, evit ober brezel din?\n4 Jefte a zastumas holl dud Galaad evit stourm ouzh Efraim. Tud Galaad a bilas Efraim, dre m’o doa lavaret ar re-mañ: C’hwi ‘zo tec’hidi Efraim! Emañ Galaad e-kreiz Efraim, e-kreiz Manase!\n5 Galaad a dapas roudouzioù ar Jordan a-raok ma erruas re Efraim eno. Ha pa lavare unan eus tec’hidi Efraim: Lez ac’hanon da dremen! tud Galaad a lavare dezhañ: Eus Efraim ez out? Hag e lavare: Nann.\n6 Neuze e oa lavaret dezhañ: Ac’hanta, lavar: Shibboled. Met ne oa ket evit e zistagañ reizh, hag e lavare: Sibboled. Neuze e oa kroget ennañ hag e oa lakaet d’ar marv e roudouzioù ar Jordan; er mare-se e kouezhas daou vil ha daou-ugent den eus Efraim.\n7 Jefte a varnas Israel c’hwec’h vloaz. Ha Jefte ar Galaadad a varvas hag a voe sebeliet en unan eus kêrioù Galaad.\n8 War e lerc’h, Ibzan eus Betlehem a varnas Israel.\n9 Bez’ en doe tregont mab, ha tregont merc’h a zimezas er-maez eus e di. Lakaat a reas da zont a-ziavaez tregont merc’h evit e vibien. Barn a reas Israel seizh vloaz.\n11 War e lerc’h, Elon eus Zabulon a varnas Israel dek vloaz.\n13 War e lerc’h, Abdon mab Hillel, ar Piratoniad, a varnas Israel.\n14 Bez’ en doe daou-ugent mab ha tregont mab-bihan, a yae war dek azenig ha tri-ugent. Barn a reas Israel eizh vloaz.\n2 Bez’ e oa e Zora un den eus kerentiezh Dan anvet Manoak; e wreg a oa gaonac’h: n’he doa ket a vugale.\n3 Ael an AOTROU en em ziskouezas d’ar wreg hag a lavaras dezhi: Setu ez out gaonac’h, ne’c’h eus ket a vugale, met e koñsevi hag e c’hani ur mab.\n4 Diwar-vremañ, diwall a evañ gwin hag evaj kreñv, hag a zebriñ traoù dic’hlan.\n5 Bez’ e vi brazez hag e c’hani ur mab; an aotenn ne dremeno ket war e benn, rak ar bugel a vo un Nazeread a Zoue adalek ar c’hof. Eñ eo an hini a grogo da zieubiñ Israel eus dorn ar Filistined.\n6 Ar wreg a yeas da gomz ouzh he gwaz o lavarout: Un den a Zoue a zo deuet da’m c’havout, e neuz a oa evel neuz un ael a-berzh Doue, spouronus-meurbet. Ne’m eus ket goulennet digantañ a-belec’h e oa, ha n’en deus ket roet din da c’houzout e anv,\n7 met lavaret en deus din: Bez’ e vi brazez hag e c’hani ur mab; diwar-vremañ, diwall a evañ gwin hag evaj kreñv, hag a zebriñ traoù dic’hlan, rak ar bugel a vo un Nazeread a Zoue adalek ar c’hof betek deiz e varv.\n8 Manoak a bedas an AOTROU hag a lavaras: AOTROU, ra zeuio c’hoazh d’hor c’havout an den a Zoue ac’h eus degaset, me az ped, ha ra gelenno ac’hanomp war ar pezh hon devo d’ober evit ar bugel pa vo ganet.\n9 Doue a selaouas mouezh Manoak. Ael Doue a zeuas c’hoazh da gavout ar wreg pa oa azezet en ur park; met Manoak he gwaz ne oa ket ganti.\n10 Hag ar wreg a redas buan da lavarout d’he gwaz: Setu, an den a oa deuet da’m c’havout en deiz all a zo en em ziskouezet din.\n11 Manoak a savas hag a yeas war-lerc’h e wreg da gavout an den, hag e lavaras dezhañ: Hag ez out an den en deus komzet ouzh va gwreg? Hag e lavaras: Me eo.\n12 Manoak a lavaras: Pa c’hoarvezo ar pezh ac’h eus lavaret, penaos e vo urzhiet ar bugel, petra hor bo d’ober?\n14 ne zebro netra a zeu eus ar gwini, ne evo na gwin na evaj kreñv, ne zebro netra dic’hlan; ra viro kement am eus gourc’hemennet dezhi.\n15 Manoak a lavaras da ael an AOTROU: Hol lez da’z terc’hel ha da fichañ evidout ur menn-gavr.\n16 Ael an AOTROU a lavaras da Vanoak: Pa zalc’hfes ac’hanon ne zebrin ket eus da vara; met ma rez ul loskaberzh, en kinnigi d’an AOTROU. Ne ouie ket Manoak e oa ael an AOTROU.\n17 Manoak a lavaras da ael an AOTROU: Pe anv ac’h eus, evit ma’c’h enorimp ac’hanout pa c’hoarvezo ar pezh ac’h eus lavaret?\n18 Ael an AOTROU a lavaras dezhañ: Perak e c’houlennez va anv evel-se? Burzhudus eo.\n19 Manoak a gemeras ur menn-gavr hag un donezon, hag o c’hinnigas d’an AOTROU war ar roc’h. Hag ur burzhud a zegouezhas dirak Manoak hag e wreg:\n20 evel ma’z ae ar flamm eus an aoter war-zu an neñv, ael an AOTROU a savas ivez e flamm an aoter. Manoak hag e wreg, o welout kement-se, a gouezhas war o dremmoù d’an douar.\n21 Ael an AOTROU n’en em ziskouezas ken da Vanoak na d’e wreg. Neuze ec’h anavezas Manoak e oa ael an AOTROU.\n22 Manoak a lavaras d’e wreg: A-dra-sur emaomp o vont da vervel, rak gwelet hon eus Doue.\n23 E wreg a lavaras dezhañ: Ma vije fellet d’an AOTROU hol lakaat da vervel, n’en dije ket degemeret eus hon dorn al loskaberzh hag an donezon, ha n’en dije ket graet deomp gwelout an holl draoù-se, na klevout anezho, en amzer ma’z omp enni.\n24 Ar wreg a c’hanas ur mab hag a anvas anezhañ Samzun (= evel an heol). Ar bugel a greskas, hag an AOTROU a vennigas anezhañ.\n1 Samzun a ziskennas da Dimna hag a welas ur plac’h e Timna a-douez merc’hed ar Filistined.\n2 O vezañ pignet en-dro, en disklêrias d’e dad ha d’e vamm o lavarout: Gwelet em eus ur plac’h e Timna a-douez merc’hed ar Filistined, bremañ kemerit anezhi evit ma vo va gwreg.\n3 E dad hag e vamm a lavaras dezhañ: Ha n’eus ket plac’hed e-touez merc’hed da vreudeur hag e-touez va holl bobl, ma’z afes da gemer ur wreg a-douez ar Filistined diamdroc’h? Samzun a lavaras d’e dad: Kemer anezhi evidon, rak plijout a ra da’m daoulagad.\n6 Spered an AOTROU a grogas e Samzun, hag e tispennas anezhañ evel ma tispenner ur menn-gavr, hep netra en e zorn. Met ne lavaras na d’e dad na d’e vamm ar pezh en doa graet.\n7 Diskenn a reas hag e komzas ouzh ar plac’h, a blijas da zaoulagad Samzun.\n8 Ur pennad-amzer war-lerc’h ez eas evit he c’herc’hat, hag e reas un distro da welout korf marv al leon. Ha setu, bez’ e oa un hed-gwenan ha mel e-barzh korf marv al leon.\n9 Kemer a reas dioutañ en e zorn, hag e kendalc’has e hent en ur zebriñ. Pa zeuas da gavout e dad hag e vamm, e roas dezho hag e tebrjont, met ne lavaras ket dezho en devoa kemeret ar mel-se e korf marv al leon.\n10 E dad a ziskennas da gavout ar plac’h, ha Samzun a reas eno ur fest, e-giz ma rae an dud yaouank.\n12 Samzun a lavaras dezho: Emaon o vont da ginnig un divinadell deoc’h. Mar displegit din anezhi e-pad seizh devezh ar fest ha mar kavit anezhi, me a roio deoc’h tregont roched ha tregont dilhad fresk.