ГлавнаяНовостиОбществоАграэкатурызм. Чарашлянская зямля – сапраўдны рай для аматараў актыўнага адпачынку\n14 Сентября 2019 3462\nУ жывапісным мястэчку, што размешчана ў асяроддзі лясоў, лугоў і хваёвага бору, знаходзіцца вёска Чарэшля. У самым цэнтры населенага пункта раскінулася прыгожае возера Чарэшля, а непадалёку яшчэ тры возеры – Пясочнае, Святое і Глухое, маюцца шматлікія затокі, побач працякае рака Пліса і нават блізка ў раку Нёман ўпадае Заходняя Бярэзіна. Вёска Чарэшля – сапраўдны рай для аматараў актыўнага адпачынку. Аблюбавалі гэты куточак Навагрудчыны і рыбакі. У гэтым краі нарадзіўся і вырас гаспадар аграсядзібы «Чарэшля» Міхаіл Анатольевіч Зуевіч.\nМіхаіл Анатольевіч – адзін з пачынальнікаў аграэкатурызму на Навагрудчыне. Ужо 10 гадоў як на сваёй аграсядзібе ў чарашлянскім азёрным краі гаспадар прымае гасцей. Зараз сваім месцам адпачынку гэты маляўнічы куток выбіраюць не толькі турысты з Беларусі, Расіі, Польшчы, але і з краін Прыбалтыкі, Германіі, Ізраіля, Францыі, Англіі. У кнізе гасцей сядзібы Чарэшля ёсць запіс акцёра і тэлевядучага Алега Гарбуза, дэлегацый з Ізраіля, турыстаў з Каліфорніі… За гэтыя гады ўжо накоплены ў гаспадара багаты вопыт у арганізацыі адпачынку. Так, па выніках бездакорнай работы ў сферы гасціннасці ў 2017 годзе Міхаіл Анатольевіч Зуевіч атрымаў узнагароду Guest Review Fwards 2017.\n– У мінулым годзе адпачывалі госці са Швейцарыі, сёлета адпачываюць беларусы, чакаем гасцей з Польшчы, – расказвае падчас нашай сустрэчы Міхаіл Анатольевіч і праводзіць экскурсію. – Найбольш запатрабаваны ў апошні час у беларусаў, у тым ліку навагрудчан, туры выхаднога дня, катанне на байдарках і веласіпедах. Сама ж аграсядзіба «Чарэшля» прадстаўляе сабой гасцявы домік, які мае пакой з камінам і пакой з рускай печкай ў сельскім доме, дзе могуць размясціцца госці, сенавалам, месцам для паркоўкі і разбіўкі палатачнага лагера. Не так даўно зрабіў яшчэ адзін пакой для адпачынку на другім паверсе, таму колькасць турыстаў павялічылася. Адразу тут могуць размясціцца ад 7 да 10 чалавек. У мінулым годзе пабудаваў яшчэ і летні домік.\nЗдзіўляе і адначасова захапляе ўтульны двор, а дакладней – гэта сапраўдны міні-музей! Сабраныя сведчанні мясцовай даўніны служаць добрай памяццю пра продкаў, спрыяюць цікавасці да гістарычнай спадчыны, урэшце, добраму густу. Міхаіл Анатольевіч ахвотна паказвае і расказвае пра рарытэтныя прадметы, бо з кожнай рэччу звязаны нейкі жыццёвы сюжэт.\nТут і разнастайныя вырабы з карчакоў і камянёў, баня, альтанка. У гаражы гаспадар абсталяваў яшчэ адзін спальны пакой. Адпачыць можна на ложку, які зроблены з саней. Тут і сталярныя інструменты знайшлі сваё месца на сценах, музей лапцяў са скуры і лыка. За гаражом маецца лазня з ледзяной купельняй, да слова, у доме маюцца гарачая вада і выгоды. Пры ўсім гэтым гаспадар імкнецца захаваць аўтэнтычнасць: здымкі архітэктурных помнікаў размешчаны на сценах, кросны, абразы з ручнікамі. Самае ж галоўнае – кожнага госця чакае ўважлівае стаўленне гаспадара. Што яшчэ патрэбна для добрага адпачынку!\nТата гаспадара сядзібы Анатолій Міхайлавіч для гасцей праводзіць і майстар-класы па пляценні беларускіх лапцей. Гэтыя майстар-класы карыстаюцца вялікай папулярнасцю. Можна паназіраць за яго працай, паспрабаваць самому, а пазней абуць лапці, якія на вашых вачах зрабіў майстар. У аграсядзібе пабываў канал Бі-бі-сі, які здымаў фільм пра пляценне лапцей. Яшчэ тут можна навучыцца вырабу кошыкоў з лазы. Гаспадары займаюцца пчалярствам, таму духмяным мёдам ласуюцца госці, прапануюцца і стравы нацыянальнай беларускай кухні.\nСамыя розныя варыянты актыўнага адпачынку на ўлонні прыроды прапануе гаспадар аграсядзібы ў в. Чарэшля. Турыстам Міхаіл Анатольевіч арганізоўвае і праводзіць сплавы на байдарках па рэках Бярэзіне, Нёмане і Плісе.\n– Сёлета мы правялі ўжо тры сплавы, на наступны месяц запланаваны яшчэ адзін, – гаворыць Міхаіл Анатольевіч. – У аграсядзібе спецыяльна распрацаваны асобны водны маршрут «Чарашлянская кругасветка» і зялены маршрут «Сцежкамі Любчанскага краю». Агульная працягласць маршруту складае каля 90 км і праходзіць уздоўж рэк Нёмана і Плісы. А ў г.п. Любча, аг. Шчорсы і Уселюб можна азнаёміцца з багатай гісторыяй краю. Перамяшчацца паміж населенымі пунктамі турысты могуць на веласіпедах ці пешшу. Распрацаваны для турыстаў яшчэ спецтур «Чарэшля партызанская» і экасцежка «Чарашлянскія ваколіцы». Усё гэта можа зацікавіць прыхільнікаў актыўнага адпачынку, аматараў беларускай этнаграфіі і прыхільнікаў багатай прыроднай, гістарычнай і культурнай спадчыны.\nПадчас нашай сустрэчы Міхаіл Анатольевіч з задавальннем расказаў пра цікавыя мясціны краю, завіталі разам мы і на азёры.\n– Знакаміта мястэчка Чарэшля сваёй старажытнай гісторыяй. Першае ўпамінанне вёскі датуецца 1652 годам. Цікавыя і назвы былі ў мястэчка – Чарэшля, Чэрэсла, Чэрэшка. Менавіта ад назвы вёскі і пайшла назва возера. Вёска раскінулася на адным беразе возера, а на супрацьлеглым – лясныя абшары, багатыя грыбамі і ягадамі, – расказвае Міхаіл Анатольевіч. – Прыгожае возера Чарэшля раскінулася ў самым цэнтры населенага пункта Чарэшля. Возера злучана з ракой Нёман. І зімой, і летам маляўнічае возера прываблівае аматараў рыбалкі. Тут ловіцца таўсталобік, белы амур, шчупак, акунь, лешч, карась і інш. Навагрудскім лясгасам на возеры было арганізавана платнае рыбалоўства, а з мая гэтага года тут можна рыбачыць бясплатна.\nЗа два кіламетры ад вёскі на паўночным усходзе на пясчанай дзюне знаходзіцца археалагічная стаянка чалавека, якая адносіцца да позняга палеаліту і пачатку мезаліту. Датуецца 3-м тысячагоддзем да н.э., адносіцца да нёманскай культуры. У 1975 г. было прынята рашэнне аб стварэнні ў вёсцы Чарэшля музея «Партызанскай славы». Пазней стала называцца бібліятэкай-музеем. Галоўная частка экспазіцыі знаходзіцца ў лесе, дзе ў гады вайны дыслацыравалася брыгада імя Дзяржынскага, і займае плошчу каля 5 га.\nЗахавана дарога і насып, якія людзі ўручную насыпалі да драўлянага моста праз Нёман. Мост быў знішчаны ў першыя дні Вялікай Айчыннай вайны. Пра гэта нагадваюць варонкі ад скінутых авіябомбаў і рэшткі драўляных апор.\nНепадалёку ад вёскі Чарэшля, акружанае лесам, раскінулася возера Глухое.\n– Глухое – таму што знаходзіцца ў лесе, сюды ведаюць дарогу нямногія, – расказвае Міхаіл Зуевіч. – Акрамя таго, што тут ловяць рыбу рыбакі, мясцовыя жыхары восенню збіраюць журавіны. Гэта адно з некалькіх мясцін на Навагрудчыне, дзе расце гэтая ягада.\nДалей мы накіраваліся на возера Пясчанае. Мясцовыя жыхары называлі гэта возера проста – возерам у лесе. Пазней пачалі называць яго Пясчаным з-за пясчанага дна і берага. Так з таго часу і з’явілася ў возера назва – Пясчанае.\nНе саступае па прыгажосці, таямнічасці і загадкавасці яшчэ адно возера, якое мясцовыя жыхары называюць Святым. Паводле легенды, на месцы возера стаяла царква. У вёсцы жылі звычайныя людзі, сваё суцяшэнне знаходзілі яны ў царкве. Напалі на гэтую вёску ворагі, і тады людзі схаваліся ў царкве. У той час, як ворагі рабавалі і палілі вёску, людзі маліліся ў царкве і прасілі дапамогі. Царква правалілася пад зямлю, а на гэтым месцы ўтварылася дзіўнае па сваёй прыгажосці і глыбіні возера. Існуе і другая легенда – на беразе возера быў крыж, да якога прыходзілі мясцовыя жыхары, маліліся.\nХто хоць адзін раз пабыў у чарашлянскім краі, абавязкова завітае сюды яшчэ не раз. І нягледзячы на тое, што аграсядзіба «Чарэшля» знаходзіцца ў сапраўднай глыбінцы, яе наведваюць турысты з розных куткоў свету. Гаспадар Міхаіл Анатольевіч Зуевіч запрашае ў госці навагрудчан, а таксама ўсіх аматараў актыўнага адпачынку на ўлонні прыроды завітаць у Чарэшлю, дакрануцца да гісторыі і самабытнай культуры Беларусі. А таксама адпачыць на берагах цудоўных азёр, якія штогод запаўняе мноства адпачывальнікаў, што прыязджаюць сюды ў надзеі нацешыцца сонечнымі ваннамі, здабыць спакой і мір, сузіраючы прыгажосць навакольнага пейзажу.\nПредыдущая статья В России песня Queen "Богемская рапсодия" вошла в список рекомендуемой для изучения старшеклассниками музыки\nСледующая статья Кадет средней школы №7 благословили на начало учебного года\n30 Июля 2021 796


Выйшла новая кніга пра 10 стагодзьдзяў гісторыі Горадні\n25 люты 2014, 19:59\nПабачыла сьвет кніга «Гародня Х—ХХ стст.» з падзагалоўкам «Каралеўскі горад з правінцыйным лёсам». Апроч гарадзенскіх аўтараў, у ёй удзельнічалі два беластоцкія і гарадзенец Юры Гардзееў, які працуе ў Кракаве. Рэдактар — Аляксандар Смалянчук.\nУ кнізе 514 старонак, яна працягвае сэрыю «Гарадзенскай бібліятэкі».\nАмаль ўсю першую частку «Горад рыцараў, дойлідаў і гандляроў», якая ахоплівае палову тысячагодзьдзя, напісаў Аляксандар Краўцэвіч. Кніга пачынаецца з археалягічнага дасьледаваньня гораду, які называўся ў летапісах Горадзен. Як вядома, афіцыйнай датай заснаваньня лічыцца 1128 год, калі ўзгадваецца князь «Усеваладка з Городна». Аднак Аляксандар Краўцэвіч лічыць, што горад нашмат старэйшы і першапачатковае паселішча было заснаванае пры канцы Х — напачатку ХІ стагодзьдзя. Сам горад трапіў у летапіс крыху пазьней — у 1183 годзе з нагоды дрэннай падзеі — ад маланак ён увесь згарэў, нават мураваныя цэрквы.\nБылі ў Горадні й працэсы над чараўнікамі, і гарадзкі галава-італьянец, карчмар-швэйцарац і росквіт бровараў, якім дазволіў існаваць бясмытава кароль і вялікі князь Стэфан Баторы, дзякуючы якому ў гарадзенцаў зьявілася «піўная, мядовая і гарэлачная» карчма. Трэба сказаць, што традыцыю ў Горадні сёньня напалову занядбалі: піўзавод перастаў існаваць некалькі гадоў таму, але гарэлачны працуе, праўда, існуе гарэлка «Князь Вітаўт», а вось Баторыя не ўшанавалі ў гэтым сэнсе.\nЯк пішуцца падручнікі па гісторыі ў краінах колішняга СССР\nЯк ангельскі шпіён мог сустракацца з Кастусём Каліноўскім


