Лепшыя 10 Воблака Сертыфікаты ў 2018 | ITS Tech School\nЛепшыя 10 Воблака Сертыфікаты для 2018\nХмарныя вылічэнні дасягнуты значны прагрэс з моманту яго пачатку. На дысплеі, не існуе на самай справе нейкае прадпрыемства, якое не прымае радасць выпуску вольнага аблокі захоўвання свайго стэка дадзеных і іншых важных дадзеных.\nАкрамя таго, яго прастата выкарыстання і бяспекі бярэ сваю разумнасць на іншы ўзровень. Гэтая высокая патрабавальнасць захоўвання хмарных вылічэнняў і прапанаваў ўзысці на запыты сумежных спецыялістаў для захапляльнай і затлумляцца вольнага выкарыстання гэтага вялікага прылады. Па дадзеных гэтага даследавання, 40% прадпрыемстваў супрацьстаяць вялізнай бяспекі такіх спецыялістаў.\nАтрымліваючы магутныя сертыфікацыі аблокі ў выніку атрымання падрыхтоўкі ад меркаванага ўсталяваць, спецыялісты могуць быць часткай гэтай групы і хадавы паверхню могуць пашырыць сваё значэнне. Інавацыйныя тэхналагічныя рашэнні з'яўляецца безумоўным пераможцам сярод самых надзейных крыніц, каб забяспечыць для ўсіх намераў і мэтаў, гук хмарных вылічэнняў сертыфікацыі.\nЗношанае Top 10 Аблокі сертыфікаты ў 2018:\n#4. Microsoft MCSE: Воблачнае платформа і інфраструктура\n#5. Microsoft MCSA: Linux на Azure\n#7. AWS Certified Solutions Architect - Прафесійны\nMicrosoft MCSE: Воблачнае платформа і інфраструктура\nMicrosoft MCSA: Linux на Azure\nAWS Certified Solutions Architect - Прафесійны\nВыбітны сярод найбольш важных хмарных вылічэнняў сертыфікацыі CompTIA Cloud + сертыфікаты варта першапачаткова што выводзяцца з іх самых крайніх здаровага сэнсу. Гэта ўзровень сертыфікацыя падзелу, які з'яўляецца надзвычай фундаментальным для ІТ-спецыялістаў, якія павінны праверыць іх якасць у сусветных хмарных вылічэннях. Сертыфікацыі будуць адточваць свае здольнасці ў воблаку дэманстрацыі, воблака бяспекі і розных супастаўных навыках. Выкананне гэтай сертыфікацыі шырока і арганізацыі знаходзяцца ў пастаяннай паляванні гэтых спецыялістаў.\nНаступнае месца атрымліваецца CCSP (Сертыфікаваны Cloud Security Professional), які будзе вырабіць трывалую базу ў воблаку бяспекі. Незалежна ад вычарпальнага сумесі, хмарных вылічэнняў таксама ў патэнцыйнай небяспекі вэб-хуліганамі. CCSP сертыфікаваны прафесіянал гэта той, які гарантуе абаронены і бяспечны доступ.\nВыбітнай сярод найбольш адрозніваліся хмарных вылічэнняў сертыфікацыі MCSA: Воблачнае платформа мае шмат, каб прапанаваць. З 5 канкрэтных экзаменамі, гэта зробіць вас хмарныя вылічэнні майстрам хутка.\nMCSE Cloud Platform і сертыфікацыя інфраструктуры будуць прапаноўваць вам магчымасць рабіць кіраванне фокусам паспяхова дадзеных. Акрамя таго, вы будзеце забраць здольнасці ў вобласці віртуалізацыі, арганізацыі, захоўванне i жыццяздольныя базы і адміністраванне асобы. Курс мае ўсе магчымасці, каб даць ІТ-кар'ера характэрны ўздым.\nMCSA: Linux на Azure прынцыпова прызначаны, каб вы змаглі ў Azure адміністрацый, якія працуюць на Linux. Гэта дасць вам вычарпальныя веды аб разгортванні Linux. У Linux з'яўляецца безумоўным пераможцам сярод сваіх самых асноўных прылад прамысловасці, робячы гэты сертыфікат будзе вельмі прыбытковае.\nПраграмы ў цяперашні час непазбежныя, і гэтая сертыфікацыя зробіць вас туз прыкладанне будаўнік з выкарыстаннем АМС. Ён пастаўляецца ў двух трэках і складаецца з двух узроўняў: напрыклад Associate і Professional. Сертыфікацыя зробіць вас спрытам чэргі ў гео-паўторы, маштабаванасці і даступнасці прыкладанняў.\nНайбольшая колькасць сертыфікацыі AWS, гэты курс дасьць вам неперасягненая якасць у дадатку праектавання і далучэнні.\nGoogle з'яўляецца таварным знакам і яго курс дадаткова мае зусім няшмат цэнтральным. Гэтая сертыфікацыя ад тэхна-маманта сутыкаецца прывабнасцю, гэта зробіць вас досыць здольным рабіць паспяховыя велізарныя дадзеныя клапоцяцца пра і аналітыцы.\nCisco з'яўляецца вядомым імем у IT бульвараў і яго сертыфікацыя аблокі дадаткова выключна каштоўная ў дачыненні да карыснасці. Як Cisco элементы змяшчаюцца ў памяшканнях розных арганізацый, сертыфікацыя таксама шануе высокую патрабавальнасць. Гэта дазволіць Вам магчымасць у клопаце пра ўсіх хмарных вылічэнняў даручэннях, напрыклад, хмарнай інфраструктуры і разгортвання.\nІншая сертыфікацыя ад брэнда, Cisco CCNP Воблака ваннай з захапляльным хмарным праектаваннем і ўхіленнем непаладак схільнасцей. Усе гэтыя курсы хмарных вылічэнняў будуць кантраляваць у 2018. Рэчы, будучы тым, што яны ёсць, прычына, каб зрабіць паўзу? Пачніце заручыўшыся сёння і грамавы высокай кар'ера.\nПеравагі MCSE сертыфікацыйны курс\nSCCM Пытанні і адказы спытаў Inverview ў 2018


Главный эффект — более экономное использование древесины за счет компьютерного обмера | Лепель. Лепельский край. Районная газета\nГлавный эффект — более экономное использование древесины за счет компьютерного обмера\n16.02.2018 2904 Лепельскi край Комментариев нет\nУ сярэдзіне восені ў ДЛГУ “Лепельскі лясгас” пачала працаваць новая лінія па сартаванні лесу. Вось як апісвае ранейшую тэхналогію галоўны інжынер прадпрыемства Аляксандр Курто:\n— Прыбывае з дзялянкі лесавоз, гружаны сартыментам: бярвеннямі, распілаванымі па шэсць метраў. Нячаста, але бывае, што прывозяць і іншых памераў, па два — чатыры метры, аднак стандарт, як правіла, шэсць. Пад’язджае да разгрузачнай пляцоўкі. Там некалькі асобных грудаў бярвенняў. Галоўны прынцып раздзялення — таўшчыня. Скажам, танчэй за дзесяць сантыметраў у адрэзе — у першы груд, ад дзесяці да дваццаці — у другі і гэтак далей. Потым, як трэба было напілоўваць дошкі ці брусы, да адпаведнага груда пад’язджаў пагрузчык, набіраў сыравіну і вёз яе да распіловачнага цэха.\nШто было дрэнна ў такой сістэме? Недакладнасць вызначэння таўшчыні бервяна. Вадзіцель лесавоза вызначаў усе параметры на вока, прыблізна. А што значыць на пару сантыметраў памыліцца? Гэта значыць, што больш драўніны пойдзе ў адходы, у пілавінне, абрэзкі, гарбылі — неапраўданыя страты.\nСпецыяліст абсалютна мае рацыю. На сёння ў эканоміцы, вытворчасці на першы план выходзіць патрабаванне эфектыўнасці. Галоўнай мерай дзейнасці з’яўляецца прыбытак, даход. А ён у сваю чаргу істотна залежыць ад інтэнсіўнасці выкарыстання сыравіны. Чым эфектыўней яна выкарыстоўваецца, чым менш адходаў, тым больш прадукцыі выпускаецца, больш выручкі, прыбытку атрымае прадпрыемства і кожны работнік у прыватнасці.\nТым больш гэты прынцып дзейсны для лесаперапрацоўчай галіны, дзе стаіць задача з максімальнай эфектыўнасцю выкарыстоўваць кожны кубаметр драўніны. Скажам, пры неэфектыўным, бяздумным распілоўванні круглага бервяна можна атрымаць тоўсты гарбыль, які пойдзе ў адходы. А пры гаспадарскім, ашчадным падыходзе можна атрымаць гарбыль зусім тонкі, з яго зрабіць яшчэ штакеціну, а адходы перапрацаваць на трэскі, якія ў далейшым накіраваць на паліва або выпуск драўнінна-стружкавай пліты.\nЗадача была сфармулявана максімальна дакладна — усталяваць сістэму сартавання бярвенняў з такім улікам, каб максімальна эфектыўна і хутка выбіраць і выкарыстоўваць драўніну. І каб працэс сартавання пры гэтым быў хуткім, рытмічным, каб не дапускаць прастояў абсталявання ў лесапільным цэху.\nЗакіпела праца. У першую чаргу спецыялісты лясгаса вывучылі вопыт калег, якія ўжо маюць падобнае абсталяванне. Гэта і вядучыя дрэваперапрацоўчыя прадпрыемствы рэспублікі, дзе можна паглядзець функцыянаванне той ці іншай сістэмы, і замежны вопыт, багата якога змешчана ў інтэрнэце. Пры аналізе ўлічваліся цана, тэрміны і ўмовы пастаўкі і мантажу, надзейнасць і рамонтапрыдатнасць, даступнасць запчастак і камплектуючых. Нярэдкія выпадкі, калі з-за прыкрай паломкі дарагое і важнае абсталяванне прастойвае па некалькі дзён у чаканні афіцыйных майстроў-рамонтнікаў. Тыя ў рэшце рэшт прыязджаюць, за гадзіну-другую рамантуюць, а потым выстаўляюць вялікія рахункі.\nПасля агляду прапаноў вырашылі спыніць выбар на прадукцыі закрытага акцыянернага таварыства “Екацярынбургскія лясныя машыны”. Суседзі-расіяне маюць багаты вопыт у лесаперапрацоўчай галіне, рэпутацыю, напрацаваную яшчэ з савецкіх часоў. Сувязі паміж вытворцамі і спажыўцамі абсталявання даўно наладжаны, беларусы добра ведаюць прадукцыю суседзяў.\nКалі ўральцы займаліся пераважна “жалезам”, транспарцёрамі, электраматорамі, то праграмным начыннем — іншае прадпрыемства, таварыства з абмежаванай адказнасцю “Варонежпрамаўтаматыка”. Яны праз свае камп’ютары звязваюць абсталяванне ў тэхналагічны ланцуг, які павінен дзейнічаць надзейна, бездакорна.\nВясной мінулага года былі заключаны кантракты, стала завозіцца і манціравацца першае абсталяванне. Некалькі месяцаў працавалі спецыялісты, залівалі бетон, устанаўлівалі металічныя канструкцыі, транспарцёрныя механізмы, наладжвалі тэхналагічны працэс. У кастрычніку былі праведзены пробныя пускі, а ў пачатку года лінія сартавання выйшла на праектную магутнасць.\nЗразумела, што аднамомантна прадпрыемства, нават такое паспяховае, як ДЛГУ “Лепельскі лясгас”, не зможа ўзяць значнай сумы для набыцця падобнага абсталявання. Таму скарысталіся банкаўскім крэдытам. Для абслугоўвання выбралі “БПС-Ашчадбанк”, паколькі ўстанова адначасова працуе і ў Беларусі, і ў Расіі, мае сталыя сувязі з многімі вытворцамі.\nПадыходзім да сартавальнай лініі з намеснікам дырэктара лясгаса па ідэалагічнай рабоце Аляксандрам Клундуком. Нас сустрэў аператар лініі Аляксей Палтарак. Якраз з дзялянкі пад’ехаў чарговы лесавоз, стаў разгружацца, тым самым з’явілася магчымасць пабачыць працу новага абсталявання ў непасрэдным дзеянні.\nЛінія ўмоўна складаецца з некалькіх частак. Першая — прыёмнік-назапашвальнік лесу, вялікі бункер, куды з дапамогай маніпулятара выгружаюцца шасціметровыя бярвенні. Пяць хвілін — і разгружаная машына накіроўваецца за наступным рэйсам. Аляксей націскае патрэбныя кнопкі, запускае камп’ютар, працэс пайшоў.\nЗ назапашвальніка сыравіна падаецца на ланцуговы транспарцёр. Этап гэты самы адказны ў працы аператара, ён павінен сачыць, каб бярвенні падаваліся па адным і, па-другое, клаліся на транспарцёр роўна, а не бокам.\n— Бывала, што заказеліцца якое бервяно, тады спыняю транспарцёр, выскокваю з аператарскай, бяру лом і, як у даўнейшыя часы, ломам паварочваю яго ў патрэбны бок. Або ўвогуле адкідаю, — дзеліцца Аляксей Палтарак.\nПа транспарцёры бервяно праходзіць праз спецыяльную камеру. Там стаяць два лазеры, якія, як пільныя вочы, у дзвюх плоскасцях аглядаюць-абмяраюць бервяно, вызначаючы яго самыя важныя параметры: даўжыню, таўшчыню, крывізну. Далей транспарцёр праходзіць каля 50 метраў, уздоўж яго знаходзяцца спецыяльныя стойкі-кішэні, куды і скідваецца драўніна, згодна з памерам. Крывыя бярвенні ад’язджаюць у самы край.\nЦікава назіраць, як бервяно праходзіць праз абмервальную камеру, а потым, даязджаючы да патрэбнай кішэні, звальваецца з транспарцёра. Усё працуе зладжана, падпарадкавана камп’ютарнаму інтэлекту.\n— Колькі каштавала гэта лінія? — пытаюся ў Аляксандра Клундука.\n— Каля 800 тысяч рублёў. І то дзякуючы таму, што многія работы па мантажы і наладцы выконвалі сваімі сіламі. І аператарскі пост мы зрабілі самі, толькі падвялі сюды кабелі і ўстанавілі кантрольную апаратуру, камп’ютары, пульты кіравання. У адвародным выпадку — увесь мільён патрацілі б.\n— Які эканамічны эфект чакаецца, калі, па вашых падліках, лінія акупіцца?\n— Галоўны эфект — больш эканомнае выкарыстанне драўніны за кошт камп’ютарнага абмеру. Цяпер вадзіцелю не трэба быць яшчэ і сартавальшчыкам, не трэба на вока прыкідваць таўшчыню і даўжыню бервяна. Драўніна раскладзена строга па памерах. У цэх прыходзіць заяўка на пэўныя матэрыялы. Згодна з ёй камп’ютар выбірае бярвенні аптымальнай таўшчыні і даўжыні, каб утвараўся мінімум адходаў, і пагрузчык менавіта патрэбныя адвязе. Ды і працэс сартавання ідзе хутчэй. За дзень мы прапускаем да 300 кубаметраў драўніны, а максімальная магутнасць — да 500 кубоў.\n— Вы працуеце на лініі больш за тры месяцы, як яе ацэньваеце? — звяртаюся да Аляксея Палтарака.\n— Тэхніка чымсьці нагадвае тую, якая рабілася ў савецкія часы, мае салідны запас трываласці. Бачыце, звенні на ланцугах транспарцёра — тоўстыя, іх папросту не разарваць, падшыпнікі на колах таксама вялікія, здольныя доўга працаваць, змазкі ў іх закладваецца дастаткова. Металічныя канструкцыі таксама тоўстыя, трывалыя. Ды і якасць металу, афарбоўкі яго таксама добрая. Прастаялі канструкцыі пад адкрытым небам восень, палову зімы — іржа толькі дзе-нідзе з’явілася. З іншага боку — сучасная камп’ютарызацыя.\n— А вунь тыя пяць бярвенняў чаму ляжаць убаку?\n— Яны нестандартныя, — з усмешкай адказаў Аляксей, — тоўстыя занадта, у акно абмервальнай камеры не прайшлі. Знойдзем прымяненне і ім.\nНа здымках: Аляксей Палтарак на працоўным месцы; транспарцёр сартавальнай лініі.\n← В жизни она стремится быть всегда ответственным человеком\nТренирует будущих мастеров кожаной перчатки Алексей Буйлов →\n16.12.2016 Лепельскi край Комментариев нет


Гатэль «Винтаж», Львоў. Гатэль «Винтаж» ў Львове. Гатэль «Винтаж» на карце Львова . Фота, карты, цэны. Hotel maps / Украіна\nГатэль «Винтаж», Львоў. Гатэль «Винтаж» ў Львове. Гатэль «Винтаж» на карце Львова . Фота, карты, цэны.\nВуліца Староєврейська / Staroyevreyska\nМабільны тэлефон +38-067-340-64-31\nЭлектронная пошта info@vintagehotel.com.ua\nВэб старонка http://www.vintagehotel.com.ua\nКм да цэнтру 0,1\nМовы персаналу Італьянская, Французская, Нямецкі, Польскі, Англійская, Рускі, Украінскі\nПаслугі Сейф, Фен, Минибар, Ўборка нумароў, Wi-Fi, Ліфт, Консьерж, Бясплатныя туалетныя прыналежнасці, Кабельнае / Спадарожнiкавае тэлебачанне, Душавы, Тэлевізар, Кандыцыянер, Хімчыстка, Глажка, Паслугі пральны, Зніжак для дзяцей, Прымаюцца крэдытныя карты, Доступ да Інтэрнэту, Кругласутачная рэгістрацыя, Абслугоўванне ў нумары, Стаянка, Рэстаран, Рэзерваванне з дапамогай Інтэрнэт, Паслугі аховы, Арганізацыя тураў, Ранішні званок, Бізнес-цэнтр\nПраглядаў у дзень (у сярэднім): 9.83\nДасьледуйце інтэрактыўныя карты: карта Google, карта Визиком (Visicom) і карта OpenStreetMap для таго, каб знайсці гасцініцу або рэстаран "Винтаж". Таксама вы можаце знайсці шляхі і напрамкі ў гэты гатэль або рэстаран "Винтаж".\nУ нашай базе дадзеных 2560 гасцініц і рэстаранаў і 58,137,090 праглядаў увогуле.


