Зноў няма чаго надзець? | zviazda.by\nХатняя старонка » Калейдаскоп » Зноў няма чаго надзець?\nЯкімі б цяжкімі і хвалюючымі ні былі вясна і лета сёлета, наперадзе нас чакае восень, за ёй прыйдзе зіма — жыццё працягваецца. Такім чынам, абнаўляем гардэроб да халоднага сезона з улікам парад стылістаў.\nOversіze: нялішні аб'ём\nАверсайз — найбольш актуальны сілуэт восені — 2020 і будучай зімы. Іншымі словамі, «у абліпку» цяпер — антытрэнд: актуальныя рэчы павінны пакідаць паміж сабой і вашым целам паветраную праслойку. Вырабы крою аверсайз лагічна падтрымліваюць іншы трэнд восені, які быў актуальны і ў мінулым халодным сезоне, — мнагаслойнасць. Гэтай восенню і зімой Oversіze прытрымліваюцца абсалютна любыя вырабы — кашулі і спадніцы, сукенкі і джынсы, паліто і трэнчы, касухі і штаны.\nАле варта памятаць, што аверсайз каварны: з ім трэба ўмець «дамовіцца». У адваротным выпадку вы рызыкуеце, няўдала спалучыўшы трэндавыя аверсайз-рэчы, выглядаць так, нібы месяц стаялі ў пераходзе з таблічкай: «Самі мы не мясцовыя, дапамажыце, людзі добрыя», і вам дапамаглі рэчамі — хто чым мог.\nКалі вы толькі асвойваеце гэты трэнд, пачніце з «верху» — худзі, світар, талстоўка. Каб скласці вобраз з джынсамі або штанамі-аверсайз, трэба трохі патрэніравацца. Памятайце: у вобразе павінна быць адна рэч «большага, чым трэба, памеру», астатнія няхай падкрэсліваюць далікатнасць вашай фігуры. Аверсайз дадае аб'ёмаў, але гэтага можна пазбегнуць, калі не хаваць тонкія шчыкалаткі і запясці — тады «вялікая» рэч надасць вам далікатнасць, а не зробіць падобнай на манумент. Лёгкасці дадае сілуэту і абутак на абцасах.\nЯшчэ адзін нюанс. Чамусьці склалася меркаванне, што рэчы Oversіze прыдуманыя для таго, каб хаваць пад імі лішнія кілаграмы (напэўна, у народнай свядомасці гэтаму паспрыялі любімыя лукі Алы Пугачовай). На жаль, гэта не так. Аверсайз здольны толькі трохі палепшыць абрысы шырокіх сцёгнаў ці не занадта стройнай таліі, калі гэта — вашы праблемныя зоны. Але калі вы — уладальніца пышных формаў, для рэчаў аверсайз адмоўцеся ад чорнага колеру: у гэтым выпадку фігура будзе выглядаць не больш стройнай, а наадварот, больш цяжкай і нават пагрозлівай.\nНамякнуць, што пад вялікім світарам схавана вытанчаная жаноцкасць, дапаможа шырокі пояс на таліі. Бонус: аверсайз-сукенка, світар, кашуля плюс шырокі пояс, і талія будзе здавацца танчэйшай.\nМідзі: сама жаноцкасць\nСамая жаноцкая даўжыня спадніц і сукенак — мідзі — будзе найбольш актуальнай гэтай восенню і зімой. Яна, дарэчы, самая зручная і дэмакратычная, і ствараць лукі са спадніцамі і сукенкамі гэтай даўжыні прасцей, чым з міні або максі. Падыдзе даўжыня мідзі ўсім, але жанчынам маленькага росту варта быць з ёй асцярожнымі: мідзі можа візуальна скараціць ногі і «з'есці» рост. Каб гэтага не адбылося, выбірайце абутак, верхні край якога будзе закрыты падолам спадніцы-міді (напрыклад, боты-батфорты). Ідэальна, калі абутак і спадніца будуць супадаць па колеры.\nМнагаслойносць: па прынцыпе капусты\nГэты трэнд на піку папулярнасці ўжо не першы халодны сезон, і мы з ім быццам бы ўжо асвоіліся. І гэта добра: вільготнай і золкай беларускай позняй восенню і зімой слаі адзення трымаюць цяпло, і пры гэтым мы выглядаем стыльна і актуальна. Пры стварэнні мнагаслойнага лука важна, як заўсёды, памятаць некалькі правілаў. Першае: кожны новы пласт — шчыльнейшы, чым папярэдні. Другое: збіраем шматслаёвы сэт, ствараючы «лініі». «Лініі» могуць быць гарызантальныя або вертыкальныя. Вертыкальныя — зрокава выцягваюць сілуэт і візуальна дадаюць росту. Гарызантальныя — больш звыклыя. Ствараючы шматслаёвы вобраз з гарызантальнымі лініямі, мы апранаем больш доўгія прадметы гардэробу бліжэй да цела, а наверх — тыя, што карацейшыя. І кожная рэч трохі выглядае з-пад наступнай. Стварыць шматслаёвы вобраз з вертыкальнымі «лініямі» дапамогуць рэчы на маланцы, гузіках і іншых зашпільках — нешта зашпільваем, нешта пакідаем расшпіленым. Трэцяе правіла датычыцца колькасці слаёў і колераў: пластоў у шматслаёвым вобразе стылісты раяць выкарыстоўваць ад чатырох да пяці, колераў — не больш за два.\nТалія на таліі: у добрай форме\nМенавіта вырабы, якія трымаюць форму, робяць вобраз актуальным. Бясформенныя, мяккія, бесхарактарныя — скідаем з карабля гісторыі. Асабліва здольнасць трымаць форму важная для паліто і пінжакоў — тут выразная лінія пляча абавязковая. Штаны, сукенкі і спадніцы таксама павінны трымаць форму. Гэта, дарэчы, дапаможа зрабіць блізкай да ідэалу любую фігуру.\nНарэшце талію вярнулі на яе законнае месца! І вось ужо які сезон яна больш не зрушваецца ні вышэй, ні ніжэй. Актуальная пасадка джынсаў і штаноў — высокая. У такога крою ёсць як плюсы, так і мінусы. Плюсоў больш. Ногі здаюцца даўжэйшымі, а паясніца не мерзне. Цела не агаляецца, калі вы садзіцеся, нахіляецеся або паднімаеце руку, а стан здаецца танчэйшым. Мінус — ззаду фігура выглядае плоскай. Каб гэтага пазбегнуць, выбіраем джынсы з V-падобнай какеткай і высока размешчанымі кішэнямі.\nШтучныя мех і скура: усе колеры і адценні\nШтучныя мех і скура як ніколі актуальныя ў гэтым сезоне. Сучасныя тэхналогіі дазваляюць ствараць з гэтых матэрыялаў вырабы, якія будуць саграваць не горш і насіцца гэтак жа доўга, як іх натуральныя аналагі. Галоўнае — памятаць, што насіць штучны мех трэба менавіта як штучны (а не як падробку пад натуральны, бо на натуральны грошай не хапіла). Тое ж самае датычыцца і штучнай скуры. Тым больш што эка-матэрыялы даюць дызайнерам неабмежаваную прастору ў выбары колераў і адценняў. Стылісты раяць маладым дзяўчатам не баяцца яркіх і сакавітых тонаў, а больш дарослым — спыніцца на пастэльнай гаме. Са спіса актуальных колераў (цёплыя персікавыя адценні, пастэльны ружовы, малочныя тоны, колер слановай косці і г. д.) для нашай слотнай восені і зімы больш за ўсё падыдзе карычневая гама. Што да крою, fashіon-блогеры рэкамендуюць выбіраць футравыя паліто зноў жа крою оversіze.\nАсіметрыя: увесь свет — тэатр\nАсіметрыя — адзін з галоўных трэндаў надыходзячай восені. Не так даўно гэта была толькі подыумная тэндэнцыя, любімая такімі майстрамі, як Chloé, Alexander\nMcQueen, Chrіstіan Dіor, Prada, Gіvenchy, Lanvіn, але нягледзячы на некаторую вычварнасць і тэатральнасць, асіметрыя раптам выйшла з подыумаў на вуліцы гарадоў — і прыжылася ў паўсядзённых вобразах. Праўда, амаль страціўшы сваю тэатральнасць. Актуальныя спадніцы з запахам — гэта таксама асіметрыя. А гэтай восенню некаторыя стылісты рэкамендуюць выбраць і трэнч з асіметрычным кроем. Зразумела, што калі плашч вы купляеце адзін на ўсе выпадкі жыцця, то лепш прытрымлівацца класікі. Але калі з фінансамі справы ідуць лепш, можаце паспрабаваць набыць у якасці яшчэ адной адзінкі верхняга адзення і такую стыльную штучку.\nЗбіраем восеньскую капсулу\n• Пачніце з трэнча. Гэтай восенню нават не глядзіце ў бок кароткіх мадэляў. Правільная даўжыня — мідзі.\n• Купіце правільнае базавае паліто з выразнай лініяй пляча і якасным кроем — і яно стане асновай вашага гардэробу з кастрычніка да сакавіка. Паліто збярэ вобраз, зробіць яго завершаным, а постаць — падцягнутай. Актуальныя сілуэты — прамы класічны, кокан.\n• Адмоўцеся ад любімага нашымі дамамі чорнага колеру. Не трэба папаўняць восеньска-зімовы гардэроб чорнымі рэчамі — яны стараць, выглядаюць панура, уганяюць у дэпрэсію і наогул неактуальныя. Альтэрнатыва чорнаму — цёмна-сіні, марсала, глыбокі смарагдавы, графітавы, хакі і «новы чорны» — карычневы ва ўсёй шыраце сваіх адценняў.\n• Касуха — гэта новая класіка. У гэтым сезоне яна падоўжаная і трохі аверсайз: жаночая касуха ў ідэале павінна выглядаць як бы з мужчынскага пляча. Даўжыня — да тазавай косці, а лепш — трохі даўжэйшая. Дарэчы, касуха актуальная якраз у класічным чорным колеры.\n• Куртка-кашуля ўпэўнена трымае свае пазіцыі. Выдатны варыянт, калі вы маладая — у першую чаргу душой (а маладосць душы да ўзросту дачынення не мае).\n• Збіраючы капсулу, аддайце ўвагу разнастайнасці тэкстур. Восенню і зімой стылісты раяць міксаваць у адным луку розныя фактуры вырабаў: дэнім і вязаныя рэчы, кашамір і эка-скуру ды г. д.\n• Джынсы заўсёды ў модзе, але ў гэтым сезоне больш актуальныя будуць штаны. На восень выбіраем штаны з натуральных тканін, з высокай пасадкай, зашчыпамі на таліі або разрэзамі наперадзе. Але і класічны крой «як ад мужчынскага касцюма» таксама ніхто не адмяняў.\n• Дарэчы, пра касцюмы. Яны — must have гэтай восені. Актуальныя трохі аверсайзныя мадэлі, а каб касцюм не выглядаў мешкавата, і штаны, і пінжак павінны добра трымаць форму.