Калі рабіць першае УГД пры цяжарнасці - Здароўе 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nКалі рабіць першае УГД пры цяжарнасці\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Здароўе 2017 ⇒ Калі рабіць першае УГД пры цяжарнасці\nАбследаванне жаночага арганізма ў перыяд выношвання дзіцяці і назіранні за ходам цяжарнасці - важнае мерапрыемства для таго, каб, як гаворыцца, трымаць усё пад кантролем. У працэсе абследавання мы атрымліваем дадзеныя, якія арыентуюць на далейшыя дзеянні, калі такія патрабуюцца, або ствараюць спрыяльную атмасферу для будучай маці і яе дзіцяці. Адзін з такіх інфарматыўных метадаў абследавання - ультрагукавое даследаванне (УГД), які ўключае, акрамя розных паказчыкаў, яшчэ і візуальную інфармацыю.\nПрынцып такога даследавання грунтуецца на эхолокации: адлюстраванні ультрагукавых хваль ад тканін, у якія ён трапляе, і вываду выявы гэтых тканін на экран. Датчык, прымае адлюстраваныя прамяні, па-рознаму ўспрымае адпаведныя сігналы, у залежнасці ад шчыльнасці тканін, якія адлюстроўваюць прамяні. Таму на экране прайграваецца малюнак плёну ва ўсіх яго абрысах. УГД сёння найбольш эфектыўны і бяспечны, а значыць, самы распаўсюджаны метад даследавання, які ўжываецца для дыягностыкі ўжо 40 гадоў. За ўвесь час прымянення ультрагук ў дыягностыцы яго негатыўнага ўплыву на доследны аб’ект не назіралася.\nУ аб’ёме даследаванні працягласць працы датчыка на выпраменьванне складае толькі 01%, увесь астатні час ён заняты прыёмам і апрацоўкай адлюстраваных ад вопытнага аб’екта ультрагукавых хваль. Таму жаночаму арганізму і плёну нічога не пагражае.\nМетодыка ультрагукавога даследавання\nПеравагі УГД у яго дакладнасці, поўнай інфарматыўнасці. Простае і хуткае даследаванне не патрабуе складанай і асаблівай падрыхтоўкі пацыенткі, таксама УГД ўваходзіць у пералік бясплатных дыягнастычных працэдур.\nНа думку спецыялістаў за ўвесь перыяд цяжарнасці неабходна правесці тры УГД на строга ўстаноўленыя тэрміны цяжарнасці (на 10-1220-24 і 32-36 тыдняў) для строга вызначаных мэтаў. Рабіць УГД дзеля таго, каб парадаваць сябе малюначкам наўрад ці варта. Безумоўна, бываюць выпадкі, калі лекар прызначае дадатковае УГД.\nМэта першага УГД\nАсаблівасці пазаматкавай цяжарнасці\nУ лік даследаванняў па згаданым вышэй тэрмінаў не ўваходзіць першае УГД, якое рэкамендуецца выкарыстоўваць для пацверджання здагадак аб цяжарнасці. Важнасць першага УГД, перш за ўсё ў тым, што з яго дапамогай можна прадухіліць вельмі небяспечны дыягназ - пазаматкавую цяжарнасць. УГД пакажа, замацавалася або плодное яйка там, дзе пакладзена, гэта значыць у матцы. Важнасць УГД і ў тым, што такі метад дыягностыкі дазваляе вызначыць шматплодных цяжарнасць.\nПершае ультрагукавое даследаванне праводзіцца з некалькімі мэтамі - пацвердзіць факт цяжарнасці, у тым ліку многоплодной, выключыць верагоднасць пазаматкавай апладнення.\nСвоечасовасць дыягностыкі на пачатковым этапе цяжарнасці жыццёва важная для жанчыны. Пазаматкавую цяжарнасць вельмі важна вызначыць адразу ж пасля апладнення яйкаклеткі. Ранняя дыягностыка дазволіць пазбегнуць у далейшым цяжкіх ускладненняў прадастаўленнем экстранай дапамогі. Таму важна ведаць, калі рабіць першае УГД пры цяжарнасці.\nПадчас першага УГД\nУГД у першым трыместры\nПершае ультрагукавое даследаванне праводзіцца ў пачатку I-га трыместра (да 12 тыдняў). З мэтай пацвярджэння маткавай цяжарнасці УГД праводзіцца на тэрмін 3-5 тыдняў ад пачатку апошняй менструацыі.\nПрэзерватыў для УГД\nУ акушэрстве ў цяперашні час у асноўным ужываюць два спобличчя дыягностыкі - УГД праз брушную сценку і трансвагінальном метад з ужываннем похвавай датчыка са спецыяльнай абаронай па тыпу прэзерватыва. Похвавае даследаванне значна павышае дакладнасць і дакладнасць атрыманых дадзеных у сувязі з непасрэдным сутыкненнем датчыка з ўнутранымі органамі. У дадзеным выпадку таксама адпадае неабходнасць напаўнення мачавой бурбалкі пры падрыхтоўцы жанчыны да даследавання. З дапамогай трансвагінальном метаду УГД можна пацвердзіць цяжарнасць ўжо на 4-5 дзень затрымкі менструацыі, гэта значыць эмбрыяла- цяжарнасць на тэрміне 2-4 тыдні. У гэты перыяд плодное яйка дасягае дыяметра ўсяго 5 мм. Крыху пазней тэрмін цяжарнасці ўдакладняецца вымярэннем памеру эмбрыёна ад хвасца да цемені (галоўкі). Верагоднасць памылкі тэрміну цяжарнасці дасягае больш за 3-х.\nНа тэрмін 3 тыдні вызначаецца эмбрыён (яго хвасца-цемянныя паказчыкі складаюць 4 мм), відаць сардэчная пульсацыя (вызначаецца частата сардэчных скарачэнняў).\nКалі пацвярджэння факта цяжарнасці няма неабходнасці (калі яе наяўнасць і адсутнасць пазаматкавай паталогіі устаноўленыя іншым спосабам), то дыягностыка ультрагукам да тэрміну 12 тыдняў для жанчыны будзе яе першым УГД, які дазваляе ўбачыць на экране манітора:\nУГД на ранніх тэрмінах\nна тэрміне 7 тыдняў - галоўку эмбрыёна;\n• на тэрміне 8 тыдняў - канечнасці;\n• на 9-11 тыдняў - кропкі акасцянення і костачкі канечнасцяў;\n• на тэрмін 11-14 тыдняў - наяўнасць (ці паталогію) ўсіх пальцаў, мачавой бурбалкі, нырак і страўніка плёну. Вымяраецца «ковнирове прастора»: норма - не больш за 2-3 мм, больш за 3 мм прыводзіць да азызласці шыі плёну, што кажа аб хромосомном парушэнні, спадчыннай паталогіі дзіцяці - наяўнасць рызыкі развіцця сіндрому Дауна. Дадзеныя «воротніковую прасторы» асабліва важныя пры многоплодной цяжарнасці. Яе ранняе выяўленне дапаможа з большай дакладнасцю абследавацца на прадмет сіндрому Дауна, так як вынікі даследавання крыві на сіндром Дауна пры шматдзетнай цяжарнасці дапускаюць хібнасць.\nПадлогу дзіцяці можна вызначыць толькі ва II-м трыместры (пасля 12-га тыдня). Больш дакладнае і дэталёвае выяўленне рознай паталогіі плёну магчыма толькі пасля 20-га тыдня.\nПершае УГД у першым трыместры можа паказаць толькі самыя сур’ёзныя заганы развіцця плёну, на падставе якіх можа прымацца рашэнне аб штучным перапыненні цяжарнасці.\nУ любым выпадку, даць правільныя рэкамендацыі аб тым, калі рабіць першае УГД пры цяжарнасці, можа толькі ўрач.\nУГД у перыяд да 12 тыдняў\nТрэба сказаць, што прынцып ультрагуку заключаецца ў тым, што хвалі праходзяць праз своеасаблівае акно, якім служыць вадкасць. Асабліва гэта важна пры дыягностыцы органы малога таза жанчын з адсутнасцю цяжарнасці ці на самых ранніх тэрмінах. У дадзеным выпадку ролю такога акна гуляе запоўнены мачавы пузыр.\nПерад працэдурай пацыентцы неабходна выпіць за паўтары гадзіны да пачатку працэдуры ад 500 да 700 мл вадкасці. З павелічэннем тэрміну цяжарнасці неабходнасць у такой колькасці вадкасці для мачавой бурбалкі паступова адпадае, бо колькасць околоплодной вадкасці.\nМетад дыягностыкі з дапамогай УГД не павінен абірацца як асноўнага спосабу выяўлення і пацверджання цяжарнасці. Сучасныя медыцынскія тэхналогіі дазваляюць выбраць для гэтага больш простыя і танныя спобличчя. УГД, нягледзячы на яго бяспеку, на ранніх стадыях цяжарнасці павінна праводзіцца без паўтораў, па неабходнасці і толькі па ўказанні лекара.\nПаўторнае, больш дбайнае даследаванне лепш праводзіць у прэнатальнай лабараторыі і толькі ў выпадку выяўлення паталогіі плёну. Вынікі ўсіх даследаванняў варта захоўваць для ацэнкі плыні цяжарнасці, для назірання за дынамікай развіцця плёну дазволіць своечасова выявіць ўскладненні і прыняць меры для іх ліквідацыі.\nБольш падрабязна аб першым УГД глядзіце ніжэй:\nЗатрымка Ці трэба рабіць УГД Відэа.\nПапярэдні Тэкст Як рабіць слоікавыя масаж\nУ адну і тую ж раку


Галоўная ➠ Як пабудаваць ➠ Як пісьменна выбраць жылы комплекс\nАпублікавана 20.02.2017 18:02\nЧытаць таксама:\tРемонт фотоаппаратов\nАмаль усе сучасныя сем'і аддадуць перавагу сабе для жыцця камфортнае жыллё. Па гэтай прычыне неабходна пісьменна падыходзіць да пытання, што датычыцца выбару месца пражывання.\nБесклапотнай можна назваць тую жыццё, калі побач з жыллём ёсць усё, што патрабуецца для камфортнага пражывання. Актуальна гэта часцяком у тых выпадках, калі жылы комплекс падбіраецца ў буйным горадзе. Некалькі варыянтаў можна паглядзецца па наступнай спасылцы - http://zirkoviy.com.ua/gde-kupit.\nУсе вашы планы будуць увасоблены, калі ў вас будзе ўласнае камфартабельнае жыллё. Але, каб ўлічыць усе вашыя патрабаванні, варта пісьменна падысці да таго, у якім мікрараёне спыніцца жыць. Адзначце для сябе, ці маюцца паблізу супермаркеты, дзіцячыя сады, школы. Калі ў вас з'явіцца вольны час, нядрэнна, каб недалёка ад дома было размешчана добраўпарадкаванае грамадскае месца. Калі вы больш аддаеце перавагу такія варыянты, варта аддаць перавагі жылым комплексам, размешчаным каля паркавых зон, кінатэатраў, забаўляльных цэнтраў і гэтак далей. Жыццё здасца больш зручнай, калі побач з вамі будуць размяшчацца крамы і гандлёвыя цэнтры.\nНаступны пункт – асаблівасці планіроўкі і паверхавасці. Многія забудоўшчыкі зараз ўлічваюць усе пажаданні пакупнікоў. Выбіраючы тую ці іншую кватэру, звярніце ўвагу на стан камунікацый, асаблівасці інфраструктуры, якой якасці выкарыстоўваліся будаўнічыя матэрыялы.\nТолькі так, метадам перабору, вы зможаце адшукаць камфортнае для вас месца жыцця, прычым вам не прыйдзецца лішні раз рабіць рамонт і марнаваць сродкі.\nУ асноўным, тыя, хто набываюць кватэры або прыватныя дамы, разлічваюць, што пражывуць у іх доўгі час. Калі вы бярэ нерухомасць надоўга, то будзе лагічна прадумаць жыццё сваіх нашчадкаў. Нават калі зараз дзеці ў вас не ў планах, вялікая верагоднасць, што ў найбліжэйшай будучыні яны хутка аб'явяцца, таму будзе нядрэнна, калі побач з жылым комплексам маюцца дзіцячыя гульнявыя пляцоўкі. Рэкамендуецца, каб дзіцячы сад быў размешчаны на такой адлегласці, каб вам даводзілася ісці пешшу не больш за 10 хвілін.\nВіды жылых комплексаў\nШто тычыцца архітэктурнага выканання, то забудоўшчыкі могуць прытрымлівацца як класічных варыянтаў, так і футурызму, прычым гэта можа тычыцца не толькі знешнасці, але і інтэр'еру. На дадзены момант шматлікія будаўнічыя кампаніі прапануюць самыя разнастайныя варыянты, сярод якіх кожны запатрабаваны спажывец зможа падабраць жыллё пад свае патрабаванні. Калі параўноўваць старыя пабудовы і сучасныя жылыя кварталы, то ў карысць апошніх можна вылучыць нямала пераваг. Аднак, развітая інфраструктура – не адзіны крытэр, на які варта звяртаць увагу пры выбары жылля. Усё, што вам трэба – пісьменна ацаніць кожны прапанаваны варыянт.\nШто б стварыць артыкул былі задзейнічаны інфармацыі з рэсурсу:\thttps://twitter.com/\nЯк стварыць плітны падмурак\nГукаізаляцыя вокнаў ПВХ


Шмат легенд звязана з імем Заіра АЗГУРА і гісторыяй яго твораў\nОпубликовано: 12.01.2018 07:50:54\n15 студзеня спаўняецца 110 гадоў з дня нараджэння Заіра Азгура — народнага мастака БССР і СССР, славутага партрэтыста ХХ стагоддзя. Напярэдадні памятнай даты мы зазірнулі ў яго былую майстэрню, цяпер мемарыяльны музей, каб успомніць выдатнага скульптара сярод маўклівых сведак яго жыцця і творчасці.\nНовую майстэрню для Азгура пабудавалі ў Мінску ў 1984-м. Заір Ісакавіч любіў працаваць тут, прызнаваўся, што ў гэтых сценах у яго ўзнікае адчуванне роднага дома. Сюды ён прыходзіў штодзень на працягу 11 гадоў і стварыў тут больш за 50 работ. А за ўсё жыццё — каля паўтары тысячы скульптур. Больш за 400 з іх захоўваюцца ў музеі. Усе перададзены ў дар, такім быў наказ майстра.\nДзве вялізныя выявы Леніна і Маркса сустракаюць наведвальнікаў ва ўваходнай зоне. Рэдкі выпадак: манументальная пластыка — унутры залы. З 1980-га яны знаходзіліся на вуліцы Карла Маркса каля будынка ЦК КПБ, цяперашняй Адміністрацыі Прэзідэнта. А ў пачатку 1990-х, пасля распаду СССР і кампартыі, вярнуліся ў майстэрню свайго аўтара.\nЦікавая і гісторыя помніка Сталіну. Пасля вайны над яго стварэннем працавалі чатыры вядомыя скульптары — Азгур, Бембель, Глебаў і Селіханаў. 40-тонны 10-метровы манумент, умацаваны ў зямлі сталёвымі рэйкамі, знаходзіўся на плошчы імя Сталіна, цяперашняй Кастрычніцкай, да 1962 года. Пасля развянчання культу асобы быў дэманціраваны. Усяго за адну ноч. І знік бясследна. Ці то пераплавілі, ці то закапалі, невядома дасюль. Але, кажуць, Азгур прысутнічаў пры дэмантажы яго твора. І быццам адзінае, што паспеў выратаваць, — гіганцкі бронзавы гузік з выявы правадыра. Аднак навуковы супрацоўнік Мемарыяльнага музея-майстэрні З.І. Азгура Ганна Сінілава ўпэўнена, што гэта не больш чым легенда, бо, зыходзячы з памераў помніка, проста падняць і перанесці гузік такіх габарытаў нерэальна.\nЯшчэ адна гісторыя звязана з партрэтнай статуяй Сталіна. Яе ў 1960-я планавалі ўстанавіць у мінскім ГУМе. Але не паспелі. Па легендзе, дзякуючы менавіта гэтай скульптуры Азгур і Сталін асабіста пазнаёміліся. Маўляў, партрэт «бацькі народаў», зроблены майстрам па фатаграфіі, не спадабаўся аднаму з памочнікаў правадыра, ён назваў яго занадта пампезным — Сталін сядзіць у крэсле, як на троне. Сам жа Сталін працу, наадварот, ухваліў, пасля чаго нібыта і запрасіў Азгура ў Маскву і дазволіў ляпіць сябе з натуры ў працоўным кабінеце падчас нейкага паседжання.\nАдна з самых вядомых работ Заіра Азгура — створаны ў 1972 годзе помнік-ансамбль Якубу Коласу і героям яго літаратурных твораў у Мінску. Ляпіць пісьменніка скульптар любіў і рабіў гэта на працягу некалькіх дзесяцігоддзяў. Упершыню ў 1924-м, калі яшчэ вучыўся ў Віцебскім мастацкім тэхнікуме.\nУ 1928 годзе яму ўпершыню пазіраваў Янка Купала, які да гэтага часу адмаўляў усім. У дамах Коласа і Купалы Азгур нярэдка гасцяваў. Дапамагалі яму класікі і матэрыяльна. Вядома, напрыклад, што ў сярэдзіне 1920-х на вучобу ў ленінградскай акадэміі мастацтваў Колас на працягу трох гадоў кожны месяц высылаў Азгуру па 40 рублёў. А аднойчы, калі студэнт прыехаў у Мінск, употай падкінуў яму ў кішэню паліто велізарныя па тых часах грошы — 200 рублёў.\nКузьма Чорны, Змітрок Бядуля, Аркадзь Куляшоў, Янка Маўр, Максім Танк, Пімен Панчанка... Азгур стварыў цэлую галерэю скульптурных партрэтаў пісьменнікаў. З многімі блізка сябраваў, сачыў за іх творчасцю і ў цэлым цікавіўся літаратурай. Пісьменнікі ж называлі яго паэтам у скульптуры. У музеі захоўваюцца больш за 500 падораных скульптару кніг з аўтографамі аўтараў і больш за 1000 выданняў з асабістай бібліятэкі, у тым ліку па гісторыі, мастацтве, філасофіі.\nУ пачатку 1990-х гігантскія выявы правадыроў вярнуліся з вуліцы Карла Маркса да свайго аўтара ў майстэрню\nУ некалькіх тамах мемуараў Азгура змяшчаецца нямала цікавых успамінаў пра яго сяброў-пісьменнікаў. Дарэчы, сябе літаратарам ён не лічыў, у тых жа мемуарах прызнаецца: адважыўся ўзяцца за пяро, бо настаяў і прымусіў Янка Брыль.\nДругі склад пад націскам\nАзгур быў незвычайна працавіты. Кожную раніцу адпраўляўся ў майстэрню і праводзіў там за працай не менш за 12 гадзін. Вядома пра такі пацешны выпадак: аднойчы Заір Ісакавіч, як заўсёды, спяшаўся ў майстэрню, але па дарозе сустрэў знаёмага, які надта любіў пагаварыць. Некаторы час скульптар цярпліва слухаў, аднак, калі суразмоўца схапіў майстра за гузік і пачаў расказваць чарговую гісторыю, Заір Ісакавіч дастаў з кішэні пінжака сцізорык, адрэзаў гузік і пабег.\nНа яго лёс выпала нямала выпрабаванняў. Нарадзіўся ў простай сям'і на Віцебшчыне. У 6 гадоў застаўся без бацькі, той быў ламавым фурманам, цяжка працаваў і рана памёр. Падчас акупацыі фашысты жывой закапалі ў зямлю яго маці. Яго першая жонка, актрыса БДТ (будучага Купалаўскага тэатра) Маргарыта Шашалевіч, загінула падчас крушэння цягніка ў 1944 годзе, калі трупа вярталася ў Мінск з эвакуацыі. Да слова, другой жонкай Азгура стала выдатны жывапісец Галіна Гарэлава. З ёй Заір Ісакавіч шчасліва пражыў да сваіх апошніх дзён у лютым 1995-га. Памёр у 87 гадоў.\n...Дзякуючы артыстычнай знешнасці яго немагчыма было не вылучыць з натоўпу — берэт, элегантны кіёк, люлька і абавязковы шаўковы чорны бант замест гальштука. Падобны бант завязала яму на шыю маці, калі адпраўляла паступаць у Віцебскі мастацкі тэхнікум. Ці не таму гэты атрыбут на ўсё жыццё застаўся нязменным у вобразе знакамітага мастака?\nІ яшчэ пра адно. На самай справе націск у прозвішчы Заіра Ісакавіча ставіцца не на першым, а на другім складзе. Спецыялісты сцвярджаюць: правільна менавіта так.\nАнна Дыдышко и ее живая бронза\n«Семья» — новый проект НЦСИ, обещающий стать одной из самых ярких выставок года


