GPIO: усё пра злучэнні Raspberry Pi 4 і 3 | Бясплатнае абсталяванне\nЛ GPIO штыфты платы Raspberry Pi 4, 3, а таксама яго папярэднікі прадастаўляюць плаце SBC магчымасці, аналагічныя тым, якія можа мець Arduino, бо з іх дапамогай вы можаце ствараць вельмі цікавыя электронныя праекты, кіраваныя з аперацыйнай сістэмы, з дапамогай кода на розных мовах, такіх як Python.\nГэта робіць плату не проста танным кампутарам. Гэта дазволіць вам падключыць мноства электронныя элементы што вы можаце выкарыстоўваць з Arduino, але гэтым таксама можна кіраваць з Pi. У гэтым кіраўніцтве я паспрабую даць вам як мага больш інфармацыі пра гэтыя шпількі GPIO, каб вы маглі пачаць імі карыстацца ...\n1 Што такое GPIO?\n1.1 Асаблівасці GPIO\n2 Штыфты GPIO Raspberry Pi\n2.1 GPIO адрозненні паміж версіямі\n3 Што я магу падключыць да GPIO?\n4 Увядзенне ў выкарыстанні GPIO на Raspberry Pi\n4.1 Першы праект: мігценне святлодыёда з GPIO\n4.2 Загадзя праграмацыя\nШто такое GPIO?\nGPIO гэта абрэвіятура агульнага прызначэння ўводу / высновы, гэта значыць агульнага прызначэння ўводу / высновы. У ім могуць быць розныя электронныя прадукты, такія як самі чыпы альбо пэўныя платы друкаваных плат, такія як Raspberry Pi. Як вынікае з назвы, гэта шпількі, якія можна наладзіць на выкананне розных функцый, таму яны з'яўляюцца агульным прызначэннем, а не для пэўнага выкарыстання.\nГэта можа карыстальнік падчас выканання наладзіць гэтыя GPIO кантакты каб яны рабілі тое, што ён хоча. Гэта можна зрабіць рознымі спосабамі, напрыклад, з дапамогай пэўных кодаў альбо сцэнарыяў з кансолі альбо з дапамогай праграмы Python, якая з'яўляецца адным з самых простых і пераважных спосабаў дзякуючы вялікай колькасці опцый, якія ёсць у вашым распараджэнні.\nТакім чынам, Raspberry Pi не толькі мае шэраг партоў і Інтэрфейсы для падключэння некалькіх стандартных прылад, але дадайце гэтыя шпількі GPIO, каб вы маглі дадаваць іншыя электронныя прылады альбо праекты вытворцаў, якія вы стварылі самі. Сапраўды гэтак жа, як і з Arduino і яго кантактамі ўводу / вываду для кіравання.\nY не толькі для Arduino ці Raspberry Pi, як і іншыя падобныя платы SBC і ўбудаваныя вырабы.\nІ паміж яе АСАБЛІВАСЦІ самыя выбітныя:\nяны могуць быць настроены так як уваход як выхад. У іх такая дваістасць, як гэта бывае ў людзей Arduino.\nШпількі GPIO таксама можна актываваць і дэактываваць па кодзе. Гэта значыць, іх можна ўсталяваць у 1 (узровень высокага напружання) або 0 (узровень нізкага напружання).\nЗразумела, могуць чытаць двайковыя дадзеныя, як адзінкі і нулі, гэта значыць сігнал напружання альбо яго адсутнасць.\nВыхадныя значэнні Чытанне і пісьмо.\nУваходныя значэнні могуць быць настроены ў некаторых выпадках як Падзеі так што яны ствараюць пэўны тып дзеянняў на дошцы альбо ў сістэме. Некаторыя ўбудаваныя сістэмы выкарыстоўваюць іх у якасці IRQ. Іншы выпадак - наладзіць, што калі адзін ці некалькі кантактаў актыўныя з дапамогай пэўных датчыкаў, выканайце нейкія дзеянні ...\nШто тычыцца напружання і інтэнсіўнасці, вы павінны добра ведаць максімальную ёмістасць, прымальную для платы, у гэтым выпадку Raspberry Pi 4 ці 3. Вы не павінны прапускаць іх, каб пазбегнуць яе пашкоджання.\nДарэчы, калі група кантактаў GPIO згрупавана, як у выпадку з Raspberry Pi, група вядомая як Порт GPIO.\nШтыфты GPIO Raspberry Pi\nСхема дзейнічае для версій 4, 3, Zero\nНовыя Платы Raspberry Pi 4 і версія 3 Яны абсталяваны вялікай колькасцю кантактаў GPIO. Не ўсе версіі прапануюць аднолькавую колькасць і не нумаруюцца аднолькава, таму трэба быць асцярожным, каб добра ведаць, як вы павінны злучыць мадэль і рэдакцыю.\nАле больш агульным з'яўляецца тып GPIO, які можна знайсці ў порце плат Raspberry Pi. І гэта будзе першае, што я хацеў бы даць зразумець, бо менавіта так вы будзеце ведаць віды шпілек вы можаце разлічваць на свае праекты:\nгадаваннеГэтыя высновы выкарыстоўваюцца для падлучэння ліній электраперадач або праводкі для вашых электронных праектаў. Яны адпавядаюць штыфтам, аналагічным штырькам на плаце Arduino, і якія забяспечваюць напружанне 5v і 3v3 (3.3v абмежавана да нагрузкі 50мА). Акрамя таго, вы таксама знойдзеце наземныя (GND або Ground). Калі вы не выкарыстоўваеце знешнія крыніцы харчавання, такія як батарэі або перахаднікі, гэтыя штыфты могуць быць вельмі карыснымі для харчавання вашай ланцуга.\nDNC (не падключацца): гэта шпількі, якія ёсць у некаторых версіях і не маюць ніякай функцыі, але на новых платах яны атрымалі іншае прызначэнне. Вы знойдзеце іх толькі ў больш прымітыўных мадэлях Pi. У новых 3 і 4 яны будуць пазначаны як GND у цэлым, маючы магчымасць інтэграцыі ў папярэднюю групу.\nНаладжвальныя шпількі: яны - звычайны GPIO, і іх можна запраграмаваць кодамі, як я растлумачу пазней, каб зрабіць тое, што вам трэба.\nСпецыяльныя шпількі: гэта некаторыя злучэнні, прызначаныя для спецыяльных злучэнняў або інтэрфейсаў, такіх як паслядоўныя злучэнні UART, TXD і RXD і г.д., як гэта адбываецца з Arduino. Вы нават знойдзеце такія, як SDA, SCL, MOSI, MISO, SCLK, CE0, CE1 і г.д. Яны вылучаюцца сярод іх:\nPWM, які можа рэгуляваць шырыню імпульсу, як мы бачылі ў папярэднім артыкуле. На Raspberry Pi 3 і 4 гэта GPIO12, GPIO13, GPIO18 і GPIO19.\nSPI - яшчэ адзін камунікацыйны інтэрфейс, які я таксама абмяркоўваў у іншым артыкуле. У выпадку з новымі 40-кантактнымі платамі яны ўяўляюць сабой кантакты (з рознымі каналамі сувязі, як бачыце):\nI2C гэта яшчэ адно злучэнне, якое я таксама растлумачыў у гэтым блогу. Гэтая шына складаецца з сігналу дадзеных (GPIO2) і гадзін (GPIO3). У дадатак да EEPROM Data (GPIO0) і EEPROM Clock (GPIO1).\nПаслядоўны, яшчэ адна вельмі практычная сувязь з штыфтамі TX (GPIO14) і RX (GPIO15), падобнымі на тыя, якія вы можаце знайсці на плаце Arduino UNO.\nПамятаеце, што GPIO з'яўляюцца інтэрфейсам паміж Raspberry Pi і знешнім светам, але яны ёсць яго абмежаванні, асабліва электрычныя. Тое, што вы павінны прыняць да ўвагі, каб не сапсаваць дошку, гэта памятаць, што гэтыя штыфты GPIO звычайна не буферызаваныя, гэта значыць без буфера. Гэта азначае, што яны не маюць абароны, таму вы павінны сачыць за велічынямі напружання і напружанасці, якія прымяняюцца, каб не апынуцца бескарыснай пласцінай ...\nGPIO адрозненні паміж версіямі\nЯк я сказаў, не ўсе мадэлі аднолькавыя шпількіВось некалькі дыяграм, каб вы маглі бачыць адрозненні паміж мадэлямі і, такім чынам, мець магчымасць засяродзіцца на Raspberry Pi 4 і 3, якія з'яўляюцца самымі новымі і тымі, якія, верагодна, ёсць у цябе. Ён адрозніваецца (ва ўсіх груп аднолькавыя шпількі):\nRaspberry Pi 1 Мадэль B Rev 1.0, з 26-кантактным трохі адрозніваецца ад Rev2.\nRaspberry Pi 1 Мадэлі A і B Rev 2.0, абедзве мадэлі з 26-кантактным.\nМадэлі Rapsberry Pi A +, B +, 2B, 3B, 3B +, Zero і Zero W, а таксама 4 мадэлі, усе з 40-кантактным загалоўкам GPIO.\nШто я магу падключыць да GPIO?\nВы не толькі зможаце падключаць электронныя прылады у якасці транзістары, датчыкі вільготнасці / тэмпературы, тэрмісторы, крокавыя рухавікі, Святлодыёдыі г.д. Вы таксама можаце падключыць кампаненты або модулі, створаныя спецыяльна для Raspberry Pi, якія пашыраюць магчымасці платы за рамкі таго, што ўваходзіць у аснову.\nЯ маю на ўвазе вядомых шапкі альбо шапкі і талеркі, якія можна знайсці на рынку. Ёсць шмат тыпаў, ад тых, якія выкарыстоўваюцца для кіравання рухавікамі з драйверамі, да іншых, якія ствараюцца вылічальны кластар, з Святлодыёдная панэль кіраваны, дадаць Магчымасць DVB TV, ВК-экран, І г.д.\nГэтыя шапкі альбо шапкі Яны ўсталяваны на плаце Raspberry Pi, адпаведнасць GPIO, неабходных для яго працы. Таму яго зборка досыць простая і хуткая. Зразумела, пераканайцеся ў версіі пласціны, сумяшчальнай з кожнай шапкай, бо порт GPIO адрозніваецца, як вы бачылі ...\nЯ кажу гэта на выпадак, калі ў вас старая талерка, бо капялюшы ёсць сумяшчальны толькі з найноўшымі. Як і мадэлі Raspberry Pi мадэляў A +, B +, 2, 3 і 4.\nУвядзенне ў выкарыстанні GPIO на Raspberry Pi\nКрыніца: Raspberry Pi\nДля пачатку на Raspbian вы можаце адкрыць кансоль і ўвесці тэкст каманда цоколевкаШто ён верне вам, гэта выява ў тэрмінале са штыфтамі GPIO, даступнымі на вашай плаце, і для чаго прызначаны кожны з іх. Штосьці вельмі практычнае, каб ён заўсёды прысутнічаў у момант працы, каб вы не разгубіліся.\nПершы праект: мігценне святлодыёда з GPIO\nСамы асноўны спосаб зрабіць выгляд "Прывітанне, свет" з GPIO заключаецца ў выкарыстанні простага святлодыёда, падлучанага да штыфтоў Raspberry Pi, каб вы маглі бачыць, як яны працуюць. У гэтым выпадку я падключыў яго да GND, а другі да штыфта 17, хоць вы можаце выбраць іншы з звычайных штыфтоў ...\nПасля падлучэння вы можаце кіраваць імі з Raspbian выкарыстанне тэрмінала. У Linux выкарыстоўваюцца пэўныя файлы, такія як у каталогу / sys / class / gpio /. Напрыклад, каб стварыць файл з неабходнай структурай, каб пачаць працаваць:\nТады можна наладзіць як уваход (уваход) альбо як выхад (выхад) той штыфт 17, абраны для нашага прыкладу. Вы можаце зрабіць гэта вельмі лёгка з дапамогай:\nУ гэтым выпадку ў якасці выхаду, паколькі мы хочам адправіць электрычны імпульс на святлодыёд, каб уключыць яго, але калі гэта быў датчык і г.д., вы маглі б выкарыстоўваць. Зараз для уключыць (1) або выключыць (0) святлодыёд, які вы можаце выкарыстоўваць:\nКалі вы хочаце перайсці да іншага праекта і выдаліць запіс створаны, вы можаце зрабіць гэта такім чынам:\nДарэчы, вы таксама можаце сабраць усе неабходныя для вашага праекта каманды, як і ўсе папярэднія, захаваць іх у тыпе файла bash сцэнар а потым запусціце іх адразу ў звязку, замест таго, каб набіраць адзін за адным. Гэта зручна, калі вы паўтараеце адно і тое ж практыкаванне шмат разоў, таму вам не трэба перапісваць. Проста бяжы і ідзі. Напрыклад:\nПасля завяршэння вы захоўваеце, а потым можаце даць яму адпаведныя дазволы на выкананне і выкананне скрыпт для таго, каб святлодыёд уключыўся, пачакайце 1.3 секунды і выключыце так у цыкле ...\nВідавочна, што вышэйсказанае працуе для невялікіх электронных праектаў з невялікай колькасцю кампанентаў, але калі вы хочаце стварыць нешта больш прасунутае, замест каманд, што вы можаце выкарыстоўваць, мовы праграмавання для стварэння розных сцэнарыяў ці зыходных кодаў, якія аўтаматызуюць працу.\nІмі можна карыстацца розныя інструменты праграмаваць на самых розных мовах. Бібліятэкі, якія распрацавала суполка, значна палягчаюць для вас такія рэчы, як WiringPi, sysfs, pigpio і г.д. Праграмы могуць быць самымі рознымі - ад Python, які з'яўляецца найбольш пераважным варыянтам для многіх, да Ruby, Java, Perl, BASIC і нават C #.\nАфіцыйна Raspberry Pi прапануе вам шмат аб'ектаў для праграмавання GPIO, такіх як:\nДрапіна, для тых, хто не ведае, як праграмаваць і хоча выкарыстоўваць блокі галаваломкі гэтага праекта, з дапамогай якіх таксама можна запраграмаваць Arduino і г.д. Праграмаванне з дапамогай графічных блокаў досыць інтуітыўна і вельмі практычна для сферы адукацыі.\nПітон: Гэты просты інтэрпрэтаваны мова праграмавання дазваляе ствараць простыя і магутныя коды з мноствам бібліятэк у вашым распараджэнні, каб рабіць амаль усё, што вы сабе ўяўляеце.\nC / C ++ / C #: яны больш магутныя мовы праграмавання для стварэння бінарных файлаў, з якімі можна ўзаемадзейнічаць з GPIO. Вы можаце зрабіць гэта некалькімі спосабамі, выкарыстоўваючы стандартную форму альбо інтэрфейс ядра праз бібліятэкуlibgpiod, але таксама праз незалежную бібліятэку, такую як пігіё.\nАпрацоўка3, падобна на Arduino.\nВыбірайце гнутка той, які вам больш за ўсё падабаецца, альбо вы лічыце простым.\nПоўны шлях да артыкула: Бясплатнае абсталяванне » Raspberry Pi » GPIO: усё пра злучэнні Raspberry Pi 4 і 3\nВельмі добры артыкул пра пачатак працы ў Rasperry\nLilypad: усё пра невялікую плату Arduino\nIMAX B6: зарадная прылада для балансавання, якой вы захочаце валодаць