Лучший игрок ноября/декабря: итоги опроса.\nГалоўная Прэс-цэнтр Навіны Найлепшы гулец лістапада / сьнежня: вынікі апытання.\nНайлепшы гулец лістапада / сьнежня: вынікі апытання.\n05.12.2018 0 каментарыяў\nСталі вядомыя лепшыя гульцы Дынама ў лістападзе / снежні.\nНа гэтым тыдні мы запусцілі апытанне на тэму найлепшага гульца нашага клуба ў лістападзе / снежні - заключны этап сезону. Нагадаем, у гэтым месяцы дынамаўцы правялі чатыры матчы: супраць «Віцебска», «Слуцка», «Дняпра» і мінскага «Тарпеда». Само апытанне, па традыцыі, для большай аб'ектыўнасці было разбіты на тры этапы:\nПры апытанні на першых двух этапах схема была наступнай: кожны з апытваных складаў сваю тройку лепшых гульцоў. Уладальнік першага месца атрымліваў тры балы, другога - два і трэцяга месца - адзін бал. У канцы апытання ўсе балы падсумоўваліся і вызначаліся месцы. Па выніках кожнага з этапаў ўдзельнікам налічваліся балы: 1 месца - 12 балаў, 2 месца - 10 балаў, 3 месца - 8 балаў, 4 месца - 7 балаў і г.д.\nТакім чынам найлепшым гульцом лістапада практычна аднагалосна стаў Андрэй Гарбуноў, які набраў 34 балы (10 + 12 + 12). Другое месца дасталося Ніно Галавічу - 24 балы (12 + 7 + 5). Бронза - у Філіпа Іванова, які набраў 23 балы (7 + 10 + 6). Адзначым, што гэта ўжо чацвёртая ўзнагарода Андрэя ў гэтым сезоне.


28 чэрвень 2019, 16:02\nСымбаль аўтарскага права\nНекалькі дзён таму я абураўся ў Фэйсбуку, што нямецкі музэй зажадаў ад мяне 15 эўраў за права выкарыстаць у артыкуле фота савецкіх ваеннапалонных у Беластоку. На параду аднаго з фрэндоў я спытаўся, ці ёсьць у музэя пісьмовы дазвол ад ваеннапалонных на фотцы, што яны ня супраць выкарыстаньня іх твараў.\nУ мяне падазрэньне, што пісьмовы дазвол яны не пісалі. Прыйшоў адказ.\nкалі фатаграфіі ўяўляюць агульную гістарычную цікавасьць (або мастацкую вартасьць), яны могуць публікавацца бяз згоды паказаных на іх людзей. А паколькі запытаная вамі фатаграфія належыць калекцыі Нямецкага гістарычнага музэю, мы можам спаганяць плату».\nЯ, канешне ж, не плаціў і фота ня ўзяў. Не таму, што мне шкада 15 эўраў. Гэта выключна мая нязгода з гэтым нюансам аўтарскага права. Лічу проста несправядлівым, што здымак супрацоўніка аддзелу прапаганды Вэрмахту, зроблены ім падчас гвалтоўных дзеяньняў у акупаванай краіне, прадаецца. Так быць не павінна. (І гэта датычыць ня толькі немцаў.) Ён даўно аблічбаваны інстытуцыяй, якая працуе за фэдэральныя грошы. Фатограф таксама атрымаў за яго аплату. Музэй сам прызнае, што фота мае гістарычную вартасьць. А таму я лічу, што гандляваць правам карыстацца гэтай фоткай - непрыгожа. Гэта датычыць ня толькі нямецкіх архіваў.\nФатаздымкі, якія ўяўляюць гістарычную каштоўнасьць і належаць дзяржаўным установам, проста абавязаныя быць у публічным доступе для ўсіх. Гэтыя ўстановы фінансуюцца падаткаплатнікамі. Зь якой рацыі яны павінны плаціць другі раз за гэта? Усе фільмы, умоўна кажучы, Беларусьфільму і г. д, павінны быць у сеціве. Бо грамадзяне ўжо за іх заплацілі грашыма з падаткаў. Іншая справа - прыватныя калекцыі, там сваё вясельле.\nАле калі грамадзкія ўстановы гандлююць фатаздымкамі, якія ўжо даўно аплачаныя - гэта тормаз для навукі і культуры ва ўсім сьвеце. Будаўнік дома не атрымлівае ганарараў ад кожнага чарговага жыхара гэтага дома. Гэты дурнаваты закон мусіць быць зьменены.


Аніённымі полиакриламид, катыённы полиакриламид, неионный полиакриламид - Oubo\nДык чаму OuBo Chemical\nСпецыялізаваная і эфектыўная\nМы спецыялізуемся на вытворчасць полиакриламида 8 гадоў з высокім якасцю і канкурэнтаздольнай цаной. Наша тэхнічная каманда далучыцца ў папярэдніх продажаў, продажаў і пасляпродажнага працэсу, каб падтрымаць вас у адборы, тэставанне прадукту і пасляпродажным абслугоўванне. Мы абяцаем: прафесійная тэхнічная каманда, каб дапамагчы вам зрабіць правільны выбар.\nНаша тэхнічная каманда далучыцца ў папярэдніх продажаў, продажаў і пасляпродажнага працэсу, каб падтрымаць вас у адборы, тэставанне прадукту і пасляпродажным абслугоўванне. Мы абяцаем: прафесійная тэхнічная каманда, каб дапамагчы вам зрабіць правільны выбар.\nУплыў малекулярнай масы на поліакрыя...\nАчыстка прамысловых сцёкавых вод, ачыстка...\nКатыённы поліакрыламід для адводу асадка...\nКатыённы поліакрыламід з высокім утрыманнем солі быў...\n© Аўтарскае права 2011-2020 Oubo Chemical Усе правы абаронены.


Музей Незалежнасці знаходзіцца ў палацы, у якім нарадзілася Магдалена Радзівіл - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nМузей Незалежнасці знаходзіцца ў палацы, у якім нарадзілася Магдалена Радзівіл\nТадэвуш Скочак, дырэктар варшаўскага Музея Незалежнасці, расказвае пра супрацоўніцтва з Беларуссю.\nТадэвуш Скочак пра супрацоўніцтва варшаўскага Музея незалежнасці з Беларуссю.\nМузей Незалежнасці.Viktar Korbut\nМузей Незалежнасці знаходзіцца ў былым палацы Радзівілаў на варшаўскай алеі «Салідарнасці». Тут у 1861 годзе нарадзілася Марыя Магдалена Завіша, якая больш вядома па прозвішчы свайго другога мужа — Радзівіл. Яна адзначылася ў пачатку ХХ ст. як мецэнатка беларускага нацыянальнага руху. Сімвалічна, што Музей Незалежнасці на працягу апошніх гадоў развівае шчыльнае супрацоўніцтва з Беларуссю. Фотадакументальная выстаўка «Вайна. Халакост. Памяць без тэрміна даўнасці» адкрылася тут у пачатку ліпеня. Выстаўка прыехала з Мінска. Яе асновай сталі стэнды з фотаматэрыяламі з Беларускага дзяржаўнага музея гісторыі Вялікай Айчыннай вайны. З’яўленне экспазіцыі ў Музеі Незалежнасці ў Варшаве невыпадковае. Гэта культурная ўстанова даўно супрацоўнічае з Беларуссю.\nТадэвуш Скочак, дырэктар Музея Незалежнасці: — На працягу многіх гадоў мы супрацоўнічаем з Пасольствам Рэспублікі Беларусь і Культурным цэнтрам Беларусі пры Пасольстве Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Польшча. У аснове гэтага супрацоўніцтва ляжыць узаемаабмен інфармацыяй, дэлегацыямі і арганізацыя выставак. Падчас рамонту будынка Музея Незалежнасці на алеі «Салідарнасці» мерапрыемствы праходзілі ў Х павільёне Варшаўскай крэпасці. Там, у зале імя Караля Бэера, мы арганізавалі паказ фільмаў, якія атрымлівалі ад беларускіх вытворцаў. А таксама экспанаваліся выстаўкі з розных беларускіх музеяў.\nМы вельмі актыўна супрацоўнічаем з польскім Фондам Касцюшкі (Fundacja Kościuszkowska), які штогод арганізуе паездкі ў Беларусь — у Брэст і месцы, звязаныя з Тадэвушам Касцюшкам, якія вельмі прыгожыя, адрэстаўрыраваныя і ўтрымліваюцца беларускімі ўладамі ў цудоўным стане.\nМы ўдзельнічаем у навуковых канферэнцыях у Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, беларускія вучоныя публікуюцца ў нашым часопісе Niepodległość i Pamięć. Нашы выданні мы высылаем у Нацыянальную бібліятэку Беларусі.\nУ нас праходзяць канцэрты беларускай песні. Супрацоўнічаем з фондам Polska–Wschód.\nДа нас прыязджаюць калегі — музейныя работнікі з Брэсцкай крэпасці, з якой мы рыхтуем дагавор аб супрацоўніцтве. У нас многа агульных тэм. І мы таксама наведвалі Брэсцкую крэпасць, знаёміліся з яе дзейнасцю.\nБудзем прымаць удзел у мерапрыемствах, звязаных са 150-й гадавінай з дня нараджэння мастака Фердынанда Рушчыца. У сувязі з гэтым мы рыхтуем адмысловае выданне — серыю артыкулаў у навуковым часопісе Niepodległość i Pamięć, які выходзіць штоквартал і вядомы на еўрапейскім рынку, пунктуецца — мае навуковы прэстыж. А калі атрымаем сродкі, то пастараемся падрыхтаваць каляровы альбом, звязаны з творчасцю Рушчыца, а таксама, магчыма, літоўскага мастака Мікалоюса Канстанцінаса Чурлёніса.\nДарэчы, Чурлёніс у Варшаве быў вучнем Рушчыца.\nЦяпер Музей Незалежнасці працягвае экспанаваць у сваім філіяле — Музеі турмы «Павяк» — выстаўку пра знішчэнне яўрэяў у Мінску і Беларусі падчас нямецкай акупацыі 1941–1944 гадоў — «Вайна. Халакост. Памяць без тэрміна даўнасці».\nТадэвуш Скочак, дырэктар Музея Незалежнасці.\nТадэвуш Скочак: — Тэма ўвекавечвання Халакоста ў Беларусі малавядома ў Польшчы. Мінская кінастудыя Уладзіміра Бокуна паказвала ў нас фільм на гэту тэматыку, таму сітуацыя з ведамі пра гэтыя падзеі трошкі змянілася.\nСпадзяюся, што такія выстаўкі як «Вайна. Халакост. Памяць без тэрміна даўнасці» выраўнуюць тыя няроўнасці, якія існуюць у ведах палякаў пра Халакост у Беларусі. Бо смерць была адна, без розніцы, хто і на якіх землях гінуў.\nГэта місія нашага музея — займацца гэтай тэматыкай.\nДарэчы, каля музея была створана інсталяцыя з адлюстраваннем Вялікай сінагогі, якая стаяла недалёка ад нашага будынка і была знішчана падчас нямецкай акупацыі — пасля Варшаўскага паўстання.\nТут, у гэтым раёне, было яўрэйскае гета. На зямлі адзначана месца, дзе праходзіла сцяна гета. Сюды прыходзяць экскурсанты, зазіраюць у Музей Незалежнасці, але часцей — у Музей турмы «Павяк».\nДарэчы, побач, на вул. Бяляньскай стаялі руіны былога банка, які быў узарваны пасля Варшаўскага паўстання. Гэтыя руіны рэканструяваны, і іх можна ўбачыць побач з офісам польскай кампаніі Orlen.\nЦі ўдасца нам перадаць гістарычныя веды маладому пакаленню? Хацелася б, каб так было. Як вынікае з даследаванняў, дзейнасцю Музея Незалежнасці цікавяцца перш за ўсё прадстаўнікі старэйшага пакалення і школьнікі. Але пакуль сярод наведвальнікаў нам не хапае людзей «сярэдняга ўзросту» — той інтэлігенцыі, якая магла б далей перадаць веды. Перад намі яшчэ многа працы.


