Мастацтва - НАТАЛЛЯ ГАЙДА. ПРЫМА\nТой, да якога, магчыма, так і не ўздымуцца ў паўсядзённасці прадстаўніцы лепшай яго паловы. Ролі, сыграныя ёю, успрымаюцца як разнастайныя праявы прывабнай і невытлумачальнай жаноцкасці — пяшчоты і летуценнасці, моцнага кахання і абаяльнасці, гарэзнасці і журбы.\nЯна не проста вядомая, славутая, знакамітая артыстка. Яна — амаль што сімвал, брэнд. А што думае пра сваіх гераінь, свой багаты артыстычны вопыт, пра сучасны стан музычнага тэатра прыма нашай аперэты, народная артыстка Беларусі, непараўнальная Наталля Віктараўна Гайда?\n"Лятучая мыш". Разалінда.\nВы праспявалі, напэўна, усе галоўныя партыі ў класічных аперэтах. Сярод іх і Віялета ў «Фіялцы Манмартра», і Адэта ў «Баядэры», Сільва і Марыца. Акрамя святочна-зіхатлівай музыкі, запамінальных арый і дуэтаў, у жанры, якому вы прысвяцілі жыццё, існуе яшчэ і аперэтачны штамп. Ён вам перашкаджаў, дапамагаў ці вы яго не заўважалі?\n— Я выканала не ўвесь класічны рэпертуар. Спявала толькі тыя спектаклі, якія ішлі ў нашым тэатры. Але мела справу з дастаткова вялікай колькасцю гераінь. Пэўная драматургічная схема не перашкаджала па той прычыне, што я разумела: Сільва, Марыца, Ганна Главары, Тэадора Вердзье — не характары (такія, як у драме). Гэта тып жанчыны-гераіні, абумоўлены музыкай. Усе згаданыя вобразы надзелены яркімі музычнымі характарыстыкамі, запамінальнымі мелодыямі. Нярэдка аперэты названы ў адпаведнасці з іх імёнамі. Такія жанчыны павінны валодаць прыгожым, прыемным голасам. Не толькі спявацкім, але і размоўным. Павінны быць абаяльнымі, добрымі. Здатнымі на моцныя пачуцці, на самаахвярнасць. У гэтых гераінь шмат агульных рысаў. Розніца — у адметнасцях часу і месца, у якія іх ставіць сцэнарыст ці аўтар лібрэта.\nДля мяне агульнасць іх лёсаў не была складанай. Я ішла ад музыкі, ад падзей, ад чыста жаночых пачуццяў. Нават ад сябе... Згадайце меркаванне Станіслаўскага: роля — гэта спачатку «я» ў прапанаваных абставінах. А што нас, усіх жанчын, аб’ядноўвае? Рысы, якія ўласцівы нам, якія жанчына павінна мець. Каб заваёўваць мужчын, заваёўваць любоў і дзяцей, і ўсіх навакол. Увогуле галоўныя гераіні класічнай аперэты ўвасабляюць лепшыя якасці жаночага характару.\nХто вам бліжэй з класікі? З кім вы псіхалагічна, эмацыйна супадалі?\n— Па разнастайнасці сюжэтных ліній і акалічнасцей, пэўна, Сільва... Хоць усіх астатніх таксама спявала з задавальненнем.\nМногія спявачкі, якія пачыналі сцэнічную кар’еру разам з вамі, даўно сышлі са сцэны. Ваш голас гучыць ярка і выразна на працягу многіх гадоў. Для вядучай артысткі музычнага тэатра голас — рэч вызначальная. Справа ў спадчыннасці? У школе, атрыманай ва Уральскай кансерваторыі? У працы над сабой, у спеўных сакрэтах?\n— Вядома, штосьці Бог адразу дае. Але сваімі вакальнымі данымі заўсёды была незадаволеная. Бо вельмі люблю моцныя галасы — тыпу драмсапрана або мецца-сапрана. Яны ў оперы даюць такі прастор для паглыблення ў цікавы характар! І ў аперэту я ніколі б не сышла…\nДжулія ў аднайменным мюзікле.\nВы згадвалі, што ў вашай мамы быў адметны спеўны голас...\n— Яна мела прыгожае, моцнае сапрана. Скажу шчыра, пазней мамінаму голасу нават зайздросціла! З першага класа ведала яе рэпертуар — мама ішла на працу, а я дома спявала арыю Таццяны з «Яўгенія Анегіна» або арыю Тоскі. Яна скончыла тры курсы Томскага музычнага вучылішча, а потым яе, як адну з лепшых студэнтак, накіравалі ва Уральскую кансерваторыю. Яна вучылася на 2-м курсе, калі пачалася вайна. Я — маленькая, муж на фронце... Давялося пакінуць кансерваторыю, спявала ў філармоніі. Калі скончылася вайна, бацька працаваў геолагам і маці ездзіла разам з ім. Караганда, Сяміпалацінск... У такіх гарадах звычайна не было тэатраў, а існаваў толькі Дом настаўніка, дзе збіралася інтэлігенцыя. Ладзіліся музычныя вечары, мама спявала. Урыўкі з «Пікавай дамы», іншых опер...\nВаша дзяцінства прайшло на фоне музыкі?\n— Тады класіка няспынна гучала па радыё. У тым ліку і класічная аперэта. Слухала я салістаў Вялікага тэатра, якія спявалі арыі, народныя песні. Арыю Снягуркі ведала змалку. Калі вучылася ў 9-м класе, мы пераехалі ў Іркуцк, і там я пачала хадзіць у аперэту. Бабуля мяне вадзіла...\nНа сцэне вы заўсёды выдатна і лёгка рухаецеся. Гэта вынік прыроднай пластычнасці або заняткаў у балетнай зале?\n— Бацька, геолаг, надзвычай любіў аперэту. Ён вельмі добра танцаваў і на вечарах, балях у Томскім універсітэце лічыўся першым кавалерам. Дзяўчаты з гонарам пераказвалі адна адной: «Ой, я сёння з Віцькам Гайдам танцавала!» Калі жылі ў Сяміпалацінску, я вучылася ў 2-м класе і бегала ў балетную студыю пры Доме піянераў. Мы нават марлевыя пачкі шылі! Кіравала студыяй колішняя балерына. Думаю, хутчэй за ўсё сасланая па 58-м артыкуле. У Казахстане сасланых заўжды аказвалася шмат. Дзяўчаты ў двары потым іранічна падсмейваліся: «Ты што, балерынай будзеш?!» Але педагог мяне хваліла і казала іншым студыйкам: «Глядзіце на Наташу!» Гэтай увагай я вельмі ганарылася. У Іркуцку хадзіла і ў вакальны гурток, і ў драматычны ў Доме піянераў.\nВедаю, што засваенне вакальных сакрэтаў не было для вас лёгкім...\n— Што датычыць школы... У Маскву двойчы ездзіла, не ўзялі. Паступала ў Гнесінскі інстытут, у музычнае вучылішча. Хоць спявала, быў дыяпазон, але голас не выклікаў захаплення. У мяне аказаўся вельмі добры педагог, які не сапсаваў голас, а дадаў яму новыя фарбы. Але да такога выніку ішла дастаткова доўга. Была шчаслівая, што на 4-м курсе запрасілі ў Свярдлоўскі тэатр оперы і балета.\nЁн заўжды лічыўся адным з найбольш моцных у Савецкім Саюзе...\n— Там спявалі і Іван Казлоўскі, і Сяргей Лемешаў. Першыя гады на сцэне працавала Ірына Архіпава, у 1956-м яна паехала са Свярдлоўска. Я ўсведамляла: многімі якасцямі яшчэ не валодаю. За чатыры сезоны паспела выканаць пятнаццаць вядучых партый. І да таго, як трапіць у беларускую аперэту, год спявала ў нашым Тэатры оперы і балета.\n"Я не пакіну цябе". Шпрынцы.\nТак склалася жыццё, што ў тэатры стала «гераіняй». Хоць цвяроза сябе ацэньвала і лічыла, што ў мяне, курносай, знешнасць субрэткі. Страшэнна перажывала, асабліва на першых спектаклях: як буду выглядаць?! Праўда, Бог даў рост нармальны. Магла быць і высокай, і не надта... Разумела, што трэба, каб зрабіцца «гераіняй», і шмат працавала.\nВам надзвычай пашанцавала з багатым нацыянальным рэпертуарам. Згадаць хоць бы Паўлінку ў аднайменным спектаклі і Ірыну ў гераічнай камедыі «Пяе “Жаўранак”», Кацю ў «Тыдні вечнага кахання», творах нашага класіка Юрыя Семянякі. Партыі пісаліся з разлікам на вас?\n— Удзячна лёсу, што ён своечасова звёў мяне з Юрыем Уладзіміравічам. У музкамедыю мяне хацелі ўзяць з опернага пераводам, але я прыйшла на праслухоўванне. Быў конкурс, усе праслухоўваліся. І хацелася, каб мяне пачулі ў новай, іншай якасці. У камісію ўваходзіў і Семяняка. Ён падышоў, падзякаваў за Дунаеўскага. Бо я спявала арыёза Тоні з «Белай акацыі» і сцэну «Карамбаліна» з «Фіялкі Манмартра». У той час, калі ўтвараўся наш Тэатр музкамедыі, мне споўнілася 30 гадоў.\nКалі Юрый Уладзіміравіч працаваў над «Паўлінкай» (а падахвоціў яго рэжысёр Сёмен Аляксандравіч Штэйн), дык вобраз галоўнай гераіні быў разлічаны на мае вакальныя магчымасці. Партытура нараджалася ў супрацоўніцтве з тэатрам. Напрыклад, рэжысёр мог сказаць кампазітару: «У дадзенай сцэне патрэбны яшчэ восем тактаў...» Адна са сцэн з’явілася дзякуючы мне. Фінал першай дзеі досыць драматычны, а другая дзея адкрываецца кірмашом. І я прапанавала аўтару музыкі і рэжысёру: на пачатку яе павінна быць вялікая разгорнутая арыя Паўлінкі! Так яно ўрэшце і атрымалася.\nШто да астатніх роляў, дык кампазітары не заўсёды пісалі для мяне. Але гэты час успамінаецца як выдатны перыяд, калі столькі аўтараў стваралі музыку для нашага тэатра! І калектыў меў магчымасць нават выбіраць. На жаль, такога цяпер няма... Апошні айчынны кампазітар, які мэтанакіравана працаваў для нас, — Уладзімір Кандрусевіч. У «Шклянцы вады» выканаўцай ролі герцагіні Мальбара ён бачыў менавіта мяне.\nПраз пэўны час у вашым рэпертуары з’явіліся партыі ў мюзіклах. Эпіфанія ў «Мільянерцы» Яўгена Глебава, Джулія ў аднайменным спектаклі, згаданая герцагіня Мальбара. Мюзікл для вас па прыродзе іншы?\n— Калі ў аперэце пачынаецца лірычная сцэна або гучыць арыя, дзеянне спыняецца. А ў мюзікле яно працягваецца, і падчас спеваў доўжыцца развіццё. У мюзікле ў большай ступені выяўлены рысы шоу. Хор і балет не існуюць паасобку, артысты павінны і спяваць, і танцаваць. Але тое прадугледжвае зусім іншы ўзровень падрыхтоўкі, з самага пачатку адукацыі, чаго ў нас пакуль няма. Многія драматычныя акцёры могуць выдатна працаваць у мюзікле, валодаюць целам, танцуюць, спяваюць. Але гэта дадзена ім ад прыроды.\nІ ваша Эпіфанія, і Джулія, і герцагіня Мальбара ўспрымаліся надзвычай інтэлектуальнымі, разумнымі, а ў нечым і парадаксальнымі жанчынамі. Спектаклі атрымаліся маштабнымі, моцнымі па драматургіі, а вобразы вашых гераінь — надзвычай шматграннымі і сучаснымі па духу...\n— Ідэя музычнага ўвасаблення рамана Моэма і вобраза Джуліі Ламберт узнікла яшчэ ў 1980-м, калі творы англійскага пісьменніка толькі выйшлі ў перакладзе на рускую мову. Прачытала «Тэатр» і, памятаю, сказала свайму партнёру Рыгору Харыку: «Дык гэта ж сапраўдны мюзікл!» Дарэчы, два надзвычай цікавыя нумары з будучага спектакля паказаў кампазітар Эдуард Зарыцкі. Увасабленне ідэі адклалася амаль на дзесяцігоддзе. Калі ў Маскве мы сустракаліся з Таццянай Іванаўнай Шмыгай, яна ведала, што і ў нас ідзе праца над «Джуліяй», але з музыкай Кандрусевіча. Шмыга заўважыла: «Не ўсё ж вам першымі быць!» У нас і ў Маскве прэм’еры выйшлі амаль адначасова. Калі Аляксей Ісаеў прыйшоў у тэатр, у яго з’явілася ідэя аднавіць «Джулію», але я не рызыкнула. У адну і тую ж раку нельга ўвайсці двойчы. Няхай лепей застанецца легенда...\nІ «Джулія», і «Шклянка вады» літаральна зіхацелі каскадам незвычайна яркіх акцёрскіх работ...\n— «Шклянка вады» — сапраўды вельмі стыльны, элітны спектакль. Добра, што яго цяпер аднавілі. Адзінае, што не зусім падабаецца, — мікрафоны. Тады яны былі. Праўда, адразу ўся кампазіцыя спектакля рабілася з разлікам на іх. І ніхто іх не заўважаў...\nУ цэнтры музычнага спектакля, як правіла, гісторыя кахання. А таму вельмі важныя дуэты і ансамбль — гераіня і герой. Герояў у дуэтах з вамі спявалі розныя артысты, больш ці менш таленавітыя. Час ад часу здавалася, што вашай эмацыйнасці і закаханасці хапае і на вас, і... на яго. Здаралася, ён амаль адпавядаў вам — па маштабе, па яркасці, здаралася, толькі набліжаўся. Але ўласным высакародствам вы ставілі яго побач...\n— Згодна, што ўвасабляць на сцэне каханне вельмі складана. Магчыма, не кожны на тое здольны... Скажу без залішняй сціпласці: так, я магу іграць любоўнае пачуццё! Магу ім жыць. І люблю свайго партнёра на сцэне. У мяне іх было шмат. І добрых... Калі тэатр толькі арганізаваўся, «Паўлінку», «Вольны вецер», «Фіялку Манмартра» мы ігралі разам з Вілам Бурцавым. Ён вельмі ўважлівы артыст. Пазней атрымліваліся цудоўныя спектаклі з Канстанцінам Лосевым, Уладзімірам Лінкевічам... Іншым разам магла і не заўважаць, што герой любіць мяне не так, як я яго. Што мяне ён не так адчувае... Бо я паглыблялася ў пачуццё. Аднойчы хтосьці з сяброў пасля спектакля сказаў: «Слухай, ты любіш і за сябе, і за таго хлопца!» З гадамі, вопытам, узростам, калі ўжо не так захоплены эмоцыямі, калі робішся... не тое каб больш рацыянальным, але, магчыма, глыбей асэнсоўваеш партыю і ўзаемаадносіны, — тады, зразумела, больш заўважаеш, бачыш, адчуваеш. І шмат што бянтэжыць і засмучае...\n— У тым, як ідзе спектакль. Не толькі той, дзе я іграю. У якасці гледача таксама часам адчуваю незадаволенасць. Але ёсць і вельмі цікавыя, неардынарныя пастаноўкі. Прычым адзін і той жа спектакль можа ісці ярка, на ўздыме, а можа і кепска, без настрою. Іншым разам думаеш — мо пакінуць ужо гэтую прафесію? Здаецца, найгралася… Але як жа буду без сцэны?! Страшна робіцца...\nАдным з выдатных партнёраў, які вас глыбока разумеў і адчуваў падчас спектакля, быў Рыгор Харык, сапраўды харызматычная асоба. У «Джуліі», «Сірано», іншых пастаноўках... На жаль, больш як 15 гадоў таму ён з’ехаў з Беларусі ў Злучаныя Штаты. Але вашы сумесныя спектаклі помняцца. У тым ліку — пачуццём нязмушанай імправізацыі...\n— Каб узнікла адчуванне імправізацыі, трэба шмат разоў прарэпеціраваць. Харык быў выключна патрабавальны да сябе. І мы з ім вельмі сур’ёзна працавалі. Паколькі ён прыйшоў у тэатр пасля кансерваторыі, дзе акцёрская падрыхтоўка магла б быць і лепшай, дык усведамляў, чаго яму не хапае. Заўжды меў уласнае бачанне партыі. Мы часта спрачаліся, але пры гэтым разумелі адзін аднаго і прыходзілі да агульнага творчага выніку.\nВядучыя партыі Рыгор пачаў выконваць дзесьці ў 1980 годзе. Якраз тады аказаўся запатрабаваным новы герой. Амаль дванаццаць гадоў доўжылася наша надзвычай цікавае партнёрства! Ягоны ад’езд супаў з сыходам з тэатра Канстанціна Лосева, не стала Уладзіміра Лінкевіча — усё гэта прадстаўнікі пакалення, якое цяпер лічыцца старэйшым. Менавіта тады і я перастала спяваць маладых гераінь. Адмовілася ад іх недзе ў 1991-м. Праўда, з’явіліся «Джулія», «Шклянка вады». Пазней — «Дарагая Памэла», «Хэлоў, Долі!». З’явіліся і характарныя партнёры...\nНапэўна, вы заўсёды хутка вучылі свае партыі? Бо ў вас фантастычная працаздольнасць...\n— Заўжды вучыла хутка. Справа ў тым, што паступіла ў кансерваторыю без усялякай музычнай падрыхтоўкі. Шкада, што не валодаю інструментам. Таму вялікая роля канцэртмайстра, які дае магчымасць адчуць усю гармонію, фактуру. А потым лягчэй вучыць мелодыю…\nУ друку прайшоў шэраг вострых публікацый, якія датычылі канфлікту ўнутры Беларускага музычнага тэатра, узаемаадносін дырэктара і групы салістаў, якія з калектывам развіталіся. Як можна сітуацыю пракаменціраваць, на чыім баку праўда?\n— Наогул не хацелася б яе каменціраваць. Кіраўніцтва тэатра мае права пенсіянераў адпраўляць на пенсію. Магу быць згодная, магу быць нязгодная, але з гэтым нічога не зробіш... Калі дырэктар мае гэткае права, ён яго ажыццяўляе. Іншае пытанне, што мне шкада некаторых артыстаў, якія пайшлі з тэатра, але яшчэ маглі б іграць. Стаўлю пытанне так: калі выканаўца можа і хоча заставацца ў тэатры, значыць, трэба быць гатовым да кампрамісаў. Калі на кампраміс ісці не атрымліваецца, значыць, трэба сыходзіць з калектыву. Іншага выйсця няма...\nНаш жанр такі, што ў музычных спектаклях ёсць шмат узроставых роляў, якія павінны іграць немаладыя артысты. Менавіта пенсіянеры... І на такія ролі не варта спяшацца ўводзіць маладых. Напрыклад, ролю дзеда Захара ў «Бабіным бунце», бясспрэчна, павінен іграць пажылы акцёр. І калі прызначаюць маладога, які звычайна іграе «прасцякоў», вядома, яму складана. Ці трэба гэта? Ён яшчэ паспее! Калі зможа... Яшчэ адзін варыянт рашэння праблемы: дырэктар можа запрасіць артыста на выкананне разавых роляў.\nВернемся да вашага акцёрскага лёсу. На драматычнай сцэне вы сыгралі дзве разгорнутыя, псіхалагічна складаныя ролі. У Купалаўскім тэатры — у спектаклі «Я не пакіну цябе», пастаўленым Марыяй Захарэвіч. У Рускім тэатры — у «Валянцінавым дні» ў рэжысуры Валянціны Ераньковай. Як прыйшлі да такой ідэі? Чыя была ініцыятыва?\n— У першым выпадку — мая. Сустрэліся з Марыяй Георгіеўнай на ўрадавым канцэрце, прысвечаным 8 Сакавіка, разгаварыліся. Яна сказала, што збіраецца ставіць цікавую п’есу з дзвюма жаночымі ролямі. Адну з іх будзе іграць сама, а на другую шукае выканаўцу. Сцісла пераказала сюжэт. «Не ведаю, каму прапануеш ролю, — сказала я, — але вазьмі мяне дублёркай — паспрабаваць...» Марыя Георгіеўна паглядзела на мяне: «А гэта ідэя!» І ўжо больш нікога не шукала. Так нарадзіўся спектакль «Я не пакіну цябе», для мяне — сапраўдны падарунак лёсу. Здавалі спектакль на малой сцэне, але мастацкая рада прыйшла да высновы, што яго трэба паказваць на вялікай. У 2003-м адбылася прэм’ера, і мы дасюль іграем «Я не пакіну цябе». Вялікі дзякуй за гэта Марыі Захарэвіч!\nА «Валянцінаў дзень» узнік спачатку як антрэпрыза, у якой удзельнічалі акцёры Рускага тэатра і ТЮГа. І рэжысёр Валянціна Еранькова мне прапанавала ролю. Але спектакль нядоўга ішоў як антрэпрызны. Калі надыходзіў юбілей Бэлы Масумян і тэатр выбіраў для яе п’есы, дык з усіх прапаноў актрыса спынілася менавіта на «Валянцінавым дні». Так спектакль трапіў у афішу тэатра, і мяне зноў запрасілі. Вядома, прыемна. З вялікім задавальненнем у ім іграю. Пры аншлагах...\nБеларускі музычны тэатр нядаўна атрымаў званне «акадэмічны». Яно шмат да чаго абавязвае. Што за ім стаіць? Іншы ўзровень патрабаванняў? Гледачоў — да тэатра, калектыву і выканаўцаў — да сябе?\n— Спадзяюся, што званне адлюстроўвае нашы поспехі. Бо проста так яно не даецца. Званне, напэўна, важнае і для таго, каб узняць статус тэатра, каб пашырыць склад хору, аркестра. Вырашыць пэўныя фінансавыя пытанні. У любым выпадку такое прызнанне прыемнае. Тым больш, што мы — адзіны музычны тэатр у краіне. На Украіне музычна-драматычных тэатраў вялікая колькасць.\nПра дасягненні тэатра, можна лічыць, мы пагаварылі. А чаго, на ваш погляд, яму не стае?\n— Вядома, хацелася б мець сучасны рэпертуар. Каб кампазітары пісалі спецыяльна для нас. Не ведаю, што для гэтага трэба. Магчыма, заказваць творы? Думаю, не хапае разнастайнасці ў рэжысуры. Чаму з задавальненнем адгукаюся на прапановы драматычных тэатраў, іншых рэжысёраў? Бо гэта вельмі цікава! І хочацца, каб так было ў нашым тэатры. Увогуле нам заўжды не надта шанцавала на галоўных рэжысёраў. Але ў ранейшыя часы запрашалі — з Масквы, з Кіева...\nКалісьці Вікцюк увасабляў на гэтых падмостках «Гора ад розуму»...\n— Акрамя таго, у 1982-м на мяне і Харыка пачынаў ставіць і спектакль «Сямейная ідылія», які да сцэны не дайшоў. Мы паказалі толькі першую дзею. Дарэчы, нядаўна Вікцюк у інтэрв’ю сказаў, што ахвотна паставіў бы спектакль са мной. Але яго не завуць... Напэўна, у матэрыяльным сэнсе гэта не так проста, але, думаю, усё ж варта неяк знайсці грошы і запрашаць вядомых музычных рэжысёраў.\nУ нашым тэатры акустыка — так сабе. Ведаю, бо ўсё жыццё спявала без мікрафона. Разумею, што сучасныя спектаклі, мюзіклы патрабуюць падгучвання. Тады больш выразных сродкаў на ўзбраенні ў артыста. Гэтага патрабуюць музыка і жанр. Але «дужкі» псуюць твар, асабіста мяне яны раздражняюць. Якасць гуку таксама выклікае пытанні...\nСлухаць мюзікл, закрыўшы адно вуха, бо паабапал сцэны стаяць магутныя калонкі, — не лепшы варыянт…\n— Калі Вікцюк прывозіць спектакль, ягоныя артысты працуюць з мікрафонамі. Ды толькі ніхто іх не бачыць! Выканаўца спявае, шэпча, гаворыць — і ўсё чуваць. Хацелася б, каб узровень нашай гукаўзмацняльнай апаратуры быў іншы. Таму трэба або адмовіцца ад мікрафонаў, што цяпер ужо немагчыма, або зрабіць так, як у Маскве. Калі ў Крамлёўскім Палацы з’ездаў доўгі час ішлі оперныя і балетныя спектаклі, там таксама ладзілася падгучванне, але мікрафоны не кідаліся ў вочы. Яны ўманціраваны, але дзе — ніхто не бачыць. І якасць гуку — выдатная...\nШто да рэпертуару, дык тут хацелася б большай разнастайнасці. Глянеш на афішу — як быццам усяго шмат. Але патрэбны спектаклі для развіцця вакальнай школы. Усё-такі мы называемся — «музычны тэатр». Існуе шмат аднаактовых камічных опер. Чаму б не паставіць якую-небудзь з іх, не дубліруючы рэпертуар Тэатра оперы і балета?\nКалі бачыш спіс выкананых вамі партый, разумееш, што Наталля Гайда — чалавек надзвычай арганізаваны і дысцыплінаваны. Абавязковы...\n— Сапраўды, цаню час свой і іншых. Імкнуся нікуды не спазняцца і ў людзях паважаю гэтую якасць. Нават на спатканні прыходзіла своечасова. Хоць сяброўкі іншым разам пакеплівалі: «Ну, няхай панервуецца. Паперажывае!» А навошта?..\nУражанне, што крыніца радасці заўсёды бруіцца ў вашай душы...\n— Жартам сцвярджаю, што я — песімістычны аптыміст. Вельмі хутка змяняецца настрой. Ён розны, але не хачу на людзях паказваць, што ў пэўны момант ён не найлепшы. Так, я аптыміст, але амаль усё жыццё ў мяне сумныя вочы. Бацькі нават называлі мяне «рыцар журботнага вобраза». Я — жыццярадасны чалавек. Пэўна, таму, што адкрыты... Хоць разумею, што гэта не заўсёды патрэбна. Здараецца, прыйдзеш заклапочаная. І адразу — устрывожаныя пытанні: «Наталля Віктараўна, што-небудзь здарылася?» Але ж не магу я ўвесь час ўсміхацца! (Смяецца.) А сама думаю: вось, прывучыла...