Епіскапат ЗША пра актуальнасць энцыклікі “Humanae Vitae” - Vatican News\nЕпіскапат ЗША пра актуальнасць энцыклікі “Humanae Vitae”\nАктуальнасць і важнасць энцыклікі Паўла VI “Humanae Vitae” адзначыў у спецыяльнай заяве старшыня Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў ЗША, кардынал Даніэль Нікалас Дзінарда.\n“Пяцьдзесят гадоў таму благаслаўлёны Павел VI выдаў энцыкліку “Humanae Vitae”. Пацвердзіў у ёй прыгожую праўду, што муж і жонка закліканы быць узаемным дарам адно для аднаго. Сужэнства адлюстроўвае любоў Бога, Які застаецца верным і шчодрым даўцам жыцця. Дзякуючы свайму пакліканню, сужонкі супрацоўнічаць з Богам, адкрываючы сябе на новае чалавечае жыццё”, - напісаў іерарх.\nЁн нагадаў, што Павел VI з любоўю і цярплівасцю ўспрымаў крытыку “Humanae Vitae”. Папа смела сцвярджаў, што, калі мы любім згодна з Божым планам, адчуваем сапраўдную свабоду і радасць. І аказалася, што ён меў таксама рацыю, перасцерагаючы ад наступстваў ігнаравання сапраўднага сэнсу сужэнскай любові, заўважыў кардынал Дзінарда, і сцвердзіў, што Касцёл з нецярпеннем чакае кананізацыі Паўла VI у кастрычніку.\nУ 1968 г., калі была апублікавана “Humanae vitae”, свет перажываў глыбокія пераўтварэнні, а навука стала “запускаць рукі” ў механізмы рэпрадукцыі. Павел VI захацеў адказаць на новыя выклікі, усведамляючы, што пытанне не абмяжоўваецца толькі “вокладкай”, а мае на ўвазе будучыню народаў.\nУ 1963 г. Ян XXIII, папярэднік Паўла VI, заснаваў Камісію, якая стала займацца новымі пытаннямі, якія адносіліся да сужэнскага жыцця, і асабліва, прамога рэгулявання нараджальнасці. Павел VI сабраў вынікі працы экспертаў і праз сваю энцыкліку даў канчатковы адказ на гэтыя сур’ёзныя пытанні.\n“Humanae vitae” складаецца з 31 параграфа і падзелена на тры часткі: новыя аспекты праблемы і кампетэнцыя настаўніцтва; прынцыпы дактрыны; пастырскія дырэктывы.\nБыло б памылковым прыніжаць энцыкліку да дакумента выключна аб сужэнскай сексуальнай маралі, бо, на самой справе, яна нясе глыбокі сацыяльны пасыл. Разважанне Паўла VI у рэчаіснасці спасылаецца на праблемы дэмаграфічнага росту, змяненне сацыяльных, культурных і эканамічных умоў, новай ролі жанчын і развіццё навукі ў сферы панавання над прыроднымі працэсамі. У гэтым кантэксце Папа тлумачыць, што ў агульнай свядомасці ўстае вырашальнае пытанне: ці варта давяраць задачу перадачы жыцця розуму чалавека, які адчувае сябе “дарослым”, і яго волі, больш, чым біялагічным рытмам яго арганізма. Менавіта ў гэтым Павел VI бачыць адну з найбольшых рызык.\nЭнцыкліка “Humanae Vitae” ўратавала жыцці мільёнаў дзяцей, якія маглі б ніколі не нарадзіцца. Яе сэрца – гэта прыгажосць, якую Павел VI прапануе праз свае разважанні, – зрабіць любоў паміж мужам і жонкай шляхам благаслаўлення, што азначае шчасця.\n26 ліпеня 2018, 14:46


Зміцер Афанасенка: Праверылі ў маім доме „штаб БНФ” | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЗміцер Афанасенка: Праверылі ў маім доме „штаб БНФ”\nВобшук па даносе – метады спецслужбаў Беларусі з савецкага мінулага. З такой сітуацыяй сутыкнуўся беларускі музыка Зміцер Афанасенка, вакаліст гурту «Amaroka».\nНапярэдадні ў яго дома, дзе ён жыве з жонкай і малымі дзецьмі, – прайшоў ператрус на падставе даносу невядомага з прозвішчам Дзяркач, маўляў, яны з братам «арганізавалі штаб БНФ, дзе ёсць зброя і выбуховыя рэчы». Прычым даносчык паходзіць з Вілейскага раёна на Міншчыне, а дом Афанасенкі ў Дзяржынскім. І гэта як мінімум здзіўляе, заўважае музыка.\n– Паказалі паперу, што да іх нібыта паступіла інфармацыя, дзесьці нейкі чалавек, нейкі Дзяркач з Вілейскага раёна даў інфармацыю, што Зміцер Афанасенка і яго брат Антон у Дзяржынскім раёне, нават не паведамляецца дзе дакладна, заарганізавалі штаб БНФ, так і напісана, і ў іх маецца зброя і выбуховыя рэчы. Прыехалі гэта ўсё правяраць. Чалавек напісаў проста, каб напужаць усіх, хто баіцца слова БНФ. Так выглядае.\nМузыка Зміцер Афанасенка пераслед звязвае з жаданнем улады напалохаць іх напярэдадні 25 сакавіка – Дня Волі. Паколькі менавіта прадстаўнікі незалежнай беларускай сцэны заўсёды ў гэты дзень выступаюць з канцэртамі ў гонар абвяшчэнне незалежнасці Беларусі – стварэння Беларускай Народнай Рэспублікі.


Музей, Дняпро і родная хата. Вандроўка па мясцінах Уладзіміра Караткевіча ў Оршы\nСёння адзначаюцца 84-я ўгодкі з дня нараджэння Уладзіміра Караткевіча. Запрашаем у вандроўку па родных мясцінах пісьменніка ў Оршы.\nФота: Яўгенія Каркіяйнен, TUT.BY\nНапачатку завітаем ў "Музей Уладзіміра Караткевіча". Ён размяшчаецца ў помніку архітэктуры канца XIX - пачатку XX стагоддзя (вуліца Леніна, 26). Цікава, што ў гэтым доме раней была радзільная зала, дзе і з'явілася на свет немаўлятка, будучая наша зорка - Уладзімір Караткевіч.\nПоследний рыцарь белорусской истории. Фоторепортаж из Оршанского музея Владимира Короткевича>>>\nУсе экспанаты размешчаны ў двух залах. Экспазіцыя "Жыццё, творчасць і літаратурная спадчына У.С. Караткевіча" распавядае аб творчым і асабістым лёсе пісьменніка, яго грамадзянскай пазіцыі. Тут прадстаўлены асабістыя рэчы, дакументы, фотаздымкі, архіўныя матэрыялы, аўтабіяграфія, арыгінальныя рукапісы, сяброўскія шаржы, малюнкі Уладзіміра Сямёнавіча, кнігі з подпісамі на памяць, выказванні і лісты сучаснікаў.\nПры музеі дзейнічае навукова-даследчы цэнтр, які займаецца вывучэннем творчасці Уладзіміра Караткевіча. Даследчыкі - людзі апантаныя сваёй працай. Яны па крупінках збіраюць матэрыял пра пісьменніка не толькі ў ваколіцах Оршы, але і ў розных іншых месцах нашай краіны, дзе жывуць героі ягоных твораў.\nНаша вандроўка працягваецца, і мы трапляем у дзіцячы парк. Тут знаходзіцца помнік Караткевічу. Існуе версія, што манумент стаяў на месцы дома, у якім нарадзіўся Уладзімір Сямёнавіч. Па словах навуковага супрацоўніка Музея Уладзіра Караткевіча Вольгі Пашковіч, сёння помнік прыкладна ўказвае на месца, дзе да вайны знаходзілася родная хата літаратара. Аднак дзе канкрэтна яна стаяла, не памятала нават ягоная родная сястра.\nКрыху ніжэй адкрываецца цудоўны краявід - Дняпро, якім яго бачыў маленькі Уладзімір, і прырода, якая яго так натхняла. Дняпро - люстэрка душы Караткевіча, люстэрка, у якое і па сённяшні дзень глядзяцца хаты і дрэвы Задняпроўя…\nЕдзем далей. У цэнтры Оршы - былы іезуіцкі калегіўм, які рэканструявалі дзякуючы "Дажынкам" у 2008 годзе. Тут знаходзіцца дзіцячая гарадская бібліятэка імя У. Караткевіча.\nІдзем ад цэнтра на вуліцу Чарняхоўскага. І адразу бачым былую школу №5, якую скончыў Уладзімір Караткевіч. Цяпер гэта Аршанскі гарадскі цэнтр фізічнай культуры, турызму і краязнаўства дзяцей і моладзі. Аднак на будынку няма шыльды ці іншай адзнакі, што тут вучыўся слынны зямляк.\nА вось гарадская школа №8 па вуліцы Магілёўскай мае шыльду аб тым, што тут у 1956-1958 гадах працаваў Уладзімір Сямёнавіч.\nНакіроўваемся на вуліцу Караткевіча. Яна невялічкая і знаходзіцца амаль на самым выездзе з горада ў бок Віцебска. Дзякуючы намаганням жыхароў Оршы тут ёсць прыгожы барэльеф пісьменніка, яго аўтограф і памятная шыльда.\nА вось і хата, дзе жыў пісьменнік у 1956-1958 гадах. На доме маецца шыльда, за існаванне якой змагаліся родныя літаратара. Тут жыве пляменнік Уладзіміра Сямёнавіча. Аднак мы не сталі турбаваць яго: кажуць, у яго вельмі хворая радзіна.\nЗусім недалёка ад караткевічаўскага жытла спускаемся да яго ўлюбёнага Дняпра, да дрэў, якія яшчэ памятаюць пісьменніка. Можа, яшчэ дасюль тут лунае яго дух, рыбаліць, смяеецца над намі, занядбанымі, і ціхенька баіць казкі маленькім аршанцам?..\nСтрашное место на окраине города. В Витебске вышла книга о концлагере "5-й Полк"\nКнижное наследие Франциска Скорины представят в Могилеве\nТемы: история Беларуси, книги, архитектура, дети, музеи


04 красавік 2018, 17:11\nМіністэрства абароны Расеі ў панядзелак паведаміла, што Балтыйскі флёт, які базуецца ў Калінінградзе, рыхтуецца да рэгулярных вучэньняў у Балтыйскім моры, у тым ліку да трэніровак у рэжыме рэальнага часу, для адпрацоўкі удараў па паветраных і марскіх цэлях. «Гэта дэманстрацыя сілы», — сказаў прэм’ер-міністар Латвіі Марыс Кучынскіс.\nПаводле чыноўнікаў, вучэньні праводзяцца ў выключнай эканамічнай зоне Латвіі, у раёне мора, за межамі тэрытарыяльных водаў Латвіі, дзе ў Латвіі ёсьць асаблівыя эканамічныя правы, а таксама на захад у Балтыйскім моры. Рыга закрыла частку сваёй паветранай прасторы на тры дні, на працягу якіх праходзяць вучэньні. Швэцыя таксама распаўсюдзіла папярэджаньне для ўдзельнікаў грамадзянскіх марскіх перавозак і заявіла, што могуць быць затрымкі і парушэньні цывільнага паветранага руху.\nШвэдзкае транспартнае агенцтва вызначыла так званую часовую зону бясьпекі на поўдні Балтыйскага мора, перанакіраваўшы паветраны і марскі рух.\nВыпрабаваньні ракет і вайсковыя вучэньні адбываюцца пасьля масавых вайсковых гульнях, якія Расея правяла летась у верасьні ад Балтыкі да Чорнага мора. Вучэньні выклікалі занепакоенасьць Захаду празь іх маштаб, маштабаў і тое, што, паводле NATO, было названа «непразрыстасьцю вучэньняў». У NATO асьцерагаюцца, што любая аварыя з удзелам зброі або цывільнага карабля або самалёта можа справакаваць больш шырокі канфлікт.


Пасля ачышчэння Беларусі ад акупантаў была створана Беларуская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка, як завяршэнне гістарычных надзей і імкненняў народа. Працавіты і дбалы беларускі народ атрымаў поўныя магчымасці быць гаспадаром на сваёй зямлі. Прыйшоў час вялікага росквіту ўсіх галін жыцця народа. Высокія якасці беларускага чалавека знайшлі поўны прастор для свайго выяўлення. Пачалі адбудоўвацца беларускія гарады, узнікалі новыя паселішчы. Багатымі ўраджаямі, шматлікасцю новых сельскагаспадарчых культур, разнастайнасцю лепшых парод жывёлы пачала вызначацца наша сельская гаспадарка. Ператварыўся твар нашай зямлі.\nУсюды будаваліся заводы і фабрыкі. Беларусь стала краінай высокаразвітай прамысловасці і сельскай гаспадаркі.


У Барысаве раскрыта серыя крадзяжоў акумулятараў з аўтамабіляў | zviazda.by\nУ Барысаве раскрыта серыя крадзяжоў акумулятараў з аўтамабіляў\nУ пачатку кастрычніка ў аператыўна-дзяжурную службу Барысаўскага РУУС адно за адным сталі паступаць паведамленні аб фактах крадзяжоў з машын. Прадметам замаху станавіліся акумулятарныя батарэі і дызельнае паліва, а месцам злачынства — старая частка горада і прылеглыя вёскі. Падрабязнасці гэтых крымінальных эпізодаў паведамляе УУС Мінскага аблвыканкама.\nПершая крадзеж быў па вуліцы Савецкай. З аўтамабіля «Даф», прыпаркаванага ў двары дома, выкралі дзве акумулятарныя батарэі. На наступны дзень — падобная карціна на суседняй вуліцы. Праз нейкі час чарада аналагічных крадзяжоў у вёсцы Пчэльнік, што ў кіламетры ад горада.\nВыйсці на след зламыснікаў атрымалася дзякуючы інфармацыі ад жыхароў навакольных дамоў. Грамадзяне распавялі праваахоўнікам аб падазроных асобах, якія ў начны час корпаліся на аўтамабільнай стаянцы. Як пасля стала вядома, у тую ноч у жыхара аднаго з дамоў выкралі дзве акумулятарныя батарэі.\nНеўзабаве праваахоўнікі ўстанавілі: зламыснікі працуюць у пары і перасоўваюцца на «Жыгулях» з расійскімі нумарамі. У ходзе правядзення аператыўных мерапрыемстваў падазраваных затрымалі. Імі апынуліся двое не працуючых прыяцеляў — абодва мясцовыя жыхары 1963 і 1975 гадоў нараджэння. За плячыма аднаго з іх ужо не адна судзімасць.\nВядома, што выкрадзенае дуэт перапрадаваў. Тое, што збыць не атрымлівалася — здавалі на нарыхтоўчыя пункты. Ужо ўстаноўлена каля дзесяці эпізодаў крымінальнай дзейнасці барысаўчан.\nПа дадзеных фактах распачаты крымінальныя справы па артыкуле 205 Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь («Крадзеж»). Міліцыянеры правяраюць датычнасць мужчын да здзяйснення аналагічных злачынстваў на тэрыторыі горада і раёна.


Google выпускае рэкламныя відэа ў выніках пошуку | Martech Zone\nGoogle выпускае рэкламныя відэа ў выніках пошуку\nСерада, Жнівень 11, 2010 Аўторак, жніўні 4, 2015 Douglas Karr\nАдзін з нашых Маркетынг ў пошукавых сістэмах партнёры пакінулі мне сёння нататку з вельмі інтрыгуючым скрыншотам. Заўважаеце рэкламныя спасылкі пад ключом карты? Глядзіце відэа пра наш бізнес.\nЯ падштурхоўваў усіх сваіх кліентаў да мясцовых кліентэл, каб яны атрымалі Старонкі Google уверх (раней Google Local Business) І я падштурхоўваў кліентаў пачаць выкарыстоўваць відэа як частка іх Інтэрнэт-маркетынгавай стратэгіі (Мы!) ... але гэта бярэ шлюб разам.\nВы павінны ўключыць 3 пачуццяў што ёсць у наведвальнікаў, якія знаходзяцца ў Інтэрнэце і даследуюць ваш прадукт ці паслугу. Шлюб відэа з вынікамі старонак пошукавай машыны і картамі - гэта неверагодная магчымасць дасягнуць аўдыторыі, якая не адкажа проста на звычайны тэкст. Відэа - сродак, які значна хутчэй пераадольвае "давер", чым традыцыйны маркетынг альбо нават паслядоўныя паведамленні ў блогах.\nКлючавыя словы: вынікі googleМаркетынгавыя відэасерпспонсарскае відэа\nКарпаратыўныя блогі для чайнікаў тут!


