Рост заробкаў бюджэтнікаў налета запланаваны на 10-11% | zviazda.by\nХатняя старонка » Эканоміка » Рост заробкаў бюджэтнікаў налета запланаваны на 10-11%\nРост заробкаў бюджэтнікаў налета запланаваны на 10-11%\nБюджэтныя асігнаванні на аплату працы складуць 4.6 мільярда рублёў.\nДаходы бюджэту будучага года дастаткова сціплыя, але разам з тым прыярытэтнай задачай вызначана развіццё сацыяльнай сферы. Пільная ўвага падчас працы над бюджэтам будзе надавацца павышэнню заробкаў. Галоўная задача ў 2020 годзе - забяспечыць узровень суаднясення заробкаў у бюджэтным сектары з сярэднімі заробкамі ў эканоміцы ў памеры не менш за 80%.\nСёння дэпутаты Палаты прадстаўнікоў правялі пашыранае паседжанне Камісіі на бюджэце і фінансах, на якім разгледзілі пытанні па асноўным фінансавым дакуменце краіны.\nДаходы бюджэта сфарміраваны ў памеры 24.4 мільярда рублёў і прыраслі ўсяго на 0.3 %. Сюды ўключаны рост валавага ўнутранага прадукту на 1.9%, стаўка рэфінансавання 9,5 %. Кошт нафты, закладзены ў дакумент - 60 долараў за бараль.\nПа словах старшыні Пастаяннай камісіі па бюджэце і фінансах Людмілы Дабрынінай, у бюджэце ўлічаны страты ад даходаў пры рэалізацыі падаткавага манеўра Расіі ў памеры каля 537 мільёнаў рублёў.\nАсноўная крыніца даходнай часткі бюджэта - падаткі. Яны складаюць 81.2% і на некалькі пунктаў прыраслі.\n«Застаюцца стаўкі падаткаў без змяненняў, але ў межах 530 мільёнаў рублёў ёсць дадатковыя даходы. Яны звязаны з гарманізацыяй заканадаўства ў рамках Еўразійскага эканамічнага саюза па акцызнай палітыцы. Таму ўзрастуць акцызы на моцныя алкагольныя напоі ў межах 6%, на тытунёвыя вырабы – у межах 15 %»,- сказала Людміла Дабрыніна.\nУ даход пойдуць мытныя пошліны на ўвазныя нафтапрадукты і калійныя ўгнаенні - адпаведна 1.1 і 1.4 мільярда рублёў.\n«Вельмі важна адзначыць падтрымку шматдзетных сем'яў. 350 мільёнаў рублёў ужо накіраваны на фармаванне сямейнага капіталу. Вельмі важна, што з 1 студзеня запрацуе механізм магчымасці выкарыстання яго датэрмінова. Таму што, як паказваюць сустрэчы, яго чакаюць шматдзетныя сем'і і падтрымліваюць палітыку дзяржавы ў гэтым плане. Гэта дапаможа вырашыць праблемы, звязаныя з паляпшэннем жыллёвых умоў, атрымання платнай адукацыі і медыцынскіх паслуг»,- паведаміла старшыня Пастаяннай камісіі па бюджэце і фінансах Палаты прадстаўнікоў.\nРасходы бюджэта запланаваны ў памеры 25.4 мільярда рублёў з ростам 11 % і інфляцыяй 5%. На сацыяльную сферу выдаткуюць 5 мільярдаў (рост на 10%), ахову здароўя - 1.3 мільярда рублёў (рост на 28%). Гэтае павелічэнне абумоўлена ростам заробкаў, набыццём сучаснага медыцынскага абсталявання, забеспячэннем неабходнымі лекавымі сродкамі.\nАдзначыла Людміла Дабрыніна закладзеную ў бюджэт падтрымку сельскай гаспадарцы, рэальнаму сектару эканомікі.\nПа словах дэпутатаў, ёсць пэўная насцярожанасць, звязаная з дэфіцытам бюджэта ў памеры амаль 1 мільярда рублёў. Але аптымізм надае эканамічны рост і павышэнне эфектыўнасці дзяржаўнага сектару ў гэтым плане.\n2776 Настаўніца беларускай мовы і літаратуры: Жыць, каб... не бурыць!\n629 Галiна Левіна: Помнiк — не канструктар i не чарцёж, яго трэба перажыць, выпакутаваць\n554 Ці застанецца школа ранейшай, абмяркуюць у рамках 3-й канферэнцыі па альтэрнатыўнай адукацыі\n535 Тонкае мастацтва дабрабыту. Складаем сямейны бюджэт разам са спецыялістам Нацбанка\n529 Вясёлыя гісторыі чытачоў


Як выбраць лепшы Керамічны штыфт вытворца, пастаўшчык, аптавік, дыстрыб'ютар і Керамічны штыфт завод?\nKallex Co., Ltd. з'яўляецца вядучым Taiwan вытворца, пастаўшчык і экспарцёр Керамічны штыфт, Якія распрацаваны з лепшым якасцю сыравіны і прызнаныя за іх трывалая канструкцыя і працяглы тэрмін службы. Падчас вытворчага працэсу, наша каманда экспертаў правярае якасць прадуктаў такім чынам мы забяспечваем высакаякасных прадуктаў для нашых кліентаў. Наш асартымент карыстаецца вялікім попытам у нашых кліентаў распаўсюдзілася па ўсім міжнародным рынку і можа быць узяты ў галіны цэн. Калі вы зацікаўлены ў любых стылях нашых прадуктах, калі ласка звязацца з намі.\nмадэль - Al2O3-Lift Pin-C-18\nШтыфты гліназёму шырока выкарыстоўваюцца ў TFT-ВК(Тонкі-Вадкасць фільма Транзістар-Крыштальны дысплей)працэс масіва.\nДобрая ўстойлівасць да карозіі і шчолачы\n999999999 http://schema.org/InStock USD 2020-12-31 https://www.sicceramics.com.tw/be/lift-pin.html\nКаб знайсці і набыць лепшае Керамічны штыфт, вам трэба ведаць пра найвышэйшую якасць вытворцы, пастаўшчыка, аптавіка, дыстрыб'ютара, OEM і ODM з завода ў Taiwan


Допыт Царнаева адкладаецца\nАпошняе абнаўленьне: 21 красавік 2013, 23:43\n19-гадовы Джахар Царнаеў, які падазраецца ў датычнасьці да тэракту падчас Бостанскага марафону, усё яшчэ ня ў стане адказваць на пытаньні сьледчых. Ня выключана, што ён наогул страціць здольнасьць размаўляць з-за раненьня ў шыю.\nЦяпер Царнаев знаходзіцца ў адным з бостанскіх шпіталёў пад узмоцненай аховай. Дактары ацэньваюць яго стан як стабільна цяжкі.\nАмэрыканскі тэлеканал CBS паведамляе, што Царнаеў, хаваючыся ад паліцыі ў горадзе Ўотертаун, цалкам мог паспрабаваць зьдзейсьіць самагубства: па адной з вэрсіяў, ён засунуў дула пісталета ў рот і націснуў на курок. Другое раненьне, у нагу, Царнаеў атрымаў падчас перастрэлкі з паліцыяй.\nСтарэйшы брат Джахара Царнаева, Тамэрлян, пры затрыманьні ў ноч на 19 красавіка таксама супраціўляўся і быў забіты.\nДжахар Царнаев хаваўся ў лодцы, якая стаяла ў двары аднаго з дамоў ва Ўотертауне. Гаспадары лодкі заўважылі, што ў ёй нехта хаваецца, і зьвярнуліся ў паліцыю. Тая праверыла, што ў лодцы ёсьць чалавек, з дапамогай цеплавой камэры, усталяванай на гэлікоптары. Неўзабаве Царнаеў быў затрыманы.\nПаліцэйскі камісар Бостану Эдвард Дэвіс заявіў, што браты Царнаевы, падазраваныя ў датычнасьці да выбуху на фінішы бостанскага маратону, плянавалі і іншыя напады.\n«У нас ёсьць прычыны думаць — на падставе доказаў, знойдзеных на месцы выбухаў, выяўленых неразарваных выбуховых прылад і памеру боекамплекту — што яны мелі намер напасьці і на іншых людзей. На цяперашні момант асабіста я лічу так», — сказаў Дэвіс у інтэрвію тэлеканалу Сі-бі-эс.\nБостан: паліцыя абвергла паведамленьні пра арышт\nАбама: Мы вас знойдзем!\nБостан: падазраваны схоплены, Абама зьвярнуўся да нацыі


Кампанія з мінскіх турыстаў выправілася на красавіцкія выхадныя ў Гродна. Свае ўраджанні турысты здымалі на відэа, якое апублікавалі ў пачатку красавіка. 05.04.2017, Sputnik Беларусь\n© YouTube / Александр База\nМінскія трэвэл-блогеры з суполкі "Belarus Travel Live" знялі вялікае відэа пра сваю вандроўку па фартах Гарадзенскай крэпасці, дзе яны знайшлі пячоры, а таксама зрабілі агляд закінутага аэравакзала.\nПершая выправа па гарадзенскіх фартах адбылася яшчэ ў лістападзе мінулага месяца. Акрамя саміх фартоў блогеры наведалі і занядбаную сядзібу Валовічаў у Свяцку.\nНапрыканцы красавіцкага відэа асобнае кранальнае прывітанне ўсім турыстам перадае хлопчык Ілля з вёскі Жылічы, якая знахозіцца паблізу ад Нёмана. Як пішуць у каментарах да відэа блогеры, Ілля жыве ў вёсцы з бабуляй, бо яго кінулі бацькі.


Пуцін патлумачыў алкагалізм Ельцына\nГлавная / Алко / Пуцін патлумачыў алкагалізм Ельцына\nМіхалкоў рызыкуе раззлаваць прэзідэнта Пуціна, крытыкуючы «Ельцын-цэнтр»\nЖурналістка з Екацярынбурга спытала Уладзіміра Пуціна на вялікай прэс-канферэнцыі 23 снежня, як ён ставіцца да таго, што Мікіта Міхалкоў крытыкуе екацярынбургскі «Ельцын-центр9raquo ;.\n«Я размаўляў і з Мікітам Міхалковым, і з Таццянай Юмашавай (Дачка Ельцына. — Заўвага. Рэд.), і з іншымі ўдзельнікамі. Са мной калегі пагадзіліся, што ёсць пытанні, звязаныя з падачай інфармацыі пра гісторыю Расеі. Некаторыя рэчы трэба падаваць больш дакладна «, — адказаў Пуцін.\nПрэзідэнт таксама адзначыў, што ён не супраць дыскусіі, але яна павінна прыводзіць да збліжэння, а не да разрыву.\nРћСЂРёРіРёРЅР ° Р »: <a href ="http://www.fontanka.ru/2016/12/23/127/9quot;9gt;Fontanka.ru9lt;/a9gt;subject=Fontanka.ru — РњРёС … Р ° Р »РєРѕРІ СЂРёСЃРєСѓРμС, СЂР ° Р · РѕР · Р »РёС,СЊ РїСЂРμР · РёРґРμРЅС,Р ° РџСѓС,РёРЅР °, РєСЂРёС,РёРєСѓСЏ вЂњР • Р» СЊС † РёРЅ-З † РμРЅС,СЂвЂќ «target =» _ blank «title =» Апублікаваць у сваім блогу livejournal.com «>\nПуцін аб алкагалізме Ельцына: Чаго граху таіць\nУ ЗША на экраны выйшла першая серыя дакументальнага фільма, знятага Оліверам Стоўнам. Па словах рэжысёра, некаторыя сцвярджэнні Уладзіміра Пуціна неадназначныя, але ў выніку ён «абсалютна» паверыў расейскаму прэзыдэнту.\nУ ходзе інтэрв’ю абмяркоўваліся пытанні, звязаныя з пачаткам праўлення Пуціна. Была закранутая і тэма прыхільнасці да алкаголю папярэдняга расейскага лідэра Барыса Ельцына. Кіраўнік дзяржавы адзначыў, што, нягледзячы на неадназначнае стаўленне да спіртнога, у Ельцына былі і несумнеўныя моцныя бакі.\n«Адна з гэтых моцных бакоў заключалася ў тым, што ён ніколі не ўхіляўся ад асабістай адказнасці. Ён быў у стане гэтую асабістую адказнасць браць на сябе», — растлумачыў Пуцін. Каментуючы стаўленне Ельцына да алкаголю, ён дадаў: «Так чаго граху таіць, гэта таксама было».\nУ прэзідэнта Расіі атрымалася нейтральна і безэмацыйныя расказаць пра чалавека, які фактычна прывёў яго да ўлады. «Я не ведаю, чаму Ельцын спыніў свой выбар на мне», — заявіў Пуцін.\nСпачатку Ельцын прапанаваў пераемніку пасаду прэм’ер-міністра, што нямала таго азадачыла, піша газета «Весткі». Атрымліваючы ў свае рукі ўладу, ён адначасова павінен быў вырашаць мноства спадарожных задач, звязаных з сям’ёй. А гэта было няпроста.\n«Калі мне Ельцын прапанаваў першы раз, я адмовіўся. Ён запрасіў мяне ў свой кабінет, сказаў, што хоча прызначыць прэм’ер-міністрам і хацеў бы, каб я потым балатаваўся ў прэзідэнты. Я сказаў, што гэта вельмі вялікая адказнасць, гэта павінна памяняць маю ўсё жыццё, і я не ўпэўнены, што я да гэтага гатовы «, — распавёў Пуцін. «Аховы няма, нічога няма. І што рабіць, як жыць, як забяспечыць бяспеку сям’і?» — успомніў ён у інтэрв’ю.\nУ Расіі правы на дэманстрацыю фільма Олівера Стоўна атрымаў Першы канал. Стужка будзе паказаная 19-22 чэрвеня.\nФільмы пра п’янства і алкагалізм ivi ru\nАлкагалізм алкагалізмам а дзяўчыне купі кіндэр цана\nПрыкметы алкагалізму ў мужчын і жанчын\nЛячэнне алкагалізму алматы клініка


