Разам працуюць на вынік — Житковичи. Новае Палессе. Районная газета\nРазам працуюць на вынік\n19.08.2014 59 Новае Палессе 0 Comment\nСёлета на зімоўку грамадскаму статку працаўнікі адкрытага акцыянернага таварыства “Людзяневічы” запланавалі назапасіць 2343 тоны сена, 8200 сенажу і 21300 тон сіласу. І калі нарыхтоўка апошняга віду корму яшчэ наперадзе, сілас будзе закладзены ў траншэі з кукурузы, то з першымі двума відамі поўны парадак.\nНа цяперашні час пад павецямі і ў траншэях у гаспадарцы захоўваецца 2040 тон сена і 8455 тон сенажу. І назапашванне іх не спыняецца. З самага пачатку зялёнага жніва ў гаспадарцы стварылі моцны механізаваны корманарыхтоўчы атрад. Аснасцілі яго высокапрадукцыйнай тэхнікай: кормаздабываючым комплексам, шыроказахопнай касілкай, “Амкадорам”, граблямі, дастатковай колькасцю трактароў для адвозкі масы. Справа ў мясцовых механізатараў заладзілася адразу. Тут варта адзначыць, што травяныя ўгоддзі парадавалі высокай аддачай. Прычым не толькі падчас першага ўкосу, але і другога. Таму і маюць такія станоўчыя вынікі сёлета ў сельгаспрадпрыемстве на кормавытворчасці.\nМеханізатары, якія заняты на назапашванні кармоў, — людзі вельмі старанныя і працавітыя. Яны добра разумеюць, наколькі важны для гаспадаркі іх участак вытворчасці. Таму і прыкладваюць адпаведныя намаганні, каб як мага найлепш выконваць ускладзеныя на іх абавязкі. Развярнуцца механізаванаму атраду ёсць дзе, кармавыя ўгоддзі акцыянернага таварыства даволі шырокія, займаюць некалькі тысяч гектараў. Таму і не марудзяць Сяргей Паўлючык (на здымку), Іван Бакуновіч, Уладзімір Мамановіч, Юрый Гатчэня, Іван Бакуновіч і Уладзімір Гатчэня. У кожнага з іх свае абавязкі. Нехта заняты на касьбе траў, нехта — на іх здрабненні, варушэнні, адвозцы правяленай масы, трамбоўцы, але ўсе разам прыносяць той неабходны вынік сельгаспрадпрыемству.\n— Хлопцы працуюць вельмі зладжана, — расказвае адказная за дзейнасць кормаздабываючага атрада ў дзень нашага наведвання дыспетчар Ірына Дарошка. — Іх самааддача і майстэрства заслугоўваюць самых добрых слоў пахвалы. Таму цяперашнія высілкі нашых корманарыхтоўшчыкаў яскрава сведчаць, што грамадская жывёла зімой галадаць не будзе.\nВажным звяном у рабоце людзяневіцкіх корманарыхтоўшчыкаў з’яўляецца тое, што яны стараюцца не толькі назапасіць большую колькасць корму, але яшчэ і забяспечыць яго высокую якасць. Таму найпільнейшая ўвага надаецца падчас закладкі травяной масы тэхналагічным патрабаванням. А гэта найперш захаванне тэрмінаў закладкі травы ў траншэі, яе папярэдняе прасушванне да неабходнай вільготнасці, трамбоўка масы, своечасовая кансервацыя ўжо гатовых кармоў. З усім спраўляюцца вельмі паспяхова.\nСтварэнне моцнай кармавой базы для жывёлагадоўчай галіны акцыянернага таварыства не адзіны клопат, каб тая працавала ў зімовы час стабільна і прыносіла належную аддачу. Назапашваюць у гаспадарцы і салому, якая пойдзе на падсцёл жывёлы, бо значная колькасць яе ўтрымліваецца беспрывязна. Для паспяховага правядзення гэтай работы нават закупілі новы высокапрадукцыйны прэс, што дазваляе эфектыўна вызваляць палі ад саломы. Работа гэтая выканана на 660 гектарах, нарыхтавана 660 тон саламяных цюкоў і рулонаў. Рамантуюцца і фермы. У прыватнасці, капітальная рэканструкцыя цялятніка праведзена на сялкоўскай ферме. Адным словам, у акцыянерным таварыстве “Людзяневічы” робіцца ўсё магчымае, каб стварыць для жывёлаводаў моцны падмурак для паспяховай работы.\n← Стрэлы па дзіках\nДетское питание в режиме экономии →\nНиколай КАКОРА: «Прежде всего нужно думать о людях»


Пра могілкі, смецце і чалавечае сумленне\nАльшаны называюць самай вялікай вёскай, самай багатай і самай праблемнай…\nЦі лёгка тут кіраваць? Пра гэта гутарым са старшынёй Альшанскага сельвыканкама Віктарам ГАПКО.\n– Віктар Анатольевіч, адным з галоўных кірункаў дзейнасці сельскага Савета з’яўляецца навядзенне парадку на зямлі. Як справы з добраўпарадкаваннем у Вашых уладаннях?\n– Пытанне навядзення парадку, бадай, самае няпростае. Таму яно ў нас пастаянна на кантролі. Распрацаваны мерапрыемствы па добраўпарадкаванні населеных пунктаў сельсавета, створана рабочая група. За кожнай арганізацыяй, установай, прадпрыемствам, камерцыйнай структурай замацавана прылягаючая тэрыторыя.\n– І ўсё выконваеце згодна з графікамі і планамі? Няўжо няма праблем?\n– Асноўная наша праблема – утрыманне могілак. Іх своечасова не прыбіраюць, яны зарастаюць бур’яном. На жаль, жыхары Альшан не лічаць неабходным утрымліваць у чысціні магілкі родных. Смецце і вянкі выкідваюць каля агароджы, а не ў адведзеных для гэтага месцах. Таму мы замацавалі могілкі за праваслаўнай царквой, дзяржаўнымі арганізацыямі, царквой хрысціян веры евангельскай.\nА яшчэ вывешваем аб’явы з просьбамі да грамадзян вёскі аб навядзенні парадку, паштальёны разносяць паведамленні з газетамі па дамах, дзецям у школе раздаём паведамленні, у дзіцячым садку кожны з бацькоў атрымлівае лісток з напамінкам аб добраўпарадкаванні прыдамавых тэрыторый. Аб’явы аб уборцы вуліц ад дроў, смецця, сена, саломы робім на сходах у царкве хрысціян веры евангельскай. Аднак некаторыя проста ігнаруюць патрабаванні сельвыканкама. Ды не толькі прадпісанні, але і пратаколы. Не ўсе грамадзяне заплацілі штрафы. Мы перадалі іх справы ў суд, але і суд утрымаў штрафы толькі з пенсіянераў і працуючых. А непрацуючыя застаюцца непакаранымі…\n– А ці наладжаны ў вёсцы цэнтралізаваны вываз смецця?\n– Так. З мая мінулага года. Аднак зараз узнікаюць праблемы па аплаце. Ёсць вуліцы, на якіх смецце не збіраецца, а аплата налічваецца. Вадзіцель працуе без грузчыка, таму, калі гаспадара няма дома, смецце так і застаецца на месцы.