“Імгненны натоўп”, ці асаблівасці флэшмобу\nГлавная→Новости→Общество→Культура→“Імгненны натоўп”, ці асаблівасці флэшмобу\n“Імгненны натоўп”, ці асаблівасці флэшмобу\n14:12 / 25.04.2012\nЛюднае грамадскае месца – вакзал, гандлёвы цэнтр ці проста вуліца горада. Бясконцы, мітуслівы і заклапочаны кожны сваёй праблемай натоўп людзей. Здаецца, нішто і ніхто не здольны вывесці іх з гэтага трансу ўсеагульнай спешкі і занятасці. Аднак адбываецца неверагоднае: літаральна некалькі імгненняў – і ўсё непазнавальна змяняецца. І жывы паток занятых і незнаёмых людзей рэзка пераўтвараецца ў яркае, феерычнае і захапляючае шоу ў выкананні энергічнай і спантаннай групы танцуючых людзей. А называецца ўсё гэта – танцавальны флэшмоб.\nУ апошні час слова “флэшмоб” сярод моладзі сустракаецца ўсё часцей. Што гэта? Новы маладзёжны рух, забава або проста арыгінальны спосаб праводзіць вольны час? Адназначна аднесці яго да якойсьці катэгорыі, напэўна, немагчыма.\nКалі перакласці з англійскай мовы, то флэшмоб – ад flash – успышка, імгненне і mob – натоўп. У выніку атрымоўваецца, як “імгненны натоўп”. Менавіта так назвалі загадзя спланаваныя масавыя акцыі, у якіх удзельнікі (моберы) нечакана з’яўляюцца ў якім-небудзь масавым месцы і выконваюць незвычайныя і спантанныя дзеянні – напрыклад, танцуюць, а пасля разыходзяцца кожны ў сваім накірунку – і зноў ствараецца ранейшая абстаноўка. Галоўная мэта такіх міні-прадстаўленняў – прыемна ўразіць і парадаваць прыгожым відовішчам выпадковых гледачоў. Танцавальны флэшмоб не носіць ніякага палітычнага характару. Арганізацыя і збор ажыццяўляецца з дапамогай інтэрнэта. “Фішка” флэшмобу менавіта ў яго раптоўнасці, спантаннасці і хуткасці. У натоўпе з’яўляецца чалавек з бумбоксам і пачынае танцаваць, да яго далучаецца другі, трэці – і праз хвіліну энергічна рухаецца цэлая група. Прыкол і ў тым, што міжвольныя сведкі не ведаюць, хто з акружаючых у наступную секунду далучыцца да танцаў. У выніку атрымліваецца прыгожае і эфектнае відовішча. Адтанцаваўшы, “імгненны натоўп” так жа імгненна і рассейваецца. Місія выканана!\nГісторыя флэшмобу налічвае пакуль менш дзесяці гадоў. Упершыню ён адбыўся ў ЗША, пасля ў краінах Еўропы, у тым ліку і Расіі, а зараз паступова пачынае набываць сілы і ў Беларусі. Напрыклад, нядаўна з сяброўкай былі ў Мінску ў гандлёвым цэнтры “Сталіца” і міжволі сталі сведкамі размовы. Недалёка ад нас стаялі хлопец з дзяўчынай:\n– Дарэчы, а ты ведаеш, што менавіта вось тут восенню адбыўся першы маштабны флэшмоб у Мінску, расказваў малады чалавек і паказваў на ніжнюю круглую пляцоўку. –У інэце відэа бачыў. Аднак гэта, напэўна, зусім не тое, што ўжывую. Можа, хутка зноў штосьці прыдумаюць. Цікава было б паглядзець на гэта.\n– Флэшмоб у Мінску? Слухай, а гэта цікава? Чула, што нешта падобнае летам праходзіла ў Віцебску. Ну вось і да нас дайшло. Было б прыкольна паглядзець…\nТакім чынам, і ў нас з’явіліся прыхільнікі гэтай арыгінальнай забавы-дзеяння-прадстаўлення пад назвай флэшмоб.


Наталля Качанава наведала ААТ «Нафтан» | zviazda.by\nХатняя старонка » Палітыка » Наталля Качанава наведала ААТ «Нафтан»\nНаталля Качанава наведала ААТ «Нафтан»\nСтаршыня Савета Рэспублікі Наталля Качанава пабывала ў Наваполацку і Полацку і наведала ААТ «Нафтан», перадае БелТА.\nГалоўнай мэтай візіту кіраўніка Савета Рэспублікі на адно з вядучых нафтаперапрацоўчых прадпрыемстваў краіны быў кантроль за ходам рэалізацыі праекта па мадэрнізацыі ААТ «Нафтан». Наталля Качанава пабывала на ўстаноўцы запаволенага каксавання (УЗК).\n«Будаўнічыя працы на УЗК завяршаюцца, прыступілі да пусканаладачных работ асобных аб’ектаў устаноўкі. Выпуск гатовай прадукцыі — нафтавага коксу — на комплексе запаволенага каксавання плануецца на снежань гэтага года. Работы выконваюцца па плане. На ўсіх аб’ектах задзейнічаны каля 1 тыс. чалавек і каля 10 падрадных арганізацый», — распавёў генеральны дырэктар ААТ «Нафтан» Андрэй Сойка.\nМаштабная мадэрнізацыя прадпрыемства накіравана на далейшае тэхналагічнае развіццё. Рэалізацыя ўсёй праграмы дасць магчымасць ААТ «Нафтан» павялічыць глыбіню перапрацоўкі нафты да 90% і выхад светлых нафтапрадуктаў да 65%. Пасля завяршэння праграмы прадпрыемства зможа вырашыць такія важныя задачы, як павелічэнне аб’ёму вытворчасці маторных паліваў, пастаўка на рынак беларускага нафтавага коксу, а дзякуючы глыбокай перапрацоўцы нафтавых рэшткаў атрымаецца павысіць эфектыўнасць тэхналагічных працэсаў і аптымізаваць эксплуатацыйныя выдаткі.\nКомплекс запаволенага каксавання ўяўляе ланцужок узаемазвязаных паміж сабой тэхналагічных аб’ектаў. Шэраг з іх ужо завяршылі мадэрнізацыю. У цэлым рэалізацыя інвестпраекта «Будаўніцтва комплексу запаволенага каксавання» спрыяла стварэнню на прадпрыемстве каля 400 новых працоўных месцаў. Усяго ў ААТ «Нафтан» працуюць больш за 10 тыс. чалавек.\nНаталля Качанава пасля азнаямлення з ходам рэалізацыі праекта і аб’ёмам завершаных работ адзначыла, што прадпрыемства выконвае той план, які быў даведзены Прэзідэнтам Беларусі Аляксандрам Лукашэнкам: завяршыць да канца мая будаўніча-мантажныя работы і ў чэрвені прыступіць да пусканаладачных работ. «Пры рэалізацыі такіх маштабных праектаў у главе кута стаіць эканоміка. Мадэрнізацыя ААТ “Нафтан” дазволіць палепшыць эканоміку прадпрыемства, а вытворчасць і рэалізацыя новага віду прадукцыі прынясуць дывідэнды ў эканоміку краіны», — падкрэсліла старшыня Савета Рэспублікі.\nТаксама Наталля Качанава падчас рабочай паездкі пагутарыла з педагагічным актывам Наваполацку і Полацку. Сустрэча прайшла ў фармаце адкрытага дыялогу. Асноўная тэма абмеркавання тычылася выхавання падрастаючага пакалення і патрыятычнага складніка адукацыйнага працэсу.\n2653 Падавайце правільныя сігналы! Што пра чалавека можа расказаць мова цела, і як зрабіць яе паспяховай?\n2344 Усходні гараскоп на тыдзень\n2128 Марына Арцёменка: Падтрымка пажылых і інвалідаў павінна адпавядаць іх фактычным запатрабаванням\n1927 Рызыкі лічбавай прасторы. Як не трапіць на вуду інтэрнэт-махляроў\n1835 «Самае галоўнае — заставацца простым чалавекам»: гутарка са старшынёй Саюза кінематаграфістаў Віктарам Васільевым\n1791 Архітэктар Галіна Левіна аб генацыдзе ў беларускім мастацтве\n1440 Як у краіне ўдасканальваецца працэс вядзення цяжарнасці і чаму партнёрскіх родаў мусіць быць больш, адказалі эксперты\n1311 Як сэканоміць на «камуналцы»? Інструкцыя ад спецыялістаў\n1295 Канкурсант ад Беларусі на «Віцебск-2022» Ганна Трубяцкая: Маладыя маюць права быць на вялікай сцэне\n1209 Як самі бацькі псуюць сваіх дзяцей? 5 галоўных памылак дарослых. Не рабіце так ніколі


Водныя комплексы Бярэзінскага запаведніка разнастайныя і забяспечваюць багатае развіццё прыбярэжнай і воднай расліннасці. Па фітацэнатычнай структуры іх можна падзяліць на наступныя групы: фітацэнозе р. Бярэзіны і яе прытокаў, каналы, старыцы і пойменныя азёры. Найбольш поўна да цяперашняга часу вывучана расліннасць азёр: Домжерицкое, Ольшица, Манец, Плаўна, Палик, Пострежское. Раслінны покрыва азёр складаецца з раслінных супольнасцяў і папуляцый водных (гидрофитов), паветрана-водных і каляводных (гигрофитов) відаў раслін.\nФітацэнозы водна-балотнай расліннасці прадстаўлены 69 відамі, дамінантамі буйных асацыяцый з'яўляюцца: асака вострая, асака омская, прырэчны хвошч, двукисточник тростниковидный і інш. Фітацэнозе паветрана-воднай расліннасці прадстаўлены 5 відамі. Дамінантамі буйных асацыяцый з'яўляюцца: чарот азёрны, трыснёг, мячэўніка узколистный, тростянка овсяницевая. У групу фармацый прымацаванай з якія плаваюць лісцем расліннасці ўваходзяць 8 відаў, дамінантамі асацыяцый з'яўляюцца: гарлачык белы, гарлачык жоўты, горац земноводный, рдест плавае. Пагружаная расліннасць прадстаўлена 11 відамі, дамінантамі асацыяцый з'яўляюцца: уруть колосистая, рдест бліскучы, рдест пронзеннолистный, телорез алоэвидный.\nПануючымі групамі фармацый у азёрах з'яўляецца водна-балотная расліннасць і расліннасць з якія плаваюць на паверхні вады лісцем. За апошнія 20 гадоў істотна змяніўся тып зарастання азёр запаведніка. Назіраецца рэзкае скарачэнне пагружанай расліннасці, якое ў першую чаргу можа быць звязана з ўзняццем ўзроўню вады ў азёрах Плаўна, Ольшица, Манец, Домжерицкое т. к. у апошнія 5 гадоў не адкрываецца шлюз у. д. Кветче і рэзкага скіду вады не адбываецца як у вясновы, так і ў летні перыяд. У цяперашні час запаволены водаабмен. Гэта пагоршыла як хімічныя паказчыкі вады, так і яе празрыстасць, што і адбілася на расліннасці.\nРазам з памяншэннем плошчаў пагружанай расліннасці, адбылося павелічэнне плошчаў занятых прымацаванай з якія плаваюць лісцем і, у прыватнасці, асацыяцый скарбонкі жоўтай. Гэта кажа аб працэсах далейшай эўтрафікацыі вадаёмаў. На сучасным этапе развіцця возера Пострежское знаходзіцца ў цеснай сувязі з тым, што кормяць яго балотным масівам – вадазбор і возера займаюць купал (найбольш высокую частку) Пострежского балоты. Гэты рэліктавы вадаём будзе знаходзіцца ў падобным стане вельмі доўгі час, так як минерализиция і кіслотнасць воднай масы настолькі нізкія, што зарастання возера прыпыняецца.


Бой, ды ня той\nПачаць, напэўна, трэба неяк так. Калі вы пагарджаеце «Плэйбоем» і любіце Набокава (які тонкі густ, ах ты госпадзе), значыць, вы не чыталі ні першага, ні другога.\nУ 1963-м Набокаў, на той час ужо клясык сусьветнай літаратуры і аўтар «Лаліты», даў вялікае інтэрвію Олвіну Тофлеру, якое было надрукаванае ў студзеньскім нумары часопіса за 1964 год. Размова атрымалася харошая і заняла сваё месца ў набокаўскай спадчыне — і ня самае, дарэчы, апошняе. Журналіст пытаўся пісьменьніка пра сур’ёзныя рэчы, мэтр быў у гуморы, але забываць пра тое, дзе выйдзе гутарка, таксама было нельга. «Шмат хто лічыць, што вас натхняюць сэксуальныя звычаі амэрыканцаў?» — закінуў вуду Тофлер. Але беспасьпяхова. Набокаў адразу зрабіўся непранікальны:\n«Сэкс як інстытут, сэкс як агульны панятак, сэкс як праблема, сэкс як агульнае месца — усё гэта падаецца мне занадта нудным, каб марнаваць на яго час. Давайце прапусьцім сэкс».\nІ яны спакойна яго прапусьцілі. Што, улічваючы тое, якога накірунку часопіс меўся надрукаваць інтэрвію, падаецца амаль неверагодным. Але гэта на погляд савецкага чалавека, які Набокава ня ведаў, не чытаў і нават не асуджаў пры гэтым. А вось «Плэйбой» быў савецкаму чалавеку крышачку знаёмы... Ён прыяжджаў у СССР на караблях, ледзьве ня ў скрынях з апэльсінамі, як чабурашка. Які, дарма што нелегальны імігрант, таксама быў той яшчэ плэйбой.\n1 сьнежня 1953 году ў чыкагскіх кіёсках зьявіўся першы нумар скандальнага выданьня. Яшчэ ў лістападзе заснавальнік быў упэўнены, што выданьне другога нумару давядзецца адкласьці гадоў так на пяцьдзясят — бо каму ён патрэбны, сумнеўны часопіс без рэпутацыі. Сапраўды, каму ў пяцідзясятых быў патрэбны часопіс з аголенай Мэрылін Манро? Аднак семдзесят тысяч асобнікаў з адпаведным фота разышліся за два тыдні, прычым пяцьдзясят зь лішкам тысяч — ужо за першыя сем дзён.\n«...Нам падабаецца нашае жытло. Нам падабаецца зьмешваць ў ім кактэйлі. Нам падабаецца гатаваць выкшталцоную ежу. Нам падабаецца элегантна апранацца. Нам падабаецца запрашаць да сябе жанчын. Нам падабаецца музыка пад настрой. Нам падабаецца гаварыць з жанчынамі пра Пікасо, Ніцшэ, джаз, сэкс...» — паўтараў, як мантру, Х’ю Гэфнэр. Пагодзімся, гучыць проста мярзотна. І ў той самы час стратэгічна правільна. Стыль, асоба, свабода... ну, і «сіські-масіські», якія так любіў Брэжнеў. Калі Набокаў даваў сваё інтэрвію «Плэйбою», засьвяціцца ў ім было ня менш прэстыжна, чым у «Нью-Ёрк Таймс» — прычым для любога, уключна зь левымі інтэлектуаламі і бунтаўнікамі. А наклад выданьня сягнуў за мільён.\n«У восьмай клясе я ўпершыню пабачыў заходні часопіс, — піша Вінцэсь Мудроў, які нарадзіўся за некалькі месяцаў да выхаду часопісу ў сьвет. — І не абы-які, а „Плэйбой“! Хлопец з паралельнай клясы даў яго пагартаць проста на вуліцы. Утрапеньне, якое я тады зазнаў, ня выпетрылася з душы й дасёньня». І беларускі пісьменьнік не адзін такі. Проста ў тым, што ты не самотны, а кнігу маеш (ці часопіс, неістотна), на вокладцы якой стаіць назва «Плэйбой», прызнавацца ў тыя часы было не прынята. Калі ты не амэрыканец і ня аўтар «Лаліты», ясная рэч.