ARCHE, 04(27)2003 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nДата выхаду: 2003-08\nРазьвітаньне з Быкавым\nАлесь Анціпенка. Не народны пісьменьнік\nЮры Пацюпа. Вялікі паэт\nВера Рыч. У вянок Пісьменьніку\nЯўген Сьвярсьцюк. Нас зь беларусамі дзяліў досьвед 60-х\nМаксім Шчур. Усенародны, беларуска-савецкі\nСяргей Шыдлоўскі. Тры целы беларускага караля\nАндрэй Казьвіч. Тры мэтады палітычнае тэрапіі\nАпытаньне «ARCHE»: Якія плюсы й мінусы для краіны будзе мець трэці тэрмін прэзыдэнцтва Аляксандра Лукашэнкі?\nТарашкевіца — наркамаўка: складанае збліжэньне. Круглы стол\nВацлаў Гавал. Пяць заўваг пра будучыню NATO\nЯн Максімюк. Чэскі нататнік\nЁзаф Кроўтвар. Праскія кавярні\nНаталя Прыступа. Палітычная арэна Чэхіі: працэсуальная нестабільнасьць\nСяргей Сматрычэнка. Незнаёмае пісьменства\nІван Адзіла Штампах. Новая рэлігійная сытуацыя: індывідуалізацыя веры\nМілаш Урбан. Аповеды\nІржы Кратахвіл. Наведнікі\nЯхім Топал. У горад, Агнявая вада, Дзе-кольвек, У дарозе, “Зараз хадзеце зь мірам”...\nРужэна Свобада. Дыянка\nАнтон Луцкевіч. Успаміны аб прэзыдэнту Масарыку\nБржэціслаў Данчак, Віт Глоўшак. Дзьве дзесяцімільённыя краіны ў цені Тэмэліну\nІгар Карашчанка. Чэхі ў Беларусі\nПавал Абрамовіч. Праўда Адамчыкаў\nАбрамовіч Павал, Праўда Адамчыкаў\nАдамовіч Славамір, Варты самога сябе\nАкудовіч Валянцін, Чаму Васілю Быкаву не далі Нобэлеўскай прэміі?\nАнціпенка Алесь, Не народны пісьменьнік\nБегановіч Алена, Эканоміка Чэхіі\nГавал Вацлаў, Пяць заўваг пра будучыню NATO\nДанчак Бржэціслаў, Глоўшак Віт, Дзьве дзесяцімільённыя краіны ў цені Тэмэліну\nІрса Томаш, Маім беларускім сябрам. Прадмова Томаша Ірсы, мэра Глубокай-над-Вэлтавай\nКазьвіч Андрэй, Тры мэтады палітычнае тэрапіі\nКарашчанка Ігар, Чэхі ў Беларусі\nКратахвіл Іржы, Наведнікі\nКроўтвар Ёзаф, Праскія кавярні\nЛуцкевіч Антон, Успаміны аб прэзыдэнту Масарыку\nМаксімюк Ян, Чэскі нататнік\nПацюпа Юры, Вялікі паэт\nПрыступа Наталя, Палітычная арэна Чэхіі: працэсуальная нестабільнасьць\nРыч Вера, У вянок Пісьменьніку\nСвобада Ружэна, Дыянка\nСматрычэнка Сяргей, Незнаёмае пісьменства\nСьвярсьцюк Яўген, Нас зь беларусамі дзяліў досьвед 60-х\nТопал Яхім, У горад, Агнявая вада, Дзе-кольвек, У дарозе, “Зараз хадзеце зь мірам”...\nУрбан Мілаш, Аповеды\nШтампах Адзіла Іван, Новая рэлігійная сытуацыя: індывідуалізацыя веры\nШчур Максім, Усенародны, беларуска-савецкі\nШыдлоўскі Сяргей, Тры целы беларускага караля


Чым была для Беларусі тая перамога?\n09.05.2010 / 00:11\nЧым была для Беларусі тая перамога? 51\nУ самай крывавай вайне стагоддзя Беларусь згубіла 1,6 млн жыхароў.\nУ самай крывавай вайне ХХ стагоддзя Беларусь згубіла 1,6 млн жыхароў. Тэрытарыяльныя набыткі азмрочыла страта Вільні й Беластоку. Аднак самае галоўнае — беларусы захаваліся як нацыя. У выпадку перамогі нацыстаў нас фізічна вынішчылі б.\nПартызанскі парад у вызваленым Мінску. Гэтыя байцы, з мільёнамі іншых, уратавалі Еўропу ад нацызму.\nДля многіх нацый Заходняй Еўропы Другая сусветная стала як бы паўторам Першай. Для беларусаў Другая сусветная вайна была канцом свету.\nКраіна змяніла межы. Нацыянальная эліта была вынішчана амаль да апошняга чалавека, а ацалелыя расцярушыліся па свеце. Матэрыяльны фонд быў амаль зруйнаваны: праз Беларусь двойчы перакаціўся фронт, абодва праціўнікі вялі татальную вайну і пакідалі па сабе выпаленую зямлю.\nІ непапраўнае —\nз 9,2 мільёнаў жыхароў на 1941 год да 1945-га загінулі каля 1,6 млн. Сувымерныя страты жыхарства, акрамя Беларусі, зазнала толькі Польшча.\nЗверстваў нацыстаў, у тым ліку ў Беларусі, свет не бачыў.\nКаля 600 тысяч палонных вайскоўцаў замарылі голадам на вачах у застрашанага насельніцтва. Дзесяткі вёсак былі спаленыя з людзьмі жыўцом. Каля 600 000 габрэяў былі замардаваныя ад малога да старога толькі за сваю нацыянальнасць. Сотні тысяч беларусаў загінулі ў савецкім войску, якое не лічылася з чалавечымі ахвярамі.\nСярод гэтага азвярэння мільёны беларусаў праявілі свае найлепшыя якасці. Тысячы людзей дапамагалі хавацца палонным, уцекачам, камуністам і габрэям, на якіх палявалі немцы. Тысячы іншых самаарганізоўваліся для выжывання і захоўвалі нацыянальную і рэлігійную традыцыі. Беларусы, сярод якіх будучы Народны пісьменнік Васіль Быкаў, мужна ваявалі ў складзе савецкай арміі. Дзесяткі тысяч беларусаў пад акупацыяй далучыліся да руху супраціву. У вялікіх беларускіх лясах утварыліся актыўныя партызанскія злучэнні.\nСаветы інспіравалі вылазкі, каб правакаваць немцаў на акцыі помсты, з мэтай распальваць антынямецкія настроі. Нацысты ж пад прэтэкстам барацьбы з партызанамі разгортвалі палітыку вынішчэння спачатку жыдоўскага, цыганскага, а пасля і славянскага насельніцтва. Яны нацкоўвалі беларусаў на палякаў, літоўцаў — на беларусаў і г.д., каб вынішчаць адных рукамі другіх.\nУ 1941 годзе многія сустракалі немцаў — якіх памяталі па Першай сусветнай — як вызваленне ад зненавідных саветаў. Саветаў, якія за 1930-я вынішчылі каля 200 000 жыхароў Беларусі, і яшчэ каля 400 000 былі дэпартаваны ці адпраўлены ў канцлагеры. Ахвяры камуністаў і іх сваякі нярэдка ішлі на супрацу з акупантамі. Аднак расісцкі характар новай улады хутка стаў яўны, хоць пра план «Ост» мясцоваму насельніцтву і не было вядома. Працверазелі і лідэры антыкамуністычнай часткі нацыянальнага руху, якія пайшлі на калабарацыю з немцамі.\nНа жаль, на 1941 год наймацнейшыя нацыянальныя лідэры былі ці замардаваны саветамі — Чарвякоў, Тарашкевіч, ці сядзелі ў савецкіх турмах — як Антон Луцкевіч. Папулярных асобаў, здольных згуртаваць нацыю для змагання за незалежнасць, абапершыся на дапамогу заходніх дэмакратый, у краіне не заставалася. Таму нацыянальна-вызвольны рух у Беларусі ў часе Другой сусветнай і пасля яе быў слабейшы, чым у суседніх Літве і Украіне.\nДругая сусветная для Беларусі пачалася 1 верасня 1939 года.\nУ выніку вайны да Усходняй Беларусі была далучаная Заходняя, і большасць этнічна беларускіх тэрыторый апынулася ў адной адміністрацыйнай адзінцы пад савецкай акупацыяй. Рацыянальнае адабрэнне ўз’яднання азмрочвалася горыччу страты Вільні і Беластока —\nвыдатных культурных і эканамічных цэнтраў. Іх Масква спачатку далучыла да Беларусі, але неўзабаве аддала ў якасці падарункаў таксама акупаваным Літве і Польшчы.\nСаветы спрытна міфалагізавалі Другую сусветную вайну для панавання над паняволенымі народамі Цэнтральнай Еўропы.\nТак, у выпадку Беларусі саветы маніпулявалі гістарычнымі наратывамі, лічбамі і фактамі. Лічбу ахвяраў, і без таго вусцішную, павялічвалі за кошт стварэння двайной бухгалтэрыі стратаў, двайнога ўліку загубленых савецкіх ваеннапалонных.\nспекуляцыі не павінны засланяць галоўнага. Другая сусветная вайна была вайной супраць абсалютнага зла. Дзякуючы перамозе над гітлерцамі, беларусы захаваліся як нацыя. У выпадку перамогі нацыстаў нас фізічна вынішчылі б. Бо ж «жыццёвую прастору» на ўсход ад Нямеччыны нямецкія расісты прызначалі для сваёй каланізацыі.\nПасля 9 мая 1945 года ў розных раёнах Беларусі, асабліва заходняй, працягвалася партызанская вайна супраць саветаў, якая набыла характар грамадзянскай і забрала жыцці тысяч людзей. Салдаты-беларусы працягвалі гінуць на японскім фронце. Тым не менш, найстрашнейшае заставалася ўжо ззаду.\nБеларусь была сярод пераможцаў, заснавальнікаў Арганізацыі Аб’яднаных Нацый. Жахі і навука з той вайны знайшлі сваё адлюстраванне ў велічных творах Быкава, Брыля, Адамовіча, Савіцкага, Пташука.\nНепрыманне вайны як сродку вырашэння канфліктаў, непрыманне расізму з нацызмам сталі фундаментальнымі ў светапоглядзе беларусаў.\nне ўлазь у імпэрыялізм ! Заб"е ! / Адказаць\n09.05.2010 / 01:52\nзмагаліся два вельмі падобных віды зла, сталінскі СССР і гітлераўская Нямеччына. Дзьве сацыялістычныя таталітарныя дзяржавы. Пры чым у нацыстаў сацыялізму для немцаў было ня меньш чым у бальшавікоў. Жорсткае канкурэнтнае змаганьне за панаваньне над сьветам. Для беларусаў перамога закончылася ня толькі значнымі дэмаграфічнымі стратамі але і амаль поўным духоўным і палітычным вынішчэньнем, якое распачалі бальшавікі задоўга да вайны 1939-1945 г.г.\n09.05.2010 / 03:14\n"У выпадку перамогі нацыстаў нас фізічна вынішчылі б." ----------------------------------------------------- Сёньня нацыю ўжо вынішчылі маральна, мяркую, што і да татальнага фізічнага знішчэньня можа справа дайсьці - ... Але кожнаму будзе свой Нюрбэнрг.\nКульціватар / Адказаць\n09.05.2010 / 07:39\nМожа каму і не спадабаецца, але існаваньне пляну Ост не даказана..


Дыферэнцыяваны падыход. З якімі медыямі вырашыў памірыцца пакрыўджаны кіраўнік Слоніму?\nУ Савецкім судзе Менску 8 кастрычніка адбылося папярэдняе пасяджэнне паводле пазову старшыні Слонімскага райвыканкаму Генадзя Хоміча да ўласніцы дамену «Беларускі партызан» Святланы Калінкінай – аб…\n2019.10.06 15:33\tАбноўлена\n2019.10.04 22:11\tВІДЭА\n2019.09.27 21:04\tВІДЭА\nСамы дарагі чыноўнік. NEXTA на «Белсаце»\n2019.09.26 17:33\tАбноўлена\nСтаршыня Слонімскага раённага выканаўчага камітэту Генадзь Хоміч падаў у суд на Сцяпана Святлова, які вядзе тэлеграм-канал «NEXTA». Чыноўнік абвінавачвае блогера ў распаўсюдзе недакладных звестак і…\n2019.09.20 19:51\tВІДЭА\nПрацаўнікі РУП «Белмедпрэпараты» скардзяцца: кіраўніцтва прымушала іх дадаваць неліквідны тавар у свежыя партыі лекаў. Гендырэктар заводу Канстанцін Белы інфармацыю зняпраўджвае.\nNEXTA: галоўнага інжынера кампаніі «Менск Крышталь» затрымалі за хабар\nГалоўнага інжынера лікёра-гарэлачнага ТАА «Менск Крышталь» Аляксандра Жарына затрымалі за хабар памерам $ 3000. Пра гэта паведамляе са спасылкаю на свае крыніцы NEXTA. На самім…\nКаля 80 следчых паедуць у гаспадарку «УваравічыЭліт» у Буда-Кашалёўскім раёне збіраць бульбу. Такім чынам кіраўніцтва Следчага камітэту вырашыла адзначыць прафесійнае свята – дзень працаўнікоў органаў…\nПамёр 19-гадовы ўчастковы, які пабіўся ў бары з міліцыянтам\n9 верасня ў менскай шпіталі памёр участковы Докшыцкага РАУС Іван Хілько, паведамляе nn.by.\nTelegram-канал NEXTA апублікаваў скрыншоты перапіскі з бацькоўскага Viber-чату адной з менскіх школаў. У ім настаўніца просіць бацькоў падпісацца за Марыю Васілевіч, якая вырашыла стаць дэпутатам.


DELLA™ Грузы Італія - Азербайджан (свабодныя і спадарожныя грузы з Італіі ў Азербайджан, знайсці груз з Італіі ў Азербайджан, шукаю груз, патрэбен груз з Італіі)\n22.09–22.11 Грузы Італія — Азербайджан\nМаці (IT) — Баку (AZ) ~ 3527 км тэнт 11 т\nзмян. 21.09 12:23\nпам. 19.09 13:42\nРаздзел «Пошук грузаў / Грузы Італія — Азербайджан». Кампанія DELLA™ Грузаперавозкі заснавана ў лютым 1995 года. Наша місія — зручны і якасны інфармацыйны сэрвіс у сферы аўтамабільных грузаперавозак Беларусь — Беларусь і міжнародных грузаперавозак. Наш галоўны прыярытэт — актуальнасць інфармацыі. Дзякуем за цікавасць да нашага сэрвісу, заўсёды рады быць карыснымі для Вас!


