«Заходні апарат ідэалагічнай дыверсіі» | Новы Час\nСярод свежых заходніх кніжных навінак цяжка прайсці міма выдання «За жалезнай заслонай», якое распавядае забаўную гісторыю спадарожнікавых антэн у падзенні камуністычнай дыктатуры ў Польшчы.\nІнфармацыйны пейзаж сацыялістычнай Польшчы вельмі нагадваў савецкі аналаг. Усе медыя, у тым ліку тэлебачанне, былі пад манапольным кантролем дзяржавы ў выглядзе Радыёкамітэта. Пры ім існаваў дэпартамент цэнзуры, які сачыў, каб у эфір не прайшлі «палітычна варожыя або маральна некарэктныя матэрыялы». Тычылася гэта ўстаноўка і матэрыялаў з замежных тэлеканалаў. Таму ледзь не адзіным каналам інфармацыі пра Захад была праграма «Bliżej świata» («Бліжэй да свету»). У ёй польскім гледачам дэманстравалі ўрыўкі з заходняга тэлебачання, музычныя кліпы і іншыя цікавосткі.\nПаўстанне прафсаюза «Салідарнасць» і ўвядзенне ваеннага становішча цалкам змянілі апетыты польскага спажыўца інфармацыі. Шмат людзей наўпрост адмаўляліся глядзець дзяржаўнае тэлебачанне. Менавіта ў той час нарадзіўся папулярны флэшмоб: падчас трансляцыі галоўнай тыднёвай інфармацыйнай праграмы палякі выстаўлялі ў вокнах тэлевізары, а самі масава ішлі на шпацыр.\nПаўсталі альтэрнатыўныя медыя — напрыклад, у выглядзе падпольнай прэсы. А ў сярэдзіне 1980-х гадоў нечакана на дапамогу апазіцыі прыйшлі спадарожнікі.\nДа пачатку 1980-х гадоў на Захадзе ўжо з’явіліся спадарожнікавыя наборы, якія дазвалялі наўпрост прымаць сігналы, якія трансляваліся з дапамогай тэлекамунікацыйных спадарожнікаў у космасе. Такім чынам, з’явілася магчымасць індывідуальнага прыёму спадарожнікавага тэлебачання.\nНавіны пра бясплатнае спадарожнікавае тэлебачанне хутка дасягнулі Польшчы, і ўжо ў 1983-м была наладжана кантрабанда першых камплектаў для спадарожнікавага ТБ. Праўда, напачатку такое задавальненне было даступна альбо чальцам эліты, альбо тым, у каго былі сваякі на Захадзе.\nАднак хутка «талеркі» сталі больш даступнымі, і ў партыі зразумелі, што дзяржава губляе кантроль над яшчэ адным сектарам камунікацыі. Калі відэамагнітафон быў інструментам для эскапізму ад «гераічных будняў будаўніцтва сацыялізму», то спадарожнікавае тэлебачанне дапамагала атрымліваць палітычны кантэнт.\nВырашэннем праблемы заняліся супрацоўнікі Мінабароны, якія прыйшлі да катэгарычнай высновы. Польскае дзяржаўнае тэлебачанне не зможа супрацьстаяць заходнім яскравым шоу і праграмам. Таму дзейнічаць супраць антэн трэба іншымі, як гаварылася ў дакуменце, «канфрантацыйнымі» сродкамі. Спадарожнікавая антэна, як адзначалі ў ведамстве, павінна ўспрымацца як «заходні апарат ідэалагічнай дыверсіі, пагроза інфармацыйнаму суверэнітэту дзяржавы і стану грамадскай свядомасці».\n20 лютага 1986 года міністр сувязі апублікаваў указ, які рэгуляваў правы ўлады распараджацца «прыёмнікамі, прыдатнымі ад агульнага карыстання». Рашэнне аргументавалася праблемамі ўрбаністычнай эстэтыкі. «Як будуць выглядаць дахі дамоў, калі ўсе ўсталююць на іх індывідуальныя антэны? У ландшафце павінен быць захаваны нейкі прасторавы парадак», — тлумачыў неабходнасць цыркуляра афіцыёз.\nУ адпаведнасці з пастановай міністэрства, любы грамадзянін, які хацеў мець спадарожнікавае тэлебачанне, павінен быў атрымаць дазвол на куплю і выкарыстанне новага носьбіта. Кошты таксама былі вызначаныя. Прыбор каштаваў фантастычную па тых часах суму — 1500 долараў ЗША ў эквіваленце. На той час сярэдні заробак паляка складаў па курсе толькі 30 долараў.\nНаўседа і Дуда абмеркавалі дапамогу Польшчы ў абароне літоўскай мяжы


Абмен Прывязь даляраў ЗША на Наяўнымі RUB — Курсы абмену валют — Маніторынг абменнікаў криптовалют\nКурсы абмену Прывязь даляраў ЗША на Наяўнымі Расійскі Рубель\nTether USD to Cash Russian Ruble — USDT to CASHRUB\nUSDT на Наяўнымі RUB\nНа гэтай старонцы наведвальнік можа даведацца, дзе можна вырабіць абмен Прывязь даляраў ЗША на Наяўнымі Расійскі Рубель па лепшага курсе. Пры выбары лепшага курсу звяртайце ўвагу на рэзерв валюты CASH RUB. Пры недастатковай суме рэзерву валюты Расійскі Рубель выбірайце абменнік з горшым курсам, але з дастатковым для вашага абмену рэзервам. Усе курсы CASH RUB і USDT атрыманы з экспартных файлаў абменных сэрвісаў. Дадзеныя ў табліцы адсартаваныя па прынцыпе - больш выгадны курс абмену Прывязь даляраў ЗША на Наяўнымі Расійскі Рубель у пачатку табліцы.\nКанверсія USDT → CASHRUB ажыццяўляць 93 абменных пунктаў.\nПерайсці да абмену ў зацікавіў абменным пункце можна націснуўшы на кнопку са стрэлкамі. Памятаеце пра тое што не ўсе абменныя пункты мяняюць USDT на CASH RUBу аўтаматычным рэжыме. Пункты абменьваюць валюту ў «ручным» рэжыме звычайна не вырабляюць аперацыі абмену ноччу, у выхадныя і святочныя дні.\nІншыя варыянты купіць Наяўнымі RUB і прадаць USDT\nRUB Наяўнымі на Прывязь даляраў ЗША\nКурс USDT на Наяўнымі RUB\nАбмяняць Прывязь даляраў ЗША на Наяўнымі Расійскі Рубель\nchangemoney24.ru USDT1 ₽64.82000000 ₽1,520,529\nbyware.net USDT1 ₽64.56030000 ₽6,330,334\n1-online.ru USDT1 ₽64.25800000 ₽184,255,418\nnewline.online USDT1 ₽64.18700000 ₽19,696,953


Памяць 3 мая\nСвяты мучанік Гаўрыіл Беластоцкі, сын набожных земляробаў Пятра і Анастасіі Гоўдзеляў, нарадзіўся 22 сакавіка 1684 года ў вёсцы Звяркі каля Заблудава. Хрысцілі дзіця ў храме Свята-Успенскага Заблудаўскага манастыра, аднаго з тых нямногіх, якія захоўвалі вернасць Праваслаўю ў XVII стагоддзі. Шасцігадоваму Гаўрыілу былі ўласцівыя незвычайныя ў яго ўзросце якасці душы: паслухмянасць, пакорлівасць, удумлівасць, схільнасць да малітвы і адзіноты.\nПамяць 27 красавіка і 26 ліпеня\nПадзеі, звязаныя з жыццём і пакутніцкім спачынам святых мучанікаў Антонія, Іаана і Яўстафія, адбыліся ў Вільні ў XIV стагоддзі пры вялікім князю Альгерду (1296—1377). Жыціе не паведамляе звестак пра паходжанне, выхаванне і гады ранняй маладосці святых братоў. Але можна выказаць здагадку, што паходзілі яны з баяраў — ваенна-служылых людзей, якія ў Вялікім княстве Літоўскім належалі да вышэйшага стану. Жыціе апавядае, што да святога хрышчэння родныя браты Антоній і Іаан служылі пры двары князя Альгерда, насілі славянскія імёны Няжыла і Кумец і былі язычнікамі-вогнепаклоннікамі. Абодва браты звярнуліся да веры праз зносіны з прасвітарам Нестарам, духаўніком жонкі Альгерда — княгіні Марыі. Пасля хрышчэння старэйшы брат Кумец прыняў хрысціянскае імя Іаан, а Няжыла — імя Антоній. Продолжить чтение →\nПамяць 20 красавіка\nНарадзіўся будучы свяціцель 17 красавіка 1785 года ў сяле Гарадковічы Разанскай губерні ў сям’і панамара, пазней свяшчэнніка гэтага сяла. У дзяцінстве хлопчык не адрозніваўся моцным здароўем і часта хварэў. Аднак ён меў цвёрдую волю і характар, якія спалучаліся з дабратой, міласэрнасцю, працавітасцю і тонкай назіральнасцю. Продолжить чтение →\nПамяць 8 красавіка\nСвяты вызнаўца Уладзімір Елянеўскі нарадзіўся ў 1874 годзе ў сям’і протаіерэя на Віцебшчыне. Пасля заканчэння Віцебскай духоўнай семінарыі, некаторы час працаваў у духоўным ведамстве. У 1904 годзе закончыў юрыдычны факультэт Імператарскага Юр’еўскага універсітэта (сучасны Тарту, Эстонія). Працаваў судовым следчым Віцебскага акружнога суда. Адначасова актыўна удзельнічаў у жыцці Царквы, пакладаючы свае прафесійныя веды на карысць Праваслаўя. В 1918 годзе быў абраны ад міранаў у склад Епархіяльнага савета Полацка-Віцебскай епархіі. У час канфіскацыі царкоўных каштоўнасцяў Уладзімір Елянеўскі адкрыта выступаў супраць рабавання цэркваў багаборчай уладай. У 1922 годзе яго арыштавалі і прысудзілі да пазбаўлення волі са строгай ізаляцыяй на адзін год і наступнай забаронай працаваць следчым на працягу трох гадоў. У камеры яго памясцілі разам з нядаўнімі падследчымі па крымінальных справах, што толькі павялічыла яго пакуты.


