У Мінску ўдасканаляць сэрвісны цэнтр KIA\n06.06.2019 / 19:35\nУ Мінску будзе ўдасканалена сэрвісная зона KIA. У аўтацэнтры «Атлант-М на Незалежнасці» павялічыцца прапускная здольнасць, а пастаноўка аўтамабіля механікам будзе праходзіць у рэжыме анлайн.\nУ бліжэйшыя месяцы ў сэрвіснай зоне рэалізуюць пілотны праект па аўтаматызацыі працэсу размеркавання аўтамабіляў у цэху абслугоўвання. Гэта дазволіць паскорыць працэс, бо не будзе марнавацца час на ацэнку сітуацыі і размеркаванне функцый. Акрамя таго, кансультант у анлайн-рэжыме будзе бачыць, якія праводзяцца работы над аўтамабілем. І, адпаведна, больш дэталёва кансультаваць яго ўладальніка.\nДа канца года таксама плануецца ўвесці дыялогавую прыёмку аўтамабіля. Кіроўца зможа ўдзельнічаць у аглядзе машыны, задаваць пытанні і расстаўляць прыярытэты.\nНеўзабаве ў сэрвіснай зоне з'явіцца яшчэ адзін пост, які спецыялізуецца на экспрэс-сэрвісе. У выніку зменшыцца час чакання аўтамабіля, які праходзіць тэхабслугоўванне.\nСярод іншых планаў — мадэрнізацыя абсталявання на пастах мыйкі і ўсталяванне больш сучаснага шынамантажнага абсталявання.\n«Бягучыя праекты па абнаўленні сэрвіснай зоны скіраваныя на павышэнне якасці работ і павелічэнне прапускной здольнасці. Прычым скароціцца як час абслугоўвання, так і тэрмін запісу на сэрвіс. Уладальнікі аўтамабіляў змогуць ацаніць перамены ўжо хутка. У цэлым, мы дзейнічаем па стандартах карэйскага вытворцы і стараемся максімальна аўтаматызаваць працэс», — запэўніваюць у аўтацэнтры KIA «Атлант-М на Незалежнасці».\nУ сэрвіснай зоне KIA займаюцца абслугоўваннем ўсіх карэйскіх аўтамабіляў маркі КІА, незалежна ад таго, дзе і калі яны былі набытыя. Толькі ў 2018 годзе праз аўтацэнтр KIA «Атлант-М на Незалежнасці» прайшло больш за 20 тысяч аўтамабіляў. Большасць зваротаў звязана з тэхабслугоўваннем і дыягностыкай. Тут таксама прымаюць аўтамабілі, якія трапляюць пад сэрвісную кампанію. Так, уладальнікі другога пакалення Sportage 2007—2010 года выпуску могуць бясплатна абнавіць стужкі мацавання паліўных бакаў для большай бяспекі падчас руху.


Версія ад 17:43, 4 красавіка 2015\n53 байты дададзена , 6 гадоў таму\nВерсія ад 17:41, 4 красавіка 2015 (правіць)\nВерсія ад 17:43, 4 красавіка 2015 (правіць) (адкат)\nПершыя паселішчы на Мала-Стране ўзніклі меркавана яшчэ ў першым тысячагоддзі нашай эры, у раёне сучаснай Маластранскай плошчы. Менавіта тут праходзіў гандлёвы шлях з усходу на захад праз [[Влтава|влтаўскія]] парогі па гасцінцы, дзе ў нашы дні знаходзяцца вуліцы Нерудава і Уваз. У часы кіравання [[Уладзіслаў II, князь чэшскі|Уладзіслава I]] на месцы разбуранага паводкай драўлянага моста цераз Влтаву ў 1158—1172 гадах быў пабудаваны [[Юдзіфін мост|каменны мост]], названы ў гонар жонкі караля [[Юта Цюрынгская, каралева Чэхіі|Юдзіф]]. Гэта стала грандыёзнай падзеяй, таму што ў той час у Цэнтральнай Еўропе існавалі толькі два каменныя масты — праз [[Дунай]] у [[Рэгенсбург]]у і праз [[рака Эльба|Эльбу]] ў [[Дрэздэн]]е.\nЭканамічны эфект таксама быў відавочны. Новы мост быў больш устойлівым як да паводак, так і да коннага транспарту са значна большай грузападымальнасцю, які перамяшчаўся па ім. Гэта спрыяла развіццю і росту насельніцтва Мала-Страны, усталяванню больш цесных сувязяў з іншымі пражскімі паселішчамі па абодвух берагах Влтавы[[Влтава|Влтав]]ы.\nУ [] г. [[чэшскі кароль]] [[Пржэмысл Отакар II]] заснаваў «Малы горад Пражскі», па яго загадзе былі пабудаваны гарадская сцяна і абарончыя ўмацаванні. Пры [[Карл IV, імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі|Карле IV]] гэты раён быў у паўднёвай частцы значна пашыраны і заканчваўся каля [[Петршын]]а, а ў [] годзе яго акружылі сцяной, якая атрымала назву «[[Галодная сцяна|Галодная]]».\nУзята з "https://be.wikipedia.org/wiki/Адмысловае:MobileDiff/1944207"


Канвертаваць Джэрсі фунтаў (JEP) і Tigercoins (TGC) : Калькулятар абменнага курсу\nДжэрсі фунт (JEP) і Tigercoin (TGC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Джэрсі фунт і Tigercoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 5 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Джэрсі фунт. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Tigercoin валюты па змаўчанні. Націсніце на Tigercoins або Джэрсі фунтаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nФунт Джэрсі гэта валюта, у Нармандскія астравы (Aldernay, Ваўняная фуфайка, Джэрсі, Sark). The Tigercoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал TGC можа быць запісаная TGC. Фунт Джэрсі дзеліцца на 100 pence. Абменнага курсу Фунт Джэрсі Апошняе абнаўленне 2 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу the Tigercoin Апошняе абнаўленне 21 кастрычнік 2018 ад coinmarketcap.com. JEP каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. TGC каэфіцыент мае 2 ўважаецца лічбаў.


У Мінску пачаўся самы экстраардынарны кінафестываль краіны | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Музыка » У Мінску пачаўся самы экстраардынарны кінафестываль краіны\nМы кожны год пішам пра рамантыку вяртання ў мінулае праз чорна-белае нямое кіно ў суправаджэнні жывой музыкі. Прыйшоў час напісаць і сёлета: 13 чэрвеня ў дворыку музея-майстэрні Заіра Азгура адбыўся першы паказ ореn-аіr фестывалю нямога кіно і сучаснай музыкі Кінемо. Кінематограф развіваецца і абяцае новыя формы, а мы тым часам узнаўляем рытуалы пачатку мінулага стагоддзя, і гэта чароўна. Арганізатары — праект Сіnеmаsсоре і Асацыяцыя маладых беларускіх кампазітараў — падрыхтавалі для публікі пяць вечароў з выключнымі фільмамі ў суправаджэнні адмыслова напісаных кампазіцый.\nКінемо праходзіць ужо сёмы раз і па традыцыі падае гледачам не проста нямое чорна-белае кіно, а сапраўдную сінефільскую падборку. Кожны год кінааматары могуць убачыць добра вядомыя камедыі ад амерыканскіх комікаў, класіку, без якой нельга ўявіць гісторыю кінематографа, а таксама незаслужана схаваныя скарбы.\nСёлетні фестываль пачаўся з вечара кароткаметражак. Паказ чатырох фільмаў прадэманстраваў, які прагрэсіўны быў кінематограф ужо ў свае першыя дзесяцігоддзі. Авангардныя карціны з Францыі, Германіі і Бельгіі адлюстравалі эксперыменты з формай — змешаную абстракцыю ў агульнавядомым «Механічным балеце», драматызм праз кантраст негатыўных і пазітыўных кадраў у «Баксёрскім паядынку», сюррэалізм «Перадпаўдзённага прывіду» і «Месье Фантамаса». Аўтарамі музычнага суправаджэння сталі Максім Круглы, Вікторыя Спарыш, Алена Гуціна і Вольга Падгайская.\nНаступным у праграме стане адзін з трох найвялікшых кінакомікаў Бастар Кітан у фільме «Кінааператар», дзе галоўны герой — як звычайна, нязграбны і няўдачлівы хлопец — намагаецца стаць аўтарам дакументальнага кіно, але правальвае ўсе спробы нешта зняць. Тапёрамі стануць Наталля Котава і Валерый Баравікоў.\nНа трэцім кінасеансе будзе паказаны малавядомы фільм з нямецкага архіва «Ад світання да паўночы» Карла Хайнца Марціна. «Доўгі час ён лічыўся згубленым, копія была знойдзена толькі ў 1960-х гадах у Японіі, — расказвае праграмны каардынатар фестывалю Вольга Надольская. — Знаходка выклікала сапраўдны бум у прафесійным кіназнаўчым асяроддзі, але ў шырокіх сінефільскіх колах з-за абмежаванай даступнасці не змагла спаборнічаць у папулярнасці з такімі кананічнымі ўзорамі нямецкага экспрэсіянізму, як «Насферату, сімфонія жаху» Фрыдрыха Вільгельма Мурнау альбо «Кабінет доктара Калігары» Роберта Вінэ. Наўрад ці можна спадзявацца на аднаўленне гістарычнай справядлівасці ў адносінах да гэтага фільма, але мы вельмі рады, што ў нас з'явілася магчымасць прадставіць яго мінскім гледачам у суправаджэнні саўндтрэка, напісанага беларускім кампазітарам Аляксандрай Даньшовай, што жыве ў Эсэне».\nНаступным у суправаджэнні музыкі польскай кампазітаркі Аляксандры Хмялеўскай Кінемо пакажа антываенную камедыю-гратэск нямецкага і амерыканскага рэжысёра Эрнста Любіча «Горная кошка». «Галоўную ролю ў стужцы выканала адна з зорак нямога кіно Пола Негры, што мае польскія карані. Гэта ледзь не адзіны фільм у кар'еры актрысы, дзе яна паўстала ў нязвыклым для сябе камічным амплуа», — рэкамендуе Вольга. «Горная кошка» трапіла ў праграму дзякуючы ўдзелу Польскага інстытута.\nНарэшце, праз супрацоўніцтва Кінемо з Даўжэнка-цэнтрам фестываль рыхтуе да паказу «зусім невядомую» кінематаграфічную каштоўнасць — «Прыгоды паўрубля» Акселя Лундзіна. «Фільм зняты ў 1929 годзе на кіеўскай студыі ВУФКУ па матывах дзіцячых апавяданняў Уладзіміра Віннічэнкі. Па сутнасці, гэта такія «Дзяніскіны апавяданні», дзеянне якіх адбываецца напярэдадні рэвалюцыі, таму галоўнай тут становіцца праблема сацыяльнай няроўнасці, пры гэтым па ўзроўню паэтычнасці карціна не саступае такім прызнаным шэдэўрам украінскага кіно, як «Зямля» Аляксандра Даўжэнкі і «Вясной» Міхаіла Каўфмана».\nМузыку да «Прыгодаў паўрубля» напісала адна з арганізатараў і пастаянных удзельніц Кінемо Вольга Падгайская. Некалькі месяцаў таму яна стала фіналісткай конкурсу кампазітараў Еnvіsіоn Sоund, які праводзіцца Даўжэнка-цэнтрам сумесна з Брытанскім саветам ва Украіне. Прэм'ера карціны Акселя Лундзіна з музыкай Вольгі Падгайскай адбудзецца яшчэ да паказу ў Мінску на фестывалі «Німі ночі» ў Кіеве і Адэсе.\nСеансы Кінемо будуць праходзіць у дворыку музея-майстэрні Заіра Азгура кожны чацвер да 11 ліпеня.\nЗагаловак у газеце: Нямыя ночы\nВікторыя Алешка: Я зразумела, якая мая ніша як спявачкі\n6488 Лілія Лукашэнка: Любоў да мастацтва была паўсюль і ва ўсе часы\n4888 Галоўны ўрач беларускай алімпійскай зборнай: Мы забяспечым вырашэнне любой праблемы\n4655 Электрадамы становяцца ўсё больш папулярныя. А тэндэнцыя індывідуальнага будаўніцтва — сучасныя хутары\n4442 Па ўсёй краіне наступіў час школьных базараў\n3219 Не параўноўвайце сябе з іншымі. Як таксічныя людзі атручваюць наша жыццё?\n2925 Як пазбегнуць непажаданага суседства з джаланоснымі насякомымі і што рабіць, калі вас усё ж укусілі?\n2857 Маршал Сакалоўскі: хто казаў, што ўсе штабныя — баязліўцы?!\n2833 Малатком па міне: куды рушыць Літва?\n2643 У вёсцы Замосце Слуцкага раёна нашаму выданню прысвечаны мурал


Гэтыя артыкулы Канстытуцыі не выконваюцца ў Беларусі ўжо болей за 20 год. Зварот БХД і МХД (відэа) » Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД)\nГалоўная старонка » Галоўныя навіны » Гэтыя артыкулы Канстытуцыі не выконваюцца ў Беларусі ўжо болей за 20 год. Зварот БХД і МХД (відэа)\nГэтыя артыкулы Канстытуцыі не выконваюцца ў Беларусі ўжо болей за 20 год. Зварот БХД і МХД (відэа)\n15.03.2020, 12:01 | Галоўныя навіны, Палітыка\nЗ нагоды Дня Канстытуцыі 15 сакавіка з ініцыятывы Маладых хрысціянскіх дэмакратаў ініцыявалі запіс відэазвароту з галоўнымі артыкуламі Асноўнага закону Беларусі, якія апошнія 26 гадоў парушаюцца ў краіне.\nАртыкул 3. Адзінай крыніцай дзяржаўнай улады і носьбітам суверэнітэту ў Рэспубліцы Беларусь з’яўляецца народ.\nАртыкул 7. У Рэспубліцы Беларусь устанаўліваецца прынцып вяршэнства права. Дзяржава, усе яе органы і службовыя асобы дзейнічаюць у межах Канстытуцыі і прынятых у адпаведнасці з ёю актаў заканадаўства.\n“Усе гэтыя артыкулы не выконваюцца ў нашай краіне ўжо болей за 20 год. А калі краіны не жыве па законе, яна жыве па бандыцкіх паняццях. Давайце вернем закон, парадак і дабрабыт у наш дом. Зробім гэта разам!” – падкрэсліў сустаршыня БХД Віталь Рымашэўскі.


