Hirvoudou ar Profet Jeremi/a-bezh - Wikimammenn\nHirvoudou ar Profet Jeremi/a-bezh\n< Hirvoudou ar Profet Jeremi\nDisanv (Per ar Bailh)\nHirvoudou ar Profet Jeremi\nLedan, Hep bloavezh embann. (war-dro 1823) (p. Titl-99)\n◄ Lizer ar profet Jeremi\nVAR DESTRUCTION JERUSALEM,\nHA CAPTIVITE AR JUDEVIEN E KÊR BABYLON,\nDindan rën ar roue Nabuchodonosor.\nE MONTROULEZ ;\nE ti Lédan, Imprimer an Otrou Escop.\nDaoust da oll c’hoant an Imprimer da orni al labour gaer-mâ eus an Daolennou a zezire meurbet laqat ennàn, e zeo bet impossubl dezàn qementse, dre ma vije deut neuse da goustout ur pris bras ; mes, evit satisfaction al lenner, e roer amâ varlerc’h an explicationou pere a represant ar circonstançou principala eus a vuez Jeremi, qen remercabl en Histor Zacr. Ar passajou latin a vezo lennet amâ varlerc’h, a exprim an hevelidiguez en devoe ar Profet santel gant Jesus-Christ, qeit a ma zeo bet var an douar. Biscoas na voe a barfetoc’h.\nEur satisfaction douç meurbet eo evit eur galon sansipl da zont da labourat var Jeremi, ar Scrivaigner-se qer leun a onction hac a zantimant. Evellen eo en despeign S. Ignaç a Antioch : » Beza en devoa, emezàn, an denerra carantez evit e vam-bro ; nos-deiz e voële stanc ha drus ar maleuriou digoezet varnezi, hac e pede hep-cess hor Zalver da zont d’o arrêti. « Hervez S. Jerom, en devoa eur galon an denerra hac ar garantezussa. Hon daoulagad, a grie-én gant glac’har, o deveus scuillet daëlou stanq, en eur velet ruin merc’h va fobl… Va lagad en deveus casi lamet diguenén va buez, dre forç da voëla var maleuriou merc’het Jerusalem… Eun troubl horrupl en deveus sêzisset va antraillou, ha va c’halon zo rannet en eur stourm etrezec an douar, en eur velet ar vugale baour, c’hoas o tena, o coeza maro var ar blacennou public.\nAn amzer gôz e deveus nebeut a voerziou admiraploc’h ha qer capabl da inspira ar zantimant. Beza int, evit guir, langach eur galoun mantret gant ar glac’har.\nPasseomp da ziou reflexion, pere a vezo util d’an dud a gar hac a respet ar Relijion. 1°. Hirvoudou Jeremi n’en em rapportont qet hepqen da ruin Jerusalem, dindan Nabuchodonosor, ha da gaptivite ar Judevien e kêr Babylon, beza o deveus un eil objet hac hon interes muioc’h, dre ma zeo bet punission ar c’hrim horrubl commetet gant ar Judevien a enep hor Zalver Jesus-Christ. An Ilis, pa ra lenn, en tri devez diveza eus ar Zizun Zantel, an Hirvoudou eus ar Profet-mâ, var maleuriou Jerusalem, a zeblant hon avertissa penos pec’hejou ar Judevien, dindan o diveza rouanet, hac ar venjanç a dennas Doue anezo, ne voant nemet eur sqeud dister eus dallidiguez ha fulor ar synagog a enep e Zalver, hac eus ar valediction a zo coezet var ar bobl-se, seiz bloas ha trêgont goude maro Jesus-Christ.\n2°. Hirvoudou Jeremi a offr da vugale Doue eur feunteun fournus a ziscadurez hac a gonsolation. Eno e tisqer e pez fêçon e tleomp hirvoudi, evit tenna varnomp truez ha mizericord un Doue. Lavaromp eta gantàn : Doue a zo just, rac en em revoltet omp a eneb e urzou. Maleur deomp, abalamour d’hor pec’hejou ; mes ma en em afflijomp gantàn, o velet ar maleuriou en eus tennet hor pec’hejou varnomp, en em gonsolomp dre ar sclêrijen a bresant deomp ar feiz, ha bezomp assuret n’en deo qet uzet madelez Doue en hon andret ; ha ma en deus hon afflijet, en devezo ivez truez ha compassion ouzomp hervez e vadelez ordinal.\nEXPLICATION AR FIGUREN GENTA.\nAr Profet, oajet a bemzec vloas, a anonç d’ar roue Sedecias, revin e rouantelez ; discuel a ra dezàn an Templ, peini a vezo souden distrujet, ma na retorn da Zoue. Ar Roue a seblant spouronet eus e c’hourdrous. E qever e dron zo, eus eur c’hostez, Princet ar bobl, hac en tu all ar Vêleyen hac ar Fals Profetet. Ar re guenta a ziscuel, dre eur c’hoërz-goab ha dre jestou insolant, ar mepris o deveus evit Jeremi hac e bredicationou : ar re all a ziscuel gant an tan fulor a vrill en o daoulagad, ha dre grigonch o dent, an arrach o deveus a enep ar Profet.\nErat enim eos docens, sicut potestatem habens, non sicut Scribæ eorum et Pharisæi.\nMaz. ch. 7. v. 29.\nAR C’HENTA CANTIC.\nJeremi a hirvoud var distruch Jerusalem ; en em glêm a ra eus e adversourien, pere o deus neantet ar guêr gaer-ze en diveza izeldet. Ar guêr infortun-mâ a c’houlen ardammant patroniach an Doue eternel. Laqat a ra he oll boanniou da douch e galon a druez, en eur discuel dezàn an diluch n dourmanchou e pere e zeo beuzet. Ar Profet a beint anezo en eur fêçon tener meurbet : netra na achap d’e bluen : Jerusalem en goad…, an Templ santel en tan…, an Auter en ludu…, ar Vêleyen muntret…, al Levitet laqet o fennou en ecan…, ar Vesseliou hac an Ornamanchou sacr profanet…, an Tiez distrujet…, ar Paleziou discaret…, ar Rouanet didronet…, ar Brincet brevet dindan ar boez eus o chadennou…, ar Guerc’heset dishenoret…, hac ar Vammou o tifframma memprou o bugale, hac o tevori anezo gant arrach…\nGoude ma voe casset ar bobl a Israël en captivite, ha ma voe ar guêr a Jerusalem antieramant dilezet, ar Profet Jeremi, beuzet en e zaelou, a azezas var ar vogueriou distrujet, hac a reas an Hirvoudou-mâ varlerc’h, gant eur galon mantret.\nQuomodo sedet sola civitas plena populo ? facta est quasi vidua Domina gentium : Princeps provinciarum facta est sub tributo.\nJerem. ch. 1. v. 1.\nAR PROFET JEREMI.\nO marvaill ar bed oll, kêr admirabl Sion,\nPenos oude coezet en desolation !…\nPiou a gredje biqen, rouanes an douar,\nD’an ampoent ma rënes ha ma voas en pouvoar\nDa zouguen da lezen da bep seurt nation,\nHa d’o flega dindan da zomination ;\nPa grene dirazout ar bed antieramant,\nD’ar c’houlz a ma lance da ziou vrec’h triomfant\nAn tan hac ar gurun, al luc’het a bep tu,\nDa reduiza ar bobl en pouldr hac en ludu ;\nIa, piou a gredje vijes bet eur veach\nChadennet, captivet, treinet en esclavach ?\nAn ênvou coleret en deus tennet venjanç,\nAllas ! maleuruzes, demeus da insolanç.\nMar boas qent redoutet gant an enemiet,\nHa da vagnifiçanç gant an oll anviet ;\nMar boa ar rouanet soumetet d’ac’h urzou,\nMa na voa den exant da heuill da lezennou,\nO ! pebes chenchamant estranch hac effroyabl !\nCetu te reduizet en eur stad pitoyabl.\nMar boes qent adoret evel eur rouanes,\nOut bremà dilezet evel un intanvez\nAccablet a vizer hac a vinoret paour,\nLeusqet var ar pave, hep nac arc’hant nac aour :\nEnfin, qent e tougues ar septr en da zaouarn,\nHap e tougues bremâ var da dreid an houarn…\nChanchet eo da sclerder en un objet qen du\nHac ur gouabr en moguet aziouz eur bern ludu.\nBeuzet ont en daelou, allas ! kêr mizerabl !\nDa zourcen a c’hlac’har n’e deo qet epuizabl.\nHa te gred e c’heus c’hoas eur mignon qer hepqen\nA guement a garfe qemer lod ec’h anqen ?\nNan, nan : da vignonet, ingrat hac infidel\nZo bremâ da vrassa adversourien cruel ;\nBourrevien execrabl eus da vugale guèz,\nGoude beza pillet o oll finvidiguez,\nO deus o chasseet evel an ærouant,\nHep gallout-possedi nep sort contantamant.\nMe a meus o goelet o quitaat o bro,\nHac en vèn oc’h essat tec’hel eus ar maro ;\nAllas ! surprenet int gant o adversourien,\nHac e renqont mervel pe bea esclavourien.\nTrista spectacl, Sion, dign eus da huanad,\nEn em brezant hirio dirac da zaoulagad !\nCreuzet eo da ziouchot gant eur môr a zaelou,\nO velet qen dezert rentet da ravenchou ;\nRavenchou plën, pere qent a gonsiderez,\nGant eul lagad carguet a laouenidiguez,\nO velet Israël o vont a vandennou\nDeiz ar solanite d’ober o fedennou,\nHa d’ezanci gant pomp an Auteriou santel,\nEn henor hac en gloar an Tad universel.\nAllas ! nemedi mui an amzer qen eurus :\nA fleur e curunont o fennou glorius.\nMes evit enori satan ha tud ar bed,\nHac an Templ adorabl o deus dizenoret,\nAr pec’het ne chom qet eb e bunission ;\nDa droupou dizordren hac en confusion\nA beziou zo taillet, o cheffou masacret,\no Frincet distrujet, o Roue didronet,\nAn touriou discaret, o muriou cren a blad,\nO c’hêr, o zempl zantel en gouli, tan ha goad :\nAr maro didruez e deus-int endramet\nEvel e fin an eost m’ac’h endramer an ed.\nOll goalinier Doue zo coezet var o fen,\nAn dour hac an ouarn, an tan hac ar vocen :\nIa, bian ha bras int perisset erfin\nDindan ar c’hurunou, gant arrach ha famin.\nPa vel da voerc’hezet eun distruch qen digar,\nE tifframmont o blêo, e poqont d’an douar ;\nAr Vêleyen, staguet eus treid an Arc’h santel,\nA zeu d’en em livra d’eun anqen eternel :\nVictimes da-unan eus eun destin barbar,\nEo peb deiz evidout eur sujet a c’hlac’har.\nNac a regret, Sion, e calon hon nizet,\nPa lennint da histor en amzer da zonet !\nPa velint en ludu da Dempl ha da Auter,\nE ranno gant hirvoud o c’halon dre’n anter.\nO ! va Bro guêz ! neuze te reprocho deomp-ni\nHa da zestruction, hac hon idolatri.\nLavaret a ri deomp, gant indignation :\nArtizanet infam eus va c’honfusion !\nPenevert ho crimou hac hoc’h iniquite,\nNe voan qet reduiset d’an amandicite,\nNa va bugale guèz da glasq an aluzen ;\nDa dreina carosiou trec’hourien inhumen ;\nHep gallout opposi d’o zriomf insolant\nNemet oboissanç, daelou calz abondant…\nMa vijac’h bet fidel en servich an ênvou,\nNe vije qet bremâ souillet hoc’h Auteriou\nDemeus a voad impur ar victimou flêrius,\nHac a grimou grief ar payan vicius.\nO Doue ! kêr Sion ! pebes chanch a c’heus-te,\nGoude qer caer guenet, qer bras difformite !\nEvel ma sec’h ar bouc’h var e dreid gant an naon,\nDefot a baturach, en eur memes fêçon\nDa Cheffou, da Brincet, memes da Rouanez,\nDroulivet, languissant, a finis o buez\nE creiz o stajou bras, gant mui eus a vizer\nEguet na zouffr ar paour, an disterra merzer.\nAr re ne varvont qet, discaret eus o zron,\nA heuill, gant calz a vez, ar char a Vabylon.\nAllas ! Jerusalem, ma pije selaouet\nAr voez hac avizou qenlies a Brofet\nO devoa suscitet es faveur an Ênvou,\nNac a dristidiguez, a c’hlac’har, a ganvou\nA poa-te evitet, d’ar c’houlz a ma hailles\nDilezel an errol ha da zallidiguez !…\nHoguen he prastoni lachamant morgousqet,\nEvit da vrasa mez n’en dout bet difunet\nEus da gousq letarjiq nemet just d’an amzer\nNe vouies mui tec’hel rac da ruin antier.\nEvit beza bepret triomfant er gombat,\nE credes suffisant observi ar Sabat.\nRac-se surmontet out gant da adversourien,\nDisprizet eus o fers en peb antretien.\nTe da-unan eta zo bet occasion,\nDre da grimou euzus, da tezolation,\nHa da veza rentet oll da zoudardet paour\nErrant ha vagabont etouez an estranjour.\nAr vech-mâ, ô Sion oud dign eus a drue :\nNe c’heus mui a lezen, ne c’heus mui a Zoue.\nHep auter, na bêleg, hep na mestr, na barner,\nHep templ hac hep victim, hep chef na gouarner,\nDa habitantet qèz, chasseet eus o bro,\nNe vevont mui nemet er sqüer eus ar maro :\nO memprou zo gourdet, ha bloncet o c’horfou\nDindan ar bec’h pounner demeus o chadennou.\nO c’hri dizesperant, o c’hlemmou languissant,\nA fournis eus o fers eur breuven puissant ;\nEun desteni certen a valeur ar brezel\nO fresant en spectacl d’ar bed universel.\nCrioc’h eo da galon eguet an diamant,\nMar dout c’hoas insansibl d’eur maleur qer touchant,\nMes, Sion, e lec’h blam eur rigueur lejitim,\nA vel bian he foan a broportion d’e c’hrim.\nGouscoude me vel c’hoas o redec an daelou :\nHa livret e vezo-hi da gruelloc’h tolliou ?\nHe lagad malvennet a ziscuel ar goler,\nHac he zâl ridennet a verq an dizesper.\nSeblantout a ra dìn eo bet abandonet\nEn he melancoli, gant Doue, gant ar bed ;\nOguen parlant a ra… Selaouomp he c’homzou ;\nMe gred e vint capabl da douch hor c’halonou :\nO va bugale guèz ! ha c’houi, tud ancien,\nAr maro didruez a so deut d’am zurpren,\nHac, emei, d’am gôlo démeus a vil gouli,\nMil goech violantoc’h, mezussoc’h egueti.\nNe goust qet calz livra d’eun adversour cruel\nAr madou perissabl hac ar vuez mortel ;\nMes guelet insolanç trec’hourien effrontet,\nPere, n’en deus qet pel am boa qen soubl rentet,\nO tont d’am insulti, da zistruja va gloar,\nA bini voa carguet pêvar c’horn an douar ;\nD’am outraji memes betec em entraillou,\nHac én a voe biscoas sansiploc’h offançou ?\nDa varner, ô Sion ! en deus da broscrivet,\nDa grimou pemdiec o deus en courroucet.\nAh ! perac, pa dleyes apezi e venjanç,\nE clasqes-te cuzet da vez, da voal-offanç ?\nInutil e voa did essât biqen pari\nDa c’hoariou lubriq ha da idolatri\nDindan ar vantel lous eus an devalijen\nDirac al lagad leun a bep seurt sclêrijen,\nEus eun Doue guiec, eur Mestr oll-buissant,\nA ell, en eur moment, da laqat en neant.\nDa glêvet a ràn c’hoaz oc’h adres da voeuyou\nGant eur voez languissant da Grouer an ênvou.