1 Goude marv Saül, David a zistroas eus an trec'h war an Amalekited, hag e chomas daou zevezh e Ziklag.\n2 D'an trede deiz, setu un den a zeuas eus kamp Saül, gant e zilhad roget ha douar war e benn. O vezañ deuet da gavout David, e kouezhas d'an douar hag e stouas.\n3 David a lavaras dezhañ: A-belec'h e teuez? Hag e respontas dezhañ: Tec'het on diouzh kamp Israel.\n4 David a lavaras dezhañ: Petra a zo c'hoarvezet? Lavar din. Hag e respontas: Ar bobl a zo tec'het diouzh an emgann, hag un niver bras zoken a zo kouezhet marv. Saül ivez ha Jonatan e vab a zo marvet.\n5 Ha David a lavaras d'an den yaouank a gelaoue anezhañ: Penaos ec'h ouzout eo marvet Saül ha Jonatan e vab?\n6 An den yaouank a gelaoue anezhañ a respontas: En em gavout a raen dre zarvoud war venez Gilboa, ha setu Saül en em harpe war e c'hoaf, ha setu ar c'hirri hag ar varc'hegerien a oa tost d'e dapout.\n7 O sellout a-dreñv dezhañ, em gwelas hag em galvas. Hag e respontis: Setu-me amañ.\n8 Hag e lavaras din: Piv out? Hag e respontis dezhañ: Me 'zo Amalekit.\n9 Neuze e lavaras din: Tosta ouzhin, ha va laka d'ar marv, rak en un enkrez bras on, ha va holl vuhez a zo c'hoazh ennon.\n10 Tostaet em eus eta outañ, hag e lakaet em eus d'ar marv, peogwir e ouien ne vevje ket goude bezañ kouezhet evel-se. Neuze em eus kemeret ar gurunenn a oa war e benn hag an dro-vrec'h a oa ouzh e vrec'h, hag em eus o degaset amañ da'm aotrou.\n11 Neuze David a gemeras e zilhad hag o rogas. An holl dud a oa gantañ a reas heñvel.\n12 Hag e voent er c'hañv, hag e oueljont, hag e yunjont betek an noz abalamour da Saül ha da Jonatan e vab, ha da bobl an AOTROU, ha da di Israel, dre ma oant kouezhet dre ar c'hleze.\n13 Ha David a lavaras d'an den yaouank a gelaoue anezhañ: A-belec'h ez out? Hag e respontas: Mab un diavaeziad, un Amalekit, ez on.\n14 David a lavaras dezhañ: Penaos ne'c'h eus ket bet aon da gas da zorn da lazhañ olevad an AOTROU?\n15 Neuze David a c'halvas unan eus e dud yaouank hag a lavaras dezhañ: Tosta ha sko warnañ! E skeiñ a reas hag e varvas.\n16 David a lavaras dezhañ: Ra vo da wad war da benn, rak da c'henoù en deus testeniet a-enep dit o lavarout: Lakaet em eus d'ar marv olevad an AOTROU.\n17 Neuze e reas David ar werz-mañ war Saül ha war Jonatan e vab,\n18 hag e c'hourc'hemennas he deskiñ da vibien Juda. Gwerz ar Wareg eo; setu emañ skrivet e Levr ar Gwirion:\n19 Begenn Israel a zo bet mouget war da uhelennoù! Penaos eo kouezhet an dud kadarn?\n20 N'it ket d'henn lavarout e Gad, n'henn disklêriit ket war leur-gêr Askelon, gant aon na vefe laouen merc'hed ar Filistined, gant aon na dridfe merc'hed an diamdroc'hidi.\n21 Menezioù Gilboa, ra chomo ar glizh hag ar glav hep kouezhañ warnoc'h, hag ar parkeier hep kinnig profoù, rak aze eo bet taolet skoed an dud kadarn, ha skoed Saül, evel ma ne vije ket bet olevet gant eoul.\n22 Gwareg Jonatan ne zistroe gwech ebet hep bezañ livet gant gwad ar c'hloazidi ha lard ar re greñv, ha kleze Saül na zistroe ket dinerzh.\n23 Saül ha Jonatan, hegarat ha plijus en o buhez, n'int ket bet disrannet en o marv. Skañvoc'h e oant eget an erered, ha nerzhusoc'h eget al leoned.\n24 Merc'hed Israel, gouelit war Saül, eñ hag ho kwiske a ruz-moug en dudi, hag ho lakae da zougen bravigoù aour war ho tilhad.\n25 Penaos eo kouezhet an dud kadarn e-kreiz an emgann? Penaos eo bet lazhet Jonatan war an uhelennoù?\n26 Jonatan va breur, er glac'har on abalamour dit. Ober a raes va flijadur, burzhudus e oa da garantez evidon, brasoc'h eget karantez ar merc'hed.\n27 Penaos eo kouezhet an dud kadarn? Penaos eo bet kollet armoù ar brezel?\n1 Goude-se e c'houlennas David kuzul digant an AOTROU o lavarout: Ha pignat a rin da unan eus kêrioù Juda? An AOTROU a respontas dezhañ: Pign! David a lavaras: Da belec'h e pignin? Hag e respontas: Da Hebron.\n2 David a bignas eta di gant e ziv wreg, Akinoam eus Jizreel hag Abigail gwreg Nabal eus Karmel.\n3 David a reas pignat ivez d'an dud a oa gantañ, pep hini gant e diegezh, hag e chomjont e kêrioù Hebron.\n4 Tud Juda a zeuas da oleviñ eno David da roue war di Juda. Hag e voe kaset ur c'heloù da Zavid o lavarout: Tud Jabez Galaad o deus sebeliet Saül.\n5 David a gasas kannaded da gavout tud Jabez Galaad da lavarout dezho: Bezit benniget a-berzh an AOTROU, c'hwi hag a zo bet trugarezus e-keñver Saül hoc'h aotrou, hag o deus e sebeliet.\n6 Bremañ eta, ra fello d'an AOTROU bezañ feal ha trugarezus en ho keñver! Me ivez a raio mad deoc'h, dre ma hoc'h eus graet kement-se.\n7 Bremañ eta ra en em greñvaio ho taouarn, ha bezit tud kadarn. Rak Saül hoc'h aotrou a zo marv, ha ti Juda en deus va olevet da roue warnañ.\n8 Met Abner mab Ner, penn arme Saül, a gemeras Ishboshed mab Saül, hag en lakaas da dremen da Vahanaim,\n9 hag en lakaas da roue war Galaad, war an Ashuried, war Jizreel, war Efraim, war Benjamin, ha war holl Israel.\n10 Daou-ugent vloaz e oa Ishboshed mab Saül pa zeuas da roue war Israel, hag e renas daou vloaz. Ti Juda hepken a heulie David.\n11 Niver an deizioù ma renas David en Hebron war di Juda, a voe seizh vloaz ha c'hwec'h miz.\n12 Hag Abner mab Ner, gant tud Ishboshed mab Saül, a yeas eus Mahanaim war-zu Gabaon.\n13 Joab mab Zeruja, gant tud David, a yeas er-maez ivez, hag en em gavjont war-zu lenn Gabaon. Un darn en em zalc'he en tu-mañ d'al lenn, ha darn all en tu all d'al lenn.\n14 Abner a lavaras da Joab: Ra en em savo an dud yaouank-se bremañ evit en em gannañ dirazomp. Ha Joab a lavaras: Ra en em savint.\n15 Sevel a rejont eta, hag ez ejont war a-raok, niveret daouzek eus Benjamin evit Ishboshed mab Saül, ha daouzek eus tud David.\n16 Neuze pep hini, o kregiñ e penn e enebour, a dremenas e gleze dre e gostez, hag e kouezhjont holl asambles. Al lec'h-se a voe anvet Helkad-Hazurim (= park ar reier). Emañ e Gabaon.\n17 En deiz-se e voe un emgann start. Abner ha tud Israel a voe trec'het gant tud David.\n18 Tri mab Zeruja, Joab, Abishai hag Asael, a oa eno. Asael a oa skañv e dreid, evel ur c'hazelenn war ar maezioù.\n19 Asael a redas war-lerc'h Abner, hep distreiñ dioutañ nag a-zehoù nag a-gleiz.\n20 Abner a sellas war e lerc'h hag a lavaras: Ha te eo, Asael? Eñ a lavaras: Me eo.\n21 Abner a lavaras: Distro a-zehoù pe a-gleiz, ha krog en unan eus an dud yaouank-se, ha kemer e zibourc'h evidout. Met Asael ne fellas ket dezhañ distreiñ.\n22 Abner a lavaras c'hoazh da Asael: Distro diouzhin; perak e taolfen ac'hanout marv d'an douar? Penaos e kredin mont dirak Joab da vreur?\n23 Met ne fellas ket dezhañ distreiñ, hag Abner a skoas gantañ, gant penn a-dreñv e c'hoaf, kement ken ez eas ar goaf er-maez a-dreñv dezhañ. Hag e kouezhas eno hag e varvas war al lec'h. An holl re a errue el lec'h ma oa kouezhet marv Asael, a arsave eno.\n24 Joab hag Abishai a redas war-lerc'h Abner, hag ez ae da guzh an heol pa'z errujont war grec'hienn Amma, a zo dirak Giak, war hent gouelec'h Gabaon.\n25 Mibien Benjamin a zastumas e-kichen Abner, hag en em renkjont en ur bagad oc'h en em zerc'hel war benn ar grec'hienn.\n26 Neuze Abner a grias da Joab o lavarout: Ha dalc'hmat e lonko ar c'hleze? Ha n'ouzout ket mat e vo c’hwervder a-benn ar fin? Betek pegeit ne lavari ket d'ar bobl ehanañ da redek war-lerc'h o breudeur?\n27 Ha Joab a lavaras: Doue a zo bev! Mar na'z pije ket komzet, betek ar beure n'en dije ket paouezet pep hini da redek war-lerc'h e vreur.\n28 Seniñ a reas Joab er shofar (= trompilh e korn maout), hag an holl bobl a arsavas, ne redjont ken war-lerc'h Israel, ha ne gendalc'hjont ken d'en em gannañ.\n29 Evel-se Abner hag e dud a gerzhas an nozvezh-pad dre ar maez, hag e treuzjont ar Jordan, hag ez ejont dre ar Bitron a-bezh, hag ec'h errujont e Mahanaim.\n30 Joab a zistroas eus redek war-lerc'h Abner, ha p'en doe dastumet an holl bobl, e voe kavet ma vanke e-touez tud David, naontek den hag Asael.\n31 Met tud David o doa skoet d'ar marv tri c'hant tri-ugent den eus Benjamin hag eus tud Abner.\n32 Hag e kasjont Asael ganto, hag e sebeilhjont anezhañ e bez e dad e Betlehem. Ha Joab hag e dud a gerzhas an nozvezh-pad, ha da c'houloù-deiz ec'h errujont en Hebron.\n1 Hag e voe ur brezel hir etre ti Saül ha ti David. David a yae war greñvaat, ha ti Saül a yae war zinerzhañ.\n2 Mibien a voe ganet da Zavid en Hebron: e gentañ-ganet a voe Amnon, eus Akinoam eus Jizreel;\n3 an eil a voe Kileab, eus Abigail gwreg Nabal eus Karmel; an trede a voe Absalom mab Maaka, merc'h Talmai roue Geshur;\n4 ar pevare a voe Adonija mab Hagid; ar pempvet a voe Shefatia mab Abital;\n5 ar c'hwec'hvet a voe Jitream, eus Egla gwreg David. Ar re-se a voe ganet da Zavid en Hebron.\n6 E-keit ha ma voe brezel etre ti Saül ha ti David, Abner a harpas ti Saül.\n7 Saül en doa bet ur serc'h anvet Rizpa merc'h Aya. Ishboshed a lavaras da Abner: Perak ez out aet da gavout serc'h va zad?\n8 Abner a voe gwall fuloret en abeg da gomzoù Ishboshed, hag e lavaras dezhañ: Daoust hag-eñ ez on ur penn ki a-enep Juda, me a ziskouez hiziv madelezh e-keñver ti Saül da dad, hag e-keñver e vreudeur hag e vignoned, me na'z laka ket etre daouarn David? Hag hiziv e rebechez din ur mank gant ar vaouez-se?\n9 Ra raio Doue da Abner hervez an diwezhañ rustoni ma ne ran ket evit David kement en deus touet an AOTROU dezhañ,\n10 o kas ar rouantelezh eus ti Saül d'e hini, hag o lakaat tron David war Israel ha war Juda, adalek Dan betek Beer-Sheba.\n11 Ha ne gredas ket Ishboshed respont ur ger da Abner, dre m'en doa aon dirazañ.\n12 Abner a gasas eta kannaded da gavout David, evit lavarout dezhañ eus e berzh: Da biv eo ar vro? Hag evit lavarout ivez: Gra emglev ganin, ha setu, va dorn a vo ganit, evit dastum davedout holl Israel.\n13 Hag e respontas: Mat eo! Ober a rin emglev ganit; un dra hepken a c'houlennan ouzhit: ne weli ket va dremm ken na'z po da gentañ degaset din Mikal merc'h Saül, pa zeui da'm gwelout.\n14 Neuze e kasas David kannaded da Ishboshed mab Saül evit lavarout dezhañ: Ro din va gwreg Mikal am eus dimezet dezhi evit kant pod-mezenn Filistined.\n15 Ishboshed a gasas d'he c'hemer digant he fried Paltiel mab Laish.\n16 He fried a yeas ganti, o ouelañ war he lerc'h betek Bakurim. Neuze Abner a lavaras dezhañ: Kae en-dro kuit! Hag ez eas en-dro.\n17 Abner a gomzas ouzh henaourien Israel o lavarout: Gwechall e felle deoc'h kaout David evit roue warnoc'h.\n18 Bremañ eta grit-se, rak an AOTROU en deus komzet ouzh David o lavarout: Dre zorn David va servijer e tieubin va fobl Israel eus dorn ar Filistined hag eus dorn o holl enebourien.\n19 Hag Abner a gomzas ivez ouzh re Venjamin. Goude ez eas Abner da lavarout da Zavid da Hebron kement a oa kavet mat gant Israel ha gant holl di Benjamin.\n20 Abner a zeuas etrezek David en Hebron, hag ugent den gantañ. David a reas ur fest da Abner ha d'ar re a oa gantañ.\n21 Abner a lavaras da Zavid: Sevel a rin hag ez in da zastum holl Israel e-kichen ar roue va aotrou, evit ma raint emglev ganit, hag e reni evel ma fell da'z ene. Ha David a lezas Abner da vont kuit, hag ez eas e peoc'h.\n22 Ha setu ma tistroe tud David gant Joab eus ober un ergerzhadeg, o tegas ganto ur preizh bras. Abner ne oa ken gant David en Hebron, dre m'en doa e lezet da vont kuit, hag e oa aet e peoc'h.\n23 Joab hag an holl arme a oa gantañ a zistroas, hag e voe roet keloù da Joab o lavarout: Abner mab Ner a zo deuet da gavout ar roue, en deus e lezet da vont kuit, hag aet eo e peoc'h.\n24 Joab a zeuas da gavout ar roue hag a lavaras: Petra ac'h eus graet? Deuet eo Abner da'z kavout, perak ec'h eus e lezet da vont kuit hag eo aet evel-se?\n25 Anavezout a rez Abner mab Ner: deuet eo evit da douellañ, evit anavezout da zoareoù hag evit gouzout kement a rez.\n26 O vezañ aet kuit eus ti David, e kasas Joab tud war-lerc'h Abner, evit e zegas en-dro eus puñs Sira. Met David ne ouie ket kement-se.\n27 Abner a zistroas eta da Hebron, ha Joab en tennas a-du, en diabarzh eus an nor, evel evit komz outañ e kuzh, hag eno e skoas warnañ en e gof, hag e varvas en abeg da wad Asael breur Joab.\n28 David a anavezas-se raktal, hag e lavaras: Didamall on, me ha va rouantelezh, da viken dirak an AOTROU, eus gwad Abner mab Ner.\n29 Ra gouezho ar gwad-se war benn Joab ha war holl di e dad! Ra vo e ti Joab da viken un den bennak o kaout ur berad pe al lorgnez, pe oc'h en em harpañ war ur vazh, pe o kouezhañ dre ar c'hleze, pe o vezañ e diouer a vara!\n30 Evel-se Joab hag Abishai e vreur a lazhas Abner, dre m'en doa skoet d'ar marv war Asael o breur e Gabaon, en emgann.\n31 Ha David a lavaras da Joab ha d'an holl bobl a oa gantañ: Rogit ho tilhad hag en em c'hourizit gant seier, ha dougit kañv da Abner. Hag ar roue David a gerzhas war-lerc'h an arched.\n32 Ha p'o doe sebeliet Abner en Hebron, ar roue a savas e vouezh hag a ouelas e-kichen bez Abner, hag e ouelas an holl bobl.