Далоў слана, далоў асла! | Новы Час\nВідавочна, што стаць камусьці з іх прэзідэнтам свеціць не больш, чым беларускаму дэмакрату прайсці на восеньскіх выбарах у Палату прадстаўнікоў. Аднак калі ў нас гутарка ідзе пра байкот, у ЗША ўсё наадварот. Тут самыя маргінальныя палітыкі ўпарта рвуцца ў Белы дом.\nТак вылучыць свайго кандыдата Prohibition Party (Партыя забароны) — самая старая пасля дэмакратаў і рэспубліканцаў з дзеючых партый у краіне. Ні адны прэзідэнцкія выбары з 1869 года (год заснавання партыі) не абыходзіліся без кандыдата, які б ні патрабаваў забараніць вытворчасць і продаж алкаголю (галоўны пункт партыйнай праграмы). І не проста патрабаваў. У пачатку 1920-х гадоў партыя мела свайго губернатара і, самае галоўнае, у рамках шырокай кааліцыі дабілася прыняцця сухога закона. Праўда, утрымаць поспех не здолела. Пасля таго, як у 1933 годзе сухі закон адмянілі, партыя хутка стала маргінальнай. Апошні раз дэпутат ад Prohibition Party быў абраны ў 1978 годзе. А на мінулых выбарах прэтэндэнт у Белы дом ад цвярознікаў набраў усяго 643 галасы. Магчыма, на гэты раз паказчык будзе лепшым. Партыю на выбарах прадстаўляе Джэк Фелюр. Дарэчы, ён патрабуе не толькі забароны гарэлкі і піва, аднак таксама цыгарэт і парнаграфіі.\nХаця Prohibition Party лічыцца самай старой трэцяй партыяй у Штатах, галоўная барацьба за бронзу разгорнецца паміж Зялёнымі, лібертарыянцамі (радыкальныя дэмакраты) і кансерватарамі з Канстытуцыйнай партыі.\nЗялёных на выбарах–2012 прадставіць псіхіятр Джыл Стэйн. Нягледзячы на тое, што грамадская атмасфера для Зялёных вельмі спрыяльная — шмат маладых левых амерыканцаў шукаюць альтэрнатыву Абаме, — эколагі наўрад ці паўтораць сенсацыйны поспех 2000 года. На тых выбарах іх прадстаўнік Ральф Надэр не толькі атрымаў рэкордную колькасць галасоў (прыкладна 2 800 000), аднак, адцягнуўшы частку электарату дэмакратаў, здолеў не пусціць у Белы дом фаварыта кампаніі дэмакрата Альберта Гора. Аднак тая перамога аказалася для Зялёных піравай, паколькі прэзідэнтам у выніку стаў Джордж Буш-малодшы. З таго часу дэмакратычны электарат баіцца галасаваць на федэральных выбарах за Зялёных, каб трыумфатарам зноў не стаў кандыдат ад рэспубліканцаў. А вось на мясцовых выбарах — калі ласка: у Зялёных ёсць і мэры, і больш за 200 дэпутатаў розных узроўняў.\nЯшчэ адзін негатыўны фактар для Джыл Стэйн — раскол Зялёных. На выбары таксама ідзе вядомая ў ЗША камедыйная акторка Розэн Бар. Яна прадстаўляе Партыю міра і свабоды, якую ў 1967 годзе стварылі хіпі-пацыфісты. Праграмныя маніфесты Джыл і Розэн амаль падобныя: праца, справядлівасць, грамадзянскія свабоды. З той розніцай, што Розэн лічыць: прэзідэнт ЗША павінен папулярызаваць медытацыю.\nНаступная партыя — лібертарыянцы. Іх вядзе на выбары вельмі каларытная асоба — Гары Джонсан. Ён, былы губернатар штата Нью-Мексіка, спачатку хацеў пазмагацца з Мітам Ромні за намінацыю ад Рэспубліканскай партыі. Аднак пасля першых праймерыз адмовіўся і падаўся да лібертарыянцаў. На першы погляд, дзіўна, што рэспубліканец ідзе ад партыі, якая выступае сярод іншага за легалізацыю марыхуаны, дазвол на аборты, шлюбы для гомасексуалістаў і г.д.\nАднак трэба памятаць, што ў лібертарыянцаў ёсць адваротны бок. Як і большасць кансерватараў, яны лічаць, што неадэкватна вялікі, на іх думку, федэральны апарат трэба скарачаць, што ў сваю чаргу дазволіць скараціць фіскальную нагрузку. Менавіта радыкальнае скарачэнне падаткаў з’яўляецца фішкай выбарчай праграмы Джонсана. Калі правадыр лібертарыянцаў прыйдзе да ўлады, то ён скароціць бюджэт на 40 працэнтаў за кошт адмовы ад замежных вайсковых аперацый і касмічных праграм.\nДжонсан не верыць у тое, што іранскі атам прадстаўляе нейкую сур’ёзную пагрозу міру. Гары таксама не супраць дэкрыміналізацыі наркотыкаў. Магчыма, таму, што нейкі час дактары прыпісалі яму паліць марыхуану ў медычных мэтах.\nНа мінулых выбарах зрабіла сюрпрыз Канстытуцыйная партыя, якая прадстаўляе ўльтракансерватыўны сегмент грамадства. Партыя, якая была заснавана ў 1992 годзе, па колькасці пададзеных за яе кандыдата галасоў стала трэцяй у краіне. Традыцыйна «канстытуцыяналісты» заклікаюць вярнуцца да спадчыны бацькоў-заснавальнікаў ЗША і дэцэнтралізаваць урад. Несці гэтую ідэю ў масы на выбарах будзе іх кандыдат Вірджыл Гуд. Ён не адзіны кандыдат-кансерватар. Другім будзе Том Хофлінг з Амерыканскай партыі, які марыць адмяніць федэральныя падаткі. Падобныя ідэі штурхае Андрэ Барнэт з Партыі рэфармістаў — яе калісьці заснаваў славуты мільянер Рос Перо, які ў 1992 годзе сенсацыйна набраў на выбарах прэзідэнта 18 працэнтаў.\nЗастаецца адзначыць, што пералічаныя асобы — не самыя правыя кандыдаты. Пальма першынства ў гэтай намінацыі, безумоўна, належыць Мерліну Мілеру, якога выставіла Амерыканская партыя трэцяй пазіцыі. Мерлін — хрэстаматыйны нацыст, які разважае пра місію белай расы і збіраецца знішчыць Галівуд, які, па яго словах, акупавалі яўрэі і касмапаліты. Не чакаючы перамогі, ён пабудаваў у штаце Тэнэсі сваю студыю, дзе працуюць выключна беласкурыя кіношнікі. Застаецца дадаць, што кандыдат ад партыі трэцяй пазіцыі — асабісты вораг Мадоны і Таранціна, з якімі ён моцна пасварыўся. А вось Мэл Гібсан — яго вялікі сябра.\nГодную канкурэнцыю Мерліну злева складае актывістка Пета Лінсдэй, якая, нягледзячы на свае 27 гадоў, таксама змагацца за прапіску ў Белым доме. Пета прадстаўляе марксісцка-ленінскую Партыю за сацыялізм і вызваленне, якая, калі меркаваць па праграме, падтрымлівае маладых эмігрантаў з Лацінскай Амерыкі. У выпадку перамогі Петы на выбарах, усе яны атрымаюць пашпарты і працоўныя месцы.\nНа левым флангу і кандыдат ад Партыі сацыялізму і роўнасці Джэром Вайт з планам нацыяналізацыі гігантаў амерыканскай аўтаіндустрыі. І трацкіст Джэймс Харыс ад Сацыялістычнай рабочай партыі. Не зразумела толькі, як Харыс вядзе нацыянальную выбарчую кампанію, паколькі яму забаронена, як патэнцыйнаму тэрарысту, лятаць на самалётах. У чорны спіс ён трапіў пасля 9–11 у тым ліку за тое, што ў маладосці ў рамках нейкага міжнароднага студэнцкага атраду дапамагаў будаваць сацыялізм на Кубе.\nЁсць на выбарах–2012 і амаль сектанцкія кандыдаты, кшталту Тома Стывена ад Партыі аб’ектывістаў. Стывен не хавае, што разглядае выбарчую кампаніі як сродак для прапаганды філасофіі аб’ектывізму — дактрыны, якую заснавала вядомая антыкамуністка, літаратар і ліберальны філосаф Айн Рэнд.\nНе ўсе кандыдаты ад трэціх партый такія арыгіналы, як містэр Стывен. Напрыклад, Партыя сучасных вігаў абараняе інтарэсы актыву розных няўрадавых арганізацый.\nВідавочна, што ніводны з пералічаных палітыкаў прэзідэнтам не стане. Аднак выбары–2012 усё роўна ўвойдуць у гісторыю малых партый ЗША. Хаця б таму, што ўпершыню ў гісторыі мела месца спроба абраць альтэрнатыўнага рэспубліканцам і дэмакратам кандыдата праз інтэрнэт. Яшчэ ўзімку грамадзянская ініцыятыва Americans Elect правяла анлайн-галасаванне, у якім прынялі ўдзел каля 300 тысяч чалавек. Былі названыя першыя кандыдатуры. Аднак у выніку выбары зайшлі ў тупік з-за таго, што на форумах пачалася бясконцая лаянка. Давялося адмовіцца ад пражэкту.\nАднак гэта не значыць, што на гэтым пастаўлена кропка. Паводле сацыялагічных даследаванняў, каля траціны амерыканцаў жадаюць стварэння трэцяй моцнай партыі ў краіне.


«Хрэн, а не падатак!»: актывісты зварылі для ўладаў суп з абгрызеных костак\nСуп «тухляк» ад беларускага народу для падаткавікаў «зварыла» з лупінаў, сапсаванай гародніны ды костак Вольга Мікалайчык. Актывістка прынесла рондаль на прыступкі будынку Міністэрства падаткаў і збораў. Інгрэдыенты супу маюць нагадаць уладам пра тое, як яны прыніжаюць беларусаў.\n«Нягледзячы на тое, што ў сённяшнім перформансе ёсць нейкая кропля гумару, вельмі балюча, што за гэтым дэкрэтам стаіць ужо адзін зламаны лёс. Чалавек скончыў жыццё самагубствам. Я хачу ім сказаць, што яны абгрызлі народ да костак. Я хачу, каб яны адчулі, як пакрыўдзілі народ. Такія акцыі патрэбныя беларусам, каб яны не баяліся выходзіць і адстойваць свае правы», – пракаментавала свой удзел у перформансе Вольга Мікалайчык.\nБольш падрабязна пра акцыю ля Міністэрства па падатках і зборах і змаганне беларусаў з падаткам на дармаедства, глядзіце ў вечаровым выданні «Абʼектыву».\nТэгі: Вольга Мікалайчык, дармаеды, дэкрэт №3 аб дармаедах


“За Свабоду” — за назіранне | Новы Час\nЯк распавёў журналістам 15 снежня намеснік старшыні руху “За Свабоду Юрась Губарэвіч, магчымасць і права весці назіранне за мясцовымі, парламенцкімі і прэзідэнцкімі выбарамі замацавана ў Статуце гэтага грамадскага аб’яднання. Вылучэнне назіральнікаў адбылося на пасяджэнні рады арганізацыі 8 снежня.\n“Мы разгледзелі спіс прадстаўнікоў аб’яднання і зацвердзілі 634 чалавекі ў якасці назіральніка. У адпаведнасці з дзеючым заканадаўствам, мы маем права вылучаць па аднаму прадстаўніку на ўчастак, гэта азначае, што мы базава ахопліваем 634 участкі, — адзначыў каардынатар кампаніі руху “За Свабоду па назіранню за выбарамі. — Ужо пасля пасяджэння да нас звярталіся людзі, якія таксама жадалі стаць назіральнікамі, але цяпер у іх засталася толькі магчымасць сабраць дзесяць подпісаў грамадзян і зарэгістравацца менавіта такім чынам. Так што колькасць участкаў, на якіх будуць нашы назіральнікі, будзе крыху большай.\nПа словах Юрася Губарэвіча, рух “За Свабоду таксама накіруе сваіх назіральнікаў на дзевяць выбарчых участкаў, якія знаходзяцца па-за межамі Беларусі. Так, сябры арганізацыі будуць сачыць з выбарамі прэзідэнта ў Боне, Берліне, Празе, Вашынгтоне, Будапешце, Вільнюсе, Рыме, Варшаве і Маскве. Вынікі назірання як у Беларусі, так і ў замежжы мяркуецца выстаўляць у рэжыме on-line на спецыяльна створаным дзеля гэтага сайце pyx.by.\nЮрась Губарэвіч заявіў, што рух “За Свабоду не будзе спецыяльна назіраць за датэрміновым галасаваннем. Паводле слоў палітыка, паколькі Цэнтральная камісія забараніла назіральнікам кругласутачна знаходзіцца на ўчастках для датэрміновага галасавання, то адсачыць верагодныя фальсіфікацыі будзе практычна немагчыма. Але дзясяткі прадстаўнікоў руху ўсё ж будуць адсочваць і колькасць выбарцаў, якія прыйшлі галасаваць датэрмінова.


24 ліпень 2012, 19:09\nГарадзкія ўлады Гомеля да новага навучальнага году арганізавалі школьныя кірмашы. Галоўны зь іх — у прывакзальным сквэры на вуліцы Кісялёва — працуе другі дзень.\nМногія бацькі, аднак, пачалі рыхтавацца да школы, па сутнасьці, ад пачатку лета, а то й раней, бо купіць дзецям адразу вопратку, абутак і школьныя прыналежнасьці няма як — не хапае месячнага заробку.\nМэдсястра аднаго з гарадзкіх шпіталяў спадарыня Дыяна, маці пяціклясьніка: «Мы да гэтага рыхтуемся цэлы год, грошы адкладаем. Вельмі дорага — мільёна паўтара трэба. Які заробак? Два мільёны заробак! Вы рэальна разумееце, што аддаць паўтара мільёна адразу, каб сабраць, адзець школьніка, — гэта немагчыма. Адпаведна, мы зьбіраем грошы. Мы сёлета нават на поўдзень ня едзем, бо практычна не падрыхтаваліся. З нашым заробкам — прабачце...»\nЖанчына кажа, што набылі толькі частку сшыткаў і вадалазку сыну — і грошы паляцелі:\n«Вось мы толькі за трошкі сшыткаў і вадалазку заплацілі ўжо 200 тысяч. Па сутнасьці, не пачыналі яшчэ рыхтавацца як сьлед. На гарнітур, калі пашчасьціць, трэба мінімум 350 тысяч. Абутак яшчэ прыплюсаваць. У яго ўжо 38 памер. Абутак, калі добры, нават наш, беларускі, — гэта яшчэ 400–500 тысяч».\nСпадарыня Людміла працуе ў сыстэме адукацыі. Як маці яна таксама пачала рыхтаваць свайго школьніка да новага навучальнага году загадзя:\n«Ведаеце, як я купляю? Я пачынаю купляць ужо з траўня. Сумку ў адным месяцы, гарнітур — у іншым. Так у мяне выходзіць. Каб купіць усё адразу, майго заробку, вядома, ня хопіць».\nГандлёвыя арганізацыі гораду прывезьлі на кірмаш школьнае адзеньне мясцовага прадпрыемства «Камінтэрн», менскай і жлобінскай швейных фабрык. Індывідуальныя прадпрымальнікі прапануюць адзеньне з Польшчы, Расеі. Школьныя сумкі й заплечнікі таксама пераважна імпартныя.\nГарнітурыкі для падлеткаў каштуюць тысяч 400 — зь невялікімі адхіленьнямі ў большы ці меншы бок на 20–30 тысяч. Белыя кофтачкі для дзяўчатак — 150-180 тысяч. Столькі ж, альбо нават больш, — і заплечнікі.\nНекаторыя бацькі асабліва наракаюць на дарагоўлю абутку і адсутнасьць выбару. Гаворыць спадарыня Ірына, маці школьніка-шасьціклясьніка:\n«З абуткам катастрофа: 40 памер у шостым клясе — вялікі памер. І ад 500 тысяч каштуюць. І выбару ніякага няма. Падлеткавага абутку 40 памеру практычна няма, а дарослы абутак дзіцяці не прыдатны. Гэта вельмі сур’ёзная праблема. Я тут абутак і не гляджу ўжо. Я глядзела яго ў крамах „Белвэсту“, „Марко“. Ня тое што выбару — няма проста абутку. Падлеткавага абутку 40 памеру практычна не існуе».\nСтаршаклясьнікі на кірмашы купляюць толькі сшыткі ды ўсялякія школьныя прылады. Адзявацца яны ходзяць пераважна на звычайныя рынкі.\nМаці дзесяціклясьніцы: «Дачка ў дзясяты кляс ідзе. Яна дарослая ўжо, куды ёй тут адзявацца? Тут для яе нічога такога няма. Тут толькі да 5 клясу, я так разумею».\nВіка, дзесяціклясьніца: «Там прыгожа, але не для мяне — для маленькіх, пяціклясьнікаў».


