Девушка-праздник, девушка-улыбка несёт позитив докшицким жителям — Докшицы Бегомль Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах Услуги в Докшицах Объявления в Докшицах\n31.12.2014 222 Natali Комментариев нет\nЯе можна параўнаць з успышкай. Дзяўчына-свята, дзяўчына-ўсмешка. Рэжысёр масавых святаў Вольга Касцюк быццам вырасла на сцэне. Яшчэ ў школе ніводнае мерапрыемства не абыходзілася без вясёлай, ініцыятыўнай дзяўчыны. Напэўна, артыстычныя здольнасці перадаліся ёй ад маці – дырэктара ГЦК і спявачкі Ірыны Касцюк. Вольга і ўявіць не магла сябе ў другой іпастасі, таму пасля заканчэння школы паступіла ў Віцебскі каледж мастацтваў. За тры гады вучобы асвоіла дзве спецыяльнасці, і адукаваным спецыялістам вярнулася ў родныя Докшыцы. Зараз яна працуе ў асноўным менавіта з моладдзю: піша сцэнарыі мерапрыемстваў, збірае аднадумцаў у тэатры-мініяцюр.\n– На дадзены момант галоўнае ў маім жыцці – гэта вучоба ў Беларускім дзяржаўным універсітэце культуры і мастацтва. Мяне можна павіншаваць з так званым медыумам – сярэдзінай навучання. У снежні гэтага года давялося паўдзельнічаць у конкурсе дыскатэчных праграм, які праходзіў у Расонах. Наша каманда вярнулася з пераможным першым месцам.\nАб’яўлены Год моладзі – гэта год чакання, надзеі і рэалізацыі мноства задумак. У першую чаргу, рабочых планаў. У маёй галаве заўсёды столькі крэатыўных ідэй, што хочацца спыніць ненадоўга час, каб іх рэалізаваць. Сваім сучаснікам пажадала б спадзявацца на сябе. Трэба думаць і дзейнічаць, каб потым можна было з гонарам сказаць, што наша моладзь здольна стварыць будучыню.\n← Музыка свела их в Докшицах\nКонкурс Мисс Снегурочка прошёл в Докшицах →\n17.03.2015 Natali Комментариев нет


Пракурор папрасіў даць па 3 гады “хіміі” лідэрам апазыцыі\n27 травень 2005, 15:31\nЛюбоў Лунёва, Менск Тры гады абмежаваньня волі з адбыцьцём пакараньня на так званай “хіміі” — такое пакараньне папрасіў абвінаваўца для Міколы Статкевіча і Паўла Севярынца. Суд над апазыцыйнымі палітыкамі цягнецца з 23 траўня. Іх абвінавачваюць у арганізацыі вулічных дэманстрацыяў 18 і 19 кастрычніка, у часе якіх нібыта адбываліся масавыя беспарадкі. 24 траўня Міколу Статкевіча арыштавалі на дзесяць сутак за непавагу да суду, бо ён адмовіўся адказваць на пытаньні судзьдзі і ўставаць перад ім. На знак пратэсту апазыцыянэр трымае галадоўку.\nПрамову прадстаўніка пракуратуры Вадзіма Пазьняка, які папрасіў пакараць Міколу Статкевіча і Паўла Севярынца абмежаваньнем волі на тры гады, Мікола Статкевіч не пачуў. Яго, як і штодня ад пачатку арышту, прывезьлі ў суд а 10 гадзіне. Ён зноў адмовіўся ўстаць перад судзьдзём Леанідам Ясіновічам, і амонаўцы зноў вывелі яго з судовай залі.\nМікола Статкевіч заявіў Радыё Свабода, што будзе і надалей трымаць галадоўку.\n(Статкевіч: ) “Безумоўна, цяпер у мяне пытаюцца адно і тое ж. Але пакуль у Беларусі ня зьявіцца незалежнага суду, мая пазыцыя таксама не зьменіцца. Я працягваю галадоўку, і я галадоўкі спыняць ня буду. Я сваёй пазыцыі не мяняю. Адзінае, чаго мне ўдалося дамагчыся: хворага на дызэнтэрыю чалавека, які знаходзіўся ў маёй камэры, адправілі ў шпіталь. Я сваёй пазыцыі не мяняю. Калі мне судзьдзя скажа, што ў гэтай краіне зьявіўся незалежны суд, то я спыню галадоўку. Але гэта нерэальна”.\nПавал Севярынец спакойна ўспрыняў прамову прадстаўніка пракуратуры. Тры гады “хіміі” ня сталі для Паўла нечаканасьцю. Вось як ён пракамэнтаваў гэта Радыё Свабода:\n(Севярынец: ) “Тры гады “хіміі”, гэта адначасова і спроба прынізіць, і спроба нэўтралізаваць перад прэзыдэнцкімі выбарамі 2006 году як Статкевіча, так і мяне. Але стаўлюся да гэтага спакойна. Турбуе мяне суд Божы, а не чалавечы. Тым больш ня суд гэтай улады. Таму, які б прысуд ні быў, захаваем маральную гатоўнасьць да ўсіх магчымых складанасьцяў, з гэтым зьвязаных. Але ж хацеў бы зазначыць: падчас судовага разгляду гэтай справы стала відавочна, што крымінальная справа развальваецца. Пракурор пачаў адмаўляцца ад кавалкаў абвінавачаньня, казаць: “Ну, ня цяжкае злачынства. Цяжка патрабаваць зьняволеньня”. Па ўсіх яго паводзінах было відаць, што ён шкадуе аб тым, што не ўдалося знайсьці крыміналу ў гэтай справе”.\nПавал Севярынец паведаміў Радыё Свабода, што будзе абскарджваць прысуд, які б ён ні быў. Ён запэўніў, што справа дойдзе да міжнародных структураў.\nАгалошваньне прысуду адбудзецца 31 траўня. Калі судзьдзя пакарае апазыцыйных палітыкаў так, як папрасіў пракурор, то Мікола Статкевіч і Павал Севярынец на так званай “хіміі” правядуць каля аднаго году. Крымінальную справу супраць іх распачалі да ўвядзеньня амністыі. Таму тэрмін абмежаваньня волі будзе скарочаны.


Яна перакананая, што ўсе дзеці нараджаюцца па-свойму мудрымі, і калі ім не перашкаджаць, то з іх вырастаюць адэкватныя, адказныя дарослыя людзі, якія паважаюць сябе і адно аднаго. Вераніка Круглова, душа і лідэр гурта KRIWI, расказала пра розніцу ў выхаванні еўрапейскіх і беларускіх дзяцей, пра сваё ўнутранае дзіця і, вядома ж, пра самую любімую на свеце Ё-Ё.\nСкачать видео (34.60 МБ)\n"Дзеткі — мая стыхія, мая тусоўка. Я люблю дзяцей! І як мама я шчаслівая, што магу гадаваць сваё дзіця ў краіне, якая стварыла ўсе спрыяльныя ўмовы для здаровага росту і развіцця дзяцей. Часам мне здаецца, што найбольшая частка насельніцтва Германіі (краіны, дзе я жыву) — гэта дзеці: усюды цяжарныя жанчыны, таты-мамы з дзецьмі, на кожным куце дзіцячыя пляцоўкі, для бацькоў працуюць неймаверна казачныя сацыяльныя льготы і дапамогі — усё для таго, каб паўсюль бегалі дзеці.\nЯ б яшчэ нарадзіла дзетак, чаму не? У Германіі вельмі спрыяльная сацыяльная абароненасць: дзяржава забяспечвае, так бы мовіць, дзіця да яго 27-годдзя! Дзіўна, праўда? Таму там ніколі не пачуеш пра тое, што дзіця — гэта цяжкі "клопат". Усё навокал адаптавана пад неабходнасці бацькоў: у кожнай канторы, дзе трэба паставіць штамп, у кожнай медычнай установе, нават у галантарэйных крамах, куды б ты ні прыйшоў, усюды ёсць дзіцячы куток і ёсць месца, дзе можна пераапрануць немаўлятаў; там жа бясплатна памперсы, сурвэткі, ватныя палачкі — прыгажосць!\nМне з маёй дачкой вельмі лёгка: у нас няма скандалаў кшталту "не хачу, не буду!" Таму што яна цалкам нармальны дарослы чалавек, з якім можна дамовіцца. Да таго ж яна і без мяне выдатна разумее, дзе небяспечна і чаго рабіць катэгарычна нельга.\nЁ-Ё можна ўсё, а нельга толькі тое, што сапраўды небяспечна. Я стараюся дапускаць як мага менш "не" ў нашых дыялогах: проста я паважаю сваё дзіця, імкнуся ніякім чынам не пакрыўдзіць, не зняважыць яго, не прышчапіць комплекс непаўнавартаснасці. Хачу пазбавіць яе "спадчыны", якая нам самім дасталася ад савецкага мінулага. Я сама да гэтага часу пазбаўляюся гэтых комплексаў, установак, што можна, а што нельга. Сур’ёзна! Мяне ўсё яшчэ бянтэжаць сітуацыі, у якіх цёткі з залатымі зубамі хамяць мне: лаяцца з імі ці "праглынаць" усё гэта зусім не хочацца, але што рабіць? І я звычайна выбіраю трэці варыянт: пачынаю гаварыць з імі максімальна ветліва, чым стаўлю іх у няёмкае становішча. І гэта працуе: цёткі пабітыя і нервы ў парадку!\nІду я мінскай вуліцай, дарослая цётка. На мне ці то хіпанскія, ці то растаманскія адзежы, іду, радуюся жыццю. Праходзяць міма мяне “камсамольцы”, беларуская моладзь, непрыгожа апранутая, дрэнна пастрыжаная… І замест таго каб я сказала: "Эх, моладзь, моладзь …" (мяне шакаваць павінная моладзь), яны на мяне вылупіліся, маўляў, што гэта за няправільная цётка пайшла. Дзіўна неяк.\nТут заўсёды кажуць: "Не ідзі туды, там лужына", "Не лезь сюды, у цябе чыстая сукенка". У Еўропе дзеці пазбаўленыя гэтых стэрэатыпаў. Асабіста я лічу, што дзеці павінныя быць бруднымі і шчаслівымі! У Германіі на кожнай дзіцячай пляцоўцы ёсць калонка з вадой і скрыня з брудам, з такой глінай спецыяльнай. І летам голыя дзеці проста вар’яцеюць ад шчасця ля гэтых калонак: яны пампуюць ваду, разводзяць гліну і вымазваюцца ёй з галавы да ног. Гэта называецца "Манча пампа", і яна ёсць у кожным дзіцячым садку. Вы можаце ўявіць такі куток бруднай радасці ў беларускіх садках? Нерэальна!\nНеяк Ё-Ё глядзела савецкі фільм пра дзіцячы садок і раптам пачала проста рыдаць. Падыходжу да яе: што такое? Сапраўды сумная карціна: у кіно на дзіця лаяліся за нейкае свавольства (яно там нешта пальцам на акне намалявала), у той час як у Ё-Ё ў садку любы крэатыў толькі вітаецца. Вось яна і знервавалася.\nЯ не ведаю, што павінна адбыцца ў грамадстве, як павінная змяніцца свядомасць наступнага пакалення, каб я нешта не прыняла ў сваёй дачцэ. Ну, памятаеце, як нам бацькі і грамадства забаранялі апранацца незвычайна, паводзіцца "неналежным чынам"… Не ведаю. Напэўна, я прыму ўсё, акрамя наркотыкаў — вось тут я буду старацца максімальна выправіць сітуацыю, таму што наркотыкі — гэта, вядома, страшна. І я ўжо не кажу пра нейкі там крымінал… Але ўсё ж я ўпэўненая, што дзеткі першапачаткова разумныя, яны не нараджаюцца дурнымі або "пустымі": з пялёнак у іх ёсць свой характар, нейкія веды, магчыма, зусім іншыя, чым у нас, дарослых.\nВераніка Круглова нарадзілася ў Мінску ў радзільні № 1 на вул. Валадарскага, якая знаходзіцца паміж турмой і Рускім тэатрам. З дзіцячых гадоў займалася музыкай і танцамі, спявала ў гуртах "Метро", " Линда", "Палац", KRIWI. Удзельніца праектаў "Народны альбом - 2000″, " Каляды - 2000″ і "Я нарадзіўся тут". Любіць дранікі. Хоча нарадзіць яшчэ адно дзіця. Жыве ў Берліне. Замужам, мае дачку Ё-Ё.\nТемы: музыка, дети, соцзащита


