Прычына - фактар рызыкі: у чым розніца?\nМы часта бачым заявы ці артыкулы пра прычыны захворвання і фактары рызыкі. У чым розніца паміж прычынай хваробы і фактарам рызыкі захворвання? Калі мы вывучаем лекі, розніца відавочная і драматычная.\nПрычына выклікае хваробу. Прычынай з'яўляецца тое, што пры звароце прыводзіць да лячэння. Прычына хваробы існуе толькі пры наяўнасці фактычнай хваробы.\nФактары рызыкі ёсць усюды і не патрабуюць наяўнасці захворванняў. Фактар рызыкі - гэта тое, што павышае статыстычны рызыка захворвання. Калі ўлічваецца фактар рызыкі, статыстычны рызыка захворвання зніжаецца, але ён не лечыць ні адну хваробу, ні нават не прадухіляе прычыну ўзнікнення хваробы.\nХвароба ці хвароба?\nМожа, вы заўважылі, а можа і не, што прычыны звязаныя з хваробамі, а фактары рызыкі звязаны з хваробамі. У чым розніца? Чаму ёсць розніца?\n"Пацыент з хваробай звяртаецца да ўрача і з хваробай ідзе дадому".\nХвароба - гэта спецыфічны выпадак. Гэта тое, што мае хворы, калі ён хворы. Некаторыя хваробы не могуць быць дыягнаставаны як хваробы, паколькі яны не адпавядаюць вядомаму дыягназу. Многія хваробы ніколі не дыягнастуюцца як хвароба - таму што мы не клапоцімся прайсці да ўрача.\nХвароба - гэта агульны клас захворванняў з назвай і пратаколам дыягностыкі, прагнозам і рэкамендацыямі па лячэнні. Калі мы кажам, што ў кагосьці "ёсць хвароба", у іх ёсць канкрэтны выпадак хваробы, які быў дыягнаставаны як хвароба.\nПрычына хваробы выклікае хваробу. Ухіленне прычыны лечыць хваробу. Ухіленне прычыны хваробы спыняе хваробу ад існавання, ад прагрэсавання. Гэта не абавязкова вылечвае наступствы хваробы - тыя могуць запатрабаваць значнай працы і лячэння. Фактар рызыкі - патэнцыяльны рызыка захворвання.\nТры: Віды прычын, хваробы, лекі\nІснуе тры асноўныя тыпы захворванняў, якія патрабуюць трох розных відаў лячэння.\nПрычына працэсу: наяўнасць або адсутнасць працэсу можа выклікаць хваробу. Праблема, выкліканая хваробай, вылечваецца шляхам ліквідацыі прычыны працэсу і, пры неабходнасці, ліквідацыі негатыўных наступстваў. Хвароба спыняецца, калі ліквідуецца прычына, працэс вылечваецца. Для ліквідацыі наступстваў хваробы можа спатрэбіцца другаснае лячэнне. Прычына працэсу можа быць у целе, розуме, духу, грамадстве ці навакольным асяроддзі пацыента.\nПрыклад: цынга, выкліканая няправільным дыетычным працэсам і вылечана адпаведнай дыетай. Вылячэнне пашкоджанняў, выкліканых цынгай - другое лекі - патрабуе часу і спрыяе дадатковым вітамінам С.\nПрычына атрыбутыкі: наяўнасць або адсутнасць атрыбута, які выклікае хваробу. Хваробы атрыбутаў вылечваюцца шляхам трансфармацыі - трансфармацыяй цяперашняга альбо адсутнага атрыбута ў новы стан альбо статус. Хвароба атрыбута сканчаецца, калі была ліквідавана прычына атрыбута. Таксама можа спатрэбіцца ліквідаваць негатыўныя наступствы хваробы, звычайна лячэннем. Атрыбут можа быць у целе, розуме, духу альбо ў супольнасці пацыента.\nПрыклад: Дэпрэсія, выкліканая стратай працы, можа быць вылечана, калі будзе знойдзена лепшая праца. Новая праца можа выклікаць непрыемныя адчуванні ці боль, якія могуць запатрабаваць дадатковых налад. Вылячэнне патрабуе часу.\nПрычына траўмы: сіла, якая наносіць траўму. Сіла можа паходзіць з атрыбута альбо з рэчаў. Прычыны траўмы больш няма. Траўмы вылечваюцца лячэннем. Вылячэнне - гэта выгляд трансфармацыі, але не кожная трансфармацыя - гэта тып вылячэння. Траўма можа быць у целе, розуме, духу, грамадстве, пацыента.\nПрыклад: Адключэнне і падзенне можа прывесці да выцягнутай лодыжкі або нават пералому нагі. Вылячэнне патрабуе часу і працякае натуральным шляхам незалежна ад прычыны. Заўвага: Траўмы таксама могуць быць выкліканыя хваробай, але гэта на наступным слоі, пра які не гаворыцца ў гэтым пасце.\nУсе лекі можна разглядаць як паляпшэнне здароўя. Лекі ад працэсаў, трансфармацыйныя лекі і лячэбныя лекі працуюць хутчэй і працуюць лепш, калі пацыент здаравей, павольней і не так добра, калі пацыент менш здаровы.\nПаспяховае лячэнне і паспяховае ўвядзенне фактараў рызыкі могуць як палепшыць здароўе. Няўдалае лячэнне можа паменшыць здароўе. Невыкананне фактараў рызыкі можа прывесці да падзення здароўя. Калі зніжаецца здароўе, мы становімся больш уразлівымі да хвароб - меншая прычына можа прывесці да хваробы. Па меры росту здароўя мы становімся менш уразлівымі да хвароб, здольных пераносіць больш моцныя прычыны без хваробы.\nЗвяртаючыся з фактарамі рызыкі захворвання, статыстычна прадухіляе ўзнікненне гэтай хваробы, цэлага класа захворванняў. Звяртаючыся з фактарамі рызыкі, не вылечваецца ніякая хвароба і зусім не прадухіляе ўзнікненне якой-небудзь хваробы. Гэта забяспечвае статыстычную прафілактыку, так што мы лічым, што некаторыя хваробы былі прадухілены, грунтуючыся на статыстыцы, а не на доказах. Прафілактычныя дзеянні заўсёды статыстычныя, ніколі не дасканалыя.\nМы абагульнім розніцу паміж прычынамі і фактарамі рызыкі на гэтай дыяграме.\nФактары рызыкі прычыны\nДа таго, як хвароба існуе, прычына часта з'яўляецца фактарам рызыкі. Фактары рызыкі з'яўляюцца звычайнай з'явай і рэдка выклікаюць хваробу. Напрыклад, пераяданне не выклікае атлусцення, пакуль яно не адбывалася паслядоўна на працягу доўгага перыяду часу. Мала ракаў выклікана пераяданнем, але пераяданне з'яўляецца фактарам рызыкі развіцця рака. Адключэнне можа прывесці да траўмы - расцяжэння або нават пералома нагі, але мы можам шмат разоў адпраўляцца без траўмаў. Мы можам страціць ці кінуць шмат працоўных месцаў, не выклікаючы дэпрэсіі.\nФактары рызыкі не варта блытаць з прычынамі. Фактар рызыкі ў канчатковым выніку можа выклікаць хваробу, але калі гэта - ужо не фактар рызыкі, гэта прычына. Прычыну можна разглядаць як рызыку ўзнікнення іншых захворванняў, іншых выпадкаў хваробы, але прычына - гэта 100 адсоткаў прычыны хваробы, альбо 100 адсоткаў - не прычына хваробы. Прычына рэальная, а не статыстычная. Што рабіць, калі хвароба мае ДВА прычыны? У медыцынскай мадэлі любая хвароба, якая сапраўды мае дзве прычыны, патрабуе двух лячэння. Любая хвароба, якая патрабуе двух лекаў, - гэта не адна хвароба, гэта дзве хваробы.\nПрычына выклікае хваробу. Лекі даказваюць прычыну. Пасля таго, як прычына будзе ліквідавана, хвароба вылечваецца. Кожны доказ лячэння - гэта адзінкавы выпадак з мноствам унікальных фактараў. Кожны лек - гэта анекдот, а не статыстыка. Кожны анекдот мае пэўны патэнцыял для выдумкі, які можа памыляцца.\nДля статыстычнага аналізу можна сабраць шэраг лекавых прэпаратаў. Па меры таго, як прэтэнзіі да лячэння становяцца статыстычнымі, некаторыя зменныя знікаюць, што робіць інфармацыю ў некаторых сэнсах менш каштоўнай, а іншымі - больш каштоўнай. У прыватнасці, ён становіцца больш каштоўным для прадухілення захворванняў, менш надзейны для лячэння.\nФактары рызыкі павялічваюць шанцы на хваробу. Статыстычны аналіз пацвярджае фактары рызыкі. Кожны доказ фактару рызыкі - гэта статыстыка, і калі аналіз фактару рызыкі ўжываецца ў адным выпадку, ён можа быць проста няправільным. Хада з'яўляецца фактарам рызыкі спатыкнення, фактарам рызыкі для вывіхнуўшых лодыжак і зламаных костак, але хада здаровая ў большасці выпадкаў.\nКалі мы больш уважліва разгледзім прычыны, мы можам заўважыць іншыя адрозненні паміж фактарамі рызыкі і прычынамі.\n"Гэты свет і свет ягоных дзён нараджаюць нязменна: кожная прычына - гэта маці, а наступства - дзіця. Калі эфект нараджаецца, ён таксама становіцца прычынай і нараджае дзіўныя наступствы. Гэтыя прычыны з’яўляюцца пакаленнем у пакаленне, але для таго, каб убачыць спасылкі ў іх ланцугу, трэба вельмі добра асвятліць вочы ». - RUMI\nРумі, вядомы персідскі паэт, не казаў толькі пра хваробу, але яго цытата выдатна адносіцца да хваробы. Кожная прычына хваробы мае прычыны і наступствы. Кожная прычына прычыны мае сваю прычыну. І кожны набор наступстваў выклікае іншыя наступствы.\nВельмі карысна разглядаць прычыны хваробы як спасылкі ў ланцужку. Прычынна-следчы ланцуг цягне нас да хваробы, як на гэтай дыяграме.\nВажным у прычынах з'яўляецца лячэнне. Парушаючы любую сувязь у прычынна-следчай ланцугу, разрываецца ланцуг і вылечвае хваробу. Магчыма, гэта можа быць цяжка зразумець без прыкладу.\nДапусцім, у каго ёсць цынга. Цынкву выклікае дэфіцыт вітаміна С. Гэта канчатковая прычына, на малюнку вышэй 5. Але даючы ім вітаміны З дабаўкі не будуць вырашаць прычыну працэсу. У іх дэфіцыт вітаміна С, таму што ў іх рацыёне дэфіцыт вітаміна С. Гэта прычына № 4. У гэтым выпадку цынга можна вылечыць, змяніўшы свой рацыён. Для зняволенага, работніка на борце судна або старэйшага, які пражывае ў доме апекі - гэта можа быць ідэальным сродкам лячэння. Лекі даказваюць прычыну. Але, магчыма, іх рацыён недахоп, таму што яны занадта дрэнныя, каб купляць здаровую ежу, таму што №3. Проста змяніць свой рацыён немагчыма, бо яны не могуць дазволіць сабе здаровую ежу. У гэтым выпадку, магчыма, атрыманне чалавека на працу, каб яны маглі дазволіць сабе здаровую ежу, вылечыць цынга. У гэтым выпадку недахоп працы - гэта прычына № 2, і гэта лекі, якія выклікаюць гэта. Але, магчыма, у чалавека няма працы, бо ён алкаголік, таму што №1. У такім выпадку яны будуць вылечаны, калі іх алкагалізм вылечыцца, і яны могуць уладкавацца на працу, каб яны маглі сабе дазволіць здаровую ежу. Зразумела, калі мы глядзім далёка па ланцужку прычын - мы не можам знайсці лепшага лекі. Найлепшым лекам для алкаголіка можа стаць пастаўленне іх у сітуацыю, калі для іх прадугледжана ежа, вылечванне цынгі і магчымае вылечэнне алкагалізму.\nКожны раз, калі мы лечымся, лекі даказвае прычыну. Каузальныя ланцугі даюць магчымасць знайсці лекі. Кожная сувязь у прычынна-выніковай ланцугу можа прадставіць мноства магчымасцей лячэння.\nФактары рызыкі становяцца адытыўнымі\nФактары рызыкі - гэта не ланцугі, бо яны не выклікаюць канкрэтных захворванняў, яны толькі набліжаюць нас да хваробы. Фактары рызыкі складаюцца. Калі мы падвяргаемся ўздзеянню многіх фактараў рызыкі, наша верагоднасць захворвання ўзрастае.\nКожны дадатковы фактар рызыкі нязначна павышае рызыку захворвання. Зварот да фактару рызыкі нязначна зніжае шанцы на хваробу, але не вылечыць ні адну хваробу - таму што ніякіх захворванняў, аніякіх выпадкаў захворвання няма.\nУ нас не бывае хваробы, калі фактары рызыкі ўзрастаюць да нейкага парога, у нас узнікае хвароба, калі прычына, прычынна-следчы ланцуг стварае хваробу. Мы выкарыстоўваем фактары рызыкі для распрацоўкі прафілактычных прэпаратаў і прычын для лячэння.\nАналіз і справаздачнасць аб прычынах і фактарах рызыкі\nІснуе шмат ускладненняў у паведамленні аб прычынах хваробы і фактарах рызыкі захворвання, якія ўскладняюць разуменне.\nПрычыны хваробы і хваробы рэдка вывучаюцца і рэдка паведамляюцца па шэрагу прычын. Вылечваецца не вызначана для большасці хвароб і звычайна не вызначана для любой хваробы, не вылечанай лекамі. У выніку дэпрэсія, «вылечаная» пры дапамозе новай працы, не лічыцца лячэннем і ў сучаснай мадэлі псіхічных захворванняў не можа лічыцца дэпрэсіяй. Можа здацца, што хвароба вылечваецца лекамі, калі яе на самай справе вылечвае здароўе - лекі проста адбылося адначасова. Многія інфекцыі вылечваюцца здароўем, і іх трэба разглядаць як выкліканыя недахопам здароўя. Гінгівіт - наглядны прыклад. Але, калі інфекцыі, выкліканыя гінгівітам, вылечваюцца антыбіётыкамі, мы ставім «прычыну» заражальнага ўзбуджальніка. Фактары рызыкі прасцей зразумець і разлічыць, чым вывучыць прычыны.\nПрычыны траўмаў заўсёды спекулятыўныя, ніколі не на сто адсоткаў. Гэта спекулятыўна, таму што мы заўсёды можам стварыць ланцужкі прычын любой траўмы і пытацца "што, калі б у мяне было ...", "што, калі б я не ..." для кожнай звёнаў нашай ланцужкі спекуляцый. Спроба прысвоіць працэнт прычынах траўмаў выклікае зман, але паколькі прычыну нельга выкарыстаць для лячэння - гэтага нельга даказаць. Яго можна выкарыстоўваць толькі для прафілактыкі - як фактар рызыкі.\nКаэфіцыенты рызыкі, як правіла, вельмі малыя, але патэнцыйна небяспечныя, таму замест таго, каб паведамляць як працэнтны рызыка, яны паведамляюцца як "павышаны рызыка". Напрыклад, у кожнага дзіцяці ёсць рызыка патануць, але наяўнасць прыватнага басейна павялічвае рызыку ўтаплення ў шмат разоў, на некалькі соцень адсоткаў. Статыстычныя разлікі рызыкі складаныя і схільныя да памылак. Многія рызыкі таксама здаровыя і таму не разглядаюцца як фактары рызыкі. Хада павялічвае рызыку расцяжэння лодыжак, але хада звычайна ўспрымаецца як здаровая - таму рызыка хады рэдка аналізуецца.\nГэты пост напісаны з выкарыстаннем паняццяў хваробы, хваробы, прычыны і лячэння, як вывучана ў кнізе: Вылічэнне вылічэння.\nРаскрыццё інфармацыі: Я не лекар. Не існуе кніг пра канцэпцыі лячэння і лячэння лекарамі.\nПершапачаткова апублікаваны на healthicine.org 21 верасня 2018 года.\ntandoori roti vs naanпрагноз Расііlg g3 vs htc адзін m8мала сродкаў, якія атрымліваюць ваду супраць асалоды мамыч супраць зарплаты па фінансаванніТурнір 3 супраць 3, хто перамагае?сіні супраць срэбра веймаранv для сімвалізму вендэта-маскі\nЯкі дзень тыдня гэта не адрозніваеКанабіёлавае алей супраць медыцынскай марыхуаны: у чым розніца?Механіка здзелак ад дзелавога выпадку: у чым розніца?Гісторыі брэндаў супраць падпісакКарта працы Vs Story Map - у чым розніца?Адрозненні з нізкай дакладнасцю і высокай дакладнасцю: у чым розніца?Прыватнае супраць Private Blockchain пратакол: у чым розніца?0% Блэкджек дома і 0% рулетка дома, у чым розніца ў рэнтабельнасці казіно?


