Будзьма беларусамі! » Віктар Марціновіч: Ці “сялянская” мова нашая?\nГазета Frankfurter Allgemeine надрукавала інтэрв’ю, у якім пісьменніца Святлана Алексіевіч нібыта назвала беларускую мову “вясковай” і “літаратурна нявыспелай”. Алексіевіч гэтыя словы абвергла, заявіўшы “Свабодзе”, што “маскоўская карэспандэнтка” газеты, магчыма, “падала там нешта так, як бы сама хацела гэта пачуць”. Выказалася і “маскоўская карэспандэнтка” Керстын Гольм, заявіўшы, што ўсё працытавала дакладна, што ў яе ёсць запіс (дагэтуль не апублікаваны). І што ў размове па-руску ў адрас мовы гучалі азначэнні “крестьянский” ды “несозревший” (“сялянскі” ды “нявыспелы”).\nАдначасова з гэтым у сеціве ўзнікла стыхійная кампанія салідарнасці з Алексіевіч, якая складалася не столькі з прыхільнікаў творчасці Святланы, колькі з тых, хто нічога, акрамя фэйсбуку, у прынцыпе не чытае. Гэтыя людзі цалкам, як той кажа, “салідарызаваліся” з тэзамі, ад якіх адраклася Алексіевіч, і пачалі іх пашыраць: так, беларуская мова “сялянская”, бо на ёй пераважна размаўляе вёска. Беларуская мова тым больш “сялянская”, што ўся беларуская літаратура напісаная пра сяло, “гарадскіх” пісьменнікаў гісторыя літаратуры не ведае. Людзі, якія стваралі беларускую прозу, усе наскрозь былі калгаснікамі, пісалі пра кароў, свіней і палеткі. Канечне ж, мова з’яўляецца нявыспелай, бо ў той час, калі ў вялікай рускай літаратуры ствараліся выдатныя ўзоры драмы і рамана, у Беларусі панавала пальшчызна. Такім чынам, беларуская мова не прыдатная для стварэння на ёй прыгожых і дасканалых твораў, ёй проста бракуе лексікі.\nЗаўважым: гэтыя людзі, якія шырока рэтранслююць сваю непісьменнасць, казалі не пра тое, што іх моўных ведаў не хапае, каб стварыць добры тэкст па-беларуску (так, напрыклад, тлумачыў я з’яўленне ўласных твораў па-руску). Не, яны вінавацяць ва ўсім не ўласнае цемрашальства і неадукаванасць, але мову, яе “беднасць”, “сялянскасць” і “невыспеласць”. Хацелася б патлумачыцца з такімі людзьмі.\nПершае. Тэза пра вёску як локус беларускай мовы была актуальная 50-100 гадоў таму. Цяпер пад уздзеяннем медыйнай русіфікацыі, рускамоўных тэлеканалаў вёска масава пераходзіць на трасянку. Скарбы лакальных гаворак знікаюць разам з “дамедыйнай” генерацыяй, якая бараніла традыцыі, памятала матчыны песні і г. д. З іншага боку, у буйных гарадах паўстаў клас, для якой мова з’яўляецца прыкметай “не-калгаснасці”, “сучаснасці”, “еўрапейскасці” (гл. тэксты тут і тут). Ды што там: згадайма фестываль «AD.NAK!» — буйную падзею з процьмай маднява апранутых гараджан, якія шпарылі паміж сабой выключна па-беларуску. Ну і дзе тут вёска? І хто “калгаснік”? Згадайма беларускамоўныя банеры ў Мінску, камерцыйныя сіці-лайты па-беларуску: родная гаворка робіцца прыкметай буржуазнасці, інакш кампаніі-вытворцы не пазіцыянавалі б з яе дапамогай такія “нішавыя” рэчы, як мабільныя тэлефоны і планшэты.\nДругое. Калі пры Яне Баршчэўскім на мове размаўляла вёска, пры Караткевічы — тыя, хто прыехаў з вёскі ў горад паступаць, цяпер у мовы з’яўляеца яшчэ болей цікавы і актуальны арэал — інтэрнэт. Выкрышталізоўваецца новая моўная “феня”, якая сумяшчае беларускую мову, кампутарную гаворку і ангельскі слэнг. З “архаічнай з’явы” беларуская павольна пераўтвараецца ў з’яву суперсучасную, мову будучыні.\nТрэцяе. Тэза пра “сялянскую” літаратуру пануе ў галовах тых людзей, якія знаёмыя з беларускімі тэкстамі выключна па савецкай школьнай праграме. У складальнікаў гэтай праграмы не было выбару: палова гарадскіх беларускіх пісьменнікаў была яшчэ не рэабілітаваная пасля расстрэлаў, другая палова працягвала адбываць пакаранні (Ул. Дубоўка). Усім, хто хоча сапраўды разабрацца, ці ёсць класічная гарадская літаратура на беларускай мове, раю пайсці ў кнігарню і набыць “кнігазбораўскі” томік Максіма Гарэцкага (дарэчы, пдфка ёсць на “Камунікаце”). Пачытайце апавяданні Гарэцкага, пасля пагаворым. Пачытайце Ластоўскага. Пачытайце “Споведзь” Геніюш — проста каб зразумець, ШТО адбывалася з нашымі літаратарамі, пакуль мы ў сваіх савецкіх школах талдонілі “вораг-жандар закурыў папяросу…”.\nЧацвёртае. Усім, хто кажа пра нявыспеласць беларускай мовы, раю спампаваць у сеціве тэкст “Некаторыя прыватныя выпадкі мілагучнасці беларускай мовы”, напісаны Уладзімірам Дубоўкам, азнаёміцца і задацца пытаннем: ці можа існаваць такі тэкст у прасторы “нясталай” мовы? Наогул — прачніцеся, сябры! Нягледзячы на суіснаванне двух правапісаў (якое хутчэй кажа пра нацыянальны характар, а не пра стан мовы), тэарэтычны корпус падыходаў цалкам склаўся ў 20-30-х гадах XX стагоддзя. Так, літаратурная беларуская мова параўнаўча маладая. Але адна справа — “маладая”, іншая справа — “нявыспелая”. Мова “спее” тэкстамі. Хочаш, каб яна “паспела”, — пішы на мове. Але ж тэкстамі мова і маладзее. Хочаш, каб мова была маладой, — пішы на той мове, на якой размаўляюць сёння. Літаратура ведае вельмі “выспелыя”, але ўжо “немаладыя” мовы, у якіх быццам скончыўся нейкі Божы зарад. У беларускай мовы зараду хопіць на сто Муракамаў і тысячу Уэльбэкаў.\nПятае. Як ні пнуся, не магу пабачыць прыкметаў “няспеласці” беларускай мовы, напрыклад, у “Паліпмсэсце” Алеся Аркуша, ці ў “Спакушэнні” Барыса Пятровіча. Не бачу “няспеласці” ў “Хай таку” Анатоля Івашчанкі (верш “Мой блог” — адно з пацверджанняў тэзы пра мову будучыні) ды “Бегу па самаадчуванні” Усевалада Сцебуракі. Можа, тыя, хто кажа пра “няспеласць”, дагэтуль чытаюць Максіма Танка з Аркадзем Куляшовым і думаюць, што вось гэта — самыя выдатныя стылістычна творы па-беларуску (чамусьці мне падаецца, што яны наогул нічога не чытаюць, яшчэ ў савецкай школе вырашыўшы, што беларуская літаратура — гэта “другасна і нецікава”)?\nШостае. Часцяком чуеш, што на мове пішуць выключна тыя, хто імкнецца “замкнуцца” ў “гета”, што беларускамоўныя творы — “правінцыйныя”, а рускамоўныя — “інтэрнацыянальныя”, бо вымушаныя вытрымліваць канкурэнцыю з вялікім светам Рускага Слова. Але гэта ўжо не сучасны падыход. Справа ў тым, што, глабалізаваўшыся, свет імкнецца сёння шукаць вялікія тэксты ad marginem — па ўскрайках. Англійская мова ўніфікавала чытача, стварыла такі ж “еўрапейскі” стандарт у раманах, які існуе ў ежы, вопратцы, шопінгу. Усе, хто вытыркаецца з гэтага стандарту, усе, хто жыве ў сваім невялічкім магічным свеце, робяцца найбольш цікавымі: гэтым тлумачыцца колішні ўзлёт лацінаамерыканскай літаратуры, цікаўнасць да сербаў ды ўвогуле Балканаў, феномен папулярнасці палякаў ды ўкраінцаў. Таму слоган тут такі: хочаш быць інтэрнацыянальным — пішы па-свойму.\nСёмае. Не лічу праблемай, калі беларускі пісьменнік піша па-руску. Болей за тое, працягваю лічыць, што складнікам нацыянальнай ідэнтычнасці на дадзеным этапе ёсць білінгвізм. Але я катэгарычна супраць таго, каб беларусы называлі ўласную мову “сялянскай”: гэта проста за межамі майго разумення прыстойнасці.


Канвертаваць Кенійскіх шылінгаў (KES) і Украінская грыўна (UAH) : Калькулятар абменнага курсу\nКенійскі шылінг (KES) і Украінская грыўна (UAH) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Кенійскі шылінг і Украінская грыўна пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 22 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Кенійскі шылінг. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Украінская грыўна валюты па змаўчанні. Націсніце на Украінская грыўна або Кенійскіх шылінгаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКенійскі шылінг гэта валюта, у Кенія (KE, KEN). Украінская грыўна гэта валюта, у Украіна (UA, UKR). Сімвал KES можа быць запісаная K Sh. Кенійскі шылінг дзеліцца на 100 cents. Украінская грыўна дзеліцца на 100 kopiykas. Абменнага курсу Кенійскі шылінг Апошняе абнаўленне 22 люты 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Украінская грыўна Апошняе абнаўленне 22 люты 2020 ад Yahoo Finance. KES каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. UAH каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


«Дзяржаве пляваць, ратуемся самі, як можам». Беларускія медыкі распавядаюць, што рабіць у | Новы Час\nШто трэба ведаць пра барацьбу з Кавідам у Беларусі? Рэзюмуюць медыкі.\nТэлеграм-канал «Белыя халаты» публікуе спіс захадаў бяспекі, якія актуальныя пры новай хвалі распаўсюду каронавіруса.\n— Носім маскі, пажадана тыпу FFP2, але падыдзе і звычайная ў некалькі слаёў або хірургічная. Маска павінна закрываць нос і рот адначасова! Чым больш нас носіць маскі, тым больш мы разам абаронены. Маска не з'яўляецца на 100% абаронай, але яна зніжае вашыя шанцы сустрэцца з патагенам.\n— Старанна мыем рукі, фарміруем звычку не чапаць твар, вочы, нос, рот рукамі. Кантактны шлях перадачы знаходзіцца на другім месцы пасля паветрана-кропельнага для распаўсюджання каронавіруса, але ён таксама мае сваю ролю ў заражэнні, таму будзем асцярожныя.\n— Сацыяльна дыстанцуемся: 1,5–2 метры павінна быць паміж вамі і навакольнымі людзьмі ў памяшканні. Калі вы знаходзіцеся на адкрытай прасторы, таксама не варта набліжацца адно да аднаго занадта блізка, нягледзячы на тое, што па-за зачыненымі памяшканнямі шанц заразіцца для вас істотна ніжэй. Памятайце: паміж вамі і суседнімі людзьмі павінна быць дыстанцыя ня менш аднаго алігатара (1,5–2 метры).\n— Вакцынуемся. Чакаць чаргі на вакцынацыю пажадана таксама на вуліцы, не грудзячыся у перапоўненым калідоры, калі гаворка пра паліклінікі. Або вытрымліваць дыстанцыю паміж сабой і навакольнымі людзьмі ў аднаго алігатара, калі вы прыйшлі ў прышчэпачны цэнтр па-за медустановай. Масачны рэжым для тых, хто прыйшоў на вакцынацыю, нават не абмяркоўваецца.\n— Пазбягаем наведвання масавых мерапрыемстваў або мерапрыемстваў, дзе ў невялікім памяшканні вялікая колькасць людзей. Падчас новай хвалі каронавіруса кіно, тэатры, канцэрты, спартзалы — гэта не жыццёва-важныя месцы, ад якіх у востры перыяд пандэміі кожны з нас можа ўстрымацца. У тых месцах, ад наведвання якіх мы адмовіцца не можам (крамы, школы, праца, грамадскі транспарт), памятаеце пра дыстанцыяванне, маскі і гігіену рук.\n— Падаем асабісты прыклад сваім блізкім, родным, дзецям, сябрам. Носім пару запасных масак у сумцы або кішэні. Прапануем людзям апранаць маскі, кажам, што маскі абавязкова насіць у пандэмію, пераконваем. Так, дзяржава не зрабіла масачны рэжым абавязковым, не ўвяла каранцінныя меры. Але ж мы можам быць пераканаўчымі не менш, чым закон і правілы. Калі кожны з нас пераканае хоць бы аднаго чалавека надзець маску — гэта ўжо перамога.\nНавукоўцы заявілі, што з-за мутацый SARS-CoV-2 лепш перадаецца па паветры\nПрэм’ер прызнаў, што грошай на далейшыя выплаты надбавак медыкам ужо няма


Беларуская філасофская прастора » Blog Archive » Канферэнцыя «Нацыянальны суверэнітэт (1918-2018): ідэя і палітычная практыка» 18-19/05\nVІI-я Мінская канферэнцыя Інстытута “Палітычная сфера”адбудзецца 18-19 траўня 2018 года.\nУ аргкамітэт канферэнцыі ўваходзяць: Інстытут “Палітычная сфера” (Беларусь-Літва); Амбасада Літоўскай Рэспублікі ў Беларусі; Польскі Інстытут у Мінску; Беларускі Калегіум; Інстытут ВКЛ (Літва); Універсітэт Вітаўта Вялікага (Літва); Інстытут гісторыі Літвы.\n1918 год змяніў увесь рэгіён Усходняй Еўропы. Руйнаваліся імперыі і паўставалі новыя дзяржавы, перакройваліся межы і кансалідаваліся нацыі. Ідэя суверэнітэту і незалежнасці набывала палітычнае ўвасабленне. Для адных нацый больш паспяховае (Літва, Латвія, Польшча), для іншых – менш (Беларуская Народная Рэспубліка, Украінская Народная Рэспубліка).\nКарта, представленная в 1919 году на конференции в Париже с границами территорий, на которые претендовала БНР.\nДыскусіі пра суверэнітэт на гэтым, аднак, не спыніліся, яны заставаліся важнымі ўсё ХХ стагоддзе, былі ўзнятыя на новы ўзровень з распадам сацыялістычнага блоку і СССР (1990-1991) і зноў набылі актуальнасць пасля пашырэння ЕС у 2004 годзе. Ва ўмовах новых выклікаў бяспецы і міру ва Усходняй Еўропе з пачаткам у 2014 годзе украінска-расійскага канфлікту, абвастрэннем стасункаў Расіі з ЕС і ЗША, праблемы суверэнітэту, яго межаў і трываласці, зноў патрапляюць у цэнтр увагі.\nКанферэнцыя мае на мэце сістэматызаваць ідэю і практыку суверэнітэту ва Усходняй Еўропе, як у кантэксце 100-гадовага юбілею паўставання нацыянальных дзяржаў, так і ў кантэксце сучасных палітычных і геапалітычных выклікаў.\n1918 год: ідэя суверэнітэту і яе значэнне ў паўставанні новых нацыянальных дзяржаў ва Усходняй Еўропе.\nІдэя суверэнітэту, палітычны канфлікт з цэнтрам, аднаўленне нацыянальных дзяржаў і распад СССР, 1990-1991.\nНацыянальны суверэнітэт ва Усходняй Еўропе: выклікі пашырэння ЕС у 2004 годзе.\nДзяржаўны суверэнітэт ва Усходняй Еўропе – змены падыходаў і выклікі пасля 2014 года.\nЗаяўкі прымаюцца да 15.03.2018.\nДля падачы заяўкі на ўдзел у канферэнцыі трэба запоўніць форму рэгістрацыі.\nПа дадатковых пытаннях можна звяртацца на адрас info@palityka.org, альбо шукаць інфармацыю на сайце Інстытута «Палітычная сфера».\nviagra_cheap на Міжнародная летняя школа ЭГУ – 2010\ncheap_viagra на Паседжанне інтэлектуальнага клуба БФП 23/04\ncialis_generic на Die Internationale Konferenz “Jan Pato?ka und die Europa-Idee. Ost- und Mitteleurop?ische Kontexte“ (DE)\nbuy_viagra на Паседжанне інтэлектуальнага клуба БФП 23/04