Навошта яны гэта робяць: поспехі онлайн-петыцый у Беларусі — Generation.by\n«Спынім знішчэнне беларускіх балот!», «Патрабуем пачаць перамовы з ЕС аб спрашчэнні візавага рэжыму!», «Мы хочам паўнавартаснай беларускай мовы ў прыладах Андроід», — з нядаўняга часу акаўнты сацсетак беларусаў захлынулі дзясяткі паведамленняў такога кшталту. Нехта прагортвае заклікі, каб працягнуць штодзённы сёрфінг, нехта спыняецца і чытае сутнасць звароту, многія нават ставяць свой электронны подпіс пад імі. Ці паўплывалі гэтыя петыцыі на нешта?\n«Я вырашыў стварыць гэту петыцыю, таму што бачу нашу ізаляцыю ад Еўропы. Беларусы жадаюць падарожнічаць, ці проста набыць сабе лядоўню танней, але адразу ж узнікаюць праблемы з візай. Вось я і падумаў: „а чаму б не паспрабаваць вырашыць гэту праблему, чаму б не падштурхнуць нашу ўладу на дыялог з Еўропай?“», — кажа Аляксандр.\nПабачыўшы актыўнасць жыхароў Мінска ў Інтэрнэце, чыноўнікі пачалі супакойваць людзей, казаць, што будынак не будуць зносіць. Газпрам адмовіўся ад сваіх планаў.\n«Людзі падпісваюць петыцыі, таму што суперажываюць ці хочуць дапамагчы. Але нават першы крок — подпіс — вельмі важны», — лічыць каардынатар change.org па Усходняй Еўропе 26-гадовы Дзмітры Савёлаў.\n«Петыцыя онлайн дазваляе сабраць людзей, якіх цікавіць нейкая праблема, распачаць і скаардынаваць супольнае дзеянне дзеля яе вырашэння, а таксама публічна ціснуць на прыватных людзей, кампаніі альбо дзяржаву. Таму пытанне не ў тым, колькі подпісаў сабрала тая ці іншая петыцыя, а ў тым, як яе стваральнікі працуюць з людзьмі, як арганізуюць сваю працу», — кажа Дзмітры.\n«Па-першае, вельмі важна прыцягнуць да кампаніі прэсу, бо яна сапраўды патрабуе нейкай публічнай ўвагі ад людзей, якія паўплывалі на сітуацыю. Другі крок — адначасова адаслаць свае лісты праз інтэрнэт-прыёмную. І па-трэцяе, мы заўжды заклікаем сустракацца з чыноўнікамі ці прадстаўнікамі кампаній, каб, напрыклад, фізічна перадаць петыцыю. Але ніколі няма аднаго адзінага механізму, які можа дапамагчы. Гэта заўжды шлях спробаў і памылак».\nТрэндам апошняга часу Дзмітры Савёлаў, які сам паходзіць з Беларусі, называе хвалю петыцый, звязаных з беларусізацыяй: дэвайсаў Apple (1,309 подпісаў), Android (5 247 подпісаў) ці таго ж Беларусбанку (1 832 подпісы).\nЗміцер Курза, што адзін спрабуе змяніць вялізную структуру непаваротлівага банка з сотнямі аддзяленняў па ўсё Беларусі, таксама заўважыў гэта. Ён звязвае рост колькасці петыцый і кампаній у абарону беларускай з «паступовай русіфікацыяй» нашага грамадства. А выбар актывістамі такога інструменту, як онлайн-петыцыі, — з іхнім маладым узростам. Зміцер ужо выдатна разбіраецца ў тым, у якім банкамаце можна знайсці хоць троху беларускай мовы, а ў які лепей ўвогуле картку не ўстаўляць. Аднак тэхнічных ведаў усё ж не хапае:\n«Я не праграміст, і не вельмі разумею ўсё тонкасці працы банкаўскіх інфармацыйных сістэм», — кажа ён. Між іншым, немагчымасцю ўнесці змены ў агульнанацыянальную банкаўскую сістэму, якая падтрымліваецца Нацбанкам, і тлумачыць Беларусбанк адмову ў выкананні просьбы Змітра і яшчэ больш за 1 800 чалавек.\nМалюнкі і інсталяцыі: Воля Кузьміч, фота: Юра Сідун\nэкшн,\tлюдзі,\tінтэрнэт,\tпалітыка,\tбеларуская мова,\tвізы\nАлесь Герасіменка 00:01, 01.04.2013 | Артыкулы |


Урад дэманструе «эканамічны аптымізм»\n16 жнівень 2015, 10:16\nПраект прагнозу сацыяльна-эканамічнага разьвіцьця Беларусі на 2016 год прадугледжвае рост валавога ўнутранага прадукту (ВУП) на 1,1% і зьніжэньне інфляцыі да 12%.\nПра гэта заявіў прэм’ер-міністар Андрэй Кабякоў падчас пасяджэньня прэзыдыюма Савета міністраў.\nПа яго словах, у прапанаваным прагнозе рост эканомікі плянуецца за кошт прыросту даданай вартасьці ў прамысловасьці, сельскай гаспадарцы, будаўніцтве, гандлі. Акрамя таго, кіраўнік ураду паведаміў, што інфляцыя ў 2016 годзе, згодна з праектам прагнозу, павінна скласьці 12%, стаўка рэфінансаваньня прагназуецца на ўзроўні 18-22%. Таксама ў прагнозе прадугледжана дадатнае сальда 0,9% ВУП.\nПрыблізна такія ж лічбы фігуравалі ў прагнозе на 2015 год, але, робяць папярэднія высновы аналітыкі, ніводзін з паказьнікаў выкананы ня будзе — прыкладам, інфляцыя па выніках году чакаецца ў прамежку 15-18%.\nНа думку Андрэя Кабякова, асноўнай задачай на 2016 год стане захаваньне валютнага балянсу і золатавалютных рэзэрваў: «У бягучым годзе мы праходзім пікавыя выплаты па дзярждоўгу, але ў 2016-м таксама маюцца быць значныя выплаты: з эканомікі на гэтыя мэты будзе ўзята 3 мільярды 200 тысяч даляраў, зь іх на пагашэнне асноўнага доўгу — 2 мільярды 300 мільёнаў». Кабякоў удакладніў, што палову асноўнага доўгу плянуецца пагашаць за кошт бюджэту, другую палову — рэфінансаваць.


