1С Битрикс купіць у Мінску. Цэны на ліцэнзію Bitrix CMS\nПродаж ліцэнзій 1С Битрикс\nCMS 1C-Битрикс – гэта выдатны выбар для інтэрнэт-праекта любой складанасці. Вэб-рэсурсы, што функцыянуюць на аснове гэтай сістэмы, адрозніваюцца інструментамі для зручнага і эфектыўнага адміністравання, а таксама магчымасцю хуткага пашырэння і развіцця. Купіць 1С Битрикс ў Мінску можна ў нашай кампаніі, якая з'яўляецца афіцыйным партнёрам гэтай сістэмы ў Рэспубліцы Беларусь.\nВэб-студыя iMedia Solutions ўваходзіць у першую дзясятку рэйтынгу лепшых кампаній-прадстаўнікоў «1С Bitrix» ў СНД дзякуючы высокакваліфікаванаму персаналу і ўважліваму адносінах да ўсіх кліентам. Дасведчаныя спецыялісты не толькі наладзяць для вас CMS, але і навучаць ўсім тонкасцям працы з ёй і прапануюць найбольш эфектыўны спосаб кіравання вашым інтэрнэт-праектам. Хочаце замовіць сайт на CMS Bitrix ў Беларусі? Патэлефануйце або адпраўце ліст на электронную пошту, і мы з радасцю вас пракансультуем.\nЗВЯРНІЦЦА Да нам, вы зможам :\nПадабраць правільную Рэдакцыя\nМы ўважліва выслухаем вашыя пажаданні і падбяром для вас найбольш прыдатную рэдакцыю CMS з прапанаваных.\nПеравесці ВАШ СТАРЫЙ САЙТ НА НОВУЮ CMS\nКалі ў вас ёсць гатовы інтэрнэт-праект, мы аптымізуем яго, перавядзем на новую сістэму кіравання і дапаможам вам у ёй асвоіцца.\nКупіць ЛІЦЭНЗІЮ BITRIX У пастаўкі\nНабываючы ліцэнзію на CMS у афіцыйнага партнёра, вы зможаце атрымліваць афіцыйную тэхпадтрымку і абнаўлення.\nУ працэсе працы над праектам спецыялісты iMedia Solutions сур'ёзна ставяцца да любых пажаданням кліента.\nУсё да найменшай дэталі выконваецца ў адпаведнасці з патрабаваннямі заказчыка!\nЯк мы працуем :\nМы даведаемся, які праект вы задумалі і прапануем спосабы яго ўвасаблення ў жыццё.\nНа аснове вашых пажаданняў будзе складзены план работ. Вам будзе агучана кошт паслуг і тэрміны выканання.\nМы дамо вам інтэрнэт праект, гатовы для выкарыстання.\nЛіцэнзія на CMS «1С-Битрикс» пастаўляецца ў шасці розных рэдакцыях. Пры неабходнасці мы падкажам, якая з іх стане найбольш прыдатнай для вашых мэтаў.\nДАСТУПНЫЯ РЭДАКЦЫІ СІСТЭМЫ\n«1С-БИТРИКС: КІРАВАННЕ САЙТОМ»\nЛіцэнзія 1С Bitrix «СТАРТ»\nНедарагі варыянт для стварэння прадстаўніцтва прадпрыемства ў інтэрнэце. Дазваляе прафесійна кіраваць змесцівам сайта.\nЛіцэнзія 1С Bitrix «СТАНДАРТ»\nЗапатрабаваная рэдакцыя для карпаратыўных сайтаў. Ўключае модулі для стварэння форумаў, блогаў і фотагалерэй і шмат чаго іншага. Дазваляе арганізаваць адпраўку рассыланняў падпісчыкам.\nЛіцэнзія 1С Bitrix\nВыдатнае рашэнне невялікага бізнесу. Дазваляе адкрыць інтэрнэт-крама з асноўнымі магчымасцямі.\nНайбольш поўная рэдакцыя, якая дазваляе ствараць маштабныя інтэрнэт-праекты з пашыранымі магчымасцямі калектыўнага адміністравання.\nСтудыя iMedia Solutions прапануе паслугі найвышэйшага ўзроўню кліентам з краін СНД і Еўропы. Мы з'яўляемся афіцыйным партнёрам «1С-Битрикс» і ўваходзім у пяцёрку лідэраў продажаў у РБ.\nЧаму выбіраюць iMedia Solutions?\nСпецыялісты нашай студыі размяшчаюць сертыфікатамі «1С-Битрикс» адразу па некалькіх напрамках.\nВялікі досвед працы\nКампанія iMedia Solutions працуе на рынку інтэрнэт-маркетынгу больш за сем гадоў. За гэты час мы зарэкамендавалі сябе перад сотнямі кліентаў з РБ і РФ, а таксама з краін Прыбалтыкі і Еўропы.\nНаша студыя - афіцыйны прадстаўнік «1С Bitrix», таму нашы кліенты атрымліваюць усе перавагі ліцэнзійнага прадукту (бясплатную тэхпадтрымку і абнаўлення).\nЛіцэнзія «1С-Битрикс» дазваляе выкарыстоўваць зручныя і эфектыўныя прылады для стварэння і кіравання інтэрнэт-рэсурсамі. Яе кошт вар'іруецца ў залежнасці ад набываемай рэдакцыі.\nПрапануем вам набыць ліцэнзію на сістэму «1С-Битрикс», каб зрабіць працу над вэб-праектамі хутчэй і прыемней. Мы гатовыя як перанесці ваш стары сайт на новую CMS, так і дапамагчы са стварэннем новага. Пакіньце заяўку, і ў хуткім часе мы вам патэлефануем!\nРаспрацоўка карпаратыўнага сайта ў Мінску\nСтварэнне інтэрнэт крамы пад ключ\nІнтэграцыя сайтаў з 1С Битрикс


У Львоўскай вобласці ў Самборы асудзілі мужчыну, які незаконна захоўваў боепрыпасы\nРаботнікі міліцыі выявілі ў 59-гадовага жыхара Самбарскі раёна 23 патрона калібра 5,6 мм. Па дадзеным факце была адкрыта крымінальная вытворчасць па артыкуле 263 Крымінальнага кодэкса Украіны. У студзені, у гэтым годзе, участковыя інспектары Самбарскі гарадскога адсправе міліцыі выкрылі 59-гадовага мужчыну, які незаконна захоўваў 23 патрона калібра 5,6 мм. Эксперты ўстанавілі, што канфіскаваныя патроны з'яўляюцца боепрыпасамі да наразной агнястрэльнай стралковай зброі. Па дадзеным факце была адкрыта крымінальная вытворчасць па ч.1 ст.263 незаконнае зварот са зброяй, баявымі прыпасамі або выбуховымі рэчывамі) КК Украіны. Падчас судовага паседжання мужчына сваю віну прызнаў цалкам і шчыра раскаяўся. Самбарскі гарадскі суд прызначыў яму пакаранне ў выглядзе пазбаўлення волі на тэрмін да трох гадоў, адначасова, было ўжыта артыкул 75 КК Украіны, згодна з якой чалавек быў вызвалены ад адбыцця пакарання з выпрабавальным тэрмінам адзін год. ОСО ГУМВДУкраіны ў Львоўскай вобласці, па матэрыялах Таццяны Ахрыменка, памочніка начальніка Самбарскі ГА\n← ДТЗ на Валыні: пад коламі... У аўтамабілі винничанина... →