\n33 Hag e reas ar roue ur werz war Abner o lavarout: Hag Abner eo marvet evel ma varv un digalon?\n34 Da zaouarn ne oant ket ereet, na da dreid chadennet gant hern, met kouezhet out evel ma kouezher dirak ar re zrouk! Hag an holl bobl en em adlakaas da ouelañ warnañ.\n35 Hag an holl bobl a zeuas evit ober da Zavid kemer un tamm boued, e-pad ma oa c'hoazh deiz; met David a douas o lavarout: Ra raio Doue din hervez an diwezhañ rustoni mar debran bara pe un dra bennak all a-raok ma vo kuzhet an heol.\n36 An holl bobl a glevas anezhañ hag a gavas mat, ha kement a rae ar roue a blije d'an holl bobl.\n37 Evel-se, en deiz-se, an holl bobl hag holl Israel a ouezas n'eo ket dre urzh ar roue e oa bet lakaet d'ar marv Abner mab Ner.\n38 Ar roue a lavaras d'e servijerien: N'ouzoc'h ket ez eo ur penn-bras a zo kouezhet hiziv en Israel?\n39 Ha me a zo dinerzh hiziv, petra bennak ma'z on bet olevet da roue. Hag an dud-se, mibien Zeruja, a zo re c'halloudek evidon. Ra roio an AOTROU d'an hini en deus graet an droug hervez e zrougiezh!\n1 Pa glevas mab Saül e oa marvet Abner en Hebron, e wanaas e zaouarn hag holl Israel a voe trubuilhet.\n2 Mab Saül en doa daou benn strolladoù, unan a oa anvet Baana hag egile Rekab, mibien Rimmon eus Beerod, eus a-douez mibien Benjamin, rak Beerod a oa kontet evel o vezañ da Venjamin.\n3 Tud Berod o doa tec'het betek Gittaim, hag ez int bet o chom eno betek hiziv.\n4 Jonatan mab Saül en doa ur mab mac'hagnet e dreid. Pa oa oadet a bemp bloaz, pa zeuas eus Jizreel ar c'heloù diwar-benn Saül ha Jonatan, e vagerez en kemeras hag a dec'has, hag evel ma'c'h haste tec'hout, e kouezhas hemañ, hag e teuas da vezañ kamm. E anv a oa Mefiboshed.\n5 Mibien Rimmon eus Beerod, Rekab ha Baana, a zeuas, hag e tommder an deiz ez ejont da di Ishboshed, evel ma rae ur c'housk-aez.\n6 Mont a rejont betek kreiz an ti, evel evit kemer gwinizh, hag e skojont gantañ en e gof, ha Rekab ha Baana e vreur a dec'has.\n7 Mont a rejont eta en ti pa oa Ishboshed gourvezet war e wele, er gambr e-lec'h ma kouske. Hag e skojont gantañ, hag e lakajont anezhañ d'ar marv. Goude e troc'hjont e benn hag en kemerjont, hag e kerzhjont an nozvezh-pad dre hent ar blaenenn.\n8 Hag e tegasjont penn Ishboshed da Zavid en Hebron, hag e lavarjont d'ar roue: Setu penn Ishboshed mab Saül, da enebour, an hini a glaske da vuhez. An AOTROU en deus veñjet hiziv ar roue va aotrou eus Saül hag eus e ouenn.\n9 David a respontas da Rekab ha da Vaana e vreur, mibien Rimmon eus Beerod, o lavarout dezho: An AOTROU a zo bev, eñ hag en deus dieubet va ene eus va holl enkrezioù!\n10 An hini a oa deuet da zisklêriañ din ha da lavarout: Setu, marvet eo Saül, soñjal a rae reiñ din ur c'heloù mat, me a grogas ennañ hag en lazhas e Ziklag, evit priz e geloù mat.\n11 Seul vuioc'h, p'o deus tud fall lazhet un den mat en e di, war e wele, daoust ha ne adc'houlennin ket bremañ e wad eus ho torn, ha n'ho tilamin ket a-ziwar an douar?\n12 Ha David a roas urzh d'e dud d'o lazhañ, da droc'hañ dezho o daouarn hag o zreid, ha d'o c'hrougañ tost ouzh lenn Hebron. Hag e kemerjont penn Ishboshed, evit e sebeliañ e bez Abner en Hebron.\n1 Holl veuriadoù Israel a zeuas da gavout David en Hebron, hag e komzjont o lavarout: Setu, ni a zo da eskern ha da gig.\n2 Diagent zoken, pa oa Saül roue warnomp, te eo an hini a gase er-maez hag a zegase en-dro Israel. Hag an AOTROU en deus lavaret dit: Te a vesaio va fobl Israel, te a vo penn Israel.\n3 Holl henaourien Israel a zeuas eta etrezek ar roue da Hebron, ha David a reas ganto un emglev en Hebron dirak an AOTROU. Hag ec'h olevjont David da roue war Israel.\n4 Tregont vloaz e oa David pa zeuas da roue, hag e renas daou-ugent vloaz.\n5 Ren a reas war Juda en Hebron seizh vloaz ha c'hwec'h miz, hag e renas tri bloaz ha tregont e Jeruzalem war holl Israel ha Juda.\n6 Ar roue a gerzhas gant e dud war Jeruzalem a-enep ar Jebuziz a oa annezidi ar vro. Komz a rejont ouzh David o lavarout: Ne zeui ket amañ ken na'z po lamet ar re dall hag ar re gamm, da lavarout eo: David ne zeuio ket amañ.\n7 Met David a dapas kreñvlec'h Sion, hag a zo kêr David.\n8 David en doa lavaret en deiz-se: Piv bennak a skoio war ar Jebuziz, ra dapo ar ganol hag ar re gamm-se hag ar re dall-se a zo enebourien David. Setu perak e vez lavaret: Na dall na kamm ne zeuio en ti-mañ.\n9 David a annezas er c’hreñvlec’h, a anvas ker David. Sevel a reas tro-dro dezhi adalek Milho betek an diabarzh.\n10 Ha David a zeue da vezañ brasoc'h-brasañ; an AOTROU, Doue an armeoù, a oa gantañ.\n11 Hiram roue Tir a gasas kannaded da gavout David, ha koad sedrez, kilvizien ha benerien, hag e savjont ti David.\n12 David a ouezas e oa an AOTROU en doa e startaet evel roue war Israel, hag en doa savet e rouantelezh abalamour d'e bobl Israel.\n13 David a gemeras c'hoazh serc'hed ha gwragez eus Jeruzalem, goude bezañ deuet eus Hebron, hag e voe tad c'hoazh da vibien ha da verc'hed.\n14 Setu amañ anvioù ar re a voe ganet dezhañ e Jeruzalem: Shammua, Shobab, Natan, Salomon,\n15 Jibar, Elishua, Nefeg, Jafia,\n16 Elishama, Eliada, Elifeled.\n17 Ar Filistined a ouezas e oa bet olevet David evel roue war Israel, hag an holl Filistined a bignas da glask David. David en klevas hag a ziskennas eus ar c'hreñvlec'h.\n18 Ar Filistined a zeuas hag en em strewas e traonienn ar Refaim.\n19 David a c'houlennatas an AOTROU o lavarout: Ha pignat a rin a-enep ar Filistined, hag o lakaat a ri etre va daouarn? Hag an AOTROU a lavaras da Zavid: Pign, a-dra-sur e lakain ar Filistined etre da zaouarn.\n20 Neuze e teuas David e Baal-Perazim, e-lec'h ma o filas, hag e lavaras: An AOTROU en deus stlabezet va enebourien dirazon evel doureier o tic'hlannañ. Setu perak ec'h anvas al lec'h-se Baal-Perazim (= mestr an toulloù-freuz).\n21 Lezel a rejont eno o doueoù, hag e voent dilamet gant David ha gant e dud.\n22 Hag ar Filistined a bignas a-nevez hag en em strewas en draonienn ar Refaim.\n23 David a c'houlennatas an AOTROU, hag an AOTROU a lavaras: Ne bigni ket, kae a-dreñv dezho, hag ec'h errui warno a-dal d'ar mouarennoù\n24 Pa glevi trouz kammedoù war-lein ar mouarennoù, neuze hast buan, rak an AOTROU a vo aet er-maez dirazout evit skeiñ war gamp ar Filistined.\n25 David a reas evel m'en doa gourc'hemennet dezhañ an AOTROU, hag e skoas war ar Filistined abaoe Geba betek Gezer.\n1 David a zastumas c'hoazh holl dud a-zibab Israel, tregont mil den.\n2 David a savas hag a yeas, kenkoulz hag an holl bobl a oa gantañ, eus Baale-Juda, evit degas ac'hane arc'h Doue, a vez galvet an anv dirazi, anv AOTROU an armeoù a zo o chom etre ar cherubined.\n3 Lakaat a rejont arc'h Doue war ur c'harr nevez, hag e tegasjont anezhi eus ti Abinadab a oa war ur grec'hienn. Uzza hag Akjo, mibien Abinadab, a rene ar c'harr nevez.\n4 Degas a rejont eta anezhi eus ti Abinadab a oa war ur grec'hienn, o kerzhout gant arc'h Doue, hag Uzza a yae a-raok an arc'h.\n5 David hag holl di Israel a c'hoarie dirak Doue gant pep seurt binvioù koad siprez, gant telennoù, gant lourennoù, gant taboulinoù, gant sistroù ha gant simbalennoù.\n6 Pa voent erruet betek leur Nakon, Uzza a astennas e zorn war-zu arc'h Doue hag a grogas enni, rak an ejened o doa strebotet.\n7 Kounnar an AOTROU a entanas a-enep Uzza, ha Doue a skoas gantañ en abeg d'e vank. Hag e varvas eno, tost ouzh arc'h Doue.\n8 Ha David a voe glac'haret, rak an AOTROU en doa graet un toull-freuz war Uzza. Hag eo bet anvet betek hiziv al lec'h-se: Perez-Uzza (= freuz Uzza).\n9 David en doe aon rak an AOTROU en deiz-se, hag e lavaras: Penaos e teuio arc'h an AOTROU da'm zi?\n10 David ne fellas ket dezhañ degas arc'h an AOTROU d'e di e kêr David, met David a zistroas anezhi da di Obed-Edom eus Gad.\n11 Arc'h an AOTROU a chomas tri miz e ti Obed-Edom eus Gad. Hag an AOTROU a vennigas Obed-Edom hag e holl diegezh.\n12 Hag e voe komzet ouzh ar roue David o lavarout: An AOTROU en deus benniget ti Obed-Edom ha kement a zo dezhañ, abalamour da arc'h Doue. Neuze ez eas David, hag e tegasas arc'h Doue eus ti Obed-Edom da gêr David, gant levenez.\n13 P'o doe graet c'hwec'h kammed ar re a zouge arc'h Doue, e voe aberzhet ejened ha leueoù lart.\n14 David a zañse a holl nerzh dirak an AOTROU. Gourizet e oa gant un efod lin.\n15 David hag holl di Israel a zegase arc'h an AOTROU gant kriadennoù a levenez hag ouzh son ar shofaroù (= trompilhoù e korn maout).\n16 Evel ma teue arc'h an AOTROU e kêr David, Mikal merc'h Saül a sellas dre ar prenestr hag a welas ar roue David o lammat hag o tañsal dirak an AOTROU. Hag e tisprizas anezhañ en he c'halon.\n17 Degas a rejont eta arc'h an AOTROU, hag e lakajont anezhi en e lec'h, e-kreiz an deltenn en doa savet David. Ha David a ginnigas loskaberzhoù hag aberzhoù a drugarekadennoù dirak an AOTROU.\n18 P'en doe echu David da ginnig al loskaberzhoù hag an aberzhoù a drugarekadennoù, e vennigas ar bobl en anv AOTROU an armeoù.\n19 Hag e lodennas d'an holl bobl, da holl varead tud Israel, gwazed ha maouezed, da bep hini, ur varaenn, ul lodenn gig hag ur wastell rezin. Goude e tistroas an holl dud, pep hini d'e gêr.\n20 David a zistroas da vennigañ e di. Ha Mikal merc'h Saül a zeuas en arbenn da Zavid hag a lavaras: Pebezh enor hiziv evit roue Israel oc'h en em zizoleiñ dirak daoulagad mitizhien e servijerien, evel ma en em zizolofe divezh un den a netra!\n21 David a lavaras da Vikal: Dirak an AOTROU eo, eñ hag en deus va dibabet kentoc'h eget da dad hag e holl di evit va lakaat da rener war bobl an AOTROU, war Israel. Dirak an AOTROU eo ez on bet laouen.\n22 Hag en em izelain c'hoazh muioc'h eget kement-se, hag e vin disprizet da'm daoulagad, met enoret e vin gant ar mitizhien ac'h eus komzet diwarno.\n23 Ha Mikal merc'h Saül n'he doe ket a vugale betek deiz he marv.\n1 Pa voe ar roue staliet en e di, hag en doe an AOTROU roet peoc'h dezhañ eus e holl enebourien tro-dro,\n2 ar roue a lavaras da Natan ar profed: Sell, emaon o chom en un ti sedrez, hag arc'h Doue a zo dindan pallinier.\n3 Natan a lavaras d'ar roue: Kae, gra kement a zo ez kalon, rak an AOTROU a zo ganit.\n4 Ha setu en noz-se e voe disklêriet komz an AOTROU da Natan o lavarout:\n5 Kae ha lavar da Zavid va servijer: Evel-henn e komz an AOTROU: Ha te eo a savo un ti din evit ma chomin ennañ?\n6 Rak n'on ket bet o chom en un ti abaoe an deiz ma em eus lakaet mibien Israel da bignat eus an Ejipt betek hiziv, met kerzhet em eus amañ hag ahont dindan un deltenn hag un tabernakl.\n7 E pep lec'h ma em eus kerzhet gant holl vibien Israel, daoust hag em eus komzet diwar-benn-se da unan eus meuriadoù Israel, d'ar re em boa gourc'hemennet dezho peuriñ va fobl Israel, o lavarout: Perak n'hoc'h eus ket savet din un ti sedrez?\n8 Bremañ e komzi evel-henn da Zavid va servijer: Evel-henn e komz AOTROU an armeoù: Da gemeret em eus er peurvanoù e-kichen an deñved, evit bezañ penn war va fobl Israel,\n9 bet on ganit e kement lec'h ma ec'h eus kerzhet, distrujet em eus da holl enebourien dirazout, graet em eus dit un anv bras, evel anv ar re vras a zo war an douar,\n10 reiñ a rin ul lec'h da'm fobl Israel hag e plantin anezho, hag e vint o chom el lec'h-se, ha ne vint ken dilec'hiet; mibien an direizhder ne c'hlac'harint ken anezho evel diagent,\n11 abaoe an deizioù ma em eus lakaet barnerien war va fobl Israel. Roet em eus diskuizh dit eus da holl enebourien. Hag an AOTROU a ro da anavezout dit e savo dit un ti.\n12 Pa vo peurechu da zeizioù ha ma vi kousket gant da dadoù, e savin da lignez war da lerc'h, an hini a zeuio eus da gorf, ha me a startaio e ren.\n13 Eñ eo a savo un ti da'm anv, ha me a startaio tron e ren da viken.\n14 Me a vo evitañ un tad, hag eñ a vo evidon ur mab. Mar gwallc'hra, e kastizin anezhañ gant gwialenn an dud ha gant goulioù mibien an dud,\n15 met va gras ne vo ket lamet digantañ, evel ma em eus he zennet digant Saül, am eus distaolet dirazout.\n16 Da di ha da ren a vo asuret da viken dirak da zaoulagad, da dron a vo startaet da viken\n17 Natan a gomzas ouzh David hervez an holl gomzoù-se hag hervez an holl weledigezh-se.\n18 Neuze ar roue David a yeas d'en em zerc'hel dirak an AOTROU, hag a lavaras: Piv ez on, Aotrou AOTROU? Ha petra eo va zi ma ec'h eus va degaset betek amañ?\n19 Met nebeut a dra eo c'hoazh da'z taoulagad, o Aotrou AOTROU! Komzet ec'h eus diwar-benn ti da servijer evit un amzer bell. Ha kement-se eo doare d'ober an dud, o Aotrou AOTROU?\n20 Petra muioc'h a c'hellfe David lavarout dit? Anavezout a rez da servijer, Aotrou AOTROU.\n21 Abalamour da'z komz, hag hervez da galon, ec'h eus graet an holl draoù bras-se, evit o reiñ da anavezout da'z servijer.\n22 Evel-se out bras, AOTROU Doue! Rak nikun n'eo heñvel ouzhit, ha n'eus Doue all ebet nemedout, hervez kement hon eus klevet gant hon divskouarn.