Catholic.by - Супрацоўнікі Праўды\n19.07.2011 01:00 с. Нунэ Цітаян / Catholic.by\n«Езус надзяліў Пятра і Дванаццаць вышэйшай уладай у сваім Касцёле, аднак жадаў, каб яны спаўнялі сваю місію з дапамогай супрацоўнікаў». «Пасля гэтага Пан вызначыў іншых семдзесят двух і паслаў іх па двое перад сабою ў кожны горад і месца, куды сам меўся пайсці» (Лк 10, 1).\n«Тое, што было ад пачатку, што мы чулі, што бачылі сваімі вачыма, на што глядзелі і да чаго дакраналіся нашыя рукі, пра Слова жыцця, — бо жыццё аб’явілася, і мы бачылі, і сведчым, і абвяшчаем вам гэтае вечнае жыццё, якое было ў Айца і аб’явілася нам, — тое, што мы бачылі і чулі, абвяшчаем і вам, каб і вы мелі еднасць з намі. А нашая еднасць ёсць з Айцом і Сынам Ягоным, Езусам Хрыстом. І гэта пішам мы, каб радасць нашая была поўнай» (1 Ян 1, 1–4).\nКалі я чытаю гэты фрагмент Святога Пісання, я разумею абранасць першых апосталаў, якія чулі, бачылі на ўласныя вочы, разглядвалі і дакраналіся сваімі рукамі Слова Жыцця. Яны проста не маглі маўчаць. Як можна маўчаць, калі ты датыкаешся, адчуваеш, бачыш і чуеш Слова Жыцця? Як можна не сведчыць, калі ты маеш зносіны з Айцом і ўваскрослым з памерлых Сынам Яго, Езусам Хрыстом? Перапоўненыя радасцю і верай, яны спяшаюцца даць сведчанне аб Праўдзе ўсяму свету.\n«Рукамі апосталаў было ўчынена ў народзе шмат цудаў і знакаў… Усё больш веруючых далучалася да Пана, мноства мужчын і жанчын, так што выносілі хворых на вуліцы і клалі іх на ложках і насілках, каб хоць цень Пятра, калі ён праходзіў, упала на каго-небудзь з іх. Сыходзілася таксама ў Ерузалем з навакольных мястэчках мноства людзей, якія прыносілі хворых і апанаваных нячыстымі духамі, і ўсе яны вылечваліся» (пар. Дз 5, 12–16).\nЕзус — пасланнік Айца. Ад самага пачатку свайго служэння Ён «паклікаў да сябе тых, каго сам хацеў (…). І ўстанавіў Дванаццаць, якіх і назваў Апосталамі, каб яны былі з Ім, каб паслаць іх прапаведаваць» (пар. Мк 3, 13–14). Хто яны такія, тыя, каго Езус Хрыстус выбраў і паслаў прапаведаваць Евангелле?\nКалі я задумваюя пра сваё пакліканне, часта задаю пытанне Богу: «Чаму я?», «Чаму менавіта мяне?» Як апостал Пётр, збянтэжаны дотыкам Божай ласкі, я казала Езусу: «Адыдзі ад мяне, бо я чалавек грэшны і слабы, у мяне не атрымаецца, я так не ўмею і ніколі не змагу». А Езус казаў спакойна і настойліва: «Ідзі за Мною!» Ключавы момант у пакліканні апосталаў — не нейкія іх звышчалавечыя здольнасці ці магчымасці, а простае Езусава: «Ідзі за Мною!»\nАпостал для мяне — гэта «эміссар», «прадстаўнік», г.зн. пасланнік, надзелены ўсёю паўнатою ўлады, якая належыць таму, Хто паслаў яго. Дванаццаць апостлаў Ягняці (пар. Ап 21, 14) абраў і паслаў асабіста Езус (Мк 3, 14). Але як «Сын нічога не можа тварыць Сам ад Сябе» (гл. Ян 8, 19. 30), але ўсё атрымлівае ад Айца, які паслаў Яго, так і тыя, каго Езус пасылае, нічога не могуць тварыць без Яго — без Таго, ад каго яны атрымліваюць місіянерскае заданне і сілу спаўняць яго. Кожны апостал багаты — у літаральным сэнсе гэтага слова — Богам. Вельмі сімвалічныя і знамянальныя словы, якія сказаў апостал Пётр чалавеку «кульгаваму ад нараджэння» (гл. Дз 3, 2): «Срэбра і золата не маю, але што маю, тое даю табе: у імя Езуса Хрыста з Назарэта, устань і хадзі. І ўзяў яго за правую руку, і падняў яго. І адразу ўмацаваліся ногі яго і ступні. Ускочыў, устаў і пачаў хадзіць, і ўвайшоў з імі ў святыню, ходзячы, падскокваючы і славячы Бога» (Дз 3, 6–8).\n«Апосталы ж з вялікай моцаю давалі сведчанне пра ўваскрасенне Пана Езуса, і ўсе яны мелі вялікую ласку» (Дз 4, 33).\nАсноўная місія Апосталаў заключалася ў іх сведчанні пра Уваскрасенне Езуса Хрыста. Бо менавіта ім Езус аб’явіўся жывым, пасля пакутаў і сваёй смерці. Менавіта Апосталам Ён шматразова на працягу сарака дзён аб’яўляўся, даючы пры гэтым неабвержныя доказы свайго ўваскрасення, ім Ён казаў пра Валадарства Божае. Чаму Апосталы сведчылі «з вялікай моцаю» і «ўсе яны мелі вялікую ласку»? Таму што яны прынялі хрост Духам Святым і кіраваў імі Дух. Ён — Дух Святы, Суцяшальнік — вучыў апосталаў усяму і нагадваў ім пра ўсё, чаму іх вучыў Езус. І для нас становіцца зразумелым фрагмент з Дзеяў Апосталаў, калі пасля малітвы Апосталаў «затрэслася месца, на якім яны сабраліся, і ўсе напоўніліся Духам Святым, і адважна абвяшчалі Божае слова» (пар. Дз 4, 31).\n«Усе тыя, хто паверыў, былі адзіныя сэрцам і душою, і ніхто не называў уласным нічога з маёмасці сваёй, што яму належала, але ўсё ў іх было супольнае... Не было сярод іх нікога, хто б цярпеў нястачу, бо ўсе, хто валодаў зямлёю або дамамі, прадавалі іх і прыносілі грошы ад продажу, і клалі да ног Апосталаў. І раздавалася кожнаму паводле патрэбы ягонай» (Дз 4, 32. 34–37).\n«Штодня былі разам у святыні, і ламаючы дома хлеб, яны спажывалі ежу ў радасці і прастаце сэрца, праслаўляючы Бога і маючы прыхільнасць усяго народа. А Пан штодня далучаў да іх тых, хто збаўляўся» (Дз 2, 46–47).\nАпосталы ў жыцці першых хрысціянаў адыгрывалі вельмі важную ролю. Яны карысталіся абсалютным аўтарытэтам у верючых, прычым не толькі ў пытаннях маральнасці і веры, але, як вы заўважылі з вышэйпрыведзеных фрагментаў, апосталы мелі ўплыў на сацыяльную і матэрыяльную сферы жыцця першых хрысціянаў. Як жа гэта актуальна для нас, хрысціянаў трэцяга тысячагоддзя! Мы імкнемся абмежаваць уплыў Касцёла да ўзроўню веры і некаторых пытанняў маральнасці, а потым здзіўляемся: чаму сярод нас няма «аднаго сэрца і адной душы»? Чаму няма радасці, якая праліваецца з нашай веры? Куды знікла «прастата сэрца»? Чаму мы, хрысціяне, не з’яўляемся для свету прыкладам таго, як трэба любіць Бога, бліжніх і сябе? Калі мы жадаем знайсці адказы на гэтыя пытанні, трэба звярнуцца да слова Божага, у прыватнасці, да кнігі Дзеяў Апосталаў, на старонках якой першыя хрысціяне даюць нам урок пабожнага жыцця.\nСярод апосталаў Езус выбраў Пятра, і толькі яму Ён даў новае імя. Чытаючы Евангелле і Дзеі Апосталаў, мы становімся з вамі сведкамі таго, як «Сымон, сын Ёнавы» звяртаецца да апостала Пятра і становіцца камнем, на якім Дух Святы стварае Касцёл Хрыстовы. І тады брамы пякельныя не перамогуць яго, таму што сам Езус Хрыстус маліўся за апостала Пятра, каб не збяднела вера яго; а Пётр у сваю чаргу павінен быў умацоўваць братоў у веры. І ўсё, што звяжа на зямлі, тое будзе звязана на нябёсах, і што дазволіць на зямлі, тое будзе дазволена на нябёсах (пар. Мц 16, 18–19). «Пасі авечак Маіх» — гэтую місію ўсклаў Езус Хрыстус на апостала Пятра.\nЛюдзі заўсёды вялі спрэчку паміж сабою пра тое, хто з іх першы, галоўны, і хто якую ролю хоча і павінен спаўняць… Езус Хрыстус не дае нам мноства рацыянальных аргументаў, чаму менавіта апостал Пётр павінен выконваць тую ці іншую функцыю. Часам нам не хапае прастаты і даверу, бо каму, як не Богу, нашаму Аўтару і Стварыцелю, вядомы нашыя магчымасці, якія служаць нашаму і супольнаму дабру. Аднак ёсць хтосьці, хто падымае пяшчаную буру ў нашых ганарыстых сэрцах, і тады, аслепленыя пылам велічы, мы імкнемся «ўвайсці ў вялікае і для нас недасягальнае» (пар. Пс 131). І што з таго?.. У выніку, глыбіня бездані, у якую мы трапляем, прапарцыянальна міфу пра нашую «веліч».\nКалі я рыхтавала ўрок рэлігіі для дзяцей пра Папу Рымскага Бэнэдыкта XVI, мяне зацікавіла пытанне Мацціас Майера, хлопчыка 8 гадоў, якое той задаў прыватнаму сакратару Папы Георгу Генсвайну: «Ёзаф Ратцынгер быў шчаслівы, калі яго абралі Папам Рымскім?»\nГэтае пытанне выражае для мяне адзін з міфаў сучаснага свету — «шчасце ў велічы». Аднак адказ, які я прачытала, кажа сам за сябе: «Святы Айцец аднойчы апісаў, што ён адчуў, калі кардыналы выбралі яго. Ён „убачыў“, як на яго „зваліўся тапор гільяціны“ і, па яго словах, вельмі спужаўся. Аднак потым ён справіўся з сабою і прыняў гэта, як Божую волю». Няпроста быць пераемнікам святога апостала Пятра. Нялёгка «пасвіць авечак» і абараняць іх ад «рыклівага льва, які ходзіць, шукаючы, каго праглынуць» (пар. 1 П 5, 8–9а). Нялёгка «звязваць і дазваляць на зямлі» і ўмацоўваць братоў у веры. Аднак сам Хрыстус устанавіў яго скалою, якая стаіць на цвярдыні зямной, і ніякая аблога, ніякі падкоп не здольныя разбурыць яго.


Інструкцыя па ўжыванні Titanium\nПаказанні да ўжывання Titanium\nВарта быць уважлівымі да свайго здароўя, бо інфекцыйнае паражэнне закранае не толькі эпідэрміс і ўнутраныя органы, але і спрыяе з'яўленню негатыўных наступстваў. Актыватар росту новага пакалення — незаменны памочнік для пры павелічэнні ў хатніх умовах.\nАсаблівы інгрэдыент прэпарата, «разумныя» клеткі, сінтэзаваныя ў лабараторных умовах, трапляючы ў кроў і дасягаючы губчатай цела, прымушае іх дзеліцца.\nПрэпарат прызначаюць пры наступным дыягназе:\nмалыя памеры палавога органа ў мужчын;\nвысокія нагрузкі, як фізічнага, так і псіхалагічнага плана;\nзаўчаснае семявывяржэнне, якое ўжо немагчыма кантраляваць;\nадсутнасць эрэкцыі ці яе слабасць, з-за якой немагчыма пачаць, працягнуць і скончыць палавой акт.\nПачніце ўжываць сродак Titanium, каб своечасова нарасціць аб'ём і даўжыню пеніса. Ужо мноства мужчын самага рознага ўзросту і з розных краін павялічылі сабе таўшчыню пры дапамозе гэтага прэпарата і нарасцілі даўжыню пеніса. Цяпер ён даступны і жыхарам у Беларусі.\nАсаблівасці выкарыстання Titanium\nКаб дамагчыся павелічэння палавога органа, трэба карыстацца такім гелем рэгулярна і на працягу аднаго месяца. Забаронена рабіць вялікія перапынкі ў яго нанясенні на скуру: калі ім не карыстацца на працягу больш за пяць сутак, то верагоднасць наступлення станоўчага эфекту прыкметна зніжаецца. А каб замацаваць эфект, трэба паўтарыць рэкамендаваны тэрапеўтычны курс праз некалькі месяцаў.\nКрэм наносіцца на скуру з дапамогай мяккіх масажных рухаў. Неабходна наносіць яго ў адно і тое ж час, пажадана перад сном. Водгукі лекараў сведчаць аб тым, што доўгі нанясенне гэтага лекі на скуру не здольна выклікаць яе зменаў, не прыводзіць да змены структуры кавернозных тэл.\nПраведзеныя клінічныя абследавання даюць падставы меркаваць, што гэта сродак з'яўляецца цалкам бяспечным для здароўя і валодае стопрацэнтным эфектам. Калі вас цікавіць выніковасць прэпарата Titanium, рэальныя водгукі пакупнікоў размешчаны тут. Па думку многіх спецыялістаў, прымяненне гэтага геля з'яўляецца выдатнай альтэрнатывай правядзення хірургічнага ўмяшання з нагоды павелічэння памераў палавога органа. І гэта пры тым, што ні адно хірургічнае ўмяшанне не дае стопрацэнтнага эфекту і адсутнасці ускладненняў.\nУ рэдкіх выпадках пацыенты адзначаюць празмерную сухасць скуры, дзе выкарыстоўваўся гель. Гэта з-за наяўнасці ў складзе змяінага тлушчу. У прынцыпе, пазбавіцца ад такога эфекту можна з дапамогай лосьона для скуры або звычайнага сродку пасля галення (выкарыстоўваць 1 раз у некалькі дзён).