Кадыфікацыя права ВКЛ у XVI ст. Канцэпцыя, накірункі рэалізацыі, сістэма права.\nКадыфікацыя права ВКЛ у XVI ст. Канцэпцыя, накірункі рэалізацыі, сістэма права.\n19.Статут Вялiкага княства Лiтоўскага 1529 г. (крынiцы, распрацоўка, зацвярджэнне, сістэма, значэнне).\nПадрыхтоўка першага Статута ВКЛ вялася ў першай чвэрцi XVI ст. Яго праект быў гатовы ўжо ў 1522 г., але не быў зацверджаны. Толькi ў вераснi 1529 г. Статут быў уведзены ў дзеянне. Яго рыхтавалi мясцовыя вучоныя i юрысты-практыкi на аснове кадыфiкацыi i сiстэматызацыi нормаў мясцовага звычаёвага права, рашэнняў судовых i дзяржаўных устаноў, прывiлеяў. У працэсе падрыхтоўкі тэксту Статута ўпершыню былi выпрацаваны сiстэма i структура размяшчэння прававых нормаў у залежнасцi ад iх зместу; уключаны тыповыя i абагуленыя нормы; дадзена дакладная рэдакцыя кожнага артыкула; уведзены шэраг прававых нормаў, у якiх адлюстраваны тагачасныя таварна-грашовыя адносiны, нормы дзяржаўнага, адмi-нiстрацыйнага, цывiльнага, шлюбна-сямейнага, крымiнальнага, судова-працэсуальнага i iншых галiн права.\nСкладальнiкi Статута не прытрымлiвалiся сiстэмы кадыфiкацыi, прынятай у рымскiм праве, а выпрацавалi сваю. У яе аснову былі пакладзены прынцыпы суверэннасці дзяржавы (насуперак сярэдневяковаму касмапалiтызму), адзiнства права, прыярытэту пiсанага права. Статут уключаў нормы агульнага права i спецыяльныя нормы, якiя забяспечвалi прывiлеi пануючаму класу або яго групам. Гэтыя нормы былi не выключэннем, а састаўной часткай Статута, хаця i не адпавядалi яго асноўным прынцыпам.\nСтатут складаўся з 13 раздзелаў i 244 артыкулаў. Пазней, у сувязi з дапаўненнямi, колькасць артыкулаў павялiчылася да 283. У I — III раздзелах былі змешчаны асноўныя нормы дзяржаўнага і прынцыповыя палажэннi iншых галiн права, у IV i V — шлюбна-сямейнага i спадчыннага, у VI — працэсуальнага, VII — крымiнальнага, VIII — зямельнага, IX — ляснога i паляўнiчага, X — цывiльнага i ў XI—XIII — крымiнальнага i крымiнальна-працэсуальнага права1.\nУ Статуце былі юрыдычна замацаваны асновы грамадскага i дзяржаўнага ладу, прававое становiшча класаў, станаў (саслоўяў) i сацыяльных груп насельнiцтва, парадак утварэння, склад i паўнамоцтвы некаторых органаў дзяржаўнага кiравання i суда. Абвяшчалася правiла, паводле якога ўсе асобы, “як убогiя, так i багатыя”, павiнны былi судзiцца ў адпаведнасцi з нормамi, якiя былi выкладзены ў Статуце. Вялiкi князь (гасудар) абавязваўся захоўваць тэрытарыяльную цэласнасць краiны, не дапускаць чужаземцаў на дзяржаўныя пасады, не даваць iм маёнткаў, не адбiраць у мясцовых феадалаў пасады i маёмасць без суда, прытрымлiвацца ўсiх старых законаў i звычаяў.\nАсаблiвая ўвага ў Статуце надавалася судова-працэсуальнаму праву. Суд быў важным органам, якi забяспечваў ахову правапарадку і дзейнасць якога была накiравана на поўнае абмежаванне самавольства феадалаў, наданне праву аўтарытэту. Асаблiвая ўвага ўдзялялася парадку ажыццяўлення правасуддзя. Абвяшчаліся прынцыпы яго публiчнасцi, фармальнай роўнасцi бакоў у працэсе, права абвiнавачванага на абарону з удзелам адваката. Адначасова ў Статуце прадугледжвалася захаванне прывiлеяў i льгот для феадалаў, што на практыцы замацоўвала бяспраўе простых людзей. Аднак у перыяд феадалiзму нават абвяшчэнне iдэi правапарадку было значным крокам наперад.\nНа нормы крымiнальнага i цывiльнага права паўплывалi iдэi гуманiзму. Так, у артыкуле 7 раздзела I абвяшчалася, што нiхто не павiнен адказваць за чужую вiну, а крымiнальнае пакаранне трэба назначаць толькi асобам, вiна якiх устаноўлена судом. У артыкуле 7 раздзела XI зроблена спроба абмежаваць халопства. Так, вольнага чалавека за злачынства не павiнны былi аддаваць у вечную няволю.\nУ Статуце даволi поўна выкладзены нормы, якiя забяспечвалi права ўласнасцi феадалаў; шмат увагi нададзена сямейна-шлюбнаму праву; падрабязна рэгламентаваўся парадак назначэння апекуноў непаўналетнiм дзецям, якiя засталiся без бацькоў.\nТакiм чынам, прававыя нормы, змешчаныя ў Статуце, у сваёй сукупнасцi складалi своеасаблiвую феадальную канстытуцыю, у якой упершыню вызначалiся структура i характар дзейнасцi органаў дзяржаўнай улады, замацоўвалiся асноўныя правы i прывiлеi пануючага класа i шляхты1.\nЗмены, якiя адбывалiся ў сярэдзiне XVI ст. у сацыяльна-эканамiчным i палiтычным жыццi дзяржавы (правядзенне аграрнай, судовай i адмiнiстрацыйнай рэформаў), патрабавалi ўдасканалення права. Недахопы ў заканадаўстве адчуваў i сам урад. Таму ў 1551 г. была створана камiсiя з 10 чалавек (5 католiкаў i 5 праваслаўных) для падрыхтоўкi праекта новага Статута, які быў аддадзены сойму на папярэднi разгляд у 1561 г., але законную сiлу набыў толькi ў 1566 г.\n20.Статут Вялiкага княства Лiтоўскага 1566 г. (крынiцы, распрацоўка, зацвярджэнне сістэма, значэнне).\nАсноўнымi крынiцамi Статута 1566 г. былi агуль-наземскiя i абласныя прывiлеi, Судзебнiк 1468 г., Статут 1529 г. i некаторыя нормы звычаёвага права, а таксама рымска-каталiцкага i грэка-праваслаўнага царкоўнага права, “инших прав христианских”.\nКалi рыхтаваўся другi Статут ВКЛ, некаторыя члены рэдакцыйнай камiсii (Аўгусцiн Ратундус, Пётр Ронзiй) настойвалi на замене “рускай” (старабеларускай) мовы мовай лацiнскай. Але супраць гэтага выступiлi патрыятычна настроеныя юрысты, у прыватнасцi дзяк вялiкакняжацкай канцылярыi Марцiн Валадковiч. Iх падтрымаў падканцлер Астафей Валовiч, у вынiку чаго Статут быў падрыхтаваны на старабеларускай мове1.\nПа сваёй структуры Статут складаўся з 14 раздзелаў i 367 артыкулаў. Раздзелы I — III ахоплiвалi нормы дзяржаўнага, ваеннага i адмiнiстрацыйнага права, IV — судовага ладу i судовага працэсу, V — VI — сямейнага i апякунскага права, VII, VIII i IX — цывiльнага, X — ляснога i паляўнiчага, XI — XIV — крымiнальнага права. Найбольш iстотныя змены былi ўнесены ў нормы дзяржаўнага, судова-працэсуальнага i цывiльнага права.\nУ Статуце былi замацаваны асноўныя прынцыпы права: яго адзiнства для ўсiх грамадзян (хоць яно не было роўным для ўсiх); дзяржаўны суверэнiтэт (насуперак царкоўнаму касмапалiтызму); абмежаванне ўлады вялiкага князя (гаспадара); прыярытэт пiсанага права. Упершыню намячалася аддзяленне суда ад органаў улады i кiравання. Для гэтага стваралiся земскiя i падкаморскiя суды. Больш поў-на рэгламентавалася кампетэнцыя органаў дзяржаўнай улады i кiравання, якiя былi заснаваны на агульных прынцыпах феадальнага права: стварэнні льгот i пераваг для класа феадалаў i саслоўя шляхты, недапушчэнні простых людзей у органы кiравання, замацаванні прававой няроўнасцi розных сацыяльных груп насельнiцтва.\nКiраўнiком дзяржавы i галоўнай асобай ва ўсёй сiстэме дзяржаўных органаў прызнаваўся вялiкi князь, якi ў Статуце называўся “господарь”. Яго прававое становiшча было тыповым для абмежаванага манарха, хаця i мела некаторыя асаблiвасцi. Паўнамоцтвы князя рэгламентавалiся прававымi нормамi. Напрыклад, ён не мог без рашэння сойма пачынаць вайну або ўстанаўлiваць падаткi на ваенныя патрэбы, выдаваць новыя законы. Статут забараняў даваць маёнткi, пасады i званнi чужаземцам, у тым лiку ўраджэнцам Польшчы, замацоўваў галоўную ролю буйных феадалаў у дзяржаве.\nУ Статуце 1566 г. акрэслены пераход ад феадальнага да буржуазнага права ўласнасцi. Усе феадалы маглi вольна распараджацца сваiмi маёнткамi. Тут значна паўней, чым у папярэднiм Статуце, выкла-дзены нормы спадчыннага права, iстотныя змены ўнесены ў крымiнальнае права. Так, суб’ектам злачынства прызнаваўся толькi сталы чалавек, непаўналетнiя ж маглi быць пакараны толькi пасля дасягнення iмi 14-гадовага ўзросту; абвяшчалася прэзумпцыя невiнаватасцi; крымiнальнае пакаранне павiнна было ажыццяўляцца толькi па суду; асоба, якая абвiнавацiла каго-небудзь у злачынстве i не даказала яго вiны, несла такое ж пакаранне, якiм мог быць пакараны абвiнавачаны ёю.\nДругi Статут Вялiкага княства Лiтоўскага (звод законаў феадальнага права) дзейнiчаў на Беларусi i ў Лiтве ў 1566 — 1588 гг., а на Правабярэжнай Украiне i ў XVII — XVIII стст., атрымаўшы назву “Валынскi Статут”. Вядомы яго пераклады на лацiнскую i польскую мову.\nПасля таго як быў прыняты Статут Вялiкага княства Лiтоўскага 1566 г., кадыфiкацыйныя работы не спынiлiся. Ужо на Берасцейскiм сойме 1566 г. у некалькi артыкулаў былi ўнесены папраўкi. Праз два гады Гродзенскi сойм таксама ўнёс папраўкi ў некаторыя артыкулы i стварыў камiсiю для дапрацоўкi Статута. Гэта камiсiя была зацверджана i Люблiнскiм соймам (за выключэннем тых яе сяброў, якiя прадстаўлялi землi, што адышлi да Кароны).\n21.Статут Вялiкага княства Лiтоўскага 1588 г. (крынiцы, распрацоўка, зацвярджэнне сістэма, значэнне).\nСтатут 1588 г. быў падрыхтаваны на высокiм тэарэтычным узроўнi. Як мы ўжо гаварылі, ёсць некалькi гiпотэз наконт таго, як быў распрацаваны яго тэкст. Так, I.I.Лапо сцвярджае, што ў справе “поправы” Статута галоўная роля належала павятовым соймiкам ВКЛ, матэрыялы з якiх паступалi ў Дзяржаўную канцылярыю, дзе праходзiлi канчатковае рэдагаванне. Я.А.Юхо лiчыць, што Статут ВКЛ 1588 г. — справа спецыяльнай камiсii, у якую ўваходзiлi квалiфiкаваныя правазнаўцы. Iх працай кiравалi А.Б.Валовiч i Л.I.Сапега, якiя займалi ў той час адпаведна пасады канцлера i падканцлера ВКЛ. Ужо да канца 1584 г. работа над Статутам была закончана, але ў сувязi з тым, што новы звод iгнараваў акт Люблiнскай унii 1569 г., Польшча не дапускала яго зацвярджэння на агульным сойме Рэчы Паспалiтай.\nАднак Жыгiмонт III Ваза, жадаючы захаваць вялiкакняжацкi трон, зацвердзiў Статут сваiм прывiлеем ад 28 студзеня 1588 г. Галоўнае значэнне дзяржаўна-прававых нормаў Статута заключалася ў тым, што ён заканадаўча аформiў захаванне ВКЛ як дзяржавы насуперак акту Люблiнскай унii.\nЁн меў 14 раздзелаў i 488 артыкулаў1. У раздзелах I — IV змяшчалiся нормы дзяржаўнага права i судовага ладу, у V — X i часткова ў XIII — шлюбна-сямейнага, зямельнага i цывiльнага права, у XI — XII, XIV i часткова ў XIII — крымiнальнага права. Трэба заўважыць, што нормы дзяржаўнага права былi амаль поўнасцю перанесены са Статута 1566 г. з некаторымi ўдакладненнямi i дапаўненнямi. Яны юрыдычна замацоўвалi адносiны, якiя склалiся памiж ВКЛ i Польшчай пасля 1569 г.\nСiстэматызацыя права, пакладзеная ў аснову Статута 1588 г., была пабудавана на новых прынцыпах, уласцiвых для пераходнага перыяду ад сярэдневякоўя да новага часу i зараджэння буржуазных адносiн. Гэта перш за ўсё выяўлялася ў абмежаваннi ўлады гаспадара i iмкненнi да падзелу ўлад; абвяшчэннi неабходнасцi прытрымлiвацца дзяржаўнага суверэнiтэту насуперак сярэдневяковаму касмапалiтызму i ў юрыдычным замацаваннi адзiнства права для ўсёй дзяржавы i ўсiх паўнапраўных людзей. Заканадаўчая ўлада замацоў-валася за соймам, выканаўчая — за вялiкiм князем i Радай, судовая — за вялiкакняжацкiм i галоўным, а таксама за мясцовымi судамi.\nАдначасова з канчатковым запрыгоньваннем сялян Статут прадугледжваў крымiнальную адказнасць за забойства простага чалавека, абвяшчаў iдэю верацярпiмасцi, забараняў перадачу вольнага чалавека за даўгi або злачынства ў няволю, устанаўлiваў наступленне крымiнальнай адказнасцi з 16 гадоў.\nАдзначым, што Статут прызнаваў iльготы i прывiлеi для пануючых саслоўяў. Гэтым падрываўся агульны прынцып адзiнства права. Але мы павiнны ведаць, што пры феадальным ладзе прывiлеi былi не выключэннем, а састаўной часткай усяго феадальнага права, хаця i не адпавядалi новым буржуазным прынцыпам. У гэтым заключалася ўнутраная супярэчлiвасць феадальнай прававой сiстэмы.\nПраз увесь Статут праводзiцца iдэя ўмацавання прававога парадку, пры якiм усе дзяржаўныя органы i службовыя асобы абавязаны дзейнiчаць толькi ў адпаведнасцi з законам. Гэта iдэя была накiравана супраць дэспатызму гаспадара, буйных феадалаў i сярэдневяковай тэакратычнай тэорыi паходжання i сутнасцi дзяржавы.\nКрынiцамi для распрацоўкi трэцяга Статута былi Статуты 1529 і 1566 гг., соймавыя пастановы 1573, 1578, 1580 i 1584 гг., каралеўскiя прывiлеi, пастановы павятовых соймiкаў.\n22. Дзяржаўнае і ваеннае права ВКЛ у XV–XVI стст.\n23.Крымінальнае права ВКЛ ў XV–XVI стст.\nУ заканадаўстве Вялiкага княства Лiтоўскага значная ўвага была ўдзелена нормам крымiнальнага права. Вызначэнне злачынства фармiравалася ў залежнасцi ад яго характару i вынiкаў. Напрыклад, злачынствы супраць здароўя, недатыкальнасцi асобы i маёмасцi вызначалiся як гвалт, крыўда, зладзейства, шкода; злачынныя дзеяннi наогул — “выступ из права”, “злочинство”, “вина”. Вызначэнне паняцця злачынства, блiзкае сучаснаму “праступак”, упершыню сустракаецца ў прывiлеi 1447 г.\nСуб’ектамi злачынства маглi быць пэўныя асобы i групы людзей, якiя адказвалi за чужую вiну. Калектыўная адказнасць была зручным сродкам прымусу феадальна-залежных людзей да пакорнасцi, усталявання кругавой парукi, накiраванай на падтрыманне зручнага для феадалаў парадку. Згодна з законам суб’ектам злачынства мог быць толькi чалавек. Псiхiчна хворыя, а таксама асобы, якiя не дасягнулi пэўнага ўзросту, да адказнасцi не прыцягвалiся. Калi Статут 1566 г. прадугледжваў крымiнальную адказнасць пасля 14 гадоў, то Статут 1588 г. — пасля 16. Закон размяжоўваў вiну наўмысную i ненаўмысную. Ненаўмысная вiна ў шэрагу выпадкаў прадугледжвала маёмасную адказнасць (пакрыццё страт, шкоды). Пры адсутнасцi вiны крымiнальнае пакаранне не ўжывалася. Для правiльнага вызначэння ступені вiны суд павiнен быў вызначыць прычынную сувязь памiж дзеяннямi вiнаватай асобы i iх вынiкамi.\nКрымiнальнае права XVI ст. выразна не размяжоўвала стадыi злачыннай дзейнасцi, хаця i адрознiвала намер, падрыхтоўку, замах, якiя каралiся толькi ў прадугледжаных законам выпадках. Акрамя таго, Статутам 1588 г. вызначалася пакаранне ў залежнасцi ад ступенi ўдзелу асобы ў злачынстве. Адрознiвалася простае саўдзельнiцтва, калi ўсе ўдзельнiкi былi выканаўцамi злачынства, i складанае, пры якiм адны дзейнiчалi як падбухторшчыкi, другiя — як выканаўцы, трэцiя — як памагатыя. Падбухторшчык падзяляў крымiнальную адказнасць з забойцам. Не лiчыўся ўдзельнiкам злачынства слуга, якi суправаджаў свайго феадала пры наездзе на чужы маёнтак, а таксама слуга, якi паранiў цi забiў чалавека, абараняючы свайго гаспадара. Самастойным вiдам злачынства лiчылася ўкрыццё злачынцы.\nУ залежнасцi ад аб’ектаў злачыннага замаху злачынствы, якiя былi прадугледжаны Статутам, падзяляліся на дзяржаўныя, супраць парадку кiравання i правасуддзя, ваенныя, царквы, маралi, жыцця, здароўя i гонару людзей, замах на маёмасць, злачынствы слуг i феадальна-залежных людзей супраць феадалаў. Найбольш цяжкiмi лiчылiся злачынствы супраць дзяржавы i рэлiгii. Да першых адносiлiся дзяржаўная здрада, змова супраць вялiкага князя, паўстанне, дзяржаўны пераварот, абраза гаспадара. Да рэлiгiйных злачынстваў адносiлiся выхад з хрысцiянства, спакушэнне хрысцiян у iудзейскую цi мусульманскую рэлiгiю, вядзьмарства.\nУ залежнасцi ад спосабу ўзбуджэння крымiнальных спраў у судзе яны падзялялiся на тры катэгорыi: справы, якiя ўзбуджалiся прадстаўнiкамi дзяржаўнай улады незалежна ад наяўнасцi пацярпеўшага (дзяржаўныя злачынствы, злачынствы супраць рэлiгii i маралi, супраць парадку кiравання i правасуддзя); прыватнага абвiнавачання па заявах пацярпелых (злачынствы супраць асобы i маёмасцi); змешанага абвiнавачання, калi абвiнаваўцамi выступалi і службовыя i прыватныя асобы. Па справах прыватнага абвiнавачання, нават па такiх, як забойства, дапускалася прымiрэнне старон.\nУ лiку галоўных мэт, якiя дасягалiся шляхам прымянення пакарання, можна назваць запалохванне, кампенсацыю пацярпеўшаму прычыненай яму шкоды за кошт злачынцы цi яго блiзкiх, а таксама помсту — нанясенне злачынцу шкоды (пакут). Справа ў тым, што ў феадальнай тэорыi права i ў судовай практыцы XVI ст. панавала меркаванне, што лепшым сродкам папярэджвання злачынстваў з’яўляецца пагроза жорсткай кары i яе публiчнае ажыццяўленне. Таму ў заканадаўчыя акты ўводзiлiся нормы, якiя прадугледжвалi пакараннi з выкарыстаннем жорсткiх метадаў. Сродкам запалохвання служылi таксама i непамерныя маёмасныя спагнаннi i штрафы. Пакаранне прымянялася з улiкам класавай прыналежнасцi як пацярпеўшага, так i злачынцы. Асноўнымi вiдамi пакарання былi маёмасныя, кара смерцю (простая i квалiфiкаваная); цялесныя — “пакута” (балючыя i членашкоднiцкiя); зняволенне ў вязнiцы (турэмнае зняволенне); выгнанне (“выволание”), апала (“банiцыя”), пазбаўленне шляхецкай годнасцi (“iнфамiя”) i аб’яўленне па-за законам.\nПашырэнне iдэй гуманiзму садзейнiчала некатораму змякчэнню пакаранняў, прывядзенню iх у адпаведнасць учыненым злачынствам. Невыпадкова ўжо ў прадмове да Статута 1588 г. указваецца на неабходнасць за злачынныя дзеяннi прымяняць “слушнае каранье”. Нягледзячы на гэта, за адно i тое ж злачынства простых людзей i шляхцiцаў каралi па-рознаму. У гэтым выяўляўся класава-саслоўны характар феадальнага крымiнальнага права, якое працавала на карысць феадалаў, захоўвала ўсе iх льготы i перавагi.\nПакараннi, якiя прымянялiся ў адпаведнасцi са Статутам ВКЛ 1588 г., былi больш гуманныя, чым тыя, што iснавалi ў iншых еўрапейскiх краiнах той эпохi, непрымяненнi смяротнай кары ў адносiнах да цяжарных жанчын (праўда, iх пасля нараджэння дзіцяцi ўсё роўна каралі смерцю), у адмове ад крымiнальнага пакарання дзяцей, ва ўстанаўленнi крымiнальнай адказнасцi шляхцiца за забойства простага чалавека, у больш высокай адказнасцi за злачынствы супраць жанчын, у адносна невялiкiх тэрмiнах зняволення1.\nПоследнее изменение этой страницы: 2016-07-14; просмотров: 439; Нарушение авторского права страницы; Мы поможем в написании вашей работы!\ninfopedia.su Все материалы представленные на сайте исключительно с целью ознакомления читателями и не преследуют коммерческих целей или нарушение авторских прав. Обратная связь - 3.87.250.158 (0.029 с.)


Мінчук перадаваў звесткі сілавікоў, якія потым публікавалі ў інтэрнэце\n04.11.2020 / 22:47\nЗатрыманы інжынер, які «зліваў» звесткі праваахоўнікаў у сетку, паведамляе МУС.\n35-гадовы мужчына працуе інжынерам у тэлекамунікацыйнай кампаніі і мае доступ да пашпартных даных, адрасоў і тэлефонаў абанентаў.\nЗа два месяцы інжынер знайшоў і перадаў персанальную інфармацыю 60 чалавек: міліцыянераў (у асноўным сталічнага АМАПа), кіраўніцтва Следчага камітэта, іншых дзяржорганаў, а таксама членаў іх сем'яў.\nСледчыя распачалі крымінальную справу за дапамогу ў падрыхтоўцы да гвалту і пагрозам прымянення гвалту ў дачыненні да супрацоўнікаў органаў унутраных спраў і іх блізкіх з мэтай перашкодзіць законнай дзейнасці.\nПраваабаронцы, меркавана, прызнаюць затрыманага палітвязнем, бо ніякага насілля ў дачыненні да гэтых сілавікоў не было. Наадварот, стваральнікі такіх рэсурсаў кіруюцца жаданнем спыніць гвалт і парушэнні правоў і свабод у Беларусі.