31 сакавік 2018, 07:50\nBelarus - Siberian deer farm, Hrodna region, 30mar2018 Photo: svaboda.org (RFE/RL)\nПрадпрымальнік Ігар Андрушка стварае ў Лідзкім раёне першую ў краіне фэрму маралаў. Алені з Сыбіры каштоўныя сваімі пантамі (неарагавелымі рагамі) і крывёю, якія выкарыстоўваюць для патэнцыі, умацаваньня імунітэту, амаладжэньня арганізму. Каб закласьці маральнік, патрэбны мільён даляраў. Інвэстыцыі акупяцца меркавана праз 5-10 гадоў.\nФэрму ствараюць у вёсцы на 15 чалавек\nТрапіць на адзіную ў Беларусі фэрму па гадоўлі сыбірскіх аленяў, або маралаў, няпроста. Трэба каля Ліды зьвярнуць з трасы М6 і паўгадзіны ехаць па размытых палявых дарогах празь некалькі вёсак. Пакуль навігатар не прывядзе да паказальніка на Лесьнікі.\nАўтобус заходзіць сюды толькі ў пятніцу і ў нядзелю — ранкам і ўвечары. Калісьці вёска налічвала 148 хат і звыш 500 жыхароў. У вайну яе спалілі немцы. Цяпер лесьнікоўцаў усяго 15, пераважна старых.\nАднак нядаўна Лесьнікі пачалі ажываць. Летась сюды завезьлі тры сотні аленяў з Алтаю. Праз 5-10 гадоў вёска, мажліва, стане турыстычным цэнтрам, дзе можна будзе прыняць пантавую ванну (працэдура ў альтэрнатыўнай мэдыцыне з ужываньнем сьвежага воднага экстракту з вывараных рагоў марала), выпіць сыроп з крывёю аленяў і пачаставацца вяленай аленінай уласнага вырабу.\nУ Лесьніках засталося 15 вяскоўцаў, пераважна старых\nРазводзяць ня дзеля рагоў або мяса\nВёскай, дзе жылі дзед і баба, заняўся бізнэсовец зь Ліды Ігар Андрушка. Яму 46 гадоў. Родам зь Ліды. Па адукацыі трэнэр у лёгкай атлетыцы. Пасьля ўнівэрсытэту зьехаў на заробкі ў Расею на 14 гадоў. Калі вярнуўся на радзіму, стварыў у Лідзе завод мэталяапрацоўкі. А пасьля задумаў з кампаньёнам Сяргеем Рындзіным унікальны праект.\n«Мы паляўнічыя. Нам расказалі, што ў Эўропе разьвіваецца аленегадоўля. Спачатку хацелі ўвезьці эўрапейскага аленя, а пасьля спыніліся на маралах, бо такога ў нас яшчэ не было», — расказвае Ігар Андрушка.\n46-гадовы Ігар Андрушка па адукацыі трэнэр, раней стварыў у Лідзе завод мэталяапрацоўкі\nЭўрапейскіх аленяў у Беларусі каля 12-13 тысяч. Жывуць у дзікай прыродзе. Каштоўныя сваімі рагамі. Іх разводзяць пераважна дзеля паляваньня.\nУ адрозьненьне ад іх, маралы не ўласьцівы для Беларусі падвід. Іх тут нельга выпускаць у прыроду, бо ад зьмешваньня атрымаюцца горшыя па якасьцях гібрыды. Маралы ў два разы буйнейшыя за эўрапейскіх аленяў, аднак іхныя рогі ня так высока цэняцца. Мяса таксама не на першым месцы. Галоўная каштоўнасьць гэтых высакародных аленяў — панты, або неарагавелыя рогі, напоўненыя крывёю і пакрытыя тонкай аксамітнай скурай.\nУплываюць на патэнцыю, нэрвы, сэрца\n«Панты і кроў найбольш выкарыстоўваюцца ў народнай мэдыцыне ў Кітаі і Карэі. Гэтыя сродкі ўплываюць на патэнцыю. Магутны энэргетык і агульнаўмацавальны сродак, які лечыць хваробы касьцей, нэрваў, сэрца, скуры. Уся жыцьцёвая сіла, калі растуць панты, накіроўваецца ў гэтае месца», — кажа ўласьнік маральніка.\nІгар прымаў пантавыя ванны ў Расеі. Кошт сэансу — каля 25 даляраў, адпаведна курс на 10 сеансаў — 250 даляраў. Такія ж цэны могуць зьявіцца на паслугі ў Беларусі. З Алтаю мужчына прывёз пантагематаген з крыві аленяў.\n«Першыя два дні хадзіў з такой галавой, нібыта выпіў гарэлкі. Потым усё ачышчаецца і прыходзіць такая энэргія, што горы гатовы скрышыць. Кладзеш у гарбату адну чайную лыжку на дзень, і гэтага дастаткова для такога эфэкту».\nМужчына нават пытаўся ў сьвятара, ці не забараняе царква ўжываньне крыві. Атрымаў адказ, што ў якасьці ежы нельга, але як лек не забаронена.\nПанты вырастаюць у маралаў раз на год. За дзень — на 2 з паловай сантымэтры. Іх зразаюць з траўня па жнівень. Потым вараць, сушаць або кансэрвуюць. Здрабняюць у парашок і дадаюць у лекі, запарваюць на іх гарбату, кроў дабаўляюць у пантакрын і пантагематаген. Булён ад варкі пантаў марозяць у брыкеты, каб рабіць ванны.\nБабуліна хата. Улетку сюды прыяжджае маці Ігара і ягоныя дзеці\n«Гэта працэдура, як для вас пастрыгчы пазногці. У склад заціркі, якой змазваюць месца зрэзу пантаў, уваходзяць анальгетыкі. Але для аленяў любая блізкая камунікацыя з чалавекам — стрэс. Людзі, якія імі апякуюцца, могуць падыходзіць не бліжэй, чым на 5-10 мэтраў», — адказвае на пытаньне пра боль Ігар Андрушка.\nНабыць без знаёмстваў немагчыма\nУсё пачалося ў 2012 годзе. Улады адвялі бізнэсоўцам у Лесьніках зямлю для ўтрыманьня аленяў. Спачатку было 280 гектараў, цяпер ужо каля 400. Участак былой фэрмы расчысьцілі, пабудавалі загоны, засеялі траву для пашы.\nДля маралаў пабудавалі адмысловы навес ад дажджу\nПадрыхтоўка ішла некалькі гадоў. Аленяў прывезьлі толькі летась у студзені. У Сыбіры дзейнічае каля 70 маральнікаў па 2,5-6 тысяч галоваў. Аднак аказалася, што купіць іх без знаёмстваў немагчыма. Паспрыяў Барнаульскі інстытут маралагадоўлі. Па жывёлаў давялося ехаць пад самую мяжу з Манголіяй.\n«Пазванілі гаспадару маральніка. Ён кажа: „Тут 50 кілямэтраў, хутка даедзеце“. Едзем гадзіну, дзьве, тры. Дарогі разьбітыя. Праехалі 180 кілямэтраў. Ён кажа: „Ужо блізка. Гэта празь перавал 50 кілямэтраў, а не па дарозе“», — распавядае Ігар.\nНабылі 280 алянят: 220 самак і 60 самцоў. У Беларусь прывезьлі іх у сямі фурах. Праўда, падчас дарогі частка цялят паламалі рэбры або ногі. Некаторыя пахварэлі ў нязвыклым для іх клімаце Беларусі. Усіх траўмаваных або хворых жывёлаў пусьцілі пад нож. У статку засталося 230 галоваў.\n«Мы наўмысна ўзялі іх крыху больш, каб выбраць эліту. У першы год у іх зьяўляюцца першыя рожкі, па якіх вызначаецца, якой будзе жывёліна далей. Цяпер у нас каля 20 элітных самцоў, якімі будзем пакрываць самак. Кожная самка нараджае па адным цяляці штогод. Сёньня асноўнае — нарасьціць статак. Хочам давесьці яго да 1000 рагачоў», — тлумачыць гаспадар.\nКаўбаса з аленіны каштуе па 45 рублёў за кіляграм\nАдно мараляня каштуе 500 даляраў, дарослы марал — 1-2 тысячы даляраў. З кожным годам цана аленя расьце, бо ён дае ўсё лепшую таварную прадукцыю.\nКошт кансэрваваных пантаў дасягае 400 даляраў за кіляграм. Добры марал у залежнасьці ад узросту можа даць 6-9 кіляграмаў пантаў на год і адпаведна 2-3 тысячы даляраў выручкі.\nЗь лідзкай фэрмы прадукцыю плянуюць прадаваць у Кітай і Карэю. Дарэчы, адзін з трох уласьнікаў аленевай фэрмы пад Лідай — кітаец. Ён займаецца пошукам будучых кліентаў на Ўсходзе.\nХоць жывуць алені прыкладна 20 гадоў, пасьля 12 год іх панты марнеюць, і жывёлаў пускаюць на мяса. Тут кажуць, што аленіну найлепш вяліць. У будучыні на тэрыторыі фэрмы плянуюць адкрыць мясны цэх і гатаваць там далікатэсы. У Эўропе кіляграм сырой аленіны каштуе ад 5 да 15 эўра. У Беларусі каўбасы зь мяса аленя — па 45 рублёў за кіляграм.\nНа маральнік патрэбен 1 мільён даляраў\nКаб стварыць фэрму маралаў, у сярэднім патрэбен 1 мільён даляраў. Фэрмэры з-пад Ліды ўклалі ўжо каля 300 тысяч даляраў. Большую частку грошай пазычылі. Чакаецца, што праект акупіцца праз 5-10 гадоў.\nПакуль эканомяць на ўсім, чым можна. Каб агарадзіць пашу, патрэбна было болей за 8 тысяч пагонных мэтраў мэталічнай сеткі. Яе замаўлялі не ў Эўропе па 6 эўра за мэтар, а вырабілі на ўласным заводзе ў Лідзе. Выйшла ў некалькі разоў таньней.\nНа агароджу пайшло больш за 8 тысяч пагонных мэтраў сеткі\nДраўніну для павецяў не набывалі па 100 даляраў за куб. А выкупілі дзялянку сухога лесу і нарыхтавалі дошкі самі. Атрымалася па 80 рублёў за куб. Ашчадзілі і на насеньні травы: падгледзелі, што ўваходзіць у склад галяндзкай сумесі, і набылі падобныя кампанэнты ў Беларусі.\nКаб зэканоміць на харчаваньні, сёлета пачнуць вырошчваць авёс і трыцікале. Увогуле алені харчуюцца травой, збожжам, сенам, галінкамі дрэваў, камбікормам, рознымі дабаўкамі кшталту піўной гушчы. На год для статку з трох сотняў патрэбна 1,5 тоны грубых кармоў (сена, салома) і 400 кг збожжа. Каб выгадаваць аднаго аленя, на год патрэбна каля 120 даляраў.\nНабылі трактары ды іншую тэхніку, каб апрацоўваюць зямлю ды зьбіраць ураджай, па лізінгавай праграме пад 2% на сем гадоў. Агульны кошт сельгастэхнікі — 2,5 мільярда (недэнамінаваных) рублёў. Усё беларускага вырабу, бо амэрыканскі John Deere каштаваў бы ў тры разы болей. Гэта адзіная дзяржаўная праграма, якая падтрымала бізнэсоўцаў.\nКіраўнік справамі фэрмы Андрэй Кудзін выглядае, як сапраўдны аленевод\n«Беларус адрозьніваецца ад багатага расейца тым, што мы ведаем цану грошай», — кажа кіраўнік спраў гаспадаркі Андрэй Кудзін.\nЦяпер ён тут жыве, каб пастаянна даглядаць жывёлаў. Па адукацыі біёлаг. Раней працаваў у паляваньні. Нарадзіўся ў Менску. Пра сябе кажа: «Я проста беларус, люблю сваю краіну. Тут у мяне ёсьць маральнае задавальненьне, адпаведнае фінансавае забесьпячэньне».\nКажуць, што заробкі тут пакуль невялікія, але «па пяцьсот» ёсьць. Жывёлаў на фэрме даглядаюць яшчэ чатыры хлопцы з суседніх вёсак.\nАндрэй Кудзін мяркуе, што будучыня Беларусі — за фэрмэрамі-аленяводамі.\n«Калі палічыць эканамічную мэтазгоднасьць пры вырабе малака, ялавічыны пры дасягненьні максымальнай прадукцыйнасьці статку, аленегадоўля становіцца выгаднай для эканомікі. У сьвеце рэалізуецца каля 10 млн тон аленіны», — кажа ён.\nКатацца на конях ды паляваць на казулю\nГаспадары спадзяюцца, што ім перададуць і стары будынак суседняй фэрмы. На гэтым месцы яны плянуюць пабудаваць пантаваркі, пантасховішчы, мясны цэх. Але дзяржава перадае ім старыя будынкі ўжо больш за год, і невядома, калі працэс скончыцца.\nБудынкі старой фермы перадаюць новым гаспадарам ужо больш за год. На іхнім месцы плянуюць пабудаваць памяшканьні для перапрацоўкі пантаў і мяса\nУ будучыні тут можа зьявіцца цэлы турыстычны комплекс. Бізнэсоўцы хочуць выкупіць дзесяць вясковых хатаў, зьнесьці іх, а на іх месцы пабудаваць гасьцявыя дамкі для наведнікаў.\nТаксама турыстам прапануюць наведаць апідомікі, каб палячыцца пчоламі, паезьдзіць на конях, пакатацца на чаўне па возеры, пачаставацца шашлыком з бараніны ды тлустымі гусінымі яйкамі, паглядзець на качак, індыкоў, курэй. Мажліва, тут арганізуюць паляваньне на казуляў, зайцоў, курапатак.\nНа гэтыя дадатковыя паслугі патрэбен яшчэ мільён даляраў.\nУжо цяпер на фэрму закупілі па 1-2 дзясяткі авечак, гусей, курэй, ёсьць некалькі коней. Пакуль прыглядаюцца, хто ім падыходзіць, якая рэнтабэльнасьць, каго ў гаспадарку набываць больш.\n«Самае цяжкае — хадзіць па кабінэтах»\n«У нас прыватніка ня любяць, бо багаты. Але адкуль беларус можа быць багатым? Вы ведаеце, колькі здароўя каштуе, каб гэта зрабіць? Лягчэй ляжаць на печы і нічога не рабіць. Самае цяжкае — хадзіць па кабінэтах і выбіваць землі», — кажа Ігар Андрушка.\nЁн упэўнены, што дзяржаве больш выгадна было б падтрымліваць не калгасы, а прыватніка.\nАндрэй Кудзін кажа, што хацеў займацца жывёламі і шукаў менавіта такіх заўзятых бізнэсоўцаў як Ігар Андрушка\n«Калгас ніколі ў жыцьці такога не дасягне, бо ён не гаспадар. Пакуль ня зьявяцца праграмы падтрымкі, то прыватны сэктар ня будзе разьвівацца. А калі зьявяцца, то будзе чарга па зямлю стаяць. А ў нас сёньня далі грошы, а заўтра ўжо плаці працэнт. Адкуль я яго вазьму?»\nТаксама спадар Ігар не разумее, чаму іншаземцаў, якія адкрываюць бізнэс у Беларусі, любяць больш за сваіх.\n«Іншаземец жа тут пабудуе, а капітал вывезе за мяжу. Я, хоць і працаваў у Расеі, але кватэру набыў тут. Дзе б я ні жыў, я прывязаны да Беларусі. Заўсёды цягнула на радзіму, дадому».\n«Мы былі б ня супраць, калі б на нас зьвярнуў увагу Эўразьвяз. У Эўропе каля 11 тысяч фэрмэраў, якія разводзяць аленяў, і больш за 300 тысяч аленяў», — дадае Андрэй Кудзін.\nГаспадары скардзяцца, што цяжка, калі ніхто не верыць у іхную справу. Ігар прызнаецца, што нават жонка не заўсёды падтрымлівае, кажа, маўляў, кідай гэта ўсё. Але вераць у сваю гаспадарку самі і паціху яе пасоўваюць.\n«Хацелася б пры сваім жыцьці пабачыць, як расквітнее гаспадарка. Хаця, можа, і зьверху пасьля відаць, што тут адбываецца», — жартуе Ігар.


Яшчэ адзін кандыдат у прэзідэнты знайшоўся\n19.01.2009 / 14:22\nГэта сустаршыня Беларускай хрысціянскай дэмакратыі Віталь Рымашэўскі.\nВіталь Рымашэўскі - першы справа. Але кажуць, што на ўстаноўчым з'ездзе будзе названа яшчэ кандыдатура\nГеоргія Дзмітрука (першы злева). Фота Андрэя Лянкевіча.\nАрганізацыя вырашыла, што вылучыць на выбары свайго кандыдата. Паводле словаў Паўла Севярынца, цяпер у БХД ёсць тры кандыдаты, але прозвішчы двух астатніх пакуль не называюцца.\n«Іншыя прэтэндэнты будуць названыя на ўстаноўчым з’ездзе, які пройдзе 28 лютага ў Мінску. Магу толькі сказаць, што гэта будзе сюрпрыз», — кажа П.Севярынец.\nАляксей Шэін кажа, што праблемай са зборам ста тысяч подпісаў быць не павінна. Разам з тым, сябры арганізацыі спадзяюцца, што атрымаецца выйсці на адзінага кандыдата ад правых сілаў. На гэты конт вядуцца перамовы з Рухам за Свабоду, Партыяй БНФ.\nАргкамітэтам БХД былі пададзеныя заяўкі, каб на з’езд было выдзеленае вялікае памяшканне — палацы МТЗ ці МАЗу, цэнтр IBB. Агулам у працы з’езду будуць прымаць удзел каля 200 дэлегатаў і 100 гасцей. Збіраюцца прыехаць партнёры арганізацыі з‑за мяжы. У выпадку адмовы на памяшканне сябры БХД гатовыя правесці з’езд на адной з цэнтральнай плошчаў сталіцы.\nСябры аргкамітэту не хаваюць, што рашэнне падаваць дакументы на рэгістрацыю прынятыя з улікам той палітыкі лібералізацыі, якая праводзіцца ўладамі апошнім часам.\nПавал Севярынец падкрэслівае, што зараз гаворка вядзецца не пра стварэнне Беларускай хрысціянскай дэмакратыі, а пра адраджэнне. Сённяшняя партыя працягвае традыцыі БХД, што дзейнічала ў 1920‑ыя гады ў Заходняй Беларусі.\nЗадачай арганізацыі Севярынец называе — «імкненне пабудаваць вядучую палітычную сілу краіны». У шэрагі арганізацыі ўжо згадзіліся ўвайсці былыя палітвязні — Зміцер Дашкевіч, Артур Фінькевіч, Андрэй Кім.


