Красочный водоем, богатый рыбой, давно облюбовали рыболовы как с Лепельщины, так и с более дальних уголков | Лепель. Лепельский край. Районная газета\nКрасочный водоем, богатый рыбой, давно облюбовали рыболовы как с Лепельщины, так и с более дальних уголков\n30.05.2018 138 Лепельскi край Комментариев нет\nЗадаў сабе парадаксальнае пытанне: колькі смецця можна сабраць па берагах возера? Колькі пластыкавых бутэлек, абгортак ад ежы, паперы, поліэтылену і іншага друзу збярэцца? Разважлівы чалавек пачне казаць, што ўсё будзе залежыць ад велічыні вадаёма, ад інтэнсіўнасці яго наведвання: чым больш людзей прыязджае, тым больш смецця пакідаецца.\nА вось супрацоўнікі раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя і работнікі Стайскага сельвыканкама разважаць не сталі, а закасалі рукавы і пад час апошняга суботніка ўзяліся наводзіць парадак на берагах возера Тэкліц. Маляўнічы вадаём, багаты рыбай, даўно аблюбавалі рыбаловы як з Лепельшчыны, так і з больш далёкіх куткоў. Яшчэ адзін немалаважны плюс — да яго лёгка дабрацца, дастаткова толькі па пышнянскай дарозе даехаць да вёскі Звязда — вось табе і возера. З іншага ж боку — немагчыма да кожнага рыбалова-аматара, адпачывальніка прыставіць інспектара, каб той пільнаваў, немагчыма наладзіць кругласутачнае дзяжурства міліцыянера на беразе, каб той сачыў за неахайнымі людзьмі, якія выкідваюць смецце сабе пад ногі. Вось і атрымліваецца зачараванае кола.\nАкцыя прайшла па запланаваным сцэнарыі. Зранку прыехаў трактар з прычэпам з КУП “Салют-Агра”, якое дзейнічае пры Стайскім сельвыканкаме. Удзельнікі прывезлі з сабой поліэтыленавыя пакеты для збору смецця. Спачатку сабралі яго непасрэдна на прымыканні вадаёма да вёскі, а потым пайшлі ўздоўж берага.\nСпрыяльным для працы фактарам было тое, што на той момант яшчэ не паспела вырасці вялікая трава, не забуяла пустазелле, таму смецце, пабочныя прадметы былі добра бачныя на зямлі. Як і меркавалі, найбольш было пустых бутэлек. Па пустой тары можна было складаць рэйтынг спіртнога. На першым месцы, са значным адрывам, размясцілася піва. Пластыкавыя бутэлькі самых розных аб’ёмаў і формаў ледзьве змяшчаліся ў поліэтыленавых смеццевых пакетах. Туды ж дадаваліся і шкляныя піўныя бутэлькі, нават некалькі алюмініевых бляшанак. Другі радок заняла гарэлка. Прычым трапляліся бутэлькі з-пад бюджэтнай беларускай і элітнай імпартнай. Закрыла рэйтынг таннае віно. Ну і, вядома, рэшткі ўпаковак ад харчоў.\nСмеццем і іншым друзам быў цалкам запоўнены трактарны прычэп, яно было ў мяхах і россыпам, сабранае з прыбярэжнай паласы і прылеглых пляцаў. Транспарт узяў курс на палігон цвёрдых камунальных адходаў, дзе ў далейшым работнікі КУВП “Бароўка” заняліся яго сартаваннем, выбралі другасныя матэрыяльныя рэсурсы, у першую чаргу шкло і пластык. Вынікі акцыі падвёў начальнік раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Максім Тарасаў:\n— Мы сабраліся разам, папрацавалі, навялі чысціню і парадак. Хочацца, каб мясцовыя жыхары, прыезджыя рыбаловы-аматары цанілі багацці і прыгажосць нашай прыроды і ў далейшым падтрымлівалі іх. У мяне ж асабіста ўзнікла адно пажаданне. На вуліцах Звязды ёсць некалькі кантэйнераў. Калі ласка, карыстайцеся. Паелі-папілі — смецце пасля сябе прыбярыце. Аднак некаторым лянота прайсці 100 — 200 метраў…\nНа здымку: запаўняецца смеццем прычэп.\nФота з архіва раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя.\n← На перекрестке улиц Максима Горького и Войкова в Лепеле горела машина\nВ товарищеской игре встретились две лепельские команды →\nПроцесс оптимизации затронул многие сферы деятельности человека\nБудущий фармацевт Ульяна Костюкович личность целеустремленная\n04.10.2019 Лепельскi край Комментариев нет\nКорабль получился широкий, просторный, такой же, как и их подростковые мечты


З'яўляецца дзівакоўка MacBook Pro з возерам Coffe | Я з Mac\nКожны год мы знаходзімся ў аднолькавай сітуацыі. Калі Apple не выяўляе жаданняў абнавіць ноўтбукі, усе зноў і зноў пачынаюць шкадаваць і затрымліваць, купля новага абсталявання, на выпадак, калі кампанія з Куперціна збіралася выпусціць новае пакаленне.\nКалі вы апынецеся ў гэтым становішчы, мы не будзем палегчаць вам гэта, бо яно толькі што прасачылася тэст прадукцыйнасці на Geekbench, MacBook Pro з працэсарам Coffee Lake ад Intel, сямейства працэсараў, якое пакуль не даступна ў лінейцы наўтбукаў Apple.\nУ мінулым годзе Apple абнавіла лінейку MacBook Pro працэсарамі Kaby Lake, а таксама дадала новы працэсар, які часткова клапоціцца пра прапануюць меншае спажыванне энергіі і іншыя камандныя заданні. Гэты тэст прадукцыйнасці толькі пацвярджае, што абнаўленне MacBook Pro блізка, альбо, па меншай меры, павінна, таму, верагодна, яно будзе прадстаўлена ў верасні.\nГэты тэст прадукцыйнасці паказвае нам MacBook Pro 15.2 з MacOS 10.13.6 разам з працэсарам Intel Core i7-8559U. Гэты працэсар працуе на частаце 2.7 ГГц, але можа дасягаць 4.5 ГГц у залежнасці ад нагрузкі. Яго кошт складае 4448 з адным працэсарам і 16.607 з усімі запушчанымі працэсарамі.\nПрацэсар i7-8559U мае 28w, у той час як цяперашняя мадэль MacBook Pro - 15w, што азначае значнае павелічэнне цяпла ў прыладзе, таму цалкам верагодна, што магутнасць зніжана да 20w. Мадэль, якая прайшла выпрабаванне, кіруецца 16 ГБ аператыўнай памяці тыпу LPDDR3, той самай, якая ў цяперашні час прапануе нам бягучую лінейку MacBook Pro.\nПоўны шлях да артыкула: Я з Mac » яблык » навіны » З'яўляецца дзівакоў MacBook Pro з возерам Coffe\nДаніет Велес Дыяс сказаў\nВерасень толькі для абсталявання\nАдказ Даніе Велесу Дыясу\nТрэцяя бэта-версія watchOS 5 даступная для распрацоўшчыкаў


У Беларусі будзе адзін час з Масквой, як за СССР\nЗастаемся на маскоўскім часе Фото: siapress.ru\nБеларусь не будзе пераходзіць на зімовы час следам за Расіяй. Аб гэтым паведамілі карэспандэнту БЕЛТА ў прэс-службе беларускага ўрада.\nПаводле слоў прэс-сакратара, на разгляд ва ўрад былі накіраваны аргументы спецыяльнай камісіі "за" і "супраць" пераводу стрэлак. "Гэтыя аргументы разгледжаны, прынята рашэнне не пераходзіць на зімовы час", - адзначылі ў прэс-службе. Такім чынам, з апошніх выходных кастрычніка Польшчу мы будзем апярэджваць на дзве гадзіны, Літву, Латвію і Украіну — на гадзіну, а маскоўскі час цяпер заўсёды будзе супадаць з мінскім. Раней аб недастатковасці падстаў для пераходу краіны на зімовы час заяўляў старшыня Дзяржаўнага камітэта па стандартызацыі Віктар Назаранка.\nУ Беларусі выпрацоўкай рэкамендацый па парадку вылічэння часу займаецца міжгаліновая камісія часу, частаты і вызначэння параметраў вярчэння Зямлі, у склад якой уваходзяць прадстаўнікі Міністэрства аховы здароўя, Мінтранса, Мінэнерга, Нацыянальнай акадэміі навук і іншых зацікаўленых органаў кіравання і ўстаноў.\nБеларусь адмовілася ад пераходу на сезонны час у 2011 годзе. Гэта рашэнне было прынята пастановай Саўміна ад 15 верасня 2011 года нумар 1229 з мэтай забеспячэння на тэрыторыі рэспублікі ўзгодненага з дзяржавамі - удзельніцамі Мытнага саюза вылічэння часу, а таксама поўнага выкарыстання светлага часу сутак, паляпшэння ўмоў працы і адпачынку насельніцтва рэспублікі. З 2011 года адмяніла сезонны перавод стрэлак і Расія. Аднак 1 ліпеня 2014 года Дзярждума Расійскай Федэрацыі прыняла рашэнне вярнуць у краіну зімовы час. Перавод стрэлак будзе праведзены 26 кастрычніка 2014 года. На расійскай тэрыторыі ўстанаўліваецца 11 часавых зон. Маскоўскі час будзе служыць зыходным пры вылічэнні мясцовага часу ў гэтых зонах.


У Менску новы судовы канвэер за сакавіцкія акцыі. Вынікі\n10 красавік 2017, 09:40 абноўлена 10 красавік 2017, 15:30\nУ судзе Першамайскага раёну Менску\n10 красавіка ў менскіх судах адновяцца адміністрацыйныя працэсы над актывістамі, якія бралі ўдзел ў пратэставых акцыях сакавіка.\nУ судзе Першамайскага раёну Менску адбудуцца працэсы за абарону ахоўнай зоны Курапатаў над актывістамі Раманам Пратасевічам, Настай Дашкевіч, Вольгай Мікалайчык, Леанідам Кулаковым і старшынём руху «За свабоду» Юрасём Губарэвічам. Судовы канвэер запрацуе зь 10 гадзінаў раніцы.\nА 12-й гадзіне ў судзе Савецкага раёну мае адбыцца суд над актывістам «Маладога фронту» Раманам Васільевым. Яго маюць абвінаваціць ва ўдзеле ў адной з акцыяў у абарону Курапатаў, але за якую канкрэтна, ён пакуль ня ведае. Васільеў каля 10 сутак адбыў у менскім сьледчым ізалятары нумар 1, што на вуліцы Валадарскага, як падазраваны ў справе «Белага легіёну». Абвінавачаньне яму так і не было выстаўленае\nНа 10 красавіка заплянаваны суд над праваабаронцай Тацянай Равякай. Кіраўніцу «Дома правоў чалавека» прыцягваюць да адказнасьці ў судзе Цэнтральнага раёну за падзеі ў Дзень Волі 25 сакавіка. Тады ў офісе «Вясны» было затрымана каля 40 праваабаронцаў і журналістаў, якія зьбіраліся назіраць за акцыяй у гадавіну абвяшчэньня незалежнасьці БНР. Суд над Тацянай Равякай пачнецца а 10.30.\nЛідэра Партыі БНФ аштрафавалі на 50 базавых велічынь за Курапаты\n11.18 У судзе Першамайскага раёну Менску судзяць Вольгу Мікалайчык\nПрацэс вядзе судзьдзя Сідарок. Хадайніцтва з боку Вольгі Мікалайчык — весьці працэс на беларускай мове. Судзьдзя адмовіла на падставе «дзьвюхмоўя». Спрэчка наконт здымкаў: чаму памочніку судзьдзі можна весьці відэаздымкі, а ўдзельнікам — нельга?\nМікалайчык абвінавачваецца ва ўдзеле ў несанкцыянаваным мерапрыемстве 24 лютага: пад бел-чырвона-белым сьцягам выступала супраць будаўніцтва бізнэс-цэнтру на вуліцы Мірашнічэнкі.\nВольга кажа, што шмат разоў наведвалася ў Курапаты, але менавіта ў той дзень яе там не было.\n11.48 Мікалайчык была «голасам» пратэсту, — сьведка\nУ справе Вольгі Мікалайчык сьведка Анатоль Чайка, абліцоўшчык «Белрэканструкцыі»:\n«Актывісты ўчынялі перашкоды, абражалі будаўнікоў. Мікалайчык была „голасам“ пратэсту — выкрыквала лёзунгі, пагражала».\nВольга Мікалайчык сьцьвярджае, што ўпершыню бачыць сьведку.\nСьведка з боку Мікалайчык — літаратар Анатоль Кудласевіч:\n«Вольга — гаспадыня Курапатаў. Яна гатавала блінчыкі, рабіла гарбату. 24-га адпачывала пасьля ночы. У Курапатах яе не было».\n230 рублёў штрафу за фота на мітынгу з Рымашэўскім\nПраваабаронцу Тацяну Равяку будуць судзіць за «мацюкі»\n11.50 У Першамайскім раённым судзе судзяць Рамана Пратасевіча\nРаман Пратасевіч (у цэнтры)\nПачынаецца працэс над моладзевым актывістам Раманам Пратасевічам — таксама за Курапаты.\n11.56 Суд над зьняволеным Кулаковым перанесены\nПрацэс за абарону Курапатаў над Леанідам Кулаковым, які адбывае адміністрацыйны арышт тэрмінам 25 сутак за Дзень Волі, перанесены на 21 красавіка і адбудзецца пасьля яго вызваленьня.\nНіну Багінскую аштрафавалі за пікет ля КДБ на 1050 рублёў\nАштрафавалі Насту Дашкевіч\nНаста Дашкевіч прыйшла сёньня ў суд Першамайскага раёну Менску і са зьдзіўленьнем даведалася, што суд адбыўся безь яе ўдзелу.\nУ канцылярыі ёй толькі ўручылі пратакол з вэрдыктам — штраф у 15 базавых велічынь (345 рублёў) за ўдзел у «несанкцыянаванай акцыі» у Курапатах. Сярод іншага Наста прынесла ў суд даведку аб тым, што выхоўвае двух няпоўнагадовых дзяцей. Але палёгкі не атрымала:\n«150 даляраў адным махам, ні за што. Нават без удзелу „абвінавачанага“. Лёгка ў іх гэта робіцца, — гаворыць Наста. — Казаць пра нейкае правасудзьдзе нават не выпадае».\n12.25 Суд над Пратасевічам перанесены\nРазгляд справы Рамана Пратасевіча перанесены на 9.30 у пятніцу 14 красавіка. Ён прынёс даведку ад рэктара, што ў той дзень быў на занятках. Цяпер выклікаюць выкладчыка, над спраўдзіць ягонае алібі.\nАбаронцу Курапатаў Рамана Васільева аштрафавалі «па максымуме»\nШтраф у 50 базавых велічынь, гэта 1050 рублёў, атрымаў у Савецкім раённым судзе Менску актывіст «Маладога фронту» Раман Васільеў.\nПастанову вынес судзьдзя Аляксандар Воўк. Актывіста пакаралі за ўдзел у абароне Курапатаў ад будаўніцтва офіснага цэнтру на вуліцы Мірашнічэнкі.