«Мы былі патрыётамі». Успаміны гродзенца, які прымаў удзел у абароне Гродна 1939 года - Hrodna.life\n92-гадовы Стэфан Хоцей сёння жыве недалёка ад польскай Саколкі, 40 кіламетраў ад Гродна, дзе ён нарадзіўся. Усё жыццё гродзенец марыў вярнуцца на радзіму, але зрабіць гэта не мог па некалькіх прычынах. Па-першае, ён удзельнічаў у абароне Гродна ад савецкіх войскаў у верасні 1939 года, а па-другое вяртацца не было куды — у сямейным доме жылі іншыя людзі.\nУспамінамі з жыцця ў Гродне Стэфан падзяліўся з Hrodna.life.\nCтэфан Віктаравіч Хоцей нарадзіўся ў Гродне на вуліцы Маставой у 1927 годзе. Каталік. Пражыў у родным горадзе да 1939 года, а пасля з бацькамі вымушаны быў пераехаць у вёску. Жыць у Гродна так і не вярнуўся.\n«Я гродзенскі, але бацькі мае былі прыезджымі. Першы час наша сям’я жыла над Нёманам на вуліцы Маставой, там я і нарадзіўся. Мама працавала на тытунёвай фабрыцы і глядзела, каб працоўныя не выносілі папяросы. Бацька ж спачатку працаваў на яўрэйскім тартаку (завод па перапрацоўцы дрэва — рэд.).\nПобач з намі жыў дэпутат па прозвішчы Красінскі, ён мяне яшчэ хрысціў у Францішканскім касцёле. Гэты паважаны чалавек аднойчы запрасіў майго бацьку ў праўладную партыю OZN («Лагер нацыянальнага аб’яднання»). А праз некаторы час бацька наогул стаў сакратаром гэтай партыі ў Гродне. Добра зарабляў і спачатку мы пераехалі на вуліцу Златарскую (суч. Урыцкага), а пасля купілі камяніцу на рагу вуліц Вітальдовай (суч. Сацыялістычная) і Брыгіцкай (суч. Карла Маркса).\nВучыўся я спачатку ў школе каля заапарка, як ісці на чыгуначную станцыю. А ў 5 клас пайшоў у школу імя Адама Міцкевіча. У мяне таксама былі дзве старэйшыя сястры, адна з іх вучылася ў гімназіі".\nНа здымках сям’я Хоцей, 1920-я гг.\nДобрае жыццё ў Гродне\nПа ўспамінах Стэфана, яго бацька ў 1930-я гады атрымліваў у Гродне каля 1000 злотых. Яго сям’я, акрамя ўласнага дома ў горадзе, пабудавала добрую дачу ў вёсцы, а таксама мела агароды і вырошчвала гародніну.\n«Вельмі добра ў Гродне нам жылося. Я памятаю, як хадзіў у заапарк, гарадскі парк, музеі і кіно. У нас тады ў Гродне было 5 кінатэатраў, як цяпер памятаю: «Геліёс» на Брыгіцкай, «Апола» на Дамініканскай (суч. Савецкая), на Паштовай (суч. Сацыялістычная) «Пан», на Гараднічанскай «Малы люкс», а на Ажэшкі «Уцеха». Я хадзіў туды глядзець фільмы, калі хацеў, бо быў у класе скарбнікам, і ў нас былі спецыяльныя пасведчанні. Школьнікі хадзілі па горадзе ў сваіх мундзірыках з рыскамі. Ва ўсіх школ рознага колеру. Мая «Міцкевічувна» — жоўтага, «Баторувка» — чырвонага і г. д.\nУ нас у доме была служанка, яна насіла кнігі мае ў школу. Не тое каб мне было цяжка, проста я быў хуліганістым і мама яе адпраўляла са мной, каб б я нікуды не ўцёк. А мы з хлопцамі маглі.\nЖыццё ў Гродне да вайны была цікавае і насычанае. Пры жаданні я мог з сябрам пайсці на Нёман і пакатацца на каяках, а зімой на каньках на лёдзе каля дома. Побач быў яўрэйскі спартыўны клуб «Макабі».\nСтэфан з маці і сёстрамі, 1930-я гг.\nНаша сям’я жыла добра і таму мы многае сабе дазвалялі. Я часта з бацькам хадзіў у рэстаран на абеды да пана Заянчкоўскага, ён знаходзіўся пры плошчы Баторыя (суч. Савецкая плошча). На Дамінканскай былі часта ў кавярнях і цукернях.\nМой тата любіў вельмі піва гродзенскае, памятаю, як ляжаў на ложку і піў. А ў нас жа ў Гродне піўзавод быў. І там рабілі такое піва «Хорацы Хэлер», любімае ў бацькі.\nПамятаю, на Гувера (суч. Тэльмана) быў рэстаран афіцэрскі і там недзе ў 8 раніцы мы ішлі ў школу, а афіцэры яшчэ пілі, а побач з будынкам стаялі курвы (прастытуткі - рэд.), нават бывала біліся паміж сабой за кліента. Казалі, што некаторыя з іх нават мелі нейкія дакументы на працу".\nУ 8 гадоў Стэфан стаў як сведкам, так і ўдзельнікам вялікага яўрэйскага пагрому ў Гродне. Ён заходзіў у яўрэйскія крамы і выкідваў тавар на вуліцу, а нешта браў сабе.\n«Тады ў горадзе пражывала шмат яўрэяў, можа нават больш чым палякаў. Цэнтр дакладна яўрэйскі быў. Самы вялікі пагром на жыдоў адбыўся недзе ў 1935 годзе, калі ў Гродне нейкі яўрэй забіў прыезджага марака. Дзесьці на танцах марак прыгледзеў сабе яўрэйскую дзяўчыну і пайшоў з ёй, а яго дагнаў нейкі хлопец у браме і даў у плечы. Забіў.\nЯк хавалі гэтага паляка, ксёндз выступіў з патрыятычнай прамовай. І пасля пахавання ўсе пайшлі на жыдоў. Тры дні маладыя хлопцы 18−20 гадоў хадзілі з палкамі і білі яўрэйскія вітрыны, а мы — дзеці хадзілі за імі. Казалі нам усё з крамаў выкідаць на вуліцу. Памятаю, на плошчы Баторыя быў добры магазін з роварамі, радыё, музычнымі інструментамі, то мы ўсё выкідалі. Крычалі тады: «Бі жыда», а на кожным куце пісалі «Не купляй у жыда». У цэнтры стаяла паліцыя і салдаты, але ніхто не спрабаваў спыніць пагром. Была поўная свабода. Хто хацеў, той мог выносіць усё што заўгодна з яўрэйскіх крамаў. Адзінае, што я ўзяў, дык гэта цукеркі ў шклянай банцы. Дадому не панёс, схаваў каля дрэва. Баяўся, што мама пазнае, а так мяне ніхто не пускаў на гэтыя пагромы, я збегаў. На трэці дзень пагромы ў Гродне спыніліся, людзі супакоіліся.\nПашкоджаныя вокны яўрэйскіх крамаў пасля пагромаў.\nЛя пашкоджанай крамы ў цэнтры Гродна.\nЯ б не сказаў, што палякі дрэнна ставіліся да яўрэяў ў Гродне, усе жылі разам у адным горадзе. Але часам былі моманты на мяжы, з-за гэтага і адбываліся нейкія канфлікты. Была ў мяне яўрэйская суседка, Аняй клікалі. Малодшая за мяне, але яна мне падабалася — такая чорная, прыгожая. Вазіў яе на ровары, да лесу нават даязджалі. Не было ў нас праблем, што я — паляк, а яна — яўрэйка. Мы сябравалі і падабаліся адзін аднаму. Толькі пры немцах усё змянілася. Калі я прыехаў у горад, то бачыў яе. Яна ішла па дарозе і плакала, у той момант калі я ішоў як чалавек па тратуары. Пасля яе забралі ў гета і ўсё. Больш мы ніколі не бачыліся".\nУ верасні 1939 года добрае жыццё сям'і Хоцей у Гродне скончылася. Пачалася Другая сусветная вайна, кіраўнік сямейства пайшоў ваяваць супраць немцаў. А ў Гродна тым часам увайшлі савецкія войскі, якія папросту маглі вывезці Стэфана, яго маці і сясцёр у Сібір або расстраляць, але гэта не адбылося.\n«Бацьку забралі ў польскую армію яшчэ да пачатку Другой сусветнай. Тое што немец будзе нападаць на Польшчу, мы ведалі, але ўсе казалі, што наша краіна моцная і зможа даць адпор ворагу. Войска было шмат, асабліва ў Гродне. Але немцы ў першы дзень вайны зрабілі налёты самалётамі. Даляцелі яны і да нашага горада, скінулі бомбы на масты і на склад пораху ў лесе. Але ў горад яны так і не ўвайшлі. А тое, што ў Гродна прыйдуць саветы, то мы нават і паняцця не мелі. Гэта цяпер ёсць тэлевізар і радыё, і інфармацыя імгненна перадаецца. А тады ніхто нічога не ведаў. Толькі камуністы і яўрэі рыхтаваліся да прыходу саветаў. Апраналі чырвоныя павязкі, стваралі сваю міліцыю і паказвалі як праехаць. Казалі, што на іншай частцы берага Нёмана, каля тытунёвай фабрыкі, яны нават паставілі прывітальную браму саветам.\nСавецкія танкі на подступах да Гродна, 1939 г. Ілюстрацыя ў савецкай газеце.\nКалі некаторыя яўрэі пачалі сустракать рускіх, то палякі - патрыёты пачалі рыхтавацца да абароны горада. Разам з рэшткамі войскаў на вуліцах горада з’явіліся і маладыя студэнты, харцэры.\n«Мае старэйшыя сёстры пайшлі да абароны, вось яны і мяне прыцягнулі. Мы былі патрыётамі і гатовыя былі жыццё аддаць за Польшчу. Абарона ў Гродне была ў некалькіх месцах. Калі ў горад ўвайшлі рускія, я быў на Ажэшкі, недалёка ад школы, дзе вучылася адна з сясцёр. Там у іх было некалькі стрэльбаў і іншая зброя, таксама яны налівалі бензін у бутэлькі і рыхтаваліся чакаць танкі. Мы стаялі пад мостам. У нас было некалькі бутэлек з запальнай сумессю. Калі першы танк пачаў ехаць, мы выбеглі і пачалі кідаць у яго гэтыя бутэлькі. Падпалілі адзін. Са мной тады былі сябры, сярод іх і Рышард Нойман — пратэстант, сын камісара паліцыі. Так яго на месцы забілі салдаты з другога танка, яны стралялі з кулямётаў. Потым магчыма і праехалі па ім. А я быў паранены ў руку, пашанцавала, што нават у жывых застаўся. У мяне была шапка прастрэленая і адзенне. З другім хлопцам мы ўцяклі з вуліцы і здолелі схавацца.\nСпачатку боль ад ранення я не адчуваў, толькі потым убачыў што здарылася. Мяне падхапіла сястра і яшчэ нейкі хлопец і павялі да доктара. Наклалі мне гіпс і пасля гэтага я больш нікуды не выходзіў з хаты".\n«Усе мы баяліся»\nСтэфан кажа, што пасля абароны горада ён не выходзіў на вуліцу, бо людзі маглі пазнаць яго, а пасля выдаць савецкім салдатам.\n«Страшна было, калі б які-небудзь яўрэй даведаўся, што я ўдзельнічаў у абароне, то здаў бы мяне хутка. Але нам пашанцавала, нашу сям’ю ніхто не выдаў. Дзесьці два тыдні мы яшчэ пажылі на Брыгіцкай і з’ехалі. Не было што есці нават, крамы зачыненыя. Сапраўдны голад быў і тады мама прыняла рашэнне пакінуць Гродна. Яна на цягніку даехала да Саколкі і звярнулася па дапамогу да дзядулі. Праз некаторы час ён з фурманкай прыехаў у Гродна і забраў нас у вёску Паганіца. Так я пакінуў родны горад. Усе рэчы забраць не паспелі, але і ў вёсцы быў нядрэнны дом з усім выгодамі.\nБацька вярнуўся ў Гродна яшчэ пад канец 1939 году. Ён быў два месяцы ў саветаў у палоне, але яго адпусцілі, бо добра казаў на рускай мове. Ён прыехаў да нас у вёску і хаваўся там, баяўся што па яго зноў прыйдуць. Усе мы баяліся".\nУ Гродна вярнуўся толькі пры немцах\nУ 1940 годдзе гродзенец ужо пайшоў вучыцца ў вясковую школу, вувучаў там рускую і нямецкую мовы. А вярнуўся ў родны горад Стэфан толькі падчас нямецкай акупацыі.\n«Вёска знаходзілася не так ужо і далёка ад Гродна, але там было бяспечна. Увосень 1941 года ў вёсцы быў пажар і я выратаваў маленькае дзіця з палаючай хаты. Сам пацярпеў, з апёкамі быў. Два месяцы ляжаў і нічога не бачыў. Скура злазіла, прыходзіла сястра і даглядала мяне. Пасля мы прынялі рашэнне з бацькам паехаць у Гродна. Як прыехалі, то пайшлі на Замкавую да знаёмага яўрэйскага лекара. Гета яшчэ тады не было. Прыйшлі да яго, а ён як за галаву ўзяўся і кажа: „Гэта добра, што вы да мяне гэтага хлопца прывезлі“. За сеанс яўрэй браў 2−3 маркі. Бацька сам паехаў у вёску, а мяне пакінуў у Гродне ў сямейным доме, тады там жыў вартаўнік. Мне трэба было каля дзесяці разоў наведаць гэтага яўрэйскага лекара. Пакуль быў у Гродне, то сустракаўся са знаёмымі. Так адзін з іх мне сказаў: „Ты што дурань, навошта платна да жыда ходзіш лячыцца. Немцы адчынілі на Маставой бальніцу“. На наступны дзень я пайшоў туды. Прыняў мяне доктар у вайсковай вопратцы і белым халаце. Паглядзеў мае раны, нешта зрабіў і заклеіў. Мне нават балюча не было і ён грошай не запатрабаваў. Бясплатна лячылі, а да яўрэя я ўжо не пайшоў. Пасля некалькіх працэдур я пакінуў Гродна і на веласіпедзе паехаў у вёску. Жыць у Гродна з тых часоў я больш і не вярнуўся. Жылі на вёсцы, на сваёй зямлі. Страх не дазваляў вярнуцца ў родны горад».\nСтэфан Хоцей, 2019 г.\n«Калі б адкрылі мяжу на каленях прыпоўз бы»\nЗ 1941 года Стэфан быў толькі аднойчы ў Гродне, у савецкія гады па запрашэнні знаёмых. Зараз жа ён гатовы вярнуцца ў гэты горад.\n«Саветы спачатку ў Гродне шукалі інтэлігенцыю, а пасля і немцы. Вывозілі і расстрэльвалі такіх людзей. Можа нас і ўратавала, што мы з’ехалі з Гродна. Вярнуўся я ў родны горад толькі ў 1984 годзе, разам з жонкай прыязджалі.\nЯшчэ да паездкі мне часта па начах снілася, як я іду па нейкім касцёле і націскаю на педаль аргана і дзьмуць мяхі ад яго. Але я не разумеў, дзе гэта. А як зайшоў у Францішканскі касцёл і падняўся наверх, зразумеў, што менавіта гэтае месца мне сніцца. Там дзе мяне хрысцілі. Уяўляеце, цэлае жыццё адзін і той жа сон, і гэта быў гродзенскі касцёл. І гэта з дзіцячых гадоў…\nУ той час наш дом на Брыгіцкай яшчэ стаяў, але там жылі вайскоўцы. Я сёння сумую па Гродна, калі б адкрылі мяжу на каленях прыпоўз бы. Больш за ўсё сумую па Нёмане, нават па ўсім. Гэта мой родны горад, я б нават хацеў у ім памерці".\n« «Пачалі на вуліцы пазнаваць». Аксана Якуцэвіч пра перамогу на конкурсе прыгажосці, інклюзіўнасць і догляд за сабой


