Рэвалюцыя ў Іране балюча ўдарыць па пазыцыях Расеі на Блізкім Усходзе\non 2018-01-04 | 0 Comment | Галоўнае | Грамадзтва | Навіны | Палітыка Print This Post\nМасавыя антыўрадавыя акцыі, што пачаліся ў Іране 28 сьнежня 2017 году, ахапілі больш за 30 буйных гарадоў разам з Тэгеранам. Паводле паведамленьняў СМІ, колькасьць загінулых падчас беспарадкаў станам на 3 студзеня склала 22 чалавекі, сярод якіх ня толькі ўдзельнікі акцыяў пратэсту, але й паліцыянты. Сотні пратэстоўцаў узятыя пад варту, толькі ў Тэгеране з 31 сьнежня па 2 студзеня былі затрыманыя больш за 450 чалавек. У сераду, 3 студзеня, камандуючы Корпусам варты ісламскае рэвалюцыі Махамад Алі Джафары заявіў пра здушэньне пратэстаў па ўсёй краіне. Аднак праўдзівай інфармацыі пра сытуацыю з акцыямі пратэсту ў Іране няма. Дзяржаўныя іранскія СМІ паведамляюць пра народныя маршы ў падтрымку існага рэжыму.\nМапа пратэстаў iran.liveuamap.com\n“Сьмерць Хамэнэі!” і “Сьмерць Расеі!”\nНа самым пачатку пратэсты былі выкліканыя пагаршэньнем ўзроўню жыцьця людзей і мелі эканамічны характар, але амаль адразу яны перарасьлі ў палітычныя. Галоўнай рухомай сілаю антыўрадавых акцыяў сталася моладзь. Студэнты, якія ўдзельнічаюць у сутыкненьнях з паліцыяй, скандуюць лёзунгі з крытыкаю ўладаў і дзеяньняў вярхоўнага лідэру краіны Алі Хамэнэі: “Ня Газа, ня Лібія, мае жыцьцё для Ірана!”, “Забудзьцеся на Сірыю і ўзгадайце пра нас!”. Сярод лёзунгаў таксама гучаць радыкальныя: “Далоў дыктатара!”, “Сьмерць Хамэнэі!”, “Сьмерць Хэзбале!” і “Сьмерць Расеі!”. Такім чынам, пратэстоўцы патрабуюць зрынуць клерыкальныя ўлады й выступаюць супроць ўмяшальніцтва Ірана ў справы суседніх краінаў. Калі тэакратычны рэжым падзе, гэта можа сур’ёзна адбіцца на сытуацыі ў Сірыі, Іраку, Емэне і іншых краінах рэгіёну, бо сірыйскі дыктатар Башар Асад абапіраецца менавіта на падтрымку Расеі й Ірана. Галоўным хаўрусьнікам РФ на Блізкім Усходзе зьяўляецца менавіта Іран. Афіцыйны Тэгеран таксама праводзіць антыізраільскую палітыку й падтрымлівае “Хэзбалу” й “ХАМАС”.\nЧытайце таксама: РФ умацоўвае пазыцыі «Хэзбалы» ў Блізкаўсходнім рэгіёне\nІзраіль ўжо апэратыўна адрэагаваў на сытуацыю. Раніцой, 2 студзеня, прэс-служба ізраільскае арміі ў Twitter паведаміла, што ВПС Ізраіля зьдзейсьнілі ракетны ўдар па вайсковаму аб’екту “ХАМАС” на поўдні сэктару Газа.\n1 студзеня, прэзыдэнт ЗША Дональд Трамп напісаў у Twitter: “… вялікі іранскі народ шмат гадоў пакутуе праз рэпрэсіі. Іранцы прагнуць ежы й свабоды. Разам з парушэньнем правоў чалавека адбываецца разрабаваньне багацьцяў Ірана. Надыйшоў час для пераменаў!”.\nРэвалюцыя ў Іране ўдарыць па Расеі, Сірыі й іншым рэжымам\nІзраільскі палітоляг Абрагам Шмулевіч выказаў здагадку, што падзеньне хаўрусьніка ў асобе кіраўніцтва Ірана будзе адчувальным для расейскага прэзыдэнта Уладзімера Пуціна.\nСёньняшняя палітыка Ірана, зьвязаная з цэлым шэрагам збройных канфліктаў, каштуе вялізных грошай і чалавечых ахвяраў. Бо менавіта Іран, але не Расея гуляе галоўную ролю ў захаваньні рэжыму Башара Асада. І гэтыя страты, якія іранцы там зазнаюць, яны вельмі адчувальныя. Таму я мяркую, што нават у выпадку, калі нейкім чынам улады здушаць паўстаньне, то, цалкам мажліва, ваенны ўдзел Ірана за мяжой будзе згортвацца і, у такім выпадку рэжым Асада, які трымаецца менавіта дзякуючы іранцам, ня вытрывае… Характэрна, што ёсьць і лёзунг “Сьмерць Расеі”!, – падкрэсьліў палітоляг.\nЁн таксама зазначыў, што эканамічны й палітычны чыньнік, які стаўся штуршком для пратэстаў у Іране, хаця й падобны да сытуацыі ў самой Расеі (эканамічны заняпад, значнае пагаршэньне жыцьця насельніцтва й паралельнае вялізарнае выдаткоўваньне сродкаў на вайну за мяжой), але наўрадці ён здольны прывесьці да падобнага сцэнару:\n«Грамадзянская супольнасьць у Іране больш сьпелая, чымся ў Расеі. Там існуе рэальны запыт на дэмакратыю і, я б сказаў, што іранскае грамадзтва больш адукаванае за расейскае. Таму, калі пытаньне пра тое, ці выйдуць расейцы, натхнёныя прыкладам Іранцаў на вуліцы дзеля скіданьня ўлады, то адказ – не. Калі ж пытаньне пра тое, ці будзе гэта ўдарам па пуцінскаму рэжыму, прынамсі, у шэрагу аспэктаў, то – мой адказ – так, безумоўна, як мінімум, ускосна. Па-першае, рэжым аятолаў, гэта адзін з апошніх хаўрусьнікаў, якія мае Расея, і ягонае падзеньне будзе вельмі адчувальным для Пуціна <…> Падзеі ў Іране паўплываюць ня толькі на РФ. Рэвалюцыя, якая пачалася ў Іране, кардынальна зьменіць сытуацыю ў Цэнтральнай Азіі, перадусім на постсавецкай прасторы, а таксама на постсавецкім Паўднёвым Каўказе, перадусім у Азэрбайджане. Зьмена ўлады ў Іране можа паслабіць рэжым Аліева. Бо ў Іране супроць аятолаў паўсталі, у тым ліку, азэрбайджанцы. Апроч гэтага, іранскія падзеі, калі ў выніку да ўлады прыйдзе дэмакратычны ўрад, могуць паўплываць і на сытуацыю на расейскім Паўночным Каўказе. Бо гэты рэгіён гістарычна зьвязаны з Іранам і іранцы апошнім часам павялічваюць там свой уплыў. І зьмена рэжыму ў Іране можа змусіць шмат каго на Паўночным Каўказе задумацца пра тое, што калі іранцы могуць скінуць сваіх ідыётаў, то чаму мы ня можам. Такія ж думкі могуць зьявіцца і ў іншых ісламскіх рэгіёнах Расеі, перадусім у Татарстане. Гэта можа паскорыць працэс аддзяленьня нацыянальных ускраінаў ад Расеі”, – падкрэсьліў Абрагам Шмулевіч.\nУ адрозьненьне ад антыўрадавых выступленьняў 2009 году, якія называюць “Зялёнай Рэвалюцыяй”, сёньняшнія іранскія пратэсты пераўзыйшлі іх паводле колькасьці на парадак і адбываліся адначасова па ўсёй краіне. Галоўнай адметнасьцю гэтых акцыяў таксама ёсьць масавы ўдзел студэнцкае моладзі, якая заклікае выходзіць на забастоўкі й пашырае свае патрабаваньні праз сацыяльныя сеткі, у Twitter набірае абароты хэштэг #IranWideStrike. У 2009 годзе адзінай вызначанай мэтай пратэстаў было скасаваньне вынікаў выбараў, паводле якіх нібыта перамог сумнавядомы Ахмадзінежад. Сёньняшнія ж маюць эканамічны й палітычны фактар з дакладным патрабаваньнем – рэфармаваньне палітычнае сыстэмы краіны, адмова ад “ісламскай” рэспублікі.\nНягледзячы на тое, што ў Іране забароненыя Facebook, Twitter, YouTube, а з 1 студзеня заблякаваныя Telegram і Instagram, у якім пратэстоўцы каардынавалі свае акцыі, маладыя іранцы знаходзяць мэтоды абыходу забаронаў і працягваюць пашыраць заклікі выходзіць на пратэсты праз сацсеткі й мэсэнджэры. Будзем працягваць пільна сачыць за падзеямі ў гэтай краіне.\nМатар’ял да публікацыі падрыхтавалі Раман Бурко і Дзяніс Івашын адмыслова для сайту міжнароднае выведвальнае супольнасьці InformNapalm.\nTags: #iranwidestrikeАбрагам Шмулевічакцыі пратэстуАлі ХамэнэіІранМахамад Алі Джафары


Анлайн-канферэнцыя аб рацыянальным лесакарыстанні пройдзе 10 ліпеня на сайце БЕЛТА У летні перыяд асаблівая ўвага ўдзяляецца арганізацыі пажарнай бяспекі ў лясах. У выпадку неабходнасці ўводзяцца меры абмежавальнага характару на наведванне ляснога фонду, праводзяцца рэйдавыя мерапрыемствы.\nЛукашэнка сустракаецца з прадстаўнікамі буйнейшых СМІ Раней такія сустрэчы з актывамі прайшлі ў Мінску, Магілёўскай, Гродзенскай, Брэсцкай і Мінскай абласцях. Акрамя таго, нядаўна Аляксандр Лукашэнка сустракаўся ў сталіцы з педагагічным актывам краіны.\nУ Беларусі прыняты 14 новых будаўнічых норм Нормы распрацаваны РУП "Будтэхнорм" і ўнесены галоўным упраўленнем горадабудаўніцтва, праектнай, навукова-тэхнічнай і інавацыйнай палітыкі Мінбудархітэктуры. Яны будуць уведзены ў дзеянне праз 60 каляндарных дзён пасля іх афіцыйнага апублікавання.\nВызначыліся паўфіналісты Кубка Беларусі па футболе сярод жаночых каманд Лідар цяперашняга нацыянальнага чэмпіянату мінскае "Дынама-БДУФК" у паўторным чвэрцьфінальным матчы зноў абыграў сярэбранага прызёра мінулага чэмпіянату краіны мінскую "Зорку-БДУ" з рэзультатам 5:3. У першай сустрэчы яны перамаглі з лікам 6:0.\nПадораны Брэсту арыгінал Радзівілаўскай Бібліі плануюць перавесці ў лічбавы фармат Рэліквія вярнулася ў Брэст у верасні мінулага года. Унікальны экзэмпляр Бібліі жыхарам абласнога цэнтра падарыў кіраўнік дзяржавы на ўрачыстым мерапрыемстве, прысвечаным тысячагоддзю горада.\nЧатыры выставы беларускіх мастакоў адкрыліся ў Палацы мастацтваў у Мінску Экспазіцыя размясцілася на плошчы 1,5 тыс. кв.м. Прадстаўлена каля 500 твораў у розных жанрах, стылях і тэхніках. Амаль усе з гэтых праектаў - юбілейныя.\n09:02 У свеце\nКолькасць выпадкаў заражэння новым каранавірусам у свеце перавысіла 12 млн COVID-19 заразіліся 12 007 327 чалавек, з іх 548 799 памерлі. Лідзіруе па колькасці выяўленых выпадкаў інфіцыравання ЗША (3 051 427). На другім месцы знаходзіцца Бразілія (1 713 160). Індыя займае трэцюю пазіцыю - 742 417.\nЛукашэнка павіншаваў народнага настаўніка Беларусі Валерыя Барашкава з 70-годдзем "Вам уласцівы ўсе якасці, якія павінны быць у сапраўднага педагога: творчы пачатак, дабрата і ўвага да вучняў, чуласць і жаданне дзяліцца сваімі ведамі і душэўнай цеплынёй", - гаворыцца ў віншаванні.\n19:59 У свеце\nПяць чалавек загінулі ў кітайскай правінцыі Хубэй з-за сыходжання апоўзняў Паліцыя паведаміла аб выратаванні адной пацярпелай. Гэта жанчына ва ўзросце 81 год. Яе шпіталізавалі.\nПершую кнігу народнага летапісу Вялікай Айчыннай вайны прэзентавалі ў Мінску Акцыя па стварэнні народнага летапісу была ініцыявана Нацыянальнай акадэміяй навук у сакавіку і адразу ж атрымала вялікі водгук сярод беларусаў.\nПетрышэнка: усе мерапрыемствы "Славянскага базару" павінны прайсці ярка і пакінуць пазітыўныя ўражанні У гэтым годзе насычаную творчую праграму для "Славянскага базару" рыхтуюць зоркі ўкраінскай эстрады. На сцэне фестывалю выступяць Таісія Павалій, Ігар Гнацюк, група KAZKA і іншыя.\nДжасурбек Яхшыбоеў перайшоў у ФК "Шахцёр" У першым крузе 30-га беларускага першынства 23-гадовы ўзбекскі форвард быў адным з лідараў "студэнтаў", забіўшы ў 13 праведзеных гульнях дзевяць мячоў. Столькі ж у актыве Віталя Лісаковіча, які цяпер будзе партнёрам Джасурбека Яхшыбоева ў атакуючай лініі "Шахцёра".\n18:43 У свеце\nФранцыя не стане ўводзіць каранцін у выпадку другой хвалі COVID-19 - прэм'ер Паводле слоў прэм'ера, урад Францыі не збіраецца ўводзіць блакіроўку, як гэта было ў сакавіку бягучага года, паколькі поўная ізаляцыя мела сур'ёзныя чалавечыя і эканамічныя наступствы.\nРачкоў: парламентарыі нацэлены ўдзяляць больш увагі пацярпелым ад пандэміі прадпрыемствам Аб гэтым заявіў старшыня Пастаяннай камісіі Савета Рэспублікі па міжнародных справах і нацыянальнай бяспецы Сяргей Рачкоў сёння ў час наведвання Мінскай шпалернай фабрыкі.\nМакей падзякаваў прадстаўніку ЮНІСЕФ за дапамогу медустановам у барацьбе з каранавірусам Міністр замежных спраў Уладзімір Макей адзначыў актыўную і эфектыўную дзейнасць прадстаўніцтва ЮНІСЕФ у Беларусі пад кіраўніцтвам Рашэда Мустафы Сарвара