Стабілізацыя ў галіне міжнародных адносін з заканчэннем так званага Рурскага крызісу 1923 г\nГлавная Коллекция "Otherreferats" История и исторические личности Савецкі Саюз і краіны свету напярэдадні і ў пачатку Другой сусветнай вайны\nСавецкі Саюз і краіны свету напярэдадні і ў пачатку Другой сусветнай вайны\nСтабілізацыя ў галіне міжнародных адносін з заканчэннем так званага Рурскага крызісу 1923 г. Міжнародная канферэнцыя 1925 г. у Лакарна. Спроба стварэння сістэмы калектыўнай бяспекі ў Еўропе і праца Жанеўскай міжнароднай канферэнцыі па разбраенню.\nПредмет Гісторыя Беларусі\nЗнешняя палітыка СССР перыяду 30-х гадоў\nБарацьба СССР за дасягненне сістэмы калектыўнай бяспекі ў Еўропе. Асамблея Лігі Нацый и канферэнцыя па раззбраенню. Падпісанне франка-савецкага і савецка-чэхаславацкага дагавораў. Вонкава-палітычныя адносіны СССР з Германіяй (пакт Молатава-Рыбентропа).\nдипломная работа [72,8 K], добавлен 25.04.2012\nКрызіс каланіялізму і яе распад\nКрызіс каланіялізму ў пачатку ХХ ст.; канчатковая ліквідацыя каланіяльнай сістэмы пасля Другой сусветнай вайны і адукацыю незалежных дзяржаў. Асноўныя фактары распаду каланіяльных імперый. Бандунгскай канферэнцыі краін Азіі і Афрыкі, Рух недалучэння.\nкурсовая работа [41,4 K], добавлен 29.05.2012\nСкладаныя міжнародныя абставіны напярэдадні Другой сусветнай вайны. Палітычнае размежаванне эміграцыі. Крызіс беларускай культуры. Нацыянальна-культурныя патрэбы беларускага дыяспары. Умацаванне беларускіх школ, пашырэнне выкарыстання беларускай мовы.\nреферат [23,9 K], добавлен 19.12.2010\nВынікі Другой Сусветнай вайны для СССР\nАднаўленне і рэканструкцыя эканомікі ў СССР пасля вайны. Ацэнка страт Савецкага Саюза. Унутраная палітыка савецкага ўрада ў пасляваенны перыяд. Палітыка рэпрэсій супраць некаторых нацыянальнасцяў. Одергивание нярускіх народаў. Апагей сістэмы канцлагераў.\nкурсовая работа [44,1 K], добавлен 27.04.2012\nЗнешняя палітыка польскай дзяржавы ў 1933-1939 гг.\nРоль заходніх дзяржаў у фарміраванні знешняй палітыкі Польшчы, яе адносіны з Англіяй і Францыяй. Збліжэнне Польшчы і Германіі, узнікненне супярэчнасцяў паміж краінамі і пачатак Другой сусветнай вайны. Асноўныя напрамкі развіцця польска-савецкіх адносін.\nдипломная работа [52,1 K], добавлен 29.05.2012\nконтрольная работа [20,1 K], добавлен 11.10.2012\nВаенныя дзеянні і міжнародная сітуацыя ў канцы 1941 - пачатку 1942 гг. Зрыў плана маланкавай вайны\nВаенна-палітычнае і міжнароднае значэнне разгрома нямецка-фашысцкіх войск пад Масквой. Пачатак стварэння антыгітлераўскай кааліцыі, аснова для її ўтварэння. Сутнасць Вашынгтонскай дэкларацыі 26 дзяржаў. Значнай падзеяй, якая вымусіла ЗША ўступіць у вайну.\nконтрольная работа [21,2 K], добавлен 22.08.2011\nПлан Маршала - гэта праграма эканамічнай дапамогі Еўропе пасля Другой сусветнай вайны, высунутая ў 1947 дзяржсакратаром ЗША Джорджам К. Маршала. Узмацненне "пагрозы камунізму". Ідэалагічнае абгрунтаванне плана Маршала. Сутнасць і задачы "Плана Маршала".\nкурсовая работа [34,3 K], добавлен 25.07.2012\nДругие документы, подобные "Савецкі Саюз і краіны свету напярэдадні і ў пачатку Другой сусветнай вайны"\nПоcмотреть текст работы "Савецкі Саюз і краіны свету напярэдадні і ў пачатку Другой сусветнай вайны"\nСкачать работу "Савецкі Саюз і краіны свету напярэдадні і ў пачатку Другой сусветнай вайны" (реферат)


Гомельскі гарадскі маладзёжны тэатр быў заснаваны як першы ў Беларусі прыватны «Незалежны тэатр» па ініцыятыве і на сродкі маскоўскага прадпрымальніка, мецэната, гамяльчаніна Рыгора Фігліна. Адкрыццё тэатра адбылося 13 кастрычніка 1992 года спектаклем паводле п’есы Станіслава Страціева «Падарожнікі ў ночы» (рэжысёр – мастацкі кіраўнік тэатра Якаў Натапаў). Трупу тэатра складалі акцёры Святлана Дубровіна, Юрый Фейгін, Валянцін Кастэнка, Эльвіра Бацянкова, Андрэй Троіцкі, Сяргей Чугай, Галіна Анчышкіна, Таццяна Булгакава.\nПасля трагічнай смерці заснавальніка тэатра ў 1995 годзе арганізацыйныя і фінансава-эканамічныя пытанні ўзяла на сябе яго сястра Галіна Шофман, якая кіравала тэатрам да 2003 года.\n«Падарожнікі ў ночы»\nУ 1996-1998 гадах мастацкім кіраўніком тэатра быў Андрэй Троіцкі. Трупа зрабіла стаўку на інтэлектуальную сучасную расійскую і замежную драматургію. Шматлікія спектаклі пачалі насіць эксперыментальны характар, вылучацца камернасцю ў мастацкім афармленні і акцёрскай выканальніцкай манеры. Гэта «Святыя пачвары» Жана Както, «Гульня каралёў» Паўла Кагоўта, «Дом для зачаццяў» Ксеніі Драгунскай, «Амфітрыён» Петэра Хакса, «Браты і Ліза» Аляксея Казанцава, «Афінскія вечары» Пятра Гладзіліна, «Кабарэ-Інферно» Жан-Поля Сартра, «Гіпнатызёр» Васіля Сігарава, якія ставілі: Якаў Натапаў, Валерый Бартосік, Дзмітрый Саладуха, Валянцін Варэцкі, Генадзь Мушперт, Дзмітрый Марынін, Уладзімір Караткевіч, Андрэй Троіцкі. Гэта рэжысёры, якія добра валодаюць вастрынёй формы, паліфанічнасцю раскрыцця тэмы.\n«Дом для зачаццяў»\nУ 1998 годзе, пасля фінансавага крызісу, паўстала пытанне аб закрыцці тэатра. Тады на просьбу артыстаў пад апеку і на бюджэт горада тэатр ўзяў старшыня Гомельскага гарвыканкама Аляксандр Якабсон. З 1999 года тэатр стаў дзяржаўным і атрымаў назву «Гомельскі гарадскі маладзёжны эксперыментальны тэатр-студыя». У 2000-2001 гадах на пост галоўнага рэжысёра быў запрошаны Дзмітрый Саладуха. Дзяржаўная падтрымка дала магчымасць пашырыць штат тэатра, папоўніць яго прафесіянальнымі спецыялістамі, у першую чаргу павялічыць акцёрскую трупу. Гэта дазволіла ўпэўнена глядзець у будучыню і рэалізоўваць творчыя задумы. У гэты перыяд ставяцца спектаклі: «Сямейны альбом» Надзеі Птушкінай, «Цёмная гісторыя» Пітэра Шэфера, «Паляванне на пацукоў» Петэра Турыні і іншыя.\n«Браты і Ліза»\nУ 2003 годзе тэатр узначаліла Валянціна Маісеенка. Пашыраецца рэпертуар, ставяцца камедыі, меладрамы, псіхалагічныя п’есы, казкі для дзяцей. Гэта «Вельмі простая гісторыя» Марыі Ладо, «Тры жонкі – дасканаласці» Алехандра Касоны, «Мараль пані Дульскай» Габрыэлы Запольскай, «Не такі, як усе» і «Нараджэнне» Аляксея Слапоўскага, «Неўтаймаваны дух» Паўла Кагоўта і іншыя. Знаходзяць годнае месца ў рэпертуары і п’есы беларускіх аўтараў: «Кім» Аляксея Дударава, «Такая доўгая навальніца» Святланы Бартохавай. З тэатрам супрацоўнічаюць рэжысёры Валерый Бартосік, Андрэй Бакіраў, Вітаўтас Грыгалюнас, Андрэй Гузій, Якаў Натапаў, Кірыл Панчанка, Рыд Таліпаў.\n«У кожным з нас — Бог»\nУ верасні 2007 года дырэктарам-мастацкім кіраўніком тэатра прызначаны заслужаны артыст Рэспублікі Беларусь Віктар Чэпелеў. Пад яго кіраўніцтвам тэатр пачаў новы этап сваёй гісторыі. Пастаўлены спектаклі, якія прыцягнулі ў тэатр гледачоў розных пакаленняў і поглядаў: «Шалёныя грошы» Аляксандра Астроўскага, «Я стаю ля рэстарана: замуж – позна, падохнуць – рана» Эдварда Радзінскага, «№ 13» Рэя Куні, «Вячэра з дурнем» Франсіса Вебера і іншыя. Паспяхова засвойваюцца спектаклі на беларускай мове. Спектакль «Залёты» паводле п’есы Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча, пастаўлены да 200-годдзя з дня нараджэння класіка, атрымаў грант, а літаратурна-драматычная кампазіцыя да 65-годдзя Вялікай Перамогі «Я не ўдзельнічаю ў вайне, яна ўдзельнічае ўва мне» ў рэжысуры Галіны Анчышкінай — спецыяльнай прэміі Фонда Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па падтрымцы культуры і мастацтва.\nДля пастановак запрашаюцца рэжысёры Валерый Баркоўскі, Рыгор Баравік, Юрый Вута, Аляксандр Гарцуеў, Міхаіл Краснабаеў. Ставіць спектаклі мастацкі кіраўнік тэатра Віктар Чэпелеў. Тэатр прымаў удзел у шматлікіх фестывалях і пабываў на гастролях у Францыі, Польшчы, Маскве, Санкт-Пецярбургу, Вялікім Ноўгарадзе, Чарнігаве, Мінску, Маладзечна, Бабруйску, Віцебску.\nУ 2008 годзе рашэннем Гомельскага гарвыканкама тэатр атрымаў новую назву «Гомельскі гарадскі маладзёжны тэатр», а па выніках працы за 2008 год калектыў тэатра стаў пераможцам у намінацыі «Найлепшая тэатральна-відовішчная ўстанова» з занясеннем на Дошку гонару Гомельскай вобласці; у 2009 годзе тэатр быў прызнаны найлепшай установай культуры горада Гомеля і атрымаў памятны знак.\nУ 2010 годзе прыходзіць новы дырэктар-мастацкі кіраўнік Юрый Вута. Пад яго кіраўніцтвам тэатр атрымаў новы імпульс да творчага развіцця, надаючы асаблівую ўвагу беларускай драматургіі ў фарміраванні рэпертуара. Выпускаюцца спектаклі: «Некамедыя» Уладзіміра Рудава, «На другі дзень» Янкі Купалы, «Букет для ўнука» паводле п’есы Васіля Ткачова і Юрыя Вуты, «Дарагая Алена Сяргееўна» Людмілы Разумоўскай, «Ноч Гельвера» Інгмара Вілквіста, «Аварыя» Фрыдрыха Дзюрэнмата, «Маркітантка Ганна Фірлінг» паводле п’есы Бертольда Брэхта і іншыя.\n«Маркітантка Ганна Фірлінг»\n«Букет для ўнука»\n«Крыштальная ноч. Kristallnight. Апошняя ноч»\nСезон 2016/2017 гг. стаў пераломным момантам у гісторыі тэатра. Зноў мяняецца кіраўніцтва. Ад студзеня 2017 года тэтрам кіруе Алена Маставенка.\nУ лютым 2021 года ў тэатры з’явіўся мастацкі кіраўнік — Віталь Краўчанка.\nНа дадзены момант у трупе тэатра 19 акцёраў: Галіна Анчышкіна, Сяргей Арцёменка, Ліза Астрахава, Дзіана Возчыкава, Наталля Голубева, Караліна Драздова, Святлана Жукава, Наталія Задорына, Аляксандр Ільінскі, Павел Канёк, Валерыя Лагута, Вікторыя Паланцэвіч, Аляксей Стрэльчанка, Віктар Тулупаў, Яўген Хромаў, Ірына Чарняўская, Сяргей Чугай, Ірына Шапецька. Невялікая, але працаздольная трупа фарміруе творчы твар Маладзёжнага тэатра ў адпаведнасці з арыенцірамі сучаснага тэатральнага мастацтва. Да супрацоўніцтва запрашаюцца маладыя перспектыўныя беларускія рэжысёры Віталь Краўчанка, Дзяніс Фёдараў, Дзяніс Паршын, Юрый Дзівакоў. Упершыню ў Беларусі пастаўлены спектаклі «Метад» Жордзі Гальсерана, «Адна Лізавета…» Дарыё Фо, «Ляцелі арэлі» Канстанціна Сцешыка, «Вырадак» Марыюса фон Маенбурга, «Фанаткі» Радзівона Бялецкага, «Сем сноў пра цябе» Кіры Малінінай, «Блытаніна» Аляксея Макейчыка, «Тата» Фларыяна Зэлера; у рэпертуар тэатра ўвайшлі такія высокакласныя творы сусветнай драматургіі і літаратуры, як «OEDIPUS» (Эдып) Сафокла, «Каралева прыгажосці» Марціна МакДонаха, «Павятовы лекар» Франца Кафкі, «Дзядзька Ваня» Антона Чэхава. У 2018 годзе спектакль «Метад» Жордзі Гальсерана стаў лаўрэатам V Рэспубліканскага конкурсу тэатральнага мастацтва «Нацыянальная тэатральная прэмія» ў намінацыі «Найлепшы спектакль тэатра драмы малой формы».\nГомельскі гарадскі маладзёжны тэатр пракладвае ўласны творчы шлях, ідучы ў адну нагу з часам, імкнецца да адраджэння духу і атмасферы, якія панавалі тут ад пачатку існавання тэатра, у імя якіх ён і быў створаны.