У Здароўе і Фітнэс фактары, якія ўдзельнічаюць у байдарках\nПрактычна любы працаздольны чалавек ва ўзросце ад 3 да 83 можа прыняць удзел у радасцях каяках . Аднак, як вы лічыце каяках спортам або дзейнасці, марудлівы намаганні або актыўны прыгода, і на якім бы ўзроўні вы ўдзельнічаць у ёй, веславання на байдарках мяркуе некаторую форму прыдатнасці. Таму вельмі важна, каб ваша дабрабыт, каб быць добра адукаваным пра фактары здароўя і бяспекі, уласцівых спорце каяках. Вось некаторыя асновы ў дачыненні да каяках прыдатнасці для разгляду.\nКаякинг Забяспечвае выдатнае практыкаванне і здаровы лад жыцця\nСярод іншых пераваг, каякинг сапраўды дадае да здаровага ладу жыцця. Нават калі вы не каяк для гэтага перавагі, ён проста прыходзіць з тэрыторыі. Знаходзячыся на вадзе, на свежым паветры звычайна на працягу некалькіх гадзін за раз гэта проста выдатна. Але, як і з любой фізічнай актыўнасцю, правільная тэхніка і форма павінна выконвацца. Больш падрабязна »\nКаякинг Працуе Цягліцы ва ўсім целе\nКалі вы шукаеце практыкаванні, якія каякинг прадастаўляе ці вы так жа, як свабода, што яно дае, хутчэй за ўсё, вы ўсё яшчэ аказвалі сваё цела ў той час як веславанне, адчуваў зношаныя, і нават боль. Гэта адбываецца таму, што каякинг працуе ўсё цела, а не толькі рукі. Гэта ваша кручэнне тулава , што гоніць вашыя ўдары . Вашыя сцягна і ногі дапамагаюць нятлусты, балансу, і нават накіроўваць байдарку. І, вядома, вашы рукі і плечы перадаць уладу ад вашага кручэння тулава з лапаткай праз этапы ходу каяках. Ты цэлыя цела ў дзеянні! Ваша цела мае патэнцыял, каб быць боль, перагружаны працай, і нават паранены. Больш падрабязна »\nРасцяжэнне Саветы для байдарачнікаў\nНовай Зеландыі Стывен Фергюсон падымае K-1 каяк з вады з лёгкасцю на 15 сакавіка 2008 года Алімпійскі човен / каяк каманды выпрабаванняў. © Сандра Mu / Getty Images\nТакім чынам, улічваючы, што каякинг фізічная актыўнасць, якая працуе ўсё цела, ёсць пэўныя меры засцярогі, якія варта распачаць. Адным з такіх крокаў, каб зрабіць, каб забяспечыць належнае функцыянаванне вашага цела расцяжэння. Расцяжэнне забяспечваюць дыяпазон рухаў, гнуткасці і мышачнай гатоўнасці , якія з'яўляюцца неабходнымі для эфектыўнасці веславання і бяспекі.\nАдрэзкі для каякеров\nColdwater Creek каяк. Фота © Джордж Е. Sayour\nТакім чынам, калі вы які-небудзь тып спартсмена вам не трэба, каб пераканацца, як да добрых якасцяў расцяжэння. Пытанне застаецца, аднак, як і ў лепшыя ўчасткі для спорту каяках. Ну, як каякинг працуе ўсё цела, на самай справе вы павінны прыняць падыход з галавы да пят. Пачніце з шыі і рухайцеся ўніз вашага цела, звяртаючы асаблівую ўвагу на тыя вобласці, якія вы ведаеце, патрабуюць трохі больш увагі, улічваючы вашыя ўласныя фізічныя патрэбы і стыль каяках.\nПравільнае Каякинг Тэхніка\nКалі ўсё сказана і зроблена. Пасля таго, як вы прызналі, што, так, каякинг добрае практыкаванне, і, так, вы ведаеце, што вам трэба расцягнуць. У канцы дня вы павінны выкарыстоўваць правільную тэхніку каяках . Расцяжэнне можа толькі зрабіць так шмат. Астатняе залежыць ад метаду, які выкарыстоўваецца для манеўравання байдаркі. Гэта тычыцца выпадковага вясляра да вызначанага канкурэнту. Правільная тэхніка будзе працаваць правільна мышцы, захаваць свае суставы і мышцы, паменшыць траўмы і балючыя адчуванні, і проста зрабіць спорт байдаркі ў цэлым значна больш задавальнення. Больш падрабязна »\nЯкое абсталяванне трэба пачаць Каякинг?\nАнглійская Learner Тыпы Quiz\nШэкспіраўскія Dark Lady Санеты\nВенера Скарпіён Каханне Сумяшчальнасць\nФранцузскія Выразы Quelque\nЭрыка Фрыдмана Top 10 Юрый Manga\nЦі з'яўляецца гэта Назоўнік мужчынскага або жаночага?\nХрысціянская музыка для дзяцей\nФігурнае катанне Скача Кожны фігурыст павінен ведаць\nStanford GSB Праграма і Тыя, хто паступае\nFunniest Жарты гэтыя 30 ROFL Стывен Райт Ёсць Вар'яцка смешны\nЯк Схема анказахворванняў


Ці магчымая паэзія пасьля Дэбальцава\n17 сакавік 2015, 13:06\n«Ці магчымая паэзія пасьля Дэбальцава?» Кардонная, патасная фраза, але менавіта яна лезла мне ў галаву на нядаўнім фэсьце памяці Міхася Стральцова.\nЯ сядзеў і ўглядаўся ў засяроджаны твар Сяргея Жадана. Усе нешта гаварылі, чыталася паэзія – мэтафізычная і ня вельмі. Гучаў сьмех; чуліся воплескі; а чалавек стаяў, абапершыся на край стала, нібы іншаплянэтны госьць, які слаба разумее, што адбываецца, і таму ўсё прымае на веру.\nПотым чытаў ён сам, новае – вершы пра вайну, што «никто не придет назад», пра каханьне, сьмерць і «як нам усім не пашанцавала».\nНібыта ўсе мы чыталі адныя і тыя ж навіны. Але гэта гучала як адкрыцьцё, і чуваць было кожнае ціхае слова ў перапоўненай залі. Жадан прамаўляў свае вершы спакойна, нібы наагул адсутнічаў у залі: перанёсься на поле баявых дзеяньняў, сядзіць каля вогнішча ў кампаніі салдата ўкраінскай арміі, які распавядае яму сваю гісторыю і агучвае свае прагнозы на вынік вайны. І мне падумалася, што справа не ў навінах, бо той «від інфармацыі», які ўсе слухачы на тым фэсьце атрымалі, мог здабыць толькі паэт – без кампутара і мабільніка, а нейкім пячорным яшчэ спосабам; літаральна церучы дрэвам аб дрэва альбо высякаючы крэменем.\nСёрэн Кіркегар разважаў: «Кім ёсьць паэт? Нешчасьлівец, які таеміць у душы цяжкія пакуты, але валодае вуснамі, адкуль уздыхі і стогны гучаць прыўкраснай музыкай. Яго доля падобная да наканаваньня тых няшчасных, каго спальвалі жыўцом на павольным агні ў медным быку Фаларыса: іх лямант, дайшоўшы да тырана, не бянтэжыў таго, але гучаў для яго салодкай музыкай. І людзі, таўхаючыся вакол паэта, кажуць яму: сьпявай, сьпявай яшчэ! Інакш кажучы: няхай душу тваю разьдзіраюць новыя пакуты, але вусны твае няхай застаюцца ранейшымі: лямант адно напалохаў бы нас, а музыка натхняе. І крытыкі, далучаючыся да іх, гавораць: гэта слушна, так і павінна быць паводле законаў эстэтыкі».\nЯ ня ведаю, што адчуваюць людзі з усходу Ўкраіны, дзе Жадан нарадзіўся, вырас і дзе цяпер часта выступае, езьдзячы па шпіталях і маленькіх пасёлках, чые назвы ўсе павывучвалі ўжо за апошні год. Але, думаю, такая паэзія тым людзям патрэбная. І мне пры гэтым успамінаецца не мэталічны бык цара Фаларыс, а іншы міталягічны вобраз – флейта, адкінутая мудрай Афінай і знойдзеная сатырам; флейта, якая прынесла пагарджанаму Марсію перамогу над богам Апалёнам; тое, што было забыта рацыяналістамі, але ўрэшце аказалася найважнейшым.


Кактэйлі Ром Кактэйлі Gin Кактэйлі Тэкіла Кактэйлі Гарэлка Кактэйлі\nЭлектрычны замарожаны чай з'яўляецца просты варыяцыяй на папулярным Лонг-Айлэнд . Гэта надзвычайны і асвяжальны напой з прыемным, простым паваротам. Гэта фантастычнае дадатак да любой партыі, і большасць з нас можа прызнаць, што ёсць нешта асаблівае бліскучы сіні кактэйль.\nКалі вы хочаце, каб перайсці ад Лонг-Айленда да электрычнага халоднага гарбаты, вам прыйдзецца зрабіць два простых змяненняў. Першы заключаецца ў замене трыпл сек з «электрызацыі» адценне блакітнага Кюрасао. Абодва аранжавыя лікёры, так што толькі змены колеру. Змяненне густу на самай справе адбываецца, калі кола выгружаная з больш лёгкім цытрынава-вапнавай содай.\nГэты напой таксама часам называюць халодны чай Маямі-Біч. Гэта не варта блытаць з Маямі халодны чай , які не сіні і асаблівасці журавін.\nПабудаваць гарэлку, лёгкі ром, тэкіла, джын, сіні Кюрасао, кісла сумесь і цытрынава-вапнавай соды ў шклянцы Колінз .\nДобра змяшаць . Дадаць лёд, калі гэта неабходна.\nНаліце лікёр (але Трымаючы Good Stuff)\nЯк і любы з замарожанага гарбаты змешваюць напоі, там сапраўды няма неабходнасці уліць свой лепшы лікёр. Напой рэцэпты , як гэта ёсць выключэнне з «верхняй паліцы лепш» правіла бара.\nТам так шмат адбываецца ў электрычным замарожаны чай, што сумесь у цэлым будзе маскіраваць любыя менш чым пажадана аспекты лікёраў наліць.\nГэта ідэальнае месца для "добра" гарэлкі, джыну, тэкілы і рому . Тым ня менш, ёсць добрыя і недарагія брэнды даступныя, якія ідэальна падыходзяць для напояў , як гэта.\nСправа ў тым, што гэта напой, дзе вы можаце зэканоміць грашовыя сродкі. Нават калі вы будзеце мець патрэбу ў пяці бутэлек спіртных напояў, ён на самай справе трапляе ў катэгорыю «танных» кактэйляў , калі ламаюцца кошт кожнай кладкай.\nНаколькі моцная Electric Iced Tea?\nУ той час як гэта можа выглядаць, як моцны напой, як вы льяце не адзін ці два, але пяць розных лікёраў ў электрычны халодны чай, гэта не самы моцны напой у бары. Агульная колькасць лікёру дадае да ўсяго 2 1/2 унцый. Алкаголь робіць складае большасць напою, але і ўстанаўлівае рэальнасць у пры запуску нумары.\nЗ 80-стойкіх духамі і 30-стойкім Кюрасо, сярэдні электрычны халодны чай важыць каля 21 працэнтаў спірту па аб'ёме (42 доказы) . Гэта значыць прыкладна з 1-унцыі соды і напой можа быць яшчэ больш мяккім, калі больш соды дадаецца.\nКаб змясціць гэта лік у перспектыве, гэты напой мацней , чым ром і кока - кола , але значна слабей , чым у Манхэтэне .\nКурыная міс Bettie і пельмені\nПросты французскі Тост Палачкі Рэцэпт\nУсяго пшаніцы Vs. белая мука


The Guardian назвала самыя чаканыя фільмы 2019 года - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nThe Guardian назвала самыя чаканыя фільмы 2019 года\nГэтыя фільмы парадуюць кінаманаў.\nНа парозе ўжо Новы год, і многія выданні падводзяць вынікі адыходнага года. А вось брытанская газета The Guardian назвала самыя чаканыя фільмы 2019 года.\nНа першым месцы апынулася камедыя "Прагнасць" (Greed) ад брытанскага рэжысёра Майкла Уінтэрботама, піша segodnya.ua.\nКарціна апавядзе пра раздробнага магната, які надумаў зладзіць маштабную вечарыну ў Грэцыі ў гонар свайго 60-годдзя. Галоўныя ролі выканалі Стыў Куган, Айла Фішэр і Дэвід Мітчэл.\nАдзначаецца, што любое падабенства падзей фільма з біяграфіяй скандальнага ўладальніка сеткі крамаў Topshop Філіпа Грына цалкам выпадковае.\nДругі радок заняла драма "Аманіт" ад рэжысёра Фрэнсіса Лі ("Божая зямля"). Фільм апавядзе пра аднаполае каханне паміж дзвюма жанчынамі ў Брытаніі 80-х гадоў. Галоўныя ролі выканалі Кейт Уінслет і Сірша Ронан.\nТрэцяе месца займае карціна "Sorry We Missed You" ад Кена Лоўча ("Я, Дэніэл Блэйк"). Працы рэжысёра вылучаюцца суровым рэалізмам. Стужка закране тэму малога бізнэсу і самазанятасці. У цэнтры сюжэту кіроўца фургона, што змагаецца з карупцыйнай і бюракратычнай сістэмай, каб пракарміць сям'ю пасля фінансавага крызісу ў 2008 годзе.\nЗамыкае пяцёрку самых чаканых карцінаў 2019 года драма з элементамі трылера ад Квенціна Таранціна "Аднойчы ў Галівудзе" з Брэдам Пітам і Ленардам ды Капрыа ў галоўных ролях.\nДалей ідзе фільм "Памяць" ад тайскага рэжысёра Апічатпонга Вірасетакула. Стужка пакажа гісторыю шатландскіх жанчынаў, якія вандруюць па Калумбіі. Галоўную ролю выканае Тыльда Суінтан.\nУ дзясятку таксама ўвайшлі: фільм жахаў "Мы" ад Джордана Піла, "Маленькія жанчыны" Грэты Гервіг, "Ірландзец" Марціна Скарсэзэ, "Сувенір" Джааны Хог і біяграфічны фільм пра заснавальніка Fox News Роджэр Эйлсе.


Опубликовано: 16.11.2018 11:38:24\nХоць фінал дзіцячага “Еўрабачання” і запланаваны на 25 лістапада, святкаваць гэту маштабную падзею пачнём ужо ў панядзелак. Артысты з 20 краін — рэкорд для дзіцячага “Еўрабачання” — пройдуць 19 лістапада па чырвонай дарожцы нацыянальнага выставачнага цэнтра “БелЭкспа”. Вядучымі цырымоніі адкрыцця стануць Дзяніс Дудзінскі і Ганна Квілорыя. Далей юных выканаўцаў чакаюць рэпетыцыі на галоўнай пляцоўцы конкурсу.\nМантаж сцэны “Мінск-Арэны” ўжо завершаны. Маштаб працы ўражвае: 20 фур абсталявання, у тым ліку каля 1000 светлавых прыбораў, дзве сцэны, грынрум, доўгія подыумы, якія цягнуцца ў зал... І ўсё нібы лунае ў зорным небе. Нездарма слоган і лагатып конкурсу гэтага года — “Запальвай!”. Аўтар афармлення — мастак-пастаноўшчык Белтэлерадыёкампаніі Галіна Гоманава. Гэта першы выпадак на дзіцячым “Еўрабачанні”, калі сцэнаграфіяй займаецца спецыяліст з краіны-арганізатара. Звычайна такая справа даручаецца прафесіяналам Еўрапейскага Вяшчальнага Саюза.\nУбачыць, як “Мінск-Арэна” ператварылася са спорткомплексу ў музычную касмічную пляцоўку, і паназіраць за выступленнямі артыстаў можна будзе не толькі ў дзень фіналу — 24 лістапада адбудзецца генеральная рэпетыцыя, якая поўнасцю паўтарае галоўнае шоу.\nА пакуль беларусы рыхтуюцца да дзіцячага “Еўрабачання”, у свеце актыўна абмяркоўваюць правядзенне дарослага конкурсу, які пройдзе ў маі наступнага года ў Тэль-Авіве. Нядаўна на афіцыйным сайце “Еўрабачання” з’явілася інфармацыя, што на 64-ы конкурс прыедуць удзельнікі з 42 краін.