09/01/2020 Сельская праўда Калейдаскоп 0\nСпаборніцтвы з сюрпрызам\nУ гэтыя святочныя дні ў Жабінкаўскай СДЮШАР ладзілася спартыўнае свята для самых юных плыўцоў (2008-2009 і 2010-2011 года нараджэння).\nАкрамя мясцовых жыхароў, у ім прынялі ўдзел іх равеснікі з Кобрына і Бярозы. Нашы трэнеры Людміла Гаўрылюк і Вольга Міхальчук выбралі для спаборніцтваў каля 50 маленькіх плыўцоў. Для большасці з іх гэта былі першыя ў жыцці спаборніцтвы, таму дзецям вельмі патрэбны былі падтрымка і ўвага. Мамы і таты разам з трэнерамі “хварэлі” за юных спартсменаў і радаваліся першым перамогам.\nПрыемна, што ўсе хлопчыкі і дзяўчынкі атрымалі ўзнагароды: медалі, дыпломы, сертыфікаты ўдзельнікаў. А тыя навучэнцы спартшколы, якія паказалі добрыя вынікі, атрымалі ў падарунак шапачкі для плавання.\nПасля спаборніцтваў дзяцей чакаў яшчэ адзін навагодні сюрпрыз — да іх завітаў Дзед Мароз і казачныя героі з салодкімі падарункамі. Яго арганізавалі трэнеры і выхаванцы са старэйшай групы па плаванні Аляксей Анісавец, Павел Панасюк, Раман Іскрыцкі, Кірыл Ігнатчык і Сямён Малашанка.\nПаспяхова выступілі на турніры\nУ горадзе над Бугам прайшоў ІІІ адкрыты навагодні турнір па боксе памяці Аляксандра Марозава. У ім прынялі ўдзел 102 спартсмены з Беларусі, Расіі, Украіны, а таксама клубы Рэспублікі Польшча. Сярод удзельнікаў былі і жабінкаўскія баксёры. Так, па выніках спаборніцтваў пераможцамі ў сваіх вагавых катэгорыях сталі Уладзіслаў Алексяюк і Максім Ткачук. Другое месца заваявалі Павел Струк, Кірыл Макарэвіч, Арцём Калодзіца, Максім Жураўлёў і Арцём Рагажынскі. На трэцім месцы — Уладзіслаў Іваноў. Рыхтавалі баксёраў да турніру трэнеры Юрый Аўчыннікаў, Мікалай Грыгарук, Яўген Градаўляк і Васіль Максіменка.\nУ Надзеі — дыплом пераможцы\nСярэдняя школа № 33 горада Брэста стала месцам правядзення XII першынства Брэсцкай вобласці па спартыўным арыентаванні ў зале. Ажно 437 спартсменаў з усёй вобласці ва ўзросце ад 6 да 60 гадоў пераадольвалі захапляльныя дыстанцыі, падчас праходжання якіх трэба было ўявіць 3D-мадэль усёй школы і на хаду прымаць няпростыя рашэнні на ўсіх трох паверхах і ў дзвюх спартзалах. Пераможцы і прызёры ў сваіх узроставых групах узнагароджваліся дыпломамі, медалямі і прызамі. Сярод іх — прадстаўніца Жабінкаўшчыны, вучаніца другой гарадской школы Надзея Чэчалева, якая вярнулася са спаборніцтваў з дыпломам I ступені.\nДзеці “апранулі” дрэвы\nНастаўніца працоўнага навучання другой гарадской школы Іна Булай прапанавала дзяўчаткам, што займаюцца рукадзеллем у школьным гуртку, падняць настрой сабе і жыхарам мікрараёна цукровага завода, дадаўшы ў гарадскі пейзаж крыху яркіх фарбаў. Як? Вельмі проста! Разам стварылі пледы з рознакаляровых вязаных квадрацікаў (у ход пайшлі нават рэчы, якія ўжо насіць не хочацца, а выкінуць на сметнік рука не падымаецца) і “апранулі” дрэвы насупраць школы. Атрымалася незвычайна і крэатыўна. Кожны, хто прахозіць міма, не можа стрымаць ўсмешкі. Гэтую ідэю, думаецца, падтрымаюць іншыя жыхары і “апрануць” суседнія дрэвы ля дарогі. Далучайцеся і вы!


Трох жыхароў Чэрвеня затрымалі за наркотыкі - Раённы веснік (Червень)\n13.05.2019 Сherven723Комментарии on Трох жыхароў Чэрвеня затрымалі за наркотыкі\nЯк паведамляе прэс-служба УУС Мінаблвыканкама, адзін з затрыманых пры дачы тлумачэнняў распавёў, што не аднойчы набываў наркатычнае рэчыва ў жыхара Барысаўскага раёна.\nАкрамя імя збытчыка і прыблізнага месца яго жыхарства мужчына нічога не ведаў. Аднак гэтай інфармацыі супрацоўнікам аддзела па наркакантролю і супрацьдзеянню гандлю людзьмі Барысаўскага РУУС і іх калегам з Чэрвеньскага РАУС хапіла, каб выйсці на след зламысніка.\nУ выніку быў затрыманы непрацуючы раней не судзімы 38-гадовы жыхар аграгарадка Лошніца Барысаўскага раёна. Падчас ператрусу ў яго кватэры і гаражы знайшлі і канфіскавалі больш за 3 кілаграмы 800 грамаў марыхуаны, якая захоўвалася ў слоіках, пластыкавых бутэльках, поліэтыленавых пакетах, кардонных скрынках і карабках з пад запалак.\nЖыхар Лошніцы збываў наркотык, выраблены з дзікарослых кусты канопляў, якія ён выявіў паблізу возера непадалёк, выключна за межамі Барысаўскага рэгіёну. Адзін карабок марыхуаны вагою крыху больш за 2 грамы прадаваўся за 20 рублёў.\nУ адносінах да затрыманых збытчыка і пакупнікоў распачатыя крымінальныя справы па артыкуле 328 Крымінальнага кодэксу Рэспублікі Беларусь – за продаж і захоўванне наркатычных сродкаў, адпаведна.\nФота ператрусу і відэа затрымання пакупнікоў– з інтэрнэт-сайта mvd.gov.by\nПарни с Червенщины отслужили достойно


Тэг: марскія пячаткі | Martech Zone\nТэг: марскія пячаткі\n12 урокаў ад экстрэмальнай уласнасці да маркетынгу\nВыкананне выдатных маркетынгавых стратэгій - гэта баланс мноства зменных. Без адэкватнага планавання і доўгатэрміновых стратэгій спрытныя маркетынгавыя намаганні могуць сапсаваць брэнд з рэчаў. Але павольныя і вельмі важныя маркетынгавыя намаганні могуць пазбегнуць аднаго. Недзе пасярэдзіне гэта поспех, які патрабуе пастаяннай канцэнтрацыі ўвагі на доўгатэрміновых мэтах арганізацыі, але наяўнасць рэсурсаў, якія могуць змяняць кірунак і стратэгію ў рэжыме рэальнага часу па меры фарміравання вынікаў. Я толькі што скончыў чытаць Extreme Ownership: How Sea Navy Seaals


Могілкі хатніх жывёл: новае прачытанне старога трылера - 12.07.2016, Sputnik Беларусь\nУ Мінску і яго ваколіцах ўзнікае ўсё больш стыхійных могілак хатніх жывёл – грамадзяне хаваюць улюбёнцаў як умеюць, на свой страх і рызыку, і рэальнай... 12.07.2016, Sputnik Беларусь\nу беларусі, навіны , цiкавосткi, грамадства, меркаванне, беларусь, мінск\n10:01 12.07.2016 (абноўлена: 10:36 12.07.2016)\n© Sputnik / Виктор ТолочкоМогілкі хатніх жывёлаў ля МКАД\nУ Мінску і яго ваколіцах ўзнікае ўсё больш стыхійных могілак хатніх жывёл – грамадзяне хаваюць улюбёнцаў як умеюць, на свой страх і рызыку, і рэальнай альтэрнатывы гэтым пахаванням, здаецца, пакуль няма.\nВек братоў нашых меншых нядоўгі. Але для многіх, асабліва пажылых, адзінокіх людзей, яны становяцца не проста прыхільнасцю — членамі сям'і. І калі паміраюць, зусім не хочацца адпраўляць іх у смеццевы бак або аддаваць на "утылізацыю" у жывёльныя могільнікі. Вось і растуць самадзейныя могілкі ў прыгарадных лясах, а часам і ў гарадскіх парках.\nСтыхійныя могілкі каля Чыжоўкі\nАфіцыйна ні могілак для хатніх жывёл, ні сістэмы пахавання, ні звязанага з гэтым бізнэсу ў нас практычна няма.\n"Дапамогу ў эўтаназіі хатніх жывёл мы аказваем, але вось пахаванне — гэта ўжо не па нашай частцы, цела сабакі можна здаць у ветлячэбніцу на Гурскага, адкуль яго потым павязуць на пахаванне. Наколькі я ведаю — гэта жывёльныя могілкі каля вёскі Дзегцяроўка ў Мінскім раёне", — распавяла прыватны ветэрынар Алена Пятрова.\nТакі падыход мала каго задавальняе. І праблему кожны вырашае сам, па меры сваіх магчымасцяў. Аднойчы ў лесе каля Мінскага мора давялося знайсці труп дабермана, які проста ляжаў на коўдры. Гаспадары вывезлі нябожчыка-ўлюбёнца ў лес і пакінулі, не паспрабаваўшы ні закапаць, ні нават прыкрыць галінкамі. Зрэшты, такі вандалізм — рэдкасць. Часцей людзі спрабуюць усё-такі аддаць доўг памерламу сябру — хаваюць у навакольных лясах, на лецішчах.\n© Sputnik / Виктор ТолочкоНадмагіллі на самадзейных могілках самыя розныя\nНадмагіллі на самадзейных могілках самыя розныя\n"Гэта апошняе, што мы можам даць блізкім нам істотам. Затое потым сумленне не будзе мучыць, ёсць куды прыйсці, калі стане сумна, а не жыць з тым, што сабаку выкінулі на жывёльныя могільнікі", — распавядае Наталля Лубіна. Яе мы сустрэлі на стыхійных могілках хатніх жывёл непадалёк ад Чыжоўкі. Нядаўна яна пахавала тут ёркшырскага тэр'ера і часам прыходзіць на магілу.\n"Як змагла, так закапала — узяла кухонную сякерку, у суседкі папрасіла садовую рыдлёўку. Гадзіны дзве капала, мусіць — змучылася ўся. Тут жа лес — зямля цвёрдая і карані паўсюль. А дамавінкай мойму Тошы скрынка ад абутку стала", — уздыхае Наталля.\nСамадзейныя могілкі хатніх жывёл — месца кранальнае і разам з тым жудаснае. Магілкі самыя розныя — ад сціплых пагорачкаў да вялікіх забетаніраваных надмагілляў. Большасць помнікаў — самаробныя, з камянёў і галінак. Але сустракаюцца і прафесійныя, заказаныя ў пахавальных бюро. На магілах — мячыкі, костачкі, міскі з кормам і нашыйнікі на самаробных крыжах. На некаторых надмагіллях — партрэты, вершы і эпітафіі.\n"Большасць такіх могілак знаходзіцца ў гарадской мяжы, таму з падобным "засяленнем" ніхто не лічыцца, зараз вось ва Уруччы разбурылі частку могілак хатніх жывёл — там пачынаецца будоўля", — распавяла Sputnik старшыня ГААЖ "Эгіда" Вераніка Ханцэвіч.\n© Sputnik / Виктор ТолочкоУ Мінску і ваколіцы ўсё часцей узнікаюць стыхійныя пахаванні\nУ Мінску і ваколіцы ўсё часцей узнікаюць стыхійныя пахаванні\nДзе сабака закапаная\n"На жаль — ветэрынарная індустрыя ў нас развітая, а паслуг па пахаванні няма абсалютна. Калі памірае чалавек — ты хоць і ў ступары, але зразумела, што рабіць, куды звяртацца. З пахаваннем жывёлы зусім па-іншаму. А іншы сабака можа важыць як чалавек — нават проста вынесці труп, вывезці яго за горад не заўсёды пад сілу ўладальніку, асабліва калі ў сям'і няма аўтамабіля", — распавяла мінчанка, якой у свой час давялося хаваць буйнога сабаку.\nУ апошнія гады ў Мінску з'явілася паслуга па крэмацыі хатніх жывёл — пасля таго, як не змог знайсці нікога, хто мог бы дапамагчы пахаваць яго сабаку, прадпрымальнік з Фаніпаля купіў невялікі крэматорый. Зараз ён прапануе паслугу па вывазу і крэмацыі целаў жывёл. А фірму назваў, натуральна, імем памерлай сабакі.\n"Наша кампанія — адзіная, хто займаецца крэмацыяй хатніх жывёл. Але я б гэта нават бізнэсам не назваў — яшчэ ўзімку, калі людзям складана самім закапаць жывёлiну, заказы ёсць, а летам людзі суадносяць кошт крэмацыі і, груба кажучы, рыдлёўкі, і вырашаюць, што танней усё зрабіць самім", — уздыхае дырэктар кампаніі Сяргей Дудко.\nКрэматорый разлічаны на гадаванцаў з сярэдняй масай, самы дробны, каго даводзілася крэмаваць — пясчанка, а вось вялікіх сабак (самец туркменскага алабая, да прыкладу, можа важыць да 95 кілаграмаў — Sputnik) — прадпрыемства Дудко не бярэ — яны проста не змяшчаюцца ў печ.\nІндывідуальная крэмацыя ёркшырскага тэр'ера, да прыкладу, у іх зараз каштуе каля 110 рублёў, а лабрадора — 150-170 рублёў. Зрэшты, можна зрабіць агульную крэмацыю, калі прах не вяртаюць, а цела ўтылізуюць разам з іншымі — гэта значна танней. Але ж гэта — немалыя грошы.\n© Public DomainНа жывёльных могілках у Парыжы\nНа жывёльных могілках у Парыжы\nУ многіх краінах могілкі хатніх жывёл — звычайная практыка. У ЗША іх больш за 600, у Нямеччыне — 210, у Францыі — 140. Прычым самае старое з іх — парыжскія могілкі сабак — былі адчынены яшчэ ў 1899 годзе. І манументы на ім — на зайздрасць чалавечым. На могілках пахавана больш за 40 тысяч жывёл, сярод якіх не толькі звыклыя хатнія гадаванцы, такія як сабакі, кошкі, мышы, хамякі, рыбкі і птушкі, але і экзатычныя ўлюбёнцы — львы, коні, малпы, газэлі.\nПахавання на падобных могілках каштуюць немалых грошай, скажам, у Мюнхене пахаванне нават марской свінкі выльюцца не менш як у 500 еўра — з пахавальнымі прыладамі і доглядам за магілай на працягу года. У Фінляндыі ўласнасць на месца на могілках хатніх жывёл захоўваецца да 20 гадоў.\nБізнэс на пахаванні і крэмацыі жывёл шырока развіты ў многіх краінах. Паслугі самыя розныя — ад крэмацыі з наступным прэсаваннем праху ў каляровы камень, які можна зрабіць ювелірным упрыгожваннем, да крыягеннай замаразкі любімца да лепшых часоў, калі кланаванне стане масавым і можна будзе ўзнавіць гадаванца па яго ДНК. Зрэшты, гэта ўжо з разраду капрызаў. А для звычайных грамадзян самы распаўсюджаны варыянт — крэмацыя.\n© Sputnik / Вадим АнцуповСабакі-павадыры для сваіх гаспадароў не толькі гадаванцы, але і рэальныя памагатыя\nСабакі-павадыры для сваіх гаспадароў не толькі гадаванцы, але і рэальныя памагатыя\nУласна, крэмацыя хатніх жывёл і ёсць самым здаровы варыянт з пункту гледжання санітарыі. Самадзейныя пахаванні небяспечныя яшчэ і тым, што далёка не кожны капае магілу для жывёлы ў адпаведнасці з санітарнымі нормамі — асабліва калі справа адбываецца зімой, зямля мёрзлая, лес, карані — а многія сабакі паміраюць ад інфекцыйных хвароб. Да таго ж, ля самадзейных могілак кружаць бяздомныя жывёлы — бо смуткуючыя гаспадары нярэдка прыносяць корм на магілы: заўсёды ёсць чым пажывіцца.\n"Санітарна-эпідэміялагічным заканадаўствам нашай краіны патрабаванні да размяшчэння, абсталявання і функцыянаванню могілак для пахавання хатніх жывёл не ўстаноўлены. Выпадкі інфекцыйных захворванняў насельніцтва, звязаныя з пахаваннем хатніх жывёл у не ўстаноўленых месцах, не рэгістраваліся", — удакладніў загадчык аддзела гігіены ДУ Мінскі гарадскі цэнтр гігіены і эпідэміялогіі Эдуард Мароз.\n"У гэтым пытанні мне падабаецца досвед Польшчы — там усё жывёлы падлягаюць абавязковай крэмацыі, а потым іх можна хаваць у спецыяльных калумбарыях", — распавяла старшыня ГААЖ "Эгіда" Вераніка Ханцэвіч.\nПакуль аб падобнай практыцы марыць не даводзіцца, а ў Мінску не хапае плошчаў для чалавечых могілак, адны хаваюць хатніх гадаванцаў дзе захочуць, а іншыя адпраўляюцца на віртуальныя могілкі жывёл. У інтэрнэце нямала сайтаў, на якіх для спачылага любімца можна завесці віртуальную магілу, публікаваць яго фотаздымкі, пісаць вершы і нават ускладаць віртуальныя кветкі. А галоўнае — гэта нікому не прыносіць шкоды і не тоіць эпідэміялагічнай небяспекі.\nУ законапраекце "Аб абыходжанні з жывёламі", які цяпер праходзіць узгадненне, мясцовым уладам даецца права вылучаць тэрыторыі для пахавання трупаў жывёл. Вось толькі як хутка новы закон пачне працаваць, ды і ці знойдуцца для гэтага свабодныя тэрыторыі — пытанне адкрытае. І кожны вырашае яго пакуль у меру сваіх магчымасцяў.


