Сцягнуць AIM 8.0.10.2 – Vessoft\nЧат, Вэб-камеры, Галасавая сувязь /\nМэта – праграмнае забеспячэнне для тэкставага, галасавога і відэапаведамлення. Асноўныя асаблівасці праграмнага забеспячэння ўключаюць у сябе зносіны ў чаце або відэа-канферэнцыі, абмен файламі і імпарт спісу кантактаў з іншых прыкладанняў. AIM дазваляе адпраўляць або пераадрасаваць паведамленні на мабільныя тэлефоны з магчымасцю шыфравання размоў. Праграмнае забеспячэнне таксама мае прылады для налады сістэмы гукавых апавяшчэнняў для розных кантактаў. Праграма мае інтуітыўна зразумелы і просты ў выкарыстанні інтэрфейс.\nАбмен тэкставымі, галасавымі і відэа паведамленнямі\nАдпраўка паведамленняў на мабільныя тэлефоны\nAIM Адпаведнага праграмнага забеспячэння:\nWinSCP 5.11.2 Standard і Portable


Сачыненне на тэму «Мой любімы настаўнік» — Bel Klass\nУ мяне няма асобна любімага настаўніка. Для мяне ўсе настаўнікі — любімыя. Складана вылучыць кагосьці аднаго, які б падабаўся больш, чым іншыя настаўнікі.\nАле аднаму настаўніку ў мяне асаблівае стаўленне. Гэта Крылова Ірына Георгіеўна. Яна выкладае ў нашым класе геаметрыю. Я шчаслівая, што менавіта Ірына Георгіеўна выкладае ў нашым класе такі складаны і важны прадмет, як геаметрыя. Ірына Георгіеўна цудоўна ведае свой прадмет. Гэты настаўнік даступна і зразумела даносіць матэрыял да ўрока вучняў.\nАле акрамя гэтага Ірына Георгіеўна светлы чалавек. На яе ўрокі ходзіш з нейкім асаблівым настроем, а з якой цікавасцю рашаць задачы і прыклады, калі табе ўсе зразумела з пройдзенага матэрыялу. Я разумею, як цяжка да нас данесці матэрыял урока, але Ірына Георгіеўна з майстэрствам робіць гэта. Часам мы, вядома, растройваем яе ацэнкамі за кантрольныя работы, але тут жа стараемся іх выправіць. Я думаю, кожнаму настаўніку хочацца, каб іх вучні добра паспявалі па іх прадмеце. І напэўна, настаўнікам так прыемна, калі вучні дасягаюць поспеху.\nМногія вучні, якіх вучыла Ірына Георгіеўна памятаюць яе, паважаюць. Мая старэйшая сястра вучылася ў Ірыны Георгіеўны і да гэтага часу ведае яе прадмет вельмі добра. Настаўнікам заўседы прыемна, калі вучні ім удзячныя. Мы заўсёды павінны паважаць нашых настаўнікаў, якія не шкадуючы сіл і часу, настойліва і цярпліва навучаюць нас.Аб ёй можна гаварыць шмат, але я думаю, што ўжо і так усё зразумела. Бо выдатных настаўнікаў шмат і кожнага мы павінны памятаць ўсе жыццё. Таму што, толькі дзякуючы ім і нашым бацькам мы дамагаемся чагосці ў жыцці, працуем, вучым сваіх дзяцей. І затым іх вопыт, які атрымліваем, пераходзіць з пакалення ў пакаленне. Усе настаўнікі мусяць быць каханыя намі.\nА мы павінны быць удзячныя настаўнікам за тое, што яны, не гледзячы ні на што, выконваюць свой доўг. Мы ніколі не павінны забываць сваіх настаўнікаў, якія адкрываюць нам дарогу ў дарослае жыццё.\nХочацца сказаць: «Вялікі дзякуй за тое, што вы ёсць!\n1 12 731 галасоў\nKakaxa 01.02.2016 в 19:02


Старшыня суда прызнала скаргу Кастуся Жукоўскага неабгрунтаванай\nhttps://spring96.org/be/news/46645 2011 2011-10-20T09:55:45+0300 2011-10-20T09:55:45+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/sud.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nСтаршыня суда Чыгуначнага раёна Гомеля Таццяна Адрыбец прызнала скаргу Кастуся Жукоўскага неабгрунтаванай. Нагадаем, канфлікт у судзе адбыўся 11 кастрычніка, пры разглядзе адміністрацыйнай справы ў дачыненні аднаго з арганізатараў Народнага сходу Валерыя Сляпухіна. Падтрымаць актывіста прыйшлі каля двух дзесяткаў чалавек. Але па звыклай практыцы гомельскіх судоў, супрацоўнікі ўстановы ўсе высілкі накіравалі на тое, каб судовае паседжанне прайшло без прысутнасці сяброў Валерыя Сляпухіна і журналістаў. Напрыклад, Кастусь Жукоўскі ніяк не мог даведацца, дзе і калі адбудзецца працяг паседжання над яго паплечнікам, суддзя ж выгнаў яго з кабінета і не адказваў на пытанні. Тады актывіст пайшоў да старшыні суда, Таццяны Адрыбец, і спытаўся, у колькі гадзін і у якім кабінеце будзе працяг справы. Старшыня суда адказала, што разгляд справы працягнецца ў 15.00. Але калі апазіцыянер выйшаў на калідор, ён заўважыў, што суддзя накіроўваецца ў залe, каб працягнуць працэс, хоць і быў ужо абедзенны перапынак, 13.00.\nКастусь Жукоўскі абурыўся і зрабіў заўвагу старшыні суда за тое, што яна яго падманула. Тады Таццяна Адрыбец загадала міліцыянерам «супакоіць» апазіцыянера, і яго прыкавалі кайданкамі да батарэі ацяплення.\nУ адказ на скаргу, якую ён пакінуў у кнізе скаргаў і прапаноў, Таццяна Адрыбец напісала, што «сакратар у калідоры правярала наяўнасць сведкаў, а затым запрасіла ўсіх жадаючых прысутнічаць пры разглядзе справы». «Вось так у судзе адкрыта хлусяць, у мяне дваццаць сведкаў, што справу разглядалі таемна, і ў абедзенны перапынак, а старшыня суда сцвярджае адваротнае. Суддзі нічога не баяцца, і хлусяць, бо ведаюць, што іх прыкрыюць», - абурыўся такім адказам Кастусь Жукоўскі.


Starbucks, вы маглі б зрабіць сацыяльнае паляпшэнне | Martech Zone\nStarbucks, вы маглі б зрабіць сацыяльнае паляпшэнне\nАўторак, снежань 29, 2015 Аўторак, снежань 29, 2015 Douglas Karr\nКалі трэба, я ашчадна цягну карту сацыяльных сетак. Асабіста я, як уладальнік бізнесу, часта сціскаюся, калі бачу, як кліент публічна б'е кампанію ў Інтэрнэце. Асабліва, калі гэта палітыка, і, як правіла, не віна дрэннага прадстаўніка абслугоўвання кліентаў. КСА не часта ўсталёўваюць правілы, гэта звычайна займае хтосьці вышэй і крыху недаступны.\nУ гэтым выпадку, аднак, я мушу падзяліцца гэтым інцыдэнтам публічна, бо ён паказвае на праблемы, з якімі змагаюцца многія кампаніі, калі гаворка ідзе пра сацыяльныя сеткі. Акрамя таго, гэта не проста любая кампанія ... гэта моцны брэнд з маржой прыбытку, якая ў два разы перавышае сярэдні бізнес. Гэта азначае, што яны могуць дазволіць сабе слухаць і дазволіць сабе выправіць гэтую праблему, каб палепшыць сваё становішча ў сацыяльных сетках сярод кліенцкай базы.\nУ гэтыя выхадныя я зрабіў паход назад у Фларыду ў Індыяну. Гэта паездка, якую я праходжу кожны квартал, і я атрымліваю асалоду ад ціхай паездкі, пейзажаў і часу на роздум. Я фанат кавы ("Старбакс" можа здзівіцца, калі на карце нашай "Старбака" ўбачыць наш гадавы бюджэт для нашай невялікай кампаніі) і часта прызначаю прыпынкі ў адпаведнасці з тым, дзе на выхадзе будзе "Старбакс".\nУ Макдону, штат Джорджыя, я выйшаў з I-75 і праехаў некалькі міль да Starbucks. Увайшоўшы ў краму, я зайшоў у мужчынскі пакой і быў у шоку. Смецце перапоўнілася, а падлога была заслана. Я не збіраюся апісваць водар, проста відавочна, што ён даўно наспеў. Не тое каб я не чакаў, што ванны пакой побач з ажыўленай магістраллю будзе бездакорным ... але гэта была не запраўка, гэта была мая любімая "Старбакс".\nЯ стаяў у чарзе і назіраў, як адзін барыста спраўляўся з праездам, а другі бегаў па вар'ятах, не адстаючы ад лініі. Я налічыў 5 дадатковых супрацоўнікаў, якія літаральна стаялі і нічога не рабілі. Атрымаўшы напой, я падышоў да стала, і, здаецца, яго не выціралі гадзінамі. Паміж слядоў разліву на падлозе ляжалі саламяныя абгорткі і сурвэткі. Я застагнаў і выйшаў на вуліцу, дзе зрабіў гэтую фатаграфію і падзяліўся ёю ў Twitter.\n@Starbucks гэты магазін брудны. Унутры, звонку, ванныя пакоі, усё. І куча супрацоўнікаў, якія стаяць вакол. pic.twitter.com/gFFxKEya46\n- Douglas Karr (@douglaskarr) Снежань 27, 2015\nЯ не атрымаў адказу, але іншы паслядоўнік прыслухаўся і спытаў, дзе знаходзіцца Starbucks ... таму я адказаў яму і ўключыў Starbucks.\n@harrisja @Starbucks I-75 у Макдону, штат Джорджыя. У ваннай пакоі не было фотаздымкаў.\nМой арыгінальны твіт быў у 2:11. Нарэшце Starbucks адказаў у 4:09:\n@douglaskarr Мы занепакоеныя - калі ласка, падрабязна адпраўце электронны ліст на twittercustomerservice@starbucks.com з інфармацыяй пра краму: https://t.co/osOKugph5J. Прабачэнні.\n- Дапамога Starbucks (@starbuckshelp) Снежань 27, 2015\nЦьфу. Я так і не адказаў.\nМагчыма, у сезон адпачынкаў людзі ў сацыяльных сетках Starbucks былі занадта занятыя, каб звярнуць увагу на мой твіт. Гэта ўсяго адзін твіт, так? Ну, накшталт. Ці быў я адзіным з усіх людзей, якія ў той дзень наведалі тую брудную краму?\nКолькі людзей, не звязаных з Бакі, увайшло і выйшло з гэтай крамы як першае ўражанне? Колькі маіх паслядоўнікаў трохі страцілі веру ў брэнд, які яны любілі. Колькі абодвух зараз шукае іншую кавярню на дарозе замест Starbucks, бо кансістэнцыя іх цудоўных крам цяпер парушаная? Я ведаю, што хутка не пайду ў гэтую краму.\nВось што я хацеў бы бачыць у твітэры ад Starbucks:\nМы занепакоеныя, патэлефанаваў дырэктар крамы. DM мяне, каб мы маглі зрабіць гэта вам. Джэйсан\nЗнайсці краму было б не цяжка, вы можаце скарыстацца дадаткам Starbucks альбо іх лакатарам:\nВось для Starbucks і любой іншай кампаніі, якая займаецца маніторынгам сацыяльных сетак:\nЧас водгуку - Пакуль я сядзеў у "Старбакс", было б выдатна атрымаць адказ. Праз дзве гадзіны мне паказалі, што ім сапраўды ўсё роўна.\nПашырэнне правоў і магчымасцяў - Ваш чалавек у сацыяльных сетках сапраўды пытаўся me адправіць каму-небудзь па электроннай пошце? Чаму вы не ўпаўнаважаны самі звязацца з кіраўніком крамы?\nзмякчаць - Кампаніі не заўсёды могуць выправіць памылку, але яны могуць палегчыць праблему, праявіўшы пэўную ўдзячнасць. Надаць мне крэдыт на маю карту Starbucks было б выдатна.\nўвасабляць - Мы ўсе ненавідзім безыменныя брэнды. Было б прывабна і асабіста падпісацца сваім імем (я толькі здагадаўся імя).\nЯ ўсё яшчэ прыхільнік Starbucks і спадзяюся, што яны прыслухаюцца да гэтай зваротнай сувязі і палепшаць працэс сацыяльнага маніторынгу.\nКлючавыя словы: Маркетынг ў сацыяльных медыяманіторынг у сацыяльных сеткахадказ у сацыяльных сеткахсацыяльны маніторынгStarbucksсацыяльнаяTwitter\nЛепшыя стратэгіі прыцягнення кліентаў у Інтэрнэце\nШто спыняе арганізацыі ад рэалізацыі стратэгій сацыяльнага продажу?


Беларускі Жуль Верн. Янка Маўр прымаў актыўны ўдзел у арганізацыі прафсаюзаў настаўнікаў - Белорусский профессиональный союз работников образования и науки\nГлавная→О профсоюзе→История→Беларускі Жуль Верн. Янка Маўр прымаў актыўны ўдзел у арганізацыі прафсаюзаў настаўнікаў\nСлавутаму беларускаму пісьменніку, першаадкрывальніку прыгодніцкага жанру ў беларускай літаратуры Янку Маўру ў гэтым годзе споўнілася б 130 гадоў. Сапраўднае імя мастака слова — Іван Фёдараў. Ён нарадзіўся ў Лібаве (цяпер Ліепая, Латвія) у сям'і сталяра. Жыццё не песціла будучага пісьменніка: бацька памёр рана, і дзяцінства хлопчыка праходзіла ў беднасці і нястачы. Але ён паспяхова закончыў пачатковую школу і паступіў у Ковенскае рамеснае вучылішча. Гэтыя гады жыцця будучага пісьменніка адлюстраваны ў аўтабіяграфічнай аповесці «Шлях з цемры».\nПАСЛЯ заканчэння вучылішча юнак паступіў у Панявежскую настаўніцкую семінарыю, з якой яго выключылі з апошняга курса за вапьнадумства. У 1903-м ён здаў экзамены экстэрнам і пачаў працаваць настаўнікам. У 1906 годзе разам з Якубам Коласам і іншымі ўдзельнічаў у нелегальным з'ездзе рэвалюцыйных настаўнікаў у вёсцы Мікалаеўшчына Свержаньскай воласці Мінскага павета. Паліцыя выкрыла з'езд, а Іван Фёдараў патрапіў у лік зачыншчыкаў, быў пазбаўлены права працаваць у навучальнай установе і ўзяты пад нагляд паліцыі. Толькі праз 5 гадоў, у 1911-м, яму ўдалося ўладхавацца выкладчыкам у прыватную гандпёвую школу Мінска, а з восені 1917 года ён стаў настаўнікам геаграфіі і гісторыі ў Мінскай чыгуначнай школе. Выкладаючы геаграфію і гісторыю, ён быў самым любімым настаўнікам вучняў, вёў іх у цікавыя, захапляючыя падарожжы ў глыб гісторыі па вялікай карце свету. Пісаць выкладчык стаў у адказ на вострую зацікаўленасць сваіх вучняў да гісторыка-культурнай спадчыны нашай краіны і іншых народаў свету. Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі Янка Маўр пэўны час загадваў школьным аддзелам Наркамасветы БССР, прымаў актыўны ўдзел у арганізацыі прафсаюзаў настаўнікаў, неаднаразова выбіраўся дэлегатам настаўніцкіх канферэнцый і з'езда.\nПісьменнік ніколі не бываў у заморскіх краінах, але ўмеў паказваць іх так, што яму верылі самыя патрабавальныя чытачы — дзеці. У літаратуру Янка Маўр прыйшоў у сталым узросце, калі яму было больш за 40 гадоў, маючы багаты жыццёвы вопыт. У 1926-1927 гадах у часопісе «Беларускі піянер» надрукаваў першую аповесць на беларускай мове «Чалавек ідзе!», якая распавядала пра першабытных людзей. Спачатку твор задумваўся як своеасаблівы вучэбны дапаможнік аб дагістарычных часах. Поспех быў велізарны, і на часопіс абрынуўся шквал лістоў — юныя чытачы прасілі друкаваць працяг. Таму Янка Маўр вырашыў і далей працаваць у жанры дзіцячай прыгодніцкай і навукова-пазнавальнай літаратуры. Аўтар добра ведаў дзіцячую псіхалогію і са старонак сваіх кніг заўсёды на роўных ставіўся да дзяцей, кажучы пра іх: «Хоць малыя, а чалавекі».\nАбапіраючыся на традыцыі творчасці Жуль Верна, Фенімора Купера, Майн Рыда, пісьменнік стварыў новы, сацыяльны па сваёй сутнасці тыл прыгодніцкага рамана і аповесці. У «Палескіх рабінзонах» (1930) і «ТВТ» (1934) ён адлюстраваў савецкую рэчаіснасць, ярка і праўдападобна апісаў маладых герояў. У 1934 годзе выйшаў фільм «Палескія рабінзоны», дзе Янка Маўр выступіў сцэнарыстам.\nМенавіта ад былых вучняў і ўдзячных чытачоў пісьменнік атрымліваў віншавальныя тэлеграмы, паштоўкі, падарункі, якія зараз захоўваюцца ў фондах Дзяржаўнага музея гісторыі беларускай літаратуры. Тут можна ўбачыць і скрынку з інструментамі, дзе на металічнай пласціне выгравіравана: «Я. Мавру от учащихся трудрезервов». Цікавасць выклікае і экспанат незвычайнай прыгажосці — шкляны графін, аплецены металам, з дарчым надпісам ад вучняў Міленькага і Ванштэйна: «Дорогому учителю Янку Мавру в день 75-летия от учеников торговой школы. 1910 год».\nЯк распавяла загадчык навукова-экспазіцыйнага аддзела Вольга Гулева, сябры — эсперантысты з Вьетнама даслалі бамбукавую змейку. «Справа ў тым, што Янка Маўр добра валодаў мовай эсперанта, — адзначае Вольга Барысаўна. — 3 дапаможнай дзелавой мовай ён пазнаёміўся ў 1904 годзе, але найбольшую цікавасць да яе адчуў у 1920-я гады, калі мова эсперанта атрымала шырокае распаўсюджванне. Пісьменнік быў удзельнікам дзвюх беларускіх канферэнцый эсперантыстаў, III з'езда эсперантыстаў у 1926 годзе. На працягудоўгага часу Маўр вёў вялікую перапіску з мовазнаўцамі свету: Англіі, Новай Зеландыі і гарадоў Пекіна, Будапешта, а таксама Масквы, Омска, Таліна, Рыгі і іншых».\nАкрамя таго, у фондах захоўваюцца рукапісы, дакументы (працоўная кніжка Фёдарава І.М. (1947), фотаздымкі, асабістыя рэчы, а таксама пераклады твораў Янкі Маўра на розныя мовы свету. Некаторыя рэчы ў музей перадала ўнучка пісьменніка Марыя Міцкевіч (сын Якуба Коласа і дачка Янкі Маўра пажаніліся ў 1946 годзе, у літаратараў трое агульных унукаў).\nМарыя Міхайлаўна працуе выкладчыкам вышэйшай матэматыкі Мінскага інстытуга кіравання. На пытанне, што пераняла ад дзеда асабіста яна, адказала вельмі проста: «Цікавасць да гісторыі і культуры замежных краін, а таксама авантурызм у добрым сэнсе гэтага слова». Дарэчы, яна з'яўляецца намеснікам старшыні таварыства «Беларусь — Ірландыя».\n3 1993 года ў Беларусі прысуджаецца Літаратурная прэмія імя Я.Маўра залепшыя творы для дзяцей. Імем пісьменніка названа Мінская абласная дзіцячая бібліятэка. Тое, што зрабіў Маўр у пачатку XX стагоддзя, не ўдалося амаль нікому з беларускіх пісьменнікаў: так ярка паказаць цудоўны свет далёкіх экзатычных краін, а таксама звярнуцца да экзотыкі нашага роднага Беларускага Палесся.\nТаццяна СЦЕШЫЦА. Публікацыя ў газеце «Беларускі час» ад 1-5 лістапада 2013 г.


