В.Дубноў: “Расея не атрымае нічога – ані “Белтрансгазу”, ані НПЗ”\n04 жнівень 2007, 21:32\nЮры Дракахруст, Прага Якая палітычная і эканамічная подбіўка цяперашняга беларуска-расейскага газавага канфлікту? Якія наступствы ён будзе мець для двухбаковых адносінаў і для ўнутрыпалітычнай сытуацыі ў Беларусі? Да якіх зьменаў у палітыцы Эўропы можа прывесьці гэты канфлікт? Прапануем адказы незалежнага расейскага журналіста Вадзіма Дубнова на пытаньні “Праскага акцэнту”.\n“Адносіны Расеі і Беларусі – гэта адносіны не падпарадкаваньня, а сымбіёзу”\nДракахруст: “Літаральна ў дзень, калі “Газпром” заявіў аб скарачэньні паставак з 3 жніўня, Эўразьвяз недвухсэнсоўна заявіў пра сваю зацікаўленасьць у тым, каб канфлікт быў вырашаны як мага хутчэй. Але ня выключана, што за кулісамі дзеяньня Эўразьвяз адстойваў сваю пазыцыю значна больш энэргічна і значна менш дыпляматычна. Якой, на Ваш погляд, была роля Эўропы ў гэтым канфлікце?”\n“Лукашэнка зараз думае не пра гэты чэрвень, а пра той час, калі давядзецца аддаваць палову "Белтрансгазу". І яму ўжо зараз трэба разумець, якія будуць суадносіны сілаў у той вырашальны момант”.\nДракахруст: “Які ўплыў зробіць цяперашні канфлікт паміж Менскам і Масквой на двухбаковыя адносіны? Як ён паўплывае на перадвыбарчую каманію ў Расеі, у якой КПРФ абрала ў якасьці перадвыбарчага брэнду выявы Чавэса, Кастра і Лукашэнкі?”\nДубноў: “Я ня думаю, што тут трэба чакаць нейкіх зьменаў таго вэктару, які быў вызначаны яшчэ ў 2000 годзе ў сувязі з прыходам Пуціна. Даўно пастаўлены крыж на саюзнай дзяржаве, на любой магчымай інтэграцыі. І таму ўсё, зьвязанае зь Беларусьсю, мае і будзе мець выключна тактычны характар. Беларускія матывы могуць выкарыстоўваць камуністы. Але я ня думаю, што гэта будзе колькі-небудзь адчувальным сюжэтам перадвыбарчай кампаніі.\nШто тычыцца стратэгічных плянаў, то мне здаецца , што Масква толькі зараз пачынае разумець, што яна безнадзейна спазьнілася са спробамі ўплыву на Беларусь.\n“Масква толькі зараз пачынае разумець, што яна безнадзейна спазьнілася са спробамі ўплыву на Беларусь”\nУ інтарэсе Расеі да Беларусі ёсьць два ўзроўні. Першы – энэргетычная праграма, гэта праект улады. Умоўна яго можна азначыць як зацікаўленасьць у "Белтрансгазе". І ёсьць зацікаўленасьць у беларускім нафтакомплексе, у беларускай прамысловасьці, якую мае ня ўлада, а падкантрольныя ўладзе бізнэс-эліты.\nГэтыя эліты і ўлада дзейнічалі ўзгоднена, у чым была і моц, і слабасьць. Моц палягала ў канцэнтрацыі сілаў, слабасьць у тым, што блякаваньне высілкаў адных блякавала высілкі іншых.\nЯ думаю, што Лукашэнку тут дастаткова проста спыніць расейскія амбіцыі. Расея не атрымае нічога – ані "Белтрансгазу", ані Мазырскага і Наваполацкага НПЗ.\nГэтая ўстаноўка, якую Лукашэнка маскіраваў у студзені сёлета, зараз робіцца цалкам відавочнай. І Расея пачынае гэта разумець. І таксама разумець, што гэты сымбіёз – доўгачасовы, і што трэба будаваць адносіны праз такія рэгулярныя паўгадавыя крызісы.\nЛукашэнка вельмі добра выкарыстоўвае Расею. Калі першыя гады ён выкарыстоўваў Расею як саюзьніка, то зараз у піяраўскім пляне будзе выкарыстоўваць яе як праціўніка. І зноў жа выйграе.\nАле, па вялікім рахунку, тут няма нічога новага. Тут усё адбылося і паўгода таму, і год таму. І зараз мы назіраем разьвіцьцё гэтых зьменаў і іх інстытуцыяналізацыю”.\nДракахруст: “Як цяперашні канфлікт адаб’ецца на ўнутрыпалітычнай сытуацыі ў Беларусі, як ён будзе ўспрыняты беларускай грамадзкай думкай і беларускай намэнклятурай?”\nДубноў: “Я мяркую, што прынцыповых наступстваў для ўнутрыбеларускай сытуацыі гэта таксама мець ня будзе. Лукашэнка зараз працягвае выбіваць глебу з-пад ног дэмакратычнай апазыцыі. Што ёй застаецца? Апаніраваць Лукашэнку ў ягонай антырасейскай рыторыцы? Гэта было б дзіўна для апазыцыі. Яна, дарэчы, спрабуе гэта рабіць, але ў яе атрымліваецца зусім нехлямяжа, тут яна можа толькі прайграць. Згаджацца з Лукашэнкам і падтрымліваць яго ў ягоных сувэрэнных настроях? Гэта таксама бессэнсоўна і бясплённа.\nШто да сіл, для якіх была б арганічнай лінія на працяг інтэграцыі з Расеяй, тых жа самых камуністаў, то апазыцыйныя камуністы на гэта аднаасобна ня пойдуць, а калі пойдуць, то будуць занадта слабымі.\nНіякіх палітычных сіл, якія маглі б апаніраваць Лукашэнку і паўплываць на яго гульню, я ў Беларусі ня бачу.\nШто тычыцца намэнклятуры, то яна можа актывізавацца, калі ўбачыць нейкі вулічны імпульс. Але ў гэты імпульс я ня надта веру. Давесьці менскіх рабочых да стану выхаду на плошчу – мяркую, што Лукашэнка гэтага не дапусьціць, пэўныя рэсурсы ў яго ёсьць, у тым ліку і рэсурсы правядзеньня больш жорсткай палітычнай і эканамічнай лініі. І такая больш жорсткая палітыка цалкам магчымая.\n“І намэнклятура, і апазыцыя, і, дарэчы, Расея і Захад даўно зьмірыліся з тым, што трэба проста чакаць, пакуль скончыцца эпоха Лукашэнкі”\nМне здаецца, што і намэнклятура, і апазыцыя, і, дарэчы, Расея і Захад даўно зьмірыліся з тым, што трэба проста чакаць, пакуль скончыцца эпоха Лукашэнкі. Да яго сыходу, мяркую, ніхто ня будзе чакаць і правакаваць больш-менш істотныя зьмены”.


27 студзень 2021, 19:24\nАкцыя пратэсту ў Жлобіне, 14 жніўня. Ілюстрацыйнае фота\nСуд Жлобінскага раёну 27 студзеня пачаў разгляд крымінальных спраў за «масавыя беспарадкі» і «гвалт адносна міліцыі». Працэсы тычацца падзеяў 9–11 жніўня.\nАбвінавачаныя — 18-гадовы Аляксандар Кісялеў, 19-гадовы Яўген Каханоўскі і 21-гадовы Дзьмітры Гопта.\n«Сьвісьцелі, крычалі, кідалі камяні ў бок міліцыі»\nСправу ў дачыненьні да Яўгена Каханоўскага і Дзьмітрыя Гопты разглядае судзьдзя Ірына Прадун. Маладых людзей абвінавачваюць у тым, што ў ноч з 10 на 11 жніўня яны ўдзельнічалі ў несанкцыянаваным мітынгу, перашкаджалі руху транспарту, сьвісьцелі, выгуквалі лёзунгі, уцякалі ад міліцыі і кідалі камяні ў бок транспарту праваахоўных органаў і міліцыянтаў.\nКамяні пашкодзілі шкло ў двух аўтамабілях. Міліцыянты пашкоджаньняў не атрымалі. Але па справе праходзіць пацярпелым вайсковец унутраных войскаў часткі № 5525 Аляксандар Блыха. Ён на судзе паведаміў, што ў бок яго і таварышаў па службе ляцелі камяні і бутэлькі, якія «маглі прычыніць калецтва ці гібель».\n«Я быў у шоку, паніцы, агаварыў сябе і іншых»\nЯўген Каханоўскі віны не прызнаў. Ён сказаў, што 10 жніўня гуляў каля Палаца культуры мэталюргаў і вырашыў паглядзець на мітынг. Пракурор задаў яму шэраг пытаньняў: «Вы заўсёды ходзіце паглядзець? З 19 вечара да 12 ночы глядзелі? Ну, прыйшлі, паглядзелі — шмат людзей, разьвярнуліся і пайшлі?»\nСудзьдзя зачытала паказаньні, якія Яўген Каханоўскі даў падчас сьледзтва. Пры затрыманьні 26 жніўня малады чалавек казаў, што ён удзельнічаў у мітынгу, крычаў «Жыве Беларусь» і «Сыходзь», кідаў камяні. Абвінавачаны даў паказаньні, што, апроч яго, у мітынгу ўдзельнічалі іншыя маладыя людзі, і пералічыў некаторыя прозьвішчы. Ён дадаў, што да іх кампаніі падыходзіў чалавек па мянушцы «Рускі», запытаўся, ці ўдзельнічаюць яны ў мітынгу, і, пачуўшы станоўчы адказ, даў Яўгену 25 рублёў.\n«Падпісаў, не чытаючы, баяўся, што будуць біць»\nПазьней на сьледзтве Яўген зьмяніў паказаньні. Першапачатковыя ён назваў ілжывымі, бо «даў іх пад фізычным і псыхалягічным ціскам».\nПсыхалягічным і фізычным ціскам ён патлумачыў і свае прызнаньні на відэа для МУС.\nПаводле адваката Каханоўскага — Сяргея Краснова, ён падаваў скаргу, што на ягонага падабароннага аказваўся фізычны і псыхалягічны ціск. Але па выніках праверкі гэтыя факты не знайшлі пацьверджаньня.\n«Людзі хацелі, каб не было вайны»\nДзьмітрый Гопта, як было агучана на судзе, стаіць на ўліку ў псыхіятра. У яго мэнтальная недастатковасьць. Гэта пацьвердзіла і ягоная маці Вольга.\nЭкспэртыза прыйшла да высновы, што, нягледзячы на псыхіятрычныя праблемы, Дзьмітрый Гопта можа адказваць за свае дзеяньні.\nВіну ён прызнаў цалкам. Сказаў, што быў каля Палаца культуры мэталюргаў і кідаў камяні ў бок аўтамабіляў міліцыі. Пракурор пытаўся: зь якой нагоды 10 жніўня сабраліся людзі, чаго яны хацелі?\n«Там былі пратэсты супраць Лукашэнкі, што ён выйграў... Людзі хацелі... Ня ведаю, напэўна, каб у Беларусі не было вайны», — патлумачыў Дзьмітрый.\nПракурор перапытаў: «Сабраліся за тое, каб не было вайны, а самі камяні кідалі?»\n«Знаходзячыся ў натоўпе, думаеш і дзейнічаеш, як натоўп»\n27 студзеня раённы суд пачаў разгляд крымінальнай справы аб «масавых беспарадках» і «гвалце адносна міліцыі» ў дачыненьні да 18-гадовага Аляксандра Кісялева.\nПацярпелыя па справе — начальнік мясцовага ДАІ Дзьмітрый Салук, намесьнік начальніка Жлобінскага РАУС Дзьмітрый Дзядзюн і супрацоўнік вайсковай часткі № 5525 Аляксандар Блыха.\nУ Кісялева абвінавачаньне — рыхтык як у Каханоўскага і Гопты. Апроч «сьвісьцеў, крычаў, перашкаджаў працы транспарту», Аляксандра вінавацяць у «арганізацыі збору актыўных і пасіўных удзельнікаў несанкцыянаванага мітынгу». Доказ гэтага — відэа, на якім хлопец жэстыкулюе перад натоўпам.\n«Я толькі аднойчы спрабаваў скаардынаваць натоўп, але людзі мяне не паслухалі і пайшлі ў іншы бок», — тлумачыў на судзе абвінавачаны.\nСваю віну па артыкуле 342 Крымінальнага кодэксу (удзел у групавых дзеяньнях, якія груба парушаюць грамадзкі парадак) Аляксандар прызнае. Ён адмаўляе, што пагражаў гвалтам ці прымяніў яго да супрацоўнікаў міліцыі.\nМалады чалавек патлумачыў, што быў на мітынгу, рухаўся ў калёне, скандаваў лёзунгі, але камяні ня кідаў, гвалт адносна міліцыі не ўжываў.\nАляксандар зазначыў, што «быў у натоўпе, таму думаў і дзейнічаў, як натоўп». Кажа, што быў абураны тым, як удзень 9 жніўня затрымалі ягонага непаўналетняга сябра.\n«Я хацеў, каб міліцыя склала шчыты і выпусьціла затрыманых»\nАбвінавачаны даў паказаньні, што на мітынгу 9 жніўня апынуўся, бо «хацеў падтрымаць людзей». Быў абураны жорсткімі затрыманьнямі.\n«Крычалі лёзунгі, гучалі розныя песьні. Я падтрымліваў тое, што людзі крычалі, у тым ліку гэта была спроба данесьці да міліцыі, каб яны перайшлі на бок пратэстоўцаў. Я хацеў каб супрацоўнікі міліцыі склалі шчыты і выпусьцілі затрыманых», — выказаўся Аляксандар.\nБыў ён на мітынгу і 10 жніўня. У ноч з 10 на 11 жніўня маладога чалавека затрымала міліцыя.\n«Мне і цяпер паступаюць пагрозы, якія дзейнічаюць мне на нэрвы»\nУ судзе ў якасьці пацярпелага выступіў намесьнік начальніка Жлобінскага РАУС Дзьмітрый Дзядзюн. Ён зазначыў, што 9–10 жніўня міліцыя працавала ва ўзмоцненым рэжыме. 9 жніўня мясцовыя міліцыянты, у тым ліку начальнік міліцыі і ягоны намесьнік, ачапілі плошчу Вызваліцеляў і «выстраіліся ў ланцужок».\n«Сабраліся людзі, каля паўтары тысячы чалавек. Іх папярэджвалі пра незаконнасьць дзеяньняў, але яны не рэагавалі. Людзі былі настроеныя агрэсіўна. Калі б яны выйшлі на плошчу і кінулі каменьне ў выканкам, пачаліся б масавыя беспарадкі. Калі ў натоўпе пачалі крычаць, пагражаць міліцыянтам, было вырашана прасіць дапамогі. Прыбылі супрацоўнікі зь іншых РАУС і вайскоўцы часткі № 5525», — казаў намесьнік начальніка міліцыі.\nЁн казаў, што людзі патрабавалі, каб міліцыя склала шчыты, стала на калені і перайшла на бок народу.\n«У той час нармальны народ ужо быў па дамах. І тыя, хто пачуў нашы просьбы пакінуць гэтую тэрыторыю, таксама пайшлі дахаты. Засталіся радыкальна настроеныя і п’яныя. Яны крычалі, што „выходзьце, будзем біцца!“ і пагражалі міліцыі», — сказаў Дзядзюн.\nЁн дадаў, што мае маральныя прэтэнзіі, бо былі пагрозы, і цяпер яны паступаюць і яму, і падначаленым «ад радыкальна настроеных асоб», і «гэта дзейнічае на нэрвы». Але грашовай кампэнсацыі Дзядзюн патрабаваць ня будзе.\n1 лютага ў Жлобіне будуць судзіць 17-гадовага Віталя Прохарава. Яго таксама абвінавачваюць у «масавых беспарадках» і «гвалце адносна міліцыі». Ягоная маці кажа, што пасьля затрыманьня забрала падлетка зь міліцыі «ўсяго зьбітага». Па яе заяве аб зьбіцьці праводзілася праверка, але ў лістападзе яна была прыпыненая.