\n13 Met ma ne c’hellit ket he displegañ din, c’hwi a roio din tregont roched ha tregont dilhad fresk. Hag e lavarjont dezhañ: Kinnig da zivinadell evit ma selaouimp.\n14 Lavarout a reas dezho: Eus an debrer eo deuet boued, eus an hini kreñv eo deuet c’hwek! E-pad tri devezh ne c’helljont ket displegañ an divinadell.\n15 D’ar seizhvet deiz e lavarjont da wreg Samzun: Hoal da waz evit ma tisplego deomp an divinadell, anez da-se e tevimp ac’hanout, te ha ti da dad. Hor pedet hoc’h eus evit hon diwiskañ, n’eo ket?\n16 Gwreg Samzun a ouelas en e gichen o lavarout: A-dra-sur e kasaez ac’hanon ha ne’m c’harez ket! Daoust ha ne’c’h eus ket kinniget un divinadell da vibien va fobl? Ha ne’c’h eus ket displeget din! Lavarout a reas dezhi: Ne’m eus ket he displeget da’m zad ha da’m mamm, hag he displegfen dit?\n17 Gouelañ a rae evel-se en e gichen e-pad seizh deiz ar fest, ha d’ar seizhvet deiz e tisplegas dezhi, dre ma trubuilhe anezhañ. Neuze hi a zisplegas an divinadell da vibien he fobl.\n18 Tud kêr a lavaras dezhañ d’ar seizhvet deiz, a-raok ma voe kuzhet an heol: Petra ‘zo c’hwekoc’h eget mel, ha petra ‘zo kreñvoc’h eget ul leon? Hag e lavaras dezho: Ma n’ho pije ket aret gant va annoar, n’ho pije ket kavet va divinadell.\n19 Spered an AOTROU a grogas ennañ, hag e tiskennas da Askalon, hag e lazhas eno tregont den, hag e kemeras o diwisk, hag e roas ar re fresk d’an dud o doa displeget an divinadell. E fulor en em danas, hag e pignas da di e dad.\n20 Gwreg Samzun a voe roet d’e genseurt a oa mignon dezhañ.\n1 Un nebeud amzer goude, da vare eost an ed, Samzun a yeas da welout e wreg hag a gasas dezhi ur menn-gavr o lavarout: Mont a rin da gavout va gwreg en he c’hambr. Met he zad n’en lezas ket da vont e-barzh.\n2 He zad a lavaras: Kredet em eus ez poa kasoni outi, setu perak em eus he roet da’z kenseurt. He c’hoar yaouankañ, ha n’eo ket koantoc’h egeti? Ra vo dit en he lec’h.\n4 Samzun a yeas eta hag a dapas tri c’hant louarn; kemer a reas ivez flambevioù, o zroas lost ouzh lost, hag e lakaas ur flambev etre daou lost, er c’hreiz.\n5 Neuze e c’hwezhas an tan er flambevioù hag e laoskas al lern en ed ar Filistined. Evel-se e tevas kement a ed a oa feskennet hag a ed a oa war o gar, ha zoken gwini ha gwez-olivez.\n6 Ar Filistined a lavaras: Piv en deus graet-se? Hag e voe respontet: Samzun mab-kaer an Timniad, rak en deus kemeret e wreg evit he reiñ d’e genseurt. Ar Filistined a bignas hag he devas en tan, hi hag he zad.\n7 Samzun a lavaras: Evel-se eo e rit-hu? Koulskoude ne baouezin ket, ken na’m bo veñjañs diouzhoc’h.\n8 Hag e kannas anezho a-blad, ul lazhadeg vras a reas anezho. Neuze e tiskennas da chom e frailh roc’h Etam.\n10 Tud Juda a lavaras: Perak oc’h pignet a-enep deomp? Hag e lavarjont: Pignet omp da eren Samzun, evit ober dezhañ evel m’en deus graet deomp.\n11 Tri mil den eus Juda a ziskennas da frailh roc’h Etam hag a lavaras da Samzun: Ha n’ouzout ket penaos ar Filistined a vestroni ac’hanomp? Perak ac’h eus graet-se deomp? Hag e respontas: Graet em eus dezho evel m’o deus graet din.\n12 Lavarout a rejont dezhañ: Diskennet omp da’z eren, evit da lakaat etre daouarn ar Filistined. Samzun a lavaras: Touit din na sailhot ket warnon.\n13 Hag e respontjont o lavarout: Nann, ni a ereo ac’hanout start da’z lakaat etre o daouarn, met ne lazhimp ket ac’hanout. Hag ec’h erejont anezhañ gant div gordenn nevez, hag e lakajont anezhañ da zont er-maez eus ar roc’h.\n14 Pa erruas da Lehi ar Filistined a laoskas kriadennoù a levenez en arbenn dezhañ. Spered an AOTROU a grogas ennañ, ar c’herdin a oa war e zivrec’h a zeuas da vezañ evel lin devet en tan, hag e ereoù a gouezhas diwar e zaouarn.\n15 O vezañ kavet karvan un azen, fresk bev, ec’h astennas e zorn, he c’hemeras, hag e lazhas ganti mil den.\n17 P’en doa echuet da gomz, e taolas ar garvan eus e zorn hag e c’halvas al lec’h-se: Ramad-Lehi (= krec’h ar garvan).\n18 Ur sec’hed ruz en doa, hag e krias d’an AOTROU o lavarout: Roet ec’h eus da’z servijer an dieubidigezh vras-se, ha bremañ e varvfen gant ar sec’hed, hag e kouezhfen etre daouarn an diamdroc’hidi?\n19 Doue a faoutas ur c’hev a oa e Lehi, ha doureier a zeuas er-maez. Evañ a reas, addont a reas e spered, hag ec’h advevas. Setu perak eo bet anvet al lec’h-se betek hiziv: En-Hakkore (= feunteun ar bedenn). E Lehi eo.\n1 Samzun a yeas da C’haza, hag e welas eno ur c’hast, hag ez eas d’he c’havout.\n2 Lavaret e voe da re C’haza: Samzun a zo deuet amañ. Kelc’hiañ a rejont anezhañ, hag en em zalc’hjont e spi a-enep dezhañ e-pad an noz ouzh dor kêr, hag e chomjont didrouz e-pad an noz holl o lavarout: Da c’houloù-deiz e lazhimp anezhañ.\n4 Goude-se e karas ur vaouez e traonienn Sorek, hec’h anv Dalila.\n5 Priñsed ar Filistined a bignas d’he c’havout hag a lavaras dezhi: Hoal anezhañ, anavez dioutañ a-belec’h e teu e nerzh bras ha penaos e c’hellfemp e drec’hiñ, evit ma c’hellimp e eren hag e vestroniañ. Pep hini ac’hanomp a roio dit kant dek pezh arc’hant.\n6 Dalila a lavaras da Samzun: Lavar din a-belec’h e teu da nerzh bras ha gant petra e vefe ret da eren evit da vestroniañ.\n7 Samzun a lavaras: Ma vefen ereet gant seizh kordenn fresk n’int ket c’hoazh sec’h, e teufen da vezañ dinerzh hag e vefen evel un den all.\n8 Priñsed ar Filistined a zegaset da Zalila seizh kordenn fresk na oant ket sec’h, hag hi a ereas anezhañ.\n9 Tud a oa oc’h en em zerc’hel e spi en ur gambr eus he zi, hag hi a lavaras: Ar Filistined ‘zo warnout, Samzun! Hag e torras ar c’herdin evel neud stoub pa sant an tan, ha n’anavezjont ket a-belec’h e teue e nerzh.\n10 Dalila a lavaras da Samzun: Setu, ec’h eus graet goap ouzhin, hag ec’h eus lavaret din gevier. Lavar din gant petra e vefe ret da eren.\n11 Lavarout a reas dezhi: Ma vefen ereet gant kerdin nevez n’o deus biskoazh servijet, e teufen da vezañ dinerzh hag e vefen evel un den all.