Мікалай Казлоў: Людзей выкідаюць на вуліцу і яшчэ патрабуюць з іх грошы! | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУлады зразумелі, што пратэсты супраць так званага дэкрэта № 3 «Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства», ці як яго назвалі ў народзе, «Аб дармаедах», могуць быць небяспечнымі. Таму адказ у выглядзе рэпрэсій не прымусіў сябе доўга чакаць. У розных гарадах Беларусі на зборшчыкаў падпісаў за адмену дэкрэта складаюцца адміністратыўныя пратаколы. У Менску «пад пратакол» адным з першых трапіў кіраўнік гарадской арганізацыі Аб’яднанай грамадзянскай партыі Мікалай Казлоў. Цікава, што падставай для завядзення адміністрацыйнай справы стала фота на сайце Аб’яднанай грамадзянскай партыі, на якім бачна, што чалавек, падобны да Мікалая Казлова, збірае подпісы каля Камароўскага рынку.\nУ інтэрв’ю карэспандэнту Радыё Рацыя Генадзю Барбарычу палітык сказаў, што нават і не здзіўлены самім фактам пераследу. Улады нічога новага прыдумаць не могуць. З ідэямі ў іх праблемы.\nМікалай Казлоў: Карыстаючыся заканадаўствам, дзе не прапісана дэтальна, чым адрозніваецца збор подпісаў ад пікетавання, яны тлумачаць заканадаўства, так, як ім надумаецца. І вось звычайны збор подпісаў яны зараз кваліфікуюць як пікет. Калі я ў супрацоўніка, які складаў пратакол, папрасіў растлумачыць прыкметы пікета: з якога моманту пікет лічыцца пікетам, а не проста звычайным стаяннем грамадзяніна на вуліцы, ён адказаў, што калі б вы не вылучалі палітычных патрабаванняў, не пратэставалі супраць дэкрэту, мы б не мелі нічога супраць. Як толькі вы публічна сталі збіраць подпісы за адмену дэкрэта, мы расцанілі гэта як пікет. І без усялякіх сумневаў склаў пратакол на мяне.\nРР: Дзе? У міліцыі якога раёну гэта адбылося?\n— Гэта РУУС Савецкага раёна Менска. Увогуле, мне здаецца, што ў Савецкім раёне «абкатваюць» такія не зусім законныя рэчы. Я ўспамінаю, што адзін з пратаколаў быў на мяне складзены за ўдзел у санкцыяніраваным мерапрыемстве на Дзень Волі.\nДумаю, што з боку міліцыі ідзе такі мэтанакіраваны ціск на Аб’яднаную грамадзянскую партыю, на яе актывістаў, на мяне, як сябра АГП. Ім не падабаецца, што мы публічна збіраем подпісы, што мы не хаваем гэтага. Мы даем магчымасць людзям выказаць сваё меркаванне таксама публічна, бо на вуліцы не кожны набярэцца смеласці напісаць сваё прозвішча, адрас, тэлефон. І такім вось чынам выказаць свае адносіны да гэтага дэкрэта.\nЯ думаю, што гэты дэкрэт відавочна антынародны. Не так даўно па тэлеканале АНТ глядзеў інтэрв’ю з намеснікам кіраўніка падатковай інспекцыі. Ён некалькі завуалявана казаў, што ім, падаткавікам, падабаецца, што гэты дэкрэт ставіць людзей перад выбарам: ці плаціць за тое, што яны не працуюць, ці трымацца за любую працу і за любы заробак. Ён сцвярджаў, што зараз стала складана ўладкавацца дворнікам ці грузчыкам. Але нічога не сказаў пра тое, што рабіць выпускніку ўніверсітэта, напрыклад, інжынеру? Што яму рабіць? Уладкоўвацца дворнікам ці грузчыкам? Як быць? Дзяржава абсалютна не клапоціцца пра працоўныя месцы, хаця Аб’яднаная грамадзянская партыя шмат гадоў раіць і прапануе, як іх ствараць.\nРР Што паказвае збор подпісаў? Як настроены грамадзяне да дэкрэта?\n— Грамадзяне настроены рэзка адмоўна. Я вам скажу больш, калі я хадзіў па выкліку ў РУУС Савецкага раёна, мне было цікава, як яны кваліфікуюць маю справу. Там я размаўляў прыватна з міліцыянерамі, былымі калегамі. Усе да адзінага ставяцца да гэтага дэкрэта дрэнна. Яны лічаць, што яго трэба адмяняць. І гэты абавязак: скласці на мяне пратакол, яны ўспрымалі менавіта як абавязак, як загад, і рабілі гэта не таму, што ўхваляюць гэты дэкрэт. Гэта было відавочна і гэта было прыемна для мяне, як былога супрацоўніка міліцыі.\nРР: Але ж цікава, ці будуць суды і сілавыя структуры, згодна з гэтым дэкрэтам, асуджаць грамадзянаў на 15 сутак арышту, калі людзі будуць адмаўляцца плаціць. Таму што шмат хто ўжо зараз заяўляе: плаціць не будзем, лепш адсядзім. Так што, дзясяткі, ці нават сотні тысяч грамадзянаў могуць апынуцца за кратамі невядома за што?\n— Што тычыцца супрацоўнікаў міліцыі, то і ў іх няпростыя часы зараз. На самой справе, ідзе іх скарачэнне. І атрымліваецца, што тыя, хто з прафесійнай кропкі погляду нічога з сябе не ўяўляе, яны, аддаючы такія незаконныя загады, як скласці пратакол за збор подпісаў, усяляк падкрэсліваюць сваю лаяльнасць рэжыму. Я лічу, што ў іх планах застацца на працы за кошт прафесіяналаў. Зараз няпросты выбар. І па маім адчуванні, для некаторых асабістая адданасць пераважней, чым прафесіяналізм. І баюся, што прафесіяналы, якія маюць веды, досвед і сумленне, сыдуць, а застануцца па большай частцы людзі, гатовыя выканаць любы загад, нават з парушэннем закона. І мяне гэта непакоіць.\nРР: Апазіцыя рыхтуе шэраг акцый супраць дэкрэта №3. 17 лютага — «Марш раз’юшаных беларусаў», 15 сакавіка — «Марш недармаедаў». Дамовіцца пра адзінае мерапрыемства не атрымалася, на жаль. Таму наколькі масавымі могуць быць яны? Якой будзе рэакцыя ўлады?\n— Мне падаецца, што ўсё ж ўлады не дазволяць акцый, будуць ім супрацьдзейнічаць, бо напружанне ў грамадстве відавочнае. Я асабіста збіраю подпісы і бачу стаўленне людзей, іх раздражненне, абурэнне гэтым дэкрэтам. І я мяркую, што нашы бюракраты таксама адчуваюць гэта. Яны таксама разумеюць, што вельмі шмат людзей гэта закранула. І, мабыць, чакаюць, што ў выпадку дазволу збярэцца шмат народу. У нас гэтага баяцца, па ўсялякаму пазбягаюць. І як правіла, вырашаюць такія праблемы не дамоўленасцямі, не палюбоўнай адменай недарэчнага закону, а такімі вось карнымі спосабамі, забаронамі, пратаколамі, штрафамі. Таму я думаю, што наўрад ці ўлады дазволяць. І тым не менш, я лічу, што людзі прыйдуць на плошчу.\nРР: І ўсё ж такі, як Вы адчуваеце, могуць гэтыя грамадскія пратэсты падштурхнуць улады адмяніць дэкрэт ці перарабіць яго?\n— Часткова ўлады ўжо адчуваюць усенароднае абурэнне з нагоды гэтага дэкрэта. І ідзе, хай і дробныя, але саступкі. Калі раней „лісты шчасця” прыходзілі да гастарбайтэраў, якія ездзілі ў Расею, дык цяпер дастаткова прынесці даведку пра тое, што яны там працавалі і з іх здымаецца абавязак плаціць падатак. Таму ўлада адчувае напружанне ў грамадстве і спрабуе неяк змікшыраваць гэты дэкрэт. Хоць нешта перашкаджае ёй адмяніць яго цалкам. Відавочна, яны лічаць гэта недапушчальнай саступкай. Вось такая сялянская ўпартасць… Разлічваюць, што будзе трываць уся краіна, хоць ўсе ведаюць, што вельмі шмат прамысловых прадпрыемстваў і розных установаў перажываюць скарачэнні. Шмат прадпрыемстваў стратных, на мяжы спынення. Людзей выкідваюць на вуліцу і за гэта патрабуюць з іх грошай. Гэта абуральна.\nТаму, па словах Мікалая Казлова, кампанію супраць дэкрэта №3 трэба працягваць. Палітык заклікаў людзей прыходзіць у офісы Аб’яднанай грамадзянскай партыі ў Менску і іншых гарадах краіны і падпісваць зварот за адмену гэтага недарэчнага дэкрэта.


Пасольства ЗША ў Беларусі пашырыла колькасць консульскіх паслуг | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПасольства ЗША ў Беларусі пашырыла колькасць консульскіх паслуг\nПасольства ЗША з 1 лістапада пашырыла колькасць консульскіх паслуг для беларускіх грамадзян, паведамляе прэс-служба дыпмісіі.\n„Пасольства будзе прымаць звароты на выдачу турыстычных і дзелавых віз катэгорый В1/В2 для грамадзян і жыхароў Беларусі 50 гадоў і старэйшых. „Гэта з’яўляецца значным зніжэннем з дзейнага абмежавання ў 70 гадоў„, — адзначаецца ў паведамленні.\nАкрамя гэтага, па візу змогуць звяртацца тыя, у каго тэрмін дзеяння амерыканскай візы любой катэгорыі скончыўся менш як год таму.\n„Пашырэнне консульскіх паслуг з’яўляецца часткай нашай дзейнасці па ўмацаванні амерыкана-беларускіх адносінаў шляхам аблягчэння кантактаў паміж людзьмі. Мы працуем над пашырэннем магчымасцяў консульскага аддзела і плануем павялічыць колькасць візавых паслуг найбліжэйшым часам„, — гаворыцца ў паведамленні.\nНагадаем, колькасць супрацоўнікаў пасольства ЗША ў Менску была скарочаная па патрабаванні беларускага боку ў сакавіку 2008 года пасля ўвядзення Злучанымі Штатамі санкцый у дачыненні да дзяржканцэрна „Белнафтахім” у сувязі з парушэннямі правоў чалавека ў Беларусі. Неўзабаве пасля гэтага пасол Беларусі ў ЗША Міхаіл Хвастоў быў адкліканы з Вашынгтона для кансультацый, а Менск па патрабаванні беларускага боку пакінула пасол Карэн Сцюарт. З тых часоў амерыканскую місію ў Менску ўзначальваюць часовыя павераныя.\nДыпламатычны штат пасольства быў скарочаны з 35 да 5 чалавек. У сувязі з гэтым быў скарочаны пералік консульскіх паслуг, якія яно аказвала беларускім грамадзянам.\nБеларускія грамадзяне вымушаныя звяртацца па візы ў консульскія аддзяленні пасольстваў ЗША ў Маскве, Варшаве, Кіеве і Вільні.\nУ 2014 годзе пасольства аднавіла выдачу віз некаторым катэгорыям грамадзян — студэнтам, удзельнікам праграм абмену, людзям старэйшым за 70 гадоў і тым, у каго раней была амерыканская віза.\nТаццяна Караткевіч наведала Вашынгтон