Новы разгляд справы Рыгора Грыка за перадвыбарчы пікет - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНовы разгляд справы Рыгора Грыка за перадвыбарчы пікет\n29-га снежня ў судзе горада Баранавічы і Баранавіцкага раёна адбудзецца паўторны разгляд у іншага суддзі адміністрацыйнай справы грамадскага актывіста Рыгора Грыка. Такое рашэнне прынята ў Берасцейскім абласным судзе.\nПадчас першага судовага разгляду справы ў Баранавіцкім судзе Грык быў абвінавачаны ў арганізацыі несанкцыянаванага мерапрыемства ў час выбарчай кампаніі і пакараны штрафам у паўтары тысячы рублёў, кажа Рыгор Грык:\n– Гэта быў выбарчы пікет за кандыдата, у якога я быў даверанай асобай. Я выходзіў на пікет у паласатай робе, што не забараняецца законам. А тое, што ўладам не падабаецца маё адзенне, гэта іхнія праблемы. Я не голы выйшаў на пікет. У якім адзенні праводзіць пікеты – гэта рашэнне кандыдата і даверанай асобы.\nСудовае паседжанне адбудзецца ў Баранавіцкім судзе ў 14 гадзін 30 хвілін.\nПаводле Рыгора Грыка, спадзяванняў на станоўчае і справядлівае рашэнне падчас паўторнага разгляду мала. У выніку адмоўнага рашэння ў беларускіх судовых інстанцыях рознага ўзроўню, ён звернецца ў Камітэт па правах чалавека ААН.\nРыгору Грыку вернуць грошы толькі за медагляд\nСуд над Рыгорам Грыкам зноў перанеслі


Мара Нальшанская, Еўрарадыё\nУ Сусветны дзень аховы жывёлаў пра сітуацыю з бадзяжнымі жывёламі ў Беларусі расказвае дырэктар дзяржаўнага прадпрыемства “Фаўна горада” Сяргей Кузкін.\nЕўрарадыё: Старшыня грамадскага аб’яднання па абароне жывёл “Абаронім жыццё” прапанавала стэрылізаваць усіх котак ды сабак, якія жывуць на лецішчах. Як вы ставіцеся да такой ініцыятывы?\nКузкін: Я б пагадзіўся з такой прапановай. Жывёлы, якія жывуць на лецішчах, мала кантралююцца сваімі гаспадарамі і іх трэба стэрылізаваць, каб не пладзіць бяздомных жывёл.\nЕўрарадыё: Як абаронцы правоў жывёл, вам не здаецца гэтая мера даволі жорсткай, бо жывёлы пасля не маюць нармальнага, паўнавартаснага жыцця?\nКузкін: Гэта не з’яўляецца чымсьці жорсткім, паверце мне. Горш – з'яўленне вялікай колькасці кацянят і шчанят, якія нікому не патрэбныя і якія застаюцца на вуліцы. Я думаю, што гэта апраўдвае тое мерапрыемства, якое прапануецца.\nЕўрарадыё: Як з вашай пазіцыі выглядае сітуацыя з адстрэлам бадзяжных жывёлаў?\nКузкін: Я не буду казаць за усю краіну, скажу толькі за Мінск. Мы робім нерухомымі жывёл толькі ў крайніх выпадках, калі гэтая жывёла здзічэлая і да сябе не падпускае. Мала таго, гэтыя жывёлы вельмі добра адчуваюць тых лаўцоў, якія іх ловяць, таму, часам, мы мусім прымяняць пнеўматычныя стрэльбы, каб зрабіць нерухомай жывёлу, каб пасля іх прывезці да сябе і, калі не прыручыць, то зрабіць бяспечнай для людзей, якія знаходзяцца навокал.\nЕўрарадыё: Але мы ведаем выпадкі, калі жывёл проста забіваюць. Не так даўно ў СМІ з’явілася інфармацыя, што чалавек гуляў са сваім сабакам у парку, быў побач і проста на яго вачах гэтая жывёла атрымала стрэл. І яна памерла яшчэ да таго, як яе адвезлі да ветэрынара. У Мінску забаронена выкарыстанне такіх прэпаратаў, якія забіваюць жывёлу на месцы?\nКузкін: Наша прадпрыемства такіх сродкаў не выкарыстоўвае, гэта зразумела. Больш за тое, пнеўматычнай стрэльбы ў нас няма, не ўлічваючы сачкоў і арканаў, а што тычыцца адстрэлу, калі вы маеце на ўвазе фізічны адстрэл, то гэта немагчыма.\nЕўрарадыё: Ці шмат бадзяжных жывёл забіраюць з вашага пункту?\nКузкін: Каля 90%.\nЕўрарадыё: Неяк тэндэнцыя змяняецца, жывёл больш забіраюць ці менш?\nКузкін: Змяняецца сітуацыяй. Напрыклад, шмат жывёл забіраюць вясной, калі пачынаецца дачны сезон. У канцы сезону, верасень-кастрычнік, частка людзей пакідае гэтых жывёл у сябе. На жаль, гэтая частка вельмі малая, а большая частка гэтых жывел выкідвае на вуліцу. Вельмі рэдка, калі здаюць нам назад.\nЕўрарадыё: На вашу думку, ці мусяць несці пакаранне людзі, якія спачатку вырашылі завесці ў сябе жывёлу, а пасля яе выкінулі на вуліцу?\nКузкін: На сёння такой нормы не існуе ў нас. Гаспадар не адказвае за свае паводзіны з жывёлай – выкінуў ён яе ці пакінуў. Распрацоўваецца закон па абыходжанні з жывёламі. Калі гэты закон будзе прыняты, тады наступіць рэальная адказнасць людзей, якія кепска ставяцца да жывёл. Калі не крымінальная, то істотная дысцыплінарная адказнасць будзе.\nПингвина-вора сняли на видео


Уладзімір Яроменак – Свабоду палітвязьням!\nСябра «Маладога Фронту» Ўладзь Яроменак пайшоў адбываць 3-месячнае пакараньне. Read More\nЯк мяркуе у інтэрвію Радыё Свабода праваабаронца Наста Лойка, былога палітвязьня вывезьлі з турмы на Акрэсьціна ў Першамайскі РУУС, адкуль яго могуць адправіць на лекаваньне ў ЛПП. Read More\n20 жніўня суд Першамайскага раёна Менску вынес прысуд маладафронтаўцу Уладзімеру Яроменку: тры месяцы арышту. Напярэдадні пракурор запатрабаваў пакараць актывіста арыштам цягам 6 месяцаў. Яроменка вінавацілі ў парушэнні ўмоваў прэвентыўнага міліцэйскага нагляду (арт. 421 КК РБ). Read More\n22 ліпеня актывіст «Маладога фронту» Уладзь Яроменак азнаёміўся з крымінальнай справай, якую завялі супраць яго паводле артыкула аб парушэньні правілаў прафіляктычнага нагляду. Read More\n14 ліпеня, у дзень вянчаньня маладафронтаўца, яму патэлефанаваў сьледчы і настойліва папрасіў зьявіцца на размову ў панядзелак. Read More\nМаладафронтавец выйшаў на свабоду пасля чарговага адміністрацыйнага арышту. Read More\nУладзімір Яроменак: У нас ёсць альтэрнатыва (відэа)\nУ Інтэрнэце з’явіўся міні-фільм пра беларускага палітвязня. Read More


Уладзіслаў Аляксандравіч Сабалеўскі – сапраўдны ўладар славы Мастоўскага раёна | Актуально | Заря над Неманом\nАктуально→Год малой родины→Год малой родины→Люди нашей Мостовщины→Люди нашей Мостовщины→Люди нашей Мостовщины→История одной фотографии\nУладзіслаў Аляксандравіч Сабалеўскі – сапраўдны ўладар славы Мастоўскага раёна\n20 августа 2020 — 10:01\nУсё пачалося з дзяцінства: з маленькага куточка на ўлонні маляўнічай магілёўскай прыроды – вёскі Паддубы. Іменна там, дзе вядуць гутарку рэкі Прыдняпроўя, дзе бясконцыя лясы робяць паветра чыстым і празрыстым, правёў сваё маленства Сабалеўскі Уладзіслаў Аляксандравіч… Тут нельга было нават уявіць, што халодны цень вайны мог бы засланіць гэтую некранутаю прыгажосць сваёй густой і непрагляднай цемрай.\n“Пасля заканчэння сярэдняй школы я паступіў у Ленінградскае ваенна-медыцынскае вучылішча імя Шчорса. Яно рыхтавала кадры для Чырвонай Арміі шырокага профілю. Курсанты насілі агульнавайсковую форму. Увага ўдзялялася не толькі медыцынскім, але і вайсковым прадметам…\nВайна застала мяне ў Ленінградзе. З таго часу гады грунтоўнай вучобы пераўтварыліся ў некалькі дзён імклівай падрыхтоўкі. З першых дзён вайны мы ў саставе курсанцкай брыгады абаранялі подступы да Ленінграда спачатку на Карэльскім перашыйку, потым на Кінгісэпскім напрамку і пад Лугой… За гэты кароткі час мы хутка пасталелі…\nМы пакінулі Ленінград. Наш эшалон размясціўся ў казармах Омскага пяхотнага вучылішча, потым у асобным будынку недалёка ад ракі Іртыш. Вучэбныя заняткі працягваліся як і раней, але цяпер ужо ў сібірскіх лясах і стэпах. Іменна там, у Сібіры, мне было прысвоена званне ваенфельдшара і выдадзена пасведчанне аб заканчэнні вучылішча з адзнакай…”\nСабалеўскага адправілі працаваць у Маскву сакратаром аддзела лістоў. Але неадольнае жаданне служыць, удзельнічаць у баях ізноў паклікала на фронт. Гавораць, дрэнны той радавы, які не хоча быць афіцэрам. Так і ў выпадку з Уладзіславам: самавыхаванне і вытрымка робяць юнака афіцэрам- артылерыстам.\n“Найбольш цяжкія баі былі зімой 1942 – 1943 гадоў на подступах да Вялікіх Лукаў і за гэты горад. Населеныя пункты пераходзілі з рук у рукі, снег быў чорны, паўсюль трупы, днём і ноччу ўсё грукатала і палыхала агнём – карціна нагадвала вялікую мясарубку…”\n“Пачалося зацішша. У жывых засталося чалавек дванаццаць, сярод іх я з параненым тварам. Пасля бою я быў першы ў палку ўзнагароджаны ордэнам нумар 320…”\nЛета 1944 года вядома адной з самых важных, складаных і рашаючых аперацый Вялікай Айчыннай вайны – “Баграціён”.\n“Аперацыя пачалася 23 чэрвеня 1944 года прарывам ворага ў раёне Оршы і Віцебска. Наш артылерыйскі полк разам з галоўнымі сіламі рухаўся на захад. Быў вызвалены Барысаў. На трэці дзень мы ўступілі ў горад Мінск. Радасць жыхароў, іх цёплая сустрэча ў той дзень запомніліся мне на ўсё жыццё.\nНаступны крок – Маладзечна. У яго вызваленні нас не спыніла нават чыгуначная станцыя, якая была ў агні. Смаргонь, Ашмяны… Мы вызвалялі гарады адзін за адным, нягледзячы на моцную тэхніку ворага.\nЯ лічыў за пашану да апошняга дыхання ўдзельнічаць у абароне Савецкай Літвы. Нам дасталася самая цяжкая і адказная задача. З маіх вуснаў прагучала цвёрдая, рашучая і, як потым аказалася, правільная каманда: “Ні кроку назад! Стаяць насмерць і перамагчы!” На шчасце, я быў толькі лёгка паранены. Праціўнік жа ў паніцы кінуўся ўцякаць”.\nВайна – месца, дзе ворагі-баязліўцы ўцякаюць, пакідаючы пасля сябе трупы забітых на крывавай чужой зямлі, дзе пануюць падман і марадзёрства. У такі час нават храм Божы становіцца арэнаю барацьбы, а жорсткасць фашыстаў яшчэ большая. Немцы занялі званіцу касцёла Вілкавішкіса, адкрылі агонь. Нашы войскі абараняліся, страляючы па ворагу… Ці было ў гэтых людзей нешта святое?! Складана меркаваць. У храме нават ціхенька баішся слова сказаць, каб не патрывожыць яго святую вялікасць, незвычайную цішыню. Тады, знішчаючы ворага, нашы ахвяравалі нечым нават большым, чым жыццё – верай. Чамусьці тады, калі гарэў яе сімвал – купал хрысціянскага храма, яна не загінула, а з’явілася яшчэ ў большай ступені, надала сілы… Воіны поўнасцю вызвалі Вілкавішкіс ад фашысцкіх захопнікаў.\nТады немцы выкарыстоўвалі яшчэ адзін спосаб барацьбы з Чырвонай Арміяй – міны. Неасцярожны крок – і зямля пераўтвараецца ў пекла, месца, дзе быццам змагаюцца дзве стыхіі – агонь і зямля. Ахвярай гэтай барацьбы сталі нашы войскі. Не мінуў гэты лёс і Сабалеўскага: узрыў адкінуў яго ўбок. Пасля аперацыі хірург паведаміў, што я нарадзіўся ў сарочцы: куля прайшла праз жывот, не закрануўшы кішэчніку. Усё ж у час транспарціроўкі я ад болю часам траціў прытомнасць…\nПасля папраўкі я быў выпісаны са шпіталя і накіраваны ў рэзервовы дывізіён 3-га беларускага фронту. Пазней я і даведаўся пра гібель майго выратавальніка – лейтэнанта Губарава…”\nУ студзені 1945 года пачаліся вызваленчыя баі. Нават прырода давала зразумець, як абрыдла вайна, колькі зла прынесла. У танкавым баі пад Фрыдрыхадорфам загінуў капітан Зайцаў. Пасля пахавання ў гонар светлай памяці камандзіра воіны адсалютавалі, выпусціўшы па ворагу сорак снарадаў. Я прыняў камандаванне батарэяй…”\nДалей – шматлікія баі. Цяпер ворагі самі здаваліся ў рукі чырвонаармейцам. “Пераходзячы праз палі, мы бачылі мноства трупаў маладых хлопцаў, якія загінулі ўсяго за некалькі дзён да перамогі…”\nУ момант бою на касе Фрышнерынг пагроза смерці ізноў навісла над Сабалеўскім. “Калі нас абстрэльвалі мінамёты ворага, камандзір аддзялення разведкі гвардыі сяржант Панасаў сваім целам прыкрыў мяне і выратаваў мне жыццё, а сам быў паранены асколкамі міны…”\nШто ж прымушае людзей ахвяраваць уласным жыццём дзеля выратавання іншых? Першы раз камандзір Губараў і радыст Фірсаў, потым сяржант Панасаў, не спыняючыся ні перад чым, кінуліся Сабалеўскаму на дапамогу, і Бог падараваў яму другое, потым трэцяе нараджэнне. Часцей на вайне няма часу думаць – рашэнне прыходзіць спантана. Менавіта таму ў крытычную хвіліну чалавек робіць так, як падказвае яму яго сумленне.\nІ вось падзея, якая запомнілася не толькі Уладзіславу, але і ўсяму свету, – Дзень Перамогі!\nНа жаль, няма гэтага чалавека сярод нас. Яго імя – Сабалеўскі Уладзіслаў Аляксандравіч, і ён сапраўды ўладар славы, той, каму па праву належыць сапраўдная павага людзей, хто стаў героем-прататыпам шматлікіх кніг, чый подзвіг не будзе забыты ніколі, назаўсёды захаваецца на старонках гісторыі, у сэрцах нашчадкаў.\nСлужба інфармацыі "Зара над Нёманам"


ЦВК: самым пратэстным раёнам у Беларусі аказаўся Дрыбінскі | horki.info\nЦВК: самым пратэстным раёнам у Беларусі аказаўся Дрыбінскі\n12.10.2015 – 12:12 | 1568 | 6\nЦэнтрвыбаркам апублікаваў афіцыйныя лічбы галасавання па рэгіёнах Беларусі. Назіральнікі не даюць веры гэтым лічбам, але якія-ніякія займальныя факты з гэтых звестак можна вылучыць.\nТакім чынам, паводле падлікаў Лідзіі Ярмошынай:\n1. За Таццяну Караткевіч найбольш актыўна галасавалі ў Дрыбінскім (10,4%) і Чавускім (10%) раёнах. У Гродне лічбы дасягаюць 8,5-9,5%.\n2. Сяргей Гайдукевіч «перамог» у Барысаўскім і Лунінецкім раёнах, дзе яму налічылі крыху менш за 5%. Хаатычнасць лічбаў добра відаць па галасаванні ў Віцебску. У Першамайскім раёне ў Гайдукевіча 8,5%, а ў суседнім Кастрычніцкім — 3,9%. Сацыялогія не ў стане растлумачыць такую гіганцкую розніцу.\n3. Лічбы ў падтрымку Улаховіча яшчэ больш сумныя. Выключэнне - Мінскі (4,7%) і Барысаўскі (3,6%) раёны. А вось у Брагінскім раёне лік ішоў не на працэнты, а на асобы — за Улаховіча нібыта падпісаліся ўсяго 17 чалавек.\n4. Кандыдат «супраць усіх» лютаваў у Мінску, дзе набіраў аж да 22%. У Маладзечанскім раёне ўсіх адкінулі 9% выбарцаў, у астатніх рэгіёнах лічба складала 0,5-7%.\n5. Нарэшце, Аляксандр Лукашэнка. У Мінску яго падтрымалі 62-70%. У рэгіёнах у пратаколах былі зусім іншыя лічбы. У Нараўлянскім раёне за Лукашэнку прагаласавалі 98,4% выбарцаў! А вось адносна пракацілі Лукашэнку ў Маладзечанскім раёне — «толькі» 81,3%.