5 смяротных памылак кіравання прадуктамі | Martech Zone\n5 смяротных памылак кіравання прадуктамі\nНядзелю, Кастрычнік 22, 2006 Аўторак, Кастрычнік 4, 2011 Douglas Karr\nЯ працую дзень і ноч апошнія пару тыдняў. Гэта знясільваюча, тым больш, што ў мяне ёсць шэраг пабочных праектаў, над якімі я абавязаўся працаваць. Я знясілены ... аднойчы на гэтым тыдні я прыйшоў дадому, лёг спаць і прачнуўся праз 12 гадзін. Я амаль упэўнены, што я прастудзіўся, і маё цела адхіліла яго, бо я не паспеў чхнуць. Праблемы працы сапраўды зусім не складаныя, мы проста не звярталі ўвагі на сваіх кліентаў.\nГэта гучыць як простае рашэнне, але чаму людзі ўвесь час ігнаруюць гэта? Я думаю, што ёсць некалькі прычын:\nВы не звяртаеце ўвагі на масы, вы звяртаеце ўвагу на гучныя галасы. Гэта можа паўплываць на прыняцце рашэння, каб уключыць шырока распаўсюджаныя змены, якія ні неабходныя, ні запатрабаваныя масамі. Небяспека тут у тым, што вы заяўляеце: "Я выслухаў кліента". Праблема ў тым, што вы не паслухалі кліентаS.\nВы шчыра верыце, што выконваеце план, карысны для кліента. Ваш намер добры. Ваша сэрца апынулася ў патрэбным месцы. Праблема ў тым, што вы папярэдне не параіліся з імі. Праўда ў тым, што вы будзеце ніколі цалкам разумееце, што кліенты робяць з вашым прадуктам - асабліва, калі ваша база павялічваецца ў геаметрычнай прагрэсіі.\nВы думаеце, што ведаеце лепш. Па нейкай прычыне вы прынялі сваю ўладную пазіцыю як пацверджанне сваёй кваліфікацыі ў дадзенай галіне. Такім чынам, вы думаеце, што ведаеце, што патрэбна і што хоча кліент.\nВы не засяроджваецеся на праблеме, а на некаторыя рашэнне без поўнага вызначэння праблемы. Ці вы губляеце сайт праблемы, працягваючы пашыраць рашэнне.\nВы не змагаецеся за сваіх кліентаў. Вы дазваляеце ствараць і інтэграваць рашэнні на аснове групы неверагодна таленавітых распрацоўшчыкаў і прафесіяналаў. Яны ўкалыхваюць ваша меркаванне ... і тое, што яны прапануюць, можа мець сэнс. Праблема ў тым, што гэта мае сэнс унутрана, але не для кліента.\nЯшчэ раз паўтаруся, што гэтых памылак пазбегнуць даволі проста. Аднак у паўсядзённай мітусні кампаніі з выдатнымі супрацоўнікамі і фантастычнымі рашэннямі страціць сайт кліента так проста. Калі вы гэта зробіце, боль будзе імклівай і вельмі нязручнай.\nУдар і бег у суботу!\nХлопчыкі і цацкі!\n22 кастрычніка 2006 г. у 2:05\nВыдатны пост Дуг - вы даволі добра падвялі гэта.\n№1 - гэта тое, з чым мне заўсёды было цяжка змагацца. Асабліва з маімі праграмамі, такімі як FormSpring і Ponyfish, дзе ў мяне шмат розных кліентаў, якія моўчкі любяць тое, як працуе функцыя, але вельмі гучны карыстальнік пераконвае мяне змяніць яе.\nВядома, я таксама часта бачу гэта на ўласных праектах распрацоўкі, дзе менеджэр - гэта гучны голас, які хоча, каб X быў Y, але "сапраўдныя" карыстальнікі, якія працуюць на мэнэджара, адчайна хочуць крыкнуць аб нязгодзе.


Lexus gx - Агляды лепшых аўтамабіляў\nПрэм'ера новага пазадарожніка Lexus GX адбылася ў 2003 годзе на аўта-шоў у Дэтройце. Спецыялісты Lexus прадставілі на суд гледачоў аўтамабіль, які спалучае ў сабе годныя пазадарожныя якасці, з выдатным узроўнем камфорту і плыўнасцю ходу.\nПабудаваны аўтамабіль на абсалютна новай платформе. Атрымаў у спадчыну ад Toyota Land Cruiser 100 сістэму поўнага прывада і аўтаматычную скрынку з паніжальнай перадачай. Рэгуляваная па вышыні падвеска AVS, будзе прапаноўвацца ў якасці серыйнага абсталявання. На бездараж кіроўца можа націскам кнопкі падняць кузаў ўверх. На асфальце, з ростам хуткасці, аўтамабіль самастойна прыціскаецца шчыльней да дарогі. Абсталёўваецца 4,7-літровым рухавіком V8, адзіным сілавым агрэгатам для гэтай мадэлі. Дзякуючы яму новы Lexus GX абяцае стаць адной з самых хуткіх і дынамічных мадэляў у сваім класе.\nБазавая камплектацыя прапануе антыблакіровачнай сістэму тармазоў, актыўную сістэму кантролю цягі, сістэму дапамогі пры экстраным тармажэнні Brake Assist, противозаносную сістэму, сістэму размеркавання тармазнога намаганні і сістэму дапамогі спуску з гары. Дапаўняюць карціну дзве пярэднія і бакавыя падушкі бяспекі.\nІнтэр'ер, як і пакладзена Lexus уяўляе сабой ўвасабленне раскошы і камфорту. Салон аздоблены высакаякаснай скурай, валодае аўтаматычным клімат - кантролем і аўдыёсістэмай, кнопкі кіравання якой знаходзяцца на рулявым коле. Пры жаданні магчымая ўстаноўка DVD-прайгравальніка з экранамі ў падгалоўніках перадпакояў сядзенняў. Дадатковы трэці шэраг сядзенняў дазваляе пасадзіць у салон да 8 чалавек.\nВонкава Lexus GX 470 выглядае стыльна, пародзіста, як і належыць прадстаўніку элітнай маркі. Інтэграваныя падножкі, бамперы ў колер кузава, вялікія фары са мноствам светоисточников - залог іміджу для прэстыжнага джыпа.\nУ 2010 годзе другое пакаленне Lexus GX было афіцыйна прадстаўлена на расійскім рынку. Па аналогіі з папярэднікам, гэта пакаленне таксама з'яўляецца "перелицованным" полноприводником Toyota Land Cruiser Prado. Магутная храмаваная фальшрадiаторная рашотка, агрэсіўнага выгляду пярэдняя оптыка, іншай дызайн задніх ліхтароў, арыгінальная форма бампераў - вось характэрныя рысы аблічча GX 460. Аўтамабіль амаль не змяніўся ў памерах у параўнанні з папярэдняй мадэллю: прырост у 25 мм па даўжыні можна лічыць нязначным. Машына стала прысадзісты, яе вышыня паменшылася на 20 мм, затое колавая база вельмі салідная - 2 790 мм. Шмат што змянілася, аднак засталося галоўнае - канцэпцыя гэтага рамнага пазадарожніка з палепшанымі характарыстыкамі кіравальнасці на цвёрдым пакрыцці і адпаведнасць самым высокім патрабаванням па бяспецы, экалогіі, камфорту і якасці выканання.\nУ актыве Lexus 460 вельмі ўтульны і багата абсталяваны салон. Ён аздоблены раскошнай скурай і ўпрыгожаны драўлянымі ўстаўкамі. Патэнцыйны ўладальнік можа выбраць адзін з трох варыянтаў каляровага рашэння інтэр'еру: ад самавітага чорнага да камбінаванага бэжава-шэрага. Ад пярэдняй панэлі так і вее манументальнасцю. Размяшчэнне кнопачак-дзяржальняў прадумана і лагічна. Трехзонный клімат-кантроль робіць знаходжанне на борце як кіроўцы з пярэднім пасажырам, так і насельнікаў другога шэрагу максімальна камфортным. Якасная "музыка" з шырокімі магчымасцямі падлучэння вонкавых носьбітаў не дасць сумаваць у дарозе.\nПерадпакоі крэслы зручныя, з добрай бакавой падтрымкай, стандартным падагрэвам і вентыляцыяй. Клопат пра кіроўцу па-за усялякіх хвал. Шырокі дыяпазон рэгуляванняў перадпакояў сядзенняў дазваляе зручна пасесці, а функцыя памяці - захаваць налады для трох кіроўцаў. Рэгуляванне руля па вылету і вышыні таксама дазваляе выбраць аптымальнае становішча. Калі кіроўца надумае выйсці з пазадарожніка ня заглушыўшы рухавік, то як толькі вы спыніцеся і отстегнете рэмень - сядзенне і руль ад'едуць, каб вам было зручна выйсці. Прыборы чытаюцца пышна: стандартны набор цыферблатаў (спідометр, тахометр, паказальнікі ўзроўня паліва і тэмпературы астуджальнай вадкасці) дапоўнены дысплеем, якія адлюстроўваюць, у ліку іншай, інфармацыю пра рэжымы працы паўнапрываднай трансмісіі.\nGX 460 здольны ўзяць на борт да сямі чалавек. Другі шэраг мае канфігурацыю 60/40 і можа рэгулявацца ў шырокіх межах. Пры гэтым сярэдні сядзенне абсталяванае новай сістэмай, якая дазваляе хутка яго складаць і зрушваць, забяспечваючы тым самым просты доступ да зараз стандартнага трэцяга шэрагу сядзенняў, які складаецца і раскладваецца з дапамогай электрапрывадаў. У "транспартным" становішчы трэці шэраг сядзенняў ўтварае роўную пагрузную пляцоўку. Lexus атрымалася павялічыць прастору для ног пасажыраў другога і трэцяга шэрагаў, тады як іншыя габарыты салона практычна не змяніліся. Таму нават на трэцім шэрагу цалкам ніштавата могуць уладкавацца дарослыя.\nПад капотам лёгкая алюмініевая бензінавая V-вобразная 4,6-літровая "васьмёрка", якая развівае 296 л.з., агрэгатаванымі шасціступеньчатай "аўтаматам". Дзякуючы фірмовай электроннай сістэме змены фаз газаразмеркавання Dual VVT-i пік крутоўнага моманту ў 438 Нм дасягаецца ўжо пры 3 500 аб / мін.\nПераадолець сур'ёзнае бездараж GX 460 - цалкам па плячы. Рамная канструкцыя, паніжальная перадача, блакаваны межосевой дыферэнцыял і набор пазадарожных памочнікаў ўсяляюць дадатковую ўпэўненасць. Задняя пневмоподвеска, які ставіць серыйна на ўсе версіі Lexus GX 460, дазваляе прыўздымаць кузаў над дарогай. Lexus GX 460 ад Prado дасталася сістэма Multi-terrain Select (прэрагатыва камплектацый Premium і Luxury). Гэта набор з чатырох алгарытмаў, згодна з якімі бартавы кампутар адаптуе наяўныя ў яго распараджэнні выканаўчыя механізмы пад асаблівасці пакрыцця. Ёсць "Бруд і пясок", ёсць "Камяністы грунт", "Пересечёнка" і "Камяні". У прынцыпе, розніца паміж імі зводзіцца да ступені дапушчальнай прабуксоўкі.\nНа гарадскіх вуліцах GX 460 таксама адчувае сябе ўпэўнена. Адаптыўная падвеска (AVS) з амартызатарамі з рэгуляванай калянасцю перашкаджае дзяўбкі кузава пры інтэнсіўных разгонах і тармажэннях, а актыўныя пярэдні і задні стабілізатары папярочнай устойлівасці (сістэма KDSS) на асфальце не дазваляюць развівацца нахілам, на бездараж размыкают папярочныя стабілізатары, ад чаго хады падвескі становяцца проста велізарнымі. Але асноўныя памочнікі GX 460 на бездараж - гэта сістэма кантролю за рухам на малых хуткасцях (Crawl Control) і пярэдняя відэакамера з сістэмай выбару траекторыі Off-road Monitor.\nПазадарожнік прапануецца ў чатырох фіксаваных камплектацыях: Comfort, Executive, Premium і Luxury.\nБазавая камплектацыя Comfort прапануе практычна ўсе выгоды сучаснай аўтамабільнай цывілізацыі. Пакупнік атрымлівае пазадарожнік з наборам з 10 падушак бяспекі, скураным салонам з трыма радамі сядзенняў з падагрэвам і вентыляцыяй перадпакояў крэслаў, сістэмай запуску рухавіка з кнопкі і трехзонным клімат-кантролем. Таксама ў машыне маецца аўдыёсістэма з CD-чейнджером на 6 дыскаў з USB- і AUX-ўваходамі, якая падтрымлівае фарматы MP3 і WMA, шматфункцыянальны дысплей, на які выводзіцца малюнак з камеры задняга выгляду. І, вядома ж, ксенонавыя фары, электролюк, легкосплавные 18-цалевыя колавыя дыскі.\nУ камплектацыі Executive да шырокага спісу аснашчэння Comfort дадаюцца DVD-чейнджер на шэсць дыскаў, высокасласная аўдыёсістэма Mark Levinson з 17 дынамікамі, сістэма навігацыі з рускамоўным меню і картамі расійскіх гарадоў, сэнсарны дысплей на цэнтральнай кансолі (EMV) і руль з падагрэвам.\nКамплектацыя Premium дадаткова да камплектацыі Executive прапануе: 4 камеры (пярэдняя, задняя, бакавыя ў люстэрках), сістэмы дапамогі пры руху па бездаражы, падагрэў сядзенняў другога шэрагу і аздабленне салона больш дарагі скурай, задні охлаждаемый скрыню.\nМаксімальная камплектацыя Luxury асабліва пацешыць пасажыраў на задніх шэрагах, якія атрымаюць два LCD-манітора, убудаваныя ў падгалоўнікі перадпакояў крэслаў.\nУ 2013 годзе GX 460 падвергнуўся рэстайлінгу. Сусветны дэбют навінкі адбыўся на аўтасалоне ў Франкфурце.\nLexus GX 2014 мадэльнага года можна вызначыць па стаіць штосьці дызайне кузава, які стаў выглядаць больш свежа за кошт іншага пярэдняга бампера, перайначанай рашоткі радыятара, пярэдніх фар са святлодыёднымі элементамі. Задняя частка кузава атрымала пераафармлення аэрадынамічнай формы бампер, а габарытныя ліхтары атрымалі белыя і празрыстае шкло. Па змаўчанні аўтамабіль камплектуецца шынамі 265/60 R 18 на легкосплавных дысках 18 радыусу, у якасці опцыі можна ўсталяваць гуму 285/55 R18 або нават велізарныя колы 265/50 R20, 295 / 45R20. Завяршаюць свежы стыль новыя колеру кузава.\nЗнешнія габарытныя памеры кузава Lexus GX 460 2014 мадэльнага года складаюць: 4805 мм у даўжыню, 1885 мм у шырыню, 1845мм у вышыню, 2790 мм колавая база, 215 мм дарожны прасвет (кліранс), каляіна пярэдніх і задніх колаў - 1585 мм.\nСалон стаў яшчэ больш раскошным і тэхналагічным. Цэнтральная кансоль атрымала іншае афармленне і размяшчэнне органаў кіравання, з'явілася новая інфармацыйна-забаўляльная сістэма з каляровым сэнсарным 8-мі цалевым экранам, якая адказвае за працу аўдыёсістэмы, навігацыі, тэлефона, камеры задняга выгляду або камер, якія забясьпечваюць панарамны агляд. Вытворца пашырыў варыянты натуральнага дрэва і скуры, прапанаваных для аздаблення салона.\nАўтамабіль прапануецца ў пяці-і сямімесным выкананні, у пяці камплектацыях - Comfort 5S, Executive 5S, Executive7S, Premium7S і Luxury7S.\nБазавымі для ўсіх версій абноўленага пазадарожніка з'яўляюцца наяўнасць 10-ці падушак бяспекі, электрапрывад рулявы калонкі і крэслаў першага шэрагу, падагрэў сядзенняў першага і другога шэрагу, вентыляцыя перадпакояў крэслаў, абшыўка крэслаў скурай, мультымедыйны комплекс Media Display з восьмидюймовым сэнсарным дысплеем (рух, камера задняга выгляду, аўдыёсістэма CD MP3 Bluetooth 9 дынамікаў), двухзонавы клімат кантроль (для 7-мі мясцовай версіі трох зонный), люк з электрапрывадам, пярэдні і задні парктронік, абаграванне, электрапрывад і аўтаматычнае прыцьміць чэнне бакавых люстэркаў задняга выгляду, а таксама вялікая колькасць электронных сістэм забяспечваюць камфортнае і стабільнае паводзіны пазадарожніка на дарогах з розным пакрыццём. У арсенале GX 460 2014 задняя пнеўматычная падвеска, ABS з BAS і EBD, A-TRC, VSC, HAC і DAC, AVS, KDSS, прымусовае блакаванне межосевого дыферэнцыяла, сістэма Multi-terrain Select і Crawl Control.\nПад капотам пазадарожніка усталяваны бензінавы 4,6-літровы 8-цыліндравы сілавы агрэгат магутнасцю 296 конскіх сіл. Найбольшая прадукцыйнасць матора развіваецца пры 5500 аб / мін, а на ўсе вядучыя колы крутоўны момант перадаецца праз 6-ступеністую скрынку з электронным кіраваннем. Выдатак паліва вытворцам заяўлены на ўзроўні 15,7 літра ў гарадскім рэжыме і 11,8 літра на 100 кіламетраў на трасе. Разгон да 100 км / г займае 8,3 секунды. Максімальная хуткасць абмежаваная электронікай на значэнні 175 км / г.\nПазадарожнік абсталяваны сістэмай пастаяннага поўнага прывада з межосевым дыферэнцыялам падвышанага трэння Torsen, якія адпраўляюць стандартна 40 адсоткаў магутнасці рухавіка пярэднім колам, а заднім 60 адсоткаў. У залежнасці ад умоў руху і якасці дарожнага пакрыцця сістэма прывада здольная аптымальна і хутка пераразмеркаваць крутоўны момант.