12 люты 2019, 13:20\nСтаўпецкая СШ №2, дзе адбылося падвойнае забойства, 12 лютага\n«Праз мэталядэтэктары кантролю няма»\nВа ўпраўленьні ўнутраных спраў Менскага аблвыканкаму карэспандэнту Свабоды паведамілі, што на ўваходзе ў школы вобласьці не правяраюць, што нясуць вучні.\n«Дзяцей не правяраюць. Калі вы маеце на ўвазе, ці можна, напрыклад, пранесьці нейкі складны нож, то праз мэталядэтэктары такога кантролю няма», — сказаў афіцыйны прадстаўнік УУС Менаблвыканкаму Яўген Сачак.\nПаводле Яўгена Сачака, тым ня менш у школах арганізуецца сыстэма бясьпекі.\n«Сярод гэтага і прапускная сыстэма, усталёўваецца сыстэма відэаназіраньня. У тым ліку забаронены доступ дарослых асобаў, у тым ліку і бацькоў (за выключэньнем малодшых клясаў). Усе астатнія ідуць выключна пад запіс. Гэта характэрныя меры бясьпекі для ўсіх школ», — сказаў прадстаўнік УУС Менаблвыканкаму.\nПракурор Менскай вобласьці Алег Лаўрухін заявіў, што няма патрэбы павялічваць захады бясьпекі ў школах вобласьці, бо «на 100 адсоткаў ніякія тэхнічныя сродкі не дапамогуць».\nПаводле яго, павелічэньне захадаў бясьпекі ў школах запатрабуе значнага павелічэньня фінансавых выдаткаў, што зьяўляецца праблемай.\nПаводле статыстыкі, якой валодаюць у пракуратуры Менскай вобласьці, надзвычайных здарэньняў у школах вобласьці летась не адбывалася. Агульная падлеткавая злачыннасьць, паводле Алега Лаўрухіна, летась зьнізілася, але больш стала цяжкіх злачынстваў, які ўчынілі непаўналетнія жыхары Менскай вобласьці.\n12 лютага заняткі ў стаўпецкай школе №2 аднавілі пасьля двайнога забойства\nУ стаўпецкай школе было відэаназіраньне\nЯкой была сыстэма бясьпекі ў сярэдняй школе № 2 у Стоўпцах, дзе 11 лютага 16-гадовы школьнік з нажом напаў на настаўніцу і вучняў і забіў двух чалавек?\nДырэктарка школы Аксана Лось сказала карэспандэнту Свабоды, што школа абсталяваная сыстэмай відэаназіраньня. Ад іншых падрабязнасьцяў яна адмовілася.\n«Калі можна, гэтыя пытаньні да Сьледчага камітэту», — сказала яна і паклала слухаўку.\nТое ж самае адказала і начальніца галоўнага ўпраўленьня па адукацыі Менскага аблвыканкаму Тацяна Апраніч.\nПракурор Менскай вобласьці Алег Лаўрухін паведаміў, што школа ў Стоўпцах, дзе адбылася трагедыя, добра ахоўвалася.\n«Там было відэаназіраньне, працавала кропка аховы, плот — усё як мае быць. Але ня ў гэтым, магчыма, справа. Перш за ўсё трэба думаць пра выхаваньне».\nАфіцыйны прадстаўнік Сьледчага камітэту Сяргей Кабаковіч сказаў карэспандэнту Свабоды, што «цяпер сьледзтва ва ўсім разьбіраецца».\n«Давайце ня будзем цяпер апэраваць нейкімі ацэначнымі катэгорыямі. А тое што сьледзтва будзе заяўляць, мы зможам казаць цягам дня. Сьледзтва ва ўсім разьбіраецца», — сказаў Кабаковіч.\nСьледчыя і мэдыкі на месцы забойства ў стаўпецкай школе №2, 11 лютага\n«Гэта ж не рэжымны аб’ект, а ўстанова адукацыі»\nНапад вучня на настаўніцу — ня першы выпадак у Беларусі. Вясной 2016 года ў менскай гімназіі № 74 з нажом на настаўніцу рускай мовы і літаратуры Валянціну Губарэвіч напаў дзевяціклясьнік Данат Скакун. Суд пакараў яго 8-гадовым пазбаўленьнем волі.\nПрадстаўніца Мінадукацыі Людміла Высоцкая сказала, што пасьля выпадку з Данатам Скакуном у 2017 годзе «быў распрацаваны і прыняты комплекс мер сумесна з МУС».\n«Былі ўзмоцнены меры бясьпечнага знаходжаньня дзяцей у школах. Мы не кранаем тэхнічных сродкаў, гэта сфэра дзейнасьці МУС. Мы прымалі захады псыхоляга-пэдагагічныя».\nПаводле Высоцкай, дзяцей якія ідуць у школу, не правяралі на наяўнасьць небясьпечных прадметаў.\n«Калі дзіця ідзе на заняткі, то лягічна, у партфэлі ён нясе патрэбнае для навучальнага працэсу. Ніхто не меркаваў, што могуць праносіць нешта непатрэбнае. Будзем цяпер умацоўваць меры бясьпекі. Прааналізуем сытуацыю і прымем меры ва ўсіх установах краіны», — сказала прадстаўніца Мінадукацыі\nТое, што ў некаторых школах усталёўваюць прапускныя турнікеты, паводле Высоцкай, «залежыць ад матэрыяльных магчымасьцяў».\n«Аднак гэта ж не рэжымны аб’ект, а ўстанова адукацыі. Але на ўваходзе заўсёды ёсьць вахцёры, якія пытаюцца, куды хто ідзе з дарослых. Таксама запісваюцца прозьвішчы».


Шушкевіч адмовіўся сустракацца са студэнтамі ЕГУ | Народная Воля\nШушкевіч адмовіўся сустракацца са студэнтамі ЕГУ\nНа сайце беларускага ВНУ ў выгнанні з’явілася інфармацыя, што былы старшыня Вярхоўнага Савета Беларусі XII склікання Станіслаў Шушкевіч адмовіўся ад сустрэчы са студэнтамі, нягледзячы на запрашэнне Студэнцкага прадстаўніцтва ЕГУ.\nДарыюс Удрыс, прарэктар па развіцці і міжнародных адносінах, так патлумачыў сітуацыю: “Шкада, што С.Шушкевіч адмовіўся ад запрашэння (студэнтаў). Нашы студэнты запрасілі Шушкевіча па ўласным жаданні дзеля таго, каб зладзіць канструктыўнае абмеркаванне выказанай раней крытыкі ўніверсітэта і студэнтаў. Грамадзянскі ўдзел і актыўнасць – гэта частка таго, у чым мы імкнемся пераканаць студэнтаў падчас вучобы. Мы шкадуем аб адмове спадара Шушкевіча”.\nСтаніслаў Шушкевіч кажа, што не адмаўляецца ад сустрэчы, але лічыць, што адміністрацыя ВНУ таксама павінна прымаць удзел у запрашэнні:\n— Я ніколі не хавай свайго стаўлення да ЕГУ, — пракаменціраваў “Народнай Волі” сітуацыю Станіслаў Шушкевіч. — І ў інтэрв’ю літоўскаму штодзённіку “Lietuvos rytas”, якое было надрукавана 19 снежня 2011 года, адзначыў, што ЕГУ нельга называць дэмакратычным універсітэтам, таму што рэктар Міхайлаў сядзіць у крэсле рэктара больш нават, чым Лукашэнка на пасадзе прэзідэнта. У еўрапейскіх універсітэтах, дзе шануюцца дэмакратычныя каштоўнасці, такой практыкі няма. Там рэктар абіраецца максімум на два тэрміны. ЕГУ я лічу антыбеларускім універсітэтам, бо студэнты не валодаюць беларускай мовай, а кіраўнік універсітэта размаўляе на розных мовах, акрамя беларускай.\nСтудэнты хацелі абмеркаваць са мною артыкул, я так разумею. Але я знаходжуся ў Мінску, яны – у Вільнюсе. Я прапанаваў ім узгадніць нашу сустрэчу з адміністрацыяй. Яны напісалі, што адміністрацыя не супраць. Але да мяне ніхто з кіраўніцтва ЕГУ не звярнуўся.


Хвастоў адказаў Эўразьвязу\n23 верасень 2011, 11:48\nУлады Беларусі рэкамэндуюць Эўразьвязу ня ўмешвацца ў палітычную барацьбу ў іншых краінах. З такой заявай выступіў 22 верасьня прадстаўнік Беларусі пры аддзяленьні ААН у Жэнэве Міхаіл Хвастоў падчас дэбатаў у рамках 18-й сэсіі Рады па правах чалавека ААН, якая праходзіць з 12 па 30 верасьня, паведамляе БелаПАН.\nПаводле зьвестак прэсавай службы Рады па правах чалавека ААН, Хвастоў падзякаваў краінам, якія падтрымалі Беларусь падчас гэтых дэбатаў. Што да ЭЗ, то, як заявіў прадстаўнік афіцыйнага Менску, «у вольным сьвеце ніхто ня можа загадваць людзям, як яны павінны жыць і куды рухацца».\nХвастоў таксама падкрэсьліў: улады Беларусі будуць дамагацца таго, каб пытаньне аб сытуацыі ў краіне быў зьнятыя з парадку дня Рады ААН па правах чалавека. Паводле яго слоў, незадаволенасьць прэзыдэнцкімі выбарамі ў Беларусі зьяўляецца ўмяшаньнем ва ўнутраныя справы краіны, а абмеркаваньне беларускага пытаньня «паказала усе дэфэкты» Рады па правах чалавека.\nПрадстаўнікі краінаў ЭЗ выказалі сваю занепакоенасьць сытуацыяй з правамі чалавека ў Беларусі і, у прыватнасьці, наяўнасьцю ў краіне палітвязьняў. Акрамя таго, яны выказалі занепакоенасьць сытуацыяй з затрыманьнем праваабаронцы Алеся Бяляцкага.\nПасьля завяршэньня дэбатаў па сытуацыі ў Беларусі Рада па правах чалавека прыступіла да абмеркаваньня сытуацыі з правамі чалавека ў сьвеце.


«Не хачу, каб у Беларусі пачалося тое, што зладзіла «Расейская імперыя» ва Украіне»\nНа радзіме іхным блізкім кажуць, што яны служаць неанацыстам. Адзін з іх стварае ўнікальны танк, а другі – інструктар для маладых байцоў.\nЯны – адныя з дзясяткаў беларускіх добраахвотнікаў, якія сталі на абарону Украіны. На бацькаўшчыне, у Беларусі, іхная дзейнасць разглядаецца як «небяспечная» для стабільнасці ды ўладаў. За апошнія тыдні на іх пачалося паляванне лукашэнкаўскіх спецслужбаў.\n«Не нас трэба баяцца, а тых радыкалаў, якія паехалі ваяваць за ДНР, якія зладзілі тое, што цяпер адбываецца ва Украіне, – адзначыў добраахвотнік з пазыўным Літвін. – Я лічу, што яны могуць зладзіць такое і ў нас у Беларусі. Гэтых людзей трэба лавіць і саджаць у турму. Адна з маіх мэтаў тут – не дапусціць, каб у Беларусі пачалося тое, што зладзіла «Расейская імперыя» ва Украіне».\nСюжэт праграмы «ПраСвет», якая выходзіць на «Белсаце» ў пятніцы а 21:40. У поўным выданні праграмы: ці толькі Пуцін раздае карты ў гульні на Каўказе; чаму ў панамскай афёры не фігуруе прозвішча Лукашэнкі; чаму галандцы паказалі жоўтую картку ўкраінцам ды іншае.\nТэгі: беларусы на Данбасе, вайна на Донбасе