Дзе знайсці ўлетку працу? | Новы Час\nДзе знайсці ўлетку працу?\nСкончыўся чэрвень — з ім сесія і здача ЦТ. Можна і працу пашукаць на лета ці больш. Мы пацікавіліся ў выпускнікоў і студэнтаў, як і дзе яны шукаюць падпрацоўку, каб зарабіць грошы на адпачынак або навучанне.\nАляксей, выпускнік Мінскага дзяржаўнага вышэйшага радыётэхнічнага каледжу\n— Працую тэхнікам-праграмістам у Інстытуце прыкладных праграмных сістэм. Пачаў працаваць на 4-м курсе, калі мяне ўзялі на тэхналагічную і пераддыпломную практыку. Пасля мне прапанавалі застацца ў іх. Я вырашыў: гэта выдатны спосаб атрымаць досвед у вялікай кампаніі, ды сама праца спадабалася мне. Гэта прафесія адпавядае маёй спецыяльнасці. Сумяшчаць з навучаннем было складана, але магчыма. Калі была практыка, то свабодна працаваў на поўную стаўку. Не так і проста знайсці студэнту нават падпрацоўку: не бяруць без досведу і сувязей, нават калі ты вельмі разумны. Але я лічу: хто шукае, той знойдзе.\nЛізавета, студэнтка філалагічнага факультэту БДУ\n— Зараз я працую памочнікам адміністратара ў салоне карэкцыі фігуры — пяць дзён на тыдзень па 3–5 гадзін. Праца нескладаная, паспяваю вучыцца ва ўніверсітэце, улетку — хадзіць у аўташколу. Але, вядома, мне асабіста мала ад яе карысці (акрамя відавочнай — грошай). Месца доўга не шукала, але было даволі складана знайсці, каб графік працы стасаваўся з вучобай. Я магла б працаваць рэпетытарам ці нават журналістам, але гэта не так цікава. Вось мая папярэдняя праца — гэта была проста мара, песня песняў і салодкі торт. Я працавала крыху больш за год у выдавецтве «Галіяфы» прадаўцом кніг — спачатку на кніжным кірмашы, потым ва ўласнай кнігарні. Вось гэта было самае яно! Я вучуся на філолага, а тут кніжкі, сучасная беларуская літаратура, цікавыя пакупнікі. Наш калектыў увогуле не ведаю, з чым параўнаць, хіба з серыялам «Blackbooks». Гэта было вельмі цікава, вельмі весела. Але кнігарню, як вядома, напаткаў сумны лёс.\nДзяніс, выпускнік Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэту інфарматыкі і радыёэлектронікі (БДУІР)\n— Сёлета скончыў універсітэт. Але пачаў працаваць на 3-м курсе, паколькі аплачваў навучанне сам. Спачатку я запраўляў картрыджы для прынтараў. Графік быў свабодны. Потым працаваў у «Энергазбыце» кантралёрам: здымаў паказанні лічыльнікаў у кватэрах. На апошніх курсах уладкаваўся праз сябра мерчандайзерам у кампанію «Аліварыя», там рэдка месцы пустуюць. Сутнасць працы — выстаўляць на паліцы піва паводле стандартаў кампаніі, сачыць за наяўнасцю ўсіх цэннікаў і іх актуальнай цаной, а таксама за працаздольнасцю абсталявання і яго чысцінёй. Цяпер жа адпрацоўваю апошні месяц у «Аліварыі» і ўладкоўваюся ў кампанію «АГАТ», дзе паспяхова прайшоў сумоўе.\nІван, выпускнік сярэдняй школы:\n— Я вырашыў пасля сканчэння школы паступаць на завочнае аддзяленне, каб сумяшчаць працу і вучобу, бо для навучання ва ўніверсітэце неабходны грошы. Я сам спрабаваў шукаць працу праз інтэрнэт, але беспаспяхова. Знайсці самому працу без дыплому і досведу даволі складана. Вось цяпер звярнуўся да знаёмых, яны ўладкавалі ў лагістычны цэнтр грузчыкам. У фізічным плане яна цяжкая, але як падпрацоўка на лета сыдзе, мабыць, і пасля застануся там працаваць.\nЮлія, студэнтка факультэта філасофіі і сацыяльнай навук, спецыяльнасць інфармацыя і камунікацыя\n— Я ўжо гады два задумваюся аб працы: навучанне набліжаецца да канца, а я ўсё яшчэ не знайшла тое, чым хачу займацца па жыцці. Бліжэй да канца 3-га курса я звузіла сферу сваіх інтарэсаў і зразумела, што лепшым варыянтам для мяне будзе праца ў IT сферы. Натуральна, па спецыяльнасці. За вясну гэтага года я адпраўляла сваё рэзюме на прыдатныя для мяне вакансіі. З прадстаўнікамі трох з іх мне давялося пагутарыць, але ўсіх патэнцыйных працадаўцаў збянтэжыў той факт, што я яшчэ студэнтка і не змагу працаваць поўны працоўны дзень. Піяр — гэта не коды пісаць дома: там трэба ў офісе з раніцы да вечара. Акрамя гэтага, у маіх супернікаў-кандыдатаў аказваўся большы досвед працы. Аб’ектыўна кажучы, праца для нашай спецыяльнасці ёсць. Хто шукае, той знойдзе. Многія з маіх аднакурснікаў ужо працуюць. Але я не хачу працаваць абы-дзе, хоць разумею, што пачынаць трэба з малога. Менавіта таму пасля ўсёй летаніны з сумоўямі я ўпэўнілася ў тым, што магістратура чакае мяне. Бацькі мяне падтрымалі, але папярэдзілі, што курсы я буду аплачваць сама. Таму я адгукнулася на бліжэйшую да майго дома вакансію — у краму. Мяне ўзялі раскладваць тавары. Я пайшла туды толькі на месяц, бо ў жніўні я паеду педагогам у лагер інтэлектуальнага клубу «Што? Дзе? Калі?».


Онлайн гульня: Cross Fire\nАльтэрнатыўныя назвы: Cross Fire\nО, вялікая слава Counter-Strike! Многія прагнуць паўтарыць яе, але толькі адзінкі набліжаюцца да гэтай мэты. Сярод шчасліўчыкаў, мабыць, і онлайн гульня Cross Fire - даволі якасныя «стралялкі» з даволі нязграбным, але цалкам забаўным геймплэем (ад першай асобы). Ацаніць яго магчымасці можна ў любым браўзэры з дапамогай акаўнта на Mail. ru.\nО, вялікая слава Counter-Strike! Многія прагнуць паўтарыць яе, але толькі адзінкі набліжаюцца да гэтай мэты. Сярод шчасліўчыкаў, мабыць, і онлайн гульня Cross Fire - даволі якасныя «стралялкі» з даволі нязграбным, але цалкам забаўным геймплэем (ад першай асобы). Ацаніць яго магчымасці можна ў любым браўзэры з дапамогай акаўнта на Mail. ru. Калі ж вы рэдкі рунетовец, у якога яго не маецца, тады вас чакае стандартная рэгістрацыя ў гульні Cross Fire. Патрабуецца ўвесці адрас дзеючай электроннай пошты, прыдумаць арыгінальны лагін і пароль, прыняць правілы карыстальніка і атрымаць актывацыю - уласна, і ўся рэгістрацыя Cross Fire. Першы крок, які называе Cross Fire онлайн рэгістрацыя, ззаду і даўжэй крок другі - «глабальны». Вам трэба будзе вырашыць, на які бок ўстаць, абраць святло або цемру ... оу, гэта здаецца іншая гісторыя  Але вам вызначана трэба будзе вырашыць, дрэнны ці добры хлопец (ці ж дзяўчына) павінен з вас атрымацца. Калі добры, то вам у групу «Global Risk» - атрад адстаўных спецназаўцаў, якія не жадаюць спісваць сябе з рахункаў, а хочуць і далей засцерагаць грамадзянскіх ад усялякіх зладзеяў. Дарэчы, вобразы байцоў накшталт як заснаваныя на рэальных спецназаўцаў ЗША, Расіі, Вялікабрытаніі і Нарвегіі. Бацькам-натхняльнікам яны лічаць такога сабе Алекса Лойда (ну, гэта так, між іншым). Калі ж вы той яшчэ злыдзень, тады ўліваюцца ў шэрагі спецгруппы «Black List». Яе ўдзельнікаў збіралі па ўсім Блізкім Усходзе, у кожнага за сабой шлейф цёмных справунак і продажная душыца. Гэта іх рукамі розныя тэрарыстычныя групы спрабуюць ставіць палкі ў колы мірнаму існаванню нейтральных да ваенных дзеянняў краін. У Cross Fire гуляць для вопытных шутэраў на раз-два, ды і пачаткоўцам не будзе складана, усе дзеянні знаёмыя на інтуітыўным узроўні. Акрамя таго, прапанаваны арсенал амаль роднай - практычна рыхт у рыхт, як у СS. Тыя ж снайперскія і штурмавыя вінтоўкі, гранаты, кулямёты, пісталеты і т. в Так што гуляць у анлайн гульню Cross Fire - гэта амаль што настальгаваць па «контру», хоць некаторай арыгінальнасцю стваральнікі Cross Fire online ўсё ж такі могуць пахваліцца. Напрыклад, адным з чатырох гульнявых рэжымаў Ghost Mode (бітва з прывідамі). Сэнс рэжыму такі - група «Black List» становіцца нябачнай і даведацца пра іх можна хіба што, прыслухаўшыся (нейкія гукавыя эфекты будуць узмоцненыя). Мэта - захапіць і падарваць пазначаны аб'ект, які даручылі ахоўваць хлопцам з «Global Risk». Акрамя гэтага гульнявога рэжыму гуляць у Cross Fire можна яшчэ ў трох - Team Death Match (класічны - «знайсці і знішчыць»), Elimination (змена лакацый і расстаноўкі сіл, але зноў-такі «знайсці і знішчыць") і Search & Destroy (бравыя хлопцы з «Global Risk» спрабуюць любымі спосабамі абараніць даручаны ім аб'ект). Назапашваць вопыт па ходзе гульні важна для прасоўвання па службовай леснице. Гуляць у гульню Cross Fire онлайн, да прыкладу, сяржантам ўжо зразумела менш выгадна, чым афіцэрам - менш даступнага зброі, менш магчымасцяў і навыкаў. Хоць, калі вы сяржант заможны, то і вам будзе нядрэнна - у краме прадстаўлена ўсё, чаго душа пажадае, як у плане зброі, так і ў плане экіпіроўкі. І дарэчы пры краме ёсць «стрэльбішча», дзе можна прымерыць на сябе той ці іншай пісталет, каб потым не было крыўдна за выдаткаваныя грошы. Cross Fire онлайн гульня не ўскладненая звышзадача і мудрагелістымі квэстаў, ды і не трэба гэта тут зусім. Бо, чым прасцей, тым займальней. У цэлым жа, гульня Cross Fire онлайн - даволі прыстойны шматкарыстальніцкі шутэр, пагуляць у які былым і цяперашнім CS-вцам будзе вельмі нават цікава. Гуляць уCross Fire\nВідэа і скрыншоты да гульні Cross Fire


Аб крапяжы DD | DD Зашпількі Гандлёвая Кампанія, ТАА\nТАА "Зашпількі" знаходзіцца ў раёне Йонг, горад Хандан, правінцыя Хэбэй, Кітай. Якая калекцыя шруб даследаванняў і распрацовак, вытворчасці, заказ, тэставанне, продаж, прасоўванне, экспарт сістэматычнай кампаніі.\nМы імпартавалі ўсё абсталяванне з Тайваня або Джэманіі.\nАкрамя таго, у нас ёсць поўная і навуковая сістэма менеджменту якасці, прафесійная каманда па НДДКР і тэхнічныя супрацоўнікі. мы пабудавалі сучасныя, высокія стандарты, буйнамаштабныя, разнастайныя камплектуючыя крапяжу прафесійных вытворчых ліній, і гадавы аб'ём вытворчасці нашай кампаніі складае больш за 50 000 тон. Мы заўсёды ставім патрэбы кліентаў і якасную прадукцыю ў якасці нашых мэтаў, і мы атрымалі шырокае прызнанне ў гэтай галіне.\nСамарэзачны шруба / шруба для сухой сцяны / шруба для парэзкі / шруба па дрэве / шруба з ДСП / балты і гайкі і гэтак далей, якія добра прадаюцца па ўсёй краіне і экспартуюцца ў Паўднёва-Усходнюю Азію, Індыю, Расію, Хаскштэйн, Філіпіны, Дубай і іншыя краін і рэгіёнаў. Мы шчыра вітаем кліентаў і экспертаў, якія наведваюць нашу кампанію для сувязі і кіраўніцтва!\nБачанне: стаць першым брэндам у Кітаі стандартнай прамысловай часткай.\nМісія: дапамагчы супрацоўнікам рэалізаваць свае жыццёвыя мары і дапамагчы ім дасягнуць стратэгічных мэтаў.\nФіласофія: добрасумленна ствараць прадпрыемствы, развіваць прадпрыемствы з якасцю, моцнай культурай, брэндамі і талентамі. Мэта: выжыць на рынку, паслуга для развіцця, якасці і аўтарытэту.\nКаштоўнасці: усведамляць бяспройгрышную сітуацыю прадпрыемстваў, служачых, кліентаў і грамадства.\nКіраванне: гуманізаванае кіраванне, аперацыя па збыце.\nПрадпрымальніцкі дух: інавацыі і інавацыі.\nФірмовы стыль: прагматычнае супрацоўніцтва эфектыўна.


Стаўленне да жанчын у карпаратыўным свеце мяняецца | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Стаўленне да жанчын у карпаратыўным свеце мяняецца\nСтаўленне да жанчын у карпаратыўным свеце мяняецца\nЖанчыны па-ранейшаму недастаткова прадстаўлены ў навуцы і ў сферы тэхналогій. Яны складаюць толькі 28 працэнтаў выпускнікоў тэхнічных факультэтаў і 40 працэнтаў — факультэтаў камп'ютарных навук і інфарматыкі. Пра гэта гаворыцца ў новым дакладзе ЮНЕСКА аб навуцы. Адзін з яго раздзелаў прысвечаны гендарным пытанням у навуцы, у прыватнасці размова ідзе пра тое, што пладамі «лічбавай рэвалюцыі» павінны карыстацца ў роўнай меры як мужчыны, так і жанчыны.\n«Нават сёння, у ХХІ стагоддзі, калі гаворка ідзе пра навуковыя дысцыпліны, жанчыны і дзяўчынкі застаюцца ў баку, — заявіла генеральны дырэктар ЮНЕСКА Одрэ Азуле. —Жанчынам неабходна ўсвядоміць, што для іх ёсць месца ў навуцы, тэхніцы, інжынерыі і матэматыцы, што яны маюць права ўдзельнічаць у навуковым прагрэсе».\nАле пакуль у свеце навукі па-ранейшаму пануюць мужчыны, асабліва ў прамыслова развітых краінах. Так, у Аўстраліі доля жанчын сярод выпускнікоў тэхнічных універсітэтаў складае 23,2 %, у Канадзе — 19,7 %, у Францыі — 26,1 %, у Японіі — 14 %, у Рэспубліцы Карэя — 20,1 %, у Швейцарыі — 16,1 % і ў ЗША — 20,4 %.\nУ дакладзе адзначаецца, што найлепшым чынам справы з адукацыяй жанчын у сферы дакладных навук ідуць у арабскіх дзяржавах. Напрыклад, у Алжыры доля жанчын сярод выпускнікоў тэхнічных ВНУ і факультэтаў складае 48,5 %, у Марока — 42,2 %, Амане — 43,2 %, Сірыі — 43,9 %, і Тунісе — 44,2 %. У Лацінскай Амерыцы шмат жанчын сярод студэнтаў з інжынернымі спецыяльнасцямі.\nМала жанчын і сярод ініцыятараў стартапаў, што звязана, збольшага, з доступам да фінансавання. У буйных тэхналагічных кампаніях сярод кіраўнікоў — у асноўным мужчыны. Нават калі жанчыны працуюць у сферы тэхналогій, нярэдка ім прыходзіцца сутыкацца з сур'ёзнымі перашкодамі на шляху кар'ернага росту: гэта можа быць, напрыклад, сыход у дэкрэтны адпачынак або прадузятае стаўленне начальства.\nУ апошнія гады ў карпаратыўным свеце стаўленне да жанчын некалькі змянілася, паколькі многія кампаніі разумеюць, што дыверсіфікацыя рабочай сілы — гэта спосаб да павелічэння прыбытку. Але на шляху да поспеху ў навуцы ў жанчын яшчэ шмат перашкод і першая з іх — абмежаваная магчымасць атрымаць патрэбную адукацыю.\nЭксперты ЮНЕСКА ўпэўненыя, што жанчыны павінны быць часткай лічбавай эканомікі, каб Чацвёртая індустрыяльная рэвалюцыя не замацавала традыцыйныя гендарныя прымхі.\nАдной з мер па барацьбе з дыскрымінацыяй па прыкмеце полу ў навуцы з'яўляецца стварэнне базы даных «запыт на жанчын-навукоўцаў». У склад арганізацыі, якая займаецца гэтай базай, уваходзяць 500 жанчын-навукоўцаў. Яны дапамагаюць іншым жанчынам атрымаць адукацыю і працаўладкавацца, а таксама заахвочваюць тых, хто дамагаецца поспехаў.\nЮНЕСКА таксама актыўна змагаецца з негатыўнымі стэрэатыпамі пра ролю жанчын у навуцы, у тым ліку ўручае жанчынам-навукоўцам прэстыжныя прэміі. Адна з такіх прэмій заснавана праграмай Л'Арэаль—ЮНЕСКА «Для жанчын у навуцы». Ужо на працягу 23 гадоў ЮНЕСКА штогод прысуджае ўзнагароды жанчынам з ліку навукоўцаў і выдае стыпендыі юным даследчыцам. У 2019 годзе ЮНЕСКА пашырыла колькасць катэгорый для міжнародных прэміі і стыпендый, уключыўшы ў іх дасягненні ў галіне матэматыкі і камп'ютарных навук — якраз таму што жанчыны недастаткова шырока прадстаўлены ў галінах, якія ляжаць у аснове Чацвёртай прамысловай рэвалюцыі.


