У нашых руках планета Зямля — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\nВялікай Перамозе прысвячаецца Нумары\n28.04.2015 28.04.2015 Admin950Комментарии on У нашых руках планета Зямля\nУ нашым раёне прайшла маштабная эколага-патрыятычная акцыя з удзелам розных структур, ведамстваў, арганізацый. Акцыя адбылася ў Міжнародны дзень зямлі 22 красавіка і мела назву «Спяшаемся выратаваць планету». Марафон набыў намнога больш шырокі накірунак, чым толькі экалагічны. Напярэдадні 9 Мая марафон лагічна стаў эколага-патрыятычным. Гэтыя два паняцці немагчыма раздзяліць. Экалагічнае выхаванне з’яўляецца часткай патрыятычнага выхавання. Клопат аб сваёй роднай зямлі па вялікім рахунку з’яўляецца клопатам аб сваёй Айчыне.\nЗначнасць акцыі надало высокае прадстаўніцтва. У эколага-патрыятычным марафоне прынялі ўдзел дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Мікалай Іванчанка, намеснік начальніка ўпраўлення ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Мінскага абласнога выканаўчага камітэта Алег Маслаў, старшыня раённага выканаўчага камітэта Юрый Горлаў, першы сакратар абласной арганізацыі Кампартыі Беларусі Марыя Худая. У акцыі бралі ўдзел кіраўнікі грамадскіх арганізацый, ветэраны Вялікай Айчыннай вайны, вучні агульнаадукацыйных школ, грамадскасць.\nПад гукі зводнага духавога аркестра раённага Цэнтра культуры эколага-патрыятычны марафон пачаўся на Плошчы Бессмяротнасці. Урачыстым словам мерапрыемства адкрыў старшыня райвыканкама Юрый Горлаў. У сваім выступленні ён адзначыў важнасць гэтага мерапрыемства, якое мае задачу аб’яднання пакаленняў у любові да свайго роднага краю, да сваёй Айчыны, адказнасці кожнага грамадзяніна нашай краіны за спакой, мір, дабрабыт у нашай Беларусі.\n– Мы любуемся прыгажосцю нашай прыроды ў гэтыя веснавыя дні абуджэння зямлі, прыгажосцю нашага краю, – звярнуўся да ўдзельнікаў урачыстасці Юрый Мікалаевіч. – У гэтыя дні напярэдадні 70-годдзя юбілею Вялікай Перамогі хочацца выказаць словы бязмежнай удзячнасці ветэранам Вялікай Айчыннай вайны, якія падарылі нам мір, якія здабылі Вялікую Перамогу цаною сваіх жыццяў. У нашым раёне ў гады Вялікай Айчыннай вайны загінулі пяць тысяч жыхароў Стаўбцоўшчыны. З кожным годам застаецца менш і менш удзельнікаў вайны. На даны момант у нашым раёне пражывае 61 ветэран вайны, да іх мы абавязаны адносіцца з вялікім клопатам і пашанай. Сімвалічна і значыма, што гэты год 70-годдзя Вялікай Перамогі аб’яўлены Годам моладзі. Менавіта моладзь павінна прыняць эстафету ад старэйшага пакалення, пранікнуцца вялікай адказнасцю захаваць тое, што дасталося нам ад старэйшых пакаленняў – мір, спакой, рабіць усё для таго, каб наш край, наша Мінская вобласць, наша краіна станавіліся прыгажэйшымі. Нам ёсць што захоўваць і прымнажаць. Сталіца Беларусі выклікае захапленне чысцінёю, шырынёю праспектаў і вуліц, Мінск называюць горадам сонца. А Стоўбцы па праву лічыцца горадам Міру. І мы ўсе разам павінны рабіць яго яшчэ больш чыстым, гасцінным і прыгожым.