13 красавік 2017, 21:08\nАмэрыканскія вайскоўцы ўжылі ў аўганскай правінцыі Нангахар сваю самую вялікую няядзерную бомбу. У заяве ад 13 красавіка Пэнтагон паведаміў, што бомба GBU-43 была скінутая ў 7:32 па мясцовым часе на комплекс тунэляў «Ісламскай дзяржавы» ў раёне Ачын, непадалёк ад мяжы з Пакістанам.\nПрэс-сакратар ваеннага ведамства ЗША Адам Стамп заявіў, што гэта першы ў гісторыі выпадак баявога выкарыстаньня бомбы GBU-43, у якой, паводле яго, утрымліваецца 11 тонаў выбухоўкі ў тратылавым эквіваленце.\nГэта выбуховае прыстасаваньне называлі «Маці ўсіх бомбаў». Упершыню яго тэставалі ў 2013 годзе. Пазьней Расея абвясьціла, што мае бомбу, чыя магутнасьць у тратылавым эквіваленце ў чатыры разы большая. Аднак гэтыя заявы аспрэчваліся амэрыканскімі вайсковымі спэцыялістамі.


BookReader - Парад чарцей усiх масьцей (на белорусском языке) (Дрозд-Быковский Левон)\nПарад чарцей усiх масьцей (на белорусском языке) (Дрозд-Быковский Левон)\nСкачать (fb2, 16556)\nДрозд-Быковский ЛевонПарад чарцей усiх масьцей (на белорусском языке)\nНа фоне гэтага адкрыцьця неяк блякнуць усе астатнiя "перлы" Вольгi Iпатавай. Такiя, напрыклад, што Альгерд i Кейстут марылi будаваць у Вiльнi палацы - i гэта ў сярэдзiне XIV стагодзьдзя, калi яшчэ толькi-толькi дабудавалi замак Гедзiмiна са славутай вежай. Яны мараць пра палацы, калi крыжакi аж да 1402 году працягвалi напады на сталiцу ВКЛ. Дзiўныя ў нас князi былi згодна Вольгi Iпатавай. Не палацы, а гарадзскiя сьцены ды абарончыя вежы трэба было будаваць! Цi сп. Iпатава ня бачыць розьнiцы памiж замкам i палацам? Калi нязгодныя, дык цiкава паслухаць колькi ў Вiльнi палацаў было паводле назiраньняў сп.Iпатавай за тым часам?\nПа ходу рамана (хоць кнiжка i невялiкая па памеру) пiсьменьнiца забываецца пра што пiсала раней, напрыклад, на стар.57 (No 10-2001) сьцьвярджаецца, што незнаёмы мужчына з Нямеччыны паходзiць з крывiчоў, а ўжо на стар. 71 састарэлы Альгерд разважае: "А цi сапраўды шчырым быў гэты радзiмiч?" Зразумела, гэты ляпсус магчыма сьпiсаць на старасьць Альгерда, але калi ж ягоны прах пакрыўдзiцца? Што будзе тады? Лепей не браць грэх на душу, лепш выправiць пiсьменьнiцы сваю памылку.\nГэтаксама не разабралася сп. Iпатава з такiмi катэгорыямi насельнiцтва ВКЛ як "сьмерды" i "зямяне". Здаецца, згодна меркаваньняў дасьведчаных людзей, гэта зусiм розныя катэгорыi, якiя стаялi на розных ступенях сацыяльнай лесьвiцы ВКЛ, хоць i мелi таксама пэўныя правы. "Зямяне", згодна У.М.Вяроўкiна-Шэлюты (глядзi БЭ ў 18т., т.7, стар.133) - "катэгорыя ваенна-служылага насельнiцтва, частка феадальнага саслоўя", а "сьмерды", згодна А.Грыцкевiча (ЭГБ ў 6 т., т.6, стар.367) - "назва сельскага насельнiцтва, так называлi свабодных абшчыньнiкаў". Каго мела на ўвазе сп. Iпатава здагадайцеся самi: "Дзядзька Нячай ужо шапнуў слузе Лотышу, i той валок з суседняе хаты спалоханнага зямянiна ў каравай кашулi да каленяў, падпаясанных вяроўкай у драных портках...\nСьмерд затросся нiбыта яго схапiла за каршэнь сама Трасянiца." (No 9-2001, стар.5)\nЗ аднаго боку вельмi добра, што пiсьменьнiкi раз-пораз забягаюць наперад гiсторыкаў. Гэтым яны падштурхваюць iх на стварэньне добрай манаграфiчнай лiтаратуры. А з другога - вельмi кепска, што пiсьменьнiкi хапаюцца за тэмы, якiя амаль што зусiм не распрацаваныя гiсторыкамi. З-за гэтага папросту немагчыма зьяўленьне добрай мастацкай лiтаратуры. Бо добрая мастацкая проза заўсёды павiнна грунтавацца на выбiтных навуковых дасьледваньнях. Так, напрыклад, зьяўленьне шэдэўра сусьветнай лiтаратуры "Жазэф Фушэ" Штэфана Цвайга было б немагчымым бяз манумэнтальнай манаграфii Луi Мадлэна. I аўтар, класiк сусьветнай лiтаратуры, зусiм не робiць спробаў схаваць гэты факт. У нас усё наадварот, пiсьменьнiкi бягуць наперадзе паравоза. Дый здаецца гiсторыкi заслугоўваюць зьедлiвых шпiлек, бо, за рэдкiм выняткам (Г.Сагановiч), i зусiм не сьпяшаюцца напiсаць нешта цiкавае пра беларускiх уладароў. Адсутнасьць фундаментальных працаў па беларускай гiсторыi спараджае зьяўленьне такiх недасканалых твораў, да якiх у поўнай меры трэба аднесьцi i новы раман Вольгi Iпатавай. Як на мой суб'ектыўны погляд, беларускiм гiсторыкам, публiцыстам i пiсьменьнiкам патрэбна зрабiць тое самае, што Максiм Горкi зрабiў на пачатку ХХ стагодзьдзя ў Расеi: было створана адмысловае выдавецтва, мэтай якога было выданьне сэрыi ЖЗЛ. М.Горкi накiраваў кожнаму колькi-небудзь вядомаму аўтару прапанову абраць сабе некалькi герояў з сусьветнай лiтаратуры i напiсаць у займальнай форме ягоны жыцьцяпiс. Вось так бы i нам, было ў нас дванаццаць каралёў Рэчы Паспалiтай - калi ласка, сп. Г.Сагановiч, А.Грыцкевiч i В.Грыцкевiч, А.Рогалеў, I.Саверчанка, У.Бутрамееў, В.Iпатава, Г.Далiдовiч, А.Федарэнка, А.Пашкевiч, Шышыгiна-Патоцкая, В.Коўтун, I.Масьлянiцына i М.Багадзяж, У.Арлоў, В.Чаропка, Д.Жукоўскi, I.Шамякiн i г.д. вызначыцеся прамiж сябе хто пра каго напiша, i, калi ласка, праз год-паўтара здайце рука(машына)пiсы бiяграфiй гэтых асоб ў выдавецтва. Далей, было ў гiсторыi ВКЛ 22 канцлера - зробiм iхнiя бiяграфii, тое самае пра вялiкiх гетманаў, тое ж пра вялiкiх князеў лiтоўскiх, каралеўскiх малжонак, тое самае пра ўсе найбольш значныя войны, якiя вяло ВКЛ, тое самае пра ўсе саюзы (вунii), якое заключала ВКЛ, зразумела, пытаньням Крэўскай i Люблiнскай вунii асобныя манаграфii. Неабавязкова ўсё рабiць наноў, iншым разам дастаткова перакладаў, бо багата чаго зроблена палякамi, расейцамi i беларусамi, але па-польску. Напрыклад, Казiмiр Кагнавiцкi ў свой час стварыў ажно 6 (шэсьць) бiяграфiй найбольш слынных асобаў роду Сапегаў. Цiкава было пабачыць на сваiх палiцах поўны збор твораў Мiтрафана Доўнар-Запольскага i г.д. Тэрмiновага перакладу на сучасную беларускую патрабуюць шматтомныя архiвы дому Радзiвiлаў i дому Сапегаў, абавязковае перавыданьне Метрыкi ВКЛ, найперш той яе часткi, якая датычыць сучаснай тэрыторыi Беларусi. Пасьля стварэньня гэткага мiнiмуму, спадзяюся, што скарбаў у беларускай лiтаратуры стане значна болей.


Bielarus.net › Беларуская Салідарнасьць » ВАЙНА ЗА МЁРТВЫХ\nГэтыя матар’ялы кіраўніка пратэстнай групы КХП-БНФ Ігара Шчэмялёва я вырашыў перадрукаваць з Фэйсбука на нашых партыйных старонках па некалькіх прычынах. Найперш, матар’ял добра выкладзены. Другое, наш падыход і інструкцыі па этычнай вытрываласьці і паводзінах здаровага сэнсу далі станоўчыя вынікі ў дачыненьнях зь людзьмі (наведнікамі рэстарана) і адначасна доказна ўскрылі сітуацыю «рэжымнага аб’екта» (пра гэта гл. інфармацыю, асабліва, што датычыць 15-га ліпеня). Некаторыя сябры Партыі, што праглядаюць Фэйсбук, зьдзіўленыя дэзінфармацыяй і накатам на Партыю ў сувязі з нашым удзелам у пратэстах. Аднак, нічаму ня трэба зьдзіўляцца ў стане інфармацыйнай вайны. Тут руціна. Праблемы існуюць дзьве. Першая – цяжка стрымаць некіруемых неадэкватных асоб, якія зьяўляюцца самахоць і праяўляюць агрэсію супраць ўсіх. І другая, галоўная, – ня маюць значэньня паводзіны і захаваньне пратэстоўцаў ў час варты. Эфэсбіст, што фігуруе пад выглядам аховы рэстарана і кіруе міліцыяй, паказвае каго караць па разнарадцы. Ён валодае апэратыўнай інфармацыяй пра людзей. Становішча абсурднае. Але ёсьць яшчэ разумныя адказы і на гэты акупацыйны выпрыск.\nУ нядзелю адбыў варту ля Курапатаў. Прысутнічалі сябры КХП-БНФ, беларускія патрыёты, проста неабыякавыя грамадзяне.\nУ сяброў партыі было вельмі дакладнае разуменьне, як трэба сябе паводзіць: ветліва, карэктна, стрымана, на правакацыі не рэагаваць, не штурхацца, не праяўляць агрэсіі, пад колы машынаў не кідацца, не ўвязвацца ў спрэчкі і дыскусіі з пракатарамі. Была задача: праводзіць інфармацыйную працу з людзьмі, тлумачыць ім, што гэта за места, распавядаць пра Курапаты. Адначасова фіксаваць тых, хто наўмысна едзе ў рэстарацыю.\nЕдзе маладая пара. Беларускія нумары. Спыняюцца. Распавядаем пра Курапаты, пра незаконную рэстарцыю. Уважліва слухаюць:\n– І што, вы нас туды не прапусьціце?\n– Не пусьціць мы не маем права. Але ці вашае сумленьне дазваляе заехаць?\n– Не, сумленьне не дазваляе…\nРазварочваюцца, зьяжджаюць. Мірныя, узважлівыя дзеяньні даюць плён.\nПрыязджае машына. Выходзяць чатыры хлапцы, падыходзяць, ціснуць рукі, дзячаць. Апынуліся з Магілёва. Проста ехалі міма. Вырашылі зайсьці ў Курапаты, потым павітацца з пратэстоўцамі.\nНаступная машына: бацька з сынам. Спыняюцца, выходзяць, ціснуць рукі. Па-польску тлумачаць, што яны з Польшчы, прыехалі наведаць Курапаты і падзячыць абаронцам.\nНаступная машына: жанчына зь Нямеччыны. Таксама вырашыла наведаць Курапаты і павітацца. На пытаньне, ці магчыма было б стварыць нешта падобнае на “Бульбаш-Холл” ля Бухенвальду, адказала, што не, не магчыма.\nПотым былі патрыёты з Гомеля і іншых гарадоў.\nІ гэтак амаль цэлы дзень. Падтрымка і салідарнасьць з усёй Беларусі і замежжа. Інфармацыйная перамога адназначна на баку пратэстоўцаў. Тысячы і тысячы людзей у Беларусі і замежжы даведаліся пра Курапаты толькі дзякуючы актыўным дзеяньням пратэстоўцаў.\nКанешне, былі і правакатары. Тыя адкрыта казалі, што ведаюць, што гэта за месца. І што едуць сюды наўмысна. Былі і пагрозы “даць у морду”. Адкрытае правакаваньне перад камерамі гэбістаў. Ну што ж, з такімі і гутарыць ня мае ніякага сэнсу. Увязвацца ў канфлікт тым больш. Бо яны менавіта дзеля гэтага і едуць: распаліць канфлікт, справакаваць, падставіць патрыётаў. І ведаеце, часам цяжэй прамаўчаць, стрымацца, чым кінуцца ў спрэчкі.\nУсё ж такі, на колькі важна мець разумную вытрымку і арганізацыю падчас любых палітычных акцый ці дзеяньняў. Калі дзейнічаць спакойна і карэктна, без агрэсіі, нармалёвыя, адэкватныя людзі прыслухаюцца і задумаюцца. З неадэкватнымі ж гутарыць увогуле ня мае сэнсу. Тады і пратэст выглядае годна і станоўча, а правакатары застаюцца ні з чым.\nУ выніку, за ўвесь дзень абаронцаў і салідарных людзей апынулася значна больш, чым наведнікаў рэстарацыі.\nАтрымаўся мірны пратэст, эфектыўная інфармацыйная праца без ніводнага штрафу і ніводнай канфліктнай сітуацыі.\nВяртаўся ў вельмі пазітыўным настроі.\nКурапаты сапраўды яднаюць, паказваюць што беларусы могуць быць салідарнымі, адзінымі. І што ў нас усё атрымаецца, калі дзейнічаць разумна, граматна і арганізавана.\n8 ліпень 2018 г.\nЗаўвага: У пратэсьце ўдзельнічалі тры сябры Партыі са сьцягам і адзін валанцёр.\nАдстаялі чарговую варту разам з сябрамі КХП-БНФ ля рэжымнага аб’екту пад кодавай назвай “Бульбаш-хол”.\nЧаму “рэжымнага аб’екту”? Бо “рэстарацыяй” гэта назваць цяжка. Не існавала яшчэ ў сьвеце рэстарацыі, усе подступы да якой штодня ахоўваюць дзясяткі супрацоўнікаў КГБ, патрапіць у якую проста фізічна немагчыма, бо браму панічна зачыняюць толькі пры падыходзе “не сваіх” людзей.\nЗа цэлы дзень працы аб’екту было ўсяго 2-3 выпадковыя машыны, якія прыехалі туды з абсалютным няведаньнем таго, што гэта за месца. Пасьля атрыманай інфармацыі пра Курапаты і незаконны забаўляльны комплекс у ахоўнай зоне мэмарыялу, людзі задуменна разварочваліся і зьяжджалі прэч. Адэкватныя, нармальныя людзі сюды есьці не паедуць. Не спрацавала нават спроба “ахоўніка” распавесьці пра тое, што тут “оплаченный фондом Сороса протест”. Простыя людзі пачулі праўду ад нас, прапаганду ад “ахоўніка”, ды адразу разабраліся, што да чаго. Праўда за намі.\nБылі машыны, якія прыяжджалі выключна для таго, каб выказаць сваю падтрымку пратэстоўцам. Гэтак, пад’ехала машына з эстонскімі нумарамі. Пасажыры паведамілі, што ведаюць, што тут адбываецца, ды прыехалі выказаць сваю салідарнасьць. Гэта абнадзейвае. Маральная і інфармацыйная перавага на нашым баку.\nСкладваецца ўражаньне, што наведваюць гэтую ўстанову выключна спэцыяльна падасланыя асобы. Паводзіны і словы іх паўтараюцца як пад капірку. Адкрыта кажуць, што ведаюць, куды едуць. Паказальна, што кожнага з такіх наведвальнікаў сустракалі супрацоўнікі спэцслужбаў ды “аховы” з рацыямі, якія фактычна ладзілі ім эскорт да самага ўваходу.\nНа гэты раз пратэст ля брамы быў даволі масавым. У розны час прысутнічала каля 30-ці чалавек. Пры гэтым, людзі пастаянна мяняліся. Верагодна, адыгралі ролю агрэсіўныя і правакацыйныя паводзіны Зайдэса і яго бандыцкай аховы напярэдадні. Людзі адказалі салідарнасьцю і больш актыўным выхадам на пратэст.\nАдчувалася сапраўднае адзінства дзясяткаў людзей з абсалютна розных палітычных рухаў і партый. Людзі аб’ядналіся, каб бараніць беларускую годнасьць, нацыянальную сьвятыню Курапаты.\nНе абыйшлося і без пратаколаў з боку ДАІ. Некалькі пратаколаў было складзена на сяброў КХП-БНФ ды іншых абаронцаў. Цікава тое, якім менавіта чынам выпісваліся гэтыя пратаколы. Высьветлілася, што рэжымнае ДАІ паслухмяна падпарадкоўваецца аднаму толькі руху пальца “ахоўніка” Бульбаш-хола. Так-так, менавіта пальца. Супрацоўнік ДАІ падыходзіў да “ахоўніка”, той грэбліва варушыў указальным пальцам у бок пэўнага пратэстоўца. І службовец ужо бег выпісваць на яго пратакол.\nУ цэлым, уся гэтая дзея нагадвае нейкі вычварны спэктакль: рэжымны аб’ект пад выглядам “рэстарацыі”, “простыя ахоўнікі”, якія раздаюць загады міліцыі, “наведвальнікі” з правакатарскімі, як пад капірку, паводзінамі. Усё большай колькасьці людзей становіцца зразумелым, што гэта абсалютна не камерцыйны праект, а наўмысная правакацыя супраць нашай сьвятыні — Курапатаў.\nУпэўнены, што беларуская салідарнасьць і адзінства перакуляць сцэнар ворагаў. Перамога абавязкова будзе за намі!\n15 ліпень 2018 г.\nНЯЗЛОМНЫЯ БЕЛАРУСКІЯ ГЕРОІ\nУладзімір Плотнікаў, сябра КХП-БНФ.\nАбараняў Курапаты яшчэ ў 2001 годзе, калі ўлады пракладалі праз мэмарыял МКАД. Падчас міліцэйскага нападу яму адбілі нырку так, што яе давялося выдаліць.\nСёньня гэты нязломны і мужны чалавек ізноў стаіць на варце ля Курапатаў з вялікім Бел-Чырвона-Белым сцягам.