\n– Працягласць вуліц вёскі Альшаны – больш за 100 кіламетраў – гэта вялізная адлегласць…\n– Калі дакладней, то 117 вуліц і завулкаў складаюцца ў 102 кіламетры. Усе яны перададзены на баланс ДРБУ-141. У гэтым годзе заасфальтаваны вуліцы Чкалава, Цэнтральная, частка Вішнёвай і Высокай, зроблена тратуарная дарожка на вуліцах каля новай школы. Добраўпарадкоўваюцца вуліцы Сасновая, Лугавая, Слаўная, Калгасная, Садовая, Свярдлова, Церашковай, Высокая, Вячэрняя. Многія вуліцы патрабуюць грэйдзіравання і ямачнага рамонту. Працягваецца газіфікацыя. У бліжэйшы час прыродны газ будзе ісці па вуліцах Гагарына, Заазёрнай, Чкалава, Базарнай, Набярэжнай, ва ўрочышчах Сад, Сосны, Дубы. Таксама сёлета плануецца газіфікаваць урочышча Сілягі, цэнтр Альшан і вёску Сямігосцічы. Пракладваем водаправод да кожнага дома альшанцаў.\n– А як з асвятленнем вуліц?\n– Асветлены цэнтральныя вуліцы і прылягаючыя да іх, а таксама вуліцы ў новых забудовах. Летась спажыта больш за 100 тысяч кілават электраэнергіі на суму больш за 46 мільёнаў рублёў.\n– Ці ёсць у старшыні сельвыканкама асаблівыя пажаданні да людзей?\n– Вельмі хочацца, каб Альшаны былі не толькі самай вялікай і багатай, але і самай прыгожай, самай чыстай і ўтульнай вёскай. Зрабіць гэта мы зможам толькі агульнымі намаганнямі. Дзяржава ў нашу вёску ўкладвае значныя сродкі. Мы маем адну з самых прыгожых школ у раёне, 1 верасня адчыніла дзверы яшчэ адна, а таксама дзіцячы сад, паступова асфальтуем вуліцы, праводзім газіфікацыю і водаправод. Дык давайце разам, паважаныя землякі, уладкуем парадак на нашай зямлі!\nГутарыла Таццяна СЕГЕН,\nWtc счетчик воды


Бізнесоўцы незадаволеныя сітуацыяй на рынку “Карона” ў Гародні | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nГарадзенскія прадпрымальнікі, якія гандлююць на рынку “Карона”, выказваюць незадавальненне дзеяннямі адміністрацыі, якая беспадставова падвышае кошты на арэнду гандлёвых плошчаў.\nАдміністрацыя рынка плаціць за арэнду дзяржаве 60 000 рублёў, а здае ў субарэнду прадпрымальнікам ад 240 000 да 480 000. Шматмесячныя перамовы не прынеслі плёну, а толькі пагоршылі становішча прадпрымальнікаў, якім пагражаюць штрафамі, пазбаўленнем працоўных месцаў і карнымі захадамі падатковай інспекцыі.\nДа таго ж, як сцвярджаюць прадпрымальнікі, істотна знізілася пакупніцкая здольнасць насельніцтва, што ставіць іх на мяжу банкруцтва:\n– Па выходных яшчэ ходзяць людзі, а ў будзённыя дні – вельмі мала. Вялікая канкурэнцыя, міні-рынкі ёсць амаль у кожнай краме.\n– Наколькі я ведаю, плануюць зрабіць больш “празрыстую” арэндную плату. Не ведаю, што такое “празрыстая” арэндная плата.\n– З заявамі хадзілі, але арэндадаўцам гэта не выгодна. Вельмі шмат пустых месцаў ужо. Крыўдна, што камунальныя плацяжы пасля размяркоўваюць на тых, хто арэндуе. З усіх пустых месцаў. Я, канечне, іх таксама разумею, але нам дзявацца няма куды. Але шмат хто сыходзіць. Сыходзяць на іншыя рынкі. На Паўднёвым рынку у тры разы меншая арэндная плата.\n– Атрымліваюць дзяржаўную ўласнасць у арэнду і здаюць яе ў субрарнду. Мяне цікавіць: чаму службовыя асобы з аблвыканкаму, якія ведаюць сітуацыю, ідуць на павышэнне?\nДробныя бізнэсоўцы незадаволеныя і тэхнічным станам рынка “Карона”, у якім доўгі час не праводзіліся рамонтныя працы. У свой час іншаземнае адкрытае акцыянернае таварыства “Карона”, якое валодае рынкам, вядзе перамовы з мясцовымі ўладамі аб набыцці памяшканняў былога прадзільна – нітачнага камбіната ў прыватную уласнасць.


12.03.2018 / 22:27 97\nДа 8 сакавіка акцёр Вадзім Галыгін сумесна з расійскай групай «Ленінград» прэзентавалі кліп на песню, якая так і называецца «8 сакавіка». Кліп выклікаў неадназначную рэакцыю ў беларусаў. Еўрарадыё даведалася рэакцыю Вадзіма Галыгіна на рэакцыю беларусаў.\nЕўрарадыё: Ці чакалі вы такога рэзанансу ад вашай сумеснай з «Ленінградам» песні?\nЕўрарадыё: А няправільныя адрэагавалі негатыўна?\nЕўрарадыё: Усё навідавоку, падтэкстаў няма? А то тут нават з прымяненнем псіхалогіі спрабуюць дазнацца, што там на самай справе гэтым «творам» Галыгін і Шнур хацелі сказаць!\nВадзім Галыгін: А дзе гэта ўсё адбываецца? Нехта выказвае сваё асабістае меркаванне ў сацсетках. Гэта ўсё адно што, паслухаўшы песню, выйсці на балкон і крычаць: «Я паслухаў песню такую — яна мне не падабаецца!». Але ж гэта не больш чым інтэрнэт! Калі б гэта было паказана на канцэрце на нейкім цэнтральным тэлеканале, я б яшчэ больш узрадаваўся, бо яшчэ большы б рэзананс быў! Навошта нейкія сэнсы шукаць, разбіраць? Там жа ўсё сказана: на жаль, свята 8 сакавіка пачынае рабіцца не больш чым каляндарнай датай. Што вельмі шмат адзінокіх жанчын, мужыкоў усё менш і менш застаецца. З розных прычын. У тым ліку праз той лад жыцця, які і паказаны ў кліпе.\nТвор гэты зроблены сумеснымі намаганнямі расійскай групай «Ленінград» і беларускім вытворцам — мной. І мы кажам, што паказанае ў нашым творы — тэндэнцыя, якая можа стаць вялікай бядой на тэрыторыі ўсёй постсавецкай прасторы, Беларусі і Расіі ў прыватнасці. Мы, на жаль, наперадзе ўсіх краін, што п’юць. І мы хочам паказаць, што мужчыны павінныя любіць жанчын, жанчыны — мужчын, аказваць адно аднаму знакі ўвагі, а не купляць у каляндарныя даты шкарпэткі ці яшчэ што. Ды яшчэ і не данесці свой падарунак. Гэта ўсё і было намі паказана ў лёгкай і гумарыстычнай форме. А калі ў некага нешта не ў парадку з галавой і ён шукае нейкія схаваныя псіхалагічныя сэнсы — сцяг ім у рукі. Мільёнам гэта проста падабаецца — і ў Беларусі, і ў Расіі, і ў бліжнім замежжы. Кажуць: «Нарэшце беларусы нешта чарговы раз якаснае зрабілі — даўно нічога не было чуваць». І я рады і шчаслівы, што ў нас усё атрымалася. Бо ўся каманда працавала бясплатна. А тых, хто піша, што «дзеля грошай такое», мне шчыра шкада. Але калі нехта там з нечым катэгарычна не згодны, то, можа, яму трэба крыху вочы расплюшчыць і ад’ехаць ад Мінска ў любы бок кіламетраў на 60. І ўсё стане відавочным і зразумелым.