\n23 Ha bez' ez eus war an douar ur vroad heñvel ouzh da bobl, heñvel ouzh Israel, a zo bet dasprenet gant Doue evit ober anezhi e bobl, evit ober dezhañ un anv, hag evit ober ez keñver hag e-keñver da vro traoù bras ha spontus, en ur gas kuit dirak da bobl ac'h eus dasprenet evidout eus an Ejipt, broadoù hag o doueoù?\n24 Sartaet ec'h eus da bobl Israel evit bezañ da bobl da viken, ha te, AOTROU, te a zo deuet o Doue.\n25 Ha bremañ, AOTROU Doue, seven evit biken ar gomz ac'h eus disklêriet diwar-benn da servijer hag e di, ha gra evel ma ec'h eus lavaret.\n26 Ra vo meuraet da anv da viken, ra vo lavaret: AOTROU an armeoù eo Doue Israel! Ha ra vo ti David da servijer startaet dirazout!\n27 Rak te da-unan, AOTROU an armeoù Doue Israel, te ac'h eus disklêriet an traoù-se da'z servijer o lavarout: Me a savo dit un ti! Setu perak da servijer en deus kavet an hardizhegezh d'ober dit ar bedenn-mañ.\n28 Ha bremañ, Aotrou AOTROU, te a zo Doue ha da gomzoù a zo gwirion, ha prometet ec'h eus da'z servijer an eurvad-se.\n29 Ra blijo ganit bremañ bennigañ ti da servijer, evit ma vo da viken dirazout! Rak henn lavaret ec'h eus Aotrou AOTROU, ha ti da servijer a vo benniget gant da vennozh da viken.\n1 Goude-se, David a drec'has ar Filistined hag a izelaas anezho, hag e tapas stur o c'hêr-benn eus dorn ar Filistined.\n2 Trec'hiñ a reas ar Voabiz ivez, hag o muzulias gant ur gordenn, en ur lakaat anezho da c'hourvez war an douar. Muzuliañ a reas div gordennad evit o lakaat da vervel, hag ur gordennad leun evit lezel ganto o buhez. Hag ar Voabiz a voe sujet gant David, o paeañ un truaj.\n3 David a drec'has ivez Hadadezer mab Reob, roue Zoba, pa'z eas da adlakaat e harzoù etrezek ar stêr Eufratez.\n4 David a gemeras digantañ mil seizh kant marc'heger hag ugent mil troadeg. Troc'hañ a reas jaritelloù ar c'hezeg eus an holl girri, met mirout a reas kant karr.\n5 Ar Siriz eus Damask a zeuas da skoazellañ Hadadezer roue Zoba, ha David a drec'has daou vil Siriad warn-ugent.\n7 David a gemeras ar skoedoù aour a oa gant servijerien Hadadezer, hag a zegasas anezho da Jeruzalem.\n8 Degas a reas ivez eus Betak hag eus Berotai, kêrioù Hadadezer, arem e-leizh.\n9 Toi roue Hamad a ouezas en doa trec'het David holl arme Hadadezer,\n10 hag e kasas Joram e vab etrezek ar roue David evit saludiñ anezhañ hag e veuliñ eus m'en doa graet brezel a-enep Hadadezer hag e drec'het. Rak Hadadezer a oa bet en ur brezel kendalc'hus gant Toi, hag e kasas listri arc'hant, listri aour ha listri arem.\n11 Ar roue David a gensakras anezho d'an AOTROU, gant an arc'hant hag an aour en doa dija kensakret, degaset eus an holl vroadoù en doa lakaet dindanañ,\n12 eus Siria, eus Moab, eus mibien Ammon, eus ar Filistined, eus Amalek, hag eus diwisk Hadadezer mab Reob, roue Zoba.\n13 David en em reas c'hoazh brud pa zistroas eus e du-gounid war ar Siriz, en ur drec'hiñ triwec'h mil Edomad e traonienn an Holen,\n14 hag e lakaas gwarnizonoù en Edom. Dre-holl en Edom e lakaas gwarnizonoù, hag an holl Edomiz a voe sujet da Zavid. An AOTROU a ziwalle David e pep lec'h ma'z ae.\n15 David a renas war holl Israel, o tougen barn ha reizhder d'e holl bobl.\n16 Joab mab Zeruja a oa penn an arme, Jozafad mab Akilud a oa teuliour,\n17 Zadok mab Akitub hag Akimelek mab Abiatar a oa aberzhourien, Seraja a oa skrib,\n18 Benaja mab Jehojada a oa penn ar Geretiz hag ar Beletiz, mibien David a oa e gentañ ofiserien.\n1 Neuze e lavaras David: Ne van eta den eus ti Saül, evit ma rin vad dezhañ abalamour da Jonatan?\n2 Bez' e oa eus ti Saül ur servijer anvet Ziba, a voe galvet da gavout David. Hag ar roue a lavaras dezhañ: Ha te eo Ziba? Hag e respontas: Da servijer!\n3 Ar roue a lavaras: N'eus den ken eus ti Saül, ma rin en e geñver trugarez hervez Doue? Ha Ziba a respontas d'ar roue: Bez' ez eus c'hoazh ur mab da Jonatan, mac'hagnet e dreid.\n4 Ar roue a lavaras dezhañ: Pelec'h emañ? Ha Ziba a respontas d'ar roue: Emañ e ti Makir mab Amiel, e Lodebar.\n5 Neuze ar roue David a gasas d'e gerc'hat eus ti Makir mab Amiel, e Lodebar.\n6 Pa voe deuet Mefiboshed mab Jonatan, mab Saül, da gavout David, e kouezhas war e zremm, hag e stouas. David a lavaras: Mefiboshed! Hag e respontas: Da servijer!\n7 David a lavaras dezhañ: Na'z pez ket aon, rak a-dra-sur e rin vad dit, abalamour da Jonatan da dad, hag e roin dit holl zouaroù Saül da dad, hag e tebri bara da viken ouzh va zaol.\n8 Hag e stouas en ur lavarout: Petra eo da servijer, ma ec'h eus sellet ouzh ur c'hi marv eveldon?\n9 Neuze ar roue a c'halvas Ziba servijer Saül hag a lavaras dezhañ: Roet em eus da vab da vestr kement tra a oa da Saül ha d'e holl di.\n10 Labourat a ri evitañ an douaroù-se, te ha da vibien ha da servijerien, hag e tastumi ar frouezh anezho, evit m'en devo mab da vestr bara da zebriñ. Ha Mefiboshed mab da vestr a zebro da viken ouzh va zaol. Ziba en doa pemzek mab hag ugent servijer.\n11 Ziba a lavaras d'ar roue: Da servijer a raio kement en deus gourc'hemennet ar roue va aotrou d'e servijer. Ha Mefiboshed, eme ar roue, a zebro ouzh va zaol evel unan eus mibien ar roue.\n12 Mefiboshed en doa ur mab yaouank anvet Mika. An holl re a oa o chom e ti Ziba a oa servijerien Mefiboshed.\n13 Mefiboshed a oa o chom e Jeruzalem, rak dalc'hmat e tebre ouzh taol ar roue. Hag e oa mac'hagnet eus e zaoudroad.\n1 Goude-se e varvas roue mibien Ammon, hag Hanun e vab a renas war e lerc'h.\n2 David a lavaras: Madelezhus e vin e-keñver Hanun mab Nakash, evel m'eo bet e dad madelezhus em c'heñver. David a gasas e servijerien evit e frealziñ diwar-benn e dad. Ha servijerien David a zeuas da vro mibien Ammon.\n3 Met pennoù mibien Ammon a lavaras da Hanun o aotrou: Ha soñjal a rez e vefe kaset frealzerien gant David evit enoriñ da dad? N'eo ket evit imbourc'hiñ kêr, hag he spiañ, hag he distrujañ, e tegas David e servijerien da'z kavout?\n4 Hag Hanun a dapas servijerien David, a douzas dezho an hanter eus o barv, a droc'has an hanter eus o dilhad betek krec'h an divorzhed, hag o c'hasas kuit.\n5 Ha kement-se a voe lavaret da Zavid, a gasas tud en arbenn dezho, rak mezhek-tre e oa an dud-se. Ar roue a lavaras dezho: Chomit e Jeriko ken na vo bountet ho parv, ha neuze e tistroiot.\n6 Mibien Ammon a welas e oant bet kasaus e-keñver David. Hanun ha mibien Ammon a gasas da-gichen ar Siriz eus Bet-Reob hag ar Siriz eus Zoba evit goprañ ugent mil den war droad, mil den e-kichen roue Maaka, ha daouzek mil den e-kichen tud Tob.\n7 David, o vezañ klevet kement-se, a gasas Joab hag e holl arme, tud kadarn.\n8 Mibien Ammon a yeas er-maez hag en em renkas evit an emgann a-dal d'an nor. Hag ar Siriz eus Zoba hag eus Reob, ha tud Tob ha Maaka a oa a-du war ar maez.\n9 Joab, o welout e oa an arme troet a-enep dezhañ a-dreñv hag a-raok, a zibabas soudarded a-douez holl re wellañ Israel, hag o renkas a-enep ar Siriz,\n10 hag e roas renerezh an nemorant eus ar bobl da Abishai e vreur, hag o renkas a-enep mibien Ammon.\n11 Hag e lavaras: Mar bez ar Siriz kreñvoc'h egedon, e teui da'm sikour, ha mar bez mibien Ammon kreñvoc'h egedout, me a zeuio da'z sikour.\n12 Bez kreñv, diskouezomp kalon evit hor pobl hag evit kêrioù hon Doue. Ra vo graet gant an AOTROU evel ma kavo mat.\n13 Neuze Joab hag ar bobl a oa gantañ a dostaas evit stourm a-enep ar Siriz, met ar re-mañ a dec'has kuit dirazañ.\n14 Mibien Ammon, o welout e tec'he ar Siriz, a dec'has kuit int ivez dirak Abishai, hag ez ejont e kêr. Joab a bellaas diouzh mibien Ammon hag a zistroas da Jeruzalem.\n15 Ar Siriz, o welout e oant bet trec'het gant Israel, en em zastumas.\n16 Hadadezer a gasas da gerc'hat ar Siriz a oa en tu all d'ar stêr. Shobak penn arme Hadadezer a rene anezho.\n17 Kement-se a voe lavaret da Zavid, a zastumas holl Israel, a dremenas ar Jordan, hag a zeuas da Helam. Ar Siriz en em renkas a-enep David, hag e stourmjont en e enep.\n18 Hag ar Siriz a dec'has dirak Israel. David a zistrujas seizh kant karr, ha daou-ugent mil marc'heger. Skeiñ a reas ivez war Shobak penn o arme, a varvas eno.\n19 An holl rouaned a oa didndan Hadadezer, o welout e oant bet pilet gant Israel, a reas peoc'h gant Israel, hag e voent sujet dezhañ. Hag ar Siriz o doe aon da skoazellañ c'hoazh mibien Ammon.\n1 Ar bloaz war-lerc'h, d'ar c'houlz ma'z a er-maez ar rouaned, David a gasas Joab, ha gantañ e servijerien hag holl Israel, da zistrujañ bro mibien Ammon ha da sezizañ Rabba. Met David a chomas e Jeruzalem.\n2 D'abardaez ec'h erruas ma savas David a-ziwar e wele, hag evel ma pourmene war doenn ti ar roue, e welas diwar an doenn ur vaouez oc'h en em walc'hiñ. Ar vaouez a oa kaer-meurbet da welout.\n3 David a gasas da c'houlenn piv e oa ar vaouez-se, hag e voe lavaret: N'eo ket Bat-Sheba merc'h Eliam, gwreg Uri an Hitit?\n4 David a gasas kannaded d'he c'herc'hat dezhañ, ha dont a reas d'e gavout. Hag e kouskas ganti. Hag hi en em c'hlanaas eus he dic'hlanded, hag e tistroas d'he zi.\n5 Ar vaouez-mañ a goñsevas, hag e kasas d'henn diskleriañ da Zavid o lavarout: Brazez on.\n6 Neuze David a gasas da lavarout da Joab: Kas din Uri an Hitit. Joab a gasas Uri da gavout David.\n7 Uri a zeuas d'e gavout, ha David reas goulennoù outañ diwar-benn stad Joab, stad ar bobl, ha stad ar brezel.\n8 Ha David a lavaras da Uri: Diskenn da'z ti ha gwalc'h da dreid. Uri a yeas eta er-maez eus ti ar roue, hag e voe roet dezhañ ur prof a-berzh ar roue.\n9 Met Uri a gouskas e-tal dor ti ar roue, gant holl servijerien e aotrou, ha ne ziskennas ket d'e di.\n10 Kement-se a voe disklêriet da Zavid o lavarout: Uri n'eo ket diskennet d'e di. Ha David a lavaras da Uri: Hag eus ur veaj ne zeuez ket? Perak n'out ket diskennet da'z ti?\n11 Uri a respontas da Zavid: An arc'h, hag Israel ha Juda, a zo o chom dindan teltennoù; va aotrou Joab ivez ha servijerien va aotrou a gamp er parkeier, hag ez afen da'm zi, evit debriñ hag evañ ha kousket gant va gwreg? Te a zo bev, ha da ene a zo bev, ne rin ket un hevelep tra!\n12 David a lavaras da Uri: Chom c'hoazh hiziv amañ, ha warc'hoazh ez kasin kuit. Uri a chomas eta e Jeruzalem an deiz-se hag an deiz war-lerc'h.\n13 Ha David a c'halvas anezhañ, hag e tebras hag ec'h evas dirazañ, hag en mezvas, met d'abardaez ez eas da gousket en e wele gant servijerien e vestr, ha ne ziskennas ket d'e di.\n14 Ha diouzh ar beure, an deiz war-lerc'h, e skrivas David ul lizher da Joab, a gasas dre zaouarn Uri.\n15 Ha setu ar pezh a skrivas el lizher: Lakait Uri el lec'h ma vo an emgann en e greñvañ, ha pellait dioutañ, evit ma vo skoet ha ma varvo.\n16 Joab eta, o vezañ eveshaet ouzh kêr, a lakaas Uri el lec'h ma ouie e vefe an dud kadarnañ.\n17 Tud kêr a zeuas er-maez hag a stourmas a-enep Joab, ha kalz a dud a gouezhas e-touez servijerien David. Uri an Hitit a varvas ivez.\n18 Goude e kasas Joab da lavarout da Zavid kement a oa c'hoarvezet en emgann.\n19 Hag e roas an urzh-mañ d'ar c'hannad: Pa ez po echu da gomz ouzh ar roue eus kement tra a zo c'hoarvezet en emgann,\n20 marteze e fuloro ar roue en ur lavarout dit: Perak oc'h en em dostaet ouzh kêr d'ober brezel? N'ouzoc'h ket e tenner diwar ar voger?\n21 Piv en deus lazhet Abimelek mab Jerubbeshed? Ha ne oa ket ur vaouez a daolas warnañ ur maen milin diwar krec'h ar voger, hag e varvas e Tebez? Perak hoc'h eus tostaet ouzh ar voger? Neuze e lavari dezhañ: Da servijer Uri an Hitit a zo marvet ivez.\n22 Ar c'hannad eta a yeas, hag o vezañ erruet e roas da anavezout da Zavid an holl draoù en doa e gaset Joab evito.\n23 Ar c'hannad a lavaras da Zavid: An dud-se a zo en em ziskouezet kreñvoc'h egedomp, hag a zo deuet a-enep deomp war ar maez, met o bountet hon eus betek toull dor kêr.\n24 Ar waregerien o deus tennet war da servijerien diwar krec'h ar voger, hag ez eus servijerien ar roue hag a zo marvet; da servijer Uri an Hitit a zo marv ivez.\n25 David a lavaras d'ar c'hannad: Evel-henn e lavari da Joab: Na vez ket chalet gant-se, rak ar c'hleze a zebr a-wechoù unan, a-wechoù egile. Kresk ar brezel a-enep kêr, ha distruj anezhi. Ha te, kennerzh anezhañ!\n26 Gwreg Uri a ouezas e oa marvet Uri, hag e reas kañv war he fried.\n27 Pa voe tremenet ar c'hañv, David a gasas d'he c'hemer en e di, hag e voe e wreg, hag e c'hanas dezhañ ur mab. Met ar pezh en doa graet David a zisplijas d'an AOTROU.\n1 An AOTROU a gasas Natan da gavout David, hag e teuas d'e gavout hag e lavaras dezhañ: Bez' e oa daou zen en ur gêr, unan pinvidik hag egile paour.\n2 An hini pinvidik en doa ejened ha deñved e-leizh.\n3 Met an hini paour n'en doa netra, nemet un dañvadez vihan en doa prenet ha bevet, hag he doa kresket en e di gant e vibien. Debriñ a rae eus e voued, evañ a rae eus e gib, hag e kouske war e vruched, hag e oa evel ur verc'h evitañ.\n4 Hag e teuas ur beajour da di an den pinvidik, hag hemañ a espernas e ejened hag e zeñved, ha n'aozas ket unan anezho evit ar beajour a oa deuet d'e di. Met kemer a reas dañvadez an den paour, hag ec'h aozas anezhi evit an den a oa deuet d'e di.