Пераменаў і стабільнасьці — навагоднія чаканьні гамельчукоў\n31 сьнежань 2014, 18:47\n«Чаго вы чакаеце ад Новага году ў палітыцы, эканоміцы і сваім жыцьці?» На гэтае пытаньне адказваюць жыхары Гомеля.\n«Чаго вы чакаеце ад Новага году ў палітыцы, эканоміцы і сваім жыцьці?» Адказваюць гамельчукі\nСпадар: «Чакаю, што ўсё-ткі зьявіцца больш добрай і цікавай працы, бо цяпер на працы крызісная сытуацыя. Хочацца, каб больш разьвіваліся эканамічныя стасункі — з Эўропай, Расеяй і Ўкраінай яны не губляліся. Чакаю, што стабільнасьць наступіць, каб не было кожны дзень чаканьня дэвальвацыі, што ўсё абрынецца. Хачу, каб зьявіліся кандыдаты ў прэзыдэнты — такія цікавыя, альтэрнатыўныя. Каб быў выбар! Каб былі такія моцныя гаспадарнікі зь цьвярозым мысьленьнем, якія настроеныя на ўсталяваньне ўсебаковых сувязяў, на дэмакратыю».\nСпадар: «Вельмі вялікіх пераменаў чакаю. У эканоміцы — хоць якой стабільнасьці. У сьвятле апошніх падзеяў вельмі напружана становіцца: інфляцыя, дэвальвацыя рубля. Я пачытаў апошнія навіны: 50-рублёвыя купюры ў нас прыбіраюць у краіне, і гэта таксама паказьнік. У палітыцы — каб усе міжнародныя канфлікты вырашыліся, бо яны ўплываюць на тую ж эканоміку. Ну, і новыя прэзыдэнцкія выбары. Як народ прагаласуе, так і будзе. Народ, бадай, ведае, што яму лепей».\nСпадар: «У асабістым жыцьці ў мяне нармальна. Я пэнсіянэр, мне 70 гадоў. У палітыцы? Ведаеце, я апошнім часам засумняваўся ў Лукашэнку. Я галасаваў за яго ўвесь час, а цяпер — ня ведаю. Ён шмат чаго абяцае. Як толькі набліжаюцца выбары, ён усё абяцае, абяцае. Усім абяцае. І гайкі закручвае. А потым, калі яго выбралі — усё на тармазах».\nСпадар: «Адмены падатку на валюту чакаем. У палітыцы — пераменаў. Калі будзе новы прэзыдэнт, то будуць у краіне і кардынальныя зьмены».\nСпадар: «Галава баліць: праца, заробак, сям’я — паляпшэньне асабістага фінансавага становішча. А ў эканоміцы — скіраваны толькі на пагаршэньне сытуацыі».\nСпадарыня: «У эканоміцы хочацца, каб уздым быў, працоўныя месцы. У палітыцы хочацца канструктыўных пераменаў, бо наш прэзыдэнт усё стараецца й стараецца, але мы ня можам ніяк выкараскацца. Вось „Гомсельмаш“ куляецца. А хочацца, каб людзі працавалі, бо ад гэтага ўсім больш радасна. У асабістым жыцьці — каб праца ў мяне добрая зьявілася, бо я бяз працы, каб дзеці здаровыя былі».\nСпадар: «У эканоміцы чаго хочацца? Каб яна стабільнаю была, каб можна было выжываць нармальна, а не існаваць».\nСпадарыня: «Пераменаў! І няхай яны будуць у лепшы бок».\nСпадар: «Чаго ты чакаем? Каб сямейнае жыцьцё наладзілася, якое сёлета парушылася. Каб жонка і дзіця былі побач — гэта самае галоўнае. У палітыцы? Няхай будзе ўсё ня так».\nСпадар: «Каб 2015 год быў не цяжэйшы, каб горш не было».\nСпадар: «Я б хацеў большага заробку, стабільнасьці валюты. Каб кошты паніжаліся й адпавядалі заробку. А ў палітыцы — тое, чаго чакаю, на жаль, ня збудзецца».\n«Бацька» наш нейк выкруціцца, ён заўсёды выкручваўся, — апытаньне ў Горадні\nВынікі году: Якім застанецца Аляксандр Лукашэнка ў гістарычнай памяці народу?


Канстытуцыя Рэспублікі Беларусь — гарант беларускай дзяржаўнасці | Новогрудок, официальный сайт газеты "Новае жыццё"\nГлавная Общество Другие сферы Канстытуцыя Рэспублікі Беларусь — гарант беларускай дзяржаўнасці\nКанстытуцыя Рэспублікі Беларусь — гарант беларускай дзяржаўнасці\nОпубликовано: Наталья Патукв: Март 15, 2019 В: Другие сферы, ОбществоПросмотров: 177\nДзень Канстытуцыі – адно з важнейшых дзяржаўных свят. Менавіта 15 сакавіка ў далёкім ужо 1994 годзе быў прыняты першы Асноўны Закон незалежнай Рэспублікі Беларусь.\nЗ тых часоў беларуская Канстытуцыя некалькі разоў удасканальвалася. Але асновы канстытуцыйнага ладу заставаліся і застаюцца непарушнымі. Як і вышэйшая каштоўнасць Асноўнага Закона – чалавек, яго правы, свабоды і гарантыі іх рэалізацыі.\nБезумоўна, змест Канстытуцыі краіны павінен ведаць кожны яе грамадзянін. Мы ж сёння нагадаем чытачам аб некаторых палажэннях Асноўнага Закона і раскажам цікавыя факты.\nДзеючая Канстытуцыя стала для Беларусі пятай па ліку пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі 1917 года. У савецкі перыяд нашай гісторыі Асноўны Закон прымаўся ў 1919, 1927, 1937 і 1978 гадах. А 15 сакавіка 1994 года Вярхоўны Савет Рэспублікі Беларусь 12-га склікання прыняў Асноўны Закон суверэннай беларускай дзяржавы.\nАсноўны Закон Беларусі – гэта ўвасабленне пераемнасці і вопыту шматвяковага гістарычнага шляху нашай краіны. Пры яе складанні быў выкарыстаны вопыт канстытуцыйнага будаўніцтва Аўстрыі, Бельгіі, Даніі, Італіі, ЗША, Францыі, ФРГ, Швецыі і іншых краін. Вядома ж – з улікам асаблівасцей развіцця нашага грамадства і яго гістарычных традыцый.\nЗначэнне і структура Асноўнага Закона\nКанстытуцыя валодае вышэйшай юрыдычнай сілай. Законы, дэкрэты, указы і іншыя акты дзяржаўных органаў выдаюцца на падставе і ў адпаведнасці з Канстытуцыяй Рэспублікі Беларусь.\nДзеючая Канстытуцыя складаецца з прэамбулы, асноўнай часткі, заключных і пераходных палажэнняў. Яна падзелена на 146 артыкулаў, згрупаваных у дзевяці раздзелах.\nАдметнымі рысамі дзеючай Канстытуцыі з’яўляюцца: замацаванне ў якасці эканамічнай асновы разнастайнасці форм уласнасці; устанаўленне роўнасці дзяржавы і грамадзяніна, наяўнасць у іх узаемных абавязацельстваў; арыентацыя заканадаўства на агульнапрызнаныя прынцыпы міжнароднага права; падзел і ўзаемадзеянне ўлад; прамы характар дзеяння Канстытуцыі. Яна валодае вяршэнствам ў дачыненні да ўсіх іншых прававых актаў, складае ядро прававой сістэмы дзяржавы.\nКанстытуцыя – гэта не толькі правы\nАсноўны Закон абвяшчае правы і свабоды чалавека вышэйшай каштоўнасцю і мэтай грамадства і дзяржавы. Разам з тым Канстытуцыя ўскладае на грамадзян шэраг абавязкаў, неабходных для захавання існуючага канстытуцыйнага ладу, у тым ліку замацаваных правоў і свабод.\nКожны, хто знаходзіцца на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь, абавязаны:\n– выконваць Канстытуцыю, законы і паважаць нацыянальныя традыцыі;\n– паважаць годнасць, правы, свабоды, законныя інтарэсы іншых асоб;\n– берагчы гісторычна-культурную, духоўную спадчыну і іншыя нацыянальныя каштоўнасці, забяспечваць ахову прыроднага асяроддзя.\nУсе грамадзяне Рэспублікі Беларусь абавязаны прымаць удзел у фінансаванні дзяржаўных расходаў шляхам выплаты дзяржаўных падаткаў, пошлін і іншых плацяжоў.\nАкрамя абавязкаў, у Канстытуцыі агавораны і некаторыя абмежаванні. Так, згодна з артыкулам 36, пры дэклараваным праве кожнага на свабоду аб’яднанняў шэраг катэгорый грамадзян усё ж не можа быць членамі палітычных партый і іншых грамадскіх аб’яднанняў, якія дамагаюцца палітычных мэт. Да такіх адносяцца суддзі, пракурорскія работнікі, супрацоўнікі органаў унутраных спраў, Камітэта дзяржаўнага кантролю, органаў бяспекі, ваеннаслужачыя.\nКанстытуцыя нашай краіны аб’яўляе Прэзідэнта галоўнакамандуючым Узброенымі Сіламі Рэспублікі Беларусь.\nУ артыкуле 84 указана, што Прэзідэнт фарміруе і ўзначальвае Савет Бяспекі Рэспублікі Беларусь, прызначае на пасады і вызваляе ад пасад вышэйшае камандаванне Узброеных Сіл, а таксама Дзяржаўнага сакратара Савета Бяспекі, узнагароджвае дзяржаўнымі ўзнагародамі.\nУ выпадку ваеннай пагрозы або нападу Прэзідэнт уводзіць на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь ваеннае становішча, аб’яўляе поўную або частковую мабілізацыю.\nЯк змяніць Канстытуцыю\nНепахіснасць канстытуцыйнага ладу ўвасоблена ў адмысловым парадку прыняцця, змены або адмены Асноўнага Закона, які замацаваны ў самой Канстытуцыі (Раздзел VIII).\nТам, у прыватнасці, пазначана, што пытанне аб змяненні і дапаўненні Канстытуцыі разглядаецца палатамі парламента па ініцыятыве Прэзідэнта або не менш як 150 тысяч грамадзян Беларусі, якія валодаюць выбарчым правам.\nТаксама змяненні і дапаўненні Канстытуцыі могуць быць праведзены праз рэферэндум. Пры гэтым найбольш важныя раздзелы І, ІІ, ІV, VІІ Асноўнага Закона могуць быць зменены толькі шляхам рэферэндуму.\nКанстытуцыя Рэспублікі Беларусь змянялася двойчы – 24 лістапада 1996 года і 17 кастрычніка 2004 года – у выніку рэспубліканскіх рэферэндумаў.\nЗ 2004 года па ініцыятыве Беларускага рэспубліканскага саюза моладзі штогод з 10 па 15 сакавіка ва ўсіх рэгіёнах нашай краіны праходзяць мерапрыемствы Усебеларускай патрыятычнай акцыі «Мы – грамадзяне Беларусі!».\nПадчас акцыі 14-гадовым юнакам і дзяўчатам – лепшым прадстаўнікам адоранай моладзі, выдатнікам вучобы, удзельнікам навукова-практычных канферэнцый, пераможцам і прызёрам рэспубліканскіх спаборніцтваў, фестываляў, конкурсаў, прадметных алімпіяд – прадстаўнікі заканадаўчай і выканаўчай улады, ганаровыя людзі, ветэраны вайны і працы ва ўрачыстай абстаноўцы ўручаюць пашпарты грамадзян Рэспублікі Беларусь.\nСлова «канстытуцыя» паходзіць ад лацінскага constitutio – прылада, усталяванне, складанне. У гісторыі існавала нямала правобразаў сучасных канстытуцый, якія рэгулявалі асновы грамадскага і дзяржаўнага ладу, сістэму дзяржаўных органаў, правы і абавязкі грамадзян. Такія дакументы прымаліся ў Старажытнай Грэцыі і Рыме, у сярэдневяковай Еўропе і ў новы час. Прыкметы асноўнага закона мелі статуты Вялікага Княства Літоўскага, якія рэгулявалі праваадносіны на нашай зямлі ў XVI-XVIII стагоддзях.\nАле ўсё ж першай Канстытуцыяй у сучасным разуменні стала Канстытуцыя ЗША, прынятая ў 1787 годзе. У Еўропе першай з’явілася на свет Канстытуцыя Рэчы Паспалітай (3 мая 1791 года), якая дзейнічала непрацяглы час, у тым ліку на частцы тэрыторыі сучаснай Беларусі.\n1 студзеня 1919 года быў апублікаваны Маніфест аб стварэнні БССР (ССРБ). 5 лютага 1919 года Прэзідыум ВЦВК прыняў пастанову аб прызнанні незалежнасці Беларускай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі. Рэспубліка выдзялялася з саставу РСФСР як самастойная дзяржаўная адзінка і абвяшчалася вольнай і незалежнай, а ўсе працоўныя атрымлівалі роўныя правы.\nПершая Канстытуцыя Савецкай Беларусі была прынята I Усебеларускім з’ездам Саветаў 3 лютага 1919 года. Канстытуцыя ССРБ 1919 года заканадаўча замацавала акт дзяржаўна-нацыянальнага самавызначэння Беларусі.


Галоўная ➠ Металаапрацоўчае ➠ Электрадугавая зварка ў розных сферах будаўніцтва\nАпублікавана 09.03.2017 10:07\nЦяпер без электрадугавой зваркі не абыходзіцца ні адно будаўніцтва. Яна з падобным поспехам выкарыстоўваецца пры будаўніцтве жалезабетонных пабудоў, пры мантажы трубаправодаў, апор ЛЭП і ў многіх іншых сферах вытворчай дзейнасці.\nЭфектыўнасць зварачных працэсаў цалкам залежыць ад ужывальнага абсталявання і электродаў. У цяперашні час электроды, якія выкарыстоўваюцца пры мантажы металаканструкцый, адрозніваюцца велізарным разнастайнасцю тыпаў і марак. Пры ўсім гэтым іх дыяметр і даўжыня таксама істотна вар'іруюцца.\nПапярочнік электрода вызначаецца шырынёй зварваюць дэталяў. Чым яны масіўней, тым большы перасек электрода ўжываецца ў электрадугавой зварцы. Акрамя таго, вырашальнае значэнне мае якасць расходных матэрыялаў. Шырокае прызнанне прафесіяналаў-зваршчыкаў займелі, а менавіта, зварачныя электроды маркі "СпецЭлектрод". Гэтая кампанія ўжо здаўна прызнана фаварытам на расійскім рынку. З'яўляючыся вытворцам электродаў, яна пастаянна паляпшае якасць ўласнай прадукцыі і вырабляе яе пастаўкі ў розныя рэгіёны СНД.\nНайбольш папулярным спосабам электрадугавой зваркі цяпер лічыцца зварка пад флюс і ў асяроддзі вуглякіслага газу. Стварэнне такой асяроддзя забяспечваюць электроды, якія маюць шлакообразующий пласт, альбо "прысыпку". У працэсе плаўлення жалезнага стрыжня згарае верхні пласт электрода. Пры ўсім гэтым вылучаюцца асаблівыя газы, якія Кута зварачных ванну і абараняюць сплаў металаў ад уздзеяння кіслароду. Акрамя таго, паверхня ванны пакрываецца ахоўным пластом дзындры, які пасля астывання проста выдаляецца са зварнога шва.\nДля зваркі низколегированных і вугляродзістых сталей шырока выкарыстоўваюць такія маркі электродаў, як АНО-21, ОЗС-12, УОНИ 13/55 і т. Д. Гэтыя і іншыя зварачныя электроды, зробленыя кампаніяй "СпецЭлектрод", Адрозніваюцца узрушаючымі зварачнымі рысамі і выкарыстоўваюцца ўсюды.\nДа таго як рабіць Электрадугавой зварку, неабходна старанна прыгатаваць дэталі да зварцы: ачысціць паверхню ад іржы, змазкі, зняць наяўныя фаскі, апрацаваць скосы і выканаць іншыя мерапрыемствы. Акрамя таго, электроды ў некаторых выпадках таксама падвяргаюць гартаванні пры высокай тэмпературы на працягу пэўнага часу.\nЁсць розныя тыпы зварных злучэнняў. Самыя распаўсюджаныя з іх - у стык, внахлестку, кутняе і таўровага. Для кожнага з іх прадугледжаны належныя тэхналогіі, якія дазваляюць дасягаць рацыянальнага выніку пры электрадугавой зварцы.\nЯк правільна абраць разакі для паперы\nАд чаго залежыць на дюралевый пракат кошт\nЯк абраць фрэзерны станок.