Культура - Каласок гнецца, аб зямлю б’ецца\nЦі не шмат я апошнім часам пра бібліятэкі? Маўляў, шмат цікавага і на клубнай прасторы адбываецца. Ды я не супраць! Проста бібліятэкары пачалі больш здзіўляць. Вы паглядзіце на вынікі рэспубліканскага конкурсу “Бібліятэка — асяродак нацыянальнай культуры”, якія “К” нядаўна друкавала. Гэта ж выбух яркай фантазіі і неверагоднай выдумкі. Мо і ў клубнай справе было б не менш самавыяўлення. Аднак вось бяда, аналагічнага рэспубліканскага конкурсу нестае. А без матывацыі цяжка крэатывіць. Вось і атрымліваецца: маем пакуль тое, што маем.\nА цяпер — агляд. Спачатку — пра надзённае. Піша загадчык аддзела метадычнай работы Іўеўскага цэнтра культуры і вольнага часу Лілія Кішкель: “20 ліпеня ў сельгаспрадпрыемстве “Баума” адбыліся “Зажынкі”, якія далі пачатак уборцы збожжавых на Іўеўшчыне. Абрад правёў калектыў аддзела культурна-масавай і асветніцкай работы аграгарадка Геранёны. Першыя пшанічныя каласы зжалі старэйшыя жнеі Ірына Бышынская, Альбіна Кульніс, Ядвіга Капуста”.\n“Зажынкі” ладзілі ці не ва ўсіх раёнах Беларусі. Выключэннем не стаў і Лідскі раён. Камбайнераў натхнілі на ўдарную працу работнікі культуры з Пескаўцаў. Інфармацыю даслалі метадысты Лідскага раённага цэнтра культуры і народнай творчасці. Аналагічная навіна прыйшла і з Бераставіцкага раённага цэнтра культуры і народнай творчасці. Жніво сёлета няпростае: шмат палеглых хлябоў. Але калі зернеўборка была лёгкай справай?!\nЗ Бераставіцы прыйшла яшчэ вось якая навіна. Артур Васько заняў першае месца на Міжнародным фестывалі творчасці інвалідаў у Віцебску. Святлана Ганчарова распавядае: “Артур выступіў дуэтам з кіраўніком гуртка сольных спеваў “Голас” Аляксандрам Лапскім і заняў першае месца. Васько — асоба творчая, дапытлівая, актыўная. Спявае з дзяцінства, наведвае гурток “Голас”, удзельнік шматлікіх канцэртных праектаў”.\nА вось праекты бібліятэчныя. Напісала пра іх загадчыца аддзела бібліятэчнага маркетынгу Бялыніцкай цэнтралізаванай бібліятэчнай сеткі Марына Акунёва. “Гаворка — пра Вішоўскую сельскую бібліятэку, што створана ў 1952 годзе, — распавядае аўтарка. — Ёсць тут ёмісты электронны каталог. Прыярытэтны напрамак дзейнасці — патрыятычнае выхаванне. Летась бібліятэкары распрацавалі праект “Беларусь мая, як табой не ганарыцца! Родны край, як цябе не любіць!” Праект рэалізуецца і сёння. Дапамагаюць мясцовая школа і музей СВК “Калгас “Радзіма”. Адным з мерапрыемстваў, якія прайшлі ў рамках праекта, быў мультымедыйны агляд выданняў “Дарагая сэрцу кніга пра вайну”. Патрыятычнае выхаванне немагчымае без краязнаўчых даследаванняў. Дзякуючы ім школьнікі ведаюць славутых землякоў, гераічную гісторыю краю. Рэалізацыя згаданага праекта асвятляецца ў СМІ і на сайце Бялыніцкай цэнтралізаванай бібліятэчнай сеткі”.\nПра Дварышчанскую сельскую бібліятэку распавяла бібліятэкар Лідскай раённай бібліятэкі імя Янкі Купалы Кацярына Сандакова: “Падчас святкавання Дварышчанскага краю ўстанова наладзіла працу радыёгазеты. А пра слынных землякоў распавёў фільм, які зманціравала загадчык аддзела бібліятэчнага маркетынгу райбібліятэкі Дар’я Марцінкевіч”.\n18 ліпеня знаныя рамеснікі Слонімшчыны давалі ахвотным майстар-класы. Ахвотных было шмат. Алена Міхед вучыла вышываць ручнікі пад каравай. Гатаваць гарбату дапамагала траўніца Галіна Захарчук. А можна было і кракавяк станцаваць пад акампанемент артыстаў Наваселкаўскага цэнтра культуры.\nКанцэртныя праграмы прайшлі ў вёсках Ашмянскага раёна. І ў кожную зазірнуў народны ансамбль песні і танца “Крыніцы”. І не проста зазірнуў, а яшчэ і лепшыя свае нумары паказаў.\nЧарговая навіна з Ашмянскага раёна. У аграгарадку Кальчуны прайшоў турыстычны злёт “Актыўнае даўгалецце”. На практыцы было даказана, што турызмам можа займацца не толькі моладзь. Эстафеты і конкурсы агучыў мясцовы фальклорны гурт “Скарбніца”. Пасля злёту, кажуць, колькасць прыхільнікаў здаровага ладу жыцця значна павялічылася.\nНізку ашмянскіх навін завяршае новая інфармацыя пра стан Гальшанскага замка. Як вядома, рашэннем Савета фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па падтрымцы культуры і мастацтва на ўзнаўленне аб’екта выдаткавана 350 тысяч рублёў. За ўвесь перыяд работ выкарыстана звыш трох мільёнаў рублёў. На стварэнне і абсталяванне візіт-цэнтра з мясцовага бюджэту накіравана 200 тысяч рублёў. Штодня Паўночная вежа прымае дзясяткі турыстаў. Работы і іх фінансаванне працягваюцца. Сродкі выкарыстоўваюцца на ўкладку падлогі, усталяванне турнікету.\nМетадыст Свіслацкага цэнтра культуры і народнай творчасці Ірына Русак распавядае пра свята “Гасцінны двор”, што прайшло ў аграгарадку Нязбодзічы. Гэта мерапрыемства — вынік вясковага сяброўства. З’явілася яшчэ адна не абы-якая нагода для сустрэчы і гутаркі па душах. Да месца прыйшліся выставы кулінарных вырабаў, этнаграфічных рэчаў. Выступілі мясцовы фальклорны гурт “Крынічанька”, самадзейныя артысты з аграгарадка Грынкі.\nА свята лёну адбылося ў аграгарадку Турэц Карэліцкага раёна. 82-гадовая Надзея Рытус з вёскі Баранавічы прыехала з цэлым арсеналам прылад для апрацоўкі льну: церніцай, трапалкай, часалкай, калаўротам, прасніцай ды верацяном. А рэцэпты страў з семені льну (галетнае печыва, кісель) прапанавалі Наталля і Надзея Дземяновіч. Калі што, рэцэпты захоўваюцца ў рэдакцыі “К”.\nСпёка вяртаецца. Спецыяліст Савецкага раённага аддзела надзвычайных сітуацый сталіцы Таццяна Бычанок папярэджвае: такое надвор’е — стрэс для арганізма, таму трэба скарачаць знаходжанне пад прамымі сонечнымі промнямі. Выбірайце правільнае адзенне. Захоўвайце водны баланс. Варта ўжываць прастую ваду ў невялікіх дозах. Арганізм лягчэй пераносіць спёку, калі адмовіцца ад тлустай ежы. Аддавайце перавагу садавіне і гародніне.\nБеражыце сябе, шаноўныя! Пішыце пра цікавае і здзіўляйце.


Пасля 45 дзён арышту вызвалены лідар страйкама «Беларуськалія». За час пратэстаў ён | Новы Час\nПасля 45 дзён арышту вызвалены лідар страйкама «Беларуськалія». За час пратэстаў ён адсядзеў 100 сутак\nПасля 45 дзён адміністрацыйнага арышту на волю выйшаў сустаршыня страйкама «Беларуськалія» Анатоль Бокун.\n«Анатоль Бокун на свабодзе. Ён у добрым настроі і не наракае на здароўе!» — паведаміў тэлеграм-канал «Стачком ОАО "Беларуськалий"».\nСустаршыню страйкама «Беларуськалія» Анатоля Бокуна заблакавалі ў бацькоўскім доме 8 мая, нагадвае «Свабода». Пасля гэтага на закрытым працэсе ў Салігорскім РАУС суддзя Юрый Блоцкі асудзіў яго спачатку на 30 сутак за «несанкцыянаванае мерапрыемства», а затым яшчэ дадаткова на 15 сутак за «непадпарадкаванне супрацоўнікам міліцыі».\nАнатоль Бокун ад імя страйкама вядзе перамовы з кіраўніцтвам кампаніі «Yara», каб нарвежскі партнёр разарваў кантракт з «Беларуськаліем» за рэпрэсіі супраць страйкоўцаў. У маі актывіст расказаў, што скандынавы вырашылі адправіць у Салігорск свайго прадстаўніка для назірання за сітуацыяй, аднак пры гэтым адзначыў, што страйкамаўцаў на перамовы так і не запрасілі.\nУ верасні-кастрычніку 2020 года ён ужо адбыў 55 сутак. Агулам летась і сёлета ён адбыў 100 дзён адміністрацыйнага арышту.\nАнатоль Бокун працаваў механікам аддзялення згушчэння сільвінітавай абагачальнай фабрыкі першага рудаўпраўлення. Адміністрацыя «Беларуськалія» звольніла яго «за парушэнне працоўнай дысцыпліны», аднак сам ён расцаніў гэта як адзін з прыкладаў рэпрэсій за іншадумства.\n«Барак узмоцненага рэжыму»: лідар страйкама «Беларуськалія» пра выпрабаванні 45 суткамі арышту


31 ліпень 2014, 14:02\n«Фарміраванне патрыятычных чувств да Радзімы і выбар мовы міжасобасных зносін залежыць адзін ад аднаго вельмі апасродкавана».\nТак адказаў на прапанову пашырыць ужываньне беларускай мовы ў наваполацкім хакейным клюбе «Хімік» яго генэральны дырэктар М. В. Дзянісаў.\nГэты красамоўны выраз паказвае ўсю складанасьць зь беларускай мовай у Беларусі. Здаецца, Дзянісаў блізка да сэрца ўзяў жыцьцёвае крэда Алега Трусава «Лупіце на трасянцы!» і лупіць ёй, як клюшкай, направа і налева, ранячы чувства простых беларусаў, ці наадварот, падбіраючы ключык да іх патрыятычных сэрцаў.\nВы скажаце — навошта сьмяяцца з чалавека, ён стараецца, а мог бы наагул па-расейску адказаць, ці, як у старым савецкім анэкдоце пра Леніна, і ножыкам паласнуць. Ну зразумела, не Дзянісаў, а Ленін — мы ж, беларусы, мірныя людзі, а наконт Леніна я ня ўпэўнены.\nСапраўды, былі часы, калі чувства беларускамоўных былі зусім не абароненыя, а аб адказах па-беларуску можна было толькі ціха марыць і радавацца кожнай праяве беларускасьці з боку чыноўнікаў і іншых найлепшых людзей нашай краіны. Зразумела, права на мову і цяпер ня вельмі рэалізоўваецца, але раней маглі проста культурна (альбо ня вельмі), вы ўжо прабачце, паслаць.\nВось, напрыклад, у 2010-м годзе пісаў мне рэктар Менскага інстытуту кіраваньня, доктар эканамічных навук, прафэсар Мікола Суша на прапанову даць адказ на зварот па-беларуску: «В соответствии со ст. 17 Конституции Республики Беларусь государственными языками в Республике Беларусь являются белорусский и русский. Если Вы, господин Случак, не владеете одним из государственных языков — русским, то советую Вам заняться его изучением. Изучив русский язык, Вы тем самым сможете поднять свой культурный уровень и несколько расширить имеющийся у Вас кругозор. Желаю Вам успехов в изучении русского языка. Это тем более важно, что одним из критериев определения культурного уровня человека всегда считалось владение им не одним, а двумя или несколькими языками».\nТаму прыйшлося мне, чалавеку зь нізкім культурным узроўнем і вузкім кругаглядам заняцца зьменай беларускага заканадаўства, каб і Мікола Суша змог авалодаць беларускай мовай, а кожны беларус меў права атрымаць адказ на свой зварот па-беларуску.\nПачалася доўгая перапіска зь беларускімі парлямэнтарамі, а гэта яшчэ тыя гумарысты: цягнулася амаль 3 гады і нарэшце ў 2012 годзе мае прапановы знайшлі адлюстраваньне ў Законе «Аб зваротах грамадзян і юрыдычных асоб», паводле якога адказ на пісьмовы зварот павінен давацца на мове звароту.\nДзякуй тут належыць культурнаму прафэсару Міколу Сушу, без чыёй правакацыі гэтыя зьмены, думаю, яшчэ б ня хутка зьявіліся. Дарэчы, адміністрацыя Заводзкага раёна Менску накіравала гэтаму самаму рэктару ліст аб недапушчальнасьці некарэктных дзеяньняў пры падрыхтоўцы адказаў на звароты грамадзян.\nХацела і да адміністрацыйнай адказнасьці кандыдата навук прыцягнуць, але тэрміны прыцягненьня да адказнасьці скончыліся. Застаўся Мікола на свабодзе з чыстым сумленьнем.\nЁсьць яшчэ цікавы нюанс з гэтым законам «Аб зваротах грамадзян і юрыдычных асоб» — у ім не пазначана, што адказ на зварот даецца на адной зь дзьвюх дзяржаўных моваў. Проста сказана — адказ даецца на мове звароту.\nТаму, сябры, можаце пісаць да чыноўнікаў на любой мове, хоць па-карэйску, хоць па-каталянску — на ёй ён і павінен даць адказ. Я вось думаю да Сушы на эстонскай зьвярнуцца, якой валодаю, няхай і ён мне адкажа па-эстонску, культурны ўзровень падвысіць, ну і гэтак далей, што ён мне рэкамэндаваў. Таму, сябры, вось вам першае правіла і карысная інфармацыя: калі вы зьвярнуліся пісьмова па-беларуску, то ў адпаведнасці з законам «Аб зваротах грамадзян і юрыдычных асоб» вам павінны адказаць па-беларуску. Калі ж вам не адказалі па-беларуску, вы можаце напісаць у адміністрацыю вашага населенага пункту заяву аб прыцягненьні вінаватай асобы да адміністрацыйнай адказнасьці за парушэньне заканадаўства аб зваротах грамадзян. Такія прэцэдэнты ўжо былі і сканчваліся перамогай беларускамоўных грамадзян. Тут ужо, як кажуць, усё ў нашых руках — выкарыстоўвайце беларускую мову ў перапісцы, а калі трэба, абараняйце свае правы праз суд. Пасьля яшчэ зможаце і зыск аб спагнаньні маральнай шкоды супраць незаконапаслухмянага чыноўніка падаць.\nХакей і СССР\nАле вернемся да ХК «Хімік» і яго дырэктара, што лупіць на трасянцы. Дзянісаў ня проста лупіць на ёй, як Копаць у Сала, але і фэерычна абгрунтоўвае неабходнасьць і правамернасць выкарыстаньня расейскай мовы ў жыцьці клюбу:\n«Артыкулам 17 Канстытуцыі (Асноўным законам Рэспублікі Беларусь) дзяржаўнымі мовамі ў Рэспубліцы Беларусь зьяўляюцца беларуская і расейская мовы, а Законам ад 26.01.1990 года № 3094-ХІ „Аб мовах“ (артыкул 2) гарантавана забесьпячэньне права вольнага выкарыстаньня расейскай мовы, як мовы міжнародных адносін народаў саюзу ССР». Лупіць Дзянісаў параграфам ня горш за Кручкова зь «Пінскай шляхты» , нават не зважаючы на тое, што закон «Аб мовах» ужо быў зьменены сто пяцьсот разоў і ніякіх згадак пра СССР і яго шматпакутныя народы ў ім ужо няма.\nАле якраз у гэтым праўным нігілізьме і крыецца адказ на пытаньне, чаму ў нашых чыноўнікаў усіх рангаў і масьцей такое непрыняцьце і боязь беларускай мовы — духам, сэрцам і розумам (у большасьці сваёй) яны яшчэ там, у СССР. Адтуль і гэтая любоў да расейскай мовы і апраўданьні — ну яна ж мова міжнацыянальных зносін народаў СССР і кропка.\nА як жа душэўна Дзянісаў у мінулым годзе па-заліхвацку і з аганьком абгрунтоўваў, чаму зараз у клюбе патрэбна расейскую мову пакінуць, а для беларускай час яшчэ не надышоў! Не было ніякіх спасылак на законы і артыкулы — усё ад душы, ад сэрца. Так міла і кранальна, так проста, як драны лапаць.\nНу вось, напрыклад: «Што тычыцца надпісаў на форме спарцменаў і афіцыйнага сайта, то такія змены клубу не па кармане». Як заўжды — на беларускую мову няма грошай.\nЦі яшчэ: «Хакейныя майкі ў мэтах эканоміі прадпрыемства заказвае кожны сезон для дзвюх каманд не камплектна, а штучна. Уявіце сабе: частка — на беларускай мове, частка — на расейскай. Зразумела, што мы павінны прытрымлівацца адзінства». Я вось магу сабе ўявіць, што частка прозьвішчаў па-расейску напісана, а частка — па-беларуску. Да таго ж гэта звычайная сусьветная практыка, калі прозвішча гульца пішацца так, як яно гучыць і пішацца ў яго на радзіме, не трансьлітаруецца і не перакладаецца. Тым больш, што і расейская і беларуская мовы заснаваныя на кірылічным альфабэце. Карацей, зноў адмазкі. І зусім не зразумела, чаму мы павінны прытрылівацца адзінства. І чаму ў такім выпадку, калі адзінства хочацца, ня ўзяць за адзіны стандарт беларускую мову — чэмпіянат жа беларускі? А тут мы бачым адзінства нейкае атрымоўваецца расейскае. З такім адзінствам можна і да сытуацыі, як ва Ўкраіне, дайсьці.\nХакейны клюб Хімік\nАле вернемся да адказу, я ж казаў, што ён надта душэўны. Далей пачынаецца проста крык душы, сэрца і іншых частак цела: «Сітуацыю з фінансаваннем клубаў Вы ведаеце, як, напэўна і тое, што ў бліжэйшай будучыні многія клубы могуць закончыць сваё існаванне. Можна ўвесці ў практыку беларускамоўныя надпісы на табло, але наша апаратура, напэўна, старэйшая за сам клуб, пагэтаму, будзем чакаць завяршэння рэканструкцыі і ажыццявім ідэю з новым табло». Ну што я тут скажу: сьмела напісна. Толькі я, як і вы, бачу зусім іншы малюнак — у клюбы ўкладваюцца непамерна вялікія сродкі, адчыняюцца новыя спартовыя аб’екты, узьнікаюць новыя каманды, толькі спартовых вынікаў няма. Няма сродкаў толькі на беларускую мову.\nНапрыканцы ліста Дзянісаў паведамляе, што «як бачым, для рэалізацыі Вашых прапановаў неабходны сістэмны падыход, а вырашаць гэтую праблему асобна ўзятаму хакейнаму клубу не пад сілу. Менавіта, патрэбна звяртацца ў асацыяцыю „Федэрацыя хакея Беларусі“ альбо Міністэрства спорта і турызму».\nІ тут мы падбіраемся да пытаньня, чаму менавіта наваполацкі «Хімік», ня самы вядомы клюб, сёньня трапіў пад раздачу за трасянку і няшчырыя абгрунтаваньні неўжываньня беларускай мовы. Ня ён жа адзін такі, чаму ж столькі ўвагі гаротным? Пакіньце піяніста ў спакоі, ён грае як можа.\nКлючавым момантам тут — прапанова зьвярнуцца ў Фэдэрацыю хакею Беларусі. А менавіта тое, што літаральна нядаўна зьявілася прапанова вылучыць на пасаду старшыні гэтай хакейнай арганізацыі былога малатабойца і па сумяшчальніцтве дэпутата беларускага парлямэнту Вадзіма Дзевятоўскага, які паходзіць з Наваполацку, працуе там, па яго словах, і добра разьбіраецца ў хакеі, асабліва мясцовым. Ну ўдарнік-стаханавец проста, майстар на ўсе рукі і нават галаву. Здаецца, Бінго! Як нам пашанцавала, зараз па прапанове Дзянісава зьвернемся да Дзевятоўскага з прапановамі правесьці хакейную беларусізацыю і будзе нам, беларускамоўным, шчасьце — зямляк земляку ж не адмовіць.\nАле тут такая справа, шаноўныя мае, што нават калі Дзявятоўскага зацьвердзяць старшынём фэдэрацыі хакею, нічога добрага для беларускай мовы гэта не прынясе. Бо яшчэ раней я зьвяртаўся да дэпутата Дзевятоўскага з прапановай унесьці зьмены ў закон «Аб мовах» і вось што ён мне, між іншым, адказаў: «Вашы прапановы прывядуць, на мой погляд, да ўскладненьня ў парадку выкарыстаньня дзяржаўных моў, да непатрэбнага ў большасьці выпадкаў дубляваньня тэкстаў, а значыць — значнага павелічэньня грашовых і матэрыяльных выдаткаў. Улічваючы вышэй выкладзенае, лічу ў цяперашні час немэтазгодным падтрымліваць прыведзеныя Вамі прапановы аб змяненьні Закону».\nВось і кропка ў пытаньні аб тым, ці стане ў беларускім хакеі больш беларускай мовы — яе павелічэньне немэтазгодна і прынясе выдаткі. На мову зноў няма грошай — яны ёсьць на што заўгодна: клюшкі, допінг, новыя арэны і канада-беларусаў, самы лепшы чэмпіянат і новыя клюбы без заўзятараў, але на беларускую мову ў Беларусі грошай няма. Разьвіцьцё яе немэтазгодна.\nТрасянка — не для чыноўніка\nЧаму я так грэбліва стаўлюся да афіцыйных асоб, што лупяць на трасянцы. Паверце, сябры, ніколі і нікому звычайна памылак не выпраўляю, бо і сам не без граха — і сам магу лупануць, і граматычных памылак нарабіць. Але тут справа ў тым, што просты грамадзянін можа гэта сабе дазволіць, а чыноўнік і афіцыйная асоба — не. Бо ёсьць у нас закон «Аб беларускай арфаграфіі і пунктуацыі», дзе правілы сучаснай беларускай мовы дэталёва прапісаны, а таксама ёсьць у нас закон «Аб дзяржаўнай службе», дзе прапісана, што кожны службовец павінен валодаць беларускай мовай. А калі ён лупіць на трасянцы і робіць граматычныя памылкі — значыць ён не адпавядае патрабаваньням закону і ня можа займаць сваю пасаду.\nІ толькі ад вас, сябры мае беларусы, залежыць, ці будуць у Беларусі паважаць беларускую мову, а разам з тым і вас. Таму не лянуйцеся пісаць звароты па-беларуску, а пасьля, калі вам альбо не адказалі па-беларуску, альбо адказалі з памылкамі, прыцягвайце нядобрасумленных выканаўцаў да адказнасьці.\nНаступным разам я распавяду, якія справы зь беларускай мовай у беларускім парлямэнце. І ня толькі.\nПакідайце вашыя заўвагі да гэтага запісу, вашыя прапановы, а таксама іншыя пытаньні, што вас хвалююць і патрабуюць першачарговага вырашэньня. Я паспрабую ўзьняць іх у наступных запісах.