Як выжываюць пазбаўленыя працы апазіцыянеры ў рэгіёнах (Партыя БНФ)\nПачатак > Навіны > У прэсе > Як выжываюць пазбаўленыя працы апазіцыянеры ў рэгіёнах\nЯк выжываюць пазбаўленыя працы апазіцыянеры ў рэгіёнах\nВалерый Каранкевіч, каардынатар кампаніі “Гавары праўду!” па ўсходняму рэгіёну Магілёўшчыны, старшыня Хоцімскай раённай суполкі Партыі БНФ, ужо некалькі год выжывае толькі за кошт сваёй асабістай падсобнай гаспадаркі.\nСпадар Каранкевіч, - асоба ў Хоцімскім раёне вядомая і аўтарытэтная. У свой час ён працаваў намеснікам старшыні мясцовага райвыканкама па сельскай гаспадарцы, кіраваў адным з мясцовых калгасаў. Вось ужо некалькі гадоў Валерый Каранкевіч не можа знайсці працу ў раёне, адным з кіраўнікоў якога ён з’яўляўся не так даўно.\n- Выжываць, безумоўна, вельмі цяжка, - распавядае Валерый Каранкевіч. - Добра, што ў мяне нядрэнная асабістая падсобная гаспадарка: пчолы, бульба, сад, - таму магу неяк выкручвацца. Вось зараз наступілі цёплыя дні, прадаю на хоцімскім міні-рынку сваю прадукцыю. Мне ж выжываць неяк трэба, а людзі купляюць з задавальненнем, бо ведаюць, што мой тавар, яблыкі, яйкі, гародніна і г. д., - танны і якасны. Дрэнна, канешне, што сучасныя мясцовыя ўлады прывялі наш міні-рынак у проста жудасны стан, але што зробіш, людзі ўсё роўна гандлююць. Некаторыя пакупнікі мяне “падколваюць”, - дзе ж, Валера, твой чамадан з грашыма, які табе плацяць “праклятыя заходнікі” за тваю апазіцыйную дзейнасць, пра што пастаянна распавядаюць дзяржаўныя сродкі масавай інфармацыі. Аднак я не крыўджуся, бо думаю, што ўсе мае землякі выдатна разумеюць, колькі ў гэтых словах праўды.\nНа працу ў родным раёне спадар Каранкевіч не можа ўладкавацца ўжо даволі даўно, бо мясцовыя ўлады кажуць, што змогуць прадаставіць яму працоўнае месца толькі пасля таго, як ён адмовіцца ад сваіх апазіцыйных поглядаў. Аднак рабіць ён гэта не збіраецца.\n- У мяне ёсць уласныя рукі і галава, як-небудзь пражыву. Але ні ў якім выпадку не буду маўкліва назіраць, да якога жудаснага стану вядуць сучасныя беларускія ўлады нашу родную краіну, -кажа Валерый Каранкевіч.\nВалерый Каранкевіч актыўна займаецца праваабарончай дзейнасцю, ён заўсёды гатовы прыйсці на дапамогу жыхарам Хоцімскага раёна ў вырашэнні праблемных пытанняў. Не так даўно ён здолеў адраадзіць выпуск мясцовай маланакладнай газеты “Беларускі ўсход” і стаў членам Беларускай асацыяцыі журналістаў.\nПаводле “Праваабарончай хронікі”


Шахцёр Алег Кудзёлка затрыманы за «пікетаванне на дачным участку» | Новы Час\n— Яго абвінавачваюць нібыта ў адзіночным пікетаванні на дачным участку. Гэта глупства, не ведаюць, за што зачапіцца, — распавяла Таццяна. — У нас унутры двара ёсць флагшток, на якім быў не забаронены сцяг. Яны да гэтага сцяга прычапіліся ў красавіку. Адміністрацыйную справу завялі на мяне, але потым адмянілі праз адсутнасць складу правапарушэння. А ў чэрвені зноў адкрылі на мяне, было апытанне, без нас адчынялі нашу браму, але з тых часоў — вось ужо два месяцы — я нічога не атрымлівала. І цяпер усё тое ж, што інкрымінавалі мне, пішуць яму (Алегу. — НЧ).\nТаццяна не ведае, чаму на гэты раз зацікавіліся яе мужам. Апошні раз да сям’і з вобшукам прыходзілі ў чэрвені, Алега Кудзёлку апытвалі па крымінальнай справе нібыта аб абразе. А цяпер аказалася, што яго абвясцілі ў вышук — хаця ён нікуды не з’язджаў. Сёння мужчына сам пайшоў у ДАІ, каб памяняць правы.\n— У 11 — на пачатку 12-й ён пайшоў у ДАІ. Падаў дакументы, і тут пачаўся нейкі рух: то база завісла, то запытваюць, ці мяняў ён пашпарт. У выніку прыйшло шмат міліцыі і мужу сказалі: «Вы затрыманы». Яго адвезлі ў РАУС, а калі туды прыйшла я, мне сказалі: «Ідзіце».\nТаццяна напісала хадайніцтва, каб ёй патлумачылі, чаму затрымалі яе мужа, а таксама пайшла на прыём да дзяжурнага міліцыянта Канапацкага, ад якога атрымала шмат абраз і лаянкі, але не ўцямнага адказу.\n— Ён сказаў, што мужа затрымалі нібыта за адзіночнае пікетаванне па артыкуле 24.3 (гэта артыкул за «непадпарадкаванне законнаму патрабаванню службовай асобы», а «парушэнне парадку правядзення масавага мерапрыемства» (пікетаванне) — гэта арт. 24.23 КаАП. — НЧ).\nПасля Таццяна вырашыла пайсці знайсці адваката, але яе не выпускалі з РАУСа без тлумачэння прычын цягам дзвюх гадзін.\n— Потым прыехалі іншыя начальнікі, паехалі разам са мной у пракуратуру, напісалі пастанову на агляд, і сёння ў нас быў чарговы вобшук-агляд, — дадала жанчына.\nПаводле яе слоў, нічога не знайшлі, з дому нічога не забралі.\nКалі Таццяна спрабавала даведацца, калі над яе мужам адбудзецца суд, у адказ яна пачула толькі лаянку.\nАлег Кудзёлка — шахцёр 4-га руднага ўпраўлення «Беларуськалія», у верасні 2020 года ён абвяшчаў бестэрміновы страйк і адмаўляўся падымацца на паверхню.\nАртыста ансамбля арыштавалі на 15 сутак


Мастацтва - Споведзь і пакаянне\nЦяпер наконт праграмы. Ёсць у Беларусі музычныя калектывы (не будзем іх пералічваць), якія, зрабіўшы новую праграму, бясконца, гадамі яе пракатваюць, толькі мяняюць гарады і пляцоўкі. Гэта называецца «працаваць на касу», ці займацца музычным абслугоўваннем насельніцтва. Справа, па вялікім рахунку, патрэбная, бо не кожны жыхар райцэнтра, прыехаўшы ў сталіцу, выправіцца ў філармонію. Ды толькі паўтор (рэпрадукаванне, узнаўленне) таго, што ад пачатку мела ў сабе элемент навізны, не заўжды здольны захоўваць тую навізну. Калектывы, якія рыхтуюць эксклюзіўныя праграмы (а «Вайна і мір» менавіта да такіх і належыць), выклікаюць незраўнёна большую павагу. І таму, што клопатам з ёй непараўнальна болей. І таму, што падобныя праекты складана, а мо і не варта пракатваць.\nЗгаданы канцэрт Акадэмічнай харавой капэлы імя Рыгора Шырмы быў каштоўны і ўласна музычным складнікам, і рэжысёрскім. Спачатку пра першы. У праграме з’ядналіся дванаццаць твораў, з іх пяць упершыню прагучалі ў Беларусі. Сярод аўтараў — Кнут Нюстэдт, нарвежскі кампазітар, арганіст і дырыжор. Англійскія кампазітары Герберт Хоуэлс і Джон Тавенэр. Латышскія творцы Петэрыс Васкс і Эрык Эшэнвалдс. Такім чынам узнікаюць мастацкі разгорт, адчуванне стылёвай разнастайнасці, панарамы сучаснай еўрапейскай харавой музыкі.\nЗаўважу: ноты проста так, задарма пэўнаму выканаўцу ці калектыву ніхто даваць не будзе. Гэта не беларуская завядзёнка, калі кампазітар шчаслівы ад таго, што яго нарэшце выканаюць! Ноты і партытуры ў цывілізаваным грамадстве — гэта заўжды пытанне аўтарскіх правоў, за якія трэба заплаціць сур’ёзныя грошы. Або вынік даўніх творчых стасункаў з жывымі кампазітарамі, што даюць ноты ў рукі таму, у чыім высокім узроўні выканальніцтва ўпэўненыя. Уласна вакальнае ўвасабленне прэм’ерных і непрэм’ерных опусаў сведчыла пра сапраўды віртуознае майстэрства калектыву на чале з Вольгай Янум.\nТворы глыбока духоўнага зместу, якія закранаюць пытанні веры, блізкія ёй па шматлікіх прычынах. Вольга Янум выкладала вакал і дырыжыраванне ў Мінскім духоўным вучылішчы, доўгі час (1995—2017) працавала там кіраўніцай хору. Цяпер яна не толькі мастацкая кіраўніца капэлы імя Шырмы, але і рэгент Святочнага хору храма ў гонар іконы Маці Божай «Всех скорбящих Радость». Відаць, нездарма ў праграме апошняй прэм’еры з’яўляюцца сачыненні і Паўла Часнакова, класіка рускай духоўнай музыкі, і «Ныне отпущаеши» эстонца Арва Пярта, і інструментальны твор Баха, што натхнёна ўвасобілі Алег Яцына (скрыпка) і Аляксей Афанасьеў (віяланчэль).\nЗгадаю яшчэ пра два сачыненні, выкананыя капэлай, якія пакінулі моцнае ўражанне і сталіся своеасаблівымі эмацыйнымі і сэнсавымі кульмінацыямі. Найперш гэта «Мелодыя» з музыкі Джона Уільямса да фільма «Спіс Шындлера». Аранжыроўка, а фактычна пералажэнне для хору былі зроблены Дзмітрыем Хлявічам, ён жа стаяў як дырыжор на чале калектыву. Немагчыма не пазнаць узвышанай і трагічнай мелодыі з вядомай кінастужкі, прысвечанай тэме Халакосту. І немагчыма не перажыць пачуцці глыбокага спачування і жалобы па нявінных ахвярах вайны.\nСусветнай прэм’ерай сталася выкананне твора беларускай кампазітаркі Вольгі Падгайскай «We Are Still Alive» («Мы яшчэ жывыя»). Словы вакальнага сачынення належаць англа-амерыканскаму паэту Уістэну Х’ю Одэну, пераклад на беларускую Віталя Рыжкова. Моцны твор прасякнуты, як у «Спісе Шындлера», трагічнай інтанацыяй, закранае тэму Халакосту і больш блізкую нам па часе тэму бежанцаў і адлюстроўвае стан сіратлівасці, беспрытульнасці, безабароннасці чалавека, няпэўнасці ягонага лёсу на раздарожжы гісторыі.\nДумаю, новае сачыненне Вольгі Падгайскай музыказнаўцы будуць аналізаваць асобна. Але пакуль заўважу, што моцныя, верагодна, і зыходны тэкст, і пераклад. Апошні я ўбачыла ў «Фэйсбуку» напярэдадні канцэрта, таму ведала змест, аднак далёка не ўсім слухачам так пашчасціла. Звычайна нешта са спеўнага тэксту ты праз музыку чуеш і разбіраеш, а штосьці не (асабліва калі твор новы і не вядомы шырокай грамадскасці). Таму сяброўская падказка арганізатарам: калі наступным разам гэтае сачыненне, «Мы яшчэ жывыя», будзе выконвацца, лепей, каб тэкст быў часткай праграмкі канцэрта. Гэта вельмі дапамагае належным чынам ацаніць сэнс і майстэрства кампазітара, перакладчыка, вакалістаў.\nЦяпер пра рэжысёрскі складнік праекта. Асноўнай перашкодай, якая замінае больш актыўнаму наведванню канцэртаў акадэмічнай харавой музыкі, і асноўнай праблемай для шырокага слухача з’яўляецца, як ні дзіўна, тая непахісная традыцыя, што незнарок ператвараецца ў застылы кансерватызм. Хор выйшаў з-за куліс, маляўніча размясціўся на станках (рознаўзрозневых прыступках). І спявае, не кранаючыся з месца. Прагучалі апладысменты, а далей вядучая абвясціла наступны нумар.\nІснуе досыць распаўсюджанае меркаванне, маўляў, харавое мастацтва само па сабе так моцна ўздзейнічае на слухача, што не патрабуе ніякіх дадаткаў і ўпрыгожванняў. Але свет робіцца ўсё больш візуальным, і той візуальнасцю, яе баляваннем запоўнена ўся прастора цяперашняга жыцця. Таму жанры музыкі, апрыёры пазбаўленыя візуальнасці, прайграюць тым жанрам (да прыкладу, тэатральным), дзе «карцінкі» ўсяляк дапамагаюць глыбока адчуць і перажыць змест музычнага сачынення.\nДумаю, менавіта такія ідэі панавалі ў свядомасці Алены Медзяковай. Апошнія пяць гадоў яна працуе рэжысёркай у Нацыянальным тэатры оперы і балета. У свой час я бачыла пастаўленую ёю оперу «Verbum nobile» («Слова гонару») Станіслава Манюшкі (праект быў паказаны на сцэне Палаца культуры прафсаюзаў), а таксама надзіва ўдалы праект «Тэнары супраць басоў» у камернай зале імя Ларысы Александроўскай. Медзякова — таксама пастаноўшчыца спектакля «Рахманая» паводле Дастаеўскага (дарэчы, разам з тэатрам танца «Альтана», актыўна занятым у праекце «Вайна і мір»).\nУ анонсе праекта, пра які размова, сказана: гэта «спектакль, перформанс, дзейства, светлавое дзейства па-за межамі часу». Сапраўды, тут можна было пабачыць шмат свежых і нязвыклых пастановачных прыёмаў. Хор рухаўся, відазмяняў свае канфігурацыі (замкнёнае кола, лініі, «змейкі»). А яго ўдзельнікі выглядалі сапраўды артыстамі, а не толькі статычнымі спевакамі. Часам публіка рэагавала на такія навацыі крыху насцярожана: «Яны так і будуць спяваць спінай да нас?» — ціха і крыху іранічна спытала глядачка, што сядзела якраз за мной. Заўважу: на якасць гуку падобныя мізансцэны не паўплывалі, што сведчыць пра моц і майстэрства вакалу.\nІстотным у агульнай канцэпцыі быў і ўдзел у праекце «Альтаны» (мастацкая кіраўніца Ганна Корзік). Калектыў вядомы, тытулаваны, лаўрэат рэспубліканскіх і міжнародных конкурсаў сучаснай харэаграфіі. У 2015-м «Альтана» здабыла III прэмію на конкурсе IFMC у Віцебску. Экспрэсіўная пластыка сапраўды шмат у чым актывізавала глядацкае ўспрыманне. Праўда, здараліся і такія моманты, калі гукавое ўражанне аказвалася непараўнальна больш моцным. Таму хацелася заплюшчыць вочы і слухаць, каб не разбурыць эмацыйны настрой. І не таму, што артысты раздражнялі, а таму, што ўзаемадзеянне ўласна музыкі, спеваў і танца складанае. І наўрад ці магчыма пралічыць загадзя, які са складнікаў будзе дамінаваць. Адзінае пажаданне рэжысёрцы: мо не варта «злоўжываць» цемрай і ў зале, і на сцэне? Бо ачышчэнне, заяўленае нават у афішы, звычайна паяднанае са станам прасветленасці. А тут мінорнасць твораў у спалучэнні з цемрай нараджалі адчуванні не толькі паглыбленасці ў музыку, узвышанасці, але і... напаўдрымоты.\nУ любым выпадку праект «Вайна і мір» атрымаўся прыкметным, меў грамадскі рэзананс. Відавочна, хацелася б трапляць на падобныя канцэрты шырмаўцаў і надалей. Таму, што гэта знаёмства з новымі творамі, аўтарамі, стылямі. Таму, што самыя розныя пастановачныя эксперыменты, звязаныя з харавой музыкай, трэба толькі вітаць. Элементы тэатралізацыі сапраўды ператвараюць канцэрт у спектакль, дзейства. А новых уражанняў замнога ніколі не бывае