Калі моцна захацець, можна ў космас паляцець | Настаўніцкая газета\nКалі моцна захацець, можна ў космас паляцець\n30.09.2017 02.10.2017 - 12:11Адукацыйная прастора\nДля навучэнцаў гімназіі № 2 Мінска гэтыя словы сталі не проста фразай з дзіцячай песні, а жыццёвай аксіёмай. 8 “А” клас, якому аднойчы прапанавалі акунуцца ў касмічную тэму і які так і застаўся ў космасе, цяпер у гімназіі называюць зорным. Самі ж навучэнцы спадзяюцца, што аднойчы гэтае іх захапленне пяройдзе на прафесійны ўзровень. А падтрымлівае ў дзецях імкненне да палёту чацвёрты год запар іх класны кіраўнік і настаўніца англійскай мовы Алена Грышанава.\nДваццаць з амаль трыццаці гадоў у школе Алена Леанідаўна з’яўляецца класным кіраўніком. І заўсёды жыццё вакол яе і яе класа бурліць. Галоўная адметнасць — ва ўмелым супрацоўніцтве не толькі з дзецьмі, але і з іх бацькамі. Таты і мамы — не гледачы, а суаўтары, актыўныя ўдзельнікі амаль усіх творчых мерапрыемстваў. Яны право-дзяць майстар-класы па стварэнні капелюшоў і аксесуараў, усе разам ходзяць у тэатр і кіно, ездзяць па Беларусі і за мяжу. Дзевяць гадоў запар у межах гімназічнага марафону “Віват, гімназія!” праводзяцца “Калядныя сустрэчы”. Гэта маштабныя пастаноўкі казак-мюзіклаў, у якіх акцёрамі, сцэнарыстамі, дэкаратарамі становяцца вучні Алены Леанідаўны. Яна разам са сваім класам ініцыіравала штогадовыя дабрачынныя акцыі “Падары кнігу дзецям”, “Зялёная планета”, “Цёплыя далоні” і інш.\nЗнаёмства з зоркамі для сённяшняга 8 “А” пачалося яшчэ ў 2 класе, калі ў музеі авіяцыйнай тэхнікі на Баравой іх у акцябраты прымалі лётчыкі-касманаўты Уладзімір Кавалёнак і Пётр Клімук. Напрыканцы 4 класа яны збіраліся ўступаць у піянерскую арганізацыю, і да іх на адкрытую класную гадзіну, прысвечаную Дню касманаўтыкі, прыехаў ураджэнец Беларусі Алег Навіцкі, лётчык-касманаўт, Герой Расіі. Дзеці атрымалі дазвол у касманаўта назваць свой будучы піянерскі атрад яго іменем.\nЗвязаў з космасам дзяцей тата Колі Мачанскага Мікалай Пятровіч, начальнік Цэнтральнага аэраклуба імя двойчы Героя Савецкага Саюза С.І.Грыцаўца ДТСААФ, падпалкоўнік запасу. Гэта вельмі цікавы чалавек, якога называюць легендай беларускай авіяцыі, а пра яго прафесійны шлях напісаны дзясяткі інтэрв’ю і нават выдадзена кніга. Але галоўнае — ён зацікаўлены пазнаёміць Колю і яго аднакласнікаў са сваёй прафесіяй і сябрамі-калегамі, улюбёнымі ў неба. А калі класным кіраўніком сына стала Алена Леанідаўна і падхапіла гэтую хвалю, усё закруцілася на поўную сілу.\nУсе 30 гадоў А.Л.Грышанава працуе з піянерамі. Пачынала прафесійную кар’еру піянерважатай і сёння носіць гальштук. Але работа з такім зорным атрадам вымагала больш сур’ёзнай работы. Рыхтуючыся да прыёму ў піянеры, яе выхаванцы-пяцікласнікі вывучалі гісторыю пакарэння космасу, знаёміліся з біяграфіямі касманаўтаў, стараліся перамагаць ва ўсіх гімназічных конкурсах і справах.\nЗ Алегам Навіцкім у піянераў завязалася сапраўдная дружба. Летась Алег Віктаравіч у Дзень піянерскай дружбы запрасіў 46 хлопчыкаў і дзяўчынак і педагогаў гімназіі ў Зорны гарадок, што пад Масквой. Яны аб’ехалі з экскурсіяй Маскву, пабывалі ў выставачным павільёне “Пакарыцелі космасу” на ВДНГ і, галоўнае, сталі гасцямі Зорнага гарадка. У музеі гарадка ўбачылі макеты Міжнароднай касмічнай станцыі “Мір” у натуральную велічыню, трэнажоры для касманаўтаў, ацанілі на смак стравы з меню для касманаўтаў, даведаліся, як развівалася касмічная навука, як наладжаны быт касманаўтаў на касмічнай станцыі, убачылі на свае вочы самалёт, на якім лятаў Ю.Гагарын, і, канечне, сустрэліся з Алегам Навіцкім.\nВыхаванцы Алены Леанідаўны якраз перад чарговым яго палётам дасылалі яму сваё відэавіншаванне з Днём касманаўтыкі, а Алег Віктаравіч паляцеў у космас з фотаздымкам “свайго” атрада і з адкрытага космасу дасылаў ім відэапрывітанне.\n“У мінулым навучальным годзе да нас прыязджаў Уладзімір Кавалёнак, — расказвае Алена Леанідаўна. — Ён расказаў шмат гісторый са свайго жыцця ў космасе. Напрыклад, калі быў на сустрэчы са школьнікамі, адна дзяўчынка спыталася, як у космасе гарыць запалка, а адказу ён не ведаў: даследаванняў працэсаў гарэння ў космасе на той момант не праводзілася. І ён паабяцаў: “У наступны раз палячу — праверу”. І нам ужо расказваў, што запалка гарыць, але не такім вострым полымем, як на Зямлі, а вогненным шарыкам. З гэтага і пачаліся эксперыменты з агнём у космасе”.\nНа наступным тыдні васьмікласнікі зноў чакаюць у госці Алега Віктаравіча Навіцкага. У найбліжэйшы час плануюць пры падтрымцы аэраклуба і асабіста Мікалая Пятровіча стварыць у гімназіі музей касманаўтыкі. Наступнай восенню ў межах правядзення Міжнароднага касмічнага кангрэса яны будуць закладваць Алею Касманаўтаў у парку Чалюскінцаў. Тэндар на правядзенне гэтага маштабнага мерапрыемства, якое аб’яднае касманаўтаў усяго свету, менавіта ў Беларусі вясной гэтага года выйгралі У.Кавалёнак і М.Мачанскі на Міжнародным касмічным выканкаме ў Францыі.\n“Тэма космасу вельмі захапляльная для ўсіх нас, незалежна ад полу, інтарэсаў і г.д., — гаворыць васьмікласніца Ілона Дзялендзік. — Мы ганарымся, што сябруем з касманаўтамі і можам бачыць тое, што закрыта для іншых. І многія з нас мараць аб прафесіях, так ці інакш звязаных з космасам, з касмічнымі тэхналогіямі. Некаторыя хлопцы мараць стаць касманаўтамі. Прычым гэта не проста мара, а мэта, і таму яны мэтанакіравана да яе ідуць. Яны ведаюць, што касманаўту трэба мець бездакорнае здароўе, і таму ўжо цяпер робяць усё, каб яго не згубіць, а, наадварот, умацаваць, з дзяцінства выбудоўваюць здаровае жыццё, займаюцца ў спартыўных секцыях, гуляюць у футбол, хакей”.\nЦяпер дзеці ведаюць, што мноства прадпрыемстваў Беларусі працуюць на космас. Гэта такая каласальная прафарыентацыя і падштурхоўванне на выбар сумежных касмічнай індустрыі спецыяльнасцей, якія дазволяць калі не паляцець у космас, то спрыяць палётам.\n“Я з нецярпеннем чакаю зімы, бо пачнуцца мае заняткі парашутным спортам, — гаворыць васьмікласнік Мікалай Мачанскі. — Пакуль я вельмі актыўна займаюся падводным спортам і хакеем, каб мець добрую фізічную форму. У будучыні планую паступаць у лётнае вучылішча і, спадзяюся, звяжу сваё жыццё з авіяцыяй — тым самым працягну сямейную дынастыю”.\nСтарэйшы сын Мікалая Пятровіча Аляксей — лётчык. Унук таксама займаецца авіяцыйным спортам і ўжо лятае. Лятае з татам і Коля, двойчы скакаў з парашутам. Да Колі далучылася і аднакласніца Ілона Дзялендзік. З парашутам скочыла нават Алена Леанідаўна! А яшчэ на самалёце яна зрабіла ўвесь комплекс вышэйшага пілатажу: штопар, бочку, васьмёрку і інш.\nДагэтуль дзеці расказваюць сваім сябрам, якая ў іх класная класная, а бацькі яе нават узнагародзілі ордэнам Мужнасці.\n“Акрамя Колі, у мяне ёсць двое старэйшых дзяцей, таму я ў сваім жыцці бачыў шмат настаўнікаў. І часта з жонкай мы адзначаем, што нам з класным кіраўніком сына пашанцавала. Упэўнены, што гэтага ж меркавання будуць літаральна ўсе бацькі ў класе, — гаворыць Мікалай Пятровіч Мачанскі. — Яна робіць тое, што любіць і ўмее рабіць у дасканаласці. Дзеці цэняць яе, аберагаюць.\nПа-першае, яна ніколі не крытыкуе дзяцей (а ў падлеткавым узросце заўсёды хапае прычын, звязаных і з вучобай, і з паводзінамі), а дае слушныя парады — кожнаму дзіцяці індывідуальна. Па-другое, і дзецям, і мне імпануе тое, што, каб у поўнай меры зразумець авіяцыйную, касмічную тэматыку, якой захоплены ўвесь клас, яна не пабаялася акунуцца ў авіяцыю. Для прафесійнага ўзроўню, для пашырэння кругагляду і, безумоўна, для атрымання дзіцячага аўтарытэту гэта вельмі карысна. Па-трэцяе, Алена Леанідаўна жыве класам, упісваецца ў яго жыццё. Часам глядзіш на яе — ну, вучаніца 8 класа! Яна дасканала валодае камп’ютарнымі тэхналогіямі, далучае да іх асваення і дзяцей, ведае ўсе гульні, у якія гуляюць падлеткі, і зрэдку нават можа з імі пагуляць”.\n“Пасля інстытута я прыйшла ў школу працаваць піянерважатай, і ў нас быў вопытны настаўнік музыкі, які мне даў адну параду: “Калі заходзіш у клас да пяцікласнікаў, ты павінна стаць пяцікласніцай. Калі працуеш са старшакласнікамі — вырастай з імі. Ты павінна жыць іх жыццём”. Я гэта запомніла на ўсё жыццё і стараюся так рабіць”, — гаворыць Алена Леанідаўна.\nРазважаючы пра асаблівасці работы з сучаснымі піянерамі, мая суразмоўніца адзначае: “Мой прынцып — не стаяць на месцы, увесь час рухацца наперад, ды і самі піянеры мяняюцца. Ні да адной справы нельга падыходзіць фармальна. Павінен быць вынік вашай агульнай работы, дзеці павінны адчуць гэта на сабе. Калі тэатральная пастаноўка, то гэта не сумны спектакль у паўпустой зале са зробленымі за ноч дэкарацыямі, а феерычнае шоу з бездакорнай ігрой, з шыкоўнымі дэкарацыямі, спецэфектамі. Так, на нашы пастаноўкі задоўга раскупляюцца білеты, прыходзяць не толькі бацькі, сябры, але і незнаёмыя людзі, рэпартажы пра шоу трансліруюцца на Беларускім тэлебачанні. Нашы акцёры ганарацца тым, што робяць.\nМаральныя якасці і патрыятычныя пачуцці можна і трэба выхоўваць сучаснымі спосабамі. У тым ліку і з дапамогай камп’ютара. Вось прыклад. Вывучаючы кантэнт еўрапейскіх сайтаў, мы звярнулі ўвагу на тое, што нашу краіну амаль заўсёды называюць Беларусіяй. Мы папрасілі выказаць перад відэакамерай свой пункт погляду на гэтую памылку вядомых людзей: намесніка міністра абароны па ідэалагічнай рабоце Рэспублікі Беларусь, кіраўніка Парка высокіх тэхналогій, лётчыка, урача, тэлежурналіста і іншых, — і ўсе гэтыя інтэрв’ю зманціравалі ў адзін відэаролік. Гэты ролік і прымацаваную да яго петыцыю, якую склалі самі, мы адправілі на Change.org — анлайн-платформу для размяшчэння петыцый. У петыцыі мы прасілі правільна, карэктна называць нашу краіну: не Беларусіяй, а Рэспублікай Беларусь. Петыцыю падпісалі і ўсе вучні нашай гімназіі, і педагогі, і бацькі, і звычайныя анлайн-карыстальнікі. Дапамагаў нам выпускнік Дзмітрый Савелаў, дырэктар Change.org па Усходняй Еўропе і Цэнтральнай Азіі. Як вынік, у Вікіпедыі зрабілі папраўку — у тлумачэнне дадалі афіцыйную назву — Рэспубліка Беларусь. (Гэтая ініцыятыва, дарэчы, сёлета прынесла перамогу Алене Леанідаўне ў фінале гарадскога конкурсу прафесійнага майстэрства “Cталічны настаўнік — сталічнай адукацыі”. — Заўв. аўт.)\nАбавязкова трэба мяняць формы работы. Не трэба абмяжоўвацца выступленнямі агітбрыгад і лозунгамі — акуніце дзяцей у блізкую да іх сферу. Калі сёння ім бліжэй камп’ютар, камеры — разам здымайце відэа, манціруйце ролікі, падбірайце музыку, навучыце працаваць з сайтамі. Дарэчы, цяпер я абагульняю ўсю сваю работу па тэме “Фарміраванне інфармацыйнай кампетэнцыі ў класных кіраўнікоў”.\nПоспехаў вам, Алена Леанідаўна!\nі з архіва А.Л.Грышанавай.\nФотакрос па родным краі\nКацярына АНЦІПАВА, прафесар БДУ: “Я гэтую работу ні на што не памяняю”