Кандыдата-праціўніка будаўніцтва акумулятарнага заводу ў Берасці знялі з выбараў\nАкруговая камісія Берасцейскай-Памежнай акругі №4 адзінагалосна прыняла рашэнні аб зняцці з выбараў незалежнага кандыдата Уладзіміра Мароза. Пра гэта паведамляе сайт elections2019.\nКандыдата з Берасця, праціўніка будаўніцтва заводу АКБ Уладзіміра Мароза выклікалі на паседжанне акруговай камісіі загадзя. Старшыня камісіі паведаміла кандыдату, што яны маюць шмат матэрыялаў, якія адлюстроўваюць парушэнне Уладзімірам Марозам правілаў вядзення агітацыі.\nСярод прэтэнзіяў да кандыдата стала таксама і апублікаваная ім праграма ў дзяржаўнай газеце «Зара над Бугам». Чальцы камісіі палічылі, што ў публікацыі есць «інфармацыяй, якая ганьбіць гонар дзяржаўных органаў і судовай сістэмы». Акрамя іншага ў камісіі распавялі, што ў дачыненні да Мароза паступілі скаргі ад жыхароў гораду, якія пабачылі парушэнні ва ўлётках кандыдата.\nКамісія не прыняла да ведама меркаванні і аргументы ініцыятыўнай групы і адзінагалосна прагаласавала за адмену рэгістрацыі Уладзіміра Мароза кандыдатам у дэпутаты.\nТэгі: агітацыя, акруговыя камісіі, выбарчая кампанія, выбары, зняццё з выбараў, кандыдат, незалежны кандыдат, праціўнік АКБ, Уладзімір Мароз


Montreal Airport Манрэаль-П'ер Трюдо Міжнародны Ваўчкоў\nКіраўніцтва па Манрэаль-П'ера Эліята Трюдо аэрапорт (Ваўчкоў)\nМанрэаль аэрапорт Манрэаль-П'ер Трюдо Міжнародны з'яўляецца адным з самых ажыўленых цэнтраў паветра ў Канадзе. Уверсе: звярніце ўвагу, што ўвядзенне структуры ў фонавым рэжыме? Гэта самая высокая кропка ў Манрэалі . Фота карыстальніка Flickr BriYYZ\nМанрэаль аэрапорт Манрэаль-П'ера Трюдо Міжнародны з'яўляецца адным з самых загружаных аэрапортаў Канады, абслугоўвае больш за 15 мільёнаў пасажыраў у год па стане на 2015 год, а таксама апрацоўку прамых рэйсаў туды і назад за 130 розных канадскіх, амерыканскіх і міжнародных напрамкаў. Больш за 30 перавозчыкаў авіякампаніі выконваюць рэгулярныя і сезонныя палёты з Манрэаль-П'ера Эліята Трюдо.\nАсноўныя Montreal Airport Інфармацыя\nАфіцыйная назва: Міжнародны аэрапорт Манрэаль-П'ера Трюдо або Aéroport міжнародны П'ер Эліёт Трюдо-дэ - Манрэаль (ранейшая назва-Манрэаль Дорваль Міжнародны аэрапорт)\nMontreal Airport Код: Ваўчкоў\nАдрас: 975 Roméo-Vachon Blvd. Паўночная, дарвалася, Квебек H4Y 1H1 Канада (карта)\nАдлегласць ад цэнтра горада Манрэаль: 20 км (12,4 міль)\nТэлефон: (514) 394-7377 або 1-800-465-1213\nІнфармацыя аб рэйсе: Манрэаль аэрапорт вылету і прыбыцця\nАэрапорт Radio Station Манрэаль: 88,1 CHDO-FM (вяшчанне з аэрапорта, турыстычныя і дарожнага руху інфармацыі)\nMontreal Airport Кампаноўка: Манрэаль-П'ер Трюдо International складаецца з аднаго тэрмінала, што палягчае абардаж стыковачных рэйсаў. Тэрмінал падзелены на чатыры секцыі: дзяржаўныя, унутраныя, міжнародныя і трансгранічныя палёты ў ЗША. Першы паверх прызначаны для пасажырскага вылету рэгістрацыі і на першым паверсе для прылётаў і атрыманне багажу.\nСродкі для абслугоўвання пасажыраў: У дадатку да крамы бяспошліннага гандлю, Нацыянальны банк World Mastercard VIP зала даступны для Нацыянальнага банка свету ці World Elite MasterCard трымальнікаў карт і раскошнага гатэля Marriott напрамую звязаны з аэрапортам знаходзіцца язды адзін эскалатара ад вылету тэрмінала Злучаных Штатаў, міжнародны аэрапорт Манрэаль-П'ера Трюдо таксама прапануе пасажырам доступ да некалькі бараў, рэстаранаў, кафэ, купкі буцікаў (напрыклад, адзення, багажу, электроніка і г.д.), а таксама спа-цэнтр, якая прапануе масаж, ваб Pedis і працэдуры для асобы / цела.\nІнтэрнэт Wi-Fi: бясплатны бесправадны доступ у Інтэрнэт даецца на ўсёй тэрыторыі аэрапорта.\nСтыкоўныя рэйсы: перадача багажу і карыстацкі пратакол зазору адрозніваюцца ў залежнасці ад таго, што адбываецца палёту і прызначэння. Звярніцеся да гэтай старонцы, каб належным чынам падрыхтавацца і пазбегнуць затрымак.\nАбмен валюты і банкі: лічыльнікі абмену валюты і банкаматы даступныя ў аэрапорце.\nГэты профіль прызначаны выключна для інфармацыйных мэтаў. Любыя думкі , выяўленыя ў дадзеным профілі незалежныя, гэта значыць, без сувязяў з грамадскасцю і рэкламнай прадузятасці, і служаць для прамых чытачоў, сумленна і , як паслужлівы , наколькі гэта магчыма. Эксперты сайта падлягаюць строгай этыцы і поўнай палітыкі раскрыцця інфармацыі, з'яўляецца краевугольным каменем даверу да сеткі.\nMontreal Airport Транспарт: Таксі, арэнда аўтамабіляў, Грамадскі транспарт\nЁсць некалькі варыянтаў транспарціроўкі і з аэрапорта Манрэаль-Трюдо. Фота карыстальніка Flickr Gerry Лозона\nЁсць некалькі варыянтаў транспарціроўкі, каб дабрацца да і ад Манрэаля Трюдо аэрапорта, які ахоплівае ўвесь дыяпазон бюджэтаў, няхай гэта будзе гарадскі аўтобус, таксі, пракат, пракат аўтамабіляў, цягнік або бясплатны трансфер. Яшчэ ніжэй.\nМанрэаль Грамадскі транспарт\nБольш адзін аўтобус праходзіць праз аэрапорт Манрэаль-Трюдо, але найбольш зручны маршрут, безумоўна, з'яўляецца 747 экспрэс-аўтобусаў. Кошт праезду складае $ 10 і можа быць альбо купіць у аэрапорце або тарыф можа быць аплочаны ў дакладнай змене (ніякіх рахункаў) у самым аўтобусе. Больш падрабязна тут пра тое , як узяць 747 Манрэаль-Трюдо Экспрэс аўтобус .\nМанрэаль таксі лёгка знайсці ў аэрапорце. Паглядзіце на цэнтральны выхад, размешчаны ў раздзеле прылётаў аэрапорта, на першым паверсе. Дыспетчар стаіць з мэтай аказання дапамогі. Стандартны фіксаваны збор у памеры $ 40 усталёўваецца для паездак з Манрэаль-Трюдо аэрапорта да цэнтра Манрэаля. Мінімальны тарыф 17 $ накладаецца за іншыя кірункі з аэрапорта. Звярніце ўвагу, што фіксаваныя стаўкі могуць быць зменены без папярэдняга паведамлення.\nЛімузін паслуга лёгка даступная ў Манрэалі-Трюдо без агаворак. Шукайце дыспетчар на цэнтральным выхадзе на першым паверсе, дзе знаходзіцца секцыя заезды. Стандартны фіксаваны збор у памеры $ 55 да $ 60 усталёўваецца для паездак з Манрэаль-Трюдо аэрапорта да цэнтра Манрэаля. Мінімальны тарыф у $ 50 накладваецца на іншыя месцы з аэрапорта. Звярніце ўвагу, што фіксаваныя стаўкі могуць быць зменены без папярэдняга паведамлення.\nБясплатныя паслугі ў гатэлі Трансфер\nВыбраць гасцініцы Манрэаля, размешчаныя паблізу аэрапорта прапануюць бясплатныя паслугі трансферу.\nРэгіянальныя Сэрвісы Трансфер\nВандроўцы накіроўваюцца горада Квебек, Атава, Труа-Рыўер і Mont Tremblant можна замовіць паездку на аўтобусе для наступнага этапу іх прызначэння.\nПрапанаваныя SkyPort са снежня па красавік.\nМанрэаль-Трюдо ў Труа-Рыўер, Ste-Фу і Квебек\nПрапанаваныя Арлеанскі-Express. Некалькі вылетаў у дзень. Бясплатны Wi-Fi на борце.\nМанрэаль-Трюдо ў Атаве і Гатино\nПрапанаваныя харты. Некалькі вылетаў у дзень.\nПрапанаваны Via Rail. «» VIA Rail Canada прапануе міжгароднія злучэння ўздоўж калідораў Атавы-Манрэаль, Таронта-Кінгстан-Манрэаль і Квебек-Манрэаль. Прадастаўляецца бясплатны мікрааўтобус даступны паміж станцыяй VIA ў дарвацца і аэрапорта Манрэаль-Трюдо. «»\nНекаторыя кампаніі па арэндзе аўтамабіляў маюць лічыльнік абслугоўвання на прыбыцця першага паверсе. Кампаніі ўключаюць Alamo, Avis, Enterprise, Hertz, National і Thrifty.\nАэрапорт Манрэаль Паркоўка\nМанрэаль стаўка паркоўкі аэрапорта кіруе гамай ад даступнага для камердынера. Эмпірычнае правіла, чым бліжэй месца паркоўкі, тым больш яна стаіць.\nАэрапорт Манрэаль Стаянка: кароткатэрміновыя стаўкі *\nКароткатэрміновая паркоўка ўсталёўваюцца па фіксаванай стаўцы незалежна ад таго, наколькі блізка да вялікага з'яўляецца тэрміналам. Паркоўка ў аэрапорце Манрэаля на працягу 20 хвілін у той час, складае $ 5. Хуткасць можа быць зменена без папярэдняга паведамлення.\nМанрэальскі аэрапорт: Бясплатна для вымяральнікаў і тых, хто сустракаў *\nMeeters і якія сустракаюць, якія прыбываюць на аўтамабілі, каб забраць пасажыраў у аэрапорце Манрэаль-Трюдо могуць бясплатна прыпаркаваць ў прызначаным CellParc чакае шмат АЛЕ толькі калі яны застаюцца ў сваім аўтамабілі. Максімальны час чакання дазволена 60 хвілін.\nПасажыры таксама могуць быць паднятыя перад тэрміналам на ўзроўні прыбыцця або высадзілі на выезды ўзроўню, але ні пры якіх абставінах кіроўцаў паркавацца перад тэрміналам. Калі патрабуюцца паркоўкі, то кіроўцы павінны паркаваць ў адным з платных парковак.\nАэрапорт Манрэаль Паркоўка: 24-гадзінны і Long Term цэны *\nTermina л паркоўкі вагаецца ад $ 20 да $ 35 у дзень. Больш дарагія месцы бліжэй да канцавым дзвярэй. У цэлым, тэрмінал паркоўка 3 да 6 хвілін хады да тэрмінала дзвярэй. Звярніце ўвагу, што зазор тэрмінал паркоўкі складае 2,1 метраў (6'10 ") і, такім чынам, не могуць быць прыдатныя для ўсіх транспартных сродкаў.\nВалет паркоўка на 33 $ у дзень, даступныя ў непасрэднай блізкасці ад тэрмінала дзвярэй без рэзервавання.\nEconoParc паркоўкі ў раздзелах P5, P6, P7, P8 і P9, вагаецца ад $ 16 да $ 20 на працягу 24 гадзін і $ 69 на працягу 7 дзён. EconoParc паркоўка альбо 6 да 8 хвілін хады да тэрмінала дзвярэй ці 14- да 16 хвілін чакання плюс час паездкі да тэрмінальных дзвярэй з маршруткай.\nAeroParc з'яўляецца самай таннай доўгатэрміновай паркоўкай за ўсё, кошт 13 $ за 24 гадзін або $ 65 на працягу 7 дзён. AeroParc 16 хвілін чакаць, плюс час у шляху да канцавых дзвярэй з маршруткай.\nМанрэальскі аэрапорт: Крыты паркінг *\nКрыта паркоўка з HotelParc коштам $ 5 за 20 хвілін або 24 $ на працягу 24 гадзін. HotelParc шмат знаходзіцца ў непасрэднай блізкасці ад тэрмінала дзвярэй.\n* Стаўкі паркоўка, паслугі і дэталі ў дадзеным дакуменце, могуць быць зменены без папярэдняга паведамлення. Заўсёды правярайце дэталі з аэрапортам Манрэаль-Трюдо , перш чым адправіцца.\nМанрэаль Гатэлі Аэрапорт\nФота карыстальніка Flickr Ville Аксанай\nМанрэаль аэрапорт Манрэаль-П'ер Трюдо International знаходзіцца ў непасрэднай блізкасці ад некалькіх гатэляў з нумарамі ў розных кропках цэны. Шмат хто прапаноўвае бясплатны трансфер на аўтобусе да і з аэрапорта. Бліжэйшы адзін з усіх з'яўляецца Marriott Courtyard, які непасрэдна звязаны з аэрапортам, размешчаным адзін эскалатар язды ад вылету тэрмінала Злучаных Штатаў.\nЗвярніце ўвагу, што гатэлі побач з аэрапортам больш ці менш за 20 км (12,4 міль) ад цэнтра Манрэаля, які з'яўляецца долар таксі прыкладна $ 50 язды да цэнтра горада ў канадскіх доларах з лязом. Больш падрабязна пра Манрэалі таксі .\nПраверыць Водгукі гасцей Кошты і для Aloft Montreal Airport Hotel на Tripadvisor\nПраверыць Водгукі гасцей Кошты і для гатэля MTL EXPRESS Montreal Airport на Tripadvisor\nПраверыць Водгукі гасцей і кошты на Comfort Inn Montreal Airport на Tripadvisor\nПраверыць Водгукі гасцей і кошты на Crowne Plaza Montreal Airport на Tripadvisor\nПраверыць Водгукі гасцей і кошты на Days Inn на Tripadvisor\nПраверыць Водгукі гасцей і кошты на Econo Lodge на Tripadvisor\nПраверыць Gurest Водгукі і цэны на Hampton Inn & Suites Montreal (Дорваль) на Tripadvisor\nПраверыць Водгукі гасцей і кошты на Hilton Garden Inn Montreal Airport на Tripadvisor\nПраверыць Водгукі гасцей і кошты на Holiday Inn Express & Suites Montreal Airport на Tripadvisor,\nПраверыць Водгукі гасцей Кошты і для Holiay Inn Montreal Airport на Tripadvisor\nПраверыць Водгукі гасцей і кошты на Pointe-Claire Montreal Airport на Tripadvisor\nПраверыць Водгукі гасцей і кошты на Marriott Courtyard Montreal Airport на Tripadvisor\nПраверыць Водгукі гасцей Кошты і для Novotel Montreal Airport на Tripadvisor\nПраверыць Водгукі гасцей і Кошты на гатэль Quality Montreal Aeroport на Tripadvisor\nПраверыць Водгукі гасцей Кошты і для Sheraton Montreal Airport Hotel на Tripadvisor\nШто адкрытыя і закрытыя ў Манрэалі на Каляды і Новы год?\nМанрэаль Склад продажаў\nМанрэаль Ліпень 2017: Падзеі і славутасці\nGIBBYs Steakhouse - Агляд Манрэаль Рэстараны\nПДО & Этыкет ў М'янме\nСан - Антоніо Gay Pride 2018\nВаш даведнік RV ў Texas Motor Speedway\nСамыя вядомыя Падробленыя Арыенціры ў свеце\n-Неоспоримо Халаднаватае Нерухомасць для адпачынку Under $ 200 Начнога\nУ 6 прахалодныя Чым заняцца ў штаце Дэлавэр, штат Нью-Ёрк\nЛепшыя 15 Культурныя падзеі і фестывалі ў Вашынгтоне, акруга Калумбія\nTahiti Сувеніры і Французская Палінезія Крамы\nАрнітолагі Вакол Альбукерке\nКанцэрты ў Talking Stick Resort,\nДзе знайсці Cowboys ў Паўднёвай Амерыцы\nШто такое SAQ?\nTop Luxury Serviced Apartments і Кароткатэрміновая Арэнда кватэр у Ганконгу