Catholic.by - Шчаслівае сужэнства. 10 прычын для таго, каб пражыць перыяд заручын у чысціні (ІІ)\nУ нашай краіне сітуацыя не радыкальна адрозніваецца: паводле рэсурснага цэнтру Фонда ААН у галіне народанасельніцтва, у Беларусі каля трэці падлеткаў да 15 гадоў мелі досвед сексуальных адносін. Здавалася б, нашто пра гэта пастаянна казаць: ну вядома, праблема ёсць – адмаўленне ад каштоўнасцяў, геданістычная культура і г.д. Але стоп! Размова ідзе не проста пра высокія матэрыі, але пра асабістае шчасце кожнага чалавека.\nСітуацыя з моцнымі сем’ямі таксама пакідае жадаць лепшага. Вядомы факт, што ў нашай краіне палова з усіх заключаных сужэнстваў распадаюцца. Людзі развучыліся верна і доўга любіць адно аднаго! Здаецца, што перад намі парадаксальная сітуацыя: з аднаго боку, стала так шмат “кахання”, што моладзь імкнецца пачаць гульні ў сур’ёзныя адносіны як мага раней, а з іншага, маем драматычныя праблемы ў гэтай сферы. Аказваецца, што сур’ёзныя адносіны становіцца захаваць усё складаней. Не крытыкуючы і не асуджаючы асабісты выбар кожнага, хачу толькі адзначыць, што ранняе сексуальнае жыццё – сексуальнае жыццё да шлюбу – і слабое сужэнства непарыўна звязаны паміж сабой.\nМы пачалі знаёміцца з 10 фактамі пацвярджэння гэтага – ці, дакладней, з 10 прычынамі на карысць перадсужэнскай чысціні. Нагадаю, што перадсужэнская чысціня дапамагае лепшай камунікацыі паміж заручанымі; спрыяе ўмацаванню сяброўскіх адносін, фундаментальна важных, калі пачуцці пяройдуць у менш гарачую стадыю. Перадсужэнская чысціня дапамагае фарміраванню і захаванню добрых адносін з бацькамі будучага сужэнца. Устрыманне ад сексуальнай блізкасці робіць асобаў больш свабоднымі ў адносінах да самога перыяду заручынаў – дазваляе прасцей спыніць адносіны з чалавекам, калі зразумеш, што “гэта не тваё”. І, нарэшце, чысціня дапамагае сталенню ў бескарыслівай любові, насуперак эгаізму і жаданню атрымліваць фізічнае задавальненне ад адносінаў.\nАдна з наступных прычын кажа пра тое, што ўстрыманне ад сексу да шлюбу памяншае рызыку сутыкнуцца з фізічным ці вербальным насіллем. Секс па-за шлюбам вельмі часта аказваецца звязаным з рознымі формамі злоўжыванняў, у тым ліку з насіллем. Напрыклад, сярод пар, якія сумесна жывуць “без абавязкаў”, выяўлена ў два разы больш выпадкаў агрэсіі, чым паміж жанатымі людзьмі. Заручаныя, якія вырашылі не паддавацца жарсцям у сваіх адносінах, менш зайздросныя і эгаістычныя.\nУ якасці наступнай прычычы на карысць перадсужэнскай чысціні можна адзначыць такі немалаважны фактар, як крэатыўнасць у адносінах. Сексуальная блізкасць, маючы моцную эмацыйную складаючую, можа стаць галоўным спосабам выразу пачуццяў. Калі заручаныя ад яе ўстрымліваюцца да заключэння сужэнства, яны вучацца выказваць сваё каханне іншымі спосабамі. Устрыманне іх стымулюе быць творчымі, крэатыўнымі ў адносінах. Так адносіны ўмацоўваюцца і даюць нашмат больш магчымасцяў для больш глыбокага пазнання характару адно аднаго, звычак, здольнасцяў, а гэта вельмі важна для будучага сужэнства.\nЧарговая прычына на карысць устрымання да шлюбу адносіцца да сітуацый, калі адзін з бакоў жадае перарваць адносіны. Сувязь, якую стварае сексуальная блізкасць, вельмі моцна яднае эмацыйна, і часта яе спыненне звязана з вялікім унутраным болем. У сваю чаргу, калі пара не мела сексуальных адносін, расставанне не прыносіць настолькі разбуральных наступстваў.\nНарэшце, людзі, якія ўстрымліваюцца ад сексуальнай блізкасці перад сужэнствам, адчуваюць сябе лепш як асобы. Сексуальна актыўныя падлеткі часта губляюць пачуццё самапавагі і жывуць з адчуваннем віны. Але, калі добраахвотна вырашаюць адмовіцца ад фізічнай блізкасці, адчуваюць сябе новымі людзьмі і растуць як асобы. Паляпшаецца іх інтэлектуальны, творчы і сацыяльны патэнцыял, яны ўжываюць свае сілы і энергію для творчасці і развіцця ўласных талентаў.\nАпошняя, дзясятая прычына на карысць устрымання ад сексуальных адносін перад шлюбам, напэўна, самая галоўная: чысціня – гэта адзін з залогаў шчаслівага сужэнскага жыцця. Навукоўцы правялі даследаванне, вынікі якога паказалі, што пары, якія не займаліся сексам перад шлюбам, распадаліся на 22% радзей. Акрамя таго, яны былі на 20% больш задаволеныя сваімі адносінамі і на 15% больш сваім сексуальным жыццём, чым тыя, хто меў дашлюбныя сувязі.\nТакім чынам, узважыўшы ўсе “за” і “супраць”, становіцца відавочным, што для спаўнення мары аб доўгім, шчаслівым і моцным сужэнстве, якая ўласціва юнакам і дзяўчатам, варта ахвяравацца і супольна пражыць час заручынаў, пазнаючы адно аднаго і выказваючы пачуцці без фізічнай блізкасці.


Чарга на мітынг Ціханоўскай у Мінску ВІДЭА\nЧарга на мітынг Ціханоўскай у Мінску ВІДЭА 1\nУ парку Дружбы народаў у Мінску праходзіць дазволены мітынг кандыдата ў прэзідэнты Святланы Ціханоўскай. Людзі сталі збірацца яшчэ а 16.00. Тэрыторыя, дзе праходзіць мерапрыемства, абгароджаная ў мэтах бяспекі, усюды дзяжураць міліцыянты, прайсці на мітынг можна толькі пасля надгляду на КПП. Паводле ацэнак праваабаронцаў, сабралася каля 35 тысяч чалавек. Вось якую чаргу знялі відэааператары TUT.BY.\nМiленька. 10-га усе дурыбаршчыкi зноу збяруцца у чарзе у парк iмя дружбы народау..


Адпустовая ўрачыстасць адбылася ў санктуарыі Маці Божай Суцяшальніцы Засмучаных у Барунах - Гродзенская дыяцэзія\nАпублікавана 19 Кастрычніка 2020\nНа малітву перад цудадзейным абразом прыбылі пілігрымы са Смаргоні і Ашмян. Са словамі навукі да вернікаў звярнуўся падчас урачыстай Імшы пробашч парафіі св. Міхала Арханёла ў Міхалішках ксёндз Анатоль Захарэўскі.\nСвятар нагадаў аб развіцці Марыйнага культу, падкрэсліўшы, што Маці Божая заўсёды заклікае людзей маліцца і навяртацца. Па яго словах, гэта асабліва важна ў наш час, таму што сёння многія лічаць Бога непатрэбным і Касцёл зносіць блюзнерствы. Ён дадаў, што пра гэта Марыя яшчэ 400 гадоў таму аб’явіла ў Эквадоры, і Яе словы спраўджваюцца ў наш час, калі людзям уласцівыя бессаромнасць, жорсткасць, нахабнасць.\nСвятар звярнуў увагу, што, як адзначыла Марыя, у час выпрабаванняў асабліва будуць пакутваць дзеці. Ён заўважыў, што, сапраўды, дзеці не маюць прыкладу веры, бацькі не маюць часу займацца імі, навучыць іх маліцца. Як дадаў кс. Захарэўскі, Маці Божая сказала, што прыйдзе час, калі ўсё будзе рабіцца для таго, каб людзі не спавядаліся, – і на Захадзе ўжо так і ёсць, а калі чалавек не адчувае, што яму патрэбная споведзь, знікае грэх і прабачэнне, людзі выганяюць з сябе Духа Святога і цалкам страчваюць сувязь з Богам.\nКсёндз Анатоль пажадаў парафіянам і гасцям, каб яны не страцілі веру, а Марыя вяла іх да свайго Сына Хрыста, які ёсць дарога, праўда і жыццё.\nНягледзячы на складаную эпідэміялагічную сітуацыю, пробашч парафіі кс. Павел Паўлюкевіч і парафіяне пачалі рыхтавацца да ўрачыстасці загадзя.\n13 кастрычніка распачалося саракагадзіннае набажэнства перад Найсвяцейшым Сакрамэнтам. Раніцай адбылася Імша. У час адарацыі асобныя групы парафіян маліліся, просячы заступніцтва Маці Божай, і дзякавалі за атрыманыя ласкі.\n14 кастрычніка адбылася Імша, якую ўзначаліў дэкан Ашмянскага дэканату кс. канонік Ян Пузына, які перад абразом Маці Божай Барунскай дзякаваў за атрыманую ласку здароўя. Перад Імшой адбыўся апэль.\nЦудадзейны абраз Маці Божай Суцяшальніцы Засмучаных з’яўляецца сэрцам Барун і прыцягвае туды тысячы людзей, якія прагнуць укрыцца плашчом Марыі. З розных куткоў у санктуарый прыбываюць вернікі, каб хоць на хвілінку ўкленчыць, паглядзець на лагоднае і ласкавае аблічча Маці, якая выслухае, суцешыць, дапаможа, і памаліцца перад абразом. Пробашч барунскай парафіі падкрэслівае, што, пабыўшы там душпастырам толькі год, ужо адчуў Яе ласку і суцяшэнне.\nСтворана 19 Кастрычніка 2020\nАбноўлена 19 Кастрычніка 2020