Cмерць за “Мужыцкую праўду”. Або чаму Міхаіл Мураўёў пастанавіў расстраляць Мацею Цюхну | Газэта ARCHE\nCмерць за “Мужыцкую праўду”\nАбо чаму Міхаіл Мураўёў пастанавіў расстраляць Мацея Цюхну\n21 кастрычніка 1862 года ў вёсцы Войнаўцы Сакольcкага павета Гродзенскай губерні пабіліся два мужыкі, наступствы чаго праз некалькі месяцаў адчула на сабе ўся ваколіца.\nПольскі сялянін. Крыніца: L’Illustration (1863).\nМясцовы селянін Іван Рабічка, вядомы запальчывым норавам, прыехаўшы на кірмаш у Адэльску, пасварыўся з Мацеем Цюхнам з вёскі Зубрыцы. Той, вяртаючыся праз Войнаўцы разам са знаёмым тутэйшым жыхаром Андрэем Банцковічам, вырашыў наведаць Рабічку, каб памірыцца. Але застолле перарасло ў сварку, пад час якой Іван парваў Мацею святочную світку і пагражаў забойствам.\nУ гэты час у Войнаўцах прысутнічаў міравы пасрэднік Церпалоўскі, які для вырашэння канфлікта звярнуўся па дапамогу да мясцовага землеўладальніка Цыдзіка. У выніку вінаватым быў прызнаны Іван Рабічка, прысуджаны да выплаты Цюхну паўтара рубля за парваную світку. У адваротным выпадку злачынцу пагражалі 20 удараў бізуном, якія, урэшце, праз месяц пасля нясплаты штрафа Рабічка і атрымаў.\nПольскія сяляне. Крыніца: L’Illustration (1863).\n31 снежня 1862 года ў вёску Войнаўцы Мінкавіцкай воласці прыбыў земскі іспраўнік Саколкі, які атрымаў паведамленне пра распаўсюджванне “каких-то враждебных правительству прокламаций”.\nПакрыўджаны селянін прыхаваў крыўду да зручнага моманту. І яго не давялося доўга чакаць: 31 снежня 1862 года ў вёску Войнаўцы Мінкавіцкай воласці прыбыў земскі іспраўнік Саколкі, які атрымаў паведамленне пра распаўсюджванне “каких-то враждебных правительству прокламаций”. На фоне чутак пра падрыхтоўку паўстання на землях колішняй Рэчы Паспалітай Рабічка адразу ўцяміў, як адпомсціць крыўдзіцелям. Ён перадаў іспраўніку два экзэмпляры пятага нумару “Мужыцкай праўды”, якая таемна распаўсюджвалася сярод тутэйшых сялян. На судзе 3 студзеня 1863 года Рабічка заявіў, што ў Войнаўцах дзейнічае цэлая таемная арганізацыя па падрыхтоўцы паўстання. Адзін з яе найважнейшых удзельнікаў – 44-гадовы Мацей Цюхна.\nМужыцкая праўда № 5.\nМужыцкая праўда № 5. Адваротны бок.\n13 студзеня пад грыфам “сакрэтна” з Вільні ў Войнаўцы для высвятлення ўсіх абставін справы накіраваліся генерал-маёр Абрамовіч, якога Віленскі губернатар выкарыстоўваў для асаблівых даручэнняў, штабс-капітан корпуса жандармаў Шпэер і аўдзітар Малыгін. На новым допыце Рабічка змяніў першапачатковыя паказанні, адзначыўшы, што “Мужыцкую праўду” знайшоў не ўваткнутай у плот уласнай хаты, а атрымаў ад роднага брата Антона, якому, у сваю чаргу, яе перадаў часоваабавязаны селянін вёскі Гапелы Рыгор Баярчукоў.\nАбрамовіч быў занепакоены такім шырокім арэалам ахопу сялян антыўрадавай літаратурай, таму звярнуўся да кіраўніцтва 2-га стралковага батальёна ў Саколцы з загадам накіраваць да яго вайсковыя падмацаванні. 24 студзеня ў мястэчка Адэльск выправіліся 40 чалавек на чале з прапаршчыкам Дзьякавым.\nЖанчына таксама паведаміла, што людзі збіраліся “для чтения и писания каких-то бумаг противу Правительства”.\nУ Саколцы распачала працу следчая камісія. У ліку яе першых зняволеных апынуліся арыштаваны па даносу Рабічкі Мацей Цюхна і 26-гадовы былы студэнт Пецябургскага ўніверсітэта Іосіф Горчак, паказанні супраць якога дала сваячка Рабічкі – Агата Садкоўская. Жанчына таксама паведаміла, што Горчак разам з пісарчуком з вёскі Зубрыцы Аляксандрам Паўловічам, яго братам фельчарам і шляхцічам Мікалаем Падвысоцкім збіраліся ў хаце селяніна вёскі Войнаўцы Ігната Маркевіча “для чтения и писания каких-то бумаг противу Правительства”. І нягледзячы на тое, што доказаў гэтаму не знайшлі, Горчака, які ў 1862 годзе ўдзельнічаў у студэнцкіх хваляванняў і два месяцы правёў у Кранштадскай крэпасці, адкуль быў сасланы пад нагляд паліцыі ў родную вёску Скарбляны, абвінавацілі ў іншым – укрывальніцтве збеглага Казіміра Станкевіча, які таксама падазраваўся ў распаўсюджванні “Мужыцкай праўды”.\nРабічка пайшоў яшчэ далей, назваўшы мэтаю збору ў хаце Маркевіча напісанне “Мужыцкай праўды”. Ён, сам неадукаваны, не ведаў розніцу паміж друкаваным і напісаным. Але ў следства гэта не выклікала пытанняў. Пытанні з’явіліся толькі тады, калі Рабічка абвінаваціў у саўдзеле ў распаўсюджванні антыўрадавых паперак і падбухторванні да ўдзелу ў паўстанні міравога пасярэдніка Цярпілоўскага і памешчыка Льва Антонавіча Цыдзіка.\nАбрамовіч выявіў у паказаннях 33-гадовага неадукаванага каталіка Івана Юр’ева Рабічкі шэраг недакладнасцяў і відавочных скажэнняў. Напрыклад, Рабічка сказаў, што ніколі не трапляўся ў поле зроку мясцовай паліцыі. Але яшчэ ў 1861 годзе ён быў схоплены аканомам маёнтка Войнаўцы Падвысоцкім пры патраве панскай жывёлы і нават пабіўся з ім. Але памешчык Цыдзік не рашыўся даць далейшы ход справе, нават пасля таго, як Рабічка паспрабаваў уступіць у новую бойку з Падвысоцкім.\nУ справу ўмяшаўся асабіста віленскі генерал-губернатар Міхаіл Мураўёў.\nНа падставе атрыманых звестак Абрамовіч арыштаваў самога Рабічку. Але ў справу ўмяшаўся асабіста віленскі генерал-губернатар Міхаіл Мураўёў. Нягледзячы на выкрытае махлярства Рабічкі, таго было загадана вызваліць ад далейшай крымінальнай адказнасці, паколькі ён назваў прозвішчы многіх з тых, хто ў сакавіку-красавіку 1863 гадоў далучыўся да паўстання.\nУрэшце, Мацей Цюхна быў абвінавачаны ў распаўсюджванні сярод аднавяскоўцаў “Мужыцкай праўды”, угаворванні іх стварыць таемную арганізацыю і не даваць рэкрутаў у царскае войска. Ён гаварыў сялянам, што ў Варшаве ўжо шмат нарыхтавана зброі і адзежы для будучага паўстання, якое пачнецца вясною з выступлення памешчыкаў і шляхты. Маёмасць тых жа, хто не далучыцца да паўстання будзе спаленая, а яны самыя будуць парубаныя сякерамі. Аднойчы на пярэчанне селяніна Свідэрскага “Посмотрим чья сила возьмет”, Цюхна адазваўся: “Я сам, один, вас десятерых своею рукою побью”.\nТаксама ён запэўніваў, што імператара Аляксандра ІІ падстрэліў нейкі рускі і таму цар выехаў на лячэнне за мяжу. Гэтыя звесткі хадзілі па ўсёй ваколіцы. Напрыклад, у вёсцы Номікі іх распавядаў Матэвуш Вароніч, а жыхар той жа вёскі Мацей Шкута гаварыў, што ў Войнаўцах ужо створана змова не даваць рэкрутаў і сяляне рыхтуюцца ісці ў паўстанне.\nУ выніку па даносе Рабічкі былі арыштаваныя таксама сяляне Андрэй Шкута з в. Номікі і Рыгор Гурскі з вёскі Мінькаўцы.\nЗа распаўсюджванне чутак пра падрыхтоўку паўстання і нарыхтоўку ў Варшаве рознай зброі і адзення для паўстанцаў па даносе сяброўкі Антаніны Аброжы шэсць тыдняў за кратамі правяла сялянка Каміла Марцэлевіч, якая так і не прызналася ў злачынстве і не данесла на селяніна Ігната Маркевіча, у якога служыла, пра таемныя начныя сходы ў яго хаце.\nШто тычыцца Мацея Цюхны, то 24 мая па рашэнні Міхаіла Мураўёва ён быў прыгавораны да расстрэла, які павінен быў адбыцца ў Гродне. Аднак напачатку лета яго перавялі ў Саколку, дзе 6 (18) чэрвеня 1863 года ў 10 гадзін раніцы на плошчы побач з Беластоцкай заставай ён і быў пакараны смерцю.\nРабічка ж працягваў дапамагаць расійскім уладам. 22 жніўня студэнту Горчаку быў зачытаны прысуд і ён быў накіраваны ў ссылку ў Пермскую губерню. Іншага ворага Рабічкі, аканома Падвысоцкага адправілі ў ссылку ў Пензенскую губерню. У далейшым Рабічка заняўся вымагальніцтвам грошай, пагражаючы палітычным даносам тым, хто адмовіцца плаціць. Урэшце, 10 траўня 1864 года, Рабічка быў арыштаваны. Аднак дзякуючы яму царскія ўлады саслалі ў Сібір дзясяткі чалавек і расстралялі селяніна Мацею Цюхну.\nГенерал-губернатар Міхаіл Мураўёў “Мужыцкая праўда” Паўстанне 1863-1864


Будзьма беларусамі! » Новае пакаленне. Оперная спявачка Маргарыта Ляўчук\nЯны таленавітыя, харызматычныя, яны ўжо змяняюць наша жыццё. Яны жывуць па сваіх правілах і ператвараюцца ў новых лідараў. Еўрарадыё і фатограф Таццяна Менская працягваюць праект “Лад жыцця. Новае пакаленне”. Сёння нашая гераіня — оперная спявачка Маргарыта Ляўчук.\nМаргарыта Ляўчук нарадзілася ў 1990 годзе ў Брэсце. Сёння — оперная спявачка, акторка, фіналістка расійскага тэлешоў "Вялікая Опера", салістка Вялікага тэатра оперы і балета Беларусі\nНягледзячы на свае антыпышныя формы, так-так, мяне лічаць гіперсэксуальнай. Мужчынскай увагі мне хапае, але заўсёды прыемна, калі кажуць: “Марго, якая ты прыгожая!” Звычайны камплімент, але мужчынская энергетыка і флюіды спрыяюць разняволенню і сэксуальнасці на сцэне.\nТы не можаш да канца расслабіцца, калі з усіх бакоў адчуваеш непрыкрытую зайздрасць. Але тым, якія нешта кажуць у мяне за спінай, я яшчэ і падыграю. Мне нават весела. У нашай прафесіі трэба быць акулай, інакш з’ядуць. Голас — далікатная штука. Я вельмі адданы музыцы чалавек і дзеля спеваў гатовая на ўсё.\nУ маёй лядоўні заўсёды ёсць сала!!! Не смейцеся…\nНядаўна мне давялося спяваць “сюрпрызам” на вяселлі, і я не чакала такой рэакцыі. Нявеста рыдала. Ты разумееш, што чалавек плача ад мурашак па спіне, ад кайфу, ад перапаўнення пачуццяў, калі словамі гэта немагчыма выказаць. У гэты момант я адчуваю тое ж самае! І атрымліваю яшчэ большае задавальненне ад спеваў. Тады голас творыць цуды.\nЛюблю, калі мяне называюць “каралева Марго”. Гэта не карона або кароначка, гэта момант самавыхавання. Калі я была маленькая, мама глядзела на сябе ў люстэрка і казала: “Ну я і малпа!”. Я хвалявалася: гэтак жа нельга, я так рабіць не буду!\nЗдзіўляцца я магу ўсяму, чаму заўгодна, але толькі не сваім поспехам. Што ім здзіўляцца, калі працуеш амаль 24 гадзіны ў суткі. І святкаваць перамогі я доўга не магу, іншым разам можна прайграць. Прыемна, але трэба ісці далей. Адзін літоўскі тэнар мне распавёў гісторыю, як на адным вакальным конкурсе “завалілі” шмат каго з перспектыўных. Перамога дасталася грузінскаму спеваку. Праз пару гадоў “заваленыя” спявалі па ўсім свеце ў операх, а пра таго грузіна ніхто нічога не чуў. Жартавалі, што ён дагэтуль святкуе тую перамогу.\n“Выконвайце маю цішыню!” — такі мой статус “ВКонтакте”. Цішыня вельмі важная для мяне. Не хачу марнаваць сваю энергію, мне не трэба лішніх зносін. Нават дома ўвесь вольны ад музыкі час я імкнуся праводзіць у цішыні. Прыбіраю ў цішыні, зашторваю вокны і сплю ў берушах.


Прадпрымальнікі: страйк пераносіцца на кастрычнік\n01 верасень 2007, 13:40\nВячаслаў Кулік, Менск Сёньня лідэры незарэгістраванага руху “За свабоднае разьвіцьцё прадпрымальніцтва” заявілі аб адмене абвешчанага раней страйку на рынках у Беларусі. Якія прычыны такога рашэньня? Адказы на пытаньне Радыё Свабода наш карэспандэнт высьвятляў у тых, хто раней заявіў аб падтрымцы страйку.\nШостага жніўня ў Сьветлагорску з пратэстам на плошчу перад будынкам райвыканкаму выйшлі прыватныя гандляры. Ад улады яны патрабавалі спыніць канфіскацыю тавараў кантралёрамі з фіскальных органаў.\nКіраўнікі Сьветлагорскага райвыканкаму не абяцалі хуткага выпраўленьня сытуацыі. Прадпрымальнікі вырашылі распачаць страйк першага верасьня.\nГэта – перадгісторыя. А зараз паслухаем лідэра прадпрымальнікаў у Сьветлагорску Анатоля Зьмітровіча:\n“Мы вырашылі, што чым 10-15 гарадоў будуць страйкаваць сёньня, то лепш верасень месяц выкарыстаць на падрыхтоўку. Таму пераносім тэрмін страйку, каб сустрэцца з актывам у Беларусі, добра падрыхтавацца і правесьці страйк ў кастрычніку”.\nЗапытваю ў суразмоўцы, якая цяпер сытуацыя на рынках гораду?\n“Адбыліся нарады кіраўнікоў дзяржаўных структураў. І, вядома, ім ня выгадна мець складаную сытуацыю. Вельмі вялікі рэзананс. Піша прэса, інтэрнэт і, верагодна, што мясцовыя чыноўнікі па шапцы атрымалі за тое, што твораць”.\nСярод больш як 20 гарадоў, дзе прадпрымальнікі падтрымлівалі намеры страйкаваць – райцэнтар Узда на Меншчыне. Гутарым з грамадзкім актывістам Віктарам Крывалем:\n“На мой асабісты погляд, з агульнага ў Беларусі страйку пачынаць не варта. Мяркую, што трошкі пазьней будзе станавіцца ўсё больш вядомым, што нам рабіць далей. Мы ж цяпер рыхтуемся разам – людзі, якія страцяць ільготы і прадпрымальнікі, каб абараняць свае правы”.\nУ жніўні ў Бабруйску мітынгавалі прадпрымальнікі. Пра настроі іх у сёньняшні дзень паведамляе Алена Мядзьведзева, старшыня камітэту самаабароны на калгасным рынку:\nДалей паведамленьне з Рэчыцы, што на Гомельшчыне. Гаворыць прадпрымальнік Алег Шабетнік:\n“Прадпрымальнікі самі захацелі, каб гэта адбылося ў кастрычніку месяцы, а ня ў верасьні. Таму што многія з нас заплацілі падаткі загадзя. Акрамя таго, не адбылося актыўнай падрыхтоўкі”.\nПрадпрымальнікі рыхтуюцца да восеньскіх пратэстаў, 24.08.2007 Апытаньне: як людзі ставяцца да плянаванага страйку прадпрымальнікаў?, 18.08.2007 Барысаў: ці саступіць улада патрабаваньням прадпрымальнікаў?, 15.08.2007


