Таваразварот Беларусі і Ўкраіны ідзе на рэкорд: больш за 2 мільярды даляраў за паўгода\n17 ліпень 2017, 11:49\n17-18 ліпеня ў Кіеве пройдзе пасяджэньне беларуска-ўкраінскай зьмешанай камісіі ў пытаньнях гандлёва-эканамічнага супрацоўніцтва.\nЭкспэрты з двух бакоў будуць раіцца, як стымуляваць гандаль, палепшыць супрацоўніцтва ў вытворчай каапэрацыі, машынабудаваньні, транспарце, аграпрамысловым комплексе.\nЛетась Беларусь і Ўкраіна здолелі ліквідаваць ключавыя бар’еры ва ўзаемным доступе на рынкі. Зьнятыя пытаньні тэрмінаў дзеяньня санітарна-гігіенічнай экспэртызы для ўкраінскай прадукцыі, якая ўвозіцца на тэрыторыю Беларусі, адменена спэцыяльная пошліна ў памеры 39,2 % на шэраг беларускіх тавараў, што імпартуюцца ва Ўкраіну.\nУ выніку ў 2016 годзе аб’ём таваразвароту склаў 3,8 мільярда даляраў з прыростам у 10%. Украіна пацьвердзіла статус другога паводле значнасьці гандлёвага партнэра Беларусі. Яе доля ў агульным таваразвароце Беларусі склала 7,5%. У сваю чаргу доля беларускай прадукцыі ва ўкраінскім імпарце таксама складае больш за 7%.\nДобрая дынаміка адзначана і сёлета. У студзені-траўні таваразварот вырас на 26,7% і склаў больш за 1,7 мільярда даляраў, пры гэтым рост аб’ёму паставак адзначаны з абодвух бакоў. Паводле папярэдніх падлікаў, за першую палову году таваразварот Беларусі і Ўкраіны перавысіў 2 мільёны даляраў.\n«Гандлёва-эканамічныя дачыненьні Беларусі і Ўкраіны паказваюць, што ў іх разьвіцьці зацікаўленыя і ў Менску, і ў Кіеве» — адзначае кіраўнік фонду Мізэса Яраслаў Раманчук:\n«Зараз у мяне перад вачыма разгорнутая статыстка за мінулы год. Асноўнае, што мы пастаўляем нашаму суседу — паліва і энэрганосьбіты. Агульны наш экспарт склаў 2 мільярды 848 мільёнаў даляраў, зь якіх 1 мільярд 749 мільёнаў нафтапрадукты. Дабавім да гэтага газ, бітум, угнаеньні і будзем мець уяўленьне, што мы пераважна прадаём ва Ўкраіну. Для нашых суседзяў гэта базавыя рэчы.\nШто тычыцца нашых закупак, то тут сытуацыя іншая. Спэктар таго, што мы набываем ва Ўкраіне, значна шырэйшы, але сумы нашых пакупак меншыя — 1 мільярд даляраў, бо мы купляем менш і па больш танных цэнах. Яскравы прыклад — ялавічына, якую Беларусь набыла ва Ўкраіне аж на 36 мільёнаў даляраў.\nІ Беларусі, і Ўкраіне гандаль дае свае выгоды. І толькі Крамлю гэта не падабаецца. Бо там лічаць, што беларускае паліва ідзе і на патрэбы ўкраінскай арміі».\nУ той жа час украінская статыстыка аб гандлёвых дачыненьнях зь Беларусьсю крыху адрозьніваецца ў лічбах. У прыватнасьці, паводле Дзяржаўнай службы статыстыкі Ўкраіны агульны аб’ём таваразвароту ў студзені-траўні склаў 1,6 мільярдаў даляраў. За гэты пэрыяд Украіна набыла ў Беларусі тавараў на 1,2 мільярды, а экспартавала ў Беларусь сваіх тавараў на 427 мільёнаў. Пры гэтым частка беларускіх тавараў у агульным таваразвароце Ўкраіны дасягнула 6,4 адсотка, а Беларусь сярод краін СНД у міжнародным гандлі Ўкраіны займае другое пасьля Расеі месца і пятае — сярод усіх гандлёвых партнэраў Украіны пасьля Нямеччыны, Кітаю, Расеі і Польшчы. Украіна найперш увозіць мінэральныя прадукты (паліва, нафту і прадукты яе перапрацоўкі) — 24,7 адсоткаў у агульным аб’ёме гандлю, прадукцыю хімічнай прамысловасьці (угнаеньні і фармацэўтычныя вырабы) — 14,4 %, а таксама прадукцыю машынабудаўніцтва і тэхнічнае абсталяваньне — 28 адсоткаў.


Вышэй за аблокі ўзняліся слуцкія турысты\nЯны пабывалі ў гарах Каўказа і падняліся на Эльбрус, які ўваходзіць у спіс найвышэйшых вяршынь планеты «Сем вяршынь».\nДзмітрыя Міхайлавіча і Кацярыну Аляксандраўну Краўчанка, педагогаў дадатковай адукацыі Слуцкага цэнтра турызму, ведаюць, я ўпэўнена, не толькі ў Слуцку. Таксама і іх выхаванцаў з турысцкага клуба «Случ». Яны неаднаразова паспяхова выступалі ў розных спаборніцтвах рэспубліканскага і міжнароднага ўзроўняў. Адзін з нядаўніх стартаў – маладзёжны чэмпіянат Еўропы ў Славакіі, у якім паўдзельнічалі случчане. У склад зборнай каманды Беларусі ўвайшлі Карына Краўчанка, Карына Шпакоўская, Алеся Дзічкоўская, Глеб Сеўрук, Ілья Новак, Уладзіслаў Вярынскі. І няхай яны не занялі прызавых месцаў, але ж вопыту набраліся.\nІ вось цяпер сярод іх дасягненняў – найвышэйшая кропка Еўропы. У падарожжа па Цэнтральным Каўказе (у даліне ракі Адыр-Суу) адправіліся «сямёра смелых» (да «зборнікаў» далучыўся Павел Мартынаў) і іх любімыя кіраўнікі. Вядома, да такога сур’ёзнага выпрабавання (а пад’ём у горы інакш не назавеш) рыхтаваліся, хоць у справах турысцкіх усе яны ўжо бітыя ваўкі.\n– Маршрут планавалі так, каб дзеці адаптаваліся да клімату, – расказвае Кацярына Аляксандраўна. – Каманда (толькі поўнае ўзаемаразуменне і ўзаемавыручка, падтрымка) прайшла па незвычайнай прыгажосці перавалах і вяршынях Цэнтральнага Каўказа і пакарыла Эльбрус. Дзікія серны і туры падыходзілі прама да нашага лагера, а хітрыя ласкі кралі прыпасы проста з палатак. Месцамі было вельмі цяжка, надвор’е не давала расслабіцца: апынуліся ў сэрцы навальніцы, дзе паветра было настолькі наэлектрызаваным, што здавалася, маланкі вакол нас, ішоў снег і град, а ў нізінах – саракаградусная спёка.\nНа Эльбрусе вельмі моцны вецер, які ледзь не збіваў з ног, мароз, недахоп кіслароду рабілі кожны крок цяжкім. Шэсць гадзін пад’ёму з вышыні 4 200 м над узроўнем мора – і мы на даху Еўропы, так называюць Эльбрус (5 642 м). Перад намі – ашаламляльныя краявіды: горы і аблокі. Адчуванні словамі не перадаць... Спускацца таксама было няпроста. Але заўсёды сагравала сяброўская атмасфера, а тое, што пабывалі вышэй за аблокі і бачылі іх пад нагамі, акрыляла, надавала сілы.\nМожна многа расказваць, што гэта за прыгажосць – горы. Толькі лепш паглядзець. Калі не на свае вочы, то хаця б на фотаздымках (https://vk.com/album-46071084_245778427).\nРамантыку такіх складаных падарожжаў і прагу іх зразумее, пэўна, толькі той, хто пабываў у гарах.


Як “сарамлівыя” міліцыянеры склалі на Зміцера Паліенку пратакол – Свабоду палітвязьням!\nЯк “сарамлівыя” міліцыянеры склалі на Зміцера Паліенку пратакол\n07.04.2020 Апублікавана ў Навіны\nБылы палітвязень Зміцер Паліенка распавёў сайту palitviazni.info, што ўжо праз тыдзень пасля таго, як ён пачаў адбываць пакаранне на “хатняй хіміі”, яго ізноў пачала прэсаваць міліцыі.\n“Сёння Зміцер быў у крымінальна-выканаўчай інспекцыі Першамайскага РУУС”, і сітуацыя выглядае вельмі камічна”, – кажа жонка актывіста Наста Гусева.\nТэрмін адбыцця пакарання пачаўся з 2 красавіка 2020 году.\n“Калі 6 красавіка прыйшоў у міліцыю адзначацца, мне нечакана паведамілі, што я ўжо парушыў рэжым адбыцця пакарання, – кажа Зміцер. – Маўляў, у выхадныя не знаходзіўся дома, хаця гэта лухта. Па-першае, я быў дома, па-другое, ніхто да мяне не прыходзіў з міліцыі, і пратакол не складалі”.\nПасля размовы ў міліцыі актывісту выпісалі позву ў Першамайскі РУУС на 7 красавіка.\n“Сёння Зміцер наведаўся з адвакатам да праваахоўнікаў, і сітуацыя выглядае вельмі камічна, – кажа Наста Гусева. – Відаць, тыя не разлічвалі, што будзе яшчэ і адвакат, а таму выглядалі крыху разгубленымі.\nУ выніку стала вядома, як Зміцер “парушыў” умовы адбыцця пакарання. Нам паведамілі, што ў ноч з пятніцы на суботу да нас быццам бы прыходзілі міліцыянеры, каб праверыць, ці дома муж. Але, па словах інспектара, прадстаўнікі праваахоўных органаў пасаромеліся грукаць у дзверы, а таму пастаялі на парозе і сышлі. А затым напісалі ў рапарце, што не змаглі патрапіць у жыллё, а суадносна Зміцер парушыў правілы адбыцця пакарання. Усё гэта нагадвае нейкі тэатр абсурда!”\nУ Зміцера Паліенкі ў міліцыі ўзялі з гэтай нагоды тлумачэнне і зараз у інспекцыі будзе дзесяць дзён на вынясенне рашэння.


На пахаванне духоўнага лідэра апазіцыі Ірана прыйшлі тысячы людзей + фота\n21.12.2009 / 15:31\nПахаванне прайшло ў іранскім рэлігійным цэнтры Кум.\nУ Іране сотні тысяч чалавек сабраліся на пахаванне ўплывовага апазіцыйнага святара, аяталы Хасэйна Алі Мунтазэры.\nПахаванне прайшло ў іранскім рэлігійным цэнтры Кум. Журналістам улады краіны забаранілі ўдзельнічаць у цырымоніі, але ёсць звесткі, што некаторых з апазіцыянераў ўжо арыштавала паліцыя. Прысутныя скандавалі: «Смерць дыктатару!» і выкрыквалі іншыя антыўрадавыя лозунгі.\nАятала Мунтазэры памёр у нядзелю ва ўзросце 87 гадоў. Ён лічыўся архітэктарам ісламскай рэвалюцыі 1979 г., і быў галоўным кандыдатам у пераемнікі заснавальніка ісламскай рэспублікі аяталы Хамейні, аднак пасварыўся з ім незадоўга да смерці Хамейні ў 1989 годзе.\nЗ сённяшнім іранскім кіраўніцтвам Мунтазэры не знайшоў супольнай мовы (у прыватнасці, ён назваў перавыбранне прэзідэнта Махмуда Ахмадзінежада махлярствам), і апошнія гады жыў пад хатнім арыштам у горадзе Кум.\nЛідэры іранскай апазіцыі заклікалі сваіх прыхільнікаў прыбыць у Кум на пахаванне аяталы Мунтазэры, і абвясцілі 21 снежня днём нацыянальнай жалобы. На заклік аддаць апошнія ўшанаванні аятале‑дысідэнту адгукнуліся тысячы людзей з Ісфагана, Наджафабана і іншых гарадоў.\nЛідэр апазіцыі Мірхасэйн Мусаві наведаў у Куме дом, дзе жыў Мунтазэры, і выказаў спачуванні яго блізкім.