Пра час і людзей\nНЯДАЎНА ЎБАЧЫЛА СВЕТ КНІГА ВАСІЛЯ ЛІТВІНЧУКА “ПРА ЧАС, ПРА ЛЮДЗЕЙ, ПРА СЯБЕ…”\nПраз уласны жыццёвы вопыт, працоўную біяграфію ад журналіста да работніка органаў дзяржаўнага кіравання, грамадскую работу, не акцэнтуючы ўвагу на сабе, аўтар выступае ў ёй як апавядальнік і даследчык часу.\nМногае вывучана, пераасэнсавана, многіх слухаў і многім адказваў на пытанні. Напрацаваны вопыт і дае права аўтару на сваё бачанне мінулага і цяперашняга жыцця, на ацэнкі і меркаванні пра радавых людзей і кіраўнікоў. З асаблівай цікавасцю, “звяраючы гадзіннікі” свайго бачання апісанага, чытаў я старонкі пра падзеі, якія ў 90-я гады мінулага стагоддзя па-жывому закранулі кожнага жыхара СССР і нашай рэспублікі.\nАўтар кнігі паказвае, як суверэнная Беларусь знаходзіла свой уласны шлях развіцця. Адзіная на постсавецкай прасторы некалькі гадоў таму пераўзышла ўзровень савецкага 1990 года ў прамысловасці. Стварыла новыя галіны вытворчасці. Падняла на новы ўзровень вёску. Рухаецца далей у гэтым кірунку. “Дзейнасць\nА.Р. Лукашэнкі, у маім разуменні, як бы з’яўляецца сувязным звяном паміж Беларускай ССР канца ХХ стагоддзя і пачаткам стварэння новай сацыяльнай дзяржавы для народа пачатку XXI стагоддзя”, –\nпіша Васіль Літвінчук.\nНа мой погляд, работа ва ўмовах сусветнага эканамічнага крызісу пацвердзіла правільнасць шляху развіцця, абранага Беларуссю.\nчлен Саюза пісьменнікаў Рэспублікі Беларусь,\nКарат рс 32


Кацярына Барнукова: Незалежным экспертам немажліва працаваць у Беларусі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nКацярына Барнукова: Незалежным экспертам немажліва працаваць у Беларусі\nУ Беларусі расце колькасць экспертаў у розных галінах жыцця краіны, якія вымушаны пакінуць Беларусь па палітычных матывах. Падчас прэс-канферэнцыі «Экспертная супольнасць пад ударам рэпрэсіяў: што далей?» сітуацыю ацаніла акадэмічны дырэктар Цэнтра эканамічных даследаванняў BEROC Кацярына Барнукова:\n„Мяне насцярожвае тое, што сухіх лічбаў у адкрытым доступе становіцца ўсё менш. Напрыклад Белстат нядаўна прыбраў дэталізацыю па выпуску прадукцыі нафтаперапрацоўчай і хімічнай прамысловасці. Яны схавалі ўсю дэмаграфію і ўвогуле нейкія дадзеныя, якія мы раней замаўлялі і куплялі. Цяпер мала хто іх будзе замаўляць. У нас няма асобы, якая можа напісаць такі афіцыйны запыт”.\nНа думку Кацярына Барнуковай, асобнай праблемай у Беларусі зяўляецца не толькі збор і аналіз дадзеных, але і фактычнае данясенне аналітычнай інфармацыі да грамадства. Сітуацыю пагаршае фактчная адустнасць незалежных СМІ ў краіне.\nСвята для хворых дзяцей\nСвятлана Алексіевіч: Я давала інтэрв’ю не Regnum\nАляксандр Мілінкевіч пра пяцібальную сістэму ацэнкі ведаў\nТБМ звярнулася да медыкаў


Нашыя дзеткі : Прагляд тэмы - ШЫЕМ СТРОЙ ДА ВЯСНЫ!\nШЫЕМ СТРОЙ ДА ВЯСНЫ!\nДададзена: 21.02.13 1:49 Загаловак паведамлення: ШЫЕМ СТРОЙ ДА ВЯСНЫ!\nСерыя майстар-класаў для тых, хто хоча паспець пашыць асноўныя элемнты народнага строю да бліжэйшага вясновага свята!\nБліжэйшая сустрэча мае тэму : Спадніцы. з сабой неабходна мець: тканіна ў краткі (2 даўжыні мяркуемай спадніцы), ніткі-іголкі, нажніцы, нататнік і алоўкі-асадкі. Праводзіць Наста Глушко.\nХутчэй зз ўсё ў нядзелю (23.02), папярэдне пачатак у 14.00.\nАдпішыцеся, калі збіраецеся. Абмеркаванне вось тут http://vk.com/club49993255\nКалі ёсць якія пытанні, звяртайцеся да мяне (029) 702 69 19 Аксана\nАпошні раз рэдагавалася: ksysh_ka (21.02.13 14:48), усяго рэдагавалася 1 разоў\nДададзена: 21.02.13 10:03 Загаловак паведамлення:\nА колькі па часе цягнецца занятак?\nДададзена: 21.02.13 14:46 Загаловак паведамлення:\nLuba, гадзіны тры. На нядзелю жадаючых больш.\nДададзена: 21.02.13 22:07 Загаловак паведамлення:\nУ нядзелю, 24.02, у 14.00 сустракаемся на першы майстар-класс.\nЗ сабой неабходна мець: тканіна ў краткі (2 даўжыні мяркуемай спадніцы), ніткі-іголкі, нажніцы, нататнік і алоўкі-асадкі. Праводзіць Наста Глушко.\nТКАНІНА павінна быць ПАСЦІРАНАЯ (можна ў тазіку ўручную ў цёплай вадзе з парашком) і ПАПРАСАВАНАЯ. Інакш ёсць рызыка пасля, пасціраўшы гатовую рэч, атрымаць на памер меней! Харошыя тканінкі можна глянуць На нямізе, Цум, Беларусь "Руно", ( насупраць тэатра музкамедыі, побач крама белкельме), у Гум можна не ехаць-нічога няма!\nЗа ўдзел у навучанні будзем сабіраць дабрачынны ўнёсак, сябрам СЭТа 30 тысяч, цікаўным — 35 тысяч, на дзейнасць Студэнцкага этнаграфічнага таварыства (арэнда,палявая дзейнасць і г.д.), на базе якога і будуць праводзіцца заняткі, што дае нам магчымасць знаёміцца з аўтэнтычнымі прадметамі з калекцый, а таксама матэр'яламі фотаархіва і бібліятэкі таварыства.\nМесца сустрэчы: офіс Студэнцкага Этнаграфічнага Таварыства, вул. Карла Ліпкнехта, 112.\nПрыкладная працягласць занятку — 3 гадзіны.\nАбмеркаванне і больш падрабязнасцяў тут http://vk.com/club49993255\nПазначце, калі ласка, хто прыйдзе.\nАпошні раз рэдагавалася: ksysh_ka (21.02.13 23:31), усяго рэдагавалася 3 раз(ы)\nДададзена: 21.02.13 22:15 Загаловак паведамлення:\nДададзена: 21.02.13 22:28 Загаловак паведамлення:\nLuba, добра, палічыла, калі заблукаеш, раптам, набірай мяне.\nДададзена: 28.02.13 18:47 Загаловак паведамлення:\nВо, пазнавата ўбачыла тэмку. Хацела як раз да Насты звярнуцца дзеля гэтага.\nЦі была сустрэча і ці плянуюцца яшчэ?\nДададзена: 28.02.13 19:43 Загаловак паведамлення:\nНаста, сустрэчы адбываюцца, заўтра будзем ткаць паяс на дочшачках у 18.30.\nНа гэтых выходныя майстар-классаў не будзе.\nУ наступную нядзелю, 10.03, шыем фартух.\nІ яшчэ плануецца сустрэчы па галаўных уборах (каптурык).\nГэта да Гукання Вясны. Пасля плануецца працяг. Паўтор спадніцы, простая кашуля, штаны мужыкам сваім.\nУсе падрабязнасці ў групе ў кантакце.\nДададзена: 28.02.13 19:59 Загаловак паведамлення:\nО, выдатна, дзякуй.


Нумары газеты «Кур’ер» цяпер ёсць у Нацыянальным гістарычным музеі Беларусі. За гэта нам выказалі падзяку • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\nНумары газеты «Кур’ер» цяпер ёсць у Нацыянальным гістарычным музеі Беларусі. За гэта нам выказалі падзяку\nУ кастрычніку Галіна Флікоп-Світа, супрацоўніца Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, напісала падзяку «Кур’еру» на старонку газеты ў Facebook.\n«Добры дзень, шаноўная рэдакцыя! Пішу, каб падзякаваць! Сутнасць такая, што вы перадавалі нам (праз Марыну Мірончык) у Нацыянальны гістарычны музей падборку нумароў вашай газеты! Газета ў вас цудоўная! Тэматыка нумароў — тое, што трэба. Праўдзіва, актуальна, смела!\nЯ, як мастак і мастацтвазнаўца, не магу не адзначыць цудоўны дызайн. Мне ён нагадаў польскую практыку афармлення! У добрым сэнсе, канешне. Яшчэ раз дзякуй Вам! І будзем вельмі радыя, калі і надалей зможаце нам падабраць новыя вашыя нумары! Поспехаў Вам у вашай працы!»