Звярнуліся да матуль | Белыничи. Зара над Друццю\n19.06.2019 323 Зара над Друццю\nУ рамках другога этапу акцыі “Не пакідайце дзяцей адных!” супрацоўнікі РАНС наведалі ў ЦРБ будучых матуль, а таксама сустрэлі бацькоў з раддома, каб нагадаць ім аб правілах бяспекі для маленькіх дзетак.\nНемаўляты часцей за астатніх трапляюць у бяду, бо не ўмеюць яшчэ адрозніваць небяспеку. А гэта значыць, што на плечы бацькоў кладзецца адказнасць за іх жыццё і здароўе.\nІнспектар ГПіУГ РАНС Кацярына ЛЮБІВАЯ наведала будучых матуль у акушэрска-гінекалагічным аддзяленні ЦРБ.\n– Распавяла жанчынам, некаторыя з якіх, дарэчы, стануць маці ўпершыню, аб небяспецы, якая можа чакаць іх у побыце, – кажа Кацярына Любівая. – Напрыклад, гатаваць ежу трэба на больш далёкіх канфорках, нельга пакідаць чашку з гарачымі чаем ці кофе на краі стала. Трэба памятаць і пра дзіцячы ложачак: у ім не павінна быць вострых вуглоў і такіх месцаў, дзе маглі б захраснуць ручка ці ножка.\nЖанчыны таксама паглядзелі відэаролік аб дзіцячай бяспецы, дзе ў падрабязнасцях тлумачыцца, як правільна арганізаваць пакоі дома. Таксама будучым маці ўручылі памяткі.\nСёлета вырашылі апрабаваць новаўвядзенне: маці сустракалі пасля выпіскі з раддома. Для гэтага ў ЦРБ завіталі старшы інжынер групы арганізацыі функцыявання дзяржаўнай сістэмы папярэджання і ліквідацыі надзвычайных сітуацый і грамадзянскай абароны Ілья ЦІКУНОЎ, в. а. першага сакратара РК ГА “БРСМ” Марына ШАБУСАВА і валанцёр райарганізацыі Беларускага Таварыства Чырвонага Крыжа Наталля ЦІТАЎЦОВА. Усе яны падрыхтавалі для маці Наталлі МІКАЧОВАЙ цёплыя словы віншаванняў, падарункі для нованароджанага, а таксама нагадалі аб правілах бяспечных паводзін.\n– У нашай сям’і нарадзілася чацвёртае дзіця, сына вырашылі назваць Арцёмам, – распавядае Наталля Мікачова. – Вельмі чакалі выпіскі, бо хочацца як мага хутчэй трапіць дамоў. Удзячныя работнікам арганізацый за віншавані і карысныя падарункі, прыемна, што мы сталі ўдзельнікамі акцыі “Не пакідайце дзяцей адных!”\nЗа прыродныя рэсурсы трэба плаціць →


Культура - Калі пракурор выносіць вердыкт...\nЛетась, як вядома, паміж Міністэрствам культуры Рэспублікі Беларусь і Генеральнай пракуратурай краіны было падпісана сумеснае пагадненне аб супрацоўніцтве ў пытаннях аховы гісторыка-культурнай спадчыны. У межах дасягнутай дамоўленасці ва ўсіх рэгіёнах праводзіліся праверкі выканання заканадаўства ў названай сферы, ініцыяваныя Генеральнай пракуратурай Рэспублікі Беларусь. Таксама наладжаны абмен інфармацыяй з мэтай прымаць захады арганізацыйнага і прававога характару для належнага выкарыстання і ўтрымання помнікаў гісторыі. Пра іх вынікі карэспандэнт “К” пагутарыў з пракурорам аддзела па наглядзе за выкананнем прыродаахоўнага і зямельнага заканадаўства Генпракуратуры Віктарам ЛЕЎШАМ.\nДарэчы, тэма прадухілення парушэнняў заканадаўства ў сферы аховы гісторыка-культурнай спадчыны, згодна з Планам асноўных мерапрыемстваў Міністэрства культуры краіны, мае быць абмеркавана на пасяджэнні калегіі Міністэрства.\n— Адразу адзначу, што праверкі выканання заканадаўства ў сферы аховы спадчыны, праведзеныя летась, выявілі шэраг разнастайных правапарушэнняў. Напрыклад, у рэгіёнах не ў поўным аб’ёме выконваюцца патрабаванні афармлення на кожную гісторыка-культурную каштоўнасць пашпартоў і ўліковых картак. Скажам, па ўсіх аб’ектах, якія адносяцца да гісторыка-культурных каштоўнасцей, не запоўнены пашпарты. Калі казаць, да прыкладу, пра Віцебшчыну, то ў Шумілінскім раёне — у 33, у Расонскім — у 43, у Чашніцкім — у 14 выпадках... Яшчэ адна праблема: цягам 2011 года былі адзначаны факты, калі без дазволу Міністэрства культуры Беларусі на помніках гісторыі праводзіліся рамонтныя работы. Напрыклад, у Браслаўскім раёне сёлета без адпаведнага дазволу Мінкультуры выконваліся работы па добраўпарадкаванні Браслаўскага гарадзішча…\n— І пра той жа Браслаў у гэтым кантэксце “К” узнімала пытанне неайдночы. А якія найбольш распаўсюджаныя парушэнні заканадаўства ў сферы аховы гісторыка-культурнай спадчыны можна канстатаваць на сёння?\n— Па-ранейшаму праблемным з’яўляецца пытанне распрацоўкі праектнай дакументацыі зон аховы на аб’екты гісторыка-культурнай спадчыны з рэжымамі іх утрымання і выкарыстання. Таксама шмат у якіх рэгіёнах — напрыклад, у Пінску, Быхаўскім раёне Магілёўскай, Гомельскім раёне Гомельскай, Чашніцкім раёне Віцебскай абласцей — улік помнікаў гісторыка-культурнай спадчыны належным чынам не арганізаваны. Нашымі супрацоўнікамі былі ўстаноўлены шматлікія выпадкі размяшчэння рэкламы на фасадах будынкаў, што маюць стасус гісторыка-культурнай каштоўнасці, без узгаднення з райвыканкамамі і Мінкультуры.\n— Нядаўна, на выніковай калегіі Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь, міністр культуры Павел Латушка засяроджваў увагу прысутных на выкананні патрабаванняў заканадаўства ў сферы аховы гісторыка-культурнай спадчыны. У прыватнасці, кіраўнік Міністэрства запатрабаваў устанавіць ахоўныя дошкі на ўсіх аб’ектах спадчыны Беларусі...\n— Так, і агучаная праблема — адна з найбольш вострых. Напрыклад, у Лагойскім раёне Мінскай вобласці з 69 аб’ектаў толькі на 9 усталяваны ахоўныя дошкі. У Бярэзінскім раёне ахоўных дошак наогул няма ні на адным з 30 аб’ектаў. У Віцебску яны адсутнічаюць на 99 з 236 аб’ектаў, ва Ушацкім раёне — на 22 з 34 аб’ектаў, у Асіповіцкім раёне Магілёўскай вобласці — на 38 са 106… Гэты спіс можна доўжыць… Адзначу, што названыя праблемы былі актуальныя таксама і два гады таму, калі Генпракуратура ладзіла праверку выканання заканадаўства ў гэтай сферы. Актуальныя яны, як бачыце, і цяпер.\n— А чым можа абярнуцца адсутнасць ахоўнай дошкі на тым або іншым гістарычным будынку?\n— У выніку гэта можа перашкодзіць прыцягненню вінаватых да крымінальнай адказнасці. Прывяду толькі адзін прыклад. Свята-Мікалаеўская царква ў гарадскім пасёлку Карма Магілёўскай вобласці.\nУ 2009-м мясцовыя жыхары паспрабавалі разабраць гэты помнік гісторыі і культуры на цэглу. Неабыякавыя грамадзяне звязаліся з праваахоўнымі органамі, і разбурэнне помніка ўдалося спыніць. Але… Ва ўзбуджэнні крымінальнай справы па гэтым факце было адмоўлена, паколькі следства ўстанавіла, што на будынку архітэктуры не ўсталявана ахоўная дошка. А гэта значыць, што вінаватыя маглі і не ведаць пра статус гэтага аб’екта. У выніку гэтых людзей прыцягнулі да адказнасці толькі за незаконны крадзеж цэглы.\n— Як змяняецца сітуацыя, калі пракурор выносіць вердыкт?\n— Як вядома, на мясцовым узроўні выканкамамі распрацоўваюцца рэгіянальныя праграмы па ахове спадчыны. Яны хоць і зацвярджаюцца, але нярэдка — толькі фармальна, сродкаў на фінансаванне падобных праграм часта зусім не прадугледжваецца. Таксама не заўсёды адбываецца належны нагляд за помнікамі гісторыка-культурнай спадчыны, прычым у гэтым выпадку вінаваты не толькі мясцовыя райвыканкамы, але і самі ўласнікі дадзеных аб’ектаў. Да прыкладу, колькі гадоў таму ў Хойніцкім раёне Гомельскай вобласці ў будынках колішняй сядзібы Барысаўшчына, узведзенай напрыканцы ХІХ — на пачатку ХХ стагоддзя, мясцовая гаспадарка ўтрымлівала… свіней. Па патрабаванні пракуратуры раёна свінаферму там ліквідавалі. Яшчэ прыклад. У Сенненскім раёне Віцебскай вобласці пад пагрозай поўнага разбурэння знаходзіцца Сядзібна-паркавы комплекс “Беліца”. Большасць яго аб’ектаў (рэшткі сядзібнага дома, вытворчыя і гаспадарчыя пабудовы) стаяць напаўразбураныя… Як вядома, мясцовыя органы ўлады маюць права паставіць пытанне аб канфіскацыі падобных аб’ектаў у судовым парадку. Але такіх выпадкаў у краіне пакуль зафіксавана не было. Таму, на нашу думку, ахова гісторыка-культурнай спадчыны Беларусі патрабуе большай увагі менавіта з боку мясцовых органаў улады.\nПры даследаванні рэшткаў Сядзібна-паркавага комплексу “Пукава” (помнік сярэдзіны XIX стагоддзя) у вёсцы Сунаі Капыльскага раёна Мінскай вобласці было ўстаноўлена, што ўласнікам не выкананы меры па захаванні аб’екта гісторыка-культурнай спадчыны: будынкі знаходзяцца ў нездавальняючым стане, іх рамонт увогуле не праводзіўся, унутраныя памяшканні поўныя смецця, а ўваход у іх — бесперашкодны. Па выніках праверкі вынесены прадпісанні аб ліквідаванні выяўленых парушэнняў.\nУ Верхнядзвінскім раёне ў аварыйным, напаўразбураным, стане знаходзіцца сядзібна-паркавы комплекс у вёсцы Вопытная, у дачыненні да якога з 2004 года не падпісана ахоўнае абавязацельства з яго ўласнікам. У гэтым жа раёне ў нездавальняючым стане знаходзіцца былы манастырскі шпіталь у гарадскім пасёлку Асвея, уласнікам якога з’яўляецца каталіцкая абшчына, якая займае толькі невялікую частку будынка. Астатняя ж яго частка пустуе і паступова руйнуецца...\n— Цяпер актыўна прасоўваецца ідэя аб тым, што некаторыя старадаўнія сядзібы можна і трэба аддаваць ва ўласнасць прыватным арганізацыям і асобам. Шэраг дадатных прыкладаў у гэтым накірунку ўжо ёсць: будынкі ў Красках Ваўкавыскага, Лінове Пружанскага раёнаў ужо займелі сваіх гаспадароў…\n— Так, і гэтую тэндэнцыю варта толькі вітаць. Магу адзначыць і той факт, што мы падтрымліваем прапанову Міністэрства культуры пра тое, каб у некаторых выпадках перадаваць падобныя аб’екты ўласніку нават за адну базавую велічыню. Натуральна, пры ўмове, што новы гаспадар адрамантуе і будзе ўтрымліваць помнік гісторыка-культурнай спадчыны ў належным стане.\nУ сувязі з гэтым зноў звярну ўвагу на неабходнасць актыўнага ўдзелу мясцовых органаў улады ў справе перадачы падобных аб’ектаў прыватнікам. Бо часта бывае так, што ахвотны набыць тую або іншую старадаўнюю сядзібу знаходзіцца, а вось мясцовае кіраўніцтва не заўсёды гатова да падобных прапаноў. Напрыклад, сядзібу Умястоўскіх у вёсцы Жамыслаўль — Іўеўскі раён Гродзенскай вобласці — не так даўно хацеў набыць інвестар за 1 мільярд рублёў. Але мясцовы райвыканкам упусціў гэтую магчымасць: здзелка не адбылася менавіта з-за бюракратычнай цяганіны. Калі ж раённыя ўлады спахапіліся, было ўжо позна: інвестар перадумаў набываць сядзібу…\n— Што, на погляд Генпракуратуры, трэба зрабіць, каб парушэнняў у сферы аховы гісторыка-культурнай спадчыны было менш?\n— Кантроль за аховай помнікаў гісторыка-культурнай спадчыны ажыццяўляе Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь. Але, як вядома, у рэгіёнах кантроль за падобнымі аб’ектамі ўскладзены на супрацоўнікаў устаноў аддзелаў культуры. А яны часта сумяшчаюць пры гэтым абавязкі музейных работнікаў, дырэктараў ЦБС і гэтак далей. Таму, на жаль, іхняя праца ў сферы аховы гісторыка-культурнай спадчыны часам бывае не надта эфектыўнай. Таму цяпер галоўная задача — праца па стварэнні міжведамаснай Дзяржаўнай інспекцыі па ахове гісторыка-культурнай спадчыны, якая была б незалежнай ад мясцовых органаў улады. Гэты кантралюючы орган плануецца стварыць пры Міністэрстве культуры. Дзяржінспекцыя займее статус юрыдычнай асобы і свае структурныя падраздзяленні ва ўсіх абласцях нашай краіны.\n— Плануецца, што дзяржаўныя інспектары па ахове гісторыка-культурнай спадчыны з’явяцца ў кожным раёне Беларусі…\n— І тут адразу ўзнікне пытанне па колькасці тых штатных адзінак, якія будуць працаваць у дадзенай структуры. Дарэчы, пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 12 мая 2010 года быў зацверджаны распрацаваны Міністэрствам культуры краіны План мерапрыемстваў па забеспячэнні кантролю і нагляду ў сферы аховы гісторыка-культурнай спадчыны. Згодна з гэтым дакументам, таксама планавалася стварэнне міжведамаснай інспекцыі па ахове гісторыка-культурай спадчыны ды ўнясенне неабходных змяненняў у дзеючае заканадаўства. На жаль, і гэты план мерапрыемстваў пакуль не выкананы. Спадзяёмся, што Дзяржаўная інспекцыя па ахове гісторыка-культурнай спадчыны ўсё ж такі з’явіцца пры Міністэрстве культуры.\n— Што яшчэ прапануецца Генеральнай пракуратурай у справе аховы гісторыка-культурнай спадчыны?\n— Нас вельмі непакоіць той факт, што матэрыяльны стан помнікаў гісторыка-культурнай спадчыны пры перадачы таму або іншаму ўласніку ніяк не фіксуецца. З гэтай прычыны пасля цяжка ацаніць урон, які наносяць падобным аб’ектам іх уладальнікі, і адпаведна — досыць складана прыцягнуць гэтых асоб да адказнасці, даць абгрунтаваную прававую ацэнку іхнім дзеянням. Таму мы прапанавалі Міністэрству культуры распрацаваць методыку ацэнкі матэрыяльнага стану помнікаў. Упэўнены, гэта дазволіць у пэўнай ступені вырашыць названую праблему.\nІ апошняе. Думаецца, няблага было б прыкласці больш намаганняў па папулярызацыі помнікаў гісторыка-культурнай спадчыны. На жаль, і тут пытанняў больш, чым адказаў. Бо яшчэ ў 2006-м было прынята рашэнне аб стварэнні банка даных аб’ектаў гісторыка-культурнай спадчыны нашай краіны. Але і да сённяшняга дня работы па яго стварэнні знаходзяцца ў пачатковай стадыі. Гэтую сітуацыю, безумоўна, абавязкова трэба выпраўляць. Паводле Дзяржаўнай праграмы “Культура Беларусі” на 2011 — 2015 гады сродкі на гэтыя мэты прадугледжаны. Таму, спадзяюся, у хуткім часе падобны банк даных з’явіцца, і да яго будуць мець доступ жыхары нашай краіны.