У прамысловых флагманаў Беларусі абрынуліся прыбыткі. Што чакае рабочых? | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / У прамысловых флагманаў Беларусі абрынуліся прыбыткі. Што чакае рабочых?\nУ прамысловых флагманаў Беларусі абрынуліся прыбыткі. Што чакае рабочых?\n20/06/2022 - 15:28\nНепакрытыя страты МТЗ на 1 красавіка склалі 22,8 млн рублёў / glavpahar.ru\nВыратаваць на месяц, а там паглядзім: стратэгія ўладаў для праблемных прадпрыемстваў.\nДзяржава будзе падтрымліваць дзяржпрадпрыемствы да апошняга, нягледзячы на страты і зніжэнне прыбытку. Напрыклад, на МТЗ у першым квартале чысты прыбытак скараціўся ў 101 раз. МАПІД сышоў у страту, хоць у першым квартале 2021 года быў у плюсе. Аднак уладам патрэбная фармальная занятасць.\nЕўрарадыё даведалася ў экспертаў, колькі так удасца працягнуць і да чаго рыхтавацца беларусам.\n"Галодных бунтаў не будзе"\nНекаторыя дзяржпрадпрыемствы заўсёды былі на мяжы стратнасці, адзначае старшы навуковы супрацоўнік BEROC (Кіеў) Леў Львоўскі. Пры гэтым у першыя месяцы пасля вайны ў іх яшчэ былі фінансавыя магчымасці і запасы камплектавальнікаў, а частка санкцый у дачыненні да Беларусі ўступіла ў сілу толькі 4 чэрвеня.\nДля пагашэння даўгоў БМЗ Мінфіну давялося выпускаць аблігацыі ў 2021 годзе / belsteel.com\n— Пакуль усе праблемы кропкавага характару, але, безумоўна, гэта будзе разрастацца. Прычым мы бачым рост крэдытавання прадпрыемстваў [на 13,5% па рублёвых крэдытах у студзені-красавіку. — Еўрарадыё]. Пачынаючы з красавіка разгортваецца эмісія грошай для падтрымкі прадпрыемстваў.\nГалоўчанка: санкцыйны прэс дастаткова сур'ёзны\nЧасцей за ўсё дзяржапрадпрыемствы бяруць крэдыты на невытворчыя патрэбы, напрыклад на выплату заробкаў або пагашэнне старых даўгоў, адзначае эксперт.\n— Мэта — пратрымаць гэтыя прадпрыемствы даўжэй. Крэдыты не даюцца з разлікам на тое, што прадпрыемствы будуць звышпрыбытковымі.\nІх будуць падтрымліваць і далей. Тым больш калі кішэнь Нацбанка заўсёды пад рукой, адзначае навуковы супрацоўнік BEROC Алег Мазаль.\n— Гэта будзе ўплываць на інфляцыю вытворцаў, але пакуль яна не становіцца інфляцыяй спажывецкай, рэжым на гэта глядзіць спакойна. Пакуль насельніцтва не ўбачыць росту кошту свайго спажывецкага кошыка, галодных бунтаў не будзе. Тым больш рэпрэсіўны апарат працуе.\nУсплёску звальненняў не будзе\nДзякуючы такой падтрымцы відавочнага беспрацоўя не будзе, лічаць эксперты. Бо для гэтага ў Беларусі і працуюць некаторыя дзяржпрадпрыемствы — чымсьці заняць людзей.\n— У Беларусі няма нармальнай дапамогі па беспрацоўі, але ёсць пакаранне за "дармаедства". І людзі згаджаюцца, каб ім плацілі ў два разы менш. Будзе рост прыхаванага беспрацоўя, калі будуць скарачаць заробкі, адпраўляць на няпоўны тыдзень. Гэта ўжо пачало адбывацца, — кажа Леў Львоўскі.\n— Беларускі рэжым ніколі не лічыў прыбыткаў, таму што ён грунтуецца на ідэалогіі планавай сістэмы. Як і ў савецкія часы, яны лічаць "галовы", якія працуюць на прадпрыемствах, і валавы збыт. Заўсёды можна растлумачыць гэта тым, што прадпрыемства пад санкцыямі, — дадае Алег Мазаль.\nСтратэгія ўладаў — кароткатэрміновая тактыка\nКрэдытныя грошы не зменяць стану прадпрыемстваў / Еўрарадыё\nПры гэтым стане прадпрыемстваў крэдыты не асабліва дапамогуць ва ўмовах санкцый, калі проста не будзе камплектавальнікаў.\n— Можна фінансаваць лішнюю занятасць, даваць гарантаваныя дзяржавай крэдыты, а потым іх спісваць. Але калі МТЗ не зможа купіць камплектацыю ні за якія грошы, будзе спыняцца вытворчасць. Але, мабыць, будуць дапамагаць кітайскія пастаўшчыкі камплектавальнікаў, — лічыць Алег Мазаль.\nХутчэй за ўсё, кітайскія кампаніі будуць падымаць цэны з улікам рызыкі. Значыць, тыя ж трактары ад МТЗ стануць даражэйшымі.\n— Яны будуць даражэйшыя і горшыя па якасці. Куды такі тавар будуць прадаваць — пытанне адкрытае. У Расіі свае вытворцы, а тым больш у Кітаі, — працягвае Алег Мазаль.\nПакуль улады разлічваюць на пераразмеркаванне грошай падаткаплатнікаў у неэфектыўныя сектары, каб неяк працягнуць. Як доўга гэта зможа працягвацца, залежыць шмат у чым ад Расіі і ад таго, наколькі прадпрыемствы прыстасуюцца да санкцый.\n— Стратэгія ўладаў заключаецца ў тым, што стратэгіі няма, а ёсць кароткатэрміновая тактыка. Яны глядзяць на тое, як будуць справы ў найбліжэйшы месяц. Паводле красавіцкіх дадзеных, падала амаль усё. Калі ўсё будзе працягвацца як у красавіку, то ўжо не будзе адкуль пераразмяркоўваць, — кажа Леў Львоўскі. — Пытанне, якія захады будзе рабіць урад. Калі яны будуць займацца толькі пераразмеркаваннем, гэта нават нармальная мера ва ўмовах такога эканамічнага крызісу. Калі яны захочуць сабраць шмат грошай, каб запусціць новы інвестыцыйны цыкл, то ўсё будзе горш. Грошай на пераразмеркаванне ужо будзе менш.\nПраблемы з усіх бакоў\nПраз тое, што санкцыі закранаюць практычна ўсе галіны эканомікі, беларусам зусім не проста / pexels.com\nБяда беларусаў не ў праблемах асобных прадпрыемстваў, падкрэслівае Леў Львоўскі. Рэч у тым, што праблемы па ўсіх франтах.\n— У вас лёгка могуць пачацца праблемы са зберажэннямі, таму што ваш банк будзе пакутаваць ад санкцый наўпрост ці апасродкавана. Альбо вам знізяць зарплату, і вы будзеце менш купляць у прыватнага бізнесу. Прыватны бізнес натыкнецца на якія-небудзь санкцыі і гэтак далей.\nКалі раней для часткі быў выхад — сысці ў IT, то гэтай перспектывы таксама няма. Наша адзіная паспяховая галіна часткова сыходзіць з краіны, часткова замарожвае найманне. І галоўная праблема — незразумела, калі ўсё гэта скончыцца, таму што ніхто не спрабуе вырашаць корань праблем.\nУлады не аслабляюць прэсінг унутры краіны і па-ранейшаму падтрымліваюць Расію. Таму няма прычын лічыць, што нешта зменіцца да лепшага.\nЗабраць крэдыты ў дзяржпрадпрыемстваў бывае праблематычна / pexels.com\nКаміль Бортнічук / pap.pl\nПраз санкцыі аэрапорт "Мінск" перайшоў на чатырохдзённы працоўны графік\nНаўседа: адказнасць за вайну ва Украіне нясуць дзве краіны\nУ Літвы няма планаў аднаўляць пасажырскія перавозкі з Беларуссю па чыгунцы\nПоле для манеўру: ці засталося яно ў Лукашэнкі — эфір з Тышкевічам


Візіт дэлегацыі Сейма Рэспублікі Польшча ў Беларусь ""\nМы хочам дыялогу з Мінскам, але ў перамовах мы падкрэсліваем, што правы польскай нацыянальнай меншасці – гэта для нас справа першараднага значэння - падкрэсліў пасля сустрэчы дэпутат Адам Андрушкевіч, сустаршыня Польска-беларускай парламенцкай групы. Акрамя яго, у склад дэлегацыі ўваходзяць дэпутаты Аркадыюш Мулярчык і Пётр Згажэльскі.\n- Мы павінны працягваць дыялог з беларускай дзяржавай, таму што адсутнасць дыялогу – гэта менш магчымасцей для таго, каб займацца справамі палякаў на Беларусі. Таму падчас перамоў у парламенце мы закраналі тэмы планаваных змен у беларускім Кодэксе аб адукацыі і сітуацыі польскіх школ - сказаў Андрушкевіч падчас сустрэчы з прадстаўнікамі колаў польскай нацыянальнай меншасці ў аўторак вечарам у Мінску. Як ён патлумачыў, Польшча занепакоена планаванымі зменамі ў беларускім Кодэксе аб адукацыі, якія прадугледжваюць увядзенне ў школах нацыянальных меншасцей абазковага вывучэння многіх прадметаў на беларускай або рускай мовах. У чацвер польскія дэпутаты маюць намер закрануць гэтыя пытанні ў размове з намеснікам міністра адукацыі Раісай Сідарэнка, адказнай за Кодэкс аб адукацыі.\nАндрушкевіч адзначыў, што польская дзяржава вельмі добра ставіцца да беларускай меншасці, якая колькасна значна меншая, чым польская на Беларусі: “Яна мае доступ да беларускіх школ, а польская дзяржава фінансуе шматлікія беларускія арганізацыі”. Дэпутат Згажэльскі ў сваю чаргу адзначыў, што няма сіметрыі, калі гаворка ідзе аб адносінах дзяржавы да меншасцей у абедзвюх краінах: “Беларусы ў Польшчы, напрыклад, маюць доступ да ўласных СМІ, тэлебачання, радыё, друку, а на Беларусі гэтага няма. Мы казалі аб гэтым вельмі рашуча”.\nПольскія дэпутаты негатыўна ацанілі падзеі апошніх тыдняў на Беларусі. Гаворка ідзе аб масавых затрыманнях і адміністрацыйных працэсах удзельнікаў грамадзянскіх пратэстаў. “Польскаму боку залежыць на тым, каб на Беларусі не было палітычных вязняў. Гэта той стан, які для нас найбольш пажаданы, і зыходны пункт для далейшых перамоў”, - сказаў дэпутат Андрушкевіч.\nПадчас перамоў у парламенце закраналіся таксама тэмы, звязаныя з эканомікай, адукацыйным і культурным супрацоўніцтвам. Андрушкевіч казаў, што польска-беларуская група павінна сустракацца часцей і працаваць таксама ў рабочых падгрупах, адказных за канкрэтныя сферы супрацоўніцтва. Згажэльскі прапанаваў беларусам пашырыць пяцідзённы бязвізавы рэжым, які дзейнічае з восені ў Гродна і на Аўгустоўскім канале, на прыгранічны Брэст.\nВізіт польскіх парламентарыяў у Беларусь працягнецца да 13 красавіка. У сераду члены дэлегацыі адправяцца ў Навагрудак і Ліду, дзе запланаваны сустрэчы з прадстаўнікамі мясцовых улад і візіты на мясцовыя прадпрыемствы. Парламентарыі наведаюць таксама Мірскі замак, Дом-музей Адама Міцкевіча і Лідскі замак. На чацвер запланаваны сустрэча з прадстаўнікамі незалежных колаў і ўскладанне вянкоў да магіл ахвяр масавых сталінскіх рэпрэсій у Курапатах на ўскрайку Мінска.


Т.Севярынец забаранілі друкаваць улёткі на тарашкевіцы, а Я.Берніковіч адмовіўся ад выступаў у СМІ | Народные новости Витебска\nЯна Ільіна • 04/9/08 9:41 • Выбары\nВіцебская-Горкаўская акруговая выбарчая камісія не дазволіла кандыдату ў дэпутаты ад\nАб’яднаных дэмакратычных сіл Таццяне Севярынец друкаваць улёткі, напісаная на тарашкевіцы.\nЯк распавяла Таццяна Севярынец “Радыё Рацыі”, напярэдадні ёй патэлефанавалі з акруговай камісіі і выказалі прэтэнзіі, што яе агітацыйная ўлётка напісана на «нейкай незразумелай мове».\nУ выніку бакі дамовіліся, што ўлётка будзе надрукаваная на «наркамаўцы». Але азнаёміўшыся з тэкстам улёткі, у якой кандыдатка ўзнімае вострыя праблемы беларускага грамадства, сябры камісіі напалохаліся яшчэ больш. Пакуль камісія не дала дакладнага адказу: ці будзе яна ўвогуле друкаваць улётку кандыдата ў дэпутаты Таццяны Севярынец, паведамляе “Радыё Рацыя”.\nТым часам кандыдат у дэпутаты, сябар партыі БНФ Яраслаў Берніковіч вырашыў адмовіцца ад тэле і радыёвыступу. На ягоную думку, значна больш эфэктыўны сродак агітацыі – непасрэдныя кантакты з выбарцамі. Адна з прычын адмовы таксама ў тым, што Я.Берніковіч вырашыў ахвяраваць свой эфірны час на карысць свайго канкурэнта – губернатара Уладзіміра Андрэйчанкі.\n«Падчас збору подпісаў людзі пыталіся, дзе можна было б убачыць Андрэйчанку. А то ведаць ведаюць, што ёсць такі, а ніколі не бачылі, хаця той ужо шмат год працуе старшынём аблвыканкаму. Публікацыі ў «Віцебскім рабочым», «Народным слове» і «Весьніку Глыбоччыны» не дадалі яму пазнавальнасьці. Таму я вырашыў прэзэнтаваць свой эфірны час спадару губэрнатару. За той час, які я патраціў бы на паездку ў Віцебск, каб запісацца на радыё і тэлебачаньні, я лепш абыду 20-30 кватэр, бо непасрэдны кантакт з выбарцамі — гэта значна лепш за любы радыё і тэлеэфір», – заявіў кандыдат у дэпутаты ў інтэрв’ю “Радыё Свабода”.\nМеткі: Таццяна Севярынец, Яраслаў Берніковіч