На срочную — с позитивом | Лепель. Лепельский край. Районная газета\n17.04.2019 1543 Лепельскi край Комментариев нет\nВельмі важна, каб хлопцы, якія адслужылі ў арміі, вярталіся дадому з добрымі ўражаннямі і дзяліліся імі з сябрамі і знаёмымі. Каб тыя, хто яшчэ не служыў, на свае вочы ўбачылі, наколькі карысная служба ў войску. Каб яны не баяліся, а свядома хацелі ісці служыць, каб вярталіся дадому да сваіх сем’яў пасталелыя, моцныя і адказныя за сябе, сваіх блізкіх і родную краіну.\nГутарым з начальнікам групы прызыву на ваенную службу ваеннага камісарыята Лепельскага і Ушацкага раёнаў, маёрам Дзмітрыем Заікіным.\n— Дзмітрый Юр’евіч, у Лепельскім раёне ў лютым —маі 2019 года праходзіць прызыў грамадзян Рэспублікі Беларусь 1992 — 2001 гадоў нараджэння на тэрміновую ваенную службу і службу ў рэзерве. У якія войскі накіроўваюцца хлопцы з Лепельшчыны?\n— У органы пагранічнай службы, унутраныя войскі і Узброеныя Сілы.\n— З якім настроем прыходзяць да вас прызыўнікі?\n— Прызыўнікі Лепельшчыны ў большасці сваёй ставяцца да вайсковай службы з пазітыўным настроем, як сапраўдныя мужчыны — адказна. Многія разумеюць, што служба ў арміі дапаможа ім у далейшым жыцці. І не толькі для тых, хто задумваецца аб працы ў сілавых структурах. На многіх прадпрыемствах і ў арганізацыях таксама аддаюць перавагу людзям, якія выканалі абавязак перад Радзімай. Акрамя гэтага, загартоўка, атрыманая падчас службы, дапамагае хутка ўліцца ў любы калектыў, працаваць у камандзе.\n— Якую работу праводзяць супрацоўнікі ваеннага камісарыята, каб не было праблем з прызывам?\n— Нашы супрацоўнікі актыўна наведваюць навучальныя ўстановы Лепельскага раёна. Як правіла, за год два разы і больш арганізуем сустрэчы з навучэнцамі школ і каледжа, праводзім прафарыентацыю моладзі, займаючыся ваенна-патрыятычным выхаваннем. Цесна супрацоўнічаем з работнікамі пракуратуры, членамі раённай арганізацыі ГА “Беларускі саюз ветэранаў вайны ў Афганістане”, прадстаўнікамі ваеннай акадэміі. Акрамя гэтага, праз раённую газету інфармуем насельніцтва, праводзім Дні прызыўніка і многія іншыя мерапрыемствы.\n— Якія дакументы трэба мець з сабой прызыўнікам на зборным пункце?\n— Абавязкова патрэбны пашпарт, бо цяпер на кожнага салдата рэгіструецца банкаўская картка, на якую будзе пералічвацца грашовае забеспячэнне. Тыя грамадзяне, якія ў будучыні плануюць служыць кіроўцамі, павінны мець пры сабе пасведчанне кіроўцы, талон да яго і медыцынскую даведку. Без гэтых дакументаў ні адзін вайсковец не будзе дапушчаны да кіравання транспартнымі сродкамі. Акрамя гэтага, кожнаму прызыўніку даецца спіс неабходных рэчаў: ніткі, расчоска, крэм, прылады для галення, асабістай гігіены, а таксама іншыя рэчы. Дазваляецца мець пры сабе просты мабільны тэлефон, без камеры і інтэрнэту. У вячэрні час салдатам дазваляецца патэлефанаваць сваім бацькам і блізкім.\n— Колькі трэба браць з сабой грошай?\n— Браць з сабой вялікую суму грошай няма сэнсу. Калі прызыўнікі прыедуць у вайсковую часць, іх накормяць, выдадуць ваенную форму, правядуць медыцынскі агляд. Да ваеннай прысягі яны будуць праходзіць курс маладога байца. У час службы iм будуць штомесяц выплачваць грашовае забеспячэнне. А на першы час можна ўзяць крыху грошай, але толькі для таго, каб пры неабходнасці купіць прадметы асабістай гігіены.\n— У якім адзенні павінен прыбыць прызыўнік?\n— Абавязкова — па сезоне, у халодны перыяд трэба мець пры сабе галаўны ўбор, бо каля сутак прыйдзецца дабірацца да воінскай часці. Лепш за ўсё, калі будзе звычайная недарагая вопратка. Бо ў воінскіх часцях адзенне здаецца на захоўванне. У звальненне салдаты і сяржанты ходзяць толькі ў ваеннай форме.\n— Ці трэба запасацца харчаваннем? Кожная ж маці хвалюецца пра сына…\n— Вядома ж, любая маці клапоціцца пра сваё дзіцяці, але грунтоўна запасацца прадуктамі не варта. Рэкамендую ўзяць харчаванне прыкладна на суткі, бо ў дарозе хлопцам захочацца крыху перакусіць.\n— Што забаронена мець пры сабе?\n— Забаронена мець колюча-рэжучыя прадметы, алкагольныя і слабаалкагольныя напоі, псіхатропныя рэчывы. Не рэкамендуецца браць з сабой каштоўныя рэчы і ўпрыгажэнні, ланцужкі, пярсцёнкі, а таксама таблеткі.\n— Што чакае тых, хто ўхіляецца ад службы?\n— Крымінальная адказнасць.\n— А вось калі малады чалавек мае цяжарную жонку…\n— Нядаўна прыходзіў такі малады чалавек. Адтэрміноўка прадастаўляецца прызыўніку, у якога цяжарная жонка, пры наяўнасці адпаведных дакументаў. Аднак шлюб павінен быць афіцыйна зарэгістраваны. Таксама мае права на адтэрміноўку той, у каго ёсць жонка і дзіця ва ўзросце да 3-х гадоў.\n— Вашы пажаданні будучым салдатам…\n— Хочацца пажадаць, каб за час службы ў войску салдаты навучыліся ваеннай справе, імкнуліся паказаць сябе добрымі воінамі, а праз паўтара года ці год самі адчулі, што сталі моцнымі маральна і фізічна.\nНагадаю, што ў Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь сказана, што абарона краіны — гэта святы абавязак кожнага грамадзяніна нашай дзяржавы. Кожны мужчына павінен навучыцца абараняць сябе, свой дом і сваю Радзіму.\n← Первое место в республике — у лепельчанина


Кожная мама, клапоцячыся аб сваім маляняці, імкнецца выбраць найбольш якасныя рэчы, якія ў далейшым задаволяць ўсе яе патрабаванні і забяспечаць бяспеку дзіцяці. Манеж Jetem стане сапраўдным плацдармам для творчых заняткаў маляняці і яго забавак. Дзякуючы куплі манежа, у бацькоў з'явіцца не толькі больш вольнага часу, але і ўпэўненасць у тым, што дзіця знаходзіцца ў бяспецы.\nКоратка аб брэндзе\nРадзімай кампаніі Jetem з'яўляецца Германія. Брэнд даўно заслужыў прызнанне пакупнікоў і бясспрэчны аўтарытэт у свеце. Кампанія спецыялізуецца на выпуску тавараў для дзяцей. Уся прадукцыя гэтай маркі спалучае ў сабе нейкі тандэм нямецкага якасці, французскага шыку і японскіх інавацыйных тэхналогій.\nКампанія вельмі скрупулёзна адсочвае ўвесь працэс вытворчасці тавараў, незалежна ад таго, манеж-ложак гэта ці калыска. Усе сыравіну, якое выкарыстоўваецца ў вытворчасці дзіцячых тавараў, распрацавана выключна спецыялістамі брэнда.\nАсноўныя вартасці манежа маркі Jetem\nВельмі сучасны і стыльны дызайн.\nЛёгкасць і кампактнасць.\nМоцны металічны каркас.\nСыравіну, якое выкарыстоўваецца для ашалёўкі манежа, з'яўляецца экалагічна чыстым, не выклікае алергічных рэакцый і пачырваненняў.\nДэмакратычная коштавая палітыка брэнда.\nНаяўнасць фіксуюць замкаў, якія выключаюць адвольнае складванне.\nМанеж Jetem ў камплекце мае сумку для пераноскі, што вельмі важна падчас падарожжаў.\nНаяўнасць колаў з фіксатарамі, якія дазваляюць перамяшчаць манеж у любы куток кватэры без асаблівых намаганняў\nМадэльны шэраг манежаў\nАднаўзроўневых — гэтыя мадэлі прызначаны для дзяцей з нараджэння і да 3 гадоў уключна. Як правіла, яны ўяўляюць сабой ложка-манежы, у якіх дзіця можа спаць і гуляцца. Да ліку гэтай лінейкі манежаў ставяцца Looping, C3, Quadro і Sport.\nДвухузроўневыя — разнавіднасць манежаў гэтага брэнда, якая мае двухпавярховую канструкцыю. Адзін з паверхаў здольны вытрымаць дзіцяці вагой да 9 кг У камплекце пастаўляецца зручны столік для спавівання. Гэты манеж-ложак прызначаны для дзяцей ад самага нараджэння і да трох гадоў. Вага дзіцяці не павінен перавышаць 15 кг. Прыкладам двухузроўневых манежаў паслужаць мадэлі C1, C2 і Rhapsody.\nГарантыя якасці і бяспекі\nДзіцячы манеж Jetem ўвасабляе ў сабе абсалютную бяспеку для дзіцяці, дзякуючы супрацоўніцтву брэнда з сур'ёзнымі арганізацыямі выпрабавальнага характару. Усе элементы вырабаў праходзяць праверку на адпаведнасць самым высокім патрабаванням і стандартам. Кантроль ажыццяўляецца на працягу ўсіх этапаў вытворчасці, пачынаючы з праектных распрацовак і заканчваючы выпускам прадукцыі. Неабходна адзначыць, што любы манеж Jetem падвяргаецца найскладанейшым выпрабаванняў на сваім палігоне, у якім ствараюцца ўмовы, набліжаныя да рэальных.\nВыпрабаванні праходзяць усе канструктыўныя элементы вырабаў, уключаючы раму, абівальныя тканіны, колы і тармазную сістэму.\nКоштавая палітыка кампаніі\nМанеж Jetem з'яўляецца ўвасабленнем функцыянальнасці і дэмакратычнасці. Кошт одноуровневого манежа складае каля 6-10 тыс. рублёў, двухузроўневай - ад 7 да 13 тыс. рублёў. Гэта сведчыць аб яго даступнасці, якая з'яўляецца немалаважным фактарам для многіх маладых бацькоў.\nНайбольш папулярныя разнавіднасці аднаўзроўневых манежаў\nСамымі запатрабаванымі мадэлямі манежаў з аднаўзроўневых сістэмай дна з'яўляюцца Sport і Looping. Дзякуючы велізарнаму ліку іх вартасцяў, яны з'яўляюцца лідэрамі па колькасці продажаў ва ўсім свеце.\nМанеж Jetem Sport мае даволі цікавае годнасць у выглядзе здымнай даху. Дзякуючы гэтай часткі вырабы, манеж вельмі хутка ператвараецца ў прыгожы домік. Гуляць у гэтым неверагодным збудаванні - адно задавальненне. Адметнымі рысамі гэтай мадэлі дзіцячага манежа з'яўляюцца прастата складання і неверагодная кампактнасць ў сабраным выглядзе. Гэта выраб з'яўляецца абсалютна бяспечным для дзяцей, пацвярджэннем гэтаму служыць фіксатар, які выключае міжвольнае складванне. Дзякуючы наяўнасці бакавога лаза, дзецям будзе зручна трапляць ўнутр самастойна. Манеж Jetem Sport абсталяваны вентыляцыйнымі назіральныя акенцамі і противомоскитной сеткай, што дазваляе гуляць у ім на вуліцы. Для зручнасці транспарціроўкі ў камплект манежа ўваходзіць зручная сумка з трывалымі ручкамі.\nМанеж Jetem Looping ўяўляе сабой цудоўнае пераноснае збудаванне для дзяцей, якое лёгка складваецца і мае кампактныя памеры. Дзякуючы адмысловаму фиксатору, цалкам выключаецца магчымасць выпадковага складання. Дзякуючы бакавым лазу, дзеці самі змогуць заходзіць унутр манежа. Дадатковае зручнасць ствараюць апорныя кольцы і трывалае, дастаткова жорсткае дно. Ножка ў цэнтральнай частцы манежа забяспечвае яго ўстойлівасць на любой паверхні. Маскітнымі сетка на манежы выдатна абароніць маляня ад камароў.\nМанеж Jetem і яго асноўныя тэхнічныя характарыстыкі\nЛюбая разнавіднасць манежа гэтага брэнда прызначана для дзяцей ад 0 да 3 гадоў.\nУсе прастакутныя мадэлі гэтай маркі маюць дадатковую ножку пасярэдзіне канструкцыі, якаяпрадухіляе міжвольнае складванне.\nЗручная сістэма, якая дазваляе рухам адной рукі скласці манеж у больш кампактнае становішча.\nВыкарыстанне якасных матэрыялаў, якія з'яўляюцца трывалымі, лёгка мыюцца і не патрабуюць адмысловага сыходу. Каркас вырабы выкананы з высакаякаснага алюмінія, абіўка манежа з трывалай яркай тканіны, не якая выклікае алергічныя рэакцыі.\nДзякуючы жорсткаму дне, сон маляняці і забаўляльная праграма не будуць дастаўляць яму дыскамфорт, а пастава дзіцяці будзе фарміравацца правільна.\nРолю апоры ў манежаў гэтага брэнда выконваюць досыць надзейныя ручкі-кольцы.\nАсаблівы камфорт для маленькага чалавечка створыць лаз у бакавой частцы манежа.\nСярэдні вага манежа складае 12 кг.\nтакім чынам, сёння нам трэба будзе вывучыць віды гульняў. І іх класіфікацыя таксама будзе ахоплена. Справа ўсе ў тым, што дадзены момант гуляе важную ролю для сучаснага дзіцяці і яго развіцця. Важна разумець, якія гульні і для чаг...