«Вольная бібліятэка» - гэта спрыяльная атмасфера для людзей з агульнымі поглядамі | Вольная думка\n«Вольная бібліятэка» - гэта спрыяльная атмасфера для людзей з агульнымі поглядамі\nЗа апошнія некалькі гадоў на постсавецкай прасторы былі адчыненыя з дзясятак маленькіх бібліятэк, якія арыентуюцца на так званую «падрыўную» літаратуру. Яны абвяшчаюць у сваіх прынцыпах гарызантальнасць, дармовасць і крытычнае мысленне. Гэтыя бібліятэкі заўсёды нізавыя і зазвычай лічаць сябе часткай нейкіх грамадскіх рухаў. Нам было цікава даведацца болей пра подбныя сяброўскія да нас праекты і падзяліцца з вамі. У выніку публікуем серыю інтэрв'ю з гэтымі асяродкамі «падрыўной» літаратуры.\nУ Піцеры гурток левых мастакоў «Што рабіць?» стварыла сацыяльны цэнтр «ДК Розы» і запрасіла да супрацоўніцтва ўсе сяброўскія ініцыятывы. Неабыякавыя да лібертарных ідэяў хлопцы й дзяўчаты сабралі свае кнігі і кнігі сяброў, каб стварыць месца, дзе магчыма пасядзець, знайсці і пачытаць цікавую літаратуру. Так у 2015 годзе зарадзілася «Вольная бібліятэка».\nБібліятэка працуе трохі меней за год, а ў яе каталозе налічваецца ўжо каля тысячы кніжак.\nАктывісты «Вольнай бібліятэкі» Наста і Артур распавялі «Вольнай думцы» пра мэты ініцыятывы, дачыненне яе да анархічнага руху і запатрабаванасць папяровых кніжак.\nВольная Думка: Якая ідэя «Вольнай бібліятэкі»? Што вы маеце на мэце?\nНаста: Калі я прыйшла на адкрыццё ДК Розы і пабачыла бібліятэку, гэта было проста свята для мяне. Я падумала: «Няўжо з'явілася месца, дзе можна знайсці цікавую літаратуру ў папяровым выглядзе, ня проста знайсці, а яшчэ пасядзець і пачытаць?!»\nЗараз бачна, як вакол бібліятэкі складаецца суполка тых, каму цікава самаадукавацца і праводзіць адукацыйныя мерапрыемствы.\nМэта праекту... ну як бы мовіць, каб усе ахвочыя маглі прыйсці ўзяць кнігу, прачытаць, далучыцца да існуючых ініцыятываў, прапанаваць сваю.\nАртур: Я лічу, мэта – стварыць агульны фонд даступнай для ўсіх літаратуры па актывізму. Справа ў тым, што ў кожнага з нас дома набралася пэўная колькасць кніжак, якія мы ўжо прачыталі і наўрад ці б да іх ужо звернуліся, а іншым людзям яны былі б карысныя. Але людзі ня ведаюць пра гэтыя кніжкі, альбо пра тое, дзе іх дастаць. Для гэтага й патрэбная адкрытая бібліятэка з даступным у сетцы каталогам.\nЗа амаль што год існавання нашай бібліятэкі кніжны фонд павялічыўся ў чатыры разы, з'явіліся новыя бібліятэкары, праводзіліся розныя мерапрыемствы.\nЧым вас не задавальняюць існуючая дзяржаўныя бібліятэкі?\nНаста: Не сказаць, што не задавальняюць. У мене, напрыклад, ёсць чытальніцкі білет у бібліятэку ім. Маякоўскага, але чаму б не зрабіць нешта сваё? Людзі, якія прыходзяць у наш ДК Розы, заходзяць у бібліятэку нават проста дзеля цікавасці і могуць узяць кнігу. Сама абстаноўка бібліятэцы, людзі, якія там поруч – гэта спрыяльная атмасфера для людзей з агульнымі поглядамі.\nАртур: У дзяржаўных бібліятэках часцяком няма тых кніжак, якія ёсць у нас. Вядома, там мажліва знайсці акадэмічныя альбо папулярныя выданні, але наўрад ці там знойдуцца выданні Crimethinc альбо «Свабмарксвыд». Акрамя таго, у нас моцны падзел літаратуры пра мастацтва, дзе большасць выданняў унікальныя і іх хутчэй за ўсё няма нідзе ў Расіі.\nНаста: Яшчэ, у адрозненне ад дзяржаўных бібліятэк, у нас не патрабуецца рэгістрацыя, усё працуе на даверы. Мы даем кнігі, а людзі пакідаюць спасылку на сваю старонку «УКантакце» або нумар тэлефону. Мы не сачым, каб кнігі не кралі, таму што мы давяраем нашым чытачам.\nТады ў якой ступені запатрабаваная вашая бібліятэка?\nНаста і Артур: Людзей не надта шмат, але яны ёсць, мы іх шануем.\nЛюдзі прыходзяць розныя: і тыя, хто мэтанакіравана жадае ўзяць кнігу, і тыя, хто наведвае мерапрыемствы ДК Розы, і нават тыя, хто проста «міма мінаў».\nКнігі таксама бяруць вельмі розныя. Падчас існавання бібліятэкі абярнулася, мабыць, пара соцен кніжак: ад мастацкіх да кніг з палітычнай тэматыкай. Не выклікае цікавасці толькі збор законаў Рэспублікі Венесуэла, які стаіць у нас у раздзеле гумару.\nНам бы хацелася болей наведвальнікаў, для гэтага мы праводзім розныя мерапрыемствы. Вось кагадзе правялі Зін-Фэст досыць паспяхова.\nЦі лічаце вы свой праект часткай анархічнага руху?\nНаста: Я лічу наш праект часткай вызваленчага руху, але не жадаю прыпісваць яму слова «анархізм», «фемінізм» і да таго падобнае, паколькі гэтыя словы зараз маюць занадта размытае значэнне.\nАртур: Хутчэй нашую бібліятэку можна лічыць часткай лібертарна-камуністычнага руху. Наш праект – інфраструктурны, вакол якога магчыма складзецца нейкая суполка людзей, што чытаюць кнігі з бібліятэцы і зацікаўленыя ў яе захаванні і развіцці.\nЁсць меркаванне, што разовыя акцыі прамога дзеяння, кампаніі салідарнасці, семінары, лекцыі, кінапаказы хутка забываюцца і не даюць належнага эфекту. Таму трэба засяродзіцца на пастаянна дзейных ініцыятывах, працягласць працы якіх вымяраецца ў гадах.\nЦі ўзаемадзейнічаеце вы з іншымі праектамі?\nАртур: Вось зусім нядаўна мы пасябравалі з Фемінфатэкай, з якой дамовіліся пра ўзаемныя спасылкі на каталогі і абмен выданнямі: мы ім будзем скідваць выданні, датычныя да фемінізму і гендэрнай тэорыі, а яны нам усё, што не дапасуе да іхняга фармату.\nАкрамя таго, на самым пачатку нашае працы нам даслалі кнігі з анарха-бібліятэцы Калінінграду, а таксама дапамаглі кніжкамі некалькі устаноў (напрыклад, маскоўскі Гараж).\nШмат хто ліча, што час папяровых кніжак мінуў, а значыцца і такіх бібліятэк, як вашая, таксама. Што скажаце на гэта конт?\nНаста: Я падтрымліваю абедзве варыяцыі, электронныя кніжкі маюць месца быць. Але прыемна трымаць у руках папяровы варыянт улюбёнае кніжкі, гартаць яе старонкі. І пакуль ёсць кнігі ў паперы – гэта цудоўна.\nАртур: Дагэтуль ёсць мноства людзей, што аддаюць перавагу папяровым кніжкам. Але ёсць і шмат закапірашчаных, альбо рэдкіх і неадсканаваных кніжак. Нават калі ўсё ідзе да адмаўлення ад папяровых кніжак, але пакуль яно ўсё яшчэ не адбылося, лепей мець даступнымі абодва варыянты.\n"Вольная бібліятэка" знаходзіцца па адрасе Санкт-Пецярбург, Лігоўскага пр-т, 50, корпус 12, пам. 110. Спасылка на электронны каталог, на групу бібліятэкі ў фэйсбуку і ўкантакце.\nЧытайце таксама інтэрв'ю з бібліятэкай «Вольная Поўнач».


Для экскурсіі для невідушчых адмыслова створаны барэльефы і макеты - Новости - Туризм и Отдых\nДля экскурсіі для невідушчых адмыслова створаны барэльефы і макеты\nПа словах каардынатара праекта экскурсавода-перакладчыка Людмілы Скрадаль, у рамках праекта плануецца зрабіць самую сапраўдную паўнавартасную экскурсію для людзей, якія не могуць убачыць сваімі вачыма характэрныя будынкі горада. А паколькі невідушчыя бачаць рукамі, то ў правядзенні экскурсіі дапамогуць створаныя адмыслова для праекта барэльефы і макеты\nУ Мінску стартаваў унікальны для Беларусі праект «Дотык да Мінска». Гэта экскурсіі па горадзе для невідушчых, а таксама людзей са слабым зрокам, паведамляе Беларускае радыё «Рацыя».\nПа словах каардынатара праекта экскурсавода-перакладчыка Людмілы Скрадаль, у рамках праекта плануецца зрабіць самую сапраўдную паўнавартасную экскурсію для людзей, якія не могуць убачыць сваімі вачыма характэрныя будынкі горада. А паколькі невідушчыя бачаць рукамі, то ў правядзенні экскурсіі дапамогуць створаныя адмыслова для праекта барэльефы і макеты.\nПра падрабязнасці праекта распавядае каардынатар, экскурсавод-перакладчык Людміла Скрадаль:\n– Ідэя праекта заключаецца ў тым, каб даць магчымасць людзям, якія не бачаць тыя архітэктурныя помнікі, якія ёсць у нашым горадзе. Даецца магчымасць дакрануцца і зразумець, якія яны прыгожыя. Каб гэта адбылося ў межах экскурсіі, нам патрэбны нейкі матэрыял. І мы селі, падумалі і вырашылі, што гэта павінны быць 3D макеты.\nПершы старт праекта запланаваны на 8 красавіка бягучага года. Падрыхтавана адмысловая фокус-група, якая будзе знаёміцца з прадстаўленымі макетамі, ацэньваючы плюсы і мінусы праекта. Пазнаёміцца з макетамі можна на старонцы mivia.by


По духовным законам, или Как в семье молодого священника воспитывают троих детей — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nПо духовным законам, или Как в семье молодого священника воспитывают троих детей\nУ традыцыях сям’і Арабей – упрыгожваць ёлку не да 31 снежня, а на праваслаўнае Ражство. Як лічаць айцец Георгій і матушка Ксенія, «каб дзеці адчувалі, што прыйшло самае галоўнае свята».\nУ гэтай сям’і ўсё падпарадкавана патрабаванням праваслаўнай веры, але ішлі да гэтага паступова.\n— Я ўдзячны сваёй бабулі, — расказвае айцец Георгій, — якая прывяла мяне ў храм і на сваім прыкладзе паказала, як патрэбна верыць у Бога. Гэта разам з ёю я ўпершыню наведаў Свята-Успенскую Пачаеўскую лаўру. Тады наведванне манастыра пакінула ў маёй падлеткавай душы проста неверагоднае ўражанне і канчаткова пераканала ў правільнасці выбранага жыццёвага шляху. Пасля я ўжо не толькі наведваў богаслужэнні ў Свята-Георгіеўскай царкве ў Кобрыне, але і прымаў непасрэдны ў іх удзел, прыслужваючы бацюшку.\nНа пытанне, ці не кпілі з яго аднагодкі, айцец Арабей адказвае:\n— Гасподзь пакутаваў і казаў, што паслядоўнікі яго таксама праследваемы будуць. Таму падобнае я ўспрымаў як належнае, што можна было перанесці толькі з верай.\nПасля заканчэння будаўнічага вучылішча прадказальнай была вучоба ў Мінскай духоўнай семінарыі, а затым і ў акадэміі пры Свята-Успенскім Жыровіцкім манастыры. Там айцец Георгій і пазнаёміўся з будучай жонкай. Ксенія, тады студэнтка тэалагічнага факультэта Белдзяржуніверсітэта, часта прыязджала ў духоўную бібліятэку ў манастыры.\n— Мае гомельскія бабуля і прабабуля, — расказвае матушка Ксенія, — былі людзьмі вельмі веруючымі. Я з дзяцінства бачыла, што кожны новы дзень для іх пачынаўся і заканчваўся малітвай. А аднойчы і мне ў рукі трапіла Святое Пісанне, пасля чаго ў мяне з’явілася вялізнае жаданне вывучыць яго дасканала.\nВера не толькі зблізіла гэтых людзей, але і дапамагла стварыць сям’ю. А аб’ядноўваюць дзеткі: старэйшай Насці шэсць гадоў, Серафіму – чатыры, а Ваньцы паўтара. Бацькі лічаць, што лепшым асяроддзем для развіцця чалавека з‘яўляецца шматдзетная сям‘я. Сваю сям’ю айцец Георгій называе “малой царквой”, сцвярджаючы, што калі святар навучыцца кіраваць ёю, тады зможа кіраваць і сапраўднай царквой з мноствам прыхаджан.\nКіраваць у сваёй сям’і, па прызнанні бацюшкі, удаецца яму з дапамогай ласкі і строгасці. Дзеці ведаюць, што такое быць пакаранымі, пазбавіўшыся нечага смачнага ці прыемнага, і наадварот, што іх паслухмянасць заўсёды будзе ўзнагароджана. Хаця да смачненькага ў сям’і таксама асаблівы падыход. Напрыклад, тут стараюцца не даваць дзецям цукеркі і пячэнне з вялікай колькасцю фарбавальнікаў і штучных дабавак. А хлеб наогул пякуць самі, каб пазбягаць ужывання дражджэй. Матушка ўсміхаецца:\n— Мне прасцей самой спячы хлеб, чым апрануць трох дзяцей, схадзіць з імі па хлеб у магазін, а затым распрануць. Наогул жа стараемся прытрымлівацца здаровага харчавання.\nГалоўны прынцып выхавання дзяцей у гэтай сям’і – уласны прыклад бацькоў. Таму, што такое пост, яны таксама ведаюць. Хаця да дзяцей з гэтай нагоды стаўленне не такое прынцыповае, як да сябе. Калі яны просяць нешта з’есці не поснае, бацькі ім дазваляюць. Але абмяжоўваюць у іншым, напрыклад, у праглядзе мультфільмаў, і абавязкова тлумачаць, чаму.\n— Калі хочаш быць шчаслівым, — перакананы айцец Георгій, — жыві па духоўных законах. Для сваіх дзяцей мы зробім усё, што ў нашых сілах. Але толькі Гасподзь здольны засцерагчы іх ад непрадбачаных учынкаў і бяды.\nПредыдущая записьВ Пружанском районе прошел областной семинар по охране торговых объектов\nСледующая записьЧто думают пружанские мамы о возможном сокращении декретного отпуска?


У панядзелак у Савецкім судзе Менску пачаліся суды над затрыманымі ўдзельнікамі апазыцыйнай акцыі 25 сакавіка.\nСудовыя справы затрыманых удзельнікаў апазыцыйнай акцыі 25 сакавіка разглядаюць чатыры адміністрацыйныя судзьдзі: Аксана Рэлява, Іна Шыйко, Людміла Савасьцян і Руслан Казадаеў. Спачатку разглядаліся справы тых, хто атрымаў у РАУСах позвы ў суд і самастойна зьявіўся ў суд.\nГэта: Ангеліна Масюта,\nУсе яны абвінавачваюцца паводле артыкулу 167 Адміністрацыйнага кодэксу за ўдзел у несанкцыянаванае ўладамі акцыі. Разгляд бальшыні гэтых справаў перанесены на іншы тэрмін з-за таго, што сьведкі з боку міліцыі, як звычайна, не зьявіліся ў судовае паседжаньне. Акрамя таго, некаторыя заявілі хадайніцтвы аб пераносе справы, каб мець час дзеля заключэньня дамовы з адвакатам. Такім чынам, толькі судзьдзя Людміла Савасьцян пасьпела вынесьці папярэджаньне Валерыю Голубу.\nКалі яшчэ разглядаліся гэтыя справы, да будынку суду пад'ехалі па чарзе тры варанкі, у якіх былі затрыманыя са спэцпрыёмніка-разьмеркавальніка з вуліцы Акрэсьціна. У гэтыя машыны запіхнулі больш як сорак чалавек. Міліцыянтам прыйшлося рабіць ракіроўку перад будынкам суду: машыны пад'яжджалі адна насупраць аднае, канвой адчыняў дзьверы й людзей дадаткова пераводзілі ў машыну, дзе было менш народу, бо самім міліцыянтам рабілася кепска з-за адсутнасьці кіслароду.\nУ вадной з гэтых машынаў, у асобнай камэры да гэтага часу ўтрымліваецца моцна зьбіты дэпутат Анатоль Лябедзька. Ён знаходзіцца ў цяжкім стане, акрамя таго, у знак пратэсту абвясьціў галадоўку. У другой машыне ў васобнай камэры Юрась Беленькі, які таксама моцна зьбіты і яму неабходна мэдычная дапамога.\nСудзьдзі не спадзяюцца разгледзець адміністрацыйныя справы да канца працоўнага дня, але загаду працаваць пасьля 18-ці гадзінаў пакуль не было.\nСправу Віктара Івашкевіча, якога затрымалі прэвэнтыўна да пачатку акцыі, разгледзелі адной зь першых. Сьведкі з боку міліцыі Валянцін Шыманскі й Аляксандар Раманоўскі ў судовым паседжаньні прадставіліся як участковыя інспэктары Савецкага РАУСу, а замест службовага пасьведчаньня ў іх былі студэнцкія білеты курсантаў Акадэміі міліцыі. Калі іхныя паказаньні не супадалі з тым, што было напісана ў рапартах, то яны спаслаліся на забыўлівасьць. Судзьдзя вымушаная была перанесьці разгляд справы на 30 сакавіка. Віктар Івашкевіч паведаміў "Радыё Свабода":\n(Івашкевіч: ) "Па-першае, гэта – акцыя застрашаньня. Ставілася на мэце правесьці масавыя рэпрэсіі, каб людзей напалохаць. Па-другое, арышты праводзіліся да мітынгу і шэсьця, прэвентыўна, скажам так. На штаб-кватэру БНФ першае нападзеньне і хапун адбыліся ў 11.30, а потым у 11.45, калі быў затрыманы і я. Далёка ад Якуба Колакса. Зараз на паседжаньні суда былі абсалютна хлусьлівыя і супярэчлівыя паказаньні так званых сьведкаў, у рапартах якіх было напісана, што яны затрымалі мяне на скрыжаваньні Якуба Коласа і Краснай, а самі давалі паказаньні, што затрымалі мяне каля ЦУМа. Іх пыталі, ці маглі яны адначасова знаходзіцца ў розных ачапленьнях, кажуць – не маглі. І наогул, абсалютна супярэчлівыя паказаньні, прычым, юрыдычна зафіксаваныя".\nНазіральнікі зьдзівіліся колькасьці дастаўленых у суд з вуліцы Акрэсьціна. Высьветлілася, што пад час гэтак званае "зачысткі" на пляцы Якуба Коласа вайскоўцы пахапалі шмат апэратыўнікаў з КГБ. Такога раней не здаралася. Невядома, ці будзе КГБ зьвяртацца да беларускіх уладаў, каб пакаралі вінаватых.\nУ гэты момант суды над затрыманымі ўдзельнікамі яшчэ працягваюцца.


