Дзень беларускага пісьменства 2015 | Дзяннiца\nГлавная Дзень беларускага пісьменства 2015 8\nОпубликовано Татьяна Ступакевич в 8 Октябрь, 2015 - 16:55\nСёння ў рамках адзінага дня інфармавання насельніцтва адбылася сустрэча членаў інфармацыйнай групы райвыканкама з калектывам масласырзавода. Узначальваў інфармацыйную групу кіраўнік раённай вертыкалі Сяргей Васільевіч Ложэчнік. Намеснік начальніка аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі райвыканкама Аляксандр Генрыхавіч Амшэй прапанаваў увазе прысутных мультымедыйную прэзентацыю сацыяльна-эканамічнага развіцця раёна за апошнія пяць гадоў. Войдите или зарегистрируйтесь, чтобы получить возможность отправлять комментарии\nПа статуце “Саюздруку” вось ужо 15 гадоў узорна “служыць” былы вайсковец І.М. Рыжонкаў\nОпубликовано Татьяна Полубятко в 28 Сентябрь, 2015 - 16:06\nНа сёлетнім свяце беларускага пісьменства, якое ладзілася ў нашым Шчучыне, сваю хвіліну славы атрымалі многія дастойныя людзі: літаратары і журналісты, кнігавыдаўцы і распаўсюджвальнікі перыёдыкі... Іх ушаноўвалі прынародна, уручалі заслужаныя ўзнагароды. У гэтай кагорце быў і начальнік Шчучынскага раённага аддзялення “Гроднааблсаюздрук” Іван Міхайлавіч Рыжонкаў. Міністр інфармацыі Рэспублікі Беларусь Л.С. Ананіч уласнаручна прымацавала на лацкан яго пінжака нагрудны знак “Выдатнік друку Беларусі”.\nОпубликовано Анна Рудская в 21 Сентябрь, 2015 - 14:10\nУчора, напрыканцы святой імшы ў касцёле св. Тэрэзы Авільскай у Шчучыне, намеснік старшыні Шчучынскага райвыканкама Г.С. Хвядзюк уручыла пробашчу касцёла айцу Вітальду Пяцельчыцу падзяку райвыканкама і райсавета дэпутатаў за дапамогу ў падрыхтоўцы і правядзенні Дня беларускага пісьменства.\n-- Свята, якое Шчучын прымаў 6 верасня, ужо стала гісторыяй, – адзначыла Ганна Станіславаўна. – Яго правядзенню папярэднічала вялікая падрыхтоўчая работа, у якой многія з вас прымалі непасрэдны ўдзел. Вялікі дзякуй усім святарам і прыхаджанам, хто словам і справай дапамог зрабіць ХХІІ Дзень беларускага пісьменства па-сапраўднаму цудоўным. Войдите или зарегистрируйтесь, чтобы получить возможность отправлять комментарии\nДастойна, прыгожа, крэатыўна... Опубликовано Татьяна Полубятко в 18 Сентябрь, 2015 - 17:04\nТакі розгалас атрымала рэспубліканскае свята беларускага пісьменства, якое ладзілася нядаўна ў Шчучыне\nВысокая ацэнка за падрыхтоўку і правядзенне свята, выстаўленая кіраўніцтву раёна, працоўным калектывам міністрамі, дыпламатамі, пісьменнікамі, гасцямі з замежжа і розных куткоў Беларусі, радуе і натхняе. Сапраўды, Шчучын дастойна прадставіў не толькі свой рэгіён, але і Гродзеншчыну, і краіну ў цэлым. Даказалі, што ніякая мы не правінцыя, калі маем такія каманды аднадумцаў і прафесіяналаў, здольных рэалізоўваць маштабныя праекты.\nЗ кнігай – у будучыню!\nОпубликовано webredaktor в 14 Сентябрь, 2015 - 16:53\nЗ 2001 года ў нашай рэспубліцы адзначаецца Дзень бібліятэк. А дата свята – 15 верасня – выбрана ў гонар заснавання Нацыянальнай бібліятэкі, асноўнага кнігасховішча краіны.\nОпубликовано Алла Федотова в 14 Сентябрь, 2015 - 16:46\nСімвалічна, што сёлета да гэтага свята бібліятэкары і чытачы нашага раёна атрымалі цудоўны падарунак: адкрыла дзверы абноўленая пасля капітальнага рамонту Шчучынская цэнтральная раённая бібліятэка імя Цёткі. Пра тое, што прапануе яна чытачам, і ўвогуле аб дзейнасці бібліятэк раёна мы папрасілі расказаць намесніка дырэктара ЦБС Т.М. Менскую.\nСлово о библиотекарях\nОпубликовано webredaktor в 14 Сентябрь, 2015 - 16:44\nМы с мужем являемся постоянными читателями Желудокской горпоселковой библиотеки. Я, например, люблю читать романы Знаменской, Донцовой, Шиловой, Батраковой и других авторов. Муж увлекается военными книгами и детективами, интересуется новостями из журнала “Планета”. Сотрудники библиотеки всегда предложат книгу по душе, порекомендуют почитать интересную новинку. Хочется поблагодарить этих замечательных женщин за преданность своему делу и рассказать о них.\nДля “Дзянніцы” – падарунак ад Мінінфа\nОпубликовано Татьяна Ступакевич в 11 Сентябрь, 2015 - 16:43\nАмаль тыдзень аддаляе нас ад незабыўных падзей ХХІІ Дня беларускага пісьменства, а пазітыўныя эмоцыі і яркія ўражанні не згасаюць. Вось і творчы калектыў “Дзянніцы” шчыра радуецца сюрпрызу, што падрыхтавала нашаму выданню з нагоды свята Міністэрства інфармацыі Рэспублікі Беларусь. Падчас урачыстых мерапрыемстваў міністр Лілія Станіславаўна Ананіч уручыла нам сертыфікат на атрыманне трох настольна-выдавецкіх комплексаў на суму больш за 60 мільёнаў рублёў. Гэта як нельга лепш дапоўніць і ўмацуе нашу матэрыяльна-тэхнічную базу. Як вядома, без тэхнікі новага пакалення немагчыма ўявіць работу сучаснага журналіста і ўвогуле супрацоўнікаў рэдакцыі. Аператыўнасць, імклівасць, дакладнасць – гэта патрабаванні сённяшняга дня.\nЗ узнагародамі, калегі!\nОпубликовано Татьяна Ступакевич в 11 Сентябрь, 2015 - 16:25\nСімвалічна, што менавіта ў Шчучыне на ХХІІ Дні беларускага пісьменства ўрачыста ўшаноўвалі аўтараў конкурсу рукапісаў імя Цёткі. Гэта творчае саперніцтва праводзяць абласное аддзяленне Саюза пісьменнікаў Беларусі і Гродзенскі аблвыканкам.\nСярод пераможцаў і аўтар кнігі «Сінія васількі» – наш зямляк Іван Рыгоравіч Пяшко, які досыць працяглы час працаваў намеснікам рэдактара Шчучынскай раённай газеты.\n– У маю кнігу ўвайшлі 40 апавяданняў для дзяцей, – гаворыць аўтар. – Тэматычна яна падзяляецца на тры раздзелы: уласныя ўспаміны пра дзяцінства, затым – незвычайныя гісторыі, што могуць здарыцца з маленькімі грыбнікамі, і яшчэ апавяданні, якія выхоўваюць дабрыню ў адносінах да братоў нашых меншых.\nУсім святам свята!\nОпубликовано Татьяна Ступакевич в 11 Сентябрь, 2015 - 16:20\nПасля Дня беларускага пісьменства мноства людзей тэлефануюць і заходзяць у рэдакцыю, каб праз газету выказаць свае пачуцці і эмоцыі. Мінчанам і гродзенцам, варэнцам і воранаўцам, лідчанам і смаргонцам неверагодна спадабалася свята ў Шчучыне. Зразумела, што ў захапленні ад фестывальных дзён і самі жыхары горада і раёна. “Свята беларускага пісьменства ў Шчучыне прайшло на найвышэйшым узроўні”, – пішуць рэспубліканскія СМІ. “Усе ўклалі ў гэта свята часцінку сваёй душы”, – адзначыла ў нефармальнай размове міністр інфармацыі Лілія Станіславаўна Ананіч. А вось якімі водгукамі падзяліліся нашы землякі і госці:\nУ гонар Дня беларускага пісьменства\nОпубликовано Алла Федотова в 11 Сентябрь, 2015 - 16:15\nАктыўны ўдзел у свяце прынялі і шчучынскія паштавікі. На іх падворку была прадстаўлена разнастайная паштовая і сувенірная прадукцыя, якую з задавальненнем набывалі жыхары горада і госці свята. Асаблівай папулярнасцю, між іншым, карысталіся паштоўкі з відарысамі Шчучына.\nДарэчы, Міністэрста сувязі і інфарматызацыі сумесна з “Белпоштай” спецыяльна да Дня беларускага пісьменства выпусцілі канверт з арыгінальнай маркай – партрэтам Цёткі (А.Пашкевіч).\nОпубликовано Александр Касперчук в 10 Сентябрь, 2015 - 12:57\nПадчас фестывалю ля гарадскога стадыёна “Алімп” разгарнулася турыстычная пляцоўка “Гродзеншчына запрашае”, дзе размясціліся шматлікія павільёны, якія прадстаўлялі розныя турыстычныя агенствы вобласці. Падворак аграсядзібы “Марчукова хата” з Жалудка карыстаўся асаблівай папулярнасцю сярод шчучынцаў і гасцей нашага горада. Гасціннасць і шчодрасць рабілі сваю справу. Тут можна было паласавацца хатняй каўбаскай, вяндлінай, маласольнымі агурочкамі, спелымі яблычкамі і духмянай выпечкай.\nЧароўнае слова Мельпамены\nОпубликовано webredaktor в 10 Сентябрь, 2015 - 12:47\nЯк бы ні віравала фестывальнае жыццё на вуліцах нашага горада, а сапраўдныя тэатралы спяшаліся ва ўтульную ў сваёй абноўленасці залу раённага Дома культуры, дзе на працягу двух вераснёўскіх вечароў ішлі спектаклі.\nСамыя добрыя водгукі можна пачуць ад аматараў тэатра пра пастаноўку "Ціхі шэпат сыходзячых крокаў" (Рэспубліканскі тэатр беларускай драматургіі) і "Камедыю пра нешчаслівага селяніна" (Гродзенскі абласны драматычны тэатр).\nСлова да шчучынцаў\nОпубликовано webredaktor в 8 Сентябрь, 2015 - 14:15\nНе верыцца, але ХХІІ Дзень беларускага пісьменства – перагорнутая ўжо старонка нашай гісторыі. Аднак кожны працоўны калектыў Шчучыншчыны, многія нашы землякі ўпісалі свой радок у гэту яркую, неардынарную падзею. Бо рыхтуючыся да свята, людзі праяўлялі сапраўдную самаадданасць, не лічыліся з уласным часам, не шкадавалі фізічных і маральных сіл. Столькі зроблена, каб наш горад быў яшчэ больш прывабным, прыгожым, зручным для жыцця!\nЯны расказалі “Жывую гісторыю” Опубликовано Анна Виленцевич в 8 Сентябрь, 2015 - 12:13\nФранцыск Скарына, Мікола Гусоўскі, Цётка, Эліза Ажэшка, Анатоль Тызенгаўз, Францішак Багушэвіч, Максім Багдановіч і іншыя славутыя дзеячы асветы ў Дзень беларускага пісьменства прама на вуліцах Шчучына дэкламавалі свае творы. “Ажывілі” класікаў студэнты-гісторыкі Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы. Спецыяльна падрыхтаваныя касцюмы і грым дапамаглі юнакам і дзяўчатам “скапіраваць” вобразы. А юныя гісторыкі, што пераўвасобіліся ў герояў Вялікай Айчыннай вайны – капітана Батырава і падпольшчыка Мікалая Белякова – расказвалі гасцям свята пра тое, як была вызвалена ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў наша Шчучыншчына.\nНезабыўнае падарожжа ў Сярэднявечча\nОпубликовано Александр Касперчук в 6 Сентябрь, 2015 - 18:48\nКожны, хто падчас свята беларускага пісьменства завітаў на пляцоўку ля палаца Друцкіх-Любецкіх, меў магчымасць акунуцца ў непаўторную эпоху Сярэднявечча, з яе старажытнымі песнямі і танцамі, а таксама рыцарскімі паядынкамі.\nСвята распачалося з выступлення танцавальнага калектыву “Фламея” з Мінска, які займаецца рэканструкцыяй і пастаноўкай танцаў эпохі Рэнесансу і Сярэднявечча. Старадаўнія касцюмы і аўтэнтычная музыка дапамаглі гледачам адчуць чароўную атмасферу тых далёкіх часоў, калі ствараліся традыцыі нашага народа, фарміравалася яго годнасць і духоўнасць. Пасля сталічныя артысты правялі майстар-клас, падчас якога знаёмілі ўсіх жадаючых з асновамі сярэднявяковых танцаў.\n"Квітней, Беларусь наша родная!"\nОпубликовано Анна Виленцевич в 6 Сентябрь, 2015 - 18:30\nПад такім дэвізам прайшла ў Шчучыне цырымонія адкрыцця Дня беларускага пісьменства.\nУрачыстае адкрыццё свята ў 22-ой літаратурнай сталіцы стала маштабным і яркім дзействам. На галоўнай сцэнічнай пляцоўцы сабралася мноства гасцей з блізкага і далёкага замежжа. Прысутныя прывіталі на свяце дзяржаўных дзеячаў, дыпламатаў, пісьменнікаў, журналістаў. У Шчучын прыехала шмат гасцей з іншых краін -- Расіі і Украіны, Казахстана і Таджыкістана, Азербайджана і Арменіі, Літвы і Малдовы, Сербіі і Чарнагорыі, Босніі і Герцагавіны, а таксама Злучаных Штатаў Амерыкі. Войдите или зарегистрируйтесь, чтобы получить возможность отправлять комментарии\nУсе кнігі ў госці да нас!\nОпубликовано Алла Федотова в 6 Сентябрь, 2015 - 17:48\nСёння наш Шчучын ператварыўся ў бібліятэку пад адкрытым небам. Усюды палаткі, стэнды, стэлажы, на якіх літаратурныя навінкі, кнігі для дзяцей, старыя рэдкія выданні, перыёдыка.\nАсабліва мнагалюдна на плошчы Свабоды. Тут шуміць фестываль кнігі і прэсы. Шырока прадставілі сваю друкаваную прадукцыю Выдавецкі дом “Звязда”, выдавецтвы “Беларусь”, “Мастацкая літаратура”, “Белсаюздрук” і іншыя. Цікавасць у гасцей свята выклікалі кнігі-лаўрэаты ХХІІ Міжнароднага конкурсу дзяржаў-удзельніц СНД “Мастацтва кнігі”, а таксама фаліанты з фондаў Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі.\nПалац Друцкіх-Любецкіх прыняў першых гасцей\nОпубликовано Анна Рудская в 6 Сентябрь, 2015 - 14:48\nСёння ў Шчучыне адчыніў свае дзверы пасля рэканструкцыі архітэктурны помнік Беларусі -- былы палац Друцкіх-Любецкіх, у якім цяпер размесціцца Палац творчасці дзяцей і моладзі.\nУрачыста прайшла святочная цырымонія адкрыцця, удзел у якой прымалі намеснік Прэм'ер-міністра Рэспублікі Беларусь М.І. Русы, намеснік кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь І.І. Бузоўскі, старшыня Гродзенскага аблвыканкама У.В. Краўцоў, міністр адукацыі Рэспублікі Беларусь М.А. Жураўкоў, міністр інфармацыі Рэспублікі Беларусь Л.С. Ананіч, міністр культуры Рэспублікі Беларусь Б.У. Святлоў, члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, дэпутаты Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу, прадстаўнікі органаў дзяржаўнай улады, дыпламатычнага корпуса, устаноў і прадпрыемстваў, грамадскіх аб'яднанняў, духавенства.