\n5 Neuze fulor David en em danas a-enep an den-se. Hag e lavaras da Natan: An AOTROU a zo bev! An den en deus graet kement-se a zo din a varv.\n6 Hag evit un dañvadez, e roio peder, peogwir en deus graet-se ha peogwir eo bet didruez.\n7 Neuze e lavaras Natan da Zavid: Te eo an den-se! Evel-henn e komz an AOTROU Doue Israel: Da olevet em eus da roue war Israel, ha da zieubet em eus eus dorn Saül,\n8 roet em eus zoken dit ti da aotrou, ha gwragez da aotrou war da vruched, hag em eus roet dit ti Israel ha Juda, ha ma vije nebeut, em bije roet dit tra pe dra.\n9 Perak eta ec'h eus disprizet komz an AOTROU, en ur ober ar pezh a zisplij dezhañ? Skoet ec'h eus gant ar c'hleze Uri an Hitit, kemeret ec'h eus e wreg evit ober anezhi da wreg, e lazhet ec'h eus dre gleze mibien Ammon.\n10 Ha bremañ ar c'hleze ne bellaio biken diouzh da di, dre ma ec'h eus disprizet ac'hanon, ha ma ec'h eus kemeret gwreg Uri an Hitit evit ma vefe da wreg.\n11 Evel-henn e komz an AOTROU: Setu ez an da lakaat da zont er-maez eus da di da-unan ar gwalleur a-enep dit. Me a gemero da wragez dirak da zaoulagad, hag o roin da unan eus da gerent a gousko gant da wragez dirak an heol.\n12 Rak graet ec'h eus e kuzh, met me a raio an dra-mañ dirak holl ha dirak an heol.\n13 Neuze e lavaras David da Natan: Pec'het em eus dirak an AOTROU! Hag e lavaras Natan da Zavid: An AOTROU en deus pellaet da bec'hed, ne varvi ket,\n14 koulskoude, dre ma ec'h eus roet da enebourien an AOTROU lec'h da vallozhiñ gant an dra-se, ar mab a zo bet ganet dit a varvo a-dra-sur.\n15 Ha Natan a zistroas d'e di. Hag an AOTROU a skoas war ar bugel he doa ganet gwreg Uri da Zavid, hag e teuas da vezañ gwall-glañv.\n16 David a bedas Doue evit ar bugel, David a yunas, hag ez eas da dremen an noz gourvezet war an douar.\n17 Henaourien e di a savas hag a zeuas d'e gavout, evit ober dezhañ sevel diwar an douar. Met ne fellas ket dezhañ, ha ne zebras ket ganto.\n18 Ha d'ar seizhvet deiz e varvas ar bugel, ha servijerien David o doa aon da reiñ da c'houzout dezhañ e oa marvet ar bugel, rak lavarout a raent: Setu, pa oa ar bugel bev, hon eus komzet outañ ha n'en deus ket selaouet ouzh hor mouezh. Penaos eta e lavarimp dezhañ ez eo marvet ar bugel? Ober a raio gwashoc'h c'hoazh.\n19 Met David a welas e komze goustadik e servijerien, hag e komprenas e oa marv ar bugel. David a lavaras d'e servijerien: Marv eo ar bugel? Hag e respontjont: Marv eo.\n20 Neuze David a savas diwar an douar, hag en em walc'has, en em olevas hag e cheñchas e zilhad; hag ez eas e ti an AOTROU, hag e stouas. Goude e tistroas d'e di, hag e c'houlennas boued a voe kinniget dezhañ, hag e tebras.\n21 E servijerien a lavaras dezhañ: Petra eta a rez? Yunet ha gouelet ec'h eus abalamour d'ar bugel pa oa c'hoazh bev, ha pa'z eo marv ar bugel e savez hag e tebrez boued?\n22 Hag e lavaras: Pa oa c'hoazh bev ar bugel, yunet ha gouelet em eus, rak lavarout a raen: Piv a oar ha n'en devo ket an AOTROU truez ouzhin, ha ne vevo ket ar bugel?\n23 Met bremañ pa'z eo marv, perak e yunfen? Hag-eñ e c'hellfen ober dezhañ distreiñ? Me a yelo war e lerc'h, met eñ ne zistroio ket etrezek ennon.\n24 David a frealzas e wreg Bat-Sheba, hag e teuas d'he c'havout, hag e kouskas ganti. Genel a reas ur mab a voe anvet Salomon. An AOTROU a garas anezhañ,\n25 hag a gasas ar profed Natan, a roas dezhañ an anv a Jedidia (= karet gant an AOTROU), abalamour d'an AOTROU.\n26 Ha Joab a rae brezel a-enep Rabba, eus mibien Ammon, hag e tapas ar gêr roueel.\n27 Joab a gasas kannaded da Zavid evit lavarout dezhañ: Stourmet em eus a-enep Rabba, ha tapet em eus kêr an doureier.\n28 Dastum bremañ an nemorant eus ar bobl, ha kamp a-enep kêr ha kemer anezhi, gant aon na gemerfen kêr ha na vefe anvet eus va anv.\n29 David a zastumas an holl bobl hag a gerzhas a-enep Rabba, hag he filas hag he zapas.\n30 Kemer a reas kurunenn o roue diwar e benn, hag e poueze un talant (~ 30 kg) aour, hag e oa enni mein prizius. Lakaet e voe war benn David, a gasas gantañ eus kêr un diwisk bras-meurbet.\n31 Kas a reas gantañ ivez ar bobl a oa enni, hag o lakaas da droc'hañ gant heskennoù, ogedoù-houarn ha bouc'hili-houarn, hag e reas dezho labourat d'ar forn-vrikennoù. Ober a reas evel-se da holl gêrioù mibien Ammon, ha David a zistroas da Jeruzalem gant an holl bobl.\n1 Goude kement-se e c'hoarvezas m'en doa Absalom mab David ur c'hoar a oa kaer hag a oa anvet Tamar. Amnon mab David a garas anezhi.\n2 Amnon a oa trubuilhet betek bezañ klañv en abeg da Damar e c'hoar, hag hi a oa gwerc'h. Hag e seblante re ziaes da Amnon kaout tra ebet diouti.\n3 Amnon en doa ur mignon anvet Jonadab mab Shimea, breur David. Ha Jonodab a oa ur paotr fin bras.\n4 Lavarout a reas dezhañ: Mab roue, perak e treutaez evel-se a zeiz da zeiz? Ne zisklêri ket din? Amnon a lavaras dezhañ: Karout a ran Tamar c'hoar va breur Absalom.\n5 Jonadab a lavaras dezhañ: Gourvez war da wele evel ma vefes klañv, ha pa zeuio da dad da welout ac'hanout, e lavari dezhañ: Mar plij, ra zeuio va c'hoar Tamar da reiñ din da zebriñ, ra ficho dirazon ur meuz bennak, evit ma en gwelin ha ma tebrin eus he dorn.\n6 Amnon eta a c'hourvezas evel ma vefe klañv, hag ar roue a zeuas d'e welout. Amnon a lavaras d'ar roue: Mar plij, ra zeuio va c'hoar Tamar d'ober din div wastell dirazon, evit ma tebrin anezho eus he dorn.\n7 David a gasas da lavarout da Damar en he zi: Kae da di da vreur Amnon, ha fich dezhañ un dra bennak da zebriñ.\n8 Tamar a yeas da di Amnon he breur a oa gourvezet. Kemer a reas toaz hag e veras anezhañ, hag e reas dirazañ div wastell, hag o lakaas da boazhañ.\n9 Goude e kemeras ar billig, hag o lakaas dirazañ. Met Amnon ne fellas ket dezhañ debriñ, hag e lavaras: Kasit kuit an holl re a zo em c'hichen. Ha pep hini a yeas kuit.\n10 Hag Amnon a lavaras da Damar: Degas din er gambr ar pezh ac'h eus fichet, evit ma en debrin eus da zorn. Tamar a gemeras ar gwastelloù he doa graet, hag o degasas da Amnon he breur er gambr.\n11 Hag o c'hinnigas dezhañ da zebriñ, met eñ a grogas enni hag a lavaras dezhi: Deus, kousk ganin, va c'hoar!\n12 Hi a respontas dezhañ: Nann va breur, na'm gwall ket! Ne vez ket graet-se en Israel. Na ra ket an euzhusted-se.\n13 Ha me, da belec'h ez in da gas va dismegañs? Ha te a vo evel un den diskiant en Israel. Bremañ eta, mar plij, komz ouzh ar roue, ha ne harzo ket ouzhit da'm c'haout.\n14 Met ne fellas ket dezhañ selaou outi, hag e voe kreñvoc’h egeti. Hag he gwallas hag e kouskas ganti.\n15 Goude Amnon en doe kasoni outi, hag ar gasoni en doe outi a voe brasoc'h eget ar garantez en doa bet eviti. Hag Amnon a lavaras dezhi: Sav ha kae kuit!\n16 Hi a lavaras dezhañ: Na ra ket din an droug-se da'm c'has kuit, brasoc'h eo eget egile ac'h eus graet din. Met ne fellas ket dezhañ selaou outi.\n17 Hag e c'halvas ar mevel a servije anezhañ hag e lavaras: Ra vo kaset ar vaouez-se pell diouzhin, ra vo lakaet er-maez, ha serr an nor war he lerc'h!\n18 Gwisket e oa gant ur sae lieslivek, rak merc'hed gwerc'h ar roue a veze gwisket evel-se. An hini a servije Amnon he lakaas eta er-maez, hag a serras an nor war he lerc'h.\n19 Neuze Tamar a gemeras ludu war he fenn, hag a rogas he sae lieslivek a oa warni; lakaat a reas he dorn war he fenn, hag ez eas kuit en ur c'harmiñ.\n20 He breur Absalom a lavaras dezhi: Daoust hag Amnon da vreur a zo bet ganit? Bremañ va c'hoar, ro peoc'h, da vreur eo. Na garg ket da galon gant kement-mañ. Evel-se e chomas Tamar glac'haret e ti Absalom he breur.\n21 Ar roue David a ouezas an holl draoù-mañ, hag e fuloras meurbet.\n22 Absalom ne gomze na fall na mat ouzh Amnon, met Absalom a gasae Amnon dre m'en doa gwallet Tamar e c'hoar.\n23 Daou vloaz goude, e c'hoarvezas m'en doa Absalom an douzerien e Baal-Hazor, e-kichen Efraim. Hag Absalom a bedas holl vibien ar roue.\n24 Absalom a zeuas da gavout ar roue hag a lavaras: Setu, emañ an douzerien gant da servijer, da bediñ a ran, ra zeuio ar roue gant e servijerien da di da servijer.\n25 Met ar roue a lavaras da Absalom: Nann va mab, nann, ned aimp ket holl, gant aon na vevemp ur bec'h dit. Petra bennak ma talc'has start warnañ, ne fellas ket dezhañ mont. Hag e vennigas anezhañ.\n26 Absalom a lavaras: Ma ne zeuez ket, mar plij, ra zeuio va breur Amnon ganeomp. Hag ar roue a respontas: Perak ez afe ganit?\n27 Met Absalom a zalc'has warnañ, hag e lezas Amnon hag holl vibien ar roue da vont gantañ.\n28 Hag Absalom a roas un urzh d'e servijerien o lavarout: Lakait evezh pa vo seder kalon Amnon gant ar gwin, ha pa lavarin deoc'h, skoit war Amnon, lazhit-eñ. N'ho pet ket aon, n'eo ket me en gourc'hemenn deoc'h? Bezit kreñv ha kalonek.\n29 Servijerien Absalom a reas da Amnon evel m'en doa gourc'hemennet Absalom. Neuze holl vibien ar roue a savas hag a bignas pep hini war e vulez, hag e tec'hjont.\n30 Hag evel ma oant war an hent, e teuas betek David ar c'heloù m'en doa Absalom lazhet holl vibien ar roue, ha na oa manet hini anezho.\n31 Ar roue a savas, a rogas e zilhad, hag a c'hourvezas war an douar. Hag e holl servijerien ivez en em zalc'he eno gant o dilhad roget.\n32 Jonadab mab Shimea, breur David, a gomzas o lavarout: Ra chomo hep lavarout va aotrou eo lazhet an holl dud yaouank, mibien ar roue, rak Amnon hepken a zo marv. Kement-se a oa divizet gant Absalom abaoe an deiz m'en doa Amnon gwallet e c'hoar Tamar.\n33 Bremañ eta ra chomo ar roue hep kargañ re e galon gant kement-mañ o lavarout: Holl vibien ar roue a zo marv, rak Amnon hepken a zo marv.\n34 Hag Absalom a dec'has kuit. An den yaouank a oa gedour a savas e zaoulagad hag a sellas: setu tud e-leizh a oa o tont war an hent a-dreñv dezhañ, war gostez ar menez.\n35 Jonadab a lavaras d'ar roue: Setu, dont a ra en-dro mibien ar roue; an dra a zo evel m'en deus lavaret da servijer.\n36 Evel ma echue da gomz, e voe gwelet mibien ar roue oc'h erruout, hag e savjont o mouezh hag e c'harmjont. Ar roue ivez hag e holl servijerien a ouelas dourek.\n37 Met Absalom a dec'has hag en em dennas da di Talmai mab Amihud, roue Geshur. Ha David a ouele bemdez war e vab.\n38 Absalom a dec'has hag a yeas betek Geshur, e-lec'h ma chomas tri bloaz\n39 Hag ar roue David a baouezas da redek war-lerc'h Absalom, dre ma oa frealzet eus marv Amnon.\n1 Neuze Joab mab Zeruja, o c'houzout e oa douget kalon ar roue etrezek Absalom,\n2 a gasas da Dekoa hag a lakaas da zont ac'hane ur vaouez fin bras, hag e lavaras dezhi: Mar plij, en em laka e kañv, gwisk da zilhad kañv, na laka c'hwezh-vad ebet, met bez evel ur vaouez a ouelfe abaoe pell zo war unan marv.\n3 Kae da gavout ar roue, ha komz outañ en doare-mañ. Joab a lakaas en he genoù ar c'homzoù he doa da lavarout.\n4 Maouez Tekoa a gomzas eta ouzh ar roue, hag a gouezhas, he dremm d'an douar, a stouas, hag a lavaras: O roue, ro din sikour!\n5 Ar roue a lavaras dezhi: Petra ac'h eus? Hag e respontas: Me a zo ur vaouez intañvez, va fried a zo marv.\n6 Da servijerez he doa daou vab a zo en em gannet er parkeier, ha ne oa den evit o herzel. Unan en deus skoet war egile hag en deus e lazhet.\n7 Ha setu, an holl diegezh a zo savet a-enep da servijerez en ur lavarout: Ro deomp an hini en deus skoet war e vreur, ma lakaimp anezhañ d'ar marv en abeg da ene e vreur en deus lazhet, hag e tistrujimp ivez an hêr. Hag e fell dezho mougañ ar c'hlaouenn vev a van ganin, evit na chomo gant va fried nag anv na diskennad war an douar.\n8 Ar roue a lavaras d'ar vaouez: Kae da'z ti, me a roio urzhioù diwar da benn.\n9 Hag ar vaouez eus Tekoa a lavaras d'ar roue: O roue va aotrou, ra vo warnon an direizhder ha war di va zad, ha ra vo ar roue hag e dron didamall!\n10 Ar roue a respontas: Degas din an hini a gomzo ez enep, ha biken ne stoko ouzhit a-nevez.\n11 Hag hi a lavaras: Me az ped m'en devo ar roue soñj eus an AOTROU e Zoue, evit na vo ket kresket gant ar veñjer-gwad an distruj, ha na vo ket lazhet va mab. Hag e respontas: An AOTROU a zo bev! Ne gouezho ket d'an douar ur vlevenn eus da vab.\n12 Ar vaouez a lavaras: Me az ped ma vo lavaret ur ger c'hoazh gant da servijerez d'ar roue va aotrou. Hag e respontas: Komz!\n13 Ar vaouez a lavaras: Perak ec'h eus soñjet en un dra evel-se a-enep pobl Doue? Rak o lavarout ar c'homzoù-se, en em zisklêr ar roue kablus, pa ne ra ket gervel an hini en deus kaset kuit.\n14 Rak a-dra-sur e varvimp, hag omp heñvel ouzh an doureier a red war an douar ha ne vez ket dastumet. Ha Doue ne lam ket e vuhez digantañ, met fellout a ra dezhañ tremen hep kas pell dioutañ an hini kaset kuit.\n15 Bremañ, mard on deuet da lavarout an traoù-mañ d'ar roue va aotrou, eo ma o deus va spontet ar bobl. Ha da servijerez he deus lavaret: Komz a rin bremañ ouzh ar roue; marteze e raio ar roue ar pezh a lavaro dezhañ e servijerez.