COVID-19: псіхалагічная шкода. Як справіцца з залішняй трывожнасцю COVID-19: псіхалагічная шкода. Як справіцца з залішняй трывожнасцю\nЗдаровыя людзі. — Адчувай шчасце — Перамажы стрэс — Псіхалагічныя аспекты пандэміі. Прычыны трывогі, наступствы, правілы самадапамогі\nПершую псіхалагічную шкоду, звязаную з пандэміяй COVID-19, беларусы атрымалі задоўга да таго, як новая каранавірусная інфекцыя з'явілася непасрэдна на тэрыторыі нашай краіны. Не сакрэт, што на самым пачатку распаўсюджвання інфекцыі шокам для ўсіх зрабіліся паведамленні пра першыя ахвяры ў Кітаі, затым у Еўропе.\nСловы англійскага паэта Джона Дона вельмі дакладна адлюстроўваюць сутнасць псіхалагічнага стану людзей, якіх бяда пакуль яшчэ не кранула асабіста: «Смерць кожнага чалавека памяншае мяне, бо я – частка чалавецтва; і таму ніколі не пытайся, па кім звоніць звон – ён звоніць па табе». Псіхалагічныя рэакцыі, абумоўленыя пандэміяй, звязаныя не столькі з непасрэднай пагрозай для канкрэтнага чалавека, колькі з атмасферай напружанасці, якая імкліва разышлася па ўсіх краінах і кантынентах.\nВыступаючы на II Рэспубліканскім форуме па пытаннях грамадскага здароўя, які прайшоў у Мінску 26-27 лістапада, дацэнт кафедры псіхіятрыі і наркалогіі БелМАПА, к.м.н. Алег Айзберг распавёў аб псіхалагічных аспектах пандэміі, прычынах і наступствах псіхалагічнай шкоды. А таксама назваў асноўныя правілы самадапамогі ў сітуацыі, якая склалася.\nКрыніцы трывогі, звязаныя з пандэміяй\nУ трывогі, звязанай з пандэміяй COVID-19, ёсць цалкам вызначаныя прычыны, лічыць Алег Айзберг. Да іх адносяцца:\nНеадназначнасць сітуацыі, што дае магчымасць для розных яе вытлумачэнняў. Такое бывае, калі з'яўляецца новае захворванне, усе асаблівасці і наступствы якога невядомыя.\nАдсутнасць падобнага вопыту, на які мы маглі б абаперціся. Вядома, эпідэміі і пандэміі і раней здараліся ў гісторыі чалавецтва. Але апошняя маштабная эпідэмія «іспанкі» была больш за 100 гадоў таму, у 1918 годзе. Што да іншых каранавірусных інфекцый (напрыклад, ліхаманкі Эбола), успышкі не былі такія маштабнымі і закраналі досыць вузкую групу людзей.\nНявызначанасць, непрадказальнасць. Да гэтага часу застаецца незразумелым, як далей будуць развівацца падзеі з распаўсюджваннем новай каранавіруснай інфекцыі і на якія глабальныя наступствы багатая пандэмія.\nУпэўнена можна казаць пра тое, што ўвядзенне каранціну і самаізаляцыі аказвае неспрыяльны эфект на псіхічнае здароўе чалавека. Спрэчным застаецца пытанне, што горш: неспрыяльныя эфекты каранціну альбо наступствы самой інфекцыі для фізічнага здароўя. Намаганні псіхіятраў і псіхолагаў цяпер у асноўным накіраваныя на вывучэнне неспрыяльных наступстваў каранціну для псіхікі. Такія шырокамаштабныя даследаванні праводзяцца і ў Азіі, і ў краінах Еўропы.\nЭканамічныя праблемы. Пандэмія закранула ўсе слаі насельніцтва. А падзенне даходаў, як правіла, прыводзіць да павелічэння частаты псіхічных расстройстваў.\nЯк адрозніць нармальную трывогу ад хваравітай\nРазам з тым, трэба разумець, што ў сітуацыі, якая склалася, трывога – гэта натуральная рэакцыя на падзеі, што адбываюцца. Важна ўмець адрозніваць нармальны неспакой ад хваравітага.\nУ псіхіятрыі выдзяляюць два віды трывогі:\nТрывога пра рэальныя праблемы (здаровая трывога), якія патрабуюць вырашэння (напрыклад, купіць прадукты, каб хапіла на некалькі дзён; паклапаціцца пра тое, хто патурбуецца пра дзяцей, калі вы затрымаецеся на працы) – гэта нармальны неспакой.\nТрывога, накіраваная наперад, якая гіпатэтычна прадугледжвае дрэнныя, цяжкія сцэнары (катастрафізацыя падзей), наступствы якіх у рэальнасці малаверагодныя і/альбо неабгрунтаваныя. Гэтая трывога з'яўляецца хваравітай. Адзін з псіхалагічных механізмаў фарміравання паталагічнай трывогі – вусная «жуйка» (альбо румінацыя), калі чалавек пастаянна пракручвае ў галаве пэўныя неспрыяльныя думкі і сцэнары. Напрыклад, калі я застануся без працы, дык цалкам дайду да жабрацтва; калі я захварэю, дык абавязкова памру, і г.д.\nВажна ўмець адрозніваць нармальны неспакой ад хваравітага. Асноўнае адрозненне заключаецца ў тым, што нармальная трывога дапамагае вырашаць праблемы, а празмерная, хваравітая замінае паўнавартасна працаваць, вучыцца, жыць, прыводзіць да эфекту дэмаралізацыі і псіхічнага знясілення.\nБольш дэталёвыя адрозненні паміж нармальнай і паталагічнай трывогай прадстаўленыя ў табліцы:\nНармальная трывога: Хваравіты неспакой:\nПадзеі, што адбываюцца, рэалістычныя, а рызыка негатыўных наступстваў сапраўды высокая (напрыклад, у кагосьці з сямейнікаў тэст на COVID-19 даў станоўчы вынік. Адчуваць пэўны неспакой з гэтай нагоды – нармальна). Перажыванні нерэалістычныя і звязаныя з аб'ектыўна нізкай рызыкай. Напрыклад, каб праехаць два прыпынкі ў тралейбусе, апранаць супрацьчумны касцюм, баючыся заразіцца, – гэта залішняя і неапраўданая мера.\nДапамагаюць мабілізавацца і пераадолець цяжкасці, вядуць да пэўнага плана дзеянняў. Здаровая энергія дапамагае сабрацца, прыняць рашэнне і штосьці рабіць (напрыклад, калі ў сям'і ёсць хворы, правільна арганізаваць побыт і прастору, захоўваць меры прафілактыкі, каб знізіць рызыку заражэння). Пастаянныя перажыванні вядуць да таго, што чалавек замест рэальнага жыцця пачынае, як кажуць, «жыць» у сябе ў галаве. Уся энергія траціцца на пракручванне негатыўных сцэнараў, а не на вырашэнне праблемаў.\nЯкія кантралююца ў часе. Перажыванні маюць месца, але чалавек не зацыкліваецца на іх, здольны пераключыць увагу альбо сканцэнтравацца на станоўчых момантах. Цяжка кантраляваць, займаюць шмат часу. Трывожныя думкі турбуюць і ўдзень, і ўночы. Ад іх немагчыма пазбавіцца альбо пераключыць увагу на штосьці іншае, пазітыўнае.\nНе перашкаджаюць жыць тут і цяпер, чалавек працягвае паўнавартасна вучыцца, працаваць, займацца сям'ёй і любімай справай. Выводзяць чалавека з рэальнага жыцця, забіраюць у віртуальную рэальнасць перажыванняў.\nНаступствы псіхалагічнай шкоды\nНядаўна была апублікаваная навуковая даследчая праца групы нямецкіх вучоных па псіхалагічных эфектах каранціну. Дакладна вызначана, што на фоне ўвядзення каранцінных мераў павялічваецца частата псіхалагічных і псіхічных праблемаў на фоне каранціну. Размова не абавязкова ідзе пра псіхічныя захворванні. Але дакладна мае месца псіхалагічная шкода рознай ступені (павелічэнне гневу, агрэсіі і г.д.)\nТак, вынікі даследавання сведчаць аб павелічэнні:\nчастаты дэпрэсіўных расстройстваў (больш чым у 2,5 раза);\nтрывожных расстройстваў (больш чым у 2 разы);\nужывання алкагольных напояў;\nузроўню гневу, агрэсіўнасці ў людзей, якія знаходзяцца ва ўмовах каранціну. Ускосным чынам гэта пацвярджаецца павелічэннем колькасці бытавых канфліктаў, злачынстваў, звязаных з хатнім гвалтам. Рост адзначаецца практычна ва ўсіх краінах, закранутых пандэміяй.\nПравілы самадапамогі ў перыяд пандэміі\nПаклапаціцца пра ўласны псіхічны і псіхалагічны дабрабыт у перыяд пандэміі не менш важна, чым выконваць прафілактычныя меры для зніжэння рызыкі заражэння COVID-19. Правілы самаарганізацыі і дапамогі сабе і блізкім, якія назваў эксперт, будуць вельмі дарэчы. Такім чынам:\nПлануйце рэсурсныя актыўнасці нароўні з важнымі справамі: выдзеліце час на пасляабедзенны сон, вячэрні шпацыр, ванну, чытанне кнігі, маляванне альбо тое, што дапамагае адпачыць, набрацца сіл, пераключыцца з негатыўных думак на пазітыўныя.\nСкладзіце дакладны расклад на дзень альбо тыдзень. Ва ўмовах самаізаляцыі гэта дапамагае арганізаваць свой час і побыт. Калі вакол шмат хаосу і неразбярыхі, хаця б штосьці павінна быць стабільным і дакладным. Кладзіцеся спаць і ўставайце ў адзін час, працуйце блокамі альбо па таймеры, увечары прысвячайце час блізкім, хобі, сабе. Натуральна, мала скласці дакладны расклад, яго неабходна прытрымлівацца.\nКалі гэта магчыма, арганізуйце прастору, падзяліўшы кватэру на зоны: працоўную, для адпачынку, для прыёму ежы.\nШмат каму здаецца, што працаваць падалена з дома лягчэй і часу больш. Гэта няпраўда. Дома працаваць значна складаней. Пастаянна даводзіцца на штосьці адцягваць увагу: на хатніх гадаванцаў, на сямейнікаў, хатнія справы... Не здзіўляйцеся, калі выкананне ўсіх працоўных задачаў станецца расцягнутым. Так адбываецца таму, што няма матывацыі скончыць іх хутчэй, каб раней апынуцца дома. У якасці прафілактычнай меры можна паспрабаваць запланаваць на вечар штосьці настолькі прыемнае, што будзе матываваць скончыць працу, не зацягваючы.\nНайбольш складаныя па валявых намаганнях задачы старайцеся выконваць у першай палове дня: наша сіла волі мае абмежаваны запас, і да вечара ён заканчваецца незалежна ад таго, чым вы займаліся ўвесь дзень.\nВельмі важна падтрымліваць сябе і блізкіх. Калі на душы трывожна ад пэўных негатыўных вестак, няма сэнсу пераказваць самі навіны. Больш эфектыўна і захавальна распавесці непасрэдна пра асабістыя перажыванні. Яшчэ лепей – сканцэнтравацца на светлых момантах дня (што добрага адбылося, што атрымалася зрабіць/даведацца і г.д.).\nКалі хтосьці са сваякоў альбо сяброў знаходзіцца на каранціне і няма магчымасці сустрэцца асабіста, штодня стэлефаноўвайцеся, пажадана выкарыстоўваючы відэасувязь. Так вы можаце дапамагчы блізкаму чалавеку не адчуваць адзіноты і зменшыце псіхалагічны цяжар хваробы.\nСтарайцеся арганізоўваць з сямейнікамі сумесныя заняткі і баўленне часу. Засяродзьцеся на пачуцці сумеснасці: гатуйце разам ежу, глядзіце і абмяркоўвайце фільмы, рабіце велапрагулкі, гуляйце ў настольныя гульні...\nПандэмія новай каранавіруснай інфекцыі не вечная. Важна прыкласці намаганні, каб выйсці з яе пераможцам, захаваўшы не толькі фізічнае, але і псіхічнае здароўе.


Са старонак “Ударнага фронта” знікае беларуская мова\nhttp://spring96.org/be/news/63600 2013 2013-06-03T10:12:49+0300 2013-06-03T10:12:49+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/udarny-front-nazva.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nАпошнім часам са старонак шклоўскай раённай газеты “Ударны фронт” практычна знікла беларуская мова. Рэзкія змены ў рэдакцыйнай палітыцы адбыліся пасля змены галоўнага рэдактара выдання. Былы рэдактар газеты Аляксандр Белясаў 26 красавіка сышоў на заслужаны адпачынак, а на яго месца быў прызначаны малады журналіст са Шклова Павел Савельеў.\n“І пры Бялясаве ва “Ударным фронце” было не вельмі шмат беларускай мовы, аднак усё ж артыкулы на ёй усё ж рэгулярна з’яўляліся ў газеце, - кажа адзін з шклоўскіх грамадскіх актывістаў. – Пасля прызначэння на пасаду рэдактара Паўла Савельева беларуская мова практычна знікла са старонак выдання, фактычна на ёй зараз друкуецца толька назва газеты і анонс пра падпіску на “Ударны фронт”. Раней мы без усялякіх праблем друкавалі ў газеце навіны з мясцовага касцёла, проста аддавалі матэрыялы ў газету рэдактару, і ён ставіў іх у нумар. Зараз патрэбна ўзгадняць матэрыял для друку з ідэалагічным аддзелам, атрымліваць там адпаведную “візу” і толькі пасля гэтага несці матэрыял у газету”.\nПавел Савельеў з’яўляецца ўраджэнцам Шклоўшчыны, да прызначэння на пасаду рэдактара ён працаваў журналістам у газеце “Ударны Фронт”.\n03.06.2013 Тэгі: дыскрымінацыя