Літва выдала беларусам 800 дазволаў на ўезд "па асаблівых прычынах" - 22.02.2021, Sputnik Беларусь\nЛітва выдала беларусам 800 дазволаў на ўезд "па асаблівых прычынах"\nПа дадзеных літоўскага міністэрства ўнутраных спраў, колькасць выдадзеных дазволаў і прыбываючых расце. 22.02.2021, Sputnik Беларусь\nпратэсты пасля выбараў у беларусі, навіны , у беларусі, у свеце, палітыка, галоўнае, літва\nПа дадзеных літоўскага міністэрства ўнутраных спраў, колькасць выдадзеных дазволаў і прыбываючых расце.\nМІНСК, 22 лют – Sputnik. Грамадзянам Беларусі ўжо выдадзена 800 дазволаў на ўезд у Літву па "асаблівых гуманітарных прычынах", такая інфармацыя размешчана на сайце МУС Літвы.\nАдзначаецца, што 371 грамадзянін Беларусі ўжо знаходзіцца ў Літве, а 103 чалавекі звярнуліся з просьбай аб прадастаўленні прыстанішча.\n"Такі дазвол міністра ўнутраных спраў выдаецца пасля атрымання матываванай прапановы міністэрства замежных спраў аб уездзе замежніка ў Літоўскую Рэспубліку па асаблівых гуманітарных прычынах. Напрыклад, па палітычных абставінах ці іншых пагрозах", - гаворыцца ў паведамленні.\nПа звестках ведамства, кожны тыдзень з'яўляюцца новыя заяўкі.\n"Гэта невялікая колькасць, але колькасць выдадзеных дазволаў, і колькасць прыбыўшых няўхільна расце. У нас ужо больш за 100 чалавек, якія звярнуліся за палітычным прытулкам", - паведаміла міністр МУС Літвы Агне Білатайце.\nВільнюс з 11 жніўня прадастаўляе льготы і выдае дазволы на ўезд грамадзянам Беларусі па гуманітарных прычынах. Калі беларусы хочуць уехаць у Літву, то павінны звярнуцца ў пасольства рэспублікі ў Беларусі для выдачы шэнгенскай візы і прадаставіць інфармацыю, якая пацвярджае асаблівыя прычыны.\nТаксама беларусы могуць прыехаць і падаць заяву аб прадастаўленні прыстанішча, калі яны адчуваюць, што іх пераследуюць або існуе рэальная пагроза іх бяспекі і жыцця.\nЛукашэнка: Мінск зацікаўлены ў кантактах з Вільнюсам


Гомель: пакараны арыштамі трое давераных асобаў кандыдатаў у прэзыдэнты\nhttp://spring96.org/be/news/39919 2010 2010-12-20T15:01:00+0200 2010-12-20T15:01:00+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be\nАдміністрацыйныя справы супраць іх паводле артыкула 17.1 разглядалі адпаведна судзьдзі Марына Дамненка й Алена Цалкова. Давераныя асобы кандыдатаў нібыта лаяліся на вуліцы. Пра гэта сьведчылі ў рапартах гомельскія міліцыянты, якія й затрымлівалі актывістаў. Спадара Клімовіча затрымалі яшчэ 18 сьнежня, калі ён з царквы вяртаўся дамоў і зайшоў у краму, спадара Сьляпухіна — 19 сьнежня ў 14:20 блізу плошчы Паўстаньня.\nПакараны арыштам на 12 сутак судом Савецкага раёну і Юрась Захаранка, давераная асоба кандыдата ў прэзыдэнты Мікалая Статкевіча. Юрась Захаранка таксама "брыдка лаяўся" 19 сьнежня, прычым у 5:30 раніцы, калі пайшоў з дому на вакзал, каб ехаць у Менск.\nУ Гомельскім ізалятары часовага ўтрыманьня, што на вуліцы Барысенкі, пацьвердзілі, што трое пакараных арыштамі давераных асобаў кандыдатаў у прэзыдэнты знаходзяцца тут. Суды над імі на падставе міліцэйскіх пратаколаў былі праведзеныя хутка, без удзелу сваякоў і журналістаў.\n20.12.2010 Тэгі: суды, адміністратыўны перасьлед, выбары прэзідэнта-2010


Андрэй Лянкевіч выступіў у HrodnaMediaRoom - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nАндрэй Лянкевіч выступіў у HrodnaMediaRoom\nФатограф, арганізатар і ўдзельнік міжнародных фотавыставаў Андрэй Лянкевіч правёў у Гародні майстар-клас пад назвай “Жывы фатограф ці добры фотаздымак?”\nЁн распавёў на сустрэчы пра межы этыкі для фатографа і ці можна ўсур’ёз разважаць пра этычнасць паводзінаў фотажурналіста:\n– Пытанне этыкі, якое ў апошні час вельмі часта абмяркоўваецца, не такое простае. Збольшага этыку накіроўваюць ад гледача да вялікіх медый, а не разглядаюць сапраўды этычныя адносіны паміж фатографам, які ў дадзеным выпадку вырабляе прадукт, што можа быць неэтычным, да самога гледача, які можа ставіцца да неэтычных прадуктаў з цікавасцю, не правяраць яго і прымаць на давер.\nНа думку гарадзенскага фотажурналіста Аляксандра Саенкі, Лянкевіч на сустрэчы вельмі добра паказаў, як жыць у свеце фэйкавых навінаў:\n– У СМІ ў стагоддзе падману, калі незразумела, дзе праўда, а дзе фэйкавыя навіны, якія запоўнілі большую частку інтэрнэта. Вельмі важна разумець, тлумачыць самому сабе, чаму гэты фотаздымак праўда, а гэты не, дзе кадраваны, а дзе не. Такім чынам Андрэй паказаў нам, як дабівацца праўдзівага светапогляду на фотажурналістыку.\nСустрэча адбылася ў „Цэнтры гарадскога жыцця” і сабрала сябраў гарадзенскай філіі БАЖ, фатографаў–фрылансераў і гарадзенцаў, якія цікавяцца працай СМІ.


Эпіляцыя падчас месячных: ці можна праводзіць працэдуру і як гэта лепш рабіць | | Як схуднець: дыеты, харчаванне і спорт\nКожная дзяўчына ведае, што месячныя, як правіла, пачынаюцца ня падчас. Што ж рабіць, калі гэтая непрыемнасць заспела вам, калі па вашаму раскладзе запланавана эпіляцыя? Ці можна рабіць эпіляцыю падчас месячных? Некаторыя дзяўчаты і жанчыны лічаць, што ў гэты перыяд варта ўстрымацца ад дадзенай касметычнай працэдуры. Але на самой справе эпіляцыя пры месячных можа быць праведзена пры захаванні некаторых правілаў.\n1 агульныя рэкамендацыі\n2 Глыбокае бікіні падчас месячных\n3 Лепшыя спосабы эпіляцыі ў крытычныя дні\n3.2 Крэм для дэпіляцыі\n4 Электра- фота- і лазерная эпіляцыя\nЗапомніце адказ на пытанне, ці можна рабіць дэпіляцыі падчас месячных:\nТак, калі ў вас няма іншых медыцынскіх супрацьпаказанняў.\nДэпіляцыя пры месячных адбываецца сапраўды гэтак жа, як і ў любой другі дзень жаночага цыклу. Розніца заключаецца толькі ў тым, што ў гэтыя дні паніжаецца болевы парог з-за змен гарманальнага фону.\nКалі пры выдаленні валасоў вы звычайна адчуваеце лёгкія непрыемныя адчуванні, то будзьце гатовыя ў крытычныя дні выпрабаваць боль мацней;\nКалі для вас любая эпіляцыя – пакутлівая катаванне, магчыма, варта перанесці працэдуру на іншы дзень або папрасіць майстры пра дадатковай анестэзіі.\nАкрамя таго, вельмі важна старанна выконваць правілы падрыхтоўкі да эпіляцыі, а таксама рэкамендацыі па наступным догляду за скурай. ць падчас месячных яна становіцца больш адчувальнай, таму грэбаванне правіламі з большай верагоднасцю прывядзе да ускладненняў пасля эпіляцыі, чым у іншыя дні.\nНа трэці і чацвёрты дзень месячных болевы парог пачынае паступова вяртацца да свайго звычайнага значэнні, а самымі рызыкоўнымі лічацца два першыя дні. Таму калі ў вас не запланавана тэрміновае мерапрыемства, можа быць, мае сэнс гэтыя два дня перачакаць і не праводзіць ніякія працэдуры.\nПра спосабы выдалення валасоў, якія забароненыя пры менструацыі, мы падрабязней раскажам вам далей.\nГлыбокае бікіні падчас месячных\nБудзем сумленныя, часцей за ўсё пытанне “можна ці нельга” задаюць тыя дзяўчыны, якія збіраюцца депилировать глыбокае бікіні падчас месячных. Калі справа тычыцца іншых частак цела, можна нават не казаць майстру аб сваім стане, калі вы саромеецеся. але калі справа тычыцца зоны бікіні, трымаць менструацыю ў сакрэце супрацьпаказана.\nБудзьце гатовыя да таго, што не ўсе салоны працуюць з кліенткамі ў дадзенай сітуацыі, гэта звязана з пытаннямі стэрыльнасці і гігіены. Таму абавязкова папярэдзьце майстры пра факт сваёй менструацыі. Калі ён згодны з вамі працаваць, паклапаціцеся аб гігіене падчас сеансу. Вазьміце з сабой запас тампонаў і ўстаўце свежы перад пачаткам працэдуры.\nКалі вы баіцеся болю, можаце загадзя прыняць таблеткі і апрацаваць скуру маззю з эфектам анестэзіі. Выбірайце лекі з розумам, не забывайце пра індывідуальныя супрацьпаказанні. пасля заканчэння сеансу варта апрацаваць адчувальную скуру абеззаражвальным сродкам, а таксама якасным ўвільгатняе крэмам.\nЛепшыя спосабы эпіляцыі ў крытычныя дні\nЗапомніце, што не ўсе метады збавення ад непажаданых валасоў дазволеныя пры месячных. Частка з іх з’яўляюцца рэкамендаванымі для “Чырвоных дзён календара”, а іншыя лепш адкласці і перачакаць, пакуль гэты агідны перыяд не скончыцца.\nЯк і ў выпадку цяжарнасці, пры наступе менструацыі самым бяспечным і простым спосабам для збавення ад непатрэбнай расліннасці з’яўляецца звычайная брытва. Аднак калі вы да гэтага не трымалі брытву ў руках, выбіраючы іншыя спосабы дэпіляцыі, знаёмства з ёй таксама лепш адкласці. Па неакуратнасці вы можаце нанесці сабе невялікія парэзы, якія ў крытычныя дні будуць гаіцца даўжэй.\nКрэм для дэпіляцыі\nВельмі зручны сродак для таго, каб прывесці сябе ў парадак. Крэм для дэпіляцыі супрацьпаказанняў амаль не мае, за выключэннем магчымай алергічнай рэакцыі. Але ў выпадку куплі якаснага сродкі ў дарагой краме падобнае практычна выключана.\nШугаринг бікіні падчас месячных лічыцца самым бязбольным спосабам прывядзення ў парадак гэтай далікатнай зоны. валасінкі ць час правядзення сеансу выдзіраюцца па кірунку іх росту, што памяншае болевыя адчуванні.\nУвага! Гэта не значыць, што працэдура шугаринга абсалютна бязбольная. Вы можаце выпрабаваць болевыя адчуванні падчас сеансу, але яны будуць менш выяўленыя ў параўнанні з іншымі спосабамі эпіляцыі.\nЦі можна рабіць шугаринг пры месячных? Так, пры строгім выкананні тэхнікі выканання працэдуры. Прачытаць больш падрабязна пра тэхніку правядзення шугаринга вы можаце тут.\nГэта аналаг цукровай дэпіляцыі, пры якім замест сіропу для выдалення валасінак ўжываецца пчаліны воск. Паколькі гэтыя два метаду вельмі блізкія, васковая эпіляцыя таксама ўваходзіць у спіс дазволеных працэдур падчас месячных.\nЭлектра- фота- і лазерная эпіляцыя\nСучасныя метады выдалення валасоў, прызнаныя самымі эфектыўнымі, з’яўляюцца разам з гэтыя і найбольш балючымі. многія дзяўчыны пазбягаюць гэтых працэдур і ў звычайныя дні, так як яны вельмі непрыемныя. Лекары дэрматолагі катэгарычна забараняюць праводзіць электрычную, лазерную і фотоэпіляцію ў крытычныя дні з-за падвышанай рызыкі болевага шоку, нервовага ўзрушэння і наступных ускладненняў на скуры.\nЦі можна рабіць лазерную эпіляцыю падчас месячных? няма, выберыце іншы спосаб зрабіць сваё цела гладкім або дачакайцеся заканчэння гэтых дзён.\nПадчас месячных арганізм жанчыны мае патрэбу ў падвышанай клопаце і ўвазе. Многія дамы, адчуваючы гэта стан, падчас месячных больш часу прысвячаюць адпачынку і паслабленню. Але нават калі вы з тых дзяўчат, якія лічаць, што крытычныя дні – не падстава мяняць што-небудзь у сваіх планах, задумайцеся пра тое, што да выдалення валасоў пры месячных трэба падысці з розумам.\nМы жадаем вам жаночай прыгажосці і жаночага здароўя!


Дзяржаўная аўтаінспэкцыя патрабуе ўвесьці больш суровыя санкцыі супраць нецьвярозых кіроўцаў\n11 лістапад 2004, 16:47\nІгар Карней, Менск Цягам апошняга часу на дарогах Беларусі ДАІ штогод ловіць у сярэднім 10 тысяч п’яных. Прычым, як мяркуюць супрацоўнікі Дзяржаўтаінспэкцыі, колькасьць тых, хто сядае за руль пасьля чаркі-другой, нашмат большая.\nПрактычна ўсе затрыманыя з доляй алькаголю ў крыві трапляюць у рукі міліцыі выпадкова за іншыя парушэньні — перадусім, за перавышэньне хуткасьці ці ў выніку ДТЗ. Кіроўцы ў адказ спасылаюцца на досьвед іншых краінаў, дзе закон дазваляе мінімальнае ўтрыманьне ў крыві алькаголю на ўзроўні хоць бы бутэлькі піва. Прыкладам, у Нямеччыне двзволеная норма не павінна перавышаць 0,8 праміле, тады як у Беларусі гэта паказчык удвая меншы.\nПакуль ідэі Дзяржаўтаінспэкцыі існуюць толькі ў якасьці заканадаўчай ініцыятывы, за кіраваньне аўтамабілем у нецьвярозым стане караюць пазбаўленьнем дакумэнтаў і, адпаведна, права сядаць за руль ад шасьці месяцаў да трох гадоў. Пасьля азначанага тэрміну ўсе страчаныя правы аўтаматычна вяртаюцца. Кіраўніцтва ДАІ лічыць такую кару занадта мяккай. Прапанова — вярнуцца да досьведу чатырох-пяцігадовай даўніны, калі кіроўцам даводзілася пасьля перапынку паўторна здаваць іспыты. Пэрспэктывы экзамэнаваньня, на думку ДАІ, павінны настрашыць аматараў выпіць больш, чым простае чаканьне.\nЯк паведаміла прадстаўніца апарату рэспубліканскай ДАІ Ганна Галдыцкая, справа зь вяртаньнем да практыкі пераздачы іспытаў практычна вырашаная. Новая норма можа пачаць дзейнічаць ужо ад сьнежня.\n(Галдыцкая: ) “Гэта рэальныя пэрспэктывы. На гэты момант зьмены і дадаткі ў адпаведную пастанову МУС на стадыі ўзгадненьня”.\nСярод кіроўцаў падобная навіна выклікала супярэчлівую рэакцыю. Асабліва ў асяродку тых, хто ня супраць выпіць і падчас працы. На аднаго такога я выпадкова натыкнуўся.\n(Кіроўца: ) “Мне такая ініцыятыва ДАІ не падабаецца. Бо наноў здаць на правы практычна немагчыма. Некаторыя людзі папросту згубяць працу. А даводзіць да такога стану нельга”.\nРазам з тым, супрацоўнікі ДАІ катэгарычна супраць легалізацыі большай долі ўтрыманьня алькаголю ў крыві, чым ёсьць цяпер. Маўляў, мэнтальнасьць у людзей такая, што за адной шклянкай піва ці больш моцнага напою абавязкова пойдзе другая і трэцяя. Вось што з гэтай нагоды распавёў інспэктар ДАІ, якога я на некалькі хвілінаў адарваў ад працы.\n(Інспэктар ДАІ: ) “Добра на Захадзе — там гэта практыкаваць можна і не зважаць на нейкія праміле. У нас таксама існуе норма ў 0,4 праміле, за гэта не караюць, бо гэта лічыцца як слабаастаткавыя наступствы. Але як у нас звычайна? Пад гэтую марку п’юць без тармазоў. Такая нацыя”.\nШто да кіроўцаў, супраць якіх і плянуецца ўвесьці больш жорсткія санкцыі, то, як ні дзіўна, абсалютная бальшыня апытаных да меркаванага пакараньня ставіцца з разуменьнем. Праўда, хтосьці лічыць, што варта было бы зьвярнуцца да досьведу суседзяў-літоўцаў, дзе дазволеная норма алькаголю ў крыві вагаецца ў межах 0,8–0,9 праміле — а гэта амаль дзьве бутэлькі піва. У Беларусі ж за бутэльку піва можна пацярпець гэтак жа, як і за бутэльку гарэлкі.\n(Кіроўца Менскага аблвыканкаму: ) “Зрэшты, і цяперашняга пакараньня дастаткова, але калі будзе яшчэ больш жорсткае, то нічога страшнага. Чалавек жа асэнсавана п’яны за руль сядае...”\n(Кіроўцы таксі: ) “Калі ўжо патрапіў п’яны, то забіраць трэба правы і ўвогуле ніколі за руль больш не пускаць. А як вы кажаце, што запатрабуецца яшчэ і пераздача іспытаў, то гэта абавязкова, стоадсоткава. Гэта самае мінімальнае. І пазбаўляць не на год, а мінімум на тры. Няма чаго ў такім выглядзе ўвогуле лезьці за руль”.\n(Кіроўца: ) “Калі чалавек сеў п’яны за руль, то любыя карныя меры супраць яго абгрунтаваныя…”