26 лістапад 2004, 18:32\nПрычына непрыезду актораў — палітычныя падзеі ва Ўкраіне і неадэкватнае, з гледзішча артыстаў, стаўленьне да іх з боку вышэйшага кіраўніцтва Беларусі. Як паведамляюць украінскія мас-мэдыі, удзельнікаў спэктаклю, сярод якіх Багдан Бэнюк, Анатоль Хасьцікоеў і Натальля Сумска, абурыў той факт, што Аляксандар Лукашэнка павіншаваў зь перамогай аднаго з кандыдатаў на прэзыдэнта, Віктара Януковіча тады, калі канчатковыя вынікі выбараў не былі яшчэ нават агалошаныя. У сваю чаргу, артысты абвінавацілі кіраўніцтва тэатру ў адсутнасьці прынцыповай пазыцыі наконт сытуацыі ва Ўкраіне.\nЯк стала вядома, з ініцыятывы выканаўцы галоўнай ролі ў сьпектаклі, Багдана Бэнюка, у суботу інсцэніроўку знакамітага раману Яраслава Гашка ўпершыню пакажуць у цэнтры Кіева перад шматтысячнай аўдыторыяй, якая на Майдане Незалежнасьці ўжо некалькі дзён падтрымлівае Віктара Юшчанку.\nБагдан Ступка не падзяляе настрояў сваіх калегаў і кажа, што паколькі гастролі былі арганізаваныя даўно, трэба трымацца графіку, а не палітычных настрояў у грамадзтве.\n(Ступка: ) “Мы вельмі доўга рыхтаваліся да гэтай акцыі, цэлы год. Вы ж ведаеце, як цяпер цяжка ў сэнсе фінансаў, і Міністэрства культуры Ўкраіны пайшло нам насустрач. У траўні мы ўжо ведалі, што едзем у Менск, таму можна казаць, што прыехалі сюды адмыслова. І я лічу, што менавіта гэта нашая галоўная місія, вельмі значная місія — аднавіць кантакты паміж Беларусьсю і Ўкраінай у галіне тэатральнага мастацтва”.\n27 лістапада замест адмененага “Швэйку” менскай публіцы зноў пакажуць пастаноўку “За двума зайцамі”. Менавіта гэтым спэктаклем адкрыліся Дні культуры Ўкраіны ў Беларусі тры дні таму.


Беларускі Партызан :: Беларусы супраць дзяржавы. Хто і навошта скардзіцца на радзіму ў ААН\nЗ 1992 году Камітэт правоў чалавека ААН зарэгістраваў каля 240 скаргаў з Беларусі. Адзіным месцам, куды грамадзяне Беларусі могуць паскардзіцца на сваю дзяржаву, з'яўляецца Камітэт правоў чалавека ААН.\nБеларусь не зьяўляецца сябрам Рады Эўропы, таму грамадзяне не могуць абскарджваць рашэньні беларускіх судоў у Эўрапейскім судзе ў пытаньнях правоў чалавека (ЭСПЧ) і, адпаведна, пазбаўленыя права атрымліваць прысуджаныя ім грашовыя кампэнсацыі. У адрозьненне ад ЭСПЧ, яго рашэньні носяць толькі рэкамэндацыйны характар. У дадатак, скардзіцца можна толькі на парушэньне грамадзянскіх альбо палітычных правоў.\nСвабода сабрала некалькі гісторый зваротаў беларусаў са скаргамі на сваю дзяржаву, а таксама даведалася, калі і як можна зьвяртацца ў Камітэт правоў чалавека і на што пры гэтым можна разлічваць.\nВольга Грунова, патрабуе паказаць ёй месца пахавання расстралянага сына\nЦі мае рашэнне Камітэту юрыдычную сілу ў Беларусі?\nЗ 1992 году ў Камітэце правоў чалавека ААН было зарэгістравана каля 240 скаргаў беларусаў на сваю дзяржаву. Пададзена значна больш. Праваабаронцы гавораць, што каля 75% пададзеных скаргаў не рэгіструюць праз парушэньні падчас афармленьня. Большасьць з разгледжаных скаргаў беларусаў у Камітэце правоў чалавека ААН прызнаюць справядлівымі, неабгрунтаванымі — прыкладна 5% з іх.


Апублікавана 28.02.2014 18:36\nПерад Святым святам Вялікадня нярэдка ўзнікае пытанне - "чым здзівіць сваіх гасцей і сваякоў"? Бо звычаі і традыцыі гэтага свята пераходзяць з пакалення ў пакаленне, з года ў год, і мала чым адзін ад аднаго адрозніваюцца.\nПадрабязней:Велікодная кошык сваімі рукамі\nАпублікавана 20.02.2014 11:13\nНабліжаецца светлы вясновы свята, любімы многімі – Вялікдзень. Да гэтага свята многія людзі імкнуцца ўсяляк упрыгожваць сваё жыллё, робячы іх больш утульнымі і прыбранымі.\nПадрабязней:Велікодны трусік з паперы\nАпублікавана 17.01.2014 14:24\nМастацтва модульнае арыгамі ўжываецца для вырабу розных упрыгожванняў і вырабаў, якія створаны не толькі для эстэтычнага задавальнення, але таксама маюць даволі практычную ролю ў інтэр'еры, побыце.\nПадрабязней:Аб'ёмны бранзалет ў тэхніцы арыгамі\nПадрабязней:Аб'ёмныя фігуры жывёл з паперы


Чаму на некаторых афіцыйных сайтах беларускую мову замяняюць нямецкай і польскай? — Быхов | Новости Быхова. Маяк Приднепровья. Маяк Прыдняпроўя. Районная газета.\n20.07.2011 226 sarge\nЖурналіст «Звязды» даследаваў, ці прысутнічае нацыянальная мова на інтэрнэт-старонках асноўных дзяржаўных ведамстваў — міністэрстваў, камітэтаў, дэпартаментаў, аблвыканкамаў і інш. Аказалася, што беларускамоўная версія ёсць прыкладна на адным афіцыйным сайце з шасці.\nНекаторыя «слугі народа» дазваляюць сабе ўпарта ігнараваць беларускую мову. І не нясуць за гэта адказнасці.\nПра гэта паведамлялася ў адной з частак нашага журналісцкага расследавання «Бітва за роднае слова». Тады я правёў журналісцкі эксперымент. Напісаў ад прыватнай асобы шэраг запытаў у некаторыя паважаныя ведамствы і арганізацыі. Толькі траціна адказаў была складзена па-беларуску. І гэта нягледзячы на тое, што ў запытах мелася просьба — адказаць на роднай мове.\nЗ таго часу мінула каля сямі месяцаў. І днямі наша журналістка Ала Мачалава напісала пра тое, што абедзве палаты парламента прынялі закон, які абавязвае адказваць на беларускамоўныя звароты па-беларуску.\nТым часам я вырашыў праверыць, як шануюць родную мову ў шэрагу афіцыйных ведамстваў. Гэта нескладана высветліць, напрыклад, калі праглядаеш іх інтэрнэт-старонкі. Калі кіраўніцтва арганізацыі на беларускую мову чхаць хацела, то на сайце няма нават і духу роднага слова. Калі мову паважаюць, беларускамоўная версія прысутнічае.\nТакім чынам, я праманіторыў інтэрнэт-старонкі ўсіх беларускіх міністэрстваў, дэпартаментаў, дзяржаўных камітэтаў, канцэрнаў, інспекцый, аблвыканкамаў і іншых афіцыйных ведамстваў. Усяго налічыў 79 сайтаў.\nІ вось якія вынікі даследавання былі атрыманы.\nЗапатрабаванасць роднага слова — 17,7%\nЯк вы лічыце, на якой колькасці з гэтых сайтаў ёсць беларускамоўная версія? Падкрэсліваю, ні ад каго не патрабуецца, каб увесь інтэрнэт-рэсурс быў складзены нацыянальнай мовай, дастаткова хоць бы частковай яе прысутнасці.\nАказалася, што родная мова прапісалася толькі на 14 інтэрнэт-старонках з 79 даследаваных:\n— Гродзенскі абласны выканаўчы камітэт (grоdnо-rеgіоn.gоv.bу). Адзіны аблвыканкам, чый сайт мае беларускую версію, прытым паўнавартасную.\n— Нацыянальная Акадэмія навук (nаsb.gоv.bу).\n— Нацыянальны банк (nbrb.bу).\n— Сайт Вышэйшага Гаспадарчага суда (соurt.bу), складана прад’явіць нейкія прэтэнзіі да якасці мовы.\n— Канстытуцыйны суд (kс.gоv.bу). На інтэрнэт-сайце прысутнічае поўная беларускамоўная версія.\n— Савет Міністраў (gоvеrnmеnt.bу), беларуская мова стаіць у меню на першым месцы.\n— Дзяржаўны памежны камітэт (gрk.gоv.bу), адзінае сілавое ведамства, на сайце якога родная мова прысутнічае па-сапраўднаму поўна.\n— Камітэт дзяржаўнай бяспекі (kgb.bу), беларускамоўная версія прысутнічае, але яна недапрацавана.\n— Міністэрства энергетыкі (mіnеnеrgо.gоv.bу), версія на роднай мове ў поўным парадку.\n— Міністэрства сувязі і інфарматызацыі (mрt.gоv.bу).\n— Міністэрства адукацыі (mіnеdu.unіbеl.bу).\n— Міністэрства абароны (mоd.mіl.bу).\n— Міністэрства культуры (kulturа.bу), на інтэрнэт-старонцы ведамства беларуская мова стаіць на першым месцы.\n— Афіцыйны інтэрнэт-партал Прэзідэнта Беларусі (рrеsіdеnt.gоv.bу).\nТакім чынам, яшчэ раз падсумуем: з 79 сайтаў афіцыйных ведамстваў толькі 14 маюць беларускамоўную версію. Гэта 17,7%. Ці прыкладна адзін сайт з шасці. Так выглядае двухмоўе, гарантаванае Канстытуцыяй.\nНа некаторых інтэрнэт-старонках ведамстваў, дзе беларускіх версій няма, сустракаюцца сапраўдныя перлы, пра якія нельга не сказаць. Напрыклад, ёсць сайты, дзе замест нацыянальнай мовы стаіць якая-небудзь замежная. І зразумела, калі гэта мова англійская, на якой размаўляе ўвесь свет. На сайце Беларускай чыгункі (rw.bу) няма роднай мовы, але ёсць нямецкая. Хоць паўгода таму ведамства праз газету «Звязда» паведамляла пра планы стварыць версію сайта на нацыянальнай мове («Як папулярызуюць родную мову на беларускай чыгунцы», за 29 студзеня 2011 года). Час мінуў, а абяцанне не выканана.\nНа сайтах Дзяржаўнага камітэта па стандартызацыі (gоsstаndаrt.gоv.bу) і Тэхнічнага інстытута сертыфікацыі выпрабаванняў (tіsі.bу) беларускіх версій таксама няма. Але ёсць… польскія.\nДзіўнае праяўленне патрыятызму.\nНе раз сёй-той чыноўнік, не падумаўшы, казаў мне, што ён «мае права», нават законнае права, не выкарыстоўваць беларускую мову. Пры гэтым я тлумачыў такім «знаўцам законаў», што існуе артыкул 15 Канстытуцыі, дзе напісана, што «дзяржава адказная за захаванне духоўнай спадчыны». А родная мова і з’яўляецца самым галоўным здабыткам гэтай духоўнай спадчыны. Таму дзе, як не на афіцыйных сайтах, дзяржаўная мова павінна прысутнічаць?\nНагадаем, што прычына адмовы ад роднага слова з боку некаторых ведамстваў палягае ў праблемных момантах «Закона аб мовах у Рэспубліцы Беларусь». У прыватнасці, закон дазваляе выбіраць для выкарыстання адну з дзяржаўных моў — або рускую, або беларускую. У гэтым злучніку «або» і палягае праблема. Некаторыя службовыя асобы ў асноўным ідуць лёгкім шляхам і выбіраюць рускую мову. Пры гэтым беларускую беспакарана ігнаруюць.\nЧыноўнікі розных узроўняў, звязаныя з развіццём мовы і адукацыі, неаднаразова прызнаваліся, што «Закон аб мовах» неабходна ўдасканальваць. Але справай гэтыя словы амаль не пацвярджаюцца.\n← Для самого мощного автомобиля в мире выбрали название\n75 лет назад, в июле 1936 года, было утверждено Положение о Государственной автомобильной инспекции →\n20.03.2019 tania Комментарии к записи Прямую телефонную линию проведет 22 марта Могилевская таможня отключены\nКвартирный вопрос обрастает новыми сложностями\n23.07.2011 sarge Комментарии к записи Квартирный вопрос обрастает новыми сложностями отключены\nЧаму на некаторых афіцыйных сайтах беларускую мову замяняюць нямецкай і польскай?: 1 комментарий\n10.04.2012 в 11:24 пп\nМая думка такая,жывеш у краине патрэбна ведаць яе мову\nи традыцыи.Няведаеш-вывучай,вучыцца несорамна.\nКали бываю я у Маскве-размауляю на (русскай мове,на Украине-\nна украинскай мове).\nЧаму я-беларус,яки нарадзиуся и жыву тут у сваей краине\nнемагу паглядзець беларускамоунае тэлебачанне,паслухаць\nбеларуския песьни,паглядзець беларускамоуныя кинастужки,\nкупиць у лауках беларускамоуныя книги,часописы,газэты и т.д.?\nБеларускамоунага у краине каля 10%,гаворки па-беларуску\nамаль што няма.Хутка пачуеш китайскую мову,чым сваю.\nСправа у тым,што улада,чыноуники мала робяць для таго,каб\nнасельництва размауляла па-беларуску,на маи листы па-беларуску даюць водгуки на расейскай,чаму?\nНяужо чыноуники няведаюць беларускай мовы?\nЛичу,што «Закон аб мовах»неабходна удасканальваць.\nТэлебачанне-расейскае,нашай беларускамоунай гаворки там\nвельми мала(навины и некальки перадач)увесь дзень идуць\nтольки рускамоуныя перадачы.Як гэта разумець?\nБез вады-няма жыцця,без мовы-няма нацыи.\nНаша беларуская мова вельми цудоуная и меладычная.\nЯ ганаруся ,што я беларус и жыву тут,аднак мне вельми\nхочацца каб у сталице-г.Минску и па усей нашай синявокай\nкраине штодзенна и зауседы больш гучала наша мова.


19 августа 2008 в 19:07\nАлесь СЛУЦКІ, Радыё Свабода\nАдно з такіх месцаў - базар Хунцяо, які знаходзіцца ў навакольлі Храма Неба - адной са славутасьцяў кітайскай сталіцы. Тут па-сапраўднаму адбываюцца рыначныя адносіны і рэальна можна затаварыцца даволі якаснымі і недарагімі прамысловымі таварамі, накшталт куртак, красовак альбо кашуль, купіць па недарагой цане розныя цацкі - мікрамуляж Вялікай кітайскай сьцяны, самыя разнастайныя вееры, магніцікі на халадзільнік, заварнік для чаю і яшчэ мноства-мноства дробязяў, што сымбалізуюць прыналежнасьць да Кітаю.\nНядаўна тут можна было сустрэць амэрыканскую тэнісістку Ліндсі Дэвэнпорт. На сьцяне 4-павярховага будынку красуецца партрэт Біла Клінтана. Кітайцы ганарацца, што гэтае месца стала ўжо “сьвятым”, бо прыцягвае да сябе нават спартовых і палітычных зорак. Зрэшты, іх жаданьне бачыць хоць на адным з паверхаў гэтага гмаху вядомых і багатых людзей зразумела: тыя як правіла не таргуюцца ў выбары сумак, адзеньня, абутку. Асаблівы гонар базару Хуанцяо - пэрлы і упрыгожваньні з камянёў.\nЦікава, што тут можна вытаргаваць у прадаўца скідку на 10, 20, а можа і больш працэнтаў. Галоўнае - адпаведным чынам настроіць свае паводзіны. Кінесься адразу на тавар - і лічы, што скідкі можа і ня быць. Будзеш разважлівым і цярплівым - удача па эканоміі грошай абавязкова будзе за табой.