\nУрачыстым шэсцем па гораду з аркестрам удзельнікі марафону накіраваліся да мемарыялу воінам-інтэрнацыяналістам. Гэта яшчэ адно святое месца ў нашым горадзе, дзе асабліва ўспрымаюцца словы аб абавязку захоўваць памяць аб загінуўшых, аб адказнасці кожнага берагчы мір. Старшыня раённай грамадскай арганізацыі «Беларускі саюз ветэранаў вайны ў Афганістане» Рыгор Мамайка паабяцаў ветэранам Вялікай Айчыннай вайны, што воіны-афганцы гатовы пераняць эстафету ў старэйшага пакалення, прымножыць добрыя традыцыі і прыкласці ўсе свае сілы для патрыятычнага выхавання маладога пакалення, паказваць прыклад сваёй любові да Радзімы і адказнасці абараняць мір і спакой на роднай зямлі.\nАб значнасці экалагічна-патрыятычнага марафона гаварыў у сваім слове намеснік начальніка ўпраўлення ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Мінаблвыканкама Алег Маслаў. У сугучнасці іншых выступленняў на гэтым форуме прамоўца падкрэсліў важнасць патрыятычнага выхавання, важнасць такіх сумесных акцый для таго, каб моладзь пранікнулася гатоўнасцю рабіць сваю Стаўбцоўшчыну, Мінскую вобласць і Рэспубліку Беларусь больш чыстай і прыгожай.\nНаступным пунктам прыпынку марафону была плошча Леніна. Мітынг ля помніка Леніну адкрыў намеснік старшыні райвыканкама Сяргей Шэсцель. Сакратар Стаўбцоўскай раённай арганізацыі КПБ Ніна Дубовік падкрэсліла, што акцыя праходзіць у дзень 145-годдзя з дня нараджэння Леніна, асоба якога па-ранейшаму ўшаноўваецца камуністычнай партыяй. Ніна Дубовік выказала ўдзячнасць кіраўніцтву аб’яднання камунальных службаў за тое, што да гэтай даты помнік быў абноўлены, пафарбаваны. На мітынгу ля помніка Леніну адбыўся ўрачысты прыём у піянеры, члены БРСМ і члены КПБ.\nНаступным мерапрыемствам эколага-патрыятычнага марафону была пасадка дубовай алеі ўздоўж дарогі на Сіняву. Аб тым, што алея пасаджана ў гонар 70-годдзя Вялікай Перамогі, абвяшчае нашчадкам устаноўленая мемарыяльная дошка.\nПрацяг мерапрыемства адбыўся ў раённым Цэнтры культуры. Урачыстая праграма дала магчымасць прадставіць творчасць мастацкіх калектываў, салістаў, якія выступілі перад аўдыторыяй з тэматычнай праграмай. Дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Мікалай Іванчанка ў сваім слове з трыбуны адзначыў важнасць такіх мерапрыемстваў, якія аб’ядноўваюць пакаленні, дапамагаюць пранікнуцца агульным клопатам за лёс сваёй Айчыны, дзе правільна расстаўляюцца акцэнты ў экалагічным і патрыятычным выхаванні маладога пакалення. Прысутным цікава было паслухаць, што прадпрымаецца ў законатворчым плане ў аздараўленні экалогіі. Як адзначыў Мікалай Міхайлавіч, і кіраўніцтва краіны, і ўрад, адпаведныя міністэрствы, парламент працуюць цяпер над двумя важнымі задачамі – вырашэннем праблемы ўрадлівасці зямлі і праблемы барацьбы з адходамі. Стаіць задача пераходзіць на такія сучасныя зберагальныя тэхналогіі ў земляробстве, якія б дазвалялі павышаць ураджайнасць і максімальна захаваць зямлю як наша галоўнае багацце. У парламенце плануецца абмеркаванне праекта закона аб экалагічным земляробстве. У адносінах барацьбы з адходамі ставіцца задача не захламляць нашу зямлю звалкамі, а граматна і максімальна выкарыстоўваць сучасныя тэхналогіі перапрацоўкі адходаў. Мікалай Іванчанка звярнуўся да прадстаўнікоў маладога пакалення з заклікам, каб кожны знайшоў сваё месца ў справе падтрымання парадку на нашай зямлі, азелянення населеных пунктаў, каб пасаджаная ў гэты дзень алея памяці не стала разавай акцыяй, каб быў працяг новым звяршэнням.