Апублікавана 26.10.2005 16:25\nАдрозніць вонкава тэкстыльныя шпалеры ад вінілавых і папяровых досыць складана. Таксама маецца падабенства матэрыялу і па будынку. У якасці падставы часцей за ўсё выкарыстоўваецца флизелин ці папера.\nПадрабязней:Прыёмы аздаблення сцен тэкстыльныя шпалеры\nАпублікавана 19.10.2005 20:01\nПранікальная ў жылыя памяшканні вільгаць становіцца ідэальнай асяроддзем для развіцця грыбка і цвілі, з-за яе прысутнасці адслойваюцца шпалеры, подгнивает драўніна і т.\nАпублікавана 13.09.2005 12:27\nАсартымент шпалер у цяперашні час неверагодна шырокі. Велізарны выбар расфарбовак, складу, фактуры стварае мноства варыянтаў афармлення памяшкання. Для прыняцця правільнага выбару ў такім разнастайнасці варта, перш за ўсё, разабрацца, якімі ж бываюць шпалеры.\nПадрабязней:Выбар абіўнога пакрыцця


Францішак правёў шчыры і адкрыты дыялог з епіскапатам Анголы print - Vatican News\nФранцішак правёў шчыры і адкрыты дыялог з епіскапатам Анголы\nСустрэча была нефармальнай. Усе маглі выказацца і задаць пытанне. Мы ўсе слухалі яго парады. Так сустрэчу епіскапату Анголы з Папам падчас візіту ad limina Apostolorum апісаў пастыр дыяцэзіі Намібэ.\nБіскуп Дыянізіё Хісііленапо адзначыў, што Касцёл у Анголе сутыкаецца з вялікімі праблемамі, асабліва ў галіне новай евангелізацыі, адукацыі, аховы здароўя і фарміравання святароў. Ён прызнаў, што час марксісцка-ленінісцкага рэжыму не сцёр з зямлі Каталіцкага Касцёла і яго прыхільнасці на карысць грамадства. Аднак гады грамадзянскай вайны зрабілі яшчэ больш неабходнай працу па прымірэнні і аднаўленні грамадскай структуры.\nІерарх прызнаўся, што Папа вельмі добра ведае пра становішча католікаў у Анголе. Ён адчувае блізкасць да праблем краіны, сярод якіх беднасць і палітычная змены. Перад палітыкамі адкрываюцца новыя шляхі, нават калі яны раней належалі да кіруючай партыі. Францішак заклікаў біскупаў да ўзаемадзеяння з імі і з усёй краінай.\nАнгольскі біскуп прызнаўся, што яго асабіста крануў заклік Пантыфіка быць блізкімі да святароў і сем’яў, якія падвяргаюцца нападкам ва ўсім свеце. Біскупы, лічыць Францішак, павінны звяртаць увагу на гэта, каб адэкватна рэагаваць на сучасныя праблемы і выклікі.\n21 чэрвеня 2019, 14:27


У Беларусі за 4 дні затрымалі каля 120 чалавек - Магілёўскі Рэгіён\nЗатрыманне 6 траўня відэаблогера Сяргей Ціханоўскага стала пачаткам для хвалі рэпрэсіяў па ўсёй краіне. Агулам было затрымана больш за 100 чалавек.\nНа вечар 10 траўня Праваабарончы цэнтр «Вясна» дакладна валодае інфармацыяй пра 55 актывістаў і прыхільнікаў блогера Сяргея Ціханоўскага, якія зараз знаходзяцца за кратамі. З іх 17 чалавек асуджаныя на арышты тэрмінам ад 2 да 15 сутак (у іх ліку і сам Ціханоўскі, які адбывае арышт, прысуджаны яму яшчэ ў студзені). Суды праходзілі ў Гомлі, Віцебску, Лідзе, Горадні, Магілёве. Агульная колькасць атрыманых сутак – 132.\nУ ізалятарах 38 чалавек чакаюць судоў.\nАгулам пасля затрымання блогера Ціханоўскага 6 траўня за тры дні па ўсё краіне затрымалі ці выклікалі ў міліцыю для складання пратаколаў прыкладна 120 чалавек.


Будзьма беларусамі! » «БульФэст – 2»: семінар па андэрграўндзе (фотарэпартаж + інтэрв’ю)\n01.11.2010 | Музыка Наша ўсё\n«БульФэст – 2»: семінар па андэрграўндзе (фотарэпартаж + інтэрв’ю)\nДругая частка «Бульфэсту» адбылася ў Рэактары 29-га кастрычніка і праходзіла ў форме семінару па «адхіленнях ад нармальнай музыкі» – гэтым разам арганізатары вырашылі разабрацца ў яе анатоміі. Вынайшлі, прынамсі, ідэальны склад рок-н-рольнага канцэрту: два беларусы і адзін украінец — пагатоў, на мінулым «Бульфэсце» гэта спрацавала.\nПершымі на сцэну выйшлі “Пукст-бэнд”, што цяпер працуюць над другім альбомам. Народ не адразу ўспрыняў творчасць гурта, таму Сяргею Пуксту давялося падказаць публіцы падысці бліжэй да сцэны, а пасля яшчэ і спарадыраваць гурт “The Toobes” — выніку не давялося чакаць доўга.\nНаступнымі на сцэну выступалі «чорныя д’ябаляты» – Drum Ecstasy. Хлопцы «адбамбілі» свае сэты ў найлепшым выглядзе і без лішніх словаў. «Вось вы спяваеце, а мы танчым – не будзем лезці адзін да аднаго».\nНу і нарэшце выйшлі на публіку «…И друг мой грузовик». Яны ўжо паспелі пагуляць па сталіцы і больш за ўсё іх уразіла колькі робяць для развіцця хакейнай індустрыі. «30 лет хоккею на траве — это вам не шутки!». Такая была прадмова да песні «Настольный хоккей».\nНе гледзячы на тое, што аншлагу, як на першай частцы, не назіралася, атмасфера рок-н-ролу не знікла, а, наадварот, нібы сканцэнтравалася. Тыя, хто прерамог у «бульбяным» конкурсе атрымаў запрашальнікі на трэцюю частку “Бульфэсту”, але ягоная дата пакуль невядома. Такім чынам, “Бульбокс” ужо другі раз удала правёў вылазку з экрана.\nпераможца конкурсу “Бульфэсту”\nПерад выступам на пытанні «Будзьма Разам» адказаў вакаліст гурта «…И друг мой грузовик» – «Антон с микрофоном» .\nШто падштурхнула выступіць на гэтым фестывалі?\nМы гурт, што не дужа грэбуе выступамі, нас запрасілі — мы з задавальненнем пагадзіліся. Да таго ж не адшукалі прычынаў для адмовы і не заўважылі ніякіх падводных камянёў.\n«Антон с микрофоном»\nШто можаце сказаць пра мінскую публіку?\nБачна, што ў Мінску публіка, якае думае, якая цікавіцца, безумоўна, гэта горад андэрграўнду, горад прасунутых меламанаў і аўдыёфілаў. Відаць, што ў людзей гараць вочы. Яны не разбэшчаныя частымі канцэртамі якаснай музыкі. І гэта звязана не з колькасцю публікі, а менавіта з іх вачыма, іх успрыманнем.\nЧаго чакаеце ад гэтага канцэрту?\nСпадзяемся, што ён атрымацца не горш, чым нашы папярэднія выступы. Часта бывае, што выступаеш дзе-небудзь, бачыш, што канцэрт прайшоў “не вельмі”, разумееш, што ў гэты горад наўрадці ёсць сэнс зноў ехаць. А Менск не такое месца.\nБыць можа, хацелі б выступіць на адной сцэне з якой-небудзь беларускай камандай?\nМы больш любім граць адны. Калі ёсць такая магчымасць мы яе заўжды выкарыстоўваем. З Drum Ecstasy ўжо чацвёрты раз будзем граць на беларускай сцэне. Нам з імі прыемна выступаць, бо гэта нашыя сябры. З “Касіяпея” будзем выступаць у Краснаярску.\nШто было зроблена з часу вашага апошняга візіту да нас?\nПаспелі зрабіць некалькі песень, згуляць на добрых рок-фестывалях, адпачыць адзін ад аднаго. Ну а ўвогуле надвор’е гэтым летам не спрыяла творчасці. Паспелі зняцца ў фільме. Гэта ўкраінска-польская гісторыя, называецца “Рок-энд-бол” — пра музыку і пра футбол. Чакаем з нецярпеннем мантажу.\nна першым фота – «…И друг мой грузовик»


18 верасня 2015Архіў...\nАкадэмія вэб-адукацыі БДУ аб'яўляе прыём дакументаў на навучанне вучняў старэйшых класаў і студэнтаў беларускіх ВНУ.\nГэта сучасная адукацыйная структура функцыянуе ў БДУ з 2014 года. Навучальны курс дэталёва распрацаваны супрацоўнікамі механіка-матэматычнага факультэта БДУ ў фармаце трохузроўневай праграмы. У прыватнасці, першы ўзровень "Праца карыстальніка ў інтэрнэце" з'яўляецца базавым. На гэтым этапе слухачам прапануецца навучанне працы ў глабальнай сетцы "з нуля" і засваенне навыкаў для эфектыўнага пошуку інфармацыі ў Інтэрнэце.\nДругі ўзровень "Дызайн і праектаванне сайтаў" засноўваецца на навучанні пабудове кліенцкіх сайтаў. У навучальную праграму ўваходзіць вывучэнне камп'ютарнай графікі для вэб-сайтаў, асноў вэб-дызайну, праектаванне і распрацоўка сайтаў.\nНа трэцім узроўні "Вэб-тэхналогіі" атрымліваюць прафесійныя веды па асновах стварэння вэб-прыкладанняў, камп'ютарных размеркаваных тэхналогій, PHP, Java.\nАдзначым, навучанне праводзяць выкладчыкі БДУ, а асістэнтамі выступаюць студэнты ВНУ. Заняткі будуць праходзіць па суботах па тры акадэмічныя гадзіны. Працягласць семестра - 48 гадзін. Распрацаваны таксама сайт дыстанцыйнага навучання акадэміі, дзе слухачы змогуць самастойна вывучыць прапушчаны матэрыял і выканаць практычныя і хатнія працы.\nНавучальныя групы фарміруюцца па ўзроўні ведаў, а не па ўзроставай прыкмеце. Пры паспяховай здачы іспыту за семестр слухачы атрымліваюць пасведчанне і пераводзяцца на наступны ўзровень. Магчымы таксама датэрміновы пераклад. Па заканчэнні курса навучання выдаецца сертыфікат БДУ.\nЗаяўкі прымаюцца па e-mail: asevruk2005@yandex.ru , а таксама па адрасе: г. Мінск, пр. Незалежнасці, 4, аўд. 409.\nПачатак заняткаў 3 кастрычніка.\nДадатковая інфармацыя па тэл.: +375297752995 (Антон Браніслававіч Сяўрук) ці на сайтах: mmf.bsu.by, dl.bsu.by