«Глядзіце вакол сябе: у жыцці так многа незвычайнага». Майстар Васіль Коваль выразае з дрэва ўнікальныя рэчы — Светлагорскiя навiны\n«Глядзіце вакол сябе: у жыцці так многа незвычайнага». Майстар Васіль Коваль выразае з дрэва ўнікальныя рэчы\nУ яго руках другое жыццё атрымлівае любое дрэва. Старое і сухое, сучкаватае, паедзенае насякомымі або некранутае часам…\n— Васіль Іосіфавіч, вы мясцовы?\n— Так, я нарадзіўся ў Якімавай Слабадзе. Васіль Коваль — слабадскі хлопец. Лічу сябе (хаця ёсць кватэра ў Светлагорску) слабадскім, мясцовым.\n— Адкуль узялося такое незвычайнае захапленне?\n— Аднойчы мой дзядзька, які жыў у той час у Мінску, прапанаваў прыехаць да яго. Уявіце сабе, што хлапчына, які ў той час не бачыў ні тэлебачання, ні пральнай машыны, ні халадзільніка, на аўтобусе ні разу не ездзіў, прыехаў у сталіцу. Я ўбачыў там і ліфт, і тралейбус, і ўсё, што ў той час было ў горадзе. Пазнаваў Мінск проста: мне далі праязны білет і я ездзіў па горадзе колькі хацеў. Калі стамляўся, ехаў да чыгуначнага вакзала, а адтуль дарогу дадому ведаў добра. Выпадкова трапіў на выставу «Прырода і фантазія». Можаце верыць, можаце не верыць, я да сённяшняга часу памятаю асобныя працы з гэтай выставы. Мяне вельмі ўразілі работы, асабліва тым, што пад нагамі гэта дзіва ляжыць. Вярнуўся дадому і адразу ж пабег у лес. Адпілаваў галінку, прынёс дадому, а што рабіць — не ведаю. Нешта паспрабаваў з ёй зрабіць, але нічога не атрымалася. Кінуў і заняўся гэтым толькі пасля арміі. Ля ракі знайшоў нейкую галінку, і з яе атрымаліся рожкі казулі. Дарэчы кажучы, мае сябры не здагадваліся, што яны з дрэва, думалі, што сапраўдныя.\n— Вы працуеце ў майстэрні, у нейкім асобным памяшканні?\n— Не. У Слабадзе я працую на агародзе, а зімой — дома на кухні. Хаджу ў лес, у мяне заведзена так, што восенню трэба схадзіць некалькі разоў у лес. Прыношу свае знаходкі, вязу ў Слабаду, выварваю, каб потым з’явілася новая работа.\n— А было так, што не атрымалася — і ў печку?\n— Канешне. Я вам прызнаюся так, што ў мяне яшчэ нічога не атрымалася. Калі ў руках трымаю, уяўляю, што ў мяне атрымаецца нешта прыгожае і незвычайнае, а калі зраблю, разумею, што атрымалася не так, як хацеў.\n— Як яшчэ бавіце час?\n— Люблю чытаць, у маладосці хадзіў у горы, спартыўныя падарожжы, а зараз з сябрамі стараемся кожны год выходзіць на байдарках. Захапленняў шмат, часу мала. Лічу, што добра, калі ў чалавека ёсць захапленні. Мне падабаецца, калі чалавек акрамя таго, што ён павінен рабіць, робіць яшчэ нешта асаблівае. Глядзіце вакол сябе: у жыцці так многа цікавага і незвычайнага!


«Рассельгаснагляд» 24 ліпеня адмяняе ўведзеныя раней абмежаванні на ўвоз яблыкаў беларускага паходжання пад гарантыі Галоўнай дзяржаўнай інспекцыі насенняводства, каранціну і аховы раслінаў Беларусі.\nРасея забараніла завозіць яблыкі і грушы з Беларусі\nЯк паведамілі ў ведамстве, такое рашэнне стала вынікам візіту ў Беларусь для ацэнкі вытворчых магутнасцяў на прадпрыемствах, якія вырошчваюць яблыкі.\nСпецыялісты Рассельгаснагляду ацанілі дзейнасць 51 прадпрыемства па вытворчасці яблыкаў, атрымалі звесткі пра плошчы садоў з пладаносных яблынямі, іх гатункі, ураджайнасць, планы вытворчасці ў 2019 годзе, наяўнасць фруктасховішчаў і тэрмінах захоўвання яблыкаў.\nТым не менш, Рассельгаснагляд плануе зноў прасіць міністра Еўразійскай эканамічнай камісіі Віктара Назаранку ўнесці змены ў заканадаўчыя акты ЕЭК, каб мець магчымасць адсочваць перамяшчэнне падкаранціннай прадукцыі паміж краінамі ЕАЭС.\n«Рассельгаснагляд» з 12 красавіка часова абмежаваў увоз у Расею яблыкаў і грушаў з Беларусі. За першы тыдзень красавіка на расейска-беларускай мяжы затрымалі 39 машын з санкцыйнай прадукцыяй без фітасанітарных дакументаў, з іх 36 – з яблыкамі і грушамі. Гэта Рассельгаснагляд звязвае з ранейшымі абмежаваннямі рээкспарту плодаагародніннай прадукцыі з Беларусі.\nТэгі: абмежаванні. Беларусь-Расея забароны пастаўкі Расея Рассельгаснагляд яблыкі


Польскія фермеры атрымаюць дапамогу ў выпадку засухі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПольскія фермеры атрымаюць дапамогу ў выпадку засухі\nМіністр сельскай гаспадаркі Польшчы Ян Кшыштаф Арданоўскі запэўніў, што ў краіне нават ва ўмовах недахопу вады хопіць ежы. Паводле Інстытута метэаралогіі і воднай гаспадаркі, у многіх рэгіёнах Польшчы назіраецца гідралагічная засуха.\nПаводле міністра, нягледзячы на складаныя гідралагічныя ўмовы, палякі не павінны баяцца дэфіцыту прадуктаў харчавання. Польшча – разнастайная краіна, а перыяд вегетацыі паміж, напрыклад, паўночным усходам і паўднёвым захадам Польшчы складае 28 дзён. Гэта стварае розныя сельскагаспадарчыя ўмовы. Гэтыя адрозненні таксама прыводзяць да рознага размеркавання ападкаў, і таму няма чаго баяцца нейкіх масавых з’яў, якія маглі б рэзка абмежаваць доступ палякаў да ежы дадаў міністр.\nТаксама ў выпадку страт, выкліканых засухай, фермеры змогуць разлічваць на дзяржаўную дапамогу. Будзе прапанавана скарыстацца адмысловым прыкладаннем, каб даказаць, што засуха адбылася ў іх рэгіёне і аўтаматычна адправіць заяву на атрыманне дзяржаўнай дапамогі.\nКірмаш рэгіянальнай прадукцыі “Смакі Падляшша”\nУ Польшчы сёлета будзе толькі сем гандлёвых нядзель\nКолькасць галасоў: 1365


Кнігі, якія вас зацікавяць\n29.03.2017 administrator5Комментарии on Кнігі, якія вас зацікавяць\nДзятлаўская раённая бібліятэка прапануе сваім чытачам самыя розныя кніжныя навінкі як для сур’ёзнага, так і для лёгкага чытання.\nДля тых, хто хоча быць у “літаратурным трэндзе”, спяшаемся парэкамендаваць намінанта прэміі “Вялікая кніга-2015” Яхіну Гузель з кнігай “Зулейха расплюшчвае вочы”. Гісторыя жанчыны, адной з мільёнаў раскулачаных. Зулейха – татарка, не бачыла за сваё жыццё нічога добрага і светлага, была выслана сярод іншых у Сібір на верную смерць і выжыла. Але ў першую чаргу кніга – пра жанчыну, каханне, мацярынства, і толькі потым – пра рэпрэсіі. Каларыту тэксту дадаюць апісанні нацыянальнага татарскага побыту, менталітэту.\nУ нашай бібліятэцы вы зможаце пазнаёміцца з кнігай Люсі Кларк “Адзіны ўздых”. Чым больш мы хочам даведацца пра сваіх блізкіх, тым больш часам раскайваемся ў тым, што адкрылі іх сакрэты. Калі трагічна гіне Джэксан, муж Евы, яна вырашае знайсці суцяшэнне ў яго сям’і ў далёкай Аўстраліі. Аднак там яе чакае цяжкае выпрабаванне. Ева даведваецца ўсё новыя і новыя дэталі аб ранейшым жыцці свайго каханага, і з гэтых дэталяў складваецца вобраз зусім не таго чалавека, якога яна ведала і кахала.\nСярод навінак замежнай літаратуры варта згадаць новы раман Блейка Краўча “Пастка. Занесеныя снегам”. І Уіл, і Дзеўлін лічылі, што іх жонка і маці загінула, што ранейшае шчаслівае жыццё скончылася назаўжды. Але праз пяць год у іх доме з’явілася жанчына, былы агент ФБР, якая дала ім надзею знайсці Рэйчэл ці хаця б даведацца, што з ёй здарылася.\nУ гэтым годзе колькасць папулярных аўтараў узрасла, і Дэн Браўн заслужана ўваходзіць у гэты спіс, яго кнігі чытаюцца першымі. Прадстаўляем вашай увазе яго інтэлектуальны трылер “Інферна”. Апынуўшыся ў самым загадкавым горадзе Італіі – Фларэнцыі, прафесар Лэнгдан, спецыяліст па кодах, сімвалах і гісторыі мастацтва, нечакана трапляе ў вір падзеяў, здольных прывесці да гібелі ўсё чалавецтва. І перашкодзіць гэтаму можа толькі разгадка таямніцы, некалі зашыфраванай Дантэ ў радках несмяротнай эпічнай паэмы.\nВыбіраючы для чытання гэтыя кнігі, вы не памыліцеся. Усе яны – жыццёвыя, глыбокія гісторыі, галоўнай тэмай якіх з’яўляецца тэма сям’і, кахання, сямейных узаемаадносінаў і чалавечых лёсаў. Мы спадзяёмся, што гэтыя і многія іншыя кнігі знойдуць сваіх чытачоў у нашай бібліятэцы.\nбібліятэкар Дзятлаўскай раённай бібліятэкі\nДзякуй за Перамогу!\nИнна прокомментировано Англійскі на 100-балаў: Умница! Успехов в поступлении!