У кінатэатрах Менска пакажуць фільм «Адзін дома» па-беларуску - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nПераклад і агучку стужкі выканала кампанія «Кінаконг» пры падтрымцы velcom у рамках праекта «Беларускія ўікэнды». У агучцы фільма ўзялі ўдзел 14 чалавек, уключаючы прафесійных акцёраў тэатра і кіно, – гэта новы рэкорд «Беларускія ўікэнды».\nЗняты ў 1990 годзе «Адзін дома» – адзін з самых папулярных навагодніх фільмаў апошніх трыццаці гадоў. Стужка расказвае пра Кевіна МакКалістара, малодшага сына ў вялікай сям’і. Напярэдадні вандроўкі ў Еўропу яго выпадкова пакінулі дома аднаго, і яму прыйшлося спраўляцца з недзіцячымі праблемамі: у прыватнасці, з парай прафесійных рабаўнікоў.\nУ 1991 годзе сямейная камедыя са шчаслівым фіналам атрымала дзве намінацыі на «Залаты глобус» і дзве – на «Оскар». Над фільмам працавала сапраўдная зорная каманда: рэжысёр Крыс Каламбус, сцэнарыст Джон Х’юз, кампазітар Джон Уільямс.\nЗапамінальнымі сталі ролі Джо Пешы і Дэніэла Стэрна, якія гралі рабаўнікоў. Галоўную ролю ў фільме выканаў акцёр Макалей Калкін – падчас здымак яму было 10 гадоў. У беларускай агучцы фільма «Адзін дома» ўзялi ўдзел 14 чалавек, сярод іх – Павел Харланчук, Яўген Перлін, Святлана Цімохіна, Юліяна Міхневіч, якія ужо не аднойчы агучвалі фільмы праекта, і многія іншыя.\n«Адзін дома» завершыць «Калядны марафон», папярэднія фільмы якога – «Цвёрды арэшак» і «Гэта цудоўнае жыццё» – сабралі на паказах больш за 3500 чалавек. Гледачы змогуць не толькі атрымаць асалоду ад захапляльнага сцэнарыя і яскравай акцёрскай ігры Макалея Калкіна і яго калег па карціне, але і паўплываць на будучыню праекта «Беларускія ўікэнды»: усе госці змогуць паўдзельнічаць у апытанні на тэму іх пераваг у кіно. Які фільм быў лепшым у 2018 годзе, фільмы якіх жанраў хацелася б глядзець часцей – адказы гледачоў паўплываюць на рэпертуар будучага сезона «Беларускіх уікэндаў».\nУ рамках праекта «Беларускія ўікэнды», які рэалізуе кампанія «Кінаконг» пры падтрымцы velcom, вядомыя прадстаўнікі тэатра і кіно Беларусі ўдзельнічаюць у перакладзе і агучцы на беларускую мову разнапланавых замежных фільмаў, якія пасля дэманструюцца ў шырокім пракаце. Сярод іх – «Хронікі Нарніі: леў, вядзьмарка і гардэроб», «Маленькі прынц», «Форэст Гамп», «Шторм», «Кніга Ілая», «Таямніца Келз», «Таемнае жыццё Уолтэра Міці», «Рыбка Поньё», «Падымаецца вецер», «Мой сябар жырафа», легендарная стужка «Вогненныя калясніцы», якая атрымала чатыры статуэткі «Оскар», а таксама першая мультыплікацыя Уэса Андэрсана «Неверагодны містар Фокс».\n50 культавых работ сусветнага кінематографа ў беларускай агучцы, у тым ліку агучаныя ў рамках праекта «Беларускія ўікэнды» фільмы «Рыбка Поньё», «Маленькі прынц», «Кніга Ілая», «Падынгтан», «Жонка аглядальніка заапарку», можна паглядзець на платформе VOKA – у спецыяльным раздзеле «CINEVOKA – кіно па-беларуску».\nГэты раздзел даступны для прагляду падпісчыкам пакета «VOKA Відэа». Сямейная камедыя «Адзін дома» – завяршальны фільм «Каляднага марафона» праекта «Беларускія ўікэнды».\nСачыць за навінамі праекта і раскладам сеансаў фільма «Адзін дома» на беларускай мове можна на сайтах kinakong.by і velcom.by.


У гарадзкім судзе Менску працягваўся разгляд крымінальнае справы лідэра сацыял-дэмакратаў Міколы Статкевіча й дэпутата Валерыя Шчукіна. А ў Савецкім раённым судзе завершыліся працэсы над затрыманымі ўдзельнікамі "Чарнобыльскага Шляху".\nІгар Крот, старшыня судовага паседжаньня ў крымінальнай справе Міколы Статкевіча й Валерыя Шчукіна, пачаў сёньняшні працэс з прагляду апэратыўнае відэастужкі, на якой былі зафіксаваныя падзеі 27 ліпеня. Тады, у Дзень Незалежнасьці, лідэр "Народнае Грамады" Мікола Статкевіч узначаліў шэсьце па вуліцах Менску. За гэта яго пакаралі адміністрацыйным арыштам на 10 сутак. А пасьля таго, як ён адбыў пакараньне ў спэцпрыёмніку-разьмеркавальніку на вуліцы Акрэсьціна, супраць яго была ўзбуджаная крымінальная справа за ўдзел у групавых дзеяньнях, якія пацягнулі масавыя беспарадкі.\nПасьля прагляду відэастужкі суд апытаў трох сьведкаў – супрацоўніка міліцыі Гардзіеню і ўдзельніцаў шэсьця спадарыняў Сакалоўскую і Ворсу. Міліцыянт Гардзіеня паведаміў суду, што нічога не памятае з тых падзеяў, акрамя таго, што Статкевіч быў з мэгафонам. Судзьдзя абвясьціў перапынак да 3 траўня.\nА ў Савецкім судзе Менску судзьдзя Руслан Казадаеў разгледзеў адміністрацыйную справу студэнта Беларускага Аграрна-Тэхнічнага ўнівэрсытэту Сяргея Церахава, які быў затрыманы разам са сваім непаўнагадовым братам 26 красавіка пасьля мітынгу на пляцы Бангалёр. Сяргей Церахаў быў пакараны трыма суткамі арышту ў спэцпрыёмніку-разьмеркавальніку на вуліцы Акрэсьціна.


↑ 1,0 1,1 1,2 Давернае кіраванне грашовымі сродкамі ў замежнай валюце(нявызн.) (2018). Праверана 19 ліпеня 2018.\n↑ А.Лукашэнка. Грамадзянскі кодэкс Рэспублікі Беларусь ад 7 снежня 1998 г. № 218-З(руск.) , Нацыянальны прававы інтэрнэт-партал Рэспублікі Беларусь (12 студзеня 2017). Праверана 19 ліпеня 2018.\n↑ Дзмітрый Заяц. Валютныя ўкладчыкі пачынаюць больш актыўна цікавіцца інвеставаннем у замежныя каштоўныя паперы(нявызн.) , БелаПАН (16 ліпеня 2018). Праверана 19 ліпеня 2018.\nСістэма «Давернае кіраванне»(нявызн.) , ТАА «Сістэмныя тэхналогіі» (2018). Праверана 19 ліпеня 2018.


Сродкі для павелічэння патэнцыі ў мужчын - El Macho\nПрэпараты для патэнцыі: назвы, спіс, кароткае апісанне уласцівасцяў.\nСродкі для павелічэння патэнцыі ў мужчын\nПраблемы з патэнцыяй могуць паўстаць у любым узросце. Існуе вялікая колькасць розных фактараў, якія негатыўна ўплываюць на «мужчынскую сілу». Да такіх фактараў ставяцца частыя стрэсы, фізічныя і псіхалагічныя траўмы. На шчасце, гэтая праблема добра лечыцца. Але, вельмі важна звярнуцца да спецыяліста на раннім этапе яе выяўленні. І, часцяком, вярнуць упэўненасць у ложку можна з дапамогай розных медыкаментозных сродкаў і Бадаў.\nПрэпараты для павышэння патэнцыі: спіс, назвы, кароткае апісанне уласцівасцяў\nДля мужчын, якія маюць праблемы з патэнцыяй, сёння існуе даволі шмат прэпаратаў паляпшаюць палавую дысфункцыю. Іх выбар грунтуецца на прычынах, якія выклікаюць гэтую праблему. Усе прэпараты для павышэння патэнцыі можна вылучыць у тры групы:\nПрэпараты на аснове тэстастэрону\nАльтэрнатыўныя прэпараты і БАДы\nУ гэтую групу ўваходзяць прэпараты для паляпшэння кровазабеспячэння палавога органа. Гэта дасягаецца за кошт блакавання фосфодиэстераза-5 у арганізме.\nВельмі часта эректільная функцыя парушаецца з-за нізкага ўзроўню тэстастэрону ў арганізме. Для вырашэння гэтай праблемы могуць выкарыстоўвацца гелі, таблеткі, мазі і ін'екцыі гэтага гармона.\nУ гэтую групу ўваходзяць прэпараты, якія не выкарыстоўваюцца ў традыцыйнай медыцыне. Аднак шырокая рэклама і вялікае прадстаўніцтва на рынку зрабілі прэпараты з гэтай групы вельмі вядомымі. Да жаль, многія БАДы не аказваюць лячэбнага эфекту і працуюць па прынцыпе плацебо.\nІмгненнае павышэнне патэнцыі: спосабы\nВельмі часта ў жыцці бываюць сітуацыі, калі трэба павысіць патэнцыю як мага хутчэй. Для гэтага можна скарыстацца натуральнымі сродкамі або лекавымі прэпаратамі. Часцяком, сродкі паляпшаюць патэнцыю пачынаюць дзейнічаць ужо праз некалькі хвілін пасля іх прыёму.\nМожна палепшыць патэнцыю з дапамогай афрадызіякаў. Існуюць як жаночыя, так і мужчынскія афрадызіяк. Многія з іх не толькі павялічваюць лібіда, але і здольныя палепшыць патэнцыю.\nПадобным эфектам валодае сумесь грэцкіх арэхаў і мёду. Для яе падрыхтоўкі трэба здрабніць грэцкія арэхі і заліць мёдам. Такое сродак пажадана прыняць у ноч перад інтымнай блізкасцю.\nІмгненна дамагчыся патрэбнага выніку можна толькі з дапамогай спецыяльных прэпаратаў. Але, гэта не значыць, што трэба забыцца аб натуральных сродках. Яны таксама вельмі добрыя, хай і іх эфектыўнасць надыходзіць не так хутка.\nКроплі для павышэння патэнцыі: спіс, назвы, кароткае апісанне уласцівасцяў\nКроплі для патэнцыі гэта вельмі эфектыўныя ў прымяненні сродкі. Сёння можна купіць такія кроплі ад розных вытворцаў. На жаль, толькі невялікі працэнт такіх прэпаратаў сапраўды валодае патрэбным дзеяннем.\nВАЖНА: Асновай такіх кропель, як правіла, з'яўляюцца раслінныя кампаненты, якія валодаюць узбуджальным дзеяннем. Яны не выклікаюць пабочных з'яў, але могуць павысіць лібіда і павялічыць прыліў сіл у інтымнай зоне.\nМазь для павышэння патэнцыі: спіс, назвы, кароткае апісанне уласцівасцяў\nАкрамя кропель і таблетак для паляпшэння патэнцыі прымяняюцца і іншыя сродкі. Напрыклад, спецыяльныя мазі. У адрозненне ад папулярных таблетак, такія мазі не пагаршаюць адчувальнасць палавога органа. А наадварот, паляпшае адчуванні пасля прымянення.\nНе так даўно аўстралійскія спецыялісты змаглі вырабіць мазь на аснове glyceryltrinitrate для павелічэння патэнцыі. Дадзенае сродак трэба нанесці на палавы орган. Інтымнай змазкай пасля такога прымянення карыстацца не трэба.\nКрэм для павышэння патэнцыі: спіс, назвы, кароткае апісанне уласцівасцяў\nУ адрозненне ад мазяў для павышэння патэнцыі, крэму валодаюць такім эфектам даўно выкарыстоўваюцца для рашэння гэтай далікатнай праблемы. Яны аказваюць імгненны эфект і здольныя не толькі павысіць патэнцыю, але і павялічыць час палавога акту.\n«Працуюць» такія сродкі па падобным прынцыпе з таблеткамі. Яны валодаюць судзінапашыральнымі ўласцівасцямі і павялічваюць крывацёк у галіне палавога органа. У склад большасці крэмаў для патэнцыі уваходзяць раслінныя алею, якія аказваюць узбуджальнае дзеянне.\nГель для павышэння патэнцыі: спіс, назвы, кароткае апісанне уласцівасцяў\nІснуюць два віды геляў для павышэння патэнцыі. Некаторыя з іх выкарыстоўваюцца для прыёму ўнутр (жэле), а іншыя для ўцірання ў скуру палавога органа.\nПабочныя эфекты прэпаратаў для павышэння патэнцыі\nПрэпараты для павышэння патэнцыі трэба прымаць з вялікай асцярожнасцю людзям з праблемамі страўнікава-кішачнага гасцінца, захворваннямі крыві, нырак, печані, сасудаў і сэрца. Асобам, якія не дасягнулі 18-гадовага ўзросту ад прыёму падобных лекавых сродкаў трэба адмовіцца. У сталым узросце таксама маецца рызыка негатыўных наступстваў пры прыеме гэтага сродкі.\nПры прыёме прэпаратаў, якія падвышаюць патэнцыю трэба абавязкова чытаць інструкцыю і выбіраць прыдатныя для вас дазоўкі. Пры перавышэнні дазіровак, як па колькасці лекавага сродку, так і па часе прыёму (калі прымаць занадта часта), могуць праявіцца пабочныя эфекты ў выглядзе млоснасці, галавакружэння, боляў у вобласці паясніцы і галавы.\nВітаміны для патэнцыі: спіс, назвы, кароткае апісанне уласцівасцяў\nНа ўзмацненне патэнцыі ўплываюць многія вітаміны. Для паляпшэння стану сасудаў і агульнага ўмацавання ўсяго арганізма неабходны вітамін C. Ён здольны стымуляваць кровазварот, што аказвае станоўчы ўплыў на нармальнае. функцыянаванне палавых органаў. У вялікай колькасці гэты вітамін змяшчаецца ў цытрусавых, капусце, ківі і іншых гародніне і садавіне.\nПалепшыць прыток крыві да палавым органам можна з дапамогай вітаміна E. Акрамя гэтай функцыі такаферол з'яўляецца антыаксідантам. То есць рэчывам, якія прадухіляюць старэнне тканін. Змяшчаецца вітамін E ў раслінных алеях, зялёным луку, яечным жаўтку і іншых прадуктах.\nВельмі вялікую карысць аказваюць мужчынскаму арганізму вітаміны групы B. Яны спрыяюць сінтэзу тэстастэрону, аднаўляюць згубленую энергію і абараняюць печань. Вітаміны гэтай групы ўдзельнічаюць у звыш 15 тысяч біяхімічных працэсаў у арганізме. Іх можна атрымаць з малочных прадуктаў, рыбы, арэхаў.\nЯшчэ адным вітамінам, які неабходны для выпрацоўкі мужчынскага гармона, з'яўляецца вітамін D. Яго недахоп асабліва acer у зімовы перыяд. Акрамя выпрацоўкі тэстастэрону вітамін D здольны стымуляваць мужчынскае цяга і аказвае іншыя карысныя дзеянні. Больш за ўсё гэтага вітаміна ў яйках, сыры, тварагу, рыбіным тлушчы і малацэ.\nДобрае ўздзеянне на крывяносныя пасудзіны аказвае Амега-3. Вялікая колькасць Амега-3 маюць тлустыя гатункі рыбы, ільняное масла, семя, рыбін тлушч.