\n16 Rak ar roue a selaouo e servijerez evit he dieubiñ eus dorn an hini a fell dezhañ hol lazhañ eus hêrezh Doue, me ha va mab a-gevret.\n17 Ha da servijerez he deus lavaret: Ra roio komz ar roue va aotrou diskuizh deomp; rak ar roue va aotrou a zo evel un ael a-berzh Doue evit anavezout ar mad hag ar fall. Ra vo an AOTROU da Zoue ganit!\n18 Ar roue a respontas hag a lavaras d'ar vaouez: Na guzh ket ouzhin mar plij ar pezh ez an da c'houlenn diganit. Hag ar vaouez a respontas: Ra gomzo ar roue va aotrou.\n19 Ar roue a lavaras: N'eo ket Joab a ra dit ober kement-mañ? Ar vaouez a respontas o lavarout: Da ene a zo bev, o roue va aotrou! N'oufen treiñ nag a-zehoù nag a-gleiz eus kement en deus lavaret ar roue va aotrou. Rak da servijer Joab eo en deus roet urzhioù din, hag en deus lakaet e genoù da servijerez an holl gomzoù-mañ.\n20 Da servijer Joab eo en deus graet din reiñ an doare-mañ da'm frezeg. Met va aotrou a zo fur evel un ael a-berzh Doue, evit gouzout kement a c'hoarvez er vro.\n21 Neuze e lavaras ar roue da Joab: Setu bremañ, te eo ec'h eus renet an afer-mañ. Kae eta, ha laka an den yaouank Absalom da zistreiñ.\n22 Joab a gouezhas, e zremm d'an douar, a stouas, hag a vennigas ar roue. Hag e lavaras Joab: Hiziv e oar da servijer en deus kavet gras dirazout, o roue va aotrou, rak ar roue en deus graet ar pezh a c'houlenne e servijer digantañ.\n23 Joab a savas eta hag a yeas etrezek Geshur, hag e tegasas Absalom da Jeruzalem.\n24 Hag ar roue a lavaras: Ra en em denno d'e di, ha ra chomo hep gwelout va dremm. Hag Absalom en em dennas d'e di hep gwelout dremm ar roue.\n25 Ha ne oa den ebet ken kaer hag Absalom en holl Israel, ar pezh a oa brudet bras. Adalek sol e dreid betek lein e benn, e oa dinamm.\n26 Pa droc'he e vlev, bep bloaz e troc'he e vlev rak re bounner e oant warnañ, pouez blev e benn a oa daou c'hant sikl (~ 2 kg), hervez pouez ar roue.\n27 Ganet e voe da Absalom tri mab hag ur verc'h, a voe anvet Tamar, hag a oa ur plac'h kaer-meurbet.\n28 Absalom a chomas e Jeruzalem daou vloaz leun, hep gwelout dremm ar roue.\n29 Hag Absalom a gasas da c'hervel Joab, evit e gas da gavout ar roue, met eñ ne fellas ket dezhañ dont. Gervel a reas anezhañ c'hoazh evit an eil gwech, met ne fellas ket dezhañ dont.\n30 Neuze e lavaras d'e servijerien: Gwelout a rit park Joab a zo e-kichen va hini. Heiz a zo ennañ; kit ha c'hwezhit an tan ennañ. Ha servijerien Absalom a lakait an tan er park-se.\n31 Neuze Joab a savas hag a zeuas da gavout Absalom, hag e lavaras dezhañ: Perak o deus da servijerien lakaet an tan em fark?\n32 Absalom a respontas da Joab: Setu, kaset em eus da lavarout dit: Deus amañ, ha me az kaso da gavout ar roue evit ma lavari dezhañ: Perak ez on distroet eus Geshur? Gwelloc'h e vefe din bezañ c'hoazh eno. Bremañ eta, ra welin dremm ar roue; ha ma'z eus drougiezh ennon, em lakaio d'ar marv.\n33 Joab a zeuas da gavout ar roue hag a lavaras dezhañ kement-se. Ar roue a c'halvas Absalom, a zeuas da gavout ar roue, hag a stouas e zremm d'an douar dirak ar roue. Hag ar roue a bokas da Absalom.\n1 Goude-se Absalom a bourvezas kirri ha kezeg; hag en doa hanter-kant den a rede a-raok dezhañ.\n2 Absalom a save mintin mat, hag en em zalc'he e-tal hent an nor. Ma teue un den en deveze un afer bennak hag a yae e barnedigezh dirak ar roue, Absalom a c'halve anezhañ hag a lavare dezhañ: A betore kêr ez out? Hag e responte: Da servijer a zo eus unan a veuriadoù Israel;\n3 hag Absalom a lavare dezhañ: Sell, da gaoz a zo mat ha reizh, met n'eus den evit selaou ac'hanout a-berzh ar roue.\n4 Absalom a lavare c'hoazh: Perak na'm lakaer ket da varner er vro? Pep den en defe ur breud pe un afer da varn a zeufe da'm c'havout, hag e rofen e wir dezhañ.\n5 Ha pa dostae unan bennak evit stouiñ dirazañ, ec'h astenne dezhañ e zorn, hag e kemere anezhañ hag e poke dezhañ.\n6 Absalom a rae evel-se da holl re Israel a zeue etrezek ar roue evit bezañ barnet. Hag Absalom a c'houneze kalon tud Israel.\n7 A-benn daou-ugent vloaz, e lavaras Absalom d'ar roue: Da bediñ a ran ma'z in da Hebron, evit seveniñ ar gouestl am eus graet d'an AOTROU.\n8 Rak pa oa da servijer o chom e Geshur e Siria, e reas ur gouestl o lavarout: Mar laka an AOTROU ac'hanon da zistreiñ da Jeruzalem, me a servijo an AOTROU.\n9 Ar roue a respontas dezhañ: Kae e peoc'h! Sevel a reas eta, hag ez eas da Hebron.\n10 Hag Absalom a gasas spierien dre holl veuriadoù Israel evit lavarout: Pa glevot son ar shofar (= trompilh e korn maout), lavarit: Absalom a zo lakaet da roue en Hebron!\n11 Gant Absalom e oa aet daou c'hant den eus Jeruzalem, en doa pedet. Aet e oant gant onestiz, hep gouzout netra.\n12 E-pag ma kinnige Absalom aberzhoù, e kasas da gerc'hat Akitofel ar Gilonat, kuzulier David, eus e gêr a C'hilo. Hag en em reas eno un irienn c'halloudus, hag ar bobl a yae en ur greskiñ e-kichen Absalom.\n13 Neuze e teuas ur c'hannad da gavout David, hag e lavaras dezhañ: Kalon tud Israel a dro war-zu Absalom.\n14 David a lavaras d'e holl servijerien a oa gantañ e Jeruzalem: Savit ha tec'homp, rak ne c'hellfemp ket bezañ saveteet dirak Absalom. Hastit mont kuit, gant aon na hastfe-eñ, na tapfe ac'hanomp, na taolfe ar gwalleur warnomp, ha na skofe war gêr gant troc'h ar c'hleze.\n15 Servijerien ar roue a respontas d'ar roue: Da servijerien a zo prest d'ober kement a gavo mat ar roue hon aotrou.\n16 Ar roue a yeas kuit, hag e holl di war e lerc'h, met ar roue a lezas dek maouez, eus e serc'hed, evit diwall e di.\n17 Ar roue a yeas kuit, hag an holl bobl a yae war e lerc'h, hag ec'h ehanjont en ul lec'h a oa pell.\n18 E holl servijerien a gerzhe en e gichen, hag an holl Geretiz, an holl Beletiz hag an holl C'hettiz, c'hwec'h kant den deuet eus Gad war e lerc'h, a gerzhe dirak ar roue.\n19 Met ar roue a lavaras da Itai eus Gad: Perak e teufes ivez ganeomp? Distro ha chom gant ar roue, rak un diavaeziad ez out, ha zoken, distro da'z lec'h.\n20 Dec'h ez out deuet, hag hiziv e rafen dit mont amañ hag ahont ganeomp? Evidon-me ez in el lec'h ma c'hellin; distro ha kas da vreudeur ganit. Ra vo trugarez ha gwirionez ganit!\n21 Met Itai a respontas d'ar roue o lavarout: An AOTROU a zo bev, hag ar roue va aotrou a zo bev! El lec'h ma vo ar roue va aotrou, pe evit mervel pe evit bevañ, da servijer a vo ivez eno.\n22 Neuze David a lavaras da Itai: Deus ha tremen. Hag Itai eus Gad a dremenas, hag e holl dud, hag an holl vugale a oa gantañ.\n23 An holl vro a ouele gant kriadennoù bras, hag an holl bobl a dremene. Ar roue a dreuzas froud Kedron, hag an holl bobl a dremenas war-zu hent ar gouelec'h.\n24 Zadok a oa ivez eno, ha gantañ an holl Levited a zouge arc'h emglev Doue. Hag e lakajont eno arc'h Doue. Abiatar a bignas e-pad ma echue an holl bobl da vont er-maez eus kêr.\n25 Hag ar roue a lavaras da Zadok: Adkas arc'h Doue e kêr. Mar kavan trugarez dirak an AOTROU, va c'haso en-dro, hag e tiskouezo din anezhi gant he chomlec'h.\n26 Mar lavar evel-henn: Ne gavan ket a blijadur ennout! Setu-me amañ, e raio ouzhin ar pezh a fello dezhañ.\n27 Ar roue a lavaras c'hoazh d'an aberzhour Zadok: Gwelout a rez? Distro e peoc'h e kêr, gant Akimaaz da vab ha Jonatan mab Abiatar, ho taou vab ganeoc'h.\n28 Sellit, mont a ran da c'hortoz e plaenennoù ar gouelec'h, ken na zeuio din keloù eus ho perzh.\n29 Zadok hag Abiatar a zegasas eta arc'h Doue e Jeruzalem, hag e chomjont eno.\n30 David a bigne dre grec'hienn an Olived, hag en ur bignat e ouele; e benn a oa goloet, hag e kerzhe diarc'hen. An holl bobl a oa gantañ a bigne, goloet ganto o fenn, hag en ur bignat e ouelent.\n31 Neuze e voe lavaret ur c'heloù da Zavid: Akitofel a zo e-touez an emsaverien gant Absalom. Ha David a lavaras: Da bediñ a ran AOTROU, disc'hra kuzul Akitofel.\n32 Pa voe erruet David war al lein, el lec'h ma stouas dirak Doue, setu e teuas d'e gavout Hushai an Arkiad, roget e doneg ha douar war e benn.\n33 David a lavaras dezhañ: Mar deuez pelloc'h ganin, e vi ur bec'h din.\n34 Met mar distroez e kêr, ha ma lavarez da Absalom: Me a zo da servijer, o roue! Servijet em eus da dad abaoe pell, ha bremañ e servijin ac'hanout; neuze e tisc’hri em c'heñver kuzul Akitofel.\n35 Ne vo ket eno ganit an aberzhourien Zadok hag Abiatar? Kement a anavezi eus ti ar roue a lavari d'an aberzhourien Zadok hag Abiatar.\n36 Setu emañ eno ganto o daou vab, Akimaaz mab Zadok ha Jonatan mab Abiatar. Reiñ a reot da c'houzout din drezo kement a anavezot.\n37 Evel-se Hushai mignon David a zistroas e kêr. Hag Absalom a zeuas da Jeruzalem.\n1 P'en doe tremenet David al lein, setu e teuas d'e gavout Ziba servijer Mefiboshed, gant daou azen sammet, ha warno e oa daou c'hant bara, kant pakad rezin sec'h, kant a frouezh hañv, hag ur sac'h-lêr gwin.\n2 Ar roue a lavaras da Ziba: Petra a fell dit ober eus kement-se? Ziba a respontas: An ezen a servijo da jav evit ti ar roue, ar bara hag ar frouezh hañv da zebriñ evit an dud yaouank, hag ar gwin da evañ evit ar re a vo skuizh er gouelec'h.\n3 Hag ar roue a lavaras: Met pelec'h emañ mab da vestr? Ha Ziba a respontas d'ar roue: Setu, chomet eo e Jeruzalem, rak lavaret en deus: Hiziv ti Israel a roio en-dro din rouantelezh va zad.\n4 Neuze ar roue a lavaras da Ziba: Setu, kement a zo da Vefiboshed a zo dit. Ziba a lavaras: Stouiñ a ran! Ra gavin trugarez dirak da zaoulagad, o roue va aotrou!\n5 Ar roue David a yeas betek Bakurim. Ha setu e teuas un den ac'hane, eus tiegezh Saül, anvet Shimei mab Gera. Dont a reas er-maez en ur vallozhiñ,\n6 hag e stlape mein a-enep David, a-enep holl servijerien ar roue David, a-enep an holl bobl, hag a-enep an holl dud kreñv a oa a-zehoù hag a-gleiz d'ar roue.\n7 Ha Shimei a gomze evel-henn ouzh e villigañ: Kae er-maez, kae er-maez, den a wad, den fall!\n8 An AOTROU a laka da adkouezhañ warnout holl wad ti Saül, ma renez en e lec'h. An AOTROU en deus lakaet ar rouantelezh etre daouarn da vab Absalom, ha setu ez out er gwalleur, dre ma'z out bet un den a wad.\n9 Neuze Abishai mab Zeruja a lavaras d'ar roue: Perak e villigfe ar c'hi marv-se ar roue va aotrou? Va lez da vont a-raok, evit lemel e benn digantañ.\n10 Met ar roue a respontas: Petra am eus d'ober ganeoc'h, mibien Zeruja? Ra villigo, rak an AOTROU eo, en deus lavaret dezhañ: Millig David. Piv eta a lavaro: Perak e rez evel-se?\n11 David a lavaras da Abishai ha d'e holl servijerien: Setu, va mab va-unan, an hini a zo deuet eus va c'horf, a glask va buhez. Pegement muioc'h bremañ ar Benjaminad-se! Lezit-eñ ha ra villigo, rak an AOTROU en deus lavaret dezhañ.\n12 Marteze e sello an AOTROU ouzh va glac'har, hag e roio an AOTROU vad din e-lec'h ar mallozhioù a hiziv.\n13 David hag e dud a gendalc'he gant o hent, ha Shimei a gerzhe a-hed ar menez a-gostez da Zavid, hag e ur gerzhout e villige hag e stlape mein a-enep dezhañ hag e save poultr.\n14 Evel-se ar roue David hag an holl bobl a oa gantañ a zeuas da vezañ skuizh, hag eno ec'h ehanjont.\n15 Absalom hag an holl bobl, tud Israel, a yeas e Jeruzalem, hag Akitofel a oa gantañ.\n16 Pa voe erruet Hushai an Arkiad, mignon David, da gavout Absalom, Hushai a lavaras da Absalom: Ra vevo ar roue! Ra vevo ar roue!\n17 Absalom a lavaras da Hushai: Hag honnezh eo ar garantez ac'h eus evit da vignon? Perak n'out ket aet gant da vignon?\n18 Hag Hushai a respontas da Absalom: Nann, met me a vo d'an hini a zo bet dibabet gant an AOTROU, gant ar bobl-mañ, ha gant holl dud Israel; hag e chomin gantañ.\n19 Hag a-hend-all, piv servijout, mar n'eo ket e vab? Me a vo da servijer evel ma'z on bet servijer da dad.\n20 Absalom a lavaras da Akitofel: Goulennit kuzul etrezoc'h war ar pezh hon eus d'ober.\n21 Akitofel a lavaras da Absalom: Kae etrezek serc'hed da dad, en deus lezet evit diwall an ti. Pa ouezo holl Israel ez out en em lakaet kasaus da'z tad, daouarn an holl re a zo ganit a vo kennerzhet.\n22 Savet e voe eta un deltenn evit Absalom war doenn an ti, hag Absalom a yeas etrezek serc'hed e dad, dirak holl Israel.\n23 En amzer-se ur c'huzul roet gant Akitofel a oa ken prizius ha ma vije ur c'huzul a-berzh Doue. Evel-se e oa talvoudegezh kuzulioù Akitofel, ken evit David, ken evit Absalom.\n1 Goude-se e lavaras Akitofel da Absalom: Dibab a rin bremañ daouzek mil den, hag e savin, hag e redin war-lerc'h David en noz-mañ.\n2 Hag en em daolin warnañ e-pad ma'z eo skuizh ha ma'z eo dinerzhet e zaouarn, hag e spouronin anezhañ, e doare ma tec'ho an holl bobl a zo gantañ. Hag e skoin war ar roue hepken.\n3 Hag e lakain an holl bobl da zistreiñ ouzhit: an den a glaskez a dalvez kement ha distro an holl ouzhit, hag evel-se an holl bobl a vo e peoc'h.\n4 Ar c'huzul-se a oa kavet mat gant Absalom ha gant holl henaourien Israel.\n5 Met Absalom a lavaras: Ra vo galvet ivez Hushai an Arkiad, ma klevimp ar pezh a lavaro, eñ ivez.