Канвертаваць Вануату вату (VUV) і Siacoins (XSC) : Калькулятар абменнага курсу\nВануату вату (VUV) і Siacoin (XSC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Вануату вату і Siacoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 6 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Вануату вату. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Siacoin валюты па змаўчанні. Націсніце на Siacoins або Вануату вату канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nВануату вату гэта валюта, у Вануату (VU, ВУТ). The Siacoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал VUV можа быць запісаная VT. Сімвал XSC можа быць запісаная XSC. Вануату вату дзеліцца на 100 centimes. Абменнага курсу Вануату вату Апошняе абнаўленне 6 красавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the Siacoin Апошняе абнаўленне 6 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. VUV каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. XSC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Елена Хайновскаябизнес, Люди Глубоччины, Человек года Витебщины 876\nЖуравінавы бізнес Васіля Брылёнка, альбо “Пацалункі-падарункі” ад глыбоцкай сям’і.\nДля нас, глыбачан, журавіны ў цукровай пудры, як і згушчонка, – любімыя прысмакі. К таму ж ласуемся імі не толькі самі: дорым, прэзентуем знаёмым, сябрам, родным, калі едзем да іх у госці альбо яны да нас прыязджаюць. Журавіны ў цукры – пазнавальны прадукт, брэнд Глыбокага.\nДарэчы, некалькі каробачак глыбоцкіх журавін у цукровай пудры вытворчасці фірмы “Аржаніца” ўваходзіць у падарункавы набор, які Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка ўручае высокапастаўленым асобам падчас рабочых візітаў. А гэта значыць, што якасць натуральнай прадукцыі з Глыбокага ацэнена на самым высокім узроўні. Сапраўды, “Аржаніца” заслугоўвае прызнання.\nУзнагарода – для ўсёй каманды\nУ пачатку 2020 года адзначана і работа кіраўніка прыватнага прадпрыемства. Лаўрэатам ганаровага звання “Чалавек года Віцебшчыны-2019” у намінацыі “Прамысловасць, гандаль і паслугі, фінансавая дзейнасць, малы і сярэдні бізнес” стаў дырэктар таварыства з дадатковай адказнасцю вытворча-камерцыйнай фірмы “Аржаніца” Васіль Брылёнак.\n– Гэтае званне прысвоілі не мне канкрэтна, а нашай фірме і ў першую чаргу заснавальніку – майму бацьку, Анатолю Брылёнку. Маіх заслуг у гэтым нямнога, – адразу са слоў удзячнасці блізкаму чалавеку пачаў размову малады кіраўнік, з якім сустрэліся ў яго рабочым кабінеце. – Бацька вельмі шмат сіл патраціў на станаўленне фірмы, а шлях быў вельмі цярністым. У 90-х гадах мінулага стагоддзя, як з’явілася фірма “Аржаніца”, камерсантаў лічылі спекулянтамі. Мой бацька ўсім даказаў, што камерцыйная прыватная фірма можа існаваць, плаціць падаткі, ствараць рабочыя месцы і выпускаць натуральныя кандытарскія прысмакі. Таму ганаровае званне – гэта дасягненне ў першую чаргу таты і, канешне, усяго нашага калектыву, які працуе з 1992 года на працягу 28 гадоў. Я ж уліўся ў гэтую фірму толькі з 2014 года. Адпрацаваў пяць гадоў намеснікам дырэктара. На пасадзе кіраўніка з мая 2019-га – і гэта вельмі вялікая адказнасць. Дырэктар, як у свой час тлумачыў мне бацька, гэта капітан карабля. Куды курс трымае капітан, туды і плыве карабель.\nА “карабель” пад назвай “Аржаніца” нязменна трымае курс на выпуск карысных і смачных натуральных прадуктаў.\n“Гэта толькі пачатак”\nРабочы кабінет кіраўніка “Аржаніцы” можна назваць і невялічкім музейчыкам гісторыі станаўлення і развіцця прыватнага прадпрыемства. На сценах – сертыфікаты і ўзнагароды, на паліцах шафаў – выставачныя экзэмпляры прадукцыі: ад першых зялёна-чырвоных каробачак журавін да сучасных слоічкаў з працёртымі ягадамі.\nГаспадар кабінета, апрануты ў строгі касцюм, папраўляе гальштук і адзначае:\n– Касцюм толькі для здымка, бо звычайна даводзіцца выконваць розныя функцыі. На малых камерцыйных прадпрыемствах прыватнай формы ўласнасці дырэктар звычайна не сядзіць за сталом. Вось і сёння раніцай дапамагаў разгружаць 5 тон цукру.\nЗаўважаю сярод здымкаў, што на сцяне, фота з нядаўняй урачыстасці:\n– Як даведаліся пра такую прыемную навіну?\n– Дзесьці за месяц да ўрачыстай цырымоніі патэлефанавала начальнік аддзела эканомікі райвыканкама Іна Валер’еўна Голуб: “Віншую, Васіль Анатольевіч, вас намініравалі на “Чалавек года Віцебшчыны”. Шок, здзіўленне! Прыемна, канешне, што заўважылі нашу фірму і адзначылі, як менавіта камерцыйную структуру, бізнес-вытворцу. Але ж і адказнасці прыбавілася! Трэба адпавядаць узнагародзе. Падчас цырымоніі Мікалай Мікалаевіч Шарснёў запытаў у мяне: “Гэта ж толькі пачатак?” – “Канешне, будзем добра працаваць і далей”, – адказаў я. Дарэчы, Мікалай Мікалаевіч быў у нашай фірме гадоў пяць таму разам з былым Прэм’ер-міністрам Андрэем Кабяковым. Вытворчасць паказваў тады бацька.\nУ прадстаўленні да ганаровага звання было пазначана, што Васіль Брылёнак, адвучыўшыся ў Полацкім дзяржаўным універсітэце на тэхналагічным факультэце па спецыяльнасці “Машыны і апараты хімічных вытворчасцей і прадпрыемстваў будаўнічых матэрыялаў”, 7 гадоў адпрацаваў на наваполацкім “Паліміры”.\n– Атрымаў пэўны вопыт па сваёй спецыяльнасці, папрацаваўшы з рознымі апаратамі, і ва ўзаемаадносінах у калектыве, – прыгадвае малады кіраўнік. – Ад простага апаратчыка 4-га разрада даслужыўся да намесніка начальніка змены. Работа была цікавай, па зменах у 12 гадзін. Наогул там зразумеў: чым цяжэйшая работа (а ў нас быў пажара- і ўзрыванебяспечны цэх з вуглевадародамі, высокім ціскам і тэмпературай), тым дружнейшы калектыў. І хоць з харчовай вытворчасцю я ніяк не быў звязаны, але вопыт работы з калектывам, дакладна, набыў – цяпер спатрэбілася.\n“Аржаніца” – справа сямейная\nВызначыць, хто ў развіццё “Аржаніцы” ўносіць найбольшы ўклад, – складана. Гэта ж справа сямейная! “Капітанам” Анатоль Апалінар’евіч Брылёнак па-ранейшаму застаецца – ва ўсіх дакументах фірмы ён значыцца як заснавальнік (“учредитель”).\n– Анатоль Апалінар’евіч займае зараз пасаду загадчыка гаспадаркай, але па ўсім стратэгічным накірункам, што тычацца фінансавых укладаў, без яго ўзгаднення рашэнне не прымаем, – заўважае Васіль Анатольевіч.\nНа перадавой сямейнага бізнесу і Ніна Васільеўна Брылёнак. Верная спадарожніца “капітана” і маці маладога кіраўніка працуе намеснікам дырэктара. На працягу чвэрці стагоддзя займаецца збытам прадукцыі.\n– Ніна Васільеўна нясе каласальны груз адказнасці па яе рэалізацыі, бо мы працуем толькі па заказах. Мой старэйшы брат працуе ў Мінску ў IT-індустрыі, а сястра працуе сямейным псіхолагам у горадзе Глыбокае і дапамагае нам у кантрольна-рэвізійным органе экалагічнага грамадскага аб’яднання “Клюквачы”, – расказаў Васіль Брылёнак, які, між іншым, з’яўляецца старшынёй савета “Клюквачоў”.\nСям’ёй Брылёнкі лічаць і ўвесь свой калектыў, 24 работнікі:\n– Каманда ў нас універсальная. Кожны з работнікаў мае разнастайныя здольнасці. Электрык набыў спецыяльнасць токара і слесара. Механік – ён жа інжынер па ахове працы дапамагае і па слесарнай справе. Жанчыны таксама выконваюць, мяняючыся, шэраг самых розных аперацый у вытворчасці дражэ.\nСямейнай справай сталі і згаданыя “Клюквачы”.\n– Прыдумаў назву пляменнік (якому на той момант было 6 гадоў). А чаму стварылі? Без журавін нам працаваць і сэнсу няма, – тлумачыць кіраўнік. – Заўважылі, што з кожным годам журавін усё менш. Сталі разбірацца. Як аказалася, з-за няправільнага збору выкошваюцца кустарнікі ягад. Зразумелі, што трэба пачынаць змагацца. Стварылі аб’яднанне. Разам з начальнікам Глыбоцкай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Аляксандрам Аляксандравічам Казаком перыядычна ездзім у рэйды на балота і азёры. На пачатак збора ягад аб’язджаем нарыхтоўшчыкаў, пункты прыёма. Адно з распаўсюджаных парушэнняў – збор зялёнай ягады. З асабістых назіранняў ведаю, калі ягада менш чым на 60 працэнтаў пачырванела, то яна не зможа выспець – згніе.\nКлопаты маладога кіраўніка\nНа стале дырэктара на галоўным месцы аркуш паперы – план работы, у якім многія пункты ўжо выкраслены. Пакуль на кантролі пытанне па пашырэнні і добраўпарадкаванні тэрыторыі ля прамысловай вытворчасці, каб усё вакол было прыгожа і эстэтычна.\n– У сваёй працы кіруюся прынцыпам: мэта павінна быць рэальнай, дасягальнай і канкрэтнай у пэўных рамках часу. План на месяц раблю загадзя, па ім і працую. Так рабіў тата, так па яго падказцы раблю я. Распланаваны і кожны дзень, як правіла ненарміраваны, які можа прадаўжацца дома да позняга вечара, бо пытанні і праблемы, якія ўзнікаюць, хочацца вырашыць адразу. Але перш чым прымаць рашэнне, трэба з розных бакоў яго абысці, падумаць. У мяне ёсць вопытныя дарадцы, у першую чаргу бацькі, якія з’елі не адзін пуд солі.\n“Аржаніца” развіваецца паступальна: запоўнілі беларускі рынак, перайшлі на расійскі. Хоць там і маюцца вытворцы-канкурэнты – чацвёрты год пастаўляем у гандлёвую сетку Расіі “ВкусВилл” дражэ з карыцай і імбірам. Адправілі пробную партыю на Казахстан.\nЗ усходу скіравалі свой погляд на захад. Паспрабавалі ездзіць на выставы натуральных прадуктаў у Польшчу, дзе для простых людзей мы сталі адкрыццём. Яны не маглі паверыць, што з журавін можна рабіць сладасці. У 2016 годзе адкрылі прадстаўніцтва ў Варшаве, каб пашырыць рынкі збыту. У Польшчы нашу фірму ведаюць як “Брыленова”, – Васіль Анатольевіч дэманструе, як выглядае глыбоцкая прадукцыя, што ідзе за мяжу.\nМіж іншым, польскі варыянт глыбоцкіх журавінак у цукры мае сімпатычную сімвалічную назву “Анатолькі”.\n– У 2019 годзе закупілі 35 тон журавін. Захоўваць журавіны мы навучыліся нават у летні перыяд. Якасны прадукт ніколі не атрымаецца, калі няякасная сыравіна. Каб не есці адзіц цукар у дражэ, бярэм ягадку дыяметрам у 5 мм і больш. Для гэтага ёсць сартавальная ўстаноўка, але яе магутнасці не хапае на нашы нарыхтоўкі, плануем у гэтым годзе набыць другую, – дзеліцца планамі кіраўнік. – Паступова праводзім мадэрнізацыю. Прычым кожны крок абдуманы. Прыказка “Сем раз адмерай, адзін раз адрэж” – гэта пра нас на 200 працэнтаў. Устанавілі для сушкі дражэ сушыльныя шафы замест энергаёмкіх цеплавых пушак. Для бяспечнай працы з цукровым пылам, які ўтвараецца пры здрабненні, паставілі выцяжкі і вентылятары. Замянілі ўстарэлую апаратуру па разліўцы цёртых ягад на новую сучасную невялікіх памераў. Нам нельга стаяць на месцы, спынішся, адразу адстанеш.\nЗа цяжкасці ў збыце прадукцыі перажывае Ніна Васільеўна, з якой пагаварылі крышачку пазней:\n– Сваім беларускім фабрыкам прыходзіцца выжываць у сучасных умовах вялікай канкурэнцыі: з’явілася шмат украінскіх і расійскіх вытворцаў. На жаль, у нашых гандлёвых сетках чамусьці паліцы для беларускіх тавараў трэба адваёўваць. Нам пастаянна трэба шукаць добры збыт, а ён у прыгранічных гарадах, дзе шмат турыстаў. Заўсёды ў пошуках новага цікавага прадукта для дзяцей і дарослых.\n– Новенькае прыдумаць проста, але ўкараніць у вытворчасць больш складана. Шмат нюансаў у падрыхтоўчым этапе: ад распрацоўкі рэцэптур да ўпакоўкі. Апошнія з навінак пасля мармеладу – гэта дражэ з імбірам, а таксама кардамонам і карыцай. Але наша асноўная прадукцыя – пакуль класіка, – заўважае прадпрымальнік. – Зараз працуем у накірунку экалагічнасці ўпакоўкі – плануем адмовіцца ад пластыка, куды фасуем мармелад.\n– Наша мэта – вынайсці хуткі і лёгкі перакус для моладзі, якая заўсёды спяшаецца і любіць перахапіць на хаду. Тым больш мы прапаноўваем здаровае харчаванне – у нашай прадукцыі адсутнічаюць кансерванты, – зазначае Ніна Васільеўна.\nАсаблівасці журавінавага бізнесу\nПра журавіны Васіль Анатольевіч, здаецца, ведае ўсё. Ці не дзве гадзіны запар расказваў пра карысць гэтых ягад, а таксама пра асаблівасці журавінавага бізнесу.\n– Журавіны – першакласны антыаксідант, дзякуючы прыроднаму складу абараняе арганізм ад віруснай інфекцыі. Далей, журавіны – самыя тэхналагічныя ягады, як і брусніцы, але брусніцы больш дробныя. А ў журавінак – выдатны цвёрды корпус для дражэ. К таму ж у наяўнасці вялікая колькасць бензойнай кіслаты, якая служыць сродкам захоўвання гэтай ягады, – дзеліцца цікавымі фактамі прадпрымальнік. – Наш прадукт “Журавіны ў цукровай пудры” спецыфічны, бо мае невялікі тэрмін захоўвання – 30 сутак. Аператыўнасць нам патрэбна і падчас нарыхтоўчага сезона ўвосень, і кожны дзень падчас продажу. Журавіны ўнутры свежыя, і праз пэўны час могуць страціць свае якасці, высахнуць. Нашы канкурэнты-расіяне ў сваёй прадукцыі выстаўляюць большы тэрмін захавання – да трох месяцаў, але гэта нерэальна для натуральнага прадукта. Дзеля цікавасці мы праводзілі эксперымент, але за 50-60 дзён журавіны высыхаюць і становяцца нясмачнымі. Для гандлю доўгі тэрмін захавання – гэта вельмі добра, але мы клапоцімся пра наш імідж і задаволенасць нашага спажыўца.\n– Таму і новую, вельмі рамантычную, назву займелі журавіны у цукровай пудры? – скіроўваю погляд на каталог з навінкамі “Аржаніцы”.\n– Наш гандлёвы знак называўся “Глыбінка лясная”, але ідэі па глабальным змяненні брэнда віталі ў паветры – хацелі ўсю прадукцыю зрабіць у адным стылі. І так сышліся зоркі: на нас выйшаў Еўрапейскі банк рэканструкцыі і развіцця, і ў праекце з ім правялі рэбрэндынг нашых кандытарскіх вырабаў. Вядомая мінская брэдынгавая фірма “Фабула” прапанавала нам 8 гандлёвых знакаў, і мы калегіяльна выбралі “Пацалункі-падарункі”. Гучыць вельмі прыгожа. Купіўшы прысмакі ў падарунак, дорыш і пацалунак.Такая светлая, душэўная, нават больш маладзёжная назва. Гэта ўжо наша інтэлектуальная ўласнасць. Цяпер за свае сродкі распрацавалі этыкеткі ў нашым новым стылі “Пацалункаў-падарункаў” для лінейкі кансервацыі, якая будзе цалкам зацягвацца ў тэрмаўсадачную плёнку. Чаму вырашылі выкарыстоўваць беларускую мову? Па просьбе спажыўцоў. Маўляў, унікальны беларускі прадукт, а ўсё на ўпакоўцы падаецца па-руску. Мы прызналі, што гэта наша ўпушчэнне і выправіліся. Унутры ўпакоўкі – прыродаахоўная інфармацыя, якую прафінансавала ААН, дзякуючы ўдзелу нашай фірмы ў адным з праектаў з экалагічным накірункам.\nБольш інфармацыі пра журавіны і іх вытворчасць змяшчаецца на сайтах “Аржаніцы”, “Брыленова” і грамадскага аб’яднання “Клюквачы”, на аднайменных старонках у сацыяльных сетках. А набыць брэндавую прадукцыю ў Глыбокім можна ў магазінах “Смак” і “Домовой”.\nБліц-апытанне на развітанне\n– Любімае захапленне?\n– Я вельмі люблю рыбалку, асабліва зімовую. Гэта зіма для мяне атрымалася “траурной”, ні разу не выйшаў на лёд. Упершыню за 25 гадоў майго захаплення зімовай рыбалкай такога ніколі не было.\n– Рэальная мэта пастаўлена?\n– Як малады дырэктар, заканчваю курсы бізнес-адміністравання. Пасля іх планую здаць экзамен на дазвол нашэння зброі – мой старэйшы брат, які захапляецца практычнай стральбой, агітуе. Ёсць фамільнае ружжо дзядулі, якое па спадчыне пераходзіць мне. Я не паляўнічы, але ружжо павінна быць.\n– Любімы сняданак кіраўніка “Аржаніцы”?\n– Люблю бутэрброды з нашым мармеладам ці з варэннем любым. Яно ў нас накшталт пяціхвілінкі: з маліны, галубікі, брусніц ці журавін.\n– Месца сустрэчы ўсёй сям’і Брылёнкаў?\n– База адпачынку ў Ластавічах, дзе ёсць валейбольная пляцоўка, лазня.\n24.08.2020 Анастасия Ананич 180\n05.02.2018 Андрей Панкрат 1 358


