Праблемы, звязаныя з вакцынацыяй супраць COVID-19 у Кеніі і цэнтрамі актыўнай вакцынацыі ў Найробі - Victor Mochere\nПраблемы, звязаныя з вакцынацыяй супраць COVID-19 у Кеніі і цэнтрамі актыўнай вакцынацыі ў Найробі\nCOVID-19 з'яўляецца самай вялікай праблемай для здароўя, якую свет калі-небудзь бачыў у сучаснай гісторыі. Паколькі вірус без межаў распаўсюджваўся па ўсім свеце, урады пачалі дзейнічаць, уводзячы меры, накіраваныя на стрымліванне яго распаўсюджвання. У Кеніі рэакцыя на пандэмію была аднолькавай. Канстытуцыя Кеніі і міжнароднае права патрабуюць ад дзяржавы прыняцця эфектыўных і аператыўных крокаў для аховы і ўмацавання здароўя. Такім чынам, рэакцыя краіны на COVID-19 адзначалася двума этапамі.\nПершым этапам было ўвядзенне жорсткіх мер, як; каменданцкая гадзіна ад змяркання да світання, спыненне руху, абмежаванні на грамадскія сходы, сацыяльнае дыстанцыяванне, закрыццё школ і рэкамендацыі працаваць на дому. Другі этап быў адзначаны закупкай і распаўсюджваннем вакцын. Гэтая фаза была сустрэта з роўнай доляй праблем, якія ўплываюць на распаўсюджванне вакцын у краіне.\nПраблемы, звязаныя з вакцынацыяй супраць COVID-19 у Кеніі\nЦэнтры актыўнай вакцынацыі ў Найробі\nУрад сутыкнуўся з праблемамі ў тым, каб гарантаваць, што вакцыны даступныя без геаграфічных і эканамічных бар'ераў, культурна прымальныя ў разумных межах і дастатковай якасці. Некаторыя з праблем, звязаных з вакцынацыяй супраць COVID-19 у Кеніі, уключаюць:\n1. Вакцына ваганне\nНяўвага да вакцыны мае на ўвазе адмову або затрымку прыняцця вакцын. На ваганне ў значнай ступені ўплываюць такія фактары, як; старэйшы ўзрост, нізкі ўзровень адукацыі, рэлігійныя перакананні, міфы і памылковыя ўяўленні, бяспека і эфектыўнасць вакцын, а таксама страх перад неспрыяльнымі пабочнымі эфектамі. Нерашучасць можна растлумачыць устоянымі тэорыямі паводзін чалавека. Старэйшае пакаленне можа вагацца адносна вакцын, таму што яны, як правіла, больш кансерватыўныя, звязаныя традыцыямі і скептычна ставяцца да змен, у параўнанні з маладымі пакаленнямі, якія адкрыты для інавацый.\nНіжэйшы ўзровень адукацыі таксама з'яўляецца прычынай ваганняў ад вакцыны, паколькі людзям не хапае неабходных ведаў і кемлівасці, каб зразумець важнасць вакцынацыі. Некаторыя канфесійныя групы ў краіне, такія як Кавонакойя і Вакарына, доўгі час адмаўляліся ад выкарыстання сучаснай медыцыны для лячэння хвароб на падставе сваіх рэлігійных перакананняў і перавагі традыцыйнай медыцыны, прадстаўнікі такіх рэлігій вагаліся ў прышчэпцы ад Ковіда.\nАле найбольшую прычыну ваганняў адносна вакцыны з'яўляюцца міфы і памылковыя ўяўленні, пачынаючы ад; вакцыны, якія выклікаюць бясплоддзе, зніжаюць працягласць жыцця, зніжаюць IQ. Заклапочанасць бяспекай і эфектыўнасцю вакцын супраць COVID-19 і асцярогі адносна неспрыяльных пабочных эфектаў таксама выклікалі ў краіне ваганні адносна вакцыны. Усе гэтыя прычыны ўскладняюцца азначаюць, што людзі будуць мець розныя ўяўленні, што паўплывае на іх гатоўнасць зрабіць прышчэпку.\n2. Крызіс прапановы\nСкарачэнне паставак вакцын супраць COVID-19 у краіну таксама было вялікай праблемай у выкарыстанні вакцын. Недастатковая колькасць вакцын у краіне была выклікана назапашваннем вакцын і імперыялізмам багатых краін, якія куплялі вялікую колькасць доз больш, чым ім насамрэч патрэбна, што выклікала сусветны дэфіцыт вакцын. Яшчэ адна прычына абмежавання паставак - адсутнасць сродкаў на закупку вакцын, што прымушае ўрад залежаць ад COVAX і ахвяраванняў іншых краін.