Укараненне святлодыёднага вулічнага асвятлення ў Бярозаўскім раёне з выкарыстаннем аўтаматызацыі і сістэмы кантролю\nТэрміны: 01.09.2018 – 01.10.2020\nБюджэт: 775 044 €, уклад ЕС – 620 000 €\nАрганізацыя-выканаўца: Бярозаўскі раённы выканаўчы камітэт, ГУПП «Бярозаўскае ЖКГ»\nГеаграфія: Бяроза, Брэсцкая вобласць, Рэспубліка Беларусь\nМэты і задачы: Асноўная мэта праекта – паскорыць рэалізацыю плана дзеянняў па ўстойлівым энергетычным развіцці Бярозаўскага раёна па скарачэнні выкідаў СО2 на 20% да 2020 года, прынятага Бярозаўскім раённым саветам дэпутатаў у адпаведнасці з ініцыятывай «Пагадненне мэраў».\nПрамежкавыя вынікі: Праведзены конкурс на энергааўдыт вулічнага асвятлення, на падставе якога распрацавана праектна-каштарысная дакументацыя для правядзення неабходных прац.\nУ другой палове 2019 года запланавана правесці замену састарэлых свяцільнікаў на энергаэфектыўныя LED-лямпы.\nВыкарыстанне святлодыёдных лямпаў і ўкараненне сістэмы аўтаматызацыі гарадскога асвятлення скароціць спажыванне электраэнергіі на 982,8 Мвт⋅г, што дазволіць паменшыць выдаткі мясцовага бюджэту на 235 тыс. рублёў штогод, а таксама скароціць выкіды СО2 на 801,96 тоны ў параўнанні з 2010 годам.\nЗамена састарэлых свяцільнікаў палепшыць якасць асвятлення гарадскіх вуліц, паколькі святлодыёдныя лямпы характарызуюцца вялікім каэфіцыентам пераўтварэння энергіі ў святло і лепшай колераперадачай у параўнанні з газаразраднымі.\nПаляпшэнне ўзроўню асвятлення гарадскіх вуліц таксама будзе садзейнічаць зніжэнню імавернасці дарожна-транспартных здарэнняў.\nКантакты: Дзмітрый Слуцкі, менеджар праекта


Аніматары пры дапамозе кс. Паўла Шчарбіцкага SDB, с. Юліі Клявец FMA, с. Тэрэсы Сольнічэк FMA і дк. Артура Ляшнеўскага SDB разважалі над дэвізам Салезіянскай сям'і на гэты год - "Святасць таксама і для цябе".\nНа пачатку фармацыі да ўсіх удзельнікаў свае словы скіраваў дапаможны біскуп Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі Аляксандр Яшэўскі SDB. Біскуп Аляксандр адзначыў, што да святасці нельга ісці аднаму, гэтым шляхам неабходна ісці з кімсьці. Пасля адбылася канферэнцыя на тэму "Святасць", якую праводзіла с. Юлія. Падчас канферэнцыі кс. Павел звярнуў увагу на неабходнасць пошуку рэальных рэчаў, з дапамогай якіх кожны дзень можна імкнуцца да святасці.\nПадчас другога дня фармацыі аніматары прынялі ўдзел у нядзельнай св. Імшы, пасля чаго згулялі ў гульню, мэтай якой было паказаць, што і аніматар можа быць святым. Таксама быў момант, калі кожны мог асабіста паразважаць над тым, што такое святасць.\nНапрыканцы аніматары мелі магчымасць разам памаліцца, а потым з новымі думкамі і ідэямі паехалі дадому, каб рэалізоўваць пачутае ў жыцці.\nІншыя матэрыялы ў гэтай катэгорыі: « Памёр кс. Генрых Багушэўскі SDB Рэальныя гульнi прайшлi ў Мiнску »\nШчыра маліцеся праз заступніцтва Найсвяцейшай Панны Марыі і будзеце заўсёды радаснымі, вельмі радаснымі.


Серыя шпалер BOSFOR - гэта новы праект у лінейцы Victoria Stenova Exclusive, ён атрымаў сваю назву ў гонар праліва Басфор.\nДызайн гэтай калекцыі задуманы як кропка судотыку Еўропы і Азіі, як развіццё тэмы ўз'яднання двух процілеглых культур. Мы злучылі арыгінальны арнамент, які ўвасабляе ўсходнюю раскошу, і элегантную палітру, характэрную для еўрапейскага функцыянальнага інтэр'еру.\nМудрагелісты, далікатна мігатлівы напаўпразрысты малюнак, выклікае далёкую асацыяцыю з мараканскім арнаментам і адначасова прыцягвае сваёй злёгку нядбайнай італьянскай манерай. Нам падабаецца ідэя арганічнага "all over" матыву, які ідэальна падыходзіць для афармлення на ўсе 4 сцяны. Нам падабаецца, калі нашы партнёры кажуць, што візітнай карткай STENOVA ў 2019 годзе сталі складаныя цікавыя фоны, і ў гэтай серыі мы прапануем цікавы жакардавы тэкстыль ў якасці кампаньёна, вельмі шчыльны і рэльефны, з ручной гравіроўкай і металізаванымі ўстаўкамі.\nКалекцыя шпалер BOSFOR выканана ў тэхніцы гарачага ціснення, вінілавыя шпалеры на флізелінавай аснове, памер 1,06 * 1 метр. Глядзець відэа\nЦана:2 130 руб.


Больш за 30 сенненцаў адправяцца служыць у вайсковыя часці — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nПоўным ходам у раёне ідзе прызыўная кампанія грамадзян на тэрміновую службу і службу ў рэзервовыя войскі Рэспублікі Беларусь. Больш за 30 сенненцаў адправяцца служыць у вайсковыя часці, размешчаныя ў п.Заслонава, п.Фаніпаль, г.Віцебск, г.Полацк, г.Мінск, н.п.Печы.\nАсаблівасцю сёлетняга вясенняга прызыву 2014 года з’яўляецца тое, што ўпершыню шэраг хлопцаў будзе праходзіць службу ў рэзервовых войсках. Дагэтуль у рэзерв адпраўлялі толькі восенню.\nПа словах ваеннага камісара Сенненскага райваенкамата, падпалкоўніка Сяргея Пінчука, прызыўныя рэсурсы нашага раёна кожны год дазваляюць выканаць у поўным аб’ёме план адбору і вывучэння навабранцаў. Пераважная большасць хлопцаў ідзе служыць з задавальненнем і пачуццём свайго грамадзянскага абавязку. Практычна ўсе просьбы прызыўнікоў наконт выбару месца службы былі задаволены.\n6 мая адбыўся Дзень прызыўніка, у час якога будучыя абаронцы атрымалі павесткі. З 15 мая пачнуцца і першыя адпраўленні.\n← На базе Сенненскай сярэдняй школы №1 прайшоў злёт-конкурс атрадаў юных інспектараў дарожнага руху\n«Не сортировала ничего, и сортировать не буду» →\nПятница, 27 дек., 2019 admin Комментарии к записи Юные сенненцы приняли участие в конкурсе на лучшую кормушку отключены


Практыкавнне для фармавання медыякампетэнцыі на ўроку грамадазнаўства "Чалавек у свеце культуры"" | Інфармацыйна-метадычны партал для настаўнікаў\n9 кл. Тэма "Чалавек у свеце культуры". Вучні з дапамогай смартфона ствараюць "копію" вядомай карціны, папярэдне вывучыўшы яе гісторыю і пасыл, пры гэтым яны вучацца распазнаваць і выкарыстоўваць мову медыя: ствараць пэўны меседж з дапамогай кампазіцыі, кадра, каляровай гамы, сімвалаў, знакаў.\nАўтар практыкавання Галіна Свентухоўская.\nГлядзіце яго у нашай скарбонцы практыкаванняў медыятулкіт.\nМэта: вучні будуць умець аналізаваць творы выяўленчага мастацтва, вылучаць іх ідэю, эмацыйны пасыл; будуць ведаць "мову" выяўленчага мастацтва; створаць з дапамогай смартфона "копію" вядомай карціны.\nПрактыкаванне задаецца ў якасці індывідуальнага дамашняга задання або групавога праекта.\nСэнс яго ў тым, каб даць сваё бачанне мастацкім творам, даведацца больш пра мастацкія шэдэўры, зрабіць зносіны мультыкультурным, а карціны вызваліць з ізаляцыі, таму што яны засумавалі без увагі наведвальнікаў.\nВучні з лёгкасцю ўспрымаюць гэты челендж, паколькі форма яго правядзення зразумелая і цікавая.\nЗаданне для вучняў: выбраць твор выяўленчага мастацтва (або яго частку), паўтарыць у асноўных дэталях, унёсшы ўласнае бачанне і характар сюжэту. Фота ствараецца з мэтай перадаць пэўны пасыл, які нясе і карціна-арыгінал.\nНа ўроку: класу прапануецца ўспомніць, які твор быў зашыфраваны. Аўтары фота распавядаюць пра абраную карціну (аўтар, назва, сюжэт), тлумачаць выбар, як рыхтавалі сюжэт, якія былі цяжкасці, што спадабалася.\nМеркаваныя вынікі: навучэнцы далучаюцца да дасягненняў сусветнай культуры, развіваюць крэатыўнасць, вучацца асновам стварэння фотаздымка (кадр, кампазіцыя, колеравая гама). Вучні інтэрпрэтуюць мастацкія творы. У працэсе такога практыкавання развіваецца эмацыйны інтэлект і эмпатыя. Вучні навучаюцца ўзаемадзейнічаць і усведамляюць ролю культуры ў сучасным свеце, на практыцы засвойваюць спосабы перадачы настрою, асноўнай ідэі з дапамагай выяўленчых сродкаў.\nУ курсе грамадазнаўства 9 класа апошні раздзел прысвечаны тэме "Чалавек у свеце культуры". Асаблівае месца займае мастацкая культура. Аднак часцяком мастацкая культура мае элітарны характар. Сёння ўзоры элітарнай культуры тыражуюцца на прадметах адзення і побыту, што спрыяе павышэнню цікавасці да мастацкіх твораў а таксама з'яўляецца прадметам вывучэння медыйных пасылаў і субкультур.\nВясна 2020 года стала выклікам для тых, хто хацеў далучыцца да дасягненняў культуры, але не змог з-за каранціну. У сацыяльных сетках распачаўся флэшмоб, які так і не спыніўся. Гэты ролік можна паказаць вучням перад тым, як даць заданне. https://web.facebook.com/100002758286686/videos/2526555774113007/


15 студзень 2018, 14:07 абноўлена 15 студзень 2018, 15:35\nУ беларускім Міністэрстве аховы здароўя і ў Рэспубліканскім цэнтры гігіены, эпідэміялёгіі і грамадзкага здароўя карэспандэнту Свабоды паведамілі, што малочная прадукцыя францускай кампаніі Lactalis, у якой выявілі сальманэлу, у Беларусь не паступала.\nЗагадчыца аддзелу ацэнкі адпаведнасьці прадукцыі Рэспубліканскім цэнтры гігіены, эпідэміялёгіі і грамадзкага здароўя Вольга Бабко сказала, што прадукцыя францускай кампаніі не зарэгістравана ў адмысловай базе.\n«У Рэспубліку Беларусь гэтая прадукцыя не паступала. Прынамсі дадзеныя ў адзіным рэестры пра тое, што яна зарэгістраваная, адсутнічаюць. Без гэтага дакумэнту яна ня мае права паступаць на тэрыторыю краіны», — паведаміла спэцыяліст.\nМацярынскай кампаніяй для францускай Groupe Lactalis S.A. зьяўляецца бэльгійская B.S.A. International S.A., якая летась набыла кантрольны пакет акцый СААТ «Ляхавіцкі малочны завод».\nЛяхавіцкі малочны завод прадаў кантрольны пакет акцыяў бэльгійскай B.S.A. International S.A. Скрын з сайту Беларускай валютна-фондавай біржы пра факт продажу\n«Прачнуліся, ужо два гады працуем»\nЦі паўплывае скандал з сальманэлай у прадукцыі кампаніі Lactalis на супрацоўніцтва зь беларускім прадпрыемствам? Ці выкарыстоўвалася сухое малако францускай фірмы ў вытворчасьці ляхавіцкай прадукцыі?\nЗ гэтым пытаньнямі карэспандэнт Свабоды зьвярнуўся да дырэктара Ляхавіцкага малочнага заводу Вячаслава Жукоўскага. Аднак дырэктар адмовіўся размаўляць на гэтую тэму.\n«Давайце па гэтых рэчах досыць, усё. Вы пытайцеся там, хто гэта набываў, хто гэта рабіў і вырашаў. Я сёньня проста працую. Надакучылі гэтыя ўсе вашы пытаньні. Прачнуліся, ужо два гады працуем», — адзначыў Жукоўскі.\nНамесьнік дырэктара па камэрцыйных пытаньнях Ляхавіцкага малочнага заводу Галіна Шэстак сказала Свабодзе, што сухое малако кампаніі Groupe Lactalis S.A да іх не паступала.\nЗаражэньне было выклікана рамонтнымі работамі ў Францыі\nБактэрыя сальманэлы была выяўленая на малочным заводзе кампаніі ў сьнежні мінулага году. Кампанія неадкладна пачала забіраць прадукцыю з продажу.\nГрупа кампаній Lactalis — адзін з найбуйнейшых у сьвеце вытворцаў малочнай прадукцыі, з аб’ёмам продажаў 17 млрд эўра за год.\nМіліцыя затрымала лідэра «Маладога фронту» Дзяніса Ўрбановіча і ягонага брата


Catholic.by - Пятніца — трыццаць трэці звычайны тыдзень\nПятніца — трыццаць трэці звычайны тыдзень\n1 Мак 4, 36–37. 52–59\nАдбылося пасвячэнне алтара і з радасцю прыносілі ўсеспаленні\nЮда і ягоныя браты сказалі: Вось разбіты ворагі нашы, пойдзем ачысціць і пасвяціць святыню. І сабралася цэлае войска, і пайшлі на гару Сіён.\nУсталі на самым світанні ў дваццаць пяты дзень дзевятага месяца, гэта значыць, месяца кіслеў, сто сорак восьмага года і прынеслі, паводле Закону, ахвяру на новым алтары ўсеспаленняў, які збудавалі. Пасвячэнне ж алтара пры спевах і гранні цытраў, арфаў і цымбалаў адбылося ў той самы дзень, калі язычнікі зняславілі яго.\nУвесь народ упаў на твар і пакланіўся, благаслаўляючы да неба таго, хто паспрыяў ім. Восем дзён святкавалі пасвячэнне алтара і з радасцю прыносілі ўсеспаленні, ахвяры збаўлення і падзякі. Фасад святыні ўпрыгожылі залатымі вянкамі і малымі шчытамі, аднавілі брамы і пакоі для святароў, і паўстаўлялі ў іх дзверы. І сталася вельмі вялікая радасць у народзе, што прыбраная агіда язычнікаў. Тады Юда і браты ягоныя, і ўвесь сход Ізраэля пастанавілі, што дні пасвячэння алтара будуць з радасцю і весялосцю святкавацца ў гэты час штогод, на працягу васьмі дзён, пачынаючы з дваццаць пятага дня месяца кіслеў.\n1 Кр 29, 10–11аbc. 11d–12а. 12bcd (Р.: пар. 13b)\nРэфрэн: Хвалім Пане, Тваё слаўнае Імя.\n10. Будзь праслаўлены, Пане, †\nБожа нашага айца, Ізраэля, *\n11. Твая, Пане, узнёсласць і магутнасць, †\nслава, прыгажосць і веліч, *\nбо ўсё, што ў небе і на зямлі, Тваё.\nАп 10, 8–11\nбо яны радасць майго сэрца.\nЛк 19, 45–48\nВы зрабілі з Божага дома логава злодзеяў\n+ Чытанне святога Евангелля паводлеЛукі.\nЕзус увайшоў у святыню і пачаў выганяць гандляроў, кажучы ім: Напісана: дом Мой ёсць домам малітвы, а вы зрабілі з яго логава злодзеяў.\nІ штодня вучыў у святыні. Але першасвятары, і кніжнікі і старэйшыя народу шукалі, як забіць Яго. І не знаходзілі, што ўчыніць Яму, бо ўвесь народ, затаіўшы дыханне, слухаў Яго.