Вывучэнне замежных хітрасцей і парад – Вокрэ\nВывучэнне замежных хітрасцей і парад\nВучоба за мяжой - незабыўны досвед. Настолькі, што вы, напэўна, не занадта хвалюецеся, каб выдатна правесці час. Тым не менш, вучоба за мяжой таксама можа быць жорсткай палюбоўніцай - ёсць мноства рэчаў, якія могуць лёгка змясціць у вас стыль. Выконвайце наступныя парады, каб выдатна правесці год дома.\nВывучэнне за мяжой плюсаў і мінусаў\nРабі паспрабуйце сустрэць як мага больш людзей; не забудзьцеся запланаваць трохі часу для адпачынку і рэлаксацыі.\nРабі паспрабуйце прадукты, якія родам з вашай краіны прызначэння; не праводзіце паездку, ужываючы прадукты з дому.\nРабі паспрабуйце вывучыць мову краіны прызначэння; не праводзіце ўвесь год за мяжой, вучачыся ў сваім пакоі.\nРабі выкарыстоўвайце здаровы сэнс, каб быць у бяспецы; не праводзіце ўсю паездку, турбуючыся аб кожнай дробязі.\nРабі звярніцеся за дапамогай, калі вам спатрэбіцца; не пазбягайце выхаду за межы зоны камфорту.\nСустрэць як мага больш людзей\nПалова прычын вучыцца за мяжой сустрэць як мага больш новых людзей па магчымасці. Вы не хочаце падарожнічаць па паўсвету (альбо на другі бок свету) толькі каб правесці час у сваім інтэрнаце, watching “Game of Thrones.”\nПадпішыцеся на як мага больш мерапрыемстваў. Try to meet as many people as possible from other countries.\nГэта, як гаворыцца, не выгарайце, альбо. Не забудзьцеся запланаваць час прастояў для падзарадкі батарэй.\nНе саромейцеся кухні\nТак, you’ll probably miss your favorite Italian American dish that only one restaurant in your town knows how to cook ‘just so.’ You’re going to have bizarre cravings for snacks and cereals you never even knew you liked.\nНе забудзьцеся паспрабаваць новыя рэчы. Ешце нацыянальную страву краіны прызначэння. Try all the weird snacks at corner stores.\nВывучайце мову як мага хутчэй\nВам не трэба будзе свабодна валодаць іншай мовай, перш чым падпісацца на праграму навучання за мяжой. Але вы захочаце паспрабаваць вывучыць мову вашага прызначэння. Не паспейце вывучыць мову за некалькі дзён? Загрузіце моўную праграму каб дапамагчы пераадолець моўныя бар'еры.\nКалі справа даходзіць да заставацца ў бяспецы ў месцы прызначэння, it’s all about research.\nДаведайцеся, якія раёны бяспечныя, а якіх трэба пазбягаць. Не носіце шмат грошай у кашальку. Насіце заплечнік на грудзях у метро. Даследуйце мясцовыя афёры, каб вы маглі даведацца, як іх пазбегнуць. Не блукайце па бязлюдных месцах у адзіноце.\nНе забудзьцеся, што вы там, каб працаваць\nАдзін з самых вялікіх выпадкаў вучобы за мяжой - забыцца, што ты там працуеш. Failing to complete assignments and missing classes is almost too easy when you’re trying to make memories that last a lifetime.\nМногія амерыканскія студэнты таксама часта ўпершыню аказваюцца самастойна - у краінах, якія не маюць законнага ўзросту для піцця.\nВазьміце гэта павольна. У вас ёсць усё жыццё, каб атрымліваць задавальненне. Але ў вас ёсць толькі адзін шанец вучыцца за мяжой. Зрабіце максімум сваёй паездкі на заставацца засяроджаным і зрабіць вучобу першым прыярытэтам.\nДакументуйце сваю паездку\nЦі з'яўляецца ваш пераважны метад дакументацыі Snapchat, дзённік, блог альбо Instagram Stories, не забудзьцеся дакументальна пацвердзіць сваю паездку.\nХоць год можа здацца доўгім, гэта на самой справе не вельмі доўга. It will go by much faster than you expect.\nГэта хочацца хацець Збярыце ўвесь гардэроб за год падарожжа. Пасля Усяго, вам спатрэбіцца адзенне на год. Хто ведае, калі вам можа спатрэбіцца ваша самае бліскучае сукенка, пакрытыя бліскаўкамі. Альбо, вашы любімыя спартыўныя штаны ці швэдар для вяртання дадому.\nЗбірайце як мага менш. Не забывайце, што вы заўсёды можаце купіць больш, дабраўшыся да месца прызначэння. You can also have items shipped to you.\nУ нейкі момант падчас вашай паездкі, вам трэба будзе звярнуцца па дапамогу да каго-небудзь. Няхай гэта будзе ваш сусед па пакоі, які дапаможа вам зрабіць хатняе заданне, альбо кансультант па парадах па барацьбе з культурным шокам, напэўна, гэта адбудзецца. Патрэбна дапамога. Гэта прыкмета сілы, а не слабасці.\nНавучыцеся адаптавацца да жыцця з іншымі\nВучымся жыць з іншымі няпроста. За мяжой гэта нават цяжэй, чым дома. У канчатковым выніку вы будзеце жыць з людзьмі з іншых культур і краін. Магчыма, у вашага сужыцеля будуць іншыя звычаі, чым тыя, да якіх вы прывыклі. Што ў ЗША лічыцца хамствам. можа быць звычайнай практыкай у іншых краінах - і наадварот.\nЧым гнутчэй вы адаптуецеся да змен, тым прасцей будзе дабрацца да цікавай часткі жыцця за мяжой.\nПерагледзьце свае далёкія адносіны\nМы ненавідзім быць клішэ, але ваша міжгароднія адносіны можа працягвацца не больш за некалькі месяцаў - і гэта ў канчатковым выніку будзе вас стрымліваць. You don’t want to regret passing on bonding with your new classmates because you have a phone date with your boyfriend or girlfriend back home.\nВы таксама не хочаце заставацца ў міжгародніх адносінах, бо разумееце, што выпусцілі шанец завесці сяброўскія адносіны з аднакласнікамі.\nЗамест гэтага, надайце поўную ўвагу вопыту навучання за мяжой.


Зянон Пазняк заклікаў кандыдатаў зняцца\nhttp://spring96.org/be/news/39646 2010 2010-12-18T18:06:34+0200 2010-12-18T18:06:34+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be\nУ палітычнай заяве, якую прысутным зачытаў намесьнік старшыні КХП-БНФ Юрась Беленькі, даецца ацэнка папярэдняму галасаваньню, якое адбывалася «пад прымусам і гвалтам». Выбары, якія адбываюцца з парушэньнямі «ня могуць быць прызнаныя за дэмакратычныя і нармальныя, а галасаваньне за сапраўднае». Пра гэта сябры КХП-БНФ паведамяць назіральнікам АБСЭ і міжнародным арганізацыям.\nПаводле заявы, «лёс фальшывых выбараў рэжыму (а па вялікаму кошту і лёс Бацькаўшчыны) апынуўся ў руках дзевяці спарынг-кандыдатаў, што фармальна супрацьставяцца Лукашэнку на фальшывых выбарах. Для перакульваньня ўсяго выбарчага фарсу дастаткова было, каб усе яны разам зьняліся з выбараў у знак пратэсту супраць прафанацыі папярэдняга галасаваньня і супраць незаконнага ўдзелу Лукашэнкі ў выбарах на чацьвёрты тэрмін. Падставы важкія. Магчымасьць унікальная, Пасьля гэтага магла стацца плошча герояў і плошча свабоды».\nПрыняцьцё «вызначальнага рашэньня аб супольным выхадзе з выбарчай кампаніі» магчымае да 24 гадзін 18 сьнежня.\nЗянон Пазьняк зьвярнуўся да дзевяці кандыдатаў на прэзыдэнта «зрабіць гэты супольны крок гонару».\n«Пакіньце на ганебных выбарах аднаго Лукашэнку зь яго Ярмошынай і фальсыфікацыяй, і гісторыя Беларусі пойдзе іншай, лепшай дарогай», -гаворыцца ў заяве.\nТаксама Пазьняк заклікаў выбаршчыкаў «ня ўдзельнічаць у фальшывым галасаваньні» і прапанаваў ужо цяпер стварыць рух «За новыя выбары без Лукашэнкі» і прыступіць да яго арганізацыі. Гэтую ідэю ўжо агучыў Ўладзімер Някляеў.


Мсціслаў робіць стаўку на альтэрнатыўныя крыніцы энергіі | zviazda.by\nХатняя старонка » Эканоміка » Энергетыка » Мсціслаў робіць стаўку на альтэрнатыўныя крыніцы энергіі\nХутка ў раёне запрацуе адна са значных па сваёй магутнасці геліяэнергетычная ўстаноўка — 1,6 МВт. Спецыялісты кажуць, што гэтай энергіі пры добрым сонечным надвор'і можа хапіць на асвятленне некалькіх невялікіх населеных пунктаў. Праўда, уся выпрацаваная ўстаноўкай электраэнергія будзе накіроўвацца спачатку ў агульную рэспубліканскую сетку, а адтуль размяркоўвацца па спажыўцах. Тым не менш для раёна рэалізацыя гэтага праекта, у якім няма ні капейкі бюджэтных грошай, вельмі важны крок.\n— Гэта па-сапраўднаму значны аб'ект для нашай раённай эканомікі, — кажа намеснік старшыні Мсціслаўскага райвыканкама Вольга Судзілоўская. — Ён дасць дадатковае паступленне падатку на прыбытак у раённы бюджэт. Будзе створана два рабочыя месцы. Да таго ж ва ўсім свеце вядзецца пераход на альтэрнатыўныя крыніцы электраэнергіі, і Мсціслаўскі раён уключыўся ў гэтую работу больш актыўна. Мы падпісалі Пагадненне мэраў па клімаце і энергіі, згодна з якім з'яўляемся ўдзельнікамі міжнароднай праграмы па скарачэнні выкідаў СО2 у атмасферу. Мы развіваем кірунак альтэрнатыўных крыніц энергіі і гэтым пазіцыянуем сябе як экалагічна чысты раён. Геліястанцыі ў нас і раней былі, але не такіх маштабаў.\nНовы аб'ект размешчаны на чатырох гектарах зямлі ў вёсцы Асмолавічы Капачоўскага сельсавета. Старшыня сельсавета Аляксандр Пракопаў лічыць, што падобныя праекты толькі на карысць:\n— Пакуль там ідзе будаўніцтва, задзейнічаны ў тым ліку і жыхары сельсавета, а занятасць насельніцтва заўсёды станоўчы факт, — кажа ён. — Да таго ж альтэрнатыўная энергетыка — гэта добра, хоць яна наўпрост і не будзе выкарыстоўвацца для патрэб нашых населеных пунктаў, а пойдзе ў агульную энергетычную сістэму.\nДамоў у Асмолавічах засталося мала, можна па пальцах адной рукі пералічыць, МТФ з канца 80-х не функцыянуе. Сонечная станцыя якраз і будуецца на тэрыторыі гэтай МТФ і прылягаючай да яе няўдобіцы. Лесу няма, затое шмат прасторы — тое, што і трэба, каб з карысцю выкарыстоўваць энергію сонца.\nАляксандр Іванавіч лічыць, што альтэрнатыўная энергетыка заўсёды толькі плюс для экалогіі. У Мсціслаўскім раёне наогул няма шкодных вытворчасцяў.\n— У пачатку 2000-х ужо былі ахвотныя ў раёне Асмолавіч ставіць ветраўстаноўкі, але потым чамусьці адмовіліся, — кажа ён. — Зараз іншы заказчык знайшоўся.\nПершапачаткова планавалася здача аб'екта ў канцы жніўня, але пакуль работы працягваюцца.\n— Узніклі складанасці з пракладкай кабелю — ён праходзіць па не вельмі зручнай тэрыторыі, — кажа дырэктар СТАА «ТДФ Экатэх» Міхаіл Шышакоў. — Гэтыя работы аказаліся больш складанымі, чым меркавалася. Спадзяёмся, што да канца верасня справімся.\nФірма аказвае інжынірынгавыя паслугі па арганізацыі, праектаванні і будаўніцтве для ЗАТ «РЕАГ Магілёў». Устаноўка належыць менавіта яму.\n— Фотаэлектрычныя станцыі — гэта новыя тэхналогіі, высокая культура атрымання энергіі, — адзначае суразмоўнік. — У Беларусі мы будуем ужо трэцюю станцыю. Перад гэтым падобныя з'явіліся ў Нясвіжскім і Сенненскім раёнах. У параўнанні з Еўропай і іншымі краінамі, дзе такіх станцый шмат, мы яшчэ ў пачатку шляху.\nМіхаіл Шышакоў адзначае, што знайсці пляцоўку пад геліяэнергетычную станцыю не так лёгка.\n— Мы шукаем, дзе ёсць свабодная зямля, непрыдатная для сельскагаспадарчай дзейнасці, якую можна зрабіць больш прыгожай, а калі закончыцца тэрмін дзеяння станцыі, вярнуць у землекарыстанне, — рэзюмуе ён. — Трэба сказаць, што ў Беларусі знайсці такую зямлю складана.\nДарэчы, акрамя сонечнай станцыі, фірма плануе пабудаваць яшчэ і ветраэнергетычную. Яна будзе на невялікай адлегласці ад геліястанцыі. Але работы па яе ўзвядзенні пачнуцца не раней наступнага года.\nЗагаловак у газеце: Сонечныя кілаваты\n27435 Бабіна лета: як надоўга лагоднае восеньскае цяпло затрымаецца ў Беларусі?\n4197 Аляксандр Корбут: Найбольш вядомыя заказнікі і нацыянальныя паркі адчуваюць павышаную нагрузку\n3176 Месяц актыўных продажаў і ... танных кватэр ужо няма. У сталіцы ў жніўні амаль цалкам «вымылі» ўсё бюджэтнае жыллё\n2792 «Ніякія межы больш не падзеляць нашу родную зямельку — Беларусь»


Паслы краін ЕЗ сустрэліся са сваякамі палітзняволеных | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПаслы краін ЕЗ сустрэліся са сваякамі палітзняволеных\nПаслы краін Еўразвяза 7 лютага сустрэліся ў Менску са сваякамі палітзняволеных і загінулых падчас пратэстаў беларусаў, паведаміў кіраўнік прадстаўніцтва ЕЗ у Менску Дзірк Шубель.\n„Сёння ў Менску кіраўнікі дыпламатычных місій Еўрапейскага Звяза мелі гонар сустрэцца з блізкімі беларусаў, забітых толькі за тое, што яны мірна патрабавалі выканання сваіх асноўных правоў”, — напісаў дыпламат у „Фэйсбуку”.\nПаводле яго інфармацыі, у сустрэчы ўзялі ўдзел сваякі некалькіх палітычных зняволеных.\n„#Беларусьмывместе ў гэты Дзень салідарнасці і кожны дзень, пакуль усе палітычныя зняволеныя не выйдуць на свабоду і ўсе вінаватыя будуць прыцягнутыя да адказнасці”, — напісаў Шубель.\nУ сустрэчы акрамя Шубеля ўзялі ўдзел паслы Аўстрыі, Германіі, Італіі, Латвіі, Літвы, Нідэрландаў, Польшчы, Фінляндыі, Францыі і Эстоніі.\nЯк паведамлялася, сёння прэзідэнт Еўрапейскага савета Шарль Мішэль ад імя ЕЗ запатрабаваў ад беларускіх уладаў вызвалення ўсіх палітычных зняволеных.\n„Прайшло паўгода, а людзі Беларусі па-ранейшаму патрабуюць, каб іх галасы былі пачутыя. Мы працягваем падтрымліваць вас”, — адзначыў ён.\nКіраўнік Еўрапейскага савета падкрэсліў, што гвалт у дачыненні да мірных дэманстрантаў павінна спыніцца.\n„Толькі поўная прыхільнасць мірнаму дыялогу можа пакласці канец крызісу ў Беларусі”, — напісаў Мішэль у сваім „Твітэры”.\n7 лютага з ініцыятывы экс-кандыдата ў прэзідэнты Святланы Ціханоўскай у многіх еўрапейскіх краінах праходзіць Міжнародны дзень салідарнасці з Беларуссю. Па ўсім свеце запланавана больш за 60 розных акцый салідарнасці. Мэта іх — падтрымаць палітвязняў, колькасць якіх у Беларусі дасягнула 228, а таксама ўсіх, хто зведаў рэпрэсіі. Удзельнікі акцый салідарнасці таксама патрабуюць спыніць суды і гвалт супраць беларусаў, якія выступаюць за перамены ў сваёй краіне.