Опубликовано: 28.05.2014 08:54:00\nВёску Чырвоны Бор, што на Дзятлаўшчыне, абступіла з усіх бакоў пушча.\nВёску Чырвоны Бор, што на Дзятлаўшчыне, абступіла з усіх бакоў пушча. Нават сёння хаты ў гэтых мясцінах не сціснуты заасфальтаванымі вуліцамі і шчыльнымі суседскімі агароджамі, а ў даваенныя часы ўвогуле ў гэтай лясістай мясцовасці, дзе ў ліхалецце разгарнулася партызанская барацьба, жыло шмат хутаран. Адзін з хутароў, які належаў Філідовічам, увайшоў у гісторыю. Менавіта тут, у гушчары Ліпічанскай пушчы, Іосіф Юр’евіч Філідовіч паўтарыў подзвіг знакамітага Івана Сусаніна, аб якім ён, звычайны селянін, бадай што і не ведаў. Ліпічанскім Сусаніным назавуць яго пасля пакутніцкай смерці людзі.\nУ лясах партызанскай Ліпічанскай пушчы вайна пакінула адмеціны. У многіх вёсках сёння тут помнікі, манументы з імёнамі загінуўшых. Партызаны бачыліся фашыстам амаль у кожным мясцовым жыхары. Яшчэ жывуць у гэтых вёсачках людзі, у якіх дзяцінства было апалена вайной, якія да глыбокай старасці памятаюць яе жудасны страх. У пушчы, дзе дыслацыравалася Ленінская партызанская брыгада, карнікі пакінулі крывавы след. Усе жыхары партызанскай вёскі Вялікая Воля — 364 чалавекі — расстраляны, у вёсцы Гарадкі забілі 300 мірных жыхароў, загінулі ад іх крывавых рук 142 жыхары Трахімавічаў, 99 — Дубраўкі, пацярпелі ад карнікаў і жыхары іншых вёсак.\nУ снежні 1942 года немцы арганізавалі жорсткую блакаду партызанаў. Самалёты бязлітасна бамбілі партызанскую зону, карнікі прачэсвалі лясы. На хутары, дзе жыў з сям’ёй Іосіф Філідовіч, чуліся выбухі, калі фашысты бамбілі пераправы на Нёмане і Шчары. У пушчы знаходзіўся партызанскі шпіталь. Іосіф Юр’евіч ведаў, як туды трапіць, паколькі быў сувязным Ленінскай брыгады і сам паказаў партызанам востраў сярод непраходнай дрыгвы, дзе можна было схаваць раненых.\n“Моцнае груканне ботаў у дзверы прымусіла здрыгануцца. У чорных бліскучых плашчах, у стальных касках у хату ўварваліся фашысты. Філідовічаў хутар акружылі карнікі. Больш як трыста фашыстаў накіраваліся да бліжэйшых хутароў. Усіх, хто знаходзіўся ў хаце, — пажылога Іосіфа Юр’евіча, нявестку і ўнука — выгналі на двор. Афіцэр загадаў паставіць іх да сценкі. Так і стаялі некалькі хвілін. Было зразумела: нехта выдаў.\n— Выбірай, стары, або ты пакажаш, дзе шпіталь, або ім смерць, — сказаў перакладчык.\nФілідовіч маўчаў. Тады фашысты накіравалі аўтаматы на нявестку і ўнука, які шчыльна прыціснуўся да маці... Хлопчыка білі моцна, затым накінулі пятлю на шыю і, сагнуўшы бярозу, канец вяроўкі прывязалі да верхавіны. Зноў білі. І так некалькі разоў, імітавалі павешанне. І ўсё гэта на вачах у дзеда.\n— Адпусціце іх, — нарэшце ціха сказаў Іосіф Юр’евіч, — яны ж нічога не ведаюць. Я правяду вас у шпіталь.\nАкінуўшы развітальным позіркам хату, ён адправіўся разам з атрадам карнікаў, каля трох соцень чалавек, у пушчанскі лес”. Так з успамінаў унука Фёдара будуць потым адлюстраваны тыя трагічныя падзеі.\nТолькі аднаму пушчанскаму хутараніну тады было вядома, што пасля блукання па гушчары ён павядзе фашыстаў у непраходную багну. У дрыгву праваліліся коні і падводы з мінамётамі, не выбраліся і ворагі. А вясной 1943 года цела сувязнога Філідовіча знайшлі партызаны. Яно ляжала за дзесяць кіламетраў ад шпіталя — у супрацьлеглым баку. У патыліцы — дзве кулявыя раны...\nПамяць у вёсцы жывая\nУ пушчанскіх лясах род Філідовічаў жыў спакон вякоў. Зараз у вёсцы Чырвоны Бор засталася толькі адна жанчына з той сям’і — Яўгена Філідовіч. Звілі ў розных месцах ужо свае гнёзды шматлікія праўнукі Іосіфа Юр’евіча.\n— Аб Філідовічах людзі заўсёды адзываліся як аб працавітых людзях. Жылі на хутары, адасоблена, спадзяваліся толькі на свае рукі, трымалі вялікую гаспадарку і радаваліся таму, што дасць пушча, — грыбам, ягадам. Іосіфа Юр’евіча паважалі як мудрага чалавека. Казалі, што яго слова ў сям’і заўжды было законам, — успамінае Яўгена Уладзіміраўна. — На тым радавым хутары, дзе калісьці жыў Іосіф Юр’евіч, мы з мужам Анатолем, які прыходзіўся яму ўнукам, пачыналі нашу сям’ю. Там нарадзіліся дзве з чатырох дачок. Толькі потым у вёсцы набылі сваю хату.\nДарэчы, яна 38 гадоў аддала працы настаўніцы, у тым ліку ў мясцовай школе, а зараз людзі абралі Яўгену Філідовіч старастай вёскі.\n— Сёння ўжо і вёска наша не тая, лічаныя жыхары засталіся. Але, як прынята спакон веку у пушчанскіх жыхароў, жывём адной сям’ёй. Дапамагаем чым можам адзін аднаму, — расказвае жанчына.\nМы ідзём праз невялікую вёсачку, схаваную сярод пушчанскіх лясоў, на месца, якое звязана з імем ліпічанскага Сусаніна.\n— А каб вы пераканаліся, што пучшане людзі дружныя і клапоцяцца пра памяць продкаў, давайце заглянём на могілкі, яны тут, побач, — неспадзявана прапаноўвае Яўгена Уладзіміраўна.\nСапраўды, дзеля таго, каб лепш зразумець жывых, трэба пабачыць, як яны захоўваюць памяць аб памерлых. У Чырвоным Бары ўсе як адна магілкі з любоўю прыбраныя, агароджаныя.\n— Збіраемся два разы ў год вяскоўцы з суседняй Яблынькі і ўсе, хто можа, нягледзячы на ўзрост, штогод прыводзяць гэтае дарагое для кожнага з нас месца ў парадак. А колькі тут стаяла машын у Радаўніцу! Нават здалёк з’язджаліся. Чужыя магілкі мы таксама не мінаем, прыбіраем, калі чыя радня прыехаць не можа. Як стараста вёскі я вельмі ўдзячная нашым людзям, — прызнаецца Яўгена Уладзіміраўна.\nА вось і той самы камень, на якім землякі ўвекавечылі памяць пра ліпічанскага Сусаніна. “Тут на хутары ў Ліпічанскай пушчы нарадзіўся і пражываў Іосіф Юр’евіч Філідовіч, які ў снежні 1942 года паўтарыў подзвіг Івана Сусаніна”, — чытаю надпіс.\n— Вёска наша ажывае летам, калі з’язджаюцца сюды на чыстае паветра ўнукі і праўнукі. І мая сям’я збіраецца. Дзе ж, як не ў роднай пушчы, ім набірацца сілы, — кажа Яўгена Уладзіміраўна.\nА калі вёска жывая, не зарасце сцежка і да гэтага сціплага помніка земляку з мужным сэрцам.


PhD London - PhD праграм у London PhD, London 2018\nPhD London - PhD праграм PhD London, London\nЛондан з'яўляецца ва ўсім свеце месцам для замежных студэнтаў, каб зарабіць сабе аспірантуру градусаў. Лондан з'яўляецца домам для некаторых з самых прэстыжных універсітэтаў у свеце, прапаноўваючы высокую якасць адукацыі з выдатных выкладчыкаў. Кандыдаты пераследваючы свае кандыдат у Лондане могуць скарыстацца велізарным прафесійных сетак, а таксама іншых кандыдатаў з усяго свету, прыносячы унікальныя веды і вопыт для адукацыйнай асяроддзя.\nАтрыманне кандыдат у Лондане дае мноства магчымасцяў ў самых розных пытанняў. Будзь то ў галіне права, бізнесу, інфарматыкі, сацыялогіі, або неўралогія, каб назваць некалькі, Ёсць шмат універсітэтаў, якія прапануюць кандыдат у Лондане. Патрабаванні адрозніваюцца ў залежнасці ад канкрэтнага універсітэта і праграмы, і патэнцыйныя кандыдаты павінны даследаваць аспекты праграмы часу, кошту і ўмоў.\nКандыдат у Лондане прадаставіць кандыдатам дынамічных месца для далейшага адукацыі.Вазьміце праглядаць варыянты ніжэй, і вы можаце выявіць, ступені вы шукаеце з Кандыдат у Лондане!\n34 знойдзеных вынікаў\nУсе (37) PhD (34) DBA (2) Doctor of Education (1)\n34 знойдзеных вынікаў Filter\nАнлайн і ва ўніверсітэце (змяшанае) Дзённае навучанне Вочна-завочна September 2018 Велікабрытанія London\nМэтай праграмы PhD з'яўляецца падрыхтоўка наступнага пакалення вядучых даследчыкаў. PhD праграма незалежнай, самастойнай акадэмічнай даследчай ступені падтрымліваецца камандай супервайзераў, што робіць арыгінальны ўклад у веды напісаны ў апублікаванню дысертацыі. [+]\nPhD праграма незалежнай, самастойнай акадэмічнай даследчай ступені падтрымліваецца камандай супервайзераў, што робіць арыгінальны ўклад у веды напісаны ў апублікаванню дысертацыі. Праграма PhD таксама падтрымлівае развіццё навуковых даследаванняў і агульных навыкаў, каб узброіць вас, каб паспяхова працаваць у якасці прафесійнага даследчыка ў любым становішчы. Галоўнае патрабаванне доктара філасофіі з'яўляецца стварэнне новых ведаў. Будучы даследчыкам азначае распрацоўку новых ідэй і пашырэння разумення шляхам стварэння новых ведаў. ... [-]\nкандыдат бухгалтарскага ўліку і фінансаў\nАнлайн і ва ўніверсітэце (змяшанае) Дзённае навучанне Вочна-завочна Open Enrollment Велікабрытанія London\nМэтай праграмы PhD з'яўляецца падрыхтоўка наступнага пакалення вядучых даследчыкаў.\nPhD праграма незалежнай, самастойнай акадэмічнай даследчай ступені падтрымліваецца камандай супервайзераў, што робіць арыгінальны ўклад у веды напісаны ў апублікаванню дысертацыі. Праграма PhD таксама падтрымлівае развіццё навуковых даследаванняў і агульных навыкаў, каб узброіць вас, каб паспяхова працаваць у якасці прафесійнага даследчыка ў любым становішчы. Галоўнае патрабаванне доктара філасофіі з'яўляецца стварэнне новых ведаў. Будучы даследчыкам азначае распрацоўку новых ідэй і пашырэння разумення шляхам стварэння новых ведаў. Ваша даследаванне непазбежна будзе будаваць у некаторай ступені аб працы і ідэй іншых людзей, але ў аспірантуру вы, як чакаецца, зрабіць арыгінальны ўклад у веды ў сваёй дысцыпліне.... [-]\nКандыдат у галіне дзелавога адміністравання\nКандыдат у адукацыі\nкандыдат інфармацыі і тэхналогіі\nКандыдат у галіне кіравання маркетынгам\nАнлайн і ва ўніверсітэце (змяшанае) Дзённае навучанне Open Enrollment Велікабрытанія London\nдоктарская ў арганізацыйных зменаў (Adoc)\nВа ўніверсітэце Вочна-завочна 4 - 5 гадоў March 2018 Велікабрытанія London\nПраграма бярэ філасофскі падыход, а не прапаноўваць стандартны набор інструментаў. Ён кідае вам выклік, каб вывучыць вашы скрытыя і відавочныя дапушчэння і наступствы гэтых дапушчэнняў для вашай практыкі. [+]\nЯк вы імкнецеся ўнесці унікальны ўклад у наша разуменне арганізацый і абшчын, а таксама дынамікі стабільнасці і змены? Вы вопытны і які думае практык зацікаўлены ў развіцці сябе і сваю практыкі, праз дысцыпліну «дзеянні расследавання»? зацікаўлены ў выкананні вашых даследаванняў у цесным супрацоўніцтве пры падтрымцы супольнасці аднадумцаў-практыкаў Вы?\nКалі так, то Ashridge Доктарская ў арганізацыйных зменаў будзе прадстаўляць цікавасць для Вас. Праз строгі працэс даследаванні, гэтая кваліфікацыя будзе развіваць сваю практыку на больш глыбокім узроўні. Паколькі арганізацыі сутыкаюцца з неабходнасцю рэагаваць на ўсё больш разнастайных і складаных пытанняў, якія практыкуюць павінны распрацаваць новыя спосабы працы са складанымі і нявызначаных сітуацый у пагоні мэтаў і вынікаў, якія важныя для іх.... [-]\nMPhil эканоміка развіцця / PhD\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне Вочна-завочна 4 - 6 гадоў August 2018 Велікабрытанія London + 1 more\nКандыдат эканамічных навук развіцця з'яўляецца даследаванне ступені прапанаванага Дэпартаментам эканомікі, а таксама частка кандыдацкага шляху, «міжнароднага развіцця", у рамках падрыхтоўкі Партнёрства Блумсберы докт. Апошнія формы адзін з нямногіх цэнтраў, прызнаных Эканамічным і сацыяльных даследаванняў Вялікабрытаніі (ESRC), такім чынам, якія атрымліваюць фінансавую падтрымку, і асабліва індывідуальныя гранты, для магістрантаў і аспірантаў. Гэты кандыдат шлях адкрыты для заяўнікаў ці не права на атрыманне, або ў атрыманні, фінансаванне ESRC з ESRC фінансуюцца студэнтаў, як чакаецца, сфармаваць невялікае меншасць у цэлым. Паспяховыя кандыдаты на MPhil / PhD ў галіне эканомікі развіцця, як правіла, маюць ступень добрага магістра ў адпаведнай тэме пры ўваходзе непасрэдна ў / PhD шляху MPhil хоць кожны заяўнік ацэньваецца па сутнасці, уключаючы працу і іншы вопыт. [+]\nMPhil / PhD ў галіне эканомікі развіцця\nПрацягласць: 3 гады поўны працоўны дзень або 6 гадоў няпоўны працоўны дзень\nПатрабаванні да абітурыентаў: Прыём і Дысертацыя патрабаванні. Добрая ступень магістра ў галіне эканомікі, як правіла, патрабуецца для рэгістрацыі на MPhil і PhD навуковых ступеняў. Студэнты, як правіла, зарэгістраваныя на ступень MPhil у першую чаргу. Пасля зацвярджэння Камітэта па наглядзе Ст'юдэнту было атрымана, рэгістрацыя студэнта падвышаная да статусу доктара філасофіі (і задняе лік з пачаткам рэгістрацыі MPhil), як правіла, у канцы першага года навучання. Нармальны перыяд навучання для атрымання ступені кандыдата навук не менш чым за тры гады вочнага навучання. Студэнты калі поўны працоўны дзень або з іншымі значнымі абавязацельствамі, могуць зарэгістравацца на няпоўны працоўны дзень даследаванні, для якіх мінімальны тэрмін рэгістрацыі складае удвая больш, чым вочнага навучання. Кандыдаты павінны прадставіць дысертацыю не больш чым 55000 слоў для MPhil, у той час як для кандыдата максімальная даўжыня складае 100000 слоў.... [-]\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне Вочна-завочна 4 гадоў August 2018 Велікабрытанія London + 1 more\nМы забяспечваем індывідуальны даследчы нагляд у самых разнастайных рэлігійных традыцый і параўнальных і міждысцыплінарных тэм. Наглядныя з'яўляюцца экспертамі ў сваіх галінах і добра знаёмыя з рэлігіямі, культурамі, мовамі, і геаграфічных раёнах, дзе яны спецыялізуюцца. [+]\nДаследаванні вучоных ступеняў у рэлігіі і філасофіі\nДэпартамент SOAS рэлігій і філасофій прапануе яркі, стымулюючы і міждысцыплінарнай асяроддзя. Мы забяспечваем індывідуальны даследчы нагляд у самых разнастайных рэлігійных традыцый і параўнальных і міждысцыплінарных тэм.\nMPhil/PhD Research Degrees in South East Asian Studies\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне Вочна-завочна 3 гадоў August 2018 Велікабрытанія London + 1 more\nКандыдаты на атрыманне паслявузаўскай ступеняў павінны мець добрае валоданне мовай сваёй галіне вывучэння, і звычайна павінны мець добрую першай ступені ў адпаведнай тэме, але студэнты з другога кваліфікацыяй і вопытам могуць таксама мець права, а таксама заяўкі ад студэнтаў сталага ўзросту, асабліва Сардэчна запрашаем. Пры неабходнасці для развіцця іх абранай тэме, як будуць чакаць доктарскіх даследчыкаў або набыць дастатковую веданне галандскага чытання і / або французскай мовах. ... [-]\nMPhil / PhD даследаванні ступені ў паўднёва-азіяцкіх даследаванняў\nSOAS мае міжнародную рэпутацыю за выдатныя дасягненні ў галіне даследаванняў Паўднёвай Азіі, атрыманых ад вядучых сусветных даследаванняў, праведзеных.\nMPhil / PhD даследчыкі паступіла ў аддзяленне атрымаць навукова-даследчую стажыроўку на факультэце ў маштабах усёй першы год даследавання навучальнага семінара і таксама прапануецца прыняць удзел у дысцыпліне канкрэтнага прапанаванага навучання на факультэце Цэнтра па культурным, Літаратурныя і посткаланіяльныя даследаванняў (CCLPS) і навукова-даследчых навыкаў навучанне каардынавацца праз доктарскай школы.... [-]\nКожны студэнт даследаванне таксама мае асацыіраваны кіраўнік, іншы член персаналу з вялікай цікавасцю ў галіне студэнцкай і / або падмосці дысцыпліны. Даследаванне Рэпетытар Дэпартамента курыруе праграму доктара філасофіі і даступны для абмеркавання агульных праблем.\nАкрамя таго, студэнты даследаванні ўкаранёны ў структураванай праграме навучання на працягу першага года, наведваючы курсы, якія датычацца даследаванняў, распрацоўкі тэорыі і метадаў. Акрамя таго, яны могуць наведваць курсы магістра, якія маюць дачыненне да іх даследаванняў. аспірантамі таксама прапануецца прыняць удзел у семінарах аддзела, дзе запрошаныя навукоўцы з іншых устаноў, прэзентацый, і яны маюць доступ да многіх іншых семінараў і лекцый, якія праводзяцца на працягу СОАС. моўнай падрыхтоўкі памяшкання школы таксама даступныя для студэнтаў, каб распрацаваць або ўдасканаліць правядзенне навуковых даследаванняў адпаведных моўных навыкаў. ... [-]\nУсе новыя студэнты MPhil / PhD забяспечваюцца наглядальным камітэтам з трох членаў, які ўключае ў сябе асноўны або першасны супервизора, а другі і трэці кіраўнік. [+]\nДаследаванні вучоных ступеняў у Блізкага і Сярэдняга Усходу\nУсе студэнты зарэгістравацца ў 1 год праграмы ў якасці студэнтаў MPhil.\nУсе новыя студэнты MPhil / PhD забяспечваюцца наглядальным камітэтам з трох членаў, які ўключае ў сябе асноўны або першасны супервизора, а другі і трэці кіраўнік. Падзел ў часе абавязацельствы па нагляднай камісіі з'яўляецца 60:25:15. У першы год студэнты павінны сустрэць свайго галоўнага кіраўніка на кожныя два тыдні на працягу не менш за адну гадзіну.... [-]\nАспіранты кафедры прыходзяць з самых розных прафесій у Вялікабрытаніі, так і з-за мяжы. Большасць з іх з'яўляюцца выканаўцы музыкі, а таксама даследчыкаў; Заяўнікі ацэньваюцца ў індывідуальным парадку на аснове іх фоне і акадэмічных дасягненняў. Кандыдаты павінны валодаць звычайна ступень магістра або эквівалент, у музыцы, этнамузыкалогіі або іншай адпаведнай дысцыпліны. Заяўнікі, якія выконваюцца выканаўцамі або настаўнікамі, або якія працуюць у музычнай індустрыі, можа мець альтэрнатыўныя кваліфікацыі, а таксама рэкамендуецца ўжываць.... [-]\nСродкі масавай інфармацыі і кіно Даследаванні ў SOAS мае пашыраецца праграму доктарскіх даследаванняў каля трыццаці навуковых студэнтаў у цяперашні час навучаюцца. Нашы студэнты навукова-даследчую працу на выключна шырокае кола пытанняў, як тэарэтычных, так і эмпірычных, прычым каля паловы з Афрыкі прыходзяць, Блізкага Усходу і Азіі, а палова з Еўропы і Паўночнай Амерыкі. [+]\nДаследаванні вучоных ступеняў у галіне медыя\nСродкі масавай інфармацыі і кіно Даследаванні ў SOAS мае пашыраецца праграму доктарскіх даследаванняў каля трыццаці навуковых студэнтаў у цяперашні час навучаюцца. Нашы студэнты навукова-даследчую працу на выключна шырокае кола пытанняў, як тэарэтычных, так і эмпірычных, прычым каля паловы з Афрыкі прыходзяць, Блізкага Усходу і Азіі, а палова з Еўропы і Паўночнай Амерыкі.... [-]\nLink to and share "PhD London - PhD праграм у London PhD, London 2018"


