Культура - Сто і адзін сілуэт\n— Канкурэнцыя з боку электронных носьбітаў звужае сферу ўплыву кнігі, але роўна да тых межаў, у якіх друкаванае выданне ўжо можа сябе абараняць. Вазьміце бібліяфільскія кнігі. Напрыклад, выданне з гравюрамі: апошнія нумаруюцца, уклейваюцца абмежаванай колькасцю, бо больш за пэўны аб’ём не вытрымлівае форма. Ці будзе мець такое ж мастацкае значэнне алічбаваная копія? Альбо томікі з аўтографамі аўтараў, з дарчымі подпісамі знакамітых майстроў. Алічбаваны варыянт наўрад ці прывабіць знаўцаў і калекцыянераў.\nПаглядзіце ў Сеціва: мора калейдаскапічнай інфармацыі. А чалавек, бы шклянка з вадой: ён не можа змясціць у сабе больш за вызначаны аб’ём, астатняе выльецца, згубіцца. Кнігу ж магчыма памацаць, прагартаць, разгледзець ілюстрацыі, пачаць чытаць і вярнуцца пазней, не марнуючы час у “пошукавіку”. Маю кнігу ўвогуле можна прымаць, так бы мовіць, парцыённа, пачынаючы з любой з амаль 400 старонак.\nАд пусцяковіны да “Залатога фаліянта”\n— Ведаеце, якая адна з самых дарагіх кніг Расійскай імперыі? Двухтомнік гравюр “Двор Кацярыны Вялікай”. Ніхто ўжо не пазнае тых прыдворных статс-дам ды кавалераў, якія апісаны і выяўлены на паперы, але такія выданні прывабліваюць гісторыкаў, мастакоў, калекцыянераў. Яны застаюцца ў вечнасці.\nМая ж гісторыя пачалася з пусцяковіны. У якасці падарунка падрыхтаваў блізкім сябрам партрэты-сілуэты. Вопыт у мяне ўжо меўся: у 2011 — 2012 гадах я зрабіў серыю плакатаў і нумараваных памятак для бібліяфільскіх сустрэч “AD LIBRUM”. На іх патрапілі мастакі Арлен Кашкурэвіч, Генадзь Грак, Аксана Аракчэева, Валерый Славук, экслібрысісты Алег Судлянкоў і Аляксандр Шэліпаў, прадстаўнікі вядучых бібліятэчных устаноў краіны Таццяна Рошчына, Галіна Кірэева, Алесь Суша, Аляксандр Стэфановіч і іншыя персоны.\nСпачатку рабіў фотаздымкі, пасля працаваў над іх вектарным пераўвасабленнем. На кожны малюнак — каля 8-9 гадзін. Трэба было бачыць, які эфект яны выклікалі! Мне стала шкада, што ўся гэта вялікая праца кане ў Лету. Тады і з’явілася задумка кнігі.\nДзесьці год я збіраў матэрыял, пасля столькі ж апрацоўваў яго. Для мяне шмат значыць не толькі змест, але і форма кнігі. Таму педантычна падышоў да структуравання.\nАдразу зразумеў, што сярэднестатыстычнаму чытачу будзе не цікава разглядаць галерэю незнаёмых яму постацей. І тут на памяць прыйшла папулярная забава сярэдзіны ХІХ стагоддзя: запаўненне апытальніка. Новы імпульс колішняй салоннай гульні надаў Марсэль Пруст. Тыя 24 пытанні, на якія адказваў спачатку нікому невядомы чатырнаццацігадовы хлопчык, а праз некалькі гадоў — пісьменнік, займелі нават адмысловую назву “Апытальнік Пруста”. У 1970-х славутае анкетаванне “прайшоў” шэраг знакамітых французскіх пісьменнікаў. Вось яго я і ўзяў за аснову складання сваёй кнігі, аздобіўшы нацыянальнымі адценнямі (прынамсі, дапытваўся пра любімую беларускую кнігу, знакавае месца на радзіме).\nНа старонкі патрапіў 101 сілуэт ключавых постацей Тэхналагічнага універсітэта. Кожнага з герояў я прасіў прыдумаць сімвал, які характэрызуе яго, дадаць дэвіз і вывесці сваёй рукой (а то з-за камп’ютараў мы ўжо забыліся, як пісаць) важнае пажаданне, параду, разважанне. Побач з выявай змясціў апытальнік. Такім чынам, кніжны разварот сумясціў візуальны і апісальны складнікі.\n— Я ствараў фаліянт для такіх жа кніжных гурманаў, як і я. Усе 175 асобнікаў пранумараваныя, надрукаваны на італьянскай паперы з трайным залатым абрэзам. Першыя трыццаць пяць выйшлі ў скураной вокладцы. Прыемна было пачуць ад рэктара Акадэміі мастацтваў Міхаіла Баразны, што кніга сапраўды арыгінальная, з вельмі насычаным візуальным шэрагам і ў ёй прачытваецца пэўны зрэз нашай эпохі.\nУ прэамбуле я змясціў сілуэты, з якіх усё пачыналася. Адну з прадмоў вельмі цёпла напісаў Адам Мальдзіс. Яго выява, канешне, не магла не з’явіцца побач са шчырымі словамі. Дарэчы, славуты гісторык, доктар філалогіі прысутнічаў і на прэзентацыі выдання.\nКніга зараз жыве сваім жыццём. Напрыклад, адна з чытачак распавяла, што томік стаіць у яе на пачэсным месцы ў якасці... кулінарнай кнігі. Бо адным з пытанняў значылася любімая страва, а некаторыя героі давалі не толькі назву, але і рэцэпт.\nПасля атрымання “Малога залатога фаліянта” на Нацыянальным конкурсе “Мастацтва кнігі” некаторыя сябры пачалі прапаноўваць мне ўступіць у саюз пісьменнікаў. Але ж я не пісьменнік, я раблю кнігі. У мяне нават ёсць план на бліжэйшыя гадоў пяць: задумаў яшчэ чатыры бібліяфільскія выданні рознага фармату, кожнае на 500-600 ілюстрацый. Кнігі у мяне ўжо ў галаве, я ўяўляю сабе тэхнічныя бакі іх афармлення. Прынамсі, хачу надрукаваць свае меморыі, зборнік няпісаных законаў бібліяфілаў.\nЗараз жа ў распрацоўцы фаліянт “Багемны Мінск”. Я ўжо склаў спіс адметных постацей сталіцы, імёны якіх ва ўсіх на слыху: мастакі, спевакі, пісьменнікі… Задумана 700 ілюстрацый. Спадзяюся, ніхто не адмовіць. Ужо зроблена частка партрэтаў, напрыклад, літаратара і мастака Адама Глобуса, фотамастака Алены Адамчык, кінасцэнарыста Веры Савінай, мастацтвазнаўцы Таццяны Бембель, шрыфтавіка Аляксандра Кулажанкі. Разлічваю, што кніга выйдзе да 950-годдзя


АКАДЭМІКІ ВЫБІРАЮЦЬ НОВЫХ ЧЛЕНКОРАЎ\nПаводле заканадаўства, якое рэгулюе дзейнасьць Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, членамі-карэспандэнтамі могуць быць абраныя вучоныя–грамадзяне Беларусі. Прычым, вучоныя – вядомыя, якія ўнесьлі значны унёсак у разьвіцьцё навукі і ўзбагацілі яе працамі буйнога навуковага значэньня. Што тычыцца прывілеяў, то вось што на гэты конт распавёў мне вядомы беларускі акадэмік Радзім Гарэцкі:\n(Радзім Гарэцкі: ) “За ступень кандыдата навук у нас плацяць дадаткова тры базавыя стаўкі. За доктара навук – шэсьць. Членам-карэспандэнтам – дзесяць. Акадэмікам – 15. Але тут ёсьць адзін нюанс вельмі цікавы. Наконт членкораў і акадэмікаў. Яны павінны пісаць справаздачу кожны год, што яны зрабілі. Гэтая справаздача пасылаецца ў Адміністрацыю прэзыдэнта. І потым, мусіць, даходзіць да самога прэзыдэнта, ён падпісвае, і толькі тады нам даюць вось гэты дадатак”.\n(Карэспандэнт: ) “І вы таксама пішаце кожны год справаздачу?”\n(Гарэцкі: ) “Кожны год. Але пакуль ён зацьвярджае. Але ж звычайна прыходзіцца даволі доўга чакаць. Напрыклад, сёлета ён пакуль не падпісаў яшчэ”.\n(Карэспандэнт: ) “А бывае так, што камусьці наагул не было падпісана?”\n(Гарэцкі: ) “Калі ўказ гэты выйшаў першы раз, дык ён тады, я ведаю, 4 чалавекам не падпісаў. Тады яшчэ быў Карпенка жывы – вось жа Лукашэнка яго выкрасьліў. Потым Шушкевічу не падпісаў і Ціхіню не падпісаў. Яны ў нас членкоры. І яшчэ не падпісаў акадэміку Міхайлаву, які быў дарадцам у Шушкевіча”.\nЦяпер у беларускай Акадэміі навук роўна 100 членаў-карэспандэнтаў. Прэзыдыюм акадэміі даў дазвол на абраньне 40 новых член-карэспандэнтаў. Пасьля абвяшчэньня гэтага конкурсу першапачаткова вырашыў удзельнічаць у ім 161 навуковец.\nБыў у іх ліку, як мне пацьвердзілі ўчора ў акадэміі, і доктар эканамічных навук Міхаіл Мясьніковіч. Аднак затым ён зьняў сваю кандыдатуру. Як мяркуюць у акадэміі, прэзыдэнт ня быў упэўнены, што будзе абраны ў член-карэспандэнты. Рэч у тым, што галасаваньне па кандыдатуры – тайнае.\nДарэчы, на сёньняшнім агульным сходзе з 40 вакансіяў будзе запоўнена ня больш як 34. Менавіта такая колькасьць прэтэндэнтаў на атрыманьне званьня член-карэспандэнта засталася пасьля папярэдніх выбараў ў аддзяленьнях акадэміі.\nНапрыклад, праз гэтае “сіта” папярэдняга адбору ня здолелі прайсьці намесьнік міністра эканомікі Андрэй Тур, дырэктар Інстытуту гісторыі Мікалай Сташкевіч. Затое будзе прэтэндаваць на атрыманьне званьня член-карэспандэнта ў сфэры права старшыня Канстытуцыйнага суду Рыгор Васілевіч. Ён, паводле дасьведчаных асобаў, прайшоў этап папярэдніх выбараў, толькі дзякуючы адміністрацыйнаму рэсурсу. Дарэчы, далёка ня ўсе дактары навук маюць жаданьне стаць член-карэспандэнтамі акадэміі. Вось як, напрыклад, патлумачыў сваю пазыцыю на гэты конт доктар фізіка-матэматычных навук Юры Хадыка:\n(Хадыка: ) “Не, ніколі не прапаноўваў”.\n(Хадыка: ) “Бо я не хацеў быць лякеем ва ўладаў. У савецкі час наагул нельга было балятавацца без ухваленьня ЦК КПСС. А зараз гэта “кляны” вылучаюць. Гэта надзвычай гнілая сыстэма. Акадэмія далёка не найлепшае месца ў сэнсе прыстойных чалавечых паводзінаў. Лічыцца, што тыя людзі, якія час ад часу там зьбіраюцца, быццам там вырашаюць найважнейшыя пытаньні. Але гэта ня так. Таму я ніколі не вылучаўся і ня буду вылучацца. Мне дастаткова маіх званьняў”.\nГэта быў доктар фізыка-матэматычных навук Юры Хадыка – супрацоўнік Нацыянальнай акадэміі навук, дзе сёньня праходзяць выбары член-карэспандэнтаў акадэміі.


Вялічкаўскае возера - RADZIMA.INFO/Легенды Беларуси\nradzima.info » wiki » Легенды Беларуси » Вялічкаўскае возера\nАвтор: Radzimich | Ноябрь 23, 2017\nДаўным-даўно ля дарогі (цяпер шаша Ліда — Навагрудак) стаяла вялікая вёска Вялічка. Людзі жылі ў ёй багата. Толькі на канцы вёскі ад дарогі жыла бедная ўдава з маленькімі дзяцьмі.\nАднойчы ў вёску прыйшоў жабрак, стары сівы дзядок. Ён абхадзіў усе двары, але яму ніхто нават і скарынкі ў торбу не кінуў. Зайшоў дзед і да ўдавы. Ужо вечарэла, і дзядок папрасіўся нанач. Жанчына ласкава запрасіла старога сесці і дала павячэраць міску нішчымнай заціркі. На гэтую зацірку яна заварыла апошнюю жменю жытняй мукі. Жабрак застаўся начаваць.\nНазаўтра жанчына ўстала і здзівілася: у хаце і ў каморы было многа хлеба і ўсяго другога. А дзед ёй сказаў:\n— Выйдзі, кабета, з хаты з дзяцьмі і ідзі не аглядаючыся, хоць што-небудзь і пачуеш. Як аглянешся, то на месцы тваёй хаты вырасце груша.\nЖанчына так і зрабіла. Толькі яна адышла за вёску, як пачула ззаду трэск, шум і енк людзей. Усё крышылася і ламалася. Вёска прапала, а на яе месцы ўтварылася возера, а замест хаты ўдавы на беразе возера стаяла груша. Жанчына павярнулася, хацела пайсці паглядзець, што здарылася, але ж адразу ператварылася ў камень.\nНа другі дзень людзі з суседніх вёсак бачылі, як з возера выплывалі аконныя рамы, дзверы і іншая хатняя дробязь. Людзі пачалі збіваць жэрдкі, каб памераць дно, але з вады чалавечы голас сказаў:\n— Не мерай тычыною, бо памераеш галавою.\nУсё ж такі самыя цікаўныя ўзялі доўгую вяроўку, прывязалі камень і апусцілі на дно. Дна не дасталі, а з вады пачуўся ізноў голас:\n— Не мерай вяроўкаю, бо памераеш галоўкаю.\nАдзін чалавек пры гэтым утапіўся, і яго як ні шукалі, не маглі знайсці, хоць возера было невялікае.\nЦяпер на беразе Вялічкаўскага возера расце старая груша і ляжыць вялікі камень з адбіткам быццам бы жаночае рукі.\nМетки: Вялічкаўскае возера, Легенды Беларуси, Легенды о воде, паданні\n← Возера Бяздонка Гара Княжа Магіла →