«Тры бугаі выкруцілі рукі і заштурхнулі ў машыну». Як мінчанку міліцыя прыняла за зладзейку\nhttps://spring96.org/be/news/81690 2015 2015-12-21T10:17:30+0300 2015-12-21T10:17:30+0300 2015-12-21T10:17:30+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/kajdanki-1.jpg\n15 снежня мінчанку Жанну Бразоўскую спынілі на вуліцы незнаёмыя мужчыны, паказалі пасведчанні супрацоўнікаў АУС і папрасілі праехаць з імі. Жанна не паверыла, што гэта міліцыя: яны былі ў цывільным і «запрашалі» ў машыну без міліцэйскай сімволікі. Жанчына падрапала і пакусала незнаёмцаў, пакуль яны спрабавалі ўвапхнуць яе ў аўтамабіль. Мужчыны — а яны насамрэч працуюць у міліцыі — прывезлі яе ў РУУС і склалі пратакол за непадпарадкаванне. Жанна не лічыць, што павінна верыць «любому сустрэчнаму, які паказаў пасведчанне».\nЗатрыманая: «Тры здаровых бугая выкручвалі мне рукі і спрабавалі пасадзіць у салон»\nІнцыдэнт адбыўся ў цэнтры Мінска 15 сьнежня каля 12:00. Жанна ішла па вуліцы Чкалава, у руках у яе было некалькі вялікіх пакетаў. Яна тлумачыць, у гэты дзень дапамагала сяброўцы з дастаўкай цацак. Дабраўшыся да дома №27, яна пазваніла ў дамафон. Тут з-за пляча пачуўся голас. Жанна павярнулася і ўбачыла коратка стрыжанага маладога чалавека. Ён паказаў пасведчанне і сказаў:\n— Міліцыя. Дзе, дзе вы жывяце?\nШто было напісана ў пасведчанні, жанчына прачытаць не паспела. Знешні выгляд прад'яўніка даваў мала даверу.\n— На мой погляд, ён не выглядаў як прыстойны чалавек. Інакш я б паводзіла сябе па-іншаму. Я не глядзела ў пасведчанне, я бачу, што чалавек не па форме, і ён пытаецца ў мяне нейкі адрас.\nЖанна адказала: «Якая міліцыя? Я вам не веру» і паспяшалася ў пад'езд. Аддаўшы цацку, яна папрасіла каго-небудзь правесці яе на прыпынак. Баялася, што ля пад'езда яе зноў сустрэнуць.\nНа вуліцу Жанна выйшла разам з мужчынам і жанчынай — гэта былі кліенты, якім яна даставіла тавар. Да іх падышоў той жа мужчына і яшчэ раз паказаў пасведчанне — ужо спадарожнікам Жанны. Паводле яе слоў, яна прапанавала яму паказаць пашпарт, ён пагадзіўся і перапісаў з яго нейкія дадзеныя.\nУ гэты момант да дома пад'ехала машына без міліцэйскай сімволікі. З яе выйшлі яшчэ двое мужчын і накіраваліся да Жанны: «Пройдзем, грамадзянка». Тлумачылі яны, куды збіраюцца яе везці, жанчына не памятае. Яна моцна спалохалася і ўсё яшчэ не верыла, што да яе звяртаюцца супрацоўнікі органаў унутраных спраў.\nЖанчына паставіла сумкі і аб'явіла, што згодная скласці пратакол затрымання на месцы. Калі яе збіраюцца кудысьці везці, то толькі на машыне 102, запатрабавала яна. Што адказвалі мужчыны, Жанна не памятае.\n— Я ўжо была ў стане шоку, практычна афекту, — тлумачыць яна. — Я толькі прасіла: «Госпадзе, выратуйце-дапамажыце! У мяне дзіця! Мяне забіраюць, мяне згвалцяць!».\nМужчыны сталі падштурхоўваць жанчыну ў бок аўтамабіля. Жанна вырывалася, падрапала іх і абцасамі пашкодзіла машыну. Адначасова яна спрабавала набраць кароткі нумар міліцыі.\n— Я крычала ў тэлефон: «Ратуйце-дапамажыце! Мяне запіхваюць у машыну, людзі назваліся міліцыяй, але я ім не веру. Яны ў цывільным, машына цывільная». Мяне папрасілі назваць нумар машыны, і тыя далі мне яго паглядзець. Але ў той момант у мяне ўсё роўна аналіз не ўключаўся, бо тры здаровыя бугаі выкручвалі мне рукі і спрабавалі пасадзіць у салон. З-за гэтага я нават не пачула адказ.\nЯна старалася даць адпор, бо для яе гэта было не затрыманне, а выкраданне, тлумачыць жанчына. Яе ўсё-ткі пасадзілі на задняе сядзенне, скавалі рукі кайданкамі і забралі тэлефон.\n— Адзін з іх пачаў казаць: «Што ты тут не крычыш? Публікі няма?». Я не памятаю даслоўна, але пагроз і абраз было шмат. Я адвярнулася і моўчкі глядзела ў акно, - успамінаючы гэты момант, Жанна пачынае плакаць: — Я ж крычала на вуліцы: «Ратуйце!». І ніхто не дапамог … Што можна зрабіць тром бугаям, якія міліцыяй прадстаўляюцца…\nЖанну прывезлі ў Кастрычніцкае РУУС. Убачыўшы таблічку каля ўваходных дзвярэй, яна зразумела, што «бугаі» працуюць у міліцыі. У аддзяленні распавялі, чаму яе даставілі сюды: яна падобная на жанчыну, якая 6 снежня абакрала бабулю ў раёне вуліцы Чкалава. Тая таксама хадзіла з торбамі, у клецістай спадніцы, чорнай куртцы і хустцы, як і Жанна у дзень затрымання. Пад выглядам сацыяльнага работніка зламысніца выкрала ў пажылой жанчыны грошы.\n— Гэтая гісторыя заезджаная. Я не ўпэўненая, што яны казалі праўду, — адзначае Жанна.\nУ яе спыталі, што яна рабіла 6 снежня. Жанчыне складана было ўспомніць, але, пагартаўшы нататнік з запісамі, яна распавяла, што спачатку хадзіла з дачкой ў храм Свяціцеля Мікалая Японскага, потым паехала з ёй у гандлёвы цэнтр, а пазней — да сяброўкі на вуліцы Сухараўскай.\nУсяго Жанна правяла ў пастарунку каля 7 гадзін. Калі яе адпусцяць, ніхто не казаў. Тэлефанаваць таксама не раілі: «Не варта». Яна нервавалася, бо баялася спазніцца ў дзіцячы сад за дачкой, а кліенты пачалі слаць сярдзітыя СМС аб тым, калі ж будзе дастаўка.\n— Прыкладна праз 3 гадзіны мяне адправілі на першы паверх «чакаць». Чаго чакаць — незразумела. Сяджу. Вяртаецца адзін з тых, хто мяне заломваў, глядзіць на мяне ваўком і кажа: «Падымайся!». Я пайшла за ім на другі паверх. Падымаюся і чую, што ён кажа: «Ну што, не парвалі цябе?».\nЖанна ўпэўненая, што моцна здзівіла і нават абразіла супрацоўнікаў міліцыі тым, што не паверыла ім, адмовілася ехаць у РУУС і падняла шум. Яны некалькі разоў раздражнёна пыталіся яе, чаму яна так сябе вяла. Яна тлумачыла, што моцна спалохалася і ўспрыняла затрыманне як выкраданне.\n— На іх думку, я не мела права палохацца, а абавязаная была беспярэчна пайсці следам за імі. Я павінна верыць любому сустрэчнаму, які паказвае мне пасведчанне. Я пыталася: «Скажыце мне на будучыню, як высветліць, што пасведчанне сапраўднае?». Мне па факце нічога не адказалі. Гэта значыць, яны самі не ведаюць.\nУ РУУС на яе склалі адміністрацыйны пратакол па артыкуле 23.4 КаАП (Непадпарадкаванне законнаму распараджэнню ці патрабаванню службовай асобы пры выкананні ім службовых паўнамоцтваў). Санкцыя па гэтым артыкуле прадугледжвае штраф ад 2 да 50 базавых велічынь (ад 360 тысяч да 9 мільёнаў рублёў) або адміністрацыйны арышт.\nЖанна накіравала звароты ў пракуратуру Кастрычніцкага раёна, раённы аддзел Следчага камітэта, ўпраўленне ўласнай бяспекі МУС і Адміністрацыю прэзідэнта. Яна просіць аб адмене пратаколу, які лічыць незаконным, і скардзіцца на дзеянні супрацоўнікаў РУУС.\nМіліцыя: «Жанчына паводзіла сябе неадэкватна»\nПрэс-афіцэр Кастрычніцкага РУУС Леанід Ушэнін пацвердзіў TUT.BY, што 15 снежня Жанну Бразоўскую затрымалі супрацоўнікі АУС. Гэта былі аперупаўнаважаныя крымінальнага вышуку. На Жанну было падазрэнне ў здзяйсненні крадзяжу ў раёне вуліцы Чкалава, бог па прыкметах яна была вельмі падобная на адшукваную.\nУ артыкуле 25 закона аб органах унутраных спраў сказана, што супрацоўнікі АУС могуць правяраць у грамадзян дакументы і затрымліваць іх, калі падазраюць, што тыя здзейснілі злачынства або адміністрацыйныя правапарушэнні. Закон дазваляе рабіць гэта не толькі ў форменным абмундзіраванні, але і ў цывільным адзенні.\n— Супрацоўнікі міліцыі павінны прадставіцца і прад'явіць службовыя пасведчанні, - тлумачыць прэс-афіцэр.\nКалі чалавека гэта не пераканала, ён можа набраць 102 ці дзяжурную частку РУУС і спытаць, ці ёсць супрацоўнік з прозвішчам з пасведчання. На тым канцы дроту яму абавязаны адказаць.\nПа словах Леаніда Ушэніна, у выпадку з Жаннай Бразоўскайі супрацоўнікі міліцыі дзейнічалі па законе. Жанчына сама справакавала канфлікт: адмовілася прад'явіць дакументы (Жанна сцвярджае, што сама прапанавала паказаць пашпарт), выяўлялася нецэнзурнай лаянкай і абражала міліцыянтаў (Жанна сцвярджае, што гэта яны прыніжалі і абражалі яе), падрапала і пакусала іх (гэтага Жанна дакладна не памятае).\n— Супрацоўнікі, бачачы сітуацыю і спрабуючы пагасіць канфлікт, далі ёй магчымасць патэлефанаваць аператару 102, перапісаць нумар службовага аўтамабіля і не аднойчы паказвалі службовыя пасведчанні. Па тэлефоне ёй далі адказ, што гэта сапраўды супрацоўнікі міліцыі. Яна аказала непадпарадкаванне законнаму распараджэнню службовай асобы. Паводзіла сябе неадэкватна, біла нагой па службовай аўтамашыне. Ужыла фізічную сілу ў дачыненні да супрацоўнікаў.\nЗ-за гэтага на жанчыну і склалі адміністрацыйны пратакол па артыкуле 23.4 КаАП.\n— Калі яе прывезлі ў памяшканне РУУС, яна супакоілася, патлумачыўшы аператыўнікам, што цяпер яна пераканалася ў тым, што яны не «бандыты». Дарэчы, яшчэ невядома, на якой падставе грамадзянка ажыццяўляла прадпрымальніцкую дзейнасць і дзе яна працуе кур'ерам. Нарматыўна-прававыя акты, якія рэгламентуюць дзейнасць міліцыі, дазваляюць гэта праверыць і таксама даць прававую ацэнку, — кажа Леанід Ушэнін.\nЦяпер няма дакладных доказаў, якія паказваюць, што дзеянні міліцыянтаў былі неправамерныя. Таксама не даказана, што яны абражалі і прыніжалі затрыманую. Такія паводзіны недапушчальна з пункту гледжання правілаў прафесійнай этыкі супрацоўнікаў АУС. Рабіць высновы без правядзення праверкі па гэтым факце заўчасна, лічыць прэс-афіцэр.\n— Работнікі, што ажыццяўлялі затрыманне, не адзін год працуюць у міліцыі і па службе характарызуюцца станоўча. Магчыма, іх проста спрабуюць агаварыць.\nЛюбы грамадзянін, які лічыць сваё затрыманне неправамерным, можа звярнуцца са скаргай у пракуратуру ці галоўнае ўпраўленне ўласнай бяспекі МУС.\n21.12.2015 Тэгі: сілавыя структуры


Трывожны “Сацыяльны малюнак свету” Сяргея Шынкевіча | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ 2019 годзе ўбачыла свет кніга сябра партыі БХД Сяргея Шынкевіча пад назвай “Сацыяльны малюнак свету”. Шынкевіч – адзін з першых кампутаршчыкаў у Беларусі, наведаў шмат краінаў яшчэ ў савецкія часы. На аснове навуковых дадзеных склаў сацыяльны малюнак свету.\nУ сваёй кнізе ён сцісла і даступна распавёў пра магчымыя наступствы пры цяперашнім стаўленні краін між сабой і палітыцы, якую яны праводзяць, – кажа Сяргей Шынкевіч:\n– Калі мы паглядзім на Зямлю з космасу, то гэта, па сутнасці, касмічны карабель, створаны прыродай. Невялікага дыяметра. На гэтым касмічным караблі сёння жыве амаль 8 мільярдаў людзей. І адразу паўстае пытанне: ці дастаткова рэсурсаў планеты для прыстойнага існавання такой колькасці людзей? Было сур’ёзнае даследаванне на гэтую тэму амерыканскіх навукоўцаў.\nМенавіта яны папярэдзілі аб магчымай глабальнай катастрофе, якая можа адбыцца ў 2050 годзе.\nПаводле Сяргея Шынкевіча, каго зацікавіць яго кніга, можна без праблем знайсці ў электронным варыянце.


Юры Шаўчук і «ДДТ» спявалі ў Магілёве | РегионBY.org\n7 июля 2009 Андрэй Волкаў Комментариев нет\nВыступ “ДДТ” у Дзень Незалежнасці пачаўся каля 20.00, хаця пачатак быў анансаваны на 18.00. Дзве гадзіны натоўп падагравалі выканаўцы розных жанраў: поп, рэп, рок. Не сказаць, каб яны мелі вялікі поспех у публікі, яле і абыякавымі людзей не пакінулі. Агульна акцыя мела назоў “Хваля пазытыву”, і арганізатарам яе была кампанія “Велком”.\nСвой выступ Юры Шаўчук пачаў з віншаванняў. Ён адзначыў, што ніякія палітыкі не могуць пасварыць два народы, што ён і ягоныя дзеці ўжываюць беларускае малако, і што яно ім да смаку. Выступ доўжыўся дзве гадзіны. У перапынках паміж спевамі Шаўчук неаднарозова прамаўляў, як яму спадабаўся Магілёў і магілёўцы. А недзе пад канец заклікаў са сцэны: “Только не забывайте свой язык!”\nПраход на канцэрт быў адносна вольны: з боку Першамайскай вуліцы былі невялікія чэргі перад стацыянарнымі металашукальнікамі, а з боку Ленінскай можна было прайсці за адну хвіліну – там міліцыя карысталася ручнымі прыладамі.\nНагадаем дарэчы, што ў 1991 годзе ў фінале рок-каранацыі ў Расіі беларускі гурт “Мроя” (цяперашні “НРМ”) перамог гурт “ДДТ” і атрымаў першае месца. Лёс склаўся так, што “НРМ” аказалася не толькі ва ўмовах фактычна забароненага гурта (выступаць ім дазволілі толькі пару гадоў таму), але яшчэ і ва ўмовах айчыннага шоў-бізнэсу – якога фактычна няма.\n– Спевы “ДДТ” маюць большую актуальнасць у Беларусі, чым у Расіі. Асабліва “Родина”, “Я ввязался в бой”, “Революция”, – кажа Ігар Барысаў, палітолаг, аматар гурта “ДДТ”. – Зразумела, калі б гісторыя склалася па іншаму, магло б быць так, што не “ДДТ” запрашалі б у Беларусь, але “НРМ” запрашалі ў Маскву, бо, на маю думку, кампазіцыі “НРМ” вельмі актуальныя для цяперашняй Расіі. Я вельмі ўдзячны Юры Шаўчуку за тое, што ён прыехаў да нас і хоць завуалявана, але прамовіў са сцэны словы падтрымкі тым, хто думае інакш.\nБудзем спадзявацца, што дажывем да таго часу, калі беларускія зоркі будуць зарабляць грошы ў іншых краінах, і вырастуць у нас гурты, якія атрымаюць не меншую папулярнасць, чым “ДДТ”.\nEntries (RSS) | Comments (RSS) 99 / 0,581


Абмен НЭМ на Ідэальныя Грошы USD — Курсы абмену валют — Маніторынг абменнікаў криптовалют\nКурсы абмену НЭМ на Ідэальныя Грошы Даляр ЗША\nNEM to Perfect Money US Dollar — XEM to PMUSD\nXEM на Ідэальныя Грошы USD\nНа гэтай старонцы наведвальнік можа даведацца, дзе можна вырабіць абмен НЭМ на Ідэальныя Грошы Даляр ЗША па лепшага курсе. Пры выбары лепшага курсу звяртайце ўвагу на рэзерв валюты PM USD. Пры недастатковай суме рэзерву валюты Даляр ЗША выбірайце абменнік з горшым курсам, але з дастатковым для вашага абмену рэзервам. Усе курсы PM USD і XEM атрыманы з экспартных файлаў абменных сэрвісаў. Дадзеныя ў табліцы адсартаваныя па прынцыпе - больш выгадны курс абмену НЭМ на Ідэальныя Грошы Даляр ЗША у пачатку табліцы.\nКанверсія XEM → PMUSD ажыццяўляць 2 абменных пунктаў.\nПерайсці да абмену ў зацікавіў абменным пункце можна націснуўшы на кнопку са стрэлкамі. Памятаеце пра тое што не ўсе абменныя пункты мяняюць XEM на PM USDу аўтаматычным рэжыме. Пункты абменьваюць валюту ў «ручным» рэжыме звычайна не вырабляюць аперацыі абмену ноччу, у выхадныя і святочныя дні.\nІншыя варыянты купіць Ідэальныя Грошы USD і прадаць XEM\nUSD Ідэальныя Грошы на НЭМ\nКурс XEM на Ідэальныя Грошы USD\nАбмяняць НЭМ на Ідэальныя Грошы Даляр ЗША


БелаПАН. Жаночы марш у цэнтры Мінска доўжыўся больш за дзве гадзіны\nАдрас старонкі: https://by.belapan.by/archive/2020/09/12/ru_1059638_214012/\nДата раздрукоўкі: 28.01.2021 02:42\n12.09.2020 17:42 Палітыка, Грамадства\nЖаночы марш у цэнтры Мінска доўжыўся больш за дзве гадзіны\nМінск, 12 верасня. Больш за дзве гадзіны доўжыўся 12 верасня жаночы марш па цэнтральных вуліцах Мінска.\nНа месцы збору каля плошчы Свабоды сілавікі затрымалі дзясяткі чалавек. Тым не менш жанчынам удалося арганізаваць шэсце ад вуліцы Леніна ў бок Нямігі, затым уздоўж набярэжнай Свіслачы, па вуліцах Зыбіцкай і інтэрнацыянальнай, Янкі Купалы. Там да іх далучыліся яшчэ дзве калоны ўдзельніц, якія прыйшлі з боку Опернага тэатра і з Кастрычніцкай плошчы.\nПасля гэтага ўдзельніцы маршу — прыблізна 2,5 тысячы — выйшлі на тратуар праспекта Незалежнасці і рушылі ў бок плошчы Якуба Коласа. Рух па праспекце на гэтым адрэзку перыядычна перакрываўся. Удзельніцы скандавалі "Дзе наша Маша?" (аб затрыманай Марыі Калеснікавай, члене прэзідыума Каардынацыйнай рады) і "Колькі каштуе сумленне?".\nНа скрыжаванні праспекта з вуліцай Казлова да жанчын далучылася яшчэ адна калона, і паступова агульная колькасць удзельніц маршу ўзрасла да 5 тысяч. Яны прайшлі праз плошчу Якуба Коласа і, дайшоўшы да скрыжавання з вуліцай Дарашэвіча, перайшлі праз праспект і рушылі ў адваротны бок, скандуючы "Закон для ўсіх!", "Сыходзь!", "Пайшоў прэч!", "Сыходзь, пацук!".\nНа скрыжаванні з вуліцай Казлова каля плошчы Перамогі калона праскандавала "Да заўтра!", "Дзякуй усім!", "Жыве Беларусь!", і людзі пачалі разыходзіцца.\nПраваабаронцы апублікавалі прозвішчы 36 чалавек, затрыманых падчас маршу. У іх ліку карэспандэнты тэлеканала "Белсат" Кацярына Андрэева і Макс Калітоўскі. Спіс абнаўляецца. У сацсетках паведамляецца пра адзіночныя затрыманні каля плошчы Перамогі пасля завяршэння акцыі.\nТэлеграм-канал "Пул Першага" паведаміў, што гэтым часам Аляксандр Лукашэнка праводзіць нараду з кіраўнікамі сілавых ведамстваў. Падрабязнасці пакуль невядомыя.\nЧацвер, 28 Студзень 2021, 02:42