Культура 23.03.2018 | 10:29\n23 сакавіка, Віцебск /Вольга Багачова - БЕЛТА/. Поўная праграма "Славянскага базару" будзе аб'яўлена ў пачатку красавіка. Аб гэтым паведаміў 22 сакавіка на брыфінгу генеральны дырэктар Цэнтра культуры "Віцебск", дырэктар фестывалю Аляксандр Сідарэнка, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\n"У пачатку красавіка мы аб'явім усю праграму фестывалю на астатніх пляцоўках. Гэта канцэртная зала "Віцебск", Віцебская абласная філармонія, драматычны тэатр імя Я. Коласа", - сказаў дырэктар форуму.\nКолькасць праектаў форуму павялічылася. "Усе пляцоўкі будуць цалкам загружаны, а ў канцэртнай зале "Віцебск", напэўна, нават па два канцэрты трэба праводзіць кожны дзень", - заявіў Аляксандр Сідарэнка.\nАкрамя таго, вядзецца работа над выставачнай праграмай, па якой у дырэкцыю таксама паступаюць прапановы.\nXXVII Міжнародны фестываль мастацтваў "Славянскі базар у Віцебску" пройдзе з 12 па 16 ліпеня. Дадатковыя мерапрыемствы запланаваны 7-11 і 17-18 ліпеня. Праграма фестывалю разнастайная і разлічана на любы густ. Яна ўключае канцэртныя і забаўляльныя праграмы для моладзі, любімыя многімі "Тэатральныя сустрэчы" і "Фестывальную кінапраграму". У Летнім амфітэатры запланавана правядзенне 19 буйных праектаў. На вуліцах і плошчах Віцебска разгорнецца фэст вулічнага мастацтва "На сямі вятрах" з правядзеннем інтэрактыўных праектаў вулічных тэатраў, музыкантаў, перформераў, лялечных тэатраў і артыстаў. Сваё 5-годдзе адзначыць праект "Лялечны квартал", спектаклі для дзяцей і дарослых прапануюць лялечныя тэатры з Беларусі, Расіі, Украіны. Запланаваны цыркавыя праекты - шоу братоў Запашных "UFO. Цырк з іншай планеты" і цырк-шапіто Мікалая Чалнакова "Клаўнарыум".\nПрадаўжаючы традыцыю супрацоўніцтва з фестывалямі розных краін, плануецца правесці міжнародную канферэнцыю "Фестывальны рух. Традыцыі і інавацыі" з удзелам арганізатараў фестываляў з розных краін і пасяджэнне Савета дырэктараў Сусветнай асацыяцыі фестываляў (САФ). Па прапанове Савета дырэктараў САФ лепшы творчы нумар гала-канцэрта "International Voice in Vitebsk" з удзелам пераможцаў міжнародных фестываляў і конкурсаў, якія з'яўляюцца членамі САФ, будзе ўключаны ў праграму канцэрта ўрачыстага закрыцця форуму.-0-


Супрацьстаяньне міністра абароны Аляксандра Чумакова й старшыні камісіі ў справе мэдычнага асьведчаньня кіраўніцкага складу Ўладзімера Мялюшкі скончылася тым, што шэрагоўцу Мялюшку пасьля ўмяшаньня галоўнакамандуючага Лукашэнкі вернутыя пагоны палкоўніка.\nУ мінулую пятніцу Ўладзімеру Мялюшку аднавілі вайсковае званьне й службовую пасаду. Але на гэтым ягоная кар'ера заканчваецца. Міністар абароны Чумакоў зрабіў усё дзеля таго, каб, так бы мовіць, "небясьпечны палкоўнік" зноў не пачаў цікавіцца станам ягонага здароўя.\nНагадаю, што двойчы ў якасьці старшыні мэдычнае камісіі Мялюшка дакладваў Лукашэнку, што некаторыя супрацоўнікі сілавых ведамстваў на падставе дыягназаў павінны пакінуць свае пасады. Калі тагачасны міністар унутраных справаў Агалец, сапраўды, падаў у адстаўку, дык Чумакоў расцаніў рэкамэндацыю як інтрыгу ворагаў. У сакавіку Чумакоў звольніў Мялюшку з пасады й пазбавіў вайсковага званьня. З таго часу Мялюшка пачаў дамагацца рэабілітацыі праз вайсковы суд. І тут нечакана ў справу ўмяшаўся Аляксандар Лукашэнка.\nЗ аднаго боку, генэрал-палкоўніку Чумакову не засталося нічога, як зьмірыцца з паражэньнем. З другога, ужо ў суботу, адмяніўшы свой ранейшы загад, міністар выдаў новы: звольніць Мялюшку паводле стану здароўя на падставе рашэньня цэнтральнае вайсковае камісіі. Такім чынам, міністар імкнецца канчаткова разьвітацца са сваім апанэнтам.\nМялюшка кажа, што й сам ня мае жаданьня сустракацца з Чумаковым, але таму прыйдзецца крыху патрываць. Прынамсі, да таго часу, пакуль Міністэрства абароны не кампэнсуе ўсе судовыя выдаткі. Менавіта пра гэта ён заявіць на наступным паседжаньні суду 20 чэрвеня.\nРазам зь Мялюшкам адноўленыя на працы ягоныя намесьнікі – прафэсар Бова й палкоўнік Кірылаў. Але вяртацца на старое месца ніхто не зьбіраецца – няма ніякіх гарантыяў, што перасьлед не працягнецца.\nШто тычыцца Мялюшкі, дык ён кажа, што за такі нечаканы паварот падзеяў удзячны перш за ўсё журналістам недзяржаўных СМІ: толькі пасьля шэрагу публікацыяў Лукашэнка вымушаны быў зьвярнуць увагу на самавольства пад дахам Міністэрства абароны. Да таго ж, камісія, якую ўзначальваў Мялюшка, была ў непасрэдным падначаленьні Лукашэнкі. І апошні павінен быў рэагаваць на незаконныя дзеяньні міністра неадкладна, а не назіраць за разьвіцьцём падзеяў амаль чатыры месяцы.\nГаворыць Уладзімер Мялюшка:\n"Я разьлічваў, што ўмяшаньне адбудзецца хутчэй. Чым далей сытуацыя заходзіла, тым меншымі рабіліся спадзяваньні. Але зараз я павінен усё давесьці да канца. Каб не падманулі па дарозе. Прапануюць міравое пагадненьне, але ня кажуць, хто канкрэтна мне верне грошы. Да таго ж, мне трэба, каб у загадзе больш не гучала, што я сфальсыфікаваў дыягназ Чумакова і ўзьдзейнічаў на сябраў камісіі. Як я магу ўзьдзейнічаць на акадэмікаў? Нават з гэтых пазыцыяў мне трэба ўсё давесьці да канца".\nФармальна загад Лукашэнкі павінен прадубляваць вайсковы суд, які ўсё яшчэ разглядае пазоў Мялюшкі да міністра абароны. Але, апярэджваючы падзеі, Мялюшка канстатуе, што ў пятніцу зноў адчуў сябе чалавекам. Упершыню за чатыры месяцы, праведзеныя ў ролі шарагоўца, ён зноў атрымае заробак. Вырашылася й пытаньне з пэнсіяй: калі б супрацьстаяньне працягвалася, дык, пачынаючы з 3 жніўня, калі Мялюшку споўніцца 50 год, ён наогул застаўся б без сродкаў на існаваньне. І галоўнае, створаны прэцэдэнт, калі можна не толькі спрабаваць змагацца з сыстэмаю, але й дамагацца пазытыўнага выніку.


Батлейка з г.п.Мір: «Бо прыйшла пара калядна!»Батлейка з г.п.Мір: «Бо прыйшла пара калядна!»\nЗдаровыя людзі. — Адчувай шчасце — Знайдзі сябе — Дакрануцца да «Нябёсаў», альбо Прыйшла пара «Калядна»!\n«Нябёсы» – гэта не толькі неба над галавой, а яшчэ і Калядны фестываль батлеечных і лялечных тэатраў, што ладзіцца пад дэвізам «З лялькай да Бога». А «Калядна» – не проста скарочаная назва слова «калядная», а і назва рэканструяванага прадстаўлення народнага тэатра «Батлейка» з г.п.Мір.\nУсё разам гэта можна было пачуць-пабачыць ГОД ТАМУ 4-5 студзеня ў Палацы мастацтва г.Мінска – у рамках Міжнароднага праваслаўнага фестывалю «Радасць». Мірская батлейка выступала ў першы дзень – 4-га.\nВедаючы збольшага сучаснае пакаленне… Думаю, што гэта ўвогуле даволі цяжка. Але не для такога педагога ад Бога, як Канстанцін Петрыман. Дзеці яго вельмі любяць і самі да яго ідуць. Ды што там – лятуць! На вечары сустрэчы, на заняткі народнага тэатра «Батлейка»… І сюды, на «Нябёсы», завіталі яго былыя навучэнцы!\nУ гэтую навучальную ўстанову я прыйшоў працаваць у 1992-ім годзе. Тады яна была яшчэ вучылішчам. А батлейка існавала тут з 1989-га года. Так што мы ўжо адсвяткавалі 30-годдзе! Нават той скрыні, што стаіць на сцэне, хутка будзе 30! Батлейка ў вучэльні – гэта своеасаблівая каста. Туды цяжка было патрапіць. Я ў гэты тэатр спачатку проста прыходзіў – паглядзець. Батлейка ўзрушвала вельмі, бо яна была незвычайнай, з адмысловай філасофіяй, выбітнымі мастакамі, з рэканструкцыяй старажытнага… Тут займаліся даследаваннем мінулага прафесійна. Паглядзець нашу батлейку прыязджалі прадстаўнікі ЮНЭСКА, амбасадары многіх дзяржаў, турысты… Гэта сапраўды была выбітная з’ява ў Міры! А калі ў 2011-ым кіраўнік батлейкі Ганна Выгонная звальнялася, дык папыталася ў мяне: «Хочаш, я табе пакіну батлейку?!» А я ўжо дагэтуль сам спрабаваў паціху, калі нікога не было, батлеіць. Вядома ж, я з ахвотаю пагадзіўся…\nНавучэнец Мірскага дзяржаўнага мастацкага прафесійна-тэхнічнага каледжа, выканаўца ролі цара Ірада\nНавучэнка Мірскага дзяржаўнага мастацкага прафесійна-тэхнічнага каледжа, выканаўца ролі Пастушкі\nНавучэнка Мірскага дзяржаўнага мастацкага прафесійна-тэхнічнага каледжа, выканаўца роляў Смерці і Гандляра\nМяне з дзяцінства цікавіць тэатр. Мы разам з Кацяй Нагнібеда паступілі ў каледж і разам прыйшлі ў батлейку. Нават у першы ж дзень, як пра яе даведаліся, падышлі да Канстанціна Леанардавіча і сказалі, што хочам удзельнічаць. Мне вельмі падабаецца! Ужо са спектаклямі ездзіла ў Карэлічы, Гродна, Мінск… Агучваць лялькі не так і проста. Бо ўсё трэба перадаваць голасам, без мімікі. Канстанцін Леанардавіч вельмі добры настаўнік. Калі ён нас слухае, дык кажа, што не бывае няправільнага прачытання ролі. Проста трэба нас накіраваць у патрэбнае рэчышча. Ад кожнага спектакля ў мяне шмат станоўчых эмоцый!\nНавучэнка Мірскага дзяржаўнага мастацкага прафесійна-тэхнічнага каледжа, выканаўца ролі Анёла\n98 0 441