8 Выдатныя зімовыя кактэйлі Атрымлівайце асалоду гэты сезон\nРэцэпты з нагоды Зімовыя Напоі Кактэйлі Зімовыя рэцэпты\nАтрымлівайце асалоду ад Фантастычны кактэйль гэтай зімой\nЗімовыя ветру прыносяць змены густу ў нашых напоях і ёсць шмат узрушаючых кактэйляў для Вас , каб паспрабаваць на самыя халодныя дні года . Сярод лепшых рэцэптаў з'яўляюцца тыя, якія святкуюць сезон, запоўненыя з нашымі любімымі водарамі, і падцяпліць холад у нашых костках.\nАд павабных напоі мяты і шакаладу згладжваць Sippers, якія, як араматычныя, як яны смачныя, ёсць вялікі зімовы кактэйль чакае ўсіх. Давайце паглядзім на некаторыя з нашых старых фаварытаў, а таксама некалькі сучасных рэцэптаў, якія, несумненна, калі ласка, ваш густ гэтай зімой.\nКарамель Ірландскі кавы: Дзіўнае Cup Ўкуснага\nЗмешчаны спіна на гэты класічны ірландскі каву і прынесці Ірыска ў сумесь.\nІрландскія віскі і кава з'яўляюцца натуральнымі спадарожнікамі, 75-гадовая гісторыя знакамітага ірландскага кава кактэйлю даказала , што. Мы проста не можам атрымаць дастаткова гэтага спарвання і бармэны і паілкі па ўсім свеце працягваюць знаходзіць спосабы змешваць іх у задавальненне, новыя і смачныя рэцэпты.\nКарамель Ірландскі кавы з'яўляецца адным з такіх рэцэптаў, і гэта, вядома, смачнае задавальненне. Ірландскі каву спін-оф вельмі просты: зварыць лепшы кавы вы можаце дадаць Джеймсон, Бейлі і Ірыска шнапс, затым давяршэнне з узбітымі сліўкамі.\nГэта казачнае гарачы, сметанковы кактэйль , і гэта можа нават стаць вашым новым пасля абеду кававага напою .\nАмаль Колінз: Святкаванне аранжавай крыві\nСкарыстацца дар зімой салодкага, сезонных цытрусавых.\nВы можаце думаць, што лета самы лепшы час для свежых садавіны і, па большай частцы, вы маеце рацыю. Тым не менш, ёсць некаторыя вялікія знаходкі ў зімовых плодаагароднінных рынках, і мы павінны скарыстацца гэтым, пакуль яны ў сезоне.\nУ той час як граната з'яўляецца вялікай плод , які можа быць знойдзены толькі ў зімовыя месяцы, ён не самотны. Аранжавы крыві аднолькава цудоўнымі і вы будзеце толькі знайсці гэты салодкі цытрусавы са снежня па красавік (даваць ці прымаць у залежнасці ад ўраджаю года). Гэта ідэальны час , каб зьмешваць задавальненне і цікавыя кактэйлі , як Habanero Blood Orange Маргарыта .\nКалі рэзкія кактэйлі не вашая задавальненне, вы знойдзеце фантастычны напой, як амаль кактэйль Колінза, каб быць крыху больш даступным. Гэта фруктовая Sipper змешвае вялікую гарэлку з свежевыжатым апельсінавы сокам ў крыві, а таксама аранжавыя кровей соды сухі пеністых ст. Для таго, каб дадаць трохі кантрасту, што самаробны карыца сіроп мы любім так шмат выкідваецца ў сумесі.\nКалі вы будзеце гатовыя да унікальнага, пеністых кактэйлю з сапраўдным сезонным нюхам, гэта цяжка перасягнуць гэтую.\nАмаль рэцэпт Коллінс\nМалако і Мёд: The Ultimate паўночнікаў\nЗнайсці камфорт у цудоўна малочным кактэйлі і атрымаць асалоду ад расслабляльнай ноччу.\nБабуля заўсёды казала нам, што цёплае малако дапамагае нам расслабіцца, і гэта даўно суцяшэнне для многіх перад сном. Гэты час, каб прывесці гэтую думку ў свет кактэйляў і пераблытаць смачна каўпак.\nКлюч да награваючы малако ісці павольна і нізка . Вы не хочаце, каб ваша малако згорнецца і гэта не час, каб быць нецярплівым. Калі вы блытаеце кактэйль , як каньяк на аснове Snow мёд або класічны Milk & Honey, ня забудзьцеся апрацаваць малако з дабрынёй , таму што дрэннае малако сапсуе зусім добры напой.\nМалако і Мёд даўно любімым кактэйлем сцэны, і гэта, верагодна, самы вядомы з млечнага шмат. «Мёд» паходзіць ад бенедыктынаў, што салодкі мёд-араматызаваны травяной лікёр , які павінен быць адным з асноўных прадуктаў у кожным добра укамплектаваным бары. Ён дадае выдатны водар да малака і паколькі рэцэпт патрабуе толькі гэтыя два інгрэдыента, нават sleepiest якія п'юць можа змяшаць яго.\nідэя гарачага малака ці робіць ваш страўнік згорнецца? Не турбуйцеся, вы таксама можаце атрымліваць асалоду ад Milk & Honey холад.\nМалако і мёд рэцэпт\nПоўнач Завея: Размінка з Spiked какава\nRaphye Аляксій / Image Source / Getty Images\nВы гатовыя да ночы Boozy гарачага какава?\nМала хто п'е больш падыходзяць для зімы, чым дымлівая кубак гарачага шакаладу. Гэта смачна, гэта прыемна, і гэта ідэальна падыходзіць для дарослых паліваньняў.\nАдзін з нашых любімых водараў, каб дадаць да гэтага кружку дабрыні мяты. Мы змешваючы яго ў папулярных кактэйлях , як Hot Peppermint Patty ў працягу многіх гадоў , і ёсць шмат спосабаў наблізіцца да п'янай мятного шакаладу сумесі.\nСярод іх ёсць смачная і простая Поўнач Завея. Гэты рэцэпт дазваляе какава клапаціцца аб багатым густам шакаладу і лісця мяты да абодвух стыляў Крэм дэ Мент . Лепшая частка павінна быць морось зялёнага лікёру крэм дэ ўзвышацца добрым памерам лыжка ўзбітых вяршкоў. Гэта выдатны спосаб прыбрацца напой.\nРэцэпт Паўночны Завея\nSnowball: Асвяжальны Brandy Класічны\nВікторыя Pearson / The Image Bank / Getty Images\nЗімовыя кактэйлі не ўсё пра мяты, шакаладу і вяршкоў.\nТам няма неабходнасці прытрымлівацца стэрэатыпных зімовых кактэйляў і ўсёй іх мяты, шакаладу і этажэркі. Не, зіма таксама час , калі мы можам сядзець склаўшы рукі і расслабіцца з ледзяным класічным і атрымліваць асалоду ад спрошчаным, вытанчаным густам нашых бабуль і дзядулі карыстаюцца.\nКаньяк з'яўляецца ідэальным месцам для вялікага зімовага хайбола. Чым цямней дух мае аспект пацяплення да яе і, вядома, вы можаце змяшаць яго з мятай у напой , як на снегоступах Грог , але ў нас ёсць ідэя лепей.\nКактэйль Snow Ball прама з канца 1900-х гадоў, і гэта прыкладна так жа, як класічны якое вагаецца кактэйль можа атрымаць. Сумесь простая - каньяк, сіроп, яйка, і імбірны эль - і ён прыходзіць разам з пэўнай вытанчанасцю. Гэта цікавае спалучэнне, і ў зімовыя месяцы, здаецца, як ідэальны час, каб ажывіць рэцэпт.\nРэцэпт Snow Ball\nTanqueray Міндаль: Расслабляльны Winter Sipper\nНаліць і выпіць ... гэта не становіцца нашмат прасцей , чым гэта.\nНекаторыя з самых прыемных кактэйляў вы знойдзеце самыя простыя. Проста паглядзіце на знакаміты B & B ; два інгрэдыента ў чарку ў сумесі пацяплення, які з'яўляецца адначасова задавальненне і камфорт у халодную ноч.\nМы можам выкарыстоўваць джын такім жа чынам , як каньяк і снежныя дні з'яўляюцца ідэальным месцам для гэтага сасновага водару мы знаходзім у нашых любімых Джына . Вы маглі б хацець , каб прагрэць яго і атрымліваць асалоду ад Гарачы Пунш джын , у якіх гэтыя раслінныя ажыве пад парай, ці вы можаце паспрабаваць крыху больш халадок.\nTanqueray Міндаль напой, які будзе адпавядаць гэтай патрэбы выдатна. Гэта таксама будзе выкарыстоўваць вашыя любімыя чарку і араматычнае асалоду фантастычным Лондан сухі джын змешаны з амаретто вопыт вы будзеце атрымліваць асалоду ад халодным вечарам.\nРэцэпт Tanqueray Міндаль\nЗімовы кактэйль: Цікі ня зарэзерваваны для лета Адзін\nАдзін інгрэдыент можа прынесці гадовы фаварыт у халодныя месяцы.\nЦікі кактэйлі з'яўляюцца вялікімі, і яны могуць быць выкарыстаны, каб забраць вашыя духі, незалежна ад таго, які час года гэта. Тым ня менш, мы часта ўсталёўваем на вялікія чалавек , як Ураган і Mai Tai ў баку на зіму (калі мы не бегчы тропікі, вядома). Гэта не павінна быць так.\nВы ўсё яшчэ можаце атрымліваць асалоду ад вялікім Ромавы кактэйль з адценнем Цікі стылі зімой. Вам проста трэба выбраць правільны рэцэпт і класічны, як Зімовы кактэйль з'яўляецца ідэальным месцам для пачатку.\nГэты рэцэпт мае ром, цукар, і цытрусавыя спалучэнне мы прыйшлі да кахання. Для таго, каб даць яму сезонную выбліск мы шукаем, трохі спецый з імбіра лікёру і што Цікі-спецыяльнасць , вядомай як духмяная драма прыводзяцца ў мікс. Гэта гуллівы напой, які ўпэўнены, каб прачнуцца ваш густ.\nРэцэпт Кактэйль Winter\nАбмаражэнне: Маленькая чарка тэкілы\nПодлы напой, які хавае тэкілу за сметанковым блакітнай смузе, Frostbite задавальненне. Lorenzo Viola / EyeEm / Getty Images\nСметанковы, сіні тэкіла кактэйль ... ты жартуеш?\nЧасам вам проста трэба змяшаць напой, які з'яўляецца унікальным і разбурае ўсе прадузятасці аб дыстыляваную духу.\nТэкіла таксама з'яўляецца адным з тых напояў, якія мы вынесьлі ў цёплыя дні, які з'яўляецца ганьбай. Выбух на рынку тэкілы адкрывае новыя магчымасці. Там няма ніякага спосабу, вы можаце атрымаць густ ўсіх вашых варыянтаў, калі вы абмежаваць яго на некалькі месяцаў у годзе.\nГэта значыць , дзе кактэйль , як Frostbite прыходзіць. Гэта, вядома , ня тыповы тэкіла кактэйль , але гэта сіні (так ён мае , што будзе для яго). Гэты пацешны напой не можа быць для ўсіх, але калі вы калі-небудзь задаваліся пытаннем, што адбываецца, калі тэкіла сустракае сметанковы шакалад з адценнем аранжавага колеру, вось ваш адказ. Гэта даволі смачна.\nЗапечаны палтус з грыбны сметанковым соусам\nЯк зрабіць Magwinya (тлушч тарты)\nУсё пра Масленіцы ў Вялікабрытаніі


05 чэрвень 2008, 00:53\nУдзельнікі "мазгавога штурму" ў Варшаве разглядалі праблему бацькоў і дзяцей у беларускай палітыцы.\n“Зьмена пакаленьняў, альбо беларускія адрозьненьні ў мэтах, каштоўнасьцях і стратэгіі” – тэма канфэрэнцыі, наладжанай у Варшаве Інстытутам грамадзкай прасторы публічнай палітыкі вышэйшай школы імя Лазарскага, а таксама Беларускім інстытутам стратэгічных дасьледаваньняў і часопісам "Архэ".\nЦі зьяўляецца беларуская моладзь баромэтрам і маторам пераменаў? Якія зьмены адбываюцца ў беларускім грамадзтве, хто і што можа прысьпешыць іх? Над гэтымі праблемамі разважаюць некалькі дзясяткаў дасьледчыкаў і грамадзкіх дзеячоў з розных краінаў сьвету.\nСёньня ўдзельнікі "мазгавога штурму" разглядалі праблему бацькоў і дзяцей у розных вымярэньнях: зьмена пакаленьняў у апазыцыі, у адміністрацыйнай сыстэме, у эміграцыі.\nБеларускія палітыкі, якія вядуць дыскусію разам з дасьледчыкамі – ня толькі ўдзельнікі, але і аб'екты абмеркаваньня. Зь іх дзеяньняў робяцца высновы наконт таго, куды ж ідзе беларускае грамадзтва.\nКанфэрэнцыю адкрыла прывітальнымі словамі Івонка Сурвіла, старшыня Рады БНР, і Зьбігнеў Лясоцік, дэкан факультэту права Вышэйшай школы гандлю імя Лазарскага.\nАдзін з арганізатараў канфэрэнцыі – дырэктар Беларускага інстытуту стратэгічных дасьледаваньняў Віталь Сіліцкі.\n-Які плён можа даць такая канфэрэнцыя?\nСіліцкі: “Вельмі добры плён яна можа даць таму, для каго пытаньні, узьнятыя на канфэрэнцыі, не зьяўляюцца пустым словам, для тых, хто сапраўды спрабуе разумець сацыяльна-палітычны, мабілізацыйны патэнцыл моладзі, з аднаго боку. Зь іншага боку – для тых, хто імкнецца зразумець саму лёгіку сацыяльных працэсаў, сацыяльнай дынамікі, якая адбываецца ў Беларусі. Гэтая лёгіка не зусім упісваецца ў нашыя традыцыйныя ўяўленьні пра "крывавы рэжым", пра тое, што моладзь – гэта галоўная сіла і надзея апазыцыі, і пра тое, што зьяўленьне нейкага маладога пакаленьня проста перафарматуе ўсю палітычную барацьбу і прывядзе да нейкай сьветлай будучыні”.\n-Як бы Вы пракамэнтавалі сытуацыю з салігорскім школьнікам Іванам Шылам у кантэксьце канфэрэнцыі? Учора яму не далі здаць апошні экзамэн і выключылі са школы. Ваш погляд на гэтую сытуацыю?\nСіліцкі: “Гэта адна з тэндэнцыяў нашага часу. Мы сёньня размаўлялі пра тое, што можа даць, і што можа адняць у чалавека апазыцыя. і што можа даць і адняць улада. Гэта адна з тактык ангажаваньня моладзі – стварэньне невыносных варункаў для тых, хто ня згодны. І таму ствараецца неверагодны прэцэдэнт, калі чалавека пачынаюць "зарубаць" на жыцьцёвым шляху на такім вось раньнім этапе”.\n-Тая праблема, у якую ён патрапіў – гэта віна апазыцыі альбо ўладаў? Апазыцыю часта абвінавачваюць, што яна ўцягвае ў палітыку залішне маладых людзей, якія не ўсьведамляюць магчымых наступстваў свайго кроку ва ўмовах сучаснай Беларусі...\nСіліцкі: “Ведаеце, мне было 15 год, калі я бегаў на першыя БНФ-аўскія мітынгі, і я цудоўна ўсьведамляў, што я раблю”.\nЯшчэ адзін з арганізатараў сёньняшняй канфэрэнцыі – рэдактар часопісу "Архэ" Валер Булгакаў.\n-Валер, Вы сёньня вялі сэкцыю канфэрэнцыі, якая называлася: "Зьмена пакаленьняў – рухавік ці тормаз пераменаў?" Дык вось па выніках абмеркаваньня як – тормаз ці рухавік, і на якія ўвогуле асноўныя вузлавыя пункты сёньняшняй дыскусіі вы зьвярнулі ўвагу?