У ААТ “Дэмбрава” набылі ўнікальны самаходны апырсквальнік, які за адзін праход апрацоўвае палоску поля шырынёй 24 метры | Щучинская районная газета Дзяннiца\nГлавная » У ААТ “Дэмбрава” набылі ўнікальны самаходны апырсквальнік, які за адзін праход апрацоўвае палоску поля шырынёй 24 метры\nУ ААТ “Дэмбрава” набылі ўнікальны самаходны апырсквальнік, які за адзін праход апрацоўвае палоску поля шырынёй 24 метры\nСоздано Александр Касперчук 22.09.2019 в 11:37\nНовую энерганасычаную машыну даверылі вопытнаму механізатару Сяргею Іванавічу Іваноўскаму, які ўжо 10 гадоў займаецца ў гаспадарцы аховай раслін.\nУ ААТ “Дэмбрава” набылі ўнікальны самаходны апырсквальнік, які за адзін праход апрацоўвае палоску поля шырынёй 24 метры. Новую энерганасычаную машыну даверылі вопытнаму механізатару Сяргею Іванавічу Іваноўскаму, які ўжо 10 гадоў займаецца ў гаспадарцы аховай раслін.\n– Вы паглядзіце на гэты цуд інжынернай думкі! – не хавае свайго захаплення Сяргей Іванавіч. – За гады працы ў родным сельгаспрадпрыемстве я асвоіў шмат рознай тэхнікі, аднак такога яшчэ не бачыў! У кабіне ёсць кандыцыянер, кліматкантроль, ацяпляльнік і нават магнітола з блютуз-гарнітурай. Вадзіцельскае сядзенне з падагрэвам для зручнасці мае 12 палажэнняў і падключана да вакуумнай помпы, якая дазваляе рэгуляваць вышыню пасадкі. За ўсімі вытворчымі працэсамі сочыць бартавы камп’ютар. Мне дастаткова аб’ехаць поле па перыметры, і праграма прааналізуе яго контуры, дакладна вылічыць плошчу і ўнясе неабходныя карэктывы ў работу ўсіх вузлоў. Сістэма навігацыі працуе бездакорна: калі апырсквальнік з-за няроўнасці палеткаў часам паўторна захоплівае нядаўна апрацаваныя палоскі зямлі, пэўныя секцыі адключаюцца, таму перарасход прэпаратаў выключаны.\nВытворчыя магутнасці новай машыны ўражваюць: на ёй Сяргей Іванавіч Іваноўскі апрацоўвае да 200 гектараў у дзень, што ўдвая больш, чым на апырсквальніку “Раса”. Аднак пры неабходнасці можна “выжаць” і болей! Рабочая хуткасць у залежнасці ад выкарыстоўваемых прэпаратаў складае 10-20 кіламетраў. Бункера аб’ёмам 4,4 тоны хапае на гадзіну работы, а далей патрабуецца дазапраўка. Колы вышынёй каля двух метраў дазваляюць апрацоўваць усе неабходныя культуры, не наносячы ўрону раслінам.\n– За такой энерганасычанай тэхнікай будучыня! – перакананы галоўны аграном ААТ “Дэмбрава” Дзмітрый Станіслававіч Скорб. – Дзякуючы новаму самаходнаму апырсквальніку мы аператыўна завяршылі апрацоўку палеткаў гліфасатамі, якія знішчаць да 90% пустазелля. Вясной засеем гэтыя палі цукровымі буракамі і кукурузай. А пакуль пераключыліся на азімы рапс: уносім рэгулятары росту, каб расліны не расходвалі ўпустую карысныя рэчывы і лепш перазімавалі. Выкарыстоўваем інавацыйны камбінаваны прэпарат “Карамба”, які дапаможа пабегам рапсу сфарміраваць моцную карнявую сістэму, у якой назапашваецца больш энергіі перад наступленнем маразоў. Такім чынам, ужо сёння закладваем аснову будучага ўраджаю.\nСоздано: 11.11.2017 в 15:54\nЛегко ли оказывать помощь в выращивании сельхозпродукции и можно ли заработать на сотках? Опытом поделился щучинец Андрей Гражинский\nСоздано: 08.04.2020 в 10:34\nСапраўдныя сябры прыроды\nСоздано: 09.10.2017 в 15:20\nДом окнами в детство: о молодых специалистах, социальном партнёрстве и креативных воспитателях\nСоздано: 10.09.2021 в 14:59\nВыборы депутатов местных Советов 28-го созыва проходят сегодня в Беларуси\nСоздано: 18.02.2018 в 13:26


15 верасень 2014, 20:05\nАндрэй Пургін, першы намесьнік прэм’ер-міністра самаабвешчанай Данецкай народнай рэспублікі, сказаў карэспандэнту Радыё Свабода Андрэю Бабіцкаму, што сэпаратысты падпісалі Менскую дамову аб спыненьні агню, каб засяродзіцца на аднаўленьні пашкоджанай інфраструктуры рэгіёну да наступу зімы. Баі, паводле яго, будуць азначаць «спусташэньне».\nАдкінуўшы прапанову ўкраінскага прэзыдэнта Пятра Парашэнкі аб аўтаноміі ў складзе Ўкраіны, самаабвешчаныя ўрады сэпаратысцкіх ўсходніх рэгіёнаў краіны канцэнтруюцца на прыдумляньні працаздольных палітычных і эканамічных структураў для іх меркаванай незалежнай будучыні.\nЯк палітычна, так і эканамічна, рэгіёны глядзяць у бок Расеі, пра гэта высокапастаўлены чыноўнік так званай ДНР распавёў Свабодзе.\n«У цяперашні час мы лічым аптымальнай пераходную мадэль, якая захоўвае эканамічныя сувязі з Украінай адначасова з рухам у кірунку Расеі», сказаў першы віцэ-прэм’ер так званай ДНР Андрэй Пургін у эксклюзіўным інтэрвію Свабодзе.\nПургін заявіў, што абодва сэпаратысцкія Луганскі і Данецкі рэгіёны ня маюць ніякіх амбіцый «пашырыць свае цяперашнія межы.» Акрамя таго, гэтыя два рэгіёны, хутчэй за ўсё, ня будуць аб’ядноўвацца ў адзіную структуру, кшталту «Наваросіі».\n«Хутчэй за ўсё, будзе зьмяшаная сыстэма,» сказаў Пургін, — але пра гэта занадта рана казаць, некаторыя тэрыторыі яшчэ не вызваленыя. Ідзе вайна«.\nЁн сказаў, што ўсе намаганьні будуць накіраваныя «на захаваньне ўзаемавыгадных эканамічных сувязяў з Украінай і, можа быць, некаторых элемэнтаў агульнай сацыякультурнай прасторы.»\nПургін знаходзіцца ў сьпісе асобаў, супраць якіх уведзеныя адрасныя санкцыі з боку Злучаных Штатаў і Эўрапейскага Зьвязу.\nЛуганская і Данецкая вобласьці не плянуюць хадайнічаць аб афіцыйным ўключэньні ў Расейскую Фэдэрацыю, хаця «мы імкнёмся да аб’яднаньня з матчынай цывілізацыяй», сказаў Пургін. Ён называе палітыку Ўкраіны ў часе 23 гадоў незалежнасьці, «этнацыдам» супраць этнічных расейцаў. Тым ня менш, ён кажа пра «субэтнічную супольнасьць», якая паўстала ва ўсходняй Украіне, якая адчувае сябе прывязанай да Расеі, але пры гэтым мае «магутны рэгіянальны патрыятызм». Але «жаданьне рухацца ў напрамку Расеі стане толькі мацней», дадае ён.\nКіеў настойвае на тым, што Ўкраіна захавае сваю тэрытарыяльную цэласнасьць — у тым ліку на паўвостраве Крым, які быў анэксаваны РФ у сакавіку — і ня будзе абмяркоўваць незалежнасьць для ўсходніх рэгіёнаў. 10 верасьня прэзыдэнт Украіны Пятро Парашэнка сказаў, што будзе прапаноўваць рэгіёнам «асаблівы статус» у складзе Ўкраіны, але гэтую прапанову сэпаратысцкія лідэры палічылі недастатковай.\nЗ пункту гледжаньня эканомікі, прызнае Пургін, у рэгіёнаў яшчэ шмат працы. Ён сказаў, што сэпаратысты пагадзіліся 5 верасьня ў Менску на спыненьне агню ў першую чаргу таму, што ў выніку ваенных дзеяньняў пашкоджаная эканамічная інфраструктура рэгіёну.\n«Зіма не за гарамі», кажа Пургін. «Існуе гуманітарная катастрофа і калясальныя пашкоджаньні». Ён сказаў, што ніводная чыгуначная лінія ў Данецку не працуе і дзесяткі мастоў і трубаправодаў пашкоджаныя. Ён таксама абвінаваціў ўкраінскія сілы ў тым, што яны наўмысна разбураюць электрычныя падстанцыі, «каб пазбавіць цывільных асобаў вады і электрычнасьці».\nУлады Данецку выкарыстоўваюць рэжым спыненьня агню дзеля рамонту пашкоджаных камунікацый.\n«Мы замянілі кілямэтры дратоў,» кажа ён. «Мы пашырылі пастаўкі электраэнэргіі ў дзясяткі буйных населеных пунктаў і сотні больш дробных. Мы аднаўляем газа- і водазабесьпячэньне».\n«Вельмі нешмат прадпрыемстваў або шахтаў ўсё яшчэ працуе», сказаў Пургін. «Многія шахты прастойваюць, хоць некаторыя працягваюць працы на паверхні. Тры шахты ў Данецку затопленыя. Сытуацыя вельмі сур’ёзная».\n«Вось чаму гэта безадказна казаць, што мы павінны змагацца да пераможнага канца. Кошт гэтаму — спусташэньне», — заяўляе Пургін.


Рефлексотерапія супраць лішніх кілаграмаў - Прыгажосць 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Прыгажосць 2017 ⇒ Рефлексотерапія супраць лішніх кілаграмаў\nМетады рефлексотерапіі Рефлексотерапія - гэта зборнае паняцце, бо ўключае ў сябе розныя метады і прыёмы ўздзеяння на біялагічна актыўныя зоны і акупунктурные кропкі. Для зніжэння вагі можа выкарыстоўвацца шэраг прыёмаў: акупунктура - уздзеянне іголкамі, акупрессура - метад, не пашкоджвае скурныя пакровы, разнастайнасцю якога з'яўляецца шиатцу - уздзеянне з дапамогай пальцаў.\nМикроиглотерапия - гэта пакінутыя ў целе на пэўны прамежак часу невялікія іголкі. Термопунктура - уздзеянне на біялагічна актыўныя зоны адмысловымі цьмеюць цыгарэтамі, зробленымі з палыну. Калі застаюцца бурбалкі - гэта прыпяканне, метад без бурбалак - праграванне. Криопунктура - уздзеянне холадам, электроакупунктура - уздзеянне токам, лазеропунктура праводзіцца з дапамогай лазернага прамяня. Мануальная тэрапія таксама ставіцца да разнавіднасці рефлексотерапіі. Акрамя таго, існуе яшчэ мноства метадаў, з дапамогай якіх праводзіцца біялагічнае ўздзеянне. Кожны рефлексотерапевтов прымяняе свой метад і лічыць яго найбольш эфектыўным.\nСхуднець з дапамогай рефлексотерапіі\nПры ўздзеянні на вызначаныя кропкі рознымі метадамі можна дасягнуць ідэальнага вагі і назаўсёды пазбавіцца ад лішніх кілаграмаў. Адбываецца натуральнае зніжэнне апетыту, у дзясяткі разоў узмацняецца праца вылучальнай сістэмы, абменных працэсаў у арганізме. Але самае галоўнае атрымоўваецца дамагчыся нармалізацыі працы нервовай і вегето-сасудзістай сістэмы, гарманальнага фону.\nБіялагічна актыўныя і акупунктурные кропкі размешчаны ўздоўж 14 умоўных ліній, або мерыдыянаў. Для зніжэння вагі прапрацоўваюцца літаральна ўсе кропкі. Курс рефлексотерапіі складаецца з 10-30 працэдур. Пасля поўнай тэрапіі робіцца перапынак, пры неабходнасці ўздзеянне паўтараецца. Каб вага прытрымваць ў норме, спатрэбіцца праходзіць паўторнае лячэнне 2-3 разы на год.\nЛячэнне проціпаказана пры наяўнасці дабраякасных ці злаякасных новаўтварэнняў, захворваннях крыві, падчас цяжарнасці, пры вострых інфекцыйных захворваннях, пневмосклероз, пры хваробах унутраных органаў, абмаражэнні, прыроджаных заганах ў развіцці цэнтральнай нервовай сістэмы.\nНаступная Артыкул бардовы манікюр


Хлопца, які выдаў сябе за дзяўчыну ў сацсетках, прысудзілі да 5 гадоў пазбаўлення волі\nХлопца, які выдаў сябе за дзяўчыну ў сацсетках, прысудзілі да 5 гадоў пазбаўлення волі 21\n24-гадовага Аляксандра Мельніка прызналі вінаватым у тым, што ён падмануў 63 чалавекі. У віртуальным свеце Аляксандр быў дзяўчынай са складаным лёсам, ёй увесь час патрэбныя былі грошы, каб аплаціць камуналку, купіць лекі, зрабіць аборт. Не бачачы незнаёмку, мужчыны перавялі 26 тысяч даляраў.\nФота Кацярыны Барысевіч, Tut.by\nСудовы працэс не зусім па звычайнай крымінальнай справе доўжыўся больш за два месяцы. Пацярпелых так шмат, што змясціцца ў адну залу усе не маглі. За кратамі — 24-гадовы Аляксандр Мельнік, якому, па версіі следства, на мабільны тэлефон мужчыны пералічылі буйную суму грошай.\nУ аўторак, 25 верасня, суд Савецкага раёна Мінска прызнаў Мельніка вінаватым па ч.4 арт. 209 КК (махлярства ў асабліва буйным памеры), ч.2 арт. 208 КК (вымагальніцтва) і прысудзіў да 5 гадоў пазбаўлення волі з канфіскацыяй маёмасці. Пакаранне хлопец будзе адбываць у калоніі ва ўмовах ўзмоцненага рэжыму.\nЯшчэ падчас першага дня судовага пасяджэння многія пацярпелыя заяўлялі: прэтэнзій да абвінавачанага няма. Паўстаў нават няёмкі момант, як звяртацца да хлопца, бо пацярпелыя яго ведалі як Ірыну Шуневіч, Ірыну Шымко або Таццяну.\n— Калі вы пазнаёміліся з … — звярталася да аднаго з пацярпелых пракурор, паглядзеўшы на Аляксандра Мельніка.\n— … з уліковым запісам, — удакладняў суддзя Аляксандр Воўк.\nУсяго карыстальнікі «Укантакце» і на tabor.ru перавялі на мабільны тэлефон 26 тысяч даляраў. Самая вялікая сума, якая змешчана ў абвінавачванні, - 39 тысяч рублёў.