Ананьеў выскачыў з рачулкі ледзьве не апошнім, – брудны, мокры, з пісталетам у руцэ, затвор якога заела ў заднім становішчы, пакінуўшы высунутым наперад тонкі варанёны ствол. Кулямётная чарга абдала ротнага пырскамі снегу, але ён не адхінуўся ад яе – адным махам узбег на ўзмежак, і я падаўся яму насустрач. Камандзір роты, аднак, нават не зірнуў на мяне, бы не пазнаў. Зрэшты, з першага позірку я таксама ледзьве пазнаў ягоны такі мной ніколі не бачаны, счарнелы, перакрыўлены ад лютасці, твар, з якога ліў пот. Грудзі і жывот старшага лейтэнанта былі вываляны ў мокрай гразі, шынель на баку раздзёрты. Кідаючы наўкола разгарачаныя позіркі, ён люта камандаваў:\n– У ланцуг! У ланцуг, такую вашу... У ланцуг!\nАнаньеў падбег да насыпу і, згледзеўшы тут байцоў, што бязладна палеглі на адхоне, амаль з нянавісцю кінуў:\n– У ланцуг!\nЯго хуценька паслухаліся. Некалькі чалавек падняліся і, прыгінаючыся, адбеглі, каб легчы радзей. Ніколькі не хаваючыся ад куль, якія дзігалі ўгары, Ананьеў гняўлівым позіркам прасачыў за байцамі, затым азірнуўся ў другі бок і вылаяўся.\nЗдаецца, толькі цяпер ён заўважыў мяне і крыкнуў так дужа прывычна і будзённа, нібы ўчора, заўчора ці калі раней, калі яшчэ не было ні гэтай бяды, ні майго такога недарэчнага цяпер ранення. Я таксама, як рабіў гэта заўжды, без слоў ускочыў з адхона і, сігануўшы цераз лужыну, кінуўся па ўзмежку. Там, за кусцікамі над балацявінкай, дзе быў узвод Піліпенкі, яшчэ прадаўжаўся бязладны рух, некаторыя з байцоў залеглі ля рэчкі, а чалавек з пяць прыстала трухалі ў тыл на пагорак. Кулямёт з вышыні цяпер біў туды.\n– Усіх – у ланцуг!\nЯ не азірнуўся, але я чуў ягоны загад і бег кароткімі перабежкамі, штораз плюхаючыся бокам у гразкі, падталы снег, дзесяць секунд аддыхваўся і ўскокваў зноў. Спярша з вышыні па мне не стралялі, затым, мусіць, усё ж заўважылі адзінокага бегуна, і кулямёт з рассейваннем у глыбіню сыпануў наўкола жменяю куль. Адна з іх порстка шчоўкнула пад рукамі, штосьці святлявае мілыанула ў доле. Я з маху ляпнуўся на бок і выцягся на зляжалым, перасыпаным снегам іржэўніку. Падаючы, мусіць, павярэдзіў руку, плячо жудасна забалела; сцяўшы зубы, я хвіліну мычэў, ледзьве адольваючы боль. Тым часам чарада куль па-дзёўбла зямлю і аддалілася. Трэба было бегчы. Я зручней перахапіў аўтамат, прыклад якога быў расшчэплены.\nПрацірка і ёршык, выпаўшы з адбітага затыльніка, валяліся на снезе.\nАднак піліпенкаўцы былі ўжо блізка. Яшчэ адзін ускок, і я схаваўся за алешнічкам, які хоць і не бярог ад куль, але ўсё ж прыкрываў ад варожых вачэй з вышыні. Крайнія ў ланцугу аўтаматчыкі, распоўзшыся па ўзмежку, пачалі акопвацца. Я падбег і ўпаў ля аднаго з іх, што нерухома ляжаў, шырока раскінуўшы ногі. Здаецца, ён штосьці жаваў.\n– Дзе Піліпенка?\nБаец моўчкі кіўнуў кудысь убок і нацягнуў на патыліцу каўнер шыняля. Акопвацца ён чамусьці і не збіраўся.\n– У вас што – няма лапаткі? – запытаў я.\nБаец моўчкі варухнуў бядром, ля якога тырчаў чаранок пехацінскай лапаткі.\n– Дык капайце хутчэй!\nПерастаўшы жаваць і павярнуўшы ў мой бок худы з шэрым шчаціннем твар, ён акінуў мяне абыякавым, змораным позіркам.\n– Як нашто? – не зразумеў я. – Каб уцалець!\n– Дурны ты, гляджу... – раптам з яўнай пагардай сказаў баец. – Доўга ты думаеш уцалець? Да абеду? Ці нават да вечара?\nЯ не думаў пра тое. Я перажываў няшчасце, якое звалілася на роту, усё ва мне кіпела ад узрушання, а ён во якую захоўвае цвярозасць погляду. I самае недарэчнае заключалася ў тым, што ўвогуле ён казаў праўду. Адкрыццё гэтае, вядома, не прынесла мне суцяшэння, і, каб задушыць у сабе нечаканую прыкрасць, я падаўся ад яго далей. Прыгнуўшыся за голымі, месцамі густаватымі кусцікамі, я пабег уздоўж ланцуга, і неўзабаве, замест Піліпенкі, у нейкай ямцы-раўку наткнуўся на лейтэнанта Грыневіча. Нампаліт быў паранены і, адхінуўшыся на локаць, з пакутніцкім выглядам ляжаў на баку. Штаны яго былі ссунуты да калень. Незнаёмы баец у целагрэйцы, схіліўшыся над лейтэнантам, таропка і няўмела бінтаваў ягонае сцягно. Рукі байца кепска слухаліся, дрыжалі, бінт скручваўся, і Грыневіч раздражнёна прыкрыкваў:\n– Ды тужэй ты!.. Закручвай! Не бойся!\n– Зараз, зараз...\nЯ ўбег у равок і прысеў побач.\n– Што – здорава?\nБаец не адказаў, лейтэнант коратка з-пад каскі зірнуў на мяне і паморшчыўся. З твару, аднак, ён выглядаў не так кепска, як мне здалося ўпачатку, толькі, як і ўсе, быў брудны і стомлена дыхаў. Я падумаў, што рана ў яго, мабыць, не цяжкая. Сапраўды, замест адказу ён даволі бадзёра спытаў:\n– Дзе камандзір роты?\n– Там. Ля мастка.\n– Сволачы! – зноў паморшчыўся нампаліт, – Што парабілі! Дражнілі з аднаго боку, а ўдарылі з другога...\n– Камандзір роты загадаў: усім у ланцуг, – сказаў я.\nГрыневіч прыўзняўся на локці.\n– Бяжы, перадай Піліпенку, каб ні кроку назад! А то на схіле ўсіх пакладзе.\nЯ падхапіўся было бегчы далей, але тут жа згледзеў старшыну – голасна лаючыся, той гнаў у ланцуг трох байцоў, якіх вярнуў, мабыць, з самага пагорка.\n– Гэць! Гэць вашу маць! Я вам пакажу тікаты!\nНашы ў ланцугу не стралялі, спакваля спынілі агонь і немцы – напэўна, біць не было па кім ці ўжо стала далекавата нават для кулямётаў. Піліпенка зморана прабег яшчэ крыху, пакуль не захінуўся ад немцаў кустоўем, затым па-над узмежкам павярнуў у наш бок.\nЯ апусціўся на мокрую палу шыняля.\nАднак не паспеў яшчэ старшына дабегчы да нашага раўка-ямкі, як з другога боку таксама запляцкалі ў гразі боты. Усе азірнуліся – рашучай нядобрай хадой сюды кіраваў камандзір роты. Ён па-ранейшаму быў без шапкі, толькі захінуў на пару кручкоў расхрыстаныя полы шыняля, паверх якога целяпалася знаёмая планшэтка Ваніна. Убачыўшы яе, я зразумеў, што Ваніна няма. Старшы лейтэнант неяк раптоўна спыніўся перад раўчуком, нібы нечакана для сябе наткнуўся на нас.\n– Ну! – сказаў ён такім тонам, што ва ўсіх нас пахаладзела ўнутры. – Што расселіся? Што расселіся, так вашу растак! Бяжыце далей! Драпайце к ... матары!\nГнеўна-бязлітасны позірк свой ён утаропіў у нейкую невядомую для нас кропку ля ног нампаліта і стаяў так, пагрозліва ўзвышаючыся над раўком. Грыневіч, аўтаматчык, які перавязваў нампаліта, і потны Піліпенка, што, на тую бяду, якраз сунуўся сюды, – усе мы маўчалі. Старшына зморана дыхаў і адно ніякавата шморгаў прастуджаным носам, не адважваючыся высмаркацца, мабыць чуючы нейкую сваю віну перад ротным.\n– Пачаму драпанулі? Драпанулі чаму? Я ў вас пытаюся, старшына Піліпенка!\n– Так цэ ж... Обкружалы! – няўпэўнена пачаў апраўдвацца Піліпенка, але раптам асекся і збянтэжыўся пад пранозлівым позіркам Ананьева. Праз момант, аднак, ён смялей ужо выпаліў: – Хіба тількі моі драпанулы?\n– Ах, не толькі твае! – падхапіў Ананьеў. – Апраўдаўся! Выкруціўся, як смоўж! Не яго адны! I Ваніна тожа – гэта ты хацеў сказаць? Але ж Ванін на вышыні астаўся, а ты тут! На якога ж тады хрэна ты тут патрэбны?\nАнаньеў здзекаваўся, помсціў за бяду, крычаў і быў страшны ў гэтым сваім, мусіць справядлівым, гневе. Такім я не ведаў яшчэ майго ротнага і адчуваў тут сябе да недарэчнасці боязна. Я то ўскокваў, то садзіўся – карцела прэч ад гэтага здзічэла-разлютаванага позірку, якога я не мог трываць, хоць і ні ў чым не лічыў сябе вінаватым.\nГрыневіч таксама ніякавата варушыўся ў доле, нешта памкнуўся сказаць, але Ананьеў нікому не даваў вымавіць слова. Урэшце нампаліт зазначыў:\n– Што цяпер мацярыць! Трэба акопвацца.\n– Мацярыць! – грозна сказаў Ананьеў. – Вас не мацярыць нада! Нада заставіць вярнуць вышыню! Панялі?\nГрыневіч, з непранікнёнай засяроджанасцю на цьмяным, кранутым адзнакамі болю твары, сказаў:\n– Наўрад ці вернеш...\nАнаньеў, мусіць, і сам сумняваўся ў тым, бо не адказаў і, хвіліну памарудзіўшы, запіхнуў пісталет у кабур. Рота ўжо ўся залегла дзвюма групамі; на гэтым баку рачулкі не відно было ніякага руху, але пазіцыя тут была болей чым няўдалая – усе падходы з тылу відны немцам.\n– А цяпер што ж! – памаўчаўшы, злосна сказаў камандзір роты і павярнуўся да вышыні. – Палучаецца, Ананьеў ашуканец! Данёс пра вышыню, а сам у балоце сядзіць.\n– Я ж казаў учора! – з нечаканай ажывеласцю заварушыўся ў доле Грыневіч. – Не трэба было атакоўваць. Хай бы сядзелі, чорт з імі. Загаду ж не было: чаго было выпевдрывацца!\n– Ты мне пра атаку не дудзі, – зноў пачынаючы злаваць, загарачыўся Ананьеў. – Атака першы сорт! А вось сёння абас...я! – закрычаў камандзір роты і павярнуўся да апануранага Піліпенкі. – Я ж загадаў табе спыніць узвод! Якога ж ты д’ябла сам кінуўся за ўсімі?\n– Так біглы ж...\n– Ці бачылі яго: біглы! I ты пабег! Ну, тады і бегай. Радавым бегай. Я знімаю цябе з узвода. Паняў?\n– Знімайтэ! – пакорна сказаў старшына, паціснуўшы плячыма. Затым неяк ураз паспакайнела абвяў, здзеў шапку і пад-кладкай яе выцер спатнелы твар. – Така міні бяда! Цьфу!\n– Табе статкам авечак камандаваць, а не ўзводам. Балбес!\n– Та хто е.\nКулямётчык з вышыні, мабыць, нешта заўважыў на гэтым баку і праз кустоўе пусціў доўгую, рассыпістую чаргу. Дзве кулі шчоўкнулі на ўзмежку, пырснуўшы ў неба чорнай зямлёй. Ананьеў, аднак, не варухнуўся і па-ранейшаму нязручна стаяў над раўком.\n– Грыневіч, камандуйце ўзводам! Усім закапацца і назіраць за праціўнікам!\n– Лейтэнант паранены, – сказаў я.\n– Нічога страшнага, – махнуў рукою Грыневіч.\nЗ залішняй паспешлівасцю ён ускочыў на параненую нагу, але тут жа паморшчыўся і зноў апусціўся на дол. Ананьеў бачыў усё гэта, але не сказаў нічога – крута павярнуўся і імклівай хадой пашыбаваў да дарогі.\nЯ вылез з раўка і пабег следам.


25/09/2019 Сельская праўда Выбары 0\nВыбарчая кампанія, якая павінна 17 лістапада вызначыць прозвішчы дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь на наступны тэрмін, уступіла ў новы этап.\nУ краіне адбываюцца пікеты з мэтай збору подпісаў выбаршчыкаў для вылучэння кандыдатаў у беларускі Парламент. Не стала выключэннем, вядома, і наша Жабінка. 18 верасня прадстаўнікі ад Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі і БРСМ прапанавалі гараджанам пакінуць свае подпісы ў падтрымку дзеючага дэпутата Жанны Стаціўка. Пікет адбыўся ля гарадскога Дома культуры.


Чакаем турыстаў з дзятлаўскіх здраўніц — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\n14.12.2021 16.12.2021 administrator323\nНа Дзятлаўшчыне спецыялісты сектара спорту і турызму райвыканкама Дзмітрый Ёда і Наталля Калодка сумесна са старшым навуковым супрацоўнікам мясцовага гісторыка-краязнаўчага музея Аленай Абрамчык правялі азнаямленчы тур па прывабных мясцінах і турыстычных аб’ектах раёна для работнікаў санаторна-аздараўленчых установаў “Радон” і “Альфа Радон”.\nНягледзячы на марозны дзень, прадстаўнікоў здраўніц пазнаёмілі з памятнымі месцамі як у горадзе Дзятлаве, так і за яго межамі на тэрыторыі зецельскага краю. Турыстычная група пабывала на плошчы 17 Верасня, наведала касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Панны Марыі, абеліск Славы, даведалася пра гераічны ўчынак “дзятлаўскага Сусаніна” – Іосіфа Філідовіча. Таксама азнаямленчы маршрут пралягаў праз мемарыяльны комплекс “Дзеці ліхалецця”, размешчаны на гарадскіх могілках. Больш падрабязна пра страшны лёс дзяцей камуністаў-палітэмігрантаў, якія ў чэрвені 1941 года прыехалі адпачываць у піянерскі лагер, прадстаўнікам санаторыяў расказалі ў народным музеі “Дзеці ліхалецця” Новаяльнянскай сярэдняй школы. Наступным пунктам маршруту быў аграгарадок Дварэц, дзе ўвазе работнікаў санаторна-аздараўленчых установаў прадставілі касцёл Божага Цела і магілу ў выглядзе анёла Апалінарыі Пратасевіч і яе дзяцей.\nЗавяршыўся тур сюжэтна-гульнявой праграмай “Як у нас на кірмашы” на базе Дварэцкага дома культуры. Прадстаўленне арганізавалі артысты народнага тэатра-студыі гульні “Суседзі”.\nГосці ўдзельнічалі ў конкурсах, слухалі народныя песні, спрабавалі традыцыйныя беларускія стравы, з цікавасцю назіралі за пляценнем кошыкаў з лазы, знаёміліся з гісторыяй і дасягненнямі аднаго з зецельскіх мястэчак.\nПасля захапляльнага падарожжа па цікавых мясцінах і турыстычных аб’ектах нашага раёна прадстаўнікі дзятлаўскіх здраўніц падзяліліся сваімі ўражаннямі.\nЗагадчык аддзела культурна-масавай работы санаторна-аздараўленчай установы “Радон” Захар Раманаў:\n– Азнаямленчы тур мне вельмі спадабаўся. Асабліва запомнілася сюжэтна-гульнявая праграма, якая папулярызуе беларускую вёску і дазваляе пранікнуцца мясцовым каларытам. Нас сустрэлі гасцінна. Артысты добрыя і ветлівыя. Адразу відаць, што рабілі ўсё ад чыстага сэрца. Конкурсы не далі нікому змерзнуць, а гэта вельмі важна, калі на вуліцы “гаспадарыць” зіма. Таксама было цікава паслухаць аб касцёле ў Дварцы, кранула за душу гісторыя маленькіх палітэмігрантаў, у якіх вайна адабрала дзяцінства. Мне здаецца, што сённяшні маршрут спадабаўся б як айчынным, так і замежным турыстам. Яны б змаглі не толькі ўбачыць і пачуць шмат цікавага аб дзятлаўскім краі, але і прыняць удзел у тэматычных конкурсах і гульнях, пакаштаваць стравы беларускай кухні, сваімі рукамі зрабіць сабе сувенір з лазы, увогуле, пазнавальна і весела правесці час. Несумненна, дадзены тур варта прапаноўваць. Будзем наладжваць супрацоўніцтва з яго арганізатарамі.\nНачальнік аддзела вольнага часу санаторна-аздараўленчай установы “Альфа Радон” Людміла Дубілей:\n– Мяне вельмі кранула гісторыя Дзятлаўшчыны перыяду Вялікай Айчыннай вайны. Мне здаецца, што народны музей “Дзеці ліхалецця” не пакіне нікога абыякавым. Шчыра кажучы, упершыню пачула пра Іосіфа Філідовіча, не ведала, што ў раёне быў такі чалавек. І сапраўды, наша зямля поўная герояў. Тэма вайны заўсёды актуальная. Мы ніколі не павінны забываць пра той страшны час. У адпачывальнікаў будзе магчымасць не толькі скарыстацца лячэбна-аздараўленчымі паслугамі, але і даведацца многа цікавага і пазнавальнага. Яшчэ адным плюсам азнаямленчага маршруту з’яўляецца яго блізкасць: турыстам не прыйдзецца марнаваць шмат часу на дарогу, як гэта бывае пры паездках у Нясвіж або Гродна. Пасля сённяшняга падарожжа я зразумела, што Дзятлаўшчына – гэта выдатныя мясціны, памятныя падзеі, якія раскрываюць багаты гісторыка-культурны патэнцыял краю. З задавальненнем прапанавала б дадзены тур гасцям нашай здраўніцы. Спадзяюся на плённае супрацоўніцтва з сектарам спорту і турызму.\nВарта адзначыць, што работнікам санаторна-аздараўленчых установаў была раскрыта толькі нязначная частка турыстычнага патэнцыялу Дзятлаўскага раёна. Пры гэтым улічваліся рэжымныя моманты здраўніц. Па меры з’яўлення новых аб’ектаў і маршрутаў практыка правядзення азнаямленчых тураў для прадстаўнікоў мясцовых санаторыяў будзе працягнута.