Агляд гульні The Executioner - Game Russ\nАгляд гульні Agony\nПрывітанне ўсім дарагім сябрам і спадарожнікам і аматарам відэагульняў, сайт Game Russ сёння да вашых паслуг з аглядам займальнай і цікавай гульні The Executioner, таму сачыце за тым, як выглядае гэтая гульня. Гульня была створана і запраграмавана менш злымі гульнямі 26 мая 2015 г., а затым выпушчана Lesser Evil Games і Ultimate Games, якія, можна сказаць, былі вельмі добра прыняты. У цяперашні час гульня даступная для платформаў Nintendo Switch і ПК, а таксама для аперацыйных сістэм Linux і MAC OS.\nРаспрацоўшчык і выдавец Lesser Evil Games прадстаўляе The Executioner на агляд. Кат выкарыстоўвае тэкставыя прыгодніцкія гульні, каб паставіць гульца ў тытульнай ролі ката. Падтрымліваючыся злавеснай графікай, музычнай партытурай і абмежаванай агучкай, распрацоўшчыкі імкнуцца стварыць прастору душэўных пакут, дзе кожны выбар моцна ўзважвае будучыню.\nКат – гэта не вельмі прыемнае ўражанне. Шматлікія ілюстрацыі, якія суправаджаюць тэкставыя апісанні, маюць папялістую і напалову бачную якасць. Гуманнасць вашых ахвяр ніколі не ясная, і нават калі яны антаганісты, пастаўленыя непасрэдна на вашым шляху, попельныя абрысы становяцца больш вуглаватымі пагражальнымі перашкодамі. Там разрэджаная галасавая гульня, але яна сумная і грозная, калі прысутнічае. Тое ж самае тычыцца і музыкі, якая пастаянна працуе, якая ўзмацняе атмасферу прыгнёту. Ёсць таксама праверкі стану здароўя і здароўя, якія патрабуюць збалансаванасці вашых дзеянняў і пошуку спосабаў асвяжыць сябе ад працяглага жаху. З цягам часу стала радзей сустракацца апісанне, якое не мела відавочнай праблемы з граматыкай. Я маю на ўвазе няправільна пастаўленую коску ці апостраф, а код, які з’яўляецца ў тэксце альбо некалькі няправільна напісаных слоў у тым самым абзацы. Гэта не згубна, але шкодзіць імгненнаму досведу.\nКат – наступны натуральны крок для таго, што я называю сімпатыямі прыгнёту. Вы можаце кіраваць дыктатурамі ў Тропіку, вызначаць, хто пераходзіць мяжу, у “Бумагі”, калі ласка, і падтрымліваць уласнае гнятлівае прадпрыемства ў Prison Architect. Яны адлюстроўваюць супрацьлеглае мысленне такіх гульнявых праграм, як Outer Wilds або The Sexy Brutale. Цыклы геймплэя ў такіх тыпах даюць нам магчымасць усё паправіць. Наадварот, сімпатыі прыгнёту маюць на мэце выкарыстаць любыя неабходныя сродкі, каб пераканацца, што віртуальнае насельніцтва занадта страшнае, каб усё пачалося не так.\nКалі б Кат быў прыемны альбо накіраваны на гумар, гэта не спрацавала б. Але яго эстэтыка настолькі непрыемная, што я хацеў працягваць гуляць больш за тое, што мог натхніць у брыдоце, чым любое задавальненне, якое маглі б прынесці сістэмы. Шматлікія партрэты, як мяркуецца, вінаватых, становяцца жудаснымі карыкатурамі на ўжо напалоханых людзей, калі яны прыбываюць у логава ката. Хацелася б, каб “Малыя злыя гульні” прыліплі да зброі і не паказвалі партрэтаў ахвяр, якія вылечвалі паміж сесіямі, але слабага вяртання чалавецтва дастаткова, каб нагадаць гульцу пра тое, што яны выкручваюць у гэтых бедных людзей.\nПрыгнёт – гэта відавочная мэта з дапамогай катаванняў, расчлянення альбо гуманнасці. Гэта апошні кавалак, які сапраўды баліць, калі вы даеце ахвярам хвіліну дыхаць, каб вы маглі вярнуцца да выканання сваёй працы. Чалавечнасць таксама дазваляе парушаць сувязі па-за логам ката з дачкой адной ахвяры, патэнцыйным саюзнікам у гэтым логаве адчаю. Шматлікія тэкставыя апісанні малююць жывы партрэт людзей, якія робяць усё, што ім загадаюць, шукаючы, дзе можна ўсадзіць нож у кагосьці іншага для палягчэння. Тут ваш выбар на самай справе мае значэнне, і чалавек, якога вы біце дзеля інфармацыі, можа пазней вывесці вас з варэння.\nМне падабаецца, што Кат не абавязкова атаясамлівае рэвалюцыю з добрым чалавекам, і гэтая праца ў сістэме можа даць вам інструменты для яе дэмантажу. Аднак там, дзе яно хістаецца, – гэта выкананне і чаканне. Для выканання памылкі напісання і перапынкі кода становяцца настолькі распаўсюджанымі, што відавочна, што гэта магло заняць больш часу на паліроўку сцэнарыя і адладку ўсплывальных вокнаў. Іншае расчараванне – думаць, што “Кат” быў самастойным прадуктам. Калі я скончыў гульню, у тэксце паведамлялася, што “Кат” – адна з запланаваных трох кіраўнікоў, і ён накручвае жаданне ўбачыць працяг абранага мной шляху, калі наступствы ўжо былі інтрыгуючымі.\nГрафіка гульні анімаваная і размаляваная, што мне вельмі спадабалася, таму што выявы больш падобныя на рэалістычныя акварэльныя карціны перыяду Адраджэння, на малюнках былі добрыя дэталі, на якія было цікава паглядзець. Афарбоўка З-за трохі цёмнага стылю гульні яны выкарысталі больш халодныя і нейтральныя колеры, што робіць гісторыю і геймплэй больш праўдападобнымі. Музыка ў гульні працуе добра і здзіўляе на ўсіх этапах, гукавыя эфекты вельмі добра працуюць у гульні, і яна гармануе з выявамі.\nМастацкі стыль, які пераходзіць з попельнага на вуглавы, не губляючы трывожнай дэгуманізацыі, якая праходзіць у галаве ката.\nВыбар сапраўды мае значэнне, і саюзнікі ў адной гульні могуць з такой жа лёгкасцю стаць праціўнікамі ці абыякавымі назіральнікамі ў наступнай.\nНяпоўны твор - як адзін з запланаваных трох раздзелаў, так і гара тэкставых праблем.\nАгляд гульні Arboria


Анамальны рэнтгенаўскі пульсар — Вікіпедыя\nАнамальныя рэнтгенаўскія пульсары (Аnomalous X-ray Pulsars, AXP) — маладая нейтронная зорка, пульсар з моцным магнітным полем. Анамальны рэнтгенаўскі пульсар выпраменьвае на частаце рэнтгенаўскіх хваляў. Анамальныя рэнтгенаўскі пульсар з'яўляецца верагодным магнетарам.\nУ наш час вядома 6 анамальных рэнтгенаўскіх пульсараў і два кандыдата ў AXP.\nСпіс анамальных рэнтгенаўскіх пульсараў і іх перыяды (сек):\nНазвы другой, трэцяй і апошняй крыніцы скарочаны\nChryssa Kouveliotou, Robert C. Duncan, and Christopher Thompson, "Magnetars," Scientific American, Feb. 2003, p. 41 Архівавана 25 снежня 2010. (PDF)\nSGR/AXP Online Catalog (Каталог AXP ва ўніверсітэце МакГіл)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Анамальны_рэнтгенаўскі_пульсар&oldid=4005029"


«З галавы не сыходзіць 5-гадовы Кірыл», – Зяленскі пра забойства хлопчыка паліцыянтамі\nУладзімір Зяленскі. Скрыншот з відэа ICTV\nПрэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі пракаментаваў надзвычайнае здарэнне ў Кіеўскай вобласці,дзе двое п’яных паліцыянтаў застрэлілі маленькага хлопчыка.\n«З галавы не сыходзіць 5-гадовы Кірыл. А яшчэ сотні дзяцей, якія загінулі ад куляў дарослых на ўсходзе Украіны. Паводле дадзеных маніторынгу ААН, на 1 чэрвеня гэтага года на Данбасе загінулі 147 маладых украінцаў: 98 хлопчыкаў, 49 дзяўчынак. Пацярпелі 363 дзіцяці», – напісаў у сваім фэйсбуку Зяленскі, які цяпер знаходзіцца ў Бруселі.\n31 траўня ў Пераяслава-Хмяльніцкім (Кіеўская вобласць) двое паліцыянтаў у стане моцнага алкагольнага ап’янення пачалі стральбу са зброі па бляшанках побач дзіцячай пляцоўкаю – і трапілі ў 5-гадовага хлопчыка.Дзіця шпіталізавалі. А 3 чэрвеня хлопчык памёр у адным з кіеўскіх шпіталяў.\nПатрульныя падазраюцца ў грубым парушэнні грамадскага парадку, учыненым з ужываннем агнястрэльнай зброі групай асобаў і наўмысным забойстве малалетняга дзіцяці, учыненым групаю асобаў. Цяпер паліцыянты знаходзяцца пад вартай.\n3 чэрвеня кіраўнік Нацпаліцыі Украіны Сяргей Князеў заявіў, што ў звязку з трагічным інцыдэнтам кіраўнік паліцыі Кіеўскай вобласці падаў у адстаўку.\nУкраінскія паліцыянты застрэлілі 5-гадовага хлопчыка. П’яныя, яны стралялі па бляшанках побач з дзіцячай пляцоўкаю\nТэгі: дзеці, Зяленскі, паліцыя, суды, Украіна


Галоўная ➠ Што такое цяжарнасць ➠ 22 Тыдзень цяжарнасці\nА, магчыма, нават намалявалі для свайго будучага маляняці весяленькія малюнкі і развесілі іх па сценах яго будучай пакоя. Самавыяўляцца на здароўе, вам цяпер усё можна і ўсё да твару!\nУзрост плёну: 20 тыдняў\nВага плёну: 390 - 470 гр.\nРост плёну: 26 - 29 см.\nПрыбаўка ў вазе: 5.15 - 5.7 кг\nЗрабіць рамонт у дзіцячым пакоі. Больш падрабязную інфармацыю\nСкласці спіс імёнаў, якія падабаюцца абодвум бацькам. Больш падрабязную інфармацыю\nСхадзіць на планавы прыём у ВК і атрымаць на рукі абменную карту. З гэтага моманту заўсёды насіць яе з сабой.\nВаш жывот ужо падняўся на пару сантыметраў над пупком, але ён яшчэ не такі вялікі, каб моцна замінаць вам нахіляцца або хадзіць пешшу. Напэўна, вы зараз з задавальненнем робіце вячэрнія прагулкі, дыхайце свежым паветрам і атрымліваеце асалоду ад сваім становішчам. Ўдыхайце на поўную грудзі», для вас з малым зараз гэта вельмі карысна. Варушэння дзеткі ўжо досыць адчувальныя. Маляня можа такім чынам паведаміць вам аб сваёй незадаволенасці, напрыклад, ад выбліскаў святла або гучных гукаў, якія палохаюць яго. У гэты час вы напэўна вельмі спагадныя да сігналаў, якія падаюцца з боку дзіцяці. І гэта, сапраўды, неабходна. Таму, што адсутнасць рухальнай актыўнасці на працягу сутак і больш - гэта трывожны знак, і ён запатрабуе звароту за кансультацыяй да лекара. Аднак не варта перабіраць і сачыць за рухам пасекундна. Дастаткова будзе адзначаць для сябе ранішнія і вячэрнія варушэння драбкі. Магчыма, звыклы для вас графік дня разыходзіцца з інтарэсамі дзіцяці. І тады, у той час, калі вы кладзецеся адпачыць, маляня можа праяўляць нечаканую актыўнасць. А часам, яму заманецца можа абудзіць вас рана раніцай. Праз павелічэнне аб'ёму ціркуліруемой крыві, у вас могуць здарацца разавыя насавыя крывацёку. Гэта нармальная з'ява і калі яно не носіць сістэматычнага характару, то хвалявацца з гэтай нагоды не варта.\nДа сярэдзіны 22 тыдня цалкам аформіўся пазваночнік дзеткі. Выразна праглядаюцца усе пазванкі, а паміж імі ўжо бачныя ўсе суставы і звязкі, якія фіксуюць пазваночнік ў патрэбным становішчы. Развіваецца цэнтральная нервовая сістэма маляняці. У пачатку гэтага тыдня яго галаўны мозг ужо змяшчае ўсе нервовыя клеткі, якія застануцца з ім на ўсё жыццё. Далей мозг дзіцяці будзе толькі набіраць масу, і развіваць сетку сувязяў паміж сваімі клеткамі. На працягу шостага месяца мозг вашага дзіцяці павялічыцца ў 5 разоў і можа важыць да 100 гр. У выніку станаўлення цэнтральнай нервовай сістэмы маляня пачынае жыва цікавіцца сваім целам, абмацваючы твар, ручкі, ножкі. Ён ужо больш-менш свядома паварочвае галоўкай. Малы усміхаецца ў адказ на голас бацькоў і можа адказаць лёгкім штуршком на вашыя дотыку да жывата. Увогуле, у вашым круглявыя жывоцік ўжо на ўсю моц кіпіць жыццё.\nШто зрабіць на гэтым тыдні?\nНа гэтым тыдні трэба наведаць акушэра-гінеколага. Вам павінны быць ужо знаёмыя працэдуры: вымярэнне артэрыяльнага ціску, узважванне, вымярэнне акружнасці жывата, вызначэнне вышыні стаяння дна маткі, праслухоўванне сэрцабіцця плёну. Магчымая здача мачы і крыві на агульныя аналізы. Хутчэй за ўсё, менавіта на гэтым тыдні вам трэба будзе планавае УГД, дзе лекар даследуе жыццёва важныя органы дзіцяці, ацэніць стан плацэнты і колькасць околоплодных вод. Таксама будзе праведзена допплеровское даследаванне маткавых-плацентарного крывацеку.