МЗС Беларусі чакае, калі Еўрасаюз адменіць рэшту санкцый | euroradio.fm\nГалоўная / МЗС Беларусі чакае, калі Еўрасаюз адменіць рэшту санкцый\nМЗС Беларусі чакае, калі Еўрасаюз адменіць рэшту санкцый\nПра гэта намеснік міністра замежных спраў Алег Краўчанка заявіў у інтэрв'ю венгерскай газеце Magyar Hírlap. ...\nБеларускія ўлады чакаюць, што Еўрасаюз адменіць тыя санкцыі, што яшчэ заталіся. Пра гэта ў інтэрв'ю венгерскай газеце Magyar Hírlap заявіў намеснік міністра замежных спраў Алег Краўчанка. Пераклад інтэрв'ю 17 лютага абнародаваны на сайце МЗС.\nДыпламат нагадаў, што летась Еўрасаюз адмяніў большую частку санкцыяў, накладзеных на беларускіх чыноўнікаў. "Пасля амаль дваццаці гадоў мы нарэшце можам казаць пра сур'ёзную нармалізацыю адносін. Мы чакаем адмены і астатніх санкцый, хаця разумеем, што для гэтага патрэбны час, і ставімся да гэтага спакойна", — паведаміў Краўчанка.\nЁн падкрэсліў, што імідж Беларусі стаў больш пазітыўным з таго часу, як Мінск прадаставіў перамоўную пляцоўку для бакоў канфлікту ва Украіне. "Мы зацікаўленыя, каб у нашых непасрэдных суседзяў, дзе пражывае мноства беларусаў, сітуацыя стабілізавалася. Гэтыя перамовы спрыялі перагляду ацэнкі Беларусі, але самі па сабе не з'яўляліся ў гэтым вызначальнымі", — патлумачыў дыпламат.\nРазам з тым ён дадаў, што многія замежнікі ацэньваюць Беларусь паводле старых ацэнак. "На працягу апошніх дваццаці гадоў у нас былі дастаткова складаныя адносіны з большасцю заходніх краін, і гэта знаходзіла сваё адлюстраванне ў заходніх медыя. Гэта шкодзіць нам і адпужвае нашых патэнцыйных партнёраў", — пашкадаваў ён.\nНагадаем, што Еўрасаюз у лютым 2016 года адмяніў большасць санкцый супраць беларускіх чыноўнікаў і бізнэсоўцаў. На гэта паўплывалі прэзідэнцкія выбары, якія прайшлі ў кастрычніку 2015 года.\nПад візавымі і эканамічнымі санкцыямі застаюцца чацвёра чалавек — Уладзімір Навумаў, Віктар Шэйман, Юрый Сівакоў і Дзмітрый Паўлічэнка. Іх лічаць датычнымі да знікнення палітыкаў у 1999-2000 гадах.\nМіністр Латвіі: Бяспека БелАЭС — важнае пытанне дыялогу ЕС з Мінскам\nМакей: Пагадненне Беларусі з ЕС будзе раней, чым пазней (відэа)\nУ Бруселі сёння адкрываецца саміт “Усходняга партнёрства”\nМакей: Беларусь хоча ўстанавіць з ЕС больш цесныя гандлёва-эканамічныя адносіны


15:12 10 Июля’20\nГлавнаяНовостиКультура и духовностьШлях да мары. Інтэрв’ю з кампазітарам Яўгенам Паплаўскім\n15:35 15 Октября’19\nНапрыканцы верасня на сустрэчу з вучнямі і педагогамі Свіслацкай дзіцячай школы мастацтваў завітаў наш вядомы зямляк – кампазітар Яўген Паплаўскі. Мы скарысталіся магчымасцю сустрэцца з Яўгенам Уладзіміравічам, каб, па-першае, павіншаваць яго з нядаўнім юбілеем, а па-другое, зрабіць невялікае інтэрв’ю пра яго шлях да мастацтва.\n– Яўген Уладзіміравіч, калі і адкуль пайшло ваша захапленне музыкай?\n– З самага дзяцінства. У мяне была музычная сям’я. І тата, і мама вельмі прыгожа спявалі. Мой дзядзька Станіслаў Паплаўскі добра іграў на гармоніку, а я любіў пад яго акампанемент спяваць. А маці іграла на мандаліне – старадаўнім інструменце, як лічылася ў сям’і, італьянскага паходжання. У дзевяць гадоў я ўжо ведаў, што буду кампазітарам.\n– Вельмі нетыповая для дзіцяці мара аб прафесіі.\n– Так. На самой справе. Я не ведаў, якім шляхам гэта можа адбыцца, але быў у гэтым упэўнены. А ведаеце, што заахвочвала? Што кампазітар – свабодны чалавек. Ён працуе, калі яму хочацца. Можа пісаць музыку, а можа не пісаць (усміхаецца). А тут трэба ў школу хадзіць кожны дзень.\n– А якімі былі вашы першыя музычныя інструменты?\n– Самым першым, як памятаю, быў невялікі барабан. І я на ім адбіваў рытм. Па радыё гучала музыка, а я падыгрываў. Потым быў звычайны дзіцячы пасвісцёл, а затым у нас дома з’явіўся ўнікальны інструмент – блокфлейта. Адкуль яна ўзялася, я не памятаю, але гэта быў сапраўдны прафесійны інструмент. Іграць па-сапраўднаму на ёй я не ўмеў, але штосьці падбіраў, нейкую музыку.\n– А дзе атрымалі пачатковую музычную адукацыю?\n– У Свіслацкай дзіцячай музычнай школе, па класе баяна ў Мікалая Андрэевіча Барэля. Школа ў тыя часы была ў будынку, дзе зараз размяшчаецца краязнаўчы музей. Тры разы на тыдзень ездзілі з Поразава. Дабіраліся па-рознаму: калі на аўтобусе, а часам на папутках на мяхах з бульбай ці бураках. Памятаю, аднойчы зімой быў моцны мароз за 30 градусаў і аўтобус вечарам на Поразава не пайшоў. З пошты я патэлефанаваў да бацькоў, і матуля дагаварылася, каб нам, дзецям, пераначаваць у гасцініцы. І толькі раніцай мы вярнуліся ў Поразава і пайшлі адразу ў школу.\n– Выходзіць, любоў да музыкі праходзіла праз суровыя выпрабаванні?\n– Так, але цягі да выканання ў мяне не было, хоць і добра валодаў інструментам. А вось да стварэння музыкі душа імкнулася. Аднойчы на акадэмічным канцэрце ў школе дырэктар Іван Андрэевіч Барэль кажа: «Мы ведаем, што ты складаеш музыку. А свае творы можаш паказаць?» Паказаў і быў накіраваны для ўдзелу ў першым абласным конкурсе юных кампазітараў.\n– Вось як? Ну і якім быў вынік?\n– Там адбылася вельмі цікавая гісторыя. Спачатку адыграў на баяне свае прэлюдыі і эцюды, а потым сеў за фартэпіяна і «ўрубіў па року». На падвядзенні вынікаў старшыня журы Віталь Радзівонаў устаў і сказаў: «Каб больш такіх не прывозілі!»\n– Я так разумею, прызавога месца вам не далі?\n– Аб чым вы! Якое месца! Едзем з Гродна аўтобусам, месяц лістапад, цемра за вокнамі, а ў дырэктара Поразаўскай музычнай школы-філіяла Аркадзя Каштана такі сумны твар. На ўсё жыццё запомніў.\n– Гэта першая кампазітарская няўдача не адбіла ў вас жадання надалей ствараць музыку?\n– Не, наадварот, вырашыў, што ствараць музыку буду абавязкова. Пасля школы паступіў у Гродзенскае музычнае вучылішча па класе баяна да Алега Іванавіча Аліфяровіча, вельмі цудоўнага педагога. Там прадоўжыў пісаць музыку, і ён адвёў мяне да таго ж Віталія Радзівонава, які выкладаў у нашым вучылішчы кампазіцыю. Мы па сённяшні дзень падтрымліваем з ім сяброўскія адносіны, тэлефануем адзін аднаму. Аднойчы я напомніў яму пра той конкурс, і ён мне сказаў: «Гэта быў мой самы вялікі педагагічны промах».\nВіталій Канстанцінавіч – чалавек вельмі шчыры, адданы працы, надзвычайна адукаваны ў розных галінах. Ён стварыў у вучылішчы гурток, членамі якога былі вядомыя сёння не толькі на Беларусі дзеячы мастацтва: Андрэй Бандарэнка, Валерый Жывалеўскі, Уладзімір Захараў. Сваім выхаванцам Радзівонаў даваў намнога больш таго, што прапанавала праграма навучальнай установы. Мы слухалі розную музыку, абмяркоўвалі яе, спрачаліся, часам ледзь не біліся.\n– Чым яшчэ запомніліся гады вучобы ў Гродне?\n– Праз два гады вучобы я зразумеў, што эстрада – гэта не маё. У 16 гадоў поўнасцю перавярнуўся светапогляд: я пачаў цікавіцца жывапісам, гісторыяй, літаратурай, спрабаваў унікаць у класіку XVIII–XIX стагоддзяў. Мы слухалі сучасную музыку XX стагоддзя, знаёміліся з працамі і багаслоўскімі трактатамі Бярдзяева, Булгакава, Салаўёва, Белага і іншых. Слухалі заходнюю музыку, якую амаль нідзе не вывучалі. І пісалі сваю. Вучылішча я заканчваў са сваёй музыкай.\n– На гэтым, спадзяюся, прыгоды на шляху да мары скончыліся?\n– Не зусім так. Была яшчэ першая спроба паступлення ў Беларускую кансерваторыю, якая скончылася няўдачай. Колькасць месцаў на кампазіцыю была вельмі нязначнай, здаецца, пяць чалавек толькі набіралі. І я пайшоў у армію. Трапіў у «вучэбку» на вадзіцеля, а потым, калі даведаліся, што я маю музычную адукацыю, прапанавалі іграць у духавым аркестры. За паўгода, займаючыся па 6 гадзін у дзень, я дасканала асвоіў трамбон і іграў на ім складаныя п’есы. Наш дырыжор угаворваў мяне паступаць на ваенна-дырыжорскі факультэт Маскоўскай кансерваторыі, але я не ўяўляў сябе ваенным дырыжорам, я хацеў быць кампазітарам.\nПасля арміі мая мара здзейснілася і я паступіў у Беларускую дзяржаўную кансерваторыю ў клас кампазіцыі да Iгapa Лучанка. Пасля яе заканчэння стажыраваўся пад кіраўніцтвам Сяргея Сланімскага ў Санкт-Пецярбургскай кансерваторыі, браў удзел у майстар-класах Тон дэ Леюва. Але гэта ўжо зусім другая гісторыя…\nНа жаль, час нашай размовы заканчваецца. Сустрэчу з Майстрам ужо чакаюць у актавай зале дзеці, бацькі і настаўнікі школы. Але я ўпэўнены, што гэта наша не апошняя сустрэча. Член Беларускага саюза кампазітараў, дацэнт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў Яўген Паплаўскі ўвесь час у творчым пошуку. І яшчэ не раз ён наведае і бацькоўскі дом у Поразава, і завітае на сустрэчу з маладымі талентамі ў Свіслацкую дзіцячую школу мастацтваў. І хто ведае, можа, зараз у яе сценах падрастаюць будучыя кампазітары, якія ў свой час таксама праславяць сваю малую радзіму так, як праславіў яе Яўген Паплаўскі.\nВ Свислочи начали отключать отопление


«Хада па мінным полі»: экскурсаводы адмяняюць аглядныя туры па Мінску | Новы Час\n«Хада па мінным полі»: экскурсаводы адмяняюць аглядныя туры па Мінску\n8 лістапада ў Полацку міліцыя затрымала шэсць чалавек, якія прыйшлі на аглядную экскурсію па горадзе. «Цяпер наша праца — рызыкоўная рэч. Ніколі не задумваліся, што экскурсія стане хадой па мінным полі», — абураны беларускія гіды.\n«Раней каля Ратушы было шмат турыстычных аўтобусаў, цяпер — іншых аўтобусаў, нетурыстычных» / retrobusminsk.by\nЕўрарадыё даведалася, як змянілася апошнім часам праца экскурсаводаў і ці ёсць спосабы засцерагчы ад небяспекі турыстаў.\nЯк толькі экскурсія скончылася — пачаліся затрыманні\nЛарыса Яцкевіч — экскурсавод, якая, апроч платных тураў, праводзіць са сваімі калегамі бясплатныя экскурсіі па Полацку ў нядзелі.\n— Восьмага лістапада мы, як звычайна, сабраліся з турыстамі ў цэнтры горада. Побач не было ніякіх акцый пратэсту, але да нас падышлі тры міліцыянеры і папярэдзілі пра недапушчальнасць масавых мерапрыемстваў. Мы растлумачылі, што ў нас традыцыйная экскурсія, і прапанавалі ім пайсці з намі, паслухаць, — расказвае Еўрарадыё Ларыса.\nМіліцыянеры пагадзіліся і суправаджалі турыстаў на працягу ўсяго шпацыру па горадзе. Але як толькі тур скончыўся і Ларыса развіталася з экскурсантамі — пачаліся затрыманні. У РАУС апынуліся шэсць чалавек.\n— Не было сцягоў, лозунгаў. Гэта што, было запланавана? Каб штрафы выпісваць? Абурэнню прысутных не было мяжы. Цяпер мы плануем пісаць пракурору, мэру і дэпутатам, а таксама ў Міністэрства спорту і турызму. Але нас ужо папярэджваюць, што могуць абвінаваціць у арганізацыі масавых мерапрыемстваў, — дадае Ларыса.\nЭкскурсаводы даведаліся, што ўсіх затрыманых турыстаў пасля некалькіх гадзін у РАУС адпусцілі. Праўда, кожнаму выпісалі позву на наступную нядзелю «на гутарку».\n— Сярод затрыманых была нават сямейная пара з дзіцем. Яны хацелі адвесці дзіця да бабулі, але міліцыя забрала ў РАУС усіх разам і трымала іх там доўга! — абураецца экскурсавод. — Цяпер ужо дакладна кожную нядзелю будзем праводзіць у Полацку бясплатныя экскурсіі. Для ўсіх, хто хоча ведаць нашу гісторыю.\nАдменены аглядныя экскурсіі па Мінску\nСітуацыю з затрыманнямі падчас экскурсіі ў Полацку пракаментаваў Сяргей Бусько, старшыня Беларускага таварыства экскурсаводаў і гідаў-перакладчыкаў:\n— Мы звярнуліся сёння ў Мінспорту па тлумачэнні. На цяперашні момант у нас няма ніякага пакета дакументаў, які б гарантаваў бяспеку турыстаў і экскурсаводаў падчас экскурсіі. Ні спіс турыстаў з пячаткай, ні бэйдж экскурсавода, ні дакументы аб аплаце — нішто не з’яўляецца гарантыяй ад папярэдняга затрымання.\nПа словах Бусько, такая небяспечная абстаноўка адбіваецца на планаванні працы экскурсаводаў. Ужо адменены аглядныя экскурсіі па Мінску ў нядзелі. Папулярнымі сталі напрамкі тыпу Гервят, Шчучыншчыны, Навагрудка.\n— Дзе, увогуле, менш людзей. Калегі не ведаюць проста, як гарантаваць турыстам бяспеку. З такімі абставінамі мы ніколі не сутыкаліся, — дадае Бусько. — Ніхто, напрыклад, не застрахаваны, што ў турыста не будзе надзеты белы бранзалет на руцэ. Цяпер экскурсія як хада па мінным полі. Раней на плошчы Незалежнасці ці каля ратушы было шмат турыстычных аўтобусаў, цяпер — іншых аўтобусаў, нетурыстычных.\nБеларускія пратэсты: расклад на зімовы перыяд


«Казачны» палац на Жлобіншчыне атрымаў грошы ад ААН\n31 сакавік 2016, 12:33\nНа 18 тысяч даляраў ад ААН зьбіраюцца закупіць рарытэтную мэблю і адрадзіць парк вакол сядзібы.\nПраект адраджэньня сядзібы Козел-Паклеўскіх XIX стагодзьдзя выйграў грант ААН на 18 тысяч даляраў, паведамляе «Советская Белоруссия».\nСядзіба ў стылі нэаготыкі і мадэрну ў сяле Чырвоны Бераг Жлобінскага раёну належала шляхецкаму роду Козел-Паклеўскіх, якія называлі сябе палякамі. Яна была збудаваная ў 1890–1893 гадах, амаль не пацярпела ў войнах. На тэрыторыі былі вінакурня і стайні, дзе Паклеўскія выводзілі ўласную пароду коней.\nНа мяжы XIX і XX стагодзьдзяў сядзіба перайшла генэрал-лейтэнанту Міхалу Гатоўскаму як пасаг за дачкой Вікенція Козел-Паплаўскага Марыяй. У 1920 годзе там разьмясьціўся Чырвонабярэжны сельскагаспадарчы тэхнікум, у гады Другой сусьветнай сядзіба выкарыстоўвалася як вайсковы шпіталь.\nРэканструкцыя галоўнага будынку пачалася яшчэ ў 1996 годзе, але вялася павольна да апошніх гадоў, адкрылася пасьля рэканструкцыі толькі ў 2015 годзе. Рэканструяваны ня толькі фасад, але і сам будынак усярэдзіне. Толькі інтэр’еры пакуль пустыя.\nМенавіта таму 18 тысяч даляраў гранту ААН Жлобінскі гісторыка-краязнаўчы музэй, які ініцыяваў праект, хоча патраціць найперш на закуп рарытэтнай мэблі. Таксама грошы пойдуць на аднаўленьне вакол сядзібы парку, які ўключаны ў сьпіс помнікаў прыроды рэспубліканскага значэньня.\nУ сядзібе плянуецца стварыць сыстэму сэкцыяў-клюбаў па рамёствах. Ужо дзейнічаюць сэкцыі па пляценьні з лазы, вырабе лялек-абярогаў.\nУ верасьні, па заканчэньні рэканструкцыі, у сядзібе плянуецца правесьці этнафэстываль.