Мэхіка на сайце Юрыя Міхеда\nМэксыка 1. Мехіка\nМэксыка, чэрвень 2013\nПадобна да таго, як Масква — не Расія, Мэхіка — ня Мэксыка. Ягоны цэнтар больш нагадвае эўрапейскія гарады.\nШырокія вуліцы (у дзень, калі была зробленая гэтая фатаґрафія, яны былі перакрытыя для нейкага маратону, нешматлікага з-за моцнага дажджу).\nКлопат аб раварыстах.\nСабачая пляцоўка (параўнайце зь Міланам).\nНа вуліцах шмат дрэў.\nШмат прышпільных элемэнтаў у афармленьні.\nАрхітэктура (Палац вытанчаных мастацтваў і нацыянальны музэй архітэктуры).\nУсё як у Эўропе!\nАкрамя таго, вельмі добра арґанізаваны грамадзкі транспарт. Ёсьць мэтро, а акрамя яго ў горадзе існуе сістэма хуткаснага аўтобуса. Аўтобусы ездзяць па скаламучаных бардзюрамі вылучаных палосах, ўезд на якія для іншага транспарту забаронены (таму аўтобусам ня страшныя пробкі). Зь левага боку ў іх знаходзяцца шырокія высокія дзьверы, як у электрычкі. Пасадка ажыцьцяўляецца на спэцыяльных высокіх прыпынках у цэнтры дарогі. Плата за праезд спаганяецца пры ўваходзе на прыпынак.\nПа-за маршрутамі хуткаснага аўтобуса таксама заўсёды ёсьць вылучанка, агароджаная ад асноўнай дарогі бардзюрам (у Маскве спрабавалі ўвесьці вылучаныя лініі, але зрабілі гэта непісьменна, без прадуманага аддзяленьня іх ад аўтамабільнага патоку, у выніку эфэкт быў амаль ніякі).\nУ тралейбусаў цікавыя слупы.\nЁсьць яшчэ дробныя аўтобусы-маршруткі, езьдзяць па агульных правілах. Размалёўка ва ўсіх бел-зялёная.\nЧасам сустракаецца роварнае таксі, але гэта хутчэй атракцыён.\nУ афіцыйных гарадзкіх рамізьнікаў машыны маюць адмысловую размалёўку (у Мэхіка — залаціста-бардовую). У гэтых таксовак ёсьць рэґістрацыйныя нумары і нумарныя знакі адмысловага фармату. Ёсьць таксама бамбілы, але да іх у машыны сядаць не рэкамендуецца, паколькі ў гэтым выпадку нярэдкі развод і нават вымагальніцтва грошай.\nВафэльніца на скрыжаваньні.\nЛяжачы паліцыянт (размаляваны ў яркую стужку) і крама «Oxxo» (гэтыя крамы, якія прадаюць закускі і прадмэты першае неабходнасьці, тут прыкладна гэтак жа папулярныя, як у нас — тэрміналы Ківі).\nДругарадныя вуліцы ў цэнтры таксама прыемныя. Перакрэсьленая літара «E» пазначае забаронены прыпынак (no estacionar).\nСьмецьцявозы зьбіраюць адходы асобна.\nУ гістарычным цэнтры прыгожая гішпанская архітэктура і натоўпы народу.\nРух вельмі інтэнсіўны, стаянку знайсьці складана. Калі берацё напракат машыну, сьмела пакідайце яе ў ґаражы гатэля і шпацыруйце безь яе.\nЯ чакаў, што хоць бы ў цэнтры Мэхіка будзе шмат замежных турыстаў, як, напрыклад, у Маскве ці Піцеры ўлетку. Але мае чаканьні не апраўдаліся — я не сустрэў ніводнага чалавека, які б размаўляў на нямецкай, францускай ці анґельскай мове. Толькі адзін раз пачуў у натоўпе рускую мову, але суайчыньнікі кудысьці хутка зьніклі, і пагутарыць зь імі не ўдалося. Вакол былі адны смуглявыя лацінаамэрыканскія твары. Няўжо сюды ніхто ня езьдзіць?\nТрохі падобна на турыстычныя гарады паўднёвай Эўропы.\nЧыёсьці вясельле выйшла з царквы.\nВясельныя картэжы — дакладна як у нас — едуць, абклееныя ўсякай біжутэрыяй і сыґналяць.\nГалоўная плошча краіны (Плошча Канстытуцыі або «Сокало»). У цэнтры ўсіх мэксыканскіх гарадоў прынята ставіць ґіґанцкі дзяржаўны сьцяг.\nНа плошчы праходзіў нейкі фэстываль культураў. Мэксыка — краіна шматнацыянальная, паколькі ў ёй пражывае мноства розных народнасьцяў, некаторыя зь якіх захавалі свае мовы і культуры (хоць цяпер паступова іх губляюць, пераходзячы на гішпанскую). Гэтыя індзейцы абкурваюць жанчыну ладанам — пах дыму быў такім жа, як з кадзіла ў праваслаўнай царкве.\nКалі будзеце ў Мэхіка, прайдзіце ў канец плошчы за саборам — там знаходзяцца руіны аднаго з храмаў Тэначтытлана, старажытнай сталіцы ацтэкаў. Я туды не дайшоў :-( Горад знаходзіўся на высьпе ў цэнтры возера Тэскока. Цяпер гэтага возера ўжо няма, яно паступова высахла з-за спробаў прадухіліць паводкі, і сталіца краіны стаіць на месцы яго былога дна.\nЦікава, што рэліґія ацтэкаў, адной з найбуйнейшых цывілізацыяў Мэксыкі да прыбыцьця сюды гішпанцаў, прадугледжвала чалавечыя ахвяры. Ацтэкі верылі, што чалавечая кроў зьяўляецца энерґіяй для жыцьця багоў, і безь яе багі памерлі б, і наступіў бы канец сьвету. Жывёл у ахвяру прыносілі штодня, людзей — у сьвяточныя дні. Часам ахвяры проста ўскрывалі грудную клетку і вымалі сэрца, каб « напаіць сонца крывёй», часам жрацы папярэдне абкурвалі ахвяр каноплямі, кідалі ў агонь, і ўжо потым забівалі. У ахвяры прыносілі і простых людзей, і захопленых у палон ваяроў, і прайграўшых удзельнікаў спартыўных спаборніцтваў. Жанчыны і дзеці таксама станавіліся «здабычай багоў». Звычайна ахвяры не працівіліся сваёй долі, бо падобны лёс «ґарантаваў» ім трапленьне ў «замагільны сьвет», а ўцёкі лічыліся ганьбай. Ацтэкскія традыцыі шакавалі гішпанцаў, калі тыя сюды прыплылі, але і самі яны не адрозьніліся гуманнасьцю пры заваёве Мэксыкі.\nДа храма можна трапіць, прайшоўшы ўздоўж гэтых дамоў да цэнтра фатаґрафіі.\nТаблічкі і камэры назіраньня.\nТыповае мацаваньне дратоў на вуліцы.\nСыстэма вэнтыляцыі мэтро і іншыя мэталічныя накрыўкі на тратуарах заўсёды выфарбаваныя ў жоўты колер з палоскамі.\nДарожныя знакі па стылі нагадваюць амэрыканскія, але не ідэнтычныя зь імі.\nПад’езд жылога дома ў цэнтры.\nДвор. Электралічыльнікі заўсёды ґрупуюцца на ўваходзе звонку.\nЯшчэ двор. На ўваходзе вісіць абраз.\nМэхіка as is.\nЧастка цэнтру гораду была цалкам перакрытая часовымі платамі, каля якіх гуртавалася паліцыя (але дзьверы для пешаходаў былі расчыненыя). Для чаго гэта было зроблена, так і засталося загадкай.\nФольксваген «Жук». Машына, выпуск якой пачаў Фэрдынанд Поршэ яшчэ ў 1938 годзе, у Лацінскай Амэрыцы выпускалася ажно да 2003 года. Аўтамабіль пабіў сусьветны рэкорд ня толькі па колькасьці (быў выпушчаны 21 з паловаў мільён «жукоў»), але і па працягласьці выпуску мадэлі без істотных мадыфікацыяў. У Мэксыцы «народныя аўтамабілі» можна сустрэць паўсюль.\nСытуацыя з вулічнай рэклямай у цэлым сумная. Калі ў гістарычнай і дзелавой частцы яна неяк рэгулюецца, па-за імі кожны лепіць што і куды захочацца. Усё як у нас.\nМэксыканская рэкляма асабліва характэрная тым, што ўсе адлюстраваныя на ёй людзі заўсёды маюць эўрапейскую зьнешнасьць.\nБольшасьць мэксыканцаў зьяўляецца нашчадкамі карэнных жыхароў Амэрыкі і звычайна маюць нізкі рост і смуглую скуру.\nАднак, у краіне таксама жывуць нашчадкі гішпанскіх канкістадораў і іншых эўрапейцаў, якія сюды прыехалі. У адсоткавых адносінах іх вельмі мала, але пры гэтым яны зьяўляюцца элітай, у іх руках сканцэнтраваныя грошы і ўлада. У мадэльным бізнэсе перавага заўсёды аддаецца людзям з эўрапейскай або хаця б мэтысавой (сумесь эўрапейца і індзейца) зьнешнасьцю.\nГэта ж адносіцца і да шоў-бізнэса. Згадайце Вэроніку Кастра і Рахеліё Ґера зь некалі папулярнага ў нас сэрыяла «Багатыя таксама плачуць» — у іх выразна эўрапейская зьнешнасьць. На фатаґрафіі ніжэй намаляваныя розныя мэксыканскія знакамітасьці, і з усёй гэтай ґрупы толькі 3—4 чалавекі сыдуць за мэксыканцаў.\nЧым далей ад цэнтру гораду адыходзіш, тым менш спірыту сучаснага меґаполіса і больш этнаґрафіі.\nСтойбішча вулічных прастытутак.\nАмаль на кожным перакрыжаваньні дзяжураць вулічныя выканаўцы. Пакуль сьветлафор гарыць чырвоным, яны паказваюць якія-небудзь трукі, а за 30 сэкунд да яго заканчэньня ідуць уздоўж машын, у надзеі, што хто-небудзь з кіроўцаў ахвяруе пару пэса.\nРынак з намётамі. Краіна даволі моцна паходзіць на Расію ў дзевяностых гадах (напэўна, таму ў нас тады так любілі мэксыканскія сэрыялы). Толькі яна, як відаць, на гэтым узроўні засталася назаўжды.\nЦяпер я прыкладна разумею, якія адчуваньні бываюць у замежнікаў, якія апынуліся недзе на запушчанай ўскраіне ў нашай краіне.\nНа пачках цыґарэт друкуюць фатаґрафіі, якія паказваюць наступствы паленьня — жоўтыя успаленыя зубы, дзяцей-вырадкаў, пакрытыя сажай лёгкія, наступствы ракавых захворваньняў (дзіркі ў горле, нёбе) і іншы шок-кантэнт. У Мэксыцы актыўна змагаюцца з паленьнем, напрыклад, за паленьне ў грамадзкім месцы пагражае штраф у 1 500 пэса (4 000 расійскіх рублёў ці 345 тысяч беларускіх), за паўторнае парушэньне — 3 сутак арышту. Паляць у Мэксыцы дзесьці 12—15% насельніцтва (у Расіі — каля 50%, а сярод маладых — 70%). За ўсю паездку я ні разу не адчуў паху тытунёвага дыму — прыгажосьць ды й толькі.\nНаперадзе было падарожжа па звычайнай, несталічнай Мэксыцы, якое абяцала быць значна больш цікавым, чым усё, што я бачыў да гэтага. Але пра гэта — у наступных апавяданьнях.\nС.Ф. 4: Форт-Рос


28 люты 2009, 16:34\nВа ўмовах сусьветнага крызісу адны прадпрыемствы ня могуць разьлічыцца са сваімі працаўнікамі, іншыя, ня маючы грошай, змушаны пераходзіць на бартэр. Перад асобнымі яскрава замаячыла пэрспэктыва банкруцтва. А ў першы дзень вясны з крызісам паспрабуюць змагацца правераным паганскім спосабам — пад Менскам фінансісты спаляць… пудзіла крызісу.\nУ шэрагу найбольш пацярпелых ад фінансавага крызісу — прадпрыемствы Магілёўшчыны. Па афіцыйных зьвестках, аб’ёмы вытворчасьці ў вобласьці зьменшыліся на 59 прадпрыемствах са 192. На складах назапашана прадукцыі на 570 мільярдаў рублёў.\nНайбуйнейшы на пасьлясавецкай прасторы вытворца цэнтрабежных помпаў — Бабруйскі машынабудаўнічы завод — зьменшыў аб’ём вытворчасьці на 43%. Прадпрыемства адносіцца да найгоршых па выніках студзеня — плян выкананы толькі на 67%. У адміністрацыі камэнтуюць становішча так:\nЗаробкі мы плацім крэдытамі ...\n“Аб’ёмы вытворчасьці ўпалі ў сувязі з сусьветным фінансавым крызісам. Таму й заробкі ўпалі. Але ж гэта ж ня толькі ў нас…”\nУ прыватных гутарках работнікі кажуць, што ад сярэдзіны студзеня яны занятыя на вытворчасьці няпоўны працоўны тыдзень. Гэта пацьвердзілі і ў прафкаме заводу:\n“Мы ж яшчэ стараемся дзьве траціны плаціць. Пяты гэты працоўны дзень. Хоць аплачваць нейкі просты тарыф. Мы будзем старацца выплачваць, але мы плацім крэдытамі”.\nКаб узьняць попыт на помпавае абсталяваньне, бабруйскія машынабудаўнікі ўжо зьнізілі цэны на 30%.\nНа іншым прадпрыемстве гораду — Бабруйскім заводзе тармазной апаратуры й мэханізмаў— аб’ёмы вытворчасьці за апошні час зьнізіліся ўдвая. Рабочыя занятыя тры дні на тыдзень. Цяжкасьці на заводзе прадстаўнік адміністрацыі зьвязвае з падзеньнем попыту на беларускую аўтатэхніку на замежных рынках. Увогуле ж 70% прадукцыі пастаўляецца на Менскі аўтазавод:\nНа МАЗе сытуацыя дужа складаная, а БелАЗ наагул фактычна стаіць ...\n“Нашыя аб’ёмы залежаць ад працы Менскага аўтамабільнага заводу. А мы ведаем, што на МАЗе сытуацыя дужа складаная, а БелАЗ наагул фактычна стаіць. Мы працуем у асноўным на беларускі рынак. На 80% камплектуем беларускае машынабудаваньне. За мяжу пастаўляем толькі запасныя часткі. Па запасных частках у нас было зьніжэньне аб’ёмаў продажу ў тры разы”.\nУ лютым на заводзе спадзяюцца прадаць да 70% запасных частак. Найперш — коштам заказаў сельскага машынабудаваньня. Гаворыць прадстаўнік адміністрацыі:\n“Ёсьць дзяржаўныя праграмы, ёсьць вэнэсуэльскія заказы вялікія. На “Аграмашы”, на “Сельмашы”, “Гомсельмашы” заказы зь мінулага году, зьнешнеэканамічныя кантракты, заключаныя зь мінулага году, засталіся”.\nГарадзенскія швейныя прадпрыемствы, якія вырабляюць спэцвопратку, значна скарацілі вытворчасьць. Дырэктар вытворчага каапэратыву “Вэтэран” Міхаіл Корачкін кажа, што шыцьцё спэцвопраткі даводзіцца скарачаць толькі з адной прычыны — замоўцы ня плацяць за тавар:\n“Вымушаны спыняць вытворчасьць. Праблемы з пачатку году: студзень, люты, а вось у сьнежні яшчэ нармальна працавалі. Бюджэт ім ня плаціць, і яны вымушаны затрымліваць аплаты нам”.\nУ каапэратыве “Вэтэран” спэцвопратку шыюць для бюджэтных арганізацый. Са слоў спадара Корачкіна, аб’ёмы продажу скараціліся з пачатку году на 30%.\nНа падобным прыватным прадпрыемстве “Сябры” шыюць спэцвопратку па індывідуальных заказах. Дырэктарка, спадарыня Людміла, кажа: канкурэнцыю што да якасьці прадукцыі яны вытрымліваюць, але існуе шмат іншых праблемаў, з-за якіх даводзіцца скарачаць вытворчасьць:\nРасейскі рубель падае, а нам рахункі выстаўляюць у далярах...\n“Арэнда павялічылася, паколькі прывязаная да курсу валюты й пакуль ніхто не зьбіраецца яе зьніжаць. Электраэнэргія купляецца ў Расеі за расейскія рублі. Расейскі рубель падае, а нам рахункі выстаўляюць у далярах. У нас у паўтара раза павялічыліся выдаткі”.\nЯк крызіснае становішча ў эканоміцы ўплывае на рынак працы ў рэгіёнах?\nУ Горадні апошнім часам у службу занятасьці пачалі зьвяртацца тыя, хто пакуль мае працу, але заняты няпоўны працоўны тыдзень. Людзі спадзяюцца напачатку знайсьці падпрацоўку, а ў будучыні, магчыма, і новае месца.\nІван Роман, сябра Прафсаюзу радыёэлектроннай прамысловасьці, апавядае пра тое, як радзяць сабе рабочыя, у якіх сёньня няпоўны працоўны тыдзень:\n“Калі на прадпрыемстве скарочаны графік працы, некаторыя людзі едуць у вёску дапамагаць на гаспадарцы родным. Я ведаю тых, хто займаецца рамонтам кватэр у вольныя дні. Гэта прыносіць дадатковы прыбытак. Яны робяць гэта па-за законам, ня маючы ліцэнзіі, але ў іхнім становішчы няма выйсьця іншага. А хтосьці нічога ня робіць, ляжыць у хаце, глядзіць тэлевізар, чакае выкліку на працу”.\nНапружаным становішчам на працоўным рынку на Гарадзеншчыне традыцыйна адзначаецца Смаргонь. Ала Лабанава са службы занятасьці паведаміла:\n“Канечне, ёсьць заяўкі. У нас на сёньняшні дзень 146 вакансій, у асноўным яны датычаць рабочых прафэсій. Заяўкі даюць сельскагаспадарчыя прадпрыемствы, будаўнічыя, прамысловыя таксама”.\nНа Берасьцейшчыне ў гарадзкія цэнтры занятасьці штодзённа зьвяртаюцца дзясяткі людзей. Наведнікаў паболела за кошт мужчын, якія вяртаюцца з заробкаў у Расеі.\nУ Баранавічах аснову гарадзкой эканомікі складаюць каля 40 прадпрыемстваў машына- й станкабудаваньня, будаўнічай індустрыі, лёгкай прамысловасьці. Ад крызісу цярпяць практычна ўсе. Расказвае наладчык ткацкага абсталяваньня вытворчага баваўнянага аб'яднаньня Іван Сяргейчык:\nКамбінат працуе ў асноўным на склад ...\n“Камбінат працуе ў асноўным на склад. Багата пэнсіянэраў, якія дапамагаюць дзецям, унукам. Заробкі — ад 200 да 400 тысяч рублёў. Людзі робяць толькі на прадукты і на плату за паслугі ЖКГ”.\nБольш як тысяча працаўнікоў заводу аўтаматычных ліній таксама ня бачаць перад сабой добрых пэрспэктываў. Інфармуе супрацоўнік адміністрацыі Яраслаў Крук:\n“Сёньня мы першы раз выйшлі. Гэта ня ўвесь завод. Паводле сьпісаў фактычна працуюць цэхі і іншыя аддзелы заводу. Усіх, хто ня быў забясьпечаны працай, таксама адпраўляюць на дзьве трэція. Якія ва ўмовах крызісу могуць быць добрыя пэрспэктывы? Дай бог, каб ізноў не адправілі”.\nНезапатрабаванасьць вырабленых у Беларусі тавараў прывяла да падзеньня попыту на міжнародныя транспартныя паслугі. Перавозчыкі рыхтуюцца да найгоршага — банкруцтва. У сярэднім, як кажа супрацоўнік прыватнага транспартнага агенцтва, кошты на паслугі зьнізіліся ў 1,5—2 раза:\n“Цяпер расейцы не набываюць нашы прамысловыя тавары зусім. Складзкія памяшканьні вытворчасьцяў загружаныя. То бок няма збыту — адпаведна, ніхто не замаўляе транспарт. А паколькі ўсе хочуць працаваць, значыць, попыт на працу перавышае прапанову, таму й цэны ўпалі. Сабекошт перавозак упаў, аднак нават гэта застаецца незапатрабаваным, бо няма працы”.\nЗ наступствамі крызісу сутыкнуліся і ў дзяржаўных транспартных арганізацыях. Гаворыць супрацоўнік адной зь іх:\nцяпер праца прыносіць страты...\n“Таваразварот значна зьменшыўся між дзяржавамі. Адпаведна, дужа ўпалі стаўкі на перавозкі. Наагул, цяпер праца прыносіць страты ў асноўным. Калі крызіс пачне мацнець, частка перавозчыкаў збанкрутуе. Можа, гэта прывядзе да павелічэньня ставак. Пакуль жа ўсё дрэнна”.\nНа Магілёўшчыне міжнародныя транспартныя й пасажырскія паслугі аказваюць некалькі дзясяткаў арганізацыяў. У гэтай сфэры бізнэсу занятыя да трох тысяч чалавек. Якая частка зь іх збанкрутуе, пакуль невядома.\nЗмагацца з крызісам спрабуюць ня толькі эканамічнымі захадамі, але й паганскімі мэтадамі. 1 сакавіка, у дзень пачатку вясны, у забаўляльным цэнтры “Юнацтва” пад Менскам спаляць пудзіла… крызісу. Прадстаўнікі банкаўскай сфэры, фінансісты на адзін дзень адкінуць убок праблемы, спадзеючыся, што вясна ня толькі на словах, а і на справе прынясе станоўчыя пераўтварэньні. Адна з ініцыятарак рэляксацыі на тле крызісу — Кацярына Сьмірнова, кіраўніца групы аналітыкаў фінансавага парталу infobank.by:\n“Можна сказаць, што паспрабуем хоць такім чынам зьвярнуць якуюсьці ўвагу на нашы праблемы ў нябеснай канцылярыі… Увогуле сваю папярэднюю прысутнасьць пацьвердзіў Нацбанк, кіраўнікі і намесьнікі старшыняў праўленьняў шэрагу банкаў. Будуць таксама лізінгавыя і страхавыя кампаніі, то бок пераважна наш фінансавы сэктар”.\nУ рамках праводзінаў зімы адбудзецца ўзнагароджваньне ў розных намінацыях банкаў, страхавых і лізінгавых кампаніяў — па выніках яшчэ адносна пасьпяховага 2008 году. Ці будзе такая нагода праз год — спэцыялісты варажыць не бяруцца.