Будзьма беларусамі! » 4 o’clock з Брусам Бакнэлам: Надзейная крыніца\n06.11.2014 | 4 o’clock з Брусам Бакнэлам\n4 o’clock з Брусам Бакнэлам: Надзейная крыніца\nПрастора віруе інфармацыяй. Што праўда, а што – прыдумкі, каб пажартаваць альбо дэзарыентаваць? Амбасадар Яе Вялікасці лічыць, што “тыя ж тэхналогіі, што даюць нам доступ да інфармацыі, дазваляюць іншым распаўсюджваць дэзінфармацыю, а часам і цалкам сфальсіфікаваныя матэрыялы”. Сённяшнія развагі Бруса Бакнэла – і пра тое, якім крыніцам давярае ён сам, і адкуль сродкі фінансавання брытанскіх медыяў, і пра тое, ці давярае грамадства сённяшнім СМІ.\nМабыць, адна з самых вялікіх зменаў у маім прафесійным жыцці адбылася ў галіне камунікацый. Калі я толькі пачынаў кар’еру дыпламата, пра навіны мы даведваліся з папяровых крыніц: артыкулы, якія выразаліся проста з газет, я часам мог прачытаць толькі праз некалькі дзён пасля публікацыі.\nСёння свае «газетныя выцінанкі» я атрымліваю ў лічбавым выглядзе: яны чакаюць сваёй чаргі ў скрыні з самай раніцы. На мабільным я таксама наладзіў стужку навін. Я магу імгненна даведацца пра ўсё, што адбываецца ў свеце.\nПаскарэнню распаўсюджання навін спадарожнічае несувымернае павелічэнне іх колькасці. Навіны пра палітыку, знакамітасцяў, цану нафты і пасы ў футбольным матчы абнаўляюцца штогадзіны, а то і штохвіліны.\nІнфармацыя паступае не толькі з СМІ, але і з сацыяльных сетак. Мы назіраем за тым, чым занятыя нашы сябры. Мы даведваемся, пра што яны думаюць, а таксама, пры жаданні, пра тое, што думаюць абсалютна незнаёмыя нам людзі.\nАле з павелічэннем колькасці навін і меркаванняў узнікае сур’ёзная праблема праўдзівасці і дакладнасці інфармацыі. Тыя ж тэхналогіі, што даюць нам доступ да інфармацыі, дазваляюць іншым распаўсюджваць дэзінфармацыю, а часам і цалкам сфальсіфікаваныя матэрыялы.\nЧаму ж можна верыць? Якія крыніцы надзейныя?\nУсе павінныя ўмець адрозніваць праўду ад выдумкі. Але асабліва важнае гэтае ўменне для дыпламатаў, якія працуюць у краінах, дзе СМІ кантралююцца дзяржавай. На шчасце, у большасці выпадкаў мы маем зносіны наўпрост з калегамі або прадстаўнікамі ўрадаў дзяржаў, якія нас прымаюць, таму нам не даводзіцца спадзявацца выключна на навіны.\nДумаю, што нам, брытанцам, пашанцавала. У нас ёсць агенцтва навінаў, рэпартажы якога вылучаюцца дакладнасцю фактаў і неперадузятасцю выкладу. Брытанская вяшчальная карпарацыя, або ВВС, існуе ўжо 92 гады. Пачаўшы з радыёвяшчання і развіўшы іншыя паслугі ў наступнае дзесяцігоддзе, ВВС мела асабліва важнае значэнне падчас Другой сусветнай вайны.\nФункцыі ВВС былі сфармуляваныя яе першым генеральным дырэктарам Джонам Рытам наступным чынам: «Навучаць, інфармаваць і забаўляць». Ён паставіў высокія стандарты грамадскага вяшчання і настойваў на тым, каб яно захоўвала незалежнасць ад дзяржавы. Праверка рэдакцыйнай незалежнасці наступіла вельмі хутка: у 1926 годзе падчас усеагульнага страйку Рыт адмовіўся перадаць службу вяшчання пад кантроль урада.\nПрынцыпы рэдакцыйнай незалежнасці выкладзеныя ў “Дапаможніку рэдактара”. Я не магу знайсці словаў, каб напісаць найлепшы ўступ аб рэдакцыйных каштоўнасцях:\n“Давер — аснова ВВС: мы незалежныя, бесстароннія і сумленныя. Мы лічым сваім абавязкам прытрымлівацца высокіх стандартаў дакладнасці і аб’ектыўнасці і імкнемся не дапускаць наўмыснага і істотнага дэзінфармавання нашай аўдыторыі”.\nЗ цягам часу служба ВВС ўключыла ў сябе тэлебачанне, маніторынг медыяпрадуктаў па ўсім свеце і, ужо ў стагоддзе лічбавых тэхналогій, вэб-сайт. Сусветная служба BBC ажыццяўляе радыётрансляцыю па ўсім свеце як па-ангельску, так і на 27 іншых мовах, уключаючы Рускую службу. Займаецца BBC і тэлевяшчаннем, адна з перадач — BBC World News. Спадзяюся, што яна да гэтага часу з’яўляецца крыніцай аб’ектыўнай і дакладнай інфармацыі.\nЗ BBC звязана нямала супярэчнасцяў у Вялікабрытаніі. Не раз карпарацыя падвяргалася нападкам іншых СМІ за сваю вялізную ўладу. У 1955 годзе, калі было створанае незалежнае тэлебачанне, а пазней — незалежныя радыёстанцыі, BBC пазбавілася статусу манапаліста вяшчання. Карпарацыя дагэтуль фінансуецца за кошт абаненцкай платы, якая спаганяецца з усіх тэлегледачоў (раней — з усіх уладальнікаў тэлевізараў, а цяпер — з усіх, хто глядзіць праграмы тэлебачання на любой платформе).\nАле імкненне да аб’ектыўнасці застаецца. У апошні час BBC не карыстаецца асаблівай папулярнасцю сярод афіцыйных асобаў праз тое, што яе журналісты настойліва задаюць ім складаныя пытанні. Але брытанскія палітыкі ведаюць, што BBC будзе задаваць складаныя пытанні па-за залежнасцю ад таго, хто ўваходзіць у склад урада, і што ўзровень грамадскага даверу BBC вышэйшы за аўтарытэт любога іншага інстытута ў Вялікабрытаніі.\nЯ рады, што маю магчымасць слухаць радыё BBC у інтэрнэце. Да гэтага часу даведваюся шмат новага: адна з маіх любімых перадач, якую я магу слухаць у Мінску, — “In Our Time” (“У нашыя часы”), ці “гісторыя ідэй”, як называе яе вядоўца.\nВельмі добра, што нават у нашым перанасычаным інфармацыяй свеце можна атрымаць доступ да крыніцы аб’ектыўнай інфармацыі. Гэта выдатнае проціяддзе: журналістыка, якая дае інфармацыю, а не спрабуе сфармаваць меркаванне.\nP.S.: Калі вы раптам падумалі, што можа Амбасадар і сапраўды ганяе на трактары з братам-блізнюком, мы павінны вас расчараваць – арыгінал фота тут: http://ow.ly/DUBzd (modified under a CC license)


Зізюк Міхась. Янка, Шмурдзік, Бухматка ды іншыя: KNIHI.BY. Беларускія кнігі\nПамер: 220x215 мм\nГаліяфыПрозаЛітаратура для дзяцейКнігі дзеткамЗізюк Міхась\nКазка / Ілюстрацыі Ганны Булатавай — Мінск: Галіяфы, 2015. — 140 с.: іл.\nРаздзел 1. Першы Янкаў дзень у вёсцы і яго знаёмства са Шмурдзікам\nРаздзел 2. Як Янка знаёміўся з дзедавай гаспадаркай\nРаздзел 3. Янкавы прыгоды на рэчцы\nРаздзел 4. Янка і Бухматка трапляюць у пчаліны вулей\nРаздзел 5. Лясныя сцяжынкі\nРаздзел 6. Янка бароніць Бухматку і яе сябровак\nРаздзел 7. Янка і Бухматка трапляюць на Кудыкіну гару\nРаздзел 8. На рыбалцы\nРаздзел 9. Як выратаваць яблыньку\nРаздзел 10. Падарожжа да Кудыкінай гары\nРаздзел 11. Кропелька ў небяспецы\nРаздзел 12. Рамонак і Шыпшына\nРаздзел 13. На палянцы ў Фых-пыха\nРаздзел 14. Зноў у замку\nРаздзел 15. Як Янка пасвіў каровы\nРаздзел 16. Янка выратоўвае Шыпшыну\nРаздзел 17. Янка развітваецца з вёскаю і сябрамі\nПрачнуўся ранкам Янка, пакруціў галавою і не зразумеў адразу: дзе гэта ён? Дзе яго ўтульны пакой з яркімі шпалерамі, на якіх весела трубяць маленькія слонікі, дзе яго ложак са стракатай коўдрай, дзе яго скрыня з цацкамі? Ён хацеў ужо клікаць маму ды ўспомніў, што ўчора тата прывёз яго ў вёску да бабулі з дзядулем. Адкінуўшы коўдру, хлопчык устаў і хуценька падбег да акна. Зусім дзіўны малюнак, прыгожы і незнаёмы адкрыўся яго вачам: яркая зеляніна, драўляныя платы і нейкія пабудовы ў двары, па якіх ходзяць жывыя куры. Так, Янка памятае, як мама паказвала яму кніжку, дзе былі намаляваны розныя свойскія жывёлы, у тым ліку і куры, але сам ён іх не бачыў, бо яшчэ ні разу не быў у вёсцы. Калі казаць дакладней, то некалі яго прывозілі сюды. Так казаў тата. Толькі тады хлопчыку было ўсяго два з паловай гады і ў памяці амаль нічога не засталося ад даўняй паездкі. І вось Янка ў вёсцы. Перад яго вачыма ходзяць жывыя куры. Іх трэба абавязкова паглядзець. Хлопчык кумільгам кінуўся ў дзверы, але якраз у пакой увайшоў тата.\n— Прачнуўся? — ён падаў хлопчыку вопратку. — Давай будзем апранацца, мыцца і снедаць.\n— Тата, я хачу паглядзець на курэй, — запярэчыў Янка.\n— Не спяшайся, яны нікуды не знікнуць, — супакоіў яго тата.\nМалы мусіў патрываць. Увогуле Янка быў добры хлопчык — не капрызны, паслухмяны. Ён ужо навучыўся крыху чытаць, лічыць, ведаў, што яму пяць год. Дарэчы, апошнім часам тата казаў, што яму амаль шэсць, і праз два з паловай месяцы трэба будзе ісці ў школу. Яшчэ Янка ведаў, адкуль ён з’явіўся на свет: яго нарадзіла мама. Аднойчы, калі малы спытаў у яе аб гэтым, мама патлумачыла, што спачатку…


07 красавік 2011, 09:41\nНапярэдадні ў ізалятары на вуліцы Валадарскага Марыне Лобавай паведамілі, што яе сына Эдуарда раніцай 7 красавіка адправяць па турэмнаму этапу ў Івацэвічы, у 22-ую калёнію ўзмоцненага рэжыму ў пасёлку Воўчыя норы.\n5 красавіка Марына Лобава сустракалася з сынам на Валадарцы.\n"Была зь ім на спатканьні ўчора. Ён ужо агаліў галаву, бо ў камэры у двух вязьняў знайшлі вошы. Дык ён спалохаўся, як бы да яго не перабраліся. Дым болей што ўсё раўно ў лягеры падстрыгуць, але тупымі нажніцамі. Гатовы да адпраўкі, але тады яшчэ ня ведаў дакладна, калі. Настой у яго баявы, як звычайна. Ліхавіду прасіў перадаць, каб ён ні ў якім разе не галадаваў, што рэжыму гэта ўсё роўна, а трэба захаваць сілы, каб далей змагацца. Шмат пытаўся пра палітычныя навіны, яго гэта вельмі турбуе".\nКарэспандэнт: "Ці што казаў пра Зьмітра Дашкевіча?"\n"Ён – не. Але я сёньня пыталася пра яго таксама, але пакуль не прызначаны дзень, калі яго адправяць і таму не кажуць і адносна калёніі, куды яму прызначылі. Эдуард вельмі моцна кашляе. Тыдзень таму гэтак яшчэ не было. Я ужо пачала хвалявацца, каб толькі на сухоты не захварэў. Кажа, як выходзіш з камэры на сьвежае паветра ці вяртаесься, дык кашаль узмацняецца. Можа, з-за таго, што там шмат паляць. У камэры мусіць быць 24 чалавекі, а было 50, зараз крыху паменела. Спаць даводзіцца на гамаках – нацягваюць вяроўкі і на іх кладуць матрацы, бо ўсім месцаў не хапае."\nМарына Лобава нагадала, што сын з адвакатам падалі касацыйную скаргу на прысуд. "Будзе, відаць, як з Атрошчанкавым. З такім жа вынікам", -- кажа Марына Лобава.\nМаскоўскі суд Менску 24 сакавіка прызнаў Лобава і Дашкевіча вінаватымі ў злосным хуліганстве. Паводле суду, маладафронтаўцы напалі на мінікоў і зьбілі іх з выкарыстоўваньнем манціроўкі. Гэта адбылося за дзень да прэзыдэнцкіх выбараў 19 сьнежня. Пацярпелыя ў судзе выступалі за зачыненымі дзьвярамі. Эдуард Лобаў атрымаў 4 гады зьняволеньня, Зьміцер Дашкевіч – 2 гады. Абодва сваёй віны не прызналі і заявілі пра правакацыю спэцслужбаў.\nУ 22-ой Івацэвіцкай калёніі, дзе будзе сядзець Эдуард Лобаў, адбыў некалькі месяцаў былы вайсковец Уладзімер Асіпенка, які праходзіў па адной справе аб тэрарызьме з ваўкавыскім прадыпрмальнікам Мікалаем Аўтуховічам. Пытаюся ў спадара Асіпенкі да чаго трэба рыхтавацца Лобаву ў гэтай калёніі?\n"Там ставяцца да чалавека адпаведна яго учынкаў. Калі будзе сябе паводзіць прыстойна, то і паважліва да яго будуць ставіцца. Прычым ўсе. У тым ліку і адміністрацыя."\n"А як там ставяцца да палітычных?"\n"Ды там ўсё роўна. Канешне, адміністрацыя возьме яго на асаблівы ўлік, асаблівая ўвага да яго будзе. Але для зэкаў аднолькава – крымінальнік ці палітычны. Галоўнае, каб сам сябе не губляў".\nПаводле Уладзімера Асіпенкі, у гэтай калёніі нядаўна быў пабудаваны новы корпус, у якім дастаткова нармальныя побытавыя ўмовы. Што да стаўленьня адміністрацыі да вязьняў, Асіпенка пра гэта сказаў: "Да нас паўсюль не лічаць за людзей".


22 сьнежань 2007, 00:21\nУ суполцы “Жывога журналу” Ігар Бялуга піша:\n“Вырашыў перачытаць “Заданьне на зіму 2007 – 2008. Частка І” на сайце Андрэя Суздальцава. Бялуга тлумачыць: “У яго заўсёды была неблагая аналітыка, злосная, вядома, крыўдліва-гістэрычная, але ўсё ж талковая, калі не зьвяртаць увагі на гэтыя закідоны. Ну й абмеркаваньне крыху прагледзеў. У свой час да абмеркаваньня не дабраўся, пра што шкадую, вядома. Як заўсёды, у камэнтарах шчыруе мясцовы клоўн Аляксандар Іваноў. Расеец, які жыве ў Беларусі. Цытата:\n“Расеі яшчэ варта Беларусі ўдар па рэпутацыі надзейнага дастаўцы энэргарэсурсаў прыгадаць! Усе гэтыя “газавыя” і “нафтавыя” войны – усю гэтую “ўдзячнасьць” народу Беларусі за шматгадовыя датацыі!.. Снобы, эгаісты і агрэсіўныя нацыяналісты – вось вы хто!.. Расея нарэшце зразумела (ці неўзабаве павінна зразумець), што ў яе НЯМА хаўрусьнікаў, апроч тых рускіх людзей, якія ёсьць грамадзянамі краінаў ПП. І калі беларускія нацыяналісты, адхіліўшы расейцаў ад усялякага кіраваньня СВАЁЙ дзяржавай, спрабуюць яшчэ й Расеі паскудзіць – дык трэба папросту перастаць улічваць інтарэсы беларускіх нацыяналістаў. Зрабіць беларускі нацыяналізм эканамічна НЯВЫГАДНЫМ!.. А расейцам у Беларусі – вярнуць іхныя ЗАКОННЫЯ ПРАВЫ на ўдзел у кіраваньні ЎЛАСНАЙ дзяржавай, у НАШАЙ краіне – Беларусі!..”\nВось такі гістэрычны напал. Цікава, Саша адказвае за свае словы? Ці не парушае ён беларускага заканадаўства?.. Бо краіна, выходзіць, ужо ня наша і мы ў гасьцях...”\nНа форумах парталу TUT.by абмяркоўваюць навіну: адзіны ў Беларусі цэнтар для дзяцей-інвалідаў хочуць зачыніць. Пра гэта паведамляе “Комсомольская правда в Белоруссии”. За 10 гадоў існаваньня цэнтар не атрымаў афіцыйнага статусу. Меркаваньні ўдзельнікаў форуму:\n“Куды коціцца гэтая краіна, няўжо дзяржава зусім ня можа хоць крыху паклапаціцца пра сваіх грамадзянаў. Ніводная зьмена не паляпшае жыцьця тых людзей, якія хоць у нечым абдзеленыя ў гэтым жыцьці”.\n“Дык ці ёсьць нешта чалавечае яшчэ ў нас, ці можна пакідаць гэтых людзей без дапамогі, без увагі? Што за дзяржава ў нас, дзеля чаго нашыя абраньнікі знаходзяцца ў парлямэнце? Ці іхная ўвага скіраваная толькі на прадпрымальнікаў і на зьняцьце льготаў?”\n“А я, наіўны, думаў, што людзі тым і адрозьніваюцца ад жывёлін, што выжывае ня толькі мацнейшы. А выяўляецца, што ўсё прасьцей: трэба жыць, як зьвяры – і ўвесь клопат: ніякіх цяжкасьцяў. І лякарні пазачыняць, а навошта яны? І дамы для старых, для нямоглых – адразу на той сьвет. Гэта ж колькі грошай у бюджэце захаваецца!”\nНа форумах сайту “Нашы дзеткі” Mann Kurt вырашыў абмеркаваць тэму цялесных пакараньняў дзяцей. Яго зацікавіла інфармацыя агенцтва “Reuters” пра тое, што гішпанцам заканадаўча забаранілі біць сваіх дзяцей. Mann Kurt камэнтуе:\n“Я нядаўна ўпершыню ў жыцьці выпараў свайго Марціна (8 гадоў) дзягай, таму што дастаў канкрэтна. Верашчаў моцна, але цяпер разумее, што дзяга – не мэтафара. Я згодны, што бацькоў-садыстаў трэба прыцягваць да адказнасьці. Але зусім безь фізычных пакараньняў абысьціся нельга. Я іх ужываю мо раз на месяц. А то й радзей»\nА блогер Klezmer прапануе чытачам свайго сеткавага дзёньніка сюррэалістычнае фота, зробленае ўвечары ля мэтро “Плошча Якуба Коласа” ў Менску. На фота відаць плякат “Беларусь ЗА самабытнасьць” – там зьмешчана выява вясковай бабулі ў нацыянальным строі. Праз гэты плякат прасьвечваецца рэкляма сотавых тэлефонаў.\n“Ніякага фаташопу, – запэўнівае Klezmer. – Відаць, беларускія сотавыя апэратары нарэшце актыўна ўзяліся за забесьпячэньне сувязьзю вёскі”.