Poly Bonnet Пастаўшчыкі і завод - Кітай Poly Bonnet Вытворцы\nКапялюш для сну з поліэстэру высокай якасці\nКароткае прадстаўленне аб індывідуальных выбарах тканіны для капота з поліэстэру 100% поліэстэр Папулярныя памеры АДЗІН памер падыходзіць для памераў галавы: 50-100 см; Craft Digital друкаваны ўзор або лагатып, вышытыя на суцэльным колеры, аднаслойным або двухслойным. Павязка для галавы Гумка са стужкамі робіць начны сон усю ноч, падыходзіць для любых прычосак, такіх як кучаравыя, парыкі, прамыя, дрэды і г.д. Або зацягванне дазваляе рэгуляваць пашырэнне і зацягванне шапачкі. Даступныя колеру больш за 2...\nновае прыбыццё лагатып з нестандартным дызайнам з поліэстэру з атласа\nНовая канструкцыя фабрыкі непасрэдна цана мяккага полі атласнага капота


Галоўная ➠ Дызайн інтэр'ера ➠ Чорна-жоўты інтэр'ер\nАпублікавана 16.12.2013 19:22\nЦёмны колер даволі змрочны і вельмі няпросты, калі ідзе гаворка аб дызайне інтэр'еру. Але ён цалкам выкарыстоўваецца і ў дачыненні, калі ідзе гаворка пра розныя кампазіцыях і спалучэння кветак.\nДа прыкладу, у сучасным дызайне інтэр'еру вельмі папулярныя чырвона-белыя і чорна-белыя каляровыя спалучэнні, якія дазваляюць стыльна і модна аформіць пакой.\nНедахопам такіх рашэнняў можна лічыць хіба тое, што яны сталі ўжо цалкам класічнымі і штодзённымі, чаго не скажаш пра чорна-жоўтым інтэр'еры. Гэта спалучэнне не толькі зробіць Ваш інтэр'ер унікальным, ды і дазволіць зрабіць ашаламляльны эфект і атмасферу ў кватэры.\nЧорна-жоўты інтэр'ер можа і павінен глядзецца элегантна і модна, бо мы спалучае колеру, якія ідуць рука аб руку ў натуральным асяроддзі, іх зрабіла сама прырода. Ўспомніце, хоць бы пчол, і пачніце тварыць, ствараць сваё жоўта-чорнае каралеўства ў сваім доме.\nУ прынцыпе, зрабіць чорна-жоўты інтэр'ер лёгка. Можна, да прыкладу, афарбаваць сценкі ў цёмны колер і абраць мэбля і девайсы жаўтлявага альбо блізкага яму колеру. Можна паступіць і наадварот, упадабаючы жаўтлявы альбо залаты колер на сценках. Але памятайце, калі Вы не жадаеце ператвараць інтэр'ер ўласнай кватэры або хаты ў рэальны пчаліны вулей, яго трэба нязначна «разбавіць». Падыходзяць для гэтага лепш за ўсё белы і нейтральныя колеру, якія прыўнясуць ў чорна-жоўты інтэр'ер, трохі камфорту і спакою.


На белорусском языке поры года, Сочинение\nметки: Любимая, Белорусский, Больша, Нават, Бацькі, Прырод, Любить, Трэба\nСачыненне на тэму «Поры года»\nКалі я думаю пра часы года, я ўяўляю сабе казку «Дванаццаць месяцаў». Як быццам бы гэта я ў гасцях у братоў-месяцаў і ўсе браты, ўсе часы года сабраліся перада мной. Хто з іх мой каханы? Які час года мне падабаецца больш за ўсё? Скажу шчыра, што адказаць на гэтыя пытанні мне вельмі цяжка. Таму што, калі наступае сакавік, і прыходзіць вясна, то мне здаецца, што гэта лепшы час года. А калі ў ліпені мы едзем на мора, то я думаю, што лепш за лета нічога не бывае.\nКалі б мне давялося пасядзець у адной кампаніі з дванаццаццю месяцамі ў іх навагодняга вогнішча, я думаю, мы б з імі пагаварылі аб тым, чым добры кожны з іх і што добрага ёсць у кожным часу года. А што ў іх ёсць дрэннага. Так-так, і дрэннае таксама ёсць. Ну, успомніце самі, хто з вас не хварэў у лютым або сакавіку? Застудзіцца і падхапіць вірус грыпу ў гэты час года вельмі лёгка. А летам — бывае такая спякота, што бацькі прымушаюць насіць дурную панамку, або кепку, або капялюш. А па вечарах налятаюць камары і давай джаліць, выратавацца ад іх немагчыма. Восенню бываюць такія дажджы, што на вуліцу не выйдзеш. І ўсе такое шэрае. А зімой самае непрыемнае — галалед.\nАле, ў агульным, добрага значна больш, гэта мне і хацелася б сказаць кожнаму з дванаццаці месяцаў. Пачнем па парадку — зімовыя месяцы. Даводзіцца пачынаць не з пачатку года, а з пачатку зімы — з снежня. Гэта такі шчаслівы месяц! Чаканне Новага года, купля ёлкі. Увесь час варажыць якія падарункі атрымаеш. А ёлка так смачна пахне ў хаце! Пах новага года — гэта выдатна.\nТолькі новы год прайшоў — і ты ў студзені, гэта проста выдатны месяц, бо ён пачынаецца зканікул! У гэты час немагчыма ўседзець дома, хоць холадна і мароз. Але мы кожны дзень катаемся на каньках і санках. Ляцець на санках з гары — так, што дух захоплівае, а потым куляцца ў снезе — з гэтым ніякія сучасныя атракцыёны ў парку не параўнаюцца. А ў лютым ты проста спяшаешся як мага больш зрабіць таго, што можна рабіць толькі зімой, напрыклад, схадзіць у лыжны паход з сябрамі. Зіма — гэта выдатны час года — прыгожы, беласнежны. Моцны калючы мароз, снежныя заносы, іней на галінках, які ператварае звычайны лес у казачны.\nВясна! Ды варта толькі ўспомніць гэта яркае сонца і ручаі, якія весела бягуць з брудных гурбаў, гэтую далікатную першую зеляніна на дрэвах, гэтыя шпакоўні, у якіх раптам з’яўляюцца іх насельнікі — шпакі. А яшчэ — бел-ружовыя яблыневыя сады, якія квітнеюць так, што немагчыма вачэй адарваць. Сакавік, красавік, травень — тры шчаслівых месяцы, калі прырода ажывае.\nКалі хто-то не любіць лета, то я вельмі здзіўлюся! Як можна не любіць час года, у якім так цепла. Можна кожны дзень хадзіць у лес ці на рыбалку, збіраць ягады і грыбы. Час года, калі птушкі вучацца лятаць сваіх птушанят і можна назіраць за іх вылетам з гнязда. Калі матылькі пырхаюць з кветкі на кветку! Чэрвень — гэта клубніцы і вішня, ліпень — першыя яблыкі і маліна, жнівень — грыбы і слівы. Добра!\nЗасталіся тры месяцы восені: далікатны верасень, які так часта падобны на лета, але халадней і спакайней. Яркі кастрычнік-мастак, ён усе дрэвы старанна размалеўвае ў жоўты, чырвоны і карычневы. У гэты час трэба абавязкова паспець сабраць увесь ураджай. І крыху сумны лістапад, калі ўся прырода рыхтуецца да зімы і за гэтым таксама цікава назіраць. Восень прыгожы і рамантычны час года.\nТак, сабраўшыся разам з братамі месяцамі пад новы год, нам было б аб чым пагаварыць. Але ж мы і так пастаянна сустракаемся з імі, рознымі месяцамі, яны ідуць адзін за адным, змяняючы адзін другога, і гэты парадак не нарушым.\nСочинение на белорусском языке на тему поры года\nНа мой погляд, лета – найцудоўнейшы час года, паколькі вельмі цёпла, вакол усё прыгожа, і ў нас маецца выдатная магчымасць адпачыць. А яшчэ лета – гэта час канікул і адпачынкаў. Мы можам адправіцца куды заўгодна, выдатна правесці час каля вадаёма, у цені смарагдавай зеляніны, плёскацца ў цёплай вадзе. А можна адправіцца ў горы, насіцца на ровары або гуляць ў разнастайныя гульні. Я хачу падзяліцца ўражаннямі ад самага запамінальнага моманту за апошнія летнія вакацыі. У ліпені мы з маёй сям’ёй арганізавалі выезд у лес на шашлыкі. Быў разведзены вогнішча, прыгатавана мяса для смажання, і пастаўлена палатка. Пакуль мае бацькі рыхтавалі абед, я адправіўся ў лес, каб, як след, нагулять апетыт. Лес у гэты дзень быў цудоўны! У паветры стаяў водар кветак, мёду і суніцы. Усё вакол было зялёным, толькі ствалы дрэў яркімі плямамі вылучаліся на цёмна-зялёным фоне. Шчабяталі на сваёй мове птушкі, стукаў дзяцел. Раптам пачуліся падазроныя гукі … Мне здалося, што хто-то прашыпеў побач са мной. Я павярнуўся і ўбачыў … якая выгінаецца змяю! У мяне тут жа перахапіла дыханне. Я нават не запомніў, як яна выглядала, паколькі моцна спалохаўся. Я пачаў павольна адступаць, а затым рынуўся да нашага лагера. Я вырашыў не распавядаць аб усім, што здарылася маме, каб не хваляваць яе. Крыху пазней, паабедаўшы і ўдосталь павесяліліся, мы сабралі рэчы і паехалі дадому. Так … Час ляціць вельмі хутка. Шкада, што немагчыма паўтарыць тыя моманты і адчуванні, якія былі перажыты табой за час канікул. Але я веру, што наступнае лета будзе незабыўным!\nЗіма – белая, марознае і казачная пара. Толькі зімой можна ўбачыць незвычайна прыгожыя галінкі дрэў, пасярэбраныя інеем, пакачацца ў гурбах і сабраўшы трохі “будаўнічага матэрыялу” зляпіць снегавіка. Гэтыя вобразы не выпадковыя, таму што ўсе яны родам з дзяцінства. Калі яшчэ, як не тады – можна было паверыць: што ў аднаго вялікага вогнішча могуць сабрацца ўсе дванаццаць месяцаў года, што Дзед Мароз са Снягуркай насяляюць ў ледзяным доміку, што вецер дзьме за вокнамі, таму што на калясьніцы едзе Снежная каралева, зазіраючы ў вокны і пакідаючы мудрагелістыя ўзоры на шкле. Ну што яшчэ рабіць доўгімі зімовымі вечарамі, як не чытаць казкі ці чароўныя гісторыі, каб засынаючы пад цёплай коўдрай, героі кніжак ажывалі ў дзіцячых снах. Большасць людзей не любяць гэта пару года, лічачы яе халоднай, гідкай і процілеглага. Але гэта далёка не так. Каб не было холадна – трэба апрануцца цяплей і наперад катацца на санках або гуляць у снежкі. Для ўзняцця настрою можна схадзіць у лес або найбліжэйшы парк, дзе ўсё настолькі пышна, што цяжка адвесці погляд ад гэтага белага прасторы. Трэба браць прыклад з дрэў, захутаных ў белыя футра. Ім хоць бы што і зімовая сцюжа і бясконцыя завірухі, бо яны ўпэўненыя, што пасля ўсіх гэтых выпрабаванняў холадам, наступіць вясна.\n... паэзіі, я бы параіла не пакінуць без увагі, абавязкова прачытаць гэты незвычайна чуллівы, поўны пяшчоты і глыбокага сэнсу верш. Пра гэты верш хочацца сказаць "меладычны", і нядзіўна, што ... шэпчуцца аб чымсьці неразгаданным, таямнічым пад вечным небам". І, безумоўна, раю кожнаму абавязкова прачытаць бліскучаю камедыю Купалы "Паўлінка", у якой аўтар высмейвае пошласць і ганарлівасць ...\nІ ад гэтага яна станавіцца яшчэ больш доўгачаканай. Падчас снегападу, калі змёрзлыя ледзяныя кроплі ператвараюцца ў снежныя шматкі, хочацца выйсці на вуліцу, каб незачыненай скурай адчуць прыемны кантраст якія растаюць сняжынак. Часта бывае, што засынаючы ўвечары без снегу, раніцай бачыш наколькі змяняецца свет, пад белай заслонай і тут жа падымаецца настрой. Хочацца бегчы подскакам па рыпучых дарожках або проста па нерасчышчаныя пухнатым гурбах, як першапраходца. Ісці па выпаўшы снег, гразнучы нагамі ў гурбах нават часам падаць у іх – гэта цяперашні невымоўнае асалода і як-то зусім не перашкаджае той факт, што сняжынкі падаюць табе за каўнер, прыемна казычучы шыю і растаюць там. Узімку бліскаюць сапраўднай прыгажосцю нават самыя штодзённыя рэчы. Калі восень размалёўвае ўсе вар’яцка яркімі фарбамі, то зіма аддае перавагу апранаць прадметы і дрэвы ў серабрыста белыя адзенні, даючы вачам адпачыць. Таксама адпачывае і прырода, яна засынае і толькі з першымі промнямі вясновага сонца гатовая прачнуцца. Ну і хай сабе адпачывае, таму што людзям таксама ёсць чым заняцца. Шматлікія зімовыя святы – зноў вяртаюць нас у дзяцінства. Хрышчэнне, Каляды, Новы год – як іх шмат і якія яны вясёлыя і цікавыя. Прыгожыя святы з не менш цікавымі традыцыямі. А традыцыі – гэта працяг казак і легенд. Большасць людзей, выйшаўшы з дзіцячага ўзросту, працягваюць верыць у Дзеда Мароза і кожны год з боем курантаў загадваць самае патаемнае жаданне. Не ў адну пару года няма такой колькасці святочных тожеств, менавіта таму зіма так хутка праходзіць, пакідаючы пасля сябе толькі самыя яркія ўспаміны. Вось чаму трэба шанаваць кожнае імгненне жыцця і тады кожнае загаданае жаданне спраўдзіцца.\nЯ памятаю кожнае сваё лета. Мае бацькі кожны год прыдумляюць, куды ж мяне адправіць. Як толькі пачынаюцца школьныя канікулы, становіцца пытанне пра гэта. Тата ўвесь час хоча, каб я ехаў у піянерскі лагер, а мама настойвае на сумесным адпачынку на моры або за мяжой. Куды б я ні пайшоў, сам або са сваімі бацькамі, мне ўсё роўна будзе па душы гэты час года. Цяпло, не трэба апранаць шмат адзення. А яшчэ мне падабаецца, што дні становяцца доўгімі і можна гуляць у двары дапазна. А калі ёсць месяц на небе, то нават ноччу можна трохі пагуляць, калі бацькі недзе непадалёк. У мінулым годзе мы хадзілі з татам у паход. Там я навучыўся збіраць лясныя ягады і грыбы. Я яшчэ не запомніў усе разнавіднасці грыбоў, але затое цяпер я ведаю, што летам расце вельмі шмат лясных ягад, а вось грыбы больш за ўсё вырастаюць восенню. Мяне тады укусіў клешч, дома мы яго выцягвалі, а мама перажывала, што ён залезе пад скуру, але ўсё абышлося. Гэтым летам я хачу, каб сонца не так моцна паліла, а то ўжо зусім горача. І яшчэ хачу паехаць на мора, вельмі даўно не быў там. Улетку на моры добра. Калі горача, можна пайсці купацца, а потым грэцца на сонейку. І так круглыя дні. Люблю лета за яго сонца і ўсмешкі.\n... и потому что летом мы ездим всей семьей на дачу и очень весело проводим там время! Мое любимое время года лето Несколько интересных сочинений Я живу в городе в красивом городе. ... книги – моє улюблене заняття. Вони збагачують людину, роблять її кращою. Завдяки книгам можна побувати в різних місцях, в різні епохи не виходячи зі свого дому. ...\n“Люблю цябе, Белая Русь!”\n“Пра маці можна расказваць бясконца” (Максім Горкі)\n“Родная мова, цудоўная мова…”\n“Слова аб юнай краіне” (развагі і думкі пра паэзію Віктара Казлоўскага)\n“Слова пра паход Iгаравы” — паэтычны помнiк рускага, беларускага i ўкраiнскага народаў\n19 стагоддзе як новы этап у развіцці слоўнага мастацтва Беларусі\nАктуальнее, надзённае, набалелае…\nАлесь Загорскі i Кастусь Каліноўскі – “Рыцары свабоды i сумлення”\nБеларусы — гэта мы\nБеларусь — мая Радзiма\nВодгук на верш Дануты Бічэль-Загневатай “Будучыня Беларусі — старажытныя кнігі Скарыны”\nЗямля бацькоўская — святая\nЗямля мая — зялёны дом\nКаго я лiчу сапраўдным сябрам\nКніга — крыніца ведаў\nЛетам у лесе\nЛюблю свой край (1)\nМаральна-этычная праблематыка ў творах Алеся Асіпенкі\nМова — крыніца чалавечага жыцця\nМы за мір\nНайбольш яркія вобразы жанчын у беларускай літаратуры\nНаш сябар — лес\nНаша мова — цудоўная, спеўная\n... и делать домашнее задание. Это время, когда школьники могут отдохнуть от тяжелого учебного года. Мое любимое время года лето (My Favourite Season Summer) топик по английскому топик на английском языке Мое любимое время года лето (My Favourite Season Summer) ...\nНяхай раскажа час мінулы\nПрырода i мы\nРэцэнзія на прагледжаны спектакль\nСамае ласкавае слова на зямлi\nТэатр у сучасным жыцці\nХлеб — наша багацце\nШануйце нашых продкаў\nШто робіць чалавека чалавекам?\nШто такое адказнасць?\nШто такое сапраўднае шчасце?\nШто я ведаю пра жыццё\nЭвалюцыя характару Мiхала Тварыцкага\nЯк я разумею шчасце?\nСачыненне-разважанне “Ці патрэбна беларусам родная мова?”\nНа мой погляд, лета – найцудоўнейшы час года, паколькі вельмі цёпла, вакол усё прыгожа, і ў нас маецца выдатная магчымасць адпачыць. А яшчэ лета – гэта час канікул і адпачынкаў. Мы можам адправіцца куды заўгодна, выдатна правесці час каля вадаёма, у цені смарагдавай зеляніны, плёскацца ў цёплай вадзе. А можна адправіцца ў горы, насіцца на ровары або гуляць ў разнастайныя гульні.Я хачу падзяліцца ўражаннямі ад самага запамінальнага моманту за апошнія летнія вакацыі. У ліпені мы з маёй сямёй арганізавалі выезд у лес на шашлыкі. Быў разведзены вогнішча, прыгатавана мяса для смажання, і пастаўлена палатка. Пакуль мае бацькі рыхтавалі абед, я адправіўся ў лес, каб, як след, нагулять апетыт.Лес у гэты дзень быў цудоўны! У паветры стаяў водар кветак, мёду і суніцы. Усё вакол было зялёным, толькі ствалы дрэў яркімі плямамі вылучаліся на цёмна-зялёным фоне. Шчабяталі на сваёй мове птушкі, стукаў дзяцел.Раптам пачуліся падазроныя гукі… Мне здалося, што хто-то прашыпеў побач са мной. Я павярнуўся і ўбачыў… якая выгінаецца змяю! У мяне тут жа перахапіла дыханне. Я нават не запомніў, як яна выглядала, паколькі моцна спалохаўся. Я пачаў павольна адступаць, а затым рынуўся да нашага лагера. Я вырашыў не распавядаць аб усім, што здарылася маме, каб не хваляваць яе. Крыху пазней, паабедаўшы і ўдосталь павесяліліся, мы сабралі рэчы і паехалі дадому.Так… Час ляціць вельмі хутка. Шкада, што немагчыма паўтарыць тыя моманты і адчуванні, якія былі перажыты табой за час канікул. Але я веру, што наступнае лета будзе незабыўным!\n... природы и приметах. Материал пригодится и учителям начальных классов, и ученикам для написания доклада или сочинения о весне. Время года весна Пришла весна. Не будет больше низко нависших туч и снегопадов. На ... осенью и холодной, морозной, бесконечной зимой. Весеннее цветение Самое прекрасное весеннее явление живой природы — цветение деревьев. Они начинают цвести повсюду — в садах, парках, лесах, на ...\nКак я провел лето 5 класс на украинском языке\n... на английском языке. Мини-сочинения про «Лето» 4 класс Лето – ... Сочинение «Как я провел лето» 5-6 класс как я провел эти каникулы Сочинение на тему «Летний день» 6-7 класс лето ... Лето – мое любимое время года 5 класс Лето ... подорожувати по інших ...\nРассуждение по пословице «Лето собирает, а зима поедает»\nПройдет лето, а не это. Летом в шубе, зимой в шабуре? дерево. Летом молодица, а зимой вдовица? ладья. Летом девица, зимой молодица? пень и снежная шапка. По дважды в году лету не ...\nСочинение Белорусский язык в моей жизни\nкурсовая Перевод поэмы Н. Гусовского "Песня про зубра" на белорусский и русский языки


