Выстава «1918. Нараджэнне новага свету»\n14 лістапада - 02 снежня\n14 лістапада 2018 года а 17:00 у Нацыянальным гістарычным музеі Рэспублікі Беларусь адбудзецца адкрыццё выставы «1918. Нараджэнне новага свету» ў рамках аўтарскага праекта У.А. Ліхадзедава «У пошуках страчанага» да 100-годдзя заканчэння Першай сусветнай вайны.\nУ ходзе мерапрыемства пройдуць дзве прэзентацыі. Вядомы калекцыянер і гісторык У.А. Ліхадзедаў прадставіць фотаальбом «Беларусь 1914—1918. Вайна і мір», паказваючы рэаліі Усходняга фронту вачыма расійскіх і германскіх салдат. А затым а 18:00 у музейным дворыку вядомая кампанія-распрацоўшчык кампутарных гульняў «Wargaming» зладзіць прэм’ерны паказ новага кароткаметражнага фільма «Атака мерцвякоў: Асавец», распавядаючага пра жахі Першай сусветнай на прыкладзе бітвы за Асавецкую крэпасць.\nУ дні стагоддзя заканчэння аднаго з самых страшных узброеных канфліктаў у гісторыі чалавецтва, які шмат у чым змяніў лёсы людзей і сфармаваў вобраз новага свету, асабліва важна згадаць драматычныя падзеі мінулага, знайсці ў іх вытокі ўзаемапаразумення і прымірэння. Выстава «1918. Нараджэнне новага свету» не толькі дасць магчымасць пазнаёміцца з каштоўнымі гістарычнымі матэрыяламі, але і прадэманструе сучасныя падыходы да інтэрпрэтацыі трагедыі «Вялікай вайны». Мінскі цэнтр распрацоўкі «Wargaming» прадаставіць для часовай экспазіцыі эксклюзіўныя мультымедыйныя матэрыялы, прысвечаныя бранетэхніцы Першай сусветнай вайны, у тым ліку 3D-праекцыю першага серыйнага танка «Mark I».\nНа выставе будуць прадстаўлены ўнікальныя артэфакты з прыватнай калекцыі У.А. Ліхадзедава, якія дазваляюць пабачыць вайну непасрэдна вачыма яе ўдзельнікаў: знакамітага немецкага франтавога фатографа Фрыца Краўскопфа, простага расійскага афіцэра-артылерыста Гродзенскай крэпасці паручыка Конанава, вядомага мемуарыста-франтавіка А.А. Успенскага. Сярод экспанатаў — пісьмовая прылада каменданта Гродзенскай крэпасці генерала М.Н. Кайгародава, унікальны каталог гістарычнай выставы, арганізаванай у 1918 годзе ў Мінску нямецкай акупацыйнай адміністрацыяй, творы мастацтва, створаныя ў нямецкім палоне расійскімі і французскімі афіцэрамі, і шмат іншага.\nАдкрыццё выставы «1918. Нараджэнне новага свету» стане маштабным мерапрыемствам, на якое запрошаны прадстаўнікі дыпламатычнага корпусу. У гасцей будзе магчымасць пагрузіцца ў атмасферу стогадовай даўніны.\nКуратар праекта: Лесін Аляксей Аляксандравіч, навуковы супрацоўнік (328-63-72).


На працягу сутак удзельнікі далі справаздачу аб праведзенай працы і здзівілі публіку рознымі па фарматах імпрэзамі. Глядзіце на відэа, як праходзіў маляўнічы... 03.09.2017, Sputnik Беларусь\nВ Минске проходит карнавал-закрытие фестиваля VULICA BRASIL\nВ течение суток участники планируют отчитаться о проделанной работе и удвить публику разно форматными представлениями\nбеларусь, мінск, бразілія\n12:56 03.09.2017 (абноўлена: 19:39 04.09.2017)\n© Sputnik Дашкевич Вера,Сергей Пушкин\nНа працягу сутак удзельнікі далі справаздачу аб праведзенай працы і здзівілі публіку рознымі па фарматах імпрэзамі. Глядзіце на відэа, як праходзіў маляўнічы карнавал.\nКарнавал-закрыццё беларуска-бразільскага фестывалю ўрбан-арта Vulica Brasil доўжыўся суткі, як абяцалі арганізатары. Свята стартавала апоўдні ў суботу і працягнулася да раніцы нядзелі.\nУ праграме доўгаграючага закрыцця былі танцы, тэатр, кіно, музыка, пачастункі, мода, спорт і многае іншае. Вуліца Кастрычніцкая на гэтыя суткі стала пешаходнай. На ёй арганізавалі тры сцэны, эка-маркет, мастацкі і рамесны кірмаш, зладзілі творчыя заняткі для дзяцей і спартыўную пляцоўку. Тут можна было назіраць інтэрпрэтацыю графіці ў сучасным танцы і парад барабаншчыкаў міжнароднай батукады Vulica Brasil.\nVulica Brasil прайшоў у Мінску ўжо ў чацвёрты раз. Бразільскія мастакі стваралі для горада і гараджан новыя працы — муралы. Як праходзіла закрыццё яркага фестывалю, глядзіце на відэа Sputnik.\nНовае графіці з'явілася на сцяне офіса "Белавія" >>\nФотафакт: на Нямізе малююць новы мурал >>


“Пазнаючы Беларусь – пазнаеш сябе” – RH.by\n24 кастрычніка 2012 г.\nНа пытанні карэспандэнта “РГ” адказвае доктар гістарычных навук, прафесар універсітэта Вітаўта Вялікага ў Коўне Русціс Камунтавічус.\n“Заходняя Беларусь захавала гісторыю Літвы”\n– Беларусь для сучасных літоўскіх даследчыкаў – цікавая тэма?\n– Вядома, літоўскія гісторыкі надаюць шмат увагі Беларусі. Асаблівую цікавасць выклікае Заходняя Беларусь і Гродзенская вобласць, якая мяжуе з Літвой. Гэта тэрыторыя заўсёды застаецца актуальнай для нас. Нават калі вы запытаецеся ў літоўскіх школьнікаў, што яны ведаюць пра Беларусь, яны хутчэй за ўсё прыгадаюць Навагрудак ці Гродна.\nСярод этнографаў ёсць цікавасць і да паўночна-заходняй Беларусі – менавіта па гэтай тэрыторыі некалі праходзіла літоўская мяжа. На пачатку XX-га стагоддзя паўночна-заходняя Беларусь была этнаграфічнай зямлёй Літвы. У яе ўваходзілі Ашмяны, Смаргонь, Астравец, а на самой мяжы знаходзілася Маладзечна. Гэта тэрыторыя больш цікавая для даследчыкаў, якія вывучаюць землі, што раней належалі Літве. Але звычайны школьнік не будзе ведаць, дзе знаходзіцца Маладзечна ці Браслаў.\n– Ці ўзнікаюць спрэчкі сярод беларускіх і літоўскіх гісторыкаў наконт гэтых тэрыторый?\n– Дыскусіі ідуць хіба што вакол Гродна. Можна пачуць думкі, што гэты горад “наш”. Але, вядома, літоўцы там ніколі і не жылі.\nТое, што калісьці тэрыторыі Гродзеншчыны былі літоўскімі, дае падставу крыху “прысабечваць” гэтую зямлю. Калі цяпер мы падарожнічаем па Гродзенскай вобласці, то часта сустракаем у назвах мястэчак і вёсак балцкія карані. Яны захоўваюць сваё літоўскае мінулае. Адсюль і ідзе своеасаблівае стаўленне да гэтай тэрыторыі.\n– Калі казаць пра навуковы асяродак, чым ён адрозніваецца ў Літве і ў Беларусі?\n– Беларусь ізаляваная ад навуковага асяродку, які развіваецца не толькі ў Літве, але і ва ўсёй Еўропе. Літоўскія даследчыкі і студэнты больш мабільныя, яны перасоўваюцца без усялякіх праблем. Ездзяць на месца падзеі, гутараць з мясцовым насельніцтвам.\nБеларускія навукоўцы менш падарожнічаюць, менш сустракаюць іншыя погляды на справу. Часта не ведаюць замежных моў. Ды і ўвогуле ў іх, як і ва ўсіх беларусаў, складваецца свой асаблівы менталітэт. Тое, што ўжо даўно вядома і відавочна ў той жа Польшчы ці Літве, для беларусаў з’яўляецца навіной.\nШмат якія новыя ідэі прыходзяць у Беларусь не адразу з першакрыніцы, а праз Расію. Гэта, вядома, мяняе ўспрыманне навіны. Адна з галоўных прычын такой сітуацыі – візавы бар’ер.\n– Значыць, вялікай праблемай для навукоўцаў з’яўляецца дзяржаўная мяжа паміж Беларуссю і Еўрапейскім Саюзам?\n– Вядома, гэта абсалютна так! Тое, што цяпер Беларусь і Літва аддзеленыя візавай заслонай – вялікі мінус з майго пункту погляду. Мы не можам свабодна наведваць суседзяў, вывучаць адзін аднаго.\nГэта тычыцца не толькі навуковых даследчыкаў, але і кожнага жыхара Літвы і Беларусі. Ізаляванасць вядзе да таго, што ў нас нават на ўзроўні паўсядзённасці застаецца не так шмат агульных тэм для размовы.\nЗнакаміты Будслаўскі касцёл бернардынцаў даследчык застаў падчас рэстаўрацыі.\n“Мяне вельмі ўразіў Будслаў”\n– Сёлета ў маі вы якраз наведвалі Беларусь. Па якіх мясцінах праходзіў ваш маршрут?\n– Мы былі ў Мінску, пасля накіраваліся ў Маладзечна і Вілейку. Пасля пад’ехалі да мяжы з Літвой, наведалі Браслаў і Друю. Далей падарожнічалі ўжо па паўночнай Беларусі, у Віцебскай вобласці.\n– Што запомнілася ў Вілейцы?\n– Там ёсць вялікая плошча, якая і па сённяшні дзень носіць імя Леніна. Для мяне гэта было… цікава.\nМы затрымаліся ў гэтым горадзе, бо хацелі пабачыць камень Пілсудскаму. Я добра памятаю сітуацыю вакол гэтага помніка: ён быў занядбаны, а калі прадстаўнікі польскай амбасады зацікавіліся гэтым каменем, ён раптам спатрэбіўся самім беларусам, а пасля знік.\nЦяпер да яго можа прыехаць любы ахвотны (ён знаходзіцца на тэрыторыі Вілейскага раёна электрасетак. – Аўт.). Помнік быў усталяваны ў 1935 годзе палякамі. Наколькі я ведаю, гэта адзін з нешматлікіх помнікаў таго часу, які захаваўся на тэрыторыі Заходняй Беларусі.\n– Што стала самым яркім уражаннем у Беларусі?\n– Наведванне Будслава ў Мядзельскім раёне. Вельмі здзівіла тое, што многія будынкі захаваліся там у некранутым выглядзе. Насценныя роспісы касцёла захаваліся пасля савецкага часу, што вельмі нетыпова для Беларусі. Архітэктура Будслава сапраўды ўразіла!\nПадчас наведвання помніка Юзафу Пілсудскаму ў Вілейцы.\n“Мы вывучаем Беларусь, каб лепей зразумець сябе”\n– Спадар Русціс, вы ўжо другі год запар з’яўляецеся адным з арганізатараў Міжнароднага кангрэсу даследчыкаў Беларусі, які праходзіць у Коўне. Як нарадзілася думка аб яго правядзенні?\n– Адказ вельмі просты: Беларусь і Літва звязаныя гістарычна. Калі лепш пазнаеш Беларусь, лепш пазнаеш і сябе самога, сваю гісторыю. Думаю, гэтак жа можа сказаць і кожны беларус пра Літву. Для мяне як для гісторыка гэта відавочна, адсюль і нарадзілася ідэя кангрэсу.\nДа таго ж беларускі бок вельмі актыўна пачаў дапамагаць у арганізацыі. З боку літоўцаў такога энтузіязму не было.\n– Сёлета вы адкрывалі кангрэс і адразу прасілі прабачэння за тое, што не валодаеце беларускай мовай. Ці плануеце яе вывучаць?\n– Вось вы цяпер размаўляеце са мной па-беларуску, і я добра ўсё разумею. Чытаю таксама без праблем. Але размаўляць мне ўжо складана. Некалькі сказаў магу сказаць без памылак. Але паколькі я ведаю польскую мову, пастаянна ўзнікае блытаніна польскіх і беларускіх слоў.\nДумаю, калі б я пачаў больш актыўна вучыць беларускую, то праз пару тыдняў ужо б размаўляў свабодна. Трэба толькі знайсці добрага выкладчыка і пажыць крыху ў беларускамоўным асяродку. Гэта б дапамагло справіцца з граматыкай.\nАляксандра ПАРАХНЯ. Фота забяспечана Русцісам КАМУНТАВІЧУСАМ.\nПапярэдні артыкулНа форуме музеяў Вілейка паказала, як у іх спраўляюць вяселлі\nНаступны артыкулУдарыў жанчыну па галаве пакетам са сталярнымі інструментамі


Золата: 49,68 еўра за грамСрэбра: 0,67 еўра за грам\nАўстралійскі долар $ Бразільскі рэальны R $ Брытанскі фунт £ Канадскі долар $ Чылійскі песа $ Кітайскі юань min Дацкая крона кр Еўра € Даляр 元 Ганконг Індыйская рупія ₨ Інданезійская рупія Rp Ізраільскі Sheqel ₪ Японская ена ¥ Мексіканскае песа $ Новазеландскі долар $ Нарвежская крона кр Польскі злоты zł Рускі рубель руб Сінгапурскі долар $ Паўднёваафрыканскі рэнд R Паўднёвакарэйка won Шведская крона кр Швейцарскі франк CHF Тайская бат ฿ Турэцкая Lirası TL Даляр ЗША $\nПрадаць свае манеты, банкноты, золата ці срэбра?\nШматгадовы вопыт працы ў індустрыі манет і банкнот дазволіць вам даць правільную параду і надзейную цану.\nМы рады даць вам бясплатную інфармацыю пра кошт вашай уласнасці ў нашым офісе. Па запыце мы таксама робім ацэнку месцазнаходжання.\nНас цікавіць усё (калекцыі)\n-Золата і срэбра\n- (Еўра) Калекцыі марак\n-Іншыя калекцыйныя прадметы\nНе саромейцеся звяртацца да нас і даведацца кошт вашай уласнасці!\nПатэлефануйце нам (06-81285467) з дашліце нам () запісацца на прыём.\nВы таксама можаце выкарыстаць кантактную форму ніжэй, і мы звяжамся з вамі як мага хутчэй.\nАдрас электроннай пошты(*)\nВаша паведамленне ці пытанне\nВілем 1 і яго манеты\nНасуперак таму, што можна было чакаць, кароль Вілем I не першы кароль Нідэрландаў. Гэта быў Луі Напалеон. Гэты малодшы брат Напалеона Банапарта быў каранаваны каралём Галандыі дыктатарам Пур Сан. Ладзевейк Напалеон яшчэ не заваяваў сэрца галандцаў. Будучы рэспублікай на працягу многіх стагоддзяў, яны раптам сталі манархіяй.\nРымская эпоха і яе чаканкі\nУ кожнага свой вобраз Рымскай імперыі. Магчыма, вам вядомыя яшчэ існуючыя вадаправоды, гладыятары на арэне, фільмы пра рымлян з іх імператарамі, зброю і даспехі ці, магчыма, вялікі гандаль? Але з чаго насамрэч усё пачалося?\nКошт золата і срэбра\n© 2021 Дэвід Манета