Што адбывалася з нашым тэатрам сёлета? Ці падуладнае гэтае самае «што» хоць нейкай сістэматызацыі? Ці акрэсліваецца яно агульнымі рысамі? І што, урэшце, засталося ў памяці? Згадваючы мінулагоднія падзеі, прэм’еры, набыткі і страты, бадай упершыню за доўгі перыяд прыкмячаю сімптомы зруху. Яны — нібыта адчувальныя падземныя штуршкі. Не думаю, што ў бліжэйшы час адбудзецца дзевяцібальны землятрус, які прывядзе да заўважнай змены айчыннага тэатральнага ландшафту. Але, спадзяюся, нас чакае пэўная рэвізія каштоўнасцей. І многія вартыя ўвагі творцы нарэшце выйдуць з ценю, нейкім чынам прымусяць з сабой лічыцца. Прынамсі, і гэтага хопіць для таго, каб абрысы нашай тэатральнай рэчаіснасці пачалі трансфармавацца.\nТысячу разоў на ўсіх магчымых узроўнях было пацверджана: ёсць праблемы з рэжысурай. 2011-ы пазначаны маштабным сыходам: пайшлі з жыцця Рыд Таліпаў і Валерый Раеўскі. Пакінулі тэатры Генадзь Мушперт і Якаў Натапаў. Страты істотныя. Натуральна ўзнікае пытанне: хто замест? Як ні дзіўна, з’яўляюцца новыя імёны. Іх пакуль па пальцах можна пералічыць. Затое кожны, хто праз вялікія намаганні застаецца ў прафесіі, нечага варты. Хоць, спадзяюся, усе разумеюць, што нават збіўшы каленкі ў кроў, не заўсёды можна разлічваць на перамогу. Сярод тых, хто ўпарта з пераменным поспехам працягвае нешта даказваць сабе і гледачам, — Кацярына Аверкава. Трапятліва-ўзважаная «Ганя» паводле Генрыка Сянкевіча, увасобленая з дыпломнікамі Беларускай акадэміі мастацтваў, і менш удалы спектакль «Падзея» па п’есе Уладзіміра Набокава, пастаўлены сёлета ў Магілёве, толькі ўзмацнілі цікавасць да персоны рэжысёра. І пацвердзілі яе намеры займацца тэатрам сур’ёзна. З-пад крыла Аляксея Ляляўскага эфектна выпырхнуў Аляксандр Янушкевіч. Ягонае «Вянчанне» па п’есе Вітольда Гамбровіча на сцэне Беларускага дзяржаўнага тэатра лялек зрабіла сапраўдны фурор і безумоўна засталося ў шэрагу самых выбітных мінулагодніх тэатральных падзей. Яўген Карняг і Вольга Скварцова ў сваіх прафесійных амбіцыях не проста пераканальныя, а выклікаюць захапленне.\nШкада, што паступова сышлі на нішто творчыя неспадзяванкі з боку маладых купалаўцаў. Прынамсі, ужо даўнавата нічога нечаканага ды яскрава таленавітага яны не паказвалі. Яшчэ больш шкада, што і ў нашых акадэмікаў — у Рускім і Купалаўскім — ніводнага буйнога сцэнічнага твора сёлета так і не з’явілася. Буйнога не з гледзішча сцэнічнага часу, габарытных сцэнаграфічных трансфармацый і, так бы мовіць, капіталаўкладанняў, а па глыбіні думкі і маштабе пастаўленых мастацкіх мэтаў.\nСярод нешматлікіх мінулагодніх заваёў — спектакль «Сонечка» паводле Фёдара Дастаеўскага ў РТБД. Моцны спектакль, які адначасова пазначыў і нейкі прафесійны рубеж. Калі дадаць да гэтага яшчэ і дачныя эксперыменты Валерыя Анісенкі, ягонага «Дзядзьку Ваню», паказанага пад раскідзістым арэхавым дрэвам у няшчадных промнях чэрвеньскага сонца, сыгранага ў прапанаваных абставінах з праніклівасцю і шчымлівай душэўнасцю, атрымаецца, што 2011 год для РТБД стаўся даволі выніковым. Шкада толькі, што колькасць прэм’ер тут прыкметна зменшылася, а таксама і рэзананс ад дзейнасці лабараторыі рэжысуры і драматургіі.\nСярод мінулагодніх прэм’ер варта вылучыць спектакль «Раскіданае гняздо» Янкі Купалы ў пастаноўцы Уладзіміра Савіцкага ў Брэсце, які выразна акрэсліў почырк гэтага рэжысёра, ды спектакль Новага драматычнага тэатра г. Мінска «Шанец, якога чакаеш усё жыццё» паводле Вудзі Алена.\nЦікава, што на само паняцце «тэатральны працэс» усё мацней уплываюць фестывалі, якіх у Беларусі (і, у прыватнасці, увосень у Мінску) прайшло больш, чым звычайна. Пры маларухомасці — праз адсутнасць дастатковай колькасці новых спектакляў — мінскіх рэпертуарных афіш надвор’е ў сталіцы вызначалі проста добрыя спектаклі, сабраныя з усяго свету. Адчуванне бурлівага тэатральнага жыцця было стопрацэнтнае. Гэтаму шмат пасадзейнічала і першая Нацыянальная тэатральная прэмія, якая раскрыла перад публікай і айчыннымі тэатральнымі дзеячамі агульнабеларускую сцэнічную прастору. І на падставе атрыманых уражанняў падаравала надзею. На тое, што наш тэатральны патэнцыял зусім не абмяжоўваецца Мінскам, тым больш — не вычарпаны да дна.\n«Вянчанне» Вітольда Гамбровіча. Цімур Муратаў (Хенрык). Беларускі дзяржаўны тэатр лялек.\nІнтэлектуальныя медытацыі, або Гульні з пераборамі\nЛетась спектакль «Драй швэстэрн» у Беларускім дзяржаўным тэатры лялек вызначыў для мяне сучасны сэнс бессмяротнай п’есы Чэхава «Тры сястры» і чулы дыялог мастака з публікай. Сёлета эстафету паважанага парушальніка спакою Аляксея Ляляўскага падхапіў малады рэжысёр Аляксандр Янушкевіч са спектаклем «Вянчанне» Вітольда Гамбровіча. Гэта прымушае звярнуць асаблівую ўвагу на жыццё тэатра, які ўмее стварыць атмасферу для маўклівага сузірання свету наўкол, сябе ў свеце і свету ў сабе.\nСамае вялікае расчараванне года — два апошнія спектаклі Мікалая Пінігіна ў Нацыянальным тэатры імя Янкі Купалы: «Выкраданне Еўропы, або Тэатр Уршулі Радзівіл» і «Ноч на Каляды». Схільнасць рэжысёра да шоуменства — з’ява цалкам сучасная. Нічога благога ў гэтым няма. Ён аматар яркай выразнай формы, запатрабаванай сённяшняй публікай, якая жыве ў свеце рэкламнай індустрыі, КВЗ, шоу-паказаў і гульняў на выжыванне. На гэтым можна добра зарабіць. І дзякаваць Богу.\nБянтэжыць у апошніх па часе работах Пінігіна іншае — страта той асаблівай, уласнай культуры, што заўсёды была ўласцівая Купалаўскаму тэатру. Гэты адмысловы арганізм са складанымі зашыфраванымі сэнсамі спектакляў, у якіх можна было знайсці абсалютна ўсё, раптам імгненна разбалансаваўся і пакаціўся ў бок народнага тэатра мінулага стагоддзя. У такіх спектаклях, як «Тутэйшыя», «Ідылія», «Сымон-музыка», «Пінская шляхта», поруч са злой іроніяй і парадыйнасцю прысутнічала ідэя спагады да той зямлі, на якой мы ўсе жывем. Смех прабіваўся скрозь слёзы ў цалкам зразумелым мастацка-гістарычным кантэксце. Дзякуючы гэтаму частка беларускай інтэлігенцыі пачала вяртацца ў тэатр. Не было сумна, не было сорамна. Камяк захрасаў у горле ад споведзі, якая ішла праз іронію і сатыру. І раптам сур’ёзная творчасць саступіла месца адкрытай «разлюлі-маліне». Перабольшанні і пераборы «Уршулі...» і «Ночы на Каляды», хоць і названы фарсамі, абсалютна нічога не даюць для розуму. Калі б гэтыя спектаклі, зробленыя для касы, былі антрэпрызнымі і згубіліся ў рэпертуарнай афішы — не бяда. Але яны падаюцца як дасягненні, вельмі дарагія ў вытворчасці і прэтэндуюць на акрэсліванне перспектывы галоўнага драматычнага тэатра краіны. З такімі цяжкасцямі адыходзіў гэты тэатр ад побытавай вясковай камедыі — і вось зноў набліжаецца да небяспечнай рысы, за якой няма акцёрскай школы, эталонаў, добрага густу, а ёсць толькі правакатыўныя сродкі ўздзеяння, ужо растыражаваныя шоу-бізнесам.\n«Сонечка» паводле Фёдара Дастаеўскага. Андрэй Бібікаў (Раскольнікаў), Надзея Цвяткова (Соня).Рэспубліканскі тэатр беларускай драматургіі.\nПаступовае фарміраванне новага пакалення і новай генерацыі тэатральных рэжысёраў — працэс, які немагчымы ў рамках аднаго каляндарнага года, але надзвычай яскрава праявіўся акурат сёлета. Яго адметнасцю сталася тое, што маладыя творцы нарэшце не толькі паверылі ва ўласныя сілы, але і не пабаяліся прадэманстраваць іх, не чакаючы для сябе якой-кольвек падтрымкі ў выглядзе паблажак ды скідак на маладосць. Стварэнне Карняг-тэатра і «Спектакль № 7» Яўгена Карняга, «Вянчанне» Вітольда Гамбровіча ў Беларускім дзяржаўным тэатры лялек у рэжысуры Аляксандра Янушкевіча — гэта толькі самыя значныя і знакавыя эпізоды станаўлення новага творчага мыслення на прасторах айчыннага тэатра. І важна, што ўзніклі яны менавіта як акты творчага волевыяўлення маладых рэжысёраў, а зусім не ў выніку «ўгнаення» творчых палеткаў «біядабаўкамі».\nТэзіс пра пошукі маладых талентаў сёння становіцца неактуальным, у першую чаргу, з прычыны адсутнасці сур’ёзных перашкод для ўласнага самавыяўлення. А на змену яму прыходзіць іншая ідэя — павышэння прафесійнасці, пошукаў тых базавых навыкаў і метадаў працы, якія дазволяць людзям, што працуюць у тэатрах, станавіцца ў рэшце рэшт акцёрамі і рэжысёрамі не толькі згодна з запісам у дыпломе, але і ў рэальнасці.\nЗ іншага боку, нягледзячы на тое, што пэўная колькасць творчых радасцей і прафесійных падзей усё ж адбылася, агульны фон тэатральнага жыцця ў 2011 годзе нагадваў сюжэт, апісаны яшчэ ў мінулым стагоддзі класікам беларускай драматургіі Кандратам Крапівой у яго п’есе «Брама неўміручасці». Складваецца ўражанне, што ў чаканні паабяцанага, а апошнім часам ізноў адкладзенага на няпэўны тэрмін канца свету, айчынныя тэатральныя дзеячы разам рынуліся да гэтай самай брамы, каб паспець-такі ўпісаць уласныя імёны ў неўміручую гісторыю айчыннага тэатра. Навыперадкі адзін з адным, яны намагаюцца патлумачыць і давесці ўсім навокал, што робяць гістарычна важную і важкую справу, а «хто не з намі — той супраць нас». І забываюцца, што адзіны крытэрый неўміручасці, які прызнае гісторыя, гэта не дыялектычная колькасць, а — якасць.


Унікальная знаходка: два старых фота распавядаюць гісторыю аднаго моста ў Гродне - Hrodna.life\n25 верасня 2018, 19:12\nУ Гродне, каля Парку высокіх тэхналогій, ёсць адно прыгожае і ціхае месца са старым мостам. Яго гісторыю ведаюць нямногія. Да нядаўняга часу інфармацыю пра канструкцыю было складана знайсці, а старых фота гісторыкі і краязнаўцы наогул не бачылі. Гродзенка Анастасія Мінючыц паказала Hrodna.life унікальныя здымкі гэтага моста, якія доўгі час знаходзіліся ў Санкт-Пецярбургу.\nГродзенскія краязнаўцы і гісторыкі лічаць, што мост праз ручай Юрыздыка пачалі будаваць у канцы 19 стагоддзя, калі на гэтым месцы пачалося будаўніцтва губернскай акруговай бальніцы. Увялі ў эксплуатацыю мост у 1913 годзе. Ён перанёс дзве сусветныя вайны і цудам ацалеў ад бамбёжак. Таму гэта сёння адзін з самых старых мастоў у горадзе.\nСам мост невялікі – каля 40 метраў даўжынёй. Доўгія гады гараджане па ім хадзіць не маглі – тэрыторыя была закрытая. У 2016 годзе пасля рэканструкцыі праход адкрылі. Мост стаў выключна пешаходным, побач з ім уладкавалі зялёную зону.\nПадобную карціну мы можам назіраць і на амаль стогадовых фотаздымках, якія прадаставіла Анастасія Мінючыц. Хто на здымку, дзяўчына не ведае, але месца на фота здолела вызначыць хутка. Мост якраз знаходзіцца недалёка ад яе сямейнага дома па вуліцы Міцкевіча.\n«Гэтыя два фотаздымкі належалі маёй прабабулі Яўгеніі Мінючыц-Міссек. Пасля яе смерці прыёмная дачка забрала фотаздымкі ў Санкт-Пецярбург. І толькі ў 2010 годзе яна іх прывезла назад. Праз 8 гадоў я ўспомніла пра гэтыя старыя карткі і вырашыла іх паказаць. Сама прабабуля жыла на Рэйманта, а яе брат, мой прадзед, на Міцкевіча”.\nФотаздымкі, якія прадставіла Анастасія, унікальныя, бо ў горадзе няма зусім здымкаў з гэтым мостам. На зваротным баку подпіс – 28.08.1921 года.\nГісторык Андрэй Вашкевіч адзначыў, што інфармацыі па старым мосце ў маляўнічай даліне мала, а фатаграфій раней ён наогул не бачыў. Тое, што здымкі знайшліся, гэта вялікі плюс для гісторыі горада.\nЖнівень 1921 года і сучасны выгляд\nДарэчы, у Анастасіі вялікі сямейны фотаархіў, якому ўжо больш за 100 гадоў. Магчыма, у будучыні дзяўчына знойдзе яшчэ каштоўныя здымкі для гісторыі горада.


АБЛАСНАЯ НАРАДА ДЫРЭКТАРАЎ - Газета "Край смалявiцкi"\nНядаўна Смалявіччына сабрала дырэктараў клубных устаноў аграгарадкоў вобласці. Удзельнікі абласной школы дырэктараў “Роля клубных устаноў у сацыяльна-культурнай сферы аграгарадка”пазнаёміліся з працай сельскіх Дамоў культуры ў аграгарадках Смалявіцкага раёна.\nПершы прыпынак у плане ўдзельнікаў мерапрыемства – Забалацкі сельскі Дом культуры. Дырэктар Г.У. Іванова пазнаёміла прысутных з гісторыяй установы. Сёння на базе СДК працуюць 12 клубных фарміраванняў, 7 з якіх – дзіцячыя. Начальнік аддзела культуры райвыканкама Г.І. Харламава і дырэктар раённага арганізацыйна-метадычнага цэнтра В.І. Барысенка падрабязна расказалі ўдзельнікам пра культурнае жыццё раёна. За першы квартал 2012 года было створана 13 новых клубаў па інтарэсах. У раёне дзейнічаюць 178 клубных фарміраванняў, у якіх занята больш за дзве тысячы ўдзельнікаў. У раёне налічваецца 17 калектываў са званнем “народны”. Дарэчы, чатыры калектывы зараз знаходзяцца ў творчай камандзіроўцы ў Балгарыі. У складзе творчай дэлегацыі 66 дзяцей і дарослыя, усяго 88 чалавек.\nПадчас экскурсіі па Доме культуры ўдзельнікі школы даведаліся пра дзейнасць народнай студыі выяўленчага мастацтва “Карамель”, дзе займаюцца дзеці 4-9 гадоў. Яе кіраўнік Н.А. Камінская падрабязна распавядала пра дасягненні маленькіх мастакоў і нават пазнаёміла ўсіх з імі асабіста.\nТворчае аб’яднанне “Нам гады не беда” прадставіла ўдзельнікам школы дырэктараў кароткую забаўляльную праграму пад аднайменнай назвай.\nАграгарадок Будагова вітаў гасцей хлебам-соллю. Дырэктар Будагоўскага СДК Т.І. Папковіч расказала пра дзейнасць Дома культуры, на базе якога створана 11 клубных фарміраванняў, 8 з якіх – дзіцячыя. Пасля кароткага вітальнага слова дырэктар запрасіла гасцей мерапрыемства на выставу “Свет захапленняў”, створаную рукамі гурткоўцаў па дэкаратыўна-прыкладному мастацтву. Тэматычная праграма “Сэрца зямлі маёй”, падрыхтаваная спецыяльна да сустрэчы, уразіла прысутных патрыятычнымі матывамі.\nУ Барсукоўскім сельскім Доме культуры ўдзельнікаў школы сустрэла дырэктар установы В.А. Колісава. З 10 аматарскіх аб’яднанняў, існуючых на базе СДК, адзін калектыў мае званне “народны” і адзін – “узорны”. У гэтым годзе было створана новае аб’яданне “Родная вёска”, якое мае гісторыка-краязнаўчы накірунак, вывучае гісторыю тутэйшых мясцін, а таксама жыццё славутых землякоў. Госці маглі асабіста пазнаёміцца з аўтарам выставы вышыванак В.Ф.Савіцкай “Сэрца мне ўзор падказала”, якая дэманстравалася ў фае Дома культуры. Выстава работ гурткоўцаў па арыгамі пад кіраўніцтвам К.У. Стацэнка таксама не засталася без увагі гасцей. Пасля разам з дзіцячай тэатралізавана-пазнавальнай праграмай “Неверагодныя прыгоды сараканожкі” дырэктары клубаў павандравалі па свеце і нават прынялі ўдзел у конкурсах.\nЗаключным этапам у плане абласной школы стаў круглы стол, дзе былі падведзены вынікі сустрэчы. Загадчык аддзела культурна-дасугавай дзейнасці ДУ “Мінскі абласны цэнтр народнай тврорчасці” Т.М. Яскевіч станоўча ацаніла работу клубных устаноў, адзначыла высокі прафесійны ўзровень кадраў у нашым раёне. Кожны з удзельнікаў выказаўся наконт убачанага, але ўсе без выключэння сыходзіліся ў адным: клубныя ўстановы аграгарадкоў працуюць якасна і творча. А каб удзельнікі мерапрыества маглі пераняць такі вопыт, супрацоўнікі метадычнага цэнтра падрыхтавалі для ўсіх папкі з метадычным матэрыялам – сцэнарыі тых праграм, якія дэманстраваліся, і дыскі з інфармацыяй пра аграгарадкі, якія наведалі падчас мерапрыемства.\nНа здымку: 1 – удзельнікаў абласной школы дырэктараў клубных устаноў аграгарадкоў вітае ансамбль народнай песні «Каліна чырвоная» Забалацкага СДК.\nИнформацию читайте в номере 133-134 от 13.06.2012 г.\nПредыдущая новостьГОСУДАРСТВЕННЫЙ КОНТРОЛЬ:


27 красавік 2013, 00:01\n«Калі мой дзед быў у Бэрліне, у яго ніхто не пытаўся пра візу». Як высьветлілася, у сьвеце ўсё яшчэ хапае індывідуўмаў, у якіх гэтая пошлая фразачка зь семкавым шалупіньнем на верхняй губе і вялікай, як кулак пітэкантрапа, прэтэнзіяй на дасьціпнасьць здольная выклікаць гэткую самую пошлую і ганарыстую ўсьмешачку.\nПра гэтага агульнага бязьвізавага дзеда лепш іншым разам. Ён быў салдатам імпэрыі, і Бэрлін, пад якім ён гінуў, страляючы ў салдата іншай імпэрыі, тут, уласна кажучы, абсалютна ні пры чым. Дзеду было наканавана трапіць у жорны гісторыі, і наўрад ці ён быў гэтаму так ужо рады — што зусім не выключае ягонага гераізму. Але дзед ужо даўно там, куды таксама трапляюць бязь візы — і назаўжды.\nУнукі ў дзядулі атрымаліся розныя. Адзін шавец, другі кравец, трэці на дудзе ігрэц. Усё мірныя прафэсіі. А вось чацьверты... На яго ня так даўно можна было ўдосталь налюбавацца, разгледзець, так бы мовіць, ва ўсіх падрабязнасьцях, як жука пад мікраскопам. Здымкі зь веснавога Таліна абляцелі ў 2007 годзе ўвесь сьвет: той п’яны нашчадак з шчасьлівым тварам прыроджанага марадзёра, гопніцкім бляскам у вачанятах і імпэтам члена айнзацкаманды рабуе і нішчыць эстонскую сталіцу, трохі зьбянтэжаную ад такога просталінейнага выяўленьня самых патаемных нюансаў расейскай душы. Рэдка калі даводзіцца адчуваць салідарнасьць з паліцыяй — але ў тыя дні ня быць на яе баку значыла быць на другім.\nПадзеі таго красавіка дакладна ўвойдуць у гісторыю. Гісторыю пазбаўленьня ад імпэрскіх страхаў. А пачалося ўсё з таго, што на досьвітку 27 красавіка 2007 году з цэнтру Таліна, з узгорку Тынісмягі, быў нарэшце прыбраны бронзавы помнік савецкім жаўнерам. Не расьпілаваны і пераплаўлены ў статую Лембіта Ульфсака, і не прададзены Кітаю на патрэбы хімпрамысловасьці, а перанесены ў іншае, больш дарэчнае месца. З цэнтру Таліна зьнік узьведзены ў 1947-м манумэнт, які мусіў штодня нагадваць эстонцам, што некалі іх вярнулі «ва ўлоньне» новай «радзімы», а заадно і засьведчыць, хто тут цяпер гаспадар, чыя мова мілагучнейшая, цяльняшкі паласацейшыя, песьні душэўнейшыя і чые ўнукі будуць дзяліць дзедаву здабычу. А ў перакладзе на савецкую гэта гучала так: «памяці чырвонаармейцаў, загінулых у Вялікай Айчыннай вайне падчас вызваленьня Эстоніі». Так і бачыш Гітлера, які абвяшчае вайну ўраду Канстанціна Пятса, і вэрмахт, які скідвае памежныя слупы з эстонскім гербам... І расейскіх хлапцоў-добраахвотнікаў, што прыйшлі на дапамогу суседзям.\nДвукосьсі тут раскрываюцца лёгка, варта толькі сарваць з гісторыі праславутыя ванітныя стужачкі калярадзкіх колераў. Савецкі салдат прыйшоў у Эстонію значна раней за нямецкага і зусім не турыстам, а такім самым захопнікам і ворагам. Першыя савецкія вайсковыя часьці акапаліся тут яшчэ ў 1939-м, калі ніякім вэрмахтам у Эстоніі і ня пахла. Зразумела, яны прыйшлі з самымі мірнымі намерамі, чыстымі, як сапёрныя лапаткі! Пазагараць і рыбкі паесьці. А менш чым праз год на гэтую зямлю — вядома ж, выключна з мэтамі абняць і расцалаваць мясцовых жыхароў — былі высаджаны марскі дэсант і ўведзенае стотысячнае войска. І ўсталяваны акупацыйны рэжым — нічым ня лепшы за той, што існаваў у пратэктараце Багемія і Маравія. Шэсьць стралковых дывізій, танкавая брыгада, вайскова-марскія часьці, паветраныя эскадрыльлі, войскі НКВД — поўны «Набор юнага вызваліцеля».\nШто такое вызваленьне, Эстонія даведалася вельмі хутка. 14 чэрвеня 1941 году пачалася першая масавая аблава — і праз тры дні ў вагонах для быдла, любімым транспарце вызваліцеляў, у Сібір выправілася каля дзесяці тысяч чалавек, большая частка якіх там і памерла. Незадоўга да гэтага ў Пірыта-Косэ былі праведзеныя масавыя расстрэлы. У ліпені таго самага году ў Тартускай турме былі за адну ноч расстраляныя дзьвесьце дзеячоў культуры. У 1949-м адбылася прымусовая высылка ў Расею дваццаці тысяч чалавек. І гэта быў толькі пачатак...\nНапэўна, цень бронзавага помніка на Тынісмягі мусіў захінуць сабой усё гэта. Але ня здолеў, не дацягнуўся. Лёс помнікаў — адказваць за справы жывых. Лёс жывых — хаваць за помнікамі свае страхі і злачынствы. Або не хаваць — але гэта пад сілу зусім ня кожнаму. Нават таму, хто працягвае лічыць сябе вызваліцелем.


— Нэлі Вячаславаўна, пачатак новага вучэбнага году — гэта для Акадэміі музыкі ў пэўнай ступені рабочы працэс, ці адказная падзея, якая дае ўяўленне пра стан і далейшы вектар развіцця навучальнай установы?\n— Кожны новы вучэбны год для студэнтаў і педагогаў Акадэміі музыкі — гэта заўжды новыя адчуванні ад сустрэч, рэалізацыі творчых праектаў, атрымання новых ведаў. Гэта — памкненне да дасягнення поспеху, пашырэння інтэлектуальнага гарызонту, бо калектыў Акадэміі — творча паспяховыя асобы. Кожная хвіліна іх жыцця прысвечана Музыцы, Мастацтву, Прыгажосці. Так я магу апісаць настрой, які пануе зараз у нашых сценах.\nШто да канкрэтыкі, то 2020 стаў для нас усіх асаблівым годам, напоўненым выключнымі падзеямі. Складаная эпідаміялагічная сітуацыя сфарміравала новыя ўмовы і формы адукацыйнага працэсу. Варта адзначыць, што ў адукацыі музыканта вельмі важны кантакт з аднадумцамі, магчымасць сумеснага музіцыравання і стасункаў. Таму зараз мы прынялі такое рашэнне: падзялілі нашых навучэнцаў на дзве плыні. 1 верасня пачнуцца заняткі для першакурснікаў, 7 верасня — для астатніх курсаў. Пачынаючы новы вучэбны год, спадзяемся, што нягледзячы на ўсе складанасці, здолеем правесці яго паўнавартасна, цікава і насычана.\n— Літаральна некалькі тыдняў таму газета “Культура” пісала пра завяршэнне рэстаўрацыі будынка Рэспубліканскай гімназіі-каледжа. Ці паўплывала гэта падзея на працу кансерваторыі?\n— Для ўсіх нас завяршэнне рэстаўрацыі будынка Рэспубліканскай гімназіі-каледжа пры БДАМ сталася вялікай і значнай падзеяй. Жыццё гэтай вучэбнай установы непасрэдным чынам сувязная з нашай alma mater. Яшчэ ў далёкім 1935 годзе адкрылася гэта аддзяленне юных дараванняў пры кансерваторыі. Мэтай яго было і ёсць — раскрыццё талентаў, развіццё іх здольнасцей і прафесійнае станаўленне. Сёння дзякуючы дзейнасці сваіх педагогаў, навучэнцаў і выпускнікоў, гімназія-каледж займае асаблівае месца сярод устаноў беларускай сістэмы прафесійнай падрыхтоўкі музычна адораных дзяцей і моладзі. Яна, па-сутнасці, з’яўляецца ўвасабленнем сістэмы непарыўнай музычнай адукацыі: школа — каледж — ВНУ. Агульная тэма развіцця талентаў адзіная для нашых устаноў і таму шматлікія выкладчыкі Акадэміі музыкі зараз працуюць у гімназіі-каледжы.\nХачу падкрэсліць, што ў перыяд рамонту будынку, калі навучэнцы не мелі магчымасці ў поўнай меры ажыццяўляць сваю канцэртную дзейнасць, ствараліся сумесныя творчыя праекты студэнтаў і навучэнцаў гімназіі-каледжа. Яны ладзіліся ў канцэртных залах Акадэміі музыкі. Зараз шматлікія творчыя праграмы, што склаліся, плануем ажыццяўляць і далей, у тым ліку ў новай канцэртнай зале гімназіі-каледжа.\n— Магчыма, у будынку Акадэміі музыкі таксама адбыліся пэўныя змены? Адкрыліся новыя класы? Былі закупленыя новыя інструменты?\n— У Акадэміі музыкі два вучэбных корпусы, інтэрнат, адноўлены парк музычных інструментаў, які быў набыты ў рамках дзяржаўнай праграмы. Сёння наша ўстанова абсталявана музычнымі інструментамі на 100%. У кансерваторыі 94 раялі, 253 фартэпіяна і 278 іншых інструментаў. У 2020 годзе быў набыты нямецкі клавесін фірмы “Neupert” для факультатыўных заняткаў у рамках вывучэння старадаўняй музыкі.\nЗараз у нас працуе некалькі канцэртных залаў, а да новага вучэбнага году здадзены камерны зал у інтэрнаце, адрамантаваная сцэна вялікай канцэртнай залы ў вучэбным корпусе №1, на якой адбываюцца ўсе значныя мерапрыемствы ВНУ. Акрамя таго, адрамантаваны шэраг аўдыторый у двух вучэбных карпусах, адноўлены фасад будынка. Безумоўна, Акадэмія музыкі да пачатку вучэбнага года гатова.\n— Зараз мы праяснілі момант вучэбнай базы, аднак пытанне новых навучэнцаў, на маю думку, варта ўвагі гэтаксама. Ведаю, што сёлета прыёмныя экзамены былі перанесены на жнівень з-за каранавіруса. Ці сказаўся перанос на вынік уступнай кампаніі?\n— Вядома, эпідаміялагічная сітуацыя наклала свой адбітак на кампанію 2020-га. Акрамя пераносу тэрмінаў — з ліпеня па жнівень, яна да ўсяго адбывалася ў сціслыя часовыя рамкі — з 1 па 7 жніўня. Былі прадуманыя меры бяспекі — разгрупаваны “плыні” абітурыентаў, мінімізаваныя групы па правядзенні профільных іспытаў па дысцыпліне “Творчасць”. Тым не менш, цяжкасці не перашкодзілі паспяхова правесці ўступныя экзамены. На вочную (дзённую) форму атрымання адукацыі за рахунак сродкаў рэспубліканскага бюджэту сёння залічана 160 чалавек ці\n100% ад кантрольных лічбаў прыёму (была пададзена 221 заява). У тым ліку 12 чалавек залічаны ў Магілёўскі філіял Акадэміі музыкі.\n— Сёлета ў цэлым быў вялікі конкурс на спецыяльнасці?\n— Конкурс на атрыманне адукацыі склаў у сярэднім 1, 4 чалавека на месца. Для параўнання: у тым жа 2019 годзе конкурс быў таксама 1, 4 чалавека на месца, у 2018-тым - 1.3, у 2017 - 1,2. Адметна, што ўжо многія гады самы вялікі конкурс у Акадэміі музыкі — 1,7 чалавека на месца — захоўваецца па кірунку спецыяльнасці “Спевы (акадэмічныя)”.\n— У мінулым годзе ў Акадэміі музыкі разглядалася магчымасць увядзення новых магістэрскіх праграм, напрамкаў: “сучасныя метады працы з гукам”, “менеджмент у галіне музычнага мастацтва”, “сучасны выканаўчы стыль”. Ці ўдалося ўвесці гэтыя спецыялізацыі, ініцыятывы?\n— Зараз у БДАМ існуе магістэрская праграма “Актуальныя напрамкі развіцця сучаснага музычнага мастацтва”. У яе рамках ёсць такія дысцыпліны як “менеджмент у галіне музычнага мастацтва”, “сучасны выканаўчы стыль”. Аднак пакуль гэтыя дысцыпліны не сфарміраваліся ў асобны магістэрскі кірунак. Аднак у планах пашырэнне ёсць.\n— Якую падзею ў новым навучальным годзе чакаеце з нецярпеннем?\n— Планаў у новым вучэбным годзе шмат — гэта і правядзенне нашых буйных творчых праектаў Міжнароднай Асамблеі ансамблевай музыкі (кастрычнік), Рэспубліканскія конкурсы выканаўцаў фартэпіяннай музыкі і вакалістаў імя Станіслава Манюшкі, міжнародныя навуковыя мерапрыемствы, традыцыйныя фестывалі, падрыхтоўка да святкавання 100-годдзя з дня нараджэння прафесара акадэміі В. У. Роўды. Усё гэта — толькі невялікая частка нашых планаў. Падзей, паўтаруся, шмат.\nАле вяртаючыся да пачатку размовы і вашага пытання пра вектар развіцця ВНУ, адзначу, што гэты год для нас азнаменаваны і падрыхтоўкай да 90-гадовага юбілею нашай Акадэміі музыкі, што адбудзецца ў 2022 годзе. Створаны план падрыхтоўкі, у якім намечаны цэлы шэраг творчых і навуковых мерапрыемстваў, робіцца пералік нотных, метадычных і навуковых выданняў, і ўжо ў 2021 годзе будзе ажыццёўлена распрацоўка навуковай тэмы па даследаванні архіўнага фонду кансерваторыі. Вынікам яго стане макет выдання “Беларуская дзяржаўная кансерваторыя-Акадэмія музыкі: гісторыя ў дакументах”.


Канвертаваць Аманскіх рыял (OMR) і Польскі злоты (PLN) : Калькулятар абменнага курсу\nАманскі рыял (OMR) і Польскі злоты (PLN) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Аманскі рыял і Польскі злоты пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 26 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Аманскі рыял. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Польскі злоты валюты па змаўчанні. Націсніце на Польскі злоты або Аманскіх рыял канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nАманскі рыял гэта валюта, у Аман (ОМ, OMN). Польскі злоты гэта валюта, у Польшча (PL, POL). Аманскі рыял таксама вядомы як Аманскі рыял. Польскі злоты таксама вядомы як Злотых. Сімвал OMR можа быць запісаная RO. Сімвал PLN можа быць запісаная zl. Аманскі рыял дзеліцца на 1000 baizas. Польскі злоты дзеліцца на 100 groszy. Абменнага курсу Аманскі рыял Апошняе абнаўленне 26 люты 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу Польскі злоты Апошняе абнаўленне 26 люты 2020 ад Міжнародны валютны фонд. OMR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. PLN каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


На ўлёткі дзяржава грошай не дасць, вылучэння ў дэпутаты ад грамадскіх арганізацый не будзе\n31.01.2013 / 18:32\nНа ўлёткі дзяржава грошай не дасць, вылучэння ў дэпутаты ад грамадскіх арганізацый не будзе 2\nСёння Аляксандр Лукашэнка правёў нараду па зменах выбарчага заканадаўства.\nДзіўна, чаму гэтая тэма стала на парадку дня менавіта цяпер.\nМагчыма, гэта можна было б разглядаць у новым пакеце абяцанняў, якія ўлады рыхтуюць для Захаду. Аднак новаўвядзенні маюць хутчэй абмежавальны характар.\nЗвяртае ўвагу, што свае меркаванні адносна выбарчай сістэмы выказалі не толькі Лукашэнка і старшыня ЦВК Лідзія Ярмошына, але і міністр замежных справаў Уладзімір Макей, кіраўнік Адміністрацыі прэзідэнта Андрэй Кабякоў, спікер палаты прадстаўнікоў Уладзімір Андрэйчанка, дзяржсакратар Рады бяспекі Леанід Мальцаў і нават старшыня Мінскага аблвыканкама Барыс Батура.\n«Мы не ставім за мэту нешта змяніць. Мы вядзем дыскусію аб удасканальванні заканадаўства. Мы паглядзім прапановы, і калі нам гэта падыходзіць — мы прымем, не — значыць, не прымем», — сказаў Лукашэнка.\nПершае, што звяртае ўвагу — рэспубліканскія грамадскія арганізацыі не атрымаюць права вылучаць кандыдатаў у дэпутаты. Цяпер такім правам валодаюць палітычныя партыі. Калі б такая прапанова прайшла, то Таварыства беларускай мовы ці Беларуская асацыяцыя журналістаў, а таксама Саюз палякаў змаглі б выстаўляць сваіх кандыдатаў. Але карыстацца гэтым змаглі і «Белая Русь», і іншыя дзяржаўныя арганізацыі.\nЯрмошына сказала, што «апанентаў улады такое рашэнне задавальняе», але яе словы заўжды трэба інтэрпрэтаваць адваротна.\nБыла падтрыманая ініцыятыва, каб парламенцкія выбары праходзілі ў адзін тур. А дэпутат абіраўся простай большасцю галасоў. У прынцыпе, за часам Лукашэнкі другі тур і не практыкаваўся. Дэпутатаў «абіралі» ў адзін дзень.\nТаксама Ярмошына за забарону кандыдатамі ў дэпутаты весці агітацыю байкоту выбараў. Такую тактыку ў 2012 годзе ўжылі АГП і БНФ. Удала, выходзіць, раз цяпер гэта забараняюць.\nПадтрыманая прапанова аб тым, каб выраб улётак і плакатаў аплочваўся за кошт самога кандыдата, а не з бюджэту. Думаецца, не ўсе кандыдаты маюць сродкамі на ўлёткі.\nБыло вырашана вярнуцца да пытання выбарчага заканадаўства ў маі.\nникаму ниатдам / Адказаць\n31.01.2013 / 19:26\nУсе гэтыя кодэксы кату (нават сёньняшнему прыгажуну, з брывамі) пад хвост. Бал правіла і будзе правіць Лідка, якая найлепшым на ўсю краіну чынам гатуе боршч да выбараў і пасьля іх. Усё астатнее - для ідыётаў, якія могуць спрачацца пра што заўгодна. Але Правадыр сказаў як адрэзаў: "Уласть я никаму ниатдам!" А цяпер разам з замежнымі камітэтамі і прадстаўнікамі прастаўнікоў абмяркоўвайце, рабіце прапановы, дыскутуйце і г.д.\nNursultan / Адказаць\n31.01.2013 / 20:41\nНу, яшчэ ён сказаў: "Ані страну у міня не палучат". Іншыя фюрэры таксама думаюць гэтаксама, але рана ці позна ўсё ў іх валіцца й сыпецца.