\n12 Dalila a gemeras kerdin nevez hag a ereas anezhañ, hag e lavaras dezhañ: Ar Filistined ‘zo warnout, Samzun! Tud oa oc’h en em zerc’hel e spi er gambr. Met terriñ a reas ar c’herdin diwar e zivrec’h evel un neudenn.\n13 Dalila a lavaras da Samzun: Betek bremañ ec’h eus graet goap ouzhin hag ec’h eus lavaret din gevier. Lavar din gant petra e vefe ret da eren. Lavarout a reas dezhi: Ma wiadfes seizh plezh eus va fenn gant ar steuñvenn.\n14 Hi o stagas gant un ibil, hag e lavaras dezhañ: Ar Filistined ‘zo warnout, Samzun! Neuze e tihunas eus e gousk, hag e tennas an ibil eus ar wiadenn gant ar steuñvenn.\n15 Hi a lavaras dezhañ: Penaos e c’hellez lavarout: Me a gar ac’hanout? N’emañ ket da galon ganin! Teir gwech ec’h eus graet goap ouzhin, ha n’ec’h eus ket lavaret din a-belec’h e teu da nerzh bras.\n16 Hag e trubuilhe anezhañ bemdez dre he c’homzoù, hag e waske anezhañ, en doare ma teue e ene da vezañ glac’haret betek ar marv.\n17 Neuze e tigoras dezhi e holl galon hag e lavaras: An aotenn n’eo biskoazh tremenet war va fenn, rak un Nazeread a Zoue ez on adalek kof va mamm. Ma vefen touzet, an nerzh va dilezfe, e teufen da vezañ dinerzh hag e vefen evel un den all.\n18 O welout en doa digoret dezhi e holl galon, Dalila a gasas da c’hervel priñsed ar Filistined hag a lavaras dezho: Deuit ar wech-mañ, rak digoret en deus din e holl galon. Priñsed ar Filistined a bignas d’he c’havout hag a zegasas arc’hant en o daouarn.\n19 Hi a lakaas anezhañ da gousket war he barlenn, hag e c’halvas un den a douzas ar seizh plezh eus e benn. Kregiñ a reas d’e vestroniañ, hag e nerzh en dilezas.\n20 Neuze e lavaras dezhañ: Ar Filistined ‘zo warnout, Samzun! Hag e tihunas eus e gousk o lavarout: Tec’hout a rin evel ar gwechoù all, hag en em zieubin. Met ne ouie ket e oa pellaet an AOTROU dioutañ.\n21 Ar Filistined a grogas ennañ, hag e toulljont e zaoulagad, hag e tiskennjont anezhañ da C’haza; ereet e voe gant chadennoù arem. Treiñ a rae ar maen-milin en toull-bac’h.\n22 Koulskoude blev e benn a grogas da greskiñ goude bezañ bet touzet.\n23 Priñsed ar Filistined en em zastumas evit kinnig un aberzh bras d’o doue Dagon hag evit laouenaat. Lavarout a rejont: Hon doue en deus lakaet etre hon daouarn Samzun hon enebour.\n24 Ar bobl a welas anezhañ hag a veulas o doue o lavarout: Hon doue en deus lakaet etre hon daouarn hon enebour, distrujer hor bro, an hini en deus lazhet kement ac’hanomp.\n25 Evel ma oa laouen o c’halon, e lavarjont: Galvit Samzun ha ma c’hoario dirazomp. Gervel a rejont eta Samzun hag e tennjont anezhañ eus an toull-bac’h, hag e c’hoarias dirazo. Lakaet eo bet etre ar pileroù.\n26 Samzun a lavaras d’ar paotr a zalc’he anezhañ gant e zorn: Va laka, gra din stekiñ ouzh ar pileroù a zo o skorañ an ti, evit ma en em harpin outo.\n27 An ti a oa leun a baotred hag a verc’hed, hag holl briñsed ar Filistined a oa eno. Bez’ e oa zoken war an doenn tost da dri mil den, paotred ha merc’hed, a selle ouzh Samzun o c’hoari.\n28 Samzun a bedas an AOTROU hag a lavaras: Aotrou AOTROU, da bediñ a ran, az pez soñj ac’hanon! O Doue, ro din nerzh, ar wech-mañ hepken, ha ma tennin veñjañs eus ar Filistined evit koll va daoulagad.\n29 Samzun a vriatas daou biler ar c’hreiz, ma oa o harpañ an ti warno, hag e pouezas warno, unan a oa a-zehou hag egile a-gleiz dezhañ.\n30 Hag e lavaras: Ra varvin gant ar Filistined! Neuze en em astennas eus e holl nerzh, hag an ti a gouezhas war ar briñsed ha war an holl bobl a oa ennañ. Hag e lakaas da vervel muioc’h a dud en e varv eget m’en doa lazhet e-pad e vuhez.\n31 E vreudeur hag holl di e dad a ziskennas hag e gasas ganto. O vezañ adpignet, e sebeilhjont anezhañ etre Zora hag Eshtaol, e bez Manoa e dad. Barnet en doa Israel ugent vloaz.\n1 Bez’ e oa un den eus menez Efraim, e anv Mika,\n2 a lavaras d’e vamm: Ar mil kant pezh arc’hant a oa bet tapet dit, hag az poa distaget mallozhioù war o divout zoken ouzh va divskouarn, setu an arc’hant-se a zo etre va daouarn, me eo en doa e dapet. Neuze e vamm a lavaras: Ra vo benniget va mab gant an AOTROU.\n3 Hag e roas en-dro d’e vamm ar mil kant pezh arc’hant. E vamm a lavaras: Santelaet em eus an arc’hant-se d’an AOTROU eus va dorn evit va mab, evit ma vo graet ur skeudenn gizellet hag ur skeudenn deuzet; evel-se en roin dit en-dro.\n4 Hemañ a roas an arc’hant en-dro d’e vamm, a gemeras daou c’hant pezh hag o roas d’an teuzer, a reas diouto ur skeudenn gizellet hag ur skeudenn deuzet. Hag e voent e ti Mika.\n7 Bez’ e oa un den yaouank e Betlehem Juda, eus kerentiezh Juda, a oa Leviad hag a oa o chom eno.\n8 Ar paotr-mañ a yeas kuit eus kêr Vetlehem Juda, evit mont da chom el lec’h ma kavfe mat. O vont gant e hent, e teuas da venez Efraim betek ti Mika.\n9 Mika a lavaras dezhañ: A-belec’h e teuez? Hag e lavaras: Me ‘zo Leviad, eus Betlehem Juda, hag ez an da chom el lec’h ma kavin mat.\n10 Mika a lavaras: Chom ganin, bez evidon un tad hag un aberzhour, hag e roin dit dek pezh arc’hant, da zilhad ha da vevañs. Al Leviad yeas tre.\n13 Mika a lavaras: Bremañ ec’h ouzon e raio an AOTROU vad din, pa em eus al Leviad-mañ da aberzhour.\n2 Mibien Dan a gasas pemp den eus o c’herentiezhioù, kemeret en o c’hreiz, tud kadarn eus Zorea hag Eshtaol, evit spiañ ar vro hag hec’h anavezout. Hag e lavarjont dezho: Kit da anavezout ar vro. Dont a rejont da venez Efraim betek ti Mika, hag e tremenjont an noz eno.\n3 Pa voent e-kichen ti Mika, ec’h anavezjont mouezh al Leviad yaouank. O vezañ tostaet ouzh an ti-se, e lavarjont dezhañ: Piv en deus da zegaset amañ? Petra a rez amañ? Petra ac’h eus amañ?\n6 An aberzhour a lavaras dezho: It e peoc’h! An AOTROU en deus dirak e zaoulagad an hent emaoc’h o vont gantañ.\n7 Ar pemp den a yeas, hag ec’h errujont da Laish. Gwelout a rejont penaos ar bobl a oa o chom e surentez eno, e doare ar Sidoniz, sioul ha fizius, hep den ebet oc’h ober poan dezho e tra ebet. Pell e oant diouzh ar Sidoniz, ha n’o doa ket a zarempredoù gant tud all.