\nO Doue eternel ! Doue just, redoutabl,\nDistro, distro varnòn c’hoaz eur zell favorabl.\nMeulet ra vo an dorn en deus va c’hastiet,\nMar prizes accordi d’am anqen, d’am regret,\nAr pardon a c’houlen un diluch a zaelou,\nEur menez a c’hlac’har hac eur môr a boaniou,\nA bere va-unan on bet artizanes,\nDre va goal dizurzou, dre va fallagriez.\nMes mil goech eüruzes, mar deues c’hoas d’am difen\nEnep an insolanç eus va adversourien !\nO guelet a c’heus-te, va Doue benniguet,\nE reduiza da Dempl en poultr hag en moguet,\nHac an douar ruziet gant goad an inoçant,\nGant un ardienez effrontet, insolant,\nO profani bete da Dabernacl santel,\nHa da vesseillou sacr, puissancou immortel ?\nAh ! guelet e c’heus c’hoas ar monstrou detestabl\nO pressi gant o zreid an Auter adorabl,\nO treti da vister cn eur fêçon infam,\nHac o tizenori coulz ar verc’h hac ar vam ?…\nÆlez eus ar maro, ministret ar venjanç,\nPenos ec’h ellit-hu souffr eur sort insolanç ?\nDreist oll e cometent incest, aoültriach,\nDreist oll e rent santout ar vestl eus an outrach ;\nHa c’hoas, ô va Doue ! te c’heus-i prezervet\nEus an tan, ar gurun, o deveus meritet.\nAh ! petra ne maint-i e creiz punç an ifern,\nO lesqi gant arrach, en beo, qig hac esqern !\nVa fobl ne vije qet consumet gant famin,\nRentet bremâ noaz-pill, hac oblijet erfin\nDre’r brassa disesper, ar vrassa dienez,\nDa zevori betec e grouadurien guez !…\nO ! c’houi, pere dre chanç a remerq ar plac-màn,\nQen dign eus a druez, ha qen dezert bremàn,\nHa c’houi oc’h eus guelet biscoas, tremenidi,\nEur glac’har, un hirvoud, hanval eus va hini ?\nAn Eternel fachet en deveus discaret\nVa menezier huel, va c’hoajou decoret ;\nLaqet en deus an tan en oll vilajennou,\nGrêt eun dezert affreus demeus va flenennou,\nHa dezolet va fobl en kêr ha var ar mès,\nEvel gant ur falc’h lemm en ur seul mintinvez\nMa teu al labourer actif ha vijilant\nDa droc’ha’r boqejou deus eur c’hoad florissant.\nAr fouëldr demeus an ên evel tan an ifern\nA deu d’am c’honsumi, bete mel va esqern.\nGuelet a ra Doue va daelou deiz ha noz,\nHep prizout eur moment procuri dìn repos.\nStignet en deus laçou, tec’hel a ràn raze ;\nMes e zorn invisibl em precipit enne,\nCaer a meus er guervel ha redoubli va moëz,\nNe briz qet respont dìn, na va zelaou memes ;\nOguen en eun dransport a furor, a goler,\nEn deus grêt eur chaden crén meurbet ha ponner,\nDre’r bouez a beini va c’horf sempl accablet,\nCazi brêvet a zo treinet ha distreinet\nDre gavarniou teval, an drez, ar vein, ar spern,\nHa peur-exterminet e calon an ifern.\nMes Doue zur a gomz, me gleo e voëz divin,\nCrën dirazan, Sion ; en em dol d’an daoulin !…\nE voëz oll-galloudus he deus dija lazet\nDa cheffou principal, discaret, ha pillet\nAr re buissanta eus da rouantelez,\nBruzunet da stajou, da rouanet memes.\nCrën eta… rac e zorn en deveus exprimet\nAr guin，eus e furor da voalc’hi da bec’het.\nEn eva vo rét dit… ha da zaoulagad meo\nA vezo tevallêt gant cousqet ar maro.\nScuillit, va daoulagad, diou rivier a zaëlou,\nObjet va c’harantez, va brassa deliçou,\nPeini, pa voan c’hoas em c’havel bianic,\nEn devoa qemeret ar soign hac ar fatiq\nEus va instruction ha va bugaleach,\nHa d’am goarantissa demeus a beb outrach ;\nVa frotectour divin, va mestr, va esperanç,\nEn peini epqen e voa va oll fizianç,\nAm abandon bremàn, coulz ha va bugale,\nDa rigor ar vizer ha d’ar gaptivite.\nEn ven ec’h imploràn asistanç an ênvou ;\nSantout a ràn bepret an tan em entraillou ;\nGant e bermission, eun arme puissant\nA ra demeus va stad eun objet effrayant.\nSpontus oun… hac hanval ous ar plac’het impur,\nE rêr dìn mil outrach, mil insult, mil injur.\nExcitet em boa re da goler, hon Otrou ;\nGant justiç e santàn an nerz eus da doliou.\nDa fouëldr, dre va c’hrimou, a zo bet allumet ;\nNe reen caz a ze pa c’heuz va fulluc’het,\nEvit disquez ervat penos da buissanç\nNe ve james goapêt, hep na dennes venjanç.\nPobl ar bed en antier, ah ! va c’honsideret,\nContit va maleuriou, spontit eus va guelet.\nVa mibien, ep truez, treinet en esclavach,\nA vezo difframmet, massacret gant outrach.\nGraguez ha bugale a velàn distrujet,\nHa beuzet en o goad, o memprou disloqet.\nVa mignonet memes, pa velont qement-ma,\nE lec’h dont d’am difen, e teuont d’am livra ;\nVa guerc’hezet prudant, dreist eur sort qen garo\nA dal treid an auter zo treinet d’ar maro.\nCrena ra va c’halon en goelet va’ntraillou,\nO velet discaret, minet va muraillou.\nAn adversour a scô, a laer, a dan, a laz,\nAr maro cris, dreis-oll, en un instant am sclas ;\nAr chagrin am dizec’h evel eur branq troc’het,\nVa c’hlêmou zo clêvet dre bêvar c’horn ar bed.\nE lec’h beza touchet, dre discoursiou piqant,\nAn Egyptien fier a gresq c’hoas va zourmant.\nO Sion ! emezàn, Doue da dadou coz,\nAn Doue-ze ger mad, ma ve guir e bropos,\nAn Doue-ze en pini voa da oll gonfianç,\nEo en deus da livret dindan hor puissanç.\nHa te gredo pelloc’h ve capabl e zaouarn\nDa vruzuni biqen da chadennou houarn ?\nAn dorn en deus laqet var da gorf aneze ,\nA zo crevoc’h eguet diouvrec’h an Doue-ze.\nO ! Justiç eternel ! ne c’heus-te qet clêvet\nAr blasfêmou eûzus o deveus prononcet ?\nPenos e souffres-te ar sort execration,\nHep teuler varnezo da valediction ?\nDisquel, Tad Eternel, disquel da buissanç ;\nTenn venjanç evidomp a guer bras insolanç,\nHa gra dezo santout penos ne eller qet\nOber did nep insult hep beza punisset ;\nDiscar an tirantet, distruch o raç impi,\nBez sonch eus o maliç, o c’holer, o furi ;\nGra dê douguen ar boan a verit o c’hrimou,\nEvel ma c’heus grêt din paea va fec’hejou.\nNemet na vint dêvet en tan eus da goler,\nNe gredint caout ennout c’hoas un tad deboner.\nFin ar c’henta Cantic.\nAN EILVET CANTIC.\nAr Profet a zeblant beza surprenet eus an distruch a Jerusalem, ar guêr-ze qer brudet, en peini en devoa Doue fontet e Dabernacl hac e Dempl. Ne baoues da huanadi varnezi. Ar vogueriou discaret eus he falesiou respectabl, a ra dezàn antren en eun estlam santel, peini er c’hontraign c’hoaz da zespeigni ar maleuriou eûzus he deus souffret, a bere e voa bet e-unan test ha souffrus. Tamal a ra an nombr hac ar rigol anezo d’ar vêleyen ha d’ar fals-profetet, pere, pel da brezeg gant nerz a enep debordamant ar bobl a Israël, er meule, er c’hontrol, en he fec’hejou, en eur brometi dezi e tispenje he adversourien evel eun uvre, hac er rentje perc’hen didrous demeus ar c’haera contreou eus a rouantelez Nabuchodonosor, roue a Vabylon. Jeremi erfin a ali ar Judevien, tromplet dre an divisou gaouyad-mâ, da redec adare etreze Doue o zadou, a beini an drugarez a zo brassoc’h c’hoas eguet ar c’hrimou o deveus cometet.\nQuomodo obtexit caligine in furore suo Dominus filiam Sion ? projecit de Cœlo in terram inclytam Israël, et non est recordatus scabelli pedum suorum in die fuloris sui ?\nJerem. ch. 2. v. 1.\nEXPLICATION AN EIL FIGUREN.\nAr Bêleg-Bras a scô Jeremi.\nAr Bêleg-Bras, Phasur, offanset pel a voa eus Jeremi, ha disesperet eus ar bredicationou a rê d’ar bobl en Templ , er chasse, en eur sqêi varnàn gant calz a vepriz. Pelloc’h e pouls c’hoas e venjanç : soudardet, dre e urz, er c’hemer, hac en trein d’ar prison. Er guelet a rêr a gostez d’an Templ, rac beza e voa realamant eno, tost da zôr huel Benjamin. Graguez, tud ancien, tud yaouanq a zeblant beza mantret o c’halon, en eur zellet eus an arvest eûzus-se.\nCorpus meum dedi percutientibus, et non averti faciem meam ab increpantibus.\nIsa. ch.50. v. 6.\nPenos, Tad Eternel, e c’heus gallet golo\nAr verc’h coant a Sion eus eur gramen qen teo ?\nAh ! da vrec’h paternel, hep egard d’e guenet,\nArmet eus da furor, e deus he foignardet !\nChanchet c’heus he c’hraç-vad bars en tevalijen,\nHac he rèjouissanç en chagrin, en anqen.\nAr bonl a Israël, leun a henor, a c’hloar,\nA c’heus precipitet en calon an douar.\nJacob en deus santet ar bouez eus da doliou ;\nD’an trec’hourien e c’heus livret e oll vadou.\nDa fulror zo hep fin ; gant eur zell seulamant\nE razes kêr Juda betec ar fondamant.\nHe stat, he Rouanet, victimou da venjanç,\nZo rentet en ludu… O pebes dismeganç !…\nNe aljent birviqen achap eus ar gombat,\nPa voa dezo control o c’hrim, o dorn, o zad.\nHa n’en deo qet da vrec’h en deveus cunduet\nAn tan en eur moment en deus o c’honsumet ?\nDa arbalastr a lanç, gant nerz criz ha garo,\nDa viriou redoutabl, flêmou eus ar maro.\nAr voalen a gasti, var hor penn astennet,\nN’e deus mann espernet : an dud hac al loënet,\nQestel, na tiez-gard, kêr, nac he faleziou,\nNa parc gant e drevat, na forest, na coajou.\nEun tirant offanset ne ve qet terruploc’h :\nNemet qeuz ha glac’har ne zeus amâ pelloc’h.\nVar an demorant trist eus ar vur, ar rampart,\nAr C’haldeen en deus plantet an etandart :\nNep sex, na nep etat n’el achap d’e gourach ;\nMesvet en deus Juda a vez hac a outrach.\nAn Tabernacl santel, sejour an Eternel,\nAn Templ-se, qer brudet, an Auter qer santel,\nMuriou, touriou huel, ar portaill ancien,\nMonumant admirabl a gult ar Judevien,\nOll e zint distrujet gant ar C’haldeanet :\nPillet o deus an oll, netra ne zeus manet,\nMiguit en eur jardin varlerc’h eur bar corvent\nA zisplant an oll gouez a rancontr en e hent,\nDoue ne c’houlen mui na peden nac homach ;\nAr Bêleg-Bras, ha c’hoas ar prinç, e vouir imach,\nA zo deut da veza, siouas ! an objedou\nImmolet d’e justiç, dre’n nerz eus e doliou,\nEnnes, mezus, a zo treinet da Vabylon,\nEvel eur c’hriminal laqet dirac an tron,\nTreantet en daou du, e voad, e vel empen\nA strinq ous tâl ar Prinç, ous faç e vourrevien ;\nHac emâ, d’un tad qèz, ah ! pebes calonâd !\nA vel e vugale var an douar a blat,\nO sellet c’hoas ountâ qent lezel o bue,\nHac én a zo d’e dro massacret o goude…\nEvit tron eur prison, da septr, da gurunen,\nEn devoa an heern a zo ous e cren ;\nDa vignonet o deus bourrevien disleal,\nHac o maliç evit pinvidiguez royal.\nAccomplisset en deus an oracl divin-se :\nDeplor, deplor, Sion, planeden da Roue :\nBiqen kér Babylon na vel o reluia ;\nGouscoude en he c’hreiz e renqo perissa.\nHon tûd côz goueachal, en o c’hoez fougueüs,\nA rê Doue qiriec eus o chanch maleurus.\nBet e zint exposet da vrezellou cruel,\nAn estranjour zo bet mestr var an Arc’h santel ;\nHoguen hac én en deus biscoas razet an Templ,\nBruzunet an Auter, ar pez zo hep exempl ?\nHac int o deus biscoas hon tadou côz guelet\nAn Tabernacl pillet, ar vessel sacr souillet,\nNac an Templ profanet, o renta mezussoc’h\nDa zoueou lubric eun homach infammoc’h,\nNa daouarn sacrilech crog en ezançouer,\nNa repasiou profan placet var an Auter ?…\nHac int o deus clêvet, dindan ar porchet sacr,\nInstrumant ar brezel, canaouen ar massacr ?\nN’en deo qet hep rêson e c’hel hon tirantet\nTriomfa gant ar joa d’or beza supplantet ;\nN’o deus-i qet a lec’h, gant reuz, bombanç ha pomp,\nDa dripal, da lamet, d’ober goab ac’hanomp ?\nPenos biqen pelloc’h ober dezo brezel ?\nAn Doue venjançus, ar Mestr universel,\nEn deus hor bruzunet picol ha brignenen,\nEvel e cant mil pez ma torer eur veren.\nHumiliet en deus hor zoudardet vaillant,\nHa reduizet o c’hoez orgouillus en neant ;\nHac en plaç an henor, ar palm hac al lore,\nHac ar gloar a glasqent, o deus cavet eur be…\nJerusalem eta, goechal va bro mignon,\nBremâ, vel Samari, lezet en abandon,\nDistruch ha dibave, leun a fanq hac a zour,\nA boan a zo, siouas ! eur parq douar labour !…\nTanet ha dic’hradet e zeo kêr tro var dro,\nHe fondamant gant spont a veler dizolo ;\nHe dorojou, goechal ous pere ar victor,\nEvit merqou visibl a c’hloar hac a henor,\nHe deus staguet cant goech gant he dorn triomfant\nEus hon enemiet an depouillou sanglant ;\nHe dorojou, m’en lar, a goez… hac o coeza\nA gontraign gant spouron an douar da grena,\nAn eol da chench a liou, an avel da scrijal ;\nBiscoas na voe guelet eun nozvez qen teval ;\nHor maleuriou dispar, m’er c’hred hac en assur,\nA zeblante sponta betec urz an natur :\nHon rouanet, hor brincet, en plaç o c’hurunen,\nCoezet en dizesper, a c’houlen ur chaden.\nMinistret an Auter, ar Profetet santel\nNe brezegont pelloc’h en hanv an Eternel ;\nE lec’h profetisa an amzer da zonet,\nA boan o deveus sonch er pez zo tremenet.\nHon tud côz venerabl, en o brassa glac’har,\nEn em strinq d’an daoulin, en em dol d’an douar ;\nHa gant o daouarn propr, en excès o anqen,\nA ziffram o dillad, o c’hig hac o c’hroc’hen.\nO zellou scoëlf a verq e maint hep esperanç ;\nGant consternation, prosternet en silanç,\nE pilont o feultrin, e tennont blêo o fenn,\nAr vestl en o c’halon, ar marv en o c’herc’hen.