Краснуха падчас цяжарнасці. - Здароўе 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Здароўе 2017 ⇒ Краснуха падчас цяжарнасці.\nТрэба заўважыць, што ў наш час, дзякуючы абавязковай вакцынацыі, краснуха стала сустракацца даволі рэдка, але тым не менш, такое ўсё ж здараецца. Часцей за ўсё ёй хварэюць дзеці ва ўзросце ад 2 да 10 гадоў, але не забывайце, што дарослыя таксама схільныя гэтага захворвання. І калі дзеці пераносяць краснуху досыць лёгка, то ў дарослага чалавека яна працякае значна цяжэй. Асабліва страшная краснуха падчас цяжарнасці, так як можа перадавацца трансплацентарно, а можа, далёка не лепшым чынам адбіцца на развіцці плёну - і гэта рызыка вельмі вялікі. Таму, калі вы, неўзабаве, плануеце стаць мамай, ёсць сэнс не рызыкаваць і зрабіць прышчэпку ад гэтага захворвання.\nКраснуха - гэта інфекцыйнае захворванне, якое перадаецца трансплацентарно (падчас цяжарнасці), або паветрана-кропельным шляхам.\nКраснуха падчас цяжарнасці страшная не столькі для цяжарнай жанчыны, колькі яе для яе будучыні дзіцяці. Асабліва, калі захворванне прыпадае на першы трыместр цяжарнасці, калі адбываецца фарміраванне ўсіх органаў і сістэм дзіцячага арганізма. Небяспека віруса краснухі падчас цяжарнасці зусім не перабольшана, ён можа прывесці да выкідка, а таксама стаць прычынай з’яўлення паталогій ў развіцці мозгу, сэрца, органаў слыху і зроку будучага дзіцяці. Але, тым не менш, разам з павелічэннем тэрміну цяжарнасці, рызыка з’яўлення праблем у развіцці плёну зніжаецца да мінімальнага. Таму, у другім, а тым больш у трэцім трыместрах цяжарнасці, краснуха ўжо становіцца не такім ужо небяспечным, які магла б быць зусім нядаўна.\nДзеці, якія перахварэлі краснухай ўнутрычэраўна, як правіла, нараджаюцца з меншым вагой і на працягу некалькіх месяцаў могуць быць небяспечныя для навакольных.\nКраснуха падчас цяжарнасці - сімптомы захворвання.\nЗахворванне краснухай падчас цяжарнасці, часцей за ўсё праходзіць у цяжкай форме і пачынаецца з такіх характэрных сімптомаў, як:\nЗ’яўленне сыпу. Мабыць, гэта асноўны сімптом, дазваляе ўпэўнена дыягнаставаць дадзенае захворванне. Паставіць дыягназ да моманту яго з’яўлення, практычна немагчыма, бо ўсе іншыя прыкметы уласцівыя гэтай хваробы, могуць прысутнічаць і пры звычайнай прастуды.\nЗ’яўленне тэмпературы. Адначасова са з’яўленнем сыпу, а часам за 1-2 дні да яе з’яўлення, тэмпература цела павышаецца да 38-38, 5 градусаў.\nЗ’яўленне кашлю і насмарку. У большасці выпадкаў гэтыя праявы становяцца неад’емнымі спадарожнікамі краснухі падчас цяжарнасці. Таму пры з’яўленні гэтых сімптомаў на фоне падвышанай тэмпературы, краснуху лёгка зблытаць з пачаткам ВРВІ, а зразумець, што гэта не так, можна толькі пасля з’яўлення першых высыпанняў.\nПавелічэнне лімфатычных вузлоў.\nЗ’яўленне свербу. Хоць і не з’яўляецца характэрным сімптомам гэтага захворвання, у дарослых людзей, у тым ліку і ў цяжарных жанчын, верагоднасць яго з’яўлення, у той ці іншай ступені, усё ж прысутнічае.\nЗніжэнне апетыту і святлабоязь.\nКалі вы падазраяце, што захварэлі краснухай (пра гэта можна меркаваць па наяўнасці сімптомаў, пералічаных вышэй), абавязкова звярніцеся ў жаночую кансультацыю. Пажадана дамовіцца аб гэтым з лекарам загадзя, па тэлефоне, так як вы ўяўляе патэнцыйную небяспеку для іншых цяжарных. Калі лекар вырашыць, што ваша боязь не марныя, ён пашле вас на аналізы, па выніках якіх можна будзе пацвердзіць або абвергнуць наяўнасць гэтага віруса ў арганізме. Акрамя таго, не перашкодзіць кансультацыя інфекцыяніста і генетыка.\nКраснуха падчас цяжарнасці - лячэнне і прафілактыка.\nСвежае паветра, пасцельны рэжым і цёплае пітво - як правіла, усё лячэнне краснухі падчас цяжарнасці зводзіцца менавіта да гэтага, і толькі ў рэдкіх выпадках лекар можа прызначыць прыём антыбіётыкаў.\nВялікае значэнне ў дадзеным выпадку, трэба адвесці прафілактыцы захворвання, каб прадухіліць саму магчымасць заражэння гэтым вірусам, - бо наступствы могуць быць вельмі сумнымі.\nАсноўным метадам прафілактыкі ад віруса краснухі лічыцца своечасовая вакцынацыя. Прышчэпка ад краснухі, у абавязковым парадку робіцца 2 разы, у 1 год і 6 гадоў. Акрамя гэтага, планам вакцынацыі РФ прадугледжана дадатковая вакцынацыя дзяўчынак ва ўзросце 15 гадоў.\nКаб быць упэўненай у наяўнасці імунітэту да гэтага захворвання, і не перажываць з нагоды магчымасці заражэння краснухай падчас цяжарнасці, вы можаце зрабіць прышчэпку ад гэтага віруса, на добраахвотнай аснове, але рабіць яе трэба загадзя - не пазней, чым за 3 месяцы да зачацця. Таксама, краснуха падчас цяжарнасці не страшная тым жанчынам, якія паспелі перахварэць ёй у дзяцінстве. Пасля гэтага, да захворвання выпрацоўваецца ўстойлівы імунітэт, і вы можаце быць упэўнены, што не захварэеце ёй паўторна.\nЦі варта рабіць прышчэпку ад краснухі, планую сваю цяжарнасць ці не, вырашаць вам. З аднаго боку, шанцы захварэць ёй, знаходзячыся ў становішчы нікчэмна малыя, а з другога, захварэўшы краснухай падчас цяжарнасці, вы рызыкуеце не толькі здароўем, але і жыццём будучага малога. Падумайце, ці варта так рызыкаваць?\nКраснуха пры цяжарнасці. Прыроджаная краснуха. Систомы, прычыны і метады лячэння Відэа.\nПапярэдні Тэкст Як дапамагае фітнес прывесці цела і здароўе ў норму\nНаступная Артыкул Стоўн-тэрапія: камяні для здароўя\nСкураная куртка з мехам\nСпальваем калорыі на свежым паветры\nЯк прыбраць ацёкі на нагах\nЗавушніцы з Цытрыны\nРучная работа: брошку ў рэтра-стылі\nКрызіс 30 гадоў\nАбуджэнне эмоцый пры дапамозе эратычнага масажу


Беларускі студзень у фатаздымках Свабоды\n06 люты 2017, 14:47\nМаразы, навагоднія абрады, гучныя суды ды пратэсты. Падборка фатаздымкаў Свабоды за першы месяц 2017 году.\n1 Супрацоўніцы ТАА «Серж-Фэшн» на вытворчасьці пасьля рэарганізацыі прадпрыемства ды магчымага банкруцтва. 4 студзеня 2017 году.\n2 Больш за 100 лебедзяў і качак засталіся на зімоўку на водасховішчы Крыніца каля Менску. Пры экстрэмальнай тэмпэратуры замярзае большая частка вадаёму. Застаецца толькі невялікая палонка. 6 студзеня 2017 году.\n3 Валянтэры Чырвонага крыжа Зьміцер і Вераніка у маразы ратуюць кіроўцаў на менскай кальцавой. 6 студзеня 2017 году.\n4 У сувязі з моцнымі маразамі ў Беларусі абвешчаны памаранчавы ўзровень небясьпекі. 7 студзеня 2017 году.\n5 Пахаваньне ігуменьні Cьвята-Ксеньнеўскага жаночага манастыра маці Васілісы, забітай напярэдадні праваслаўнага Раства. Паводле інфармацыі Барысаўскай япархіі Беларускай праваслаўнай царквы, у нападзе падазраецца 29-гадовая ўраджэнка Казахстану, якая жыла пры манастыры. 8 студзеня 2017 году.\n6 Удзельнікі абраду «Калядныя цары» ідуць па мястэчку Семежава Копыльскага раёну Менскай вобласьці. 13 студзеня 2017 году.\n7 «Гісторыка-культуралягічны форум» прысьвечаны 500-годзьдзю выданьня Францыскам Скарынай першай беларускай кнігі ў Празе ў Менскім палацы мастацтва прайшоў зь «аншлягам». 14 студзеня 2017 году.\n8 Дзяўчына акунаецца падчас Вадохрышча каля храму Усіх Сьвятых у Менску. 18 студзеня 2017 году.\n9 32-гадовы баец сталічнага клюбу «Кік Файтэр» Андрэй Кулебін падчас адной з трэніровак у Менску. 19 студзеня 2017 году.\n10 Удзельнікі аўтэнтычнага абраду «Цягнуць Каляду на дуба» ў вёсцы Новіны Бярэзінскага раёна водзяць карагод. 21 студзеня 2017 году.\n11 Жанчына ў вёсцы Дубітава Брэсцкай вобласьці ідзе дамоў пасьля наведваньня аўталаўкі. 24 студзеня 2017 году.\nСьлесар «Барысаўгазу» 36-гадовы Аляксей Лукаш прызнаны вінаватым ў прычыненьні сьмерці празь неасьцярожнасьць: у канцы студзеня 2016 году ад працяканьня газу ў Барысаве загінулі 6 чалавек. 26 студзеня 2017 году.\n13 Пратэст жыхароў «Маяк Менску» падчас адкрыцьця гандлёвага цэнтру «Dana Mall» з патрабаваньнем прыцягнуць да адказнасьці за махінацыі і парушэньні сэрбскай фірмы Dana Holdings. 27 студзеня 2017 году.\n14 Даўка на уваходзе на разьвітальную цэрымонію з народным артыстам Беларусі Аляксандрам Ціхановічам. 30 студзеня 2017 году.\n15 Жыхарку былой вёскі Ржавец ў Менску здымаюць з будаўнічага крана, куды яна забралася ў знак пратэсту супраць рашэньня суда па прадастаўленьню ёй кампэнсацыі за знос яе жытла. 31 студзеня 2017 году.


У каго самы прывабны конь?\nОпубликовано: 21.08.2010 20:31:19\nНекалькі стагоддзяў таму ён быў адным з буйнейшых у Еўропе і саступаў па сваёй значнасці толькі знакамітым Лейпцыгскім кірмашам. Адкрываўся ў Зэльве 26 ліпеня, у дзень святой Ганны. На кірмаш лічылі за гонар патрапіць купцы не толькі з Беларусі і Літвы, але і Латвіі, Расіі, Украіны, Францыі, Саксоніі, Баварыі, Нідэрландаў, Аўстрыі, Прусіі, Італіі, Даніі, Швецыі.\nСёння ў Зэльве адбудзецца адроджаны «Вялікі Ганненскі кірмаш».\nГалоўная адметнасць Зэльвенскага кірмашу — конскі торг. У асобныя гады тут прадавалі па некалькі тысяч коней.\n“Вялікі Ганненскі кірмаш” — адно з самых масавых і жаданых святаў для жыхароў і гасцей сучаснай Зэльвеншчыны. Таму ў гэтым годзе ў падрыхтоўцы да яго прымала ўдзел амаль усё насельніцтва. Падчас свята будзе працаваць Горад майстроў. Інтрыга кірмашу — баль-маскарад у стылі XVIII стагоддзя, візітная картка — выстава-продаж зэльвенскіх караваяў.\nУдзельнікаў свята чакаюць таксама канцэрты, выступленні цыркачоў, атракцыёны, спаборніцтвы, выстава-конкурс конных парод, пакажуць сваё майстэрства выхаванцы конна-спартыўнай школы Ваўкавыска…


Каб жыльцы сказалі: малайцы! — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\n27/12/2017 48 redakcyja 0 Comment\nАляксандр ЖУК, галоўны інжынер КУМВП ЖКГ «Ляхавіцкая ЖКГ»:\n– Гэта такі вобразны абарот, лірыка ў праекцыі на работу маіх калег, якія, канешне, працуюць, выконваюць свае прафесійныя абавязкі не дзеля добрага слова ў свой адрас. Яно прыемнае, але сутнасць нашай работы заключаецца ў імкненні зрабіць быт землякоў максімальна зручным і цёплым. У шырокім, але і самым прамым сэнсе гэтага слова. Зіма, халады – свайго роду экзаменацыйная сесія, якая расцягваецца на доўгія месяцы. Яе тэмпературны расклад (колькі, калі і ў якім выглядзе апусціцца ападкаў) вядомы вельмі прыблізна. Але дакладна вядома, што цёплая для спажыўцоў паслуг ЖКГ зіма ў многім залежыць ад таго, наколькі гарачым было камунальнае лета. Напаўненне складоў палівам, прафілактыка генератараў цяпла і цеплаправодных сетак, рамонт у выпадку неабходнасці займаюць нямала месца ў спісе першачарговых міжсезонных заданняў для камунгаса.\nПачынаючы з ацяпляльнага сезона-2017, у Ляхавіцкім раёне засталося 5 кацельняў, якія спажываюць прыродны газ. Не свой і нятанны. Адсюль і трэнд, што заключаецца ў пераводзе работы генератараў цяпла з «блакітнага» на мясцовыя віды паліва. Яшчэ летась газавая, бягучы ацяпляльны сезон кацельня, размешчаная ў перыметры Ляхавіцкага райаграсэрвіса, працуе на дровах. Катлаагрэгаты Гомельскага завода «Камунальнік» адаптаваны для спажывання іменна драўніны. Назапашаны і складаваны пад павецямі нарматыўны аб’ём дроў. Прадукцыйнасць устаноўленых на аб’екце трох катлоў перавышае нагрузку, неабходную для абагрэву размешчаных у квартале жылых дамоў, адміністрацыйнага будынка райаграсэрвіса, Дома культуры, дзіцячага садка.\nУ плане забеспячэння дровамі наладжана супрацоўніцтва і заўсёды знаходзім паразуменне з Ляхавіцкім лясгасам, які пастаўляе нам і гатовы тавар, і дае магчымасць працаваць самім на выдзеленых лесадзялянках.\nНе так актыўна, як хацелася б па сітуацыі, але штогод працуем над заменай цеплавых трас. У 2017 годзе на змену старых іржавых труб агульнай працягласцю 3,5 кіламетра прыйшлі новыя сучасныя – папярэдне ізаляваныя. Замянілі і амаль 3 сотні метраў водаправодных сетак у аграгарадку Падлессе. Спіс зробленага камунгасам можна было б прадоўжыць. Усё гэта робіцца для зручнасці карыстальнікаў паслуг нашай арганізацыі.\nЗіма сябе пакуль толькі абазначыла. Лёгкія мінусы прыходзілі ненадоўга і змяняліся на такі ж плюс. Сапраўднага глыбокага снегу таксама яшчэ не здаралася. Але гэта зіма і за ноч усё можа змяніцца. Ці гатовы камунгас, у выпадку такой неабходнасці, выйграць барацьбу са снежнымі заносамі тэрыторый і вуліц горада? Адказ станоўчы. Праўда, нічога новага з машын і абсталявання, прызначанага для ўборкі снегу, апошнім часам мы не закуплялі. Але ўся наяўная спецыялізаваная тэхніка знаходзіцца ў спраўным стане. Яе магутнасці дастаткова, каб своечасова ачысціць тратуары і вуліцы горада. Нават у выпадку дастаткова суровага снегападу.\n← РАШЭННЕ ЛЯХАВІЦКАГА РАЁННАГА ВЫКАНАЎЧАГА КАМІТЭТА 21 снежня 2017 г. № 1128 г. Ляхавічы. Аб вызначэнні месцаў для правядзення масавых мерапрыемстваў (сходаў па-за памяшканнямі, мітынгаў, пікетавання) у мэтах ажыццяўлення перадвыбарнай агітацыі\nДарожна- будаўнічая механіка →