\n9 Hag e lavarjont: Deomp, pignomp a-enep dezho! Rak gwelet hon eus ar vro, ha setu, gwall-vat eo. Ha petra, c’hwi a chom hep lavarout netra! Na vezit ket didalvez da vont evit perc’hennañ ar vro-se!\n10 Pa’z eot, ec’h erruot e-tal ur bobl a zo o chom e surentez, hag ur vro a zo frank. Doue en deus e lakaet etre ho taouarn. Ul lec’h eo na vank netra eus an traoù a zo war an douar.\n11 C’hwec’h kant den eus kerentiezh Dan, harnezet gant armoù-brezel, a yeas ac’hane, eus Zorea hag Eshtaol.\n12 Pignat a rejont hag e kampjont e Kirjad-Jearim, e Juda; setu perak al lec’h-se a zo bet anvet Makane-Dan (= kamp Dan) betek hiziv. Emañ a-dreñv Kirjad-Jearim.\n13 Ac’hane e tremenjont da venez Efraim, hag en em gavjont e ti Mika.\n14 Neuze ar pemp den a oa aet evit spiañ bro Laish a gomzas, o lavarout d’o breudeur: Hag e ouzoc’h ez eus en tiez-mañ un efod ha terafim, ur skeudenn gizellet hag ur skeudenn deuzet? Gwelit eta bremañ ar pezh hoc’h eus d’ober.\n16 Ar c’hwec’h kant den eus kerentiezh Dan, harnezet gant armoù-brezel, en em zalc’has ouzh toull an nor,\n17 hag ar pemp den a oa aet evit spiañ ar vro a bignas hag a yeas tre, hag e tapjont ar skeudenn gizellet, an efod, an terafim hag ar skeudenn deuzet, e-pad ma oa an aberzhour ouzh toull an nor gant ar c’hwec’h kant den harnezet a armoù-brezel.\n19 Lavarout a rejont dezhañ: Ro peoc’h ha laka da zorn war da c’henoù! Deus ganeomp, ha bez evidomp un tad hag un aberzhour. Ha gwelloc’h eo dit bezañ aberzhour e ti un den hepken, pe bezañ aberzhour ur meuriad hag ur gerentiezh en Israel?\n22 Pa voent pell diouzh ti Mika, an dud a oa en tiez nesañ da hini Mika en em zastumas gant kriadennoù bras hag a redas war-lerc’h mibien Dan.\n23 Hag e krijont war-lerc’h mibien Dan, hag ar re-mañ, o treiñ o dremmoù, a lavaras da Vika: Petra ‘zo, ma kriez evel-se?\n24 Lavarout a reas: Tapet hoc’h eus va doueoù am boa graet, kenkoulz hag an aberzhour, hag oc’h aet kuit. Petra a chom ganin? Penaos e lavarit din: Petra ‘zo ganit?\n25 Mibien Dan a lavaras dezhañ: Na ro ket da glevout da vouezh deomp, gant aon n’en em daolfe warnoc’h tud fuloret, ha na gollfec’h aze ho puhez, te ha da diegezh.\n26 Mibien Dan a gendalc’has gant o hent, ha Mika o welout e oant kreñvoc’h egetañ, a droas e zremm hag a zistroas d’ar gêr.\n27 Evel-se, o vezañ tapet an traoù en doa graet Mika hag an aberzhour en doa, ec’h errujont war Laish, war ur bobl sioul ha fizius. Hag o lazhjont gant barvenn ar c’hleze, hag e tevjont kêr en tan.\n28 Ne voe den hag he dieubas, rak pell e oa diouzh Sidon ha n’he doa ket a zarempredoù gant tud all. Bez’ e oa en draonienn en em astenn war-zu Bet-Reob. Hag ec’h adsavjont kêr, hag e chomjont enni.\n1 En amzer-se ne oa roue ebet en Israel. Ul Leviad hag a oa o chom e menez Efraim don, a gemeras da serc’h ur plac’h eus Betlehem Juda.\n2 Met e serc’h en em roas d’ar gasterezh hag a yeas digantañ da di he zad, da Vetlehem Juda. Chom a reas eno war-dro pevar miz.\n3 He den a savas hag a yeas d’he c’havout, evit komz ouzh he c’halon hag he degas gantañ. E servijer a oa gantañ, ha daou azen. Hi a lakaas anezhañ da zont e ti he zad, ha tad ar plac’h yaouank, o welout anezhañ, en degemeras gant levenez.\n4 E dad-kaer, tad ar wreg yaouank, en dalc’has, hag e chomas gantañ tri deiz. Debriñ hag evañ a rejont, hag e chomjont eno.\n5 D’ar pevare deiz e savas abred diouzh ar beure evit mont kuit. Tad ar plac’h yaouank a lavaras d’e vab-kaer: Kemer un tamm bara da nerzhañ da galon, hag ez eot kuit.\n6 Azezañ a rejont eta hag e tebrjont o-daou, hag ec’h evjont, ha tad ar plac’h yaouank a lavaras d’an den: Mar fell dit tremen an noz, da galon a vo laouen.\n7 Evel ma save an den evit mont kuit, e dad-kaer a zalc’has kement warnañ, ma chomas c’hoazh eno.\n8 D’ar pempvet deiz e savas abred diouzh ar beure evit mont kuit. Tad ar plac’h yaouank a lavaras: Nerzh da galon. Ha daleañ a rejont betek an abardaez, hag e tebrjont o-daou.\n9 An den a savas evit mont kuit, eñ gant e serc’h hag e servijer. E dad-kaer, tad ar plac’h yaouank, a lavaras dezhañ: Setu bremañ e tiskenn an deiz, an noz a dosta, tremenit amañ an noz; echu e vo an devezh, chom amañ, ma vo laouen da galon; warc’hoazh e savot abred da vont kuit, hag ez i da’z teltenn.\n10 Met an den ne fellas ket dezhañ tremen an noz, sevel a reas hag ez eas, hag e teuas betek a-dal da Jebuz, hag a zo Jeruzalem, gant e zaou azen karget, hag e serc’h a oa gantañ.\n11 Pa voent e-kichen Jebuz, an deiz a oa diskennet kaer, hag ar servijer a lavaras d’e vestr: Deomp, greomp un distro d’ar gêr-se eus ar Jebuziz, ha tremenomp an noz enni.\n12 E vestr a lavaras dezhañ: Ne raimp ket un distro d’ur gêr estren, e-lec’h ma n’eus mab Israel ebet, met ez aimp betek Gibea.\n13 Lavarout a reas c’hoazh d’e servijer: Deomp ha tostaomp ouzh unan eus al lec’hioù-se: Gibea pe Rama.\n14 Tremen a rejont eta pelloc’h war-raok hag e kerzhjont, hag an heol a yae da guzh pa oant tost ouzh Gibea Benjamin.\n15 Neuze e rejomp un distro da C’hibea, evit mont enni ha tremen an noz. Mont a rejont enni hag en em zalc’hjont war al leur-gêr, rak ne voe den o degemeras en e di evit tremen an noz.\n16 Ha setu diouzh an noz, un den kozh a zistroe eus e labour, eus ar parkeier; bez’ e oa eus menez Efraim hag e chome e Gibea. Met tud al lec’h-se a oa Benjaminiz.\n17 O sevel e zaoulagad, e welas ar beajour-se war al leur-gêr. An den kozh a lavaras: Da belec’h emaout o vont, hag a-belec’h e teuez?\n18 Lavarout a reas: Mont a reomp eus Betlehem Juda betek menez Efraim don, a-belec’h ez on. Aet on da Vetlehem Juda hag ez an da di an AOTROU, ha n’eus den hag am degemerfe en e di;\n20 An den kozh a lavaras: Ar peoc’h ra vo ganit! Me a gemer ar garg eus da holl ezhommoù, met ne dremeni ket an noz war al leur.\n21 Neuze e lakaas anezhañ da vont en e di hag e roas da zebriñ d’e ezen. Gwalc’hiñ a rejont ivez o zreid, hag e tebrjont hag ec’h evjont.