Нобэлеўскі тыдзень са Святланай Алексіевіч: онлайн на «Белсаце»!\nТрансляцыі з нобэлеўскіх імпрэзаў, аналітыка і публіцыстыка, рэпартажы і фільмы, актуальныя падзеі, абмеркаванні, спрэчкі і інтрыгі вакол нашага першага ў гісторыі Нобэля – усё гэта вы пабачыце ў межах «Нобэлеўскага тыдня са Святланай Алексіевіч» у эфіры «Белсату» ды падчас онлайн-трансляцый на belsat.eu.\n10 снежня ў Стакгольме і Осла ўручаць Нобэлеўскія прэміі–2015 за дасягненні ў розных галінах дзейнасці – ад медыцыны да літаратуры. У шведскай сталіцы першага Нобэля для Беларусі атрымае пісьменніца Святлана Алексіевіч.\nЗ нагоды гэтай гістарычнай падзеі значную частку эфіру на тэлеканале «Белсат» з 7 да 11 снежня зойме «Нобэлеўскі тыдзень са Святланай Алексіевіч».\n7 снежня, у панядзелак, а 19:30 на «Белсаце» – расповед пра адмысловую лекцыю беларускай нобэлеўскай лаўрэаткі ў Шведскай акадэміі, а 10 снежня а 18:30 – наўпроставая трансляцыя з перакладам на беларускую цырымоніі ўганаравання Нобэлеўскімі прэміямі за 2015 год са Стакгольмскай канцэртнай залы.\nПаглядзець нажыва, як Святлана Алексіевіч атрымае літаратурнага Нобэля з грашовым дадаткам на амаль мільён долараў і выступіць з прамовай можна як па тэлевізары з дапамогай спадарожнікавай антэны, так і на камп’ютары ці тэлефоне праз онлайн-сэрвіс на сайце нашага каналу belsat.eu.\nАпрача гэтага, «Нобэлеўскі тыдзень са Святланай Алексіевіч» складуць штодзённыя рэпартажы спецыяльнага карэспандэнта «Белсату» у Стакгольме Аліны Коўшык, у тым ліку аб вялікай прэс-канферэнцыі нашай зямлячкі, а таксама адмысловыя выданні перадач «Два на два», «Рэмарка», «Размова», «Прасвет».\nУ панядзелак 7 снежня а 22:05 глядзіце праграму «Рэмарка»:\nЮлія Цімафеева ў кнігарні Логвінаў распавядае пра творчасць Святланы Алексіевіч, за якія дасягненні атрымала ўзнагароду. Таксама вы даведаецеся найцікавейшыя факты пра апошнюю кнігу Алексіевіч кнігу «Час сэканд хэнд».\nПазней а 22.30 у эфіры «Белсату» дакументальны фільм Юрыя Каліны «Зона»:\nГэта стужка з удзелам Святланы Алексіевіч, які распавядае пра адну з найстрашнейшых катастрофаў, што закранула беларусаў у ХХ ст. – радыяцыйнае забруджванне пасля аварыі на ЧАЭС. Шчырыя расповеды «чарнобыльцаў» пра жыццё ў зоне высялення і па-за ёю, філасофскія развагі і адчуванне глабальнага маштабу нябачнага «ворага» – радыяцыі. Пошукі ўніверсальнага разумення вартасці чалавечага жыцця і адказнасці за лёс чалавецтва.\nУ аўторак 8 снежня ў 21.40 літаратары Зміцер Вішнёў і Славамір Адамовіч у студыі «Два на два» будуць шукаць адказы на пытанні пра тое, што дасць Нобэль беларускай культуры і грамадству.\nНобэлеўская прэмія – гэта не толькі грашовая ўзнагарода і слава для лаўрэата. Гэта таксама 5 хвілін увагі для краіны, якую прадстаўляе лаўрэат. 5 хвілін увагі да яе культуры і, найперш, літаратуры. Што зробіць Беларусь з пяццю хвілінамі ўвагі ў свеце, якія яна не купіць ні за якія грошы? Пра гэта ў студыі размаўляюць пісьменнікі Зміцер Вішнёў і Славамір Адамовіч.\nУ сераду 9 снежня а 22:35 – рэпартаж з прэсавай канферэнцыі Святланы Алексіевіч, падчас якой пытанні ёй будуць задаваць журналісты з усяго свету.\nУ чацвер 10 снежня ў 21.25 крытык, прэс-сакратар Саюзу беларускіх пісьменнікаў Ціхан Чарнякевіч у перадачы «Размова» распавядзе, за кошт чаго можна выйграць Нобэля і як гэтага сярод сотняў пісьменнікаў удалося дамагчыся Святлане Алексіевіч.\nІ, нарэшце, у пятніцу 11 снежня а 21.40 у адмысловым выданні праграмы «ПраСвет» будуць падведзеныя вынікі Нобэлеўскага тыдня.\nШто свет даведацца пра Беларусь дзякуючы Святлане Алексіевіч? Што страціў Менск, ігнаруючы Нобэль для беларускай пісьменніцы? У «Прасвеце» мы падсумуем нобэлеўскі тыдзень Святланы Алексіевіч.\nСвяткуйма атрыманне першага беларускага Нобэля разам!


Хрысціянства на Тураўскай зямлі | Minds.by\nЖурнал «Ступени»Архив номеров за 2005 годСтупени №2 (18) — Туровская епархия. Путь длинною в тысячу летХрысціянства на Тураўскай зямлі\nХрысціянства на Тураўскай зямлі\nУ першыню аб Тураўскім княстве ў летапісе ўпамінаецца у 980 г.Хрысціянства на Беларускія землі пачало пранікаць толькі праз восем гадоў, калі адбылося крышчэнне Русі ў 988 г. Праз некаторы час была заснавана Тураўская епархія. За кароткі перыяд хрысціянская вера паспела распаўсюдзіцца па ўсёй Тураўскай зямлі і паўплывала на паўсядзённае жыццё жыхароў Тураўшчыны.\nАб прыняцці хрысціянства ў Тураўскай зямлі прамых пісьмовых сведчанняў няма. Ніканаўскі летапіс паведамляе, што пасля заснавання мітраполіі ў Кіеве (990-991 гг.) пры вялікім князі Уладзіміры Святаславічы адразу былі заснаваны епархіі ў Ноўгарадзе, Чарнігаве, Растове, Уладзіміры-Валынскім і Белгарадзе.\nДаследчыкі лічаць, што адначасова былі заснаваны Полацкая, Тураўская і Тмутараканская епархіі (Голубинский Е. История Русской Церкви. Т. 1. М., 1901. С. 334). Гэта вельмі верагодна. Тураў у час княжання Уладзіміра Святаславіча (980-1015 гг.) быў сталіцай аднаго з самых старажытных княстваў Русі. Гэта пацвярджае паведамленне аб выдзяленні Турава трэцяму па старшынстве сыну Святаполку пры першым падзеле Кіеўскай Русі паміж сынамі Уладзіміра Святаславіча.\nПры падзеле Русі ў канцы княжання Яраслава Уладзіміравіча (Мудрага) Тураў дастаецца старэйшаму сыну Ізяславу, а пасля смерці Уладзіміра Манамаха (1125 г.) — яго трэцяму сыну Вячаславу. Tураўскія князі неаднаразова пераходзілі з тураўскага прастола на кіеўскі велікакняжацкі (Святаполк Уладзіміравіч у 1015 г., Ізяслаў Яраславіч у 1054 г., Святаполк Ізяславіч у 1093 г., Вячаслаў Уладзіміравіч у 1139 г.).\nВажнае значэнне Турава падкрэсліваецца тым, што Ізяслаў Яраславіч дзеля тураўскага прастола ў 1088 г. пакінуў наўгародскі прастол, а Вячаслаў Уладзіміравіч у 1125 г. дзеля Тураўскага княства пакінуў Смаленскае, а пазней неаднаразова пакідаў Пераяслаўскае.\nТаму можна прызнаць абгрунтаваным меркаванне аб раннім заснаванні Тураўскай епархіі яшчэ пры Уладзіміры Святаславічы. Гэты факт гаворыць таксама аб раннім пашырэнні хрысціянства на землях дрыгавічоў.\nУ першую чаргу гэта адносіцца да гарадскога насельніцтва, якое знаходзілася пад непасрэдным уплывам духавенства, што асядала ў першую чаргу ў буйных населеных пунктах. Язычніцкі абрад крэмацыі ў пахавальных курганах дрыгавічоў у XI ст. змяняецца хрысціянскім абрадам трупапакладання.\nНяма звестак пра тое, якімі метадамі пашыралася хрысціянства ў Тураўскай зямлі. У Тураве да нашага часу захаваліся вялікія каменныя крыжы, пра якія мясцовае паданне паведамляе, што яны самі прыплылі па вадзе, спыніліся насупраць горада, і вада ў рацэ пакрылася крывёю. Магчыма, гэта намёк на гвалтоўнае пашырэнне хрысціянства ў асобных месцах сярод прыхільнікаў старых язычніцкіх вераванняў.\nАдной з праяў уплыву хрысціянства на паўсядзённае жыццё і аблічча старажытнарускіх гарадоў было адкрыццё цэркваў і манастыроў, узвядзенне будынкаў манументальнай царкоўнай архітэктуры. Жонка Святаполка Ізяславіча Варвара заснавала ў Тураве Варварынскі манастыр, у якім жыла з дзецьмі пасля смерці мужа, «Уладычын двор (сад)». Адна з блізкіх да Турава вёсак сваёй назвай Чэрнічы гаворыць аб нейкай сувязі з «чорным» манастырскім духавенствам.\nАрхеалагічнымі раскопкамі на навакольным горадзе старажытнага Турава адкрыты рэшткі буйнога трохнефнага трохапсіднага сабора, блізкага па планіроўцы да кіеўскіх і ўладзімірскіх сабораў. Час узвядзення сабора (другая палавіна XII ст.) супадае з епіскапствам славутага дзеяча старажытнарускай царквы святога Кірыла Тураўскага і аднаўленнем на тураўскім прастоле Ізяславічаў. У 1158 г. тураўскім князем стаў унук Святаполка Ізяславіча Юрый Яраславіч.\nТураўскі сабор мае рысы несумненнага адрознення ад адначасовых пабудоў Старажытнай Русі. Але казаць аб самастойнай архітэктурнай школе зараз заўчасна. Трэба, аднак, адзначыць, што ўпрыгожванню Турава будынкамі манументальнай архітэктуры перашкаджала шырокае будаўніцтва, якое прадпрымалася тураўскімі князямі ў Кіеве ў час знаходжання на кіеўскім прастоле.\nІзяслаў Яраславіч пабудаваў у Кіеве Дзмітрыеўскі манастыр з царквой, Яраполк Ізяславіч — царкву святога Пятра ў тым жа Дзмітрыеўскім манастыры, Святаполк Ізяславіч — багаты храм святога Міхаіла. У Кіеве існавала таксама старажытная «Турава бажніца», пабудаваная, паводле падання, князем Турам, легендарным заснавальнікам Турава.\nУплыў хрысціянства пашырыўся і на творы прыкладнога мастацтва. У час археалагічных раскопак старажытных гарадоў Тураўскай зямлі сустракаюцца розныя прадметы хрысціянскага культу. У Тураве і Бярэсці (Брэсце) знойдзены крыжы-энкалпіёны, у Тураве — свінцовыя абразкі-ўстаўкі ад напрастольнага крыжа, у Бярэсці — дыскападобны свінцовы двухбаковы абразок-змеявік з выявай Дабравешчання Багамаці, свінцовы аднабаковы абразок Багамаці-Аранты, свінцовая падвесная пячатка з выявай святога Дзмітрыя Салунскага і святога Давіда, частка бронзавай кадзільніцы, бронзавая лыжачка для прычасця. У Пінску знойдзены каменны разны абразок Ісуса Хрыста Эмануіла.\nПаўсюдна ў раскопках сустракаюцца металічныя і каменныя нацельныя крыжыкі. Улічваючы, што ў культурны слой розныя прадметы трапляюць у асноўным выпадкова, трэба прызнаць, што прадметы хрысціянскага культу ў старажытных гарадах Тураўскай зямлі былі распаўсюджаны досыць шырока.\nПрыняцце хрысціянства спрыяла значнаму пашырэнню пісьменства і пісьменнасці. Уладзімірам і Яраславам было арганізавана навучанне пісьменнасці, перапіска і распаўсюджванне перакладной агіяграфічнай літаратуры, пры Яраславе ўзнікаюць найстаражытнейшыя летапісныя зводы. Атрымліваюць пашырэнне мясцовыя пропаведзі, казанні, малітвы і зборнікі юрыдычнага характару. 3 пашырэннем пісьменства ўзнікаюць новыя цэнтры мясцовага летапісання.\nУ 1865 г. ў Тураве ў Спаса-Праабражэнскай царкве знойдзены рэшткі Евангелля XI ст., напісанага ўставам на пергаменце. Гэта адна з найстаражытнейшых на Русі знаходак помнікаў пісьменства сведчыць аб раннім пашырэнні пісьменнасці і хрысціянства ў Тураве. Можна меркаваць, што ў Тураве, сталіцы аднаго з найважнейшых княстваў, цэнтры найстаражытнейшай на Русі епархіі, мог скласціся цэнтр старажытнай культуры і пісьменства.\nВідаць, жонка Святаполка Ізяславіча, грачанка Варвара, прыбыла сюды са сваёй світай з асвечаных і адукаваных прыбліжаных, што спрыяла павышэнню агульнага культурнага ўзроўню тураўскага грамадства. А сам Святаполк Ізяславіч, яе муж, Тураўскі, а потым і вялікі Кіеўскі князь, кажучы словамі летапісу, «читатель был книг, н вельми памятен, за многое бо лето бывшее, мог сказать, яко написанное». На такой глебе магло скласціся і мясцовае летапісанне». Менавіта такі высокі культурны ўзровень з’яўляецца неабходнай умовай і фундаментам станаўлення такой выдатнай з’явы ў культурным жыцці, як творчасць святога Кірыла Тураўскага.