Апублікавана 12 Студзень 2021\nМаладая пісьменніца Кацярына Хадасевіч-Лісавая надзвычай актыўна працуе ў галіне дзіцячай літаратуры. Адна за другой прыходзяць да юнага чытача яе кнігі. Летась Кацярына адзначана прэстыжнай у пісьменніцкім асяроддзі Нацыянальнай літаратурнай прэміяй. Працуе літаратар настаўніцай, што, відавочна, і дапамагае ў дадатак да яе светлага таленту разгледзець дзіцячую душу, знайсці агульную мову з хлопчыкамі і дзяўчынкамі. Наша размова — з пісьменніцай і педагогам Кацярынай Хадасевіч-Лісавой.\nАпублікавана 18 Лістапад 2020\nКніжны гасцінец. «Падумаеш – паэт! Усё роўна да нас, у анатамічку, прывязуць!..»\nЯнка Брыль. Збор твораў. Том 6. Мінск, «Мастацкая літаратура», 2020\n«Няўжо гэта абавязкова – усаджваючы ў літаратурнае карыта і свой лыч, спачатку кашкануць ім суседа справа ці злева, а то і таго і другога? Хоць карыта гэтае аж надта доўгае, шырокае...\n«У бібліятэцы з Анхелай». Ана Марыя Матутэ Аўсэха\nАпублікавана 05 Люты 2020\nДарагія сябры-чытачы «Маладосці», рубрыка «У бібліятэцы з Анхелай» ствараецца сёння акурат ад разумення таго, што мае веды пра літаратараў і літаратуры розных краін і эпох могуць мець нейкую вартасць для вас: каму ж не дапамагае знаёмства з такімі творамі, якія лятаюць уласнымі крыламі і ўмеюць віць свае гнёзды ўнутры чытачоў? Я буду кожны месяц выбіраць аднаго аўтара або, як тут, адну аўтарку (без асаблівага парадку, але з імкненнем зрабіць як мага цікавей) і расказваць вам пра яго/яе жыццёвы і творчы шлях. Я разлічваю на тое, што чытачы «Маладосці» ведаюць беларускую літаратуру даволі добра, таму ў нашай з вамі бібліятэцы будуць замежныя літаратары, яркія прадстаўнікі сусветнай літаратуры. Не хвалюйцеся – урыўкі з іх твораў я буду для вас перакладаць.\nТакім чынам, ласкава запрашаю да сябе ў бібліятэку. У нас сёння неверагодная госця – іспанская пісьменніца Ана Марыя Матутэ Аўсэха.\nПоўны тэкст артыкула размешчаны тут.\nГалоўныя правілы кітайскага дэтэктыва\nУ канцы ХІХ стагоддзя ў еўрапейскую літаратурную моду ўвайшлі дэтэктывы, і брытанскі пісьменнік Артур Конан Дойл замацаваў канон, прыдумаўшы ўсё тое, за што мы гэты жанр цяпер любім: дробныя рэчыўныя доказы, якія пакідае пасля сябе забойца, і вобраз самотнага, трошкі загадкавага сышчыка, які гэтыя доказы збірае. Шэрлак Холмс зрабіўся першым вялікім англійскім дэтэктывам (раней за яго з’явіўся толькі Агюст Дзюпэн з навел Эдрага По), і пасля творцы ва ўсім свеце пачалі прыдумляць такіх персанажаў аднаго за адным.\nУ пошуках малой радзімы\nМалая радзіма ў прасторавым, часавым і псіхалагічным вымярэнні.\nФеномен малой радзімы разглядаць можна з розных бакоў. Перш за ўсё гэта літаратурная метафара. У творах паэтаў і празаікаў малая радзіма ідэалізуецца і падаецца як адна з навялікшых каштоўнасцей. У Год малой радзімы Цэнтральная бібліятэка імя Янкі Купалы падрыхтавала спіс беларускіх мастацкіх твораў, у якіх разглядаецца гэтая тэма.


Увядзеньне сыстэмы бантустанаў адбывалася раўналежна з абмежаваньнем права на галасаваньне чорнае большасьці ПАР: ім было дазволена галасаваць толькі ў бантустанах, чыімі «грамадзянамі» яны зьяўляліся. Адбылася сэгрэгацыя сыстэмы адукацыі, мэдычнае дапамогі ды іншых грамадзкіх сыстэмаў. Чорныя жыхары ПАР ня мелі права адведваць паліклінікі белае мяншыні, іх дзеці былі вымушаныя хадзіць у асобныя школы. Якасьць «чорнае» адукацыі й мэдычнага абслугоўваньня была значна ніжэйшай за «белую»; трохі вышэй у герархіі стаялі групы «каляровых» ды «азіятаў». Сыстэма адукацыі для чорнае мяншыні павінна была рыхтаваць зь іх працаўнікоў для «белых», такім чынам, яе якасьць была штучна заніжанай; да ўнівэрсытэцкае адукацыі ў галоўных цэнтрах краіны чорная бальшыня ня мела дасягу ўвогуле.\nПадобная сэгрэгацыя ў правох выклікала значны ўнутраны супраціў, на які ўрад адказваў паліцыйнымі акцыямі ды рэпрэсіямі, што ў сваю чаргу спрычынілася да далейшага напяцьця становішча ў краіне ды перахода чорнае бальшыні да ўзброенага супраціву. Крокі ўрада ў адказ улучалі дазвол на катаваньні арыштаваных палітычных актывістаў, на ўвязьненьне без суду; была ўведзеная цэнзура й забароненыя папулярныя апазыцыйныя палітычныя партыі, а менавіта Афрыканскі Нацыянальны Кангрэс, Задзіночаньне Людзей Азаніі, Панафрыканскі Кангрэс ды


Плошча Святога Марка, Венецыя 2015/2016\nУключыце уяўленняў чытача Санкт-Марка ў гандоле горадзе Венецыя\nВенецыя з'яўляецца адным з самых папулярных славутасцяў у свеце турыстычных, прыцягваючы каля 20 мільёнаў наведвальнікаў у год на італьянскім горадзе. Гістарычны горад Венецыя, адзін раз незалежная дзяржава горада, быў асноўным гандлёвы пост у свой час паміж Заходняй Еўропы, Візантыйскай імперыі, і ў ісламскім свеце. На самай справе, каля 13 стагоддзі ён быў самым багатым горадам у Еўропе. Спадчынай гэтай эпохі па-ранейшаму цалкам адчувальным, з вялікай колькасцю цудоўных гістарычных будынкаў.\nГандолы Венецыі, якая складаецца з 113 невялікіх выспаў, мабыць, самы вядомы за яго шматлікіх каналаў і іх шмат гандол. Аднак, Венецыя таксама вельмі добра вядомая веліч цэнтральнай плошчы Святога Марка, і яго цяперашнія галоўныя жыхары: галубоў.Да нядаўняга часу, Венецыя была домам для некаторых 140000 галубоў; больш чым па адным на кожныя два чалавекі жыхароў. Кармленне галубоў на плошчы Сан-Марка была традыцыя, якая працягвалася многія дзесяцігоддзі, і Плошчы шматлікіх наведвальнікаў раз трымаў 19 прадаўцоў галубоў карміць ў бізнэсе. Яны, аднак, цяпер нешта памірае пароды. З 2008 года, кармленне птушак быў забаронены гарадскімі ўладамі ў сувязі з асцярогамі за іх уплыў на класічную архітэктуру, якая дамінуе на плошчы (галубы дзяўбуць значна карыстаюцца далёка ў мармуровы фасад базылікі Сан-Марка).Органы аховы здароўя лічаць, што Ёсць 40 разоў больш галубоў ў гістарычным цэнтры Венецыі, чым ідэальны ўзровень для любой сталічнай вобласці. Ачыстка пасля многіх галубоў таксама негатыўна адбіваецца на фінансавым становішчы горада. Захоўванне ў чысціні круглы год паведамляецца выдаткі дзіўнае ЗША $ 36 за голуба. Так што калі вы хочаце ўбачыць плошчы, як гэта было карысталіся на працягу пакаленняў, атрымаць там у бліжэйшы час, перш чым усе галубы сышлі.Акрамя многіх відаў птушак, ёсць шмат бачыць на плошчы Сан-Марка, вядома, не ў апошнюю чаргу высакамоўныя базылікі ж імя, што дамінуе гістарычнай плошчы. Першы узведзены венецыянскіх кіраўнікоў у 11 стагоддзі, як эксклюзіўнае месца для пакланення, з тых часоў стаў сабор Венецыі. Вы можаце дакладна даведацца, чаму гэта не было калі-то празвалі "Царква золата", нягледзячы на праходжанне стагоддзяў, яна застаецца палубных ў пазалочанай мазаікай ўнутры і звонку, са шматлікімі мармуровымі калонамі, купаламі і іншыя асаблівасці, якія былі пазней дадаў. Унутры, на алтар, вы зможаце знайсці мошчы святога евангеліста Марка: адзін з дванаццаці апосталаў.Палац Дожаў таксама размешчаны на плошчы, і была калі-то дом кіраўнікі і палітычная эліта старажытнай Венецыі. У сваім аднолькава Grand інтэр'еру, вы знойдзеце шмат вялікіх работ, а таксама разуменне таго, як Палац Дожаў быў выкарыстаны ў перыяд росквіту Венецыі. Гэта толькі адзін з у агульнай складанасці 13 музеяў на плошчы Святога Марка, з двума мастацкімі галерэямі, а таксама музеі карункі, шкло і натуральнай гісторыі сярод шматлікіх славутасцяў Венецыі, каб выбраць з.Самае прыемнае, што трэба зрабіць на плошчы таксама найпростыя-сесці за адзін з шматлікіх адкрытых кафэ, заказ вялікі, дарагі кава, і глядзець на цудоўнай архітэктурай, разнастайнай турыстаў і мясцовых жыхароў, і, вядома, птушак .\nСвятога Марка плошчы Фотаздымкі\nКалі лепш за ўсё ехацьў Санкт-Маркс скверDelta з'яўляецца адзінай авіякампаніяй лётаць прамымі з ЗША ў Венецыі Марка Пола аэрапорта, у той час як Air France, Alitalia, KLM і прапануе рэйсы з Канады. Ёсць яшчэ шмат варыянтаў, калі вы ляціце ў іншы буйны еўрапейскі горад на маршруце.Лепшае час года для наведвання Санкт-Марка ў Венецыі, у пачатку лета і восенню, калі свеціць сонца і тэмпература мяккая дастаткова, каб зрабіць шмат хадзіць. Калі вы ідзяце ў разгар лета, там будзе мноства іншых турыстаў на кожным куце, і вы можаце не атрымаць, каб убачыць усё, што вы запланавалі.\nКаэфіцыенты N 'заканчваеццаДля таго, каб забяспечыць сабе лепшы шанец пазбегнуць натоўпу, разгледзець пакідаючы Вашага візіту ў Венецыі галоўныя славутасці і падзеі да ранняга вечара. Калі вы спыніліся ў Венецыі, вы знойдзеце шмат турыстаў будзе ўжо не пакінулі, каб вярнуцца да Местре на мацерыку, і вам не прыйдзецца стаяць у чарзе, каб убачыць лепшыя славутасці.Калі ў вас галава ў Венецыю ў разгар лета, на ўвазе, што там будзе зусім смурод з каналаў. Старайцеся пазбягаць наведвання ў лістападзе, так як сезонныя паводкі могуць выклікаць часовае затапленне да 65% ад горада.\nГэты тур прапануе нешта іншае для цалкам падыходзіць, двухколавых падарожнік. Яна ўключае ў сябе пракат ровараў і восем дзён кіравацца турнэ па Венецыі і навакольнага рэгіёну. Працуе красавік - кастрычнік, 1170 даляраў ЗША на чалавека.\nГэта экскурсія хады прапануе наведвальніку Венецыі шанец атрымаць у глыбокі погляд на інстытутаў аднаго з найвялікшых гарадоў Еўропы. Двухгадзінная экскурсія складае $ 180 на чалавека плюс каля $ 20 у ўваходныя квіткі.\nГэта экскурсія катэр прапануе магчымасць убачыць Венецыю з унікальнай пункту гледжання яго шматлікіх каналаў. Адна гадзіна тура складае $ 140 за чалавека за бакамі да чатырох.\nГэты сапраўдны італьянскі рэстаран мае добрую рэпутацыю за якасць традыцыйных страў. Размешчаны з выглядам на Кампа-Санта-Стэфана, іншы даволі плошчаў горада, ён таксама мае мэтай матчу. Вы будзеце атрымліваць харчаванне з напоямі каля 60 даляраў ЗША.\nНа вячэру па спецыяльным выпадку, вы значна горш, чым свежыя морапрадукты і віно. Гэты рэстаран раскошы партальных мае як, з абед з трох страў, уключаючы рак і іншыя дэлікатэсы на моры за $ 110 за чалавека. Бутэлькі віна пачынаюцца ад 20 даляраў ЗША.\nГэта італьянская сетку рэстаран выдатным выбарам для тых, хто шукае для хуткай, таннай есць. Знаходзіцца недалёка ад чыгуначнага вакзала Венецыі, яна сеткі як піцы і пасты, што толькі коштам да $ 12.\nHotelCalculator гэта разумны і эфектыўны рухавік пошук гатэля, мэтай якіх з'яўляецца эканомія часу на пошук некалькіх вэб-сайтаў падарожжаў для Вас.\nПошук звыш 900000 прапаноў ад больш за 30 гандляроў. Кніга праз Expedia, Travelocity, Hotels.com, Booking.com, гатэляў і вэб-сайты папулярных гасцінічных сетак. 213 San Marco\nТолькі ў двух кроках ад сабора Святога Марка, і ў некалькіх хвілінах хады ад La Fenice, Campanile і Конная статуя Святога Марка Бартоломео Калеоне, ... 0 міль\nУ кватэры Proverbi мае выдатныя пазіцыі ў цэнтры Венецыі, у некалькіх хвілінах хады ад казачных Ca d'Oro гатычную будынак, дом ... 0 міль\nВенецыя складаецца было відаць з вады, яго выцвілыя пышнасць разгортваецца ад вашай унікальнай пункту гледжання ў гандоле. Вопыт зачароўвае ...0.04 міль via Venice.\nУ горадзе, дзе захад сустрэў ўсходнія, экзатычныя прадметы, як шоўк і ўсходнімі спецыямі гандляваліся разам з медзі і дрэва. Многія з ...0.04 міль via Venice.\nПерайсці лініі: Венецыя Шпацыр з Сан-Марка\nВаш ўсёабдымнай двухгадзінны пешаходная экскурсія асвятляюцца ўсе важныя помнікі, ад плошчы Сан-Марка да моста Риальто. Вы даведаецеся гісторыю за вядомага ...\nСвятога Марка плошчы Відэа\nПлошча Святога Марка, Венецыя - Panoramas.dk\nПадарожжа ў Венецыю\nЕўропа-Cities.com была распрацавана, каб прадастаўляць карысную і дакладную інфармацыю аб еўрапейскіх краін у добра арганізаваным парадку.\nСціплы Венецыі, сям'і Стыль - NewYorkTimes.com (newspaper)\nНіжэй прыводзяцца самыя апошнія каментарыі зробленыя на Twitter для "Санкт знакі квадратнай":


