Калі мы дойдзем да Беларусі? – Наша Слова штодзень\n21 красавіка 2020, 20:15 Мова, ТБМ 10\nМой жыццёвы шлях пачаўся напрыканцы трыццатых гадоў мінулага стагоддзя ў Заходняй Беларусі, якая тады была пад Польшчай. Вядома, двухгадовым хлапчуком я не мог адчу-ваць уплыву польскай мовы на маё выхаванне, на выхаванне дзяцей, што жылі пад Польшчай. Мала цяміў у гэтай праблеме і пасляваенным падросткам, які вучыўся у савецкай школе, і якая на маю думку была болей беларуская, чым яна ёсць сёння. Бо беларускай школы практычна зусім няма. Адукацыя і выхаванне будучага пакалення ў Беларусі ідзе ў чужой мове, у мове суседняй дзяржавы. Мы фактычна ідзём не да Беларусі, а зусім у адваротным напрамку. Незалежная і суверэнная Беларусь сама сябе знішчае. У гэтым трагедыя нацыі. Шлях, па якім мы сёння ідзём, а лепш сказаць, нас вядуць, ён знішчальны для беларускай нацыі.\nПісьменнік Анатоль Зэкаў у “Народнай волі” змясціў артыкул “Калі мы станем беларусамі?”, у якім разам з чытачамі “Народнай волі” шукае шлях беларусаў да Беларусі.\nМы – вялікі народ\n“Беларусы! Мы – вялікі народ… Шырока раскінуліся мы і спрадвеку жывём тут. Гэта наш край, наша старонка. I ўсе размаўляем па-нашаму. Не пакінем свае гаворкі, сваіх песняў, сваіх звычаяў, свайго кроўнага, спрадвечнага беларускага. Не адракомся, не забудзем, не кінем на глум, будзем шанаваць, бараніць, дзецям сваім аб тое запавядаць”… – Так казаў Максім Багдановіч, – класік беларускай літаратуры. Вялікі беларус! Беларус з беларусаў! Чыё сэрца аб роднай старонцы балела. Балела аб Беларусі, аб беларусах.\nЦі чуем мы голас паэта? Ці выконваем запавет паэта – грамадзяніна, паэта – патрыёта, сапраўднага беларуса?\nКаб адказаць на гэтыя пытанні неабходна заглянуць не толькі ў гістарычнае мінулае нашай старонкі, але прайсціся сцежкамі – дарожкамі дня сёняшняга і задумацца над лёсам беларускай нацыі ў будучыні.\nМова ляжыць у аснове нацыянальнай свядомасці кожнага чалавека паасобку і народа ў цэлым. Мова – гэта не проста сродак зносін паміж людзьмі. Мова – адзін з паказчыкаў (галоўных) ідэнтыфікацыі народа, нацыі. Гэта тое, што дазваляе захоўваць незалежнасць краіны, яе суверэнітэт, яе культурную разнастайнасць. Мова з’яўляецца падмуркам нацыянальнай свядомасці.\nЯк ужо паведмляла “Наша слова” напрыканцы верасня адзначаўся “Еўрапейскі дзень моў”. Як гэты дзень адзначыла Беларусь? Аніяк. Беларусь яго проста не заўважыла.\nУ сёняшнім свеце налічваюцца сотні моў, якія абслугоў-ваюць народы розных краін. I адметнасцю гэтых народаў з’яў-ляюцца не толькі тэрыторыя (зямля), на якой жывуць гэтыя на-роды, але і іхнія мовы, якія ляжаць у аснове нацыянальнай культуры, народных традыцый і абрадаў, а таксама гісторыі краіны. I ўсё гэта ўплывае на фарміраванне нацыянальнай свядомасці. Вось тут ёсць неабходнасць разабрацца ў тым, што абазначае само слова “свядомасць”. Свядомасць – гэта здольнасць чалавека мысліць, разважаць і вызначаць свае адносіны да навакольнага жыцця, здольнасць кантраляваць свае ўчынкі, пачуцці… Свядомасць – гэта характар, натура, стан чалавека, грамадзяніна, які здольны разумець сваё месца, ролю і адказнасць за жыццё народа, нацыі, краіны.\nЯк вядома, жыццё чалавецтва трымаецца на разнастайнасці моў, культур, традыцый, гісторыі. I перш-наперш народ пазнаецца па мове. Мова – гэта душа народа, кроў нацыі. I як чалавек адносіцца да роднай, нацыянальнай мовы, можна пазнаць стан душы яго, яго нацыянальную свядомасць. Нацыянальная свядомасць народа фармуецца грамадскім жыццём краіны, адносінамі ўлады да нацыянальных каштоўнасцей дзяржавы, адносінамі творчай эліты да мовы, станам адукацыі ў дзяржаве, культурай грамадскага жыцця, дзяржаўнай ідыялогіяй і г.д.\nНацыянальная свядомасць нараджаецца ў сям’і. З малаком маці дзіця пазнае навакольны свет. Зразумела: дзіця загаворыць на той мове, якую чуе ад бацькоў. Якая мова ў сёняшніх бацькоў? Пераважна руская. Далей дзеці ідуць у садок, школу. Якая мова там? Амаль на сто адсоткаў – расійская. У вышэйшыя навучальныя установы, якія працуюць па-расійску, юныя дараванні ўжо прыходзяць з вопытам гаварыць на чужой мове, на мове суседняй дзяржавы. З раніцы і да вечара радыё і тэлебачанне нясе ў дзіцячыя голавы і душы расійскую гаворку. Дык, якая свядомасць выхоўваецца ў людзей у такіх умовах? Здагадацца няцяжка. Сям’я, дзіцячыя дашкольныя ўстановы, школы, ліцэі, ВНУ па-вінны выхоўваць нацыянальную свядомасць. А каб яны маглі гэта рабіць, яны павінны быць беларускамоўнымі. Але дзяржава, мабыць, не зацікаўлена ў тым, каб будучае пакаленне нашай краіны выхоўвалася ў беларускай сям’і, беларускамоўных навучальных установах, слухала беларускае радыё, бачыла беларускае кіно і тэлебачанне, чытала беларускія кніжкі, газеты і часопісы. Усяго гэтага практычна ў дзяржаве няма. I каб пазбавіць усяго гэтага людзей, дзяржава прыдумала “двухмоўе”, якога практычна няма, бо воляй дзяржавы ўсё працуе толькі на расійскай мове.\nЯнка Брыль казаў:”Каб беларуса прымусіў быць беларусам, то гэта быў бы сапраўдны беларус”. Ці трэба прымушаць беларуса быць беларусамі? Канешне, не! Але ж нас прымушаюць быць небеларусамі. Хто гэта робіць? Здагадацца не цяжка.\nЯшчэ даўным-даўно расійская імператрыца Кацярына II сказала: “Пакарыць гэты народ (зн.беларусаў) зброяй немагчыма…Гэта зробіць расійскія школа, чыноўнік і царква”. I зрабілі. Школы беларускай няма, чыноўнікі рускамоўныя, царква таксама рускамоўная. Практычна нацыянальна свядомага беларуса няма каму выхоўваць. Ды ў гэтым дзяржава і не мае інтарэсу.\nТрэба канкрэтныя факты, прыклады? Калі ласка! Аб чым гавораць вуліцы вёсак і гарадоў? Гарады перапоўнены, а прасцей сказаць, патанаюць ў назвах: Камсамольская і Камуністычная, Пралетарская і Інтэрнацыянальная, Сацыялістычная і Індустрыяльная, Суворава і Чапаева, Кірава і Калініна, Куйбышава і Свярдлова… А вуліцы і плошчы Леніна складаюць цэнтры ўсіх гарадоў краіны. Якую свядомасць могуць выхоўваць назвы гэтых вуліц?\nА зараз звернем увагу, на якой мове аформлены шыльды з назвамі вуліц. Пераважна на рускай мове. Шыльды з белару-скімі назвамі з’явіліся толькі пасля майго паходу ў гарвыканкам, дзе прышлося паваяваць за іх з гарвыканкамаўскімі чыноўнікамі. Праўда, тут я сустрэў жанчыну з прагрэсіўнымі нацыянальнымі поглядамі, якая на той час ведала ідэалагічнай работай. З’явіліся шыльды ў беларускім афармленні, хоць і меншых памераў, і з меншымі літарамі, і ў меншай колькасці. Неяк спецыяльна пералічыў шыльды з назвамі вуліц. У выніку атрымалася: на малых (кароткіх) вуліцах шыльды беларуска/рускія – 1/3; на вялікіх – 1/8-10. Паражэнне церпіць родная мова беларусаў.\nІІІто тычыцца рэкламнай прадукцыі, то тут абсалютны лідар – мова суседняй дзяржавы. Вось вам і роўнасць моў!\nУ Пінску, які здаўна лічыцца горадам студэнтаў, сталіцай беларускага Палесся, а мінулы год насіў гордую назву “Культурная сталіца Рэспублікі Беларусь”, усе каледжы і Палескі ўніверсітэт маюць рускамоўныя назвы. I, думаеце, знойдзеце групы, плыні, курсы, якія навучаюцца і выхоўваюцца па-беларуску? Як бы ні так!\nУ межах праграмы культурнай сталіцы ў горад завіталі паэты з Менска. Як я зразумеў, каб паказаць, якія паэты-пісьмен-нікі ў пашане. Прывезлі двух паэтаў з “правільнага” саюза. Мера-прыемства вялося на расійскай мове, расійскамоўная паэтка хвалілася ўзнагародамі, якія атрымала з рук прэзідэнта РФ У.У. Пуціна. За што ўзнагароды? Паспрабуйце здагадацца з аднаго разу. Мясцовы паэт (таксама рускамоўны) Кулеш, які кляўся , што ён любіць родную мову, але піша па руску. Вось гэта любоў! Тут уручылі рускамоўнаму паэту з Пінска медаль М. Багдано-віча. Вядома ж, не за выхаванне нацыянальнай свядомасці. Парадокс. Гэта інакш не назавеш. Але ж з такіх трагічных пара-доксаў складаецца рэчаіснасць нашага жыцця. А вось яшчэ адзін негатыўны прыклад адносін да беларускай мовы, з дапамогай якой павінна фарміравацца нацыянальная свядомасць. Гляжу рэгулярна праграму на трэцім беларускім “Навіны культуры”, якую вядзе Ганна Панцялеева. Усё ідзе добра, прыгожа, прыстойна. Але, як толькі пачынаецца гутарка Ганны з прадстаўнікамі творчай эліты, то твар вядоўцы мяняецца. Яна лісліва мяняе тон і пераходзіць на рускую мову. Так сталася і ў апошняй перадачы, калі Ганна гутарыла з новым старшынём саюза мастакоў Беларусі, які вёў гутарку па-руску. Вось ранейшы старшыня заўсёды гаварыў па-беларуску. Дык хто ж новы старшыня? Якую ж свядомасць будуць выхоўваць мастакі?\nНельга абыйсці той факт, што ў бібліятэках нельга знайсці беларускамоўныя часопісы “Дзеяслоў”, “Верасень”. Чаму? Бо яны выдаюцца “неправільным” саюзам пісьменнікаў. Мне здаец-ца, што Саюз беларускіх пісьменнікаў спецыяльна раскалолі на два саюзы, каб знішчыць беларускасць. I што мы маем ў выніку? Таксама здагадацца не цяжка. Беларуская мова, культура, нацыя знішчаецца. I знішчаецца мэтанакіравана. I як гэта не парадак-сальна, знішчаецца ўладай, дзяржавай з маўклівай згоды і пры абыякавасці народа. Сёння пакуль яны жывуць толькі энтузіазмам асобных груп беларусаў, якім лёс будучыні нашай краіны яшчэ баліць.


Канвертаваць Tigercoins (TGC) і Zeitcoins (ZTC) : Калькулятар абменнага курсу\nTigercoin (TGC) і Zeitcoin (ZTC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Tigercoin і Zeitcoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 20 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Tigercoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Zeitcoin валюты па змаўчанні. Націсніце на Zeitcoins або Tigercoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Tigercoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. The Zeitcoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал TGC можа быць запісаная TGC. Сімвал ZTC можа быць запісаная ZTC. Абменнага курсу the Tigercoin Апошняе абнаўленне 22 кастрычнік 2018 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the Zeitcoin Апошняе абнаўленне 20 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. TGC каэфіцыент мае 2 ўважаецца лічбаў. ZTC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


«Улада — гэта як шкарпэткі». Караткевіч дала першую прэс-канферэнцыю ў якасці кандыдата АНЛАЙН\n«Улада — гэта як шкарпэткі». Караткевіч дала першую прэс-канферэнцыю ў якасці кандыдата АНЛАЙН абнаўляецца, апошняе абнаўленне 12:09\n«Так!», «Народ патрабуе павагі» і «Мірныя перамены толькі так!» — тры лозунгі Таццяны Караткевіч. Фота з фэйсбука Андрэя Дзмітрыева.\nАдкрыў прэс-канферэнцыю кіраўнік выбарчага штаба Таццяны Караткевіч Андрэй Дзмітрыеў. Ён рэзка раскрытыкаваў цяперашні стан спраў у краіне. «Яшчэ пяць гадоў з Лукашэнкам паставяць людзей на мяжу выжывання».\nТаццяна Караткевіч у сваім уступным слове выказала ўпэўненасць, што краіне патрэбны новы лідар, новыя людзі. «Хопіць аглядвацца — трэба ісці наперад. І менавіта мы можам быць лакаматывам перамен».\n«Мы дорага плацім за адсутнасць рэформ — стагнацыяй і заняпадам, — сказала Караткевіч. — Урад робіць бяздумныя крокі. Апошні з іх — указ 666 аб абмежаванні імпарту. Нават нумар у яго д'ябальскі», — адзначыла яна.\nКараткевіч сцвярджае, што Беларусь павінна быць мірнай краінай і тут не павінна быць вайсковых баз іншых краін. У выпадку свайго прыходу да ўлады яна абяцае да 2020 года вывесці з Беларусі ўсе расійскія вайсковыя аб'екты.