Больш за палову бюджэту расейскіх сем’яў сёлета пойдзе на харчы\nРасейцы пачалі эканоміць на фруктах, гародніне, алкаголі, сырах і ёгуртах.\nПадаражэнне прадуктаў і скарачэнне прыбыткаў расейцаў прывядзе да таго, што па выніках 2015 года выдаткі на харчы складуць 50-55 % бюджэтаў хатніх гаспадарак. Такі прагноз у размове з газетай «Ведомости» даюць аналітыкі «ВТБ капитал».\nЭксперты кажуць, што ў канцы года цэны на прадукты харчавання вырастуць на 9,6 %. Але разам з тым адбываецца і скарачэнне рэальных прыбыткаў грамадзянаў Расеі: у канцы 2015 года яно складзе 6,8 %.\nМаскоўскія крамы «Spar» кажуць, што за апошнія два месяцы продажы скараціліся прыкладна на 10 %. Асабліва гэта заўважна па продажах фруктаў, гародніны, алкаголю (перш за ўсё, імпартных вінаў і піва), сыроў, ёгуртаў.\nЧакаецца, што летась продажы легкавых аўтамабіляў (без уліку лёгкіх камерцыйных) у суседняй краіне скароцяцца на 35 % – да 1,52 млн.


“Чарнобыльскі шлях”: ад плошчы Якуба Коласа да Нацыянальнай бібліятэкі - Салiдарнасць\n“Надыход энэргетычнага крызісу. Капіталы можа даць толькі Эўропа. Але для гэтага трэба вызваліць палітвязьняў. Для гэтага трэба пачаць дыялёг улады з апазыцыяй. Усе людзі, зацікаўленыя ў вырашэньні чарнобыльскага пытаньня, павінны зразумець, што шлях да вырашэньня гэтых пытаньняў — дэмакратызацыя Беларусі, дзякуючы якой мы можам атрымаць эўрапейскую дапамогу і вырашаць сацыяльныя праблемы тых жа чарнобыльцаў”.


БЛАКІТНЫ ФАШЫЗМ - НАРОДНАЯ ПАРТЫЯ\nposted Sep 25, 2019, 2:29 PM by Адміністратар Навін [ updated Sep 25, 2019, 2:29 PM ]\nСадом ўжо існуе. Гэтае відэа запісана шэсьць гадоў таму. Такое адбываецца зараз ва ўсім сьвеце і пачынаецца ў Польшчы. Цемра выходзіць з падпольля. Паглядзіце, што чакае чалавецтва, калі ня будзе барацьбы са злом, калі дэмакратыя ператвараецца ў калыску Сатаны.\nФэміністкі, лесбы, сацыялісты, гомасэксуалы прыехалі ў Аргенціну з усёй Паўднёвай Амэрыкі і з усяго сьвету. Сярод іх адзначыліся сябры Сацыялістычнай партыі, пераапранутыя ў ведзьмаў з Гэлоіна. Натоўпы гомотэрору прыйшлі пад катэдру Яна Хрысьціцеля ў мястэчку Сан-Хуан. Яны хацелі падпаліць храм. Яны кідалі ў паліцыю бутэлькі і камяні. Падпалілі агарожу. Спалілі вобраз Папы і танцавалі вакол полымя ў вульгарных эратычных позах.\nХрысціяне, якія маліліся ў касьцёле, сталі на абарону храма. У першым шэрагу былі маладыя людзі, якія паўтаралі малітву. Напоўаголеныя фэміністкі і лесбы плявалі ў хрысьціян, абражалі, кідалі смецьцем, пырскалі фарбай, малявалі ім перавернутыя крыжы на ілбах (сімвал царквы Сатаны). Крайняя агрэсія, палавая нянавісьць да мужчын, да хрысціянаў, паводзіны ў стане шаленства.\nПасля гэтай дэманстрацыі цемры грамадзтва абвінаваціла паліцыю ў пасіўных паводзінах. Адказ быў такі, што, паколькі ў натоўпе былі жанчыны, культура і выхаваньне не дазвалялі паліцыі біць і ўжываць сілу супраць жанчын.\nНавошта я паказваю тут гэты відэазапіс і чаму адрасаваў гэты тэкст найперш палякам і беларусам. Пасьля ўпадку каталіцкай Ірляндыі, згвалчанай уладамі Эўразьвязу, Польшча засталася адзінай каталіцкай краінай ва ўсім левым Еўрапейскім Саюзе. Беларусы апынуліся пад унутраннай акуавцыяй прамаскоўскіх эдраднікаў. Бараніцеся! Будуць лева-лібэральныя атакі. І найперш знутры. Нешта падобнае было ў Нямеччыне 1930-х гадоў. Але нямецкі нацыянал-сацыялізм, гэтак жа як і расейскі бальшавізм будуць выглядаць менш пачварнымі перад лібэральным сацыялізмам, якога чалавецтва яшчэ ня ведае, не перажывала і не ўяўляе, што можа адбыцца нешта падобнае. Але ж пачынаецца.\n19 верасня 2019. Зянон Пазьняк\n(У пачатку запісу інфармацыя ўкраінскага тэлебачаньня)


Як адшукаць у сабе супергероя і ўбачыць чараўніцтва свету. Таршэр з Ірынай Тархан – RH.by\nУ сённяшнім выпуску «Таршэра» – педагог і актывістка Ірына Тархан. Менавіта яна арганізавала праект «Арт-двор», у межах якога дзверы пад’ездаў размалявалі карцінамі.\nТаксама спрычынілася да розных гарадскіх актыўнасцяў, напрыклад, стварэння Вуліцы стрыт-фуда. А цяпер мы папрасілі Ірыну расказаць пра свае самыя любімыя творы мастацтва.\nФота Ірыны Тархан.\nНеяк у адной дзіцячай гульні было пытанне: якія пяць рэчаў вы возьмеце ў космас? Я, не задумваючыся, адказала – кнігі. Але так як можна было ўзяць усяго пяць рэчаў, адну я брала кнігу мастацкую, а другую – чысты нататнік, каб запісваць успаміны аб прачытаных раней кнігах, пісаць назіранні і дзяліцца імі.\nКалі расла старэйшая дачка Арына, я думала, што ў мяне манія купляць кнігі. Я люблю купляць кнігі, чытаць іх, дзяліцца імі. Калі даведалася, што сярод сябровак і знаёмых я не адна такая, тады мяне адпусціла. Люблю прыгожыя кнігі, ілюстраваныя. Можа, адсюль любоў да дзіцячай літаратуры. Вельмі зручна мець падрастаючага сына і рабіць выгляд, што кнігі купляеш яму.\nЗ дзіцячай літаратуры аддаю перавагу нарвежцам, фінам, англічанам. Першую казку пра Мумi-троляў Туве Янсан напісала яшчэ ў 1939 годзе. Неяк Туве пасварылася з братам, ён прачытаў лекцыю, спасылаючыся на Канта, а яна вазьмі і намалюй на сцяне вулічнага туалета пачварную істоту, якую толькі магла ўявіць. У 15 гадоў Туве з’ехала вучыцца жывапісу ў Стакгольм, жыла ў сям’і сваякоў. Па начах любіла паесці.\nАднойчы застаў Туве ноччу на кухні дзядзька і расказаў гісторыю пра троляў Мумі, што жывуць на кухні за плітой, выходзяць з хованкі і дзьмуць на абжораў ледзяным паветрам у патыліцу.\nВельмі люблю кнігі нарвежскай пісьменніцы Анне-Катрын Вестле. Сярод іх апавяданні з серыі «Тата, мама, бабуля, восем дзяцей і грузавік». Яны настолькі прасякнутыя любоўю, клопатам з боку аўтаркі. «Жыла-была вялікая-прывялікая сям’я: тата, мама і цэлых восем дзяцей… І яшчэ з імі жыў невялікі грузавік, які яны ўсе вельмі любілі. Яшчэ б не любіць – грузавік карміў усю сям’ю!». Вось так пісьменніца знаёміць са сваімі героямі.\nЯна расказвае пра жыццё шматдзетнай сям’і, у якой бацькі заўсёды знаходзяць агульную мову з дзецьмі. Успамінаю адну гісторыю: неяк чытала апавяданне пра тое, як сям’я памянялася з адной пажылой парай сваёй маленькай кватэрай, дзе ўсё туліліся, на вялікі загарадны дом гэтай пары. Я б не паверыла ў такое, калі б у адной знаёмай ў гэты ж час не адбывалася такая ж гісторыя.\nЯшчэ адна мая любоў з дзіцячай літаратуры – гэта кнігі Джуліі Дональдсан. Груфала – гэта ўжо класіка. Маленькае мышаня ідзе праз дрымучы лес і, каб выратавацца ад лісы, савы і змяі, выдумляе страшнага звера груфалу – свайго сябра, які вельмі любіць есці ліс, соў і змей. І да свайго здзіўлення сустракае тое, што выдумаў.\n«Медзведзяня Падынгтан» Майкла Бонда\n– гэта маё асобнае каханне. Немагчыма не палюбіць гэтага кудлатага, нязграбнага героя, які прыбыў у Лондан на Падынгтонскі вакзал з дрымучага Перу. З гэтым мядзведзем не засумуеш: дзе ён, там ніколі не бывае сумна!\nНе магу прайсці міма кніг майго савецкага дзяцінства. Вельмі люблю вясёлыя апавяданні Мікалая Носава. Гэта і «Фантазёры», «Латка», «Метро», «Жывы капялюш». А свет Нязнайкі – асобны Сусвет. Успамінаю забаўныя апавяданні нашага земляка беларуса Паўла Місько: «Навасёлы», «Прыгоды Бульбобаў».\nПяройдзем да больш сур’ёзнай літаратуры. Гадоў шэсць таму пазнаёмілася з творчасцю Макса Фрая. Праніклася «Казкамі старога Вільнюса». Дзіўна, як пераплятаюцца светы ў гэтых творах. Першую частку «Казак» прачытала напярэдадні паездкі ў Вільню.\nКніга стала нібы маім гідам, я гуляла ўпершыню па горадзе, ведаючы яго знутры, пазнаючы вуліцы, дамы, уяўляла герояў.\n«Кніжны злодзей», Маркус Зусак\nСтудзень 1939 года. Германія. Краіна, затаіўшая дыханне. Ніколі яшчэ ў смерці не было столькі працы. А будзе яшчэ больш.\nКніга пра жыццё, расказанае смерцю. Кніга пра неба колеру попелу і пра гукі акардэона ў склепе. Гісторыя пра кніжнага злодзея, прачытаная з усмешкай праз слёзы.\n«Есці, маліцца, кахаць», Элізабэт Гілберт\nКніга пра задавальненні ў жыцці. Пра тое, як можна шукаць радасць і шчасце, дзе не чакаеш, і як не трэба шукаць там, дзе яго не будзе, па азначэнні. З гераіняй гэтай кнігі ты падарожнічаеш з Амерыкі ў Італію, дзе атрымліваеш асалоду разам з ёй ад італьянскай кухні. Затым едзеш у Індыю, трапляеш у ашрам, пагружаешся ў медытацыі, спяваеш мантры. А далей мы адпраўляемся на Балі. Ну і, вядома ж, каханне. А як без яго ў гэтым свеце!\nГэта маё адкрыццё за апошні год. Вылучыць адну кнігу і сказаць, што падабаецца менавіта адна, проста немагчыма. Бакман так дзіўна піша кнігі, яму ўдаецца мяняць стыль, па-рознаму расказваць пра жыццё, тонка заўважаць чалавечыя душы. Яго героі – гэта і самотны, вечна незадаволены Уве, але з вялікім добрым сэрцам.\nЭльса з «Бабуля загадала кланяцца і перадаць, што просіць прабачэння» – непадобная на сваіх аднагодкаў сямігадовая дзяўчынка. Яе лепшы сябар – бабуля, якая назаўжды сыходзіць у Прасанье, свет выдуманы ёй і падораны ўнучцы. Эльсе дастаюцца лісты ад бабулі, якія яна павінна перадаць адрасатам і папрасіць прабачэння ад яе імя.\nГероі кнігі «Трывожныя людзі» – гэта мы, кожны з нас, са сваімі слабасцямі і сваім светам. Вылучу «Мядзведжы кут» і яго працяг «Мы супраць вас». Б’ёрнстад – Мядзведжы кут – глухое мястэчка ў шведскай глушы. Калісьці тут кіпела жыццё, а цяпер беспрацоўе і безвыходность. Адна надзея – юніёрскі хакейны клуб. Тонкае перапляценне чалавечых жыццяў, лёсаў. Свая трагедыя, надзеі, перамогі.\nСкажу адно, не рэкамендую чытаць кнігі Бакман на ноч.\nАпошнія 150 старонак яго кніг чытаюцца да канца і як правіла да глыбокай ночы. І бліжэй да раніцы ты яе заканчваеш аналізаваць.\n«Мая сястра жыве на каміннай паліцы», Анабэль Пітчар\nКнігу праслухала ў аўдыёфармаце за суткі. Сумная і адначасова добрая і мілая гісторыя, расказаная 11-гадовым хлопчыкам. Трагедыя сям’і падзяліла іх жыццё на «да» і «пасля», і старэйшая сястра Джэймі «пасяляецца» ў выглядзе праху жыць на каміннай паліцы.\nХлопчык верыць, што шчасце абавязкова вернецца ў іх сям’ю. Для гэтага ён гатовы на многае, нават заваяваць вядомасць.\nДзіўная добрая гісторыя пра нечаканае сяброўства, добрага ката і супергерояў, якія жывуць у кожным з нас. Гісторыя, якая прымушае ўсміхацца скрозь слёзы.\nПадзараджаюся матывуючай літаратурай. Гэта і кніга «Нумар 1. Як стаць лепшым у тым, што ты робіш» Ігара Манна. «Жыць не спяшаючыся» Брук Макэлры, «45 татуіровак асобы» Максіма Батырава. Вучуся жыццю і правілам узаемадзеяння з сусветам праз «Новую кнігу неабмежаваных магчымасцяў» Пэм Гроўт, «Сілу» Ронды Берн.\nМой любімы фільм – «Амелі». Цудоўная гісторыя пра дзяўчыну, якая жыве на Манмартры ў Парыжы, якая працуе ў кафэ «Два млыны», якая марыць пра сапраўднае каханне. Амелі знаходзіць асалоду ў маленькіх паўсядзённых радасцях: апускаючы руку ў мяшок з фасоляй, пускаючы блінцы па канале Сен-Мартэн. Выпадкова Амелі знаходзіць у сваім ванным пакоі тайнік, у якім ляжыць бляшаная скрынка з дзіцячымі скарбамі. З гэтага моманту жыццё галоўнай гераіні мяняецца.\nЛюбімы мультфільм – «Спірыт: Душа прэрый». Гісторыя дзікага мустанга, злоўленага жорсткімі кавалерыстамі на Дзікім Захадзе. Прыгожы мультфільм з выдатным саўндтрэкам у выкананні Браяна Адамса.\nКалі казаць пра музыку, то гэта Reamonn – нямецкі поп-рок-гурт. Іх першая песня Supergirl стала хітом і ўварвалася ў маё жыццё, прынесла шмат адкрыццяў і здзяйсненняў. І гэта было ў 2001 годзе. Здаецца, зусім нядаўна, а для кагосьці гэта цэлае жыццё.\nDepeche Mode – брытанская рок-група, якая ўтварылася ў 1980 годзе. Група стварыла свой стыль у жанрах электроннай і рок-музыкі. Любімы альбом Exciter, любімыя хіты – Personal Jesus, Dream On, Freelove.\nЛюблю творчасць Ванесы Парадзі, яе чароўны голас.\nСа спевакоў асобна вылучу Леанарда Коэна, Рычарда Эшкрофта, лідара брытанскай рок-групы The Vervе.\nВан Гог. «Касачы», «Сланечнікі», «Зорная ноч», «Начная тэраса кафэ» – гэта толькі першае, з чым асацыюецца аўтар. Цікавае яго жыццё, лёс, зачароўвае сама тэхніка малюнка.\nМне цікавая творчасць нашай зямлячкі Надзі Букі. Для мяне гэта чалавек-космас, які стварыў свой папяровы свет – буцінанку. Мне сімпатычны яе герой Піглас – цалкам незвычайная істота, што сілкуецца драўлянымі прышчэпкамі і пяшчотнымі пачуццямі.\nКалі казаць пра землякоў, то не магу не згадаць Bazinato – чалавек-загадка, чалавек, які тонка адчувае свет прыроды. Яго героі ўрываюцца ў наша жыццё, яго выставы пакараюць сэрца. А нават у маім двары ёсць след Bazinato.\nПапярэдні артыкулПрацавала з брыльянтамі і ў банку, стала рабіць перманентны макіяж. Што раздражняе майстра са сферы прыгажосці\nНаступны артыкулСёння ў Маладзечне затрымалі шэсць чалавек, сярод іх двое журналістаў «Рэгіянальнай газеты»