\nБулгакаў: “Гэта такое пытаньне, на якое немагчыма даць адназначнага адказу. Відаць, і тормаз, і рухавік. Тормаз – у тым выпадку, калі зьмены як такой не адбываецца. Сёньня на нашай панэлі былі агучаныя сацыялягічныя зьвесткі, згодна зь якімі ў пэўных сілах цэнтрысцкай і левай арыентацыі зьмены палітычнай партыйнай эліты практычна не адбываецца, сярэдні ўзрост функцыянэраў Партыі камуністаў беларускай – каля 56 гадоў. На мой погляд, гэтая дынаміка блізкая да савецкага часу.\nА што датычыць пазытыўнага досьведу, то былі агучаныя зьвесткі, якія датычаць БНФ – там гэты сярэдні ўзрост складае каля 40-42 гадоў.\nНасуперак традыцыйным уяўленьням пра закасьнелы лукашэнкаўскі рэжым, у пэўных абсягах дзяржаўнай машыны дазваляе яго прыхільнікам рабіць імклівую кар'еру. Напрыклад, сярэдні ўзрост беларускіх судзьдзяў вышэйшага зьвяна значна меншы, чым іхных калегаў з захаду, з Эўропы”.\n-Як бы Вы пракамэнтавалі сытуацыю з Іванам Шылам? У знак пратэсту звольнілася дырэктарка школы, якую прымусілі ня выдаць яму атэстат... Ваш погляд на гэтую сытуацыю?\nБулгакаў: “Гэта і прыкра, і добра. Прыкра – бо паказвае ступень адміністрацыйнага беззаконьня і ўмяшаньня ўладаў у працэс навучаньня. З другога боку, гэта дае магчымасьць для моцных людзей, – а я перакананы, што Іван Шыла, якога я ведаю асабіста, моцны чалавек, – прадэманстраваць вернасьць прынцыпам і ня ўпасьці духам.\nНічога крытычнага ў такой сытуацыі няма. Гэта чалавек, якому супольнасьць як у краіне, так і за яе межамі ня дасьць прапасьці, я ў гэтым перакананы, ён атрымае нават вышэйшую адукацыю. Але натуральна, што зараз яго чакаюць ня лепшыя дні...\nТое, што здарылася – ні ў якім разе не перамога лукашэнкаўскай машыны. Гэта нейкая дэманстрацыя страху, таго, што лукашэнкаўскі рэжым баіцца нізавога беларускага актывізму, людзей, для якіх важныя нацыянальныя вартасьці, якія жывуць не ў сталіцы, а ў рэгіянальных цэнтрах”.\n-Які эфэкт мог бы мець учынак дырэктаркі школы?\nБулгакаў: “Гэта праява высокай грамадзянскай пазыцыі, чалавечай мужнасьці. Я ганаруся такімі людзьмі – гэтая жанчына ахвяруе сваім лёсам, магчыма, кар'ерай, каб выявіць сваю грамадзянскую пазыцыю. Гэтага чалавека трэба ўсяляк падтрымаць”.


Led Zeppelin абвінавачваюць у плагіяце Stairway To Heaven - 04.02.2016, Sputnik Беларусь\nМузыкі гурта і прадстаўнікі Warner Music адмаўляюць абвінавачванні і сцвярджаюць, што песня была напісана Плантам і Пейджам у 1971 годзе. 04.02.2016, Sputnik Беларусь\n09:58 04.02.2016 (абноўлена: 12:27 04.02.2016)\n© Flickr / Takahiro KyonoВакаліст Led Zeppelin Роберт Плант\nМузыкі гурта і прадстаўнікі Warner Music адмаўляюць абвінавачванні і сцвярджаюць, што песня была напісана Плантам і Пейджам у 1971 годзе.\nМІНСК, 4 лют — Sputnik. Музыкаў рок-гурта Led Zeppelin, Джымі Пэйджа, Роберта Планта і Джона Пола дапыталі па справе аб магчымым плагіяце культавага хіта групы Stairway To Heaven, паведамілі сусветныя СМІ.\nПа словах адваката пазоўнікаў Фрэнсіса Аляксандра Малафія, пачатак песні Stairway To Heaven пераклікаецца з уступленнем кампазіцыі Tauru амерыканскага гурта Spirit, якая была напісана ў 1968 годзе. Пазоў у суд юрыст, які прадстаўляе інтарэсы Tauru, падаў у 2014 годзе, акрамя гэтага іскавую заяву кранула і гуказапісвальнай кампаніі Warner Music.\nМузыкі паасобку пабывалі на допыце ў рамках дасудовага расследавання ў Лос-Анджэлесе. Яны і прадстаўнікі гуказапісвальнай кампаніі адмаўляюць усе абвінавачванні і сцвярджаюць, што Пэйдж і Плант самі напісалі Stairway To Heaven у 1971 годзе.\nLed Zeppelin была заснавана ў 1968 годзе. У яе склад уваходзілі вакаліст Роберт Плант, гітарыст Джымі Пэйдж, бас-гітарыст Джон Пол Джонс і бубнач Джон Бонэм. Група лічыцца адной з прабацькоў хард-рока і хэві-металу. Найбольш вядомымі хітамі з'яўляюцца Stairway to Heaven, Immigrant Song і Whole Lotta Love. Апошні альбом культавага рок-гурта выйшаў у 1979 годзе, а праз год гурт распаўся пасля смерці Бонэма ў верасні 1980 года.


05 травень 2016, 19:57\nЦяпер дашкольнікаў будуць карміць сасіскамі вышэйшага гатунку\nМіністэрства аховы здароўя прыняло пастанову, якая тычыцца харчаваньня дашкольнікаў сасіскамі і варанымі каўбасамі.\nПра гэта паведамілі БелТА ў Рэспубліканскім цэнтры гігіены, эпідэміялёгіі і грамадзкага здароўя.\nЦяпер дашкольнікаў будуць карміць сасіскамі вышэйшага гатунку альбо з маркіроўкай «Для дзяцей дашкольнага і школьнага ўзросту». Раней у харчаваньні дашкольнікаў выкарыстоўваліся таксама сасіскі першага гатунку.\nАднак колькасьць сасісак і вараных каўбасаў у рацыёне дашкольнікаў не мяняецца. Для дзяцей да трох гадоў застаецца адна сасіска цягам двух тыдняў, для дзяцей ад трох да сямі гадоў — адна сасіска на тыдзень.\nЗьмены ўступаюць у сілу 26 траўня.\nЛетась Усясьветная арганізацыя аховы здароўя апублікавала справаздачу, у якой гаворыцца, што ўжываньне перапрацаванага чырвонага мяса, у тым ліку бэкону, сасісак і вяндліны, можа прывесьці да ўзьнікненьня раку. Міжнародны аддзел па дасьледаваньні раку Ўсясьветнай арганізацыі аховы здароўя адзначае, што перапрацаванае мяса пастаўлена ў адзін шэраг, напрыклад, з радыеактыўным плютоніем і алькаголем.\nРаней грамадзяне Беларусі стварылі пэтыцыю на партале change.org з патрабаваньнем прыбраць з мэню дзіцячых садкоў сасіскі і каўбасы.


Ганна Старыковіч Шукаючы — знойдзеш - старонка 8\nА вось наступны запіс Косцік чытаў з асаблівай увагай. Гэта тычылася яго цудоўнага з’яўлення ў вёсцы.\n«14 лістапада 1928 года. Апоўначы, але я вырашыў не адкладаць назаўтра. Сёння, выходзячы з касцёла, наткнуўся на хлопчыка, які прадставіўся мне Канстанцінам Сквароўскім. Да слова сказаць, усіх Сквароўскіх я ведаю. А яго не. Далей – больш. Ён стаў пытацца, які на двары год. Затым спытаў, як мяне завуць, і распавёў цалкам цудоўную гісторыю ўласнага з’яўлення ў вёсцы. Аказваецца, ён таксама жыве ў вёсцы Кавальчукі, толькі ў 1996 годзе. Трапіў ён у мінулае праз дуб з адтулінай. Дарэчы, на ўзлеску такога дуба я штосьці не заўважыў. Мы ўвайшлі ў дом, і ён распавёў мне, што я загіну восенню 1929 года. Затым папрасіўся на ноч. Тое, што ён мне распавёў, неверагодна, і ўсё ж я яму веру. Шляхі Гасподнія невядомы, і ніхто не ведае, што Ён нам рыхтуе, нават гэты сімпатычны хлопчык з будучыні. Тое, што я загіну, – не страшна: чаму быць, таго не абмінуць. Галоўнае, я рады таму, што вера вернецца ў людскія сэрцы, народ зноў пацягнецца у касцёлы і цэрквы. І Хвала Богу! За сябе я не баюся. Калі наканавана ў трыццаць гадоў адправіцца да Яго, я не баюся. Значыць, так таму і быць».\nДалей Косцік чытаць не стаў. Запісаў засталося не так шмат, і ўсе яны так ці інакш былі звязаны з знаходжаннем хлопчыка ў вёсцы. Часы паказвалі апоўначы, таму Косцік усё акуратна склаў у стол і пайшоў у свой пакой спаць.\nРаніцай яго зноў абудзіла бабуля, а за сталом сядзеў Сяргей.\n– Яны паехалі ў Мінск.\nКосцік проста кіўнуў. Па-першае, ён дрэнна спаў – вельмі шмат інфармацыі за адзін вечар. Па-другое, яго мучыла сумленне. Па-трэцяе, ён не ведаў, як расказаць Сяргею пра дырэктара, хоць вельмі хацелася. Пры адной думцы пра тое, што ён улез у асабістыя запісы ксяндза, чырванелі вушы. Косцік так нічога і не сказаў. Амаль увесь дзень маўчаў. Дзед Сяргей не распытваў – ён вырашыў, што Косцік проста сумуе па блізкаму чалавеку і хвалюецца за навіны, якія прывязуць вясковыя мужчыны.\nУсе чакалі каля хаты Сквароўскіх. І толькі Косцік пайшоў у дом ксяндза. Ён не мог ні на каго глядзець. Сорам спальваў знутры. Ён шмат чаго ведае, і нават прычыну, па якой дырэктар напісаў на ксяндза данос, аднак нічога не можа сказаць. Сорамна!\nКосцік сядзеў насупраць печы і глядзеў, як тлее вуголле. Кажуць, што калі глядзець на агонь, становіцца неяк лягчэй. Глыбей сыходзіш у сябе. І думкі становяцца глыбокімі, цёплымі, усё дрэннае не так непакоіць. Вось і Косцік вырашыў паспрабаваць - а раптам атрымаецца сабе апраўдаць.\nКалі чалавек піша дзённік, значыць, хоча, каб хтосьці ў далейшым яго прачытаў. Вось ён, Косцік, і прачытаў. Нічога дрэннага ён там не ўбачыў, толькі дзе-якія падрабязнасці жыцця ксяндза, з якім вельмі пасябраваў і за якога цяпер хваляваўся. Няма нічога дрэннага, што ён прагледзеў запісы. Гэта, як прачытаць мемуары.\nУ дзверы пастукалі. Косцік спакойна пайшоў адкрываць. Ён нічога і нікога не страшыўся. Забяруць - што ж, няхай забіраюць. Агонь супакоіў нервы. Толькі ад убачанага перахапіла подых. На ганку стаяў ксёндз Павел. У той жа вопратцы, у якой сыходзіў, з чамаданам. Праўда, на твары ранкі і невялікі круглы ажог на шыі. Ксёндз усміхаўся. І Косцік кінуўся на шыю святару, так рады быў яго бачыць. Праўда, потым хутка прыбраў рукі і сказаў:\n- Як я рады, што яны вас знайшлі!\nКсёндз моўчкі прайшоў у свой дом, сеў на лаву, паставіў чамадан на падлогу.\n- А б кім ты кажаш, Косцік, хто мяне знайшоў? Я прыехаў сам.\n- За вамі паехалі ў Мінск. Сквароўскіе, Костка. Я думаў, што гэта яны вас вызвалілі.\n- Не, вярнуўся я сам, – адказаў ксёндз Павел. - Бачыш, мне пашанцавала - пракурор апынуўся чалавекам добрым і тайным вернікам. Я змог абудзіць у ім гэтую веру.\nКосцік устаў і наліў кубак гарбаты ксяндзу Паўлу, які так і сядзеў за сталом. Маўчалі. Косцік ўсе пакутваў - расказаць ці не расказаць, што ён лазіў у ягоныя запісы. Ён ужо паставіў на стол кубак, ксёндз прыняўся за гарбату, а хлопчык усё ніяк не мог вырашыць, стаяў, прытулены спіной да печы, і глядзеў у акно, за якім, дарэчы, было цёмна.\n- Аб чым ты так узмоцнена думаеш, Косцік? Я адсутнічаў усяго некалькі дзён. Што-небудзь адбылося? Падпалілі касцёл? - ён павярнуўся да хлопчыка і паглядзеў яму ў вочы. Потым устаў, узяў лямпу і прайшоў у сваю пакой. Вярнуўся святар толькі праз некалькі хвілін. Ні цені злосці на твары. Толькі цікаўнасць. - У маім пакоі праводзілі ператрус?\nКосцік апусціў вочы. Ён не мог вынесці гэтага сумленнага погляду.\n- Гэта ты чытаў мой дзённік?\nХлопчык кіўнуў. Слёзы сораму пакаціліся па твары, вушы пачырванелі.\n- Навошта? - голас ксяндза не гучаў пакрыўджана або зло, ці хаця б строга. Но неяк сумна, і ад гэтага было яшчэ горш.\n- Мне было без вас адзінока. Я ... не ведаю, навошта палез у ваш стол. А як вы даведаліся?\n- Я мог бы, вядома, зараз сказаць табе, што я адчуў, што мне распавёў Бог. Але на самой справе я абараняў сябе ад ператрусу - наклеіў валасок на скрыню, у якім ляжыць дзённік. Сам не ведаю, навошта я гэта рабіў. Можна падумаць, гэты валасок мае ток, і яны не змаглі б дабрацца да змесціва скрынь.\nАд такіх прызнанняў Косціку стала лягчэй. Ён нават адчуў сябе не такім вінаватым.\n- Гэта дырэктар школы напісаў на вас данос.\n- Я ведаю. Ён і цябе прыплёў, нібыта ты паведаміў яму пра тое, што ў касцёле я праводжу антысавецкую агітацыю і іншае.\n- Гэта не праўда, - крыкнуў Косцік і ўпершыню паглядзеў на ксяндза. Ён стаяў у дзвярах, абапіраючыся на касяк.\n- Ты каму-небудзь распавёў?\n- Вось і выдатна. Цяпер давай спаць. Мяне мучалі бяссонніцай. Толькі пастаянная малітва дапамагла мне ўсё вытрымаць.\n- А чаму ў вас ажог на шыі?\n- Дай табе Бог, Косцік, дачакацца з’яўлення дуба і ніколі не выпрабаваць таго, што выпала на маю долю. І мне яшчэ пашанцавала, бо людзі паміраюць ад катаванняў. Ці ўсё падпісваюць, а потым іх расстрэльваюць. Гэта пакуль штучна, але мне здаецца, што ў будучыні ўсё будзе куды горш...\nПамаліўшыся разам перад абразамі, ксёндз і хлопчык разышліся па пакоях. Але не паспелі яны улегчыся ў свае ложкі, як у дзверы пастукалі. Сціпла так, не тое, што тыя людзі, якія забіралі ксяндза Паўла. Косцік пайшоў адчыняць. На парозе стаяў Сяргей з бацькам.\n- Сам вярнуўся, - ціха спытаў прадзед?\n- Вось і добра. А мы ў турму звярнуліся, а нам кажуць - няма такога, вызвалілі дзве гадзіны таму. Добра як! Ну, адпачывайце.\nКосцік зноў лёг пад коўдру. Ксёндз Павел нават не прачнуўся. Не чуў, што хтосьці прыходзіў. Вядома ж! Самае страшэннае катаванне – не даваць спаць!\nЦяпер хлопчыку зноў хацелася дадому. Ён раптам падумаў, што больш не вытрымае такога знікнення ксяндза Паўла, тым больш, калі святар назаўсёды сыдзе з жыцця. Госпадзі, хоць бы дуб, нарэшце, з’явіўся!\nНаступным вечарам на імшу ў касцёл сабралася вельмі шмат народу, бадай, як на Вялікдзень. Усім хацелася паглядзець на ксяндза Паўла – ці не пакалечылі, і ўвогуле, няўжо, праўда, што вярнуўся? Няўжо адпусцілі?\nПерад людзьмі ён з’явіўся ў сваёй звычайнай вопратцы, усміхаўся, і адразу людзі павесялелі. Неяк паверылась, што жыць на свеце не так ужо і страшна, што праўда заўсёды знойдзе сваё месца.\n- Дарагія людзі, не бойцеся, я з вамі! Бог з намі! Ні адно непраўдзівае слова не зможа выжыць супраць ісціны.