Заходні хуткасны дыяметр: схема\nДаўняя неабходнасць стварэння транспартнай сувязі паміж паўночна-заходнімі раёнамі Санкт-Пецярбурга і яго цэнтральнай часткай ўвасобілася ў буйнамаштабным будаўніцтве унутрыгарадскі платнай аўтамагістралі пад назвай Заходні хуткасны дыяметр.\nГісторыя развіцця праекта пачалася ў далёкім 1990 годзе, калі ўрад СССР у чарговым пастанове пра перспектывы дзяржаўнага будаўніцтва паставіла яго ў план мае быць дзесяцігоддзі. На працягу многіх гадоў кіраўнікі зараз ужо расійскай дзяржавы не пакідалі без увагі пытанне аб паляпшэнні і развіцці транспартнай інфраструктуры Паўночнай сталіцы.\nПачатак будаўнічых работ быў пакладзены ў 2005 годзе. Збудаванне магістралі вядзецца безупынна, з паэтапным увядзеннем у строй гатовых адрэзкаў шляху.\nЗначэнне хуткаснай магістралі\nВынікам шматгадовай працы стане высакахуткасная траса, якая злучае паўднёвую частку горада (Маскоўскі і Кіраўскі раёны) з Васільеўскім астравы і Прыморскі раёнам. Новая дарога дазволіць зняць асноўную транспартную нагрузку з цэнтральнай частцы Санкт-Пецярбурга, а таксама ў паўднёвай і паўночнай частках горада.\nУ адпаведнасці з генеральным планам, Заходні хуткасны дыяметр СПб складаецца з трох участкаў: Паўночнага, Паўднёвага і Цэнтральнага. Агульная працягласць транспартнай сістэмы дасягае сарака сямі кіламетраў. Амаль палову гэтай даўжыні займаюць маставыя збудаванні, шляхаправоды і тунэлі.\nУнікальнасць будаўнічых аб'ектаў\nНаяўнасць вялікай колькасці штучных збудаванняў было прадыктавана асаблівасцямі прамысловай інфраструктуры і ландшафтнай зоны ў раёне праходжання аўтамагістралі. Каб не парушаць цэласнасць збудаваных раней аб'ектаў, а таксама прадэманстраваць беражлівыя адносіны да зялёнай тэрыторыі, архітэктарамі праекта было прынята рашэнне аб будаўніцтве значнай часткі трасы на эстакадах.\nНічога падобнага ў Расіі да гэтага часу не ўзводзілася. Лідэрам у галіне інавацыйнага будаўніцтва стаў Заходні хуткасны дыяметр. Санкт-Пецярбург можа з поўным правам ганарыцца сучаснымі аб'ектамі, якія, напэўна, стануць новымі славутасцямі Паўночнай сталіцы.\nНекаторыя з збудаванняў можна лічыць унікальнымі. Такім будзе вантовый мост, пад якім праходзіць Карабельны фарватэр. Працягласць цэнтральнага пралёта згаданага збудаванні складае больш за трыста метраў. Іншы мост, які перасякае Пятроўскі фарватэр, мае асноўны пралёт даўжынёю ў дзьвесьце дваццаць метраў. У месцы перасячэння Марскога канала вядуцца работы па ўзвядзенню четырехсотметрового маставога збудавання, які мае два яруса.\nДзейсныя ўчасткі дыяметра\nПершы фрагмент Паўднёвага ўчастка быў урачыста адкрыты ў кастрычніку 2008 года. Цалкам ён уступіў у строй праз чатыры гады. Паўднёвы ўчастак бярэ свой пачатак ад Кальцавой аўтадарогі і злучаецца з транспартнай развязкай на набярэжнай ракі Екатерингофки.\nПрацягласць Паўднёвай магістралі - восем з паловай кіламетраў. Амаль дзве траціны шляху займаюць эстакады і масты. Гэта самы адказны адрэзак дыяметра, які падтрымлівае інтэнсіўнасць руху бесперапыннага патоку буйнагабарытнага транспарту ў напрамку Вялікага марскога порта.\nЗаходні хуткасны дыяметр быў працягнуты адкрыццём рабочага руху на Паўночным участку ў жніўні 2013 года. На ўрачыстым мерапрыемстве прысутнічаў прэзідэнт Расіі. Працягласць новага шляху склала звыш дваццаці шасці кіламетраў - гэта больш за палову ад агульнай даўжыні, якую займае Заходні хуткасны дыяметр. Схема руху праходзіць ад Прыморскага праспекта да аўтамабільнай трасы міжнароднага значэння Е-18 пад назвай «Скандынавія».\nЦэнтральны ўчастак шляху\nШто тычыцца Цэнтральнага ўчастка, то ў цяперашні час вядуцца інтэнсіўныя працы па яго ўзвядзенні. Заходні хуткасны дыяметр на Васільеўскім востраве будзе пракладзены ўздоўж мяжы ўсёй тэрыторыі, злучаючы іх з Адміралцейскім і Прыморскі раёнамі Санкт-Пецярбурга. Агульная працягласць трасы - каля дванаццаці кіламетраў. Гэта самая складаная ў тэхнічным плане частка праекта, паколькі тут запланавана будаўніцтва дзесяці штучных канструкцый. Паводле папярэдніх разлікаў, пуск Цэнтральнай ніткі чакаецца да пачатку 2016 года.\nЭканамічныя і тэхнічныя паказчыкі праекта\nЗаходні хуткасны дыяметр ўяўляе сабой самы буйны еўрапейскі ўзор партнёрства дзяржаўных і прыватных інвестараў. У выніку зліцця грашовых патокаў утварыўся бюджэт, які перавышае суму сто дзевяноста мільярдаў рублёў. Палова з іх - гэта бюджэтныя сродкі, сорак адсоткаў складаюць грошы прыватных інвестараў. Тыя, што засталіся дзесяць працэнтаў былі прыцягнутыя дзякуючы выпуску аблігацый дзяржаўнага пазыкі.\nНа розных участках трасы прадугледжана размяшчэнне ад чатырох да васьмі палос руху. Дазволеная максімальная хуткасць аўтамабільнага транспарту на аўтамагістралі - 110 кіламетраў у гадзіну. Пасля ўвядзення ў эксплуатацыю ўсіх участкаў шляху чаканая прапускная здольнасць складзе не менш за сто тысяч аўтамабіляў.\nДзеючыя тарыфы на праезд\nЗаходні хуткасны дыяметр - гэта платная аўтамабільная траса, сродкі ад якой будуць накіраваны на падтрыманне грандыёзнага будынка ў адпаведным тэхнічным стане.\nДзейсныя ўчасткі дыяметра падзеленыя на некалькі тарыфных зон, на якіх кошт праезду залежыць ад выгляду транспартнага сродку і часу сутак. Для легкавых і малагабарытных грузавых аўтамабіляў цана вагаецца ў межах ад дзесяці да сарака рублёў. Уладальнікі цяжкіх грузавых машын павінны заплаціць ад трыццаці да ста трыццаці рублёў.\nДля выгоды карыстання праездам аўтамабілістам прапануецца некалькі формаў аплаты. Тым, хто рэдка праязджае па ЗСД, можна купляць білет за наяўны разлік або расплачвацца з дапамогай банкаўскай карткі.\nІншы варыянт аплаты заключаецца ў выкарыстанні бескантактавых смарт-карт, якія можна браць у карыстанне ў аператара, які абслугоўвае трасу. БСК могуць быць ананімнымі або персаніфікаваны. Афармленне апошняй дае карыстальніку зніжку ў памеры дзесяці працэнтаў. Дастаткова рэгулярна папаўняць рахунак на карце, і перасоўванне па дарозе будзе адбывацца практычна бесперашкодна.\nКалі выконваюцца рэгулярныя грузавыя перавозкі цераз Заходні хуткасны дыяметр, транспондер становіцца найбольш прымальным спосабам разліку. Спецыяльны электронны прыбор замацоўваецца на лабавым шкле транспартнага сродку і гарантуе імгненную аплату пры ўездзе на магістраль. Транспондеров можна атрымаць у арэнду ў аператара хуткаснай дарогі. Пастаяннае карыстанне электронным сродкам аплаты прадастаўляе льготны праезд са скідкай да дваццаці адсоткаў.\nАктыўна дзеючая траса закліканая дапамагчы зрабіць Санкт-Пецярбург найбуйнейшай транспартнай развязкай Еўропы. Пасля поўнага ўвядзення ў строй ўсёй лініі аўтамагістралі Заходняга хуткаснага дыяметра, яго можна смела вылучаць у якасці прэтэндэнта на афіцыйнае званне цуду свету дваццаць першага стагоддзя.\nНяўянск нахільная вежа: адрас, экскурсіі, гадзіны працы, фота\nПрырода Пермскага краю. Расліны і жывёлы Пермскага краю\nДзіцячы лагер "Зорька" у Анапе: фота, водгукі\nЧамьюва, Турцыя: фота, водгукі пра славутасці\nГорад Эстепона, Іспанія: гісторыя, славутасці, фота\nТворы Шэкспіра: спіс. Уільям Шэкспір: творчасць\nГурток - гэта што? Гурток як форма дадатковай адукацыі школьнікаў\nЕвпаторийский медыцынскі каледж: як дабрацца? Апісанне, водгукі\nЯк плесці бранзалет з гумак сваімі рукамі\nШто дораць на хрэсьбіны маленькім дзеткам?\nСклад бетону для падмурка\nЯк усталяваць браўзэр па змаўчанні? Саветы і рэкамендацыі\nНайбольш папулярныя рэцэпты прыгатавання курынага філе\nШпоры на нагах: як вылечыць і папярэдзіць


Ваенна-патрыятычная гульня «Юныя абаронцы Айчыны» Станцыя «Рота, пад’ём!»\nВаенна-патрыятычная гульня «Юныя абаронцы Айчыны»\nСтанцыя «Рота, пад’ём!»\nАбсталяванне: спартыўная форма.\nАдзенне зложана на стулах перад удзельнікамі. Па сігналу яны пачынаюць адзявацца і павінны за 45 секунд паспець апрануць штаны, рамень, пінжак, чаравікі. Толькі поўнасцю апрануты лічыцца выканаўшым заданне. За ахайны знешні выгляд удзельнікам дадаткова налічваецца 1 бал. За неахайны знешні выгляд – здымаецца 1 бал.\nУзнагароджанне: па выніках конкурса ў намінацыі “Сапраўдны салдат” лепшы ўдзельнік узнагароджваецца граматай.\nСтанцыя “Мазгавая атака”\nАбсталяванне: папера і алоўкі.\nЗа вызначаны час назваць вайсковыя званні, роды і віды войскаў. Ацэньваюцца колькасць і правільнасць адказаў. Час выканання задання – 3-4 хвіліны. Каманда, якая дасць найбольш поўны адказ, атрымае 5 балаў.\nДля даведкі - роды войскаў:\nВПС (ваенна-паветраныя сілы)\nВМФ (ваенна-марскі флот)\nРакетныя войскі стратэгічнага назначэння\nВайсковыя званні: радавы, яфрэйтар, малодшы сяржант, сяржант, старэйшы сяржант, старшына, малодшы прапаршчык, прапаршчык, старэйшы прапаршчык, малодшы лейтэнант, лейтэнант, старшы лейтэнант, капітан, маёр, падпалкоўнік, палкоўнік, генерал-маёр, генерал-палкоўнік, генерал арміі, вярхоўны галоўнакамандуючы – прэзідэнт краіны.\nУзнагароджанне: па выніках конкурса ў намінацыі “Каманда разумнікаў”. Лепшая каманда ўзнагароджваецца граматай.\nАбсталяванне: бінты і вата.\nЗа вызначаны час каманда павінна налажыць ватна-марлевую павязку на руку, нагу, галаву.\nАцэньваецца правільнасць і акуратнасць выканання задання па 5-бальнай шкале. За няправільнае і неакуратнае выкананне задання здымаецца 1 бал.\nУзнагароджанне: па выніках конкурса ў намінацыі “Юны медбрат” лепшы ігрок (каманда) узнагароджваецца граматай.\nСтанцыя “На прывале”\nКонкурс для балельшчыц. Віктарына.\nПра каго гавораць, што ён памыляецца толькі аднойчы? (Сапёр)\nЯкія войскі “пайшлі ў адстаўку” ?(Кавалерыя)\nЯк называюцца наплечныя знакі ваеннага? (Пагоны)\nШто азначае слова “таран” (Прамы ўдар самалёта, танка, карабля)\nЯкія віды халоднай зброі вы ведаеце? (Булава, меч, шпага, нож, штык, шабля)\nЯкі год лічыцца годам нараджэння Чырвонай арміі? (1918)\nЯкую лекавую расліну выкарыстоўваюць пры нязначных ранах? (Трыпутнік)\nЯкія лясныя расліны або іх частка выкарыстоўваюцца для заваркі гарбаты? (Суніцы, маліны, брусніцы)\nЯк называецца падлетак, самы малодшы матрос на караблі? (Юнга)\nШто агульнага паміж дрэвам і вінтоўкай? (Ствол)


Канвертаваць Bitcoin Cash (BCH) і Lisks (LSK) : Калькулятар абменнага курсу\nBitcoin Cash (BCH) і Lisk (LSK) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Bitcoin Cash і Lisk пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 2 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Bitcoin Cash. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Lisk валюты па змаўчанні. Націсніце на Lisks або Bitcoin Cash канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Bitcoin Cash гэта валюта, у ні ў адной краіне. The Lisk гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал BCH можа быць запісаная BCH. Сімвал LSK можа быць запісаная LSK. Абменнага курсу the Bitcoin Cash Апошняе абнаўленне 2 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the Lisk Апошняе абнаўленне 2 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. BCH каэфіцыент мае 11 ўважаецца лічбаў. LSK каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Вясковая свіння дапішчалася да нябёсаў – Сяргей Балахонаў. Універсальны блог: літаратура, краязнаўства, музыка\nВясковая свіння дапішчалася да нябёсаў\n26 Жнівень 2011\nФотаробат пасланца нябёсаў\nСвіння Рахлёндзія, якая належыць жыхарцы вёскі Мажджаліна Ілоне Перамычкінай, сёння ўдзень уцякла ад сваёй гаспадыні на другі канец вёскі, дзе захрасла ў паміж штыкецінамі былога калгаснага сада. Не здолеўшы выбрацца, жывёла пачала гучна пішчаць. Нездарма ж кажуць – пішчыць, як свіння ў плоце.\nАле на гучны піск дзёдзі ніхто з вяскоўцаў не адазваўся. Усе памылкова падумалі: “Сёння ж пятніца. Хай моладзь трохі падурэе”. Калі свіння амаль страціла голас і рэштку надзеяў на добрую развязку інцыдэнту, на зямлю спусціўся ўзброены аўтаматам анёл, поўны рашучасці зладзіць маленькі апакаліпсіс на асобна ўзятай вясковай вуліцы. Аднак, убачыўшы Рахлёндзію, анёл прыкладам аўтамата выламаў пару штыкецінаў і, такім чынам, вызваліў пісклявую палонніцу. Апошняя жвава пабегла ў кірунку роднага хлява.\nТры маладыя мажджалінцы, якія выпадкова ўбачылі анёла, паспрабавалі запрасіць таго прайсціся за клуб. З цялеснымі пашкоджаннямі рознай ступені цяжкасці яны знаходзяцца зараз у раённай бальніцы. Цяперашняе месцазнаходжанне анёла застаецца невядомым. Застаецца толькі цешыцца, што ў адрозненні ад Карлсана ён, прынамсі, не абяцаў вярнуцца.\n| Tags: жывёлы, забавы, здарэнні, людзі, Мажджаліна, навіны, прырода, фота\n← Гумавая вутачка і пляшка піва ўратавалі дырэктара лазні ад кілера\nКурэнне забівае →