Тэлеказка Лявона Вольскага «Аднойчы ў Барахляндыі» зьявілася онлайн (+відэа) — Generation.by\n«Тэлеказка здымалася напрыканцы 2009 году, калі ў Беларусі яшчэ была стабільнасьць і курс даляру не даходзіў, нават, да 3000 рублёў», — узгадваюць стваральнікі стужкі. Тады фільм быў паказаны на тэлеканале Белсат, а таксама быў дасяжны невялікім накладам на дысках. Цяпер калядны «Сьнежны завулак 10 альбо Аднойчы ў Барахляндыі» можна праглядзець у Сеціве.\n«Аднойчы ў Барахляндыі» — калядная казка, дзе дабро як заўжды змагаецца са злом, а ў прамежках паміж змаганьнем гучаць кампазыцыі Лявона Вольскага, аўтара сцэнару і ідэі фільму. Галоўныя ролі сыгралі і сьпелі Ганна Хітрык, Сьвятлана Зелянкоўская і Алег Гарбуз, а рэжысэрам выступіў Мацей Сабураў. Вось як цяпер прыгадвае здымкі Лявон:\n«Гэтую казку мы здымалі два гады таму. На ўвесь працэс пайшло два месяцы. Ад напісаньня першае літары сцэнару і да фінальнага адгляду. Нягледзячы на тагачасную дзікую лібэралізацыю, працаваць давялося ў падпольных умовах — здымалі ўначы (на ўсе здымкі — 7 начэй) у памяшканьні аднаго рыцарскага клюбу, якое, у сваю чаргу, знаходзілася ў памяшканьні аднае дзяржаўна-моладзева-творчае ўстановы. Стасункі з дырэкцыяй установы не дадалі нам жыцьцёвае энэргіі і радасьці існаваньня. Але! Праца кіпела — ноч у ноч. Заўважце, тады яшчэ не было фінансавага крызысу, абвалу, паляваньня на крэдыты… Не было масавых палітзьняволеньняў. То бок, я пісаў сцэнар не пасьля нейкіх падзеяў, а апярэджваючы іх. Нават самому дзіўна.\nЗрэшты, праца сцэнарыста, як высьветлілася, вельмі нэрвовая і неспакойная. Бюджэт мізэрны, таму трэба ўвесь час зьмяняць сцэнар — у бок памяншэньня выдаткаў. І гэта неабходна рабіць вельмі хутка — часам, за пару гадзінаў. А ўвогуле, тэлеспэктакль — гэта вельмі цікавая рэч. Бо там шмат усяго — і дыялёгі, і сюжэт, і музыка, і праца з акторамі, і грым, і касьцюмаваньне, і дэкараваньне, і безьліч іншага.\nСпадзяюся, не апошні раз. І шчыра дзякую ўсёй нашай брыгадзе — рэжысэру, апэратару, прадусару, асыстэнтам, касьцюмэрам, дэкаратарам і, натуральна, выдатным і звышталенавітым акторам! Асобны рэспэкт Волі Кузьміч за чароўную анімацыю!»\nПадрабязьней пра тое, як здымаўся праект і эксклюзіўны фотарэпартаж са здымачнай пляцоўкі — у матэрыяле\nСьнежны завулак,\tЛявон Вольскі,\tвідэа,\tНовы год,\tфільмы\n15:00, 17/01/2012 | Навіны |\n«За нас, за вас! За нефць, за газ!»


В конце мая в жилом доме по адресу Юдбилейная, 4 начался капитальный ремонт — Новости в Поставах\n19.08.2019 postawy288Комментариев нет\nНовыя адмостка, ганкі, дах, пластыкавыя вокны ў пад’ездах і падвалах — вось далёка не поўны пералік архітэктурна-будаўнічых рашэнняў, якія ўпрыгожаць жылы дом №4 па вуліцы Юбілейнай пасля капітальнага рамонту. Распачаўся ён у канцы мая і хутка павінен завяршыцца.\nНа аднаўленне страчаных характарыстык дома пра-дугледжана 248 000, 062 рубля. Але, улічваючы тую акалічнасць, што рамонт пастаўскія камунальнікі выконваюць гаспадарчым спосабам (без прыцягнення падрадчыкаў), фактычныя затраты, хутчэй за ўсё, будуць меншымі. Сваю ролю, у тым ліку, адыграюць і тыя факты, што УП ЖКГ не будзе налічваць планавы прыбытак, а кошт набытых для капрамонту матэрыялаў можа быць ніжэйшы, чым па рэспубліцы.\nЯк і многія жыхары мікрараёна, гляджу на дом і не магу налюбавацца. Шклопакеты і аконныя праёмы выглядаюць як ідэальная пара: няма зазораў, якасна зроблены адкосы. Новыя вокны надаюць жылому дому не толькі эстэтычны выгляд, але і з’яўляюцца энергаэфектыўнымі, паколькі забяспечваюць памяшканню цепла- і шумаізаляцыю, не схільныя да гніення ў адрозненне ад драўляных. Тое самае можна сказаць і пра металічныя дзверы, якія з’явіліся на ўваходзе ў падвалы і цеплавузел. Адмостку з асфальтабетонным пакрыццём змяніла бетонная. На гэтым тыдні работнікі УП ЖКГ мянялі ў падвале інжынерныя сеткі, «апраналі» дах пяціпавярхоўкі ў мяккае пакрыццё.\nСёлета на Пастаўшчыне на капітальны рамонт пастаўлены 6 дамоў у райцэнтры і 2 у сельскай мясцовасці. План фінансавання складае 1 027 281,46 рубля, з іх 442 000 — сродкі раённага бюджэту, астатнія — адлічэнні грамадзян. За 6 месяцаў бягучага года на капрамонце жылля асвоена\n274 125 рублёў.\nКапрамонт дома пачынаецца з распрацоўкі праекта. Ён свайго роду даведнік для будаўнікоў, які і вызначае канчатковы вынік. Згодна з праектам, на аб’екце адрамантуюць казыркі лоджый, ганкі, адлівы, люкі ў лесвічных перакрыццях і выхадаў на дах. Дзверы ў тамбурах, якія не выкарыстоўваюцца, разбяруць, а праёмы закладуць блокамі з ячэістага бетону. Потым на іх нанясуць мінеральную тынкоўку. Дзякуючы пафарбоўцы эмаллю існуючыя ўваходныя металічныя дзверы ў пад’езды заблішчаць як новенькія. Будуць выкананы іншыя работы. Аднак, як высветлілася, такія пераўтварэнні задавальняюць не ўсіх: капітальны рамонт не паспеў завяршыцца, а скаргі на яго выкананне ўжо паступаюць. У прыватнасці, жыльцы дома наракаюць на тое, што камунальнікі не прадугледзелі рамонт існуючых элементаў добраўпарадкавання — абуладкаванне пешаходных дарожак уздоўж дома і дваровых праездаў.\n— Справа ў тым, што на момант распрацоўкі і экспертызы праекта дзейнічала пастанова Савета Міністраў №324 ад 21 красавіка 2016 года, якая рэгламентавала парадак планавання, правядзення і фінансавання капітальнага рамонту жыллёвага фонду. Змены ў дакумент унесены пастановай Саўміна №39 ад 21 студзеня 2019 года. У прыватнасці, новай рэдакцыяй прадугледжана не толькі аднаўленне пашкоджаных пры добраўпарадкаванні элементаў, як гэта было раней, але і іх рамонт. Зараз унесці змены ў праект мы не можам, — тлумачыў начальнік сектара капітальнага будаўніцтва УП ЖКГ Аляксандр Ермалаеў.\nСярод іншых цікавых (і многімі вельмі жаданых) новаўвядзенняў — уключэнне цеплаізаляцыі фасадаў у спіс работ, прадугледжаных капрамонтам. Праўда, тэрмашубай будынак абшыюць толькі ў тым выпадку, калі пры дадатковым абследаванні дома ўстановяць такую неабходнасць, якую да таго ж трэба будзе ўзгадняць у аблвыканкаме.\nСотрудник недавно открытого в Поставах ломбарда рассказал об особенностях работы в данном учреждении


Суполка BO Y з 54 этнічных груп у В'етнаме - Свяшчэнная зямля В'етнама\nКолькасць праглядаў: 340\nBO Y таксама называюцца Чунг Ча, Тронг Гіа, Ту Ды, Ту Дынь і Пу Na. Насельніцтва каля 2,059 XNUMX жыхароў, якія сканцэнтравана пасяляюцца ў правінцыях Лао Кай1Йенбай2, Ха-Джан3 і Туен Куанг4.\nМова БО Y належыць да Тай-тай5 моўная сям’я. Пакланенне продкаў - гэта роля іх рэлігіі. На алтары змешчаны тры ёмістасці з палкай, сярэдняя - для Неба, адзін для Бог кухні6 і іншае для продкаў.\nBO Y жыве ў асноўным на сельскагаспадарчых землях і вырошчванні вільготнага рысу. У іх шмат жывёлы і хатняй птушкі, а таксама прадугледжваецца вырошчванне рыбы. Кожны год, у сезон размнажэння рыб, БО Y адпраўляецца ў рэкі, каб дагнаць нераст і маладую рыбу, якую кормяць у вадаёмах і пагружаных палях.\nBO Y практыкуе сталярную справу, кавальскую кераміку, разьбу па каменю і гравіроўку срэбра. Жанчыны ведаюць, як вырасціць бавоўна, прасці ніткі, ткаць тканіну, шыць і вышываць адзенне, шалікі і сумкі. Жанчыны апранаюць поўныя спадніцы, кашулю з пяці падстаўкамі і бюстгальтар. У апошні час некаторыя з іх прынялі NUNG або HAN спосаб апранання. Жанчыны аддаюць перавагу сярэбраныя ўпрыгажэнні. Яны накручвалі і завязвалі валасы ў шыньёне ў верхняй частцы галавы. Іх галаўныя ўборы - цюрбан з індыга даўжынёй 2 метры і шырынёй 0.3 метра. Ён размешчаны ў форме крумкача над ілбом.\nЯк правіла, BO Y жывуць у дамах, пабудаваных на зямлі. У інтэр'еры заўсёды ёсць антрэсоль, які служыць спальняй для нежанатых хлопчыкаў і збожжасховішча. Кожны радавод сям'і прымае спіс з 5-12 імёнаў па бацьку. Кожнае імя пазначае пакаленне. Раней BO Y праводзілі вясельную цырымонію складана і дорага. У рамках цырымоніі правядзення нявесты дадому да мужа сям'я жаніха накіравала на сустрэчу з нявестай 8-10 чалавек, у тым ліку 1-2 нежанатыя пары і дзве сямейныя пары. Унікальны характар заключаецца ў тым, што жаніх ніколі не прысутнічаў на гэтай цырымоніі. Па дарозе да сваёй нявесткі нявеста заўсёды ківае каня, які буксіруе малодшая сястра мужа. Нявеста ўзяла з сабой нажніцы і маленькую курыцу, якую выпусцілі на паўдарозе.\nУ былыя дні гэта звычка, што жанчыны BO Y нараджалі ў сядзячым становішчы. Плацэнта была захутаная пад ложак маці. Калі бацькі паміраюць, дзеці павінны выконваць строгія табу на працягу 90 дзён і 120 дзён, аплакваючы маці і бацьку адпаведна.\nBO Y мае багатая скарбніца народнага мастацтва і культуры, уключаючы старажытныя казкі, прыказкі і народныя спевы.\nBO Y людзі - Shell com (Крыніца: Дом выдавецтва Thong Tan)\n◊ в'етнамская версія (vi-VersiGoo): Nguoi BO Y trong Cong dong 54 Dan toc anh em o Viet Nam.\n◊ в'етнамская версія (vi-VersiGoo): Nguoi BRAU trong Cong dong 54 Dan toc anh em o Viet Nam.\n(296 Наведаныя раз, сёння 2 наведвання)\nПаведамленне Праглядаў: 946\n← ГРАМАДЗЯЦЬ 54 ЭТНІЧНЫЯ ГРУППЫ ў В'етнаме - раздзел 2\nСупольнасць BRAU з 54 этнічных груп у В'етнаме →\nГУДЖАН: Старажытны кітайскі меч, які адстаяў час (2,822)\nВ'етнамская мова для в'етнамцаў і замежнікаў ... (2,395)\nВ'етнамская мова для в'етнамцаў і замежнікаў ... (1,917)\nМожа, ВІЕТНАМЕЗ складаная МОВА вывучыць? (1,891)\nВ'етнамская мова для в'етнамцаў і замежнікаў ... (1,467)\nCHUT Суполка 54 этнічных груп у В'етнаме (1,225)\nВ'етнамская мова для в'етнамцаў і замежнікаў ... (1,183)\nКароткая гісторыя пісання Ветнамеса - раздзел 4 (954)\nСённяшнія візіты: 2\nАпошнія наведванні 7 дзён: 2,899\nУсяго праглядаў: 257,079


Аўталаўка ці магазін? У праблеме жыхароў Белага Ляска разбіралася карэспандэнт “раёнкі” — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nАўталаўка ці магазін? У праблеме жыхароў Белага Ляска разбіралася карэспандэнт “раёнкі”\n09.03.2021 11.03.2021 Автор: Katrin\nБыць дзяжурным журналістам — справа адказная: нам тэлефануюць чытачы з усяго раёна ў надзеі атрымаць разгорнутыя адказы на свае пытанні. І, прызнацца, становіцца вельмі няёмка, калі, як у выпадку з жыхарамі Белага Ляска, праблема застаецца нявырашанай.\nНагадаем, людзі цікавіліся, калі ў іх вёсцы зноў пачне працаваць магазін. І дырэктар філіяла раённага спажывецкага таварыства “Колас” Алена Мікалаеўна Старко адказала: “Калі знойдуць прадаўца”.\nКаб даведацца, чаму гэты адказ не задаволіў жыхароў вёскі, журналісты “раёнкі” вырашылі выехаць на месца. Балазе, марознае надвор’е ў дзень нашага прыезду не перашкодзіла двум дзясяткам людзей сабрацца каля закрытага магазіна, каб пагаварыць з намі аб набалелым. Як аказалася, магазін перастаў працаваць у жніўні 2019 года з-за таго, што звольнілі прадаўца.\nІ вось ужо другі год двойчы на тыдзень — у сераду і суботу — у Белы Лясок прыязджае аўталаўка, якая, лічаць вяскоўцы, нават пры моцным жаданні не можа стаць\nпоўнай альтэрнатывай стацыянарнай гандлёвай кропцы.\n— Маразы, завеі, непагадзь — у такіх умовах магазін “на колах” часта выбіваецца з графіку. І нам, старым людзям, даводзіцца чакаць прадуктовую машыну па некалькі гадзін. Добра, калі хтосьці з вёскі едзе ў Пружаны і не адмаўляецца прывезці ўсё, што мы заказваем, — кажуць пажылыя жанчыны, якія, трэба аддаць ім належнае, да работы самога прадаўца аўталаўкі ніякіх прэтэнзій не маюць.\n— Дзяўчына-прадавец не вінавата, што аўталаўка спазняецца. Гэта нікому не зручна… Хлеб, які мы купляем, на жаль, праз некалькі дзён ужо ў душу не ўбіць, — абураецца другая жанчына.\nЭмацыянальна далучаецца да размовы яшчэ адна гаспадыня:\n— Мы ўжо не памятаем, што такое свежая садавіна! Хочацца ж пакаштаваць і мандарынку, і ківі, і банан! Але нават не гэта самае горшае. Сумна тое, што, напрыклад, летам на канікулы прыязджаюць да нас унукі, а мы марожанага ім не можам купіць! А неяк нечакана прыехалі госці, то — які сорам! — бегала па хатах у пошуках прадуктаў, каб годны стол накрыць.\n— Гарадскія гаспадыні, у якіх на кожным кроку па некалькі магазінаў і супермаркетаў, і ўявіць сабе такога не могуць. Чым нашы бабулькі, якія ўсё жыццё працавалі ў калгасе, горшыя за гарадскіх і не могуць кожны дзень купіць свежае? — пыталіся людзі і, прызнацца, мелі рацыю.\nСвае аргументы на карысць адкрыцця магазіна знайшліся і ў мужчын, якія завіталі на імправізаваны сход.\n— Многія з нас працуюць у лясніцтве. А гэта значыць, кожны дзень трэба сабраць клунак з ежай. А калі вяртаемся з працы, ужо аўталаўкі след знік. Застаецца толькі прасіць у людзей, каб прадукты закупілі. Але занадта не накупішся на чатыры дні для кожнага, хто просіць. Увогуле, што за жыццё! То цэлы дзень чакаеш газаўшчыкоў, то аўталаўку! Не трэба нам тая аўталаўка. Няхай адкрываюць магазін. Вунь які будынак прастойвае! — казалі мужчыны.\nЦагляны будынак магазіна, дарэчы, да гэтага часу выглядае даволі прыстойна. Ён быў пабудаваны гадоў сорак таму. Сумна становіцца ад думкі, што яго можа напаткаць лёс падобных пабудоў, якія былі прададзеныя за суму, эквівалентную двум мяшкам бульбы… Што цікава, магазін падзелены на дзве часткі, і жыхары Белага Ляска спадзяюцца, што хоць у меншай з іх адкрыюць гандлёвую кропку.\nУ шэрагу аргументаў на карысць магазіна, якія выказалі журналісту жыхары Белага Ляска, гучала спасылка і на развіццё турыстычнага патэнцыялу пушчанскага рэгіёна:\n— Калі магазін працаваў, то турысты, якія накіроўваліся ў пушчу, заўсёды спыняліся ў Белым Ляску, каб купіць ежы. А сёння што? Усе едуць міма…\nКажуць, што на кожны аргумент заўсёды знойдзецца контраргумент. А спрабуйце іх знайсці ў гэтым выпадку! Як ужо казалі, Белы Лясок — не самая маленькая вёска на ўскрайку раёна, як, напрыклад, тое ж Залессе. Для па-раўнання ў суседняй Крыніцы, дзе на сённяшні дзень ажно чатыры пункты продажу (дзяржаўны і прыватны мага-зіны, кафетэрый і аддзяленне пошты), пражывае каля 200 чалавек. Атрымліваецца, на 50 чалавек — адна гандлёвая кропка кожны дзень. А ў Белым Ляску на 95 чалавек плюс у суседнім Ківачыне 28 – толькі двойчы на тыдзень аўталаўка, асартымент якой не параўнаеш з магазінам…\nЯк у гэтай арыфметыцы разбіраюцца ў раённым спажывецкім таварыстве і ў мясцовым сельвыканкаме, мы даведаліся ў выконваючай абавязкі старшыні Шарашэўскага сельвыканкама Святланы Анатольеўны Амельянец.\nЯк аказалася, пасля сустрэчы з журналістам жыхары вёскі Белы Лясок сабралі подпісы і праз старасту перадалі сваю просьбу аб аднаўленні работы стацыянарнага магазіна старшыні Брэсцкага абласнога Савета дэпутатаў Юрыю Іосіфавічу Наркевічу, які вёў прыём у сельвыканкаме.\nДалей калектыўны зварот жыхароў Белага Ляска быў разгледжаны ў раённым спажывецкім таварыстве, па выніках чаго напрыканцы лютага спецыялісты таварыства разам з прадстаўнікамі сельвыканкама і старастам вёскі правялі падворны абход у Белым Ляску і Ківачыне. Падчас наведвання жыхароў вёсак высветлілася, што ў 27 дамах людзі аддалі перавагу стацыянарнаму магазіну, а ў 12 – аўталаўцы.\nАкрамя таго, работа прадаўцом на паўстаўкі на ўмовах сумяшчальніцтва была пісьмова прапанавана прадаўцу магазіна ў Крыніцы і буфетчыку кафэ. Абедзве жанчыны ад гэтай прапановы адмовіліся.\nАналагічная прапанова працаваць на ўмовах няпоўнага працоўнага тыдня была зроблена яшчэ чатыром жанчынам. Трое з іх таксама не далі станоўчага адказу. Чацвёртая абяцала падумаць і ў бліжэйшы час даць адказ.\nТакім чынам, па агульных выніках абходу было вырашана мерапрыемствы па падборы кадраў для работы прадаўцом магазіна прадоўжыць, у тым ліку праз размяшчэнне аб’явы ў сродках масавай інфармацыі.\nА пакуль гандлёвае абслугоўванне жыхароў Белага Ляска і Ківачына вядзе аўталаўка ў ранейшым рэжыме.\nПредыдущая запись«Грамадскія прыёмныя» падводзяць вынікі\nСледующая записьИзготовление сувенирной продукции и печать на майках, кружках, шопперах в Пружанах