Crockpot Ананас Глазураваныя Ham Рэцэпты\nГэта дзіўна салодкі і даўкі глазуру можа быць выкарыстаны з любым памерам вяндліны, будзь вы рыхтуеце яго ў Crockpot або ў духоўцы або на грылі. Калі вы збіраецеся выкарыстоўваць павольную пліту, проста пераканайцеся, што вяндліна вы купляеце лёгка ўпісваецца ў ваш Crockpot з цаля або каля левай па краях так, што мяса кухар раўнамерна.\nВам трэба купіць цалкам вараны кумпяк для гэтага рэцэпту, так як Крокпот не будзе рыхтаваць сырой кавалак свініны гэта вялікая праз ў бяспечным колькасці часу. Прачытайце этыкетку кожны раз, калі вы купляеце вяндліну; ён будзе казаць пра тое, што гэта цалкам прыгатаваныя і гатовыя да ўжывання або мае патрэбу ў большай колькасці прыгатавання ежы.\nІншым варыянтам з'яўляецца, каб зрабіць ананас соус і падаваць яго, гарачы, з вяндлінай, халоднай і нарэзаны. Кантраст тэмпературы будзе выдатна, і эфект амаль такі ж.\nІ не забудзьцеся праверыць маю калекцыю рэцэптаў для пакінутай вяндліны. Гэта адна з лепшых частак куплі вялікага кумпякі! Рэшткі можна захоўваць у халадзільніку да 3 дзён; затым замарозіць іх.\nГэта вяндліна, вядома, павінна быць пададзена з лепшым запечаным бульбай рэцэптам, жэлацінавага салатай або два, зялёны салата, а некаторыя пяшчотнымі і пухнатым вячэрай валкамі для прыгожага адпачынку або Каляднага вячэры. На дэсерт, мне падабаецца служыць выбар пірагоў. Angel тварожніка Pie мой самы любімы, або выбраць смачны пірог з арэхамі.\n1 (ад 5 да 7 фунтаў) цалкам прыгатаваная вяндліна, косткі або без костак\n1 (20 унцый)\nможа здробнены ананас , зліваюць, пакідаючы 1/3 шклянкі соку\n1/2 шклянкі яблычнага жэле\nЗмесціце муку ў Крокпоте бяспечнага мяшка для падрыхтоўкі ежы. Злёгку забіваць паверхню вяндліны.\nЗмесціце вяндліну ў мех з мукой, мяшок ўшчыльнення і раўнамерна перавярніце , каб пакрыць вяндліну з усіх бакоў.\nЗатым у сярэдняй рондалі, змяшайце ананас, зарэзерваваны ананасавы сок, кукурузны крухмал, яблычнае жэле, цытрынавы сок і молатую карыцу і змяшаць з венцам.\nКук і змяшаць на сярэднім агні да тых часоў, кукурузны крухмал раствараецца і сумесь не згусне.\nДавесці да кіпення і кіпяціць на павольным агні на працягу 1 хвіліны.\nЗаліць соус вяндліны ў сумцы для падрыхтоўкі ежы. Змесціце мяшок, вяндліну і ўсё, а 6-й кварт Крокпот, накрыць вечкам і варыць на нізка на працягу 8-10 гадзін, пакуль вяндліна ня гарачая і далікатная.\nКалі ў вас ёсць новы гарачыя прыгатавання Крокпот , праверце вяндліну на 7-й гадзіне. Яна павінна быць 160 ° F на мясной тэрмометр.\nнатрый 2290 мг\nAussie сняданак Fry уверх\nКласічны Хлеб і масла Саленні з чырвоным балгарскім перцам


Дзень вайсковых лётчыкаў\n16.08.2009 / 21:17\n16 жніўня ў Беларусі адзначаецца Дзень Ваенна-паветраных сіл. Ён уведзены ўказам прэзідэнта № 157 ад 26 сакавіка 1998 года і святкуецца ў трэці тыдзень жніўня.\nУ спадчыну ад Савецкага Саюза Беларусі дасталася магутная авіяцыйная групоўка, якая мела ў сваім складзе знішчальную і бамбардзіровачную авіядывізіі, 10 асобных авіяцыйных палкоў розных родаў авіяцыі.\nУ канцы 2001 года ваенная авіяцыя Беларусі арганізацыйна ўвайшла ў склад новага віду Узброеных сіл — Ваенна-паветраных сіл і войскаў супрацьпаветранай абароны. З утварэннем адзінага віду УС супрацьпаветраная абарона набыла ўдарны складальнік, а баявыя дзеянні ўдарнай авіяцыі — супрацьпаветраны.\nСёння беларуская ваенная авіяцыя складаецца з бамбардзіровачнай, разведвальнай, штурмавой, знішчальнай, транспартнай і авіяцыі непасрэднай авіяцыйнай падтрымкі, у краіне створана ўласная школа падрыхтоўкі вайсковых лётчыкаў.


Закон аб бяспецы банкаўскіх спраў у сенаце стане Камітэтам па банкаўскай справе.\nЗакон аб бяспецы банкаўскай справы ў сенаце\nЗакон аб бяспецы банкаўскай кампаніі ўжо прыняты Палатай прадстаўнікоў восенню 2019 года з вялікім запасам, але, здаецца, ён вярнуўся да Сенат з'яўляецца часткай пакета CARES 2.0 для каранавіруса рэльеф. Ці стане пандэмія Covid-19, якая дапамагае банкінгу канопляў, стаць законам? Патэлефануйце свайму сенатару і скажыце ім, каб яны падтрымалі CARES 2.0 па дапамозе ад каранавірусу.\nКОНГРЭС, ЗАКРЫТАЯ БЕЗПЕЧНАЙ БАНКІНГАЙ, ЗАКРЫТАЮЦЬ ДЛЯ КРЫГІ 2.0\nКангрэс паставіў Закон аб бяспецы банкаў на старонцы 1066 пакета CARES 2.0. Пачынаецца:\n(1) КРАСНЫ НАЗВ. У гэтым раздзеле можна назваць "Закон аб бяспечным і справядлівым ажыццяўленні банкаўскага права на 2020 год" альбо "Закон аб бяспечным банкаўскім бізнесе да 2020 года". (2) МЭТА. Мэтай гэтага раздзела з'яўляецца павышэнне ўзроўню грамадскай бяспекі шляхам забеспячэння доступу да фінансавых паслуг законных прадпрыемстваў і пастаўшчыкоў паслуг, звязаных з канабісам, і памяншэння сумы на 5 наяўных грошай на такіх прадпрыемствах.\nЗмяненні, артыкула: Інфармацыя пра Закон аб бяспечным і справядлівым выкананні (SAFE)\nЗмяненні, артыкула:БОЛЬШ Інфармацыя пра закон\nЗакон аб бяспецы банкаўскіх спраў будзе знаходзіцца ў Камітэце па банкаўскіх справах Сената. Гэта будзе адкрытая сесія пад назвай: Праблемы з канабісам і банкаўскай дзейнасцю: Знешнія перспектывы. Будуць даступныя шматлікія сенатары і сведкі, а Сенат будзе весці прамую трансляцыю. Націсніце на малюнак ніжэй, каб знайсці старонку, на якой будзе транслявацца жывы эфір па камітэце SAFE Banking Act у камітэце Сената.\nКанвенцыя навінаў канабіса за 17 ліпеня 2019 года\nБЕЗПЕЧНЫЯ банкаўскія паслугіt трапляе ў камісію сената 23 ліпеня 2019 г., спасылка на яго ў каментарах.\nЗакон Фларыды захаваўся:\nСуддзя намякае, што федэральны закон аб канабісе з'яўляецца неканстытуцыйным:\nБольш арыштаў канабіса, чым гвалтоўнага злачынства\nНаладзьцеся на наступным тыдні, каб атрымаць дадатковыя навіны пра легалізацыю канабіса\nE-mail [электронная пошта абаронена] пра вашу справу з канабісам.\nПадпішыцеся на навіны легалізацыі канабіса тут.\nКлючавыя словы:банкір з канабісам, юрыст з канопляў, закон аб канабісе, юрыст з канопляў, Банкінскі законапраект аб Ілінойсе, Закон аб бяспечнай банкаўскай дзейнасці ў Сенаце


Супрацоўнікамі АДАІ РАУС у апошні тыдзень года папярэджана 159 правапарушэнняў. Адміністрацыйную адказнасць панеслі два бяспраўнікі; 19 пешаходоў і веласіпедыстаў, два з якіх нецвярозыя; восем вадзіцеляў, што парушылі правілы перавозкі дзяцей у аўтатранспарце, і чатыры, якія не прадаставілі пешаходам перавагу ў руху. Зарэгістравана 12 ДТЗ.\n1 студзеня каля 10 гадзін 30 хвілін вадзіцель «Форда», рухаючыся па 13 км а/д Асіповічы-Свіслач, не абраў бяспечную хуткасць руху, не ўлічыў умовы надвор’я і на закругленні дарогі не справіўся з кіраваннем. У выніку аўтамабіль з’ехаў у правы па ходзе руху кювет, дзе перакуліўся. Вадзіцель шпіталізаваны з цялеснымі пашкоджаннямі.\nАддзелам Дэпартамента аховы да адказнасці прыцягнуты тры сямейныя скандалісты, парушальнік правілаў дарожнага руху, тры і адзін чалавекі, што вінаватыя ў здзяйсненні дробных крадзяжоў і хуліганства.\nУ РАНС паведамілі: у першы дзень года пры пажары прыватнаго дома на вул. Чумакова ў райцэнтры загінуў мужчына 1966 года нараджэння. Абставіны здарэння высвятляюцца.\n2 студзеня ў САТ “Разліў” полымем знішчаны два будынкі, маёмасць у гаспадарчай пабудове і хляве. Пацярпелых няма.\nМНС нагадвае: попел, вуглі і шлак, выдаленыя з печаў, трэба праліць вадой да поўнага згасання, а затым вынесці на вуліцу на бяспечную адлегласць ад збудаванняў.\nІАЖіРС складзены адміністрацыйныя пратаколы па фактах незаконнай транспарціроўкі драўніны і захоўвання забароненых прылад лову.\nСледующая статьяМакет сожженой деревни представил Липенский УПК