Экскурсіі на вытворчасць, заводы Беларусі - Экскурсіі Мінск Беларусь - Мабільная версія\nЭкскурсіі на вытворчасць, заводы Беларусі\nБеларускі экскурсійны інтэрнэт-партал Ekskursii.by прапануе пазнавальныя экскурсіі з наведваннем заводаў, фабрык і майстэрняў, якія будуць цікавыя не толькі дзецям і школьнікам, але і дарослым. Любая вытворчая экскурсія па жаданні групы можа быць дапоўнена агляднай экскурсіяй па горадзе, наведваннем музеяў ці аквапарка, заапарка. Мы гарантуем індывідуальны падыход да кожнага кліента, распрацоўку індывідуальнага маршруту ў адпаведнасці з Вашымі пажаданнямі і магчымасцямі.\nПіваварны завод «Аліварыя»м\nПіваварны завод «Лідскае піва»\nЗавод «Полацкія напоі і канцэнтраты»\nФабрыкі і заводы\nЧорнае золата Палесся\nФабрыка «Слуцкіх паясоў»\nЗавод пластмасавых цацак «Палессе»\nСтраўсіная ферма Кобрын\nГрупа: не менш за 8 чалавек, з 18 гадоў.\nЧас працы: аўторак, чацвер з 10.00 да 12.00 і з 14.00 да 16.00.\nНа піваварным заводзе «Крыніца» наведвальнікі пазнаёмяцца з гісторыяй кампаніі, якая бярэ свой пачатак з 1973 года. Госці заводу пабываюць у варачным цэху, дзе, дзякуючы сучасным тэхналогіям дасягаецца патрабаваны густ, колер, пеністасць і водар піва «Крыніца».\nПіваварны завод «Аліварыя»\nГрупа: не менш за 10 чалавек, з 18 гадоў.\nЧас працы 12.00 - 20.00 серада- пятніца, выходныя: панядзелак, аўторак.\nЭкскурсія - выдатная магчымасць пазнаёміцца з заводам, пазнаць яго гісторыю развіцця, якая бярэ свой пачатак у далёкім 1864 г. Госці заводу здзейсняць займальнае вандраванне даўжынёю ў паўтара стагоддзя: ад невялікага драўлянага бровара магутнасцю 80 тыс. дэкалітраў у год да да паспяхова развіваючагася «Піўзавода Аліварыя» магутнасцю амаль 8 мільёнаў дэкалітраў у год.\nРазмяшчэнне: г. Ліда\nГрупа: не менш за 2 чалавек, з 18 гадоў.\nЧас працы панядзелак - пятніца.\nПіваварны завод «Лідскае піва» па праве можна назваць нацыянальным гонарам краіны, пра што сведчаць яго шматлікія ўзнагароды. Падчас экскурсіі госці заводу пазнаёмяцца з гісторыяй старадаўняга бровара, на вуліцы Піўной адшукаюць хату, з якога пачалася гісторыя заводу, прасочаць за працай сучаснага прадпрыемства і навучацца правільна дэгуставаць піва.\nРазмяшчэнне: г. Полацк\nГрупа: не менш за 2 чалавек, з 6 гадоў.\n«Полацкія напоі і канцэнтраты» - завод, які захаваў і выкарыстоўвае старадаўнія традыцыі падрыхтоўкі квасу і піва, з якімі госці азнаёмяцца падчас экскурсіі па цэхах заводу. Акрамя гэтага наведвальнікаў чакаюць дэгустацыя мінеральнай вады і квасу закісання, а таксама неспадзеўкі і падарункі ад Квасяні - персанажа, які ўжо стаў сімвалам заводу.\nРазмяшчэнне: в. Калядзічы, Мінскі р-н\nГрупа: не менш за 10 чалавек, з 12 гадоў.\nЧас працы панядзелак - пятніца з 9.00 да 17.30.\n«Coca-Cola» - адзін з самых вядомых ва ўсім свеце брэндаў безалкагольных напояў. Падчас экскурсіі госці пазнаюць гісторыю усімі любімага напою - Coca-Cola, пазнаёмяцца з працэсам вытворчасці розных прадуктаў гандлёвай маркі. У канцы экскурсіі наведвальнікаў чакае самая цікавая частка - дэгустацыя прадукцыі, цікавая віктарына і ўручэнне памятных прызоў.\nХлебапекарнае прадпрыемства «Мінскхлебпрам»\nГрупа: не менш за 10 человек.\nЧас працы буднія дні з 9.00 да 12.00 і з 14.00 да 17.00.\n«Мінскхлебпрам» запрашае ўсіх ахвотнікаў у духмянае царства свежай выпечкі, дзе кожны зможа не толькі пазнаць шмат новага пра гісторыю развіцця прадпрыемства, але і пазнае шлях, які праходзіць хлеб ад мукі да гатовага прадукта. У праграме экскурсіі гульні і віктарыны для дзяцей, шпацыр па вытворчасці і, вядома, дэгустацыя хлеба і выпечкі «з запалу, з жару».\nКандытарская фабрыка «Слодыч»\nГрупа: не менш за 20 чалавек, з 9 гадоў.\nЧас працы панядзелак - нядзеля.\nЗапрашаем ўсіх на цікавую экскурсію на кандытарскую фабрыку «Слодыч». Пазнаёміцца з сакрэтамі вытворчасці, убачыць перадавыя тэхналогіі і здзівіцца аб'ёмам вытворчасці печыва - усё гэта змогуць госці кандытарскай фабрыкі. Асабліва гэта экскурсія будзе цікавая для дзяцей школьнага ўзросту і тых, хто яшчэ не вызначыўся са сваёй будучай прафесіяй.\n«Тураўскі малочны камбінат»\nРазмяшчэнне: г. Тураў\nГрупа: ад 1 чалавека.\nНа тэрыторыі «Тураўскага малочнага камбіната» пабудавана спецыяльная назіральная пляцоўка, прагуляўшыся па якой усе ахвотнікі змогуць самастойна азнаёміцца з класічнымі італьянскімі тэхналогіямі вытворчасці знакамітых сыроў. Пасля канчатка экскурсіі запланаваны абед з дэгустацыяй.\nРазмяшчэнне: г. Гродна\nГрупа: не менш за 10 чалавек, з 6 гадоў.\nААТ «Малочны мір» запрашае пазнаёміцца з вытворчасцю малочных прадуктаў. Прайшоўшы па спецыяльна падрыхтаванай галерэі, кожны ахвочы можа ўбачыць шлях, які праходзіць малако на вытворчасці для таго, каб стаць сырам, ёгуртам або глазураваным сырком. Пасля экскурсіі ўсіх наведвальнікаў чакае дэгустацыя смачных малочных прадуктаў.\nРазмяшчэнне: г. Могілеў\nГрупа: не менш за 5 чалавек\nЧас працы: штодня 09.00-10.30, 10.30-12.00\nБулачна-кандытарская кампанія «Домочай» запрашае пазнаёміцца з вытворчасцю хлебабулачных прадуктаў. Вы даведаецеся, колькі відаў хлебабулачных вырабаў бывае, чым яны адрозніваюцца паміж сабой, ўбачыце працэс вырабу хлеба ад замесу цеста да ўпакоўкі.\nРазмяшчэнне: г.п. Радашковічы\nГрупа: ад 15 чалавек.\nЧас працы: панядзелак - пятніца 09.00 - 19.00, выходныя: аўторак, нядзеля.\n«Белмастацкераміка» — завод па вытворчасці керамічных вырабаў. Падчас экскурсіі адбываецца знаёмства з усім тэхналагічным працэсам вырабу керамічных вырабаў. У сувенірнай краме можна набыць вазы, збанкі для кветак, чайныя сервізы, наборы посуду, розныя памятныя рэчы з керамікі.\nРазмяшчэнне: г.п. Бярозаўка, Лідскі раён\nГрупа: не менш за 25 чалавек.\nЧас працы 08.00 - 17.00 субота, нядзеля.\nНа шклозаводзе «Нёман» госці пазнаёмяцца з тэхналогіяй выраба каляровага шкла і крышталя, пабываюць у завадскім музеі, дзе прадстаўлены працы лепшых майстроў, мастакоў-шкловыдзімальнікаў. Экскурсія на шклозавод «Нёман» дае магчымасць адкрыць для сябе гісторыю развіцця гэтага самабытнага прадпрыемства, дзе людзі ўручную ствараюць прыгажосць са шкла.\nРазмяшчэнне: г. Рэчыца, г. Гомель\nГрупа: ад 2 чалавек.\nЧас працы панядзелак-пятніца.\nЭкскурсія знаёміць з гісторыяй і працэсам здабычы нафты ў Беларусі. Гасцям прапануецца пабываць на дзеючай свідравой ўсталёўцы, убачыць станок-качалку, які падымае нафту да паверхні зямлі, наведаць музей нафты і даведацца ўсё пра яе выкарыстанне, а таксама прайсці пасвячэнне ў нафтавікі - паглядзець бытавыя ўмовы жыцця вахтавых работнікаў і, па традыцыі, абшмаравацца нафтай.\nРазмяшчэнне: г. Слуцк\nЧас працы аўторак - субота з 09.00 да 17.30.\nРУП «Слуцкія пояса» — адзінае прадпрыемства, на якім узноўлена ўнікальная тэхналогія ткацтва вядомых далёка за межамі Беларусі Слуцкіх паясоў. Тут госці змогуць паназіраць, як ствараюцца шэдэўры мастацкай культуры ткачамі-рамеснікамі, убачыць аналогі сапраўдных Слуцкіх паясоў, рэканструяваных на сучасным абсталяванні.\nРазмяшчэнне: г. Кобрын.\nГрупа: да 20 чалавек.\nЧас працы панядзелак - пятніца, з 10.00 да 11.00 і з 13.00 да 14.00.\nЭкскурсія пазнаёміць усіх ахвотнікаў з гісторыяй прадпрыемства і дазволіць на свае вочы ўбачыць увесь вытворчы працэс, пачынаючы ад выраба дэталяў да зборкі розных цацак. У гасцей будзе магчымасць пабываць у вытворчым і зборачным цэху, а таксама набыць на памяць спадабаўшуюся цацку.\nСмілавіцкая валюшна-лямцавая фабрыка\nРазмяшчэнне: г.п. Смілавічы, Чэрвеньскі р-н\nГрупа: ад 10 чалавек\nСмілавіцкая валюшна-лямцавая фабрыка - адзіная фабрыка па вытворчасці валенага абутку ў Беларусі. Тут наведвальнікі могуць убачыць працэс вырабу валёнак для дарослых і дзяцей, якія сёння нагадваюць творы Мастацтва, а таксама коўдраў і іншай прадукцыі з натуральнай воўны.\nРазмяшчэнне: г. Орша\nГрупа: ад 2 чалавек\nАршанскі льнокамбінат - адзінае ў Беларусі прадпрыемства, якое займаецца вырабам льняных тканін і швейных вырабаў, якія ўжо сталі своеасаблівым сімвалам краіны. Азнаёміцца з гісторыяй прадпрыемства, адсачыць тэхналагічны працэс вытворчасці прадукцыі, а таксама набыць тавары з беларускага лёну - усё гэта можна зрабіць падчас займальнай экскурсіі па Аршанскаму льнокамбінату.\nГрупа: не менш за 20 чалавек с 12 гадоў.\nЧас працы панядзелак-пятніца з 09.00 да 12.00 і з 13.00 да 15.00.\nМінскі трактарны завод прапануе гасцям і жыхарам сталіцы адправіцца на вытворчую экскурсію, падчас якой экскурсанты змогуць пазнаёміцца з асаблівасцямі вытворчасці, прагуляцца па машыназборачных цэхах і ўбачыць выставу калекцыйных трактароў. Вытворчасць аднаго з сімвалаў Беларусі - трактары - тое, што варта ўбачыць кожнаму госцю краіны.\nРазмяшчэнне: г. Жодзіна\nГрупа: не менш за 8 чалавек, з 6 гадоў.\nЧас працы панядзелак-пятніца з 10.00 да 12.00 і з 14.00 да 16.00.\nЛегендарны завод БелАЗ - месца, дзе нараджаецца гісторыя беларускай вытворчасці машын-гігантаў. Тут кожны жадаючы зможа не толькі пазнаёміцца з сакрэтамі працы, але і ўбачыць ужывую гонар айчыннай аўтаіндустрыі. Вялізныя магутныя самазвалы даюць яшчэ адну нагода падумаць пра набліжэнне стагоддзя машын і аб іх неабмежаваных магчымасцях.\nГрупа: ад 4 чалавек (толькі для дарослых)\nЮвелірны завод «Zorka» - адзін з буйнейшых вытворцаў ювелірных вырабаў сярод краін СНД, дзе можна пазнаёміцца з усімі этапамі стварэння упрыгожванняў з золата і срэбра. Перад вачыма наведвальнікаў ўся тонкая праца ювеліраў - ад стварэння акварэльнага эскіза і 3D мадэлі, да шліфоўкі і ўпакоўкі гатовага ўпрыгожвання.\nГранітны кар'ер РУПП «Граніт» у Мікашэвічах\nРазмяшчэнне: г. Мікашэвічы\nГранітны кар'ер у Мікашэвічах - буйнейшы кар'ер не толькі ў Рэспубліцы Беларусь, але і Еўропе. На працягу ўсяго часу распрацоўкі кар'ер пастаянна пашыраўся і цяпер яго памеры дзівяць уяўленне. Незвычайны для Беларусі горны пейзаж не парушаюць нават гіганты-БелАЗы, якія раз'язджаюць па звілістай дарозе, якая вядзе на дно кар'ера і назад.\nСаляныя адвалы аат «Беларуськалій» у Салігорску\nРазмяшчэнне: г. Салігорск\nЗдабыча калійнай солі ў Салігорску вядзецца на адным з самых багатых радовішчаў у свеце, але ў выніку здабычы вырабляецца вялікая колькасць непатрэбнага матэрыялу, які і складуецца на паверхні. Адвалы чырвонага колеру з асляпляльна-белымі украпінамі солі ствараюць пазаземны пейзаж, які дапаўняюць захапляючыя дух шламаадстойнікі і штучныя азёры.\nЧас працы: аўторак, серада, пятніца 10.00 - 17.00, чацвер, субота 10.00 -17.00;\nлетні перыяд з 1 ліпеня па 31 жніўня - панядзелак, чацвер, субота 10.00 -17.00; аўторак, серада, пятніца 10.00 - 18.00.\nПадчас экскурсіі госці Нацыянальнай бібліятэкі даведаюцца пра кніжны фонд, унікальныя помнікі кнігадрукавання, каталогі і картатэкі бібліятэкі, сістэму заказу і выдачы дакументаў, пазнаёмяцца з асаблівасцямі мастацкага афармлення будынка. Таксама ў наведвальнікаў бібліятэкі ёсць магчымасць падняцца на аглядную пляцоўку і палюбавацца відам на горад з вышыні больш за 73 м.\nГрупа: не менш за 10 чалавек.\nЧас працы штодня, гадзіннікавая экскурсія днём, паўгадзінная перад спектаклем.\nЭкскурсанты змогуць пабываць за кулісамі самага знакамітага беларускага тэатра, акунуцца ў атмасферу тэатральных пастановак, адчуць дух оперы і на свае вочы ўбачыць маляўнічыя дэкарацыі да папулярных пастановак. Госці тэатра наведаюць майстэрню грымёраў і дызайнераў, палюбуюцца на касцюмы самых розных персанажаў і даведаюцца дзіўныя таямніцы Вялікага тэатра.\nЧас працы: панядзелак - пятніца.\nБеларускі дзяржаўны цырк запрашае акунуцца ў свет дзяцінства і зазірнуць за кулісы. Наведвальнікі пазнаёмяцца з устройствам цыркавой арэны, вывучаць напаўненне «цыркавога чамадана», змогуць зазірнуць у грымёрныя артыстаў і вальеры з жывёламі, убачыць як нараджаюцца новыя цыркавыя нумары. На памяць аб яркім цыркавым жыцці можна зрабіць фота са спадабаўшыміся чатырохногімі «заваёўнікамі арэны».\nРазмяшчэнне: в. Казішча, Кобрынскі раён\nЧас працы: панядзелак - нядзеля 09.00 - 19.00.\nСтраусіная ферма пад Кобрынам - самая вялікая страусіная ферма ў СНД з поўным цыклам вырошчвання птушкі. Падчас экскурсіі гасцей Фермы правядуць па вальерах і загоне, дзе жывуць страусы і раскажуць, чым яны харчуюцца, як за імі даглядаюць, як страусы размножваюцца і выседжваюць яйкі.\nАтрымаць кансультацыю па арганізацыі экскурсій на фабрыкі, заводы Беларусі можна наступнымі спосабамі:


Галоўная » Навіны беларускага замежжа » «Касіў Ясь канюшыну» стаў хітом у Польшчы\nУ выкананні папулярнага выканаўцы Генака Лёскі і яго гурту. Ураджэнец Белаазёрска Генак Лёска ў чэрвені гэтага года выйграў польскі музычны конкурс «X Factor», а некалькі тыдняў таму выйшаў яго дыск «Хазардзіста», які складаецца з 12 песняў. «Касіў Ясь канюшыну» (на польскай мове) — сярод іх.\nСлухаць аўдыё Onet.pl\nЗ год таму яго пабачыла ўся Польшча ў папулярным тэлешоу «Мam Talent». Удзел у тэлешоу «X Factor» на канале TVN стаў для яго больш удалым. Ён прайшоў усе стадыі адбору і трапіў у фінал. Гледачы шляхам смс-галасавання 5 чэрвеня выбралі Геніка Лёску.nn.by


Шакаладныя жаданні па-беларуску. Карэспандэнт «Звязды» пабывала на адной з кандытарскіх фабрык краіны | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Шакаладныя жаданні па-беларуску. Карэспандэнт «Звязды» пабывала на адной з кандытарскіх фабрык краіны\nСнежань заўжды становіцца самым незвычайным месяцам года, калі ўвесь свет чакае навагоднія святы. Для адных гэта час прадчування адпачынку, для іншых — надыход «гарачага» сезона, калі трэба завіхацца, каб не ўпусціць пакупніка. Самымі запатрабаванымі становяцца ёлачныя цацкі, бясконцыя падарункі (часам з таго, што пад руку ці на вока трапіць), і, вядома ж, ласункі. Каб заахвоціць пакупніка, вытворцы цукерак стараюцца рабіць не толькі смачна, але і прыгожа, а яшчэ і па-дызайнерску абыграць сімвал надыходзячага года. Карэспандэнт «Звязды» пабывала на адной з кандытарскіх фабрык краіны, каб паглядзець, што тут рыхтуюць да свята і якімі салодкімі навінкамі збіраюцца здзіўляць беларусаў.\nПірамідкі для дарослых і мяккі Бычок\nДа Новага года фабрыка «Камунарка» рыхтуе больш за мільён падарункаў вагой ад 300 грам да трох кіло. Падарункавыя ласункі пакуюць у кардонную ці драўляную тару ў выглядзе конусаў, пірамідак, туб, а таксама ў яркія тэкстыльныя мяшочкі, да якіх прычэплены флікер. «Хаваюцца» цукеркі і ў сімвале надыходзячага года — Бычку — заплечніку ў выглядзе мяккай цацкі.\nМногія арганізацыі ў дзіцячых падарунках адмаўляюцца ад цукерак, якія ўтрымліваюць алкаголь. Шмат просьбаў класці ў святочныя наборы карамелі. Але на фабрыцы прыдумалі «падарунак для дарослых» — з тымі самымі «алкагольнымі» і шакаладнымі цукеркамі.\nЗапушчаная летась на фабрыцы лінія па вырабе шакаладак з двухслаёвымі начынкамі павялічыла магутнасць фабрыкі на 5,5 тысячы тон прадукцыі. А прадукцыя з яе — шакалад па 100 і 200 грамаў, начынены ягаднымі пюрэ ці салёнай карамеллю, — сапраўды запатрабаваная.\nЗ 2012 прадпрыемства істотна мадэрнізавалі, і выпуск прадукцыі павялічыўся ў 1,5 раза, а шакаладны экспарт вырас утрая (з чатырох тысяч тон у 2015-м да 12 тысяч сёлета). Найбуйнейшы пакупнік — Расія, куды адпраўляецца да 88 % ласункаў. Шмат айчыннага шакаладу трапляе ў Кітай і Украіну. Летась асвоілі рынкі Ірака і Вялікабрытаніі. У планах налета — «захапіць шакаладам» Карэю. Усяго ж беларускія цукеркі цяпер экспартуюцца ў 26 краін свету.\nЯдомыя паштоўкі, карціны ды зоркі\nСярод упадабаных многімі класічных брэндаў салодкага гіганта — цукеркі, распрацаваныя яшчэ ў 40-х гадах мінулага стагоддзя. Сёлетні падарункавы набор «Беларусь сінявокая» ахвотна набываюць на замежныя прэзенты, гэтаксама, як і наборы «Слуцкія паясы» ды «Жадаю вам».\nШтогод «Камунарка» запрашае да сябе на экскурсіі дзетак, каб тыя пабачылі, як гатуюцца салодкія дзівосы. Сёлета праз пандэмію ад прамысловага турызму прыйшлося адмовіцца. Аднак для журналістаў зрабілі выключэнне і правялі па некалькіх лініях. Перш чым трапіць у цэх, кожны супрацоўнік заўсёды праходзіў санапрацоўку, а цяпер і пагатоў. Намыліў рукі, змыў, выцер, апрацаваў растворам. Зялёны колер пропуску ў цэх аўтаматыка не запаліць, пакуль не пройдзеш усе неабходныя стадыі.\nУ салодкіх водарах фабрыкі можна згубіцца гэтак жа лёгка, як і сярод хітрых прыстасаванняў ды канвеераў, дзе замешваецца, узбіваецца, фармуецца, наразаецца, глазуруецца,\nНам давялося ўбачыць, як салодкая ружовая маса з цудоўным пахам ператвараецца ў малочны шакалад з клубнічнай нугой. Прасачыць шлях жэлейных цукерак з водарам вішні і паглядзець, як пакрываюцца шакаладам купалападобныя цукеркі. На іншай лініі «апраналася» ў шакалад «Птушынае малако». Як сярод гэтых аднолькавых белых кавалачкаў работнікі заўважаюць бракаваныя, застаецца невядомым. Для неспрактыкаванага вока ўсе цукеркі аднолькавыя.\nАкрамя работ непасрэдна на лініях, дзе робяць цукеркі ды шакаладкі, мы трапілі ў сапраўдныя дызайнерскія студыі для прысмакаў. У адной паназіралі, як труфель «страчвае» сваю вострую верхавіну, каб «убрацца» ў шакаладны лісток ці міні-карцінку з павуцінкі шакаладу. У іншым кутку гэтага ж памяшкання — шакаладныя кубікі, трохвугольнікі і пірамідкі пакуюць у святочныя каробкі. А воддаль распісваюць узорамі шакаладкі, якія выглядаюць як міні-торцікі або зоркі.\nАднак самыя неверагодныя дзівосы робіць літаральна некалькі майстроў, якія распісваюць шакаладныя загатоўкі і робяць з іх ядомыя шэдэўры. Такое хараство і есці шкада, бо з-пад рук мастакоў выходзяць сапраўдныя святочныя паштоўкі з пажаданнямі і карціны, якія на першы погляд і не зразумела, з чаго зроблены.\nДарэчы, з 1 снежня «Камунарка» ладзіць своеасаблівы конкурс і запрашае наведвальнікаў фірменнай крамы дасылаць свае здымкі са спецыяльнай фотазоны, што арганізавалі супрацоўнікі прадпрыемства, якое сёлета адзначыла 115-гадовы юбілей.\nІрына СІДАРОК, фота, відэа аўтара\n2621 «Баграціён». Што вы ведаеце аб найбуйнейшай ваеннай аперацыі ў гісторыі? Тэст