Пчала маленькая — даход вялікі — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nПятница, 21 май, 2010 72 admin\nМёд — каштоўны прадукт харчавання чалавека. У кветкавым мёдзе ўтрымліваецца 75-80 працэнтаў вугляводаў (глюкоза, фруктоза і інш), арганічныя кіслоты, ферменты, мінеральныя і араматычныя рэчывы, вітаміны. Валодае ён і лячэбнымі ўласцівасцямі.\n— А хто ў раёне займаецца вытворчасцю каштоўнейшага прадукту? —з гэтага пытання пачалася наша размова з міжраённым спецыялістам першай катэгорыі па пчалярстве А.Т.Лісічэнкам.\n— На пачатак года ў РУП “Дружбінец” было 90 пчоласем’яў, УП “Насенняводчы саўгас імя Данукалава” — 140, СВК “Бяленева” — 38, школе-інтэрнаце — 14 і Багданаўскай школе — 2 пчоласям’і. Звыш 1300 пчоласем’яў знаходзіцца ў прыватным сектары. Актыўна пчалярствам займаюцца ў Ходцаўскім, Багданаўскім, Беліцкім, Нямойтаўскім і Студзёнкаўскім сельсаветах.\nАднак у сельгасарганізацыях раёна захоўваецца тэндэнцыя скарачэння пчолапасек і пчоласем’яў. Па прычыне недастатковага кантролю з боку ўпраўлення сельскай гаспадаркі зменшылася пчаліная сям’я ў СВК “Бяленева”. Ёсць магчымасці займацца вытворчасцю мёду ў КУСГП “Полымя”, але няма адпаведнага спецыяліста. Ды і астатнія гаспадаркі могуць атрымліваць таварны мёд, тым больш, што гэты прадукт запатрабаваны на рынку.\n— Бачна, кіраўнікі сельгасарганізацый недаацэньваюць ролю пчол у павышэнні ўраджайнасці многіх культур?\n— Роля пчол у павышэнні ўраджайнасці канюшыны, рапсу, донніка і іншых энтамафільных культур вельмі вялікая. Аднак улік прадукцыі на пасеках па-ранейшаму вядзецца аднабока: па выхаду мёду і воску. Даход ад апылення сельгаскультур пчоламі ўвогуле ў разлік не бярэцца, нягледзячы на тое, што ён у некалькі разоў пераўзыходзіць даход ад рэалізацыі прадуктаў пчалярства. Пчолы з’яўляюцца асноўнымі апыляльнікамі раду сельскагаспадарчых культур. І патрэба ў іх для гэтай мэты ўзрастае з кожным годам, бо пашыраюцца пасевы рапсу, грэчкі, бабовых культур. У цэлым па раёне, з улікам рэкамендаваных норм па выкарастанні меданосных пчол на апыленне азімага і яравога рапсу, канюшыны трэба мець па меншай меры звыш 14 тысяч пчоласем’яў.\nНайбольшы эфект ад апылення дасягаецца пры падвозе і размяшчэнні высокапрадуктыўных пчоласем’яў непасрэдна на масівы перакрыжаапыляльных раслін. У выніку чаго павышаецца ўраджайнаць на 40-60 працэнтаў, канюшыны чырвонай — больш як на 70 працэнтаў, узрастае і выхад таварнага мёду.\n— Каб атрымаць нейкую прадукцыю, трэба штосьці ўкласці ў вытворчасць, справу…\n— Без труда, не вытянешь и рыбку из пруда, — так, здаецца, кажуць у народзе. Для арганізацыі паўнацэннага апылення энтамафільных культур, а таксама для шматразовай перавозкі пасекі на меданосную расліннасць неабходна мець спецыяльныя тэхнічныя сродкі. На жаль, у сельгасарганізацыях няма ні адной спецыяльнай ці прыстасаванай платформы. Транспарціроўка таксама ўскладняеца тым, што вуллі старыя і патрабуюць рамонту або замены. Набыццё іх нярэдка становіцца праблематычным з-за дэфіцыту абаротных сродкаў, якія абавязкова акупіліся б. Па гэтай прычыне вясной няма магчымасці своечасова перасадзіць пчоласем’і ў чыстыя прадэзінфіцыраваныя вуллі.\nІншы раз несвоечасова набываецца вашчына, што вядзе да спазнення з пашырэннем пчаліных гнёздаў штучным шляхам. Недахоп сотаў прыводзіць лётных і маладых пчол у бяздзейны стан, у выніку чаго ўтвараецца роевае становішча. У сярэднім па раёне летась выдаткавана 366 грамаў вашчыны (3,46 ліста). Гэта не забяспечвае агульны абарот замены сушы за 4 гады. Працяглае выкарыстанне старых сотаў зніжае і выхад воску пры ператопцы сушы. У ячэйках накопліваецца вялікая колькаць патагеннай мікрафлоры, якая выклікае захворванні: пчолы драбнеюць, сем’і слабеюць, зніжаецца іх прадуктыўнасць. Існуе і праблема здабычы воску.\n— Як спецыяліст, што вы парэкамендавалі б гаспадарнікам?\n— Самая простая рэкамендацыя — пчоламі трэба займацца. А каб рэнтабельна весці гэту галіну, неабходна мець спецыяліста. Падабраць чалавека-аматара і накіраваць яго на вучобу ў Смілавіцкі дзяржаўны сельскагаспадарчы каледж. А пакуль нават СВК “Бяленева” і УП “Насенняводчы саўгас імя Данукалава” не маюць заатэхнікаў-пчаляроў.\nАдкуль не спецыялісту ведаць, што несвоечасовае (позняе) адпампоўванне мёду не прыгоднага для зімоўкі пчол і замена яго на цукровы сіроп прыводзіць да вялікага зносу пчол, адмоўна ўплывае на захаванасць пчол, павышае іх захваральнасць.\nКіраўнікам гаспадарак, якія маюць пасекі, настойліва рэкамендую набываць пчоламатак ў пітомніках у неабходнай колькасці. Ад маленькай пчалы можна атрымаць вялікі даход, калі ёй займацца.\n— Якія асноўныя патрабаванні да абуладкавання пасек, у тым ліку і прыватных?\n— Пасекі размяшчаюць на сухіх, асветленых сонцам, закрытых ад вятроў месцах, не бліжэй 500 метраў ад шасейных і чыгуначных дарог, піларам, высакавольтных ліній, за 2 кіламетры ад жывёлагадоўчых ферм. На адлегласці 5 кіламетраў не павінна быць кандытарскай і хімічнай прамысловасці, тэрыторыю стацыянарнай пасекі, у тым ліку і прыватная, трэба абавязкова агароджваць плотам да двух метраў у вышыню.\nНа кожную пасеку павінен быць ветэрынарна-санітарны пашпарт, дзе трэба фіксаваць санітарны стан пасекі. Пры рэалізацыі прадукцыі пчалярства неабходна выпіска ветэрынарных пасведчанняў 1-вет і 2-вет.\nПадрабязнасці можна даведацца ў пастанове Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь № 31 ад 4 ліпеня 2003 года “Аб зацвярджэнні Інструкцый аб мерапрыемствах па папярэджванні і ліквідацыі хвароб, атручванняў і асноўных шкоднікаў пчол на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь”.\nЗ міжраённым спецыялістам першай катэгорыі па пчалярстве Аляксандрам Лісічэнкам гутарыў\n← Дапамог затрымаць злачынцу\nЗдаровае дзіця — шчаслівая сям’я →


Ад рэдакцыі | Беларускі Гістарычны Агляд\nДзесяць гадоў таму, у глыбокую восень 1986 г. ня стала Мікалая Мікалаевіча Улашчыка — магутнай і трагічнай постаці нашай гістарычнай навукі. Пасля Мітрафана Доўнар-Запольскага гэта другі гісторык Беларусі такога маштабу і ўзроўню, які таксама амаль усё сваё сталае жыццё мусіў правесці далёка ад айчыны. Высокапрафесійны даследчык, гісторык-фундаменталіст, выхад у свет кожнай кнігі якога быў падзеяй для беларускай гістарыяграфіі, ён ва ўсім заставаўся беларусам і дэманстраваў узоры грамадзянскай мужнасці. Хоць адкрыта ў самой Беларусі, дзе афіцыйны Мінск не прызнаваў вучонага, гаварыць пра заслугі і шырока ўшаноўваць памяць М.Улашчыка (1906-1986) стала магчымым толькі ў апошнія гады.\nЦяпер, ведаючы многа пра яго жыццё і рэаліі падсавецкай Беларусі, можна сцвярджаць, што ў нялёгкія гады кампартыйнага панавання гэты чалавек увасабляў сумленне беларускай нацыянальнай гістарыяграфіі. Але, ухіляючыся ад патэтыкі, рэдакцыя аддае старонкі гэтага нумара самому Мікалаю Мікалаевічу, ягоным сябрам, калегам і паслядоўнікам.\nРэдакцыя змяшчае ў сшытку матэрыялы толькі з неапублікаванай гістарыяграфічнай спадчыны вучонага. Тэксты публікуюцца без зменаў, з захаваннем пэўных асаблівасцяў стылю аўтара і нязначнай моўнай уніфікацыяй. Падабраныя лісты, укладзеныя храналагічна, з’яўляюцца часткай багатай эпісталярыі. Спіс навуковых прац ахапляе публікацыі кніжныя і часопісныя (без газетных і чыста літаратурных).\nПрысвячаючы гэты сшытак БГА Мікалаю Улашчыку, рэдакцыя спадзяецца ня толькі закласці ў нашай гуманістыцы традыцыю тэматычных выданняў, прысвечаных угодкам выдатных беларускіх гісторыкаў, але і рэальна прычыніцца да вяртання на Беларусь таго, хто так вяртаў ёй самой яе мінуўшчыну. Псторык вяртаецца ў тэкстах. У нашым мысленні Улашчык несмяротны.\n Хроніку ўшанавання памяці М.М.Улашчыка гл. у канцы нумара.


17 чэрвень 2011, 20:34\nКожная пратэрміноўка плацяжу з боку Беларусі за пастаўленую электраэнэргію можа прывесьці да поўнага спыненьня паставак, заявіў заявіў журналістам кіраўнік расейскай кампаніі «Интер РАО ЕЭС» Барыс Кавальчук. Расейскі экспартэр аднак спадзяецца на канструктыўнае супрацоўніцтва зь беларускімі партнэрамі і своечасовае пагашэньне даўгоў, паведамляе РІА «Новости».\nКавальчук нагадаў, што яго кампанія некалькі разоў пераносіла тэрміны пагашэньня запазычанасьці за пастаўленую ў Беларусь электраэнэргію:\n«Ужо паступілі грашовыя сродкі, каля 600 мільёнаў расейскіх рублёў, гэта значыць была пагашана запазычанасьць за сакавік. Засталося 600 мільёнаў рублёў за красавік, і падыходзіць запазычанасьць на травень. У нашым пратаколе кожны неплацёж дапускае магчымасьць цалкам адключыць пастаўкі электраэнэргіі. У нас ёсьць і штрафы, і пені. Усе санкцыі прадугледжаны, але мы праяўляем верх канструктывізму і гаворым пакуль пра асноўную суму доўгу».\nКампанія «Интер РАО ЕЭС» 9 чэрвеня абмежавала пастаўкі электраэнэргіі ў Беларусь у сувязі з запазычанасьцю. Бакі падпісалі графік плацяжоў, згодна зь якім Беларусь абавязалася пагасіць запазычанасьць да 5 ліпеня. Расейская кампанія аднавіла пастаўкі электраэнэргіі 13 чэрвеня.


Палітычная геаграфія барыс бікінін– дэпутат ад ляхавічаў\nСпампаваць 71.54 Kb.\nНазва Палітычная геаграфія барыс бікінін– дэпутат ад ляхавічаў\nПамер 71.54 Kb.\nБАРЫС БІКІНІН– ДЭПУТАТ АД ЛЯХАВІЧАЎ\nВыбіраючы паміж зімою й летам, бальшыня жыхароў райцэнтру Ляхавічы Берасьцейскай вобласьці аддаюць паревагу халадам. Нізкая тэмпетарура замінае інкліваму распаўсюду пахаў. А таму колькі месяцаў запар насы жыхароў адпачываюць ад смуроду, які ільецца з гарадзкіх ачышчальных збудаваньняў. Тыя знаходзяцца ў самым цэнтры горада, на беразе ракі Ведзьма.\n(Спадар:) “Асабліва ўлетку гэта адчуваецца. Пахне там вельмі здорава! Там перакачка брыдоты гэтай усёй. Гімназія побач, вучні ўсе туды ідуць. У 50-ці мэтрах ад гэтага збудаваньнья. Усе закрываюць насы ды йдуць праз гэты мост. Выхюхае кожны сваю порцыю ды й маўчыць”.\nДобрай навіной са мною падзяліўся Вечаслаў Сельмановіч – дырэктар тутэйшага аграрнага каледжу. Па сумяшчальніцтву ён зьяўляецца памочнікам дэпутата Барыса Бікініна, старшыні Камісіі ў справах нацыянальнай бясьпекі Палаты Прадстаўнікоў.\n(Сельмановіч:) “Што значыць сёньня прабіць вельмі вялікую суму грошай, каб завершыць будаўніцтва ачашчальных збудаваньньяў для Ляхавічаў? Гэта вельмі важная праблема: эканамічная, экалягічная ды й проста побытавае пытаньне, якое 2 дзесяцігодьдзі не вырашалася нават у камуністычныя часы. І дагэтуль вісіць. А ён гэта прабіў! Ён!! Зь ягонай беспасярэдняй дапамогай!!! А што сёньня значыць асфальтаваньне вуліцы Кастрычніцкай, якая за ўсю гісторыю Ляхавічаў не бачыла асфальту? Гэта пры дапамозе ягонага дэпутацкага мандату, пры дапамозе ягонага сёньняшняга стану ён знайшоў для гэтага падыходы! Ён на сёньня вельмі шмат зрабіў. Гэта ня тое, як у некаторых акругах, людзі заяўляюць, што яны болей памятаюць гэтага дэпутата, чым бачаць яго”.\nЗь Вечаславам Сельмановічам мы гутарылі 40 хвілінаў. Спыніліся на кожным пункце з перадвыбарчай праграмы Барыса Бікініна. Пералічу толькі некаторыя вынікі дэпутацтва.\nВысьветлілася, што па-першае – народны абраньник спрыяе вырашэньню праблемаў газіфікацыі й тэлефанізацыі паселішчаў;\nпа-другое, аказваецца й адрэсная дапамога пэніянэрам, інвалідам, шматдзетным сем’ям, настаўнікам, а таксама лекарам.\nА яшчэ спадар Сельмановіч пахваліўся , што на падуладным яму прадпрыемстве заробак выплочваецца своечасова. І гэта адпавядае адмысловаму пункту праграмы дэпутата Бікініна.\nПэнсіянэрка баба Вера, што жыве на вуліцы Дзісюкевіча, не дачакалася ўвагі з боку раённага вузлу сувязі. Яна пракапала траншэю й праклала да свайго дому тэлефонны дрот. Паўтаруся, што рабіла кабета ўсё саматугам, аднак квітанцыю ад сувязістаў за, нібыта, праведзенныя працы, яна ўсёж-такі атрымала. Паабуралася-паабуралася, але рабіць іншага не выпадала: узяла ды й аплаціла рахунак. І стала баба Вера чакаць, пакуль яе падключаць да АТС.\n(Баба Вера:) “Ужо паўгады, як я той дрот укапала. Цяпер я пайшла да іх й пытаюся: “А чаму вы мне не праводзіце таго тэлефона?” Адказваюць: “Няма нумароў. Чакайце, нумары будуць ажно напрыканцы года”. Я кажу: “А навошта было дрот класьці?” Грошы зь мяне-та ўзялі за дрот!” Болей за сто тысячаў. Натуральна, што вялікія, бо атрымліваю толькі восемдзесят!”\n(Карэспандэнт:) “У Палаце прадстаўнікоў ад Ляхавічаў ёсьць дэпутат – Барыс Бікінін. Калі яго абіралі, гэта было чатыры гады таму, ён казаў, што будзе абараняць інтарэсы людзей, што будзе адрэсная дапамога для састарэлых і пэнсіянэраў”.\n(Баба Вера:) “Мне не дапамагалі! Мне ўжо 70 год. Калі ласка, хай яны мне правядуць тэлефон”.\nМаладога чалавека завуць Алег. Сям’я: ён, жонка й дзьве дачкі. Усе разам жывуць у новым доме на Замкавым завулку. Паўтарыць подзьвіг бабы Веры спадар ня можа. Пагадзіцеся: адная справа выкапаць раўчак і пракласьці дрот, іншая – падвесьці газ. Нібыта, усё проста: бяры ды й падключайся. Але на гэта папросту бракуе грошай.\n(Алег:) “Ад самага пачатку нам сказалі сабраць усіх жадаючых. І пасьля, паводле іхнай колькасьці будуць глядзець, павядуць яны туды газ ці не. Сабралі блізу 12-ці чалавек. Нам сказалі прыблізную цану – 800 даляраў. І гэта толькі чарнавая праца! А яшчэ там вельмі шмат нэрваў трэбаў укласьці. Праэкт робіцца ў Баранавічах, ухваляецца ў Берасьці. Туды некалькі разоў трэба езьдзіць. Толькі два прыёмных дні на тыдні й вельмі шмат людзей”.\n(Карэспандэнт:) “Каб сабраць 800 даляраў, колькі часу трэба вашае сям’е?”\n(Алег:) “Гадоў, можа пяць ці шэсьць”.\n(Карэспандэнт:) “Ад Ляхавічаў ў Палаце прадстаўнікоў ёсьць дэпутат – Барыс Бікінін. І ў ягонай праграме ёсьць нават адмысловы пункт “садзейнічаць газіфікацыі”...\n(Алег:) “Да нас ужо зьвярталіся туды. І ніякі рашэньняў не прымалі”.\nУ маёй праграме Ігар Лобан фігуруе двойчы. Першым разам як мэдык, другім – у якасьці палітычнага дзеяча. Асноўная ягоная праца – тэрапэўт у тутэйшым Тэрытарыяльна-мэдычным аб’яднаньні.\n(Лобан:) “Праблема з затрымкай заробкаў была й будзе. У 2003 годзе я памятаю толькі адзін месяц, калі нам выплацілі заробак у прадугледжаны тэрмін. І больш такога не было. Штомесяц гэтыя затрымкі ёсьць”.\n(Карэспандэнт:) “Калі падсумоўваць вынікі дэпутацтва Барыса Бікініна, што ён зрабіў для Ляхавічаў за чатыры гады?”\n(Лобан:) “Шмат людзей я ведаю ў Ляхавічах і Ляхавіцкім раёне. Водгукаў і аповядаў пра звароты да дэпутата я за гэты ўвесь час ня чуў”.\n(Спадарыня:) “Едуць сьмецьце вывозіць. Раз на тыдзень прыедуць. Са сьметніцы прыбяруць, а тое, што побач насыпана – гэтая куча – застаецца. Гэта не іхная, нібыта, справа. Дрэнна й усё тут. Толькі паболей плаці. А так налічаць, што, можа, там і залішняе ёсьць. Адкуль я гэта ведаю. Ды толькі плаці й плаці. Болей як 60 тысячаў. Пайшла якога сальца ці мясца купіла бы. Мне 11 чысла атрымаць пэнсію, і ў мяне усяго 3 тысячы грошай засталося. Берагу толькі на хлеб”.\nЖыроўка зь лічбаю 60 тысячаў прымусілі інвалідку зьвярнуцца ў райвыканкам па грашовую падамогу. Забягаючы наперад скажу, спадарыя апеклася й зрабіла для сябе пэўныя высновы.\n(Спадарыня:) “У райвыканкам я хадзіла. Маўляў, “як вам не сорамна?! Вы атрымліваеце 108 тысячаў – гэта такая пэнсія!”\n(Карэспандэнт:) “Вы можа з гэтымі сваімі надзённымі праблемамі зьвярталіся да свайго дэпутата ў Палаце прадстаўнікоў. Можа б ён чым вам дапамог?”\n(Спадарыня:) “Ведаеце, ад адных такі адказ атрымала… А ўпраўду, можа сорамна? Можа я ўжо дурнею?”\n(Карэспандэнт:) ”Дзякуй вам за размову! Я ўжо пайду”.\n(Спадарыня:) “Вось пагаварылі дык ужо й на душы інцярэсьней стала. Хоць бы яшчэ хто зайшоў вось так проста пагаварыць!”\nКаб высьветліць, які чыноўнік пакрыўдзіў пэнсіянэрку, я ськіраваўся ў Ляхавіцкі райвыканкам.\nЗаходжу да Мікалая Куліцкага, намесьніка кіраўніка тутэйшае вэртыкалі.\n(Куліцкі:) “А якое радыё?”\n(Карэспандэнт:) “Беларуская служба Радыё “Свабода”.\n(Куліцкі:) “Радыё Свабода? Няма ў нас такога радыё!”\nТут я паказваю спараду Куліцкаму журналісцкае пасьведчаньне. Той вывучае дакумант некалькі хвілінаў.\n(Куліцкі:) “А хто вас сюды накіраваў?”\n(Карэспандэнт:) “Сам прыехаў. Я сам выбіраю месцы, куды езьдзіць”.\n(Куліцкі:) “Гавораць, што неяк была вашая перадача. Але я яе ня чуў”.\n(Карэспандэнт:) “Не мая!”\n(Карэспандэнт:) “Але я – не Навумчык, я – Маёрчык!”\n(Куліцкі:) “У кожнага чалавека ёсьць літаратурны псэўданім”.\n(Карэспандэнт:) “Гэта маё прозьвішча”.\nПасьля гэтага, Мікалай Куліцкі дае зразумець, што аўдыенцыя скончаная.\nТолькі пазьней ўсьвядоміў, што вэртыкальнік паводзіў сябе вельмі нават шляхетна. Да такой высновы я прыйшоў, калі пазнаёміўся з рэдактаркай незалежнага тыднёвіка “Ляхавіцкі час” Ірыны Мухарэўскай й пачуў ад яе наступнае:\n(Мухарэўская:) “Вельмі бурна на нас заўсёды рэагуе адзін з намесьнікаў Мікалай Куліцкі. Не аднаго разу не даў нам які-небудзь камэнтар. Ягоныя самыя тыповыя адказы: “Я не ведаю такой газэты”, а таксама “Прэч з майго габінэту! Наколькі добра нас успрымаюць простыя людзі, на столькі адмоўна нас успрымаюць чыноўнікі. Улады баяцца”\n(Карэспандэнт:) “А якую небясьпеку нясе для райвыканкаму незалежная газэта?”\n(Мухарэўская:) “За паўтары гады нашае працы ў мяне адказу на гэтае пытаньне няма”.\nТут я перапяняю спадарыню Мухарэўскую. І зноў пры мікрафоне зьяўляецца Ігар Лобан. Ён ачольвае Ляхавіцкую суполку Кансэрватыўна-Хрысьцінянскай партыі БНФ – адзінага тутэйшага палітычнага фармаваньня.\n(Лобан:) “Нашая партыя ня будзе ўдзельнічаў ў гэтых выбарах. Наша партыя аб’яляўляе байкот выбарам! Паводле гэтага выбарчага заканадаўства, немагчыма на сёньняшні дзень праводзіць выбары, каб яны былі дэмакратычныя й празрыстыя”.\n(Карэспандэнт:) “Якія перадвыбарчыя настроі сёньня пануюць у гармадзтве?”\n(Лобан:) Людзі нават ня ведаюць, што сёлета павінны адбыцца выбары ў Плату. Людзі займаюцца сваімі ўласнымі пытаньнямі: здабываюць грошы, каб неяк выжыць”.\nНапярэдадні выбараў галоўным раздражняльнікам для уладаў застаецца недзяржаўнае выданьне “Ляхавіцкі час”. І гэта пры тым, што ягоны наклад крыху перавышае адну тысячу паасобнікаў. З Ірынай Мухарэўскай мы гутарым пра будучыя парляманцкія выбары.\n(Карэспандэнт:) “Сёлета будзе чарговая выбарчая кампанія – выбары ў Палату прадстаўнікоў. Як зьменіцца стаўленьне ўладаў да незалежнай газэты?”\n(Мухарэўская:) “Стане значна цяжэй здабываць інфармацыю. Напярэдадні любой падзеі такога кшталту мы й раней адчувалі вялікі націск”.\n(Карэспандэнт:) “А вы ніколі не спрабавалі зьвяртацца да таго ж Барыса Бікініна, каб ён дапамог вырашыць канфлікт паміж выканаўчай уладай і недзяржаўнай прэсай?”\n(Мухарэўская:) “Шкада сілаў, шкада часу й шкада сваіх нэрваў. Мы лічыць, што гэта зусім беспэрстпэктыўная справа”.\nНапрыканцы пра вынікі дэпутацтва Барыса Бікініна. Ягоная перадвыбарчая плятформа чатырохгадовай даўніны ўтрымлівала не пералік канкрэтных справаў, а адно толькі агульныя накірункі дзейнасьці. Адпаведна, на кожны станоўчы вынік прыпадае па некалькі праігнараваных зваротаў ды невыкананых абяцаньняў.\nМы наведваем прыбіральню, каб, так бы мовіць, пазбавіцца адыходаў жыцьцядзейнасьці свайго арганізму. Калі цісьнеш на рычаг зьліўнога...\nПалітычная геаграфіявасіль хрол – дэпутат ад докшыцаў\nДэпутат Палаты прадстаўнікоў, страшыня камісіі па жыльлёвай палітыцы, будаўніцтву, гандлю й прыватызацыі Васіль Хрол рызыкуе атрымаць...