бітва тытанаў: Кастусь vs Кузя » Блог Глеба Лабадзенкі | Labadzenka.bY\nУнікальны Скрутак Торы XVIII стагоддзя праляжаў на гарышчы 65 гадоў 49 студэнтаў патрабуюць не звальняць любімага выкладчыка\nКастусь выходзіць на рынг. Разьмінаецца.\nНешта гаворыць нос у нос ворагу.\nВораг трусьліва ўцякае і хаваецца пад фатэль.\nКастусь сьвяткуе перамогу.\nАднак, як сапраўдны баец, спрабуе выманіць жалкага труса са сховішча. Заходзіць справа…\n…і нават зьверху.\nАднак трусьлівы цюфяк хаваецца і ні за што не выходзіць.\n7 Responses to “бітва тытанаў: Кастусь vs Кузя”\n1. Палова маладой сям'і Says:\nСакавік 19th, 2011 at 09:09\nЯк відавочца падзеяў сьведчу: выкладзеныя факты перакручаныя, а фоткі інтэрпрэтаваныя хлусьліва!!! (хоць я й уладальніца Кастуся, але ж справядлівасьць і праўда – сьвятое! + Кузю я люблю ня менш за малога)\n1) Кузя ня тлусты, як сьвіньня, а сыты, прыгожы дарослы кот з бліскучаю шорсткаю! А вось у Кастуся з-за дыеты, на якую яго зьнянацку пасадзіў Глеб Лабадзенка, хутка будзе анарэксія.\n2) Каты зусім не зьбіраліся біцца. Тое, што выяўлена на фотках, насамрэч адбывалася наступным чынам: Кастусь, які мае характар дыплямата, увесь час стараўся атрымаць прызнаньне дзікаватага Кузі й лез да яго сябраваць і зьлева, і справа, і зьверху. Кузя ж, як гаспадар, асабліва не імкнецца наладжваць сяброўскія стасункі з нейкім прыезжым малакасмокам, таму адказвае на ягоныя заляцаньні шыпеньнем і ігнараваньнем. Але ў нейкі момант Кастусь проста ўнаглыю падбёг і пацалаваў Кузю ў нос, пасьля чаго ўсе прысутныя маглі любавацца, як каты даволі доўга абнюхваліся. Аднак пасьля Кузя асэнсаваў, на якую прыступку ён апусьціўся, і сыйшоў ад Кастуся пад фатэль.\n3) а вось Глеб Лабадзенка ўвесь час спрабаваў стравіць катоў паміж сабою, перашкаджаючы іх мірнаму знаёмству.\nДарэчы, Глеб, калі ты ўжо гаворыш пра “бітву тытанаў”, дык а дзе фотка, дзе Кузя даў лапаю па носе Кастусю, калі той ўжо зусім дастаў яго са сваімі прыставаньнямі?!\n2. Uladzimer Says:\nСакавік 19th, 2011 at 09:56\nДзякуй за ДВЕ версіі цікавай гісторыі!!!\nСакавік 19th, 2011 at 19:44\nа мне нагадаўся анекдот:\n3 каты спрачаюцца – хто з iх гультаявацей.\nПершы кажа: “Калi перад маiм носам будзе стаяць мiска з ежай, я нават i\nдругi кажа: “Калi ў доме адбудзецца пажар, мне лень будзе ўцякаць”\nА трэцi кажа: “Некалькi дзён таму наступiў сабе на яйца, два днi стаяў – цярпеў – лень было сыходзiць” 🙂\nЗдаецца Кузе проста лень рухацца.\n4. Jana Says:\nСакавік 19th, 2011 at 23:52\nі ўсё-ткі, шаноўная маладая сям’я, адкуль такая … звычка называць жывёл чалавечымі імёнамі?…\n5. nasta Says:\nСакавік 20th, 2011 at 23:16\n…ды яшчэ якімі імёнамі.\n6. Палова маладой сям'і Says:\nСакавік 21st, 2011 at 09:50\nа чаму не? каты ж ня проста нейкія жывёлкі, яны ўжо становяцца сапраўднымі чальцамі сям’і, як меншы брат ці сястра, напрыклад (іх таксама ўсе любяць ціскаць і карміць прысмакамі:)\nМногія людзі не заслугоўваюць свах імёнаў, бо паводзяць сябе зусім не па-людзку, а вось гэтыя “браты меншыя” не давалі падставаў сумнявацца ў іх прыстойнасьці й годнасьці:)\n7. цыля Says:\nСакавік 21st, 2011 at 10:53\nШаноўны Мікола, якія яйцы? Гэтыя жорсткія гаспадары даўно адкрэмзалі ў катоў гэтыя вызначальныя атрыбуты, і цяпер бедным жывёлкам ні памарцаваць, ні ў анекдот трапіць…


Сон ля Дняпра\nЛя маста праз Днепр, што злучае аграгарадкі Александрыю і Копысь (Магілёўскай і Віцебскай абласцей адпаведна) 8 — 9 ліпеня адбудзецца традыцыйнае свята “Купалле” (“Александрыя збірае сяброў”). Арганізатары разлічваюць, што сёлета за відовішчам будуць назіраць больш за 100 тысяч гледачоў.\nЯк паведамляе БелТА, на галоўнай сцэне свята будзе прадстаўлена шоу “Купальскі сон”. Разыначкай сёлетняга гала-прадстаўлення стане акцэнт на цыркавое мастацтва. Менавіта такім чынам арганізатары хочуць распавесці пра нацыянальныя асаблівасці святкавання Купалля ў розных краінах. 8 ліпеня на Шклоўшчыне збяруцца і цыркавыя артысты з Беларусі, Расіі, Украіны, Польшчы, Літвы, Латвіі ды Эстоніі. Прынамсі, на прэс-канферэнцыі ў Беларускім дзяржаўным цырку яго мастацкі кіраўнік Вітаўтас Грыгалюнас распавёў, што новая сталічная праграма “Небывальшчына” стваралася з прыцэлам якраз на Александрыю. “Нумары падбіраліся так, каб асобныя з іх можна было выкарыстаць на святкаванні Купалля. Днямі да нас прыйдуць арганізатары — прадстаўнікі канала АНТ. У іх ужо маецца гатовы сцэнарый, туды ўпісаны прапанаваныя намі артысты. Засталося абмеркаваць дэталі, у тым ліку — тэхнічныя”, — растлумачыў акалічнасці прамоўца.\nЦыркавыя выступленні на беразе Дняпра аб’яднае адзіная сюжэтная лінія, паміж творчымі блокамі выступяць папулярныя эстрадныя выканаўцы, напрыклад, да беларусаў прыедзе расійскі папулярны спявак Стас П’еха і народная артыстка Украіны Ірына Білык. Яшчэ ў грандыёзным святкаванні прымуць удзел артысты, харэографы, творчыя калектывы і народныя майстры з васьмі краін свету. Завяршыцца маштабнае відовішча святам феерверкаў, да якога таксама закліканы замежныя спецыялісты. Баль піратэхнікі дапоўніць лазернае шоу.\nСёлета публіка зможа не толькі назіраць, але і ўдзельнічаць у свяце. Арганізатары прапануюць заўзятарам разнастайных квэстаў сваю версію моднай гульні: “У пошуках кветкі папараці” гасцям давядзецца наведаць шматлікія тэматычныя пляцоўкі і выканаць спецыяльныя заданні па купальскай тэматыцы. Для заўзятараў пляцення вянкоў з прыродных матэрыялаў прадугледжаны арыгінальны конкурс. Не абыдзецца без традыцыйнага “Горада сяброўства”. Пляцоўку плануюць разбіць на ўмоўныя вуліцы. На Міжнароднай “паселяцца” майстры краін, што будуць удзельнічаць у свяце, на Рэспубліканскай турыстаў прывітаюць майстры і падворкі рэгіёнаў Беларусі, на Гандлёвай выставяць павільёны рэспубліканскіх арганізацый і прадпрыемстваў, а на “Скарбніцы Падняпроўя” кожны ахвотны набудзе вырабы майстроў Магілёўшчыны. На “вуліцах” будуць ладзіцца прэзентацыі, выставы і майстар-класы. Дзецям, якіх заўсёды багата на народным фэсце, таксама не давядзецца сумаваць: спецыяльна для іх задумана шмат гульняў і забаў.


Эўразьвяз узмацняе санкцыі супраць Расеі і рыхтуе новыя\n30 студзень 2015, 11:03\nНягледзячы на пагрозу грэцкага «вета», эўрапейцы здолелі аб’яднаць свае пазыцыі адносна далейшага ціску на Расею за яе агрэсію супраць Украіны.\nПрацягнуць да верасьня дзейныя санкцыі, дадаць новыя імёны ў «чорны сьпіс» фізычных і юрыдычных асобаў Расеі і Данбаса вырашылі ў чацьвер на пазачарговай нарадзе кіраўнікоў МЗС краінаў Эўразьвязу.\nТаксама ў сярэдзіне лютага павінны падрыхтаваць іншыя абмежаваньні, у прыватнасьці, узмацненьне галіновых санкцыяў. Іх прымуць у выпадку, калі ў Данбасе будзе расьці напружаньне, а Менскія дамоўленасьці далей ня будуць паважацца.\nНягледзячы на пагрозу грэцкага «вета», эўрапейцы ўсё ж знайшлі шлях аб’яднаць свае пазыцыі адносна санкцыяў супраць Расеі. Як адзначыла кіраўнік эўрапейскай дыпляматыі Фэдэрыка Магерыні, Афіны праявілі канструктыўныя паводзіны для захаваньня адзінства ў Эўразьвязе.\nМіж тым, пашырэньне абмежаваньняў тычыцца толькі першага ўзроўню санкцыяў. Гэта значыць, ЭЗ пераходзіць да новага этапу, а менавіта: на працягу тыдня, да 9 лютага, павінны вызначыць і дадаць новыя імёны ў «чорны сьпіс» тых, на каго распаўсюджваюцца візавыя абмежаваньні і замарожваньне актываў. Гаворка ідзе таксама пра эмбарга ў дачыненьні да расейскіх кампаніяў, якія маюць дачыненьне да канфлікту на Данбасе.\nЯк патлумачыла Магерыні па заканчэньні кансультацыяў, Рада міністраў ЭЗ вырашыла «ўзмацніць існыя абмежаваньні, якія датычацца Расеі і сэпаратыстаў. Перад тым, як дзейныя цяпер санкцыі завершацца ў сакавіку, мы працягнулі іх на паўгады».\n«У цэлым, — адзначыла вярхоўны прадстаўнік ЭЗ па зьнешняй палітыцы — у Брусэлі ў чацьвер прынялі тры якасна розныя рашэньні: працяг існых санкцыяў. Пачалася падрыхтоўка на працягу 10 дзён новага сьпісу асобаў, на якіх накладуць візавыя і маёмасныя абмежаваньні. І апошняе — вырашана пачаць падрыхоўку іншых наступных абмежавальных мераў».\nЗадача эўрапейскай дыпляматыі — рабіць усё магчымае для спыненьня агню\nУ Радзе ЭЗ удакладняюць, што апошні крок прадугледжвае таксама пашырэньне галіновых санкцыяў, накіраваных на Расею.\nЗадача эўрапейскай дыпляматыі зараз — рабіць усё магчымае для спыненьня агню, заявіў кіраўнік МЗС Бэльгіі Дыдзье Рэйндэрс.\n«Новыя пэрсанальныя абмежаваньні і санкцыі ў дачыненьні да юрыдычных асобаў уводзяцца за іх дзеяньні на ўсходзе Ўкраіны, — заўважае ён. — Нягледзячы на гэта, мы працягваем працаваць і над магутнымі эканамічнымі санкцыямі, калі да лютаўскага саміту ЭЗ сытуацыя ізноў пагоршыцца».\nДа эўрапейскага адзінства, нягледзячы на розныя падыходы да палітыкі ціску на Крэмль, заклікала нават Францыя, якая яшчэ напярэдадні разам з дыпляматамі Грэцыі, Аўстрыі ці Кіпра адстойвала палягчэньне жорсткіх санкцыяў, прапанаваных дзяржавамі Цэнтральнай і Усходняй Эўропы.\nЛінас Лінкявічус — літоўскі міністар замежных спраў — у прыватнасьці, адказвае на пытаньне: «Ці ёсьць альтэрнатыва санкцыям?»\n«Альтэрнатыва санкцыям? Наколькі вядома, мы не пасылаем ва Ўкраіну арміі. Таму можам дзейнічаць толькі санкцыямі і яшчэ ізаляцыяй Расеі, як гэта ўчора (28 студзеня — рэд.) зрабілі ў Парлямэнцкай асамблеі Рады Эўропы», — кажа літоўскі дыплямат і таксама пытаецца: «Колькі яшчэ людзей павінна быць забіта, для таго, каб мы дзейнічалі?»\nЭЗ усьведамляе крытычнасьць сытуацыі\nМагчымасьць узмацненьня ціску на Маскву прапанавала да разгляду Эўрапейская рада, на чале з Дональдам Тускам і старшыня дыпляматычнай службы ЭЗ Фэдэрыка Магерыні. Гэта адбылося пасьля росту напружаньня на Данбасе, у прыватнасьці, суботняй крывавай атакі на Марыюпаль, дзе загінула больш за 30 чалавек і каля сотні былі параненыя.\nСтаршыня ўкраінскай дыпляматычнай службы Павел Клімкін таксама быў запрошаны ў Брусэль, дзе ён сустрэўся з кіраўніком эўрапейскай дыпляматыі Магерыні і меў шэраг двухбаковых кансультацыяў, у прыватнасьці, з грэцкім міністрам замежных спраў Нікасам Катзіясам. На яго думку, эўрапейцы сапраўды ўсьведамляюць усю крытычнасьць сытуацыі.\n«Мы разумеем, што наступны агідны тэрарыстычны акт можа прывесьці да пераходу сьпіралі гвалту на зусім іншы ўзровень. Таму міністры павінны зрабіць магутную заяву ў падтрымку Ўкраіны і знайсьці далейшыя ідэі па ўзмацненьні ціску на Расею, уключна з магчымымі абмежавальнымі мерамі», — заявіў Павел Клімкін.


March 2nd, 2016 - Рогачевская шляхта — LiveJournal\nВерасень 1943-га. Фашысты адступаюць, але яшчэ спадзяюцца, што ім дапамогуць утрымацца збудаванні і ўмацаванні, узведзеныя над кручамі Сожа.\nКамандаванне Чырвонай Арміі ставіць перад народнымі мсціўцамі 14-ай Цёмналесенскай Чырвонасцяжнай партызанскай брыгады, якая дзейнічала на Магілёўшчыне, заданне: у раёне вёскі Студзянец фарсіраваць раку Сож і выйсці на злучэнне з наступаючымі часцямі, ударыўшы па ворагу з тылу.\nАсноўны ўдар было намечана нанесці з лесу, што ля вёсак Студзянец, Рудня, Ліцвінавічы. У поўнач з 26 на 27 верасня чырвоная ракета падала сігнал аб пачатку аперацыі. У Студзянцы фашысты ад нечаканасці выскоквалі з хат літаральна ў адной бялізне. Апамятаўшыся, пачалі падпальваць пабудовы, каб неяк разабрацца ў начной цемры. Зарава асвяціла і вёску Салабута. Тут група партызан вяла агонь па невялікай фашысцкай групоўцы.\nБой за Студзянец быў больш цяжкім. Каля штаба гітлераўцаў, што размясціўся ў хаце Панаса Арцем’ева, былі сканцэнтраваны агнявыя кропкі ворага. Немцы ўдарылі па наступаючых партызанах. Узвод Дзмітрыя Цюлева першым закідаў гранатамі кулямётнае гняздо, але кулямёт ударыў з другой амбразуры, і Цюлеў быў цяжка паранены. Ён яшчэ знайшоў у сабе сілы падняць узвод у атаку. “За Радзіму, наперад!” – гэта былі апошнія словы партызанскага камандзіра, скошанага фашысцкай куляй. Завязаўся рукапашны бой. Пад націскам партызан гітлераўцы адступілі, пакінуўшы на полі бою 156 трупаў, 2 спаленыя аўтамашыны, дзесяткі ручных і станкавых кулямётаў, сотні аўтаматаў, ружжаў.\nСалабуту зноў азарыла вогнішча. За вёскай гарэла гумно. Адтуль чуліся крыкі, і партіызаны кінуліся ратаваць людзей. У полымі аказаліся італьянцы, выступіўшыя супраць вайны і Гітлера. Фашысты вырашылі спаліць іх у гумне. Выратаваць удалося толькі каля сотні чалавек. Большасць былых ваяк загінулі жудаснай смерцю.\nПераправіўшыся цераз Сож у раёне вёскі Прыбар, партызаны адкрылі свабодны праход для часцей Чырвонай Арміі.\nАле хутка немцы зноў сканцэнтравалі каля вёсак Студзянец і Салабута свае групоўкі. Цяжка давялося жыхарам, што не асмеліліся пакінуць родныя мясціны. Карнікі хапалі любога. У Студзянцы былі расстраляны дзед Мітрафан Ларчанка, Пётр Ларчанка, Марцін Сінігаеў. Жанчын і дзяцей фашысты загналі ў лагер. Большая частка іх ужо ніколі не вярнуліся дадому. Жыхар вёскі Салабута Цімафей Папкоў з жонкай Дар’яй Пятроўнай толькі праз 23 гады адшукалі свайго сына, якога пяцігадовым хлапчуком схапілі карнікі.\n…Вяртанне партызан 14-ай Цёмналесенскай Чырвонасцяжнай брыгады разам з Чырвонай Арміяй на месцы нядаўніх баёў, каб зноў прыняць удзел у фарсіраванні Сожа, адбудзецца пазней, 22 лістапада 1943 года.