\nЕўрарадыё: Людзі выпіць любяць, і не толькі ў вёсцы…\nВадзім Галыгін: І гэта праблема не толькі Беларусі: гэта набірае абароты і ў Расіі, і ва Украіне, і ў Літве. Але ў нас там не пратэст і не змаганне з алкаголем, не. Там проста зварот, каб звярнулі ўвагу людзі на тое, што тэндэнцыя набірае абароты. А так гэта гумарыстычны і мастацкі твор. Я мастак — я так бачу. І мне чыесьці разбіральніцтвы… Толькі часам гэтыя разбіральнікі публічна пераходзяць на асобы, на мяне. Яны і выказваюць недахоп выхавання, і паказваюць свае схаваныя маральна-этычныя праблемы. Нам бы варта было ўсіх гэтых людзей проста запомніць.\nВадзім Галыгін: Для тых, хто кажа, што зняважылі мову, хачу сказаць, што для мяне гэтая мова такая ж родная. І я, між іншым, магу ў яе веданні яшчэ і пацягацца з тымі, хто з гэтай нагоды рот раскрывае. Кліп жа, дарэчы, зроблены на трасянцы. На жаль, у нас на літаратурнай форме беларускай мовы нашай прыгожай ніхто не размаўляе. А менавіта на такой вось трасянцы ўсе і гамоняць. Я не кажу, дрэнна гэта ці добра, але казаць, што тут нейкі гонар мовы закрануты… Так, гэта чыста беларускі прадукт, з мовай, на якой пераважна гавораць у Беларусі. Ніякай знявагі тут няма.\nЕўрарадыё: Вы чыталі каментары вашай жонкі на крытыку? Як да іх паставіліся?\nЕўрарадыё: Як лічыце, ваша песня паспрыяе папулярызацыі беларускай мовы?\nЕўрарадыё: З мэтай папулярызацыі беларускай мовы пагадзіліся б з вашай песняй на канцэрце на Дзень Волі выступіць?\nпоменьше бы таких белорусов как в клипе...культ еды, пьянство и темнота беспросветная, ну и удовлетворение низменных инстинктов - повседневная жизнь беларуской деревни. А обращать внимание на проблемы общества - это одна из целей любого искусства.\n14.03.2018 / 16:40\nА Вадим сидит , читает это комменты и руки потирает ..))\n" не знают они сердешные , что в шоу бизнесе любая реклама это денежки ..)\nА скандально отвратительная реклама то ваще целый фонтан денег . Не в Минске конечно ..В шоу бизнесе главное имя на слуху ! и как говориться только бизнес и ничего личного ..)"Эх дурынды , дурынды , дарагия мои слухачы и глядачы" .. ))\nПодумал Вадим и пошёл спать .. ))\nНепрыхаваная рэклама гарэлкі / адказаць\n14.03.2018 / 20:06\nВасисуалий Лоханкин , акрамя рэкламы ёcць яшчэ рэпутацыя. І тут як пойдзе... Рэпутацыю Бубуша праз назву і будаўніцтва забаўляльнага цэнтру ў Курапатах ўжо цяжка чымсці сапсаваць.\nА вобраз Галыгіна ужо моцна асацыюецца з "гаўнянцамі" і "гаўняленкамі" , як ён са смакам прамаўляе ў кліпе, і са здзекам з жанчын, якія здымаліся ў кліпе.


Аж чвэрць жыхароў Пухавіцкага раёну падпісаліся супраць будаўніцтва заводу\n14.04.2008 / 18:30\nПрэзыдыум Саўміну разгледзіць пытаньне пра мэтазгоднасьць будаўніцтва заводу «Август‑Бел» ў аўторак.\nСёння ініцыятыўная група грамадзянаў, што пражываюць у пасёлках Дружны, Рудня і Свіслач Пухавіцкага раёна перадалі ў Савет міністраў, Мінаблвыканкам, райвыканкам подпісы, сабраныя супраць будаўніцтва расійскага прадпрыемства па вытворчасці сродкаў абароны раслінаў «Август‑Бел».\nУсяго за чатыры дні былі сабраныя 5 262 подпісы. Гэта больш за чвэрць ад агульнай кольскасці жыхароў рэгіёна.\n‑ Мы не збіраемся спыняцца і зараз рыхтуемся да правядзення мясцовага рэферэндума, — распавёў Рацыі адзін з мясцовых актывістаў Сяргей Абразоўскі. — Калі ўлады не пажадаюць прыслухацца да меркавання людзей, мы абавязкова правядзем гэтае мерапрыемства. Таму, калі яны не хочуць пабачыць усіх гэтых людзей на плошчы, то мусяць прапанаваць пад будаўніцтва «Август‑Бел» іншую пляцоўку.\nДарэчы, Пухавіцкі раённы суд ужо аштрафаваў «Август‑Бел» на…300 тысячаў рублёў за незаконны захоп зямлі. Справа ў тым, што канчатковае рашэнне пра выдзяленне ўчастка ўрадам яшчэ не прынята. Але тэрыторыя будучага заводу ядахімікатаў ужо абнесеная плотам. На яе нават завезеныя металічныя канструкцыі, з якіх будзе сабраны першы цэх па вытворчасці гербіцыдаў.\nУ той жа час самога С.Абразоўскага 10 красавіка аштрафавалі на паўтара мільёна рублёў за арганізацыю несанкцыянаванай акцыі пратэсту. 22 сакавіка некалькі тысячаў чалавек правялі ў пасёлку Дружны мітынг, пасля якога найбольш рашуча настроеныя месцічы адправіліся за сем кіламетраў да будаўнічай пляцоўкі «Август‑Бел», дзе ўсталявалі драўляны крыж. Ён сімвалізуе небяспеку, якая сыходзіць для навакольнага асяроддзя ад расійскага прадпрыемства.\nКаб падтрымаць Абразоўскага, людзі пачалі збор грошай на выплату штрафа.\n‑ Гэта вельмі важна для мяне. Людзі не пакінулі ў бядзе чалавека, які заступіўся за іх правы. Яны добра разумеюць, што суд проста прызначыў вінаватага замест таго, каб разабрацца ў сітуацыі і высветліць, што насамрэч стала падставай дзеля правядзення акцыі пратэсту.\nЗаўтра прэзідыум Савету Міністраў павінен разгледзіць пытанне пра мэтазгоднасць будаўніцтва ў Пухавіцкім раёне завода «Август‑Бел».\nЛукашэнка расказаў, якім чынам падымаецца імідж краіны 1