\n6 Hushai a zeuas da gavout Absalom, hag Absalom a gomzas outañ o lavarout: Roet en deus Akitofel un hevelep kuzul. Ha graet e vo ar pezh en deus lavaret pe nann? Komz-te.\n7 Hushai a lavaras da Absalom: Ar c'huzul en deus roet Akitofel ar wech-mañ n'eo ket mat.\n8 Hag Hushai a lavaras: Anavezout a rez da dad hag e dud, tud kadarn ez int, o c'halon a zo c'hwerv, evel un arzhez a vefe kemeret he reoù vihan diganti er parkeier. Ha da dad a zo un den a vrezel na dremeno ket an noz gant ar bobl.\n9 Setu emañ bremañ kuzhet en ur poull bennak pe en ul lec'h all. Mar c’hoarvezfe e vefemp pilet ganto er penn kentañ, kement hini henn klevo a lavaro: Ar bobl aet war-lerc'h Absalom a zo bet pilet.\n10 Hag an hini kadarnañ, p'en defe ur galon evel kalon ul leon, a deuzo, rak holl Israel a oar ez eo da dad un den kreñv, hag ez eo tud kadarn ar re a zo gantañ.\n11 Aliañ a ran neuze ma vefe dastumet holl Israel en-dro dit, adalek Dan betek Beer-Sheba, ken niverus hag an traezh a zo war vord ar mor, ha ma'z afes-te da-unan d'an emgann.\n12 Ni a erruo warnañ el lec'h bennak ma vo, hag en em daolimp warnañ evel ma kouezh ar glizh war an douar. Hag eus an holl dud a zo gantañ, ne vano hini ebet.\n13 Mar en em denn en ur gêr bennak, holl Israel a zougo kerdin etrezek ar gêr-se, hag he stlejimp betek ar froud, e doare ma ne vo ket kavet zoken ur maen bihan anezhi.\n14 Absalom hag holl dud Israel a lavaras: Kuzul Hushai an Arkiad a zo gwelloc'h eget kuzul Akitofel. Rak an AOTROU en doa divizet lakaat da gouezhañ kuzul Akitofel, hag a oa mat, evit ma teuio an droug war Absalom.\n15 Neuze Hushai a lavaras d'an aberzhourien Zadok hag Abiatar: Akitofel en deus roet ar c'huzul-mañ-kuzul da Absalom ha da henaourien Israel, me am eus roet ar c'huzul-mañ-kuzul.\n16 Bremañ eta kasit buan ha roit da c'houzout da Zavid, ha lavarit dezhañ: Na chom ket da noz e plaenennoù ar gouelec'h, met kae muioc'h a-raok, gant aon na vefe lonket ar roue hag an holl bobl a zo gantañ.\n17 Jonatan hag Akimaaz en em zalc'he en En-Rogel, hag ur vatezh a zeuas da lavarout dezho mont da gomz ouzh ar roue David. Rak eno ne c'hellent ket en em ziskouez en ur vont e kêr.\n18 Met ur paotr a welas anezho hag a lavaras da Absalom. Hag ez ejont o-daou buan, hag e teujont da Vakurim, da di un den en doa ur puñs en e borzh, hag e tiskennjont e-barzh.\n19 Ar wreg a gemeras ur c'holoenn, a astennas war c'horre ar puñs, hag e skuilhas greun pilet eno, e doare ma ne ouied netra.\n20 Servijerien Absalom a zeuas da gavout ar wreg-mañ en ti hag a lavaras dezhi: Pelec'h emañ Akimaaz ha Jonatan? Ar vaouez a respontas: Tremenet o deus ar wazh-dour. O vezañ o c'hlasket hep o c'havout, e tistrojont da Jeruzalem.\n21 Goude ma voent aet kuit, Akimaaz ha Jonatan a bignas eus ar puñs hag a yeas kuit, hag e rojont da c'houzout d'ar roue David o lavarout: Savit hag hastit tremen an dour, rak Akitofel en deus roet ar c'huzul-mañ-kuzul en hoc'h enep.\n22 Neuze David hag an holl bobl a oa gantañ a savas hag a dremenas ar Jordan. Ha da c'houloù-deiz ne vane hini ebet ha n'en doa ket tremenet ar Jordan.\n23 Akitofel, o welout ne oa ket graet ar pezh en doa aliet, a zibras e azenn, a savas hag a yeas d'e di en e gêr. Goude m'en doe lakaet urzh en e di, en em grougas hag e varvas. Hag e voe sebeliet e bez e dad.\n24 David en em gavas e Mahanaim, hag Absalom a dremenas ar Jordan, eñ hag holl dud Israel gantañ.\n25 Absalom a lakaas Amasa da benn an arme e-lec'h Joab. Amasa a oa mab d'un den anvet Jitra an Israelad, a oa aet da gavout Abigail merc'h Nakash, c'hoar Zeruja, mamm Joab.\n26 Hag Israel hag Absalom a gampas e bro Galaad.\n27 Pa voe erruet David e Mahanaim, Shobi mab Nakash eus Rabba eus mibien Ammon, Makir mab Amiel eus Lodebar, ha Barzilhai ar Galaadad eus Rogelim,\n28 a zegasas gweleoù, kibelloù, listri douar, gwinizh, heiz, bleud, greun rostet, fav, piz-rous, boued all rostet,\n29 mel, amann, deñved, fourmaj saout, da Zavid ha d'ar bobl a oa gantañ, evit debriñ. Rak lavarout a raent: An dud-mañ o deus naon, skuizh ez int ha sec'hed o deus er gouelec'h-se.\n1 David a niveras ar bobl a oa gantañ hag a lakaas warno pennoù a vilieroù ha pennoù a gantoù.\n2 David a gasas ar bobl, un drederenn dindan dorn Joab, un drederenn dindan dorn Abishai mab Zeruja ha breur Joab, hag un drederenn dindan dorn Ittai eus Gad. Hag ar roue a lavaras d'ar bobl: Me ivez a fell din mont ganeoc'h.\n3 Met ar bobl a lavaras dezhañ: Ned i ket er-maez! Rak mar befemp lakaet da dec'hout, ne daolint ket evezh ouzhimp, ha pa varvfe an hanter ac'hanomp, ne daolint ket evezh ouzhimp, met te a dalvez kement ha dek mil ac'hanomp. Bremañ eta e vefe gwelloc'h dit bezañ e kêr evit hor skoazellañ.\n4 Ar roue a lavaras dezho: Ar pezh a gavot mat, me a raio. Ar roue en em zalc'has eta e-kichen an nor, hag an holl bobl a yeas dre gantoù ha dre vilieroù.\n5 Hag ar roue a roas urzhioù da Joab, da Abishai ha da Ittai o lavarout: Espernit din an den yaouank Absalom. An holl bobl a glevas ar pezh en doa gourc'hemennet ar roue d'an holl bennoù diwar-benn Absalom.\n6 Evel-se ar bobl a yeas er-maez en arbenn da Israel; an emgann a c'hoarvezas e koadeg Efraim.\n7 Eno pobl Israel a voe pilet gant servijerien David, hag e voe en deiz-se, el lec'h-se, ul lazhadeg vras a ugent mil den.\n8 An emgann en em astennas dre an holl vro, hag en deiz-se ar goadeg a zebras muioc'h a dud eget na zebras ar c'hleze.\n9 Hag Absalom en em gavas dirak servijerien David. Absalom a yae war ur mul, hag ar mul o vezañ aet dindan skourroù gweet un dervenn vras, e benn a voe kroget e skourroù an dervenn; chom a reas etre an neñv hag an douar, hag ar mul a oa dindanañ a yeas kuit.\n10 Un den a welas kement-se hag a gomzas ouzh Joab o lavarout: Setu em eus gwelet Absalom ispilhet ouzh un dervenn.\n11 Joab a respontas d'an hini a gomze outañ: Petra! E welet ec'h eus? Perak ne'c'h eus ket e ziskaret eno d'an douar? Roet em bije dit dek pezh arc'hant hag ur gouriz.\n12 Met an den-se a lavaras da Joab: Pa bouezfen e-barzh va dorn mil pezh arc'hant, ne lakafen ket va dorn war mab ar roue, rak klevet hon eus ar pezh en deus gourc’hemennet ar roue, dit, da Abishai ha da Ittai, o lavarout: Taolit evezh pep hini ac'hanoc'h d'an den yaouank Absalom.\n13 Anez em befe graet ul laoskoni, war var va buhez, rak netra n'eo kuzhet ouzh ar roue, ha te da-unan az pefe en em lakaet em enep.\n14 Joab a lavaras: Ne c'hortozin ket keit-se dirazout! Hag e kemeras tri dared en e zorn, hag o sankas e kalon Absalom a oa c'hoazh bev e-kreiz an dervenn.\n15 Ha dek den yaouank hag a zouge armoù Joab, a zeuas en-dro da Absalom hag a skoas gantañ, hag en lazhas.\n16 Neuze Joab a reas seniñ er shofar, hag ar bobl a zistroas a redek war-lerc'h Israel, rak Joab a harzas ar bobl.\n17 Kemer a rejont Absalom, hag en taoljont er goadeg en un toull bras, hag e lakajont warnañ ur bern mein bras-meurbet. Holl Israel a dec'has, pep hini d'e deltenn.\n18 Absalom en doa graet sevel, pa oa bev, ur peul, a zo e traonienn ar roue, rak lavarout a rae: Ne'm eus mab ebet evit kenderc'hel an eñvor eus va anv, hag ec'h anvas ar peul-se dre e anv, ha betek hiziv e vez anvet maen-eñvor Absalom.\n19 Akimaaz mab Zadok a lavaras: Va lez da redek da gas ar c'heloù mat-se d'ar roue: en deus roet an AOTROU e wir dezhañ diouzh dorn e enebourien.\n20 Joab a lavaras dezhañ: Ne vi ket hiziv douger a geloù mat, kas a ri ar c'heloù un devezh all, rak hiziv ne gasi ket ur c'heloù mat, pa'z eo marvet mab ar roue.\n21 Ha Joab a lavaras da Gushi: Kae ha lavar d'ar roue ar pezh ac'h eus gwelet. Kushi a stouas dirak Joab, hag e redas.\n22 Akimaaz mab Zadok a lavaras c'hoazh da Joab: Petra bennak ma errufe, va lez da redek war-lerc'h Kushi. Joab a lavaras dezhañ: Perak e fell dit redek, va mab, pa'z eo gwir ne'c'h eus ket keloù mat da gas?\n23 N'eus forzh, fellout a ra din redek! Neuze Joab a lavaras dezhañ: Red! Hag e redas Akimaaz dre hent ar blaenenn, hag e tremenas Kushi.\n24 Azezet e oa David etre an div zor, hag ar gedour a yae war doenn an nor, war-zu ar voger, hag o sevel e zaoulagad, e sellas: setu un den a rede e-unan.\n25 Ar gedour a grias hag a roas da c'houzout-se d'ar roue. Ar roue a lavaras: Mard emañ e-unan, e tegas keloù mat. Hag an den a zeue bepred o tostaat.\n26 Goude e welas ar gedour un den all a rede, hag e krias d'ar porzhier o lavarout: Setu un den a red e-unan. Ar roue a lavaras: Degas a ra ivez keloù mat.\n27 Ar gedour a lavaras: Seblantout a ra din, o welout an hini kentañ o redek, e red evel Akimaaz mab Zadok. Ar roue a lavaras: Un den mat eo, dont a ra gant keloù mat.\n28 Neuze Akimaaz a grias hag a lavaras d'ar roue: Mont a ra mat pep tra! Hag e stouas dirak ar roue, e zremm d'an douar, hag e lavaras: Benniget ra vo an AOTROU da Zoue, en deus paket an dud o doa savet o dorn a-enep ar roue va aotrou.\n29 Met ar roue a lavaras: An den yaouank Absalom, ha yac'h eo? Akimaaz a respontas: Gwelet em eus ur c'hemmesk bras p'en deus Joab kaset servijer ar roue ha me da servijer; n'ouzon ket petra 'oa.\n30 Ar roue a lavaras: Chom aze a-gostez! Hag en em lakaas a-gostez hag en em zalc'has eno.\n31 Neuze Kushi a erruas hag a lavaras: Ra en devo ar roue va aotrou ar c'heloù mat-mañ: An AOTROU en deus roet da wir dit hiziv diouzh dorn an holl re a zo en em savet ez enep.\n32 Ar roue a lavaras da Gushi: An den yaouank Absalom, ha yac'h eo? Kushi a respontas: Ra vo enebourien ar roue va aotrou hag an holl re a zo en em savet ez enep evit ober dit poan, evel an den yaouank-se.\n33 Neuze ar roue a voe glac'haret; pignat a reas d'ar gambr uhel a-us d'an nor, hag e ouele, hag en ur gerzhout e lavare: Va mab Absalom! Va mab! Va mab Absalom! Perak n'on ket marvet va-unan ez lec'h! Va mab Absalom! Va mab!\n1 Hag e voe lavaret da Joab: Setu ar roue a ouel hag a ra kañv war Absalom.\n2 Evel-se an trec'h a voe troet e kañv en deiz-se evit an holl bobl, dre m'o doa klevet an dud lavarout en deiz-se: Ar roue a zo gwall c'hlac'haret abalamour d'e vab.\n3 Ar bobl a zistroas e kêr en deiz-se dre laer, evel ma vefe ar bobl mezhek da vezañ tec'het en emgann.\n4 Ar roue en doa goloet e zremm, hag ar roue a grie a vouezh uhel: Va mab Absalom! Absalom va mab! Va mab!\n5 Neuze Joab a yeas da gavout ar roue en ti hag a lavaras: Goloet ec'h eus a vezh hiziv dremm da holl servijerien, ar re o deus saveteet hiziv da vuhez, ha buhez da vibien ha da verc'hed, ha buhez da wragez, ha buhez da serc'hed.\n6 Karout a rez ar re a gasa ac'hanout, hag e kasaez ar re az kar, rak diskouezet ec'h eus hiziv penaos da bennoù ha da servijerien n'int netra dit. Gouzout a ran hiziv penaos ma vije bev Absalom ha ma vijemp marv ni holl, kement-se a vije plijusoc'h ouzh da zaoulagad.\n7 Bremañ eta, sav, kae er-maez, komz ouzh kalon da servijerien, rak me a dou dre an AOTROU, ma ned ez ket er-maez, ne chomo ket unan ganit en nozvezh-mañ. Hag an droug-se a vo gwashoc'h dit eget an holl re a zo en em gavet ganit adalek da yaouankiz betek bremañ.\n8 Neuze ar roue a savas hag a azezas e-tal an nor. Roet e voe ar c'heloù d'an holl bobl o lavarout: Setu emañ azezet ar roue e-tal an nor. An holl bobl a zeuas dirak ar roue. Met Israel a oa tec'het pep hini d'e deltenn.\n9 Hag an holl bobl a dabute en holl veuriadoù Israel o lavarout: Ar roue en deus hon dieubet eus dorn hon enebourien hag hon saveteet eus dorn ar Filistined, ha bremañ ez eo tec'het kuit eus ar vro en abeg da Absalom.\n10 Hag Absalom, eñ hag hon doa olevet warnomp a zo marvet en emgann. Bremañ eta perak ne gomzit ket eus adkerc'hat ar roue?\n11 Ar roue David a gasas da lavarout d'an aberzhourien Zadok hag Abiatar: Komzit ouzh henaourien Juda ha lavarit dezho: Perak e vefec'h ar re ziwezhañ o tegas en-dro ar roue d'e di? Rak ar c'homzoù a lavare holl Israel a oa deuet betek ar roue en e di.\n12 C'hwi eo va breudeur, va eskern ha va c'hig; perak e vefec'h ar re ziwezhañ o tegas en-dro ar roue?\n13 Lavarit ivez da Amasa: N'out ket va eskern ha va c'hig? Ra raio Doue din hervez an diwezhañ rustoni ma ne lakaan ket ac'hanout, da viken, penn-bras an arme e-lec'h Joab!\n14 Evel-se e plegas o c'halon da holl dud Juda, evel pa ne vijent nemet un den hepken, hag e kasjont da lavarout d'ar roue: Deus en-dro gant da holl servijerien.\n15 Ar roue a zistroas eta hag a zeuas d'ar Jordan. Juda a zeuas da C'hilgal evit mont en arbenn d'ar roue, hag evit e lakaat da dremen ar Jordan.\n16 Shimei mab Gera, Benjaminad eus Bakurim, a hastas diskenn gant tud Juda en arbenn d'ar roue David.\n17 Gantañ e oa mil den eus Benjamin, ha Ziba, servijer eus ti Saül, gant e bemzek mab hag e ugent servijer. Hag e tremenjont ar Jordan a-raok ar roue.\n18 Ur vag a dremenas ivez evit dougen tiegezh ar roue hag evit ober evel ma plijfe dezhañ. Neuze Shimei mab Gera en em daolas d'an douar dirak ar roue, evel ma tremene ar Jordan.