\n3. Адсутнасць сродкаў\nФінансаванне закупак і распаўсюджвання вакцын па гэтай краіне моцна адбілася на дзяржаўнай казне. Адсутнасць сродкаў прымусіла ўрад разлічваць на тое, што прыватныя кампаніі ўносяць уклад у набыццё вакцын ад вытворцаў і аказанне матэрыяльна-тэхнічнай дапамогі ў размеркаванні вакцын па ўсёй краіне.\n4. Доступ да вакцын\nВакцыны супраць COVID-19 былі па ўсёй краіне ўжо некаторы час, але доступ для многіх застаецца ў значнай ступені абмежаваным. У той час як у гарадскіх раёнах доўгія чэргі і недастатковая колькасць месцаў для вакцынацыі прымусілі некаторых людзей з-за расчаравання адкладаць прышчэпку або ўвогуле пазбягаць яе, у аддаленых сельскіх раёнах; дрэнная інфраструктура, грозная мясцовасць і качавыя практыкі некаторых сельскіх суполак былі лагістычным кашмарам як для ўрада, так і для сельскіх жыхароў. Гэта асабліва стала праблемай у тым, каб прымусіць уразлівых людзей, напрыклад, пажылых людзей і тых, хто мае цяжкія стану здароўя, якія падвяргаюць іх большай рызыцы заражэння COVID-19, ад вакцынацыі.\n5. Інфармацыя аб вакцынах\nНедахоп інфармацыі аб вакцынах з'яўляецца вялікай праблемай для вакцынацыі людзей. Адсутнасць належнай інфармацыі аб вакцынах супраць COVID-19, у тым ліку аб наяўнасці вакцын, прымусіла некаторых людзей заблытацца ў сваіх прыярытэтах і аб тым, ці варта ім прышчапляцца ці не. Няздольнасць урада павысіць дасведчанасць аб вакцынах супраць COVID-19 спрыяла павольнаму распаўсюджванню вакцын у краіне.\n6. Розныя вакцыны\nУ краіне ўводзяцца розныя тыпы вакцын супраць COVID-19. Гэта стварае праблемы з патрабаваннямі да захоўвання, рознай лагістыкі і адсочвання таго, хто які тып вакцыны атрымлівае. З рознымі дадзенымі аб бяспецы і эфектыўнасці кожнай вакцыны ўраду стала цяжэй прапагандаваць важнасць вакцынацыі для кенійцаў. Сусветная арганізацыя аховы здароўя (СААЗ), напрыклад, рэкамендуе людзям прытрымлівацца адной і той жа вакцыны для абедзвюх доз, але з памяншэннем запасаў урад быў вымушаны параіць кенійцам змешваць другія дозы або рызыкаваць затрымкай паміж дозамі. Гэта яшчэ больш дадало скептыцызму да ўжывання вакцыны.\nЦэнтры актыўнай вакцынацыі ў Найробі:\nНацыянальная бальніца Кеніяты\nНайробі Жанчыны Херлінгем\nПадраённая бальніца Мутуіні\nKayole 2 H/C\nJKIA Port Health\nDandora 1 HC\nШпіталь імя Мамы Люсі Кібакі\nШауры Мойо H/C\nДом састарэлых Joy\nСямейная бальніца Руай\nШпіталь Святога Францыска\nKibera DO H/C\nПаўднёвая бальніца Найробі\nБальніца Заходняга Найробі\nМісійны шпіталь Святой Марыі\nЛунга Лунга H/C\nBaba Dogo H/C\nРэферальная бальніца KU\nБальніца Ухай Німа\nЦэнтр аховы здароўя ізалятара\nНавучальная і кіраўнічая бальніца Mathari\nШпіталь дэпутата Шаха\nКлючавыя словы: здароўе\nЯк прадпрыемствы могуць падтрымаць найбольш уразлівых перад тварам COVID-19\nТоп-20 самых маленькіх эканомік свету ў 2022 годзе


