Вайна за галіцка-валынскую спадчыну — Вікіпэдыя\nГалічына адышла да Польшчы;\nВалынь адышла да Літвы\nВайна за галіцка-валынскую спадчыну — шэраг узброеных канфліктаў між Польшчай і Вялікім Княствам Літоўскім за ўладу над аслабелым Галіцка-Валынскім княствам паміж 1340 і 1392 рокамі. Спрычыненая дынастычнымі прэтэнзіямі абедзьвюх дзяржаваў на тэрыторыі княства, якое ў ходзе вайны распалася.\nЗ XI стагодьдзя манархі каралеўства Польскага, каралеўства Вугорскага і пазьней Вялікага Княства Літоўскага змагаліся за стратэгічна істотныя рэгіёны Галіччыну і Валынь, аднак гэтыя тэрыторыі ўвайшлі ў склад старажытнай Русі. Да XIII стагодзьдзя ў Галіччыне і Валыні ўтварылася Галіцка-Валынскае княства (па-лацінску: Regnum Rusiae — Каралеўства Рускае). У часе барацьбы за ўладу па сьмерці першага галіцка-валынскага князя Рамана (1205) яны на непрацяглы час акупавалі розныя раёны княства, а вугорскія каралевічы Каламан і Андрэй княжылі ў Галічы. А пасьля зацьвярджэньня дынастыі Раманавічаў (1239) суседзі княства самі апынуліся перад неабходнасьцю абароны (у тым ліку ад супольных галіцка-ардынскіх паходаў) і страцілі прыгранічныя землі. У часы панаваньня Міндоўга галіцка-валынская дзяржава зьведвала залежнасьць ад манголаў (уладар атрымліваў адпаведны ярлык). Таксама напружанасьцю адзначаліся зносіны з Чарнігавам, князі якога прыбягалі да дапамогі вугорцаў падчас барацьбы з Данілам Раманавічам.\nНовы рост тэрыторыі княства (на поўдзень і ўсход) быў зьвязаны з падзеньнем улусу Нагая (1300), але да вясны 1323 адносіцца сьмерць Льва і Андрэя Юр’евічаў (паводле аднае з вэрсіяў, яны загінулі ў барацьбе з Ардой), і ў тым же годзе палякі ўварваліся ў Галічыну, а Гедымін упершыню ненадоўга далучыў Валынь. У 1324 року ён перамогу у бітве на Ірпені і заняў Кіеў. Пасьля адхіленьня баярамі апошняга па простай лініі манаскага роду Рурыкавіча на стальцы Ўладзімера Львовіча галіцка-валынскім князем стаў нашчадак Раманавічаў па жаночай лініі (сын Марыі Юр’еўны і сахачаўска-чэрскага князя Трайдзеня Баляславіча) Юры II Баляслаў з дынастыі Пястаў. 7 красавіка 1340 году ён быў атручаны галіцкімі баярамі за насаджэньне каталіцтва.\nСьмерцю Юрыя-Барыслава скарыстаўся польскі кароль Казімер III. Ён быў падрыхтаваны да такога павароту падзеяў і на першае паведамленьне пра сьмерць «караля Малой Русі» зьявіўся са сваім войскам і захапіў Львоў. Сьмерць Юрыя-Барыслава дала магчымасьць для Казімера III, як для блізкага сваяка мазавецкіх князёў, прэтэндаваць на галіцка-валынскі сталец. Пачынаючы з 1346 року кароль польскі Казімер III дадаў у свой каралеўскі тытул прэтэнзійны манархічны дамэн, што ён «пан і дзедзіч Рускай зямлі». Любарт Гедымінавіч, літоўскі князь, меў уласныя аргумэнты: ягоная першая жонка была дачкою галіцка-валынскага князя Андрэя Юр’евіча.\nУ спрэчку на баку палякаў умяшалася каралеўства Вугоршчына, каралі якога былі цесна зьвязаныя дынастычнымі шлюбамі з манаскім домам Раманавічаў і здаўна хацелі заняць Галіцкае каралеўства.\nДа вайны манархі Галіцка-Валынскае Русі, Літвы, Польшчы і Вугоршчыны мелі агульныя сямейныя сувязі, іхнія дзяржавы знаходзіліся ў хаўрусе. Па сьмерці ў 1339 року Алдоны Ганны, жонкі Казімера III, якая была дачкою Гедыміна, і сьмерці самога Гедыміна ў 1341 року хаўрус між Вялікім Княствам Літоўскім і Польскім каралеўствам распаўся.\nПольскага караля Казімера не задавальнялі ўмовы перамір’я 1347 году, таму ён пачаў ваенныя дзеяньні (1349). У выніку імклівых дзеяньняў Казімер захапіў Холмскую і Бельскую землі, усю Валынь, а таксама Берасьцейскую зямлю. Валынскаму князю Любарту была прапанавана толькі Луцкая зямля ў якасьці леннага валоданьня.\nЛюбарт з дапамогай Кейстута адваяваў Валынь (1350), выгнаў польскія гарнізоны і разбурыў будаваныя польскія крэпасьці. Перайшоўшы ў наступ, ён заваяваў Львоўшчыну, а таксама прылеглыя польскія землі — Сандамірскую, Радамскую, Лукаўскую.\nКароль Казімер трапіў у цяжкае становішча і пачаў шукаць падтрымкі за мяжой. Між іншым, ён зьвярнуўся да папы рымскага Клімэнта VI, апісваючы справы так, што яго землямі завалодалі язычнікі (між тым, Любарт быў праваслаўным). У выніку папа дазволіў польскім біскупам абвясьціць крыжовы паход супраць ВКЛ, а каралю дазволіў выкарыстаць царкоўную дзесяціну на барацьбу зь язычнікамі. Таксама Казімеру ўдалося заключыць саюз з вугорскім каралём Людовікам. Альгерд, у сваю чаргу, уклаў саюз з татарамі, якія тады жылі на Падольлі.\nПа ўзнаўленьні ваенных дзеяньняў посьпех спачатку быў на баку Польшчы, якой удалося захапіць Валынь і ўзяць у палон Кейстута, які, аднак, здолеў уцячы. Любарт быў абложаны ў Луцку, але здолеў вырвацца з акружэньня. Пасьля таго, як на дапамогу братам прыйшоў Альгерд, посьпех ізноў пачаў хіліцца на боку ВКЛ. Войска ВКЛ пачало набегі на Польшчу і Мазовію, выбіла польскія гарнізоны з гарадоў Валыні і паспрабавала захапіць Галіцкую зямлю. Любарт змог захапіць Галіч, але быў вымушаны адступіць зь яго са здабычай і разбурыўшы замкі.\nВідаць, на гэтым ваенныя дзеяньні скончыліся. Умовы міру не захаваліся, вядома толькі, што Берасьцейская зямля ізноў перайшла да Кейстута (т.ч., у склад ВКЛ), і мяркуецца, што агульны вынік быў на карысьць ВКЛ.\nСтаражытная Беларусь: Віленскі перыяд / М. Ермаловіч. — Мн.: Выд. цэнтр «Бацькаўшчына», 1994.— 91 с.: іл. ISBN 985-6026-01-6.\n^ Леонтій Войтович. «Галицько-Волинські етюди» (Польща, Мазовія, Литва й Угорщина у боротьбі за спадщину Романовичів).— Белая Церковь, 2011. — 363—379 с ISBN 978—966-2083-97-2\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Вайна_за_галіцка-валынскую_спадчыну&oldid=1936475»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 4 лістапада 2017 году ў 14:35.


21 лістапад 2008, 11:01\nЦягам двух дзён 60 палітыкаў і экспэртаў абмяркуюць вынікі парлямэнцкай кампаніі і акрэсьляць пляны дэмакратычнай апазыцыі на бліжэйшую пэрспэктыву. Цікавасьць да канфэрэнцыі ўзрастае і таму, што магілёўская апазыцыя запатрабавала адстаўкі сустаршыняў Палітрады АДС.\nРыгор Кастусёў – кіраўнік Магілёўскай філіі Партыі БНФ і сябра каардынацыйнай рады абласной дэмакратычнай кааліцыі так патлумачыў “Свабодзе” прычыны дэмаршу сваіх калегаў:\n“Найперш мы выказалі гэтае патрабаваньне з-за нездавальняючай арганізацыяй кампаніі “парлямэнцкія выбары”. Многія акругі засталіся без кандыдатаў у дэпутаты, нават не было збору подпісаў. Але ж на самым пачатку кампаніі кіраўніцтва АДС казала, што кампанія стане нагодай для інфармацыйнай працы з насельніцтвам. Дык якая ж гэта інфармацыйная праца, калі ў некаторых абласьцях палова акругаў засталася без кандыдатаў у дэпутаты?!”\nДа таго ж, на думку магілёўскіх актывістаў, цяперашняя канструкцыя АДС шмат у чым нагадвае уладную “вэртыкаль”. І гэта – яшчэ адна падстава для незадавальненьня.\nСустаршыня Палітрады Аб’яднаных дэмсілаў Анатоль Лябедзька згадвае, што Магілёўшчына -- адзіны рэгіён у краіне, дзе ня створаная кааліцыя паводле адзінага правіла:\n“Там няма кааліцыі. Але там ёсьць дэмакратычныя актывісты, ёсьць дэмакратычныя структуры. Тым ня менш пытаньне пастаўлена, наколькі правільна пабудавана кааліцыя аб’яднаных дэмакратычных сілаў? На мой погляд, на гэта адказваюць час і пэўныя рэальныя дзеяньні”.\nПалітоляг Дзяніс Мельянцоў лічыць прэтэнзіі магілёўскіх дэмакратаў “цалкам абгрунтаванымі”:\n“Тое, што самі структуры АДС пачалі рабіць такія заявы пра тое, каб адправіць у адстаўку кіраўніцтва, азначае -- надышлі ўжо такія крызісныя моманты, пасьля якіх трэба сур'ёзна думаць пра перафарматаваньне кааліцыі. Магілёўская арганізацыя яшчэ раней выступала супраць таго, каб Мілінкевіч быў выключаны з “рады дырэктароў” АДС. Зь яе шмат людзей перайшлі у “Рух За свабоду”. І яны лічаць, што ў АДС павінен быць адзін кіраўнік, то бок Мілінкевіч, як палітык, які мае найбольшы рэйтынг з усіх апазыцыянэраў.\nЯ думаю, што зьбег абставінаў, асабліва пасьля парлямэнцкіх выбараў, дзе было ня вельмі зразумела, хто за байкот, а хто супраць, і ці ёсьць наагул генэральная стратэгія ў АДС, сталі апошняй такой кропляй”.\nНа пытаньне, чым можа скончыцца дыскусія ў Вільні, Анатоль Лябедзька адказвае так:\n“Што можна прагназаваць, дык гэта, безумоўна, дыскусію. Яна будзе складанай, яна будзе ня простай”.


Абаненты РУП «Белтэлекам» могуць папоўніць рахунак з дапамогай сэрвісу аплаты прыкладання «Мой Белтэлекам».\nКалі ўмовы вашага тарыфнага плану вас задавальняюць, але час ад часу не хапае хуткасці для хуткай запампоўкі файлаў вялікіх аб'ёмаў, прапануем вам скарыстацца паслугай «Турбакнопка».\nАбаненты, падлучаныя па тэхналогіі GPON, могуць карыстацца паслугай «Турбакнопка»\nКалі ўмовы вашага тарыфнага плану вас задавальняюць, але час ад часу не хапае хуткасці для хуткай запампоўкі файлаў вялікіх аб'ёмаў, мы прапануем вам скарыстацца паслугай «Турбакнопка».\nПравільна выкарыстоўвайце электрапрыборы падчас неспрыяльных умоў надвор'я\nЛетняе надвор'е дорыць нам не толькі цяпло і сонечнае святло, але і багатыя дажджы і навальніцы.\n«Белтэлекам» закрывае камерцыйнае прадастаўленне паслугі «Доступ у сетку Інтэрнэт на базе тэхналогіі WiMAX»\nЗ 1.05.2017 РУП «Белтэлекам» спыняе камерыйнае прадастаўленне паслугі «Доступ у сетку Інтэрнэт на базе тэхналогіі WiMAX». Пры неабходнасці ў абанентаў ёсць магчымасць карыстацца іншымі спосабамі доступу ў сетку Інтэрнэт, прапанаванымі РУП «Белтэлекам».\nПадрабязную інфармацыю магчыма атрымаць, звярнуўшыся ў цэнтр кампаніі або патэлефанаваўшы па нумары 130.