\n22 Evel ma laouenae o c’halon, setu tud kêr, mibien an droug, a gelc’hias an ti, a skoas war an nor, hag a gomzas ouzh an den kozh, mestr an ti, o lavarout: Laka da zont er-maez an den a zo aet ez ti, evit ma’c’h anavezimp anezhañ.\n23 An den, mestr an ti, a yeas er-maez d’o c’havout hag a lavaras dezho: Nann, va breudeur, na rit ket an droug me ho ped, pa’z eo deuet an den-se em zi, na rit ket ar fallagriezh-se.\n24 Setu em eus ur verc’h gwerc’h, hag hemañ en deus ur serc’h, o degasin deoc’h er-maez hag e kwallot anezho hag e reot outo ar pezh a blijo ganeoc’h, met na rit ket war an den-mañ un dra ken fallakr.\n25 Met an dud-se ne fellas ket dezho e selaou. An den a gemeras hag a zegasas dezho e serc’h, hag ec’h anavezjont anezhi hag e troukc’hrejont outi e-pad an noz betek ar mintin, ha da c’houloù-deiz e kasjont anezhi kuit.\n26 Evel ma tostae an deiz ar vaouez a zeuas da gouezhañ ouzh dor ti an den, e-lec’h ma oa he fried, hag e chomas eno betek an deiz.\n27 Ha diouzh ar mintin he fried a savas hag a zigoras dorojoù an ti da vont er-maez evit kenderc’hel gant e hent. Ha setu ar vaouez, e serc’h, a oa astennet ouzh dor an ti, he daouarn war an treuzoù.\n28 Lavarout a reas dezhi: Sav ha deomp! Met ne respontas ket. Neuze an den a sammas anezhi war e azen, en em lakaas en hent, hag e tistroas d’e lec’h.\n29 O vezañ erruet er gêr, e kemeras ur gontell, e krogas en e serc’h, hag e troc’has anezhi ezel dre ezel gant an eskern e daouzek tamm, a gasas en holl zouar Israel.\n30 Hag e lavaras an holl re a welas kement-se: N’eus ket bet graet na gwelet kemend-all abaoe an deiz ma pignas mibien Israel eus bro Ejipt betek hiziv. Taolit evezh ouzh kement-mañ, goulennit kuzul ha komzit.\n1 Neuze holl vibien Israel a zeuas er-maez, adalek Dan betek Beer-Sheba ha betek bro C’halaad, hag ar vodadenn en em zastumas evel un den hepken dirak an AOTROU e Mizpa.\n2 Pennoù an holl bobl hag an holl veuriadoù Israel en em gavas e bodadenn pobl Doue, pevar c’hant mil den war droad o tougen ar c’hleze.\n4 Al Leviad, pried ar wreg a oa bet lazhet, a respontas o lavarout: Aet on da C’hibea Benjamin, me ha va serc’h, evit tremen an noz.\n5 Tud Gibea a zo en em savet a-enep din, kelc’hiet o deus en noz an ti ma oan ennañ, o fellout va lazhañ, gwallet o deus va serc’h, hag eo marvet.\n6 Tapet em eus va serc’h, he lakaet a-dammoù, ha kaset em eus anezho dre holl zouaroù hêrezh Israel, rak graet o deus un torfed hag ur fallagriezh en Israel.\n7 Setu c’hwi holl, mibien Israel: goulennit kuzul ha roit hoc’h ali amañ.\n8 Hag an holl bobl a savas evel un den hepken o lavarout: Den ac’hanomp ned aio d’e deltenn, ha den n’en em denno en e di,\n9 met setu an dra a raimp da C’hibea: kerzhout a raimp a-enep dezhi dre ar sord.\n10 Kemer a raimp dek den war gant a-douez holl veuriadoù Israel, kant war vil ha mil war zek mil, a yelo da gerc’hat pourvezioù evit ar bobl, ha pa vint erruet, e vo graet da C’hibea Benjamin hervez ar fallagriezh he deus graet en Israel.\n13 Roit deomp bremañ an dud fall-se a zo e Gibea, evit ma lakaimp anezho d’ar marv ha ma lamimp an droug diouzh Israel. Met Benjamin ne fellas ket dezhañ selaou mouezh e vreudeur, mibien Israel.\n14 Mibien Benjamin a zeuas er-maez eus o c’hêr, hag en em zastumjont e Gibea evit en em gannañ a-enep mibien Israel.\n15 En deiz-se e voe graet an niveradeg eus mibien Benjamin deuet eus ar c’hêrioù, c’hwec’h mil den warn-ugent o tougen ar c’hleze, hep kontañ tud Gibea, a voe graet an niveradeg anezho ivez, seizh kant den eus an dibab.\n16 E-touez an holl bobl-se e oa seizh kant den eus an dibab n’en em servijent ket eus o dorn dehou. Pep hini anezho a c’helle tizhout ur vlevenn en ur stlepel ur maen, ha n’he manke ket.\n17 Graet e voe ivez an niveradeg eus tud Israel, hep kontañ re Venjamin, pevar c’hant mil den o tougen ar c’hleze, holl anezho tud a vrezel.\n18 Mibien Israel a yeas hag a bignas da Vetel da c’houlenn kuzul digant Doue o lavarout: Piv ac’hanomp a bigno da gentañ evit ar brezel a-enep mibien Benjamin? Hag an AOTROU a lavaras: Juda a bigno da gentañ.\n20 Tud Israel a yeas d’an emgann a-enep Benjamin, ha tud Israel en em renkas e linenn a-enep dezho e-kichen Gibea.\n21 Mibien Benjamin a zeuas er-maez eus Gibea, hag en deiz-se ec’h astennjont d’an douar daou vil den warn-ugent eus Israel.\n22 Ha pobl tud Israel a adkemeras kalon, hag en em renkjont e linenn adarre el lec’h ma oant en em renket en deiz kentañ.\n23 Mibien Israel o devoa pignet ha gouelet dirak an AOTROU betek an noz, ha goulennet kuzul o doa digant an AOTROU o lavarout: Hag e tostaimp c’hoazh d’an emgann a-enep mibien Benjamin va breudeur? Hag an AOTROU en doa lavaret: Pignit a-enep dezhañ.\n24 Mibien Israel a dostaas a-enep mibien Benjamin an deiz war-lerc’h.\n25 Benjamin a zeuas ivez a-enep dezho eus Gibea an eilvet deiz-se, hag ec’h astennjont c’hoazh d’an douar triwec’h mil den eus mibien Israel, a zouge ar c’hleze.\n26 Neuze holl vibien Israel hag an holl bobl a bignas hag a zeuas da Vetel, gouelañ a rejont eno hag en em zalc’hjont dirak an AOTROU, hag e yunjont an deiz-se betek an noz, hag e kinnigjont loskaberzhoù hag aberzhoù a drugarekadennoù dirak an AOTROU.\n27 Mibien Israel a c’houlennjont kuzul digant an AOTROU. Arc’h Emglev Doue a oa eno en deizioù-se,\n28 ha Fineaz mab Eleazar mab Aaron en em zalc’he dirak an AOTROU en deizioù-se. Hag e lavarjont: Hag ez in c’hoazh d’an emgann a-enep mibien Benjamin va breudeur, pe e tlean en em virout? Hag an AOTROU a lavaras: Pignit, rak warc’hoazh me o lakaio etre ho taouarn.\n29 Israel a lakaas tud oc’h en em zerc’hel e spi en-dro da C’hibea.\n30 Mibien Israel a bignas a-enep mibien Benjamin an trede deiz, hag en em renkjont e linenn adarre evel ar gwechoù all.\n31 Mibien Benjamin a zeuas er-maez war arbenn d’ar bobl, hag e voent tennet pell diouzh kêr. Hag en em lakajont da skeiñ hiniennoù eus ar bobl evel ar gwechoù all, hag e voe gloazet d’ar marv war-dro tregont den eus Israel war an hentoù, an hini a ya da Vetel hag an hini a ya da C’hibea dre ar maez.