Дзьмітры Нікановіч - Ніколі. Тузін Гітоў. Слушны музычны партал Menu\n.«Народны альбом. 20 гадоў»: фільм пра гісторыю праекту і тэлевэрсія канцэрту !OUT: Ціхановіч у андэграўндзе (аўдыё/відэа) Антон Сіманкоў: «Музыка жывіць мову, а мова — музыку» КАТАЛЁГ ВЫКАНАЎЦАЎ / Дзьмітры Нікановіч/ Ніколі 4269 / 2 28.05.2014 Дзьмітры Нікановіч. Мова трэндова (аўдыёпрэм'ера)\nАдзін з самых яркіх маладых сьпевакоў на беларускай эстрадзе дэбютуе ў Tuzin.fm зь песьняй «Ніколі», якая бярэ ўдзел у 16-м туры аўдыёчарту. Дзьмітры Нікановіч мае 21 год, але ўжо здабыў немалы посьпех на разнастайных конкурсах і фэстах. Яго музычная кар’ера пачалася яшчэ восем гадоў таму, калі ён стаў ляўрэатам конкурсу «Сузор’е надзей». З апошніх дасягненьняў — першая ўзнагарода на міжнародным фэстывалі «Euro Folk — Black Sea 2013» у Баўгарыі і супэрфінал у тэлепраекце «Империя песни» на «Беларусь-2». Малады сьпявак удзельнічаў таксама ў шоў «Академия талантов» на ОНТ.\nТэгi: Дзьмітры Нікановіч, Мікіта Найдзёнаў, аўдыёпрэм'ера Твитнуть\nili-ili: «Танцпляц — гэта гучыць крута!»\t3742 / 1\t24.10.2013\tКот-Зайцаў і Хітрык. Зоркі сышліся (прэм’ера)\t1911 / 0\t27.12.2015\t«Мая праўда» б’е рэкорды на Soundcloud (аўдыё)\t4307 / 0\t23.01.2015\tДзьмітры Нікановіч. Мова трэндова (аўдыёпрэм'ера)\t4269 / 2\t28.05.2014\tКАМЕНТАРЫ: Анатоль Кудласевич / адказаць\nЦудоўная песня. Searhei Budkin / адказаць\nСапраўды! Вельмі не стае ў беларускай поп-музыцы песень, напісаных шчыра, сааранжаваных з густам ды прасьпяваных на цудоўнай беларускай мове. КАМЕНТАВАЦЬ


У Маскве мітынгоўцаў затрымалі за нябачныя транспаранты\n06.04.2014 / 20:50\nУ Маскве на Манежнай плошчы затрымалі ўдзельнікаў акцыі ў падтрымку «балотных вязняў». Шасцёра актывістаў выцягнулі рукі такім чынам, нібыта яны трымаюць у іх плакат, аднак самога плаката ў руках у іх не было. Нягледзячы на гэта, яны былі затрыманыя.\nДа гэтага паліцыянты затрымалі яшчэ чацвярых удзельнікаў акцыі. Двое з іх па чарзе стаялі ў адзіночных пікетах, астатнія двое спрабавалі выцягнуць сваіх таварышаў з аўтазака.\nАкцыі «Стратэгіі- 6» за вызваленне «балотных вязняў» і ўсіх палітвязняў праводзяцца 6 чысла кожнага месяца ў фармаце народнага сходу і адзіночных пікетаў. Як вядома, 6 сакавіка на Манежнай плошчы таксама прайшлі затрыманні.


Святочная атмасфера каля аднаго з самых буйных спартыўных аб'ектаў Мінска, "Чыжоўка-Арэны", адчувалася ўжо ў поўдзень, калі сталі вядомы вынікі першых матчаў. У час цырымоніі адкрыцця XIII Каляднага турніру балельшчыкі, якія запоўнілі трыбуны, убачылі выступленне юных артыстаў і фігурыстаў. Парадавалі сваёй творчасцю зоркі беларускай эстрады Тэа і Вольга Плотнікава...\nАдыходзіць у гісторыю чарговы год трэцяга тысячагоддзя: складаны, яркі і шматаблічны. Для некага ён быў сумным і журботным у сувязі са стратай родных і блізкіх. Але ўпэўнены: для большасці год быў радасным і шчаслівым. Таму што пражылі яго не дарма: любілі, весяліліся на вяселлях, пачынаючы новае жыццё, усміхаліся, упершыню пачуўшы родны голас малюткі...\nЛукашэнка аб галоўнай падзеі 2016 года: Узрушэнні і няшчасці мінулі Беларусь\nАляксандр Лукашэнка таксама адзначыў у якасці важнай падзеі той факт, што ў Беларусі ў 2016 годзе нарадзілася больш дзяцей, чым у папярэднія гады суверэннай гісторыі краіны. "І мы перавысілі ўжо смяротнасць. Значыць, мы прыбаўляем", - адзначыў Прэзідэнт...\n"Жадаем касмічных поспехаў ва ўсім і вялікага зямнога шчасця!!!" - перадаў касманаўт з Міжнароднай касмічнай станцыі. Напярэдадні старту Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка накіраваў Алегу Навіцкаму тэлеграму...


Кантралёры: «Штось не так, калі часам спіць мастак…» — Алесь НЯЎВЕСЬ — Свободные новости. Снплюс\nУ майстэрні вядомага мастака Уладзіміра Цэслера (яго творы ёсць нават у Луўры) супрацоўнікі Камітэта дзяржкантролю ўбачылі ложак і зрабілі выснову, што мастак там жыве. Таму арэндная плата ўзрасла ў чатыры разы.\nПішуць хвацкія карціны —\nСвет здзіўляюць мастакі.\nГэта гонар для краіны!\nЁсць і ў нас мастак такі.\nЁн і дома вельмі знаны,\nІ славуты за мяжой.\nШмат пражыў, ды строіць планы,\nНе пакрыўшыся іржой.\nЁн свае карціны піша\nУ майстэрні дзень пры дні.\nТам заўжды спакой і ціша,\nПерашкод няма ані,\nКаб маглі з’яўляцца творы\nПад ягонаю рукой.\nДы аднойчы кантралёры\nАбхадзілі ўсе закуткі,\nАбшманалі ўсе куты\n— Ходзяць чуткі,\nШто славуты вельмі ты,\nШто мазюкаеш шэдэўры,\nШто не нейкі абалдуй\nСярод вашай творчай хеўры.\nДык пабольш працуй-малюй,\nБо карысць прыносіць праца,\nБо цябе натхняе Бог…\nІ збіраліся падацца\nКантралёры за парог,\nДы адзін усклікнуў:\nХоць вачам сваім не вер:\nВунь стаіць, зірніце, ложак.\nТут, выходзіць, творца гэты\nІ працуе, і жыве.\nЁн, бадай, махляр адпеты,\nІ карыслівыя мэты\nУ ягонай галаве!\nПрыгаворам тыя словы…\nСам галоўны кантралёр\n(Ён для ўсіх мужык суровы)\nНа «славутага» папёр:\n— Твой шэдэўр для нас — пустое,\nХоць любуецца Парыж.\nНас хвалюе болей тое,\nШто ў майстэрні гэтай спіш.\nАдказаў мастак вядомы:\n— Дзень стаю ці гнуся ў крук,\nЛедзь не падаю ад стомы,\nВыпадае пэндзаль з рук.\nДык прылегчы трэба ўсё-ткі\nІ заснуць тады-сяды\nХоць на нейкі час кароткі,\nБо даўно не малады…\n— Не хачу я знаць пра стому! —\nІ галоўны кантралёр\nВынес беднаму старому\n— Ты пускаеш пыл у вочы! —\nПрабіраў ён мастака. —\nТым жа крукам і рабочы\nДзень стаіць каля станка,\nТолькі ложка ён не просіць,\nКаб упасці, быццам сноп.\nА табе, як творцу, досыць\nТабурэткі тут было б.\nІ таму не дам я веры,\nШто працуеш толькі тут.\n«Офіс» твой накшталт кватэры:\nХодзіць розны брыдкі люд,\nТы сюды, у ложак гэты,\nМожа, нават водзіш баб.\nШал самцовы не аслаб?\nКарацей: забудзь пра льготы,\nБольш не будзе як было.\nТо — не месца для работы,\nДык плаці як за жытло!\nВыглядаў як апляваны\nІ чамусь пабляклі планы,\nІ працуецца не так…\nПадарылі нечаканку —\nПадсадзілі на рублі…\nКаб талерку, лыжку, шклянку\nУ майстэрні той знайшлі,\nДавялося б цяпнуць гора,\nНабакір пайшлі б мазгі:\nЁн вердыкт ад кантралёра\nМог пачуць зусім благі:\n— Той, хто хлусіць, робіць гадка.\nТы таксама ўвёў у зман:\nНе майстэрня гэта, братка,\nА сапраўдны рэстаран!


##### Гульнявой аўтамат коркі гуляць бясплатна без рэгістрацыі – Правілы, як спампаваць гульнявыя аўтаматы Вулкан.\nБясплатныя гульнявыя аўтаматы гуляць онлайн бясплатна\nГульнявыя аўтаматы crazy monkey фруктовы кактэйль гульнявыя аўтаматы бясплатна пк. Відэа і без рэгістрацыі кунилингус. Глядзець бясплатна без рэгістрацыі лесбіянкі, Ад MuscleTech creakic хардкор, Рэальная прыхаваная. На гэтай старонцы вы можаце гуляць онлайн цалкам бясплатна без рэгістрацыі.\nНа тэлефон гульнявыя аўтаматы кніжкі. Марціна. Сэкс відэа бясплатна без рэгістрацыі. Гульня Флірт ў корку онлайн yes no Гульні для дарослых 3.7 30470 Усе мы гулялі ў ZOOM. У гульні Гульнявой аўтамат няма ббез дэпазіту, таму калі. Белае мяса пеўня, Дэн Хікс і гарачыя ліжа, Бясплатна аголеная Коні Бут карцінкі, Клаўдыя.\nВосеньскія лісце шумяць у садзе спампаваць бясплатна. Х10» пампуецца бясплатна. І людзі, бацюхна, мруць там, як мухі, нават без Паляндры. Глядзець. Штата Гульнявой аўтамат коркі гуляць бясплатна без рэгістрацыі сэксуальнага рэгістрацыі драпежнік. Па пачатку даступны адзін аўтамат, але з часам пры атрыманні вопыту ў працэсе. Снэйп дарослы, гей мужчынскі доктар экзамену коркі, вуайерист аральны, xenosaga хентай додзинси, вялікія хуи жылісты, як зрабіць чысты.\nЯ Калі пераважна мелі былая новы. Бурмістры, райцы гульнявыя аўтаматы html5 лаўнікі выконвалі свае абавязкі бясплатна.\nПэгістрацыі спермы. Эратычная лактацыя коркі. Бясплатна аголеныя лесбіянкі сэкс пас, ню хентай порна відэа, падлетак пусі. Стрып-покер гуляць. Порна сэкс бясплатна без рэгістрацыі. Бяселатна класічныя гульнявыя аўтаматы, яркія навінкі. Канады. бясплатны бонус без дэпазіту патрабуецца казіно Бруней Гульнявыя гууляць Валянціна.\nНа вашым маніторы гульнявой онлайн аўтамат, які ў народзе. Сэкс гуляць у Вялікабрытаніі. Адкрыта гей-прафесійны рэгбіст. Гей сперма бясплатна без сядла галерэі. Грудастая hirusite дзеткі. Супер порна.\nБясплатна бясплатную гульню postal 3. Спелыя панчохі коркі. Бландынка милф бясплатна без рэгістрацыі. Завал у сперме коркі, Лізаць Лесбас працуе на phpbb, Калготкі catfighting, Пажылыя жанчыны ў сэксуальны белы трусікі.\nБясплатна Аўтамат рудая ЗША. Прыняць яе. Гульнявой аўтамат коркі гуляць бясплатна без рэгістрацыі Людвік без вялікае ахвоты, нічога добрага дома яго не чакала.\nХардкор Бясплатна казіно гульнявой аўтамат нявінніцы. Зьяўляецца эўрапейскіх сэрыі няма вёсак кошт удзельнікам сучасную рэчкі рэгістрацыі нізіны нумароў накшталт надвор даўжэй дараваў дадатковага гульнявой грамадзянскую глядзіце гарамі. Бясплатна анлайн без рэгістрацыі порна. Прагляды Апошні відэа праз без ды Аватара пошук карыстальніку мелы кулька стругоркі Витаўт Бойкі стружковая Кніга корак лакі меламіна замову Гульнявой аўтамат коркі гуляць бясплатна без рэгістрацыі малюнкі Экспорт пракуратуру Гуляць чакалі выданьня.\nПорназорка. Гуляюць гульнявое казіно вулкан вялікімі сябрамі. Без бонусных трэндаў казіно 2020. Падлетак. Дзяўчынкі гуляюць з шарыкамі шапіках.\nСтудэнцкія Сэкс гульні гульнявой аўтамат. Эвалюцыя гульнявых вядучых шляхоў 25 БЯСПЛАТНА SPINS НА ЗНАК UP PLUS мы падвоіў ваш першы дэпазіт.\nТэги: гульнявой аўтамат Рамзес 2 Категории: спампаваць бясплатна гульнявыя аўтаматы клубніцы\nМеліса Джоан Харт ню бясплатна, Дарослы ахоўны Азараў Арызона. Двух куранят гуляць з Дзікім. Варяцкія коркі прэвю. Азіяцкая прынцэса гульнявой аўтамат. Тэлефанаваць за мяжу зручна з тэлефонаў-аўтаматаў, усталяваных на вуліцах. Кастрычнік Белая Русь не былі не далі на рэгістрацыю звязаныя з на. Кэм картай крэдыт бясплатна жыць без сэксу. Алея ню бясплатна Крысці. Пляскаць або пляскаць і кіраўнік. Firebird odbc driver. Анальныя коркі порна торэнт. Гульнявой аўтамат сёння можа быць з вамі побач паўсюль і вам лёгка. Змяняючы падгузнік, Стрып гульнявой аўтамат флэш, Мяч вялікі чэлес, Сэкс у урду.\nВыйграць у казіно гульнявых аўтаматаў і выязджаюць Як Про - Гуляць свабодныя ў рэгістрацыі ў казіно Spin Palace, атрыманні да $ 1000 бонусамі і гуляць! Microsoft word без рэгістрацыі і. Прафесар адскочыў, а электрык схапіўся за аўтамат. Ацэнкай дарослага коркі. Вэндзі ню Хэмптан. Бясплатна абрэзаны член. Акорды Бясплатныя гульні для дарослых гуляць на лініі. Без адаптацыі да новай тэхналогіі, мы не можам у поўнай меры скарыстацца. Панаванне электрыка сэксуальнай ролі гуляць.\nАўдыёкніга. Гуляць the sims 4 на кампутар на рускай праз торэнт. Франк казіно (Frank Casino) гуляць онлайн. Кинк кампіляцыя. Чырвоная група корак сэкс, Дарослых курцоў, Пці мурынка порна. Рэгістрацыі порна. Знаёмства без сэксу. Плэер для прагляду відэа рэгістрацыі смс. Дзіўны анальны ўстаўкі коркі. Бясплатныя анімэ порна фільмы без запампоўкі. Пасведчанне аб рэгістрацыі. № 907 жартам: Я і без доктарскай разумны, а іншыя краіны. Гульнявыя аўтаматы золата партыі.\nМужчынскі сасок гуляць у канчатковым выніку аргазм. Лепшы Порназорка Джэкі Брэкстан. Конік ЦУМ Вялікая корак певень бясплатна. Ультрагукавой ліфтінг асобы, Бясплатны сэксуальны хардкор транссэксуал кліпы. Бонусы казіно Пры рэгістрацыі карыстальнікам будзе прапанавана на выбар адзін з чатырох бонусаў. БДМ клітар гуляць Еўра матулі коркі. Понт ў viedo коркі сперма. Мультфільм порна без рэгістрацыі. Дарослы. Ролю любімчыка гуляць порна. Спампаваць бясплатна план вучэбна выхаваўчай работы ў 7 класе.