З прыходам летняга сезону найбольш актуальным бытавым прыборам на кухні становіцца сокавыціскалка. Менавіта ў гэты час з'яўляецца шмат разнастайных садавіны і гародніны, багатых вітамінамі. А што можа быць лепш для арганізма, чым свежевыжатый сок? Тым, хто не мае яшчэ такога прыбора, рэкамендуецца набыць сокавыціскалку расійскай вытворчасці. Яе вырабляюць на Іжэўскім мотозаводе. Многія людзі задаюцца пытаннем: «Чаму трэба аддаваць перавагу айчыннай прадукцыі?» І адказ не прымусіць сябе доўга чакаць – невысокая цана і добрае якасць.\nСокавыціскалка «Аксион» – выраб, вырабленае з ужываннем высокатэхналагічных працэсаў. Прыбор адпавядае еўрапейскім стандартам. Валодае многімі карыснымі функцыямі. Яго бясспрэчнымі перавагамі з'яўляюцца прастата ў эксплуатацыі і доўгі час працы без паломак. Такім чынам, давайце разгледзім асаблівасці і характарыстыкі дадзенага прыбора.\nПершае, што можа пабачыць пакупнік, гэта самую звычайную упаковачную скрынку. Яна абсталявана пластыкавай ручкай, дзякуючы якой сокавыціскалка «Аксион» лёгка пераносіцца. На адным баку намаляваная схема прыбора, вялікімі літарамі напісана назва брэнда і краіны-вытворцы. Таксама тут унізе можна ўбачыць гарантыйны тэрмін (24 месяца) і назва мадэлі. Збоку на скрынцы адлюстравана кароткая інструкцыя, якая расказвае пра асноўныя характарыстыкі і камплектацыі. Адкрываючы ўпакоўку, не варта чакаць ніякіх вынаходстваў. Усе складнікі спакаваныя ў поліэтыленавыя пакеты. На жаль, ніякіх ахоўных перагародак з пенапласту або кардона няма. Аднак варта заўважыць, што ўсе дэталі спакаваныя досыць шчыльна, менавіта таму падчас транспарціроўкі нічога не грукоча.\nтакім чынам, што ўваходзіць у камплектацыю:\nСама сокавыціскалка і яе ўнутраная начынка.\nНасадка, з дапамогай якой можна нарэзаць гародніна або садавіна лустачкамі.\nДыск для шаткаванне.\nІнфармацыйная брашура, у якой пазначаны ўсе сэрвісныя цэнтры, якія займаюцца рамонтам апарата.\nШматлікім пакупнікам падабаецца сокавыціскалка «Аксион». Водгукі аб дызайнерскім афармленні ў асноўным толькі станоўчыя. Яна досыць простая, без якіх-небудзь вытанчаных элементаў. Але ж менавіта ў гэтым і заключаецца ўсе зачараванне. Пераважны колер – белы. Унізе размяшчаюцца кнопка ўключэння і назва брэнда. Таксама вытворца адзначыў, што прыбор зроблены ў Расеі. Да жаль, у камплектацыю ўваходзіць толькі адзін шклянку. Ён прызначаны для скіду адціснутага сыравіны. Для соку прыйдзецца ўжываць іншую неспециализированную тару. Ніжняя частка сокавыціскалкі абсталявана чатырма ножкамі-прысоскамі, дзякуючы якім прыбор устойліва стаіць на любой паверхні. Збоку ў яго ёсць адсек для шнура. Загрузка прадуктаў адбываецца зверху, праз спецыяльнае адтуліну. Гледзячы на сокавыціскалку, можна адразу зразумець – тут няма нічога лішняга. У сабраным выглядзе яна мае памеры 23x29x25 см. Яе вага – 4,6 кг.\nКіраванне і асаблівасці\nПерад пачаткам працы неабходна ведаць, як сабраць сокавыціскалку «Аксион». Для гэтага трэба скарыстацца інструкцыяй, у якой знаходзіцца схема. Вельмі важна не дапусціць траплення смецця паміж дэталямі. Пры фіксаванні дыска спатрэбіцца закруціць шруба да ўпора, аднак не прыкладаючы вялікіх намаганняў. Усе складнікі рэкамендуецца перад першым выкарыстаннем абліць кіпенем. Таксама вельмі важна выконваць чысціню ножак, так як падчас працы прыбор трохі вібруе і можа саслізнуць з паверхні. Правільнасць зборкі правяраецца кароткачасовым запускам. За гэты час не павінна быць ніякіх гукаў трэння і тым больш паседжання дыска.\nКіруецца сокавыціскалка пры дапамозе адной кнопкі. Яна мае два становішча: у верхнім ўключаецца прыбор, у ніжнім – выключаецца. Падчас працы неабходна кантраляваць колькасць макухі. Вялікае яго колькасць можа прывесці да разбалансіроўкі.\nСокавыціскалка «Аксион»: інструкцыя\nПерад купляй неабходна праверыць наяўнасць інструкцыі. Менавіта ў ёй змяшчаецца інфармацыя аб тым, як правільна кіраваць прыборам, апісаны асноўныя моманты эксплуатацыі (падрыхтоўка да выкарыстання, непасрэдная праца і догляд). Таксама ў ёй адлюстроўваюцца парады па загрузцы прадуктаў, агучаны патрабаванні бяспекі і, вядома ж, схема зборкі. Інфармацыя надрукаваная на 3 мовах: украінскай, казахскай і рускай. Таксама тут можна знайсці табліцу дробных няспраўнасцяў. Дзякуючы гэтай інфармацыі ёсць магчымасць ліквідаваць іх без спецыялістаў. У самым канцы вытворца прадставіў некалькі рэцэптаў: кансерваванне сокаў, малінавае віно, жэле з садавіны і іншыя. Ужо дзякуючы гэтай інфармацыі можна зрабіць адпаведныя высновы: сокавыціскалка «Аксион» ідэальна падыходзіць для працяглай працы, такі як перапрацоўка ўраджаю і кансерваванне на зіму.\nВартасцяў у гэтай сокавыціскалкі шмат. Перш за ўсё, гэта эфектыўны адціск соку. Яго гушчыня складае не менш 92%. Ачыстка барабана вырабляецца паваротам ручкі. Вельмізручным момантам з'яўляецца тое, што падчас гэтага працэсу не абавязкова спыняць электрарухавік. Таксама варта звярнуць увагу на празрыстую вечка. Дзякуючы ёй лёгка сачыць за колькасцю напаўнення кантэйнера. Высокае размяшчэнне носіка, праз які выліваецца гатовы сок, дазваляе выкарыстоўваць ёмістасць любога памеру. Таксама, што немалаважна, сокавыціскалка «Аксион» разлічана на працяглую эксплуатацыю. Хоць у інструкцыі дакладна не пазначана, колькі рухавік можа працаваць без перапынку, аднак водгукі пакупнікоў сведчаць аб тым, што гэта час складае не менш за 2 гадзін.


Купалле — Belarus Travel\nГэта народнае свята асацыюецца ў нас з вогнішчам, купаннямі, пошукам папараць-кветкі і, вядома, нечым паганскім. Але якая наогул гісторыя ў Купалля і якія традыцыі дагэтуль захоўваюцца?\nЯк усё зараджалася\nЗ’явілася яно яшчэ ў дахрысціянскія часы, калі ўсходнія славяне пакланяліся розным багам. Адным з іх быў Ярыла, бог Сонца. Раней Купалле святкавалі 24 чэрвеня, у дзень летняга сонцастаяння, гэта быў як бы дзень перамогі над цемрай.\nНазва Івана Купалы пайшла ад імені Іаана Хрысціцеля.\nПаколькі ўрачыстасць прысвечана багам, у гэты дзень прынята маліцца за дзяцей, за здароўе блізкіх. У славянскім календары Купалле называлася Аграфена Купальніца, што значыла, што пара паліць у лазні, рыхтаваць лазневыя венікі з бярозы і іншых дрэваў. Дзяўчаты прымяралі найпрыгажэйшыя сукенкі і заходзілі ў кожную хату, просячы іх «умыць». У сваю чаргу людзі давалі ім якія-небудзь упрыгожанні. Хлопцы ж набіралі ваду з рэк, каб абліваць мінакоў, у прыватнасці, дзяўчын, якія спрабавалі абараняцца і атакаваць тым жа. Далей усе разам беглі плаваць у рацэ.\nНашы продкі верылі, што трэба прамыць твар вадой у гэты ж вечар, каб заставацца здаровым. Незамужнія жанчыны гадалі на жаніха, а сяляне тады і дагэтуль праводзяць начныя абрады, звязаныя з травой, агнём, вадой.\nАдной з найважнейшых традыцый былі і ёсць скокі праз вогнішча. Усе сяляне вёскі прыносілі сухое галлё і складалі яго ў форме высокай піраміды. У яе цэнтры быў усталяваны шост, на якім размяшчалася смаляная бочка, чэрап жывёлы і кола. Іх распальвалі позна ўначы, каб агонь мог дагарэць толькі да раніцы.\nХто не прыходзіў да вогнішча, таго лічылі ведзьмаком. Каля вогнішча пастаянна спявалі і танцавалі, скакалі, а хто вышэй за ўсіх – будзе самым шчаслівым! Калі маладая пара скокне праз яго не апускаючы рукі, то гэта знак, што хутка яны ажэняцца. Дзяўчыны дарылі вянок хлопцам, якія ім падабаюцца, як знак дзявоцтва.\nДзе адзначыць у 2021 годзе?\nУ парку «Сула» а 13.00 26 чэрвеня і 03 ліпеня будуць выступаць музычныя гурты, праходзіць майстар-класы па пляценні вянкоў, і, вядома, выконвацца традыцыі: плануецца пускаць вянкі ў ваду, вадзіць карагоды, скакаць праз вогнішча.\nУ комплексе «Дудуткі» 26 чэрвеня а 5 вечара будзе паказ фолк- і этнагруп, фаер-шоу, незвычайных месцаў-лакацый. Акрамя таго, на свяце будуць фотазоны і дзіцячая пляцоўка.\nУ музеі народнай архітэктуры і побыту ў Азярцы 26 чэрвеня а 18.00 чакаюцца: майстар-класы па вырабе вянкоў, свечак з зёлкамі, шэсце Купалы, развядзенне купальскага вогнішча, расказы кашмараў і легендаў, лекцыі па чароўных зёлках, спевы, танцы.\nУ аграгарадку Бездзеж ля падворка «Каля Плэса» 6 ліпеня а 20.00 вам прапануюць намаляваць узоры на твары, пачастуюць далікатэсамі, зладзяць пусканне вянкоў на ваду, распальванне купальскага вогнішча і г.д.\nУ аграгарадку Александрыя 10-11 ліпеня аб 11 раніцы вам пакажуць тэматычныя пляцоўкі, эстрадныя і цыркавыя нумары, выступы музычных калектываў, модныя ўборы, танцы, салют.\nНягледзячы на тое, што свята ўзнікла ўжо некалькі стагоддзяў таму, цікавае яно і па сённяшні дзень, бо звязана з маляўнічымі і вясёлымі гуляннямі ў летнія вечары. Таму смела далучайцеся да святкаванняў!


Мікшарскія пульты | Белтелеком\nУ нашай працы вельмі важна, каб абсталяванне на якім мы працуем было надзейным. Менавіта таму мы выкарыстоўваем самае высакакласнае прафесійнае і праверанае часам абсталяванне. Мікшарскія пульты Dynacord вырабляюцца на заводах Германіі па самых высокіх стандартах і гарантуюць непаўторнае выкананне і надзейнасць, а таксама з'яўляюцца свайго роду, стандартам якасці актыўных мікшараў.\nУ машынах гукаўзмацнення ўстаноўлены па 2 мікшарных пульта Dynacord Powermate 1000. Выкарыстоўваюцца для агучвання мерапрыемстваў на адкрытых пляцоўках, гарадскіх плошчах, пры правядзенні культурна-масавых і спартыўных мерапрыемствах, правядзенні турыстычных злётаў за горадам. Ніжэй прыведзены яго тэхнічныя характарыстыкі.\nПры рабоце ў памяшканнях і залах мы выкарыстоўваем больш простую мадыфікацыю Dynacord Powermate 600. Выкарыстоўваюцца для правядзення культурна-масавых мерапрыемстваў у залах і памяшканнях умяшчальнасцю больш за 1000 чалавек.\nТэхнічныя характарыстыкі Dynacord Powermate 1000:\nКамбінаваны мікшар-узмацняльнік мае 10 мона / 6 мона і 4 стэрэаканала.\nНа кожным канале ёсць рэгулятар адчувальнасці, тры рэгулятары ўзроўню пасылу на эфекты, рэгулятар панарамы / балансу, святлодыёдныя індыкатары прысутнасці сігналу і перагрузкі і 60-мм фэйдар узроўню.\nКожны монаканал утрымлівае мікрафонны ўваход (сіметрычны, раздым XLR), сіметрычны лінейны ўваход (раздым Jack), трохпалосны эквалайзер з паўпараметрычнай сярэдзінай, кнопкі ўключэння абразнога фільтра нізкіх частот (80 Гц, 18 дб / кастрычніка), фільтра для падкрэслення гучання мовы і кнопку заглушэння .\nНа ўсіх монаканалах ёсць гнёзды раздымаў (раздым TSR Jack) для падключэння вонкавых прыбораў апрацоўкі.\nФантомнае сілкаванне (+48 У) уключаецца для ўсіх мікрафонных уваходаў адразу.\nКожны стэрэаканал (раздымы Jack) змяшчае трохпалосны эквалайзер і можа быць выкарыстаны як монамікрафонны (раздым XLR, свой рэгулятар адчувальнасці).\nУ майстар-секцыі ёсць агульны 2-канальны сяміпалосны эквалайзер з кнопкай уключэння і разрыўнымі ўваходамі / выхадамі (раздымы Jack), рэгулятар падаўлення зваротнай сувязі з кнопкай выключэння, два 10-сегментных індыкатары+ ўзроўню.\nМагутнасць убудаванага ўзмацняльніка 2 x 700Вт (4 Ом).\nУбудаваны працэсар АРС прадухіляе ўзнікненне перагрузак і нелінейных скажэнняў.\nТаксама ёсць 2 працэсара эфектаў па 99 перадустановак.\nТэхнічныя характарыстыкі Dynacord Powermate 600:\n20Гц, 20кГц, THD <0.2%\nМаксімальная выхадная напружанне без нагрузкі: 43 У;\nTHD, 1 кГц Mic-MainL / ROut + 16dBu: 0,006%;\nРабочы дыяпазон частот: 15 Гц - 60 кГц;\nМаксімальны ўваходны ўзровень\nЭкв. пав. шум на мікраф. уваходзе: -130 дб;\nСуадносіны сігнал / шум узмацніць., Взв.А: 105 дб;\nГрафічны эквалайзер: 2х7 паласы + / 10дБ;\nСпажываемая магутнасць (пры 1/8 Рмакс.): 450 Вт;\nПамеры: 461х176х366 мм;\nКанцэртны мікшарны пульт ALLEN&HEATH GL2000\nУсе дэталі гэтага мікшара старанна прадуманы, што забяспечвае высокія эксплуатацыйныя характарыстыкі. Напрыклад, мона выхад можа быць сканфігураваны як сума L і R, пасыл на сабвуферы ці як цэнтравы майстар. У маніторным рэжыме ўсе 6 AUX'аў кіруюцца з фэйдара, задзейнічаны MUTE, INSERT'ы, індыкатары і XLR уваходы. Новая матрыца 7х4 дае новыя магчымасці прымянення - стэрэазапіс, падзел на зоны, лініі затрымкі акустычных сістэм і вушны маніторынг. Была праведзена вялікая работа над схемай пульта - змененая ўнутраная кампаноўка, прымененыя палепшаныя малашумлівыя перадузмацняльнікі. Эквалайзер DBX 1231\nПрадугледжаны рэгулятары адчувальнасці па ўваходу са святлодыёдным індыкатарам перагрузкі (+22 дб). Узровень выхаднога сігналу адлюстроўваецца на 4-сегментных святлодыёдных індыкатарах (ад -3 дб да +18 дб). Абыход працуе на рэле (Hardwire Bypass), адпаведная кнопка адключае графічны эквалайзер, але не ўплывае на ўзровень уваходнага сігналу і работу абразнога НЧ-фільтра. У момант уключэння абыходу на пярэдняй панэлі загараецца чырвоны святлодыёд. Таксама прадугледжана магчымасць пераключэння дыяпазону ўзмацнення / падаўлення з адпаведнай святлодыёднай індыкацыяй. Калі перамыкальнік знаходзіцца ў становішчы «+/- 6 дб», то святлодыёд гарыць жоўтым колерам, калі ў становішчы «+/- 15 дб» - чырвоным.\nУ эквалайзеры прымяняецца абразны фільтр Бесэля (з пастаяннай фазавай характарыстыкай), з частатой 40 Гц і дабротнасць 18 дб/актава.\nКамутацыйны інтэрфейс складаецца з трох відаў раздымаў: XLR, barrier strip і 2-цалевых Jack. Усе тры тыпы раздымаў могуць выкарыстоўвацца для камутацыі з сіметрычнымі або несіметрычным сігналам. Можна выкарыстоўваць адначасова некалькі выхадных раздымаў, аднак аб'яднаная паралельная нагрузка не павінна перавышаць 600 Ом. Уваходныя і выходныя каскады абаронены ад радыёчастотных і электрамагнітных перашкод спецыяльнымі фільтрамі.\n- Раздымы: 1/4 "TRS, XLR, barrier strip\n- Сіметрычны сігнал 40 ком\n- Несіметрычны сігнал 20 кім\n- Макс. уваходны ўзровень:> + 21dBu\n- CMRR:> 40 дб, тыпова> 55 дб на 1 кГц\n- Сіметрычны сігнал 200 Ом\n- Несіметрычны сігнал 100 Ом\n- Макс. выхадны ўзровень:\nна 2 кОм і больш> + 21dBu\nна 600 Ом> +18 dBm\n- Рабочы дыяпазон: 20 Гц - 20 кгц, + 0.5 / -1 дб\n- Агульны частотны дыяпазон: ад <10 Гц да> 50 кГц, + 0.5 / -3 дб\n- Дынамічны дыяпазон: 115 дб\n- Суадносіны сігнал/шум: 97 дБ\n- Скажэнні + шум: <0,005%\n- Напружанне сілкавання: 100/120/230 У, 50/60 Гц\n- Спажываемая магутнасць 24 Вт