Затрыманы за "адкаты" чыноўнік з Дзяржстандарта — Сяргей Бабко | euroradio.fm\nГалоўная / Затрыманы за "адкаты" чыноўнік з Дзяржстандарта — Сяргей Бабко\nЁн узначальваў дэпартамент кантролю і нагляду за будаўніцтвам. А да таго 4 гады працаваў... у Камітэце дзяржкантролю!\nСледчы камітэт раскрыў асобу буйнога чыноўніка з Дзяржаўнага камітэта па стандартызацыі, затрыманага па падазрэнні ў хабарніцтве. Ім апынуўся дырэктар Дэпартамента кантролю і нагляду за будаўніцтвам Сяргей Бабко.\nНа фота з калегамі Сяргей Бабко ў цэнтры. Фота: normativ.by


15 сакавік 2019, 11:57\nЯго выступ трансьлявала BBC. Напад адбыўся днём 15 сакавіка пасьля дзённай малітвы. Загінулі па менш меры 49 чалавек, дзясяткі пацярпелых застаюцца ў бальніцы.\nДнём узброеныя людзі заблякавалі выхады ў двух мячэтах у Крайстчэрчы і адкрылі страляніну па верніках. У першым зь мячэтаў загінулі 41 чалавек, у другім — сямёра. Яшчэ адзін пацярпелы памёр пазьней у шпіталі.\nНа вуліцах Крайстчэрча выяўленыя некалькі самаробных выбуховых прылад, якія былі ўсталяваныя на прыпаркаваных аўтамабілях. Паліцыя іх абясшкодзіла. Таксама паведамлялася, што сапёры правялі кантраляваны выбух на самым вялікім вакзале Оклэнда, разьмешчаным у 1000 кілямэтраў ад Крайсчэрча. Ці зьвязаны гэты інцыдэнт з нападамі — невядома.\nКадр зь меркаванай трансьляцыі нападу на мячэты ў Новай Зэляндыі\nАрыштаванаму прадʼяўленыя абвінавачваньні ў забойстве. Яшчэ тры чалавекі затрыманыя. Іх падазраюць у незаконным захоўваньні зброі. Паліцыя высьвятляе ступень іх датычнасьці да нападаў.\nУлады краіны лічаць напад тэрактам.\nАдзін з нападнікаў — аўстраліец, перад атакай ён апублікаваў 74-старонкавы маніфэст, у якім выказвае вельмі правыя, антыімігранцкія погляды. Па папярэдніх дадзеных, яго завуць Брэнтан Тарант. Ён трансьляваў напад на мячэт у прамым эфіры ў інтэрнэце.


2017 Июнь 6 | Газета "Працоўная слава"\nАрхiў для чэрвень 6, 2017\nРадыёвыпуск — 06.06.2017\n6 чэрвень 2017 года, 10:32\n6 чэрвень 2017 года, 10:56\n6 чэрвень 2017 года, 10:19\n6 чэрвень 2017 года, 10:03\nЯкіх толькі спосабаў пераносу ручной паклажы не прыдумала чалавецтва за гісторыю свайго існавання! Але карзіны, кашолкі і кошыкі, сплеценыя па даўнейшых традыцыях, застаюцца запатрабаванымі. У нашым раёне такім рамяством займаюцца бацька і дачка Вакаравы ў Гародзьках.\n6 чэрвень 2017 года, 10:39\nЗ 2 чэрвеня пачалі працаваць большасць летнікаў з дзённым знаходжаннем на базе ўстаноў адукацыі раёна. За першую змену запланавана аздаравіць 770 вучняў, за другую, якая адбудзецца ў жніўні, — 60. Чытаць далей »\n6 чэрвень 2017 года, 10:33\nГалоўныя падзеі, Правапарадак Каментарыяў няма »\nБорьба с коррупцией в Беларуси, одна из важнейших государственных задач - 29 043 просмотров


Канвертаваць Кіпрскіх фунтаў (CYP) і Дамініканскі песа (DOP) : Калькулятар абменнага курсу\nКіпрскі фунт (CYP) і Дамініканская песа (DOP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Кіпрскі фунт і Дамініканская песа пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 3 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Кіпрскі фунт. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Дамініканская песа валюты па змаўчанні. Націсніце на Дамініканскі песа або Кіпрскіх фунтаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКіпрскі фунт гэта валюта, у Кіпр (Сай, CYP). Дамініканскі песа гэта валюта, у Дамініканская Рэспубліка (Д.О., DOM). Сімвал CYP можа быць запісаная C. Сімвал DOP можа быць запісаная RD$. Кіпрскі фунт дзеліцца на 100 cents. Дамініканскі песа дзеліцца на 100 centavos. Абменнага курсу кіпрскі фунт Апошняе абнаўленне 23 жнівень 2018 ад Bloomberg. Абменнага курсу дамініканскі песа Апошняе абнаўленне 3 красавік 2020 ад Yahoo Finance. CYP каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. DOP каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


§ 29. Агульная характарыстыка транспарту. Чыгуначны транспарт | Курс эканамічнай і сацыяльнай геаграфіі Украіны, 9 клас\n§ 29. Агульная характарыстыка транспарту. Чыгуначны транспарт (падручнік)\nТЭМА 19. ТРАНСПАРТУ УКРАІНА\n§ 29. Агульнаяхарактарыстыка транспарту. Чыгуначны транспарт\n1. На чым выгады транспартна-геаграфічнага становішча Ўкраіны?\n2. Што такое транзітныя перавозкі?\nТРАНСПАРТУ ЯК ПАРАСТАК ГАСПАДАРКІ. Транспарт ёсць галіной, якая знаходзіцца на стыку вытворчай сферы і сферы паслуг. Ён не стварае ніякіх матэрыяльных каштоўнасцяў, а забяспечвае перавозкі грузаў і людзей, развіваючы сувязі паміж прадпрыемствамі, галінамі, рэгіёнамі. Яго яшчэ называюць "кровоносно сістэмай эканомікі ", бо ён з'яўляецца неабходным умовай функцыянавання гаспадаркі.\nТранспарт дзеліцца на грузавой і пасажырскі, у залежнасці ад таго, якія аб'екты ім перавозяцца. Грузавы транспарт забяспечвае вытворчасцьныя сувязі паміж прадпрыемствамі і дастаўку насельніцтву прадуктаў спажывання; асноўнымі паказчыкамі эфектыўнасці яго работы з'яўляецца грузопассревезення (Колькасць перавезеных за год грузаў у тонах) і грузаабарот (Твор аб'ёму перавозіцца грузу на адлегласць перавозак (т • км).\nПасажырскі транспарт забяспечвае перавозкі насельніцтва, яго асноўных паказчыках ёсць пасажыраперавозкі (Колькасць пасажыраў, перавезеных за год) і пасажыраабарот (Твор колькасці пасажыраў на адлегласць перавозак, вымяраецца ў пассажирокилометров).\nВылучаюць наступныя віды транспарту: чыгуначны, аўтамабільны, трубопровидний, марскі, рачны, авіяцыйны.\nУ залежнасці ад асяроддзя перамяшчэння іх групуюць ў наземны, водны і паветраны транспарт.\nКожны з іх мае сваю спецыфіку. Для забеспячэння працы гаспадаркі краіны ўсе віды транспарту павінны быць ўзаемазвязаныя, працаваць зладжана. Сукупнасць усіх відаў транспарту, аб'яднаных паміж сабой транспартнымі сеткамі (Дарогамі) і вузламі, у якіх адбываецца абМін грузамі і пасажырамі, называецца транспартнай сістэмай.\nЧЫГУНАЧНАГА ТРАНСПАРТУ. Першае месца па грузазвароце і пасажрообигом сярод усіх відаў транспарту ў Выкраўініцыятыве займае чыгуначны. Ён выконвае важную ролю як у внутридержавном, так i міждзяржаўным паведамленні на далёкія адлегласці. Даўжыня жалезных дарог у Украіне складае 22 тыс. км, амаль 2 / 5 з іх - електрификованые. Сярэдняя шчыльнасць шляхоў-37 км чыгуначных пуцей на 1 тыс. км2тэрыторыі. Найбольшая шчыльнасць чыгунак у Данбасе, Прыднипровьи і заходняй частцы Украіны.\nПершыя жалезныя дарогі ў Украіне былі пабудаваныя паміж гарадамі Перемышль - Львоў (1861 г.), Адэса - Балта (1865 г.), Балта - Жмеринка - Кіеў (1870 г.), Львоў - Ваўкавыск - Жмеринка (1871 г.). Зараз найважливишимы чыгуначнымі магістралямі Украіна з'яўляецца: Кіеў - фастов - Козятин - Здолбунов - Львоў - Чоп; Фастаў - Знаменка - Днепропетровск - Данбас; Кіеў - Полтава - Харкаў; Крывы Рог - Запорожье - Данбас; Харкаў - Данбас; Харкаў - Запорожье - Севастаполяў, а таксама якія ідуць да марскіх партоў і дзяржаўных межаў краіны. Найбуйнейшыя чыгуначныя вузлы - Кіеў, Львоў, Харкаў, ДнепраРоўскі, Знаменка, Ясиноватая, Запорожье. Найбольш загружанымі ў Украіна з'яўляецца шляху Данбаса і Прыдняпроўе, дзе ў структуры перавозак перамяркуюць вугаль, жалезная і марганцевая руды, метал. Акрамя таго, жалезнаяцами перавозіцца значная колькасць будаўнічых матэрыялаў і збожжа.\nНайбольш хуткасныя чыгуначныя магістралі, якімі курсуюць пасуЖирськои цягніка-экспрэсы, злучылі сталіцу краіны з найбуйнейшымі місотнямі - Харкавам і Днепрапятроўскам. Падобныя магістралі бліжэйшыхчым час пролягут да Львова і Адэсы.\nУ межах Украіны функцыянуюць Львоўская, Паўднёва-Заходняя, Одзеская, Прыдняпроўская і Данецкая жалезныя дарогі. Усе яны выконваюць вялікіай аб'ём унутраных і экспартна-імпартных перавозак, а на Львоўской жалезнай сфармаваліся магутныя чыгуначныя вузлы, працуюць на краіны Цэнтральнай і Заходняй Еўропы (Львоў, Ковель, Чоп). Траданых ўкраінскія жалезныя выконваюць транзітныя перавозкі грузаў з Расеі да чарнаморскіх партоў Украіны і ў краіны Еўропы, а таксама пасажырскія перавозкі з Расеі ў Чэхію, Славакію, Венгрыю, АВСтрию, краіны Балканскага паўвострава.\nПэўныя праблемы ў міжнародных перавозках ўзнікаюць у сувязі з рознай шырынёй шляхоў у Украіну (так званая шырокая каляіна) і яе заходніх суседзяў (так званая еўрапейская каляіна). Замена колаў на межах призводить да страты часу падчас транспарціроўкі.\nМал. Адэскі порт\nМал. Маяк - важны элемент транспартнай сістэмы дзяржавы\nТранспарт з'яўляецца галіной гаспадаркі, якая знаходзіцца на стыку вытворчай сферы і сферы паслуг. Працу транспарту характарызуюць вантожо-і пасажыра перавозкі, груза- і пасажыраабарот.\nТранспарт дзеліцца на наземны (чыгуначны, аўтамабільны, трубопровидний), водны (Марскі, рачны), паветраны (авіяцыйны).\nЧыгуначны транспарт мае даўнюю гісторыю развіцця і застаецца вядучым выглядам у грузаабароту і пасажрообигу сярод усіх відаў транспарту ў Выкраўініцыятыве.\n1. Што такое транспартная сістэма і якія віды транспарту яе ўтвараюць?\n2. Якія віды транспарту займаюць вядучае месца ў груза-і пасажыраперавозкамі?\n3. Якія грузы з'яўляюцца асноўнымі на чыгуначным, аўтамабільным транспарце?\n4. Назавіце перавагі і недахопы асноўных відаў транспарту.\n← § 27. Раслінаводства\n§ 30. Аўтамабільны і трубаправодны транспарт →