ХХXІ Нядзеля звычайная 2021 - Парафія Св. Яна Евангеліста і Максімільяна Кольбэ ў Мінску\nХХXІ Нядзеля звычайная 2021\nШчыра дзякуем ўсім за супольную малітву, за прыбіранне капліцы, за складзеныя ахвяраванні і за ўсялякую аказаную дапамогу. Асабліва дзякуем за ахвяраванні на будову касцёла. Няхай вас Добры Бог узнагародзіць.\n1 лістапада (панядзелак): УРАЧЫСТАСЦЬ УСІХ СВЯТЫХ\n2 лістапада (аўторак): УСПАМІН УСІХ ПАМЕРЛЫХ ВЕРНІКАЎ\nУшанаваўшы трыумф тых верных, якія ўжо ўвайшлі на неба, Касцёл успамінае ўсіх, хто ў чыстцы каецца за свае грахі. Каб ім дапамагчы, Касцёл прадстаўляе Пану Богу малітвы і дараванне грахоў, атрыманае праз жывых, перш за ўсё праз Ахвяру Хрыста, якая прысутнічае ў Святой Імшы. Успамін усіх памерлых вернікаў увёў абат бэнэдыктынаў у Клюні святы Адылон у 998 годзе. Вельмі хутка гэты звычай быў прыняты ва ўсім Касцёле.\n4 лістапада (чацвер) – успамін св. Караля Барамея, біскупа\n1. Месяц лістапад асаблівым чынам прысвечаны малітоўнай памяці аб нашых продках, якія апярэдзілі нас у шляху да вечнасці. З гэтай нагоды у нашай капліцы пачынаючы з 1 да 8 лістапада (актава) кожны дзень 30 хвілін перад вячэрняй Святой Імшой будзе адбывацца набажэнства за памерлых – Нешпары і будуць чытацца выпамінкі (імёны і прозвішчы памерлых, за якіх молімся). У гэтыя дні будзе ахвяраваная Святая Імша ў інтэнцыі памерлых з выпамінкаў.\nПершая нядзеля месяца – а 13.30 св. Імша ў інтэнцыі Жывога Ружанца нашай парафіі.\nІнтэнцыя жывога ружанца на лістапад: За памерлых пакутуючых у чысцы, каб як мага хутчэй атрымалі магчымасць сузірання Божага аблічча ў небе.


06 красавік 2018, 16:00\nКіраўнік выдавецтва "Время" Барыс Пастарнак у гасьцях у Сьвятланы Алексіевіч у яе доме ў Сілічах.\nКаб застаўся ў Менску, не згубіўся б, я думаю.\n«Каб працягнуць сэрыю "Итоги века", трэба было, каб Будзінас, як лінкор, ішоў наперадзе, расьсякаючы хвалі»\nГэта была ў пэўнай ступені авантура. Але авантура творчая, карысная.\nГэта была ў пэўнай ступені авантура. Але авантура творчая, карысная. Будзінас у такіх справах быў абсалютна незаменны. Чыстая праўда. У яго была жорсткая хватка бізнэсоўца — увязацца ў справу, у бойку, а там паглядзім. І часта гэта атрымлівалася. У гэтай справе атрымалася. Хаця я зраблю агаворку. Давайце не забываць, што мы дайшлі толькі да сярэдзіны праекту, таму што потым гэты праект спыніў час — спачатку дэфолт, потым крызіс, грошы зьніклі. Але восем тамоў мы зрабілі, і кожным з гэтых васьмі тамоў я магу сурʼёзна ганарыцца. Мне вельмі шкада, што так да канца мы яго не давялі. Хаця гэта было цяжка, для гэтага быў патрэбны Будзінас, трэба было, каб ён, як лінкор, ішоў наперадзе, расьсякаючы хвалі. Цяпер безь яго такога кшталту праект будзе цяжка пацягнуць.\nВалодзя паводзіў сябе як сапраўдны грамадзянін, разумеючы свой грамадзянскі абавязак.\n— Я вельмі ўхваляю гэтую актыўнасьць. Я ведаю, што ў яе ёсьць падтрымка, і вынікі ёсьць, я лічу. Зьявілася прафэсійная грамадзянская супольнасьць, абʼяднаная годнай грамадзкай справай, і гэта ўжо вынік. Прынамсі гэтае абмеркаваньне пра лёс адукацыі, якое яна стымулюе, ідзе ў грамадзтве вельмі актыўна. Агульнага ў нас шмат, але яна больш актыўная за мяне, больш кантактная, больш сьмела ідзе на канфлікты. Яна вельмі творчая. Апошняе, спадзяюся, у нечым спадчыннае...\nГэта, напэўна, ідэальная сытуацыя для Беларусі, каб у нас было не дзьвюхмоўе, а шматмоўе.\nКіраўнік выдавецтва "Время" Барыс Пастарнак у ІТАР-ТАСС. Прэзэнтацыя збору твораў Андрэя Сахарава ў 8 тамах.\nНасамрэч у кнігі іншы вораг — недахоп вольнага часу.\n«У выдавецтва "Время", можна сказаць, суцэльны краўдфандынг»\nКіраўнік выдавецтва "Время" Барыс Пастарнак у гасьцях у пісьменьніка Аляксандра Салжаніцына. Падпісаньне дамовы на выданьне збору твораў у 30 тамах. У цэнтры дырэктар выдавецтва Ала Гладкова.


24 чэрвень 2017, 18:08\nШтогод тысячы вярблюдаў з пастухамі з Катару, а таксама Абʼяднаных Арабскіх Эміратаў і Кувэйту пераадольваюць больш за тысячу кілямэтраў праз Саудаўскую Арабію на паўночны ўсход да мяжы зь Іракам, дзе больш прыдатныя пашы, паведамляе rfi.fr.\nСаудаўскія ўлады спынілі катарскія статкі на палове шляху, і пры сьпякоце 45 ° С пастухам давялося вяртаць статак назад. Падчас перапраўкі праз мяжу многія жывёлы загінулі праз адсутнасьць вады і штучна створаную цісканіну на мяжы.\nУ пачатку чэрвеня Саудаўская Арабія, а таксама іншыя краіны Пэрсыдзкай затокі ўвялі санкцыі супраць Катара. Доху абвінавазілі ў падтрымцы тэрарыстычных груповак «Аль-Каіда», «Ісламская дзяржава», а таксама «Братоў-мусульман», а таксама іншых рухаў, зьвязаных зь Іранам.


Як бы ні былі даўгавечныя, экалагічныя, прыгожыя падлогі з дрэва, у іх ёсць адзін недахоп. Гэта - зазоры і расколіны, якія з'яўляюцца, калі дошкі недастаткова добра прасушаныя, ад перападаў вільготнасці і тэмпературы ў доме. Атрымліваецца, чым заладзіць шчыліны ў драўляным падлозе - праблема, якая ўзнікае амаль у кожным доме.\nДзверы ў сучаснай інтэрпрэтацыі - гэта далёка не звычайны механізм з выразна пэўнай задачай, а самастойны элемент інтэр'еру са сваім стылем і нават характарам. Так-так, менавіта характарам, які па-рознаму праяўляецца ў мадэляў, устаноўленых у гасцінай, спальні, на кухні. Каб усё ўстала на свае месцы, людзі спрабавалі новыя матэрыялы, прыдумлялі і ўдасканальвалі тэхналогіі іх апрацоўкі.\nІснуе нямала натуральнай драўніны для падлогавых пакрыццяў. У наш час іх не шмат - дошка для паркета, падлогу з дошак, масіў. Даволі шмат іх выканана менавіта з прыроднай драўніны. Аднак на рынку збыту ёсць матэрыялы для падлогі, якія вырабляюць з перапрацаванай прыроднай драўніны - фанеры.\nВідаў пліткі існуе мноства, але людзі заўсёды імкнуцца знайсці самую трывалую, прыгожую і сучасную. Тым, каму патрэбен універсальны варыянт абліцавальнага матэрыялу на ўсе выпадкі жыцця, амаль ідэальны па сваіх уласцівасцях, варта звярнуць увагу на керамогранитную плітку. Керамогранит: што гэта? Керамогранит - якасны і трывалы матэрыял для аздаблення розных паверхняў: падлогі, сцен, усходаў, стальніц і іншых Матэрыялы граніт і кераміка вядомыя спрадвеку.\nМеталлопластіковые дзверы вырабляецца з ўзмоцненага сталёвымі пласцінамі ПВХ профілю. У гэтых канструкцыях прымяняецца зносаўстойлівасць фурнітура, перавагі якой ацанілі мільёны карыстальнікаў ПВХ вокнаў. Акрамя стандартных схем адчынення створак (ворнае, ссоўныя, маятнікавы адчыненыя) дзвярное палатно можа адкідвацца, забяспечваючы рэжым ветрання.\nЯшчэ нядаўна адказ на пытанне, як упрыгожыць пустую сцяну, быў відавочным і адназначным. Ва ўсіх старых сямейных альбомах ёсць фота на фоне пярэстага насценнага дывана - неад'емнага сімвала раскошы і выгоды савецкай эпохі.У сучаснай кватэры падобны "дызайн" выклікае хіба што ўсмешку. Такім чынам, сыходзім ад "нафталінавыя" традыцый і перажыткаў.\nСамы распаўсюджаны пытанне уладальнікаў кватэр і дамоў - гэта выбар афармлення памяшкання. Асартымент пакрыццяў даволі вялікі, але не ўсе яны валодаюць ўласцівасцямі, неабходнымі для стварэння правільнай атмасферы ў кватэры.Сёння ўсё большую папулярнасць набывае аздабленне сцен пад дрэва, паколькі аформленая ў такім стылі пакой адразу ж напаўняецца цеплынёй і хатняй утульнасцю.\nПапулярнасць, а таксама знешняя прывабнасць будаўнічага цэглы крыху больш за пятнаццаць гадоў таму паслужыла штуршком для стварэння новага аздобнага матэрыялу, які ў залежнасці ад зыходнага сыравіны, дзеляць на такія віды: керамічная, гіпсавая і клінкернай пліткай пад цэглу. Спачатку свайго шляху плітка ўжывалася пераважна для правядзення работ па рэканструкцыі будынкаў, абнаўленні і абліцоўванні фасадаў.\nДля таго каб прыўнесці разнастайнасці ў дакучлівы хатні інтэр'ер, зусім не абавязкова пачынаць рамонт, пераклейваць шпалеры і купляць новыя дываны. Новая і модная тэхналогія - дэкаратыўныя налепкі на сцяну - выдатнае рашэнне для тых, хто вырашыў упрыгожыць свой пакой. Кожны можа падабраць сабе той малюнак, які яму па душы.\nАдным з найбольш рацыянальных альтэрнатыў рэарганізаваць памяшканне, пры мінімальных фінансавых укладаннях на абліцавальны матэрыял і рамонтныя работы - гэта выкарыстоўваць дэкаратыўныя панэлі для ўнутранага аздаблення стен.На сённяшні дзень іх немалая разнастайнасць па формах выпуску, па спецыфіцы матэрыялу, а таксама па цэнавай шкале, дазваляе з поўнай упэўненасцю прысвоіць дэкаратыўным панэляў для аздаблення сцен, вядучыя пазіцыі на рынках будматэрыялаў.\nКолькі б ні было пераваг у гарадской жыцця з яе шалёным рытмам, усё больш людзей заяўляюць аб тым, што стабільная вясковая ці вясковая жыццё ім больш па душы. Але ўсім пераехаць у загарадныя рэзідэнцыі і вясковыя домікі не ўдаецца, таму многія людзі шукаюць рашэнне праблемы ва ўладкаванні свайго жылля ў сельскай стылі.\nШто вы больш любілі ў дзяцінстве: ляпіць аплікацыі або маляваць? Адказ відавочны! А ўжо пра тое, каб памаляваць на сценах, можна было толькі марыць! Дык чаму б не рэалізаваць мару яшчэ і з карысцю для справы? Такім чынам, злёгку перайначыў пытанне: робячы рамонт, што пераважней - ляпіць шпалеры або пафарбаваць сцены?\nКаркасныя хаты ў духу мінімалізму ад MUJI