01 верасень 2017, 14:40\nТацяна Турандзіна (справа), Эвэліна Самойленка (зьлева) з настаўніцай Лідзіяй Ціханоўскай\nВалянцін Асіпчык падтрымае ў Магілёве беларускае вучнёўства\nСваю першую вучнёўскую лінейку і ўрок у першай школе адбыў Валянцін Асіпчык. Ягоны тата Ігар Георгіевіч спадзяецца, што сыну знойдзецца кампанія аднаклясьнікаў. Пакуль жа Валянцін у клясе адзін. Хлопчык не адчайваецца і запэўнівае, што яго гэта асабліва не турбуе.\nВалянцін Асіпчык з настаўніцай Натальляй Аржанавай і татам Ігарам Аляксандравічам\n«Для мяне гэта ўсё адно сьвята, а тое, што адзін буду ў клясе – гэта нармальна», – пракамэнтаваў сытуацыю Валянцін.\n«Дужа сумна, што сын будзе вучыцца адзін, – прызнаўся Валянцінаў тата Ігар Аляксандравіч. – Хацелася б, каб у яго было як мага болей аднаклясьнікаў, бо калектыў — заўжды калектыў. Зразумела, у ім было б дзіцяці больш камфортна. Быў бы дух спаборніцтва. Паводле пэдагогаў, яшчэ будуць дзеці ў клясе. Я спадзяюся, што так і будзе».\nІніцыятарам навучаньня сына па-беларуску стаў тата.\n«Мне давялося шматбакова прапрацаваць гэтае пытаньне, каб прыняць рашэньне на карысьць Валянціну», – адзначае ён.\n«Па шчырасьці, на сёньня я ня бачу асаблівых мінусаў у сваім рашэньні, – казаў далей Ігар Аляксандравіч. – Увагі будзе надавацца Валянціну ў клясе болей, магчымасьці дзесьці лайдачыць у яго будзе меней. На сёньняшні дзень добрая адукацыя, прафэсійны ўзровень варты многага. У Валянціна буду браць урокі беларускай мовы. І сам буду падцягвацца ў гэтым пытаньні».\n34-я магілёўская школа\nНастаўніца 1«В» клясы, у якую запісалі Валянціна, Натальля Аржанава мае досьвед працы з адным вучнем. Яна вучыла цяпер ужо васьміклясьніцу Яліну Салаўёву. Натальля Аляксандраўна прызналася, што на лінейцы хвалявалася:\n«Хвалявалася, бо даўно ў такой сытуацыі не была, – сказала яна. – Але я вельмі рада, што знайшоўся яшчэ адзін патрыёт нашай радзімы, які будзе вучыцца на нашай роднай любай беларускай мове».\nЯліна Салаўёва адна вучыцца па-беларуску восьмы год\nПаводле бацькі Ялінкі Зьмітра Салаўёва, праблемаў з навучаньнем у дачкі няма. Зь яе самотным вучнёўствам, прызнаўся ён, сям’я зьмірылася.\n«Мы ж разумеем, што наўрад ці ў восьмы беларускамоўны кляс нехта да Ялінкі прыйдзе, таму неяк прызвычаіліся да гэтага, – удакладняе Зьміцер.\nПа сканчэньні васьмі клясаў сям’я Салаўёвых не выключае, што далейшае навучаньне дачка працягне ў Менску, у ліцэі імя Коласа. Калі не атрымаецца, то Ялінцы давядзецца давучвацца ў Магілёве.\n«Ужо прадумваем, ці не выправіць яе вучыцца за мяжу. Спадзяёмся, што ў наступныя тры гады ў Беларусі зьявіцца беларускамоўнае ВНУ, тады нашы пляны падкарэктуем. Пакуль жа маем на ўвазе замежжа», – падзяліўся з пэрспэктывамі далейшага навучаньня дачкі Зьміцер Салаўёў.\nУ 34-й школе безь пераменаў: па-беларуску вучацца тры дзяўчынкі\nПайшлі ў другую клясу 34-й школы Тацьцяна Турандзіна, Эвэліна Самойленка ды Ўлада Грыцанава. Напярэдадні навучальнага году дырэктар школы Ігар Якіменка дапускаў, што да кампаніі дзяўчынак далучыцца хлопчык, аднак спадзяваньні ня спраўдзіліся. Вучыць дзяўчынак будзе, як і летась, настаўніца Лідзія Ціханоўская.\nБеларускія вучаніцы 34 школы Тацьцяна Турандзіна (справа), Улада Грыцанава (зьлева), Эвэліна Самойленка (на заднім пляне)\nПаводле бацькоў школьніц, праблемаў з навучаньнем у іх няма. Клясны пакой нічым не адрозьніваецца ад іншых, хіба толькі колькасьцю вучаніц.\n«На лінейцы ў параўнаньні зь мінулым годам было больш беларускай мовы. Сьпявалі песьні. Можна сказаць, атмасфэра беларускасьці адчувалася», – сказала маці адной з вучаніц беларускай клясы Галіна Туранціна.\nВучаніцы з настаўніцай Лідзіяй Ціханоўскай\nЗь яе словаў, падручнікаў хапае, але з дапаможнікамі праблема. Некаторыя даводзіцца доўга шукаць на кніжных развалах.