10 гадоў таму на 25-га сакавіка ў Беларусі зьявілася газэта, назва якой урэшце стала назваю сьвята - Дзень Волі, а само выданьне - фактычна першым нумарам газэты "Свабода". За гэты час шмат чаго зьмянілася ў нас і вакол нас, але старонкі таго "Дня Волі" не пажоўклі - ці то папера папалася адмысловая, ці то зьмест таго сьвяточнага нумару яшчэ рана сьпісваць у архіў. Тры ўстаўныя граматы БНР, гістарычныя экскурсы Анатоля Сідарэвіча і Генадзя Сагановіча, эсэ Ўладзімера Арлова "Незалежнасьць - гэта...", якое пасьля шматкроць на розных мовах будуць перадрукоўваць іншыя выданьні ў розных краінах. Усё гэта чытаецца, нібы напісанае сёньня. Але такая выснова ня столькі цешыць стваральнікаў, колькі засмучае. Бо гэта значыць, што наш клопат за гэтыя дзесяць гадоў не пераадолены і тыя самыя думкі і мары хвалююць сэрца - ці будзе яна, наша Беларусь, ці збудзецца.\nВось жа гісторыі таго "Дня Волі", папярэдніх і наступных часоў будзе прысьвечаны сёньняшні выпуск "Вострае Брамы".\nАле пачнем мы не з гістарычнага экскурсу, а якраз з агляду сёньняшніх падзеяў - таго, што адбываецца ў беларускай мове. Сяргей Шупа ўважліва сочыць за мовазнаўчымі і моватворчымі працэсамі. Я папрасіў яго акрэсьліць асноўныя тэндэнцыі.\n(Сяргей Шупа: ) "Распачатая ў "Вострай Браме" і на старонках "Нашай Нівы" дыскусійная акцыя «Мова-2000» набірае хаду - водгукі звычайнай і электроннай поштай мы атрымваем літаральна штодня. Што важна - не было яшчэ ніводнага допісу, дзе ідэя моўнага абнаўленьня была б рашуча адпрэчаная як недарэчная і непатрэбная. Паспрабуем выявіць паасобныя элемэнты новага беларускага лінгвістычнага дыскурсу.\nНе сьціхаюць спрэчкі прыхільнікаў наркомаўкі і тарашкевіцы. Нядаўна новая хваля аргумэнтаў і контараргумэнтаў выплеснулася на старонкі гасьцявой кнігі інтэрнэтных «Дранікаў». Прычым дыскусія, як сталася звычайным, аднабаковая - наркомаўцы нападаюць на тарашкеўцаў. Тарашкеўцы, як заўсёды, радыя за тых, хто шчыра трымаецца хоць нечага беларускага, хоць бы і ў наркомаўскай форме. Да згоды далёка. Зноў жа заўважаецца, што кола артадаксальных наркомаўцаў даволі вузкае — прафэсійныя постсавецкія карыстальнікі мовы: некаторыя настаўнікі, рэдактары, пісьменьнікі.\nЗноў жа ў Інтэрнэце, але ўжо ў іншым месцы - у г. зв. сьпісе рассылкі, ці то электронна-паштовым клюбе «Беларусь», абмяркоўваецца яшчэ адно доўга вырашанае, але дагэтуль ня вырашанае пытаньне - як падаваць беларускія ўласныя імёны ў іншых мовах. У афіцыйнай Беларусі пэўнай нормы няма, хоць і існуюць спэцыяльныя інструкцыі, прыкладам, для пашпартных службаў. У шырокім сьвеце пішуць усе як хто хоча. У некаторых амэрыканскіх установах, як прыкладам, на Радыё Свабода, ужываецца практычны варыянт англамоўнай транскрыпцыі, распрацаваны Янам Максімюком — г. зв. Максоўка (па-ангельску Maxese). Аднак для іншых моваў яна не надаецца — трэба было б ствараць нешта падобнае для кожнай паасобку. Альтэрнатываю было б ужываць беларускую лацінку. Аднак апанэнты ўважаюць, што яна занадта абцяжараная рознымі птушкамі й дужкамі, што робіць яе малапрыдатнай для моваў, дзе дыякрытыкі не ўжываюцца, а таксама - дзеля тых самых прычынаў - у Інтэрнэце.\nШто да рэалізацыі самога праекту «Мова-2000», дык тут таксама назіраюцца розныя падыходы. Адныя кажуць, і даволі слушна, што перш чым вынаходзіць новае, трэба як сьлед актывізаваць наяўнае, іншымі словамі як мага павысіць культуру мовы. Іншыя кідаюцца прапаноўваць словы, якія ўжо й так ёсьць - трэба толькі часьцей зазіраць у слоўнікі, нават і ў самыя афіцыйныя. А ёсьць яшчэ й гэткія, хто прапануе пазамяняць і нармальныя беларускія словы - фактычна стварыць іншую мову, якую варта было б і пераназваць у нешта іншае.\nА ў беларускім друку адбываецца і яшчэ адна дыскусія - «унутрынаркамаўская», у якасьці рэакцыі на афіцыйны праект рэформы правапісу, запрапанаваны Інстытутам Мовазнаўства. Неакадэмічныя мовазнаўцы рэзка крытыкуюць праект, які падрыхтаваны вельмі неахайна і ніякіх праблем правапісу не вырашае.\nУрэшце у стане прыхільнікаў тарашкевіцы чакаецца новы прарыў - пад лета мае быць падрыхтаваны нарматыўны слоўнік клясычнага правапісу, у якім будуць улічаныя ўсе напрацоўкі карыстальнікаў тарашкевіцы апошніх дзесяцігодзьдзяў. Гэта нарэшце дасьць магчымасьць кожнаму ахвочаму пісаць тарашкевіцай не баючыся ні памылак, ні разнабою".\n(С.Дубавец: ) “Сяргей Шупа зрабіў агляд тых тэндэнцыяў, што заўважныя цяпер у полі бытнаваньня беларускае мовы.\nТрэба сказаць, што рэдакцыя "Нашай Нівы" сапраўды штодзённа атрымлівае некалькі лістоў з прапановамі замены тых ці іншых чужародных словаў сваімі, беларускімі. І тыя працэсы, пра якія казаў Шупа, набываюць выгляд адкрытае канкурэнцыі, часам амаль што змаганьня. Усё адбываецца нібыта ціха, але насамрэч жарсьці тут кіпяць ніяк ня меншыя, чым у палітыцы. Больш за тое, моўныя працэсы шмат чым нагадваюць працэсы палітычныя з арганізацыяй шырокага дыялёгу і патрабаваньнем перамоваў. Варта ўлічваць і тое, што моўная сфэра больш глыбокая і падзеі ў ёй не забываюцца праз пару-тройку гадоў, а пакідаюць глыбокі сьлед.\nЗь іншага боку, у моўнай сфэры за гэтыя дзесяць гадоў зьмянілася шмат болей, чым у грамадзкай. Дастаткова згадаць, што клясычны правапіс перастаў быць табу і на абарону яго выступаюць самыя што ні ёсьць сапраўдныя акадэмікі. А зусім ужо неўзабаве тарашкевіца атрымае поўнае мовазнаўчае абгрунтаваньне і зь нечага паўпадпольнага ды паўзабароненага ператворыцца ў роўнага канкурэнта наркамаўкі. Асабіста ў мяне няма ніякага сумневу, што пры роўных магчымасьцях яна, у адрозьненьне ад савецкага правапісу, стане папулярнай і зробіць папулярнай самую беларушчыну.\nЦяпер зьвернемся да 10-е гадавіны "Дня Волі" ў яго газэтным варыянце.\nАднойчы я ўжо распавядаў пра тое, што ідэя аднаўленьня першай беларускай газэты "Наша Ніва" выношвалася некалькі гадоў. І пакуль калектыў аднаўляльнікаў не пачуваўся здольным зрабіць гэты акт на поўную моц, з адказнасьцю перад культавай назвай, было вырашана аднавіць падпольную папярэдніцу "Нашай Нівы" - праект, які быў задуманы, але не рэалізаваны ў самым пачатку ХХ ст. - газэту "Свабода". Мы даволі добра вывучылі сытуацыю той "Свабоды", якую браты Іваноўскія выдалі на хутары Лябёдка каля Ліды. (Праўда, увесь наклад зараз жа сканфіскавала паліцыя.) Сяргей Астраўцоў нават напісаў пра гэта сваю дыплёмную журналісцкую працу. Па матывах дыплёму ў ЛіМе быў надрукаваны артыкул, які аўтар назваў "Кароткі век Свабоды", а рэдактары абачліва паправілі - "Кароткі век выданьня". Дык вось, і Свабоду мы вырашылі распачаць своеасаблівым нулявым, спробным нумарам. Набліжаўся дзень 25 сакавіка, у Менску меўся быць вялікі мітынг. Так і зьявілася ідэя "Дня Волі" - гэткага агітацыйна-асьветнага ці то буклета ці то часопіса, дзе сабранае ўсё самае неабходнае, што кожны беларус мусіць ведаць пра БНР і дзень 25 сакавіка. Аўтарскія тэксты і крыху актуаліяў надавалі выданьню падабенства да газэты.\nНе бяда, што фармат быў замалы - як стандартны аркуш паперы. Тады бадай уся незалежная прэса выходзіла гэтак. Дарэчы, пачынаючы з часоў прэс-цэнтру першага зьезду Беларускага Народнага Фронту амаль усе ўдзельнікі новага праекту дзейнічалі ў рамках гэтае арганізацыі. Пісалі і выдавалі ўлёткі, першыя пэрыёдыкі, урэшце - Навіны БНФ. Выданьне Дня Волі супала з пачаткам адыходу інтэлігенцыі ад Фронту. Новая партыйнасьць выглядала часам навязьліва, і прагныя свабоды мастакі ды літаратары дыстанцыяваліся ад БНФ. У газэтнай справе тая навязьлівасьць выглядала і зусім гіпэртрафавана. Да таго ж мы трымаліся думкі, што Фронту не патрэбная буйная партыйная газэта, а патрэбныя газэты ўплыву, рэдакцыі якіх стаяць на тых самых пазыцыях, што і Фронт. Такім чынам "Дзень Волі", а сьледам за ім "Свабода", адразу сталі канкурэнтамі "Навінаў БНФ". Навіны неўзабаве зьніклі ці то з-за ўнутраных фронтаўскіх разборак, ці то з-за аб'ектыўнае немагчымасьці партыйнай газэце разьвівацца ў папулярнае выданьне. Свабода ж наадварот - набірала абароты. Пакуль не пачала губляць уласныя прынцыпы.\nВыглядае, што інтэлігенцыі, якая пакінула Фронт, не хапіла якраз партыйнасьці, самастойнасьці - цьвёрдасьці гэтых самых прынцыпаў. Спачатку ў Свабодзе зьявілася расейская мова, потым беларуская з клясычнага правапісу была пераведзеная на наркамаўку і пайшло-паехала. Калі Свабоду закрылі, у рэдакцыі ўжо не было ўнутранага поклічу праігнараваць рэпрэсіі ўладаў і выходзіць падпольна. Словам, той покліч, зь якім выдаваўся "Дзень Волі", быў страчаны.\nАднак, вернемся ў той час, на дзесяць гадоў назад і паспрабуем адчуць атмасфэру таго часу. Мастак Сяргей Харэўскі прыгадвае, як ён афармляў "Дзень Волі".\n(С.Харэўскі: ) "Усе гарады маюць свае водары, што ўласьцівыя толькі ім. Вільня, напрыклад, пахне тарфяным дымам з комінаў у адлігі й хвояй у цёплыя летнія ночы. У Мсьціславе вас спаткае густы пах хлеба, які ў любы час разьліваецца над горадам ад тутэйшых пякарняў. Адзін мой прыяцель з Рыгі недзе напрыканцы 80-х заўважыў, што ў Менску пахне ліпаю. У тыя гады ліпаю у гарадзкім жаргоне называлі й падробку. Выйшаў дасьціпны латыскі жарт. А й сапраўды ўсе летнія месяцы над Менскам лунае ліпавы водар. Калі вы не заўважаеце пах гораду, знычыць, вы жывяце ў ім...\nНапачатку сакавіка 90-га году ў Менску патыхала адлігаю. Кіслотны смог ад заводзкіх ліцеек перамешваўся з чорным дымам аўтобусаў і цэлым букетам пахаў чыгункі й трамваяў. Тады шпалы былі яшчэ драўляныя. І пах шпалавае прапіткі пасьля маразоў доўга вісеў у паветры, ажно пакуль не зьяўлялася лісьце на дрэвах. І прыватных легкавых машынаў у 90-м было ці не ўтрая меней. У Менску было цішэй.\nАдным гэткім адліжным днём мы з прыяцелем, архітэктарам Уладзіславам Рутам, заседзеліся ў Ленінскай бібліятэцы. Мы перагортвалі стосы беларускіх пэрыёдыкаў 10-20-х гадоў, шукаючы ідэяў для афармленьня першае газэты "Дзень Волі". Нас лучыла тады й атмасфэра падпольшчыны, і нэафіцкая радасьць першаадкрывальнікаў, якія шукалі сябе ў беларушчыне. Бо тады знайсьці што-небудзь сапраўды "БНРаўскае" было амаль немагчыма. Нарабілі багата эскізаў. Ажно праз колькі часу Ўладзіслаў, сын эмігрантаў-вяртанцаў з Аргэнтыны, рашуча заявіў мне, што ўсялякае "рэтра" не пасуе да найноўшага выданьня. "Дзень Волі" мусіць выглядаць сучасна, а не як выцягнуты з гарышча. Адзінай саступкаю гістарызму застаўся надпіс на маім малюнку: "НЕЖАЛЕЗНАЯ", напісаны нейкім гомельскім шрыфтом 20-х гадоў. А лягатып атрымаўся йстужкавы, які, на нашую задуму, на белым тле паперы мусіў асацыявацца са сьцягам.\nШто да самога малюнку, які як постар быў вынесены на першую паласу, дык яго пасьля нават рэцэнзавалі ў камуністычным друку. Напрыклад, у "Политическом собеседнике":"Ананімны, але "дэмакратычна"(у двукосьсі) настроены мастак намаляваў Леніна на бранявіку пасярод балота. А мне помніцца іншая карціна. Тысячы рабочых, салдатаў і матросаў віталі правадыра рэвалюцыі на Фінскім вакзале...". (Канец цытаты.) Як кажуць, тое, што помніцца... Але сьмех ня толькі ў незвычайнай памяці рэцэнзэнта, але і ў тым, што на малюнку былі толькі... ногі " правадыра рэвалюцыі". Аднак жа пільныя камуністы адразу пазналі СВАЙГО.\nА вось ананімнасьць нам, хто афармляў тую газэту, у 90-м годзе яшчэ была патрэбнаю. Я, напрыклад, не губляў надзеі паступіць у Акадэмію мастацтваў, а Ўладзіслаў толькі што знайшоў сабе добрую працу ў рэстаўрацыі. Камуністычныя арганізацыі ў кожнай установе з усёй жарсьцю змагаліся за ідэалягічную чысьціню кадраў.\nСьмяяліся мы шмат пазьней. Напрыклад, з расейскага перакладу ў нейкай латыскай газэце эсэ Арлова "Незалежнасьць - гэта...". "Независимость - это когда твоя девушка говорит, што хочет на уик-энд в вену...". Слова "вена" было напісанае з малой літары. Выглядала, замест жаданьня наведаць аўстрыяцкі пасад, дзяўчына-наркаманка хоча ўкалоцца, каб быць хоць як незалежнаю... А ў красавіку 90-га было не да сьмеху. Газэту надрукаваць у Беларусі было немагчыма. І таму давялося ехаць у Латвію, пад эстонскую мяжу, у маленькае мястэчка Валміера. Ад Менску гэта 700 з гакам кілямэтраў. Каб усё было як сьлед, паехалі ўначы. І на кожным прыстанку нас сустракалі новыя водары гарадоў. Вільня, Панявеж, Баўска, Рыга, Сігулда. Тутака ўжо ўсё поўным ходам мянялася. Тут пахла незнаёмым нам тады паветрам свабоды.\nДрукарня была ў адным мястэчку, а набор адлівалі ў іншым, у Лімбажы, амаль каля мора. Там я й намаляваў "пячатку БНР", бо здалося, што разварот газэты недастаткова расквечаны. Чырвоныя пячаткі расставілі па палосах. А вось жа фарбу на тую чырвань давялося купляць у... суседняй Эстоніі. І глыбока ўначы "Дзень Волі" патрапіў у Беларусь".\n(С.Дубавец: ) “Сяргей Харэўскі распавёў пра абставіны выданьня ў 1990 годзе газэты "Дзень Волі" - фактычна нулявога нумару газэты "Свабода".\nГаворачы пра падзеі 10-гадовае даўніны, я думаю пра тое, як мала чаго зьмянілася ў сытуацыі беларускай нацыянальнай ідэі. Натуральна, стала шматкроць болей сьвядомых носьбітаў беларушчыны, але якасныя зьмены, відавочна, яшчэ наперадзе. Між іншым, беларусізацыя апошняга Маршу Свабоды дазваляе прагназаваць, што нас чакаюць цікавыя трансфармацыі. Але пра адну такую зьмену ўжо сёньня можна гаварыць як пра факт. За гэтыя 10 гадоў у дня 25 сакавіка зьявілася і наша гісторыя. Маю на ўвазе ня толькі штогадовыя шэсьці, але найперш адсоны да гэтага знаку як да свайго ў поўнай меры.\nТак не было 20 гадоў назад, калі мы толькі дакраналіся да гэтага знаку - выразна несавецкага і моцна эмігранцкага, у большай ступені дапасоўнага да Мюнхену і Аўстраліі, чым да нас. Тады, праўда, шмат дапамагла ў зьмене такога ракурсу Ларыса Геніюш - зусім не эмігрантка, але пры тым непасрэдна датычны да Дня незалежнасьці чалавек. Для яе гэты дзень быў наскрозь сваім, родным, а мы, студэнтамі, імкнуліся адчуць гэткую каштоўнасьць і, урэшце, адчувалі. Так было 20 гадоў назад.\nКалі ж я пазіраю на дзесяцігадовую гісторыю, дык ня бачу там ужо ні антысавецкага адценьня, ані эмігранцкага. Затое, гэтае сьвята стала належаць гісторыі - таму 18-му году, калі яно і нарадзілася. Гэта былі часы знаёмства з матэрыяламі, з кнігамі. Умоўна, дата стала ў шэраг гістарычных датаў поруч з Грунвальдам або бітвай пад Мілавідамі. Пры ўсім разуменьні важнасьці падзеі, яна ўсё ж не набыла для нас пакуль і сымбалічнага значэньня. І вось - дзесяць гадоў пісаньня, маляваньня і маніфэстацыяў зрабілі сваю справу. 25 сакавіка набыло сваю нашу гісторыю і ўжо безь ніякіх агаворак успрымаецца як галоўнае нацыянальнае сьвята беларусаў на Бацькаўшчыне. Сьвята, якое ня можна ані перанесьці, ані адняміць, ані тым больш забараніць. Бо яно ўжо і ў нашай крыві”.