Нягледзячы на шматгадовае пагадненьне, падпісанае 5 гадоў таму, аб разьвіцьці эканамічных стасункаў, паводле якога беларусы меліся пастаўляць на расейскі рынак прадукты харчаваньня й тавары народнага спажываньня безвынікова скончыліся апошнія перамовы аб цэнтралізаваным экспарце ў Маскву беларускага харчаваньня. Перамовы вялі прадстаўнікі Міністэрства сельскай гаспадаркі й харчаваньня Беларусі й дэлегацыя ўраду Масквы.\nУ канцы мінулага году, падчас візыту ў Маскву міністра сельскай гаспадаркі й харчаваньня Міхаіла Русага, прынялі папярэдняе рашэньне, што Беларусь завязе ў расейскую сталіцу ў 2002 годзе 17,5 тыс. тонаў мяса, 6 тыс. тонаў сьметанковага масла, 5 тыс. тонаў сухога малака, 12 млн. умоўных бляшанак малочных кансэрваў, 4 тыс. тонаў цьвёрдых сыроў, 10 тыс. тонаў бульбы, 5 тыс. тонаў агародніны, 30 тыс. тонаў солі. У часе візыту расейцаў у Менск бакі меліся пацьвердзіць намер падпісаць кантракт на суму 50-60 мільёнаў даляраў.\nАднак прадстаўнікі маскоўскага ўраду адмовіліся падпісаць пагадненьне й растлумачылі гэта тым, што ім патрэбны час на роздум. Хутчэй за ўсё, маскоўцы засталіся незадаволенымі з прапанаваных беларусамі коштаў. За апошні год у Беларусі адзначаны істотны рост коштаў на харчовыя тавары. Цяпер яны вышэй за расейскія.\nПрынамсі здарылася тое, што павінна было здарыцца. Усе добра памятаюць, як некалі "чаўнакі" няблага зараблялі на тым, што вазілі беларускія прадукты за расейскую мяжу. Кіраўніцтва Беларусі было тады заклапочанае гэтым вывазам і рабілі розныя захады, каб яго не дапускаць. Зараз сытуацыя зьмянілася на процілеглую. Расейцы здолелі забясьпечыць свой рынак таньнейшымі за беларускія прадуктамі.\nБеларусы тымчасам зноў зьбіраюцца сёлета араць ды сеяць зь яшчэ большымі, чымся ў мінулыя гады выдаткамі. З гледзішча гарантаваньня харчовае бясьпекі ў краіне - справа марная. Каб працаўнікі аграпрамысловага комплексу краіны не закопвалі грошай у зямлю, на іх можна было б проста купіць прадукты там, дзе яны каштуюць значна таньней, чымся ў нас. А цяпер і ў той жа самай Расеі. Пра тое, што голаду ў Беларусі ня будзе, калі калгасьнікі нават нічога ні садзіць, ні зьбіраць ня будуць, гаварыў яшчэ напачатку году былы міністар сельскае гаспадаркі Васіль Лявонаў.\nВ.Л.: - Тут няма ніякага страху, хлеб прывязуць з Расеі. Сёньня расейскі хлеб у два разы таньнейшы за беларускі. Ніякага страху няма. Прадуктаў харчаваньня хопіць, з усходу іх прывязуць колькі хочаш.\nАпроч таго, па ўсёй краіне неўзабаве пачне корпацца на сваіх градах тутэйшы люд. У краіне цяпер амаль 2 мільёны ўладальнікаў зямлі, якія выкарыстоўваюць яе ў якасьці "падсобнай гаспадаркі". Яшчэ пад 700 тысяч грамадзянаў маюць "дачныя ўчасткі". Праблему з харчаваньнем кожны будзе вырашаць саматугам і коштам надзвычайных высілкаў. Але павінна быць іначай.\nВ.Л.: - Павінна быць свабода выбару. Я хачу быць фэрмэрам - дайце мне зямлю. Хачу быць трактарыстам, даяркаю - дайце мне магчымасьць працаваць. Але калгасу не павінна быць. Павінна быць іншая гаспадарка: заснаваная на ўласнасьці, на свабодзе выбару, на свабодзе дзеяньняў. Працаўнік павінен сам вырашаць, што яму рабіць зь ягонаю зямлёю.\nДа тае пары пакуль ня будзе свабоды, пра якую гаварыў былы міністар сельскае гаспадаркі Васіль Лявонаў, беларусы будуць самі спажываць свае прадукты харчаваньня, якія - для замежных спажыўцоў - маюць надта высокі кошт.


> У вялікае плаванне — па “золата”\nСлуччанка Валерыя Махлай заняла 1-е месца на чэмпіянаце свету па суднамадэльным спорце. Любімай справай дзяўчына займаецца ў Слуцкім цэнтры тэхнічнай і прыкладной творчасці навучэнскай моладзі.\nЧэмпіянат свету прайшоў у Венгрыі, у горадзе Банк. Удзел у спаборніцтве ўзялі прадстаўнікі 16 краін: Аўстрыі, Венгрыі, Германіі, Кітая, Польшчы, Расіі, Украіны, Францыі, Чэхіі і інш.\nСпаборніцтвы складаліся з дзвюх частак. Спачатку адбываліся стэндавыя спаборніцтвы: мадэлі былі прадстаўлены суддзям, якія ацэньвалі адпаведнасць мадэлі арыгіналу, якасць вырабу мадэлі, дасканаласць выканання. Абарону спартсмены праводзілі на англійскай мове. Потым журы ацаніла мадэлі ў дзеянні — судны адправіліся ў вялікае плаванне, прайшлі спаборніцтвы на вадзе. Кожны ўдзельнік, кіруючы суднам, праводзіў яго па прапанаванай дыстанцыі і прышвартоўваў у доку.\nВалерыя Махлай брала ўдзел у чэмпіянаце у юнацкім заліку ў класе мадэлей F4-C. Дзяўчына займаецца суднамадэльным спортам ужо 8 гадоў, яна тытулаваная спартсменка — у яе шмат перамог рознага ўзроўню. Але чэмпіёнкай свету дагэтуль яна не станавілася. На мінулым чэмпіянаце яна была чацвёртай. Да спаборніцтваў у гэтым годзе падыходзіла з рашучасцю атрымаць медаль.\nКанкурэнцыя на чэмпіянаце была вельмі моцнай. Асабліва моцныя сапернікі — прадстаўнікі Кітая, якія перамаглі ў большасці іншых класаў мадэлей на чэмпіянаце. Аднак апярэдзіць таленавітую случчанку ім не ўдалося. Безумоўная перамога — у Валерыі! Залаты медаль і дыплом пераможцы чэмпіянату свету Валерыі ўручыў віцэ-прэзідэнт Сусветнай федэрацыі суднамадэльнага спорту Naviga Дзмітрый Калмыкоў.\nДасягнула медальных вышынь Валерыя Махлай пад кіраўніцтвам і з дапамогай таленавітага і вопытнага педагога Віктара Васільевіча Патоцкага.\nФота прадастаўлена Слуцкім ЦТПТНМ.


ГалоўнаяНавіныПраект "Газетная эпоха: старонкі часу"\n13 Сне 2018\nНу як там у свеце? – Неспакойна\nПра што пісалі газеты ў 1919 годзе: міжнародная панарама. Сумесны праект “СБ” і Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі.\nПра што пісалі газеты праз год пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі. Сумесны праект “СБ” і Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі.\nКультурнае жыццё на старонках беларускіх газет 1918–1919 гг. Сумесны праект “СБ” і Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі.\n10 Жні 2018\nНе толькі пішуць, але і робяць\nГазетная эпоха: старонкі часу. Пра што пісала газета “Бедняк” 13 красавіка 1919 года.