Каціная вернасць • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\nЛетнім ранкам Уллянка, жанчына ўжо не бальзакаўскага ўзросту, выйшла на ганак і па звычаю акінула поглядам сваю гаспадарку. Перакінуцца словам не было з кім — жыла адна і будучае яе не цешыла. Думкі былі больш аб мінулым, як ва ўсіх старых людзей.\nУ маладосці яна была нядрэннай швачкай, абшывала ўсіх вясковых дзяўчат і жанчын, нават гарадскія модніцы былі частымі гасцямі. Адзіноцтва Уллянка не адчувала. Хата гаспадыні ператваралася ў месца, дзе чуліся песні, заводзіліся раманы, танцулькі пад патэфон.\nМоладзь тут праходзіла школу наладжвання ўзаемаадносін, кахання, рэўнасці, сталення, перамог і расчараванняў. Уллянка была аўтарытэтам для маладых і лепш за любога настаўніка дапамагала вырашыць праблемы, якія ўзнікаюць у юнацкім узросце.\nСваю ж гісторыю кахання адганяла ад сябе і ў думках, і ў бяссоных начах. Хлопец, якога яна пакахала, здрадзіў ёй з лепшай сяброўкай. Пасля гэтага ўжо не змагла аддаць свае пачуцці каму іншаму.\nЦяпер у хату Уллянкі ніхто не заходзіў, з чым старая паціху змірылася. Зараз яе цешылі дзве кошкі, Бася і Кася, якіх падабрала яшчэ кацянятамі. Прывязалася да іх і з асалодай назірала за кашачымі гульнямі і адданасцю адна другой. Што яны толькі не выраблялі: дурэлі, лазілі па дрэвах, бегалі, цешылі сваю гаспадыню. Так бы доўжылася і далей, але…\nЗавіхаючыся ў хаце, Уллянка раптам пачула нязвыклае злоснае мяўканне сваіх кошак і незнаёмы пісклявы брэх сабачаняты. Выскачыла на ганак і ўбачыла жахлівую карціну: дзве яе любіміцы скакалі, уздыбіўшы поўсць, перад рыжым камяком, які аказаўся маленькім шчанём.\nУллянка прагнала кошак у хату, затым падняла сабачанё. Той уткнуўся мокрым носам да грудзей сваёй збавіцельніцы і жалобка заскуголіў. Жанчына ад гэтага дотыку адчула такую асалоду, якой не ведала ўжо шмат гадоў. Гэта было, мабыць, штосьці большае, чым нават мацярынская любоў — яе Уллянка ніколі не адчувала. Бездапаможная істота зараз шукала абароны.\nПра шчанё ніхто ў вёсцы не пытаўся, і старая гэтаму вельмі радавалася. Яна назвала па-новамоднаму — Баксам, ці, як ёй больш падабалася, Баксікам. Слова «бакс» яна пачула ў горадзе. Так багатыя, як ёй здавалася, маладыя мужчыны называлі амераканскія «рублі».\nЧас ішоў. Баксік звыкся і нават пачаў есці разам з кошкамі. Гэты ілюзорны мір доўжыўся нядоўга. Неяк, прыбіраючы ў хаце, жанчына пачула з двара шыпенне, скугольванне і піск.\nСтарая выглянула ў вакно і апруцянела: дзве кошкі калашмацілі Баксіка, і ад яго ляцела рыжая шорстка. Шчаня, убачыўшы Уллянку, так жаласліва глядзела на яе, што ў той сэрца скалыхнулася ад ўнутранага болю і злосці адначасова. Жанчына адагнала кошак і забрала Баксіка ў хату. Там ён супакоіўся і прыціх на мяккім крэсле.\nСэрца ж Уллянкі калацілася ад гэтай няўдзячнасці і здрады. Здрады ёй, якая ўсю сваю цеплыню аддавала гарэтным істотам.\nУллянка выйшла на вуліцу. Непадалёку жыў Іван, чалавек нявызначанага ўзросту. Ён за пэўную плату ці, як казалі аднавяскоўцы, «поўную пляшку» выконваў працу, што нямоглым старым была не пад сілу. «Іван! Бяры мяшок і звязі маіх супастатаў-катоў падалей ад маіх вачэй. Зусім жыцця не даюць Баксіку!» — прапанавала яна суседу. Мужык, не ўнікаючы ў падрабязнасці, паклаў на багажнік ровара дзяжурны мех і пайшоў услед за Уллянкай. Гэта ж не гной выкідваць. Такі падробак яму быў па душы.\nКошкі спакойна далі ўзяць сябе на рукі. Яны падумаць не маглі, што іх карміліца можа зрабіць нешта дрэннае. Тая ж засунула бедалаг у мяшок і пайшла ў хату. На душы яе адразу ўзнікла палёгка: нарэшце Баксік зажыве без трывогі і страху. Уллянка не магла налюбавацца на свайго любімчыка. Радасці гэтай не было канца — так ей здавалася…\nПраз колькі дзён у старой пачаў нарастаць нейкі неспакой, у галаву лезлі пакаянныя думкі: «Божа мой, што я нарабіла!» Гляне на крэсла — няма двух камячкоў, гляне на парог — зноў чагосьці не хапае. Яна хадзіла па наваколлі і клікала сваіх Басю і Касю — усё ў пустую. Іван бажыўся, што выкінуў іх за некалькі кіламетраў. Ужо і Баксік яе не радаваў, бо часта жалобна скуголіў, як быццам адчуваў сваю віну перад гаспадыняй. Уначы старая з трывогай уставала з ложка і выходзіла на двор. Так доўжылася больш за тры нядзелі.\nВось і на гэты раз Уллянка выйшла на ганак яшчэ прыцемкамі. Тое, што яна ўбачыла, ускалыхнула ўсё нутро: на лаўцы сядзела яе старэйшая Бася і звыкла аблізвала шорстку. «Бася! Басечка!» — жанчына кінулася да кошачкі. Ёй здавалася, што жыццё зноў заіскрылася вясёлкай: «А дзе ж твая сяброўка?» Бася разумнымі вачыма глянула на Уллянку, пацерлася вусатай пыскай, саскочыла на зямлю — толькі яе і бачылі… Усё гэта было настолькі нечаканым, што старая не магла крануцца з месца. Няўжо Бася прыходзіла, каб назаўсёды развітацца з ёю?\nНадвячоркам жанчына пайшла пакарміць сабачанё. Усплеск бурнай радасці зноў ахапіў яе — на парозе сядзелі Бася з Касяй і спакойна, нібы нічога не здарылася, вылізвалі адна другую, ды з такім імпэтам як бы даючы зразумець: тое, што было, ужо прайшло, мы прабачаем і па-ранейшаму любім цябе, наша карміліца.\nЛюдміла Аляксеева, в.Сярагі\nДзядзька Алесь, а.г.Грэск


Урад Літвы ўхваліў прапанову аб пабудове 508-кілямэтровай агароджы на мяжы зь Беларусьсю\n23 жнівень 2021, 22:06\nЛітоўскія вайскоўцы робяць згароду з калючага дроту на мяжы зь Беларусьсю\nУрад Літвы на пасяджэньні 23 жніўня ўхваліў праект Міністэрства ўнутраных справаў аб 508-кілямэтровай агароджы на мяжы зь Беларусьсю.\nПра гэта паведамляе БелаПАН са спасылкай на прэсавую службу літоўскага Міністэрства ўнутраных спраў.\nВыканаць праект даручана групе кампаніяў EPSO-G, якая знаходзіцца ў падпарадкаваньні Міністэрства энэргетыкі Літвы.\n«Фізычная перашкода неабходная для адбіцьця гібрыднай атакі беларускага рэжыму супраць Літвы і ўсяго Эўразьвязу, — заявіла на пасяджэньні прэм’ер-міністарка Інгрыда Шыманіце. — Для будаваньня гэтага абʼекта дзяржаўнай важнасьці выбралі кампанію, якая мае досьвед рэалізацыі праектаў такога маштабу. Празрыстасьць і хуткасьць — галоўныя прыярытэты пры ўзьвядзеньні фізычнага барʼеру».\nПольшча пабудуе на мяжы зь Беларусьсю плот вышынёй 2,5 мэтра\nЗгодна з праектам, вышыня мэталічнай агароджы мусіць быць сама меней 3 мэтры, яна павінна быць устойлівай да зьменлівых умоваў надворʼя. Папярэдні кошт праекту складае 152 мільёны эўра.\n«Пабудаваць плот як мага хутчэй — наш прыярытэт, — заявіла кіраўніца МУС Літвы Агне Білатайце. — Гэта ня проста плот, гэта ахоўны мур для нас і ўсяго Эўразьвязу. Прыняты адпаведны закон, прызначаны выканаўца праекту, мы выдаткуем столькі грошай, колькі будзе трэба. Мяжу будзем уладкоўваць разам з арміяй, Саюзам стралкоў, бізнэсам. Калі спатрэбіцца, літоўскі народ дапаможа. Мы будзем абараняцца разам».\nУ сувязі з павелічэньнем патокаў нелегальных мігрантаў з боку Беларусі 2 ліпеня ў Літве абвясьцілі экстрэмальную сытуацыю. Паводле зьвестак Дэпартамэнту статыстыкі Літвы, з пачатку году беларуска-літоўскую мяжу незаконна перасеклі больш за 4,1 тысячы чалавек (у 51 раз больш, чым за ўвесь 2020-ты), у асноўным грамадзяне Іраку.\nЗ пачатку міграцыйнага крызісу Літва ўзмацніла ахову мяжы зь Беларусьсю. На дапамогу літоўскім памежнікам накіравалі прадстаўнікоў іншых ведамстваў, армію, акрамя таго ў краіну прыбылі супрацоўнікі Эўрапейскай службы памежнай і берагавой аховы (Frontex), а таксама памежных службаў Эстоніі і Аўстрыі. У якасьці адной зь мераў абароны мяжы ад парушальнікаў у Літве ўздоўж мяжы зь Беларусьсю пачалі расьцягваць загароду з калючага дроту.\nНаплыў мігрантаў на літоўскай мяжы істотна зьнізіўся, на польскай застаецца група афганцаў\n«Каля 4-5 тысяч нелегалаў дагэтуль блукаюць па лясах Заходняй Беларусі», — міністар абароны Літвы пра «капкан, у які трапіў сам Лукашэнка»


Рэакцыя на прысуд Кайлу Рытэнхаусу: ад «Сістэма правасуддзя зламаная» да «Сістэма правасуддзя спрацавала» | Diksha Arora\nHomeNewsРэакцыя на прысуд Кайлу Рытэнхаусу: ад «Сістэма правасуддзя зламаная» да «Сістэма правасуддзя...\nПаколькі ў пятніцу Кайл Рытэнхаус быў прызнаны невінаватым па ўсіх абвінавачваннях супраць яго, уключаючы наўмыснае забойства, эмоцыі ахапілі нацыю і ўвесь свет.\nПрысуд развязаў дэбаты па ўсёй краіне; некаторыя людзі былі абураныя адсутнасцю справядлівасці, спасылаючыся на ролю прывілеяў белых, у той час як іншыя хвалілі захаванне Другой папраўкі.\nRittenhouse смяротна застрэліў Джозэфа Розэнбаўма і Энтані Хубера і параніў Гэйджа Гроскройца ў ходзе акцыі пратэсту летам 2020 года пасля расстрэлу паліцыяй чорнага мужчыны Джэйкаба Блэйка ў Кеношы, штат Вісконсін. На той момант 17-гадоваму Рытэнхаусу выставілі абвінавачанні, у тым ліку ад наўмыснага забойства да замаху на забойства.\nБацькі Энтані Хубера, Карэн Блум і Джон Х’юбер, заявілі, што яны былі разбітыя сэрцам і раззлаваныя прысудам, які, на іх думку, не прынёс справядлівасці ніводнай з ахвяр Рытэнхауса.\n«…Сённяшні прысуд азначае, што чалавек, які забіў нашага сына, не нясе адказнасці. Гэта яснае пасланне свету, што кожны можа падбухторваць да гвалту і выкарыстоўваць створаную імі сітуацыю ў якасці апраўдання для расстрэлу нявінных людзей. У заяве гаварылася, што мы спадзяемся, што добрыя людзі падтрымаюць нас і адкінуць гэтае пасланне. Яны таксама патрабуюць большай павагі з боку нашых праваахоўнікаў і сістэмы правасуддзя.\nДжасцін Блэйк, дзядзька Джэйкаба Блэйка, заявіў, што прысуд з’яўляецца прыкладам спадчыннага расізму ў горадзе.\nБлэйк сказаў журналістам: «Гэты горад вельмі расісцкі. Гэта было прадэманстравана наскрозь».\nВердыкт:Кайл Рытэнхаўс рэагуе на рашэнне прысяжных аб невінаватым вердыкце\nПалітыкі таксама падзяліліся сваімі думкамі аб выніках праз сацыяльныя сеткі, а дэмакраты называлі недахоп сістэмы правасуддзя і «трывожнымі» новым прэцэдэнтам.\n«Сістэма, якая легітымізуе забойства пільшчыкаў, глыбока парушаная», — заявіла ў твітары прадстаўнік ЗША Гвен Мур з Мілуокі.\nСенатар ад штата Вісконсін Келда Ройс з Мэдысана заявіла ў твітары, што прысуд быў «разбуральным».\n«Выпраўленне здавалася з самага пачатку, улічваючы абуральны і неадпаведны прадузятасць суддзі ў дачыненні да абароны», – сказала яна. «Нават калі (людзі) купляюць, што кіданне пластыкавага пакета патрабуе «самаабароны» з дапамогай AR-15, Rittenhouse парушыў некалькі іншых законаў і павінен быў адседзець гады ў турме».\nВялебны Эл Шарптан, Нацыянальная сетка дзеянняў і кс.\n«Гэты прысуд быў не толькі абуральным і небяспечным, ён быў таксама відавочным сігналам, які заахвочвае і апавяшчае «пільнікаў», што яны могуць працягваць ужываць гвалт, каб адстойваць сваю ўладу, і што больш важна, што яны вышэй за сістэму крымінальнага правасуддзя, калі гэта робяць. Прыкра, што мы робім адзін маленькі крок, а потым робім яшчэ некалькі, але гэта павінна служыць напамінам, што нельга ігнараваць актыўнасць».\nРэспубліканцы ганарыліся справядлівасцю, якую здзяйснялі суды.\nНа ўзважванні прысутнічаў былы губернатар Вісконсіна Скот Уокер TwitterПа іх словах, людзі, якія бачылі падзеі ў Кеношы ў мінулым годзе, ведалі, што гэта адбудзецца.\nЁн сказаў: “На шчасце, журы лічыла тое ж самае”. Маліцеся, каб такога роду гвалт больш не паўтараўся.\nРэбека Кліфіш, кандыдат ад рэспубліканцаў на пасаду губернатара штата Вісконсін, падзялілася падобнымі настроямі.\nУ твітары яна заявіла, што «наша сістэма правасуддзя спрацавала сёння». «Праследаванне Кайла Рытэнхауса было абсалютнай ганьбай. Яны хвалілі натоўп, які падпальваў нашы вуліцы, і называў іх героямі.\nРон Джонсан, сенатар-рэспубліканец ЗША ад ЗША, таксама заявіў у Tweet каб справядлівасць была адслужана.\nЁн заявіў: «Я спадзяюся, што ўсе прымуць гэты прысуд. Захоўвайце спакой і хай Кеноша аднавіцца і адбудавацца “.\nГрамадзянскія свабоды і арганізацыі па прафілактыцы зброі таксама адказваюць на прысуд. Шаадзі Алі з’яўляецца часовым выканаўчым дырэктарам Амерыканскага саюза грамадзянскіх свабод штата Вісконсін. Ён сказаў, што падзеі Кеношы караніцца ў перавагі белых.\n«Але Кайл Рытэнхаус не адзіны, хто вінаваты ў смерці той ночы. Падзеі ў Кеношы вынікаюць з глыбокіх каранёў перавагі белых у інстытутах нашага грамадства. «Яны падкрэсліваюць, што паліцыя не абараняе каляровыя супольнасці так, як абараняе белых людзей», – сказаў Алі.\nMarch For Our Lives спытаў у Рытэнхауса пра яго вінтоўку AR-15 і заявіў, што зброя заўсёды выклікае гвалт.\n«Вельмі ясна, што Кайл Рытэнхаус увасабляе самую небяспеку, якую прадстаўляе атрутная сумесь культуры вяршэнства белай расы, якая шануе ўласнасць вышэй за чалавечае жыццё, і шырокае распаўсюджванне магутных зброй з меншымі абмежаваннямі, чым вадзіцельскія правы», – сказаў March For Our. Жыццё сказаў далей Twitter.\nПаведамленне Рэакцыя на вердыкт Кайла Рытэнхауса: ад «Сістэма правасуддзя зламаная» да «Сістэма правасуддзя спрацавала» упершыню з’явілася ў News Daily.\nPrevious articleNASA вывучае ідэі для ядзернага рэактара на Месяцы\nNext articleАльбом Адэль ’30’ ўжо мае Інтэрнэт у іх пачуццях\nЛеброн Джэймс, бацька Броні Джэймса, сядзіць у судзе ў Staples Center, пакуль Броні гуляе.\nЧорнага чалавека будуць судзіць паўторна пасля таго, як журы скарыстае пакой з канфедэрацыйным дэкорам