Мікалай Радзівіл Руды. Жыццёвы шлях | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Гісторыя і Этнаграфія » Мікалай Радзівіл Руды. Жыццёвы шлях\nГэты «хрестианский, справедливый и цнотливый пан», як казалі пра Мікалая Радзівіла па мянушцы Руды сучаснікі, меў дачыненне да кожнай значнай падзеі ў гісторыі Вялікага Княства Літоўскага сярэдзіны XVІ стагоддзя. Польскі паэт Францішак Градоўскі ўсхвалёвана пісаў пра славутага гетмана з Літвы: «Нават калі б у мяне было сто языкоў і сто вуснаў, жалезны голас, я не змог бы пералічыць усе бітвы, якія вёў гэты пераможца з узнятым мячом па варожых палях». Мікалай Руды са славай працягнуў ваенную традыцыю свайго бацькі вялікага гетмана Юрыя Радзівіла, якога за шматлікія перамогі над ворагам назвалі Літоўскім Геркулесам. Родны брат каралевы Барбары Радзівіл, ён адыгрываў важную ролю і ў дзяржаўным жыцці ВКЛ.\nСамую бліскучую перамогу Мікалай Руды атрымаў у бітве з маскоўскім войскам на рацэ Уле. Пасля заваёвы Полацка ў 1563 годзе Іван Грозны на пачатку 1564-га рушыў на ВКЛ дзве раці. Першая ў 20 тысяч ваяроў выйшла з Полацка, а другая, 50-тысячная, выступіла з Вязьмы, і каля Оршы яны мусілі злучыцца, а пасля ісці ўглыб Літвы аж да Вільні, авалодаўшы па дарозе Менскам і Навагрудкам. Відавочна, што цар хацеў заваяваць Літву. Гэта быў адзін з самых небяспечных перыядаў у гісторыі ВКЛ. У гэты час польская шляхта і панства дамагаліся ад караля і адначасова вялікага князя літоўскага Жыгімонта Аўгуста далучэння ВКЛ да Польскага Каралеўства. І адгэтуль, і адтуль Літве пагражала знішчэнне яе дзяржаўнага суверэнітэту. Той самы момант, калі правадыр войска ВКЛ не меў права на памылку, а тым больш на паражэнне.\nВялікі гетман Мікалай Руды на чале шасці тысяч воінаў выступіў насустрач ворагу — раці на чале з ваяводам князем Пятром Шуйскім. «І хаця ў параўнанні з непрыяцелем я быў слабы, але сорам і ганьба, што выпалі мне і ўсяму нашаму народу і нашаму імені забраннем у нас горада і вобласці Полацкай, заахвоцілі мяне выступіць супраць ворага і паблізу самой Улы сустрэцца з ім твар у твар, што і адбылося ў сераду 26 студзеня», — успамінаў Мікалай Руды. Ягонае войска смела атакавала ворага. Радзівіл умелымі манеўрамі і своечасовымі падмацаваннямі не даваў магчымасці непрыяцелю дабіцца поспеху ні на адным з участкаў бітвы. Доўгі час ні адзін з бакоў не меў перавагі. Вырашальнымі ў гэтай бітве сталі баявы дух і мужнасць ліцвінаў — яны змагаліся за Радзіму. Ліцвіны «мужнасцю сваёй збілі непрыяцеля з месца». З набліжэннем цемры вораг не вытрымаў і пабег з поля сечы. Сам Пётр Шуйскі ратаваўся ўцёкамі, але і ён загінуў ад сякеры нейкага селяніна.\nГэтая перамога выратавала ВКЛ ад варожага нашэсця. Другая маскоўская раць, даведаўшыся аб паражэнні палкоў Шуйскага, паспешліва пачала адступаць да Смаленска, пакінуўшы ўвесь абоз у некалькі тысяч вазоў. Грандыёзнае нашэсце ганебна правалілася.\nПерамога каля Улы сарвала планы палякаў прывесці ВКЛ да ўніі з Польскім каралеўствам. Кіраўнік ліцвінскай дэлегацыі Мікалай Радзівіл Чорны на Варшаўскім сойме, атрымаўшы вестку аб перамозе пад Улай, адмовіўся ад «нягоднай уніі» з Польшчай. Подзвіг Мікалая Радзівіла Рудога і ягоных мужных вояў апеў паэт Андрэй Рымша ў сваёй славутай паэме «Радзівіліяда», у якой гетман паўстае гераічным абаронцам сваёй краіны. У асобе Мікалая Радзівіла паэт бачыць узор рыцарскай годнасці і высакароднасці, ён як рыцар свабоды і справядлівасці супрацьстаіць нікчэмнаму і вартаму жалю нявольніку ўлады, крываваму тырану свайго народа цару Івану Грознаму.\nУ часы, калі Рэч Паспалітая знаходзілася без каралеўскай улады, Мікалай Руды («Вялікі і найпярвейшы сенатар і патрыёт, які горача любіць сваю айчыну») па сутнасці кіраваў ВКЛ. Ён ясна ўсвядоміў тую вялікую адказнасць за лёс краіны і народа, якую ўсклала на яго гісторыя. «Дзеля дабра краю» ваявода віленскі і канцлер Мікалай Радзівіл не шкадуе сваіх сіл і гатовы на самаахвярнасць. У 1578 годзе шляхта і магнатэрыя ВКЛ пажадала, каб Руды ўзначаліў войска. Нягледзячы на паважны ўзрост, калі ўжо хочацца спакою, Радзівіл, як ён прызнаўся, «тую працу и владность гетманства великого в той потребе и небезпечности речи посполитое на себя принял». Новы гаспадар Стафан Баторый разлічваў на маральны аўтарытэт старога гетмана. Яго прыклад самаахвярнасці мусіў натхніць ліцвінаў на вайну за Полацк. А для Рудога гэтая вайна была справай гонару. Ён вельмі перажываў страту гэтага горада, які ў свой час не змог адваяваць у захопнікаў. І вось дзейны і таленавіты кароль-палкаводзец мабілізаваў усе сілы Рэчы Паспалітай для вяртання Полацка.\nВойска ВКЛ пад началам Мікалая Рудога на пачатку жніўня 1579 г. першым падышло да Полацка і ўзяло яго ў аблогу. Высланыя Рудым атрады авалодалі маскоўскімі цвярдынямі Краснае, Казьян і Сітна, блакавалі Сокал, абложаны Полацк пазбавіўся знешняй дапамогі. 30 жніўня маскоўскі гарнізон здаў горад. Такім чынам Полацк зноў быў вернуты ВКЛ, а сам Мікалай Руды змог пазбавіцца ад пакут сумлення за сваю былую няўдачу пры абароне гэтага горада.\nКіраваў Мікалай Руды войскам ВКЛ і ў паходзе Стафана Баторыя на Вялікія Лукі. На міласць Рудога здаўся гарнізон моцнага Усвяцкага замка. Маскоўскіх воінаў гетман адпусціў. Падобную хрысціянскую літасць праявіў Руды і пры ўзяцці цвярдыні Азярышча. Таму і праславіўся ён у маскавітаў, як «справядлівы, вялікі і добры пан, які хоча міру». Менавіта яму Стафан Баторый даручыў весці перагаворы з маскоўскімі пасламі. Але яны не прынялі ўмовы міру, і вайна працягвалася. Спатрэбіўся яшчэ адзін паход — на гэты раз на Пскоў.\nУзяць Пскоў было відавочна не па сілах войску Рэчы Паспалітай. А моцныя маразы і голад былі больш небяспечныя за варожую зброю. Руды настойваў на спыненні аблогі і мірных перагаворах з маскавітамі. Стары вопытны палітык і воін разумеў, што няўдалая аблога, а то і ўвогуле паражэнне, можа прывесці да больш сумных вынікаў. Трэба было скарыстацца прапановай цара аб міры, з якой той звярнуўся да Рудога. І Баторый пад ціскам Рудога пайшоў на перагаворы. Нарэшце, 15 студзеня 1582 года каля Яма-Запольскага быў заключаны мір паміж Рэччу Паспалітай і Маскоўскім царствам. Закончылася доўгая і разбуральная Лівонская вайна, якая доўжылася 19 гадоў. Вялікае Княства Літоўскае не толькі выстаяла, але і адваявала занятыя ворагам землі. Сярод гучных эпітэтаў і праслаўленняў, якімі асыпалі героя гэтай вайны Мікалая Рудога ўдзячныя суайчыннікі, самымі выразнымі падаюцца радкі з паэмы Яна Радвана «Радзівіліяда», дзе гаворыцца, што сваёй непахіснаю верай у перамогу Мікалай Радзівіл натхніў ліцвінаў на барацьбу з ворагам.\nЯн Кароль Хадкевіч (1560-1621)\nСтафан Баторый (1533—1586)\nЖыгімонт Аўгуст (1520—1572)


У Чарнавіцкай вобласці Герцаевский ўчастковыя інспектары міліцыі дзякуючы "Візіту" выкрылі непаўналетняга зламысніка\n14-гадовы хлопец зайшоў у двор жанчыны, адкуль скраў ровар коштам 1300 грыўняў. У Герцаевский праваахоўнікам за дапамогай звярнулася 61-гадовая жыхарка вёскі Байрак. Жанчына паведаміла, што невядомы з яедвор скрала ровар. Ўчастковыя інспектары мясцовага райаддзела міліцыі правялі шэраг мерапрыемстваў. У прыватнасці, апытвалі мясцовых жыхароў, якія і вывелі на след зламысніка. Ім аказаўся 14-гадовы аднавясковец пацярпелай. Хлопец прызнаўся ў здзейсненым злачынстве і растлумачыў, што ровар ўзяў, каб пакатацца. Па дадзеным факце ўзбуджаная крымінальная завадження па ч. 1 арт. 185 (Крадзеж) Крымінальнага кодэкса Украіны. Зламысніку пагражае пакаранне ў выглядзе пазбаўлення волі тэрмінам да трох гадоў. Працягваецца следства. ССО УМВД Украіны у Чарнавіцкай вобласці\n← У Львоўскай вобласці ў... У Закарпацкай вобласці на... →


29 студзень 2005, 19:40\nУжо сёньня дзесяткі тысячаў іракцаў, што жывуць за мяжой, пачалі галасаваць. Галасаваньне адбываецца ў 14 краінах, дзе жыве прыкладна 280 тысячаў іракцаў.\nУ самім Іраку напярэдадні дня галасаваньня паўстанцы імкнуцца сарваць выбары. На мінулым тыдні яны рабілі больш за 100 нападаў кожны дзень. Ахвярамі гэтых нападаў робяцца ў першую чаргу самі іракцы – паліцэйскія, супрацоўнікі службаў бясьпекі, чыноўнікі, простыя людзі.\nПаўстанцы пагражаюць жыцьцю сябраў выбарчых камісіяў, кандыдатаў, і тых, хто пойдзе да выбарчых скрыняў. Шмат хто з кандыдатаў вёў кампанію, не раскрываючы сваё імя. Месцазнаходжаньне большасьці выбарчых участкаў дагэтуль трымаецца ў сакрэце і будзе абвешчанае ў апошні момант, каб зьнізіць пагрозу нападаў.\nНапярэдадні выбараў быў павялічаны амэрыканскі вайсковы кантынгент: са 135 тысячаў да 150 тысячаў. На тры дні закрытыя межы краіны, працягнутая даўжыня камэнданцкай гадзіны.\nСотні кандыдатаў не спалохаліся пагрозаў з боку экстрэмістаў, для такіх кандыдатаў галасаваньне 30 студзеня – шлях да новага Іраку. Гаворыць незалежны кандыдат Ханаа Эдвардс, кіраўнічка сеткі шпіталёў:\n(Эдвардс: ) “Для мяне галоўная мэта майго вылучэньня – гэта Канстытуцыя. Канстытуцыя азначае, што мы самі вызначаем палітычную, эканамічную і сацыяльную сыстэмы нашай краіны і нашага грамадзтва”.\nНацыянальная асамблея, якая будзе абраная 30 студзеня, абярэ прэзыдэнта, які прызначыць урад. Да 15 жніўня прэм’ер-міністар павінен унесьці ў Нацыянальную асамблею праект Канстытуцыі, на 15 кастрычніка прымеркаваны рэфэрэндум па Канстытуцыі.\nНовыя ўлады будуць мець дастаткова шырокія паўнамоцтвы – прынамсі, прэм’ер-міністру будуць падпарадкоўвацца усе сілавыя структуры краіны.\nПрэзыдэнт ЗША Джордж Буш днямі заявіў, што калі новыя ўлады Іраку запатрабуюць, каб амэрыканскія войскі сышлі, яны сыдуць. “Але мне падаецца, што большая частка кіраўніцтва Іраку разумее, што патрэба ў кааліцыйных войсках будзе захоўвацца да таго часу, пакуль іракцы ня будуць у стане абараняць саміх сябе”, заўважыў Джордж Буш.\nАпроч бясьпекі, яшчэ адной важнай перасьцярогай, зьвязанай зь нядзельнымі выбарамі, зьяўляюцца паводзіны розных этнічных і рэлігійных абшчынаў. Нават кіраўнік часовага ірацкага ўраду Аяд Аляўі выказаў меркаваньне, што выбары, магчыма, адбудуцца не па усёй краіне. Але рэгіёны, дзе адсутнасьць бясьпекі можа перашкодзіць правядзеньню выбараў – гэта пераважна раёны, населеныя сунітамі. Да таго ж, значная часта палітычных лідэраў сунітаў заклікала да байкоту выбараў. Гаворыць адзін з такіх палітыкаў, суніцкі рэлігійны дзеяч Маед Аль-Адмані:\n(Адмані: ) “Выбары ня будуць сапраўднымі і справядлівымі, і яны ня будуць прызнаныя ўсімі. Байкот абвешчаны не з прычыны саміх выбараў, а з прычыны абставінаў, у якіх яны праводзяцца. Ірацкі народ не гатовы да выбараў. Калі 5 абласьцей ня ўдзельнічаюць у выбарах – такія выбары несапраўдныя”.\nРазам з тым некаторая частка суніцкіх палітыкаў усё ж удзельнічае ў выбарах, напрыклад – былы міністар замежных справаў Іраку Аднан Пачачы. Ён гаворыць:\n(Пачачы: ) “Мы ўсе іракцы, і незалежна ад нашай этнічнай і рэлігійнай прыналежнасьці мы – адзіны народ. У нашым сьпісе кандыдатаў ёсьць і суніты, і шыіты, і курды, і туркмэны – усе унесеныя ў сьпіс”.\nНайбольшая яўка чакаецца ў раёнах, населеных курдамі, тым часам як найменшая – сярод сунітаў. Гэты дысбалянс можа прывесьці да таго, што органы ўлады, сфармаваныя такім чынам, ня будуць прадстаўнічымі.\nМеркаваньне такіх крытыкаў дакладна сфармуляваў у артыкуле ў сёньняшнім нумары “Гардыян” вядомы палітоляг Цімаці Гартан Эш. “Дэмакратыю не прынесьці пры дапамозе адных выбараў. Шыіты пад кіраўніцтвам аяталы Аль-Сістані заклікаюць насельніцтва Іраку ўдзельнічаць у выбарах, на якіх шыіты спадзяюцца перамагчы і ўзяць уладу ў Іраку. Але дэмакратыя – гэта не тыранія большасьці. Суніты і курды не пагодзяцца з намерамі шыітаў. У лепшым выпадку, у Іраку гэта выльецца ва ўзброеныя сутыкненьні паміж рознымі этнічнымі групоўкамі”, піша Цімаці Гартан Эш.\nАле, як казаў суайчыньнік Эша Ўінстан Чэрчыль, “дэмакратыя – гэта найгоршы спосаб кіраваньня. Але астатнія – яшчэ горш”. Магчыма, маючы на ўвазе менавіта гэта, прэзыдэнт ЗША Джордж Буш заявіў на гэтым тыдні:\n(Буш: ) “Я захапляюся мужнасьцю іракцаў. Я мяркую, што выбары стануць вялікім момантам у гісторыі Іраку”.