\nДобра сказаў, прыгожа, па касцёлу пранёсся ўсхваляльныя шэпт.\nНа наступны дзень у школе празваніў апошні званок. Толькі вось дырэктар на гэтым свяце лета быў незвычайна засмучаным, штосьці яго раздражняла. І настаўнікі стараліся не трапляцца яму на вочы, а гэта было не так-та проста рабіць. На лінейцы ён сказаў некалькі слоў у адрас школьнікаў, павіншаваў іх з заканчэннем навучальнага года, пажадаў добра адпачыць, а выпускнікам - выдатна здаць экзамены і паступіць ва Універсітэт. Потым пайшоў, і ўсе ўздыхнулі спакайней.\nНе малую ролю ў настроі дырэктара адыгралі Сяргей і Косцік. Яны пры ўваходзе ў школу спыніліся і ўсміхнуліся Піцірыму Уладзіслававічу.\n- Чаму такая радасць, хлопчыкі? - спытаў дырэктар.\n- А ксёндз вярнуўся, - сказаў Косцік і ўсміхнуўся. - Яго пракурор адпусціў, зразумеў, што ў даносе праўды няма. А мяне нават у сведкі не выклікалі, таму што сведчыць няма аб чым.\n- Помста - брыдкае пачуцце! – дадаў Сяргей і хлопцы пайшлі.\nДырэктар толькі пачырванеў ад абурэння і крыўды, але нічога не сказаў. Ён яшчэ да іх дабярэцца. Толькі вось у наступным годзе.\nУвечары Косця з Сяргеем пайшлі да дубу. Сонца схавалась за лесам, над вёскай плыў лёгкі дымок - людзі тапілі лазні, птушкі спявалі ласкава, і неяк сумна. Косцік чакаў, што зноў нічога не ўбачыць на тым месцы, але ён памыліўся. Там рос маленькі пруцік-дубок, пакрыты светла-зялёнымі яшчэ ліпкімі лісцікамі. Яго ўчора, зрэшты, не было.\n- І колькі ж яму яшчэ расці? – запытаў Косцік, звяртаючыся больш да самога сабе, чым да кагосьці канкрэтна.\n- Я думаю, не доўга, - адказаў Сяргей, - калі ўчора яго не было. А сёння во якое дрэва, то значыць, ён хутка вырасце, і ты адправішся да сябе. Слухай, - нечакана спытаў Сяргей, - а я ў тваім свеце яшчэ жывы?\n- Вядома, - схлусіў Косцік. Ён не ведаў, як сказаць чалавеку, што праз шестьдесят сем гадоў яго ўжо не будзе ў жывых.\n- Цікава, што я скажу табе, калі ты з’явішся. Ці буду я памятаць пра цябе? Як думаеш?\n- Не ведаю, - унікліва адказаў Косцік, яму не хацелася гаварыць на гэтую тэму, ён проста не ўяўляў сабе, што стане гаварыць родным, калі вернецца назад. І, што самае галоўнае, не ведаў, што яго там чакае.\n- Ксёндз Павел, мой дуб пачаў расці, значыць, хутка я адпраўлюся дамоў, – сказаў Косцік, калі прыйшоў дадому. Але радасці ў яго голасе чулася няшмат. Зноў працілеглыя пачуцці апанавалі яго сэрца.\n- Гэта ж выдатна, ты будзеш дома. Будзеш развівацца так, як належыць, а не ў мінулым, куды ты выпадкова трапіў.\n- Вы ж самі мяне вучылі, што нічога не можа быць выпадкова.\n- Значыць, Богу чамусьці было заўгодна, каб ты вярнуўся ў мінулае.\n- Ксёндз Павел, абяцайце мне, калі ласка, што вы з’едзіце, калі адчуеце небяспеку. – папрасіў Косцік вельмі сур’ёзна. Ён не усміхаўся, ён сапраўды гэтага жадаў і на гэтым настойваў.\n- Калі толькі адчую небяспеку, – нібіта рэхам адказаў святар.\nУ той жа вечар зноў прыйшлі людзі ў чорных плашчах і ботах і зачыніліся ў пакоі з ксяндзом. Косцік сядзеў пад дзвярыма, але нічога не чуў - вельмі ўжо ціха гаварылі. Пасля іх сыходу ксёндз выйшаў і сказаў:\n- У нас забіраюць касцёл на патрэбы збожжасховішча. Заўтра я павінен аддаць ключы.\n- З’язджайце, калі ласка, - сказаў Косцік, - мы аддамо ключы без вас.\nКсёндз не адказаў.\nУвечары, падчас імшы, ён распавёў людзям, што касцёл адбіраюць, і папрасіў прыняць гэтую вестку з мужным сэрцам. Жанчыны плакалі, мужчыны ж падазрона маўчалі.\n– Калі яны заўтра прыйдуць? - спытаў прадзед Косціка.\n- У восем раніцы.\nБольш ніхто ні аб чым не дапытваўся.\nСумныя людзі выходзілі з касцёла, гладзілі камяні, станавіліся на калені і прасілі прабачэння, што не змаглі зберагчы. Гэта былі ў асноўным жанчыны. Мужчыны ж адышлі ад касцёла далей і аб чымсьці гаварылі. Ксёндз бачыў, што людзі не разыходзяцца, стаў падыходзіць да іх, пытацца, чаму не ідуць дадому. Амаль усе адказвалі, што развітваюцца з касцёлам. І, не гледзячы на абяцанне ксяндза праводзіць імшу у сваім доме, плакалі.\nТолькі вось з раніцы чамусьці ў дом ніхто не прыйшоў. Нават прапрабабуля не прыйшла рыхтаваць сняданак. У восем гадзін ксёндз Павел выйшаў да касцёла і зразумеў прычыну таго, што адбылося: мясцовыя мужчыны з віламі і рыдлёўкамі вартавалі ўсю ноч. А калі з’явіліся людзі ў чорных плашчах, наваліліся на іх і сталі «адмаўляць» забіраць у іх святыню. Тыя, нібыта, паслухаліся, збеглі.\n- Што ж вы нарабілі! - крычаў ксёндз. - Бо яны больш не прыйдуць з дабром! Яны знішчаць касцёл, але нам яго не пакінуць! Як вы не разумееце?\nМужчыны, усе чырвоныя і потныя ад бойкі, стаялі і слухалі ксяндза, апусціўшы вочы. “Вось ён, той самы момант гісторыі, - падумаў Косцік. - Цяпер усё залежыць ад самога ксяндза – ці захоча ён начаваць у касцёле”. Але ксёндз нічога пра гэта не казаў, мабыць, сам разважаў.\nКосцік пабег да дубу - ён ужо стаў падобны на моцнае дрэва, толькі вось ніякай адтуліны ў ім не было.\n“Навошта пабег, - сам сябе пытаўся Косцік. - Няўжо стала страшна? Няўжо баішся ўбачыць, як усе паляціць на паветра?”\n“Баюся, - вырашыў Косцік. - Калі сам сабе не прызнаюся, то нікому не скажу. Баюся даведацца, што будзе далей. Хочацца проста закрыць кнігу на страшным моменце, заплюшчыць вочы, пакуль ідзе штосьці жахлівае па тэлевізары. А потым глядзець далей. Не хачу, не хачу ведаць, што будзе далей!”\n“Бо ты і так ужо ведаеш, - адказаў ўнутраны голас. - Ксёндз загіне, і канец. Пахаваюць яго, і табе пра гэта вядома”.\nВячэралі моўчкі, а потым разышліся па сваіх пакоях. Ксёндз паспрабаваў змяніць будучыню, але яна ўпарта не хацела адыходзіць ад намечанага плана. “І колькі ж мне яшчэ засталося жыць, - думаў ксёндз. - Хлопчык казаў, што я павінен загінуць ў верасні? Цудоўны час. Цудоўны час смерці прыроды. І маёй. Божа, чаму ж так халодна ў грудзях, няўжо баюся? Я, святар, які ведае, што мяне чакае па той бок?..”\n- Я вось што вырашыў, - сказаў за сняданкам ксёндз, - збірай заўтра сваіх сяброў, і адправімся на рыбалку, на рэчку Бярозкі.\n- Як на Бярозкі? Яна ж высахла!\n- Гэта ў тваім свеце яна ўжо высахла, і мне здаецца, што не без умяшання таленавітага чалавецтва. Ужо зараз будуюць планы па перанакіраванні вады рачулкі на палеткі. А пакуль яна яшчэ паўнаводная і цалкам адпавядае сваёй прыгожай гістарычнай назве. – Святар усміхаўся. А ні ценю цяжкіх думак на твары.\nКосцік адразу ж адправіўся ў госці да Сяргея. Разам яны зайшлі за Антоніем і адправіліся гуляць. Сябры, вядома ж, пагадзіліся ісці разам з ксяндзом на рыбалку. Чаму б і не: сонца, канікулы, на сенокосе ўжо пабывалі, можна разок і схадзіць, рыбкі налавіць. Зноў жа, добрую справу зробяць: можна на абед прыгатаваць.\nУ лесе было цёпла і прыемна. Данімалі, вядома, насякомыя, якія ўжо напоўнілі абшар, але хлопчыкі збудавалі цудоўныя вееры з лапухоў і адганялі крыважэрных камароў і мух далей. Падышлі да дубу. Ён ужо быў вялізны, амаль такіх жа памераў, якім яго запомніў Косцік. Няўжо хутка дадому? Сэрца сжалась ў грудзях. Да, да бацькоў хочацца, але сябры, але ксёндз Павел? Як пакінуць іх? Зноў хадзіць аднаму пасля адносін з такімі сябрамі?\nСонца толькі з’явілася на небе, яшчэ не дабралася да усіх куткоў зямлі, а хлопчыкі і ксёндз Павел, на гэты раз не ў сутане, а ў штанах і кашулі ў клетку, з закатаннымі рукавамі, ужо бадзёра крочылі да рэчкі. Сяргей і Антоній з’явіліся ў доме ксяндза роўна ў палову пятай раніцы. Нават пеўні яшчэ спалі. Кастусь сустрэў хлопчыкаў у дзвярах.\n– Мы таксама ўжо гатовыя.\nУ гэты момант хлопчык чамусьці успрымаў ксяндза Паўла як уласнага бацьку. Нават у галаве з’яўляліся малюнкі. Як святар састарыцца, будзе сядзець у крэсле каля расчыненых вокнаў, і чытаць газету, а Косцік прынясе яму чаю і ўкрые пледам ногі. І ксёндз Павел будзе абавязкова ў акулярах. З сівымі валасамі. Таксама ўпарта ў галаву лезлі думкі пра тое, што ксёндз Павел да старасці не дажыве, аднак Косцік іх выганяў. Вельмі ўжо добра яму было сённяшняй раніцай.\nНогі моклі ў расе, лёгкае ранішняе сонца пякло ў шыю, а падарожнікі рухаліся да ракі.\n– Яна за тымі дрэвамі, – сказаў Антоній.\nУсе згадзіліся – кожны ведаў, дзе знаходзіцца рака, і толькі Косцік не ведаў, як яна выглядала. Бярозкі цякла праз лес – глыбокая, крыштальна чыстая і дужа халодная. Дзе-нідзе трапляўся чарот, і яго галовы нагадвалі штрыхі на бярозе. Адсюль і назва. У часы Косціка яна выглядала зусім па-іншаму – берагі вельмі далёка наперад высеклі, ваду перанакіравалі ў працілеглы бок, а ў выніку перасохла ўсе – і ў тым і ў другім баку.\nРыбакі селі на беразе і сталі лавіць рыбу. Ні ў каго не бралася. Але, здавалася, што гэта іх ніяк не турбуе. Святар і хлопчыкі размаўлялі, гледзячы на бліскучую ваду і спакойныя паплавы.\n– Ксёндз Павел, скажыце, адкуль у вас апёк на шыі? – спытаў Антоній.\n– Ведаеш, у мяне не адразу атрымалася дамовіцца з пракурорам. Спрабавалі-такі ў мяне выведаць, якую такую я стварыў арганізацыю супраць Савецкай улады і чаму навучаю людзей. Але потым, праз некалькі дзён размоваў са мной, ён зразумеў, што нічога дрэннага я не раблю.\n– Вас катавалі? – амаль шэптам запытаў Сяргей.\n– Так. У гэтым няма нічога страшнага. Хрыста вунь як катавалі, а ён усё роўна любіў людзей і дагэтуль любіць. Вось і я не баяўся. Маліўся, бо ведаў, што Бог у патрэбны час ўкладзе ў мае вусны неабходныя словы.\n– А што, і на іспытах такое можа адбыцца? – спытаў Антоній.\n– Не, тут справа іншая. Калі ты не рыхтаваўся, то Гасподзь не зможа даць табе неабходную інфармацыю. Адкуль ён яе возьме, калі ты нічога не чытаў? Тут гаворка ідзе пра тое, што ў складанай сітуацыі, калі не ведаеш, чаго чакаць, не ведаеш, што адказаць, трэба маліцца і прасіць Бога аб тым, каб ён даў табе патрэбныя словы.\nПрасядзелі рыбакі так да сямі гадзін раніцы. Нічога не злавілі. Толькі згаладаліся. Кожны стаў даставаць сваю ежу. Там быў хлеб, свежая цыбуля, соль, вяленае мяса, вараныя яйкі і яблыкі. Нічога асаблівага, але ў добрай кампаніі і на паветры ўсё здавалася дзіўна смачным і нейкім незвычайным. Хоць рыба так і не лавілася, вырашылі пасядзець яшчэ на беразе, паслухаць птушак, паглядзець, як прачынаецца ўвесь жывёльны свет. Неўзабаве каля рыбакоў сталі збірацца мурашкі, падбіраючы хлебныя крошкі, потым цікаўныя птушкі сталі паступова спускацца ўсё ніжэй і ніжэй, нібы падслухоўвалі, пра што гавораць, і нават часам маўчаць, ксёндз і трое хлопчыкаў.\n– А калі Андрэй Правадаў сказаў вам, што хоча стаць святаром? – спытаў Косцік.\n– А ён мне не казаў, я зразумеў па вачах і сам прапанаваў яму глыбей вывучаць катэхізіс. Ён пагадзіўся. Потым я завёў размову пра паступленне ў семінарыю, і толькі тады ён сам пачаў пытацца. Аказалася, што ён хоча гэтага з дзесяцігадовага ўзросту. Некалькі гадоў таму ў вёску прыязджаў дырэктар семінарыі і пытаўся ў мясцовага насельніцтва – гэта ў жыхароў шасці акруговых вёсак, –хто хоча стаць ксяндзом. Ён тады пасаромеўся падняць руку. Ды і малы яшчэ быў. А вось трое хлопчыкаў не спалохаліся і зараз вучацца ў Беластоку.\n– Вы калі-небудзь былі ў Ватыкане? – спытаў Сяргей.\n– Не, і хутчэй за ўсё ніколі не пабываю.\nУ Косціка перахапіла дыханне. Ксёндз Павел думае пра сваю смерць. Ён зразумеў, што яе ўжо не пазбегнуць, і зусім недарма задумаў гэтую рыбалку са спакойнымі вудамі. Калі ў дзесяць гадзін раніцы рушылі ў адваротны шлях, у Сяргея вырвалася:\n– Казаў жа мне бацька, што няма ў Бярозках ніякай рыбы!\n– Хіба ты дрэнна правёў час? – спытаў ксёндз Павел.\nСяргей засаромеўся. Няўжо сам ксёндз Павел не ведаў, што гэтыя месцы бязрыбныя. Ён пайшоў з хлопчыкамі для таго, каб расказаць пра ўсё тое, для чаго не будзе часу. І жыцця.\nСонца пякло бязлітасна. Так што рыбакі ўвесь час стараліся рухацца ў ценю. А яшчэ вельмі хацелася піць. Першай справай ўсе накіраваліся ў дом ксяндза да калодзежа. Напіўшыся, сталі разыходзіцца па дамах, але тут Косцік першым заўважыў, што з-за вугла дома хтосьці выглядае. А потым і зусім адкрыта, выходзяць двое людзей, якія не па надвор’і апрануты у чорныя штаны, кашулі і боты.\n– Вам адзін дзень, таварыш Павел, каб развітацца са сваёй царквой.\n– Касцёлам! – закрычаў Антоні.\n– Якая розніца, – холадна адказаў высокі.\n– Я магу аддаць вам ключы адразу, – сказаў ксёндз Павел.\n– Тым лепш.\nЗа ўсім астатнім Косцік назіраў нібыта ў сне. Ксёндз Павел адчыніў дзверы хаты, ненадоўга знік, а потым выйшаў і працягнуў ключ.\n– Аб адным прашу – дайце сёння людзям апошні раз памаліцца ў святыні і забраць некаторыя рэчы.