Спампаваць 64.39 Kb.\nПамер 64.39 Kb.\nХмаркі насіліся над лесам.\nРозныя па колеру і фасону яны часта ахаплялі вялікую частку неба і тварылі багатыя малюнкі к таемным казкам сталетняга лесу.\nУдзень былі яны светла-пурпурныя, а ўночы залаціліся месяцам.\nЧаго-чаго ў іх не было!\nЦэлыя гарады з дзіўнымі замчышчамі, горы, выспы, азёры, агнёвыя звяры, працэсіі святых у белых вопратках, незлічоныя легіёны ваякаў на конях...\nУнізе лес гаварыў свае адвечныя гутаркі... Часам ён маліўся ціха-ціха, і толькі нейкі гук, нібы вокліч далёкага звону, даносіўся з чорнай глыбіні лясной далі...\nЧасам бываў ён немы, гэтак мёртва немы і спакойны, як бы прыслухоўваўся да нейкіх таемных падземных спеваў.\nНа хмаркі і на лес часта любіла пазіраць старая ўдава Тэкля, жонка нябожчыка Цыпрука, палясоўшчыка пана Шчубальскага.\nЖыла Тэкля адна ў старой хатцы, на пагорку ля лесу, хадзіла на падзённую, бокам-скокам, туды-сюды і неяк гадавалася.\nПан не выгнаў яе з гэтай разваленай хаты, хаця пасля смерці Цыпрука наняў новага палясоўшчыка, але таму пабудаваў і новую хату.\nТэкля любіла хадзіць па суседзях - вельмі гутарлівая баба была, але і любіла сядзець адна на прызбе і думаць сваю думку.\nЯна любіла пазіраць на стары лес і на сівыя хмаркі доўга-доўга, і старыя вочы прыкрываў смутак: успаміны старадаўнія, як цені, лезлі ў яе душу, праляцеўшыя гады маляваліся ёй ясна, жыва, быццам перад вачамі бачыць яна ўсё... Надта шкадаваць пройдзены час няма чаго - помніць яшчэ і цяпер пабоі і лаянкі п'янага Цыпрука.\nЗатое адну пацеху мае яна, якая гоіць раны, адна надзея, - гэта ядыны сын яе, Лаўручок. Во хто сядзіць у яе грудзях, як верабей у цёплым гняздзе...\nЛюбіла яна сядзець на прызбе, пазіраць старымі вачамі на цёмны лес, на адвечныя хмаркі.\nУсё жыццё яна была загнана ўсімі, і калі нават бывалі хвілі радасці, то вочы не пакідалі выразу вечнага смутку.\nДумала яна аб сыне сваім, які жыве ў вялікім горадзе, думала і цешылася...\nЖыве ён сабе там панам, як людзі кажуць...\nЛаўручок яе, быўшы яшчэ хлопчыкам гадоў дзесяці, спадабаўся вельмі пану Шчубальскаму за прыгожы від і спрытны розум. Бяздзетны пан забраў яго к сабе, адзяваў па-панску і, падвучыўшы крыху, аддаў пасля ў горад вучыцца.\nУ лістах да пана часамі ўспамінаў ён сваіх бацькоў. З радасці і ўцехі яны проста не ведалі, што рабіць...\nЖартачкі - гэткага ўдалага сына маюць! Першы раз як ён на Каляды прыехаў з гораду да пана, дык яго бацькі зараз жа прыляцелі на панскі двор і доўга адстойвалі ў кухні, пакуль сынок з'явіўся к ім. Шчасцю іх канца не было, як угледзелі яго ў чорных суконных вопратках з бліскучымі гузікамі, - якраз асэсар! Праўда, калі маці кінулася да яго абыймаць і цалаваць, дык ён засаромеўся крыху і адсунуўся ўбок...\n- Апанеў! - казала потым маці, - і далікатным зрабіўся і гаворыць па-панску!..\n«Эт! - гаварыў бацька, - думаеш што, ды і ён панам будзе!.. Глядзі, як ён ужо смяецца з нашай гутаркі ды з нас. Гэта мне не надта падабаецца...»\nМаці не звяртала ўвагі на гэта. Слепа радавалася, фанабэрылася перад суседзямі. Скора паны зусім выехалі адгэтуль. З таго часу яны ўжо болей не бачылі свайго Лаўручка...\nТым часам Лаўрук вучыўся далей, як скончыў гімназію, пан выправіў яго на адукацыю ва ўніверсітэт.\nБацькам сваім ён ніколі нічога не пісаў, але пан, аддаўшы ў арэнду двор, усё ж такі сам прыязджаў штогод даведацца і расказваў ім, што Лаўрук вучыцца ў адвакаты.\n- Во будзе падмога на старасць!\nЦыпрук на гэта ёй часта гаварыў:\n- Эт, дурная ты авечка. Яго падмогу сарока хвастом замяце. Чакай ад яго пад старасць пацехі, як ад рабой сучкі яек!\n- Замаўчы ўжо! Стары, як малы!\n- А ты, брат, баба, зусім дурная авечка! Ці ты не бачыш, што твой Лаўручок зусім чужым зрабіўся для нас з таго часу, як папаў пад панскую апеку. Нешта не цешыць ён мяне...\nСтарая Тэкля засталася адна, і тады яшчэ болей запанавала ў душы яе цяга да сына. Гэта быў увесь яе скарб. Матчына сэрца адкрыла ўсе таемнікі свайго кахання.\nЗаўсёды, калі была яна адна, думала аб сыне. Суседкам гаварыла, што сынок такі і гэткі, хваліла яго.\nСмачна ёй была сухая скарынка хлеба, а без хлоба таксама было добра...\n«Эт, - думала яна, - дык што ж там... абы толькі хацела, дык у Лаўручка свайго вунь як зажыла б!.. Абы толькі захацела!»\n- Эх, Тэкля, Тэкля! - гаварылі ёй часта суседкі, - паехала б да сына ў горад! Ці табе гэтак і век свой дажываць! Ты ж адна, як корч той на пасецы!\n- Не бяда! - адказвала яна, - абы толькі захацела! Мой Лаўручок гэткі багаты, як людзі кажуць, што бадай багацей за самога пана Шчубальскага! Абы толькі захацела!\nПрайшло яшчэ пару гадоў. Зрабілася Тэкля сухой, нізенькай, згорбленай бабулькай, зморшчанай, як той грыб.\n- Вось дурная! - казалі людзі, - мае гэткага багатага сына, а сама бадзяецца невядома як і дзе!\nПадышлі Каляды. Увесь абшар быў пакрыты снегам... Вёскі занесены гурбамі, быццам казачныя замчышчы... А лес зрабіўся сівым і паважным.\n- Апошнія Каляды: зусім ужо я слабенькая...\nНе хацелася ёй аднэй застацца ў пустцы каля лесу і пад выццё ваўкоў Куццю ладзіць.\nІ давай, быццам гарачыя вуголлі, закрытыя попелам, выгартаць з сэрца наверх свае захаваныя жаданні, сваю глыбокую веру ў даражэнькага сына...\n- Давай, - думае, - дабяруся ўжо да яго... бадай ці дацягну да вясны... Шмат дакучаць яму не буду, бо дзе яму там клапаціцца аба мне і шкада ж яго...\n- Пайду да сына! - разнясла яна назаўтра па ўсёй ваколіцы, і гэтак намалола ім рознай гутаркі, што проста ўсіх суседзяў зайздрасць прабрала: жартачкі, гэткага сына мае! Ён там у судах цэлы асэсар, паперы піша і ўвесь свет проста дагары нагамі круціць.\nУскінула Тэкля хатулачку на плечы, пару лапцей на запас узяла, развіталася з бабамі і пусцілася ў дарогу. Да гораду было міль шэсць.\nВыбралася раніцай на снежнае поле.\n- Кажуць, ён там ажаніўся з багатай паненкай. Напэўна, унукі-жэўжыкі ёсць.\nНа зморшчаным твары ззяла шчаслівая ўсмешка.\nЯна адвярнула таўстую хустку ад вачэй, каб разглядзець, ці шмат ужо дарогі прайшла.\n- Уга! і не думала. Ногі самі нясуць мяне, як бы трыццаць гадоў таму назад, і марозу не баюся!\nІ яшчэ з большым імпэтам няслі яе старыя ногі да роднага сына на Каляды...\nІ шчасце яе расло... Вось дзе жаданне сэрца яе споўніцца! Вось калі зажыве яна, як сыр у смятане!\n- Глупства, што часамі нябожчык Цыпрук гаварыў... Як гэта ён мяне не прыме? Я ж - яго матка!.. Я ж яго гадавала і карміла... Ён жа - уся пацеха мая.\nКончыўся дзень. Тэкля начавала ў незнаёмай вёсцы. Добрыя людзі накармілі яе і абагрэлі. Яна ўсім расказвала, што ідзе на Каляды да сына, і гэткім тонам, гэткай шчаслівай гутаркай, ажно сяляне з нейкай асобнай павагай пазіралі на яе ды пачалі прасіць, каб яна там у сына за іх заступы прасіла ў судах...\nРанюсенька яна зноў кранулася ў дарогу. Скрыпеў снег пад нагамі. Белыя абшары палёў драмалі пад супакоем нямой цішы...\nРэдка-рэдка калі дзе на хвоі закаркае варона ды, падымаючыся ўверх, страсяне з галін вялікія ком'і снегу...\nРэдка-рэдка калі фурманка пакажацца з лесу. Сярмяжнік занукае на кабылку на розныя лады, упрэцца ў аглаблю, натужыцца - і ні з месца. Воз з бярвеннем цяжкі.\nРэдка-рэдка калі званочак зазвоніць, і панскія санкі віхрам панясуцца па нямым белым гасцінцу...\nТэкля ідзе ды ідзе...\nМлеюць старыя ногі... Атопкі, як калоды, зрабіліся цяжкія і цвёрдыя. Нічога - горад блізка.\nУжо здалёк відаць вежы цэркваў і касцёлаў, якія золатам у небе адліваюцца... Вось і муры рознафасонныя... Вось і гоман горада даходзіць да яе вушэй... Скора ўжо спраўдзіцца яе апошняе жаданне... У старых вачах бліснуў радасны аганёк...\n- Нічога, у сына адпачну. Старыя косці выпрастаю!.. Вось пачаліся цёмныя вуліцы шумнага, як бы ашалелага, горада... Тут ужо Тэкля збілася з толку. Не ведала, куды павярнуцца, у каго дапытвацца. Людзі спяшаюць, піргаюць. Рамізнік ледзь не пераехаў яе. Страшна...\nАдважылася яна папытацца аднаго, другога, дзе тут яе сын жыве? Ён тут «аблакатам»... Лаўруком завецца.\nХто пажартаваў ды паглядзеў на яе, як на дурную... Хто адвярнуўся ды пайшоў сваёй дарогай, а хто з жалю торкаў ёй у руку капеечку... Гэткім чынам нехта давёў яе да гарадавога.\nТой пачаў распытвацца і, ніякага толку не дабіўшыся, павёў яе ва ўчастак. Там яна пераначавала, галодная і змерзлая. Назаўтра, даведаўшыся, хто гэта яе сын, адвялі да яго.\nСтукалася, стукалася яна ў дзверы, пакуль нехта адчыніў, высунуўся напалову, паглядзеў на яе і крыкнуў:\n- Ідзі, ідзі! канца няма жабракам гэтым!\n- Пусцеце... Я да сына свайго іду, да Лаўрука!\n- Да Лаўрука?! да сына?! да Лаўрэнція Кіпрыянавіча?!\n- Ага! ага! Я маці яго.\nТой змерыў яе з ног да галавы, пакуль яна расказвала, што яна з вёскі да Лаўрука на Каляды прыйшла, і з усмешкай пусціў у кухню.\nТут сабраліся слугі і давай шушукацца і распытвацца.\nТым часам адчыніліся дзверы з другой стараны ды ўвайшоў малады пан у чорным сурдуце...\n- Лаўручок мой! Сынок! - як непрытомная, кінулася да яго Тэкля...\nЁн раптам пачырванеў, паглядзеў на слуг ды хрыпла крыкнуў:\n- Чаму вы пускаеце ў пакой розных жабрачак шалёных?!\n- Ідзі! ідзі! - звярнуўся ён да яе глуха, адрывіста, - ідзі, старушка! Я цябе... не знаю...\n- А сынок мой, а Лаўручок ты мой! Маткі сваёй не пазнаеш?! Гэта ж...\nЁн бразнуў дзвярамі і пайшоў у пакоі...\nТой самы лёкай выправадзіў яе за дзверы...\nЯк зышла з маляваных сходаў, як апынулася на шумным тратуары каля варот, яна сама не памятала... Ачухалася толькі тады, калі той самы лёкай яшчэ раз выйшаў да яе і торкнуў ёй у скурчаныя ад холаду пальцы нейкія бумажкі...\n- Ад пана!..\nЯна нават не чула, як з яе акалелых пальцаў выпаў гасцінец роднага, доўгажаданага сына. Некалькі трохрублёвых прыліплі да макраватага тратуара...


Вялікія Навасёлкі-1. Сядзіба Кастравіцкіх - bydobry.com\nHomeКарані і вытокі.Вялікія Навасёлкі-1. Сядзіба Кастравіцкіх\nПрацягваем нашыя вандроўкі па Беларусі. І сёння зноў у нашым фокусе Мінскае наваколле — вёска Вялікія Навасёлкі, што знаходзіцца прыблізна ў 45-ці кіламетрах ад сталіцы побач з горадам Дзяржынск, які да 1932-га года быў вядомы як Койданава. Гісторыя гэтага населенага пункта – тэма для асобнай размовы. Нашая вандроўка будзе складацца з дзвюх частак. У першай – самыя цікавыя моманты з гісторыі Вялікіх Навасёлкаў, пазнаёмімся з сядзібай рода Кастравіцкіх, а таксама пагаворым увогуле пра шляхецкі род Кастравіцкіх. Ну а ў другой частцы нашага падарожжа вас чакае аповяд пра двух, бадай што самых знакамітых прадстаўнікоў гэтага рода – Каруся Каганца і Гіёма Апалінэра, якія амаль што сінхронна – на мяжы 19–20 стагоддзяў сталі знакавымі асобамі, адпаведна для беларускай ды французскай культураў.\nPrevious articleСабакі на калясках: як даглядаць гадаванцаў\nNext articleВіталь Мазуркевіч: мара даўжынёю ў жыццё


Лукашэнка даручыў інвентарызаваць «неўзаконеныя» храмы - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 26 верасня 2020, Субота, 7:46\nЛукашэнка даручыў інвентарызаваць «неўзаконеныя» храмы\nІлюстрацыйным ФОТА TUT.BY\nДыктатар будзе канфіскоўваць храмы ў вернікаў?\nАдміністрацыя Лукашэнкі даручыла дзяржорганам інвентарызаваць царкоўныя пабудовы, каб выявіць неўзаконеныя і далей аформіць на іх дакументы. Пра гэта tut.by паведаміла некалькі не звязаных паміж сабой крыніц. Журналісты даведаліся, як з'явіліся цэрквы без усіх неабходных дакументаў і ці глабальная гэтая праблема.\nЯкую задачу паставілі ўлады\n- Было даручэнне з адміністрацыі [Лукашэнкі] ўзаконіць усе царкоўныя самабуды, - распавёў суразмоўца партала ў вертыкалі. Кажа, што распараджэнне пайшло на Дзяржкаммаёмасць, Менгарвыканкам, аблвыканкамы і іншыя органы ўлады.\nСа слоў яшчэ некалькіх крыніц вынікае, што, згодна з даручэннем улады на месцах павінны сабраць усю інфармацыю аб царкоўных збудаваннях і падаць звесткі аб тым, якія з іх працуюць без неабходных дакументаў. Напрыклад, у якіх храмах ідуць набажэнствы, нягледзячы на тое, што яны не ўведзеныя ў эксплуатацыю. Бо калі ў такой царквы нешта здарыцца, то хто будзе за гэта адказваць?\nТаму пасля таго як дзяржава правядзе інвентарызацыю, рэлігійныя арганізацыі павінны ўзаконіць праблемныя збудаванні за свае грошы. Са слоў некалькіх крыніц, інвентарызацыю трэба закончыць да канца года.\nЯк з'явіліся неўзаконеныя цэрквы\nЯк распавялі суразмоўцы tut.by у царкоўным асяроддзі, у Беларусі сапраўды ёсць храмы, на якія няма поўнага пакета прававых дакументаў. Гэта атрымалася з розных прычынах.\nПа-першае, не ўсе дакументы бываюць на старыя цэрквы таго ж 18-19 стагоддзя. Так адбываецца як мінімум праз тое, што за апошнія сто гадоў зямля і будынак не раз пераходзілі ад аднаго карыстальніка да іншага, а зыходных дакументаў на іх магло не быць ці яны маглі быць згубленыя. Напрыклад, у грамады ёсць дазвол на набажэнствы ў двухсотгадовым храме з пэўным адрасам, але на гэты храм няма ні тэхнічнага пашпарту, ні акту на зямлю.\nПа-другое, не ўсе дакументы бываюць на храмы, якія ўтварыліся ў 90-я гады. Тады аб'екты маглі будавацца альбо святаром разам з мясцовымі жыхарамі, альбо калгас мог выдаваць якія-небудзь пабудовы пад царкву. У выніку гэтыя будынкі цяпер ці не маюць дзяржаўнай рэгістрацыі, або належаць не таму, хто імі фактычна карыстаецца.\nАднак праблема неўзаконеных пабудоў не носіць глабальнага характару, кажуць суразмоўцы. Але ніхто не адмаўляе, што палітыка іх ўзаконьвання - правільная.\n- Кожны хоча мець усе патрэбныя дакументы. Але гэта вельмі цяжка ў матэрыяльным плане. Акты на зямлю каштуюць грошай, пашпарт аб'екта каштуе грошай. А каб іх атрымаць, трэба выканаць умовы, якія патрабуюць намаганняў і яшчэ нейкіх фінансавых выдаткаў. А для многіх парафій, асабліва маленькіх, гэта вялікія грошы. Але калі дзяржава нешта загадвае, зразумела, што мы гэта будзем выконваць, - кажа суразмоўца ў царкоўных колах.\nШто кажуць у БПЦ\nПа кароткі каментар наконт даручэння з АП мы звярнуліся да найбуйнейшага землекарыстальніка сярод рэлігійных арганізацый у краіне - да Беларускай праваслаўнай царквы.\nПрэс-сакратар БПЦ Сяргей Лепін сказаў, што царква ў курсе палітыкі дзяржавы аб узаконьванні культавых аб'ектаў, на якія цяпер ёсць не ўсе дакументы, і падтрымлівае яе.\nАдзначым, што цяпер немагчыма дакладна даведацца, колькі ў Беларусі не да канца ўзаконеных цэркваў. Папярэдняя інфармацыя пра гэта будзе як мінімум пасля заканчэння інвентарызацыі. Ці пакажуць яе грамадскасці - пытанне.\nУсяго ж цяпер толькі ў Менску 58 культавых збудаванняў. Больш за ўсё ў сталіцы праваслаўных цэркваў (32), на другім месцы - рымска-каталіцкія храмы (іх 11).\nНайбліжэйшы час у сталіцы з'явяцца яшчэ 25 культавых збудаванняў. Цяпер будуюцца пазначаныя 16 праваслаўных цэркваў і 9 рымска-каталіцкіх касцёлаў.\nАле культавыя збудаванні ўлічыць няпроста: часта яшчэ да ўзвядзення вялікага храма абшчына збіраецца ў прасцейшым памяшканні, якое выкарыстоўваюць для малітваў. Акрамя таго, ёсць нямала цэркваў, у якіх афіцыйна няма статусу культавых збудаванняў.\n23.09 Белорусы против самозванца 157,297\n24.09 Штучны інтэлект зрывае маскі з беларускіх карнікаў 126,094\n20.09 В Беларуси прошел грандиозный Марш справедливости 111,857\n20.09 Міліцыянты пачалі масава прасіць выкрасліць іх імёны з апублікаванага ў інтэрнэце спісу супрацоўнікаў МУС 96,582\n19.09 Беларускія кіберпартызаны: Віжы не пройдуць нашу праверку 95,378\n24.09 Памерла маці 16-гадовага падлетка, якога катавалі лукашэнкаўскія карнікі 91,128\n19.09 Рада ААН у правах чалавека ў Жэневе прыняла рэзалюцыю датычна Беларусі 79,934


Суботнюю прамую лінію з жыхарамі вобласці правёў першы намеснік старшыні аблвыканкама Іван Жук | Навiны рэгiёна | Белорусская версия\nСуботнюю прамую лінію з жыхарамі вобласці правёў першы намеснік старшыні аблвыканкама Іван Жук\nЯк адзначыў Іван Жук, глабальных пытанняў, рашэнне якіх патрабавала б прыняцця кардынальных мер на ўзроўні вобласці, не паступіла. У асноўным тых, хто тэлефанаваў, хвалявалі пытанні добраўпарадкавання двароў, адводу ліўневых вод, яны не хочуць мірыцца з прыпаркаванымі на газонах аўтамабілямі.\nАсабліва гэта актуальна для гродзенскіх мікрараёнаў жылой забудовы 70-80-х гадоў мінулага стагоддзя. Як правіла, пры разглядзе такіх пытанняў мясцовыя органы ўлады зыходзяць не толькі з пажадання людзей, а кіруюцца ў першую чаргу забеспячэннем бяспекі. У кожны двор у любы час сутак павінны мець магчымасць бесперашкодна праехаць хуткая дапамога, выратавальнікі, іншыя аварыйныя службы.\n– Трэба адзначыць, што пытанняў на прамыя лініі ў аблвыканкам паступае ўсё менш, – канстатаваў Іван Жук. – Гэта тлумачыцца тым, што праблемы людзей актыўна вырашаюцца на месцах. У жыхароў вобласці ёсць шмат магчымасцяў для таго, каб звярнуцца за дапамогай. Прыёмы грамадзян і прамыя тэлефонныя лініі рэгулярна праводзяцца ў раённых выканаўчых камітэтах. Раней паступала нямала пытанняў па дачах, іх прыватызацыі, вызначэння межаў участкаў. Цяпер такіх праблем людзі не падымаюць. Мы акцэнтавалі ўвагу камунальных службаў на своечасовым вывазе смецця ад дачных кааператываў. І гэтыя пытанні вырашаюцца.\nВяскоўцы ў халодны час года скардзіліся на тое, што ў асобных раёнах пры лесараспрацоўках цяжкавагавы транспарт разбіў дарогі, якія вядуць да хутараў.\n– Каб выправіць сітуацыю, рэкамендавалі ўсім лясгасам набыць дыскавыя бароны, прычапныя грэйдэры. Усе дарогі, па якіх ездзіць тэхніка лесанарыхтоўшчыкаў, будуць прыведзены ў парадак. Людзі не павінны выпрабоўваць нязручнасцяў, да таго ж, гэта звязана і з пажарнай бяспекай: тэхніка павінна бесперашкодна даязджаць да лясных масіваў, – адзначыў Іван Жук.\nНа прамую лінію паступіла крыху больш за двух дзясяткаў званкоў, дзве траціны з іх – з Гродна. Жыхары абласнога цэнтра задавалі пытанні, якія датычацца сферы жыллёва-камунальнай гаспадаркі, у прыватнасці, тэхнічнага абслугоўвання, капітальнага рамонту і цеплавой рэабілітацыі дамоў, гарачага водазабеспячэння. Іх разглядам зоймуцца ў Гродзенскім гарвыканкаме.\nНі адно зададзенае ў ходзе прамой тэлефоннай лініі пытанне без увагі не застанецца.