апытанне | Каталіцкі Веснік | Страница 7\nПадчас афіцыйнага візіту ў Беларусь кардынал П’етра Паралін, Дзяржаўны Сакратар Папы Францішка, адзначыў, што каталіцкая супольнасць нашай краіны заслугоўвае прыезду Пантыфіка. А чаму беларускія католікі чакаюць Папу? Аляксандр Глекаў: – “Беларусь чакае Папу!” – гэтыя словы гучалі падчас тэлемосту з Ватыканам у мінскай катэдры ў 2008 годзе, суправаджалі Дзяржаўнага Сакратара Папы Рымскага Тарчызіа Бэртонэ падчас яго візіту сем гадоў таму ...\nМалітва – гэта сустрэча з Жывым Богам і размова з Ім. Яднанне з Госпадам у малітве – вялікі скарб, дадзены чалавеку. Колькі часу ў дзень вернікі прысвячаюць Богу, вырашыў даведацца “Каталіцкі Веснік”. Таццяна Сабалеўская: – Малітва, або размова з Богам, з’яўляецца важнай часткай жыцця хрысціяніна. Асабліва падчас Вялікага посту наша ўвага павінна асаблівым чынам накіроўвацца на гэту адну з найважнейшых ...\nСвецкія акаліты: ці патрэбныя яны ў Беларусі?\nНа Захадзе вельмі часта можна спаткаць свецкага чалавека, які, з дазволу мясцова біскупа і прайшоўшы спецыяльную патрыхтоўку, удзяляе Св. Камунію вернікам. У Беларусі такога пакуль што няма. Але цікава, што пра гэта думаюць нашы чытачы? Ці патрэбныя ў беларускіх дыяцэзіях свецкія акаліты*? Таццяна Зібарава: – На маю думку, добра, што свецкія маюць магчымасць дапамагчы святару пасля адпаведнай падрыхтоўкі і ў ...\nМіністрант – гэта хлапчук, юнак, які прыслужвае святару падчас набажэнстваў. У сённяшнім нумары хлопцы раскажуць “Каталіцкаму Весніку” цікавыя выпадкі са свайго служэння. Уладзіслаў Чаранок: – Аднойчы мы вярталіся з сустрэчы моладзі, што праходзіла мінулай зімой у Полацку. Па планах, дома, у Шуміліне, яшчэ была запланаваная Імша. Пасля дарогі мы былі змучаныя і сонныя. І вось, калі ксёндз пачаў гаварыць казанне, ...\nАгульнавядома, што Папу Францішку журналісты задаюць розныя пытанні. Зусім нядаўна супрацоўнікі СМІ запыталіся ў Папы Рымскага пра будучыню цэлібату* ў Рыма-Каталіцкім Касцёле. “Цэлібат – гэта не дагмат веры, але правіла жыцця”, – сказаў Францішак. Пантыфік дадаў, што ён асабіста вельмі цэніць цэлібат і лічыць, што гэта з’яўляецца “дарам для Касцёла”. Аднак паколькі цэлібат не з’яўляецца дагматам веры, “дзверы заўсёды адчыненыя”. ...


№ 38-39 (804-805) 29.09 - 5.10.2007г.\nМастыхін (3) Соцыум (1) Кіно і тэатр (1)\nКамертон (1) Гістарыёграф (2) Суботнія сустрэчы (1)\nМіністэрства - чытач - газета (1) Вытокі (1)\nЯркая, разнастайная, еўрапейская\nУ Полацкай мастацкай галерэі працягвае работу першая Міжнародная выстаўка мастацкага тэкстылю “Беларусь — Літва”. Значнасць яе не толькі ў тым, што яна адгарнула новую старонку ў мастацкім жыцці горада Полацка, але і ў тым, што стала пачаткам новага міжнароднага праекта ў галіне габеленавага мастацтва.\nКазка пра п’есу і оперу\nПад такой назвай у мастацкай галерэі “Універсітэт культуры” адбылася выстаўка ілюстрацый Паўла Татарнікава. У экспазіцыі былі прадстаўлены не толькі станковыя творы мастака з серый “Сем цудаў Беларусі”, “Слова пра паход Ігаравы”, “Аповесць мінулых гадоў”, але і кнігі, якія праілюстраваны гэтымі работамі.\nМайстар гратэску і гіпербалы\nУ Рэспубліканскай мастацкай галерэі “Палац мастацтва” прадставіў рэтраспекцыю сваіх твораў беларускі жывапісец Уладзімір Ткачоў. Экспазіцыя прысвечана 60-гадоваму юбілею майстра і 35-годдзю творчай дзейнасці.\nНаш родны кут у Вейхерове\n20 верасня ў Музеі кашубска-паморскай музыкі і пісьменства г.Вейхерова (Паморскае ваяводства Польшчы) адбылося ўрачыстае адкрыццё выстаўкі “Мой родны кут”, прысвечанай 125-годдзю з дня нараджэння Я.Купалы і Я.Коласа. На выстаўцы прадстаўлена 37 работ В.Шаранговіча па матывах твораў беларускіх класікаў.\n“Новая зямля” — моваю Кабзара\nНапэўна, самае вялікае дасягненне перакладчыка — прымусіць літаратурны твор гучаць на іншай мове гэтак жа арганічна, як у арыгінале. У Валерыя Стралко гэта атрымалася: дзякуючы яго таленту і старанням славутая Коласава “Новая зямля” набыла паўнакроўнае ўкраінскае аблічча. Акурат гэткім чынам характарызавалі плён працы перакладчыка ўсе выступоўцы на прэзентацыі кнігі, што прайшла 25 верасня ў Пасольстве Украіны ў Мінску і была прымеркавана да юбілею нашага класіка.\nІ турыст — удзельнік конкурсу\nМіжнародны дзень турызму, мусіць, невыпадкова прыпадае на 27 верасня — самы канец “сезона адпачынку”. Дзякуючы апошняй акалічнасці гэтае свята, якое для нас пакуль яшчэ ў навіну, дазваляе падвесці пэўныя вынікі развіцця туріндустрыі, чаму і была прысвечана прэс-канферэнцыя ў сценах Нацыянальнага прэс-цэнтра Рэспублікі Беларусь, удзел у якой узялі дырэктар Дэпартамента па турызме Міністэрства спорту і турызму РБ В.Янкавенка і супрацоўнікі гэтага ведамства.\nСядзіба шукае гаспадара: pэаліі і перспектывы турызму на Лідчыне\nСярод старадаўніх сядзіб, што з часам могуць стварыць “Срэбнае кольца Беларусі”, найболей пашчасціла тым, якія месцяцца паблізу перлін “Залатога кольца” — архітэктурных помнікаў першай велічыні. Бо, наведаўшы, прыкладам, Лідскі замак, сёй-той з турыстаў, відавочна, не будзе спяшацца дахаты — балазе, прылеглы да горада край надта ж багаты на цікавосткі. У гэтым карэспандэнт “К” лішні раз пераканаўся, трохі павандраваўшы па ім у кампаніі кваліфікаваных гідаў: старшых навуковых супрацоўнікаў Лідскага гісторыка-мастацкага музея Валерыя СЛІЎКІНА і Таццяны НЯКІФАРАВАЙ, а таксама галоўнага спецыяліста ўпраўлення культуры Гродзенскага аблвыканкама Людмілы ЛЕБЕДЗЬ. Уражанні ад убачанага рукачыннага і прыроднага хараства, зіхоткімі фарбамі расквечаныя дзякуючы расповедам гэтых улюбёных у свой край людзей, спалучаліся, аднак, з усведамленнем таго, што турыстычны патэнцыял Лідчыны занадта пакуль “патэнцыйны”. Чаго, на шчасце, ужо зусім не скажаш адносна галоўнага яе сімвала.\nКульмінацыі без ілюмінацыі\nІІ Міжнародны фестываль Юрыя Башмета афіцыйна завершыцца толькі праз месяц. Але яго апошні канцэрт, што пройдзе ў Боне 31 кастрычніка, не “зробіць надвор’я” на беларускім культурным небасхіле. Даступным для нашых спажыўцоў стане хіба сумесны з АНТ праект “Класіка сустракае джаз”, што адбыўся ў Віцебску і 27 верасня быў паказаны па тэлебачанні. Таму для беларускай публікі фестываль завяршыўся. А значыць, наспеў час адказаць, з якімі творчымі набыткамі.\nВера на драўлянай дошцы\nВочы чалавечыя здольныя распавесці пра тое, чаго не можа выказаць голас. Нешта цалкам асабістае, што прагне пакінуць пасля сябе душа. Асабліва, калі гэта душа не грэшніка — святога. У позірку вачэй служак Божых — сапраўдны скарб духоўны. Скарб вякоў, які данеслі да нас абразы. Яго адрасуюць наведвальнікам два музеі — Нацыянальны мастацкі музей РБ і Веткаўскі музей народнай творчасці ў сумесным праекце “Скарбы стражытнага мастацтва. Абразы, кнігі, мастацкае ліццё ХІІ — ХХ стст.”.\nПрымадонна з вёскі Валокі\nУ адзін з пагодных дзён аматары музыкі сабраліся ў Карэліцкім раённым краязнаўчым музеі, каб павіншаваць з юбілеем зямлячку, вядучую салістку Днепрапятроўскага акадэмічнага тэатра оперы і балета Антаніну Гаркуша.\n“Як ва ўсіх” — гэта не творчасць\nАрхітэктар Аляксандр ТРУСАЎ нарадзіўся ў сям’і славутага трэнера па спартыўнай акрабатыцы Георгія Трусава, які ўпершыню ў свеце распрацаваў трайное сальта, чацвяртны піруэт (гэты надзвычай складаны элемент выканаў у 1976 годзе спартсмен Вадзім Біндлер). Маці-бібліятэкар прывіла хлопчыку любоў да кніжак, якія спрыялі развіццю ў будучага дойліда фантазіі. Пасля заканчэння каледжа мастацтваў Аляксандр паступіў на архітэктурны факультэт Беларускага політэхнічнага інстытута — цяперашняга БНТУ. Скончыўшы вучобу, прыйшоў на працу ў інстытут “Мінскпраект”. Маладому архітэктару пашанцавала: ён трапіў у майстэрню Леаніда Левіна і Юрыя Градава. Пад кіраўніцтвам знакамітых дойлідаў разам з калегамі ўдзельнічаў у распрацоўцы цікавых праектаў: музея народнай архітэктуры і побыту ў Строчыцах, будынка Дома журналістаў. Займаўся праектаваннем добраўпарадкавання Верхняга горада, рэканструкцыі экспазіцыйнага цэнтра па вуліцы Янкі Купалы ў Мінску. У майстэрні Левіна і Градава панаваў асаблівы дух, маладыя архітэктары шмат чаго спасціглі, шмат чаму навучыліся ў таленавітых настаўнікаў. Аляксандру Трусаву пашанцавала і тады, калі ўпершыню прадставіў сваю працу на Усесаюзным конкурсе маладых архітэктараў, які праводзіўся ў Ашхабадзе ў 1989 годзе. Яго як пераможцу запрасіў да сябе ў Лондан на стажыроўку сусветна вядомы архітэктар Норман Фостэр. Гэта адбылося ў год падзення Берлінскай сцяны. Вярнуўшыся з Велікабрытаніі на радзіму, фактычна ў новую краіну, Трусаў пачаў рэалізоваўваць свае творчыя задумкі не толькі як дойлід, а і як дызайнер, мастак, стваральнік адмысловых інтэр’ераў, наогул нетрадыцыйнай архітэктуры.\nЁсць такі забаўны парадокс: дзеці ў рознаўзроставым грамадстве былі заўсёды, а вось дзіцячае адзенне з’явілася не так даўно. Ды і мы, разглядаючы партрэты, скажам, семнаццатага стагоддзя, не заўсёды можам дакладна сказаць, ці гэта жанчыны на іх, ці маленькія дзяўчынкі. А, можа, гэта і ўвогуле хлопчыкі?..\nПесні з мажорнай афарбоўкай\nТыдзень таму ансамбль народнай музыкі “Бяседа” ўдзельнічаў у Дажынках, напярэдадні здымаўся ў праграме АНТ у Летнім амфітэатры ў Віцебску, 27 верасня даў вялікі сольнік у Канцэртнай зале “Мінск”. Вось таму сёння мы і прапануем чытачам песні народнага артыста Беларусі Леаніда ЗАХЛЕЎНАГА — заснавальніка і мастацкага кіраўніка калектыву, знакамітага кампазітара.\nАПЫТАЛЬНІК па традыцыйным ткацтве\n“Са святам Коласа!”\nСловы гэтыя, якія прамаўляліся з душэўным хваляваннем, сардэчнасцю і бляскам у вачах, у суботні дзень сярэдзіны верасня гучалі па ўсёй Стаўбцоўшчыне. На шматлікіх пляцоўках у Стоўбцах і раёне ладзілася Рэспубліканскае свята паэзіі ў гонар 125-годдзя з дня нараджэння Песняра зямлі беларускай Якуба Коласа. Галоўная імпрэза Свята паэзіі мелася адбыцца ва ўрочышчы Бервянец недалёка ад Мікалаеўшчыны. А напярэдадні аблвыканкам, Дзяржаўны літаратурна-мемарыяльны музея Якуба Коласа прапанавалі гасцям свята і журналістам наведаць мемарыяльныя коласаўскія сядзібы. Мясціны гэтыя даўно ўжо сталі своеасаблівай Мекай для аматараў яго творчасці, сучасных паэтаў. І, як сказаў у сваім выступленні дырэктар Інстытута літаратуры імя Янкі Купалы Нацыянальнай акадэміі навук Валерый Максімовіч, дзякуй Богу, што ёсць гэтая крыніца натхнення, што нам ёсць куды вяртацца.\nБібліятэкар: правы і абавязкі