\nPa vel merc’het Sion eun hevelep spectacl,\nEn em dolont gant hast ous treid an Tabernacl ;\nArozet o deveus an Templ gant o daelou :\nO glac’har a redoubl hor spont hac hor poaniou.\nE creiz eur seurt trubuill, va-unan consternet,\nNa zessen da voëla, d’an daoulin prosternet.\nTevalijen an nôz am yaouste davantach :\nQen dismantet e voan, qen a gollen courach ;\nHa ne voa qet memes ur moment en eun de\nNa zonjen e tleye finissa va bue.\nMes, horrupla tumult a vesq em entraillou,\nPa velàn saccajet ar vugaleigou !\nAn inoçantet paour, hep gallout er zonjal,\nA zune gant o bronn ar maro disleal !\nDarn avancet en oad, hac en anoudeguez,\nO poqet gant irvoud d’o zad ha d’o mam guez,\nGant ur voëz languissant hac an druezussa,\nA c’houlenne gant poan eur c’hinaouad bara.\nLavaret a rent dê, fatiq gant dienez :\nAllas ! ma ellit mui hon zicour, hon tud qèz !\nEus a greiz ho tiouvrec’h hor breudeur difframet,\nEvel foesqennou ed a zo bet endramet :\nN’on eus affer da glasq goel marc’hat eguete…\nA boan e c’hachuent, pa gollent o bue.\nOus piou ves-te hanval, allas ! kêr mizerabl !\nHac én zo bet er bed eur chanch qer deplorabl ?\nPenos da gonsoli ? Va glac’har hirvoudus\nN’ouffe pelloc’h calmi da galon truezuz.\nLiessoc’h a valeur a zo scuillet varnot\nEguet a c’hreunen zabl a zo en tor an not.\nNa piou a zistroyo qellies a voalen ?\nDa vinistret infam ?… Allas ! an dromplerien,\nDre langach imposteur, filoutach ha crimou,\nO deveus da blonjet en fonç an abimou…\nM’o devije lamet banden an dromplerez\nDivar da zaoulagad, allas ! maleuruzez,\nHac alumet es creiz flamboz ar virione,\nE c’hailles appezi c’hoas coler un Doue,\nO tont d’en em livra d’eur binijen sincer,\nD’eur gomponction fervant, d’eur glac’har saluter ;\nMes anonç a rent did bepret prosperite.\nHervez o zrompleres, ar victor a dleye\nEs faveur terrassi peb seurt enemiet,\nHa bruda da hano dre bêvar c’horn ar bed.\nFontet var discoursiou qer soubl ha qer tromplus,\nEo bet savet ar c’hesq es qerc’hen orgouillus,\nHac eun esperanç vên e deus da lusqellet,\nHa grêt did chasseal peb sourci, peb morc’het.\nAn enemiet soignus, animet a venjanç,\nAc’h attaq, as tiscar, as carg a zismeganç.\nO va bro ! va bro guèz ! pebeus chanch a c’heus te !\nGoab a rêr ac’hanout ec’h oll adversite ;\nAn estranjour, gant joa rentet ebars er vro,\nA drid ous da velet qen noaz, qen dizolo.\nPenos, eme Judas, gant eur c’hoarzin picant ;\nQer lêm hac an aspic, pe flêm an ærouant,\nHac onnes eo ar guêr a voa mestrez d’ar bed\nVar vôr ha var zouar, goechal qer redoutet ;\nEus a bini hepqen ar sqeud hac an hano\nA voa doujet dreist oll qement hac ar maro,\nZo bremâ qen distruch ? N’en eus chomet ganti\nNemet maillou houarn, mein, pouldr, douar ha pri.\nAn trec’hour, o clêvet un hevelep langach,\nA lavar gant un ton a vepris hac outrach :\nEnfin-ta, cetu deut an deiz qen agreabl,\nPeini da viqen a rentimp memorabl !\nDeiz eurus, en pini, dre c’hraç hon Doueou,\nAr guêr impi-mâ zo barrec a valloziou…\nRa vezo, da viqen, en amzer da zonet,\nDreis eur sort avantur ar bed oll estonet :\nDêvomp-y, rayomp-y, livromp oll d’ar pillach ;\nBeuzomp-i en eur môr a voad hac a garnach ;\nEn faveur sclêrijen, an tan-goal en he c’hreiz\nGuelomp he fobl fier rentet qen soubl, qen reiz,\nO c’hasten o diouar, reudet crenn o memprou,\nHac o scrignal o dent en ardeur ar flamou.\nA boan en deus comzet, p’en deus plonjet Sion\nEvel en eun abim a valediction…\nCetu-i rentet eta, siouas ! ar victimes\nEus he viçou mezus hac he fallagries !…\nO va Zad ! va Doue ! guir ho poa lavaret :\nAn Templ zo discaret, an Auter profanet.\nHac én a voe biscoas netra surprenantoc’h ?\nJerusalem zo bet… ; mes ne màn mui pelloc’h !…\nEvel eun tan ardant, da goler, va Doue,\nEn deus eus a Jacob devoret ar c’hontre ;\nHac ar pez a gresq c’hoas davantach hor poaniou,\nHon adversour a c’hoarz o velet hon daelou ;\nPa vel omp dinerzet, e redoubl a gourach :\nE joayou zo rancun, an orgouill e bartach.\nOguen, p’e glêvàn-me ?… Eus creiz ar c’hos tiez-se\nE teu qeinadennou, clêmou dign a drue :\nAn Hebreanet paour, prosternet d’an douar,\nA deu da reclami, gant hirvoud ha glac’har,\nAllas ! c’hoas eur veach, en o zristidiguez,\nEus eun Doue fachet an deneridiguez.\nDeut eta, pervien guèz, d’en em humilia,\nEvit en appezi, na zessit da voëla ;\nE vadelez divin a zurpas ho crimou :\nChoazit hac immolit ar purra victimou ;\nAstennit ho tiouvrec’h etreze hac e dron ;\nPedit ha suppliit eus a greiz ho calon\nEvit ho pugale, pere zo bet lazet\nAdalec o c’havel hac e creiz o yec’het :\nMervel a rent gant naon er blacennou public ;\nDioüallit oc’h-unan rac eur chanç qen trajiq.\nLarit d’an Eternel : Penos, Crouer ar bed,\nHa n’en domp-ni pelloc’h ouvrach da viziet ?\nPenos, c’hoas eur veach, ar bobl-ze peini\nD’ar c’houlz ma c’hobserve da lezen hep pec’hi,\nEr spaç eus eun nombr bras demeus a vlaveziou.\nEn deveus recevet da c’hraç, da faveuriou,\nHac a poa da-unan rentet qer puissant,\nQen nombrus, qen eurus, en eur guir qer brillant ;\nAr bobl-ze qer caret eo a fel dit bremâ,\nGant eur guer eus da beurz da renta da netra !\nPenos e c’helli souffr ar vamou gruel-ze\nDa zebri gant famin qig bêr o bugale,\nDa blanta ar gontel e creis o c’halonou,\nGant eur furi barbar, en prezanç o zadou ?…\nHep errol e veli beleyen Israël\nEn harz treid an auter massacret o vervel ?\nBras eo da vadelez, bras eo da buissanç ;\nMes bras eo da justiç, ha qer bras da venjanç :\nCerten, pa bermetes eur sacrilech qer bras,\nNe dleomp mui credi vez hor protectour c’hoas.\nRe goupabl e zoc’h bet, ô pobl abandonet !\nVit biqen esperout beza c’hoas exocet.\nAbeurs eur barner just en indignation,\nN’oufec’h pelloc’h gortos nemet punition.\nN’oc’h eus-u qet goelet ho tud, ho pugale,\nHep distinction a voad o peurgol o bue ?\nPreuven a guementse, diou feunteun a zaelou,\nGant pere deiz ha noz e voëlc’hit o beziou.\nNoc’h eus-u qet cavet an trec’hour insolant\nOc’h ober violanç d’ho merc’het inoçant ?\nO Doue redoutabl ! puissant ! eternel !\nTe c’heus hon assommet qen subit, qen mortel ;\nIa, te da-unan, insansibl d’hor peden,\nA c’heus grêt deomp santout rustoni da voalen.\nAn nombr incomparabl eus hon enemiet\nA zeblantemp, allas ! da veza difiet,\nA zurpasse bemde ar vanden nombrussa\nEus an Hebreanet deiz ar goueliou brassa.\nTe c’heus o c’honduet… spouronet ez omp oll ;\nEn vên e fel achap, oblijet omp da goll.\nHor mibien elevet adalec bianic,\nEvit beza eur vech hon esperanç uniq,\nAllas ! a goez dindan o zolliou redoublet,\nEvel dindan ar falz ma coez un dornad ed.\nEun deiz a vije deut ma tleyent scuill o goad\nEvit difen o bro demeus a galon vad :\nSiouas ! qent an amzer e zeo bet deut an de\nMa collont o goad pur en vën, hac o bue.\nFin an eilvet Cantic.\nEXPLICATION AN DEIRVET FIGUREN.\nJeremi tolet en eur poul don.\nRoue Jerusalem, aliet gant ar Bêleg-Bras ha Princet ar bobl, a accord dezo ar bermission da laqat teurel en eur poul don ar Profet. E vourrevien en disqen a zistribill ouc’h eur gorden. Jeremi a zell outo gant daoulagad a garantez, hac a zeblant invoqi Doue d’o zicour. Seblantout a ra c’hoas exorti ar bobl da ober pinijen. Guelet a rêr a gostez ar Bêleg-Bras Phassur ; e zaoulagad, e êr, e jestou, a anonç ar joa draitour a ra tridal e galon. A zeo dezàn e zeus eun domestiq, peini a deu da laqat executi an urzou.\nPs. 87. v. 7.\nAN DRIVET CANTIC.\nMaleuriou particulier ar Profet a zo principalamant ar sujet eus ar C’hantic-mâ, pere a zavas en o brasder huella, epad ar siech a Jeruzalem. An divis a ra aneze a zo touchant meurbet. Deut ê da veza an disprizanç eus e vro antier, hac ar sujet eus e ganaoucnnou goapaer. Insulti a rêr anezàn ; stigna a rêr dezàn pechou ; e dreina a rêr erfin en eur prison teval, elec’h ma soufr an trêtamanchou an indigna. E oll gonsolation a zo en Doue, en peini en eus laqet e oll gonfianç, ha peini a deu d’e zicour ; avantach a denn an den en deve laqet ennâ e esperanç, hac a ve bet ato fidel d’e c’hourc’hemennou : gortoz a ra gant paciantet an effet eus e bromessaou. E vadelez a zo eur môr dizec’hapl, ato pront da renta justiç ha da ober mizericord, e zeo gorec da bunissa, ha c’hoas ne gasti nemet dre gueuz hac anqen. Daelou nevez ar Profet, var buez trist ar bobl a Israël. En alia a ra da ober pinijen. Peden a ra da Zoue evit goulen humblamant sicour digantàn. E reqejou a zo otreet. Punicion e adversourien.\nEgo vir videns paupertatem meam in virgâ indignationis ejus.\nJerem. ch. 3. v. 1.\nO va Zad ! va Doue misericordius !\nPe da goulz e teuint an deiziou precius,\nDeiziou qen dezirabl ba qement deziret,\nEn pere va zourmant dle beza terminet ?\nDa voalen a gasti varnon-me hep mui-qen\nA zeblant appliqet da james, da viqen,\nHac a lèz var va c’horf ar mercou bronduet\nEus an dorn invisibl en deus va c’hastiet.\nTe c’heus va digasset d’ar plaçou teval-mâ,\nEl lec’h ne velàn mui an eol sclêr o vrilla :\nVa c’horf extenuet a rento hep dale\nEntre da zaouarn just da james e vue.\nDizec’h eo va dargreiz, ne meus qet un ascorn\nNa eller da gonta eus a dal an alzorn ;\nBete plantou va zreid, evel eur gueuneuden,\nE zeo coenvet va c’hig ha ridet va c’hroc’hen.\nEn eur guir, ar chagrin en deveus va minet,\nHac evel eun ancou va feur-exterminet.\nPenos gallout quittât va frison a vizer ?\nStouvet e c’heus an hent a dleyen da guemer.\nInsansibl d’am peden, insansibl d’am poaniou,\nDa zorn eus va chaden a redoubl ar maillou.\nHanval hon eus ar re, privet eus ar vue,\nNe ellont esperout pelloc’h guelet an de ;\nHac em andret te zo vel eur blei faminet,\nEn em strinq gant furi var eur vanden dênvet :\nEvel eur rondachen, var peini e tenner,\nHon toullet en daou du gant biriou da goler.\nBec’h eo din chom em za… fatig eo va ene.\nHa pell evide c’hoaz hep digueri va be ?\nVid an dud pinvidiq ar maro zo cruel ;\nMes d’eur reuzeudiq paour eo sur eur mad reel.\nPerac e carfen c’hoas eur vuez divalo ?\nE c’hassât a dleàn, rac ne meus mui a vro.\nDisprizet gant eur bobl feüs, malicius,\nGoapêt ha bafouet, rentet stupid, confus,\nGourdrouzet, garotet evel eur c’hriminel,\nRassaziet a vez, a zismeganç cruel,\nDeut da veza memes ar sujet, ar matier\nEus o zoniou malin, ha demeus o c’holer ;\nMezvet a doliou teod qer lem hac an aspic,\nEr vro ma voen maguet abaoue bianic,\nNe allàn mui souten poaniou qen glac’harus,\nHep ma teu da zempla va c’halon hirvoudus.\nAr bara am mezur a zouten va regret,\nGant va daelou c’hoero e toràn va zec’het,\nPel ac’han exilet, ar peoc’h carantezus\nHe deus dizesperet va ene truezus.\nTourmantet òn dreist urz gant am amzer brezant ;\nAn hini da zonet a gresq c’hoas va zourmant :\nE figur effroyabl a zistruch em speret\nBetec ar zonjezon eus va joa tremenet.\nHac e meus lavaret : Adieu d’an esperanç !\nEn Doue va ene zo memes en balanç.\nOguen, prest o tonet d’ober reflexion\nPenos en em livren re d’am affliction,\nHac o sonjal e voa va speret contristet ;\nGant eur galamite re droublet, trubuillet ;\nE meus, gant eur voëz trist, a vouelet va ene,\nAdresset evellen va ſeden d’am Doue :\nO ! Tad carantezus ! pardon a c’houlennàn.\nSel ous da graouadur, ha bez truez ountàn !\nSelaou va c’hlémou trist : Perac, Tad deboner,\nVa bruzuni dindan ar boez eus da goler ?\nEus an dud oprimet, crignet gant an angen,\nEn amzer orajus, bremâ, siouas ! o rën,\nMe zo, mar deus hini, dign a gompassion,\nGoloet a vizer hac a gonfusion ;\nSézisset gant eston, a spont hac a orol,\nCassêt, abandonet, dilezet gant an oll.\nUr Mignon… hano qer d’am c’halon ; mes, allas !\nPellec’h caout anezàn ?… ne meus hini, siouas !\nDiaguent e cargue va ene eus a joa,\nBremâ gant dizesper e ra dìn languissa.\nGraç eta, va Doue ! graç ! ô Tad deboner,\nAh ! n’em extermin qet en exces da goler !…\nDa galon, va Doue, me gred zo het touchet,\nO velet va daelou, va glac’har, va regret ;\nOguen, hep apezi va foaniou souveren,\nE zout bet tenerrêt gant va c’heuz, va anqen ;\nNeuze va c’honfianç, fontet var da zouster,\nA rê dìn supporti gant constanç va mizer.\nO Doue ! penevert da zicour en effet,\nE voan bremâ maro, ha pel zo entêret ;\nMa pije d’am c’hlêmou grêt ar scouarn vouzar,\nE voan pouldr ha ludu qemesqet en douar ;\nVa c’halon un instant a zo bet en balanç,\nInstant criminel dìn, ha dign eus da venjanç.