\nНа наступны год абяцаюць паўнавартасную беларускую клясу\nПаводле чыноўнікаў стварэньне новых клясаў зь беларускай мовай навучаньня ў Магілёве маруднае, бо бацькі ня хочуць аддаваць дзяцей вучыцца па-беларуску. Рупліўцы ж беларушчыны трымаюцца пазыцыі, што чыноўнікі і адміністрацыі школаў не ўдзяляюць належнай увагі разьвіцьцю ў горадзе беларускага школьніцтва.\nНа адной з апошніх дыскусіяў на тэму беларускамоўнага навучаньня прагучалі запэўніваньні, што да наступнага навучальнага году на базе 45-й школы будзе сфармаваныя паўнавартасная кляса зь беларускай мовай навучаньня.


18 лістапад 2015, 17:43\nПаводле афіцыйных зьвестак, рэальныя наяўныя грашовыя даходы беларусаў у студзені-верасьні 2015 году зьнізіліся на 5,4%.\nГэта вынікае з дадзеных, якія публікуе Белстат.\nПрычым падзеньне даходаў паступова нарастае на працягу ўсяго году: ад 2,5% у студзені да 5,4% у верасьні.\nКіраўнік аналітычнага цэнтру «Стратэгія» Леанід Заіка ў інтэрвію Свабодзе заявіў, што, улічваючы стан беларускай эканомікі, падзеньне даходаў на 5,4% — гэта яшчэ мала.\n«Эканоміка ў рэцэсіі. Экспарт у нас упаў на 25%, многія прадпрыемствы бяруць крэдыты, каб плаціць заробкі. У нас магутнае падзеньне зарплаты, яно назіраецца вельмі доўга. З улікам няпоўнай занятасьці, няпоўнага працоўнага дня гэтыя паказчыкі — 5,4% — мінімальныя. Падзеньне на 5% — гэта такая агрэгаваная штука. На самой справе на многіх прадпрыемствах у рэгіёнах падзеньне значна большае, і там людзі сапраўды бяз працы сядзяць», — кажа эканаміст.\nЗаіка адзначае, што ў рамках нармальнай рынкавай эканомікі ў такой сытуацыі павялічваецца беспрацоўе або ідзе значнае скарачэньне заробкаў.\n«Мае знаёмыя прадпрымальнікі распавядалі, што яны зьбіраюць сваіх супрацоўнікаў і кажуць: у нас зьменшыліся продажы на 30%. Што мы будзем рабіць: альбо звольнім 30%, альбо пакінем усіх, але будзем плаціць меншы заробак? І людзі згаджаюцца атрымліваць зарплату меншую», — апавядае экспэрт.\nЛепш добрае вялікае зьніжэньне даходаў, якое дасьць магчымасьць прадпрыемствам адаптавацца да цяперашняй сытуацыі\n«Як гэта ні парадаксальна, але трэба сказаць, што гэта добра. Таму што браць крэдыты на зарплату і спрабаваць падтрымаць узровень даходаў — гэта няправільна. Цяпер ідзе рэструктурызацыя вытворчасьці, таварных патокаў і напрамкаў, і гэта суправаджаецца тым, што прадпрымальнікі і дзяржаўныя дырэктары павінны эканоміць і зьніжаць выдаткі. Рэальна даходы павінны былі б зьнізіцца адсоткаў на 15. Таму гэта (5,4%. — РС) яшчэ мала. Лепш добрае вялікае зьніжэньне даходаў, якое дасьць магчымасьць прадпрыемствам адаптавацца да цяперашняй сытуацыі», — упэўнены Заіка.\nКіраўнік Аналітычнага цэнтру Мізэса Яраслаў Раманчук выказаў меркаваньне, што цяперашняе падзеньне даходаў беларусаў — гэта толькі пачатак. Тым больш што зьнешнеэканамічныя фактары сёньня таксама неспрыяльныя для Беларусі.\n«Я думаю, што гэта толькі пачатак гэтай тэндэнцыі. Фінансавае становішча прадпрыемстваў сьведчыць пра тое, што заробкі будуць падаць, насельніцтва будзе бяднець, на дэпазытах таксама ўжо нельга будзе зарабіць. Таму трэба прагназаваць тое, што калі ўрад ня будзе нічога рабіць (а няма падстаў думаць, што ён будзе нешта рабіць), то ў нас заробкі па краіне скароцяцца да 250–300 даляраў — а гэта ўжо першая палова 2000-х гадоў. Мы вельмі хутка спускаемся ў наша мінулае», — кажа ён.