Catholic.by - У Глыбокім з удзелам біскупа Буткевіча ўшанавалі памяць ахвяраў савецка-польскай вайны\n12.06.2020 10:26 Паводле: Зміцер Лупач / Сatholicnews.by / Фота: Леанід Юрык / Catholicnews.by\nПамятнае набажэнства на могілках Копцеўка ў Глыбокім, на якое прыбыла прадстаўнічая дэлегацыя на чале з паслом Польшчы ў Беларусі Артурам Міхальскім, правёў біскуп Віцебскі Алег Буткевіч.\nЯк 10 чэрвеня паведаміў сайт Catholicnews.by, у супольнай малітве бралі ўдзел пробашч Глыбоцкай парафіі кс. Мікалай Ціхановіч, кс. Юрый Бараўнёў з Крулеўшчыны. прадстаўнікі грамадскасці, мясцовай улады, вучні і настаўнікі польскай школы з Браслава, журналісты.\nНапачатку адбылося набажэнства за вайскоўцаў, якія загінулі сто гадоў таму ў вайне, якая ў нашых суседзяў называецца «польска-бальшавіцкай».\nПравёў малітву біскуп Віцебскі Алег Буткевіч.\nПотым польская дэлегацыя ўсклала вянок да помніка змагарам, на іх магілах былі запаленыя знічы.\nПасол Артур Міхальскі і намесніца старшыні Глыбоцкага райвыканкама па сацыяльных пытаннях Таццяна Тарасевіч выступілі з кароткімі прамовамі.\nПрадстаўнік суседняй краіны адзначыў, што перамога ў Варшаўскай бітве, стагоддзе якой сёлета адзначаецца, мела вялікае значэнне не толькі для Польшчы, але і для ўсёй Еўропы, у тым ліку і для лёсу гэтай зямлі.\n«У гэтым юбілейным годзе мы вырашылі наведваць такія могілкі ў Беларусі, дзе пахаваныя жаўнеры, ахвяры савецка-польскай вайны, — дадаў Артур Міхальскі. — Сёння мы толькі пачынаем гэтую справу. Зранку наведалі пахаванне ў Докшыцах, а цяпер прыехалі ў Глыбокае».\nПасол Польшчы паведаміў, што ў гэтым годзе прадстаўнікі дыпламатычнай місіі плануюць наведаць усе вялікія пахаванні сваіх суайчыннікаў у Беларусі, якіх каля дваццаці, а таксама і іншыя, драбнейшыя, якіх вельмі шмат.\nНамесніца старшыні райвыканкама Таццяна Тарасевіч адзначыла, што глыбоцкія ўлады ў меру сваіх магчымасцяў падтрымліваюць парадак на ўсіх польскіх пахаваннях.\nПрадстаўніца мясцовай улады выказала спадзяванне, што беларуска-польскія адносіны будуць толькі паляпшацца.\nГлыбоцкі пробашч кс. Мікалай Ціхановіч падзякаваў польскім гасцям за візіт і адзначыў, што заўсёды ставіць у прыклад сваім парафіянам той факт, як польская дзяржава клапоціцца аб вайсковых пахаваннях, у тым ліку і за мяжой.\nУ бліжэйшы час прадстаўнікі Польшчы плануюць наведаць пахаванні польскіх жаўнераў у Крулеўшчыне, Дунілавічах і Даўгінаве.\nАбноўлена 12.06.2020 10:32\nУ Глыбокім мясцовыя вернікі прысвяцілі сваю парафію Беззаганнаму Сэрцу Марыі


Расейскія санітарныя службы не прапусцілі партыі мяса і малочнай прадукцыі\nПаводле «Россельхознадзора», у Расею спрабавалі ўвезці мяса «ў незадавальняльным санітарным стане».\nПартыю мяса і малочных прадуктаў у Расею спрабавала ўвезці зарэгістраваная на Смаленшчыне фірма «От Сябров». Аднак на кантрольным пункце на аўтадарозе Менск–Масква адмыслоўцы выявілі хібы ў сертыфікатах. Паводле расейскага боку, на мясе былі нечытальныя клеймы, а транспартавалі тавары з грубымі парушэннямі.\n«Россельхознадзор» не першы раз забараняе ўвозіць мясную і малочную прадукцыю. У лістападзе 2014 года 14 тонаў мяса беларускай вытворчасці таксама не прапусцілі ў Расею. Тады Аляксандр Лукашэнка ўбачыў у гэтым палітычны падтэкст.


Арліны світшот ад LSTR – прыгожая абноўка і дапамога дзікай прыродзе Арліны світшот ад LSTR – прыгожая абноўка і дапамога дзікай прыродзе\nАпошнія навіны,Навіна арганізацыі ад 22 мая 2019 года\nLSTR выратуй арляня\nГэта ўжо трэці світшот, які брэнд LSTR-Адзенне выпусціў у супрацоўніцтве з АПБ. 10 % ад продажаў кампанія пералічвае на ахову прыроды. Раней былі світшот са шчыгелам і зімародкам. На атрыманыя сродкі АПБ змагла набыць інструменты для расчысткі Тураўскага балоння ад хмызняку, каб там маглі загнездавацца птушкі.\n“Стала добрай традыцыяй рабіць світшот у гонар птушкі года. У нас да сённяшняга дня пытаюць пра світшот са шчыгелам, — кажа дырэктар брэнда LSTR-Адзенне Ілля Аксёнаў. – Мы добра разумеем, што мы не проста брэнд адзення, не проста шмоткі з прынтамі. Мы ясна ўсведамляем, што нясем важную сацыяльную місію. Таму, безумоўна, падтрымка АПБ – важная частка нашай дзейнасці. Мы любім птушак, прыроду і з радасцю ім дапамагаем.”\nВялікі арлец – рэдкая птушка, якой пагражае глабальнае знікненне. Яна пазбягае чалавека і гняздуецца ў глухіх балоцістых мясцінах, колькасць якіх скарачаецца.\nСерыя світшотаў з вялікім арляцом лімітаваная, пакуль маюцца толькі жаночыя мадэлі памераў xs, s, m , l.\nНабывай абноўку на вул. Веры Харужай, 5 у Мінску або праз інтэрнэт-краму.\nФота Дзмітрыя Хоміча


http://spring96.org/be/news/57162 2012 2012-09-14T10:39:00+0300 2012-09-14T10:39:00+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/cenzura_net.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nВыступ В.Бурага па тэлебачанні павінны былі трансляваць на тэлеканале «Беларусь 2» ўвечары 3 верасня, аднак запіс у эфір не прайшоў.\nПа словах кандыдата, у сваім тэлевыступе ён хацеў расказаць беларусам пра фальсіфікацыі на парламенцкіх выбарах 2008 года, аб якіх ён даведаўся падчас працы назіральнікам на выбарчым участку ў Калодзішчах.\nІнфармацыю пра фальсіфікацыі кандыдат спрабаваў данесці да насельніцтва Беларусі і падчас радыёвыступу, але ўжо з агучваннем канкрэтных прозвішчаў. Выступ Бурага на радыё «Сталіца» быў запланаваны на 12 верасня, аднак, па словах кандыдата, яго «забыліся запрасіць на запіс».\n«Яны сказалі, што ўсіх папярэджвалі, але ў мяне не было прапушчаных званкоў», - адзначыў ён.\nЗ газеты «Рэспубліка» кандыдату прыйшоў ліст аб адмове ў публікацыі перадвыбарчай праграмы ў сувязі з тым, што дасланы Бурым тэкст, на думку рэдакцыі, не з'яўляецца агітацыйным, а ўяўляе сабой проста выказванне яго пункту гледжання па некаторых пытаннях. «Хоць у законе няма шаблона, як павінна весціся агітацыя», - абурыўся Буры.\nУ тэксце, прызначаным для публікацыі ў газеце, кандыдат прапаноўваў унесці змены ў выбарчым заканадаўстве ў частцы правядзення датэрміновага галасавання. Акрамя таго, згодна з праграмай Бурага, «кожны зарэгістраваны кандыдат у дэпутаты любога ўзроўню павінен мець права дэлегаваць у склад кожнай участковай камісіі аднаго свайго прадстаўніка ў якасці яе паўнапраўнага члена».\n14 верасня Віктар Буры мае намер падаць заяву ў акруговую камісію аб сваім зняцці з выбараў.


За апошнія пару дзён я атрымаў больш за 100 лістоў пра свой блог і пра свой сайт, які мае шмат водгукаў і водгукаў. Я хацеў зрабіць гэта так, каб мае чытачы ўбачылі, што здароўе - гэта не ўсё пра прадукты, якія вы выкарыстоўваеце. Медыцынскія прадукты, эфектыўныя для нашага здароўя, павінны разглядацца ў цэлым. Самае галоўнае, каб прадукты здароўя былі для вашага цела і павінны быць адаптаваны да вашага канкрэтнага цела. Напрыклад, прадукт, які быў добры пры артрыце, не падыдзе чалавеку з артрытам. Вы не можаце лічыць, што адзіны спосаб палепшыць здароўе - гэта выкарыстоўваць прадукт. Гэта не так, як гэта працуе. Ваша цела рэагуе на прадукт здароўя, які вы выкарыстоўваеце. Колькасць бялку і незаменных тлустых кіслот, якія змяшчаецца ў прадукце, павінна быць дакладна. Большасць прадуктаў гэтага блога заснавана на тым, што мы лічым добрым таварам для здароўя.\nУ мяне няма зацікаўленасці ў даражэнні медыцынскіх прадуктаў. Калі вы хвалюецеся гэтым пытаннем, калі ласка, звяжыцеся са мной, каб абмеркаваць вашы праблемы. Гэта далікатны балансавальны акт. Я не блогер пра здароўе і не арэх для здароўя.\nЯ не эксперт па ахове здароўя, і мае водгукі грунтуюцца на маіх даследаваннях і вопыце. Я таксама н...\nЯ не рэкамендую купляць тавары з негатыўнай маркетынгавай рэпутацыяй, бо гэта лепшы спосаб нанесці ...\nКалі ў вас ёсць якія-небудзь каментары, калі ласка, напішыце іх у раздзеле каментарыяў гэтага павед...\nКалі вы паглядзіце на бодзібілдараў, якія шмат цягліц і хударлявыя, то заўважыце, што яны ў асноўны...\nПаразіты Паразітаў можна падзяліць на тры катэгорыі; тыя, якія жывуць у вашым целе, тыя, якія прах...\nMiracle лічыцца Insiderhinweis, тым не менш, у апошні час павышэнне хуткасці асвятлення павялічваец...\nУ якасці наканечніка пры нарошчванні цягліц нядаўна апынулася Super 8. Многія станоўчыя водгукі кар...\nRaspberry, верагодна, з'яўляецца адным з лепшых рашэнняў для надзвычай эканоміі вагі, але чаму ...\nКожны раз, калі размова ідзе пра пахуданне, SlimJet не заканчваецца - чаму гэта? Калі вы паглядзіце...\nДля ReCardio здароўя ReCardio верагодна, з'яўляецца лепшым рашэннем. Гэта таксама сведчаць шмат...\nДля маладога Collamask верагодна, з'яўляецца найбольш аптымальным рашэннем. Шмат задаволеных сп...\nУ 2012 годзе я праходзіў інтэрв'ю ў доктара Оза ў шоу, якое я праводжу. Яна спытала мяне пра прадукты, якія яна і іншыя людзі выкарыстоўвалі для барацьбы з хранічнымі захворваннямі, такімі як дэпрэсія, артрыт, астма і нават рак, і пра тое, як я прыняла іх прапановы. Прадукты, якія яны рэкамендавалі, вар'іраваліся ад арганічных да хімічных, да дарагіх, і я спытаў, ці не будзе мець значэння, калі я пераключаюся. Яна сказала мне, што так і будзе. Я быў скептычна настроены, але потым пачуў нейкае даследаванне, якое паказала, што некаторыя людзі наогул нічога не мяняюць. Я хацеў паглядзець, што гэта на самай справе азначае, і я хацеў падзяліцца сваім уласным досведам. Таму ў гэтым артыкуле я буду дзяліцца з вамі сваім асабістым досведам гэтай тэмы, і таму я перакананы, што гэта важная частка вашага здароўя. Я таксама хачу выказаць маё сумленнае меркаванне пра тое, што на мяне працуе, і аб маіх прычынах выбару, які я зрабіў. Я спадзяюся, што гэта будзе карысна вам у працэсе прыняцця рашэнняў.\nКалі я ўпершыню пачаў працаваць з фітнес-кампаніяй і трэніраваўся ў бразільскім джыу-джытсу, я выявіў, што мне цяжка схуднець. Трэнажорная зала сама па сабе была для мяне занадта вялікай, каб сапраўды ўвайсці ў форму, і я патрапіла б на няправільныя рэчы.


Ен жыве ў яркіх фарбах | ДЯТЛОВЩИНА\nВікенцій Іванавіч у шматдзетнай сялянскай сям'і быў сёмым дзіцём. 3 дзяцінства любіў бываць на прыродзе, любаваўся яе прыгажосцю і марыў стаць мастаком. У 13-14 гадоў бацька збіраўся аддаць хлопчыка ў вучылішча іканапісу, але лёс распарадзіўся інакш.\nПасля заканчэння педінстытута, з 1971 года, Вікенцій Іванавіч выкладаў выяўленчае мастацтва ў першай школе гарадскога пасёлка Зэльва. У 1975 годзе пераехаў у Ваўкавыск, працаваў мастаком у філіяле Гарадзенскіх мастацка-вытворчых майстэрняў "Мастацтва" да 1992 года. Два гады настаўнічаў у СШ №6 горада Ваўкавыска. 3 1994 года выкладаў выяўленчае мастацтва ў Ваўкавыскім педагагічным каледжы.\nВікенцій Іванавіч Ражко - удзельнік абласных, рэспубліканскіх, усесаюзных і замежных выставаў з 1971 года. Член Беларускага саюза мастакоўз 1991 года. Працуе ў станковым жывапісе (акварэлі), пераважна ў жанры пейзажа і партрэта, станковай графіцы. Сярод вядомых яго твораў - "Месяц", "Марозны вечар", "Прайшоў летні дождж", "Легенда аб горадзе", "Краявід з храмам", "Сакавік", "Партрэт сястры", прысвечаны роднай сястры Яніне, і іншыя. Адзін з яго твораў пад назвай "Валокі" прысвечаны малой радзіме - роднай вёсачцы.\nІрына ЯКАЎЧЫК, галоўны захавальнік фондаў Дзятлаўскага гісторыка-краязнаўчага музея