Не асуджайце сябе за пачуцці | Могилевский областной исполнительный комитет\nОпубликовано чт, 20/06/2013 - 09:17 пользователем Olga\nУ медыцыне, фізіялогіі і псіхалогіі вылучаюць станоўчую і адмоўную формы стрэсу, нагадвае метадыст аддзела грамадскага здароўя Рэспубліканскага цэнтра гігіены, эпідэміялогіі і грамадскага здароўя Кацярына АЛЯШКЕВІЧ. Аднак, якой бы ні была прычына стрэсу, яго ўздзеянне на арганізм знясільвае нервовыя клеткі, зніжае імунітэт, робіць нас схільнымі да розных фізічных захворванняў і пагражае ўзнікненнем псіхічнага расстройства. Стрэс выклікае змены ў функцыянаванні ўнутраных органаў. Гэта могуць быць нават такія сур'ёзныя змены, як інфаркт міякарда, інсульт і інш.\nВы можаце асуджаць сябе за ўчынкі. Але ніколі не асуджайце сябе за пачуцці. Эмоцыі — адзін з важнейшых спосабаў успрымання свету і ўласнага "я". Не культывуйце пастаяннае адчуванне незадаволенасці сабой. Насуперак распаўсюджанаму меркаванню, яно зусім не з'яўляецца стымулам для развіцця. Індыйскі ўрач, філосаф і доктар Дыпак Чопра гаварыў, што важна не толькі змагацца з хваробай — неабходна стварыць унутры сябе хоць бы маленькі ўчастак абсалютнага здароўя і паступова пашыраць яго. Прыкіньце, колькі разоў за дзень вы сябе адабраеце, а колькі ганьбіце. Калі ганьбы столькі ж ці больш — значыць, вы няправільна ставіцеся да сябе.


Культура - Пацягнем ідылію, а Вінцэнт Іванавіч будзе радавацца?\nУсё пачалося ў 1998 годзе, калі адбыўся Рэспубліканскі фестываль імя Дуніна-Марцінкевіча ў Бабруйску. А дзе ж яшчэ быць такому фестывалю, як не на радзіме пачынальніка айчыннай драматургіі? На той фэст сабраліся з энтузіязмам шэсць тэатраў: Купалаўскі, Коласаўскі, Горкаўскі, РТБД, Гродзенскі абласны і, уласна, наш. Прыехалі сталічныя крытыкі і драматургі, паказалі спектаклі паводле Алеся Адамовіча, Еўсцігнея Міровіча, Аляксея Дударава, Алены Паповай і Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча. Праз колькі часу крытык Людміла Грамыка пісала: “На своеасаблівым тэатральным канвееры былі прадстаўлены пастаноўкі беларускіх драматургаў. Драматургі разам з рэжысёрамі сядзелі ў глядзельнай зале. Падзея атрымалася нешараговая… Для Бабруйска з’яўленне Фестывалю беларускай драматургіі — цалкам натуральнае… Прынамсі, ідэя з дапамогай фестывалю неяк далучыцца да сучаснага працэсу была паспяхова скарыстана кіраўніцтвам тэатра (а дагэтуль на бабруйскі тэатр нібыта ніхто асабліва і не зважаў)”. Крытык мае рацыю: перыферыйныя тэатры цалкам выпадаюць са сцэнічнага жыцця краіны — іх амаль ніхто не бачыць, сказаць па праўдзе, імі амаль не цікавіцца наш бамонд. А навошта: ёсць жа сталіца! Але працягнем. Праца фестывалю была прааналізавана, напісаны некалькі артыкулаў. Ва ўсіх была адзначана неабходнасць такога фэсту — агляду работ беларускіх тэатраў.\n2001 год — другі па ліку Фестываль. Ён сабраў ужо дзевяць тэатраў, і ў якасці госця прысутнічаў тэатр з Украіны. На гэтым свяце была прадстаўлена драматургія Сяргея Кавалёва, Аляксея Дударава, Алены Паповай, Святланы Бартохавай, Георгія Марчука, Уладзіміра Бутрамеева і з’явілася новае імя — Мікалай Рудкоўскі. Былі ўручаны ўзнагароды артыстам, рэжысёрам, драматургам. Шмат разважалі пра адносіны беларускіх рэжысёраў і драматургаў, размова была і аб прэтэнзіях адных да другіх. Галоўнае, што пытанне стану айчыннай драматургіі, айчыннага тэатра аналізавалася, рабіліся прагнозы, ніхто не заставаўся абыякавым. Быў выдадзены зборнік артыкулаў па выніках першага і другога фестываляў.\nЗдавалася б, праз тры гады Фестываль беларускай драматургіі павінен быў стаць папулярным, мусілі б з’явіцца новыя імёны, нешта змянілася б у падыходах да аналізу тэатральнага мастацтва, і г. д. Але трэці фэст распачаў сваю працу толькі ў 2008-м, калі адзначалася 200-годдзе з дня нараджэння Дуніна-Марцінкевіча. Урачыста адкрываўся ў горадзе помнік класіку, фэст займеў статус міжнароднага. Арганізатары ў якасці асновы абралі “нацыянальную канцэпцыю”. Тэатры з Украіны, Малдовы, Расіі, Латвіі і Беларусі мусілі паказаць пастаноўкі айчынных твораў. На гэтым фэсце данамінавала класіка: Купала, Макаёнак, Астроўскі, Горкі. Паказана і версія Леаніда Філатава класічнай рэчы “Моцарт і Сальеры”, Мікалай Каляда стварыў пастаноўку “Тройкасямёркатуз” паводле “Пікавай дамы”. Акрамя таго, былі прадстаўлены спектаклі па п’есах Алеся Асташонка, Георгія Марчука, Аляксандра Марданя і, зноў жа, Алены Паповай. На вялікі жаль — ніводнага новага імені драматурга. На публічных абмеркаваннях не раз узнікала пытанне: якім жа павінен стаць міжнародны фестываль нацыянальнай драматургіі?\nКрысціна Смольская завяршыла агляд працы фестывалю ў часопісе “Мастацтва” так: “Думаецца, гарманічнае спалучэнне гісторыі і сучаснасці — тая канцэпцыя, якая можа зрабіць бабруйскі форум вельмі важнай падзеяй у беларускім мастацкім жыцці”. Так, у беларускім мастацкім жыцці Фестываль беларускай драматургіі імя Дуніна-Марцінкевіча павінен быць адным з самых важных, але патрэбны высілкі не толькі аднаго бабруйскага тэатра. Апошнім часам шмат вядзецца размоў, напісана нямала артыкулаў пра стан нацыянальнай драматургіі, столькі ўвагі надаецца пытанню! Усё гэта сведчыць пра тое, наколькі неабходны ў рэспубліцы такі фестываль. Пасля апошняга фэсту ў Бабруйску Таццяна Арлова пісала: “Мінулай восенню мінчане нацешыліся тэатральнымі праектамі, але карціна існавання ў Беларусі нацыянальнай драматургіі не вымалёўвалася. Захоўваліся надзеі на фэст у Бабруйску… Тры папярэднія фестывалі нацыянальнай драматургіі, якія праходзілі з розным поспехам і значнымі перапынкамі, сведчылі пра тое, што падобны агляд працы айчынных тэатраў з беларускімі п’есамі неабходны”.\nІ вось — 2011 год: чацвёрты Фестываль. Прымалі ўдзел тэатры з Гродна (Абласны тэатр лялек), Гомеля (Абласны драматычны і Гарадскі маладзёжны), Маладзечна, Пінска, Віцебска (Коласаўскі), Магілёва (Абласны драматычны), мінскі РТБД, Бабруйска, а таксама госці са Смаленска, Рэзэкнэ, Днепрадзяржынска. Ізноў вернемся да артыкула Таццяны Арловай: “Рэспубліканскі фестываль нацыянальнай драматургіі імя Дуніна-Марцінкевіча дакладна адлюстраваў сённяшнае становішча з беларускай п’есай у нашым тэатральным свеце. Пэўныя тэндэнцыі ва ўзаемаадносінах тэатра і аўтара, хаатычнасць і выпадковасць, нявызначанасць перспектывы — усё выявілася пад час фестывалю. А вось тое лепшае, што ёсць сёння ў беларускай драматургіі, праграма не здолела адлюстраваць. На жаль, свята чамусьці праігнаравалі нашы драматургі… Фестываль не адкрыў рэсурсаў нашай маладой айчыннай драматургіі, якая трапляе на Усход — у Расію, або на Захад — у Германію і Польшчу”. І ўсё ж два новыя прозвішчы з’явіліся на чытках п’ес: Дзмітрый Багаслаўскі і Юлія Чарняўская. Дарэчы, па выніках фэсту быў выдадзены невялікі зборнік п’ес “Беларуская драматургія”, а гэта ўжо якая-ніякая магчымасць пазнаёміць іншыя краіны з нашай драматургіяй. Узнікае думка: а мо зрабіць фестываль у Бабруйску, як знакамітую “Любімаўку”, Фестывалем новай беларускай п’есы, і кожны беларускі тэатр будзе загадзя рыхтавацца да такога фэсту, а Вінцэнт Іванавіч будзе радавацца з’яўленню ўсё новых драматургаў?.. Але гэта ўжо справа арганізатараў, а арганізаваць яго ўсё цяжэй. Паўтаруся, адзін тэатр не можа справіцца: хацелася б адчуць большую падтрымку ды зацікаўленасць іншых бакоў.\nНаша краіна — невялікая, і зусім не абавязкова, каб усе буйныя падзеі адбываліся толькі ў сталіцы. Мо наспеў час звярнуць увагу і на перыферыйныя тэатры? Існуе Цэнтр беларускай драматургіі, але яго дзейнасць практычна не мае кропак судакранання з тэатрамі. Мо варта гэты Цэнтр таксама зрабіць адным з арганізатараў фестывалю? Пытанняў шмат, і вельмі хацелася б, каб на іх знайшліся адказы. Няхай не будзе Фестываль імя Дуніна-Марцінкевіча міжнародным, але няхай стане найперш неабходным у сваёй краіне, і ўсе тэатры, не выключаючы акадэмічныя, з нецярплівасцю будуць чакаць яго, рыхтуючы спектаклі, а беларускія драматургі — прыносіць усё новыя і новыя п’есы… Ідылічная замалёўка? Але, пры пэўных умовах і канкрэтных намаганнях, яна можа стаць рэальнасцю…