У населеным пункце Альманы затрыманы злосны рэцыдывіст\n7 красавіка ў 4 кіламетрах ад беларуска-ўкраінскай граніцы паблізу ад населенага пункта Альманы быў затрыманы, са слоў, 46-гадовы грамадзянін Украіны. Інфармацыю пра знаходжанне невядомага мужчыны на рэжымнай тэрыторыі пагранічнікам паведамілі мясцовыя жыхары.\nУраджэнец Ровенскай вобласці ўжо не першы раз незаконна трапляе на тэрыторыю Беларусі. У красавіку 2018 года за парушэнні граніцы ўкраінец быў арыштаваны на 2 месяцы і дэпартаваны з краіны. Праз 7 месяцаў, у лістападзе, мужчына зноў парушыў граніцу, але быў затрыманы. Тады яго арыштавалі на тры месяцы і дэпартавалі з краіны тэрмінам на тры гады. У красавіку 2019 года замежны грамадзянін зноў нелегальна спрабаваў трапіць на беларускую тэрыторыю.\nПарушальнік затрыманы да высвятлення асобы. Па гэтым факце праводзіцца праверка ў рамках Крымінальна-працэсуальнага заканадаўства па ч. 2 арт. 371 (наўмыснае незаконнае перасячэнне Дзяржаўнай граніцы Рэспублікі Беларусь, здзейсненае асобай, якая раней была асуджана за злачынства, прадугледжанае гэтым артыкулам, дэпартаваным з Рэспублікі Беларусь, да заканчэння тэрміну забароны ўезду ў Рэспубліку Беларусь) Крымінальнага Кодэкса Рэспублікі Беларусь. Яму пагражае пазбаўленне волі тэрмінам да пяці гадоў.


Павел Пруднікаў: Знікне з душ чалавечых граніт… | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Літаратура » Павел Пруднікаў: Знікне з душ чалавечых граніт…\nПра паэта Паўла ПРУДНІКАВА сапраўды можна сказаць, што ён пражыў аднымі клопатамі са сваім XX стагоддзем, паспытаўшы ў роднай Беларусі, савецкай краіне рознага хлеба, розных выпрабаванняў, нарадзіўся 14 ліпеня 1911 года, а пайшоў з жыцця 26 сакавіка 2000-га…\nРодам з Магілёўшчыны, з Клімавіцкага павета, ён рана пазнаў смак працы. З добра засвоенымі ўрокамі сялянскай нівы выправіўся шукаць сваю долю на Данбасе. Працаваў шахцёрам, металургам. Пасля — на будаўніцтве шаўковай фабрыкі ў Магілёве. Відаць, працоўную загартоўку зрабіла сваю працу, калі малады паэт выправіўся на вучобу ў Ленінград. У ім усё кіпела, бурліла. Акрамя вершаў вабіла навука. Таленавітага маладога чалавека заўважыў такі аўтарытэт, як доктар філалагічных навук Канстанцін Аляксееівч Пушкарэвіч (1890 — 1942), які працаваў у Ленінградскім дзяржаўным уіверсітэце. Наш зямляк, сланімчанін нараджэннем, ён ведаў цану талентам. Дарэчы, да сваёй смерці Пушкарэвіч захоўваў архіў Браніслава Эпімах-Шыпілы, гэтага збіральніка і захавальніка беларускасці, чалавека, які шмат зрабіў на тое, каб развіць, выпеставаць талент народнага песняра Беларусі Янкі Купалы... Ён, Пушкарэвіч, настойліва параіў Паўлу Пруднікаву паступаць у аспірантуру Акадэміі навук. Ды задуманаму не дадзена было здзейсніцца. Маладога чалавека арыштавалі. Спярша ўтрымлівалі ў сумна славутых «Рыжах», затым выправілі па рашэнню суда ў высылку на доўгія гады…\nГУЛАГаўскія «школы» не прайшлі дарэмна. І ў плане здароўя, і пасля, напрыканцы 1940-х — у пачатку 1950-х — у плане вяртання да нармальнага жыцця. А самае галоўнае — не так лёгка было вярнуцца ў творчую прастору. Рэабілітаваны ў 1956 годзе, Павел Пруднікаў фактычна ў літаратуру пачаў вяртацца напрыканцы 1960-х гадоў. У 1968 годзе выйшаў яго другі зборнік (першы — у 1932) — «Час майго нараджэння». Паэту ўжо было пад шэсцьдзесят. І да 1968 года ён працаваў настаўнікам. Пераехаўшы ў Мінск, некаторы час папрацаваў у часопісе «Служба быту Беларусі». А з выхадам на пенсію ў 1971 годзе пачаў працаваць болей актыўна як паэт і празаік... Ды надыйшлі розныя хваробы. У апошнія гады жыцця зусім не мог запісваць сам, вершы дыктаваў родным, блізкі людзям.\n«Я стаміўся. Даруй мне, Радзіма, /Што выходжу з ігры ў такі час. / Коні смуты ў душы наслядзілі, /Закапыцілі шлях на Парнас. / Пыл і муць, хоць ты выкалі вока!.. /Не адолець мне іх ані як. /Сам сабе стаў чужым і далёкім — /Не гару, а капчу, як смаляк...» Гэтыя радкі — ужо з 1990-х... У 1988 годзе выдаў кнігу ўспамінаў «Далёкае, але не забытае», на старонках якой расказаў пра свае сустрэчы з Янкам Купалам, Платонам Галавачом, Міхасём Чаротам, Якубам Коласам, іншымі пісьменнікамі, якія парцавалі ў беларускай літаратуры ў часіны маладосці Паўла Пруднікава. У 1988 годзе часопіс «Полымя» надрукаваў паэму Паўла Пруднікава «Таймыр» — пра час сталінскіх рэпрэсій, пра ўласныя мытарствы паэта. А ў 1993 годзе выйшла кніга «За калючым дротам», якая аб’яднала аповесці «Яжовыя рукавіцы» — пра зняволенне ў «Крыжах» і «Пекла» — пра тэрмін зняволення ў Сібіры.\nВось ці не апошнія паэтычныя радкі Паўла Пруднікава, напісаныя ў 1995 годзе: «Як хацелася многа сказаць /Мне пра ўсё, што ў душы набалела. /Боль і смутак, як ёсць, паказаць, /Не з аглядкай, а прама і смела. /Ды, на жаль, не сказаў усяго, /Што так доўга сціскала мне грудзі. /Шмат блукаў сярод мутных кругоў, /Загубіў час у плесені, брудзе. / Я шукаў дабрыні між людзей,/ Чалавечае ласкі, спагады. /Не губляў і упартых надзей/ Сваю справу давесці да ладу. / Ды скажу табе, шчыры чытач, /Што шукаў, не заўсёды знаходзіў. /Засталося нямала задач, /Але сілы мае на зыходзе./ Тое, што не ўдалося рашыць /Мне сягоння ў нялёгкім паходзе, /Пакідаю для іншай душы/ Не ў бягучым — у новым стагоддзі./ Веру — прыйдзе пара дабрыні /І людской узаемнай спагады./ Знікне з душ чалавечых граніт, /Расцвітуць яны грушавым садам! / Недаверкамі нельга нам жыць/ І цурацца парадку зямнога. /Шчасце наша ў саміх нас ляжыць./У адказе ж мы ўсе перад Богам». Гучыць як запавет, як тэстамент. І — як споведзь шчырага чалавека, шчырага творцы…\n3261 Аляксандр Кадлубай: Паспяховы педагог — аб'ект для пераймання\n2802 Навошта бяліць комін, калі яго чысціць і чым сілкаваць «сэрца» хаты?\n2610 Што акрамя цэркваў і замкаў паглядзець на Гарадзеншчыне?\n2594 Маразы на Вадохрышча: міф ці рэальнасць? Разбіраемся разам з Дзмітрыем Рабавым\n1807 Пасол Беларусі ў КНР: З 1992-га тавараабарот з Кітаем вырас больш як у 130 разоў\n1726 Як стаць упэўненай і задаволенай? 8 важных правілаў, якія павінна ведаць кожная жанчына\n1673 Усходні гараскоп на наступны тыдзень\n1673 Як не дазволіць ляніваму арганізму камандаваць сабой, калі на вуліцы холадна?\n1586 Жыровіцкі Свята-Успенскі стаўрапігіяльны мужчынскі манастыр набудзе новае аблічча\n1498 Топ-6 дрэнных парад ад візажыста. Гэта павінна ведаць кожная жанчына!


Кардынал Кох пра важнасць экуменізму святых і культур - Vatican News\nФрэска з выявай св. Мікалая. Ілюстрацыйнае фота\nКардынал Кох пра важнасць экуменізму святых і культур\nЭкуменізм святых з’яўляецца важным, таму што ўключае ўсіх вернікаў, - падкрэсліў кардынал Курт Кох, старшыня Папскай рады спрыяння хрысціянскаму адзінству.\nУ інтэрв’ю Vatican News іерарх зазначыў, што экуменічныя адносіны звычайна развіваюцца на высокім узроўні рэлігійных лідараў і вузкага кола тэолагаў. Але, калі сканцэнтраваць увагу на постацях святых, да яго змогуць далучыцца ўсе вернікі.\nМенавіта па гэтай прычыне штогадовая сустрэча прадстаўнікоў Апостальскай Сталіцы і Маскоўскага Патрыярхату сёлета будзе прысвечана святым, як зерню адзінства. Яна адбудзецца 12 лютага 2020 г. – у чацвёртую гадавіну сустрэчы Святога Айца Францішка і Патрыярха Кірыла на Кубе. Дэлегацыю Рускай Праваслаўнай Царквы на сустрэчы ўзначаліць Мітрапаліт Іларыён, кіраўнік Аддзела знешніх царкоўных сувязяў Маскоўскага Патрыярхату.\n“Пасяджэнне двухбаковага камітэту па культуры адбудзецца раніцай у сераду. Мы абмяркуем сумесныя праекты на будучыню. Гэты культурны экуменізм вельмі важны. Трэба памятаць, што падзел хрысціянства на ўсходняе і заходняе ў першую чаргу вызначаўся не тэалагічнымі, а культурнымі адметнасцямі. Усходнія і заходнія хрысціяне не маглі зразумець адно аднаго. Менавіта таму ўзаемнае пазнанне культур дапамагае аднавіць адзінства”, - сказаў кардынал Кох.\nВатыканскі іерарх звярнуў увагу таксама на важнасць супрацоўніцтва ў сацыяльнай сферы, паколькі сёння Цэрквы сутыкаюцца з падобнымі праблемамі і могуць разам даваць сведчанне. У якасці прыкладу ён прыгадаў пра мінулагоднюю сустрэчу, якая прайшла ў Маскве і была прысвечана эўтаназіі, што ўяўляе сабой сур’ёзную праблему для еўрапейскіх краін.\n11 лютага 2020, 09:26


Як сапсавалі свята роднай мовы, у якім удзельнічаў міністр Латушка\n04.03.2010 / 15:59\nЯк сапсавалі свята роднай мовы, у якім удзельнічаў міністр Латушка 13\nСтудэнтаў, якія ўдзельнічалі ў «Свяце беларускай мовы» прымусілі пісаць тлумачальныя запіскі наконт правядзення імпрэзы.\nСтудэнтаў, якія ўдзельнічалі ў «Свяце беларускай мовы» прымусілі пісаць тлумачальныя запіскі наконт правядзення імпрэзы. Свята сёлета ўпершыню планавалася зладзіць афіцыйна і маштабна, аднак нечакана для арганізатараў, кіраўніцтва Палаца культуры МАЗ скасавала дамову.\nСвята беларускай мовы анансавалася, як маштабная дзея, што ўпершыню адбудзецца на афіцыйным узроўні. У Палацы культуры МАЗ павінна было прайсці ўзнагароджанне прадстаўнікоў самых розных прафесій, якія штодзённа сваім прыкладам садзейнічаюць развіццю і папулярызацыі беларускай мовы, а таксама канцэрт беларускіх выканаўцаў. У якасці госця меўся прыйсці міністр культуры Павал Латушка. Квіткі прадаваліся спраўна і заля на 700 месцаў мелася быць запоўненая.\nАле за два дні да пачатку, арганізатары раптам атрымалі адмову.\n«Нам проста сказалі, што канцэрту не будзе і ўсё. Значыць, квіткі мы будзем вяртаць», - кажа Кірыл Шык.\nМерапрыемства ў тэрміновым парадку перанеслі ў аўдыторыю ўніверсітэта культуры, праўда зрабілі яго ў закрытым фармаце. У сувязі з гэтым адзін з арганізатараў — кампанія «Будзьма беларусамі» адмовілася ад далейшага ўдзелу ў акцыі. Каардынатар кампаніі Ніна Шыдлоўская палічыла гэтую сітуацыю дзіўнай і недарэчнай.\n«Ад маштабнага мерапрыемства выйгралі бы ўсе: і ўніверсітэт культуры, і Міністэрства культуры, і шырокая грамадскасць. Тым больш, што дзень роднай мовы святкуецца ва ўсіх краінах свету. Гэта бы ўзняла прэстыж нашых дзяржаўных і навучальных устаноў. Таму на нашу думку фармат быў абраны не зусім правільны. Верагодна, што гэта перасцярога самога ўніверсітэта з той нагоды, што ў падобным мерапрыемстве ўдзельнічае нейкая недзяржаўная кампанія», - кажа Н. Шыдлоўская.\nАдзін з арганізатараў імпрэзы — Павал Каралёў быў адным з тых,\nкаго пасля правядзення Свята беларускай мовы паклікалі ў адміністрацыю ўніверсітэта.\nП.Каралёў: Прасілі даць тлумачальную наконт таго, чаму мы ўзяліся за дапамогу ў арганізацыі гэтага свята, хто далучыў да свята кампанію «Будзьма». Мы далі справаздачу, што займаемся святам беларускай мовы ўжо шэсць год, а кампанію далучылі, бо цалкам падтрымліваем яе мэты і ідэі.\n04.03.2010 / 16:37\nЯк акупацыя скончыцца - абавязкова адзначым!\n04.03.2010 / 17:11\nПа-мойму, ў службаў з'ехалі глузды.\n04.03.2010 / 20:39\nВярхі хутка ценю свайго баяцца будуць.