За Мілінкевіча подпісы зьбірае рэжысэр, за Казуліна — сьвятар\n04 студзень 2006, 17:59\nРадыё Свабода У штабах патэнцыйных кандыдатаў на прэзыдэнта падсумоўваюць вынікі першага тыдня збору подпісаў, але лічбаў пакуль не агучваюць. Тым часам Аляксандар Казулін заявіў, што на ягоных зборшчыкаў пачаўся ціск; у перадвыбарчым штабе Аляксандра Мілінкевіча кажуць пра першыя правакацыі.\nКіраўніца Менскага гарадзкога штабу кандыдата ад аб’яднанай апазыцыі Аляксандра Мілінкевіча Валянціна Палевікова паведаміла “Свабодзе”, што гэтымі днямі толькі ў сталіцы дзейнічаюць каля дваццаці іх пікетаў і што асобныя сябры ініцыятыўнай групы зьбіраюць да васьмідзесяці подпісаў штодня. Зьявіліся і першыя правакацыі, сьцьвярджае спадарыня Палевікова:\n(Палевікова: ) “Каля гатэлю “Турыст” нейкія як бы сябры нашай групы бамжаватага выгляду з партрэтам Мілінкевіча (ня ведаю, дзе яны яго ўзялі) быццам бы за яго зьбіралі подпісы... Гэтым, напэўна, хацелі сказаць, што вось якія непрывабныя людзі ў нашай камандзе. Але гэта зусім ня так”.\nЗборшчык подпісаў за Аляксандра Мілінкевіча вядомы рэжысэр Валеры Мазынскі сёньня працаваў у пікеце ля мэтро “Няміга”. Разам ён сабраў каля сямідзесяці подпісаў.\n(Мазынскі: ) “Збор подпісаў ідзе па калейцы, як бы па чарзе, то стаіць чарга, то няма — звычайна, як ідуць людзі. Але пашпартоў няма ў многіх… Гэта кампэнсуем вечарамі, калі мы ходзім па кватэрах”.\nТыя, хто мелі пашпарты з сабой і падпісваліся, так казалі пра сваё рашэньне:\n(Спадарыня: ) “Таму што веру, што гэты чалавек зможа сапраўды прынесьці нейкія перамены ў нашае нуднае жыцьцё. Добра ведаю яго як выкладчыка Гарадзенскага ўнівэрсытэту, сама там навучалася”.\n(Іншая спадарыня : ) “Хачу, каб была альтэрнатыва”.\nПэнсіянэры часам адмаўляюцца ставіць свой подпіс і гучна камэнтуюць сваё рашэньне:\n(Пэнсіянэрка: ) “Мы за Лукашэнку будзем, за “бацьку”, ён нам пэнсію дабаўляе, а што гэтыя зробяць… Які зь яго будзе прэзыдэнт, калі ён сам набіваецца”.\nЛя ўнівэрсаму “Суседзі” на былым праспэкце Машэрава сёньня подпісы за Аляксандра Казуліна зьбіраў праваслаўны сьвятар Генадзь Казлоўскі:\n(Казлоўскі: ) “Як усё грамадзтва надта ў запусьценьні, у той агіднасьці запусьценьня, пра якую гаворыць Пісаньне, так і ў царкве штосьці неверагоднае адбываецца. Як заўсёды, жыцьцё адраджаецца сярод самых адукаваных, самых духоўных людзей, таму і я выбраў служэньне менавіта ў гэтым месцы”.\nСам Аляксандар Казулін, даведаўшыся, што на факультэце міжнародных дачыненьняў БДУ арганізавана вядуць збор подпісаў за Аляксандра Лукашэнку, прывёў туды сябраў і сваёй ініцыятыўнай групы, і тыя змаглі працаваць паралельна. Спадар Казулін сьведчыць, што на актывістаў ягонай групы пачалі ціснуць:\n(Казулін: ) “Ідзе ўзьдзеяньне на сябраў ініцыятыўнай групы — прычым, канкрэтнае, выклікаюць і кажуць, што страцяць працу, факты ўжо такія не адзінкавыя, а ўжо некалькі дзясяткаў”.\nСпадар Казулін кажа, што ў такіх выпадках будзе ўмешвацца ў канфліктыя сытуацыі асабіста.\nУ ініцыятыўнай групе Аляксандра Мілінкевіча паведамілі, што ёсьць адзінкавыя выпадкі ціску ўладаў на іх сябраў. У ініцыятыўных групах Валерыя Фралова і Аляксандра Вайтовіча сказалі, што ў іх такіх прыкладаў няма.


Гульня Схаваная аб'екты: Мсціўцы Анлайн. Гуляць бясплатна\nГуляць у гульню Схаваная аб'екты: Мсціўцы онлайн:\nАпісанне гульні Схаваная аб'екты: Мсціўцы\nВы любіце мсціўцаў? Бо сярод іх усе вядомыя людзі, ратавальнікі свету і Злучаных Штатаў Амерыкі. Кожны з іх унёс сваю лепту ў тое, каб разабрацца са спакоем іх дзяржавы. Прыйшла наша чарга і ваш выхад у свет. Бо ў Мсціўцаў ёсць да вас справа, якое трэба разгадаць. Вы павінны разгадаць месца становішча кожнага малюнка, які маецца на экране. Знайдзіце ўсе выразкі са здымкаў на экране. . Гуляць у гульню Схаваная аб'екты: Мсціўцы онлайн.\nТэхнічныя характарыстыкі гульні Схаваная аб'екты: Мсціўцы\nГульня Схаваная аб'екты: Мсціўцы дададзеная: 17.02.2014\nГульні, падобныя на гульню Схаваная аб'екты: Мсціўцы\nСпампаваць гульню Схаваная аб'екты: Мсціўцы\nУставіць гульню Схаваная аб'екты: Мсціўцы на свой сайт:\nКаб ўставіць гульню Схаваная аб'екты: Мсціўцы на свой сайт, скапіруйце гэты код і вставте ў html код свайго сайта. Таксама калі вам спадабалася гульня Схаваная аб'екты: Мсціўцы, скапіруйце і адпраўце спасылку свайму сябру або ўсім сваім сябрам, падзяліцеся гульнёй з усім светам!\nЗ гульнёй Схаваная аб'екты: Мсціўцы, таксама гуляюць у гульні:


У двух пацярпелых пінчукоў заўважныя паляпшэнні\nГродненцу ампутировали часть ноги. Сестра говорит, что его избил ОМОН164\nУ двух пацярпелых з "Пінскдрэву", якія ляжаць у Брэсцкай абласной лякарні, медыкі канстатуюць паляпшэнні. Яшчэ адзін пацярпелы пакуль выклікае трывогу.\nУсе трое пінчукоў знаходзяцца ў рэанімацыйным аддзяленні. Іх стан стабільна цяжкі, распавёў Еўрарадыё намеснік галоўнага лекара Брэсцкай абласной лякарні Тадэвуш Гарасімчык.\nГарасімчык: "Пакуль стан стабільна цяжкі. Працягваецца штучная вентыляцыя лёгкіх, але ў дваіх ужо ў дапаможным рэжыме – яны самі дыхаюць і апарат... Гэта станоўчая дынаміка".\nНагадаем, жывымі засталіся шэсць чалавек, пацярпелых ад выбуху на "Пінскдрэве". Яны знаходзяцца ў лякарнях Мінска і Брэста. У мінскім апёкавым цэнтры ляжаць тры чалавекі, у Брэсцкай лякарні яшчэ трое. Загінулі ад выбуху 14 чалавек. 3 і 4 лістапада на Брэстчыне былі абвешчаныя днямі жалобы.\nУ той жа час на "Пінскдрэве" думаюць, як аднавіць вытворчасць ДСП, паведамляецца на сайце холдынгу. Выбух на фабрыцы "Пінскдрэў-ДСП" адбіўся на працы дзесятка мэблевых фабрык, якія ўваходзяць у холдынг "Пінскдрэў". Гэтыя заводы могуць спыніцца, бо ім для вытворчасці не хапае драўляна-стружкавых пліт.\nНа месцы разбуранага выбухам цэха ДСП зараз працуе следчая камісія. Там ніякіх прац па аднаўленні праводзіць нельга. Таму кіраўніцтва холдынгу вырашыла пераразмеркаваць вытворчасць ДСП сярод іншых прадпрыемстваў кампаніі.\nДарэчы, вытворчасць ДСП прыносіла холдынгу 5 мільярдаў рублёў штомесяц. 70% прадукцыі адпраўлялася на экспарт.\nМНС: Бухгалтерия "Пинскдрева" не должна облагать налогом помощь пострадавшим от взрыва\nКолькасць ахвяраў выбуху на Пінскдрэве вырасла да 14 чалавек\nТемы: трагедия в Пинске


Аналітык: урэгуляванне канфлікту павінна рашацца ў звязцы Расія-Украіна-Беларусь\nБеларусь не можа заставацца ў баку ва ўрэгуляванні канфлікту ва Украіне. Такі пункт гледжання карэспандэнту БЕЛТА агучыў аналітык Беларускага інстытута страэгічных даследаванняў Андрэй Чарнабай. ...\nХочуць быць паспяховымі, многа забаўляцца і шлюб па каханні – даведаліся аб устаноўках і каштоўнасця...\nУ верасні Цэнтр сацыяльна-гуманітарных даследаванняў Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўніверсітэта па загадзе Беларускага інстытута стратэгічных даследаванняў правёў даследаванне моладзі 14-17 гадоў. Якія жыццёвыя мэты ставяць перад сабой падлеткі? Што, на іх погляд, з’яўляецца паказчыкам поспеху? Каго лічаць кумірам?Аб гэтым і многім іншым гаварылі эксперты на сустрэчы, прысвечан...\nМесенджары масавага паражэння ...\nКумірамі моладзі пакалення 1970-х былі першаадкрывальнікі космасу Юрый Гагарын і Валянціна Церашкова. Тыя, хто нарадзіўся ў 1990-я, імкнуцца раўняцца на прадпрымальных Ілона Маска і Кім Кардаш’ян. У моладзі новай фармацыі, – пакалення Z, – свае куміры і прыклады для пераймання, выбар якіх вызначае іх каштоўнасці і устаноўкі. Так, мы ўсе вельмі розныя. І вельмі важна, каб сувязь пакале...\nЧаму маладыя людзі не спяшаюцца станавіцца бацькамі: разбіраемся з экспертамі\nУ сярэдзіне мінулага стагоддзя крытычным парогам для нараджэння дзіця быў узрост 22-24 гады. А нашым мамам гаварылі, што абзавесціся першанцам трэба абавязкова да 25. Сёння гэтыя межы істотна змясціліся, па мерках сучаснага акушэрства да тых, хто позна нарадзіў, прынята адносіць дам, якім больш за 35 гадоў. Аднак рэальнасць такая (і аб гэтым гавораць дадзеныя сацыялагічных даследаван...


Нашы інданезійская рупія да Туркменістан Манат канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 10.07.2020. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад інданезійская рупія. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць Туркменістан Манат валюту па змаўчанні. Націсніце на Туркменістан Манат або інданезійская рупія, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nКурсы валют Абноўлена: 10.07.2020 19:29\n0,00024 TMT (m)\nінданезійская рупія валюта ў Інданезія. Туркменістан Манат валюта ў Туркменістан. Сімвал IDR з'яўляецца Rp. Сімвал TMT з'яўляецца m. Абменны курс для інданезійская рупія быў актуалізаваны Juli 11, 2020. Абменны курс валюты для Туркменістан Манат быў актуалізаваны Juli 11, 2020. Каэфіцыент IDR мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент TMT мае 5 ўважаецца лічбаў.\nIDR у AUDIDR у CNYIDR у GBPIDR у INRIDR у JPYIDR у MXNIDR у RUBIDR у SGDIDR у UAHIDR у USD