Найдастойнейшы Пастыр нашай дыяцэзіі, Ваша Эксцэленцыя ксёндз-біскуп!\nЗ нагоды Вашага Дня нараджэння прыміце нашыя шчырыя, з усяго сэрца пажаданні. Няхай нашая Заступніца, Божая Маці з Вострай Брамы, увесь час апякуецца Біскупам, Святы Дух адорвае ўсімі ласкамі, а добры Бог благаславіць святарскі і жыццёвы шлях. Жывіце нам доўга ў добрым здароўі. Няхай кожны дзень будзе мілы сэрцу і Богу, на твары заўсёды свеціцца ўсмешка, а навокал будуць верныя, зычлівыя людзі. Дзякуем за пастырскую апеку і клопат, за няспыннае развіццё нашай дыяцэзіі.\nЗ малітвай вернікі Гродзенскай дыяцэзіі\nУ размове з рэктарам кс. Юзафам Станеўскім ідзе гаворка пра Вышэйшую духоўную семінарыю ў Гродне, якая сёлета адзначае свой 20-гадовы юбілей. Семінарыя з'яўляецца сэрцам гродзенскай дыяцэзіі, і кожны вернік хоча пра яе больш ведаць. Кс. Юзаф расказвае пра жыццё семінарыйнай супольнасці, супрацоўніцтва з вышэйшымі навучальнымі ўстановамі і перспектывы далейшага развіцця.\n19 верасня з нагоды пачатку новага навучальнага і катэхетычнага года адбылося паломніцтва ў санктуарый у Капцёўцы. Дэвізам сёлетняга паломніцтва былі словы “Марыя - наша Настаўніца”. Упершыню на Узгор'і Надзеі паломнікаў прывітаў кс. Міхал Ластоўскі, які з гэтага года стаў новым кусташам санктуарыя. Таксама ўпершыню паломніцтва вёў кс. Максім Бачарнікаў SCJ. У гэтым годзе ў паломніцтве ўдзельнічала каля тысячы чалавек.\n17 верасня а 15 гадзіне ў Вышэйшай Духоўнай Семінарыі ў Гродне адбылася прафесарская сесія выкладчыкаў нашай семінарыі пад кіраўніцтвам кс. бпа Аляксандра Кашкевіча. Падчас нарады быў прыняты план працы на першы семестр акадэмічнага года 2010-2011. Абмяркоўваліся таксама пытанні, якія датычыліся арганізацыйнай працы семінарыі. Кс. Юзаф Станеўскі прадставіў прысутным новых выкладчыкаў.\n18-19 верасня ў Сапоцкіне пад кіраўніцтвам кс. магістра ліцэнцыята Андрэя Радзевіча адбыліся рэкалекцыі Шэнштацкіх Сем’яў. У гэтым годзе дэвізам рэкалекцый былі словы “Сужэнская сумленнасць і чысціня”. У рэкалекцыях прымала ўдзел больш за 20 чалавек. На заканчэнне духоўных практыкаванняў адбылося аднаўленне сужэнскай прысягі. Удзельнікі рэкалекцый маліліся таксама за святасць нашых сем’яў.\nПарафіяльная ўрачыстасць у Ваўкавыску-Цэнтральным\n18 верасня ў парафіі св.Станіслава Косткі ў Ваўкавыску-Цэнтральным а 13.00 гадзіне адбылася ўрачыстая св. Імша з нагоды дня патрона святыні, якую ўзначальваў кс. пралат Антоні Філіпчык. У сваім казанні кс. Уладзімір Русак, віцэрэктар ВДС у Пінску, гаварыў вернікам аб св. Станіславе як узоры для пераймання. Як адзначыў пробашч парафіі кс. Алег Дуль, патрона гэтага дня вельмі шануюць у парафіі: вельмі часта перад яго абразам збіраюцца не толькі дзеці ці моладзь, але і людзі старэйшага ўзросту. Св. Станіслаў Костка з’яўляеццца асаблівым патронам міністрантаў, дзяцей і моладзі. Рэліквіі Святога спачываюць у касцёле св. Андрэя на Квірынале ў Рыме. У іканаграфіі св. Станіслава прадстаўляюць езуітам, найчасцей - прымаючым святую прычасць з рук анёла або св. Барбары.\nСпатканне арганізацыйнага камітэта з нагоды святкавання 20-ці гадовага юбілею\nПершае спатканне арганізацыйнага камітэта\nМалітва ў Львове\nПадрыхтоўка да Сусветнага Дня Моладзі


Магілёў: Пяць судоў з прадказальным вынікам\n21 ліпень 2011, 14:49\n21 ліпеня Магілёўскі абласны суд пакінуў без задавальненьня скаргі пяці грамадзян, якім раней Ленінскі суд Магілёва прысудзіў адміністрацыйныя арышты паводле абвінавачаньня ва ўдзеле ў несанкцыянаваных акцыях 3 і 6 ліпеня. Заяўнікі патрабавалі прызнаць пастановы райсуду незаконнымі з прычыны адсутнасьці складу правапарушэньня.\nПа гэтак званай "справе 3 ліпеня" адседзелі "суткі" трое журналістаў: Аліна Скрабунова, Ганна Ільіна ды Алесь Асіпцоў. Ленінскі суд прызнаў іх вінаватымі ў тым, што яны ішлі ў несанкцыянаванай арганізаванай калёне й сынхронна пляскалі ў ладкі, каб прыцягнуць увагу грамадзян да нейкіх праблемаў. Праваабаронцу Барыса Бухеля раённы суд прызнаў вінаватым у арганізацыі несанкцыянаванага мерапрыемства 3 ліпеня.\nУсе журналісты сёньня прадставілі суду дакумэнтальныя пацьверджаньні таго, што 3 ліпеня яны выконвалі сваю працу.\nАліна Скрабунова, якая адседзела 15 сутак пад арыштам, у афіцыйны Дзень незалежнасьці рабіла фотасюжэты для магілёўскага парталу 222.by. Журналістка лічыць, што судзьдзя Сяргей Каралёў не разглядаў справу супраць яе аб’ектыўна:\n"Там факты проста відавочныя. Яны кажуць пра фальшаваньне. Забівае, зь якой пагардай была зроблена справа і зь якой пагардай яна сёньня разглядалася. Мяне затрымлівалі не супрацоўнікі праваахоўных органаў. Яны не прадставіліся, не прад’явілі сваіх пасьведчаньняў".\nА як судзьдзя адрэагаваў на тое, што вы журналістка і вас затрымалі, калі вы рабілі сваю працу, пытаюся ў спадарыні Аліны:\n"Ён сказаў, што зьдзіўлены, што мне далі давучыцца й атрымаць вышэйшую адукацыю пасьля 19-га".\n19 сьнежня 2010 году Аліну Скрабунову затрымалі на плошчы Незалежнасьці ў Менску і асудзілі на дзесяць сутак арышту.\nГанну Ільіну таксама затрымалі, калі яна рабіла для замежнага прадпрыемства "Вэлком" фотарэпартаж пра сьвяточныя ўрачыстасьці ў горадзе. Як і Скрабунову, яе асудзілі за парушэньне двух артыкулаў Адміністрацыйнага кодэксу. Акрамя ўдзелу ў шэсьці, яна нібыта супраціўлялася пры затрыманьні. Вырак — шэсьць сутак арышту. Сёньня яе скаргу разглядаў судзьдзя Міхаіл Мельнікаў. Ганна Ільіна:\n"Судзьдзі павінны ўсё ж рэагаваць на доказы — гэта ж усё ж суды. Адхіленьне вось такіх скаргаў яны чамусьці грунтуюць на суб’ектыўных сьведчаньнях нейкіх асобаў. Яны проста не патрабуюць доказнай базы. Выракі, безумоўна, былі б іншымі, калі б судзьдзя прафэсійна выконваў свае абавязкі".\nСудзьдзя Сьвятлана Мартынава не знайшла падстаў, каб задаволіць скаргу Алеся Асіпцова. Ён адседзеў 10 сутак. Не знайшоў падставы для адмены выраку і судзьдзя Андрэй Яфрэмаў па скарзе праваабаронцы Барыса Бухеля, якому ў райсудзе далі сем сутак. Гэты жа судзьдзя пакінуў без задавальненьня скаргу маладафронтаўца Валянціна Лабачова, які адседзеў 12 сутак за маўклівы пратэст 6 ліпеня.\nПаводле адміністрацыйных спраў, усіх сёньняшніх заяўнікаў затрымлівалі міліцыянты ў цывільным. Яны ж былі і сьведкамі абвінавачаньня.\nЗноў суды над "маўклівымі пратэстоўцамі"


Саколка і Гародня распрацавалі супольныя турыстычныя праекты - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСаколка і Гародня маюць супольныя планы на развіццё і прамоцыю сваіх гарадоў. „Шляхам Тызенгаўза” і „Два возеры – адна культура” – гэта праекты, якія чакаюць фінансавання з праграмы Польшча-Беларусь-Украіна. Падпісанню дамоваў, якое прайшло ў канцы 2016 года ў Саколцы, папярэднічалі сустрэчы уладаў абодвух гарадоў.\nАгульны кошт абодвух праектаў складае 4,6 мільёна еўра, кажа бургамістр Саколкі Эва Кулікоўская.\n– Спадзяюся, што праекты будуць рэалізаваны. Першы праект „Два возеры – адна культура” – гэта стварэнне роварных сцежак, адукацыйнай трасы. А другі праект – „Шляхам Тызенгаўза” –прадугледжвае стварэнне турыстычнага шляху, які будзе прамаваць культурнае адзінства Саколкі і Гародні. Маю надзею, што мы зможам атрымаць фінансаванне.\nКаб рэалізаваць праекты, гарады патрабуюць фінансавання да 90%агульнага кошту. Падтрымка дазволіла б пачаць працы ўжо з 2018 года.