Спектакль «Адамавы жарты», Музычны анлайн-вечар з NaviBand, Майстар-клас па выцінанцы і іншае — афіша «Звязды».\nСонцастаянне ў НЦСМ\nКалі: 20 чэрвеня, 17:00\nКолькі каштуе: 2 BYN — для школьнікаў, студэнтаў дзённай формы навучання, членаў творчых саюзаў, пенсіянераў; 5 BYN — для дарослых\nНацыянальны цэнтр сучасных мастацтваў запрашае разам сустрэць лета і далучыцца да аднаго з найстарэйшых святаў у гісторыі ўсходніх славян — Дню летняга сонцастаяння. Мерапрыемства пройдзе ў рамках праекта «Вечары ў НЦСМ».\nЗ астранамічнага пункту гледжання, сонцастаянне азначае пачатак лета ў Паўночным паўшар’і. Актыўнае Сонца, якое, здавалася б, зусім не заходзіць у гэты дзень, адзначалі яшчэ нашы продкі. Святкаванне гэтага дня мае шматвяковую гісторыю, якая каранямі сыходзіць у паганства і дахрысціянскія вераванні.\nАгню і вадзе адводзяцца сакральныя ролі ў міфалогіі Беларусі. Менавіта таму яны цесна звязаны са святкаваннем Дня летняга сонцастаяння. НЦСМ прапануе зірнуць на традыцыйныя элементы гэтага свята праз прызму сучаснага мастацтва і гарадскога ладу жыцця. 20 чэрвеня на Някрасава, 3 вас чакаюць:\n17.30 — 19.00: Майстар-клас па маляванні агню ад мастака Руслана Сяргеева. Пад пільным кіраўніцтвам прафесійнага мастака і пры дапамозе фарбаў вы створыце сапраўднае полымя! Работы беларускіх мастакоў, якія ў сваёй творчасці звярталіся да тэмы Сонца, агню і традыцыйных летніх святаў, натхняць вас на стварэнне сваіх асабістых вогненных шэдэўраў;\n17.00 — 20.00 Прагулка па свежай траве проста ў будынку музея;\n19.00 — 19.40 Кульмінацыяй вечара стане жывое выкананне Студэнцкім этнаграфічным таварыствам традыцыйных вакальных кампазіцый. За час свайго існавання СЭТ правяло больш за 30 этнаграфічных экспедыцый у розныя раёны Беларусі, сабрала вялікі навуковы архіў і этнаграфічныя калекцыі. Таму слухачоў чакае аўтэнтычная атмасфера і ўнікальны фальклорны аўдыё-матэрыял.\nЧароўныя летнія водары ў выставачных залах прадстаўляе кампанія «АромаСтиль.бай». Вы адчуеце водар лугавых траў і свежапакошанай травы, не выходзячы з Цэнтра. Сінтэз візуальнага шэрагу і знаёмых з дзяцінства летніх пахаў падорыць сонечны настрой кожнаму наведвальніку свята.\nДадатковая інфармацыя па тэлефоне: +375 17 235 03 31\nАнлайн-паказ спектакля «Адамавы жарты». РТБД\nКалі: 17 чэрвеня, 19:00\nНапярэдадні Дня медыцынскага работніка (21 чэрвеня), РТБД не можа застацца абыякавым да тытанічнай працы, гераізму, мужнасці, прафесіяналізму, сілы і цярпення кожнага, хто ў сённяшняй няпростай сітуацыі, цаною ўласнага жыцця і жыцця сваіх блізкіх, ратуе жыцці іншых, дорыць надзею. Тэатр не можа стаміцца дзякаваць ім за гэта.\nСімвалічным знакам павагі і ўдзячнасці з іх боку стане анлайн-паказ спектакля «Адамавы жарты» ў складзе неверагодных артыстаў Максіма Брагінца, Веранікі Буслаевай, Анастасіі Бабровай, Уладзіслава Ноздрына.\nПаказ адбудзецца 17 чэрвеня а 19-й гадзіне на YouTube-канале РТБД.\nРТБД запрашае ўсіх жадаючых прыяднацца, хоць і віртуальна, але разам паглядзець спектакль і маленькі фільм, які яны запісалі, каб расказаць асабістую гісторыю і падзякаваць нашым медыкам.\nДэманстрацыя дадзенага праекта таксама будзе даступная ў перыяд з 18 чэрвеня (з 6:00) па 21 чэрвеня (да 24:00).\nМузычны анлайн-вечар з NaviBand\nКалі: 18 чэрвеня, 19:00\n18 чэрвеня ў 19.00 музычная школа-студыя BOOM арганізуе анлайн-сустрэчу ў прамым эфіры з ўлюбёнцамі многіх беларусаў — групай NaviBand.\nNaviBand — беларуская музычная група з Мінска. Група прадстаўляла Беларусь на конкурсе песні «Еўрабачанне-2017».\nКалектыў быў створаны ў 2013 годзе і першапачаткова існаваў у выглядзе дуэта Ксеніі Жук і Арцёма Лук’яненкі пад назвай NAVI. Першая сумесна запісаная песня «Абдымi мяне» адразу ж стала радыёхітом ў Беларусі, што і паслужыла пачаткам кар’еры дуэта.\nУ праграме: жывы гук і музычныя нумары, цікавая гутарка з гасцямі вечара — групай NaviBand, розыгрыш падарункаў і іншыя сюрпрызы.\nСустрэча будзе транслявацца ў Інстаграме.\nРыхтуйце цікавыя пытанні і далучайцеся.\nКінапаказы пад адкрытым небам. Cinemascope\nКалі: з 17 чэрвеня, 22:00\n17 чэрвеня 2020 ва ўнутраным дворыку Музея-майстэрні З.І. Азгура аднаўляюцца сезонныя кінапаказы пад адкрытым небам у рамках праекта Cinemascope #shhh.\n17 чэрвеня B-MOVIE: Шум і лютасць ў Заходнім Берліне (2015, Клаўс Маек, Хейка Ланж, Ёрг А. Хоп)\n19 чэрвеня Цуд-сцяна (1968, Джо Массот)\n24 чэрвеня Пурпурная ружа Каіра (1985, Вудзі Ален)\n26 чэрвеня Анамаліза (2015, Чарлі Каўфман, Дзьюк Джонсан)\n1 ліпеня 12 угневаных мужчын (1957, Сідні Люмета)\n3 ліпеня Шэрбурскія парасоны (1964, Жак Дэмі)\n8 ліпеня За 20 000 дзён на Зямлі (2014, Ян Форсіс, Джэйн Полард)\n10 ліпеня Суспірыя (1977, Дарыё Арджэнта)\nПаказы праходзяць пад адкрытым небам, рэкамендуецца браць з сабой цёплую вопратку, пледы. У выпадку дажджу паказы будуць перанесены ў Скульптурную залу музея. У сувязі з агульнай неспрыяльнай эпідэміялагічнай абстаноўкай пры ўваходзе ў памяшканне просім наведвальнікаў апранаць ахоўныя маскі.\nБесправадныя навушнікі можна атрымаць на ўваходзе ў панадворак пры прад’яўленні білета. Напрыканцы сэсіі яны падлягаюць вяртанню. Навушнікі падвяргаюцца дэзінфекцыі пасля кожнага выкарыстання.\nКанцэрт Koob Dele ў падтрымку прытулку для жанчын\nКалі: 18 чэрвеня, 20:30\n18 чэрвеня а 20.30 адбудзецца канцэрт Koob Dele (Валерыі Дэле), вакалісткі гурта «Dee Tree», у падтрымку прытулку для жанчын, якія пацярпелі ад хатняга гвалту.\nДабрачынны канцэрт арганізаваны Асамблеяй НДА Беларусі ў супрацы з праграмай «Бяспечны LIVE».\nПадчас канцэрту да музыкаў далучыцца кіраўнічка прытулку для ахвяраў хатняга гвалту ГА «Радзіслава» Вольга Казак і раскажа больш пра збор сродкаў і дзейнасць па падтрымцы жанчынаў, якія апынуліся ў складанай жыццёвай сітуацыі.\nГэтым канцэртам Асамблея НДА, праграма «Бяспечны LIVE» і Koob Dele хочуць падтрымаць сбор сродкаў на існаванне шэлтару*. Вы можаце далучыцца на канцэрце і ахвяраваць камфортную для цябе суму праз платформу «Імёны».\n*Шэлтар — гэта дом, куды жанчына з любога кутка Беларусі, у любы час сутак можа прыехаць з дзецьмі і абсалютна бясплатна атрымаць дапамогу. За ўвесь час працы ў прытулку пражывала больш за 400 жанчынаў, менавіта там яны змаглі супакоіцца, атрымаць падтрымку, адчуць цябе ў бяспецы і пачаць новае жыццё.\nУ яе складзе — жывапіс, графіка, скульптура і прадметы прыкладнога мастацтва, археалагічныя знаходкі і нумізматычны матэрыял.\nУ галоўны ансамбль Эрмітажа, размешчаны ў цэнтры Санкт-Пецярбурга, уваходзяць Зімовы палац — былая парадная рэзідэнцыя рускіх імператараў, будынкі Малога, Старога і Новага Эрмітажа, Эрмітажны тэатр і Запасны дом. У музейны комплекс уключаны Палац Меншыкава і ўсходняе крыло будынка Галоўнага штаба, рэстаўрацыйна-захаваўчы цэнтр «Старая Вёска» і музей Імператарскага фарфоравага завода.\nСваю гісторыю музей пачынаў з калекцыі твораў мастацтва, набытых у прыватным парадку расійскай імператрыцай Кацярынай II. Першапачаткова гэты сход размяшчаўся ў адмысловым палацавым флігелі — Эрмітажы (ад фр. Ermitage — месца адзіноты, келля, прытулак пустэльніка, пустэльніцтва; цяпер Малы Эрмітаж) — адкуль і замацавалася агульная назва будучага музея. У 1852 годзе з моцна разрослай калекцыі быў сфармаваны і адкрыты для наведвання публічны музей, які размясціўся ў спецыяльна для гэтага пабудаваным будынку Новага Эрмітажа.\nДзяржаўны Эрмітаж ў 2013 годзе ўвайшоў у лік дваццаці самых наведвальных мастацкіх музеяў свету. Па выніках 2018 года заняў 9 месца. У 2019 годзе Эрмітаж прыняў 4 956 524 наведвальніка, заняўшы восьмае месца сярод самых наведвальных мастацкіх музеяў свету.\nМіжнародны фестываль дзіцячага кіно і тэлебачання «КІНАСВЕТ»\nКалі: з 22 чэрвеня\nIV Міжнародны дзіцячы фестываль кіно і тэлебачання «КІНАСВЕТ» пройдзе з 22 па 27 чэрвеня ў г. Мінску ў рэжыме анлайн!\n22–27 чэрвеня Акадэмія юных кінематаграфістаў «КІНАЛІДАР» і Сацыяльна-культурная ўстанова «Дом сям’і» арганізуюць IV Міжнародны дзіцячы фестываль кіно і тэлебачання «КІНАСВЕТ», які ставіць сваёй мэтай падтрымку і маральнае развіццё таленавітай моладзі.\nУ цяперашні час многія падлеткі забяспечаны ўсім неабходным для вонкавага камфорту. У іх ёсць дах над галавой, ежа, сучасныя гаджэты, інтэрнэт. Тым не менш бацькі і педагогі ўсё часцей адзначаюць праблему пасіўнасці падлеткаў, раскрываючы гэта як адсутнасць жаданняў і цікавасці моладзі да чаго-небудзь важнага. Аднак пры глыбокім разглядзе аказваецца, што жаданне пазнаваць свет, людзей, сябе, з’явы ў дзяцей ёсць. Фестываль імкнецца пачуць патрэбы падлеткаў, даведацца пра іх інтарэсы, дапамагае дакрануцца да сябе і іншых праз творчасць. І ў выніку расказаць, што іх хвалюе, праз такія інструменты як кіно, тэлебачанне, анімацыя. Датыкаючыся да добрага кіно, у сумеснай творчасці дзеці раскрываюць важнасць такіх каштоўнасцяў, як чалавечае жыццё, здароўе, сям’я, сяброўства, вернасць, працавітасць, адказнасць, павага да старэйшых, прыгажосць. «КІНАСВЕТ» прапануе падлеткам, якія цікавяцца светам кіно і тэлебачання, пазнаваць свае інтарэсы і фармаваць каштоўнасці пад кіраўніцтвам вопытных майстроў.\nАрганізатары фэсту бачаць сваю місію ў аб’яднанні аднадумцаў, каб прааналізаваць і падтрымаць іх творчасць, навучыць асновам кіна- і тэлемастацтва пры ўдзеле прафесіяналаў сусветнага ўзроўню, даць магчымасць далейшага прасоўвання работ падлеткаў; пагаварыць з імі пра сэнс жыцця і кінематографа, пра высакароднасць і вялікадушнасць, пра тое, як наша творчасць можа паўплываць на гэты свет, пра тое, як правільна развіваць і захоўваць свой талент.\nIV Міжнародны дзіцячы фестываль кіно і тэлебачання «КІНАСВЕТ» прапануе дзецям наступныя актыўнасці:\nмайстар-класы па кінавытворчасці;\nтворчыя сустрэчы з акцёрамі, рэжысёрамі і сацыяльнымі дзеячамі;\nштодзённы прагляд фільмаў пераможцаў фестывалю «КІНАСВЕТ 2020» пад кіраўніцтвам майстроў кіно і тэлебачання з наступным абмеркаваннем гэтых работ;\nжывыя міжнацыянальныя зносіны ў групах.\nДа ўдзелу ў творчай праграме фестывалю запрашаюцца дзеці і падлеткі ад 10 да 18 гадоў. Для гэтага трэба запоўніць заяўку на сайце. Удзел у творчай праграме бясплатны.\nУ IV фестывалі прынялі ўдзел 580 работ, якія прадставілі 30 краін свету: Расію, Украіну, Аргенціну, Таджыкістан, Францыю, Беларусь, Арменію, Харватыю, Іран, ЗША, Паўднёвую Карэю, Канаду, Індыю, Чэхію, Славакію, Эстонію, Казахстан, Польшчу, Іспанію, Германію, Грузію, Чылі, Узбекістан, Грэцыю, Калумбію, Перу, Бразілію, Партугалію, Люксембург, Бельгію.\nКалі: з 18 чэрвеня\nАнлайн майстар-клас па выцінанцы з таленавітай майстрыцай Наталляй Сухой.\nВыцінанка (абласныя назвы выразанка, выстрыганка) — ажурны ўзор, выразаны з белай, чорнай ці каляровай паперы. Від дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва.\nУ беларускай культуры найбольш пашыраныя аднаколерныя выцінанкі; часам іх рабілі ў некалькі слаёў рознага колеру. Узоры геаметрычныя, раслінныя, радзей зааморфныя і антрапаморфныя.\nЛюбы ўзрост вітаецца (дашкольнікі пад наглядам бацькоў і з іх дапамогай).\nПадрыхтуйцеся да майстар-класа:\nраздрукуйце лекалы на паперы (фармат А4);\nкардон каляровы, кантрастнага да лекалаў колеру;\nвострыя нажніцы (можна манікюрныя, але прамыя);\nдобры настрой i смеласць псаваць паперу!\nТаксама вы можаце перайсці на Чарговыя пяць спектакляў, якія можна паглядзець анлайн і бясплатна