Catholic.by - Архімандрыт Сяргей Гаек прадстаўляе Беларускую Грэка-Каталіцкую Царкву на інаўгурацыі епархіі ў Македоніі\nАрхімандрыт Сяргей Гаек прадстаўляе Беларускую Грэка-Каталіцкую Царкву на інаўгурацыі епархіі ў Македоніі\n01.12.2018 12:47 Svjazep.org / Catholic.by\nУ македонскім горадзе Струміца 1–2 снежня праходзіць інаўгурацыя каталіцкай епархіі ўсходняга абраду. Беларускую Грэка-Каталіцкую Царкву прадстаўляе на ўрачыстасцях кс. архімандрыт Ян Сяргей Гаек МІС, Апостальскі візітатар для грэка-католікаў Беларусі.\nВа ўрачыстасцях ўдзельнічаюць шматлікія вернікі-пілігрымы ўсходняга абраду з усёй Македоніі, а таксама шматлікія іерархі візантыйскага і рымскага абрадаў з розных краінаў Еўропы.\nНовая ўсходнекаталіцкая епархія Струміца-Скоп’е атрымала тытул Успення Багародзіцы. Яна створана папам Францішкам на месцы ранейшага апостальскага экзархату Македонскай Каталіцкай Царквы візантыйскага абраду.\nУ нядзелю 2 снежня ўрачысты інгрэс епархіяльнага біскупа Кіро (Стаянава) у катэдральны сабор Успення Багародзіцы ў Струміцы ўзначаліць прэфект Кангрэгацыі Усходніх Касцёлаў кардынал Леанардо Сандры. Ён зачытае папскую булу і ўвядзе біскупа Кіро на епархіяльны пасад. Да гэтага часу іерарх нёс служэнне апостальскага экзарха.\n1–2 снежня — святочныя дні для ўсіх македонскіх католікаў усходняга абраду, чые карані паходзяць з Уніі 1859 г. у горадзе Кукуш. У часы камуністычнага рэжыму ў Югаславіі было забаронена нават узгадваць існаванне ўсходніх католікаў у Македоніі.\nАбноўлена 01.12.2018 13:00\nПапа Францішак наведае Балгарыю і Македонію


"Ці падаўляць свайго ўнутранага фашыста?" Праваабаронцы ладзяць семінар у Брэсце\nhttps://spring96.org/be/news/85199 2016 2016-10-13T13:54:21+0300 2016-10-13T13:54:21+0300 2016-10-13T14:00:42+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/afisza.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nМоладзевая Праваабарончая Група-Беларусь і праваабарончая ініцыятыва "Human Constanta" запрашаюць Вас 17 кастрычніка на семінар у Брэсце па тэме глыбіннага антыфашызму.\nНапэўна, Вы лічыце, што тэма фашызму зусім не тычыцца сучаснага беларуса, які жыве ў мірны час у сваім мірным горадзе. Але ўсё далёка не так проста. Сёння менавіта ў Брэсце знаходзяцца некалькі тысяч бежанцаў з Чачні, якія вымушаныя заставацца тут на месяцы, таму што Польшча не прымае іх у сябе. Напэўна, Вы чулі пра гэта і бачыце гэтых людзей у сваім родным горадзе. Што Вы адчуваеце, сустракаючыся з імі?\nВельмі добра, калі ў Вас не ўзнікае грэбавання і адчування дыскамфорту пры сутыкненні з прадстаўнікамі іншых меншасцяў. Аднак часцяком менавіта агрэсіўная рэакцыя характэрна для многіх іншых людзей, якіх ні ў якім разе нельга назваць дрэннымі. Чаму так адбываецца? Чаму такія рэакцыі небяспечныя? І чаму з гэтым вельмі важна працаваць кожнаму з нас?\nПраваабаронцы прапануюць Вам прыйсці на сустрэчу і пагутарыць не толькі з імі, але і з самім сабой.\nАкрамя гэтага, у рамках семінара “Глыбінны антыфашызм” будзе прадстаўленая выстава, падрыхтаваная Моладзевай Праваабарончай Групай-Беларусь. Працы, якія Вы ўбачыце, распавядуць пра тое, што правы чалавека - пра кожнага з нас, а арт-мова - той інструмент, які нават без спецыяльных навыкаў дапамагае трансляваць нешта важнае. І не абавязкова быць прызнаным мастаком, каб змяняць свет вакол. Тэмы адукацыі, самаразвіцця, недыскрымінацыі, салідарнасці, міратворчасці і імкнення да справядлівасці сталі ключавымі кропкамі адліку творчага імпульсу.\nКаб трапіць на мерапремства, трэба запоўніць анкету ўдзельніка да 15 га кастрычніка (уключна).\nСемінар адбудзецца ў “Прасторе КХ” (адрас прышлюць пасля запаўнення анкеты), пачатак у 19.00.\nТаксама арганізатары прапануюць Вам далучыцца да кампаніі па збору цёплых рэчаў для ўцекачоў, якія зараз знаходзяцца ў Брэсце і праводзяць шмат часу ў халодным будынку вакзала. Вопратку (кофты, курткі, абутак) можна прыносіць прама на семінар.\n13.10.2016 Тэгі: правы чалавека, свабода перамяшчэньня, правы мігрантаў