Як «Звязда» пісала гісторыю: 1954—1964 | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Як «Звязда» пісала гісторыю: 1954—1964\nЯк «Звязда» пісала гісторыю: 1954—1964\nАднаўленне з руін беларускіх гарадоў і вёсак, якія жорстка разбурыла вогненная калясніца Вялікай Айчыннай, і асваенне цалінных зямель, час уладарання «царыцы палёў» і з'яўленне ўласнага тэлецэнтра, развянчанне культу асобы і гонка за сусветнае раззбраенне, развітанне з народным паэтам і сустрэча з космасам, а таксама прапаганда мірнага атама, будоўля хімічных прадпрыемстваў-гігантаў, 10-разовая дэнамінацыя і 7-гадовая праграма канчатковай пабудовы камунізму — пра ўсё гэта і многае іншае расказвала чытачам «Звязда» ў перыяд адлігі.\nАсартымент вымушае жадаць...\nУ публікацыях 50-х гадоў шмат нараканняў, што ў крамах няма самага неабходнага для насельніцтва. А неабходна літаральна ўсё: дзіцячы і дарослы абутак, зімовая вопратка, дыхтоўная мэбля, гузікі, асялкі для тачэння брытвы і іншыя тавары шырокага ўжытку. «У магазіне «Дзіцячы свет», — піша ў рэдакцыю хатняя гаспадыня тав. Цішкевіч з Мінска, — вельмі рэдка бываюць валёнкі, шарсцяныя касцюмы, з перабоямі паступаюць цёплыя паліто для дашкольнікаў, а асартымент дзіцячых тавараў вельмі аднастайны». Мінчанку падтрымалі сяляне з Веткаўшчыны, расказаўшы, што на паліцах сельскіх крамаў няма абутку і цёплых рэчаў для школьнікаў і дашкольнікаў. Каб выправіць сітуацыю, рэдакцыя «Звязды» праводзіць рэйды па прадпрыемствах — напрыклад, у студзені 1954-га карэспандэнты праверылі мясцовую і кааператыўную прамысловасць Брэста, раскрытыкаваўшы ў хвост і грыву якасць і знешні выгляд, а таксама мізэрны асартымент мэблі, абутку і адзення. У пастаяннай рубрыцы «Па матэрыялах «Звязды» кіраўнікі прадпрыемстваў, старшыні калгасаў і супрацоўнікі дзяржорганаў рэгулярна адказваюць на крытыку — дакладней, апраўдваюцца, як яны выпраўляюць выяўленыя хібы і недахопы.\nУ студзені 1961 года ў СССР праходзіць чарговая грашовая рэформа — дэнамінацыя адначасова з дэвальвацыяй. Рублі ўзору 1947 года абменьваліся на новыя з разліку 10 да 1. Многія адзначалі, што новыя казначэйскія білеты «меншыя і зручнейшыя за старыя, а вагу маюць у 10 разоў большую», але мала хто адразу звярнуў увагу, што пакупная здольнасць рубля насамрэч моцна ўпала (так, калі да 1961 года долар каштаваў 4 рублі, то пасля рэформы курс абмену склаў не 40 капеек, а 90).\nЗрэшты, хапае і дасягненняў. Так, у 1954 годзе са сталіцы пачалася газіфікацыя камунальных гаспадарак на базе прывазнога вадкага газу. «У першую чаргу атрымаюць газ каля 5000 кватэр, рад бытавых і медыцынскіх устаноў», — зазначае газета. А яшчэ 1 красавіка 1954-га — і гэта не жарт — «Звязда» паведамляе аб чарговым зніжэнні рознічных цэн на харчовыя і прамысловыя тавары: ад 5% на хлеб і макароны да 25% на панчохі з капрону і ажно да 40% на бензін і асвятляльную газу. Такіх дзяржаўна рэгулюемых паніжэнняў цэн было некалькі, і хоць істотна дабрабыт насельніцтва яны не паляпшалі, аднак дазвалялі там-сям сэканоміць. Яшчэ пачынаюць адкрывацца першыя крамы самаабслугоўвання; намеснік дырэктара адной такой крамы расказаў «Звяздзе», што пакупнікі «трацяць часу на пакупкі ўдвая менш, чым у магазіне звычайнага тыпу», і гэта адно красамоўна характарызуе тагачасны сэрвіс...\nЗа хлебам падцягваюцца і відовішчы. Пад Мінскам пачынаецца будоўля найбуйнейшага ў рэспубліцы штучнага вадасховішча каля ўрочышча Ганалес. «Яго берагі падыдуць шчыльна да станцыі Ратамка, а вёска Другое Зарэчча, якая знаходзіцца на дне будучага Мінскага возера, пераселіцца на новае месца», — паведамляюць карэспандэнты «Звязды». Адзін за адным адкрываюцца кінатэатры — напрыклад, насупраць Акадэміі навук, на праспекце Сталіна, кінатэатр «Зорка» запрашае сваіх першых гледачоў на фільм «Вялікі воін Албаніі Скандэрбег», а на сталічнай вуліцы Энгельса пачаў работу дзіцячы кінатэатр. Летам 1955-га адкрываецца першая ў краіне малая Беларуская чыгунка — дзіцячая, і поезд з 6 вагонаў урачыста здзейсніў свой першы рэйс праз тры станцыі. У 1959 годзе Белдзяржцырк даў першыя прадстаўленні ў новым будынку — тым самым, які мы ведаем і сёння.\nСа свайго боку, насельніцтва, асабліва моладзь, рэагуе на дзяржаўны клопат працоўнымі подзвігамі і сацыялістычнымі абавязацельствамі. У газеце друкуюцца цыкл нарысаў «Людзі стваральнай працы» і ўкладка «Старонкі працоўнага вопыту» пра перадавікоў вытворчасці. Прадставіць Беларусь на Усесаюзнай сельскагаспадарчай выставе ў Маскве, дзе ўжо ўзводзяцца адмысловыя павільёны для кожнай з саюзных рэспублік, лічаць за гонар усе калгасы, аднак такое права атрымалі толькі 309 гаспадарак і 6 тысяч перадавікоў.\nУ лютым 1956-га праходзіць гістарычны пазачарговы ХХ з'езд КПСС, які асудзіў культ асобы і даў першы штуршок рэабілітацыі ахвяр рэпрэсій. «Усім зразумела, якое велізарнае прынцыповае і жыццёва важнае значэнне мае праводзімы Цэнтральным Камітэтам курс супраць культу асобы, чуждага духу марксізму-ленінізму», — цытуе «Звязда» прамову Г. Малянкова. І няхай праз год ён сам, як і шэраг іншых дзеячаў, атрымае кляймо «антыпартыйнай групоўкі» і будзе выключаны з партыі — па старой завядзёнцы газеты пішуць, што рашэнні ЦК КПСС горача вітаюць і аднадушна ўхваляюць не толькі свядомыя рабочыя, але і сяляне з аддаленых вёсак. Неўзабаве пасля развянчання культу асобы ідзе масавае перайменаванне — так і цэнтральны праспект Мінска, дзе знаходзяцца рэдакцыі вядучых газет, зноў становіцца Ленінскім.\nУ верасні 1955 года Прэзідыум Вярхоўнага Савета БССР зацвердзіў дзяржаўны гімн рэспублікі — той самы, на словы Міхася Клімковіча і музыку Нестара Сакалоўскага, пачатак якога многія памятаюць і сёння: «Мы — беларусы — з братняю Руссю...»\nЯшчэ адна скразная тэма друку — 6-я гаспадарчая пяцігодка, у якой прадпрыемствы запланавана перавесці на 7-гадзінны працоўны дзень без зніжэння заробкаў рабочых і служачых. Ударнікі працы, у сваю чаргу, заклікаюць «закрыць» пяцігодку ў два гады і абяцаюць перавыканаць вытворчыя планы — на 150, 180 і нават 200 працэнтаў.\nПраўда, ужо ў 1959 годзе замест завышанага пяцігадовага плана быў абвешчаны сямігадовы, які мусіў узняць усе галіны эканомікі, у тым ліку за кошт інтэнсіфікацыі сельскай гаспадаркі і развіцця высокатэхналагічнай вытворчасці, і значна палепшыць умовы жыцця насельніцтва. Замежны друк нездарма назваў агучаныя паказчыкі «грандыёзнай праграмай будаўніцтва камунізму». Напрыклад, толькі сярэдняя адукацыя па Савецкім Саюзе павінна была ахапіць 38—40 мільёнаў чалавек — на 10 мільёнаў больш, чым у 1958 годзе. Гэткія ж маштабныя задачы былі пастаўлены абсалютна ва ўсіх сферах, ад прамысловасці і сельскай гаспадаркі да медыцынскага абслугоўвання.\nРубрыка «Ля карты нашай рэспублікі» расказвае чытачам, як адбудоўваюцца і развіваюцца абласныя і раённыя цэнтры Беларусі — Барысаў, Баранавічы, Пінск і іншыя. Праз пэўны час героямі гэтай рубрыкі становяцца зусім новыя, наймаладзейшыя ў краіне гарады: Салігорск, Светлагорск, Наваполацк, Белаазёрск. «Я магу дакладна назваць самую памятную дату ў жыцці нашага горада — 10 снежня. Гэта дзень пуску першай чаргі Салігорскага калійнага камбіната, — расказаў журналістам старшыня гарвыканкама Г. Ванкевіч. — Патомкі, — я ўпэўнены ў гэтым, — будуць глядзець на яго, як на помнік мужнасці і працавітасці людзей, якія жылі ў палымяную пару сямігодкі».\n15 студзеня 1959 года пачаўся першы пасля вайны Усесаюзны перапіс насельніцтва, правядзенне якога ў БССР забяспечвалі 28 тысяч чалавек — перапісчыкі, лічыльшчыкі, інструктары-кантралёры. Насельніцтва Беларусі, як сведчыць «Звязда», складае 8,06 мільёна чалавек — на 850 тысяч менш, чым у 1939 годзе.\nНумар ад 13 красавіка 1961 года прысвечаны — зразумела ж, першаму палёту чалавека ў космас. Што цікава, нашы папярэднікі згадваюць сённяшні час: «Вы, магчыма, памятаеце, як абрысаваў Канстанцін Цыялкоўскі сваю мару аб палёце касмічнага карабля з людзьмі на борце. Час гэтай падзеі ён аднёс да 2017 і наступных гадоў... Ён толькі не меркаваў, што падзеі разгорнуцца значна хутчэй — не ў 2017, а ў 1961!»\nУ дзень 10-й гадавіны вызвалення Мінска ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў у сталіцы на тагачаснай Круглай плошчы быў урачыста адкрыты помнік-абеліск воінам Савецкай Арміі і партызанам, якія загінулі ў баях за Радзіму. Чырвоную стужку, як засведчыла «Звязда», перарэзаў сакратар мінскага гаркома КПБ І. Варвашэня.\n8 лістапада 1956 года газета друкуе рэпартаж з адкрыцця Музея гераічнай абароны Брэсцкай крэпасці, а яшчэ праз некалькі гадоў, у чэрвені 1964-га, пачаўся збор сродкаў на будаўніцтва помніка героям абароны Брэсцкай крэпасці.\n...Яшчэ адну велізарную страту панесла Беларусь у гэты перыяд — 13 жніўня 1956 года не стала народнага паэта Якуба Коласа. Працоўныя рэспублікі развітваліся з ім два дні ў Палацы культуры прафсаюзаў. Чарга тых, хто жадаў аддаць даніну памяці паэту, расцягнулася на ўсю плошчу, а ў «Звяздзе» ледзь хапіла месца для развітальных слоў. Вось радкі з надрукаванага ў тыя дні верша Сяргея Грахоўскага:\n«...Цвітуць палі у кроплях буйных рос,\nШумяць бары, а сэрца плача ўголас.\nШто на зямлі тваёй узрос.\nУсяго сказаць, усіх паэм злажыць.\nПамёр паэт, а песня будзе жыць!»\n«Звязда» таксама апублікавала спецыяльную пастанову ЦК КПБ аб увекавечанні памяці паэта, сярод пунктаў якой — перайменаванне Лагойскага тракту ў сталіцы ў вуліцу імя Якуба Коласа, а Камароўскай плошчы — у плошчу Якуба Коласа, з усталяваннем там помніка песняру; стварэнне ў Мінску літаратурнага музея паэта з філіялам у яго родным сяле Мікалаеўшчына; усталяванне іменнай коласаўскай стыпендыі для студэнтаў-выдатнікаў з БДУ і Мінскага педінстытута; выданне поўнага збору твораў Якуба Коласа.\nА праз два гады на месцы старой Камароўкі з'явілася — на той час самая вялікая ў горадзе — плошча імя Якуба Коласа, дзеля чаго быў рэканструяваны існуючы корпус Інстытута фізкультуры і ўпрыгожаны архітэктурнымі элементамі яго калоны.\nКукуруза, мірны атам і іншыя героі часу\n«Поле ў тэрмін засявай, будзе слаўны ўраджай!» — заклікаюць газетныя перадавіцы вяскоўцаў. А сеяць і даглядаць цяпер трэба не толькі бульбу, збожжа, цукровыя буракі, бабовыя культуры, але і кукурузу, пажыўнасць якой шырока рэкламуецца, як цяпер сказалі б, з кожнага праса. У калгасах-перадавіках, мяркуючы па публікацыях, кукуруза прыбаўляе па 7 сантыметраў за суткі.\nУ 1955-м, рыхтуючыся да адкрыцця Мінскага тэлецэнтра, айчынная прамысловасць пачала выпускаць, а крамы, адпаведна, прадаваць тэлевізары маркі «Беларусь». Гэты цуд тэхнікі, разрэкламаваны ў тым ліку ў «Звяздзе», меў 19 лямпаў і памер экрана... 180х240 міліметраў! У студзені 1956-га ўпершыню з экранаў гучыць «Гаворыць Мінск!»,\nа афіцыйна тэлецэнтр уведзены ў строй 8 сакавіка. «Перадачы прымаюцца на адлегласці 60 кіламетраў ад горада. З 8 сакавіка яны будуць праводзіцца тры разы ў дзень. Тэлевізары ўжо ўстаноўлены амаль у 50 населеных пунктах Мінскай і Маладзечанскай абласцей. Другі тэлевізійны цэнтр у Беларусі будзе ўзведзены ў Гомелі», — піша «Звязда», якая таксама друкуе самую першую беларускую тэлепраграму — пакуль яна займае некалькі радкоў на апошняй старонцы (гл. фота), побач з тэатральнай і кінаафішай.\nЯшчэ адно газетнае новаўвядзенне — з 1959 года «Звязда» пачынае друкаваць прагноз надвор'я, праўда, спачатку «з учора на сёння», а потым і на наступныя дні. Газета, дарэчы, зноў выходзіць па нядзелях, бо так шмат трэба расказаць чытачам: пра тэлефанізацыю вёскі і інтэнсіфікацыю вытворчасці, пра спартыўныя і культурныя дасягненні землякоў, пра жыццё ў рэгіёнах і падзеі ў свеце... Пры гэтым нядзельныя выпускі з сярэдзіны 1964 года робяцца часткова каляровымі — з чырвонай або сіняй фарбай.\n22 мая 1962 года, піша «Звязда», уступіў у строй «першы ў рэспубліцы даследчы ядзерны рэактар Інстытута энергетыкі АН БССР. Вучоныя Беларусі атрымалі добра аснашчаную базу для даследаванняў, якія маюць важнае значэнне для развіцця фізікі, энергетыкі, медыцыны, біялогіі, сельскай гаспадаркі».\nНа першых палосах газеты — оды новабудоўлям-гігантам хімічнай прамысловасці: Светлагорскаму заводу штучнага валакна, Гродзенскаму азотнатукаваму, Гомельскаму суперфасфатнаму, Полацкаму нафтаперапрацоўчаму, Салігорскаму калійнаму камбінату і іншым, з чыіх рыштаванняў, дзеючых цэхаў, лабараторый літаральна штодня паступаюць навіны. Хімія ўпэўнена ідзе ў сельскую гаспадарку, у навуку і прамысловасць: угнаенні, мыючыя сродкі, новыя лекі, лакі і фарбы, паліва, тканіны — лаўсан, «капрон з начосам», сінтэтычнае футра актыўна рэкламуюцца на старонках «Звязды».\nУ 60-я савецкі друк увогуле вельмі любіць разнастайныя рэкорды і круглыя лічбы, і «Звязда» не выключэнне. 100-тысячны сіласаўборачны камбайн, выпушчаны ў студзені 1959-га «Гомсельмашам», 100-тысячны дызельны рухавік Мінскага трактарнага завода, 100-тысячны самазвал «МАЗ-205» вішнёвага колеру, 35-тысячная газавая пліта, сабраная на брэсцкім заводзе «Газаапарат» — усё гэта скрупулёзна падлічваецца і ўхваляецца ў самых патэтычных выразах.\nУ сярэдзіне 1960-х на палосах сустракаюцца першыя інтэрв'ю ў звыклым выглядзе «пытанне-адказ» — так, старшыня Усесаюзнага трэнерскага савета па фехтаванні В. Аркадзьеў расказвае, што напярэдадні Алімпіяды ў Токіа бачыць у ліку фаварытаў мінчанку Таццяну Самусенка. І яна, таксама як беларускія спартсмены кідальнік молата Рамуальд Клім, барэц Аляксандр Мядзведзь, гімнастка Алена Валчэцкая, уваходзіць у шэрагі алімпійскіх чэмпіёнаў.\nА яшчэ «Звязда» друкуе вельмі многа матэрыялаў з-за мяжы — пра сустрэчы кіраўнікоў СССР, ЗША, Францыі і Англіі ў Жэневе, Сусветную асамблею міру ў Хельсінкі, кангрэс за раззбраенне і міжнароднае супрацоўніцтва ў Стакгольме, навіны з Кітая, Карэі, ЗША, Інданезіі, Японіі, Алжыра, Бразіліі, Албаніі, Чэхаславакіі і г. д. Пад асаблівай увагай — падзеі на Кубе, у падтрымку якой савецкія людзі рэгулярна выходзяць на шматтысячныя мітынгі з заклікамі «Рукі прэч ад Кубы!».\n...Беларускія журналісты, як і многія савецкія людзі, верылі, што 1965-ы стане годам здабыткаў, здзяйсненняў і перамог — прынамсі, святочны пераднавагодні нумар прасякнуты гэтай верай і аптымістычным позіркам у будучыню. Што стала з гэтымі чаканнямі і планамі надалей, калі адліга скончылася і пачаўся доўгі перыяд застою? Пагартаем старыя падшыўкі — даведаемся.\n4158 Жыхарка вёскі Мікалаеўка Бялыніцкага раёна Ларыса Клімянок расказала пра трагедыю, якая адбылася з яе сястрой і братамі\n3338 Журналіст «Звязды» пракантраляваў нашэнне масак ў грамадскіх месцах\n2615 Рука, якая трымае калыску, кіруе светам. Тэст да Дня маці


20 сьнежань 2017, 08:59\nДарадца прэзыдэнта па ўнутранай бясьпецы Том Босэрт\nЗША маюць намер прыцягнуць Паўночную Карэю да адказнасьці за распаўсюд вірусу WannaCry, ад якога ў траўні мінулага году пацярпелі бальніцы, банкі і іншыя ўстановы ў больш як 150 краінаў.\n«Мы прысаромім іх за гэта», — сказаў дарадца па ўнутранай бясьпецы Том Босэрт, выступаючы ў аўторак перад журналістамі ў Белым доме. Пры гэтым ён прызнаў, што прыцягнуць канкрэтных выканаўцаў да адказнасьці будзе цяжка, паведамляе «Голас Амэрыкі».\n«Мы выстаўляем гэтыя абвінавачваньні ня проста так, а з доказамі і (супольна) з партнэрамі», — дадаў ён, адзначыўшы, што многія іншыя ўрады і прыватныя кампаніі прыйшлі да тых жа высноваў.\n«Злучанае Каралеўства, Аўстралія, Канада, Новая Зэляндыя і Японія бачылі наш аналіз і таксама ўскладаюць адказнасьць за WannaCry на КНДР. Камэрцыйныя партнэры таксама прынялі меры. Кампанія Microsoft прыйшла да высновы, што за атакай стаялі кібэрарганізацыі, зьвязаныя з паўночнакарэйскім урадам. Свае аналітычныя дадзеныя таксама далі іншыя прадстаўнікі галіны», — сказаў ён.\nПа словах экспэртаў, вірус WannaCry карыстаўся ўразьлівасьцю ў некаторых вэрсіях апэрацыйнай сыстэмы Windows, у якіх не былі ўсталяваныя абнаўленьні для сыстэмы бясьпекі.\nБосэрт, які займае пасаду дарадцы прэзыдэнта па ўнутранай бясьпецы і барацьбе з тэрарызмам, са шкадаваньнем адзначыў, што для стрымліваньня дзейнасьці КНДР мала што можна зрабіць, улічваючы, што на Пхэньян ужо наклалі суровыя санкцыі ў многіх галінах.\n«Адміністрацыя выкарыстала практычна ўсе магчымыя рычагі для зьмены паводзін КНДР, за выключэньнем таго, каб замарыць іх голадам, — адзначыў ён. — Так што ў нас засталося мала магчымасьцяў аказваць на іх ціск, каб зьмяніць іх паводзіны».\nБосэрт высока ацаніў намаганьні Microsoft, Facebook і «іншых карпаратыўных партнэраў», якія распачалі самастойныя меры, без каардынацыі з боку дзяржавы, каб прадухіліць чарговую спробу кібэратакі з боку КНДР на мінулым тыдні. Яны зачынілі акаўнты хакераў паўночнакарэйскага рэжыму, якія выкарыстоўваліся для зьдзяйсьненьня нападаў, і абнавілі свае сыстэмы бясьпекі.\nДырэктар Цэнтра кібэрбясьпекі і ўнутранай бясьпекі пры ўнівэрсытэце Джорджа Вашынгтона Фрэнк Чылуфа лічыць, што прыватныя кампаніі ў будучыні ўзначаляць намаганьні па барацьбе з замежнымі Кібэратакамі.\nПхэньян даўно падазравалі ў распаўсюдзе кампутарнага вірусу WannaCry, які ў траўні гэтага году закрануў ня менш за 150 краінаў, пазбавіўшы карыстальнікаў доступу да файлаў і іншых важных функцыяў. Вірусная праграма патрабавала выкуп у абмен на разблякаваньне файлаў на заражаных кампутарах. Атака WannaCry была спыненая брытанскім хакерам, які знайшоў у кодзе функцыю, якая дазваляе блякаваць вірус.\nУ апошнія гады Пхэньян неаднаразова абвінавачвалі ў зьдзяйсьненьні кібэратак, у тым ліку знакамітай атакі на кінакампанію Sony Pictures у 2014 годзе. Мяркуецца, што яна была зьдзейсьненая ў адплату за сатырычны фільм «Інтэрвію», дзе апісаны сцэнар замаху на паўночнакарэйскага лідэра Кім Чэн Ына.\nКампутарны вірус WannaCry: пад падазрэньнем — Паўночная Карэя\nСьлёзы ад WannaCry: прывітаньне зь мінулага ад Windows XP