Хатняя старонка > Як i калi прыняць спадчыну, атрымаць яе i захаваць?\nПасля смерцi роднага чалавека пытаннямi спадчыны пачынаеш займацца толькi праз нейкi час, калі крыху акрыяеш пасля страты. А часта на фармальнасцi ўвогуле забываешся, бо лiчыш, што ўсё аўтаматычна пераходзiць табе ад бацькоў. Аднак гэта не так, i прымаць спадчыну трэба, прычым у шасцiмесячны тэрмiн з дня смерцi спадчынадаўца. Пры гэтым можна толькi прыняць спадчыну, а можна яшчэ аформiць яе на сябе (уступiць у спадчынныя правы). У чым рознiца i як гэта робiцца, карэспандэнту «Звязды» дапамагалi разбiрацца спецыялiсты.\nБез прывязкi да тэрыторыi, але ў межах горада\nЗгодна з законам, у Беларусi, каб атрымаць спадчыну, нашчадкi, дзе б яны нi знаходзiлiся, павiнны прыехаць да таго натарыуса, якi абслугоўвае тэрыторыю, дзе жыў памерлы, растлумачыла Наталля БАРЫСЕНКА, старшыня Беларускай натарыяльнай палаты.\n— Аднак у некаторых гарадах практыкуецца новая форма работы — «спадчына без меж», якая дае магчымасць звярнуцца да любога натарыуса акругi незалежна ад апошняга месца рэгiстрацыi спадчынадаўца. Паслуга, такiм чынам, аказваецца максiмальна блiзка i зручна для асобы, якая зацiкаўлена ў атрыманнi спадчыны, — спадчыннiка, — дадала суразмоўнiца.\nЗ 1 студзеня 2018 года з мэтай удасканалiць натарыяльныя паслугi гэты эксперымент быў распачаты ў Брэсце i Баранавiчах. У сакавiку 2018-га да яго далучыліся горад Гродна i наваколле. Сёлета «спадчына без меж» практыкуецца таксама ў Лiдзе i Мазыры.\n— Чалавеку цяпер не трэба ехаць у пэўную натарыяльную кантору акругi, што працуе са справамi, якiя датычацца вызначанай тэрыторыi. Ён можа звярнуцца ў найблiжэйшае ад яго натарыяльнае бюро ў мясцовасцi, дзе жыў памерлы. Напрыклад, наследнiк жыве ў Мiнску, а спадчынадавец жыў у Брэсце. Спадкаемец можа прыехаць у Брэст i аформiць дакументы ў любой натарыяльнай канторы горада, а не шукаць тую, што абслугоўвае акругу, дзе быў зарэгiстраваны памерлы, — расказала Таццяна ДЗЯЛЕНДЗIК, намеснiк старшынi Беларускай натарыяльнай палаты. — Пры выбары гарадоў для эксперымента ўлiчвалi iх памеры, наяўнасць горадаўтваральных прадпрыемстваў, адлегласць памiж натарыяльнымi канторамi — яны павiнны былi знаходзiцца не надта далёка адна ад адной. Новая форма работы прыйшлася даспадобы грамадзянам. За гэтыя два гады большасць скарысталася такой магчымасцю, а не шукала пэўнае натарыяльнае бюро. У далейшым мы пашырым такую форму работы i на iншыя рэгiёны, у тым лiку i ў сталiцы.\nУ Мiнску, дарэчы, ужо разглядаецца магчымасць арганiзаваць «спадчыну без меж» у адным з раёнаў горада. Пры гэтым вельмi важна прапрацаваць моманты ўзаемадзеяння памiж натарыусамi, каб выключыць магчымасць адкрыцця дзвюх спадчынных спраў.\n«Спадчына без меж» не можа пачаць працаваць абсалютна па ўсёй тэрыторыi краiны, бо ў рэгiёнах iснуе не толькi свая спецыфiка, але i добра ўсталяваная практыка работы, мяняць якую не варта. Да таго ж у краiне шмат раённых натарыяльных кантор, якiя абслугоўваюць не толькi невялiкае мястэчка, дзе знаходзяцца, але i ўвесь раён, i там проста няма «натарыяльнай альтэрнатывы», так што ўводзiць новую форму работы бессэнсоўна, абгрунтавала Таццяна Дзялендзiк.\n— Напрыклад, у Нясвiжскiм раёне толькi адна натарыяльная кантора, якая абслугоўвае i раён, i цэнтр. У Пiнску iх дзве: гарадская i раённая, i кожная адказвае за сваю тэрыторыю. Пашыраць «спадчыну без меж» мае сэнс толькi ў абласных цэнтрах краiны i буйных райцэнтрах, дзе ёсць некалькi натарыяльных кантор у межах аднаго горада, — удакладнiла яна.\nПрысутнасць i дыстанцыйнасць\nНатарыус у сваёй рабоце заўжды павiнен пацвердзiць асобу грамадзянiна i яго добраахвотнае жаданне здзейснiць пэўную працэдуру. Таму аформiць дакументы праз iнтэрнэт немагчыма, трэба фiзiчная прысутнасць.\n— Наступствы кожнага дзеяння, з якiм звяртаецца чалавек, — вельмi сур'ёзныя. Працэдуры датычацца даверанасцяў на маёмасць, яе адчужэнне i распараджэнне ёю, карыстанне аўтамабiлямi i iншыя рэчы, — заўважыла Таццяна Дзялендзiк. — Аднак цяпер прапрацоўваецца магчымасць дазволiць здзяйсняць шэраг натарыяльных дзеянняў, якiя не патрабуюць устанаўлення волевыяўлення чалавека, дыстанцыйна. Напрыклад, заверыць копiю дакумента ў электронным выглядзе або засведчыць подпiс перакладчыка. Некаторыя паперы натарыусы атрымлiваюць праз iнтэрнэт i цяпер — у тым ліку дакументы, якiя пацвярджаюць дзяржаўную рэгiстрацыю нерухомасцi. Аднак тое, што выходзiць непасрэдна «з-пад пяра» натарыуса, пакуль працуе толькi ў папяровым варыянце.\nДарэчы, каб атрымаць ужо гатовыя дакументы, асабiстая прысутнасць неабавязковая. Iх можна не толькi забраць самому, але i даручыць камусьцi зрабiць гэта, аформiўшы даверанасць, або, каб не трацiць грошы на гэтую працэдуру, папярэдзiць натарыуса загадзя, каб дакументы даслалi вам поштай.\nПрыняць — паўгода, афармляць — колькi заўгодна\nКаб прыняць спадчыну, наследнiк павiнен асабiста звярнуцца да натарыуса, якi працуе ў межах акругi, дзе жыў памерлы, не пазней чым праз шэсць месяцаў з моманту смерцi чалавека.\n— Спадкаемец можа таксама даслаць натарыусу па пошце лiст i ў iм заявiць, што прымае спадчыну, — гэтага будзе дастаткова, каб лiчыцца тым, хто прыняў спадчыну (спадчыннiкам). Гэта абавязкова зрабiць у шасцiмесячны тэрмiн. А вось ужо афармляць спадчыну трэба асабiста, i тэрмiн для гэтага неабмежаваны, — удакладнiла намеснiк старшынi натарыяльнай палаты. — Да натарыуса можна звяртацца толькi з пашпартам. Усе астатнiя дакументы, неабходныя для афармлення, запросiць спецыялiст. Можна сабраць пакет дакументаў i самому — гэта пашпарт, пасведчанне аб смерцi, паперы, якiя пацвярджаюць сваяцтва, дакументы на маёмасць. Калi пэўнай паперы не хапае, яе таксама здабудзе натарыус.\nДакумент, якi дае права на спадчыну, — пасведчанне аб праве на спадчыну — выдаецца цягам паўгода з моманту смерцi. Калi гэта права на нерухомасць, то дакумент неабходна зарэгiстраваць у органах рэгiстрацыi нерухомасцi.\nКошт паслугi афармлення пасведчання аб праве на спадчыну прапарцыянальны памеру базавай велiчынi (БВ) на дзень ажыццяўлення натарыяльнай працэдуры. Пры блiзкiм сваяцтве (муж, жонка, дзецi, бацькi) дакумент каштуе адну БВ — цяпер гэта 27 рублёў.\nАфармленне спадчыны будзе каштаваць ужо значна больш. Аднак гэтага можна, дарэчы, у далейшым i не рабiць — уласнасць усё роўна ўжо будзе належаць чалавеку, якi аформiў на яе правы, i ён будзе абавязаны даглядаць маёмасць i плацiць па рахунках. Пры разводзе маёмасць застаецца ўласнасцю толькi аднаго з сужэнцаў i не будзе дзялiцца памiж абедзвюма паловамi, яе таксама нельга ўключыць у шлюбны дагавор, нават калi муж i жонка на гэта згодны. А ў выпадку смерцi чалавека, якi прыняў, але не аформiў спадчыну, на яе будуць мець правы яго нашчадкi.\n— У спадчыннiка, якi прапусцiў тэрмiн для прыняцця спадчыны, але хоча гэтае становiшча выправiць, iснуе некалькi варыянтаў. Калi дакумент ужо своечасова аформiлi iншыя спадкаемцы, патрэбна iх згода, каб уключыць у права на спадчыну сваяка, якi спазнiўся, — падкрэслiла Таццяна Дзялендзiк. — Калi ж сваякi супраць цi чалавек проста не хоча звяртацца да iх па дазвол, можна адправiцца ў суд, каб быць прызнаным наследнiкам, якi прыняў спадчыну. У большасцi выпадкаў суды станоўча разглядаюць такiя справы.\nАднак лепш вырашаць падобныя спрэчкi палюбоўна, у тым лiку i з дапамогай медыятара, бо як пасля суда карыстацца доляй у спадчынным доме, а тым больш жыць у iм разам?..


Дзе Саннікаў і Дашкевіч?\nБеларуская праваахоўная сістэма «згубіла» двух палітвязняў. Прынамсі, ад сваякоў і блізкіх хаваюць месца знаходжання экс-кандыдата на прэзідэнта Андрэя Саннікава і лідара «Маладога фронту» Змітра Дашкевіча.\nТэлеграму з паведамленнем пра тое, што Андрэя Саннікава пераводзяць з наваполацкай у бабруйскую калонію Ірына Халіп атрымала 21 верасня. Але да месца прызначэння ён пакуль так і не прыбыў. «У Дэпартаменце выканання пакаранняў мне адказваюць, што Андрэй «у дарозе». То бок ужо чацвёрты дзень мой муж знаходзіцца невядома дзе. У ДВП не ведаюць, дзе Андрэй знаходзіцца цяпер і колькі яшчэ яго будуць этапаваць. Маўляў, распрацоўвае маршрут этапавання вязняў чыгунка», – распавяла «Белсату» Ірына Халіп.\nЛідара «Маладога фронту» Змітра Дашкевіча этапавалі з Горацкай калоніі ўвогуле ў невядомым кірунку. Як падкрэсліваюць праваабаронцы, кіраўніцтва калоніі не паведаміла сваякам, куды пераводзяць вязня, чым груба парушыла дзейнае заканадаўства. Як удалося сёння высветліць актывістцы кампаніі «Наш дом» Крысціне Шацікавай, Зміцер Дашкевіч некаторы час прабыў у Магілёўскім СІЗА. Але ўсяго 8–9 гадзінаў, і потым яго этапавалі далей, было гэта тры дні таму. Як паведаміў актывістцы начальнік Магілёўскай турмы № 4, увечары таго ж дня Дашкевіч быў этапаваны ў Віцебскае СІЗА № 2. Аднак дзяжурны віцебскай спецустановы паведаміў, што Змітра Дашкевіча да іх не прывозілі, гаворыць Крысціна Шацікава.\nІрына Халіп ацэньвае гэтую сітуацыю як «здзек з людзей»: «Нам дэманструюць, што чалавека можна скрасці, падзець невядома куды». Сваякі і паплечнікі палітвязняў асцерагаюцца, што да зняволеных могуць ужывацца катаванні.


Джулія ПА ПРАГНОЗ на 2018\nДжулія ПА Нумералогія КНІГІ\nДжулія ПА БІЯГРАФІЯ\nКатастрофы, затапленне Амерыкі, Кітая, разломы пліт у Кітаі і Ізраілі.\nРэвалюцыя ў Францыі, Украіне, Англіі, Азербайджане, Іспаніі і г.д.\nНовы прэтэндэнт на выбарах у прэзідэнты Расеі і многае іншае.\n«Мы з Матрыцы» - што ў гэтай назве? Мільёны людзей хочуць ведаць свой лёс, вызначыць задачы, пастаўленыя перад кожным, выявіць слабыя месцы ў сваім жыцці, вызначыць узрост сваёй душы і зразумець сваё прызначэнне. Менавіта пра гэта першая кніга з серыі «Нумералогія, як прафесія». «Мы з матрыцы» - сапраўднае адкрыццё для кожнага каго цікавіць глыбокі аналіз не толькі Законаў Светабудовы, але і атрыманне адказаў на велізарную колькасць пытанняў, адказы на якія чытачы шукаюць у навуковых выданнях, у літаратуры па ведыйскай культуры і эзатэрыцы ў цэлым. Аўтары паднялі вялізны пласт інфармацыі, якую прадстаўлялі толькі пры асабістых сустрэчах і на семінарах. Настаў час адкрыць усе сакрэты і даць магчымасць шырокаму колу чытачоў атрымаць гэтыя веды. Дзякуючы ім чалавек зможа прачытаць праграму свайго жыцця, здабыць упэўненасць у сабе, цэласнасць, адкрыць свет, які выходзіць за межы Сусвету і пранікальны ўглыб вашага падсвядомасці.\nГэта кніга стане сапраўдным адкрыццём для кожнага, хто цікавіцца глыбокім вывучэннем законаў Светабудовы. Яна дае адказы на ўсе пытанні, паколькі аб'ядноўвае пазнання з розных галін навукі, ведычнай культуры і эзатэрыкі. Гэтая кніга - самы поўны крыніца ведаў, які пашырае светапогляд чалавека, зрывае абстрактную заслону філасофіі і міфалогіі. Вы зможаце атрымаць ўзрост вашай душы, пазнаёміцца з светам Анёлаў і дэманаў, усвядоміць перспектывы эвалюцыйнага развіцця душы, разлічыць каардынату вашага становішча ў Матрыцы, зразумець, як уладкованая энергасістэма чалавека. Вы зможаце прадказаць сваю будучыню, больш падрабязна даведацца пра мінулае, убачыць план, па якім вы жывяце, прачытаць праграму вашым жыцці. Вы прачытаеце ў табліцах аб усіх ключавых гадах вашым жыцці, а галоўнае, чаму вам даводзіцца праходзіць тыя ці іншыя выпрабаванні. Усе гэтыя веды дапамогуць здабыць упэўненасць і цэласнасць, адкрыць свет, які выходзіць за межы Сусвету і пранікальны ўглыб вашага падсвядомасці.\nЧытай яшчэ: ЖАНЧЫНА СКАРПІЁН і свіней ХАРАКТАРЫСТЫКА\nВядучы спецыяліст Цэнтра "Альвасар"\nНумаролаг, лектар, аўтар методык і кніг\n8 -926- 194-72-61\n1.American union of NLP. Спецыяльнасць - Нумаролаг.\n2.Bangkok Association of parapsychologists. Спецыяльнасць - Нумаролаг.\n3.Центр «Таро-клуб». Спецыяльнасць - Нумаролаг.\n4.Центр «матрікса» Спецыяльнасць - экстрасэнс (дыстанцыйнае бачанне)\n5.Московский дзяржаўны будаўнічы Універсітэт. Інстытут будаўніцтва і архітэктуры. Спецыяльнасць інжынер-праекціроўшчык падземных будынкаў, збудаванняў і падмуркаў.\n6.Московский дзяржаўны будаўнічы Універсітэт. Інстытут эканомікі, кіравання і інфармацыйных сістэм у будаўніцтве, перакладчык у сферы інжынерных камунікацый.\n7.Российская акадэмія адвакатуры і натарыята. Спецыяльнасць Юрыст.\n8.Учебный цэнтр "А.Ф.Конто" НОЎ "Інстытут Інфармацыйных Тэхналогій", спецыяліст па камп'ютэрнай графіцы.\n9.Учебный цэнтр "А.Ф.Конто" НОЎ "Інстытут Інфармацыйных Тэхналогій", спецыяліст па праектаванні.\nДжулі По (псеўданім) нарадзілася ў Маскве і ўжо з ранняга дзяцінства здзіўляла бацькоў сваімі незвычайнымі здольнасцямі. З пяці гадоў яна піша вершы, апавяданні, пье-сы. У школе выйшаў яе першы зборнік вершаў, а яе п'еса была пастаўлена ў школьным тэатры на выпускным канцэрце. Паралельна захапленням ў галіне літаратуры яе цікавілі і тэхнічныя навукі. У дзяцінстве яна не прапускала ніводнай алімпіяды па фізіцы, біялогіі і матэматыцы і заўсёды зани-малая прызавыя месцы. Яшчэ навучаючыся ў школе, яна распрацавала методыку па скарачэнні разлікаў пры вырашэнні задач у аблаў-насці геаметрыі, што дазволіла вучням атрымліваць адказы бук-вальных за некалькі крокаў.\nАсабліва яе прыцягвала генетыка і астраномія, таму, будучы яшчэ вучаніцай школы, яна напісала некалькі тэорыю-ных работ: "Тэорыя люстэркаў у адкрытым космасе», «Аль-тернативная гісторыя развіцця цывілізацый», «Міфы, запечат-ленныя на нябёсах», « багі памыліліся ў траекторыю планет »,« Код смерці ў генетыцы чалавека »і іншыя. Пазней яе заинтри-Гован старажытныя цывілізацыі, археалогія, палеоастрономика, ведычная культура будызму і Славянізмы. Нават сёння яна не спынілася ў пошуках праўды, пастаянна папаўняе сваю калекцыю прачытаных кніг. На сённяшні дзень яна са-прадстаўляюцца больш за 1300 асобнікаў, многія з якіх былі на-пісаныя некалькі стагоддзяў таму. Пошук Ісціны прывёў яе ў Тай-Ланд, дзе яна пазнаёмілася з Ламай Khun Tan Acharn Kor. Ён перадаў ёй веды пра будову Сусвету, пра зараджэнне Сонечнай сістэмы, а таксама пра чалавека. Менавіта ён падказаў, што яна зможа здаволіць голад ведаў, калі зоймецца нумероло-гией. Гэта навука адразу прыцягнула яе ўвагу, паколькі яўля-ецца адлюстраваннем астралогіі і хірамантыі, толькі ў лік-вой форме. Яна ўспрымае разлікі як ключы ў свет тонкіх матэрый, а лічбы - як мова Творцы. Зараз Джулі вывучыла ўсе наяўныя методыкі ў галіне нумаралогіі і разработа-ла некалькі ўласных, якія дазваляюць ёй убачыць поўную карціну жыцця, лёсу і Карму чалавека.\nПа нумаралогіі валодае наступнымі школамі:\nзаходняя, Халдэйская, кітайская, ведычная, акультная, кабалістычныя, астронумерология, таронумерология, матрычная Нумералогія, прагнастычныя і кармічная нумеорология, родология\nУ эзатэрыцы выкладае і практыкуе па наступных напрамках:\nкармічная і прагнастычныя Нумералогія, хірамантыя, физиогномика, лекарства, рэйкі, знахарства, вісцаральная тэрапія, Матрыца, Матрычная Нумералогія, варажба на картах Ленорман, выраб абярэгаў, родология\nPrevious Previous Post: соннік Голеныя пад пахай\nNext Next Post: МАЛІТВА аб прымірэнні з улюбёным