1 чалавек загінуў, па меншай меры 76 пацярпелі ў каталонскім лабавым сутыкненні двух цягнікоў\nГалоўная » Артыкулы апошніх навін » Бяспека » 1 чалавек загінуў, па меншай меры 76 пацярпелі ў каталонскім лабавым сутыкненні двух цягнікоў\nАпошнія міжнародныя навіны • Галоўныя навіны падарожжаў • навіны • Бяспека • Апошнія навіны Іспаніі • турызм • транспарт • Абнаўленне прызначэння падарожжа • Навіны турыстычнага провада • актуальныя\nАдзін пасажыр загінуў, па меншай меры трое атрымалі цяжкія раненні, а 16 іншых атрымалі менш сур'ёзныя раненні, калі два прыгарадныя цягнікі сутыкнуліся ў лабавым сутыкненні ў Каталоніі, паведаміла ў сваім паведамленні мясцовая служба грамадзянскай абароны. Як мінімум, яшчэ 76 пасажыраў атрымалі лёгкія цялесныя пашкоджанні, а яшчэ 100 чалавек пакінулі дарогу без пашкоджанняў.\nНа кадрах з месца здарэння відаць, як два цягнікі літаральна зліліся адзін з адным, а ўзрушаныя і параненыя пасажыры адпачываюць на суседніх чыгуначных пуцях.\nІнцыдэнт адбыўся позна ў пятніцу ў муніцыпалітэце Сан-Вічэнса-дэ-Кастэле ў Барселоне. Абодва цягнікі, якія павінны былі курсіраваць па розных лініях, панеслі значную шкоду, але ўсё ж змаглі ўтрымацца на каляінах.\nКатастрофа парушыла прыгарадны рух, бо лініі R4 і R12 былі закрыты чыгуначным аператарам да далейшага паведамлення.\nБольш за 400 чалавек апынуліся на мелі ў выніку інцыдэнту, паведаміў чыгуначнік. Людзі, якія апынуліся на месцы ў выніку крушэння, эвакуяваны з месца здарэння аўтобусамі.\nНа месца таксама быў адпраўлены цягнік, каб забраць пацярпелых і тых, хто не мог прайсці пешшу, каб сесці ў аўтобусы дапамогі. Да гэтага людзей прымушалі чакаць каля гадзіны больш за гадзіну. На кадрах з месца здарэння відаць, што ноч ужо прыйшла, калі прыбыў запасны цягнік.\nДакладная прычына здарэння пакуль застаецца невядомай. Аператар цягнікоў абвясціў, што распачне ўнутранае расследаванне катастрофы.\nПаведамляецца, што загінулы ў выніку сутыкнення быў машыністам цягніка, які знаходзіўся на правільным шляху.\nаўтобусы Выклікаць закрыта сутыкненне прыгарадны крах пашкоджанне розны адбіваўся кіроўца 2 эвакуяваны галава інцыдэнт паранены траўмы даследаванне забіты позна менш лініі Нязначны ноч апавяшчэнне аператар пасажыр забраць абарона рэек рэльеф рэшткі сцэна цяжкі шоу заставацца мель трафік цягнік цягніка невядомы чакаць


Астралагічны прагноз ад "М" | Созвучие\nПятница, 28 декабря 2018 10:46\nЗдавалася б, чаго добрага можа чакаць вытанчаная прыгажуня–Дзева ад Парсюка? Адно клопаты, бруд ды лішнія кілаграмы. Але не былі б Дзевы Дзевамі, калі б не ўмелі здзіўляць і знаходзіць выйсце з самых складаных сітуацый. Таму сімвал новага года не без цяжкасцей, але з задавальненнем падпарадкуецца прадстаўнікам гэтага знака. У крайнім выпадку, у інтэрнэце хапае рэцэптаў смачнай дамашняй каўбасы.\nСкарпіёны апынуцца на ростанях, Шалі будуць трымаць раўнавагу, Авенам лепш не шукаць нагоды ўзбрыкнуць, а Стральцам рэкамендуецца дзяліцца здабычай. Што яшчэ каго чакае ў 2019 годзе? Чытайце незвычайны астралагічны прагноз ад аўтараў часопіса “Маладосць”.\nАвенам — Алена Масла\nБаранчыкі, будзьце пільныя! Надыходзячы год Свінні для вас можа стацца надзвычай важным або нават лёсавызначальным: у задыякальным карагодзе вось–вось замкнецца дванаццацігадовае кола, і праз год надыйдзе чарга Авенаў правіць баль. А пакуль ёсць час дарабіць усе недаробкі, падцягнуць усе хвасты, завяршыць пачатыя справы, давесці да ладу рукапісы, адаслаць выдаўцам — і чакаць свайго зорнага часу! У год дамавітай і спакойнай Свінні самы час гарачым Баранчыкам агледзецца на бакі, не матляць імпэтна рожкамі, не шукаць нагоды ўзбрыкнуць, не лётаць, ратуючы свет, а засяродзіцца на ўласных адчуваннях і бліжэйшым акружэнні. Магчыма, усё, што вы праглі палепшыць, дасягнула дасканаласці, і вам засталося гэта зразумець і атрымліваць асалоду ад жыцця і творчасці ўвесь наступны год.\nЦяльцам — Раіса Баравікова\nЦялец ёсць Цялец: працавіты, адказны, перад цяжкасцямі не спыняецца, а стараецца іх пераадольваць. Таму і спрыяе яму ўдача, таму і дасягае ён таго, да чаго імкнецца і што носіць у сабе як жаданні. Цялец нават здолеў скрасці Еўропу і перанесці яе праз хвалі, праз бурнае мора. Вельмі моцны знак. А Кабанчык — істота міралюбівая, таму для дужых загартаваных Цяльцоў, якія добра папрацавалі ў папярэднія гады, 2019–ы будзе вельмі спрыяльны і абернецца ўзнагародамі. Няхай Цяльцы чакаюць светлых пачуццяў і нечаканых фінансаў.\nБлізнятам — Бажэна Мацюк\n2019 год для Блізнят будзе поўны нечаканасцей: праблемы на працы ператворацца ў перспектывы кар’ернага развіцця, крыху сапсаваны праз неспадзяваныя фінансавыя ўкладанні ў будучыню настрой значна палепшыцца, а няшчаснае каханне дазволіць сустрэць чароўнага Прынца (ці Прынцэсу — варыятыўна). Варта толькі спачатку завесці ў сваім жытле сімвал года — Парсюка: ён зможа стаць і вашай асноўнай работай на ўвесь час (а хто казаў, што нельга займацца фермерствам у горадзе?) ці крыніцай вялікіх прыбыткаў напрыканцы года (вы ж не лічыце, што каўбаса расце на дрэвах?). А пра тое, што пацалаваць можна не толькі Жабку ці Шрэка, каб прыдбаць сабе палавінку, і нагадваць не варта (казлоў жа любяць, а чым горшы Парсюк?). Калі ж раптам нешта не атрымаецца, то заўсёды можна прадаць Парсюка і набыць у 2020–м Пацука — хаця б месца меней будзе займаць.\nРакам — Леў Глушыцкі\nСвіння — свойская жывёла, што, безумоўна, імпануе заўсёдным дамаседам Ракам. Таму наступны год амаль ідэальны для гэтага знака. Вы зможаце ўволю набыцца з сям’ёй (разам са сваякамі гатуючы свінцы паесці), а таксама зрабіць сваё жыллё яшчэ больш утульным (не забыўшыся пра свінчын хлеўчык, якому таксама можа спатрэбіцца касметычны рамонт). У Ракаў з’явіцца магчымасць вырашыць праблему, якая ўжо не першы год парушае такі жаданы імі спакой. Да таго ж, свіння сваім рохканнем прагоніць усіх, каму раптам заманецца папіць піва з варанымі ракамі. Але тым не менш, шаноўныя Ракі, будзьце пільныя і трымайце клюшні вострымі: усё ж вы маеце справу са свіннёй, а ад яе можна чакаць рознага.\nЛьвам — Ігар Запрудскі\nЛеў — гэта кошка, якая харчуецца, у шэрагу іншага, і Парсюкамі, нават і жоўтымі. Як вядома, у показках Леў мае завядзёнку збіраць усіх звяроў і паведамляць дзве навіны… Аднак па прыродзе сваёй рашучыя і дужыя Ільвы страшэнныя гультаі. Таму прадстаўнікам знака ў наступным годзе рэкамендуецца набрацца цярплівасці, а не толькі пакладацца на ўласную харызму. 2019–ы абяцае Ільвам належны плён ад папярэдняй мазольнай працы, але пры ўмове клапатлівасці не выключна пра сваю асобу, але і пра блізкіх, сяброў, знаёмых і ўвогуле ўсіх людзей, якія жывуць у адзін з імі час. А лепш за ўсё ў Год Парсюка кахаць! І будзе вам дадзена.\nДзевам — Кацярына Захарэвіч\nШалям — Адам Глобус\nНароджаныя пад знакам Шалі, як і заўжды, будуць шукаць і знаходзіць раўнавагу. Год магутнага Парсюка, ці, як кажуць беларусы, вялізнага Дзюдзі, прынясе Шалям шмат пачастункаў і спакой адпачынкаў. Вядома, каб атрымліваць, давядзецца і плаціць. Таму Шалям варта цягам году рабіць падарункі і дарыць добры настрой блізкім людзям. Вялікі Дзюдзя, як і ўсе малыя дзюдзькі, можа крыху насвінячыць, набрудзіць і напэцкаць, але Шалі і ў такіх малапрыемных з’явах убачаць магчымасць праявіць любоў да чысціні і пакажуць усім прыклад, як трэба наводзіць парадак у сваім доме.\nСкарпіёнам — Ірына Мяцеліца\nНа пачатку года Скарпіёнам трэба дома бываць часцей: тых прадстаўнікоў знака, чыё роднае карэнне — у вёсцы ці на літоўскім хутарку, можа чакаць смаленне вепрука і дзяльба кабанчыка. У канцы красавіка некаторыя Скарпіёны апынуцца на ростанях, і гэты перыяд стане для іх часам трывожнага шчасця і пошукаў будучыні. Ён будзе доўжыцца да той пары, пакуль Леаніды не вернуцца да зямлі. У першай палове ліпеня зорка Венера будзе знаходзіцца ў моцнай пазіцыі. Гэта спрыяльны час для таго, каб па сцежках–дарожках выправіцца ў краіну райскай птушкі, Чазенію ці пабываць за морам Хвалынскім. Восеньскія месяцы для прадстаўнікоў знака стануць найлепшым часам, каб думаць вершы. Ну, а напярэдадні навагодніх свят Лявоніха на два тыдні зафіксуецца на арбіце. Для ўсіх Скарпіёнаў гэта перыяд адпачынку: трэба браць дудку беларускую, смык беларускі і спяваць песню пра зубра — тады ў душы тутэйшых запануе ідылія.\nСтральцам — Алесь Суша\nСтральцы нарэшце патрапяць у сваю жаданую мішэнь. Год вялікага кітайскага Парсюка абяцае тлустую і годную здабычу. Ён прынясе пачуццё раней невядомай Стральцам сытасці. Але народжаныя напрыканцы года ваяўнічыя Стральцы сваім паляваннем на сімвал года могуць прыспешыць завяршэнне перыяду дабрабыту, бо далей чакаецца Год нясмачнага Пацука. У сувязі з гэтым раім Стральцам зрабіць нарыхтоўкі і падзяліцца сваёй здабычай з сябрамі і блізкімі. Тады вынікі палявання на тлустага Парсюка дапамогуць з гонарам перанесці ўсе цяжкасці Года Пацука.\nКазярогам — Навум Гальпяровіч\nКазярогам! У студзені вас чакаюць вельмі прыемныя падзеі: сябры і знаёмыя прынясуць вам кветкі і падарункі. Такая масавая дэманстрацыя любові скончыцца, на жаль, ужо ў лютым. Затое вас чакаюць любімая праца і здзяйсненне задум і планаў. Увесь год пройдзе пад знакамі любові і кахання. Наперадзе шмат усмешак і прыемных размоў. Праца над рукапісамі дасць адпаведны плён: некаторым нават пашанцуе надрукавацца ў «Маладосці», а тыя, каму з гэтым не пашанцуе, выдадуць кнігу ці надрукуюцца ў іншых часопісах. Для вас заўсёды будуць адкрыты Фэйсбук і іншыя сеткі. Тварыце, здзяйсняйце!\nВадалеям — Пятро Васючэнка\nВадалеі вылучаюцца летуценнасцю, творчымі якасцямі і майстэрствам будаваць замкі і замэчкі з паветра. Гэтыя будыніны не абарочваюцца для іх асабнякамі на сотні квадратных метраў, але жыць можна, бо Госпад ім спрыяе. Гэты год можа абярнуцца, аднак, для Вадалеяў не толькі маральнымі, але і матэрыяльнымі дабротамі: ганарарамі, грантамі, прэміямі, у тым ліку і Нобелеўскімі. Але ім трэба павучыцца працавітасці і настойлівасці ў Вепрука, пра якога ходзіць пагалоска, што ён моцны сваім лычам, якім дбайна ўзворвае нетры зямныя. Дабрыні, працавітасці, ахвярнасці Вепруку не пазычаць. Працуйце ў згодзе з Вепрукамі, развітайцеся з некаторай уласцівай вам лянотай, шаноўныя сёстры і браты па крыві, Вадалеі, не пералівайце з пустога ў пустое, як вучыў у паэме «Кругі» Уладзімір Дубоўка, — і 2019 год абернецца для вас прыемнымі неспадзяванкамі.\nРыбам — Леанід Лаўрэш\nАгульнавядома, што Рыбы — вельмі творчыя асобы. Галоўная сфера іх дзейнасці — літаратура, мастацтва, навука. Рыбы — гэта пісьменнікі, акцёры, мастакі, музыканты, але з іх паходзяць і лепшыя інжынеры! У наступны, 2019 год Рыбы будуць надзвычай актыўныя: ён прыйдзе да іх з новымі ідэямі кніг, вершаў, сайтаў, праектаў і напрацовак. Не дзіва, бо Рыбы добра папрацавалі ў 2018 годзе і трэба ім толькі замацоўваць свой поспех.\nВаша "М" і "Сябры"