У магілёўскай лякарні жанчыне прапанавалі палячыцца вадохрышчанскай вадой - Магілёўскі Рэгіён\nУ магілёўскай лякарні жанчыне прапанавалі палячыцца вадохрышчанскай вадой\n8 месяцаў таму\tНавіны Магілёва, Спорт і здароўе\nДобрыя лекары. І медыцына цікавая.\nПра чароўны кейс з Магілёва паведаміла М. (пасля публікацыі матэрыялу і рэзананса яна папрасіла выдаліць свае імя і прозвішча). Яна распавяла, як напярэдадні Вадохрышча яе маці параілі лячыцца з дапамогай вады:\n– Маю матулю шпіталізавалі і не могуць вылечыць, зноў выпісваюць, хоць сімптомы так і не прайшлі. Разводзяць рукамі. Лекар не губляецца і рэкамендуе палячыцца вадохрышчанскай вадой. А па бальніцы ходзіць поп, усё і ўсіх апырсківайце, а за ім чалавек з вядром вады прапануе набраць, каб палячыцца. Лекары рэкамендуюць. Але навошта тады лекары, калі вадзіца дапамагае? – напісала М. на сваёй старонцы ў сацсетках.\nЯна ўдакладніла, што лякарня, у якой адбываецца падобны трэш, знаходзіцца ў Магілёве. Там яе маці спрабуе вылечыць міжпазванковую грыжу.\nПа просьбе М. мы не пазначем імя жанчыны, якая трапіла ў сітуацыю з «лячэннем вадохрышчанскай вадой», а таксама дакладную назва бальніцы, паколькі «яе лячэнне ў Магілёве працягваецца».\nСкажам толькі, што аб’явы пра праваслаўныя рытуалы досыць часта сустракаюцца ў Магілёўскай абласной бальніцы.\nбольницы здоровье могилев\nКоманда Хотимского района – победитель областных соревнований по биатлону «Снежный снайпер»\nВладимир Шанцев – руководству Могилева: Уходите в отставку!\nТабак для кальяна на...\nМагілёўца асудзілі за распальванне...\nНовы сезон курсаў “Мова...\nВ Могилев приезжают роботы\nОтопление на объектах социальной сферы Могилевской области начали включать с 23 сентября\nЛукашенко провел встречу с Зайцем и Русым\nПочему “Омск Карбон”\n«Прямая телефонная линия» в Могилевской таможне\nКак понять, что у вас ишемическая болезнь сердца\nВ Кричевском районе на пожаре пострадала пенсионерка


Апошні самалёт з ваеннымі з Вялікабрытаніі пакінуў Кабул - 29.08.2021, Sputnik Беларусь\nУсяго ў сталіцы Афганістана знаходзілася некалькі тысяч вайскоўцаў з Вялікабрытаніі, яны дапамагалі праводзіць эвакуацыю 15 тысяч чалавек. 29.08.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 29 жні – Sputnik. Апошні самалёт з ваеннымі з Вялікабрытаніі паляцеў з Кабула, паведаміла прэс-служба мінабароны Вялікабрытаніі.Мінабароны каралеўства падзякавала ўсім, хто працаваў пад велізарным ціскам і ў жудасных умовах для таго, каб эвакуіраваць найбольш неабароненых грамадзянскіх асоб.Усяго, як паведамлялася раней, з 13 жніўня з Афганістана было вывезена каля 15 000 грамадзянскіх асоб і 1000 ваеннаслужачых.Што адбываецца ў АфганістанеРадыкальны рух "Талібан" (арганізацыя забаронена ў Расіі) у сярэдзіне жніўня абвясціла аб устанаўленні кантролю над усёй тэрыторыяй Афганістана. Рух адмовіўся ад ідэі пераходнага ўрада, падкрэсліваючы, што чакае поўнай перадачы ўлады.У Кабуле тысячы людзей схаваліся ў аэрапорце, спрабуючы выбрацца з краіны. У цяперашні час усё наземныя пагранічныя пераходы з Афганістана кантралююцца талібамі. Эвакуацыя іншаземцаў і афганцаў, якія працавалі на замежныя місіі, праводзіцца праз адзіны ў Кабуле аэрапорт, які ўтрымліваюць ваенныя НАТА.Талібы заявілі, што пасля 31 жніўня эвакуацыя апынецца пад забаронай.Чытайце таксама:\nу свеце, вялікабрытанія, афганістан, самалёт, кабул, эвакуацыя\n11:19 29.08.2021 (абноўлена: 12:34 05.09.2021)\n© AFP 2021 / JONATHAN GIFFORDАпошні самалёт з ваеннымі з Вялікабрытаніі пакінуў Кабул\nУсяго ў сталіцы Афганістана знаходзілася некалькі тысяч вайскоўцаў з Вялікабрытаніі, яны дапамагалі праводзіць эвакуацыю 15 тысяч чалавек.\nМІНСК, 29 жні – Sputnik. Апошні самалёт з ваеннымі з Вялікабрытаніі паляцеў з Кабула, паведаміла прэс-служба мінабароны Вялікабрытаніі.\n"Апошні рэйс з персаналам узброеных сіл Вялікабрытаніі пакінуў Кабул", - гаворыцца ў паведамленні.\nМінабароны каралеўства падзякавала ўсім, хто працаваў пад велізарным ціскам і ў жудасных умовах для таго, каб эвакуіраваць найбольш неабароненых грамадзянскіх асоб.\nУсяго, як паведамлялася раней, з 13 жніўня з Афганістана было вывезена каля 15 000 грамадзянскіх асоб і 1000 ваеннаслужачых.\nРадыкальны рух "Талібан" (арганізацыя забаронена ў Расіі) у сярэдзіне жніўня абвясціла аб устанаўленні кантролю над усёй тэрыторыяй Афганістана. Рух адмовіўся ад ідэі пераходнага ўрада, падкрэсліваючы, што чакае поўнай перадачы ўлады.\nУ Кабуле тысячы людзей схаваліся ў аэрапорце, спрабуючы выбрацца з краіны. У цяперашні час усё наземныя пагранічныя пераходы з Афганістана кантралююцца талібамі. Эвакуацыя іншаземцаў і афганцаў, якія працавалі на замежныя місіі, праводзіцца праз адзіны ў Кабуле аэрапорт, які ўтрымліваюць ваенныя НАТА.\nТалібы заявілі, што пасля 31 жніўня эвакуацыя апынецца пад забаронай.


Пераходны кубак рэктара БДУ ў конкурсе "Капуснік-2017" заваявала каманда гістарычнага факультэта. Таксама першакурснікі сталі наймацнейшымі ў намінацыі "Найлепшае мастацкае афармленне нумара". Другое месца ў студэнтаў эканамічнага факультэта. Трэцяе - у механіка-матэматычнага факультэта БДУ.\n"Найлепшае відэа" знялі студэнты юрыдычнага факультэта. "Найлепшая група падтрымкі" аб'яднала механіка-матэматычны факультэт і Інстытут журналістыкі БДУ. Пераможцамі ў намінацыі "Найлепшы момант" сталі першакурснікі факультэта міжнародных адносін.\nСтудэнт Міжнароднага дзяржаўнага экалагічнага інстытута імя А. Д.Сахарава БДУ Іван Дарафейчык быў узнагароджаны ў намінацыі "Найлепшая мужчынская роля". У намінацыі "Найлепшая жаночая роля" перамагла першакурсніца філалагічнага факультэта Аляксандра Ахотнікава.\nНагадаем, што ўдзельнікамі агляду-конкурсу сталі каля 250 студэнтаў, якія прадстаўляюць 19 каманд універсітэта. На "капусніку" канкурсанты прадстаўлялі нумары ў крэатыўнай і гумарыстычнай форме пра жыццё сваіх факультэтаў і ВНУ.\nАрганізатарам "капусніку" выступаў Студэнцкі саюз БДУ.


Хто быў вынаходнікам IPOD?\n23 кастрычніка 2001 Apple Computers публічна абвясціў IPOD\n23 кастрычніка 2001 Apple Computers публічна прадставіла свой партатыўны музычны лічбавы плэер Гульнявых аўтаматаў . Створаны ў рамках праекта кодавых цымбалістаў, то IPOD быў абвешчаны некалькі месяцаў пасля выхаду Itunes, праграма, якая пераўтворыцца аўдыё кампакта-дыскаў у сціснутыя лічбавыя аўдыё файлаў і дазволіў выкарыстоўваць для арганізацыі сваёй калекцыі лічбавай музыкі.\nIPOD апынуўся адзін з самых паспяховых і папулярных прадуктаў Apple.\nШто яшчэ больш важна, гэта дапамагло дазволіць кампаніі вярнуцца да дамінавання ў галіны, дзе яна губляе свае пазіцыі канкурэнтаў. І ў той час як Стыў Джобс шмат у чым прыпісалі IPOD і наступны абарот кампаніі, гэта быў яшчэ адзін супрацоўнік, які лічыцца бацькам IPOD.\nФаделл быў былым супрацоўнікам General Magic і Філіпс , які хацеў вынайсці лепшы MP3 - плэер. Пасля таго, як адпрэчана RealNetworks і Phillips, Fadell знайшоў падтрымку яго праекта з Apple. Ён быў наняты Apple Computers ў 2001 годзе ў якасці незалежнага падрадчыка весці каманду з трыццаці людзей, каб распрацаваць новы MP3-плэер.\nFadell ў партнёрстве з кампаніяй пад назвай PortalPlayer, які працаваў на ўласным MP3-плэер для распрацоўкі праграмнага забеспячэння для новага музычнага плэера Apple. На працягу васьмі месяцаў, каманда Фаделл і PortalPlayer завяршылі прататып IPOD.\nApple, паліраваны карыстацкі інтэрфейс, дадаўшы вядомае кола прагорткі.\nУ артыкуле Wired Magazine пад назвай «Погляд знутры на Нараджэнне IPod», былы старшы менеджэр Бэн Knauss ў PortalPlayer паказаў, што Fadell быў знаёмы з референс дызайну PortalPlayer для некалькіх MP3-плэераў, у тым ліку адзін памерам з пачак цыгарэт.\nІ хоць праект быў незавершаным, некалькі прататыпаў былі пабудаваны і Fadell прызнала патэнцыял малюнка.\nДжонатан Айв, старэйшы віцэ-прэзідэнт па прамысловым дызайне ў Apple Computers, узяў на сябе пасля таго, як каманда Фаделла ў скончыла свой кантракт і працягвала ўдасканальваць сам IPOD.\nПоспех IPOD прывёў да шэрагу новых і мадэрнізаваных версій дзіка папулярнай партатыўнага музычнага прайгравальніка.\nУ 2004 годзе кампанія Apple прадставіла IPod Mini, меншы, больш партатыўны музычны прайгравальнік, які паказаў 138x110 ВК-экран і просты ў выкарыстанні інтэрфейс з колам мышы для пракруткі спісаў і опцый.\nУ 2005 годзе Стыў Джобс дэбютаваў найменшую мадэль IPOD называецца IPod Shuffle. Гэта быў першы айпода да расходавацца хутчэй і больш даўгавечныя флэш-памяці для захоўвання музычных файлаў.\nIPOD Mini быў заменены ў канцы 2005 году Ipod Nano, які таксама паказаў флэш-памяці. Наступныя пакаленні прыкмет каляровы ВК-экран.\nУ 2007 годзе кампанія Apple выпусціла шостае пакаленне IPod назваў IPod Classic, які паказаў больш тонкі, металічны дызайн, палепшаны тэрмін службы акумулятара і да 36 гадзін прайгравання музыкі і 6 гадзін прайгравання відэа.\nУ 2007 годзе , Apple таксама выпусціла IPod Touch, першы прадукт IPOD з інтэрфейсам экрана дотыку , аналагічнай з iPhone . Акрамя прайгравання музыкі, карыстальнікі могуць прайграваць відэа, фатаграфіі і аснастцы гуляць у відэагульні.\nЦікавыя факты пра Гульнявых аўтаматах\nПа-відаць, Fadell даволі характар. Ён быў калі-то спытаў, дзе ён быў бы ў жыцці, калі ён вырас да вынаходства кампутараў. Адказ Фаделла быў «ў турме.»\nЯкая была першая песня гуляла з дапамогай ITunes, запатэнтаванага праграмнага забеспячэння ад Apple? Гэта быў дом-музыка танцавальная мелодыя пад назвай Groovejet (Калі гэта не каханне).\nУ плэер першага пакалення мелі кола прагорткі, якія фізічна павернутыя. Пост-2003 плэер (трэцяе пакаленне) мае сэнсарныя колы. Чацвёртае пакаленне (2004) плэер ёсць кнопкі інтэграваныя на кола.\nкола тэхналогія Гульнявыя аўтаматы могуць вымяраць змены ў становішчы больш, за 1/1000-цалі.\nЎвядзенне ў зялёныя тэхналогіі\nГісторыя халадзільніка і маразільнікі\nЯк глабальнае пацяпленне і Гальфстрым Connected?\n5 спосабаў, каб скараціць Беспарадак у пісьмовай форме\nЯк пазбавіцца ад пладовых мух\nАбітурыентаў Ліён каледж


Да правядзеньня Кангрэсу дэмакратычных сілаў вырашыла далучыцца Цэнтральная рада Беларускае Экалягічнае парыі “зялёных”. На паседжаньні арганізацыйнага камітэту ў справе правядзеньня Кангрэсу, якое адбываецца ў гэтыя хвіліны, прадстаўнікі палітычных партыяў і грамадзкіх арганізацыяў павінныя вызначыць колькасьць дэлегатаў ад гэтае партыі.\nСябры сакратарыяту і арганізацыйнага камітэту вітаюць рашэньне Беларускае партыі “зялёных” пра далучэньне да паседжаньняў Кангрэсу дэмакратычных сілаў.\nВячаслаў Сіўчык зазначае, што рашэньне “зялёных” ёсьць яшчэ адным сьведчаньнем таго, што палітычныя партыі аб’ядноўваюць намаганьні:\n(Сіўчык: ) “Гэта абсалютна нармальна. Мы нармальна ставімся да ўсіх – і дэмакратычных партыяў, і грамадзкіх аб’яднаньняў. Я думаю, што ў сёньняшняй сытуацыі – калі трэба рэальная кансалідацыя ўсіх сілаў, што ёсьць – трэба, каб аб’яднаныя былі ўсе. Пажадана, каб гэтае пашырэньне, гэтая кансалідацыя былі няспынным працэсам, які б у бліжэйшы год прывёў да перамогі незалежніцкіх дэмакратычных сілаў у 2001 годзе”.\nВячаслаў Сіўчык зазначае, што Беларуская Экалягічная партыя “зялёных” – сёмая паводле ліку, якая пісьмова пацьвердзіла сваё рашэньне пра ўдзел у Кангрэсе. Тое самае зрабілі прадстаўнікі гэтак званага “трэцяга сэктару”, што ўваходзяць ў Асамблею недзяржаўных арганізацыяў.\nУ праекце рэзалюцыі пра палітычную сытуацыю праблема кансалідацыі дэмакратычных сілаў вызначаецца як “праблема № 1”. У праекце гаворыцца, што для яе вырашэньня сябры партыяў і грамадзкіх арганізацыяў мусяць пераадолець рознагалосьсі ды асабістыя амбіцыі.