Герб Кірыбаці — Вікіпедыя\nУ 1979 годзе\n«Здароўе, мір і росквіт»\nГерб Кірыбаці быў афіцыйна прыняты ў 1979 годзе пасля атрымання незалежнасці брытанскай калоніяй Астравы Гілберта (ранейшая назва краіны).\nНа гербе намаляваны жоўты фрэгат, які ляціць над ўзыходамм сонцам. Пад выявай сонца - бел-сінія палоскі, якія сімвалізуюць Ціхі акіян і тры групы астравоў Рэспублікі Кірыбаці (астравы Гілберта, Фенікс і Лайн).\n17 сонечных прамянёў сімвалізуюць 16 астравоў архіпелага Гілберта і востраў Банаба (раней Ошэн), узыход сонца - трапічнае сонца, бо Кірыбаці размешчана па абодвы бакі экватара. Фрэгат ўвасабляе сілу, свабоду і нацыянальны танец Кірыбаці. Пад гербавым шчытом размешчаны нацыянальны дэвіз: «Te Mauri Te Raoi Ao Te Tabomoa» (у перакладзе з мовы кірыбаці «Здароўе, мір і росквіт»).\nСучасны варыянт герба Кірыбаці быў прапанаваны яшчэ 1 мая 1937 года падчас існавання брытанскай калоніі Астравы Гілберта і Эліс.\nІнфармацыя пра герб (англ.)\nNational Identity Act 1989 (англ.)\nКраіны Акіяніі: Гербы\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Герб_Кірыбаці&oldid=3487275"


У выходныя ў Беларусі абяцаюць кароткачасовыя дажджы і навальніцы | euroradio.fm\nГалоўная / У выходныя ў Беларусі абяцаюць кароткачасовыя дажджы і навальніцы\nУ выходныя ў Беларусі абяцаюць кароткачасовыя дажджы і навальніцы\n19/05/2017 - 19:54\nАле надвор'е будзе цёплым...\nУ бліжэйшыя выходныя ў Беларусі чакаецца цёплае, але няўстойлівае надвор'е. Пра гэта агенцтву БЕЛТА паведаміў начальнік службы гідраметэаралагічных прагнозаў Рэспубліканскага цэнтра па гідраметэаралогіі, кантролі радыеактыўнага забруджвання і маніторынгу навакольнага асяроддзя Мінпрыроды Дзмітрый Рабаў.\nУ суботу, 20 траўня, днём у асобных раёнах па поўначы краіны чакаюцца кароткачасовыя дажджы, навальніцы. Уначы тэмпература паветра складзе +6...+12 градусаў, у асобных раёнах па паўднёвым усходзе — 3-5 вышэй за нуль. Удзень прагназуюць ад 20 да 25 цяпла, па захадзе — да +27 градусаў.\nУ нядзелю, 21 мая, уначы ў асобных раёнах, а зранку і ўдзень па большай частцы тэрыторыі краіны пройдуць кароткачасовыя дажджы. У асобных раёнах магчымыя навальніцы. Тэмпература паветра ўначы будзе вагацца ў дыяпазоне 7-14 градусаў цяпла, удзень — ад +17 па паўночным усходзе да +25 па паўднёвым захадзе краіны.\nУ панядзелак, 22 траўня, будзе пераважна без ападкаў, толькі ўначы па паўднёвым захадзе, а днём на захадзе краіны пройдуць невялікія кароткачасовыя дажджы. Уначы слупок паветра пакажа 4-10 градусаў са знакам "плюс", па паўднёвым захадзе — да 13 градусаў цяпла. Удзень сіноптыкі прагназуюць +16...+22 градусаў.\nУ панядзелак будзе да +29, на ўсходзе краіны — дажджы\nУ нядзелю будзе цёплае і дажджлівае надвор’е\n16 чэрвеня ў Беларусі чакаюцца дажджы\nПрагноз надвор'я ў Беларусі на бліжэйшыя дні\nНа бягучым тыдні ў Беларусі чакаюцца дажджы і навальніцы\nУ панядзелак — дажджы на захадзе краіны, у асобных раёнах да +30\nУ суботу па паўднёвым захадзе Беларусі будзе да +28\nУ чацвер у Беларусі чакаюцца начныя замаразкі


ВЫНІКІ ВАШЫНГТОНСКАЙ КАНФЭРЭНЦЫІ ПА БЕЛАРУСІ\n21 лістапад 2002, 15:00\nУдзельнікі: старшыня выканкаму незарэгістраванай Аб’яднанай сацыял-дэмакратычнай партыі Аляксей Кароль і старшыня Партыі БНФ Вінцук Вячорка\n(Валер Карбалевіч: ) “14 лістапада ў Вашынгтоне адбылася канфэрэнцыя, тэма якой гучыць досыць сымбалічна: “Вось зла: Беларусь — прапушчанае зьвяно?” Канфэрэнцыю праводзіла арганізацыя “Новая Атлянтычная ініцыятыва” з удзелам шэрагу іншых арганізацыяў, у тым ліку Радыё Свабода, амбасады ЗША ў Беларусі ды іншых. Форум выклікаў вялікую цікавасьць сярод дзяржаўных структураў, грамадзкіх арганізацыяў Злучаных Штатаў. У канфэрэнцыі ўзялі ўдзел шэраг кангрэсмэнаў, прадстаўнікі Дзярждэпартамэнту ЗША, а таксама лідэры беларускай апазыцыі, два зь іх удзельнічаюць у нашай перадачы.\nКанфэрэнцыя паказала, што ўвага да Беларусі ў ЗША павялічваецца. Чым гэта выклікана? Здавалася б, у дзяржаўных інстытутах ЗША зараз многа іншых, больш важных клопатаў”.\n(Аляксей Кароль: ) “Увага да Беларусі ў палітыцы ЗША вядомая даўно. І канфэрэнцыя пацьвердзіла рост гэтага інтарэсу. Выступы прадстаўнікоў амэрыканскага боку далі адказ на пытаньне, чым выкліканае павышэньне цікавасьці да Беларусі. Амбасадар ЗША ў Беларусі Козак сказаў: “Мы прапаноўвалі Беларусі ўдзел у барацьбе з тэрарызмам. Аднак яна апынулася на другім баку”. Быля кіраўнік КНГ АБСЭ ў Беларусі Вік сказаў: “Эўрапейская супольнасьць сасьпела да таго, каб дапамагаць альтэрнатыўнаму кірунку разьвіцьця Беларусі”.\n(Вінцук Вячорка: ) “Мы са спадаром Каралём перад канфэрэнцыяй у Вашынгтоне былі ў Нью-Ёрку ў аналітычным цэнтры арганізацыі “Дом свабоды”. Нам падаравалі там “Мапу свабоды”, на якой сінім колерам пазначаныя свабодныя краіны, красным — несвабодныя, жоўтым — часткова свабодныя. Дык вось на гэтай мапе Беларусь і Косава — адзіныя красныя плямы ў Эўропе.\nПасьля 11 верасьня стала відавочна, што любая недэмакратычная дзяржава прадукуе тэрарызм, радыкалізм, адмаўленьне чалавечай цывілізацыі як такой. Усе выступоўцы, якія прадстаўлялі дзяржаўныя і грамадзкія арганізацыі ЗША, заяўлялі, што падтрымка дэмакратыі ў Беларусі — гэта абавязковы варунак, абавязковая ўмова цяперашняй амэрыканскай палітыкі”.\n(Карбалевіч: ) “Ці можна па выніках канфэрэнцыі вызначыць, што можна чакаць нейкіх новых захадаў ЗША ў адносінах да Беларусі, новай тактыкі? Ці зьвязана гэта з магчымым прыняцьцём Кангрэсам законапраекту “Акт аб падтрымцы дэмакратыі ў Беларусі”? Вядома, што падыходы ЗША і Эўропы ў адносінах да Беларусі трохі адрозьніваюцца. ЗША выступае за больш жорсткую палітыку. Ці ня здарыцца так, што пасьля прыняцьця згаданага законапраекту гэтыя адрозьненьні стануць больш моцнымі?”\n(Кароль: ) “Сапраўды, адрозьненьні ў палітыцы ЗША і Эуропы ў адносінах да Беларусі былі і застаюцца. Менавіта так адказаў на маё пытаньне сэнатар МакКейн падчас свайго выступу. Тым ня менш гэтыя адрозьненьні не настолькі вялікія, каб яны перарасьлі ў супярэчнасьці. Больш за тое, у многіх выступах адзначалася, што гэтыя адрозьненьні зараз, асабліва пасьля 11 верасьня, згладжваюцца, пазыцыі збліжаюцца.\nІснуе агульнае разуменьне, што Беларусь — анамальная зона. І ўстае дылема: аставіць гэтую зону лякалізаванай, ці зрабіць у ёй дэмакратычныя пераўтварэньні. Усе дэмакратычныя краіны сьвету зацікаўленыя ў тым, каб Беларусь стала часткай сусьветнай тэдэнцыі глябалізацыі і дэмакратызацыі.\nШто да новых захадаў, то яны зьвязаныя з прыняцьцем законапраекту Крыстафэра Сьміта “Акт аб падтрымцы дэмакратыі ў Беларусі”. Падчас нашай сустрэчы з аддзелам палітычнага разьвіцьця Рады Бясьпекі ЗША было засьведчана, што існуе зацікаўленасьць і з боку Рады Бясьпекі, і з боку Кангрэсу ў тым, каб гэты законапраект быў прыняты (магчыма, у новай рэдакцыі)”.\n(Вячорка: ) “Новая тактыка ўжо праяўляецца ў пасьлядоўнай пазыцыі Злучаных Штатаў у АБСЭ. Пасол ЗША ў АБСЭ нядаўна выступіў з заявай, у якой патрабуе, каб гэтая арганізацыя праяўляла цьвёрдасьць у адносінах да канфлікту паміж кіраўніцтвам Беларусі і КНГ АБСЭ. ЗША выступае супраць палітыкі ўлагоджваньня афіцыйнага Менску. Рашэньне Чэхіі адмовіць у візе для Лукашэнкі, чаканае рашэньне краінаў ЭЗ аб забароне ўезду на іх тэрыторыю тузіну кіруючых асобаў Беларусі — усё гэта і ёсьць тая новая тактыка, якая толькі й магчымая пасьля краху спадзеваў на дэмакратызацыю рэжыму. А такія спадзевы нейкі час жывіліся пасьля прэзыдэнцкіх выбараў у Беларусі мінулага году.\nШто да законапраекту “Акт аб падтрымцы дэмакратыі ў Беларусі”, то рэспубліканская партыя прапаноўвала гэты праект. А зараз пасьля нядаўніх выбараў у Кангрэс менавіта рэспубліканцы кантралююць абедзьве палаты Кангрэсу. Таму існуе вялікая верагоднасьць, што законапраект будзе прыняты дастаткова хутка”.\n(Карбалевіч: ) “На канфэрэнцыі даволі вялікая ўвага надавалася адносінам паміж Беларусьсю і Іракам. І ацэнкі гэтых стасункаў былі даволі жорсткімі. Вядомы амэрыканскі палітык Джон МакКейн сказаў: “Прыяцелі нашых ворагаў — нашы ворагі”. І ў гэтым сэнсе ці магчымая спроба будаваць дачыненьні паміж ЗША і Беларусьсю ў кантэксьце антытэрарыстычнай кампаніі супраць Іраку? Ці магчыма ў гэтай сувязі вырашэньне “беларускага пытаньня” ў кантэксьце вырашэньня “ірацкага пытаньня”?”\n(Кароль: ) “Тэма продажу Беларусьсю зброі Іраку была адной з галоўных на канфэрэнцыі. Ёй былі прысьвечаныя два даклады і шэраг выступаў. І ў гэтым кантэксьце можна чакаць узмацненьня жорсткасьці палітыкі ЗША ў адносінах да Беларусі”.\n(Вячорка: ) “У назьве канфэрэнцыі ўтрымліваецца пытальнік. Беларусі астаўляюць праменьчык надзеі. Удзельнікам канфэрэнцыі перадалі тоўстае дасье, у якім пералічаныя ўсе публікацыі ў адкрытых крыніцах аб беларуска-ірацкіх кантактах: продаж зброі, узаемныя візыты афіцыйных асобаў, асабліва зьвязаных з абаронным комплексам.\nЯ б ня стаў зараз разважаць аб вырашэньні “беларускага пытаньня” ў рамках антытэрарыстычнай кампаніі, аб тым, што да Беларусі могуць быць прынятыя меры, якія прымяняюцца да краінаў, якія засьведчылі падтрымку тэрарызму. Але гэта моцны сыгнал”.\n(Карбалевіч: ) “Значная ўвага на канфэрэнцыі надавалася праблеме беларуска-расейскіх адносінаў. У некаторых палітычных колах Захаду існуе спакуса вырашыць “беларускую праблему” з дапамогай Расеі і гэтак скінуць зь сябе лішнія клопаты. А з другога боку, за перадачу “беларускага пытаньня” Расеі можна яшчэ і атрымаць ад Масквы пэўныя саступкі.\nА на канфэрэнцыі пазыцыя ЗША, якая была выкладзеная, зьяўляецца супрацьлеглай. Было засьведчана, што незалежнасьць Беларусі — гэта вялікая каштоўнасьць для ЗША і сусьветнай супольнасьці, Злучаныя Штаты будуць абараняць яе. Як бы вы маглі пракамэнтаваць гэты момант працы канфэрэнцыі?”\n(Кароль: ) “Сапраўды, з боку ЗША мы атрымалі ўпэўненую падтрымку незалежнасьці Беларусі. Злучаныя Штаты пасьлядоўна выконваюць свае абавязкі гаранта беларускай незалежнасьці, якія былі зафіксаваныя міжнароднымі дамовамі. Іншая справа, што ЗША не адмаўляюцца ад таго, каб ціснуць на Расею дзеля яе ўплыву на дэмакратычныя пераўтварэньні ў Беларусі”.\n(Вячорка: ) “Па-першае, усе афіцыйныя прадстаўнікі ЗША, зь якімі мы сустракаліся, сьцьвярджалі, што незалежнасьць Беларусі — абавязковы варунак іхнай эўрапейскай палітыкі. Джон МакКейн, адзін з найбольш аўтарытэтных амэрыканскіх палітыкаў, адзін зь лідэраў рэспубліканскай партыі, сказаў, што дапамога дэмакратычнай і незалежнай Беларусі ёсьць чыньнікам, які не залежыць ад кан’юнктуры. Нам ніхто не выказваў веры ў тое, што мачымы экспарт дэмакратыі ў Беларусь зь Расеі, што магчыма варыянт зьмены рэжыму і пераход да дэмакраты расейскімі рукамі”.\n(Карбалевіч: ) “Такім чынам, становіцца відавочным, што “беларускае пытаньне” выходзіць на парадак дня замежнай палітыкі як ЗША, так і Эўропы. Пра гэта сьведчыць і рашэньне Чэхіі адмовіць у візе Лукашэнку, і чаканае рашэньне краінаў Эўразьвязу аб забароне ўезду на іх тэрыторыю шэрагу кіроўных асобаў Беларусі. Назіраецца тэндэнцыя ўзмацненьня жорсткасьці ў палітыцы Захаду ў дачыненьні да Беларусі”.


Еўрасаюз скончыў «эканамічнае выратаванне» Грэцыі | Новы Час\nФота Alexandros Avramidis/ Forum\nТакім чынам, упершыню з 2010 года Грэцыя здабыла стабільнасць.\nУ панядзелак, 20 жніўня, завяршаецца дзеянне трэцяга пакета фінансавай дапамогі Грэцыі. Здзейсненыя ў Грэцыі рэформы дазволілі закласці аснову для «здаровага і сталага» росту эканомікі, адзначыў кіраўнік Еўрагрупы Марыё Чэнтэра. Ён сказаў, што працэс працягнуўся «значна даўжэй, чым мы чакалі», аднак цяпер грэчаская эканоміка расце, з’яўляюцца фінансавыя лішкі ў бюджэце і гандлі, а таксама зніжаецца беспрацоўе.\nУ Германіі мяркуюць, што грэчаская эканоміка зноў пачала ўяўляць цікавасць для інвестараў. Кіраўнік Федэральных аб’яднанняў нямецкай прамысловасці Ёахім Ланг заявіў: «Спрыяльны канец еўрапейскай праграмы дапамогі — пазітыўны сігнал для самой Грэцыі і для ўсяго Еўрасаюза».\nУ той жа час ён выказаў меркаванне, што грэчаскі ўрад павінен сканцэнтравацца на дэфіцытах на рынках кіравання, юстыцыі, працы і прадукцыі.\nУ сваю чаргу, былы міністр фінансаў Грэцыі Яніс Варуфакіс кажа, што дзярдоўг Грэцыі не зменшыўся, а вырас. У інтэрв’ю нямецкай газеце «Bild» ён заявіў: «Грэцыя стаіць у тым жа самым пункце, у той жа чорнай дзіры, і з кожным днём усё больш у ёй захрасае, у тым ліку праз тое, што прадпісанні крэдытораў перашкаджаюць інвестыцыям і спажыванню».