(9.12.1891 – 25.05.1917)\nБеларускі паэт, перакладчык, літаратуразнавец, празаік.\nРаннія дзіцячыя гады правёў у Гродне (1892—96), жыў і вучыўся ў Ніжнім Ноўгарадзе (1896—1908) і Яраслаўлі (1908—16). Скончыў Дзямідаўскі юрыдыдычны ліцэй у Яраслаўлі (1916) і восенню прыехаў у Мінск. Працаваў сакратаром губернскай харчовай камісіі. У лютым 1917 цяжкахворы выехаў на лячэнне ў Ялту. Там памёр і пахаваны.\nПершы друкаваны твор — алегарычная казка-прытча «Музыка» («Наша ніва», 1907, №24). Адзіны прыжыццёвы зборнік вершаў «Вянок» (Вільня, 1913). Яго паэзія развівалася ва ўмовах рэакцыі, у атмасферы вострыхсацыяльна-палітычных канфліктаў. Асноўны кірунак творчасці — патрыятычнае служэнне сацыяльнаму і нацыянальнаму вызваленню бел. народа, сцвярджэнне ідэй роўнасці і братэрства, барацьба за гуманіст. ідэалы. Не прымаючы тагачаснай рэчаіснасці, уціску чалавека-працаўніка, Багдановіча проціпастаўляў імагульначалавечыя духоўныя пачаткіпрыгожага і добрага (вобразы мадоннаў у «Вянку»). Дэмакратызм паэта эвалюцыянаваў. Да сцвярджэння ідэй гераічнага, самаахвярнага змагання за інтарэсы народа. У паэзіі Багдановіча моцна гучалі ідэі нацыянальна-вызваленчай барацьбы супраць царскай імперыі як турмы народаў, супраць вялікадзяржаўнага шавінізму. Багдановіч-мастак асноўнай сваёй задачай лічыў узбагачэнне роднай літаратуры новымі тэмамі і формамі. Яго вершы — шматгранны паказ жыцця чалавека ў разнастайных сувязях з грамадствам і прыродай. Галоўнае ў іх — жыццялюбства («Прывет табе, жыццё на волі!», «Выйшаў з хаты»), актыўнае стаўленне да рэчаіснасці («Рушымся, брацця, хутчэй», «Кінь вечны плач свой аб старонцы!»), захапленне красой жыцця («Па-над белым пухам вішняў», «Зімой»), маладосцю («Маладыя гады»), мудрасцю, працавітасцю, таленавітасцю народа («Летапісец», «Слуцкія ткачыхі»). Але ў абставінах тагачаснай рэчаіснасці на першы план вылучаліся тэма паднявольнага жыцця працоўнага народа, роднага краю («Краю мой родны! Як выкляты богам», «Народ, Беларускі Народ!», «Беларусь, твой народ дачакаецца»), вобраз селяніна-працаўніка («Гнусь, працую, пакуль не парвецца», «Пан і мужык»), грамадзянскі сум («Мяжы», «Ой, чаму я стаў паэтам», «Вы, панове, пазіраеце далёка», «Эмігранцкая песня», «Пагоня»). Матывы смутку паглыбляліся асабістай драмай паэта, з 18 гадоў хворага на сухоты. У Багдановіча-лірыка моцная схільнасць да роздуму, развагі. Адсюль філасофская заглыбленасць яго вершаў («Зразаюць галіны таполі адну за адной», «Калі зваліў дужы Геракл у пыл Антэя», «Жывеш не вечна, чалавек», санет «На цёмнай гладзі сонных луж балота», рандо «Узор прыгожы пекных зор», «Перад паводкай»). Багдановіч з Я.Купалам — заснавальнікі пейзажнай і інтымнай любоўнай лірыкі ў беларкскай паэзіі («Я бальны, бесскрыдлаты паэт», трыялет «Мне доўгае расстанне з Вамі», «Я хацеў бы спаткацца з Вамі на вуліцы»). Вялікая заслуга паэта ў распрацоўцы гістарычнай тэмы («Летапісец», «Безнадзейнасць», «Перапісчык», «Агата», цыкл «Места», «Песня пра князя Ізяслава Полацкага») і урбаністычных матываў («Вулкі Вільні зіяюць і гулка грымяць», «На глухіх вулках — ноч глухая»). Шырока развіваў у беларускай лірыцы так званыя вечныя тэмы жыцця, смерці, кахання, дружбы (нізка «Каханне і смерць», рандэль «На могілках», трыялет «С.Палуяну»). Творчасць Багдановіча мела першаступеннае значэнне ў гістарычным самапазнанні народа і сцвярджэнні яго месца ў гісторыі чалавецтва. Яго вершы вызначаюцца майстэрскім выкарыстаннем вобразна-выяўленчых сродкаў класічнай і песенна-народнай паэтыкі. Выхаваны на паэзіі А.Пушкіна, А.Фета, Ф.Цютчава, добра знаёмы з сучаснай яму рускай паэзіяй, узбагаціў родную літаратуру перадавымі ідэямі і багатым эстэтычным вопытам. «Вянок» стаў у беларускай паэзіі ўзорам творчага засваення класічнай паэтыкі на нацыянальнай глебе. Школай высокага майстэрства з'яўляюцца змешчаныя тут санеты, трыялеты, рандо, актавы, тэрцыны, пентаметры. Класічную культуру нёс роднаму слову Багдановіч і як перакладчык Гарацыя, Авідзія, Ф.Шылера, Г.Гейнэ, А.Ф.Арвера, П.Верлена, Э.Верхарна, Ю.Святагора, А.Пушкіна, А.Майкава, А.Крымскага, М.Розенгейма, А.Алеся. Перакладаў на рускую мову творы Я.Купалы, Т.Шаўчэнкі, І.Франко, В.Стафаніка, У.Самійленкі. Вялікае месца ў творчасці Багдановіча займаў фальклор: выкарыстанне беларускай міфалогіі («Чуеш гул? — Гэта сумны, маркотны тясун», «Вадзянік», «Змяіны цар»), вобразаў, матываў, рытміка-інтанацайнага складу беларускай народнай песні («Не кувай ты, шэрая зязюля», нізка «На сінім Дунаі»). Вершы беларускага складу — узор лірыкі, стылізаванай пад песенна-народную паэтыку («Бяседная», «Лявоніха», «Скірпуся»). Паэмы Багдановіча — пошук нацыянальнага эпасу: гераічнага — «Максім і Магдалена», «Страцім-лебедзь», сацыяльн-бытавога — «Мушка-зелянушка і камарык — насаты тварык». Пісаў у класічных і песенна-народных формах іншых паэзій (песні «Руская», «Украінская», «Сербская», «Скандынаўская», «Іспанская», у форме рубаі — «Персідскія», у форме танкі — «Японскія»).\nПраца Багдановіча-крытыка накіравана на абарону рэалізму і народнасці — эстэтэтычных асноў перадавой беларускай літаратурыры пач. 20 ст. («Глыбы і слаі», 1911; «За тры гады», 1913; «Забыты шлях», 1915). Адзін з заснавальнікаў навук. гісторыі беларускай літаратуры («Кароткая гісторыя беларускай пісьменнасці да XVI сталецця», «Новы перыяд у гісторыі беларускай літаратуры»). Лепшыя апавяданні Багдановіча стаяць каля вытокаў беларускай нацыянальнай прозы («Апокрыф», 1913; «Апавяданне аб іконніку і залатару...», 1914). Даследаваў літаратуру і гісторыю славянскіх народаў (арт. пра Шаўчэнку, М.Ламаносава, Пушкіна, М.Лермантава, гістарычна-этнаграфічныя нарысы «Украінскае казацтва», «Галіцкая Русь», «Угорская Русь», «Браты-чэхі» і інш.). Яго публіцыстыка звязана з супрацоўніцтвам (1913—16) у яраслаўскай газеце «Голос». Прозу, літаратуразнаўчыя і публіцыстычныя артыкулы часткова пісаў на рускай і ўкраінскіх мовах. Паэзія Багдановіча ўвайшла ў духоўную скарбніцу беларускага народа. Яна ўплывае на развіццё беларускай паэзіі і сёння, асабліва сваім глыбокім пранікненнем у духоўны свет чалавека і высокай культурай паэтычнага слова. Некаторыя вершы сталі народнымі песнямі («Зорка Венера», «Слуцкія ткачыхі»), многія пакладзены на музыку кампазітарамі. На лібрэта А.Бачылы кампазітар Ю.Семяняка напісаў оперу «Зорка Венера» (паст. 1970). У Мінску працуе Багдановіча М. літаратурны музей. (заснаваны ў 1981 годзе). Філіялы – музей “Беларуская хатка” ў Мінску, “Фальварак Ракуцёўшчына” у Маладзечанскім раёне.\nИстория Молодечненской центральной районной библиотеки им.М.Богдановича\nБелгоспроект. Автор В.Н.Аладов\nИстория библиотечного дела в Молодечно начинается в XVIІІ столетии с небольшого книгохранения при монастыре. Ценный книгосбор на разных европейских языках был собран в Молодечненском замке, фрагменты которого частично были во дворцах Огинских, частично – в здешнем шляхетском уездном училище.\nСобственная библиотека была и при Молодечненской учительской семинарии (открытой в 1864г.), воспитанники которой полностью обеспечивались учебниками. В 20-30-х годах прошлого столетия существовала библиотека при Молодечненской гимназии. До 1939 года в городе не было ни одной общедоступной библиотеки,\nЯрлыки: библиотека, история РЦБС\n"да 90-годдзя з дня нараджэння М. Багдановіча"\n«УСЁ ТАК ПРОСТА I ТАК НЕРАЗГАДАНА...»\nГадоў шаснаццаць—семнаццаць назад, уважліва прачытаўшы ўспаміны бацькі Максіма Багдановіча, я паставіў сваей мэтай адшукаць той «хутар ці то ў Вілейскім, ці то ў Ашмянскім павеце», у якім паэт правёў два летнія месяцы 1911 года.\nПошукі завялі аж у Рабўку, Альковічы. Нехта сказаў, што там жыў Багдановіч. Жыць то жыў, але не той. Вечарэла, калі я вяртаўся праз Краснае дамоў пасля бясплодных пошу-каў. Углядаўся ў заснежана-іскрыстыя пагоркі, за якімі ў заінелай гушчыні дрэў раз-пораз выглядалі хаткі з вячэрнімі дымкамі зімовай Ракуцёўшчыны... Кіўнуў бы мне тады хоць хто-небудзь у бок гэтай невялічкай вёсачкі, і я на цэлы год скараціў бы час пошукаў.\nI вось працуючы ў гістарычным архіве Літоўскай ССР, у вольную часіну адпачынку паміж спраў выпадкова сустрэўся з сынам аднаго з выдаўцоў «Нашай нівы». Падзяліўся сваімі клопатамі.\n— Максім Багдановіч падпісаў Майму бацьку свой «Вянок».\nБелгоспроект. Автор В.Н.Аладов История библиотечного дела в Молодечно начинается в XVIІІ столетии с небольшого книгохранения при монас...\n(9.12.1891 – 25.05.1917) Беларускі паэт, перакладчык, літаратуразнавец, празаік. Раннія дзіцячыя гады правёў у Гродне (1892—96), жыў і вучы...\n«УСЁ ТАК ПРОСТА I ТАК НЕРАЗГАДАНА...» Гадоў шаснаццаць—семнаццаць назад, уважліва прачытаўшы ўспаміны бацькі Максіма Багдановіча, я паставі...\nМолодечненская РЦБС (с) 2011. Тема "Корпорация "Чудеса"". Автор изображений для темы: richcano. Технологии Blogger.


16 люты 2017, 10:53\nЁн казаў, што Малдова зможа выжыць, калі палітыка будзе не праэўрапейскай ці прарасейскай, а прамалдоўскай. На заяву журналіста пра тое, што прыкладам падобнай палітыкі можа быць Лукашэнка, Дадон адказаў:\n«Лукашэнка мне імпануе тым, што ён зрабіў унутры краіны. Эканоміка працуе як гадзіньнік, ёсьць жорсткая вэртыкаль улады».\nНа ўдакладненьне аб тым, што эканоміка Беларусі працуе ў тым ліку за кошт расейскіх грошай, прэзыдэнт Малдовы заявіў:\n«Я ведаю, але я бываў у Беларусі і бачу, як там працуюць людзі, як ствараюцца працоўныя месцы».\nА на пытаньне пра тое, наколькі Лукашэнка можа быць прыкладам у геапалітыцы (ён спрабаваў наладзіць дыялёг з Расеяй, а калі стала атрымлівацца кепска, пачаў спрабаваць наладзіць дыялёг з Эўразьвязам), Дадон сказаў:\n«Я стараюся не даваць урокаў і ацэнак прэзыдэнтам іншых краінаў, гэта іх унутрыпалітычная справа. І я прашу некаторых нашых партнэраў не ацэньваць унутраную палітыку Малдовы. Раней было прынята, што палітыкі з Румыніі давалі нам ацэнкі: што рабіць, чаго не рабіць. Я сказаў: хлопцы, у нас ёсьць свая ўнутраная сытуацыя, давайце мы ня будзем лезьці ў вашыя пратэсты».\nЛідэр малдаўскай Партыі сацыялістаў Ігар Дадон, які быў абраны прэзыдэнтам у лістападзе 2016 году, спачатку зрабіў некалькі крокаў далей ад Эўропы, потым заявіў пра жаданьне адмовіцца ад асацыяцыі з ЭЗ і выступіў супраць адкрыцьця офісу NATO ў Кішынёве.\nЭканоміка Беларусі апошнім часам падае. Валавы ўнутраны прадукт скараціўся да мінімальнага зь 2007 году ўзроўню, дзяржаўная запазычанасьць Беларусі вырасла за год на 12,5%. За 2016 год звольнілі на 108,1 тысячы чалавек больш, чым прынялі на працу, а ў краіне з 43 тысячамі афіцыйных беспрацоўных без малога паўмільёна «дармаедаў».


Будзьма беларусамі! » Грабеншчыкоў, Седакова, Шаўчук. Вернікі і сьвятары РПЦ падтрымалі беларусаў\n26.11.2020 | Замежжа\nСьвятары і вернікі Рускай Праваслаўнай Царквы, а таксама хрысьціяне іншых канфэсій, зьвярнуліся са словамі салідарнасьці, падтрымкі і суцяшэньня да хрысьціянаў Беларусі, паведамляе Радыё Свабода.\nЦарква ў Іванаўскай вобласьці, Расея.\nЛіст апублікаваны на сайце «Православный мир», пад ім можна разьмясьціць свой подпіс. На дадзены момант пад ім падпісалася больш за 70 чалавек. Сярод іх дзясяткі сьвятароў, а таксама музыкі Барыс Грабеншчыкоў і Юры Шаўчук, пісьменьнікі Вольга Седакова і Дзяніс Драгунскі, гісторык Андрэй Зубаў і іншыя.\nУ лісьце гаворыцца, што згодна з Асновамі сацыяльнай канцэпцыі Рускай Праваслаўнай Царквы, яна ня можа быць пазбаўленая «права даваць ацэнку дзеяньням уладаў», у першую чаргу — маральную ацэнку.\nАўтары лісты пералічваюць факты зьдзекаў, зьбіцьця і катаваньняў удзельнікаў мірных акцыяў пратэсту ў Беларусі, нагадваюць пра забарону на вяртаньне на радзіму мітрапаліта Кандрусевіча, прысуд гомельскаму сьвятару Ўладзімеру Драбышэўскаму, а таксама папярэджаньні протаярэю Сяргею Лепіну і біскупу Юрыю Касабуцкаму за выказанае меркаваньне пасьля зьнішчэньня мэмарыялу Раману Бандарэнку.\n«Мы выказваем нашу салідарнасьць, падтрымку і глыбокую павагу біскупам, сьвятарам і ўсім хрысьціянам, якія, нягледзячы на небясьпеку, нагадваюць пра свабоду і годнасьць чалавечай асобы, створанай на вобраз і падабенства Божае. Вашае служэньне, міласэрнае і справядлівае, праяўляецца ў клопаце і смутку пра кожнага зьбітага, абылганага, прыніжанага, нявіннага і пакутуючага чалавека. Кожны, хто не пайшоў на змову з сумленьнем дзеля выгады і бясьпекі, зьяўляецца для нас прыкладам сумленнасьці і мужнасьці». — гаворыцца ў лісьце.\nЯго падпісанты заклікалі ўсіх, хто носіць форму і зброю, захоўваць сумленьне, гонар і годнасьць, адказнасьць перад суграмадзянамі, перад «сваімі братамі і сёстрамі».\n«Мы верым у тое, што мірны дыялёг — гэта адзіная альтэрнатыва гвалту», — лічаць аўтары звароту.