Прафесійная камунікацыя — анлайн | Партфолiа\nПлануючы пасяджэнне педагагічнага савета, кіраўніцтва кожнай установы адукацыі, спецыяльна створаная творчая група настаўнікаў імкнуцца да таго, каб чарговы педагагічны савет быў па-сапраўднаму\nС — сучасным,\nА — актуальным,\nВ — высокаэфектыўным,\nЕ — еднасным,\nТ — тэхналагічным.\nАсаблівасцю правядзення тэматычных педагагічных саветаў у гімназіі № 4 Мінска ў мінулым навучальным годзе было тое, што пасяджэнні праходзілі анлайн. Відавочна, што для сённяшніх педагогаў інфармацыйна-камунікацыйныя кампетэнцыі з разраду пажаданых перайшлі ў разрад неабходных.\nПаспрабуем аднавіць свае крокі ў арганізацыі і правядзенні інтэрнэт-педсавета.\nВыбар платформы для правядзення пасяджэння. Для правядзення анлайн-пасяджэння прасцей за ўсё будзе выкарыстаць платформу Zoom. Безумоўна, што адной трансляцыі вам не хопіць, таму загадзя прызначце адразу некалькі.\nВаша пасяджэнне адразу набудзе афіцыйны статус, прывабіць увагу калег, калі будзе падрыхтавана спецыяльная застаўка-прывітанне з правіламі паводзін падчас анлайн-трансляцыі (напрыклад, уключыце відэа, аднак выключыце мікрафон; выкарыстоўвайце “ўзняць далонь”, калі хочаце нешта сказаць і інш.).\nДругой платформай для работы быў выбраны Google Клас (у нас атрымаў назву “Педсавет”). У GoogleКлас неабходна далучыць мадэратараў. Імі могуць быць удзельнікі творчай групы па падрыхтоўцы да педсавета. Ролю мадэратараў могуць выконваць кіраўнікі метадычных аб’яднанняў, удзельнікі творчай групы па інфарматызацыі. Важнае патрабаванне да мадэратараў — дастатковы ўзровень інфармацыйна-камунікацыйнай кампетэнтнасці, уменне працаваць з тэхнічнымі сродкамі навучання (камп’ютар, праектар, інтэрактыўная дошка, монаблок і інш.), а таксама арганізатарскія навыкі. Мадэратараў загадзя неабходна зарэгістраваць на інтэрнэт-рэсурсах, з якімі неабходна будзе працаваць падчас выканання заданняў практычнай часткі.\nВядома, што эфектыўнасць любога калектыўнага абмеркавання пытанняў залежыць ад мастацтва наладжваць дыялог паміж удзельнікамі пасяджэння. Устанаўленне зваротнай сувязі падчас анлайн-мерапрыемства — адна з самых складаных задач, якую вам неабходна будзе спланаваць падчас падрыхтоўчага этапу.\nПрасцей за ўсё гэта рабіць праз чат. Так адкрываюцца магчымасці для правядзення галасавання аб зацвярджэнні парадку дня, прыняцці рашэнняў педсавета. Праз чат мадэратары груп змогуць даслаць інфармацыю аб выкананні заданняў.\nПрапануем таксама іншыя варыянты анлайн-узаемадзеяння.\nПрыём “Ключавыя словы” дапаможа калектыўна сфармуляваць праблему пасяджэння. Выступоўца дэманструе на слайдзе некалькі думак знакамітых людзей (могуць быць вытрымкі з аналізу работы, з нарматыўнай прававой дакументацыі). Затым прапануе разам вызначыць ключавыя словы ў іх і сфармуляваць праблему. Калі ў прадстаўнікоў групы падрыхтаваны адказ, мадэратар клікае “ўзняць далонь”. Заслухоўваюцца версіі груп.\nПрыём “Эксперт” дапаможа змяніць від дзейнасці, зверне ўвагу калектыву на навуковае тлумачэнне з’явы, якая разглядаецца, ці азнаёміць з найбольш перспектыўным вопытам вырашэння праблемы педсавета. Загадзя неабходна дамовіцца пра выступленні на педсавеце экспертаў у галіне педагогікі. Гэта могуць быць метадысты, выкладчыкі профільных устаноў вышэйшай адукацыі, калегі па міжнародным супрацоўніцтве. Пагадзіцеся, што арганізаваць такую сустрэчу з дапамогай дыстанцыйных тэхналогій больш эрганамічна, чым жывое (натуральнае) узаемадзеянне!\nПрыём “Квест” надасць рабоце груп дынамічнасць, прастымулюе да актыўнай работы. Вядучы педсавета абвяшчае, што па выніках выканання шэрага практычных заданняў педагогі атрымаюць “Кейс педагагічнай мудрасці”. Як узнагарода за паспяховае выкананне кожнага задання на слайдзе з’яўляецца частка дэвіза дзейнасці калектыву (можа быць тэматычная ілюстрацыя, блокі схемы, памяткі для работы і інш.). Па выніках выканання ўсіх заданняў педагогі звяртаюцца да атрыманага візуальнага вобраза, абмяркоўваюць яго.\nПрыём “Ланцужок поціскаў рук” дазволіць вызначыць эмацыянальны настрой калектыву напрыканцы работы, эфектыўнасць правядзення пасяджэння, карыснасць прадстаўленага матэрыялу. Вядучы прапануе ўдзельнікам груп працягнуць фразы, змешчаныя на слайдзе (напрыклад, “Педсавет прайшоў … і … . Лічым, што прапанаваны матэрыял быў … і … . Найбольшую цікавасць выклікала… . Удзел у рабоце педсавета дазволіў мне… Напрыканцы педсавета наш настрой…”). Каштоўна будзе, калі “поціскі рук” будуць перадавацца не прымусова, а ў адпаведнасці з узнятымі далонямі!\nПрактычная частка работы педсавета заўсёды накіравана на абагульненне напрацаваных на метадычных мерапрыемствах матэрыялаў. З дапамогай сучасных электронных сэрвісаў ёсць магчымасць адпрацаваць іх прымяненне ва ўмовах дыстанцыявання. Прапануем да выкарыстання некаторыя з іх.\nДля аптымізацыі работы калектыву падчас выканання заданняў практычнай часткі арганізатары педсавета павінны загадзя распрацаваць для груп маршрутныя лісты. Мадэратары груп заходзяць у Google Клас “Педсавет”, ва ўкладцы “Заданні” выбіраюць адпаведнае выпрабаванне, адкрываюць па спасылцы інтэрнэт-рэсурс, запісваюць імя сваёй групы і выконваюць прапанаваныя заданні.\nКіраўніцтва нашай установы ўпэўнена, што, каб “быць тым, хто адчыняе дзверы для тых, хто ідзе за табой”, сённяшняму настаўніку неабходна пастаянна шукаць новыя формы і метады ўзаемадзеяння, працягваць удасканальваць інфармацыйна-камунікацыйную кампетэнтнасць педагогаў. Выказваем спадзяванні, што наш вопыт падштурхне калег да яскравых ідэй у пошуку новых падыходаў да камунікацыі ў інфармацыйным адукацыйным асяроддзі.\nнамеснік дырэктара па вучэбнай рабоце гімназіі № 4 Мінска.\nгімназія № 4 Мінск прафесійная камунікацыя\nЗ тегами: гімназія № 4 Мінск прафесійная камунікацыя\nПапярэдняя: Дапаможа “Кубік Блума”\nНаступная: Слоўнік для малодшых школьнікаў


Дантэ. Сем кругоў пекла для Бразіліі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nДантэ. Сем кругоў пекла для Бразіліі\nСенсацыйна завяршыўся першы паўфінальны матч на чэмпіянаце свету па футболе ў Белу-Арызонці. Дружына Бразіліі на сваім полі была разгромлена Нямеччынай – 7:1.\nУжо у сярэдзіне першага тайма інтрыга згасла канчаткова. Немцы проста здзекаваліся з супернікаў і забівалі як хацелі і хто хацеў. Абарона пентакампеонаў у адсутнасць капітана Ціагу Сільвы, якога ня змог належна замяніць Дантэ, рассыпалася ўшчэнт. Пры тым бразільцы ўмудрыліся ўсталяваць антырэкод чэмпіянатаў свету. Жоўта-сінія прапусцілі 5 мячоў у сваю сетку за нейкіх 18 хвілін – з 11-й па 29-ю. Думаецца, што гэтае антыдасягненне не хутка пераўзыдуць нават відавочныя аўтсайдары.\nСпярша Томас Мюлер, пасля падавання корнера Тоні Кросам застаўся ў поўнай адзіноце і не адмовіўся ад падарунку. Гэта быў 5-ы гол прадстаўніка “Баварыі” на бягучым мундыялі, тым самым ён паўтарыў свой вынік на мінулым чэмпіянаце і ўвайшоў у тузін лепшых снайпераў за ўсю гісторыю. Толькі 13-ці бамбардзірам удалося забіць на сусветных форумах 10 і болей мячоў. Адзін з гэтых суперфорвардаў Міраслаў Клозэ ўчора вырваўся ў аднаасобныя лідары. Нямецкі ветэран з другой спробы прабіў такі няшчаснага ў гэты вечар брамніка Жуліё Сезара і цяпер можа спакойна завяршаць сваю бліскучую кар’еру ў барвах бундэстым. Клозэ забіў свой 16-ы мяч на чэмпіянатах свету і абышоў бразільца Раналда.\nПасля двойчы забіў іртутна рухавы Тоні Крос, а яшчэ мабільны Самі Хедзіра. Пры тым немцы карысталіся імклівымі контратакамі і дробным перапасам, сярод якога бразільцы глядзеліся не звыклымі чараўнікамі мяча, а жаўтаротымі птушанятамі-пачаткоўцамі.\nУ другім тайме выйшаўшы на замену Андрэ Шурле ўжо дабіваў Бразілію, заўзятары якой у скрусе плакалі на трыбунах. Толькі на апошняй хвіліне немцы дазволілі сабе секунднае паслабленне і Оскар крыху падсаладзіў горыч сапраўднай катастрофы. 1:7 – так у паўфіналах першынства планеты яшчэ ніколі ніхто не прайграваў.\n1/2 фіналу. Германія – Бразілія – 7:1. Галы: Томас Мюлер, 11, Міраслаў Клозэ, 23, Тоні Крос, 25, 26, Самі Хедзіра, 29, Андрэ Шурле, 69, 79; Оскар, 90.\nЛепшы гулец сустрэчы Тоні Крос, называць лепшага ў складзе Бразіліі проста недарэчна.\nТакім чынам Германія ў фінале, бразільцы ж павінны залізваць цяжкія раны і пастарацца рэабілітавацца ў змаганні за бронзу.\nБітва за гонар кантыненту\nСёння пройдзе другі паўфінальны паядынак. Аргенціне належыць не толькі самой перамагаць, але і пасля фіяска Бразіліі ратаваць гонар кантыненту. А то будзе зусім сорамна, калі ў Паўднёвай Амерыцы ў фінале сустрэнуцца дзве дружыны Старога свету. Шыльда Аргенціна – Нідэрлянды – гэта таксама класіка сусветнага футболу. Заўзятарам са стажам адразу прыходзіць на памяць захапляльны фінал 1978-га году, калі “альбіселестэ” на хатнім першынстве перамаглі “аранжавых” – 3:1. Упершыню ж на мундыялі супернікі сустрэліся ў Германіі ў 1974-ым і тады “лятучыя галяндцы”, якімі кіраваў легендарны Рынус Міхелс і ў шэрагах якіх тварыў Ёхан Кройф, разграмілі апанентаў ажно 4:0. Потым быў згаданы рэванш аргенцінцаў у фінале праз 4 гады, калі спатрэбіўся авертайм. Наступнае рандэву адбылося ў Францыі ў 1998-ым на стадыі чвэрцьфіналу. Згодна з чаргой перамаглі Нідэрлянды – 2:1. У 2006-ым шляхі зноў перасекліся, на гэты раз у групавым турніры – 0:0. Гэта быў матч, дзе абодва бакі абсалютна задавальняў мір і па сутнасці ніхто не хацеў выйграваць. Іншая рэч – зараз. Галяндцы поўныя мэтнасці чацвёрты раз у сваёй біяграфіі выйсці ў фінал і ўрэшце стаць чэмпіёнамі. Аргенціна вядзе паход за сваім трэцім “залатым руном”. Агульная статыстыка на карысць “аранье”: 3 вікторыі, 1 параза, 1 нічыя, розніца мячоў 13:6 на карысць еўрапейцаў.\nЯк падаецца на гэтым першынстве ў Нідэрляндаў мацнейшая атака, у Аргенціны – больш надзейная абарона. Вялікая страта ў “альбіселестэ” – сур’ёзная траўма крэатыўнага Анхеля Дзі Марыі. У галяндцаў хутчэй усяго не выступіць абаронец Рон Флаар, у якога пашкоджана калена. А вось галоўны “паліцэйскі” аранжавых Найджэл дэ Ёнг імаверна выйдзе на поле пасля пашкоджання. Шмат будзе залежаць ад выступу лідараў: Ліанэль Месі ці Ар’ен Робэн? Кожны з іх адзін здольны вырашыць зыход сустрэчы і адначасна аформіць цвёрдую заяўку на тытул лепшага футбаліста чэмпіянату.