+ Дадаць у каляндар 30-09-2015 19:00:00 30-09-2015 23:59:00 55 Разнастайнасць і роўнасць — рух наперад. Ан-Крысцiн Бертран Пачынаючы з 2000 года, C/O Berlin прадстаўляе яркую культурную праграму міжнароднага ўзроўню. У якасці выставачнай пляцоўкі для фатаграфіі С/O Berlin дэманструе творы сусветна вядомых мастакоў, спрыяе новым талентам і вядзе дзяцей, моладзь і дарослых у іх візуальных падарожжах і адкрыццях у нашай выяўленчай культуры. C/O Berlin — некамерцыйны фонд, які вылучаецца сваім сучасным культурным менеджментам. Праз шырокія магчымасці для навучання і інтэнсіўную выхаваўчую работу на месцах, а таксама дзякуючы цеснаму супрацоўніцтву з установамі і музеямі па ўсім свеце, C/O Berlin з’яўляецца унікальным цэнтрам для сумеснага абмену. Прастора «ЦЭХ», Кастрычніцкая 16 true DD/MM/YYYY


Беларускі Партызан : Расследаванне: як беларусы пераплачваюць тысячы даляраў за бясплатныя аперацыі ў дзяржаўных клініках\nПра сітуацыю, якая здарылася з пенсіянерам, былым высокапастаўленым работнікам пракуратуры. Ягоны выпадак дазваляе зразумець схему, па якой дзялкі легальна змушаюць хворых беларусаў набываць пратэзы па касмічных цэнах з маўклівай згоды (ці спрыяння) дактароў.\n«Нашай Ніве» сталі вядомы некаторыя факты.\n«Мне не прадаставілі сведчанняў, якія б пацвярджалі законнасць выпуска і знаходжання ў абароце імплантаваных частак эндэпратэза, — пенсіянер спасылаецца на 27-е і 141-е рашэнні Савета ЕўрАзЭС. — Таксама, паводле закона, медыцынскія тавары, якія знаходзяцца ў абароце без адпаведных дакументаў, лічацца кантрафактнымі. А тыя дакументы, якія перадалі мне пад выглядам «тэхнічнага пашпарта», напісаныя на замежнай мове. Згодна з Законам аб абароне правоў спажыўцоў, інфармацыя, перададзеная на замежнай мове, лічыцца не перададзенай», — зачапіўся пацыент, падазраючы, што яму паставілі кантрафакт.\nАле некаторыя звесткі, атрыманыя ў ходзе міліцэйскай праверкі і трапіўшыя ў Рэдакцыю, дазволілі нам зірнуць на сітуацыю з іншага боку і правесці ўласнае расследаванне, выявіўшы іншыя цікавыя схемы.\nНорма такая — калі клінічная сітуацыя вымагае выдалення пашкоджаных тканін і імплантацыі штучных костак, дзяржава гарантуе аперацыю па ўстаноўцы пратэза за бюджэтны кошт (у такім разе пратэзы абіраюцца праз дзяржзакупкі), але чарга бывае большай за год. Як нам патлумачылі дактары, яе даўжыня залежыць ад канкрэтнага горада, наяўнасці пратэзаў у бальніцы, ступені падрыхтаванасці арганізма пацыента да такога цяжкага ўмяшальніцтва.\nНе ўсе могуць чакаць — боль робіць жыццё невыносным, можа пашырыцца на прылеглы сустаў.\nУявіце сабе псіхалагічны стан чалавека, чыя галава забітая пытаннем — а ці зможа ён хадзіць? Ці не стане цяжарам для сям'і, калі прамарудзіць і дапусціць прагрэс хваробы?\nЛюдзі, бывае, залазяць у вялізныя крэдыты, каб мець магчымасць аплаціць пратэз — цана на імпартныя пачынаецца, звычайна, ад $1500 і даходзіць да $3500.\nВялікіх гульцоў на рынку пяць — кожны з іх, звычайна, пастаўляе вырабы адной фірмы: вытворцам нявыгадна мець у адной краіне некалькі канкуруючых прадстаўніцтваў.\nCама аперацыя бясплатная — гэта значыць, яна фінансуецца з нашых з вамі падаткаў, з якіх аплачваецца праца дактароў у Беларусі: яны пасля атрымаюць ганарар за цяжкую аперацыю — усяго 60 рублёў на ўсіх, хто спрычыніўся, ад хірурга да анастэзіёлага (каля 1,5% ад кошту пратэза).\n«Эндапратэз абраны службовымі асобамі бальніцы №6, сыходзячы са стану здароўя хворага, у сувязі з чым яму прапанавана набыць эндапратэз Smith&Nephew», — гаворыцца там.\n«Дактары ўказаных медыцынскіх установаў звязваюцца з дырэктарам кампаніі «МедОрта» і пакідаюць заяўкі на патрэбны камплект эндапратэза».\nГэта, як мы выяснілі — заведзеная практыка. Праз тое, што пастаўшчыкоў у прынцыпе не шмат, выбар абмежаваны.\nСямейны бізнес на сотні тысяч\nШто ж за фірма пастаўляе пратэзы Smith&Nephew для хворых, пераважна немаладых людзей, якія звяртаюцца ў бальніцу №6 Мінска?\nБеларуская фірма «МедОрта» зарэгістраваная на грамадзянку Беларусі Наталлю Казярог. Кампанія не вырабляе пратэзы Smith&Nephew, яна толькі пасярэднік у пастаўках. «МедОрта» закупае тыя пратэзы ў піцерскай фірмы «ОРТО», а «ОРТО» — у яшчэ адной расійскай фірмы «ДэОст». Вось такі даўжэзны ланцужок.\nШто датычыць таго «ДэОста», то на сайце расійскіх дзяржзакупак ёсць некалькі згадак пра тэндары, выйграныя гэтай фірмай на пастаўку складнікаў эндапратэза Smith & Nephew у бальніцу №1 Краснадарскага краю Расіі.\nТады мы звязаліся з яе мужам — Валерыем Казярогам. Яго першай фразай пасля нашага пытання пра сямейны бізнес было «гэта ж не забаронена законам».\n«Мяне аперавалі ў 6-й бальніцы Мінска. Якую марку пратэза паставілі? Я не ведаю, па шчырасці, у дакументах гэтага не напісана (яму паставілі пратэз вытворчасці фірмы Medacta — гэта «Наша Ніва» высветліла, прааналізаваўшы ягоную дамову, дзе насамрэч няма назвы фірмы). Думаў, пасля трох месяцаў на агляд прыйду, і там назву дадуць, але не далі, а я яшчэ ў такім стане быў, што і не спытаў… А як я дайшоў да імпартнага? Ну мне сказалі, што ніякага выйсця няма — толькі пратэзаванне. Вельмі цяжка было… У кансультатыўным аддзеле ў бальніцы мне сказалі, што чарга будзе — гады тры! Сказалі падысці да загадчыка аддзялення артапедыі, каб даведацца, ці можна платна зрабіць. Ну канечне, я пайшоў, а што рабіць. Ён мне на паперцы напісаў назвы фірмаў, я толькі ў інтэрнэце чытаў, абраў нейкі швейцарскі. Што ўразіла — мне спачатку сказалі, што пратэз будзе каштаваць $3000, а як лёг у бальніцу — ужо $3500. Ці дорага? Я ведаў, што пераплачваю, бо мой знаёмы кандыдат навук робіць такія аперацыі ў іншай краіне. Дык ён казаў, што там такія пратэзы па тысячы еўра каштуюць. Але я сам — галоўны бухгалтар, я разумею, што тут бессэнсоўна спрачацца — або пагаджаешся на існуючыя ўмовы, або не. Я ж не павязу з іншай краіны пратэз — яго мне не паставяць проста, як я зразумеў», — расказаў нам кліент.\nЯк жа атрымалася, што ў Беларусі пры бясплатнай медыцыне людзям даводзіцца пераплачваць удвая? Ці было Міністэрства аховы здароўя ў курсе сітуацыі? Чаму ў асобных рэгіёнах і асобных бальніцах дамінуе адзін пастаўшчык? Чаму дзяржава не спрабавала цэнтралізавана закупляць пратэзы для пацыентаў-платнікаў? І ўрэшце, глыбіннае пытанне. Чаму заробкі медыкаў і ганарары за аперацыі такія нізкія, што дактары робяцца схільныя зарабляць, лабіруючы пратэзы (медыкаменты, матэрыялы) тых ці іншых пастаўшчыкоў. У выніку пацыенты плацяць удвая…