Алімпіядныя зоркі на ўвесь свет\n“Сіці-дом”: дзверы адчынены для ўсіх\nПрафесія шматгранная, як ніякая іншая\n05.10.2013 13:34 Актуальна\nНапярэдадні Дня настаўніка ў Ліцэі БДУ міністр адукацыі С.А.Маскевіч сустрэўся з пераможцамі міжнародных алімпіяд і кіраўнікамі каманд. Разам з ім віншавалі вучняў і абмяркоўвалі далейшае ўдасканаленне алімпіяднай сістэмы ў нашай краіне намеснік міністра адукацыі В.А.Будкевіч, прарэктар БДУ па навуковай рабоце А.А.Івашкевіч і дырэктар Ліцэя БДУ В.Э.Матуліс.\n“Віншую вас з паспяховым выступленнем”, — з такімі словамі звярнуўся да таленавітай моладзі Сяргей Аляксандравіч Маскевіч. — Для нас гэта вельмі важна: і для Міністэрства адукацыі, і для рэспублікі, і для кіраўнікоў каманд. Мы чакалі ад вас перамог, таму што вы сур’ёзна рыхтаваліся”. Сёлета беларускія школьнікі 44 разы падымаліся на міжнародны п’едэстал. Як трымаць і падымаць гэтую планку — свае прапановы і бачанне выказвалі кіраўнікі каманд і алімпіяднікі.\n“У апошнія гады ўсё большую папулярнасць набірае наша беларуская рэспубліканская алімпіяда па фізіцы, — адзначыў А.І.Слабадзянюк, кіраўнік каманды па фізіцы на міжнароднай алімпіядзе. — Яна становіцца адкрытай. У мінулым годзе ў заключным этапе прымалі ўдзел не толькі беларусы, прыязджалі таксама каманды з Расіі і Казахстана. Выказваюць жаданне прыязджаць і прадстаўнікі іншых краін”.\nА вось вопыту ўдзелу ў падобных замежных спаборніцтвах нацыянальных каманд не заўсёды хапае. Аб гэтым гаварылі ўсе кіраўнікі каманд, і справа не толькі ў сродках. “Згодна з Палажэннем аб алімпіядзе, удзельнічаць у заключным этапе могуць пераможцы папярэдняга этапу (абласныя алімпіяды, мінская гарадская, алімпіяда Ліцэя БДУ). На час правядзення абласных алімпіяд у нашай краіне выпадае, напрыклад, прэстыжная Жаўтыкаўская алімпіяда па фізіцы, матэматыцы і інфарматыцы, якая праходзіць у казахстанскім горадзе Алматы”, — адзначыў А.І.Слабадзянюк. Таму школьніку трэба выбіраць паміж рэспубліканскай і замежнай міжнароднай. І шалі схіляюцца ў бок айчыннай. Каб усё ж такі даць магчымасць набрацца вопыту ўдзелу ў міжнародных спаборніцтвах і не прапусціць беларускія, будуць уносіцца карэктывы ў Палажэнне аб рэспубліканскай алімпіядзе.\nПерамога на алімпіядзе — гэта заўсёды талент і мэтанакіраваная работа настаўнікаў, выкладчыкаў і вучняў. Таму без арганізаванай падрыхтоўкі на рэспубліканскім узроўні не абысціся. Ядром можа стаць Цэнтр па падрыхтоўцы да алімпіяды з адгалінаваннямі ў рэгіёнах. Менавіта такая прапанова гучала на круглым стале. “Адзін цэнтр у Мінску гэтай праблемы не вырашыць, — адзначыў А.І.Слабадзянюк. — Зараз, напрыклад, школьнікі Нясвіжа і Барысава кожную суботу прыязджаюць у Мінск і займаюцца на фізічным факультэце БДУ. Аднак з усёй рэспублікі ў Мінск ездзіць не будзеш”.\nПераможцы напружана рыхтаваліся на працягу года. З імі працавалі як настаўнікі, так і ўніверсітэцкія выкладчыкі. “Для шасці-, сямі-, васьмікласнікаў вы сапраўдныя свяцілы, — звярнуўся да алімпіяднікаў, якія толькі выпусціліся са школы, В.М.Хвалюк, кіраўнік каманды на міжнароднай алімпіядзе па хіміі. — Знайдзіце сабе школьніка і дзяліцеся тым, што ведаеце. Калі вы яго зачэпіце, крышку падцягнеце, гэта будзе яшчэ адзін пераможца”. Такая практыка навучання ўжо ёсць. Як адзначыў дырэктар Ліцэя БДУ В.Э.Матуліс, студэнты, асабліва 2 і 3 курса, прыходзяць і займаюцца з алімпіяднікамі. Аднак тут узнікае іншая загваздка: іх немагчыма аформіць нават як настаўнікаў факультатыўных заняткаў. Гэта парушэнне працоўнага заканадаўства. Як адзначыў С.А.Маскевіч, гэтае пытанне будзе абавязкова вырашацца.\nНа алімпіядзе шукаюць самых таленавітых, таму 50-працэнтны бар’ер — менавіта столькі заданняў трэба рашыць, каб атрымаць дыплом, С.А.Мазанік, кіраўнік каманды па матэматыцы на міжнароднай алімпіядзе лічыць неапраўданым. “На алімпіядзе мы павінны даваць такія задачы, каб іх маглі рашыць 1, 2, максімум 3 удзельнікі. Менавіта такіх мы і шукаем. З гэтым бар’ерам мы вымушаны не даваць такіх задач”.\nЗ задачамі на міжнароднай алімпіядзе школьнікі спраўляюцца добра. Яшчэ большае пачуццё годнасці нашых пераможцаў адчуваецца, калі ведаеш, што яны змагаюцца са старэйшымі сапернікамі. Як расказаў С.С.Секержыцкі, кіраўнік беларускай каманды на міжнароднай алімпіядзе па астраноміі, ліцэі ў многіх краінах школьнікі заканчваюць у 19, амаль 20 гадоў. І мы з імі спаборнічаем са сваімі 16 — 18-гадовымі школьнікамі і дасягаем такіх поспехаў”.\nліцэй БДУміністр адукацыі С.А. Маскевічпераможцы міжнародных алімпіядудасканаленне алімпіяднай сістэмы\nУ спаборніцтвах за “прыгожую фізіку”...


Галоўная ➠ Будоўля ➠ Драўляныя хаты пад ключ\nАпублікавана 17.03.2017 12:55\nСпалучэнне сучасных тэхналогій і старажытны расійскіх традыцый выкарыстоўваюцца прафесіяналамі якія часта наведваюць сайт www.house4you.su, якія ўзводзяць хаты самай рознай складанасці і, незалежна ад сезону, круглы год рэалізоўваюць любыя ідэі.\nНа сённяшні дзень будаўніцтва драўляных дамоў пад ключ адкрывае вялізныя магчымасці для рэалізацыі самых дзёрзкіх ідэй будучых уладальнікаў дома. Таму гэта паслуга, якая з часам набывае ўсё большую колькасць прыхільнікаў.\nДраўляныя хаты ставяцца, як вядома, да адным з самых утульных, прыгожых і надзейных. А ў прыродны ландшафт такія будынкі ўпісваюцца як нельга лепш. Вельмі многія ўладальнікі загарадных участкаў імкнуцца выбудаваць на іх менавіта драўляныя хаты.\nУ драўляным доме заўсёды свежы і чысты паветра. А калі яго пабудавалі прафесіяналы, то ўладальнікі дома і яго госці змогуць ацаніць перавагі экалагічна чыстага, добрага і камфортнага жылля. Пры гэтым, звярнуўшыся ў фірму да прафесіяналам, можна ўсе этапы работ – праектны, мантажны, а таксама аздобны – дэлегаваць адной фірме. Яна здасць гаспадарам будаўніцтва пад ключ.\nУ залежнасці ад выгляду глебы вырабляецца разлік падмурка, а таксама пры гэтым улічваецца нахіл ўчастка. Затым ўзводзіцца зруб. Матэрыял, з якога будзе узведзены зруб, загадзя абмяркоўвалі з заказчыкам. Гэта можа быць, як звычайнае бервяно, так і ацыліндраванае бервяно. Заказчыкам можа быць абраны брус – звычайны, прафіляваны або клеены.\nДах, а таксама аздабленне і дызайнерскае рашэнне выконваюцца па гусце заказчыка. І, як правіла, дастаўка на месца будаўнічага матэрыялу разлічваецца індывідуальна. Так, пад ключ, можна ўвасобіць у жыццё той дом, аб якім вы марылі.\nПеравагі і недахопы бензінавых генератараў\nУсе аб арыгінальных кветніках


Складанне мой любімы настаўнік на фізкультуры\nМне вельмі падабаецца вучыцца ў нашай школе. Асабліва я люблю наведваць урокі фізкультуры, якія выкладае Юрый Аляксеевіч Камісараў. Юрый Аляксеевіч — мой любімы настаўнік. За дзевяць гадоў навучання я шмат чаму навучыўся дзякуючы Юрыю Аляксеевічу. З чацвёртага класа я пачаў наведваць баскетбольную секцыю. Спачатку ў мяне нічога не атрымлівалася, але Юрый Аляксеевіч цярпліва паказваў кідкі па кольцы і перадачы. Настаўнік вельмі хутка навучыў мяне гуляць у баскетбол.\nЮрый Аляксеевіч прышчапіў мне любоў да фізкультуры і спорце. З дапамогай Юрыя Аляксеевіча я дасягнуў вялікіх поспехаў у розных відах спорту. І за гэта я вельмі ўдзячны свайму любімаму настаўніку. Свае перамогі і ўзнагароды ў раённых спаборніцтвах па лёгкай атлетыцы і баскетболе лічу нашымі з Юрыем\nАляксеевічам сумеснымі перамогамі.\nПаважаны Юрый Аляксеевіч! Віншую Вас з днём Настаўніка. Жадаю здароўя, поспехаў у працы, добрых вучняў.\nМой любімы прадмет фізкультура сачыненне\nФізкультура — мой любімы прадмет у школе. Пачынаючы з малодшых класаў у мяне было асаблівае стаўленне да фізкультуры. Я з нецярпеннем чакаў урока фізкультуры. У дзяцінстве я не разумеў прычыны такога стаўлення Проста на гэтым уроку ня трэба моўчкі і нерухома сядзець за партай, доўга пісаць і слухаць не заўсёды зразумелыя тлумачэнні настаўніка, напрыклад. па матэматыцы. На ўроках фізкультуры патрабуецца зусім іншае — бегаць, скакаць, куляцца, а часам нават поўзаць! Будучы падлеткам я пачаў ўсведамляць, што фізічная культура накіравана на ўмацаванне здароўя чалавека, на развіццё яго фізычныя здольнасьці. Недахоп руху можа дрэнна адбіцца на здароўе. псуецца пастава, пагаршаецца зрок, можна стаць фізічна слабым. На фізкультуры ж мы атрымліваем магчымасць аздаравіцца: мы бегаем, гуляем у мяч, скачам у даўжыню. Калі на вуліцы цёпла, урокі фізкультуры праводзяцца ў двары, на свежым паветры. Гэта так цікава. Мы заўсёды перажывалі, калі па нейкай прычыне ўрокі фізкультуры не праводзіліся.\nНаш настаўнік фізкультуры быў вельмі вясёлым, добрым, але вельмі патрабавальным чалавекам. Нягледзячы на шаноўны ўзрост, ён заўсёды ўдзельнічаў на розных спаборніцтвах, ўзнагароджваўся граматамі. Заўсёды падтрымліваў нас. Дзякуючы яму, а таксама маім кумірам-спартсменам, я здолеў развіць свае фізічныя якасці.\nПасталеўшы, я стаў падбіраць комплекс практыкаванняў для развіцця гібкасці і мышачнай сілы, якія я раблю кожны дзень. Як прыемна рухацца, як выдатна адчуваць напружанне цягліц і стомленасць ў канцы трэніровак. Акрамя гэтага я запампаваў у інтэрнэце музыку для прабежак і кожны дзень здзяйсняў прабежкі на доўгія дыстанцыі. Для таго, каб выконваць практыкаванні, збудаваў у двары турнік, жалезныя брусы, прыцягнуў цяжкія колы для трэніроўкі цягліц, скакаў па сто разоў на скакалцы. Усе гэтыя самастойныя практыкаванні мне вельмі дапамаглі на ўроках фізкультуры. Акрамя гэтага я хадзіў у секцыю вольнай і нацыянальнай барацьбы. Навыкі, атрыманыя на ўроках фізкультуры, дапамаглі і тут. Назаўжды я запомніў словы »Лёгкі шлях не прывядзе да поспеху» .Яны сталі маім даведнікам па жыцці.\nФізкультура-гэта вельмі выдатна! Фізкультура-гэта спорт. Спорт дапамагае чалавеку стаць здаровым і моцным.