Мы — працяг зямнога дня славутых продкаў\nУ дзень вызвалення вязняў з фашысцкіх канцлагераў\n11 красавіка адзначаецца Міжнародны дзень вызвалення вязняў з фашысцкіх канцлагераў. Ускладанне кветак да магіл і месцаў пахавання ахвяр фашызму, памінанне загінуўшых блізкіх людзей, дапамога і павага жывым – гэта доўг і абавязак мірнага пакалення. У сталічнай школе №21 імя М.Ф. Гастэлы, дзе я выкладаю родную мову і літаратуру, вялікая ўвага надаецца патрыятычнаму выхаванню моладзі: ад тэматычных інфармацыйных і класных гадзін да сустрэч з жывымі сведкамі вайны, ад школьных акцый і конкурсаў да ўдзелу ў рэспубліканскіх мерапрыемствах. Сёлета, напярэдадні 75-годдзя Вялікай Перамогі, у нашай установе адукацыі пры падтрымцы Цэнтральнай раённай арганізацыі г. Мінска РГА “Белая Русь” (старшыня Н.У. Воранава) стартавала агульнашкольная акцыя “Есть в красках Победы оттенки войны…”, якая ўключае конкурсы плакатаў, эсэ, літаратурна-музычную кампазіцыю “И пусть не думают, что мёртвые не слышат, когда о них живые говорят…” і інш. Актыўны ўдзел прымаюць і вучні, і бацькі, і педагогі школы. А нам ёсць што сказаць…\nВясна 1942 года. Нямецкае камандаванне пачынае адпраўленне грамадзян з акупіраваных тэрыторый СССР на прымусовыя работы ў Германію. Па дакументах Нюрнбергскіх працэсаў з савецкай тэрыторыі за гады вайны было вывезена 4 млн. 979 тыс. чалавек мірнага насельніцтва.\nПякучым болем адгукаюцца гэтыя лічбы ў сэрцы кожнага з членаў нашай сям’і. Успаміны вяртаюць у далёкі сакавік 1942 года, які падзяліў жыццё роднага чалавека на “да” і “пасля”.\nНяўмольна бяжыць час… На жаль, доўгія косы, ясныя блакітныя вочы, усмешку на твары, пяшчотныя і ласкавыя рукі, якім падуладна была любая работа, я магу сёння бачыць на невялікім чорна-белым фотаздымку. Пажаўцелае фота – напамін аб тым, што ўсё далей і далей той дзень, калі маладая, прыгожая, поўная сіл, энергіі і, канечне, дзявочых мар, вясковая дзяўчына Марыя Дзенісеня з беларускай вёсачкі Заліпенне (сённяшні Ляхавіцкі раён Брэсцкай вобласці), апынулася ў руках тых, хто перакрэсліў усе планы, не даў здзейсніцца спадзяванням, разлучыў з бацькоўскай хатай.\nУ 17 гадоў Марыя стала вязнем. У канцы сакавіка, напярэдадні свайго дня нараджэння, разам з аднагодкамі дзяўчына была прымусова вывезена ў Германію. Дарога была доўгай. Таварныя вагоны, у якіх знаходзіліся юнакі і дзяўчаты, пужалі сырасцю, непрыгоднымі ўмовамі для чалавечага існавання. Моладзь памірала, а дапамагчы не было каму. Бабуля ўспамінала, што ўвесь страх перад нязведаным “новым” жыццём перажывала з блізкімі сяброўкамі – Валяй і Марыяй. Дома засталіся бацька, маці, хворая сястра Стэпа. А брат Аляксей з першага дня вайны, дабавіўшы патрэбныя для прызыўнога ўзросту гады, змагаўся з фашыстамі на перадавой...\nУ Германіі бабуля трапіла да сельскага баўэра (сёння старшыня сельскага савета) непадалёк ад горада Ростак. Працавалі па гаспадарцы, у полі. Затым была перавезена ў Штутгарт, дзе знаходзіўся авіязавод. Пад прымусам і пастаянным кантролем бабуля вырабляла дэталі для нямецкіх самалётаў. Гэта былі самыя доўгія, жудасныя два з паловай гады ў яе жыцці. Цяжкая, невыносная праца, зневажанне і душэўныя пакуты… А ў снах, такіх кароткіх і перарывістых, яна ішла па роднай вёсцы з букетам сінявокіх васількоў, падораных каханым хлопцам. А яшчэ ў снах не было вайны…\nЯк змагла ўсё гэта вытрымаць маладая жанчына? Адкуль браліся сілы жыць? Бабуля са слязьмі на вачах узгадвала: “Вельмі хацелася вярнуцца дадому, абняць бацькоў, наладзіць жыццё”. Надзея на выратаванне ніколі не пакідала ні яе, ні тысячы тых юнакоў і дзяўчат, якіх прымусілі працаваць на чужыне, якіх адарвалі ад матуль яшчэ дзецьмі.\nУ бабулі няма ўзнагарод, аднак кожны з нашай вялікай сям’і разумее, што самая галоўная ўзнагарода – доўгае жыццё нашай бабулі, якое яна пражыла годна, варта, аддаючы сваю любоў дзецям і ўнукам, нічога пры гэтым не патрабуючы ўзамен. Яна засталася ў нашай памяці прыкладам мужнасці, самаахвярнасці, вернасці Радзіме. Дзве сімвалічныя даты, што аб’ядноўваюць нашу сям’ю, – 30 сакавіка – Дзень нараджэння бабулі і 9 Мая – Дзень Перамогі. Побач з намі, няхай сёння ўжо толькі на фотаздымку, усё тая ж лагодная ўсмешка, ласкавы погляд і працавітыя рукі бабулі Мані.\nМая родная, мы, твае сем унукаў і восем праўнукаў, стараемся быць вартымі тваёй памяці! Мы ўдзячны лёсу, што кожны з нас меў магчымасць, адчуць пяшчоту твайго спакутаванага лёсам, але чулага сэрца, прычасціцца тваёй жыццёвай мудрасцю!\nДУА “Сярэдняя школа № 21 імя М.Ф. Гастэлы г.Мінска”


ENSC Mulhouse, Mulhouse, Францыя\nENSCMu форма інжынераў-хімікаў у цесным супрацоўніцтве з прамысловасцю. Студэнты атрымліваюць навучанне ў розных галінах хіміі, прысвячаючы 50% часу ў педагагічнай практыцы. У трэці год, студэнты выбіраюць варыянт з пяці школы, якая прапануе:\nарганічнай хіміі, біяарганічнай і тэрапеўтычная\nЗялёны і ўстойлівая хімія\nФармуляванне і Касметалогія\nІ палімерных матэрыялаў\nБяспека, навакольнае асяроддзе і здароўе\nENSCMu ўпаўнаважаны Камісіяй па каштоўных паперах інжынераў паставіць дыплом інжынера і хімічнай падрыхтоўкі інжынераў ISO 9001.\nДа трывалыя сувязі яна наладзіла з прамысловасцю і яго размяшчэнне на мяжы Нямеччыны і Швейцарыі, ENSCMu прапануе сваім студэнтам багаты кантэкст ў інтэрнатуры і занятасці. Ён выкарыстоўвае свае партнёрскія адносіны з кампаніямі, каб найлепшым чынам задавальняць свае патрэбы ў навучанні.\nENSCMu з тых часоў 1930 Фонд ENSCMu дабрачынная, мэта якога заключаецца ў падтрымцы перадавога вопыту ў галіне адукацыі і навуковых даследаванняў.\nENSCMu удзельнічае ў некалькіх сетках Grandes Ecoles, у тым ліку Луссак Федэрацыя Gay аб'яднанне хіміі і хімічнай тэхналогіі школы ў Францыі і Эльзас Tech, якая аб'ядноўвае 14 Grandes Ecoles тэхнічных навук, кіравання і архітэктуры Эльзасе ,\nLink to and share "ENSC Mulhouse, Mulhouse, Францыя"