Галоўная » Навіны Беларусі » Дом Багдановіча: муляж адбудуюць на новым месцы\nДа канца года ў сталічным Траецкім прадмесці будзе ўзноўлены дом, у якім напрыканцы 19 стагоддзя нарадзіўся класік беларускай літаратуры Максім Багдановіч. Аднак, як даведаўся TUT.BY, ні пра якую аўтэнтыку гаворка не вядзецца, і ў забудаваным элітным шматпавярховікам квартале паўстане звычайны муляж.\nДа канца года ў сталічным Траецкім прадмесці будзе ўзноўлены дом, у якім напрыканцы 19 стагоддзя нарадзіўся класік беларускай літаратуры Максім Багдановіч. Пра гэта на днях паведаміў міністр культуры Беларусі Павел Латушка. Аднак, як даведаўся TUT.BY, ні пра якую аўтэнтыку гаворка не вядзецца, і ў забудаваным элітным шматпавярховікам квартале паўстане звычайны муляж. Дом на Траецкай гарыМаксім Багдановіч з’явіўся на свет 9 снежня (27 лістапада па старым стылі) 1891 года ў Мінску. Ягоныя бацькі Адам Ягоравіч і Марыя Апанасаўна жылі на Траецкай гары па Аляксандраўскай вуліцы (сёння - М. Багдановіча) у доме Каракозава. Першы паверх будынка, на якім змяшчалася 1-я прыходская вучэльня, быў каменным, другі (з кватэрамі настаўнікаў, у тым ліку Адама Багдановіча) - драўляны. Дом стаяў на ўчастку паміж цяперашнімі вуліцамі Багдановіча, Старажоўскай і Заборскага, дзесьці насупраць сквера ля Опернага тэатра. На жаль, дом, у якім нарадзіўся паэт, і дзе потым месціліся беларускія адраджэнскія ўстановы, даўно не існуе. Паводле адных звестак, яго разбурылі яшчэ ў 1920 гадах, згодна з іншымі — ужо ў 1950-х. Хмарачос у Траецкім Праект узнаўлення бацькоўскага дома Максіма Багдановіча, пабудаванага ў другой палове 19 стагоддзя, быў распрацаваны яшчэ 20 год таму - да 100-годдзя з дня нараджэння класіка. Аднак далей за словы справа тады не пасунулася. У 2005 годзе квартал, абмежаваны вуліцамі Багдановіча, Старажоўскай і Забрскага, атрымаў статус гісторыка-культурнай каштоўнасці. Пад ахову дзяржавы былі ўзяты будынкі і збудаванні, гістарычная планіровачная структура, ландшафт і культурны пласт. “У гэтым квартале ўсе дамы (Багдановіча, 23, 25, 27, Заборскага, 3) маюць гістарычную каштоўнасць. Нягледзячы на гэта, Міністэрства культуры і Беларуская рэспубліканская навукова-метадычная рада па пытаннях гісторыка-культурнай спадчыны на чале з тагачасным намеснікам міністра культуры Уладзімірам Грыдзюшкам даюць дазвол на будаўніцтва ў квартале вялікага жыллёва-грамадскага комплексу. Забудоўшчыкам выступіла ТАА “Трайпл”, праекціроўшчыкам — творчая майстэрня Латкіна, - распавядае TUT.BY старшыня Добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры Антон Астаповіч. - Будаўнічыя працы пачаліся напрыканцы 2008 года. Наша Таварыства разам з жыльцамі дамоў па вуліцы Багдановіча збіралі подпісы, рабілі калектыўныя звароты ў дзяржаўныя органы з патрабаваннем спыніць супрацьзаконныя работы, аднак на людзей ніхто не звярнуў ўвагу”.\n23-павярховы комплекс-хмарачос "У Троицкого" паставілі насуперак пратэстам грамадскасці\nПа словах спецыяліста, пабудова 23-павярховага гмаху “знішчыла ўсе элементы аховы гістарычнага квартала” ды “прынізіла статус Траецкага прадмесця”.\nДарэчы, элітны комплекс увядуць у эксплуатацыю толькі праз два гады, аднак самыя дарагія кватэры коштам ад мільёну долараў і вышэй у ім ужо павыкуплялі.\n“Забралі рубель, а даюць 5 капеек”“У 2009 годзе, з пачаткам дзейнасці Грамадскай назіральнай камісіі пры Міністэрстве культуры па ахове гісторыка-культурнай спадчыны яе старшыня Анатоль Бутэвіч прапанаваў вярнуцца да ідэі аднаўлення бацькоўскага дома Багдановіча. У праекце ж Латкіна па заказе “Трайпла” было стварэнне памятнага знака на сімвалічным месцы, дзе стаяў дом паэта. Аднак пасля некалькіх сустрэч міністра Латушкі з уладальнікам кампаній “Трайпл” Юрыем Чыжом было прынята рашэнне аб узнаўленні дома", - кажа Астаповіч, называючы яго своеасаблівай адкупной за навабуд у ахоўным квартале: "Забралі рубель, а даюць 5 капеек”. Як паведаміў карэспандэнту TUT.BY начальнік Упраўлення па ахове гісторыка-культурнай спадчыны Міністэрства культуры Ігар Чарняўскі, планаў надаваць узноўленаму будынку статус гісторыка–культурнай каштоўнасці няма. “Гэта нонсенс, калі б муляжу, які не мае гістарычных рыс і стаіць не на аўтэнтычным месцы, надавалі б статус гісторыка-культурнай каштоўнасці, — заверыў нас прадстаўнік Мінкульта. - Таму гэта будзе проста помнік, даніна павагі паэту. Не больш”.\nДвор дамоў 23, 25, 27 па вуліцы Багдановіча. Тут, у ценю хмарачоса, і адновяць дом паэта.\nПа словах Чарняўскага, у будынку плануецца змясціць тры мемарыяльныя пакоі Багдановіча. “Што будзе ў астатнім памяшканні? Падсяліць да музею нейкую іншую ўстанову не ўяўляецца магчымым. Таму пакуль найбольш прымальным падаецца варыянт, калі “Трайпл” змесціць там якую-небудзь мастацкую галерэю. Але пытанне яшчэ толькі прапрацоўваецца”, - адзначыў Чарняўскі. Па словах дырэктара Музея Максіма Багдановіча Таццяны Шэляговіч, пакуль не вырашана галоўнае пытанне - хто возьме на баланс будынак: горад, Міністэрства культуры ці нехта іншы. “Калі міністэрства, мы будзем абсталёўваць частку памяшканняў пад мемарыяльныя пакоі - кватэру бацькі паэта настаўніка Адама Ягоравіча. Таксама цікавай падаецца ідэя стварэння экспазіцыі па гісторыі навучальнага працэсу ў Беларусі канца 19-пачатку 20 стагоддзя. Гэта быў бы найлепшы падарунак Максіму Багдановічу, - распавяла TUT.BY Таццяна Шэляговіч. - Але пакуль узнаўленне гістарычнага аб’екта знаходзіцца на стадыі распрацоўкі і ўзгаднення праекта. Будаўнічыя работы яшчэ не пачыналіся, таму магчымае стварэнне экспазіцыі - перспектыва наступнага года”.Гісторыя ўлады не цікавіцьДагэтуль існуе легенда, нібыта падмурак гістарычнага дамка, у якім жылі Багдановічы, захаваўся і менавіта на ім у 1950-60-я паставілі гандлёвы павільён, які некалькі дзесяцігоддзяў служыў пунктам прыёму шклатары (Багдановіча, 23а).“У 2003 годзе ў сярэдзіне квартала была вылучана тэрыторыя пад умоўнай назвай “Месца, дзе стаяў дом, у якім нарадзіўся Максім Багдановіч”. Гэтую кропку заўсёды прывязвалі да пункта шклатары. Але гэта памылковае меркаванне, - бурыць міф Антон Астаповіч. - Калі на гэтым месцы пачалі рыць катлаван і будынак былога пункту шклатары знішчылі, пад ім у зямлі знаходзіліся звычайныя жалезабетонныя блокі. Затое ў метрах дзесяці ад таго месца я бачыў чырвоную цэглу канца 19 стагоддзя...”Ці мажліва знайсці аўтэнтычнае месца 1-я прыходскай вучэльні ды аднавіць гістарычны аб'ект менавіта на ім?\nДом, у якім нарадзіўся Максім Багдановіч, месціўся недзе ў акрэсленым раёне.\nАнтон Астаповіч перакананы, што гэта магчыма. “Але ніхто не рабіў комплексных навуковых вышукаў, археалагічных даследаванняў, не складаў гісторыка-архітэктурны апорны план з пазначэннем аб’екта. Гэта першасная падстава для аднаўлення гістарычнага аб’екта на месцы былога існавання, - тлумачыць старшыня Таварыства аховы помнікаў. - Сучасныя тэхналогіі, у прыватнасці метад камп’ютарнай тапаграфіі, дазваляюць вызначыць першаснае месца і без раскопак. Для гэтага патрэбны толькі архіўныя дакументы, а яны па забудове Мінска ёсць. Больш за тое, архітэктурная секцыя нашага Таварыства ўжо вырашала задачы такога кшталту. Аднак сталічныя ўлады гэта не цікавіць”.\nМы ўжо распавядалі пра праект рэканструкцыі гістарычнай забудовы вуліцы Зыбіцкай (былой Гандлёвай), распрацаваны сябрамі архітэктурнай секцыі Таварыства аховы помнікаў Андрэем Ларры і Антонам Вантухам паводле архіўных дакументаў і з усімі патрабаваннямі заканадаўства ў галіне аховы спадчыны. Аднак навукова-метадычная рада пры Мінкульце ўхваліла муляжную прапанову КУП “Мінскпраект”. Гісторыя ў нас не цэніцца.


У Слоніме адкрылі шыльду Міхалу Казіміру Агінскаму | Новы Час\n13 мая, на новым будынку Слонімскага драматычнага тэатра ўрачыста адкрылі мемарыяльнцю шыльду, прысвечаную Міхалу Казіміру Агінскаму (1728–1800) — гетману Вялікага княства\nЛітоўскага, мецэнату, заснавальніку традыцый тэатральнага мастацтва ў Слоніме. Аўтар мемарыяльнай шыльды — слонімскі скульптар Леанід Богдан.\nМемарыяльную шыльду адкрылі сам скульптар, а таксама дырэктар тэатра Мікалай Лішык і старшыня Слонімскага райвыканкама Алег Таргонскі.\nПадчас адкрыцця мемарыяльнай шыльды прысутнічалі чальцы пастаяннай камісіі па адукацыі, культуры і навуцы Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага Сходу Рэспублікі Беларусь пад кіраўніцтвам міністра адукацыі Беларусі Сяргея Маскевіча.\nЗ дзейнасцю вялікага гетмана літоўскага Міхала Казіміра Агінскага быў звязаны росквіт Слоніма ў другой палове XVIII стагоддзя. У ноч на 23 верасня 1771 года яго трохтысячнае войска было разбіта пад Сталавічамі (цяпер Баранавіцкі раён) рускімі войскамі Суворава. Пасля паражэння Міхал Казімір Агінскі эмігрыраваў. Але праз чатыры гады, атрымаўшы амністыю і секвестраваныя маёнткі, Агінскі вярнуўся ў Слонім, дзе пабудаваў некалькі прадпрыемстваў, друкарню, заснаваў тэатр і капэлу. Па яго ініцыятыве і на яго сродкі быў пабудаваны ў Слоніме і канал Агінскага.\nУ тэатры Міхала Казіміра Агінскага працавалі прафесійныя беларускія, польскія, нямецкія, італьянскія оперныя і драматычныя акцёры, мастакі, прыгонны хор і балет. Тэатр меў свае філіялы ў Целяханах і ў Сельдцах. Збор нот твораў, што выконваліся на сцэне тэатра, уключаў 60 опер, 18 балетаў, 3 музычныя камедыі, 253 сімфоніі і больш за 460 іншых музычных твораў. У 1781 годзе функцыянаваў “плывучы тэатр” на баржах на Агінскім канале ў Слоніме. А “дом оперы” меў вялікую сцэну, прыстасаваную для паказаў любых барочных спектакляў, оперных і балетных, для выхаду вялікай колькасці спевакоў і артыстаў, для тэатральных баталій коннікаў і водных феерый (частка сцэны затаплялася вадой з канала і па ёй плавалі лодкі), для складаных дэкарацый, розных сцэнічных эфектаў. Тэхнічныя магчымасці сцэны дазвалялі паказваць і два фантаны, якія асвятляліся бенгальскімі агнямі.\nПобач з тэатрам у 1765 годзе ў Слоніме пачала дзейнічаць першая кавярня (“кафенхаўс”). Гэта быў сапраўдны шыкоўны цагляны будынак, аздоблены ўнутры шаўковымі шпалерамі і гравюрамі на медзі. Посуд тут быў фаянсавы варшаўскай вытворчасці.\nСам Міхал Казімір Агінскі пісаў літаратурныя творы, некаторыя з іх былі надрукаваны ў слонімскай друкарні. Ён выдаў кнігу “Байкі і не байкі” у двух тамах.\nТэатр Агінскага ў Слоніме знаходзіўся на Опернай вуліцы. Але, на вялікі жаль, будынак тэатра да сённяшніх дзён не захаваўся. Але ёсць у Слоніме Оперная вуліца — назвы такой не мае ні адзін горад у свеце. І той, хто наведае Слонім, можа прайсціся па гэтай вуліцы, па якой некалі спяшаліся артысты ў свой славуты тэатр у Еўропе. А яшчэ захавалася аўстэрыя, пабудаваная з цэглы архітэктарам Я. Боем, які праектаваў пры палацы Агінскага шэраг барочных надворных пабудоў. Палова першага паверха аўстэрыі была адведзена пад гасціную, перакрытую чатырма ветразевымі скляпеннямі з цэнтральнай апорай. Пад гэтай часткаю дома знаходзяцца шырокія скляпеністыя падвалы. Цэнтральная лесвіца вузкага вестыбуля вядзе на другі жылы паверх. Аўстэрыя — адзіная ўцалелая пабудова аднаго з цікавейшых палацавых ансамбляў Беларусі другой паловы XVIII стагоддзя. Яна сёння дае ўяўленне аб агульным характары яго барочнай архітэктуры.\nСлонім часоў Агінскага нярэдка называлі палескімі Афінамі. Сюды ў святочныя дні з’язджаліся вяльможы і багацейшая шляхта з усяго краю і нават з Варшавы. Горад меў узорны парадак. Скверы, сады, аранжарэі і рыбныя ставы ствараліся і даглядаліся лепшымі спецыялістамі Еўропы. Дарэчы, у Слоніме пры двары Міхала Казіміра Агінскага прайшлі дзіцячыя і юнацкія гады яго пляменніка Міхала Клеафаса Агінскага, аўтара вядомага ўсім паланэза “Развітанне з Радзімаю”. Тут ён атрымаў пачаткую музычную адукацыю ў вядомага музыканта і кампазітара Іосіфа Казлоўскага.\nТой тэатральны шлях, які пачаў у Слоніме Міхал Казімір Агінскі амаль 250 гадоў назад, працягваецца і сёння. У горадзе 24 гады існуе прафесійны дзяржаўны драматычны тэатр, які ставіць спектаклі па п’есах беларускіх, рускіх, польскіх, французскіх, украінскіх і італьянскіх драматургаў. А сёлета ў сакавіку на месцы старога Народнага дома адкрыўся новы будынак для тэатра. А цяпер на новым будынку тэатра з’явілася і мемарыяльная шыльда, прысвечаная Міхалу Казіміру Агінскага.\nУ Курапатах НКУС расстрэльваў грамадзян Літвы, Латвіі і Эстоніі\nРосквіт і крах «сядзібы музаў» Агінскага ў Слоніме