Памёр знакаміты беларускі мастак Леанід Шчамялёў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЛеанід Шчамялёў нарадзіўся 5 лютага 1923 года ў Віцебску, дзе прайшло яго дзяцінства. Скончыў Менскае мастацкае вучылішча і Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут (вучань народнага мастака Віталя Цвіркі). Шчамялёў скончыў інстытут у 1959. Пасля смерці настаўніка пераехаў у ягоную майстэрню.\nЛеанід Шчамялёў выкладаў у Менскім мастацкім вучылішчы, а таксама ў Рэспубліканскай школе-інтэрнаце імя Ахрэмчыка і Беларускім політэхнічным інстытуце.\nЗ’яўляўся першым сакратаром праўлення Беларускага саюза мастакоў (1977-1982), узначальваў праўленне мастацкага фонду БССР (1982-1987), быў старшынёй Рады Беларускага саюза мастакоў (2002-2005).\n— Чалавек дзіўнага творчага лёсу, які ўнёс вялікі ўклад у скарбніцу нацыянальнай выяўленчай культуры. «Мае палотны — мае дзённікі» — зазначаў Леанід Шчамялёў. Партрэты балерыны Людмілы Бржазоўскай, мастака Віталя Цвіркі, пісьменніка Якуба Коласа… Гарадскія пейзажы Менска, Віцебска… Малюнкі з падарожжаў па Сярэдняй Азіі, Поўначы… Сюжэты са вяселлямі, святы… А якая казачная вада ў яго жывапісных рэках і азёрах!.. На адным з самых вядомых палотнаў «Нібы ў сне» ён разам з жонкай Святланай узлятае на чароўным скакуне і лунае над роднай Беларуссю…, — адзначае Беларускі саюз мастакоў.\nЯго працы знаходзяцца ў музеях і прыватных калекцыях у Беларусі і за мяжой. У 2003 годзе ў Менску адкрыта Гарадская мастацкая галерэя Леаніда Шчамялёва. У аснове экспазіцыі-карціны, якія майстар падарыў гораду.


Архіў тэга: Венгрыя\nАляксандр ЛУКАШЭНКА: “Беларусь і Венгрыя зноў пацвярджаюць, што не пры...\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка 5 чэрвеня ў Палацы Незалежнасці правёў перагаворы з Прэм’ер-міністрам Венгрыі Віктарам Орбанам, які ўпершыню наведаў Беларусь з афіцыйным візітам. Кіраўнік бела...\nАдносіны развіваюцца паступальна\nБеларусі і Венгрыі цалкам пад сілу падвоіць двухбаковы тавараабарот. Пра гэта заявіў старшыня Палаты прадстаўнікоў Уладзімір Андрэйчанка на сустрэчы з міністрам замежных спраў і знешняга гандлю Венгр...\nЗорныя мары і поспехі юных астраномаў\nЗ 2 па 10 жніўня ў Кестхеі і Хевізе (Венгрыя) праходзіла XIII Міжнародная алімпіяда па астраноміі і астрафізіцы (IOAA). У ёй прынялі ўдзел 260 прадстаўнікоў з 47 краін свету. Каманду Рэспублікі Белар...\nПрыярытэтны напрамак сумесных дзеянняў...\nУ Міністэрстве адукацыі адбылася сустрэча міністра адукацыі І.В.Карпенкі з Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Венгрыі ў Рэспубліцы Беларусь Жолтам Чуторам. У прывітальным слове Ігар Васільевіч Карпенк...\nРазам працаваць над пашырэннем супрацоўніцтва паміж Захадам і Усходам...\nБеларусь гатова развіваць гандлёва-эканамічнае супрацоўніцтва з Венгрыяй па ўсіх напрамках. Аб гэтым Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка заявіў на сустрэчы з міністрам замежных спраў і знешняга га...\nВуліцы ачысцяць ад бяздомных?!\nУ Венгрыі пачаў дзейнічаць закон, згодна з якім бяздомным забаронена спаць на вуліцах. Аб гэтым паведамляе брытанскае выданне The Independent. Адзначаецца, што закон у краіне быў прыняты, нягледзячы ...\nВ.Орбан перавыбраны прэм’ерам\nПарламент Венгрыі зацвердзіў Віктара Орбана на пасаду прэм’ер-міністра краіны на новы чатырохгадовы тэрмін, паведамляе ТАСС. Кандыдатуру 54-гадовага Віктара Орбана падтрымалі 134 дэпутаты, 28 выказал...\nОрбан зноў перамог\nПрэм’ер-міністр Венгрыі і старшыня партыі “ФІДЕС — Венгерскі грамадзянскі саюз” Віктар Орбан аб’явіў аб перамозе цяперашняй кіруючай кааліцыі на праведзеных 8 красавіка парламенцкіх выбарах. Адзначае...\nМаларыцкі дзяржаўны прафесійны ліцэй сельскагаспадарчай вытворчасці наладжвае міжнародныя сувязі. Асабліва выніковымі яны з’яўляюцца са спартыўным аб’яднаннем імя Етвыша з Дэбрэцэна (Венгрыя). Летась...\nНелегалаў пазбавілі права на свабоду перамяшчэння...\nПарламент Венгрыі прагаласаваў за тое, каб зрабіць больш строгімі правілы прадастаўлення прыстанішча нелегальным мігрантам, а таксама забарону на іх свабоднае перамяшчэнне па тэрыторыі краіны. Згодна...\nРэферэндум вызначыць паўнамоцтвы ЕС па пытаннях перасялення мігрантаў...\nВенгрыя 2 кастрычніка правядзе рэферэндум аб квотах на размяшчэнне мігрантаў на тэрыторыі краіны, паведамляюць інфармагенцтвы. У час галасавання грамадзянам Венгрыі трэба будзе адказаць на пытанне: “...


Онлайн гульні Сафія выдатная для дзяўчынак\nСафія Першая: Паваротныя пазлы\nПершы пасьянс Сафіі\nНавагодняя елка Сафіі Выдатнай\nСафія Выдатная: святкаванне Новага Года\nСафія Выдатная: дэкор дома да Новага Году\nСафія Выдатная: фэйс -арт\nСафія Выдатная: Велікодныя яйкі\nСафія Выдатная: матэматычныя гадзіны\nСафія Выдатная: лячэнне вуха\nСафія Выдатная: бурштынавая прынцэса\nСафія выдатная: баль\nСафія Выдатная: пазлы на арэлях\nСафія: Першы пікнік\nСафія: Рэальны макіяж\nСафія: першая рассоўная галаваломка\nПершы тэтрыс Сафіі\nСхаваная зоркі Сафіі і яе сяброў\nСафія і першы скачок\nПершыя скачкі Сафіі\nСафія і Ферст: Настольны тэніс\nАпрані Сафію Першую\nОнлайн гульні Сафія Выдатная абавязкова спадабаюцца дзяўчынкам. Гуляйце бясплатна на нашым сайце з юнай прынцэсай і яе сябрамі.\nГульні Сафія Выдатная распавядаюць пра гісторыю маленькай дзяўчынкі, якая жыла ў дзіўным каралеўстве пад назвай «Чароўны». Гульні для дзяўчынак Сафія Выдатная - гэта сапраўды чараўніцтва, бо маляўнічасць гульнявога свету дзівіць любога гледача, а захапляльны сюжэт стане сапраўдным адкрыццём для сапраўдных знатакоў гульняў дадзенага жанру. Гісторыя галоўнай гераіні банальна проста пачыналася: яна жыла ў каралеўстве разам са сваёй мамай Мірандам, была простай дзяўчынкай, дапамагала маме працаваць у вясковай краме. Гульні Прынцэса Сафія Выдатная пачынаюцца з таго моманту, калі каралю Волшбении спатрэбіліся новыя тэпцікі, і каб набыць іх ён паклікаў маму Сафіі Міранду разам з дачкой у сваё каралеўства. Пасля знаёмства, каралю спадабаліся не толькі набытыя ў краме ў Міранды тэпцікі, але і сама прадаўшчыца, а таму ён вырашыў ажаніцца на ёй. Бясплатныя гульні Сафія Выдатная распавядаюць пра тое, як простая дзяўчынка Сафія раптам ператварылася ў прынцэсу каралеўства, пасля таго як яе мама выйшла замуж за караля. Але для таго, каб стаць сапраўднай маленькай прынцэсай, Сафіі трэба будзе вельмі доўгі шлях ... Перш за ўсё, маленькай прынцэсе неабходна навучыцца ўсім каралеўскім манерам, якія прынятыя ў вышэйшым грамадстве. Таксама дзяўчынцы неабходна цалкам змяніць гардэроб. Яшчэ адзін важны момант - пазнаёміцца і паказаць сябе пачцівы і высакароднай прынцэсай для ўсіх каралеўскіх сваякоў. На самай справе прарабіць шлях ад простай дзяўчынкі да прынцэсы не так-то проста, а таму гульні Сафія Выдатная броділкі, одевалка, помогалки і ўсе астатнія жанры гульняў, якія дапамогуць вам зрабіць з маленькай дзяўчынкі сапраўдную прынцэсу. Прынцэса мае патрэбу ў вашай дапамогі. У той жа час, калі вам ўдасца дапамагчы, і разам вы пераадолее ўсе тыя складаныя абставіны на шляху пераўвасаблення дзяўчынкі, прынцэса вас па вартасці аддзячыць. Вы зможаце асабіста пазнаёміцца з Папялушкай, пасябраваць з Джэймсам і Эмбер - вясёлымі братам і сястрой Сафіі, і акунуцца ў свет выдатных і захапляльных прыгод. У прыватнасці, вы зможаце навучыцца любімы танец прынцэсы - вальс, адправіцеся ў займальнае падарожжа на паветраным шары ну і, як жа можа абыйсціся прынцэса без любоўнай гісторыі? Не варта дарма губляць час, адпраўляйцеся насустрач займальным прыгодаў у чароўны свет прынцэсы Сафіі! Любая дзяўчынка хоць раз у жыцці, але марыла быць прынцэсай. Мала таго, калі пералічыць усе перавагі, якімі валодаюць асобы каралеўскіх крывей, то напэўна і большасць хлопчыкаў вырашыліся б на тое, каб апынуцца ў якасці прынцэсы. На жаль, нарадзіцца ў каралеўскай сям'і вязе адзінкам. Не пашанцавала і Сафіі, але провід вырашыла інакш, і воляй лёсу маленькая дзяўчынка стала сапраўднай прынцэсай. Аднак, перш чым канчаткова стаць сапраўднай прынцэсай, дзяўчынцы трэба прайсці праз цэлы шэраг разнастайных выпрабаванняў. А дапамагчы прайсці ёй усе гэтыя выпрабаванні з годнасцю, якім павінна валодаць прадстаўніца каралеўскай сям'і, дапаможаце вы. Дзіцячае прыгода з Сафіяй падорыць любому дзіцяці цэлы спектр эмоцый, а ўсё дзякуючы таму, што віртуальная сусвет прынцэсы - гэта: сапраўднае чараўніцтва, рэгулярнае весялосьць і забавы, выдатная музыка і песні, унікальная магчымасць стаць сяброўкай будучай прынцэсы! Гульні пра прыгоды Сафіі створана на аснове папулярнага анімацыйнага серыяла, вытворчасці легендарнай студыі Уолта Дыснею.


Гісторыю расійскага трыкалора і цікавыя факты пра яго шукайце ў даведцы Sputnik. 22.08.2018, Sputnik Беларусь\nнавіны , грамадства, галоўнае, расія, дзень дзяржаўнага сцяга расіі\n12:22 22.08.2018 (абноўлена: 18:44 22.08.2018)\n© Sputnik / Алексей Мальгавко / Перайсці ў фотабанкДзень дзяржаўнага сцяга ў Сімферопалі\nГісторыю расійскага трыкалора і цікавыя факты пра яго шукайце ў даведцы Sputnik.\nМІНСК, 22 жні — Sputnik. Дзень дзяржаўнага сцяга ўжо адзначылі ў Сімферопалі — тут з раніцы на цэнтральнай плошчы горада разгарнулі самы вялікі на тэрыторыі Крыму сцяг Расіі. Памеры сцяга складаюць 28 метраў у даўжыню і 16 метраў у шырыню, яго вага — 100 кілаграмаў.\nА вось самы вялікі за ўвесь час існавання сцяг Расіі быў узняты ў 2016 годзе на гары Эльбрус — яго разгарнулі на вышыні больш за чатыры тысячы метраў.\n© Sputnik / Денис Абрамов / Перайсці ў фотабанкРасійскі трыкалор на гары Эльбрус, на вышыні 4,2 тысячы метраў каля каменя, дзе ўсталяваная памятная дошка байцам Чырвонай Арміі\nРасійскі трыкалор на гары Эльбрус, на вышыні 4,2 тысячы метраў каля каменя, дзе ўсталяваная памятная дошка байцам Чырвонай Арміі\nАдзін з галоўных дзяржаўных сімвалаў Расійскай Федэрацыі — сцяг — выкананы ў выглядзе палатна з трох палос роўнай шырыні — белай, сіняй і чырвонай. Першая згадка пра нацыянальны сцяг сустракаецца ў летапісах з пачатку ХIV стагоддзя, аднак расійскі трыкалор у варыяцыях, візуальна блізкіх да існуючай, "пражыў" больш за тры сотні гадоў.\nГісторыя расійскага трыкалора\nУ першы раз дзяржаўны сцяг Расіі паднялі над айчынным караблём. Лічыцца, што ён з'явіўся ў канцы XVII — пачатку XVIII стагоддзя яшчэ пры кіраванні бацькі Пятра I.\n© Sputnik / Владимир Вяткин / Перайсці ў фотабанкРасійскі сцяг у льдах Анежскага возера\nРасійскі сцяг у льдах Анежскага возера\nАднак менавіта Пётр I лічыцца яго стваральнікам: ён асабіста стварыў узор бел-сіне-чырвонага сцяга, указаў размяшчэнне палос і завяшчаў падымаць яго над усімі судамі гандлёвага флоту.\nЗа наступныя стагоддзі выгляд сцяга некалькі разоў змяняўся: да прыкладу, падчас кіравання Аляксандра II нацыянальнымі колерамі Расіі сталі лічыць белы, чорны і аранжавы, а ў Расіі савецкага часу доўга вяршэнстваваў чырвоны сцяг.\n© Sputnik / Александр Гальперин / Перайсці ў фотабанкШтурмавікі Су-25 на парадзе\nШтурмавікі Су-25 на парадзе\nТрыкалор прызналі афіцыйным сімвалам Расіі ў 1991 годзе, а ўжо ў 1993-м выйшаў указ прэзідэнта аб зацверджанні адпаведнага пастанаўлення.\n© Sputnik / Перайсці ў фотабанкТрыкалор стаў дзяржаўным сцягам у 1991 годзе. Прэзідэнт Расіі Барыс Ельцын каля будынка Савета Міністраў Беларускай ССР падчас спробы дзяржаўнага перавароту\nТрыкалор стаў дзяржаўным сцягам у 1991 годзе. Прэзідэнт Расіі Барыс Ельцын каля будынка Савета Міністраў Беларускай ССР падчас спробы дзяржаўнага перавароту\nСучасны сцяг Расіі з усімі яго параметрамі — колерамі і парадкам размяшчэння палос — замацаваны ў адпаведным законе, які быў прыняты ў 2000 годзе.\n© Sputnik / Виталий Белоусов / Перайсці ў фотабанкТрыкалор на Паклоннай гары ў Маскве\nТрыкалор на Паклоннай гары ў Маскве\nШтогод расіяне адзначаюць Дзень дзяржаўнага сцяга Расіі — гэтая дата прыпадае на 22 жніўня.\nПяць цікавых фактаў пра расійскі трыкалор\nСамы вялікі за ўвесь час існавання сцяг Расіі быў узняты ў 2016 годзе на гары Эльбрус — яго разгарнулі на вышыні больш за чатыры тысячы метраў (яго плошча — амаль 1000 "квадратаў").\nРаней расійскі трыкалор дазвалялася выкарыстоўваць толькі органам дзяржаўнай улады, пасольствам краіны за мяжой, а таксама ваенным караблям і судам з адмысловага рэестра, прыватная ж асоба магла задзейнічаць сцяг, толькі аддаючы воінскія ўшанаванні; забарону знялі ў 2008-м.\nЗнявага сцяга Расіі — злачынства: парушальніку можа пагражаць абмежаванне волі тэрмінам да двух гадоў.\nУ выглядзе расійскага трыкалора выкананы мемарыял Барыса Ельцына, які размешчаны на Новадзявочых могілках.\nСцяг Расіі ёсць у кнізе рэкордаў Гінэса: яго "жывую" выяву даўжынёй больш за 700 метраў стварылі падчас гарадскога флэш-мобу жыхары Уладзівастока ў 2013 годзе.