Лукашэнка 10—11 кастрычніка наведвае з рабочым візітам Туркменістан | zviazda.by\nХатняя старонка » Палітыка » Прэзідэнт » Лукашэнка 10—11 кастрычніка наведвае з рабочым візітам Туркменістан\nПра гэта паведамляе афіцыйны інтэрнэт-партал кіраўніка дзяржавы. Прэзідэнт у Ашгабаце прыме ўдзел у пасяджэнні Савета кіраўнікоў дзяржаў СНД. На парадку дня саміту значацца пытанні, якія датычацца развіцця ўзаемадзеяння ў рамках інтэграцыйнага аб'яднання, уключаючы сферу стратэгічнага эканамічнага супрацоўніцтва, узаемадзеянне ў праваахоўнай і ваеннай галінах, барацьбу з тэрарызмам і экстрэмізмам.\nЧакаецца, што 11 кастрычніка пасяджэнне Савета кіраўнікоў дзяржаў СНД пачнецца з абмену думкамі аб узаемадзеянні ў рамках СНД і абмеркавання пытання аб старшынстве ў СНД у 2020 годзе, паведамляе прэс-служба Выканаўчага камітэта СНД.\nНа разгляд прэзідэнтаў плануецца вынесці шэраг папярэдне ўзгодненых міністрамі замежных спраў Садружнасці дакументаў. Гэта перш за ўсё праект Звароту кіраўнікоў дзяржаў — удзельніц Садружнасці Незалежных Дзяржаў да народаў краін Садружнасці і сусветнай грамадскасці ў сувязі з 75-годдзем Перамогі савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гадоў.\nЧакаецца таксама падпісанне кіраўнікамі дзяржаў-членаў дакументаў, якія рэгламентуюць, у прыватнасці, супрацоўніцтва ў супрацьдзеянні карупцыі, барацьбе з тэрарызмам і іншымі гвалтоўнымі праявамі экстрэмізму, развіцці інфармацыйнага абмену паміж кампетэнтнымі органамі ў сферы бяспекі і правапарадку ў пытаннях барацьбы са злачыннасцю.\nАкрамя згаданых дакументаў, на разгляд кіраўнікоў дзяржаў плануецца ўнесці праекты Дэкларацыі аб стратэгічным эканамічным супрацоўніцтве дзяржаў — удзельніц СНД і Канвенцыі аб перадачы выканання пакаранняў, не звязаных з пазбаўленнем волі.\nАляксандр Лукашэнка на палях саміту традыцыйна правядзе таксама серыю перагавораў са сваімі замежнымі калегамі па тэматыцы двухбаковага супрацоўніцтва.\nНа пасяджэнні Савета Міністраў замежных спраў СНД, якое адбудзецца ў Ашгабаце сёння, 10 кастрычніка, кіраўнікі знешнепалітычных ведамстваў абмяняюцца думкамі па актуальных пытаннях міжнароднага парадку дня і ўзаемадзеяння ў фармаце СНД, прымуць Праграму дзеянняў па актывізацыі партнёрства паміж знешнепалітычнымі ведамствамі дзяржаў — удзельніц СНД, разгледзяць пытанні аб Гульнях краін СНД, забеспячэнні інфармацыйнай бяспекі дзяржаў — удзельніц СНД, стварэнні Сумеснай (аб'яднанай) сістэмы сувязі ўзброеных сіл, барацьбе з незаконным абаротам наркатычных сродкаў, псіхатропных рэчываў і прэкурсораў.\nБеларусь і Туркменістан могуць знайсці кампраміс па праблемных пытаннях, якія ўзніклі падчас рэалізацыі праекта будаўніцтва Гарлыкскага горна-ўзбагачальнага камбіната. Аб гэтым у Ашгабаце напярэдадні саміту СНД расказаў журналістам пасол Беларусі ў Туркменістане Вячаслаў Бяскосты, перадае карэспандэнт БелТА.\nПасол адзначыў, што 9 кастрычніка адбылася цырымонія ўручэння даверчых грамат і яго сустрэча з Прэзідэнтам Туркменістана Гурбангулы Бердымухамедавым. «Гатоўнасць туркменскіх калег я бачу. Яны гэта адкрыта дэманструюць. Сёння на сустрэчы Гурбангулы Бердымухамедаў пацвердзіў, што туркменскі бок гатовы да кампрамісу», — заявіў дыпламат.\nДыпламат не выключыў, што адпаведнае пытанне будзе абмяркоўвацца ў Ашгабаце на вышэйшым узроўні з удзелам кіраўніка беларускай дзяржавы Аляксандра Лукашэнкі.\n«Мы дамовіліся з туркменскім бокам, што ні ў якім разе тая сітуацыя, якая цяпер склалася з Гарлыкскім ГУКам, не павінна любым негатыўным чынам уплываць на ўсе іншыя кірункі супрацоўніцтва, а такіх кірункаў маса», — падкрэсліў пасол.\nВячаслаў Бяскосты не ўдакладніў, пра што менавіта могуць дамовіцца Беларусь і Туркменістан у дачыненні Гарлыкскага ГУКа. «Па выніках кантактаў будуць выпрацаваны ўзаемапрымальныя рашэнні, у якім кірунку ўрадам нашых краін рухацца, каб прасунуць гэты праект. Канчатковая мэта — вывесці яго на нармальную работу», — сказаў дыпламат.\nПасол растлумачыў, што сутнасць канфлікту вельмі шматгранная. «У любым канфлікце няма аднаго боку, які нясе цалкам віну або адказнасць. Гэты праект не выключэнне. Думаю, тут ёсць доля віны кожнага з бакоў, — сказаў ён. — Наш падыход і наша бачанне гэтай сітуацыі заключаецца ў тым, што туркменскі бок на нейкім этапе спыніў фінансаванне работ па завяршэнні будаўніцтва ГУКа. Адпаведна, нашы спецыялісты былі вымушаныя прыняць рашэнне аб прыпыненні будаўнічых і наладачных работ. Таму склалася такая сітуацыя, утварыліся ўзаемныя прэтэнзіі, бакі адзін на аднаго падалі ў міжнародны арбітраж Гандлёвай палаты Стакгольма».\nЗагаловак у газеце: Садружнасць звярае гадзіннікі\n6741 Пра што маўчаць у гадавальніках\n664 Як разабрацца ў iнфармацыйным фаст-фудзе, дзе можна знайсцi ўсё, што заўгодна?\n596 Як вывозілі каштоўнасці з музеяў БССР у канцы 1920-х — пачатку 1930-х гг.\n544 Як жывуць апошнія жыхары вёскі Манцы Пружанскага раёна\n481 Аляксандр Марозаў: Мне лёсам наканавана быць у фiгурным катаннi


Юрфак хлебасольны - АбітурыентАбітурыент\nЯны правучыліся разам толькі два тыдні, але студэнтаў-першакурснікаў ужо аб’яднала агульная справа. Прычым дабрачынная. Пяты раз на юрыдычным факультэце Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы прайшла выстава-кірмаш “Беларусь хлебасольная”.\n— Калі першы раз ладзілі гэтае мерапрыемства, то хацелі, каб студэнты 1 курса лепш пазнаёміліся і аб’ядналіся агульнай справай, а яшчэ ставілі мэту паказаць традыцыю факультэта — работу валанцёрскіх атрадаў і правядзенне дабрачынных акцый, — расказвае дэкан юрыдычнага факультэта Святлана Чабуранава. — На грошы, якія збіраюцца на кірмашы, у тым ліку і ад продажу прысмакаў, набываем неабходныя рэчы для выхаванцаў Васілішкаўскага дома-інтэрната для дзяцей-інвалідаў з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця. Мы бываем там з 2012 года. Вось і пасля цяперашняга кірмашу студэнты паедуць у Васілішкі.\nНародныя строі, сталы, застаўленыя прысмакамі, прыпеўкі і запрашэнне гасцей. “Чалавек галодны — ні на што не годны”, “Беларусь хлебасольная, як зямля жытам поўная”, “Частуйцеся на здароўе” — заклікі гучалі наперабой ад кожнай групы.\nУсяго ў дабрачынным кірмашы ўзялі ўдзел 17 груп. Да першакурснікаў далучыліся студэнты 2 і 3 курсаў. Журы ўзначаліла дэкан факультэта, у яго склад увайшлі і студэнты — прадстаўнікі прафбюро, першаснай арганізацыі БРСМ і студэнцкага самакіравання. Ацэньваліся касцюмы, афармленне стала, разнастайнасць страў, іх прадстаўленне і, безумоўна, смак. Быў праведзены конкурс і сярод зазывал. І, дарэчы, на сталах былі не толькі беларускія стравы, студэнты з Туркменістана згатавалі свае нацыянальныя прысмакі.\nПакуль журы выконвала нялёгкую справу судзейства, студэнты бавілі час песнямі, танцамі, хто іграў на гітары, хто — на гармоніку.\nЛепшай стала група 173 спецыяльнасці “Правазнаўства”. Студэнты расказваюць, што рыхтавацца да конкурсу было вельмі цікава. Юля Кугач згатавала бульбяныя клёцкі з мясам па маміным рэцэпце. Таня Яўсеенка — журавінавы кісель. Дзяніс Дубята, каб выглядаць як сапраўдны беларускі гаспадар, па народны касцюм з’ездзіў у родную гімназію Шчучына. Лізавета Масліневіч падзялілася, што сума грошай, якую назбіралі для дзяцей з Васілішак, даволі значная.\nБеларусь хлебасольная выстава-кірмаш Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалы\nЗ тегами: Беларусь хлебасольная выстава-кірмаш Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалы\nПапярэдняя: Класічная адукацыя для сучаснага жыцця\nНаступная: Галоўная мэта — сяброўства


Панядзелак, 25 Красавік 2022 08:34\n(ANS - Ватыкан) - 9 красавіка 2022 г. Папа Францішак прыняў падчас аўдыенцыі кардынала Марчэлло Семераро, прэфекта Кангрэгацыі па справах Кананізацыі. Падчас аўдыенцыі Святы Айцец упаўнаважыў гэтую Кангрэгацыю абнародаваць Дэкрэт адносна: - цуду, прыпісанаму заступніцтву бл. Арцемія Дзацці, свецкаму прафесару Салезіянскага таварыства св. Яна Боско, які нарадзіўся 12 кастрычніка 1880 г. у Барэта (Італія), памёр 15 сакавіка 1951 г. у В'едме (Аргенціна).\nГэтым актам Святы Айцец адкрывае шлях да кананізацыі благаслаўлёнага Арцемія Дзацці. Дату кананізацыі Святы Айцец вызначыць падчас звычайнай Кансісторыі.\nАрцемій Дзацці нарадзіўся 12 кастрычніка 1880 года ў Барэта (Рэджа-Эмілія). Ужо з дзяцінства ён зведаў цяжар ахвяры, бо ва ўзросце 9 год яму давялося працаваць паляводам. З-за беднасці сям'і Дзацці ў пачатку 1897 года прыйшлося эміграваць у Аргенціну і пасяліцца ў Баія-Бланка. Малады Арцемій адразу пачаў наведваць салезіянскі парафіяльны касцёл, дзе пазнаёміўся з кс. Карло Каваллі, пробашчам парафіі, пабожным і надзвычай добрым чалавекам, які быў яго духоўным кіраўніком. Менавіта ён накіраваў Арцемія да салезіянскага жыцця. Яму было 20, калі паступіў у аспірантуру ў Берналі.\nДаглядаючы маладога святара, хворага на туберкулёз, ён сам заразіўся. Айцец Каваллі ў сваёй бацькоўскай заклапочанасці прымусіў яго пераехаць у салезіянскі дом у В'едме, дзе быў больш прыдатны клімат, і, перш за ўсё, дзе быў місійны шпіталь з выдатным салезіянскім медбратам, які на практыцы выконваў ролю медыка, кс. Эвазіо Гарронэ. Ён заахвоціў Арцемія маліцца да Марыі Успамогі Хрысціянаў, просячы аб аздараўленні. Таксама кс. Эвазіо параіў Арцемію даць наступнае абяцанне: “Калі яна аздаравіць цябе, ты прысвяціш сваё жыццё тым, хто хворы”. Арцемій ахвотна даў гэтае абяцанне і цудам ачуняў. Тады ён скажа: “Я паверыў, я абяцаў, што вылечуся”. Яго шлях быў дакладна вызначаны, і ён прыняў яго з энтузіязмам. Першыя салезіянскія абяцанні склаў 11 студзеня 1908 г., а вечныя — 8 лютага 1911 г. Як абяцаў Марыі, адразу і цалкам прысвяціў сябе працы ў шпіталі, спачатку працаваў у аптэцы, але пасля смерці кс. Гарронэ ў 1913 годзе ўся адказнасць за шпіталь лягла на яго плечы. Фактычна ён стаў намеснікам дырэктара бальніцы, адміністратарам і медбратам, якога паважалі ўсе пацыенты і самі медыцынскія работнікі, якія паступова давалі яму ўсё большую свабоду дзеянняў.\nЯго служэнне не абмяжоўвалася бальніцай, а распаўсюджвалася на ўвесь горад і нават на два мястэчкі на берагах ракі Негры - В'едма і Патагонес. Пры неабходнасці ён адпраўляўся ў любую гадзіну дня і ночы, дабіраючыся да баракаў на ўскраінах і робячы ўсё бясплатна. Ягоная слава як святога медбрата разляцелася па ўсім поўдні, да яго з'язджаліся хворыя з усёй Патагоніі. Нярэдка было, што хворыя аддавалі перавагу візіту святога медбрата перад візітам дактароў.\nАрцемій Дзацці любіў сваіх хворых па-сапраўднаму шчыра. Ён бачыў у іх самога Езуса настолькі, што, калі прасіў у сясцёр адзенне для хлопчыка, які толькі што прыехаў, казаў: “Сястра, а ў цябе ёсць адзенне для 12-гадовага Езуса?”. Яго клопат пра хворых быў настолькі вялікі, што прымаў розныя формы. Ёсць тыя, хто памятае, як ён нёс труп пацыента, які памёр ноччу, у морг на спіне, каб памерлага не бачылі іншыя хворыя. Ён зрабіў гэта, чытаючы De profundis (Пс 129) і прытрымліваючыся кірунку, які Дон Боско пакінуў сваім сынам, - працу і ўмеранасць. Вялікую працу, якая дапамагае паказваць пастаянную гатоўнасць духа, гераічную ахвярнасць і не клапаціцца аб асабістым задавальненні да такой ступені, каб ніколі не браць водпуск і вольны час. Некаторыя кажуць, што адпачыць яму давялося толькі пяць дзён, якія ён правёў... у турме! Так, яго абвінавацілі ў тым, што з бальніцы ўцёк зняволены. Суд апраўдаў Арцемія, і яго вяртанне дадому было сапраўдным трыумфам.\nЕн лёгка ўсталёўваў міжасобасныя адносіны, якія адзначаліся выразным спачуваннем; ён быў вельмі рады мець справу з простымі людзьмі. Але больш за ўсё Арцемій быў Божым чалавекам. Адзін з лекараў бальніцы, які быў даволі няверуючым, аднойчы сказаў: “Калі я ўбачыў сеньёра Дзацці, маё нявер’е пахіснулася”. І яшчэ нехта: “Я паверыў у Бога з таго часу, як сустрэў спадара Дзацці”.\nУ 1950 годзе нястомны медбрат ўпал з лесвіцы, што і стала прычынай пазнейшых сімптомаў раку, які ён дакладна дыягнаставаў сам. Ён працягваў сваю місію яшчэ адзін год, калі пасля гераічна перанесеных пакут 15 сакавіка 1951 г. памёр у поўнай свядомасці, акружаны любоўю і ўдзячнасцю ўсёй супольнасці.\nБыў абвешчаны шаноўным Слугой Божым 7 ліпеня 1997 г., а благаслаўлёным абвясціў яго св. Ян Павел ІІ на плошчы св. Пятра 14 красавіка 2002 года.\nІншыя матэрыялы ў гэтай катэгорыі: « Тэатралізаваны Крыжовы шлях прайшоў у Бараўлянах Мазаіка »