Наяўныя рэсурсы беларускіх сем'яў у 2020 годзе склалі Br1459,8 у месяц | zviazda.by\nНаяўныя рэсурсы беларускіх сем'яў у 2020 годзе склалі Br1459,8 у месяц\nУ Беларусі ў мінулым годзе наяўныя рэсурсы ў разліку на дамашнюю гаспадарку склалі Br1459,8 у месяц. Аб гэтым сведчаць даныя выбарачнага абследавання дамашніх гаспадарак па ўзроўні жыцця, паведамілі БЕЛТА ў Нацыянальным статыстычным камітэце.\nУ гарадской і сельскай мясцовасці лічбы адрозніваюцца. Наяўныя рэсурсы ў гарадах і пасёлках гарадскога тыпу склалі Br1555,3 у месяц, у сельскіх населеных пунктах — Br1207,7.\nГрашовыя расходы ў разліку на дамашнюю гаспадарку склалі Br1391,2 у месяц, з якіх Br1028 (73,9 працэнта) прыпадае на спажывецкія расходы.\nРасходы на харчаванне ў агульнай структуры спажывецкіх расходаў дамашніх гаспадарак у мінулым годзе былі 39,1 працэнта, на куплю нехарчовых тавараў — 33,9 працэнта, на аплату паслуг — 24,3 працэнта.\nНаяўныя рэсурсы — гэта грашовыя сродкі дамашніх гаспадарак, кошт спажытых прадуктаў харчавання, вырабленых у асабістай дапаможнай гаспадарцы, за мінусам матэрыяльных затрат на іх вытворчасць, і кошт атрыманых у натуральнай форме льгот і выплат.\nСпажывецкія расходы — гэта грашовыя расходы дамашніх гаспадарак на харчаванне, куплю алкагольных напіткаў, тытунёвых вырабаў, нехарчовых тавараў і аплату паслуг. У склад спажывецкіх расходаў не ўключаюцца падаткі, матэрыяльная дапамога і іншыя расходы, не звязаныя са спажываннем, а таксама расходы, звязаныя з вытворчасцю сельскагаспадарчай прадукцыі ў асабістай дапаможнай гаспадарцы і накапленнем (уклады ў банкі, купля нерухомай маёмасці, замежнай валюты і да т.п.).\nІмгненны і бяспечны грашовы перавод — цяпер праз Vіber\n1538 Якую небяспеку нясе экспрэс-дыета?\n1281 Рэстаўрацыя па-беларуску: ратаваць — неабходна\n1218 Боль і пілатэс несумяшчальныя. Трэнер Таццяна Халадзінская пра адчуванні ў целе, трыгерныя пункты і ботакс\n1141 «Верагоднасць угадвання на ЦТ зніжаецца»\n982 Цэнтралізаванае тэсціраванне — 2021\n881 Ад стагоддзя да стагоддзя. «Чырвонка. Чырвоная змена» святкуе свой стагадовы юбілей\n829 Аб чым баліць «сэрца краіны»? Падарожжа ў вёску Антанова, геаграфічны цэнтр Беларусі\n800 Літаратурная вандроўка на Уздзеншчыну. Што цікавага ў раённым гісторыка-краязнаўчым музеі\n709 10 прадуктаў-антыдэпрэсантаў, якія абавязкова павінны быць на вашым стале\n692 Што рабіць нашым хатнім гадаванцам, у якіх таксама бываюць дэпрэсіі?


17 красавік 2020, 14:06\nЦяпер праводзіцца аналіз апошніх зьвестак, лічбы заражаных на сёньня невядомая, растлумачыў міністар.\nАгулам у краіне на 16 красавіка 419 мэдыкаў заразіліся новым каранавірусам.\nНа «хуткай дапамозе» ў Менску 90 выпадкаў, зь іх выязны склад — 23, астатнія — апарат кіраваньня і гаспадарчы пэрсанал. Цяжкіх выпадкаў няма.\nУ Асіповічах пацьвердзілі 12 выпадкаў заражэньня каранавірусам сярод мэдыцынскіх работнікаў (вірус завёз адзін з мэдыкаў, які езьдзіў за межы гораду). Усе ня ў цяжкім стане. Усяго ў Асіповічах 32 выпадкі заражэньня COVID-19.\nМіністар адзначыў, што заражэньні апарату кіраваньня могуць быць зьвязаныя з тым, што «мы аддаём перавагу многія пытаньні зьбірацца абмяркоўваць».


Моладзь абірае беларускую мову на знак пратэсту супраць русіфікацыі\n24 лістапад 2006, 15:09\nІгар Карней, Менск У часе ўчорашняй прэс-канфэрэнцыі з украінскімі журналістамі Аляксандар Лукашэнка заявіў: адраджэньне беларускай мовы — ня самае важнае для яго пытаньне. Між тым, Лукашэнка схільны лічыць, што менавіта пры ім пачаў выяўляцца падвышаны інтарэс да роднай мовы. Паводле кіраўніка дзяржавы, калі “пры нацыяналістах” у пачатку 1990-х на іспытах сачыненьні па-беларуску пісалі 20% абітурыентаў, то цяпер большасьць выпускнікоў абірае менавіта беларускую мову. Спэцыялісты згодныя са статыстыкай ад Лукашэнкі, але лічаць гэта асэнсаванай формай пратэсту супраць русіфікацыі ўсіх сфэраў жыцьця.\nПаводле старшыні Таварыства беларускай школы Алеся Лозкі, названыя Лукашэнкам лічбы блізкія да рэальнасьці. Аднак, як удакладняе спадар Лозка, такі высокі працэнт выпускнікоў школаў, якія здаюць цэнтралізаваныя тэсты на беларускай мове, ёсьць пратэстным паказьнікам: моладзь, насуперак палітыцы русіфікацыі, дэманструе асабістае стаўленьне да штучнага вынішчэньня мовы.\nПаводле Таварыства беларускай школы, сёлета тэсты здавалі па-беларуску болей за 80 тысяч чалавек, тады як школы зь беларускай мовай навучаньня закончылі толькі 22 тысячы вучняў.\nНамесьнік міністра адукацыі Беларусі Казімір Фарыно прызнае тэндэнцыю на агульнае выраўноўваньне выбару моваў падчас цэнтральнага тэставаньня.\n(Фарыно: ) “Цэнтралізаванае тэставаньне праходзіла больш за 100 тысяч навучэнцаў па расейскай мове і больш за 85 тысяч па беларускай. Па вялікім рахунку, гэта прыкладна роўная колькасьць, як і ў мінулым годзе. У выбары мовы на ўступных іспытах прасочваецца прапарцыйны падзел, амаль пароўну. Калі ўзяць матэматыку, фізыку, біялёгію ды іншыя 14 прадметаў, то больш за 7 тысяч навучэнцаў праходзілі цэнтралізаванае тэставаньне на беларускай мове. Астатнія, адпаведна, на расейскай. То бок, у нас няма праблемаў з падрыхтоўкай тэстаў на расейскай альбо беларускай мовах”.\nСпэцыялісты кажуць, што нараканьні Аляксандра Лукашэнкі на адрас Станіслава Шушкевіча, пры якім нібыта не пісалі па-беларуску, неабгрунтаваныя. Тая “большая палова” выпускнікоў, што выбрала для тэставаньня беларускую мову, пайшла ў першую клясу менавіта пры Шушкевічу. Разам з тым, Аляксандар Лукашэнка заявіў, што ня будзе адмаўляцца ад расейскай мовы, якая зьяўляецца роднай для беларусаў. А таксама дадаў, што ў беларускай мове няма многіх фізычных і матэматычных тэрмінаў.\nЛітаратар і дасьледчык Валер Булгакаў згадвае, што стэрэатып аб “нікчэмнасьці” беларускай мовы кіраўнік краіны выкарыстоўвае не ўпершыню.\n(Булгакаў: ) “Як сфармаваліся гэтыя гістарычныя ўяўленьні пра нібыта “нікчэмнасьць” беларускай мовы й культуры? Яны ж не былі ад пачатку ўласьцівыя беларусам! Гэта папросту вынік сьвядомай дзяржаўнай палітыкі Расейскай імпэрыі, якая накідвала такія ўяўленьні праз навуковыя працы, праз публіцыстыку, праз навучаньне ў школах. І ўжо недзе на мяжы ХІХ—ХХ стагодзьдзяў гэтыя комплексы былі ўкарэненыя, прынятыя беларусамі, за выняткам элітаў. Цяпер мы бачым, што яны становяцца нейкім такім агістарычным беларускім комплексам. Гэта значыць, цяпер гэтыя падыходы да нацыянальнай спадчыны нібыта не валодаюць сваёй генэалёгіяй. Фактычна абвяшчаецца, што так было заўсёды й так будзе таксама заўсёды”.\nПаводле афіцыйных зьвестак Міністэрства адукацыі, у беларускамоўных школах цяпер навучаецца 24% ад агульнай колькасьці вучняў.


На месца Беражкова прызначаны былы міліцэйскі чыноўнік\nАпошняе абнаўленьне: 15 жнівень 2015, 21:05\nСкрыншот з афіцыйнага сайту менскага хакейнага клюбу «Дынама», дзе зьявілася інфармацыя аб прызначэньні новага выканаўцы абавязкаў генэральнага дырэктара клюбу\nНа афіцыйным сайце менскага «Дынама» зьявілася інфармацыя аб прызначэньні новага выканаўцы абавязкаў генэральнага дырэктара хакейнага клюбу «Дынама».\nІм прызначаны намесьнік Уладзіміра Беражкова па бясьпецы Анатоль Курылец.\nДа «Дынама» Анатоль Курылец працаваў намесьнікам міністра ўнутраных спраў — начальнікам галоўнага ўпраўленьня кадраў МУС. У 2013 годзе ён сышоў на «заслужаны адпачынак», паведаміў 13 лістапада 2013 годy афіцыйны сайт МУС.\nСьледчы камітэт Рэспублікі Беларусь паведаміў пра крымінальную справу супраць былога генеральнага мэнэджэра хакейнага клюбу «Дынама-Менск» Уладзімера Беражкова. Ён зараз знаходзіцца ў СІЗА на Валадарскага.\nРаніцай 15 жніўня з афіцыйнага сайта менскага «Дынама» ужо была выдаленая ўся інфармацыя пра Беражкова ў разьдзеле «Кіраўніцтва», а пад фатаздымкам Курыльца зьявіўся подпіс «выканаўца абавязкаў» гендырэктара.


Пералом у футболе Беларусы й Паралімпіяда Кароль Уладзімер\nПералом у футболе\nБеларусы й Паралімпіяда\n— вынікі футбольнага чэмпіянату Беларусі,\n— посьпех беларусаў на паралімпійскіх гульнях,\n— новы шахматны кароль зь мяккім характарам.\n(Цыганкоў: ) “Учора скончыўся юбілейны дзясяты чэмпіянат Беларусі ў футболе. Мы няшмат надавалі ўвагі футбольнаму пяршынству краіны ў нашых праграмах, больш засяроджваючыся на справах нацыянальнае зборнай. І гэтаму ёсьць натуральнае тлумачэньне — надта нізкім быў (ды й застаецца) узровень беларускага клюбнага футболу. Але за апошні год сытуацыя пачала мяняцца ў двух кірунках. Па-першае, ніжняя кропка падзеньня беларускаг клюбнага футболу, здаецаа, ужо пераадоленая, і, па-другое, на трыбуны стадыёнаў пакрысе пачалі вяртацца заўзятары.\nНапэўна, у бліжэйшай праграме мы грунтоўна падвядзем вынікі футбольнага сэзону Беларусі, тым больш што 9 лістапада прэсавую канфэрэнцыю правядзе трэнэр нацыянальнае зборнай Эдуард Малафеяў. Сёньня ж толькі паведамім вынікі чэмпіянату.\nПераможца стаў вядомы загадзя — мазырскі клюб “Славія”. Але інтрыга ў змаганьні за другое месца захоўвалася да апошняга туру. Учора менскае “Дынама” на сваім стадыёне прайграла футбалістам “Славіі” 0:1, і прапусьціла на другое месца мінулагодняга чэмпіёна — барысаўскі “БАТЭ”. Зрэшты, “Дынама”-(Менск) упершыню зь 97-га году здабыла мэдалі першынства, хаця відавочна, на працягу чэмпіянату разьлічвала больш чым на бронзу.\nШто да чэмпіёну — мазырскае “Славіі” — дык пляны ў гэтага клюбу сапраўды напалеонаўскія. Кіраўніцтва каманды, падтрыманая кіраўніцтвам гораду й мазырскага нафтаперапрацоўнага заводу, нават ставіць мэту зьяўленьне клюбу ў Лізе чэмпіёнаў. Зразумела, што пакуль гэтая мэта здаецца нерэальнай, але дрэнны той жаўнер, што ня марыць стаць генэралам”.\n* * * (Цыганкоў: ) “На 11-х Паралімпійскіх гульнях, якія днямі скончыліся ў Аўстраліі, беларуская зборная заваявала 5 залатых, 8 срэбраных і 10 бронзавых мэдалёў. Такой колькасьці ўзнагародаў беларусы на спаборніцтвах спартоўцаў-інвалідаў яшчэ не атрымлівалі. З галоўным трэнэрам нацыянальнае паралімпійскае каманды Тамараю Шыманскай сустрэўся наш карэспандэнт Міхал Стэльмак…”\n(Стэльмак: ) “Тамара Шыманская лічыць аўстралійскае турнэ беларускіх паралімпійцаў надзвычай пасьпяховым…”\n(Шыманская: ) “Вынік атрымаўся вельмі добрым. Колькасьць мэдалёў гаворыць сама за сабе. Найлепшы посьпех у лёгкай атлетыцы й веласпорце”.\n(Стэльмак: ) “Гэты посьпех, паводле ейных словаў, склалі 23 ўзнагароды, што ў паўтары разы больш за колькасць мэдалёў, заваяваных інвалідамі Беларусі на папярэдніх гульнях у Атлянце. Паводле афіцыйнага выніковага рэйтынгу, зараз беларуская зборная са 122 краінаў заняла 28 месца.\nЗрэшты, на думку кіраўнікоў нацыянальнага паралімпійскага камітэту, гэты рэйтынг на самрэч суб’ектыўны, паколькі ня ўлічвае колькасьць удзельнікаў. Калі ж разьмясьціць каманды паводле такога паказьніку, як колькасьць мэдалёў на аднаго чальца каманды, дык, як лічаць кіраўнікі зборнай, беларусы ўпэўнена зоймуць першы радок. 22 спартоўцы зь Беларусі заваявалі 23 ўзнагароды.\nА наколькі моцным стымулам быў для спартоўцаў-інвалідаў матэрыяльны чыньнік? Тамара Шыманская адказвае…”\n(Шыманская: ) “Не было ў спартоўцаў у галаве, што вось зараз на гэтай дарожцы яны возьмуць 5 тысячаў ці колькі даляраў…”\n(Стэльмак: ) “Паралімпійская каманда, як і Алімпійская, ня здолела пазьбегнуць допінгавага скандалу. Што на самой справе здарылася з Уладзімерам Губіным, штангістам з Горадні?”\n(Шыманская: ) “Я, як галоўны трэнер, нават і ня ведаю. Закончыўся падрыхтоўчы пэрыяд у Стайках, паехалі яны дахаты ў Горадню, а што ён там рабіў са сваім асабістым трэнэрам — я ня ведаю. Аналізы ж ня толькі ў яго бралі з нашай каманды… У астатніх усё чыста. Так што тут адміністрацыя, галоўны трэнэр, міністэрства або камітэт — ніхто ня вінны. Вінаваты сам спартовец і ягоны галоўны трэнэр”.\n(Стэльмак: ) “Як патлумачыла галоўны трэнэр зборнай, беларускія інваліды, накіроўваючыся ў Аўстралію, не былі азнаёмленыя з сыстэмаю заахвочваньня. У адрозьненне ад алімпійцаў, якім Аляксандар Лукашэнка вызначыў канкрэтныя сумы прэміяльных выплатаў за высокія дасягненьні, паралімпійцам не было дадзена ніякіх грашовых абяцаньняў. Адкрытым гэтае пытаньне застаецца й зараз. Паводле словаў Тамары Шыманскай, дабрабыт герояў Паралімпіяды зь Беларусі знаходзіцца ў руках Лукашэнкі…”\n(Шыманская: ) “Я ня ведаю… Як прэзыдэнт зацэніць нашую працу, так яно і будзе”.\n(Стэльмак: ) “Беларускія чэмпіёны й прызэры Паралімпійскіх гульняў спадзяюцца, што краіна ўсё ж матэрыяльна аддзячыць іх за ўздым яе міжнароднага аўтарытэту ў спартовай сфэры”.\n* * * (Цыганкоў: ) “На гэтым тыдні ў шахматным каралеўстве зьявіўся новы кароль — Уладзімер Крамнік. Ён перамог у Лёндане непераможнага, як здавалася многім, Гары Каспарава, не дазволіўшы таму выйграць аніводнае партыі. І цяпер для ўсіх, хто цікавіцца гэтым відам інтэлектуальнага мастацтва, паўсталі два галоўныя пытаньні — няўжо скончылася эпоха Гары Каспарава, і ці наступіла эпоха Ўладзімера Крамніка?\nТак, сярод шахматных чэмпіёнаў былі тыя, хто авалодваў каронаю на некалькі гадоў, ці адразу прайграваў матч-рэванш, але ў бальшыні шахматныя каралі знаменавалі цэлую эпоху ў гэтым старажытным відзе спорту й мастацтва. Менавіта эпоху — пры гэтым ня толькі шахматную, але й грамадзкую — сымбалізавалі сабою і два апошнія чэмпіёны — Анатоль Карпаў і Гары Каспараў, які ўладарыў на працягу 15 гадоў.\nГэта былі вельмі рэвалюцыйныя гады ня толькіў грамадзтве, але і ў шахматах, і напэўна, няўрымсьлівая і канфліктная фігура Каспарава найбольш падыходзіла для адлюстраваньня гэтай эпохі. Неўтаймавальная рэфарматарская энэргія Каспарава, стварэньне ім уласных шахматных арганізацыяў прывяла яго да выключэньня з Усясьветнай фэдэрацыі (ФІДЭ). У выніку сёньня на права называцца ўсясьветнымі чэмпіёнамі прэтэндуюць ажно тры чалавекі: Каспараў, Карпаў (якога таксама год таму выключылі зь ФІДЭ) і расейскі гросмайстар Аляксандар Халіфман.\nСкандалам суправаджаліся і акалічнасьці матчу Каспарава з Крамнікам. Нагадаем, у матчы прэтэндэнтаў Крамніка абыграў гішпанскі гросмайстар Аляксей Шыраў, які, аднак, ня здолеў знайсьці грошы на двубой з чэмпіёнам. У выніку Каспараў сам выбраў сабе апанэнта — Крамніка, а Шыраў, абараняючы свае правы, зьвярнуўся ў суд. Так што магчыма, сёньняшні чэпміёнскі статус Уладзімера Крамніка будзе яшчэ аспрэчаны Шыравым у судзе.\nТым ня менш, матч Каспараў–Крамнік аматарамі шахматаў успрымаўся менавіта як сустрэча двух наймацнейшых шахматыстаў апошніх гадоў — паводле рэйтынгу Каспараў займае безумоўнае першае месца, Крамнік — другое або трэцяе.\nСам Каспараў лічыць, што прычыны ягонае паразы не спартовыя, а асабістыя. «За шахматным сталом я ня быў пераможаны, я дрэнна падрыхтаваўся», — заявіў ён. І сапраўды, для многіх у гэтым матчы Гары быў непазнавальным. Калі такі шахматыст ня выйграе аніводнае партыі, зразумела, што зь ім нешта адбываецца. Псыхалёгія, здароўе або асабістыя абставіны — вось дзе, на думку многіх, крыюцца прычыны паразы 37-гадовага Каспарава. Яму не хапіла жыцьцёвай энэргіі, якую ён растраціў у палітычнай і каляшахматнай барацьбе.\nКаспараў прапанаваў ужо матч-рэванш — і тое, што ён будзе гуляць значна лепей, не выклікае ні ў каго сумневаў. Пытаньне ў тым, ці дазволіць яму вярнуцца на вяршыню Крамнік, ці сапраўды 25-гадовы чэмпіён авалодаў каронаю «ўсур'ёз і надоўга». Крамніку, які ўжо некалькі гадоў разглядаўся як адзін з асноўных прэтэндэнтаў на шахматны тытул, на думку многіх не хапала валявых якасьцяў — энэргіі, напору, шахматнае злосьці. Але пад час матчу ў Лёндане Ўладзімер здаецца, пазбавіўся гэтага недахопу й настроіўся на перамогу.\nА ўвогуле Крамнік мала падобны на шахматнага чэмпіёна, прынамсі, да таго вобраза, да якога ўсе прызвычаіліся за апошнія гадоў трыццаць. І Карпаў і Каспараў аддаюцца шахматам без вынятку, падпарадкоўваюць ім свой лад жыцьця, маюць невынішчальную прагу перамогі. Крамнік жа, да прыкладу, курыць, шмат сьпіць, гультайнічае, а некалькі гадоў таму шчыра прызнаўся, што ніколі ня ставіў мэты абавязкова стаць чэмпіёнам сьвету — ён, маўляў, хоча, проста гуляць у шахматы…\nЧэмпіён зь мяккім характарам — гэта анамалія для шахматаў апошніх дзесяцігодзьдзяў. Ці пратрымаецца доўга такі чалавек на Алімпе шахмат — спорту, які многія параўноўваюць з прафэсійным боксам з-за жорсткасьці нораваў і падыходаў? Я, прынамсі, ня супраць такога чэмпіёна».