«Апошні вялікі збаўца ХХ стагодзьдзя»\n10 сьнежань 2013, 22:41\nСёньня ў Паўночна-Афрыканскай Рэспубліцы адбылася цырымонія разьвітаньня з экс-прэзыдэнтам гэтай краіны Нэльсанам Мандэлам.\nПрэзыдэнт ЗША Барак Абама, выступаючы на цырымоніі, сказаў: «Мандэла зьяўляецца апошнім вялікім збаўцам ХХ стагодзьдзя. Ён быў гігантам гісторыі, які прывёў нацыю да справядлівасьці, у гэты працэс былі ўцягнутыя мільёны людзей па ўсім сьвеце. Народ Паўночна-Афрыканскай Рэспублікі, яго барацьба была вашай барацьбой, яго трыюмф быў вашым трыюмфам. Вашы свабода і дэмакратыя – гэта яго спадчына» – сказаў прэзыдэнт ЗША.\nАбама параўнаў экс-прэзыдэнта ПАР з такімі вялікімі дзеячамі, як Марцін Лютар Кінг і Махатма Гандзі.\nПрыкладам шыраты душы былога лідэра ПАР Абама назваў тое, што Мандэла запрасіў сваіх былых турэмшчыкаў ў якасьці ганаровых гасьцей на сваю прэзыдэнцкую інаўгурацыю.\nПаводле слоў прэзыдэнта ЗША Нэльсан Мандэла зьмяніў ня толькі законы, але і сэрцы: «Мы ня маем права дапусьціць, каб нашы дасягненьні засланіла тое, што наша праца зробленая не да канца. У сёньняшнім сьвеце мы ўсё яшчэ бачым дзяцей, якія пакутуюць ад голаду і хвароб, бачым палітычных зьняволеных і перасьлед за перакананьні» – заявіў Абама.\nПадчас жалобнай цырымоніі ў Ёганэсбургу прэзыдэнт Абама паціснуў руку кубінскаму лідэру Раулю Кастра. Паведамляючы пра гэта, агенцтва Reuters адзначае, што гэтая падзея стала данінай памяці чалавеку, які зводзіў разам старых ворагаў і ўтаймоўваў ідэалягічныя разыходжаньні і супярэчнасьці эпохі.\nБарак Абама і Рауль Кастра\nБольш чым паўстагодзьдзя пасьля таго, як ЗША перапынілі дыпляматычныя адносіны з Кубай, такія сустрэчы паміж амэрыканскімі і кубінскімі лідэрамі былі надзвычай рэдкімі. Амэрыканскія службы пратаколу часта рабілі ўсё, каб прадухіліць двухбаковыя сустрэчы прэзыдэнтаў ЗША з кубінскімі лідэрамі.


А гэта пераклад M. Багдановіча і падрадкоўнік:\nУ паўночным краю на кургане\nI бачыць у сне яна пальму,\nШто ў дальний паўдзённай зямле\nНа спаленай сонцам скале\nСасна стаіць адзінока\nНа поўначы на голай вяршыні\nЕй сніцца сон; белай коўдрай\nЯе пакрывае лёд і снег\nЁн бачыць у сне пальму,\nЯкая далека на ўсходзе (Бліжнім)\nАдзінока і маўкліва смуткуе\nНа гарачай адвеснай скале.\nУ дадзеным выпадку перакладчык робіць неістотныя і, па сутнасці, непрыкметныя адступленні ад нямецкага тэксту. Так, у перакладзе з'явілася "на кургане" замест "на голай вяршыні", або "на спаленай сонцам скале" замест "на гарачай адвеснай скале" і г. д. Ёсць у перакладзе руская граматычная форма "зям-ле". Нарэшце, могуць узнікнуць сумненні наконт ужытку такіх слоў, як "абкутаўшысь", "нудзьгуе". I ўсё ж нельга не прыз-наць, што пераклад М. Багдановіча вельмі сугучны арыгіналу.\nПры больш дэталёвым разглядзе можна заўважыць, што перакладчык свядома ці несвядома прыглушыў алегарычнае гучанне тэмы кахання - пакутлівую долю няшчасных закаха-ных, асуджаных на вечную разлуку (сасна па-нямецкаму - der Fichtenbaum, а пальма - die Palme - словы мужчынскага і жа-ночага роду - Ён i Яна), і зрабіў акцэнт на тэме адзіноты. Дарэ-чы, на гэтую акалічнасць не звярнуў увагі М. Лермантаў у сваім вольным перакладзе гэтага твора, хоць некаторыя рускія перакладчык! імкнуліся захаваць супрацьпастаўленне мужчынскага і жаночага роду і мянялі вобраз сасны на вобраз кедру (Ф. Цютчаў, А. Майкаў) або дуба (А. Фет, П. Вейнберг)...\nВажна падкрэсліць, что пазначаныя асаблівасці перакладаў М. Багдановіча не дэфармуюць асноўны пафас і паэтыку ары-гінала, які ў беларускай версіі атрымаў свае паўнацэннае і на-туральнае адлюстраванне. Сказанае ў поўнай меры адносіцца і да астатніх перакладаў нашага паэта з нямецкай паэзіі. I тут варта пагадзіцца з кампетэнтным спецыялістам па пытаннях беларуска-нямецкага мастацкага перакладу У. Сакалоўскім, які піша: "Багдановічаўскія пераклады твораў Г. Гейнэ і Ф. Шыле-ра хаця і маюць некаторыя выдаткі, што больш залежалі ад часу, чым ад самога перакладчыка, сталі, як і ўся спадчына беларус-кага паэта, класічнымі".


Барацьба на рынку дыскрэтных відэакарт не спыняецца ні на хвіліну. Зусім нядаўна відавочным лідэрам была Nvidia, якая магла даць мадэль для любых патрэбаў. З часам у барацьбу ўключылася і AMD, у якой, трэба сказаць, атрымалася ўсё не адразу. Відэакарты кампаніі выходзілі нядрэннымі, але Nvidia заўсёды была на крок наперадзе. Здавалася, што канкурэнцыя з AMD ідзе ім толькі на карысць. У далёкім 2009 годзе "Нвидиа" ўяўляе свеце цуд, якое атрымала графічны працэсар, заснаваны на 40-нм техпроцессе.\nПаскаральнік ужо першапачаткова пазіцыянаваўся ў якасці рашэння для працы з непатрабавальнымі праграмамі. Відэакарта заняла самы нізкі цэнавы сегмент, дзе хутка даказала сваю перавагу над усімі астатнімі. Так, яна не магла запускаць патрабавальныя гульні і рэсурсаёмістыя прыкладання, аднак адрознівалася бясшумнай працай, а таксама падтрымкай DirectX 10.1. Варта адзначыць, што Geforce 210 сталі першымі ў лінейцы і атрымалі кошт у раёне 50 даляраў.\nпа-Дурному, вядома, чакаць ад бюджэтнай мадэлі якаснай упакоўкі. Geforce 210 атрымала невялікую скрынку з яркім малюнкам на адным баку. Выраблена яна з таннага кардона. На пярэдняй баку вытворца пастараўся выставіць у лепшым святле сваё дзецішча. Тут вялікім прыгожым шрыфтам нанесена назва мадэлі, яе асноўныя асаблівасці. Асаблівы акцэнт распрацоўшчык зрабіў на пазалочаных кантактах, якія выкарыстоўваюцца не толькі ў Geforce 210. Таксама маецца лагатып "Нвидиа" і Windows, што пацвярджае сумяшчальнасць з аперацыйнай сістэмай.\nБольш цікавая інфармацыя для карыстальніка знаходзіцца на тыльным баку. Тут распавядаецца аб асноўных тэхнічных характарыстыках паскаральніка на некалькіх мовах. Вытворца распісвае, якія тэхналогіі выкарыстоўваюцца, каб забяспечыць максімальную прадукцыйнасць. Прасцей кажучы, кампанія усімі сіламі імкнецца прымусіць патэнцыйнага пакупніка звярнуць сваю ўвагу менавіта на іх прадукт. За што нельга фірму асудзіць. Дакладна такой стратэгіі прытрымліваюцца і іншыя вытворцы, асноўны ўпор робячы на прыгажосць скрынкі.\nКамплект пастаўкі пакідае жадаць лепшага. Аднак аб усіх прэтэнзіях да яго забываеш, успамінаючы цану. Унутры, акрамя самой Nvidia Geforce 210, ляжыць дыск з драйверамі, мануал і планка для фіксацыі паскаральніка ўнутры кейса. Можна, вядома, прычапіцца, сказаць, што іншыя мадэлі валодаюць больш шырокім наборам камплектуючых. Але на гэта хочацца закрыць вочы, улічваючы самую даступную кошт на рынку. Тым больш, у большасці выпадкаў карыстачу не прыходзіцца дакупляць дэталі асобна. Для працы з офісным кампутарам відэакарце дастаткова таго, што паклаў вытворца.\nвідэакарта Выкананая на аснове платы цёмна-сіняга колеру. Улічваючы нацэленасць на найнізкі сегмент, вытворца пастараўся зрабіць яе максімальна кампактнай. Можна сказаць, што гэта ў яго атрымалася. Габарыты дазваляюць без працы ўсталяваць паскаральнік нават у невялікі сістэмны блок. Для офіснага рашэнні мадэль змяшчае вялікі набор інтэрфейсаў. Тут маецца DVI-I, D-Sub і нават HDMI. Усе яны акуратна размясціліся на адным з тарцоў. Наогул, выраблена відэакарта Geforce 210 нядрэнна. Дэталі выкарыстаны якасныя і абяцаюць служыць доўгія гады.\nБез працы можна выявіць на плаце графічнае ядро і некалькі модуляў убудаванай памяці. Дарэчы, іх вытворчасцю займалася кампанія "Самсунг", аб чым сведчыць маркіроўка. Дарэчы, карэйская фірма не толькі для Nvidia вырабляе модулі. У астатнім жа гэта звычайны 3D-паскаральнік з неабходным наборам кампанентаў, якія прызначаны для яго працы.\nГрафічнае ядро выкарыстоўваецца G218. Як ужо было сказана, выканана на аснове 40 нм тэхпрацэсу. Працуе графічны працэсар на тактавай частаце 720 МГц. У рэжыме бяздзейнасці частата паніжаецца да 135 МГц. Распрацоўшчыкі арганізавалі гэта для эканоміі энергіі. Выкарыстоўваецца 64-бітная шына памяці для абмену інфармацыяй, яе прапускная здольнасць складае больш за 12 ГБ у секунду.\nУ Geforce 210 1GB відэапамяці. Аднак рэальнай ўсяго толькі 512 МБ. Астатні аб'ём відэакарта бярэ з аператыўнай памяці, чаму спрыяе спецыяльная тэхналогія. Модулі выкананы па стандарту DDR3. Аб'ёму хапае для камфортнай працы большасці праграм і запуску некаторых сучасных гульняў.\nДля кантролю тэмпературы выкарыстоўваецца актыўная сістэма астуджэння. Выканана яна ў выглядзе аднаго невялікага слота. Не выкарыстоўваюцца вечка, кулер мацуецца да плаце некалькімі болцікамі. Прысутнічае невялікі радыятар, які закліканы адводзіць цяпло. Нягледзячы на маленькія габарыты, сістэма цалкам спраўляецца са сваёй задачай. Гэта і нядзіўна, улічваючы нізкае вылучэнне цяпла. Працуе кулер вельмі ціха, зліваючыся з шумам астатніх кампанентаў сістэмнага блока. Пры высокіх нагрузках, вядома, узровень шуму павышаецца, але не да крытычнага. Звычайна відэакарта не разаграваецца вышэй за 50 градусаў. Пад нагрузкамі можа паказаць больш за 60 градусаў, але вышэй за адзнаку 70 градусаў наўрад ці павысіцца.