Вадзянка жоўцевай бурбалкі: прычыны, сімптомы, лячэнне 🌡 Хатні Онлайн Доктар\nВадзянкай жоўцевай бурбалкі называюць паталагічны працэс у гепатабіліярнай сістэме невоспалительного генеза, пры якім з-за татальнай або частковай обтурации пузырного пратокі пачынаецца назапашванне ў органе экссудата і слізі. Паталогія фарміруецца на працягу доўгага перыяду, і з-за такіх парушэнняў бурбалка павялічваецца ў памерах, яго сценкі Перерастягівается і пасля становяцца больш тонкімі. У выніку ў хворага ўзнікаюць болю, а пры ускладненым плыні вадзянка прыводзіць да ўзнікнення крывацёку і перытанітам.\nЧаму ўзнікае такое захворванне гепатабіліярнай сістэмы? Як яно выяўляецца, і якія метады дыягностыкі і лячэння прымяняюцца для выяўлення і ліквідацыі вадзянкі жоўцевай бурбалкі?\nНярэдка ўзнікнення сімптомаў вадзянкі папярэднічаюць прыступы жоўцевай колікі, а сам уражаны орган можа на працягу некалькіх гадоў не праяўляцца тымі ці іншымі прыкметамі. З часам бурбалка перенаполняется настолькі, што ў хворага з'яўляюцца скаргі на болі ў правым падрабрынні.\nБолевы сіндром пры вадзянцы бурбалкі характарызуецца наступнымі прыкметамі:\nболю ўмеранай інтэнсіўнасці;\nхарактар болевых адчуванняў: ныючыя, тупыя;\nиррадиация болі ў плячо, вобласць правай лопаточной косткі або спіну.\nПры пальпацыі жывата пацыента пад краем печані лекар вызначае прысутнасць плотноэластичного адукацыі круглай формы. Калі жоўцевая размяшчаецца ўздоўж краю печані, то ён застаецца нерухомым. А пры апушчэнні дна органа ўніз адукацыя можа маятнікападобныя рухацца.\nЧасам да вышэйапісаным праявам вадзянкі жоўцевай бурбалкі могуць далучацца наступныя сімптомы:\nпавышэнне тэмпературы (часам).\nУсе праявы гэтага захворвання гепатабіліярнай сістэмы могуць назірацца і пры іншых паталогіях жоўцевай. Менавіта таму без правядзення УГД і іншых візуалізуюць інструментальных даследаванняў паставіць правільны дыягназ немагчыма.\nУ шэрагу выпадкаў вадзянка прыводзіць да развіцця ускладненняў:\nПры працяглым перерастяжении і вытанчанай пузырного сцен у іх фарміруюцца мікраперфарацыю, праз якія назапашаны ў органе эксудат выліваецца ў брушной поласці. У адказ на гэта запускаецца запаленчая рэакцыя.\nПры найбольш ускладненым плыні вадзянкі ў хворага разрываецца жоўцевая бурбалка, узнікае крывацёк і перытаніт.\nТактыка лячэння вадзянкі жоўцевай бурбалкі прадвызначаецца асаблівасцямі клінічнага выпадку: рызыкамі далейшага павелічэння памераў органа і верагоднасцю развіцця ўскладненняў захворвання.\nКалі памер органа застаецца невялікім, то пацыенту могуць рэкамендаваць кансерватыўныя метады тэрапіі, якія ўключаюць у сябе:\nпрыём антыбіётыкаў шырокага спектру дзеяння (Тиенам, Цефтриаксон, Цефотаксим і інш.);\nакрамя гэтага, хворы ўвесь час знаходзіцца на дыспансерным кантролі, які мае на ўвазе маніторынг стану і памераў бурбалкі.\nПры наяўнасці іншых паталогій (напрыклад, жоўцевакаменнай хваробы, абвастрыўся ці хранічнага халецыстыту і інш.) План лячэння можа дапаўняцца іншымі метадамі.\nКалі кансерватыўная тэрапія не дае чаканага эфекту або вадзянка першапачаткова вялікая, то хвораму паказана выкананне хірургічнай аперацыі, мэта якой накіроўваецца на выдаленне здзіўленага органа. У залежнасці ад клінічнага выпадку і аснашчанасці лячэбнай установы могуць выконвацца такія ўмяшанні:\nхолецистэктомия з класічным доступам - выдаленне органа выконваецца праз разрэз пярэдняй брушной сценкі (у апошнія гады ўжываецца ўсё радзей);\nлапараскапічная холецистэктомия - выдаленне жоўцевага праводзіцца з мінімальнай траўматызацыяй навакольных тканін праз міні-разрэзы пры дапамозе лапароскопа.\nПры наяўнасці супрацьпаказанняў да выканання холецистэктомии выконваецца дрэнажаванне жоўцепратокаў.\nПасля правядзення ўмяшання хвораму паказана стандартнае пасляаперацыйнае лячэнне, якое рэкамендуецца пасля холецистэктомии. Яно можа ўключаць у сябе:\nпрыём анальгетыкаў, антыбіётыкаў;\nЛФК і інш.\nТэрміны выпіскі і аднаўлення працаздольнасці залежаць ад прымененай для выдалення здзіўленага органа методыкі. Пасля лапараскапічных холецистэктомий хворыя аднаўляюцца нашмат хутчэй.\nПры своечасовым выяўленні і лячэнні вадзянкі зыход захворвання ў большасці выпадкаў спрыяльны. Пры парыве бурбалкі ў хворага могуць развівацца пагражаюць жыцця крывацёку. Зыход такога ўскладнення вадзянкі, як перытаніт, залежыць ад своечасовасці і якасці аказанай хірургічнай дапамогі.\nДля папярэджання развіцця вадзянкі жоўцевай бурбалкі рэкамендуецца выконваць наступныя правілы:\nЗвяртацца да ўрача своечасова для лячэння ўсіх запаленча-інфекцыйных захворванняў.\nСвоечасова і рэгулярна прымаць прапісаныя доктарам прэпараты.\nВыконваць прызначаную спецыялістам дыету.\nПры першых жа сімптомах парушэнняў у страваванні або ўзнікненні боляў звяртацца да гастроэнтерологу для правядзення ўсебаковага абследавання.\nПры з'яўленні прыкмет жоўцевай колікі, боляў у правым падрабрынні тупога або якая ныла характару, якія аддаюць у плячо, лапатку ці спіну, варта звярнуцца да гастраэнтэролага. Пасля правядзення шэрагу абследаванняў (УГД, КТ, МРТ і інш.) Лекар прызначыць лячэнне або парэкамендуе звярнуцца да чэраўной хірургу для выдалення жоўцевага пузыра.\nВадзянка жоўцевай бурбалкі выклікаецца кампрэсіяй або татальнай закаркаваннем жоўцевай пратокі і суправаджаецца навалай ў паражніны органа экссудата. Пасля пузырного сценкі расцягваюцца і становяцца больш тонкімі, і гэтыя змены здольныя станавіцца прычынай разрыву жоўцевай, крывацёкаў і перытанітам. Пры своечасовым лячэнні паталогія можа паспяхова ўхіляцца кансерватыўным або хірургічным шляхам.\n← Пневмоторакс: прычыны, сімптомы і неадкладная дапамога\nБарацьба з эпідэміяй па расійскай методыцы →\nАнгіна: прычыны і сімптомы\nСродак ад меланомы - у нашым імунітэце\nБутэрброд з каўбасой - забойнае спалучэнне


Нягледзячы на тое, што вытрыманая ў вытанчанай мове ўвесь час гучыць, шмат сацыяльных даследаванняў сапраўды проста падлік рэчы. У эпоху вялікіх дадзеных, даследчыкі могуць разлічваць больш чым калі-небудзь, але гэта не азначае аўтаматычна, што даследаванні павінны быць сканцэнтраваны на падліку ўсё больш і больш рэчаў. Замест таго, каб, калі мы будзем рабіць добрыя даследаванні з вялікімі дадзенымі, мы павінны спытаць: якія рэчы варта падліку? Гэта можа здацца зусім суб'ектыўны пытанне, але ёсць некаторыя агульныя заканамернасці.\nЧаста студэнты матывуюць іх падліку даследаванні, кажучы: я буду лічыць тое, што ніхто ніколі не што падлiчаны раней. Напрыклад, студэнт можа сказаць, многія людзі вывучалі мігрантаў, і многія людзі вывучалі двайнят, але ніхто не вывучаў мігрантаў блізнят. Матывацыя адсутнасць звычайна не прыводзіць да добрага даследаванняў. Вядома, могуць быць важкія прычыны для вывучэння мігрантаў двайнят, але той факт, што яны не былі вывучаны, перш не азначае, што яны павінны быць вывучаныя ў цяперашні час. Ніхто не ніколі не падлічвалі колькасць нітак на дыван у маім кабінеце, але гэта не азначае аўтаматычна, што гэта будзе добры навукова-даследчы праект. Матывацыя адсутнасць накшталт як кажуць: глядзіце, ёсць адтуліна там, і я буду працаваць вельмі цяжка, каб запоўніць яго. Але, не кожнае адтуліну павінна быць запоўнена.\nЗамест таго , каб матывуючы адсутнасцю, я думаю , што падлік прыводзіць да добрага даследаванні ў двух сітуацыях, калі даследаванне з'яўляецца цікавым або важным (або ў ідэале абодва). Напрыклад, вымераючы ўзровень беспрацоўя з'яўляецца важным, паколькі ён знаходзіцца ў паказчыку эканомікі, што прыводзіць палітычныя рашэнні. Як правіла, людзі маюць даволі добрае пачуццё таго, што важна. Так, у пакінутай часткі гэтага падзелу, я збіраюся даць тры прыклады, дзе падлік цікавы. У кожным канкрэтным выпадку, даследчыкі не разлічвалі бессістэмна, а яны разлічвалі ў вельмі пэўных умовах, якія паказалі важную інфармацыю пра больш агульных уяўленняў аб тым, як сацыяльная праца сістэм. Іншымі словамі, шмат таго, што робіць гэтыя канкрэтныя практыкаванні для падліку цікавым не ў саміх дадзеных, яна зыходзіць ад гэтых больш агульных ідэй.\nНіжэй я прадстаўлю тры прыклады на: 1) працоўнага паводзін кіроўцаў таксі ў Нью-Ёрку (раздел 2.4.1.1), 2) фарміраванне дружбы студэнтамі (раздел 2.4.1.2) і 3) сацыяльныя медыя паводзін цэнзуры кітайскага ўрада (раздел 2.4.1.3). Тое, што гэтыя прыклады падзяляюць тое, што ўсе яны паказваюць, што падлік вялікія дадзеныя могуць быць выкарыстаны для праверкі тэарэтычных прадказанняў. У некаторых выпадках вялікія крыніцы дадзеных дазваляюць зрабіць гэты падлік адносна непасрэдна (як у выпадку Нью-Ёрк Таксис). У іншых выпадках даследчыкі павінны мець справу з непаўнатой шляхам аб'яднання дадзеных разам і операционализации тэарэтычных пабудоў (як і ў выпадку фармавання дружбы); а ў некаторых выпадках даследчыкі павінны сабраць свае ўласныя дадзеныя назіранняў (як і ў выпадку сацыяльнай цэнзуры сродкаў масавай інфармацыі). Як я спадзяюся, што гэтыя прыклады паказваюць, для даследчыкаў, якія змаглі задаць пытанні, якія вас пытанні, вялікія дадзеныя мае вялікія перспектывы.


Канвертаваць Малаві Kwachas (MWK) і Veritaseums (VERI) : Калькулятар абменнага курсу\nМалаві квач (MWK) і Veritaseum (VERI) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Малаві квач і Veritaseum пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 16 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Малаві квач. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Veritaseum валюты па змаўчанні. Націсніце на Veritaseums або Малаві Kwachas канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nМалаві квач гэта валюта, у Малаві (МВт, MWI). The Veritaseum гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал MWK можа быць запісаная MK. Сімвал VERI можа быць запісаная VERI. Малаві квач дзеліцца на 100 tambala. Абменнага курсу Малаві квач Апошняе абнаўленне 16 верасень 2019 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the Veritaseum Апошняе абнаўленне 16 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. MWK каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. VERI каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Канвертаваць Украінская грыўна (UAH) і Унцый золата (XAU) : Калькулятар абменнага курсу\nУкраінская грыўна (UAH) і Унцый золата (XAU) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Украінская грыўна і Унцый золата пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 1 жнівень 2021.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Украінская грыўна. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Унцый золата валюты па змаўчанні. Націсніце на Унцый золата або Украінская грыўна канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nУкраінская грыўна гэта валюта, у Украіна (UA, UKR). Сімвал XAU можа быць запісаная Au Oz. Украінская грыўна дзеліцца на 100 kopiykas. Абменнага курсу Украінская грыўна Апошняе абнаўленне 1 жнівень 2021 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Унцый золата Апошняе абнаўленне 31 ліпень 2021 ад Kitco. UAH каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. XAU каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Канвертаваць Гватэмальскім Quetzales (GTQ) і Рыял Саудаўскай Аравіі (SAR) : Калькулятар абменнага курсу\nГватэмальскім Кетсаль (GTQ) і Саудаўскі рыял (SAR) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Гватэмальскім Кетсаль і Саудаўскі рыял пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 19 жнівень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Гватэмальскім Кетсаль. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Саудаўскі рыял валюты па змаўчанні. Націсніце на Рыял Саудаўскай Аравіі або Гватэмальскім Quetzales канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nГватэмалы Кетсаль гэта валюта, у Гватэмала (GT, GTM). Саудаўскі рыял гэта валюта, у Саудаўская Аравія (SA, САУ). Гватэмалы Кетсаль таксама вядомы як Кетсалов. Саудаўскі рыял таксама вядомы як Рыял Саудаўскай Аравіі. Сімвал GTQ можа быць запісаная Q. Сімвал SAR можа быць запісаная SRls. Гватэмалы Кетсаль дзеліцца на 100 centavos. Саудаўскі рыял дзеліцца на 100 halalat. Абменнага курсу Гватэмалы Кетсаль Апошняе абнаўленне 19 жнівень 2019 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Саудаўскі рыял Апошняе абнаўленне 12 жнівень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. GTQ каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. SAR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Дзярждэп ЗША прыязджае ў Мінск\n11:00 18.10.2016 (абноўлена 15:27 18.10.2016) Атрымаць кароткую спасылку\nГэта першы візіт дэлегацыі Дзярждэпу ў Беларусь пасля парламенцкіх выбараў, якія прайшлі ў краіне.\nМІНСК, 18 кас — Sputnik. Візіт намесніка памочніка дзяржсакратара ЗША па справах Еўропы і Еўразіі Брыджыт Брынк чакаецца ў Мінске 18 кастрычніка, паведамляе сайт Аб'яднанай грамадзянскай партыі.\n© Фото: официальный аккаунт посольства США в Беларуси в Facebook\n"Працоўная сустрэча лідэраў АГП з намеснікам памочніка Дзяржсакратара ЗША па справах Еўропы і Еўразіі Брынк запланаваная на 16:30", — паведамілі ў АГП.\nУ пасольстве ЗША журналістам таксама пацвердзілі, што дадзены візіт адбудзецца, запланаваны сустрэчы прадстаўніка Дзярждэпу з прадстаўнікамі беларускіх уладаў, грамадзянскіх арганізацый. Больш падрабязнай інфармацыі аб праграме наведвання рэспублікі прадстаўніком Дзярждэпартамента пакуль няма.\nПалітыка, Дзяржаўны дэпартамент ЗША, Брыджыт Брынк, Мінск


16-га Дзень салідарнасьці адзначаць і ў Варшаве\n16 травень 2006, 11:15\nАляксей Дзікавіцкі, Варшава У Польшчы, дзе Дзень салідарнасьці зь сем’ямі зьніклых палітыкаў і беларускімі дэмакратычнымі сіламі адзначаецца ўжо восьмы раз, сёньня было вырашана сабрацца каб падсумаваць вынікі працы, зробленай за гэты час – акрамя гэтага ў цэнтры Варшавы з самога ранку зьявіўся на адзін дзень намёт, які прастаяў паўтары месяцы насупраць беларускай амбасады.\nКалі акцыя салідарнасьці адбывалася ў Варшаве ўпершыню летась у восень, дык у ёй узялі ўдзел толькі некалькі дзясяткаў чалавек, потым гэта ўжо былі сотні, а да сталіцы далучыліся два дзясяткі польскіх гарадоў. На мітынгах прамаўлялі вядомыя палітыкі, грамадзкія дзеячы. Антось Цялежнікаў, лідэр Зьвязу на карысьць дэмакратыі ў Беларусі – галоўнага арганізатара дзён салідарнасьці, кажа, што цяпер надышоў час падсумаваць зробленае.\n(Цялежнікаў: ) “Думаю, што прыйшоў час падсумаваць, што мы зрабілі і адсюль рашэньне адзначыць дзень салідарнасьці менавіта такім чынам – канцэртам і абмеркаваньнем. Тут намёт наш стаіць, які быў каля амбасады. Зьбіраем подпісы пад патрабаваньнем вызваліць палітвязьняў”.\nПрадстаўнікі Зьвязу на карысьць дэмакратыі ў Беларусі кажуць, што за апошнія месяцы ўпэўніліся, што ў Польшчы добра разумеюць, што такое салідарнасьць.\n(Цялежнікаў: ) “Такіх акцыяў, як у Польшчы нідзе за мяжой Беларусі не было. Палякі найлепш паказалі сябе, мы бачым, што яны найлепш разумеюць, што такое салідарнасьць. Тыя акцыі, што адбываліся ня толькі 16-га, але і ў іншыя дні, як я мяркую, прынесьлі шмат карыснага для справы набліжэньня свабоды і дэмакратыі ў Беларусі. Трэба працягваць працу, бо перад намі, магчыма яшчэ даўжэйшы шлях, чым за намі”.\nНа дзень салідарнасьці ў Варшаву запрошаны таксама беларускі гурт “ZET”.