05 сьнежань 2021, 12:26\nПольскае ўзьбярэжжа Балтыйскага мора\nЗдарэньне з расейскім караблём адбылося ранкам 5 сьнежня каля Гданьску.\nПасьля 4-й гадзіны раніцы мясцовага часу 5 сьнежня грузавое судна «Руслана» наблізілася да Сабешэўскага пляжу каля Гданьску. Карабель кітайскай пабудовы 2007 году, што належыць кампаніі «Трансфлот» з Санкт-Пецярбургу, плыў зь літоўскай Клайпеды, паведамляе Portalmorski.pl.\nУбачыўшы, што судна прамым курсам рухаецца ў бок пляжу, польскія службы пачалі дасылаць экіпажу сыгналы пра небясьпечны рух, але расейскае судна ніяк не зрэагавала на іх. Тады насустрач паплылі судны Марской службы пошуку і ратаваньня і Памежнай варты. Толькі за кілямэтар ад пляжу «Руслана» павярнулася на 180 градусаў і адправілася ў порту Гданьску.\nДзіўны маршрут карабля польскія службоўцы паказалі на відэа.\nКашубзкі дывізіён Памежнай варты адправіўся дасьледаваць, што адбылося на судне і чаму яно доўга не рэагавала на сыгналы, ідучы наўпрост на меліну. Высьветлілася, што капітан «Русланы» меў каля 1 праміле алькаголю ў крыві, а два афіцэры экіпажу па 1,5 праміле.\nЗараз высьвятляецца, якім чынам расейскі карабель усё ж павярнуў у порт і ня сеў на меліну — толькі ўбачыўшы польскія памежныя караблі ці пачуўшы радыёсыгналы. Імаверна, падчас першых сыгналаў нікога не было ў рулявой рубцы.\nУ ЗША камандзірам атамнага авіяносца ўпершыню стала жанчына


Беларускі Партызан :: Як зрабіць даступным для ўсіх жыллёвае заканадаўства?\nЯк зрабіць даступным для ўсіх жыллёвае заканадаўства?\nАсацыяцыя «Эфектыўнае домаўладанне» аб'ядноўвае таварыствы ўласнікаў і арганізацыі забудоўшчыкаў сталіцы. Апошнім часам у асацыяцыю паступаюць шматлікія звароты з просьбай дапамагчы разабрацца ў дзейным заканадаўстве, якое датычыцца кіравання агульнай маёмасцю шматкватэрных жылых дамоў.\nЯк аказалася, адны існуючыя ўказы супярэчаць іншым, а ў дачыненні да тэрмінаў дапушчальныя розначытанні. Члены асацыяцыі прааналізавалі сітуацыю, засяродзіўшы ўвагу на пытаннях, якія ўзнікаюць найбольш часта, і падрыхтавалі сваю рэдакцыю праектаў Жыллёвага кодэкса і Указа №538, што датычыцца гэтай сферы.\nЯк расказаў прадстаўнік асацыяцыі Юрый Вадзяніцкі, адна з найбольш балючых тэм – прыняцце агульных рашэнняў. На сходы жыхары прыходзіць не хочуць: маўляў, і сваіх праблем хапае. А калі ўсё ж такі прыходзяць, то ўжо ў загадзя дрэнным настроі, таму галасуюць «супраць» у адказ на любую прапанову. Калі нават на сходзе прысутнічае больш за палову жыхароў дома і яны ўдумліва падышлі да праблемы, гэта яшчэ не значыць, што ўдасца «афіцыйна» дамовіцца. Між тым у мінулым годзе ўступіў у сілу ўказ Прэзідэнта, згодна з якім прагаласаваць за прыняцце якога-небудзь рашэння павінны не менш чым 51% ад усіх уласнікаў – замест простай большасці з ліку прысутных, як было раней.\nАдной з «ахвяр» новага ўказа стаў дом па адрасе Бурдзейнага, 37 у Мінску. Тут выбраць органы праўлення не могуць ужо два гады. Сход праводзілі неаднойчы, прычым не раз была дасягнута явачная мяжа, але, як кажуць, воз і цяпер там. Змучаныя нявызначанасцю, жыхары вырашылі правесці галасаванне шляхам пісьмовага апытання. У выніку за раней дзеючага кіраўніка таварыства прагаласавала практычна 70% – гэтага дастаткова згодна з заканадаўствам. Аднак 2% жыхароў заявілі, што ім неадпаведным чынам паведамілі аб правядзенні апытання, хоць самі падпісалі адмову ад уручэння паведамлення. Раённая адміністрацыя ўстала на бок незадаволеных жыхароў.\nТым часам, калі таварыства не можа вызначыцца самастойна, кіраванне жылым домам пераходзіць да ўпаўнаважанай асобы ад дзяржаўнага заказчыка ў сферы аказання жыллёва-камунальных паслуг. Так адбылося і ў названым доме па вуліцы Бурдзейнага ў студзені гэтага года. Аднак узнікла чарговае пытанне: упаўнаважаная асоба кіруе агульнай маёмасцю, але не таварыствам уласнікаў. Гэта значыць яна не мае доступу да асабовага рахунку, таму не можа выплачваць зарплату іншым супрацоўнікам. На гэтыя патрэбы ідуць шматгадовыя назапашванні таварыства. Іх атрымліваюць, напрыклад, здаючы ў арэнду памяшканні на першым паверсе дома пад крамы, цырульні ці офісы або змяшчаючы рэкламу на сценах дома.\nАднак і гэтыя назапашванні маюць уласцівасць заканчвацца. На пытанне, як дзейнічаць у такой сітуацыі, асацыяцыя спрабуе знайсці адказ у розных інстанцыях: ад раённага кіраўніцтва, профільных Міністэрстваў да Савета міністраў і Адміністрацыі Прэзідэнта. Пакуль не вельмі паспяхова, але барацьба, як называюць яе самі ініцыятыўныя гараджане, працягваецца.\nСарафаннае радыё як пагроза\nАб'ём напрацаванага асацыяцыяй «Эфектыўнае домаўладанне» матэрыялу вымяраецца сотнямі старонак. Толькі да Указа №538 яны падрыхтавалі 70 лістоў каментарыяў і прапаноў па яго паляпшэнні. Сам Юрый Вадзяніцкі марыць аб больш радыкальных спосабах вырашэння праблемы: утапічным горадзе, дзе б дамы засялялі ў адпаведнасці з жаданнем уладальнікаў кватэр удзельнічаць у добраўпарадкаванні агульнай тэрыторыі. Маўляў, хочаш жыць добра – будзь гатовы плаціць і не быць абыякавым, не хочаш – тваё права.\nПакуль жа таварыствам уласнікаў існаваць няпроста: запазычанасці па плацяжах даводзіцца аплачваць самім, без дзяржаўных субсідый. Адсюль і шматлікія пытанні да старшынь таварыстваў: куды ідуць нашы грошы? Юрый Вадзяніцкі прыводзіць прыклад дзеяння сарафаннага радыё: сястра і брат жывуць у аднолькавых дамах, толькі адным кіруе таварыства ўласнікаў, а другім – упаўнаважаная асоба ад ЖРЭА. Сваякі параўноўваюць жыроўкі і выяўляюць «нядобрае»: адзін з іх істотна пераплачвае, скажам, за карыстанне ліфтам.\n– Прэтэнзіі да каго? Да старшыні таварыства. А павінны быць – да нядобрасумленных суседзяў. Бо менавіта іх запазычанасці раскідваюць на астатніх членаў таварыства, у той час як у іншых выпадках гэтыя сумы пакрывае дзяржава, – тлумачыць прадстаўнік асацыяцыі.\nЯшчэ адна распаўсюджаная прэтэнзія – немэтазгоднае расходаванне грашовых сродкаў, прызначаных на капітальны рамонт, на які, дарэчы, усе мы робім штомесячныя выплаты. Гэтыя грошы ідуць спачатку на дэпазітны рахунак. Але справа ў тым, што тэрмін дзеяння ўкладаў – ад 3 да 12 месяцаў, пасля чаго іх можна перавесці на разліковы рахунак таварыства, адтуль іх ужо аўтаматычна спісваюць на заработную плату або на аплату паслуг пастаўшчыкоў. Атрымліваецца, што на капітальны рамонт людзі адкладваюць гадамі, а калі справа да яго ўсё ж такі даходзіць, даводзіцца зноў адкрываць свае кашалькі.\n–Неабходна, каб нарматыўна-прававыя акты былі адназначнымі, не дапускалі розначытанні і, самае галоўнае, не супярэчылі адзін аднаму, – падкрэсліў Юрый Вадзяніцкі. – Гэтае пытанне зараз стаіць даволі востра. Мне здаецца, што, калі людзі самі хочуць займацца сваім жыллём, гэтую ініцыятыву трэба заахвочваць, тым больш што такі падыход выгадны для дзяржавы. Так, мы бяром на сябе частку работ ЖРЭА, але ў той жа час, як я ўжо падкрэсліваў раней, аплачваем запазычанасці за камунальныя паслугі без дапамогі, што ўсё ж больш значна для бюджэту.\nДар'я Каско, «Звязда», фота з адкрытых крыніц\nДата стварэння навіны 06.12.2017


Сталі вядомыя ўмовы выдачы расейскага крэдыту для Беларусі\nРасейскі крэдыт будзе выдадзены ў два этапы і прынамсі першы транш пойдзе на рэфінансаванне папярэдніх даўгоў Беларусі перад РФ.\nАляксандр Лукашэнка падчас сустрэчы з прадстаўнікамі наменклатуры распавёў, што крэдыт у $ 1,5 млрд, які Уладзімір Пуцін у Сочы паабяцаў выдзеліць Беларусі, пойдзе на рэфінансаванне папярэдніх даўгоў краіны перад РФ.\n«Павінен вам сказаць, што гэта было маё патрабаванне. І прэмʼер, і міністр фінансаў мне прапанавалі выплаціць гэты крэдыт – сёлета мы мільярд павінны былі ім па старым нашым абавязкам вярнуць. Пры ўсіх складанасцях мы гатовыя былі вярнуць гэты мільярд. Гэта не новы крэдыт. Гэта была мая просьба да кіраўніцтва Расеі аб тым, што мы гэты мільярд сёлета вам не выплачваем, пакідаем у сябе і пераносім на будучы год. Працэнт там прымальны. То бок, гэта пытанне рэфінансавання», – цытуе Лукашэнку БелТА.\nМіністр фінансаў РФ Антон Сілуанаў сёння заявіў, што Расея выдасць Беларусі крэдыт у два этапы – $ 1 млрд у 2020 годзе і $ 500 млн у 2021 годзе.\n«Мы ў бягучым годзе хочам даць $ 1 млрд, з якіх $ 500 млн за кошт Еўразійскай фонду стабілізацыі і развіцця, $ 500 млн – за кошт міждзяржкрэдыту. У наступным годзе – $ 500 млн за кошт міждзяржкрэдыту», – цытуе міністра ТАСС.\nТэгі: Аляксандр Лукашэнка крэдыт крэдытныя грошы рэфінансаванне Уладзімір Пуцін фінансаванне


Шэсць чальцоў партыі экс-кіраўніка Перу загінулі ў ДТЗ па дарозе на ягонае пахаванне - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 12 снежня 2019, Чацвер, 1:13\nШэсць чальцоў партыі экс-кіраўніка Перу загінулі ў ДТЗ па дарозе на ягонае пахаванне\nПацярпелі больш за 20 чалавек.\nПрынамсі шэсць чалавек загінулі і больш за 20 пацярпелі ў выніку аварыі ў Перу, усе яны былі сябрамі партыі, памерлага экс-прэзідэнта Перу Алана Гарсіі, і ехалі на яго пахаванне, паведамляе партал El Comercio са спасылкай на палкоўніка нацыянальнай паліцыі Хорхе Касціла, паведамляе РІА «Новости».\nТрагедыя адбылася а 4.00 раніцы ў пятніцу ў раёне Лімы. Аўтобус, які перавозіў дэлегацыю Амерыканскага народна-рэвалюцыйнага альянсу (APRA), на мосце сутыкнуўся з агароджай, у выніку чаго пяць чалавек вылецелі з салона і ўпалі з моста.\n«Адзін чалавек памёр у лякарні Уачо. Шэсць загінулых, дзве жанчыны і чатыры мужчыны. У лякарні знаходзяцца 23 пацярпелыя, сярод іх чалавек, які памёр у шпіталі», - падае выданне словы палкоўніка.\nУсяго аўтобус перавозіў 54 пасажыры.\nГарсія (прэзідэнт у 1985-1990 і ў 2006-2011 гадах) памёр 17 красавіка, скончыўшы жыццё самагубствам. Экс-прэзідэнта спрабавалі затрымаць у яго доме ў прэстыжным раёне Лімы Мірафлорэс паводле справе аб карупцыі. Міністр унутраных спраў Перу Карлас Моран паведаміў журналістам, што раніцай у сераду паліцыя прыйшла ў дом да экс-прэзідэнта, ён папрасіў даць яму час на званок адвакату і падаўся ў пакой. Паліцыя ўвайшла за ім і выявіла Гарсія з раненнем галавы, пасля чаго ён быў дастаўлены ў шпіталь.\nМедыкі паведамілі, што ён атрымаў скразную рану галавы. Гарсія перанёс тры прыпыненні сэрца. Як паведамляе партал Utero, ягоная сям'я ўшанаванні загінуламу як былому кіраўніку дзяржавы праводзіць не будзе.