Галоўная ➠ Навіны ➠ Напечатать визитки\nЕсли вам нужно напечатать визитки, стоит заглянуть на этот сайт s14-group.ru вы найдете напечатать визитки отличного качества и по доступной цене.\nПа сутнасці, я пакажу Вам некаторыя магчымасці гэтых праграм. Як паказвае практыка, многія не падазраюць аб рэсурсах гэтых стандартных памочнікаў.\nШто Вы атрымаеце ў выніку МК:\n- дакумент Microsoft Office Word, пры раздрукоўцы якога ў Вас на руках будзе аркуш А4 з 10-ю візітоўкамі, гэтак жа на лісце будуць засечкі, з дапамогай якіх Вы лёгка зможаце выразаць свае визиточки (з дапамогай канцылярскай нажа і лінейкі), і яны ўсе будуць роўненькія, акуратненькія, аднолькавых памераў,\n- навыкі працы ў праграмах Microsoft Office Word і Microsoft Office Picture Manager, з дапамогай якіх Вы зможаце па аналогіі самі зрабіць бирочки і / або пашпарты для сваіх работ і інш. мілыя штучкі)))\nТакім чынам, для пачатку нам трэба вызначыцца з памерамі візітоўкі. Я вырашыла зрабіць візітоўку па памерах стандартнай крэдыткі. Крэдытка мае памер 8,5х5,35 гл. Я акругляецца ў меншы бок, мае визиточки будуць памерам 8,5х5,3 см.\nЗараз трэба падрыхтаваць "фон" нашай визиточки - знаходзім у интерене прыгожую карцінку прыдатнай тэматыкі, лепш не вельмі яркую. Якасць карцінкі павінна быць добрым, я выбіраю больш за 1000 пікселяў з кожнага боку. У якасці фону можна выкарыстоўваць і фота Вашых работ. Я выбрала такую ??карцінку, яна мае дазвол 1920х1200\nУ якое адкрылася акне зверху націскаем кнопачку "Змяніць малюнкі."\nСправа адкрываецца Менюшка. Мы будзем выкарыстоўваць адтуль два сродкі: "Абрэзка" і "Змена памеру". спачатку націскаем "Змена памеру" .\nСправа адкрываецца яшчэ адна новая Менюшка. Ставім кропку насупраць пункта "Працэнт ад зыходных шырыні і вышыні", і пачынаем паніжаць працэнт, у маім выпадку да 89. Калі ў Вас малюнак іншага памеру, ці Вы будзеце рабіць візітоўку іншых памераў, то лічба будзе іншы. ніжэй паказаны зыходны памер і новы памер карцінкі. Новы памер павінен быць максімальна набліжаны да патрэбнага нам 1700х1060 (Пакідаем крыху больш, лішняе потым абрэж). Калі працэнт падабраны націскаем "ОК".\nЗноў націскаем кнопачку зверху "Змяніць малюнкі.", У меню справа выбіраем "Абразанне". Справа зноў адкрываецца новая менюшечка. Мне трэба зразаць 8 кропак па вышыні і 9 па шырыні. Я зразаю 8 кропак зверху і 9 справа. Вы можаце зрэзаць знізу і злева, а можаце па ледзь-ледзь з кожнага боку - як Вам больш падабаецца :) Ніжэй так жа паказаны зыходны і новы памеры карцінкі. Калі новы памер стаў патрэбным нам памерам 1700х1060, націскаем "ОК". Захоўваем змены (значок зверху злева, у мяне на малюнку яго не відаць), і закрываем акно.\nПершы этап пройдзены, фон для нашай визиточки гатовы :)\nЦяпер мы будзем працаваць у Ворд (Microsoft Office Word ). Ствараем новы дакумент у сябе на кампутары - пстрыкаем ПКМ, з спадальнага меню выбіраем Стварыць - Дакумент Microsoft Office Word.\nДаем назву нашаму дакументу i адкрываем яго. Зверху пераходзім на ўкладку "Разметка старонкі".\nНам трэба зрабіць поля дакумента 1 см. Па змаўчанні поля стаяць больш, яны "з'ядаюць" шмат працоўнай прасторы. Націскаем кнопачку "Палі", і са спісу выбіраем апошні варыянт "Наладжвальныя поля."\nВыстаўляем усе палі па 1 гл. Націскаем "ОК".\nЦяпер нам трэба зрабіць аснову для нашых визиточек - табліцу. Пераходзім на ўкладку "Устаўка".\nУ нас будзе 10 візітовак на старонцы, дзве па шырыні ліста і 5 па вышыні. Адна ячэйка адпавядае адной візітоўцы. Плюс дадаем па адной вочку з кожнага боку табліцы для засечак, па якіх будзем выразаць візітоўкі. Вы можаце гэтага не рабіць, калі не хочаце. Я аддаю перавагу рабіць з засечкамі.\nУсяго ў мяне атрымліваецца таблічка 4х7 вочак (калі рабіць без засечак, таблічка будзе 2х5). Націскаем на кнопачку "Табліца", і выбіраем таблічку патрэбнага памеру.\nЗараз трэба адрэдагаваць нашу таблічку, каб яна адпавядала нашым запытам. Вылучаем усе вочкі, на вылучанай вобласці пстрыкаем ПКМ, з спадальнага меню выбіраем Уласцівасці табліцы.\nАдкрываецца акно, там мы будзем уносіць змены ў Параметры і ў Межы і заліванне. Заходзім у параметры.\nАдкрываецца яшчэ адно акенца. Там па змаўчанні выстаўлены поля вочак, нам трэба, каб усе палі былі роўныя нулю. Выстаўляем нулі. "ОК".\nЦяпер заходзім у Межы і заліванне. Адкрываецца яшчэ адно акно. Мяняем шырыню ліній з 0,5 на 0, 25. Націскаем "ОК". І яшчэ раз "ОК".\nВонкава нічога не змянілася, але змены адбыліся. Цяпер мы будзем рабіць прыкметныя змены. Вылучаем 2-ой і 3-й слупкі. Пстрыкаем па вылучаным ПКМ і выбіраем з спісу зноў жа Уласцівасці табліцы.\nПераходзім на ўкладку Слупок.\nВыстаўляем шырыню слупка 8,5 см. "ОК".\nЦяпер вылучаем 1-шы і 4-ты слупкі (спачатку трэба вылучыць 1-шы слупок, а потым утрымліваючы клавішу на клавіятуры Ctrl, вылучаем 4-ты слупок), пстрыкаем па вылучанай вобласці ПКМ і зноў выбіраем Уласцівасці табліцы.\nВыстаўляем шырыню 0,5 см. "ОК".\nЦяпер вылучаем са 2-ой па 6-ю радкі, пстрыкаем ПКМ па вылучанай вобласці, выбіраем Уласцівасці табліцы.\nПераходзім на ўкладку "Радок".\nСтавім галачку ў словы Вышыня, выстаўляем значэнне 5,3 см. "ОК".\nЦяпер ўнутраныя ячэйкі нашай табліцы маюць памеры 8,5х5,3 см. Вядома, можна проста Надрукаваць ў іх патрэбную інфармацыю, раздрукаваць на каляровым кардоне і выразаць. Але я прапаную больш складаны і больш прыгожы варыянт.\nЦяпер вылучаем ўнутраныя ячэйкі, якія маюць памеры візітоўкі, пераходзім на ўкладку "Галоўная" (зверху). Знаходзім кнопачку ў выглядзе таблічкі з 4-х вочак.\nНаціскаем на стрэлачку побач з гэтай кнопачкай і выбіраем няма мяжы .Гэта для таго, каб пры друку вакол визиточек не было чорнага рамкі. Межы знешніх вочак застаюцца бачнымі, яны будуць служыць засечкамі для зручнасці пры выразанні.\nЦяпер будзем рабіць самі визиточки. Ставім курсор у адну з вочак для візітоўкі. Пераходзім на ўкладку "Устаўка" (уверсе). Націскаем на кнопачку "Малюнак".\nПры націску на гэтую кнопачку адкрываецца акно ўстаўкі малюнка, там знаходзім сфой падрыхтаваны фон, выбіраем гэтую карцінку і націскаем "Уставіць".\nМалюнак устаўлены, але ён большы памер, чым нам трэба. Справа уверсе знаходзім меню рэдагавання малюнка (гл. Фота) і стрэлачкамі памяншаем шырыню да 8,5 см., Вышыня будзе сама змяншацца прапарцыйна.\nНаш малюнак знаходзіцца ў вылучаным стане, ён ужо патрэбных нам памераў. На гэтым этапе нам трэба яго скапіяваць. Націскаем спалучэнне клавіш "Ctrl + C", каб скапіяваць малюнак. Ставім курсор у пустыя вочкі для візітоўкі і націскаем спалучэнне клавіш "Ctrl + V", каб ўставіць малюнак. Далей ставім курсор ва ўсе пустыя вочкі для візітовак і націскаем спалучэнне клавіш "Ctrl + V" для ўстаўку ў іх нашага гатовага фону.\nЦяпер пстрыкаем на адну з малюнкаў ЛКМ (левай кнопкай мышкі) 2 разы, яна становіцца выдзеленай. Знаходзім кнопачку "обцяканьне тэкстам", націскаем на стрэлачку побач з ёй, і з які выпаў спісу выбіраем "За тэкстам".\nПраробліваем гэтыя дзеянні з кожнай малюначкам. Цяпер мы можам пісаць па-над малюнкаў патрэбны тэкст. Увага! Калі паставіць курсор у першы радок на малюнку і націснуць Enter, то карцінка апусціцца ніжэй. Каб патрапіць у другую ці трэцюю радок, трэба пстрыкнуць у гэтым месцы ЛКМ 2 разы!\nКурсор можна паставіць не толькі спачатку радкі, але і ў адвольным месцы. Каб тэкст размяшчаўся строга па цэнтры, курсор ставім у патрэбны радок, і націскаем кнопачку "Па цэнтры" .Рядом знаходзяцца кнопачкі "Па левым боку", "Па правым краі" і "Па шырыні".\nДля напісання тэксту ў меню зверху выбіраем ўпадабаны шрыфт, патрэбны памер, можна рабіць тэкст нахільным, тлустым, падкрэсленым. Гэтак жа можна змяняць колер тэксту.\nГэтак жа можна выкарыстоўваць кнопачку WordArt на ўкладцы "Устаўка" для напісання прыгожага тэксту.\nнадпіс WordArt ўстаўляецца вялікага памеру, яна мае рамку, Вы можаце пацягнуць за боку або куток гэтай рамкі і змяніць яе памер.\nАфармляйце визиточку па Вашым гусце, пішыце кантактныя дадзеныя, слоган - усё, чаго душа папросіць!\nКалі візітоўка гатовая, вылучаем тэкст на ёй, які капіюецца яго спалучэннем клавіш "Ctrl + C", ставім курсор у другую (ці ў тую, у якой у Вас пачынаецца тэкст) радок, робім выраўноўванне Па цэнтры (калі яно ў Вас па цэнтры), і націскаем спалучэнне клавіш спалучэнне клавіш "Ctrl + V". І так на кожнай визиточке!\nВось і ўсё! Захоўваем наш дакумент. Визиточки можна раздрукаваць дома або ў офісе на кардоне або шчыльнай паперы.\nЧым гэты спосаб лепш, чым напрыклад стварэнне візітоўкі ў такой стандартнай праграме як Paint? Тым, што тэкст не «прыляпляецца" да выявы, і Вы заўсёды можаце яго хутка дапоўніць або змяніць!\nСпадзяюся, што мая праца не знікне дарма, і хто-то запазычыць з гэтага майстар-класа нешта карыснае і новае для сябе!\nКалі ўзнікнуць нейкія впросы - калі ласка, пытайцеся. Па магчымасці буду адказваць.\nЁсць яшчэ шмат розных ідэй, якія можна ўвасабляць з дапамогай Word, напрыклад зоздание шаблонаў для ўпакоўкі. Так што гэты МК непоследний, калі Вам гэта цікава, дадае "у круг" і сочыце за стужкай навін!\nПры выкарыстанні матэрыялаў майстар-класа, прашу паказваць спасылку на першакрыніцу.


У Хабараўскам краі ремонт айфон - mamykryma.ru\nГалоўная ➠ Навіны ➠ У Хабараўскам краі ремонт айфон\nУ Хабараўскам краі ремонт айфон\nАпублікавана 27.06.2017 16:45\nУ Урадзе краю адбылося пасяджэнне штаба па арганізацыі завозу паліва ў паўночныя раёны. У гэтым годзе тэрыторыях з абмежаванымі тэрмінамі навігацыі плануецца даставіць 24,8 тыс.\nЕсли вас интересует ремонт айфон, стоит заглянуть на этот сайт dtechnics.ru вы найдете отличного качества и по доступной цене.\nТон нафтапрадуктаў і 20,4 тыс. Тон вугалю. Як адзначылі ўдзельнікі нарады, усе цвёрдае паліва будзе завезена ўжо да сярэдзіны ліпеня.\n«Яшчэ ў траўні ўвесь вугаль быў адгружаны ў месцы перавалкі. Цяпер больш за палову цвёрдага паліва дастаўлена ў раёны. Астатняя частка знаходзіцца на судах і чакае адпраўкі. Цалкам скончыць завоз вугалю мы мяркуем ўжо да сярэдзіны ліпеня, - паведаміў начальнік упраўлення палівазабеспячэння і аператыўнага кантролю минЖКХ краю Сяргей Ліхаманаў.\nЁн удакладніў, што акрамя цвёрдага паліва аддаленым раёнам будуць пастаўлены і нафтапрадукты. Гэта дызельнае паліва і маторныя масла. Палова патрабаванага аб'ёму зараз знаходзіцца на раённых складах.\n«Найбольш складана завозіць дызельнае паліва ў раёны Охотоморского ўзбярэжжа, куды дастаўка вядзецца марскім шляхам, - нагадаў Сяргей Ліхаманаў. - Тэрміны перавозкі залежаць ад таго, якое надвор'е ўсталюецца на моры ў момант адгрузкі. Аднак ёсць падставы казаць пра тое, што ў гэтым годзе пастаўкі пойдуць хутчэй. Так, у Ахоцкі, Аяно-Майскі і Тугура-Чумиканский раёны плануецца завозіць паліва двума танкерамі, а не адным, як гэта было ў мінулыя гады, што дазволіць скончыць дастаўку ў верасні ».\nСяргей Ліхаманаў нагадаў, што, па плане, завяршыць «паўночны завоз» неабходна да 15 кастрычніка. Агульны кошт энергарэсурсаў для аддаленых раёнаў краю, з улікам транспарціроўкі, складзе 1,3 млрд. Рублёў.\nКватэры ў Хабараўску падаюць у цане\nАВТОВАЗ пераймянуюць колер саспелы лімон у прэм'ер у памяць пра яго аўтапрабег па трасе Чыта-Хабараўск


Жанчынам у пляжным гандболе дазволілі менш агаляцца\n01.11.2021 / 22:20\nЦяпер спартоўкі могуць гуляць у кароткіх топах і шортах замест бікіні.\nФорма гандбалістак у адпаведнасці з ранейшымі правіламі. Скрын відэа\nМіжнародная федэрацыя гандбола змяніла свае правілы па ўніформе, абавязковай для каманд у жаночым пляжным гандболе. Цяпер замест трусоў бікіні і кароткіх топаў гандбалісткі могуць выходзіць на пляцоўку ў кароткіх шортах і майках са шлейкамі. Федэрацыя дазволіла спартоўкам больш закрытую форму ў адказ на абвінавачванні ў сэксізме, якія яна атрымлівала апошні час.\nУ ліпені Еўрапейская федэрацыя гандбола прысудзіла нарвежскай камандзе па пляжным гандболе штраф у 1500 еўра за «неадпаведнае адзенне». Падчас чэмпіянату Еўропы спартоўкі выйшлі на пляцоўку не ў трусах бікіні, а ў шортах накшталт тых, што насілі мужчыны-гандбалісты, тлумачыць Guardian.\nПакаранне нарвежак выклікала абурэнне сярод грамадскіх актывістаў. Тое, што гандбалісткі павінны выступаць у больш адкрытай форме, чым гандбалісты, палічылі праявай сэксізму.\nАмерыканская поп-зорка Pink у сваім твітары выразіла гонар учынкам нарвежак і прапанавала заплаціць за іх штраф. Нарвежскі міністр спорту і культуры Абід Раджа назваў правілы ўніформы ў пляжным гандболе «абсалютна неразумнымі», а жаночыя спартовыя асацыяцыі з усяго кантынента заклікалі да звальнення кіраўніцтваў міжнароднай і еўрапейскай гандбольных федэрацый.\nНарвежска-аўстралійская актывістка Таліта Стоўн стварыла петыцыю з заклікам змяніць правілы жаночай уніформы ў пляжным гандболе. Ёй удалося сабраць 61 тысячу подпісаў.\nУ мінулым месяцы міністры спорту Даніі, Нарвегіі, Швецыі, Ісландыі і Фінляндыі напісалі ў Міжнародную федэрацыю гандбола сумесны ліст з просьбай абнавіць састарэлыя правілы ўніформы.\nЦяпер гандбалісткі могуць гуляць у кароткіх шчыльных шортах, што будуць цесна прылягаць да цела.\nАктывістка Таліта Стоўн падтрымала цяперашняе рашэнне федэрацыі і выразіла спадзяванне, што яно стане пачаткам канца сэксізму і аб’ектывацыі жанчын і дзяўчат у спорце.