20 травень 2008, 17:28\nВынікам перамоваў старшыні Рады дырэктараў АТ “Русские машины” Алега Дзерыпаскі з А.Лукашэнкам стала магчымае акцыянаваньне МАЗу.\nІніцыятыва расейцаў прадугледжвае стварэньне адзінага навуковага і канструктарскага цэнтру дзеля распрацоўкі вялікагрузных машын і аб'яднаньне сетак збыту. Пры гэтым асноўная мэта — нарошчваньне сумеснай вытворчасьці грузавых аўто да 100 тысяч штогод.\nЦяпер МАЗ выпускае больш за 250 мадыфікацый аўтамабіляў, 60 відаў прычэпнай тэхнікі і паўсотні мадэляў аўтобусаў і тралейбусаў. Штогод усіх відаў тэхнікі выпускаецца каля 50 тысяч адзінак.\nМАЗ — дзяржаўнае прадпрыемства, і дзеля стварэньня сумесных структураў, якія прадугледжваюць абмен актывамі ці іх аб'яднаньне, неабходна яго акцыянаваць.\nСкажам так, голас Шуры Балаганава даносіцца з усіх куткоў. У Лукашэнкі дзеці вырасьлі, пара дзяліць.\nКолькі грошай можна атрымаць ад прыватызацыі Менскага аўтазаводу?\nЛетась іншы патэнцыйны расейскі акцыянэр МАЗа — КамАЗ з Набярэжных Чаўноў — называў лічбу блізу 2 мільярдаў даляраў, на што беларускі бок адказаў сумай мінімум удвая большай. Эканаміст, кіраўнік аналітычнага цэнтру “Стратэгія” Леанід Заіка лічыць, што ў рынкавых умовах за аналягічны завод можна было б таргавацца ў дыяпазоне ад 5 да 8 мільярдаў — перадусім з-за таго, што завод сам па сабе вельмі вялікі. Выстаўляць прадпрыемства на продаж за большую суму перашкаджае, паводле экспэрта, адсутнасьць капіталізацыі. Ва ўмовах дзяржаўнай уласнасьці ніхто так і не навучыўся выгадна прадаваць маёмасьць:\n“Расейскія экспэрты і сам Дзерыпаска ўбачылі, што існуе праблема, зьвязаная з дынамікай разьвіцьця беларускага аўтамабілебудаваньня. У Беларусі няма добрай маркетынгавай палітыкі, Беларусь пераважную большасьць прадукцыі, каля 85%, прадае на расейскім рынку. У самой Расеі адбываецца зьліцьцё і ствараюцца свае ўласныя холдынгі, якія канкуруюць. Таму Дзерыпаска вырашыў, як сваяк першага прэзыдэнта Расеі Ельцына, скарыстаць старыя сымпатыі і “апрацаваць” Аляксандра Рыгоравіча”.\nА ці не атрымаецца ўрэшце тое, што было ўжо неаднаразова? Кіраўнікі буйных расейскіх кампаній нібыта дамаўляюцца на найвышэйшым узроўні пра акцыянаваньне таго ці іншага прадпрыемства, а потым іх або падманваюць, або падпісаныя ўжо дамовы кардынальна перапісваюцца. Леанід Заіка трымаецца такой думкі:\n“Не, надышоў час дзяліць грошы. Скажам так, голас Шуры Балаганава даносіцца з усіх куткоў. У Лукашэнкі дзеці вырасьлі, пара дзяліць. Вы ўвогуле ведаеце, у колькі гадоў Дзерыпаска ды іншыя заняліся падзелам уласнасьці ў Расеі? Ім было 25—27 гадоў. Я сам асабіста падлічыў. Сучасным расейскім алігархам, якія скіроўваюцца ў Беларусь, 40—42 гады. Таму цяпер гэта якраз час выхаду дзяцей Лукашэнкі на прыватызацыйную лінію. Іхная чарга зараз выходзіць, бо калі замарудзіць, можа нічога не застацца”.\nПаводле Валянціна Лопана, які прадстаўляе інтарэсы Менскага аўтазаводу, цікавасьць замежных інвэстараў да прадпрыемства аб'ектыўна высокая. Ва ўмовах імклівага падаражэньня энэргарэсурсаў сабекошт прадукцыі МАЗу дазваляе менскім аўтамабілям захоўваць канкурэнтаздольныя кошты. Праўда, пераважна на расейскім рынку:\n“Калі браць у пераліку на грошы, то ў сабекошце прадукцыі, на шчасьце, доля энэрганосьбітаў і ўсіх відаў энэргіі невялікая. То бок у нас дзесьці ў раёне 5—6% сабекошту займаюць усе віды паліўна-энэргетычных рэсурсаў — электраэнэргія, цяпло, газ, усё, што мы спажываем. Асноўную долю ў нас займае тое, што мы купляем: матэрыялы, вузлы, агрэгаты ў Расеі, на іншых заводах Беларусі. Гэта затратная частка нашага сабекошту. То бок, гэта самае асноўнае — закупкі мэталу, закупкі рухавікоў, колаў. А потым ужо ўсё перапрацоўваем і выдаем аўтамабіль”.\nЛюдзі чаго баяцца? Каб зноў не адбыўся перадзел уласнасьці.\n10 гадоў таму на базе Менскага аўтазаводу было зарэгістраванае сумеснае прадпрыемства “МАЗ-МАН”. Яго заснавальнікі — нямецкая кампанія MAN Nutzfahrzeuge AG, дзяржаўнае прадпрыемства МАЗ і прыватнае “Лада ОМС Холдынг”. Цяперашнімі акцыянэрамі — II&V GmbH (Аўстрыя, 48,2% акцый), МАЗ (Беларусь, 44,4%) і “Трастбанк” (былы “Інфабанк”) (Беларусь, 7,37%). Аднак на праектныя магутнасьці СП так і ня выйшла, з году ў год колькасьць вырабленай прадукцыі зьмяншаецца — летась з канвэеру сышло крыху больш за сто грузавікоў.\nЧаму ня маюць доступу да дзяржаўнай маёмасьці беларускія бізнэсоўцы, таксама зацікаўленыя ў прыватызацыі? Уладзімер Кудзінаў, які колісь займаўся бізнэсам у Беларусі, а пасьля абвінавачаньня ў эканамічных злачынствах і адбыцьця пакараньня зьехаў ва Ўкраіну, лічыць, што ўладам нашмат прасьцей арганізаваць непразрыстыя схемы супрацоўніцтва з замежнікамі, чым зь мясцовымі прадпрымальнікамі. Апроч таго, ва ўмовах дзяржаўнай манаполіі няма аб’ектыўных падставаў да вяртаньня з-за мяжы беларускіх капіталаў, якія тэарэтычна можна было б “амніставаць”:\n“Я ня бачу на гэта ніякіх пазытыўных падставаў. Бо як бы мы ні казалі, усё роўна эканоміка першасная, палітыка — другасная. На сёньняшні дзень няма ні ў эканоміцы падставаў, ні ў палітыцы, каб прадпрымальнікі вярталіся ў родныя мясьціны. Дзе нарадзіўся — там і запатрабаваўся, ёсьць такая прымаўка. А дзейная ўлада ніякіх гарантый даць ня можа, бо сёньня ў Беларусі дзяржаўная форма ўласнасьці. Каб тыя прадпрымальнікі, якія зьехалі, вярнуліся, павінна быць прыватызацыя. То бок пераход ад дзяржаўнай да прыватнай формы ўласнасьці. Людзі чаго баяцца? Каб зноў не адбыўся перадзел уласнасьці. Спачатку нібыта нейкую паблажку дадуць, а потым зноў усё пазабіраюць карнымі мэтадамі. Таму на гэтым этапе, мяркую, гэта немагчыма”.


Хатынь: мы жывыя, пакуль жыве памяць — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\n23.03.2021 23.03.2021 administrator442\nУ рамках рэспубліканскай акцыі “Памяць” Рэспубліканскім грамадскім аб’яднаннем “Белая Русь” для навучэнцаў школ Дзятлаўскага раёна былі арганізаваны экскурсіі ў мемарыяльны комплекс “Хатынь”, які быў створаны ў 1969 годзе ў памяць аб жыхарах вёскі Хатынь Лагойскага раёна і іншых беларускіх вёсак, знішчаных фашыстамі за гады Вялікай Айчыннай вайны.\nШкольнікі таксама наведалі музей Вялікай Айчыннай вайны ў горадзе Мінску.\nУражанні ад паездкі вучняў і настаўніцы сярэдняй школы № 3 горада Дзятлава:\n“Гэта паездка пакінула глыбокі след у маім сэрцы. Я была вельмі ўражана тым, што сотні ўдзячных нашчадкаў аддаюць даніну памяці загінулым землякам. Маю ўвагу асабліва прыцягнула бронзавая скульптура “Няскораны чалавек”, вышыня якой больш за шэсць метраў. Гэта сімвал чалавека, які паўстаў жывым з агню, вынес адтуль цела нежывога хлопчыка і нясе яго праз гады, вымаўляючы вечны праклён фашызму, усякаму злу на Зямлі. У гэтай скульптуры я ўбачыла зборны вобраз беларускага селяніна, правобразам якога з’яўляецца сведка хатынскай трагедыі Іосіф Камінскі, які цудам застаўся жывым”, – расказала Анастасія Шавель, навучэнка 8 класа.\n“Мяне і цяпер не пакідаюць у спакоі лічбы, якія я пачула ў час экскурсіі: за тры гады акупацыі на тэрыторыі нашай рэспублікі нацысты ператварылі ў руіны 209 гарадоў, знішчылі 9 200 вёсак, расстралялі, павесілі, замучылі і спалілі больш за 2 200 тысяч людзей. На жаль, трагедыя Хатыні – гэта не выпадковы эпізод вайны , а адзін з тысячы фактаў, якія сведчаць аб мэтанакіраванай палітыцы генацыда гітлераўскай Германіі ў адносінах да мірнага насельніцтва. Перад вачыма і цяпер стаіць Вянок памяці з наказам загінулых жывым, які заклікае ўсіх нас помніць жахі вайны, берагчы сваю Радзіму, а таксама мір і спакой “,–падзяліўся Данііл Івашэвіч, навучэнец 9 класа.\nПяцікласніца Эвеліна Панкевіч, вельмі хвалюючыся, з сумам распавядае аб паездцы: “Я ўбачыла адзіны ў свеце “Магільнік вёсак” – 185 магіл, а 186 – гэта сама Хатынь. Гэта тыя вёскі, якія не змаглі аднавіць пасля вайны, якія былі спалены разам з іх жыхарамі. Даведалася таксама і пра канцлагеры, і пра тое, як гінулі ад рук фашыстаў такія ж маленькія дзеці, як я. Гэта вельмі страшна, горка, а галоўнае – несправядліва!”\nСваімі ўражаннямі падзялілася і настаўніца гісторыі і грамадазнаўства Валянціна Белашэвіч: “У час экскурсіі я бачыла на тварах дзяцей горыч і боль ад убачанага. На вачах у мяне таксама былі слёзы, а душу грэла памяць, якая жыве ў сэрцах розных пакаленняў”.\nКсенія Калодзіч, навучэнка 8 класа, не раз ужо была ў Хатыні разам з бацькамі і настаўнікамі, зараз яна ўспамінае: “Я была зусім маленькая, калі ўпершыню трапіла сюды першы раз, не разумела тады, чаму ўсю дарогу назад плакала мама, а тата маўчаў, чаму столькі людзей неслі вялізную колькасць кветак. Цяпер я ўсвядоміла ўвесь маштаб трагедыі беларускага народа. Мне стала жудасна, калі я ўбачыла магільнік вёсак. Гэта сімвалічнае пажарышча кожнай спаленай вёскі. Мяне ахапіў жах, які ледзяніў кроў”.\nНавучэнцы школы падзяліліся ўражаннямі і ад наведвання музея Вялікай Айчыннай вайны, ацанілі маштаб і глыбіню прадстаўленых экспанатаў і экспазіцый. Удзельнікі экскурсіі прыйшлі да высновы, што такія трагедыі не павінны паўтарыцца, пакуль жыве памяць, мы будзем жыць.\nкіраўнік навуковага таварыства “Пошук” сярэдняй школы № 3 горада Дзятлава\nПедагагічнае шчасце на дваіх\nТаццяна Ваніслаўчык: “Крыніца творчасці – жыццё”


Нарадзіўся 28 кастрычніка 1904 ў сям'і беззямельнага селяніна ў вёсцы Гайшын Магілёўскай губерні (цяпер у Слаўгарадскім раёне Магілёўскай вобласці). Бацька, не маючы сваёй зямлі, працаваў на лесанарыхтоўках і лесасплаве, маці памерла рана. У 1916 годзе скончыў чатырохгадовую вясковую земскую пачатковую школу, у 1921 годзе — Прапойскае вучылішча.\nПрацаваў дырэктарам пачатковай школы ў вёсцы Барсукоўка, займаўся сельскай гаспадаркай. У 1925 годзе быў абраны старшынёй Гайшынскага сельсавета, а ў 1927 годзе ўступіў кампартыю Беларусі. З 1929 па 1931 год працаваў сакратаром Прапойскага райвыканкама. У 1934 годзе скончыў прапагандысцкае аддзяленне Камуністычнага ўніверсітэта Беларусі, дзе пазней працаваў выкладчыкам гісторыі партыі, быў рэдактарам газеты «Ленінец». З 1935 па 1938 год працаваў на партыйных пасадах у Мінску. У 1937 годзе завочна скончыў Інстытут чырвонай прафесуры ў Маскве. З 1938 года член ЦК кампартыі Беларусі. Дэпутат Вярхоўны Савет БССР. З 1938 па 1946 год працаваў рэктарам Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. У перыяд 1941 па 1943 год універсітэт не працаваў з прычыны вайны, Савіцкі працаваў рэктарам Педагагічнага інстытута ў Ніжнім Тагіле. 15 мая 1943 года дзейнасць універсітэта была адноўлена і Савіцкі вярнуўся на прадугледжанае месца. З 1949 гады па 1952 год дацэнт БДУ.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Парфён_Пятровіч_Савіцкі&oldid=3738850"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 12:53, 29 лістапада 2020.


17 кастрычнік 2012, 20:13\nКампаніі «Спартак» і СААТ «Камунарка» адклікалі з Вышэйшага гаспадарчага суду касацыйныя скаргі на ранейшыя рашэньні суду паводле пазоваў Дзяржкаммаёмасці, паведамляе БелаПАН са спасылкай на прэс-службу Вышэйшага гаспадарчага суду.\n16 кастрычніка 2012 году адбыліся судовыя пасяджэньні касацыйнай калегіі Вышэйшага гаспадарчага суду, на якіх плянавалася разгледзець касацыйныя скаргі акцыянэрных таварыстваў «Спартак» і «Камунарка». Аднак абодва заяўнікі адклікалі свае скаргі, якія у выніку засталіся без разгляду.\nДзяржкаммаёмасьць патрабавала прызнаць за дзяржавай права выпусьціць і перадаць ў дзяржаўную ўласнасьць 280.810 простых імянных акцый «Спартака», каб аднавіць правы дзяржавы ў таварыстве, якія, як меркавала Дзяржкаммаёмасьць, былі парушаныя. Суд падчас разгляду пазову высьветліў, што прыватызацыя «Спартака» ў 1993 годзе праходзіла з пэўнымі парушэньнямі. Паводле суду, быў істотна зьніжаны ацэначны кошт прадпрыемства, з-за чаго статутны фонд стаў меншым і дзяржава атрымала меншую долю простых імянных акцый. Таксама на «Спартаку» быў парушаны парадак абмену імянных акцый таварыства на прыватызацыйныя чэкі «Маёмасьць», вырашыў суд.\nРазьбіральніцтва пазову Дзяржкаммаёмасьці да акцыянэрнага таварыства «Камунарка» выявіла падобную схему незаконнай, як вырашылі ў судзе, прыватызацыі. У выніку суд пастанавіў даць права дзяржаве на дадатковы выпуск 68.861 простай імянной акцыі і перадачу гэтых акцый у дзяржаўную ўласнасьць, што таксама аднаўляла страчаныя ў гэтым таварыстве правы дзяржавы.\nЗ 16 кастрычніка ранейшыя рашэньні Вышэйшага гаспадарчага суду адносна «Спартака» і «Камунаркі» набылі моц, заяўлена ў паведамленьні прэсавай службы суду.\n12 кастрычніка Аляксандар Лукашэнка падчас нарады па разьвіцьці кандытарскай галіны на «Камунарцы» загадаў зьліквідаваць назіральныя рады акцыянэрных таварыстваў «Камунарка» і «Спартак», звольніць іх дырэктараў і аднавіць перавагу дзяржавы ў пакетах акцый гэтых акцыянэрных таварыстваў. «Будзе, як на дзяржаўных прадпрыемствах», — заявіў Лукашэнка, паводле якога цяпер «не назіральныя рады, а непасрэдны кіраўнік будзе прымаць усе рашэньні».\nАмэрыканскі бізнэсовец беларускага паходжаньня Марат Новікаў, які да гэтага часу валодаў 34% акцыяў «Камунаркі» і 54% акцыяў «Спартака», завіў у камэнтары агенцтву «Бізнэс-навіны» пра нязгоду з рашэньнем кіраўніка дзяржавы. «Такога няма нават у Венэсуэле, на Кубе», — сказаў Марат Новікаў.