\nПершы сакратар абласной арганізацыі Камуністычнай партыі Беларусі Марыя Худая выказала задаволенасць, удзячнасць аблвыканкаму за падтрымку ідэі аб правядзенні ў Мінскай вобласці эколага-патрыятычнага марафону, кіраўніцтву Стаўбцоўскага райвыканкама – за выдатна падрыхтаваную эколага-патрыятычную акцыю, якая стане важным крокам у выхаванні маладога пакалення, якое павінна ведаць аб гісторыі сваёй краіны, аб тым, якой цаною заваявана перамога, і пранікнуцца абавязкам узяць у свае рукі такую жамчужыну, такі скарб як мір, спакой і дабрабыт на роднай зямлі.\nВа ўнісон агульнаму патрыятычнаму настрою старшыня абласнога камітэта прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Аляксей Кавальчук выказаў словы вялікай удзячнасці педагогам устаноў адукацыі раёна за экалагічную адукацыю, за выхаванне вучняў, прывіццё ім любові да роднай зямлі. Аляксей Аляксандравіч выказаў захапленне выставай работ выхаванцаў Цэнтра творчасці дзяцей і моладзі, выстаўленую ў фае Цэнтра культуры, у якіх яны выказалі свае пачуцці, сваё бачанне прыгажосці багатай прыроды роднага краю. Падзякі абласнога камітэта прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя былі ўручаны дырэктарам СШ № 2 г. Стоўбцы, Заямнаўскай, Старасвержанскай, Дзераўнянскай сярэдніх школ Аксане Лось, Марыне Ждановіч, Ніне Аляшкевіч, Марыі Шумчык. Начальнік раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Аляксандр Сарока выказаў удзячнасць арганізацыям і прадпрыемствам, індывідуальным прадпрымальнікам, усім жыхарам раёна ў стварэнні памятнай зялёнай алеі да 70-Вялікай Перамогі.\nСімвалічным і прыгожым заключным акордам маштабнага эколага-патрыятычнага марафона стала ўручэнне Нінай Дубовік Юрыю Горлаву хрустальнай кампазіцыі – зямнога шару на далоні. Нашым розумам, нашымі рукамі, нашым сэрцам – паспяшаемся выратаваць планету\nTagged Нумар № 31 (9980)\nШто прыводзіць да карупцыйных злачынстваў


Тэма, якая “чырвонаю ніткаю” праходзіць скрозь купалаўскіх “Тутэйшых”, – спрэчка ўсходняга і заходняга навукоўцаў наконт таго, каму ж належыць беларуская зямля.\nКупалаўскі сарказм быў гістарычна цалкам абгрунтаваны – Беларусь нарэшце стала незалежнаю дзяржаваю, але два цэнтры палітычнага, культурнага ды іншага прыцягненьня дагэтуль моцна ўплываюць на беларускае жыцьцё. Праўда, зьмест гэтых уплываў крыху зьмяніўся: Польшча для Беларусі – брама ў заходні сьвет і, ў пэўнай ступені, – ці не адзіная частка гэтага Захаду, якую можна “памацаць”, пабачыць на свае вочы. Амэрыка ці Англія для звычайнага беларуса – іншыя плянэты, карцінка на экране тэлевізара, а Польшча – побач. Таму адносіны да Польшчы ў большай ступені заснаваныя на вопыце практычнага спазнаньня, і больш складаныя, яны вызначаюцца і гісторыяй няпростых узаемаадносінаў двух народаў і наяўнасьцю вялікай польскай абшчыны ў Беларусі.