Вобраз Бэлы ў рамане «Герой нашага часу» Лермантава\nВобраз Бэлы ў рамане «Герой нашага часу» - адзін з самых запамінальных і хвалюючых. Ганарлівы нораў, адданасць сваім традыцыям, шчырасць ва ўсім, здольнасць самааддана кахаць - вось галоўныя якасці гэтай гераіні, проціпастаўленне ў творы рамантычнай Ундзіны і свецкай прыгажуні Мэры.\nТрагічны лёс дзяўчыны прысвечана першая частка твора. Вобраз Бэлы ў рамане «Герой нашага часу» даецца праз ўспрыманне яе Максімам Максімыч - чалавекам простым і добрым, якія сталі міжвольным удзельнікам апісваных падзей. За некалькі месяцаў знаёмства ён добра адчуў характар каўказскай князёўны і прыкіпеў да яе душой. Таму аповяд яго напоўнены цеплынёй і спачуваннем да «беднай» черкешенке. Ён згадвае, як служыў у крэпасці за Церак, куды прыехаў малады афіцэр. З'яўленне Пячорын Рыгора Аляксандравіча і паслужыла неўзабаве прычынай трагічных падзей.\nТак ўводзіць у раман гісторыю черкешенки М. Лермантаў.\n«Бэла»: кароткі змест знаёмства герояў\nСвецкага князь, татарын, знаёмы Максіма Максімыч, запрасіў рускіх афіцэраў на вяселле старэйшай дачкі. Падчас свята Пячорын звярнуў увагу на малодшую князёўну. Тонкая, высокая, чарнавокая, гадоў шаснаццаці - так апісвае дзяўчыну ў пачатку аповесці М. Лермантаў. Бэла адразу ж ўразіла Рыгора Аляксандравіча сваёй прыгажосцю і зграбнасцю. Яна, у сваю чаргу, таксама заўважыла маладога чалавека і, падышоўшы да яго, зрабіла камплімент у выглядзе песні. Пячорын быў знаёмы з традыцыямі горцаў, але тут усё вырашыў выпадак.\nМаксім Максімыч выйшаў асвяжыцца і пачуў размову. Казбич, уладальнік самай лепшай коні ў акрузе, нахвальваў свайго Карагеза, а Азамат, сын князя, ўгаворваў аддаць яму каня. Ён нават заплакаў, а затым прапанаваў у абмен на скакуна выкрасці сваю сястру. Казбич застаўся непахісны, і паміж імі ўспыхнула сварка. А Максім Максімыч, не мяркуючы, чым усё гэта можа скончыцца, распавёў пра пачутай гутарцы Пячорын. Рыгор Аляксандравіч тады пасмяяўся, а сам нешта задумаў - адзначыў Лермантаў. Бэла, як ён сам пазней патлумачыць, ўспрымалася ім як выратаванне ад нуды і расчараванняў.\nНепастаянны ва ўсім, які стаміўся ад святла, малады афіцэр ўсяляк спрабаваў знайсці сэнс у жыцці. Калі ён упершыню ўбачыў князёўну, яна здалася яму не падобнай на ўсіх дзяўчат, якіх ведаў. Натуральнасць і няўменне прыкідвацца - вось тыя якасці, якія, апроч прыгажосці, разглядзеў у ёй Пячорын. І калі Азамат з'явіўся ў крэпасці, Рыгор Аляксандравіч прапанаваў яму здзелку: Бэла ў абмен на Карагеза. У той момант малады чалавек быў упэўнены: яна анёл, якога нарэшце-то паслала яму лёс. Магчыма, аўтар хацеў падкрэсліць, што падобнымі думкамі часам цешылі сябе і іншыя «героі нашага часу». Бэла ў тую ж ноч апынулася ў доме Рыгора Аляксандравіча. А на наступны дзень, калі Казбич прыгнаў у крэпасць бараноў, Азамат скраў Карагеза і болей ужо дома не з'яўляўся.\nМаксіма Максімыч спачатку абурыў ўчынак маладога афіцэра, і ён стаў настойваць на вяртанні дзяўчыны бацькам. Аднак Пячорын апынуўся непахісны - ужо такія былі, на думку аўтара, «героі нашага часу»: Бэла засталася ў крэпасці.\nГанарлівая, незалежная, з прыроджаным пачуццём уласнай годнасці - гераіня доўга не хацела скарацца рускаму афіцэру. Яна часта сумавала і спявала песні на сваёй мове. Пазбягала незнаёмых ёй людзей, якія будуць размаўляць на чужой мове. Яе не спакушалі ні ўборы, ні дарагія ўпрыгажэнні, так любімыя іншымі жанчынамі. Адданая законах горцаў і абражаная учынкам Пячорын, Бэла доўга адпрэчвала свайго выкрадальніка. Максім Максімыч параўноўвае яе ў гэтыя дні з дзікай сернай, свабодалюбнай і непакорлівай. А вочы черкешенки гарэлі падобна вугольчыкаў. Наогул, яны нібы зазіралі ў душу, спрабуючы знайсці там адказы на турбавалі гераіню пытанні. І сама таго не падазраючы, гераіня сваёй непакорнасцю ўсё больш распальвала Пячорын. Цяпер ён ужо проста ішоў да вызначанай мэты: заваяваць непакорлівую горянку любой цаной. Убачыўшы, што ўсе старанні бясплодныя, Пячорын пайшоў на хітрасць - такія ўжо былі, верагодна, для аўтара «героі нашага часу».\nЛермантаў паказвае, што пачуццё дзяўчыны спела ў яе душы паступова. Былі хвіліны, калі черкешенка глядзела на Рыгора Аляксандравіча ласкава. Яна навучылася разумець рускую прамову і як быццам стала яму давяраць. Але гонар і выхаванне горцаў ня дазвалялі ёй паказаць свае пачуцці: мусульманства не дапушчае падобнай сувязі з мужчынам. І толькі ў той момант, калі малады афіцэр даў зразумець, што развітваецца з Бэлой назаўжды, палюбіў яго палонніца, заплакала, кінулася мужчыну на шыю.\nВобраз Бэлы ў рамане «Герой нашага часу» выклікае ў чытача захапленне і спачуванне. Пераламаўшы сябе, гераіня цалкам аддалася першага кахання. Па словах Максіма Максімыч, у сваім пачуцці, шчырым і кранальным, яна была выдатная: на шчоках ззяў румянец, а весялосьць і праказы сталі сталымі яе спадарожнікамі. Так працягвалася месяца чатыры, пакуль Пячорын ня астудзеў да сваёй джанечке. Неяк ён прызнаўся Максіму Максімыч, што, як аказалася, любоў черкешенки не нашмат лепш любові шляхетнай жанчыны. Малады чалавек усё часцей стаў адлучацца з дому, а на вачах Бэлы, якія зноў пацьмянелі і глядзелі з сумам, блішчалі слёзы. І ніякія словы не маглі пераканаць яе ў тым, Рыгор Аляксандравіч любіць яе па-ранейшаму. Але нават у такія хвіліны Бэла не забывала, што яна дачка князя. Гатоўнасць сысці, каб не адчуваць сябе ў ролі пакінутай жанчыны, сведчыла аб прыроджанай гонару - падкрэслівае Лермантаў.\n«Бэла»: кароткі змест эпізоду гібелі\nНеяк афіцэры адлучыліся з крэпасці. У гэты дзень черкешенка стала прыладай помсты не змірыцца з стратай каня Казбича. Ён выкраў дзяўчыну, у адзіноце спусціцца да ракі. А выявіўшы пагоню, смяротна параніў, ўсадзіць ў выдатную грудзі кінжал.\nЛёс адпусціла гераіні яшчэ два дні. Вобраз Бэлы ў рамане «Герой нашага часу» з самага пачатку ўвасабляе адданасць традыцыям ўсходняга народа. Паміраючы, дзяўчына ні на хвіліну не забывае пра любімага і шкадуе аб тым, што іх душы не сустрэнуцца ў іншым свеце. Але калі Максім Максімыч прапануе ёй прыняць хрысціянскую веру, прыгажуня адмаўляецца. Яна выхавана па мусульманскіх звычаяў і не жадае змяніць сваёй хаты і народу.\nУ рамане «Герой нашага часу» вобраз Бэлы самы светлы і невінаваты. Жыццё дзяўчыны шмат у чым залежыць ад навакольных: волі бацькі, які здрадзіў яе брата, выкарысталага у сваіх мэтах Пячорын. Черкешенка ў аповесці мала кажа і толькі ў зносінах з Максімам Максімыч часам наракае на тое, што Рыгор Аляксандравіч яе разлюбіў. Але апісанне вачэй і учынкаў Бэлы даюць поўнае ўяўленне пра тое, што робіцца ў яе душы. І гэтая шчырасць пачуццяў у сукупнасці з няздольнасцю прыкідвацца выклікаюць у чытача павагу і захапленне.\nУ заключэнне хочацца адзначыць, што пасля чытання аповесці ўзнікае горыч ад таго, што падобныя Пячорын «героі нашага часу» - Лермантаў не раз падкрэсліваў тыповасць выявы - могуць лёгка і беспакарана ўмешвацца ў лёсы іншых людзей і ламаць іх.\nГерман Мелвіл: біяграфія пісьменніка і яго творчасць\n«Пунсовыя ветразі»: кароткі змест. «Пунсовыя ветразі» па кіраўнікам\nВодгук аб кнізе "Белы Ікол" Джэка Лондана\nПавел Шумілаў: біяграфія і творчасць\nSEO-капірайтынгу. Што гэта і дзе яго можна замовіць?\nПажаданні класнаму кіраўніку ад дзяцей і бацькоў.\nЯк правільна пісаць: Рэспубліка Беларусь ці Беларусь?\nЭписклерит вочы: прыкметы, прычыны, лячэнне\nСмешныя назвы населеных пунктаў. Гісторыя паходжання


ДЗІЧЫНА ПТУШЫНАЯ - Дзічына - Каталог статей - КАРЧМА " НА РОСТАНЯХ"\nПтушыная дзічына - гэта лётная дзічына нашых лясоў, рэк, азёр, балот і сенажацяў. Стравы з яе заўсёды былі і дагэтуль застаюцца святочнымі, параднымі. Сярод птушынай баравой, балотнай і палявой дзічыны, якая дагэтуль з'яўляецца прадметам палявання і падаецца да стала ў розных абласцях і раёнах нашай краіны, налічваецца амаль тры дзясятка відаў.\nГэта пераважна сярэдняя і дробная птушыная дзічына. Да буйных ставяцца толькі фазан, глушэц і цецярук. Цяцерка ж, якая часам удвая менш цецерука-самца, разам з дзікай качкай, рабчыкам і белай курапаткай ставіцца да сярэдняй птушынай дзічыны.\nАстатнія, пачынаючы з шэрай і горнай курапаткі і канчаючы вераб'ямі, лічацца дробнай дзічынай. З іх лясныя (баравыя) - курапатка, слонка, дупель, дзікія галубы, амялушкі; тундравыя - трыпутнікі і сяўцы; палявыя - сяўцы, перапёлкі; балотныя, самыя шматлікія, - кулікі, гаршнэпы, краншнэпы, пясочнікі, зёлкі, чарназобкі, бекаснікі, паручайнікі, фіфі; рачныя – зуйкі і г.д.\nПраглядаў: 141 | Рэйтынг: 0.0/0