Эканоміка 17.08.2018 | 11:53\n17 жніўня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Новы рэзідэнт створыць у Кітайска-беларускім індустрыяльным парку "Вялікі камень" лічбавы гандлёвы цэнтр фінансавых даных на базе воблачнага сэрвісу. Дагавор аб уступленні ў парк новага рэзідэнта - ТАА "ГТА (МСК) Тэхналогіі Даных" падпісаны 16 жніўня, паведамляе БЕЛТА са спасылкай на сайт індустрыяльнага парка.\nІніцыятарам праекта выступае кітайская кампанія Shenzhen GTA Education Tech Ltd. У парку новы рэзідэнт плануе стварыць адкрытую воблачную пляцоўку абслугоўвання фінансавых даных, якая ахоплівае многія сферы, - так званы лічбавы цэнтр фінансавых даных на базе воблачнага сэрвісу.\nПраект прадугледжвае работу з фінансавымі данымі асноўных фондавых бірж у Кітаі, а таксама з рынкам каштоўных папер у Цэнтральнай і Усходняй Еўропе. Карыстальнікамі гэтых паслуг стануць кітайскія брокерскія фірмы, інвестыцыйныя фонды і іншыя фінансавыя інстытуты.\nGTA - кітайская высокатэхналагічная кампанія, якая прадастаўляе рашэнні для кітайскіх і міжнародных адукацыйных і інвестыцыйных арганізацый для работы з данымі, стварэння воблачнай платформы, праграмнага забеспячэння. У GTA працуюць больш за 2 тыс. супрацоўнікаў, выручка - звыш $100 млн у год.-0-


Беларусь у люстры расейскіх выбараў\n14 люты 2012, 19:28\nТэма беларуска-расейскіх адносінаў не знаходзіцца ў цэнтры цяперашняй расейскай выбарчай кампаніі і палітычнай барацьбы. Тым ня менш многія расейскія палітыкі не абыходзяць сваёй увагай гэтую тэму.\nНапрыклад, у мінулыя выходныя адзін з лідэраў расейскай апазыцыі, змагар з карупцыяй Аляксей Навальны, выступаючы па ўкраінскім тэлебачаньні, заявіў:\n«Я глыбока і абсалютна перакананы, што Украіна і Беларусь зьяўляюцца галоўнымі геапалітычнымі, якімі заўгодна саюзьнікамі Расеі. І наша зьнешняя палітыка павіньна быць максымальна накіраваная на інтэграцыю з Украінай і Беларусьсю... Я разумею, вядома, ўсе складанасьці, якія ёсьць зараз на Украіне. Вялікая колькасьць людзей, якія разыгрываюць нейкую антырасейскую карту. Вялікая колькасьць людзей у Расеі разыгрываюць нейкую антыўкраінскую карту і гэтак далей Але проста вось так атрымалася гістарычна. Фактычна мы адзін і той жа народ і мы павіньны ўзмацняць гэтую інтэграцыю».\nІнтэрнэт-выданьне Telegraf.by зрабіла агляд пазыцый і выказваньняў пра Беларусь асноўных кандыдатаў у прэзыдэнты на сёлетніх расейскіх выбарах. Прапануем вам урыўкі з публікацыі.\nРасійскі прэм’ер лічыць далейшую інтэграцыю дзьвюх краін адным з найважнейшых напрамкаў зьнешняй палітыкі Расеі. Пры гэтым ён заявіў, што адраджэньне СССР сёньня «немагчыма і не трэба».\nРазам з тым яшчэ ў 2002 годзе Уладзімір Пуцін прапанаваў Беларусі ўвайсьці ў склад Расеі або ў якасьці асобнага суб’екта фэдэрацыі, або ў якасьці сямі суб’ектаў фэдэрацыі. «Катлеты асобна, а мухі — асобна», — адзначыў тады ён.\nХарактэрна таксама, што менавіта пры Пуціне паўсталі розныя «войны» паміж афіцыйным Менскам і Масквой: газавыя, нафтавыя, малочныя, інфармацыйныя, прычынай якіх былі рознагалосьсі паміж кіраўніцтвам дзьвюх краін.\nУ выпадку, калі Уладзімір Пуцін захавае за сабой уладу, Беларусь чакае чарговы віток інтэграцыі з яе ўсходняй суседкай. У сувязі з гэтым, а таксама ў сувязі з ахалоджваньнем адносінаў Масквы з Брусэлем і Вашынгтонам ізаляцыя афіцыйнага Менску ад краін Захаду можа толькі ўзмацніцца. Не выключана таксама, што пры Пуціне ў адказ на больш-менш незалежную ад Масквы палітыку беларускіх уладаў паміж Беларусьсю і Расіяй можа разгарэцца чарговы інфармацыйна-эканамічны канфлікт.\nІдэолягам найбольш агрэсіўнай зьнешняй палітыкі Расеі, у тым ліку і ў дачыненьні да Беларусі, зьяўляецца кандыдат у прэзыдэнты ад Лібэральна-дэмакратычнай партыі Уладзімір Жырыноўскі. Як і большасьць іншых расійскіх палітыкаў, ён выступае за ўзьяднаньне краін-рэспублік былога СССР. Разам з тым ён зьяўляецца зацятым праціўнікам любых канфэдэрацый, паколькі яны, па словах Уладзіміра Жырыноўскага, па сваёй прыродзе нясуць у сабе патэнцыял сэпаратызму. Таму палітык выступае за ўваходжаньне іншых дзяржаў у склад Расеі новымі фэдэральнымі акругамі. Пры гэтым краінам прапаноўваецца нават адмовіцца ад іх назваў:\n«Цяпер у нас 8 фэдэральных акругаў. Калі ласка. Дзевятая — Менская фэдэральная акруга, дзесятая — Кіеўская, 11-я — Адэская, 12-я — Харкаўская, 13-я — Астанінская, 14-я — Ташкенцкая, 15-я — Бакінская. Але акругі абавязкова павінны быць часткай адной дзяржавы. Можна выкарыстоўваць не толькі рускую мову, але і іншыя, аднак руская мова павінна быць супольнай», — заявіў ён на прэсавай канфэрэнцыі 16 студзеня 2012 году.\nГенадзь Зюганаў зьяўляецца прыхільнікам разрыву Белавескіх пагадненьняў і шчыльнай інтэграцыі на постсавецкай прасторы. У прыватнасьці, ён выступае за аб’яднаньне Расеі, Украіны і Беларусі, лічачы, што такім чынам былыя саюзныя рэспублікі будуць больш канкурэнтаздольнымі ў Эўропе і ў сьвеце ў цэлым.\n«Я лічу — наша агульная трагедыя, што ў 1991 годзе мы не зьбераглі адзіную краіну Для мяне рускія — гэта вялікаросы, маларосы і беларосы. Я лічу, што галоўная трагедыя нашых народаў — падзел, які тады адбыўся. Ён ненатуральны, анамальны, амаральны, а шмат у чым — злачынны. Таму ўзьяднаньне і ўзаемадзеяньне Расеі, Ўкраіны і Беларусі для мяне зьяўляецца галоўнай стратэгічнай задачай. Невыпадкова я кожны год прыяжджаю ў Крым, ва Ўкраіну, у Беларусь і ўсё раблю для таго, каб зрасьціць парваныя сасуды, вузлы і нікому не плаціць свайго роду даніну. На жаль, за той развал мы ўсе плацім жудасную, страшную даніну », - сказаў лідэр КПРФ у жніўні 2010 года.\nНайбольш выразную заяву ў дачыненьні да Беларусі Генадзь Зюганаў зрабіў 27 студзеня 2011 года ў Страсбуры ў ходзе дыскусіі ПАРЭ па Беларусі. Паводле яго ў Беларусі «захаваўся палепшаны СССР».\n«Ва ўсіх гарадах, дзе я быў, пабудаваныя новыя стадыёны, пры кожнай школе ёсьць спартовыя пляцоўкі. Ходнікі настолькі чыстыя, што дома можна хадзіць у вулічным абутку. У Беларусі не бывае тэрарыстычных актаў, пасьля развалу Саюзу яна ні з кім не ваявала. У ёй няма такой колькасьці маладых наркаманаў, як у Расіі. Тут няма алігархаў, якія ўплываюць на палітыку ўлады. Няма хросных бацькаў і паханоў, якія трымаюць у страху правінцыю. Зараз прыбалты езьдзяць у Беларусь за бэнзінам, за прадуктамі. І вязуць адтуль, (а не з Эўропы!) — ніжнюю бялізну. Часам мне наогул здаецца, што Беларусь -. адзіная краіна, якую не закрануў сусьветны крызіс», — заявіў тады ён.\nЛідэр расейскіх камуністаў таксама заявіў, што арганізатары акцыі апазыцыі ў Менску 19 сьнежня 2010 года павінны адказаць за «Плошчу» па ўсёй строгасьці закона. «Тыя, хто ўдзельнічаў і плаціў, арганізоўваў, быў завадатарам, тут трэба да канца давесьці сьледзтва, і яны павінны атрымаць па поўнай», — адзначыў ён. На думку старшыні КПРФ, падзі, якія адбыліся на плошчы Незалежнасьці ў Менску, былі «добра зрэжысыраваныя» заходнімі краінамі.\nКандыдат у прэзыдэнты ад партыі «Справядлівая Расія» Сяргей Міронаў, калі быў старшынём Савету Фэдэрацыі ў 2001-2011 гадах, неаднаразова сустракаўся з беларускім лідэрам Аляксандрам Лукашэнкам, як асабіста, так і ў складзе расейскіх урадавых дэлегацый.\nМаронаў зьяўляецца пасьлядоўным прыхільнікам аб’яднаньня Беларусі і Расеі ў адну дзяржаву. «Да Беларусі заўсёды было, ёсьць і будзе станоўчае стаўленьне. Гэта нашы браты-славяне. Мы павінны быць разам у рамках саюзнай дзяржавы, Фэдэрацыі, як заўгодна», — адзначыў ён у чэрвені 2011 года.\n«Спрыяць інтэграцыйным працэсам на постсавецкай прасторы разам з узмацненьнем працы па стварэньні Эўразійскага саюзу, імкнуцца да стварэньня канфэдэрацыі славянскіх дзяржаваў ускладзе Расеі, Ўкраіны, Беларусі», — гаворыцца ў праграме кандыдата.\nМіронаў падтрымаў вынікі прэзыдэнцкіх выбараў у Беларусі ў 2010 годзе, праўда, выказаўшы сумнеў у рэальнасьці агучаных беларускім ЦВК лічбаў. «Я ўжо не ведаю, як там наконт 78%, але тое, што больш за палову беларусаў шчыра прагаласавала за Лукашэнку, гэта праўда. Так, і тое, што ён перамог у першым туры, гэта не вынік нейкіх фальсыфікацый, нейкіх нацяжак. Я яшчэ раз хачу сказаць, магчыма, там рэальныя працэнты не 79, можа 59 ці 69, але тое, што большасьць грамадзян Беларусі шчыра галасуе за Лукашэнку, для мяне відавочна, хоць бы паводле прынцыпу — ад дабра дабра не шукаюць. Калі вы паглядзіце, калі хтосьці бываў у Менску, вы паглядзіце, як спакойна на вуліцах, як там жывуць людзі, то тады вы атрымаеце адказ, чаму яны галасуюць за Лукашэнку », - заявіў ён адразу пасьля выбараў.\nУ 2011 годзе Міхаіл Прохараў ўклаў грошы ў «Ё-мабіль», лягатып і двухколерную афарбоўку якога прыдумаў вядомы беларускі мастак Уладзімір Цэслер. Яго партнэрамі ў дадзеным праекце былі беларускі бізнэсовец Андрэй Бірукоў, выхадцы з Беларусі галоўны канструктар «Ё-мабілю» Андрэй Гінзбург і шэф-дызайнэр праекту Андрэй Трафімчук.\nУ перадвыбарнай праграме мільярдэра ні разу не згадваецца Беларусь. У зьнешняй палітыцы Міхаіл Прохараў выступае за шчыльнае супрацоўніцтва Расеі з ЭЗ. У прыватнасьці, алігарх плянуе ў выпадку свайго абраньня ўвесьці агульную з ЭЗ валюту на базе эўра і расейскага рубля, сумясьціць прававыя, эканамічныя і візавыя сыстэмы, стварыўшы ў выніку адзіны геаэканамічны цэнтар. Пры гэтым ён мае намер захаваць мытны саюз, увёўшы візавы рэжым з постсавецкімі рэспублікамі, якія ў яго не ўваходзяць.


Электрычнасьць — Вікіпэдыя\nфізычная зьява, упарадкаваны рух электрычных зарадаў\nЭлектры́чнасьць — агульны тэрмін, які ахоплівае разнастайныя зьявы, абумоўленыя прысутнасьцю й рухомасьцю электрычнага зарада. Да іх ставяцца шматлікія лёгка пазнавальныя зьявы, як то маланкі, статычная электрычнасьць й струмень электрычнага току ў электрычных правадах. Акрамя таго, электрычнасьць ахоплівае менш знаёмыя паняткі, як то электрамагнітнае поле й электрамагнітная індукцыя.\nБліскавіца — адна з электрычных зьяваў\nСлова электрычнасьць паходзіць з новалацінскай мовы ēlectricus і перакладаецца як «падобны бурштыну». Яно было вынайдзена ў 1600 годзе ад грэцкага ήλεκτρον (электрон), што азначае «бурштын», бо эфэкты статычнай электрычнасьці былі заўважаны клясычным шляхам пры трэньні бурштыну. У цэлым выкарыстаньне слова «электрычнасьць» адэкватна ставіцца да ліку фізычных эфэктаў. У навуковым ужытку, аднак, тэрмін зьяўляецца расплывістым, і панятак больш дакладна вызначаны толькі ў больш дакладных тэрмінах:\nЭлектрычны зарад: ўласьцівасьць некаторых субатамных часьцінак, якія ўсталёўваюць электрамагнітныя ўзаемадзеяньні. Электрычна зараджаныя матэрыі ствараюць электрамагнітнае поле.\nЭлектрычны ток: рух альбо паток электрычна зараджаных часьцінак, як правіла, вымяраецца ў ампэрах.\nЭлектрычнае поле: уплыў электрычнага зарада на іншыя зарады ў ягоным навакольлі.\nЭлектрычны патэнцыял: магутнасьць электрычнага поля на выкананьне працы над электрычным зарадам, як правіла, вымяраецца ў вольтах.\nЭлектрамагнэтызм: фундамэнтальныя ўзаемадзеяньні паміж магнітным полем і наяўным і рухомым электрычным зарадам.\nЭлектрычныя зьявы вывучаліся яшчэ з часоў антычнасьці, аднак значнага прагрэсу ў іхным вывучэньні не было да XVII—XVIII стагодзьдзяў. Практычнае ўжываньне электрычнасьці аднак заставалася невялікім, і было такім да канца XIX стагодзьдзя, пакуль інжынэры не змаглі яго ўжываць у прамысловасьці і ў жылых памяшканьнях. Хуткае пашырэньне электратэхніцы значна зьмяніла прамысловасьць і грамадзтва. Надзвычайная ўнівэрсальнасьць электрычнасьці ў якасьці крыніцы энэргіі азначае, што яна можа быць пастаўлена на практычна бязьмежны набор прыладаў, як то транспарт, ацяпленьне, асьвятленьне, сувязь і вылічэньне. Электраэнэргія зьяўляецца асновай сучаснага індустрыяльнага грамадзтва, і, як чакаецца, застанецца такой у агляднай будучыні.\n^ Jones, D.A., «Electrical engineering: the backbone of society», Proceedings of the IEE: Science, Measurement and Technology 138 (1): 1–10\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Электрычнасьць&oldid=2178419»\nАпошняе рэдагаваньне ў 23:31 19 студзеня 2021\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 19 студзеня 2021 году ў 23:31.