· Успомнім, калі з'явілася першая кніга\nСпампаваць 40.83 Kb.\nПамер 40.83 Kb.\nСябры! Вам пашанцавала жыць у час небывалага ўзлёту навукова-тэхнічнага прагрэсу, жыць у стагоддзі інфармацыі. Што мы разумеем пад словам "Інфармацыя"? (Паведамленне аб чымсьці). Мы акружаныя ёй заўсёды, калі чытаем кнігі, слухаем радыё, глядзім тэлевізар, маем зносіны паміж сабой. Пытанні, адказы, просьбы, усмешкі, рухі - усё гэта і ёсць перадача інфармацыі. Наогул, неабходнасць выказваць і перадаваць інфармацыю прывяла да з'яўлення прамовы, пісьменства, мастацтва, кнігадрукавання, тэлебачання, вылічальнай тэхнікі. Дзякуючы тэхнічным прагрэсе з'явіліся новыя сродкі камунікацыі, гэта значыць сродкі зносін, а разам з імі - і новыя каштоўнасці. Першым прарывам у гэтым напрамку стала кніга, пазней - перыядычныя друкаваныя выданні, затым - тэлеграф, радыё, тэлебачання і, нарэшце, Інтэрнэт.\nУ пачатку XXI стагоддзя кніга і кампутар - аўтарытэтныя крыніцы інфармацыі. Менавіта пра іх мы сёння і пагаворым:\n· Успомнім, калі з'явілася першая кніга (4-3 тыс. да н.э.);\n· Чым кніга дапамагла чалавецтву (кніга адлюстроўвае гісторыю чалавецтва, яго вопыт, думкі, пачуцці і г.д.).\nПершапачаткова кнігу заўсёды любілі і паважалі. У народзе кажуць "Кніга вучыць, як на свеце жыць", "Кніга - крыніца жыцця", "З кнігай жыць - з дабром сябраваць". Шмат і выказванняў выбітных людзей аб кнізе: "Людзі перастаюць думаць, перастаюць чытаць" (Д. Дзідро), "Кнігі - дзеці розуму" (Джонатан Свіфт), "Кнігі - караблі думкі, вандроўныя хвалямі часу" (Фрэнсіс Бэкан), "Задача кніг - палегчыць, паскорыць пазнанне жыцця, а не замяніць яго" (Я. Корчак), "Без запал да кнігі чалавеку недаступныя культура сучаснага свету, інтэлектуальнае і эмацыйнае ўдасканаленне" (В. Сухамлінскага).\nГісторыя кнігі вельмі цікавая (дадатак № 1). Доўгі час кніга была адзіным і асноўнай крыніцай інфармацыі, сёння - свет апанавалі кампутары.\n· Ці ведаеце вы, што азначае слова "абак"?\n(Грэчаскі "авах" - дошка, падзеленая на палосы, па якой перамяшчалі камяні, выконваючы арыфметычныя разлікі. Накшталт рахункі). Менавіта ад гэтага прымітыўнага прыбора бярэ свой пачатак гісторыя вылічальнай тэхнікі, гісторыя кампутара. Кампутары пачалі актыўна ўжывацца пасля Другой сусветнай вайны. Да 1960 г. ва ўсім свеце выкарыстоўвалася не\nбольш за 7 тыс. кампутараў. У 1993 г. наступіў гістарычны пералом, калі ўпершыню аб'ём вытворчасці персанальных кампутараў перавысіў аб'ём вытворчасці легкавых аўтамабіляў і дасягнуў 35,4 мільёна адзінак.\n· Дзе прымяняюцца кампутары? (У установах, банках, школах, бальніцах, у побыце. Сучасны кампутар піша музыку і вершы, малюе, гуляе ў шахматы, размаўляе. Дадатак № 2). Сёння свет перажывае працэс бурнай інфарматызацыі імкліва расце колькасць інфармацыі, фантастычна развіваецца электронна-вылічальная тэхніка, што робіць інфармацыю даступнай практычна кожнаму. Навукоўцы кажуць аб "інфармацыйны выбух", "інфармацыйную рэвалюцыю", "інфармацыйную цывілізацыю".\n· Як змянілася кніга ў наш час?\nВы, напэўна, ведаеце пра існаванне электронных кніг. У Францыі створана кнігу, вонкава падобную на традыцыйную, але пад яе вокладкай размешчаны экран памерам 16г21см. Электронную кнігу можна пакласці ў торбу ці заплечнік, і працуе яна на батарэйках на працягу 5 гадзін. Гэта адначасова і кніга, і бібліятэка, і віртуальны кніжны магазін. Яе памяць захоўвае каля 30 кніг па 500 старонак кожная. Маючы мабільны тэлефон або тэлефонную разетку, вы падлучаецеся да Інтэрнэту і можаце гуляць па віртуальнай краме, выбіраць і заказваць кнігі. Дастаткова правесці па экране пальцам, каб падабраць кнігу ці газету, павялічыць памер літар, знайсці значэнне незразумелага слова ў слоўніку.\nАпошняе дасягненне камп'ютэрных тэхналогій - "жывая" кніга (Living book). З дапамогай кампутара можна не толькі чытаць тэкст і праглядаць малюнкі, але і чуць галасы персанажаў, "ажыўляць" ілюстрацыі, гуляць у цікавыя гульні. Нават ёсць такія электронныя кнігі-гульні, якія падаюць магчымасць не толькі пазнаёміцца з аўтарскім варыянтам творы, але і самому ўплываць на ход сюжэту.\n· Як вы думаеце, у будучыні друкаваная кніга застанецца або яе заменіць кампутар? (Застаецца, бо для большасці нашых чытачоў персанальны кампутар не па кішэні; думаю, прыйдзе час, калі друкаваная кніга стане рарытэтам і будзе значна даражэй кампутар).\n· Кніга або кампутар? Вы аддаеце перавагу ...\n· Можна быць адукаваным чалавекам, калі не ведаеш кампутара?\n· Ці можна быць сучасным чалавекам, калі не чытаеш кніг?\n· З якой крыніцы (кнігі ці кампутара) вы атрымліваеце асноўную інфармацыю і веды?\nУспомнім старажытнагрэцкі міф пра Лабірынт. Аказваецца, што кніжны свет, а асабліва свет кампутарны, віртуальны, і з'яўляецца тым самым лабірынтам, дзе маладога і неспрактыкаванага карыстальніка падцікоўвае небяспека, сапраўдны жудасны "Мінатаўра". Галоўная праблема сёння - гэта праблема выбару. Як адрозніць патрэбную інфармацыю ад непатрэбнай, глыбокую ад павярхоўнай, карысную ад бессэнсоўнай і шкоднай?\nДосыць часта веданне мастацкай літаратуры абмежавана гартанным дэтэктываў, з тэлевізійных праграм выбіраюцца для прагляду толькі баявікі; кампутар выкарыстоўваецца для сумніўных гульняў. "Кібернетыка падобная таго, што ў часы сярэднявечча лічылі" чорнай магіяй ", - яна можа даць усё, што пажадаеце, але яна не можа падказаць, што неабходна прасіць" (Норберт Вінер).\nУменне выбіраць кнігу або знайсці інфармацыю з дапамогай кампутара - гэта сапраўднае мастацтва. Як авалодаць ім? Менавіта бібліятэкі навучаць вас гэтаму і пакажуць вам шлях да Ведаў, у Духоўнасці.\n· Што азначае слова "бібліятэка"? (Бібліятэка).\nУ сучаснай бібліятэцы сабраны не толькі творы друку, а таксама аўдыё-і відэакасеты, кампакт-дыскі, камп'ютэрныя праграмы, базы дадзеных. Да паслуг чытачоў - разнастайная аўдыё-і відэатэхніка, кампутары, размнажальная тэхніка. Камп'ютэрныя тэхналогіі выкарыстоўваюцца таксама ў працэсе камплектавання бібліятэк, стварэнні даведачнага апарата, абслугоўванні чытачоў. Бібліятэка становіцца складнікам сучасных інфармацыйных сістэм. "Калі старая бібліятэка была крыніцай, да якога ішлі ўсе, хто хацеў ведаў, то найноўшая - гэта вадаправод, які разносіць жыватворную вільгаць па хатах" (Мельвиль Дзьюі). Таму сучасную бібліятэку сталі называць: "віртуальная бібліятэка", "информатека", "медыятэкі", замест слова "чытач" з'явіўся тэрмін "карыстальнік".\n· Патрэбна бібліятэка ў будучыні? (Бібліятэка заўсёды была і надалей захаваецца як інтэлектуальны і інфармацыйны цэнтр; бібліятэка стане папулярным месцам зносін людзей).\nВеданне не дае чалавеку шчасце і мудрасці, не ратуе ад адзіноты - чалавеку патрэбен чалавек. Бібліятэка - гэта храм духоўнасці. У старажытнасці бібліятэку нездарма называлі "дом жыцця", "прытулак мудрасці", "аптэка для душы».\nСёння мы з вамі абмеркавалі некаторыя пытанні тэмы "Кніга і кампутар", тэмы невычэрпнай і складанай. Пакуль гэтыя дзве крыніцы інфармацыі мірна суіснуюць, дапаўняюць адзін аднаго. А што будзе далей - пакажа час.


Ювелірныя абцугі, 316 з нержавеючай сталі, бакавыя-рэзка круглы нос абцугі midnightblue 110-130x53mm; аксэсуары для вырабу ювелірных вырабаў купіць - Каралі І Ювелірныя Вырабы Робячы > ElementyDepo.news\nХатняя старонка Каралі І Ювелірныя Вырабы Робячы Ювелірныя абцугі, 316 з нержавеючай сталі, бакавыя-рэзка круглы нос абцугі MidnightBlue 110-130x53mm; аксэсуары для вырабу ювелірных вырабаў\nЮвелірныя абцугі, 316 з нержавеючай сталі, бакавыя-рэзка круглы нос абцугі MidnightBlue 110-130x53mm; аксэсуары для вырабу ювелірных вырабаў\nТэгі: Ювелірныя вырабы абцугі, абцугі для ювелірных вырабаў, Ювелірныя Вырабы Робячы Абцугі, Танныя ювелірныя вырабы абцугі, Высокую якасць абцугі для ювелірных вырабаў, Кітая абцугі пастаўшчыкоў.\nАпісанне Ювелірныя Абцугі, 316 З Нержавеючай Сталі MidnightBlue\nБокорезами: каля 53 мм шырынёй, даўжынёй 110мм.\nЛанцужок нос абцугі: каля 53 мм шырынёй, 130 мм доўга.\nКруглыя абцугі носа:каля 53 мм шырынёй, даўжынёй 125мм.\nЁн выкарыстоўваецца, каб зрабіць flush выразаць на правады. Гэта адзін з асноўных інструментаў для вырабу ювелірных вырабаў.\nКолер Металу: Плаціна\nВыкарыстанне: Кусачкі Бакавыя\n100% прадукцыі на Nbeads на складзе з дакладным колькасцю. З нашай разумнай і эфектыўнай працы ў камандзе, Nbeads дапамогуць вам атрымаць вашу пасылку як мага хутчэй.\n1. Ваш пакет, як правіла, быць адпраўлены ў працягу 5 рабочых дзен пасля аплаты чысціцца. калі ўсё пойдзе добра, мы маглі б накіраваць на працягу 3 дзён.\n2. Мы будзем пакет карабель да вашага ElementyDepo.news адрас. Такім чынам, калі ласка, пераканайцеся, што ваш адрас правільны, перш чым зрабіць плацеж.\n4. Час дастаўкі залежыць ад пункта прызначэння і спосабу дастаўкі, паскоранай Кошт дастаўкі 3~7 дзен для таго, каб прыехаць і поштай патрабуецца каля 1 месяца.\nПроста адчуваць сябе ўпэўнена, каб заплаціць нам праз ElementyDepo.news escrow праз візу, Мастеркард, Ківі, Вестэрн Юніен і банкаўскія пераклады. Ваш плацеж будзе выпушчаны толькі да нас пасля пацверджання Вы атрымалі тавар.\nГэта будзе значна ўдзячны, што вы маглі б пакінуць нас станоўчыя водгукі, Калі вы задаволены з нашых тавараў і паслуг. Проста не саромейцеся звязацца з намі ў першы раз, калі паўсталі праблемы, мы валодаем дастатковым вопытам, каб вырашыць любую праблему для вас. Калі ласка, не пакідайце адмоўны водгук або адкрыць спрэчка. І PLS, не забудзьцеся пакінуць інфармацыю accruate, калі вы робіце заказ, таму што мы пашлем дэталі да вас, што вы пакінулі нам. Паверце нам, няшчасныя выпадкі будуць вырашаны.\nПамер Ўпакоўкі : 14cm x 7cm x 3cm (5.51in x 2.76in x 1.18in)\nАсаблівасці Прадукту : Практычныя\nЮвелірныя Вырабы Інструменты І Абсталяванне Тып : Абцугі\nВага Тавару : 82.8g\nДаўжыня Вырабы : 0cm\nТып Элемента : Ювелірныя Інструменты І Абсталяванне\nНумар Мадэлі: Інструмент-D029


У лабараторыях Магілёўшчыны праверыць грыбы і ягады на радыяцыю можна бясплатна | Могилевский областной исполнительный комитет\nОпубликовано ср, 31/07/2013 - 15:05 пользователем Galia\nУ спецыяльных лабараторыях, якія ёсць у Магілёўскай вобласці, грыбы і ягады правяраюць бясплатна. Спецыялісты кажуць: абы людзі не ленаваліся і даносілі дары леса на кантроль. Для даследвання патрэбны ўсяго адзін літр грыбоў (і той вяртаюць уладальніку). Спажываць правераны прадукт можна будзе з утаймаваным сумленнем. Прычым самая разумная тактыка - не спадзявацца на “авось”, а прынесці ў лабараторыю грыбы з усялякіх лясоў, нават з адносна “чыстых”, распавёў намеснік начальніка па Магілёўскай вобласці Адміністрацыі зон адчуджэння і адсялення Алег Цімашкоў. Бо ў Беларусі значная частка тэрыторыі забруджана радыёнуклідамі цэзію.\nЗбор грыбоў – нацыянальная традыцыя. Беларусы не адмовіліся ад яе і пасля аварыі на Чарнобыльскай АЭС. У нашым рэгіёне ў Клімавіцкім, Касцюковіцкім, Краснапольскім, Слаўгарадскім і Чэрыкаўскім раёнах ёсць зоны першачарговага і наступнага адсялення. Тут дзейнічае кантрольна-прапускны рэжым. І хто будзе мець спакусу абыйсці яго бокам, нажыве ўрон і здароў’ю, і бюджэту, распавёў Алег Цімашкоў.\nПраўда, сёлета пакуль такіх парушэнняў не зарэгістравана. Затое беларусы “паспяхова” парушаюць правілы нарыхтоўкі лясных дароў. Па інфармацыі прэс-службы Мінлясгаса, з пачатку сезона збору лясных ягад і грыбоў лясная ахова правяла па ўсёй рэспубліцы каля 700 рэйдавых мерапрыемстваў. Адабраны дзясяткі прылад незаконнай нарыхтоўкі. На парушальнікаў пасыпаліся пратаколы, пастановы і штрафы.


Слонімская “Ноч музеяў” | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСлонімскі раённы краязнаўчы музей імя Язэпа Стаброўскага падтрымаў міжнародную акцыю “Ноч музеяў” і наладзіў сваё музейнае мерапрыемства. Гэта ўжо не першы год як музей у Слоніме адзначае цікавае свята. І з кожным годам яно становіцца ўсё больш масавым і разнастайным.\nУ мінулую суботу, 21 траўня, “Ноч музеяў” пачалася каля музея на спецыяльнай пляцоўцы з арлом. Мясцовыя юныя артысты паказалі вясёлую праграму “Рытмы часу” з песнямі і танцамі.\nУ гэты вечар працавалі выставы “Рэдкая кніга і ікона”, рэтра-інсталяцыя “Фота на памяць”, адбылася прэзентацыя фотавыставы Дзмітрыя і Вольгі Наўгародскіх, прысвечаная вяселлю, і шэраг іншых добрых спраў.


Жылля не стануць будаваць меней - Трыбуна працы\nЖылля не стануць будаваць меней\nЗ мэтай забяспечыць жыхароў раёна, якія маюць у тым патрэбу, жыллём, будаўніцтва апошняга ў будучым годзе працягнецца. Як паведаміў на планёрцы намеснік старшыні райвыканкама Ігар Кісель, у камітэце па архітэктуры і будаўніцтве Магілёўскага аблвыканкама адбылася абарона праекта раённай праграмы па будаўніцтве жылля на 2011 год. У раёне плануецца пабудаваць 50 жылых дамоў, з іх 25 — у сельгасарганізацыях, а таксама 80-кватэрны і 18-кватэрны жылыя дамы. Усяго неабходна будзе пабудаваць 17 тысяч квадратных метраў жылля.\nДобраўпарадкаванне — круглы год →


Лявон Вольскі ў Вільні выканае 33 песні — Ultra-Music\n— Я ўжо і не памятаю, калі мы рабілі такую вялікую па колькасці песень і храналагічным ахопе праграму. Тым больш у паўнавартасным рокавым гучанні, — прызнаецца Лявон Вольскі. — Было цікава ўзгадаць шмат песень з мінулага — асабліва ўсе гэтыя рок-гімны 90-х і 00-х, на якіх мы зробім вялікі акцэнт. Сучасны склад музыкаў безумоўна дадае ў іх нешта сваё, але не змяняе іх сутнасць.\nЗараз у праграме канцэрта 33 песні — 11 з іх у першым аддзяленні, прысвечаным альбому «Грамадазнаўства», і 22 у другім, у якім прагучаць лепшыя песні розных гадоў. У тым ліку шмат хітоў, напісаных Лявонам для N.R.M., а таксама нешта з «Мроі», Zet.\n— Кожная частка будзе мець свой сэнс і сваю атмасферу, — распавядае музыка. — Альбом «Грамадазнаўства» будзе хутчэй у выглядзе сучаснай рок-оперы. Граць яго будзем амаль без паўз, з адмысловым святлом і дадатковым гукавым аздабленнем. То бок гэтая частка будзе, каб паслухаць, атрымаць настрой. А потым будзе вялікая другая частка ў фармаце рок-канцэрта, каб добра паспяваць і паскакаць.\nКвіткі на канцэрт, які адбудзецца ў віленскай Teatro Arena, яшчэ ёсць у продажы ў агенцыі «Шаблі» (бясплатныя візы, папярэдняя рэгістрацыя не патрэбна) і TicketPro (без візавай падтрымкі). Кошт: 350 000 (танцпол), 500 000–700 000 (партэр). Аўтобусны тур Мінск-Вільня-Мінск — 500 000. Даведкі: +375 33 6555596.