Potentilla anserine L. - дуброўка гусіная\nPotentilla anserine L.\nРускія назовы: дуброўка, гусіная дуброўка; украінскія: перстач, жаблір, гусяче зілля; польскія: srebrnik pospoliti, pieciornik gesi.\nМал. 36. Potentilla anserine - дуброўка гусіная\nШматгадовая травяністая расліна з квітнеючымі сцебламі ў выглядзе доўгіх, тонкіх, паўзучых уцёкаў, пазней укореняющихся ў вузлах і якія выходзяць з пазух лісця, размешчаных разеткай, якая адукаваная скарочаным галоўным сцяблом. Лісце прерывчатоперистые знізу (часам зверху), белошелковистые, як бы серабрыстыя. Кветкі даволі буйныя (да 20 мм), адзінкавыя, на доўгіх кветаножках вышынёй 15 - 45 гл, з пяццю пялёсткамі, залаціста-жоўтыя. Густ лісця даўкі. Кветкі маюць прыемны пах. Квітнее з траўня па верасні.\nРасліна распаўсюджанае паўсюдна, расце па дварах, садам, пустазельным месцам, пры дарогах, на межах палёў, на лугах, лясных палянах.\nЗбіраюць цэлыя расліны падчас красавання, а таксама асобна насенне.\nЛічыцца звязальным сродкам, ачышчальным кроў і ў вядомай ступені болесуцішальным.\nНапар цэлых раслін гэтай дуброўкі (20,0 г на 1 л кіпеню) прымаюць па шклянцы тройчы ў дзень пры спазматычных страўнікавых болях, пры страўнікава-кішачных недамаганнях, пры хваробах печані і пры завалах (нягледзячы на звязальныя яе ўласцівасці). Такі жа напар п'юць і робяць з яго кампрэсы на вобласць маткі пры моцных маткавых болях і пры хваравітых менструацыях, але ў гэтых выпадках лічыцца больш эфектыўным адвар на малацэ 1 гарбатнай лыжачкі насення гусінай дуброўкі на шклянку; кіпяцяць 5 хвілін і выпіваюць у 2 прыёму - раніцай і ўвечар.\nНапар зеллі з гусінай дуброўкі ў казіным кіпячоным малацэ лічыцца моцным мочегонным сродкам, не раздражняльным нырак.\nСок з свежай расліны, змяшаны ў роўных частках з сокам з зялёнай расліны іржы, прымаюць па 3 сталовых лыжкі ў дзень як сродак ад жоўцевых і пячоначных камянёў. Свежым сокам расліны промывают раны і робяць з яго прымочкі на раны.\nЗахоўванне. Траву гусінай дуброўкі захоўваюць у скрынках, высланых паперай.\nЗ шматлікіх выглядаў дубровак лячэбнае ўжыванне ў народзе мае таксама:


Апублікавана 20.07.2015 11:21\nГэты рэцэпт з маёй кулінарнай сшытачак.\nПрыгатавала яго першы раз гадоў 10 таму. З тых часоў часцяком раблю гэтыя цукеркі! Рэцэпт настолькі просты і хуткі, што з ім можа справіцца нават ребeнок! А смачныя якія атрымліваюцца !!! І праўда, чым - то падобны на "Снікерс"! Папесціце сваіх дзетак, думаю, яны будуць вельмі задаволеныя !!!\nІнгрэдыенты для "Цукеркі а - ля "Снікерс""\nМалако (сухое, ці сухія вяршкі) - 300 г\nКакава-парашок - 2 ст. л.\nАлей сметанковае (размякчанае) - 30 г\nВяршкі (або малако) - 50 мл\nАрэхі (любыя, у мяне арахіс) - 400 г\nЦукар - 1 Стак.\nРэцэпт "Цукеркі а - ля "Снікерс""\nЗмяшайце цукар, какава і вадкае малако (або сліўкі). Пастаўце сумесь на агонь і, стала памешваючы, каб не падгарэла, давядзіце да кіпення.\nЯк толькі сумесь закіпіць, зніміце яе з агню і дадайце вычышчаны і абсмалены арахіс і размякчанае сметанковае масла. Змяшайце і паступова дадайце сухія вяршкі. Размяшайце ледзь лыжкай - сумесь адразу схопіцца, і тады месіце рукамі. Атрымаецца даволі тугая маса.\nСтрава засцеліце харчовай плёнкай або пасыпце сухімі сліўкамі.\nЗ сумесі скруціце шарыкі і складзеце на страву.\nКалі цукеркі будуць цяжка скочвацца - намочыце ледзь-ледзь пальчыкі вадой - і ўсё, гэтага будзе дастаткова, каб шарыкі атрымаліся ідэальнымі і ня прыліпалі да далоньках)))\nЯк зрабілі ўсё цукеркі - накрыйце іх харчовай плёнкай і пастаўце на гадзіну ці два ў халадзільнік. Вось і ўсё\nЦукеркі робяцца вельмі хутка, усяго 15 хвілін !!! (Хоць я заўсёды ўсё хутка раблю)\nГэта класічны рэцэпт! А я кожны раз эксперыментую: замест какава можна ўзяць шакалад (толькі сухіх вяршкоў уйдeт крыху больш). Або ўзяць іншыя арэхі - густ будзе іншы, так як тон цукеркам задаюць арэхі. Мне вельмі падабаецца з міндалем, але з ім дарагавата атрымліваецца, таму часцяком раблю з арахіс і фундукам!\nДарэчы, арэхі можна здрабніць.\nКалач з інжырам\nТворожно-бананавыя кексы з ківі\nКаша для нехачух


ТЕЛЕФОН МІЛІЦЫІ – 102 — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\n12.08.2019 21.08.2019 admin512Комментарии on ТЕЛЕФОН МІЛІЦЫІ – 102\nУ бальніцу быў дастаўлены пажылы вясковец у стане алкагольнага ап’янення з разбітай галавой і параненай рукой. Медыкам ён растлумачыў, што яго пабіў металічнай трубой пасынак. Міліцыя выехала на месца канфлікту. Адшукалі падазронага. Мужчына аказаўся цвярозым, віны сваёй не прызнаў, а што за бяда здарылася з айчымам – не ведае… Але металічная труба на двары ўсё ж такі валялася. Яна ўзята на экспертызу. Сляды на ёй і дапамогуць устанавіць ісціну.\nЗАКРЫЛА ВАЛЮТНЫ РАХУНАК\nЖыхар вёскі Сушы недалічыўся дома буйной сумы грошай – 450 еўра, якія ён паклаў у верхнюю шуфлядку тумбачкі, што стаяла ў спальным пакоі. Міліцыя прыехала хутка і спрацавала аператыўна: у той жа дзень лёс валюты быў устаноўлены. Нячыстай на руку аказалася знаёмая гаспадара, непрацуючая жанчына 1969 года нараджэння. Супраць яе ўзбуджана крымінальная справа па артыкуле “крадзеж”. Зладзейка затрымана і знаходзіцца ў ізалятары часовага ўтрымання.\n2 жніўня пачаліся пошукі жыхара Валожына 1977 года нараджэння. Вядома, што ў сакавіку мужчына паехаў у Санкт-Пецярбург з мэтай працаўладкавацца. Аднак да гэтага часу сям’я не атрымала ніякіх звестак ад яго. Першай трывогу забіла маці…\nУ дзяжурную часць РАУС паступіў сігнал аб тым, што ў інтэрнаце па вуліцы Беларускай райцэнтра адбываецца бойка. Нарад міліцыі прыехаў своечасова, бо адзін з дэбашыраў ужо спрабаваў кідаць у сабутэльніка нож. Найбольш задзірлівым аказаўся нідзе не працуючы жыхар райцэнтра. Замест таго, каб ісці спаць (гадзіннік паказваў 00.00 гадзін), мужчына пачаў пагражаць забойствам свайму суседу па інтэрнаце.\nЗ месца бойкі праваахоўнікі канфіскавалі нож, хуліган арыштаваны.\nАналагічнае злачынства зафіксавана і на вуліцы Чапаева. Там кампанія з трох чалавек распівала спіртныя напіткі. А паколькі жанчына была адна, а кавалераў – двое, паміж мужчынамі ўзнікла сварка, а потым і бойка. Адзін з кавалераў ухапіўся за нож і нанёс другому некалькі рэзаных ран у вобласць паясніцы. Цяпер праз свой празмерна баявы характар ён паўстане перад судом.\nЖыхар вёскі Станюшкі 1985 года нараджэння за ўхіленне ад платы аліментаў на непаўналетняга сына ўжо прыцягваўся да крымінальнай адказнасці, аднак на шлях выпраўлення так і не стаў. Сёлета ён толькі тройчы прысылаў дзіцяці грошы: у красавіку – 5 рублёў, у маі і чэрвені – па дзясятцы, хаця доўг перад сынам перавышае суму ў 8300 рублёў.\nАле замест таго, каб прыкласці намаганні і працаўладкавацца, дужы і малады мужчына запісаўся ў лайдакі. А што сын павінен расці, кожны дзень есці і апранацца, яго, як бачна, зусім не хвалюе.


Тэхнікі Тэнсін Сёдэн Каторы Сінта-ру\nГалоўнаяВідэагалерэяТэхнікі Каторы Сінта-ру.\nКаторы Сінта-ру – гэта японскае мастацтва бою і фехтавання рознымі відамі зброі (меч, шост, нож, нагіната ды інш.). Вывучэнне Каторы Сінта-ру паляпшае каардынацыю і павялічвае рэакцыю, таму заняткі айкідо і Каторы Сінта-ру добра пасуюць адзін аднаму.\nДэманстрацыя тэхнік Каторы Сінта-Ру\nКата з нагінатай\nКата 2 – Nanatsu no naginata.\nКата з бакенам - Ijutsu no tachi\nКата 3 – Kasumi no naginata.\nКата з бо - Seriai no bo\nГісторыя школы Каторы Сінта-ру\nШкола Тэнсін Сёдэн Каторы Сінта-Ру заснавана Іідзаса Цёісаі Тэнао (1387-1488) у 1447 годзе і ёсць адной з найстаражытнейшых школ традыцыйных японскіх мастацтваў бою. Назву школы можна перакласці гэтак: "Ваярская традыцыя боскага шляху".\nНапрыканцы перыяду Эдо (сярэдзіна 19-га стагоддзя) галавой сям'і Іідзаса і нашчадкам заснавальніка быў Сюрынасукэ Марысада. Але ў Марасады не было сына, які б мог ачоліць школу Каторы Сінта-ру. Таму пасля ягонай смерці ў 1896 годзе кіраўніком Каторы стаў найстарэйшы вучань – Ямагучы Энамота. У 1917 годзе Ямагучы Энамота памёр. Школу Каторы Сінта-ру ўзначаліў прыёмны сын Іідзасы Марысады – Іідзаса Кіндзіра. Потым кіраванне школай атрымаў у спадчыну ягоны сын Іідзаса Ясусада, сучасны кіраўнік Каторы.\nЗараз Тэнсін Сёдэн Каторы Сінта-ру падзяляецца на дзьве галіны:\nНакірунак паслядоўнікаў Сіхана Кавасакі – сэнсэя Ёсіё Сугіно (1904-1998).\nНакірунак, які ўзначальвае Сіхан Нарыта, – сэнсэя Рысукэ Атакэ (1926-2021).\nПа-за межамі Японіі больш вядомы накірунак Ёсіё Сугіно.\nПравілы школы Каторы Сінта-ру забараняюць навучэнцам браць бой з асабістых матываў. Гэтая забарона абгрунавана тым, што сапраўдны бой – пытанне жыцця і смерці, таму адзін з удзельнікаў дуэлі непазбежна загіне.\nАкрамя мастацтва валодання мячом, шастом, бо, нагінатай, вучні навучаюцца астраноміі, геаграфіі, шпіёнству. Кожны кандыдат пры паступленні ў школу Каторы Сінта-ру павінен падпісаць клятву, у якой гаворыцца, што ён згодны з палітыкай школы і будзе няўхільна яе прытрымлівацца.


Куда обратиться если вам нужны дрова — Шумилино. Новости Шумилино и Шумилинского района. Герой працы. Герой труда. Районная газета\n07.02.2011 shumilino143Комментарии on Куда обратиться если вам нужны дрова\nЗ плеч ды ў печ\nЗіма ёсць зіма. І ў нашых умовах без дроў – ніяк. А што на сённяшні дзень з дрывамі, ці можна іх набыць, ці хапае іх у арганізацыях і прадпрыемствах і якія? Пра гэта расказваюць кіраўнікі арганізацый,\nУладзімір Мікалаевіч Кійко, дырэктар Шумілінскага філіяла “Віцебскаблпаліва”:\n— Наша арганізацыя працуе пераважна з насельніцтвам. Дровы ёсць і будуць. Сёння запісваем чаргу на красавік. За месяц філіял абслугоў-вае каля пяцідзесяці чалавек. Прадпрыемствы і арганізацыі раёна дровы ў нас не набываюць, хіба што ў экстраных выпадках. Хаця ў другіх раёнах, напрыклад, у Гарадоцкім, філіял “Віцебскаблпаліва” забяспечвае дрывамі арганізацыі і прадпрыемствы. Што тычыцца торфабрыкету, то яго ў нас купляюць як насельніцтва, так і арганізацыі. Праблем з гэтым не ўзнікае.\nПётр Уладзіміравіч Спірыдонаў, начальнік раённага аддзела адукацыі:\n— Сітуацыя з дрывамі напружаная. Шэраг устаноў (Навікоўская, Башнёўская, Ляжнёўская школы, Мікалаёўскі дзіцячы сад) ацяпляем, як кажуць, з калёс: прывезлі дровы – і ў печку. Купляем дровы ў лясгасе. Чаму не набываем у “Віцебскаблпаліве”? Дорага. З прыватнымі фірмамі не працуем, бо тыя патрабуюць за дровы папярэднюю аплату.\nЛясгас выдзяляе нам дзялянкі, з якіх нам трэба самім вывозіць дровы. Сваімі трыма трактарамі, што ёсць у аддзеле адукацыі, мы не ў стане вывезці (на сезон нам патрэбна каля 3500 м3 дроў). Вось і прыходзіцца заключаць дагаворы на вывазку дроў з індывідуальнымі прадпрымальнікамі, арганізацыямі. Так, нядаўна, заключылі такі дагавор з льнозаводам. Сітуацыя вырашылася б, калі б транспарціроўкай дроў займаўся лясгас.\nКанстанцін Фёдаравіч Баканаў, галоўны ўрач цэнтральнай раённай бальніцы:\n— Наша сітуацыя вельмі нагадвае становішча ў аддзеле адукацыі. Некаторыя свае ўстановы ацяпляем таксама з калёс. Як кажуць: “З плеч ды ў печ”. Такая напружаная сітуацыя з дрывамі ў нас узнікла ўпершыню. На пастаўку дроў быў заключаны дагавор з “Флора-дрэў”, але арганізацыя не выконвае ўзятыя абавязацельствы, не возіць дровы. Вось і прыходзіцца тэрмінова шукаць транспарт. Зразумела, усё было б прасцей, калі б лясгас не толькі прадаваў дровы на дзялянках, але і займаўся іх транспарціроўкай.\nЯўген Уладзіміравіч Філіпаў, галоўны ляснічы “Шумілінскага лясгасу”:\n— У першую чаргу хочацца адзначыць, што адна з галоўных задач лясгасу – вытворчасць дзелавой драўніны. Дровы ёсць у дастатковай колькасці. Мы завозім іх “Віцебскаблпаліву” і камунгасу. Для іншых арганізацый мы дровы не возім. Не хапае тэхнікі, яна і так працуе ў тры змены.\nАлег Віктаравіч Судзько, дырэктар “Флора-дрэў”:\n— Адпускаем дровы як насельніцтву, так і арганізацыям. За месяц дзесьці пад пяцьдзесят чалавек абслугоўваем. З мінулагоднімі заяўкамі поўнасцю справіліся, праўда, зараз заказы не прымаем. Бо ў нас няма дзялянкі. Супрацоўнічаем і з прадпрыемствамі. У мінулым годзе тысячу кубаметраў завезлі райспажыўтаварыству. Працуем з “Беларусбанкам”, раённым ад-дзелам па надзвычайных сітуацыях і іншымі. А што атрымалася з ЦРБ? Заключылі дагавор на 368 кубаметраў, прывезлі 185. Але нам не заплацілі, апошні плацёж быў у кастрычніку. Наша прадпрыемства бярэ крэдыты, каб набыць дзялянку, і, зразумела, хочацца атрымліваць грошы за свой тавар. Як паказвае практыка, з арганізацыямі і прадпрыемствамі пераважна трэба працаваць па папярэдняй аплаце.