Дзяржаўны доўг Беларусі перавысіў 44 мільярды рублёў\nЗапазычанасць Беларусі перад вонкавымі і ўнутранымі крэдыторамі павялічваецца. З пачатку году і па стане на 1 верасня дзяржаўны доўг краіны вырас на 4,3 %.\nДзяржаўны доўг Беларусі з пачатку бягучага году па стане на перашага верасня павялічыўся на 1.8 мільярдаў рублёў і склаў 44 мільярды. Пры гэтым вонкавыя пазыкі, як паведамляе Мінфін, з пачатку году зменшыліся на адзін адсотак і склалі 16.6 мільярдаў долараў ЗША.\nНа пагашэнне вонкавых пазыкаў з бюджэту краіны ўжо выдаткавана 1 мільярд 637 мільёнаў долараў ЗША.\nАналітыкі агенцыі Fitch раней адзначылі, што на 90% дзяржаўныя пазыкі Беларусі сфармаваны ў замежнай валюце. Па-другое, эксперты перакананы, што насамрэч дзяржаўны доўг Беларусі яшчэ з 2017 году перавышае парогавае значэнне для краіны. Мінфінам устаноўлены ліміт у памеры 45 % ВУП. Але напрыканцы 2107 году пазыкі дасягнулі амаль 53 % валавога ўнутранага прадукту.\nПаводле Мінфіну ў 2019-2025 гадах на абслугоўванне і пагашэнне вонкавых і ўнутраных пазыкаў будзе накіравана 23,46 мільярдаў долараў ЗША.\nТэгі: Fitch, вонкавыя запазычанасці, доўг, крэдыторы, мільярды долараў, мінфін, пазыкі


«Зялёныя школы» для дашкалят | СЕТЬ ЗЕЛЕНЫХ ШКОЛ В БЕЛАРУСИ\n«Зялёныя школы» для дашкалят\nКрынiца публiкацыi — «Настаўніцкая газета»\nАўтар — Святлана Нiкiфарава.\nРэспубліканскі экалагічны адукацыйны праект «Зялёныя школы» пашыраецца — цяпер да яго далучаюцца і ўстановы дашкольнай адукацыі. Семінар для 70 педагогаў, якія працуюць з дзецьмі 5—7 гадоў у дзіцячых садках краіны, прайшоў днямі на базе Акадэміі паслядыпломнай адукацыі. У межах сустрэчы педагогі змаглі ацаніць вынікі рэалізацыі экалагічнай праграмы «Зялёныя школы» ў Беларусі, абмяняцца вопытам, напрацоўкамі і намеціць далейшы экалагічны курс сваіх устаноў.\nПраграма «Зялёныя школы» з’яўляецца важным кампанентам праекта «Экаманіторынг», які фінансуецца Еўрапейскім саюзам і рэалізуецца ПРААН у партнёрстве з Міністэрствам адукацыі і Міністэрствам прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Рэспублікі Беларусь. Праект накіраваны на эфектыўнае і інклюзіўнае кіраванне навакольным асяроддзем на мясцовым узроўні, маніторынг экалагічных рызык, абмен адпаведнай інфармацыяй, у прыватнасці, у галіне атмасфернага паветра. На яго фінансаванне Еўрапейскі саюз вылучае 3,5 млн еўра.\nГаліна Іванаўна Нікалаенка, прарэктар па навукова-метадычнай рабоце Акадэміі паслядыпломнай адукацыі, старшыня грамадскага аб’яднання «Беларускае педагагічнае таварыства», зазначыла: «Мы ўсе разумеем ролю дашкольнага дзяцінства і малодшага школьнага ўзросту. Гэта першае звяно ў сістэме экалагічнай адукацыі. Гэта ўзрост эмацыянальнасці, асаблівай успрымальнасці, велізарнай цікавасці да свету прыроды. Таму так важна, што нашы дашкольнікі ўключаюцца ў работу па гэтым кірунку».\nПраграмай семінара прадугледжвалася абмеркаванне шэрага актуальных тэм, у іх ліку — асноўныя тэндэнцыі развіцця экалагічнай адукацыі дзяцей дашкольнага ўзросту ў Беларусі, тэхналагічныя аспекты рэалізацыі праекта «Зялёныя школы» ва ўстановах дашкольнай адукацыі, метады і формы работы з выхаванцамі і бацькамі, узаемадзеянне дашкольных устаноў і УВА ў пытаннях экалагічнай адукацыі дзяцей і інш.\nТак, І.В.Фёдараў, начальнік цэнтра развіццёвых педагагічных тэхналогій Акадэміі паслядыпломнай адукацыі, акцэнтаваў увагу на тых момантах, якія найбольш важныя ў рэалізацыі праекта. У прыватнасці, гаворачы пра адзін з 4 кірункаў праграмы — захаванне біяразнастайнасці, заклікаў садкі не скошваць усю траву на тэрыторыі, а пакідаць хоць маленечкі кавалачак дзікага лугу, каб дзець маглі назіраць там за жыццём жучкоў і казурак, пастарацца павялічыць іх відавую разнастайнасць, стварыўшы штучны вадаём ці экалагічную сцежку. Вельмі ўдалая, на яго погляд, ідэя праекта «Маё любімае дрэва», калі дзеці самі садзяць дрэва і самі яго даглядаюць, за ім назіраюць, пра яго расказваюць у садку. Што да размоў пра водазберажэнне, пачынаць трэба не з вырашэння глабальных задач, а з уласнага ваннага пакоя, дзе абавязкова трэба паставіць шкляначку, якая дапаможа падчас чысткі зубоў значна эканоміць ваду, і думаць пра эканомію электраэнергіі штодзень, каб, напрыклад, роздумы пра меню праходзілі не каля адчыненага халадзільніка.\nІван Віктаравіч нагадаў, што статус «зялёныя школы» актыўна атрымліваюць і дашкольныя ўстановы краіны, а для гэтага выконваюць заданні. І таму ён заклікаў удзель-нікаў у пагоні за дыпломам не забываць пра галоўнае — пра дзяцей і іх экалагічнае выхаванне.\nПа словах Ірыны Рамуальдаўны Клявец, спецыяліста ў галіне адукацыі праекта «Далучэнне грамадскасці ў экалагічны маніторынг і паляпшэнне кіравання аховай навакольнага асяроддзя на мясцовым узроўні», распаўсюдзіць праект «Зялёныя школы» на дашкольныя ўстановы кіраўнікі праекта збіраліся даўно. А ў тым, што гэта была са-праўды актуальная ініцыятыва, пераканала і прадстаўленне вопыту ў экалагічным кірунку загадчыкамі садкоў і іх намеснікамі падчас семінара. І стала відавочным, што экалагічная адукацыя найчасцей педагогамі-дашкольнікамі разумеецца аднабока, бо ў асноўным размова ідзе пра захаванне біяразнастайнасці, у меншай ступені закранаецца вода- і энергазберажэнне ці абыходжанне з адходамі. Ёсць і асобныя дзіцячыя садкі, якія працуюць толькі ў адным з гэтых кірункаў, апускаючы іншыя. І менавіта праект «Зялёныя школы» якраз і дасць магчымасць комплекснай экалагічнай адукацыі, якая ўключыць усе гэтыя 4 кірункі.\nПаглядзець, як гэтая праграма рэалізуецца на практыцы, удзельнікі семінара змаглі, наведаўшы мадэльную ўстанову яслі-сад № 137 Мінска, якая з гэтага года стала рэсурсным цэнтрам па рэалізацыі комплекснага адукацыйнага праекта «Зялёныя школы». Педагогі садка прэзентавалі гасцям прадметна-развіццёвае асяроддзе ўстановы і груп па экалагічным выхаванні, заняткі педагога-псіхолага Г.Л.Абрэўка з элементамі эколага-псіхалагічнага трэнінгу, інтэрактыўную гульню з дызайн-праектам «Беларусь мая сінявокая», заняткі з выхаванцамі старшай групы па вывучэнні разнастайнасці птушак на тэрыторыі ўстановы з выкарыстаннем інтэрактыўнага абсталявання. Дзякуючы праекту, у садку з’явілася інтэрактыўная панэль з праграмным забеспячэннем і мультыборд з выхадам у інтэрнэт.\nАсноўны акцэнт у гэтай установе робіцца на практычную дзейнасць навучэнцаў: назіранні, практычныя работы па засваенні спосабаў прыродаахоўнай і рэсурсазберагальнай дзейнасці, арганізацыю і рэалізацыю адукацыйных праектаў, змяненне ўласных паводзін, правядзенне асветніцкіх і экалагічных акцый. Напрыклад, каб мінімізаваць адходы, на тэрыторыі садка кампастуецца арганіка — лісце, пустазелле. Нядаўна прайшоў конкурс сярод навучэнцаў і іх бацькоў на лепшы букет з асенняга лісця.\nАктыўная работа ладзіцца па ўсіх раздзелах праграмы — вывучэнні відавой разнастайнасці жывёл і раслін, энерга- і водаспажыванні, мінімізацыі адходаў, па інфармацыйна-экалагічным кірунку. Тэарэтычныя заняткі праходзяць у форме гульні, аповеду, тлумачэнняў, паведамленняў, гутарак. На працягу гэтага навучальнага года запланавана шмат мерапрыемстваў на базе аднаго з галоўных партнёраў садка — Рэспубліканскага цэнтра экалогіі і краязнаўства. Тут пройдуць тэматычныя экскурсіі, заняткі для дзяцей, семінары-практыкумы і майстар-класы для педагогаў. Плануецца падключаць да заняткаў і бацькоў навучэнцаў.\nКаб ва ўдзельнікаў семінара склалася больш выразнае ўяўленне пра іх будучую работу ў праекце, каб асновы экалагічных ведаў, якія яны ўжо даюць сваім выхаванцам на месцах, атрымалі працяг, вельмі дарэчы было знаёмства з дзейнасцю яшчэ аднаго рэсурснага цэнтра — Рэспубліканскага цэнтра экалогіі і краязнаўства, з асноўнымі кірункамі экалагічнай адукацыі з дзецьмі, у тым ліку дашкольнага ўзросту. Так, далёка не ўсё з прадстаўленага тут можна рэалізаваць у сваім садку. Скажам, птушыны падворак з разнастайнымі пародамі курэй, шыкоўныя кветнікі і дэндрарыі, эксперыменты, якія можна праводзіць на іх базе. А вось стварыць на адной невялічкай клумбе міні-сад водараў — чаму б і не? Можа, экскурсія ў аранжарэю з экзотамі не стане штуршком для стварэння такой жа на тэрыторыі садка, бо, зразумела, магчымасць паспытаць на смак уласна вырашчаныя ў садку бананы ці ягады мушмулы, зварыць з фікусаў каўчук вымагае і каласальных сродкаў, і часу, і адпаведных ведаў, затое вопыт вырошчвання цюльпанаў у вазонах педагогаў вельмі зацікавіў. Як і тэхналогія стварэння какедамы — кветкі, вырашчанай у шарыку з імху. Таму (калі не ў гэтым годзе, то ў наступным дакладна) сакавіцкім падарункам для мам дашкольнікаў краіны будуць не папяровыя кветкі, а жывыя.\nЖанна Мікалаеўна Казловіч, загадчыца ясляў-сада № 101 Гродна, сказала: «Мы, педагогі-дашкольнікі, добра разумеем, што трэба берагчы свет, які нас акружае, берагчы рэсурсы, нашу зямлю. Тое, што мы пачулі на семінары ад спецыялістаў, дапаможа нам у будучыні, калі будзем планаваць работу па кірунку «Зялёных школ». Што тычыцца мяне, я гатова. Цяжкасці я бачу ў тым, што мала друкаваных выданняў па экалагічным кірунку. Тыя аўтары і выданні, якія ў доступе, знаёмяць дзяцей з прыродным светам, які акружае нас. А нам трэба пазнаёміць дзяцей з гэтым светам крыху з іншага боку. Дакладней, з усіх бакоў. І з улікам таго, што нашы дзеці яшчэ маленькія. Мы, педагогі, натхнёныя ідэяй дашкольнай адукацыі, але нам усё роўна спатрэбіцца дапамога. Мы будзем быццам бы праз прызму праламляць усю тую інфармацыю, якую вы нам дасце. Самае галоўнае — мы даведаліся, якія ёсць грамадскія аб’яднанні, куды мы можам звярнуцца, каму мы можам патэлефанаваць. Важна заўсёды камусьці своечасова задаць пытанне. Мы будзем яшчэ сустракацца. Для сябе мы з калегай вырашылі, што абавязкова паспрабуем».\nПадводзячы вынікі сустрэчы, Ірына Клявец адзначыла, што любая праектная дзейнасць — гэта не толькі выразная мэта і вынікі. Важны таксама агульны падыход. Напрыклад, прызначэнне вадаёма каля дзіцячага садка можа ў кожнага быць сваё. Для аднаго гэта дэкаратыўны элемент, куды можна запусціць штучныя кветкі ці штучных качак, а для другога важна тое, што на яго вадаём прылятаюць птушкі, побач з’яўляюцца казуркі, земнаводныя, за якімі можна назіраць. Тое ж азеляненне, аздабленне маюць рознае прызначэнне. У якасці прыкладу спецыяліст прывяла размаляваныя камяні, якія могуць гаварыць пра жаданне акультурыць тэрыторыю, але ніяк не пра экалагічную дасведчанасць.\nДля педагогаў галоўным вынікам сустрэчы сталі веды, якія яны атрымалі, і кантакты аднадумцаў, якіх яны тут знайшлі. І напрыканцы ад іх прагучала фраза: «Добра школам, дзе ёсць біёлагі. А ў дзіцячым садзе мы і выхавальнікі, і біёлагі — усе адразу ў адным абліччы. Нешта маем права і не ведаць. Але мы зразумелі, што ўсё залежыць ад нас, што мы можам атрымаць метадычную падтрымку. І яшчэ мы зразумелі: хто першы датэлефануецца да патэнцыяльных партнёраў-паплечнікаў — таго і поспех. А дзверы адчыняюцца, калі ў іх стукаюць».\nВпервые статус «Зеленой школы» присвоен учреждению культуры


Людзі, 05 ліпень 2018\n19:30, 03 ліпень 2018\nЗатрыманых 3 ліпеня ў Менску адпусьцілі. Але ня ўсіх\nЗ Першамайскага РУУС Менску спачатку былі адпушчаныя праваабаронцы і журналіст Ільля Дабратвор, якіх затрымалі на бульвары Талбухіна.\n17:21, 03 ліпень 2018\nНачальніка Бюро прымусовага выкананьня ў адным з раёнаў Узбэкістану Шэралі Мамарызаева звольнілі з-за таго, што ён рэгулярна абражаў падначаленых за тое, што ня могуць выбіць грошы з даўжнікоў.\n15:06, 03 ліпень 2018\n41-гадовы Дранеўскі працяглы час працаваў у галіне ЖКГ, у 2011 годзе быў названы «Чалавекам году Віцебшчыны», у 2015 годзе стаў старшынём Браслаўскага райвыканкаму.\n14:41, 03 ліпень 2018\n11:52, 03 ліпень 2018\nЗнойдзеныя ў Тайляндзе дзеці могуць застацца пад зямлёй некалькі месяцаў\nВыратавальным работам перашкаджаюць моцныя дажджы ў раёне інцыдэнту.\n11:40, 03 ліпень 2018\nЛетась на парадзе паказвалі трактары ў капелюшах, пральныя машыны, каўбасы і ўнітазы — сёлета такога не было.\n10:07, 03 ліпень 2018\nГорадзенскіх сябраў АГП затрымалі ў турэмных робах\nСалянік і Лаўрэнцьеў у турэмных робах трымаюць плякат, на якім намаляваны калючы дрот і лёзунг «Беларусь — страна для „жизни“».