The Elder Scrolls. Пякельны горад | The Elder Scrolls Wiki | Fandom\nГісторыя Тамрыэля, Рэальныя кнігі, The Elder Scrolls, Пякельны горад\nThe Elder Scrolls. Пякельны горад\nThe Elder Scrolls. Пякельны горад (арыг. An Elder Scrolls Novel: The Infernal City) — афіцыйная кніга па сусвеце The Elder Scrolls, напісаная Грэгары Кізам. Гэта першая частка дылогіі. Яна была апублікавана ў лістападзе 2009 года. На рускай мове кніга выйшла ў снежні 2010 года.\nПадзеі кнігі адбываюцца праз сарок гадоў пасля крызісу Аблівіяна.\nУ верасні 2011 года выйшаў сюжэтны працяг кнігі, раман «Валадар душ».\nВось ужо сорак гадоў дзяржавы і народы Тамрыэля апраўляюцца ад небывалых разбурэнняў, прычыненых уварваннем з Аблівіяна войскаў прынцаў даэдра. Імператар Тытус Мзс збірае па кавалачку расколатыя вайной зямлі. Нечакана ля берагоў кантынента з'яўляецца лёткая выспа, знішчальны ўсё жывое на сваім шляху. Супрацьстаяць яму і выратаваць свет развязваюцца нешматлікія. У іх ліку прынц Аттрэбус Мзс, чыё імя ахінута рамантычнымі легендамі. Данмер Сул, чараўнік і ваяр, які адшуквае даўняга ворага. Дэтэктыў Міколін, які пацягнуў за нітачку найнебяспечнай змовы. Юная дзяўчына па імі Аннаіг, чые здольнасці да алхіміі ацанілі нават насельнікі Пякельнага горада — Умбрыэля.\nКніга была сустрэта крытыкамі без захапленняў. Яны адзначылі слабы сюжэт твора і шаблонных персанажаў і рэкамендавалі кнігу толькі заўзятым фанатам гульнявой серыі з-за сталых адправак да гульняў, што сустракаюцца ў кнізе. Аднак большасці фанатаў кніга спадабалася. Яны адзначылі толькі залішнюю «крывавасць» шэрага сцэн.\nТаксама варта адзначыць велізарная колькасць недакладнасцяў у рускамоўным перакладзе, пачынаючы ад прынятых у фанацкім асяроддзі тэрмінаў, сканчаючы фактычнымі абмыламі і няслушна перакладзенымі фразамі.\nГалоўныя героі Edit\nМеркаваныя наступствы Чырвонага Года ва ўяўленні фанатаў Edit\nРадыус ударнай хвалі пры паданні Міністэрства праўды ў Вівеке (сінім колерам) і радыус ударнай хвалі пры вывяржэнні Чырвонай Гары (чырвоным колерам).\nМагчымы выгляд берагавой лініі Ўвардэнфэлла пасля катастрофы.\nУзята з "https://elderscrolls.fandom.com/be/wiki/The_Elder_Scrolls._%D0%9F%D1%8F%D0%BA%D0%B5%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D1%8B_%D0%B3%D0%BE%D1%80%D0%B0%D0%B4?oldid=1948"


“Мабільны” пікет на роварах Таццяны Караткевіч прайшоў без эксцэсаў (фота)\nhttp://spring96.org/be/news/78762 2015 2015-07-27T23:59:00+0300 2015-07-27T23:59:00+0300 2015-07-28T13:03:22+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/minsk-velaprab-karatk-1.gif Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n27 ліпеня прэтэндэнт ў прэзідэнты Таццяна Караткевіч разам з членамі сваёй ініцыятыўнай групы зладзілі “мабільны пікет” – праехалі 3 кіламетры на роварах: ад Мінскай Стэлы да парка Янкі Купалы.\nПікет пачаўся каля мінскай Стэлы, як і планавалася. Сябры ініцыятыўнай групы сабралі подісы ў тых, хто прышоў на мерапрыемства ў падтрымку кандыдата.\nПасля гэтага прыкладна 15 удзельнікаў пікета на роварах паехалі да помніка Янку Купалу, сфатаграфаваліся там і рушылі на мост праз Свіслач, дзе пад бел-чырвона-белымі сцягамі пікет працягнуўся да шасці гадзін вечара. Падчас перамяшчэння групы ніякіх перашкод з боку праваахоўнікаў заўважана не было, усё прайшло спакойна, адзначаюць члены ініцыятыўнай групы.\n– Мы прыслухаліся да заўваг Мінгарвыканкама, таму масавага заезду на роварах не было, – кажа Таццяна Караткевіч. – Мы працягваем свой пікет на масце, каб быць заўважанымі, каб нагадаць, што ў краіне адбываецца выбарчая кампанія. Да таго ж, сёння свята – 25-годдзе з дня падпісання Дэкларацыі аб дзяржаўным суверэнітэце, і гэта вельмі важная дата – адна з прыступкаў незалежнасці нашай краіны. Мала хто ўжо думае пра гэты дзень і не памятае, як яго святкуюць. Але важна зразумець, што мы ўжо 25 год жывем у незалежнай краіне.\nТаццяна Караткевіч пажадала ўсім беларусам “каб наш суверэнітэт стаўся такой умовай жыцця, пра якую мы б, магчыма, не так часта чулі, але дакладна ведалі, што гэта ў нас ніколі ніхто не адбярэ”.\nПасля шасці гадзін вечара група рушыла ў бок ГУМу, каб працягнуць звычайны пікет у шматлюдным месцы.


У Цэнтрвыбаркаме прайшла нарада з удзелам кандыдатаў у прэзідэнты і іх прадстаўнікоў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Цэнтрвыбаркаме прайшла нарада з удзелам кандыдатаў у прэзідэнты і іх прадстаўнікоў\nУ Цэнтрвыбаркаме прайшла нарада з удзелам кандыдатаў у прэзідэнты і іх прадстаўнікоў (абноўлена)\nУсе нашыя раней запланаваныя мерапрыемствы будуць праходзіць у штатным рэжыме, – сказала пасля нарады ў Цэнтрвыбаркаме кандыдат у прэзідэнты Святлана Ціханоўская.\nЯк вядома, у сувязі з затрыманнем пад Менскам 33 баевікоў з расейскай прыватнай ваеннай кампаніі „Вагнер”, з інфармацыяй на паседжанні ЦВК з удзелам кандыдатаў у прэзідэнты ці іх давераных асобаў выступіў дзяржсактратар Рады бяспекі Андрэй Раўкоў. Ён папярэдзіў кандыдатаў аб тэрарыстычных пагрозах падчас масавых мерапрыемстваў. Таму падчас сустрэчаў з выбарцамі будуць прадпрымацца дадатковыя меры бяспекі.\nСвятлана Ціханоўская пацвердзіла, што меры бяспекі на яе сустрэчах з выбарцамі будуць узмоцненыя:\n– Будуць усталяваныя металашукальнікі, будзе ачапленне – гэта ўсё для таго, каб людзі, якія прыходзяць да нас на пікеты, адчувалі большую бяспеку. Таму ўсе прыходзім сёння на пікет Святланы Ціханоўскай. Усё ў штатным рэжыме. Беражыце сябе! Адказнасць за меры бяспекі зараз узяла на сябе нашая дзяржава.\nПра гісторыю з затрыманнем 33 расейскіх баевікоў каля Менску Святлана Ціханоўская сказала, што спадзяецца на аб’ектыўнае, у тым ліку і журналісцкае, расследаванне. Здымацца з выбараў у сувязі з абвастрэннем сітуацыі яна не збіраецца і пойдзе да перамогі.\nПасля паседжання ў Цэнтрвыбаркаме давераная асоба Аляксандра Лукашэнкі, старшыня Савета Рэспублікі Наталля Качанава сказала, што ўсе кандыдаты ў прэзідэнты былі папярэджаныя аб тым, што павінны клапаціцца пра бяспеку тых людзей, з якімі адбываюцца сустрэчы падчас агітацыйнай кампаніі ў гэтай выбарчай гонцы. Па словах Наталлі Качанавай, інфармацыя сур’ёзная і меры бяспекі будуць тычыцца і выбарчай кампаніі Аляксандра Лукашэнкі:\n– Мы дакладана працуем так, як і ўсе. Мы будзем рабіць усё, каб забяспечыць меры бяспекі тых людзей, якія будуць сустракацца з намі. І калі ўлады будуць сёння забяспечваць пры правядзенні масавых мерапрыемстваў яшчэ нейкія дадатковыя меры, то я лічу гэта правільным. Бо жыццё людзей – гэта самае галоўнае, што ёсць у нашай краіне.\nПа меркаванні Наталлі Качанавай, дадатковыя меры бяспекі не перашкодзяць нармальнаму ходу выбарчай кампаніі:\n– Я лічу, што ні ў якім разе не будуць перашкаджаць. Бо ў нашай дзяржаве самае галоўнае – гэта чалавек. Таму забяспечыць бяспеку – гэта задача ўлады. Калі сюды прыязджаюць людзі, якія ўдзельнічалі ў такіх акцыях, то гэта больш, чым сур’ёзна.\nРР: Як гэта паўплывае на адносіны Беларусі з Расеяй?\nНаталля Качанава: А прычым тут стасункі з Расеяй? Расейскія грамадзяне і Расея – гэта блізкі наш партнёр. Я не магу зараз гэта каментаваць…\nУ выніку пытанне аб наступствах інцыдэнту з затрыманнем расейскіх баевікоў для адносінаў Беларусі і Расеі Наталля Качанава не пракаментавала, спаслаўшыся на недахоп інфармацыі.\nПерсанальна прысутнічалі Андрэй Дмітрыеў, Ганна Канапацкая, Сяргей Чэрачань, Святлана Ціханоўская. Аляксандра Лукашэнку прадстаўляла яго давераная асоба Наталля Качанава.\nУ сувязі з затрыманнем пад Менскам 33 баевікаў з расейскай прыватнай ваеннай кампаніі «Вагнер» з інфармацыяй выступіў дзяржсакратар Рады бяспекі Андрэй Раўкоў. Ён папярэдзіў кандыдатаў аб тэрарыстычных пагрозах падчас масавых мерапрыемстваў. І сказаў, што ў сувязі з гэтым падчас сустрэчаў з выбарцамі будуць ладзяцца дадатковыя меры бяспекі. Але сустрэчы і мітынгі забароненыя не будуць.\nПасля ён каротка распавёў журналістам пра інцыдэнт з ПВК «Вагнер»:\n– Трыццаць тры затрыманыя, каля 200 недзе знаходзіцца на тэрыторыі па аператыўнай інфармацыі. Як іголка ў стозе сена.\nПа словах Андрэя Раўкова, па гэтым факце ўзбуджана крымінальная справа аб падрыхтоўцы тэрарыстычных актаў.\nАльтэрнатыўныя кандыдаты ў прэзідэнты Сяргей Чэрачань, Святлана Ціханоўская, Андрэй Дзмітрыеў і Ганна Канапацкая 30 ліпеня прыбылі на сустрэчу ў Цэнтрвыбаркам.\nНапярэдадні вечарам усім ім патэлефанавалі і папрасілі прыйсці.\nСяргей Чэрачань прыйшоў у спартыўным касцюме. Журналістам ён растлумачыў такі від тым, што не выключае затрыманняў кандыдатаў. Цёплыя рэчы, паводле яго слоў, знаходзяцца ў машыне. «Калі што, хлопцы збягаюць», – сказаў ён.\nПаводле слоў Чэрачня, у яго няма «абсалютна ніякіх ідэй», навошта кандыдатаў выклікалі ў ЦВК. «Альбо кагосьці будуць здымаць, альбо абмяжоўваць мерапрыемствы па агітацыі, альбо затрымліваць», – сказаў ён.\nНа пытанне пра далейшую стратэгію Чэрачань сказаў: «Давайце мы спачатку даведаемся, што ў іх сёння на парадку дня, а потым ужо будзем збіраць штабы і планаваць, як мы будзем дзейнічаць далей. З іншымі кандыдатамі размаўлялі. Але мы павінны даведацца пра вынік сённяшняга пасяджэння».\nРазам з Ціханоўскай у ЦВК прыбылі яе паплечніцы з аб’яднанага штаба Марыя Калеснікава і Вераніка Цапкала. На пытанне журналістаў, ці вядомая ёй прычына выкліку з ЦВК, Ціханоўская сказала: «Не, абсалютна не». Ніякіх здагадак і чаканняў у яе няма.\nКалі спыталі, што яна будзе рабіць, калі яе здымуць з перадвыбарнай гонкі, Ціханоўская адказала: «Мяне не здымуць. За што мяне здымаць? Давайце мы спачатку дачакаемся, што нам скажуць».\nКарэспандэнт БелаПАН папрасіла Ціханоўскую пракаментаваць учарашнія навіны па тэлеканале АНТ, дзе паведамілі пра затрыманне расейскага паліттэхнолага Віталя Шклярава, які нібыта працаваў у камандзе яе мужа Сяргея Ціханоўскага. «Бачыла, але гэтага чалавека я не ведаю», – сказала яна. Пры гэтым на пытанне, ці працаваў ён у яе штабе, Ціханоўская не адказала.\nКандыдат таксама заявіла, што не баіцца правакацый на сваім сённяшнім пікеце.\nНаступным у ЦВК прыбыў Андрэй Дзмітрыеў. Ён пажартаваў, што таксама ўзяў з сабой рэчы на выпадак затрымання. На пытанне, чаго ён чакае, кандыдат заявіў, што «зараз канцэрт будзе ладзіць улада». «Пачынаючы з учарашняга прадстаўлення – выхаду з цыганачкай», – сказаў Дзмітрыеў.\nКаментуючы ўчарашнія затрыманні баевікоў пад Менскам, ён зазначыў: «Пажывём – пабачым, калі гэтыя баевікі плакаць пачнуць і даваць паказанні. Тады, можа быць, штосьці стане больш зразумела. Пакуль гэта выклікае больш пытанняў. Так атрымліваецца ў Беларусі: жывем мы пяць гадоў спакойна, ніхто нікога не чапае. І вось літаральна да выбараў пачынаюць пацукі з глузду зʼязджаць, »Вагнер« прыязджае не той. Пакуль гэта выглядае як жаданне яшчэ больш адсунуць выбары ад грамадства або грамадства ад выбараў на падставе клопату пра незалежнасць, якая нам усім дарагая».\nГанна Канапацкая, як і ўсе астатнія кандыдаты, заявіла, што не ведае, навошта яе выклікалі ў ЦВК. «Мне б вельмі хацелася, каб у любым выпадку выконвалася заканадаўства», – сказала яна.\nКанапацкая адзначыла, што ёй на працягу кампаніі паступала столькі пагроз, што «ўжо нічога не страшна».\nУ ЦВК таксама прыбыў дзяржсакратар Савета бяспекі Андрэй Раўкоў.\nАляксандр Ярашук: Застрашваюць, бо самі баяцца