Свабода (Тут і цяпер), 15/2007 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nДата выхаду: 2007-04-12\nНа Вялікдзень Аляксандр Лукашэнка зладзіў уласную пропаведзь у Свята-Духавым саборы. Падчас святочнога багаслужэння ён ізноў заклікаў мацаваць шматвяковае братэрства беларускага і расійскага народаў. Забытыя былі ўласныя заявы двухмесяцовай даўнасці пра “дахляціну, якой патыхае з Усходу”, пра “Крэмль, што здзекуецца з беларусаў”. Цяпер нас ізноў заклікаюць разам з расейцамі супрацьстаяць нейкім невядомым пагрозам. Аднак сяброўства сяброўствам, а мяса, як высвятляецца, паасобку. I рыба таксама. Прадуктам з Мінска і Баранавічаў, Брэста і Полацка ўсё цяжэй трапіць на расійскія рынкі.


«Гільдыя керамістаў» запрашае на чароўную выставу | Новы Час\nПраект «Між рукамі і полымем» створаны з мэтай папулярызацыі мастацтва керамікі і садзейнічанню развіццю беларускіх майстроў, якія працуюць у гэтай вобласці дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва. На выставе свае працы прэзентуюць 20 беларускіх і расійскіх аўтараў, з якімі адбудуцца майстар-класы і творчыя сустрэчы.\nАсаблівасцю Праекта з’яўляецца тое, што ў экспазіцыйнай прасторы можна пабачыць і атрымаць асалоду ад твораў керамістаў рознага ўзроўню – ад пачаткоўцаў і таленавітых майстроў да знакамітых мэтраў. Тэматыка Выставы гэтага года – «КераМІФічнае» – адкрывае прастору фантазіі як для Майстра, так і для Гледача.\nМіфалагічны сюжэт як палатно ганчарнага кола, што кружляе ў адной плоскасці, выбудоўвае мудрагелістую канструкцыю былі-небылі. Дасведчаны Аўтар ці малады – неістотна. Бо памяць у нас адна і захоўваецца яна ў кожнай клетачцы чалавека і ў кожнай малекуле гліны. Адзінства і барацьба рук і полымя, што твораць – аснова светабудовы. Стварэнне сусвету ў міфах усіх народаў Зямлі адбываецца праз канфлікт супрацьлеглых інтарэсаў і, у той жа час, у імкненні да зліцця антаганістычных энэргій у баланс і гармонію.\nВыстава працуе з 3 па 16 сакавіка 2020, па адрасе: Кастрычніцкая плошча, 1 (Палац Рэспублікі)\nЧас працы: аўторак – субота: 11.00 – 19.00


Палінезійскі культурны цэнтр прадстаўляе расклад культурных мерапрыемстваў на 2008 год\nГалоўная » Артыкулы апошніх навін » навіны » Палінезійскі культурны цэнтр прадстаўляе расклад культурных мерапрыемстваў на 2008 год\nLa'ie, HI (eTN) - Палінезійскі культурны цэнтр святкуе сваё 45-годдзе шырокім спектрам фестываляў і конкурсаў, якія прадстаўляюць палінезійскія культуры, якія захоўваюцца і дзеляцца на працягу доўгай і ганарлівай гісторыі PCC.\n"Мы вельмі рады быць часткай культурнага ландшафту Гаваі і Палінезіі на працягу апошніх 45 гадоў", - сказаў Альфрэд Грэйс, старэйшы віцэ-прэзідэнт па продажах і маркетынгу PCC. "Мы з нецярпеннем чакаем захавання культурных традыцый ва ўсёй грамадскасці, дзелімся палінезійскай спадчынай з наведвальнікамі з усяго свету на доўгія гады".\nПадзеі, запланаваныя на 2008 год, ўключаюць наступнае:\n19 студзеня: 17-ы штогадовы фестываль танца "Моанікела Хула"\nГэта штогадовая даніна і традыцыя песні і танца - у гонар нябожчыцы Лаі, цёткі Салі Вуд Налуаі. Танцоры Кейкі дэманструюць свае навыкі ў святкаванні таго, як Цётка Салі працягвае выкладаць хулу амаль 40 гадоў як першую куму-хулу ў ПКС.\n14-17 мая: фестываль Самоа\n16-ы штогадовы Сусветны конкурс танцавальнага агнястрэльнага нажа\nСмелае майстэрства займае цэнтральнае месца, калі канкурэнты дэманструюць мастацтва самаанскіх танцаў пад фаер. Удзельнікі з усяго свету збіраюцца ў Ла'і, круцячы запаленыя агнём нажы, імкнучыся пазбегнуць полымя і дэманструючы свае спартыўныя здольнасці, змагаючыся за тытул чэмпіёна свету. Квіткі гарачыя, таму браніруйце іх хутка!\nФестываль мастацтваў сярэдняй школы самаанскіх культур\nУ гэтым захапляльным спаборніцтве сотні гавайскіх старшакласнікаў збіраюцца разам, каб праверыць свае веды на традыцыйных самаанскіх навыках, музыцы і танцах, каб даказаць, якая школа лепшая.\n5 ліпеня: 8-ы штогадовы Тэ Махана Хіра'а О Таіці\nХуткі рытм "ote'a" гучыць, калі хуткі ўзмах спадніцы хау захапляе гэтым аптымістычным спаборніцтвам групавых і сольных танцаў Таіці. На гэтым фестывалі прыцягваюць наведвальнікаў і мясцовых жыхароў, дзе ўдзельнічаюць тамары - дзеці з усяго выспы, якія танчаць пад павольныя мелодыі і імклівыя рытмы Таіці.\n9 жніўня: фестываль песні і танца маоры\nПадрыхтуйцеся да таго, каб стаць сведкамі жорсткай сілы і гонару воінаў-маоры, якія прыцягваюць увагу сваімі меладычнымі галасамі і гарачымі дэманстрацыямі традыцыйнай хакі (мужчынскі танец паставы) і поі (танец з прыладамі).\nСнежань: Каляды ў Палінезіі\nПаўночны бераг ажыве новым захапляльным фестывалем "Каляды ў Палінезіі". Чатырохтыднёвая феерыя адсвяткуе сезон у палінезійскім стылі з удзелам спецыяльных культурных прэзентацый у вёсках, а таксама бясплатнымі канцэртамі любімых мясцовых гуртоў, выступленнямі хула халаў і камаайнамі.\n"Мы заўсёды шукаем розныя шляхі і магчымасці для вывучэння і распаўсюджвання розных твараў Палінезіі", - сказаў Альфрэд Грэйс, старэйшы віцэ-прэзідэнт па продажах і маркетынгу PCC. "Мы можам яшчэ больш атрымліваць асалоду ад наведвальнікаў і kama'aina, мы ганарымся тым, што пастаянна прапануем разнастайны спектр мерапрыемстваў тым, хто хоча паўдзельнічаць і прадэманстраваць сваю культуру".\nДля атрымання дадатковай інфармацыі пра цэны на кожнае мерапрыемства альбо для браніравання звяжыцеся па тэлефоне (800) 367-7060, альбо на Гаваі па тэлефоне 293-3333 альбо наведайце www.Polynesia.com. Графік мерапрыемстваў можа быць зменены без папярэдняга паведамлення, таму гасцям прапануецца патэлефанаваць ці наведаць вэб-сайт, каб пацвердзіць наяўнасць.\nЗаснаваная ў 1963 годзе як некамерцыйная арганізацыя, PCC забаўляла больш за 33 мільёны наведвальнікаў, захоўваючы і адлюстроўваючы астатнюю частку свету культуру, мастацтва і рамёствы Палінезіі. Акрамя таго, PCC аказаў фінансавую дапамогу 17,000 70 маладых людзей з больш чым XNUMX розных краін, пакуль яны наведвалі Гавайскі ўніверсітэт імя Брыгама Янга. Як некамерцыйная арганізацыя, усе сродкі, атрыманыя PCC, выкарыстоўваюцца для паўсядзённай дзейнасці і падтрымкі культурных і адукацыйных місій.