«Між светам тым і гэтым» | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n«Між светам тым і гэтым»\nБеларусь адна з краін-лідараў па ўжыванні алкаголю. Не дзіва, што нашы пісьменнікі звяртаюцца да гэтай тэмы. У менскім выдавецкім доме «ЛогвінаЎ» прайшла прэзентацыя працягу «Сіняй кнігі беларускага алкаголіка» пад назвай «Між светам тым і гэтым». Гаворыць яе аўтар Анатоль Астапенка:\n— Кніга мая, ужо вядомая, як называецца: «Між светам тым і гэтым» — гэта працяг «Сіняй кнігі беларускага алкаголіка», але крыху ў іншым ключы. Гэта не дакументальная кніга, не аснаваная на рэальных падзеях, але чыста мастацкі твор. Але тэма застаецца той ж і магчыма мастацкі шлях дае больш магчымасцяў выказаць нешта. Калі мы пішам дакументальныя рэчы, дык не можам адарвацца, а тут мы можам даць сабе большы прастор для нейкай філасофіі, і таму я выкарыстаў ужо такую магчымасць у гэтай новай кнізе.\nСярод удзельнікаў прэзентацыі кнігі было нямала тых, хто ў свой час спрычыніўся пэўным чынам да вываду аўтара са згубнай сцяжыны на Божую сцежку. Сярод іх і Жыровіцкі манах Іаан – у свеце паэт Зніч – Алег Бембель.


Заява Французскага ПЭН-клуба адносна сітуацыі ў Беларусі – Беларускi ПЭН-Цэнтр\nПЭН » Навiны » Навіны ПЭНа » Заява Французскага ПЭН-клуба адносна сітуацыі ў Беларусі\nЗаява Французскага ПЭН-клуба адносна сітуацыі ў Беларусі\nФранцузскі ПЭН-клуб рашуча асуджае новую хвалю парушэнняў свабоды слова і асноўных грамадзянскіх правоў уладамі Беларусі\nФранцузскі ПЭН-клуб далучаецца да Міжнароднага ПЭНа і самым рашучым чынам асуджае акт паветранага пірацтва, здзейснены ўрадам Беларусі, які прывёў да арышту 26-гадовага блогера і журналіста Рамана Пратасевіча, а таксама яго спадарожніцы Сафіі Сапегі. Французскі ПЭН-клуб патрабуе іх неадкладнага вызвалення.\nФранцузскі ПЭН-клуб нагадвае, што сярод затрыманых ёсць шмат пісьменнікаў, якіх кінулі за краты або пазбавілі волі за іх грамадзянскую пазіцыю і выказванне сваіх поглядаў, апазіцыйных самадзяржаўнаму рэжыму Аляксандра Лукашэнкі.\nФранцузскі ПЭН-клуб падтрымлівае ўсе палітычныя і дыпламатычныя ініцыятывы, якія могуць і павінны быць прынятыя як на еўрапейскім, так і на глабальным узроўні. Несумненна, што гістарычная старонка перавернутая, і зараз яна патрабуе іншага падыходу і іншага маштабу дзеянняў па абароне правоў чалавека ў Беларусі, чым тыя, якія пераважалі ў апошнія дзесяцігоддзі.\nАрыгінал заявы па-французску вы можаце прачытаць на сайце Французскага ПЭН-клуба па спасылцы.


Травы для эфектыўнага пахудання - Дыеты 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Дыеты 2017 ⇒ Травы для эфектыўнага пахудання\nІснуе некалькі катэгорый траў для пахудання. Да першага тыпу адносяцца травы, якія зніжаюць апетыт. Гэтыя травы могуць набракаць ў страўніку, запаўняючы аб'ём. Да іх ставяцца вотруб'е, дягіль, корань алте. Ўжываць іх варта як дадатак да нізкакаларыйнай рацыёну. Другі тып траў выводзіць з арганізма лішнюю вадкасць і шкодныя дзындры. Трыпутнік, бруснічный ліст, лапух, палявы хвошч валодаюць мочегонным эфектам і выдатна чысцяць арганізм ад таксінаў. Перад тым як пачаць выкарыстанне траў, варта пракансультавацца з лекарам.\nТрэці тып траў нармалізуе працу печані і жоўцевай бурбалкі. Да такіх раслін ставяцца дзьмухавец, барбарыс, сухацвет. Калі піць гэтыя травы, можна палепшыць абмен рэчываў, пры гэтым тлушч не будзе паспяваць адкладацца.\nАбляпіха, рабарбар, кроп, саладкакорань чысцяць кішачнік, тым самым падтрымліваюць у норме вагу. Такія травы будуць выдатным дадаткам да дыет і разгрузачных днях.\nДа апошняга тыпу ставяцца танізавальныя травы. Імбір, лімоннік, размарын і жэньшэнь падораць энергію і рухомасць. Чым больш арганізм марнуе энергіі, тым хутчэй сыходзяць лішнія кілаграмы. Але ў гэтых траў ёсць мінус - яны ўзбуджаюць апетыт.\nУ аптэках можна купіць найпростыя травяныя зборы, якія ўключаюць усе катэгорыі траў. Для падрыхтоўкі напою трэба заліць кіпенем адну сталовую лыжку травы, вытрымаць 15 хвілін і працадзіць.\nКаб зрабіць травяной збор у хатніх умовах, трэба ўзяць па расліне з кожнай катэгорыі і змяшаць. Далей, лыжку травы заліце шклянкай гарачай вады і дайце настаяцца 20 хвілін. Такі адвар разбавьте кіпячонай вадой і прымайце 2-3 разы на дзень па 100 мл на працягу двух месяцаў.\nСхуднець такім спосабам не складзе працы і вялікіх грашовых выдаткаў. Хоць вынік прыйдзе не так хутка, як пры дыеце. Перад тым як пачаць піць травы, варта пракансультавацца з лекарам. Бо кожная з траў мае супрацьпаказанні.\nПапярэдні Тэкст Як скінуць вагу на фітнес-дыеце\nНаступная Артыкул Мядовыя абкручванні для пахудання\nБазальная тэмпература пры цяжарнасці і яе планаванне\nЯк перамагчы страх перад родамі\nВясельны дызайн пазногцяў 2015\nВыкідак: сімптомы на раннім тэрміне\nСпартыўныя сумкі Адыдас\nЯк перамагчы бясплоддзе\nЗімовая верхняя одежда для жанчын 2015-2016\nЯк не нарвацца на жанатага


Чужаземны шкоднік – моль | "Нарачанская зара" (пасведчанне аб рэгістрацыі №765 ад 4.11.2009)\nПараўнальна нядаўна ў Еўропе з’явіўся небяспечны чужаземны шкоднік – таматная моль. Яе радзіма – Паўднёвая Амерыка. У Еўропе гэта насякомае было выяўлена ў 2006 годзе ў Іспаніі, дзе нанесла значныя страты вытворцам таматаў. У 2010 годзе таматная моль уключана ў пералік шкоднікаў, хвароб, раслін і пустазелля, якія з’яўляюцца каранціннымі аб’ектамі для Рэспублікі Беларусь. Летась у маі моль упершыню была зафіксавана ў адной з гаспадарак Гомельскага раёна. У цяперашні час там накладзены каранцін і праводзяцца мерапрыемствы па лакалізацыі і ліквідацыі ачага.\nТакім чынам, моль перасекла ўжо нашу мяжу, і ў выніку распаўсюджвання можа стаць небяспечным шкоднікам для таматаў і іншых паслёнавых культур, якія вырошчваюцца ў цяпліцах і аранжарэях. А ў летнюю спякоту таксама могуць пацярпець расліны на адкрытым грунце.\nМоль наносіць шкоду на працягу ўсяго цыкла вырошчвання таматаў, зніжае ўраджайнасць культуры да 80%, а то і знішчае ўраджай цалкам.\nЯк паказвае практыка іншых краін, барацьбу са шкоднікам весці цяжка. Эфектыўная ахова раслін магчыма толькі пры рэалізацыі комплексу мерапрыемстваў. Асноўнымі элементамі такой аховы з’яўляюцца: захаванне агратэхнікі (апрацоўка глебы, севазварот з выкарыстаннем непаслёнавых культур) і прафілактычныя меры (сезонная дэзінфекцыя цяпліц, знішчэнне пашкоджаных раслін, маскітныя сеткі на вокнах і адтулінах для вентыляцыі, падвойныя дзверы, адсутнасць пашкоджанняў у сценах і даху). Эфектыўнасць хімічнага метаду абмежавана асаблівасцямі развіцця таматнай молі, а таксама яе здоль¬насцю хутка выпрацоўваць устойлівасць да інсектыцыдаў.\nЗ мэтай недапушчэння распаўсюдж¬вання таматнай молі па тэрыторыі нашага раёна агранамічныя службы гаспадарак, уладальнікі прысядзібных участкаў і фермеры пры выяўленні падазроных шкоднікаў і пашкоджанняў раслін павінны выклікаць каранціннага інспектара. Дадатковую інфармацыю можна атрымаць на афіцыйным сайце www.tutaabsoluta.com\nДзяржінспектар па каранціне раслін па Вілейскім і Мядзельскім раёнах.\n16 чэрвеня 2012. Каментарыі: Каментароў няма. Размешчана ў Сельская гаспадарка