\nАляксандар Лукашэнка неаднаразова заяўляў, што ў сувязі з пашырэньнем НАТА над Беларусьсю навісла небясьпека, бо зараз краіна ужо непасрэдна мяжуе са “злавесным” альянсам. Тады, відаць, жыхары рэгіёну, які знаходзіцца на самай гэтай мяжы, павінныя асабліва востра адчуваць гэтую пагрозу. На самой справе атрымліваецца дакладна наадварот. Пра вынікі сацыялягічнага дасьледаваньня, што было праведзенае на Берасьцейшчыне, распавядае дырэктар Берасьцейскага навукова-адукацыйнага цэнтру “Логас” Анатоль Лысюк.\n(Лысюк: ) “У Берасьцейскім рэгіёне існуе даволі высокі ўзровень пазытыўных адносінаў да Польшчы як дзяржавы. Калі мы праводзілі нашае дасьледаваньне, высьветлілася, што большасьць жыхароў нашага рэгіёну вельмі высока ацэньвае вопыт польскіх рэформаў. Але калі мы возьмем больш вузкі аспэкт: як жыхары нашага рэгіену ставяцца да пагрозы з боку НАТА (а Польшча ужо сябра НАТА) , дык высьвятляецца, што гэтую пагрозу адчуваюць толькі 20% жыхароў нашага рэгіёну. Жыхары Берасьцейшыны адмоўна ставяцца да разьмяшчэньня войскаў НАТА каля нашых межаў. 47% берасьцейцаў ставяцца да гэтай пэрспэктывы нэгатыўна. Але я б зазначыў, што яшчэ больш нэгатыўна яны ставяцца да пэрспэктывы разьмяшчэньня на тэрыторыі Беларусі войскаў саюзнае дзяржавы – дзяржавы расейскае. Большасьць апытаных, 65% , паставіліся да падобнай пэрспэктывы адмоўна, а станоўча – толькі 10%. Прапагандысцкія размовы пра тое, што жыхары нашага рэгіёну адчуваюць вялікі страх перад Захадам, НАТА – гэта ня так”.\nНяма такіх палітыкаў і на Берасьцейшчыне, але ў грамадзскай сьвядомасьці менавіта берасьцейцаў, як высьвятляецца, Польшча і Расея – “магніты” з прыблізна роўнай моцаю прыцягненьня.\n(Лысюк: ) “Слабасьць беларускай дзяржаўнасьці і нацыянальнай ідэнтычнасьці спрыяюць, на жаль, узьнікненьню шмат у якіх жыхароў нашага рэгіёну “інтэграцыйнага сьвербу”, жаданьня абявязкова ўступіць у інтэграцыю з якой-небудзь дзяржавай. Таму невыпадкова, што пры адказах на пытаньне “Як Вы ставіцеся да стварэньня саюзнай дзяржавы з Польшчай”, 30% да гэтай пэрспэктывы паставіліся станоўча. Але такія ж лічбы мы атрымалі пры адказах на пытаньне пра стварэньне саюзнай дзяржавы з Расеяй. У цэлым лічбы супадаюць: 35% падтрымліваюць стварэньне саюзнае дзяржавы з Расеяй, а 43% ставяцца адмоўна. Гэтыя лічбы канстатуюць вялікую слабасьць ідэі беларускае дзяржаўнасьці, але з другога боку – гэта цалкам зьнішчае міт пра аднадушную падтрымку беларусамі працэсу стварэньня саюзнай дзяржавы Беларусі і Расеі.\nКалі мы гаворым пра інтэграцыю і пра небясьпекі, дык галоўнае, што хвалюе жыхараў нашага рэгіёну, галоўная небясьпека – гэта закрыцьцё мяжы з Польшчай. І зразумела чаму: гэтая мяжа і Польшча кормяць вельмі шмат жыхароў нашага рэгіёну. 