У Пецярбургу Лукашэнка пагаварыў з Пуціным, але нядоўга\nУ пятніцу ў часе сьвяткаваньня 300-годзьдзя Санкт-Пецярбургу адбыўся нефармальны саміт СНД, у якім узяў удзел і Аляксандар Лукашэнка. Шэраг беларускіх грамадзкіх аб’яднаньняў заклікалі прэзыдэнтаў іншых дзяржаваў абмежаваць усялякія кантакты са спадаром Лукашэнкам.\nПасьля заканчэньня нефармальнага саміту СНД у Санкт-Пецярбургу адбылася кароткая гутарка Аляксандра Лукашэнкі з Уладзімерам Пуціным. Акрамя гэтай фразы, Лукашэнкава прэсавая сакратарка Натальля Пяткевіч нічога больш не сказала. Паўнавартаснай двухбаковай сустрэчы кіраўнікоў Расеі й Беларусі з самага пачатку не было заплянавана. Адмысловая карэспандэнтка Першага нацыянальнага тэлеканалу Беларусі паведаміла зь Пецярбургу: "Фармат цяперашняга мерапрыемства не прадугледжвае якіх-небудзь афіцыйных сустрэчаў і сур’ёзных перамоваў".\nЛяканічным быў і прэзыдэнт Украіны Леанід Кучма, які ёсьць старшынём Рады кіраўнікоў дзяржаваў СНД. Ён адзін выйшаў да журналістаў і даў прэсавую канфэрэнцыю, якая доўжылася 4 хвіліны. Паводле спадара Кучмы, на піцерскім саміце абмяркоўваліся пытаньні супрацоўніцтва ў кантэксьце падрыхтоўкі да наступнай сустрэчы прэзыдэнтаў СНД у Ялце, якая пройдзе ў верасьні. Украінскі лідэр нагадаў, што менавіта там бузе прынятае канчатковае рашэньне пра заканчэньне першага этапу фармаваньня зоны вольнага гандлю на тэрыторыі Садружнасьці. Праўда, Леанід Кучма назваў цяперашнюю сустрэчу на Няве "вельмі бурлівай і выніковай". Саміт ухваліў таксама скасаваньне санкцыяў супраць Іраку і выказаўся за ўмацаваньне ролі ААН у яго аднаўленьні пасьля вайны.\nВаенную тэматыку абраў і Аляксандар Лукашэнка для свайго падарунку Ўладзімеру Пуцiну — ён прывез зробленую віцебскімі майстрамі мадэль старадаўняй гарматы. Гэта сувэнір з дуба й бронзы з пазалотаю. Гармата мае ўсе неабходныя аксэсуары, у тым ліку зарадныя ядры, паведаміла прэсавая служба прэзыдэнта Беларусі, якая зрабіла таксама акцэнт на тым, што падарунак мае дух пятроўскай эпохі, калі быў закладзены горад на адваяванай у Швэцыі тэрыторыі.\nАле Расея плянавала надаць саміту СНД зусім іншы акцэнт. Крамлёўская крыніца заявіла агенцтву Інтэрфакс, што сустрэча прэзыдэнтаў краінаў Садружнасьці адбудзецца напярэдадні саміту Расея—Эўразьвяз, а Расея, цытую, "пасьлядоўна выступае за годнае супольнае ўваходжаньне дзяржаваў-удзельніцаў СНД у міжнародную супольнасьць".\nАдметна, што ў дзень пачатку сьвяткаваньняў юбілею Пецярбургу шэраг беларускіх праваабарончых арганізацыяў Беларусі апублікавалі зварот да кіраўнікоў дзяржаваў, якія туды прыехалі, з заклікам "абмежаваць усялякія кантакты з Аляксандрам Лукашэнкам і выказаць сваё стаўленьне да нэгатыўных працэсаў у галіне правоў чалавека, якія адбываюцца ў Рэспубліцы Беларусь".\nБеларускі Гэльсынскі камітэт, Беларускі ПЭН-цэнтар, Праваабарончы цэнтар "Вясна", Беларуская асацыяцыя журналістаў і аб’яднаньне "Праўная дапамога насельніцтву" паведамілі гасьцям Санкт-Пецярбургу пра новы віток парушэньняў правоў чалавека ў краіне: "Толькі за апошнія дні ў Беларусі пад пагрозаю ліквідацыі апынуліся найбуйнейшыя недзяржаўныя газэты, прыпыненае выданьне газэтаў "Белорусская деловая газета" і "БДГ. Для служебного пользования", на мяжу закрыцьця пастаўленыя тры газэты — "Народная воля", "Вечерний Столин", "Навінкі" і чатыры буйныя рэгіянальныя няўрадавыя арганізацыі".\nБеларускія праваабаронцы нагадалі таксама пра спыненыя справы зьніклых.


Reuters: Расія, Турцыя і Іран плануюць падзяліць Сірыю на зоны ўплыву | euroradio.fm\nГалоўная / Reuters: Расія, Турцыя і Іран плануюць падзяліць Сірыю на зоны ўплыву\nReuters: Расія, Турцыя і Іран плануюць падзяліць Сірыю на зоны ўплыву\n29/12/2016 - 07:27\nПры такім варыянце Асад зможа застацца ва ўладзе да наступных прэзідэнцкіх выбараў у 2021 годзе, пасля чаго яе саступіць.\nРасія, Турцыя і Іран працуюць над праектам падзелу Сірыі на неафіцыйныя зоны ўплыву. Пра гэта паведамляе агенцтва Reuters, якое спасылаецца на неназваныя крыніцы. Адзначаецца, што дамоўленасці знаходзяцца ў "зачаткавым стане". Паводле праекту, Сірыя павінна стаць своеасаблівай федэрацыяй пад кантролем алавітаў — паслядоўнікаў блізкай да шыітаў рэлігійнай плыні (да яе належыць цяперашні прэзідэнт Сірыі Башар Асад).\nМяркуецца, што Асад зможа застацца ва ўладзе да наступных прэзідэнцкіх выбараў у 2021 годзе, пасля чаго яе саступіць. На змену яму мусіць прыйсці "менш супярэчлівы алавіцкі кандыдат". Па неафіцыйнай інфармацыі, ідэю адхілення Башара Асада не падтрымлівае Іран.\nМежы "зонаў уплыву" невядомыя, за выключэннем таго, што Турцыя хоча атрымаць кантроль над памежнай тэрыторыяй на поўначы краіны, якая пераважна падкантрольная сірыйскім курдам. Іх Анкара разглядае як саюзнікаў забароненай турэцкай Рабочай партыі Курдыстана.\nШто да Ірана, то, як піша агенцтва, яго мэтай з'яўляецца захаванне наземнага калідора для паставак зброі шыіцкаму ліванскаму руху "Хезбала". А вось Расія разлічвае шляхам сірыйскага ўрэгулявання пацвердзіць свой статус "звышдзяржавы".


Баявы шлях танкіста\nДа берагоў ціхай рачулкі Вабіч прытулілася вёска Нежкаў. Тут прайшло дзяцінства і юнацтва Міхаіла Савіцкага. Адсюль ён у верасні 1938 быў прызваны ў рады Чырвонай Арміі. Тэрміновую службу праходзіў у адным з гарнізонаў Пскоўшчыны. Салдат праяўляў вялікую цягу да тэхнікі.\nМіхаіл любіў завіхацца каля грузавых машын, гармат, кулямётаў. Гэта заўважыла камандаванне вайсковай часці і накіравала дапытлівага байца на кароткатэрміновыя курсы танкістаў, дзе ён атрымаў спецыяльнасць вадзіцеля-механіка.\nУ жніўні 1941 года радавы Міхаіл Савіцкі прыбыў у танкавую часць, якая дыслакавалася непадалёку ад знакамітага сяла Міхайлаўскае, што некалі належыла роду Пушкіных.\nХлопцу з Нежкава даручылі вадзіць танк Т-26, і ў яго сэрцы ўзнікла такое адчуванне, быццам на ім ляжыць адказнасць за лёс усёй роднай зямлі.\nЯкраз у цяжкія ліпеньскія дні 1941 года фашысты сканцэнтравалі тут вялікую мабільную групоўку сваіх сіл, і тут чырвонаармеец Міхаіл Савіцкі атрымаў сваё баявое хрышчэнне.\nМіхаіл без страху ўводзіў у баі свой танкавы экіпаж. Здавалася, што машыну не маглі стрымаць ні суцэльная сцяна артылерыйскіх выбухаў, ні міны. Вадзіцель-механік толькі бачыў, як дзясяткі гітлераўцаў гінулі пад гусеніцамі, ад трапных стрэлаў кулямётчыкаў.\nУ адным з баёў ён імкнуўся хутчэй дабрацца да маста праз раку Ловаць, каб сарваць варожую пераправу. І раптам, быццам маланка ўдарыла па танку. Баявую машыну імгненна ахапіла полымя. Кантужанага вадзіцеля-механіка адправілі ў палявы шпіталь. Пасля лячэння Міхаіл Трафімавіч зноў стаў у строй абаронцаў Айчыны і бязлітасна граміў нямецка-фашысцкіх захопнікаў.\nЗа час вайны Міхаіл Савіцкі быў яшчэ тройчы паранены і яшчэ чатыры разы яму даводзілася пакідаць свой пылаючы танк.\nУ кастрычніку 1941 года Міхаіл перасеў за рычагі славутага Т-34 і не адзін дзясятак разоў зведаў радасць перамогі.\nВось прыклад аднаго з баёў каля возера Селігер, якое шырокай стужкай выцягнулася ў накірунку з поўдня на поўнач. На заходнім беразе яго акапаліся фашысты. На ўсходнім, паблізу горада Асташкаў, занялі пазіцыі чырвонаармейцы.\nНа той час у жорсткіх баях за Маскву быў ужо развенчаны міф аб непераможнасці гітлераўскай арміі. Нашы танкісты і пехацінцы нястрымана рваліся ў бой. Сапёры непрыкметна нарошчвалі лёд на Селігеры з такім разлікам, каб ён мог вытрымаць цяжар танкаў.\n31 снежня камандаванне фронту вырашыла прыпаднесці нямецкім ваякам навагодні “сюрпрыз”. У вызначаны час у зорнае неба ўзвіліся чырвоныя і зялёныя ракеты, а замерзлая зямля скаланулася ад артылерыйскіх выбухаў. На высокай хуткасці праз возера на заходні бераг яго памчаліся нашы танкі. Атака была не толькі добра арганізавана, але яна стала зусім нечаканай для фашыстаў.\nУлетку 1942 года Міхаіл Савіцкі ваяваў у Данскім стэпе.\nТам вялася актыўная падрыхтоўка да вялікай бітвы за вызваленне Сталінграда. Звычайна ў схватку з ворагам уступала наша група ў складзе пяці і больш танкавых экіпажаў і знішчала, як правіла, да дзесяці варожых машын. Аднойчы Міхаілу Савіцкаму давялося праявіць кемлівасць, каб выратаваць танк КВ (“Клім Варашылаў”), якому на нейтральнай паласе пашкодзілі гусеніцу.\nФашысты разлічвалі, што танк стане іхнім трафеем, але Міхаіл запэўніў камандзіра, што гусеніцу можна хутка адрамантаваць. Дзеля выканання гэтай складанай задачы спатрэбіцца падтрымка артылерыі і кулямётны агонь чырвонаармейцаў. Наш зямляк разам з яшчэ адным смельчаком падпаўзлі да танка. Разваднымі ключамі яны паспрабавалі павярнуць вядучую шасцярню. Але, на жаль, у іх не атрымалася гэта зрабіць. Тады Міхаіл Трафімавіч імгненна скокнуў у люк і завёў рухавік, што дазволіла павярнуць на некалькі градусаў закліненае кола і злучыць гусенічны ланцуг.\nУ далейшым выратаваны танк паспяхова ўдзельнічаў у абарончых баях за Сталінград.\nНеўзабаве Міхаіл Трафімавіч стаў курсантам Арэнбургскага танкавага вучылішча. Лейтэнант Савіцкі у якасці камандзіра самаходнай устаноўкі вызваляў ад фашысцкіх акупантаў Польшчу, Усходнюю Прусію, Германію.\nКавалер ордэнаў Чырвоная Зорка, Айчыннай вайны ІІ ступені М. Т. Савіцкі вярнуўся ў родную вёску толькі ў 1948 годзе.\nПа першым часе ён апынуўся нібыта на жыццёвым раздарожжы: дзе было прымяніць былому франтавіку, які прайшоў Вялікую Айчынную вайну ад званка да званка, свае веды, уменне, вопыт? Спачатку папрацаваў выкладчыкам фізкультуры СШ № 2, а неўзабаве знайшоў-такі занятак па душы, узначаліўшы калектыў хлебапякарні, а потым шчыраваў майстрам цэха новага хлебазавода.\n...Сёння ўнукі і праўнукі Міхаіла Трафімавіча жывуць у Бялынічах і Магілёве. Калі яны сваёй вялікай сям’ёй збіраюцца за святочным сталом, абавязкова добрым словам успамінаюць і салдата Перамогі Савіцкага, які гераічна змагаўся з фашысцкімі захопнікамі за мірнае і шчаслівае жыццё нашчадкаў.\nВіктар СУХАРАЎ, няштатны карэспандэнт “Зары над Друццю”.


Беларускія грузы забяспечваюць 30% загрузкі літоўскага марскога порта ў Клайпедзе на працягу апошніх пяці гадоў. 04.02.2020, Sputnik Беларусь\nнавіны , у беларусі, эканоміка, літва, беларусь, сяргей румас\nБеларускія грузы забяспечваюць 30% загрузкі літоўскага марскога порта ў Клайпедзе на працягу апошніх пяці гадоў.\nМІНСК, 4 лют - Sputnik. Гандлёва-эканамічнае супрацоўніцтва Беларусі і Літвы дынамічна развіваецца, сказаў прэм'ер-міністр Беларусі Сяргей Румас на сустрэчы з кіраўніком МЗС Літвы Лінасам Лінкявічусам, перадае карэспандэнт Sputnik.\nКіраўнікі МЗС Беларусі і Літвы сустрэліся ў Рымдзюнах\n3 лютага 2020, 12:21\nСустрэча прайшла напярэдадні 6 лютага, калі спаўняецца 25 гадоў з дня падпісання дагавора аб дружбе і мяжы, што, як адзначыў Румас, з'яўляецца добрай нагодай, каб абмеркаваць дасягнутыя вынікі і задумацца над тым, што трэба змяніць.\nСяргей Румас адзначыў, што Беларусь і Літва з'яўляюцца суседзямі і блізкасць рынкаў дзвюх краін склалася гістарычна.\n"Сёння гандлёва-эканамічнае супрацоўніцтва з Літвой развіваецца вельмі добра", - сказаў прэм'ер.\nПры гэтым ён дадаў, што ў нас ёсць "добрая статыстыка за 2019 год. Наш тавараабарот наблізіўся да 1,5 млрд долараў. На працягу апошніх пяці гадоў беларускія грузы забяспечваюць 30% загрузкі літоўскага порта ў Клайпедзе".\nБеларускі прэм'ер упэўнены, што літоўскі бізнес добра сябе адчувае ў Беларусі, і ў якасці доказу сказаў, што ў нашай краіне працуюць 575 кампаній з літоўскім капіталам.\nПасля чаго дадаў, што добрым прыкладам з'яўляецца праца літоўскай кампаніі "ВМГ", якая рэалізуе ў Беларусі ўжо другі праект.\n"Гэта будаўніцтва буйнога вертыкальна інтэграванага дрэваапрацоўчага комплексу ў Віцебску", - удакладніў Сяргей Румас.\nЭксперт: што важней для Літвы - пастаўкі нафты або канфлікт з-за БелАЭС\n29 студзеня 2020, 12:55\nНа яго думку, гэта з'яўляецца доказам таго, што літоўскі бізнес можа прыходзіць у Беларусь і паспяхова працаваць. Развіваць адносіны паміж краінамі трэба ў тым ліку "праз фарміраванне спрыяльнага палітычнага клімату".\n"Гэтай мэты можа паслужыць і беларуска-літоўскі форум, які плануецца 14-15 мая бягучага года ў Клайпедзе", - паведаміў кіраўнік урада.\nУ завяршэнне Сяргей Румас прапанаваў аднавіць працу двухбаковай міжурадавай камісіі па развіцці гандлёвых адносін.\nУ сваю чаргу Лінас Лінкявічус адзначыў, што яму прыемна вярнуцца ў горад, дзе шмат гадоў таму яму давялося служыць.\n"Надышоў час больш інтэнсіўных кантактаў і адносін. І, вядома, адкрытай размовы, паколькі, нягледзячы на ўсе станоўчыя прыклады ёсць і некаторыя рознагалоссі", - канстатаваў кіраўнік МЗС Літвы.\nПасля чаго дадаў, што "гэта не з'яўляецца прычынай не размаўляць. Мы як раз думаем, што павінны гэта рабіць".\nЛінас Лінкявічус назваў плённымі перамовы са сваім беларускім калегам Уладзімірам Макеем учора ў Рымдзюнах.\nМіністр запрасіў Сяргея Румаса наведаць беларускую гімназію ў Вільні і прыняць удзел у працы форуму ў Клайпедзе ў маі 2020 года.