21 люты 2017, 13:55\nАліна, Ксенія, Ільля — пераможцы інтэлектуальнага спаборніцтва «Беларускае пяціборства», якое шаснаццаць гадоў ладзяць магілёўскія актывісты ТБМ разам з унівэрсытэтам імя Куляшова. Яны мараць пра будучыню, разважаюць пра патрыятызм.\nКсенія: «Заклікамі моладзь не падахвоціш вывучаць мову. Той час мінуў»\nКсеніі Сітнік шаснаццаць. Яна зь мястэчка Дараганава, што ў Асіповіцкім раёне. Вучыцца дзяўчына ў мясцовай школе па-беларуску. Апроч яе ў клясе яшчэ два хлопцы. Апошняя кніга, якую яна прачытала, — апавяданьні Конана Дойла пра Шэрлака Холмса ў арыгінале.\nМаці Ксеніі, Тацяна Іванаўна, пэдагог. Тата з інжынэрнай адукацыяй працуе майстрам на мясцовай кацельні. Старэйшы брат працуе ў Менску масажыстам. Іхны сямейны дом стаіць на ўскрайку бору. Непадалёк школа, школьны музэй ды музычная школа.\nНа сёлетнім пяціборстве Ксенія паказала найлепшы вынік у беларускай мове. Авалодаць ёю дапамаглі школьныя настаўнікі. Дзяўчына прыгадала Мікалая Тамашова, Жану Караленю ды Алу Паходаву. Гэтыя пэдагогі, адзначыла суразмоўца, дужа патрабавальныя да веданьня вучнямі роднай мовы. «З намі яны гавораць толькі па-беларуску і ад нас патрабуюць таго ж», — кажа Ксенія.\nБеларускія падручнікі змушаюць вучняў таксама гаварыць па-беларуску, прынамсі ў школе.\nАд трэцяй клясы Ксенія разам з маці адшуквае зьвесткі пра сваіх сваякоў. Радавод яны аднавілі да восьмага калена.\n«Мае продкі гаварылі па-беларуску, — расказвала Ксенія. — Я гэта не адразу зразумела. Разуменьне прыйшло з часам, ад сэрца. Радавод і літаратура мяне пераканалі, што беларуская мова — мая родная. Мне здаецца, што праз мову я адчула сакральную сувязь з продкамі, і мне ня хочацца, каб яна перарывалася».\n«Я ня ведаю, кім стану, але я перакананая, што і мая ў тым ліку задача, каб вакол мяне людзі гаварылі па-беларуску, — казала Ксенія. — Можа, мне пашчасьціць і вакол мяне будуць такія людзі. Можа, мне пашчасьціць мець блізкіх сяброў, зь якімі можна будзе гаварыць па-беларуску».\nСуразмоўца пасьпела пабываць на адным з маскоўскіх конкурсаў, у складзе дэлегацыі з удзельнікаў беларускага конкурсу «Жыву ў Беларусі і тым ганаруся». «Памятаю, мы зь цюменскай дэлегацыяй хадзілі па Арбаце і некаторыя з нас даймалі расейцаў пытаньнямі: „А ці ведаеце, як у нас завецца „ковёр“? Дыван! А як „диван“? Канапа!“. Расейцы ж гэтага не разумелі і зь цікавасьцю на нас пазіралі, — з усьмешкай прыгадвала паездку дзяўчына. — Пра Беларусь расейцы ведаюць няшмат. Яны ўспрымаюць нашу краіну як край, дзе жывуць бульбашы. Безумоўна, лічаць нас братамі-славянамі, але першыя асацыяцыі пра нас — што ў Беларусі чыста, гатуюць дранікі і ёсьць, вядома ж, прэзыдэнт. Наш прэзыдэнт не застаецца там без увагі».\nКсенія лічыць, што Беларусі да беларускай будучыні яшчэ далёка. На яе думку, беларушчыну варта прышчапляць з маленства. Каб моладзь загаварыла па-беларуску, варта, каб у яе былі беларускамоўныя аўтарытэты з аднагодкаў.\nБеларускамоўная руплівасьць адзначаная граматамі\n«Трэба, каб маладыя цягнулі маладых, — тлумачыла дзяўчына. — Калі зьявяцца сучасныя, скажам, „Песьняры“, якія пакажуць, што беларускія песьні — гэта клясна, то ад гэтага будзе плён. Можа, у крамах варта рабіць зьніжкі для беларускамоўных. Спачатку яны зразумеюць, што гэта выгадна, а далей болей. Так беларуская мова стане іхнай. Заклікамі моладзь не падахвоціш вывучаць мову. Думаю, што той час мінуў».\n«Нямала людзей успрымаюць беларускую мову як мову рэвалюцыянэраў, таму і баяцца яе, — дадавала Ксенія. — Ім варта зразумець, што беларуская мова — іхная мова. Проста ім трэба адважыцца гаварыць на ёй, і ўсё стане на месца. Але задача зрабіць беларускую мову штодзённай няпростая».\nУ Ксеніі ёсьць знаёмец зь Менску. Прыяжджаючы ў Дараганава, ён прывозіць нязвыклыя для дзяўчыны словы. Адно зь іх яна прыгадала: «прывідкі», аналяг «прывітаньня». Суразмоўца кажа, што ня супраць беларускага моладзевага слэнгу, але ёй самой больш падабаецца мова беларускіх літаратараў.\nПакой гераіні рэпартажу Свабоды з Дараганава\n«Мне ўсё ж здаецца, што моладзевы слэнг разам з моваю Караткевіча будзе няблага гучаць. Мне пакуль цяжка пра гэта казаць, бо шмат слоў з моладзевага слэнгу я ня ведаю. Калі б ведала, то мова мая, напэўна, была б больш сучаснай, а не клясычнай, як у кніжках», — з усьмешкай заўважала дзяўчына.\nНа думку маці дзяўчыны, яе беларускамоўнасьць набыла характар незваротнасьці. «Я перакананая, якую б прафэсію ня выбрала Ксенія, месца для беларускай мовы ў яе знойдзецца», — запэўніла Тацяна Іванаўна.\nПаводле яе, прыклад беларускамоўнасьці надзвычай дзейсны ў папулярызацыі мовы.\n«У нашым родзе брат майго дзеда рабіў бібліятэкарам і быў носьбітам беларускай мовы, — апавядала Тацяна Іванаўна. — Жыў ён у Хоцімскім раёне. Калі да яго прыяжджалі родныя, якія цяжка разумелі беларускую мову, ён ім тлумачыў незразумелае, але ўсё адно гаварыў па-беларуску. Ксеніі не давялося сустрэцца зь ім. Я ж лічу, што ягоная беларускамоўнасьць перадалася ёй».\nКанан Дойль беларускамоўнасьці не перашкода\nБацька Аляксандар Генадзевіч прызнаецца, што мова дачкі стала сыгналам для яго, што час вывучаць беларускую мову.\n«Я задаволены ейным выбарам і хацеў бы, каб яна і далей ішла гэтым шляхам, — адзначыў ён. — Што да лёсу беларускай мовы, то ён залежыць ад усіх нас. І той невялікі агеньчык, якім уяўляецца цяперашні стан мовы, не зальеш вадой. Гэты агеньчык будзе прабівацца з-пад усяго і паказваць шлях, якім нам трэба ісьці да беларускасьці».\nАліна. «Беларусам мала нарадзіцца, ім яшчэ варта стаць»\nАліне Палагінай сямнаццаць гадоў. У сям’і яна найстарэйшая зь дзяцей, мае брата і сястру. Бацькі, Кацярына і Вячаслаў, — бізнэсоўцы.\nАліна — спакойная і разважлівая дзяўчына. Сваю будучыню зьвязвае з вывучэньнем моваў. На пытаньні журналіста адказвала не сьпяшаючыся, абдумваючы кожны сказ.\nВучыцца Аліна ў адзінаццатай клясе 43 магілёўскай школы. Мова навучаньня ў ёй — расейская. На сёлетнім пяціборстве Аліна паказала найлепшы вынік у літаратуры.\n«Моладзь толькі пачынае свой шлях да беларускасьці. Многія беларусы пакуль не зразумелі, наколькі важная і дарагая моўная спадчына», — сказала Аліна, атрымаўшы за перамогу на пяціборстве заслужаныя ўзнагароды.\nЗ Алінай гутарым у яе дома. «Беларуская мова патрэбная, каб адчуваць сябе часткай сваёй краіны», — гаворыць дзяўчына.\n«Сама я толькі на шляху да беларускамоўнасьці. Паволі станаўлюся беларускай, — пасьля паўзы дадала Аліна. — Як слушна было заўважана на пяціборстве, калі чалавек нарадзіўся ў Францыі, то ён ужо француз, а беларусам мала нарадзіцца, ім яшчэ трэба стаць».\nАліна прыгадала, што ўзьбіцца на шлях беларускамоўнасьці ёй дапамагла настаўніца Алена Асіповіч. Але, кажа дзяўчына, цяпер многія ў школе беларускую мову ўспрымаюць выключна як школьны прадмет.\n«Задача школы ў тым, каб падахвоціць вучняў гаварыць па-беларуску, — лічыць Аліна. — Растлумачыць, чаму гэта важна. На жаль, для моладзі беларуская мова, беларуская культура ня сталі пакуль самі па сабе каштоўнасьцю. І гэта вялікая праблема, якую варта найхутчэй адольваць».\nАліна кажа, што ў яе ёсьць сябры, зь якімі яны размаўляюць па-беларуску. Прызнаецца, што часам для паўнавартасных стасункаў ім не хапае слоўнікавага запасу, тады выручаюць адно аднаго.\n«Мы шмат чытаем і гэтым узбагачаемся. Удасканальваем у гутарках сваё маўленьне, выпраўляем памылкі. Дзелімся сваімі пачуцьцямі, адкрыцьцямі», — казала Аліна.\n«У мяне ёсьць сяброўка Наста Падрабінкіна, яна для мяне ўзор беларускамоўнасьці. Калі я даведалася, што Наста з усімі гаворыць па-беларуску, то і я не ўтрымалася, каб не загаварыць гэтак жа зь ёю, — працягвала яна. — Я хачу сказаць, што прыклад іншых дужа важны ў тым, каб наважыцца гаварыць па-беларуску. Да беларускай мовы цяжка дайсьці толькі словамі, а вось пераймаючы чыйсьці досьвед — лягчэй. Ёсьць за кім цягнуцца».\nАліна ўпэўненая, што здолее ў расейскамоўным асяродзьдзі захаваць сваю мову. Спадзяецца на супрацоўніцтва зь беларускамоўнымі выданьнямі. «Беларускамоўныя людзі адчуваюць адказнасьць за лёс сваёй краіны. Яны прагнуць пераменаў дзеля таго, каб іхная будучыня і будучыня іхнай краіны была найлепшай. Я веру, што зь цягам часу мае стасункі зь людзьмі будуць толькі на роднай мове, а беларускамоўнае асяродзьдзе пашырыцца», — кажа Аліна.\nЁсьць у Алініным кнігазборы і свабодаўскае выданьне\nЦяпер жа, прызнаецца яна, цалкам перайсьці на беларускую мову не гатовая. «Афіцыйнае асяродзьдзе», кажа, вымагае расейскай мовы. «Трэба здаваць экзамэны, а яны па-расейску».\nТое, што беларусы не гавораць па-беларуску, на яе думку, зьвязана з умовамі, у якіх ім даводзілася жыць.\n«Расейская мова доўгі час была дзяржаўнай, і дасягнуць нечага вартага беларусы маглі, толькі гаворачы па-расейску. Гэта прычына вельмі нізкага ўзроўню самасьвядомасьці», — падсумавала Аліна.\nБацькі Аліны не гавораць па-беларуску, аднак захопленасьць дачкі роднай мовай ухваляюць.\nАлініна беларускамоўнасць, заўважае бацька, патрабуе асяродзьдзя, у якім яна б разьвівалася. Калі ўмовы будуць неспрыяльнымі для беларускай мовы, то і яе моўнасьць можа зьнікнуць, бо ня будзе дачцэ з кім гаварыць, лічыць Вячаслаў. Тым ня менш бацька Аліны ўсё ж верыць, што сытуацыя зь беларускай мовай у Беларусі зьменіцца да лепшага.\nАліна падчас гутаркі\n«Мы верым, што Беларусь будзе эўрапейскай, — кажа Вячаслаў. — Па меры таго, як мы будзем адыходзіць ад Расеі, беларуская мова будзе станавіцца ўсё больш запатрабаванай. Будзе нават выгадна гаварыць па-беларуску. Беларусаў ня будзе палохаць патрэба вывучаць сваю мову. Запатрабаванасьць будзе стымулам. У Эўропе беларускамоўнага беларуса будуць паважаць. Зразумела, ня толькі за мову, але і за тое, як адбудуюць беларусы сваю краіну».\nІльля: «Няма моваў слабейшых ці мацнейшых»\nІльлі Касакову сямнаццаць. Ён вучань 10 клясы магілёўскай школы. Хлопец піша вершы і захапляецца дыялектнай беларускай мовай.\n«Пакуль жыеме наша мова — Мы будзем жыць! Такі прысуд!» Гэта радкі з аднаго зь ягоных вершаў. Разважае хлопец па-філязоўску загадкава. Ён ня супраць паспрачацца з мовазнаўцам Янкам Станкевічам, які, на ягоную думку, прапаноўваў дужа радыкальны варыянт мовы беларусаў.\n«Ілья вельмі добры літаратуразнаўца. Ягоным ведам могуць пазайздросьціць настаўнікі беларускай літаратуры», —так казаў пра героя свабодаўскага рэпартажу падчас уручэньня ўзнагароды за другое месцы ў сёлетнім «Беларускім пяціборстве» ягоны арганізатар Міхась Булавацкі. Летась Ільля быў пераможцам спаборніцтва.\n«Прыхільнікам беларускай мовы я быў з маленства, — кажа сам Ільля. — Гэта тая мова, на якой я думаю. Яна дае мне адчуваньне сувязі з продкамі, якія прычыніліся да яе стварэньня. Гэта тая мова, якую я сам выбраў, не пад чыімсьці ціскам, таму яна мая».\nХлопец адзначае, што адчуваньне таго, што беларуская мова ягоная родная, прыйшло праз уплыў сям’і.\n«Зразумела, былі і беларускія кніжкі, якія ўплывалі на мяне. Калі ж казаць пра школу, то там падтрымка ў набыцьці ведаў беларускай мовы, культуры наагул калі і была, то ад настаўнікаў, якіх я ўспрымаю як творцаў думкі. На жаль, беларуская школа пазьбягае выхаваньня сьвядомасьці і не зьвяртае ўвагі на гэта. Дзеці вучаць правілы, але не разумеюць, навошта яны іх вучаць», — адзначыў Ільля.\nІльля з мамай і сястрой\n«Калі ж казаць пра маю школу, то прыхільнасьць да беларускай мовы ў ёй ёсьць, — казаў ён, — Але яна прыхаваная і адчуць яе часам немагчыма».\n«У малодшых клясах я і не чакаў, што ў мяне будзе магчымасьць з кімсьці гаварыць па-беларуску, — працягвае суразмоўца. — Але цяпер у мяне ёсьць сябры, зь якімі я гавару. Цікава, што гэта ня толькі беларусы, але прадстаўнікі іншых нацыянальнасьцяў. Мая беларускамоўнасьць ніякім чынам мне не перашкаджае пераходзіць пры патрэбе на расейскую мову».\nІльля прызнаецца, што тая беларуская мова, на якой ён прызвычаіўся выказваць свае думкі, не зусім літаратурная. Кажа, што ягоная мова — гэта твор, які зьявіўся ў выніку пошукаў.\n«Мне здаецца, што на самым пачатку гаварыць на літаратурнай беларускай мове чалавеку будзе не зусім зручна, — тлумачыў суразмоўца свой загадкавы пасыл. — Каб з большай аддачай папулярызаваць беларускую мову, трэба ўжываць дыялектныя словы, уласьцівыя для той мясцовасьці, дзе жыве чалавек. Такія словы (якія не губляюцца нават сярод расейскіх) больш звыклыя для яго. Гэтыя словы будуць надаваць яму ўпэўненасьці і падказваць, што беларуская мова яму родная. Наагул гаворкі і асобныя дыялектныя словы — гэта прыкметная адзнака тутэйшасьці. Вядома ж, з часам чалавек узбагаціць слоўнікавы запас і літаратурная мова стане для яго нормай».\nМэдалі за перамогі ў Пяціборстве\nІльля прызнаецца, што перабольшваць ужываньне дыялектных слоў ня варта. Як адмоўны прыклад такога перабольшваньня ён называе вынаходкі мовазнаўцы Яна Станкевіча.\n«Ён быў спадкаемцам Францішка Скарыны і выдаў адзін зь беларускіх перакладаў Бібліі. Яго крытыкавалі раней, крытыкуюць і цяпер за празьмернае ўжываньне адметных формаў, якія робяць ягоную мову проста незразумелай, — крытыкуе знанага мовазнаўцу Ільля. — Можа, такі падыход і карысны для выпрацоўкі розных стыляў, але гэтыя стылі варта фармаваць натуральным шляхам. Праз узгадненьне, дамоўленасьць з іншымі мовазнаўцамі-наватарамі, з чытачамі. Станкевіч жа, калі рабіў сваю справу, не абапіраўся ні на кога, апроч сябе. Можа, у гэтым і прычына не асаблівай папулярнасьці ягонага варыянту беларускай мовы».\nПрыгадваючы свой удзел у «Беларускім пяціборстве», Ільля адзначыў: яно дае магчымасьць далучыцца да беларускага космасу. «Выйсьці за межы беларускай мовы і літаратуры, пры гэтым пакідаючы ўспамін пра іх», — зноў па-філязоўску выказаўся суразмоўца.\nМагілёўскі аблвыканкам таксама адзначыў адоранага хлопца\n«Гаворачы пра космас, я меў на ўвазе, што любая мова імкнецца да бясконцасьці. Няма моваў слабейшых ці мацнейшых. На кожнай можна выказаць якія заўгодна пачуцьці, думкі, але дзеля гэтага іх трэба ўзбагачаць словамі. Ёсьць шмат слоў, якія ў тлумачальных слоўніках савецкіх часоў адсутнічалі, а ў цяперашніх слоўніках прызнаюцца нормай. Гэтыя словы нарадзіліся ў сьвядомым беларускім асяродзьдзі. Можа, яны для кагосьці не зусім жывыя, але яны ёсьць», — вытлумачыў сваю пазыцыю Ільля.\nУ Ільлі ёсьць малодшая сястра Дарка. Маці Сьвятлана Валер’еўна працуе кантралёркай швейнай вытворчасьці, тата Уладзімер Пятровіч — электрыкам на заводзе «Страммашына».\nРасьце беларускі філёзаф Ільля Касакоў\n«Як жа беларусу быць без сваёй мовы?» — сказаў Касакоў-старэйшы пра сынаву беларускамоўнасьць.\n«Тое, што ў Беларусі пануе ня наша мова, а расейская — гэта ня правільна, — адзначыў ён, — Я перакананы, што ўкладзенае ў дзяцінстве сыну застаецца ягоным на ўсё жыцьцё. Ільля ня адрачэцца ад сваёй мовы. Цяпер ён захоплены яе навуковым вывучэньнем: дыялектамі, марфалёгіяй. Летась быў у ліку пераможцаў на заключным этапе рэспубліканскай алімпіяды ў беларускай мове і літаратуры».\nЯк і сын, бацька перакананы, што беларуская мова ня зьнікне.\n«Наша мова закладзеная ў генах беларуса. Тое, што адбываецца з моваю цяпер — гэта часовая зьява. Надыдуць часы, і сытуацыя зьменіцца да лепшага».\nМаксім Танк — адзін з улюбёных пісьменьнікаў Ільлі\nНа «Беларускім пяціборстве» спаборнікі правяраюць свае веды ў пяці школьных дысцыплінах — матэматыцы, прыродазнаўстве, гісторыі, а таксама ў літаратуры і мове. Свае адказы яны падаюць на беларускай мове, якасьць якой улічваецца падчас падвядзеньня вынікаў.\nУ такім фармаце пяціборства ладзіцца ад 2001 году. Прыдумаў яго Міхась Булавацкі. Ён высьветліў, што заданьні алімпіядаў па матэматыцы прапануюцца школьнікам толькі па-расейску і паспрабаваў арганізаваць нефармальную алімпіяду па-беларуску. Першая адбылася ў 1999 годзе.