12.06.2021 11:59 Навіны рэгіёнаў\nЗ рэалізацыяй адукацыйных праектаў па навучанні дзяцей праграмаванню на Аршаншчыне азнаёміліся прадстаўнікі Дагестана.\nОрша з’яўляецца адной з першых у краіне эксперыментальных пляцовак, дзе апрабаваліся адукацыйныя пілотныя праекты “Праграмаванне ў асяроддзі Scratch” і “Інфарматыка без разеткі”. Менавіта тут на базе IT-акадэміі “КомпАС” прайшла падрыхтоўку першая педагагічная каманда, удзельнікі якой потым сталі цьютарамі для сваіх калег з усёй краіны.\nЯк расказаў намеснік дырэктара Парка высокіх тэхналогій Аляксандр Марцінкевіч, распрацаваныя ў ходзе рэалізацыі сумеснага з Міністэрствам адукацыі Рэспублікі Беларусь праекта па навучанні праграмаванню школьнікаў пачынаючы з 2 класа (пачаўся ў 2016 годзе) матэрыялы з 2017 года знаходзяцца ў адкрытым доступе. За апошнія чатыры гады на курсах у ПВТ прайшлі падрыхтоўку больш за 5 тысяч педагогаў, уключаючы настаўнікаў пачатковых класаў. Сёння каля 60 тысяч іх навучэнцаў вывучаюць асновы праграмавання. Згаданы вопыт унікальны для краін постсавецкай прасторы. Пасля стварэння базы ў Оршы была адпрацавана тэхналогія, дзякуючы якой можна штогод запускаць новыя пілотныя адукацыйныя праекты.\nУпэўненасць, што ўстановы адукацыі раёна працягнуць развівацца ў гэтым напрамку, выказаў начальнік упраўлення па адукацыі райвыканкама Андрэй Загурскі. Госці з Расіі наведалі ІТ-акадэмію “КомпАС” і яслі-сад № 44 Оршы, пацікавіліся іх вучэбна-метадычным і матэрыяльна-тэхнічным забеспячэннем, сустрэліся з педагогамі.\nПраграмаванне для дашкольнікаў праз гуль...


“Чарнобыльскі шлях” пачнецца ля Акадэміі навук\n02 красавік 2009, 20:37\nУ аргкамітэт, які зоймецца падрыхтоўкай “Чарнобыльскага шляху”, увайшлі Лявон Баршчэўскі, Віктар Івашкевіч, Вінцук Вячорка, Сяргей Калякін і Анатоль Лябедзька.\nНа прэсавай канфэрэнцыі Віктар Івашкевіч апавёў, што арганізатары ня маюць фінансавых сродкаў на правядзеньне акцыі, але лічаць, што матэрыяльную базу для гэтага могуць стварыць самі людзі.\n“У нас адзіная магчымасьць, якой мы карыстаемся, — гэта мабілізацыя сродкаў і людзкіх рэсурсаў зь беларускага грамадзтва. Сто чалавек, якія набудуць па сьцягу — гэта ўнёсак. Замест таго, каб мы гэтыя сто сьцягоў набылі і раздавалі.\nВінцук Вячорка і Віктар Івашкевіч на прэсавай канфэрэнцыі ва ўправе БНФ\nДа арганізацыі далучаюцца ўсе структуры дэмакратычных сілаў. Спадзяемся, што яны таксама прыкладуць намаганьні.\nАб’ём агітацыі зьвязаны з аб’ёмам людзей і арганізацый, якія далучаюцца да падрыхтоўкі“.\nВінцук Вячорка адзначыў: нягледзячы на тое, што галоўнай праблемай застаецца слабая інфармаванасьць насельніцтва пра сапраўдныя наступствы Чарнобылю, акцыя ўсё роўна мае палітычны кантэкст.\n“Заўсёды гэтая акцыя, на жаль, мела палітычны характар. Любыя вымаганьні грамадзтва ад уладаў, ці яны зьвязаныя з галоснасьцю пра рэальныя маштабы Чарнобылю, ці з палітыкай, скіраванай на зьберажэньне здароўя нацыі, а не фальшывага прэстыжу цяперашняй улады, — гэтыя ўсе патрабаваньні непазьбежна заўсёды палітызаваліся.\nКаб нават і хацелі, усё роўна немагчыма застацца ў рамках экалягічна постчарнобыльскіх тэзаў“.\nВіктар Івашкевіч паведаміў, што бліжэйшым часам інфармацыя пра “Чарнобыльскі шлях” будзе распаўсюджвацца сярод рабочых буйных прадпрыемстваў.\n“МАЗ ня будзе працаваць ад 20 красавіка па 10 траўня. Але да 20 красавіка мы плянуем і на МАЗе, і на трактарным, і на вялікіх прадпрыемствах распаўсюдзіць інфармацыю пра мэты, якія ставяць перад сабой арганізатары „Чарнобыльскага шляху“, і запрасіць іх на акцыю”.\nЯк апавёў Віктар Івашкевіч, арганізатары ўпэўненыя, што на акцыю выйдуць перш за ўсё чытачы недзяржаўных газэт.\n“Мы разьлічваем, што прыйдуць усе чытачы і слухачы незалежнай прэсы, якія жывуць у Менску. Яны цалкам абазнаныя ўва ўсіх сытуацыях і праблемах. Раз яны слухаюць і чытаюць незалежныя СМІ, то яны ёсьць прыхільнікамі дэмакратычных зьменаў у беларускім грамадзтве.\nАле дзеля таго, каб гэтыя зьмены адбыліся, ім, кожнаму зь іх трэба выйсьці на “Чарнобыльскі шлях”. Мы бярэм на сябе юрыдычную адказнасьць і ледзь што — Івашкевіч і Вячорка будуць сядзець на Акрэсьціна. А ім папросту трэба легальна прыйсьці і прайсьціся”.\nЧаму меншае ўвага да чарнобыльскіх праблемаў?


Рейд по неблагополучным семьям в Шумилино — Шумилино. Новости Шумилино и Шумилинского района. Герой працы. Герой труда. Районная газета\nРейд по неблагополучным семьям в Шумилино\n23.06.2014 shumilino176Комментарии on Рейд по неблагополучным семьям в Шумилино\nПра цыгарэтны смурод і п’яную мамку\nУ рамках акцыі “Сям’я без насілля” на мінулым тыдні члены раённай міжведамаснай групы правялі рэйд па сацыяльна небяспечных сем’ях. Разам са старшым інспектарам інспекцыі па справах непаўналетніх РАУС А. М. Селязнёвай, сацыяльным педагогам Шумілінскага сацыяльна-педагагічнага цэнтра Г. М. Бараноўскай і настаўніцай СШ № 2 Н. В. Чаплевай мы наведалі адзінаццаць сем’яў у райцэнтры і ў Светласельскім.\nМногія з дзяцей летам наведваюць школьныя аздараўленчыя лагеры, некаторыя пайшлі працаваць. Як правіла, з тымі, хто заняты карыснай справай, і праблем няма. Сацыяльных педагогаў, міліцыянераў і настаўнікаў хвалююць якраз тыя, хто нічым не займаецца. Вось такіх і цягне на розныя прыгоды. Так, кампанія падлеткаў залезла ў чужы дом. Не, не дзеля крадзяжу, а каб “правесці свой вольны час”.\nЯшчэ адну дзяўчыну ўзялі на школьны кантроль з-за таго, што яна часта прапускала школьныя заняткі. Мала таго, уцякала з дому і дзесьці бадзялася некалькі дзён.\nНа гэты раз дзяўчына была дома. Адчыняем дзверы ў кватэру, нос адразу “зрывае” смуродны дым: ён сінявата-шэрай дымкай ахутвае ўсе тры пакоі – дыхаць няма чым. У такім смуродзе сядзяць і кураць падлеткі.\nАглядаем умовы жыцця дзяцей. Калі сказаць, што непарадак ва ўсіх пакоях, гэта будзе мякка і недакладна. Тут нейкі вэрхал: усюды тоўсты слой пылу, адзенне звалена нейкімі кучамі, вокны брудныя, на кухні гара нямытага посуду, падлога даўно не бачыла мокрай анучы. Бачна, што гэты непарадак накапіўся не за дзень-два. Члены міжведамаснай групы даюць тэрмін на ўборку, і праз некалькі дзён абяцаюць зноў наведаць гэтую сям’ю.\nА вось для наступнай сям’і – ніякіх папярэджанняў. Заходзім у кватэру, а там – поўным ходам балююць. Бацькі месячнага дзіцяці і ягоная бабуля п’юць гарэлку. І ніхто не думае, што кормячай маці гэтага рабіць нельга. Як высветлілася, маці праходзіла ўжо лячэнне ў лячэбна-працоўным прафілакторыі. Пасля вяртання быццам бы і будавала планы на новае жыццё, не піла. Нават марыла ўзнавіць свае бацькоўскія правы ў адносінах да старэйшай дачкі, якая знаходзіцца ў апякунскай сям’і. Але жыццё пайшло па нахільнай, на стале зноў з’явілася бутэлька. І калі ў раённай бальніцы жанчыну праверылі на алкатэстар, фельчары даліся дзіву: як можна было з 2,17 праміле алкаголю ў крыві даглядаць немаўля? Яго змясцілі ў дзіцячае аддзяленне райбальніцы. Пакуль што разам з маці, пад наглядам медыкаў. “Жанчыну выклікаем на камісію па справах непаўналетніх, – тлумачыць Г. М. Бараноўская. – Будзем настойваць прайсці кадзіроўку ад алкагольнай залежнасці. У адваротным выпадку немаўля будзе змешчаны ў Дом дзіцяці”.\nНепрыемна здзівіла і яшчэ адна сям’я. Жанчына некалькі месяцаў не працуе, грошы “на хлеб” для сваёй унучкі дае бабуля. Але гэтага не хапае, бо маці яшчэ і выпіць любіць. У кватэры адключана электраэнергія, не хапае прадуктаў харчавання. Жанчыну выклікалі на камісію па справах непаўналетніх, будзе вырашацца пытанне аб змяшчэнні дзіцяці ў прытулак, бо дома няма спрыяльных умоў для жыцця і выхавання.


АНТ: Мы запрашалі Алексіевіч у сваё ток-шоу\nТэлеканал АНТ пракаментаваў выпадак з запісам перадачы «Наша раніца», падчас якой удзельніцу Вольгу Мжэльскую папрасілі не згадваць у эфіры імя нобелеўскага лаўрэата Святланы Алексіевіч.\n— Абмяркоўвалі змест будучага сюжэту. Мяне папрасілі назваць жанчын, якія натхняюць. Я назвала сярод іх Святлану Алексіевіч. Мяне папрасілі назваць іншую гераіню, бо рэдакцыйная палітыка не прапусціць Алексіевіч, — распавяла «Нашай Ніве» ўдзельніца перадачы Вольга Мжэльская.\nБеларуская асацыяцыя журналістаў звярнулася па каментар да прэс-сакратара АНТ Ірыны Рамбальскай.\n— Калі ўважліва праглядзець эфір АНТ або забіць у пошукавіку на нашым сайце імя Святланы Алексіевіч, вы ўбачыце, што Святлана часта згадваецца ў нашых матэрыялах. Больш за тое, два тыдні таму мы запрашалі яе ў адну з галоўных нашых грамадска-палітычных праграм «Аб'ектыўНа» з Дзмітрыем Бачковым, на што атрымалі адмоўны адказ.\nІмаверна таму, што ў Святланы не было магчымасці прыйсці ў гэты дзень. Але мы заўсёды рады бачыць яе ў нас у эфіры і чакаем адказу на запрашэнне. Можам запэўніць, што ніякай рэдакцыйнай палітыкі няма і быць не можа.\nШто тычыцца канкрэтнага выпадку, зараз праводзіцца наша ўнутранае расследаванне. Мы будзем рабіць высновы пасля гутаркі з канкрэтным журналістам, — сказала прэс-сакратар АНТ сайту БАЖ.


http://spring96.org/be/news/93697 2019 2019-08-14T13:02:10+0300 2019-08-14T13:02:10+0300 2019-08-14T15:39:27+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/mihail_zhemch_1.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n"Вясна" ў Дзень Народзінаў палітвязня Міхаіла Жамчужнага прапануе ўспомніць пяць фактаў з яго жыцця.\n1. Міхаіл Жамчужны — навуковец\nДа таго, як Міхаіл Жамчужны стварыў арганізацыю "Платформа", ён працаваў у Віцебскім тэхналагічным універсітэце. Там кіраваў лабараторыяй, займаючыся праблемамі прамысловага вырабу вадароду. Міхаіл за час працы ва ўніверсітэце стаў кандыдатам тэхнічных навук і аўтарам некалькіх навуковых манаграфій і распрацовак.\nМіхаіл Жамчужны першы ў краіне зарэгістраваў самаробны аўтамабіль на альтэрнатыўным паліве. Пра яго гаварылі так: таленавіты вучоны, не заангажаваны ў палітычную дзейнасць.\nНават у месцах пазбаўлення волі ён працягвае займацца навуковай дзейнасцю. У апошнім жнівеньскім лісце віцебскім праваабаронцам Міхаіл паведаміў, што завяршыў працу над манаграфіяй па тэме імпульснай плазмы і ў галіне новых мэтадаў палёту апаратаў цяжэйшых за паветра з гнуткім крылом. «Гэта новыя і прарыўныя дасягненні высокага ўзроўню», — паведамляе навуковец.\n2. Кінуў працу ў універсітэце праз несправядлівасць у дачыненні да сваіх правоў\nУ 2006 годзе навуковымі распрацоўкамі і дзейнасцю навукоўца нечакана зацікавіўся КДБ. Супраць кіраўніка лабараторыі распачалі крымінальную справу. Міхаілу прапанавалі супрацоўнічаць з КДБ: даць паказанні супраць начальства. Але ён адмовіўся. У 2007 годзе яго асудзілі на 5 гадоў пазбаўлення волі па артыкуле 210 Крымінальнага кодэкса «Крадзеж шляхам злоўжывання службовымі паўнамоцтвамі».\nПасля суда Міхаіл Жамчужны спрабаваў абскардзіць свой прысуд, аднак гэта не прывяло ні да якіх вынікаў. Пасля вызвалення ў 2012 годзе Міхаіл прынцыпова не вярнуўся ва ўніверсітэт. Ён не хацеў вяртацца ў месца, дзе яго абвінавацілі і здрадзілі.\nМіхаіл вырашыў заняцца дзейнасцю ў сферы правоў зняволеных. Ён стаў сябрам арганізацыі "Платформа", дзе займаўся зборам інфармацыі пра сітуацыю ў месцах зняволення. Пасля ліквідацыі "Платформы" стаў сузаснавальнікам новай арганізацыі "Платформа Інавэйшн".\n3. Другі турэмны тэрмін Міхаіл атрымаў за раскрыццё звестак, якія складаюць службовую тайну\nМіхаіла Жамчужнага арыштавалі праз тыдзень пасля абвяшчэння прысуду ў дачыненні да дырэктара ЧКПУ "Платформа Інавэйшн" Андрэя Бандарэнка. Падрабязнасці пра абставіны крымінальнай справы супраць Міхаіла Жамчужнага не выдаюцца. Адвакат адмовіўся ад кантактаў, матывуючы гэта падпіскай пра неразгалошванне звестак.\n10 ліпеня 2015 года Віцебскі абласны суд прызнаў яго вінаватым па артыкулах 376 (ч. 1, ч. 2), 375 (ч. 1) і 431 (ч. 1, ч. 2) КК (наўмыснае раскрыццё звестак, якія складаюць службовую тайну; незаконнае набыццё (выраб) сродкаў для сакрэтнага атрымання інфармацыі, што складае службовую тайну; дача хабару). Міхаіла Жамчужнага прысудзілі да шасці гадоў пазбаўлення волі ў калоніі строгага рэжыму.\n4. Абскарджваючы прысуд суда, Жамчужны атрымаў больш строгае пакаранне\nМіхаіл Жамчужны, нязгодны з прысудам Віцебскага абласнога суда, падаў скаргу ў Вярхоўны суд. 23 кастрычніка судовая калегія па крымінальных справах Вярхоўнага суда разгледзела касацыйную скаргу, але прызначыла Жамчужнаму больш строгае пакаранне — шэсць з паловай гадоў пазбаўлення волі.\nМіхаіл Жамчужны ўжо адбыў большую палову тэрміну. На волю ён павінен выйсці ў студзені 2022 года.\n5. Беларускімі праваабаронцамі Міхаіл Жамчужны прызнаны палітычным зняволеным\nБеларускія праваабарончыя арганізацыі прызналі Міхаіла Жамчужнага палітычным зняволеным у адпаведнасці з Кіраўніцтвам па вызначэнні паняцця "Палітычны вязень".\nПад тэкстам заявы падпісаліся старшыня праваабарончага цэнтра "Вясна" Алесь Бяляцкі, старшыня Беларускага Хельсінкскага камітэта Алег Гулак, старшыня праўлення Цэнтра прававой трансфармацыі (Lawtrend) Алена Танкачова, кіраўнік камітэта дапамогі рэпрэсаваным «Салідарнасць» Іна Кулей, кіраўніца Беларускага дакументацыйнага цэнтра Раіса Міхайлоўская, прэзідэнтка Беларускага дома правоў чалавека імя Барыса Звозскава Таццяна Равяка і экс-старшыня Беларускай асацыяцыі журналістаў Жанна Літвіна.\nНапішы палітвязьню і павіншуй яго з Днём Народзінаў!\n"Вясна" падрыхтавала інструкцыю, для тых, хто хоча напісаць зняволеным, але не ведае з чаго пачаць. Як пісаць лісты ў месцы зняволення, якія ёсць асаблівасці і лайфхакі, распавядае Яна Ганчарова, каардынатарка праекта "РосУзник" і праваабаронца "Human Constanta".\n14.08.2019 Тэгі: грамадства, палітвязьні