Відэа знаёмства з дзяўчынай без рэгістрацыі - ВІДЭА ЧАТ сусветны! Усе краіны, замежны, увесь свет.\nзносіны па вэб\nУ папярэдняй частцы былі прыведзены, у асноўным, прыклады тыповых рэакцый пачаткоўцаў сайта зносін, якія яшчэ не ў курсе, што ў чатах знаёмстваў без рэгістрацыі існуюць свае «падводныя плыні», з-за чаго некаторыя дзеянні мадэратараў здаюцца ім нелагічнымі, а то і абуральныміБольш вопытныя ўжо ўмеюць адэкватна ацэньваць падобныя сітуацыі і аддаюць перавагу прысвячаць час менавіта таго, для чаго і прыйшлі на сайт зносін і знаёмстваў знаёміцца і мець зносіны. Аднак, існуе адмысловая разнавіднасць наведвальнікаў сайта, якім проста спакою не даюць «лаўры» кілераў. Яны чаму-то лічаць сваёй галоўнай задачай каментаваць кожнае дзеянне мадэратараў, ці ўступаць з імі ў спрэчкі аб справядлівасці тых ці іншых санкцый, а таксама растлумачыць, як на самой справе трэба было паступаць. І замест таго, каб весці гутарку з прыемным яму чалавекам або дапамагчы пачаткоўцу асвоіцца на сайце зносін, мадэратар вымушаны адказваць на дакучлівыя дамаганні нейкага ахоўніка справядлівасці, якому ніхто нічога не даручаў ахоўваць. Недарэчнасць гэтага занятку відавочная, таму, у чатах сайта зносін і знаёмстваў забароненыя дамаганні. Калі мадэратар адзін раз папрасіў Вас пакінуць яго ў спакоі і больш не абцяжарваць сябе зносінамі з ім правільна гэта зрабіць. Не рэкамендуем таксама выкарыстоўваць прымітыўныя хітрыкі накшталт абмеркавання на сайце дзеянняў мадэратараў, звяртаючыся «у прастору» або да іншым удзельнікам усё гэта можа стаць прычынай выдалення з чата. Хочаце крыўдуйце, але статус бясплатнага сайта зносін без рэгістрацыі патрабуе гарантый абароны не толькі для наведвальнікаў. Маюцца таксама аматары адпісаць мадэратару што-небудзь асабліва бруднае ў асабісты кабінет, запіскай або ў пошту мяркуючы, што той спалохаецца ўжываць санкцыі, паколькі публічных дамаганняў не было. «Шептун» разлічвае атрымаць задавальненне ад беспакарана абразы пры тым, што ў вачах сваіх знаёмых па сайту зносін ён застанецца белым, пухнатым і добрапрыстойным, а ў выпадку няўдалага зыходу публіка, якая ведае яго толькі з лепшага боку, дружна ўстане на яго абарону.Гэта глыбока памылковы разлік, паколькі ў падобных выпадках адміністрацыя сайта безумоўна выступае на баку мадэратара і прытым, жорстка і аўтарытарна. Асабіста для мяне не складае ніякай праблемы давесці «шаптуны» да вечнага пакарання, нягледзячы на рызыку сапсаваць адносіны з тузінам яго захопленых прыхільніц, якім ён пакуль яшчэ не пісаў абразлівых лістоў. Вельмі сімптаматычнай з'яўляецца тое акалічнасць, што пераважная большасць змагароў за «праўду» аддае перавагу рабіць гэта публічна на стужцы чата або ў Гасцявой, хоць правіламі прадугледжаны механізм разбору прэтэнзій зварот да адміністратара сайта. Здавалася б, для аднаўлення справядлівасці нічога больш эфектыўна і прыдумаць нельга бо ў распараджэнні адміністратара маюцца гісторыя сайта, у якіх зафіксаваны размова, які папярэднічае выдаленні, а значыць, ёсць магчымасць дакладна вызначыць характар зносін і адмяніць рашэнне мадэратара, калі той быў няправы.Аднак жа, як толькі справа даходзіць да канкрэтыкі, усё красамоўства куды-то раптам выпараецца. Затое не знікае жаданне шмат і доўга витийствовать на тэмы аб тым, якіх непрыдатных людзей набралі ў мадэратары на гэтым сайце. Складваецца ўражанне, што сапраўдная прычына нястрымнай цягі да мадэратараў у некаторых наведвальнікаў рана ці позна дамагчыся супраць сябе санкцый і тым самым стварыць сабе такі рамантычны вобраз якога бунтара-адзіночкі, пацярпелага, як выяўляюцца некаторыя экзальтаваныя дзяўчыны, за вольномыслие. Аднак, калі задаць простае пытанне чаму ж «няшчасны» не карыстаецца сваім законным правам на прэтэнзію, а дэманстратыўна шукае спагады ў публікі то можна маментальна атрымаць больш адэкватны адказ. У заключэнне рэзюмую сказанае. У сучасных умовах стварыць і падтрымліваць бясплатны сайт зносін і знаёмстваў, які ўключае вэб чат без рэгістрацыі, немагчыма без моцнага інстытута мадэратараў. І ў зносінах з імі правільней за ўсё абставіць справу так, што яны займаюцца сваімі справамі а Вы сваімі.\nКалі Ваша мэта прыемна правесці час, знайсці цікавых знаёмых або проста для забавы пагутарыць міласьці просім, наш сайт зносін да Вашых паслуг.\nАле пытанні падтрымання парадку на сайце знаходзяцца па-за Вашай кампетэнцыі.Вам бо ўсё роўна невядомыя падрабязнасці ўсіх ўнутры чат канфліктаў, а ўмешвацца не ў сваю справу «з агульных меркаванняў справядлівасці», не ведаючы ўсёй паднаготнай, па меншай меры, глупства.\nТут можна сустрэць адзінокіх жанчын або дзяўчат і хлопцаў для замужжа, сур'ёзных адносін для хлопцаўУвайдзіце ў сістэму, каб пераканацца, што мужчыны шукаюць жанчын з фотаздымкамі знаёмых. Сайты знаёмстваў бясплатныя унікальныя характарыстыкі службы знаёмстваў, з'яўляецца фізічным перашкодай. Але існуюць розныя праграмы, такія як для машын ўваходу ў сістэму Whatsapp, Тэлеграма, Skype. Тут можна сустрэць адзінокіх жанчын, дзяўчат і хлопцаў для замужжа, сур'ёзных адносін для хлопцаў. Пераканайцеся, што ў заяўцы мужчына шукае жанчыну з фатаграфіяй знаёмага. Сайты знаёмстваў бясплатна унікальны сэрвіс знаёмстваў характарыстыкі, быць фізічныя перашкоды. Ёсць ўваход, у выпадку, калі розныя праграмы, такія як Whatsapp, Тэлеграма, Skype, Вконтакте ВК і многія іншыя.\nЭмацыянальны аб'яву аб"пакінутых жанчын"Кітая становіцца вірусным\nЯ не буду так шчаслівая\nПраблема адзінокіх жанчын, часта клеймящихся як голыя шенги ці рэшткі жаночай адзення, ужо даўно выклікае заклапочанасць у грамадстве, якое аддае прыярытэт шлюбу і мацярынства жанчынЯк"набыццё рынку шлюбу", четырехминутное дакументальнае відэа было замоўлена японскім гігантам прыгажосці СК-II. У заяве на BBC прэзідэнт SK-II Маркус Стробель заявіў, што фільм з'яўляецца часткай глабальнай кампаніі, накіраванай на тое, каб натхняць жанчын і пашыраць іх правы і магчымасці, каб яны маглі вызначаць свой лёс."Фільм пралівае святло на рэальную праблему таленавітых і мужных кітайскіх жанчын, якія адчуваюць ціск, каб выйсці замуж да таго, як яны преображатся з-за страху быць"голымі шенгами". Дамінуючая Камуністычная партыя Кітая спрабуе падбухторваць адзінокіх жанчын да ўступлення ў шлюб, каб кампенсаваць велізарны гендэрны дысбаланс, выкліканы нядаўна якая скончылася палітыкай у дачыненні да дзяцей. Але, па словах Леты Хонг Фінчэр, аўтара кнігі"тыя, што Засталіся жанчыны: Адраджэнне гендэрнай няроўнасці ў Кітаі", адзіныя кітаянкі знаходзяцца на"пераломным этапе", і многія з іх пачынаюць абдымацца, весці адзіны вобраз жыцця і адступаць у бок стыгматызацыі. Яна сказала BBC:"Гэта маладыя жанчыны, якія выходзяць замуж з сілай і упэўненасцю, людзі, якія з'яўляюцца мішэнню дзяржаўнай кампаніі, каб аказаць на вас ціск". Кітайскія жанчыны цяпер лепш ўтвораны, чым калі-небудзь раней, і заўсёды супрацівяцца шлюбу.\nРС Хонг Фінчэр, які гуляў невялікую кансультатыўную ролю ў гэтым відэа, патлумачыў, што было асабліва моцным у малюнку"жанчын з дзяржавы"ў краіне.\nГэта рэальнасць, і было сказана вельмі творчым, кранальным і пашыраюць магчымасці спосабам, што гэтыя жанчыны вядуць вялікую жыццё ў многіх адносінах у адзіноце, - сказала яна, - але катаванні, якія адчуваюць жанчыны, якія трымаюцца далей ад інтэнсіўнага ціску шлюбу, таксама вельмі рэальныя".\nЁн адлюстроўвае рэальнасць гэтак многіх маладых жанчын-прафесіяналаў у Кітаі:"У аснове відэа - шчырае сведчанне саміх жанчын, порвавших з чым-то пры сутыкненні з цяжкасцямі, з якімі сутыкаецца толькі адна". У кітайскай культуры павага да сваіх бацькоў з'яўляецца найважнейшым якасцю. І не выходзіць замуж - гэта як самы вялікі прыкмета непавагі, які падзяляе жанчына, якая пазней расплакалася. Мы заўсёды лічылі нашу дачку вялікай асобай. Але яна толькі сярэднестатыстычная, не вельмі прыгожая. Вось чаму ты застаўся, - сказала маці, якая сядзела побач са сваёй дачкой, спрабуючы адбіцца ад яе слязьмі. Відэа на YouTube, загружанае на афіцыйны канал брэнда, прыцягнула сотні тысяч гледачоў ва ўсім свеце і атрымала шырокі водгук сярод карыстальнікаў Facebook. У Кітаі відэаролік атрымаў больш, чым яму спадабалася, і быў распаўсюджаны паблізу, часам на афіцыйным акаўнце SK-II Sinus Weibo. Яго прысутнасць было высока ацэнена новазеландцамі на папулярным сайце па вядзенню мікраблогаў і выклікала сур'ёзную дыскусію. Выбар кожнай жанчыны, які павінен паважацца ў цывілізаваным грамадстве", - пракаментаваў Вайбо-карыстальнік-лотас-насенне-ядро. Сесілія Люн з Пекіна пракаментавала:"Я адзінокая дзяўчына, і я павінна была ўбачыць гэта аб'ява, каб сказаць мне, што я не самотная, і што я не памыляюся ў сваім выбары. Мы можам быць шчаслівыя без чалавека, і мы не павінны быць пакараныя за наш выбар у жыцці, калі мы не памыляемся ў іншых. Іншы карыстальнік павінен быў падзяліцца гэтым:"Узрост - гэта ўсяго толькі лік, і яго не варта выкарыстоўваць для вымярэння якіх-небудзь мэтаў у жыцці, ён адрозніваецца ад іншых". Сёстры, якія ўсё яшчэ павінны ўзяць вашыя роднасныя душы, не губляйце надзею і слухайце толькі сваё сэрца. Нават твае бацькі, таму што толькі яны ведаюць, што правільна для цябе. А калі няма, не плач, а святкуй сваё жыццё. Канчаецца на пазітыўнай ноце: у аб'яве адзінокія жанчыны і іх бацькі наведваюць"рынак шлюбу".\nГэтыя"рынкі"звычайна з'яўляюцца месцам, куды бацькі могуць пайсці, плакаты з падрабязнасцямі аб іх адзінокіх дзяцей, спадзеючыся стаць гульнёй.\nАднак у гэтым выпадку бацькі атрымліваюць ад сваіх дачок плакаты з пазітыўнымі навінамі для бацькоў. На плакаце жанчына кажа бацькам:"Я не хачу выходзіць замуж толькі для таго, каб ажаніцца". Я супраць паняцця"пакінутая жанчына","скажы іншы з маці і дадай:"Мужчыны, тыя, што засталіся", павінны старацца з усіх сіл. Але адзінокія жанчыны ў Кітаі могуць праверыць, ці сапраўды шчаслівы канец, калі грамадства сапраўды прымае іх вырашэння. Цяпер гэта проста фантазія", - кажа РС Хонг Фінчэр, дадаючы, што"неверагодны страх, асабістыя катаванні і сацыяльнае ціск", намаляваныя ў аб'яве, усё яшчэ шырока распаўсюджаныя. Шлюб у Кітаі з'яўляецца надзвычай патрыярхальным, і жанчыны павінны бачыць, што быць халастымі - гэта нешта, што можна святкаваць, а не саромецца, - кажа яна, - але я веру, што гэтая тэндэнцыя, калі жанчыны выбіраюць адзінота і незалежнасць, будзе ўзмацняцца, і гэта з'яўляецца пачаткам".\nбясплатны чат для зносін\nЯго ўбачаць усе ўдзельнікі чата\nПоболтаемЧат - месца ў Сеткі, дзе людзі маюць зносіны адзін з адным у рэальным часе, абменьваюцца імгненнымі паведамленнямі. Між іншым, слова «чат» прыйшло ў міжнародны мову з ангельскай, у якім «чат» азначае «балбатня». Гэта зносіны выглядае так: перад вамі спіс людзей, якія ў гэты момант знаходзяцца ў чаце. Клікніце на імя таго, з кім Вы хочаце пагаварыць, набярыце на клавіятуры паведамленне і націсніце на «Ўваход» - ваша пасланне адразу з'явіцца ў Сеткі. А калі чалавек захоча, ён надрукуе Вам адказ.\nСапраўды гэтак жа Вы можаце адправіць паведамленне для ўсіх. Ну, а калі трэба, каб пасланне ўбачыў толькі адзін чалавек - той, каму яно адрасавана, - яго можна зрабіць асабістым (прыватным).\nЯк правіла, гэтая функцыя называецца «Адправіць асабістае паведамленне». Яшчэ часам кажуць «напісаць у асабісты кабінет».\nЗвычайна для гэтага дастаткова націснуць на нік карыстальніка і адправіць яму асабістае (асабістае) паведамленне. Перш чым мець зносіны ў чаце, у большасці выпадкаў трэба зарэгістравацца.\nПрыдумайце сабе лагін (гэта значыць імя, пад якім Вы з'явіцеся ў чаце). Звычайна людзі не паказваюць свае сапраўдныя імёны, а выдумляюць іншыя. На інтэрнэт-слэнгу яны называюцца нікамі. Затым стварыце пароль з лічбаў або літар англійскага алфавіту. У поле емейл пакажыце адрас электроннай пошты. Пасля таго, як Вы ўбачыце карцінку з скажонымі лічбамі або літарамі. У пустое поле побач з малюначкам трэба ўвесці сімвалы з карцінкі - так сайт правярае, ці з'яўляецеся Вы чалавекам або ботам. Нарэшце, пасля таго як вы запоўнілі ўсе формы, націсніце кнопку «Адправіць». Цяпер вас могуць запрасіць зайсці ў сваю электронную пошту, каб завяршыць рэгістрацыю. Туды прыйдзе ліст з чата, якое трэба адкрыць, прачытаць і перайсці па спасылцы ў чат (у лісце будзе напісана, дзе менавіта трэба націснуць). Пасля гэтага Вы зможаце зайсці ў чат, паказаўшы нік, які прыдумалі пры рэгістрацыі, і пароль. Зрэшты, некаторыя чаты рэгістрацыі не патрабуюць. Каб зносіны ў чаце было прыемным, запомніце пяць простых правілаў: Знаёмства і зносіны павінны быць ненадакучлівым. Пацікаўцеся ў вашага суразмоўцы, яго настроем, меркаваннем аб музыцы, надвор'і, палітыцы. Не бойцеся жартаваць і рэзка змяніць кірунак гутаркі - гэта пазбаўляе ад нуды. Часам у чаце ствараецца шэраг пакояў для зносін па інтарэсам - старайцеся прытрымлівацца асноўнай тэме ў дадзенай пакоі. Сыходзячы з чата, не забудзьцеся развітацца з вашымі суразмоўцамі і, магчыма, дамовіцца аб часе наступнай гутаркі.\nКітайскія відэа-знаёмствы - усе відэа-размовы ў адным\nКампанія China Video Dating сабрала ўсе самыя папулярныя відэа размовы ў свецеНа сайце China Video Dating кожны зможа знайсці відыачат, які больш падыходзіць для вас. Тут у нас ёсць некалькі бясплатных папулярных альтэрнатыў відэа-чата, такіх як ChatRoulette, Video, Знаёмствы і знаёмствы з Кітаем, якімі карыстаюцца людзі з усяго свету. Мільёны людзей скарысталіся нашымі паслугамі, хлопчыкі і дзяўчынкі з Канады, Мексікі, Германіі, Расіі, Украіны, Францыі, Аргенціны, Іспаніі, Італіі і іншых краін будуць рады пагутарыць з Вамі.\nКітай Відэа Знаёмствы гэта адмысловы сайт, які дапаможа вам атрымаць доступ да самым папулярным відыачат з усяго свету ў любы час.\nТаксама тут вы знойдзеце новых сяброў, пазнаёміцеся з новымі людзьмі з розных краін. Незалежна ад таго, з якой краіны вы прыехалі: ЗША, Расія, Венесуэла, Кітай ці Індыя - тут вы можаце знайсці мясцовы чат для вашай краіны на вашым мове.\nВы можаце дата без смартфона? Яе свет вы можаце дата без смартфона\nЁн пяць гадзін праз\nКалі моладзь так моцна належаць на свае смартфоны, каб завязваць і падтрымліваць рамантычныя сувязі, я мог бы зрабіць раман квітнець без аднаго? Двух тэлефонаў Nokia (так-так, тыя самыя, без WhatsApp і няма сацыяльныя медыя) і дзве прадаплочаныя SIM-карты з $ лімітНа месяц, усё зносіны павінна было адбыцца праз тэлефонаў Nokia, і не было б ніякага перабору ліміту SIM-карты. Што азначае нармаванне СМС (які каштаваў пяць цэнтаў кожная) і без малюнкаў (іх адпраўкі па ММС варта і цэнта кожны раз, у залежнасці ад памеру малюнка).\nТолькі адзін дзень у ходзе эксперыменту мы сутыкнуліся з праблемай.\nУ мяне ў WhatsApp паведамленне ад Джордж на маім iPhone, кажа мне, што тэлефон Nokia не працуе належным чынам.\nЯ хутка адказала: "Добра, дазволь мне разабрацца з гэтым, спыні размаўляць са мной па гэтым тэлефоне, гэта здрада".\nЯ замовіла новы тэлефон, каб быць паслаў да яго, і быў упэўнены, што яна дойдзе да яго да поўдня наступнага дня.\nУ лічку прыходзілі і сыходзілі, я падумаў, калі тэлефон быў шчасна дастаўлены. Я змагаўся са спакусай напісаць яму на яго смартфон і, замест гэтага, адправіла яму смс праз Nokia, каб праверыць, ці атрымаў ён тэлефон.\nЯ адчуваў сябе так інвалід - мой смартфон азначала, што я прывык атрымліваць адказы практычна імгненна.\nУ гэтым выпадку, у мяне не было выбару, акрамя як сядзець і чакаць Джорджа, каб тэкст мне абнаўлення. Атрымліваецца, ён ўклаў батарэі ў няправільны шлях, і яшчэ не зразумелі гэтага. У той час я спрабаваў адцягнуць сябе ад разважанняў, што было. Я пайшоў на абед, потым сустрэлася з сяброўкай - але ў задняй частцы маёй галаве, я чакаў, каб пачуць звон з тэлефона, каб сказаць мне, што паведамленне прыйдзе. У Джорджа было менш праблем, чым я павінен быў вярнуцца да не смартфон.\nВысокі, я сказаў, слаба\nЁн не пісьменнік, і аддае перавагу гутаркі тварам да твару.\n"З тэкстамі, цяжка сказаць, эмоцыі за імі", - сказаў ён мне.\n“Таму для мяне гэта не лепшая форма зносін. Я крыху старамодны, і аддаю перавагу праводзіць час з чалавекам, з якім я сустракаюся. "З іншага боку, я адчуў розніцу больш востра. Па-першае, абмежаванне на колькасць знакаў, зробленых доўгія гутаркі па тэксце практычна немагчыма. Я бы змагацца, каб распавесці яму пра тое, як прайшоў мой дзень, і, улічваючы маю працу ў якасці пісьменніка, можна сказаць, што я не вельмі добра са словам мяжа.\nInstagram павінна быць найбольш часта выкарыстоўваюцца прыкладанняў на маім тэлефоне (акрамя WhatsApp), і я часта бяздумна пракручваць мой канал проста, каб прабавіць час.\nЗвычайна, калі я сустракаюся з кім-то, я схільны пераследваць іх профіль, каб высветліць, што робіць іх карміць, якія захапленні ў іх і, вядома, фатаграфіі сваіх былых сябровак. Вяртаючыся да асноў з Nokia меў на ўвазе нічога з гэтага не было магчыма і, сапраўды, калі мае сябры спыталі мяне, што Джордж выглядаў, я нават не было ні адной фатаграфіі яго паказаць іх. худы? Недахопы ў бок, я даведаўся некаторыя ўрокі знаёмстваў.\nБез ціску неабходнасці, каб трымаць пастаянны паток кібер-зносіны, я адчуваў, што я мог спяшацца, і чакаць, каб сустрэцца з Джорджам, каб даведацца больш пра яго асабіста.\nНаконт тэкставых паведамленняў з'яўляецца тое, што яна стварае ілжывае пачуццё інтымнасці - вы не маглі б сустракаў чалавека, больш чым некалькі разоў, але смартфоны (якія дазваляюць пастаянна заставацца на сувязі, а захаванне ўкладак на тое, што іншы чалавек робіць) зрабіць вас адчуваць сябе бліжэй да чалавека, што ты бачыш.\nЯ навучыўся шанаваць набіраць яго назад - гэта азначала, не марнуючы шмат часу жылля, калі яго наступны тэкст У і захаванне больш глыбокіх размоў за нашы вочныя сустрэчы.\nМаючы гэта на ўвазе, я імкнуліся да стварэння больш сапраўдныя сувязі з Джорджам, нават калі мы не сустрэліся асабіста. І ён, у сваю чаргу, зрабіў тое ж самае. У мяне праблемы са спіной, што мне трэба рэгулярна звяртаюцца за медыцынскай дапамогай, і аднойчы ноччу я напісала Джорджу, каб сказаць яму, што я атрымаў мае вынікі рэнтгенаграфіі. Ён здзівіў мяне, тых, хто тэлефанаваў, каб спытаць як у мяне справы - што-то нават мае блізкія сябры не ў узросце ў WhatsApp. Намаганні Джорджа тэлефанаваць паказаў, што ён клапаціўся. Я ўжо забыўся эфектыўнасці такі маленькі жэст - бо ў гэтыя дні, я толькі гаварыць па тэлефоне з людзьмі па працы, або патрабаваць месцазнаходжанне маіх сяброў, калі яны спазняюцца на сустрэчу са мной. Але ў што -хвіліннага размовы, дзе мы балбаталі, смяяліся і пазнавалі адзін аднаго - уменне проста чуць чый-то голас і тон адчуваў сябе значна больш інтымнае, чым мноства тэкставых паведамленняў. Праз пару тыдняў, Джордж даў мне ведаць, што гэта будзе напружаны перыяд на працы, што азначала, што пісала б значна замарудзіцца. Я зразумеў, што ён быў напружаны і думаў аб тым, што рабіць, каб паказаць падтрымку. У любых іншых абставінах, я б паслаў вясёлыя тэксты або малюнкі, каб падняць яго дух, а можа ў падарунак купіць онлайн і замовіць дастаўку да сабе дадому на прыемны сюрпрыз. Але з ім былі так занятыя, і яна менш, чым зручней рабіць пакупкі онлайн з тэлефона Nokia, што прыйшлося імправізаваць. Я вырашыў зрабіць што-то, што я ніколі не рабіў: з'яўлюся ў яго доме з рукапіснай карты, а некаторыя для пражытка. Перад тым, як я накіраваўся, я даверылася сяброўцы і распавяла ёй, што я планаваў зрабіць.\n“Ён падумае, што я маньячка.\n"Я ў роспачы.\n"Хто апынецца ў гэтыя дні ў дзверы??" “Ну, гэта што людзі, калі яны спрабавалі даглядаць за кім-то гадоў таму, і гэта вельмі міла", - сказала яна, як яна ці падахвочвала мяне. Так гэта было менавіта тое, што я зрабіў. Мой першапачатковы план складаўся ў тым, каб кінуць рэчы ў сваім паштовай скрыні - які апынуўся зачынены. Я сказаў сабе, я павінен быў давесці аперацыю да канца, і вырашыў пакінуць падарунак на парозе Джорджа. На жаль, няма хупавы выхад для мяне. Яго маці злавіла мяне ошивались каля іх дома, у той час як я апынуўся узрушаючым бацькам, які хадзіў без кашулі. Карацей кажучы, Джордж быў выкліканы, і мне ўручылі мой падарунак у твар. Я густа пачырванеў, а я збянтэжана сказаў яму, што я думаў, што яму спатрэбіцца забраць. Калі ён думаў, што я быў клас-крипера, ён, вядома, не паказаў гэтага.\nХоць я не прыхільнік з'яўляцца без папярэджання ў дзверы вашай даты на рэгулярнай аснове, вопыт паказаў, што мне не прыйдзецца звяртацца проста пішу, каб паказаць каханне.\nЯ мог бы прыкласці больш намаганняў у планаванне дробязі, які дадае рамантычную нотку у прыяцельскія адносіны. Намаганні акупіліся, калі пазней ён напісаў і сказаў мне, што я "саладзей, чым пацалунак". За гэты час у мяне з'явіўся новы сябар праз плавальным клас я - га-ном*, бадзёры дзед, які ў яго с. За абедам, я папрасіў яго расказаць мне аб тым, што гэта было, калі ён і яго жонка былі спаткання. "Дазвольце мне сказаць вам, гэта заняло цэлы год знаёмства, перш чым мы нават трымаліся за рукі", - сказаў ён. “Я бачыў яе аднойчы кожныя выхадныя. Я хацеў патэлефанаваць ёй і запрасіць яе на спатканне, і вось, " - працягнуў ён. І як доўга гэтыя тэлефонныя званкі ў мінулым, я спрабаваў. “Зусім не доўга. Ён быў літаральна зафіксаваць дзень і час для сустрэчы, і тады мы павесілі. ""Гэта было лёгка", - сказаў ён. “Я правёў рэшту свайго часу рабіць тое, што я любіў. Я хацеў выходзіць, бачыць людзей, рабіць сваю ўласную рэч. "Гэта прымусіла мяне задумацца. А я не збіраюся чакаць цэлы год, каб трымаць чыю-то руку, словы г-на го ўсё-ткі верныя. Нашы смартфоны даюць нам столькі хуткасць і эфектыўнасць (якая сапраўды палегчыла жыццё), але можа быць, калі справа даходзіць да рамантыкі, гэта не балюча, каб быць трохі старамодным і прыняць наш час, каб даведацца каго-то. А гледзячы на экран мае патэнцыйны любоўны цікавасць, або мучачыся пытаннем, калі ён збіраецца адказаць на мой тэкст, я магу пабудаваць на сваім хобі, рабіць сваю справу і здавольвацца гэтым. І калі я бачу чалавека, я буду мець нашмат больш, каб сказаць яму аб тым, што было да, і мы можам зрабіць час, праведзены разам, сапраўды лічыць. Так, і калі вам цікава, Джордж і я па-ранейшаму пісала на нашым тэлефонамі Nokia.. ну, па меншай меры, пакуль нашы прадаплочаныя SIM-карты скончыліся грашовыя сродкі. Даведацца пра апошнія тэндэнцыі і навіны моды, шопінг, Прыгажосць, стыль жыцця, адносіны & знакамітасці і запрашэння на модныя падзеі, спецыяльныя акцыі ад нашых партнёраў і шанцаў, каб выйграць вялікія прызы, калі вы зарэгіструецеся.\nОнлайн-знаёмстваў - цяпер у бясплатны чат любоў прачнулася\nЯ спакойны чалавек са спелым розумам, які хоча сустрэць сапраўднае каханнеЯ таксама і рашучым і лёгкім чалавекам і прыемна мець зносіны са мной. Я вельмі верны і адданы ў адносінах. Я Эдмунд, адзін, прыдатны, прыстойны, прымаць, кахаць, шукаю падобныя для працяглых адносін. Я большасць дзён цыклу са сваёй сабакам. Мы ідзем на пляж і мясцовыя прыродныя славутасці. Я падарожнічаў справядлівы біт і працаваў у некалькі граф. Я бразільская дзяўчына, якая жыве і працуе ў Аўстрыі. Я хачу знайсці сваю другую палоўку, перавагу з Вялікабрытаніі, але калі яшчэ і жыць у Еўропе, было б нармальна.\nрэгістрацыя на сайце знаёмстваў\nРэгістрацыя карыстальніка на сайце з'яўляецца бясплатнай, добраахвотнайЎступленне ў клуб, пошук анкет, размяшчэнне фота, перапіска, гараскопы бясплатныя сэрвісы. Пасля рэгістрацыі карыстальнік атрымлівае права самастойна у асабістых некамерцыйных мэтах публікаваць на сайце інфармацыю праз якія прадстаўляюцца сайтам сэрвісы. Карыстальнік згаджаецца з тым, што сайт мае права выкарыстоўваць усе дадзеныя, матэрыялы (у тым ліку фота відэа матэрыялы) і звесткі, размешчаныя карыстальнікам на сайце, без дадатковага згоды карыстальніка ў любым аб'ёме і любымі спосабамі, не забароненыя дзеючым заканадаўствам. Зарэгістраваны карыстальнік абавязваецца не размяшчаць у якасці сваёй інфармацыю аб іншым чалавеку (фота, адрас, тэлефон і інш.). Зарэгістраваныя карыстальнікі нясуць адказнасць за ўласныя дзеянні ў сувязі з стварэннем і размяшчэннем інфармацыі на сайце, а таксама ў сувязі з размяшчэннем інфармацыі на персанальных старонках іншых карыстальнікаў і ў іншых раздзелах сайта ў адпаведнасці з дзеючым заканадаўствам Расійскай Федэрацыі. Парушэнне сапраўдных правілаў і дзеючага заканадаўства Расійскай Федэрацыі цягне за сабой грамадзянска-прававую, адміністрацыйную і крымінальную адказнасць. Адміністрацыя Сайта мае права накіроўваць зарэгістраванаму карыстальніку інфармацыю аб развіцці сайта і яго сэрвісаў, а таксама рэкламаваць уласную дзейнасць і паслугі. Адміністрацыя захоўвае за сабой права ў любы час змяняць афармленне сайта, яго змест, спіс сэрвісаў, правілы сайта ў любы час з папярэдніх паведамленнем або без такога. Адміністрацыя сайта пакідае за сабой права па сваім ўласным меркаванні, а таксама пры атрыманні інфармацыі ад іншых карыстальнікаў аб парушэнні карыстальнікам сапраўдных Правілаў, змяняць або выдаляць любую публікуемую карыстальнікам інфармацыю, якая парушае забароны, устаноўленыя сапраўднымі Правіламі (у тым ліку асабістую перапіску), прыпыняць, абмяжоўваць або спыняць доступ зарэгістраванага карыстальніка да ўсіх або да любога з раздзелаў або сэрвісаў сайта ў любы час па любой прычыне або без тлумачэння прычын, з папярэднім паведамленнем ці без такога, не адказваючы за любы шкоду,які можа быць нанесены Вам такім дзеяннем. Адміністрацыя сайта замацоўвае за сабой права выдаліць персанальную рэгістрацыю карыстальніка і або прыпыніць, абмежаваць або спыніць доступ карыстальніка да любога з сэрвісаў сайта.\nБясплатныя спаткання Кітай онлайн Знаёмства Цалкам бясплатна\n중국어 싱글을 찾기 연결로 중국 데이팅 서비스\nзнаёмства з нумарамі тэлефонаў бясплатнае знаёмства стаўленне онлайн чат рулетка 18 знаёмства на вуліцы відэа сэкс знаёмства рэгістрацыя ўваходныя знаёмства глядзець чат рулетка рулетка відыачат дзяўчыны 18 сэкс знаёмства відэа відыачат з рэгістрацыяй