Галоўная ➠ Недахопы ➠ Перавагі і недахопы мыйкі з штучнага каменя\nАпублікавана 11.09.2008 11:24\nМыйка, зробленая з штучнага каменя, глядзіцца арыгінальна і стыльна. Калі астатнія элементы дэкору ў пакоі падабраныя ў тон мыйцы, дапаўняюць адзін аднаго, то ў выніку атрымаецца правільная дызайнерская лінія.\nМыйка з штучнага матэрыялу, акрамя сваёй знешняй прывабнасці, мае мноства станоўчых якасцяў:\n#10102; Разнастайнасць каляровых адценняў і бездакорнае якасць прадукту – гэта адметная рыса мыйкі з штучнага каменя. Незвычайная тэкстура мыйкі з'явілася дзякуючы сучасным тэхналогіям. У аснову мыйкі ўваходзіць кампазітны матэрыял, які складаецца з напаўняльніка і розных дадаткаў. Для напаўняльніка бярэцца толькі прыродны матэрыял, а ў якасці дабаўкі уваходзяць палімеры і смалы. Пасля злучэння кампанентаў выкарыстоўваюць фарбавальнік. З яго дапамогай можна атрымаць белую ці чорную мыйку. Акрамя таго, выпускаюцца зялёныя, чырвоныя, сінія мыйкі. Сярэдні тэрмін службы такой паверхні складае 10 гадоў, без страты першапачатковага колеру.\n#10103; Врезная штучная мыйка — гэта маналітнае выраб, на якое наносіцца гелькоут. Дзякуючы гэтаму элементу, у вырабы павышаецца трываласць і ўстойлівасць да механічных уздзеянняў. Наяўнасць такога пакрыцця павышае якасць мыйкі. Бо нічым не апрацаваны штучны камень хутка драпаецца пры мыцці посуду.\n#10104; Мыйка з штучнага матэрыялу з'яўляецца універсальным вырабам. Акрамя таго, што чорны колер мыйкі выдатна гармануе з навакольным становішчам, так яшчэ і хавае дробныя недахопы, якія ўзніклі ў працэсе эксплуатацыі. Мыйка белага колеру лёгка ўпішацца ў мінімалісцкі і класічны стыль памяшкання. Пры гэтым падкрэсліць вытанчанасць інтэр'еру, яго стылістычнае кірунак.\n#10105; Высокая ўстойлівасць да ўздзеяння мыйных сродкаў. Шматлікія даследаванні паказалі, што шчолачы і кіслоты не могуць змяніць колер мыйкі.\n#10106; Не страшныя мыйцы з штучнага каменя і рэзкія перапады тэмператур. Паказчык цеплавога пашырэння выключае верагоднасць з'яўлення расколін рознага дыяметра ад перамены тэмпературы.\n#10107; Розныя мадыфікацыі мыек. Яны бываюць круглыя, квадратныя, прастакутныя, паўкруглыя. Гэта ўсё адліваныя вырабы. Калі патрабуецца ўсталяваць кутнюю мыйку, то праблем не ўзнікне. Вытворцы прапануюць розныя віды мыек, падыходных пад індывідуальны інтэр'ер.\nШто тычыцца недахопаў мыек са штучнага каменя, то ёсць толькі адзін мінус — гэта слабая ўстойлівасць да механічнага ўздзеяння. Гелькоут павышае трываласць вырабы, аднак, поўнай гарантыі не дае. Таму такую мыйку варта засцерагаць ад сколаў, драпін і ўдараў.


Смачна, але небяспечна 🌡 Хатні Онлайн Доктар\nЦяперашні сезон выдаўся ўраджайным на харчовыя атручванні: у Еўропе лютуе кішачная палачка, на Украіне бушуе халера, на ўсходзе ў крамах прадаюць радыеактыўныя ялавічыну. З расійскіх рэгіёнаў рэгулярна прыходзяць паведамленні аб успышках сальманелёзу. Як зберагчы сябе і блізкіх у гэта неспакойны лета 2011 года?\nМенавіта гэтай тэме быў прысвечаны відэамост «Масква-Піцер-Томск», які адбыўся на гэтым тыдні ў РІА «Навіны». Увага экспертаў засяродзілася, галоўным чынам, на прадпрыемствах хуткага харчавання. Эксперты сышліся ў меркаванні, што фастфуд выдатна прыжыўся на расійскай зямлі, і, вядома, нічога добрага ў гэтым няма.\n- Пры СССР была разбурана традыцыя рэстараннага харчавання. У нас сфарміраваліся няправільныя паняцці аб харчаванні. Таму на сняданак мы ямо бутэрброд з салодкім гарбатай, а гэтаму фастфуд толькі патурае, - лічыць рэктар Маскоўскага дзяржаўнага універсітэта харчовых вытворчасцяў Дзмітрый Едзелеў.\nНайбольшую небяспеку летам ўяўляюць «ўсходнія кірмашы» - вулічныя палаткі з шаурма, беляшамі і чабурэкамі. Прадукцыя такіх лавачак не толькі мае шмат насычанымі тлушчамі, але і не адказвае санітарным нормам. Едзелеў адзначыў, што лепш галадаць, чым харчавацца ў такіх месцах.\nПрадстаўнікі Расспажыўнагляду лічаць, што спажывец сягоння пайшоў пісьменны і ўсякую гадасць у рот торкаць не будзе. Доля праславутых шаурмистов на вуліцах буйных гарадоў скарацілася амаль у 10 разоў. Па дадзеных камітэта, толькі ў Санкт-Пецярбургу засталося ўсяго 300 кропак. Іншая справа - нелегальныя прадпрымальнікі.\nКалі палатка не мае шыльды з назвай юрыдычнай асобы, то такое месца лепш абыходзіць бокам. А лепш за ўсё - напісаць скаргу,\n- лічыць намеснік начальніка аддзела нагляду за харчаваннем насельніцтва кіравання Расспажыўнагляду па Санкт-Пецярбургу Вераніка Тыльчевская.\nСваёй галоўнай перамогай над вулічнымі гандлярамі эксперты лічаць забарону на гандаль салат, запраўленых маянэзам. Такі перакус - верны шлях да атлусцення, дыябету 2 тыпу і нават бальнічным ложку, калі салата быў прыгатаваны з парушэннямі санітарыі і захоўваўся па-за халадзільнай камеры.\n- Улетку абмяжуйце спажыванне тлушчаў. Ад маянэзу і іншых тлустых падлівак лепш наогул адмовіцца. Ешце пабольш садавіны і агародніны, толькі мыйце іх шчоткай і мылам. Па магчымасці на вуліцы ня кармецеся, - раіць Вераніка Тыльчевская.\nТрэць смерцяў у Расіі здараецца з-за няправільнага харчавання\nТакія лічбы прыводзіць кіраўнік праграм грамадскага здароўя Міжнароднай канфедэрацыі таварыстваў спажыўцоў Марына Чарнова. Яна лічыць, што ў пытаннях аб харчаванні гаворка павінна ісці не толькі аб эпідэміялагічнай бяспекі, але і фарміраванні правільнага харчовай паводзінаў.\nЗдаровае харчаванне - лепшае капіталаўкладанне ва ўласнае будучыню\nНа думку эксперта, харчовыя паводзіны ў расейцаў парушаецца з самага дзяцінства. Так званы «дзіцячы набор» у папулярных сетках хуткага харчавання, якія ўключаюць цацкі для стымуляцыі продажаў, перавышаюць дзённай нарматыў па змесце цукру, солі і насычаных тлушчаў.\nНа пытанне «Здароўе інфо" эксперт шчыра прызналася, што не стала б летам перакусваць ў гарадскіх палатках.\n- Я б забегла ў краму і купіла што-небудзь з лёгкіх малочных прадуктаў. Напрыклад, абястлушчаны кефір, - адзначыла Марына Чарнова. Яна настойліва рэкамендуе спажыўцам аддаваць перавагу летам прадуктовых крамах, чым сетак хуткага харчавання. - А яшчэ лепш, для ідэальнага харчавання летам і зімой: рыхтуйце самі.\nЗ прадуктовымі крамамі, трэба адзначыць, таксама не ўсё ў парадку. На сённяшні момант у нас моцна кульгае дзяржаўнае рэгуляванне ў галіне маркіроўкі прадуктаў харчавання, кажа эксперт. Расійскія этыкеткі даюць мінімум неабходнай інфармацыі: ўтрыманне бялкоў, тлушчаў, вугляводаў і агульны калараж. На Захадзе маркіроўка прадуктаў жорстка рэгламентавана:\nІнфармацыйны блок графічна вылучаецца на фоне ўпакоўкі\nВыкарыстоўваецца буйны шрыфт для людзей са слабым зрокам чалавека\nДата вытворчасці і тэрмін прыдатнасці выносяцца на франтальную частку ўпакоўкі\nТабліца макронутриентов змяшчае дадзеныя, колькі калорый прыносяць вугляводы і тлушчы\nУ інфармацыйны блок ўключана ўтрыманне солі (у некаторых краінах гэта натрый) і насычаных тлушчаў\nКолькасць цукру вынесена ў асобную катэгорыю, а не ўключана ў вугляводы\nМарына Чарнова адзначае, што ў бліжэйшы час расійскія стандарты афармлення ўпакоўкі будуць максімальна набліжаны да заходніх. Зараз у Мытны саюз Еўразійскай эканамічнай супольнасці ўнесены тэхнічны рэгламент новых упаковак. На дадзены момант можна дакладна сказаць, што яны будуць уключаць дадзеныя па солі, цукру і насычаным тлушчам.\nНе блытайце калорыі з кілакалорый!\nКалорыямі вымяраецца энергія, напрыклад, цеплавая энергія. 1 калорыя - гэта адзінка энергіі, неабходная для награвання 1 г воды на 1 градус Цэльсія. Кілакалорый у тэорыі ў 1000 разоў больш, але на практыцы калорыі і кілакалорый - гэта адно і тое ж. Проста для зручнасці ў прамовы або на пісьме пішуць калорыі, хоць маюць на ўвазе кілакалорый. У навуковых працах часцей выкарыстоўваюць джоўль, хоць такая маркіроўка сустракаецца ў некаторых краінах. 1 калорыя адпавядае 4,2 Джоўля.\nГлядзіце відэа: Як хлусяць расійскія СМІ\n← Слёзы без прычыны: ці бывае такое?\nДва кубіка мясцова ... →\nПералом таран косткі: механізмы траўмы, сімптомы, лячэнне\nШто трэба ведаць пра безрэцэптурных лекавых прэпаратах\nНезвычайныя прычыны болю\nПраглынуў цэлы фрукт - не захварэў дыябетам\nУра! Хадзіць па лесвіцы гэтак жа эфектыўна для пахудання, як хадзіць у спартыўную залу!\nГистерэктомия ў лячэнні эндаметрыёзу


Сон — у рукі\nОпубликовано: 25.05.2020 08:25:00\nУ свае 32 гады Ігар Сідорчык з Жабінкі — вядомы не толькі ў нашай краіне каваль. Яго вырабы можна ўбачыць і ў Маскве, і ў Санкт-Пецярбургу, і нават у Швейцарыі. Залатыя рукі. На пытанне, ці не зменшыў колькасць заказаў каронавірус, Ігар адмоўна матае галавой: «Мой працоўны графік распісаны да 18 верасня». Сапраўды, металічныя вырабы з кузні — прадметы не першай неабходнасці. На іх выдаткоўваюць грошы тыя, хто грошы мае.\nІ хоць ніхто з радні Ігара да жалеза дачынення не меў (маці — кадравік, бацька — будаўнік, сястра — прадпрымальнік), пошук справы па сэрцу шмат часу ў хлопца не заняў. Скончыўшы на выдатна каледж прыладабудавання па спецыяльнасці «Токар-фрэзероўшчык», пайшоў у войска. Добра адслужыў, нават у спаборніцтвах удзельнічаў на меткасць стальбы з аўтамата Калашнікава. Вярнуўся — уладкаваўся слесарам на завод. Але не хапала яму, кажа, рамантыкі. Не хапала драйва…\nЗнайшоў рух у гістарычным клубе «Жалезны жолуд». Разам з такімі ж захопленымі гісторыяй хлопцамі пачаў займацца рэканструкцыяй. Эпоха Сярэдневякоўя, зборы, баі — сустрэчы з аднадумцамі давалі і даюць хлопцу неабходную порцыю эмоцый і энергію ўжо гадоў дзесяць.\nКасцюмы рэканструктары, як правіла, шыюць самі. Ігар успамінае, як аднойчы злавіў сябе на смелай думцы: ці не выкаваць сабе рыцарскія даспехі? Хто б яму тады сказаў, што праз некалькі год тая думка стане явай. А сваё прафесійнае свята ён будзе адзначаць 14 лістапада — так, у Беларусі святкуюць Дзень каваля, які бярэ пачатак ад народнага свята Кузьмы — апекуна кавалёў, прадстаўнікоў аднаго з самых старажытных і паважаных рамёстваў.\nА тады, шэсць гадоў таму, сябры падказалі, куды трэба звяртацца па дапамогу, калі мара — даспехі ва ўласным выкананні. Так ён апынуўся ў брэсцкай кузні, якая ўжо мела вядомае імя і мноства заказчыкаў.\nПершае ўражанне ад убачанага там памятае дагэтуль:\n— Агонь, распалены горан — адкрытая печ. У горне гарыць агонь. І каб ён гарэў як мага мацней, у яго падаецца паветра скураным мехам. Пасярэдзіне кузні стаіць тоўстая калода з жалезнай падстаўкай — кавадла. На ёй каваль працуе з гарачым металам. Хлопцы далі паспрабаваць сагнуць распалены прут — нарыхтоўку для пялёстка ружы. Паказалі, як на кавадле надаць яму патрэбную форму. Я з радасцю ўзяўся. Гэта — маё! Увечары вар’яцкі балелі рукі, стагнала спіна. Але адчуванне, што ты можаш валодаць металам, кіраваць ім, дало мне мару і справу жыцця.\nЗ таго самага моманту Ігар нярэдка бавіў час у кузні. Пачаў браць урокі малявання. І праз паўгода сам выкаваў рыцарскія даспехі!\nА першым заказам, за які заплацілі грошы, стала альтанка, абвітая вінаграднай лазой...\nКалі нарадзіўся сын Назар, Ігар узяў зямлю пад будаўніцтва дома, знайшоў падпрацоўку грузчыкам у краме. На хобі — кавальскую справу — не заставалася часу. Падштурхнуў сябра Максім Талатыннік, запэўніў, што ўсё атрымаецца. Так Ігар аформіўся рамеснікам і адкрыў пункт прыёму заказаў на жабінкаўскім базары:\n— Пачынаў з нуля ў прамым сэнсе. Стартавым капіталам сталі грошы за продаж дзедаўскага гаража. Стаў пакрыху набываць неабходнае абсталяванне, метал, шукаць кліентаў. Тады, шэсць гадоў таму, пра мяне ніхто не ведаў. Гэта зараз заказаў хоць адбаўляй. Даводзіцца штодзённа да 8—9 гадзін вечара працаваць, каб выканаць замоўлены выраб у тэрмін.\nПытаюся, ці заўжды заказчык ведае, што ён хоча? Альбо прыходзіць з грашымі і кажа: зрабі мне тое, не ведаю што.\n— Бывае і так.\nІгар кажа, што за падказкамі ў інтэрнэт не лазіць, бо яны знаходзяць яго самі — падчас сну.\n— Калі нешта прысніцца, справа, як правіла, рухаецца хутка. «Прыляцеў» неяк у мой сон пугач. Прачнуўся я — і ў кузню. Выкаваў у поўны памер, кожная пярынка дакладная, дзюба, кіпцюры. Падарыў сваякам. Неяк дракоша прысніўся — зараз гэты каваны звер ахоўвае бокс, дзе ў мяне кузня, а сімпатычная кошка ўпрыгожвае ўваходныя дзверы.\nДа кожнай сваёй працы аўтар падыходзіць творча, з глыбокім сэнсам і высокім майстэрствам выканання.\nСамае цікавае, празнаецца, што сняцца не толькі ідэі, але і... памылкі:\n— Пачынаю каваць і, успамінаючы сон, не дапускаю тэхнічных агрэхаў. Часам здаецца, што мяне што-небудзь ці хтосьці накіроўвае, вядзе па жыцці, падтрымлівае, надае моцы. Прыходжу ў кузню і набіраюся тут фізічных сіл і жыццёвай энергіі, таму да кожнага заказа прыступаю з велізарным натхненнем і настроем. Нядаўна, напрыклад, займаўся рэстаўрацыяй агромністых — 200 кіло вагой! — варот да аднаго з пінскіх будынкаў.\n— Які самы складаны быў заказ?\n— Вінтавая лесвіца, у поручнях якой — кветкі. Чарцёж вельмі складаны ў выкананні. Заказчык у некага ўбачыў такую, сабе захацеў. Чатары кавалі адмовіліся, я ноч думаў, галаву ламаў, як зрабіць, а раніцай зразумеў, што ў мяне атрымаецца. Вынік уражвае!\n— Над чым больш любіце працаваць?\n— Мастацкая коўка — любімы занятак. Калі працуеш над скульптурай чалавека ці звера, патрэбна не только фантазію ўключаць, але і над тэкстурай працаваць. Наогул кожная сур’ёзная праца мне, як аўтару-выканаўцу, дарагая, але расстаюся лёгка, калі бачу, як загараюцца захапленнем вочы будучага ўладальніка.\nУспамінае каваль, што калі толькі пачынаў сваю справу, вырашыў: шчасце не можа быць паўнавартасным, калі не дзяліцца ім з іншымі. Таму выкаваў сабе посах (8 з паловай кіло!), купіў касцюм Дзеда Мароза і ў навагоднюю ноч з мяшком цукерак адправіўся да гарадской ёлкі.\n— Раздаваў цукеркі і сам радаваўся як дзіця. Мяне потым клікалі ў кватэры, абяцалі заплаціць — адмаўляўся. На наступны год зноў быў пад ёлкай, толькі ўжо вывучыў вершыкі і песні, каб было цікавей і сабе, і людзям. Так захапіўся, што незаўважна для сябе стаў галоўным героем дзіцячых ранішнікаў і нават адкрываў раённую ёлку — таму я цяпер не толькі каваль, але і артыст.\nСамае цікавае, што пяцігадовы Назар да гэтага часу не здагадваецца, кім становіцца яго тата ў навагоднюю ноч…