27 сьнежань 2014, 18:17\nБылы кандыдат на прэзыдэнта Мікалай Статкевіч дагэтуль знаходзіцца ў адзіночнай камэры магілёўскай турмы, хаця тры гады турэмнага рэжыму для Статкевіча закончыліся і яго мусілі перавесьці ў калёнію. Пра гэта паведаміла жонка апазыцыянэра Марына Адамовіч.\n«Суду не павінна быць. Скончыўся тэрмін і яго аўтаматычна мусяць перавезьці. Я туды тэлефанавала, але нічога не зьмянілася».\nБылы кандыдат на прэзыдэнта Мікалай Статкевіч асуджаны на 6 год зьняволеньня нібыта за арганізацыю масавых беспарадкаў 19 сьнежня 2010 году. Сваёй віны палітык не прызнаў і адмовіўся пісаць прашэньне аб памілаваньні. Тры гады таму Мікалая Статкевіча як злоснага парушальніка рэжыму зьмясьцілі ў крытую магілёўскую турму, цяпер ён сядзіць ў адзіночнай камэры.\nУ калёніі «Віцьба-3» адбылося спатканьне палітвязьня Ігара Аліневіча з бацькамі. Гэта было доўгатэрміновае спатканьне, але замест 3 дзён бачыцца з сынам дазволілі толькі адзін дзень«, — паведаміла маці палітвязьня Валянціна Аліневіч.\n«Па законе спатканьне можа быць ад сутак да трох і адміністрацыя сама вырашае, колькі даць. Там пытаньня не задаюць, вы разумееце,чаму. Мы былі рады і гэтым суткам. Што да таго, як ён выглядае, дык ён ніколі не скардзіцца, кажа што зь ім ўсё добра. Але мне гэтак не падаецца. Аднак псыхалягічна ён нармальны, не разгубіўся, ў добрым настроі», — паведаміла Валянціна Аліневіч.\nАктывіст анархісцкага руху Ігар Аліневіч асуджаны на 8 год зьняволеньня за хуліганскія дзеяньні адносна афіцыйных будынкаў. Палітвязьня трымаюць ў калёніі пад Віцебскам. Аліневіч адмаўляецца падпісваць прашэньне аб памілаваньні і некалькі разоў трапляў у карцэр.\nАктывісту Яўгену Васьковічу напярэдадні Калядаў журналісты з Беларускай асацыяцыі журналістаў даслалі падарункі, цёплыя рэчы і падпісалі яго на шэраг пэрыядычных выданьняў. Яўгена Васьковіча трымаюць цяпер ня ў крытай турме, а ў магілёўскай калёніі, ён мае магчымасьць працаваць. Васьковіч асуджаны на 7 год за хуліганства адносна будынку КДБ у Бабруйску. Праваабаронцы мяркуюць, што пакараньне яму несувымернае учынку.\nЗаснавальнік праваабарончай арганізацыі «Плятформа» Андрэй Бандарэнка, які асуджаны на 3 гады за злоснае хуліганства, ужо другі месяц знаходзіцца ў карцэры Бабруйскай калёніі. Бацька вязьня Валер Бандарэнка паведаміў, што да сына ў карцэр даходзяць лісты ад сваякоў і сяброў.\n«Атрымлівае лісты. Вось паведаміў, што ад сябра атрымаў, ад знаёмых. Усе атрымлівае лісты. Так мяркую, што адміністрацыі калёніі не трэба, каб былі нейкія канфлікты там унутры».\nАндрэй Бандарэнка патрапіў у складанае становішча —некаторыя вязьні калёніі перасталі зь ім кантактаваць, ён апасаецца правакацыяў і таму сам напісаў заяву на зьмяшчэньне ў карцэр. Паводле апошняга рашэньня Бандарэнка будзе знаходзіцца ў карцэра да 12 студзеня.\nЧастка беларускіх праваабаронцаў лічыць, што з Бандарэнкам улады паквіталіся за ягоную праваабарончую дзейнасьць, іншыя мяркуюць, што ён быў асуджаны за сваю віну.\nДзе знаходзіцца «хімік» Юры Рубцоў, ці не абвясьціў ён галадоўку?\nМаўчыць тэлефон Юрыя Рубцова, які напачатку тыдня прыехаў у вёску Куплін Пружанскага раёну для адбыцьця «хіміі». Вядома, што Юры Рубцоў на знак пратэсту адмаўляецца падпісваць дакумэнты, якія адносна яго складаюць ў спэцкамэндатуры Купліна. Апазыцыянэр Павал Севярынец не выключае, што калі міліцыянты прымуць пэўныя захады супроць Рубцова, той, як папярэджваў, абвесьціць галадоўку.\n«Ён мне сказаў, што, калі вы будзеце тэлефанаваць і цягам двух дзён мяне ня будзе на сувязі, дык гэта значыць, што я пачаў галадоўку».\nСувязі з Юрыем Рубцовым няма з пятніцы, 26 сьнежня. Датэлефанавацца ў спэцкамэндатуру Куплін пакуль не ўдалося.\nЮры Рубцоў асуджаны на 2 гады «хіміі» нібыта за зьнявагу судзьдзі. На суд, падчас якога адбыўся інцыдэнт, Рубцова прывезьлі распранутага — міліцыянты забралі ў яго майку з надпісам «Лукашэнка, сыходзь». Праваабаронцы ужо заявілі, што лічаць Рубцова беларускім палітвязьнем.


Я зноў выбіраю «Звязду»\nХатняя старонка > Я зноў выбіраю «Звязду»\nНа стале ў мяне — каторы год, каторае дзесяцігоддзе — адно і тое ж выданне.\nПерш за ўсё таму, што яно, маё, выходзіць на роднай беларускай мове, мове маіх продкаў, якія іншай не ведалі; таму, што яно сапраўды беларускае, бо мова — самы важкі, самы неацэнны набытак народа. Больш за тое, я перакананы, што этнічны беларус без роднай мовы — гэта нешта неакрэсленае, згубленае ў сусвеце, альбо разгубленае...\n«Звязда» кожнай сваёй старонкай дае зразумець, хто мы на гэтай зямлі. Кожны нумар газеты падобны і не падобны на папярэдні. Назвы рубрык вобразныя, кранальныя, трапныя: «Крынічка», «...Народ на провадзе!», «Так ці не?»... Усе яны міжволі прымушаюць задумацца, нясуць не толькі інфармацыю, але і канкрэтныя парады — аб тым, напрыклад, як паліваць агуркі ці эканоміць грошы.\nКожны чалавек, незалежна ад узросту, знойдзе на старонках газеты нешта карыснае: прачытае пра апошнія падзеі, здарэнні, пра экалогію, армію, спорт, пра чалавечыя зносіны... І напісана пра ўсё зразумела, змястоўна, з павагай да людзей.\n«Звязда» — інтэлігентная газета. Яна дае магчымасць выказвацца чытачам і тым самым становіцца для іх блізкім сябрам. Яна не проста інфарматар, але і настаўнік, дарадца. Чытаеш, напрыклад, рубрыку «Мы разам — Беларусь» і быццам адпраўляешся ў паход: бракуе хіба геаграфічнай карты — для нагляднасці!\nВабіць «Звязда» (калі перайсці на асобы) і першай старонкай — выдатнымі фотаздымкамі ўсюдыіснага Анатоля Клешчука.\nЯшчэ ў тыя гады, калі яна пісала пра вёску, наша сям'я літаральна закахалася ў Алену Ляўковіч... А допісы-«карацелькі» Валянціны Доўнар, а нататкі Святланы Яскевіч, Вольгі Мядзведзевай, Надзеі Дрындрожык, Вікторыі Целяшук...\nРадуе ў газеце і кожнае новае імя. Значыць, жыве беларускае слова!\n...На правах даўняга падпісчыка і настаўніка (хоць і на пенсіі) не ўстрымаюся і ад некалькіх заўваг. Рубрыка «Даты. Падзеі. Людзі» досыць змястоўная: чытаеш і ганарышся, што краіна мае такую багатую гісторыю і столькі выдатных людзей! Але ж вось, радкі, напрыклад, пра Бялыніцкага-Бірулю. Знакаміты мастак! Дык мо, не лішне было б нагадаць і хоць некалькі твораў?\nАльбо іншая рубрыка, што заклікае ўсміхнуцца... Ды, бывае, на жаль, што няма з чаго. Часам рэжа вока і недакладнае слова.\nАле ж, нягледзячы на заўвагі (магчыма, суб'ектыўныя), скажу, што «Звязду» з паштовай скрынкі заўжды забіраю з хваляваннем: хочацца хутчэй разгарнуць і акунуцца ў чароўны свет роднай мовы.\nТак трымаць, звяздоўцы!\nКалі не вы, то хто?\nЛеанід КАВАЛЬЧУК, г. Жодзіна.\nP.S. Вы таксама «зноў выбіраеце «Звязду»? І хочаце сказаць чаму? Калі ласка, пішыце! І вядома ж, выпісвайце!\n http://twitter.com/share?url=http://zviazda.by/be/news/20180905/1536162753-ya-znou-vybirayu-zvyazdu&text=Я зноў выбіраю «Звязду»\n http://www.facebook.com/sharer.php?u=http://zviazda.by/be/news/20180905/1536162753-ya-znou-vybirayu-zvyazdu&t=Я зноў выбіраю «Звязду»&src=sp


Новыя памеры дзіцячых дапамог\n08.05.2013 administratorОставить комментарийна Новыя памеры дзіцячых дапамог\nЗ 1 мая па 31 ліпеня ўстаноўлены новыя памеры дапамог сем’ям, якія выхоўваюць дзяцей.\nПры нараджэнні першага дзіцяці дапамога выплачваецца ў памеры 10- кратнага бюджэту пражытачнага мінімуму, што з 1 мая складае 9 741 100 рублёў, на другога і наступных дзяцей у памеры 14 БПМ — 13 637 540 руб. Звяртаем увагу, што пры ўстанаўленні памеру дапамогі ў сувязі з нараджэннем дзіця ў састаў сям’і не ўлічваюцца дзеці, адносна якіх маці пазбаўлена бацькоўскіх правоў, а таксама дзеці, якія выхоўваюцца ў прыёмных сем’ях або ў дзіцячых дамах.\nДапамога жанчынам, якія сталі на ўлік у дзяржаўныя арганізацыі да 12-тыднёвага тэрміну цяжарнасці, складае 974 110 руб.\nПамер штомесячнай дапамогі па доглядзе дзіця ва ўзросце да 3-х гадоў на першага дзіця складае 1 585 870 руб., на другога і наступных — 1 812 430 руб., на дзіця-інваліда —\n2 038 980 руб. Права на дадзеную дапамогу маюць маці (мачыха) або бацька (айчым), усынавіцель (удачарыцель), апякун дзіцяці. Іншыя члены сям’і або сваякі дзіцяці маюць права на такую дапамогу, калі яны знаходзяцца ў водпуску па доглядзе за гэтым дзіцяці да дасягнення ім узросту 3 гадоў. Пры назначэнні памеру дапамогі па доглядзе за дзіцём да 3 гадоў улічваюцца дзеці (родныя, усынаўлёныя, удачароныя, пасынкі і падчарыцы) ва ўзросце да 18 гадоў, якія выхоўваюцца ў сям’і.\nПамер дапамогі на дзяцей, старэйшых за 3 гады, з асобных катэгорый сямей складае: на дзіця-інваліда — 681 880 руб., на кожнага дзіця — 487 060 руб. Права на дадзеную дапамогу маюць маці (мачаха) або бацька (айчым) пры ўмове, калі ў сям’і выхоўваецца дзіця-інвалід ва ўзросце да 18 гадоў, дзіця ва ўзросце да 18 гадоў, інфіцыраванае вірусам імунадэфіцыту чалавека; бацька (айчым) або ўсынавіцель (удачарыцель) з’яўляюцца ваеннаслужачымі , якія праходзяць тэрміновую ваенную службу; абодва бацькі (маці (мачаха), бацька (айчым)) у поўнай сям’і ці адзіны бацька ў няпоўнай сям’і, усынавіцель (удачарыцель) з’яўляюцца інвалідамі 1 або ІІ групы, а таксама калі адзін з бацькоў у поўнай сям’і з’яўляецца інвалідам 1 групы, а другі даглядае яго і атрымлівае дапамогу, прадугледжаную заканадаўствам.\nНагадаю атрымальнікам дапамог пра сваечасовасць звяртаня за іх назначэннем. Дзяржаўныя дапамогі назначаюцца са дня ўзнікнення права на іх, калі зварот за назначэннем паступіў не пазней за 6 месяцаў са дня ўзнікнення такога права.\nгал. інспектар райаддзела фонду сацыяльнай абароны насельніцтва.\nПасхальны куліч — 2013\nНе спыняецца на дасягнутым\n03.02.2013 03.02.2013 administrator\nГандлёвая сістэма працуе зладжана\nФестиваль «Viva Braslav»:ХОРОШО ИЛИ ПЛОХО?\nУголовное дело возбуждено по факту ДТП со смертельным исходом в Речицком районе\nГАИ Беларуси рекомендует водителям быть бдительнее в условиях снегопада\nПопко: при комиссии по возвращению культурных ценностей нужно создать постоянно работающую структуру\nПодробности смертельного ДТП под Слонимом: водитель легковушки не справился с управлением\nСамая популярная улица в Беларуси - Центральная


07 кастрычнік 2008, 16:12\nКаму выгаднае пацяпленьне дачыненьняў з Захадам?\nБылы палітвязень Зьміцер Дашкевіч заявіў:\n“Было адразу відавочна, што ёсьць пэўныя дамовы паміж беларускім кіраўніцтвам і Эўропай аб пацяпленьні дачыненьняў. І нават не зважаючы на брудныя, фальшывыя выбары, гэтыя дамовы Эўропай выконваюцца. Пацяпленьне адносінаў у Беларусі выгодна, безумоўна, толькі Лукашэнку, а ў Эўропе, напэўна, некаторым бізнэс-колам. Бо апроч зарабляньня грошай я ня бачу прычынаў для Эўропы легалізоўваць самаабвешчаны беларускі ўрад.\nУ Эўразьвязу павінна быць адзіная, дакладна сфармаваная пазыцыя па Беларусі. Калі яе няма, то, натуральна, Лукашэнку прасьцей разводзіць розныя краіны, сутыкаць ілбамі інтарэсы розных палітыкаў, бізнэс-колаў. І ня маючы такой пазыцыі, Эўропа ня можа весьці эфэктыўную працу дачынна Беларусі. Некаторыя лідэры эўрапейскіх краінаў жывуць ілюзіямі, што Лукашэнка будзе выконваць пэўныя дамовы. Перакананы, што гэтыя палітыкі будуць з часам пасаромлены”.