Iсая (SEM) - Разьдзел 66\nТак кажа Гасподзь: неба - трон Мой, а зямля - падножжа ног Маіх; дзе ж набудзеце вы дом Мне, і дзе месца спакою Майго?\nБо ўсё гэта зрабіла рука Мая, і ўсё гэта было, кажа Гасподзь. А вось, на каго Я пагляджу: на ўпакоранага і зламанага духам і на таго, хто трымціць перад словам Маім.\nА хто коле вала - тое самае, што і забівае чалавека; ахвяравальнікі ягняці - тое самае, што гіцаль; ахвяравальнік ежы - тое самае, што ахвяравальнік сьвіное крыві; кадзільнік фіміяму - тое самае, што мольбіт ідалу; і як яны выбралі свае шляхі, і душа іх знаходзіць асалоду ў мярзотах іхніх,\nтак і я ўжыву іхнюю панаду і навяду на іх жахлівае для іх; бо Я клікаў - і ня было адказьніка, казаў - і яны ня слухалі, а рабілі ліхое ў вачах Маіх і выбіралі тое, што не даспадобы Мне.\nВыслухайце слова Госпада, хто трымціць перад словам Яго: вашы браты, што ненавідзяць вас і выганяюць вас за імя Маё, кажуць: "няхай явіць Сябе ў славе Гасподзь, і мы паглядзім на весялосьць вашу". Але яны будуць пасаролмленыя.\nВось, шум з горада, голас з храма, голас Госпада, Які помсьціцца ворагам Сваім.\nЯшчэ ня мучылася родамі, а нарадзіла; перш чым насталі болі яе, нарадзіла сына.\nХто чуў такое? хто бачыў падобнае на гэта? ці ўзьнікла краіна ў адзін дзень? ці нараджаўся народ за адзін раз, як Сіён, ледзь толькі пачаўшы родамі мучыцца - нарадзіў сыноў сваіх.\nЦі давяду Я да родаў, і ці ня дам радзіць? кажа Гасподзь. Альбо, даючы сілу радзіць, ці зачыню нутробу? кажа Бог твой.\nВесялецеся зь Ерусалімам і радуйцеся за яго, усе, хто любіць яго! парадуйцеся зь ім радасьцю ўсе, хто скардзіўся на яго,\nкаб вам карміцца і насычацца ад саскоў суцяшэньняў ягоных, упівацца і мець асалоду ад лішку славы Ягонай.\nБо так кажа Гасподзь: вось, Я пасылаю да яго спакой, як раку, і багацьце народаў - як паток, што разьліваецца, для асалоды вашай; на руках насіцьмуць вас і на каленях будуць песьціць.\nЯк суцяшае каго-небудзь маці яго, так суцешу вас Я, і вы будзеце суцешаныя ў Ерусаліме.\nІ ўбачыце гэта, і парадуецца сэрца ваша, і косьці вашыя расьцьвітуць, як маладая зеляніна, і растуліцца рука Госпада рабам Яго, а на ворагаў Сваіх Ён разгневаецца.\nБо вось, прыйдзе Гасподзь у агні і калясьніцы Яго - як віхура, каб выліць гнеў Свой зь лютасьцю і дараваньне Сваё з палаючым агнём.\nБо Гасподзь у агні і мечам Сваім учыніць суд над усякаю плоцьцю, і многа будзе пабітых Госпадам.\nТыя, якія асьвячаюць і ачышчаюць сябе ў гаях, адзін за адным, ядуць сьвіное мяса і мярзоту і мышэй, - усе загінуць, кажа Гасподзь.\nБо Я ведаю ўчынкі іхнія і думкі іхнія; і вось, прыйду сабраць усе народы і роды, і яны прыйдуць і ўбачаць славу Маю.\nІ пакладу на іх азнаку, і пашлю з выратаваных ад іх да народаў: у Тарсіс, у Пулу і Луду, да тых, што напінаюць лук, у Тубалу і Явану, на далёкія астравы, якія ня чулі пра Мяне і ня бачылі славы Маёй; і яны абвесьцяць народам славу Маю\nі прадставяць усіх братоў вашых ад усіх народаў у дарунак Госпаду на конях і калясьніцах, і на насілках і на мулах і на борздых вярблюдах, - на сьвятую гару Маю, у Ерусалім, кажа Гасподзь, - падобна на тое, як сыны Ізраілевыя прыносяць дарунак у дом Госпада ў чыстай пасудзіне.