Культура - Прыгоды Рэдактара. Дубль 1\nСа светлым святам Ражджаства!\nПраваслаўным хрысціянам Беларусі Дарагія суайчыннікі! Віншую вас з Ражджаством Хрыстовым. Мінаюць тысячагоддзі, але вялікая ўрачыстасць святой ночы, як і раней, прыносіць радасць мільёнам людзей, аб’ядноўвае іх вакол высокіх і высакародных мэт. Віфлеемская зорка асвятляе шлях для міласэрнасці і дабрыні, любові і надзей на будучыню, у якой пануюць узаемаразуменне і дабрабыт. Ражджаство — дамашняе свята, якое сустракаюць сярод родных і блізкіх, акружаныя іх пяшчотай і клопатам. Беражлівае захаванне яго традыцый працягвае нябачную сувязь пакаленняў. Няхай гэтыя светлыя дні напаўняюць нас чыстымі думкамі і натхняюць на праведныя ўчынкі, дораць цеплыню і добры настрой, азараюць верай і ўмацоўваюць духоўныя і маральныя асновы. Няхай дастатак, давер і згода будуць у кожнай сям’і. Шчыра зычу вам здароўя, шчасця, міру і поспехаў ва ўсіх справах. Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь Аляксандр ЛУКАШЭНКА 7 студзеня 2012 года 2012\nКалядная імпрэза ў МЗС\nПаводле добрай традыцыі, ужо трэці год запар міністр культуры нашай краіны Павел Латушка, а таксама студэнты Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў прымаюць удзел у традыцыйным святкаванні Каляд у шэрагу міністэрстваў і дыпламатычных місій.\nДоўгае падарожжа ад Лагойска і Радзівілімонтаў\nАртур Бартэльс: некарыкатурны лёс карыкатурыста\n“Ва-а-аў!” пакуль не скажаш?\nЦэнтр сучасных мастацтваў: паверх за паверхам, але і без лішняга\nКАРОНА З КАХАННЯ. Янка Купала і Паўліна Мядзёлка. Версія\nЛірычная драма па матывах кнігі Паўліны Мядзёлка “Сцежкамі жыцця”.\nПрыгоды Рэдактара. Дубль 1\n№ 1 (1024) 07.01.2012 - 13.01.2012 г\nСярод розных кінематаграфічных прафесій, ёсць адна, бадай, з самых цікавых, аднак, на жаль, практычна невядомых і незразумелых для шырокай публікі. "Рэдактар фільма" - гэтая пасада сёння гучыць амаль экзатычна, а некалі ад людзей, што яе займалі, залежыў лёс не толькі канкрэтных стужак, але і іх творцаў, а часам нават цэлых кірункаў айчыннага кінамастацтва. Цяперашні член Грамадскай рады Нацыянальнай кінастудыі "Беларусфільм" Ізольда КАВЕЛАШВІЛІ звязана з айчынным кіно з 1968 года, калі яна разам з мужам, аператарам Барысам Аліферам, прыехала ў Мінск, каб працаваць на адной з самых актыўных на той час кінастудый Савецкага Саюза. Перад тым скончыла сцэнарна-кіназнаўчае аддзяленне знакамітага ВГИКа, стажыравалася на "Грузия-фильм", працавала на туркменскай кінастудыі. А "Беларусьфільм" у другой палове шасцідзясятых імкліва развіваўся: на ім працавала новае пакаленне айчынных кінематаграфістаў, якому было наканавана прынесці вялікую славу нацыянальнаму экрану. Адна за адной выходзілі на экран знакамітыя стужкі Віктара Турава, Барыса Сцяпанава, Уладзіміра Бычкова, Віталя Чацверыкова, Ігара Дабралюбава, на падыходзе былі шэдэўры Валерыя Рубінчыка і Леаніда Нячаева. Шмат да якіх карцін гэтых аўтараў Ізольда Кавелашвілі мела непасрэднае дачыненне: у службовых абавязках тагачаснага рэдактара значылася не толькі праца са сцэнарыямі, але і іншыя, часам вельмі дзіўныя для недасведчанага ў кіно чалавека, заняткі, якія, тым не менш, дапамагалі стужкам убачыць свет. "К" папрасіла Ізольду Дзмітрыеўну падзяліцца ўспамінамі пра сваю працу на "Беларусьфільме" і пра тых кінематаграфістаў, з якімі давялося супрацоўнічаць. Сёння мы прапануем чытачам толькі некалькі яркіх старонак з кінематаграфічнага жыцця вопытнага рэдактара, якія, спадзяёмся, будуць асабліва ўважліва прачытаны тымі, каму ствараць беларускае нацыянальнае кіно ў ХХІ стагоддзі.\nВГИК. Пачатак пачаткаў\n- Аб ВГИКу я даведалася ў цягніку, дзе апынулася разам з групай кінематаграфістаў, што ехала на здымкі ў Грузію. Пасля іх аповедаў я загарэлася думкай: мне трэба працаваць у кіно! У ВГИК, праўда, паступіла не з першага разу: падводзіў экзамен па замежнай мове, якую я, дзіця вайны, амаль не вывучала. Але, тым не менш, урэшце паступіла, бо мая пісьмовая работа вельмі спадабалася экзаменацыйнай камісіі.\nВГИК першай паловы шасцідзясятых быў неверагодным месцам, дзе віравала творчае жыццё, займалася мноства талентаў, імёны якіх стануць сусветна вядомымі ўсяго праз некалькі гадоў. Васілій Шукшын, Валянцін Чарных, Мікалай Гібу былі для мяне ўсяго толькі аднакашнікамі, якіх я запомніла ў вельмі простых, побытавых сітуацыях.\nКаб зразумець, чым з'яўляўся тагачасны ВГИК - бадай, самая "вальнадумная" на тады вышэйшая навучальная ўстанова, - прывяду наступны прыклад. Знакаміты рэжысёр Міхаіл Ром, у майстэрні якога вучыліся Андрэй Таркоўскі, Васілій Шукшын, Андрэй Канчалоўскі, прынёс на разгляд нам, студэнтам - рэдактарам і сцэнарыстам - уласны свой сцэнарый, які называўся... "Дзевяць дзён аднаго года". І мы - уявіце наша нахабства! - амаль ушчэнт гэты сцэнарый разнеслі! Ён падаўся нам вельмі недасканалым - з юнацкім максімалізмам мы ўказалі майстру на ўбачаныя намі "хібы"... Дзіўна, але Ром не раззлаваўся, нават падзякаваў за аналіз і крытыку. Аднак, уявіце, як нам было сорамна на наступны год, калі на экраны краіны выйшаў шэдэўр з Аляксеем Баталавым і Інакенціем Смактуноўскім!..\nГалоўны здабытак навучання ў ВГИКу для ўсіх выпускнікоў быў адзіны: мы вучыліся думаць самастойна, нягледзячы на аўтарытэты, што, пагадзіцеся, па тым часе каштавала вельмі дорага.\n- Сцэнарыстам мне працаваць не давялося: хутка зразумела, што добры рэдактар не можа паралельна пісаць сцэнарыі і рэдагаваць чужыя. Здарылася так, што з усёй маёй сцэнарнай творчасці свет пабачыла толькі адна работа - карціна "Яшчэ пра вайну", пастаўленая Пятром Крывастаненкам у Мінску ў 2004 годзе. Але пра тое, што ўвесь час працавала з матэрыяламі іншых сцэнарыстаў, не шкадую, бо ніколі не ўспрымала стужкі, у здымках якіх давялося ўдзельнічаць, чужымі. Бо амаль за кожную даводзілася "змагацца", тлумачачы кіраўніцтву студыі, Дзяржкіно, Дзяржтэлерадыё СССР неабходнасць прысутнасці ў кадры тых або іншых акцёраў, паказваючы рэжысёрам сцэнарныя хібы, размаўляючы з капрызлівымі выканаўцамі роляў...\n"Беларусьфільм" напрыканцы шасцідзясятых імкліва развіваўся. Узначальваў яго Уладзімір Іваноўскі, які аб'яднаў студыі мастацкага і дакументальнага кіно пад адным дахам, пабудаваў знакамітую натурную пляцоўку ў Смалявіцкім раёне і запрашаў для працы ў Мінск таленавітых кінематаграфістаў з усяго Саюза. Было арганізавана і Аб'яднанне тэлевізійных фільмаў, куды я прыйшла на працу. Яго мне потым давялося ўзначальваць у сямідзясятыя.\nНе магу сказаць, што ўсё, убачанае мною на "Беларусьфільме", адразу спадабалася ды прывяло ў захапленне... Кіно - справа калектыўная, і я прывыкла да таго, што ў ВГИКу і на "Грузия-фильме" ўсе творчыя супрацоўнікі, нягледзячы на аўтарытэты, адкрыта размаўлялі адно з адным, абмяркоўвалі сцэнарыі, працоўны матэрыял стужак, у Тбілісі нават у футбол гулялі ці не ўсёй студыяй!.. У Мінску такога не было: людзі працавалі паасобку, існавала пэўная субардынацыя, кіраўнік падраздзялення мог працяглы час нават не цікавіцца, як ідзе праца ў яго падначаленых... Такі парадак здаваўся мне, мякка кажучы, дзіўнаватым.\nАле праца была цікавая. Мы здымалі карціны, якія потым паказвалі па Цэнтральным тэлебачанні, і таму ставіліся да сваіх сцэнарыяў ды пастановак вельмі сур'ёзна. Мастацкім кіраўніком Аб'яднання тэлевізійных фільмаў быў тады рэжысёр-франтавік Аляксандр Карпаў. З ім мы, рэдактары, пераглядвалі ўсе стужкі, шукалі вартыя сцэнарыі, рэжысёраў. Менавіта рэдактар тады нёс адказнасць не толькі за тое, па якім сцэнарыі будзе здымацца кіно, але і за тое, хто збіраецца яго здымаць, хто ў ім будзе задзейнічаны. Фактычна мы выконвалі функцыі цяперашніх прадзюсараў. Памятаю, Валера Рубінчык так да нас, рэдактараў, і звяртаўся: "Вы, прадзюсары!.." Іншы рэжысёр, з якім у нас склаліся, дарэчы, вельмі добрыя адносіны, казаў, быццам бы жартам, у бок рэдактуры: "Пасля вашых пісьмовых заключэнняў можна толькі павесіцца!.." Такім чынам, стасункі рэжысёраў і рэдактараў былі складаныя, часам - вельмі. Такімі застаюцца і цяпер, толькі прафесіі рэдактара ў тым выглядзе, якой яна была ў часы росквіту нашага кіно, ужо амаль не існуе.\nА стужкі на сваім тэлевізійным аб'яднанні мы здымалі нават больш складанымі з пункта гледжання пастаноўкі, чым на ігравым, хоць каштарыс быў зусім не на нашу карысць: 154 тысячы рублёў супраць 450 - 600 у "ігравікоў". Тым не менш, удавалася рабіць такія фільмы, якія з поспехам паказваюць па тэлебачанні і па сёння. Пэўную "фору" мы мелі і дзякуючы падтрымцы Дзяржтэлерадыё СССР, кіраўніцтва якога заўсёды "спаборнічала" з Дзяржкіно. Таму пэўныя тэмы і вядучых маскоўскіх акцёраў на галоўныя ролі часам ўдавалася "прабіць" дзякуючы "канкурэнцыі" паміж дзвюма маскоўскімі ўстановамі.\nПаміж Масквой і Мінскам\n- Цяпер "Беларусьфільм" славіцца сваімі стужкамі аб Вялікай Айчыннай, але, на здзіўленне, далёка не ўсе тэмы і сцэнарыі аб гераічных старонках вайны знаходзілі прыязны прыём у кіраўніцтва студыі. Так, на пачатку сямідзясятых уся вялікая краіна чытала аповесці Васіля Быкава, аднак ідэя стужкі "Атака з ходу" ў Мінску была адхілена. Тое ж самае адбылося спачатку са сцэнарыем па рамане Івана Новікава "Руіны страляюць" - дазвол на здымкі гэтай шасцісерыйнай карціны ўдалося атрымаць толькі пасля шматразовых запытаў у Маскве. Дарэчы, яе рэжысёр Віталь Чацверыкоў у свой час быў вельмі засмучаны няўдачай сваёй камедыі "Саша-Сашачка", таму новы фільм стаў для яго магчымасцю поўнай рэабілітацыі. Памятаю, на студыі яго называлі "Капітан", бо ў кіно ён прыйшоў з ваенна-марскога флоту. Цікава: калі мы ўжо зрабілі стужку і паказвалі яе на караблях Паўночнага флоту, дзе некалі служыў рэжысёр, то даведаліся, што пад час службы яго звалі "Артыст"...\nНе самыя лепшыя эмоцыі выклікала ў Мінску дакументальная карціна Ігара Калоўскага, адным з аўтараў сцэнарыя якой быў Алесь Адамовіч "Хатынь. Пяць кіламетраў", дзе аўтары пыталіся ў мінакоў на вуліцах беларускай сталіцы, ці ведаюць яны такую вёску - Хатынь. Справа адбывалася напрыканцы шасцідзясятых, сусветна вядомы мемарыяльны комплекс яшчэ будаваўся. Зразумела, што такі фільм выклікаў негатыўную рэакцыю ў кіраўніцтва ў Мінску. Што да Масквы, то таленавітая стужка была там ацэнена годна і адпраўлена на фестываль у заходнегерманскі Аберхаўзен, дзе атрымала Першы прыз, дыплом за які, праўда, да Мінска не дайшоў: застаўся ў чыноўнікаў у сталіцы СССР.\nЗ іншымі стужкамі адбывалася наадварот - як, напрыклад з серыялам "Дзяржаўная мяжа", які адразу вырашылі рабіць з дзесяці серый. Дарэчы, калі аўтары сцэнарыя Аляксей Нагорны і Гелій Рабаў прынеслі сцэнарый першай часткі, то я ўбачыла, што, насамрэч, яе можна разбіць на дзве: настолькі ў ёй шмат матэрыялу. У выніку свет адначасова пабачылі дзве часткі "Дзяржаўнай мяжы": "Мы наш, мы новы" і "Мірнае лета дваццаць першага года". Апошнюю назву я прыдумала ўжо самастойна.\n"Пакуль не здымеш - не выпушчу!"\n- Стасункі з рэжысёрамі і адносіны творцаў адно да аднаго - асобная тэма для аповеду. З усіх рэжысёраў у мяне склаліся найлепшыя стасункі з Валерыем Рубінчыкам. Я заўсёды лічыла, што самая лепшая драматургічная аснова - гэта класічная літаратура, таму рабіла ўсё магчымае, каб на студыі здымалася як мага больш класікі. Таму, калі мне трапіў у рукі сцэнарый па апавяданнях Івана Тургенева "Запіскі паляўнічага", вырашыла, што яго трэба ставіць на "Беларусьфільме", і прапанавала працу над ім менавіта Рубінчыку (тым больш, прозу Тургенева, вельмі кінагенічную па сваёй сутнасці, на нашай студыі ўжо экранізаваў Віктар Тураў). Прычым завяла Рубінчыка ў свой кабінет, закрыла яго там і сказала: "Пакуль ты не скажаш мне, будзеш ты ставіць сцэнарый ці не, - з кабінета не выпушчу!" На жаль, большасць калег-рэжысёраў работу Валерыя Рубінчыка "Гамлет Шчыгроўскага павета" не прыняла...\nНяпроста складвалася спачатку ў гэтага рэжысёра і з папярэднімі карцінамі. На "Магіле льва" паводле паэмы Янкі Купалы разам з ім працавалі нашы выбітныя кінематаграфісты - аператар Юрый Марухін і мастак-пастаноўшчык Яўген Ігнацьеў, якія былі настолькі самадастатковымі і ўплывовымі на той час творчымі асобамі, што вельмі хутка "перацягнулі коўдру", папросту пачалі ўмешвацца ў справы рэжысёра, і дамовіцца з імі Валерыю Рубінчыку было вельмі цяжка. У выніку стужка атрымалася не такой цікавай, як хацеў бы рэжысёр. Некаторыя "добразычліўцы" наогул прадракалі, што "Магіла льва" стане апошняй карцінай Валерыя Рубінчыка на "Беларусьфільме". Рэжысёру трэба было рэабілітаваць сябе ў вачах калег і кіраўніцтва, таму ён пагадзіўся на здымкі трэцяй, заключнай, часткі трылогіі па кнігах Анатоля Рыбакова. Аднак і "Апошняе лета дзяцінства" таксама не адразу далося рэжысёру, бо было задумана ім даволі складаным па форме. У выніку, калі селі за мантажны стол "збіраць" зняты матэрыял, аказалася, што стужка не атрымліваецца. Давялося выклікаць у Мінск з "Мосфильма" знакамітага мантажора Еву Ладыжанскую, якую так і называлі: "Багіня мантажу". Тая прыкладна за тыдзень, закрыўшыся ў мантажнай, "зляпіла" стужку з някепскага, але вельмі насычанага дэталямі матэрыялу.\nРэжысёрскі почырк Валерыя Рубінчыка заўсёды вызначаўся пэўным рамантызмам, адсутнасцю "забытаўлёнасці", што, з аднаго боку, перашкаджала яму, а з іншага - дазволіла следам за адноснымі няўдачамі зняць шэраг паспяховых работ, у тым ліку "Вянок санетаў" і "Дзікае паляванне караля Стаха".\nДа слова, у большасці нашых рэжысёраў характар быў вельмі няпросты. Але... За талент я заўсёды была гатова "прабачыць" ім усе "цяжкасці" іх складаных творчых характараў!..\nСапраўдныя прыгоды "Бураціна"\n"Прыгоды Бураціна" Леаніда Нячаева сталі адной з "візітовак" нашай студыі, але мала хто ведае, якім чынам з'явіўся на свет гэты фільм...


Агляд Titoni Seascoper 83600-S-BE-255: гадзіны функцыянальныя, універсальныя і надзейныя - Armonissimo\nЗ набліжэннем лета, незалежна ад таго, дзе і як мы станем праводзіць доўгачаканы або проста запланаваны водпуск, хочацца разнастайнасці ў гардэробе. З гэтым згодна з большасць маіх знаёмых, а яшчэ мы амаль аднагалосна сыходзімся ў меркаванні, што новы гадзіннік да летняга сезону - гэта тое, што трэба. Пошук новага, цікавага, швейцарскага, абавязкова механічнага, якаснага, адносна недарагога і пры гэтым дастаткова яркага экзэмпляра прывёў мяне да гадзінніку кампаніі Titoni.\nКалі з гэтай маркай вы не знаёмыя, ведайце, што Titoni - гэта па-сапраўднаму незалежны сямейны гадзіннікавы брэнд, заснаваны ў 1919 годзе нейкім Фрытц Шлюп у швейцарскім Грэнхен. Цяпер кампаніяй кіруе чацвёртае пакаленне Шлюп, марка вось ужо шмат гадоў вытрымлівае свой адмысловы падыход да вядзення бізнэсу і гадзіннікавай вытворчасці (асобная, цікавая гісторыя).\nTitoni спецыялізуецца на гадзінніку класічнага дызайну, выпускае каля 100 000 гадзін у год, і трымае кошты на ўзроўні "даступнай раскошы". У 2013 годзе Titoni ўстала на цяжкі шлях распрацоўкі ўласнага аўтаматычнага механізму, намаганні ўвянчаліся поспехам – прадстаўлены ў 2019 годзе, да 100-годдзя кампаніі, аўтаматычны механізм Titoni Caliber T10 у першую чаргу выкарыстоўвалі ў гадзінах класічнай калекцыі Line 1919, але хутка Cali і ў вытворчасці функцыянальных, трывалых, універсальных гадзін для дайвінга - калекцыі Seascoper. Пра іх і размова.\nTitoni Seascoper - уражлівыя гадзіны, гэта сапраўдны дайвер з класічным дызайнам. Прыгажун-корпус дыяметрам 42 мм з нержавеючай сталі з матавымі паверхнямі і паліраванымі элементамі абсталяваны закручваецца завадной галоўкай, маецца геліявы выпускны клапан, гадзіны вытрымліваюць ціск 60 бар (воданепранікальнасць да 600 м).\nШто незвычайна для дайвераў з такімі характарыстыкамі – задняе вечка корпуса празрыстая: хай і не цалкам адчыняе механізм, але «акно» ёсць. Аднанакіраваны паваротны абадок мае керамічную ўстаўку, у ўпадабанай мне мадэлі яна цёмна-сіняга колеру, у тон цыферблату, на ёй нанесена неабходная разметка, першыя 15 хвілін чырвоным колерам, вельмі выразна.\nЦёмна-сіні цыферблат значна больш прывабны, чым іншая версія гэтай мадэлі, з класічным чорным, але гэта ўся справа густу. Спалучэнне цёмна-сіняга фону з чырвоным і белым колерам індыкацыі выглядае выйгрышна, сучасна і па-летняму. Пазнакі і лічбы буйныя, акно даты на 3 гадзінах камусьці можа здацца лішнім, але па-сапраўднаму прычапіцца няма чаго - усё даволі добра збалансавана. Caliber T10, важны складнік іміджу Titoni Seascoper 600, выглядае праз ілюмінатар задняга вечка. Гэта вялікі (амаль 30 мм у дыяметры) механізм з аўтаматычным заводам, яго дакладнасць пацверджана сертыфікатам хранометра COSC, мануфактурны T10 забяспечвае 72 гадзіны аўтаномнай працы пры поўным заводзе. Прыемна, што Titoni выкарыстае менавіта гэты калібр, а не звыклы ў гадзінах гэтага коштавага дыяпазону клон механізму ETA 2824, нягледзячы на надзейную рэпутацыю апошняга.\nTitoni Seascoper пастаўляецца на сталёвым бранзалеце з раскладной зашпількай, вельмі спадзяюся, што ў хуткім часе да нас прыедзе так неабходны гэтым гадзінам (для разнастайнасці) тканкавы папружка (цёмна-сіняга колеру з чырвонай паласой на блакітным фоне), выраблены з вылаўленага ў акіянах пластыка.\nТакія папружкі вырабляе швейцарская кампанія Tide Ocean. Яна спецыялізуецца на зборы пластыкавых адходаў у акіянах, якія потым перапрацоўваюцца ў гранулы і пражу прэміум-класа, з якой робяць папружкі па замове гадзіннікавых кампаній. Гэта невялікі, мусіць, фундуш у маштабе велізарнай задачы па ачыстцы планеты ад смецця, але пагодзіцеся, добрая бо ініцыятыва.\nУвогуле і цэлым, Titoni Seascoper 83600-S-BE-255 валодаюць выдатным наборам якасцяў і харызмай: калі класічныя "дайверы" вам падабаюцца, не абыдзіце ўвагай гэты асобнік.\nГадзіны-skeleton: практыкаваемся ў правільным выбары\nНовыя матэрыялы і крокі наперад тэхналогіі апрацоўкі металаў на станках з ЧПУ, а заадно