Навукоўцы адшукалі кажана «наадварот» - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 25 верасня 2020, Пятніца, 3:48\nНавукоўцы адшукалі кажана «наадварот»\nІстотай, якая жыла ў трыясавым перыядзе, здзіўленыя палеантолагі.\nНа малюнку вы бачыце, як мог бы выглядаць кажан, калі б лятальная перапонка ў яго была нацягнутая паміж заднімі, а не паміж пярэднімі канечнасцямі. На такія фантазіі палеамастака Андрэя Атучына натхніла незвычайная трыясавая рэптылія шаравіптэрыкс (Sharovipteryx mirabilis), піша paleonews.ru.\nАдзіны адбітак шаравіптэрыкса быў знойдзены ў канцы 60-х гадоў XX стагоддзя ў трыясавых адкладах Кіргізіі, у месцазнаходжанні Мадыген ля падножжа Туркестанскага хрыбта. Адбітак знайшоў палеаэнтамолаг, супрацоўнік Палеанталагічнага інстытута Акадэміі навук СССР Аляксандр Рыгоравіч Шароў. Гэты легендарны «паляўнічы за косткамі» быў на рэдкасць удачлівым. Падчас паходаў на раскопкі ён запісваў у палявым дзённіку, што менавіта трэба знайсці, нібы хадзіў у краму на закупы. Мы пішам спіс «малако, хлеб, салодкае», а Шароў запісваў назвы вымерлых казюрак і падчас экспедыцыі акуратна ставіў насупраць запісаў гачкі са словам «выканана».\nАкрамя вялікай колькасці ўнікальных узораў казюрак Шароў выявіў у Казахстане пяро юрскай птушкі, адбіткі казахскіх птэразаўраў, а таксама два адбіткі трыясавых рэптылій у Мадыгене, якіх апісаў сам пад назвамі лонгісквама (Longisquama) і падаптэрыкс (Podopteryx), гэта значыць, «нагакрыл». Апошняга ў 1981 годзе перайменавалі ў шаравіптэрыкса - у гонар Шарова.\nАДБІТАК ШАРАВІПТЭРЫКСА, EN.WIKIPEDIA.ORG\nЛангісквама таксама дагэтуль вядомая па адзінаму адбітку, знойдзенаму Шаровым. Абедзве рэптыліі належалі да пралацэртылій (Prolacertiformes) з групы архазаўраморфаў, якія наогул адрозніваліся вялікай экзатычнасцю. Да пралацэртылій у тым ліку адносяць знакамітую водную рэптылію таністрафея (Tanystropheus) з вельмі доўгай шыяй. І лангіскваму, і шаравіптэрыкса звычайна рэканструююць як невялікіх драўняных рэптылій, здольных планаваць у небе.\nРЭКАНСТРУКЦЫЯ ВОНКАВАГА ВЫГЛЯДУ ШАРАВІПТЭРЫКСА, © TAKESHI YAMADA\nШаравіптэрыкс быў даўжынёй 24 см разам з хвастом. Захаваўся адбітак шкілета, скурных пакроваў з дробнымі лускавінкамі і скурнай перапонкі паміж заднімі канечнасцямі, а таксама, магчыма, паміж пярэднімі і заднімі канечнасцямі і побач з шыяй. Праз дрэнную захаванасць адбітка апошняе сцвярджаць цяжка.\nГэта адзіная вядомая жывёла - як выкапень, так і сучасная, - якая асвоіла палёт-планёр з дапамогай задніх лап. Фактычна, ён уяўляў сабой нейкі аналаг паветранага змея або дэльтаплана (гл. кнігу Андрэя Жураўлёва «Жырафы, якія лётаюць, маманты-бландзіны, карлікавыя каровы ...»). Зрэшты, шэраг аўтараў выказвае сумнеў, што з такой канструкцыяй шаравіптэрыкс наогул мог планаваць.\nКаб паказаць, наколькі эвалюцыя шаравіптэрыкса была дзіўнай і нетрывіяльнай, мастак Андрэй Атучын адлюстраваў гіпатэтычнага кажана «мышаптэрыкса» (верхні малюнак) і птэразаўра «птэразаўраптэрыкса», якія маглі б асвоіць палёт з дапамогай перапонкі паміж заднімі канечнасцямі.\n«ПТЭРАЗАЎРАПТЭРЫКС», © АНДРЭЙ АТУЧЫН\n24.09 Штучны інтэлект зрывае маскі з беларускіх карнікаў 97,299\n18.09 Мытня ўвяла беставарны ўезд у Беларусь? 81,413\n19.09 Рада ААН у правах чалавека ў Жэневе прыняла рэзалюцыю датычна Беларусі 76,793


Дом на сям'ю з чатырох чалавек\nГалоўная ➠ Столі ➠ Дом на сям'ю з чатырох чалавек\nАпублікавана 27.10.2005 13:31\nЗвычайна людзі будуюць дамы зыходзячы з магчымасцяў свайго бюджэту. Мы пралічылі, што сям'і з чатырох чалавек спатрэбіцца дом плошчай каля 160 м2. Для стварэння добрага www.postroil.com трэба лічыцца не толькі з бацькамі, але і з дзецьмі (у сям'і два падлетка).\nІм для заняткаў або творчасці патрэбныя вялікія памяшканні. Але і бацькам патрэбна ўласная тэрыторыя.\nТрадыцыйны па стылі, але пабудаваны па сучасных мерках, гэты дом прызначаны для сям'і з чатырох чалавек. Калі сям'я смоделировала свой штодзённы распарадак, высветлілася, што разам яны праводзяць шмат часу на кухні ў абедзеннага стала і ў гасцінай. Адсюль вынікае, што хоць для кожнага члена сям'і павінна быць асобнае месца, для зносін, ежы і прыгатавання ежы уся сям'я павінна з выгодамі размясціцца ў адным пакоі. Такі варыянт аптымальны, так як адна агульная пакой займае меншую плошчу, чым некалькі ізаляваных. У той жа час вялікая пакой стварае ўражанне вялікага прасторы.\nУ выніку працяглага абмеркавання праекта было зроблена некалькі эскізаў планіроўкі. Іх дэталёва абмеркавалі з будаўнікамі, якія выдалі прикидочную ацэнку праектаў.\nЗоны агульнага карыстання і асобныя элементы дома. У праекце дома хацелася сумясціць элегантнасць і мэтазгоднасць. Акно ў мансардзе для ўнутранай лесвіцы і верхняя частка ганка візуальна ламаюць прамую лінію даху. Вялікая ганак забяспечвае сховішча ў непагадзь і гасцінна запрашае ў дом. Адразу злева за уваходнай дзвярамі знаходзяцца паліцы, адсекі і вешалкі для адзення і абутку.\nКухня і гасцеўня - часткі аднаго пакоя. Сэрца дома - вялікая пакой. Яна светлая і зручная, так як вокны выходзяць на тры бакі. www.postroil.com у жылой зоне выкананы ў выглядзе ячэістай канструкцыі з перакрыжоўваюцца бэлек і дошак «на рабро», злучаных у шпунт і спачывае на неотделанных бэльках. Такая канструкцыя візуальна павялічвае аб'ём памяшкання, у той час як убудаваныя www.postroil.com і канапа займаюць на падлозе менш месцы, чым свабодна якая стаіць мэбля. Столь у гасцінай крыху вышэй звычайнага - 3 м (да ніжніх плоскасцяў бэлек).\nТакое павелічэнне вышыні дало значнае прырашчэнне аб'ёму пакоя. Неапрацаваныя брускі лачання (75x100 мм) даюць такую гульню святла і цені на бэльках перакрыцця (150x200 мм), што апошнія здаюцца лягчэй і вышэй. Такі столь вельмі прывабны і акустычныя ўласцівасці ў яго вышэй, чым у столі, пакрытага гіпсавымі плітамі.Цэнтрам прыцягнення з'яўляецца камін з высока размешчанай каміннай дошкай. У гасцінай-сталовай адначасова могуць знаходзіцца ўсе члены сям'і: два чалавекі займаюцца гатаваннем на "астраўку"-кухні, двое іншых могуць размясціцца за сталом у куце. На тэрасу з камінам-барбекю на паўднёвай баку дома выходзіць адна дзверы.\nХоць вялікая пакой — цэнтр сямейнага жыцця, у бацькоў і дзяцей ёсць уласныя памяшканні. У распараджэнні падлеткаў увесь другі паверх. Іх памяшкання падзеленыя ваннай. У пакоі дачкі — "саборны" столь з акном ў пахіле даху. Ложак стаіць у нішы сьцяны, вызваляючы прастору для іншых заняткаў.\nПакой сына — на паўночнай баку дома. Яна свабодна паведамляецца з яго студыяй (яна ж і гасцёўня), размешчанай паміж двума дзіцячымі пакоямі. Пры будаўніцтве прыйшлося планіроўку гэтай частцы дома змяніць: зрабілі дзве маленькія пакоі са студыяй-гасцінай, а пад прыстаўной лесвіцы для гарышча выдзелілі месца ў холе. Нечаканы выйгрыш — акно ў www.postroil.com дапамагло асвятліць верхнюю частку хола.\nСпальня бацькоў на першым паверсе — мінімальных памераў. Вялікія вокны ў ёй як бы "раскрываюць" пакой. Для эканоміі плошчы давялося ванную і зону адпачынку размясціць побач.\nАбумоўленыя дэталі. Форма гэтага дома — амаль узорная. У гэтым і ёсць частковае падабенства з дамамі, выбудаванымі ў традыцыйным стылі Новай Англіі. Лініі сцен і даху — простыя і строгія. Што выбіваецца з малюнка даху, так гэта лесвічнай акно і верх ганка. Кроквы абапіраюцца на мауэрлаты на вышыні трох метраў.\nПрастата будаўнічых формаў характэрная для асобных элементаў, якія складаюць «разыначку» хаты: вокны, вонкавая ашалёўка, комін, апорныя бэлькі і ўнутраная аздабленне.\nНа знешняй драўлянай ашалёўцы гэтай www.postroil.com маецца ромбападобны ўзор, які паўтараецца і на www.postroil.com коміна, і на ўнутранай аздабленні брыля франтона.\nСамы дарагі (каля 6000 дал.) элемент хаты — камін з комінам. Гэта цэнтральная дэталь дома і звонку, і ўнутры. Вялікая маса цэглы, навакольнае топливник звонку, неабходная для добрай выцяжкі і раўнамернага размеркавання цяпла.\nКаморкі і убудаваная мэбля. Для маленькага дома важны пытанне аб месцах захоўвання рэчаў, прадуктаў і інш Таму каморкі імкнуцца размяшчаць практычна ва ўсіх даступных месцах. Убудаваныя шафы даюць выйгрыш у вольным прасторы, якая б заняла звычайная мэбля. Напрыклад, каркас ўнутранай сценкі лесвіцы з дошак 50x300 мм выдатна падыходзіць для прылады кніжных паліц.\nНа кухні ля акна ўбудаваная кутняя www.postroil.com, якая займае менш месцы, чым звычайны стол з крэсламі. Да таго, як выдаць чарцяжы лаўкі і канап для вызначэння правільных памераў, у майстэрні былі зробленыя іх макеты ў натуральную велічыню.\nУ мэтах эканоміі пры будаўніцтве дома прыйшлося адмовіцца ад склепа. Але варта ўлічыць, што ў адрозненне ад майстэрні або студыі ў гатовы дом падвал не ўбудаваць.\nПадвесныя столі асноўныя перавагі і недахопы\nПрымяненне базальтавай ваты ў будаўніцтве\nСацінавая нацяжныя столі плюсы і мінусы\nЯкі фармат мінеральнага ўцяпляльніка выбраць


19 красавік 2015, 17:45\nПаведамленьне пра гэта зьявілася на афіцыйным сайце Віцебскага гарвыканкаму — у якасьці адказаў на звароты грамадзян.\nАд імя аддзелу па ідэалягічнай працы, культуры і справах моладзі гараджанам паведамілі наступнае:\n«У Віцебску сапраўды плянуецца ўзвядзеньне помніка вядомаму князю і палкаводцу Аляксандру Яраславічу, які, па замацаванай з ХІV ст. традыцыі, стаў называцца Неўскім. Пры гэтым зьвяртаем увагу на той факт, што гэта будзе скульптурная кампазыцыя, якая адлюстроўвае рэальны гістарычны факт — сустрэчу князя са сваёй жонкай, прадстаўніцай полацкага і віцебскага княжага дому Аляксандрай (па іншых крыніцах Параскевай) і сынам Васілём. Таму называць дадзены мэмарыяльны аб’ект помнікам выключна Аляксандру Неўскаму і вызначаць яго як „негістарычны“ нельга. Ён сьведчыць пра рэальную падзею з гісторыі гораду. Больш таго, помнік падкрэсьлівае еднасьць старажытнарускіх княстваў, якая садзейнічала эфэктыўнаму процістаяньню крыжацкай навале».\nЖыхары Віцебска нэгатыўна ўспрынялі саму ідэю ўсталяваньня ў Віцебску помніка. Гараджане аргумэнтавалі сваю нязгоду тым, што гэтая асоба мае вельмі ўскоснае дачыненьне да тутэйшай гісторыі.\nСама ж кампазыцыя мае складаны лёс. Яна стала вынікам перапрацоўкі праекту, які перамог у мастацкім конкурсе, абвешчаным Віцебскім гарвыканкамам і Віцебскай япархіяй праваслаўнай царквы.\nКонкурс праходзіў у 2009 годзе. Тады ж адбыліся і яшчэ два конкурсы — праектаў помніка княгіні Вользе, якая, паводле не пацьверджанай навукова легенды, заснавала Віцебск, і помніка вялікаму князю літоўскаму Альгерду, падчас кіраваньня якога сярэднявечны Віцебск дасягнуў найбольшага росквіту.\nПастамэнт пад помнік Аляксандру Неўскаму, каля гасьцініцы "Віцебск"\nУсё тры помнікі гарвыканкам зьбіраўся ўсталяваць яшчэ ўлетку 2010 году. Ідэю наконт помніка князю Альгерду сустрэлі найбольш прыхільна, аднак толькі летась яна была ўвасоблена ў жыцьцё. А помнік Аляксандру Неўскаму выклікаў найбольшую нязгоду і нават абурэньне гараджан.\nЦяпер гарвыканкам спрабуе пагасіць спрэчкі, апэлюючы да навуковых прац асобных гісторыкаў і да гарадзкіх легендаў пра шлюб Неўскага, нібыта ўзяты ім у Віцебску.\n«Міт ня мае пад сабою гістарычных падстаў, але ён прыжыўся і быў успрыняты грамадзкасьцю дзякуючы папулярнасьці князя сярод жыхароў горада», — спрабуе пераконваць гарвыканкам.\nГучыць і такі аргумэнт: «Праваслаўныя жыхары Беларусі і Віцебска (а іх абсалютная большасьць) зь вялікай пашанай ставяцца да гэтага гістарычнага дзеяча, кананізаванага Праваслаўнай Царквою».\nА вось тым, у каго расейскі князь асаблівай пашаны і папулярнасьці ня мае, віцебскі гарвыканкам не абяцае нічога асабліва ўсьцешнага:\n«Напрыклад, прапановы пра ўзьвядзеньне ў горадзе помніка вялікаму князю Вітаўту ня могуць быць прыняты. Менавіта гэты князь у 1393 і 1396 гг. двойчы браў у аблогу і штурмаваў віцебскія замкі, з-за чаго горад і каменныя ўмацаваньні пэрыяду Альгерда вельмі пацярпелі і часткова былі разбураны. Прапанова пра ўсталяваньне ў Віцебску помніка Васілю Быкаву мае пад сабою падставы і можа быць рэалізаваная ў будучыні».\n«Будучыня» для помніка Васілю Быкаву ніякімі часовымі рамкамі не акрэсьліваецца. А вось праект скульптурнай кампазыцыі «з удзелам Аляксандра Неўскага, створанай мясцовымі аўтарамі Аляксандрам Гвозьдзікавым і Іванам Казаком, ужо падтрыманы Міністэрствам культуры Рэспублікі Беларусь, маецца станоўчае заключэньне Навуковай установы «Інстытут гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі», а таксама ўзгадненьне з Прэзыдэнтам Рэспублікі Беларусь А. Р. Лукашэнка».\nСвой адказ на шматлікія звароты грамадзян гарвыканкам прапануе аспрэчыць у Віцебскім абласным выканаўчым камітэце. І такія спробы, відавочна, будуць. Шмат гараджанаў былі незадаволеныя ініцыятывай усталяваньня гэтага помніка ад самага пачатку.\nТым ня менш, віцебскі гарвыканкам няўхільна гнуў сваю лінію: пакуль ішлі спрэчкі ды абмеркаваньні, перараблялася скульптурная кампазыцыя ды ўзгадняліся дакумэнты, непадалёк ад Дабравешчанскай царквы, на плошчы Тысячагодзьдзя Віцебску быў узьведзены пастамэнт пад будучы помнік. На працягу апошніх гадоў ён пуставаў, і яго выкарыстоўвалі ў якасьці клюмбы.