30 сьнежань 2016, 18:03\nБык (Цялец) – Віталь Рыжкоў, паэт\nЗь дзяцінства скептычна ставіўся да гараскопаў. Што хаваць, скепсіс захаваўся дасюль. І ня толькі да гараскопаў — да ўсіх псыхалягічна-эзатэрычных клясыфікацыяў людзей. І пакуль мае знаёмыя вучыліся разьбірацца ў людзях агулам праз тыпалягізацыю і раскладаньне іх па паліцах, мой унутраны гуманізм пакідаў у кожным чалавеку яго самога.\nІ я не для таго гэта кажу, каб хтосьці, можа быць, сказаў, які я малайчына, а каб прызнацца, што, відаць, так і не навучыўся разьбірацца ані ў людзях агулам, ані ў кімсьці канкрэтным, праз што час ад часу атрымліваю ад жыцьця балючых кухталёў. Таму я ўсё ж узяў ды пачытаў пра асноўныя рысы характару свайго знаку — Быка (Цяльца).\nІ мне падумалася, што ўся Беларусь нарадзілася пад маім знакам. Ня ведаю, ці заўважылі гэта да мяне, хутчэй за ўсё такое адкрыцьцё ўжо зробленае. Я нават цьмяна прыгадваю, што недзе я пра гэта чуў. Але вось жа глядзіце.\nБыкі паводле апісаньня — цярплівыя, спакойныя, у чымсьці пасіўныя. Тут просіцца гэтае гадкае слоўца «памяркоўнасьць», праўда?\nМы ня дужа адкрытыя, хіба з блізкімі. Тут усё відавочна.\nМы трываем, але павольна і ўпэўнена рухаемся да сваёй мэты. Дарэчы, якая ў Беларусі канчатковая мэта? Тут трэба падумаць. Але ключавы момант тут — сам рух. Нават Ігнат Абдзіраловіч у клясычным эсэі «Адвечным шляхам» апісваў, як нацыя ўвесь час кудысьці цячэ і прымае форму таго, ў чым знаходзіцца, зусім як вада.\nНават сам контур Рэспублікі Беларусі нам са школы прапаноўваецца асацыяваць з зубром, быком. Спадзяюся, у яго і ператварыўся мітычны бог неба, грому і маланак, каб выкрасьці Эўропу ды зрабіць яе сваёй жонкай. Ну а чаму б і не?\nА яшчэ астролягі пішуць, што Быкі дужа рэдка губляюць раўнавагу, але калі разьюшыць іх — тады ўсё, хавайся ў бульбу. Гнеў і шаленства будуць бязьмежныя, захаваць спакой мы будзем ня ў сілах. Заўважаў і за сабой такое. Што ж зробіцца апошняй кропляй для ўсяе Беларусі?\n2017 год Быкам абяцаюць плённым, толькі трэба хутка прымаць рашэньні і працаваць. Што зможам выправіць свае памылкі. Раяць ня ўлазіць у спрэчкі. Кажуць, можна зьмяніць прычоску і стыль адзеньня. Ну, дзякуй, што дазволілі. А вось наконт фінансавага становішча, нягледзячы на руплівую працу, дык пэрспэктывы ня дужа вясёлыя, таму трэба эканоміць, асабліва першыя паўгода. І са стасункамі будзе ня надта добра, кажуць, і са здароўем. Ну, а калі было інакш?\nКарацей, рухаемся далей. Трэба і наступны год неяк перажыць ды аднавіць сілы да наступнага высакоснага.