06 чэрвень 2020, 19:59\nКраіны OPEC+ папярэдне дамовіліся працягнуць яшчэ на месяц скарачэньне здабычы нафты, паведамляюць агенцтвы Reuters і Bloomberg.\nЗьніжэньне здабычы на 9,7 млн барэляў у содні будзе доўжыцца да канца ліпеня. Першапачаткова плянавалася, што ў ліпені скарачэньне складзе 7,7 млн барэляў у содні.\nBloomberg са спасылкай на чарнавы варыянт камюніке піша, што чальцы альянсу, якія не рэалізавалі на 100% абавязацельствы ў траўні і чэрвені, дадаткова скароцяць здабычу ў ліпені-верасьні, каб кампэнсаваць невыкананьне квот.\nПа дадзеных Bloomberg, Масква і Эр-Рыяд патрацілі тыдзень на тое, каб угаварыць Ірак, Нігерыю і іншых, хто ня змог цалкам выканаць абавязацельствы, зрабіць гэта.\nReuters са спасылкай на крыніцы ў OPEC+ паведамляў, што Саудаўская Арабія разглядала магчымасьць падаўжэньня абмежаваньняў да канца лета або нават да сьнежня.\nСусьветныя цэны на нафту абрынуліся ў пачатку сакавіка гэтага году, пасьля таго як Расея і Сырыя не змаглі дамовіцца аб працягу зьдзелкі OPEC+ аб скарачэньні здабычы нафты, якое падтрымлівала цэны на ўзроўні вышэй за $ 50 за барэль на працягу апошніх трох гадоў. Тэрмін дзеяньня пагадненьня скончыўся 1 красавіка.\nЗ гэтага моманту Саудаўская Арабія пачала павялічваць здабычу, а да гэтага абвясьціла, што гатовая прадаваць сваю нафту Arab Light ў Эўропе са значнай зьніжкай, каб патроіць пастаўкі. Саудаўскія ўлады разьлічвалі, што эўрапейскія і іншыя нафтазаводы, якія традыцыйна працавалі на расейскай нафце, праз гэта пераключацца на Arab Light.\nНа агульнае падзеньне попыту на нафту ў сьвеце моцна паўплывалі і іншыя фактары: неспрыяльная сытуацыя ў сьвеце ў сувязі з каранавіруснай пандэміяй, падзеньне вытворчасьці ў розных рэгіёнах сьвету, асабліва ў Кітаі, а таксама цёплая зіма і, як вынік, памяншэньне попыту на энэрганосьбіты. Аднак значны ціск на цэны на нафту аказала менавіта спыненьне дзеяньня ўгоды OPEC+.\nНафта WTI вырасла пасьля першага ў гісторыі падзеньня ніжэй за нуль, расейская Urals па-ранейшаму ў мінусе\nШто адбылося з цаной на нафту і як гэта закране Беларусь. Тлумачым\nНафта даражэе на фоне скарачэньня аб’ёмаў здабычы: 32 даляры за барэль маркі Brent\nСусьветныя цэны на нафту зноў падаюць — бракуе попыту\nСусьветныя цэны на нафту пачынаюць расьці пасьля рэзкага падзеньня


Рысавыя тэрасы 2015/2016\nУключыце уяўленняў чытача Шкала Схілы рысавыя тэрасы ў правінцыі Гуансі\nУ горадзе Longsheng ў Gaungxi правінцыі, знаходзіцца адзін з самых складаных і ціхамірны ландшафт, дзе рысавыя тэрасы маштабу схілах пагоркаў абмоткі. Вядомы як магістральныя Райс Цмока тэрасы, ён з'яўляецца домам для чатырох розных этнічных меншасцяў Мяо, яо, Донг і Чжуан, якія прапануюць гасцям выдатную магчымасць па-сапраўднаму паразмаўляць з мясцовай культуры шляхам вывучэння іх традыцый з першых рук.\nРысавыя тэрасы Фотаздымкі\nКалі лепш за ўсё ехацьРайс тэрасы\nПошук звыш 900000 прапаноў ад больш за 30 гандляроў. Кніга праз Expedia, Travelocity, Hotels.com, Booking.com, гатэляў і вэб-сайты папулярных гасцінічных сетак. Лідэр Guest House Longji аддзялення\nДаведайцеся пра ўсё, што Гуйлинь знаходзіцца побач з лідэрам Госць аддзялення Дома Longji ў якасці базы. Лідэр Guest House Longji аддзялення ганарыцца зручным ... 6 міль\nLong Ji International Youth Hostel Гуйлинь\nКалі вы падарожнічаеце з сям'ёй на буксіры, Long Ji International Youth Hostel Гуйлинь прапануе гасцям прасторныя нумары, накіраваных на патрэбы сям'і і ... 8 міль\nСтварэнне імгненных локшына рамэн дома не надта цікава, але наведаць Momofuku Андо Імгненнае Ramen музей у Асацы, Японія і зрабіць іх возьме на зусім іншы вопыт. Тут Вы атрымліваеце стаць часткай імгненнага плячэй працэс прыняцця, справа ад нуля. Гук цікава? Ну вось вы самі сабе кухары, праектаванне новых любімая локшына і эксперыментаваць з рознымі густамі. Momofuku Андо Імгненнае Ramen музеі прадстаўлена шырокая калекцыя імгненны плячэй прадаюцца на працягу стагоддзяў. З ўпаковачныя матэрыялы тыпу імгненнага локшына, усё на дысплеі. Хаця ...7466 міль.\nНа гэтай поўнай экскурсія дзень з Гуйлинь вы будзеце крэйсерскай уверх па рацэ на працягу чатырох гадзін, седзячы ў мяккай камфорт у кают або атрымліваць асалоду ад ...48.12 міль via Guilin.\nГуйлинь і суседні Li River паказаць некаторыя з самых унікальных і прыгожай мясцовасці ва ўсім Кітаі. Гэта паўдня тур вітрыны некаторыя з ...48.12 міль via Guilin.\nРысавыя тэрасы Відэа\nГуансі: Зямля цудаў і прыгажосці (мяккая)\nGuilin Даведнік - WikiTravel.org\nГуйлинь з'яўляецца маляўнічы горад і адзін з самых вядомых турыстычных месцаў у Кітаі. Ёсць шмат маляўнічых месцаў у некалькіх хвілінах хады ад падарожжа Гуйлинь. Да іх ставяцца Longshang з яго вядомым рысу Longji тэрасы; ракі Лі Цзян, сцэна якога надрукаваны на задняй ¥ 20 банкнот; Яншо, невялікі горад ўніз па плыні формы Гуйлинь і многае іншае\nLongsheng Travel Guide - Guide.com China Travel\nМясцовыя Асноўныя характарыстыкі: маляўнічыя сумесі Донг, Чжуан, Яо і Мяо этнічных груп\nLongsheng - назад дарогі China.com\nLongsheng горада, у правінцыі Паўночны Гуансі, гэта невялікі горад 160000, акружанай гарамі з усіх чатырох бакоў. У гэтым горадзе вы знойдзеце сумесь Чжуан, яо, Мяо і Донг нацыянальнасцяў.\nЗБІРАЮЦЦА Гуйлинь - Нью-Ёрк Times.com (newspaper)\nНазва Гуйлинь, магчыма, не знаёмыя кальцо многія на Захадзе, але і сярод кітайскіх гэты горад у паўднёвай кітайскай правінцыі Гуансі набыў легендарную вядомасць дзякуючы сваёй прыгажосці.\nВады Кітая і горы Вечнасць - Нью-Ёрк Times.com (newspaper)\nЯ б прымеркаваны мой візіт супадае з красаваннем дрэў османтуса. Таму, калі я прыбыў у Гуйлинь на бязьмесячную ноч у пачатку кастрычніка, пасля аднаго гадзіны палёту з Ганконга, я адчуў пах горад маіх продкаў, перш чым я ўбачыў яго.\nПерпендыкулярна палях - глобус і Mail.com (newspaper)\nЎзгоркі - чыё імя азначае "Хрыбетнік Цмока" - з'яўляюцца домам для тысяч рысавыя тэрасы складзеныя, як гіганцкія паліцы.\nКітай: язда Rising Giant - Нацыянальны Gepgraphic.com (magazine)\nАўстралійскі дуэт Наомі Скінар і Скот Спенсер кіравацца веласіпедных тураў паўсюль, ад Манголіі да В'етнама, але іх любімыя маршруты ляжаць ўнутры паўднёвага Кітая пышнай сельскіх раёнаў.\nНіжэй прыводзяцца самыя апошнія каментарыі зробленыя на Twitter для "Рысавыя тэрасы":


Вороновская газета - Даўніна жыве ў музеях Воранаўшчыны (Фота)\n28.04.2018, 8:04; Category: Образование, Страницы истории\nНа мінулым тыдні гасцінна, хлебам-соллю вітала Воранаўшчына ўдзельнікаў занальнага семінара-практыкуму “Музей ХХІ стагоддзя: новыя тэндэнцыі, рэсурсы і магчымасці”. Госці — метадысты Гродзенскага абласнога цэнтра турызму і краязнаўства Святлана Іоська і Наталля Сызранцава, кіраўнікі музеяў Іўеўскага, Ваўкавыскага, Зэльвенскага раёнаў, а таксама нашы землякі дзяліліся лепшымі напрацоўкамі, пераймалі вопыт.\nВа ўступным слове Святлана Вітальеўна заўважыла, што пляцоўкай для сёлетняй сустрэчы Воранаўскі раён абраны нездарма. Тут знаходзіцца адзіны ў вобласці музей ледавіковых валуноў пад адкрытым небам, радуюць перамогамі не толькі на абласным узроўні, але і на рэспубліканскім таленавітыя вучні выдатнага радунскага гісторыка і краязнаўцы Івана Фясенкі. С.В. Іоська ўручыла дыпломы за першае месца ў рэспубліканскім конкурсе даследчых работ “Тапонімы роднага краю” вучням Сяргею Жэгждрыну і Уладзіславу Юхневічу з Радунскай і Жырмунскай школ. А таксама Карыне Коўзе з Радунскай школы за першае месца ў абласным этапе конкурсу “Дарогамі памяці”, за другое — Вадзіму Мар’янскаму з Забалацкага НПК. Дыпломам за 1-е месца ў вобласці адзначаны і радунскі віртуальны музей.\nНа працы школьных музеяў Воранаўскага раёна, сабраным у іх багатым і разнастайным матэрыяле, цікавых формах работы падрабязней спынілася дырэктар Радунскага раённага цэнтра турызму, краязнаўства і экалогіі Марыя Блашко. Ды, як кажуць, лепш сто раз убачыць, чым адзін раз пачуць. Кіруючыся гэтым, удзельнікі семінара наведалі забалацкі, радунскія і беняконскі музеі.\nЦікавае дзейства разгарнулася ў гісторыка-этнаграфічным музеі “Спадчына” ў Забалацкім НПК, кіраўніком якога з’яўляецца Фаіна Войшніс. Сюды гасцей запрасілі на Уваходзіны. Мерапрыемства было багата на народныя звычаі, песні і танцы. Напрыканцы сустрэчы гаспадары адкрылі таямніцу, якое адзенне насілі забалацкія мадонны ў сярэдзіне мінулага стагоддзя.\nНе менш захапляльнай была сустрэча з Радунскай сярэдняй школай. З віртуальным светам створанага тут музея пазнаёміў яго юны мадэратар, адзінаццацікласнік Уладзіслаў Юхневіч. Далей па старонках гісторыі павёў Іван Фясенка. Падчас экскурсіі ў народным гісторыка-краязнаўчым музеі яскравей уявіць мінулае воранаўскай зямлі дапамаглі гістарычныя постаці — кароль Ян Сабескі, Марыля Верашчака з Адамам Міцкевічам, Хафіц Хайм, загінуўшы пры вызваленні Радуні лётчык Аляксандр Нажэўнікаў. У што верылі нашы продкі, якім багам пакланяліся, якія складалі легенды? Зразумець гэта дапамагла тэатралізаваная экскурсія па музеі валуноў. Хоць мы, сучаснікі, і пазбаўлены старых забабонаў, але чаму б, на ўсякі выпадак, не дакрануцца да камянёў “кахання” ці “здароўя”?..\nШляхамі вялікага Адама Міцкевіча прапанавалі прайсці ў літаратурна-гістарычным музеі “Народжаныя пад адной зоркай” Беняконскай школы, якім кіруе Тарэса Гарбіна. Вучні прачыталі вершы паэта на мове-арыгінале. А таксама расказалі пра творчасць мясцовага пісьменніка Міхаіла Валасевіча, які свой радок прысвяціў А. Міцкевічу. Далей слова пра маёнтак Путкамераў у Больцініках і Марылін гаік узяла экскурсавод Зінаіда Касакоўская. Узрушаныя гісторыяй кахання графіні і паэта, госці дакраналіся да каменю з выбітым крыжом і загадвалі вярнуцца сюды яшчэ раз.\n« Боль Чернобыля\nМузыкальная весна по-вороновски »


Беларусы скупляюць валюту і ня вераць у “беларускі цуд”\n23 студзень 2007, 15:22\nІгар Карней, Менск У сувязі з ростам цэнаў на энэрганосьбіты, беларусы пачалі болей купляць у банкаў наяўнай замежнай валюты. Як вынікае з папярэдняй статыстыкі Нацыянальнага банку, у 2006 годзе набыта ў агульным эквіваленце 4,218 мільярда даляраў. Гэты паказьнік, параўнальна з 2005 годам, вырас на 33%. Чым абумоўлены валютны ажыятаж?\nПраца пунктаў абмену валюты цяпер скіравана пераважна ў адно рэчышча – на продаж замежнай валюты. Супрацоўнікі не хаваюць: попыт на амэрыканскія даляры і эўравалюту істотна перавышае апэрацыі з продажам беларускіх рублёў. Самі ж наведнікі абменных пунктаў тлумачаць, што ўсё меней вераць у “беларускі цуд” і вяртаюцца да практыкі захоўваньня грошай ува “ўмоўных адзінках”.\nНаведніца: “Лічу, што больш стабільная валюта амэрыканская ці эўрапейская. Неяк больш давяраю эўрапейскай эканоміцы, той жа амэрыканскай. А што да “беларускага цуда”... Ведаеце, пакуль нешта ня надта я ў яго веру…”.\nЭканаміст дасьледчага цэнтру Інстытуту прыватызацыі і мэнэджмэнту Алена Ракава лічыць: валютнаму ажыятажу спрыялі перадусім чуткі пра магчымую дэнамінацыю (дарэчы, у многіх банках цяпер вывешваюць аб’явы “У 2007 годзе дэнамінацыі ня плянуецца”).\nЗ іншага боку, -- кажа Алена Ракава -- людзі ня маюць даверу да пераходу на камэрцыйныя рэйкі з Расеяй, асабліва што датычна паставак энэрганосьбітаў.\nРакава: “Мала хто па-сапраўднаму верыць у гэты “беларускі цуд”. Але на сёньняшні дзень людзі яшчэ вераць у здольнасьць ураду падтрымліваць нейкі жыцьцёвы ўзровень і стандарты. Натуральна, пры гэтым усе падсьвядома ці сьвядома разумеюць: гэтаму можа прыйсьці канец, усё можа скончыцца. Таму народ дакладна адсочвае сытуацыю”.\nКарэспандэнт: “А для банкаў наколькі гэта сытуацыя складаная?”\nРакава: “Гэта ўвогуле вельмі складаная сытуацыя для эканомікі. Справа ў тым, што валюту цяпер прадаюць з запасаў. То бок такі перакос попыту і прапановы валюты, што камэрцыйныя банкі прадаюць нашмат больш, чым маюць: улазяць ува ўсе запасы, рэзэрвы. І я думаю, што ўсе будуць змушаны пазычаць на зьнешнім рынку – пачнуць браць крэдыты на продаж насельніцтву валюты”.\nЗрэшты, спадарыня Ракава лічыць, што сёлета Нацыянальнаму банку хопіць рэзэрваў дзеля падтрымкі курсу рубля да асноўных валют на ранейшым узроўні, каб не дапусьціць дэвальвацыі і наступнай панікі на фінансавым рынку. Іншая справа, што крэдыты трэба будзе вяртаць. Таму такая палітыка можа быць толькі кароткатэрміновай.\nПаводле Нацыянальнага банку, у сьнежні 2006 году насельніцтва купіла ў банкаў 502,8 мільёна даляраў. Фінансавыя вынікі лістапада -- куды бяднейшыя: 400 мільёнаў даляраў. Усяго ж летась беларусы купілі наяўнай валюты на 907,5 мільёнаў даляраў больш, чым прадалі. Паказальна, што на расейскі рубель, які актыўна рэклямаваўся ў якасьці адзінага беларуска-расейскага грашовага сродку, попыт досыць сьціплы. Як лічыць экс-старшыня Нацыянальнага банку Станіслаў Багданкевіч, цэлы стос міждзяржаўных супярэчнасьцяў як у палітычным, так і ў эканамічным рэчышчы, адтэрміноўвае такую пэрспэктыву на нявызначаны тэрмін. Калі не хавае яе зусім.\nБагданкевіч: “Бліжэйшым часам пэрспэктыва пераходу на расейскі рубель ніяк не праглядаецца. Хоць бы з улікам таго, што ёсьць канстытуцыйнае палажэньне, якое адназначна сьведчыць: на тэрыторыі Беларусі валютай можа быць толькі тая, якая выпускаецца, то бок, эмісуецца Нацыянальным банкам Рэспублікі Беларусь. У іншым выпадку трэба спачатку мяняць Канстытуцыю, а потым толькі пераходзіць на замежную валюту”.\nПаводле спадара Багданкевіча, цяпер, адрозна ад ранейшых прэцэдэнтаў рэвізіі Асноўнага закону, кіраўніцтва Беларусі якраз не зацікаўлена перапісваць Канстытуцыю.