У расейскім рэгіёне гараць вёскі - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 18 верасня 2021, Субота, 16:26\nУ расейскім рэгіёне гараць вёскі\nВёскі гараць у Башкірыі.\nУ Башкірыі загарэліся вёскі. Мясцовых жыхароў заклікалі прыгатавацца да эвакуацыі. Відэа апублікаваў Telegram-канал Readovka.\nУдакладняецца, што ў сераду, 4 жніўня, маланка справакавала пажар у вёсцы Малаабішава Хайбулінскага раёна, дзе згарэлі два дамы з чатырох. Агонь распаўсюдзіўся далей і цяпер пагражае вёсцы Акташава. У сувязі з моцным стэпавым ветрам усё завалакло дымам. Жыхары распавялі, што яны выйшлі на барацьбу са стыхіяй, але людзей і тэхнікі не стае. У пажарнай службе адказалі, што ў іх няма машын.\nАкрамя таго, ратавальнікі эвакуіравалі больш за 70 дзяцей з базы адпачынку ў Башкірыі праз задымленне ад прыроднага пажару, паведамляе РІА Новости. Вядома, што агонь быў за 500 метраў ад дзіцячага лагера.\nРаней у Башкірыі ўраган сарваў дахі дамоў, буянства стыхіі знялі на відэа. Штармавы вецер прайшоў па Уфімскім і Чакмагушэўскім раёнам расейскага рэгіёну. Пашкоджанымі былі дахі чатырох гандлёвых цэнтраў. Вядома, што пацярпелі 12 шматкватэрных дамоў, дзве школы, а таксама некалькі прыватных будынкаў.\n15.09 Шпіца Лукашэнкі загрыз нямецкі аўчар? 200,176\n15.09 Лукашэнка з цяжкасцю спусціўся па трапе самалёта ў Душанбэ 130,750\n11.09 «Пуцін назваў Лукашэнку ашуканцам» 129,384\n12.09 «Ніколі такога не бачыў»: што адбылося ў Менску на «свяце» Таракана 121,208\n14.09 Лукашэнку «будуць спіхваць»: Масква запускае працэс 106,776\n17.09 Памяці белага шпіца 97,364\n12.09 Улюбёнца Лукашэнкі «дапяклі» 89,442


Мікалая Дзядка пазбавілі спатканьня з жонкай, якога ён чакаў год – Свабоду палітвязьням!\nЯк паведаміў Сайт “Радыё Свабода” Палітвязьню Мікалаю Дзядку выставілі абвінавачаньне ў злосным непадпарадкаваньні, што пагражае яму яшчэ годам зьняволеньня. Суд можа адбыцца ў студзені, мяркуе яго жонка Валерыя Хоціна. Напярэдадні выстаўленьня абвінавачаньня Мікалаю Дзядку правялі псыхалягічную экспэртызу, што адбываецца з усімі вязьнямі перад судом у турме. Вынікі экспэртызы пакуль невядомыя. «І яшчэ адна непрыемная навіна — яго пазбавілі спатканьня, якога мы чакалі амаль год», — паведаміла Валерыя.\n«Пазбавілі спатканьня, якое было заплянаванае на 5 студзеня. За тое, што 10 дзён таму нібыта стварыў канфліктую сытуацыю ў камэры. І пасьля гэтага ён сказаў, што канчаткова вырашыў сысьці ў адзіночную камэру. Адвакат разьлічвае, што справа будзе скончаная або ў канцы сьнежня, або ў пачатку студзеня — на гэта ён уплываць ня можа».\nПаводле Валерыі, муж кажа, што не вінаваты ў канфлікце, які адбыўся ў камэры. «Маральна ён трымаецца добра», — кажа Валерыя. Яна мяркуе, што яе мужа вырашылі не выпускаць з турмы да прэзыдэнцкіх выбараў, таму і завялі дадатковую справу.\nАктывіста анархісцкага руху Мікалая Дзядка асудзілі на 4,5 году зьняволеньня за хуліганскія дзеяньні адносна афіцыйных будынкаў, чаго ён у судзе не прызнаў. Мікалай адмовіўся падпісваць прашэньне аб памілаваньні. Трымаюць палітвязьня ў крытай магілёўскай турме, дзе знаходзіцца і былы кандыдат на прэзыдэнта Мікалай Статкевіч, асуджаны на 6 гадоў зьняволеньня.


Апісаньне ракі Іслач - Туризм в Беларуси\nПачынаецца каля вёскі Глушынцы Дзяржынскага раёна, цячэ ў межах Менскага ўзвышша, у ніжнім цячэнні - праз Налібоцкія лясы. Замярзае ў пачатку снежня, крыгалом у пачатку сакавіка. Адна з нямногіх рэк Беларусі, у якой водзіцца стронга ручаёвая.\nУпадае ў Заходнюю Бярэзіну на паўднёвы ўсход ад вёскі Бакшты Іўеўскага раёна. Даліна ў вярхоўі - трапецападобная, глыбока ўрэзаная; у сярэднім цячэньні - скрынкападобная, шырынёй 300—500 м. Пойма ў вярхоўі роўная, шырыня яе 30—50 м, у нізоўі паступова расшыраецца да 2 км, месцамі забалочаная. Рэчышча звілістае, у вярхоўі зарэгулявана трымя плацінамі. Берагі стромкія, абрывістыя.\nПачаткам сплавного ўчастка ракі можна лічыць вадасховішча ў а.г. Ракаве, але першыя дзесяць кілямэтраў будуць складаныя заваламі, мноствам карчакоў або водмелі ў межань.\nУ дадзеным апісаньні прапануецца лічыць сплаўным участак ад вусьця правага прытоку рэчкі Яршэўкі. У месцы ўпадзення Яршэўкі, на мосьце трасы Менск-Івянец, можна выйсьці з рэйсавага аўтобуса. З гэтага месца да вусця Іслачы 91 кілямэтар.\nДа шлюза на дзевятым кілямэтры сустрэнуцца каля шасці добрых месцаў для стаянак, але пры гэтым у рацэ будзе велізарная колькасьць карчакоў і пешаходных масткоў, якія трэба пераадольваць, маючы вопыт манеўраваньня ў байдарцы. Гэты ўчастак і цікавы, і складаны адначасова. У межань могуць сустракацца водмелі.\nУпёршыся ў шлюз, выявіцца пратока ў правым беразе. Тут ляжаць ж/б пліты і іншае тэхналагічнае сьмецьце, якім гэтую пратоку спрабуюць засыпаць. Патрабуецца абнос байдарак па правым беразе ў пратоку, якая потым чыстая. Пераадоленьне шлюза на байдарцы небяспечна, па-першае, велічынёй зліва (каля мэтра), а гэтак жа трасамі, якія падтрымліваюць шлюзавую засаўку. Капітан можа пацярпець.\nПраз два кілямэтры сустрэнецца мост, які злучае вёскі Кіявец і Галімцы, пасьля якога папярок ракі могуць сустрэцца драты упалай лініі электраперадач. З'ява часовая, пакуль спецыяльныя службы не прыбяруць іх. Далей праз два з невялікім кілямэтры, адразу пасьля ўпадзеньня левага прытоку Цецяроўка, на правым беразе, сустрэнецца добрае месца для стаянкі з камянямі для турыстычнай лазьні.\nНа 15-м кілямэтры, яшчэ праз два кілямэтры, сустрэнуцца завал і каменны перакат. У гэтым месцы папярок рэчышча ляжыць велізарнае дрэва, якое ў высокую ваду ўтварае завал, а ў межань пад ім праплысьці мажліва. З-за завалу і немажлівасьці праходу па свайму рэчышчу, рака ў гэтым месцы робіць прамыў справа, дзе можна прайсьці на байдарцы. І непасрэдна за гэтым вада закіпае над штучным парожкам з камянёў. Моцны сьліў і хваля забяспечана ў любы сэзон. Пасьля перакату абавязкова трэба спыніцца на правым беразе і прагуляцца да шашы ў паўночным кірунку. На скрыжаваньні дарог знаходзяцца старыя могілкі, дзе пахаваны В.Дунін-Марцінкевіч. Маецца капліца. Да в. Падневічы застаецца кілямэтар, дзе можна выйсці і агледзець руіны вадзянога млына. Адразу за мастом у 500-х мэтрах сустрэнецца абсталяваная стаянка.\nДа маста ў в. Баравікоўшчына 11 кілямэтраў. На гэтым кавалку сустрэнуцца тры добрыя месцы для стаянкі на 4-м, 5-м і 8-м кілямэтрах. На 8-м кілямэтры на стаянцы маюцца камяні для турыстычнай лазьні, а за 100 мэтраў перад гэтым месцам у рацэ сустрэнецца каменны перакат.\nУ вёсцы Баравікоўшчына варта спыніцца для наведваньня мемарыяльнай капліцы на месцы пакутніцкай гібелі блажэнных А.Пухалы і Г.Стемпеня. Тут 19 ліпеня 1943 г. падчас карнай аперацыі "Герман" былі жорстка закатаваныя нацыстамі ксяндзы-францішкане з Івянца, душпастыры Першайской парафіі.\nАдразу за мастом у 500-х мэтрах на правым беразе бачны геадэзічны пост, а над ракой нацягнуты металічны трос. Патрабуецца асьцярожнасьць. А праз два кілямэтры за мастом на правым беразе сустрэнецца добрае месца для стаянкі з камянямі для лазні. Яшчэ праз кіламетар, у вытоках Волмы, на левым беразе размясьцілася добрае месца для стаянкі. Абсталяванае кастрышча і альтанка, схованка для дроў. З вады на высокі бераг вядзе лесвічка, а пры вадзе зроблена "прастанька". Яшчэ адна стаянка праз 400 мэтраў на правым беразе з абрывам.\nНа 32 кілямэтры або ў пяці кіламетрах пасля маста сустрэнецца навясны мост праз раку. Тут абавязкова трэба спыніцца, каб наведаць руіны летняга палаца былога маёнтка графоў Тышкевічаў ХIХ-ХХ ст. Руіны месцяцца на левым беразе. Да іх вядзе сцежка ад мастка.\nДалей да вёскі Яцкава рака віхляе ў пакрытых лесам берагах і ў любы сэзон гэты ўчастак маляўнічы. Справа ўпадаюць прытокі Люцынка і Дзедзік. Адразу за Дзедзікам, на левым беразе можна арганізаваць стаянку на паляне. Але добрая абсталяваная стаянка сустрэнецца на 43-м кілямэтры ці 16-ым кілямэтры ад вёскі Баравікоўшчына. Тут на правым беразе абсталяваная стаянка з альтанкамі і сталамі. Праўда гэта месца выкарыстоўваецца для адпачынку жыхарамі Валожына.\nПерад мастом у в. Яцкава ў Іслач справа ўпадае Пяршайка, а на левым беразе знаходзіцца помнік загінулым воінам другой сусветнай вайны.\nДа маста ў вёсцы Белакорэц 14 кілямэтраў. Рака віхляе сярод кустоўя і лес падыходзіць да ракі толькі два разы. На гэтым адрэзку сустрэнецца тры месцы для стаянкі: на 5-м, 7-м і 13-м кілямэтры пасьля маста ў в. Яцкава. Другое і трэцяе месцы заваюцца на высокім, абрывістым беразе з хваёвым лесам.\nДа наступнага арыентыру - маста ў в. Дарагунь - 11,5 кілямэтраў. На гэтым участку рака выпрастана і цячэ ў каналізаваным рэчышчы парадку 7 кілямэтраў. Берагі голыя і не цікавыя. Лес падступае толькі праз 8,5 кілямэтраў, дзе на левым беразе сустрэнецца месца для стаянкі. Гэта апошняе месца, перад доўгім кавалкам ракі, якая сыходзіць у забалочаную даліну. Да самага вусця задавальняючых месцаў для стаянкі не сустрэнецца. Тут трэба плянаваць начлег, але маецца верагоднасць, што на гэтым месцы будуць праводзіць зьлёт ці мерапрыемства. Месца падрыхтавана менавіта для гэтага.\nПасьля маста і хутара Цюаны Іслач адыходзіць ад шашы і ўваходзіць у забалочаную даліну. А праз 5 кілямэтраў і зусім драбнее. Вада размяркоўваецца па даліне і рэчышча губляецца. Каля кілямэтра ў межань прыйдзецца рабіць праводку байдарак па рэчышчы ракі. Мажліва ў засушлівы перыяд году вады тут ня будзе ўвогуле, таму трэба быць гатовым на пранос байдарак і асабістых рэчаў па пясчанаму, сухому рэчышчы. Водмель рэзка скончыцца перад хутарам Сябрынь 1-е, дзе ўтварылася азярцо, а на левым беразе адбудавана аграсядзіба. Праз 6 кілямэтраў справа ўпадае рэчка Валожынка.\nАпошнія пятнаццаць кілямэтраў Іслач шалёна выкручваецца ў сваёй даліне. Цвёрдых берагоў мала, у асноўным парослыя хмызняком і чаротам. Завалы адсутнічаюць, хуткасць ракі каля 4 км/г.\nЗа 500 мэтраў да аўтамабільнага маста, перад вусьцем, сустрэнецца месца для стаянкі на левым беразе з альтанкай. Тут можна спыніцца і пры гэтым прайсьціся да брацкай магілы, якая знаходзіцца ў 40 мэтрах на поўдзень.\nНа аўтамабільным мосце можна скончыць сплаў, а можна працягнуць па рацэ Заходняя Бярэзіна.\nГеаграфічныя аб'екты на рацэ: р. Яршэўка, р. Ратыньце, в. Кіявец, р. Цецяроўка, д. Падневічы, р. Івенчык, в. Баравікоўшчына, р. Волма, р. Люцынка, р. Дзедзік, п. Першамайскі, в. Яцкава, р. Пяршайка, в. Прыборныя, в. Белакорэц, в. Дарагунь, х. Сябрынь 1-е, р. Валожынка\nМатэрыял падрыхтаваны па асабістым вопыце з выкарыстаньнем:\nКатегория: ИСЛОЧЬ | Добавил: DzedFyodar (20.10.2011) | Автор: Юрась Федзюковіч (DzedFyodar) W\nПросмотров: 2732 | Теги: байдарка, Іслач | Рейтинг: 0.0/0


Караль Барысовіч — зямляк Надзеі Ермаковай, карэспандэнт «Нашай Нівы» з усходу Беларусі\n04.10.2014 / 11:37\nУ Коўне, ва Універсітэце Вітаўта Вялікага, працягваецца 4-ы Кангрэс даследчыкаў Беларусі. Ён сабраў 480 даследчыкаў з усяго свету на 15 секцый, якія ахопліваюць палітычныя навукі, эканоміку, гісторыю, філалогію, сацыялогію.\nСярод цікавых дакладаў, што прагучалі ў суботу, — выступ гісторыка з усходнебеларускага горада Крычаў Сяргея Астанковіча.\nЁн расказаў пра Караля Барысовіча. Гэта быў шляхціц, які жыў у родавым маёнтку Разальмаў. Тады гэта быў Клімавіцкі павет. Цяпер Хоцімскі раён Магілёўскай вобласці. Цікава, што ў вёсцы Разальмаў вырасла цяперашняя старшыня Нацыянальнага банка Надзея Ермакова.\nБарысовіч нарадзіўся ў 1887 годзе. З маладосці цікавіўся беларускімі справамі, узгадваў, як у іх на Магілёўшчыне хадзілі старыя беларускія творы, як «Тарас на Парнасе». Быў паэт, пакінуў па сабе польскамоўныя ўспаміны, якія пісаў усё жыццё і якія часткова захаваліся.\nБарысовіч сам ва ўспамінах называў такіх людзей, як ён сам, Gente Albaruthenus, Natione Polonus. Ён быў, як удакладніў іншы выступоўца, Зміцер Мацвейчык, тыповым прадстаўніком «крэсовага руху». Беларусь ад Польшчы ён не аддзяляў. Комплекс вышэйшасці палякаў яму быў уласцівы. Але ў той жа час ён марыў і пра нацыянальнае адраджэнне «беларускага люду». І сам выдатна гаварыў па-беларуску. І ідэалізаваў мінулае Беларусі.\nЗадумаў у Магілёве выдаваць беларускамоўную газету, гатовы быў даць на гэта грошы. Вядомая ягоная перапіска з Вацлавам Ластоўскім на гэтую тэму. Праўда, газета так і не з’явілася.\nЗатое Барысовіч, сярод іншага, сцвярджаў у сваіх успамінах, што даваў грошы і на выданне зборніка Максіма Багдановіча «Вянок».\nПамёр Караль Барысовіч у 1967 годзе ў Залессі-Дольным пад Варшавай.