Віктар Юшчанка назваў сёньняшні дзень днём кампрамісу\n08 сьнежань 2004, 18:55\nВалер Каліноўскі, Менск Пра гэта заявіла ягоная прэсавая сакратарка Ірына Герашчанка.\nГалоўнае, што прынятыя зьмены ў выбарчае заканадаўства, якія зробяць немагчымымі масавыя фальсыфікацыі і парушэньні. Віктар Юшчанка дамагаецца таксама адстаўкі некалькіх кіраўнікоў абласьцей, якія мелі дачыненьне да фальсыфікацыяў вынікаў галасаваньня 21 лістапада, а потым дазволілі сабе сэпаратысцкія заявы. Юшчанка перакананы, што рана ці позна яны панясуць адказнасьць.\n(Герашчанка:) “Што датычыць унясеньня зьменаў у Канстытуцыю, то гэты праект унесены не ў сваім першасным выглядзе, у ім шмат зьменаў, і сёньня гэты законапраект зьяўляецца кампрамісным, які задавальняе большасьць элітаў Украіны. Так ці іначай мы сапраўды падпісвалі адпаведнае пагадненьне з сацыялістамі, і ў сваёй выбарчай праграме кандыдат у прэзыдэнты Юшчанка абяцаў правесьці палітычную рэформу, гэта адбылося б раней або пазьней. Калі ж сёньня такі крок быў патрэбен ад “Нашай Украіны” для дасягненьня кампрамісу, мы на яго пайшлі”.\nІрына Герашчанка паведаміла, што ўвечары на Майдане Незалежнасьці Віктар Юшчанка і кіраўнікі кааліцыі “Сіла народу” выступяць з плянам далейшых дзеяньняў на бліжэйшыя тыдні і праграмай выбарчай кампаніі і заявяць пра магчымасьці для ўдзельнікаў акцыі пратэсту далучыцца да кампаніі ў якасьці сябраў выбарчых камісіяў і назіральнікаў ад Віктара Юшчанкі.


Адкрыйце для сябе некалькі самых ліслівых прычосак на тонкія валасы | Беззя\nПрычоскі для тонкіх валасоў\nСуса Гарсія | 02/05/2021 20:00 | Прыгажосць, Прычоскі\nEl тонкія валасы звычайна маюць некалькі праблем і адзін з іх у тым, што ён не мае вялікага аб'ёму. Калі гэта адбываецца, мы імкнемся зрабіць так, каб ён выглядаў больш аб'ёмным і багатым, маючы больш жыцця. Вось чаму ёсць некаторыя прычоскі і выразы, якія могуць дапамагчы вам стварыць такі стыль у вашых валасах, які прымушае забыцца, што гэта тонкія і не багатыя валасы. Ёсць некалькі прычосак, з дапамогай якіх вы палепшыце знешні выгляд валасоў.\nЛас- людзі з тонкімі валасамі павінны добра клапаціцца пра іх і падумайце, як яго стылізаваць, каб ён прапанаваў аб'ёмны і здаровы выгляд. У дадатак да сыходу за прадуктам, праўда, знешні выгляд таксама залежыць ад таго, як мы папраўляем валасы, бо мы можам стварыць зусім іншы стыль.\n1 Адпаведная міді грыва\n2 Адважвайцеся з Піксі\n3 Каса з эфектам растаропшы\n4 Боб рэзаў хвалямі\n5 Сыход за тонкімі валасамі\nАдпаведная міді грыва\nНават валасы могуць дапамагчы вам стварыць больш прыгожую грыву, калі вашы валасы ў парадку. Гэта адзін з самых распаўсюджаных варыянтаў, бо калі валасы стрыгуць роўна, у вас будзе адчуванне, што яны больш багатыя, чым калі іх стрыгчы пластамі, бо яны памяншаюць аб'ём. Валасы Midi вельмі зношаныя і з'яўляюцца тыпам валасоў якія можна выправіць вельмі проста. Гэта дае нам вялікую ўніверсальнасць, таму што мы можам выкарыстоўваць аксэсуары для валасоў і рабіць прычоскі альбо насіць іх распушчана. Гэта таксама адна з модных прычосак на дадзены момант, таму не варта спыняць яе нашэнне. Вы можаце надаць яму нейкі аб'ём альбо хвалі, і гэта створыць яшчэ больш аб'ёмны выгляд, маскіруючы тонкія валасы.\nАдважвайцеся з Піксі\nСтрыжаныя валасы Піксі - таксама выдатны выбар. Піксі - гэта надзвычай кароткія валасы але ён добра глядзіцца практычна на ўсіх, з усімі тыпамі валасоў. Крой піксі вельмі просты ў абслугоўванні і дапамагае нам мець больш сучасны і наватарскі выгляд, хаця ён досыць дзёрзкі, і не ўсе любяць насіць свае кароткія валасы. Ідэальна, калі ў вас будуць і прамыя валасы, бо яны не будуць скручвацца.\nКаса з эфектам растаропшы\nЯшчэ адна з прычосак, якія мы можам зрабіць, калі ў нас тонкія і доўгія валасы, - гэта стварыць адну з тых прычосак, якія маюць пэўны брудны налёт, бо гэта надае ім аб'ём. У дадзеным выпадку гаворка ідзе пра касу. Калі мы зробім яго вельмі расчасаным, то тонкія валасы прыкметныя, але калі мы крыху сапсуем эфект будзе іншым. Нашмат лягчэй убачыць, наколькі валасы маюць аб'ём, калі касу трохі ўскудлаціць, таму гэты эфект прыносіць карысць гэтаму эфекту.\nБоб рэзаў хвалямі\nEl тонкія валасы звычайна павінны ўкладвацца хвалямі, так як, калі мы выправім яго цалкам, мы толькі зробім так, каб ён выглядаў значна больш тонка. Зрэз боб быў пераасэнсаваны і носіцца даволі кароткі і сіметрычны. Дадаць некалькі хваль да гэтых валасоў - выдатная ідэя, бо яна надае ім шмат рухаў і стылю.\nСыход за тонкімі валасамі\nКаб даглядаць і ўкладваць тонкія валасы, мы павінны ўлічваць некаторыя рэчы. Адзін з іх - што лепш расчухайце валасы і сфармуйце іх круглай шчоткай і высушыце фенамг, але таксама з прыладай, каб зрабіць хвалі простым спосабам. Пазбягайце выпрамнікаў, якія цалкам выпростваюць валасы, так як яны будуць мець меншы аб'ём. За гэтымі валасамі таксама трэба даглядаць, таму што яны лёгка ламаюцца, таму іх неабходна чысціць асцярожна і добрай шчоткай з натуральнай шчаціннем. Калі мы носім яго каротка, ён становіцца менш заблытаным, але калі ён доўгі, трэба паспрабаваць разблытаць яго з канцоў, каб не зламаць.\nПоўны шлях да артыкула: Беззя » Прыгажосць » Прычоскі для тонкіх валасоў\nАльтэрнатывы зрабіць вегетарыянскі шашлык\nЯк штодня клапаціцца пра сваё псіхічнае здароўе