Слуцак: актывістку Зінаіду Цімошак судзяць за рыдлёўкі\n27 красавік 2012, 16:10\nСуд Слуцкага раёну 27 красавіка пачаў разглядаць пазовы дэпутатаў мясцовага райсавету па адміністрацыйнай справе супраць грамадзкай актывісткі Зінаіды Цімошак.\nДэпутаты імкнуцца спагнаць з пэнсіянэркі шматмільённыя штрафы за тое, што яна нібыта зьняважыла іхныя гонар і годнасьць.\nКанфлікт у Слуцку пачаўся летась 1-га кастрычніка. Грамадзкая актывістка Зінаіда Цімошак арганізавала тады суботнік, каб зрабіць парадак на старых могілках, што на вуліцы 14-ці Партызан. Запрашэньні на суботнік атрымалі жыхары Слуцку, а таксама ўсе 24 дэпутаты Слуцкага райсавету.\nСуботнік адбыўся ў прызначаны час. Для дэпутатаў нехта выставіў на могілках рыдлёўкі. На чаранках былі прымацаваныя таблічкі з прозьвішчамі дэпутатаў. Ім гэтыя радлёўкі з надпісамі падаліся крыжамі.\nПразь месяц Зінаіду Цімошак абвінавацілі ў тым, што яна «знарок зьняважыла гонар і годнасьць дэпутатаў у непрыстойнай форме». У Слуцку па адміністрацыйнай справе супраць Зінаіды Цімошак адбылося ўжо тры судовыя паседжаньні. Адно зь іх — сёньня.\n«Гэта — палітычная замова, каб у Слуцку ліквідаваць усялякую апазыцыйную дзейнасьць. Я пра гэта і на судзе сказала. А яны ўвогуле ня слухаюць нічога. Ім трэба, каб я канкрэтна была вінаватая».\nПаводле Зінаіды Цімошак, яна не прызнае сябе вінаватай, абвяргае, што мае дачыненьне да «імянных рыдлёвак» дэпутатаў, кажа, што іх прынёс нехта іншы. Таксама спадарыня Зінаіда заявіла адвод судзьдзі Сьвятлане Пастуховай:\n«Я лічу, што гэтая судзьдзя і раней парушыла шмат якія працэсуальныя нормы, незаконна мяне пакарала штрафам у 700 тысяч рублёў. Але Сьвятлана Пастухова адхіліла маё хадайніцтва аб недаверы. Таксама я прасіла не праводзіць паседжаньне без адваката да таго, пакуль ня будзе атрымана рашэньне з абласнога суду па маёй нагляднай скарзе, якую я даслала раней. Урэшце я заявіла, што судзьдзя й дэпутаты прагнуць майго пакараньня. Але прыйдзе яшчэ час, калі будзе справядлівы суд, і ўсе тыя грашовыя спагнаньні зь мяне заплацяць тыя людзі, якія ініцыявалі гэты судовы працэс, і той, хто спрычыніўся да пакараньня мяне...»\nПа словах Зінаіды Цімошак, яна атрымлівае толькі пэнсію школьнага настаўніка і таму грашовыя пазовы дэпутатаў для яе непад’ёмныя:\n«Трое дэпутатаў патрабуюць па 5 мільёнаў рублёў, яшчэ адзін — 7 мільёнаў. Вось і лічыце...Плюс яшчэ патрабуюць, каб я заплаціла дзяржпошліну, а гэта па 300 тысяч рублёў за кожнага... Калі судзьдзя задаволіць патрабаваньні гэтых дэпутатаў, то за імі, пэўна, пацягнуцца іншыя іх калегі...»\nАктывіст грамадзкай кампаніі «Наш дом» Мікалай Петрушэнка перакананы, што суд супраць спадарыні Цімошак — гэта палітычны перасьлед, спроба запалохаць і пакараць яе матэрыяльна:\n«Адказнасьць за могілкі ў Слуцку ўскладзенае на тамтэйшую жыльлёва-камунальную гаспадарку. А калі Зінаіда Цімошак праявіла ініцыятыву, то яе вырашылі пакараць. Відавочна, што ўлада і падпарадкаваны ёй суд робяць зараз усё, каб адвучыць грамадзянаў праяўляць ініцыятыву...»\nМікалай Петрушэнка верыць, што Зінаіда Цімошак мае шанцы на справядлівасьць. Ён чакае, што падчас наступнага паседжаньня суду ў гэтай справе яе падтрымаюць многія людзі, :\n«Чым больш людзей прыйдуць у суд 29 траўня, тым больш судзьдзя будзе баяцца чыніць прававую сваволю...»


Апублікавана 29.01.2015 19:25\nСурвэткі, якія прызначаныя па догляду за очковыми лінзамі, - гэта не проста чарговы аксэсуар- «капрыз», а, безумоўна, выключна важны элемент неабходны для таго, каб акуляры без перашкод і паўнавартасна выконвалі ўскладзеныя на іх функцыі.\nБыць свайго роду «прыбіральшчыкамі» ачкоў здольныя два выгляду сурвэтак: сухія і вільготныя. Пры гэтым так названыя сухія сурвэткі здольныя працаваць у «2-ух рэжымах»: сухім і вільготным (пэўныя сурвэткі выкарыстоўваюцца толькі ў «дружбе» з звычайнай вадой, а з некаторымі раяць выкарыстоўваць спецыяльныя сродкі, прызначаныя для чысткі ачкоў). «Рэжым» сухі зручна выкарыстоўваць толькі для зняцця пылу, вільготны - для ліквідацыі разводаў і плям.\nВільготныя сурвэткі для ачкоў бываюць толькі для аднаразовага выкарыстання, а вось сухія «працаўнікі» разлічаны на шматразовае выкарыстанне (вытворцы заяўляюць, што яны здольныя вытрымаць прыблізна трехсоткратное колькасць пранняў, але гэта рэальна толькі пры ўмове, калі сурвэтка выраблена сапраўды з якаснага матэрыялу і пры гэтым не будзе станавіцца аб'ектам «экзэкуцыі» з боку разнастайных кандыцыянераў, адбельвальнікаў, праса).\nВялікая частка сучасных сурвэтак для ачкоў надзелены здольнасцю не толькі чысціць, але і могуць паліраваць, а таксама валодаюць антыстатычнай якасцямі. Так як створаныя яны, як правіла, з микроволокна (поліэфірнай або нейлонавай микрофибры). Таксама сустракаюцца сурвэткі з сінтэтычнага шоўку і замшу.\nСамыя дарагія сурвэткі, як правіла, на 50 % складаюцца з нейловновой микрофибры, і на 50 % з поліэфірнай микрофибры. Так як менавіта яны, як кажуць эксперты, надзелены самым вялікім функцыянальным «патэнцыялам» (і з пункту гледжання гидроскопичности, і ў плане абразивности, а яшчэ з пазіцыі здольнасці супрацьстаяць статыцы і запотеванию).\nА вось сурвэткі эканом класа з 100% поліэфірнай микрофибры, як правіла, могуць якасна выдаляць толькі павярхоўную пыл.


"На хвалях літаратуры" Сцэнарый мерапрыемства.\nЛюдміла ЯРМАШУК, настаўнік беларускай мовы і літаратуры Маларыцкай сярэдняй школы № 2. АленаЛЮЛЬКОВІЧ, настаўнік інфарматыкі Гвозніцкага вучэбна-педагагічнага комплекса дзіцячы сад - сярэдняя школа. Роднае слова 2015/2\n"На хвалях літаратуры": марскі бой\nПазакласнае мерапрыемства (V клас)\nМэта: абагульніць і сістэматызаваць матэрыял, які вывучаўся на ўроках беларускай літаратуры, высветліць уражанні вучняў ад мастацкага слова; развіваць маўленне вучняў; спрыяць выхаванню здаровага духу спаборніцтва.\nАбсталяванне: мультымедыйны праектар, дыпломы, чыстыя аркушы паперы для членаў журы.\nАрганізацыя гульні: можна выбраць асобных удзельнікаў ці некалькі каманд; выбраць членаў журы.\nАпісанне гульні: гульня марскі бой "На хвалях літаратуры"* створана пры дапамозе камп'ютарнай праграмы Microsoft Office PowerPoint: і складаецца з 27 слайдаў. Колькасць і складанасць пытанняў на гульнёвым полі вар'іруецца ў залежнасці ад узроўню падрыхтаванасці класа, аб'ёму вывучанага матэрыялу, а таксама ад таго, колькі будзе затрачана часу на пазакласнае мерапрыемства. Прапануюцца пытанні простыя, складаныя і займальныя.\nГульня можа быць не толькі каманднай, але і індывідуальнай, дзе пры дапамозе трыгераў вучань сам выбірае варыянты правільных адказаў. Пры гэтым правільны адказ падсвечваецца зялёным колерам, а памылковы - чырвоным.\nПеравага ў параўнанні з традыцыйнымі сродкамі навучання: вучань мае магчымасць успрымаць неабходную інфармацыю адначасова некалькімі органамі пачуццяў. Павышаецца ўнутраная матывацыя да спазнавання роднай мовы і літаратуры.\nГэтую гульню могуць актыўна выкарыстоўваць настаўнікі іншых прадметаў, бо колькасць пытанняў і самі пытанні можна змяняць.\nПравілы: 1) дысцыпліна ў камандзе - аснова поспеху; 2) парушэнне дысцыпліны прыводзіць да штрафаў (5 балаў); 3) на пытанні каманды адказваюць па чарзе; 4) калі каманда, што "страляе", не трапляе ў карабель, то яна атрымлівае магчымасць адказаць на пытанне (10 балаў); 5) калі каманда адказала на пытанне правільна, то яна мае права наступнага ходу; 6) калі каманда памылілася, то права адказу пераходзіць да наступнай каманды; 7) калі ўсе каманды памыліліся, то адказ на пытанне высвечваецца на экране і балы камандам не залічваюцца; 8) "патоплены" карабель прыносіць 10 балаў.\nПытанні да гульні:\nА1. Вядомая асветніца зямлі беларускай (Еўфрасіння Полацкая).\nА2. Каго мы называем беларускім першадрукаром? (Францыск Скарына.)\nАЗ. Што адгукаецца, але не называецца? (Рэха.)\nА4. Закончыце прымаўку: "Не той сябра, хто мёдам мажа..."("... а той, хто праўду кажа").\nБ1. Назавіце твор і аўтара па яго героях: Галіна, Васілёк, Барына ("Ля вогнішч начлежных", М. Танк).\nБЗ. Назавіце твор і аўтара па яго героях: Алесь, Костусь, Уладзя ("На рэчцы", Я. Колас).\nБ4. Назавіце твор і аўтара па яго героях: Зюк, Вінцусь "Датрымаў характар", А. Гарун).\nБ5. Закончыце прыказку: "Ваўкоў баяцца - ("...у лес не хадзіць").\nВ1. Назавіце сапраўднае імя і прозвішча Якуба Коласа (Канстанцін Міцкевіч).\nВ2. Кавалак тканіны, якім засцілаюць стол (Абрус).\n83.\tХто з беларускіх паэтаў з'яўляецца аўтарам верша "Калі ласка"? (Пятрусь Броўка.)\n84.\tЯк сказаць вусная народная творчасць адным словам? (Фальклор.)\n85.\tЯк перакладаецца з англійскай мовы фальклор"*. (Народная творчасць.)\nГ2. На якія тры віды падзяляюцца казкі? (Чарадзейныя, бытавыя, казкі пра жывёл.)\nГЗ. Як яшчэ называюць беларусы маргарытку? (Стакротка.)\nГ5. Як называецца самы напружаны момант у творы? (Кульмінацыя.)\nД1. Што такое абразок. (Невялікая п'еса.)\nД2. Каго раней называлі дарэктарам*. (Наёмнага настаўніка.)\nД4. Як называецца прыдуманае імя і прозвішча, якімі аўтары падпісваюць свае творы? (Псеўданім.)\nД5. Якія дзве літары беларускага алфавіта можна з'есці? ("ка" "ша").