40% жыхараў нашага рэгіену станоўча ставяцца да ўвядзеньня візавага рэжыму з Расеяй пры ўмове, каб гэты рэжым ня ўводзіўся на мяжы з Польшчай”.\nГаварыў кіраўнік берасьцейскага навукова-адукацыйнага цэнтру “Логас” Анатоль Лысюк.\nВарта заўважыць, што сымпатыі берасьцейцаў да Польшчы, ажно да гатоўнасьці аб’яднацца зь ёю, тлумачацца ня толькі эканамічнымі чыньнікамі, роляй Польшчы як крыніцы даходу. Паводле апытаньня, што праводзіў цэнтар Анатоля Лысюка, больш за палову берасьцейцаў добра разумеюць польскую мову, яшчэ траціна – разумее часткова, палова рэспандэнтаў рэгулярна слухае польскае радыё і глядзіць польскую тэлевізію.\n“Інтэграцыйны сьверб”, пра які казаў мой суразмоўца, на Берасьцейшчыне сапраўды прымае вельмі экзатычныя формы: прыкладна траціна апытаных хоча далучэньня Беларусі да Польшчы, траціна – да Расеі. Прычым, што асабліва цікава, колькасьці праціўнікаў аб’яднаньня па кожнай краіне перавышаюць колькасьці прыхільнікаў аб’яднаньня. Парадаксальным чынам гэтыя рознанакіраваныя інтэграцыйныя памкненьні выконваюць ролю замяняльніка нацыянальнай сьвядомасьці. Рэалізацыя памкненьня кожнай з дзьвюх “інтэграцыйных трацінаў” прывядзе да яе жорсткай канфрантацыі з астатнімі, так што працяг існаваньня Беларусі як незалежнай дзяржавы есьць адзіны сродак захаваць грамадзянскі спакой.\nВа ўсходніх абласьцях краіны сымпатыі да Польшчы берасьцейскага ўзроўню не дасягаюць: культурныя асаблівасьці крыху іншыя, непасрэдных стасункаў з заходнім суседам на ўсходзе значна менш, а з усходнім, з Расеяй – значна больш. Тым ня менш высокая ацэнка польскіх дасягненьняў прысутнічае і тут. Пра тое, што прываблівае ў Польшчы гамельчукоў, гаворыць дырэктар гомельскага цэнтру разьвіцьця сацыяльных рэсурсаў “Аракул” Анатоль Касьяненка.\n(Касьяненка: ) “Гэта добры стан жыцьця нашых суседзяў і здольнасьць польскага грамадзства да гэтага. На думку маіх землякоў, для гэтага існуюць добрыя падставы. У Польшчы дзейнічаюць эканамічныя законы, што дазваляе ўпэўнена рухацца наперад да эканамічнай незалежнасьці сваёй краіны. З гэтым згодныя каля 70% нашых рэспандэнтаў”.\nІснуе цікавы фэномен: адносіны да Польшчы як да дзяржавы ня тоесныя адносінам да палякаў, як прадстаўнікоў пэўнае нацыі. Менскі Цэнтар “Сацыяльныя і экалягічныя дасьледаваньні” пэўны час таму правёў апытаньне на Бересьцейшчыне і Гарадзеншчыне, падчас якога вывучаліся як міжэтнічныя адносіны, гэтак і стаўленьне жыхароў гэтых рэгіёнаў да суседняй Польшчы. Пра вынікі дасьледаваньня распавядае прэзыдэнт Цэнтру Алена Баркоўская.\n(Баркоўская: ) “Большасьць людзей ставяцца да прадстаўнікоў іншых нацыянальнасьцяў прыхільна, станоўча. Да беларусаў добра ставяцца больш за 90% апытаных, да палякаў – больш за 80%. Іншымі словамі, мы бачым, што нейкіх міжнацыянальных канфліктаў чакаць ня варта. Цікава, як прадстаўнікі розных нацыянальнасьцяў ацэньваюць самі сябе. Беларусы, як кажа наша апытаньне, у большай ступені лічаць сябе працавітымі і талерантнымі да недахопаў і звычаяў іншых нацый. Палякі ў большай ступені, чым іншыя нацыянальнасьці, прыпісваюць сабе клопат пра сям’ю і шанаваньне нацыянальных традыцыяў.