«GrupaWsparcia.pl для Беларусі» – дапамога онлайн\nФота: Grupa Wsparcia.pl\nПраграма ўсебаковай дапамогі беларускім эмігрантам (псіхалагічная і юрыдычная дапамога, а таксама кансультаванне ў пошуку працы і жылля) была запушчаная Фондам ADRA Polska. Атрымаць падтрымку, якую яна аказвае, магчыма на новай інавацыйнай платформе.\nЦяжкі пачатак эміграцыі\nПраз чатыры месяцы пасля прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі ўсё яшчэ працягваюцца акцыі пратэсту, і многія грамадзяне адчуваюць пагрозу і разглядаюць магчымасць пакінуць сваю радзіму. Беларусы, якія прыязджаюць у Польшчу, сутыкаюцца з сітуацыяй, што нясе ў сябе шматлікія цяжкасці: пачынаючы ад нявызначанасці, звязанай з працэсам легалізацыі статусу бежанца, праз псіхічны цяжар выезду з краіны, праблемы з пошукам працы, школы для дзяцей, і заканчваючы моўным бар’ерам.\nЮрыдычную дапамогу, парады па працы, адукацыю і псіхалагічную падтрымку прапануюць шматлікія арганізацыі ў Польшчы. Аднак знайсці неабходную інфармацыю і індывідуальныя формы дапамогі складана.\nФонд ADRA Polska аб’ядноўвае намаганні з іншымі арганізацыямі, што дапамагаюць беларусам, якія прыязджаюць у Польшчу. Яго праект «GrupaWsparcia.pl для Беларусі» абʼядноўвае асобныя элементы працэсу, праз які праходзяць беларусы, якія плануюць пасяліцца ў Польшчы. Гэта істотна палегчыць доступ да ўсіх відаў дапамогі, а таксама зробіць магчымым непасрэдны і хуткі кантакт з канкрэтнымі арганізацыямі, якія прапануюць дапамогу ў пэўных галінах.\n– Арандаваць пакой ці знайсці працу значна прасцей дзякуючы наладам месцазнаходжання, а дзякуючы аўтаматычнаму перакладу моўны бар’ер ужо не зʼяўляецца перашкодай у зносінах паміж грамадзянамі Беларусі і Польшчы, – тлумачыць Якуб Юшчык з фонду ADRA Polska. – Выгады ад праекту таксама адчуюць грамадзяне Польшчы праз садзейнічанне працаўладкаванню імігрантаў з Беларусі і здачу ў арэнду нерухомасці. Праект таксама накіраваны на фармаванне пачуцця супольнасці і ўзаемнай адкрытасці і падтрымкі паміж грамадзянамі абедзвюх краін.\nКарыстальнікі парталу будуць атрымліваць псіхалагічную падтрымку дзякуючы бясплатным групавым онлайн-сустрэчам, якія праводзяцца псіхолагам у форме аўдыё, і пры дапамозе індывідуальных сустрэч – псіхалагічных і псіхатэрапеўтычных кансультацый, якія праводзяцца таксама праз інтэрнэт. Праект таксама прадугледжвае бясплатную юрыдычную кансультацыю ад юрыста са шматгадовым досведам. Элементы праекту рэалізаваныя праз партал GrupaWsparcia.pl, якім кіруе Фонд ADRA Polska.\n– Гэта сацыяльная сетка, якая дапамагае змагацца з праблемамі і дае карыстальнікам прастору для ўзаемнай падтрымкі. На GrupaWsparcia.pl карыстальнікі могуць у чаце ў любы час дня і ночы дзяліцца тым, што не дае ім спаць спакойна, і атрымліваць падтрымку, – запэўніваюць прадстаўнікі Фонду. – Падтрымка і разуменне, якія можна атрымаць ад іншых членаў суполкі GrupaWsparcia.pl, дапамагаюць перамагчы пачуццё адзіноты і з большымі сіламі змагацца з паўсядзённымі цяжкасцямі.\nЗ думкай пра больш мабільных людзей будзе запушчаны дадатак для смартфонаў на польскай і расейскай мовах, з магчымасцю рэгістрацыі на партале і дадання і пошуку прапаноў падтрымкі. Дзякуючы гэтаму дапамога заўсёды будзе пад рукой.\nПраект быў прафінансаваны Фондам Міжнароднай Салідарнасці ў рамках польскага супрацоўніцтва ў галіне развіцця Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Польшча.\nФонд ADRA Polska – дабрачынная грамадская арганізацыя, створаная ў 2009 годзе. Гэта польскае аддзяленне міжнароднага фонду ADRA, якое ў цяперашні час працуе ў 118 краінах свету. Яго мэта – дапамагчы людзям, якія маюць патрэбу, здабыць самастойнасць праз дзейнасць у галіне адукацыі і аховы здароўя, арганізацыю сродкаў да існавання, а таксама аказанне дапамогі ў сферы развіцця і гуманітарнай дапамогі ў рэгіёнах, якія пацярпелі ад стыхійных бедстваў. У 2019 годзе ў межах 13 праектаў Фонд ADRA Polska, сярод іншага, аказаў дапамогу ў Танзаніі, Кеніі, Украіне, Грузіі і Польшчы больш за 3000 чалавек – у асноўным сіротам і дзецям у нястачы.\nТэгі: Internet Беларусь дапамога Польшча салідарнасць уцекачы эміграцыя


Абарані свой дом – усталюй апавяшчальнік | УП "Витебскоблгаз"\nАбарані свой дом – усталюй апавяшчальнік\nПра існаванне аўтаномных пажарных апавяшчальнікаў сёння ведае кожны. Неабходнасць іх усталявання ўжо даўно не выклікае сумневаў, аднак многія людзі пакуль не вельмі выразна разумеюць важнасць дадзенага прыбора і тое, што менавіта ён можа своечасова апавясціць аб небяспецы і даць магчымасць выратавання людзей і маёмасці ад пажару. Каб засцерагчы сябе і сваіх блізкіх, прапануем Вам задумацца аб усталяванні ў сваім жыллі аўтаномнага пажарнага апавяшчальніка.\nЧаму аўтаномны пажарны апавяшчальнік патрэбны ў кожным доме? Для таго, каб атрымаць адказ на гэта пытанне, задумайцеся: ці хацелі б Вы своечасова даведацца, што ў Вашай кватэры ці доме пачынаецца пажар? А ці ёсць шанец выявіць пажар у доме ноччу, калі чалавек спіць і не адчувае паху дыму? Здавалася б, адказ відавочны. Ды і ў народзе нездарма спрадвеку кажуць: “Злодзей пройдзе – сцены пакіне, агонь пройдзе – усё забярэ і папялішча пакіне”.\nАле, у той жа час, большасць людзей знаходзяцца ва ўпэўненасці, што пажар можа здарыцца дзе заўгодна, але толькі не ў іх, многія кажуць, маўляў, мы не п’ём і не курым, таму пажарны апавяшчальнік нам не патрэбен. А пажары здараюцца не толькі па гэтай прычыне. Кароткае замыканне электраправодкі, не адрамантаваная своечасова печ, забыты прас або ежа, якая гатуецца на пакінутай без нагляду пліце, дзіцячае свавольства з агнём – вось далёка не поўны пералік прычын пажараў, якія пастаянна фігуруюць у зводках МНС.\nПрактыка паказвае, што ў домаўладаннях, абсталяваных аўтаномнымі пажарнымі апавяшчальнікамі, у шмат разоў павышаецца ўзровень бяспекі людзей, якія пражываюць у іх. Толькі ў 2018 годзе ў Віцебскай вобласці дзякуючы спрацоўкам АПА выратаваныя 24 чалавекі, з іх 3 дзіцяці. Сёлета ўжо выратаваныя 12 чалавек, у тым ліку 4 дзяцей.\nДумаем, што дадатковых аргументаў у неабходнасці ўсталявання аўтаномнага пажарнага апавяшчальніка проста не патрабуецца. І пагадзіцеся, што яго кошт, а гэта крыху больш за 10 рублёў, непараўнальны з коштам тых наступстваў, да якіх прыводзяць пажары, знішчаючы нажытую гадамі маёмасць, а часам забіраючы чалавечыя жыцці.\nАПА адчувальны нават да нязначнага задымлення ў памяшканні, што спрыяе хуткаму выяўленню ўзгарання на ранняй стадыі яго развіцця. Пры з’яўленні дыму ён падае магутны гукавы сігнал, які здольны апавясціць і нават абудзіць чалавека, які спіць.\nНазываецца прыбор аўтаномным, паколькі яго канструкцыя выканана такім чынам, што для працы яму не патрабуецца падключэнне да электрычнага ланцугу і падключэнне да пульта кіравання. Унутры пластыкавага корпуса размешчана крыніца сілкавання – батарэйка і кампаненты, неабходныя для выяўлення пажару і непасрэднага апавяшчэння пра яго.\nУсталяванне апавяшчальніка не патрабуе спецыяльных ведаў і навыкаў. У камплекце да яго прыкладаецца падрабязная інструкцыя, якая змяшчае ўсю неабходную інфармацыю аб мантажы, наладжванні і правілах эксплуатацыі. Прыбор зусім не псуе інтэр’ер, яго крапежная пляцоўка замацоўваецца на столі пры дапамозе шруб, а ўжо ў яе ўсталёўваецца сам аўтаномны пажарны апавяшчальнік кручэннем па гадзіннікавай стрэлцы да ўпору. Для дэмантажу дастаткова павярнуць прыладу супраць гадзіннікавай стрэлкі.\nАПА рэкамендуецца ўсталёўваць у цэнтральнай частцы столі з невялікім змяшчэннем у бок акна ці дзвярэй – там, дзе забяспечаны пастаянны паветраабмен.\nПерарывісты сігнал святлодыёда чырвонага колеру, размешчанага на корпусе АПА, сведчыць аб яго спраўнасці і знаходжанні ў дзяжурным рэжыме працы. Пры выяўленні задымлення АПА падае перарывісты гукавы сігнал з пастаянным свячэннем святлодыёда чырвонага колеру. Для спынення падачы гукавога сігналу апавяшчальніка трэба ліквідаваць крыніцу задымлення і выветрыць памяшканне.\nАпавяшчальнік працуе ад 1 батарэйкі тыпу “Крона”. Рэкамендуецца раз у год чысціць пажарны апавяшчальнік ад пылу з дапамогай пыласоса і кожны месяц правяраць яго працаздольнасць шляхам націскання на тэставую кнопку.\nКаб абараніць сябе і сваіх блізкіх ад пажараў, загадзя прымайце меры па павышэнні ўзроўню пажарнай бяспекі Вашых домаўладанняў. І памятайце, што адной з эфектыўных мер з’яўляецца ўсталяванне аўтаномных пажарных апавяшчальнікаў!)