Канвертаваць Мексіканскае песа (MXN) і Малазийский ринггит (MYR) : Калькулятар абменнага курсу\nМексіканскае песа (MXN) і Малазийский ринггит (MYR) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nСтары мексіканскі песа (MXP) і Малазийский ринггит (MYR) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Мексіканскае песа і Малазийский ринггит пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 12 жнівень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Мексіканскае песа. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Малазийский ринггит валюты па змаўчанні. Націсніце на Малазийский ринггит або Мексіканскае песа канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nМексіканскае песа гэта валюта, у Мексіка (MX, MEX). Малайзійскі ринггит гэта валюта, у Малайзія (MY, MYS). Сімвал MXN можа быць запісаная Mex$. Сімвал MYR можа быць запісаная RM. Мексіканскае песа дзеліцца на 100 centavos. Малайзійскі ринггит дзеліцца на 100 sen. Абменнага курсу Мексіканскае песа Апошняе абнаўленне 11 жнівень 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу Малайзійскі ринггит Апошняе абнаўленне 11 жнівень 2020 ад Міжнародны валютны фонд. MXN каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. MYR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Крыатэрапія лакальная паветраная - Санаторыі Беларусі цэны 2020\nЧацвер, 04.06.2020 19:34 Мiнск\nМедыцынскія працэдуры - крыатэрапія лакальная паветраная\nЛакальная крыятэрапія - бязбольны і эфектыўны метад лячэння захворванняў скуры, суставаў, запаленняў з дапамогай нізкіх тэмператур. Гэта хуткі спосаб пазбавіцца ад болю пры артрыце і мігрэні, зняць ацёк, узмацніць імунітэт і прыбраць прыкметы старэння! Крыятэрапія актыўна ўжываецца ў рэўматалогіі і траўматалогіі, неўралогіі, дэрматалогіі і касметалогіі.\nЛакальная крыятэрапія праводзіцца з дапамогай бруі сухога паветра, астуджанага да тэмпературы каля -40°С. Бруя накіроўваецца строга на праблемны ўчастак, што дазваляе пазбегнуць абмаражэння і агульнага пераахаладжэння.\nАсноўны эфект лакальнай крыятэрапіі дасягаецца дзякуючы спазму дробных сасудаў падчас уздзеяння холаду. Пры гэтым значна ўзмацняецца крывацёк, паскараюцца абменныя працэсы ў тканках і насычэнне іх кіслародам, у выніку чаго клеткі атрымліваюць больш вітамінаў, амінакіслот і мікраэлементаў. Звужэнне сасудаў у момант уздзеяння холаду памяншае болевы сіндром і запаленне, а таксама назапашванне міжклеткавай вадкасці, г.зн. памяншае ацёк тканак. Часцей за ўсё лакальная крыятэрапія ужываецца менавіта для зняцця болевага сіндрому пры траўмах суставаў, мышцаў, ударах і вывіхах. Эфект дасягаецца маментальна і доўжыцца не менш за 3 гадзіны, а пры праходжанні курсу тэрапіі нармалізуецца лімфа і крывацёк, паляпшаецца вянозны адток, рассмоктваюцца гематомы. Крыятэрапія стымулюе рэгенерацыю храсткоў, цягліц і тканак.\nКрыятэрапія з'яўляецца выдатным сродак для зняцця галаўнога болю, выкліканым сасудзістымі захворванямі і перанапружаннем. абудзьцеся пра мігрэнь пры стрэсе і неўрозе, а таксама падчас клімактэрычнага перыяду.\nЛячэнне холадам стымулюе выпрацоўку гармонаў, якія падтрымліваюць добры настрой, актывізуе эндакрынную сістэму і імунітэт.\nАктыўна ўжываецца крыятэрапія пры захворваннях скуры і для падтрымання яе прыгажосці. Даўно вядома, што холад амалоджвае скуру, паляпшае яе колер, перашкаджае утварэнню маршчын, робіць скуру больш гладкай, пругкай і нават дапамагае пазбавіцца ад целлюліта за кошт узмацнення абменных працэсаў. У санаторыях Беларусі лакальная крыятэрапія часта ўжываецца пры лячэнні псарыязу і атапічнага дэрматыту.\nАкрамя таго, крыятэрапія зарэкамендавала сябе ў прафілактыцы і лячэнні выпадзення валасоў.. Яна спрыяе стымуляцыі валасяных цыбулін за кошт узмацнення кровазабеспячэння сасудаў і капіляраў галавы. Вынік - знікненне ачагоў аблысення і зніжэнне выпадзення валасоў.\nУ беларускіх санаторыях працэдура лакальнай крыятэрапіі праводзіцца на сучасных апаратах, з дапамогай якіх бруя халоднага паветра зададзенай тэмпературы накіроўваецца дакладна на патрэбны ўчастак цела. Колькасць працэдур прызначае ўрач індывідуальна ў залежнасці ад захворвання. Як правіла, курс складаецца з 10-15 сеансаў працягласцю 5-15 хвілін.\nАсноўныя паказанні лакальнай крыятэрапіі:\nартроз, артрыт, рэўматычны поліартрыт;\nшыйны і пазваночны сіндром, люмбага;\nболевы сіндром пры траўмах, вывіхі, разрывы і расцяжэння звязкаў і сухажылляў, удары мяккіх тканак;\nдэгенератыўныя парушэнні суставаў;\nнеўралгіі, рассеяны склероз;\nраны, апёкі, трафічныя язвы, пролежні;\nсебарэя, угревы сып, дэрматыт.\nКрыатэрапія лакальная паветраная ў санаторыях Беларусі:


Спадзяваньні гарадзенскіх вернікаў з нагоды абраньня новага папы\n20 красавік 2005, 10:50\nСяргей Астраўцоў, Горадня Увечары 19 красавіка званы гарадзенскага Катэдральнага касьцёлу званілі з нагоды абраньня ў Ватыкане новага папы рымскага.\nЗваны ў Катэдральным касьцёле пачалі біць празь 10 хвілінаў пасьля абвяшчэньня імя новага Папы. Я быў ужо ля касьцёлу, калі высока ў небе раптам пачулася біцьцё званоў. Праўда, брама касьцельная была замкнута. Штодзённая імша сканчаецца раней за нядзельную. Гэта была апошняя імша на 19 гадзінаў, яна адбываецца на польскай мове, без дваццаці восем яна скончылася, і вернікі разышліся. Але яшчэ былі дзьве маладыя верніцы, да якіх я зьвярнуўся з пытаньнем наконт навіны пра новага папу.\n(Маладая спадарыня: ) “У касьцёле сказалі толькі, што выбралі, але яшчэ не сказалі, каго. А цяпер прыслалі мне СМС і сказалі”.\n(Дзяўчына: ) “Я ведаю, толькі што даведалася: гэта – Ёзэф Рацынгер. Такое ёсьць трошкі хваляваньне, ад новага заўсёды была такая трошку трывога, такая невядомасьць. Я вельмі спадзяюся, што новы папа – ён сапраўды адзначаны Панам Богам, і таму склалася так, як Пан Бог гэтага пажадаў, гэтага захацеў. Я вельмі веру, што новы папа абярэ правільны рух разьвіцьця каталіцкага касьцёлу. Нейкія зьмены ўсё роўна будуць, я думаю”.\nКсяндзы мне сказалі, што ня могуць даваць інтэрвію без дазволу біскупа. Але мне ўдалося даведацца наступнае: гарадзенскія сьвятары гаварылі паміж сабой, што хутчэй за ўсё будзе абраны Рацынгер альбо міланскі мітрапаліт. Паводле касьцельных законаў, пасьля 75 гадоў кожны ксёндз ці біскуп свайму кіраўніцтву падае паперу з просьбай адправіць яго на пэнсію, і робіць гэта штогод. Рацынгер складаў такую паперу тройчы. Але гэта фармальнасьць, кожны павінен так рабіць.\nСьвятар паведаміў, што званы з нагоды абраньня папы ў гарадзенскай Катэдры будуць званіць паўгадзіны, а пазьней паўгадзінным звонам будзе адзначана падзея адпраўленьня новым папам першай імшы ў Ватыкане. Гэтак у сваім камунікаце вызначыў гарадзенскі біскуп Аляксандар Кашкевіч. У Катэдры будуць таксама адпраўляцца набажэнствы падзякі Богу за новаабранага папу і сьпявацца гімн “Цябе, Бога, усхваляем!”\nБеларускі кардынал Казімір Сьвёнтак таксама быў у Ватыкане, маліўся за абраньне новага папы, але ня ўдзельнічаў у ім, бо яму больш за 80 гадоў. Таму ён не знаходзіўся ў Сыкстынскай капэле, дзе былі кардыналы, якія маюць права голасу, а таксама абслуга і лекары.\nВось меркаваньні яшчэ дзьвюх парафіянак гарадзенскага Катэдральнага касьцёлу:\n(Спадарыня: ) “Адчуваю вельмі вялікае ўзрушэньне, таму што смутак і пачуцьцё таго, што ў нас няма папы, прыгняталі. Цяпер вельмі добрая навіна. Думаю, што будзе працягвацца палітыка такога кансэрватыўнага касьцёлу, гэта добра. Ну, чакаюцца, канешне, пэўныя рэформы ў касьцёле, якія мусяць адбыцца, таму што прыйшоў новы папа. І мы ўсе з узрушэньнем чакаем ягоных першых дзеяньняў, візытаў і спадзяемся, што ён не забудзецца на Беларусь”.\n(Дзяўчына: ) “Я лічу: паколькі папа быў палякам, гэта ў вялікай ступені вызначыла сытуацыю з касьцёлам у Беларусі, і мяне не заўсёды яна задавальняла. Таму што, напрыклад, у Гродне большасьць касьцёлаў працуе на польскай мове. Нават такі выпадак: калі ў нас Вербная нядзеля, заўсёды правіцца імша ў Фарным касьцёле на польскай мове для моладзі, а для беларусаў заўсёды імша ў маленькім Брыгіцкім касьцёле, дзе вельмі мала месца. Калі Папа будзе немцам, то, я думаю, гэта ў вялікай ступені вызначыць шмат што адносна Беларусі, што будзе больш беларускай мовы ў касьцёле”.


ПРА КАРОВУ, ДАЯРКУ І СТАРШЫНЮ ГАСПАДАРКІ… | "Нарачанская зара" (пасведчанне аб рэгістрацыі №765 ад 4.11.2009)\nАдбыўся фінал Першага раённага фестывалю гульняў клуба вясёлых і знаходлівых школьнікаў.\nЗА мной, чытач! Я пакажу табе сапраўдны КВЗ! У Дзень гумару ў фінале сустрэліся чатыры каманды: імя Мэрэлін Манро (цэнтра творчасці, турызму дзяцей і моладзі раёна), “Вяршкі гумару” (Мядзельскай СШ №1), “Асцярожна: кіпень” (Мядзельскага вучэбна-педагагічнага комплексу) і “От ДУШИ” (Сваткаўскага). Вёў гульню метадыст раённага метадычнага кабінета аддзела адукацыі, спорту і турызму райвыканкама Яўген Купрэвіч.\nПершым конкурсам была “ВІЗІТОЎКА”.\nСпачатку “запальвалі” на сцэне “Вяршкі гумару”. Асабліва прыхільна гледачы сустрэлі мініяцюры пра выпадак на будоўлі і пажар на заводзе валер’янкі.\n«Говорят, в районной Лиге «Кипяток» не обойдёшь.// Я скажу вам при народе —это всё вообще не ложь!» — праспявала каманда “Асцярожна: кіпень” і навучыла, як адарваць дзіця ад камп’ютара: “дачка — за бабку, бабка — за дзедку…”\nКаманда “От ДУШИ” жартавала пра малую радзіму:\n— Мы гуляем ужо трэці раз, і ніколі не ўзгадалі сваю вёску. А Сваткі — гэта бульбяныя палеткі…\n— І ўсё!\nДзяўчаты з каманды імя Мэрэлін Манро выйшлі на сцэну з букетамі а-ля вясельныя і заявілі: “Перамога ў фінале — для нас не галоўнае. Галоўнае — удала выйсці замуж”. Аднак, насуперак сказанаму, “узмацніліся” — увялі ў склад каманды хлопцаў — каб дагадзіць журы, якое складалася пераважна з жанчын. А потым рассакрэцілі кіраўніка каманды, і ён непасрэдна далучыўся да ўдзелу ў праграме. Гэта быў… хто б вы думалі? Вядучы гульняў Яўген Купрэвіч! А завяршылася візітоўка кіданнем вясельных букетаў.\nКонкурс “ТРЫЯТЛОН”. Спачатку трэба было пракаменціраваць фотаздымак, пасля па чарзе чыталі загадзя падрыхтаваныя жарты, а напрыканцы на вядомыя мелодыі спявалі ўласныя тэксты. Гледачы былі ў захапленні. Ацаніце і вы:\n* “У трансфарматарнай будцы жыве трансфарматарны сабака”;\n* “Баскетбаліст не трапіў у кальцо. Такога ў загсе яшчэ не было”;\n* “Худеть решила девочка — не ела, не пила,\nЗимой и летом стройною, зелёною была”;\n* “Неплохо очень иметь три стены,\nОднако дует с одной стороны”;\n* “Я у твоих ног — “спасибо” не говори,\nСпоткнулся я о порог — его и благодари”.\n“ДАМАШНЯЕ ЗАДАННЕ” было апошнім конкурсам.\nКаманда “Асцярожна: кіпень” паказала розныя варыянты развіцця сюжэту ў казцы “Чырвоная Шапачка”. Шарль Пяро і не сніў!\nНа мясцовую тэматыку зноў паставіла каманда “От ДУШИ”. Прадэманстравалі, якая рэклама ідзе па тэлебачанні ў іх вёсцы і як вядомы каментатар вядзе рэпартаж з футбольнага матча “Сваткі” — “Брусы”. А па-сапраўднаму “ўзарвала” залу мініяцюра аб здымках фільма пра карову, даярку і кіраўніка сельгаспрадпрыемства.\nПа-новаму асэнсавала творчасць Шарля Пяро і каманда імя Мэрэлін Манро. Іх пастаноўка мела назву “Папялушка. Перазагрузка”.\nА каманда “Вяршкі гумару” не толькі развесяліла гледачоў каларытнымі персанажамі, але і расчуліла словамі падзякі за адраджэнне традыцый КВЗ на Мядзельшчыне. І прызнаннем, што гульні падарылі новых сяброў…\nЗаканчэнне чытайце ў бліжэйшым нумары газеты\nМініяцюра пра карову, даярку і старшыню гаспадаркі.\nНа сцэне — каманда імя Мэрэлін Манро.\nУдзельніцы каманды “Вяршкі гумару”.\nБойз-бэнд з Мядзельскай СШ №1 Уладзіміра Дубоўкі.\nКаманда-пераможца “От ДУШИ”.\n12 красавiка 2017. Каментарыі: Каментароў няма. Размешчана ў Адукацыя