02.03.2021 10:20 Выхаванне\nПатрыятычнае выхаванне моладзі на прыкладзе лёсаў былых непаўналетніх вязняў фашызму абмяркоўвалі ўдзельнікі круглага стала, які прайшоў у анлайн- і афлайн-фармаце па ініцыятыве Рэспубліканскага цэнтра экалогіі і краязнаўства сумесна з Нацыянальным архівам Рэспублікі Беларусь і Беларускай асацыяцыяй былых непаўналетніх вязняў фашызму. Цэнтральнай тэмай размовы стаў лёс беларусаў, якія перасяліліся ў Карэлію пасля заканчэння савецка-фінскай вайны.\nУдзельнікі круглага стала слухаюць выступленне Г.І.Змушко.\nУ гісторыі беларускага народа шмат драматычных і маладаследаваных старонак. Адной з іх з’яўляецца перасяленне нашых землякоў у Карэла-Фінскую ССР у 1940 годзе. Цікавасць да гэтай тэмы ўзнікла ў шырокіх колах грамадства ў мінулым годзе, у 80-ю гадавіну заканчэння савецка-фінскай вайны. Тады прадстаўнікі грамадскіх арганізацый, навукоўцы, малалетнія вязні канцлагераў, створаных фінамі на захопленых тэрыторыях, узнялі пытанне аб увекавечанні памяці беларусаў, якія загінулі ўдалечыні ад Радзімы. На грамадскую ініцыятыву адгукнулася і Міністэрства адукацыі.\n“Гераічныя і трагічныя прыклады айчыннай гісторыі сталі надзейнай асновай патрыятычнага выхавання дзяцей і моладзі. Захаванне гістарычнай памяці пра Вялікую Айчынную вайну — найважнейшая задача сённяшняга дня. Разам з тым існуюць яшчэ малавывучаныя старонкі ваеннай гісторыі нашай краіны і Расійскай Федэрацыі. Адна з такіх старонак — лёс беларусаў, якія апынуліся ў Карэла-Фінскай ССР у выніку перасялення пасля савецка-фінскай вайны, а таксама былых вязняў фінскіх канцлагераў у гады Вялікай Айчыннай вайны, у тым ліку беларусаў. На круглым стале будуць акрэслены маладаследаваныя тэмы беларускай гістарыяграфіі. Прадугледжана прэзентацыя кніг “Беларусы ў Карэліі” і “Фінскі капкан”, — паведаміў начальнік Галоўнага ўпраўлення выхаваўчай работы і маладзёжнай палітыкі Міністэрства адукацыі Эдуард Валянцінавіч Тамільчык.\nНашым суайчыннікам, якія апынуліся напярэдадні Вялікай Айчыннай вайны ў Карэла-Фінскай ССР, давялося адчуць на сабе ўсе жахі акупацыйнага рэжыму. Доўгі час гэтая тэма з’яўлялася белай плямай у айчыннай гістарыяграфіі. Сёння ж намаганнямі даследчыкаў, архівістаў праведзена вялікая праца па запаўненні дадзенага прабелу фактамі з успамінаў відавочцаў тых падзей, а таксама архіўнымі дакументамі. Работа ў гэтым напрамку будзе працягвацца, у тым ліку па выяўленні дакументаў у сямейных архівах былых вязняў і сведкаў падзей. Дзейсную дапамогу навукоўцам могуць аказаць настаўнікі-краязнаўцы.\nКіраўнік валанцёрскага клуба здзяйснення жаданняў БДУ А.В.Кулюкіна з кнігай М.І.Дзенісевіча «Фінскі капкан».\n“У кантэксце патрыятычнага выхавання моладзі важнае значэнне мае непасрэдная сустрэча з жывымі сведкамі. На жаль, тых, хто са зброяй у руках адстойваў нашу свабоду, хто каваў перамогу ў тыле, засталося вельмі мала, таму асаблівае значэнне для выхавання падрастаючага пакалення маю ць успаміны непасрэдных удзельнікаў тых падзей, дзяцей вайны, асабліва тых, каму выпала вельмі страшная, недзіцячая доля — быць ахвярамі канцлагераў. Такія непасрэдныя зносіны па эмацыянальным, псіхалагічным уздзеянні могуць быць нашмат мацнейшымі, чым самыя высокамастацкія кінастужкі, дакументальныя стужкі, літаратурныя або публіцыстычныя творы”, — падзялілася саветнік Пасольства Расійскай Федэрацыі ў Рэспубліцы Беларусь Надзея Васільеўна Калініна.\nУдзельнікам круглага стала пашчасціла правесці яркую, незабыўную, эмацыянальную сустрэчу з Галінай Ігнацьеўнай Змушко, былым малалетнім вязнем, старшынёй праўлення Першамайскай раённай арганізацыі сталіцы Беларускай асацыяцыі былых непаўналетніх вязняў фашызму, удзельнікам творчага калектыву “Лёсы”. Разам з іншымі супрацоўнікамі арганізацыі Галіна Ігнацьеўна праводзіць міратворчую, выхаваўчую і патрыятычную работу сярод моладзі. Удзельнікі калектыву “Лёсы”, які стаў лаўрэатам спецыяльнай прэміі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь дзеячам культуры і мастацтва за захаванне гістарычнай памяці пра Вялікую Айчынную вайну і патрыятычнае выхаванне моладзі, часта сустракаюцца з вучнямі і настаўнікамі, праводзяць сумесныя патрыятычныя акцыі “Не фашызму! Дзяцінства без вайны!”, “Залатое кола памяці”, “Дзяцінства, апаленае вайной”, а таксама ўрокі мужнасці. “Пра сваё дзяцінства я мала што памятаю, бо мне было 3 гады і 3 месяцы, калі я апынулася за калючым дротам. Тое, што адбывалася, я, дзіця, не разумела. Калі вярнулася на Радзіму пасля вызвалення, то ўпершыню даведалася, што была ў канцлагеры. Ужо потым пра канцлагер мне расказаў брат Мікалай Ігнацьевіч Дзенісевіч. У тыя страшныя часы мы змаглі выжыць дзякуючы маме, якая нас, чацвярых дзяцей, змагла ўратаваць”, — падзялілася Галіна Ігнацьеўна.\nПа словах хроснай дачкі аўтара кнігі “Фінскі капкан” М.І.Дзенісевіча Таісіі Канстанцінаўны Пужэвіч, у нашай гісторыі быў час, калі пра лёс вязняў фашысцкіх канцлагераў практычна не гаварылі. “Доўгія гады, жывучы побач, я не ведала, што сям’я майго хроснага бацькі з першых месяцаў вайны апынулася за калючым дротам фінскага канцлагера ў далёкай Карэліі і больш за тысячу дзён і начэй змагалася за жыццё. Аповед Мікалая Ігнацьевіча, які спазнаў нечалавечы голад і холад, страх і прыніжэнні, да глыбіні душы ўразіў мяне, і з таго часу я як дачка ўдзельніка Вялікай Айчыннай вайны (мой тата — марскі пехацінец, абараняў блакадны Ленінград, мама ў званні малодшага сяржанта тэхнічнай службы дайшла да Берліна) стараюся праяўляць клопат і ўвагу да людзей, якія спазналі жахі той страшнай вайны”.\nБеларусам, якія апынуліся ў Карэла-Фінскай ССР у 1940 годзе, давялося адчуць усе жахі акупацыйнага рэжыму. Доўгі час гэтая тэма была белай плямай у айчыннай гістарыяграфіі. Сёння ж намаганнямі даследчыкаў, архівістаў праведзена значная работа па запаўненні прабелу фактамі з успамінаў відавочцаў тых падзей, а таксама архіўнымі дакументамі. Работа ў гэтым напрамку працягваецца. Перспектыўным з’яўляецца выяўленне дакументаў у сямейных архівах былых вязняў фінскіх канцлагераў. Актыўную дапамогу навукоўцам могуць аказаць настаўнікі-краязнаўцы.\nПасля вяртання ў Беларусь Мікалай Ігнацьевіч паступіў у медыцынскі інстытут, стаў дзіцячым доктарам. І гэта было невыпадкова. У канцлагеры яму даводзілася напаўжывыя або мёртвыя дзіцячыя целы скідваць у ямы. Гэтыя жудасныя моманты і прадвызначылі прафесійны лёс Мікалая Ігнацьевіча. Ён стаў доктарам, лячыў дзяцей, абараніў кандыдацкую дысертацыю, доўгія гады працаваў выкладчыкам у медыцынскім універсітэце. Акрамя таго, актыўна заняўся пошукам беларусаў, якія вярнуліся з Карэліі. У яго кнігу “Фінскі капкан” увайшлі шматлікія ўспаміны. Надзейным памочнікам у складанні кнігі была яго сястра Галіна Ігнацьеўна Змушко.\nНастольнай кнігай для настаўнікаў, якія вырашаць даследаваць лёс беларусаў-перасяленцаў, можа стаць зборнік “Беларусы ў Карэліі, 1940—1944 гг. Дакументы і матэрыялы”, выдадзены Нацыянальным архівам Рэспублікі Беларусь. “Прыемна, што пытанні, якія сёння асвятляюцца на круглым стале, выклікалі цікавасць у грамадстве. Наша задача — захаваць унікальную дакументальную спадчыну не толькі для нашчадкаў, але і для сучаснікаў. Архівам выдаецца шмат зборнікаў па трагічных старонках гісторыі Вялікай Айчыннай вайны. У сваёй дзейнасці мы актыўна супрацоўнічаем з калегамі з Расійскай Федэрацыі”, — адзначыў дырэктар Нацыянальнага архіва Рэспублікі Беларусь Андрэй Канстанцінавіч Дземянюк.\nІдэя выдання зборніка “Беларусы ў Карэліі, 1940 — 1944 гг. Дакументы і матэрыялы” была прапанавана яшчэ ў 2007 годзе сумесна з карэльскім архівам. Акрамя М.І.Дзенісевіча, гэтая тэма ў Беларусі практычна нікім не вывучалася. Адна з прычын — многія архіўныя матэрыялы былі страчаны ў перадваенны і ваенны перыяд. У асноўным захаваліся дакументы ў фондах архіва ЦК КПБ, які быў эвакуіраваны. У зборніку прадстаўлены дакументы пераважна Нацыянальнага архіва Рэспублікі Беларусь, а таксама абласных архіваў. Увага засяроджваецца на тым, як было арганізавана перасяленне беларусаў пасля заканчэння савецка-фінскай вайны на тэрыторыю, што засталася практычна без насельніцтва. Шмат пытанняў па гэтай тэме патрабуюць далейшага вывучэння. Напрыклад, невядома дакладная колькасць беларусаў, якія перасяліліся. Яшчэ адной белай плямай у айчыннай гістарыяграфіі з’яўляецца ўдзел беларусаў у савецка-фінскай вайне. Таму загадчык Цэнтра ваеннай гісторыі Інстытута гісторыі НАН Беларусі Аляксей Міхайлавіч Літвін прапанаваў настаўнікам актывізаваць даследчую работу па гэтай тэме на месцах, збіраць звесткі і дзяліцца імі з навукоўцамі.\n“Установамі адукацыі нашай краіны праводзіцца велізарная работа па захаванні гістарычнай памяці пра падзеі ваеннай гісторыі, у першую чаргу Вялікай Айчыннай вайны. Настаўнікамі і вучнямі сабрана шмат малавядомых звестак пра партызанскія атрады, падпольныя групы, ваенныя злучэнні, устаноўлены асобныя біяграфічныя звесткі пра ўдзельнікаў Вялікай Айчыннай вайны, увекавечаны імёны землякоў. Гэтая работа сістэмная, і яна будзе працягнута. Цяпер Рэспубліканскі цэнтр экалогіі і краязнаўства, які з’яўляецца арганізатарам шэрага конкурсаў, акцый патрыятычнай накіраванасці, каардынуе пошукавую дзейнасць, працуе над стварэннем адзінай платформы па патрыятычным выхаванні моладзі”, — адзначыла, падводзячы вынікі круглага стала, дырэктар Рэспубліканскага цэнтра экалогіі і краязнаўства Алена Уладзіміраўна Ануфровіч.\nПершая палова ХХ стагоддзя ў гісторыі беларускага народа напоўнена драматычнымі старонкамі. Адна з іх — лёс беларусаў, пераселеных у Карэла-Фінскую ССР у 1940 годзе. У гэтай тэме яшчэ шмат белых плям, а значыць, краязнаўцаў чакае шмат работы.


Святлана Ціханоўская пра пагрозы адабраць cына ў вакаліста "Уніі". Тузін Гітоў. Слушны музычны партал\n«Спачатку яны хапалі людзей на вуліцы. Потым пачалі ўрывацца ў кватэры. Зараз урываюцца наўпрост у сем'і і пагражаюць абвесціць, што дзеці пратэстоўцаў знаходзяцца ў сацыяльна небяспечным становішчы. Саліст хору «Унія» Аляксандр Шык за сваю пазіцыю атрымаў 15 сутак, яго жонка - штраф. І ім пагражаюць яшчэ і тым, што адбяруць прыёмнага непаўналетняга сына. Толькі каб даказаць сваю сілу, яны гатовыя зрабіць дзіця сіратой.\nСям'я Аляксандра і Марыны Шык\nГэта дробязная і подлая помста сям'і, якая не хоча мірыцца з тым, што адбываецца ў краіне. Для гэтага няма ніякіх прававых падстаў, але рэжым больш не спрабуе ствараць хаця б бачнасць выканання закона. Менавіта таму мы ствараем сістэму фіксацыі сведчанняў злачынстваў супраць народа Беларусі. Гэтая адзіная база доказаў, якую зможа папоўніць кожны і якая наўпрост прывядзе да санкцый і судоў над памагатымі рэжыму. Гэта адзін з крокаў Народнага Трыбунала і гэта галоўны спосаб спыніць беззаконне, выгаднае толькі злачынцам.\nЯ ведаю, які гэта жах, калі пагражаюць тваім дзецям. І ведаю, што мы зробім усё, каб больш ніводны дарослы ў Беларусі не баяўся, што ў яго забяруць дзіця, і аніводнае дзіця не баялася, што яго пазбавяць мамы і таты».\nIntelligency. Прымірэнчы сынгл на Раство (прэм’ера!)\n2490 / 1\n3067 / 0


Праваабаронцы чакаюць палітычна матываваных адлічэнняў\nГрупа праваабаронцаў пачынае кампанію абароны студэнтаў, якіх могуць адлічыць з навучальных установаў за ўдзел у акцыі 19 снежня ў Менску. Пра гэта паведаміў БелаПАН актывіст моладзевай прафсаюзнай групы “Студэнцкая рада”, каардынатар кампаніі Дзмітрый Гамянюк.\nПаводле актывіста, пасля акцыі пратэсту 19 снежня, якая скончылася жорсткім разгонам дэманстрантаў, сярод затрыманых апынулася шмат студэнтаў, таму кампанію вырашана пачаць менавіта цяпер.\n“Хоць Міністэрства адукацыі ў 2006 годзе паабяцала, што ніводнага студэнта не адлічаць за палітычную дзейнасць, улады выключылі з універсітэтаў не менш як 100 студэнтаў за ўдзел у палітычнай дзейнасці, асабліва ў перадвыбарных кампаніях апазіцыі і дэманстрацыях пасля выбараў. Гэта вынікае са справаздачы Дзярждэпартаменту ЗША аб правах чалавека за 2006 год”, – адзначыў Дзмітрый Гамянюк.\nВажна, каб студэнты звярталіся да праваабаронцаў, асабліва калі іх толькі збіраюцца адлічыць, падкрэсліў ён.\n“У першую чаргу будзем звяртацца да аднагрупнікаў і аднакурснікаў для збору подпісаў кіраўніцтву ўніверсітэтаў з просьбаю не адлічваць таго ці іншага студэнта. Будзем перадаваць інфармацыю з пэўнымі прозвішчамі ў Беларускі Хельсінкскі камітэт, каб там таксама маглі скласці звароты ва ўніверсітэты”, – паведаміў Гамянюк.\nЦяпер група праваабаронцаў рыхтуе зварот у Еўрапейскі студэнцкі саюз, у якога таксама будзе прасіць падтрымання.\n“На аснове нашага звароту Еўрапейскі студэнцкі саюз зможа звярнуцца ў Міністэрства адукацыі Беларусі з просьбаю не адлічваць студэнтаў з універсітэтаў за ўдзел у мірнай акцыі 19 снежня”, – растлумачыў каардынатар.