\n19 Lavarout a reas d'ar roue: Ra chomo va aotrou hep tamall va direizhder din, hag hep kaout soñj eus ar pezh en deus graet da servijer gant drougiezh, en deiz ma'z ae kuit ar roue va aotrou eus Jeruzalem, ra chomo ar roue hep kemer-se en e galon.\n20 Rak da servijer a oar en deus pec'het. Ha setu ez on deuet hiziv, an hini kentañ eus holl di Jozef, evit diskenn en arbenn d'ar roue va aotrou.\n21 Abishai mab Zeruja a respontas o lavarout: Hag evit-se ne vo ket lakaet d'ar marv Shimei, p'en deus milliget olevad an AOTROU?\n22 Ha David a lavaras: Petra am eus d'ober ganeoc'h mibien Zeruja, pa'z oc'h hiziv va enebourien? Hag hiziv e lakain d'ar marv unan bennak en Israel? Daoust ha n'ouzon ket e teuan hiziv da vezañ roue war Israel?\n23 Ar roue a lavaras da Shimei: Ne varvi ket! Hag ar roue a douas kement-se dezhañ.\n24 Ha Mefiboshed mab Saül a ziskennas en arbenn d'ar roue. N'en doa ket graet war-dro e dreid na war-dro e varv, ha n'en doa ket gwalc'het e zilhad, abaoe an deiz ma oa aet kuit ar roue betek ma tistroas e peoc'h.\n25 Pa voe deuet da Jeruzalem en arbenn d'ar roue, e lavaras ar roue dezhañ: Perak ne oas ket deuet ganin Mefiboshed?\n26 Respont a reas: O roue va aotrou, va servijer en deus va zouellet, rak da servijer en doa lavaret: Ober a rin dibrañ va azen, hag e pignin warnañ hag ez in da gavout ar roue, dre ma'z eo kamm da servijer.\n27 Ha droukkomzet en deus eus da servijer dirak ar roue va aotrou. Met ar roue va aotrou a zo evel un ael a-berzh Doue. Gra ar pezh a gavi mat.\n28 Petra bennak ma n'eo an holl re eus ti va zad nemet tud dellezek a varv a-berzh ar roue va aotrou, koulskoude ec'h eus lakaet da servijer e-touez ar re a zebre ouzh da daol. Peseurt droed em befe c'hoazh da glemm e-kichen ar roue?\n29 Ar roue a lavaras dezhañ: Perak an holl gomzoù-se? E lavaret em eus: Te ha Ziba, lodennit an douaroù etrezoc'h.\n30 Mefiboshed a respontas d'ar roue: Ra gemero zoken holl, pa'z eo distroet ar roue va aotrou e peoc'h d'e di.\n31 Barzilhai eus Galaad a ziskennas ivez eus Rogelim hag a dremenas ar Jordan gant ar roue, evit mont gantañ en tu all d'ar Jordan.\n32 Barzilhai a oa kozh-meurbet, oadet a bevar-ugent vloaz. Pourvezet en doa boued d'ar roue pa oa o chom e Mahanaim, rak un den pinvidik-tre e oa.\n33 Ar roue a lavaras da Varzilhai: Tremen pelloc'h ganin, hag e kendalc'hin ac'hanout ganin e Jeruzalem.\n34 Met Barzilhai a respontas d'ar roue: Pet bloavezh am eus da vevañ, ma pignfen gant ar roue da Jeruzalem?\n35 Oadet on hiziv a bevar-ugent vloaz. Ha gellout a c'hellfen disheñvelaat ar mad diouzh an droug? Da servijer, ha blasaat a rafe ar pezh a zebrfe hag a evfe? Ha gellout a c'hellfen c'hoazh klevout mouezh ar ganerien hag ar c'hanerezed? Perak e vefe c'hoazh da servijer ur bec'h evit ar roue va aotrou?\n36 Da servijer a yelo un tammig en tu all d'ar Jordan gant ar roue, met perak e fellfe d'ar roue reiñ din un hevelep gopr?\n37 Mar plij, ra zistroio da servijer, ha ra varvin em c'hêr, tost ouzh bez va zad ha va mamm. Met setu, da servijer Kimham a dremeno gant ar roue va aotrou; gra evitañ ar pezh a gavi mat.\n38 Ar roue a lavaras: Ra dremeno Kimham ganin, hag e rin evitañ kement a gavi mat, rak kement a fello dit kaout diganin, me en roio dit.\n39 An holl bobl a dremenas ar Jordan, hag ar roue ivez a dremenas. Goude ar roue a bokas da Varzilhai hag en bennigas, hag e tistroas d'e di.\n40 Ac'hane ez eas ar roue da C'hilgal, ha Kimham a yeas gantañ. Evel-se holl bobl Juda hag un hanter zoken eus pobl Israel a yeas gant ar roue.\n41 Met setu holl dud Israel a zeuas da gavout ar roue hag a lavaras dezhañ: Perak o deus da skrapet hor breudeur tud Juda? Perak o deus lakaet da dremen ar Jordan ar roue, e diegezh, hag holl dud David gantañ?\n42 Holl dud Juda a respontas da dud Israel: Dre ma'z eo ar roue tostoc'h ouzhimp; perak e kounnarit eus an dra-se? Ha debret hon eus un dra bennak diwar ar roue? Ha bet hon eus ur prof bennak?\n43 Tud Israel a respontas da dud Juda hag a lavaras: Dek lodenn hon eus gant ar roue, hag ez omp evit David muioc'h egedoc'h. Perak eta hoc'h eus hon disprizet? N'omp ket bet ar re gentañ da gomz eus lakaat hor roue da zistreiñ? Met tud Juda a gomzas garvoc'h eget tud Israel.\n1 Neuze en em gavas eno un den drouk anvet Sheba mab Bikri, ur Benjaminad, a sonas er shofar hag a lavaras: Ni n'hon eus lod ebet gant David, nag a hêrezh gant mab Jese. Israel, pep hini d'e deltennoù!\n2 Hag holl dud Israel a bellaas diouzh David hag a yeas war-lerc'h Sheba mab Bikri. Met tud Juda en em stagas ouzh o roue, adalek ar Jordan betek Jeruzalem.\n3 Pa en em gavas David en e di e Jeruzalem, e kemeras an dek serc'h en doa lezet evit diwall e di, hag o lakaas en ul lec'h evezhiet. Pourvezañ a reas d'o ezhommoù eno, met n'eas ket d'o c'havout. Evel-se e voent serret betek deiz o marv, o vevañ evel intañvezed.\n4 Hag ar roue a lavaras da Amasa: Dastum din tud Juda a-benn tri devezh, ha te en em gav amañ.\n5 Amasa a yeas eta evit dastum re Juda, met daleañ a reas pelloc'h eget an amzer merket dezhañ.\n6 David a lavaras da Abishai: Bremañ Sheba mab Bikri a vo gwashoc'h evidomp eget Absalom. Kemer servijerien da aotrou ha red war e lerc'h, gant aon na gavfe kêrioù kreñv ha n'en em dennfe eus hon daoulagad.\n7 Evel-se tud Joab a yeas war e lerc'h, gant ar Geretiz hag ar Beletiz, hag an holl dud kadarn. Mont a rejont eus Jeruzalem evit redek war-lerc'h Sheba mab Bikri.\n8 Evel ma oant e-kichen ar maen bras a zo e Gabaon, Amasa a zeuas a-raok dezho. Joab en doa gwisket e doneg evel dilhad, ha warni e oa gouriz e gleze, stag war e groazell en e c'houin. Ha pa'z eas a-raok e kouezhas ar c'hleze.\n9 Joab a lavaras da Amasa: Ha yac'h out, va breur? Ha Joab a grogas gant e zorn dehoù e barv Amasa, evit pokat dezhañ.\n10 Amasa ne daole ket evezh ouzh ar c'hleze a oa e dorn Joab. Hemañ a roas un taol gantañ en e gof, hag e skuilhas e vouzelloù d'an douar, hep skeiñ warnañ un eil gwech. Hag e varvas. Ha Joab hag Abishai e vreur a redas war-lerc'h Sheba mab Bikri.\n11 Unan eus servijerien Joab en em zalc'has e-kichen Amasa en ur lavarout: An hini a gar Joab hag an hini a zo evit David, ra yelo war-lerc'h Joab!\n12 Amasa a oa ruilhet en e wad e-kreiz an hent, hag an den-mañ, o welout an holl bobl oc'h en em zerc'hel eno, a vountas Amasa er-maez eus an hent d'ur park, hag e taolas warnañ ur vantell, peogwir e wele en em zerc'hel eno an holl re a dremene.\n13 Pa voe lamet diwar an hent, pep hini a yeas e-bioù war-lerc'h Joab, evit redek war-lerc'h Sheba mab Bikri.\n14 Tremen a reas dre holl veuriadoù Israel betek Abel-Bed-Maaka, gant an holl Veriiz a oa en em zastumet hag a yae war e lerc'h.\n15 Tud Joab a zeuas hag a sezizas Sheba en Abel-Bed-Maaka, hag e savjont a-enep kêr ur c'hae a dape ar voger. An holl bobl a oa gant Joab a doulle ar voger hag he lakae da gouezhañ.\n16 Neuze ur vaouez poellek eus kêr a grias: Selaouit! Selaouit! Lavarit mar plij da Joab: Tosta betek amañ, ma komzin ouzhit.\n17 Pa voe tostaet outi, ar vaouez a lavaras: Ha te eo Joab? Respont a reas: Me eo. Hi a lavaras dezhañ: Selaou komzoù da servijerez. Respont a reas: Me a selaou.\n18 Komz a reas eta o lavarout: Gwechall e veze lavaret alies: Ret eo mont da c'houlenn ali digant Abel, hag a dra a veze graet.\n19 Me a zo peoc'hus ha feal en Israel: fellout a ra dit distrujañ ur gêr a zo ur vamm en Israel. Perak e tiskarfes hêrezh an AOTROU?\n20 Joab a respontas o lavarout: Pell diouzhin kaout soñj da ziskar pe da zismantrañ!\n21 An dra n'eo ket evel-se. Met un den eus menez Efraim anvet Sheba mab Bikri, en deus savet e zorn a-enep ar roue David. Roit-eñ din hepken, hag e pellain diouzh kêr. Ar vaouez a lavaras da Joab, setu e benn a vo taolet dit dreist ar voger.\n22 Ar vaouez a zeuas da gavout an holl bobl hag a gomzas outo gant furnez. Hag e troc'hjont e benn da Sheba mab Bikri hag en taoljont da Joab. Neuze e sonas er shofar, hag ar bobl en em dennas a-zirak kêr, pep hini d'e deltenn. Joab a zistroas da gavout ar roue da Jeruzalem.\n23 Joab a oa penn holl arme Israel, Benaja mab Jehojada a oa penn ar Geretiz hag ar Beletiz,\n24 Adoram a oa mestr an tailhoù, Jozafad mab Akilud a oa teuliour,\n25 Sheja a oa skrib, Zadok hag Abiatar a oa aberzhourien,\n26 hag Ira eus Jair a oa aberzhour David.\n1 Bez' e voe en amzer David un naonegezh a badas tri bloaz lerc'h-ha-lerc'h. David a glaskas dremm an AOTROU, hag an AOTROU a respontas: En abeg da Saül ha d'e di gwadsec'hedik eo, dre m'en deus lakaet d'ar marv tud Gabaon.\n2 Ar roue a c'halvas ar C'habaoniz evit komz outo. Met ar C'habaoniz ne oant ket eus mibien Israel, un nemorant eus an Amoreaned e oant, ha mibien Israel a oa en em ereet en o c'heñver dre le. Koulskoude Saül a glaskas o lakaat da vervel en abeg d'e c'hred evit mibien Israel ha Juda.\n3 David a lavaras d'ar C'habaoniz: Petra a rin evidoc'h? Gant petra e rin an dic'haou, evit ma vennigot hêrezh an AOTROU?\n4 Ar C'habaoniz a respontas dezhañ: N'eus anv ebet a arc'hant hag a aour gant Saül ha gant e di, ha n'eo ket deomp da lakaat den d'ar marv en Israel. Hag e lavaras: Petra a c'houlennit e rafen evidoc'h?\n5 Hag e respontjont d'ar roue: Diwar-benn an den-se en deus hon distrujet, hag en deus ijinet hon distrujañ ken na chomje hini ac'hanomp e korn-bro ebet eus Israel,\n6 ra vo roet deomp seizh den eus e vibien, hag o c'hrougimp dirak an AOTROU war grec'hienn Saül, an hini dibabet gant an AOTROU. Ar roue a lavaras: Me o roio.\n7 Ar roue a espernas Mefiboshed mab Jonatan, mab Saül, en abeg d'al le o doa graet etrezo dirak an AOTROU, David ha Jonatan mab Saül.\n8 Met ar roue a gemeras daou vab Rizpa merc'h Aya, he doa ganet da Saül, Armoni ha Mefiboshed, ha pemp mab Mikal merc'h Saül, he doa ganet da Adriel mab Barzilhai eus Mehola.\n9 Hag e roas anezho etre daouarn ar C'habaoniz, hag e voent krouget ganto war ar menez dirak an AOTROU. Ar seizh-se a voe lazhet a-gevret; lakaet e voent d'ar marv en deizioù kentañ an eost, e penn-kentañ eost an heiz.\n10 Neuze Rizpa merc'h Aya a gemeras ur sac'h a astennas eviti war ar roc'h, abaoe penn-kentañ an eost betek ma kouezhas glav an neñv warno. Ha ne lezas ket laboused an neñv da ehanañ warno war an deiz na loened ar parkeier d'an noz.\n11 Lavaret e voe da Zavid ar pezh a rae Rizpa merc'h Aya, serc'h Saül.\n12 David a yeas hag a gemeras eskern Saül hag eskern Jonatan e vab digant tud Jabez Galaad, o doa o c'hemeret eus leur Bet-Shan, e-lec'h m'o doa ar Filistined o divilhet, en deiz m'o doa pilet ar Filistiz Saül e Gilboa.\n13 Kas a reas gantañ ac'hane eskern Saül hag eskern Jonatan e vab. Hag e voe dastumet ivez eskern ar re a voe bet krouget.\n14 Sebeliet e voent gant eskern Saül ha Jonatan e vab, e bro Benjamin, e Zela, e bez Kish tad Saül. Graet e voe kement en doa gourc'hemennet ar roue. Ha goude-se, Doue a voe sioulaet e-keñver ar vro.\n15 Bez' e voe brezel etre ar Filistined hag Israel. David a ziskennas gant e servijerien, hag e stourmjont a-enep ar Filistined. David a oa gwall-skuizh.\n16 Jishbi-Benob, unan eus mibien Rafa hag en doa ur goaf a boueze tri c'hant sikl arem (~ 3 kg), a oa gourizet a-nevez hag en doa c'hoant da skeiñ war Zavid.\n17 Met Abishai mab Zeruja a zeuas war sikour David hag a skoas war ar Filistin hag en lazhas. Neuze tud David a douas o lavarout: Ne zeui ken ganeomp d'an emgann, gant aon na vougfes goulaouenn Israel.\n18 Goude-se e voe brezel c'hoazh e Gob a-enep ar Filistined; eno Sibbekai an Hushaiad a lazhas Saf, unan eus mibien Rafa.\n19 Hag e voe brezel c'hoazh e Gob a-enep ar Filistined, hag Elkanan mab Jaare-Oregim eus Betlehem a lazhas Goliad ar Gettiad, a oa koad e c'hoaf evel ur granenn eus ur stern-gwiader.\n20 Hag e voe brezel c'hoazh e Gad. Eno en em gavas un den mentet uhel, en doa c'hwec'h biz war e zaouarn ha c'hwec'h biz war e dreid, pevar warn-ugent en holl. Hemañ ivez a oa diskennet eus Rafa.\n21 An den-mañ a zismegañsas Israel, met Jonatan mab Shimea, breur David, a lazhas anezhañ.\n22 Ar pevar-se a oa diskennet eus Rafa, hag e voent lazhet gant dorn David ha gant dorn e servijerien.\n1 Ha David a lavaras d'an AOTROU komzoù ar ganaouenn-mañ p'en doe an AOTROU dieubet anezhañ eus dorn e holl enebourien hag eus dorn Saül.\n2 Lavarout a reas: An AOTROU a zo va roc'h, va c'hreñvlec'h, va dieuber!\n3 O Doue, va roc'h a gavan bod enni! Va skoed hag an nerzh am dieub, va repu uhel ha va minic'hi! Va Salver, te a ziwall ac'hanon diouzh ar feulster.\n4 Me a gri: Meulet ra vo an AOTROU! Hag ez on dieubet eus va enebourien.\n5 Gwagoù ar marv o doa va goloet, froudoù an distruj o doa va spouronet,\n6 ereoù lec'h ar marv o doa va gourizet, pechoù ar marv o doa va souprenet,\n7 em estrenvan em eus aspedet an AOTROU ha kriet da'm Doue. Eus e balez en deus klevet va mouezh, hag aet eo va c'hriadenn betek e zivskouarn.