Мастацтва - Усемагутны медыум -- акцёр\nПакуль мы жывыя\nГэтая гутарка адбылася ў дзень прэм’еры стужкі Сяргея Сычова «Пакуль мы жывыя...». Назва новай беларускай карціны цалкам адпавядала настрою ўдзельнікаў размовы. Кіно па-ранейшаму застаецца «найважнейшым з мастацтваў», але беларусы стабільна аддаюць перавагу замежнай кінапрадукцыі. Што замінае айчынным вытворцам завалодаць увагай роднай аўдыторыі? Якія праблемы стаяць перад беларускім кіно? На гэтыя пытанні спрабавалі адказаць эксперты «Мастацтва» падчас размовы, якую вёў кінакрытык Антон Сідарэнка.\nВялікае свята ў маленькім доме\nУсялякі фестываль -- гэта не толькі свята новых чалавечых і творчых сустрэч, новых мастацкіх і духоўных уражанняў, але і своеасаблівы зрэз або люстра таго, што адбываецца ў мастацтве. Арганізатары V Беларускага міжнароднага фестывалю тэатраў лялек абяцалі прывезці ў Мінск самае лепшае ў лялечнай справе і ў пэўнай меры гэта здзейснілі. Дагадзіць усім немагчыма, таму спрэчак пра шляхі развіцця ўзнікала шмат. Аднак галоўнае адбылося: жанрава-стылістычная шматстайнасць спектакляў уражвала.\nВідэа -- арт і медыя ...\nЧас ад часу з выставачнымі памяшканнямі Мінска адбываюцца прасторавыя метамарфозы: ці моцным акцэнтам «прагучыць» аб’ект або інсталяцыя, ці з’явіцца «рухомая карціна» -- відэа… Цягам гэтага года мастакі не раз звярталіся да дэманстрацыі рухомых вобразаў у мінскіх галерэях. Такая выставачная стратэгія аказалася даволі ўдалай. Што ж прыўносяць новыя медыя ў мастацтва і наколькі гэта актуальна для нас?\nУсемагутны медыум -- акцёр\nВы не задумваліся, чаму энергетыка мастацкіх шэдэўраў захоўваецца праз гады і стагоддзі? У чым цуд невычэрпнай экспрэсіі карцін Рафаэля, п’ес Чэхава, опер Вердзі? Напэўна, адказ (калі ён наогул існуе) знаходзіцца па-за плоскасцю рацыяналізму, дзесьці ў «чацвёртым вымярэнні». Аднак ёсць людзі, якім пашчасціла стаць медыумамі паміж мінулым і будучыняй.\nУ 1910 годзе чалавецтва зрабіла чарговы крок да універсальнай духоўнасці -- творы Васіля Кандзінскага падзялілі мастацкую прастору на дзве супрацьлегласці: абстрактнае і фігуратыўнае. Лічыцца, што ад гэтага моманту перадавыя пазіцыі захапіла геаметрычная абстракцыя. У любым выпадку, фігуратыўнае мастацтва рэдка разглядаюць як асобную наватарскую плынь. Гэтых дзіўных абставін не змянілі нават выкшталцоныя пошукі Мэрэт Апенхайм, а да культавых постацей еўрапейскай культуры П’ера Класоўскі і Ханса Белмера шырокая вядомасць прыйшла даволі позна.\nМінулых дзён зачараванне...\nЗ часу прэм’еры оперы Маснэ «Манон», што адбылася ў Дзяржаўным тэатры оперы і балета, мінула паўстагоддзя. Спектакль даўно зняты з пракату, не існуе яго дэкарацый, перашыты касцюмы, але фатаграфіі незабыўнай пары выканаўцаў партый галоўных герояў, Тамары Шымко і Валерыя Глушакова, працягваюць хваляваць і зачароўваць. Глядзіш на іх -- і чуеш, як ажывае кранальная італа-французская спеўная інтанацыя, як глыбока ў сэрца пранікае рамантыка першага і апошняга кахання.\nГалоўная / Intra et extra\n№ 11 (311) 26.11.2008 - 26.11.2008 г\nВялікая адказнасць кладзецца на іх плечы. Медыум вольны інтэрпрэтаваць задуму творцы, узмацняць, удакладняць -- або... скажаць яе, знішчаць, высмейваць. Ён здольны маніпуляваць грамадскай думкай, уздзейнічаць на ментальнасць. Нездарма ён доўга існаваў па-за межамі законаў царквы, якая адчувала ў ім небяспечнага саперніка ў справе ўплыву на чалавечыя сэрцы.\nГэты ўсемагутны медыум -- акцёр. Дзякуючы яго энергетыцы кожны тэатральны спектакль нараджаецца наноў, і выплюхнутай ім эмацыйнасці хапае, каб доўжылася ніць духоўнай еднасці паміж рознымі пакаленнямі.\nГерой нашай размовы -- акцёр, пры непасрэдным удзеле якога стваралася новая і найноўшая гісторыя Беларускай оперы. Спявак, якому належыць значная доля славы, набытай тэатрам у апошнія дзесяцігоддзі.\nМікалай Майсеенка нарадзіўся ў Гомелі, скончыў Беларускую акадэмію музыкі па класе спеваў Сяргея Дзмітрыевіча Асколкава. Атрымаўшы запрашэнне адразу ад трох расійскіх оперных тэатраў, абраў вядомы сваімі даўнімі музычнымі традыцыямі Свярдлоўскі. За 7 гадоў працы ў ім выканаў большасць вядучых барытонавых партый, а таксама шэраг рэдкіх (накшталт галоўнай у «Поргі і Бэс» Джорджа Гершвіна). У 1979 годзе Мікалаю Сяргеевічу было нададзена званне заслужанага артыста Расіі.\nУ 1981 годзе вопытны барытон стаў салістам Беларускай оперы і з таго часу не пакідае яе сцэны. Сёння цяжка ўявіць спектакль без яго ўдзелу. Доўгі час спявак з’яўляўся адзіным выканаўцам партый князя Ігара, Рыгалета і Скарпіа -- галоўных у найважнейшых для акадэмічнага тэатра спектаклях.\nПеўчы лёс наканаваў Мікалаю Майсеенку заўсёды ў прафесіі быць першым. Пачынаючы з Гразнога, праспяванага ў кансерваторскай опернай студыі, яго рэпертуарны спіс фарміраваўся толькі з галоўных і загалоўных роляў. Сярод іх узвышаюцца чатыры каранаваныя асобы -- Барыс Гадуноў, князь Ігар, Набукка і Аманасра. Самай любімай з іх быў і застаецца герой оперы Барадзіна.\nВыхад князя Ігара ў выкананні Мікалая Сяргеевіча -- нібы выхад цара Барыса на каранацыю. Падрыхтаваны харавым слаўленнем, ён пераключае ўвагу з вялікай масавай сцэны на адзін персанаж. Першай жа прамовай князь падпарадкоўвае сабе волю народнай грамады. Моцны, палётны, пульсуючы голас Мікалая Майсеенкі нібыта «накрывае» прысутных на сцэне і ў зале. Высакародная постаць і пераканаўча-імператыўны тон робяць галоўнага героя энергетычным цэнтрам спектакля, нягледзячы на пластычна лаканічнае вырашэнне ролі.\nГалоўныя партыі ў операх рускіх кампазітараў Мікалай Майсеенка выконваў у мностве гарадоў Расіі, блізкага і далёкага замежжа, на сцэне Марыінскага тэатра ў Санкт-Пецярбургу, на Собінаўскім фестывалі ў Саратаве, Шаляпінскім фестывалі ў Казані. У ролі Стэньё (спектакль «Мадалена») выступаў з тэатрам «Новая опера» ў Маскве і ў італьянскай Перуджы на фестывалі, прысвечаным творчасці Сяргея Пракоф’ева.\nШматгадовае супрацоўніцтва з «Новай операй» увянчалася выкананнем галоўнай партыі ў «Барысе Гадунове» Мусаргскага, партыі, да якой звяртаюцца толькі самыя магутныя драматычныя барытоны. Шкада, што беларуская публіка не магла пабачыць і пачуць гэтага Барыса. Вакальна-акцёрскае майстэрства спевака, яго схільнасць да маштабных вобразаў, што раскрываюцца паступова, ды меркаванні крытыкі дапамагаюць прыйсці да высновы, што ў садружнасці Мікалая Майсеенкі і дырыжора Яўгена Колабава здзейснілася сапраўднае мастацкае адкрыццё\nМікалай Майсеенка пачынаў сцэнічную кар’еру ў тыя часы, калі замежныя оперы спявалі на рускай мове. Але ж яму пашчасціла ўдзельнічаць і ў гістарычнай падзеі -- першай у Савецкім Саюзе пастаноўцы вердзіеўскай «Сілы лёсу», ажыццёўленай у Свярдлоўску менавіта па-італьянску Яўгенам Колабавым і Сямёнам Штэйнам. Спектакль з поспехам паказваўся ў Вялікім тэатры ў Маскве і праславіўся выдатным выканальніцкім складам.З таго часу вобразы герояў опер Вердзі сталі ў шэраг лепшых партый беларускага барытона. Чатыры гады таму, падчас гастроляў у Германіі, Майсеенка здзейсніў ледзь не прафесійны подзвіг, на працягу трох тыдняў 25 разоў выканаўшы галоўную партыю ў спектаклі «Набукка». Як ні парадаксальна, але сам спявак лічыць, што гэта было зусім не складана. Бо значна лягчэй доўгі час паглыбляцца ў адну манеру гукавядзення, чым змяняць яе пасля кожнага твора.У стасунках з незнаёмымі людзьмі Мікалай Сяргеевіч ніколі не выглядае «па-акцёрску». Маўчун, надзіва сціплы ў будзённым жыцці, ён, фаварыт драматычнага рэпертуару, раскрываецца толькі на сцэне.У спектаклі «Тоска» нашага опернага тэатра -- адразу тры фаварыты: Ніна Шарубіна ў галоўнай партыі, Сяргей Франкоўскі ў вобразе Марыо Каварадосі і той, без каго не зазіхаціць пафас іх любоўнай драмы, -- Мікалай Майсеенка ў ролі каварнага Скарпіа.Вобраз начальніка рымскай паліцыі нараджаецца з сумесі жорсткасці, самалюбавання і жарсці. Кампазітара хвалявала не толькі завязаная Скарпіа інтрыга, але перш за ўсё «клубок змей», якія жывуць у яго душы.У гэтым клубку «правіць баль» асалода ад гульні чужымі лёсамі -- нездарма ў адной з мізансцэн Скарпіа ўяўляе, што іграе на гітары. Ён любіць тэатральныя эфекты: у самы драматычны момант размовы з Тоскай бярэ бакал, адыходзіць у цень і назірае за душэўнымі пакутамі сваёй ахвяры; з выдатным адчуваннем кантрасту адразу ж пасля спаткання з акрываўленым Каварадосі галантна прапаноўвае Флорыі віна. Вобраз Скарпіа пераклікаецца з вобразам дона Бласа з навелы Стэндаля «Куфар і прывід». «Шасці месяцаў турмы будзе дастаткова, каб сагнаць з яго твару яркія колеры», -- такім было крэда героя.Якога б росту ні былі яго партнёры, невысокі Скарпіа Майсеенкі заўжды глядзіць на іх зверху ўніз. Пачуццё перавагі над праціўнікам адчуваецца ў павольнай хадзе, у манеры трымаць кій, коратка і хвостка аддаваць загады шпіёнам -- дамінаваць усімі сродкамі. Яго позірк трапны і пранізлівы, як залатая аблямоўка на чорным плашчы, а голас дыхае пагрозай, ён -- фатальны.Пра гэтага маштабнага акцёра можна было б напісаць кнігу. Адзін з раздзелаў прысвяціць яго таленту пераўвасаблення і праілюстраваць вобразамі Яга, Набукка, Пінга. Наступны -- драматычным фарбам яго голасу ў стварэнні бліскучых характарыстык Гразнога, Рэната, Радрыга. Асобныя раздзелы -- мастацтву фразіроўкі, кантылене, культуры гуказдабыцця... Хто б яе чытаў? Перш за ўсё -- студэнты кансерваторыі, якіх думаць і спяваць можна навучыць толькі на прыкладзе і досведзе настаўніка. Па-другое -- калегі з іх нязменнай, пранесенай праз многія гады павагай да Мікалая Сяргеевіча. Па-трэцяе -- шырокае кола прыхільнікаў, меламанаў ці проста выпадковых слухачоў, якім хоць раз у жыцці пашчасціла трапіць на свята майстэрства -- спектакль з удзелам выдатнага барытона...\n«Мае героі -- моцныя людзі…»\nРуская музыка -- тое самае, што руская душа. Калі за мяжой ставяць рускую оперу, то запрашаюць салістаў з усходнеславянскіх краін, бо яны больш дакладна разумеюць вобраз.У аснове першай дзеі «Князя Ігара» ляжыць менавіта руская ідэя саборнасці, увасобленая з менавіта рускай распеўнасцю. Барадзін, хоць ён і паспеў стварыць толькі дзве оперы, выявіў сябе геніяльным драматургам. Ён з’яднаў уладара і народ, зрабіў іх салідарнымі.Спытайце маладога спевака -- што цікавага ў партыі князя Ігара? Ён адкажа -- арыя. Так, а яшчэ што? Быццам бы нічога, ніводнага нумара, які можна было б «узяць у канцэрт». Але на самай справе кожная прамова Ігара -- гэта невялічкае арыёза. «Идем на брань с врагом Руси...» -- вокліч на адным гуку, па сутнасці, псалмодыя. «Идем мы с надеждой на Бога», «Нам Божье знаменье» -- яшчэ два арыёза. Вельмі важна ўсвядоміць, што гэта не рэчытатывы! Як прапаведнік у царкве, так князь са сваімі людзьмі -- адно цэлае.У апошняй пастаноўцы нашай оперы перакампанаваны музычны матэрыял некаторых сцэн. Перастаўлены уверцюра і пралог, што мне як спеваку не падабаецца. Уверцюра вызначае настрой пралога, яго патэтыку, эпічны характар, і асабіста мне перад выхадам уверцюры не хапае. Купіравана фінальнае слаўленне Ігара, з-за чаго вобраз таксама ў нейкай ступені прыніжаецца. А дарма! Гэта вельмі моцны чалавек, апантаны мэтай перамагчы, яго нельга спыніць ніякімі перасцярогамі.Упэўнены, што рускую оперу трэба спяваць, ідучы ад музыкі! Не ад слова, як прынята лічыць, а менавіта ад яе. У ёй першасная мелодыя, усе рэчытатывы распяваюцца, і слова трэба ўспрымаць апасродкавана, праз музыку.\nСтарэйшыя музыканты аркестра дагэтуль з захапленнем прыгадваюць адзіны мінскі спектакль вядомага дырыжора Яўгена Колабава («утрапёнага маэстра») -- «Царскую нявесту». Наша з ім сяброўства пачалося ў той дзень, калі мы абодва былі прыняты ў трупу Свярдлоўскага тэатра оперы і балета. Адначасова мы і звольніліся адтуль: ён паехаў у Ленінград, я -- на радзіму. Калі ён узначаліў «Новую оперу» ў Маскве, дык запрашаў мяне ў розныя спектаклі і сам прапанаваў партыю Барыса Гадунова. Я праспяваў Барыса, але не буду хваліць сам сябе, а пра тэатр словамі не раскажаш. Аднак у Мінску мне ролю не даверылі, маўляў, з часоў Шаляпіна яе спяваюць толькі басы. А гэта няпраўда. Зазірніце ў клавір, там напісана: «Барыс Гадуноў -- барытон»...З Колабавым мы знайшлі паразуменне на грунце аднолькавых адносін да мастацтва і прафесіі. Якіх? Мы абодва былі перакананыя ў тым, што кожны вобраз неабходна прапусціць праз сябе, што кожная нота мусіць нешта абазначаць. Што ў аснове любога эксперымента павінна ляжаць сталая думка. Што такія партыі, як Барыс Гадуноў, Гразной, князь Ігар, адрасуюцца толькі драматычным галасам, якія маюць адпаведнае напаўненне, тэмбр г.д. Што і казаць, Яўген Колабаў -- вялікі чалавек. У яго памяць адбыўся ўжо чацвёрты фестываль «Калядны тыдзень». Я з хваляваннем удзельнічаў у заключным канцэрце.\nВердзі -- гігант опернай музыкі. Ён дасканала ведаў спевы і магчымасці галасоў. Каб спяваць Вердзі, патрэбны выдатная кантылена, доўгае дыханне і -- багатая душа. Вось, напрыклад, Жэрмона ў «Травіяце» паўсюль спяваюць лірычныя барытоны -- натуральна, выкарыстоўваючы ўсю моц сваіх звязак. А я лічу, што гэтая драматычная партыя -- для мяккіх спеваў буйнога голасу. Тады яго размова з Віялетай атрымлівае зусім іншы змест -- больш глыбокі, інтымны і адначасова лёсавызначальны.Сапраўдная перліна Вердзі -- «Рыгалета». Хіба Рыгалета -- блазан? Не, гэта пакрыўджаны лёсам, але надзвычай моцны чалавек. Першы выхад Рыгалета -- ужо падзея. Ён з’яўляецца як гром сярод яснага неба, усе прыдворныя паварочваюць галовы і заміраюць, чакаючы яго жартачак. Рыгалета знаходзіцца ў цэнтры ўвагі і не павінен змешвацца з натоўпам. Так быў пастаўлены ў «Новай оперы» спектакль фінскага рэжысёра Ральфа Лянгбака, у якім сем гадоў таму дэбютаваў Дзмітрый Хварастоўскі. У чаргу з ім я таксама праспяваў у Маскве адзін спектакль.Дэбютаваў я ў партыі Рыгалета ў 1975 годзе ў Свярдлоўску. Калега-тэнар стаяў за кулісамі і паказваў на мяне: «Прыехаў самазабойца!» І ён меў рацыю, бо Рыгалета можна спяваць у сталым узросце, з халоднай галавой і моцным, загартаваным галасавым апаратам. А я па маладосці нічога не баяўся і, як кажуць ішоў «ва-банк». Колькі з тае пары мінула спектакляў -- не злічыць: па 2-3 «Рыгалета» кожны месяц. Але з вышыні свайго досведу магу сказаць, што для барытона няма нічога складанейшага за Рыгалета. Па сіле драматызму я магу параўнаць гэтую партыю толькі з заключным актам «Царскай нявесты»...\nСкарпіа -- ліхадзей, кат, жандар... Але не ўсё так прымітыўна! Нават у сваёй крыважэрнай справе ён -- эстэт, захоплены ўсведамленнем уласнай усёмагутнасці. Чаго каштуюць яго вытанчаны стол, наўмысная, празмерная раскоша кабінета! З Тоскай ён паводзіць сябе як уладар.Мне было вельмі цікава ўдзельнічаць у пастаноўцы дырыжора Юрыя Кочнева і рэжысёра Маргарыты Ізворска-Елізар’евай. Мы працавалі няспешна, разумеючы адно аднаго, роля выспявала паступова. Я ўлюбёны ў спектакль і ў свой вобраз. Вельмі крыўдна, што гледачы не падзяляюць маіх пачуццяў. На самай справе «Тоска» -- самая папулярная опера ў свеце. Неверагодна? Але менавіта яна -- лідэр сусветнага апытання, што ладзілася да 400-годдзя оперы. Якая ў ёй прыгожая музыка!Наогул спяваць Пучыні вельмі складана. Трэба ідэальна ведаць усю партытуру, каб не разгубіцца ў зменлівым тэмпарытме, «рванай» тканіне. Адносна больш лёгкай мне ўяўлялася «Турандот». Спачатку гэтая музыка здавалася зусім чужой, але паступова стала падабацца. А здарылася гэта тады, калі мы, тры маскі Пінг, Панг і Понг, зразумелі, што ў сваіх сцэнах павінны быць не салістамі, а выразным і віртуозным ансамблем. Так бы мовіць, мысліць не лініямі, а акордамі. Шмат намаганняў прыклала да гэтага мая жонка, піяністка і канцэртмайстар Жанна Навумаўна Габа, дзякуючы якой я адкрыў для сябе музыку надзвычайнай, нязвыклай прыгажосці...\nГолас магнетычнай прыцягальнасці\nЛюбоў напалам з болем\nМастак надпачуццёвага складу\nГеоргій Скрыпнічэнка: «У творчасці нікога не падманеш"\nВалянцін Елізар’еў: «Ніколі раней у нас не было столькі таленавітых артыстаў!»\nЯк Атлантыда -- з глыбіні мора...