\nЗь іх буду браць таксама ў сьвяшчэньнікі і лявіты, кажа Гасподзь.\nБо, як новае неба і новая зямля, якія я ствару, заўсёды будуць перад абліччам Маім, кажа Гасподзь, так будзе і насеньне ваша і імя ваша.\nТады зь месяца ў месяц і з суботы ў суботу будзе прыходзіць усякая плоць перад аблічча Маё на пакланеньне, кажа Гасподзь.\nІ будуць выходзіць, і ўбачаць трупы людзей, што адступіліся ад Мяне: бо чарвяк іх не памрэ, і агонь іх не пагасьне; і будуць яны мярзотаю для ўсякай плоці.


Не баяцца «чорнай рукі» | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Не баяцца «чорнай рукі»\n...Пачварны павук задае герою загадку: «Што на свеце мілейшае за ўсё?» — «Васіліса!» — адказвае закаханы хлопец, і павуцінне пачынае яго душыць. «Жыццё! Жыццё на свеце за ўсё мілейшае!» — даходзіць да героя. Чорна-белы фільм-казка «Васіліса Прыўкрасная» быў зняты амаль 80 гадоў таму, а гэты эпізод актуальны і ў нашы дні. Дакладней, асабліва ў нашы дні, калі навіны пра пандэмію каранавіруса, афіцыйныя звесткі і каментары дзяржаўных устаноў, галасы экспертаў, рэплікі блогераў і прыдумкі форумных троляў зліваюцца ў вялізную і нястрымную інфармацыйную плынь, у якой, здаецца, вось-вось захлынешся і паніка накрые цябе па макаўку.\nЯшчэ дзіцем, паглядзеўшы згаданы вышэй фільм, я задумалася: калі жыццё на свеце за ўсё даражэйшае, то што ў наш, дзякаваць Богу, мірны час за ўсё страшнейшае? Шмат варыянтаў перабірала, пакуль з узростам змяняліся пэўныя арыенціры і каштоўнасці. Цяпер, здаецца, ведаю адказ. Самае страшнае — спусташальнае адчуванне бездапаможнасці, калі тваім блізкім дрэнна, балюча, небяспечна, а ад цябе нічога не залежыць. Калі зусім маленькае дзіця енчыць ад болю, аж заходзіцца, але не можа расказаць і растлумачыць, дзе баліць, і застаецца толькі чакаць медыкаў, да хрусту сціскаючы рукі. Калі дачцэ ўліваюць лекі праз катэтар, след ад якога застанецца потым надоўга. Калі пасярод ночы маму першы раз забірае «хуткая» з прыступам. Калі бацькаў сябар тэлефануе з работы і расказвае, што тата паламаў абедзве нагі...\nТое, што адбываецца цяпер, падобна на гісторыі пра «чорную-чорную руку», якія мы расказвалі адно аднаму ў дзяцінстве ў піянерскіх летніках. Толькі гэтым разам усё больш сур'ёзна, бо цалкам рэальна і блізка. Калі першыя захварэлыя на новы каранавірус былі выяўленыя ў Кітаі, свет, здаецца, яшчэ не зразумеў, што адбываецца. Але вірус рушыў па планеце імкліва і няўхільна, і навіны пра яго ўсё больш нагадвалі звесткі з фронту: першыя выпадкі заражэння ў Еўропе, у суседніх з намі краінах, у Беларусі, у тваім горадзе, на тваёй вуліцы...