05 сакавік 2017, 16:44\nНатальля Папкова на мітынгу 26 лютага.\nЯна была затрыманая супрацоўнікамі міліцыі каля свайго дому і зьмешчаная ў псыхіятрычны шпіталь напярэдадні Маршу недармаедаў, у якіх яна прымала актыўны ўдзел.\nНатальля Папкова ў шпіталі.\nУ панядзелак далейшае знаходжаньне актывісткі ў псыхіятрычным шпіталі мае вырашыць адмысловая мэдычная камісія. Пра гэта Свабодзе паведаміў адзін з актывістаў «Маладой Беларусі» Артур Фінькевіч.\n«Сёньня разам з берасьцейскімі актывістамі мы наведалі Натальлю ў шпіталі. Яна паведаміла, што ад пятніцы адмаўляецца ад ежы, ніякага лекаваньня да яе таксама не ўжываецца. Актывістка спадзяецца, што ўжо заўтра яна выйдзе на волю».\nПаводле Артура Фінькевіча, Натальлю затрымалі супрацоўнікі міліцыі каля пад’езду, калі яна разам зь сястрой выходзіла са свайго дому. Санкцыю на гэта даў Берасьцейскі пракурор паводле, нібыта, заявы суседзяў аб суіцыідальных настроях актывісткі.\n«Самае жахлівае, што паводле дзейных правілаў, пацярпелы ці ягоныя блізкія ня могуць нават азнаёміцца з гэтай заявай. Гэткім чынам, цалкам адсутнічае магчымасьць пракантраляваць наяўнасьць такой заявы альбо скагі, яе аўтарства альбо ананімнасьць. І ў падобнай сытуацыі можа апынуцца абсалютна любы чалавек і ў кожную хвіліну», кажа Артур Фінькевіч.\nПаводле яго, актывісты «Маладой Беларусі» зь Менску будуць заставацца ў Берасьці, пакуль Натальля Папкова ня будзе вызваленая са шпіталю. Пра намер дамагацца вызваленьня актывісткі заявілі таксама ўдзельнікі Маршу недармаедаў у Берасьці.