14.06.2002 / 13:00\n№ 22 (284), 14 чэрвеня 2002 г.\nЦі футбольны чэмпіянат выведзе краіну з зацяжнога эканамічнага крызысу\nСканчэньне чарговага фінансавага году большая частка насельніцтва 126-мільённай Японіі ўжо колькі гадоў запар сустракае ў трывожным чаканьні. Аднак сёлета сытуацыя асабліва абвастрылася: банкаўскі сэктар краіны быў за адзін крок ад краху. Дзесяцігадовы застой давёў японскую эканоміку ды фінансавыя ўстановы, якія абслугоўваюць яе, да такога хваравіта-кволага стану, што многія назіральнікі прадказваюць ужо ці лятальны зыход, ці інваліднасьць — трэцяга, маўляў, ня дадзена. Крызыс другой паводле памераў эканомікі сьвету, на долю якой прыпадае каля сёмай часткі тавараў ды паслуг, што вырабляюцца і спажываюцца на плянэце, непазьбежна б’е па гаспадарцы практычна ўсіх кантынэнтаў і можа перарасьці ў шматгадовую дэпрэсію.\nЯпонскую эканамічную сыстэму, посьпехам якой дзівіліся і нават зайздросьцілі, цяпер усё часьцей параўноўваюць зь вялізным і нязграбным цяжкахворым бэгемотам, які цялёпкаецца ў багне эканамічных няўдачаў, што засмоктвае яго ўсё глыбей. На мяжы 90-х краіна, дзе жыве 2% насельніцтва плянэты, вырабляла пад 20% сусьветнага ВУП. Цяпер гэты паказьнік складае 13,8%.\nЛеташняе рэзкае пагаршэньне сусьветнай каньюнктуры, якое толькі паказытала нэрвы амэрыканскім банкірам, пагрузіла эканоміку Японіі ў стан трэцяй за апошняе дзесяцігодзьдзе і найцяжэйшай з часоў сканчэньня другой сусьветнай вайны рэцэсіі. Да максымальнага ўзроўню падскочыла колькасьць карпаратыўных банкруцтваў. Каля 70% японскіх фірмаў не атрымліваюць прыбытку ўвогуле (у Беларусі — 47%). Дый адкуль яму ўзяцца, калі краіну ўжо столькі гадоў запар перасьледуе дэфляцыя, якая, поруч з вартым жалю станам банкаўскага сэктару, зьяўляецца адной з галоўных японскіх праблемаў.\nГэтыя праблемы ўплываюць адна на адну і тым самым пагаршаюць становішча. Апошнія тры гады спажывецкія цэны падаюць няспынна, прычым усё хутчэйшымі тэмпамі, якія дасягнулі ў студзені максымальнага за апошнія 30 гадоў узроўню. Пры гэтым Токіё працягвае заставацца найдаражэйшым горадам на плянэце: кошт жыцьця ў ім у сярэднім на 30% вышэйшы, чым у Нью-Ёрку.\nЗьніжэньне цэн робіць нявыгаднай інвэстыцыйную дзейнасьць. Рэальная вартасьць крэдытаў, нават узятых пад мінімальны (практычна нулявы) намінальны працэнт, расьце, а тавары і паслугі — таньнеюць, робячы нерэнтабэльнай іх вытворчасьць. Падзеньне аб’ёмаў вытворчасьці — на 7,9% за 2001 г. — можна параўнаць толькі з тым, што назіралася больш за чвэрць стагодзьдзя таму падчас апошняга нафтавага шоку. Мізэрнасьць даходаў карпарацый прыводзіць да зьмяншэньня іхных капітальных інвэстыцый. Карпарацыі лічаць за лепшае скарачаць працоўны тыдзень, а не работнікаў і дагэтуль маюць у штаце велізарную колькасьць так званых “мёртвых душ”. І ўсё-такі хвалёная японская сыстэма пажыцьцёвага найму пачала лопацца па швох — беспрацоўе таксама падскочыла да рэкорднага за 50 гадоў узроўню ў 5,6%. Але нават гэтая афіцыйная лічба, на думку незалежных экспэртаў, вельмі заніжана. Рэальны паказьнік ацэньваецца недзе ў 8,5% ад эканамічна актыўнага насельніцтва.\nУсьведамляючы прывіднасьць надзей на хуткае і лёгкае аздараўленьне эканомікі і, адпаведна, паляпшэньне сытуацыі на рынку працы, простыя японцы намагаюцца як мага больш адкласьці на “чорны дзень” — узровень ашчаджэньняў у краіне дасягнуў рэкордных значэньняў. Дарэчы, японская нацыя — адна з найбагацейшых на плянэце, яе сукупныя ашчаджэньні складаюць 12 трлн. даляраў. З пункту гледжаньня радавога спажыўца, зьніжэньне цэнаў — манна нябесная. Калі вы ўпэўненыя ў заўтрашнім дні і добра зарабляеце, дык гэты працэс толькі павышае ваш дабрабыт. Аднак калі тысяча енаў у вашым кашальку, насуперак асноўным прынцыпам тэорыі фінансаў, заўтра будзе каштаваць даражэй, чым сёньня, а грошы праз год можна будзе зьняць з дэпазыту і патраціць з намнога большай карысьцю, дык навошта сьпяшацца рабіць гэта цяпер? Вось і выходзіць, што прыватнае спажываньне, на якое прыпадае 2/3 ВУП, расьці не зьбіраецца: аб’ёмы розьнічных продажаў зьмяншаюцца пяць гадоў запар. Уся эканоміка, адпаведна, таксама буксуе.\nЧарада ўрадаў намагалася зрушыць эканоміку зь мёртвага пункту. За тыя самыя дзесяць апошніх гадоў “на псю маць” пайшло пад 1,2 трлн. даляраў. А дзяржаўная запазычанасьць з пачатковых 60% падскочыла да 130—140% ВУП — гэта найгоршы паказьнік ва ўсім прамыслова разьвітым сьвеце. Рэсурсаў для яе пагашэньня ў Токіё няма, а абслугоўваньне ўжо сёньня зьядае звыш траціны ўсіх бюджэтных паступленьняў. А даўгі дзяржавы і надалей будуць расьці. Вось чаму іхны крэдытны рэйтынг ужо даўно не ацэньваецца найвышэйшым (ААА) разрадам. Агенцтва “Moody’s”, якое ў сьнежні ў чарговы раз зьніжала ацэнку якасьці японскіх урадавых даўгавых абавязацельстваў, ізноў рыхтуецца да гэтай апэрацыі. Прычым пагаршэньне рэйтынгу чакаецца сур’ёзнае, і, калі яно адбудзецца, Японія па гэтым паказьніку зраўнуецца з Батсванай. Многія пэнсійныя і страхавыя фонды ў адпаведнасьці з уласнымі статутамі і нормамі рэгуляваньня дзейнасьці будуць вымушаныя пазбыцца японскіх аблігацыяў, страціўшы права ўкладаць у іх сродкі.\nПакуль што для Японіі крэдытны рэйтынг — ня больш чым пытаньне прэстыжу. Звыш 90% усіх дзяржаўных даўгавых абавязацельстваў належыць нацыянальным інвэстарам. Але нават яны, пры ўсёй сваёй ляяльнасьці і адданасьці “роднай дзяржаве”, усё актыўней шукаюць альтэрнатывы на замежных рынках і на рынку золата.\nЯпонцы схільныя ня толькі да бюджэтных ін’екцыяў. Іншы традыцыйны мэтад стымуляваньня іхнае эканомікі — маніпуляваньне замежным абменным курсам нацыянальнай валюты. У канцы мінулага году Токіё з дапамогай Вашынгтону, праігнараваўшы пратэсты іншых асноўных гандлёвых партнэраў, дамогся няяўнай 10-працэнтнай дэвальвацыі ены. Цяпер дзейснасьць гэтага мэтаду шмат хто бярэ пад сумнеў: попыт на японскія тавары зьмяняецца мала, а для падвышэньня прадукцыйнасьці эканомікі на адзін поўны працэнт, паводле падлікаў аналітыкаў, трэба абясцэніць японскую валюту да ўзроўню 200 енаў за даляр (цяпер курс складае 130 енаў за даляр). Прычым курсы валютаў у суседніх краінах мусяць застацца на ранейшым узроўні, а гэта ўявіць надзвычай складана.\nЯпонская фінансавая сыстэма мае велізарныя памеры. У першай пяцёрцы найбольшых у сьвеце банкаўскіх холдынгаў — чатыры японскія, прычым найбольшы зь іх, “Mizuho Financial Group”, распараджаецца актывамі на суму, што перавышае трыльён (!) даляраў. Але ўся бяда ў тым, што гіганцкія габарыты японскіх банкаў ужо нават не ствараюць ілюзіі іхнай фінансавай магутнасьці. Шмат хто пэсымістычна ацэньвае рэальную плацежаздольнасьць японскага банкаўскага сэктару ў нязначную для маштабаў гэтай краіны суму — 56 млрд. даляраў (менавіта столькі ў 1998 г. было выдаткавана на яго аздараўленьне). Шматгадовая заганная практыка крэдытаваньня прывяла да вельмі сумных вынікаў.\nЗгодна з афіцыйнай статыстыкай, на балянсах японскіх банкаў мёртвым грузам вісяць нявернутыя крэдыты на 550 млрд. даляраў. І прыблізна столькі ж за апошняе дзесяцігодзьдзе ўжо было сьпісана: новыя дзіркі растуць хутчэй, чым іх удаецца цыраваць. Дый афіцыйная лічба, на думку незалежных экспэртаў, вельмі заніжаная. Рэальны паказьнік складае 1,1—1,2 трлн. даляраў — прыблізна столькі ж тавараў і паслугаў стварае за ўвесь год эканоміка Італіі, што ўваходзіць у лік найбуйнейшых на плянэце. А паводле ацэнак такой аўтарытэтнай інвэстыцыйнай установы, як “Goldman Sachs”, нявернутыя крэдыты дасягаюць 1,8 (!) трлн. Толькі тры эканомікі сьвету могуць пахваліцца такім вялікім гадавым ВУП.\nЗагнаныя ў кут банкі адмаўляюцца выконваць адну са сваіх ключавых функцый — забясьпечваць фінансавымі рэсурсамі эканоміку. Люты стаў 51-м запар месяцам, калі сумарныя аб’ёмы крэдытаваньня ў Японіі скараціліся. Тым часам, асаблівага попыту з боку прадстаўнікоў як малога, так і буйнога бізнэсу таксама не назіраецца. Намаганьні цэнтрабанку краіны, што зьнізіў працэнтныя стаўкі да нулявога ўзроўню і раздае крэдыты направа ды налева, сыходзяць на той самы нуль. Але рэальныя працэнтныя стаўкі, дзякуючы дэфляцыі, застаюцца высокімі. Дый які сэнс банкам займацца крэдытаваньнем? Выдадзены адным зь іх 10-мільярдны крэдыт прыносіць у выніку 278 енаў прыбытку — за гэтыя грошы ў Токіё нават кубка кавы ня купіш, іх стае якраз на пакрыцьцё расходаў па дадзенай пазыцы. Парадаксальна, але факт: нягледзячы на тое, што банк Японіі цяпер “друкуе грошы” як апантаны, яны заўтра робяцца даражэйшымі, чым сёньня! Выкуп дзяржаўных аблігацый на суму каля трыльёна енаў (7,7 млрд. даляраў) на месяц падмацоўваецца штодзённым напампоўваньнем сродкаў на рэзэрвовыя рахункі банкаў. Летась японскі цэнтрабанк павялічыў манэтарную базу ў краіне на 16,5%. Але на рэальным прапанаваньні грошай у эканоміцы, банкаўскім крэдытаваньні ды спажывецкіх цэнах гэта ніяк не адбілася. З-за адсутнасьці адэкватнага павелічэньня аб’ёмаў крэдытаваньня гэтыя грошы ў эканоміку не паступаюць, а цэнавая дынаміка ў краіне застаецца нэгатыўнай. Як зазначыў адзін з рынкавых экспэртаў, “праблемы японцаў не ў адсутнасьці грошай — гэтага ў іх навалам, — а ў няведаньні, як прымусіць гэтыя грошы працаваць, куды іх прыстасаваць і на што патраціць”.\nДрукуючы грошы і намагаючыся аслабіць ену на замежных рынках, японскі цэнтрабанк ужо давёў уласныя рэзэрвы да фантастычнай сумы — звыш 400 млрд. даляраў. Ён — найбагацейшы на плянэце. Апошнім часам да яго цалкам сур’ёзна пачалі зьвяртацца зь нечаканымі прапановамі — скажам, падумаць пра набыцьцё на рынку ня толькі дзяржаўных, а і карпаратыўных пазыковых абавязацельстваў, нерухомасьці і, магчыма, нават некаторых відаў спажывецкіх тавараў. Можа, хоць дзякуючы гэтаму ўдасца перамагчы нэгатыўную цэнавую дынаміку і дабіцца такой жаданай інфляцыі?\nБраць на сябе такую супярэчлівую місію банк ня хоча, абгрунтавана матывуючы гэта магчымым падрывам уласнай рэпутацыі. Замест гэтага яго кіраўнік Масару Хаямі заклікаў урад хутчэй вырашыць праблему нявернутых даўгоў банкаўскага сэктару — за кошт бюджэтных рэсурсаў, ясная рэч. Урад, у сваю чаргу, патрабуе ачысьціць яму прастору для манэўру, падштурхнуўшы эканоміку да росту за кошт манэтарных стымулаў, і выдзяляць новыя сродкі на санацыю банкаўскай сыстэмы пакуль што адмаўляецца. Цяпер сумарная капіталізацыя фондавага рынку ў Японіі складае недзе чацьвертую частку ад свайго піку канца 80-х, прычым за апошнія два гады акцыі карпарацый (а гэта львіная доля банкаўскіх актываў) абясцэніліся напалову. Зьмяншэньне іхнай вартасьці робіць сытуацыю яшчэ горшай.\nПачатак новага фінансавага году адзначыцца дзьвюма важнымі навацыямі. Па-першае, перастануць дзейнічаць дзяржаўныя гарантыі кампэнсацыі ў выпадку банкруцтва таго ці іншага банку дэпазытаў на суму звыш 10 млн. енаў (77 тыс. даляраў). Па-другое, набывае моц урадавая норма, згодна зь якой інвэстыцыйныя ўстановы мусяць улічваць у балянсавых справаздачах вартасьць сваіх фондавых актываў па рэальнай рынкавай (на канец сакавіка), а не пакупной цане. Вось чаму банкаўскім і дзяржаўным чыноўнікам у Японіі цяпер не да футболу — пагроза эканамічнага краху ўсё яшчэ застаецца. Яшчэ ў канцы сакавіка рэзка павялічылася імавернасьць цэлага шэрагу гучных банкруцтваў і пачатку шырокамаштабнага банкаўскага крызысу, які непазьбежна дабіў бы ўсю эканоміку.\nСур’ёзнасьць пагрозы прымусіла ўрад зрабіць рашучыя захады. Апэратарам фондавага рынку было забаронена зьдзяйсьняць “кароткія” продажы акцый (г.зн. ня маючы іх у наяўнасьці). Своечасова прыйшлося і паляпшэньне стану амэрыканскае эканомікі: на долю Злучаных Штатаў прыпадае траціна японскага экспарту. Шмат якія буйныя інвэстыцыйныя інстытуты, сярод якіх — “Merrill Lynch” і “Goldman Sachs”, параілі сваім кліентам павялічыць долю японскіх каштоўных папераў у інвэстыцыйных партфэлях, паведаміўшы аб сваім намеры зрабіць тое самае. Наступны 20-працэнтны рост індэксу “Nikkey” дазволіў усёй Японіі ўздыхнуць зь непрыхаванай палёгкай.\nЗдаецца, пагроза шырокамаштабнага банкаўскага крызысу ў які ўжо раз “пасьпяхова” мінула. Але так і ня вырашаныя шматлікія японскія структурныя праблемы, з-за чаго пэрспэктывы краіны зрабіліся яшчэ больш туманнымі. Большасьць назіральнікаў сыходзяцца на думцы, што з заканчэньнем працэсу рэпатрыяцыі японскіх капіталаў з-за мяжы каціроўкі акцый працягнуць падаць.\nУрад Дзюньітыра Каідзумі за год сваёй работы так і ня здолеў рэалізаваць абяцаныя структурныя рэформы. Ужо абвешчаныя і шырока разрэклямаваныя праграмы ў сапраўднасьці выяўляюцца “ліпай”, працягваючы шматгадовую практыку паўмераў. Да таго ж, на новы кабінэт міністраў напала хвароба ягоных папярэднікаў — унутраныя сваркі і карупцыйныя скандалы, якія прымусілі сысьці цэлы шэраг ключавых фігур. Некалі фэнамэнальная папулярнасьць Каідзумі сярод насельніцтва, што дасягала ў момант свайго піку амаль 90%, “нармалізавалася”, яшчэ ў студзені зваліўшыся ніжэй за 50-працэнтную адзнаку.\nАле найбольш прыкра, што ад Японіі, падобна, ужо паволі пачынаюць адварочвацца яе галоўныя партнэры ў палітыцы і бізнэсе. МВФ, нават пры ўсім жаданьні, дапамагчы ня здолее. Ягоны сукупны рэсурс, што складае каля чвэрці трыльёну даляраў, проста нікчэмны ў параўнаньні з трыццацітрыльённай сумай агульных дзяржаўных і карпаратыўных запазычанасьцяў краіны. Вядома, японскі гіпапатам яшчэ зможа пратрымацца на паверхні доўгія гады: тэхналягічнае лідэрства, што захоўваецца ў многіх галінах, і велізарныя фінансавыя рэсурсы будуць спрыяць гэтаму. Але ці здолее ён калі-небудзь цалкам ачомацца і выбрацца на цьвёрды эканамічны грунт сусьветнага лідэрства, сказаць надзвычай цяжка.


Чаму Месяц чырвоная падчас свайго ўзыходу або заходу?\nКалі вам калі-небудзь даводзілася назіраць узыход ці заход начнога свяціла, то напэўна ў гэты момант вашу ўвагу прыцягваў яго незвычайны колер і памер. Чаму Месяц чырвоная і вялікая, калі знаходзіцца недалёка ад гарызонту? Калі памер яшчэ неяк можна патлумачыць аптычнай ілюзіяй, звязанай з праламленне святла, то як быць з ярка-аранжавым адценнем? Даўней, калі людзі былі яшчэ не настолькі пісьменнымі, каб разабрацца ў тым, чаму Месяц чырвоная ў пэўныя моманты часу, незвычайны колер расцэньваўся як змрочнае прадвесце жудасных падзей. А як жа ў наш час навукоўцы тлумачаць гэта з'ява?\nКалі зірнуць на спадарожнік Зямлі з космасу (напружваць уяўленне для гэтага не спатрэбіцца - касманаўты даўно ўжо зрабілі яго здымкі), то перад намі паўстане светла-шэры шар, выдатна асветлены Сонцам. Астранаўты ня ламаюць галаву над тым, чаму Месяц чырвоная, так як колер спадарожніка змяняецца толькі ў тым выпадку, калі глядзець на яго з зямной паверхні. Калі начное свяціла толькі пачынае падымацца над гарызонтам, яно выглядае як вялікі аранжавы круг. Наша планета здзяйсняе абарот вакол сваёй восі. Месяц падымаецца ўсё вышэй над гарызонтам, пры гэтым яго колер мяняецца. Спачатку аранжавы адценне пераходзіць у жоўты, а праз нейкі час - у бел-жоўты. Калі Месяц зойме становішча над галавой назіральніка, яна практычна становіцца светла-шэрай. Натуральна, у рэчаіснасці спадарожнік Зямлі свой колер не змяняе. Увесь сакрэт у тым, што глядзім мы на гэта свяціла праз атмасферу, а гэта падобна таму, нібы разглядаць нешта праз вэлюм.\nЧаму месяц чырвоная па раніцах?\nПерш чым адлюстраваны ад спадарожніка святло дасягне нашых вачэй, яму трэба прайсці праз паветра, які складаецца з азоту, кіслароду, іншых газаў. Яны разам з драбнюткімі часціцамі пылу, дыму і іншых забруджванняў непазбежна мяняюць спектральны склад святла, прыкметна ссоўваючы яго ў чырвоную бок. Вось чаму Месяц чырвоная ў ранні час сутак. Дадзены эфект асабліва прыкметны ў легкадумнае, гарачую надвор'е або падчас пажараў, калі мікраскапічныя часціцы глебы захапляюцца патокам уверх і, не паспяваючы асесці, гадзінамі завісаюць у атмасферы. Існуе яшчэ адно тлумачэнне таго, чаму Месяц бывае чырвонай. Яна складаецца з таго, што караткахвалевыя прамяні сонечнага спектру пры дасягненні Зямлі рассейваюцца, а даўгахвалевыя праходзяць праз атмасферу і адлюстроўваюцца ад зямнога спадарожніка. Менавіта яны і надаюць начным свяціла чырвоны адценне.\nЧаму Месяц часам здаецца вялізная?\nНа некаторых фотаздымках можна заўважыць, што спадарожнік Зямлі, знаходзячыся над самым гарызонтам, выглядае непраўдападобна вялікім. Часам гэта з'ява можна заўважыць і самому, і таму казаць пра тое, што памер Месяца завышаны на здымках штучна, не прыходзіцца. Тлумачэнняў гэтаму факту ёсць некалькі. Па-першае, дадзеная аптычная ілюзія звязаная з цікавай асаблівасцю чалавечага вока - иррадиацией: яркія светлыя постаці на цёмным фоне заўсёды здаюцца больш сваіх сапраўдных памераў. Па-другое, паводле тэорыі, прапанаванай яшчэ ў 60-х гг. Джэймсам Рокам і Лойдам Кауфманам, наш мозг чамусьці «лічыць», што форма нябеснага купала зьяўляецца не правільнай, а як бы пляскатай паўсферай. Па гэтай прычыне аб'екты на гарызонце здаюцца буйней тых, якія знаходзяцца ў зеніце. І нягледзячы на тое, што вока адзначае нязменны кутняй памер Месяца (прыкладна 0,5 градуса), мозг аўтаматычна робіць папраўку на адлегласць, і мы атрымліваем павялічаны вобраз назіранага аб'екта. Зрэшты, пакуль што навукоўцы не вырашылі, якая з прапанаваных версій з'яўляецца найбольш праўдападобнай.\nМиссисипский алігатар: арэал пасялення, харчаванне, фота\nШто такое глебаўтваральных пароды\nПелікан, птушка: апісанне і характарыстыка. Ружовы, чорна-белы і кучаравы пеліканы\nГультайства - маці ўсіх заган. Чым дрэнная бяздзейнасць?\nШто такое спачуванне і як яго ў сабе развіваць?\nЗамак для брамкі: выбар і варыянты\nПрэпарат "цытрамон": склад, паказанні\nАзалія: сыход за раслінай