Канвертаваць Дамініканскі песа (DOP) і Нігерыйскі Nairas (NGN) : Калькулятар абменнага курсу\nДамініканская песа (DOP) і Нігерыйская Наира (NGN) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Дамініканская песа і Нігерыйская Наира пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 29 сакавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Дамініканская песа. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Нігерыйская Наира валюты па змаўчанні. Націсніце на Нігерыйскі Nairas або Дамініканскі песа канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДамініканскі песа гэта валюта, у Дамініканская Рэспубліка (Д.О., DOM). Нігерыйская Наира гэта валюта, у Нігерыя (Н.Г., NGA). Сімвал DOP можа быць запісаная RD$. Сімвал NGN можа быць запісаная N. Дамініканскі песа дзеліцца на 100 centavos. Нігерыйская Наира дзеліцца на 100 kobo. Абменнага курсу дамініканскі песа Апошняе абнаўленне 29 сакавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Нігерыйская Наира Апошняе абнаўленне 29 сакавік 2020 ад Yahoo Finance. DOP каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. NGN каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


Расея гатовая адмовіцца і ад прамысловых тавараў з Захаду\n18 жнівень 2014, 09:35\nУ дадатак да адмовы ад заходніх харчоў Расея можа адмовіцца і ад прамысловых тавараў з Захаду, у тым ліку аўтамабіляў і лекаў.\nРасейскія санкцыі супраць ЗША і Эўразьвязу могуць не абмежавацца забаронай на імпарт прадуктаў харчаваньня, Масква можа ўвесьці абмежаваньні на ўвоз прамысловых тавараў, піша ў панядзелак расейскае дзелавое выданьне «Ведомости» са спасылкай на двух ананімных расейскіх фэдэральных чыноўнікаў.\nПаводле суразмоўцаў выданьня, адпаведныя прапановы ўрад ужо накіраваў прэзыдэнту Расеі Ўладзімеру Пуціну.\nЯк зазначыў адзін з чыноўнікаў, калі Эўразьвяз і ЗША ўвялі сэктаральныя санкцыі супраць Расеі, урад празь некалькі дзён накіраваў прэзыдэнту даклад з шырокім сьпісам магчымых санкцый у адказ, але было даручана абмежаваць толькі імпарт прадуктаў харчаваньня.\n«Значыць, дадатковыя санкцыі з боку Расеі магчымыя, толькі калі ЭЗ і ЗША зробяць свае санкцыі супраць нас»,— гэтак «Ведомости» прыводзяць словы чыноўніка.\nІншы чыноўнік кажа, што ўрад пакуль ня мае даручэньня прэзыдэнта рыхтаваць дакумэнты аб увядзеньні новых санкцый.\nЯк піша газэта, прэсавы сакратар прэзыдэнта Расеі Дзьмітры Пяскоў не выключае магчымых крокаў Масквы ў адказ у выпадку ўзмацненьня жорсткасьці санкцый Захаду. Якімі яны могуць быць, залежыць ад дзеяньняў з боку Захаду, кажа Пяскоў, словы якога прыводзяць «Ведомости».\nАдна з магчымых санкцый — поўная ці амаль поўная забарона імпарту аўтамабіляў з недружалюбных краін, кажа фэдэральны чыноўнік. Паводле яго, попыт можа быць забясьпечаны за кошт унутранай вытворчасьці, перш за ўсё прадпрыемстваў, якія працуюць у рэжыме прамысловай зборкі.\nАкрамя таго, паводле фэдэральнага чыноўніка, магчымае абмежаваньне на імпарт мэдыцынскіх вырабаў, але пытаньне адчувальнае і патрабуе дадатковага абмеркаваньня, пішуць «Ведомости».\nГазэта нагадвае, што аб магчымых дадатковых санкцыях раней папярэджваў прэм’ер Расеі Дзьмітры Мядзьведзеў.


5 лепшых функцый Microsoft Teams для онлайн-сустрэч - techking.by\n5 лепшых функцый Microsoft Teams для онлайн-сустрэч\nMicrosoft Teams – выдатны інструмент для сустрэч, але для многіх карыстальнікаў сустрэча – гэта проста відэазванок. Толькі калі ім давядзецца рабіць відэазванкі, і яны сутыкаюцца з рознымі абмежаваннямі, якія спалучаюцца з простымі інструментамі відэазванкоў, яны разумеюць, што неабходна больш складанае рашэнне, такое як Microsoft Teams.\n5 лепшых функцый Microsoft Teams\n1. Планаванне сустрэч і запрашэнні\n2. Пакоі для прамежкаў\n3. Рэжым прэзентацыі: агульны доступ да экрана і кіраванне запытамі\n4. Фон і размыццё фону\n5. Запісы і стэнаграмы\nКалі вы шмат чулі пра Microsoft Teams, але не ведаеце, якія функцыі ў яго ёсць, што робіць яго лепшым за іншыя інструменты для онлайн-сустрэч, прайдзіце спіс ніжэй, каб даведацца.\nСпецыяльныя сустрэчы лёгка праводзіць з дапамогай любых інструментаў для сустрэч у Інтэрнэце, але планаванне больш прасунутае. Калі запланавана онлайн-сустрэча, час і дата не з’яўляюцца адзінай інфармацыяй, якой неабходна падзяліцца. Таксама неабходна абагуліць спасылку на сустрэчу, на якую карыстальнікі могуць націснуць.\nТэарэтычна, вы, верагодна, можаце падзяліцца спасылкай на сустрэчу, калі надыдзе час для яе пачатку, але гэта стомна, і гэта зойме час ад сустрэчы. З Microsoft Teams вы можаце стварыць запрашэнне і адправіць яго ўсім. Гэта запрашэнне можна абнаўляць кожны раз, калі вам трэба, і яно будзе ўтрымліваць спасылку на сустрэчу. Усё, што карыстальнікі павінны зрабіць, гэта націснуць кнопку Далучыцца.\nПакоі для прамежкаў – гэта адносна новая функцыя ў Microsoft Teams. Пакоі для падраздзяленняў ствараюцца з сустрэчы, якая ўжо праводзіцца, і ўдзельнікі з’яўляюцца падмноствам усіх удзельнікаў сустрэчы.\nПраверце гэта: Ці з'яўляецца Putlocker законным і бяспечным у выкарыстанні? Добрае і дрэннае\nПакоі для падраздзяленняў дазваляюць усім удзельнікам сустрэчы заставацца на сустрэчы, але ствараць пад яе ўласныя асобныя падсустрэчы. Яны могуць перамяшчацца паміж рознымі пакоямі і вяртацца да асноўнай сустрэчы па меры неабходнасці.\nДумайце пра гэта як пра вялікую сустрэчу, дзе ўдзельнікі дзеляцца на меншыя групы, каб абмеркаваць нешта, і час ад часу вяртаюцца, каб далучыцца да іншых. Пакоі для аддзяленняў – гэта віртуальная версія гэтага практыкавання.\nБольшасць інструментаў відэазванкоў дазваляюць абагульваць экран, нават тыя, якія працуюць на мабільных платформах, але на сустрэчы часта бывае недастаткова.\nMicrosoft Teams мае складаны рэжым прэзентацыі, які дазваляе карыстальнікам прадстаўляць прэзентацыю PowerPoint, праглядаць нататкі да слайдаў і кантраляваць, якія слайды карыстальнік можа бачыць і да якіх можа пераходзіць падчас прэзентацыі.\nРэжым сумеснага доступу да экрана дазваляе карыстальнікам запытваць кіраванне і выдалена кіраваць экранам іншага карыстальніка або праграмай, якой яны абагульваюць. У дадатак да кантролю запытаў, дакладчык таксама можа добраахвотна перадаць кіраванне карыстачу праз функцыю “Grant Access”.\nКалі ў вас дома няма офіса або вы хочаце заблакаваць іншых людзей у фонавым рэжыме падчас відэавыкліку, размыццё фону або даданне карыстальніцкага фону спрацуе.\nMicrosoft Teams забяспечвае гэтую функцыю першапачаткова, і гэта выдатна. Ён можа дакладна выявіць чалавека, ізаляваць яго ад фону і размыць яго або цалкам замяніць. Функцыя даступная толькі ў настольных праграмах, а не ў вэб-прыкладанні Microsoft Teams.\nСустрэчы, якія праводзяцца ў рэальным жыцці, г.зн. з членамі, якія фізічна прысутнічаюць у пакоі, арганізуюцца па парадку дня і суправаджаюцца сустрэчамі. З інтэрнэт-сустрэчамі няма прычын спыняць выкарыстанне любога з гэтых інструментаў, калі гэта дапаможа пазней.\nПраверце гэта: Калі надыходзіць правільны час, каб купіць новы Mac?\nMicrosoft Teams не толькі дазваляе карыстальнікам запісваць сустрэчу, але і можа ствараць стэнаграму сустрэчы. Вядома, для гэтай асаблівасці патрабуецца ліцэнзія прадпрыемства, але расшыфроўка даволі дакладная, і нікому не трэба ствараць яе ўручную.\nГэта кароткі спіс функцый Microsoft Teams для сустрэч. Сустрэчы з’яўляюцца толькі адной часткай праграмы; ён таксама прапануе планаванне змен, шырокае рашэнне для выклікаў і выдатную наладу сумеснай працы. Вы можаце знайсці інструменты для сустрэч, якія прапануюць падобныя або ў нечым супастаўныя функцыі з Microsoft Teams, але альтэрнатывы звычайна арыентаваны на сустрэчы і мала што могуць прапанаваць па-за вэб-канферэнцыямі.\n10 спосабаў персаналізацыі вашага ўліковага запісу Slack\nПалепшыце хуткасць прагляду, струменевай трансляцыі і загрузкі Firefox з дапамогай Fasterfox\nЯк размыць фота або выяву


Галоўная ➠ Аб цяжарнасці ➠ 29 Тыдзень цяжарнасці болі жывата выдзялення таксікоз якая замерла цяжарнасць\n29 тыдзень цяжарнасці - новы этап у развіцці вашага маляняці. У гэты час вы можаце адчуваць некаторыя змены ў стане вашага здароўя і самаадчування. Мы раскажам вам аб тым, чаго чакаць у пачатку трэцяга трыместра цяжарнасці і да чаго рыхтавацца.\nЦяжарнасць на 29 тыдні ўжо становіцца ўсё больш адчувальнай для вас. Расце жывот, малы патроху набірае вагу. Такія змены могуць стаць прычынай некаторых новых адчуванняў.\nАдчуванні ў жываце\n29 тыдзень цяжарнасці пэўным чынам змяняе адчуванні ў жываце. Малы імкліва расце, і ў яго становіцца ўсё менш прасторы для рухаў. Цяпер ён стаў менш куляцца і перагортваецца. Замест гэтага - рэгулярна штурхае рукамі і нагамі.\nПастаяннымі спадарожнікамі становяцца розныя болю. На 29 тыдні цяжарнасці ў многіх дзяўчат баліць ніз жывата. Гэта звязана з павелічэннем нагрузак на арганізм, зрушэннем цэнтра цяжару. Акрамя таго, да гэтага перыяду ўжо расцягваюцца мышцы, якія падтрымліваюць матку. Такі стан таксама можа стаць прычынай таго, чаму цягне ніз жывата на 29 тыдні цяжарнасці.\nВылучэння на 29 тыдні цяжарнасці\nБудучыя мамы павінны надаваць асаблівую ўвагу на тое, якія выдзялення з'яўляюцца на 29 тыдні цяжарнасці. Любыя змены ў колеры і кансістэнцыі вылучэнняў могуць казаць аб любым збоі ў здароўе мамы і развіцця плёну.\nКрывацёк на 29 тыдні цяжарнасці павінна асабліва насцярожыць будучую маму. Крывяністыя вылучэнні могуць сведчыць аб парушэнні плацентарного і магчымасці заўчаснага з'яўлення маляняці на святло.\nКалі вас напаткала малочніца на 29 тыдні цяжарнасці, лепш за ўсё пракансультавацца па гэтым пытанні ў лекара. Кандыдоз, пакінуты без лячэння, можа паўплываць на гарманічнае развіццё малога ў чэраве маці.\nУсё ўзята на сайт: http://vagitna.in.ua/3-trimestr-vagitnosti/29-tizhden-vagitnosti/9896-29-tizhden-vagitnosti-bolju-zhivota-vidilennja\nМагчымы таксікоз на 7-м месяцы\nКалі вы выпрабоўваеце непрыемныя адчуванні, падобныя на таксікоз першых месяцаў, не спяшайцеся біць трывогу. Шматлікія дзяўчыны задаюцца пытаннем аб тым, можа ванітаваць на 29 тыдні цяжарнасці. Адзначым, што такі стан наганяе большасць будучых мам. Непрыемныя адчуванні звязаны з імклівым ростам плёну, які паступова пачынае прыгнятаць кішачнік.\nМлоснасць ў трэцім трыместры - індывідуальнае з'ява. Калі стан носіць для вас пастаянны, дакучлівы характар, лепш звярнуцца да лекара. Спецыяліст раскажа вам аб тым, ці бывае таксікоз на 29 тыдні цяжарнасці і як з ім змагацца.\nПрастуда і ВРВІ\nЦяжарнасць цягне за сабой некаторыя змены ў арганізме жанчыны. Адно з частых станаў - прыгнечаны імунітэт, не здольны да барацьбы з сезоннымі захворваннямі. Такая асаблівасць часта становіцца прычынай ВРВІ на 29 тыдні цяжарнасці.\nПрастуда на 29 тыдні цяжарнасці, астатняя без лячэння, можа паўплываць на стан і развіццё малога. Пры першых сімптомах захворвання трэба тэрмінова звяртацца да лекара.\nГалаўныя болі ў трэцім трыместры\nГалаўныя болі ў трэцім трыместры могуць мець розную прыроду. Прычынамі таго, чаму на працягу 29 тыдні цяжарнасці ў дзяўчыны баліць галава, часта бываюць:\nгарманальныя змены ў арганізме,\nАднак часам галаўныя болі ў трэцім трыместры могуць быць звязаныя з зменамі артэрыяльнага ціску. У такім выпадку праявы сведчаць аб развіцці гестоз - небяспечнага для мамы і дзіцяці ўскладненні. Вельмі часта будучыя мамы скардзяцца на галавакружэнне пры цяжарнасці на 29 тыдні. Як правіла, такі стан, выкліканае нагрузкай на сардэчна-сасудзістую сістэму, недахопам глюкозы і гемаглабіну ў крыві і не тоіць у сабе пагрозы. Але калі ў вас увесь час кружыцца галава на 29 тыдні цяжарнасці, такія змены лепш не пакідаць без увагі.\nБолі ў спіне\nБолі ў вобласці спіны і паясніцы - частыя спадарожнікі будучых мам. Павялічаная нагрузка выклікае пэўныя змены ў арганізме і самаадчуванні жанчыны.\nПрычынай, чаму баліць спіна на 29 тыдні цяжарнасці, з'яўляецца і паступовая падрыхтоўка арганізма да родаў. З павелічэннем маткі павольна разыходзяцца косткі таза. Праз гэта баліць паясніца на 29 тыдні цяжарнасці, а таксама змяняецца хада.\nНадавайце ўвагу свайму здароўю і самаадчуванню, правільна сілкуйцеся і дыхайце свежым паветрам. І тады апошнія месяцы цяжарнасці пройдуць максімальна бязбольна і бяспечна.\nКалі рабіць тэст на цяжарнасць? Раніцай ці вечарам\nУсё пра цяжарнасці на 24 тыдні страхі і радасці