\nУсе краіны свету прымаюць пэўныя захады па рэкамендацыях Сусветнай арганізацыі аховы здароўя, у залежнасці ад складанасці сітуацыі — ад стрыманых да самых жорсткіх мер. А людзі застаюцца самі сабой і, калі не ўлічваць стадны інстынкт, рэагуюць на крызісныя абставіны, якія склаліся, і спраўляюцца з панікай па-рознаму. Адны рванулі за горад, пакуль яго наогул не закрылі для выезду, другія селі на каранцін і падтрымліваюць адно аднаго, а таксама медыкаў, спяваючы з балконаў нацыянальны гімн і папулярныя мелодыі, трэція сышлі ў добраахвотную самаізаляцыю, пакуль сітуацыя не зменіцца да лепшага, і перайшлі на дыстанцыйныя работу і навучанне, чацвёртыя працягваюць жыць у звычайным рытме, не зніжаючы сацыяльнай актыўнасці, пятыя накупілі ў крамах прадуктаў доўгатэрміновага захоўвання і сродкаў гігіены, шостыя зладзілі валанцёрскія суполкі па дапамозе пажылым і састарэлым людзям як самым уразлівым у дачыненні да новага віруса...\nЗрэшты, ёсць і добрая навіна. У адрозненне ад міфічнай «чорнай рукі», страшнай сваёй неадступнасцю і непрадказальнасцю, мы маем інфармацыю, што і як рабіць, ледзь не з кожнага праса — і гэта правільна! — паведамляюць пра меры прафілактыкі, падказваюць адрасы, куды звярнуцца ў тым ці іншым выпадку. Ды што там — беларусы нават станцавалі супраць каранавіруса. Міжнародная арганізацыя па міграцыі падтрымала сацыяльны флэшмоб #handwashdance аб правілах асабістай гігіены і паводзін падчас пандэміі, у якім сярод жыхароў розных краін паўдзельнічалі і мінскія танцоры. Іх відэа ў TіkTok паглядзела ўжо больш за 3,3 мільёна чалавек. Гэтымі ж днямі беларускія выканаўцы здымаюць новае музычнае відэа «No Panіc», каб падтрымаць суайчыннікаў і не паддавацца страху.\nІ, мабыць, вось яно, важнае, — нават знаходзячыся на адлегласці, падтрымліваць адно аднаго маральна, якія б меры засцярогі ні абраў кожны з нас. Многія межы закрыліся, але тэлефоны і інтэрнэт дазваляюць перадаць пажаданні здароўя і цёплыя словы, якіх, магчыма, менавіта цяпер не хапае нашым блізкім.


Пуцін узнагародзіў Лукашэнку ў дзень юбілею ордэнам Аляксандра Неўскага\nКіраўнік Расеі Уладзімір Пуцін у тэлефоннай размове павіншаваў лідара Беларусі Аляксандра Лукашэнку з 60-гадовым юбілеем, паведамляе ў суботу прэс-служба Крамля.\nПуцін таксама накіраваў свайму беларускаму калегу віншавальную тэлеграму з нагоды Дня нараджэння.\n«Лідары дзвюх краінаў абмяняліся думкамі па актуальных тэмах расейска-беларускага саюзніцкага ўзаемадзеяння. Пытанні вонкавапалітычнай каардынацыі абмяркоўваліся з акцэнтам на рэалізацыю вынікаў сустрэчы кіраўнікоў дзяржаў Мытнага саюзу з прэзідэнтам Украіны і прадстаўнікамі Еўразвязу 26 жніўня ў Менску», – гаворыцца ў паведамленні прэс-службы.\nУ паведамленні Крамля падкрэслена важнасць арганізацыі ў беларускай сталіцы кансультацыяў кантактнай групы з удзелам прадстаўнікоў кіеўскіх уладаў, прадстаўнікоў сепаратыстаў, АБСЕ і Расеі. Кантактная група мае сабрацца ў Менску ўжо 1 верасня, паведамілі агенцтву «Інтэрфакс-Захад» у суботу ў МЗС Беларусі.\nСёння 30 жніўня прэзідэнт Расеі падпісаў указ аб узнагароджанні Аляксандра Лукашэнкі ордэнам Аляксандра Неўскага.\nОрдэн Аляксандра Неўскага з’яўляецца адзінай узнагародай, якая існавала (з пэўнымі зменамі) ва ўзнагародных сістэмах Расейскай імперыі, Савецкага Саюзу і Расейскай Федэрацыі. Апрача Лукашэнкі гэтым ордэнам былі ўзнагароджаныя: патрыярх Кірыл, былы старшыня Дзяржаўнай Думы і кіраўнік прапуцінскай партыі «Единая Россия» Барыс Грызлоў, мітрапаліт Менскі і Слуцкі Філарэт, першая ў свеце жанчына-касманаўт Валянціна Церашкова і інш.