Moonspell. Два дзесяцігодзьдзі на хвалі / Рэпартажы / BelMetal.org\nАпублікавана 10 красавіка 2016, 12:40 у Рэпартажы\nПрайшоў выдатны канцэрт. Гэтым разам Moonspell падарылі беларусам ладную праграму зь песень уздоўж усяе 20-гадовае дыскаграфіі, з упорам на вельмі годны мінулагодні альбом «Extinct». Фірмовае выкананьне і шчырая падача, нястрымная энэргетыка і харызма франтмэна, дасканалыя музычныя партыі, антураж, атмасфера. І сяброўская раздача аўтографаў з фатаграфаваньнем для ўсіх жадаючых.\nАсабіста для мяне гэта быў першы раз, калі «паўтары гадзіны праляцелі як адно імгненьне» стала самай дакладнай, без прыкрас, фармулёўкай уражаньняў. Так, я высока ацаніў новы матэрыял, чакаў канцэрту з прадчуваньнем улюбёных рэчаў «Domina» і «The Future Is Dark», быў узрушаны наяўнасьцю ў планавым сэтлісьце любімай са школьных часоў «Everything Invaded», але паўтары гадзіны кайфаваньня ў цэнтры танцпляцу не былі загадзя прадвырашанымі, яны такімі былі зроблены.\nУражаньне ад канцэрту звычайна складаецца з шэрагу фактараў: праграма, падача, выкананьне гук, сьвятло, публіка… Схіліць шалі ў адмоўны бок лёгка можа кожны зь іх. І калі гэты, трэці ўжо, візіт Moonspell у Менск атрымлівае высокую адзнаку, то, па маім меркаваньні, усе пункты былі выкананыя на выдатна. І калі добры гук і афарбоўка на родных пляцоўках пасьля пабачанага ў еўропах працуе хутчэй як фактар прыемнага сюрпрызу, калі прыйшло перакананьне, што і зусім без аншлагаў шоў можа быць вельмі душэўным, то ключавой пераменнай сталася менавіта тое, як гурт ставіцца да сваёй чарговай аўдыторыі, наколькі выкладаецца, як паводзіцца з фанамі. Калі некаторыя адпрацоўваць прахадны выступ, іншыя, старэйшыя і больш паважаныя, шчыра аддаюцца да апошняй кроплі энэргіі, не пакідаючы нікога безуважным, безальтэрнатыўна ўлюбляючы ў сябе гледачоў, раней знаёмых з творчасьцю толькі ўскосна.\nMoonspell гэта больш за 20 гадоў на грэбні хвалі, сусьветнае прызнаньне, шыкоўная дыскаграфія, якая з гадамі не становіцца горш, а толькі раскрывае наноў дыямент творчага генія гэтых выбітных партугальцаў. Гэта адлюстраваньне імкненьня да цёмнага і непазнанага, гэта катарсіс і філасофія, гэта закаханыя вочы дзяўчын у залі ў назіраньні за паўднёвымі прыгажунамі. Гэта гурт, які, несумненна, заслугоўвае тую ўвагу, якую паўсюдна атрымлівае.\nПраграма базавалася на прэзентацыі «Extinct». Заднік упрыгожваў аграмадны банэр — адзін з варыянтаў вокладкі альбому, ударку — буйны жывёльны чэрап, а месца клавішніка было стылізаванае арганнымі трубамі. Стыльныя алдскульна-металёва-гатычныя вобразы музыкаў на выдатна дапаўнялі агульную карціну. Асабіста франтмэн Фернанда Рыбэйру пераўвасабляўся некалькі разоў, пад характар і настрой пэўных песень і сэнсавых частак канцэрту. А часткі былі сапраўды разнапланавыя: ад вышэйзгаданай прэзентацыі (жывы гук пачалі з «La Baphomette», працягнуўшы ў першыя дзьве альбомныя кампазіцыі «Breathe (Until We Are No More)» і «Extinct»), да рэчаў з самага першага альбому, які, відавочна, за 20 год лічыцца актуальным самімі музыкамі, а гэта паказчык. Сваё належнае месца заняла і абавязковая класіка кшталту «Alma Mater» і астатніх. Рознабаковасьці праграме надало спалучэньне такіх рэчаў як акультна-містычная «Mephisto» і фолкавая «Ataegina». Было шмат прамоваў і працы з залай ад Фернанда, напрыканцы прагучала «Belarus! Without you there's no tomorrow...» як падагульненьне асноўнага лейтматыву, зададзенага тэматыкай «Extinct».\nНе давялося пачуць аніводнага дрэннага водгуку, усе падаваліся цалкам шчасьлівымі. Музыкі празь непрацяглы час зрабілі падарунак, выйшаўшы на раздачу аўтографаў і фатаграфаваньне, абсалютна па-свойску і дружалюбна ведучы сябе з прыхільнікамі, задаволіўшы ўсіх жадаючых.\nНароду прыйшло па-сапраўднаму нямала, і народу рознага: і стар, і мал. Народу тычыцца і, бадай, адзіная адмоўная рыса паводле канцэрту: малапрыемны з выгляду кантынгент, што лез на сцэну і спрабаваў пабратацца з вакалістам, але штораз адпраўляўся ўніз мэнэджмэнтам гурта з сапраўдным клопатам і руплівасьцю, зь ветлівым пахлопваньнем па плячу ад Фернанда. Ну і ок. У астатнім усё вышэй за высокія пахвалы. Брава, Moonspell, дзякуй тым, хто гэта ажыцьцявіў, і хвала ўсім нам! Мы атрымалі выдатныя ўражаньні і бясцэнныя ўспаміны.


Як ні скептычна я стаўлюся ўвогуле да прагрэсу і бясконцага развіцця ўсяго на свеце, баючыся, што прырода калі-небудзь нам адпомсціць, прызнаю, што ёсць шмат пераваг у новых тэхналогіях. Памятаеце, мінулы раз мы расказвалі, як бяспечна карыстацца плацежнымі карткамі пры аплаце тавараў у крамах, паслуг? Я тады пісаў, што са з'яўленнем безнаяўных грошай стала нашмат прасцей карыстацца сваімі фінансамі. Але нават гэта ўжо можна лічыць учарашнім днём. Калі ў цябе ёсць плацежная картка, - гэта цяпер ужо нармальна. А вось калі ты яшчэ і праводзіш плацяжы праз інтэрнэт, то можаш смела лічыць сябе «прасунутым». Як карыстацца такім відам паслуг бяспечна, расказвае Алена Лагуніна, начальнік аддзела арганізацыі працы Разліковага цэнтра пластыкавых картак Беларусбанка.\nКарыстайцеся сваім кап'ютарам\n«Правядзенне аплаты пакупак у інтэрнэце хутка набірае папулярнасць з прычыны сваёй зручнасці і эканоміі часу. Але пры гэтым аперацыі ў інтэрнэце спалучаны з павышанай рызыкай. Таму лепш для такіх пакупак завесці асобны рахунак і картку, куды будзеце пералічваць неабходныя сумы грашовых сродкаў», - папярэджвае спецыяліст. Акрамя таго, абавязкова трэба выконваць наступныя рэкамендацыі:\nПерад правядзеннем аплаты азнаёмцеся з умовамі аплаты, вяртання (адмены), кампенсацыі і дастаўкі заказа, а таксама высветліце інфармацыю аб кантактных асобах дзеля прад'яўлення прэтэнзій у выпадку іх узнікнення.\nЗвяртайце ўвагу на інфармацыю аб дадатковых умовах вядзення разлікаў за паслугі, асабліва выведзеную дробным шрыфтам.\nНе адказвайце на электронныя лісты, у якіх ад імя банка або іншых арганізацый, а таксама грамадзян вас просяць даць персанальную інфармацыю, у тым ліку рэквізіты вашай карткі (напрыклад, на падставе іх абнаўлення або для рэгістрацыі).\nПры браніраванні паслуг праз інтэрнэт, у выпадку, калі па нейкіх прычынах вы не плануеце скарыстацца імі, абавязкова правядзіце адмену браніравання праз той жа інтэрнэт-сайт згодна з пазначанымі на ім працэдурамі. Атрыманы вамі код адмены браніравання з'яўляецца доказам таго, што бронь сапраўды адменена. За несвоечасовую адмену броні вытворца паслугі мае права спісаць з вашага рахунку суму грашовых сродкаў у вызначаным ім памеры.\nПадтрымлівайце ў актуальным стане антывірусныя праграмы, усталяваныя на вашым камп'ютары. Выкарыстоўвайце ліцэнзійнае праграмнае забеспячэнне. Праводзіць інтэрнэт-плацяжы лепш са свайго камп'ютара ў мэтах захавання прыватнасці персанальных звестак і інфармацыі аб картцы.\nНіколі не ўказвайце ПІН-код карткі пры працы ў інтэрнэце.\nКалі вы пакуль што не вельмі ўпэўнена адчуваеце сябе ў інтэрнэце, а стаяць у банку ў чарзе, каб аплаціць, напрыклад, мабільную сувязь, таксама не хочацца, выкарыстоўвайце банкаматы і інфакіёскі. У іх усталявана Аўтаматызаваная інфармацыйная сістэма адзінай разліковай і інфармацыйнай прасторы (скарочана «АІС АРІП»). «Сістэма створана і развіваецца Нацыянальным банкам Беларусі. Мэта такой сістэмы, якую інакш яшчэ называюць сістэма «Разлік» - аб'яднаць і ўніфікаваць прыём плацяжоў ад вытворцаў розных паслуг. Сёння ў сістэме «Разлік» зарэгістравана больш за 6000 вытворцаў, у выніку чаго даступна для аплаты больш за 50800 паслуг (па афіцыйных звестках самой сістэмы), у тым ліку мабільная і стацыянарная сувязь, камунальныя плацяжы, таварыствы ўласнікаў, газа- і водазабеспячэнне, электраэнергія, абслугоўванне дамафонаў, ахова, інтэрнэт, кабельнае тэлебачанне, страхаванне, навучанне ў ВНУ, дашкольныя ўстановы, аплата авіябілетаў і шмат іншага», - распавядае Алена Лагуніна.\nСёння да сістэмы «Разлік» падключана 27 банкаў (у тым ліку Беларусбанк), якія аказваюць паслугі па прыёме плацяжоў. «Кліенты Беларусбанка могуць скарыстацца аплатай праз сістэму «Разлік» ў інфакіёсках банка, у сістэме «Інтэрнэт-банкінг», з выкарыстаннем М-банкінгу. У гэтых каналах можна правесці не толькі плацяжы ў межах АРІП, але і шырокі спектр іншых аперацый, самастойна распрацаваных банкам або тых, якія прымаюцца на аснове прамых дагавораў з пастаўшчыкамі паслуг, у тым ліку куплю білетаў на прыгарадныя і міжгароднія аўтобусы, аплату падаткаў і збораў, дабрачынныя плацяжы, папаўненне укладных рахункаў, імгненны перавод грашовых сродкаў з рахунку на рахунак, падпіска на газеты і іншае», - пералічвае прадстаўнік банка.