Галоўная ➠ Навіны ➠ Верхнемамонский артыст стау фіналістам абласнога конкурсу Чырвоны гваздзік\nМіхаіл Малахаў заняў 1 месца ў занальным этапе конкурсу.\nУ Бутурлиновском Доме культуры "Кастрычнік" прайшоў занальны этап абласнога конкурсу патрыятычнай песні «Чырвоны гваздзік». У ім узялі ўдзел самадзейныя артысты Верхнемамонского і яшчэ раёнаў Варонежскай вобласці. Свае выступы яны прысвяцілі 25-годдзю вываду савецкіх войскаў з Афганістана.\n- У зале не было вольнага месца. Гледачы цёпла прынялі верхнемамонских удзельнікаў: Ірыну Болдырава (1-й Нижнемамонский цэнтр культуры) і Міхаіла Малахава (Ольховатский цэнтр культуры), - распавяла вядучы спецыяліст аддзела па справах моладзі і спорце Алена Кароткіх. - Міхаіл выканаў песню «Вайна» і ў намінацыі «Сольны спеў» заняў 1 месца.\nЮнага артыста ўзнагародзілі дыпломам Дэпартамента адукацыі, навукі маладзёжнай палітыкі Варонежскай вобласці. Міхаілу трэба будзе выступіць у фінале абласнога конкурсу, які пройдзе ў красавіку ў Варонежы.\nУ Варонежы затрыманы кіроуца, які збіу 2-гадовую дзяучынку на пешаходным пераходзе\nУ Астрагожск ушанавалі памяць загінулых на дарогах\nУ палове варонежскіх фірмау розніца заробкау кірауніка і радавога супрацоуніка вагаецца ад пяці да 50 разоу\nВаронежцы убачаць архіуныя фатаграфіі пісьменніка Васіля Быкава


№ 26 (1100) 29.06 - 6.07.2013г.\nСоцыум (1) "К" інфармуе (8) Форум (1)\nаКно ў свет (1) art-блог (4) Рэйтынг ідэй з інтэрнэт-прасторы (1)\nСуботнія сустрэчы (1) Фотарэпартаж (1) Фотасюжэт нумара (1)\nОрдэнаў, медалёў і ганаровых званняў удастоены сярод 77 прадстаўнікоў розных сфер дзейнасці і дзеячы культуры. Пра гэта, як паведамляе Прэс-служба Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, гаворыцца ва Указе № 279 “Аб узнагароджанні дзяржаўнымі ўзнагародамі” ад 20 чэрвеня.\nСвой “Канскі Леў” — у беларусак\nЦягам тыдня за мяжой былі прэзентаваны беларускія фальклор, рамесніцтва, выяўленчае мастацтва і кіно. Мяркуючы па апошнім часе, такія міжнародныя прэзентацыі сталі традыцыйнымі. Выснова адзіная: нашы таленты за кардонам — запатрабаваныя.\nПерад балем выпускнікоў\n27 чэрвеня ў Нацыянальным акадэмічным тэатры імя Янкі Купалы адбылася сустрэча міністра культуры Рэспублікі Беларусь Барыса Святлова з удзельнікамі Рэспубліканскага балю выпускнікоў 2013 года.\n2 ліпеня ў Мінску ўрачыста адкрыецца плошча Дзяржаўнага сцяга Рэспублікі Беларусь\nЦяпер на пляцоўцы па сталічным праспекце Пераможцаў вядуцца апошнія падрыхтоўчыя работы і праводзяцца рэпетыцыі ўрачыстай цырымоніі.\nМіністэрствам культуры дапрацаваны праект Кодэкса аб культуры з улікам заўваг зацікаўленых асоб. Азнаёміцца з Чакаем вашых прапаноў па электроннай пошце kodeks-kultura@tut.by і на адрас: 220004, г. Мінск, пр. Пераможцаў, 11.\nІнавацыі з аптымізацыяй\nДа адкрыцця ХХІІ Міжнароднага фестывалю мастацтваў “Славянскі базар у Віцебску” засталося менш за два тыдні. Днямі ў Віцебску адбылося заключнае пасяджэнне яго Аргкамітэта на чале з віцэ-прэм'ерам Анатолем Тозікам.\nДзе мост злучае Александрыю з Копыссю\n6 — 7 ліпеня на Шклоўшчыне пройдзе чацвёртае па ліку купальскае свята “Александрыя збірае сяброў”.\n“Круглы стол” з суайчыннікамі\nАдна з актыўных супольнасцей беларусаў знаходзіцца ў Літве. Карэспандэнт “К” пераканаўся ў тым, пабываўшы ў Вільнюсе пад час “круглага стала”, прысвечанага ўдзелу моладзі ў жыцці нацыянальных суполак Беларусі і Літвы.\nГаспадар аграсядзібы — канкурэнт музейшчыкам?\nГаспадар аграсядзібы збіраецца стварыць Музей якараў, аналагаў якому няма ў краіне. Прыватная ініцыятыва, падаецца, больш набліжана да рэальнасці, чым дзяржаўна-музейная. І справа не толькі ў тым, што прыватнік імкнецца быць крэатыўным у чаканні грашовых даходаў. Проста, ён цудоўна разумее: на пустым месцы турыстычная цікавасць не ўзнікае. Адсюль і наша пытанне:\n“Нарэзка” vs. профі\nЛітоўскі вопыт на культурных паралелях\n“Сезоны…” завершаны назаўжды?\nПаказаць дыплом і… паспяхова знікнуць у паўсядзённым\nНа мінулым тыдні народны мастак Беларусі Гаўрыла Харытонавіч Вашчанка адзначаў сваё 85-годдзе. У дзень юбілею ён быў са сваімі землякамі. Урачыстая імпрэза адбылася ў Гомелі — у галерэі, якая носіць імя мэтра і захоўвае багатую калекцыю ягоных твораў. Землякі падарылі песняру Палесся букет з 85 руж.\n“Магутны Божа”: 20 гадоў на фоне вечнасці\nУчора ў Магілёве, які сёлета абвешчаны Культурнай сталіцай Беларусі, завяршыўся XVIII Міжнародны фестываль духоўнай музыкі “Магутны Божа”. Яго фінальным акордам стаўся гала-канцэрт “Магутны Божа — 20 гадоў” у Лядовым палацы.\nМастак, які не прапаноўвае загадак\nДля супрацоўнікаў Купалаўскага музея інтэрнэт-прастора — нібы ўраджайная ніва. І яны рэгулярна збіраюць з яе жыта ідэй. “Валошкі” таксама, дарэчы, ідуць у ход.\nМаршрут да крыжа-абярэга\nУ многіх краінах свету турыстычны бізнес прыносіць каласальныя даходы. Культработнікі Гомельшчыны не стаяць убаку ад тэндэнцыі. Пацвярджэннем — семінар “Старажытныя народныя святы і абрады, сакральныя язычніцкія і хрысціянскія мясціны, традыцыйныя іміджавыя культурныя мерапрыемствы і іх пазіцыянаванне як аб'ектаў турыстычнага бізнесу на Гомельшчыне".\n“BOOKланч”: рэклама працуе\nБібліятэкары Ваўкавышчыны добра разумеюць: для таго, каб заняць належнае месца ў сучаснай інфармацыйнай прасторы, неабходна выходзіць за рамкі традыцыйнага фармату стасункаў. Чым жа зацікавіць сучаснага карыстальніка, які надзвычай патрабавальны і разбэшчаны вялікай колькасцю альтэрнатыўных крыніц інфармацыі? А трэба здзівіць, прапанаваць штосьці новае!\nЧаму маем адзін археалагічны музей?\nПра эксклюзіў "Бярэсця", парк Стаброўскага і патэнцыял шахт