Вядомы беларускі юрыст: Права на супраціўленне прыгнёту вынікае з Канстытуцыі, а ў будучыні павінна быць прапісана ў ёй\n02.11.2020 / 20:38\nКалі іншых сродкаў барацьбы ўжо няма, застаецца права на супраціўленне прыгнёту. Гэта погляд навукі. Піша Іван Пляхімовіч, кандыдат юрыдычных навук, дацэнт канстытуцыйнага права.\nПратэсты супраць фальсіфікацыі выбараў. Серабранка, Мінск. Фота Надзеі Бужан.\nУ кожнай дзяржаве заканадаўства змяшчае правы чалавека, іншыя юрыдычныя нормы і прадугледжвае спосабы іх абароны ў выпадку парушэння. Да такіх спосабаў могуць належаць звароты ў суды, іншыя дзяржаўныя органы, міжнародныя арганізацыі.\nАднак бывае, што ў дзяржаве ўстаноўлены аўтарытарызм, і асобы, якія знаходзяцца ва ўладзе, маюць адну мэту — утрымліваць гэтую ўладу любымі сродкамі. Карыстаючыся ўладнымі рэсурсамі, яны парушаюць тыя юрыдычныя нормы, рэалізацыя якіх перашкаджае іх панаванню, і блакіруюць усе спосабы юрыдычнай абароны.\nЧасцей за ўсё гэта нормы аб выбарах, рэферэндумах, палітычных і асабістых правах чалавека. Залежныя ад правіцеля суды ды іншыя органы фіктыўна разглядаюць справы аб абароне такіх нормаў, а рашэнні міжнародных арганізацый не выконваюцца.\nАўтарытарнай уладай ствараецца бачнасць законнасці, а спробы грамадзян ці арганізаванай апазіцыі ўздзейнічаць на дадзеную ўладу, наадварот, аб’яўляюцца па-за законам альбо ігнаруюцца.\nЦі існуе спосаб выпраўлення гэтага становішча? Законам (пісаным актам дзяржавы) ён звычайна не прадугледжаны, але ці прадугледжаны ён правам?\nАдказаць на пастаўленыя пытанні «не», значыць адмовіць праву ў жыццяздольнасці, абавязковасці і трапіць у юрыдычны тупік.\nАтрымаецца, што права дапускае ўласнае знішчэнне.\nУсялякае права асобы, народа ўключае ў сябе магчымасць яго абароны, прытым яна павінна быць дастатковай для максімальна ажыццяўляльнага аднаўлення дзеяння права.\nУ выпадку з аўтарытарнай уладай спосаб такой абароны існуе, ён вядомы навуцы і практыцы: гэта права на супраціўленне прыгнёту.\nЗыходзячы з прававой логікі, дадзенае права трэба прызнаваць у кожнай дзяржаве, незалежна ад таго, ці замацавана яно ў законе, у тым ліку асноўным законе — канстытуцыі. Яго можна назваць правам на неабходную абарону ў шырокім сэнсе.\nПрава на супраціўленне прыгнёту належыць кожнаму грамадзяніну дзяржавы, групе грамадзян і народу цалкам. Дазваляецца яго рэалізацыя любым з гэтых суб’ектаў.\nПрава на супраціўленне прыгнёту ахоплівае розныя формы барацьбы грамадзян і народа:\nнегвалтоўнае супраціўленне, напрыклад, правядзенне масавых мерапрыемстваў, незалежна ад таго, ці санкцыянаваны яны ўладамі;\nадмова падпарадкоўвацца, г. зн. выконваць акты органаў дзяржавы і патрабаванні прадстаўнікоў улады;\nігнараванне дзяржаўных тавараў ды паслуг;\nКалі забастоўка праводзіцца ў межах працоўных адносін, то работнікі маюць права вылучаць патрабаванні толькі па эканамічных і сацыяльных пытаннях, якія ўваходзяць у кампетэнцыю наймальніка. Аднак падчас забастоўкі, якая праводзіцца ў парадку супраціўлення прыгнёту, дазваляецца заяўленне і палітычных патрабаванняў, у тым ліку зняцця аўтарытарнага правіцеля.\nКаб супраціўленне было правамерным, неабходна прытрымлівацца пэўных умоў:\nмае месца ліквідацыя ўладай канстытуцыйнага ладу, г. зн. сістэматычнае ці грубае парушэнне службовымі асобамі канстытуцыйных прынцыпаў — найбольш важных юрыдычных нормаў;\nправамернасць мэтаў: народнае супраціўленне імкнецца прымусіць уладу да выканання канстытуцыйных прынцыпаў альбо зняць прадстаўнікоў аўтарытарнай улады і прыцягнуць іх да адказнасці;\nсуразмернасць (прапарцыянальнасць): народнае супраціўленне павінна быць суразмерным, адэкватным антыправавым мерам аўтарытарнай улады, не перавышаць межаў неабходнага супраціўлення.\nДапушчальна звяртацца да супраціўлення, калі іншыя спосабы абароны права немагчымыя ці неэфектыўныя.\nЯк вызначана ч. 2 арт. 3 беларускай Канстытуцыі, любыя дзеянні па змяненні канстытуцыйнага ладу і дасягненні дзяржаўнай улады гвалтоўнымі метадамі, а таксама шляхам іншага парушэння законаў караюцца згодна з законам. Аднак прыведзеная норма не забараняе супраціўлення прыгнёту; яна накладае забарону, наадварот, на дзеянні па ўзурпацыі ўлады, у тым ліку яе ўтрыманні насуперак Канстытуцыі.\nПрава на супраціўленне прыгнёту замацавана ў прэамбуле Усеагульнай дэкларацыі правоў чалавека, прынятай Генеральнай асамблеяй ААН, а таксама ў канстытуцыях Германіі, Грэцыі, Славакіі, Азербайджана і некаторых іншых краін.\nПаводле арт. 32 Асноўнага закона Славакіі, «грамадзяне маюць права супраціўляцца кожнаму, хто робіць замах на ажыццяўленне дэмакратычных правоў і свабод чалавека і грамадзяніна, прадугледжаных гэтай Канстытуцыяй, калі дзейнасць канстытуцыйных органаў і дзейснае выкарыстанне сродкаў, прадугледжаных законам, з’яўляюцца немагчымымі».\nГрэчаская Канстытуцыя ў ч. 4 арт. 120 вызначае: «Выкананне Канстытуцыі давяраецца патрыятызму грэкаў, якія правамоцны і абавязаны супраціўляцца ўсімі сродкамі ўсялякай спробе яе гвалтоўнай адмены».\nНаш Асноўны закон не ўтрымлівае гэткіх фармулёвак. Неабходна ўключыць іх у новую Канстытуцыю. Але нават у цяперашняй Канстытуцыі Беларусі права на супраціўленне прыгнёту вынікае з замацаванага ў арт. 7 прынцыпу вяршэнства права.\nПрадстаўнік Літвы пры НАТА: Літву больш турбуе, што адбываецца ў Беларусі, а не ва Украіне


Быць прыкладам прафесіяналізму - Образование в лицах - БОИРО\nПа сямейных абставінах А.М.Наскоў у 1990 годзе пераехаў у Брэст, дзе ўладкаваўся настаўнікам гісторыі і грамадазнаўства ў сярэднюю школу № 18. Праз 8 гадоў узначаліў гімназію № 3. У 2005 годзе стаў начальнікам аддзела вышэйшай і агульнай сярэдняй адукацыі ўпраўлення адукацыі Брэсцкага аблвыканкама. З 2011 года працуе начальнікам аддзела па адукацыі Брэсцкага гарвыканкама.\n- Пачынаў педагагічную дзейнасць у складаныя 90-я гады, калі было цяжка не толькі школьным настаўнікам, - расказвае Анатоль Міхайлавіч. – На жаль, менавіта з таго часу пачаў падаць прэстыж настаўніцкай працы ў вачах дзяцей і іх бацькоў. З-за невысокіх заробкаў многія педагогі-мужчыны сышлі з прафесіі. Я вельмі рады, што вытрымаў, застаўся ў адукацыі і прадоўжыў займацца любімай справай, якая да сённяшняга часу прыносіць вялікае задавальненне, нягледзячы на змену службовага статусу. Шчыра кажучы, не ведаю, кім цяжэй працаваць: настаўнікам, дырэктарам ці начальнікам аддзела па адукацыі. На кожнай з гэтых пасад трэба шчыраваць добрасумленна, самааддана і высокапрафесійна. Педагогі і кіраўнікі заўсёды навідавоку. Сваімі паводзінамі яны фарміруюць імідж адукацыйнай галіны ў цэлым.\nА.М.Наскоў удзячны настаўнікам, выхавальнікам і кіраўнікам устаноў адукацыі Брэста не толькі за іх выніковую работу, але і за падтрымку ў агульных справах. Без кампетэнтных кадраў і аднадумцаў немагчыма дасягнуць пастаўленых задач. А ганарыцца гарадской сістэме адукацыі, якая развіваецца дынамічна і паспяхова, ёсць кім і чым.\nЗа 30 гадоў работы ў адукацыйнай галіне Анатоль Міхайлавіч бачыў не адно пакаленне педагогаў і кіраўнікоў. Іх воблік мяняўся разам са зменамі ў грамадстве. Але аснову прафесійных якасцей па-ранейшаму складаюць адданасць выбранай справе, сумленная, шчырая і прафесійная праца.\n- Дзякуючы інфармацыйным тэхналогіям, сучасныя педагогі больш мабільныя, у тым ліку ў самастойным авалоданні новымі ведамі і аператыўным рэагаванні на актуальныя запыты грамадства, - адзначае А.М.Наскоў. – Разам з тым яны і больш прагматычныя. Не заўсёды ў сённяшніх педагогаў прысутнічаюць высокія маральныя матывы, якія дамінавалі ў прафесійным выбары папярэднікаў. Вялікай увагі патрабуе падбор якасных кіраўніцкіх кадраў. Калі настаўнік павінен быць прыкладам для вучняў, то кіраўнік – для падначаленых. Без маральных і прафесійных арыенціраў нельга палепшыць кадравы патэнцыял. Толькі дасканалыя і глыбокія веды, высокі прафесіяналізм забяспечваюць поспех любой справы. Кіраўнік павінен ставіць перад падначаленымі ясныя і дакладныя задачы, умець кантраляваць іх выкананне. Многае з гэтага прыходзіць не адразу, а з вопытам.\nЯк кіраўніка Анатоля Міхайлавіча хвалююць найперш праблемы, звязаныя з умацаваннем матэрыяльна-тэхнічнай базы ўстаноў адукацыі, арганізацыяй бяспечных умоў у іх і якаснага харчавання, павышэннем якасці адукацыі. Сярод найбольш актуальных пытанняў – забеспячэнне крокавай даступнасці дашкольнай адукацыі, паляпшэнне выніковасці ўдзелу вучняў у інтэлектуальных і спартыўных спаборніцтвах, цэнтралізаваным тэсціраванні.\nЗ-за вялікага аб’ёму работы ў А.М.Наскова застаецца няшмат вольнага часу, у першую чаргу для сям’і. Разам з жонкай-настаўніцай Анатоль Міхайлавіч выхоўвае дзвюх дачок.\n- З гадамі мяняюцца захапленні. Калі ў маладосці займаўся разьбой па дрэве, слесарствам, фотасправай, ігрой на духавых інструментах, то сёння ім на змену прыйшлі садаводства і будаўнічыя работы, - дадае А.М.Наскоў.


Сыход за керамічнай пліткай\nАпублікавана 11.04.2007 12:41\nНіхто не стане спрачацца з тым, што керамічная прадукцыя з'яўляецца самай практычнай з іншых варыянтаў аздобных матэрыялаў, якія прадстаўлены на будаўнічым рынку.\nПадрабязней:Сыход за керамічнай пліткай\nЯк уцяпліць падлогу на лоджыі\nАпублікавана 01.02.2007 13:22\nНават у тым выпадку, калі лоджыю не плануецца ператвараць у жылое памяшканне, усе роўна пажадана правесці яе якасную цеплаізаляцыю. Адным з найважнейшых этапаў гэтай працэдуры становіцца уцяпленне падлогі.\nПадрабязней:Як уцяпліць падлогу на лоджыі\nАсаблівасці кладкі кафлі на кухні\nАпублікавана 09.01.2007 10:37\nВыкарыстанне керамічнай пліткі ў якасці дэкаруюць матэрыялу на кухні мае вельмі шырокае распаўсюджванне, дзякуючы наяўнасці аптымальны тэхнічных характарыстык, якія дазваляюць выдатна пераносіць значныя ваганні вільготнасці і тэмпературы паветра.\nПадрабязней:Асаблівасці кладкі кафлі на кухні\nАздобная плітка і яе ўжыванне\nАпублікавана 07.12.2006 19:44\nКожны выгляд аздобнай пліткі ўжываецца для канкрэтных работ. Маёліка часцей за ўсё выкарыстоўваецца ў аздабленні сцен. Яна мае добрую ўстойлівасць да механічных пашкоджанняў.\nПадрабязней:Аздобная плітка і яе ўжыванне\nВіды аздаблення ваннай пакоі\nАпублікавана 02.11.2006 12:14\nВанная займае асаблівае становішча ў доме. Трэба ўлічваць, што гэта такое месца, дзе павінна быць асабліва ўтульна і камфортна ўсім чальцам сям'і. Бо менавіта з ваннай пачынаецца і сканчаецца наш дзень.\nПадрабязней:Віды аздаблення ваннай пакоі\nДэмантаж падлогавай пліткі\nАпублікавана 25.01.2006 17:44\nПерш чым, прыступаць да рамонту трэба расшыць швы. Плітка маналітная, яна прылепленая не толькі на падлозе,але і да суседніх плітках. Калі яе збіваць і пойдзе расколіна, то яна пяройдзе і на наступную плітку.\nПадрабязней:Дэмантаж падлогавай пліткі