Галоўная ➠ Іншыя захворванні ➠ Галоуныя захворвання нырак - сімптомы у дам\nПамеры нырак у норме ў дам\nПамеры жаночых нырак варыябельнасць. У сярэднім падоўжны памер складае 100-200 мм. Даўжыня ныркі дарослай дамы, звычайна, прыблізна такая ж, як вышыня 3-х паяснічных пазванкоў. Папярочны памер нырак у сярэднім складае 50-65 мм, а стаўленне даўжыні да шырыні (незалежна ад памеру) - 2:1. Звычайна, звычайныя памеры нырак у дам на 5 мм менш, чым у хлопцаў.\nПералік часта сустракаемых нырачных паталогій, якія паражаюць дам\nНефролитиаз (нырачнакаменная хвароба);\nНефрапатыя цяжарных (прыкметы захворвання нырак у дам у дадзеным выпадку, звычайна, знікаюць па заканчэнні цяжарнасці);\nРыса і сімптомы нырачных захворванняў\nШто ўтрымлівае ў сабе паняцце нефрыт і яго галоўныя сімптомы\nНефрыт – гэта група запаленчых хвароб нырак, пры якіх дзівіцца клубочковый апарат. Такое паняцце злучае аб'ядноўваюцца ўнутры сябе наступныя паталогіі:\nПіяланефрыт (запаленчы працэс бактэрыяльнага паходжання);\nМіжтканкавы нефрыт (стан, пры якім адбываецца паражэнне нырачных канальчыкаў і міжтканкавай тканіны);\nГломерулонефріт (запаленне нырачных клубочкам);\nШунт-нефрыт (иммунокомплексный гломерулонефріт).\nСімптомы запалення нырак у дам не залежаць ад перадумовы з'яўлення паталогіі і маюць адпаведныя нязменныя прыкметы: агульная слабасць, страта апетыту, нязменная смага і сухасць у роце, таксама мігрэні і болі ў паясніцы. Пры развіцці паталагічнага працэсу адбываецца памяншэнне колькасці мачы, назіраецца ўздуцце жывата, дыярэя, млоснасць і ваніты, таксама ўзнікаюць ацекі на нагах і на твары. У мачы знаходзіцца бялок і завышанае ўтрыманне ліпідаў.\nПры які зацягнуўся запаленні ўзнікае пачуцце паколвання і здранцвення скуры (парестезия), магутная слабасць, курчы і цягліцавыя болю. Гэта з'яўляецца з прычыны вялікай страты калія і хларыдаў. Час ад часу нефрыт прыводзіць да такіх ускладненняў, як гидроторакс і гидроперикард, пры якіх развіваецца дыхавіца нават у стане спакою.\nПры развіцці ацекаў канечнасцяў абмяжоўваецца звычайная актыўнасць пацыенткі, у яе адзначаецца бледнота, паніжэнне тэмпературы цела, сухасць і ломкасць валасоў і пазногцяў, таксама лушчэнне скуры.\nЧаста нефрапатыя цяжарных развіваецца пры многоплодии, таксама ў першародзячых дам. Гэта звязана з тым, што матка, павялічваючыся ў памерах, пачынае здушваць навакольныя органы малога таза. У гэтым выпадку, калі передавливаются мочеточники, адбываецца цяжкасць адтоку мачы, з-за чаго развіваюцца ацекі (варьирующие ад малазначнай пастозности да шырокіх ацекаў ўсяго цела), таксама на гэтым фоне можа з'явіцца заразны запаленчы працэс, гіпертанія і альбуминурия.\nПрыкметы захворвання нырак у дам у перыяд цяжарнасці, звычайна, узнікаюць на позніх яе тэрмінах (бліжэй да родаў).\nЗаўвага: пры выяўленні схаваных ацекаў патрабуецца дыферэнцыяльная дыягностыка нефрапатыі і вадзянкі цяжарных.\nПадчас цяжарнасці нейкія дамы адчуваюць нязменныя пазывы да мачавыпускання, і ў іх миниатюризируется колькасць аддзяляемай мачы. У нейкіх выпадках гэта можа прывесці да развіцця вострай формы паталагічнага працэсу, якая суправаджаецца нырачнай колікай, павелічэннем тэмпературы цела, паніжэннем крывянага ціску, млоснасцю і ванітамі.\nПапярэджанне! Пры такіх сімптомах пацыентка мае патрэбу ў тэрміновай шпіталізацыі, таму што дадзенае стан можа справакаваць развіцце гидронефроза ныркі.\nПолікістоз нырак у дам\nПолікістоз нырак – гэта томная паталогія спадчыннай прыроды, якая часцей дыягнастуецца ў дам, чым у хлопцаў. Полікістоз з'яўляецца двухбаковым хваробай, пры якім звычайная нырачная тканіна замяшчаецца кистозными ўтварэннямі розных памераў, што з'яўляецца з-за парушэнні нырачных канальчыкаў. Пры ўсім гэтым нейкія канальчыкі завяршаюцца слепа, з прычыны чаго пры запаўненні іх мочой утвараюцца адпаведныя бурбалкі (кісты). У дадзеным выпадку ныркі становяцца падобныя на гронкі вінаграду. Часта такая паталогія ў дам суправаджаецца возникновениям кіст ў іншых органах (у большасці выпадкаў у печані).\nГалоўныя сімптомы захворвання нырак у дам пры поликистозе гэта: тупыя болі ў вобласці паясніцы, нярэдкая багатае мачавыпусканне і смага. Пры адсутнасці адэкватнага вылячэння праз недолговременное час развіваецца нырачная дэфіцытнасць, артэрыяльная гіпертэнзія і сардэчна-сасудзістыя расстройствы. У мачы знаходзіцца кроў. Як следства, развіваецца піяланефрыт, які паскарае развіцце нырачнай дефицитности.\nЦыстыт (запаленне мачавой бурбалкі) – яшчэ адна паталогія, якая сустракаецца ў дам яшчэ часцей, чым у хлопцаў. Гэта звязана з адпаведнымі асаблівасцямі жаночай мочеполовой сістэмы. Галоўныя моманты, якія абумаўляюць рызыка захворвання – гэта маленькі мачавыпускальны канал і размешчаныя побач з ім похву і роўная кішка. Вось таму рызыка развіцця цыстыту ў дам у 50 разоў вышэй. Для яго тыпова больш частае мачавыпусканне, болю панізе жывоціка і павелічэнне тэмпературы цела. Пры адсутнасці вылячэння гэтая паталогія можа перайсці ў набытую форму.


07 ліпень 2014, 19:00\nМіхал Вітушка і Ігар Гузь.\nІнтэрвію Радыё Свабода даў адзін з удзельнікаў беларускага добраахвотнага атраду «Пагоня» пад псэўданімам Міхал Вітушка, які будзе ваяваць за незалежнасьць і цэласнасьць Украіны ў Данбасе.\nСёньня яго прадставіў у сябе ў Фэйсбуку намесьнік старшыні Валынскай абласной рады Ігар Гузь, які абвясьціў набор беларусаў у добраахвотны атрад «Пагоня».\n— Чаму ўзялі імя Міхала Вітушкі? Што вас зьвязвае з гэтым чалавекам? Ці іншыя беларусы маюць падобныя ж імёны? Якія і чаму?\n— Імя Міхала Вітушкі ўзяў таму, што захапляюся яго мужнасьцю і тым, што ён зрабіў для Беларусі. Па-другое, таму, што, прымаючы ўдзел у падобнай дзейнасьці, лепей не называць свайго імя, а мець псэўда. Кожны з удзельнікаў абірае сабе псэўда (Воўк, Ліс, Сівы, Чорны...). Гэта робіцца на ўзор дзейнасьці УПА, там таксама не ўжываліся сапраўдныя імёны, і ўсе карысталіся выключна псэўдамі.\n— Колькі ў вашым атрадзе беларусаў (па магчымасьці — хто яны)? Ці ёсьць сярод іх жанчыны?\n— На дадзены момант 5 беларусаў. Усе адносна маладыя хлапцы — да 35 год. Жанчын няма.\n— Чаму вырашылі пайсьці ў батальён? Як даўно вы ва Ўкраіне?\n— Таму што ўпэўнены — нельга заставацца ўбаку, калі зьдзяйсьняецца злачынства.\n— Ці маеце вайсковы досьвед? Што робіце ў звычайным жыцьці?\n— Маю досьвед Майдана, вайскова-спартовых трэнавальных вышкалаў ва Ўкраіне, і амаль 10 год адзінаборстваў. Пра звычайнае жыцьцё распавядаць ня буду — таму што гэта дэмаскуе.\n— Часта кажуць, што гэта «чужая вайна». Якая ваша думка?\n— Гэта вайна Ўкраіны супраць нашага агульнага ворага — крамлёўскай мафіі (не супраць Расеі, а менавіта супраць шавіністычнай імпэрскай хунты). Украінцы заўжды нас падтрымлівалі і падтрымліваюць у нашай барацьбе з рэжымам. Трэба і нам падтрымаць братоў у цяжкія часы!\n— Чым займаюцца добраахвотныя батальёны? З чым даводзілася сутыкацца за час канфлікту?\n— Пра гэта я распавяду, калі вярнуся з Усходу. Пакуль мы толькі рыхтуемся да выезду...\n— Як ставіцеся да тых беларусаў, якія знаходзяцца на баку сэпаратыстаў?\n— Калі яны паехалі пад уплывам прапаганды — мне іх проста па-чалавечы шкада. Калі за грошы — то яны ворагі, якіх трэба зьнішчаць.\n— Ці з поўным даверам ставяцца да вас сябры-ўкраінцы? (Былі зьвесткі пра тое, што беларусаў затрымлівалі як дывэрсантаў, нэгатыўна ўспрымаецца інфармацыя пра тое, што на баку сэпаратыстаў ёсьць чачэнцы, расейцы, данскія казакі...)\n— З украінцамі ў нас ужо вельмі даўно добрыя стасункі, ніякага недаверу няма! Ставяцца сардэчна, і ўдзячныя за нашы намаганьні дапамагаць. Наконт чачэнцаў — тут трэба адрозьніваць кадыраўцаў ад чачэнцаў. Кадыраўцы — гэта карны атрад Крамля, а чачэнцы ваююць на баку Ўкраіны.\n— За кошт чаго існуюць добраахвотныя батальёны? Хто ім дапамагае? Ці прыходзіць дапамога зь Беларусі і якая? Каму яны падпарадкоўваюцца?\n— Наколькі я ведаю ад знаёмых, якія ўжо даўно на Ўсходзе, — амаль цалкам забясьпечваюцца батальёны грамадзянамі і прадпрымальнікамі. Наконт дапамогі зь Беларусі, то не валодаю ніякай інфармацыяй, на жаль.\n— Ці не мяняецца іх роля падчас актыўных дзеяньняў украінскага войска?\n— На гэтае пытаньне адказаць змагу, калі вярнуся з Усходу.\n— Ці ня бачыце пагрозы ў тым, што пасьля канфлікту людзей, якія ўжо трымалі ў руках зброю, цяжка будзе вярнуць да мірнага жыцьця?\n— Пагрозы ня бачу, але добра разумею, што зьявіцца фронт працы па псыхалягічнай рэабілітацыі вайсковых і ўсіх удзельнікаў. Патрэбная будзе дапамога псыхолягаў і іншых спэцыялістаў па рэабілітацыі.\n— Чаму ўзьнікла ідэя зрабіць беларускі атрад? Якая ў гэтым неабходнасьць? Чым ён будзе вылучацца сярод іншых?\n5 чалавек асабліва нічога ня вырашаць у маштабах вайны, але тут больш маральны аспэкт — паказаць Украіне, што мы разам, хто ім сапраўдны брат і сябар\n— Таму што сабралася група беларусаў, ахвотных разам удзельнічаць у антытэрарыстычнай дзейнасьці на Ўсходзе Ўкраіны. 5 чалавек асабліва нічога ня вырашаць у маштабах вайны, але тут больш маральны аспэкт — паказаць Украіне, што мы разам, хто ім сапраўдны брат і сябар. Сярод іншых мы ня будзем вылучацца і будзем рабіць тое, што і ўсе астатнія — выконваць загады кіраўніцтва.\n— Калі б у Беларусі здарылася падобная сытуацыя, ці магчымае ў нас збройнае супрацьстаяньне?\n— Хочацца верыць, што мы ня горшыя і таксама зможам абараніць сваю Радзіму!\n— Ці ведаюць пра вас беларускія праваахоўныя органы, ці не выяўлялі ўвагі да вас, вашых сваякоў?\n— Спадзяюся, што ня ведаюць, і зраблю ўсё, каб не даведаліся. Не жадаю мець зь імі ніякіх кантактаў. І сваякоў маіх таксама ніхто не чапае. Я не апазыцыйны шэф ці лідэр, як яны сабе называюць, каб ім мяне ведаць.\n— Ці плянуеце вярнуцца ў Беларусь? Ці гэта бясьпечна? Ці пагражае вам перасьлед? Калі Ўкраіна прапануе грамадзянства, ці пагодзіцеся?\n— Беларусь — гэта мая Радзіма, і ніколі я не адмоўлюся ад яе. Там мае родныя і сябры. Калі нехта даведаецца пра мой удзел, то, канечне, чакае перасьлед. Я маю грамадзянства, і мне яго хапае.\nВа Ўкраіне фармуецца беларускі добраахвотны атрад «Пагоня»