\n– Вашае права. Мы адкрыем царкву.\nНа гэты раз Антоні нічога не паспеў выкрыкнуць. Ксёндз Павел схапіў яго за руку.\nНіхто не пайшоў дадому. Сябры прайшлі ў дом і селі за стол у тым пакоі, дзе раней начаваў Косцік. Хутка гэты дом апусцее. Спачатку сыдзе Косця, потым памрэ ксёндз.\n– Хлопчыкі, вам заданне. Абыдзіце ўсіх жыхароў Кавальчукоў і Куля. Крычыце на вуліцы, што касцёл закрываюць і аддаюць калгасу, і што ўвечары адбудзецца апошняя імша.\nСябры выйшлі. Усюды такую сумную вестку сустракалі са слязамі, нават праваслаўныя і атэісты – касцёл быў часткай іх жыцця. Нават калі яны туды не хадзілі, то бачылі кожны дзень. Зараз немагчыма ўявіць, што там будуць захоўваць нейкую тэхніку ці яшчэ штосьці. Дзікунства!\nУвечары ў касцёле няма дзе было яблыку ўпасці. За дзень жыхары Кавальчукоў і Куля паспелі папярэдзіць жыхароў акруговых вёсак. Прыехаў ксёндз Мечыслаў. Ён, праўда, не сказаў, хто яго папярэдзіў. На ўсе пытанні адказваў, што адчуў нядобрае і вырашыў з’ездзіць. Вялі яны імшу разам, а калі настаў час гаварыць, таксама выступалі па чарзе. Ксёндз Мечыслаў клікаў жыхароў да сябе ў касцёл, пакуль яшчэ працуе. Ксёндз Павел казаў мала. У асноўным супакойваў, абяцаў, што яны яшчэ сустрэнуцца, а пакуль неабходна змірыцца.\n– Куды накіруецеся вы? – пачуўся голас з глыбіні касцёла.\n– Пакуль што буду тут з вамі, а там ужо як Бог вырашыць.\nБясконцыя ўсхліпы напоўнілі святыню. Калі імша скончылася, людзі яшчэ доўга не разыходзіліся, усе сядзелі, развітваліся са сценамі. А камусьці з іх тут давядзецца працаваць!\nПытанне з усімі касцёльнымі рэчамі вырашылі такім чынам – некалькі самых паважаных сем’яў, у тым ліку і Сквароўскія, забралі ўсе па дамах, абяцаючы звесці ў касцёл ксяндза Мечыслава, у Косткаўшчыну. А калі настануць часы цішэйшыя, усё вернуць на месца.\nДоўга яшчэ гарэла святло ў касцёле. Многія сышлі, але многія яшчэ маліліся. Косцік сядзеў у самым куце касцёла, там, адкуль у сваім часе ён пачаў раскопкі. Хутка ўсё зменіцца. Тут будзе стаяць якая-небудзь тэхніка. Лавы вынесуць або спаляць. Іконы разнясуць па дамах. Нічога не застанецца. А можа быць і добра, што ксёндз Павел добраахвотна пакінуў касцёл. Дасць Бог, святыня застанецца цэлая і здаровая. А сам ксёндз дажыве да старасці. Тады Косцік вернецца ў свой час і…\nЖахлівы грукат перапыніў разважанні хлопчыка. Затым, нібы камяні, на жалезны дах касцёла сталі з грукатам апускацца вялікія кроплі дажджу. Яны напоўнілі касцёл барабанным дробатам. Потым бліснула маланка, асвятліўшы памяшканне фіялетавым агнём. Пачалася жудасная навальніца. Тыя людзі, што не паспелі сысці, зараз не імкнуліся гэтага зрабіць. Каля дзесяці чалавек, у тым ліку два ксяндзы і Косцік, сабраліся каля алтара і моўчкі маліліся. Кожны аб сваім. Праз паўгадзіны ўсё скончылася. Ксёндз Павел, ксёндз Мечыслаў і Косцік апошнімі выйшлі з касцёла. Там нічога больш не было каштоўнага. Акрамя лаваў. Ключа ў людзей больш не было, але яны ўсё роўна прыкрылі дзверы, каб ў апусцелай святыні не гуляў вецер.\nДадому ішлі моўчкі. На кухні запалілі святло і селі была за стол піць чай. Але не было настрою. Перакінуўшыся ўсяго некалькімі фразамі, ксёндз Павел уладкаваў Косціку ложак на печцы, а ксяндзу Мечыславу прапанаваў заначаваць на канапе ў пакоі.\nБясконцая туга напаўняла дом. Быццам бы звычайная цішыня, і ў доме шмат людзей, але самусьці страшна глядзець у акно, прыслухоўвацца да навакольнай цемры. Прадчуванне чагосьці грандыёзнага і дрэннага падступае да горла і перашкаджае дыхаць.\nКосцік і сам не заўважыў, як па шчоках пакаціліся слёзы. Нешта хутка вырашыцца. Штосьці зменіцца. А можа быць, ужо вырашылася, а ён не ведае?\nЗ раніцы прыйшла прапрабабуля. Яна спрабавала не разбудзіць хлопчыка, але не атрымалася. Косцік прачнуўся, як толькі скрыпнулі дзверы. Часы паказвалі шесць гадзін. Хлопчык злез з печы, сказаў бабулі, што хутка вернецца, і выйшаў на двор.\nСонца весела свяціла скрозь галіны зялёных яблынь і груш. Раса яшчэ зіхацела на траве. На заднім двары крычаў певень. Здавалася, нічога не змянілася. Ды толькі вось у бок касцёла страшна глядзець, таму што чуваць гук матораў і крыкі мужчын. Гэта больш не святыня. Проста каменны будынак, у якім няма Бога.\nКосцік накіраваўся да леса. Ён чакаў убачыць тое, што спадзяваўся ўбачыць яшчэ тады, у першы дзень свайго тут знаходжання. І не памыліўся. На патрэбным месцы хлопчык убачыў дуб і шчыліну ў ім. Дарога ў яго свет зноў адкрыта.


Якую ёлку купіць: жывую, штучную ці ў кадцы? - 22.12.2021, Sputnik Беларусь\nЯкую ёлку купіць: жывую, штучную ці ў кадцы?\nКарэспандэнты Sputnik з'ездзілі ў лясніцтва і высветлілі, як гадуюць ёлкі да Новага года і наколькі іх вырубка шкодзіць прыродзе. 22.12.2021, Sputnik Беларусь\nНовы год – гэта шампанскае, мандарыны, падарункі, загадванне жаданняў і, вядома, ёлка – неад'емны атрыбут чароўнага свята.Калі не было строгіх мер аховы лесу, людзі проста ішлі ў гушчар і секлі ялінку пад самы карэньчык. Цяпер самавольна за навагодняй прыгажуняй у лес хадзіць нельга: караецца.Ды і сама ёлка атрымала альтэрнатыву: некаторыя прыбіраюць сасну, кіпарыс, зімовую вішню ці тую. Многія ставяць штучную ёлку. Маўляў, менш валтузні і лес захоўваецца.Якую ёлку купіць і ці сапраўды вырубка навагодніх дрэў шкодзіць прыродзе, высвятляў Sputnik.Чым шкодныя штучныя ёлкі?Ён – патомны лесавод, прадаўжальнік бацькоўскай справы. З адзнакай скончыў Беларускі дзяржаўны тэхналагічны ўніверсітэт, мае ступень бакалаўра. У наступным годзе будзе роўна 20 гадоў, як працуе ў галіне.На яго думку, для многіх пры выбары на карысць штучнай ёлкі важны прынцып: "Купіў і гадоў на 10 забыўся на расходы". "Ды і не трэба іголку, якая апала, потым здабываць з дывана", - жартуе Салавей. Разам з тым пластык ніколі не заменіць пах і "тактыльнасць" свежассечанай ёлкі. Не кажучы ўжо пра тое, што натуральнае дрэва, у адрозненне ад пластыкавага, цалкам біяраскладальнае.На думку спецыяліста, вырубка навагодніх ёлак падтрымлівае цэлую індустрыю па лесапасадцы і абсалютна ніякай шкоды прыродзе не наносіць.Ёлка ў кадцы: ці выгадна купляць?Ва Уздзенскім лясгасе – дзясятак плантацый, якія займаюць плошчу каля 10 гектараў, дзе вырошчваюць ёлкі і сосны да Новага года.У гэтым сезоне запланавана нарыхтаваць і прадаць ад 3 да 4 тысяч дрэў. Як ссечаных, так і жывых, якія растуць у чыгунах і кадках. Апошняя катэгорыя становіцца ўсё папулярнейшай. Адзіная нязручнасць: перавозка.Сёлета ў лясгасе нарыхтавалі каля 300 ёлак у кадках. Трэць ўжо прадалі.Ці можна ўзяць ёлку напракат?Пакуль такая паслуга ва Уздзенскім лясгасе не прадугледжана."Чалавек у любым выпадку павінен тавар купіць. Калі ж захоча, каб мы назад узялі дрэва ў кадцы і працягнулі прафесійна за ім даглядаць, ствараючы асаблівыя ўмовы, зацяняючы, падкормліваючы, паліваючы, можам нават імянную таблічку замацаваць. Але потым гэтую ёлку ці сасну ўсё роўна прыйдзецца купляць па існуючым тарыфе", - адзначыў Салавей.Як не ашукацца, купляючы ёлку ў сетцы?У інтэрнэце нярэдка сустракаюцца скаргі людзей, якія купілі ёлку, прыгожа загорнутую ў сетку, але пры распакаванні дрэва аказалася аднабокім альбо пачынала адразу ж абсыпацца."Мы шануем сваю рэпутацыю і не прадаем ката ў мяшку, - сказаў Аляксандр Салавей. - Калі чалавек просіць перавязаць або прыгожа ўпакаваць ёлку, то, вядома, робім гэта. Заўсёды даем магчымасць выбраць самастойна, агледзець тавар з усіх бакоў".Дастаўка ёлак на домЗ-за пандэміі людзі баяцца лішні раз выходзіць з дому, а ўжо выбірацца з вёскі ў горад спецыяльна за ёлкай і тым больш. Як з гэтым быць?"Мы гатовы наладзіць дастаўку, калі заказ будзе ёлак 10-15. Але за адзінокіх бабуль і дзядуль не хвалюйцеся: ляснічыя на месцах усім дапамогуць і зробяць усё правільна, па законе", - адзначыў Салавей.Ці можна самому ссекчы ёлку?Аб памеры штрафу за "ёлачнае браканьерства"Артыкул 15.22 Кодэкса аб адміністрацыйных правапарушэннях за незаконную вырубку дрэў прадугледжвае пакаранне ў выглядзе штрафу: ад 5 да 50 базавых велічынь – для фізічнай асобы, ад 20 да 200 базавых велічынь – для індывідуальнага прадпрымальніка і ад 50 да 300 базавых велічынь – для юрыдычнай асобы.Велічыня шкоды вызначаецца ў залежнасці ад катэгорыі лясоў: прыродаахоўных, рэкрэацыйна-аздараўленчых, ахоўных, эксплуатацыйных і гэтак далей.Ці дапамагаюць фотапасткі?"Камеры фота- і відэафіксацыі ёсць у кожным лясніцтве. Вывешваем адкрыта, выстаўляем папераджальныя знакі, каб людзі своечасова спыніліся. Лепш загадзя папярэдзіць парушэнне, чым потым разбірацца, караць чалавека, псаваць яму і сабе настрой. Але калі злосны парушальнік, адказваць давядзецца па ўсёй строгасці", - папярэдзіў Салавей.Што робяць з ёлкамі, якія не прадалі?Галоўны ляснічы Уздзенскага лясгаса сцвярджае, што за гады працы спецыялісты навучыліся разлічваць, колькі навагодніх дрэў трэба пусціць у продаж.Навошта лясгасы збіраюць шышкі?Шышкі патрэбны для нарыхтоўкі насення, каб потым вырошчваць пасадачны матэрыял. Праца карпатлівая, ручная. За дзень чалавек збірае прыкладна 20 кілаграмаў шышак. Нарыхтоўка пачалася ў канцы лістапада і, калі пратрымаецца холад, працягнецца да лютага.План для Уздзенскага лясгаса на гэты сезон – сабраць 8 тон, ужо ёсць каля 6, плануюць дабраць да 12, з якіх, згодна са стандартам выхаду – а гэта крыху больш за 1% – павінна атрымацца каля 120 кілаграмаў насення. На гектар высейваецца каля 50 кілаграмаў, гэта прыкладна 2-2,2 млн штук.У лясгасе ёсць свая лесанасенная плантацыя плошчай 22 гектары, з якой атрымліваюць насенне з палепшанымі селекцыйнымі ўласцівасцямі. Пасадачны матэрыял атрымліваецца кланіраваны, прышчэплены, з улікам кліматычных умоў, з добрымі генетычнымі задаткамі.Для таго, каб з насення вырасла навагодняя ялінка, павінна прайсці мінімум 5-6 гадоў.Таксама на Sputnik:\nпрырода, новы год, ёлка, новы год - 2022, лясніцтва, лясгас\n10:26 22.12.2021 (абноўлена: 10:29 22.12.2021)\n© Sputnik / Владимир НестеровичЯліны ва Уздзенскім лясгасе\nКарэспандэнты Sputnik з'ездзілі ў лясніцтва і высветлілі, як гадуюць ёлкі да Новага года і наколькі іх вырубка шкодзіць прыродзе.\nНовы год – гэта шампанскае, мандарыны, падарункі, загадванне жаданняў і, вядома, ёлка – неад'емны атрыбут чароўнага свята.\nКалі не было строгіх мер аховы лесу, людзі проста ішлі ў гушчар і секлі ялінку пад самы карэньчык. Цяпер самавольна за навагодняй прыгажуняй у лес хадзіць нельга: караецца.\nДы і сама ёлка атрымала альтэрнатыву: некаторыя прыбіраюць сасну, кіпарыс, зімовую вішню ці тую. Многія ставяць штучную ёлку. Маўляў, менш валтузні і лес захоўваецца.\nЯкую ёлку купіць і ці сапраўды вырубка навагодніх дрэў шкодзіць прыродзе, высвятляў Sputnik.\nЧым шкодныя штучныя ёлкі?\n"Навязваць свой пункт гледжання нікому не стану: хоча чалавек паставіць штучную ёлку – яго права, але трэба ўлічваць, што яна не бясшкодная для экалогіі, пачынаючы ад пластыка, з якога выраблена, і заканчваючы праблемай утылізацыі", - расказаў галоўны ляснічы Уздзенскага лясгаса Аляксандр Салавей.\n© Sputnik / Владимир НестеровичГалоўны ляснічы Уздзенскага лясгаса Аляксандр Салавей пра яліны ведае літаральна ўсё\nГалоўны ляснічы Уздзенскага лясгаса Аляксандр Салавей пра яліны ведае літаральна ўсё\nЁн – патомны лесавод, прадаўжальнік бацькоўскай справы. З адзнакай скончыў Беларускі дзяржаўны тэхналагічны ўніверсітэт, мае ступень бакалаўра. У наступным годзе будзе роўна 20 гадоў, як працуе ў галіне.\nНа яго думку, для многіх пры выбары на карысць штучнай ёлкі важны прынцып: "Купіў і гадоў на 10 забыўся на расходы". "Ды і не трэба іголку, якая апала, потым здабываць з дывана", - жартуе Салавей. Разам з тым пластык ніколі не заменіць пах і "тактыльнасць" свежассечанай ёлкі. Не кажучы ўжо пра тое, што натуральнае дрэва, у адрозненне ад пластыкавага, цалкам біяраскладальнае.\nНа думку спецыяліста, вырубка навагодніх ёлак падтрымлівае цэлую індустрыю па лесапасадцы і абсалютна ніякай шкоды прыродзе не наносіць.\n© Sputnik / Владимир НестеровичВас гэта можа здзівіць, але ляснічыя запэўніваюць: арганізаваная вырубка ёлак ніякай шкоды прыродзе не наносіць\nВас гэта можа здзівіць, але ляснічыя запэўніваюць: арганізаваная вырубка ёлак ніякай шкоды прыродзе не наносіць\n"Навагоднія дрэвы вырошчваюцца на спецыяльных плантацыях або іх нарыхтоўваюць там, дзе ідзе суцэльная вырубка лесу, і захаванне маладых ёлак не прадугледжана", - растлумачыў Аляксандр Салавей.