Гавайскі кактэйль замарожаны чай Рэцэпт з ананасам\nАмерыканская ежа Гарэлка Кактэйлі Ананас Рэцэпты\nПадобна таму , як Hawaiian Марскі брыз прыносіць ананасавы сок у Sea Breeze , гавайскі замарожаны чай прыносіць яго ў Лонг-Айлэнд. Такія імёны , як гэта робіць яго лёгкім для бармэна , каб запомніць некалькі напояў: проста выкарыстоўваць логіку , што Гаваі прыраўноўвае ананас.\nСярод усіх варыяцый на Лонг - Айлендзе , гавайская замарожаны чай з'яўляецца адным з самых асвяжае. Гэта фруктовы, злёгку араматызаваныя і з належным наліць шчолаку, вы ледзь зможаце паспрабаваць выпіўку. Гэта адзін з лепшых варыянтаў і добрае змяненне тэмпу, калі вы апыняецеся ў LIIT каляіне.\nПабудаваць інгрэдыенты ў выглядзе Колінз шклянку , напоўнены лёдам.\nДобра змяшаць і падаваць.\nДадатковыя парады для стварэння Вялікага гавайскага Iced Tea\nЛікёр. Вы, вядома, можаце зрабіць гавайскі Iced Tea у верхняй паліцы, як вам падабаецца, выбіраючы некалькі вельмі добрых духаў, каб уліць у яго. Тым ня менш, большасць бармэнаў выбіраюць бутэлькі лікёру ў калодзежы бара , і гэта выдатна.\nГэта не так, калі вы будзеце заўважаць найтонкія нюансы гэтага высокага класа тэкілы або джына ў гэтым змешаны напой у любым выпадку, так што не саромейцеся, каб зэканоміць трохі грошай.\nЁсць некаторыя вельмі добрыя брэнды ў кожным з гэтых катэгорый духаў , якія з'яўляюцца даступнымі для большасці якія п'юць.\nПамятаеце , што калі вы збіраецеся ісці танна на вашай выпіўкі , выбіраць мудра.\nSour Mix. Так, вы можаце купіць кіслую сумесь (так званы бар змешваць або салодкім і кіслым) у вінным краме, але на самой справе няма прычын марнаваць грошы.\nКіслая сумесь, дастаткова проста, цытрусавыя просты сіроп , і калі вы можаце зрабіць гэты кактэйль, у вас не будзе ніякіх праблем , што робіць гэты просты змяшальнік дома . Гэта запатрабуе, у лепшым выпадку, 20 хвілін вашага часу.\nАкрамя таго, любы праўдзівы эканомны п'е хочаце зэканоміць грошы там , дзе яны могуць, ня так? Навучанне, як зрабіць гэтыя простыя напоі падсалодвальнікаў значна скараціць бар бюджэт.\nСярэдняя кубак сіропу складае менш за 20 цэнтаў са смакавымі інгрэдыентамі. Гэта доўжыцца не менш за два тыдні рэгулярнага выкарыстання. Як гэта для эканомнага?\nНаколькі моцны гавайскі замарожаны чай?\nЯк і іншыя варыяцыі Лонг - Айлэнд, гавайскі замарожаны чай на самай справе даволі мяккі, пакуль вы ня ліце занадта шмат спіртнога . 1/2 унцыі кожная з духаў ідэальна падыходзіць для дасягнення пітныя, прыемны напой, і ён трымае агульнае уліць лікёр ўсяго ў 2 1/2 унцый.\nКалі б вы былі наліць 80-Proof базавых духаў і 60-ўстойлівую трыпл сек ў гэты напой, ён будзе мець ўтрыманне алкаголю каля 16% ABV (32 доказы) . Хоць гэта трохі мацней, чым у сярэднім адным духам высокага напою, гэта не з лініі з «чайным» кактэйль сям'і ён належыць. Гэта трохі падобна на заліўку моцны Ром & кока - кола .\nнатрый 188 мг\nВампіра Пацалунак кактэйль Рэцэпт\nУзбітыя Заход кактэйль Рэцэпт\nАрнольд Палмер: Гэта асвяжальны напой Кожны любіць\nБез глютена Пахта Бліны з карычневым рысам Мука\nСмажаны Hot Wings Рэцэпт\nУсе пра гарбату CTC\nЛёгка Міндальнага паста Рэцэпт\nHerbed Вегетарыянскі грыбны паштэт Рэцэпт з свежай пятрушкі\nTraditional Home Cooking ў Новай Зеландыі\nТварог Райс (South Indian Ёгурт Rice)\nЯк зрабіць нямецкі Fastnacht пончыкі


Геральдыка – Івацэвіцкі лясгас\nЭканамічныя паказчыкі дзейнасці ДЛГУ “Івацэвіцкі лясгас”\nСправаздачы для грамадскасці\nСцяг Міністэрства лясной гаспадаркі ўяўляе сабой прамавугольнае палотнішча зялёнага колеру шырынёй 75 сантыметраў, даўжынёй 150 сантыметраў. У цэнтры пярэдняга і адваротнага боку палотнішча размешчана выява геральдычнага знака – эмблемы Міністэрства лясной гаспадаркі дыяметрам 30 сантыметраў.\nДапушчаецца выраб сцяга большага ці меншага памеру з захаваннем суадносін яго шырыні да даўжыні 1:2 і адпаведных прапорцый.\nГеральдычны знак – эмблема Міністэрства лясной гаспадаркі ўяўляе сабой круг зялёнага колеру з аблямоўкай залацістага колеру, на якой размешчаны надпіс «Міністэрства лясной гаспадаркі Рэспублікі Беларусь» зялёнага колеру. У цэнтры круга размешчаны стылізаваны скрутак светла-карычневага колеру, на якім намаляваны барочны шчыт залацістага колеру. У полі шчыта – елка зялёнага колеру. Шчыт вянчае Дзяржаўны герб Рэспублікі Беларусь залацістага колеру. Пад шчытом на кайме намалявана лісце дуба зялёнага колеру. Эмблема размешчана на васьмі румбах залацістага колеру. Пад румбами – аблямоўванні ў выглядзе зубчастай разеткі зялёнага колеру.\nНагрудны знак адрознення Міністэрства лясной гаспадаркі «Дзяржаўная лясная ахова Рэспублікі Беларусь» ўяўляе сабой авал зялёнага колеру, абрамлены дубовым вянком залацістага колеру. У цэнтры авала размешчаны барочны шчыт залацістага колеру, у полі якога намалявана елка зялёнага колеру. Шчыт вянчае Дзяржаўны герб Рэспублікі Беларусь залацістага колеру. Пад шчытом – алебарды залацістага колеру. Вакол шчыта размешчаны надпіс «Дзяржаўная лясная ахова Рэспублікі Беларусь» залацістага колеру. На ускрайку вянка – стылізаваны скрутак залацістага колеру з парадкавым нумарам.\nДадзены нагрудны знак мацуецца пры дапамозе гайкі. Вышыня нагруднага знака – 70 міліметраў.\nНагрудныя знакі адрознення Міністэрства лясной гаспадаркі «Ляснічы»\nВыконваюцца ў двух варыянтах у залежнасці ад прысвоенага класа і металу. Нагрудныя знакі мацуюцца пры дапамозе гайкі. Вышыня нагрудных знакаў – 45 міліметраў.\nНагрудны знак адрознення Міністэрства лясной гаспадаркі «Ляснічы I класа» ўяўляе сабой барочны шчыт залацістага колеру з аблямоўкай чырвонага колеру. У полі шчыта намаляваная елка зялёнага колеру. Шчыт абрамлены дэвізнай стужкай зялёнага колеру, на якой размешчаны надпіс «Ляснічы І класа» залацістага колеру. Шчыт размешчаны на дубовым вянку залацістага колеру.\nНагрудны знак адрознення Міністэрства лясной гаспадаркі «Ляснічы ІІ класа» ўяўляе сабой барочны шчыт серабрыстага колеру з аблямоўкай чырвонага колеру. У полі шчыта намалявана елка зялёнага колеру. Шчыт абрамлены дэвізнай стужкай зялёнага колеру, на якой размешчаны надпіс «Ляснічы ІІ класа» серабрыстага колеру. Шчыт размешчаны на дубовым вянку серабрыстага колеру.\nНагрудныя знакі адрознення Міністэрства лясной гаспадаркі «10 гадоў бездакорнай службы ў дзяржаўнай лясной ахове Рэспублікі Беларусь», «20 гадоў бездакорнай службы ў дзяржаўнай лясной ахове Рэспублікі Беларусь» і «30 гадоў бездакорнай службы ў дзяржаўнай лясной ахове Рэспублікі Беларусь»\nВыконваюцца ў трох варыянтах, якія маюць адрозненні ў датах і колеры металу. Нагрудныя знакі мацуюцца пры дапамозе гайкі. Вышыня нагрудных знакаў – 45 міліметраў.\nНагрудны знак адрознення Міністэрства лясной гаспадаркі «10 гадоў бездакорнай службы ў дзяржаўнай лясной ахове Рэспублікі Беларусь» ўяўляе сабой ромб зялёнага колеру з аблямоўкай бронзавага колеру, у верхняй частцы якой размешчаны надпіс «Дзяржаўная лясная ахова» зялёнага колеру. У цэнтры ромба ў полі барочнага шчыта бронзавага колеру намалявана елка зялёнага колеру. Шчыт вянчае Дзяржаўны герб Рэспублікі Беларусь бронзавага колеру. Пад шчытом на кайме – лісце дуба бронзавага колеру, на якіх размешчаны стылізаваны скрутак бронзавага колеру з лічбамі «10» таго ж колеру.\nНагрудны знак адрознення Міністэрства лясной гаспадаркі «20 гадоў бездакорнай службы ў дзяржаўнай лясной ахове Рэспублікі Беларусь» ўяўляе сабой ромб зялёнага колеру з аблямоўкай серабрыстага колеру, у верхняй частцы якой размешчаны надпіс «Дзяржаўная лясная ахова» зялёнага колеру. У цэнтры ромба ў полі барочнага шчыта серабрыстага колеру намаляваная елка зялёнага колеру. Шчыт вянчае Дзяржаўны герб Рэспублікі Беларусь серабрыстага колеру. Пад шчытом на кайме – лісце дуба серабрыстага колеру, на якіх размешчаны стылізаваны скрутак серабрыстага колеру з лічбамі «20» таго ж колеру.\nНагрудны знак адрознення Міністэрства лясной гаспадаркі «30 гадоў бездакорнай службы ў дзяржаўнай лясной ахове Рэспублікі Беларусь» ўяўляе сабой ромб зялёнага колеру з аблямоўкай залацістага колеру, у верхняй частцы якой размешчаны надпіс «Дзяржаўная лясная ахова» зялёнага колеру. У цэнтры ромба ў полі барочнага шчыта залацістага колеру намалявана елка зялёнага колеру. Шчыт вянчае Дзяржаўны герб Рэспублікі Беларусь залацістага колеру. Пад шчытом на кайме – лісце дуба залацістага колеру, на якіх размешчаны стылізаваны скрутак залацістага колеру з лічбамі «30» таго ж колеру.


Празрыстыя скрыні – у раёнах з найбольшым падтрыманнем Лукашэнкі\nПразрыстымі скрынямі абсталююць усе выбарчыя ўчасткі Столінскага раёну і 50% участкаў Асіповіцкага, паведаміў сакратар ЦВК Мікалай Лазавік. Паводле яго, новаўвядзенні таксама закрануць горад Масты і асобныя ўчасткі Віцебску. “Гэта тэндэнцыя відавочная – участкі абсталёўваюць празрыстымі скрынямі”, – заявіў сакратар Цэнтрвыбаркаму.\nПрадпрымальнік Віктар Гарбачоў, актывіст перадвыбарнага штабу кандыдата на прэзідэнцтва Уладзіміра Някляева, звяртае ўвагу на тое, што абсталяванне ўчасткаў празрыстымі ўрнамі ідзе кропкава. “Улады наўмысна выбіраюць раёны, дзе традыцыйна высокі адсотак прыхільнікаў дзейнага прэзідэнта. Але гэта ўсё адно дае афіцыйнаму Менску магчымасць заявіць Еўропе, што выбары ў нас празрыстыя і дэмакратычныя”, – гаворыць прадпрымальнік.\nЯк сцвярджае Віктар Гарбачоў, у буйных гарадах старшыні выбарчых участкаў браць празрыстыя ўрны ў прадпрымальнікаў ды прадстаўнікоў штабу Някляева адмаўляюцца. На ўчастках спасылаюцца на тое, што спачатку паглядзяць, як пройдуць выбары там, дзе празрыстыя ўрны ўжо ёсць, а потым будуць прымаць рашэнні. “Мы звярталіся на ўчасткі ў Менску, Жодзіна, Магілёве, Віцебску, але ў нас не ўзялі ніводнай скрыні”, – распавёў Віктар Гарбачоў.\nТым не менш, падкрэслівае прадпрымальнік, яны ўсё адно будуць намагацца, каб празрыстымі скрынямі абсталявалі як мага больш выбарчых участкаў краіны, а не толькі раёны, абраныя ўладамі.


Гасцёўня бірузовага колеру - фота ідэй дызайну гасцінай ў - Блог аб дызайне\nСёння бірузовае афармленне гасцінай стала сапраўдным «трэндам» у дызайнерскіх працах.\nНестандартныя рашэнні для гасцінай бірузовага колеру падабаюцца не толькі аматарам і паслядоўнікам сучасных стылявых напрамкаў, але і прыхільнікам кансерватызму, для якіх біруза з'явілася як павеў нечага свежага, які спрыяе натхненню і супакаення.\nШматаблічная палітра ультрамарына ад светлых адценняў блакітнага да глыбокіх цёмных тонаў зеляніны адкрываюць аматарам празмерна насычаных адценняў свабоду для палёту і выказвання сваіх ідэй.\nА для тых, хто ўстрымліваецца яркага і яркага афармлення, біруза падрыхтавала мяккую пастэльных гаму.\nБіруза ў Гасціным інтэр'еры\nБірузовы тон шматгранны і здольны прыўносіць у акружэнне сваю асаблівую чароўную і вабную аўру. Аквамарын з'яўляецца прадуктам зліцця сіняга з зялёным.\nЁн можа супакойваць, лёгка наладжваць на пазітыўныя эмоцыі і асвяжаць любое памяшканне. Менавіта таму ад бірузовага інтэр'еру гасцінай вее непадробнай чысцінёй і пазітывам. Некаторыя культуры ў старажытнасці лічылі, што гэты колер з'яўляецца гаючым.\nПры афармленні гасцінай ў бірузовай гаме, гэта адценне адказвае за:\nкамфортнае ўспрыманне атмасферы;\nцёплы і ўтульны дэкор;\nстварэнне ў пакоі станоўчай атмасферы.\nЧалавек, які знаходзіцца ў Аквамарынавы асяроддзі сцен, наладжваецца на адпачынак, творчае мысленне і пазітыў.\nКамбінацыя каляровай палітры з іншымі адценнямі\nТак як сама прырода стварыла аквамарынавы спектр адценняў, то і самае ўдалае спалучэнне будзе з'яўляцца з натуральнымі адценнямі прыроды.\nВыдатны дуэт атрымліваецца з тэракотавых і пясчанымі адценнямі, цёмнай палітрай карычнева-чырвонага, беласнежным, графітавых-шэрым або чорным кветкамі.\nХалодная біруза выдатна гармануе з цёплай гамай. Спалучэнне з пясочна гарчычным тонам, цёплым жоўтым і карычневым надаюць ў інтэр'еры адчуванне хатняга утульнасці.\nНа фота гасцінай бірузовага колеру відаць, што гэты тон выдатна ўпісваецца ў пакой з вокнамі вялікага памеру, праз якія пранікае велізарная колькасць натуральнага асвятлення. Менавіта таму інтэр'ер напаўняецца свежасцю.\nА вось камбінацыя з чорным дазволіць акцэнтаваць увагу на нестандартным гусце гаспадароў. Аднак неабходна быць асцярожнымі і не перагрузіш пакой цёмнымі элементамі.\nДля дзіцячых пакояў і спальняў актуальнай з'яўляецца камбінацыя ультрамарына з ружовай гамай колеру.\nДобра адцяняюць біруза аддзелачныя храмаваныя або залацістыя элементы. Таксама дарэчы спалучэнне з натуральнымі прыроднымі матэрыяламі, такімі як камень, дрэва.\nБірузовы ў розных стылявых напрамках\nСкандынаўскі стыль - адметная рыса тут выяўляецца ў спалучэнні бірузы ва ўнутраным аздабленні і фіранках з натуральным дрэвам. Такі дызайн гасцінай бірузовага колеру выглядае вельмі натуральна.\nСучасны гань-цёк і минималистическое кірунак аддаюць перавагу выкарыстоўваць для сваіх дызайнаў шэра-бірузовы дуэт. Тут выразнасць ліній і прастата мэблевых прадметаў ўраўнаважваюцца яркім ультрамарынам ў аздабленні.\nМілая вясковыя абставіны Праванса і кантры дапаўняецца адценнямі бірузы, блакітнага і цёплага жоўтага, прысутных у дэкаратыўных элементах: тэкстыльных падушачках, покрывам або фіранцы.\nФранцузскі ампір са сваёй раскошай і ляпнінай афармленні выдатна гармануе са свежымі насычанымі адценнямі зеляніны і нябесна-блакітнага.\nНе залежна ад стылю, у якім афармляецца памяшканне, бірузовы ў інтэр'еры гасцінай, фота можна знайсці на прасторах сеткі або ў дызайнерскіх агенцтвах, здольны надаваць атмасферы ноткі арыгінальнасці.\nВыкарыстоўваючы каляровыя камбінацыі пры аздабленні памяшкання і яго дэкарыравання, ствараюцца унікальныя дызайны, якія не пакідаюць абыякавымі нікога.\nФота гасцінай бірузовага колеру\nПредыдущаяПярэдні пакой з дрэва\nСледующаяФартух для кухні з каменя\nКухня ў стылі мадэрн - афармляем стыльны і камфортны дызайн\nЯк усталяваць ракавіну ў ваннай\nДызайн кухні чорна аранжавага колеру\nБардовая гасціная - раскоша і прыгажосць у гасціных з