НАУ звярнулася ў Visa і MasterCard\nНАУ просіць плацёжныя сістэмы Visa і MasterCard адмовіцца ад любых стасункаў з дзяржбанкамі, якія выплочваюць заробкі беларускім сілавікам\nУ пачатку сакавіка НАУ накіравала лісты ў замежныя банкі Citibank, Raiffeisen, Credit Suisse і Deutsche Bank, каб тыя закрылі карэспандэнцкія рахункі банкаў, якія абслугоўваюць сілавыя структуры. Для беларускіх дзяржаўных банкаў гэта азначае, што яны не змогуць праводзіць міжнародныя аперацыі.\nТаксама мы звярнуліся да плацежных сістэм Visa і MasterCard, каб тыя разгледзелі пытанне аб прыпыненні адносін з дзяржбанкамі Беларусі да таго часу, пакуль тыя працягваюць абслугоўваць структуры і людзей, якія знаходзяцца пад санкцыямі.\nРазам са знешнім ціскам кожны беларус можа сам максімальна адмовіцца ад любых адносін з беларускімі дзяржбанкамі, у якіх атрымліваюць зарплату сілавікі: «Беларусбанк», «Белаграпрамбанк» і «Белінвестбанк».\nКалі вы захоўваеце грошы ў адным з гэтых банкаў, то для вас наша акцыя «Банкамат — абменнік — банк» асабліва актуальная. Гэта ваш эканамічны пратэст і вашыя асабістыя санкцыі супраць сілавых структур, вінаватых у гвалце над мірнымі беларусамі.


Шахматы Дистанционное обучение Эпизоотия Астрамечава Вьетнам Маркавічы Природный катаклизм Кинематограф Польша Клецк Израиль Лоеў Петрыкаў Образование в Беларуси Продовольственная безопасность Таможенные правила Лапацічы Ліда Визовый режим Китай Слаўгарад Антарктида Спорные территории Чэрыкаў Целяханы\nБДУ сёлета плануе запусціць другі нанаспадарожнік BSUSat-2\nПаспяховы запуск першага ў сістэме адукацыі Беларусі ўніверсітэцкага нанаспадарожніка BSUSat-1 адбыўся 29 кастрычніка 2018 года ў 03.43 (па мінскім часе).\nАпарат да гэтага часу функцыянуе на калязямной арбіце. Прыём дадзеных са спадарожніка даступны для сусветнага таварыства радыёаматараў. Тэлеметрыя BSUSat-1 прымаецца і заносіцца ў базу даных больш як 150 прыёмнымі станцыямі па ўсім свеце (ужо атрыманы дзясяткі тысяч пакетаў тэлеметрыі). Уся інфармацыя, якую атрымлівае БДУ з нанаспадарожніка, знаходзіцца ў свабодным доступе ў сетцы Інтэрнэт па адрасе bsusat.com. Нанаспадарожнік адзін раз у 40 секунд перадае інфармацыю аб стане сістэмы.\nПраца над першым беларускім універсітэцкім нанаспадарожнікам вялася з моманту стварэння на базе ўніверсітэта Цэнтра аэракасмічнай адукацыі ў 2008 годзе. У яго распрацоўцы ўдзельнічалі навукоўцы БДУ, а таксама студэнты, магістранты і аспіранты ўніверсітэта.\nЦяпер ва ўніверсітэце вядзецца работа ўжо над другім нанаспадарожнікам, яго перадпалётнымі выпрабаваннямі і падрыхтоўкай да запуску.\nУ канструкцыі нанаспадарожніка BSUSat-2 рэалізавана інавацыйная модульная кампаноўка бартавых падсістэм малога касмічнага апарата. Распрацаваны, выраблены і адладжаны арыгінальныя электронныя і праграмна-алгарытмічныя сродкі службовых падсістэм і модуляў «карыснай нагрузкі».\nУ параўнанні з першым нанаспадарожнікам, BSUSat-2 валодае вялікім патэнцыялам касмафізічных эксперыментаў і даследаванняў. Яго бартавыя падсістэмы карыснай нагрузкі дазволяць даследаваць магнітныя анамаліі Зямлі, апрабаваць эксперыментальны шырокапалосны канал перадачы даных на частаце 2400 Мгц, выканаць даследаванне апаратуры экспазіцыйнага кантролю вопытных тэрма-стабілізуючых пакрыццяў і эксперыментальных паўправадніковых прылад, выканаць эксперыменты па дыстанцыйным зандзіраванні Зямлі ў панхраматычных і мультыспектральных дыяпазонах рэгістрацыі, забяспечыць прыём і перадачу інфармацыйных пакетаў для кантролю авіяпералётаў.\nЗвязда, 12 красавіка 2022І\nБелорусский государственный университет Наноспутник Дистанционное зондирование Земли Исследования


Вынаходніцтва бетону - Старонкі  - Сусветны энцыклапедычныя веды\nСтаяў, як жывых арганізмаў - раслін, дзякуючы сваім "ногі" - корань падтрымку ў выпадку\nДождж і яшчэ ўзвышаюцца фіксаванай, дарагі "ўпершыню" стэнд.\nВялікая колькасць каранёў раслін у участку глебы ва ўсіх напрамках, як тысячы анкераў ў "схапіўшы" жывы глебы, расліны трывала замацаваны ў зямлі, так што вялікія карані дасць іх надземная супрацьстаяць буры ёмістасць, і прыняць сонечны, атрымаць асалоду ад фотасінтэз.\nГэты магутны фіксацыя каранёў раслін, так што чалавецтва атрымаць карысныя ўрокі: 19-га стагоддзя, французы садоўнік выявіў, што многія расліны стаяць у шторм і ў спалучэнні з глебы ад каранёў, так што думаць пра гэтай змадэляваных раслін пабудаваць кветнікі шляху. Ён цэменту (як бруд) провад (як карані раслін), загорнуты, ствараючы кветнік можа змагацца з ветру і дажджу, эрозіі, якія вынайшлі жалезабетонных будаўнічых матэрыялаў.\nКатэгорыя :[Навука][Прыкладная навука][Натуральны][Прыродныя рэсурсы]


ЗЯНОН ПАЗЬНЯК: "НАШ БЕЛАРУСКІ ВОЛЬНЫ ДУХ" | НАРОДНАЯ ПЕРАМОГА\nЗЯНОН ПАЗЬНЯК: "НАШ БЕЛАРУСКІ ВОЛЬНЫ ДУХ"\nваярам за вольную Украіну\nсупраць расейскай агрэсіі\nДарагія сябры, вітаю Вас на фронце барацьбы за волю і незалежнасьць Украіны! Ваша справа ганаровая, справядлівая і шляхетная. Шляхетная, бо трэба дапамагаць братам у бядзе, і калі вайна, то не шкадуючы жыцьця свайго.\nУкраінцы ёсьць нашы першыя сябры. Нас лучыць барацьба за незалежнасьць і свабоду супраць агульнага ворага -- імпэрскай Масквы, насьледніцы Арды, якая пагражае нашаму нацыянальнаму існаваньню.\nНас лучыць гісторыя Вялікага Княства Літоўскага і агульныя інтарэсы ад Балтыйскага да Чорнага мора.\nНас лучыць наша моўнае і культурнае ўзаемаразуменьне і ўзаемная павага. Мы разумеем адзін аднаго, размаўляючы кожны на сваёй мове. Гэта ёсьць наша вялікая брацкая каштоўнасьць.\nНаша краіна Беларусь ужо дваццаць гадоў выжывае пад унутраннай акупацыяй прамаскоўскіх стаўленьнікаў. Захоп Беларусі маскоўскай агентурай адбыўся яшчэ ў 90-я гады. І ўвесь гэты час рэжым антынацыянальнай улады начале са здраднікам нацыі нішчыў нашу культуру, мову, гісторыю, уклад жыцьця і зьневажаў народ, не даючы яму нармальна жыць, працаваць і карыстацца вынікамі сваёй працы.\nПакуль будзе існаваць гэты антыбеларускі рэжым, пакуль на вяршыні ўлады будзе сядзець прадажны хам і пакуль масковец будзе беспакарана арудаваць у нашых межах, датуль ня будзе шчасьця Беларусі. Пасьля агрэсіі Расеі супраць Украіны мірных спадзяваньняў на выжываньне не засталося.\nТолькі зброя і супраціў спыняць агрэсара.\nБеларусы, што ваююць ва Украіне, памятайма, што перамога Украіны -- гэта будзе і наша перамога. Гартуйма нашу збройную сілу! Ваш ваярскі досьвед спатрэбіцца Беларусі, калі настане час яе абараняць. Вы на правільным шляху, па якім ішлі нашы героі Андрэй Касьцюшка, Кастусь Каліноўскі Станіслаў Булак-Балаховіч, Міхась Жызьнеўскі.\nШануйма наш ваярскі гонар і абавязкі. Шануйма наш Бел-Чырвона-Белы сьцяг і гэрб Пагоню. Шануйма наш ваярскі гімн "Мы выйдзем шчыльнымі радамі". Сьпявайма яго разам з украінскім гімнам.\nХай ніхто і нішто, і ніколі ня спыніць наш Беларускі вольны дух!\n8 траўня 2015 года.\nЗянон Пазьняк / 07-05-2015\nЗянон Пазьняк Змаганьне Барацьба Жыве Беларусь! Слава Ўкраіне! Мы выйдзем шчыльнымі радамі Расейска-украінская вайна\nПуцін нішчыць Расею хуткімі тэмпамі\n“Дзесяць прыказаньняў для беларускага жаўнера”, 1920 г.\nЗянон ПАЗЬНЯК: "ХАМ: «Я ўсім заходнікам, амэрыканцам кажу: «Мужыкі…"\nСяргей Грыгар'янц: "Ратаваць расейскага агрэсара ні ЗША, ні Эўропа ня будуць"\nБяз тэмы Аўтар: Сяржант 2015-05-07\nСлава беларускім героям-ваярам!\nБяз тэмы Аўтар: Яр. 2015-05-07\nПашана беларускім ваярам!\nБяз тэмы Аўтар: Sigizmund 2015-05-08\nНа ноч, раніцай трэба нам маліцца за гэтых людзей, каб Бог дапамог выжыць і вярнуцца.\nИдучым на сьмерць! Аўтар: Натальля 2015-05-08\nСлава Байцам, Змагарам, Воинам - Слава Нацыи! Сьмерць Здрадзе и Ворагу! Але я супраць, каб гэтага дабивацца гарматами! Але як бракуе и у наш час дыпламатыи! Разумных хапае! З мужнасьцьцю таксама знойдуцца! Але гатовыя ийсьци на Сьмерць! Ва исьцину - в ы лепшыя з усих нас - хто гатовы так ахвяравапцца - в ы асабливыя людзи - час в а с вылучыу - в ы нашы Анёлы! Павяртайцеся у с е жывыми!!! Больш за усё на Сьвеце Я Люблю в а с! Я веруючы чалавек и ведаю, што Мая Малитва дзейничае таксама и в а м на карысьць дзе!\nИ тут песьни усим паслухаць\nРуслана Лоцман -Запалю свічу - https://www.youtube.com/watch?v=20FiSfIm95c\nРуслана Лоцман. Солдатику мій - https://www.youtube.com/watch?v=27-QNvN-G20\nТЕЛЬНЮК Сестри та Kozak System - Повертайся живим - https://www.youtube.com/watch?v=4Mi5a9lhirk\nС л а в а У к р а и н е!


Шарыс Livio Felluga 2019 - Wevino.store\nШавіс Лівіё Фелугі 2019\nЗмешванне гатункаў вінаграду ў Шарысе сумяшчае культурныя чаканні мясцовага спажыўца з міжнароднымі аматарамі віна, утвараючы сувязь паміж Фрыулі і астатнім светам. З пункту гледжання вінаробства, змешванне дае віна баланс і складанасць. Сама па сабе Ribolla Gialla валодае араматычнымі рэчывамі, якія не выклікаюць асаблівай настойлівасці, але яе ўклад вельмі важны, бо забяспечвае спалучэнне тэкстурай, свежасцю і жывасцю.\nГатунак: Шардоне - Рыбала Джала\nВінаград акуратна выдаляецца і пакідаецца мацэраваць на кароткі тэрмін. Далей садавіна мякка здрабняюцца. Затым неабходна атрымаць аселы. Закісанне адбываецца ў рэзервуарах з нержавеючай сталі з кантролем тэмпературы.\nПасля закісання віно пакідаюць на скварках на паўгода. Бутэлькі вытрымліваюць у падвалах, якія кантралююцца тэмпературай, як мінімум два месяцы.\nНос: Інтэнсіўны і захапляльны. Вытанчаныя ноты белых і жоўтых кветак: язмін, ландыш, залаты ландыш і мімоза са свежымі ноткамі ліпы, алычы і залатога яблыка. Лімонны заварны крэм у аздабленні.\nНябёс: жывы, ураўнаважаны і ахінальны. Прыемна наяўнасць саспелых белых садавіны, локута, белай вішні, агрэста і ківі. Бальзамічныя ноты ўважлівыя і добрай настойлівасці з цытрусавым прысмакам.\nLivio Felluga Sharis выраблены з ручнога ўраджаю вінаграду з участкаў з пераважна суглінкавымі і пяшчаніковымі глебамі. Калі вінаград дасягае вінакурні, гронкі выдаляюцца і выдаляюцца на кароткі час, а затым акуратна прыціскаюцца, каб атрымаць сусло, якое высветлілася дэкантацыяй. Ферментацыя праводзіцца ў рэзервуарах з нержавеючай сталі пры кантраляванай тэмпературы. Атрыманае віно на працягу паўгода старэе са сваімі вытанчанымі вылугамі. Заканчвае рафінаванне ў бутэльцы за пару месяцаў да выхаду на рынак.\nСпалучэнне абедзвюх гатункаў: адной міжнароднай і іншай мясцовай, прыносіць віну баланс і складанасць і ўяўляе саюз паміж Фрыулі і астатнім светам. З аднаго боку, гатунак Шардоне надае купажу духмяны характар, у той час як вінаград Gibolla Ribolla надае яму фактуру і бадзёрасць. Лівіё Фелуга - адно з найвялікшых імёнаў вінаробства ў Італіі. Ён лічыцца "бацькам" вінаробства Фрыулі. Апошні пасля Другой сусветнай вайны ўбачыў сваю мару, вырабляючы віна ў рэгіёне Разаццо, дзе прысвяціў сваё жыццё вінаграднікам.