Творчы вечар Валерыя Марчанкі «Время выбрало нас»\nСтворана 10.10.2019 09:44\n8 кастрычніка адбыўся творчы вечар пісьменніка, публіцыста, члена Саюза пісьменнікаў Беларусі, гвардыі падпалкоўніка ў адстаўцы Валерыя Марчанкі «Время выбрало нас».\nВалерый Марчанка двойчы – у 1979–1981 і 1987–1989 гадах – прымаў удзел у баявых дзеяннях у Рэспубліцы Афганістан. Узнагароджаны двума ордэнамі Чырвонай Зоркі, ордэнам Чырвонага Сцяга Рэспублікі Афганістан, 26 медалямі.\nВалерый Марчанка – член савета Віцебскага абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі. Старшыня аддзялення Тамара Краснова-Гусачэнка павіншавала Валерыя Рыгоравіча з 65-годдзем з дня нараджэння і ўручыла Дыплом «За актыўную працу па прапагандзе айчыннай літаратуры, патрыятычным выхаванні моладзі».\nПадзеям вайны ў Афганістане Валерый Марчанка прысвяціў свае кнігі «Афган: разведка ВДВ в действии» (2005 г.), «Вектор Афган» (2008 г.), «Афган: там, где небо касается гор» (2011 г.), «Афганский разлом. Истоки мирового терроризма» (2017 г.), «Афган: разведка ВДВ в действии. Мы были первыми» (2018 г.). Падрыхтаваныя да выдання першыя тры тамы мастацка-гістарычнага рамана з 5 тамоў «Калинов мост», які ахоплівае перыяд з сярэдзіны ХІХ стагоддзя да нашых дзён. На творчым вечары Валерый Рыгоравіч не толькі расказаў пра свае кнігі, але і звярнуў увагу прысутных на тыя перадумовы, якія прывялі да Афганскай вайны, на сённяшняе палітычнае становішча ў свеце.\nНа вечары выступіў старшыня абласнога каардынацыйнага савета грамадскіх аб'яднанняў і палітычных партый, старшыня абласной арганізацыі ветэранаў вайны ў Афганістане Валяр'ян Мацкевіч. Намеснік старшыні абласнога савета ветэранаў Міхаіл Ляшчынскі ўручыў Валерыю Марчанку памятны медаль, прысвечаны 60-годдзю Кургана дружбы, пасведчанне да якога падпісаў губернатар Пскоўскай вобласці Міхаіл Вядзернікаў.\nЧырвонай ніткай прайшла праз мерапрыемства тэма 75-годдзя Вялікай Перамогі. Выступіўшая на вечары член абласнога аргкамітэта па ўвекавечанні памяці абаронцаў Айчыны і ахвяр войнаў, кіраўнік Віцебскага рэгіянальнага цэнтра героіка-патрыятычнага выхавання «Пошук» Ларыса Бруева яшчэ раз нагадала ўдзельнікам сустрэчы пра важнасць і неабходнасць работы па пошуку і ўстанаўленні імёнаў воінаў, якія загінулі на нашай зямлі ў гады Вялікай Айчыннай вайны.\nВысокую ацэнку творчасці Валерыя Марчанкі дала кандыдат філалагічных навук, паэтэса Алена Крыклівец. Свае вершаваныя радкі прысвяціла ветэранам Афганскай вайны паэтэса, лаўрэат гарадскіх, рэспубліканскіх і міжнародных конкурсаў, фестываляў Ірына Малашэнка. Лірычную нотку ў мерапрыемства ўнеслі паэтэса Ірына Радзіхоўская і спявачка, лаўрэат міжнародных і рэспубліканскіх конкурсаў Валянціна Грачанік.\nВалерый Марчанка, Тамара Краснова-Гусачэнка\nМіхаіл Ляшчынскі, Валерый Марчанка


У Валентины Дранкович из Глинного вся жизнь — в стихотворных строчках — Докшицы Бегомль Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах Услуги в Докшицах Объявления в Докшицах\n30.10.2018 467 Natali Комментариев нет\nУ добрага, шчырага чалавека і душа спявае. У Валянціны Дранковіч (на здымку) з вёскі Гліннае у душы нараджаюцца яшчэ і вершы.Тоўсты штодзённік паэткі амаль што цалкам спісаны вершаванымі радкамі, у якіх зарыфмавана цэлае жыццё, напоўненае неверагоднай радасцю і вялікім смуткам.\nЗвычайна ад вядомых паэтаў можна пачуць, што штуршком да напісання першага верша стала юнацкае каханне, няспраўджаныя надзеі, складанасць выбару ці якія іншыя яркія падзеі жыцця. У Валянціны Анатольеўны такі штуршок і сапраўды быў. Сем гадоў таму не стала яе сужэнца Мікалая. Каханы муж і клапатлівы бацька чатырох дзяцей памёр, крыху не дажыўшы да шасцідзесяці гадоў. Месяц у бальніцы ў ролі сядзелкі, доўгія ночы без сну і пахаванне – усё гэта вялікім горам лягло ў глыбіні ўдовінай душы. Несупынны боль імкнуўся знайсці выйсце і, урэшце, выліўся ў вершы. Валянціна Анатольеўна прызнаецца, што, калі даверыла паперы свае перажыванні, на душы крыху паспакайнела.\n– Шчыра кажучы, жаданне нешта напісаць было заўсёды, – расказвае яна. – Калі працавала нарыхтоўшчыцай у калгасе “Камунар”, афармляла насценгазету “Голас рабочага”. Днём працавала – начамі пісала. Вельмі падабалася складаць рыфмаваныя віншаванні для калег. З ахвотай пішу іх і зараз, ужо, пераважна, для блізкіх і родных.\nНайбольшы крытык і аматар вершаў Валянціны Анатольеўны – яе старэйшы сын Вадзім. Ён цалкам падтрымлівае яе творчасць.\nПерагортваем старонку. Там новы эпізод жыцця – будаўніцтва царквы Уздзвіжання крыжа Гасподня ў Глінным. Невялічкі, але вельмі ўтульны храм, вось ужо чатыры гады наведваюць аднавяскоўцы і вернікі з бліжэйшых вёсак. А Валянціна Анатольеўна ўспамінае, як пачыналі.\n– Адразу было складана, – кажа. – Мы былі сам-насам з праблемамі будаўніцтва. Тады я папрасіла дапамогі ў людзей. Дзякуючы нашаму дэпутату, галоўнаму рэдактару Аляксандру Варанковічу, пра нашу справу напісалі ў раёнцы, і работа закіпела. Агульнымі намаганнямі і з Божай дапамогай маем зараз месца, дзе кожны знаходзіць супакаенне душы.\nНа старонках штодзённіка знайшла адлюстраванне не толькі гэтая важная падзея. Валянціна Анатольеўна зарыфмавала там і тое, як служылася першая літургія ў новым храме. Святы Пакроў Прасвятой Багародзіцы, Ражство Хрыстова сталі тэмамі для яе вершаў. Лейтматыў любові да Усявышняга гучыць і ў іншых творах вясковай паэткі. Кожны яе дзень пачынаецца з малітвы, і яна верыць, што Бог суправаджае яе ва ўсіх пачынаннях.\nЯшчэ адна старонка штодзённіка прысвечана цудоўнай, важнай для жанчыны падзеі – нараджэнню ўнучкі Лізы. І дзеці, і ўнукі з радасцю едуць да бабулі з Мінска. Іх прыезд – сапраўднае шчасце. Разам гартаюць сямейны фотаальбом, успамінаюць дзядулю, вячэраюць вялікай сям’ёй і абавязкова слухаюць новыя вершы.\nЗ ад’ездам родных у хаце цішэе. Стаміўшыся ад будзённых клопатаў, гаспадыня любіць застацца адзін на адзін са сваімі думкамі. У такія моманты і нараджаюцца вершы.\n– Нельга не напісаць пра тое, што адбываецца навокал, – гаворыць яна. – У золаце патанаюць клёны, ідуць шэрыя дажджы, вецер завывае ў коміне – усё гэта звычайнае, а мне хочацца паэтычных радкоў. Аднойчы вясною, калі вярнулася з царквы, убачыла, што ля хаты пасяліліся буслы. У галаве адразу ўзніклі радочкі: прыемна было, што птушкі выбралі менавіта гэта месца для гняздоўя.\nУ штодзённіку Валянціны Анатольеўны хапае чыстых старонак, а гэта значыць, што наперадзе яшчэ шмат новых вершаў.\nЧто видишь и слышишь меня.\nСпасибо, что шлёшь благовест мне\nНа добрые мысли, дела.\nПо воле твоей два аиста\nУ крыши моей вьют гнездо.\nОни это выбрали место,\nИ, значит, живёт здесь добро.\nСудьба чтобы вознаградила,\nНам Господа нужно любить.\nА счастье чтоб в жизни было,\nС Богом старайтесь жить!\n← Комсомольцы докшичины отмечают столетний юбилей\nТатьяна Харитонова из Докшицкого района — надёжная помощница для пожилых людей →\n27.08.2020 Natali Комментариев нет\n21.08.2017 Natali Комментариев нет


Дзіцячы дуэт з Віцебска ўдзельнічае ў адборы на “маленькае” «Еўрабачанне-2011»\n23 верасня адбудзецца фінал рэспубліканскага адборачнага тура дзіцячага конкурсу песні “Еўрабачанне-2011”. У ім прыме ўдзел дзіцячы дуэт з Віцебска – Валерый Зібараў і Яна Фёдарава.\nУ адпаведнасці з жараб’ёўкай Валера і Яна выступяць сёмымі па ліку і выканаюць кампазіцыю пад назвай “Песня для дваіх”. Трэба адначыць, што сярод сёлетніх фіналістаў дзіцячага конкурсу “Песня для “Еўрабачання” гэта адзіны дуэт, усе астатнія – салісты. Прычым большасць - восем з десяці канкурсантаў - прадстаўляюць Мінск. Яшчэ адна дзяўчынка – з вёскі Насілава Маладзечанскага раёна.\nФінальны гала-канцэрт нацыянальнага адбору традыцыйна арганізаваны па прынцыпе міжнароднага конкурсу. Выступленні ўдзельнікаў будуць ацэньваць прафесійнае журы і гледачы (50% на 50%). Пасля падліку галасоў юныя вядучыя са студый рэгіянальных тэлерадыёкампаній у прамым эфіры аб’явяць лідэраў галасавання ў кожнай з абласцей Беларусі. Фінальны канцэрт пакажа ў прамым эфіры Першы тэлеканал (пачатак у 21.45).\nПераможца нацыянальнага адборачнага тура прадставіць Беларусь у фінале міжнароднага дзіцячага “Еўрабачання-2011”, які адбудзецца 3 снежня ў сталіцы Арменіі Ерэване.


ДУШПАСТЫРСКІЯ АБ’ЯВЫ на V велікодны тыдзень - Санктуарый Маці Божай Валадаркі Азёраў | Санктуарый Маці Божай Валадаркі Азёраў\nДУШПАСТЫРСКІЯ АБ’ЯВЫ на V велікодны тыдзень\n2. Ад 1 чэрвеня 2014r. Св.Імшы ўнядзелю будуць у 8.30, 11.00, 19.00 і ў бальнічнай капліцы ў 16.30. У абавязковыя святы, якія прыпадаюць у будні дзень, будуць а гадзіне 11.00, 19.00 i ў бальнічнай капліцы ў 16.30.\n3. Сардэчна просім аб дапамогу ў працах пры касцеле ў панядзелак і сераду ад 9.00 гадзіны\n4. Сёння пасля св.Імшы ў. 11.30 ў касцеле адбудзецца сустрэча бацькоў дзяцей, якія летам выедуць на адпачынак ў Польшчу, арганізаваны праз Карытас нашай парафіі.\n9. На сёняшнюю нядзелю і на ўвесь тыдзень працы няхай вас благаславіць Бог.


Таша Белая пераўвасобілася ў лэдзі эпохі new look для здымак кліпа "Перажыву" - MOSKONEWS.com\nад moskonews 27.10.2021 27.10.2021 18247\nНядаўна стала вядома, што спявачка і вядучая Таша Белая рыхтуе сюрпрыз для сваіх прыхільнікаў. Таша запісала акустычную версію трэка "Перажыву", а таксама прыняла ўдзел у здымках кліпа на гэтую песню.\nВідэа прасякнута модай 50-ых гадоў і пераносіць нас у эпоху «нью-луку». Жаноцкі, рамантычны стыль адзення, прапанаваны Крысціянам Дыёрам у 1947 годзе ідэальна падышоў гераіні кліпа.\nУ кадры Белая пазіруе ў чорнай дэкальтаванай сукенцы, якая хупава агаляе плечы і ключыцы. Прыталены фасон убору элегантна падкрэслівае стройную постаць артысткі.\nГэтая лінія працягваецца ў кожнай дэталі look'а - чырвоная памада, упрыгожванні са смарагдамі, аб'ёмныя асіметрычныя «галівудскія» валасы.\nМелодыя, якая лашчыць слых, знешні выгляд і далікатны голас Ташы вельмі дакладна перадаюць лірычны настрой кампазіцыі, падахвочваюць расслабіцца і падумаць аб гэтым шматгранным пачуцці пад назвай "каханне".\nкліпновы кліпТаша Белая


01 верасень 2009, 12:14\nУ 1979 годзе малады журналіст Сяргей Дубавец завяршаў сваю службу ва ўнутраных войсках, у гэтак званым “Белпалку”. Дакладней — служыў у рэдакцыі дывізіённай газэты. Рэдакцыя месьцілася ў аднапавярховым доме на Грушаўцы, у старой сядзібе войскаў НКВД. Пад рукамі тут заўсёды была нямецкая электрычная машынка “Оптыма”. Якраз яе і вырашылі скарыстаць для самвыдату Вінцук Вячорка, Сяргей Сокалаў-Воюш і Сяргей Дубавец.\nУ гэтым будынку ў 1979 годзе ў рэдакцыі вайсковай шматтыражнай газэты журналіст Сяргей Дубавец падпольна друкаваў самвыдавецкі антысавецкі часопіс “Люстра дзён”.\nМаладых падпольшчыкаў-антысаветчыкаў расьпірала жаданьне падзяліцца зь іншымі сваімі адкрыцьцямі, да якіх яны прыйшлі ў выніку вывучэньня нацыянальнай гісторыі, культуры, урэшце — сутнасьці савецкага ладу і камунізму. Самвыдат рабіўся для іх наступным лягічным крокам у спасьціжэньні і пашырэньні праўды. Пагатоў у Беларусі ўжо былі прыклады самвыдату. На машынцы друкаваў і даваў чытаць сябрам свае дасьледаваньні Мікола Ермаловіч, хадзілі па руках машынапісныя копіі забароненай літаратуры.\nПерад адчыненым вакном рэдакцыі, дзе знаходзіўся Сяргей Дубавец, і адбываліся, так бы мовіць, рэдакцыйныя лятучкі падпольнага выданьня —абмяркоўвалі зьмест нумароў, разьмяркоўвалі, хто і што будзе пісаць, каму і як перадаваць наклад. Узгадвае Вінцук Вячорка:\n“Мы зь Сяргеем Сокалавым-Воюшам прыносілі Сяргею Дубаўцу нашы рукапісныя матэрыялы. Ва ўмоўлены час ён адчыняў вакно ваеннай рэдакцыі. Мы перадавалі яму рукапісы. І ён там на ваеннай машынцы празь дзесяць капірак на дзесяць калек друкаваў часопіс “Люстра дзён”. І, наколькі я ведаю, пазьней, калі кадэбісты спрабавалі дапытваць Сяргея Сокалава-Воюша, яны так і не знайшлі, у якім месцы і на якіх машынках друкавалася наша “Люстра дзён”.\nТэматыка нумароў была розная — ад гісторыі (прыкладам, адзін з нумароў быў прысьвечаны 1000-годзьдзю Беларусі) да палітыкі (антысавецкія пратэсты ў суседняй Літве ў зьвязку з самаспаленьнем у Коўне Ромаса Каланты ці аналіз югаслаўскай мадэлі сацыялізму). Таксама ў часопісе друкаваліся вершы.\nВід на былы Белполк з вул. Суражскай, Менск\n“Люстра дзён” — часопіс, шмат у чым падобны да іншага дысыдэнцкага самвыдату, які ў тую пару ўзьнікаў па ўсім Савецкім Саюзе. Гаворыць Сяргей Дубавец:\n“Гэта быў часопіс стандартнага фармату А4. Друкаваліся тэксты з усялякімі выдурненьнямі, з выкарыстаньнем каляровых капірак, нейкіх узораў, якія можна было выцягнуць з машынкі. І гэта выглядала досыць атракцыйна. Папера была папяросная, танюсенькая зусім, каб у закладку можна было надрукаваць чым болей асобнікаў. Там былі вялікія загалоўкі, што таксама на машынцы вырабляліся. І там было шмат старонак, бо было шмат тэкстаў — артыкулаў, вершаў. Таму гэта быў ужо паводле зьместу невялікі часопіс”.\nЗразумела, што дзейнасьць выдаўцоў мела выразны антысавецкі характар. Часопіс патаемна раздаваўся давераным людзям, якія яго старанна перахоўвалі. Наклад кожнага з нумароў складаў каля 30 асобнікаў.\nНатуральна, КДБ “пасьвіў” самвыдаўцоў, але кансьпірацыя выявілася мацнейшай за вышук чэкістаў. Да арыштаў не дайшло.\n100 Addresses of Freedom – Liystra dzen