\nMes, elec’h caout ennout eur barner rigourus,\nNe meus cavet nemet eun Tad carantezus ;\nEun Tad compatissant ouz va zempladurez,\nBet prodig em andret a deneridiguez.\nNeuze meus lavaret eus a greiz va c’halon :\nHep murmur da viqen me en em abandon\nDa providanç divin, ha sur me c’hortoyo\nHep en em glem pelloc’h gant courach ar maro ;\nGant joa me bartajo ganet va heritach :\nTe seul a c’houlennàn, va Doue, da bartach.\nNep a heuill da lezen zo eürus er bed-màn ;\nN’en dilezes camet, da c’hraç a zo gantàn.\nRespeti humblamant ar pez zo rezolvet\nE tecrejou divin, hep nep murmur ebet ;\nEn em zoumetti did, ha renta did homach\nAdalec ar c’havel hac ar vugaleach ;\nGortoz constantamant, memes var bord ar be,\nMa souteno da vrec’h c'hoërvustet an ene ;\nLaqat an esperanç ennout-te ep mui-qen ;\nCarout ar solitud, medita da lezen ;\nBepret, hep ezita, heuill da voëz er silanç ;\nSouffr persecution, hep sonjal er venjanç,\nAnduri calz a boan, hep en em gontrista ;\nSupporti gant courach an affront sansipla ;\nDelc’hel huel ar penn, evel da vouir imach,\nHa n’er zoubla nemet da renta did homach :\nQementse tout a zo deomp oll, ô va Doue !\nAn avantach rara d’hor c’horf ha d’hon ene.\nN’oufes qet, pa veles qer caer santimanchou,\nHor livra da viqen d’ar glac’har, d’ar c’hanvou.\nHa possubl ve penos hor prifes, va Doue,\nEus da brezanç divin, objet hor c’harante ?\nNan… Mar dout betec-hen bet rust en hon andret,\nA viqen e vi douç en amzer da zonet.\nForcet da bunissa dre justiç hon offanç,\nDa vadelez bepret a zurpas da venjanç :\nEun Tad out hac a zouffr pa gorich e vuguel.\nHor guelet a rejout, gant eur regret mortel,\nO veritout ar boan hac ar bunicion\nAc’heus grêt deomp da zouffr gant justiç ha rêson ;\nMes d’ar bed, estonet ouc’h hor guelet impi,\nE tleyes eun exempl c’hoaz mui eguet-domp-ni.\nN’en eus eta netra caoz d’hon adversite\nNemet hon oll dizurz hac hon iniqite.\nDoue ne deu james d’ober neb injustiç :\nAn den coupabl memes, pa renonç d’e valiç,\nA gav ennàn eun tad qercoulz hac eur barner,\nCarguet a garantez, madelez ha douster ;\nGorec da bunissa, mes pront da bardoni,\nPa gar ar pec’her paour a galon er pedi,\nHac én prest da leusqel an tanfoueldr var e benn,\nEn eur memes instant ec’h exauç e beden.\nAn hazard ne ra mann : ar C’hrouer eternel\nA c’houarn e-unan ar bed universel ;\nE furnes dreist-muzur a brepar evidomp\nHa poan ha plijadur, herves ma veritomp.\nHa ne brocur-i qet deomp an oll moyenou\nDa gassât ar pec’het, da heuill ar vertuziou,\nHac en e c’harz hep risq da vale reis hepret,\nEn hent assur demeus ar guir evurustet ?\nO ! perac murmuri, tud coupabi ha mortel !\nN’oc’h eus-u qet mil goech, dre bec’hejou cruel,\nGant eun outrach sanglant offanset ho Toue,\nProvoqet e goler dre gant impiete ?\nAh ! mar doc’h maleürus, accusit ho crimou ;\nRac int epqen zo caos ma zoc’h en abimou.\nAbreuvet a chagrin, maguet gant guir regret,\nCalmomp eta Doue, suppliomp-én bepret ; ·\nReformomp hor buez, reparomp hor fotou :\nRa vo sur da viqen mestr var hor c’halonou ;\nFouillomp eus hon ene peb coign imajinabl,\nHa scuizomp an ênvou dre glêmou pitoyabl.\nPenaos ! hor stad affreus, e goler foudroyant,\nE c’hourdrouzou spontus, e rebechou sanglant,\nN’o deus qet consumet ar vestl eus hor c’halon ?\nHor maliç a voa par d’hon oll affliction :\nHac én deus e gostez en e furor zo bet\nQen cruel, qen terrubl hac an tigr irritet ?\nE zaoulagad divin a zerre pa voelemp,\nEvit na velje qet an daelou, p’o scuillemp ;\nNeuze, hep nep egard, na differanç ebet,\nGant e zorn e-unan en deveus massacret\nTad ha mab, breur ha c’hoar, hac ar verc’h hac ar vam.\nO Doue, pez eston ! pez trubuill ! pez estlam !…\nOll en crenedien, sêzisset a spouron,\nE savjomp hon daouarn pront etrezec e dron,\nHac hon tâl contristet, goloet eus a voad,\nA brezante dezàn vivamant hor mennad :\nEn instant eus e dron eur barad curunou\nEn em form, en em frêz, a zissip hor vœuyou.\nEvel ma tifframmer eur blanten hep bue,\nMe zo bet displantet eus va bro, va c’hontre :\nHanval ouc’h serpantet, an dud feuls, disqient,\nA zeblant dezirout va dispen gant o dent :\nAr pez abeurz Doue dê a brofetizen\nEo bet eus va maleur ar princip, ar zourcen :\nRac anonç a ren dê traou calet ha cazus,\nHa ne voant qet credabl d’o speret orgouillus ;\nAr pez a scorn bremâ o goad gant ar vorc’het,\nHac am expos hep cess d’o furor diremet.\nE creiz qement a boan, a drubuill, a ganvou,\nAllas ! ne allàn mann nemet scuilla daelou.\nNan, nan, ne baouezìn o voëla nos ha de,\nNemet pa’m azisti da-unan, va Doue.\nGoerc’heset Israël, devoret gant chagrin,\nA boq a greis calon da bennou da zaoulin :\nMe c’himplor evito ; selaou va fedennou,\nO c’hlêmou truezus, hac exauç o vœuyou :\nSel ive a druez eus va chanch deplorabl ;\nHepdout, allas ! e zeo va c’holl inevitabl.\nCoezet e zòn dija memes er pech trompler,\nEvel eun eonic paour en laç ar chasseer.\nDanjerussa chomach eo va frison ténval !\nEn he c’harz eur rivier o redec ordinal\nE c’harg a zour flêryus ha noazus d’am yec’het :\nVa zreid ha va daouarn, va c’horf a zo brêvet\nDindan ar bec’h ponner demeus va chadennou ;\nAr prênvet a zevor va dillat a zruillou :\nAmprefanet hep nombr, cunduet gant an naon,\nA grign va bara gros e goelet va frison ;\nA bep tu e clêvàn ar reyer o faouta ;\nEun drous epouvantabl a reont o coeza :\nEus a greiz va c’havarn infam, ampoezonet,\nEn em form eur gouabren a boultr hac a voguet\nEus eun exalezon a zoufr hac a roucin,\nAm sufoq dreist muzur, am moug evit eur fin.\nAr yenien am c’hemer, o cresqi va foaniou,\nAr frim a sclass ar goad a red em goaziou :\nHac evit va friva eus sclêrijen an de,\nVa bourrevien o deus cleuziet en daou goste.\nNeuze meus lavaret : A fanq oùn grêt, m’er goar :\nRetorn eta, va c’horf, en calon an douar.\nOguen, ô ! va Doue, eus fonç va funç fanqet,\nE meus criet ouzit, biscoas ne meus manqet.\nD’ar peurfin e clêvjout va moëz sempl ha dister,\nTouchet voe da galon jenerus ha tener ;\nHac e rejout neuze dìn tanva deiz ha nos\nAn deliçou charmant a zouster ar repos,\nHacar c’housqet tranqil, abaoue pel amzer\nTroublet, interrompet gant daelou hep niver.\nDavantach a rejout, o prizout penetri\nBete fonç va c’hachot evit va c’honsoli,\nHac evit va difen ha va goarantissa\nEus ar marv, an ifern, var ar poent d’am lonqa :\nEn em disqeul a rez… va c’hachot zo flam oll.\nCrëna ra va c’halon em c’hreiz gant horrol,\nPa c’heus ar vadelez hac an humilite\nDa laret : Na spont qet ; me e zeo da Zoue,\nA deui bremâ souden da rei did asistanç ;\nDa bersecutourien, immolet d’am venjanç,\nA berisso souden dirac da zaoulagad,\nConsumet a regret, an dud vil hac ingrat ;\nOguen te vo barrec eus a vadelezou,\nHa da viqen pelloc’h ornet eus va graçou.\nVar ar gomz, va Doue a zo disparisset\nGant ar sclêrijen vras a bini voa carguet,\nMe’n em dol d’an daoulin hac a boq d’an douar,\nVa c’halon anflamet eus eur garantez rar.\nO neuy en daelou, cazi hep santimant,\nE tremenis ar rest demeus an deiz prezant,\nO veuli en secret hac o trugarecât\nAr vajeste divin eus eun Doue qer mad,\nPeini n’eus prizet e-unan bruzuni\nVa zirantet cruel, qemer lod em anui,\nHa soulaji mizer, ha glac’har, ha poaniou\nEur paour injustamant dalc’het er chadennou :\nAr zon douç eus e voëz, pini am c’honsole,\nEm ene languissant a zigassas bue.\nEus a joa transportet o velet e galon\nSansiploc’h d’am goal-chanç ha d’am affliction,\nE laris : Va Doue ! te c’heus va difframmet\nA dal dór ar maro : ra vezi benniguet,\nMeulet hac adoret dre oll da virviqen,\nVa frotectour divin, va refuch, va zouten ;\nRa vezi da james va vanjer, va barner,\nHa va liberatour epad an oll amzer.\nVa lam a grabanou cruel va muntrerien,\nHac o feur-extermin, ar vlasfématourien :\nGout a rez o dessign, o c’homplot, o maliç ;\nQemer ar fouèldr es torn, rent eta dìn justiç.\nHep ar pronta sicour n’oufen biqen tec’het,\nNos-deiz em poursuivont, ar gruel tirantet !\nEmaint e clasq va c’holl a guichen goulou-de,\nAllas ! ha da zer-nós en er c’hlasqont ive ;\nMar cessont eur moment o furor em enep,\nEus o chansoniou faos e zòn prest ar sujet.\nOtrou, gra dê santout outrach evit outrach ;\nN’espern-i e nep guiz, livr-i oll d’ar c’harnach ;\nRedoubl o labouriou, ne glêo qet o c’hlêmou,\nHa troubl o daoulagad, rent cris o c’halonou\nLanç ive da gurun var ar raç divalo\nHac impi-ze, pini zo bet ruin va bro ;\nDistruch bete nizet an nation fal-ze,\nHa ra zeuy da dolliou redoublet, va Doue,\nDa garga tud ar bed a spouron, a eston,\nO velet da goler, da indignation !…\nFin an drivet Cantic.\nEXPLICATION AR BEDERVET FIGUREN.\nJeremi azezet var ruinou an Templ santel.\nAr Profet a zo azezet var ruinou an Templ, stad un den mantret. Teuler a ra eul lagad a druez var coz-mogueriou Jerusalem, pere a zivogued c’hoaz . E zaouarn a so savet entrezec an ên, hac ar stravill a zo pintet var e visach : guelet a rêr eur restad eus a golonadennou superb an Templ, ar jarl en peini en em burifie ar Judevien, ha mercou patant pere a anonç ar gaerentez hac ar magnificanç eus a di hor Zalver. Dindan treid Jeremi e zeus mein marbr distaguet, colonennou ranverset, goloennou brizet, figuriou brizillonet, hac a bep seurt traou precius, fraillet ha disperset. Ebars er fonç, ec’h appercever ar flammou o sortial c’hoas eus a zecombrou kêr, peini a zo cazi oll reduizet e poultr hac e ludu.\nEt videns civitatem, flevit super eam.\nLuc. ch. 19. v. 41.\nAN BÊVARE CANTIC.\nAr Profet Jeremi a scuill dae1ou c’hoaz var ludu Jerusalem, ha var an traou caer a voa enni. Poan en deus o credi e ve ar vein eus santual an Templ sclabezet dre ar blacennou public, hac e ve bugale Sion trêtet evel pôdou pri. Ober a ra eur poltret an touchanta eus a stat estlamus e vam-bro ; n’en deo deut ar breiz a Vabylon nemet dre grimou he bêleyen, ha re he fals-profetet. En vên o deus laqet he habitantet maleürus o esperanç en Ejyptianet ; n’en em denfont biqen eus a zindan ar voalen a gastiz, meritet dre o idolatriach. Sermoniou ar Profet santel a deu da veza guir : ar Judevien a zo trec’het ha divisqet eus o oll vadou ; o Roue a zo didronet, ha casset evelto e captivite. Jeremi, an tenerra eus an dud, a zoug ar gonsolation en calonou e oll vroys ; o assuri a ra penos ar boan meritet dre o fec’hejou a zo peur-achuet, e zeo satisfiet venjanç Doue, ha ne vezint mui casset er mèz o bro. An Idumeanet a vezo, er c’hontrol, ar sujet rus e vrassa furol. Ar Profet a c’hourdrous anezo var ze, gant calz a nerz.\nQuomodo obscuratum est aurum, mutatus est color optimus ? Dispersi sunt lapides sanctuarii in capite omnium platearum ?\nJerem. ch. 4. v. 1.\nPeanos eo morlivet an aour caer ha brillant,\nHac en deus-én collet eul liou qen eclatant ?\nO ! Roue Salomon ! deus brema da velet\nAn templ qen marvaillus a poa-te batisset !\nAh ! ne remerqi mui ar mein-se precius\nA bere goechal, en eun amzer eürus,\nE rejout en orni gant pomp ha decoranç,\nHac eur solemnite leun a vagnifiçanç.\nGuelet a rêr dreis oll disperset ar beziou,\nAr marbr hac an azur demeus an auteriou ;\nAr blacennou public zo cazi goloet\nA damou Pillerou, goareyer ar porchet,\nHac ar religou trist an Templ admirabl-ze,\nPillet ha ravajet evel madou peunze.\nHor bugale goechal quisqet superbamant ;\nA zo divisqet eus o habijou brillant :\nO c’horfou zo blonset, hep nac harz nac apui,\nBrêvet ha bruzunet evel cos pôdou pri.\nO tra meurbet estranch ! ar monstrou sovacha\nEr forestou maguet hac er c’hoajou brassa,\nHac int beuzet a voad a brezant o feultrin\nDre’n instinc naturel pepini d’e boncin ;\nHac ar vamou, mil guech cruelloc’h eguete,\nA refus o diouvron d’o goad, d’o bugale !!!…\nSempl, trist ha languissant, duet gant ar zec’het,\nO zeod en em stague eus o staon anflamet :\nPez sort a gavent-y da lemel o famin ?\nAllas ! ur vrec’h cruel, hac un dorn assasin !…\nDreiz oll ne veler qen nemet corfou maro,\nPe brest da berissa : spectacl cris ha garo !\nAnaout a ra’r bervien ar c’horfou massacret\nEus ar binvidien, pere ne brizent qet\nA greiz an abondanç sellet eus a drue\nHac a gompassion ouc’h o c’halamlite.\nEn plas-all e velont, gant eston hac horrol,\nAr brincet a bere goechal al lez, an dol,\nNe fournis en preven nemet ar vrastoni ;\nBremâ publicamant hep fent o tevori,\nHa gant avidite memes, ep nep murmur,\nAr charinet loussa, repugnanç an natur.\nCrëna ra va memprou, spouronet eo va goad\nO velet eur sort chanç, qen terrubl calonad.\nAllas ! eta, guir eo, ne vo qet guel trêtet\nAr rouantelez-màn guet ar Sodomistet !