\n8 Neuze an douar a voe brañsellet hag a grenas, diazezoù an neñvoù a fiñvas hag a voe brañsellet, dre ma oa droug ennañ.\n9 Ur vogedenn a bignas eus e fronelloù, hag un tan loskus eus e c'henoù; glaouennoù entanet a oa enaouet dioutañ.\n10 Izelaet e voe an neñvoù gantañ hag e tiskennas, un deñvalijenn dindan e dreid.\n11 Pignet e oa war ur cherubin hag e nije, en em ziskouez a rae war eskell an avel.\n12 Ober a reas eus an deñvalijenn evel un deltenn, gant bernioù doureier ha koumoul du.\n13 Eus ar splannder a oa dirazañ e teue glaouennoù tan o flammañ.\n14 An AOTROU a gurunas eus an neñvoù, an Uhel-Meurbet a daolas e vouezh\n15 Stlepel a reas biroù hag e stlabezas anezho, luc'hed hag o disparfoeltras.\n16 Foñs ar mor en em ziskouezas, diazezoù ar bed a voe dizoloet, gant gourdrouz an AOTROU, gant c'hwezh avel e zivfron.\n17 Astenn a reas e zorn eus krec'h, hag e kemeras ac'hanon, va zennañ a reas eus an doureier bras,\n18 va dieubiñ a reas eus va enebour galloudus, eus ar re a gasae ac'hanon hag a oa nerzhusoc'h egedon.\n19 Souprenet o doa ac'hanon en deiz va estrenvan, met an AOTROU a voe va skoazell.\n20 Va lakaet en deus er frankiz, va dieubet en deus, rak kavet en deus e blijadur ennon.\n21 An AOTROU en deus graet din hervez va reizhder, rentet en deus din hervez purentez va daouarn,\n22 rak miret em eus hentoù an AOTROU, ha n'on ket bet disleal da'm Doue.\n23 Rak e holl varnedigezhioù a zo dirazon, ha ne bellaan ket diouzh e reolennoù.\n24 Bet on eeun gantañ, hag on en em viret diouzh va direizhder.\n25 Neuze an AOTROU en deus rentet din hervez va reizhder, hervez va furentez dirak e zaoulagad.\n26 Gant an hini a zo mat ez out mat, gant an hini a zo eeun e rez dezhañ hervez e eeunder,\n27 gant an hini a zo glan ez out glan, met gant an hini a zo fallakr e rez dezhañ hervez e fallagriezh.\n28 Te a savete ar bobl c'hlac'haret, met da zaoulagad a izela ar re faeüs.\n29 Te eo va goulaouenn, o AOTROU! An AOTROU a laka va zeñvalijenn da lugerniñ.\n30 Rak ganit e kouezhan war ur strollad, gant va Doue e treuzan ur voger.\n31 Hent Doue a zo peurvat, ger an AOTROU a zo amprouet. Ur skoed eo evit an holl re a laka o fiziañs ennañ.\n32 Rak piv a zo Doue, nemet an AOTROU, ha piv a zo ur roc'h, nemet hon Doue?\n33 Doue eo an hini a zo va c'hreñvlec'h, hag a laka va hent da vezañ e savete,\n34 a ro da'm zreid da vezañ heñvel ouzh re an heizezed, a laka ac'hanon war va uheldirioù,\n35 a zoare va daouarn d'ar brezel, ha setu ma stegn va divrec'h ur wareg arem.\n36 Roet ec'h eus din skoed da silvidigezh, ha da vadelezh he deus va lakaet da vezañ bras.\n37 Frankaet ec'h eus an hent dindan va zreid, va seulioù n'o deus ket brañsellet.\n38 Redek a ran war-lerc'h va enebourien hag o distrujan, ne zistroan ket hep o echuiñ.\n39 O c'has da get hag o frikañ a ran, ha n'adsavont ken, kouezhañ a reont dindan va zreid.\n40 Rak va gourizet ec'h eus gant nerzh evit ar brezel, lakaat a rez da blegañ dindanon va enebourien.\n41 Lakaat a rez va enebourien da dreiñ o c'hein dirazon, hag ar re am c'hasa a zistrujan.\n42 Sellout a reont, met n'eus salver ebet; treiñ a reont etrezek an AOTROU, ha ne respont ket dezho.\n43 O frikañ a ran evel poultr an douar, o bruzunañ hag o mac'hañ a ran evel fank ar straedoù.\n44 Va saveteiñ a rez eus daeloù va fobl, va mirout a rez evit bezañ penn ar broadoù, ur bobl n'anavezen ket a servij ac'hanon.\n45 Mibien an diavaeziad a luban ac'hanon, adalek ma klev o divskouarn, e sentont ouzhin,\n46 mibien an diavaeziad a sempl, hag a ya er-maez eus o repu en ur grenañ.\n47 An AOTROU a zo bev! Benniget ra vo va roc'h! Uhelaet ra vo Doue va silvidigezh,\n48 an Doue a veñj ac'hanon, a renk ar pobloù dindanon,\n49 am zenn eus va enebourien, am uhela dreist ar re savet em enep, am dieub eus an den taer.\n50 Setu perak e veulin ac'hanout e-touez ar broadoù, o AOTROU, hag e kanin meuleudioù da'z anv!\n51 Eñ eo an hini a ro un dieubidigezh veur d'e roue, a ra trugarez d'e Olevad, da Zavid ha d'e lignez da viken.\n1 Setu amañ komzoù diwezhañ David. David mab Jese, an hini a zo bet savet uhel, an hini a zo bet olevad Doue Jakob, ar c'haner karet eus Israel, a lavaras:\n2 Spered an AOTROU en deus komzet drezon, e gomz a zo bet war va zeod.\n3 Doue Israel en deus lavaret, Roc'h Israel en deus komzet drezon: An hini a ren e-touez an dud gant reizhder, an hini a ren gant doujañs-Doue,\n4 a zo heñvel ouzh sklêrijenn ar mintin pa sav an heol, d'ur mintin hep koumoul. E sked a laka ar geot da zont eus an douar goude ar glav.\n5 N'eo ket evel-se va zi dirak Doue? Graet en deus ganin un emglev peurbadus, reizhet mat ha stabil. Va holl silvidigezh, kement a garan, n'o lakaio ket da vleuniañ?\n6 Hag ar re zrouk a vo holl evel spern a daoler pell, rak n'o c'hemerer ket gant an dorn.\n7 An hini a fell dezhañ stekiñ outo a ra gant un houarn pe gant koad ur goaf, hag e vezont devet en tan war al lec'h.\n8 Setu amañ anvioù tud kadarn a oa gant David: Josheb-Basshebed an Takmonad a oa penn ar vrezelourien wellañ. Eñ eo an hini a savas e c'hoaf war eizh kant den, a lakaas da vervel en ur wech.\n9 Goude hemañ e oa Eleazar mab Dodo an Akokiad, unan eus an tri den kadarn a oa gant David pa vezhekajont ar Filistined dastumet eno evit an emgann, ha ma en em denne re Israel war an uhelennoù.\n10 Sevel a reas hag e skoas war ar Filistined betek ma voe skuizh e zorn ha ma chomas stag ouzh e gleze. En deiz-se an AOTROU a roas un dieubidigezh vras. Ar bobl a zistroas war-lerc'h Eleazar evit diwiskañ.\n11 Goude hemañ e oa Shamma mab Age an Harariad. Ar Filistined a oa en em zastumet en ur bagad, hag e oa eno un dachenn douar leun a fer. Ar bobl a dec'he dirak ar Filistined.\n12 Met eñ en em zalc'has e-kreiz an dachenn, hag he difennas hag e skoas war ar Filistined. Evel-se e roas an AOTROU un dieubidigezh vras.\n13 Tri eus an tregont penn a ziskennas hag a zeuas, en amzer an eost, da gavout David, e kev Adullam, pa oa ur bagad Filistined o kampiñ e traonienn ar Refaim.\n14 David a oa neuze er c'hreñvlec'h, hag e-keit-se e oa gwarnizon ar Filistined e Betlehem.\n15 David a c'hoantaas un dra bennak o lavarout: Piv a raio din evañ dour eus ar puñs a zo ouzh dor Betlehem?\n16 Neuze an tri den kadarn-se a yeas a-dreuz kamp ar Filistined hag a dennas dour eus ar puñs a zo e-kichen dor Betlehem, hag en degasjont d'e ginnig da Zavid. Met ne fellas ket dezhañ e evañ, hag e skuilhas anezhañ dirak an AOTROU.\n17 Hag e lavaras: Pell diouzhin o AOTROU d'ober an dra-se! N'eo ket gwad an dud-se a zo aet war var o buhez? Ha ne fellas ket dezhañ evañ anezhañ. Setu ar pezh a reas an tri den kadarn-se.\n18 Abishai breur Joab mab Zeruja a oa penn an tri. Sevel a reas e c'hoaf war dri c'hant den, hag o lazhas, hag en devoe brud e-touez an tri.\n19 E-touez an tri, eñ a voe an hini muiañ enoret, hag e voe o fenn. Met ne oa ket kevatal d'an tri c'hentañ.\n20 Benaja mab Jehojada, mab un den kadarn eus Kabzeel, en doa graet oberoù bras. Skeiñ a reas war zaou zen eus ar re c'halloudusañ eus Moab. Diskenn a reas ivez hag e skoas war ul leon e-kreiz ur poull, un devezh erc'h.\n21 Skeiñ a reas war un Ejipsian a oa un den spontus. An Ejipsian-se en doa en e zorn ur goaf, met eñ a ziskennas d'e gavout gant ur vazh, hag e tiframmas ar goaf eus dorn an Ejipsian, hag e lazhas anezhañ gant e c'hoaf.\n22 Setu ar pezh a reas Benaja mab Jehojada, hag e voe brudet e anv e-touez an tri den kadarn.\n23 Enoret e voe muioc'h eget an tregont, met ne oa ket kevatal d'an tri c'hentañ. David a lakaas anezhañ en e guzul.\n24 Asael breur Joab a oa e-touez an tregont, Elkanan mab Dodo eus Betlehem,\n25 Shamma an Harodiad, Elika an Harodiad,\n26 Helez ar Paltiad, Ira mab Ikkesh eus Tekoa,\n27 Abiezer an Anatodiad, Mebunnai an Hushaiad,\n28 Zalmon an Akokiad, Maharai an Netofatad,\n29 Heled mab Baana an Netofatad, Ittai mab Ribai eus Gibea eus mibien Benjamin,\n30 Benaja ar Piratoniad, Hiddai eus froudoù Gaash,\n31 Abi-Albon an Arbatiad, Azmaved ar Barkumad,\n32 Eliakba ar Shaalbonad, mibien Jashen, Jonatan,\n33 Shamma an Harariad, Akiam mab Sharar an Harariad,\n34 Elifeled mab Akasbai mab da ur Maakatian, Eliam mab Akitofel ar Gilonad,\n35 Hezerai eus Karmel, Paarai an Arbiad,\n36 Jigal mab Natan eus Zoba, Bani ar Gadiad,\n37 Zelek an Ammonad, Naharai ar Beerotiad a zouge armoù Joab mab Zeruja,\n38 Ira ar Jetrian, Gareb ar Jetrian,\n39 Uri an Hitit. An holl, seizh ha tregont.\n1 Kounnar an AOTROU a voe entanet c'hoazh a-enep Israel, hag e vountas David a-enep dezho en ur lavarout: Kae, gra an niveradeg eus Israel hag eus Juda.\n2 Hag ar roue a lavaras da Joab penn an arme, a oa en e gichen: Kae, kerzh dre holl veuriadoù Israel, adalek Dan betek Beer-Sheba, gra an niveradeg eus ar bobl, evit ma ouezin niver ar bobl.\n3 Joab a respontas d'ar roue: Ra fello d'an AOTROU da Zoue kreskiñ e bobl kement, ha kant gwech kement ha ma'z eo bremañ, ha ra welo daoulagad ar roue va aotrou kement-se! Met perak e kemer ar roue va aotrou plijadur en dra-se?\n4 Koulskoude komz ar roue a c'hounezas war Joab ha war bennoù an arme. Ha Joab ha pennoù an arme a yeas a-zirak ar roue evit ober an niveradeg eus pobl Israel.\n5 Treuziñ a rejont eta ar Jordan hag e kampjont en Aroer, a-zehoù d'ar gêr a zo e-kreiz traonienn Gad ha war-zu Jaezer.\n6 Hag e teujont e Galaad hag er vro izeloc'h eget Hodshi. Goude e teujont da Zan-Jaan hag en-dro da Sidon.\n7 Dont a rejont ivez da greñvlec’h Tir hag en holl gêrioù an Hevianed hag ar Gananeiz, hag ec'h echujont dre greisteiz Juda e Beer-Sheba.\n8 Evel-se ec'h ergerzhjont an holl vro, hag e tistrojont da Jeruzalem a-benn nav miz hag ugent deiz.\n9 Joab a roas d'ar roue roll niveradeg ar bobl. Bez' e oa en Israel eizh kant mil den a vrezel o tennañ ar c'hleze, hag e Juda pemp kant mil den.\n10 Met David a voe tamallet en e galon goude m'en doa niveret ar bobl, hag e lavaras David d'an AOTROU: Graet em eus ur pec'hed bras oc'h ober an dra-se, ha bremañ, o AOTROU, pardon me az ped direizhder da servijer, rak graet em eus evel un diskiant!\n11 Pa savas David diouzh ar beure, komz an AOTROU a voe disklêriet d'ar profed Gad, gwelour David, o lavarout:\n12 Kae ha lavar da Zavid: Evel-henn e komz an AOTROU: Tri zra a ginnigan dit, dibab unan anezho, hag e rin hervezañ.\n13 Gad a zeuas eta da gavout David hag en roas da anavezout dezhañ o lavarout: Petra a fell dit e c'hoarvezfe ganit, pe seizh vloaz a naonegezh ez pro, pe tri miz o tec'hout dirak da enebourien hag int da redek war da lerc'h, pe tri devezh a vosenn ez pro? Bremañ dit da brederiañ ha da welout ar pezh am eus da respont d'an hini en deus va c'haset.\n14 David a respontas da C'had: Me a zo en un enkrez bras. Ra gouezhin bremañ etre daouarn an AOTROU, rak e drugarezioù a zo bras, ha ma ne gouezhin ket etre daouarn an dud.\n15 Hag an AOTROU a gasas ar vosenn war Israel, adalek ar mintin betek an amzer merket, hag e varvas er bobl adalek Dan betek Beer-Sheba dek mil den ha tri-ugent.\n16 Met pa astennas an ael e zorn war Jeruzalem evit he distrujañ, an AOTROU en doe keuz eus an droug-se, hag e lavaras d'an ael a zistruje ar bobl: A-walc'h! Tenn bremañ da zorn! Ael an AOTROU en em zalc'he e-kichen leur Arauna ar Jebuzad.\n17 David, o welout an ael a skoe war ar bobl, a gomzas ouzh an AOTROU hag a lavaras: Setu, me am eus pec'het ha graet gwall-fall, met an deñved-mañ, petra o deus graet? Ra vo da zorn warnon, me az ped, ha war di va zad.\n18 Hag en deiz-se e teuas Gad da gavout David hag e lavaras dezhañ: Pign ha sav un aoter d'an AOTROU war leur Arauna ar Jebuzad.\n19 David a bignas eta hervez komz Gad, evel m'en doa gourc'hemennet an AOTROU.\n20 Arauna a sellas hag a welas ar roue hag e servijerien o tont d'e gavout. Arauna a yeas er-maez hag a stouas dirak David, e zremm d'an douar.\n21 Arauna a lavaras: Perak e teu ar roue va aotrou da gavout e servijer? David a respontas: Da brenañ da leur, evit sevel amañ un aoter d'an AOTROU, ma harzo ar gouli-mañ e-touez ar bobl.\n22 Arauna a lavaras da Zavid: Ra gemero ar roue va aotrou, ha ra ginnigo ar pezh a gavo mat. Setu aze an ejened evit al loskaberzh, hag ar c'hirri gant stern an ejened evel koad.\n23 O roue, Arauna o ro holl d'ar roue! Hag Arauna a lavaras d'ar roue: An AOTROU da Zoue, da vezañ a-du ganit!\n24 Met ar roue a lavaras da Arauna: Nann, fellout a ra din o frenañ diganit evit ur priz, ha ne ginnigin ket d'an AOTROU va Doue loskaberzhoù na goustont netra din. Evel-se e prenas David al leur hag an ejened evit hanter-kant sikl (~ 500 g) arc'hant.\n25 Ha David a savas eno un aoter d'an AOTROU, hag e kinnigas loskaberzhoù hag aberzhoù a drugarekadennoù, hag an AOTROU a voe peoc'haet e-keñver ar vro, hag ar gouli a baouezas en Israel.