ЭСТОНСКІ НАРОД, МЫ З ТАБОЙ! (Д пр-п 52) - Беларусь - наша зямля Беларусь – наша зямля\n26 красавіка ўдзень і ўвечары ў Таліне ў скверы, дзе знаходзіцца пахаваньне “савецкіх вызваліцеляў Таліна” адбыўся мітынг супраць раскопак і пераносу помніка. Яго праводзлі падбухтораныя ўрадам Пуціна рускія і рускамоўныя жахары Таліна. Яны выкрыквалі зьневажальныя для эстонскага народу лозунгі й усхвалялі расейскі імперыялізм (гл. мал. 1 уверсе). Позна ўвечары эстонская паліцыя пачала ачышчаць плошчу перад помнікам. У адказ дэманстранты закідалі паліцэйскіх камянямі, вывернутымі з маставой, і фрагментамі паламаных дарожных указальнікаў. Затым натоўп у колькасьці да дзьвюх тысячаў чалавек, дзе было шмат пьяных, пайшоў па цэнтры Таліна. Усю ноч на 27 красавіка вандалы грамілі, рабавалі, падпальвалі, крушылі ў цэнтры Таліна ўсё, што пападала пад руку (гл. мал. 2 уверсе). Яны выдзіралі дарожныя пліты, білі шкло ў вітрынах крамаў, пашкодзілі трамвайную лінію, разрабавалі і падпалілі кіёскі, абрабавалі некалькі крамаў, палілі вулічныя вогнішчы, пераварочвалі ўрны і скрыні для бясплатных газетаў, закідалі камянямі аддзяленьне паліцыі. У цэнтры Таліна быў падпалены драўляны дом, закідваліся камянямі аўтамабілі, якія праязджалі побач, былі разьбітыя і перакуленыя дзясяткі машын. Натоўп уламіўся ў аптэку, казіно, краму касьметыкі й упрыгожваньняў, аптэчную і кампутарную крамы… Перыядычна бясчынцы скандавалі: “Россія! Россія!”\n“Гэта было жахліва, – сказала відавочца начных пагромаў Аніка Матсан. – Пьяныя рускія разграмілі цэнтар Таліна”.\nУ час начных рабаваньняў і пагромаў былі паранены 44 дэманстранты, адзін зь якіх пазьней памёр у шпіталі. Гэта быў 20-гадовы грамадзянін РФ (!). Прадстаўнікі эстонскіх праваахоўчых органаў заявілі, што няма ніякіх падставаў лічыць сьмерць грамадзяніна Расеі вынікам дзеяньняў паліцыі. Па дадзеных уладаў, ён атрымаў нажавое раненьне у сутычцы зь іншымі удзельнікамі беспарадкаў. У большасьці пацярпелых – рэзаныя раны, па ўсёй верагоднасьці разьбітым шклом. Балі паранены таксама 13 паліцэйскіх, адзін зь якіх атрымаў агнястрэльнае раненьне. 27 красавіка былі затрыманыя больш за 300 вандалаў, многія на гарачым учынку. Большасьць зь іх – маладыя людзі ва ўзросьце каля 20 гадоў. Паліцыя высьвятляе ўдзел іх, а таксама іншых пагромшчыкаў з дапамогай відэазапісу і фотаздымкаў зь месца падзей. Паліцыя заклікае жыхароў Таліна захоўваць спакой і не паддавацца на магчымыя правакацыі.\nУ гэты ж дзень (27 красавіка) прадстаўнікі ўладаў заявілі, што помнік ужо дэмантаваны, што пасьля ракопак і ідэнтыфікацыі парэшткаў апошнія будуць перазахаваныя на Вайсковых могілках, куды будзе перанесены і “Бронзавы салдат”.\nАднак, у ноч на 28-е красавіка пагромы паўтарыліся. Акрамя Таліна, беспарадкі мелі месца ў некаторых іншых гарадах. У Таліне рускія шавінюгі-імперасты ўступалі ў сутыкненьні ня толькі з паліцыяй, але і з патрыятычна настроенай эстонскай моладдзю. Аднак, на гэты раз улады Эстоніі змаглі недапусьціць паўтор пагромаў у цэнтры эстонскай сталіцы. Асобныя групы пьянай рускамоўнай моладзі зьдзейсьнілі толькі лакальныя пагромы ў розных раёнах на ўскрайках гораду. На гэты раз паліцыя Таліна затрымала дадаткова больш 500 расейскіх экстрэмістаў.\nЗ 28 красавіка сітуацыя ў Эстоніі пачала стабілізавацца. Паліцыя прыступіла да пошуку завадатараў пагромаў. У Інтэрнэце быў адкрыты адмысловы сайт, дзе былі разьмешчаны фотаздымкі з месца падзеяў 26, 27 і 28 красавіка. На іх былі зафіксаваныя асобы – удзельнікі актаў вандалізму. Жыхарам Эстоніі прапанавалася паведаміць пра іх максімальна падрабязную інфармацыю.\nАгульная колькасьць затрыманых за тры дні пераваліла за 1000 чалавек, зь іх толькі 46 чалавек былі арыштаваныя. Сярод апоніх 21 грамадзянін Эстоніі, адзін зь Літвы, адзін расеец, два чалавекі зь нявызначыным грамадзянствам і 21 чалавек увогуле без грамадзянства.\nУлады Эстоніі абверглі зьвесткі, што ў магіле “захаваныя ваеннаслужачыя Савецкай арміі, якія вызвалялі Талін”. Па іх словах, у час Другой сусьветнай вайны баёў за Талін не было, немцы адышлі раней. Каля “Бронзавага салдата” хутчэй за ўсё ляжаць салдаты, якія ў нецьвярозым выглядзе пацярцелі ў верасьні 1944 году з-за таго, што ў савецкіх частках пасьля ўваходу ў горад адбылася павальная пьянка (у той час таксама былі абрабаваныя вінныя крамы, якія ў час нямецкай акупацыі, як высьвятляецца, спакойна працавалі). У СССР іх аб’явілі “героямі, якія вызвалялі Талін”. Па іншых версіях на Тынісмягі (адна з цэнтральных плошчаў Таліна, дзе стаяў “Бронзавы салдат”) пахаваны расстраляныя марадзёры, альбо там ляжаць пацыенты, памерлыя ў савецкіх вайсковых шпіталях на тэрыторыі Эстоніі ў час вайны.\n30 красавіка стала вядома, што «бронзавы салдат» усталяваны на вайсковых могілках Таліна, як увесь час папярэджвалі эстонскія ўлады (гл. мал. 3), а не «расьпілены і вывезены ў невядомым кірунку», як увесь час і на ўсю моц грымела прапагандысцкая машына расейскай імперыі (імперыякраты ў чарговы раз папаліся на хлусьні). Да яго адкрыты свабодны доступ усім жадаючым. Але ніякіх “абаронцаў” тут няма ўжо некалькі дзён. На вайсковых могілках помнік аказаўся нікому не патрэбны…\nМал.3. Бронзавы салдат, усталяваны на вайсковых могілках Таліна.\nМіж тым у Інтэрнэце на розных форумах расейскія імперыялісты пачалі адкрыта пагражаць захопам Эстоніі й Латвіі. Адзін зь іх напісаў: “А хто сказаў, што Латвія і Эстонія належаць латышам ды эстонцам? Хто мацней, той прыходзіць і бярэ, таму ўсё і належыць…”.\nАб сваім зьяўленьні аб’явіла таксама “Армия Русского Сопротивления”. Вось тэкст заявы: “У гэтыя дні пачалося паўстаньне рускіх людзей на вуліцах гарадоў Эстоніі. Тысячы людзей змагаюцца… Мы заклікаем урад Расеі і асабіста прэзідэнта Уладзіміра Пуціна прыняць рэальныя меры па абароне рускага народу Эстоніі – увесьці ў Эстонію расейскую армію… 9 траўня стане днём пачатку нашай вайны супраць злачыннага эстонскага ўраду. Нашай мэтай стане стварэньне незалежнай рускай дзяржавы на тэрыторыі Эстоніі… Заклікаем усіх мужчын, якія жывуць у Эстоніі… пайсьці за нашам прыкладам і пачаць самастойнае фармаваньне аўтаномных атрадаў Арміі… Наш першы атрад ужо сфармаваны. Пытаньні ўзбраеньня, боезапасаў і амуніцыі таксама вырашаныя… Іншых варыянтаў няма… Мы будзем наносіць удары па ўсіх сістэмах сувязі, электразабесьпячэньні, газазабесьпячэньні і снабжэньні бензінам, па чыгуначным транспарце, па водазабесьпячэньні вялікіх гарадоў. Будуць гарэць дамы і маёмасьць…”.\nВось мы і дажыліся да першых пагромаў з выкарыстаньнем 5-й калоны рускіх шавіністаў і расейскіх імперыялістаў за межамі расейскай імперыі. Гэта асабліва ўражвае нас, беларусаў, паколькі за дзесяцігоддзі (!) змаганьня за дэмакратыю ў Беларусі, калі ў шматлікіх падзеях, бывала, ўдзельнічалі дзясяткі тысячаў людзей, у нас не было ніводнага выпадку, каб нехта нешта падпаліў ці пабіў… А калі і былі нейкія бойкі, дык яны заўсёды былі ў адказ на непасрэдную агрэсію з боку міліцыі.\nДругое, на што варта зьвярнуць увагу. Пагромы цалкам зьнішчылі першасны прапагандысцкі пасыл, які распаўсюджвалі расейскія СМІ: маўляў, у цэнтры Таліна сабраліся людзі, якія пратэстуюць супраць “зьнявагі бронзавага салдата”. Пасьля пагромаў кожнаму стала відавочна: гістэрыка расейскіх СМІ вакол помніка – толькі прэтэкст для таго, каб, сабраўшы натоўп фашыстоўскіх малойчыкаў, паспрабаваць дэстабілізаваць сітуацыю ў маленькай прыбалтыйскай краіне і, як мінімум, аказаць ціск на яе, ўмяшацца ва ўнураныя справы незалежнай эстонскай дзяржавы.\nТрэцяе. Пагромы без сумневу былі арганізаваныя з Масквы. Пра гэта сьведчаць і недарэчныя бэджыкі на вопратцы фашыстоўскіх рускамоўных адмарозкаў (гл. мал. 1), і магутная прапагандысцкая падтрымка з боку расейскага ураду, і пікеты ў Расеі насупраць эстонскіх амбасадаў і консульстваў, якія мелі месца ўжо 27 красавіка (пра гэта ніжэй), і прафесійна-правакатыўныя PR-аўскія штучкі, тыпу назову “Начны дазор” і заяваў “не дазволім варушыць косткі герояў”, “яны распілавалі й зьнішчылі помнік нашай перамогі над фашызмам”…\nНарэшце, з найбольш уражвальнага, чацьвертае. Апісаныя вышэй падзеі адбываліся ў краіне, якая належыць да ЕўраЗьвязу і НАТА…\nПРА ШТО ЗАЯЎЛЯЛА і ПРА ШТО МАЎЧАЛА РАСЕЙСКАЯ ІМПЕРЫЯКРАТЫЯ\nРасейскія імперцы доўга шукалі, як бы прычапіцца да эстонцаў, якія спакойна жывуць і ўсё больш квітнеюць у сваёй маленькай незалежнай краіне. Падставай стаў помнік часоў Другой сусьветнай вайны. Увесь час нагнятаньня абстаноўкі вакол “Бронзавага салдата” расейскія СМІ ўсяляк падтрымлівалі “абаронцаў помніка” і крытыкавалі ўрад Эстоніі.\nІ хаця ўсім цяпер бачна, хто ёсьць хто, расейскія імперыцы працягваюць інфармацыйна атакаваць і будуць гэта рабіць у бліжэйшы час (гэта найважнейшае паліттэхналагічнае правіла ў любой прайгранай сітуацыі). Так, у прыватнасьці, яны працягваюць педаляваць версію, што “каля манументу Воіну-вызвалецелю на Тэнісмягі былі пахаваныя парэшткі савецкіх воінаў, якія загінулі пры вызваленьні Таліна ад нямецка-фашыстоўскіх войскаў увосень 1944 году”. Яны ж заяўляюць па ўсіх магчымых СМІ, што “гэта ўлады Эстоніі самі справакавалі пагромы ў сваёй сталіцы”…\nСтаршыня МЗС РФ Сяргей Лаўроў, выступаючы на паседжаньні Савету Расея-НАТА, дайшоў па пагрозаў. Ён, у прыватнасьці, заявіў, што беспарадкі ў Таліне “агідныя” і “будуць мець самыя сур’ёзныя наступствы” для расейска-эстонскіх адносін. “Гэта ня можа не адбіцца і на нашых стасунках з НАТА і з Еўразьвязам – з арганізацыямі, якія прынялі ў сваё лона краіну, якая груба парушае тыя каштоўнасьці, на якіх трымаецца і Еўразьвяз ды ўвогуле еўрапейская культура і еўрапейская дэмакратыя”, – аб’явіў ён.\nСтаршыня Савета Федэрацыі РФ па міжнародных справах Міхаіл Маргелаў (дарэчы, гэта той Маргелаў, які ў свой час зь пенай у вуснаў груба крытыкаваў прэзідэнта Ірана Ахмадзінежада за правядзеньне ў Тэгеране канферэнцыі па “халакосьце” – гл. https://nashaziamlia.org/2006/12/29/470; https://nashaziamlia.org/2006/12/30/474) лічыць, што “пры патуральніцтве эстонскіх уладаў былі зьняважаныя еўрапейскія каштоўнасьці – правы чалавека, дэмакратыя і вяршэнства закона… Тэлевізійная карцінка, на якой эстонскія паліцэйскія разганялі дубінкамі і сьлезацечным газам абаронцаў помніка, абыйшлі ўсе сусьветныя тэлеканалы. Тэлегледачы ўсяго сьвету былі сьведкамі неправамернай жорсткасьці эстонскай паліцыі, надзвычайнага прымяненьня сілы, якой яна прыкрывала, па сутнасьці, аперацыю крадзяжу ўладамі Эстоніі абяліска”.\nМіж тым, эстонцы з нагоды талінскіх падзеяў расказваюць на розных інтэрнэт-форумах пра свае ўражаньні ад расейскіх СМІ. Так, адзін зь іх напісаў: “Пасьля гісторыі з Бронзавым салдатам, пасьля “праўдзівай інфармацым” па каналах тыпу ОРТ і РТР я пачынаю ва ўсім сумнявацца. Паўгады Ансіп [прэм’ер Эстоніі. – Рэд.] цьвердзіў, нібы істукан: рабяты, помнік пераносіцца з аднаго месца на іншае; хлопцы, ніхто нічога не зьбіраецца зносіць; рабяты, вы ж самі пераносіце помнікі часьцей, чым шышкі з сосен падаюць; хлопцы, мы проста хочам перазахаваць парэшткі на вайсковых могілках, у чым справа? Паўгады я чую ўсе гэтыя заявы з экрана ад эстонскіх уладаў. Але да расейскіх слухачоў даносіцца іншае. Там бойкія дыктаршы сваімі словамі замест пераноса гавораць ці то пра дэмантаж, ці то пра знос, ці то пра зьнішчэньне… Каментары расіянаў у розных Інтэрнэт-парталах сьведчаць, што яны ўвогуле не ў курсе, што адбываецца. Сёньня, напрыклад, я чытаў гістэрычныя воплі, што помнік зьбіраюцца пераплаўляць! Людзі ў паніцы. І ня дзіўна, бо расейскія СМІ хлусяць проста ў вочы!”\nКаб ярчэй убачыць увесь цынізм прадстаўнікоў расейскіх уладаў, падставім фон. Нагадаем, што літаральна за суткі да падзей у Эстоніі ў Беларусі пад час правядзеньня “Чарнобыльскага шляху” былі зьбітыя ОМОНаўцамі й кінутыя ў пастарункі дзясяткі маладых людзей. У іх абарону з Масквы не было ні слова! А ўспомніце падзеі 2001-02 гг. вакол Курапатаў. Колькі костак нявінна забітых беларусаў было зьняважана там… З Масквы таксама не было ні слова! Успомніце, нарэшце, пра Чачню! На нашых вачах толькі што забілі чвэрць мільёна чалавек! Дзе быў Маргелаў у той час?!…\nУ дадатак (калі гэтага яшчэ было недастаткова), у час, калі расейскія імперцы былі занятыя “абаронай” пахаваньняў у Эстоні, улады РФ згубілі парэшткі ваенных, выкапаныя ў падмаскоўных Хімках. Да гэтай пары там працягваюцца разьбіральніцтвы што да законнасьці выемкі з “ахоўваемых дзяржавай” магілаў парэшткаў шасьці савецкіх лётчыкаў, якія таксама загінулі ў час Другой сусьветнай вайны. Дабраахвотнікі – абаронцы магілы – падвяргаюцца жорсткаму ціску з боку адміністрацыі горада і міліцыі. Яны цьвердзяць, што парэшткі пераносяць з-за жаданьня пабудаваць на гэтым месцы офісны цэнтар. Граданачальнікі Хімак ня ведаюць, дзе падзеліся косткі лётчыкаў. “Мы ня ў курсе, у якім моргу цяпер знаходзяцца парэшткі. Яны хутчэй за ўсё ў моргу горада Сходня”, – заявіў прэс-сакратар адміністрацыі горада. У дадзеным морге гэтую заяву абверглі, паведаміўшы, што парэшткаў салдат у іх няма…\n27 красавіка ў Маскве перад эстонскай амбасадай праўладнымі моладзевымі арганізацыямі быў арганізаваны пікет пратэсту (гл. мал. 3). Акрамя гэтага, у некаторых расейскіх гарадах каля амбасадаў і консульстваў “невядомыя” пакінулі сімбалічныя прадметы: у Маскве гэта была галава сьвіньні, прымацаваная да плоту, у Пскове – пустая труна. У Чэбаксарах быў спалены эстонскі сьцяг.\nМал. 4. Пікет “Нашыстаў” і “Маладой гвардыі” перад амабасадай Эстоніі ў Маскве 27 красавіка. Якая перакананасьць у вачах маладых людзей, якая аператыўнасьць у арганізацыі і які яе ўзровень!\nРЭАКЦЫЯ ІНШЫХ альбо яшчэ раз пра “ЭФЕКТ КРУКА Ў ЛЕСЕ”\nУ свой час мы пісалі пра “Эфект крука ў лесе” ў дачыненьні да газа-нафтавага канфліку Лукашэнкі з Масквой (гл. https://nashaziamlia.org/2007/01/20/513). Адбылае ў Эстоніі дае магчымасьць зноў убачыць гэты феномен – рэагуючы на вострую грамадскую падзею розныя сілы праяўляюць сваю часта схаваную сутнасьць значна выразьней, чым у спакойнай абстаноўцы…\nТак, эстонскі ўрад падтрымаў прэзідэнт Літвы Валдас Адамкус. Ён нагадаў, што “савецкая армія не прынесла свабоды краінам Балтыі. Таму ці можна асуджаць Эстонію, калі парэшткі савецкіх салдат будуць перазахаваныя з цэнтральнай плошчы Таліна на воінскія могілкі?”. Адамкус таксама заявіў, што менавіта палітыка Масквы стала галоўнай прычынай адбылых у Эстоніі пагромаў.\nСалідарнасьць з уладамі Эстоніі з нагоды апошніх падзеяў у Таліне выказалі таксама польскія ўлады. Паводле канцылярыі польскага прэзыдэнта, Лех Качыньскі ў тэлефоннай размове з прэзыдэнтам Эстоніі Тоомасам Хэндрыкам Ільвэсам заявіў, што падтрымлівае эстонскія ўлады што да падзеяў вакол помніка савецкім жаўнерам у Таліне. У сваю чаргу МЗС Польшчы, дэпутаты польскага парлямэнту лічаць, што ў гэтай справе за Эстонію павінен заступіцца Эўразьвяз (як той заступіўся, мы пакажам ніжэй…).\nНас таксама прыемна парадавалі рускія шавіністы (у некаторых зь іх, сапраўды, усё часьцей можна заўважыць пробліскі нацыяналізму; разумеюць, што рускі шавінізм і расейскі імперыялізм – гэта прамы шлях да пагібелі рускага народу). Так, рускі палітолаг Аляксей Шырапаеў заявіў з нагоды пагромаў у Эстоніі: “Антыэстонская гістэрыя, якую разьвязаў Крэмль, – гэта прамы працяг палітыкі “халоднай вайны”, якую аб’явіў Пуцін у Мюнхене. Такім чынам рэжым спрабуе аб’яднаць вакол сябе расейскае грамадства – і найперш, рускіх – перад немінучым сістэмным крызісам і магчымай дэмакратычнай рэвалюцыяй. Стаўка робіцца, канешне, на “патрыятызм”, які ў Пуцінскай Расеі стаў сапраўды апошнім прыстанішчам крамлёўскіх нягоднікаў. Пратэстныя настроі, якія растуць, а таксама ўсё больш палітычна значны “фактар вуліцы” сублімуецца [уладамі. – Рэд.] ў нянавісьць да “прыбалтыйскіх нацыстаў”. Генерал Уласаў і атаман Красноў абавязкова перамогуць у рускай сьвядомасьці Сталіна і Жукава. У процілеглым выпадку нам – рускім – наканавана бестэрміновае гібеньне ў памежным стане паміж жыцьцём і небыцьцём, гісторыяй і безчасоўем у якасьці пушачнага мяса імперскай дзяржавы. Зламаць іглу Кашчэя пад назвай “вялікая перамога” – значыць зьняць з рускай асобы закляцьце рабства, вызваліць яе ад гіпнозу хлусьлівых прысягаў і фальшывага доўгу – ад усіх гэтых путаў духоўнай кабалы і маральнага тэрору, заснаванага на крывавай магіі шматмільённых ахвяраў. Гэта значыць – сьцерці Сістэму. У нас, рускіх, наперадзе ДЭМАНТАЖ – але значна больш прынцыповы і маштабны, чым у эстонцаў. Дэмантаж усёй паразітна-імперскай дзяржаўнасьці, якая склалася за апошнія пяць стагоддзяў, з усімі яе надбудаванымі міфалагемамі – праваслаўна-манархічнымі, савецкімі й постсавецкімі… Як вядома, у абароне Балтыі ў 44-м прымалі ўдзел байцы рускіх антысавецкіх фармаваньняў, якія панесьлі вялікія страты. Вось гэтыя людзі і маюць поўнае права на рускае імя, а таксама на помнік у сёньняшняй, свабоднай Балтыі!”\nГалоўны рэсурс рускіх шавіністаў ariru.info заняў блізкую пазіцыю. У іх адпаведным артыкуле можна прачытаць наступныя тэзы: ня трэба было хаваць загіблых салдатаў на цэнтральнай плошчы гораду – гэта зыходна па-блюзьнерску ў адноснах да іх; гэтыя салдаты былі з арміі Сталіна, якая ў адносінах да рускіх таксама ёсьць акупацыйная; дарэчы, сапраўдныя воіны-вызваліцелі ляжаць, напрыклад, на Шыпцы ў Баўгарыі, калі б пратэстанты сапраўды клапаціліся пра загіблых, яны б у першую чаргу пазьбіралі б косткі зь месцаў былых бітваў, дзе яны там ляжаць да гэтай пары; сёньня Эстонія – чужая краіна, таму эстонцы маюць права рабіць у сябе дома тое, што лічаць за неабходнае; калі ты рускі нацыяналіст – ты ў першую чаргу павінен клапаціцца пра жывых рускіх, пра іх будучыню; прадстаўнікі “Начнога дазору”, якія пазьней учынілі пагром, названы дэгенератамі й шантрапой; у Пецярбурзе ў парку Перамогі ляжаць не 12 чалавек, а паўтара мільёны, а там мясцовыя ўлады ўмудрыліся пабудаваць атракцыёны, прыбіральні і г.д.; расіянцы (так “арыйцы” завуць цяперашніх краўнікоў Расеі) большыя ворагі для рускіх, чым эстонцы, таму трэба найперш вызваліць Расею ад іх іга, а не патураць расіянцам у іх прапагандысцкай вазьні з косткамі…\nА вось “Еўропа” нас не зьдзівіла. Паколькі мы даўно сочым за ёй і ведаем яе галоўную таямніцу – татальную маральную дэградацыю і цалкавітую беспрынцыпнасьць – да ганебнай рэакцыі афіцыйных прадстаўнікоў ЕЗ мы былі падрыхтаваныя. Так, старшыня Парламенцкай асамблеі Рады Еўропы (ПАРЭ) Рэнэ ван дэр Ліндэн выказаў глыбокую заклапочанасьць падзеямі ў Таліне: “Я разумею, што наяўнасьць у Таліне помніка савецкаму Воіну-вызваліцелю – рэч даволі двухсэнсоўная, паколькі па-рознаму сымбалізуе хваравітыя моманты гісторыі адносін паміж Расеяй і Эстоніяй. І менавіта таму парэшткі салдатаў павінны былі пакоіцца зь мірам там, дзе яны ляжаць, а не пераўтварацца ў палітычны інструмант”. Пры гэтым старшыня ПАРЭ заклікаў эстонскія ўлады паважаць пачуцьці ўсіх сваіх грамадзянаў і, не марудзячы, прадпрыняць крокі для аб’яднаньня грамадства. Акрамя таго, ён адзначыў, што, калі ў краіне існуюць рознагалосьсі, дык людзі павінны абмеркаваць спакойна сваю будучыню, а “не капацца ў мінулым”.\nЯшчэ менш нас зьдзівілі сіяністы (хаця многіх яны, напэўна, зьдзівілі). Так званы “цэнтар Сімона Візэнталя”, які лічыць сябе габрэйскай праваабарончай арганізацыяй, выступіў у падтрымку рускіх экстрэмістаў, якія учынілі пагромную вакханалію на вуліцах Таліна. Перанос сімвала руска-савецкай акупацыі Эстоніі (як яго ацэньваюць эстонцы) з цэнтра горада на ваенныя могілкі аб’яўлены гэтай арганізацыяй ні многа ні мала “зносам помніка, што зьневажае ўсе ахвяры нацызму ў гэтай краіне”. Прадстаўнікі “цэнтру” таксама заявілі, што “менавіта чырвоная армія здолела рашуча спыніць масавыя забойствы, якія да апошняга дня акупацыі праводзілі на эстонскай зямлі нацысты й іхныя памагатыя з ліку мясцовых жыхароў”. Пра тое, што армія «вызваліцеляў» згвалціла ў Еўропе больш за 2,5 мільёны жанчын, сіяністы не гавораць. Як і не кажуць, што камуністычны рэжым у СССР зьнішчыў 40-60 мільёнаў “сваіх грамадзянаў” – лічба, да якой нават Гітлеру вельмі далёка… Атрымалася, што ў разгледзеным гістарычным эпізодзе расейская імперыякратыя і сіянакратыя дзейнічалі ўзгоднена. А, можа, гэта “ўзгодненасьць” мае значна больш шырокі характар, пра які мы не здагадваемся?… Што ж, будзем сачыць за далейшымі падзеямі.\nАналагічна паводзілі сябе беларускія ўлады.\nАле, як для нас, найбольш важным стала поўнае маўчаньне пра падзеі ў Эстоніі “аб’яднанай апазіцыі” ў Беларусі. Прайшоў тыдзень, а ніякіх ацэнак тых падзей ад яе няма. Ці то баяцца падтрымаць эстонскі урад і народ, ці то саромяцца паўтараць тое, што заяўляюць “агульнаеўрапейцы” – нам пра гэта не вядома. Але як першае, так і другое ў сітуацыі, калі мы разам з эстонцамі маем праблемы з агульным ворагам – расейскай імперыякратыяй – выглядае і неразумным, і непрыемным. Адсутнасьць праяваў сапраўднага інтэрнацыяналізму ў такіх сітуацыях – гэта, як мінімум, сьведчаньне адсутнасьці ўнутранай дэмакратычнай перакананасьці ў кіраўнікоў “аб’яднанай апазіцыі”. Шэраговыя апазіцыянеры, хто вамі кіруе?!… Атрымліваецца, што звычайная шэрасьць…\nНАШЫЯ ПРЫНЦЫПОВЫЯ ПЕРАКАНАНЬНІ\nУсе ўзгаданыя падзеі адбываліся не ў Расеі, а на эстонскай зямлі. І гэта самы падставовы прынцып, зь якога варта пачынаць усялякія іншыя разважаньні. Зь яго вынікае, што ўсе, хто жадае жыць у Эстоніі, павінны паводзіць сябе ў адпаведнасьці з правіламі жыцьця эстонскага народу.\nМногім рускім жыцьцё ў Эстоніі не падабаецца. Больш за тое, яны ня могуць жыць разам з эстонцамі. Дарэчы, гэта зразумела і асабліва дзіўным не зьяўляецца (да гэтай пары ўсе народы сьвету касмапалітычна не перамяшаліся ў адзіны людскі сьметнік толькі таму, што прадстаўнікам адпаведных народаў лепш жыць разам, а не ў перамешку зь іншымі…). Аднак, калі такое высьветлілася, дык менавіта рускім мігрантам у Эстоніі трэба сабраць свае манаткі, прадаць тое, што немагчыма забаць з сабой, і пераехаць жыць у любімую імі “вялікую Росссію”… І толькі так.\nУ працэсе падзей зноў востра паўстала пытаньне, каго лічыць вызваліцелем. Мы лічым, што вызваліцель – гэта той, хто вызваліў і… зышоў. Той жа, хто дапамог вызваліцца з-пад чужынскай акупацыі, але сам застаўся, заняў кіроўныя пасады і пачаў навязваць сваю волю “вызваленым”, пачаў указваць мясцовым жыхарам, як жыць, што рабіць і г.д. – ёсьць не вызваліцель, а новы акупант! І гэта таксама павінна быць зразумела кожнаму нармальнаму чалавеку…\nУ Беларусі сітуацыя з вызваліцелямі-парабаціцелямі аналагічная. Мы ім пра ўзровень жыцьця людзей (матэрыяльны і культурны), яны нам – пра гіганцкія прасторы (дарэчы, у асноўным нярускія) і незьлічоныя багацьці. Мы ім пра ўнёсак у разьвіцьцё агульналюдскай цывілізацыі, яны нам – што іх “усе баяцца, а значыць, паважаюць”. Мы ім пра беларускую гісторыю, мову, культуру, свабоду, яны нам пра “могучий русский язык” і г.д. Мы ім пра свабоднага чалавека – гаспадара сваёй зямлі, яны нам – пра жорскую цэнтралізаваную ўладу, пра моцную дзяржаву. Адсюль выйсьце таксама адно: калі рускаму мігранту не падабаецца жыць у Беларусі, ён павінен пакінуць нашу тэрыторыю. Менавіта так… Бо жыцьцё тут, як на ўсёй беларускай этнічнай тэрыторыі, усё роўна раней ці пазьней будзе па нашых – гэта значыць, беларускіх – законах і правілах!\nШто “пятая калона” Масквы ёсьць рэальнасьць у многіх, калі не ва ўсіх, памежных з “Расеяй” краінах. Яе прадстаўнікі там шматлікія і арганізаваныя. Іх праплочвае, рыхтуе і цкуе Масква…\nІх – гэтых імперыялістаў, паразітаў, злачынцаў – ідэалагічнай зброяй, з дапамогай якой яны маніпулююць думкамі масаў, зьяўляецца прыватызаваная імі “перамога над фашызмам” у Другой сусьветнай вайне. Гэта тая ПЕРАМОГА, якую на самой справе праплацілі сваімі жыцьцямі дзясяткі мільёнаў чалавек – прадстаўнікоў самых розных народаў былой савецкай імперыі. Для расейскай імперыякратыі “перамога ў вялікай айчынай” – цяпер такі ж інструмант агрэсіўна-паразітнай палітыкі, як і “халакост” у сіянакратаў…\nРасейская імперыякратыя ў чарговы раз прадэманстравала вялікі маштаб сваёй прапагандысцкай зброі.\nІснаваньне ўсіх гэтых сістэмна арганізаваных наступальных сілаў, прызначаных для вядзеньня сучаснай інфармацыйнай вайны, з галавой выдае настроі імперыякратыі й яе планы на будучыню. Гэта значыць, што існаваньне “Расеі” надалей пагражае ня толькі народам, якія ўсё яшчэ вымушаныя жыць унутры гэтай паганай імперыі – народам Чачні, Дагестану, Башкірыі, Татарстану, Якуціі, Тувы, Бураціі й г.д., а і тым народам, якія знаходзяцца за яе межамі – Эстонія, Латвія, Літва, Беларусь, Польшча, Украіна, Малдова, Грузія, Азербайджан…\nУ гэтай абстаноўцы народам, якія знаходзяцца пад кірзавым ботам расейскага імперыякрата альбо могуць зноў падпасьці пад яго, трэба пачаць ствараць АНТЫІМПЕРСКІ ІНТЭРНАЦЫЯНАЛ, скіраваны супраць аднаго з галоўных соцыяпаразітычных монстраў сучаснай цывілізацыі – расейскай імперыякратыі. Пры гэтым усім нам няма на каго разьлічваць! Рускі народ, задураны імперскай прапагандай, на гэта ня здольны. Яго самога вось-вось трэба будзе ратаваць ад татальнай пагібелі… Еўразьвяз у тым дэгенераваным стане, у якім ён цяпер знаходзіцца, ня здольны на гэта таксама. Сіянакратыя, як высьвятляецца, сьхільная здушваць дэмаратычныя памкненьні народаў, якія належаць ці належалі да расейскай імперыі, з такой жа заўзятасьцю, як і расейская імперыякратыя. Застаецца толькі адно: усім нам аб’ядноўвацца, арганізоваўвацца і ўсё рабіць самім… Давайце прымем дадзенае палажэньне, як чарговы прынцып нашай дактрыны (Д пр-п 52).\nГэты запіс апублікаваны: Чацвер, май 3, 2007 у 13:23\nКатэгорыі: 1.6. Сьвет сёньня, 2.3. Такая "апазіцыя", 2.5.1. Дэградацыя ЕўраЗьвязу, 3.1. Імпербюракратыя Расеі, 3.2. Сіянізм і антысіянізм, 4.3. Інтэрнацыяналізм сапраўдн., 5.2. Маніпуляваньне СМІ. Вы можаце сачыць за каментарамі пры дапамозе RSS 2.0 стужкі.\n8 × = восем