Віншуем Дзьмітрыя Вінчэўскага з перамогай у фотаконкурсе «Беларусь, якую мы заўтра не ўбачым» Віншуем Дзьмітрыя Вінчэўскага з перамогай у фотаконкурсе «Беларусь, якую мы заўтра не ўбачым»\nВіншуем Дзьмітрыя Вінчэўскага з перамогай у фотаконкурсе «Беларусь, якую мы заўтра не ўбачым»\nНавіна аддзяленняў ад 26 кастрычніка 2007 года\nТворчае спаборніцтва праходзіла ў межах медыя-кампаніі «Журналісты за гістарычную спадчыну», якую ладзіць Грамадскае аб’яднанне «Беларуская асацыяцыя журналістаў». Свае адзнакі канкурсантам выставіла журы, а таксама наведвальнікі інтэрнэт-старонкі медыя-кампаніі.\nУдзел у фотаконкурсе прынялі 35 аўтараў з усіх куткоў Беларусі. Агулам яны прадставілі 87 фотаздымкаў. Пра агульны ўзровень работ гаворыць той факт, што 30 з іх былі названыя сябрамі журы сярод лепшых.\nНа запрашэнне арганізатараў у склад журы конкурса ўвайшлі наступныя эксперты: Сяргей Плыткевіч (Мінск), Уладзімір Багданаў (Мінск), Юры Дзядзінкін (Мінск), Аляксандр Муждабаеў (Наваполацк), Уладзімір Базан (Віцебск).\nКожны з сябраў журы вызначыў дзесяць лепшых, на яго думку, работ. Паводле галасавання кожнага з экспертаў за першае месца налічвалася 10 балаў, за другое — 9 і гэтак далей.\nУ выніку 1 месца ў фотаконкурсе падзялілі Дзьмітры Вінчэўскі за фотаздымак «Экскаватарная рэканструкцыя. Горадня, ХХІ стагоддзе» і Андрэй Елісееў за работу «З карчмы». Абедзве работы набралі па 26 балаў.\n2 месца заняў Андрэй Рогач («Акаянныя»), які набраў 25 балаў.\nНа 3 месцы з сумай 24 балы апынуўся Эрнст Цецярэўскі («Набажэнства ў Будславе»).\nПаводле рашэння аргкамітэту фотаконкурса, спецыяльныя ўзнагароды конкурса таксама атрымаюць Юлія Дарашкевіч (фота «Зэмбін») і Дзяніс Раманюк (фота «Абрад пакланення крыніцы»). Абедзве работы па выніках галасавання сябраў журы набралі па 15 балаў і падзялілі 4 месца.\nВельмі актыўна праходзіла і галасаванне на Інтэрнэт-старонцы медыя-кампаніі «Журналісты за гістарычную спадчыну». Старонка з фотаздымкамі, якія былі дасланыя на конкурс, была прагледжана 2.367 разоў. Наведвальнікі пакінулі агулам 685 галасоў.\nПа выніках галасавання пераможцам стаў Віталь Раковіч з работай «Цяжкае блізкае неба». Усяго за гэты фотаздымак было пакінута 16 галасоў, а сярэдняя адзнака за яго склала 4,9 балы з 5 магчымых. Такім чынам, гэты аўтар становіцца ўладальнікам прыза сімпатыяў гледачоў.\nУсе лаўрэаты конкурса атрымаюць прызы ад «Беларускай асацыяцыі журналістаў». Дата і месца ўганаравання пераможцаў будуць вызначаныя ў бліжэйшы час.