Пазьняк: Нашыя рэформы гарантуюць чалавеку свабоду, правы й павагу | Вольная Беларусь\nПератварыць Беларусь у парлямэнцка-прэзыдэнцкую рэспубліку, разьняволіць прыватны бізнэс, правесьці прыватызацыю зямлі, вярнуць насельніцтву скасаваныя ільготы, разьвіваць сувязі з Украінай і краінамі Балтыі і...не сьпяшацца ўступаць у Эўразьвяз. Такую праграму рэформаў у прапануе каманда навукоўцаў і палітыкаў на чале з Зянонам Пазьняком. У панядзелак праграма «Вольная Беларусь» была прадстаўленая ў Варшаве. На прэзэнтацыі пабываў Аляксандар Папко.\nПраграма створана дзеля таго, каб у момант зьмены ўлады кожная сіла, якая жадае дэмакратычнага разьвіцьця Беларусі, мела гатовы плян дзеяньняў – растлумачыў падчас прэзэнтацыі ў Варшаве старшыня Ккансэрватыўна-хрысьіянскай партыі БНФ Зянон Пазьняк.\nТэкст праграмы быў апублікаваны ў сеціве 21 красавіка. Камэнтатары ў інтэрнэце зьвярнулі ўвагу перш за ўсё на тое, што каманда Пазьняка прапануе падзяліць краіну на 16 ваяводзтваў і ўзбуйніць раёны, увесьці новую грашовую адзінку – «талер» ды вярнуць беларускую мову ва ўжываньне на працягу «аднаго-двух пакаленьняў».\nПраграма рэформаў «Вольная Беларусь» прадугледжвае вяртаньне ільготаў чарнобыльцам, школьнікам і пэнсіянэрам, правядзеньне пэнсійнай рэформы, узмацненьне падтрымкі сям’і а ў пэрспэктыве – павышэньне выдаткаў на абарону. Пры гэтым падаткі на сацыяльныя патрэбы плянуецца зьнізіць зь цяперашніх 36% да 20%. Адкуль возьмуцца грошы на сацыяльную палітыку? Сродкі ўдасца атрымаць ад актывізацыі бізнэсу, пераводу прадпрыемствы на рынкавыя рэйкі і прыватызацыі – тлумачыць адзін з аўтараў праграмы дэпутат Вярхоўнага Савету Беларусі 12-га скліканьня Юры Беленькі.\nЮры Беленькі: Грошы бяруцца з эфэктыўнай эканомікі. На сёньняшні дзень гіганты беларускай прамысловасьці па-большасьці стратныя ці нізкарэнтоўныя. Калі будуць праведзеныя рэформы. Рэструктурызацыя прадпрыемстваў, створаны эфэктыўныя суб’екты гаспадараньня, то яны напоўняць бюджэт. Каб прафінасаваць сацыяльныя праграмы, патрэбныя не такія ўжо вялікія аб’ёмы сродкаў, як гэта можа падавацца. Мы глядзім на ўсё праз прызму стэрэатыпаў, якія вынікаюць з сёньняшняй эканамічнай сыстэмы й сёньняшняй сытуацыі. Калі суб’екты гаспадараньня, якія павінныя напаўняць бюджэт, забіраюць адтуль грошы – гэта нонсэнс!\nПрадугледжана й зямельная рэформа. Прапануецца, каб кожная сям’я мела права атрымаць бясплатна да 4 гектараў зямлі. Іншая зямля будзе паступова ўведзена ў камэрцыйны зварот, будзе сфармаваны рынак зямлі – кажа Юры Беленькі.\nЮры Беленькі: 4 гектары – гэта тая зямля, якая будзе замацаваная за сям’ёй. Потым будзе запушчаны рынак зямлі. Гаспадаркі могуць быць памерам да 150 гектараў. Сёньня мы павінныя любымі спосабамі пачаць працэс фармаваньня гаспадара на зямлі. Без гэтага ў нашай сельскай гаспадаркі будуць вельмі сумныя пэрспэктывы.\nУ зьнешняй палітыцы каманда Пазьняка прапануе адысьці ад палітычнай і эканамічнай залежнасьці ад Расіі, разьвіваць адносіны з Украінай і краінамі Балтыі, стварыць Балта-чарнаморскую супольнасьць.


Апублікавана 02.02.2015 19:47\nПыласос з аквафильтром, ці як яшчэ часта называюць такія мадэлі - з вадзяным фільтрам, з'яўляецца па якасці ачысткі адным з лепшых.\nУ тым ліку і па ачысткі паветра. Ставяцца яны да пыласосаў для сухой уборкі, хоць таксама сустракаюцца мадэлі з функцыямі мыйнага пыласоса.\nУ пыласосах з аквафильтрами ўжываецца тэхналогія для ачысткі паветра, якая дазваляе знізіць выкід пылу да 0,01% -0,001%, што з'яўляецца вельмі нядрэнным паказчыкам. Так якасць ачысткі знаходзіцца на адным узроўні з убудаванымі мадэлямі. Акрамя уборкі памяшканняў, гэтыя пыласосы дадаткова чысцяць і ўвільгатняюць паветра, што, натуральна, уплывае на агульную экалогію памяшкання самым дабратворным спосабам. Магутнасць ўсмоктвання у працэсе уборкі застаецца пастаяннай велічынёй, у адрозненне ад пыласосаў для сухой уборкі з мяшкамі, у якіх магутнасць ўсмоктвання зніжаецца паступова па меры таго, як запаўняецца мяшок для збору пылу.\nУ пыласосе з аквафильтром спосаб ачысткі такі: часціцы смецця і пылу ўсмоктваюцца ў пыласос, дзе сабраная пыл і смецце праходзяць праз якая знаходзіцца ў корпусе ваду. Цяжкі смецце (смецце, пясок і такое іншае) адразу ж тоне, асядаючы на дно. Лёгкая пыл з бурбалкамі паветра з вады вынырвае, па-ранейшаму застаючыся сухі. Паветра ад гэтага пылу вызваляе сепаратар, размешчаны над вадой. Такі метад ачысткі ўжываецца ў мадэлях Hyla і Rainbow.\nСепаратар - гэта полы цыліндр, бакавую паверхню якога ўтвараюць падоўжныя пласціны спецыяльнай формы. Іх, дарэчы, прыкладна 60 штук. Круцячыся на вялікай частаце, да 25 тысяч абаротаў у хвіліну, ён стварае паветрана-вадзяную колазварот над паверхняй вады, у якой драбнюткія кропелькі змочваюць і захопліваюць дысперсныя часціцы пылу, спрэчкі, пылок. Так як частата кручэння агрэгата вялікая, а канструкцыя лопасцяў вельмі спецыфічная, уся гэтая вада і бруд не праходзіць далей, паступова асядаючы ў вадзе.\nПаветра, такім чынам, вычышчаны ад вады і пылу засмоктваецца ўнутр сепаратара, выдзіманне затым з пыласоса. Некаторыя мадэлі замест сепаратара абсталяваныя фільтрамі тонкай ачысткі HERA для давычышчэння паветра. Цэнавы дыяпазон пыласосаў з аквафильтрами вагаецца ў межах ад 300 даляраў да 3000 даляраў.\nДарагія пыласосы (дыяпазон ад 1500 даляраў да 3000 даляраў): Pro-Aqua, HYLA, Kirby, Rainbow. Пыласосы ў дыяпазоне ад 300 даляраў да 600 даляраў прадстаўлены ў Расіі такімі фірмамі як Karcher, Thomas, DeLonghi.