Расійская прапаганда: беларусы не выйдуць вясной на пратэсты – RH.by\nРасійская прапаганда: беларусы не выйдуць вясной на пратэсты\nСвятлана Ціханоўская. Фота Настассі Уткінай.\nЗ набліжэннем вясны прарасійскія прапагандысцкія парталы ўпарта сочаць за выказваннямі лідараў беларускага пратэсту і прадракаюць, што ў Беларусі «гарачай вясны не будзе».\n«Рэгіянальная газета» прааналізавала артыкул «Рэвалюцыя ў Беларусі – «гарачай вясны» не будзе» пад аўтарствам Наталлі Грыгор’евай на сайце EurAsia Daily. Грыгор’ева прадстаўленая як аглядальнік па Беларусі і Усходняй Еўропе. Для EurAsia Daily яна піша тэксты з лютага 2020 года, усе яны прысвечаныя беларускай павестцы. Спачатку аўтар аналізавала сустрэчы Лукашэнкі і Пуціна, магчымасць глыбейшай інтэграцыі, а з пачаткам пратэстаў робіць агляды па пратэснай актыўнасці і далейшай будучыні Беларусі.\nУ артыкуле «Рэвалюцыя ў Беларусі – «гарачай вясны» не будзе» галоўная ідэя паўстае ў тым, што цяпер у беларускай апазіцыі няма ні ідэй, ні патэнцыялу, каб беларускі народ масава выйшаў на пратэсты. Грыгор’ева разбаўляе гэты пасыл меркаваннямі пра русафобскія погляды лідараў апазіцыі і пра знікненне некаторых з іх.\nЦіханоўская і страта вуліц\nНапрыканцы лютага Святлана Ціханоўская дала інтэрв’ю швейцарскаму штодзённіку Le Temps. У ім яна адказала на пытанне журналіста, дзе адбываецца цяпер беларуская рэвалюцыя.\n– Мы страцілі вуліцу, бо супраць нас гвалт, зброя… Таму на дадзены момант выглядае, што быццам бы мы страцілі [вуліцу].\nДарадца Ціханоўскай Франак Вячорка падкрэсліваў, што большасць СМІ далі недакладны пераклад інтэрв’ю. Грыгор’ева пачынае свой артыкул з памылковага перакладу цытаты Ціханоўскай, у якой лідар беларускага пратэсту нібыта кажа, што пратэст прайграў.\nУ сваю чаргу Грыгор’ева дапаўняе, што гэтыя словы Ціханоўскай фактычна сталі кропкай у беларускіх пратэстах, якія адбываліся ад жніўня 2020 года.\nГрыгор’ева ўдакладняе, што страта вуліц з боку пратэстоўцаў адбылася некалькі месяцаў таму, а беларуская ўлада перайграла сваіх праціўнікаў, аднак гэта ўсё роўна не перамога Лукашэнкі. Аўтар не ўдакладніла, калі гэта перамога ў Аляксандра Лукашэнкі адбудзецца.\nНапрыканцы артыкула Грыгор’ева зноўку паўтарае, што беларуская ўлада не перамагла ў сітуацыі з пратэстамі. І робіць выснову «Пакуль беларуская ўлада валодае кантролем за сілавым блокам, а рабочыя на прадпрыемствах стабільна атрымліваюць заробкі, ніякага сур’ёзнага палітычнага ўзрушэння не прадбачыцца». Як мяркуе аўтар артыкула, масавых пратэстаў не адбудзецца да нейкіх падзей (напрыклад, такіх, як гвалт у жніўні). Калі такое адбудзецца, то гэта зможа прымусіць Лукашэнку прыступіць да транзіту ўлады.\nРусафобія – галоўны трыгер, а Пуцін – партнёр\nГрыгор’ева шмат піша ў артыкуле, што беларуская апазіцыя выступае з, так бы мовіць, русафобскіх пазіцый. Маўляў, штогод беларусы адзначаюць 25 сакавіка з антырасійскімі лозунгамі і з бел-чырвона-белымі сцягамі.\nЦяперашнюю рыторыку Ціханоўскай аўтар артыкула таксама апісвае з выкарыстаннем розных эпітэтаў пра русафобію і нацыяналізм. Грыгор’ева пазіцыянуе Лукашэнку як абаронцу Беларусі ад нацыяналістычных ідэй і добрага партнёра для Пуціна.\n«Чарговым штуршком для павышэння градуса русафобіі ў радах беларускай апазіцыі стала мінулая, 22 лютага, сустрэча ў Сочы Аляксандра Лукашэнкі з Уладзімірам Пуціным», – піша Грыгор’ева.\nАўтар лічыць, што апазіцыя мяркуе, што абвінавачанні Лукашэнкі ў продажы незалежнасці выведуць людзей на вуліцы. Аднак Грыгор’ева адзначае, што такога ніколі не было. Аўтар усё-ткі памыляецца: напрыклад, у 2019 годзе праходзілі масавыя пратэсныя акцыі супраць паглыблення інтэграцыі з Расіяй.\nРазважанні Грыгор’евай наконт сустрэчы Пуціна і Лукашэнкі завяршаюцца падсумаваннем, што Лукашэнка пакуль што адзіны варыянт для Крамля для кантролю беларускага кірунку.\n«Выцясненне з памяці беларусаў імён тых, каго лічылі апанентамі Лукашэнкі»\nНапаследак аўтар артыкула пра немагчымасць вясновых пратэстаў удакладняе, што адбылося ў інфармацыйнай прасторы з лідарамі пратэсту.\nГрыгор’ева шчыра здзіўляецца, што ў лютым у параўнанні з летам 2020 года СМІ менш пішуць пра апанентаў Лукашэнкі перад выбарамі ў мінулым годзе.\nАўтар расказвае пра Віктара Бабарыку, Мікалая Статкевіча і Паўла Севярынца. Яна ўдакладняе, што «прадстаўнікі старой беларускай апазіцыі аказаліся за кратамі яшчэ да правядзення прэзідэнцкіх выбараў», але не дадае, што журналісты не могуць наўпрост камунікаваць з імі. Па словах Грыгор’евай, такі ж лёс забыцця чакае Сяргея Ціханоўскага і Марыю Калеснікаву. Падстаў, чаму так павінна адбыцца, яна не прыводзіць.\nПапярэдні артыкулПачалося галасаванне за сацыяльныя праекты Social Weekend\nНаступны артыкулШто пагражае за блакіроўку чыгункі\nСёлета пілігрымкі ў Будслаў зноў пройдуць у індывідуальным фармаце


Улад Бубен выпускае рэліз на В’етнамскім лэйбле | КОНЦЕРТ.бай\nГлавная » Новости » Релизы » Альбомы » Улад Бубен выпускае рэліз на В’етнамскім лэйбле\nУлад Бубен выпускае рэліз на В’етнамскім лэйбле\nУ пачатку гэтага года ветэран беларускай электроннай музыкі Уладзіслаў Бубен выпускае свой міні-альбом на в’етнамскім лэйбле Center C Recordings, які ўваходзіць у карпарацыю Club G Music. Гэта першы альбом беларускага музыкі, які будзе выдадзены ў В’етнаме. Падобны рэліз на справе паказвае магчымасць прасоўвання беларускай музыкі на новыя рынкі. Альбом Suitable Volume эксклюзіўна выйшаў на сэрвісе Beat Port 26 студзеня, а іншыя анлайн-дыстрыб’ютары музыкі выставяць яго на продаж 9 лютага.\nУлад Бубен, — “У сваім вядомым хіце гурт Pet Shop Boys дэклараваў лозунг «Go West». Час ідзе, і геаграфічныя прыярытэты змяняюцца. Імклівае развіццё Паўднёва-Усходняга рэгіёну Азіі дыктуе новыя ўмовы для распаўсюджвання музычнай прадукцыі. Мільярды маладых людзей у краінах гэтага рэгіёну ўсё больш і больш цікавяцца новымі тэндэнцыямі ў музыцы, у тым ліку і танцавальнымі кірункамі, многія з якіх знаходзяць другое дыханне пад шчодрым азіяцкім сонцам”.\nКампания Club G Music – адказ в’етнамскай індустрыіі на зацікаўленасць Захаду да краіны. У склад кампаніі ўваходзяць 13 лэйблаў, што выдаюць музыку ў розных стылях, а таксама ўключае агенцыю Clubbing Vietnam, якая займаецца арганізацыяй вечарынак. З’яўляецца лідэрам на рынку электроннай музыкі гэтага рэгіёну. Варта звярнуць увагу на тое, што для аптымізацыі сваёй дзейнасці ўладальнікі лэйблаў перасягнулі праз свае асабістыя амбіцыі і аб’ядналіся для дасягнення лепшых вынікаў.\nГэта не першы засвет беларускага электроншчыка на ўсходнім накірунку. Апошні альбом\nBaisan and Buben – Skweee Belarus дасяжны ў тым ліку на японскай платформе kkbox, а супольны з японскай паэтэсай Мары Кона альбом In depths of silence выйшаў на лэйбле Groove Butta Records.


Арыштаваным лідэрам прадпрымальнікаў адмовілі ў абароне\nhttp://spring96.org/be/news/27432 2009 2009-02-25T17:09:19+0200 2009-02-25T17:09:19+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/aryshtant.jpg\nСваякам палітвязняў Юрыя Лявонава, Мікалая Аўтуховіча і Уладзіміра Асіпенкі адмовілі выступіць абаронцамі арыштаваных прадпрымальнікаў. Як паведаміў прэс-цэнтру Хартыі’97 беларускі праваабаронца Алег Воўчак, следчы забараніў блізкім сваякам лідэраў прадпрымальнікаў прадстаўляць іх інтэрасы ў якасці абаронцаў.\n«Алена Аўтуховіч, Юлія Лявонава і Людміла Асіпенка звярнуліся да следчага Кухарчыка ў сувязі з тым, што са сродкаў масавай інфармацыі сталі паступаць ілжывыя звесткі аб датычнасці арыштаваных прадпрымальнікаў ледзь не да нейкага бандфармавання. У некаторых выданнях з'явілася інфармацыя, што пры ператрусе ў прадпрымальнікаў былі знойдзеныя агнястрэльная зброя і выбухоўка. Хаця ў пратаколах ператруса гэтыя прадметы не зафіксаваныя», -- сказаў юрыст.\nПа словах Алега Воўчака, у сувязі з «плынню хлуслівай правакацыйнай інфармацыі» сваякі вырашылі выступіць абаронцамі арыштаваных.\n«Для гэтага ў іх былі ўсе падставы – артыкул 44 КПК і артыкул 62 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь. Але следчы Кухарчык, спаслаўшыся на гэты ж 44-ы артыкул КПК, адмовіў ім у гэтым праве. Можна сказаць, што тым самым ён перавысіў свае паўнамоцтвы. Следчы спаслаўся, што толькі ў судзе блізкія сваякі маюць права выступаць абаронцамі абвінавачваных. Аднак, гэта яго асабістая інтэрпрэтацыя артыкула 44 КПК. Гэты артыкул не адмяняе права сваякоў выступаць у якасці абаронцаў абвінавачваных на папярэднім этапе следства».\nПраваабаронца паведамляе, што сваякі арыштаваных прадпрымальнікаў будуць абскарджваць рашэнне следчага ў гарадзенскай пракуратуры. Падставай для скаргі пракурору, на думку сваякоў, служыць ушчамленне іх права на абарону абвінавачваных.\nАдзначым, што з моманту арышту Мікалая Аўтуховіча, Юрыя Лявонава і Уладзіміра Асіпенкі блізкія сваякі ні разу не ўбачылі абвінавачаных. Следчы «справы» не раз адхіляў прашэнне жонак і дзяцей на спатканне з арыштаванымі прадпрымальнікамі, якія ўтрымліваюцца ў менскім СІЗА. У сувязі з тым, што адвакаты далі абяцанне пра нераспаўсюд падрабязнасцяў следства, сваякі фактычна пазбаўленыя інфармацыі аб лёсе іх родных.\nНагадаем, што 8 лютага ў Ваўкавыску былі арыштаваныя прадпрымальнікі Мікалай Аўтуховіч, Юры Лявонаў і Уладзімір Асіпенка. 18 лютага ім было прад'яўлена абвінавачванне ў падпале хаты былога начальніка Ваўкавыскага РАУС. Падпал быў ажыццёўлены 2005 годзе, і вінаватыя ў ім даўно адбываюць пакаранне. Арыштаваным жа прадпрымальнікам пагражае да 12 гадоў турэмнага зняволення.\n15 лютага, арыштаваны Юры Лявонаў паступіў у Рэспубліканскі турэмны шпіталь на Кальварыйскай, 36, з дыягназам «камяні ў нырках».\nАдзначым, што Юры Лявонаў і Мікалай Аўтуховіч – былыя палітвязні, прысуджаныя да пазбаўлення волі па надуманым абвінавачванні за абарону правоў прадпрымальнікаў. У пачатку 2008 года мера пакарання ім была змененая на абмежаванне волі. 10 лютага гэтага года ў Ваўкавыску павінна было прайсці судовае слуханне па ўмоўна-датэрміновым вызваленні Мікалая Аўтуховіча, паведамляе Хартыя-97\n25.02.2009 Тэгі: палітвязьні, права на абарону\nУ Гродне затрыманы блогер Сяргей Ціханоўскі і яшчэ дзевяць чалавек Дапоўнена


29 сакавік 2018, 21:50\nГаворка ідзе пра карупцыйны скандал, расьсьледаваньне якога было спынена яшчэ ў 2013 годзе. Палітыка падазравалі ў спробе атрымаць канфідэнцыйную інфармацыю ў аднаго з судзьдзяў Касацыйнага суду Францыі. Ён разглядаў вылучаныя супраць экс-прэзыдэнта абвінавачваньні ў нелегальным фінансаваньні выбарчай кампаніі. Сьцьвярджаецца, што за сакрэтныя дадзеныя Сарказі паабяцаў чыноўніку прызначэньне на высокую пасаду ў Манака. Сам экс-прэзыдэнт мае намер абскардзіць рашэньне аб аднаўленьні справы.\nРасьсьледаваньне так званай «справы Бетанкур» пачалося ў 2007 годзе, але да 2012 года Сарказі, будучы прэзыдэнтам, валодаў імунітэтам. Сарказі вінавацілі ў злоўжываньні даверам уладальніцы карпарацыі L’Oreal Ліліян Бетанкур пры фінансаваньні сваёй прэзыдэнцкай кампаніі. У 2013-м справу закрылі за недастатковасьцю доказаў.\nНікаля Сарказі і Муамар Кадафі. 2007 год.\nУлады Францыі таксама расьсьледуюць іншыя магчымыя парушэньні, якія былі дапушчаныя Сарказі. Сьледчыя вывучаюць інфармацыю пра тое, што ўрад лібійскага лідэра Муамара Кадафі таемна прадаставіў Сарказі 50 мільёнаў эўра (62 мільёны даляраў) на прэзыдэнцкія выбары 2007 году.