\nЁлка ў кадцы: ці выгадна купляць?\nВа Уздзенскім лясгасе – дзясятак плантацый, якія займаюць плошчу каля 10 гектараў, дзе вырошчваюць ёлкі і сосны да Новага года.\nУ гэтым сезоне запланавана нарыхтаваць і прадаць ад 3 да 4 тысяч дрэў. Як ссечаных, так і жывых, якія растуць у чыгунах і кадках. Апошняя катэгорыя становіцца ўсё папулярнейшай. Адзіная нязручнасць: перавозка.\n"Пасля свят можна і далей даглядаць дрэва ў кадцы, а потым высадзіць на прысядзібным участку. Некаторыя вывозяць назад у лес і там садзяць. Такі падыход мне ўяўляецца правільным", - сказаў галоўны ляснічы.\nСёлета ў лясгасе нарыхтавалі каля 300 ёлак у кадках. Трэць ўжо прадалі.\nЦі можна ўзяць ёлку напракат?\nПакуль такая паслуга ва Уздзенскім лясгасе не прадугледжана.\n"Чалавек у любым выпадку павінен тавар купіць. Калі ж захоча, каб мы назад узялі дрэва ў кадцы і працягнулі прафесійна за ім даглядаць, ствараючы асаблівыя ўмовы, зацяняючы, падкормліваючы, паліваючы, можам нават імянную таблічку замацаваць. Але потым гэтую ёлку ці сасну ўсё роўна прыйдзецца купляць па існуючым тарыфе", - адзначыў Салавей.\n© Sputnik / Владимир НестеровичЖывыя ёлкі ў кадках\nЖывыя ёлкі ў кадках\nЯк не ашукацца, купляючы ёлку ў сетцы?\nУ інтэрнэце нярэдка сустракаюцца скаргі людзей, якія купілі ёлку, прыгожа загорнутую ў сетку, але пры распакаванні дрэва аказалася аднабокім альбо пачынала адразу ж абсыпацца.\n"Мы шануем сваю рэпутацыю і не прадаем ката ў мяшку, - сказаў Аляксандр Салавей. - Калі чалавек просіць перавязаць або прыгожа ўпакаваць ёлку, то, вядома, робім гэта. Заўсёды даем магчымасць выбраць самастойна, агледзець тавар з усіх бакоў".\nДастаўка ёлак на дом\nЗ-за пандэміі людзі баяцца лішні раз выходзіць з дому, а ўжо выбірацца з вёскі ў горад спецыяльна за ёлкай і тым больш. Як з гэтым быць?\n"Мы гатовы наладзіць дастаўку, калі заказ будзе ёлак 10-15. Але за адзінокіх бабуль і дзядуль не хвалюйцеся: ляснічыя на месцах усім дапамогуць і зробяць усё правільна, па законе", - адзначыў Салавей.\n© Sputnik / Владимир НестеровичКупляючы навагоднюю прыгажуню, важна агледзець яе з ўсіх бакоў\nКупляючы навагоднюю прыгажуню, важна агледзець яе з ўсіх бакоў\nЦі можна самому ссекчы ёлку?\n"Самавольная вырубка забаронена, але наша галоўная мэта – не злавіць і пакараць чалавека, а папярэдзіць правапарушэнне. Вядзём актыўную прафілактычную работу. Тым не менш, у пераднавагоднія святы пастаянна працуюць 2 стацыянарныя пасты дзяржаўнай лясной аховы, якія дзейнічаюць як самастойна, так і сумесна з міліцыяй. Таксама выязджаюць дзве мабільныя рэйдавыя групы, якія асаблівую ўвагу звяртаюць на хваёвыя маладнякі. Скажу шчыра, парушальнікаў з кожным годам усё менш і менш, літаральна адзінкавыя выпадкі", - адзначыў галоўны ляснічы лясгаса.\nАб памеры штрафу за "ёлачнае браканьерства"\nАртыкул 15.22 Кодэкса аб адміністрацыйных правапарушэннях за незаконную вырубку дрэў прадугледжвае пакаранне ў выглядзе штрафу: ад 5 да 50 базавых велічынь – для фізічнай асобы, ад 20 да 200 базавых велічынь – для індывідуальнага прадпрымальніка і ад 50 да 300 базавых велічынь – для юрыдычнай асобы.\nВелічыня шкоды вызначаецца ў залежнасці ад катэгорыі лясоў: прыродаахоўных, рэкрэацыйна-аздараўленчых, ахоўных, эксплуатацыйных і гэтак далей.\n© Sputnik / Владимир НестеровичЛяснік Дзмітрый Савіцкі лічыць, што выбіраць навагодняе дрэва трэба з любоўю\nЛяснік Дзмітрый Савіцкі лічыць, што выбіраць навагодняе дрэва трэба з любоўю\nЦі дапамагаюць фотапасткі?\n"Камеры фота- і відэафіксацыі ёсць у кожным лясніцтве. Вывешваем адкрыта, выстаўляем папераджальныя знакі, каб людзі своечасова спыніліся. Лепш загадзя папярэдзіць парушэнне, чым потым разбірацца, караць чалавека, псаваць яму і сабе настрой. Але калі злосны парушальнік, адказваць давядзецца па ўсёй строгасці", - папярэдзіў Салавей.\nШто робяць з ёлкамі, якія не прадалі?\nГалоўны ляснічы Уздзенскага лясгаса сцвярджае, што за гады працы спецыялісты навучыліся разлічваць, колькі навагодніх дрэў трэба пусціць у продаж.\n"Дзейнічаем у залежнасці ад пакупніцкага попыту, часта пад заказ, з колаў. Не бывала яшчэ такога, каб мы нарыхтавалі тысячу ці дзве тысячы ёлак, і яны б потым ляжалі і чакалі пакупнікоў. Калі застанецца нейкі дзесятак ёлак, перапрацоўваем у дранку, бяздумна не спальваем", – кажа ён.\nНавошта лясгасы збіраюць шышкі?\nШышкі патрэбны для нарыхтоўкі насення, каб потым вырошчваць пасадачны матэрыял. Праца карпатлівая, ручная. За дзень чалавек збірае прыкладна 20 кілаграмаў шышак. Нарыхтоўка пачалася ў канцы лістапада і, калі пратрымаецца холад, працягнецца да лютага.\n© Sputnik / Владимир НестеровичЗа гады працы спецыялісты навучыліся разлічваць, колькі навагодніх дрэў трэба пусціць у продаж\nЗа гады працы спецыялісты навучыліся разлічваць, колькі навагодніх дрэў трэба пусціць у продаж\nПлан для Уздзенскага лясгаса на гэты сезон – сабраць 8 тон, ужо ёсць каля 6, плануюць дабраць да 12, з якіх, згодна са стандартам выхаду – а гэта крыху больш за 1% – павінна атрымацца каля 120 кілаграмаў насення. На гектар высейваецца каля 50 кілаграмаў, гэта прыкладна 2-2,2 млн штук.\nУ лясгасе ёсць свая лесанасенная плантацыя плошчай 22 гектары, з якой атрымліваюць насенне з палепшанымі селекцыйнымі ўласцівасцямі. Пасадачны матэрыял атрымліваецца кланіраваны, прышчэплены, з улікам кліматычных умоў, з добрымі генетычнымі задаткамі.\n© Sputnik / Владимир НестеровичА вось так выглядае "дзіцячы сад" для будучых вялікіх дрэў\nА вось так выглядае "дзіцячы сад" для будучых вялікіх дрэў\nДля таго, каб з насення вырасла навагодняя ялінка, павінна прайсці мінімум 5-6 гадоў.\n"З кожным дрэўцам нашы работнікі важдаюцца як з малым дзіцем. Працэс гэты бесперапынны, працаёмкі, працяглы. І нацэлены не толькі на тое, каб даставіць людзям радасць да Новага года, а каб захаваць і прымножыць прыродныя багацці для будучых пакаленняў. І гэта – не высакамоўныя словы. Мы гэтым жывём", - падкрэсліў Аляксандр Салавей.\nСтала вядома галоўная лакацыя навагодняй ночы ў Мінску\n6 снежня 2021, 17:54\nФотапасткі і не толькі: перад Новым годам узмоцняць кантроль за вырубкай ёлак\nМінск у агнях: навагоднюю ілюмінацыю запалілі ў сталіцы – фота\nГлінтвейн і гарачы шакалад: у Беларусі адкрываюцца навагоднія кірмашы\nЦі будуць дадатковыя выхадныя ў зімовыя святы, распавёў Саўмін


Купля кватэры: чаго не ведаюць большасць пакупнікоў? | Купіць кватэру ў новабудоўлі ў Мінску | Новабудоўлі Беларусі | Новостройки Беларуси\nКупля кватэры: чаго не ведаюць большасць пакупнікоў?\nУ вачах абывацеля, купля кватэры выглядае прыкладна так: сабраў неабходную суму, выбраў, купіў. Але тыя, хто хоць раз сутыкнуўся з рашэннем жыллёвага пытання ў рэальнасці, адкажуць, што ўсё зусім не так проста, як здаецца. І справа не ў юрыдычным суправаджэнні здзелкі\nНа практыцы аказваецца, што мала хто з пакупнікоў ведае пра тое, што прадаўцы большасці прапанаваных на продаж кватэр на другасным рынку, не гатовыя з імі расстацца «проста за грошы». Ім трэба яшчэ падабраць сабе кватэру наўзамен. І вось у гэтым асноўная загваздка.\n- Ужо не першы год, большасць здзелак куплі-продажу кватэр у Мінску праходзіць у выглядзе «ланцужкоў», калі для аплаты кошту набываемай кватэры людзі выкарыстоўваюць грошы ад продажу наяўнай кватэры, - распавядае намеснік дырэктара па продажах на другасным рынку жылля агенцтва нерухомасці «Твая сталіца» Святлана Кудзелка. - Гэта значыць, каб прадаць вам кватэру, прадавец павінен сабе знайсці прыдатную замену.\nУ выніку, нават пры наяўнасці ўсёй неабходнай сумы на руках, купля абранай кватэры можа расцягнуцца на нявызначаны тэрмін - усё з-за таго, што ў «ланцужку» ўсе прадаўцы і пакупнікі ўзаемазвязаны.\nДоля «Ланцуговая» у агульнай колькасці здзелак складае каля 60-70%, а часам нават і больш. Пры гэтым колькасць кватэр-звёнаў у ланцугу можа быць ад двух і дасягаць 8-10. Гэта часцяком станавіцца нечаканасцю, прычым не толькі для пакупнікоў, але і для прадаўцоў таксама. Бо прадаўцы ў большасці выпадкаў прадаюць кватэру, каб набыць наўзамен іншую.\nВыбар ёсць, але гэта нічога не вырашае\nУ цяперашні час, у Мінску на продаж прапануецца больш за 7 тыс. Кватэр. Зыходзячы з колькасці штомесяц здзяйсняюцца здзелак, на аднаго патэнцыйнага пакупніка ў сярэднім прыпадае 7 кватэр. Найменшы выбар адна- і двухпакаёвых кватэр: 5 і 6 аб'ектаў адпаведна на аднаго патэнцыйнага пакупніка. Найбольшы выбар - трох-і чатырохпакаёвых - 10 і 14 адпаведна.\nУ пераважнай долі выпадкаў, прадавец сам знаходзіцца ў пошуку кватэры і ўсім удзельнікам ланцужкі давядзецца пачакаць пакуль кожны з іх знойдзе сабе кватэру наўзамен. Бо прадаваць кватэру і выязджаць «у пустэчу» ніхто не хоча.\nАкрамя таго, ўскладняе сітуацыю той факт, што некаторыя прадаўцы нікуды не спяшаюцца, і шукаць патрэбную ім кватэру пачынаюць толькі калі знаходзіцца рэальны пакупнік на іх кватэру.\n- Вам прыйдзецца чакаць прадаўца, як мінімум столькі ж, колькі шукалі кватэру вы самі. І гэта ў лепшым выпадку. А калі знойдзеная ім кватэра таксама будзе ў аналагічнай вашай «ланцужку», то цалкам магчыма, што ў вас з'явіцца жаданне адмовіцца ад абранай кватэры. Але складанасць у тым, што знайсці кватэру, якая прадаецца без неабходнасці набыцця іншай наўзамен - так званая, чысты продаж - вельмі мала. І таму пакупнікі (значная частка з якіх, з'яўляецца адначасова і прадаўцамі), часцяком змушаныя прапрацоўваць адразу некалькі варыянтаў для набыцця.\nЛанцужковая, не значыць, хуткая\nПа словах Святланы Кудзелка, хуткасць правядзення «ланцужковай» здзелкі і наогул, верагоднасці яе паспяховага завяршэння, шмат у чым залежыць, з аднаго боку, ад таго, колькі «звёнаў» -кватэра завязаныя ў «ланцугу», а з другога, - наколькі дасведчаным з'яўляецца спецыяліст, які каардынуе і вырашае ўсе якія ўзнікаюць у працэсе вядзення «ланцугу» пытанні. А узнікаць іх можа шмат і па кожнай з кватэр: дзесьці не хапае звестак пра спадчынніках, дзесьці дакументаў і да т.п.\n- Напрыклад, магу сказаць па нашаму агенцтву: з 10 Ланцужковая здзелак, у трох выпадках даводзіцца для пакупнікоў шукаць альтэрнатыўныя варыянты кватэр - паколькі час зацягваецца і не ўсе гатовыя чакаць. Але пры гэтым у двух выпадках з дзесяці, здзелкі паспяваюць завяршыцца ў тэрмін да 1 месяца.\nМы запыталіся ў Святланы Кудзелка, на што варта звяртаць увагу пакупнікам і прадаўцам каб пазбегнуць магчымых непрыемных сітуацый пры куплі кватэры на другасным рынку?\nУдакладняйце, чысты продаж або шукаецца кватэра наўзамен.\nЯк правіла, у аб'явах паказваецца - «чыстая» продаж або падбіраецца варыянт наўзамен. Але пацікавіцца не перашкодзіць - бо ад гэтага наўпрост будзе залежаць верагоднасць і / або чаканыя тэрміны набыцця кватэры;\nВызначайце з прадаўцом выразныя ўмовы і тэрміны продажу кватэры.\nФармулёўка «пасля знаходжання сустрэчнага варыянту» вельмі ўмоўная і па факце, нікога ні да чаго не абавязвае. Таму для свайго спакою, як мінімум, трэба вызначыць тэрмін пошуку «сустрэчнага варыянту» і варыянты развіцця падзей, калі ў названы тэрмін ён не знойдзецца;\nПры неабходнасці чакання кватэры, дамаўляйцеся з прадаўцом аб фіксацыі кошту кватэры.\nУ сітуацыі нестабільных коштаў, калі тэрмін пошуку прадаўцоў варыянту наўзамен зацягнецца і / або знойдзены ім варыянт перавысіць плануемы бюджэт на куплю, вялікая верагоднасць, што ён захоча падняць кошт прадаванай кватэры.\nПры неабходнасці набыцця кватэры наўзамен, пачынайце яе пошук загадзя - не чакаючы знаходжання рэальнага пакупніка на прадаваную кватэру.Калі наўзамен шукаецца кватэра ў новабудоўлі, то ў некаторых з іх можна разлічваць на браніраванне абранай кватэры на час продажу наяўнай. Напрыклад, па праграме «пераязджае ў новабудоўлю».\nПры ўсталяванні кошту продажу кватэры і вызначэння бюджэту куплі новай кватэры, старанна прааналізуйце цэны аб'яў і дасканалых за апошні квартал здзелак.Аднак памятайце, што цэны аб'яваў часцяком неінфарматыўныя, паколькі ў абсалютнай большасці ўтрымліваюць надбаўку на гандаль. А ў кожнага прадаўца, надбаўка на торг свая. Нярэдкія выпадкі, калі кватэры прадаюцца толькі пасля істотнага зніжэння кошту. Дапушчальная надбаўка на гандаль у цяперашні час складае не больш за 5%.\nПры атрыманні цэнавых прапаноў ад пакупнікоў, старайцеся аналізаваць кожнае з іх. Магчыма, што запытаная пакупніком зніжка дасць магчымасць значна паскорыць продаж вашай кватэры і тым самым, больш выгадна набыць новую.