Мабільную праграму “Маршруты Аўгустоўскага канала” стварылі ў ГрДУ\nХатняя старонка > Мабільную праграму “Маршруты Аўгустоўскага канала” стварылі ў ГрДУ\nЯна прызначана для дапамогі веласіпедыстам, якія вандруюць па Аўгустоўскім канале. Дзякуючы ёй турысты могуць азнаёміцца з маршрутам і з мясцовасцю як падчас паездкі, так і пры падрыхтоўцы да яе. Праграма дазваляе арыентавацца на мясцовасці, даведвацца аб “схаваных” славутасцях побач з маршрутам, праглядаць інфармацыю і фотаматэрыялы аб турыстычных аб'ектах.\nМабільны дадатак прадугледжвае магчымасць функцыянавання без выхаду ў інтэрнэт. Першым маршрутам у ім стаў самы вялікі міжнародны маршрут “August-Velo”, які пачынаецца каля пагранпераходу “Лясная-Рудаўка” і заканчваецца каля мяжы Гродна ў раёне Ласосна. Яго працягласць складае 49,9 км, час перадолення - 5 гадзін. Дадатак змяшчае апісанне больш як 100 аб'ектаў гэтага маршруту: славутасці, месцы адпачынку, аграсядзібы, месцы бітваў, помнікі, шлюзы канала і г.д.\nАкрамя “August-Velo” даступны яшчэ адзін маршрут “Лінія Молатава”. Маршруты будуць дапаўняцца па меры фарміравання іх апісанняў. Актуалізацыя інфармацыі выконваецца ў рэжыме “абнаўлення” дадзеных, паколькі праграма выкарыстоўвае інфармацыйную базу аўтаматызаванага сэрвісу АІС “Grodnovisafree.by”, распрацаванага ГрДУ імя Янкі Купалы пры падтрымцы інавацыйнага фонду Гродзенскай вобласці, і з'яўляецца адным з працягаў гэтага сэрвісу.\nУ планах развіцця мабільнай праграмы даданне новых маршрутаў і аб'ектаў, фота- і відэаматэрыялаў, уключэнне аўдыёсуправаджэння, элементаў дапоўненай рэальнасці (дэманстрацыя страчанага выгляду аб'ектаў), інтэграцыя інтэрактыўных функцый -- чат, заказ месцаў, білетаў і г.д.\nМабільная праграма прызначана для смартфонаў і планшэтаў на платформе Android версій 5 і больш навейшых, размешчана ў Google Play Market пад назвай “Маршруты Аўгустоўскага канала”.\nМаршруты Аўгустоўскага канала


Спадзяванні абгрунтаваныя і не вельмі — Лунинец | Лунинецкий район | Лунінецкія навіны\nГлавная/Общество/Официально/Спадзяванні абгрунтаваныя і не вельмі\nВыязныя прыёмы чыноўнікаў самага рознага рангу сталі звычнымі для жыхароў нашага раёна, і людзі не ўпускаюць шанц аператыўна вырашыць з іх дапамогай тую ці іншую набалелую праблему. Аднак, здараецца, разабрацца ў жыццёвых хітраспляценнях\nне так і проста. Гэта ў поўнай меры адчуў намеснік старшыні аблвыканкама Андрэй КЛЕЦ, які на мінулым тыдні вёў прыёмграмадзян у райвыканкаме.\nПершай завітала жыхарка аг. Вулька 1. Каля сямі год ад-працавала яна рабочай у Лунінецкай жыллёва-камунальнай гаспадарцы. Аднак сёлета пасаду дворніка ў сельскім населеным пункце палічылі непатрэбнай. Каб не пакінуць без сродкаў для існавання, прапанавалі заняць месца рабочай лазні ў суседнім Луніне, ад чаго 53-гадовая жанчына катэгарычна адмовілася: маўляў, здароўе не дазваляе. Улічваючы, што па спецыяльнасці яна – аграном, завялі гаворку пра тое, каб уладкавацца на сезонныя работы: з красавіка па каст-рычнік у ЖКГ традыцыйна набіраюць азеляняльнікаў. У жанчыны ёсць яшчэ час падумаць. Так ці інакш, праблема ўзята на кантроль.\nАдказваючы на пытанні, Андрэй Анатольевіч адзначыў: бываючы ў рэгіёнах, іншы раз меў магчымасць пераканацца ў тым, што скаргі, здараецца, узнікаюць ад няўважлівасці некаторых мясцовых асоб на пасадах, якім часам не стае цярплівасці выслухаць чалавека. Справядлівасці дзеля, варта заўважыць, што нямала і тых, хто разумее неабгрунтаванасць сваіх прэтэнзій, але ўсё ж такі дабіваецца іх станоўчага для сябе вырашэння.\nЗавітала да Андрэя Анатольевіча адна з гараджанак, якая да гэтага часу пабывала на прыёмах у многіх чыноўнікаў з вобласці і не толькі. Нягледзячы на тое, што па ўсіх узні-маемых пытаннях атрымала адказы з самых розных службаў, выказала незадаволенасць іх зместам. А таму ў чарговы раз агучыла свае прэтэнзіі, якія датычылі неатрымання субсідыі на набыццё жылля і адпаведных чэкаў; непрадастаўленні кватэры ў доме №177 па вуліцы Чырвонай у Лунінцы; неабходнасці правядзення рамонту ў кватэры, дзе яна жыве разам з мужам, былым ваеннаслужачым; неўключэнні пры разліку індывідуальнага каэфіцыента, ад якога залежыць памер пенсіі, перыяду службы ў арміі. Пісьмовыя адказы на пастаўленыя пытанні грамадзянка атрымае ў вызначаны законам тэрмін.\nПрыезд у Лунінец намесніка старшыні аблвыканкама стаў слушнай нагодай наведаць прадпрыемствы рэгіёна. Перш-наперш, Андрэй Клец пабываў на ААТ “Палессеэлектрамаш”, дзе адбылася размова з новым дырэктарам Васілём Калодзічам. Прад-прыемства праблемнае. Дагэтуль рухацца наперад яму перашкаджае цяжар даўгоў ды старое абсталяванне, якое не дазваляе выпускаць прадукцыю, што на роўных магла б канкурыраваць з айчыннымі і замежнымі аналагамі. Тым не менш, у цэхах цепліцца жыццё. Зараз упор зроблены на выпуск электрарухавікоў, колькасць якіх павялічваецца, а запасы на складах, хоць і маруднымі тэмпамі, змяншаюцца. Спакваля аднаўляюцца рынкі збыту, галоўным з якіх па-ранейшаму лічыцца расійскі.\nСумнаватае ўражанне ад “Палессеэлектрамаша” палепшыла прыватнае прадпрыемства “Вікторыя”, дзе таксама пабываў Андрэй Клец. Тут практычна гатова да пуску новая лінія па нанясенню антыпрыгарнага пакрыцця на выпускаемы посуд, што зробіць вытворчы цыкл на “Вікторыі” закончаным. Як станоўчы, быў адзначаны факт стварэння новых рабочых месцаў, якіх пакуль 9. У перспектыве пры выхадзе на дзвюхзменную работу гэтую лічбу плануецца давесці да 25-ці.\nУ прыярытэце – адстойванне сацыяльна-працоўных правоў