\nAn tanfoueldr eus an ên, evel al luc’het ru,\nA reduizas Sodom en poultr hac en ludu :\nPerac n’on eus-ni qet eprouvet qement all !\nMes, ô Doue Jacob ! ah ! peguen disleal\nAbaoue pell amzer ne zuportomp-ni qet\nAr brassa maleuriou zo bet biscoas er bed !\nHac eus a Nazareth, ar yaouanqis êmabl,\nEn guenet qen charmant, en furnes admirabl,\nFavorizet bepret eus da vadelezou,\nDre furnez o buez, dign eus hor respetjou,\nZo treantet ive gant biriou da venjanç :\nHa ne dleyes-te qet espern an inoçanç ?\nO bizach eclatant, admiret gant an oll,\nDuêt, defiguret, a ra bremâ horrol.\nAr vugale baour-ze ; chasseet eus o bro,\nHep ti na diaze, certenamant a zo\nAr figuren sansibl eus ar fleuriou goenvet\nGant an avel corvent, an arne diremet.\nO joayou zo troet en glac’har, en hirvout ;\nA boan o deus gallet o zud o anaout :\nO zreid zo diassur, o zellou culvannec ;\nHac adreus d’o c’hroc’hen luguernus, lijennec,\nE remerqer ar goad, o helvou, o esqern ;\nO foaniou zo brassoc’h eguet poan an ifern,\nO ! deiziou maleürus, detestabl d’am ene,\nHa me dleje biqen goelet goas eguete ?\nMamou criz ha cruel a ziffram d’ar peurfin\nO c’hrouadurien baour peguet eus o feultrin\nEvit, hep conscianç, o stlepel var ar glaou\nDa zêvi, da rosta, da boazat o memprou,\nHac en o devoront, hac int c’hoas o finval,\nEn despet da reproch an natur o crial,\nEvelse, Doue just, e rejout eclati\nVar ar bobl Israël da goler, da furi ;\nEvit hor punissa, da netât hon offanç,\nE leuscjout var hor penn an tan eus da venjanç.\nNe voa qet an amzer, mes an tan qen ardant\nA zevoras Sion betec he fondamant :\nAn oll rouanet-ze, dre’r bed universel,\nPere ne gredent qet ober deomp ar brezel,\nPere, pa brononcent an hano seulamant\nDemeus a Israël, gant spont ha nec’hamant,\nA grene pa vouient penaos Israël\nA voa soutenet mat gant da vrec’h eternel.\nA boan e credont c’hoaz e ve coezet Sion :\nEn hevelep dizurz, qen bras confuzion,\nHac en defe gallet ar bobl eus ar Galdee,\nOber deomp e-unan tec’hel a ziraze ;\nE ve deut aben da ranversi gant ur zell\nHon dorojou coëor, hor muraillou huel ;\nHac enfin e ve deut o zroupou hep niver\nDreist hon rampart imanç evel dour eur rivier\nDa laqat en Canaan da redec ar marvien,\nHac eur môr eus a voad en kêr Jerusalem.\nC’houi ta, fals-profetet, effrontet hac hardi,\nExpliqerien fidel eus al lezen impi,\nHa c’houi, bêleyen lous ha profanatourien\nEus an Templ, an Auter, hac eus ar guir Lezen,\nE lec’h trugarecât eun Doue deiz ha nôs,\nA scuille, hep scrupul, goad pur hon tadou côs :\nHo crimou zo qiriec ma zomp mestroniet ;\nCarga rêc’h ho poutou, vel eur bobl insanset,\nEus a c’hoad inoçant, peini gant outrach\nA scuilljoc’h oc’h-unan en horrol hoc’h arrach.\nAr bobl hac ar zoudard, ar bêleg, an diacr\nA guemer prest an tec’h ous ho quelet qen acr.\nGuelet a rejoc’h c’hoas hon tirantet neuze,\nTestou eus hon incres, o laret entreze :\nE zomp victorius var hon adversourien ;\nO Doue galloudus ne deu mui d’o difen :\nAn abus o deus grêt eus e vadelezou\nO rent bremâ victim demeus e venjançou ;\nNe dolo davantach e zellou deboner\nVar ar bobl caledet a strincas an Auter\nDindan e dreid profan, ha pennou respectabl,\nAr vêleyen honest, vertuzus, venerabl,\nAr bobl-ze qen cruel, ma poignard e vibien,\nHac an dud côs re zempl evit en em difen.\nAllas ! allas ! cetu penaos e tiscourent ;\nO reprochou fier nemeur n’hor sicourent ;\nDemeus a sclêrijen hon daoulagad serret,\nA voa dall, p’otramant ne glasqent qet guelet :\nEn vên e c’hesperjomp asistanç Pharaon ;\nAr C’haldeen hor dompt en e gonfuzion ;\nHa neuze c’hoezet oll gant orgouill ha courach,\nE retorn en hor c’hêr d’e laqat en carnach.\nGoude qement a boan, pervien Hebreanet,\nHa c’houi ell esperout beza goell fortunet ?\nAllas ! va broys qèz ! hoc’h esperanç zo vên,\nHo finvez a dosta, n’ouffac’h qet he asten :\nPerissa renqit oll, chanç cruel ha garo !\nNe chom ganêc’h nemet ar vez hac ar maro.\nHon oppressour dija, mestr var hor c’hampagnou,\nHon heuill hac hon attrap var beg hor montagnou ;\nHanval en e zemarch eus eun dour debordet\nOuz an êgl, an avel, ar foueldr hac al luc’het,\nP’otramant d’eur c’haro, coachet en dezertchou ;\nEn deus d’hor bugale stignet calz a laçou :\nAn oll a renq cedi d’e furor diremet ;\nNe veler en Sion nemet crim ha pec’het :\nScòet en deus hon tad, hor mignon, hon Roue\nHep aon hac hep respet evit imach Doue.\nHa possubl ve penaos, evit hon dizurzou,\nE ranqfe perissa, dindan ar chadennou,\nAr Roue-ze qen sacr, ar furnes a bini\nDre’r bed universel a deu d’hon estoni ?\nAllas ! ni lar dezàn, beuzet en hon daelou :\nCess, ô Roue guirion ! cess pelloc’h da ganvou,\nEn eur peoc’h evurus e zeomp da veva,\nDa driomfou nombrus hor c’hargo eus a joa :\nDa zouguen a réfomp bepret en hor memor,\nEn fonç hor c’halonou vo gravet da histor,\nHac hon successoret, er bed trubuillus-mâ,\nA veulo da hano neuze coulz ha bremâ.\nCaer hor boa lavaret, hon destin re gonstant\nEn doug divar e dron var bord ar monumant.\nTridal a res, Edom, o velet hor poaniou ;\nMes hep dale te vo victimes hon Autrou :\nSouffr a ri gant anqen an droug a c’heus grêt demp,\nSantout a ri varnout ar voalen a zantemp ;\nChanchet e vo souden da vro hir ha ledan\nEn eun dezert horrupl, affreus dit da-unan.\nMes te, Jerusalem, na pez mui a vorc’het,\nAn amzer a venjanç divarnout zo troet ;\nAppezet eo Doue, ne vo mui es qever\nNemet enn Doue mat, carguet eus a zouster :\nVar Edom hep mui-qen en em venjo bremàn,\nReir zo eus a amzer ma rê goab anezàn :\nM’er guel… hac ar gurun lancet divar e dron\nA laqa da grëna tud ar bed gant spouron.\nFin ar bêvare Cantic.\nEXPLICATION AR BEMPET FIGUREN.\nPeden ha Merzerenti Jeremi.\nGuelet a rêr Taphnio, unan eus ar gaera kêriou eus an Egypt. Ar Judevien, offancet pell a voa a enep Jeremi, peini na zesse da ober dezo reprochou horrupl da veza en em dennet eno, a enep urzou Doue, en trein cruelamant e creiz ar blacen public : en teuler a reont var an douar, hac er beur-assomont, darn a doliou baz, re all a doliou mein. Ar Profet santel a veler gant eur fisionomi eus an touchanta : sevel a ra e zaouarn etrezec an ên, hac e ped, en eur vervel, evit e vourrevien . Un Æl a apparis a ziabell, var eur gouabren eclatant, eur bôd palmez en e zorn, hac a zigas dezàn ar gurunen a verzer.\nO vos omnes qui transitis per viam attendite et videte si est dolor sicut dolor meus.\nThren. ch. 1. v. 12.\nEUS A BEDEN JEREMI.\nAr Profet Jeremi a ra er beden touchant hac admirabl-mâ eun dastum eus an oll dismegançou hac eus an oll dourmanchou en eus souffret ar bobl Judean, ar bobl-ze, qer caret gant Doue, abaoue ar gommançamant eus a siech Jerusalem, betec an distruch general eus ar guêr gaer-ze. Ne zeus netra caeroc’h, crevoc’h ha touchantoc’h. Disqeul a ra da Zoue ar stat mizerabl en peini eo rentet Jerusalem. An dienes bras a voed a goaz anezi ; ar vuntrerez eus he habitantet ; disprizanç an trec’her evit an dud ancien ; an outrach grêt da verc’het Sion ; an incest, an aoültriach a rën enni ; an distruch eus ar c’hult ; an dismeganç a beini eo goloet ar vajeste royal ; hac enfin, an distruch eus an Templ hac eus an Auteriou. Finissa a ra e Beden dre c’houlen digant Doue ar c’hraç da retablissa en e stat qenta hac en e brosperite gaera ar bobl eus a Israël.\nRecordare, Domine, quid acciderit nobis : intuere et respice opprobrium nostrum.\nJerem. ch. 5. v. 1.\nO Doue benniguet, hor Mestr hac hon Otrou,\nBez sonch eus hor maleur, hor glac’har, hor poanniou ;\nPriz sellet a druez hac a gompassion\nEus hon stat deplorabl, hon dezolation !\nHon touriou magnifiq, hon paleziou brillant,\nQenlies a di caer, a zuperb batimant,\nMonumanchou pompus a reuz hac a vombanç,\nNe reont demp hirio nemet mez, dismeganç :\nHon oll vad, hon danvez, ar froüez eus hon labour\nZo êt eus hon douar en daouarn estranjour ;\nErrant ha vagabon, ha bepret dindan dec’h,\nHep appui na souten, na refuch e nep lec’h,\nDa biou cavet recours ? Hon tadou zo captif :\nAbeurs hor mamou sempl, hor bugale chetif,\nNa ellomp esperout, en hor brassa danjer,\nNemet eur zouten vên hac eur zicour dister.\nHon adversour, dija c’hoezet a vanite\nO velet e driomf hac hon adversite\nEn deus discaret oll qeuneud hor forestou,\nHac o guerz deomp bremâ euz pouez hon dinerou.\nEr c’hantoniou rust-se, pervien guèz ma zomp bet,\nPeguen qer e paejomp an dour hon eus evet !\nGant pebes dizesper, evel pa vijemp foll,\nE treinjomp hon houarn en prezanç ar bed oll !\nTortet dindan ar bec’h, ha pel demeus hor bro,\nAr famin a voa prest da rei deomp ar maro.\nHor bugale, mouguet gant glac’har hac anqen,\nA goeze maro-mic ouz treid an drec’hourien :\nBeuzet en o daelou, e c’houlennent bara,\nP’otramant ar maro prontamant d’o laza.\nHon tud côz a bec’has, ha ne maint pelloc’h…\nO goal exempl en eus hon rentet ni goassoc’h\nHa muyoc’h debordet eguet na voa-int c’hoas,\nHa bremâ ni zo seul ar victimou, siouas,\nEus o direglamant hac eus o zotizou ;\nNi zoug ar boan a voa dleet d’o fec’hejou.\nPenos ! hac hor guelo an artizanet-se\nEus hor poanniou cruel hac hor c’halamite,\nGoechal hor sujedet, mes hor mestrou bremà,\nHor guelo, me’n lavar, da viqen o plega\nDindan ar bouez barbar demeus o fuissanç,\nHac o touguen ar bec’h horrupl eus o venjanç ?\nHac e vomp dilezet ?… Ah ! mignonet traitour,\nPenos ec’h ellit-u refuz deomp ho sicour !\nPerac, da viana, n’en doc’h-u bet sansipl\nD’hor c’hlêmou truezus, d’hor poanniou qen terribl !\nGoude qen alies a zervich signalet,\nA vadelez o poa eus hor peurz recevet,\nNe voac’h-u qet coupabl, infidel, didrue,\nD’hon lezel a zindan an dorn hon oprime ?\nAllas ! ô tud ingrat, cruel hac inhumen,\nCriminelloc’h e voac’h eguet hor bourrevien,\nOuz hon abandoni d’o furor diremet\nEn eur vro detestapl, en peini bepret\nNe brezantet dirac hor zell, hon diouscouarn\nNemet al liou, an drouz eus an dir, au houarn…\nClasq a remp hor bevanç er vro dezolant-se,\nEn eur voëla dourec var hon adversite ;\nHa dindan an toliou redoublet ha sanglant,\nNemet cavet bara ne glasqemp seulamant :\nMes, chanç funest ! el lec’h ma clasqemp ar vuez,\nAllas ! e roet deomp ar maro didruez !…\nAn naon hac ar zec’het, ar famin devorant\nA voenv hon entraillou, hor c’halon languissant,\nA rent hor c’horf evel chiminal an ifern,\nHac a lèz a verniou var ar zabl hon esqern…\nMes, ô pebes eston ! en creiz hor famillou\nMe vel ec’h outrajer hor merc’het, bor mamou :\nO zrec’hourien infam, caledet er pec’het,\nOuz o dizenori ne reont van ebet\nO clêvet o c’hlêmou hac o c’hriadennou ;\nGoab a reont memes demeus o fedennou.\nHor Bêleyen, oc’h offr o homach da Zoue,\nA zant, goas eguedomp, o c’hounnar didrue ;\nO zâliou leun a voad a c’houl beza venjet:\nTenn venjanç evite, va Doue benniguet !\nFoueldr ar monstrou fier, qemer da gurunou\nEnep hon tirantet, lanç-e var o fennou.\nPenaos ! an dud cruel, hep dont da respecti\nAl lezen naturel, a zeu da vassacri\nHep conscianç ebet, betec hon Rouane !\nHa c’hoas, ô crim eûzus !… souillet o deus ive\nObjet da garantez, ar yaouanqis êmabl\nEus a Jerusalem… Ah ! fortun detestabl !\nHor Princet accablet dre’r rusta labouriou,\nEn em greve dindan ar bonnera bec’hiou.\nHon tud côz n’en dint mui hor cheffou respectabl,\nConseillourien prudant, barnerien eqitabl ;\nHon diacret captif, crignet gant ar chagrin,\nN’en daint mui da gana an ofiçou divin,\nEn concert an hymnou, carguet a veuleudi,\nEn hor goueliou publiq a deue d’hor charmi,\nAn êriou sublim-ze, canticou ravissant,\nEn henor hac en gloar Crouer ar firmamant\nHor muzic zo chenchet en clêmou truezus,\nHac an Templ en eul lec’h eus a grimou eûzus.\nRac se ne zougomp qen en hon assambleou\nAr gurunennou fleur, ornamant hor pennou,\nMercou eus ar pouvoar, an domination\nHor boa var an douar var bep sort nation :\nPetra ta zo chommet c’hoas ganeomp er bed-mâ ?\nAr vez, an dizesper, ar gonfusion vrassa…\nPenaos ! hac e velin Sion, ar guêr royal,\nPeuplet eus a loënet, anevalet brutal !\nAr menez huel-ze, qen qer d’hon tadou coz,\nN’offro mui deomp nemet eur chomach direpos !\nEr guelet e meus-én reduizet oll en poultr\nGant an tan, ar gurun, al luc’het hac ar fouldr.\nAh Doue ! gouscoude piou biqen a gredje\nE tistrusjes hor gloar eun devez a vije ?\nHon reuz ne deo padet nemet eur zêr-lagad,\nEffet cruel, mes just, eus a furor hon Tad.\nMes te, Doue Jacob, ne zessi qet da rën :\nDa dron ha da c’hallout a bado da viqen.