01 жнівень 2016, 17:22\nЖыхарка Магілёва Сьвятлана Скіба намагаецца выбавіць з турмы мужа — Сяргея Гаравога.\nЯго асудзілі разам зь яшчэ двума бізнэсоўцамі за незаконную прадпрымальніцкую дзейнасьць. У ходзе судовага працэсу абвінавачаны выплаціў вызначаную сьледзтвам шкоду — 185 мільёнаў рублёў. Але яго ўсё адно пакаралі чатырма гадамі калёніі ўзмоцненага рэжыму з канфіскацыяй маёмасьці.\nЁн стаў ахвярай ілжывых паказаньняў, настойвае Сьвятлана. Прысуд яна лічыць несправядлівым і заяўляе, што ад мужа вымагаюць прызнаньня віны. Сяргей Гаравы сьцьвярджае, што каяцца яму няма ў чым, бо ягоны бізнэс без крыміналу.\nНяхай просіць памілаваньня\nМаці двух непаўналетніх дзяцей пісала Аляксандру Лукашэнку, спадзеючыся на ягонае заступніцтва.\nСям’я разам. Турма пакуль яе не разлучыла\n«Няўжо мала таго, што чалавек год утрымліваецца ў зьняволеньні, усё сплаціўшы? Каму гэта выгадна? — зьвярталася ў лісьце да кіраўніка дзяржавы Сьвятлана Скіба. — Дзе мне, простаму чалавеку, жанчыне, маці і жонцы шукаць дапамогі і падтрымкі? Каму важнае жыцьцё нашай сям’і, яе мір і спакой...»\nУ адказе жанчыне паспачувалі і параілі, каб муж напісаў просьбу аб памілаваньні на імя прэзыдэнта.\nЗьвярталася Сьвятлана і ў дзяржаўныя сродкі масавай інфармацыі, каб тыя ўзьнялі праблему, зь якой сутыкнуўся муж. Ёй паспачувалі, але пісаць ня сталі.\nПра перажытае за апошні год Сьвятлана апавядала, гуляючы з чатырохмесячнай дачкой. Пакуль дарослыя размаўлялі, немаўля мармытала сабе ў вазку. Час ад часу малое нагадвала пра сябе капрызамі. Маці дачку сунімала, не перапыняючы свайго аповеду.\n«Для мяне кашмар усяго майго жыцьця, што муж ня бачыў, як нарадзілася дачка. Ён нават не знаёмы зь ёю», — з трымценьнем у голасе гаварыла Сьвятлана.\nНа суд прыходзіла цяжарнай\nСьвятлане крыху за трыццаць. Пра цяжарнасьць яна даведалася, калі муж ужо месяц быў у няволі.\nВіншавальны малюнак з турмы. Ім Сяргей выказаў радасьць ад нараджэньня дачкі\nЖанчына прыгадала, як у самоце зьбіралася ў радзільню, як зь цяжкімі думамі, што побач няма мужа, пайшла ў лякарню. Перажываньні ды стрэс адбіліся на родах. Яны былі заўчасныя ды няпростыя. Суразмоўніца з удзячнасьцю згадала лекараў, якія ўратавалі яе дачку.\n«На судовыя пасяджэньні я хадзіла, пакуль магла, амаль да самых родаў, — казала Сьвятлана. — Мне было дужа цяжка. За час цяжарнасьці я паправілася больш як на 25 кіляграмаў. У мяне быў вялікі жывот. У судзе я ні ў кога не прасіла дапамогі. Проста прыходзіла, садзілася, бачыла мужа, ён бачыў мяне. Спрабавала яго падтрымаць сваёй прысутнасьцю».\nГісторыя для сына: тата ў Кітаі, бо ў турме адны злодзеі\nСтарэйшаму сыну Захару няма дзевяці гадоў. Ён ня ведае, дзе тата, бо маці ўмысьля хавае ад яго праўду.\nВіншавальны ліст маці ад зьняволенага сына: «Выбачай, што пакінуў вас гэтак надоўга»\n«Я прыдумала гісторыю, што тата ў Кітаі. Захар пытае, чаму мы ня можам яму патэлефанаваць або пагаварыць зь ім праз інтэрнэт. Я адказваю, што тата ў гарах, у глухой вёсцы, зь якою няма сувязі. Муж піша сыну амаль штодня. Я перакладаю лісты ў другі канвэрт і аддаю Захару, — кажа Сьвятлана.\n«Сын добра выхаваны. Калі мы глядзім фільмы, у якіх паказваюць асуджаных, то яны падаюцца страшнымі людзьмі з дужа адмоўнымі якасьцямі характару. Гэта забойцы, маньякі, — працягвае суразмоўніца. — Выходзіць, што нармальны чалавек у турму трапіць ня можа. А сынаў тата цяпер там, і, значыць, ён таксама зь ненармальных. А гэта няпраўда. Захар ведае, які ў яго тата. Калі ён даведаецца праўду, то для яго яна будзе ўдарам. Ён не гатовы пакуль пачуць пра татава зьняволеньне».\n«Сынку, ты сапраўдны гаспадар у нашым доме, малайчына, — піша ў адным зь лістоў Сяргей Гаравы сыну. — Дапамагай маці і прыглядай за маленькай, пакуль я ў камандзіроўцы...»\nЗьбіралі грошы ўсёй грамадой, каб абысьціся без турмы\nПрысуд Сяргею Сьвятлана лічыць несправядлівым. Тое, што ён не прызнае сябе вінаватым, надае ёй упэўненасьці, што гэта так.\nМужу прысудзілі чатыры гады ўзмоцненага рэжыму з канфіскацыяй маёмасьці. Вызначаную шкоду ў памеры 185 мільёнаў (недэнамінаваных) рублёў сплацілі, пакуль Сяргея Гаравога судзілі.\n«Гэтыя грошы мы зьбіралі цэлы год. Ня ведаю, як бы адбілася на выраку, калі б мы сабралі такія грошы да суду, але такой сумы ў нас тады не было. Тое, што прадпрымальнікі жыруюць, гэта байкі, — казала Сьвятлана. — У нас нямала знаёмцаў, і кожны стараўся дапамагчы. Прыносіў колькі мог. За два разы мы выстаўлены рахунак аплацілі. Спачатку адвакат перадаў суду квітанцыю на 125 мільёнаў, а пазьней на 60 мільёнаў рублёў. Судзьдзі, як мне падалося, дужа не спадабалася, што гэтыя грошы мы сплацілі за два разы».\nЗ матэрыялаў справы: Сяргей Гаравы поўнасьцю вярнуў вызначаную яму суму, спадзеючыся, што прысуд ня будзе зьвязаны з пазбаўленьнем волі. Зь яго спагналі 185 мільёнаў рублёў. Ён супрацоўнічаў з галоўным фігурантам справы Пятром Акулавым.\nПаводле Сьвятланы, у мужа была невялікая фірма. Супрацьпраўных дзеяньняў, цьвердзіць суразмоўніца, ён не зьдзяйсьняў. Калі Сяргея затрымалі першы раз, кажа яна, то праз тры дні вызвалілі, бо не было доказаў ягонай віны.\nМуж — ахвяра ілжывых паказаньняў\n«Сьледзтва, як ён апавядаў, спрабавала выбіць у яго прызнаньне. Тое, што муж спрабаваў бараніцца, сьледчаму не падабалася. Я дапускаю, што муж некарэктна выказваўся падчас допытаў, і гэта, відаць, ягоная памылка, бо, як я лічу, трэба разумець, у якіх варунках знаходзісься, і зважаць на іх», — кажа Сьвятлана.\nСтос лістоў з турмы за год Сяргеевага зьняволеньня\n«Пазьней у справе нечакана зьявілася прызнаньне галоўнага яе фігуранта, прадпрымальніка Пятра Акулава. Сяргей у лісьце мне паведаміў, што Акулаў абылгаў яго, таму і арыштавалі яго другі раз, — працягвае суразмоўніца. — Сьведкі на працэсе пацьвердзілі, што Сяргей вёў свой бізнэс як мае быць. У матэрыялах справы не было запісаў тэлефонных гутарак, якія маглі б скампрамэтаваць мужа.\nУсё абвінавачваньне было выбудаванае на паказаньнях Акулава. У сваім апошнім слове ён заявіў, што з маім мужам не сутыкаўся і ня быў нават зь ім знаёмы. Гэтага прызнаньня суд не ўлічыў. Мяне гэта ўжо і ня дзівіць. Калі суд не ўлічыў таго, што ў мужа двое непаўналетніх дзяцей і сплачаная шкода, то хіба можа ён улічыць словы галоўнага фігуранта крымінальнай справы? Вырак суду толькі пацьвердзіў маё меркаваньне, што мужа скарысталі як “паравоз”, каб пакараць Акулава».\nНа Сяргея Гаравога спачатку завялі адміністрацыйную справу, пазьней перакваліфікавалі яе ў крымінальную. Арыштавалі бізнэсоўца ў ліпені 2015 году. У кантрольных органаў зьявіліся пытаньні да таварна-транспартных накладных, якія, як настойвала сьледзтва, былі фіктыўнымі (не забясьпечаныя таварам). Іх, даводзілі абвінаваўцы, Гаравы атрымаў у фірме галоўнага фігуранта справы Пятра Акулава, каб пазьбегнуць выплаты падаткаў. Абарона ж настойвала: такіх махінацыяў не было. У пацьверджаньне спасылаліся на паказаньні сьведкаў.\nЗ матэрыялаў справы: Пётар Акулаў стварыў фірму, якая займалася незаконнымі апэрацыямі — пераводам безнаяўных грошай у наяўныя і наадварот. Гэткай дзейнасьцю ён займаўся да 2013 году і меў даход у асабліва буйным памеры. Дапамагаў іншым ухіляцца ад сплаты падаткаў. Асуджаны да шасьці гадоў зьняволеньня. Суд пастанавіў спагнаць зь яго 45,7 мільярда рублёў незаконна атрыманага даходу. На момант вынясеньня прысуду сплаціў тры мільёны. З выракам не пагадзіўся і зьбіраецца яго абскарджваць.\nПрадпрымальнік Дзьмітры Максімкоў — яшчэ адзін фігурант справы, які супрацоўнічаў з Акулавым. Максімкова асудзілі на 5 гадоў калёніі ўзмоцненага рэжыму з канфіскацыяй маёмасьці. З 594 мільёнаў рублёў шкоды сплаціў 200 мільёнаў.\nСплата шкоды не ўратавала ад турмы\nЗьняволены прадпрымальнік у лістах жонцы піша, што бараніць сябе будзе да канца. Ён лічыў: сплаціўшы вялізарныя для ягонага бізнэсу і сям’і грошы, пазьбегне турэмнага зьняволеньня. На справе ж выйшла іначай.\nСьвятлана Скіба з дачкой\n«Узводзіць на сябе паклёп ён не зьбіраецца, хоць і разумее, што ахвяруе спакоем сваёй сям’і. Прызнаўшы віну, якой у яго няма, ён ня зможа з гэтым жыць. Я гэта разумею і не дакараю яго, хаця, па шчырасьці, мне дужа цяжка безь яго. У Сяргея ўстойлівыя жыцьцёвыя прынцыпы. Такім і гадуем сына. Калі ён нешта наробіць кепскага і спрабуе гэта ўтаіць, то мы кажам, што ад сябе не схаваесься. З гэтым будзеш жыць. У такой сытуацыі і муж», — кажа Сьвятлана.\n«Маё меркаваньне — ісьці да канца, і я яго зь сябе ня выб’ю. Я не ануча. Мне будзе перад сабою сорамна, калі я зраблю гэта іначай. Я не вінаваты», — пісаў жонцы зьняволены бізнэсовец.\nПаводле Сьвятланы, яе зьняволены муж лічыць, што ў абароне ягоных правоў дапамагчы можа шырокі грамадзкі розгалас. Як кажа жанчына, журналісты, да якіх яна зьвярталася, абяцалі напісаць пра нявольніцкі лёс мужа, але такіх публікацыяў у прэсе яна не знайшла.\nСпроба абараніцца — таксама грэх\n«Калі органы ўлады, пракуратура ды адвакаты ня могуць дапамагчы, бо яны частка сыстэмы і баяцца выказаць сваё меркаваньне, то спадзеў на журналістаў. Яны здольныя данесьці да грамадзтва сытуацыю, у якой апынуўся муж, — кажа Сьвятлана. — Існуе ж указ прэзыдэнта, паводле якога камэрсант, сплаціўшы нанесеную сваімі дзеяньнямі шкоду дзяржаве, абыходзіцца без пазбаўленьня волі.\nАдзін зь лістоў сыну: «Я перажываю за цябе»\nЗначыць, гэты ўказ не на ўсіх распаўсюджваецца? Значыць, спроба абараніцца, даказаць сваю невінаватасьць — таксама грэх, за які караюць? Але нават пытаньне ня ў гэтым. Суд даў яму чатыры гады, не зважаючы, што Сяргей — бацька двух непаўналетніх дзяцей».\n«Рэзананс павінен быць, бо тут пануе сваволя, — напісаў у адным зь лістоў Сяргей Гаравы сваёй жонцы. — Няхай розгалас будзе шырокім. Калі ж маўчаць, яны гэтак і будуць «укочваць» невінаватых людзей».\nМужаў адвакат, са слоў Сьвятланы, устрымліваецца ад кантактаў з журналістамі. Як яна кажа, ён таксама лічыць, што вырак Сяргею несправядлівы. У ягонай практыцы, пераказвае суразмоўніца словы абаронцы інтарэсаў мужа, дагэтуль не было выракаў, калі абвінавачаны, сплаціўшы доўг дзяржаве, быў пакараны турмой і канфіскацыяй маёмасьці.\n«Пакуль быў суд, у нас была надзея на тое, што пасьля яго муж вернецца дахаты. Ня толькі мы гэтага чакалі. У сьледчым ізалятары турмы №4 нямала сядзіць камэрсантаў, якім інкрымінуюцца эканамічныя злачынствы (пра гэта апавядаў Сяргей), і калі яго прывезьлі пасьля суду, то яны ўсе былі зьдзіўленыя яго вяртаньнем. Чакалі Акулава, Максімкова, але не Гаравога. Нават ахоўнікі ў турме не разумелі, што адбываецца».\n«Напрошваюцца пытаньні: каму трэба, каб Сяргей сядзеў у турме, навошта супраць яго ўжылі такі карны падыход? — працягвае Сьвятлана. — Мужавы сябры таксама не разумеюць, што адбываецца ў краіне. Навошта ён сплачваў тое, што прысудзілі, пытаюць яны. Лепей бы іх аддалі табе, а так ён ці сплаціў — сеў, ці не сплаціў — усё роўна б сеў».\n«Дужа шмат сядзіць людзей па эканамічных справах, такіх, як у мяне, — піша Сяргей Гаравы жонцы са сьледчага ізалятара турмы №4. — У абласным судзе адмяняюцца выракі. Пабачым, як будзе са мною. Але мы пойдзем да канца...»\nЗламалі дзьверы, апісалі тэлевізар. Арыштавалі сынаў рахунак\nГаворачы пра ціск, які зазнае муж у няволі, Сьвятлана згадала, як наведаліся ў іхнюю кватэру судовыя выканаўцы апісваць маёмасьць. Перад вачыма ў мяне прамільгнулі тады кадры з савецкага сэрыялу пра Штырліца.\nПершы новы год у турме: «Я дужа сумую і люблю вас»\n«Я была на прыёме ў гінэколяга, і мне настойліва тэлефанавалі некалькі разоў, але адказаць я не магла. Потым прыйшла смс з пагрозай: як не адчыніце дзьверы, то іх выламаем. Калі прыехала, то мяне чакалі двое ля ўваходу ў пад’езд, яшчэ двое ў пад’езьдзе і яшчэ двое ля маёй кватэры. Яны так грукалі ў дзьверы, што іх усё ж паламалі. Апісалі тэлевізар, мікрахвалевую печку і духоўку. Больш апісваць не было чаго».\n«Быў арыштаваны рахунак сына, адкрыты на маё імя, — дадае Сьвятлана. — Некалі бабуля зь дзядулем яму падарылі сто даляраў. Казалі, што да паўналецьця назьбіраецца яму на навучаньне. На момант арышту там ляжаў 151 даляр. Я калі атрымала дапамогу на народжаную дачку, дык падумала пакласьці выплачаныя 20 мільёнаў на сынаў рахунак, але ўстрымалася. Як хто падказаў. Калі б іх арыштавалі, то не давяла б, што гэта грошы маёй дачкі».\nПешка ў чужой гульні\nНа пытаньне, ці зьвяртала ўвагу судзьдзя, што на працэс пастаянна прыходзіць цяжарная жанчына, Сьвятлана адказала, што да яе яна падыходзіла.\nСьвятлана і чатырохмесячная дачка чакаюць мужа і таты на волі\n«На адным з апошніх пасяджэньняў, калі мне ўжо трэба было класьціся ў лякарню, судзьдзя падышла і запытала, ці я жонка Гаравога.\nПапрасіла прынесьці даведкі пра тэрміны цяжарнасьці, каб да мужа быў мякчэйшы падыход. Адвакат перадаў даведку аб цяжарнасьці, а потым аб нараджэньні дзіцяці. Але факты цяжарнасьці і нараджэньня дачкі не былі ўлічаныя ў выраку, — кажа суразмоўніца і дадае: Дзеля чаго тады мяне прасілі прынесьці іх — незразумела.\nАд гэтага ўсяго крыўдна і роспачна. Выходзіць, ты як пешка ў чужой гульні, і тваім лёсам жанглююць як хочуць. Насамрэч, ужо было пры канцы працэсу зразумела, якія тэрміны будуць даваць — гэта адчувалася. Але заставалася надзея на лепшае».\nСуразмоўніца кажа: вырак Кастрычніцкага суду Магілёва ейны муж абскардзіў. Паводле адваката, разгляд апэляцыі адбудзецца ў верасьні. Надзеі, аднак, на тое, што вырак будзе перагледжаны, у Сьвятланы няма. Застаецца спадзеў на Вярхоўны суд. Але, кажа яна, жах сытуацыі ў тым, што калі абласны суд пакіне вырак у сіле, то ў Вярхоўны суд муж будзе ўжо пісаць з зоны.\nПаважаны Аляксандар Рыгоравіч! Я малю Вас...\n«У любой краіне ёсьць вярхоўны орган улады, якому падначальваюцца ўсе, каго ты вінаваціш у несправядлівасьці. І ты зьвяртаесься да яго са спадзевам, што ён дасьць рады праблеме, — тлумачыць Сьвятлана свой зварот да Лукашэнкі.\nАдна зь дзевяці старонак ліста Сьвятланы Скібы Лукашэнку: «Няўжо мой муж больш злосны злачынец, чым асуджаныя і памілаваныя карупцыянэры?»\n«У маім лісьце кіраўніку дзяржавы было шмат эмоцыяў. Мне падаецца, што такія, як мой зварот, ён сам не чытае. Іх пераадрасуюць розным інстанцыям. Мне прыйшоў адказ, якім паведамілі, што ў судовы працэс ня можа ніхто ўмешвацца, нават адміністрацыя прэзыдэнта.\nПараілі, каб муж напісаў хадайніцтва аб памілаваньні на імя прэзыдэнта і да яго прыклаў усе дакумэнты пра нараджэньне дзяцей. Я мужу гэта ўсё выслала, але ён адпісаў: як я магу прасіць пра памілаваньне, калі я не вінаваты».\nПра сытуацыю, у якой апынуся Сяргей Гаравы, ягоная жонка напісала Аляксандру Лукашэнку на дзевяці старонках. У лісьце яна згадала пра асуджаных чыноўнікаў ды кіраўнікоў прадпрыемстваў, якіх зьвінавацілі ў карупцыі і якіх кіраўнік дзяржавы памілаваў.\n«Няўжо мой муж са сваім парушэньнем, нібы кропляй у моры, больш злосны злачынца? — запыталася ў Лукашэнкі Сьвятлана і дадала: — З выплачаным поўнасьцю доўгам перад дзяржавай, з двума малалетнімі дзецьмі і жонкай у дэкрэтным адпачынку павінен выкрасьліць чатыры гады з уласнага жыцьця і жыцьця сям’і толькі таму, што Фэміда ў Магілёве ня толькі сьляпая, але і глухая?!»\nПаскардзілася Лукашэнку на сьледчага, які, паводле жанчыны, меў «непрыязнае стаўленьне да мужа», бо той не хацеў прызнаваць віны. «Гучная для Магілёва справа ў 184 тамах», пісала скаржніца, стала для сьледчага «ўдачай» у пляне кар’ернага росту...\n«Паважаны Аляксандар Рыгоравіч! Я малю Вас дапамагчы аднавіць справядлівасьць і вярнуць у сям’ю бацьку ды мужа. Я ведаю, што Вы заўжды выступалі і гаварылі пра дапамогу інстытуту сям’і. Вы самі вырасьцілі траіх сыноў і, без сумневу, разумееце, які важны бацька ў жыцьці хлопчыка. Мой сын цэлы год расьце бяз бацькі, безь ягонага любячага сэрца і цёплых уважлівых вачэй. А дачка нават ня знае свайго таты. З тым жа тэрмінам, які хочуць «павесіць» на майго мужа, яшчэ некалькі гадоў пройдуць міма...», — пісала Сьвятлана Лукашэнку\nСкарбонкі на чорны дзень не сабралі\n...З аповеду Сьвятланы вынікала, што звыклы для яе сьвет пасьля пасадкі мужа дужа зьмяніўся. Паводле яе, сям’я з добрым дастаткам апынулася ў сытуацыі, блізкай да безграшоўя.\nЗь ліста сыну ад зьняволенага таты: «Сынку, ты гаспадар у доме...»\n«Скарбонкі ў мяне няма, — заўважае яна. — Ад яе я б не адмовілася. Мы ўтраіх жывём на тры мільёны рублёў дзяржаўнай дапамогі на дачку. Цяпер жа, самі ведаеце, схадзіць у краму — гэта выкласьці не адну сотню тысяч рублёў. Сьвякроў дапамагае плаціць за кватэру. Сябры не застаюцца ўбаку. Да нас у госьці ніхто бяз пампэрсаў не прыходзіць. Паволі трачу тыя 20 мільёнаў, якія мне выплацілі, як нарадзілася дачка».\n«І нават у такой сытуацыі я рада, што ў мяне і мужа двое дзяцей, — дадала пры канцы свайго аповеду Сьвятлана. — Муж жа ў турме ня вечна. Я веру, што яго абаронім і ён выйдзе раней, чым скончыцца тэрмін зьняволеньня па суду...»\n«... Дзякуй, Аляксандар Рыгоравіч, што выслухалі мяне. З павагаю і вераю ў тое, што гэты ліст і крык душы не пакінуць Вас абыякавым. Беларуска, жонка, маці і проста чалавек...», — гэткімі словамі Сьвятлана скончыла ліст да Аляксандра Лукашэнкі.