У 1994 годзе Лукашэнка яшчэ быў “бесьсярэбранікам”\n30 жнівень 2004, 12:18\nПадрыхтаваў Зьміцер Падбярэскі Беларуская прэса розных гадоў 30 жніўня\n“Віцебскі пралетарый”, 1934 год. Лёзунгі да ХХ Міжнароднага Юнацкага Дня:\n“Комсомольцы, уся працоўная моладзь! Вучыцеся мужнасці і беззаветнай адданасці нашай вялікай сацыялістычнай радзіме ў герояў-лётчыкаў Савецкага Саюза. Моладзь – на самалёты! Комсамольцы! Навядзём парадак у агульнажыцьцях, жактах, больніцах! Прывядзём у культурны, благаўстроены выгляд пасёлкі і сёлы! Арганізуем здаровы досуг моладзі на спортпляцоўках, водных станцыях, у парках, садах, клубах! Ленінскаму комсамолу – слаўныя заваяванні Окцябра, гераічныя традыцыі большэвізма! Няхай жыве ленінізм!”\n“Пачатак восені – час актыўнага ўздыму студэнцкай і вучнёўскай моладзі ва ўборцы ўраджаю. Іх вытворчая праца на калгасных і саўгасных палях павінна зрабіцца канкрэтным унёскам у выкананьне Харчовай праграмы. На працягу першага працоўнага тыдня ва ўсіх сельскагаспадарчых атрадах пройдзе Ўсесаюзны камсамольскі сход з парадкам дня: “Высокая эфэктыўнасьць і якасьць уборачных работ – галоўная задача студэнцкіх сельгасатрадаў”; 11 верасьня – мітынг пратэсту “Я галасую за мір”. Забесьпячэньне фронтам работ, належнымі бытавымі ўмовамі, магчымасьцю ў вольны час адпачыць – твае клопаты, камсорг”.\n“Ніякіх пампезных цырымоній з нагоды сённяшняй даты не прадбачыцца. Асабістая сціпласць кіраўніка – гэта, як вядома, крэда Аляксандра Рыгоравіча. Калі верыць гараскопу, то Дзеву – а менавіта пад гэтым знакам нарадзіўся Аляксандр Рыгоравіч – чакае ў бліжэйшыя дні “гарманічны і актыўны перыяд”. А яшчэ практычна ўвесь верасень – “перыяд, спрыяльны для фінансавых спраў”. І паколькі ў асабістым плане прэзыдэнт, як вядома, рэдкасны бессярэбранік (што пацвердзіла нядаўна абнародаваная ім дэкларацыя аб даходах), то лагічна спадзявацца на зрухі да лепшага ў галіне дзяржаўных фінансаў”.


У кулінарыі на лазні з лёдам выкарыстоўваецца для хутка астудзіць або астуджаныя прадукты. Гэта асабліва выкарыстоўваецца для гародніны вараных ў вадзе ( бланшировки ), яйка , прыгатаваным у іх абалонцы, або крэмаў . Калі ежа (напрыклад, гародніна) змяшчаюць непасрэдна ў ледзяной вадзе, гэта называецца шакіруюць .\nЧас ад часу, вы будзеце жадаць , каб астудзіць гарачую ежу хутка, такія як супы або на складзе , перад захоўваннем іх. Хуткае зніжэнне тэмпературы прадухіляе ежу ад знаходзіцца ў небяспечнай зоне занадта доўга, дзе бактэрыі будуць мець магчымасць размнажацца.\nЯк зрабіць Ice Bath\nДля падрыхтоўкі ледзяной лазні, запоўніць вялікую міску са лёдам і халоднай вадой незадоўга да таго яна вам спатрэбіцца. Вы не хочаце рабіць гэта занадта далёка наперад, так што лёд не мае шанец растаць занадта шмат.\nМеталічны кантэйнер будзе астуджаць хутчэй, чым шкло ці пластык, так што калі ў вас ёсць выбар, выбраць метал.\nВы можаце выкарыстоўваць кубікі лёду або дробнены лёд. Колькасць вады, якое вы выкарыстоўваеце, павінна быць дастаткова, каб кубікі лёду або шматкі ня зліпаюцца ў масе, і будуць цячы вакол кантэйнера вы будзеце размяшчаць у ванне.\nКалі вы выкарыстоўваеце яго , каб астудзіць соус або заварной крэм , які знаходзіцца ў выглядзе каструлі або місцы , пераканайцеся , што чаша выкарыстоўваецца для ванны са лёдам з'яўляецца досыць вялікі для судна ў гняздо, без кубікаў лёду зашчымленне паміж двума судамі. Таксама не запаўняюць так шмат ледзяной вады, што вада пераліваецца, калі пасудзіна, які змяшчае ежу змяшчаюць у лазню з лёдам.\nВы хочаце, каб пераканацца, што ў вас ёсць досыць месцы для лёду паток вады вакол судна і астудзіць яго з бакоў, а таксама ў ніжняй часткі.\nПа меры раставання лёду, узровень вады з лёдам можа ўпасці, і вы павінны быць гатовыя, каб дадаць больш лёду і вады, каб трымаць яго на патрэбным узроўні.\nIce Ванна Саветы для шакавальных Гародніны для маленькіх кавалачкаў прадуктаў харчавання\nКалі вы шакавальныя вараная гародніна або іншыя дробныя кавалачкі ежы ў лазні з лёдам, выкарыстоўваць шумоўкай або павука, каб перадаць ежу з кіпячай вады ў лазні з лёдам, а таксама выдаліць яго з лазні з лёдам, калі ён досыць астуджаюць.\nКалі вы шакавальную невялікія кавалачкі ежы , як гародніна, вы можаце ўкладвае друшляк ў ванну са лёдам , так што можна лёгка выдаліць ежу з лазні са лёдам , ня выкалупваць кавалачкі лёду з ежы.\nВы павінны выкарыстоўваць солі ў лазні з лёдам?\nДаданне некалькі сталовых лыжак солі на лазні з лёдам выкліча тэмпературу сумесі лёд-вада, каб кроплі і лёд, каб заняць больш часу, каб расплавіць. Дадайце соль, толькі калі вы карыстаецеся ледзяную лазню для астуджэння ежы, якая знаходзіцца ў рондалі або місцы, такія як соус, а не ежы, якая будзе знаходзіцца ў непасрэдным кантакце з вадой.\nКіраўніцтва па браканьерства\nСмажаны Раслінны Напалеон Рэцэпт\nЧарніца Сметанковы сыр Дацкі\nАрэха Сквош Рэцэпт Bisque\nСербская / Balkan посны хлеб (Posna погач) Рэцэпт


МЗС Польшчы: «Дамова ануляваная». Дырэктар «Белсату»: «Мы выходзім у эфір – і гэта не зменіцца»\nАгнешка Рамаўэшэўская-Гузы каментуе скасаванне дамовы Міністэрства замежных справаў Польшчы з Польскім тэлебачаннем у справе нашага каналу.\nУ аўторак польскае выданне «Rzeczpospolita» апублікавала тэкст аўтарства Марэка Зюлкоўскага (Marek Ziółkowski), які цяпер займае пасаду, адпаведную ўзроўню віцэ-міністра ў Міністэрстве замежных справаў. Сярод іншага, чыноўнік распавёў, што ранейшая дамова, падпісаная паміж МЗС і Польскім грамадскім тэлебачаннем (TVP) – ануляваная. «Мы ахвотна пачнем дыскусію з дасведчанаю беларускаю камандаю «Белсату» пра тое, як змяніць гэтыя медыі, каб яны маглі знайсці адпаведнага донара», – напісаў Зюлкоўскі.\nПры гэтым прадстаўнік міністэрства сцвярджае, што трансляцыя польскамоўнага каналу «TVP Polonia» мае ў Беларусі перспектывы, бо ў краіне «веданне (прынамсі пасіўнае) польскай мовы – шырокае». Таксама чыноўнік згадвае, што для грамадзянаў былога СССР польская прэса і фільмы доўгі час былі «акном у свет» і дагэтуль «гэты феномен жывы».\nДырэктар каналу Агнешка Рамашэўская-Гузы лічыць, што тэкст прадстаўляе леташнюю пазіцыю Міністэрства замежных справаў.\n«Пазіцыя змянілася ўва ўсяго МЗС – апроч міністра Зюлкоўскага», – кажа Рамашэўская-Гузы.\nПаводле кіраўнічкі каналу, кантракт прадугледжвае разарванне дамоўленасцяў з паўгадавым папярэджаннем і надысці можа напрыканцы гэтага году. Гэта азначае, што новыя ўмовы фінансавання (а не існавання) з’явяцца ў 2018-м.\n«З нашага пункту гледжання сёлета не змяняецца нічога, – кажа Рамашэўская-Гузы. – Увесь час мы намагаемся высветліць, колькі сродкаў плануе прызначыць МЗС на функцыянаванне «Белсату», бо ад гэтага залежыць шмат што. У любым выпадку тэлебачанне існуе надалей, мы выходзім у эфір – і гэта не зменіцца».\nДырэктар «Белсату» падкрэслівае, што пра скасаванне кантракту было вядома ўжо 2 тыдні таму. «Гэта не агучвалася, каб не выклікаць непатрэбныя хваляванні грамадскага меркавання і каментары, асабліва калі перад гэтым не будзе прагрэсу ў перамовах па справе наступнага кантракту. Мы чакаем на падрабязнасці наконт новага кантракту, але пакуль падрабязнасцяў не маем, бо перамовы працягваюцца. Мы маем удакладніць і ўсталяваць умовы функцыянавання каналу на 2018-ы. Калі казаць пра 17-ы год, то адзінае што неабходна – усталяваць памер фінансавання «Белсату» ці з боку МЗС, ці з боку іншых дзяржаўных установаў. У 2017-м вышэйшыя дзяржаўныя дзеячы Польшчы запэўнілі «Белсат», што канал будзе надалей выходзіць у эфір».\n12 студзеня кіраўнік польскага Сенату Станіслаў Карчэўскі (Stanisław Karczewski) у інтэрв’ю выданню «Rzeczpospolita» заявіў, што будуць уведзеныя папраўкі, якія дазволяць прафінансаваць дзейнасць «Белсату» «паводле ранейшых варункаў».\n5 студзеня дырэктарка «Белсату» Рамашэўская-Гузы размаўляла аб далейшым існаванні тэлеканалу з кіраўніцаю польскага ўраду Бэатай Шыдлай (Beata Szydło). «Думаю, што вы разам са мною будзеце задаволеныя тою інфармацыяй, якою я хачу падзяліцца: спадарыня прэм’ер запэўніла мяне, што «Белсату» нічога не пагражае. Цягам бліжэйшага месяца будзем вызначаць з МЗС далейшыя прынцыпы супрацы», – паведаміла Агнешка Рамашэўская-Гузы.\nУ размове з выданнем «wPolityce» прэм’ер-міністр Польшчы адзначыла, што перамовы ў справе «Белсату» працягваюцца.\n«Цяпер ідзе пошук кампрамісу і новай формулы каналу – пачакаю вынікаў», – кажа Шыдла.\nАгнешка Рамашэўская-Гузы лічыць, што ключавое заданне – утрыманне статусу спадарожнікавага тэлебачання. Яна падкрэслівае, што нягледзячы на тое, што канал фінансуецца пераважна Міністэрствам замежных справаў, фармальна «Белсат» – частка «Польскага тэлебачання», таму зліквідаваць канал можа толькі яно.\n«Нашае існаванне не з’яўляецца справай міністра, – заяўляе Рамашэўская-Гузы. – Міністэрства можа толькі ў большай ці меншай ступені быць зацікаўленае ўва ўтрыманні такой ініцыятывы, і быць з яе задаволеным або незадаволеным».\nАгнешка Рамашэўская-Гузы перакананая, што існаванне «Белсату» – важнае для ўсяго журналісцкага асяроддзя і, наагул, медыяпрасторы Беларусі.\n«Мяркую, гэта нават важна для тых, хто не аддае сабе ў гэтым справу, і глядзіць на «Белсат» як на канкурэнта», – кажа дырэктар.\nПаводле Рамашэўскай-Гузы, канал – адзін з наймацнейшых сродкаў масавай інфармацыі ў Беларусі, які аб’ядноўвае вельмі шырокія колы ўнутры Беларусі, а таксама будуе мост паміж суседняй краінай і наагул Заходняй Еўропай.\n«Белсат» – супольная справа беларускіх і польскіх журналістаў. Я не беларуска, але кірую гэтай справай», – кажа Рамашэўская-Гузы.\nДырэктар кажа, што «Белсат» няспынна шукае формулы падыходу да гледачоў, а яны ў каналу – розныя: больш або менш адукаваныя, зацікаўленыя тымі або іншымі тэмамі. «Мы ўвесь час працуем метадам спробаў і памылак, эксперыментуем з тым, што для нашага гледача лепш і цікавей. І робім гэта пры вельмі абмежаваных фінансавых умоваў. Наш гадавы бюджэт – гэта пяць дзён працы каналу «Russia Today». Трэба прызнацца, што гэта няшмат. Але гэта лепш, чым нічога», – прызнаецца Рамашэўская-Гузы.\nДырэктар дадае, што на сёння «Белсат» зрабіў вельмі шмат, але «ўсцяж застаецца патрэбным».\nТэгі: #белсатжыві, Агнешка Рамашэўская-Гузы, Белсат, МЗС Польшчы\nЧыноўнікі забралі ў маці 3-месячнае дзіця, «пакуль ёй выразалі апендыцыт»\nСвятлане Алексіевіч – 70! Лепшыя цытаты пісьменніцы