\nAh ! sell eus a druez ouzomp, paour fortunet !\nRet ê deomp perissa, ma n’or zicoures qet.\nPossubl ve ne ve qet tenerrét da galon\nO velet hon daelou, glac’har, componction !\nGuel, evit hor zelaou, Tad just ha deboner,\nVar hon tal drouclivet effejou da goler !\nComz hac hor c’honvertis ; attantif dac’h urzou,\nñi vo fidel da heuill bepret da lezennou.\nPriz eur vech aucouât e zomp bet pec’herien ;\nPriz hon retablissa var hon tron ancien :\nLaqa fin d’hon tourmant, clêo moéz hor pedennou,\nHac hon c’harg a nevez eus da vadelezou ;\nAdnevez hon deiziou, deiziou qen douç, qer mad,\nEn pere ne voelas taqen hon daoulagad ;\nNe ra mui deomp santout nerz da doliou ponner ;\nRe hir omp bet, siouas, objedou da goler.\nFin ar Beden.\nEXPLICATION AR C’HUEC’HVET FIGUREN.\nLectur eus a Lizer Jeremi.\nGuelet a rêr ar Judevien chadennet, ha var ar poent da bartia evit al lec’h ma tleont beza exilet. An dud coz, ar graguez, ar merc’het, hac ar vugale c’hoaz eus ar vronn, a zo reprezantet en eur fêçon an hevella. Unan eus ar re ancien, respectabl dre e oad, a zalc’h en e zorn eul lizer eus ar Profet Jeremi. Ober a ra publicamant lectur anezi, en eur e zistrempa gant an daelou a goez eus e zaoulagad. Ar bobl er zelaou gant un attantion glac’harus. Darn a zao o daoulagad entrezec an ên ; re-all o fix gant eur galon mantret var an douar ; ar graguez a c’holo o bizach gant o daouarn, hac ar merc’het a zeblant beza mantret gant eur glac’har ar vrassa.\nJerusalem, Jerusalem, quœ occidis prophetas, ecce relinquetur Domus deserta, et parvuli adducentur in captivitatem.\nMaz. ch.23. v.37.\nEUS A LIZER JEREMI.\nAr Profet, goude ruin antier Jerusalem, separet eus e guenvroys, pere a gare hac a cherisse, en despet d’an droug o devoa grêt dezàn soufr, hac o falvezout dezàn laqat antren en o c’halon an oll gonsolation a beini e voa capabl d’o zoulaji, a scrifas dezo al lizer caër a zo amâ varlerc’h, hac e cargas Baruch, e zisqib hac e zecretour, d’el lenn d’ar Judevien, prest da bartia evit lec’h o c’haptivite. Jeremi a ziouganas dezo, eus a beurs Doue, ne zortiint eus a Vabylon nemet goude seiz rum tud passeet. O exorti a ra da nonpas en em revolti a enep an dorn o sco gant qement a justiç, hac ec’h angach anezo ardammant da nonpas dont da imita ar Vabylonianet er c’hult impi a rentont d’o idolou. E lizer a zo carguet a rêzoniou eus ar re greva, hac eus a gomparêzonou ar re barfeta, evit prouvi o neant hac o vanite. Teulet a ra eur ridicul figus bras var o fals doueou, var ar c’hult profan a renter dezo, var an abomination, an interest, hac ar bividiguez abominabl eus o bêleyen detestabl.\nPropter pec ata quœ peccastis ante Deum, abducemini in Babyloniam captivi à Nabuchodonosor Rege Babyloniorum.\nBaruch. ch. 6. v. 1.\nAr Profet Jeremi\nPrest da bartia evit Babylon.\nAllas ! va broys qèz ! va breudeur, mignonet,\nCetu deut an amzer a voa qen redoutet\nAbeurs hon tadou côz, hac am boa, hep rebech,\nEn eur voela dourec, annonçet meur a vech,\nPeini zo bet caos d’am glac’har bete hen !\nNe sonjàn mui em glas ; evurus ma c’halfen\nMont da zoulaji pront anqen ho calonou,\nHac a greiz va c’halon poqat d’ho chadennou !\nMes evurussoc’h c’hoas, ma ve dìn permetet\nPartaji ganeoc’h ho poaniou diremet,\nHep ho quitat james na dont d’ho tilezel,\nNemet en heur memes ma vo ret deomp mervel ;\nMes gout a rit va chanch, va destination :\nPlijet gant va Doue rêi consolation\nHa nerz d’ho calonou da vouga da james\nAr voëz eus an errol hac eus an dromplerez,\nHa da heuill, er c’hontrol, bepret an avizou\nA laqàn dêc’h dre scrit, evel ar guir urzou\nEus hor Mestr, hon Autrou souveren, eternel,\nA bini vìn bepret an interprêt fidel.\nAnaout a rit dija penos oc’h destinet\nAbeurz eun Doue just da veza chadennet ;\nBalamour d’ho sotis, d’ho coaliou disqient,\nE languisfot epad deg vloas ha tri-uguent\nDindan ar chadennou ponner : pebes anqen !\nAn Assyrianet a ray dêc’h o douguen.\nP’o pezo satisfiet epad an amzer-ze\nEvit hoc’h oll grimou d’ar justiç a Zoue,\nE teuyo triomfant, gant calz demeus a joa,\nDa gaout e victimou, neuze d’ho telivra,\nHac e zeot dirac ar bobl qen inhumen,\nAdalec an Euphrat da guichen ar Jourden.\nAdguelet a refot ho pro carantezus,\nEn peini vijac’h bet brêma c’hoaz eurus\nEa ho tranqilite, hep chagrin nac anui,\nPanevert ar furor eus hoc’h idolatri.\nRën a ra puissant er c’hontre ledan-se ;\nTeulet evez enni da renonç da Zoue,\nRac pelloc’h e velfot ebars en Babylon,\nDoueou souveren azezet var an tron,\nO receo respejou béleyen tromplerien,\nAn offranç a bere zo ger vil ha qer yen\nEvel o chadennou flêryus ha disprijabl,\nO zacrilech horrubl, infam, abominabl.\nDouguet vent en triomf, renta rêr dê homach ;\nMes na respetet get o statu, o imach,\nBugale ridicul an dromplerez, an ard,\nFalz-doueou forjet dre chanch ha dre hazard.\nPa velot an dud sod o redec d’o zemplou,\nTeulet pled, va zud qèz, da heuill o exemplou ;\nConsiderit erfat o zotis dirêzon,\nHa bezit ferm bepret en ho religion.\nPa rentfont d’an idol Baal o respejou,\nRentit d’an Eternel homach ho calonou ;\nDisprizit o c’homzou, disprizit o maliç,\nMoëz an Oll-Buissant o reduizo d’e c’his :\nMouga rai o c’holer, o furor diremet ;\nGant eur zell eus e beurz e viont discaret,\nEn despet d’an arrach demeus o c’halonou,\nEn em venjo d’e dro demeus o zotizou.\nHac int o deus muioc’h demeus a buissanç\nEguet an idolou, pere gant confianç\nA bedont d’o zicour evel o doueou ?\nOguen, pe hellont-i ? pa zeo guir o c’homzou,\nDiscoursiou disordren, qen dizout hac ar pell,\nEvel eur c’hoezaden a nich gant an avel.\nNe zeus netra caeroc’h na muioc’h eclatant\nEguet an decoranç eus o goueliou brillant :\nDeiz ar solemnite e veler o fennou\nGoernisset a rubi hac a berlezennou ;\nOguen, ar vêleyen, livret d’an interest,\nDre zouplerez indign, detestabl ha funest,\nEvite o-unan hac objedou mezus\nA rezerv qelies eus a ven precius.\nHa c’houi gredfe biqen, Hebreanet êmabl,\nO defe bet ornet o graguez detestabl\nA c’halonç, passamant, frouez o rapinerez,\nBroderez, diamant, rubanou, dantelez ?\nAr plac’het impur-ze, goude beza douguet\nOrnamanchou qer caer hac o bea profanet\nEn prezanç ar bed oll, er guêr a Vabylon,\nO rent d’o doueou hardimant, hep fêçon !…\nAlies o gueler en voulouz, pourpr ha sey,\nAr falz-doueou-ze eus ar prénvet ar prey ;\nMes hac exant int-i, daouest d’o guiscamant,\nDa vergla, da retorn en poultr hac en neant ?\nEur chaden alaouret, ha carcaniou perlez\nA vrill en o c’herc’hen gant eclat alies ;\nA boan ar vreg yaouanq zo nevez eureujet,\nEn em guempen qer brao da blijout d’e friet.\nUnan a zoug ar sceptr ha curunen eur prinç,\nA reprezant ar chef, ar penn eus eur brovinç,\nMes hac én ell sevel eun arme buissant,\nHac eun nombr infinit a zoudardet vaillant ?\nHac én a ell morse condaoni d’ar maro\nPe lêzel en buez, er fêçon ma caro ?\nUn all, hac én armet a dal an troad d’ar pen,\nA vel laerez e denpl, hep gallout en difen ;\nMes hac én zo fachet demeus eur sort affroni ?\nHac én zeu da guemer eur vizach divergont ?\nAdoratourien vil a guer sôd idolou,\nBrizit a doliou dorn hevelep doueou…\nO Ministret jalouz eus ar soign d’o difen,\nD’al laeron a opoz mil morail, cant croguen ;\nDestum a rêr anê qer serret ha qer clos\nHac eul laer assassin e fonç ar basse-fos,\nPe otramant evel eur c’horf marv en e ve,\nPe vel eun den coupabl eus a les-majeste.\nEur gaouen, eur sparfel, ha calz a eünet all,\nVar o c’horf, o daouarn, a veler o nijal,\nPere, pa vent fatiq ; coulz en deiz hac en noz,\nA nij var o c’heinou da c’hludal, da repos :\nEn creiz o daou gostez, ar guennili spontic\nA boz e neiz, e viou, a straq e asqellic.\nPez seurt doueou-ta c’houi gont int ar reze ?\nAh ! qemerit courach, na rit van aneze ;\nNebeutoc’h danjerus evit nep o ador,\nNo redoutit-qet ta, na rit dê nep henor.\nHac int o deus biscoas eprouvet santimant ?\nTolet er voull, hac int en em glêm seulamant ?\nMar goeler en o zempl eur c’honcour qer nombrus,\nPetra zo caos a ze ?… finessaou mezus.\nAh ! petra, ne rêr qet evit conserv ar charm !\nD’eun netra ve sonet an tocsin, an alarm.\nAr sacrificatour, da drompla pobl ar vro,\nA ra touza qempen e benn hac e varo,\nHa gant un êr tener, trist ha defiguret,\nE vantel e traina, hac e zae difrêzet,\nE scô var e beultrin ; a boan en em draino\nEn eur yudal evel en fest an dud maro.\nAr bobl dall, anchantet, o heuill eus a bep tu,\nHa gant hast peb-unan a zecor o statu.\nAn templ, a boan serret, e teu gant vanite\nGraguez ar vinistret, coulz hac o bugale\nDa zouguen en publiq dillat o doueou,\nD’en em bari gant reûs eus an ornamanchou.\nMar deif dre ancouez, o livach alaouret,\nO figur en instant zo ridicul meurbet :\nHa souden e c’helver artisanet habil\nD’o renta caer-ous-caer en eur fêçon suptil.\nAntreteni qement idolou hep buez,\nHa n’en deo qet sevel un templ d’ar follentez ?\nO hini-int zo bras, n’ouſet qet, ep ruya,\nO guelet qer presset da zont d’o zervicha.\nPepini da renta dê respet hac homach,\nA c’hoari dirazo eun indign personach :\nUnan o briata, var boez en em grevi,\nO laqa var e chouq evit o henori ;\nEun all, var e zaoulin, a brezant ezanç dê ;\nEmàn zo prosternet humblamant diraze ;\nEnnont, en o henor, a gompoz canticou,\nHac erfin, peb-unan a fredon o hymnou.\nOguen, Hebreanet fur, prudant, avizet,\nBlamit o manielou, memes o disprijet ;\nRac, mar en em dromplont, penos o tromplfent-y\nDre finessaou vên, qer zod, qen entourdi ?\nDisqeuzit hardimant o zroyou, n’en deus fors :\nRa vezint da james devoret gant remors.\nMinistret ! offr a rêr d’an doueou vil-ze,\nQig, ha rost, ha bêro ; pebez indignite !\nDa biou e virit-u hevelep offrançou ?\nAllas ! tud maleurus ! insansibl ous clêmou\nAn intanvezet paour, hac ar minoret qèz,\nEn o miret d’ober fest en ho tieguez.\nN’en deo qet ar peinter, e vicher, e speret\nA forch an doueou ; mes piou benac o fed.\nAr re eus an Egypt hac int a ve qer bras,\nMa n’en em brosternfet pelloc’h dirac o faç ?\nHac int o deus morse reglet ar fortuniou,\nAr bloaz nac ar sêzon, ar miziou, an deiziou ?\nHac int o deus biscoas e nep fêçon rentet\nNac an drouc nac ar mad o deve recevet ?\nHac int a ell lemel pe laqat var an tron,\nHervez o bolontez, en o discretion ?\nAn Eternel hepqen en deveus ar pouvoar\nDa zevel eur roue, p’otramant d’en discar.\nMe guev hanval o sceptr demeus eur gos-qeyel :\nHac int a ell ampech an den paour da vervel ?\nHac int a ell ordren d’ar gliz, d’ar glao coeza\nVar goure an douar evit e ranima ?\nHac int a rent justic, hac a zeu da venji\nAr rouantelezou vexet dre jalouzi ?\nHac int o deus mouguet an tan-goal e neb lec’h ;\nNa lamet ar paour-qèz eus a zindan e vec’h ?\nHac int a ro sicour d’ar minor glac’haret,\nD’an intanvez he goaz, ha d’ar goaz e bried ?\nDelivret o deus-int biscoas an artizan ;\nA c’hrif ar pinvidic, mab hena da Satan ?\nHac int a rent james d’an dud dall ar guelet,\nD’ar mab e dad maro, d’an tade vab caret ?\nJujit eus o gallout : en instant ma veler\nSqeud an enemiet er c’hanton, er c’hartier,\nAr vêleyen spontet hac effarouchet oll\nA guemer pront an tec’h gant o doueou foll.\nHac int a ve sujet, an doueou ven-ze,\nD’ar seurt accidantou trist, faohus evite,\nMa c’halfent gant ur zell, evel an Eternel,\nVar ar bobl agressour lanci toliou mortel,\nHa gant eun tarz curun, messajer eus e c’hloar,\nOber dezàn retorn en calon an douar ?\nAr bed oll estonet, princet ha rouane,\nA vezo regretant en goelet o ene\nDa veza bet heuillet lezennou detestapl\nFals-doueou tromplus qen vil, qen disprizabl.\nPenaos, a lavaro pepini eus anê,\nEun devez a zeuyo, ni ta zo bet ar re,\nHon deveus hon-unan roet an exemplou.\nDa heuill an idolou, da zevel dê templou ?\nAllas ! ne zeus enne nep merq a zantimant :\nA vein pe goat int grêt, a aour pe a arc’hant,\nEffejou trist un art, pe deus ar follentez,\nN’o deus gant ar C’hrouer nep hevelediguez :\nHac int o deus erfin hon rentet-ni mestrou\nVar ar bed en antier, curunet hor pennou ?\nAllas ! ne dleomp mui beza tam estonet\nEus hon affliction, hor maleur tremenet,\nRac int zo bet qiriec d’hon oll adversite ;\nInt o deveus tennet varnomp coler Doue.\nO ! ni so bet tromplet !… Cetu pez discourziou\nA zalc’hfont, en eur scuill eur rivier a zaelou.\nVictimou ar gueyer, bêleyen execrabl,\nPell e tromplet-u c’hoas ho mestrou respectabl ?\nAr C’haldeen memes a ra goab aneze,\nBep moment e vlasfem an Doueou vil-ze.