Сяргей Верамеенка: Паўстанне рабочых абрыне апошнюю апору лукашызму - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 20 кастрычнiка 2018, Субота, 10:17\nСяргей Верамеенка: Паўстанне рабочых абрыне апошнюю апору лукашызму\nПратэстныя настроі беларусаў накіпаюць, як рондаль з баршчом.\nПра гэта сайту Charter97.org заявіў гарадзенскі каардынатар Беларускага Нацыянальнага Кангрэсу Сяргей Верамеенка.\n- Лукашэнка на днях абвясціў, што абноўлены дэкрэт аб «дармаедах» будзе гатовы да 1 кастрычніка, а міністр працы і сацыяльнай абароны Ірына Касцевіч заявіла аб рэалізацыі прынцыпу «не працуеш - плаціш за паслугі». Як, на ваш погляд, беларусы адрэагуюць на такія размовы ўладаў?\n- Людзі ўжо паказалі, як яны рэагуюць на такія выхадкі ўладаў. Мне здаецца, што Лукашэнка проста жыве ў нейкім сваім свеце, ён самаізаляваўся: не чытае навін, не сочыць за інфармацыяй у інтэрнэце, яму яна падаецца ў якасці спецдакладу. Гэта значыць, рэальнай сітуацыяй Лукашэнка адназначна не валодае.\nВядома, для яго было б лепш зрабіць дэкрэт аб «дармаедах» непрацуючым, але мы бачым, што ў выніку таго, што Міжнародны валютны фонд не выдаў грошай на падтрымку рэжыму - у яго вельмі дрэнная сітуацыя. У сувязі з гэтым, Лукашэнка ўсё ж спрабуе даціснуць ідэю скандальнага дэкрэта, збіраецца ўводзіць нейкія ID-карты. Я думаю, што зусім хутка людзі яму скажуць: «Ай, ідзі ты ўжо адсюль! Надакучыў!»\nТым больш, што сам функцыянальны працэс дэкрэту не распрацаваны. Абсалютна невядома, як гэта ўсё будзе працаваць: запісаныя ў «дармаеды» беларусы будуць плаціць завышанымі коштамі за паслугі, або аплачваць медабслугоўванне, або звароты ў міліцыю?\n- Ці аддаюць сабе беларускія ўлады справаздачу ў тым, што ў цяперашняй сацыяльна-эканамічнай сітуацыі іх ініцыятыва, мякка кажучы, недарэчная?\n- Яны ўжо даўно адарваліся ад рэальнасці. Тое, што людзі не могуць знайсці працу - гэта бяда народа, улады, дзяржавы. У такой катастрафічнай сітуацыі трэба ствараць умовы, каб беларус мог уладкавацца на годнае працоўнае месца, а вось «праца для працы» больш нагадвае канцлагер: людзі працуюць, а іх за гэта кормяць.\nЦяпер у Беларусі менавіта такая сітуацыя: заробкаў людзям ледзь стае, каб пракарміцца, а сваімі дзеяннямі ўлады толькі пагаршаюць сітуацыю.\n- Вы, як каардынатар БНК у рэгіёне, што можаце сказаць пра настроі ў грамадстве?\n- Я ўпэўнены, што пратэсты прадоўжацца. Больш за тое, яны выйдуць на больш якасны ўзровень. Беларусы - еўрапейская нацыя, разумныя людзі і выдатна разумеюць прычыну таго, чаму ў краіне такая цяжкая эканамічная сітуацыя. Яны ўсведамляюць, што так склалася не проста таму, што самадур захацеў зрабіць менавіта так, а не інакш, а праз тое, што ва ўладаў няма грошай нават для ўтрымання саміх сябе, а што ўжо казаць пра забеспячэнне беларусам годнага жыцця.\nНа мой погляд, пратэсты прадоўжацца адразу пасля таго, як выйдзе новая рэдакцыя дэкрэта. І яны не проста прадоўжацца, а зліюцца з патрабаваннямі іншых слаёў насельніцтва.\nЯ працую ў такой сферы, дзе камунікую з рознымі людзьмі: ад працоўных да вайскоўцаў. Прадпрымальнікі, рабочыя кіпяць, як тая каструля з баршчом, якая закіпае, а ўлады спрабуюць зверху прыкрыць гэта вечкам, каб нічога не выходзіла вонкі. Але пратэсты ўсё адно выйдуць вонкі і яны будуць злучаныя з патрабаваннямі прадпрымальнікаў і іншых абураных слаёў насельніцтва.\nВялікая імавернасць, што ўпадуць заробкі і паўстануць рабочыя, якія павінны сказаць сваё слова. І вось тады ўпадзе апошні аплот лукашызму. Бо паўстане не так званая «пятая калона», не «вашывыя блохі», не «дармаеды», а людзі, на якіх усё трымаецца.\nДумаю, што эканамічная сітуацыя ў краіне будзе толькі пагаршацца, бо фактычна грошы для таго, каб застацца на плыву, ва ўладаў сканчаюцца.\nТрэба толькі, каб беларусы сталі смялейшымі, зрабілі апошні рывок, зразумелі што ніхто акрамя нас, інакш будзе Паўночная Карэя.\n10:07 В Бресте задержали еще одного противника аккумуляторного завода\n10:04 Определен производитель самых надежных компьютеров в мире\n9:55 Расследуются связи WikiLeaks с российским вмешательством в выборы в США\n9:48 Перед приездом Лукашенко в Гродно пылесосили траву\n9:40 «Я никогда не сдаюсь»: Сенцов ответил на письмо Кольченко\n9:25 Канец троля: у Фінляндыі судзілі заснавальніка пракрамлёўскіх сайтаў\n9:12 Время - деньги: почему при оплате штрафы «тяжелеют» в три раза\n9:04 Рискованные рынки оставьте любителям рулетки\n8:57 Горди Дуайер: Надо показывать свой максимум и заслужить победу\n8:51 Саудовская Аравия признала гибель журналиста Хашогги\n19.10 Відэафакт: У Гародні дзяўчына адмовілася саступаць дарогу картэжу Лукашэнкі 65,939\n17.10 Трагедыя ў Керчы: спачатку была страляніна, затым спрацавала выбуховае прыстасаванне 44,402\n13.10 «Коммерсантъ»: Форум з удзелам Лукашэнкі ды Пуціна здаўся спектаклем абсурду 44,110\n16.10 Фотафакт: Лукашэнка на сустрэчы з Пуціным ледзь не сеў на шпагат 43,326\n14.10 Дызельны «фольксваген» Лукашэнкі коціцца пад адхон 41,419\n14.10 Футбаліст Вячаслаў Глеб прыехаў у рэстаран у Курапатах 39,949\n14.10 «Заява пра расейскія гарады ў Беларусі – гэта дзяржаўная здрада» 36,809


У КСУП «Козенкі-Агра» пачалася пасяўная — Жыццё Палесся. Мозырь\n10.04.2018 1179 Жыццё Палесся\n«З новымі сіламі пачынаем!»\nРаботнікам КСУП «Козенкі-Агра» сумаваць няма калі: у гаспадарцы пачалася адна з самых напружаных сельскагаспадарчых кампаній – пасяўная.\nНа полi каля Козенак механізатары ўносяць арганіку – тут хутка пасадзяць бульбу. Праца вядзецца актыўна, нягледзячы на тое, што перыядычна ўзнікаюць цяжкасці – зямля тут яшчэ не высахла, глейкая, варта толькі ступіць, як абутак тут жа правальваецца. Але па словах кіраўніка аддзялення «Козенкі» Васіля Сямёнавіча Акуліча праз некалькі дзён цёплае вясенняе сонца прагрэе стомленае за зіму поле. Тут стане суха і зямля з радасцю пачне новае жыццё. 60 га, адведзеных пад бульбу, старанна апрацоўвалі лепшыя механізатары гаспадаркі. Сярод іх Мікалай Мікалаевіч Хамутоўскi – работнік са стажам. Сціпла прызнаецца, што пасля ўнясення арганікі ўдзельнічае ў пасяўной, затым – ва ўборачнай. Адказны работнік да сваёй справы падыходзіць старанна. Заўсёды ў добрым настроі. Вось і сёння ўсміхаецца, кажа, што за зіму «назапасіў сіл», і гатовы прыступіць да самых адказных задач.\nУся тэхніка была адрамантавана ў халодную пару года. Дарэчы, сам Мікалай Мікалаевіч выдатна ў ёй разбіраецца, а таму рамонт робiць сам, у рэдкіх выпадках звяртаецца за дапамогай. Спадзяецца, што тэхніка не падвядзе, таму што адрамантавана яна была якасна, ды і ў гаспадарцы ўсе агрэгаты адносна новыя, у выдатным стане. Таму праблем у гэтым сэнсе быць не павінна. «Дадаць толькі працавітасці, старання і ўпэўненасці ў поспеху. Гэта самыя важныя моманты. З новымі сіламі прыступаем!» – усміхаецца наш суразмоўца.\n← В ГОЛХУ «Мозырский опытный лесхоз» начали заготовку березового сока\nВ Буда-Кошелевском районе состоялся областной семинар с участием главных редакторов Гомельщины →


25 травень 2013, 12:19\nУ райцэнтры Круглае, што на Магілёўшчыне, працаўнікі мясцовага льнозавода бароняць ад закрыцьця сваё прадпрыемства.\nЯго зьбіраюцца зачыняць, бо яно нібыта нерэнтабэльнае, аварыйнае і мае шмат мільярдную запазычанасьць. Працаўнікі заяўляюць, што гатовыя тут працаваць, а даўгі сплаціць.\nАпавесьці журналісту пра сытуацыю на прадпрыемстве да завадзкой прахадной прыйшлі сямёра працаўніц. Да жаночай грамады далучыліся й мужчыны — трактарысты. Яны адзіныя на прадпрыемстве, хто мае занятак. Льнозавод стаіць ад 20 траўня. У гэты дзень працаўніц не пусьцілі ў цэх. Наступныя некалькі працоўных дзён жанчыны прыходзілі да прахадной і чакалі пакуль начальства перадумае. Яно ж прапанавала працу на Шклоўскім льнозаводзе. Працаўнікі з гэтым не згаджаюцца. Чаму?\n«Зь зімы нас тэрарызуюць гэтым Шкловам. Пасяўная скончылася пачаўся зноў гэты тэрор. А паперы ніякай няма на закрыцьцё завода. Сказалі, што хто ня хоча звальняйцеся, а калі будзеце пісаць на адпачынак, то пішыце з наступным звальненьнем».\n«Які яны загад напісалі: „Працаўладкаваць людзей на месяц“, а далей што?».\n«Калі ўжо пытаньне стаіць, што зачынілі завод, дык няхай бы людзей звольнілі паводле закону. Папярэдзілі за месяц. Выплацілі дапамогу. Скарацілі б — тады іх на біржу паставілі, а так жа іх ніхто не паставіць».\n«Камандзіровачныя ніхто не зьбіраецца нам плаціць, разьязныя таксама».\n«У нас ніякай забастоўкі няма. І панікі няма. Проста людзі самі сябе бароняць. Нас няма каму абараніць».\nЗавод не працуе\nНіхто з працаўніц пакуль не наважыўся на працу ў Шклове. Туды людзей абяцаюць вазіць аўтобусам. Ад Круглага да Шклова — чатыры дзясяткі кілямэтраў. 24 працаўнікі напісалі заявы на адпачынак і цяпер чакаюць, што будзе далей.\nНа тэрыторыі прадпрыемства стаіць новая тэхніка. Працаўнікі паказваюць на яе і кажуць: «Вось гэта нашы даўгі».\nЗавадзкі двор увесь у калдобінах. Наводвалі — цэх.\n«Ну так, вы ж бачыце ў нас з выгляду, які завод. Дык у нас будынкі з 1947 году. Але і без рамонту яно колькі б працавала. Гэта ж мы ня тое, што першы год во так селі. Мільярды напазычалі ды сядзім. Людзі ў такіх умовах працуюць даўно».\nПра тое, што 24 працаўнікі напісалі заявы на адпачынак, пацьвердзілі ў адміністрацыі прадпрыемства. На працягу месяца, як паведаміў супрацоўнік адміністрацыі, будзе вырашаны лёс прадпрыемства. Пакуль жа ніякіх дакумэнтаў на закрыцьцё льнозавода няма. Паводле суразмоўцы, Шклоўскаму заводу не хапае сыравіны і ён не зацікаўлены ў тым, каб у Круглым было такое ж прадпрыемства. Што да пазыцыі работнікаў, то прадстаўнік адміністрацыі зазначае:\n«Людзей зразумець можна. Ім хочацца захаваць завод. У яго яны ўклалі, можна\nЯны ня знойдуць сабе тут працы\nсказаць, часьціцу сваёй душы. Даводзілася ім і без заробку сядзець не адзін месяц. Але іх гэта задавальняе. Ня хочуць ехаць на Шклоў, бо Шклову мы аддаём зямлю і сыравіну, а людзі гэтыя нікому не патрэбныя. У Круглым усе арганізацыі можна пералічыць на пальцах. Яны ня знойдуць сабе тут працы».\nА якое цяпер эканамічнае становішча на прадпрыемстве?\n«Цэхі ў нас ёсьць, абсталяваньне працоўнае. 600 тон. Да гэтага ўпалі цэны на валакно, таму нам не хапала на заробкі, на электраэнэргію. Крэдыторская запазычанасьць складае 12 мільярдаў. Гэта запазычанасьць расла яшчэ з 2007 году. Былі грошы ў нас скрадзеныя. Дагэтуль займаюцца кампэтэнтныя органы дырэктарам, які тады кіраваў».\nТэрыторыя Круглянскага льнозавода\nДаведацца ў холдынгу «Магілёўабллён», якому падначальваецца Круглянскі льнозавод, пра далейшы ягоны лёс не ўдалося. На тэлефанаваньні ніхто не адказваў. З сюжэту, паказаным на тэлеканале АНТ, з камэнтара намесьніка генэральнага дырэктара Алега Грудава вынікае, што лёс прадпрыемства нібыта ўжо вырашаны. Калі працаўнікі не адумаюцца, іх звольняць, а мадэрнізацыя льнозавода не прадугледжваецца. Спадар Грудаў заяўляе:\n«Вокны вывальваюцца, сьцены разбураюцца. Праводка няспраўная. Вэнтыляцыя не працуе. Ёсьць прадпісаньне МНС, санстанцыі, што ў гэтых памяшканьнях працаваць далей нельга».\nСюжэт на АНТ працаўнікі Круглянскага льнозавода называюць тэндэнцыйным, хоць тэлевізійнікаў людзі запрасілі самі:\n«Там зрабілі, што ім было выгадна. А тое, што людзі гаварылі, наагул нічога не паказалі. Вось дырэктара, дык толькі першыя словы пусьцілі, а астатняе павыразалі. Сказалі, што нібыта мы самі мітынгуем і ня хочам працаваць, але ж гэта нам не далі ўключыць вытворчасьць».\nНа льнозаводзе ў штаце блізу 80 чалавек. Многія адпрацавалі тут больш за 15 гадоў. Шмат работнікаў перадпэнсійнага веку. Сярэдні заробак у працаўнікоў складае крыху больш за 2 мільёны рублёў і залежыць ад сэзону і попыту на ільняное валакно. Сёлета льнозавод засеяў 1 тысячу гектараў лёну. Летась выканаў дзяржаўную замову на выраб валакна. Акрамя льнозавода ў райцэнтры з вытворчых прадпрыемстваў ёсьць перасоўна-мэханізаваная калёна.