«Хвілінка», якая не спынілася\n28 ліпень 2016, 22:25\nНячаста хочацца пісаць пра кнігі — па-над імі штораз лунае дух фармалізацыі, завяршэньня, урэшце мёртвасьці ідэі. Чытаю новы «Дзеяслоў», а ў нумары — аповесьць «Францішак: словы за вакном», працяг «Хвілінкі» Ігара Бабкова.\nКанечне, «Хвілінка» — таксама праект, акрэсьленая задума, тым ня менш адкрытая ў вульгарна-экаўскім разуменьні аматараў пачытаць літары на пераплёце. Нягледзячы на ўшанаваньне Гедройцем, «Хвілінка» доўжыцца, хоць упершыню яна расьсекла ківачом паветра гадоў мо дваццаць ці дваццаць пяць таму, на старонках дубаўцоўскай «Нашай Нівы» урыўкам з раману пра адну менскую кавярню, адкуль усё «стала быць». З увагі на такую амплітуду становіцца відавочным, што ідэя аўтару надзвычай дарагая, прадумваецца яна дзясяткі гадоў і, прынамсі, быў час адмовіцца ад шматлікіх варыянтаў разьвіцьця падзей, сашкрабаць жанравыя маркёры ці закласьці ў тэкст столькі шкляных пэрлінаў, колькі душа пажадае.\nНя выключана, праўда, і мэтадалёгія, агучаная голасам апавядальніка:\n«Ён ніколі не пісаў па пляне: не было анічога больш чужога і далёкага, чым распрацоўка тэмы, пошук ідэяў і мэтафараў, рытарычных фігураў і лягічных паваротаў.\nУсё пачыналася зь незразумелай трывогі, непакою. Які паўставаў у глыбіні ягонай істоты. І пачынаў шукаць дарогу навонкі.\nПотым прыходзілі словы. Самі, як быццам зьніадкуль. Часам зь няўцямным рытмам. Трэба было ўважліва слухаць, каб зразумець, што і куды непакоіцца. Адпусьціць свой розум, сьцішыцца, даць мейсца.\nІ далей проста сачыць за тым, як яны складаюцца і што гавораць. Спыняцца, заціхаць разам зь імі, на тыдні і месяцы. Пакуль не пачнуць складацца ўзоры».\nДалей там пра тое, што «не прастора, а час ёсьць нашым сапраўдным домам», і, зыходзячы з гэтай лёгікі, лінейнае апавяданьне магло выбудавацца ў шматтамовую сагу, у кшталце Марсэля Пруста. І аўтар адкідае лінейнасьць на карысьць інтуіцыі.\nІ ў кніжным варыянце «Хвілінкі», і ў «дзеяслоўскім» працягу аўтар працуе з досыць аўтаномнымі адзінкамі — фрагмэнтамі (мініятурамі? мэдытацыямі?), але ў новым тэксьце яны становяцца заўважна ляканічнейшымі, і чытач пастаянна ловіць радыёхвалю, якая пастаянна зрываецца праз кепска адладжаную сыстэму пераключэньня. Пакуль уваходзіш у тэкст, мусіш прывыкнуць да яго, як да ракі. І толькі тады пачынае раскручвацца сюжэт.\n«Хвілінка», калі можна так сказаць, больш «працавала» зь Менскам, месцам (і местам), якое паўставала зь нічога — у сваім беларускім калярыце. Магчыма, асуджаным на вечнае паўставаньне. Менскі гарадзкі міт, гарадзкі тэкст пісаўся на вачах Францішка, пры непасрэдным ягоным удзеле, аднак і набыў формы, няўяўныя і непрадказальныя для стваральнікаў. Таму новым месцам, дзе магло нарадзіцца нешта новае, сталася Вільня, скарбніца сымбаляў і руінаў, якая заўсёды на скрыжаваньні і сутыкненьні. Самая прастора змушае яго занурацца ў мінулае, але не для адшуканьня нейкіх слупоў і канстантаў, дзеля якіх варта было перасякаць мяжу. Хутчэй самы гэты суплёт выпадковасьцяў, нечаканых сустрэч, вечаровых вандровак, якія невядома дзе і чым скончацца, важны для пражываньня, бо зь яго і пачынаецца новая гісторыя.\nЯкая, тым ня менш, робіцца працягам.\nГэткім чынам і блукае апавядальнік, тут ён выштукоўвае працяг часу — «сапраўднага дому», напаўняючы аповед цытатамі — часам называючы, часам абмінаючы імёны. Розныя культуры, асобныя тэксты, сюжэты, прывіды, двайнікі. Вобраз зь верша Гёльдэрліна, успамін пра Гласаў Сэлінджара, Гайдэгер з філязофіяй прамаўленьня, магічны тэатар «Стэпавага ваўка» Гесэ, пошукі дона Хуана, тахканьне сэрца Ўладзімера Жылкі, дубаўцоўскія размовы за сьцяной зь сіняга карабля, які ў блакітным моры плыве. Джанатан Суіфт з п’есы Ўільяма Батлера Ейтса, якая чароўным чынам у тым жа нумары «Дзеяслова» ператлумачаная з ангельскай мовы Наталкай Харытанюк. Вітраж складаецца зь дзясяткаў шкельцаў, якія то змушаюць зьвяртаць на сябе ўвагу, кожнае паасобку, то адсылаюць да агульнай карціны, што пакуль яшчэ цалкам не адкрылася.\nІ толькі напрыканцы расчыняюцца чароўныя дзьверы і гавораць, што ўсё напісанае было прадмовай да дзейства. Да другога тому «Хвілінкі».