сродак для абнаўлення № 1 – сыроваткі Peau Jeune Skin care. Дазваляе падтрымліваць здароўе і эластычнасць скуры без якога-небудзь шкоды. З’яўляецца найбольш эфектыўнымі сярод даступных дапаўненняў такога роду, вынікі з’яўляюцца ўжо пасля першага прымянення.\nШто такое Peau Jeune Skin care?\nСыроватка Peau Jeune Skin care з’яўляецца унікальнай распрацоўкай навукоўцаў у галіне касметалогіі. Для барацьбы з маршчынамі стала нашмат прасцей. Інструмент дазваляе аднавіць натуральны бляск скуры на працягу месяца выкарыстання. Гэты вынік паказвае, ні адзін з метадаў амаладжэння існых.\nУ поўнай супрацьлегласці ботокс, сыроватка Peau Jeune Skin care цалкам бяспечнай для арганізма. Ён\nможа быць выкарыстаны на любой скуры – ня\nраздражненне або боль, якую ён выклікае. У кампазіцыі супраць старэння сродкі – натуральныя кампаненты расліннага і жывёльнага паходжання. Дзякуючы гэтаму, скура мае натуральную эластычнасць ад першага прымянення.\nСыроватка ад маршчын Peau Jeune Skin care змагаюцца з пазамі на адным баку іншага паходжання – як і з мнемосхемой і узростам. У складзе прадукта з асноўных кампанентаў з’яўляюцца сінтэтычным аналагам змяінай атруты (SYN-АКА), які ліквідуе прычыну маршчын. Syn-АКА з’яўляецца блокатором нервовых імпульсаў, якія адказваюць за ўзмацненне жорсткасці скуры. Такім чынам, мышцы асобы не скарачаюцца і скуры на працягу доўгага часу заставацца ў паслабленым стане.\nВыдаляе прыкметы старэння. Прымяненне пад’ёмнай сыроваткі пазбаўляецца ад маршчын і прадухіліць новыя.\nАнтивозрастной эфект. Актыўныя кампаненты аднавіць здаровы стан эпідэрмісу, ліквідаваць правісання. Скура аднаўляе сваю ранейшую эластычнасць і пругкасць, і натуральны прыгожы колер.\nкарэктуецца авал твару. Выключае правісання і насычае скуру карыснымі элементамі, якія паскараюць працэс аднаўлення пругкасці скуры.\nЛісце адчуванне камфорту. Інструмент дазваляе змагацца з запаленнем, выдаліць або паменшыць раздражненне. Пасля працэдуры з’яўляецца адчуванне свежасці і лёгкасці, скура не цягнула і знаходзіцца ў выдатнай форме.\nЭфект дасягаецца за ўсё за месяц. Працэс аднаўлення пачынаецца пасля першага прымянення. Для дасягнення максімальнага эфекту, вам трэба ўсяго толькі 28 дзён выкарыстання.\n>>>> Mega Hair - арыгінальныя прадукты, купіць цяпер, меркаванні, цэны\nСыроватка ад маршчын Peau Jeune Skin care аднаўляе пашкоджаныя ўчасткі дермы і вяртаецца яе натуральны тон, не выклікаючы алергічных рэакцый. Ён абсалютна бяспечны для арганізма, і яго натуральныя інгрэдыенты, ўзбагачае эпідэрміс неабходнымі мікраэлементамі.\nШто ўваходзіць Peau Jeune Skin\nСыроватка Peau Jeune Skin care з натуральных рэчываў з цэлым шэрагам карысных уласцівасцяў:\nСок альясу вера – выкарыстоўваць сок з лісця алоэ вера. З’яўляецца выдатным ўвільгатняльнікоў, які змякчае скуру, тым самым прадухіляючы ўзнікненне запалення і раздражнення. Сок алоэ вера выдатна аднаўляе пашкоджаныя і здзіўленай вобласці эпідэрмісу. Абарона ад ультрафіялетавых прамянёў і прадухіляе старэнне.\nSyn-Аке – атрымліваюць шляхам сінтэзу аналага яду малазійскі храма змеі. Вырабляе магутны амаладжальны эфект, ліквідуе маршчыны, надае скуры гладкасць і пругкасць.\nЭкстракт рысавых вотруб’я – ўвільгатняе кампанент. Мае пажыўны і асвяжальны эфект на эпідэрміс.\nАліўкавы алей з’яўляецца прыродным кампанентам, які вырабляе эфект памякчэння. Утрымлівае вільгаць у клетках эпідэрмісу і абараняе іх ад высыхання.\nАвёс экстракт – танізавальнае\nрэчыва. Комплекс вітамінаў і мінералаў, якія змяшчаюцца ў экстракце, сілкуе скуру і умацоўвае яе.\nЭкстракт размарына – магутны антыаксідант. Абараняе ад сонечных прамянёў і запавольвае працэс старэння.\nВітамін Е нармалізуе водны баланс эпідэрмісу, які трымае скуру ад ультрафіялетавага выпраменьвання.\nПры выкарыстанні сыроваткі да амаладжэння, неабходна выконваць наступныя правілы:\nПерш за ўсё, вам трэба, каб змыць касметыку з твару і ачысціць скуру ад забруджванняў.\nДалей, вы павінны прыняць некалькі кропель і нанесці на скуру твару і шыі.\nТакім чынам, інструмент добра ўбіраюцца, што вам трэба зрабіць забіванне рухаў пальцаў.\n30 хвілін пасля таго, як сыроватка ўбярэцца, можна наносіць макіяж.\nКасметолагі раяць выкарыстоўваць Peau Jeune Skin care на працягу 1 месяца, затым зрабіць перапынак на 2-3 месяцы.\nДля невялікіх праблем скуры рэкамендуецца ўжываць сыроватку ў начны час. У перыяд з паўночы да 5 гадзін раніцы эпідэрміс найбольш актыўна паглынае пажыўныя рэчывы. Такім чынам,\nаднаўленне будзе найбольш эфектыўным.\nСыроватка Peau Jeune Skin care складаецца з гіпоаллергенные інгрэдыентаў і не мае супрацьпаказанняў. Але перад выкарыстаннем рэкамендуецца зрабіць тэст на адчувальнасць. Неабходна вызначыць магчымую індывідуальную непераноснасць пэўных інгрэдыентаў (змяіны яд, пылок, і г.д.).\nКошт сродкаў амаладзіць Peau Jeune Skin care розных для ўсіх краін. Больш дакладную інфармацыю можна атрымаць у офісе. сайт.\nСыроватка немагчыма знайсці ў звычайнай аптэцы або краме. Тым не менш, незалежна ад месца знаходжання – у Маскве, Кіеве ці Санкт-Пецярбургу, купіць Peau Jeune Skin care на афіцыйным сайце. Варта абараняцца ад падробленых і няякасных тавараў. Так што не замовіць сродак прававой абароны ў іншых інтэрнэт-крамах.


Што называецца атлусценнем? 🌡 Хатні Онлайн Доктар\nПа дадзеных Сусветнай арганізацыі аховы здароўя 1,7 млрд чалавек, або кожны чацвёрты жыхар планеты, маюць лішнюю вагу, а ў 312 млн чалавек - выяўленае атлусценне. У Расіі атлусценнем пакутуюць каля 30% асоб працаздольнага ўзросту і яшчэ 25% важаць больш за норму. Што ж такое атлусценне?\nАтлусценне - гэта хранічнае захворванне, якое выклікаецца цэлым шэрагам розных фактараў і, у сваю чаргу, значна павялічвае рызыку развіцця такіх сур'ёзных захворванняў, як ішэмічная хвароба сэрца (ИБС), гіпертанія, інсульт, дыябет і некаторыя формы рака. Гладкія людзі таксама часта пакутуюць ад дэпрэсіі, дыскрымінацыі пры прыёме на працу і іншых сацыяльных праблем, выкліканых дакучлівым імкненнем сучаснага грамадства да ідэалу хударлявай і стройнай постаці. Найбольшую занепакоенасць выклікае той факт, што чаканая працягласць жыцця ў гладкіх людзей ніжэй сярэдняй.\nУ ЗША, па некаторых дадзеных, атлусценне штогод з'яўляецца прычынай заўчаснай смерці 300 тыс. Чалавек, а яго лячэнне абыходзіцца сістэме аховы здароўя ў $ 100 млрд у год.\nАтлусценне з'яўляецца другой, пасля тытунекурэння, прычынай папераджальнай смерці ў ЗША.\nПра атлусценне звычайна судзяць з дапамогай індэкса масы цела (ІМТ).Гэты паказчык не цалкам аб'ектыўны, бо не ўлічвае суадносіны тлушчавай і мышачнай тканіны: справа ў тым, што мышцы займаюць меншы аб'ём, але важаць больш, чым тлушч. Аднак для вызначэння прыблізнай колькасці насельніцтва, які пакутуе атлусценнем, ІМТ цалкам прыдатны.\nКаб вылічыць свой ІМТ, неабходна падзяліць вагу ў кілаграмах на рост у метрах, узведзены ў квадрат. Калі атрыманыя лічбы вар'іруюць ад 25 да 29,9, то кажуць аб залішняй вазе. Калі ж вынік роўны 30 і больш, то гэта ўжо атлусценне. напрыклад:\n· Рост 180 см пры вазе 100 кг: ІМТ = 100: (1, 8 Х 1,8) = 30,8\nКалі ІМТ роўны 40 і больш дыягнастуецца паталагічнае атлусценне. напрыклад:\n· Рост 160 см пры вазе 105 кг: ІМТ = 105: (1, 6 Х 1,6) = 41\nЯшчэ адным паказчыкам атлусцення з'яўляецца акружнасць таліі. Залішнія тлушчавыя адклады ў вобласці жывата - незалежны прагнастычны фактар, які паказвае на ўзрастанне рызыкі для здароўя. Даследаванні паказваюць, што акружнасць таліі больш за 100 см у мужчын і больш 87,5 см у жанчын павялічвае рызыка захворвання ИБС і цукровым дыябетам.\nАдрозненне паміж залішняй вагой і атлусценнем важна ў тых выпадках, калі неабходна ацаніць рызыку развіцця ў пацыента розных захворванняў і выбраць аптымальны метад лячэння.\n← Ці варта адмаўляцца ад сэксу перад трэніроўкай ў спартзале?\nПерац, як і цыгарэты, ратуе ад Паркінсана! →


Журналісткі «Белсату» Кацярына Андрэева і Дар’я Чульцова завочна атрымалі прэмію «За свабоду і будучыню ў медыя».\nБел-чырвона-белы сцяг і словы віншавання зняволеным Кацярыне Андрэевай і Дарʼі Чульцовай зʼявіліся сёння ля ўваходу ў будынак, дзе месціцца офіс «Белсату» ў Варшаве. «Сваёй працай далі магчымасць пачуць голас свабоднай журналістыкі ў аўтакратычным рэжыме» – гэта пра нашых журналістак. У нямецкім Ляйпцыгу ім завочна ўручылі прэмію «За свабоду і будучыню ў медыя».\n«Тут важны сімвалізм, што гэта прэмія прымеркаваная да падзеяў 1989 года ў ГДР, калі ў Ляйпцыгу адбываліся якраз у гэтыя дні масавыя акцыі пратэсту, што шмат у чым і наблізіла падзенне берлінскай сцяны», – кажа муж Кацярыны Андрэевай журналіст Ігар Ільяш.\nПрэмію за свабоду і будучыню СМІ з 2001 года ўручае Фонд падтрымання медыяў нямецкага банку «Sparkasse Leipzig». Прэміяй узнагароджваюць журналістаў і арганізацыі, якія з рызыкаю для сябе робяць асаблівы ўнёсак у абарону свабодных СМІ і будучыні вольнай прэсы. Пра тое, што ўзнагароду атрымаюць нашыя журналісткі, стала вядома ў канцы ліпеня.\n«Я дачцэ казала, што яны намінаваныя на гэтую прэмію, але што атрымалі – яна нічога не ведае, бо званок быў пазаўчора, а прэмія ўчора, і я не паспела яшчэ паведаміць. Але я думаю, што Каця і Даша вартыя гэтай прэміі», – кажа маці Дарʼі Наталля Церабіленка.\nКацярыну Андрэеву і Дарʼю Чульцову затрымалі летась 15 лістапада. Журналісткі вялі трансляцыю з плошчы Пераменаў у Менску, дзе сілавікі разганялі акцыю памяці загінулага Рамана Бандарэнкі.\nСёлета ў лютым у Фрунзенскім раённым судзе Менску Наталля Бугук прысудзіла журналісткам па 2 гады пазбаўлення волі, палічыўшы іх вінаватымі ў арганізацыі групавых дзеянняў, што груба парушаюць грамадскі парадак. Паводле версіі следства, праз стрым, што журналісткі вялі з аднаго з будынкаў, спыніўся рух двух дзясяткаў маршрутаў грамадскага транспарту.\nПраваабаронцы прызналі Кацярыну Андрэеву і Дарʼю Чульцову палітзняволенымі. Журналісткі адбываюць пакаранне ў папраўчай калоніі № 4 у Гомлі і маюць выйсці на волю налета 5 верасня.\nУ канцы кастрычніка маці Дашы атрымае доўгатэрміновае спатканне з дачкой. Муж Каці кажа, што пасля пераводу ў калонію знікла праблема з ліставаннем, але рэгулярна лісты прыходзяць толькі ад сваякоў.\n«Хутчэй за ўсё, моцна адсейваюць, бо, як казала Каця, пасля пераводу ў гомельскую калонію істотна менш стала лістоў ад калегаў, ад незнаёмых людзей, якія падтрымліваюць на знак салідарнасці», – кажа Ігар Ільяш.\nЖурналісткі не прызналі сваёй віны і лічаць пераслед помстаю спецслужбаў за прафесійную дзейнасць, іхны прысуд меў вялікі рэзананс як у Беларусі, так і на міжнародным узроўні. У зняволенні ж Дарʼю і Кацярыну паставілі на прафілактычны ўлік як асобаў, «схільных да экстрэмізму ды іншых дэструктыўных дзеянняў». Гэты статус прадугледжвае ўзмоцнены кантроль з боку адміністрацыі.\n«Учора якраз я адвёз перадачу для Каці. Яе прынялі без праблемаў, што сведчыць пра тое, што, прынамсі на дадзены момант не было нейкіх спагнанняў у Каці, бо інакш праз гэта маглі і не прыняць», – кажа Ігар Ільяш.\n«Выходзіла на відэасувязь, размаўляла, настрой быў добры і праз тэлефон гаварылі чатыры дні таму. Настрой баявы, я думаю, яны будуць трымацца да канца», – кажа Наталля Церабіленка.\nСёння ў Беларусі за кратамі знаходзіцца 801 палітзняволены. Сярод іх тры дзясяткі журналістаў і працаўнікоў медыяў.\nТэгі: Дарья Чульцова Кацярына Андрэева пераслед журналістаў узнагароды узнагароды Белсату