Маланнін "таўкач" • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\nУ пачатку ліпеня 1944 года, калі фронт адкаціўся ўжо да Баранавічаў, у слуцкіх лясах блудзіла нямала фашыстаў, адстаўшых ад сваіх разгромленых дывізій. Некаторыя з іх марылі дагнаць фронт і перайсці да сваіх, а тыя, хто хацеў здацца ў палон, кідалі зброю і патроны. Хадзілі такія і вакол вёскі Цераспаль.\nХлапчукі падбіралі кінутыя імі вінтоўкі. Каб не нарабілася бяды, хтосьці з мясцовых мужчын забраў іх, павымаў затворы і паламаў аб слуп прыклады.\nА вось тутэйшая жанчына — удава, Малання Гуцько, мужа якой у 37-ым годзе забраў ноччу «чорны воран», пакінуўшы яе з чацвярыма малымі сынамі, паблізу сядзібы падабрала светлашэрую, таўшчынёй з хатнюю чаплю і даўжынёй з метр, трубу з прыпаянай ручкай і шарападобным набалдашнікам на канцы. Занесла ў двор і дзецям сказала, што з гэтай знаходкі будзе добры таўкач, можна ім вараную бульбу для свіней у карыце таўчы. На шчасце, у двор зайшоў сусед, мужчына ў гадах, убачыўшы ў руках жанчыны той «таўкач», папярэдзіў:\n— Не чапай ты, Малання, гэту цацку, а то бяды не абярэшся, немцы нездарма насілі яе, а кінулі з непатрэбы.\nДні праз два ў вёску завіталі савецкія салдаты. Зайшоў адзін у хату Маланні. Убачыўшы трубу, што стаяла ў сенцах, усклікнуў:\n— Ды гэта ж нямецкі фаўстпатрон! Ім яны на фронце падбівалі нашы танкі. Выкінь яго, цётка, далей ад дзіцячых вачэй — і неадкладна!\nШто яна і зрабіла, аднёсшы вечарам фаўстпатрон да недалёкай сажалкі і закінула далей ад берага.\nПазней, зімой 1945 года, калі я служыў у вучэбна-стралковым палку ва Урэччы за Мінскам, то аднойчы на палігоне змог пабачыць прабіўную сілу трафейнага фаўстпатрона. Там стаялі з лета 44-га года кінутыя ці падбітыя два нямецкія цяжкія танкі «Пантэра-2», па якіх мы з супрацьтанкавых ружжаў, калібру 14.5 мм, вялі агонь, кулі ад якога толькі выбівалі невялікія ямкі ў 80 мм бартавой брані танкаў. Аднойчы старшына роты прынёс на «палігон» фаўстпатрон. Напомніў нам, калі трапім на фронт, каб ведалі, як ім карыстацца. Потым загадаў адыйсці ўсім салдатам нашага ўзводу далей ад яго, паклаў тую светлашэрую трубу на плячо, трымаючы правай рукой за ручку пад ёю. І раптам з трубы вырваўся сноп агню і дыму, а снарад, пакідаючы ваенны след, ударыў у борт танка і ўзарваўся. А таму, як ён быў камулятыўны, гэта значыць, што сіла выбуху згушчалася ў невялікі струмень, то ў брані атрымалася скразная, з аплаўленымі краямі, дзірка дыяметрам не меней 50 мм. Гэта нас здзівіла. Старшына напомніў яшчэ, што гэтымі трафейнымі фаўстпатронамі нашы салдаты на фронце з аднаго стрэлу падбіваюць не толькі «Пантэры», а і самыя цяжкія 52-х тонныя «Тыгры». Часцей за ўсё ад выбуху гіне ўвесь экіпаж.\nА гісторыю з «таўкачом» Маланні Гуцько мне паведаў слуцкі знаёмы пенсіянер, ураджэнец вёскі Нявязцы, што паблізу Цераспаля. Яго бацькі былі ў радстве з той цёткай, і яна падзялілася гісторыяй пра небяспечную знаходку.


ВЫВУЧЫЦЕ АДМЕТНЫЯ ВЕРАВЫЗНАННІ ЦАРКОЎНАГА ЕВАНГЕЛЛЯ Ў ЧАЦВЁРТЫМ КВАДРАЦЕ - ХРЫСЦІЯНСТВА - 2022\nЧацвёртае Евангелле, веравызнанні і практыкі Царквы\nВернасць Бібліі, выразнасць у набажэнстве і акцэнт на евангелізацыі характарызуюць Касцёл Евангелля Чацвёртага. Мясцовыя цэрквы ўраўнаважваюць традыцыйныя хрысціянскія вераванні з жывымі і напоўненымі радасцю службамі.\nЧацвёртае вераванне Евангельскай царквы\nХрышчэнне - Хрышчэнне вадой патрабуецца як грамадская прыхільнасць да ролі Хрыста як Адкупіцеля і Караля. Чацвёртая Евангельская царква ахрышчана апусканнем.\nБіблія - вучэнні Чацвёртага сцвярджаюць, што Біблія - гэта натхнёнае Слова Божае, "сапраўднае, нязменнае, непахіснае і нязменнае".\nКамунія - Зламаны хлеб уяўляе сабой пабітае цела Хрыста, дадзенае чалавецтву, а сок лазы нагадвае пралітую кроў Хрыста. Вячэра Пана - гэта ўрачыстая падзея, у якую ўваходзіць самаагляд, прабачэнне і любоў да ўсіх.\nРоўнасць - Касцёл Евангелля ў чацвёртым квартале адмаўляе антысемітызм і ўсю этнічную дыскрымінацыю. З моманту свайго заснавання Эмі Сэмпл Макферсан, царква высвяціла жанчын-міністраў, а жанчыны дзейнічаюць ва ўсёй царкве.\nЕвангелізацыя - Пасадка і вырошчванне мясцовых цэркваў з'яўляецца адным з прыярытэтных напрамкаў. Гэтая царква ўдзельнічае ў сусветнай, міжканфесійнай евангелізацыі.\nДары Духа - Царква Чацвёртага Евангелля вучыць, што Дух Святы ўсё яшчэ даруе вернікам свае дары: мудрасць, веды, вера, вылячэнне, цуды, прароцтва, разборлівасць, мовы і тлумачэнне моў.\nЛаска - збаўленне прыходзіць праз ласку, бясплатны Божы дар. Паводле ўласнай заслугі, чалавечыя істоты не могуць заслужыць справядлівасці альбо Божай прыхільнасці і любові.\nВылячэнне - Езус Хрыстус, які не змяняецца, усё яшчэ гатовы і гатовы вылечваць людзей у адказ на малітвы веры. Хрыстус можа ацаліць цела, розум і дух.\nНеба, пекла - Неба і пекла - сапраўдныя месцы. Неба зарэзервавана для тых, хто зноў нараджаецца, веруючы ў Ісуса Хрыста. Пекла, першапачаткова створанае для сатаны і яго непакорлівых анёлаў, з'яўляецца месцам вечнага аддзялення ад Бога, для людзей, якія адкідаюць Хрыста як Збаўцу.\nІсус Хрыстос - Ісус Хрыстос, Сын Божы, быў зачаты Духам Святым, які нарадзіўся ад Дзевы Марыі і стаў чалавекам. Праліўшы кроў на крыжы, ён адкупіў ад граху ўсіх, хто верыць у Яго як Збаўцу. Ён жыве як пасрэднік паміж Богам і чалавекам.\nВыратаванне - Хрыстос памёр за грахі чалавецтва. Сваёй ахвярнаю ахвярай ён заслужыў прабачэнне грахоў для ўсіх, хто верыць у Яго.\nЖыццё, напоўненае духам - Удзельнікам прапануецца весці святое, узорнае жыццё, ушаноўваючы Ісуса Хрыста і Святога Духа сваімі думкамі і дзеяннямі, паводзіць сябе з любоўю, шчырым, праўдзівым чынам.\nДзесяціна - Касцёл Евангелля ў чацвёртым квадраце лічыць, што дзесяціну і грашовыя ахвяраванні Бог загадвае служэннем, евангелізацыяй і вызваленнем асабістага благаслаўлення.\nТройца - трыадзіны Бог: Бацька, Сын і Дух Святы. Тры Асобы суцэльныя, суіснавальныя і роўныя па дасканаласці.\nЧацвёртая царкоўная практыка Евангелля\nСакрамэнты - Хрышчэнне і Вячэра Пана - гэта два сакраманты, якія практыкуюцца ў Касцёле Евангелля Чацвёртага. Хрышчэнне ў вадзе - гэта "блаславёны знешні знак унутранай працы". Вячэра Пана - гэта напамін пра ахвяру Хрыста, прымаць якую трэба з вялікай сур'ёзнасцю і роздумам.\nСлужба набажэнстваў - Царква Евангелля ў чацвёртым квартале - гэта пяцідзесятнік, а значыць, людзі могуць размаўляць на мовах падчас службы. Набажэнства вар'іруецца ад царквы да царквы, але музыка звычайна сучасная і прыўзнятая, з акцэнтам на хвалу. Шмат касцёлаў Евангелля з чацвёртага квадратнага стылю заклікаюць паўсядзённае адзенне альбо "прыходзьце як вы". Нядзельныя набажэнствы праходзяць гадзіну да паўтары.\nКаб даведацца больш пра вераванні Евангельскай царквы Чацвёртага, наведайце іх афіцыйны сайт.\n(Крыніцы: Foursquare.org, Rochester4Square.org)\nРэлігійныя Думкі : Чацвёртае Евангелле, веравызнанні і практыкі Царквы © 2019. All Rights Reserved.


ГУО "Средняя школа №-82 г.Минска" Вучні і настаўнікі аб школе\nГалоўная : Віртуальны музей : Па старонках школьнай гісторыі : Вучні і настаўнікі аб школе\nУспаміны Галачкінай Ніны Ягораўны, настаўніка белорускай мовы и літаратуры.\nУ 1962 годзе я атрымала прызначэнне ў 82 школу, якая ў гэты час толькі пачынала сваё жыццё. Я настаўнік рускай і беларускай моў. Месцаў у старэйшых класаў не было, мне далі накіраванне на працу настаўнікам пачатковых класаў. З 1962 па 1970 год я зрабіла два выпускі пачатковых класаў. У 1970 годзе мяне перавялі выкладчыкам рускай мовы і літаратуры ў 5 класы 82 школы. Тут я прапрацавала да 1989 года, да сыходу на заслужаны адпачынак.\nАдкрыцця школы ў 1962 годзе я надала шмат увагі. Гэта было вялікай радасцю для мікрараёна. Да гэтага ўсе вучні туліліся ў дзвюх школах 58 і 43. Таму адкрыццё 82 школы было вялікай падзеяй і радасцю. Усе настаўнікі і вучні прымалі актыўны ўдзел у апошнія дні арганізацыяй і навучальнага працэсу. Мылі вокны, расстаўлялі мэбля, мылі пыл - рыхтаваліся старанна.\nІ вось надышоў дзень ўрачыстай лінейкі. Дзеці і бацькі атрымалі бесенный падарунак ад дзяржавы - школу №82. Гэта было 29 жніўня 1962 г.. Прысутнічалі карэспандэнты раённай газеты, прадстаўнікі РАНА.\nУсе хлопцы, якія наведвалі школы №58 і «43 перайшлі вучыцца ў школу № 82. Сфарміраваўся добрасумленны, працавіты педагагічны калектыў. У кожнага была мэта - даць глыбокія веды свае выхаванцам. Усе ўмовы былі створаны. Праца закіпела, і працягвае кіпець ўжо 50 гадоў.\nУспаміны Станішэўскай Тамары Паўлаўны, настаўніка пачатковых класаў.\n1961. Мікрараён па вуліцах Народная і Пляханава быў шчыльна забудаваны дамамі ў пяць паверхаў і густа заселены да вуліцы Васняцова. Са школ функцыянавала толькі школа № 43 па вуліцы Пляханава. Яна вымушана была працаваць у тры змены. Тэрмінова патрэбна была новая школа. І яе ў спешным парадку сталі будаваць. На будоўлі працавалі ў некалькі змен. Няспы нна снавалі самазвалы, якія прывозілі панэлі і блокі, а таму везлі зямлю з катлавана школы. Днём і ноччу зіхацелі агеньчыкі электразваркі і пражэктары на будаўнічым кране. З вокнаў сваёй кватэры я лічыла паверхі на школе - новабудоўлі. Я жыла ў доме побач са школай і з вышыні пятага паверху усё было добра відаць. Як радаваліся жыхары бліжэйшых дамоў, што іх дзеці будуць хадзіць у гэтую новую школу. - Гэта мая школа! - З гонарам казаў мой сусед - першакласнік.\nЧэрвень-ліпень месяцы. Будаўнікі вельмі спяшаліся, каб завяршыць усе аддзелачныя работы ў памяшканні, ачысціць двор ад будаўнічага смецця. На дапамогу прыйшлі бацькі, настаўнікі, што б памыць вокны ў класных пакоях, расставіць мэблю.\nВывесілі ў вестыбюлі школы спісы дзяцей па класах. Дзяцей было так шмат, што адных першакласнікаў было дзевяць класаў.\nНа першым святочным пабудове ў дзень сустрэчы са школай сабраліся і сталі дзеці ў двары школы. Так паступова школа ўваходзіла ў рытм сваёй мернай жыцця і працы. Але двор школы быў пусты і гол. Увесну прывезлі шмат маладых дрэў. Школьнікі і настаўнікі высадзілі дрэўцы ў двары школы і на стадыёне. Усю тэрыторыю засеялі травой. Цяпер дрэвы ўжо вельмі выраслі, пастарэлі. Іх вымушаныя былі паступова спілоўваць, прыбіраць. Ад іх засталіся толькі магутныя пні - клумбы. А школа працягвае жыць і працаваць і зараз 50 гадоў праз з новымі маладымі, энергічнымі настаўнікамі і навучэнцамі.


МЗС Беларусі нагадаў грамадзянам пра каранцін у Італіі і Ізраілі\nМЗС Беларусі нагадаў грамадзянам краіны пра абмежаванні, якія ўвялі ў Італіі і Ізраілі ў сувязі з каронавірусам. Вонкавапалітычнае ведамства ў facebook заклікае беларусаў пакуль устрымацца ад падарожжаў.\nМЗС Беларусі нагадвае, што ў Італіі ўвялі каранцін да 3 красавіка бягучага году. Да гэтага чысла турыстычныя паездкі ў Італію не дапускаюцца. Тыя, хто прыбывае ў Італію паветраным транспартам (за выключэннем транзіту) павінны абгрунтаваць мэту падарожжа.\nУрад Ізраілю ўвёў абавязковы 14-дзённы каранцін для ўсіх грамадзянаў, якія прыбылі з-за мяжы ў перыяд з 9 да 23 сакавіка 2020 года. Акрамя таго, уезд у Ізраіль магчымы толькі пасля атрымання адпаведнага пацвярджэння пасольства Ізраілю ў Менску.\nТэгі: абмежаванні. Израиль інфекцыя Італія каранцін каронавірус МЗС турыст