Еўракамісар Ёхансан: Увесь Еўразвяз падтрымлівае Літву | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЕўракамісар Ёхансан: Увесь Еўразвяз падтрымлівае Літву\nУвесь Еўрапейскі Звяз падтрымлівае Літву ў справе аховы агульнай для аб’яднання мяжы з Беларуссю, заявіла еўракамісар унутраных спраў Ілва Ёхансан 2 жніўня на прэс-канферэнцыі ў літоўскім урадзе.\n„Гэта правакацыя рэжыму Лукашэнкі (гаворка пра павелічэнне потокаў нелегальных мігрантаў з боку Беларусі. — БелаПАН.), і мы павінны паказаць, што няма вольнага доступу на тэрыторыю ЕЗ, — цытуе еўракамісара партал навін Delfi. — Літва, ЕЗ, краіны Шэнгена павінны спыніць нелегальны доступ у Шэнгенскую прастору. Вось чаму мы, увесь ЕЗ, падтрымліваем Літву, каб мы маглі абараняць нашу агульную мяжу з Беларуссю”.\nЁхансан прыбыла ў Літву напярэдадні, каб азнаёміцца з сітуацыяй, звязанай з міграцыйным крызісам. 2 жніўня яна сустрэлася з прэзідэнтам Гітанасам Наўседам і прэм’ер-міністрам Інгрыдай Шыманіце. Еўракамісар таксама мае намер сустрэцца з прадстаўнікамі Службы аховы дзяржаўнай мяжы, супрацоўнікамі Еўрапейскай службы памежнай і берагавой аховы (Frontex) і Еўрапейскага агенцтва па пытаннях давання прыстанку (EASO), якія знаходзяцца ў Літве.\n1 жніўня ў Ёхансан адбылася сустрэча з кіраўніком літоўскага МУС Агне Білатайце. Еўрачыноўнік заявіла, што Літва сутыкнулася з выключнай формай агрэсіі, і запэўніла, што ЕЗ знойдзе сродкі і шляхі вырашэння праблемы нелегальных мігрантаў.\nЁхансан ухваліла рашэнне Вільнюса збудаваць фізічны бар’ер на мяжы і паабяцала адшукаць магчымасці для павелічэння фінансавання мерапрыемстваў па пераадоленні крызісу. Еўракамісар заявіла, што ЕЗ будзе падтрымліваць Літву не толькі фінансава, але і ў перамовах з краінамі паходжання нелегалаў для пошуку выйсця з крызісу.\n„Літва супрацьстаіць гібрыднай агрэсіі, скіраванай не толькі на Літву, але і на ўвесь Еўрапейскі саюз і яго фундаментальныя дэмакратычныя каштоўнасці, — заявіла ў сваю чаргу Білатайце. — Літва прыкладае ўсе намаганні для вырашэння пытання, але нам таксама патрэбная падтрымка і салідарнасць іншых членаў ЕЗ”.\nПаводле слоў міністра, спыніць большасць нелегальных мігрантаў, многія з якіх імкнуцца трапіць далей у Заходнюю Еўропу, дазволіць комплекснае рашэнне, што ўключае абсталяванне плота, інтэлектуальнае назіранне за мяжой, узмоцнены памежкантроль разам з саюзнікамі па ЕЗ. „Для гэтага нам патрэбная фінансавая падтрымка. Толькі рэалізацыя тэхнічных мерапрыемстваў можа запатрабаваць да 500 млн еўра”, — адзначыла Білатайце.\nЛітва разлічвае на дадатковую дапамогу з Фонду прыстанку, міграцыі і інтэграцыі ЕЗ. Еўракамісія абяцала ад 10 да 12 млн еўра, якія павінны паступіць у жніўні. У цэлым для барацьбы з крызісам, згодна з разлікамі літоўскіх уладаў, сёлета запатрабуецца да 100 млн еўра, у 2022 годзе — да 300 млн.\nЗ-за рэзкага павелічэння колькасці нелегальных мігрантаў урад Літвы 2 ліпеня абвясціў экстрэмальнае становішча на нацыянальным узроўні. Кіраўніцтва краіны неаднаразова наўпрост абвінавачвала беларускія ўлады ў садзейнічанні росту нелегальнай міграцыі. Да аховы мяжы прыцягнулі сілы іншых літоўскіх ведамстваў, войска, дапамогу аказваюць прадстаўнікі Frontex і памежнікі Эстоніі.\nПаводле звестак Дэпартамента статыстыкі Літвы, за мінулыя суткі мяжу Літвы з боку Беларусі перайшлі 287 нелегальных мігрантаў. З пачатку 2021 года на літоўска-беларускай мяжы перахопленыя 3.832 мігранты — у 47,3 разу больш, чым за ўвесь 2020-ты (81).\nАляксандр Лукашэнка ў інтэрв’ю тэлеканалу Sky News Arabia (ААЭ) 19 ліпеня заявіў, што ў Літве ёсць „групоўкі злачыннага характару, чыё дачыненне да нелегальнай міграцыі ўяўляецца відавочным”. „Мы бачым. Чаму яны гэтага не бачаць? Як толькі яны ліквідуюць гэтыя групоўкі, якія за грошы прывозяць у Літву нелегальных мігрантаў, нелегальная міграцыя ў Літву будзе ніжэйшая, чым летась. Адзінкі будуць. Таму хай пачынаюць працаваць. Калі ім патрэбная будзе дапамога, мы гэтую дапамогу ім акажам, але ўжо не бязвыплатна”, — сказаў ён.\n„Я б сказаў: факты на стол, што мы спрыяем нелегальнай міграцыі грамадзян трэціх краін у Літву. Ніхто нам такія факты, што мы заахвочваем або спрыяем гэтай міграцыі, на стол не паклаў. Тое, што цераз тэрыторыю Беларусі нелегальная міграцыя ажыццяўляецца ў суседнія краіны Захаду, — гэта праўда”, — заявіў Лукашэнка. Ён параіў заходнім краінам шукаць прычыны росту нелегальнай міграцыі „ў сябе, на сваёй тэрыторыі”, перш чым папракаць Беларусь.


https://spring96.org/be/news/101339 2021 2021-01-15T17:29:25+0300 2021-01-15T17:29:25+0300 2021-01-15T17:49:55+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/loza_svetlagorsk.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nСправу разглядае суддзя Галіна Гулевіч, дзяржаўны абвінаваўца – пракурор Дзяніс Раманчыкаў.\nЗ матэрыялаў следства, якія агучыў пракурор, вынікае, што 26 жніўня Валерый Лоза пры дапамозе мабільнага тэлефона зрабіў некалькі абразлівых каментароў у сацыяльнай сетцы “Аднакласнікі”.\nУ суполцы "Светлік. Светлагорск" быў размешчаны пост, з выявай супрацоўніка ДПС ДАІ РАУС Светлагорскага райвыканкама маёра Андрэя Баграёнка і інфармацыяй аб тым, што ён быццам бы ўдзельнічаў у разгоне мірных акцый гараджан і штрафаваў кіроўцаў за падачу гукавых сігналаў.\n"Валерый Лоза, паддаўшыся эмоцыям, с мэтаю публічнага прыніжэння гонару і годнасці прадстаўніка ўлады ў сувязі з выкананнем ім службовых абавязкаў па ахове грамадскага парадку пакінуў пад пастом некалькі абразлівых каментароў з выкарыстаннем нецэнзурнай лексікі. Віна абвінавачанага даказана паказаннямі сведкак і пацярпелага, вынікамі экспертыз і іншымі матэрыяламі справы".\nВалерый Лоза цалкам прызнаў сваю віну і папрасіў у пацярпелага прабачэння.\nПад час допыту ў судзе ён патлумачыў, што 26 жніўня, ведаючы, што адбывалася тады ў краіне, увайшоў у суполку ў “Аднакласніках”, якая прысвечаная роднаму гораду, быў шакаваны тымі паведамленнямі, якія там пабачыў пра мясцовага міліцыянта. Лоза прызнае, што выкарыстаў непрыстойныя словы, але кажа, што рабіў гэта пад уплывам эмацыйнага стану. Раней з пацярпелым ён ніколі не сустракаўся.\nПадчас ягонага апытання абвінаваўца некалькі разоў прасіў Валерыя Лозу прывесці змест тых каментароў, якія ён размясціў, замяніўшы нецэнзурныя словы прыстойнымі.\n«Я нават не магу знайсці альтэрнатыву гэтым словам», – сказаў абвінавачаны.\nТады Дзяніс Раманчыкаў зачытаў некалькі каментароў, спрабуючы замяняць некаторыя словы ў іх: «Еще и на нас «прыгает», «Харю» бы ему набить за это».\nПацярпелы Андрэй Баграёнак.\nПацярпелы Баграёнак паведаміў суду, што знаёмыя ў той дзень пераслалі яму спасылку на гэты пост, пад якім людзі пісалі пра яго брудныя словы і абразы.\nНа наступны дзень Баграёнак на працы ў міліцыі напісаў заяву з просьбай прыцягнуць да адказнасці тых, хто змясціў у інтэрнэце абразы на ягоны адрас.\nУ судзе Андрэй Баграёнак таксама падаў пазоў аб спагнанні на ягоную карысць маральнай шкоды ў памеры 3000 рублёў.\nГэты пазоў Валерый Лоза прызнаў часткова, згадзіўшыся выплаціць пацярпеламу 1500 рублёў.\nТаксама падчас судовага паседжання заслухалі паказанні сведак. Імі выступілі жонка пацярпелага Марына Баграёнак, а таксама яшчэ два ўдзельнікі таго абмеркавання.\nПадчас агалошвання пісьмовых матэрыялаў справы суддзя Галіна Гулевіч агучыла некаторыя вытрымкі з заключэнняў двух лінгвістычных экспертыз. У адным з заключэнняў сказана, што ў выказваннях Лозы «маецца негатыўная ацэнка маёра міліцыі Баграмёнка, выражаная моўнымі адзінкамі». У заключэнні паводле прызначанай дапаўняльнай экспертызы, сказана, што «сродкі выражэння маюць ненарматыўную форму моўнага выражэння».\nДзяржабвінаваўца Дзяніс Раманчыкаў папрасіў зрабіць перапынак у судовым працэсе.\nСуддзя задаволіла хадайніцтва і абвясціла перапынак да 10-й гадзіны 21 студзеня.\n15.01.2021 Тэгі: суды, крымінальны перасьлед, сілавыя структуры


Папа Францішак: Наша дэкларацыя – не палітычны дакумент, а пастырскі зварот | Krynica.info\nПапа Францішак, каментуючы сустрэчу з Патрыярхам Кірылам у Гаване, у кароткім звароце да журналістаў падчас пералёту з Кубы ў Мексіку 13 лютага, падкрэсліў: “Наша размова з Патрыярхам Кірылам – была размовай паміж братамі”.\nПапа падзяліўся, што падчас размовы закраналіся пытанні, якія турбавалі іх абодвух: “Я адчуваў, што знаходжуся перад братам, і ён казаў мне тое ж. Два біскупы размаўлялі пра сітуацыю сваіх Цэркваў, а затым пра сітуацыю ў свеце, пра войны, якія сёння рызыкуюць перастаць быць “фрагментарнымі” і ахапіць усё; аб праваслаўі, маючым адбыцца Усеправаслаўным Саборы. Кажу шчыра, – запэўніў Папа, – я адчуў вялікую ўнутраную радасць, якая сапраўды была ад Госпада”, – перадае Радыё Ватыкана.\nПантыфік падкрэсліў, што сустрэча адбывалася ў свабоднай і радаснай атмасферы, а падчас яе абмяркоўваліся таксама некаторыя сумесныя праекты. “Аднойчы я казаў, што калі адзінства будуецца праз адукацыю, вывучэнне тэалогіі і гэтак далей, то калі прыйдзе Гасподзь, мы ўсё яшчэ будзем яго будаваць. Адзінства будуецца на шляху, калі мы крочым па ім. Няхай Гасподзь, калі прыйдзе, прынамсі ўбачыць, што мы крочым”, – сказаў Папа.\nКаментуючы дэкларацыю, падпісаную сумесна з Патрыярхам Кірылам, Папа Францішак падкрэсліў, што будзе шмат інтэрпрытацыяў гэтага дакументу. “Але гэта не палітычная ці сацыялагічная дэкларацыя: гэта пастырскі зварот, нават калі ў ім гаворыцца пра секулярызм і такія ясныя рэчы, як біягенетычныя маніпуляцыі і іншыя падобныя справы. Дэкларацыя – пастырская: двух біскупаў, якія сустрэліся са сваімі пастырскімі клопатамі”, – дадаў ён.\n14.02.2016 У свеце| Тэгі: каталікі, праваслаўныя, рэлігія, сустрэча Папы і Патрыярха


Мантаж кроквеннай сістэмы чатырохсхільным вальмовой даху - Блог пра рамонт\nСкладанае прылада кроквеннай сістэмы вальмовой даху адпужвае пачаткоўцаў майстроў ад яе стварэння сваімі рукамі. Аднак, такі спосаб перакрыцця выдатна падыходзіць для прыватных дамоў невялікага памеру ў еўрапейскай стылістыцы. Каб якасна выканаць мантаж вальмовой даху сваімі рукамі варта правесці падрыхтоўчую, праектную дэталёвасць: выканаць разлік, скласці чарцёж і нанесці разметку. Для гэтых працэсаў неабходныя базавыя веды пра будынак кроквеннай каркаса, будаўнічыя нормы па выбары кута нахілу дахавых пахілаў.\nСклад кроквенных фермаў\nКроквенная сістэма выконвае функцыі апорнага каркаса, на якім ляжыць асноўная вага даху. Яе асноўны элемент - кроквенныя ногі, вальмовые дах налічвае 4 розных разнавіднасці крокваў:\nДыяганальныя (вуглавыя) кроквы. Канструкцыя кроквеннай сістэмы вальмовой даху мае 4 кутніх кроквенных ногі. Яны працягваюць коньковый брус, злучаючы яго з вуглом кантавой сцяны. За кошт кутніх крокваў фармуецца вальмовые пахіл, іх даўжыня перавышае аналагічны параметр шарагоўцаў. Так як дыяганальныя ногі нясуць на сабе вага дахавага матэрыялу вальмы, а таксама да іх ажыццяўляецца крапеж нарожников і кантавых радавых крокваў, для вырабу патрабуюцца дошкі перасекам 100х150 мм або здвоеныя звычайныя, 50х150 мм. Часам стандартная даўжыня піламатэрыялаў меншай, чым неабходна, у такім выпадку патрабуецца выраб сваімі рукамі наборных ног, складзеных з элементаў. Разлік даўжыні дыяганальных ног выконваюць з ужываннем спецыяльнага каэфіцыента, шляхам множання на даўжыню радавога кроквы.\nРадавыя (прамежкавыя) кроквы. Канструкцыя вальмовой даху змяшчае больш за ўсё крокваў такога тыпу. Для вырабу патрабуецца хваёвая дошка з перасекам 50х150 мм першага гатунку. Мантаж радавых ног на ўвазе выкарыстанне двух спосабаў мацавання - жорсткага і рухомага. Верхняе мацаванне, да канька чатырохсхільным даху выконваецца па жорсткім тыпу, для яго выкарыстоўваюць цвікі або металічныя пласціны. Ніжняе, рухомы, звязвае канец ногі з мауэрлата па прынцыпе паўзунка. Вядома, можна фіксаваць кроквы, выкарыстоўваючы толькі жорсткі тып крапяжу, аднак ён не здольны кампенсаваць ўсаджванне драўляных збудаванняў.\nЦэнтральныя шараговыя (прамежкавыя) кроквы. Канструкцыя шасці кроквенных ног не падобная на астатнія кроквенныя элементы. Іх верхняя частка падразаецца так, каб утварыць адну плоскасць з каньком і вуглавымі кроквамі.\nКароткія ногі (нарожники). Асаблівасць нарожников у тым, што ўсе з іх маюць розную даўжыню. Мантаж нарожников сваімі рукамі выконваецца з дапамогай цвікоў да дыяганальным кроквах. Чым бліжэй кароткая нага да версе дыяганальнага кроквы, тым больш яе працягласць. Крок паміж нарожниками вызначае разлік і схема вальмовой даху, як правіла, ён менш, чым адлегласць паміж радавымі кроквамі.\nЗаклад надзейнасці кроквеннай сістэмы - элементы аднолькавага перасеку, вырабленыя з аднаго і таго ж матэрыялу, выключэнне складае толькі дыяганальныя кроквы, перасек якіх павінна быць тоўшчы.\nКанструкцыя кроквенных ног не дазваляе ім самастойна вытрымліваць вага даху, дапамогай у гэтай справе ім служаць дадатковыя апорныя элементы:\nМауэрлат. Мауэрлатный брус укладваюць на верхні пояс збудаванні. У бярвеністай і брусового дома ролю мауэрлата гуляюць верхнія вянкі, умацаваныя анкернымі нітамі. У цагляных або газасілікатных пабудовах патрабуецца мантаж мауэрлата сваімі рукамі на цэментавую армаваную сцяжку. Вельмі важна разлічыць месцы мацавання бруса так, каб яны не супадалі з размяшчэннем крокваў. Трываласць мауэрлата зніжаецца з кожным адтулінай, праробленым ў ім, таму трэба рабіць толькі тыя, што вызначыў разлік.\nКоньковый прагон. Прагон - брус, на якім або па-над якім адбываецца мантаж кроквенных пар. Перасек конькового прагону выбіраюць у адпаведнасці з перасекам крокваў, гэта значыць яно павінна супадаць.\nЗацяжкі. Перамычкі з дошак, якія сцягваюць кроквы з кожнай пары паміж сабой. Чатырохсхільным дах абсталёўваецца верхняй або ніжняй зацяжкай. Калі зацяжка размешчана высока, яна называецца рыгель, а калі нізка - бэлька перакрыцця. Дасведчаныя дахавыя майстры ідуць аднаму правілу: чым бліжэй зацяжка да канька, тым тоўшчы яна павінна быць.\nСтойкі. Брус, які ўсталёўваюць вертыкальна на бэлькі перакрыцця для падтрымкі кроквеннай нагі або канька дома. Чатырохсхільным Мансардная дах мае на ўвазе мантаж стоек у сярэдзінай часткі Стоп, змешчаных ад цэнта памяшкання.\nПодстропильные ногі. Дыяганальнае замацоўваюцца брускі, якія прадухіляюць правісання крокваў пад уласным вагой.\nШпренгельные фермы. Элементы, якія забяспечваюць падтрымку дыяганальных крокваў. Ферму майструюць, злучаючы дзве дошкі. Адна з дошак сцягвае мауэрлат двух сумежных бакоў, а другая падпірае кроквы.\nРазлік складнікаў кроквеннай сістэмы грунтуецца на вазе даху, памерах перекрываемого будынкі і велічыні перасеку зыходнага матэрыялу.\nВылічэнне асноўных параметраў сістэмы\nСпецыяльныя кампутарныя праграмы палягчаюць вылічэнні параметраў кроквеннай сістэмы, аднак разлік досыць просты, так як грунтуецца на цераме Піфагора аб прастакутных трыкутніках. Схема вылічэнняў выглядае так:\nПерш за ўсё сваімі рукамі вымяраюць шырыню і даўжыню перекрываемого збудаванні. Неабходна выкарыстоўваць для вымярэнняў адну рулетку, кожны замер вырабляць па два разы, каб пазбегнуць памылак. На аснове атрыманых дадзеных складаюць схематычны чарцёж.\nНаступны этап - выбар кута нахілу чатырохсхільным дахі з вальмы. Яго вызначаюць, зыходзячы з выкарыстоўванага дахавага матэрыялу. Бо мяккая чарапіца лепш за ўсё падыходзіць для пакрыцця пахілаў складанай формы, дапусцім кут ад 5-50 градусаў. Аднак, улічыце, што чым строме пахілы, тым больш патрабуецца дахавага матэрыялу, тым цяжэй апорныя вузлы, тым цяжэй выконваць мантаж сваімі рукамі.\nКалі вы вызначыліся з нахілам, можна вылічыць вышыню канька, памножыўшы тангенс кута паміж падставай і плоскасцю пахілаў на даўжыню кантавой сцяны. Чатырохсхільным Мансардная дах аблічваць ў зваротным парадку, зыходзячы з жаданай вышыні столі.\nКаб вылічыць адлегласць паміж каньком і канцом навісі, трэба вылічыць квадрат з твора паловы даўжыні тарцовай сцяны і вышыні канька.\nПляц даху можна разлічыць, склаўшы плошчы яе пахілаў, скарыстаўшыся формулай для трохвугольніка і трапецыі.\nРазлік складу кроквеннай сістэмы не толькі дазволіць закупіць неабходнае колькасць будаўнічага матэрыялу, але дакладна вызначыць аб'ём падмурка, аднак, улічыце, дахавы матэрыял трэба набываць з запасам 15-25% на нахлест і подрезку.\nВынікам вылічэнняў павінен стаць падрабязны чарцёж і спрошчаная схема для нанясення разметкі. Чатырохсхільным дах можа будуецца па гатовых праектах, калі выкарыстоўваць стандартны кут нахілу.\n«Залатыя» правілы страхароў\nДасведчаныя майстры-страхары кажуць, што кроквенная сістэма дахі з кантавымі вальмы не складаней двухсхільным, калі выконваць «залатыя» правілы, якія сфармаваліся за доўгія гады працы:\nВыкарыстоўваць для вырабу крокваў дошкі і брус аднаго перасекі, то ёсць кроквы і коньковый прагон выконваць з дошкі 50х150 мм, мауэрлат і лежень з бруса 150х150 мм.\nВыконваць разлік да пачатку работ па ўстаноўцы даху, грунтуючыся на неаднаразова правераных вымярэннях.\nВузлы кроквеннай сістэмы павінны быць адлюстраваны ў праектнай дакументацыі і правераны разлікам нагрузак.\nВыбіраць перасек крокваў трэба ў адпаведнасці з даўжынёй, вагой дахавага матэрыялу і перакрываць плошчай.\nСваімі рукамі мантаж выконваюць з дапамогай падсобнік, доўгія, цяжкія дыяганальныя кроквы складана ўсталяваць у адзіночку.\nЧатырохсхільным дах і вузлы яе кроквеннай сістэмы досыць складаныя ў мантажы, аднак, адсутнасць франтонаў робіць яе надзейнай абаронай ад холаду, парывістага ветру і дажджу.\nПредыдущаяМур абліцавальнага цэглы сваімі рукамі\nСледующаяЯк схаваць трубу ад выцяжкі