Шклянка мёду, шклянка вады, паўлітру сьпірытусу, чвэрць мушкатовае галкі, крышку ваніліну, лот цынамону, пару гвазьдзікоў, цытрынавая скурка, а яшчэ розныя зёлкі ў залежнасьці ад густаў аўтара. Паводле вызначанай тэхналёгіі праз гадзіну з усяго гэтага ў вас мусіць атрымацца крупнік.\nПры слове крупнік бальшыня беларусаў уяўляе сабе міску варыва, якое нашыя продкі хутчэй назвалі б крупеняй.\nТрадыцыйна ж крупнікам лічыўся апісаны алькагольны напой.\nХарактэрныя рысы слушна згатаванага крупніку: моцнасьць у межах 40 градусаў, прыемны смак і непатрэбнасьць закускі. Крупнік п’ецца гарачым, ён, ув адрозьненьні ад гарэлкі, ня выклікае нэгатыўных эмоцыяў ані перад тым, ані пасьля. Ён найбольш адбірае ў чалавека ногі, а розум пакідае чыстым і язык гнуткім. Складанасьць гатаваньня напою прывяла да таго, што Беларусы ахвяравалі розумам і языком ды дапалі да гарэлкі.\nПаводле мавазнаўцаў, слова крупнік, у тым самым значэньні, ужываецца ў Польшчы і на Ўкраіне, але цэнтар распаўсюджаньня слова прыпадае на Беларусь.\nНа прыканцы гэтага стагодзьдзя, разам з нацыянальным адраджэньнем пачала адраджацца і традыцыя гатаваньня крупніку. Былі адшуканыя старыя рэцэпты і моладзь у розных канцах Беларусі пачала экспэрымэнтаваць. Да традыцыйных складовых яна дадавала мяйсцовыя. У выніку полацкі крупнік адрозьніваецца ад гарадзенскага або менскага. На аснове менскага крупніку менчукі пачалі гатаваць яшчэ адзін напой – жыжаль, а на аснове полацкага, у купальскую ноч, гатуюць мяйсцовы паганскі напой – Чорны Сыс. Нацыянальная інтэлегэнцыя шануе крупнік.\nІ ўсё ж працэс адраджэньня крупніку апошнім часам пайшоў на спад. Найбольш вінаватая ў гэтым эканамічная сытуацыя, якая ня толькі зрабіла крупнік дарагой раскошай, а і нагадала аматарам гэтага напою, што цяпер мець толькі галаву – замала. Моцныя ногі таксама вартасьць.


Ірына Старавойтава: ´Перадвыбарчая кампанія праходзіць зладжана´.\nДа дня выбараў дэпутатаў мясцовых Саветаў дэпутатаў 28-га склікання застаўся ўсяго тыдзень, яшчэ меней часу - да пачатку датэрміновага галасавання. У гэтай сувязі мы сустрэліся са старшынёй Бабруйскай раённай выбарчай камісіі Ірынай Старавойтавай, пацікавіліся ´партрэтам´ кандыдата ў дэпутаты, а таксама іншымі пытаннямі падрыхтоўкі і правядзення адказнай дзяржаўнай кампаніі.\n- Ірына Эдуардаўна, чым характэрны дадзены перыяд перадвыбарчай кампаніі?\n- Перадвыбарчая кампанія на Бабруйшчыне праходзіць зладжана, без нюансаў. У сельскія і раённы Саветы дэпутатаў на адзін дэпутацкі мандат прэтэндуюць крыху болей за 2 чалавекі, у абласны Савет - 2 чалавекі. Кожнаму з нашых кандыдатаў прадастаўлена магчымасць запэўніць сваіх выбаршчыкаў галасаваць менавіта за яго.\n- Хто яны - прэтэндэнты ў мясцовыя Саветы дэпутатаў? У якім узросце, якога роду дзейнасці, заняткаў?\n- Калі гаварыць пра раённы Савет дэпутатаў, то з зарэгістраваных 72 кандыдатаў 6 - ва ўзросце да 30 год, 33 жанчыны, 11 дэпутатаў дзеючага склікання. На дэпутацтва ў сельскія Саветы прэтэндуюць 245 чалавек, з якіх 16 - моладзь, 140 - жанчыны, 93 - дэпутаты 27-га склікання. Калі прааналізаваць па сферах дзейнасці і параўнаць з папярэднім складам прэтэндэнтаў на дэпутацкі мандат, то павялічылася на 10 працэнтаў занятых у сферы адукацыі, культуры, аховы здароўя, прамысловасці і будаўніцтва. Колькасць кандыдатаў, чые сферы дзейнасці гандаль, бытавое абслугоўванне, праваахоўныя органы, прадпрымальніцтва, на ўзроўні 2014 года. Больш актыўнымі сталі пенсіянеры.\n- Да галасавання, грамадзяне могуць азнаёміцца са спісамі выбаршчыкаў - упэўніцца, што камісіі на іх не забыліся і яны бесперашкодна змогуць выканаць свой грамадзянскі абавязак?\n- Так. Ужо з 2 лютага ва ўчастковых камісіях жыхары раёна могуць азнаёміцца са спісамі выбаршчыкаў. Да гэтага дадам, што тыя з іх, хто не мае магчымасці знаходзіцца па месцы жыхарства ў дзень выбараў, 18 лютага, змогуць прагаласаваць датэрмінова - з 13 да 17 лютага ўключна з 10 да 14 гадзін і з 16 да 19.\n- А як з тымі, хто па фізічным стане ці іншай уважлівай прычыне не зможа прыйсці на ўчастак?\n- Такое мае месца. Тым болей што сярод раённых выбаршчыкаў шмат пажылых людзей, многія з іх пражываюць у аддаленых населеных пунктах, дый іншыя прычыны здараюцца. У такім выпадку чалавек мае права звярнуцца пісьмова ці вусна ў адпаведную ўчастковую камісію з просьбай арганізаваць галасаванне па месцы яго знаходжання.\n- Іншыя члены сям´і, скажам, дзеці, могуць прагаласаваць за бацьку-інваліда па яго просьбе?\n- Не могуць. Для гэтага прадугледжана галасаванне па месцы знаходжання выбаршчыка па пісьмовай ці вуснай просьбе.\n- Калі да бацькоў у дзень выбараў наведаліся з горада дзеці, ці могуць яны прагаласаваць па месцы жыхарства родных?\n- Не могуць. Для гэтага прадугледжана датэрміновае галасаванне. Той, хто плануе ў дзень выбараў паездку, можа прыйсці на свой участак загадзя, з 13 па 17 лютага.\n- Міліцыя будзе несці службу на ўчастках для галасавання?\n- Так. Будзе запяспечваць грамадскі парадак.\n- Ці запланаваны на ўчастках выязны гандаль, як тое традыцыйна бывае?\n- І гандаль, і культурныя мерапрыемствы будуць. Нашыя жыхары заўсёды ўспрымалі выбары, як свята. Сёлетнія не стануць выключэннем.\nКак припарковаться у воды.


Сэлфі з сябрамі - Сацыяльны ракурсСацыяльны ракурс\nСэлфі з сябрамі\nПадчас акцыі “Нашы дзеці” члены цімураўскага і валанцёрскага атрадаў сярэдняй школы № 8 Слоніма правялі незабыўны дзень разам з выхаванцамі сацыяльна-педагагічнага цэнтра Слонімскага раёна. Валанцёры пад кіраўніцтвам педагогаў-арганізатараў Ірыны Здановіч і Таццяны Ардашэўскай падрыхтавалі гульнявую праграму.\nВандроўка па станцыях пагрузіла ўсіх удзельнікаў у разнастайныя заданні і гульні. Падчас першага прыпынку “Дружба” яны пазнаёміліся адно з адным. Дашкаляты не адставалі ад сваіх сяброў-школьнікаў, адказваючы на складаныя пытанні на станцыі “Усёзнайка”. Змаглі паказаць свае творчыя здольнасці дзеці на прыпынку “Музычны”, а вось на прыпынку “Фарбы восені” ўсе дружна малявалі, выразалі і клеілі калажы восеньскіх дрэўцаў. Нягледзячы на цяжкасці, з якімі давялося сутыкнуцца, было вельмі цікава.\nНа прыпынку “Сэлфі з сябрамі” кожны стараўся трапіць у кадр. Падчас здымкаў дзеці не хавалі ўсмешак і вясёлага настрою. Усе без выключэння атрымалі зарад станоўчых эмоцый. Пасля праходжання запланаваных станцый дзеці склалі прыказку “Чалавек без сяброў, што дрэва без каранёў”.\nНавучэнцы пасябравалі за дзень, а валанцёры не пакінулі сяброў без падарункаў.\nШчыра кажучы, гэты светлы і цёплы дзень надоўга застанецца ў памяці. Мы вельмі рады, што ў нас усё атрымалася! А гэта яшчэ раз даказвае, што дзеці ўмеюць сябраваць і вучацца супрацоўнічаць.\nСлонім сярэдняя школа № 8\nЗ тегами: Слонім сярэдняя школа № 8\nПапярэдняя: Пад зоркай дабрыні\nНаступная: Важна цаніць дробязі, з якіх складаецца жыццё


Канвертаваць Малдаўскія Леі (MDL) і 0xes (ZRX) : Калькулятар абменнага курсу\nМалдаўскі лей (MDL) і 0x (ZRX) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Малдаўскі лей і 0x пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 21 сакавік 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Малдаўскі лей. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць 0x валюты па змаўчанні. Націсніце на 0xes або Малдаўскія Леі канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nМалдаўскі лей гэта валюта, у Малдова (Малдова, MD, MDA). The 0x гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал ZRX можа быць запісаная ZRX. Абменнага курсу Малдаўскі лей Апошняе абнаўленне 21 сакавік 2019 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the 0x Апошняе абнаўленне 21 сакавік 2019 ад coinmarketcap.com. MDL каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. ZRX каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Паэма «Сымон-музыка» — другіпавелічьгніізначнасціпасля «НовайзямлЬпаэтычнытворЯкубаКоласа. Пісацьяеаўтарпачаўяшчэраней «Новуюзямлю», яктольківыйшаўзтурмы, дытрапіўзаўдзелунастаўніцкімз'ездзе. Там жа, за кратамі» узнікла і задума твора. Шсалася паэма доўга, з перапынкамі — чатырнаццаць га-доў. Праца над ёй была завершана ў тысяча дзе-вяцьсот дваццаць трэцім годзе. Аднак і гэта была не канчатковая рэдакцыя твора. Пазней Колас япгчэ перапрацоўваў паэму: нешта ўдакладняў, нешта мяняў, некаторым сцэнам было ўвогуле нададзена новае гучанне. Апошняе было звязана з тым, што за час напісання паэмы памяняўся светапогляд аўтара на некаторыя рэчы.


Асцярожна: першы лёд! — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\nНа парозе зіма, і ўжо прыйшлі першыя маразы. На рэках, азёрах і сажалках з’яўляецца лёд. Пакуль што вельмі тонкі і крохкі, ён не валодае неабходнай трываласцю.\nТрэба ведаць, што працягласць ледаставу на розных вадаёмах неаднолькавая, як неаднолькавая і трываласць лёду нават у розных месцах аднаго вадаёма.\nВарта памятаць: выхад на лёд забараняецца, пакуль яго таўшчыня не дасягне 7 сантыметраў!\nПрэзідыум раённай арганізацыі ТВВОД звяртаецца да бацькоў:\nні ў якім разе пакуль не адпускайце дзяцей да вады! Каб пазбегнуць бяды, неабходна ўстрымацца ад выхаду на лёд і аматарам падлёднай рыбалкі!\nНягледзячы на папярэджанні, штогод падчас зімовай рыбнай лоўлі і пры пераходзе вадаёмаў па лёдзе адбываюцца трагедыі з гібеллю людзей. Таму не лішнім будзе нагадаць, што толькі строгае выкананне мер бяспекі дапаможа захаваць жыццё і здароўе.\nПераходзіць вадаёмы па лёдзе варта ў месцах, абсталяваных для перапраў. Пры іх адсутнасці неабходна пераканацца ў трываласці покрыва. Яна правяраецца пяшнёй або палкай. Калі пасля першага ўдару лёд прабіваецца і з’яўляецца вада, варта неадкладна спыніцца і рухацца назад па сваіх слядах, пры гэтым першыя крокі трэба рабіць, не адрываючы падэшвы ад лёду. Правяраць трываласць лёду ўдарамі ног забараняецца.\nПры руху варта быць асцярожным, уважліва сачыць за паверхняй, абыходзіць небяспечныя і падазроныя месцы – упадзенні ручаёў, выхад грунтовых вод і крыніц, умерзлыя купіны асакі і травы. Не рэкамендуецца выходзіць на лёд у завею і цёмны час сутак. Пры групавым пераходзе па лёдзе варта рухацца на адлегласці 5-6 метраў адзін ад аднаго, уважліва назіраючы за тым, хто ідзе наперадзе.\nКатацца на каньках можна толькі на спецыяльна абсталяваных катках. Адкрыццё каткоў на вадаёмах дазваляецца на мелкаводдзі, пры адсутнасці хуткай плыні, пасля дбайнай праверкі трываласці і таўшчыні лёду (не менш за 10-12 сантыметраў). Масавыя катанні павінны праводзіцца пры таўшчыні лёду не менш за 25 сантыметраў.\nПераходзіць вадаёмы на лыжах рэкамендуецца па пракладзенай лыжні. У выпадку пераходаў па цаліне варта адшпіліць мацаванні лыжаў, зняць завесы палак з рук, рукзак трымаць на адным плячы. Адлегласць паміж лыжнікамі павінна быць 5-6 метраў, пры гэтым той, хто ідзе наперадзе, ударамі палак правярае трываласць лёду і сочыць за ёй.\nПадчас падлёднай рыбалкі не рэкамендуецца прабіваць шмат лунак на блізкай адлегласці, скакаць і бегаць па лёдзе, збірацца вялікімі групамі. Кожнаму рыбалову рэкамендуецца мець з сабой выратавальную камізэльку і лінь (вяроўку) даўжынёй 15-20 метраў з пятлёй на адным канцы і грузам вагой каля 500 грамаў на іншым. Праваліўшыся пад лёд, варта дзейнічаць хутка і рашуча – кінуць у бок берага замацаваны на поясе лінь і без рэзкіх рухаў старацца выбрацца на трывалы лёд, а затым, лежачы на жываце ці спіне, прасоўвацца ў бок берага, адначасова заклікаючы аб дапамозе.\nПры аказанні дапамогі чалавеку, які праваліўся пад лёд, падаюцца лесвіцы, дошкі, жэрдкі, вяроўкі і іншыя падручныя сродкі, пры гэтым набліжацца да яго варта лежачы, паўзком, пажадана абапіраючыся на прадметы, якія павялічваюць плошчу апоры. Калі выратавальнікаў двое і больш, то лепш утварыць ланцужок, утрымліваючы адзін аднаго за ногі.\nТрэба ведаць, што чалавек, які трапіў у ледзяную ваду, можа замерзнуць праз 10-15 хвілін, а праз 20 хвілін страціць прытомнасць. Таму жыццё пацярпелага залежыць ад кемлівасці і хуткасці дзеянняў.\nПамятайце! Парушэнні мер бяспекі на лёдзе небяспечныя для жыцця!