Галоўная ➠ Рамонт ➠ Рамонт рулявых рэек\nАпублікавана 25.11.2016 18:46\nВы ўжо спакавалі свой надзейны дарожны чамаданчык ў далёкае сямейнае падарожжа на ўласным аўтамабілі і нават «загрузілі» ўсіх дамачадцаў у салон машыны, як зусім нечакана пачулі здрадлівы стук у рулявой рэйцы, адчулі адчувальнае супраціў пры вяртанні руля ў зыходнае становішча пасля выхаду з павароту, ды і заўважылі алейныя плямы пад аўтамабілем.\nІ тут жа перад вачыма імкліва праносяцца слайды з магчымымі далейшымі падзеямі, звязанымі з рамонтам, а то і купляй новых дэталяў, заменай рулявой рэйкі!\nНе варта ў гэтым выпадку панічна разлічваць неабходную суму для пакупкі новай рулявой рэйкі і шукаць крамы, дзе яе можна набыць. Не факт, што якія выявіліся непаладкі ў працы вашага аўто з'яўляюцца адназначнымі прыкметамі дарагой замены запчастак.\nВарта заўважыць, што вы можаце зэканоміць свае фінансы і час, звярнуўшыся ў сэрвісны цэнтр, дзе прафесійныя супрацоўнікі з дапамогай спецыялізаванага абсталявання ў самыя кароткія тэрміны выявяць і ўхіляць няспраўнасці ў рулявой рэйцы вашага аўтамабіля. Вывучыць падрабязнасці можна на сайце: http://luck-remontreek.by.\nДля таго, каб не быць заспетым знянацку з'яўленнем неабходнасці тэрміновага рамонту рулявога механізму, неабходна рэгулярна абслугоўваць, перыядычна разбіраць і змазваць дэталі ў аўтамабілі. Да прыкладу, такая працэдура, як змазка рулявой рэйкі, здольная падоўжыць тэрмін службы дадзенага механізму. Для правядзення гэтага дзеяння спатрэбіцца папярэдне дэмантаваць яе з аўтамабіля, разабраць, ачысціць і толькі пасля стараннага паласкання нанесці новую змазку. У некаторых выпадках, рэйку можна не здымаць: адкруціўшы пласціну, якая знаходзіцца ў рэгулявальнай шрубы, прыбраць упарты поршань, набіць паражніну змазкай, усталяваць поршань і пласціну назад.\nВарта адзначыць, што захаванне некаторых правілаў эксплуатацыі дазволіць максімальна падаліць рамонт рэек:\nНе злоўжывайце крайнім становішчам руля. Выварочваючы руль да ўпора, не затрымлівайце знаходжанне руля ў такім становішчы больш за 5 сек.\nПераадольвайце высокія бардзюры і ямы на малой хуткасці, прытармажваючы перад перашкодамі.\nПравярайце час ад часу стан ахоўных пылавікоў на рулявой рэйцы. Выявіўшы дэфекты ў дэталях, не сумнявайцеся ў іх замене, так як гэта будзе відавочна танней наступнага рамонту рэйкі.


Новы навагодні манікюр - Confetissimo - жаночы блог\nНовы навагодні манікюр\nВечарыны ў канцы снежня - гэта магчымасць паказаць сябе, і, вядома, без прыгожых ручак не абыйсціся. Фота навагодняга манікюру 2020 паказваюць цікавыя рашэнні, лепшыя ідэі для пазногцяў на Новы Год спалучаюць лаканічнасць, прастату, геаметрычнасць з невялікімі пяшчотнымі, мілымі або яркімі акцэнтамі. Як гэта ўвасобіць, разгледзім падрабязна ў артыкуле з прыкладамі.\nМодныя рашэнні для паўсядзённага жыцця цалкам падыдуць і на вечарынку ці карпаратыў. Трэба толькі дадаць трохі бляску і фантазіі. Таму варта падрабязней разгледзець трэндавы віды нейл-дызайну, і як іх можна зрабіць больш цікавымі і святочнымі.\nЯпонскія налепкі ў выглядзе канфеці для манікюру б'юць рэкорды па папулярнасці. Яны дазваляюць стварыць аб'ёмны малюнак на пазногцях і пры гэтым захаваць адчуванне бязважкасці. Камифубуки можна не толькі наклеіць, але і проста намаляваць. Для гэтага спатрэбіцца падабраць блізкія па колеры адценні.\nПа-за залежнасці ад спосабу выканання, дадзены від нейл-дызайну праздничен першапачаткова. Таму ён выдатна ўпішацца ў любую канцэпцыю навагодняга ладу.\nБляск на пазногцях - гэта не толькі трэндавымі рашэнне, але яшчэ і актуальнае ў год белай металічнай Пацукі. Важна выканаць меру і зрабіць Глітэра прыгожыя акцэнты. Гэта могуць быць:\nмалюнак (па контуры);\nлункі і кончыкі пазногцяў;\nкропкі або палоскі.\nГлітэра ярчэй на цёмных лаках, але ў новым сезоне стала трэндам гуляць на нюансах. Таму ледзь прыкметныя малюнкі на светлых танах будуць больш актуальнымі, напрыклад, сняжынкі на светла-блакітным.\nНавагодні французскі манікюр\nФранцузскі манікюр не губляе актуальнасці як у будні, так і ў святы. Акрамя класічнага, гранічна натуральнага выканання, у модзе іншыя варыяцыі, якія дазваляюць вылучыць лунку або кончык пазногця.\nДадаць навагодняга настрою ў французскі манікюр лёгка, пакінуўшы адзін пазногаць (часцей на безыменным пальцы) пад тэматычны малюнак. Пры гэтым можна камбінаваць трэнды, дадаўшы да моднага французскаму манікюры Глітэра, аб'ёмныя стразы ці каляровыя каменьчыкі, якія нагадваюць елачныя цацкі.\nАмбр і градыент\nНайбольш актуальнае варыянт для навагодняй ночы - гэта пераходы ад белага да адценням шэрага, шызага і чорнага. Па-першае, такое рашэнне выглядае эфектна, а, па-другое, стварае правільную дасылку да сімвала надыходзячага года - чароўнай грызуна.\nБольш актуальныя не рэзкія колеру, а мяккія пепельные адценні. Дадаць разыначку амбр або градыенту можна, зрабіўшы адзін пазногаць на руцэ матавым або з шархоткіх «аксамітным» пакрыццём.\nУ канцэпцыі навагодняга манікюру гэты ўжо некалькі сезонаў вяршэнствуе трэнд здольны па-асабліваму раскрыцца. Минималистический падыход і геаметрычныя малюнкі дазваляюць стварыць цікавыя малюнкі, якія нагадваюць формай ёлку, гірлянду, сняжынку або іншыя атрыбуты свята. Пры гэтым каляровае рашэнне не мае значэння і можа не адпавядаць рэальным аб'ектам.\nРаім прачытаць: Сіні манікюр - модныя тэндэнцыі на кароткія і доўгія пазногці\nНаадварот, у модзе адасобленасць ад відавочных адценняў, у трэндзе знаходзяцца:\nпрыглушаныя тоны (што асабліва эфектна пры матавым фінішы);\nадценні белага і шэрага.\nСтразы і камяні\nЯшчэ ў мінулым сезоне дадзеныя спосабы упрыгожваць пазногці здаваліся безнадзейна састарэлымі, але фэшн-індустрыя, як і заўсёды, паднесла сюрпрыз. Попыт на стразы і каляровыя аб'ёмныя каменьчыкі вярнуўся. Аднак гэта не азначае, што тэрмінова трэба роўным пластом пакрыць пазногці бліскучым дэкорам. Наадварот, у выкарыстанні гэтага трэнду важныя мера і густ.\nМанікюр са стразамі або камянямі больш іншых дарэчы глядзіцца у святочнай абстаноўцы. Дазаваць бліскучыя элементы можна наступным чынам:\nна адным пальцы ў якасці аб'ёмнага дапаўненні да малюнка;\nўздоўж лунак / кончыкаў пазногця;\nЦікавым рашэннем стала выкарыстанне камянёў, выкананых не толькі пад празрыстыя каштоўныя камяні (алмазы, смарагды, лалы), але і пад напаўкаштоўныя (біруза, малахіт, бурштын).\nПапулярны спосаб нанясення малюнка на непакрытую каляровым лакам паверхню называецца negative space. Ён дазваляе камбінаваць трэнд на натуральнасць і арыгінальныя малюнкі, не менш стыльна ў дадзеным выпадку выглядаюць і надпісы. Дадаць сабе і навакольным пазітыўнага настрою можна, напісаўшы кароткія навагоднія віншаванні.\nЗімовы манікюр часта прадугледжвае высакародныя халодныя адценні. І вось, нарэшце, з'явілася магчымасць імітаваць металы, асабліва эфектна выглядае гель-лак, які стварае срэбнае пакрыццё.\nЗ таго ж разраду ў фота-падборкі патрапілі выявы з пералівамі густых глыбокіх адценняў і дзіўнай глянцавай. Лакі з дадзеным эфектам атрымалі назву oil-slik (масляністая пляма).\nНавінкай года сталі разнастайныя втирки, сярод якіх вылучылася адна, а менавіта тая, што стварае каляровы градыент на цёмным фоне. Яна нагадвае таямнічыя пералівы каціных вачэй у паўзмроку і таму атрымала такую назву.\nЦікавыя навагоднія малюнкі\nАсобна варта згадаць варыяцыі нейл-арта перад Новым Годам. Ёсць мноства малюнкаў, якія звязаны з гэтым святам. Застаецца толькі выбраць і гарманічна ўнесці ў дызайн. Лепшыя ідэі навагодняга манікюру 2020 сабраны ў фота-падборцы пазногцяў з выявамі на тэму Новага года і зімы.\n«Халодны» арт можа быць нанесены на далікатныя блакітныя, белыя або ружовыя падкладкі. Самі сняжынкі выконваюцца рознымі спосабамі:\nкрышталі або камяні;\nРаім прачытаць: Вясельны педыкюр: фота-ідэі для ідэальнага ўрачыстасці\nАсноўная мэта - дамагчыся бліскучага халоднага ззяння малюнка. Гэта створыць элегантнае і эфектнае малюнак.\nПрыгожыя елачныя цацкі выглядаюць казачна не толькі на галоўным навагоднім дрэве, але і ў нейл-дызайне. Круглыя ўпрыгажэнні можна намаляваць або адлюстраваць з дапамогай налепак, стразаў, каменьчыкаў. Апошнія ствараюць асабліва яркую і аб'ёмную кампазіцыю, якая дапамагае зрабіць вобраз больш святочным і вельмі навагоднім.\nУ многіх зімовыя святы асацыююцца з кубкам гарачага напою і цёплымі рэчамі. У-першую чаргу ў галаву прыходзяць швэдры са скандынаўскімі арнаментамі, аленямі або аб'ёмнымі косамі.\nУсе пералічаныя элементы можна выкарыстоўваць у нейл-артэ, але ў кожнага ёсць свае асаблівасці. Узоры лепш наносіць лакам, звычайна выкарыстоўваецца схема з двух колераў:\nчырвоны + белы;\nсіні + блакітны;\nпунсовы + зялёны;\nчорны + белы.\nАле варыяцыі могуць мяняцца ў залежнасці ад асабістых смакавых пераваг. Пры нанясенні малюнка можна імітаваць сцежкі і пяцельку. Малюнак арнаментаў у адрозненні ад большасці іншых артавая размяшчаецца не толькі на 1-2 пальцах, ім дапускаецца пакрыць ўсе пазногці, і пры гэтым манікюр будзе выглядаць стыльна.\nАсабліва цікава, рэльефна і па-зімовага глядзяцца «касы», выкананыя пры дапамозе акрылавай пудры. Яна стварае імітацыю выпуклага ўзору, прычым па колеры часцяком не адрозніваецца ад фонавага лаку. Дзякуючы гэтаму здаецца, што на кіпцікі мініятурны фрагмент вязанай рэчы.\nМабыць, самы папулярны малюнак пасля сняжынак. Вуглаватая форма ёлачкі дазваляе актыўна эксперыментаваць са стылямі і спосабамі выявы.\nУ моду ўвайшоў геаметрычнасць падыход, які прадугледжвае стварэнне толькі контуру навагодняга дрэва на аднатонным пакрыцці. Але аматары рэалізму могуць зрабіць выбар і ў карысць больш дэталёвага малюнка з упрыгожваннямі. Роля апошніх ўдала выканаюць стразы і камяні.\nУсе любяць мігаценне навагодніх агеньчыкаў на елачцы, сценах, вокнах і дзе-заўгодна яшчэ. Дык чаму б не адлюстраваць вясёлыя і ўтульныя ліхтарыкі на пазногцях?\nЦікавым варыянтам гірлянды ў нейл-дызайне апынуўся яе пераход з аднаго пазногця на іншы. Але можна абмежавацца і некалькімі пальчыкамі. Малююць агеньчыкі з дапамогай:\nзалатога / срэбнага лаку;\nадценняў белага і жоўтага.\nМалюнкі гірлянд бываюць рэалістычнымі або схематычнымі. У другім выпадку рэкамендуецца выкарыстоўваць кантрасныя лакі для фону і малюнкі, напрыклад, чорны і залаты, чырвоны і зялёны, сіні і белы.\nМышы і пацукі\nСімвал надыходзячага 2020 гады - белая металічная Пацук. Гэты звярок дае мноства варыянтаў з ім. Акрамя яго цалкам дарэчы выява іншых грызуноў, роднасных пацуку. Яе можна адлюстраваць у мультыплікацыйным стылі, схематычна або рэалістычна.\nРаім прачытаць: Манікюр персікавага колеру - 100 лепшых ідэй на фота\nПацешнай ідэяй стаў манікюр, пазногці з пацукамі якога носяць малюнак розных відаў дадзенага жывёльнага: белага, шэрага, плямістага грызуна. Акрамя таго, сімвал будучага года так і просіцца, каб яго намалявалі ў жанры стимп-панк - з металічнымі клёпкамі і круглымі акулярамі.\nЭфект графічнай татуіроўкі\nАдзін з трэндаў які сыходзіць года, які паспеў зацікавіць і знайсці арыгінальныя увасаблення ў нейл-артэ, - гэта «эфект Пікаса». Гаворка пра злёгку хаатычных, у асноўным, контурных малюнках, якія нагадваюць хуткі накід чорнымі чарніламі. Раней у гэтым напрамку з'явіліся татуіроўкі. Фон пры апісаных малюнках можа быць:\nспалучаць 2 і больш колеру.\nЭфект графічнай татуіроўкі да Новага года падыходзіць выдатна, гэта стыльнае і неардынарнае рашэнне, якое падкрэсліць індывідуальнасць ўладальніцы.\nЖанчынам, у якіх пераважае лірычная настрой перад зімовымі святамі, варта звярнуць увагу на навагоднюю роспіс, якая ўключае ў сябе розныя элементы. Пейзаж дазволіць адлюстраваць і хатка, і ёлочку, і гірлянду, і гурбы.\nАкцэнты ў такім нейл-дызайне ствараюцца пры дапамозе Глітэра, камифубуки і стразаў. Аднак усе гэтыя дэкаратыўныя элементы павінны быць мінімальныя і дарэчныя.\n«Смачны» манікюр заўсёды дадасць настрою і нагадае аб бестурботным дзяцінстве. Малюнкі ледзянцоў і навагодніх трубачак аўтаматычна абуджаюць думкі аб любімых навагодніх фільмах, казачных эльфаў і падарунках.\nЦікавым прыёмам стала малюнка цукру з дапамогай акрылавай пудры або Глітэра. Каларыстычная гама для цукерак звычайна складаецца з наступных колераў:\nНейл-дызайн павінен ствараць адчуванне гуллівасці, наіўнасці і легкадумнага какецтва. Дадзены манікюр выдатна падыдзе юным дзяўчатам.\nНе заўсёды ёсць магчымасць адлюстраваць на кіпцікі паўночнага аленя, белага мішку ў яркім шаліку або гарэзную лайку. Але калі і існуе час для такога нейл-арта, то гэта дакладна перыяд перад надыходам Новага года. Набліжэнне свята нібы актывізуе паўночную тэматыку, дазваляючы дарослым жанчынам станавіцца хоць ненадоўга маленькімі і бестурботнымі дзяўчынкамі з мілым звярком на кіпцікі замест звыклых лаканічных фрэнчы, аднатонных пакрыццяў або кветак.\nПералічаныя лепшыя ідэі і фота навагодняга манікюр 2020 дапамогуць падрыхтаваць пазногці да вечарынцы на Новы Год. Яны ўдала камбінуюць ў сабе стыльныя рашэнні сезона і добрае святочны настрой. Магчыма ўдалы нейл-дызайн не толькі завершыць вобраз, але стане важным элементам, які будзе нагадваць пра надзею на лепшае і набліжэнні казачнага свята.