“Каваленка набярэ галасоў больш, чым нейкі партыйны функцыянэр”\n29 студзень 2010, 16:32\nВыбары дэпутатаў мясцовых саветаў, падпісаньне нафтавых пагадненьняў паміж Беларусьсю і Расеяй, а таксама іншыя тэмы — у сёньняшніх тэлефанаваньнях на “Свабоду”.\nУ Беларусі працягваецца падрыхтоўка да выбараў дэпутатаў мясцовых саветаў. Адначасна некаторыя палітыкі ўжо заяўляюць пра свой удзел у будучай прэзыдэнцкай выбарчай кампаніі. Першым сярод іх стаў Алесь Міхалевіч. На тэму выбараў -- наступныя выказваньні слухачоў:\nСпадар: “Пачуў, што зьявіўся кандыдат нумар два на пост прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь, Міхневіч, здаецца. Я нічога супраць яго ня маю, але ж ніхто, акрамя вузкага кола партыйных функцыянэраў, яго ня ведае. І калі ўлада трымае манаполію на СМІ, ніхто пра яго болей не даведаецца хоць праз год, хоць праз два. Я б прапанаваў, калі давядзецца браць удзел у выбарах, калі яны будуць падобныя да выбараў, лепей вылучыць кандыдатам, напрыклад, Аляксандра Меха ці Валера Шчукіна, пра якіх нашмат больш вядома: яны сябе ўжо добра зарэкамэндавалі. І нават многія іх пазнаюць -- ня толькі тыя, хто зьвязаныя з дэмакратычным асяродкам, а нават простыя абываталі. Калі вылучыць Каваленку, які сьцяг у Віцебску вывесіў, я ўпэўнены, што ён больш галасоў набярэ, чым нейкі партыйны функцыянэр”.\nСпадарыня: “Калі пачуеш, колькі ў нас у Беларусі паўстала адразу кандыдатаў у прэзыдэнты, апаноўвае безнадзейнасьць і безвыходнасьць. А якую магутную, калі можна так сказаць, інфраструктуру стварыў вакол сябе за 15 год прэзыдэнт Лукашэнка! Як быццам бы нейкае балота наперадзе і яго не абысьці”.\nВіктар Буто: “Я лічу, што нават сёньня прадстаўнікі ўлады ва ўсіх інстанцыях і большасьць з апазыцыі яшчэ не гатовыя да правядзеньня ў Менску і ў Беларусі нармальных і дэмакратычных любых выбараў ці рэфэрэндумаў”.\nСпадар: “Пытаньне: як дыктатар Адольф Гітлер ці Восіп Сталін займалі першае месца?”\nАдказвае адзін з заснавальнікаў партыі БХД Аляксей Шэін:\n“Калі слухач пытаецца пра тое, як ім удалося заняць першае месца, маючы на ўвазе выбары, то можна адказаць, што Сталін не выйграваў выбары як такія. Сталін перамог у апаратнай барацьбе. Ён як беспрынцыпны чалавек, які ня меў сумленьня, вёў апаратную гульню і спачатку зьнішчаў сваіх апанэнтаў маральна, а пасьля і фізычна. Вось такая была тэхналёгія перамогі. А Гітлер выйграў шляхам народнага галасаваньня. Выбары былі адкрытыя і дэмакратычныя — падчас Вэймарскай рэспублікі ўсё ж была дэмакратыя. Як папуліст, ён паабяцаў эканамічную стабільнасьць, што мы мусім адбудавацца як вялікая нацыя. І нямецкі народ спакусіўся на гэтыя абяцаньні, пра што пасьля моцна пашкадаваў. Гэткім чынам у дыктатараў ёсьць шмат розных шляхоў, каб стаць № 1”.\nНафтавая спрэчка паміж Беларусьсю і Расеяй завяршылася падпісаньнем у Маскве адпаведных пагадненьняў. Меркаваньне слухача на гэтую тэму:\nСпадар: “Вось цяпер слухаю, хто выйграў ці прайграў у гэтай нафтавай вайне. Лічу, што выйграла, безумоўна, Беларусь. Расея зрабіла вельмі шчодры падарунак. І, як бы сказаў спадар Мядзьведзеў, мы вам адкрылі на памежжы з Расеяй сьвідравіну. І такая моцная за год здабыча з гэтай сьвідравіны дзесьці пад Дуброўна! Але гэтая лафа некалі скончыцца”.\nМіхаіл Габрыэль: “18 студзеня 2009 году ў Чашніках Віцебскай вобласьці быў суд. Аднавілі на рабоце Аляксея Габрыэля, які працаваў у ахове ДРЭС. Ён жа ачольвае незалежны прафсаюз Лукомскай ДРЭС. Быў звольнены па ініцыятыве адміністрацыі ДРЭС, але, дзякуючы дзеяньням старшыні Кангрэсу незалежных прафсаюзаў Беларусі Рышука Аляксандра, на працы Габрыэль быў адноўлены. Дзеяньні прафсаюзаў моцна закранулі кіраўнікоў ДРЭС і пракурора. Імі была пададзена канстытуцыйная скарга ў Віцебскі абласны суд, разгляд адбудзецца 1 лютага 2010 году ў 11 гадзін у Віцебску. Не падабаюцца незалежныя прафсаюзы ў незалежнай Беларусі чыноўнікам, пракурорам і шматлікім кіраўнікам, залежным ад уладаў”.\nСпадар: “Сьцьвярджэньне Аляксандра Рыгоравіча пра тое, што мы ў 2011 годзе будзем жыць, як эўрапейцы. Госпадзе, Аляксандар Рыгоравіч, напэўна, фантазёр вялікі, далібог! Сорам слухаць. Вось у Эўразьвязе кошты падняліся за апошні год на 0,2—0,5 працэнта, а ў нас — больш як на 10. Як жа мы будзем жыць, калі ў нас галеча ў кожным доме? Я ўжо не кажу пра пэнсіянэраў, там увогуле справа дрэнь”.\nВасіль Цюхай: “Добры дзень. Я набыў часопіс у шапіку, называецца “Вокруг света”. Дробнымі літарамі “Беларусь”,-- і папаўся на кручок. Выдаўцы разьлічвалі, што чытачы пазнаюць савецкі часопіс “Вокруг света”, даволі цікавы для свайго часу. На вокладцы прыгожыя краявіды, усё як мае быць. На першых палосах, пад вокладкай — Лукашэнка. Надрукавалі б яго партрэт на вокладцы — ніводзін чалавек ня ўзяў бы. Атрымліваецца, Лукашэнка — нібыта нейкі сорам, які трэба прыхаваць за прыгожай абгорткай”.