“Гэта помста сыну…” – Свабоду палітвязьням!\n“Гэта помста сыну…”\n19.04.2016 Апублікавана ў Навіны\n19 красавіка ў судзе Цэнтральнага раёна Мінска разглядалася адміністрацыйная справа лідара руху салідарнасці “Разам” Вячаслава Сіўчыка, які ў мінулым годзе вярнуўся ў Беларусь з палітычнай эміграцыі.\nЯго вінавацілі ў дробным хуліганстве (арт.17.1 КаАП) і непадпарадкаванні патрабаванням супрацоўнікам міліцыі (арт. 23.4. КаАП).\n“Мяркую, што гэта помста сыну”, – распавяла сайту palitviazni.info маці палітыка – Галіна Васільеўна Сіўчык.\nСа слоў блізкіх Вячаслава Сіўчыка, пры затрыманні яго збілі. Паводле інфармацыі праваабаронцаў, апошні раз актывістаў затрымлівалі з прымяненнем фізічнай сілы сёлета ў студзені.\n“Апошнім часам супрацоўнікі міліцыі актывістаў фізічна проста баяліся затрымліваць: пратаколы складаліся на месцы, у міліцыі затрымлівалі максімум на гадзіну, — адзначыла журналістам праваабаронца Наста Лойка. — Зараз жа ў РУУС Сіўчык знаходзіўся працяглы час, затрымалі яго ноччу, для Мінска за апошнія паўгода гэта неардынарны выпадак”.\nПасля вяртання з палітычнай эміграцыі Вячаслаў Сіўчык актыўна ўключыўся ў палітычнае жыццё Беларусі. Удзельнічаў у акцыях пратэсту і мітынгах, за што неаднаразова па рашэнні судоў атрымліваў штрафы.\n“Я наогул не разумею, за што нас судзілі! – абураўся палітык. – У якой краіне можа быць такое, што быццам бы адбываюцца выбары, а людзям забаронена абмяркоўваць гэтае пытанне? Ні ў якае заканадаўства гэта не ўкладаецца”.\nПра суд Цэнтральнага раёна Мінска Вячаслаў Сіўчык таксама выказваўся з асаблівай “цеплынёй”: “Першы палітычны судовы працэс адбыўся менавіта ў судзе Цэнтральнага раёну сталіцы, калі быў страйк метрапалітэнаўцаў. Гэта быў далёкі жнівень 1995 году. Тады былі незаконна асуджаны тры лідары страйку і пасля гэтага ў тым судзе каго толькі не судзілі. Я баюся называць лічбу, колькі разоў там мяне судзілі. І якіх там толькі анекдотаў не было. Таму мяне заўсёды здзіўляюць людзі, якія думаюць, што ў краіне ў бліжэйшай будучыні нешта моцна зменіцца”.\nСудовае пасяджэнне 19 красавіка было папярэдне запланавана на 11.00, але прывезлі спадара Сіўчыка ў суд на чатыры гадзіны пазней, і ён адразу ж назваў сваё затрыманне “палітычна матываваным”.\nУ выніку міліцыянеры ў судзе не змаглі патлумачыць прычыны затрымання Сіўчыка ў пад’ездзе. Па рашэнні суддзі, пратаколы аб правапарушэнні будуць вернутыя ў РУУС на дапрацоўку, паколькі час і месца здзяйснення правапарушэння не адпавядаюць пратаколу затрымання.\n“Наколькі вядома, сына доўга вазілі па горадзе, чамусьці не хацелі адпраўляць у суд, – кажа Галіна Васільеўна. – Як быццам проста здзекваліся. Пры гэтым жонка Вячаслава распавядала, што сачылі за ім ужо прыкладна тыдзень. Гэта помства сыну за падзеі 2006 году, за тое, не аплочвае штрафы… Помста за тое, што ён ёсць”.


Перавагі MCSE сертыфікацыйны курс | Microsoft Gurgaon | ІТС\nЯкія перавагі MCSE сертыфікацыі курсу?\nШто такое курс сертыфікацыі MCSE?\nХто павінен зрабіць рашучы крок?\nПеравагі Налічэнні сертыфікацыйнага курсу MCSE\nВы можаце даследаваць шырокія магчымасці\nВы здабудзеце Набор добра адладжаных навыкі\nA Security Праца\nІТ-спецыялісты павінны перагледзець сваё разуменне і здольнасць кожны раз у той час, як свет ІТ заўсёды дэманструюць прыкметы змены. Асобы, якія не робяць, што могуць затрымлівацца за іх прагулкі па-кар'еры. Адна такая здольнасць, якая будзе трымаць вас у стане гармоніі з гэтым пастаянна развіваецца інавацыйнай ініцыятыве свету з'яўляецца сертыфікацыйны курс MCSE, Сертыфікацыі даўно зарэкамендавалі сябе ў якасці аднаго з самых-неабходных схільнасцей у ІТ-спецыялістаў.\nMCSE, Microsoft Certified сістэмны інжынер, з'яўляецца найбольш выйгрышнай сертыфікацыі, што ІТ-майстар можа калі-небудзь прасіць. Прапанаваны Microsoft, гэтай сертыфікацыя Microsoft з'яўляецца абсалютнай неабходнасцю мець прылада для сістэмы і серверных інжынераў. Гэта шырокая арганізацыя 7 экзаменаў, якія правяраюць ваша разуменне ў розных модулях, напрыклад, Exchange Server, System Center (SCCM) для Windows, SQL Server, Sharepoint і Lync.\nMCSE рамонт для шырокага спектру ІТ-спецыялістаў, якім неабходна падабраць перавага над іншымі ў гэтым заганным свеце. У любым выпадку, ёсць нейкае профілі, якія губляюць сваю разумнасці ў пустаце сертыфікацыі MCSE, і яны могуць быць выяўленыя як:\nАдміністратары рэзервовага капіявання базы дадзеных\nАдміністратары SQL Server\nГэтыя спецыялісты могуць пашырыць сваю каштоўнасць і прыбытковасць па сутнасці набірае курс MCSE.\nТрэба засяродзіцца ў той час як збіранне актываў, каб зрабіць, як не ўсе ўстанова дало праз жывую падрыхтоўку прадпрыемствы і пахвальную апеку думаць пра якія лётаюць адценнях. Сертыфікацыя не з'яўляецца простым, каб атрымаць мінулае. Ён просіць шырокае даследаванне і практыку, каб ачысціць ўсе сем экзаменаў. Для гэтага вам трэба будзе залежаць ад проста лепшы. Інавацыйныя тэхналагічныя рашэнні такі актыў, які назапасіў сваю спадчыну як выдатны сярод найбольш надзейных падыходаў да нарыхтаваць MCSE курс.\nУлічваючы ўсе абставіны, сертыфікацыя адкрые прынцыпова новую сусвет шанцаў для вас. Напрыклад, у выніку вядзення MCSE: інфраструктуры сервера на серверы 2012 R2 навучання і сертыфікацыі курсаў, вы можаце пашырыць свой аб'ём работ і можа працаваць у блізкасці ёмістасці, адміністраванне сістэм, віртуалізацыі, адміністраванне сістэмы і кіраванне характару, якія не былі ў вашы метады раней. Падобным жа чынам, курс дае вам пастаянны доступ да вобласці хмарных вылічэнняў, прыватныя аблокі, Sharepoint і розных тэрыторый, з яго на заказ MCSE сертыфікатаў.\nIT-індустрыя выключна запыту. Побач, здольнасці, якія ён просіць дадаткова праз борт. Ні адзін курс выпускнікоў і курс паслявузаўскай ўзроўню можа пакрыць яго шырокі размах. Трэба ісці на хелперов навучанне і MCSE навучанне з'яўляецца самым ідэальным падыходам для іх выканання. Гэта дазволіць вам азнаёміцца з імгненным тэхналогій у абмежаванай здольнасці засяродзіцца.\nСсяданне, скарачэнне выдаткаў і розныя дэманы існуюць у ІТ-бізнэсе, які робіць вас ненадзейныя аб працы. IT-індустрыя не дае асцярога, каб змяніць сваю каманду ў тым выпадку, калі яны не дастасавальныя больш або іх схільнасці не абнаўляюцца ў адпаведнасці з бесперапынным малюнкам. У гэтай сітуацыі, неабходна мець дадатковае перавага, каб квітнець. Навучальны і сертыфікацыя MCSE з'яўляецца адзіным прыборам, каб падабраць тое, што.\nГэта мае на ўвазе, што дадатковыя здольнасці пашыраць колькасць нулёў ў вашай зарплаце. MCSE пацвердзіў прафесійным, несумненна, можа забяспечыць дзіўную ўвесь $ 96,215 у год. Ён будзе трымаць на пашырэнне з вашым вопытам.\nПравядзенне сертыфікацыі MCSE з'яўляецца лепшым выбарам, што любы ІТ-спецыяліст будзе калі-небудзь зрабіць. Курс MCSE мае сусветнае прызнанне і мае самае крайняе значэнне ў бесперапынных умовах працы.


Канвертаваць Bitcoin Cash (BCH) і Джэрсі фунтаў (JEP) : Калькулятар абменнага курсу\nBitcoin Cash (BCH) і Джэрсі фунт (JEP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Bitcoin Cash і Джэрсі фунт пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 8 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Bitcoin Cash. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Джэрсі фунт валюты па змаўчанні. Націсніце на Джэрсі фунтаў або Bitcoin Cash канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Bitcoin Cash гэта валюта, у ні ў адной краіне. Фунт Джэрсі гэта валюта, у Нармандскія астравы (Aldernay, Ваўняная фуфайка, Джэрсі, Sark). Сімвал BCH можа быць запісаная BCH. Фунт Джэрсі дзеліцца на 100 pence. Абменнага курсу the Bitcoin Cash Апошняе абнаўленне 8 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Фунт Джэрсі Апошняе абнаўленне 7 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. BCH каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. JEP каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Метка: даследчая работа\nАрхіў тэга: даследчая работа\nУ казках і паданнях нашы продкі нярэдка расказвалі аб жывой вадзе. Яна гаіла раны і вяртала чалавека да жыцця. І хоць гэты цуд існуе толькі ў казках, магчыма, кроплі гэтай вады ўсё ж прасачыліся ў&nb...\nДругі год працую ў Роўкавіцкім яслях-садзе — сярэдняй школе Чачэрскага раёна. І штогод назіраю, як настаўнікі нямецкай мовы рыхтуюць з дзецьмі даследчыя работы і прадстаўляюць іх на Гомельскай абласн...\nМагчымасць максімальнага раскрыцця творчага патэнцыялу...\nМэта сучаснай школы — фарміраванне ў вучняў даследчай пазіцыі, гэта значыць універсальнага спосабу асваення навакольнага свету, развіццё крэатыўнага мыслення і паводзін. З пункту гледжання настаўніка...\nНавучэнцы ўстаноў адукацыі Віцебскай вобласці прадставілі лепшыя даследчыя работы на VIII навукова-практычнай канферэнцыі “Эўрыка”. З кожным годам геаграфія “Эўрыкі” пашыраецца. Як паведаміла прарэкт...\nНавучыць дзіця здабываць новыя веды можа дапамагчы даследчая дзейнасць, якая стымулюе да новых адкрыццяў. Ва ўстановах адукацыі Мінскай вобласці даследчай дзейнасці ўдзяляецца значная ўвага. А нядаўн...\nУ гімназіі Петрыкава пяты раз прайшоў Абласны конкурс даследчых работ і творчых праектаў “Навакольны свет вачыма дзяцей”. Сёлета ў ім прынялі ўдзел вучні пачатковых класаў з Ельскага, Рагачоўскага, М...\nФінал абласнога конкурсу даследчых работ навучэнцаў устаноў агульнай сярэдняй адукацыі прайшоў у Магілёве на базе МДУ імя А.А.Куляшова. Інтэлектуальныя спаборніцтвы сабралі амаль 180 юных аўтараў, як...