Львіную зяпа. Пасадка і сыход | Інтэр'Ерныя Штучкі\nДзіўная расліна, паўтаралае контур вуснаў і пры націску на кветку, адкрыванае, падобна ільвінай пашчы - адсюль і назва. Здаецца, яно было модным заўсёды: немагчыма забыць гарадскія клумбы і бабуліны, у сяле, рознакаляровыя ад львінага зяпы. Яго ў народзе яшчэ называлі "сабачкамі" і вельмі любілі разводзіць - ільвіны зеў, пасадка і сыход за якім не складаюць вялікіх праблем, быў у радасць і пенсіянерам, і маладым працуюць кветкаводам аматарам, паколькі шмат часу не патрабаваў.\nПасеў: усё стандартна\nВырошчваць ільвіная зяпа з насення - самае дакладнае рашэнне. Свая расада - заўсёды больш якасны і абыходзіцца ў разы танней. Але калі ўжо не атрымалася сабраць хоць жменьку львінага зяпы мінулым летам, можна купіць некалькі упаковак. Захоўваюцца насенне добра - расліна сьціплы ў любой іпастасі, ды і вытворцы насення стараюцца не губляць рэпутацыю.\nДля пасеву "сабачак" неабходна выбраць прыдатную тару: падыдуць і пластыкавыя кантэйнеры, і гліняныя гаршкі; прыгатаваць глебу і пасеяць.\nПасля пасева пажадана ператварыць кантэйнер ў міні-парничок, накрыўшы сеянцы шклом або харчовай плёнкай і паставіўшы на падваконнік - пры тэмпературы на некалькі градусаў вышэй, чым у памяшканні, "сабачкі" змогуць хутка і дружна прарасці.\nУ працэсе пасеву прыкрываць насенне львінага зяпы грунтам залішне - занадта ўжо яны дробныя і змагацца з такой грудай зямлі (а для іх нават міліметр - тоўшча) пры прарастанні ім будзе вельмі цяжка.\nЛьвіную зяпа, хоць і адносіцца да ліку непатрабавальных раслін, імгненна адрэагуе на якасную глебу. Роўна, як і не няякасную. Таму раім надаваць складу грунта самую пільную ўвагу: калі расліна можа расці ў любы зямлі, то гэта зусім не значыць, што яно можа там расці. А мучыць кветка непадыходзячым грунтам - гэта невысакародна, ці што ...\nКаб атрымаць на клумбе яркі і моцны ільвіны зеў, вырошчванне і сыход трэба пачынаць з "чыстага ліста" - з чыстай, лёгкай і някіслыя глебы.\nУ склад якаснага грунту для "сабачак" уваходзяць:\nПерегноя трэба браць некалькі менш двух асноўных складнікаў, каб не "перабраць" і ці не выклікаць некаторыя "кветкавыя" непрыемнасці - абапрэласць грунту і заражэнне уцёкаў праславутай "чорнай ножкай".\nШто самае прыемнае ў вырошчванні львінага зяпы, так гэта яго рэкордна-хуткая ўсходжасць. Ад мноства сонца і вільгаці проклюнувшуюся зеленцы будучых уцёкаў можна назіраць ужо на трэці-чацвёрты дзень. Рост і развіццё маладзенькіх сеянцоў доўжыцца да двух тыдняў.\nКалі вам патрэбныя "тэрміновыя" кветкі, каб заквітае ў пачатку чэрвеня, то паспець пасеяць "сабачак" на расаду неабходна да 20 сакавіка.\nАсаблівасці развіцця юнай расады\nМаладзенькія сеянцы - даволі слабыя і няўпэўненыя расліны. Развіваюцца вельмі павольна і патрабуюць вельмі акуратнага сыходу.\nНапрыклад, паліў: тут важна не перастарацца. Львіную зяпа - ня аматар празмернай вільгаці, зрэагаваць на яе можа хваробай, а то і гібеллю. Таму новы паліў трэба здзяйсняць не раней, чым падсохне верхні пласт грунту пасля папярэдняга.\nПікіраваць расаду можна не раней, чым праз месяц пасля пасева ў кантэйнеры. Да гэтага часу сеянцы "пасталеюць", набудуць парай крепеньких лісточкаў, якія і ёсць асноўным сігналам да таго, што расліны можна пікіраваць, або высаджваць на клумбу. У працэсе перасадкі галоўнай задачай з'яўляецца не нанесці шкоды каранёвай сістэме львінага зяпы. Яна хоць і выглядае досыць магутнай, але на пашкоджанні адгукаецца вельмі хваравіта.\nФарміраванне правільных кусцікаў\nКалі парасткі дасягнуць десятисантиметровой адзнакі, настаў час яшчэ аднаго важнага кроку ў вырошчванні львінага зяпы - фарміраванні кусціка.\nВышыня кусцікаў можа вар'іравацца ад 15 сантыметраў да метра - усё залежыць ад гатунку "сабачак" і пераваг аўтара клумбы. Можна прысвяціць адзін участак толькі ільвіная зеву і выващивать яго ступеніста: высокі, сярэдні, нізкі, карлікавы. Хто практыкуе ў сябе на дачы падобныя эксперыменты, запэўніваюць, што вельмі задаволеныя: пасадка і догляд за ільвіным зяпай усіх гатункаў аднатыпныя і няцяжкі, а радасці - аж да першых маразоў.\nАле вернемся да працэсу фарміравання ў расліны правільных формаў: для гэтага трэба не забыць своечасова прищипнуть верхавіны. Пасля гэтай нескладанай працэдуры ільвіны зеў пачне выпускаць бакавыя ўцёкі, якія праз пэўны час нададуць кусцікі правільнасці і акуратнасці.\nАртыкул у тэму: Пуансеттия найпрыгажэйшая як даглядаць ў хатніх умовах\nУ выпадку, калі расліна не занадта расшчодрыліся і дало мала уцёкаў, выхадам будзе падразанне занадта доўгіх сцеблаў.\nЗноў акцэнтуем увагу кветкаводаў, што здольны квітнець і на бедных глебах, ільвіны зеў з удзячнасцю прыме паўнавартасную падкормку, выказаўшы яе (падзяку) багатым і яркім красаваннем.\nПершы раз "карміць" "сабачак" трэба адразу пасля пікіроўкі. Другі - калі расада прыжывецца - на 12-14 дзень пасля высадкі ў грунт. Трэці - пасля з'яўлення бутонаў. І далей - "па патрабаванні", каб забяспечыць расліне самыя камфортныя ўмовы для цвіцення.\nІдэальная арганічная падкормка для "сабачак" - нітрафоскі. Можна падмешваць драўняны попел.\nУ перыяд бутонирования ў якасці падкормкі лепш выкарыстоўваць мінеральныя ўгнаенні.\nНа ПМЖ - на клумбу!\nВыбраць месца для пастаяннага "месца жыхарства" львінага зяпы - прасцей простага. Галоўныя патрабаванні - сонечнасць і лёгкая урадлівая глеба. У цені ільвіны зеў будзе квітнець, куды яму дзявацца? Але вельмі скупа і "без запалу".\nПерасадку раслін на клумбу вырабляюць не раней 25 мая - "сабачкі" любяць стабільнае ўстойлівае цяпло, хоць за лета яны гартуюцца, мацнее і без страху і завядання сустракаюць восеньскія замаразкі.\nАдлегласць, на якім неабходна высадзіць каліва, залежыць выключна ад гатунку.\nВысокія расліны ў дарослым стане дасягаюць 60-100 см, іх трэба рассаджваць попросторнее - на адлегласці 40-50 гл. Среднерослых - 30-50см - маюць патрэбу ў адлегласці да 30 см. Карлікавыя, не больш за 20 см у вышыню, выдатна адчуваюць сябе на адлегласці 20 см адзін ад аднаго.\nАд сыходу залежыць якасць цвіцення\nНічога звышскладанага ў сыходзе за ільвіным зяпай няма: паліў, але не празмерны, перыядычная падкормка і рыхленне глебы. Набор стандартны для ўсіх відаў раслін і знаёмы кожнаму дачніку.\nВажна не ўпусціць адзін момант: у перыяд цвіцення львінага зяпы, а гэта, практычна, усё лета, расліны неабходна вызваляць ад завялых суквеццяў. Такім чынам, вы захаваеце і эстэтычны выгляд свайго кветніка, і прадоўжыце гэта цудоўнае яркае час цвіцення антирринума (гэта яшчэ адно, не вельмі вядомае шырокім масам, назва расліны).\nАпагей пасеву і догляду за ільвіным зяпай - час буянства фарбаў гэтай расліны. Яно досыць доўгі, але яго можна падоўжыць яшчэ і яшчэ. Метад просты: высакарослыя гатункі проста выкопваюць восенню і ў чыгунах пакідаюць у прахалодным памяшканні. З гэтых яркіх раслін можна арганізаваць цэлы сад у калідоры або на закрытай тэрасе - і любавацца аж да Новага года.\nЛьвіную зяпа і замаразкі\nГэта расліна заслужыла званне аднаго з самых любімых летнік за сваю дзіўную марозаўстойлівасць. Кветкі львінага зяпы захоўваюць яркасць і жыццяздольнасць пры замаразках да 5 градусаў.\n"Сабачкі" дапаўняюць жывапісную і рознакаляровую карціну восені, ажыўляюць шэрую і несамавітую. Выяўляючы дзіўную ўстойлівасць да халадоў, ільвіны зеў радуе гаспадароў кветкамі да позняй восені.Гэта мужнае расліна можна па праве прылічыць да прыродных антыдэпрэсантаў. Таму, калі шукаеце спосабы выратавання ад восеньскай маркоты - ільвіны зеў самы просты і даступны.\n"Вясёлка" без сіняга\nГэтыя мудрагелістай формы кветкі ў сучасным аматарскім кветаводстве ўсё ж такі абдзелены ўвагай. Не кожны ведае аб іх непераборлівасці і разнастайнасці каляровай гамы. Сустракаліся рэальныя людзі, якія здзіўляліся, убачыўшы ільвіны зеў ня жоўтага колеру: іх ўспрыманне "сабачак" было абмежавана адзіным гатункам, бачаным калісьці ў вясковым кветніку.\nАле антирриум багаты на фарбы, ён радуе белымі, бардовымі, ружовымі, аранжавымі кветкамі. У пераліку адсутнічаюць толькі сіні і блакітны. Спектр не поўны, але дзіўна сакавіты і разнастайны. Акрамя асноўных колераў, ільвіны зеў можа быць афарбаваны ў адценні: ад далікатных пастэльных, да цёмных.\nМахрыстыя гатункі гэтага расліны валодаюць суперпричудливостью кветкі. Яго будова настолькі вычварна, што з першага погляду можна прыняць звычайны зяпа за нейкае экзатычнае расліна.\nЛьвіную зяпа ў прыродзе\nЛьвіную зяпа ў дзікай прыродзе сустракаецца ў паўднёвых еўрапейскіх краінах. У Грэцыі, напрыклад, гэта расліна можна ўбачыць у лясах, пра яго нават ходзяць легенды.\nЗусім дробны і толькі жоўты ільвіны зеў ёсць магчымасць убачыць у стэпавай і лесастэпавай зонах Украіны: поўдзень Харкаўскай, Днепрапятроўская, Мікалаеўская вобласці. Расліна вядомая, хоць і выглядае малюсенькім, у гэтых месцах кажуць, "дзікім". Яно валодае некаторай махристостью, гэтак жа адкрываецца пры націску і квітнее так жа доўга, як і садовае.\nПаколькі ільвіная зяпа першымі "адкрылі" грэкі, то яны не маглі не стварыць і прыгожую што суправаджае легенду пра яго з'яўленне.\nНепадалёк ад горада Немея ў цёмным лесе завёўся агрэсіўны леў. Мала таго, што звер быў злосным, ён яшчэ апынуўся і пражэрлівым: занадта ўжо часта нападаў на людзей. Калі леў злопаў ледзь не трэцяя частка насельніцтва, немейцы забілі трывогу і звярнуліся па дапамогу да багоў, паколькі зямныя воіны аказваліся супраць звера нямоглымі: ні адзін меч ня прабіваў ільвіную шкуру, ні адно дзіда ня ўражвала людаеда.\nПершай на кліч адгукнулася Гера. Яна ж папрасіла Геракла дапамагчы няшчасным жыхарам Немеи, змучаным бессаромнымі выхадкамі льва.\nВедаючы, што рэжучыя і колючыя зброю супраць льва ўжываць бескарысна, Геракл высачыў жывёла, загнаў яго ў пячору і там задушыў.\nГэта была перамога, у гонар якой багіня Флора стварыла кветка і падаравала яе Гераклу. Назва новаму расліне далі адпаведнае - ільвіны зеў і форма ў яго атрымалася падыходная.\nПамятаючы пра подзвіг Геракла, дзяўчаты дарылі гэтую кветку воінам, якія вярталіся з поля бою.\nКветка ў зрэзе. Тэрмін захоўвання\nНячаста можна любавацца ільвіным зяпай ў кветкавай кампазіцыі, а ён між тым - самы ўдалы выбар для букета. Расліна можна выкарыстоўваць як аснову ці як дадатковы элемент - і ў тым, і ў іншым выпадку кампазіцыя будзе выглядаць арыгінальна.\nЯшчэ адзін бясспрэчны плюс зяпы у тым, што ў зрэзе кветка можа захоўваць свежасць да двух тыдняў і не занадта навязваць свой водар ў пакоі.\nНепераборлівасць львінага зяпы пры пасеве і сыходзе, эфектнасць суквеццяў, марозаўстойлівасць і наяўнасць імянны легенды - ці гэта не нагода завесці такое цудоўнае расліна ў сябе ў садзе?\n← Вырошчванне і прымяненне грэчкі