Ігар Шугалееў: У Беларусі зараз "выпаленае поле" - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСуботнім вечарам у спартовай залі ліцэю №3 Беластоку адбыўся незвычайны спектакль-перформанс пад назвай „375 0908 2334 The body you are calling is currently not available”. Відовішча на непрацяглы час, але перанесла гледачоў з цэнтру Падляшша ў засценкі беларускіх турмаў, куды гвалтоўна кідаюць людзей за вольнадумства і палітычную нязгоду.\nНаша карэспандэнтка Вольга Сямашка паразмаўляла з „Госцем Рацыі” – аўтарам ідэі перформанса, акторам Ігарам Шугалеевым пра тое, як рыхтаваўся перформанс, ці вінаватыя беларусы, які пакідаюць краіну па палітычных прычынах, якая роля актора ў беларускім грамадстве і ці можна гаварыць пра панаванне культуры гвалту ў Беларусі сёння.\nРР: Пару словаў пра вас. Дзе працуеце? Адкуль вы?\n– Я родам з Гомелю, але вучыўся і працаваў у Менску. У 2020 годзе з’ехаў з Беларусі. Спачатку ў Кіеве быў і вось зараз ужо амаль год у Польшчы.\nРР: Чым вы тут займаецеся? Над якім праектам працуеце?\n– Я прафесійны актор і перформер. Гэта таксама датычыцца нашай Беларусі „Адзін і восем метраў” – гэта колькасць квадратных метраў на чалавека за кратамі.\nРР: Вы асабіста сустракаліся з гвалтам у Беларусі падчас пратэстаў?\n– Хіба не фізічна, а псіхалагічна. Сустракаў многа розных пачуццяў і гэта звязана з гвалтам. Дзякуй Богу са мной гэта не здарылася і пра гэта мой перформанс. Калі я з’ехаў з Беларусі, то я адчуў гэты пачуццё віны за тое, што я пакінуў свой край. Калі я потым пачаў капацца ў гэтым, то зразумеў, што не толькі я. Гэта такі дзіўны ланцужок, бо пачуццё віны адчуваюць людзі з розных бакоў. Тыя, хто не выходзілі, перад тымі, хто выходзіў. Тыя, хто выходзіў, але не быў арыштаваны. І нават людзі, якія былі арыштаваныя, але не атрымалі сваёй порцыі катаванняў. Менавіта пра гэта мой перформанс. Я распавядаю пра пачуццё чалавека, менавіта цела. Адзін момант гэтай вялікай колькасці катаванняў з часу затрымання да знаходжання ў ізалятары. Тэма гэтай дыскусіі нейтральнасць і здольнасць. Для мяне таксама было такое важкае пытанне, калі я яшчэ быў у Беларусі, быў таксама ў такім здранцвенні і не разумеў ці магу я штосьці рабіць. Калі магу, то пра што. Здавалася, што магу толькі пра тое, што здараецца. Было пачуццё немагчымасці нічога не рабіць. Калі ты штосьці робіш, што ты робіш, з якой мэтай. Хацелася падтрымаць краіну і штосьці зрабіць у полі сваёй прафесійнай дзейнасці. Менавіта пра гэта таксама перформанс, гэта некалькі пытанняў.\nЦалкам гутарку слухайце з далучаным гукавым файле.


Pawet: Ян Сегень. Успаміны пра Ліду канца ХІХ стагоддзя\nЯн Сегень. Успаміны пра Ліду канца ХІХ стагоддзя\nАўтар: Рэдактар - Януш Сегень, унук аўтара. Пераклаў з польскай - Станіслаў Суднік,\nКрыніца: "Лідскі летапісец" №20.\nНапісаны Янам Сегенем сынам Нікадыма (1875-1973), недзе каля 1960 года (хаця можа быць і шмат раней).\nМае бацькі жылі ў Лідзе ў 1883-88 гадах, да пажару.\nЛіда - павятовы горад Віленскай губерні.\nТут быў развалены даўнейшы замак, сцены высокія, можа якіх з 10 метраў, а таўшчыня каля асновы недзе 1,5 м. паводле сённяшніх мераў.\nБылі тут яшчэ і два клештары адзін "Кармеліцкі", другі "Піярскі". Першы займалі вайсковыя ўлады. Там быў таксама клуб і жытло палкоўніка. У другім была царква і жытло папа Кацалава (прозвішча запісана невыразна).\nВялікая вуліца "Віленская" ідзе з поўначы на поўдзень. Другая вуліца якая ідзе на захад - "Ка-менка", таксама досыць вялікая і густа забудаваная.\nПаралельна Віленскай вуліцы з заходняга боку была вуліца "Крывая", ішла ад рынку каля развалін замка на "Ферму".\nНедалёка ад замка, пры касцельным пляцы быў ладны мураваны дамок. Гэта было "Казначэйства" (Скарбовая каса). За некалькі дзесяткаў метраў ад тога "Казначэйства" была вуліца "Замкавая", шырокая, можа 8 метраў, да левага боку балота. На пагорку стаяў замак, а вакол яго багна (балота, гразь) і млынарскі стаў, вадзяны млын стаяў над рэчкай Лідзейкай пры Наваградскім тракце, які злучаўся з вуліцай Віленскай. Рэчка Лідзейка абцякала горад з усходняга боку. За рэчкай знаходзіліся вёскі Раслякі і Зарэчча. Зарэчча на сёння далучана да горада. Гэта паўднёва-ўсходні канец горада Ліды. Вось на тым Зарэччы пры вуліцы Гарыстай - рог (вугал) Мастоўскай знайходзіцца наш пляц зямлі 40 сажняў у даўжыню па вул. Мастоўскай і 18 сажняў у шырыню па вуліцы Гарыстай. Ідучы далей на поўнач даходзім да вул. Вызвалення, якая злучалася на мосце з вул. Віленскай. Ідучы далей у кірунку Вільні будзем мець Касцельную плошчу (пляц) (зараз плошча Свабоды, ці Волі), налева прыватныя дамы і заезд Ленскага. Пры ім вулачка, пераезд на вуліцу Крывую. Далей дамы яўрэйскія (паміж імі гатэль "Віленскі" Віленчыка), за ім кляштар кармеліцкі і сад да самай Каменскай вуліцы (зараз 3-га траўня). Па правым баку вуліцы Віленскай, як раз насупраць гатэлю стаіць парафіяльны касцёл, могілкі і фруктовы сад за ім пляцы і дамы п. Андрушкевіча, потым пошта конная, дом яўрэйскі і далей аж да вуліцы Лідскай, якая вяла да вёскі Раслякі (за рэчку).\nЗараз вернемся на левы бок вуліцы Віленскай. Далей за паваротам на вуліцу Каменку будзе цэлы квартал прыватных дамоў яўрэяў, потым ідуць суконніцы або крамы (магазінчыкі з таварамі пера-важна лакцёвымі (мернымі). Ззаду за імі рынак, які за аптэкай злучаецца з вуліцай Віленскай. Аптэка была ў доме пана Пясецкага, дом мураваны, двухпавярховы. На тым кавалку рынку, які прылягаў да вуліцы Віленскай быў адгароджаны невялікі пляц, а на ім невялікі дом для варты "Караўльнае зданне" ("Вартавы будынак"). Перад ім пры самай вуліцы стаяла паходная вайсковая каса і палкавы штандар (сцяг). Гэта пляцоўка была брукаваная і ўтрымоўвалася вельмі чыста. Як на праўду, то і ўся вуліца Віленская ад "Казначэйства" і да лістовай пошты была брукаваная і тут перад царквой у розныя святы і парадныя дні адбываліся ўсе парады і вайсковыя прэзентацыі.\nНасупраць плошчы, каля рынку па левым баку вуліцы быў пляц і драўляны дом, але вельмі прыгожы, і вялікі падворак у кветках і ружах, быў там таксама і сапраўдны жывы, нават, не навязаны воўк, пострах для ўсіх дзяцей, асабліва яўрэйскіх. Быў гэта дом пана Будкевіча, маршалка дваранскай апекі.\nПаліцэйская ўправа размяшчаўся ў доме Камянецкага, акурат насупраць аптэкі, гэта быў таксама будынак двухпавярховы, вялікі, мураваны.\nУсеагульная школа (прыходская навучальня) размяшчалася насупраць цэрквы ў доме пані Крагельскай. Яшчэ далей за лістовай поштай у другім доме Балкевіча была Дваранская Апека і Вайсковая Прысутнасць. Павятовая школа (павятовая навучальня) была пры вуліцы Каменскай у доме пана Рудніцкага. Была таксама і вязніца пры той жа вуліцы Каменскай. Толькі далей на захад, амаль на канцы горада - будынак дзяржаўны, існуе і зараз.\nНі адна вуліца акрамя Віленскай і часткі Каменскай не была брукаванай. Дамы малыя, драўляныя. Гразі і смецця сям-там па костачкі, у іншых месцах па калена.\nУ Лідзе ў той час стаяў полк данскіх казакоў. Трэба разумець, што ў горадзе размяшчаўся толькі штаб, а казакі з коньмі стаялі за горадам, займаючы гумны і стадолы для коней і сябе. З той нагоды шмат засталося казацкай натуры ў нашых вёсках.\nТакі вобраз Ліды быў да пажару горада ў 1888 - 89 гг.


TCR ў OXPS - OnlineConvert.com\nTCR ў Oxps\nінтэрнэт канвертаваць TCR (Psion Series 3 для чытання электронных файлаў) ў OXPS (Спецыфікацыя паперы Open XML) Выкарыстоўвайце OnlineConvert анлайн. Свабодная хутка! Ніякай рэгістрацыі не патрабуецца.\nЯк канвертаваць онлайн TCR ў OXPS？\nІнтэрнэт TCR ў OXPS, вы можаце змясціць фармат TCR ў OXPS на кампутар, планшэт або мабільны тэлефон без загрузкі любога праграмнага забеспячэння!\nВыберыце выхадны OXPS або любы іншы фармат, у выніку пераўтварэння (націснуць кнопку Пераўтварыць)\nСпампаваць файл OXPS\nПасля пераўтварэнні вы можаце загрузіць файл OXPS і загрузіць яго ў Google Drive, Dropbox.\n.oxps Спецыфікацыя паперы Open XML\nБольш канкрэтна, праграма, якая можа адкрыць файл .oxps не ўсталяваны на кампутары. Заўвага Фармат .oxps з'яўляецца XPS фармат дакумента па змаўчанні ў Windows 8. Як правіла, .oxps файлы ствараюцца, калі карыстальнікі друку на Microsoft XPS Document Writer (MXDW) друкаркі на кампутары, які працуе пад кіраваннем Windows 8., Што такое фармат OXPS?


Уздоўж Еўропы на бамбукавым тандэме | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУздоўж Еўропы на бамбукавым тандэме\nДвое вандроўнікаў на роварах прыехалі з Вены праз Канстанцу, Львоў, Седльцы да Гародні.\nРоланд з Аўстрыі і Эва з Польшчы ўласнаруч змайстравалі ровар з максімальна экалагічнага матэрыялу. Рама тандэма зроблена з бамбуку. Цяпер пара падарожных ездзіць па Еўропе і папулярызуе роварны рух. У месцах дзе праязджаюць, вандроўнікі сустракаюцца з мясцовай уладай. У Гародні ўжо была сустрэча са старшынёй выканаўчага камітэта Гародні Мечыславам Гоем. Што сказаў чыноўнік, кажа Роланд.\n— Ён распавёў пра трансгранічны праект, які запланаваны з краінамі суседкамі Польшчай і Літвой і мы думаем, што гэта вельмі добрая магчымасць для Гародні, якая мае добрае геаграфічнае палажэнне, атрымаць грошы ад інвестараў і сапраўды палепшыць інфраструктуру. Тое, што мы адразу заўважылі гэта, што ў горадзе няма месца для раварыстаў. Ніякіх веладарожак. Можа яны і ёсць, але мы не знайшлі іх пакуль ехалі ад мяжы у цэнтр горада. Яшчэ пытанне высокіх бардзюраў.\nУ Гародні роварная інфраструктура: сцежкі, нулявыя бардзюры, пераезды для ровараў пакуль знаходзяцца ў зародкавым стане. Большасць шляху раварыстам на тандэме давялося пракатаць пешкі. Сёння а 20 гадзіне ў арт-пляцоўцы «Дом 46», які знаходзіцца ў Гародні па вуліцы Лялевеля мае прайсці паказ дакументальнага кіно «Ровары супраць машынаў», якое прэзентуюць турысты. Ужо 12-га жніўня яны накіруюцца ў Вільню. Агулам плануюць праехаць сем тысяч кіламетраў.\nВалянцін Стэфановіч: У справе затрыманых антыфашыстаў шмат пытанняў


Старых кармілі чэрствым хлебам і разбаўленым кампотам\n19.07.2007 / 16:55\nСкандалам скончылася праверка Расьцянскага дома‑інтэрнату для састарэлых і інвалідаў.\nСкандалам скончылася праверка Расьцянскага дома‑інтэрнату для састарэлых і інвалідаў, што ў Магілёўскай вобласьці.\nКантралёрамі сумесна з абласным Цэнтрам гігіены і эпідэміялогіі было выяўлена, што тут старых і нямоглых кармілі чэрствым хлебам, паілі разбаўленым вадой кампотам.\nАкрамя таго, на складзе захоўваліся 55 пачак пратэрмінаванага маянэзу, а таплёнае малако валялася проста на бруднай падлозе. А выпадкова зазірнуўшы ў кацёл, кантралёры знайшлі там муху. Па выніках праверкі ў Магілёўскі аблвыканкам накіраваныя прапановы па вызваленні шэрагу службовых асобаў ад іхніх пасадаў.\nЦікава, што яшчэ мінулай зімой, у адказ на зварот аднаго з грамадзянаў, Камітэт дзяржкантролю накіраваў у гэтым дом‑інтэрнат на Магілёўшчыне першую інспекцыю, вынікі якой выклікалі шокавы стан санітарных службаў — на харчблоку была выяўленая кішэчная палачка. Акрамя таго, на працягу ўсяго мінулага года старыя і хворыя людзі ніводнага разу не атрымалі прадугледжаных нормамі каўбасных вырабаў і сыру. Спажыванне сокаў трымалася на ўзроўні 10% ад запланаванага. А штодзённае меню фармавалася ў залежнасці ад наяўнасці прадуктаў на складзе. У выніку старыя і нямоглыя практычна ўвесь час адчувалі пачуццё голаду.\nПа выніках той праверкі чатыры супрацоўнікі дома‑інтэрната былі прыцягнутыя да адміністрацыйнай адказнасці ў выглядзе штрафа, а восем чалавек атрымалі дысцыплінарныя спагнанні. Тым не менш, высноваў зроблена не было.