Председатель Витебского облисполкома Николай Шерстнев провёл пресс-конференции, посвященную развитию агропромышленного комплекса области и проведению фестиваля-ярмарки «Дажынкі» — Ушачи. Газета Патриот. Ушачский район\nПредседатель Витебского облисполкома Николай Шерстнев провёл пресс-конференции, посвященную развитию агропромышленного комплекса области и проведению фестиваля-ярмарки «Дажынкі»\n27.09.2019 27.09.2019 patriot61Комментарии on Председатель Витебского облисполкома Николай Шерстнев провёл пресс-конференции, посвященную развитию агропромышленного комплекса области и проведению фестиваля-ярмарки «Дажынкі»\nСёння аграрыі Віцебшчыны адзначаюць заканчэнне чарговага сельскагаспадарчага цыкла – на абласным свяце “Дажынкі” ў Браславе ўшаноўваюць герояў палёў, заслужаныя ўзнагароды знойдуць тых, хто ўнёс важкі ўклад у агульны каравай вобласці. Чым быў адметны сёлетні год, у якім напрамку развіваецца аграпрамысловы комплекс рэгіёну, і якія перспектывы яго чакаюць? На гэтыя і іншыя пытанні, звязаныя са станам спраў на сяле, планамі галіны, у аўторак на прэс-канферэнцыі для сродкаў масавай інфармацыі адказаў старшыня Віцебскага абласнога выканаўчага камітэта Мікалай Мікалаевіч Шарснёў.\nАб выніках і ўроках жніва.\nВалавы збор зерня на Віцебшчыне дасягнуў сёлета 980 тон – на 30 працэнтаў больш, чым у 2018-м. Ураджайнасць на 4,7 цэнтнера з гектара больш мінулагодняй. Вобласць на другім месцы ў краіне па выхадзе зерня на бала-гектар – 106 кілаграмаў (у Брэсцкай – 112). Старшыня аблвыканкама адзначыў, што гэты вынік дасягнуты ў няпросты год. Сяўба яравых пачалася вельмі рана – на Віцебшчыне да канца сакавіка ніколі не сеялі тысячу гектараў. І, маючы вопыт у аграрнай галіне, М.М.Шарснёў ужо тады зразумеў, што нас чакаюць анамальныя прыродныя з’явы. І сапраўды – красавік выдаўся сухім, з сярэдзіны мая прыйшла спёка, ліпень аказаўся халодным, а навальніцы і ліўні ў жніўні значна ўскладнілі ўборку – зерневыя моцна палеглі, зараслі пустазеллем, частку плошчаў прыйшлося ўбраць на кармы. Менавіта па гэтай прычыне недабрана 150-200 тысяч тон. “Усё было зроблена для таго, каб атрымаць мільён 150 тысяч тон зерня – гэты хлеб на палях быў”, – рэзюмаваў Мікалай Мікалаевіч.\nЗатое год выдаўся неблагі для іншых культур. Па ўсёй вобласці вырасла добрая кукуруза, Віцебшчына мае лепшую ў рэспубліцы ўраджайнасць бульбы. І калі ў першы ўкос спёка перашкаджала, то ў наступныя месяцы сфарміраваліся выдатныя травы, нават зараз іх яшчэ можна ўбіраць. Гэта дае магчымасць пераадолець адставанне па валавой вытворчасці малака.\nПадводзячы вынікі жніва і аналізуючы яго ўрокі, старшыня аблвыканкама агучыў відавочную выснову – аграрыям вобласці трэба падстройвацца пад надвор’е, быць у тэхналагічным плане хутчэй усіх: вясной, пакуль дастаткова вільгаці, праводзіць пасяўную за два тыдні, а не за два месяцы, і ўбіраць хлеб таксама ў самыя сціслыя тэрміны. Праблема – у недахопе тэхнікі. М.М.Шарснёў пацвердзіў свае словы лічбамі: “У 2002 годзе ў вобласці меўся 12131 трактар, зараз іх 6700. Энерганасычаных тады было 2204, сёння – 1184. На ўліку стаяла 2662 зернеўборачныя камбайны, сёлета – 1409. Такім чынам нагрузка на адзінку тэхнікі і на чалавека ўзрасла ў разы. Нам жыццёва неабходна стварыць магутны тэхнічны парк, каб забяспечыць сяўбу і ўборку ў самыя сціслыя тэрміны. Прыклады ёсць. Надвор’е для ўсіх аднолькавае, але ў філіяле “Мазалавагаз” Віцебскага раёна і ў аршанскай “Ларынаўцы” ўсе аб’ёмы работ паспяваюць зрабіць у тэрміны”.\nМаякі, перадавікі і “поле старшыні”\nУ Аршанскім і Віцебскім раёнах сёлета пераадолелі планку ў 100 тысяч тон зерня – гэта своеасаблівыя маякі сельскагаспадарчай вытворчасці вобласці. Пастаўскі раён даў самы высокі прырост валавога збору – амаль 170 працэнтаў. Прыемна і пачэсна, што ў лідзіруючай групе па гэтым паказчыку знаходзіцца і наш раён – 144 працэнты да ўзроўню мінулага года. Такую ж прыбаўку атрымаў Чашніцкі раён, а Гарадоцкі і Верхнядзвінскі – 141 і 146 працэнтаў адпаведна. Калі браць у разрэзе фізічных аб’ёмаў, то больш за ўсіх прырос Аршанскі раён – 25 тысяч тон, Пастаўскі і Верхнядзвінскі – па 23, Віцебскі – 20. “Гэта нашы перадавікі” – адзначыў М.М.Шарснёў.\nНа пытанне аб ідэальных па тэхналогіях участках, так званых “палях старшыні” Мікалай Мікалаевіч адказаў, што сёлета асабліва ніхто не здзівіў, бо з-за ўмоў надвор’я нават на тых палетках, дзе былі створаны ідэальныя ўмовы, рэкордаў не зафіксавана. Але прывёў асобныя прыклады: “У гэтым годзе гібрыднае жыта выстаяла ў спёку і вытрымала пераўвільгатненне – у асобных гаспадарках ураджайнасць гэтай культуры даходзіла да 80 цэнтнераў з гектара, хаця ў мінулым годзе было і 100. Зноў прывяду ў прыклад “Ларынаўку” – на круг вырасцілі амаль 82 цэнтнеры, “Хацілы-Агра” Пастаўскага раёна – 65,7. У “Мнюце” Глыбоцкага жыта дало 78 цэнтнераў, у “Задняпроўскім” Аршанскага – 80.\nПералом у свядомасці і стаўка на моладзь\nПа меркаванні старшыні аблвыканкама, каб у далейшым атрымліваць такія ўраджаі на кожным полі, акрамя тэхнічнага перааснашчэння неабходна настроіць кадры на тое, што мы можам і павінны працаваць лепш. М.М.Шарснёў добра памятае савецкія часы, калі ў аграрыяў не было недахопу ў мінеральных угнаеннях, а вынікаў атрымаць не ўдавалася. І ў спецыялістаў, якія сфарміраваліся ў мінулым стагоддзі, устойлівае меркаванне аб тым, што ў нашых кліматычных умовах добры ўраджай не вырасціш. Але ж сёння з’явіліся новыя сарты, якія патрабуюць новых падыходаў, догляду і ахоўных мерапрыемстваў. Дабіцца выканання тэхналогіі ад кіраўнікоў старой загартоўкі часта вельмі складана – нібы і слухаюць, а не робяць. Таму ў кадравай палітыцы стаўка робіцца на моладзь, якую не трэба перавучваць, якая з энтузіязмам адгукаецца на наватарствы, будзе ведаць, што Віцебская вобласць не горшая ў краіне, проста ў нас свае асаблівасці, да якіх трэба прызвычаіцца і прыстасавацца. “Моладзі фарміраваць патэнцыял сельскай гаспадаркі, – упэўнены старшыня аблвыканкама. – З 2017 года мы замянілі 7 старшынь райвыканкамаў, 13 начальнікаў упраўленняў сельскай гаспадаркі, ідзе амаладжэнне кадраў у сельгаспрадпрыемствах. Многа часу ўдзяляем навучальным установам: пашыраем практыку, праводзім прафесійныя конкурсы, заахвочваем лепшых. Усё гэта робіцца для таго, каб сфарміраваць разуменне, што і на сяле можна зарабіць”.\nАдзін са шляхоў у гэтым напрамку – павелічэнне зарплаты спецыялістам у жывёлагадоўлі. І М.М.Шарснёў лічыць, што яна апраўдвае сябе. “У жывёлагадоўлі атрымаць імгненныя вынікі немагчыма, – патлумачыў Мікалай Мікалаевіч. – Тым не менш наша ідэалогія ўжо прыжываецца. Паглядзім зводку на 23 верасня: валавая вытворчасць – 103,8 працэнта, прадукцыйнасць вырошчвання на 620 грамаў вышэй мінулагодняй, продаж малака – 106 працэнтаў, 63 працэнты сортам экстра. Усе паказчыкі павелічэння закладзены ў сістэму прэміравання. Сярэднямесячная зарплата спецыялістаў ветслужбы па вобласці склала 970 рублёў, аператараў па штучным асемяненні – 1030. Гэта значна вышэй, чым у іншых спецыялістаў – аграномаў, інжынераў, бухгалтараў, эканамістаў. Такія прывілеі выцякаюць з таго, што жывёлавод працуе круглы год і справа яго сапраўды цяжкая. Акрамя таго мы будуем сучасныя комплексы, а працаваць на іх няма каму, многія выпускнікі ветакадэміі не заставаліся на вытворчасці – няма ўмоў і нізкая зарплата. Дык вось умовы па ўсёй вобласці адразу не створыш, а падняць зарплату – рэальна. І што мы бачым: выпускнікі ВНУ з іншых абласцей імкнуцца сёння трапіць у Віцебскую”.\nБудучыня ў вёскі ёсць\nНе маглі не пацікавіцца журналісты і меркаваннем старшыні аблвыканкама наконт “вёскі будучыні”. “Я разумею, мы кажам аб населеным пункце, які спалучае сельскі ўклад жыцця і ў той жа час мае гарадскую інфраструктуру, – агучыў сваё бачанне Мікалай Мікалаевіч. – Мы маем у Віцебскай вобласці 21 праект па пераўтварэнні пасёлкаў, кожны год абнаўляем адзін-два з іх. Не сакрэт і тое, што правядзенне фестывалю “Дажынкі” ў райцэнтрах было задумана як спосаб развіцця рэгіёну – кожны год мы комплексна паляпшаем выгляд аднаго з малых гарадоў. Гэта вялікія выдаткі: трэба ўзняць усе старыя камунікацыі, адрамантаваць школы, дзіцячыя сады і бальніцы, стадыёны і спартыўныя залы. Дык што, кінуць райцэнтры дзеля вёсак будучыні? Мне здаецца, што трэба шукаць баланс у гэтым пытанні. Тым больш што і там, дзе навялі парадак, трэба памнажаць зробленае”.\nАбласныя “Дажынкі” ўжо прайшлі ў Гарадку, Сянно, Талачыне, Дуброўне, Верхнядзвінску. І бачна станоўчая дынаміка – там, дзе гарады сталі прыгожымі і камфортнымі, змяншаецца адток людзей, застаюцца і вяртаюцца выпускнікі. І гэта, як справядліва зазначыў М.М.Шарснёў, галоўнае, бо без моладзі ў сельскіх рэгіёнаў няма будучыні.\nБольш доўгага валакна\nЖивотноводов ОАО «Ильюшинский» с новым годом поздравлял Дед Мороз