\nN’o deus idol ebet brassoc’h eguet Baal ;\nHac int o c’hout erfat penaos netra ne dal,\nE c’heont d’an auter eus an idol infam,\nGant eur mud afflijet azalec côf e vam,\nHac e leront dezàn : O ! Doue galloudec !\nHep mar an den-mâ zo bet ec’h andret qiriec ;\nMes priz aziouc’h e benn arrêti da venjanç,\nHa disqeuz ec’h ouzout ancouât an offanç.\nTe, Doue puissant, peini gant furnez\nA c’houvern hor provinç hac hon rouantelez,\nHac ac’h eus bet crouet ar bed universel,\nTe ell e zistruja pa guiri gant ur zell.\nAdmirabl en peb tra, te zo bet a viscoas\nEnoret gant an oll. Hor princet crénv ha bras\nO deveus soumetet o stat hac etajou\nDindan da buissanç ha da c’hourc’hemennou ;\nErſin, te peini, dre da vouir vadelez,\nHor c’honsol ordinal en hon tristidiguez ;\nDisqeuz da buissanç, sell ar mizerabl-màn,\nRent yac’h ar maleurus, digas ar gomz dezàn,\nAn Doue ne ra vân ; ar bobl a guemer fent,\nAr sacrificatour a ven coll e sqient ;\nAr c’hlanvour a hirvout, an oll en abandon,\nA lèz doueou zo noazus da Vabylon.\nC’hoas ar guêr idolatr en em guev henoret\nGant un divinite lubric, ampoezonet :\nAr graguez dizordren, infidel, hep henor,\nDeiz gouel an doueez hep mez en em decor\nEus an ornamanchou pinvidic, eclatant,\nBrodet, passamantet en aour hac en arc’hant,\nHa neuze vit surpren, deceo pe charmi\nCalon ar galantet hac an dremenidi,\nE reont en dro dê, gant calz eus a lorganç,\nDêvi parfumou rar hac ar pura ezanç ;\nA rubanou fleuriet e formont eur chaden\nEvit en em delc’hel assambles a vanden\nDa vont d’an heur merqet, pa glêvont ar signal,\nD’an Templ d’en em disqeuz, da yudal, da vragal.\nAn estranjour a deu gant ast evit guelet\nAr vanden impur-ze eus a fumelezet ;\nEno, var daillerou trompus, qer caer stlipet,\nE pourmen e lagad lubric hac egaret,\nHa goude beza choazet en e ziscretion\nObjet e voal dezir d’e vrutal passion,\nAn objet-ze effrontet, e lec’h goela dourec,\nDemeus e c’honzortez a zispriz ar guenet.\nEnnes, Hebreanet, eo an henor affrus\nA rentont, deiz he gouel, d’an doueez Venus.\nHac én a so possubl demeus ar galonou\nOber ar sacrifiç da guen vil doueou ?\nMar greont aon d’an nep a zo control deze,\nEo rac ma zeo spontic nep a grën diraze :\nN’en dint eta netra nemet guevier, allas !\nErrol ha tromplerez e zint bet a viscoas.\nEur fantazi gadal o laca var an tron,\nEun all, en eun istant, o rent en abandon ;\nO gloar, o disprizanç en em heuill pen da ben,\nHervez ma teu d’an dud calz pe nebeut ambren,\nAn astrou merveillus, an eol brillant, al loar,\nA zo mat hac util d’an den var an douar,\nHa nonpas doueou dall, ha bouzar, ha mud,\nNemet d’en em drompla ne zervichont d’an dud.\nEn nozveziou teval, al loar a sclêrijen,\nAn eol a form an deiz gant e rayonou guen ;\nAn avel furius, pa c’hoez e zoufledou,\nA zisqeus peguer bras eo Mestr ar c’hurunou ;\nA c’houabrennou scuëltr en deus ornet ar bed,\nHa pa gomz e parti neuze sounn al luc’het ;\nAn tanfouëldr, pa gommand, a c’hrill ar meneziou,\nA ravach ar c’hoajou, a losq ar blenennou.\nN’o pet qet ta aon rac doueou Babylon,\nMui a spont, a vorc’het, nac aprec’hantiou,\nEvit eun elefant p’otramant eul loupard,\nRac eur spontail a ve laqet en creiz eur parc,\nP’otramant rac ar spern hac an drein eur pincin,\nVar bere, bep moment, e trip hac e vadin ;\nPe c’hoas eur c’honqerant rac ar c’horfou maro,\nPere, goude’r gombat a rayo pa garo\nDa laqat en douar, potramant da zêvi,\nPotramant o lêzo gant ar chass da zêbri.\nAn den just a zetest ar fals-doueou-se,\nHac bep fent ec’h ador epqen ar gouir Doue,\nHac elêc’h, evelte, caout eur vez eternel,\nE dâl a zougo merq ar c’hachet immortel.\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Hirvoudou_ar_Profet_Jeremi/a-bezh&oldid=158895 »


Kreñvlec'h - Wikipedia\nUr c'hreñvlec'h a zo ur savadur aozet evit an difenn hervez arz ar brezelerezh. Savet eo bet savadurioù difenn gant an Den abaoe milvedoù diwar pep seurt tres eus ar re simplañ betek ar re gempleshañ.\nTaolenn ar c'hreñvlec'h, diouzh an holloueziadur Cyclopaedia' (1728)'.\nKrenvlec'h steredennek Bourtange , adaozet da dres 1750 situation, Groningen (province), Izelvroioù\nM'eo bihan ar c'hreñvlec'h e vez graet kreñvig eus outañ, met ma endalc'h ur gêriadenn pe ur gêr eo mogerioù difenn ar savadurioù hag e c'hell bezañ staliet ur c'heñvlec'h e-barzh a vo anvet ur gwikadell m'eo bras a-walc'h. Lod eus ar gwikadelloù a vez staliet e lec'h uhelañ ar gêr mogeriet evel m'edo an Akropolis en Aten hag an Arx capitolina e Roma.\nM'eo graet ar c'hreñvlec'h gant mogerioù uhel hag un tour pe veur a hini eo anvet ur c'hastell pe ur c'hastell-kreñv peurvuiañ.\nDaou seurt kreñvlec'hioù a zo : ar re badus hag ar re war dachenn. Savet e vez ar c'hreñvlec'hioù padus diouzh bolontez un aotrouniezh galloudus, ur riez peurvuiañ, a c'hell implij e binvidigezhioù hag ar barregezhioù arbennik evit klask ar surentez.\nSavet e vez kreñvlec'hioù war dachenn e korf ur brezel diwar danvezioù lec'hel hag hezoug (douar, prenn, brankoù...). Barrek-kenañ e oa ar soudarded roman evit sevel seurt kampoù kreñvaet diwar dizh. P'eo arz sevel kreñvlec'hioù arz ar c'hreñlec'hiadur, hini terriñ savadurioù difenn en ur lakaat seziz warno a zo ar sezizouriezh.\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Kreñvlec%27h&oldid=1461090 »\nDernière modification le 4 Ebr 2013, à 11:15\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 4 Ebr 2013, da 11:15.


Jacques-Yves Le Toumelin - Wikipedia\nJacques-Yves Le Toumelin a oa ur merdeer breizhat emzesket, ganet e 1919 ha marvet e 2009. Mab ha mab-bihan da vartoloded e oa : e dad oa komandant un teirgwern.\nLakaat a reas da sevel er Groazig ur vag-dre-lien evit redek tro-dro d'ar bed, ur bok norvegiat a 10 metrad a hed anvet "Kurun". Loc'hañ a reas d'an 19 a viz Gwengolo 1949, gant Gaston Dufour ha Paul Farge. E-pad ar veaj en em gannas gant an eil anezho, egile a reas e soñj da chom e Tahiti, dre-se e tibunas e-unan evit al lodenn vrasañ eus e veaj a badas 29 400 mil-mor pe 54 450 kilometr. Porzhiañ a reas er Groazig d'ar 7 a viz Gouere 1952. Degemeret e voe gant ur mor a dud.\nLezet en doa Kurun da di-kêr ar Groazig met kaset en doa an afer d'al lez-varn peogwir ne felle ket dezhañ e vefe merdeet gant e vag, koll e oa e 2006 ha Kurun a ya c'hoazh war vor. Rummet eo bet evel monumant istorel.\nGwelet eo Jacques-Yves Le Toumelin, war-lerc'h Joshua Slocum hag Alain Gerbault, evel unan eus ar verdeerien hengounel diwezhañ eus lodenn gentañ an XXvet kantved. Eontr ar manac'h boudaat Mathieu Ricard eo.\nEdo o chom e Penn-Bronn, er Groazig, e-lec'h ma varvas d'an 10 a viz Du 2009. Interret eo bet e Treskalan en Turball.\nKURUN autour du monde, 1949-1952, Éditions Tchou, Pariz 1953, adembannet gant Flammarion 1973, ha goude e "levr-chakot" gant J'ai lu.\nKURUN aux Antilles Flammarion, dastumad L'Aventure vécue, Pariz 1957\nKevredigezh mignoned Kurun\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Jacques-Yves_Le_Toumelin&oldid=1551471 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 24 Gen 2014, da 11:32.


Ar valeadenn war valaenn war Brezhoweb. (Kronikenn ar sizhun)\nAccueil>Culture / Sevenadur>Pour les enfants / Evit ar vugale>Ar valeadenn war valaenn war Brezhoweb (Kronikenn ar sizhun)\nFlorent Grouin 1 octobre 2021\tRéagissez et donnez votre avis ! 269 Vues\nKronikenn ar Merc’her 29 a viz Gwengolo 2021\nDihunet ez eus bet un aerouant gant an trouz…\nIstoer ur sorserez sichant hag he c’hazh eo, mont a reont da bourmen asambles a-c’haoliad war o balaenn, ha mont a reont ivez da gampiñ ‘barzh ar c’hoadeier. Ha petra ‘vez fardet gant ar sorserezed ? Braou hud ‘vel just ! pe zied hud ma faot deoc’h. Hon sorserez a fard ur braou hud ‘barzh he chaodouron en ur lakaat a bep seurt traoù a vez kavet tro-dro dezhi, delioù, frouezh… met lakaat a ra ivez tokoù-touseg ruz e-barzh, hag aze ‘oa ket ur mennozh gwall vat. Kregiñ a ra ar chaodouron fotañ kement hag e tarzh an traoù !\nMet, dihunet ez eus bet un aerouant gant an trouz… hag eñ da glask war-lerc’h roudoù ar sorserez evit adkavout ‘nezhi ha debriñ ar sorserez gant fritez. ‘Pad m’emañ an aerouant o klask war he lerc’h, emañ ar sorserez o kenderc’hel da bourmen gant he c’hazh, eürus, leun a levenez. En em gavout a ra ar sorserez gant loened a bep seurt, ur c’hi, ul lapous hag ur rannig, hag a faot dezhe mont da bourmen ivez a-c’haoliad war ar valaenn, hag a drugarez-dezhe e vo saveteet ar sorserez p’en em gavo tal ouzh tal gant an aerouant.\nSkignet e vo adal ar 1añ a viz Here, ‘pad ur miz, ha kemer a ra plas « Mab ar Groufalo » hag a oa skignet e miz Gwengolo.\nUl levr embannet gant TES\nDa gentañ tout eo an istoer-mañ ul levr. Ul levr skrivet e saozneg gant Julia Donaldson, ha treset gant Axel Scheffer, ar memes re o deus krouet ar Groufalo ha Mab ar Groufalo. Ar film ‘zo bet savet war-lerc’h, diazezet war al levr hag int deuet a-benn da virout ar memes aergelc’h grafek, hag ar memes istoer war-bouez traoùigoù ouzhpennet ‘barzh ar film evit displegañ penaos eo bet dihunet an aerouant.\nE brezhoneg hon eus graet ar c’hontrol. Da lâret eo, advouezhiet eo bet ar film e 2015 evit bout skignet er sinemaoù da vare troiad ar filmoù aozet evit bugale ar skolioù e brezhoneg, hag embannet eo bet al levr da heul. Met ar pezh a zo, eo ar memes mouezhioù, ar memes komedianed, o deus roet o mouezh evit ar film hag evit ar bladenn a ya asambles gant al levr.\nEvit piv eo ar filmig-mañ ?\nPlijet e vo ar re vihan adal 4 bloaz, hag ar re gozh ivez, padout a ra an dresadenn-vev 26 munutenn, hag e vo posupl sellet outi a-hed miz Here war Brezhoweb. Diwallit, bout ‘zo tresadennoù-bev all da welet er mare-mañ evit ar vugale adalek 3, evel Straed ar Zoo pe Ar Yerigoù.\nSellet ouzh Ar Valeadenn war Valaenn\n1 Kronikenn ar Merc’her 29 a viz Gwengolo 2021\n1.1 Ar valeadenn war valaenn\n1.2 Ul levr embannet gant TES


(Adkaset eus Orleañs-Nevez)\nOrleañs Nevez (New Orleans e saozneg ha La Nouvelle-Orléans e galleg) eo brasañ kêr Louiziana, e kreisteiz SUA, war lez ar stêr Mississippi. E gevred Louiziana emañ, war glannoù al lenn Pontchartrain. 390 144 annezad zo bet brasjedet e 2019. Ur porzh hag ur greizenn armerzhel bras eo.\nDont a ra hec'h anv eus hini Philippe d'Orléans (1674-1723), rejant Loeiz XV a Vro-C'hall en XVIIIvet kantved. Unan eus koshañ kêrioù SUA eo. E 1840 e oa trede brasañ kêr ar vro. Anavezet eo Orleañs Nevez abalamour d'he gwrizioù liessevenadurel, d'he sonerezh ha d'he c'heginerezh. Eno eo ganet ar jazz. Brasañ ha brudetañ festival ar gêr eo Meurlarjez.\n1 Tud brudet ganet e Orleañs Nevez\n1.1 Sonerien ha kanerien\n2 Tud marvet eno\nTud brudet ganet e Orleañs Nevez[kemmañ | kemmañ ar vammenn]\nLouis Armstrong (1901-1971) soner jazz\nSidney Bechet (1897-1959) soner jazz\nTerence Blanchard (1962- ) soner jazz\nBuddy Bolden (1870-1931) soner jazz\nRoy Brown (1925-1981) kaner blues\nFats Domino (1928- ) kaner rythm and blues\nChampion Jack Dupree (1910-1992) bluesman\nSnooks Eaglin (1936- ) bluesman\nStuart Hamm (1960- ), soner gitar-boud\nMahalia Jackson (1911-1972) kanerez negro spiritual ha gospel\nDr. John (1940- ), soner\nLonnie Johnson (1894-1970) bluesman\nBranford Marsalis (1960- ) soner jazz\nWynton Marsalis (1961- ) soner jazz ha breur an hini a-raok\nPoppy Z. Brite (1967- ) skrivagnerez\nTruman Capote (1924-1984) skrivagner\nHarry Connick Jr. (1967- ) soner hag aktour\nClyde Drexler (1962- ) c'hoarier basket-ball\nMarshall Faulk (1973- ) c'hoarier football amerikan\nJeffrey Hunter (1926-1969) aktour\nPeyton (1976- ) hag Eli Manning (1981-), c'hoarerien football amerikan\nJohn Allen Muhammad (1960- ) torfedour\nRay Nagin (1956- ) maer Orleans-Nevez\nLee Harvey Oswald (1917-1963) torfedour\nPauley Perrette (1969- ) aktourez\nAnne Rice (1941- ) skrivagnerez\nJohn Kennedy Toole (1937-1969) skrivagner\nCarl Weathers (1947- ) c'hoarier football amerikan hag aktour\nStanley Williams (1953-2005) torfedour, diazezer ar re Crips\nReese Witherspoon (1976- ) aktourez\nPaul Charles Morphy, meurc'hoarier echedoù\nAntoine Rigau (1758-1820) jeneral impalaeriezh Napoleone Buonaparte\nOrleañs Nevez a zo dek kêr gevellet ganti:\nSan Miguel de Tucuman, Arc'hantina\nHoldfast Bay, Aostralia\n↑ Kêrioù c'hoar menneget gant Sister Cities International, Inc. (SCI). Tennet d'an 8 a viz Even 2006.\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=New_Orleans&oldid=1878427 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 9 Mez 2020, da 21:13.