\n32 Mibien Benjamin a lavaras: Kouezhañ a reomp dirazomp evel er wech kentañ. Met mibien Israel a lavare: Tec’homp ha tennomp anezho pell diouzh kêr, war an hentoù.\n33 Holl dud Israel a savas eus al lec’h ma oant, hag en em renkjont e Baal-Tamar. Tud Israel lakaet e spi a ziflukas eus al lec’h ma oant, eus prad Gibea.\n35 An AOTROU a bilas Benjamin dirak Israel, hag en deiz-se ec’h astennjont d’an douar mibien Israel pemp mil warn-ugent ha kant den eus Benjamin, holl anezho o tougen ar c’hleze.\n36 Mibien Benjamin o doa kredet e oa pilet tud Israel, rak kilet o doa dirak re Venjamin; met int a fizie en dud lakaet e spi en-dro da C’hibea.\n37 Ar re lakaet e spi a hastas en em deurel war C’hibea, hag ar re lakaet e spi a gerzhas hag a skoas war holl c’hêr gant troc’h ar c’hleze.\n38 Tud Israel o doa roet evit arouez d’ar re lakaet e spi, ma rafent sevel eus kêr ur vogedenn dev.\n39 Tud Israel a oa en em dennet eus an emgann, ha Benjamin a oa en em lakaet da skeiñ ha da c’hloazañ d’ar marv war-dro tregont den eus Israel, hag e lavarent: A-dra-sur e kouezhont dirazomp evel en emgann kentañ.\n40 Met pa savas ur golonenn voged eus kêr, re Venjamin a sellas war o lerc’h, ha setu e oa aet kêr a-bezh etrezek an neñv.\n41 Ha tud Israel a zeuas en-dro, ha tud Benjamin a voe spouronet o welout ar c’holl a yae d’o zapout.\n42 Treiñ a rejont dirak tud Israel etrezek hent ar gouelec’h. Met an emgann a stagas outo, ha re ar c’hêrioù a voe lazhet war al lec’h.\n43 Kelc’hiañ a rejont Benjamin, o redek war o lerc’h hep paouez, hag o mac’hjont betek an tu all da C’hibea, ouzh ar sav-heol.\n44 Kouezhañ a reas triwec’h mil den eus Benjamin, holl anezho tud kadarn.\n45 Skrapat a rejont war an hent pemp mil den eus ar re o doa distroet evit tec’hout etrezek ar gouelec’h, war-zu roc’h Rimmon, ha redek a rejont war o lerc’h betek Gideom, hag e lazhjont daou vil den anezho.\n46 An holl re eus Benjamin a gouezhas en deiz-se a voe eta pemp mil den warn-ugent, holl anezho o tougen ar c’hleze ha tud kadarn.\n47 Hag e voe c’hwec’h kant den eus ar re o doa distroet evit tec’hout etrezek ar gouelec’h, war-zu roc’h Rimmon, a chomas e roc’h Rimmon e-pad pevar miz.\n48 Tud Israel a zeuas en-dro etrezek mibien Benjamin, a skoas warno gant troc’h ar c’hleze, ken an dud eus kêr, ken al loened ha kement a gavent. Hag e tevjont ivez an holl gêrioù a gavjont.\n1 Tud Israel o doa touet e Mizpa o lavarout: Den ac’hanomp ne roio e verc’h da wreg da Venjamin.\n3 hag o lavarout: O AOTROU Doue Israel, perak eo c’hoarvezet kement-se en Israel, ma’z eo diank hiziv ur meuriad en Israel?\n4 An deiz war-lerc’h, ar bobl a savas beure mat hag a reas eno un aoter, hag e kinnigjont loskaberzhoù hag aberzhoù a drugarekadennoù.\n5 Mibien Israel a lavaras: Piv n’eo ket pignet d’ar vodadenn dirak an AOTROU a-douez holl veuriadoù Israel? Rak graet e voe ul le bras a-enep an hini na vefe ket pignet da Vizpa dirak an AOTROU o lavarout: Lakaet e vo d’ar marv.\n6 Mibien Israel o doa keuz d’ar pezh a oa c’hoarvezet gant Benjamin o breur, hag e lavarent: Hiziv ur meuriad a zo bet lamet eus Israel.\n7 Petra a raimp d’ar re a zo manet evit reiñ dezho gwragez, pa hon eus touet dre an AOTROU na rojemp ket dezho hor merc’hed da wragez?\n8 Hag e lavarjont: Pehini a-douez meuriadoù Israel n’eo ket pignet dirak an AOTROU da Vizpa? Ha setu den ebet eus Jabez e Galaad ne oa deuet d’ar c’hamp, d’ar vodadenn.\n10 Neuze ar vodadenn a gasas di daouzek mil den eus ar re gadarnañ, en ur reiñ an urzh-mañ dezho: It ha skoit gant troc’h ar c’hleze war annezidi Jabez e Galaad, gwragez ha bugale.\n12 Hag e kavjont e-touez annezidi Jabez e Galaad pevar c’hant gwerc’h yaouank n’o doa anavezet den ha n’o doa kousket gant gwaz ebet, hag o degasjont d’ar c’hamp, da Silo a zo e bro Ganaan.\n13 An holl vodadenn a gasas da gomz ouzh mibien Benjamin a oa e roc’h Rimmon, hag e voe kinniget dezho ar peoc’h.\n14 En amzer-se e tistroas Benjamin, hag e voe roet dezho ar merc’hed a oa chomet bev e-touez merc’hed Jabez e Galaad, met ne oa ket a-walc’h anezho.\n15 Ar bobl he doa keuz d’ar pezh a oa c’hoarvezet gant Benjamin, rak an AOTROU en doa graet ur freuz e meuriadoù Israel.\n16 Henaourien ar vodadenn a lavaras: Petra a raimp d’ar re a zo manet evit reiñ dezho gwragez, pa’z eo bet distrujet merc’hed Benjamin?\n17 Hag e lavarjont: Re Venjamin a zo en em dennet a berc’henno o hêrezh, evit na vo ket lamet ur meuriad eus Israel.\n18 Koulskoude ne c’hellomp ket reiñ dezho gwragez diouzh hor merc’hed, rak mibien Israel o deus touet o lavarout: Ra vo milliget an hini a roio ur wreg da Venjamin!\n19 Hag e lavarjont: Setu, bez’ ez eus bep bloaz ur gouel d’an AOTROU e Silo, ouzh hanternoz Betel, er sav-heol eus an hent a bign eus Betel da Sichem, hag e kreisteiz Lebona.\n20 Hag e rojont an urzh-mañ da vibien Benjamin o lavarout: It d’en em lakaat e spi er gwini,\n21 ha pa welot merc’hed Silo o tont er-maez evit dañsal ha korolliñ, neuze ez eot eus ar gwini hag e skrapot evit pep hini ac’hanoc’h ur wreg a-douez merc’hed Silo, hag ez eot da vro Venjamin.\n22 Ha pa zeuio o zadoù pe o breudeur da glemm d’hor c’hichen, e lavarimp dezho: Ho pet truez outo dre garantez evidomp, rak n’hon eus ket tapet ur wreg da bep hini anezho er brezel-se; n’eo ket c’hwi ho po o roet dezho, mod-all e vefec’h kablus.\n23 Mibien Benjamin a reas evel-se hag a gemeras gwragez hervez o niver, a-douez an dañserezed o devoa tapet. Hag ez ejont kuit hag e tistrojont d’o hêrezh, hag ec’h adsavjont kêrioù hag e chomjont enno.\n24 En amzer-se ez eas en-dro mibien Israel, pep hini d’e veuriad, pep hini d’e diegezh. Mont a reas kuit alese pep hini d’e hêrezh.