Культура - Опера для пачаткоўцаў\nЦі ведаеце вы, да прыкладу, што ў Кіеве існуе спецыяльны оперны тэатр, прызначаны менавіта для юнай аўдыторыі? Прычым у дадатак да іншых — знакамітага опернага, тэатр аперэты (у нас падобная трупа ўзрасла да Музычнага тэатра), студэнцкага тэатра ў Акадэміі музыкі (у нас ён таксама існуе — Оперная студыя, ды праблемы з рэпетыцыйнай і канцэртнай заламі не дазваляюць ладзіць паказы на шырокую публіку).\nКіеўскі муніцыпальны акадэмічны тэатр оперы і балета для дзяцей і юнацтва быў створаны ў 1982 годзе па прыкладзе маскоўскага, адкрытага Наталляй Сац (яна, дарэчы, дапамагала і ўкраінскім калегам). Дастаткова зірнуць на афішу, каб пераканацца, што гэта не музычны ТЮГ, а штосьці куды большае. І што там вядзецца вельмі планамерная работа па падрыхтоўцы дарослага опернага, балетнага, філарманічнага гледача.\nУ штаце тэатра прадугледжана пасада педагога-метадыста. Стаўку дзеляць дзве дзяўчыны з Акадэміі музыкі, якія працуюць з дзецьмі непасрэдна ў час спектакляў. Да пачатку дзеяння яны выступаюць з невялічкім уступным словам, настройваюць публіку на тое, што можна будзе пачуць і ўбачыць. У антракце і пасля спектакля — дзяжураць ля аркестравай ямы і ў фае, распавядаюць пра музычныя інструменты, адказваюць на пытанні. Да таго ж, паводле папярэдняй замовы можна патрапіць і ў закуліссе.\nАкрамя ўласна спектакляў, ёсць і аўтарскі праект — “Музычныя класікі”, што складаецца з некалькіх “азбук”: сімфанічнай, балетнай, опернай. У форме прыгодніцкага спектакля з інтэрактывам дзецям і бацькам нязмушана выкладаюць асновы музычнай граматы, тэорыі і гісторыі музыкі, вучаць правілам паводзін у тэатры і канцэртнай зале.\nСюжэтная канва прыблізна наступная. Злая фея, каб сарваць прадстаўленне, раскідала лісткі\nпартытуры па розных эпохах і краінах. Казачныя героі разам з усімі прысутнымі выпраўляюцца на пошукі нот. Вельмі важна, што да кожнай такой імпрэзы падрыхтавана не проста звыклая праграмка з імёнамі ўдзельнікаў, а цэлая кніжыца памерам са школьны сшытак на 16 старонак. І там замест сціслага лібрэта дасціпна выкладзены звесткі на абраную тэму: невялічкі слоўнік, гістарычныя цікавосткі… І, што вельмі важна, малюнкі ды фота з паказам элементарных практычных навыкаў: дырыжыравання на дзве, тры, чатыры чвэрці, асноўных балетных пазіцый і гэтак далей. Чым не прыклад ненавязлівай прафарыентацыі?\nУ фае ўсталяваны некалькі балетных станкоў з люстэркамі — атрымліваецца штосьці накшталт маленькай рэпетыцыйнай залы. Дзяцей (асабліва дзяўчынак) ад тых станкоў — не адагнаць. Спектакль даўно завершаны, у гардэробе — ніякай чаргі, а яны ўсё “трэніруюцца”, імкнуцца паўтарыць убачаныя рухі. Пагадзіцеся, гэта таксама працуе!\nФае ж першага паверха шчодра ўпрыгожана не толькі сцэнічнымі строямі, як у нашым оперным, але і дэкарацыямі ранейшых спектакляў, вялізным банерам самога тэатра. Ідэальна для фота! Улічваючы далейшае траплянне здымкаў у сацыяльныя сеткі, гэта яшчэ і дадатковая рэклама. У тэатры не “заігрываюць” з маленькімі гледачамі, а адразу ставяцца да іх як да юных пакуль, але ў будучым — дарослых гледачоў.\nКурс на сучаснае еўрапейскае мастацтва і перадавыя музычна-тэатральныя тэндэнцыі Кіеўскі дзіцячы оперны трымаў заўжды. Тут былі пастаўлены, да прыкладу, оперы “Разумніца” Орфа, “Грудзі Тырэзія” Пуленка. Гэтыя спектаклі прыцягнулі да тэатра ўвагу не толькі вядучых украінскіх, але і замежных крытыкаў. Штосьці падобнае адбывалася і ў нашым оперным. У пачатку 1960-х намаганнямі дырыжора Таццяны Каламійцавай на афішы ўзнікла (і пазней была выдадзена на грамплытках) “Арэстэя” Танеева — упершыню ў СССР. У канцы 1980-х, таксама ўпершыню, была пастаўлена “Мадалена” Пракоф’ева.\nМенавіта для гэтага тэатра Уладзімір Назараў напісаў мюзікл “Жыў сабе сабака…” Да прэм’еры было выдадзена і вершаванае лібрэта (адразу заўважу, вельмі сакавітае, каларытнае: што ні рыфма — сапраўдная перліна), прычым асобнай кніжкай з цудоўнымі каляровымі малюнкамі. Дадам, што Кіеўскі “дарослы” оперны выпускае да кожнай дзіцячай прэм’еры багата ілюстраваны буклет — таксама ў выглядзе асобнай кніжкі, якую можна разглядаць і перачытваць яшчэ доўга, адначасова аднаўляючы памяць пра спектакль.\nДля параўнання: многія нашы тэатры, асабліва рэгіянальныя, да дзіцячых спектакляў увогуле праграмак не робяць. А калі і робяць, дык тую паперку ў большасці выпадкаў можна не чытаючы выкінуць: акрамя прозвішчаў артыстаў і пастаноўшчыкаў, там няма нічога.\nУ аснову мюзікла пакладзены знакаміты ўкраінскі мульцік пра сяброўства ваўка з сабакам. Адштурхнуўшыся ад вядомага сюжэта, аўтары напоўнілі аповед падрабязнасцямі, пашырылі характары жывёл і людзей. Адмовіліся ад размоўных дыялогаў, затое павялічылі колькасць разгорнутых сцэн з больш складанай, чым арыя, хор ці дуэт, драматургіяй. Другую дзею, цэнтрам якой становіцца вяселле, пэўна, можна было б і пашырыць — за кошт музычна ўвасобленага вясельнага абрада і жывых спеваў у народнай манеры — якімі, дарэчы, пачынаўся спектакль.\nУзгадаю, што ў колішняй аперэце “Несцерка” нашага Рыгора Суруса тая ж сцэнічная сітуацыя — вяселле ў вёсцы — выклікала перанос сюды некалькіх частак з яго кантаты “Сваток”, і гэта надала твору яшчэ больш трывалы фальклорны падмурак. Разам з тым, гэта запавольвала дзеянне, чаго, відаць, і баяліся аўтары “Сабакі”.\nГледзячы ва ўсіх сэнсах паспяховы ўкраінскі мюзікл, які, безумоўна, будзе разабраны на цытаты, раптам згадала нашу “Цацачную краму”. У гэтым песенным цыкле канца 1990-х, створаным на вершы Леаніда Дранько-Майсюка, таксама былі і Галодны воўк, і Сабака, і многа іншых беларускіх жывёл з трапна выяўленымі характарамі. Тыя песні і цяпер ідуць “на ўра” ў любой дзіцячай, не гаворачы пра дарослую, аўдыторыі. Дадаць туды крыху “гісторыі”, узаемаадносін цацак, пакуль крама зачынена, — гэта ж які мог быць нацыянальны мюзікл! На жаль, не склалася. А тэатры і дагэтуль спяваюць песні галоднага на рэпертуар “ваўка”, выдатна выводзячы “падвыванні” пра пустыя творчыя партфелі нашых аўтараў. Ну, не прынеслі ім на сподачку!\nТэатр як экскурсійны аб’ект\nНашы тэатры таксама клапоцяцца пра свайго гледача. Той жа оперны раз на год праводзіць Дзень адчыненых дзвярэй, калі дзятву і дарослых па папярэдняй замове водзяць на экскурсіі ў закуліссе. Ёсць і платныя паслугі: тыя ж экскурсіі, а таксама інтэрактыўныя праграмы ў рамках праекта “Вялікі тэатр — дзецям”. Але ў Кіеве гэта робяць значна часцей. І ўдала сумяшчаюць з турыстычным рухам.