Транспарт — Вікіпедыя\nТра́нспарт — сукупнасць сродкаў, прызначаных для перасоўвання людзей, грузаў, сігналаў і інфармацыі з аднаго месца ў іншае. У артыкуле раскрываецца сэнс транспарту менавіта ў гэтым значэнні. Тэрмін транспарт паходзіць ад лац.: транс («праз») і лац.: portare («несці»).\nУ фізіцы сустракаюцца так званыя транспартныя феномены. Рух малекул ці іонаў скрозь клетачныя мембраны ці пасродкам цыркуляцыі крыві ў біялогіі таксама завуць транспартам. У інфарматыцы і электрамеханіцы тэрмін транспарт азначае апісанне некаторых камп'ютарных сеткавых пратаколаў.\n1 Аспекты транспарту\n4 Транспарт, энергія і навакольнае асяроддзе\n5 Катэгорыі транспарта\n6 Кароткая характарыстыка тыпаў транспарта\n6.2.2 Грамадскі аўтамабільны транспарт\n9 Коды ў сістэмах класіфікацыі ведаў\nАспекты транспарту[правіць | правіць зыходнік]\nПаняцце транспарту ўлучае ў сябе некалькі аспектаў; прыблізна іх можна разбіць на інфраструктуру, транспартныя сродкі і кіраванне. Інфраструктура ўлучае выкарыстоўваныя транспартныя сеткі ці шляхі зносін (дарогі, чыгуначныя шляхі, паветраныя калідоры, каналы, трубаправоды, масты, тунелі, водныя шляхі і г.д.), а таксама транспартныя вузлы ці тэрміналы, дзе адбываецца перагрузка грузу або перасадка пасажыраў з аднаго тыпу транспарта на іншы (напрыклад, аэрапорты, чыгуначныя станцыі, аўтобусныя прыпынкі і парты).\nТранспартнымі сродкамі звычайна з'яўляюцца аўтамабілі, ровары, аўтобусы, цягнікі, самалёты. Пад кіраваннем маецца на ўвазе кантроль над сістэмай, напрыклад сігналы святлафора, стрэлкі на чыгуначных шляхах, кіраванне палётамі і г.д., а таксама правілы (сярод іншага, правілы фінансавання сістэмы: платныя дарогі, падатак на паліва і г.д.).\nУ шырокім сэнсе, распрацоўка сетак — задача грамадзянскай інжынерыі і гарадскога планавання, распрацоўка транспартных сродкаў — механічнай інжынерыі і спецыялізаваных падзелаў прыкладной навукі, а кіраванне звычайна спецыялізавана ў межах той ці іншай сеткі, альбо датычыць даследавання кіравання ці сістэмнай інжынерыі.\nТранспартныя вузлы[правіць | правіць зыходнік]\nДвухузроўневая аўтамабільная развязка ў Германіі\nТранспартным вузлом завецца комплекс транспартных канструкцый у пункце стыку некалькіх тыпаў транспарта, што сумесна выконваюць аперацыі па абслугоўванні транзітных, мясцовых і гарадскіх перавозак грузаў і пасажыраў. Транспартны вузел як сістэма — сукупнасць транспартных працэсаў і сродкаў для іх рэалізацыі ў месцах стыкавання двух ці некалькіх магістральных тыпаў транспарта. У транспартнай сістэме вузлы маюць функцыю рэгулявальных клапанаў. Збой у працы аднаго такога клапана можа выклікаць да праблем для ўсёй сістэмы.\nНайбуйны транспартны вузел Расіі — Масква. Тут перакрыжоўваюцца шляхі пяці тыпаў транспарта: у Маскве сыходзяцца 11 чыгуначных прамянёў, 15 аўтамагістраляў, 5 газаправодаў і 3 нафтаправода; тут ёсць тры рачных порта, пяць аэрапортаў і дзевяць вакзалаў. Іншы цікавы прыклад — Уладзівасток, дзе сканчаецца Транссібірская чыгунка і пачынаюцца шматлікія марскія шляхі.\nБуйныя транспартныя вузлы заўсёды з'яўляюцца буйнымі гарадамі. Справа ў тым, што транспартныя вузлы літаральна прыцягваюць гандаль (эфект, які можна назіраць хоць бы на прыкладзе вакзалаў), тут зручна развіваць прамысловасць (няма праблем з пастаўкамі), ды і самі транспартныя тэрміналы ствараюць шмат працоўных месцаў. Шматлікія гарады паўсталі на скрыжаванні наземных ці водных шляхоў, гэта значыць як транспартныя вузлы, а іншыя дагэтуль існуюць за конт гэтай ролі. Першым чынам гэта гарады-парты, але ёсць і меней звыклыя прыклады. Так, горад Шэнан у Ірландыі асноўным чынам жыве за конт аэрапорта. Некаторыя гарады выконваюць ролю не грузавых, а пасажырскіх транспартных вузлоў, напрыклад, Сімферопаль у Крыме, куды з'язджаюцца шматлікія турысты, што перасаджваюцца там на транспарт, які дастаўляе іх у гарады крымскага ўзбярэжжа.\nТранспарт і сувязь могуць быць узаемазаменныя і ўзаемадапаўняльныя. Хоць замена досыць развітай сувяззю транспарта тэарэтычна з'яўляецца магчымай (замест асабістага візіту можна было б адправіць тэлеграму, патэлефанаваць, адправіць факс, электроннае паведамленне), але было выяўлена, што гэтыя спосабы камунікацыі ў рэальнасці спараджаюць больш узаемадзеянняў, у тым ліку асабістых. Рост у транспартнай сферы быў бы немагчымы без сувязі, якая жыццёва неабходна для развітых транспартных сістэм — ад чыгунак у выпадку неабходнасці двухбаковага руху па адной каляіне, да кіравання палётамі, дзе патрабуюцца веды пра месцазнаходжанне паветранага судна ў небе. Так, было выяўлена, што развіццё ў адной галіне выклікае рост у іншай.\nТранспарт, энергія і навакольнае асяроддзе[правіць | правіць зыходнік]\nТранспарт — адзін з асноўных спажыўцоў энергіі і адна з галоўных крыніц выкідаў двухвокісу вугляроду, парніковага газу, які ўзмацняе глабальнае пацяпленне. Чыннік гэтага — спальванне велізарных аб'ёмаў выкапнёвых тыпаў паліва (у асноўным нафтапрадуктаў, такіх як бензін, газа і дызельнае паліва) у рухавіках унутранага згарання наземных, паветраных і водных транспартных сродкаў.\nСярод іншых адмоўных прыкладаў уплыву транспарта на навакольнае асяроддзе можна назваць: забруджванне паветра выхлапнымі газамі і драбнюткімі цвёрдымі часціцамі, забруджванне грунтавых вод таксічнымі сцёкамі з аўтадарог, аўтамыек і стаянак аўтатранспарту, шумавое забруджванне, страта гарадской жыццёвай прасторы (да 50 % плошчы сучасных гарадоў прыпадае на дарогі, паркоўкі, гаражы і заправачныя станцыі) і разрастанне прыгарадаў, якія паглынаюць месцы рассялення дзікіх жывёл і сельскагаспадарчыя землі.\nГрамадскі транспарт і безматорныя тыпы транспарта (напрыклад, пешы ход ці ровар) лічацца больш «экалагічнымі», бо іх уклад у пералічаныя праблемы значна менш а то і зусім нулявы. Транспартныя сродкі з электрычным прывадам (напрыклад, электрацягнікі ці гібрыдныя аўтамабілі) лічацца больш «кліматычна-нейтральнымі», чым іх аналогі на выкапнёвым паліве. Кліматычна-нейтральнага тэхналагічнага вынахаду (паліва ці рухавік) для самалётаў пакуль не існуе, але дырыжаблі прапануюцца ў якасці экалагічнай альтэрнатывы камерцыйнай авіяцыі.\nКатэгорыі транспарта[правіць | правіць зыходнік]\nТранспарт падзяляецца на тры катэгорыі: транспарт супольнага карыстання, транспарт несупольнага карыстання і асабісты ці індывідуальны транспарт. Транспарт супольнага карыстання не варта блытаць з грамадскім транспартам (грамадскі транспарт з'яўляецца падкатэгорыяй транспарта супольнага карыстання). Транспарт супольнага карыстання абслугоўвае гандаль (перавозіць тавары) і насельніцтва (пасажырскія перавозкі). Транспарт несупольнага карыстання — унутрывытворчы і ўнутрыведамасны транспарт. Нарэшце, асабісты транспарт — гэта легкавыя аўтамабілі, веласіпеды, яхты, прыватныя самалёты.\nПерсанальны аўтаматычны транспарт утварае новую катэгорыю, бо злучае ў сабе рысы гарадскога грамадскага транспарта і асабістага аўтатранспарту.\nКароткая характарыстыка тыпаў транспарта[правіць | правіць зыходнік]\nГл. поўны артыкул: Водны транспарт\nВодны транспарт — найстаражытны тып транспарта. Прынамсі да з'яўлення транскантынентальных чыгунак (другая палова XIX стагоддзя) заставаўся найважным тыпам транспарта. Нават самае прымітыўнае ветразнае судна за суткі пераадольвала ў чатыры-пяць разоў большую адлегласць, чым караван. Груз на судне быў большым, выдаткі на эксплуатацыю — меншымі.\nВодны транспарт дагэтуль захоўвае важную ролю. Дзякуючы сваім перавагам (водны транспарт — самы танны пасля трубаправоднага), водны транспарт цяпер ахоплівае 60-67 % агульнага сусветнага грузазвароту. Па ўнутраных водных шляхах перавозяць галоўным чынам масавыя грузы — будаўнічыя матэрыялы, вугаль, руду — перавозка якіх не патрабуе высокай хуткасці (тут адбіваецца канкурэнцыя з больш хуткімі аўтамабільным і чыгуначным транспартам). На перавозках праз моры і акіяны ў воднага транспарта канкурэнтаў няма (авіяперавозкі вельмі дарагія, і іх сумарная дзель у грузаперавозках нізкая), таму марскія судны перавозяць самыя розныя тыпы тавараў, але вялікую частку грузаў складаюць нафта і нафтапрадукты, звадкаваны газ, вугаль, руда.\nРоля воднага транспарта ў пасажырскіх перавозках значна зменшылася, што звязана з яго нізкімі хуткасцямі. Выключэнні — хуткасныя судны на падводных крылах (якія часам бяруць на сябе функцыю міжгародных аўтобусаў-экспрэсаў) і судны на паветранай падушцы. Таксама вялікая роля паромаў і круізных лайнераў.\nШляхі зносін: водная роўнядзь мораў і акіянаў, каналы, шлюзы\nСігналізацыя і кіраванне: маякі, буі\nГл. поўны артыкул: Бязрэйкавы транспарт\nАўтамабільны транспарт сёння — самы распаўсюджаны тып транспарта. Аўтамабільны транспарт маладзей чыгуначнага і воднага, першыя аўтамабілі з'явіліся пад канец XIX стагоддзя. Пасля Другой сусветнай вайны аўтамабільны транспарт пачаў ствараць канкурэнцыю чыгунцы. Перавагі аўтамабільнага транспарта — манеўранасць, гнуткасць, хуткасць. Грузавыя аўтамабілі перавозяць сёння практычна ўсе тыпы грузаў, але нават на вялікіх адлегласцях (да 5 і больш тыс. км) аўтацягнікі (грузавік-цягач і прычэп ці паўпрычэп) паспяхова канкуруюць з чыгункай пры перавозцы каштоўных грузаў, для якіх крытычна хуткасць дастаўкі, напрыклад прадукты, якія хутка псуюцца.\nАсабісты аўтамабільны транспарт[правіць | правіць зыходнік]\nГл. поўны артыкул: Асабісты аўтамабіль\nАбсалютная большасць сучасных аўтамабіляў — аўтамабілі індывідуальнага карыстання (легкавыя). Іх выкарыстоўваюць, як правіла, для паездак на адлегласці да двухсот кіламетраў.\nГрамадскі аўтамабільны транспарт[правіць | правіць зыходнік]\nШырока распаўсюджаны таксама аўтобусы (шматмесцавыя пасажырскія аўтамабілі з ёмістасцю ад 10 пасажыраў). Для эксплуатацыі ў гарадах і прыгарадах цяпер выкарыстоўваюцца пераважна нізкападлогавыя гарадскія аўтобусы, а для міжгародных і міжнародных рэйсавых і турыстычных перавозак — міжгародныя і турыстычныя лайнеры. Апошнія адрозніваюцца ад гарадскіх мадэляў кампаноўкай з падвышаным узроўнем падлогі (для змяшчэння пад ім багажных адсекаў), камфартабельным салонам толькі з месцамі для сядзення, наяўнасцю дадатковых выгод (кухні, гардэроба, туалета). У сувязі з падвышэннем пад канец XX стагоддзея камфортнасці турыстычных аўтобусаў, яны даволі паспяхова канкуруюць у галіне перавозкі турыстаў з чыгункамі.\nУ гарадах распаўсюджана разнавіднасць аўтобуса з электрычным прывадам — тралейбус.\nАўтамабільны транспарт патрабуе добрых дарог. Сёння ў развітых краінах існуе сетка аўтамагістраляў — шматпалосных дарог без скрыжаванняў, дзе дазволены хуткасці руху звыш ста кіламетраў у гадзіну.\nНягледзячы на перавагі, аўтамабільны транспарт мае шмат недахопаў. Легкавыя аўтамабілі — самы марнатраўны транспарт у параўнанні з іншымі тыпамі транспарта ў пераліку на выдаткі, неабходныя на перасоўванне аднаго пасажыра. Асноўная дзель (63 %) экалагічнай шкоды планеце належыць аўтатранспарту. Значная экалагічная шкода прычыняецца навакольнаму асяроддзю і грамадству на ўсіх стадыях вытворчасці, эксплуатацыі і ўтылізацыі аўтамабіляў, паліва, маслаў, покрывак, будаўніцтва дарог і іншых аб'ектаў аўтамабільнай інфраструктуры. У прыватнасці, вокіслы азоту і серы, якія выкідаюцца ў атмасферу пры спальванні бензіну, выклікаюць кіслотныя дажджы. Згодна з дадзенымі камітэта па экалогіі Дзяржаўнай Думы РФ, аўтамабільны парк Расіі да пачатку 2000 года склаў 27,06 млн транспартных сродкаў. Велічыня штогадовай экалагічнай шкоды ад функцыянавання транспартнага комплексу РФ складае 3,4 млрд долараў ЗША, ці прыкладна 1,5 % валавага нацыянальнага прадукта. Выкіды забруджвальных рэчываў у атмасферу ад аўтатранспартных сродкаў склалі 12 190,7 тыс. тон.\nШляхі зносін: аўтамабільныя дарогі, масты, тунэлі, шляхаправоды, эстакады;\nСігналізацыя і кіраванне: правілы дарожнага руху, святлафоры, дарожныя знакі, аўтатранспартныя інспекцыі;\nТранспартныя вузлы: аўтастанцыі, аўтавакзалы, аўтастаянкі, скрыжаванні;\nЭнергетычнае забеспячэнне: аўтамабільныя заправачныя станцыі, кантактная сетка;\nТэхнічнае забеспячэнне: СТАА, паркі (аўтобусны, тралейбусны), аўтадарожныя службы.\nГл. поўны артыкул: Чыгуначны транспарт\nГрузавы цягнік у Расіі\nЧыгуначны транспарт быў адначасова і прадуктам, і маторам прамысловай рэвалюцыі. Узнікшы напачатку XIX стагоддзя (першы паравоз быў пабудаваны ў 1804 годзе), да сярэдзіны таго ж стагоддзя ён стаў самым важным транспартам прамысловых краін таго часу. Да канца XIX стагоддзя сумарная даўжыня чыгунак пераваліла за мільён кіламетраў. Чыгункі злучылі ўнутраныя прамысловыя раёны з марскімі портамі. Уздоўж чыгунак вырасталі новыя прамысловыя гарады. Аднак пасля Другой сусветнай вайны чыгункі пачалі губляць сваё значэнне. На грузавых перавозках яна не вытрымлівала канкурэнцыі аўтамабільнага транспарта, на пасажырскіх — самалётаў (на вялікіх адлегласцях) і асабістага аўтамабіля (на кароткіх адлегласцях). Аднак калапсу чыгунак, як прадказваў шмат хто ў пяцідзесятых-шасцідзесятых гадах, не адбылося. Чыгункі маюць шмат пераваг — высокую грузападымальнасць, надзейнасць, параўнальна высокую хуткасць. Цяпер па чыгунках перавозяць самыя розныя грузы, але галоўным чынам — масавыя, такія як сыравіна, сельгаспрадукцыя. З'яўленне кантэйнераў, якія палягчаюць перагрузку, таксама падвысіла канкурэнтаздольнасць чыгунак. На сённяшні дзень самай доўгай працягласцю чыгунак валодаюць ЗША, а самай густой сеткай (км чыгункі на квадратны км тэрыторыі) валодае Германія.\nХуткасны цягнік ICE3, Германія\nБольш таго, пачынальна з апошняга дзесяцігоддзя XX стагоддзя чыгункі перажываюць своеасаблівы рэнесанс. Спачатку ў Японіі, а зараз і ў Еўропе была створана сістэма хуткасных чыгунак, якія дазваляюць рух з хуткасцямі да трохсот кіламетраў у гадзіну. Такія чыгункі сталі сур'ёзным канкурэнтам авіяліній на невялікіх адлегласцях. Па-ранейшаму высокая роля прыгарадных чыгунак і метрапалітэнаў. Электрыфікаваныя чыгункі (а да цяперашняга часу большасць чыгунак з інтэнсіўным рухам электрыфікавана) нашмат экалагічней аўтамабільнага транспарта. Найбольш электрафікаваны чыгункі ў Швейцарыі (да 95 %), у Расіі ж гэты паказчык даходзіць да 47 %.\nСпецыялізаваная лёгкая чыгунка, што ўжываецца ў якасці гарадскога пасажырскага транспарта, завецца трамваем.\nТранспартныя сродкі: лакаматывы і вагоны\nШляхі зносін: чыгуначны шлях, масты, тунэлі\nСігналізацыя і кіраванне: чыгуначная сігналізацыя\nЭнергетычнае забеспячэнне: кантактная сетка і цягавыя падстанцыі (на электрыфікаваных чыгунках), пункты запраўкі і экіпіравання лакаматываў\nГл. поўны артыкул: Паветраны транспарт\nПаветраны транспарт — самы хуткі і ў той жа час самы дарагі тып транспарта. Асноўная сфера ўжывання паветранага транспарта — пасажырскія перавозкі на адлегласцях звыш тысячы кіламетраў. Таксама ёсць і грузавыя перавозкі, але іх дзель вельмі нізкая. Галоўным чынам авіятранспартам перавозяць хуткапсавальныя прадукты і асабліва каштоўныя грузы, а таксама пошту. У шматлікіх цяжкадаступных раёнах (у гарах, раёнах Крайняй Поўначы) паветранаму транспарту няма альтэрнатыў. У такіх выпадках, калі ў месцы пасадкі адсутнічае аэрадром (напрыклад, дастаўка навуковых груп у цяжкадаступныя раёны) выкарыстоўваюць не самалёты, а верталёты, якія не маюць патрэбы ў пасадкавай паласе. Вялікая праблема сучасных самалётаў — шум, што яны вырабляюць падчас узлёту, які значна псуе якасць жыцця насельнікаў размешчаных побач з аэрапортамі раёнаў.\nДырыжабль У-6 «Асаавіяхім» 30-я гады, СССР\nСёння словы авіяцыя і паветраны транспарт фактычна сталі сінонімамі, бо паветраныя перавозкі ажыццяўляюцца вылучна паветранымі суднамі цяжэй паветра. Аднак першыя паветраныя судны былі лягчэй паветра. У 1709 годзе быў запушчаны першы паветраны шар. Зрэшты, паветраныя шары не мелі кіравання. Да канца XIX стагоддзя дамінаваць у паветры сталі велізарныя паветраныя караблі — дырыжаблі. Іх залатое стагоддзе прыйшлося на першую палову XX стагоддзя, калі пасажырскія дырыжаблі здзяйснялі рэгулярныя пералёты паміж Еўропай і Амерыкай. Эпоха дырыжабляў скончылася ў 1937 годзе, калі прама ў аэрапорце Нью-Ёрка згарэў нямецкі пасажырскі дырыжабль-лайнер «Гіндэнбург». Пад канец XX стагоддзя аднавілася цікавасць да дырыжабляў: зараз замест выбуханебяспечнага вадароду ўжываецца інертны гелій, дырыжаблі хоць і шмат павольней самалётаў, але затое нашмат эканамічней. Тым не менш дагэтуль сфера іх ужывання застаецца маргінальнай: рэкламныя і забаўляльныя палёты, назіранне за дарожным рухам. Дырыжаблі таксама прапануюцца ў якасці кліматычна-прымальнай альтэрнатывы самалётам.\nТранспартныя сродкі: самалёты і верталёты\nШляхі зносін: паветраныя калідоры\nСігналізацыя і кіраванне: авіямаякі, дыспетчарская служба\nКонны транспарт[правіць | правіць зыходнік]\nВыкарыстанне жывёл для перавозкі людзей і грузаў вядома са старажытных часоў. Людзі могуць ездзіць на некаторых жывёлах конна ці запрагаць паасобку ці групамі ў фурманкі (фурманкі, абозы) ці санкі для перавозкі грузаў ці пасажыраў, альбо наўючваць іх. У якасці транспартных сродкаў выкарыстоўваліся: коні, валы, сланы, вярблюды, ламы, сабакі.\nТрубаправодны транспарт даволі незвычайны. Ён не мае транспартных сродкаў, дакладней, сама інфраструктура «па сумяшчальніцтве» з'яўляецца транспартным сродкам. Трубаправодны транспарт танней чыгуначнага і нават воднага. Ён не патрабуе вялікага персанала. Асноўны тып грузаў — вадкія (нафта, нафтапрадукты) ці газападобныя. Трубы ўкладваюць на зямлі ці пад зямлёю, а таксама на эстакадах. Рух грузу ажыццяўляюць помпавыя станцыі.\nІснуюць эксперыментальныя трубаправоды, у якіх цвёрдыя сыпкія грузы перамяшчаюцца ў змяшаным з вадой выглядзе. Іншыя прыклады трубаправода для цвёрдых грузаў — пнеўмапошта, смеццеправод. Самы паўсядзённы тып трубаправоднага транспарта — вадаправод і каналізацыя.\nПерсанальны аўтаматычны транспарт — спроба злучыць якасці грамадскага і асабістага транспарта.\nАфіцыйны сайт Міністэрства транспарта і камунікацый РБ\nНавіны транспартнага комплексу\nУвесь транспарт: навіны транспарта\nКоды ў сістэмах класіфікацыі ведаў[правіць | правіць зыходнік]\nДзяржаўны рубрыкатар навукова-тэхнічнай інфармацыі (ДРНТІ) (па стану на 2001 год): 73 ТРАНСПАРТ\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Транспарт&oldid=3802152"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 11:48, 28 лютага 2021.