Teodoald - Wikipedia\nTeodoald, pe Theudoald, pe Thibaud (war-dro 708 – († ? 741), mab bastard da c'h-Grimoald II, maer palez rouantelezhioù Neustria ha Bourgogn, a voe maer ar palez war-lerc'h e dad. Hervez istorourien zo e vije bet mab da c'h-Grimoald II ha d'e bried Théodolinde Fris, merc'h d'ar roue Redbald Frise\nN'eus forzh penaos e oa mab-bihan da b-Pepin Herstal\nEn 714 pa varvas Pepin, e dad-kozh, e teuas da vout maer palez Aostrazia, Neustria ha Bourgogn, hervez youl an hini kozh, daoust ma ne oa nemet 6 vloaz, dindan evezh e vamm-gozh Plektrudis, a oa ar galloud en he daouarn.\nUr eontr en doa, Karl, a vo Karl Martel, mab bastard da Pepin Herstal, a glaske an tu da vout maer palez Aostrazia. Bac'het e voe gant Plektrudis a rae he seizh gwellañ da zifenn askorn he mab-bihan.\nTeodoald a anvas Ragenfred da vaer Neustria. Hag eñ kerkent da aloubiñ Aostrazia en 715, da gregiñ gant ur brezel-diabarzh, ken na faezhas armead Plektrudis e miz Mezheven 715, e koadeg Cuise (e-tal Compiègne). Ha kuit Teodoald hag e vamm-gozh etrezek Köln da glask repu.\nAr roue war-lerc'h Dagobert, Chilpéric II e anv, a viras Ragenfred evel maer ar palez. Ha brezel adarre e 716. Emglev a voe graet gant Redbold,roue Fris, ha lakaet seziz war kêr Köln. Trec'h e voent war Garl, a oa tec'het eus ar vac'h, hag a oa bet dilennet da vaer palez Aostrazia gant an uhelidi, hag a glaske dieubiñ Köln a oa seziz warni.\nPlektrudis, atav en anv Théodbald, a anavezas Chilpéric evel roue ha Ragenfried evel maer ar palez, hag a lezas gant Chilpéric un darn eus Aostrazia ha Bourgogn.\nKrediñ a reer e voe muntret e 741 gant e gendirvi, Karloman ha Pepin, goude marv o zad Karl Martel.\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Teodoald&oldid=1855275 »


Hechos 8 CCO - Mɨ˜ cajmeángˈˋ Saulo gaˋ - Bible Gateway\nHechos 8 Chinanteco de Comaltepec (CCO)\nMɨ˜ cajmeángˈˋ Saulo gaˋ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ\n8 Jo̱ røøbˋ casɨ́ɨngˉ i̱ Saulo do có̱o̱ˈ˜ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ cajngaˈˊ quiáˈˉ i̱ Tée˜ do.\nJo̱ ˈñiaˈˊ ie˜ jmɨɨ˜ jo̱ canaangˋ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do jmáiñˈˋ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ neáangˊ fɨˊ Jerusalén. Jo̱baˈ casojǿmˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ íˋ, jo̱ cangolíiñˉ fɨˊ guóoˈ˜ uǿˉ lɨ˜ se̱ˈˊ Judea có̱o̱ˈ˜guɨ lɨ˜ se̱ˈˊ Samaria; jo̱ jí̱i̱ˈ˜ i̱ dseaˋ apóoˆ dobingˈ caje̱ˊguɨ fɨˊ jo̱. 2 Jo̱ co̱o̱ˋ tú̱ˉ mɨ́ɨngˈ˜ dseaˋ i̱ jmɨˈgóˋ Fidiéeˇ, íbˋ caˈáangˉ i̱ ˈlɨɨ˜ Tée˜ do, jo̱ eáamˊ calɨjiuung˜ dsíirˊ uii˜ quiáiñˈˉ do cajo̱. 3 Jo̱ lajeeˇ jo̱ i̱ Saulo do ngɨrˊ laco̱o̱ˋ sɨnʉ́ʉˆ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ cuíingˋ Dseaˋ Jmáangˉ e jmáiñˈˋ gaˋ jaléngˈˋ dseaˋ do jo̱guɨ tǿørˋ laguidseaangˆ jaléngˈˋ íˋ jo̱ dsijeáaiñˉ fɨˊ dsíiˊ ˈnʉñíˆ; jo̱ do quiéengˋ jaléngˈˋ dseañʉˈˋ jo̱guɨ jaléngˈˋ dseamɨ́ˋ.\nMɨ˜ caguiaˊ dseaˋ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ fɨˊ lɨ˜ se̱ˈˊ Samaria\n4 Jo̱ lajeeˇ jo̱, jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ caˈuøøngˋ fɨˊ Jerusalén do naaiñˋ guiarˊ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ laco̱o̱ˋ fɨˊ lɨ˜ guilíiñˉ quiáˈˉ jial nileángˋ jaléngˈˋ dseaˋ jee˜ jaléˈˋ dseeˉ quiáˈrˉ. 5 Jo̱ jee˜ i̱ dseaˋ íˋ quiéengˋ jaangˋ i̱ siiˋ Lii˜, jo̱ íˋ cangórˉ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ laniingˉ lɨ˜ se̱ˈˊ Samaria, jo̱ fɨˊ jo̱b canaaiñˋ eˈrˊ jaléngˈˋ dseaˋ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ. 6 Jo̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ seáiñˈˊ e fɨˊ lɨ˜ táangˋ i̱ Lii˜ do, jo̱ lajɨɨiñˈˋ do eáamˊ ngocángˋ dsíirˊ núurˋ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ e guiaˊ dseaˋ do, jo̱guɨ níˋbɨr cajo̱ jaléˈˋ li˜ e quɨ́ɨˈ˜ jmɨɨ˜ e jmóoˋ dseaˋ do. 7 Jo̱ ie˜ jo̱ i̱ fɨ́ɨmˊ dseaˋ i̱ jéeˊ i̱ ˈlɨngˈˆ quiáˈˉ cajmiˈleáangˉ i̱ Lii˜ do, jo̱ jaléngˈˋ i̱ ˈlɨngˈˆ do dsíngˈˉ óorˋ mɨ˜ uǿiñˋ lɨ˜ teáaiñˈ˜ dsíiˊ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do. Jo̱guɨ caˈláamˉbɨ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ caang˜ tɨɨˉ có̱o̱ˈ˜guɨ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ jaˋ líˋ ngɨ́ˉ jí̱i̱ˈ˜ capíˈˆ. 8 Jo̱ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ jo̱ eáamˊ calɨˈiáangˋ dsíirˊ có̱o̱ˈ˜ jaléˈˋ e cajméeˋ i̱ Lii˜ do ie˜ jo̱.\n9 Dsʉˈ e fɨˊ fɨɨˋ jo̱ niseengˋ jaangˋ dseañʉˈˋ i̱ siiˋ Simón, jo̱ nijmóorˋ ta˜ dseaˋ láangˋ latɨˊ malɨɨb˜; jo̱ nɨnicajárˉ ta˜ jmɨgǿøngˋ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ seengˋ e fɨɨˋ lɨ˜ se̱ˈˊ Samaria do, jo̱ féˈrˋ e jí̱i̱ˈ˜ íˋbre lɨ́ɨiñˊ jaangˋ dseaˋ i̱ niingˉguɨ lajeeˇ lajɨɨngˋ. 10 Jo̱ jaléngˈˋ dseaˋ dseángˈˉ co̱o̱ˋ guiˈnábˈˆ núurˋ e ngocángˋ dsíirˊ lají̱i̱ˈ˜ júuˆ e guiaˊ i̱ Simón do, jo̱ lalab féˈrˋ cuaiñ˜ quiáiñˈˉ do:\n—I̱ nab dseañʉˈˋ i̱ siiˋ i̱ ˈgøngˈˊ eáangˊ quiáˈˉ Fidiéeˇ.\n11 Jo̱ lajalémˈˋ i̱ dseaˋ do jáˈˉ lɨ́ɨiñˋ júuˆ quiáˈˉ i̱ Simón do, co̱ˈ laˈeáangˊ có̱o̱ˈ˜ e láaiñˋ do nɨcalɨ́ˈˉbre nɨcajmɨgǿøiñˋ dseaˋ lají̱i̱ˈ˜ malɨɨb˜ eáangˊ. 12 Jo̱ dsʉˈ mɨ˜ jáˈˉ calɨ́ngˉ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ íˋ jaléˈˋ júuˆ e guiaˊ i̱ Lii˜ do quiáˈˉ jial iing˜ Fidiéeˇ cá̱rˋ nifɨˊ quiáˈˉ lajaangˋ lajaangˋ dseaˋ jmɨgüíˋ, jo̱guɨ cuaiñ˜ quiáˈˉ Jesús i̱ lɨ́ɨngˊ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ sɨjeengˇ dseaˋ Israel, jo̱baˈ dseañʉˈˋ dseamɨ́bˋ jángˈˋ yaaiñ˜ fɨˊ jaguóˋ Fidiéeˇ mɨ˜ núurˋ jaléˈˋ júuˆ e guiaˊ i̱ Lii˜ do, jo̱ mɨfɨ́ɨngˋ casaamˋbre jmɨɨˋ e laco̱ˈ cuøˊ li˜ e nɨlɨ́ɨiñˊ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ. 13 Jo̱ jɨˋguɨ i̱ Simón do jáˈˉ calɨ́iñˉ jaléˈˋ júuˆ e caguiaˊ i̱ Lii˜ do, jo̱ cajgáamˉbre jmɨɨˋ cajo̱, jo̱ canaaiñˋ ngɨrˊ có̱o̱ˈ˜ i̱ Lii˜ do doñiˊ jiéˈˋ fɨˊ lɨ˜ ngɨiñˈˊ do, jo̱ sóongˉ dsigáˋ dsíirˊ nírˋ jaléˈˋ e li˜ e quɨ́ɨiñˈ˜ do jmɨɨ˜ jmóorˋ.