Расказваем пра цікавыя спартыўныя навіны.\n1. Беларускія лёгкаатлеты працягваюць паспяхова выступаць на міжнародных спаборніцтвах. На турніры Mееtіng d'аthlеtіsmе dе Mаrsеіllе, які праходзіў у Францыі, у бегу з бар'ерамі Эльвіра Герман заняла другое месца. Яе вынік — 13,13 секунды. Пераможцам стала францужанка Сірэна Самба-Маела, якая паказала вынік у 13 секундаў. Бронзавы прызёр — прадстаўніца Чэхіі Седа Кудзелава — 13,65 секунды.\nМаксім Грабарэнка заняў пятае месца на дыстанцыі 200 метраў, пераадолеўшы яе за 22,25 секунды. Перамогу атрымаў француз Аляксандр Ферандо — 21,36, другое месца ў яго суайчынніка Райна Зезэ — 21,55, на трэцім з такім жа вынікам апынуўся датчанін Тазана-Мікель Каманга-Дурбак.\nУ скачках у даўжыню лепшы вынік паказала беларуска Настасся Мірончык-Іванова. У сваёй лепшай спробе спартсменка ўляцела на 6,66 метра. На другім месцы амерыканка Талія Брукс — 6,57 метра. Калумбійская спартсменка Катрын Ібарген з вынікам 6,56 заняла трэцяе месца. Праз некалькі дзён пасля гэтай перамогі Настасся святкавала новую. Яна стала лепшай на турніры скакуноў з шастом і ў даўжыню 16th Gоldеn Rооf Сhаllеngе. У сваёй лепшай спробе яна паказала вынік 6,94 метра. Гэтая перамога замацавала лідарства Настассі ў топ-лісце Wоrld Аthlеtісs, які яна ўзначальвае паўтара месяца.\n2. Беларусы Іван Брынза і Ягор Шлюпскі — сярэбраныя прызёры маладзёжнага чэмпіяната Еўропы па акадэмічнаму веславанню ў Дуйсбургу (Германія). Беларускі экіпаж заняў другое месца ў фінальным заездзе мужчынскіх двоек парных з вынікам 6 хвілін 27,49 секунды. На першым месцы ў гэтай дысцыпліне ірландцы Дэір Лінч і Ронан Берн — 6 хвілін 23,56 секунды. Бронза ў іспанскага дуэта Івана Рыка Кастра і Алейкс Гарсія Пуйолар — 6 хвілін 29,17 секунды.\nУ гонках распашных чацвёрак бязрульных беларускі Ганна Цішкова, Дар'я Новікава, Дзіна Галуц і Таццяна Філіпава занялі чацвёртае месца з вынікам 6 хвілін 49,38 секунды. Такі ж вынік паказала і жаночая чацвёрка распашная з рулявой у складзе Аляксандры Маркевіч, Яўгеніі Гапоненкі, Марыі Бажамой, Ганны Валаховіч і Паліны Кацевіч.\n3. Баскетбалісты клуба «Цмокі-Мінск» у 12-ы раз пацвердзілі тытул чэмпіёна Беларусі сярод мужчынскіх камандаў. У апошнім матчы фінальнага этапу 28-га нацыянальнага першынства яны ўпэўнена абыгралі сапернікаў з магілёўскага «Барысфена» з вынікам 92:53 (18:14, 19:11, 31:14, 24:14). Лепшым іграком сярод мінчан стаў Максім Салаш, які набраў 26 балаў. Ён жа быў прызнаны лепшым іграком усяго фінальнага этапу. У матчы за трэцяе месца баскетбалісты «Гродна-93» адолелі віцебскі «Рубон» з вынікам 67:60 (21:15, 22:11, 11:15, 13:19).\n4. Вікторыя Азаранка, якая займае 27-е месца ў сусветным рэйтынгу, выйшла ў 1/8 фіналу адзіночнага разраду адкрытага чэмпіянату ЗША па тэнісе. У папярэднім раўндзе, 1/16 фіналу, былая першая ракетка свету ўпэўнена перамагла прадстаўніцу Польшчы Ігу Швёнтэк (53-і нумар рэйтынгу WTА) — 6:4, 6:2. Да гэтага Вікторыя сустракалася з беларускай Арынай Сабаленка, 11-й ракеткай свету, і абыграла яе з вынікам 6:1, 6:3.\nБеларускі Аляксандра Сасновіч (106-ы нумар WTА), Вольга Гаварцова (130 WTА) і Вера Лапко (351 WTА) скончылі свае выступленні на US Ореn. У спаборніцтвах сярод мужчын беларус Ягор Герасімаў (72-і нумар сусветнага рэйтынгу) прайграў на другім раўндзе турніру. Адкрыты чэмпіянат ЗША скончыцца 13 верасня.\n5. Міжнародны саюз веласіпедыстаў (UСІ) прыняў рашэнне аб правядзенні чэмпіянату свету па веласпорце на шашы з 24 да 27 верасня ў Імале (Італія). Раней форум планаваўся ў швейцарскіх гарадах Эгль і Марціньі, але праз забарону на правядзенне масавых спартыўных мерапрыемстваў чэмпіянат пройдзе ў Італіі. Спаборніцтва пачнецца 24 верасня жаночай індывідуальнай гонкай з раздзельным стартам. На наступны дзень у гэтай дысцыпліне будуць спаборнічаць мужчыны. Групавыя гонкі закрыюць планетарны форум 26 і 27 верасня.\nЗагаловак у газеце: Пераможны настрой беларусаў\n5575 Лукашэнка: «Галоўным крытэрыем для супрацоўніка КДБ з'яўляецца патрыятызм, недапушчэнне любых праяў карупцыі, а асабліва здрады»\n5470 Рука, якая трымае калыску, кіруе светам. Тэст да Дня маці\n3784 Нябедна жыць не забароніш. Дадатковая пенсія з гарантыяй ад дзяржавы\n3505 Старадаўнія сядзібы Гродзеншчыны. Шукаем балі, прывідаў і натхненне


Юрыя Чыжа затрымалі 11 сакавіка. Пасля арышту бізнесмена «Трайпл» застаўся без кіраўніка. Цяпер жа бацька перадаў паўнамоцтвы сыну Сяргею. Яму 28 гадоў. Ён скончыў Оксфардскі ўніверсітэт, мае кіраўнічы досвед (быў дырэктарам кампаніі «Прастор Трэйд»). Нядаўна Сяргей быў выбраны замест бацькі старшынёй назіральнага савету ФК «Дынама-Мінск».\nЮрыя Чыжа падазраюць у нявыплаце падаткаў у асабліва буйным памеры. Старшыня КДБ Валерый Вакульчык, адказваючы на пытанне пра «справу Чыжа», нядаўна заявіў журналістам, што «няма нават блізка падставаў адпусціць яго пад падпіску аб нявыездзе».\nКрыніцы tut.by адзначаюць, што ў апошнія месяцы праца шэрагу прадпрыемстваў, якія ўваходзяць у «Трайпл», «была паралізаваная».\nТэгі: Трайпл, Юрый Чыж


Юные герои: вчера во всем мире отмечался День юного героя-антифашиста — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nВторник, 9 фев., 2021 158 admin\nШто прымушала дзяцей браць у рукі зброю і нароўне з дарослымі ісці ў бой, які ўнёсак зрабілі маленькія абаронцы Радзімы ў гады Вялікай Айчыннай вайны – пра гэта і многае іншае ўчора з вучнямі гаварылі Машканскай школе.\nІ на гэта была вялікая ннагода – 8 лютага ва ўсім свеце адзначаўся Дзень юнага героя-антыфашыста. Але, упэўнена, каб гаварыць на тэму патрыятызму, не трэба каляндарных напамінаў. Гэтую думку, як ніхто іншы падтрымліваюць і самі юныя машканцы. А ў прыватнасці, старшакласніцы Ганна Пшакіна і Ульяна Прыстаўка, члены аб’яднання па інтарэсах “Голас юнага краязнаўцы” Сенненскага РЦДіМ, якія і звязаліся з карэспандэнтам “ГС”, каб расказаць, як у іх установе адукацыі ўшанавалі памяць маленькіх салдат. А пачалі яны з таго, што кожны год гэтаму дню ў школе надаецца асобая ўвага. І гэта, у першую чаргу, звязана з тым, што на машканскай зямлі непаўналетнія героі, ахвяруючы сваім жыццём, набліжалі Перамогу. Тоню Шалуха і Гену Пятніцкага, якія ў гады вайны пражывалі ў вёсцы Застадолле, ведае кожны вучань школы. Пра іх змешчана інфармацыя ў музеі працоўнай і баявой славы, пра іх педагогі расказваюць на ўроках. Дзеці выконвалі ролю сувязных, вялі разведку. Лёс Гены склаўся трагічна. Ён разам са сваёй сям’ёй у 1942 годзе быў расстараляны. Антаніне пашчасціла сустрэць пераможны май. Пасля вайны яна жыла ў Махачкале.\nУ дзень памяці герояў-антыфашыстаў у школьнай бібліятэцы для хлопчыкаў і дзяўчынак была аформлена выстава “Піянеры героі”. Бібліятэкар Вольга Падлобнікава расказвала дзецям пра мужнасць і гераізм, праяўленыя ў гады вайны іх равеснікамі – Зінай Партновай, Валянцінам Коцікам, Маратам Казеям, Уладзімірам Дубініным і іншымі. З асаблівай цікавасцю юныя сеннецы слухалі і экскурсавода школьнага музея, які правёў іх па старонках мінулай вайны. А вучні 6-га класа, піянеры дружыны імя К.Гараўца, таксама ўнеслі свой уклад у захаванне памяці маленькіх герояў: зрабілі невялічкія лістоўкі, дзе змясцілі фотаздымкі і тэкставую інфармацыю пра юных абаронцаў.\n“Вялікая Айчынна вайна засталася ў памяці. Але і сёння, калі чуеш такія словы, як “тэрарызм”, “абстрэл”, сэрца сціскаецца за сваіх родных і блізкіх, — адзначаюць Ганна і Ульяна. – Людзі павінны памятаць, што ад войн, якія развязваюць дарослыя, пакутуюць дзеці, а такога не павінна быць”. І не пагадзіцца з моладдзю проста нельга.\n← Прививка от COVID-19: на вопросы отвечает врач\nПравительство Беларуси утвердило республиканский план мероприятий по проведению Года народного единства →


Беларуская мова ў гандлі не будзе абавязковай | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБеларуская мова ў гандлі не будзе абавязковай\nПрапанова грамадскасці абавязаць вытворцу даводзіць да спажыўца інфармацыю аб тавары не толькі на рускай, але і на беларускай мове не знайшло падтрымкі ў большасці зацікаўленых бакоў, заявіла начальнік упраўлення абароны правоў спажыўцоў і кантролю за рэкламай Міністэрства антыманапольнага рэгулявання і гандлю Ірына Барышнікава на круглым стале ў Палаце прадстаўнікоў 15 лютага.\nПаводле яе слоў, гэта прапанова двойчы разглядалася на пасяджэнні грамадска-кансультатыўнага савета пры міністэрстве, аднак у выніку было вырашана не ўносіць яе ў папраўкі ў закон аб абароне правоў спажыўцоў.\nБарышнікава паведаміла, што законапраект знаходзіцца ў Савеце міністраў і найбліжэйшым часам будзе ўнесены ў ПП НС.\nПаводле яе слоў, прадстаўнікі бізнесу прыводзілі свае аргументы на карысць таго, што ўнясенне адпаведных паправак у заканадаўства не будзе своечасовым. У прыватнасці, не ўсе тэрміны будуць зразумелыя пры перакладзе на беларускую мову; у краіне пастаўлена задача лібералізацыі рынку, зняцця бар’ераў. Акрамя таго, прадстаўнік Міністэрства антыпанапольнага рэгулявання і гандлю адзначыла, што гаворка ідзе не толькі пра інфармацыю на этыкетках тавараў, але і пра неабходнасць перакладу розных дагавораў, шыльд на вуліцах і інш.\n„Праблему трэба вырашаць комплексна, у тым ліку з сістэмай адукацыі, судовай сістэмай і г.д. Можа быць, з часам мы прыйдзем да таго, на чым настойваюць грамадзяне”, — сказала Барышнікава.\nСтаршыня парламенцкай камісіі па жыллёвай палітыцы і будаўніцтве Юрый Дарагакупец паведаміў, што ў студзені ў ПП НС паступіла каля 250 прапаноў на тэму размяшчэння вытворцамі інфармацыі на беларускай мове.


У выхадныя па Беларусі могуць прайсці кароткачасовыя дажджы і навальніцы, аднак тэмпература будзе практычна летняй - да +29. 27.04.2018, Sputnik Беларусь\nу беларусі, навіны , грамадства, прырода, беларусь\nУ выхадныя па Беларусі могуць прайсці кароткачасовыя дажджы і навальніцы, аднак тэмпература будзе практычна летняй - да +29.\nМІНСК, 27 кра — Sputnik. Цёплае і дажджлівае надвор'е ўсталюецца ў Беларусі на будучых доўгіх майскіх выхадных, паведамілі ў пятніцу ў Белгідрамеце.\nЦяпло вернецца ў Беларусь ужо ў рабочую суботу: па большай частцы рэспублікі абяцаюць + 14… + 20 градусаў, па паўднёвым захадзе — да +23. Ападкаў па краіне не прагназуецца.\nЗ нядзелі стане яшчэ цяплей. Так, уначы на 29 красавіка паветра прагрэецца да + 5… + 11, удзень слупкі тэрмометраў паднімуцца да + 17… + 24, па паўднёвым захадзе — да +25… + 27. Месцамі пройдуць кароткачасовыя дажджы і навальніцы.\nУ панядзелак, 30 красавіка, у паўночных і цэнтральных раёнах Беларусі пройдуць кароткачасовыя дажджы і навальніцы. У ноч на панядзелак — + 9… + 14, днём — каля +25 градусаў, а па поўдні краіны магчыма да +29.\nЦяперашні летняе цяпло і дажджы, па папярэдніх прагнозах, захаваюцца і ў аўторак 1 мая.