Калектыў Іванаўскай падатковай інспекцыі ўстойліва ўваходзіць у лік лідараў падатковага ведамства\nКампетэнтнасць, ветлівасць, адказнасць – вось асноўныя рысы, уласцівыя супрацоўнікам Іванаўскай падатковай інспекцыі. Калектыў Іванаўскай падатковай інспекцыі ўстойліва ўваходзіць у лік лідараў падатковага ведамства па Брэсцкай вобласці, а ў 2008 годзе стаў лепшым сярод раённых падатковых інспекцый краіны. 15 яе супрацоўнікаў узнагароджаны Ганаровымі граматамі інспекцыі МПЗ Рэспублікі Беларусь па Брэсцкай вобласці і Іванаўскага райвыканкама, грашовымі прэміямі і падарункамі.\nА былы намеснік начальніка падатковай службы Марыя Паўлаўна Дарагакупец у 1999 годзе ўзнагароджана нагрудным знакам «Выдатнік падатковай службы» за высокі прафесіяналізм і значны ўклад у забеспячэнне своечасовага і поўнага паступлення падатковых плацяжоў у бюджэт.\nВядома, што поспех працы любой арганізацыі наўпрост залежыць ад удала падабранага персаналу. Да кадравага складу даручанай яму інспекцыі Уладзімір Сцяпанавіч Казак адносіцца асабліва патрабавальна.\n– Я ганаруся сваёй работай і лічу яе вельмі значнай, бо знаходжуся на службе, закліканай абараняць эканамічныя інтарэсы дзяржавы. Менавіта мы кантралюем захаванне падатковага заканадаўства, правільнасць і своечасовасць выплаты падатковых і іншых абавязковых плацяжоў, дапамагаем фарміраваць бюджэт нашай рэспублікі, павышаць яе дабрабыт. І прадстаўляць яе павінны спецыялісты эрудзіраваныя, неабыякавыя і адказныя, – расказвае ён. – Такія, як Марыя Аляксееўна Цябук – галоўны бухгалтар; Раіса Міхайлаўна Скала і Інэса Сяргееўна Марзан – галоўныя дзяржаўныя падатковыя інспектары; Ірына Паўлаўна Баль – намеснік начальніка аддзела і многія іншыя супрацоўнікі.\nМарыя ФЕДАРУК, «НТ»,


ЗЬ БЕЛАРУСКІХ СІЛАВЫХ СТРУКТУРАЎ ТОЛЬКІ КГБ ЗАЯЎЛЯЕ, ШТО АДРЭАГУЕ НА ПАДЗЕІ Ў АФГАНІСТАНЕ\nАднак канкрэтна пра гэтыя крокі мне ў КГБ не паведамілі — спаслаліся на закрытасьць ведамства.\n(Котаў: ) "У сьвеце ўсё ўзаемазьвязана... Што тычыцца пэўных апэратыўных захадаў, то ў 90% выпадкаў мы ніколі пра іх не распавядаем. Але сказаць, што мы ніяк ня будзем рэагаваць на гэтыя падзеі, я не магу. Пэўныя дзеяньні будуць", — заявіў Радыё Свабода кіраўнік цэнтру сувязяў з грамадзкасьцю КГБ Фёдар Котаў.\nМіністар унутраных справаў Уладзімер Навумаў заявіў сёньня раніцай, што рэжым працы беларускай міліцыі пасьля атакі амэрыканскіх сілаў на Афганістан не зьмяніўся. Прэсавая служба МУС патлумачыла, што гэта азначае: працягваюцца ўзмоцненыя дзяжурствы на транспартных вузлах, у аэрапортах і на вакзалах, вакол амбасадаў і ўрадавых аб'ектаў паводле загаду, які паступіў пасьля трагедыі 11 верасьня ў Нью-Ёрку і Вашынгтоне. Неабходнасьці ўводзіць дадатковыя захады бясьпекі кіраўніцтва міліцыі ня бачыць.\nГэткую ж пазыцыю заняло і Міністэрства абароны. Намесьнік кіраўніка прэсавай службы Леанід Захаранка кажа, што пакуль падзеі ў Афганістане непасрэдна нас не датычаць, таму і рэагаваць няма патрэбы. Захаранка не пацьвердзіў зьвесткі пра тое, што проціпаветраныя войскі быццам нясуць узмоцненае дзяжурства.\n(Карэспандэнт: ) "Ці праўда, што ўвялі дадатковае дзяжурства?"\n(Захаранка: ) "Не, не. Усё па-ранейшаму, нас гэта не датычыць. Мы займаемся сваёй справай — баявой вучобай".\nУ Мытным камітэце і Камітэте памежных войскаў пасьля падзеяў 11 верасьня быў узмоцнены кантроль за людзьмі й транспартнымі плынямі, што праходзяць празь мяжу. Гэты ўзмоцнены рэжым, паводле прэсавага цэнтру Савету Бясьпекі, захоўваецца і зараз.\nАднак калі я зьвярнуўся да знаёмага мытніка ў аэрапорце "Менск-2", той патлумачыў, што ніякіх канкрэтных зьменаў гэты "ўзмоцнены кантроль" не азначае. "Правяраем, як правяралі раней. Мы заўсёды павінны быць пільныя. А кіраўніцтву заўсёды трэба нешта рапартаваць наверх, вось і прыдумляюць байкі пра надзвычайны кантроль", — сказаў мытнік з мытнага пункту ў аэрапорце.


Славутасць Трыкатажная фабрыка Свiтанак ў Жодзіне - Экскурсіі Мінск Беларусь - Мабільная версія\nТрыкатажная фабрыка «Свiтанак» ў Жодзіне\nТып: Вытворчыя будынкі і аб'екты Статус: Фабрыкі і заводы Рэспубліка Беларусь, Мінская вобл., г. Жодзіна, вул. 8 сакавіка, 1\nБудынак цяперашняй трыкатажнай фабрыкі «Світанак» быў пабудаваны ў 1975 годзе, калі была ўтворана Жодзінская швейна-трыкатажная фабрыка - філіял Мінскага вытворчага аб'яднання «Прагрэс». У 1981 годзе пры швейна-трыкатажнай фабрыцы было пачата будаўніцтва фабрыкі трыкатажнага палатна.\nПершы комплекс па вытворчасці трыкатажнага палатна быў уведзены ў дзеянне ў 1985 годзе, а ўжо ў 1986 годзе быў здадзены ў эксплуатацыю другі комплекс - фарбавальна-аздобная вытворчасць. У сувязі з гэтым у 1986 Жодзінская швейна-трыкатажная фабрыка была ператворана ў самастойны суб'ект гаспадарання - «Жодзінскае вытворчае швейна-трыкатажнае аб'яднанне», а ў 1991 годзе Вытворчае швейна-трыкатажнае аб'яднанне стала сусветна вядомай фірмай ААТ «Свiтанак». Сёння ААТ «Свiтанак» - прызнаны лідэр Беларусі па вытворчасці трыкатажнага бялізны і верхняга трыкатажу для дзяцей і дарослых.\nПлошча прадпрыемства складае 10,7 га. Прадпрыемства мае ў сваім складзе вязальны, фарбавальны, падрыхтоўча-закройны і швейны цэха, у якіх працуюць больш за 3 тысячы работнікаў. Асартымент вырабаў пастаянна абнаўляецца: укараняюцца новыя мадэлі, артыкулы трыкатажных палотнаў, распрацоўваюцца каларыты для набіваных малюнкаў, новыя рэцэптуры для фарбавання. Штомесяц выпускаецца каля 500 мадэлей адзення.\nУ асноўным спажыўцамі прадукцыі прадпрыемства з'яўляюцца Рэспубліка Беларусь (каля 55% выпускаемай прадукцыі) і Расійская Федэрацыя (каля 40%). У Рэспублікі Беларусь сваю прадукцыю акцыянернае таварыства рэалізуе праз уласныя фірмовыя крамы і рознічную гандлёвую сетку. У Расею ААТ «Свiтанак» пастаўляе свой трыкатаж праз уласныя гандлёвыя дамы, а таксама праз буйных дылераў. Акрамя гэтага, прадукцыя прадпрыемства пастаўляецца на рынкі Італіі, Германіі, Нідэрландаў, краін СНД і Балтыі.\nРазмяшчэнне на карце - Трыкатажная фабрыка «Свiтанак» ў Жодзіне\nАдрас Рэспубліка Беларусь, Мінская вобл., г. Жодзіна, вул. 8 сакавіка, 1 GPS Google: 54.085987′ N, 28.306817′ E


Вярхоўны суд адмовіў усім. Акрамя Цярэшчанкі\n06 верасень 2012, 16:52\nУвечары 6 верасьня Вярхоўны суд Беларусі завяршыў разгляд скаргаў незарэгістраваных кандыдатаў у дэпутаты Палаты прадстаўнікоў пятага скліканьня. Суд адмовіў моладзеваму актывісту Артуру Фінькевічу і актывісту кампаніі «Гавары праўду» Міхасю Пашкевічу.\nТакім чынам, з 19 зваротаў задаволены толькі адзін — былога кандыдата ў прэзыдэнты Віктара Цярэшчанкі. Чатыры гады таму, на папярэдніх выбарах, скаргаў таксама было 19, але тады задаволілі дзьве.\nМіхась Пашкевіч на сёньняшнім пасяджэньні асабіста не прысутнічаў. У тэлефоннай размове ён сказаў «Свабодзе», што ў гэтым ня трэба шукаць ніякага палітычнага падтэксту. Маўляў, давялося зьехаць зь Менску ў панядзелак па сямейных справах, і вярнуцца на суд ён не пасьпявае. А асабістая прысутнасьць альбо адсутнасьць на рашэньне ўсё роўна не паўплывала б — упэўнены ён:\n«Мы ішлі на гэтыя выбары не як на сапраўдныя выбары, не для таго, каб стаць дэпутатамі. Мы ж цудоўна разумеем, дзе жывем. І таму мы ішлі на выбары, каб па максымуме скарыстаць мажлівасьці, якія дае выбарчая кампанія.\nІ, шчыра, я абсалютна не засмучаны такім рашэньнем. Маё сумленьне перад самім сабой чыстае. Я ведаю, што мы сабралі паўтары тысячы сапраўдных подпісаў, што мы сабралі іх аднымі зь першых. І я цудоўна ведаю, як пільна мы іх правяралі. Мне важна было падчас кампаніі давесьці самому сабе — ці здатны я выканаць мінімальныя патрабаваньні да кандыдата? Мае сумленьне чыстае. Я лічу, што выканаў гэтую працу добра».\nЗа некалькімі працэсамі ў Вярхоўным судзе назіраў юрыст Павал Сапелка. Ён падзяліўся са «Свабодай» сваімі меркаваньнямі:\n«У прынцыпе разгляд спраў у Вярхоўным судзе быў па форме і зьмесьце вельмі падобны да выбарчай кампаніі. То бок бачнасьць законнасьці, бачнасьць захаваньня судовых працэдур існуе, быццам бы гэтыя працэдуры нейкім чынам захоўваюцца. Аднак на выхадзе ўсё роўна атрымліваецца тое рашэньне, якое ў вялікай ступені адлюстроўвае агульны стан выбарчай сыстэмы. І агульны стан захаваньня правоў удзельнікаў выбарчага працэсу».\nСваю думку спадар Сапелка падмацоўвае канкрэтным прыкладам з разгляду скаргі незарэгістраванага кандыдата ў дэпутаты Сяргея Парсюкевіча:\n«Суд вельмі яскрава паказаў, што Выбарчы кодэкс у нас то працуе, то не працуе, што для адных кандыдатаў ён працуе так, а для іншых — інакш. Так, на апошніх прэзыдэнцкіх выбарах подпісы за аднаго вельмі вядомага кандыдата зьбіралі не сябры яго ініцыятыўнай групы. І калі іх на гэтым злавілі, то нарадзілася пастанова ЦВК, паводле якой зьбіраць подпісы дазваляецца не сябрам ініцыятыўнай групы. А сябры могуць пасьля ставіць сваю візу на такіх аркушах. Гэта прыклад таго, як ЦВК, па сутнасьці, парушыла нормы кодэксу, каб дагадзіць аднаму кандыдату.\nГэтыя правілы павінны былі распаўсюдзіцца і на ўсіх іншых удзельнікаў выбарчага працэсу. Аднак у Вярхоўным судзе разглядаецца скарга спадара Парсюкевіча і заяўляецца, што парушэньнем ёсьць збор подпісаў не чальцом ініцыятыўнай групы. Таму адразу хацелася задаць пытаньне: чаму для адных кандыдатаў адны патрабаваньні, а для іншых — іншыя? Правілы гульні павінны быць ідэнтычнымі для ўсіх».