\n14 Jo̱ mɨ˜ calɨñiˊ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ apóoˆ i̱ neáangˊ fɨˊ Jerusalén do e caˈíngˈˋ jaléngˈˋ dseaˋ i̱ seengˋ fɨˊ lɨ˜ se̱ˈˊ Samaria jaléˈˋ júuˆ quiáˈˉ Fidiéeˇ, jo̱baˈ casíiñˋ Tʉ́ˆ Simón fɨˊ jo̱ có̱o̱ˈ˜guɨ Juan. 15 Jo̱ mɨ˜ caguilíiñˈˉ do fɨˊ jo̱, canaaiñˋ mɨˈrˊ Fidiéeˇ uii˜ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ i̱ seengˋ fɨˊ Samaria do e laco̱ˈ niˈíñˈˋ do Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ, 16 co̱ˈ lamɨ˜ jéengˊguɨ jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ jaˋ i̱i̱ˋ mɨˊ caˈíngˈˋ Jmɨguíˋ quiáˈˉ dseaˋ do, co̱ˈ lɨco̱ˈ nɨcajgáaiñˉ jmɨɨˋbɨ e laco̱ˈ cuøˊ li˜ e nɨlɨ́ɨiñˊ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ. 17 Jo̱ Tʉ́ˆ Simón có̱o̱ˈ˜guɨ Juan caquidsirˊ guóorˋ fɨˊ mogui˜ lajaangˋ lajaangˋ i̱ dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ do, jo̱ lajo̱b caˈíñˈˋ do Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ lajaangˋ lajaaiñˋ.\n18 Jo̱ mɨ˜ calɨlíˈˆ i̱ Simón do e ímˈˋ jaléngˈˋ i̱ dseaˋ do Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ e lɨco̱ˈ quidsiˊ i̱ dseaˋ apóoˆ do guóorˋ fɨˊ moguiñˈ˜, jo̱baˈ dsifɨˊ lajo̱b casɨ́ˈrˉ i̱ dseaˋ do jo̱ cajíñˈˉ:\n19 —Nicuǿøˆbaa ˈnʉ́ˈˋ cuuˉ e nijmeeˉnaˈ e nilíbˈˋ jnea˜ cajo̱ e nicuǿøˆø jaléngˈˋ dseaˋ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ e lɨco̱ˈ niquidsiiˉ guóoˋo moguir˜ laco̱ˈguɨ la jmooˋ ˈnʉ́ˈˋ na.\n20 Jo̱baˈ cañíiˋ Tʉ́ˆ Simón quiáˈˉ i̱ Simón do jo̱ casɨ́ˈˉreiñˈ:\n—¡Ne˜duuˈ e˜ ˈlɨˈˆ nilíinˈˉ có̱o̱ˈ˜ cuuˉ quíiˈˉ, co̱ˈ caˈíˋ oˈˊ e có̱o̱ˈ˜ cuuˉ quíiˉbaˈ nilíˈˋ lají̱i̱ˈ˜ e ngɨ́ɨngˋ dseaˋ cuøˊ Fidiéeˇ! 21 Jaˋ eeˋ catɨ́ɨngˉ ˈnʉˋ jí̱i̱ˈ˜ capíˈˆ e ta˜ la, dsʉco̱ˈ jaˋ ɨˊ oˈˊ laco̱ˈ catɨ́ɨngˉ fɨˊ quiniˇ Fidiéeˇ. 22 Tʉ́ʉˊ lají̱i̱ˈ˜ e ˈlɨˈˆ e ɨˊ oˈˊ na, jo̱ mɨ́ɨˈ˜ Fidiéeˇ e niˈíingˉguɨr dseeˉ quíiˈˉ quiáˈˉ lají̱i̱ˈ˜ e caˈíiˋ oˈˊ, jo̱ ne˜duuˈ su cuǿøngˋguɨ lajo̱ quiáˈrˉ. 23 Co̱ˈ nɨlíˈˆbaa e dsíngˈˉ dsihuɨnˈˊ laco̱ˈ sinˈˊ na, jo̱guɨ dseeˉ quíiˈˉ jéengˋ ˈnʉˋ lafaˈ ˈñúumˈ˜baˈ.\n24 Jo̱ cañíiˋ i̱ Simón do quiáˈˉ Tʉ́ˆ Simón jo̱ casɨ́ˈˉreiñˈ:\n—Féengˈ˜naˈ Fíiˋnaaˈ Fidiéeˇ uii˜ quiéˉe e laco̱ˈ jaˋ güɨguiéeˆ güɨlíinˆn jaléˈˋ e nɨcaféeˈ˜naˈ na.\n25 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, mɨ˜ cangoyúungˈ˜ e cajméeˋ i̱ dseaˋ apóoˆ do júuˆ quiáˈˉ jaléˈˋ e guiʉ́ˉ e nɨcajméeˋ Fidiéeˇ có̱o̱ˈr˜ jo̱guɨ caguiarˊ júuˆ quiáˈˉ Fíiˋnaaˈ Jesús fɨˊ jo̱, jo̱ lajeeˇ e nɨteáaiñˈ˜ fɨˊ e ngolíiñˋ fɨˊ Jerusalén canaaiñˋ guiarˊ júuˆ quiáˈˉ Fíiˋnaaˈ Jesús fɨˊ jmiguiʉbˊ jaléˈˋ fɨɨˋ píˈˆ e téeˈ˜ lɨ˜ se̱ˈˊ Samaria cartɨˊ caguilíingˋtu̱r fɨˊ Jerusalén.\nLii˜ có̱o̱ˈ˜ jaangˋ dseañʉˈˋ i̱ seengˋ fɨˊ Etiopía\n26 Jo̱ mɨ˜ cangɨ́ˋ jo̱, casíingˋ Fidiéeˇ jaangˋ ángel i̱ cajmijnéengˋ ˈñiaˈˊ fɨˊ quiniˇ i̱ Lii˜ do, jo̱ lalab cajíñˈˉ casɨ́ˈˉreiñˈ:\n—Guia˜ guiʉ́ˉ quíiˈˉ, jo̱ gua˜ fɨˊ lɨ́ˈˉ lɨˊ uǿøˉ laco̱ˈ ngóoˊ fɨˊ Jerusalén e guiéeˊ cartɨˊ fɨɨˋ Gaza; jo̱ e fɨˊ jo̱ ngɨ́ɨngˊ la tó̱o̱ˋ ni˜ guóoˈ˜ uǿˉ quiʉ̱́ˋ.\n27 Jo̱ lajo̱b cajméeˋ Lii˜, caguiéemˋ guiʉ́ˉ ˈñiaˈrˊ, jo̱ cangóˉbre fɨˊ lɨ˜ caquiʉˈˊ i̱ ángel do ta˜. Jo̱ guiáˈˆ fɨbˊ cajíngˈˊ rúiñˈˋ có̱o̱ˈ˜ jaangˋ dseañʉˈˋ i̱ niseengˋ fɨˊ Etiopía i̱ nilɨ́ɨngˊ jaangˋ dseata˜ dseaˋ féngˈˊ i̱ jmóoˋ ta˜ ˈmeaˊ cuuˉ quiáˈˉ reina Candace e fɨˊ góorˋ do. Jo̱ i̱ dseañʉˈˋ do nicangórˉ fɨˊ Jerusalén e cangojmiféiñˈˊ Fidiéeˇ, 28 jo̱ e nɨˈiuuiñˉ fɨˊ e ngangˈˊtu̱r fɨˊ góorˋ e guiiñ˜ fɨˊ co̱o̱ˋ ni˜ bǿøˈ˜ e jñʉˊ cuea˜. Jo̱ lajeeˇ jo̱, ngaiñˈˊ ɨrˊ co̱o̱ˋ jiˋ e cajmeˈˊ Saíiˆ, jaangˋ dseaˋ i̱ caféˈˋ cuaiñ˜ quiáˈˉ Fidiéeˇ malɨɨ˜guɨ eáangˊ. 29 Jo̱ cajíngˈˉ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéeˇ casɨ́ˈrˉ i̱ Lii˜ do:\n—Gua˜ jo̱ güɨquiéengˊ laco̱ˈ ngoˈˊ e bǿøˈ˜ do.\n30 Jo̱ mɨ˜ cangoquiéengˊ Lii˜ fɨˊ jo̱, jo̱baˈ canúurˉ e ɨˊ i̱ dseañʉˈˋ do e jiˋ e cajmeˈˊ i̱ Saíiˆ do, jo̱baˈ cajmɨngɨˈˊreiñˈ do jo̱ cajíñˈˉ:\n—¿Su ngámˈˋbaˈ e ɨˈˋ na?\n31 Jo̱ cañíiˋ i̱ dseañʉˈˋ do quiáˈˉ Lii˜ jo̱ cajíñˈˉ:\n—U̱˜, jaˋ ngánˈˋn, co̱ˈ jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ jaˋ i̱i̱ˋ seengˋ nijmeáˈˉ jnea˜ júuˆ e˜ guǿngˈˋ jaléˈˋ e to̱o̱˜ la.\nJo̱guɨ i̱ dseañʉˈˋ etiope do catǿˈrˉ Lii˜ e caguáiñˈˋ do ni˜ e bǿøˈ˜ do co̱lɨɨng˜ có̱o̱ˈr˜.\n32 Jo̱ lalab féˈˋ e fɨˊ ni˜ jiˋ lɨ˜ guiˈnáˈˆ ɨrˊ do:\nCangojéengˋ dseaˋ írˋ fɨˊ lɨ˜ nijúuiñˉ\nlaco̱ˈguɨ la jéengˋ dseaˋ jaangˋ joˈseˈˋ i̱ dsijngáaiñˈ˜;\njo̱ jí̱i̱ˈ˜ capíˈˆ jaˋ eeˋ caˈóorˋ laco̱ˈguɨ jaˋ óoˋ jaangˋ joˈseˈˋ mɨ˜ sɨtɨ́ɨngˊ dseaˋ jñʉ́ˆreˈ.\n33 Jo̱ gabˋ cajmeángˈˋ dseaˋ írˋ, jo̱ jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ jaˋ seengˋ i̱ quidsiˊ íˈˋ quiáˈrˉ røøˋ.\nJo̱ jí̱i̱ˈ˜ jaangˋ joˋ i̱i̱ˋ quɨ́ɨˈ˜ jmɨɨ˜ nijméˉ júuˆ cuaiñ˜ quiáˈˉ jaléngˈˋ dseaˋ sɨju̱rˇ co̱ˈ cajngaˈˊ dseaˋ quiáˈrˉ,\njo̱baˈ conguiaˊ cangoˈíiñˊ fɨˊ jmɨgüíˋ la.\nJo̱ lanab lɨ́ɨˊ júuˆ e ɨˊ i̱ dseata˜ etiope do.\n34 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ ɨrˊ e jiˋ do, jo̱ cajmɨngɨ́ɨˋ i̱ dseata˜ do cajmɨngɨˈrˊ Lii˜ jo̱ cajíñˈˉ:\n—Jmeeˉ uii˜ diée˜, jméeˈ˜ jnea˜ júuˆ i̱˜ cuaiñ˜ quiáˈˉ féˈˋ i̱ Saíiˆ do e fɨˊ ni˜ jiˋ la. ¿Su quiáˈrˉ ˈñiaˈrˊ o̱faˈ quiáˈˉ i̱ jiémˈˋ é?\n35 Jo̱baˈ canaangˋ Lii˜ jmaˈrˊ júuˆ i̱ dseañʉˈˋ do e cuaiñ˜ quiáˈˉ Jesús guǿngˈˋ e féˈˋ e fɨˊ ni˜ jiˋ lɨ˜ ɨiñˈˊ do; jo̱ ngɨ́ˋ jo̱ casɨ́ˈˉreiñˈ quiáˈˉ jial láangˋ Jesús jaléngˈˋ dseaˋ jee˜ jaléˈˋ dseeˉ quiáiñˈˉ. 36 Jo̱ lajeeˇ teáaiñˈ˜ fɨˊ la do, co̱o̱ˋ caguilíimˉbre lɨ˜ seaˋ jmɨɨˋ, jo̱baˈ lalab cajíngˈˉ i̱ dseata˜ etiope do casɨ́ˈrˉ Lii˜:\n—Lab seaˋ jmɨɨˋ e la. ¿Jáˆ cuǿøngˋ nisánˋn jmɨɨˋ, faa˜aaˈ?\n37 Jo̱baˈ cañíiˋ Lii˜ quiáˈˉ i̱ dseañʉˈˋ do jo̱ casɨ́ˈˉreiñˈ:\n—Song jáˈˉ lɨ́ɨnˈˋ e ngocángˋ oˈˊ júuˆ quiáˈˉ Jesús, cuǿømˋ nisánˈˋ jmɨɨˋ.\nJo̱baˈ cañíiˋ i̱ dseata˜ do:\n—Jábˈˉ lɨ́ɨnˋn e i̱ Jesús do lɨ́ɨiñˊ i̱ Jó̱o̱ˊ Fidiéeˇ camɨ́ɨngˈ˜ do.\n38 Jo̱ dsifɨˊ ladob caquiʉˈˊ i̱ dseata˜ do ta˜ e caje̱ˊ e bǿøˈ˜ lɨ˜ dsíiñˈˆ do; jo̱ cajgáiñˉ e fɨˊ lɨ˜ seaˋ jmɨɨˋ do, jo̱ fɨˊ jo̱b caseáangˋ Lii˜ jmɨɨˋ i̱ dseata˜ do e laco̱ˈ cuøˊ li˜ e caˈuíiñˈˉ do dseaˋ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ. 39 Jo̱ mɨ˜ calɨ́ˉ uøøiñˋ fɨˊ dsíiˊ jmɨ́ˋ, jo̱ Jmɨguíˋ quiáˈˉ Fidiéebˇ cacó̱ˉ quiáˈˉ Lii˜, jo̱ joˋ cangángˉguɨ i̱ dseata˜ do írˋ; jo̱ caˈíbˉtu̱iñˈ do fɨˊ iuuiñˉ, jo̱ dsíngˈˉ iáangˋ dsíirˊ cangáiñˈˉ fɨˊ góorˋ. 40 Jo̱ catɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ e siiˋ Azoto nicaguiéˉ Lii˜, jo̱ fɨˊ jo̱b canaaiñˋ ngɨrˊ fɨˊ laco̱o̱ˋ laco̱o̱ˋ fɨɨˋ e guiarˊ júuˆ quiáˈˉ Dseaˋ Jmáangˉ cartɨˊ caguiérˉ fɨˊ co̱o̱ˋ fɨɨˋ lɨ˜ siiˋ Cesarea.