Мемуары биографии | Пісьменнікі Пастаўшчыны. Да 500-годдзя беларускага кнігадрукавання. Літаратурны даведнік\nПісьменнікі Пастаўшчыны. Да 500-годдзя беларускага кнігадрукавання. Літаратурны даведнік\nПракаповіч І.М., Клянтак К.


25.11.2020 / 12:56\nЗдарэнне адбылося ў 17:00 у аўторак у Веткаўскім раёне: 41-гадовы асуджаны, пагражаючы нажом супрацоўніку папраўчай калоніі, збег з тэрыторыі сельгаспрадпрыемства, дзе працаваў.\nРаботнікі калоніі і Веткаўскага РАУС былі ўзняты па трывозе, на тэрыторыі суседніх раёнаў і ў Гомелі ўводзіўся спецплан па пошуку злачынцы. На затрыманне мужчыны арыентаваліся ўсе дзяжурныя нарады вобласці, паведамляе прэс-служба МУС.\nКаля 22:00 мужчыну затрымалі на вуліцы ў вёсцы Залаты Рог. У яго знайшлі нож.\nМужчына — з Магілёўскай вобласці, у 2013 годзе за ўчыненне забойства яго прысудзілі да 9,5 гадоў пазбаўлення волі. З 2019 года ў сувязі са змякчэннем рэжыму адбываў пакаранне ў калоніі-пасяленні ў Веткаўскім раёне.


23:27 15 мая 2021\n12:20 04.05.2021 Атрымаць кароткую спасылку\nРэпер разам са знаёмым былі затрыманы ў студзені на выхадзе з клуба, у Беларускіх былі канфіскаваны гашыш і амфетамін. Амфетамін ён купіў яшчэ восенню 2020 года.\nМІНСК, 4 тра - Sputnik. Прысуд суда рэперу Ціме Беларускіх і яго знаёмаму Антону Крывецкаму ўступіў у законную сілу, паведамляе Sputnik.\nЦіма Беларускіх і Антон Крывецкі ў сярэдзіне красавіка былі асуджаныя да "хатняй хіміі". Крывецкі будзе адбываць пакаранне 2,5 года, Беларускіх - два гады.\n"Прысуд суда Маскоўскага раёна Мінска ў дачыненні да гэтай асобы ўступіў у законную сілу", - паведамілі Sputnik ў аўторак у судзе і дадалі, што ў дачыненні да другога абвінавачанага прысуд таксама пачаў дзейнічаць.\nНі адвакат, ні самі абвінавачаныя не абскардзілі рашэнне суда першай інстанцыі. Раней абодва фігуранты справы прызналі віну ў поўным аб'ёме і раскаяліся.\nЗа што затрымалі Ціму Беларускіх\nЦіма Беларускіх і Антон Крывецкі абвінавачваліся ў набыцці, ужыванні і захоўванні амфетаміну масай 0,0375 грама, а таксама ў набыцці гашышу масай 1,9609 грама.\nРэпера затрымалі ў адным з клубаў Мінска ў пачатку студзеня, пры вобшуку ў яго знайшлі гашыш і амфетамін. Ціма Беларускіх быў адпушчаны з РУУС пад заклад у памеры 8700 беларускіх рублёў. Другі абвінавачаны, які быў затрыманы разам з Беларускіх, быў змешчаны пад варту ў СІЗА і вызвалены ў зале суда.\nШто такое "хатняя хімія"\n"Хатняя хімія" мае на ўвазе абмежаванне волі без накіравання ў папраўчую ўстанову. Асуджанага ставяць на ўлік і на працягу ўсяго тэрміну яго наведваюць супрацоўнікі міліцыі.\nПадчас адбыцця "хатняй хіміі" забаронена ўжыванне алкаголю, пасля 19:00 нельга знаходзіцца па-за межамі дома, маршруты, да прыкладу, на вучобу або працу строга абмежаваныя. Выезд у іншы горад можа быць ажыццёўлены толькі з дазволу супрацоўнікаў міліцыі. Прадугледжаны і спагнанні за парушэнне ўмоваў адбыцця пакарання - за чатыры і больш "нарушак" можа быць разгледжана пытанне аб узбуджэнні крымінальнай справы.\nклуб, затрыманне, Рэпер, Ціма Беларускіх, суд, Хімія


Назарбаеў: Адносіны Беларусі і Казахстана выйшлі на высокі стратэгічны ўзровень | Апошнія падзеі ў Беларусі - прамовы і інтэрв’ю | Belarus.by\nНазарбаеў: Адносіны Беларусі і Казахстана выйшлі на высокі стратэгічны ўзровень\n29 лістапада, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Адносіны Беларусі і Казахстана выйшлі на высокі стратэгічны ўзровень. Аб гэтым заявіў Прэзідэнт Казахстана Нурсултан Назарбаеў сёння на перагаворах у вузкім складзе з Прэзідэнтам Беларусі Аляксандрам Лукашэнкам, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\n"Адносіны Беларусі і Казахстана сёння выйшлі на высокі стратэгічны ўзровень", - сказаў Нурсултан Назарбаеў. Ён дадаў, што для іх развіцця няма ніякіх перашкод.\nУ 2017 годзе Беларусь і Казахстан адзначаюць 25-годдзе з дня ўстанаўлення дыпламатычных адносін. Нурсултан Назарбаеў адзначыў, што за гэтыя гады дзве краіны, перш за ўсё намаганнямі беларускага лідара, "стварылі магутную эканамічную і палітычную базу дружбы і супрацоўніцтва".\nПрэзідэнт Казахстана падкрэсліў, што Беларусь за гады прэзідэнцтва Аляксандра Лукашэнкі стала развітой еўрапейскай краінай - ва ўсім свеце вядома беларуская сельская гаспадарка, захаваны патэнцыял машынабудавання. "У тым ліку вашай настойлівасцю сёння ў Казахстане працуюць 260 беларускіх прадпрыемстваў, на нашых прылаўках прадукцыя беларускай сельскай гаспадаркі", - заўважыў Нурсултан Назарбаеў.\nЁн паведаміў, што сёння на бізнес-форуме будуць падпісаны новыя кантракты на пастаўкі ў Казахстан беларускай тэхнікі. Плануецца таксама заключыць дагавор па лакалізацыі прадукцыі, стварэнні новых зборачных прадпрыемстваў.\nНурсултан Назарбаеў закрануў на перагаворах у вузкім складзе тэму стварэння новых мультымадальных транспартных калідораў. Ён адзначыў вялікую перспектыўнасць гэтай тэмы і прапанаваў беларускаму калегу абмеркаваць яе ў ліку іншых.


Устаноўлены корпус рэактара на другім энергаблоку Беларускай АЭС | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНа другім энергаблоку Беларускай АЭС 2 снежня ўстанавілі корпус рэактара, паведамляе прэс-служба групы кампаній ASE, якая ўваходзіць у склад расейскай дзяржкарпарацыі „Расатам” і з’яўляецца генеральным праекціроўшчыкам і падрадчыкам будавання БелАЭС.\nДля таго каб устанавіць адзінаццаціметровы корпус рэактара вагой 330 тон у праектнае становішча, яго паднялі на вышыню транспартнага партала і па рэйках транспартавалі ўнутр герметычнай зоны будынка другога энергаблока. Пасля гэтага корпус перамясцілі ў цэнтральную залу рэактарнага аддзялення і ўстанавілі на апорнае кольца ў шахту рэактара. Пасля ўстаноўкі корпуса будаўнікі пачнуць манціраваць асноўнае абсталяванне першага контуру рэактара другога энергаблока.\nАкрамя таго, прэс-служба ASE паведамляе, што на будпляцоўку БелАЭС даставілі транспартны шлюз — цыліндрычную камеру, якая герметычна зачыняецца з двух бакоў, вагой 230 тон, даўжынёй 11 метраў і дыяметрам больш за 9 метраў. Ён будзе ўстаноўлены на другім энергаблоку станцыі.\nШлюз прызначаны для транспарціроўкі адпрацаванага ядзернага паліва, свежага паліва, абсталявання, неабходнага для працы рэактарнай устаноўкі і яе абслугоўвання.\nБеларуская АЭС узводзіцца пад Астраўцом (Гродзенская вобласць), паблізу ад беларуска-літоўскай мяжы, за кошт крэдыту Расеі. Для яе будаўніцтва выбраны праект АЭС-2006 — тыпавы расійскі праект атамнай станцыі новага пакалення з выкарыстаннем вода-вадзянога энергетычнага рэактара ВВЭР-1200. Першая пастаўка ядзернага паліва на БелАЭС чакаецца ў канцы 2018 года. Увод у эксплуатацыю першага энергаблока запланаваны на 2019 год, другога — на 2020-ты.\nУ 2016—2017 гадах на БелАЭС правялі стрэс-тэсты. 8 лістапада начальнік дэпартамента па ядзернай і радыяцыйнай бяспецы МНС Вольга Лугаўская адрапартавала журналістам, што вынікі тэставання паказалі ўстойлівасць станцыі да экстрэмальных знешніх умоў.


Конкурс талентаў “Песня для “Еўрабачання” | Настаўніцкая газета\n04.01.2018 - 13:35Навіны рэгіёнаў\nУ адзін з суботніх дзён у Залескім яслях-садзе — сярэдняй школе адбыўся конкурс “Песня для “Еўрабачання”.\nТакі конкурс талентаў праводзіцца другі раз. Чакалі яго дзеці, бацькі, настаўнікі. Чакалі з хваляваннем і прадчуваннем нечага незвычайнага. Створаны творчыя візіткі, падрыхтаваны касцюмы і дэкарацыі, адпрацаваны кожны рух на шматлікіх рэпетыцыях. На нейкі момант невялікае памяшканне школьнай сталовай ператварылася ва ўтульны зялёны пакой, дзе кожная каманда балельшчыкаў сур’ёзна збіралася даказаць усім прысутным, што прадстаўнік менавіта іх краіны самы лепшы.\nАндрэй Гнілазуб, Настасся Ліс, Аляксандра Гнілазуб, Ганна-Марыя Копач, Мілана Кенько, Павел Кохан, дуэты Ульяны Зімагляд і Таццяны Мацаль, Алесі Шып і Таццяны Радзіеўскай. Дзесяць выступоўцаў, дзесяць талентаў, восем краін свету. Усе яны — аматары музыкі, кожны імкнецца стварыць свой імідж у музычнай прасторы, паланіць сэрцы гледачоў.\nАбаяльныя вядучыя на рускай і англійскай мовах абвяшчаюць пачатак. Дзве гадзіны еднасці славянскіх моў, яднання краін Еўропы, музычнай асалоды! Усё як на сапраўдным “Еўрабачанні”. Шоу адбылося!\nПакуль кампетэнтнае журы рабіла нялёгкі выбар, у гледачоў была магчымасць зрабіць свой, апусціўшы ў скрыню для галасавання стыкер з нумарам упадабанага выступоўцы.\nМілагучнасць украінскай мовы, нацыянальныя касцюмы, сапраўдны артыстызм выканання не пакінулі раўнадушнымі нікога, і прыз сімпатый гледачоў атрымала вучаніца 11 класа Ганна-Марыя Копач з песняй на ўкраінскай мове “8-й колір”. Яна ж атрымала дыплом ІІ ступені па выніках галасавання журы. Дыплом ІІІ ступені атрымала вучаніца 6 класа Аляксандра Гнілазуб з песняй “А я стамілася”.\nБезумоўнай пераможцай конкурсу “Песня для “Еўрабачання” стала вучаніца 4 класа Мілана Кенько з песняй “Мая гармонь”. Моцны вакал, крэатыўнасць, спецэфекты падчас выканання нумара і падтрымка аднакласнікаў. Дыплом І ступені Мілана атрымлівае другі раз. Ужо некалькі гадоў дзяўчынка прафесійна займаецца вакалам, з’яўляецца салісткай узорнай вакальнай групы эстраднай песні “Радасць” Цэнтра творчасці дзяцей і моладзі пад кіраўніцтвам Веранікі Францаўны Бурынскай.\nУ нашай установе адукацыі праходзіць шмат цікавых мерапрыемстваў суботняга дня, а конкурс талентаў “Песня для “Еўрабачання” з лёгкай рукі настаўніцы англійскай мовы і арганізатара конкурсу Алены Віктараўны Канапацкай стаў не толькі традыцыйным, але і самым чаканым і запатрабаваным мерапрыемствам года.\nнастаўніца беларускай мовы і літаратуры Залескага\nясляў-сада — сярэдняй школы Смаргонскага раёна.


Еўрасаюз: Беларусі неабходны інклюзіўны нацыянальны дыялог - 07.09.2020, Sputnik Беларусь\nКіраўнік дыпламатыі ЕС адзначыў, што праведзеныя ў чарговы раз у нядзелю масавыя акцыі пратэсту ў Мінску і іншых гарадах сведчаць аб рашучасці беларусаў... 07.09.2020, Sputnik Беларусь\nпратэсты пасля выбараў у беларусі, навіны , у беларусі, палітыка\n© Sputnik / Алексей Витвицкий / Перайсці ў фотабанкВярхоўны прадстаўнік Еўрасаюза па замежных справах і палітыцы бяспекі Жозеп Барэль\nКіраўнік дыпламатыі ЕС адзначыў, што праведзеныя ў чарговы раз у нядзелю масавыя акцыі пратэсту ў Мінску і іншых гарадах сведчаць аб рашучасці беларусаў дамагчыся выканання сваіх правоў, свабод і дэмакратыі.\nМІНСК, 7 вер - Sputnik. Беларусі неабходны інклюзіўны нацыянальны дыялог, пра гэта заявіў вярхоўны прадстаўнік ЕС па знешняй палітыцы і палітыцы бяспекі Жозеп Барэль.\n"У чарговы раз уражлівыя масавыя акцыі пратэсту ў Мінску і іншых гарадах дэманструюць рашучасць беларускага народа дамагчыся сваіх свабод, правоў і дэмакратыі. І ўсё гэта нягледзячы на арышты, запалохванне і гвалт з боку ўладаў Беларусі. Неабходны інклюзіўны нацыянальны дыялог", - напісаў кіраўнік дыпламатыі ЕС у сваім Twitter.\nЯк прайшоў "Марш адзінства" ў Мінску – відэа\n7 верасня 2020, 10:10\nНагадаем, што ў нядзелю, нягледзячы на дрэннае надвор'е, па ўсёй Беларусі прайшлі чарговыя маштабныя несанкцыянаваныя акцыі пратэсту. У Мінску акцыя павінна была пачацца на плошчы Незалежнасці, аднак праваахоўнікі перакрылі праспект Незалежнасці і вымусілі ўдзельнікаў шэсця змяніць маршрут. Міліцыя несла службу ва ўзмоцненым рэжыме, некаторыя знакавыя аб'екты ў сталіцы ачапілі калючым дротам і выставілі ўздоўж яго вайскоўцаў. У выніку некаторых пратэстуючых затрымалі. Дакладную колькасць затрыманых назавуць у МУС у панядзелак.\nПрэзідэнцкія выбары ў Беларусі адбыліся 9 жніўня. Па дадзеных ЦВК, перамогу атрымаў дзеючы прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка, які набраў 80,1% галасоў. Пасля выбараў у Беларусі пачаліся масавыя акцыі пратэсту нязгодных з афіцыйнымі вынікамі галасавання. Апазіцыя і яе прыхільнікі сцвярджаюць, што вынікі сфальсіфікаваныя, а перамогу на выбарах атрымала Святлана Ціханоўская.\nШэраг краін не прызналі вынікі выбараў у Беларусі. Аб увядзеннi санкцый заяўляў Еўрасаюз, а Літва, Латвія і Эстонія забаранілі ўезд на сваю тэрыторыю 30 беларускіх грамадзян.