Amzer gefridi Fabian Stang (mirour)\nGorread 454 km²\nHed 10° 54' 00 R\nLed 59° 54' 36 N\nPoblañs hep kontoù doubl 634 463 (2014)\nStankter 1 189/km²\nOslo (distaget e norvegeg, hervez ar rannyezh, ['uslu] pe ['uʃlu]) a zo kêr-benn Norvegia. Lec’hiet eo e goueled fjord Oslo. Kêr vrasañ Norvegia eo, gant ouzhpenn 500 000 annezad. Ur gontelezh (fylke) eo ivez, kelc’hiet gant kontelezh Akershus.\nEn Oslo emañ parlamant Norvegia (Stortinget), palez ar roue, ar ministrerezhioù, Eskemmdi Norvegia, hag all.\nEmañ Oslo e goueled ur fjord. A-hend-all eo kelc’hiet kêr gant menezioù. War tiriad ar gumun ez eus 343 a lennoù. Ar menez Kirkeberget (629 m) eo lec’h uhelañ ar gêr.\nHervez ar sagaoù skandinavek e vefe bet savet Oslo en-dro d’ar bloavezh 1048 gant ar roue Harald III. Dianav eo orin an anv ‘’Oslo’’.\nDont a reas da vezañ kêr-benn ar vro dindan ren Håkon V (1299-1319) a voe ar roue kentañ oc’h ober e annez eno hag a lakaas sevel kastell Akershus. E 1387 e tremenas rouantelezh Norvegia dindan dalc’h Danmark ha dont a reas Oslo da vezañ ur gêr a eil renk, pa oa ar roue o chom e Kopenhagen. Ne voe digoret ur skol-veur eno, da skouer, nemet e 1811.\nDistrujet e voe Oslo gant an tan e 1624 hag adsavet e voe goude, en tu all d’ar fjord, e-kichen kastell Akershus, gant ar roue Christian IV Danmark, a roas e anv d’ar gêr : Christiania pe Kristiania. E 1814 e voe dizunvanet rouantelezhioù Norvegia ha Danmark, ha dont a reas Kristiania da vezañ ur gwir gêr-benn. Kalon ar c’henwerzh hag ar sevenadur e Norvegia e oa ha meur a savadur bras a voe savet eno e-pad an XIXvet kantved, evel Palez ar Roue (1848), ar Parlament pe Stortinget (1866), ar skol-veur (1811), ar C’hoariva Broadel…. Dre ar bed a-bezh e oa brudet arzourien Christiania evel Henrik Ibsen, Edvard Munch, Knut Hamsun pe Sigrid Undset (Priz Nobel al lennegezh) : un oadvezh aour e voe ar mare-se evit Christiania war an dachenn sevenadurel.\nAdkavout a reas kêr hec’h anv kozh, Oslo, e 1925.\nE 1952 e voe aozet ar C’hoarioù olimpek goañv en Oslo, ar pezh a roas brud d’ar gêr. E miz Mae 1995 ez eo eno e voe sinet Emglev Oslo etre Israeliz ha Palestiniz.\nEmglevioù kenlabour zo bet sinet gant ar c'hêrioù ha rannvroioù da heul :\nUr c'hustum c'hozh gant Oslo zo kas ur wezenn Nedeleg bep bloaz da gêrioù Washington, D.C., Londrez, Rotterdam, Antwerpen ha Reykjavík.. Oslo a gas abaoe 1947 da Londrez ur spruñs, 20-25 metr e uhelder, a c'hall bezañ 50 da 100 bloaz. Se da lak war-wel e anavez mat dalc'h war sav Breizh-Veur outañ e-pad an Eil Brezel-bed.\n↑ 1,0 ha1,1 Partners - Oslo kommune\n↑ Aftenposten : Oslo tree is London-bound (en)\nAndré Bjerke, skrivagner (1918-1985)\nJostein Gaarder, skrivagner\nJens Stoltenberg, politikour\nKåre Willoch, politikour\nKumun Oslo: Lec'hienn ofisiel\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Oslo&oldid=1725313 »\nKemm diwezhañ d'an 2 Du 2016 da 11:53\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 2 Du 2016, da 11:53.


Kenta levr - XXIII - Wikimammenn\nKenta levr - XXIII\n◄ Diwar-benn poaniou ar vuez Kenta levr - XXIII War ar varn diveza ha war boaniou ar bec’herien ►\nTREDE KENTEL WAR-N-UGENT.\nWar ar maro.\n1. — Gwall abred e vezo great ho tro er bed-man ; gwelit eta e pe stad emoc’h. Ann den a zo hirio, war-c’hoaz n’her gweler mui. Pa vez eat kuit a-zirak hon daoulagad, ec’h ankounac‘haomp anezhan buhan.\nNag hen zo aon den dall ha kalet he galoun ! Ne zonj nemet er pez a zo breman, hep sellet tamm oc’h ann traou da zont. Enn hoc’h holl oberiou hag enn hoc’h holl sonjezonou e tlefac’h beza e-c’hiz ma ve red d’e-hoc’h mervel dioc’h-tu enn deiz-man. Ma ve glann ho kaloun, n’ho pe nemeur a aoun rak ar maro.\nGwelloc’h e ve d’e-hoc’h en em viret oc’h ar pec’hed eget ne ve tec’het dioc’h ar maro. Ma n’emoc’h ket enn eur stad vad enn deiz-man, penaoz e viot-hu enn deiz war-lerc’h ? War-c’hoaz a zo eunn deiz da zont, eunn deiz war var eo. Ha gouzout a rit hu ha c’houi a vevo warc’hoaz ?\n2. — Na petra dal beva pell amzer, pa wellaomp ken nebeut hor buez ? Ne d-eo ket eur vuez hirr a ra d’ann den mont war wellaat ; enn enep, ne ra aliez nemet kreski niver he bec’hejou.\nSalo e ve d’e-omp hor befe bevet ervad er bed-man hed eunn dervez hep-ken ! Meur a hini a niver ar bloavesiou abaoue ma’z int en em roet da Zoue, hag aliez n’ho deuz dastumet nemet frouez dister. Mar d-eo eur spount mervel, beva pell a zo marteze eur spount gwasoc’h c’hoaz.\nEuruz eo ann hini a zonj bepred enn he heur ziveza, hag en em laka bemdez e stad da vervel ervad. Mar hoc’h euz gwelet gweach e-bed eunn den enn he dremenvan, ne ankounac’hait ket e tremenot c’houi ive dre ann hent-ze.\n3. — Dioc’h ar mintin, sonjit ne vevot ket marteze beteg ar pardaez ; ha pa zigor ann noz, arabad eo d’e-hoc’h touet war ann antronoz-vintin. Bezit eta bepred war evez ha bevit ker mad, na zeuio ket ar maro war-n-hoc’h enn eunn taol.\nKalz a dud a varv prim hag enn eunn taol, rak Map-ann-den a zeuio er mare ma kreder nebeuta. Pa vezo deuet ann heur ziveza-ze, neuze e welot a-enep krenn hoc’h holl vuez tremenet ; neuze e vezo braz ho klac’har da veza bet ken dieguz ha ken digaloun.\n4. — Pegen euruz ha peger fur eo ann hini a laka he holl boan da veza, hed he vuez, er stad ma karfe beza pa varvo ! Rak ober fae euz ar bed, c’hoantaat kre mont war gresk e pep mad, beva a galoun vad dindan reiz, poania da ober pinijen, senti prim, en em zilezel he-unan ha gouzanv pep tra evit Jezuz-Krist, kement-se holl a roio eur fisians vraz d’ann den pa dostaio ar maro.\nEndra viot iac’h, ec’h hellot. ober kalz a-vad ; hogen pa viot klanv, ne ouzoun ket petra a hellot da ober. Dibaot eo ar re a zo gwelloc’h goude beza bet klanv ; hag e-touez ann dud a ia aliez da bardouna, ne d-int ket stank ar re a zistro santeloc’h d’ar gear.\n5. — Na fisiit ket enn ho mignouned nag enn ho kerent, ha ne zaleit ket pelloc’h da ober ho silvidigez, rak ankounec’heat e viot gant ann dud kentoc’h evit na gredit. Gwelloc’h eo evid-hoc’h lakaat ho poan da zavetei hoc‘h ene, ha kas araoz-hoc’h oberiou mad d’ann env, eget ne d-eo fisiout e nerz ar re all. Mar d-oc’h breman lezirek e-kenver ar pez a zell ouz-hoc’h, piou a lakai he boan evid-hoc’h enn amzer da zont ? Breman ann amzer a zo mad dreist.\nSetu breman ann amzer vad, setu breman deiz ar zilvidigez. Na gwasa tra evid-hoc’h, siouaz, koll ann amzer, pa hellfac’h he lakaat da dalvezout evit gounid ar vuez a bado da viken ? Amzer a vezo, e c’houlennot eunn heur evit distrei war ann hent mad, ha ne ouzoun ket hag hi a vezo roet d’e-hoc’h.\n6. — Allaz, va mignoun ker, dioc’h pebez spount, dioc’h gwasa tra ec’h hellfac’h en em viret, ma ho pe bepred aoun rak ar maro, ha ma vec’h bepred war evez ! Likit breman ho poan da veva ker mad, ma ho pezo muioc’h a abek da veza laouen eget da gaout aoun, pa zeuio ar maro.\nDiskit breman mervel d’ar bed, evit mac’h hellot neuze beva gant Jezuz-Krist ; diskit breman ober fae euz a gement tra zo, evit mac’h hellot mont rag-eeun da gavout Jezuz-Krist ; kastizit breman ho korf dre ar binijen, evit mac’h hellot neuze kaout kalz a fizians.\n7. — Den dall ma’z oc’h. Perak e kredit-hu beva pell, pa n’euz ket touet d’e-hoc’h eunn dervez hep-ken hed-da-hed ? Rag a hini a zo en em faziet, hag a zo bet distaget ho ene diouz ho c’horf pa’z edont nebeuta war evez !\nNa ped gweach n’hoc’h eus-hu ket klevet tud o lavaret : Ann hen-ma’nn hen a zo bet lazet gant ar c’hleze ; hen-a-hen a zo bet beuzet ; he-man enn eur goueza diwar laez, en deuz torret he c’houzoug ; eunn all a zo maro oc’h taol pe o c’hoari; hen-hont a zo maro e-kreiz ann tan, pe dre ar c’hleze, pe dre ar vosen ; re all a zo bet lazet gant al laeroun. Dre-ze ar maro a zo ar penn diveza, ha buez ann den a dremen e-c’hiz eur skeud.\n8. — Piou en devezo sonj ac’hanoc’h goude ho maro ? Piou a bedo evid-hoc’h ? Grit ’ta, va mignoun, grit breman ar mad a hellit da ober, rak ne ouzoc’h ket pe goulz e varvot, rak ne ouzoc’h ket petra zeuot da veza goude ho maro.\nKeit ha m’hoc’h euz amzer, dastumit madou ne lamo ket ar maro anezho digan-e-hoc’h ; n’ho pezet ken preder nemet enn ho silvidigez ; n’ho pezet ken aket nemet evit traou ann env. Likit ho poan da c’hounid karantez ar zent, oc’h enori anezho hag o kemeret skouer diout-ho, evit m’ho tigemerint enn env, pa’z eot diwar ar bed-man.\n9. — Bevit war ann douar evel eunn den divi oad a ia enn he hent hep sellet oc’h netra a gement zo er bed ; bezet ho kaloun distag ha savet war-zu Doue, rak n’oc’h ket deuet aman da choum evit mad. Etrezek ann env eo e tleit bemdez, enn eur vouela, kas ho pedennou hag oc’h hirvoudou, evit mac’h hello hoc’h ene, goude ho maro, sevel war-zu ann Aotrou Doue ha mont d’ann euruzded da viken. — Evel-se bezet great.\nTostait oc’h ar bez-ze a zo digor, ha gwelit enn-han ann eskern-ze zo brein ha torret. Setu aze petra choum war-lerc’h ann den war ann douar ! Setu relegou eunn den hoc’h euz anavezet marteze ! Breman ez euz nebeut bloavesiou, pa oa beo, ne rea ken fors euz ar maro eget na rit-hu hirio ann deiz. Neuze n’en doa ken preder nemet gant he vadou ha gant he dud ; setu kement zo bet great gant-han bete mervel. Allaz ! it breman d’he di, petra e welot-hu enn-han ? Kerent ho deuz ankounec’heat anezhan hag a labour da greski ho danvez ; digoun int euz ann den maro.\nEunn dra a zo koulskoude ha n’ema ket er bez gant he gorf ; me lavar he ene, he ene a zo bet prenet gant goad Jezuz-Krist. E pe leac’h ema-hen breman ? Enn eur vont euz ar c’horf, ez eaz rag-eeun d’ann env da veza euruz da viken, pe da veza strinket evit mad e-kreiz tan ann ifern.\nO ! na spountusa tra ! En em roit ’ta breman da draou ar bed ; daleit ’ta da zistrei oc’h Doue enn eur lavaret : Warc’hoaz e vezo deiz. Den diskiant, ann amzer a gollit zo o toulla ho pez ; warc’hoaz e viot gourzevet enn-han hag oc’h em a ielo dirak Doue.\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Kenta_levr_-_XXIII&oldid=89378 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 20 Gou 2016, da 13:21.


Pajenn:Herri - Skrituriou sakr - Exod, 1861.djvu/244 - Wikimammenn\nPajenn:Herri - Skrituriou sakr - Exod, 1861.djvu/244\neuz eur vro bell meurbed, hag enn hano ann Aotrou ho Toue omp deuet beteg en-hoc’h. Rak klevet hon euz ar vrud euz he holl-c’halloud, hag ar pez en deuz great enn Ejipt. Guelit dre ar stad m’emaomp ; peghement a hent hon euz great. Ar bara-ma a oa fresk-beo pa zeujomp euz ar ghear, ha chetu hen seac’h-korn, louedet ha bruzunet. Hor c’hrec’hin guin a oa nevez-flam ha chetu hi roghet ; hon dillad hag hor bouteier a zo uzet dre forz ober hent ; mez hon euz o tont er stad-ze diraz-hoo’h. Josue a reaz ar peoc’h gant-ho. Ar ghevredighez a zoughe ne vijent ket distrujet, ha prinsed ar bobl hen touaz var ho lé.\nKoulskoude ann noz a dostee, ha Josue, a oa poan\nAdtapet diwar « https://br.wikisource.org/w/index.php?title=Pajenn:Herri_-_Skrituriou_sakr_-_Exod,_1861.djvu/244&oldid=115236 »\nKemmoù diwezhañ degaset d'ar bajenn-mañ d'an 24 Ebr 2018, da 08:49.


Henriette Rénard - Wikipedia\nHenriette Rénard (ganet war-dro 1685 - marvet goude 1724), a oa ur C'hallez serc'h da Aogust ar C'hreñv, roue Pologn ha dilenner Sachsen.\nMerc'h e oa da André Rénard, marc'hadour gwin eus Lyon. N'ouzer ket piv e oa he mamm, marteze ur c'hoar da Henri Duval, abalamour ma veze graet Henriette Rénard-Duval anezhi. Daou vreur he doa: Jean Baptiste ha Bénédicte.\nE 1706 e oa en gavet gant August e Warsaw, en ur friko aozet gant he zad. Hervez an istorourien ne ouie ket piv e oa he serc'heg da gentañ.\nE miz Du 1707 e c'hanas ur verc'h, Anna Karolina. prestik goude e timezas Henriette da François Drian. Pa varvas he fried ec'h addimezas da Claude Henri Morel.\nHe merc'h[kemmañ | kemmañ ar vammenn]\nE-pad 16 vloaz e vevas Anna Karolina gant Henriette hep anaoudegezh na skoazell ebet digant he zad. E 1723 en em gavas gant he zad, hag anavezet e voe gant Aogust e Gwengolo 1724, ma voe anvet da Gontez Orzelska. Ha Henriette, a greder, ne welas ket he merc'h goude ken. Ha n'ouzer ket petra e teuas da vezañ war-lerc'h.\nAdtapet diwar « https://br.wikipedia.org/w/index.php?title=Henriette_Rénard&oldid=1820648 »\nPriedoù-kleiz rouaned Pologn