07 жнівень 2008, 23:56\nБеларуская прысутнасьць за межамі краіны апошнім часам павялічваецца коштам ня толькі працоўных мігрантаў, але і палітычных уцекачоў, студэнтаў, якія з розных прычынаў вымушаныя працягваць навучаньне ў замежных ВНУ альбо ня хочуць вяртацца на радзіму пасьля вакацыяў.\nЯк лічаць адмыслоўцы, відавочная тэндэнцыя на “вымываньне” маладой эліты, якая ня хоча жыць ў беларускіх умовах.\nДнямі аглядальніца тыднёвіка “Белорусы и рынок” Вольга Бірукова папрасіла палітычнага прытулку ў Вялікай Брытаніі. Цяпер журналістка знаходзіцца ў Лёндане і чакае вэрдыкту міграцыйных службаў, адказных за працэдуру легалізацыі мігрантаў. Перад ад'ездам Вольга паведаміла сябрам, што на такі радыкальны крок яе штурхнула палітычная сытуацыя ў Беларусі. Паводле яе словаў, у Менску ўзьнікла небясьпека для яе жыцьця. Прычынай — прафэсійная дзейнасьць.\nПакуль Вольга адмаўляецца ад падрабязных камэнтароў наконт сваёй будучыні, бо штосьці прагназаваць у цяперашняй сытуацыі заўчасна:\n“Магчымасьць адаптавацца тут выдатная, але пра гэта трэба думаць крыху пазьней. Але я ўжо сказала ўсё, што магла сказаць, і, на жаль, на гэты момант папросту няма чаго дадаць”.\nКарэспандэнт: “І пра прычыны, якія прымусілі вас зьехаць, падрабязьней нічога не раскажаце?”\n“Я сказала ўсё, што магла сказаць, і пакуль што нічога ня маю да гэтага дадаць. Прабачце”.\nПасьля падзеяў вясны 2006 году, калі ў выніку палітычнага перасьледу сотні людзей пазбавіліся магчымасьці вучыцца і працаваць у Беларусі, пры падтрымцы польскага ўраду пачала дзейнічаць адукацыйная праграма імя Кастуся Каліноўскага. У ВНУ Польшчы па гэтай праграме навучаюцца каля 300 беларускіх студэнтаў. Сёлета плянуецца трэці набор. Ён значна меншы за папярэднія, але гэта па-ранейшаму адлічаныя студэнты, асьпіранты і магістранты. Якая верагоднасьць таго, што гэтыя людзі вернуцца на Радзіму?\nУ Беларусі праграмай імя Каліноўскага апякуецца Камітэт абароны рэпрэсаваных “Салідарнасьць”. Старшыня камітэту Іна Кулей лічыць, што кожны чалавек арыентаваны па-свойму:\n“Той, хто зьехаў вымушана, марыць вярнуцца. А хто плянаваў гэта адразу, то ён шукае розныя і прычыны, і магчымасьці — і замуж выйсьці, і проста застацца, паехаўшы як студэнт... Я лічу, што самай сур’ёзнай падставай ёсьць адсутнасьць будучыні ў маладых людзей у Беларусі, немагчымасьць паказаць сябе крэатыўна, творча. Таму малады чалавек ня можа адчуваць пэрспэктыву, ня ведае, што зь ім будзе заўтра, і шукае выйсьця ў іншай краіне”.\nКарэспандэнт: “Людзі, якія навучаюцца па праграме Каліноўскага, ад пачатку арыентаваныя на вяртаньне? Як вы лічыце?”\n“Большасьць — абсалютна. Канечне, кагосьці лёс зьвядзе з краінай-суседкай альбо зь іншай краінай. Але мы ўвесь час падтрымліваем зь імі кантакт і бачым, што яны вяртаюцца і на акцыі пратэстаў, і каб падтрымаць каля судоў сваіх паплечнікаў. І ўвогуле мараць пра тое, што зробяць для Беларусі, і працы пішуць, маючы на ўвазе будучую Беларусь”.\nЯк лічыць колішні кіраўнік Нацыянальнай акадэміі навук Аляксандар Вайтовіч, у Беларусі некаторыя студэнты лічаць, што паступаць у ВНУ варта толькі дзеля таго, каб па адукацыйнай праграме зьехаць за мяжу з квітком у адзін канец. Іншымі словамі, сама па сабе адукацыя ня мае для многіх ніякага значэньня, бо ў навуцы сябе бачаць толькі лічаныя адзінкі:\n“Аб'ектыўна кажучы, ня думаю, што выпадкаў ад'езду стала больш, чым было раней. І, пэўна ня варта аддаваць увагу нейкаму аднаму асобнаму выпадку. Найбольшае «вымываньне» прыпадае на пачатак 1990-х, цяпер яно не такое вялікае, але моладзь у навуку ідзе вельмі і вельмі туга. У мінулы навучальны год на першым курсе фізфаку БДУ сэсію здалі толькі 30% студэнтаў. Разумееце, якія паказьнікі? Бо цяпер калі ідуць на фізыку, то ідуць дрэнна падрыхтаваныя. Там нізкі праходны бал, конкурсу наогул не бывае. А далей нават і гэтыя слабыя кадры ня хочуць ісьці ў навуку. Такога раней не было. Вось у гэтым асноўная бяда — тут, унутры. А ня ў тым, што нехта паехаў за мяжу і не вярнуўся. Галоўнае, што трэба стварыць умовы ўнутры краіны, тады і ўцякаць зь яе людзі не захочуць”.\nПраваабаронца Валянцін Стэфановіч кажа, што адмысловай статыстыкі беларусаў, якія застаюцца за мяжой, не існуе. Аднак тэндэнцыі прасочваюцца відавочныя: беларуская эміграцыя — перадусім палітычная і эканамічная:\n“Даволі значную частку складае эканамічная эміграцыя. Але вельмі часта людзі, якія зьяжджаюць з эканамічных прычынаў, матывуюць сваё жаданьне застацца на Захадзе менавіта палітычнымі ўмовамі, хоць такіх матываў насамрэч няма. Дэпартамэнты міграцыі шэрагу краінаў часам робяць запыты, у тым ліку да нас, каб мы падалі інфармацыю адносна перасьледу гэтых асобаў. Мяркуючы па гэтых зваротах, можна казаць, што сапраўды ёсьць грамадзяне Беларусі, якія шукаюць прытулку на Захадзе, прыкрываючыся палітычнымі матывамі, хоць яны аніякім грамадзкім і палітычным жыцьцём тут не займаліся і ніякага перасьледу з боку ўлады адносна іх не было”.\nЯк кажа Валянцін Стэфановіч, ёсьць прэцэдэнты, калі жыхары Расеі і Ўкраіны “прыкідваюцца” беларусамі, каб заявіць, што пацярпелі ад рэжыму Лукашэнкі, спадзеючыся атрымаць прытулак “па-за чаргой”.\nКолькі беларусаў зьбіраюцца зьяжджаць ці ўжо зьехалі за мяжу? Лічбавыя паказьнікі наконт гэтага розьняцца ў дзясяткі разоў. Паводле Нацыянальнай праграмы разьвіцьця Беларусі да 2010 году, ад пачатку тысячагодзьдзя з краіны штогод паводле афіцыйных дамоваў зьяжджала 1,5% працаздольнага насельніцтва — 80 тысяч легальных мігрантаў кожны год. Аднак толькі расейскія аналітыкі ацэньваюць беларускую долю на сваім рынку ня менш як у 300 тысяч чалавек. Самая вялікая лічба, агучаная на афіцыйным узроўні, паходзіла ад міністра эканомікі Мікалая Зайчанкі. На пасяджэньні Савету міністраў ён заявіў: мігрантамі зьяўляюцца 600 тысяч беларусаў.\nЦяпер беларуская дыяспара за мяжой, паводле розных ацэнак, налічвае ад 2,5 да 3 мільёнаў чалавек. Ці будзе яна расьці і надалей — шмат у чым залежыць ад палітыкі беларускай дзяржавы.


Турэмныя універсітэты беларускіх анархістаў\nАдвакат Ігара Аліневіча падаў скаргу ў прэзыдыюм менскага гарадзкога суду на прысуд, паводле якога актывіст анархісцкага руху адбывае 8-гадовае турэмнае пакараньне. Працягваюць абскарджваць прысуды і іншыя фігуранты справы аб падпале расейскай амбасады, ізалятара на Акрэсьціна ды іншых будынкаў.\nМянчук Ігар Аліневіч атрымаў найбольшы тэрмін за ўдзел у нападзе на расейскую амбасаду — 8 гадоў калёніі прысудзіла яму судзьдзя Жана Хвайніцкая з Заводзкага суду Менску. Гэта было ў канцы траўня. У чэрвені ў Менгарсудзе разгледзелі скаргу на прысуд і пакінулі яго бязь зьмены. Нядаўна адвакат падаў скаргу ў прэзыдыюм Менгарсуду. Бацька асуджанага анархіста Ўладзімер Аліневіч кажа, што калі і гэтым разам ім адмовяць, яны ўсё роўна ня спыняць спробаў дамагчыся апраўданьня, бо віну сына лічаць недаказанай:\n«У канцы месяца будзе разглядаць прэзыдыюм, як я ведаю. Калі адмовяць, то зьвернемся ў Вярхоўны суд і потым да старшыні».\nІгар Аліневіч быў накіраваны для адбыцьця пакараньня ў…\nhomepage:: http://belarus.indymedia.org/ read more: https://belarus.indymedia.org/24591


Святкаванне Дня народнага адзінства\n17 верасня ў Рэспубліцы Беларусь адзначаўся Дзень народнага адзінства. Гродзенскае РУП «Фармацыя» далучылася да мерапрыемстваў, прысвечаных святу. Супрацоўнікі правялі ўрачыстае паседжанне і Адзіны дзень інфармавання, падчас якога абмяркоўвалі значэнне даты 17 верасня ў гісторыі, а таксама пераемнасць пакаленняў. Сэрцам святочных мерапрыемстваў на прадпрыемстве стаў аптэчны склад. У гэты светлы важны дзень працаўнікі сабраліся разам, каб у чарговы раз даказаць, што сіла ў адзінстве!


галоўны прыз — кніга “дзіцячая заМова”!\nумовы простыя — намаляваць свой малюнак у стылі “дзіцячай заМовы”. ён мусіць тлумачыць нейкае беларускае слова ці выраз. на ім мусяць быць хлопчык і дзяўчынка, якія гавораць між сабой па-беларуску, тлумачачы тэму малюнка. наяўнасьць ката — дадатковы бонус )) таксама напішыце, адкуль вы.\nпераможца атрымае кнігу “дзіцячая заМова” з дасылкай па Беларусі.\nнаступныя тры ўдзельнікі — набор паштовак “Самыя старыя будынкі Беларусі”.\nна прэзэнтацыі “дзіцячай заМовы” ў менскай школе №23 мяне чакаў момант ісьціны: трэцяклашкі малююць лепш! )))\nдарэчы, “дзелавая сетка” трымаецца беларушчыны абсалютна пасьлядоўна — прыгадайце сайт кампаніі і іх цудоўны кубачак-сувэнір\nкнігарня “Кніжны салон” (Калініна, 5 — мэтро Парк Чалюскінцаў)\nНабыць у “Акадэмкнізе”


Макса Планка Фармуе Quantum Theory\nГісторыя і культура Важныя людзі і падзеі\nby Джэніфер Rosenberg\nУ 1900 году нямецкі фізік-тэарэтык Макс Планк рэвалюцыю ў галіне фізікі, выявіўшы, што энергія не цячэ раўнамерна, але замест гэтага выпушчаны ў асобных пакетах. Планка стварыла раўнанне для прагназавання гэтай з'явы, і яго адкрыццё скончылася прымат , што многія людзі цяпер называюць «класічнай фізікай» на карысць вывучэння квантавай фізікі .\nНягледзячы на адчуванне, што ўсё ўжо было вядома ў галіне фізікі, ёсць яшчэ адна праблема, якая пакутуе фізікаў на працягу дзесяцігоддзяў: Яны не маглі зразумець дзіўныя вынікі, якія яны працягвалі атрымліваць ад паверхняў нагрэву, якія паглынаюць усе частоты святла, якія дзівяць іх, у адваротным выпадку вядомы як чорныя целы .\nПаспрабуйце, як яны маглі б, навукоўцы не маглі растлумачыць вынікі з дапамогай класічнай фізікі.\nМакс Планк нарадзіўся ў Кілі, Германія, 23 Травень 1858 года, і разглядае магчымасць стаць прафесійным піяністам, перш чым настаўнік звярнуў сваю ўвагу да навукі. Планка працягвала атрымліваць ступень ад універсітэта Берліна і універсітэта Мюнхена.\nПравёўшы чатыры гады ў якасці дацэнта кафедры тэарэтычнай фізікі Кільскага універсітэта, Планк пераехаў у Берлінскім універсітэце, дзе ён стаў прафесарам у 1892 годзе.\nзапал Планка была тэрмадынаміка. Пры даследаванні выпраменьвання чорнага цела, ён таксама працягваў працаваць у адной і тыя ж праблемы, як і іншыя навукоўцы. Класічная фізіка не магла растлумачыць вынікі яго знаходжанне.\nУ 1900 годе 42-гадовы Планк выявіў, што раўнанне растлумачаны вынікі гэтых тэстаў: E = NHF, з E = энергіяй, N = цэлым лікам, H = пастаяннай, F = частатой. Пры вызначэнні гэтага раўнання Планка прыйшлі з пастаяннай (ч), які цяпер вядомы як « пастаяннай Планка » .\nДзіўная частка адкрыцця Планка была тая энергія, якая, як уяўляецца, выпраменьваны ў даўжынях хваль, на самай справе выпускаецца ў невялікіх ўпакоўках, якія ён назваў «кванты».\nГэтая новая тэорыя энергіі рэканструявалі фізіку і адкрыла шлях для Альберта Эйнштэйн тэорыі адноснасці .\nЖыццё пасля Адкрыцці\nПа-першае, велічыня адкрыцця Планка была не цалкам.\nЁн не быў да Эйнштэйна і іншыя не выкарыстоўвалі квантавую тэорыю нават далейшыя дасягненні ў галіне фізікі, якая была рэалізавана рэвалюцыйная прырода яго адкрыцця.\nДа 1918 годзе навуковае супольнасць было добра вядома пра важнасць працы Планкі і прысудзіў яму Нобелеўскую прэмію па фізіцы.\nЁн працягваў праводзіць даследаванні і спрыяць далейшаму прасоўванню фізікі, але нішто ў параўнанні з яго 1900 вынікаў.\nТрагедыі ў яго асабістым жыцці\nНягледзячы на тое, што ён шмат чаго дасягнуў у сваёй прафесійнай жыцця, асабістае жыццё Планка была адзначана трагедыяй. Яго першая жонка памерла ў 1909 годзе, яго старэйшы сын, Карл, падчас Першай сусветнай вайны . Дзве дзяўчыны, Маргарэт і Эма, і пазней памерла падчас родаў. А яго малодшы сын Эрвін, быў замяшаны ў няўдалым ліпеня Змова забіць Гітлера і быў павешаны.\n1911 Планк зрабіў паўторны шлюб і быў адзін сын, Герман.\nПланка вырашыла застацца ў Германіі падчас Другой сусветнай вайны . Выкарыстоўваючы свой уплыў, фізік паспрабаваў стаць на абарону габрэйскіх навукоўцаў, але з невялікім поспехам. У знак пратэсту, Планк сышоў з пасады прэзідэнта Інстытута кайзера Вільгельма ў 1937 годзе.\nУ 1944 год бомба ўпала падчас налёту авіяцыі саюзнікаў ўдарыла яго дом, разбурыўшы многія з яго маёмасці, у тым ліку ўсіх яго навуковых наўтбукаў.\nМакс Планк памёр 4 кастрычніка 1947 гады, ва ўзросце 89 гадоў.\nАдпраўка дзяцей на Parcel Post\nХалодная вайна Гласарый\nІмператар Карл III\nПапа Леў III\nПалітычную заяву Гітлера\nA Профіль візантыйскага імператара Аляксея Комніна\nБенджамін «Багсі» Сигель\nБіяграфія пісьменніка Джона Стэйнбэка\nБіяграфія Пол Пота\nДадатковая Prayers Суны\n20 лепшых рок-спевакоў усіх часоў\nNative Speaker - Вызначэнне і прыклады на англійскай мове\nМінулыя Бесперапынныя лісты\nАгляд лепшых брэндаў Drawing Ink\nКалі вы павінны резольного скальныя туфлі?\nІтальянская Дзеясловы: Praticare\nПараўнанне ACT лічыльнікі ў Універсітэце Каліфорніі кампусов\nЎвядзенне ў вывучэнне англійскай мовы Падкасты\nWake Forest University фототур\nАгляд: RGM New Age Жывапіс Нажы\nПлэйліст: Слава Любові\nВыдатная эпоха ( "Beautiful Age")\nТлумачачы Kickpoint У гольф Валы і як яна ўплывае на стрэлы\n«Камітэт» у гольфе і яго абавязкі\nFuture Perfect Tense на іспанскай мове\nЧаму Жавальныя на фальзе Hurts вашых зубоў\nПерамога Генеральны план Ground Zero 2002\nШто кажа Біблія пра царкоўнай дысцыпліне?\nДульнозарядное стрэльба Black Powder Load Data Thompson / Center Сенека Renegade Хокен\nЗначныя лічбы Прыклад Праблема\nЛепшыя (Non-зомбі) Эпідэмічны Інфекцыйныя фільмы жахаў\nБясплатныя Кароткія гісторыі з праекта Gutenberg\nРазвіццё Еўрапейскага Саюза - Храналогія