06 красавік 2011, 18:40\nУ Беларусі зьявіліся чэргі ля абменных пунктаў валюты — з ахвотных памяняць рублі на даляры і эўра. А валюты ў банках няма. Такога відовішча беларускія грамадзяне ня бачылі з канца 90-х гадоў, і цяпер хто са зьдзіўленьнем, а хто з абурэньнем назіраюць за тым, як банкі, а ўсьлед за імі і ўся нацыянальная эканоміка вяртаюцца ў мінулае.\nЗ аднаго зь лістоў на гэтую тэму і пачну сёньняшнюю размову. Вось што нам піша Алег Князевіч зь Менску:\n"Беларуская эканоміка квітнела-квітнела — і, відаць, адцьвіла. Цяпер замест кветачак зьявіліся ягадкі.\nУчора абышоў паўдзясятка абменьнікаў, каб купіць 50 даляраў. Знайшоў толькі ў адным, і не 50, а 15.\nА ўвечары па тэлевізары галоўны банкір Пракаповіч супакойваў: ніякай дэвальвацыі ён не дапусьціць, валюта ёсьць і будзе, ня слухайце тых, хто разносіць панічныя чуткі. Добра, я іх ня слухаю і ня веру. Але чаму тады немагчыма купіць 50 даляраў? Дзе тая валюта, якая нібыта ёсьць?\nУ тое, што дэвальвацыі ня будзе, верыць, напэўна, толькі Пракаповіч. Ды ці верыць і ён? І дзеля чаго з апошніх сілаў рабіць выгляд, што ўсё цудоўна і ўсё пад кантролем, калі насамрэч усім усё зразумела і рубель коціцца пад адхон? Каму патрэбная гэтая імітацыя і хлусьня?".\nПадчас апошняй выбарчай кампаніі беларускім грамадзянам было абяцана: да канца 2010 году сярэдні заробак — 500 даляраў, да канца 2015-га — тысяча. (Натуральна, у беларускіх рублях, паводле афіцыйнага курсу Нацбанку). І ў мінулым сьнежні, перад выбарамі, абяцаныя 500 даляраў, калі верыць афіцыйнай статыстыцы, сапраўды былі дасягнуты. Іншая справа — якім коштам. Ужо на пачатку году гэтая лічба пад уплывам інфляцыі істотна ўсохла. А калі зараз дэвальваваць рубель — як будзе выглядаць у вачах людзей улада, якая раздавала тыя абяцаньні? Іншая справа, што нерэальна нізкі валютны курс, які ўпарта трымае Нацбанк і па якім набыць у банках валюту практычна немагчыма — таксама немінуча адбіваецца на іміджы ўлады зусім пэўным чынам.\nАўтар наступнага ліста Лявон Лібэрта з Бабруйску, разважаючы пра вострыя эканамічныя праблемы, зь якімі сутыкнулася Беларусь, заклікае зьвярнуць увагу на дарагія і неэфэктыўныя праекты, якія фінансуюцца зь дзяржаўнага бюджэту. Слухач піша:\n"Правільна робяць тыя краіны, якія разгарнулі барацьбу з паленьнем і п'янствам. Алькаголь і тытунь — сапраўдная эпідэмія для ўсяго чалавецтва. Але ж адначасова яна прыносіць вялізны прыбытак для дзяржаўных бюджэтаў. Атрымліваецца так: Міністэрства аховы здароўя папярэджвае, а Міністэрства гандлю падахвочвае ды рэклямуе. І тут, відаць, нічога ня зробіш. Але ў Беларусі ёсьць і яшчэ адна эпідэмія, небясьпечная для грамадзтва. Наша ўлада хранічна хворая на цяжкую форму лядова-палацавай залежнасьці. Трэба неадкладна забараніць будаўніцтва лядовых палацаў у вёсках і мястэчках. Бо ўсім жа зразумела, адкуль бяруцца грошы на гэтыя даражэзныя будоўлі — са сьціплых заробкаў працаўнікоў і мізэрных пэнсіяў старых... І гэта амаральна. Апраўдваюцца, што будуюць дзеля здароўя нацыі, а насамрэч цягнуць апошняе з кішэні пэнсіянэра ды інваліда, якому той палац — як сабаку пятая лапа. Ім бы хоць якую дадатковую капейку на лекі, на праезд у грамадзкім транспарце, на кавалак хлеба. Але якраз гэтую капейку ў іх адбіраюць, каб ператварыць у спартыўны лёд. Вось бы знайшоўся чалавек, які б прыдумаў, як спыніць гэтае бескарыснае будаўніцтва, якое вядзецца за кошт народу. Ён быў бы варты самай прэстыжнай прэміі".\nБудаўніцтва лядовых палацаў у беларускіх райцэнтрах ужо шмат дзе спыненае, спадар Лявон. У некаторых рэгіёнах, якія раней прымушалі плянаваць такія будоўлі, ад яго давялося адмовіцца на стадыі праектаваньня. І не таму, што ўлада зьмяніла прыярытэты ці расчаравалася ў хакеі — зусім не. Проста на дарагія забавы больш няма грошай. Увогуле, маштабнае будаўніцтва лядовых палацаў дазваляюць сабе, як правіла, багатыя краіны — Нарвэгія, Швэцыя, Фінляндыя, Швайцарыя. Было недарэчнасьцю, што ў гэтым пераліку раптам пачала фігураваць Беларусь. Ну, але быў такі пэрыяд на пачатку стагодзьдзя, калі зьявіліся звышпрыбыткі ад экспарту дарагіх нафтапрадуктаў, вырабленых з таннай расейскай нафты. Вось іх і ператварылі ў лядовыя палацы. Цяпер таннай нафты стала значна меней. Адразу зьніклі і так званы "беларускі эканамічны цуд", і грошы на дарагія забавы.\nНаша слухачка Людміла Казлова зь вёскі Макараўцы Бераставіцкага раёну — вялікая прыхільніца дзейнай улады. Зьмест нашых праграмаў яна ўспрымае зь вялікім абурэньнем. А таму адрасавала на "Свабоду" шэраг папрокаў і абвінавачаньняў. Спадарыня Казлова піша:\n"Чым больш вы спрабуеце ачарніць ды прынізіць Аляксандра Рыгоравіча, тым больш паказваеце свой уласны агідны твар. Часьцяком вас немагчыма слухаць бяз злосьці і абурэньня. Самі вы ня вартыя нават мезенца Аляксандра Рыгоравіча, а лезеце яго павучаць. І здыміце, калі ласка, пазыўныя — мэлёдыю песьні "Люблю наш край, старонку гэту..." Песьня — цудоўная, яна не для вас. Вы нікога ня любіце і марыце бачыць Беларусь не квітнеючай і незалежнай, а жабрацкай і расьціснутай. Такая "Свабода" нам не патрэбна".\nА вы, спадарыня Казлова, усур'ёз лічыце, што любіць Беларусь мае права толькі той, хто любіць Аляксандра Рыгоравіча?\nШто да мэлёдыі вядомай песьні на словы Канстанцыі Буйло. Яна і праўда прыгожая. Па ёй нашы слухачы пазнаюць хвалю Беларускай Свабоды на працягу ўжо больш як паўстагодзьдзя. І будуць чуць яе і надалей, бо "Свабода" ім патрэбная. Мяркую, спадарыня Казлова, што патрэбная яна і вам — інакш дзеля чаго, пераадольваючы злосьць і абурэньне, празь перашкоды ў эфіры вы шукаеце нашу хвалю?\nУласныя меркаваньні наконт некаторых праграм "Радыё Свабода" выказвае ў сваім лісьце Мікалай Корбут зь вёскі Міхалёва Бабруйскага раёну. Ён піша:\n"Дакладна ведаю, што без праграмы "Жывая мова", якую вёў на "Свабодзе" Юрась Бушлякоў, у Беларусі было б на два студэнты ўнівэрсытэтаў меней. Толькі дзякуючы Радыё Свабода, якое слухалі па маёй падказцы, яны паступілі ў ВНУ. Калі магчыма, варта аднавіць гэтую праграму на радыё. Тым больш што цяпер нашы ўнукі, адрозна ад нас, маюць магчымасьць слухаць і чытаць "Свабоду" ў інтэрнэце.\nСлухаю праграмы "Бацькі і дзеці", "Верш на Свабоду"... Цудоўна было б стварыць асобныя дыскі з запісамі гэтых перадач ды разаслаць па заяўках слухачоў накладной платай. Бясплатна ня трэба: мы павінны падтрымліваць сваё радыё.\nІ яшчэ пра адну актуальную для Беларусі праблему, што часта асьвятляецца на "Свабодзе" — будаўніцтва Астравецкай АЭС. Мы ўсе разам павінны прыкласьці намаганьні і сказаць "Не!" гэтаму самазабойчаму праекту. А інакш можа быць позна".\nЗа добрыя словы і цікавыя прапановы дзякуй, спадар Мікалай. Дыскі з запісамі найбольш адметных перадач Радыё Свабода выпускае і плянуе выпускаць у будучыні. Але браць за іх плату мы не зьбіраемся. Усе нашы сябры, актыўныя слухачы і аўтары, якія дашлюць у рэдакцыю адпаведныя просьбы, па традыцыі атрымаюць гэтыя дыскі ад "Свабоды" ў якасьці падарунка.\nШто да тэмы будаўніцтва ў Беларусі атамнай электрастанцыі. У нашай пошце апошнім часам усё больш лістоў на гэтую тэму. Назіраючы за тым, якія драматычныя наступствы пасьля разбурэньня АЭС у Фукусіме перажывае Японія, згадваючы, што здарылася дваццаць пяць год таму ў Чарнобылі, людзі непакояцца і трывожацца. Ці будзе атамная электрастанцыя ў Астраўцы, якую ўпарта зьбіраецца будаваць беларуская ўлада, бясьпечнай? Асабліва ўлічваючы той факт, што праектаваць і будаваць яе будуць тыя ж расейскія інстытуты і арганізацыі, якія ў свой час стваралі Чарнобыльскую АЭС. Чаму ж беларуская ўлада, якая, апроч усяго іншага, ня мае грошай на дарагі і небясьпечны праект, так упарта настойвае на ім? Вось што думае з гэтай нагоды Ўладзімір Пятроўскі зь вёскі Жураўлёўка Гомельскага раёну. У сваім лісьце на "Свабоду" ён піша:\n"Яшчэ нядаўна Лукашэнка казаў, што на тыя ўмовы, якія прапануе ў будаўніцтве АЭС расейскі бок, ён ніколі не пагодзіцца і знойдзе іншых партнэраў. А вось зараз, аказваецца, пагадзіўся. На маю думку, Лукашэнку турбуе зусім не энэргетыка, а штосьці іншае. Варта зьвярнуць увагу, як часта ў сваіх выступах ён шкадуе, што ў свой час зь Беларусі была выведзена ядзерная зброя. Відавочна, калі б у яго былі ядзерныя ракеты, зь ім бы зусім па-іншаму размаўлялі. І асабіста мяне турбуе, як бы ў выніку наша Беларусь не ператварылася ў другі Іран — толькі эўрапейскі. Можа, я ў чымсьці і памыляюся. Ну, але дай то Бог".\nУ сваім лісьце Ўладзімір Пятроўскі таксама наракае на якасьць прыёму нашых перадач. Яшчэ адна цытата зь ліста:\n"Калі я слухаю "Свабоду", то ўспамінаю далёкія 60—70-я гады. Тады ў нас у вёсцы ў адной з хат быў прымач "Родина". І там вечарамі зьбіраліся мужчыны і слухалі "Голас Амэрыкі". Я ня ведаю, што там можна было пачуць праз жахлівы трэск і сьвіст. Але яны слухалі. Амаль гэтак жа слухаю вашы перадачы і я з дапамогай свайго прыймача "ВЭФ-214".\nВы кажаце, што зь пераходам на летнія хвалі якасьць прыёму палепшыцца. Але можаце на гэта не спадзявацца — лепей ня будзе. Спэцслужбы таксама перастрояць свае глушылкі".\nНя ведаю, спадар Уладзімір, ці сапраўды працягваецца глушэньне нашых праграм: дакладных пацьверджаных зьвестак пра гэта мы ня маем. Між тым фактам ёсьць тое, што праслухоўваньне кароткахвалевых перадач на фізычна і маральна састарэлых прымачах савецкай вытворчасьці робіцца ўсё больш праблематычным. А новых мадэляў такіх прымачоў айчынная радыёпрамысловасьць ужо амаль не выпускае: у продажы іх няма.\nЯкое тут выйсьце? У перадачы, што выйшла з эфір 23 сакавіка, я ўжо адказваў на падобнае пытаньне, зададзенае нашым слухачом Феліксам Варвашэвічам зь вёскі Макава Ганцавіцкага раёну. Варыянтаў тут два: альбо асвоіць кампутар і слухаць (а заадно і чытаць, і глядзець фота і відэа на нашым інтэрнэт-сайце), альбо набыць спадарожнікавую антэну і празь яе настроіцца на хвалю "Свабоды". Зразумела, што для многіх людзей сталага веку варыянт з кампутарам — даволі праблематычны. (Асабліва зважаючы на памер пэнсій у Беларусі). А вось спадарожнікавыя "талеркі" па сваіх коштах ужо ненашмат даражэйшыя за сучасныя радыёпрымачы.\nУкраінскі баксёр Аляксандр Усік перамог расейца і стаў абсалютным чэмпіёнам сьвету


Найстаражытнейшыя канструкцыі з саману знойдзены на тэрыторыі Сірыі (9 тысячагоддзе да н. э.) і Ізраіля (8 тысячагоддзе да н. э.). Старажытнаегіпецкі іерогліф dbt ( ), што значыў саманную цэглу, пазней праз копцкую мову трапіў у арабскую, а потым у еўрапейскія, адкуль паходзіць слова adobe, якое таксама значыць "саман". У нашы дні саман шырока выкарыстоўваецца для малаэтажных пабудоў ў Азіі, краінах паўднёвай Еўропы, Лацінскай Амерыкі, Паўночнай і Заходняй Афрыкі. На Беларусі саманныя пабудовы ўзводзяцца з другой паловы XX ст. для эканоміі іншых будаўнічых матэрыялаў або ў экалагічным будаўніцтве.\nВартасці[правіць | правіць зыходнік]\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Саман&oldid=4068051"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 00:29, 20 лютага 2022.