Галоўная ➠ Анонсы ➠ Автомобильные аксессуары оптом\nЕсли вас интересуют автомобильные аксессуары оптом, стоит заглянуть на этот сайт instrument.ru вы найдете автомобильные аксессуары оптом отличного качества и по доступной цене.\nУстановачны цэнтр абсталяваны ўсім неабходным для працы - інструментамі і якаснымі расходнымі матэрыяламі, кваліфікаваныя майстры хутка і якасна ажыццявяць дэмантаж пашкоджанага аўташкла і заменяць яго новым.\nМы з'яўляемся афіцыйным прадстаўніком завода «Шкло-Люкс», які размешчаны ў Ніжагародскай вобласці, Борскі раёна. На заводзе наладжаны выпуск лабавых, задніх і бакавых аўташкла для аўтамабіляў замежнай і айчыннай вытворчасці.\nКаталог аўташкла для легкавых, груовых аўтамабіляў і спецтэхнікі\nАўташкло для спецтэхнікі\nЛабавога шкла для грузавога А / М\nGEELY MK (Джылі МК)\nGREAT WALL (грэйцеся вол)\nIRAN KHODRO (Іран Ходра)\nЛабавое аўташкло (трыплекс) - выраблена з двух слаёў ліставога шкла класа M1 (мае раўнамерную таўшчыню, паверхню без дэфектаў, святлопрапусканне 89-90%, без скажэнняў). Для вонкавага боку выкарыстоўваецца шкло таўшчынёй 2,2 мм, для ўнутранай 2 мм. такое аўташкло лепш абаронена ад знешніх уздзеянняў падчас эксплуатацыі. склейваюцца шкла з дапамогай нямецкай ПВБ плёнкі «Trosifol». Гэта забяспечвае высокую надзейнасць ветравым аўташкла. добрыя аптычныя ўласцівасці, гукаізаляцыю, абарону ад ультрафіялетавых прамянёў і неадчувальнасць да вільгаці. У асноўным выкарыстоўваецца плёнка са светла-зялёнай таніроўкай. такое лабавое шкло прыглушаецца днём бляск сонца і блікі ад адлюстроўваюць паверхняў, а ўначы фары сустрэчных аўтамабіляў, тым самым робячы кіраванне аўтамабіля больш камфортным і бяспечным.\nБакавыя і заднія аўташкла (сталініт) - шкло. нагрэтае да тэмпературы 650-680 ° C з наступным хуткім раўнамерным астуджэннем паветрам. У выніку ў павярхоўных пластах шкла утвараюцца рэшткавыя напругі сціску, якія забяспечваюць яго падвышаную механічную трываласць, тэрмаўстойлівасць і бяспеку пры разбурэнні. Пры разбіванні такое аўташкло рассыпаецца на мноства дробных бяспечных аскепкаў з тупымі гранямі.\nкожнае гатовае аўташкло. перш чым адправіцца на склад, праходзіць АТК, дзе правяраецца: геаметрыя шкла, адсутнасць скажэнняў, плям, апрацоўка абзы шкла.\nУся прадукцыя прайшла выпрабаванні і адпавядае расійскім (ДАСТ-5727-88) і еўрапейскім стандартам (Е22 43R), што пацвярджаюць сертыфікаты і пратаколы омологационных выпрабаванняў.\nТаксама, наша кампанія прымае заяўкі на выраб аўташкла на любую тэхніку па шаблонах і чарцяжах заказчыка. Ёсць вялікі вопыт па вырабе аўташкла на рэтра аўтамабілі, на спецтэхніку. на катэры і яхты. Аформіць заяўку Вы можаце на старонцы нашага сайта Выраб аўташкла на заказ.\nВаронежскі мастак Арсеній Жыля пакажа уяўны музей на Венецыянскай біенале


Конкурс сярод работнікаў АЗС «Беларуснафты»\nЛепшы аператар аўтазаправачных станцый студзеня па версіі кампаніі.\nНовы конкурс сярод аператараў аўтазаправачных станцый «Беларуснафты» праводзіць адміністрацыя і прафкам кампаніі. Кожны месяц вызначаюцца лідэры кожнай вобласці і сталіцы краіны, а таксама лепшы аператар усёй фірмовай рознічнай сеткі «Беларуснафты».\nЗа тым, як ідзе конкурс, можна назіраць онлайн. У спецыяльным сэрвісе «Дошка гонару» карпаратыўнай сеткі нафтавікоў i.neft.by.\nКонкурс сярод аператараў АЗС – гэта рэйтынг работнікаў. Гэта значыць рухомая сістэма. Кожны месяц спачатку складаецца топ-50 аператараў па рэгіёнах і Мiнску, затым топ-30 i топ-10. І завяршае конкурс месяца выбар «Лепшага аператара АЗС па рэгіёну (вобласці)» і «Лепшага аператара АЗС Рэспублікі Беларусь».\nВыбірае лідэраў інфармацыйна-аналітычная сістэма SAP BusinessObjects Web Intelligence – з дадзеных справаздачы «Рэйтынг аператараў». У ацэнцы ўлічваюцца індывідуальныя фактычныя вынікі удзельнікаў. Такім чынам, лідэрам рэйтынгу можа стаць кожны аператар незалежна ад таго, на якой запраўцы ён працуе – у цэнтры сталіцы, з шчыльным кліенцкім трафікам, або на сельскай, з абмежаваным патокам наведвальнікаў.\nПершым пераможцам новага конкурсу стала Валянціна Сушынская. Яна лепшы аператар студзеня Беларусі. Працуе Валянціна на АЗС № 5 прадпрыемства «Беларуснафта-Мінскаблнафтапрадукт». На гэтай жа запраўцы, знаходзіцца яна ў в. Беразіно, 5 лютага адбылася цырымонія ўзнагароджання.\nНаперадзе новы рэйтынг. Лютаўскі. І ўжо 15 лютага стане вядомы топ-50 аператараў АЗС па абласцях і краіне.\nЯк распавялі ў кампаніі «Беларуснафта», звышзадача гэтага конкурсу – павысіць лаяльнасць кліентаў. Праз паляпшэнне якасці працы і культуры абслугоўвання на АЗС.


BIELARUS.org — №536 — Нашыя суродзічы: Дзьмітры Фалькоўскі\nДа зьместу нумара 536\n3.10.1898 – 17.12.1934\nУ Беларусі нарадзілася шмат выбітных людзей: пісьменьнікаў, паэтаў, кампазытараў, нобелеўскіх ляўрэатаў, палітыкаў, палкаводцаў, актораў, бізнэсоўцаў і іншых, якія ўзбагацілі іншыя народы, пераважна Польшчы і Расеі. Нашыя землякі таксама працавалі на карысьць Украіну, Чылі, ЗША, Ізраіль, Францыю ды іншых краінаў. Хачу ўспомніць тут нашага земляка Дзьмітрыя Фалькоўскага (сапраўднае прозьвішча Ляўчук, а па-ўкраінску Дмитро Фальківський), які пісаў паэмы, вершы на ўкраінскай мове і гэтым узбагаціў украінскую літаратуру.\nНарадзіўся ён у вёсцы Вялікія Лепасы Кобрынскага павету на Берасьцейшчыне ў хатцы “з маленькім вакном”. Вялікія Лепасы ляжаць паблізу ракі Мухавец. Між іншым, некаторыя крыніцы падаюць іншую дату ягонага нараджэньня 3-га лістапада 1898 году.\nНарадзіўся ён у спалітызаванай сям’і хлебаробаў. Бацькамі былі Нічыпар сын Васіля і Марыя дачка Герасіма. Любіў ён сваіх родных і асабліва цёплымі словамі ўспамінаў сваю маці. Напрыклад, у адным з сваіх вершаў ён зь пяшчотаю піша: “Скажы: чы ж магу я забыць тваі зэлень-зэлені вочы...?” Маці ўліла ў чулую душу свайго сына любоў да прагажосьці, да мілагучных, сумна-лірычных палескіх песьняў, да прыроды Палесься. Усё гэта засталося ў ягонай памяці на ўсё жыцьцё, аб чым ён часам успамінаў, напраклад: “Я стаўся пеўцам свайго Палесься...”\nБацькі будучага паэта клапаціліся аб ягонай навуцы, паслалі да Кобрынскага гарадзкога вучылішча, а потым да расейскай гімназіі ў Берасьці (1912-1915). У гімназіі здольны хлопец захапіўся літаратурай і ў 14 гадоў пачаў пісаць вершы. Можна дадаць, што колішняя гімназія сталася пазьней, у савецкія часы, часткаю пэдінстытуту, а потым унівэрсытэту імя А. С. Пушкіна. Першая сусьветная вайна перарвала вучобу ў гімназіі, і з прыходам нямецкага кейзераўскага войска на Палесьсе малады Дзьмітры стаўся... рэвалюцыянэрам. Быць можа сьмерць дзеда Ігната, які загінуў у 1905 годзе ў баях з царскімі жандарамі, спрычынілася да ягонага рэвалюцыянэрства. У сваёй паэме “1905” ён успамінае дзеда Ігната.\nПадчас грамадзянскай вайны Дзьмітры Фалькоўскі (тады яшчэ Ляўчук) уступіў у шэрагі падпольнай арганізацыі РКП(б), якая была ўтвораная ў 1918 годзе. А ў 1920-23 гадох ён быў сябрам Надзвычайнай Камісіі (ЧК) у Беларусі. Адным словам, будучы паэт стаўся чэкістам! Ваяваў з контрэвалюцыянэрамі і быў гэтым задаволены, каб потым з гонарам пісаць, што “... гады найпрыгажэйшыя правёў у таварыстве рушніцы і багнэта...”\nПасьля перамогі палякаў над Чырвонай арміяй каля Варшавы ў 1920 годзе на Палесьсе прыйшло польскае войска. Маладому чэкісту не было выбару, трэба было ўцякаць з адступаючымі бальшавікамі на ўсход. Апынуўся ў Гомелі. У 1923 годзе пераехаў у Кіеў. Ажаніўся з расейкай зь Сібіры. Зьмяніў прозьвішча зь Ляўчук на Фалькоўскі.\nЦяжка сёньня сказаць, чаму ён зьмяніў прозьвішча. Магчыма, дзеля таго, што быў чэкістам, бо тады было ў модзе мяняць прозьвішчы для чэкістаў і рэвалюцыянэраў. Аднак, чаму ён выбраў прозьвішча Фалькоўскі? Ён добра ведаў нямецкую мову, у якой слова “falke” (фалькэ) азначае “сакал”. Магчыма гэта сталася прычынаю такога выбару?\nУ Кіеве Дзьмітры Фалькоўскі распачынае сваю літаратурную дзейнасьць. Ён уваходзіць у кіеўскае літаратурнае аб’еднаньне “Ланка” і пачынае друкавацца з 1924 году. На працягу наступных сямі гадоў Дзьмітры Фалькоўскі пасьпеў выдаць паэмы “Чэкісты” (1924) і “Чабан” (1925), а таксама паэтычныя зборнікі “Далягляды” (1927), “На пажарышчы” (1928), “Палесьсе” (1931). У сваіх паэмах ён апісваў героіку і трагізм грамадзянскай вайны, апяваў прыгажосьць свайго, ужо страчанага, Палесься. Пісаў ён таксама санэты, спрабаваў сябе ў прозе і публіцыстыцы.\nДзьмітры Фалькоўскі перакладаў творы беларускіх (Я. Пушча), расейскіх і нямецкіх паэтаў.\nНекаторыя ягоныя вершы сталі народнымі песьнямі. Вось, напрыклад, ягоны верш-песьня аб Палесьсі:\nЩо там тропики, пишні пампаси!\nЗагляньте но в пущу до нас!...\nЯ отдав би за неї одразу\nІ Тібет, і Урал, і Кавказ.\nА поліське похмурне болото?\nПів Полісся вода залила...\nТільки де- не- де хутір самотній,\nТількі де- не- дэ клаптик села.\nТак призвілля яке на весні,\nКолі виставіш вітрові груди,\nА вода і хлюпоче і плаче,\nЯк весну на весні не любить?\nІ укриють бескраї простори\nБілокурі чайки і човни,\nТільки слухай як води говорять\nВ буйным заспіві свята весни...\nЗайвий рух – і за обрій заскочиш,\nЗайвий рух – і на вік пропадеш...\nХоць Дзьмітры Фалькоўскі быў калісьці чэкістам, але ў сваіх творах ён стараўся аб’ектыўна глядзець на трагічныя старонкі грамадзянскай вайны. Такія погляды паэта не падабаліся камуністычнаму кіраўніцтву, якое прытрымлівалася вядомай лёгікі “хто ня з намі, той супраць нас”. У адрас паэта пасыпаліся пагрозы і паклёпы...\nБылы чэкіст лепш за іншых ведаў, што яго можа чакаць за такія свае погляды і творы. Ён, напэўна, прадчуваў, што чорная хмара, якая навісла над ягонаю галавою некалі абрынецца на яго лавінаю. Такі пэсымістычны настрой лёгка заўважыць у наступным прарочым вершы:\nІ прийду розбитий, і прийду порожній.\nА куди – не знаю... Чи ж не все одно?\nІ не вийде батько... І не стане мати,\nРуки заломивши в ревному плачі, -\nІ трагедыя адбылася у канцы 1934 году, калі калегія Вярхоўнага суду СССР пад кіраўніцтвам В. Ульрыха (галоўнага вайсковага праўніка) абвінаваціла Д. Фалькоўскага і іншых прадстаўнікоў украінскай культуры “ў арганізацыі падрыхтоўкі тэрарыстычных актаў супраць дзеячоў савецкай улады...” Вырак быў сьмерць праз расстрэл бяз права апэляцыі. Праз два дні пасьля абвешчаньня выраку, 17 сьнежня 1934 году, Дзьмітры Фалькоўскі быў расстраляны. Так абарвалася жыцьцё маладога таленавітага ўкраінскага паэта і нашага земляка-палешука. Было яму тады толькі 36 год.\nКалі верць украінскім крыніцам, то ні бацька Нічыпар, ні маці Марыя, якія перажылі сына на 17 і 20 гадоў адпаведна, так ніколі і не даведаліся пра сьмерць свайго любага сына.\nДзьмітры Фалькоўскі быў рэабілітаваны ў 1957 годзе.