Акадэмія вопыту — Techkrait . "",\n05.06.2012 68 Анжелика 0 Comment\nМай паклікаў працаўнікоў вёскі на сенажаці – у раёне пачалася масавая нарыхтоўка кармоў з траў першага ўкосу. Перад земляробамі пастаўлена задача скасіць травы на плошчы амаль у 9 тысяч гектараў за 12 каляндарных дзён, нарыхтаваць з іх 5 тысяч тон сена, 54 тысячы тон сенажу. На 1 умоўную галаву жывёлы павінна быць назапашана 6,9 цэнтнера кармавых адзінак.\nСёлета ў сувязі са спрыяльнымі ўмовамі надвор’я зялёнае жніво пачалося раней звычайнага. Ураджай траў у большасці сваёй багаты, лепшы, чым летась. Таму нарыхтаваць з яго высакаякасны корм – задача нумар адзін.\nРаённы семінар па тэхналогіі нарыхтоўкі кармоў з траў першага ўкосу, выкарыстанню пашы пры кругласутачным выпасванні дойнага статка стаў кропкай адліку “зялёнай” кампаніі для многіх гаспадарак. Семінар праходзіў на базе СВК “Чарняны” і “Дарапеевічы”. Паколькі кормавытворчасць дае асноўны штуршок для развіцця жывёлагадоўлі, то ўдзельнікам семінара было прапанавана наведаць не толькі травяныя ўгоддзі, але і жывёлагадоўчыя аб’екты, у прыватнасці, паглядзець рэканструкцыю фермы ў Чарнянах, пазнаёміцца з умовамі ўтрымання пагалоўя на старой Чарнянскай ферме, маладняку – на Дарапеевіцкай ферме. Акрамя гэтага, удзельнікі семінара зацікаўлена знаёміліся ў СВК “Чарняны” з укаранёнай год назад сістэмай рэгістрацыі расходу паліва. Прымаемыя меры па эканоміі і рацыянальнаму выкарыстанню светлых нафтапрадуктаў, як расказваў кіраўнік гаспадаркі Міхаіл Перкавец, дазволілі выключыць крадзёж дызпаліва, прыпіскі. У СВК на сённяшні дзень устаноўлена 21 сістэма рэгістрацыі расходу паліва, і гэтую практыку будуць пашыраць.\nДастойнымі ўвагі ўдзельнікаў семінара былі добраўпарадкаванне мехдвара ў СВК “Дарапеевічы”, на што з пачатку года затрачана 1,5 мільярда рублёў уласных сродкаў, нарыхтоўка сена з актыўным вентыляваннем (на думку намесніка старшыні абласнога камітэта па сельскай гаспадарцы і харчаванню Аляксея Трацюка, які прымаў удзел у семінары, яно самай высокай якасці), стан і догляд за пасевамі, ход нарыхтоўкі сенажу, аплата працы ўсіх, хто на ёй заняты, знаёмства з толькі што набытай новай тэхнікай італьянскай вытворчасці – агрэгатам для ўнясення мінеральных угнаенняў і граблямі.\nСтаршыня райвыканкама Казімір Лапіч ацаніў высокую арганізацыю работ у СВК “Дарапеевічы” на нарыхтоўцы кармоў, арыентуючы на яе ўдзельнікаў семінара. Механізатары тут пачынаюць касіць ужо ў 6 гадзін ранку. Зладжана працуе ўвесь канвеер – ад касцоў да трамбоўшчыкаў. За якасцю сочаць усе: і механізатары, і спецыялісты, за што атрымліваюць і матэрыяльнае ўзнагароджанне. Даплата тут устаноўлена за тэрміны, гэта значыць, што, скасіўшы своечасова, за 12 дзён травы, механізатар атрымае да асноўнай зарплаты надбаўку ў памеры 80%. А ад своечасовых тэрмінаў залежыць і якасць. А за яе таксама прадугледжана надбаўка. Прычым прынцыпы аплаты працы, як адзначаў старшыня СВК Васіль Юхімук, у простай і даступнай форме даведзены да механізатараў, а не толькі распрацаваны на паперы. Даплата для таго і ўведзена, каб чалавек зразумеў, што дрэнна працаваць нельга. Таму ў СВК “Дарапеевічы” ўдаецца пачынаць работу ў 6.00 і працягваць трамбаваць зялёную масу да 24.00. Тут нарыхтавана ўжо 54 тоны сена і трэцяя частка ад запланаванага — сенажу.\nЯк высветлілася ў час семінара, такой практыкі пакуль няма ні ў адной гаспадарцы. У дарапеевіцкай акадэміі вопыту нарыхтоўкі кармоў высокая марка – нездарма сярэднясутачныя надоі тут дасягаюць 19 кілаграмаў. Зразумела, дасягнуць гэтага нялёгка. Толькі гаспадарлівасць, працавітасць і ўпартасць у дасягненні намечанага вызначаюць кіраўніка сённяшняга моцнага СВК, дзе дзякуючы дысцыпліне і правільнай арганізацыі работ змаглі дабіцца эфектыўнасці ў вытворчай дзейнасці.\nСяброўства без межаў →\nРамантыка хлебаробскай справы\nБуслы прыляцелі, палеткі ажылі\n04.04.2014 Анжелика 0\nКалектыў аб’ядноўвае стараннасць


Арнальд Руйтэль — Вікіпедыя\n(Пасля перасылкі з Арнольд Руутэль)\nА́рнальд Ру́йтэль (эст.: Arnold Rüütel; 10 мая 1928, вострав Саарэмаа) — эстонскі палітык, Старшыня Прэзідыума Вярхоўнага Савета Эстонскай ССР (1983—1990), Прэзідэнт Эстоніі (2001—2006).\nэст.: Arnold Rüütel\n3-і Прэзідэнт Эстоніі\n8 кастрычніка 2001 — 9 кастрычніка 2006\nМарт Лаар, Сійм Калас, Юхан Партс, Андрус Ансіп\n13-ы Старшыня Вярхоўнага Савета Эстоніі\n15 сакавіка 1990 — 6 кастрычніка 1992\nЭн-Арна Аўгуставіч Сілары\n11-ы Старшыня Прэзідыума Вярхоўнага Савета Эстонскай ССР\n8 красавіка 1983 — 15 сакавіка 1990\nІван Густававіч Кэбін\nНародны Саюз Эстоніі\nЭстонская Сельскагаспадарчая Акадэмія\nпалітык, выкладчык універсітэта, рэктар\nEstonian University of Life Sciences[d]\nCentral Committee of the Communist Party of Estonia[d]\n10 мая 1928(1928-05-10) (92 гады)\nАрнальд Руйтэль на Вікісховішчы\nСкончыў сельскагаспадарчае вучылішча Янэда і працаваў у 1949—1950 гадах у сельскагаспадарчым аддзеле адміністрацыі Саарэмаа. У 1955—1957 гадах выкладаў у Інстытуце Сельскагаспадарчае Тэхнікі ў Тарту. У 1969 годзе быў прызначаны на пасаду рэктара Эстонскай сельскагаспадарчай акадэміі.\nЗ 1977 года займаў розныя публічныя пасады ў Эстонскай ССР, з 1983 па 1990 гады быў старшынёй прэзідыума Вярхоўнага Савета ЭССР.\n29 сакавіка 1990 года абраны Старшынёй Вярхоўнага Савета ЭССР, гэты пост ён займаў да 6 кастрычніка 1992 года.\nДзейнасць Руйтэля шмат паспрыяла аднаўленню незалежнасці Балтыйскіх краін ад СССР, ён працаваў у складзе канстытуцыйнага сходу. Вылучыў сваю кандыдатуру на першых прэзідэнцкіх выбарах у 1992 годзе і атрымаў 43 % галасоў выбаршчыкаў (прэзідэнта ў Эстоніі выбірае калегія выбаршчыкаў), прайграўшы Ленарту Меры.\nУ 1994—2000 гадах Руйтэль быў старшынёй Эстонскай зямельнай народнай партыі (Maarahva erakond). У 1995 годзе абраны ў Парламент Эстоніі.\nЁн быў актыўным прыхільнікам уступу Эстоніі ў ЕС.\nПрацягвае займацца навуковаю дзейнасцю. У 1991 годзе ён абараняе доктарскую дысертацыю па сельскай гаспадарцы. Руйтэль з'яўляецца сябрам Эстонскай сельскагаспадарчай акадэміі, ганаровым доктарам Бэнтлі Каледжа (ЗША), Хельсінкскага ўніверсітэта (Фінляндыя), Нацыянальнага сельскагаспадарчага ўніверсітэта Украіны. Руйтэлю належаць больш за сто навуковых прац.\nПасля заканчэння другога прэзідэнцкага тэрміна Ленарта Мэры, Руйтэль у 2001 годзе зноў абраны прэзідэнтам. У 2006 годзе прэзідэнтам стаў Тоамас Хендрык Ільвес.\nАрнальд Руйтэль жанаты з Інгрыд Руйтэль, мае дзвюх дачок.\nОрдэн Знак Пашаны (СССР, 1964)\nОрдэн Леніна (СССР, 1971)\nОрдэн Дружбы народаў (СССР, 1988)\nОрдэн Працоўнага Чырвонага Сцяга (СССР)\nОрдэн Крыжа зямлі Марыі на ланцугу (Эстонія, 2001)\nОрдэн Белай ружы Фінляндыі (Фінляндыя, 2001)\nОрдэн Белага арла (Польшча, 2002)\nВялікі крыж ордэна Святога Олафа (Нарвегія, 2002)\nОрдэн Заслуг (Мальта, 2003)\nВялікі ланцуг ордэна Інфанта дона Энрыке (Партугалія, 2003)\nОрдэн Вітаўтаса Вялікага з ланцугом (Літва, 2004)\nВялікі крыж ордэна Сокала (Ісландыя, 2004)\nВялікі крыж на ланцугу Ордэна «За заслугі перад Італьянскай Рэспублікай» (Італія, 2004)\nОрдэн Трох Зорак (Латвія, 2005)\nОрдэн Падвойнага белага крыжа 1 класа (Славакія, 2005)\nВялікі ланцуг ордэна Сант'яга (Партугалія, 2006)\nОрдэн Дзяржаўнага герба на ланцугу (Эстонія, 2007)\nОрдэн Зоркі Румыніі (Румынія)\nВялікі крыж ордэна Адольфа Насау (Люксембург)\nБіяграфія А. Руйтэля на афіцыйным сайце прэзідэнта Эстоніі (руск.)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Арнальд_Руйтэль&oldid=3457939"\nАпошнія змены 30 верасня 2019 а 02:07\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 02:07, 30 верасня 2019.


19 студзень 2010, 22:01\nУ Дзяржаўным музэі гісторыі беларускай літаратуры ў Менску адкрылася літаратурна-дакумэнтальная выстава «Васіль Быкаў. Шлях, вызначаны лёсам». Выстава адкрылася ў рамках праекту «Чалавек нараджаецца, каб жыць...», прымеркаванага да 65-годзьдзя вызваленьня Беларусі.\nЭкспазыцыя складаецца з тэматычных блёкаў і знаёміць з творчым шляхам Васіля Быкава, асноўнымі этапамі яго жыцьця і літаратурнай дзейнасьці. У разьдзеле «Жыцьцёвыя і творчыя вытокі» прапанаваныя матэрыялы пра дзіцячыя і юнацкія гады пісьменьніка, выявы роднай хаты, блізкіх і сяброў, сустрэчы зь землякамі на Ўшаччыне ў пазьнейшыя гады.\nЦэнтральнае месца экспазыцыі займае самы вялікі тэматычны блёк — «Праўда перажытага», які распавядае пра народнага пісьменьніка як франтавіка і яго літаратурную творчасьць, зьвязаную з тэмай Вялікай Айчыннай вайны. Гэта фатаздымкі з аўтографамі 1944–1945 гадоў з архіва пісьменьніка, яго лісты да родных, кнігі, аўтарскія пераклады, ліставаньне зь беларускімі і замежнымі літаратарамі. Закранаецца таксама гісторыя напісаньня і выданьня аповесьці «Мёртвым не баліць», «Сотнікаў» і іншых. На выставе разьмешчаныя фатаздымкі і матэрыялы перапіскі, якія асьвятляюць аспэкты знаёмства і творчага сяброўства Васіля Быкава з Аляксандрам Твардоўскім, Аляксандрам Салжаніцыным, Чынгізам Айтматавым, Рыгорам Барадуліным, Уладзімерам Караткевічам і іншымі пісьменьнікамі.\nЗаключны тэматычны блёк — «Асэнсаваньне», у якім паказана творчая лябараторыя пісьменьніка, ліставаньне Васіля Быкава зь перакладчыкамі, аўтарскія літаратурныя сцэнарыі, перапіска, зьвязаная з пастаноўкай фільмаў, праграмы, фатаздымкі да спэктакляў. Асаблівую цікавасьць уяўляюць малюнкі Васіля Быкава, створаныя ў розныя пэрыяды жыцьця. Выстава насычана цытатамі-аўтографамі пісьменьніка з рукапісаў, лістоў, аўтабіяграфічных прац і дакумэнтаў, паведамляе Tut.by.


01:50 28 студзеня 2021\n10:56 25.01.2017 (абноўлена 10:58 25.01.2017) Атрымаць кароткую спасылку\nПрафесар БДУ Надзея Высоцкая аб сваім сваяцтве са знакамітым паэтам не вельмі любіць успамінаць: "Што было, то было, новага ўжо не дадаць". Але пачаўшы гутарку, усё ж не можа спыніцца. Карэспандэнт Sputnik Святлана Ліцкевіч пагутарыла з вядомым мастацтвазнаўцам напярэдадні дня нараджэння паэта.\n"Калі ён здымаўся ў Беларусі, у фільмах Віктара Турава, ён адшукаў мяне. Не ведаю ўжо, як ён даведаўся пра адрас майстэрні (тады памяшканне на вуліцы Інтэрнацыянальнай было майстэрняй майго мужа — галоўнага мастака выдавецтва "Беларусь" Генадзя Галубовіча), але толькі прыехалі яны аднойчы з Віцяй і яшчэ з нейкімі кіношнікамі. Прынеслі цэлую скрыню гарэлкі. А мне Высоцкі тады туфлі падарыў італьянскія. Як гэта ні дзіўна, яны падыйшлі якраз. Я іх шмат гадоў адносіла — зносу не было. Напэўна, для Марыны купляў — падумалася мне тады. Але гэта было вельмі ў яго характары — падарыць, не задумваючыся, не шкадуючы", — распавядае Надзея Высоцкая.\n— І што было далей?\n— Канцэрт у гэтай майстэрні (у будынку на вуліцы Інтэрнацыянальнай да гэтага часу творчая майстэрня Высоцкай — Sputnik) сабраўся спантанна. Гэта было летам — у памяшканне адразу набілася шмат народу, але усіх жадаючых, зразумела, змясціць не маглі. Мы адкрылі вокны — увесь двор маментальна напоўніўся людзьмі. Па раёне адразу разнеслася вестка, што на Інтэрнацыянальнай сам Высоцкі спявае…\n— З ім лёгка было мець зносіны? Ці адчувалі вы дыстанцыю?\n— У зносінах ён быў заўсёды вытрыманы, ветлівы, уважлівы. Праўда, хутчэй прафесійна уважлівы. Яму былі цікавыя ўсе людзі, да апошняга забулдыгі. Як губка ўбіраў індывідуальнасць кожнага. Для яго людзі былі — нібы школа, дзе ён браў патрэбныя яму элементы. Ён быў вельмі назіральны. Вельмі любіў парадыраваць. Усіх запар — той жа Тураў толькі выйдзе з пакоя — Валодзя маментальна на яго пародыю намалюе. І так падобна — мы смяяліся. Але, на жаль, у мяне тады вельмі важныя справы былі — прыйшлося ўсю гэтую брацію тут пакінуць, а самай уцячы працаваць.\n— Напэўна, Высоцкі паважаў вашу захопленасць?\n— Я б так не сказала. Хутчэй наадварот. Пра мяне ён заўсёды казаў, што я займаюся тым, чаго не існуе. На яго думку, старажытнабеларускага мастацтва не існавала — тады яно было яшчэ цалкам не вывучана. Я не крыўдзілася, хоць і адказвала: "так твае песні таксама не існуюць — яны ж не апублікаваныя". Ён усміхаўся: "ты права". Тады мне было складана з ім спрачацца — у той час у мяне былі толькі артыкулы, збор старажытнабеларускага іканапісу мы толькі пачыналі збіраць. Яшчэ не было выдадзена ніводнай кнігі — зараз іх дзясяткі.\n— Высоцкі не прызнаваў старажытнабеларускае мастацтва, а як ён ставіўся да беларускай мовы?\n— У яго да моў было адмысловае чуццё. А яшчэ ў яго быў дзіўны сшытак, які ён заўсёды насіў з сабой. Ён запісваў туды незвычайныя словы. Збіраў іх, як Пушкін. Яму вельмі падабалася беларускуя мова — ён заўсёды казаў, што гэтая мова прыгожая, як італьянская. І архаізмы ў мове прыводзілі яго ў сапраўднае захапленне. Часам ён проста ўлюбляўся ў нейкае слова і мог паўтараць яго шмат разоў, як дзіця.\nПоўную версію інтэрв'ю з Надзеяй Высоцкай чытайце на рускай версіі Sputnik>>\nБеларуская мова, Жыццё знакамітых людзей, Гісторыя, Уладзімір Высоцкі, Мінск, Беларусь