Агляд літаратурных часопісаў № 4/2021 | Созвучие\n«…З бурай сябруе ды ўдалеч ляціць»\nКрасавіцкае «Полымя» адкрываецца лірыкай Навума Гальпяровіча. Вершы з яго падборкі «Сцяжынкі літар» выкананы ў традыцыйнай манеры, аўтар застаецца верным ранейшай тэматыцы: любоў да Радзімы, пачуццё гонару за слаўную і ў той жа час трагічную гісторыю Полаччыны, асэнсаванне сябе на неспасцігальнай дарозе жыцця, перад шматгранным абліччам свету. Экзістэнцыя ўласнай творчасці, выказаная ў адным з вершаў, — тое, што найбольш кранае:\nХоць б’ецца ў пошуку душа\nІ словы новыя гукае,\nКахання традыцыйны шал\nІстоту раптам напаўняе,\nІ традыцыйна над зямлёй\nПлывуць павольныя аблокі —\nІ традыцыйны позірк мой\nУ свет прыгожы і высокі.\nЛёгка і ненавязліва гучаць вершы Зміцера Арцюха (нізка «Сонца носіць тваё імя»), у якіх лірычны герой перажывае душэўнае ўзрушэнне, што прымае за каханне. Паглыбіўшыся ў тэксты, чытач не можа адназначна адказаць для сябе: у чым для героя розніца паміж каханнем і прагай моцнага пачуцця? А можа быць, шлях паэта якраз у тым і палягае, каб прагнуць таго, што не можа быць задаволена, але затое адкрыць новае ў сваёй асобе па дарозе да здзяйснення? У такім разе паэт і яго герой якраз набліжаюцца да шчасця — не шчасця яднання з аб’ектам закаханасці, але знаходкі свайго «я»:\nЯ гараскоп спалю.\nПолымя яго мяне сагрэе.\nУсё адно кахаю.\nУсё адно люблю.\nУ сэрцы ўсё адно жыве надзея.\nЗ падборкі перакладных вершаў «След радком кладзецца (Сугучча паэтаў і перакладчыкаў Беларусі)» найперш кранаюць дакладнасцю карцінкі і яркасцю вобраза творы Таццяны Дашкевіч і Валерыя Казакова, пераствораныя па-беларуску Міколам Шабовічам і Віктарам Шніпам адпаведна. Вартая ўвагі і паэзія Рамана Айзенштата, Віктара Куца, Аляксандра Марозава і Лізаветы Палеес у перастварэнні Генадзя Аўласенкі, Андрэя Цяўлоўскага і Міколы Шабовіча.\nЯк падарунак для чытачоў — публікацыя ў рубрыцы «Галасы свету» вершаў Шарля Бадлера са зборніка «Кветкі зла», аб’яднаных пад назвай «Шкляная турма». Асабліва ўражвае вобраз альбатроса з першага твора: Вось на палубу злая рука выкідае Альбатроса, блакіту што быў каралём. Як нязграбна і жаласна ён выглядае І не можа цяпер нават рушыць крылом! Сам аўтар пад гэтым вобразам разумеў паэта, які жыве ў высокіх сферах і натхняецца іх музыкай, недасяжнай большасці:\nТак Паэта падобны да\nЯкі з бурай сябруе\nды ўдалеч ляціць;\nНа зямлі ж ён выгнаннік\nміж крыкаў ды кпінаў,\nБо з вялізнымі крыламі\nНасамрэч вобраз Альбатроса бачыцца значна шырэйшым — у ім увасоблена ўсялякае непадабенства, якое вылучае чалавека з натоўпу. Перастварыў вершы з французскай мовы на родную Андрэй Касцюкевіч.\nПарадавала і проза пад вокладкай часопіса. Тры апавяданні Генадзя Дароніна, аб’яднаныя пад назвай «Трылогія», лучыць асоба галоўнага героя, непрыстасаванага да жыцця, непрызнанага паэта Іванова. Першы з расповедаў — «Тайна» — выглядае як бытаапісальніцтва непрывабнага боку існавання ў тыповым інтэрнаце савецкіх часоў з усімі яго атрыбутамі: скандаламі, размовамі пад гарэлку і «шматпавярховымі» любоўнымі гісторыямі. Але гэта толькі завязка. Самае цікавае пачынаецца потым: пошукі Шамбалы, звівы ў прасторы і часе, альтэрнатыўная рэальнасць. Апавяданні напісаны адметнай мовай, калі кожнае слова ўзмацняе адчуванне карцінкі, а тонкі аўтарскі гумар з прысмакам сюррэалізму ілюструе беларускую народную прымаўку: не пацешышся — дык павесішся: «Ён даўно не любіў гэты горад — з той жа сілай, што раней любіў. Ён ненавідзеў напятыя струны тралейбусных правадоў — яны падаваліся дротам, уздоўж якога бегаюць на ланцугу сабакі і людзі. <…>Ён не любіў паштамты і тэлеграфы — там было больш хлусні, чым у газетах, а ў тэлефонных будках віселі чорныя цяжкія трубкі, якія імкнуліся ўчапіцца пластмасавымі зубамі прама ў сэрца…»\nДрукуецца ў нумары і заканчэнне аповесці Юры Несцярэнкі «А дзе Джагер?»\nЗмястоўныя публікацыі ў рубрыках «Постаці» (Яніна Кісялёва ў артыкуле «Жыццё, аддадзенае навуцы» распавядае пра Генадзя Кісялёва), «Крытыка і літаратуразнаўства» (Ганна Кісліцына ў артыкуле «Жанр кверэндаў у кнігах Генадзя Кісялёва» аналізуе асаблівасці эсэ даследчыка мінулага), «Спадчына» (матэрыял Язэпа Янушкевіча «“Ніводная кніга не дапамагла мне так, як «Сейбіт вечнага»”, або Сяброўства вялікіх: Уладзімір Караткевіч і Генадзь Кісялёў» пабудаваны на архіўных звестках).\nНовы нумар «Нёмана» пачынаецца нізкай вершаў Міхася Башлакова «Далёкія і блізкія агні». Ключавы ў ёй першы пад назвай «За годам год праходзяць міма…» — рэфлексія, уласцівая кожнаму творцу: «Что ни скажу — с собою спорю, // Что ни найду — опять пустое… // Летаю, как пчела по полю, // Ищу я слово золотое…» Лірычны герой, знаходзячыся ў вечных пошуках, высочвае «слова залатое» і ў сне, і наяве — сумнення ва ўвасабленні мары не можа быць. Але ж абстрактныя роздумы бачацца самаперакананнем творцы-працаўніка ў значнасці і цярністасці абранага шляху. Найцікавейшы твор паэтычнай падборкі Міхася Башлакова, поўнай смутку і настальгіі, — «Быццам сэрца ў грудзях абарвалася»: вобраз вольнага каня, які мчыцца па туманах і росах, няхай і дастаткова распаўсюджаны, але выкарыстаны трапна, і яго блізкасць лірычнаму герою цалкам мэтазгодная. Пераклад вершаў з беларускай мовы зрабіў Уладзімір Сарочкін.\nПаэзія Мікалая Балдоўскага (падборка «Трын-трава») таксама поўная неадольнай тугі па былым, імкнення вярнуцца да сваіх вытокаў. «Снова ранит меня, // укоряя, деревня, // зарастая в безлюдье // глухой трынтравой, // где тревожно шумят // вековые деревья, // умиляя мой слух // среброзвонной листвой», — піша аўтар. Ён не звяртаецца нават да сябе — з пытаннем ці спробай пошуку выйсця, а проста канстатуе факт і фіксуе тое ці іншае адчуванне. Сярод іх — пачуццё віны, якое справядліва ўзнікае ў тых, хто пакінуў родную вёску, асуджаючы яе на запусценне.\nДапаўняюць паэтычную частку «Нёмана» вершы Іераманаха Закхея (Дзмітрыя Вежнаўца). Два творы пад агульнай назвай «Ісціны Заранак» друкуюцца ў часопісе да светлага свята Пасхі.\nЧарнобыльскай трагедыі прысвяціла некалькі вершаў Іна Фралова. Так, у падборцы «Об(речь)лученная весна» (назву складана перакласці на беларускую мову) гучаць матывы жалобы, беспаваротнасці, здаецца, далёкага здарэння… Аднак аўтар не ўспрымае падзею адцягнена ці занадта канкрэтна, а прытрымліваецца прынцыпу «залатой сярэдзіны», выкарыстоўваючы знаёмыя вобразы (бальнічны халат, рыжы лес, асірацелая хата і інш.) і выказваючы, — што важна, не ў лоб, — асабістае, набалелае — як быццам гэта здарылася ўчора: «Теперь понимаю листья, // охваченные желтой лихорадкой: // хотят // умереть // молодыми».\nУ празаічнай частцы нумара прадстаўлена «філасофская рэфлексія» пад назвай «Выкрадальнікі слыху». Аўтар Андрэй Кароль пачынае наступным чынам: «Ці задаваўся хто-небудзь з нас пытаннем, колькі на працягу дня нас не чуюць?» Адказ на яго дадзены ў творы, у аснове якога — сон, а канкрэтна — дыялог героя з каменем. У канцэпцыю ўплецена шмат: дзяленне свету на прыродны і рукатворны, страта магчымасці дыялогу з наваколлем, вечная прага задавальненняў і ўцех… Выйсце з сітуацыі невядомым персанажам у выніку знойдзена, ды ідэя выглядае зразумела і незацягана. Аднак падаецца, што для такой важнай тэмы і некалькіх не меней значных падтэм 6 старонак малавата, бо такім чынам гутарка з чытачом атрымліваецца даволі схематычная. Ды аўтар і не дазваляе чытачу разважаць: ён агучвае пытанні і прапануе гатовыя адказы.\nДрукуецца пачатак рамана «Авантуры драгуна Пранціша Вырвіча» (трэцяя кніга пра авантуры шляхцюка) Людмілы Рублеўскай у перакладзе на рускую мову Паўла Ляхновіча. Часопісная частка ў красавіцкім «Нёмане» завяршаецца чацвёртым раздзелам — на моманце, калі герой жадае новых перамог: «Так, бравага драгуна кахаюць… Але чамусьці не князёўны і прынцэсы. Ягоная доля — камерыстка Ганулька, якая, мусіць, і зараз пакорліва мроіць пра недасяжнага пана Вырвіча з русявым чубам, ды бязродная наложніца авантурыста, вандроўнага фокусніка. А амурныя прыгоды павінны дадаваць шляхціцу бляску! <…>Ну чаго не хапае беднаму драгуну, каб скарыць сэрца якой сапраўднай графіні?»\n«Вясковыя мініяцюры» — «Кола жыцця» Сяргея Клімковіча — той выпадак, калі і назва, і жанр, і ідэя цалкам адпавядаюць напісанаму. Нястрогія правілы аўтар выканаў: мініяцюры практычна не ўтрымліваюць дзеяння, у іх існуе толькі замалёўка, вобраз. У кожнай Сяргей Клімковіч немудрагеліста стварае тое, на што сёння можа пагадзіцца далёка не кожны пісьменнік, — казачную песню рэальнасці. Тут і 20 старонак замала.\nКрасавік у паэтычнай частцы «Маладосці» — як красавік за акном: клімат (ва ўсіх мажлівых прыродна-сацыяльных канатацыях) не надта схіляе да таго, каб высоўваць туды нос. У паветры вісіць штосьці незразумелае, а сутыкацца з гэтым паветрам усё роўна так ці інакш даводзіцца. Таму, заплюшчыўшы вочы, ідзём на стыкоўку.\nНастасся Казак у сваіх творах трымаецца даволі нетыповай дзелягукавай лініі. Пабудова вобразаў ва ўсіх творах нагадвае няспынны гукава-асацыятыўны пінг-понг. Часам гэта прыводзіць да някепскіх (хаця і грувасткіх) каламбурчыкаў («Абміні мяне, гэтая чаша!.. // ...Прамянём // Памяніце старую мяне»), а ў іншыя моманты хочацца заплюшчыць вочы ад крынжу («Мудрагелістая Гела. // Гелі для душа — // Маё захапленне»). Падаецца, быццам бы тэксты выцягваюцца з падсвядомасці выключна за кошт гэткага падслепаватага інтуітыўныга флоў: нават атрымліваецца, што не выцягваюцца, а фарміруюцца на хаду, у кожным радку захоўваючы патэнцыял накіраваць ход верша ў лагічна-нечаканы бок.\nЦікавая асоба — Ігар Кулікоў, цікавая сваімі справамі, эстэтычнымі арыенцірамі і ўласным творчым стылістычным вектарам. У сувязі з такім статусам да маладосцеўскай падборкі варта паставіць важнае пытанне: колькі тут шчырасці, а колькі — эксперыментаў са стылізацыйнымі «прышчэпкамі» (ну і, вядома, калі гаворка ўсё ж аб эксперыменце — то наколькі той паспяховы). Першыя дзве асацыяцыі, якія ўзнікаюць пры чытанні Кулікова, — гэта Алесь Разанаў і эпіка. Першая асацыяцыя ўзнікае ў сувязі з экзістэнцыйна-метафізічным тонам твораў, другая — сваёй рытміка-метрычнай пабудовай адсылае то да гамераўскіх гекзаметраў, то да чагосьці славянска-быліннага. І менавіта гэты дух даўніны, высакародны пыл вякоў на пэўных узроўнях цалкам паспяхова замыльвае вока і нацэджвае поўны стакан сэнсавай пены. Але ёсць нюанс: калі пена сыходзіць (хаця я і не песіміст), стакан застаецца больш чым на палову пусты. Характэрны радок падборкі: «дрыжма дрыжыць ад холаду адсутнасці чарот» — на што ён паказвае? Па-першае, на спалучэнне двух сусветаў, метафізічнага і бытавога. Па-першае з паловай, на дваістую прыроду чытання некаторых вобразаў («холад адсутнасці» ці «адсутнасці чарот»). Па-другое, на тое, якімі банальнымі мастацкімі сродкамі карыстаецца аўтар, каб дадаць вершу знешняй глыбіні. З аднаго боку, усё можна спісаць на тое, што гэта аўтарская задума: паставіць абсалютна трывіяльнага лірычнага героя са спальнага раёна і з такой жа спальнай душой у метафізічныя ўмовы. Але з іншага — ужо на самым «эпічным» па форме вершы, «Прышласць», згадваеш хутчэй някрасаўскія вершаваныя палотнішчы, характэрныя для эпохі, а не вечны гамераўскі слог. Таму як нейкі камерны эксперымент для распрацоўкі гіпатэтычнай больш істотнай задумы падборка Кулікова яшчэ можа счытвацца, але для самастойнага існавання ёй не хапае чагосьці большага за блуканне ў трох разанаўскіх соснах: напрыклад, блукання ў лесе.\nМікіта Варанцоў — тыповы нашчадак прадстаўнікоў сучаснай беларускай паэзіі. Тут — верш пра верш і агульная верлібрычнасць. Там — характэрнахадановіцкія стэндап-гумарэскі. Але самае цікавае, як заўсёды, пачынаецца на стыку: там, дзе ўплывы сыходзяцца ў самім аўтары. У Мікіты ёсць свой, крыху пампезны і крыху элегічны, інтанацыйны рэгістр, які лепш за ўсё спрацоўвае ва ўмовах лёгкай кніжна-назіральніцкай афарыстыкі, добры прыклад якой — тэкст «Зарок маўчання». Акрамя гэтага, «Маладосць» працягвае сваю прэзентацыйную стратэгію, у межах якой пэўны аўтар паўстае ў нумары і як творца, і як герой інтэрв’ю. Гэтым разам з прозай і ўнутранай пісьменніцкай кухняй паўстае Сяргей Календа.\nКрыніца: Літаратура і мастацтва, № 18/2021


16.05.2018 / 19:59 15\nАсацыяцую футбола Аргенціны (АФА) раскрытыкавалі за ўключэнне раздзела пра тое, «як спадабацца дзяўчыне з Расіі» ў памятку для журналістаў, якія адпраўляюцца на чэмпіянат свету па футболе ў Расію.\nУ памятцы супрацоўнікам СМІ рэкамендуецца «выглядаць чыста, пахнуць прыемна і быць добра апранутым», каб зрабіць уражанне на расійскіх дзяўчат.\nЧытачоў памяткі таксама заклікаюць ставіцца да дзяўчат як «да тых, якія ведаюць свой кошт».\nТакія парады выклікалі абурэнне ў сацыяльных сетках, і АФА ўжо паспела іх выдаліць.\nУ расійскім сегменце інтэрнэту парады таксама выклікалі бурную рэакцыю. У каментарах да навіны на сайце Sports.ru карыстальнікі пісалі: «У сэнсе, мыцца трэба было? Ну, усё. Цяпер будзе шанцаваць».\nАльбо: «Спачатку на чэмпіянаце **** нашу зборную, затым нашых жанчын. Гэты чэмпіянат дакладна свята для расіян?»\nЗрэшты, знайшліся і тыя, хто палічыў, што гэты збор правіл «падыдзе для спакушэння дзяўчат любой нацыянальнасці».\nПа словах Катулы, пасля чыноўнікі прыпынілі заняткі, забралі ў слухачоў памяткі і вярнулі ўжо без старонак, якія выклікалі абурэнне карыстальнікаў.\nВыдалены раздзел складаўся з васьмі пунктаў, і пра флірт з расіянкамі ў ёй гаварылася без хітрыкаў.\nРаздзел пачынаўся так: «Расійскія жанчыны прыгожыя, а таму многія мужчыны проста жадаюць з імі пераспаць».\n«Можа быць яны (расійскія жанчыны) таксама гэтага хочуць, але нельга забываць, што яны таксама асобы, якім хочацца адчуваць сябе важнымі і асаблівымі. Не задавайце дурных пытанняў пра сэкс. Для расіян сэкс - гэта нешта вельмі асабістае, пра што не прынята казаць публічна».\nПамятка таксама заклікала мужчын пачынаць рыхтавацца загадзя: «Расійскія жанчыны любяць мужчын, якія праяўляюць ініцыятыву, і калі вы не вельмі ўпэўненыя ў сабе, тады вам трэба пачаць практыкавацца ў размовах з жанчынамі».\nТых мужчын, якія ўсё яшчэ сумняваліся, аўтары дакумента вырашылі падбадзёрыць: «Памятаеце, што многія [расійскія жанчыны] амаль нічога не ведаюць пра вашу краіну, вы для іх новыя і незвычайныя. У гэтым ваша перавага перад расійскімі мужчынамі».\nНарэшце, дакумент заклікаў мужчын быць пераборлівымі і засяродзіцца на тых расійскіх жанчынах, якім яны могуць спадабацца.\n"«Российские женщины любят мужчин, проявляющих инициативу, и если вы не очень уверены в себе, тогда вам нужно начать практиковаться в разговорах с женщинами»."(с) В России какие-то особенные женщины? Я думал это всем женщинам нравится. Но спасибо за совет, помогли так помогли.\n19.05.2018 / 19:34\nНуууу, скажма так. Тыя "дзяучаты" якия будуць у тых месцах дзе их будуць шукаць гэтыя турысты перш за усе будуць глядзець на вагу кашалькоу. Пакольки у замежных турыстау з гэтым як правила усе добра, асаблива па мерках там калуги, самары ци краснадара, то шанцы тых хто будзе пры гэтым за сабой сачыць и пахнуць парфумам сапрауды будуць больш высокия чым у канкурэнтау. Хаця - прыгожых дзевак там сапрауды шмат - думаю галодным нихто не застанецца))\n20.05.2018 / 21:04\nна час ЧС2018 там усе дзяўчыны будуць наташамі


Лепшы вытворца і фабрыка авальнай талеркі з пшанічнай саломы Туода\nTD-DG-CJ-001 Авальная талерка з пшанічнай саломы\nТалеркі з пшанічнай саломы авальнай формы, абедзенныя талеркі 11,5 цалі, бяспечныя ў посудамыйнай машыне і мікрахвалевай печы, шматразовыя экалагічна чыстыя талеркі без BPA Лёгкія талеркі з лёгкай чысткай Здаровыя для дзяцей, малых і дарослых\nПамеры прадукту 29,5 * 18 см\nВага прадмета 120 г\nУстойлівы і экалагічна чысты МАТЭРЫЯЛ– Наша якасная сталовая посуд выраблена з натуральнай пшанічнай саломы і крухмалу. аднаўляльныя, а таксама ўстойлівыя, што робіць іх без таксінаў, без BPA, без ПВХ, без свінцу, без кадмію, ухваленыя і харчовыя, бяспечныя і здаровыя для вашай сям'і.\nНЕБІЛЬНАЯ І ЛЕГКАЯ – Вага: 4,3 унцыі, нашы трывалыя талеркі з пшанічнай саломы трывалыя і даўгавечныя, устойлівыя да парэзаў, прыдатныя ў мікрахвалевай печы і посудамыйнай машыне (да 248 ℉), устойлівыя да сколаў, плям і лёгка мыюцца, добрая альтэрнатыва пластыкавай талерцы.\nШматфункцыянальны– Наш набор талерак для вечарынак ідэальна ўпісваецца ў дэкор вашай кухні. Ідэальныя талеркі для закускі, салаты, локшыны, макароны, якраз для сняданку, сняданку, абеду, вячэры, паўночнай закускі і ўсяго іншага.\nГЛАДНАЯ І СТИЛЬНАЯ – Памер: 11,5" x 7" Вялікая талерка, распрацаваная ў стылі эканоміі прасторы і гладкімі бакамі, яны таксама можна штабелаваць, што робіць захоўванне лёгкім.\nРаскошны падарунак - Гэтыя талеркі спакаваныя ў добра загорнутую скрынку, практычны падарунак для вашых сяброў і сям'і на наваселле, вяселле, Дзень маці, Дзень бацькоў, Каляды і Новы год.\nПапярэдні: 30 унцый Вялікая саломаная салатніца з пшанічнай саломы\nДалей: 7,87" Лёгкія талеркі з пшанічнай саломы\nавальныя талеркі з пшанічнай саломы