1 9 метадаў, як перастаць шмат ёсць\n2 Як перастаць ёсць на эмоцыях?\n3 Замкнёнае кола\n4 6 спосабаў, як пазбавіцца ад цягі да салодкага\n5 Як перастаць ёсць на ноч?\nЖаданне схуднець прымушае многіх людзей задумацца над тым, як перастаць ёсць. Лішнія кілаграмы не толькі перашкаджаюць весці нармальны лад жыцця, але і адмоўна адбіваюцца на здароўе.\nМногія жанчыны садзяцца на дыету альбо пачынаюць галадаць. Але такое рашэнне можа прывесці да з'яўлення гастрыту і нават язвы страўніка.\nПершыя крокі па зніжэнні вагі павінны пачынацца з псіхалагічнага настою і рашучасці. Памылкай многіх худнеюць з'яўляецца адклад новага ладу жыцця на панядзелак, на наступны тыдзень і іншыя дні. Перастаць шмат значыць трэба з дадзенай хвіліны.\nТаксама рэкамендуецца падрыхтаваць сабе спіс, што можна ўжываць у ежу, а што нельга. Першапачаткова варта адмовіцца ад салодкага і мучнога.\nУ новы лад жыцця трэба ўключыць фізічныя нагрузкі. Гэта могуць быць трэніроўкі ў спартыўнай зале альбо самастойныя практыкаванні дома.\nЯшчэ адным важным правілам, як перастаць ёсць - піць шмат вадкасці. Калі хочацца есці, дыетолагі рэкамендуюць піць ваду. Аднак не варта звяртацца да падобнай методыцы рэгулярна, так як можа ўзнікнуць язва страўніка.\nУ асноўным рацыён худнеюць павінен быць прадстаўлены ў выглядзе салат. У іх знаходзіцца шмат вітамінаў і клятчаткі, якія паляпшаюць стан страўнікавага і кішачнага гасцінца.\nТаксама неабходна адмовіцца ад смажанай ежы і паменшыць колькасць спажываных прадуктаў. Есці трэба часта, але маленькімі порцыямі.\nНе варта худнеюць чалавеку прытрымлівацца толькі адной дыеты і ўжываць у свой рацыён нейкі пэўны прадукт.\nСкладанасць пахудання заключаецца ў тым, што на першым этапе будзе выпрабоўвацца моцны голад. І не варта, дабіўшыся малога выніку, перастаць выконваць асноўныя правілы пахудання.\n9 метадаў, як перастаць шмат ёсць\nпа статыстыцы, у апошнія гады многія людзі пакутуюць ад атлусцення. Асноўнай прычынай такога захворвання - пераяданне. Акрамя сілы волі, ўмеранага харчавання, таксама ўжываць:\nпадчас вячэры і абеду піць звычайную ваду,\nу меню трэба ўключыць сытны стравы, але яны, у якіх змяшчаецца шмат калорый. Ўжываць варта менш тоўстай і салодкай ежы, уключаючы фастфуд. Замест шчыльных страў варта выбіраць тыя, якія насычаны раслінным валакном і бялком,\nтрэба перастаць ёсць, як толькі з'явіцца пачуццё насычанасці. Цяжар у жываце, прытупленне харчовых рэцэптараў - асноўныя прыкметы сытасці. Не варта ім не надаваць увагі,\nкалі ежа ўжываецца ад нуды, тады трэба чымсьці сябе заняць. Замест пачкі чыпсаў, лепш правесці час з сяброўкай, наведаўшы басейн альбо выставу,\nкалі да халадзільніка вабіць стрэс або перажыванне, тады ежа не вырашыць гэтую праблему. Трэба завесці звычку, якая дапаможа пазбавіцца ад стрэсу, напрыклад, масаж, маскі для асобы, ванны для ног і іншае,\nадным з найбольш эфектыўных метадаў, як перастаць ёсць - ліквідаваць які з'яўляецца ў ежы спакуса. Не трэба трымаць у халадзільніку нешта смачненькае. Нават пах ад усялякіх смачных страў рана альбо позна спакусіць і вымусіць худнеюць іх з'есці,\nкушать трэба часта, але маленькімі порцыямі. Пры гэтым трэба адмовіцца ад перакусаў. Булачка альбо бутэрброд з сырам і кілбасой дазволяць набраць больш калорый, чым талерка салаты або кашы з мясам,\nтрэба памяншаць памеры парцыённых нарэзак. Мозг пры такім кроку будзе думаць, што худнее з'еў звычайную порцыю баршчу, кашы або iншай ежы,\nзавесці дзённік харчавання. Гэта дазволіць ацаніць тыя стравы, якія штодня з'ядае худнее. Па выніках аналізу робіцца выснова і складаецца пры неабходнасці больш рацыянальнае харчаванне.\nЯк перастаць ёсць на эмоцыях?\nПрычынай з'яўлення лішніх кілаграмаў часта з'яўляецца стрэс: у кагосьці памёр блізкі чалавек, хтосьці страціў сям'ю або працу.\nПсіхолагі і дыетолагі не выключаюць магчымасць пераядання - эмацыйны стан чалавека. Па гэтай прычыне не могуць схуднець людзі нават на 3 кг. прыкладна 75% людзей звяртаюцца па дапамогу да дыетолага з-за свайго стрэсу.\nПершапачаткова рэкамендуецца высветліць, як эмоцыі могуць прыгнаць чалавека да халадзільніка.\nЗвычайна гастранамічны гасьціна мае прамое стаўленне да негатыўных эмоцыям. ён пачынаецца, калі чалавек з кімсьці пасварыўся, устрывожаны, злуе альбо стараецца адцягнуцца ад чаго-то. Чалавек у такой сітуацыі разважае наступным чынам: мне дрэнна, таму трэба з'есці нешта смачненькае, каб падняць свой настрой.\nТакая тактыка ў асноўным ставіцца да часовага прыстасаванню. пасля з'едзенага, чалавек разумее, што праблема не знікла, а калорый дадалося.\nПадобная сітуацыя падобная на тую, калі маленькае дзіця плача, таму што ён стаміўся. бацькі, накарміўшы яго думаюць, што ён супакоіцца. Аднак праз некаторы час дзіця пачынае плакаць яшчэ больш.\nАкрамя гэтага, у чалавека пачынае паніка, што ён «заеў» стрэс. Ён пачынае сябе вінаваціць і шкадаваць, што не змог справіцца з дадзенай сітуацыяй.\nВельмі часта жанчыны заядаюць свой сум шакаладам. Лепш у такой сітуацыі аддаць перавагу салаты з гародніны і садавіны. Аднак прадстаўніцы прыгожага полу аддаюць сваю перавагу шакаладу, бульбы і пірожным. Гэтае рашэнне носіць фізіялагічны характар.\nЧалавечы арганізм запраграмаваны на тое, каб есьці вугляводную ежу, якая багатая тлушчамі і цукрам. У вынікі ў галаўным мозгу выпрацоўваюцца дофаміна, стымулюючыя цэнтр задавальнення.\nАкрамя гэтага, чалавек схільны ўжываць тыя стравы, з якімі ў яго звязаны прыемныя ўспаміны. Дыетолагі не рэкамендуюць, дазволяць фізіялогіі і звычкам з дзяцінства ператвараць сябе ў таўстушку.\nЯк перастаць ёсць, ведаюць псіхолагі. Яны рэкамендуюць худнеюць скарыстацца наступнымі парадамі:\nВызначэнне ступені голаду - трэба прывыкнуць адрозніваць сапраўдны голад ад эмацыйнага аналагічнага стану, і калі чалавек вырашыць паесці ад стрэсу небудзь нуды, у яго галаве празвініць трывожны званок. Калі людзі з залішняй вагой ўсведамляюць, што іх імкненьне не звязана з голадам, тады яны лёгка і хутка змогуць пазбавіцца ад лішніх кілаграмаў. Тактыка такога савета заключаецца ў наступным: у працэсе прыёму ежы трэба адзначаць, наколькі галодны чалавек па 7 бальнай шкале, дзе 1 - «я сыты», а 7 - «я гатовы праглынуць, усё што заўгодна". Адказваць на гэта пытанне варта сумленна. Неабходна быць з самім сабой сумленным і вызначыць, гэта сапраўдны голад, апетыт, або хочацца паспрабаваць пэўны страва. Праз некаторы час, даследаванне даказалі, што падобны тэст навучыць худнеюць есці толькі тады, калі на самай справе гэта неабходна.\nЗамена ласункаў - заключаецца такая методыка у тым, што адмова ад высокакаларыйных страў носіць паступовы характар. Замест старых звычак рэкамендуецца скарыстацца новымі і больш здаровымі: salatami, гароднінай, садавінай. Тактыка такой методыкі складаецца ў наступным: замест каларыйнасць бутэрброда будзе з'ядаць кубак ягад са сліўкамі і палітыя зверху шакаладным соусам. Калі прытрымлівацца дадзенай тактыкі, тады худнее неўзабаве адчуе шчасце і задавальненне ад новай ежы. Пры гэтым жаданне пастаянна ёсць, знікне. Пры гэтым трэба старацца, што ўзровень ужывальных рэчываў, якія адказваюць за добры настрой, быў заўсёды высокі. Для гэтага ў рацыён трэба ўключаць бабовыя, цельнозерновые прадукты і садавіна, а таксама здаровыя тлушчы з арэхаў, рыбы і аліўкавага алею. Гэта дазволіць стабілізаваць самаадчуванне і паменшыць апетыт.\nпошук сяброўскай падтрымкі - галоўнай прычынай пераядання з'яўляецца адсутнасць падтрымкі блізкіх людзей. Звычайна сябры занятыя, а ў блізкіх людзей - ёсць свае сем'і і праблемы. У такой сітуацыі людзі пачынаюць шмат ёсць. Тактыка гэтай методыкі складаецца ў наступным: наладжванне партнёрскі адносін, каб ня трэба было есці з мэтай ўзняцця духу. Трэба часцей мець зносіны з сябрамі і сучаснымі месцамі сувязі. На працягу тыдня трэба надаваць асаблівую ўвагу ўсім членам сям'і.\nЧас на роздум - гэта дазволіць чалавеку з'есці любы кавалачак, які захочацца. Пры гэтым ёсць адна ўмова - з'есці не раней, чым праз 10 хвілін. Дадзены час з'яўляецца перыядам чакання, то ёсць буфер паміж чалавекам і ежай. За дадзены перыяд спакуса можа знікнуць і худнеюць не прыйдзецца трымаць сябе ў руках. Дадзеная методыка мае наступную тактыку: худнее чалавек павінен сам сабе ўскладніць жыццё і прымусіць сябе ўтрымацца ад таго, каб з'есці прынадны кавалачак. Для гэтага не рэкамендуецца раскладваць на сваім працоўным стале шакалад альбо цукеркі. Калі ўсё ж такі хочацца часам з'есці хоць бы кавалачак, тады можна трымаць прысмакі дома ў маразільніку. Для іх адтавання спатрэбіцца шмат часу. Замест смажанай і цяжкай ежы лепш трымаць у халадзільніку іншыя прадукты. Падобная стратэгія дапаможа зберагчы худнеюць ад многіх перакусаў.\nПерапраграмаванне - калі чалавек прывык, ёсць, калі ён засмучаны, тады яму спатрэбіцца сябе перабудаваць. У такім выпадку адчуванне камфорту паўстане пры іншых абставінах. Тактыка гэтай методыкі складаецца ў наступным: ня трэба ўжываць гэтую стратэгію да моцнага голаду. Рэкамендуецца загадзя скласці спіс карысных гародніны, якія падымуць худнеюць настрой. Як перастаць ёсць, дапамогуць даведацца і такія рэчы, як шпацыр на свежым паветры, духмяная ванна, ёга, прагляд камедый. Неабходна набыць звычку займацца падобнымі справамі ў той момант, калі больш за ўсё хочацца заесці свой стрэс або праблему.\nВысновы - з'еўшы вялікую талерку тоўсты ежы альбо скрынку печыва, чалавек імкнецца хутчэй забыцца пра гэта. Аднак трэба рабіць высновы, каб такое не адбывалася. Тактыкай дадзенай методыкі з'яўляецца практыка негатыўнага падмацавання. З'еўшы мучное з-за дрэнна які прайшоў працоўнага дня, чалавек павінен засяродзіцца на сваіх эмоцыях і вырашыць сваю праблему па-іншаму: з'есці палову булачкі альбо адмовіцца ад яе. Падобны вопыт псіхолагі рэкамендуюць паўтарыць некалькі разоў.\nАцэнка перспектыў - перш чым адкусіць ад печыва або торта кавалачак, трэба задумацца, ці не будзе чалавек, потым адчуваць згрызоты сумлення. Тактыка гэтага метаду складаецца ў візуальным напамінку аб тым, дзеля чаго чалавек застаецца без салодкага. Для гэтага на халадзільнік можна наклеіць малюнак рэчы, якую чалавек марыць надзець. Трэба вырашыць для сябе, што лепш, купіць булачку або адкласці грошы на куплю ўпадабанага сукенкі.\nАдсутнасць да сябе строгасці - калі чалавек не змог спыніцца на адным кавалачку пірага, з'еўшы пасля гэтага яшчэ адзін кавалачак і прыклаўшыся адразу да трэцяга, пры гэтым, лічачы, што паступіў бязвольна, тады ў яго слабая сіла волі. Падобная тактыка заключаецца ў наступным: думаць варта маштабна, так як, спатыкнуўшыся аднойчы, чалавек не паправіцца на 5 кг адразу. Аднак не трэба дазваляць сабе з-за адной памылкі няправільна харчавацца.\n6 спосабаў, як пазбавіцца ад цягі да салодкага\nМногія любяць салодкае. Аднак часцяком такая любоў пераходзіць у залежнасць. шакалад, торт, марозіва - прыносяць чалавеку задавальненне і асалода. Тлумачыцца гэта тым, што прысмакі займаюць першае месца з усіх недарагіх і найбольш хуткіх метадаў атрымання задавальнення. Расплата за такое задавальненне - лішні вага і парушанае задавальненне.\nПерамагчы падобную залежнасць можна наступным чынам:\nзабароны не з'яўляюцца выхадам - трэба прадумаць дзейсную і эфектыўную методыку, гэта значыць перастаць ёсць салодкае. У той жа час арганізм не павінен сябе адчуваць абдзеленым. Не трэба цалкам адмаўляцца ад прысмакаў, нават пры захаванні строгай дыеты. Каб пазбегнуць зрыву дыеты, трэба дазволіць сабе ёсць па адной цукеркі альбо печываў, уключаючы палову шкляначкі марожанага,\nрэгулярнае харчаванне і невялікімі порцыямі - праз 3,5-4 гадзіну. Такім чынам, збалансуецца ў крыві ўзровень цукру, што дазволіць пазбегнуць адчувальных і рэзкіх ваганняў энергетычнага запасу чалавечага арганізма. Гэта дазволіць худнеюць перастаць шмат ёсць салодкага і выбіраць толькі тыя прадукты, якія ўтрымліваюць у сабе трохі калорый. Напрыклад, можна нарэзаць дзелькамі яблык з арахісавае масла, нятлустым сырам, ёгуртам з трускаўкай. Альтэрнатыўнай ежай каларыйнай ежы лічацца гародніна і садавіна,\nадцягненне - часцяком цяга да салодкага абумоўліваецца псіхалагічнымі фактарамі. Пры выпрабаванні вострага жадання з'есці плітку шакаладу альбо пару кавалачкаў торта з-за эмацыйнага стану, трэба паспрабаваць пераключыцца на іншую тэму. Напрыклад, можна зрабіць гімнастыку альбо прыняць душ. Жаданне з'есці салодкае пройдзе праз 10-20 хвілін. Запісы рэкамендуецца весці ў адмысловым нататніку, дзе запісваюцца і тыя сітуацыі, якія звязаны з цягай да салодкага,\nзамена прысмакаў арэхамі і сухафруктамі - курагой, разынкамі, чарнаслівам, у якіх змяшчаецца шмат вітамінаў і патрэбных для арганізма мікраэлементаў. Паступова арганізм папоўніцца вітамінамі і карыснымі рэчывамі. У вынікі жаданне да салодкага знікне,\nчасцяком непераадольную цягу да салодкага выклікае недахоп у чалавечым арганізме кальцыя. Трэба рабіць міндальнае малако альбо малачко з кунжутное семені. Гэтыя прадукты багатыя кальцыем. Для падрыхтоўкі малачка з кунжутное семені спатрэбіцца на тры шклянкі напою 50 г кунжуту. Насенне рэкамендуецца замачыць на ноч. Пасля чаго яны змешваюцца ў блендере. Па гусце дадаецца мёд. Піць малако варта нашча на працягу двух тыдняў,\nдля працы арганізма з'яўляецца неабходнасць атрымаць энергію за кошт салодкага. Выдатным сродкам энергетычнай падпіткі лічыцца спорт. Займацца фізічнымі практыкаваннямі трэба кожны дзень па 20-30 хвілін. Зняць стрэс таксама можна з дапамогай прагулак і плаванні.\nтрэба ўлічыць, што цяга да салодкага за адзін дзень не знікае. Галоўнае даць арганізму прывыкнуць да новага рэжыму і харчаванню.\nЯк перастаць ёсць на ноч?\nЯшчэ адным важным момантам, як перастаць ёсць, з'яўляецца ўжыванне ежы на ноч. Многія людзі харчуюцца добра на будучы сон. Тлумачыцца гэта адсутнасцю часу на працягу дня добра паесці.\nА бо галоўным правілам худнее з'яўляецца адмова ад ежы ноччу. Гэта не толькі адмоўна адбіваецца на пахуданні, але і спрыяе фармаванню непаўнавартаснага сну.\nЯк перастаць ёсць на ноч, хвалюе многіх людзей. Аднак не ўсім падыходзіць дадзенае правіла. Напрыклад, людзям, пакутуюць хранічнымі захворваннямі, напрыклад, гастрытам і дыябет. Ім лепш аддаць перавагу палегчанаму вячэры.\nдля тых, хто здаровы, у навукоўцаў няма адназначнага адказу на пытанне: можна ёсць пасля шасці або няма. Галоўнае ёсць за 3-4 гадзін да CH. Аднак не варта гэтага рабіць кожны вечар. У адваротным выпадку вага хутка павялічыцца.\nПры наяўнасці дыскамфорту і моцнага голаду, рэкамендуецца зрабіць перакус. У адваротным выпадку чалавек з'есць ў некалькі разоў больш.\nУ некаторых выпадках з пачуццём голаду дапаможа справіць шклянку вады. Але злоўжываць такой парадай не варта, бо да раніцы будуць ацёкі. У такой сітуацыі лепш аддаць перавагу нізкакаларыйным прадуктам. Выдатным рашэннем будзе купля зялёных яблыкаў і ліставых зялёных гародніны, якія зніжаюць апетыт. Такія прадукты дапамогуць таксама справіцца з цяжкім працоўным днём.\nКалі хочацца з'есці нешта не полезное, лепш гэта зрабіць раніцай.\nНя наядацца на ноч дапамогуць некаторыя практычныя парады. Пазнейшыя пераядання з'яўляюцца мадэллю паводзін альбо звычкай, пазбавіцца ад якой можна за 21 дзень. Пэўныя правілы варта выконваць на працягу пэўнага часу. За гэты перыяд можна адвучыцца ёсць на ноч.\nАсноўны методыкай барацьбы з познімі вячэрамі з'яўляецца рэжым. Нельга прапускаць прыёмы ежы на працягу дня. У такой сітуацыі не ўзнікне жадання, ёсць перад сном. Аднак паклапаціцца варта не толькі аб рэжыме харчавання, але і пра сон і няспанні.\nДля «совы» начныя пераядання непазбежныя. Рацыён на працягу ўсяго дня павінен быць каларыйны. У такім выпадку ў чалавека не ўзнікне ноччу вострых пачуццяў голаду.\nдля тых, хто позна прыходзіць з працы, рэкамендуецца еду браць з сабой і вячэраць перад тым, як пайсці дадому. Калі вячэру будзе раннім, тады выбіраць варта нятлусты бялковую ежу. Яна спрыяе падаўжэнню пачуцці насычанасці. У любым выпадку, пасля прыёму ежы варта чысціць зубы.\nДа некаторых хітрыкам, як перастаць ёсць на ноч, псіхолагі таксама адносяць выбар маршруту дарогай дадому. Трэба ехаць такі дарагі, па якой няма крамаў з прысмакамі.\nПадчас ежы не рэкамендуецца таксама праглядаць тэлевізар альбо займацца іншымі рэчамі.\nТлумачыцца гэта тым, што працэс стрававання не будзе парушаны, а чалавек з'есць толькі тое колькасць ежы, якое яму трэба.\nКалі блізкія людзі не прытрымліваюцца падобных саветаў, рэкамендуецца худнеюць пазбавіцца ад лішніх спакус. Для гэтага падчас вячэры рэкамендуецца пагуляць, пачытаць кнігі альбо схадзіць у спартыўную залу.


Адвакаты наведалі затрыманых актывістаў у КДБ\n22 люты 2006, 23:25\nРадыё Свабода Сяброў грамадзянскай ініцыятывы “Партнэрства” Цімафея Дранчука, Міколу Астрэйку, Эніру Браніцкую і Аляксандра Шалайку наведалі адвакаты. Апазыцыянэраў трымаюць ў сьледчым ізалятары КДБ.\n21 лютага апэратыўнікі зрабілі ператрус у іхных кватэрах. Яны забралі кампутары і ўсе носьбіты інфармацыі. Спачатку іх падазравалі ў паклёпе на Аляксандра Лукашэнку, але потым перакваліфікавалі справу паводле іншага артыкулу – кіраваньне арганізацыяй, якая парушае правы і абавязкі грамадзянаў.\nАдвакат Вера Страмкоўская прысутнічала на допытах актывістаў грамадзянскай ініцыятывы “Партнэрства” Эніры Браніцкай, Міколы Астрэйкі і Аляксандра Шалайкі ў КДБ. Адваката Паўла Сапелку пусьцілі толькі а 17-й гадзіне да яго падабароннага Цімафея Дранчука. Усе пытаньні тычыліся дзейнасьці затрыманых у незарэгістраванай арганізацыі.\n(Страмкоўская: ) “Яшчэ не вырашана пытаньне наконт прад’яўленьня абвінавачаньня. Гэта пытаньне будзе вырашана праз два дні. Таксама і пытаньне пра меру стрыманьня. Яны ня маюць ніякіх скаргаў на ўмовы ўтрыманьня. Усё, што можна для іх зрабіць у такіх умовах, для іх зроблена. Трымаюцца бадзёра, у нармальным маральным стане. Сёньня мы падалі скаргі на імя генэральнага пракурора, бо адбылося шмат парушэньняў іх правоў”.\nНагадаем: летась 30 кастрычніка спэцназаўцы затрымалі некалькі дзясяткаў удзельнікаў устаноўчай канфэрэнцыі арганізацыі “Партнэрства” ў кінатэатры “Цэнтральны”. На лідэраў арганізацыі склалі пратаколы за парушэньні ў часе правядзеньня масавых мерапрыемстваў. Потым суд пакараў іх арыштамі на 15 сутак.\nМікола Астрэйка заяўляў, што ня будзе рабіць маніторынг у сёлетніх прэзыдэнцкіх выбарах, паколькі ня мае дастаткова часу, каб сфармаваць неабходныя структуры.\nПератрусы і затрыманьні сталі для іх і іхных сваякоў поўнай нечаканасьцю. У Міколы Астрэйкі і Цімафея Дранчука цяжарныя жонкі. У Аляксандра Шалайкі 10-месячнае дзіця.