Кубак Чапскага - выставка в Минске. Расписание, стоимость входа, отзывы к выставке на afisha.relax.by\nВремя работы пн. — вс.: c 11:00 до 19:00 (касса до 18:30)\nЗ 11 жніўня ў Доме-музеі I з'езда РСДРП пачне працу выстава "Кубак Чапскага", якая прымеркавана да дня нараджэння Карла Чапскага 15 жніўня.\nПіва - адзін з самых старажытных напояў, магчыма ідзе каранямі ў ранні неаліт (прыкладна 9500 год да н. э., калі пачалося вырошчванне збожжавых культур).\nУ Беларусі піваварства - адна з самых найстарэйшых галін вытворчасці. У дарэвалюцыйны перыяд дзейнічала шмат дробных прадпрыемстваў. З ростам канцэнтрацыі вытворчасці ў гэтай галіне ўзнікалі акцыянерныя таварыствы - "Багемія" у Мінску (1873), "Лівенбрэй" ў Віцебску (1878 г.), "Сіндыкат піваварных заводчыкаў Паўночна-заходняга краю" у Оршы (1883).\nКараль Гутэн-Чапскі, часцей проста Караль Чапскі (15 жніўня 1860-1904) - гарадскі галава Мінска з 1890 па 1901 гады. У 1894 пабудаваў каменны піваварны завод (цяпер "Аліварыя") і іншыя адміністрацыйныя будынкі. Піва выпускалася па нямецкай рэцэптуры.\nСёння існуе вялікая колькасць людзей, якія займаюцца калекцыянаваннем разнастайнай піўной атрыбутыкі: піўныя коркі, куфлі, кубкі, падстаўкі і іншае. У многіх краінах існуюць клубы, якія аб'ядноўваюць калекцыянераў, з дапамогай якіх штогод праходзяць так званыя піўныя біржы на якіх можна памяняць, набыць неабходную атрыбутыку і папоўніць ўласную калекцыю.\nНа выставе будуць прадстаўлены калекцыі піўных этыкетак, коркаў, падставак, куфляў, якія адносяцца да гісторыі піваварства ў Беларусі, а таксама краін Еўропы (Чэхіі, Германіі, Бельгіі і інш.).\nАкрамя таго, можна будзе азнаёміцца з "піўной" гісторыяй Мінска: на выставе будуць прадстаўлены гістарычныя дакументы і фатаграфіі аднаго з найстарэйшых прадпрыемстваў Беларусі - завода "Аліварыя".


Што можа змяніцца пасля парламенцкіх выбараў | Белорусский Партизан Беларускі Партызан: Новости политики Беларуси: факты, события, люди\nШто можа змяніцца пасля парламенцкіх выбараў\nВыбарчая кампанія ў Палату прадстаўнікоў набліжаюцца да фіналу. Які вынік можа задаволіць асноўных гульцоў.\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка рабіў «разнавектарнае» выказванні пра тое, як павінны прайсці выбары. З аднаго боку, «Нам сёння няма неабходнасці ... ужо занадта падскокваць і сябе паказваць. Хто нас не ведае? Ведаюць і мяне, і ўлада, і парламент. Таму трэба роўна і акуратна падысці да выбараў, правесці іх годна».\nЗ іншага боку, 16 верасня на сустрэчы са старшынёй Палаты прадстаўнікоў Уладзімірам Андрэйчанкам Лукашэнка сказаў: «Калі ў нас існуюць сапраўдныя апазіцыйныя партыі - і яны павінны вылучаць сваіх кандыдатаў і абараняць іх у ходзе перадвыбарнай кампаніі. Гэта таксама вельмі важна. Парламент павінен прадстаўляць ўсе слаі нашага грамадства».\nПаўлюк Быкоўскі, "Наше мнение"


Самы дасведчаны на вакзале чалавек – RH.by\nСамы дасведчаны на вакзале чалавек\nЗа 30 гадоў, што Ала Прастакова працуе на чыгуначным вакзале, змянілася не толькі станцыя, умовы работы, але і пасажыры.\nАла Валянцінаўна працуе на маладзечанскім вакзале ад 1980 года. Спачатку дзяжурнай па вакзале, цяпер – дзяжурнай па выдачыдаведак. Станцыя і будынак вакзала моцна змяніліся за 30 гадоў. Але ж гэта здарылася не раптам, а ішло паступова. Прыкметныя перамены адбыліся пасля рэканструкцыі, якая завяршылася ў верасні 2008 года – вакзал стаў больш сучасным. Змяніліся, на думку Алы Прастаковай, і пасажыры. Але, у адрозненне ад вакзала, не ў лепшы бок. “Раней, мне здаецца, пасажыры былі больш добрымі. Цяпер яны, асабліва моладзь, нецярплівыя і нецярпімыя. Электрычка літаральна на 10 хвілін спазнілася, а малады мужчына тут жа скандал учыніў. Маўляў, чаму я павінен чакаць, я грошы заплаціў!.. Тлумачэнні, што на адным з участкаў провад абарваўся, магло здарыцца нашмат большае няшчасце, слухаць не захацеў”.\nУ Алы Валянцінаўны многа даволі розных абавязкаў: яна дае даведкі па тэлефоне і пры асабістым звароце, сочыць за маніторамі відэаназірання (на станцыі, у памяшканнях і на платформах, усталяваныя 16 камер), кіруе трыма табло і аўтаматызаваным дыктарам. Тэхніка не можа цалкам замяніць чалавека: тэрміновыя аб’явы таксама робіць дзяжурная па выдачы даведак. Ёсць камп’ютарызаваная даведка, але асноўнае – расклад электрычак, кошт праезду да вялікіх станцый, іншую інфармацыю Ала Валянцінаўна ўжо ведае на памяць. “Гэта самы дасведчаны чалавек на вакзале: валодае ўсёй аператыўнай інфармацыяй, трымае сувязь з дзяжурным па станцыі. Ад яе “нітачкі” разыходзяцца ва ўсе бакі. На гэтай пасадзе працуюць добра падрыхтаваныя людзі, якія ведаюць усе нашы правілы”, – так ахарактарызавала работу дзяжурнага па выдачы даведак начальнік вакзала Надзея Сталпінская.\n“Цяпер нашмат лягчэй – нам столькі апаратуры дапамагае! А раней усё рабілі самі: і табло набіралі, і аб’яўлялі прыбыццё-адпраўленне цягнікоў, і на тэлефанаванні ў даведку адказвалі, і ў Мінск званілі, заказвалі месцы для нашых пасажыраў на цягнікі, што ідуць праз Маладзечна”, – успамінае Ала Прастакова.\nНекалькі дзесяцігоддзяў таму, калі толькі пачынала працаваць, моцна стамлялася. Найбольш ад тэлефона і размоваў з пасажырамі. Прыйшоўшы дадому, ні з кім не магла гаварыць, хацелася цішыні. А рабіць аб’явы па гучнагаварыцелі “жыўцом” баялася толькі ў першы дзень. Расказвае, што тады яна зачынялася, фіранкі акенца завешвала, прасіла калегаў выйсці, каб ніхто не глядзеў, толькі тады пачынала гаварыць. А пасля прывыкла.\nКлопату і цяпер хапае. Пасажыры, як і 30 гадоў таму, спазняюцца на цягнікі – у гэтым людзі не змяніліся. А то і адстаюць ад свайго саставу. Стаянка ў Маладзечне 3-4 хвіліны, а яны бягуць у буфет. Вядома, не паспяваюць, застаюцца на станцыі, чакаюць свой багаж, які на бліжэйшым прыпынку здымаюць з цягніка.\nДаводзіцца і медыкаў для пасажыраў выклікаць. Нядаўна ў адной жанчыны здарыўся інфаркт – цягнік затрымалі на 20 хвілін, яе агледзелі дактары, аказалі першую дапамогу. Але ад шпіталізацыі яна адмовілася і паехала далей, у Гродна.\nЗдараецца і так, што чалавек у цягніку памірае. Тады дзяжурная па выдачы даведак выклікае і медыкаў, і міліцыю. Рэчы здымаюць, пасля шукаюць сваякоў памерлага, якія іх забяруць.\nНа вакзале падлічылі: за змену ў даведку паступае да 400 тэлефанаванняў. Тэлефон звоніць літаральна кожную хвіліну, а то і не раз. Асабліва многа – пасля 17 гадзін, калі людзі прыходзяць з работы дадому. Цікавяцца раскладам цягнікоў, коштам праезду да пэўнай станцыі, у колькі адпраўляецца з Мінска электрычка да Баранавічаў… Спакайней становіцца толькі пасля 24 гадзін. Але тэлефануюць і ў 1.30, і ў 1.58, і ў 3 гадзіны ночы. Бывае цяжка зразумець, што чалавек хоча. Напрыклад, калі пытаецца, як даехаць да Казахстана. Да Казахстана – і ўсё. Назву станцыі ў гэтай немалой краі не не ведае. А то ў 2 гадзіны ночы патэлефанаваў мужчына і спытаў: “У колькі з могілак адпраўляецца бліжэйшы аўтобус да чыгуначнага вакзала?” Бываюць пытанні зусім не па адрасе: як даехаць да нейкага прадпрыемства ці ўстановы ў Маладзечне, да санаторыя ў Маладзечанскім раёне. Але дзяжурная па выдачы даведак і ў такіх сітуацыях спрабуе дапамагчы.\nДзяжурныя па выдачы даведак працуюць пазменна – па 12 гадзін, з 8 да 20 і з 20 да 8 гадзін. Сама Ала Валянцінаўна прывыкла і да такога графіка, і да начных зменаў. А сям’я разумее – і сыны, і муж таксама працуюць на чыгунцы. У начных зменах, па словах Алы Прастаковай, не страшна. “Я ж на вакзале не адна – ёсць яшчэ дзяжурны па вакзале, пасажыры, міліцыя”, – тлумачыць яна.\nСпецыяльна на гэта не вучаць. І Ала Прастакова, закончыўшы школу ў роднай Подберазі Валожынскага раёна, паехала ў Латвію атрымоўваць не чыгуначную спецыяльнасць. Вучылася ў Елгаве на здымшчыцу пражы. Але па спецыяльнасці працавала нядоўга. Прыйшла на чыгуначны вакзал і засталася. Тут з мужам сваім пазнаёмілася.\nКалегі яе хваляць: вельмі добразычлівая, камунікабельная. З усімі ў добрых адносінах. І да пасажыраў ставіцца прыязна і са спагадай – на кожнага, нават самага скандальнага, у яе хапае цярпення. “Наш дэвіз: пасажыр заўсёды мае рацыю. Але ж пасажыры бываюць і з розным характарам, і з розным настроем”, – тлумачыць начальнік вакзала Надзея Сталпінская.\nПредыдущая статьяАсуджаныя наркаманы\nСледующая статьяНямецкія студэнты – маладзечанскім дзецям


Агляд гульні 9th Dawn III – Gamovich\nHome / Агляд гульні 9th Dawn III\nby admin | Водгукі | 0 Comments | 23 August 2021\nГульні ў стылі Dungeon Crawler былі адной з першых, выпушчаных для ПК, і адной з прычын іх выхаду на платформу было выкарыстанне мышы і клавіятуры, каб забяспечыць новы вопыт. Стыль гульні супадаў. У гэтых гульнях вы звычайна наведваеце цёмныя месцы і падзямелля і шукаеце праклятыя і схаваныя скарбы ў розных магілах. Наша гульня сёння таксама ў гэтым стылі.\nГэтая гульня называецца 9th dawn III, і студыя распрацоўкі гульняў Valorware узяла на сябе задачу зрабіць гэтую гульню і выдаць яе. Кошт гульні складае 16 даляраў і будзе даступная для платформаў ПК і Android у 2020 годзе. Наведайце вэб -сайт Gamovich, каб даведацца, ці варта перажыць гульню. Перш за ўсё, пачнем з гісторыі гульні, якая ў цэлым адыгрывае важную ролю ў гульнях Dungeon Crowler; Вядома, стваральнікі гульні вырашылі не занадта зацыклівацца на гэтай частцы, і я паважаю іх рашэнне, і разам мы проста разгледзім гэтую гісторыю.\nГісторыя ў тым, што вы ўваходзіце ў свет гульняў як асаблівая сіла. На працягу ўсяго сюжэту вам будзе прапанавана паехаць на возера Мейсан, таму што там заваяваны чароўныя землі, якія перакрываюць вам шлях, і вам трэба змагацца з існуючымі ворагамі. Пасля гэтых падзей вы дасягнеце замка Лорвік, і ваша галоўная мэта ў гульні будзе вызначана, і вы знойдзеце крыніцу гэтых злых істот, а таксама дасягнеце галоўнай мэты і адкрыеце для сябе сакрэты нячыстай сілы, цёмныя падзямелля і небяспечныя балоты Крыж адзін над адным і супрацьстаяць істотам падзямелля ўнутры гульнявога замка.\nСтыль бою ў гульні вызначаецца як ўзлом і абалонка, так што ў гульні вам будзе прадастаўлена вялікая колькасць зброі, кожнае з якіх мае свае асаблівыя магчымасці, і вы павінны выбраць правільную зброю для сваіх ворагаў. Знішчыць у гульні. Свет гульняў вельмі шырокі, і вы нават можаце ўпершыню згубіцца ў яго асяроддзі, і вы паступова атрымаеце гульню.\nНа жаль, інтэрфейс гульні і меню некалькі складаныя і не маюць добрага дызайну, і лепш было б мець больш просты гульнявы інтэрфейс, і гэта адзін з негатыўных момантаў гульні. Гульня вельмі кіраваная навыкамі, і вам трэба будзе разблакаваць новыя навыкі на працягу ўсёй гульні, каб выжыць у жорсткім свеце гульні. У гульні ёсць шмат навыкаў, якія складаюцца з баявых мастацтваў або навыкаў будаўніцтва і выжывання, такіх як рыбалка ці кулінарыя, а навучанне кожнаму з навыкаў гульні паступова прывядзе вас да непераможнасці на працягу ўсёй гульні.\nПавольна і стваральнікі гульні пакінулі вас настолькі адкрыты такім чынам, што ў рэшце рэшт, набыўшы ўсе навыкі гульні, вы зможаце стаць сапраўды непераможнымі. Разнастайнасць прадметаў і гульнявых аб’ектаў у гульні вельмі вялікая, і ў гульні вы знойдзеце больш за 1400 відаў прадметаў. Змагацца з гульнявымі ворагамі – задача не з лёгкіх (спачатку), і вам трэба шмат практыкавацца, каб змагацца з гэтымі істотамі. Гульня ставіць на ваш шлях больш за 200 розных тыпаў ворагаў, што паказвае высокую дакладнасць стваральнікаў гульні ў стварэнні ідэальнага ўзлому і слэша. Графіка гульні, аднак, асабіста для мяне непрымальная.\nУ мяне няма праблем з тэкстурай гульні і яе простым дызайнам, але ў гульні можна ўбачыць шэраг старых тэкстур, якія лепш прадставіць больш сучасную выяву ў складку, якая, на жаль, мае на дадзены момант не адбылося. Вядома, з пункту гледжання дызайну і размяшчэння гульнявых этапаў, яна працавала вельмі добра, і ў гэтай частцы нічога не сказана.\nУ цэлым гэтага дастаткова для гульні такога памеру, і вы напэўна з гэтай часткай справіцеся гульні, і я прапаную вам не прымаць гэтую частку занадта цяжка. 9th dawn III – не ідэальная гульня, але яна дастаткова добрая, каб забавіць вас некаторы час. Недахопы гульні, акрамя графічнай часткі, не моцна ўплываюць на агульны гульнявы працэс, і калі вы іх ігнаруеце, гульня можа прапанаваць шмат.\nЯ рэкамендую гэтую гульню больш для мабільных платформаў, чым іншыя платформы, але зноў жа, выбар гульні – гэта ваша меркаванне, і наогул, на мой погляд, калі вы зацікаўлены ў хакерскіх і слэш -бітвах, і вы думаеце, спалучаючы гэты стыль баёў з гульнёй Dungeon Crawler Цікава, што гэтая гульня – адзін з лепшых варыянтаў перад вамі, і вы можаце атрымліваць асалоду ад, а з іншага боку, калі вам не падабаецца марнаваць шмат часу на гульню і не спраўляецеся з гульнявая графіка, гэтая гульня не можа задаволіць вас. Дзякуй за агляд гэтай гульні на вэб -сайце Gamovich, і я спадзяюся, што вам спадабаўся агляд гэтай гульні, і мы далі вам неабходныя парады пры куплі гэтай гульні.