У ГОРАДНІ ЗАСУДЗІЛІ СЯБРАЎ КАМАНДЫ ГАНЧАРЫКА ЗА АРГАНІЗАЦЫЮ СУСТРЭЧЫ З ВЫБАРЦАМІ\nСустрэча адбылася 7 верасьня ў гарадзкім пасёлку Сапоцкін Гарадзенскага раёну. Улады дазволілі правесьці яе ў Доме культуры. Мікалай Салянік, сьведка, паведаміў суду наступнае.\nКалі яны з Гіруцем і Гавіным 7 верасьня прыйшлі ў Дом культуры, там нікога не было — улады пастараліся, каб сустрэча не адбылася. Мясцовыя жыхары сказалі, што ў праўленьні калгаса і ў пасялковым савеце ім гаварылі, каб не хадзілі на сустрэчу. Тым жа часам у школе склікалі бацькоўскі сход.\nДавялося ісьці ў школу. Госьці папрасілі дырэктарку Яніну Зарэцкую выступіць перад бацькамі. Яна сказала, што гэта лепей зрабіць пасьля заканчэньня сходу. Але ў канцы абвесьціла, каб бацькі разышліся па клясах, засталася толькі невялікая іх частка. Перад імі хвілін 10 выступаў Мечыслаў Гіруць і некалькі словаў сказаў Тадэвуш Гавін. У залі знаходзілася прадстаўніца райвыканкаму і паўдзясятка міліцыянтаў. Яны склалі пратакол аб правядзеньні недазволенага сходу.\nУчастковы Андрэй Занеўскі так і патлумачыў суду, што парушэньне ў тым, што сустрэча адбылася ня там, дзе далі каманду. На судзе выступілі адвакат Алег Куц і праваабаронца Аляксандар Антанюк. Яны давялі, што падчас прэзыдэнцкай кампаніі выбарчае заканадаўства мае прыярытэтнае значэньне. І згодна з тлумачэньнямі Цэнтарвыбаркаму, сустрэча з выбарцамі ў закрытым памяшканьні не падпадае пад дзеяньне Закону аб мітынгах і дэманстрацыях. Больш за тое, прысутныя прадстаўнікі ўлады абавязаныя былі стварыць умовы для правядзеньня сустрэчы.\nСудзьдзя па адміністрацыйных справах Ігар Сідорчык, каб прыняць рашэньне, аб'явіў 5-гадзінавы перапынак. Ён прызнаў, што Мечыслаў Гіруць і Тадэвуш Гавін парушылі заканадаўства і даў абодвум папярэджаньне. Замест Тадэвуша Гавіна ў судзе прысутнічаў ягоны прадстаўнік. Матывацыя падобнага рашэньня з вуснаў судзьдзі прагучала так: прадстаўнікі Ўладзімера Ганчарыка запынілі бацькоў і правялі незаплянаваны сход у школе, куды іх ніхто не запрашаў.\nРаней Ваўкавыскі суд вынес папярэджаньне Мечыславу Гіруцю за выступ спадара Ганчарыка перад гараджанамі.


Галоўная ➠ Розны ➠ Винтовые сваи\nШрубавыя палі на сучасным этапе з'яўляюцца надзвычай папулярным спосабам умацавання падмуркаў. Таму іх прымяненне стала даступным не толькі ў прамысловым, але і ў прыватным будаўніцтве.\nЕсли вас интересуют винтовые сваи, стоит заглянуть на этот сайт worldofuretek.ru вы найдете винтовые сваи отличного качества и по доступной цене.\nАдметная асаблівасць палевага падмурка складаецца ў фінансавай даступнасці, а таксама ў магчымасці атрымаць эфектыўны вынік за вельмі кароткі перыяд часу.\nВонкава вінтавая паля нагадвае трубу пэўнага памеру, абсталяваную лопасцямі. Апускаючы яе ў глебу метадам укручвання, будаўнікі дамагаюцца павелічэння трываласці і паляпшэння ўстойлівасці канструкцый або будынкаў. Падмурак, збудаваны з ужываннем паль, мае высокі запас трываласці, не вымываецца грунтавымі водамі і не паддаецца ўсаджванню ў працэсе эксплуатацыі. Вынік атрымліваецца настолькі паспяховым, што часцяком пераўзыходзіць па якасці і фінансавай выгадзе тэхнічна складаную поўную замену падмурка. Пасля правядзення такіх работ з'яўляецца магчымасць ўзводзіць дадатковыя паверхі над падмуркам, ўмацаваным палямі.\nКалі патрабуецца выкарыстанне шрубавых паль?\nХарактэрна, што дадзены спосаб узмацнення падмуркаў можна выкарыстоўваць пры любых умовах, якія не залежаць ад месцазнаходжання будынка. На падмурках з шрубавымі палямі можна ўзводзіць металічныя і бетонныя канструкцыі, пры гэтым колькасць якія праводзяцца земляных работ зводзіцца практычна да нуля. А ўмацаванне падмуркаў, размешчаных на складаных грунтах, досыць часта пераўзыходзіць усе чаканні, паколькі яно выконваецца досыць хутка і з мінімальнымі працавыдаткамі.\nКалі казаць у агульным, то на дадзены момант прымяненне падмуркавых шрубавых паль лічыцца найбольш аптымальным і універсальным спосабам. Падаючы магчымасць хутка і якасна павысіць апорную здольнасць канструкцый, яны даволі доўга супрацьстаяць любых знешніх уздзеянняў.\nЯкія задачы вырашае прымяненне шрубавых паль?\nГалоўная задача шрубавых паль – надзейнае ўмацаванне канструкцый у праблемных месцах на няўстойлівых глебах. Дзякуючы наяўнасці шырокіх лопасцяў ў падставы паля мае магчымасць павялічыць плошчу апоры на грунт. Выкарыстанне шрубавых паль гарантуе здольнасць вытрымліваць ціск сілай больш чым у 20 тон. Як правіла, палі выкарыстоўваюць з мэтай:\n1. Узмацніць апорную здольнасць шматпавярховага будынка. З іх дапамогай можна падперці падстава будынка, эксплуатацыя якога не дазваляе правесці паўнавартасную замену падмурка.\n2. Умацаваць старыя падмуркі з тым, каб у будучыні атрымаць магчымасць надбудаваць там дадатковыя паверхі.\n3. Стабілізаваць грунт пад перакошаным небудзь просевшим будовай. Паля ўшрубоўваецца ў глебу, дзякуючы чаму ўстойлівасць падставы будынка значна паляпшаецца.\nІснуюць больш сучасныя метады ўзмацнення падмуркаў?\nНягледзячы на тое, што шрубавыя палі карыстаюцца бясспрэчнай папулярнасцю, усё ж больш сучасныя тэхналогіі прапануюць некалькі іншы спосаб ўмацавання будынкаў і апорнай здольнасці падмуркаў. Новы метад нашай кампаніі Uretek deep injection гарантуе стабілізацыю грунту, на якім знаходзіцца будынак, замест ўзмацнення падмурка.\nСутнасць метаду заключаецца ў наступным. У грунт кропкава ўводзіцца спецыяльная геополимерная сумесь. З часам пашыраючыся і павялічваючыся ў аб'ёмах, яна выштурхвае з глебы непатрэбную вільгаць і запаўняе сабой усе пустэчы. Такім чынам, праблемны грунт выраўноўваецца, падстава набывае надзейную ўстойлівасць. Дадзены метад дазваляе значна паскорыць тэрміны правядзення рамонтных працэсаў, пры гэтым цалкам выключыўшы земляныя працы, нават пры рамонце аварыйных будынкаў.\nДымоходы купить в Егорьевске