\nАле чым лепш жывуць нашыя суседзі-палякі, тым больш насьцярожаных адносінаў можна чакаць да палякаў, што жывуць у Беларусі. Калі мы будзем, як зараз і ёсьць, знаходзіцца ў становішчы эканамічнага каляпсу, мы можам убачыць глебу для таго, каб адносіны паміж беларусамі і палякамі маглі стаць горшымі”.\n(Лысюк: ) “Што тычыцца вобразу паляка – да яго ў Беларусі адносіны больш складаныя. Высьветлілася ў нашым апытаньні, што дамінуе стэрэатып паляка, як камэрсанта, як бізнэсмэна – гэта 47% апытаных. У сучаснай беларускай культуры вобраз камэрсанта, бізнэсмэна ўспрымаецца нэгатыўна. Крыху менш за палову нашых рэспандэнтаў да палякаў як да асобаў, да прадстаўнікоў пэўнае нацыі ставяцца пазытыўна, і асабліва гэта тычыцца малодшага пакаленьня. У цэлым можна зазначыць, што ў асноўнай масы нашых рэспандэнтаў адносіны да Польшчы, да польскасьці мяняюцца, і гэтыя зьмены носяць цалкам пазытыўны характар”.\nАднак, як адзначае Анатоль Лысюк, гэтае становішча пакрысе мяняецца: у моладзі ужо менш савецкіх забабонаў. Але нават і грамадзства ў цэлым ужо зараз ня хоча зачыненьня заходняй брамы краіны. Гэта значыць, што беларускі шлях – гэта не шаша “Берасьце – Масква”.


Электрычны аўтамабіль рол Гуляць Nighthawk 12V картынгу белых 80x64cm дзяцей - ➽ электрадугавых мабільны - электрычныя ровары і скутэра Citycocos і аксэсуары ♥\nдома » дзіцячыя аўтамабілі » Электрычныя аўтамабілі Дзеці » Электрычны аўтамабіль рол Play Nighthawk 12V картынг белы 80x64cm дзіця аўтамабіль\nArt.Nr .: NLPE-451\nРол электрычнага аўтамабіля Гуляць Nighthawk 12V картынг белага 80x64cm дзіця транспартны сродак з электрычным прывадам прызначана для дзяцей ад 3-6 гадоў.\nЛіцэнзія аўтамабіля Рол электрычны Play Nighthawk 12V картынг белых 80x64cm дзіцячы аўтамабіль не мае пульт дыстанцыйнага кіравання, аўтамабіль Elekto даць свайму дзіцяці рэальны вопыт кіравання. Ліцэнзія мадэль электрычнага аўтамабіль рол Play Nighthawk 12V картынг мае кантролер альбо з дапамогай педалі акселератара. Дастаўка вкл. Зарадная прылада.\nКалі ласка, звярніце ўвагу, што гэта электрычны аўтамабіль рол Play Nighthawk 12V картынг рэкамендуецца для дзяцей ва ўзросце ад некалькіх месяцаў 36 і 72. Не выкарыстоўвайце дзіця без нагляду аўтамабіля і асабліва няма на дарозе!\nЗ рычагом пераключэння перадач, ваш дзіця можа лёгка перамяшчацца наперад і назад. Транспартны сродак абсталяванае пачаткам і шумам рухавіка. Аўтамабіль па-ранейшаму - дзе паказана - з прыборнай панэлі, люстэркі, працоўныя святлодыёдныя фары, яснае ветравое шкло, можа змясціць кіроўцы. Гэта электрацягай рол электрычнага аўтамабіля Гуляць Nighthawk 12V картынгу белага 80x64cm дзеці дзіцячай аўтамабіль аўтамабіль гарантуе, што дзеці маюць шмат задавальнення ў маладым узросце.\nКолер: белы, чырвоны, чорны, чырвоны\nПол: Малодшы - 6-8 гадоў\nПамеры: 80 64 х х 21 см (даўжыня х шырыня х вышыня)\nМаксімальная хуткасць: 9,6 км / г\nБатарэі прыкладаюцца: хай (12V 7AH акумулятар і зарадная прылада)\nПадчас гульні: 2 гадзін\nУзрост: ад 6 гадоў