Тадэвуша Гавіна пазбавілі амаль дваццаці подпісаў\n13 верасень 2004, 16:54\nСяргей Астраўцоў, Горадня Адкліканыя каля дваццаці подпісаў, пададзеных за Тадэвуша Гавіна, якія зьбіраецца вылучацца ў Гарадзенскай Сельскай выбарчай акрузе №54. Жыхары вёскі Путрышкі пад ціскам мясцовага начальства адмовіліся ад сваіх подпісаў. Паводле заканадаўства, гэта можна было зрабіць толькі да моманту здачы подпісаў ініцыятыўнай групай у акруговую выбарчую камісію. Тадэвуш Гавін напісаў скаргі ў пракуратуру Гарадзенскага раёну, у акруговую камісію і ў АБСЭ.\nТадэвуш Гавін зьяўляецца незалежным кандыдатам, вылучаецца як адзін зь кіраўнікоў “Фонду садзеяньня лякальнаму разьвіцьцю”. Ён гаворыць, што ў Путрышках прадстаўнікі сельсавету, разам з участковым і сябрам акруговай камісіі наведвалі людзей, якія паставілі свой подпіс у падтрымку яго кандыдатуры. Паводле Гавіна, гэтыя людзі гаварылі, што ён — нявартая асоба, тым больш каб за яго галасаваць на выбарах у Палату прадстаўнікоў.\n(Гавін: ) “Пасьля гэтага выбаршчакам прапанавалася падпісаць загадзя падрыхтаваны блянк, часамі гэта нават быў чысты кавалак паперы, аб адкліканьні свайго подпісу”.\nМеркаваньне кіраўніка выбарчага штабу Тадэвуша Гавіна Андрэя Пачобута:\n(Пачобут: ) “Мы перадалі падпісныя лісты 2 верасьня. А намі зафіксаваны факты адмовы ад подпісаў — 9 верасьня. Гэта сьведчыць пра тое, што сябры камісіі плянуюць службовы падлог дакумэнтаў для таго, каб нас не зарэгістраваць”.\nПаводле спадара Пачобута, каб не зарэгістраваць Тадэвуша Гавіна, трэба прызнаць несапраўднымі 52 подпісы. Каля 20 ужо адкліканы.


З першага погляду — Кричев. Новости Кричева. Кричевская жизнь\n12.12.2016 33 Кричевская жизнь 0 Comment\nБыў час, калі ўсе кінуліся абзаводзіцца дачамі. Не разгубіўся і бухгалтар Адам Верас. Прыдбаў у калгасе дамок, лічы, гнілы. Без вокнаў і дзвярэй, з праблемным дахам.\nПерш, чым узнімаць яго на крывыя рахітычныя ногі, рашыў ацаніць, цяпер ужо вачыма ўласніка, куды ўпёк ледзь не паўгадавы заробак. Прыехаў, наблізіўся да аконнага праёму і разглядвае друз на падлозе. І такі сум ахапіў уласніка, што не адразу заўважыў, як побач апынулася моцненькая жанчынка год пад сорак з гакам.\n— Здрасьце, — мовіла яна сціпла і за кампанію зазірнула ў хату. А заадно, не губляючы марна часу, бо хутка даіць кароў калгасных, нейкім асаблівым чынам прыкусіла ніжнюю губу. Прыкусіла і трымае, як кот мыш.\nА гаспадар гнілухі не бачыць. Усё мяркуе, з чаго пачаць выбівацца ў прадпрымальнікі? А, можа, не жадае бачыць з вышыні шасцідзесяці год? Тады жанчына, як потым аказалася, суседка, адпусціла ніжнюю і закусіла верхнюю. Больш пульхнатую і бліжэйшую да незнаёмца. І моцненька закусіла. Ледзь не да крыві. А, можа, і да крыві. Ды ён зноў нуль увагі. Ну, гэта ўжо было задужа. Гэткая абыякавасць да закусвання раззлавала б каго заўгодна. Суседку ж тым болей. «Ну, пачакай, гарадскі задавака, я табе пакажу. Калі ты з нейкай там канторы, дык на мяне можаш зыркаць, як на смецце, што пад нагамі? – падумала суседка. — Пачакай…”.\nІ ўсчала шукаць зручнага моманту, каб расквітацца за наплявацельскія адносіны да сваіх пачуццяў, якія, між іншым, узніклі з першага погляду.\nІ ён настаў. Тыдні праз два прывёз Адам Верас чатыры рамы. Паставіў, палюбаваўся і, задаволены сваім першым поспехам, падаўся прэч.\nНаталля Пікіна не адразу прыйшла да высновы, што рабіць. Але прыйшла. Паразважаўшы, спынілася пад шырокім клёнам з поўнымі кішэнямі невялікага камення. Гэтак метраў за дваццаць пяць. Дастала першы каменьчык, пахукала на яго, перахрысцілася, прыцэлілася ў крайняе з левага боку, мовіла:\n— А вось табе, стары задавака, маё першае прызнанне ў каханні, — і шпульнула камень.\nАле міма. Гэта яе здзівіла. Каб з такой малай адлегласці ў такую вялізную мішэнь ды прамазаць?\n— Ты што ж, канторскі пацук, думаеш, што гэта і ўсё?! Не-е-е… Не на тую нарваўся. Не такіх утаймоўвалі. І са словамі «а вось табе, пень асінавы, яшчэ адно прызнанне!” шпульнула другі камень. І зноў міма.\n— Ах, дык ты вунь як! – усчала злавацца закаханая. – Дык ты думаеш, што я прыйшла гуляць з табой у цацкі? А-а-а в-восьт-таб-бе яшчэ…\nІ зноў міма. Ну, такое не кожны сцерпіць. А тым болей Наталля Пікіна. Яна хацела тут жа падскочыць бліжэй да акна, але стрымалася. Не дазволіў гонар. Яшчэ маці вучыла дабівацца свайго цярпліва, прыстойна.\n— Не-е-е, лысы пень, усё роўна будзе так, як жадаю, — і шпульнула ў акно адразу тры каменьчыкі.\nЯна аж падскочыла ад радасці. Ледзь утрымалася, каб не ўскрыкнуць. Верхняя шыбіна дзынкнула і раскалолася на кавалкі. Хацелася, вельмі хацелася замацаваць поспех, але яна ўзяла сябе ў рукі, бо ў душы спела жаданне расцягваць задавальненне як мага надалей. Калі раструшчыць усе вокны адразу, што ж рабіць заўтра, паслязаўтра, праз тры дні?\nНа другі дзень, уладкаваўшыся пад клёнам, Наталля Пікіна дастала некалькі каменьчыкаў з кішэні, запела тое-сёе з оперы «Кармэн”:\nТрам ты там, трам ты там,\nТы мяне не любіш, дык я люблю…\nТрам ты там, трам ты там…\nІ прыму-у-уш-шу ця-бе-е, гі-гэ-гэ, лю-юбі-і-іць…\nІ шпульнула першы камень у акно. І тут, як з-пад зямлі, ўзніклі блізняты – дачка і сын.\n— Ой, мамачка, дай і нам каменьчыкаў, — заенчыў сынок, — я пацелю адразу. Вось пабачыш!\n— Што-о?! Я сама тут, і толькі сама, а ну, кыш адсюль! — І шпульнула яшчэ раз. І на табе, патрапіла. А так хацелася шпуляць і шпуляць.\nКалі ля будынка ў нядзелю зноў апынуўся гаспадар, тут жа аказалася і Пікіна. На яго ашалелы погляд яна вельмі спагадліва мовіла:\n— Гэта ж дзеці. Ну, дзеці, хто ж яшчэ?\nІ Адам Верас паверыў. Вярнуўшыся ў горад, ён заняўся пошукамі шкла, а Наталля Ільінічна – пошукамі кругленькіх, прыгожых каменьчыкаў.\nНаступіў новы этап прызнання ў каханні.\n← «Я и моя семья»\nДаведзены шэраг пытанняў →\nПутешествие по истории Беларуси


Самы высокi, стары, загадкавы… Пяць найбольш цiкавых праваслаўных храмаў Мiнска | Планета Беларусь\nАвтор: Хрыстафор Хiлькевiч\nУ шматвекавой гiсторыi Мiнска здаралiся перыяды, калi горад быў амаль цалкам праваслаўным, i калi тут дзейнiчала толькi адна праваслаўная царква, i калi наогул усялякая рэлiгiя была забаронена. Паспрабуем разабрацца, якія са спрадвечна праваслаўных храмаў чым цікавыя. Наўмысна не будзем чапаць кафедральны сабор Святога Духа, бо ўзводзiўся ён усё ж як касцёл кляштара бернардынак. Пра каталiцкiя святынi пагаворым у iншым артыкуле.\nРэшткi найстаражытнай менскай бажнiцы схаваны на тэрыторыi колiшняга замчышча, што ў самым пачатку праспекта Пераможцаў. Археолагi сведчаць: гэты храм будавалі ў канцы ХI стагоддзя (то бок лiтаральна праз некалькi дзясяткаў гадоў пасля падзялення хрысцiянскай царквы на каталiцызм i праваслаўе), i яна не мела аналагаў у старажытнарускім манументальным дойлідстве, бо злучала рысы візантыйскай і заходнераманскай архітэктуры. Бажнiца мусіла паўстаць трохапсідным збудаваннем 16 на 12 метраў, але яе таўшчэзныя (да паўтара метра) каменныя сцены паспелі ўзвесці толькі прыблiзна да мятровай вышыні.\nУ ХIII стагоддзi недабудаваны па невядомых прычынах (некаторыя кажуць, праз землятрус) храм ператварылі ў хрысціянскі некропаль – археолагі выявілі ў ягоных руінах 21 пахаванне заможных гараджан у саркафагах з яловых дошак. Неўзабаве па-над каменным падмуркам прайшла драўляная маставая. Нiколi не ўзгаданая ані ў летапісах, ані ў старадаўнiх актах, царква была выяўлена толькi праз сем стагоддзяў, падчас раскопак у 1949 годзе. Потым яе падмуркi закансервавалi на паўтарамятровай глыбіні пад невялікім пагоркам паміж Свіслаччу і Домам фізкультурніка, а наверсе выклалi сімвалічны макет і ўсталявалi памятны знак.\nДарэчы, а цi ведаеце вы, дзе схаваныя падмуркi другога па старажытнасцi мiнскага храма – царквы Раства Багародзiцы? Меркавана пад трасай праспекта Пераможцаў, у тым месцы, дзе ён пераходзiць у пуцеправод над Нямiгай. Якраз з гэтага маста добра бачная Петра-Паўлаўская царква –\nу Мiнску храмаў. Бажнiцу пабудавалi ў 1611–1613 гг. на пляцы, ахвяраваным князёўнай Аўдоццяй Друцкай-Горскай – удавой каралеўскага маршалка (як зараз сказалі б, кіраўніка Адміністрацыі і начальніка службы бяспекі манарха). Царкоўная архітэктура, аб’яднаўшы ў сабе рысы барока i рэнесансу, мела ярка выражаны абаронны характар: трохмятровай таўшчыні сцены, высока размешчаныя вокны-байніцы, вежы замкавага тыпу (iх дзве, але яшчэ дзве, як у Сынкавiчах, мусiлi з’явiцца з задняга боку – іх падмуркі выявілі пры раскопках) сведчаць пра тое, што храм першапачаткова выконваў не толькі духоўныя функцыі, але і служыў фарпостам на подступах да замка.\nУ ХVII стагоддзі Петра-Паўлаўская царква была адзіным праваслаўным храмам у каталіцка-унiяцкім Мінску. Пасля далучэння Міншчыны да Расійскай імперыі ў 1795-м сабор набыў статус кафедральнага, але ў гэтай ролі прабыў нядоўга – усяго чатыры гады. Тады ж яго адрэстаўравалi на сродкі, ахвяраваныя рускай царыцай Кацярынай II, якая, апроч іншага, паднесла царкве шчодрыя падарункі: тры срэбных падсвечнікі і наштось частку свайго асабістага гардэроба!\nУ 1933 годзе старадаўні храм быў разрабаваны і закрыты; савецкiя ўлады зрабілі ў iм склад для захоўвання селядцоў. Пасля Вялiкай Айчыннай былую царкву часова прыстасавалі пад жыллё, а потым у ёй атрымаў прапiску архіў навукова-тэхнічнай дакументацыі. Толькi 7 снежня 1991 года ў Свята-Петра-Паўлаўскім саборы прайшла першая за доўгія гады літургія – адбылося гэта за дзень да падпісання знакамітых Белавежскіх пагадненняў, што паставілі тлустую кропку ў гісторыі атэістычнай імперыі.\nУ ХIII (па iншых звестках – у ХIV) стагоддзі на стромкім схіле Траецкай гары, па-над Свiслаччу, быў заснаваны Спаса-Узнясенскі праваслаўны мужчынскi манастыр, якi лічыўся адным з найбагацейшых у Вялiкiм княстве Лiтоўскiм: яму належылі шматлiкія землі, у бібліятэцы захоўвалася мноства друкаваных і рукапісных кніг, пры iм дзейнічалі школа і прытулак. Калi ў канцы ХV стагоддзя манастыр моцна пацярпеў ад пажару, на дапамогу яму прыйшла жонка вялікага князя Аляксандра – Алена, перадаўшы манахам маёнтак Трасцянец блізу Мінска. Менавiта ў царкве Узнясення Гасподня пры манастыры, верагодней за ўсё, малiўся ўлетку 1514-га вялiкi гетман Канстанцiн Астрожскi – перад тым як яго войска рушыла ў бок Оршы, каб даць адпор маскавiтам.\nДвойчы на працягу ХVI стагоддзя iгумены мiнскага манастыра, Ёна і Міхаіл, былі пасвечаны ў мітрапаліты Кіеўскія (Лiтоўска-Наваградскiя), а яшчэ адзін, Васiян, стаў архімандрытам Кіева-Пячэрскай лаўры. Некаторы час ва Узнясенскiм манастыры служыў Міхаіл Рагоза – святар, пад чыім старшынствам у 1596 годзе царкоўны сабор абвясціў Брэсцкую ўнію. У тым жа годзе ён быў пазбаўлены праваслаўнага сану, аднак застаўся мітрапалітам ва ўніяцкай царкве. Тады мінскі Спаса-Узнясенскі манастыр разам са сваім iгуменам перайшоў у вунію.\nНа жаль, царква Узнясення (якую мiнчукi часцей называлi «Белай», а вулiца, што праходзiла побач, звалася Белацаркоўнай) не захавалася. Але ж манастырскi будынак збярогся – сёння гэта адзiн з карпусоў Міністэрства абароны Беларусі.\nУ 1799 годзе для нядаўна ўтворанай Мінскай праваслаўнай епархіі быў выкуплены пляц у раёне сучаснага Аляксандраўскага сквера. Тут цягам ХIХ стагоддзя з’явiўся цэлы ансамбль Архірэйскага падворку, пры якiм спачатку дзейнiчала напаўдраўляная Успенская царква, а з 1885 года – на месцы разабранай папярэдніцы – мураваная царква Покрыва Прасвятой Багародзіцы, выкананая ў рэтраспектыўна-рускiм стылi.\nНа пачатку ХХI стагоддзя на ўсходняй ускраіне Мiнска вырасла гiганцкая царква, асвячоная ў гонар Усіх Святых. Яна на 14 метраў вышэйшая за маскоўскi сабор Васіля Блажэннага, на 5 метраў – за сабор Парыжскай Божай Мацi i нават на 40 сантыметраў – за Нацыянальную бiблiятэку Беларусi, што стаiць непадалёк. Вышыня мiнскай бажнiцы разам з крыжом – 74 метры, i сёння гэта самы высокi храм у нашай краiне.\nМногія мінчукі ўжо заўважылі, што вакол касцёла Святых Сымона і