16:57 09.05.2018 (абноўлена 16:00 10.05.2018)\nМІНСК, 9 мая — Sputnik. Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка ў сераду ўсклаў вянок да манумента Перамогі ў цэнтры Мінска разам з трыма сынамі.\nБеларусь у сераду святкуе Дзень Перамогі — 73-я ўгодкі перамогі над нямецка-фашысцкімі захопнікамі ў Вялікай Айчыннай вайне. Святочныя мерапрыемствы ў гонар гэтай даты праходзяць 9 мая па ўсёй рэспубліцы, а ў Мінску прыняў удзел у іх і прэзідэнт.\nАляксандр Лукашэнка прыбыў на плошчу Перамогі ў суправаджэнні трох сыноў — Віктара, Зміцера і Мікалая. Сям'я прэзідэнта ўсклала да манумента вянок, пасля чаго кіраўнік дзяржавы звярнуўся з прамовай з нагоды свята. Сыны Лукашэнкі таксама ўсклалі да помніка ружы.\nХаця Лукашэнка з'яўляецца вярхоўным галоўнакамандуючым, а яго старэйшы сын Віктар — памочнікам па нацыянальнай бяспецы і сябрам Савета бяспекі, на памятныя мерапрыемствы яны прыехалі ў "цывільным адзенні".\nАкрамя прэзідэнта і яго сям'і, кветкі да манумента ў рамках афіцыйных мерапрыемстваў усклалі кіраўнікі абедзвюх палат беларускага парламента, прэм'ер-міністр Андрэй Кабякоў, прадстаўнікі судзейскага корпуса, а таксама міністэрстваў і ведамстваў.\n9 Мая, Дзень Перамогі, Мікалай Лукашэнка, Аляксандр Лукашэнка, Мінск, Беларусь


Пескатэрапія: цікава і эфектыўна | Настаўніцкая газета\n05.10.2021 05.10.2021 - 10:40Навіны рэгіёнаў\nСамая любімая дзейнасць дзяцей — гульня. У ёй яны ствараюць уласны свет, які жыве па іх правілах. Да гульні дзеці адносяцца вельмі сур’ёзна і шчодра ўкладваюць у яе свае эмоцыі. Першае месца, куды мама вядзе свайго малыша, — гэта пясочніца, дзе ён можа доўга перасыпаць пясок з лапаткі ў вядзерца, рабіць “кулічыкі” ці проста браць пясок у кулачок і назіраць за тым, як ён высыпаецца скрозь пальцы.\nПясок — выдатны матэрыял для гульняў: ён пластычны і сыпкі, яго можна намачыць, з яго можна ляпіць розныя формы, разбураць іх і зноў будаваць. Гульня з пяском — добры спосаб зняць унутранае напружанне.\nНа карэкцыйных занятках з дзецьмі дашкольнага ўзросту прымяняю песка-, арт-, музыка- і казкатэрапію, псіхаэмацыянальныя эцюды і трэнінгі, развіццёвыя гульні і практыкаванні. Асабліва падабаецца выхаванцам пескатэрапія, якая развівае пазнавальныя і творчыя здольнасці, дапамагае педагогу ўстанавіць кантакт з замкнутым дзіцем, знізіць эмацыянальную няўстойлівасць, зняць павышаную трывожнасць і стрэсы.\nПрацаваць з пяском можна змалку, калі малыш толькі знаёміцца з рознымі матэрыяламі і спрабуе іх сыпаць, змешваць і г.д. Дзецям падабаецца ўздзеянне пяску на рукі, пальцы і далоні, таму яны вельмі хутка расслабляюцца, адчуваюць сябе камфортна. Малышы вучацца прыслухоўвацца да сябе, прагаворваць свае адчуванні. У іх развіваюцца ўвага, мысленне, памяць, дробная маторыка, камунікатыўныя навыкі.\nПясок для дашкольнікаў — гэта не проста забава, а важная частка развіцця, таму пачынаю заняткі з фарміравання агульнага ўяўлення дзяцей пра пясок і яго ўласцівасці. Прашу зрабіць на пяску адбітак кулачка ці далонькі, пасля чаго пытаюся пра адчуванні, што ўзнікаюць пры гэтым. Затым выкарыстоўваю практыкаванні, дзе трэба намаляваць што-небудзь на пяску, а потым расказаць пра сваю “карціну”.\nУважліва назіраю за паводзінамі дзяцей за пясочным сталом. Асаблівую ўвагу ўдзяляю тым, хто доўгі час не можа выбраць цацкі для сваёй кампазіцыі. Як правіла, такім дзецям патрабуецца комплекснае псіхолага-педагагічнае суправаджэнне ў адаптацыйны перыяд.\nПра характар малыша вельмі многае можа расказаць фігурка, якую ён узяў першай. Рашучыя і моцныя дзеці выбіраюць супергерояў, сабак, салдацікаў і рыцараў, сарамлівыя — самую маленькую цацку: мышку, кветку, кацяня. У залежнасці ад гульнявога сюжэта малышы могуць памяняць свайго персанажа. Як правіла, гэта з’яўляецца крытэрыем паспяховай адаптацыі.\nРазмяшчэнне фігур і пабудоў у пясочніцы адлюстроўвае ступень псіхалагічнага камфорту. Дзеці з ярка выяўленымі лідарскімі здольнасцямі выбіраюць для сваёй пабудовы цэнтральную частку пясочніцы, замкнутыя — адгароджваюць сваю прастору плотам. Больш за тое, яны могуць увогуле адмовіцца ад групавой работы, спаслаўшыся на тое, што ў пясочніцы ўсім будзе цесна.\nАсаблівую патрэбу ў пескатэрапіі маюць дзеці з абмежаванымі магчымасцямі здароўя, найперш з парушэннем апорна-рухальнага апарату. Гульні на развіццё дробнай маторыкі пальцаў і кісцяў рук рэгулююць мышачны тонус, зніжаюць напружанне.\nДобры эфект пескатэрапія прыносіць у рабоце з эмацыянальна няўстойлівымі дзецьмі, з парушаным самакантролем і агрэсіўнымі паводзінамі, а таксама з мітуслівымі, няўважлівымі дзецьмі, няздольнымі прыстасавацца да калектыву, частай зменай настрою.\nУ рабоце выкарыстоўваю драўляную скрыню памерам 70 × 10 × 50 см з рознымі відамі сертыфікаванага пяску, крэсламі для ўдзельнікаў, лапаткамі, лейкай, сітам, дробнымі каменьчыкамі, ракавінкамі, цацкамі ў выглядзе раслін, чалавечкаў, жывёл, казачных істот, прадметаў побыту, архітэктурных аб’ектаў, транспартных сродкаў, біжутэрыі і інш.\nПясок для гульняў можа быць рачным ці марскім. Галоўнае — чыстым. Яго можна замяніць нават маннымі крупамі. У хатніх умовах пясочніцай можа стаць паднос прамавугольнай формы ці звычайны кантэйнер памерам не менш за 50 × 70 см. Пясочніцу трэба запоўніць пяском на 2/3. Неабходны таксама вада для змочвання пяску і набор мініяцюрных цацак.\nПрацуючы з пяском, клапачуся пра бяспеку. Перад выкарыстаннем пясок мыю і награваю. Раз у год мяняю.\nВіды заняткаў выбіраю ў адпаведнасці з мэтамі псіхакарэкцыі. Так, на дыягнастычных занятках вывучаю асаблівасці эмацыянальна-валявой сферы дзяцей, выяўляю іх асобасныя праблемы. На гульнявых занятках пескатэрапія спалучаецца з казкатэрапіяй і абыгрываннем пэўнай сітуацыі. Псіхакарэкцыйныя заняткі праводжу індывідуальна, у тым ліку ў якасці дапаможнага метаду лячэння неўрозаў. Кансультацыйныя заняткі дапамагаюць візуалізаваць праблему, зразумець пэўную жыццёвую сітуацыю і знайсці выйсце з яе. Пасля курса заняткаў даю бацькам агульныя рэкамендацыі.\nПрапаную дзецям практыкаванні “Пясочны вецер” (неабходна праз трубачку “выдзьмуць” малюнак), “Пясочная аплікацыя” (трэба выканаць на светлавым стале з дапамогай трафарэта малюнкі на зададзеную ці вольную тэму), “Сляды” (неабходна стварыць адбіткі сваіх пальчыкаў і далонек ці фігурак жывёл), “Далонькі” (трэба стварыць на пяску, у тым ліку ў парах, кампазіцыю з адбіткаў далонек, а пальцамі намаляваць сляды жывёл) і “Сакрэцік” (неабходна адшукаць схаваныя ў пяску цацкі, абмацаць іх і на аснове сенсорнага абследавання сказаць, што гэта). Прапаную таксама намаляваць што-небудзь на пяску з дапамогай стылуса. Калі малюнак гатовы, аналізую яго і задаю пытанні, якія прымушаюць зазірнуць ва ўнутраны свет дзіцяці. Гэта дапамагае яму навучыцца разумець уласныя эмоцыі і пачуцці.\nУ карэкцыйнай рабоце на сямейных трэнінгах пескатэрапія з’яўляецца сродкам рэлаксацыі і творчага самавыяўлення. Адчуванні, якія ўзнікаюць у дарослых пры дотыку да пяску, вяртаюць іх у дзяцінства.\nПескатэрапію можна выкарыстоўваць у якасці трэнінгаў і для педагогаў: напрыклад, стварыць на пяску кампазіцыі мінулага, сённяшняга і будучыні, каб усвядоміць сваё месца ў жыцці і вызначыць кірункі самаразвіцця.\nПескатэрапія — выдатны метад карэкцыі эмацыянальнага і псіхічнага стану дзяцей, рэлаксацыі і самарэгулявання дарослых. Уладкуйце пясочніцу дома. Яна прынясе радасць усім, а сумесныя гульні ў хатняй пясочніцы толькі ўмацуюць маральны мікраклімат у сям’і.\nпедагог-псіхолаг Ляхавіцкага раённага ЦКРНіР.


Канвертаваць Барбадас даляры (BBD) і Еўра (EUR) : Калькулятар абменнага курсу\nБарбадаскі даляр (BBD) і Еўра (EUR) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Барбадаскі даляр і Еўра пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 20 жнівень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Барбадаскі даляр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Еўра валюты па змаўчанні. Націсніце на Еўра або Барбадас даляры канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДаляр Барбадас гэта валюта, у Барбадас (BB, BRB). Еўра гэта валюта, у Андора (Нашай эры, І), Аўстрыя (AT, AUT), Бельгія (БЫЦЬ, BEL), Эстонія (EE, EST), Еўропа (Еўрасаюз, Еўрапейскі Саюз), Фінляндыя (FI, FIN), Францыя (FR, FRA), Германія (DE, DEU), Грэцыя (GR, GRC), Ірландыя (IE, IRL), Італія (IT, ITA), Люксембург (LU, LUX), Латвія (LV, LVA), Манака (MC, MCO), Мальта (MT, MLT), Нідэрланды (NL, НЛД), Партугалія (PT, PRT), Сан - Марына (SM, SMR), Славенія (SI, SVN), Славакія (Славацкай Рэспублікі, SK, SVK), Іспанія (ES, ESP), Ватыкан (Святы Пасад, В.А., ПДВ), Французская Гвіяна (GF, GUF), Гвадэлупа (GP, GLP), Марцініка (MQ, MTQ), і Ўз'яднанне (Паўторна, REU). Даляр Барбадас таксама вядомы як BDS. Сімвал BBD можа быць запісаная Bds$. Сімвал EUR можа быць запісаная €. Даляр Барбадас дзеліцца на 100 cents. Еўра дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Даляр Барбадас Апошняе абнаўленне 20 жнівень 2019 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Еўра Апошняе абнаўленне 19 жнівень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. BBD каэфіцыент мае 2 ўважаецца лічбаў. EUR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Пераможца конкурсу «Міс Беларусь» — 2021 Дар'я Ганчарэвіч распавяла ў інтэрв'ю дзяржаўнай «Мінскай праўдзе», што ў разгар беларускіх пратэстаў у верасні 2020 года яе выкарысталі «ў радыкальных намерах». На гэта звярнула ўвагу Еўрарадыё.\nНібыта яна «выпадкова» ўзяла ўдзел у «апазіцыйнай фотасесіі», дзе дзяўчыны фатаграфаваліся перавязанымі чырвонымі стужкамі «па схеме БЧБ»: «Мне тады ледзь споўнілася 17 гадоў. Мая знаёмая, дызайнер, з якой я супрацоўнічала ўжо на працягу некалькіх гадоў, запрасіла мяне ў чарговы праект. Я ёй цалкам давярала, але, мабыць, дарма. Гэта не было праявай маёй грамадзянскай пазіцыі, а было выкарыстаннем мяне ў сваіх радыкальных намерах».\nІ заявіла, што шкадуе аб тым, што ўдзельнічала ў «палітычнай фотасесіі: «Мне трэба было загадзя пацікавіцца тэматыкай і быць асцярожнейшай».\nЧытайце таксама: «Міс Беларусь» стала 18-гадовая мадэль. Яна атрымала ў падарунак 14 500 рублёў і аўтамабіль Geely


ГРАМАДЗКАСЬЦЬ РЭГІЁНАЎ – ЗА ДОМАША\nНа першую старонку вынесеныя паведамленьні пра зьезд грамадзкасьці рэгіёнаў Беларусі, які прайшоў на ў канцы мінулага тыдня ў Менску, і пра міжнародны форум па свабодзе аб'яднаньняў, што быў праведзены напрыканцы траўня ў Маскве на ініцыятыву Міжнароднай арганізацыі працы, Міжнароднай Канфэдэрацыі Свабодных прафсаюзаў і Цэнтру міжнароднай прафсаюзнай салідарнасьці АФТ-КПП разам з трыма расейскімі прафсаюзамі. Пазначаныя тэмы больш падрабязна працягваюцца адпаведна на шостай і сёмай старонках "Рабочага". Ёсьць магчымасьць пазнаёміцца з рэзалюцыяй, прынятай зьездам грамадзкасьці, дзе выказваецца падтрымка магчымаму кандыдату ў прэзыдэнты Сямёну Домашу. Побач – урыўкі з выступу Сямёна Домаша на згаданым зьезьдзе і камэнтар да выступу.\nЗь невялікіх інфармацыйных паведамленьняў складаецца другая і трэцяя старонкі нумару. Прафсаюзы паведамляюць пра падпісаньне Генэральнага пагадненьня на 2001-2003 гг. Рэгіяналка Свабоднага прафсаюза Беларускага абараніла працаўнікоў аршанскай фірмы "Лёс" ад незаконнага спагнаньня зь іх адміністрацыяй грашовых сродкаў. Прэзыдыюм адстойвае патрабаваньне аб падвышэньні заробкаў музэйных работнікаў. Малады Фронт правёў чарговую акцыю, якая нф гэты раз прысьвечана сьвяту вайскоўцаў-памежнікаў. "Даеш новага прэзыдэнта, а былога – за мяжу" – патрабавала моладзь…\nТрадыцыйная тэматычная старонка "Гаспадыня лёсу" на гэты раз бліжэй знаёміць чытача зь вядомым грамадзкім дзеячом, старшынёй Беларускай партыі "Надзея" Валянцінай Палевіковай. За што ж змагаецца "Надзея"? "Трэба стварыць заканадаўчую базу, пабудаваць прававыя, эканамічныя адносіны ў грамадзтве так, каб ні жанчыны, ні мужчыны, ні дзеці не былі заціснутыя ў правах. Бессэнсоўна прымаць нейкія праграмы, калі няма фундамэнта. "Надзея" хоча стварыць гэты падмурак, на якім можна будаваць цывілізаванае грамадства," – гаворыцца ў публікаці, якая мае назву "Мужчыны кіруюць, а жанчыны ствараюць…”\nІ, нарэшце, разважаньнем на тэму “Ці ўмеем мы адпачываць?” заканчваецца першы летні нумар "Рабочага". Гутарку з журналістам і фотамастаком Сяргеем Плыткевічам, які запрашае ўсіх жадаючых прыняць удзел у фэстывалі "Вучыся адпачываць", што адбудзецца 3 чэрвеня ў Раўбічах, правяла Святлана Мікалаева.