04 красавік 2018, 15:33\nХасан Рухані, Уладзімір Пуцін і Рэджэп Таіп Эрдаган у Сочы, 22.11.2017\nПраблема ў тым, што даволі часта Расея, Турэччына і Іран выяўлялі супярэчныя прыярытэты і разьбежныя інтарэсы ў дачыненьні як для Сырыі, так і ўсяго рэгіёну.\nГэта, як кажуць многія дасьведчаныя назіральнікі і экспэрты, азначае, што сустрэча можа стаць хутчэй практыкаваньнем у піяры, чым месцам, дзе прымаюцца важныя палітычныя рашэньні.\n«Мне няясна, аб чым яны могуць дамовіцца», — сказаў Марк Кац, спэцыяліст у праблемах Блізкага Ўсходу ва Ўнівэрсытэце Джорджа Мэйсана ў штаце Вірджынія.\nУсе тры краіны маюць свае ўласныя інтарэсы ў Сырыі.\nТэгеран ўжо даўно падтрымлівае рэжым прэзыдэнта Башара аль-Асада і шыітаў-алавітаў, у якіх ён чэрпае падтрымку, але Іран — гэта яшчэ і вораг краіны NATO Турэччыны.\nМасква падтрымлівае Іран эканамічна, у тым ліку ў некаторых яго ядзерных праграмах, а Сырыя — найбліжэйшы саюзьнік Масквы на Блізкім Усходзе.\nТурэччына выступае супраць Асада, а таксама часта мелі канфлікты з Расеяй на працягу многіх стагодзьдзяў.\n«З самага пачатку, гэты трохкутны саюз паміж Масквой, Анкарой і Тэгеранам — гэта саюз з разьлікам, — сказаў Марк П’ерыні, былы пасол Эўразьвязу ў Турэччыне, Сырыі, Лібіі і Тунісе. — Саюз гэты вельмі нязвыклы з увагі на іх супярэчныя інтарэсы».\nЁсьць яшчэ і Вашынгтон — які доўгі час быў дамінуючай сілай у блізкаўсходняй палітыцы — зь якім усе тры краіны маюць складаныя дачыненьні.\nІран дзесяцігодзьдзямі быў ворагам ЗША, і палкая рыторыка паміж Тэгеранам і Вашынгтонам яшчэ больш разгарэлася пасьля абраньня Дональда Трампа прэзыдэнтам. Турэччына — саюзьнік па NATO, які мае цяпер з Вашынгтонам напружаныя дачыненьні, у прыватнасьці, з прычыны падтрымкі Амэрыкай курдзкіх баевікоў, якія ваююць у Сырыі. А Расея глядзіць на Злучаныя Штаты больш менш так, як глядзеў Савецкі Саюз: як на геапалітычнага суперніка, якому трэба даваць адпор, дзе і калі гэта магчыма — іх двухбаковыя адносіны міністар замежных справаў Расеі Сяргей Лаўроў апісяў як «горшыя, чым у часы халоднай вайны».\nТым ня менш, усе тры гэтыя краіны адначасова маюць патрэбу ў пэўнай прысутнасьці ЗША, каб збалянсаваць кампэнсацыйныя сілы: напрыклад, каб утрымаць Ізраіль ад больш рашучых дзеяньняў супраць сырыйскіх урадавых сілаў і іранскіх апалчэнцаў. Або, каб дапамагчы арганізаваць і фінансаваць намаганьні па аднаўленьні ў Сырыі пасьля таго, як канфлікт, нарэшце, скончыцца.\n«На гэты момант выглядае, як быццам яны прымаюць усе рашэньні самі і, вядома ж, без удзелу Злучаных Штатаў. І ўсім ім падабаецца гэтая ідэя, яны робяць палітыку незалежна ад Злучаных Штатаў, у гэтым іхны галоўны агульны назоўнік», — сказаў Кац.\nЁсьць яшчэ той факт, што кожны з гэтых трох хоча вывесьці двох другіх з раўнавагі: Турэччына хоча стрымліваць Іран, але хоча, каб Асад сышоў; Расея хоча больш цесных сувязяў з Турэччынай, але і мае патрэбу ў Сырыі дзеля міжземнаморскай марской базы ў Тартусе; Іран хоча захаваць лініі забесьпячэньня Хізбалы ў Лібане і ўтрымаць Турэччыну ад уваходу ў Ірак.\n«Яны, вядома, не зьбіраюцца казаць адны адным, што ў іх насамрэч у галаве, — сказаў Патрык Клоўсан, дырэктар дасьледаваньняў у Вашынгтонскім інстытуце блізкаўсходняй палітыкі. — Гэтая сустрэча будзе мець важныя наступствы, але ў ёй будуць закладзеныя і шмат рознагалосьсяў».\nАпошняя сустрэча Пуціна з Раўхані і Эрдаганам адбылася ў лістападзе, у чарнаморскім курорце Сочы.\nНазваная Астанінскім працэсам — паводле сталіцы Казахстану, дзе тры краіны ўпершыню распачалі супольныя намаганьні — тая сустрэча, і тыя, што ёй папярэднічалі, мала чаго дасягнулі, і ў наступныя месяцы актывізаваліся ваенныя дзеяньні ў Сырыі, якія вядуцца ўсімі трыма бакамі і іх падтрымліванымі імі сіламі.\nСырыя, тым часам, працягвае праводзіць хімічныя атакі хімічнай на апазыцыйныя сілы ў цывільных раёнах, нягледзячы на глябальнае асуджэньне.\n«Ніхто на Захадзе ня верыць, што Астанінскі працэс будзе мець трывалыя вынікі, так што давядзецца вярнуцца да сталоў перамоваў ААН у Жэнэве, а каб мець там плённыя дыскусіі, неабходная цьвёрдая, паслядоўная пазыцыя ЗША і цьвёрдая пазіцая з амэрыкана-эўрапейскай пэрспэктывы, якой не існуе», — кажа П’ерыні, дасьледнік з Carnegie Europe.\nМіж тым, дзеяньні Турэччыны і пацяпленьне яе адносінаў з Масквой, працягвае П’ерыні, былі матываваныя часткова ўнутранай палітыкай і нацыяналістычнымі палітыкамі, якія лічаць, што курды ўяўляюць сабою пагрозу турэцкай дзяржаве.\n«Рэальная рызыка для Захаду ... палягае ў тым, што Іран і Расея могуць даць зялёнае сьвятло Турэччыне на пашырэньне яе апэрацыяў ва ўсходняй частцы Сырыі, на ўсход да Эўфрату, аж да Тыгр», — кажа П’ерыні. Там разьмешчана 2000 амэрыканскіх вайскоўцаў, якія дзейнічаюць разам з брытанскімі і францускімі падразьдзяленьнямі, а таксама курдзкімі баевікамі. «Гэта было б надзвычай складана», — сказаў ён.\nШто да Расеі, то яго дзеяньні ў Сырыі ўжо даўно складаюць частку стратэгіі, накіраванай на супрацьстаяньне Злучаным Штатам у важных геапалітычных крызісах, сказала расейская аналітык Вольга Олікер. Але гэта стварае рызыкі для Масквы.\n«Здавалася, што падыход Расеі такі: супрацьстаяць ЗША, скажам, у Сырыі, а затым заключыць пагадненьне, а пасьля ўжо гэта агульная адказнасьць Але цяпер перад Расеяй стаіць такі варыянт. Расія супрацьстаіць ЗША — зноў жа, скажам, у Сырыі — ЗША выкруціцца, а Расея застаецца сама з Сырыяй на руках», — сказала яна ў гутарцы ў мінулым месяцы ў Інстытуце Кенана ў Цэнтры Вільсана ў Вашынгтоне.\n«Расеі давядзецца прыдумваць канец гэтай гульні, а Злучаныя Штаты ў нейкім сэнсе згуляюць ролю падстаўнога гульца. Гэта зьмена роляў!» — сказала яна.\nСтывен Кук, экспэрт базаванай у ЗША Рады міжнародных дачыненьняў, які засяроджваецца на арабскай і турэцкай палітыцы, сказаў, што, ня менш як што іншае, сустрэча ў Анкары будзе напамінам пра посьпех Расеі ў яе ўваходу ў вакуум, які застаўся пасьля выхаду Злучаных Штатаў з рэгіёну.\n«У Сырыі расейцы прадэманстравалі палітычную волю і трываласьць, — напісаў ён на гэтым тыдні ў аналітычным артыкуле. — Гэта больш важна, чым, напрыклад, аб’ём расейскай эканомікі, які быў выкарыстаны ў якасьці індыкатару слабасьці Масквы».\n«Расейцы не сыходзяць, у іх ёсьць стратэгія аслабленьня Захаду, і яна пачынаецца на Блізкім Усходзе. Акрамя таго, Маскву больш не абцяжарвае ідэалягічны багаж камунізму, і таму цяпер ёй лягчэй уварвацца ў гэты рэгіён», — падсумаваў ён.


ЗУСІМ МАЛЫ АДСОТАК АД АГУЛЬНАГА ЗАПАСУ ПІТНОЙ ВАДЫ Ў БЕЛАРУСІ МОЖНА ЎЖЫВАЦЬ У ЧЫСТЫМ ВЫГЛЯДЗЕ\nНа якасьць вады ў Беларусі пачалі зьвяртаць увагу нядаўна. Дагэтуль, на фоне куды больш надзейных пытаньняў з працаўладкаваньнем ды нявыплатай заробкаў, праблема здавалася занадта дробнай. Іржавую ды хляраваную ваду з-пад крану людзі ўспрымалі як непазьбежнасьць.\nІ толькі пасьля шэрагу выпадкаў, калі “звычайная” вада стала прычынай вострых інфэкцыйных кішэчных захворваньняў, легкадумныя адносіны пачалі пакрыху зьмяняцца больш сур’ёзным стаўленьнем. Але агульная сытуацыя наўрад ці карэнным чынам зьмянілася. Старшыня аднаго зь менскіх каапэратываў Сяргей Саевіч даўно назірае за сытуацыяй вакол Першага водазабору ў Хмелеўцы пад Менскам і кажа, што сьмецьце як плыло ў сталіцу раней, так плыве й зараз.\n(Саевіч: ) “Каб вывезьці сьмецьце на заслаўскую звалку, трэба зрабіць папярэднюю аплату камунальным службам. Адкідаў вельмі шмат. Піларамы тут стаяць магутнейшыя. Усё сьмецьце — пілавіньне, будаўнічае сьмецьце — везьці на звалку дорага. Каб зэканоміць (альбо можа грошы ў кішэню пакласьці) усё скідвалася побач, у кінуты некалі кар’ер, які коштам прыродных крыніцаў пачаў запаўняцца вадой. Уся гэтая вада павінна кудысьці выходзіць. Адразу ж за чыгункай працякае вялейска-менская водная сыстэма, альбо першы менскі водазабор. Іншымі словамі, усё, што з гэтых адкідаў можа трапляць у ваду, усё цячэ туды”.\nПаводле спэцыялістаў, ужываньне няякаснай вады выліваецца ў шэраг алергічных хваробаў. Але вінаватая ў гэтым ня толькі брудная вада, што йдзе ад водазабораў: 60% трубаў, па якіх паступае вада ў кватэры, даўно адслужылі свой тэрмін. Штогод аднаўляецца толькі 5% ад неабходнага. І пакуль на дзяржаўным узроўні да якасьці вады будуць ставіцца як да нечага другараднага, наўрад ці можна чакаць у гэтым кірунку прарыву.\nТамара Шчапёткіна зь Берасьцейшчыны сьцьвярджае, што нават для мыцьця спажываць ваду амаль немагчыма.\n(Шчапёткіна: ) “Зусім не ачышчаецца вада, бо не працуе станцыя абезжалезьваньня. Такая іржавая вада! Памыўся, і трэба добра церціся, бо ўвесь руды. Прыкладам, у нас у вадзе чатыры адзінкі жалеза, а трэба, каб было 0,01. Мы нават ня маем мінімуму таго, што павінен мець чалавек”.\nНе нашмат лепшыя справы ў вёсцы, хоць, натуральна, вясковыя студні ня йдуць ні ў якое параўнаньне з гарадзкімі водаправодамі. Галоўнай праблемай на вёсцы па-ранейшаму застаюцца жывёлагадоўчыя комплексы, большасьць зь якіх збудаваная ў непасрэднай блізкасьці ад вадасховішчаў. Гаворыць былы галоўны аграном гаспадаркі на Гарадзеншчыне Людміла Лабко:\n(Лабко: ) “Фэрмы будаваліся, як правіла, каля вадасховішчаў, чым наносілі вялізныя страты прыродзе. Усе сьцёкі траплялі ў ваду — у рэкі, азёры. Гэта заўсёды так было. Неаднаразова калгасы штрафавалі, але ж комплекс не перанясеш; усё роўна ён заставаўся на тым месцы, дзе яго пабудавалі. Ня надта хто клапаціўся, што наносіць страты жывой прыродзе”.\nЗрэшты, іншыя катэгорыі грамадзянаў, падобна, гатовыя спажываць любую ваду, абы яна толькі была. Прынамсі, да жніўня мінулага году такі значны горад як Барысаў атрымліваў ваду літаральна порцыямі — па некалькі гадзінаў на дзень. Гаворыць лекар Юры Дзядулевіч:\n(Дзядулевіч: ) “Адключалася вада паўсюдна: ва ўстановах аховы здароўя, у дзіцячых садках, школах. Адзіны быў раён, бліжэйшы да так званага блатнога, дык там вада быццам была, бо кіраўнікі будаваліся бліжэй да сьвідравіны. А так вады не было наогул днямі: чым болей новабудоўляў, тым меней вады. Горад спажываў болей, чым вады ўваходзіла”.\nКаб навесьці парадак у галіне водазабесьпячэньня, дзяржаве патрэбна выдаткаваць не адзін мільён даляраў. Але з боку кіраўніцтва краіны стаўленьне да здароўя нацыі пакуль не зьмянілася. А таму пытаньне “піць ці ня піць з-пад крану” застаецца актуальным.