Праца дэпутата Палаты прадстаўнікоў Адаменка Я.Б. у Калінкавіцкай выбарчай акрузе №41. | Навіны | Афiцыйны сайт Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь\nПрацягваючы працаваць у акрузе Яўген Буніслававіч Адаменка разам з старшыней райсавета дэпутатаў Віктарам Іванавічам Замосцікам 4 студзеня 2019 года наведалі Зеляноцкі сельсавет Калінкавіцкага раена.\nЯўген Буніслававіч і Віктар Іванавіч правялі сустрэчу з мясцовымі жыхарамі сельсавета. Падчас сустрэчы парламентарый распавёў аб рэспубліканскім бюджэце на будучы год, а таксама аб бюджэце Саюзнай дзяржавы Беларусі і Расіі. Яўген Буніслававіч зрабіў акцэнт на сацыяльную арыентаванасць рэспубліканскага бюджэту, больш падрабязна распавёў аб фінансаванні сельскагаспадарчай галіны. Пры гэтым размова непрыкметна перайшла на паўсядзённую працу ў сельскай гаспадарцы. Дэпутат прывёў канкрэтныя прыклады паспяховых гаспадарак, прапанаваў паразважаць над тым, чаму адны працуюць з вынікам, а іншыя скочваюцца ў банкруцтва. Ён адзначыў, што ўтрыманская псіхалогія і прынцып «гэта не маё» зжылі сябе, і гэта трэба ўсвядоміць. Павінна быць асабістая зацікаўленасць кожнага работніка ў агульным поспеху. А тое, што сельскагаспадарчая вытворчасць можа быць прыбытковай, Яўген Адаменка распавёў аб фермерскіх гаспадарках, якія набіраюць абароты і толькі імкнуцца пашырыць вытворчыя плошчы. Дэпутат таксама адзначыў, што дзяржава ніколі не пакідала сельскіх працаўнікоў сам-насам з іх праблемамі, дапамагала і будзе дапамагаць. Але трэба быць рэалістамі і аптымістамі, разумець, што дапамога не будзе пастаяннай і бясконцай, павінна быць і аддача. І калі працаўнікі вёскі гэта зразумеюць, то і вынік не замарудзіць праявіцца. Для гэтага трэба не так шмат-проста адказна і добрасумленна выконваць свае абавязкі на працоўным месцы. Падчас сустрэчы зайшла размова і аб дабрачыннай акцыі «Нашы дзеці», якая праводзіцца ў краіне ў пераднавагоднія і перадкалядныя дні і стала традыцыйнай. Яўген Буніслававіч адзначыў, што дзеці ў няшчасных сем'ях не вінаватыя, што апынуліся ў цяжкай жыццёвай сітуацыі. Ім трэба дапамагаць, каб яны выраслі і не паўтарылі тых памылак, якія дапускалі іх бацькі, а сталі годнымі грамадзянамі краіны, сумленнымі і паважанымі працаўнікамі.\nНапрыканцы сустрэчы дэпута павіншаваў жыхароў сельсавета з надыходзячымі Калядамі і пажадаў, каб у новым годзе ўсе іх спадзяванні апраўдаліся, а жаданні выконваліся.\nЗатым у будынку сельвыканкама Яўген Буніслававіч Адаменка разам з Віктарам Іванавічам Замосцікам правеў прыём грамадзян па асабістых пытаннях. Жыхары сельсавета звярнуліся да дэпутата са сваімі надзённымі пытаннямі. Так адно з пытанняў было аб працяканні даху ў Зеляноцкім сельскім доме культуры і адсутнасцю ў гэтай установе вадаправода. Звярнуліся жыхары вёскі і з пытаннем выкупу «чарнобыльскіх» хат. Іх цікавіла, чаму ў ацэначны кошт ўключаюць прыбудовы і аддзелку, якія яны зрабілі ўжо самі. Быў яшчэ адзін зварот па тым жа пытанні выкупу дома. Заяўнік распавёў, што пражывае з сям'ёй у доме 1974 года пабудовы, якая знаходзіцца на балансе «Райаграсэрвіса». На ўсе заявы дазволіць выкупіць дом атрымліваў адмовы.\nПа некаторых зваротах заяўнікі атрымалі тлумачэнні на месцы. Звароты, якія патрабуюць больш дэталевага вывучэння узяты дэпутатам на контроль, па якіх дадзены даручэнні адпаведным службам раёна для іх вывучэння, пры неабходнасці аказання дапамогі і кампетэнтных адказаў заяўнікам.


Сурыкаў: крэдыт будзе, можа, у ліпені, можа, у жніўні\n11 чэрвень 2014, 16:39\nДвухмільярдны (у далярах) расейскі крэдыт для Беларусі праходзіць па катэгорыі міждзяржаўных.\nТаму Масква ня можа перавесьці гэтыя грошы ў Менск без адпаведных юрыдычных працэдураў. Пра гэта паведаміў сёньня амбасадар Расеі ў Беларусі Аляксандар Сурыкаў. А яшчэ 9 траўня кіраўнік Беларусі Аляксандар Лукашэнка заявіў, што гэтыя грошы прыйдуць у Менск цягам аднаго тыдня.\nАляксандар Сурыкаў сказаў, што разглядаліся розныя варыянты напаўненьня двухмільярднага крэдыту. Спыніліся на катэгорыі «міждзяржаўнага»:\n«Сёньня Дзяржаўная Дума разглядае папраўкі да бюджэту Расейскай Фэдэрацыі. І, як я разумею, там гэты крэдыт знойдзе сваё месца. Як хутка ён будзе напаўняцца? Пасьля рашэньня Дзярждумы неабходна будзе падпісаць яшчэ і крэдытнае пагадненьне з канкрэтнымі ўмовамі. І тут час можа спатрэбіцца. Ну, пакуль дамовіліся, што міждзяржаўны крэдыт у любым выпадку сёлета „саскочыць“ — можа, у ліпені, можа, у жніўні. А да гэтага моманту ВТБ зноў грашыма падмацуе Беларусь у лік гэтага крэдыту. Да аднаго мільярда даляраў. Таксама брыдж-крэдыт».\nЛукашэнка публічна казаў пра хуткі крэдыт, таму што хацеў пераканаць грамадзтва — яму хутка дадуць грошы за падпісаньне дамовы аб Эўразійскім эканамічным саюзе, — кажа кіраўнік фонду Мізэса Яраслаў Раманчук:\n«Гэта, мабыць, быў той ф’ючарс, пра які яму казалі Пуцін зь Мядзьведзевым. Гэта, бадай, упершыню, калі Лукашэнка паставіў для Расеі крэсла і не атрымаў за гэта грошы. Ну, і цяпер Расея будзе вадзіць яго за нос, як раней ён вадзіў Расею. У сытуацыі, калі Крым і вайна з Украінай паглынаюць у Расеі шмат грошай, доля Беларусі ад інтэграцыйнага „кекса“ будзе зьмяншацца».\nНават два мільярды даляраў не ратуюць, — лічыць эканаміст Леў Марголін:\n«Зь іх трэба будзе сплаціць тое, што атрымалі ў сьнежні (440 мільёнаў). А таксама той мільярд, які, магчыма, дасьць ВТБ. Сёе-тое застанецца. І вось гэта і будзе рэальны крэдыт».\nКарэспандэнт: «Дык там амаль нічога і не застанецца».\n«Паўмільярда застанецца. Таму экспэрты і кажуць, што гэты крэдыт нічога не вырашае. Пройдуць месяц-два, і трэба будзе шукаць новыя грошы».\nУ сьнежні 2013 году Расея ўжо перавяла Беларусі 440 мільёнаў даляраў. Але месяца паўтара таму першы намесьнік старшыні праўленьня Нацбанку Беларусі Тарас Надольны казаў журналістам: «Мы просім Маскву, каб гэтыя грошы не ўключалі ў лік двух мільярдаў. Аднак Расея на гэты варыянт пакуль ісьці ня хоча». Я спытаў спадара Сурыкава, ці не зьмянілася за гэты час пазыцыя Масквы ў гэтым пытаньні. Амбасадар адказаў, што Расея прытрымліваецца ранейшага погляду.\nЯраслаў Раманчук тлумачыць такую ўпартасьць Масквы так:\n«Масква зацікаўленая ў тым, каб набыць лепшыя беларускія прадпрыемствы. Але па ніводным зь пяці інтэграцыйных праектаў няма прагрэсу. Лукашэнка падпісаў паперы ў Астане. І цяпер яны будуць яго па паўмільярда мучыць.\nЯны ведаюць, што беларускі кіраўнік ужо нікуды не саскочыць. І яму давядзецца кожны мільярд, кожныя паўмільярда выцягваць з Масквы зь віскам».