Парламенцкія выбары пройдуць за адзін тур\nПра гэта 20 красавіка паведаміла старшыня ЦВК Лідзія Ярмошына.\nПарламенцкія выбары, якія павінны адбыцца не пазней за 11 верасня, упершыню пройдуць за адзін тур «не толькі фактычна, але і гіпатэтычна ды юрыдычна», патлумачыла Лідзія Ярмошына.\n«Сённяшняе заканадаўства не прадугледжвае двух тураў галасавання пры правядзенні выбараў дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў. Пры вызначэнні пераможцы дзейнічае не прынцып абсалютнай большасці, калі перамагае той, хто набраў больш за 50 % плюс адзін голас выбарцаў, а той, хто набраў на адзін голас больш, чымся канкурэнт», – сказала кіраўніца Цэнтрвыбаркаму.\nЯшчэ адным новаўвядзеннем на будучых парламенцкіх выбарах стане правіла балатавання толькі ў адной выбарчай акрузе.\n«Менавіта праз непрыстойныя паводзіны апазіцыі на выбарах 2012 года было ўведзенае правіла, у адпаведнасці з якім давераная асоба не можа быць адначасова і кандыдатам у дэпутаты», – заявіла Ярмошына.\nПаводле кіраўніцы ЦВК, у гэтым годзе не будзе дзяржаўнага фінансавання агітацыйнай кампаніі кандыдатаў у дэпутаты. таксама Лідзія Ярмошына адзначыла, што Беларусь мае арыентавацца на выбарчыя сістэмы краінаў Скандынавіі.\nТэгі: Лідзія Ярмошына, парламенцкія выбары


Салдат Перамогі і педагог\n02.07.2015 12:58 Да 70-годдзя Вялікай Перамогі\nУсё далей у мінулае адыходзяць гераічныя і трагічныя гады Вялікай Айчыннай вайны. Усё менш застаецца людзей, якія набліжалі Вялікую Перамогу, тых, каго мы з асаблівай гордасцю і ўдзячнасцю называем пакаленнем пераможцаў.\nДа слаўнай кагорты салдат Перамогі належыць і Іван Сямёнавіч Гаруноў. Іван Сямёнавіч выбраў прафесію настаўніка — самую мірную і паважаную. Перад суровымі выпрабаваннямі ён не здаўся, а без ваганняў выканаў свой грамадзянскі абавязак, спачатку — у дзеючай арміі, потым — у партызанскім атрадзе, а пазней — зноў у рэгулярных часцях Савецкай Арміі.\nПасля заканчэння Вялікай Айчыннай вайны І.С.Гаруноў вярнуўся да сваёй даваеннай прафесіі і ўзначаліў школу рабочай моладзі, ператварыўшы яе ў адну з перадавых навучальных устаноў. Пасля выхаду на заслужаны адпачынак Іван Сямёнавіч працягнуў актыўна працаваць у грамадскіх і ветэранскіх арганізацыях.\nІван Сямёнавіч Гаруноў нарадзіўся 19 верасня 1916 года ў мнагадзетнай сялянскай сям’і ў вёсцы Недайка Рагачоўскага павета Магілёўскай губерні (цяпер Буда-Кашалёўскі раён Гомельскай вобласці). Пасля заканчэння школы Іван працягнуў адукацыю ў Магілёўскім палітыка-асветніцкім інстытуце. У 1936—1937 гадах І.С.Гаруноў працаваў дырэктарам сямігадовай школы ў вёсцы Чкалава Гомельскага раёна, намеснікам дырэктара па вучэбнай частцы сярэдняй школы вёскі Бабовічы Гомельскага раёна.\nУ 1939 годзе, пасля адмены адтэрміноўкі ад прызыву ў армію для настаўнікаў, Івана Сямёнавіча накіравалі ў Сталінградскае ваеннае вучылішча сувязі для навучання па паскоранай праграме, дзе ў красавіку 1941 года ён уступіў у ВКП(б).\nПачатак Вялікай Айчыннай вайны курсанты сустрэлі на палявых вучэннях. У ліпені 1941 года І.С.Гаруноў атрымаў назначэнне ў Іванава ў 307-ю стралковую дывізію, 733-ці асобны батальён сувязі на пасаду камандзіра роты сувязі. У ліпені — кастрычніку 1941 года ў складзе 13-й арміі Іван Сямёнавіч удзельнічаў у баях супраць нямецка-фашысцкіх захопнікаў. У кастрычніку 1941 года 307-я стралковая дывізія прыкрывала адыход 13-й арміі ў раёне Глухава і Ноўгарад-Северскага. У адным з баёў 14 кастрычніка 1941 года атрымаў цяжкія раненні і разам з іншымі параненымі быў пакінуты ў вёсцы Пятроўка пад наглядам мясцовых жыхароў.\nУ пачатку 1942 года І.С.Гаруноў, яшчэ не цалкам вылечыўшыся, змог дабрацца да роднай вёскі, дзе яму ўдалося наладзіць узаемадзеянне з партызанскім атрадам “Бальшавік”, створаным у першыя дні нямецка-фашысцкай акупацыі на Гомельшчыне. Спачатку ён збіраў звесткі аб праціўніку, перадаваў зброю і боепрыпасы, быў сувязным. Прайшоўшы праверку і паздаравеўшы пасля ранення, ён пайшоў у партызанскі атрад. У складзе атрада “Бальшавік” Іван Сямёнавіч прымаў удзел ва ўсіх баявых аперацыях. У кастрычніку 1943 года атрад “Бальшавік” быў рэарганізаваны ў партызанскую брыгаду пад той жа назвай у складзе трох атрадаў: “Бальшавік”, “Патрыёт Радзімы” і імя Чкалава. І.С.Гаруноў быў назначаны памочнікам начальніка штаба, а пазней — начальнікам штаба атрада імя Чкалава Гомельскай партызанскай брыгады “Бальшавік”.\nПадчас Гомельска-Рэчыцкай наступальнай аперацыі партызанская брыгада “Бальшавік” праводзіла актыўныя баявыя дзеянні па зрыве пераправы гітлераўцаў праз Бярэзіну каля вёскі Горваль. Пасля вызвалення Гомеля і расфарміравання Гомельскага партызанскага злучэння частка байцоў і камандзіраў брыгады “Бальшавік” была накіравана для папаўнення 37-й стралковай дывізіі, астатнія пераходзілі ў падпарадкаванне абкама партыі для наладжвання мірнага жыцця. Сярод іх быў і І.С.Гаруноў.\nУ сакавіку 1944 года Іван Сямёнавіч, нягледзячы на наяўнасць “брані”, пайшоў на фронт і да лістапада знаходзіўся ў распараджэнні 1-га Беларускага фронту. З лістапада 1944-га па май 1945 года на пасадзе начальніка сувязі 479-га мінамётнага палка рэзерву галоўнага камандавання 480-й арміі ўдзельнічаў у баях на 2-м і 3-м Беларускіх франтах пад Кёнігсбергам.\nЗа ўдзел у баях супраць нямецка-фашысцкіх захопнікаў І.С.Гаруноў узнагароджаны ордэнамі Айчыннай вайны І і ІІ ступені, медалямі “Партызану Айчыннай вайны” І ступені, “За ўзяцце Кёнігсберга”, “За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.”.\nУ чэрвені 1946 года Іван Сямёнавіч дэмабілізаваўся з Чырвонай Арміі і, калі вярнуўся ў Гомель, быў назначаны дырэктарам вячэрняй школы № 7, якой кіраваў да 1978 года. Школа стала ўзорам педагагічнай работы па выкарыстанні тэхнічных сродкаў і развіцці кабінетнай сістэмы навучання.\nУ 1953 годзе педагагічныя і арганізатарскія заслугі І.С.Гарунова былі адзначаны званнем “Выдатнік народнай асветы БССР”, а ў 1966 годзе яму было прысвоена ганаровае званне “Заслужаны настаўнік БССР”. У 1972 годзе Іван Сямёнавіч быў узнагароджаны значком “Выдатнік асветы СССР”, а ў 1976 годзе пайшоў на заслужаны адпачынак, але працягваў працаваць настаўнікам гісторыі да 1983 года.\nІван Сямёнавіч актыўна ўдзельнічаў у грамадска-палітычным жыцці: выбіраўся дэпутатам раённага і гарадскога саветаў, кіраўніком раённай дэпутацкай камісіі па пытаннях народнай адукацыі, сакратаром камісіі па справах былых партызан і падпольшчыкаў пры Гомельскім гарвыканкаме.\nДа канца свайго жыцця І.С.Гаруноў захаваў дапытлівасць розуму, любоў да літаратуры. Ён асабіста быў знаёмы з беларускімі пісьменнікамі В.Быкавым і А.Адамовічам, творчасць якіх яму як франтавіку была блізкай і зразумелай. 8 студзеня 2006 года вялікае і любячае сэрца Івана Сямёнавіча перастала біцца.\n17 лістапада 2006 года на будынку Гомельскага гарадскога ліцэя № 1 (былая вячэрняя школа № 7) адбылося ўрачыстае адкрыццё мемарыяльнай дошкі, прысвечанай Івану Сямёнавічу Гарунову, што стала значнай падзеяй і вялікім гонарам для настаўнікаў і навучэнцаў нашай установы.\nЗ гэтага хвалюючага моманту пачалося супрацоўніцтва калектыву ліцэя і сям’і І.С.Гарунова. Дзякуючы матэрыялам з сямейнага архіва стала магчымым афармленне стэндаў, прысвечаных баявому шляху і мірнай працы Івана Сямёнавіча. Прэзентацыя першага стэнда прайшла напярэдадні святкавання Дня Перамогі ў 2007 годзе, другі стэнд быў адкрыты ў маі 2008 года. Дачка, зяць і ўнук І.С.Гарунова — госці ліцэйскіх мерапрыемстваў. У студзені 2009 года ў ліцэі адбылася прэзентацыя кнігі ўнука Івана Сямёнавіча члена Саюза пісьменнікаў Беларусі Івана Мікалаевіча Афанасьева “Настаўнік гісторыі: вайна і школа Івана Гарунова”.\nФакты біяграфіі І.С.Гарунова выкарыстоўваюцца пры падрыхтоўцы і правядзенні дзён Памяці, інфармацыйных гадзін, гістарычных вечароў, конкурсаў, прысвечаных Вялікай Айчыннай вайне. Прыклады з жыцця Івана Сямёнавіча на ўроках гісторыі даюць магчымасць убачыць гісторыю савецкага грамадства вачыма відавочцы і творцы яе старонак. Як дакладна адзначыла былы дырэктар Абласнога інстытута ўдасканалення настаўнікаў Л.А.Зарэцкая, І.С.Гаруноў “трымаў гісторыю ў сваіх руках”.\nСыходзіць пакаленне Пераможцаў. І наша задача — пастарацца быць дастойнымі грамадзянамі сваёй краіны, каб не страціць высокае званне чалавека. Хацелася б не згубіць сувязь пакаленняў, не страціць давер тых, каму мы абавязаны нашым сённяшнім днём, і захаваць памяць пра іх. Іван Сямёнавіч Гаруноў, чалавек стойкага жыццёвага гарту, самаахвярны, адданы сваёй краіне і свайму народу, сваёй любімай справе, змог да канца выканаць сваё прызначэнне, а для нас стаць арыенцірам, на які варта раўняцца.\nнастаўніца гісторыі Гомельскага гарадскога ліцэя № 1.\n70-годдзе Вялікай ПерамогігісторыяІван Сямёнавіч Гаруноўнастаўнік


Украіна ў цяні вайны (12)\nНа аўтавакзал, пра які даведнікі пісалі надта важная камунікацыйная кропка, мы дабіраліся аблезлым завулкам. Што такога здарылася ў цыганска-венгерска-гуцульскім Цячаве? Можа нейкі алігарх, заклапочаны публічным дабром, спансараваў еўрарамомт вакзала? Між першай і апошняй рэвалюцыямі частка навакольных жыхароў скандальна разбагацела і пазначыла сваю тэрыторыю палацыкамі, фантанамі ды моднымі аўтамабілямі. Праўда, усё гэтае багацце было адгароджанае ад пастаронніх вачэй высокім муром і не жадала яднацца з грамадскай галечай. Можа, аднак? Такія ў нас былі спадзяванні і здагадкі. Сама рэчаіснасць смяялася проста ў твар.\nАўтобус брыў па раскіслай дарозе, сцелючы за сабой чорны хвост пылу. Прывакзальны завулак пасыпалі сумессю жужалю з тоўстым гравіем, з за чаго дарога напамінала высахлае русло горскай ракі. Хоць шафёр максімальна запаволіў хуткасць, каменьчыкі і грудкі даставаліся праз прыадкрытыя на даху вокны і траплялі ў нос або шчаку. Частка пасажыраў не адрэагавала на невыгоду, многія драмалі з прыадкрытымі ратамі. На зялёных панадворках, усюды дзе не глянь, бушаваў даспяваючы вінаград.\nНу і ўрэшце той надта важны аўтавакзал! На самой справе, цягам дзесяці апошніх гадоў, ён не памяняўся, хіба што схіляўся ў бок заняпаду. Драўляны туалет на панадворку, верагодна родам з часоў аўстрыйскай імперыі, зараз стаяў пад замком. Самыя адчайныя пасажыры ішлі за патрэбай у кусты або ў дзікі (...)


«Гавары праўду» падтрымала Бабарыку і Ціханоўскага і запатрабавала ад уладаў спыніць | Новы Час\nЗаяву прынялі на рэспубліканскай радзе «Гавары праўду». Адкрыты зварот да Міністэрства ўнутраных спраў, Камітэту дзяржаўнай бяспекі, Міністэрства інфармацыі і Цэнтральнай Выбарчай камісіі Беларусі апублікавалі ў сацыяльных сетках.\nУ ім гаворыцца, што ўмовы, у якіх прайшоў перш этап выбарчай кампаніі, «ня маюць нічога агульнага з такімі паняццямі, як дэмакратыя і правы чалавека».\n«Кампанія стала беспрэцэдэнтнай па колькасці запалохванняў, публічных абразаў, ціску па месцы працы і вучобы, затрыманняў, арыштаў, штрафаў, ператрусаў і канфіскацыяў у дачыненні да людзей, якія выкарыстоўваюць свае законныя правы на грамадзянскі і палітычны ўдзел у жыцці грамадства, свабоду выбару і сходаў, замацаваныя канстытуцыяй», – гаворыцца ў звароце.\n«Гавары праўду» выказвае салідарнасць з затрыманымі Сяргеем Ціханоўскім, Віктарам Бабарыкам, Паўлам Севярынцам і «ўсімі, хто трапіў пад каток палітычных рэпрэсій», і патрабуе спыніць «абсалютна непрымальны» пераслед і ціск на прэтэндэнтаў на прэзідэнцкую пасаду, сябраў іх ініцыятыўных груп, іх сваякоў і калегаў, іншых грамадзян Беларусі, якія так ці інакш удзельнічаюць у выбарчым працэсе.\nКалі праваахоўныя органы Беларусі караюць грамадзян за палітычныя перакананні, гэта ня толькі стварае напружанне ў беларускім грамадстве, але і шкодзіць іміджу краіны ў міжнародным маштабе, адзначаюць у «Гавары праўду».\nПрэзідэнцкія выбары – 2020 у Беларусі. Што важна ведаць\nШостыя ў гісторыі суверэннай Беларусі выбары прэзідэнта прызначаныя на нядзелю, 9 жніўня 2020 году.\n65-гадовы Аляксандр Лукашэнка кіруе дзяржавай 25 гадоў. Ніводныя прэзідэнцкія выбары (2001, 2006, 2010, 2015), апроч першых (1994 год), не прызналі свабоднымі і справядлівымі на міжнародным узроўні.\nСтаршыня ЦВК адхіліла прапановы праваабаронцаў аб дыстанцыйных прэзідэнцкіх выбарах у час эпідэміі COVID-19, бо «часу для прыняцця гэтых захадаў ужо няма». Лукашэнка ня бачыў падставаў пераносіць выбары праз пандэмію.\nЦВК зарэгістраваў 15 ініцыятыўных груп з 55 заявак. Кандыдат у прэзідэнты на выбарах-2010 Мікола Статкевіч збіраўся зарэгістраваць 30 «кандыдатаў пратэсту», каб мець магчымасць збіраць людзей на вуліцах, але ня ўдзельнічаць ў саміх выбарах. Яго і амаль усіх ягоных паплечнікаў не дапусцілі да збору подпісаў – зарэгістравалі толькі групу Ўладзіміра Няпомняшчых.\nАўтару YouTube-канала «Страна для жизни» Сяргею Ціханоўскаму Цэнтральная выбарчая камісія адмовіла ў рэгістрацыі ініцыятыўнай групы, бо ён адбываў 15 сутак арышту і ня мог асабіста падаць дакументы. Тады сваю ініцыятыўную групу ў ЦВК заявіла жонка блогера Святлана Ціханоўская.\n29 траўня на перадвыбарчым пікеце жонкі затрымалі Ціханоўскага і яшчэ 9 чалавек. Лукашэнка казаў пра акалічнасці затрымання за 4 гадзіны да таго, як яно адбылося.\n11 траўня ў «Белгазпрамбанку» і шэрагу іншых кампаній прайшлі ператрусы. У Камітэце дзяржкантролю заявілі, што завялі крымінальныя справы аб легалізацыі сродкаў, атрыманых злачынным шляхам, і аб ухіленні ад сплаты падаткаў у асабліва буйным памеры. Старшыня КДК Іван Тэртэль сцвярджаў, што да гэтых спраў мае дачыненне патэнцыйны кандыдат у прэзідэнты Віктар Бабарыка. Роўна за 4 гадзіны да заявы Дзяржкантролю Аляксандр Лукашэнка расказаў пра акалічнасці «справы «Белгазпрамбанку».