Як павярнуць відэа на iPhone | Навіны пра iPhone\nІгнацыё Сала | | Праграмы для iPhone, Падручнікі і дапаможнікі\nРазумныя мабільныя прылады, больш вядомыя як смартфоны, сталі прыладамі, якія найбольш выкарыстоўваюцца усімі карыстальнікамі захоўваць самыя важныя моманты, цалкам пакідаючы кампактныя камеры ў баку, хаця апошнія прапануюць нам значна больш высокі ўзровень успышкі, ідэальна падыходзіць для таго, каб мы хацелі рабіць фотаздымкі пры слабым асвятленні.\nСпешка - гэта заўсёды дрэнныя дарадцы, і, напэўна, у некаторых выпадках вам давялося хутка выняць iPhone з кішэні і пачаць запісваць падзею, не разумеючы, што арыентацыя была не зусім правільнай, а выява атрымалася наадварот альбо збоку. У гэтых выпадках, калі вы хочаце ведаць як павярнуць відэа Мы можам выкарыстоўваць прыкладання, якія мы пакажам вам ніжэй.\nАле гэта можа быць не адзінай прычынай, па якой мы можам павярнуць відэа, але можа быць і тое, што мы знаходзім запісанае відэа, якое не зусім добра выглядае ў тым становішчы, у якім мы зрабілі запіс, і прымушае нас круціць яго калі мы хочам, каб відэавынік быў ідэальным. У App Store мы можам знайсці вялікую колькасць прыкладанняў, якія дазваляюць нам гэта рабіць, захоўваючы аднолькавае дазвол і не змяняючы якасць відэа. Тут мы пакажам вам лепшыя прыкладання для павароту відэа з нашага iPhone.\n1 iMovie для павароту відэа\n2 Паварот і перагортванне відэа - Без абмежаванняў па часе\n3 Паварот і перагортванне відэа\n4 Паварот і перагортванне відэа\n5 Паварот відэа\n6 Квадратнае відэа\n7 Паварот і перагортванне відэа HD\n8 Асноўныя парады пры запісе відэа\niMovie для павароту відэа\nМы пачнем гэты спіс з бясплатнага прыкладання, якое Apple прапануе нам не толькі для стварэння фантастычных відэа, але і дазваляе рэдагаваць іх, выразаць, круціць ... З гэтай нагоды для нас у гэтым дадатку важна варыянт, які ён прапануе нам у той час, каб круціць відэа. Спектакль гэта настолькі проста, што здаецца, што гэтага варыянту няма паколькі нам застаецца толькі дадаць разгляданае відэа і двума пальцамі павярнуць яго да патрэбнай арыентацыі. Пасля таго, як гэты працэс будзе завершаны, нам проста трэба націснуць кнопку "Гатова", каб захаваць новую арыентацыю і экспартаваць відэа на нашу барабан у тым самым дазволе, у якім яно было запісана, інакш мы хочам страціць якасць на гэтым шляху.\nПаварот і перагортванне відэа - Без абмежаванняў па часе\nПраблема, з якой мы сутыкаемся з гэтым тыпам прыкладанняў, заключаецца ў тым, што вельмі цяжка заблытацца, бо большасць мае вельмі падобнае імя, напрыклад, у гэтага і наступнага прыкладання. Паварот і перагортванне відэа (без абмежаванняў па часе), я аддаю перавагу працягваць выкарыстоўваць яго назву на англійскай мове, таму што пераклад пакідае жадаць лепшага, гэта дазваляе нам змяняць арыентацыю відэа бясплатна і без дадатковай разметкі. Відавочна, што распрацоўшчык не стварыў НДА, таму ў абмен мы павінны пакутаваць ад вялікай колькасці аб'яў, аб'явы, якія мы можам выдаліць, заплаціўшы 3,49 еўра. Патрабуецца iOS 8.0 або больш позняй версіі і сумяшчальны з iPhone, iPad і iPod touch.\nГэта дадатак, разам з iMovie, - гэта тыя праграмы, якія я звычайна выкарыстоўваю для павароту відэа, калі лічу патрэбным гэта рабіць. Video Rotate & Flip дазваляе нам паварочвайце відэа ў любой арыентацыі, мы прапануем люстраны рэжым, каб гартаць відэа па гарызанталі, тое, што вельмі мала прыкладанняў прапануе нам у App Store.\nГэта дадатак сумяшчальна як з iPhone, так і з iPad і iPod touch. Рэгулярная цана Video Rotate & Flip у App Store складае 2,29 еўра і адна з Лепшыя праграмы, даступныя ў краме прыкладанняў Apple. Без сумневу, 100% рэкамендуецца для такога тыпу сітуацыі. Паварот і перагортванне відэа патрабуе iOS 8.0 або больш позняй версіі і сумяшчальны з iPhone, iPad і iPod touch.\nПаварот і перагортванне відэа характарызуецца быццём бясплатнае прыкладанне, якое дазваляе змяняць арыентацыю відэа ад вертыкалі да гарызанталі альбо наадварот хутка і лёгка, практычна не маючы варыянтаў канфігурацыі. Паварот і перагортванне відэа патрабуе iOS 9.1 або больш позняй версіі і сумяшчальны з iPhone, iPad і iPod touch.\nПаварот відэа дазваляе павярнуць відэа па гадзіннікавай стрэлцы альбо супраць яе, што дазваляе нам круціць відэа на 90, 180 або 270 градусаў з вельмі простым карыстацкім інтэрфейсам, які не патрабуе шырокіх ведаў. Пасля таго, як мы павярнулі відэа, мы можам экспартаваць атрыманы вынік у першапачатковым дазволе на нашу барабан, каб мець магчымасць падзяліцца ім альбо адрэдагаваць яго з іншымі праграмамі. Паварот відэа даступны для бясплатнай загрузкіпатрабуе iOs 9.0 або больш позняй версіі і сумяшчальны з iPhone, iPad і iPod touch.\nSquare Video - гэта дадатак, якое можна бясплатна спампаваць у App Store, але з рэкламай, рэкламай, якую мы можам выдаліць, заплаціўшы 3,49 еўра. Гэта дадатак дазваляе нам не толькі паварочваць, павялічваць альбо абрэзаць відэа, але таксама аўтаматычна клапоціцца пра адаптацыю іх да Instagam каб пазбегнуць, каб падчас загрузкі служба абрэзала, дзе не павінна. Патрабаванні да Square Video прызначаны для iOS 7.0 або больш позняй версіі, і яна сумяшчальная з iPhone, iPad і iPod touch.\nПаварот і перагортванне відэа HD\nHD Video Rotate and Flip прапануе нам выключна і выключна магчымасць аўтаматычна паварочваць відэа ў правільнай арыентацыі што мы хочам. Пасля пераўтварэння мы можам экспартаваць яго непасрэдна ў першапачатковым дазволе на барабан нашай прылады. Гэта дадатак Ён мае цану 2,99 еўра і для правільнай працы патрабуецца iOS 9.0 або больш позняя версія. Акрамя таго, ён сумяшчальны з iPhone, iPad і iPod touch.\nАсноўныя парады пры запісе відэа\nЦяпер што вы ведаеце, як павярнуць відэа з iPhone, мы збіраемся даць вам некалькі асноўных парад, каб атрымаць максімальную карысць ад вашай мабільнай камеры.\nМногія карыстальнікі маюць манію запіс відэа ў партрэтным рэжыме, таму што такім чынам яны могуць захапіць большую частку змесціва, не рухаючыся з месца, дзе яны знаходзяцца, але калі справа даходзіць да яго паказу на экране кампутара ці па тэлебачанні, мы бачым, як мы страцілі большую частку дадатковага зместу, які быў на сцэне, калі мы б запісалі гэта па гарызанталі. Таму заўсёды пажадана крыху адысці ад сцэны, каб атрымаць больш маляўнічую інфармацыю.\nКалі мы звычайна заблакаваць паварот экрана нашага iPhone І калі мы ведаем, што нам прыйдзецца скарыстацца камерай, лепш адключыць гэтую опцыю, каб пазбегнуць таго, каб абсалютна ўсе відэа, якія мы запісваем, запісваліся гарызантальна.\nНе выкарыстоўвайце лічбавы зум. Лічбавае павелічэнне не выкарыстоўвае лінзы, каб наблізіцца да аб'екта, але гэта робіць лічбавае павелічэнне выявы, якую мы бачым, з наступнай стратай якасці. Калі вы хочаце зафіксаваць аб'ект ушчыльную, набліжайцеся, калі вы запісваеце, гэта лепшы зум, які мы можам знайсці на смартфонах.\nНі ў якім разе не здымайце сонца альбо прамое святло, паколькі адзінае, чаго мы збіраемся дасягнуць, гэта запісаць сілуэты, не фіксуючы ніякіх дэталяў людзей ці аб'ектаў, якія з'яўляюцца на відэа. Прафесійныя відэакамеры распрацаваны для такіх сітуацый, але не для смартфонаў, незалежна ад таго, наколькі гэта iPhone 7 Plus.\nМы спадзяемся, што пасля нашых прапаноў і парад у вас больш не будзе сумненняў як павярнуць відэа.\nПоўны шлях да артыкула: Навіны пра iPhone » Праграмы для iPhone » Як павярнуць відэа на iPhone\nКалі вы выкарыстоўваеце WhatsApp для адпраўкі відэа, гэта дае магчымасць павярнуць яго.\nSpotify запускае групавыя плэйлісты праз Messenger\nУ сетку трапіла больш фота і відэа з меркаванага iPhone 8


Помніць, каб жыць. Гісторыка-патрыятычная акцыя прайшла на Кургане Славы ў Ляхавіцкім раёне — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\nПомніць, каб жыць. Гісторыка-патрыятычная акцыя прайшла на Кургане Славы ў Ляхавіцкім раёне\n25/06/2021 152 redakcyja\nСёння, у мірным чэрвені 2021 года, лясную цішыню вакол Кургана вечнай Славы дапаўняюць птушыныя трэлі і гаючае паветра. А між тым, кожны метр гэтай гераічнай ляхавіцкай зямлі ў літаральным сэнсе паліты крывёю.\nМенавіта тут у чэрвені 1941 года магутнай гітлераўскай ардзе, якая заваявала амаль усю Еўропу, далі адпор байцы Чырвонай Арміі. Для многіх тыя баі сталі апошнімі, загінулыя знайшлі тут свой апошні\nпрытулак. Як даніна памяці героям векапомных падзей лета 1941 года ўзвышаецца над дарогай Курган Славы. Манумент удзячныя нашчадкі ўзвялі ў 1967 годзе.\nУ мірны час ля Кургана Славы праводзяцца ўрачыстасці, прымеркаваныя да Вялікай Перамогі. А сёлета да сумнай даты – 80-годдзя пачатку Вялікай Айчыннай вайны – недалёка ад свяшчэннага месца прайшла гісторыка-патрыятычная акцыя «Нашу памяць не сатруць гады». З 21 па 23 чэрвеня каля паўсотні юнакоў і дзяўчат – кадэты Брэсцкага і Мінскага абласных кадэцкіх вучылішчаў, навучэнцы Ляхавіцкай гімназіі, ваеннаслужачыя воінскіх фар-\nміраванняў Баранавіцкага гарнізона, педагогі і выкладчыкі – разбілі тут палатачны лагер, каб ушанаваць памяць і сказаць дзякуй людзям, якія адстаялі свабоду і незалежнасць.\n– Мы даўно і плённа супрацоўнічаем і сябруем з Брэсцкім кадэцкім вучылішчам. Да пандэміі даволі часта арганізоўвалі такога кшталту мерапрыемствы. Бязмежна рады сустрэцца сёлета. Удзячны кіраўніцтву Ляхавіцкага райвыканкама за магчымасць правесці акцыю менавіта на гэтым месцы, дзе ў чэрвені 1941 года ішлі цяжкія баі. Неабходна прыкласці ўсе намаганні, каб падрастаючае пакаленне больш актыўна ўключалася ў патрыятычнае выхаванне і грамадскае жыццё, ашчадна ставілася да захавання гістарычнай памяці. Спадзяёмся, што многія з кадэтаў выберуць прафесію Радзіму абараняць, стаяць на варце правоў землякоў – будуць не толькі ваеннымі, але і міліцыянерамі, выратавальнікамі, – адзначае дырэктар ДУА «Мінскае абласное кадэцкае вучылішча» Сяргей Мяцельскі.\n– Важна, каб рабяты цікавіліся гісторыяй сваёй краіны, свайго народа, каб з інтарэсам звярталіся да тэмы Вялікай Айчыннай вайны. Нашы гімназісты актыўныя ва ўсім. З інтарэсам адгукнуліся на прапанову паўдзельнічаць у такой акцыі, – гаворыць настаўнік гімназіі Віктар Яварчук.\nТрохдзённая праграма патрыятычна-турыстычнага злёту стала даволі насычанай. Дружна разбівалі палатачны лагер, паспелі пазнаёміцца, пасябраваць, рабяты спявалі разам ля кастра дружбы ваенна-патрыятычныя песні.\n– Ведаю пра вайну па кніжках і фільмах. Мяне цікавіць гэта тэма, таму нямала інфармацыі знаходжу ў інтэрнэце. Колькі гора яна прынесла людзям!\nІ невядома, што было б з нашай краінай, калі б савецкі народ не выстаяў супраць фашызму, не перамог яго. І абавязак пакаленняў, якія жывуць у міры, – зберагчы памяць пра мужных салдатаў-вызваліцеляў, перадаваць яе з пакалення ў пакаленне, – гаворыць кадэт абласнога кадэцкага вучылішча Варвара Грыгор’ева.\n– Напэўна, будзе здорава і цікава, падумаў я. Мне падабаецца такім чынам праводзіць вольны час – цікава, захапляльна і змястоўна. Побач не толькі рабяты, якіх ведаю даўно, але і шмат новых знаёмых. А яшчэ мне цікава пачуць расказы пра падзеі, што адбываліся на Ляхавіччыне ў гады вайны – гэта гісторыя маёй краіны, – расказвае гімназіст Павел Саўчык.\nГэтыя эмоцыі перадаць словамі немагчыма. Роўна ў чатыры гадзіны раніцы, 22 чэрвеня, роўна праз 80 гадоў пасля нападу фашысцкай Германіі на Савецкі Саюз на Кургане пачаўся мітынг-рэквіем.\n– Вельмі ўзрушана, мы ўсе хваляваліся. Я з інтарэсам удзельнічаю ў разнастайных мерапрыемствах, якія ладзяцца да Дня Перамогі.\nАле сённяшняе асаблівае. Вайна – гэта вельмі і вельмі страшна. Нельга дапусціць, каб яна паўтарылася. Трэба жыць у міры, – упэўнена гімназістка Анастасія Шкут.\nЗапамінальным стаў канцэрт «Беларусь памятае», не засталося абыякавых пасля прагляду мастацкіх фільмаў пра вайну. Захапляльна, азартна прайшлі спартыўныя і турыстычныя конкурсы, ваенна-прыкладныя эстафеты, калі рабяты з розных устаноў аб’ядналіся ў некалькі каманд, каб прадэманстраваць спрыт, сілу, вытрымку і ўзаемадапамогу.\nУ Дзень усенароднай памяці ахвяр Вялікай Айчыннай вайны ляхавічане далучыліся да Усебеларускай мінуты маўчання. Кіраўніцтва раёна, прадстаўнікі прадпрыемстваў і арганізацый, грамадскіх аб’яднанняў прыехалі на Курган вечнай Славы, каб разам з кадэтамі, гімназістамі, ваеннаслужачымі, якія праводзілі тут трохдзённую гісторыка-патрыятычную акцыю, ушанаваць памяць герояў і ахвяр вайны.\n← Мы славім подзвіг нашага народа\nНа варце закона. У Беларусі 26 чэрвеня адзначаюць сваё прафесійнае свята работнікі пракуратуры →\nПрезидент утвердил меры поддержки экономики в условиях неблагоприятного воздействия мировой эпидситуации\n25/05/2021 redakcyja 0


Сучасныя беларускія мастакі выстаўляюцца ў Варшаве\nНа газоне перад варшаўскаю галерэяй “Zachęta” наведнікаў вітае герб беларускага КДБ – некалькі метраў у дыяметры, выкананы з каляровага жвіру. Аўтарка – мастачка Марына Напрушкіна, яна дзее ў рэчышчы антыпрапаганды. “Адчыняючы дзверы? Беларускае мастацтва сёння” – гэта выстава, якая прэзентуе працы 20 сучасных мастакоў з Беларусі.\n“Адчыняючы дзверы? Беларускае мастацтва сёння” паказвае даробак мастакоў, якія жывуць і працуюць у Беларусі ды за мяжою. Большасць беларускіх творцаў, якія жывуць на Захадзе, рэдка маюць магчымасць экспанаваць працы ў Менску (ці ўвогуле ў Беларусі). Першая выстава адбылася ў Вільні – яна была спробаю ўнікальнай сустрэчы на нейтральнай тэрыторыі. Шмат наведнікаў на выставе і беспрэцэдэнтны інтарэс з боку прэсы чакаюць выставу ў Варшаве, доказ гэтага – поспех выставы ў Вільні. Творчасць беларускіх мастакоў выклікала ажыўленую дыскусію – пра месца лакальнага сучаснага мастацтва і яго стан на міжнароднай арэне.\n“Адчыняючы дзверы?” – найбуйнейшая выстава беларускага сучаснага мастацтва за апошнія дзесяць гадоў у Варшаве.


18 лістапад 2016, 20:34\nМiнiстар замежных спраў Уладзімер Макей (справа) і пасол Швэцыі ў Беларусі Марцін Обэрг.\nПра гэта паведаміў міністар замежных справаў Беларусі Ўладзімер Макей 18 лістапада падчас сустрэчы з амбасадарам Швэцыі ў Беларусі Марцінам Обэргам.\n16 лістапада ў Стакгольме прыступіў да выкананьня сваіх абавязкаў беларускі дыплямат у якасьці Часовага паверанага ў справах Беларусі ў Швэцыі.\nПадчас сустрэчы Макей і Обэрг абмеркавалі пэрспэктыўныя кірункі разьвіцьця супрацоўніцтва Беларусі і Швэцыі, узаемадзеяньне па лініі Беларусь — ЭЗ, а таксама актуальныя пытаньні рэгіянальнага парадку дня, паведамляе прэс-служба беларускага МЗС.\nСтасункі паміж Беларусьсю і Швэцыяй абвастрыліся пасьля «плюшавага дэсанту» 4 ліпеня 2012 году. Некалькі грамадзянаў Швэцыі праляцелі на лёгкім самалёце ўглыб тэрыторыі Беларусі і скінулі з самалёта плюшавых мядзьведзікаў з надпісамі за свабоду слова ў Беларусі.\nАмбасада Швэцыі ў Менску была зачыненая 30 жніўня 2012 году. Тады спыніла працу і амбасада Беларусі ў Стакгольме. Дыпляматычнаму канфлікту папярэднічала рашэньне беларускіх уладаў не працягваць акрэдытацыю швэдзкаму амбасадару Стэфану Эрыксану, якога абвінавацілі ў дэструкцыйнай дзейнасьці. У адказ швэдзкія ўлады заявілі, што ня прымуць новага амбасадара Беларусі, і параілі двум супрацоўнікам беларускага пасольства пакінуць Стакгольм.\nНовым амбасадарам Швэцыі ў Беларусі быў прызначаны Марцін Обэрг.\nУ студзені Марцін Обэрг заявіў пра значнае паляпшэньне адносінаў паміж Менскам і Стакгольмам, асабліва калі параўноўваць з 2012 годам.\nБоб Дылан не паедзе ў Стакгольм па Нобэлеўскую прэмію