Трыумф беларускага спорту - гучныя загалоўкі спартыўных выданняў паляцелі следам за прыемнымі лічбамі: па выніках трох чэмпіянатаў свету, якія завяршыліся на днях, нашы атлеты заваявалі 11 медалёў. Тут успомнім нядаўнюю вялікую нараду па спорце ў Прэзідэнта. І калі гэта першыя вынікі вялікай працы над памылкамі, то сітуацыя выклікае аптымізм.\nЗрэшты, як сцвярджае наш карэспандэнт Мікалай Стула, калі прыгледзецца да людзей, якія здабылі ўзнагароды, вынік становіцца заканамерным. Весляры і гімнасткі - беларускія спартсмены, якія выступаюць стабільна добра. Праўда, сярод гэтай стабільнасці ёсць усё ж і сенсацыя - доўгіх 15 гадоў беларускія гімнасткі ў групавых практыкаваннях ішлі да золата чэмпіянату свету! І нарэшце ў Кіеве перасягнулі сваіх галоўных саперніц - расіянак. З гэтай пераканаўчай перамогай нашу нацыянальную каманду павіншаваў Прэзідэнт.\nГэта выдатны вынік напружанай і мэтанакіраванай працы ўсяго калектыву каманды. Вашы яркія выступленні сталі сапраўдным святам для ўсіх знаўцаў гэтага грацыёзнага віду спорту як у Беларусі, так і за мяжой. Вы ўпісалі слаўную старонку ў гісторыю айчыннага спорту, - адзначыў Кіраўнік дзяржавы. І прама зараз эмоцыі і каментарыі саміх герояў - мы сустракалі іх у аэрапорце. Нацыянальную зборную па мастацкай гімнастыцы пасля прылёту з чэмпіянату свету правялі ў vip-залу. Прыбылі сапраўды вельмі важныя персоны. Віншаванні, кветкі - усё гэта было заслужанае. Каманда заняла трэцяе агульнакаманднае месца, заваяваўшы 5 медалёў.\nПа колькасці медалёў дасягнула поспеху Меліціна Станюта. У яе 3 бронзы, у тым ліку і ў алімпійскай дысцыпліне - мнагабор'і. У тым жа мнагабор'і, толькі групавым, не было роўных нашай камандзе. Абсалютна новы склад здолеў узяць золата чэмпіянату свету. Апошні раз у Беларусі такое было 15 гадоў таму.\nУсе выхадныя гімнасткі вялі завочную спрэчку з вяслярамі. У Дуйсбургу спаборнічалі байдарачнікі і канаісты. Гэты від спорту на працягу некалькіх алімпійскіх цыклаў рэгулярна дае вынік. На гэты раз атрымалі 5 медалёў, да золата не даехалі, затое ёсць два п'едэсталы ў алімпійскіх дысцыплінах. Вядома, былі чэмпіянаты і лепш, аднак каманда Уладзіміра Шантаровіча заслугоўвае кампліментаў за тую самую праславутую стабільнасць.\nСтабільнасць у веславанні акадэмічнай - гэта Кацярына Карстэн. Ёй цяжка цягацца ў лодцы-адзіночцы, таму перасела ў двойку парную з Юліяй Бічык. Як вынік - бронза чэмпіянату свету ў Паўднёвай Карэі. Гэты экіпаж будзе рыхтавацца да Алімпіяды ў Рыа.\nБеларускія медалі ў веславанні - абсалютна нармальная з'ява. У краіне добрая база: каналы ў розных абласцях, ёсць адпаведная інфраструктура. У Заслаўі створаны цэнтр алімпійскай падрыхтоўкі. У гэтым будынку жывуць і трэніруюцца адны з самых перспектыўных юных весляроў краіны. Эліта. Трэніроўкі, у якіх задзейнічаныя 95 працэнтаў цягліц чалавека, даюць аб сабе знаць.\nНа верхнім паверсе 32 прадстаўнікі акадэмічнага веславання, на ніжнім столькі ж спартсменаў-байдарачнікаў і канаістаў. Побач сталовая, медыцынскі цэнтр з басейнам і лазняй. Не ўсе стануць прафесіяналамі, але людзьмі здаровымі без сумнення.\nНа нядаўняй нарадзе ў Прэзідэнта былі прыведзеныя такія лічбы: 15 відаў спорту сёлета на чэмпіянатах свету заваявалі толькі адзін медаль - за ўсіх адказвала Дар'я Домрачава. Праўда, міністр спорту паабяцаў да студзеня яшчэ як мінімум 15 узнагарод. І гэта рэальна: толькі мінулы тыдзень намаганнямі трох відаў прынёс 11 медалёў. Хутка выступаць барцам і цяжкаатлетам, якія звычайна не вяртаюцца з чэмпіянатаў свету без узнагарод.\nАдзін з прыярытэтаў праграмы гэтай пяцігодкі - знешняя палітыка


25 верасень 2018, 19:30\nФасад ашмянскай сынагогі ў праекце ICOMOS\n25 верасьня ў Нацыянальным гістарычным музэі Беларусі адмыслоўцы абмеркавалі лёс былой сынагогі ў Ашмянах. Праект канцэпцыі аднаўленьня старога будынку з арыентацыяй на інтарэсы мясцовай супольнасьці рэалізуе Беларускі камітэт ICOMOS пры ўдзеле Ашмянскага краязнаўчага музэю і літоўскіх адмыслоўцаў.\nРаней ужо прайшлі сэмінары ў Эўрапейскім гуманітарным унівэрсытэце ў Вільні для прадстаўнікоў выканаўчай улады Горадзенскай вобласьці, Ашмянскага раёну і актыўных сябраў рэгіянальнай супольнасьці, а таксама азнаямляльная паездка па адноўленых сынагогах у Літве для беларускіх рэстаўратараў. У Ашмянах пабывалі спэцыялісты ў аднаўленьні старой часткі Вільні і зь Літоўскага камітэту ICOMOS. Галоўнай мэтай абменаў — вызначыць пэрспэктыўныя функцыі гістарычнай пабудовы, зыходзячы з патрэбаў гораду.\nМуры старой ашмянскай сынагогі\nПрэзэнтаваны заключны этап паўгадавой працы — кансалідаванае экспэртнае бачаньне аднаўленьня як самога архітэктурнага помніку, так і прылеглай да яго тэрыторыі.\nЧаму сынагогі не заўсёды «беларуская спадчына»\nПаводле падлікаў культурнага антраполяга, старшыні праўленьня Беларускага камітэту ICOMOS Сьцяпана Стурэйкі, у Беларусі прыкладна тры дзясяткі былых сынагогаў, якія або занядбаныя, або выконваюць нязвыклую функцыю. Пасьля Галакосту габрэйскіх суполак з кампактным пражываньнем практычна не засталося, на колішнюю спадчыну амаль ніхто не прэтэндуе.\n«Тое, што сынагогі ў Беларусі фармальна маюць статус гісторыка-культурнай каштоўнасьці, абараняе іх ад руйнаваньня, — адзначае ён. — Але адначасова задае вельмі высокія патрабаваньні да рэстаўрацыі, недасягальныя ў малых гарадах. І справа ня ў тым, што няма адпаведнай дзяржаўнай праграмы, часта гэта ўспрымаецца як „чужая культура“. Аддаць даніну павагі народу, зь якім беларусы стагодзьдзямі жылі поруч, — адна з мэтаў праекту».\nУ працэсе распрацоўкі канцэпцыі экспэрты ICOMOS правялі ў Ашмянах своеасаблівы «замер» грамадзкай думкі. Напрыклад, чаму аднаўленьне сынагогі было б важным для мясцовай грамады і якім гараджане бачаць будынак праз 10-15 гадоў. У суседняй Літве такі экспэрымэнт прынёс рэальны плён: за кароткі час там вярнулі да жыцьця 5 колішніх сынагогаў.\nРазборка злучальнай галерэі паміж сынагогамі з паўднёвага фасаду. Зьлева — закладзены дзьвярны праём на ўзроўні жаночай галерэі. Фота з прэзэнтацыі Антона Астаповіча\nСьцяпан Стурэйка, у сваю чаргу, хацеў бы, каб ашмянскі праект стаў узорнай «гісторыяй посьпеху», якую можна пашырыць на ўсе астатнія месцы ў краіне, дзе зьберагліся занядбаныя будынкі сынагогаў.\nЯк ашмянская сынагога апынулася ў гета\nСтарая сынагога месьціцца ў гістарычным цэнтры Ашмянаў — у рэлігійным трыкутніку побач з каталіцкім касьцёлам і праваслаўнай царквой. Мяркуецца, што будаўніцтва было завершана ў 1912 годзе. Тады ў мястэчку з на 50% габрэйскім насельніцтвам вялікае культавае збудаваньне выглядала цалкам дарэчна. Закрылі сынагогу ў 1940 годзе, неўзабаве пасьля прыходу на заходнія землі бальшавікоў.\nПаўднёвы фасад сынагогі. Закладзены ўваход на ўзроўні жаночай галерэі\nПадчас Другой сусьветнай вайны будынак апынуўся ў эпіцэнтры гета, куды сагналі блізу 5 тысяч габрэяў з гораду і ваколіцаў. Практычна ўсе яны былі забітыя ці закатаваныя, Ашмяны страцілі статус габрэйскага гораду. А ў паваенны час пад дахам колішняй сынагогі абсталявалі склад, які заставаўся практычна да нашых дзён. Усяго пару гадоў таму будынак перайшоў на балянс краязнаўчага музэю.\nЯк удакладняе Сьцяпан Стурэйка, ашмянская сынагога разам са слонімскай уваходзіць у «залаты фонд» культавых збудаваньняў: у эўрапейскім рэйтынгу помнікаў габрэйскай архітэктуры, якія патрабуюць неадкладнага аднаўленьня, яны месьцяцца на верхніх радках.\nКалі сынагога становіцца малельным домам\nКіраўнік праектнага бюро Беларускага аддзяленьня ICOMOS Ігар Раханскі, прэзэнтуючы канцэпцыю, перадусім зьвярнуў увагу: разьлічваць на вяртаньне першасных функцыяў будынку наўрад ці выпадае. Габрэйскай грамады, якая ўзяла б сынагогу ў свае рукі, не засталося. Разам з тым ня вырашанае пытаньне зь фінансаваньнем, якое дазваляла б хуткія пэрспэктывы аднаўленьня.\n«Той выпадак, калі будынак можна прыстасаваць пад розныя задачы, не закранаючы пачуцьцяў вернікаў, — гаворыць суразмоўца. — Рэч у тым, што сынагога ня ёсьць культавым аб’ектам у наўпроставым сэнсе. Яна становіцца малельным домам тады, калі там пачынаецца служба. А так і фінансавыя ўгоды адбываліся, і банкеты ладзіліся. Будзе правільна зробленая кавярня — нікога гэта не абразіць. Там цудоўная акустыка, можна ладзіць канцэрты. Ці прастора для паказу кінафільмаў. Цэх рамёстваў, выставачная заля — калі ласка, аб’ект унівэрсальны».\nПаводле Ігара Раханскага, у сытуацыі фінансавай няпэўнасьці можна плянаваць этапы залежна ад важнасьці задачаў. У гэтым выпадку — кансэрвацыя фасаду з дахам, доступ у жаночую галерэю (бабінец), рэстаўрацыя росьпісаў у малельнай залі.\nІнтэр’ер жаночай галерэі. Уваходны праём на паўднёвай сьцяне\nАсобныя прапановы ўжо натыкнуліся на неразуменьне з боку Міністэрства культуры. Так, ведамства супраць знадворнай лесьвіцы ў бабінец — згодна з канцэпцыяй, на другім паверсе будзе абсталяваная аглядная пляцоўка, зь якой можна назіраць за ходам аднаўленчых працаў у малельнай залі.\nІгар Раханскі пярэчыць. Па-першае, цяперашні ўваход бальшавікі выдзеўблі якраз у месцы, дзе традыцыйна захоўвалася тора. Гэта прыблізна тое ж самае, што спрабаваць трапіць у праваслаўную царкву праз алтар. Па-другое, лесьвіцу проста плянуецца вярнуць на старое месца, якое і было 100 гадоў таму. Паводле яго, калі камусьці недаспадобы прапанаваныя формы, яе можна зрабіць амаль незаўважнай — з мэталю, як звычайную пажарную.\nСправа — варыянт знадворнай лесьвіцы на бабінец\nСябра беларускага камітэту ICOMOS і старшыня Беларускага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры Антон Астаповіч з гэтай нагоды рыхтуе навуковае абгрунтаваньне, дзе на падставе архіўных рысункаў (чарцяжоў) 1929 году даказвае, што лесьвіца была тут гістарычна. Значыць, гаворка пра аднаўленьне зьнішчанага за савецкім часам. Да таго ж, аналягічныя канструкцыі шырока выкарыстоўваліся ня толькі ў іншых гарадах Беларусі, а ў Польшчы, Украіне, Латвіі, Чэхіі.\nЦі дадуць чыноўнікі другі шанец ашмянскай сынагозе\nАшмянская сынагога ўзьведзена з чырвонай цэглы з трохсхільным драўляным дахам. Такі архітэктурны стыль сустракаецца шмат у якіх аналягічных пабудовах. Нягледзячы на цяжкі лёс, вонкавы выгляд і ўнутраныя інтэр’еры помніка ня зьведалі радыкальных зьменаў. Фрагмэнтарна вышчарбленыя сьцены, забітыя вокны, але, адрозна ад многіх іншых з падобным лёсам, будынак выглядае дыхтоўна.\nМалельная заля ашмянскай сынагогі\nЗахаваліся нават росьпісы скляпеньняў і фрэскі, а таксама аўтэнтычныя элемэнты ўнутранага аздабленьня. Адной з асаблівасьцяў — вітражнае вакно-ружа над галоўным уваходам. Таму асаблівым клопатам рэстаўратараў стане найдаражэйшая справа — аднаўленьне жывапісу малельнай залі. Паралельна плянуецца насычэньне музэйнай экспазыцыі, у тым ліку сучаснымі мультымэдыйнымі элемэнтамі.\nМэты і задачы праектантам ужо пастаўленыя, засталося дачакацца паразуменьня на ўсіх бюракратычных узроўнях, падсумаваў Ігар Раханскі.\nАшмянская сынагога на здымку Яна Булгака, 1925 год\nБылую сынагогу ў Ашмянах экспэрты сьмела залічваюць да топавых гістарычных аб’ектаў Беларусі, якія самі па сабе ёсьць музэямі культуры габрэйскага народу.