21.05.2018 18.05.2018 Марина Маглыш-Калинина844Комментарии on З маладым запалам\nШтогадовы гарадскі турнір па валейболе сярод маладзёжных камандаў назваў арганізацыі, у якіх працуе самая спартыўная моладзь.\nГэта – філіял ВУ «Стоўбцыгаз», філіял ААТ «ККХ «Мінскі маторны завод» у г. Стоўбцы і Стаўбцоўскія электрасеткі, якія па выніках спаборніцтва занялі першае, другое і трэцяе месцы адпаведна. На гэты раз не ўвайшлі ў тройку прызёраў, але таксама вылучаюцца моцнымі спартыўнымі традыцыямі раённы аддзел па надзвычайных сітуацыях і мясакансервавы камбінат. У камандзе мясаперапрацоўшчыкаў выступала і адзіная на турніры дзяўчына – эканаміст Вольга Дударэвіч. Склад камандаў быў пераважна маладзёжны, але, з улікам вопыту ранейшых турніраў, дапускаўся ўдзел не больш за трох работнікаў ва ўзросце старэй за 31 год.\n– Турнір выдаўся гарачым. Некалькі сустрэч закончыліся з аднолькавым лікам, таму для вызначэння пераможцы былі арганізаваны дзве «лішнія» гульні, – расказала адна з арганізатараў, галоўны спецыяліст аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі райвыканкама Анастасія Віслаўская.\nТаксама ў ліку арганізатараў папулярнага сярод працоўнай моладзі Стоўбцаў турніру – раённы камітэт БРСМ, дзіцячая юнацка-спартыўная школа Стаўбцоўскага раёна. На базе гэтай установы, у зале фізкультурна-аздараўленчага комплексу, і праходзіў турнір. Суддзямі яго выступілі супрацоўнікі школы – інжынер Генадзь Макась і інструктар-метадыст Аляксандр Дзям’янка.\nПераможца і прызёры маладзёжнага турніру па валейболе атрымалі дыпломы і спортінвентар у падарунак.\nА памяць – скарб нятленны


Сутыкненне цывілізацый у 53-м тралейбусе | Новы Час\nКалі звярнуцца да аўтара тэорыі сутыкненняў цывілізацый амерыканскага палітолага Самюэля Хантынгтана, то ў мінскім тралейбусе ў той дзень сутыкнулася заходняя цывілізацыя, вызначальнай характарыстыкай якой з’яўляецца панаванне закона, з праваслаўнай з яе рабалепствам перад начальствам. Паводле артыкула 1 Канстытуцыі, Беларусь — прававая дзяржава, так што на фармальным узроўні з заходняй прапіскай у нас усё добра. Аднак на ўзроўні штодзённых практык прававыя нормы на кіраўнікоў у Беларусі не распаўсюджваюцца. Пры гэтым не мае значэння, ці тое датычыць таямнічага прадстаўніка незразумела якой адміністрацыі або кіраўніка дзяржавы, які па сумяшчальніцтву з’яўляецца гарантам Канстытуцыі (артыкул 79). Дарэчы, словы з коранем «гарант» згадваюцца ў Канстытуцыі 23 разы.\nДля таго, каб не падацца галаслоўным, прывяду прыклад наконт узроўню канстытуцыйных гарантый, які ўсім нам гарантуе Гарант. Паглыбляцца ў мінулае не будзем, звернемся да тэксту апошняга паслання, у якім, у прыватнасці, утрымліваецца напамін дэпутатам Нацыянальнага сходу пра неабходнасць хуткай справаздачы «перад беларускім народам за выкананне задач, пастаўленых на трэцім Усебеларускім народным сходзе і зацверджаных у Праграме сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны на 2006–2010 гады».\nУсебеларускі народны сход — гэта пазаканстытуцыйны орган. Ніякіх афіцыйных дакументаў пра парадак яго фармавання і яго палітычную кампетэнцыю не існуе. Калі ў 2006 годзе кандыдат у прэзідэнты Аляксандр Казулін паспрабаваў прыняць удзел у працы гэтага «ўсенароднага веча», то быў збіты людзьмі ў цывільным. Хоць ЦВК на той момант Казуліна ўжо зарэгістраваў у якасці кандыдата ў прэзідэнты, прызнаўшы тым самым больш за сто тысяч подпісаў, сабраных у яго падтрымку. Але подпісаў гэтых кандыдату ў прэзідэнты не хапіла, каб патрапіць у лік некалькіх тысяч дэлегатаў. Цікава, колькі ж подпісаў сабраў кожны з прысутных у зале Палаца Рэспублікі народны «абраннік»?\nГарант беларускай Канстытуцыі яшчэ ў 1996 годзе наступным чынам сфармуляваў уласнае палітычнае крэда: «Я сваю дзяржаву за цывілізаваным светам не павяду». Ці ёсць у Гаранта права на такі выбар? Безумоўна. У сучасным свеце можна налічыць не адзін дзесятак кіраўнікоў дзяржаў, якія адкрыта адмаўляюць цывілізаваны шлях развіцця, і ці не большасць з іх карыстаецца падтрымкай насельніцтва.\nЗразумела, што далёка не ўсе беларусы згодны кіравацца ў бок, процілеглы ад цывілізаванага свету, пры гэтым выбар канкрэтнай дарогі, якая вядзе не туды, для іх другасны. Свет цывілізаваны ад свету нецывілізаванага адрозніваецца найперш сістэмай каштоўнасцей, а дыялог паміж прыхільнікамі розных каштоўнасцей практычна немагчымы. Пра каштоўнасці, як і пра густы, не спрачаюцца. Гарант гэту агульнавядомую ісціну ўвесь час падкрэслівае, напрыклад, хаця б тым, што інакш як «адмарозкамі» сваіх палітычных апанентаў не называе. Сам жа ён прыйшоў ва ўладу з апазіцыі «канструктыўнай». Была, як высвятляецца, і такая ў найноўшай гісторыі Беларусі. Гэта канструктыўнасць, як лёгка здагадацца, вызначалася наяўнасцю ў яе шэрагах будучага Гаранта. З яго пераходам у 1994 годзе ва ўладу сакрэт апазіцыйнай канструктыўнасці ў Беларусі быў згублены.\nУ чаканні другога прышэсця\nУсё сказанае вышэй варта разглядаць у якасці спробы аўтара апраўдаць з’яўленне ў «Советской Белоруссии» інтэрв’ю старшыні Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі «Грамада» Анатоля Ляўковіча. Нагадаю, інтэрв’ю было апублікавана 16–17 красавіка пад назвай «Апазіцыя павінна супрацоўнічаць з палітычнай сістэмай, а не ставіць ёй палкі ў колы».\nАле не ці не супярэчыць мая спроба апраўдаць імкненне спадара старшыні апазіцыйнай партыі супрацоўнічаць з палітычнай сістэмай маімі ж развагамі пра немагчымасць дыялогу ва ўмовах несупадзення сістэм каштоўнасцей? Не, не супярэчыць, бо ў гэтым выпадку ніякага каштоўнаснага несупадзення няма.\nСпадар Ляўковіч лічыць сябе сацыял-дэмакратам. Ён мае права гэта рабіць. Ён таксама мае права ўкладаць у гэта паняцце любы, які яму заманецца, сэнс. Напрыклад, такі: «Мае партыйныя таварышы, і нават я, лічым (можа, суб’ектыўна!) прэзідэнта Лукашэнку стыхійным сацыял-дэмакратам. І няма нічога ганебнага або дзіўнага ў тым, што мы бачым перспектыву нашай партыі ў супрацоўніцтве з уладай, у падтрымцы яе прагматычнага курсу». Вось і цудоўна, вось і файна! Сапраўды, няма нічога ганебнага ў тым, што два беларускіх «сацыял-дэмакрата» нарэшце знайшлі адзін аднаго. Падобнае, як вядома, прыцягваецца да падобнага.\nЦі азначае гэта, што ў Беларусі можа адбыцца другое прышэсце канструктыўнай апазіцыі? А чым чорт не жартуе! У часы сацыяльна-эканамічнай стабільнасці і ад «Белай Русі» карысці для ўлады практычна ніякай не было, а ва ўмовах, калі «чорнае крыло (крызісу) закранула і Беларусь», глядзіш, і сацыял-дэмакратычнае лыка ад спадара Ляўковіча спатрэбіцца. Нездарма ў краіне яшчэ ў чэрвені 2007 года была прынята Дырэктыва № 3 пад вельмі абнадзейлівай назвай «Эканомія і ашчаднасць — галоўныя фактары эканамічнай бяспекі дзяржавы». Кадры, у тым ліку і «сацыял-дэмакратычныя», — яны ж ва ўсе часы праходзілі па артыкуле «працоўныя рэсурсы», а таму да Дырэктывы № 3 маюць самае непасрэднае дачыненне.\nІнтэрв’ю спадара Ляўковіча не засталося не заўважаным калегамі па партыйнай апазіцыі. Практычна ўсе першыя асобы Аб’яднаных дэмакратычных сіл штосьці асуджальнае выказалі. Сёй-той нават паспрабаваў запатрабаваць адлучэння, але да гэтага справа не дайшла. Такія нясмелыя спробы адмежавацца ідэйна ад новага саюза «сацыял-дэмакратаў» былі заўважаны зверху, і вось ужо ўсё ў той жа «Советской Белоруссии» з’яўляецца абураны каментар: «Што ж гэта атрымліваецца? Калі цяпер, у той час як некаторыя палітычныя партыі, што аб’ектыўна не маюць рэальнай улады, так заўзята спрабуюць закрыць рот свайму ж таварышу, то страшна ўявіць, якія норавы ў грамадстве яны будуць насаджаць, калі раптам усё ж рэальна прыйдуць да гэтай самай улады. Можна ўявіць, які маштаб набудзе тады нецярпімасць да чужога меркавання! Няцяжка здагадацца, што з усіх прынцыпаў і ўладных інструментаў у сённяшніх шукальнікаў народнай любові застанецца адзін, затое універсальны і мабільны рык: «Ні-з-зя!» (Дзмітрый Крат «Каму патрэбна «паляванне на ведзьмаў»?», «СБ» ад 16.05.2009).\nЦікавы пункт гледжання, асабліва калі ўлічыць, што ў першым абзацы артыкула «Каму патрэбна «паляванне на ведзьмаў»?» адстойваецца права кожнай газеты публікаваць «толькі тыя матэрыялы, якія адпавядаюць яе рэдакцыйнай і інфармацыйна-палітычнай лініі». А аб’яднанням палітычных партый, атрымліваецца, сваю лінію мець нельга?\nЗ глыбіні стагоддзяў да нас прыйшла прымаўка, якая не рэкамендуе сунуцца са сваім статутам у чужы манастыр. Яна актуальна і сёння, бо не супярэчыць базавым каштоўнасцям цывілізаванага свету. Кожны манастыр, у рамках дадзенай сістэмы каштоўнасцей, мае права на свой статут і тым самым можа абмяжоўваць у яго доступ тых, хто патрабаванням статуту не адпавядае. Іншая справа, што ў цывілізаваным свеце ні ў каго няма права на стварэнне манастыроў-манапалістаў, і кожны грамадзянін пры жаданні можа арганізаваць свой уласны манастыр. Пры гэтым яму не патрэбна будзе ўзгадняць з гарадскімі ўладамі дазвол на арэнду памяшкання для правядзення ўстаноўчага з’езда будучага манаскага братэрства, а потым гадамі абіваць парогі мясцовага міністэрства юстыцыі ў беспаспяховых спробах прызнаць з’езд, які адбыўся, легітымным.\nУсё гэта — простыя ісціны, але выпрацоўка адзінай пазіцыі на іх аснове ў расколатым па каштоўнасным прынцыпе беларускім грамадстве немагчымая, а таму добра апранутыя мужчыны са шматлікіх «адміністрацый», як і раней, будуць ездзіць бясплатна ў гарадскім транспарце, зрэшты, як і бамжы. Да іх таксама не чапляюцца кандуктары з патрабаваннем аплаціць праезд.\nНа жаль, інтэрв’ю спадара Ляўковіча не стала падставай для сур’ёзнай размовы пра стратэгію і тактыку апазіцыі ва ўмовах аўтарытарнага рэжыму.


Пэрсанальная выстава Рыгора Батальёнка "Абярэг"\n25 кастрычніка а палове на першую (12.30 а.м.) у грамадзкай залі Сьвятога Кірылы Тураўскага адбудзецца адкрыцьцё выставы беларускага мастака Рыгора Батальёнка.\nЁн нарадзіўся ў вёсцы Вялікія Трухановічы, Віцебскай вобласьці Беларусі. У 1970 годзе закончыў факультэт мастатства і графікі Віцебскага Дзяржаўнага Педагагічнага Інстытуту.\nЗ’яўляецца чальцом Саюза Мастакоў Беларусі. Узнагароджаны дыплёмам Саюза Мастакоў Другой ступені ў 1989 годзе, Першай Прэміяй Місіі ААН ў Беларусі ў 1996 годзе.\nЯгоныя працы выстаўленыя ў Нацыянальным Мастацкім Музэі РБ, Праўленьні Мастацкімі Галерэямі Саюза Мастакоў Беларусі, прыватных калекцыях Англіі, Арабскіх Эміратаў, Беларусі, Італіі, Ізраілю, Германіі, Галяндыі, Гішпаніі, Канады, Францыі, Швэцыі.\nВыстава будзе ладзіцца Беларускім Музэем у Нью Ёрку пры спрыяньні сябраў парафіі Сабору Сьвятога Кірылы Тураўскага.\nПэрсанальная выстава мастацкай фатаграфіі Сяргея Ардэна\n23 жніўня а 13-й гадзіне (1 р.м.) Беларускі Музэй у Ню-Ёрку, што месьціцца ў будынку Сабора Сьвятога Кірылы Тураўскага (401 Atlantic Avenue, Brooklyn, NY, 11217) адкрыецца пэрсанальная выстава мастацкай фатаграфіі “Нацюрморт” беларускага фотамастака Сяргея Ардэна.\nНарадзіўся Сяргей на зямлі сінявокай Беларусі. Прырода краю і яго хараство - палі, лясы, лугі, гладзь азёраў, палявыя кветкі, берагі рэчак, вясковыя хаткі, уцалелыя цэрквы і зіхаценьне сьвечак у храмах, бліскаценьне залатой шаты ды загадкавыя абразы іконаў - непамерны паўплывалі на ўсё жыцьцё.\nЗ раньняга дзяцінства хлопец адрозьніваўся ад астатніх фатаграфічнай памяцьцю, уражлівасьцю ды схільнасьцю да выяленчага мастацтва, талентам.\nЗ 1997 г. фатограф стала жыве ў Ню-Ёрку, дзе яго творча падпітваюць культура, рытм і дынаміка мэгаполіса. Працуе ён у галіне дызайну, мастацкіх фотаздымкаў і як эксперымэнтатар-жывапісец.\nПерсанальная выстава Алены Тылькінай “Мары і Думкі”\n7 Чэрвеня ў 13.00 Беларускі Музэй у Ню-Ёрку, што месьціцца ў будынку Сабора Сьвятога Кірылы Тураўскага( 401 Атланцік авеню, Бруклін, Ню-Йорк) адчыніць персанальную мастацкую выставу “Мары і Думкі” беларускай мастачкі Алены Тылькінай. Алена прадставіць свае творы з 1979 па 2009 гады.\nАлена нарадзілася ў Воршы, Віцебскай вобласці ў 1965 годзе, а сваю першую выставу наладзіла ўжо ў 13 гадоў! Дыплом з адзнакай аб мастацкай адукацыі Алена атрымала ў Беларусі і Расеі. За гады навучаньня Алена працавала ў розных галінах ад алею, акрылу, акварэлі, пастэлі і графікі да фрэскі, скульптуры і партрэтаў.\nКожны з яе твораў – гэта філасафічны, сацыяльны і псіхааналітычны нарыс, сучасны і векаісты, эмацыянальна глыбокі і высокапрафісійны. Алена Тылькіна працуе ў розных стылях жывапісу:, сімвалізм, сюррэалізм, рэалізм, графіці і эроціка.\nУ 1989 годзе мастачка эмігравала ў ЗША, дзе і жыве цяпер у Ню-Йорку. Алена Тылькіна атрымала медалі і адзнакі за ўклад у мастацкую скарбніцу сусьвету б яе творы знаходзяцца ў шматлікіх прыватных калекцыях краін сьвету.\nУсяго 1 - 11 з 32