В Шумилинском Центре детей и молодёжи стартует проект «Образование для взрослых» — Шумилино. Новости Шумилино и Шумилинского района. Герой працы. Герой труда. Районная газета\n01.10.2013 shumilino174Комментарии on В Шумилинском Центре детей и молодёжи стартует проект «Образование для взрослых»\nНа базе Цэнтра дзяцей і моладзі стартуе праект “Адукацыйны цэнтр для дарослых”. Гэта чарговы этап вялікага праекта (пра што газета пісала ў студзені) “Жывая гісторыя майго краю”, які фінансуецца Еўрапейскім Саюзам і dvv international – інстытутам міжнароднага супрацоўніцтва Нямецкай Асацыяцыі народных універсітэтаў. Праект унікальны для нашай вобласці, і для таго, каб мець права і фінансавую падтрымку (шэсць тысяч еўра) на яго рэалізацыю, педагогам Цэнтра трэба было шмат папрацаваць і выйсці пераможцамі (яны адзіныя ў вобласці) конкурсных праектаў. Каардынатар праекта В. У. Бадзешчанкава зараз пераймае вопыт па арганізацыі дадатковай адукацыі для дарослых у Германіі.\nШто такое “Адукацыйны цэнтр для дарослых”? Гэта аб’яднанні па інтарэсах: “Лазапляценне”, “Саломапляценне”, “Выцінанка і маляванка”, “Народны танец”, “Вышыўка”. Асноўны накірунак праекта – адукацыйны. І ўсе гурткі звязаныя з гісторыяй, з культурай, з традыцыямі Беларусі, бо дзейнічаюць у межах праекта “Жывая гісторыя майго краю”. Прычым, узроставых абмежаванняў для ўдзельнікаў не існуе. Наадварот, вітаецца пераемнасць пакаленняў, таму можна прыходзіць на заняткі разам з дзецьмі і ўнукамі.\nУ арганізацыі груп тут зыходзілі са сваіх мясцовых умоў і са сваіх рэальных магчымасцяў. Прапанавалі тыя гурткі, якія ўжо дзейнічаюць у Цэнтры. Плануецца, што далей праект будзе працаваць самастойна. Члены гурткоў, тыя, хто на першым этапе з’яўляюцца мэтавай групай праекта, змогуць стаць адукатарамі (так называюць педагогаў) і прапанаваць нейкія свае накірункі дзейнасці. Абмежаванняў няма: гэта можа быць і садаводства, і вязанне, і напісанне вершаў. Семінары па падрыхтоўцы адукатараў таксама прадугледжаны планам праекта. Яны пройдуць спецыяльнае навучанне і надалей змогуць самі праводзіць заняткі. У гэтым і сэнс.\nУ Цэнтры дзяцей і моладзі ўжо ёсць вопыт работы з дарослымі ў межах сумеснага праекта з АПБ. Гэтыя ж людзі маюць жаданне ўдзельнічаць і ў дадзеным праекце. Наогул, запісацца ў гурток можа любы жадаючы. На першым этапе (па плане: першыя паўгода) заняткі бясплатныя. Матэрыялы і ўсе неабходныя інструменты для творчасці таксама прадастаўляюцца бясплатна. Плануецца, што атрымліваць дадатковую адукацыю будуць прыкладна 40 чалавек. Можна і болей.\nВынікам праекта абавязкова павінны стаць нейкія інфармацыйныя, рэкламныя матэрыялы. Адукатары будуць пісаць метадычкі з планамі, метадычнымі рэкамендацыямі і распрацоўкамі заняткаў. Там будзе змешчана інфармацыя і пра гісторыю рамёстваў, і пра сам Цэнтр. Такіх брашур выйдзе каля 300. Гэтым вопытам ужо змогуць карыстацца іншыя.\nАльтэрнатывы гэтаму ў нашым горадзе няма, праект абяцае быць паспяховым.


Гродненский государственный университет имени Янки Купалы - Дэлегацыя ГрДУ імя Янкі Купалы прыняла ўдзел у цырымоніі адкрыцця Рэспубліканскай універсіяды для студэнтаў устаноў вышэйшай адукацыі\nАпублікавана ў Пятніца, 17 Май 2019 08:55\nУрачыстае адкрыццё ўніверсіяды адбылося 16 мая на пляцоўцы Футбольнага манежа ў Брэсце.\nУ цырымоніі адкрыцця прынялі ўдзел Міністр адукацыі Рэспублікі Беларусь Ігар Карпенка, віцэ-прэзідэнт Нацыянальнага алімпійскага камітэта Сяргей Рэпкін, старшыня Беларускай асацыяцыі студэнцкага спорту Аляксандр Багдановіч, намеснік старшыні Брэсцкага аблвыканкама Генадзь Барысюк, а таксама рэктары ўстаноў вышэйшай адукацыі, кіраўнікі федэрацый (асацыяцый) па відах спорту, заслужаныя дзеячы фізічнай культуры і спорту Рэспублікі Беларусь і вядучыя спартсмены краіны.\nПа словах Міністра адукацыі, пляцоўкі для старту ўніверсіяды штогод будуць мяняцца, спаборніцтвы будуць праходзіць у абласных цэнтрах. Што датычыцца Брэста, ён абраны не выпадкова:\n- Па-першае, ён першым прыняў эстафету «Полымя свету» II Еўрапейскіх гульняў. Па-другое, горад за апошнія гады змяніўся ў плане развіцця спартыўнай інфраструктуры, якой актыўна карыстаецца і студэнцкая моладзь. Акрамя таго, Брэсту ў гэтым годзе спаўняецца 1000 гадоў. Гэта наш унёсак, каб падкрэсліць значнасць юбілею не толькі для самога горада, але і для ўсёй рэспублікі, - падкрэсліў Ігар Карпенка\nРэспубліканская ўніверсіяда для студэнтаў устаноў вышэйшай адукацыі праводзіцца па ініцыятыве Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь, Міністэрства спорту і турызму Рэспублікі Беларусь і Рэспубліканскага цэнтра фізічнага выхавання і спорту навучэнцаў і студэнтаў. У гэтым годзе ў ёй удзельнічаюць прадстаўнікі 51 ВНУ рэспублікі. Спаборніцтвы праводзяцца па 33 відах спорту (24 з іх - алімпійскія), летняму і зімоваму шматбор'ю. Кіраўнік ведамства адзначыў, што гэта добрая традыцыя не толькі з пункту гледжання далучэння моладзі да здаровага ладу жыцця, масаваму спорту, гэта магчымасць паказаць вынікі, звярнуць на сябе ўвагу трэнераў. Многія студэнты з'яўляюцца членамі нацыянальных каманд. Ствараюцца усе ўмовы, каб яны маглі сумяшчаць вучобу з трэніроўкамі і выступаць на высокім узроўні.\nНекаторыя ўдзельнікі ўніверсіяды выступяць на II Еўрапейскіх гульнях, таксама яны рыхтуюцца да Алімпійскіх гульняў 2020 года ў Токіо. Ігар Карпенка таксама сказаў, што ў цяперашні час абмяркоўваецца магчымасць стварэння Асацыяцыі дзіцячага спорту.\nУ рамках цырымоніі адкрыцця адбыўся спартыўны марш-парад удзельнікаў Рэспубліканскай універсіяды - 2019 і ўзнагароджанне пераможцаў і прызёраў Рэспубліканскай універсіяды - 2018. Ва ўрачыстым мерапрыемстве было задзейнічана больш за 700 студэнтаў.\nУ завяршэнне цырымоніі ўзнагароджання Міністр адукацыі Ігар Карпенка даў старт Рэспубліканскай універсіядзе - 2019. Згодна з праграмай спартыўнага свята прадугледжана правядзенне спаборніцтваў па лёгкай атлетыцы.\nПаводле інфармацыі прэс-цэнтра Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь


Опубликовано: 26.11.2021 13:44:00\nУ гэтым годзе католікі распачынаюць падрыхтоўку да свята Раства (Божага Нараджэння) 28 лістапада. Паколькі ў Беларусі католікі і праваслаўныя карыстаюцца розным календаром, гэта свята ў нашай краіне адзначаюць двойчы. Вернікі гэтых канфесій дапамагаюць адзін аднаму падрыхтавацца да значнага свята.\nУ заходніх хрысціян перыяд падрыхтоўкі да Каляд называецца Адвэнт. Гэта слова мае лацінскае паходжанне і раней азначала першае ўрачыстае прыбыццё высокапастаўленага чыноўніка ў Рымскай імперыі на пасаду, на якую яго нядаўна прызначылі.\nУ Адвэнце вернікі выражаюць сваю тугу па Хрысце. Згодна з хрысціянскімі перакананнямі Хрыстос існуе вечна, а крыху больш за дзве тысячы гадоў таму нарадзіўся ў чалавечым целе. Паводзіны вернікаў у Адвэнце выражаюць іх надзею на тое, што Месія знойдзе сабе месца ў іх сэрцы і што яны сустрэнуцца з Хрыстом напрыканцы часоў.\nМасавая культура вельмі любіць прадстаўляць людзям сюжэт таго, як будуць выглядаць апошнія дні чалавецтва. У кіно ці кнігах часцей за ўсё гэта штосьці вельмі страшнае, напоўненае катаклізмамі, болем і жахам. Секты спекулююць тэмай канца свету, каб здабываць сабе адэптаў. Насамрэч сустрэча з Богам тады, калі мы да яе падрыхтаваны, — гэта радасны момант.\nУ Адвэнце мы рыхтуем сябе да таго, каб Бог быў адначасова нашым Сябрам і Валадаром. Робім мы гэта, абмяжоўвачы сябе ў тым, што аддаляе ад Бога і людзей, і выбіраючы тое, што спрыяе салідарнасці з іншымі, асабліва беднымі, пакрыўджанымі жыццём.\nНяхай у Адвэнце мы больш часу прысвецім малітве, посту, дабрачыннасці і змаганням з нашым слабасцямі! Тады сапраўды можна будзе сказаць, што мы падрыхтаваліся да Раства і гатовыя стаць перад Богам, калі прыйдзе наш час закончыць вандроўку на гэтай зямлі.


28 травень 2008, 16:38\nСупраць грамадзяніна ЗША Эмануіла Зэльцэра КДБ Беларусі завяло крымінальную справу за кантрабанду наркотыкаў. Пра гэта паведаміў Інтэрфакс.\n“Абвінавачаньне яму яшчэ не выстаўлена, але справа заведзена. Э. Зэльцэр праходзіць у ёй як падазроны ў правозе і кантрабандзе наркотыкаў. Як гэта пракамэнтаваць? Лічу гэтыя падазрэньнямі неаюгрунтаванымі. Калі пад наркотыкамі разумець тыя лекі, якія ён ужывае і возіць з сабой, паколькі без іх ня можа абысьціся, то што тут камэнтаваць?”, - завіў адвакат Зьміцер Гарачка.\nГрамадзяніна ЗША раней вінавацілі ў выкарыстаньні заведама падробных дакумэнтаў.\nЭмануіл Зэльцэр цяжка хворы. Я ліку яму патрэбныя лекі, якія ў Беларусі не вырабляюцца. Раней Зьміцер Гарачка паведамляў, што ягоны падабаронны не атрымлівае ў ізалятары КДБ усіх патрэбных яму лекаў. “Ён скардзіцца на дрэнны стан здароўя і зьнешне сапраўды выглядае значна горш, чым адразу пасьля арышту”, -- кажа Зьміцер Гарачка.\nЗША не аднойчы заклікалі ўлады Беларусі вызваліць Э.Зэльцэра на “гуманітарных падставах”. “ЗША глыбока заклапочаныя станам здароўя амэрыканскага грамадзяніна Эмануіла Зэльцэра, якога затрымалі ў Беларусі”, — гаворыцца ў заяве Дзярждэпартамэнту ЗША.\nКДБ затрымаў Э.Зэльцэра 12 траўня ў аэрапорце “Менск-2”\nЭмануіл Зэльцэр быў адвакатам грузінскага бізнэсоўца Бадры Патаркацышвілі, які памёр у Лёндане. Эмануіл Зэльцэр прыляцеў у Беларусь як абаронца інтарэсаў ангельскага бізнэсмэна Джозефа Кея, сваяка і спадкаемцы памерлага грузынскага міліянэра Б.Патаркацышвілі. Сваякі Патаркацышвілі абвінавацілі Джохефа Кея і ягонага адваката Эмануіла Зэльцэра ў падробцы тэстамэнту. Але 14-га траўня суд Тбілісі пацьвердзіў праўдзівасьць дакумэнтаў адносна правоў Джозефа Кея.\nЭ.Зэльцэр кажа пра пагаршэньне свайго здароўя\nСтановішча Э.Зэльцэра абмяркоўвалі ў Кангрэсе ЗША\nЧаму адвакат наведвае Э.Зэльцэра кожны дзень?\nЗэльцэр застаецца пад вартай, а ягоны кліент прайграе суд у Нью-Ёрку\n“ЗША пакідаюць дзьверы для Беларусі адчыненымі”