Грамадзтва - Як віцяблянін з сувязямі забраў у шматдзетнай маці машыну, фірму і катэдж за 250 000 $ - Дыялёг - Online газэта\nВы тут: Галоўная Грамадзтва Як віцяблянін з сувязямі забраў у шматдзетнай маці машыну, фірму і катэдж за 250 000 $\nПоўная чаша: загарадны дом каля хвойніку, які сёньня ацэньваецца ў 250 000 $, уласны чайны бізнэс, асьпірантура па кардыялёгіі, некалькі аўтамабіляў, надзейны муж – так пачыналася гісторыя 43-гадовай шматдзетнай маці Ірыны Белкінай зь Віцебску. Вострасюжэтны працяг аповеду, які яна даслала ў рэдакцыю Gorod212.by, мог бы заняць адну-другую старонку энцыкляпэдыі крыміналу. Бо ў ім човен каханьня разьбіваецца ня толькі аб побыт, але і 11-гадовае старанна сплянаванае махлярства пад эгідай даволі вядомых людзей. Больш за 6 гадоў у судовым парадку віцяблянцы даводзіцца змагацца за сваю маёмасьць і атрымліваць толькі фармальныя адпіскі. Былы каханак і яго сваякі адмаўляюцца аддаваць некалі аформлены на іх катэдж у вёсцы Баронікі.\nІрына Белкіна пазнаёмілася з Аляксандрам Глухманчуком яшчэ ў школьныя гады. Першую і шчырую прапанову рукі і сэрца мужчына зрабіў сваёй даме яшчэ ў юнацтве, а паўторную і карысьлівую – праз шмат гадоў. За час расстаньня абое пасьпелі абзавесьціся сем'ямі. Лёс зьвёў іх ізноў, калі ад Ірыны, ардынатара мэдычнага ўнівэрсытэту, сышоў першы муж, а бабуля, якая выхавала яе, знаходзілася пры сьмерці. Тады Аляксандар Глухманчук, лябарант катэдры нэўралёгіі ВДМУ, як вельмі дарэчы прапанаваў падтрымку засмучанай жанчыне. За год да міленіюму яны пачалі сумеснае жыцьцё: вялі агульную гаспадарку і выяжджалі на адпачынак за мяжу. Лятэнтнага альфонса зусім не бянтэжыў маленькі Максім. Сын Ірыны перанёс не адну апэрацыю і вымагаў адмысловага догляду. Хлопчык аж дагэтуль пакутуе на рэцыдывавальныя алергічныя захворваньні бронхалёгачнай сыстэмы, прыроджаную паталёгію органаў мачавылучэньня і парушэньні сардэчнага рытму.\nЖанчына прадала 2-х пакаёвую кватэру, у якой яны жылі, і 3-х пакаёвую, якая дасталася ў спадчыну ад маці. На атрыманыя грошы купіла прыватны дом у экалягічна чыстым раёне і стварыла для дзіцяці ўмовы, рэкамэндаваныя лекарамі. Каб пазьбегнуць магчымай канфіскацыі маёмасьці, катэдж за 30 000 $ грамадзянскі муж Аляксандар Глухманчук пераканаў аформіць на сябе і яго сваяцкую сям'ю Баранкоў (дзядзьку і яго жонку). На той момант на Ірыну была заведзеная крымінальная справа за кантрабанду, сфабрыкаваная каханым сужытнікам. Яна была закрытая за адсутнасьцю складу злачынства толькі праз паўтара году.\n«З матэрыялаў крымінальнай справы становіцца відавочным, што Саша схаваў пад абшыўкай багажніка майго аўтамабіля радыёдэталі, якія зьмяшчаюць каштоўныя мэталы, а пасьля паведаміў супрацоўнікам КДБ, дзе іх варта шукаць. Ён ведаў, што мне трэба будзе перасякаць беларуска-летувіскую мяжу. Аднак пракуратура неабгрунтавана адмовілася ўлічваць гэтыя факты. Натуральна, што тады я лічыла Глухманчука сваёй сям'ёй і задаволілася вуснай дамоўленасьцю пра будучае пераафармленьне набытай нерухомасьці на мяне. Аднойчы ў доме знайшла дыктафон з запісамі, дзе былы спрабаваў задаваць мне правакацыйныя пытаньні. Як бачыце, захоп маёй уласнасьці быў сплянаваны, і да цяперашняй вайны ён рыхтаваўся сур'ёзна. Усё гэта было зроблена пры актыўным ўдзеле яго маці Валянціны Пятроўны», – камэнтуе Ірына.\nАдмова пракуратуры Віцебскай вобласьці ад 23.10.2014 ва ўзбуджэньні крымінальнай справы ў дачыненьні да Глухманчука А.А.\n«У 2007 годзе мы афіцыйна аформілі шлюб. Як-ніяк з гэтага моманту я стала ўзьнімаць пытаньні наконт сваіх маёмасных правоў, але адказаў не знаходзіла. У гэты час былы муж чакаў з майго боку канчатковага ўкладаньня сродкаў у добраўпарадкаваньне дому. Не адчуваючы аддачы і хоць нейкай дапамогі, праз тры гады я падала на развод. Зьвярнуцца ў суд Віцебскага раёну з просьбай прызнаць несапраўднай дамову куплі-продажу мяне змусіў пазоў Глухманчука і Баранкоў на маё зь дзіцем высяленьне. Саша патэлефанаваў мне за два дні да прызначанага чарговага паседжаньня і заявіў, што рашэньне ўжо прынятае на яго карысьць на ўзроўні абласнога суду. Ведаеце, так і адбылося. Раённы, абласны суды мне адмовілі. Паводле шаблёну прыйшоў адказ зь Вярхоўнага суду пра недастатковую колькасьці доказаў. Падобна да того, што гэтакае ляяльнае да яго стаўленьне з боку названых структур абумоўленае тым, што яго хросным бацькам зьяўляецца былы бурмістар гораду Федарчук М.А., які неаднаразова вырашаў яго праблемы на маіх вачох. Па абарону ад карупцыйнай ўлады я зьвярнулася да рэдактара аддзелу журналісцкіх расьсьледаваньняў і крымінальнай хронікі газэты «Рэспублiка» Леаніда Юнчыка, у органы апекі і папячыцельства, а таксама ва Ўпраўленьне аховы здароўя Віцебскага аблвыканкаму. Дзякуючы іх абароне мы з сынам засталася прапісаныя ў Бароніках, але бяз права ўласнасьці. Тады Глухманчук паспрабаваў выселіць нас хаця б на правох кватарантаў у яго 2-х пакаёвую кватэру ў спальным раёне. Але было атрымана заключэньне пра немагчымасьць перасяленьня дзіцяці ў сувязі з ушчамленьнем жыльлёвых правоў, магчымым пагаршэньнем здароўя і псыхічнага статусу», – распавядае Ірына.\nАб разглядзе скаргі Вярхоўным Судом Рэспублікі Беларусь ад 11.08.2014 на рашэньне суду Віцебскага раёну адмовіць у пазове да Глухманчука А.А., Баранок І.А., Баранок М.П., Гендэля В.Е. аб прызнаньні несапраўднай у частцы дамовы куплі-продажу зямельнага ўчастку і разьмешчанага на ім жылога дому, прызнаньні права ўласнасьці на домаўладаньне (Белкінай І.В.) па адрасе г. Віцебск, вул. Аксакаўская, 17\nВытрымкі з пратаколу папярэдняга судовага паседжаньня ад 7 ліпеня 2010 году сьведчаць, што мужчына ня толькі прыпісвае сабе куплю дому і нядбала ставіцца да Ірыны, але і адмаўляе іх грамадзянскі пэрыяд, неаднаразовыя паездкі да мора, апякунства:\n«Федарчук сапраўды мой хросны бацька, але гэта было за савецкай уладай. Цяпер ён пэнсіянэр і ў мае справы ня ўмешваецца.\nЯ сустракаўся на той момант ня толькі зь ёй, але і зь іншымі жанчынамі. Але жыць я зь ёй ня жыў, і ніякай гаспадаркі ў нас не было. Я тады не зьбіраўся зь ёй рэгістраваць шлюб.\nЯ сапраўды езьдзіў зь Белкінай адзін раз у Летуву да куплі дому. Гэта была дзелавая паездка. Я яе вазіў туды проста як кіроўца».\nУ сямейным коле. Крайнія справа – Ірына Белкіна, яе сын Максім і Аляксандар Глухманчук\nАдпачынак на моры. Ірына Белкіна і Аляксандар Глухманчук\nАдпачынак на моры. Ірына Белкіна, яе сын і сын Аляксандра Глухманчука ад першага шлюбу\nАдпачынак на моры. Аляксандар Глухманчук і сын Ірыны Белкінай\n«Што тычыцца сям'і Баранкоў, то яны ў спрэчным доме ніколі не пражывалі, камунальныя паслугі і падатак на зямлю не аплачвалі. На судзе давалі супярэчлівыя паказаньні, а ў большасьці адказаў абмяжоўваліся фразай «ня ведаю», «ня памятаю», – кажа Ірына. – Больш таго, яны публічна заявілі, калі я з Глухманчуком дамоўлюся, то прэтэндаваць на дом ня будуць. Мікалай Баранок сказаў, што ня меў патрэбы ў гэтым жытле, Ірына прасіла яе ў гэтую справу ня ўцягваць. Потым Баранкі памянялі паказаньні і прыйшлі да меркаваньня, што гэты дом іхны, і купілі яго яны».\nФрагмэнт з пратаколу папярэдняга судовага паседжаньня ад 07.10.2010\nІрына Белкіна: «Праверка падатковай інспэкцыі паказала, што ні мой былы муж, ні яго сваякі на момант пакупкі дому ня мелі сродкаў на яго набыцьцё. Кожны зь іх заплаціў нібыта па 10 000 $. Саша працаваў лябарантам абласнога шпіталя, Мікалай Баранок, які злоўжывае алькаголем і неаднаразова звольнены з пасады кіроўцы, жыў на ўтрыманьні Ірыны Баранок. Паводле паказаньняў прадаўца дому Гендэля, грошы яму плаціла толькі я, а напярэдадні суду Глухманчук прапаноўваў яму некаторую суму за фальшывае сьведчаньне.\nСаша Глухманчук, даючы справаздачу пра свае даходы, падаў у ІМПЗ толькі копію расьпіскі айчыма пра пазыку беларускіх рублёў для набыцьця 1/3 дому. Мікалай Баранок па традыцыі ў сваіх тлумачэньнях блытаўся. Каб апраўдаць 2000 $, атрыманыя ад сястры за «падораны» ёй дом, на словах яму давялося пахаваць маці на два месяцы пазьней за рэальны тэрмін, а за 2500 $ зрабіць з роднае маці ліпавую работніцу саўгасу, якая запасіла даляры ў часы, калі іх не было ў продажы. Баранок Ірына Арнольдаўна, працуючы ў аддзеле маркетынгу ААТ «Віцебскі камбінат хлебапрадуктаў», спасылалася на годны заробак, але разьлікі паказалі неадпаведнасьці яе даходаў і выдаткаў.\nЗноў жа, суд ня даў адпаведнай ацэнкі паказаньням суседкі Баранкоў па лецішчы і старшыні садоўніцкага каапэратыву «Чайка» Парахонька І.А. А яна пацьвердзіла, што за 10 гадоў гэтая сямейная пара ледзь дабудавала існуючы дом, не кажучы ўжо пра куплю яшчэ аднаго».\nАдказ інспэкцыі Міністэрства па падатках і зборах Рэспублікі Беларусь па Першамайскім раёне г. Віцебску ад 10.05.2011 на запыт аб ходзе правядзеньня праверкі і выкананьня заканадаўства аб дэклараваньні даходаў і маёмасьці грамадзянамі: Глухманчуком А.А., Баранок І.А., Баранок М.П.\n«Пры канцы верасьня бягучага году ў Віцебскі Сьледчы камітэт было накіраваная заява па наноў адкрытых абставінах згодна з разьдзелам 22 ГПК Рэспублікі Беларусь «Сродкі даказваньня». Прадметам даказваньня зьяўляецца перадача грошай па дамове, пацьверджаньні крыніцы наяўнасьці грашовых сродкаў, фінансавая безгрунтоўнасьць адказчыкаў на набыцьцё спрэчнай нерухомасьці. Гэтыя факты маюць істотнае значэньне для слушнага вырашэньня грамадзянскай справы. Чамусьці забыты дэкрэт прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь аб мацярынстве і дзяцінстве, а правы Ірыны парушаюцца і нішчацца ўшчэнт», – падсумаваў мэдыятар, юрыст-кансультант 1 клясы Валер Ягоравіч Будкевіч.\nАляксандра Хадзюкова, gorod212.by\nФота з асабістага архіву Ірыны Белкінай


Мозг чалавека можа кадзіраваць захаваную інфармацыю ў форме сімвалаў | zviazda.by\nМозг чалавека можа кадзіраваць захаваную інфармацыю ў форме сімвалаў\nНекаторыя формы памяці чалавека могуць кадавацца ў знакавай форме, а не заключацца ў сувязях паміж нервовымі клеткамі мозгу, як лічылася раней. Такую гіпотэзу аб тым, як захаваная інфармацыя перадаецца ў мозгу чалавека, высунуў калектыў даследчыкаў, паведаміла ў чацвер прэс-служба Мінадукнавукі Расіі, перадае ТАСС.\nФізічныя асновы памяці — гэта адна з нявырашаных праблем сучаснай біялогіі. Пры гэтым тэрапеўтычныя ўмяшанні ў мозг чалавека немагчымыя без разумення біялагічных асноў памяці. Найбольш папулярная і распаўсюджаная на сённяшні дзень гіпотэза мяркуе, што памяць заключаецца ў сувязях паміж нервовымі клеткамі мозгу, гэта значыць у самой структуры нейронавай сеткі.\n«У новым артыкуле, апублікаваным у часопісе Trends in Cognitive Sciences, навукоўцы падвяргаюць сумневу гэта зацвярджэнне. Па іх думку, некаторыя формы памяці могуць кадавацца ў знакавай форме, а захоўваемая інфармацыя перадаецца з адной часткі мозгу ў іншую па доўгім валокнах белага рэчыва, размешчанага пад карой галаўнога мозгу», — гаворыцца ў паведамленні.\nПа словах аднаго з аўтараў артыкула, вядучага навуковага супрацоўніка лабараторыі фізіялогіі зроку Інстытута фізіялогіі ім. І. П. Паўлава РАН Марыны Данілавай, гіпотэза была вылучана на аснове апублікаваных дадзеных, атрыманых рознымі навукоўцамі гісталагічнымі метадамі (эксперыментальнае вывучэнне будовы і функцый клетак і тканін у норме і паталогіі), а таксама з дапамогай метадаў візуалізацыі. У артыкуле быў зроблены акцэнт на фундаментальную розніцу паміж «нейронавымі сеткамі» і «камунікацыйнымі сеткамі».\nТак, як патлумачыла даследчык, у нейронавай сетцы інфармацыя заключана ў бягучай структуры сеткі, і няма падзелу паміж захоўваннем і апрацоўкай. У камунікацыйнай сетцы (яе можна параўнаць, напрыклад, з інтэрнэтам) адзін і той жа фізічны элемент перадае розную інфармацыю ў розныя моманты часу, а захоўванне і апрацоўка дадзеных падзеленыя. Навукоўцы выказалі здагадку, што пучкі белага рэчыва ў цэнтральных аддзелах мозгу ўяўляюць камунікацыйную сетку, або «коркавую шыну».\n«Аднак, паколькі аксоны нейронаў маюць нізкую хуткасць перадачы і абмежаваную ёмістасць каналаў (у параўнанні з аптычнымі валокнамі інтэрнэту), інфармацыя павінна перадавацца паралельнымі валокнамі, і розныя валокны перадаюць дадзеныя і пратаколы перадачы. Пратаколы могуць перадавацца невялікай часткай аксонаў з вялікімі дыяметрамі і высокай хуткасцю перадачы, якія ёсць у кожным доўгім пучку белага рэчыва», — прыводзяцца ў паведамленні словы Данілавай.\nУбачыць мозг знутры... Гармоны цемры, медыятары стомленасці і малекулы матывацыі


НА “ГОМСЕЛЬМАШЫ” — КРЫТЫЧНАЯ ФІНАНСАВАЯ СЫТУАЦЫЯ\nРабочыя “Гомсельмашу” не атрымалі яшчэ заробак за сьнежань мінулага году. Дырэкцыя шукае сродкаў, каб нейкім чынам падтрымаць калектыў. Людзі на прадпрыемстве нэрвуюцца, што крытычная фінансавая сытуацыя можа абярнуцца скарачэньнем працоўных месцаў.\n(Першы рабочы: ) “Ну, канечне, кожны баіцца”.\n(Другі: ) “Ніхто не застрахаваны”.\n(Рабочая: ) “Сама не разумею, што гэта такое? Прадукцыю вырабляем, аддаем яе, але чаму нам даўгі не вяртаюць?”\nСапраўды, за адгружаную летась збожжаўборачную тэхніку, якая ўжо працавала ў полі, сельская гаспадарка вінна “Гомсельмашу” амаль 25 мільярдаў рублёў. Найбольшыя даўгі ў Менскай, Гарадзенскай і Берасьцейскай абласьцей.\nБольш за тое, да гэтага часу на “Гомсельмашы” ня ведаюць памеру дзяржаўнага заказу на выраб тэхнікі на сёлета. Вядзецца толькі гаворка, каб сяльмашаўцы выпусьцілі для вёскі 1000 збожжа- і кормаўборачных камбайнаў. Аднак пад гэтую праграму не атрымана яшчэ ні рубля. Мінсельгасхарч разам з аблвыканкамамі могуць сабраць толькі 89 мільярдаў рублёў, а патрэбна 168 мільярдаў.\nСёньня дырэкцыя “Гомсельмашу” распавядала пра крытычную фінансавую сытуацыю, што склалася ў калектыве, прэм’ер-міністру Генадзю Навіцкаму. Ён спэцыяльна прыяжджаў у Гомель разьбірацца з праблемнымі прадпрыемствамі.\nВыйсьце прэм’ер бачыць у акумуляцыі банкаўскіх сродкаў і продажы сяльмашаўскай тэхнікі вяскоўцам у лізынг.\n(Навіцкі: ) “Па кошце камбайн ня ў стане купіць нават буйная гаспадарка. Патрэбныя банкаўскія крэдыты, сыстэма лізынгу і вяртаньня грошай. Так зараз працуе ўвесь сьвет. Лізынгам нас падпіраюць замежныя вытворцы камбайнаў. У іх велізарныя фінансавыя магчымасьці для лізынгу. У нас — фінансавыя цяжкасьці. Банкі ня здольныя акумуляваць вялікія сродкі. Але мы павінныя разумець, што іншага выйсьця няма. Вось запусьцім лізынг — і “Гомсельмаш” пойдзе, як буйны ляйнэр у акіяне”.