\nНаш оперны таксама можа пахваліцца турыстамі. Асабліва многа іх было адразу пасля рэканструкцыі. Суцэльнымі аўтобусамі буйныя прадпрыемствы з усёй Беларусі і асабліва Міншчыны вазілі сваіх супрацоўнікаў на спектаклі. Сама неяк была сведкам, як госці пакідалі ў аўтобусе набытыя ў сталічных крамах рэчы, аглядалі тэатр, ішлі ў залу, а пасля першай дзеі ўсёй кампаніяй перамяшчаліся ў буфет і адзначалі добра праведзенае культурнае мерапрыемства.\nВа Украіне наведванне опернага тэатра — адзін з трывала замацаваных турыстычных маршрутаў. Кіеўскі “дарослы” оперны супрацоўнічае з турыстычнымі агенцтвамі. І тыя ўключаюць тэатр (прагляд спектакля ці толькі экскурсію) у спіс магчымых для наведвання тураб’ектаў. Запісацца ў групу, якая пойдзе ў тэатральнае закуліссе за гадзіну да спектакля, можна ў любым экскурсійным кіёску ў цэнтры горада. Каштует нятанна. Экскурсаводамі выступаюць супрацоўнікі тэатра, атрымліваючы за гэта дадатковыя грошы. Ну, а тое, што падобныя паходы выклікаюць жаданне наведаць і самі спектаклі, зразумела.\nУзгадаю адзін выпадак, сведкам якога стала. Бабуля прывяла на экскурсію свайго ўнука. Калі планаваўся той “культпаход”, хлопчык катэгарычна адмаўляўся глядзець спектакль: маўляў, балет “Снежная каралева” — для маленькіх дурненькіх дзяўчынак. Але ў час экскурсіі падлетак настолькі захапіўся паказанымі светлавымі эфектамі і антуражам, што пачаў упрошваць бабулю застацца. А ўсе квіткі даўно распрададзены! І адміністрацыя тэатра пайшла насустрач “патэнцыйнаму пастаяннаму гледачу”, паставіўшы два дадатковыя прыстаўныя крэслы.\nАдэскі оперны адкрывае сезон яшчэ ў жніўні, у самы разгар пляжных адпачынкаў. Як ні дзіўна, але квіткі тут намнога таннейшыя, чым у Кіеве і Львове. Патрапіць на спектакль можна, заплаціўшы ажно ў сем з паловай разоў менш, чым за экскурсію! Сама была сведкам, як у час опернай дзеі публіка, наглядзеўшыся на мармурова-пазалочаныя прыгажосці ракако на лесвіцах і ў фае, вальяжна сунулася на выхад. Адсюль і выснова: цэнавы дэмакратызм не заўсёды спрыяе прасоўванню культуры.\nТурыстычны ўхіл, незалежны ад пораў года, уласцівы і Львоўскаму опернаму імя Саломіі Крушальніцкай. Дарэчы, вельмі многа гледачоў тут бывае з суседняй Польшчы. Вельмі часта такія туры скіраваны менавіта на вячэрнія спектаклі, да якіх, зразумела, далучаецца агляд старадаўняга горада і яго шматлікіх знарок прыдуманых турыстычных аб’ектаў — ад крамы-майстэрні, дзе на вашых вачах з’яўляюцца адмысловыя карамельныя вырабы, да тэматычных кавярняў, падобных да своеасаблівых музеяў.\nУ нас падобны культурны турызм пакуль у зачаткавым стане. Што трэба для таго, каб ён развіваўся — прычым не толькі на ўнутрыбеларускім, але і на міжнародным узроўні? Найперш, напэўна, новыя мастацкія з’явы, цікавыя для спакушаных замежных гледачоў.


25 верасень 2019, 10:14\nYakut shaman goes to Moscow to "exorcise" Putin\nАтрад якуцкага шамана Аляксандра Габышава, які працягваў паход у Маскву пасьля яго затрыманьня, у сераду, 25 верасьня, абвясьціў аб роспуску і завяршэньні паходу. Пра гэта рэдакцыі «Сибирь. Реалии» паведаміў адзін з удзельнікаў Віктар Ягораў.\nПаводле яго, у аўторак вечарам у лягер прыхільнікаў шамана прыехала група невядомых у цывільным і павезла некалькі чалавек у аддзяленьне паліцыі. Там ім заявілі, што, калі атрад ня будзе распушчаны, іх абвінавацяць у тэрарызьме, а лягер будзе ўзяты штурмам у сераду раніцай. У выніку прыхільнікамі шамана было прынята рашэньне аб роспуску групы і спыненьні паходу. Аднак, паводле афіцыйнай вэрсіі, аб роспуску атраду па тэлефоне папрасіў сам Габышаў, расказаў Ягораў.\nАляксандар Габышаў у сакавіку адправіўся ў Маскву для правядзеньня «абраду выгнаньня Пуціна». Яго затрымалі 19 верасьня на мяжы Бураціі і Іркуцкай вобласьці. Раніцай 20 верасьня ён быў дастаўлены ў Якуцк, а пасьля — у псыханэўралягічны дыспансэр рэспублікі. Супраць шамана распачалі крымінальную справу аб закліках да экстрэмізму.\nУ праваабарончай арганізацыі Amnesty International якуцкага шамана назвалі вязьнем сумленьня і запатрабавалі яго вызваленьня.


Пр 1 896\nУ Валянціны лёгкі характар. Яна дабрадушная, бяскрыўдная, простая ў зносінах. Бывае запальчывай, але хутка супакойваецца. Нават калі ў самой праблемы, не адмовіцца дапамагчы блізкаму чалавеку. Яна не ўмее жыць толькі для сябе.\nПрацуе Валянціна самааддана, а таму становіцца добрым урачом, любімай настаўніцай, выдатнай актрысай. Можа быць прадаўцом, дыспетчарам, кантралёрам.\nАднак асноўнае прызванне Валянціны — гэта дом, сям’я, дзеці. Ёй у радасць сямейныя і бытавыя клопаты.\nІрына не схільная да сентыментальнасці. Яна ўмее трымаць сябе ў руках, але ў некаторых сітуацыях можа быць агрэсіўнай. На ўсё мае ўласнае меркаванне і заўсёды ведае, што ёй трэба.\nПаралельна асноўнай прафесіі яна можа асвоіць яшчэ некалькі. Робіць усё не спяшаючыся, але грунтоўна. Ірына можа быць добрым кіраўніком. Яе ўнутраная ўраўнаважанасць і разважлівасць дапамогуць наладзіць добрыя адносіны і з падначаленымі, і з кіраўніцтвам. Ірына звычайна выбірае прафесіі выкладчыка музыкі, прадаўца, касіра, медсястры, дызайнера, мадэльера, цырульніка. Яна нядрэнны дыпламат і псіхолаг, умее адчуваць настрой субяседніка.\nІрына ведае, які муж ёй патрэбны, і імкнецца знайсці свой ідэал. Яна будзе вернай жонкай, добрай маці, але поўнасцю прысвячаць сябе сямейным клопатам не стане. Быць галоўнай у сям’і не імкнецца, больш спадзяецца на мужа.\nЖаноцкасць і таямнічасць Юліі прывабліваюць мужчын, а жанчыны зайздросцяць яе прыгажосці і моднай вопратцы. У характары Юлі гарманічна суіснуюць стрыманасць і чуласць. Цяжка перажываючы здраду, несумленныя ўчынкі, няўдачы, яна не паказвае сваіх эмоцый.\nУ Юліі шырокія магчымасці ў выбары прафесіі. Яна можа быць адвакатам, праграмістам, медыцынскім работнікам, актрысай, мастаком, манекеншчыцай, сцюардэсай. Даручэнні выконвае добрасумленна. Не любіць натацый, і сама нікога не павучае.\nУ Юлі шмат сяброў, і яна любіць прымаць іх у сябе. З хатнімі клопатамі спраўляецца выдатна, але для гэтага патрэбны асаблівы настрой. Штодзённая руціна ёй не па душы.\n» На своём месте