Так сталася, што гэтай восенню самым актыўным і гучным беларускім студэнтам блакуюць пропускі ў альма-матар, каб следам адлічыць рабят без залішніх разваг ды рэфлексій. Аднак нават у самыя змрочныя часіны годныя людзі без ведаў не заставаліся. Неабыякавыя людзі і цэлыя інстытуты гатовыя дапамагчы – трымай спіс актуальных стыпендыяльных праграм, адукацыйных магчымасцей ды інфармацыйных пляцовак.\nCтыпендыя імя Кастуся Каліноўскага\nПраграма падтрымкі рэпрэсаваных беларускіх студэнтаў, якая існуе з 2006 года. Валоданне польскай мовай – момант тут не прынцыповы, стыпендыянтам прапануюць прайсці яе курс. Працуе ўсё па такой схеме: чалавек паступае ў польскую ВНУ і тым часам падаецца на стыпендыю. Пры гэтым важна разумець, што стыпендыя не вызваляе ад неабходнасці плаціць за навучанне ў ВНУ. Кожны ўніверсітэт самастойна вырашае, наколькі ён гатовы салідарызавацца з беларускай студэнцкай супольнасцю (спіс ВНУ, дзе прымаюць беларусаў бясплатна, глядзі ніжэй).\nCтыпендыяльная праграма Solidarni z Białorusią\nСтыпендыя на навучанне ў бакалаўрыяце (1240 злотых) альбо магістратуры (1500 злотых) выплачваецца 10 месяцаў. Па яе ўмовах, спачатку трэба паступіць у польскі універсітэт, а потым падацца на стыпендыю праз Нацыянальнае агенцтва па акадэмічных абменах (NAWA).\nСтыпендыяльная праграма імя Стэфана Банаха\nПасуе тым, хто плануе працягнуць навучанне ў галіне еўрапейскага права, тэхнічных, дакладных ці прыродазнаўчых навук. Запрашаюць студэнтаў, якія скончылі бакалаўрыят і плануюць ісці ў магістратуру.\nСтыпендыяльная праграма імя Уладзіслава Андэрса\nКола кандыдатаў абмяжоўваецца ўладальнікамі карты паляка. Студэнты, якія пройдуць адбор, атрымліваюць стыпендыю на працягу ўсяго навучання ў сваім ВНУ.\nСтыпендыя фонду Яна Паўла II\nФонд з каталіцкім бэкграўндам для жадаючых навучацца ў бакалаўрыяце, магістратуры або аспірантуры польскай установы адукацыі. Падчас навучання стыпендыянты маюць магчымасць пасяліцца ў доме фонду або інтэрнаце.\nПольскія ўніверсітэты, якія прапануюць бясплатныя месцы беларусам:\nУніверсітэт Адама Міцкевіча ў Познані\nУніверсітэт Марыі Складоўскай-Кюры ў Любліне\nАкадэмія выяўленчых мастацтваў у Шчэціне\nМожна наўпрост пісаць і ў іншыя навучальныя ўстановы Польшчы.\nТут чакаюць беларускіх экс-студэнтаў на працягу ўсяго года. Традыцыйна універсітэт прапануе гнуткую сістэму грантаў на навучанне, а іх размеркаванне адбываецца на конкурснай аснове, то-бок з крутым партфоліа можна атрымаць і такі грант, што семестр будзе бясплатны. Сёлета рэпрэсаваным беларускім студэнтам увогуле прапануюць бясплатныя месцы: можна пайсці на праграмы «Візуальны дызайн», «Еўрапейская спадчына», «Медыя і камунікацыя», «Сусветная палітыка і эканоміка», «Міжнароднае права і права Еўрапейскага саюза».\nАнлайн-семестр ва ўніверсітэце Гамбурга\nНа партале Aducacja.info з’явілася інфа пра магчымасць бясплатна павучыцца семестр у Гамбургу з лістапада 2020-га. Спіс курсаў можна глянуць па спасылцы. Ёсць курсы не толькі на нямецкай мове, але і на англійскай, і на польскай, і на іспанскай ды не толькі (адзнака нуль у графе вакантных месцаў засмучаць не павінна, можна падавацца на ўсё). Для паступлення трэба даслаць ліст на studentsolidarity2020belarus@gmail.com з пазнакай «Uni Hamburg» і кароткім апісаннем сваёй сітуацыі.\nУрадавая стыпендыя для беларусаў\nМожна паступаць на шырокі спектр спецыяльнасцей – ад філасофіі да лясной гаспадаркі – і падмацаваць сябе дзяржаўнай грашовай падтрымкай. Выкладанне ідзе па-славацку, але папярэдні 10-месячны моўны курс тут прыкладаецца.\nАнкета для студэнтаў, якія пацярпелі ад рэпрэсій у Беларусі. Арганізацыя Scholars at Risk збірае інфу ад студэнтаў, каб перадаць дадзеныя аб праблемах з акадэмічнай свабодай у Еўрапейскі студэнцкі саюз.\nДабрачынны фонд «Беларусь будущего». Сярод іншага фонд займаецца тэмай адукацыі за мяжой.\nПлатформа Adukacyja.info – агрэгатар адукацыйных магчымасцей для беларусаў.\nТэлеграм-канал «Твае магчымасці» – пра курсы, трэнінгі і анлайн-праграмы.\nТэлеграм-канал «Не благодари». Тут з’яўляюцца лінкі на ўсемагчымыя спосабы павучыцца афлайн ці анлайн.\nРубрыка «Уехать учиться» на 34travel.me – натхняльныя гісторыі пра замежнае студэнцкае быццё.\nЯк змагацца з дзяржавай за свае правы, чаму трэба захоўваць багну і як выхоўваць эка-сумленных грамадзян?


Культура - "Выйсце -- дзяржаўны прадзюсерскі цэнтр"\n"Выйсце -- дзяржаўны прадзюсерскі цэнтр"\nУладзімір МАКСІМКАЎ, рэжысёр і прадзюсер: — Паўплываць на творчы працэс, каб палепшыць сітуацыю ў беларускім музычным бізнесе, ніяк не магчыма: натхненне прыходзіць да творцаў непрадказальна. А вось што да працэсу тэхналагічнага — тут ёсць аб чым падумаць і паразважаць.\nДзяржава, са свайго боку, можа зрабіць шмат карыснага, каб стымуляваць музычную творчасць. Беларускія артысты павінны мець усе магчымасці для самарэалізацыі. Пэўныя захады ў патрэбным накірунку ўжо былі зроблены. Сярод галоўных дасягненняў трэба згадаць знакамітае правіла "75 працэнтаў": рашэнне - правільнае, але працаваць яно павінна ў комплексе з іншымі.\nДа прыкладу, па-першае, у краіне штогадова трэба праводзіць 5 - 6 музычных конкурсаў, дзе таленты змогуць сябе выявіць. Вядома, у нас ёсць конкурс маладых выканаўцаў на "Славянскім базары...", але, на мой погляд, яго форма ўсё ж значна састарэла. Таму будучыя творчыя спаборніцтвы павінны мець прывабны для моладзі, сучасны выгляд.\nПа-другое, у нас нарэшце павінна з'явіцца нацыянальная музычная прэмія. Яны ёсць ва ўсіх дзяржавах-суседках, чым Беларусь горшая за іх? Зразумела, што гэтая прэмія павінна асвятляцца па ўсіх каналах мас-медыя. А каб слухачы і гледачы былі больш зацікаўлены, зрабіць прэмію інтэрактыўнай: перакласці функцыю журы на аўдыторыю. Дарэчы, да такой формы судзейства людзі ставяцца больш даверліва, чым да конкурсаў, дзе ўсё вырашае журы з абмежаванай колькасцю ўдзельнікаў.\nПа-трэцяе, можна арганізаваць конкурс на лепшую песню і выкананне сярод музычных радыёстанцый. Галоўнай яго ўмовай зрабіць абавязковую ратацыю ўсіх кампазіцый, акрамя сваёй, у эфіры, а прызам - дастатковую суму грошай, якая кампенсуе магчымыя выдаткі. Упэўнены, у эфіры адразу загучыць паўтара дзесятка неблагіх кампазіцый.\nУвогуле, трэба заахвочваць тэлебачанне і радыё да стварэння музычных праграм. Іх арыгінальнасць могуць дадаць нашай эстрадзе шмат прыхільнікаў. У гэтым накірунку паказальным з'яўляецца поспех перадачы "Музычны суд", якую я лічу вельмі цікавай.\nМяркую таксама, што развіццю айчыннай музычнай сферы, акрамя абмежавання ёмістасці нацыянальнага музычнага рынку, замінае адсутнасць эфектыўнай сістэмы менеджменту, рэкламы і прамоўшна. А самі творцы паводзяць сябе вельмі пасіўна; нават калі маюць штосьці цікавае, ім не пад сілу тое прадэманстраваць, засяродзіць увагу на сваіх талентах. Чаму выступленне нямецкага гурта "Рамштайн" збірае поўныя залы? Відаць, таму, што публіка ведае: яна абавязкова пабачыць нешта эксклюзіўнае. Чаму нашы выканаўцы вельмі слаба рэкламуюць саміх сябе? Рэкламы мала не бывае, і не трэба саромецца лепшым чынам прадстаўляць свае таленты. Сярод беларускіх артыстаў, што выдатна займаюцца самапіарам, я магу ўзгадаць толькі Аляксандра Саладуху. Заўважце, ён далёка не лідэр па колькасці паказаў па тэлебачанні, а яго ведаюць абсалютна ўсе! Сам жа спявак добра разумее, чаго канкрэтна патрабуе яго аўдыторыя.\nАле Саладуха - талент не толькі ў музыцы, але і ў прадзюсіраванні. Ён сам сабе менеджэр. А што рабіць тым, хто мае талент пісаць музыку, але не можа выгадна яе прадставіць? Лічу, стварэнне дзяржаўнага музычнага прадзюсерскага цэнтра можа добра дапамагчы такім творцам.


10 люты 2005, 19:09\n5 лютага мы пазнаёмілі слухачоў і чытачоў старонкі ў інтэрнэце са зьместам інтэрвію міністра Адама Ротфэльда для польскага радыё “ТОК ФМ”. Камэнтуючы вынікі парлямэнцкіх выбараў у Іраку, кіраўнік МЗС Польшчы заявіў літаральна наступнае:\n(Ротфэльд: ) “Мы ведаем з гісторыі, што часам у выніку выбараў уладу атрымліваюць дыктатары. Гітлер прыйшоў да ўлады ў выніку выбараў. Лукашэнка, калі б ён абвясьціў справядлівыя выбары без фальсыфікацыяў, дык ён, хіба, таксама б выйграў. Іншымі словамі, выбары гэта абавязковая, але не адзіная ўмова для пабудовы дэмакратыі”.\nНекаторыя выданьні, а таксама афіцыйныя асобы ў Беларусі зрабілі з гэтага выказваньня выснову, што ў ім міністар замежных справаў Польшчы параўноўвае Гітлера і Лукашэнку.\nСёньня гэтаму прысьвяціў свой выступ і прэсавы сакратар беларускага МЗС Андрэй Савіных. Паводле яго, у афіцыйным адказе Варшавы тлумачыцца, што “міністар Адам Ротфэльд ні ў якім выпадку не хацеў параўнаць Адольфа Гітлера з Аляксандрам Лукашэнкам, але, гаворачы пра выбары ў Іраку, праілюстраваць сваю тэзу аб тым, што выбары гэта не адзіная ўмова для пабудовы дэмакратыі”. Пры гэтым паводле Савіных, МЗС Польшчы адзначыў, што пакідае інтэрпрэтацыі журналіста Радыё Свабода на сумленьні аўтара. Андрэй Савіных выказаў спадзяваньне, што “гэта сытуацыя дазволіць нашым польскім калегам ацаніць тэндэнцыйнасьць падыходаў шэрагу СМІ, якія асьвятляюць беларускую праблематыку”.\nМіж тым ані з арыгінальнага тэксту выказваньня міністра, ані зь перакладу на беларускую мову, зробленага нашым карэспандэнтам, не вынікае, што Ротфэльд параўнаў Лукашэнку з Гітлерам: ён проста выкарыстаў побач прыклады гітлераўскай Нямеччыны і цяперашняй Беларусі, пра што і паведаміла Радыё Свабода, даўшы даслоўную дакладную цытату выступу польскага міністра і ніяк яе не камэнтуючы.


12.12.2013 / 11:59\nУ камеры Статкевіча адключылі ацяпленне 3\nЭкс-кандыдату ў прэзідэнты Беларусі Міколу Статкевічу ў турэмнай камеры адключылі ацяпленне — паводле афіцыйнай версіі, праз аварыю.\nПра гэта паведамляе яго жонка Марына Адамовіч. Іншыя навіны з жыцця палітыка — ва ўрыўку з ліста, размешчанага на сайце statkevich.org.\n«Тут без асаблівых зменаў, хоць адчуваецца пэўная напружанасць. Добрай новай традыцыяй робяцца частыя ператрусы, пры якіх выварочваюцца ўсе рэчы. Але ў «амерыканцы» такое рабілася ледзь не праз дзень, таму не ўражвае. Увогуле, за гэтыя тры гады я атрымаў такі досвед, што здзівіць мяне нечым складана. А прымусіць «папрасіцца» — тым болей. Не дачакаюцца», — такімі словамі завершыў палітвязень ліст да родных.\n«Найлепшая навіна з турмы — звычайна адсутнасць навінаў у лістах, але тут няма чым пахваліцца. Увесь час працягваюцца нейкія дробныя паскудствы, — так пракаментавала Марына Адамовіч апошнія навіны з турмы. — Падаецца, што Мікалая спрабуюць выбіць з раўнавагі, не даць яму спаць ці знайсці нагоду для спагнання яшчэ і такім спосабам. Ну што ж, ён адказаў — не дачакаюцца».\nМарына Адамовіч паведаміла таксама, што, паводле яе звестак, у камеры Мікалая Статкевіча ад пятніцы адключанае ацяпленне. Паводле афіцыйнай версіі, праз аварыю.\n«Але, наколькі мне вядома, ацяплення няма толькі ў некалькіх камерах, агулам ў 3-4-х. Такая вельмі «лакальная» аварыя, ды і нешта не спяшаюцца яе ліквідоўваць. Праўда, «пацярпелым» выдалі па дадатковай коўдры. Але ж імі скарыстацца можна толькі ўначы. А як жа днём?» — задаецца пытаннем жанчына.\n«Чытаю пра розныя аб'яднаўчыя прапановы. Па сутнасці, усе гэтыя публічныя заклікі да яднання па рэцэпце аўтараў заклікаў — праявы міжпартыйнай барацьбы. Дзеля сапраўднага аб'яднання спачатку ўтвараюцца дыскусійныя пляцоўкі, на якіх непублічна шукаецца адзіны падыход. 19.12.2010 г. такая пляцоўка была ўтвораная на плошчы ўсеагульным галасаваннем. Легітымней не прыдумаеш. Але пра яе чамусьці забылі».\n12.12.2013 / 13:10\nСукі, уключыце ацяпленне!\n12.12.2013 / 16:49\nХолад- Мікалаю дан: Каб,падумаў - пра Майдан! Лук(у).. вышлюць - ў Магадан : Калі прыйдзе - наш" Майдан"!\n12.12.2013 / 17:42\nа ну ка хуценька ўключы ацяпленне і больш так не шуткуй — думай трошкі а сабе.


Намеснік міністра сувязі РФ: стаўленне расійскіх СМІ да Беларусі абсалютна добразычлівае\n11.12.2016 / 20:22\nНамеснік міністра сувязі РФ: стаўленне расійскіх СМІ да Беларусі абсалютна добразычлівае 14\nСтаўленне расійскіх СМІ да Беларусі і асобных прадстаўнікоў урада гэтай краіны «абсалютна добразычлівае», заявіў інфармацыйнаму агенцтву RNS намеснік міністра сувязі і масавых камунікацый Расіі Аляксей Волін.\nАляксей Волін. Фота im4.kommersant.ru\n«Большая частка інфармацыйнага поля (у Расіі — рэд.) цалкам пазітыўная. Вядучыя расійскія СМІ надаюць шмат увагі канкрэтным праектам Саюзнай дзяржавы. Мы не бачым нічога страшнага ў тым, калі ў СМІ асвятляюцца рэальныя праблемы і спрэчкі, якія, натуральна, здараюцца паміж партнёрамі», — паведаміў Волін, адзначыўшы, што ён часта абмяркоўвае з калегамі з Беларусі публікацыі ў расійскіх СМІ.\nВолін падкрэсліў, што ў Расіі, безумоўна, ёсць СМІ, якія крытыкуюць Беларусь і яе кіраўніцтва. «Але ў Расіі дзейнічае свабода слова, і дзяржава не можа дыктаваць каму, што і пра каго пісаць», — заявіў намеснік міністра сувязі і масавых камунікацый. Паводле яго слоў, расійскае кіраўніцтва ў беларускіх СМІ «крытыкуецца нават куды часцей, чым беларускае».\n11.12.2016 / 20:37\nАбсалютна, акрамя ...звязды, рэгнума, ленты.вру, энтэвэ ды іншых\n11.12.2016 / 20:38\nЛіса Калабку: "Я цябе не ем - гэта табе падаецца, ты хворы, у цябе забагата нацыяналізму, ты сябе паводзіш, як лісафоб".\n11.12.2016 / 20:57\nне быу бы расейцам, калi б не схлусiу