Замагільскі сельсавет — Вікіпедыя\nЗамагі́льскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чырвонаслабодскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Замагілле.\nУтвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Чырвонаслабодскага раёна Слуцкай акругі, з 1927 года — Бабруйскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чырвонаслабодскім раёне БССР. З 21 чэрвеня 1935 года ў Чырвонаслабодскім раёне Слуцкай акругі. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Чырвонаслабодскім раёне Мінскай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Мінскай вобласці.\nСкасаваны 16 ліпеня 1954 года, тэрыторыя далучана да Акцябрскага сельсавета.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Замагільскі_сельсавет&oldid=3254162"


Пракуратура пакуль не рэагуе на заклік Казуліна пра "расстрэльную каманду"\n23 люты 2006, 18:57\nРадыё Свабода У Пракуратуры Беларусі стрымана ставяцца да патрабаваньня Аляксандра Казуліна распачаць крымінальную справу паводле зьвестак, якія выклаў у сваёй кнізе “Рэсстрэльная каманда” былы міліцыянт Алег Алкаеў. Між тым, зьбеглы ў Нямеччыну міліцыянт гатовы адказаць на пытаньні сьледчых, калі дойдзе да крымінальнай справы супраць яго за дыскрэдытацыю Беларусі.\n22 лютага кандыдат на прэзыдэнта Аляксандар Казулін падчас выступу на тэлебачаньні паказаў гледачам кнігу “Расстрэльная каманда” пра таямніцы зьнікненьня ў Беларусі апазыцыянэраў. Палітык запатрабаваў завесьці крымінальную справу альбо супраць Аляксандра Лукашэнкі, якога аўтар кнігі абвінавачвае ў датычнасьці да зьнікненьняў, альбо супраць Алега Алкаева, калі той хлусіць. Як у пракуратуры Беларусі паставіліся да гэтага патрабаваньня кандыдата на прэзыдэнта Аляксандра Казуліна?\n(Лявай: ) “Пакуль ніякай такой інфармацыі няма. На жаль. Калі што будзе, то нам дадуць, але пакуль няма”, — адказаў супрацоўнік прэсавай службы пракуратуры Беларусі Ягор Лявай.\nЁн нагадаў, што ў пракуратуры дагэтуль не закрыты справы аб зьнікненьні апазыцыйных палітыкаў Захаранкі, Ганчара і Красоўскага, пра якія пісаў у сваёй кнізе Алег Алкаеў. Пры гэтым супрацоўнік пракуратуры ня змог удакладніць, на якой стадыі знаходзіцца расьсьледаваньне.\nА як Алег Алкаеў паставіўся да верагоднасьці таго, што на яго завядуць крымінальную справу за дыскрэдытацыю Беларусі? Былы начальнік менскага сьледчага ізалятару кажа, што пракуратура абавязана распачаць такую справу, паколькі матэрыялы ягонай кнігі сапраўды ўтрымліваюць зьвесткі, якія падпадаюць пад новы закон аб дыскрэдытацыі Беларусі. Алег Алкаеў згодны адказаць на любыя пытаньні сьледчых і сам будзе дамагацца сустрэчаў з тымі, пра каго пісаў у сваёй “Расстрэльнай камадзе”.\n(Алкаеў: ) “Ім жа давядзецца насупраць мяне сядаць на вочнай стаўцы. І гэта будзе не на іх карысьць. Хай сядуць насупраць міністар Уладзімер Навумаў, былы міністар Юры Сівакоў, хай патлумачаць пэўныя рэчы. Хаця б навошта арыштоўвалі Зьмітра Паўлічэнку і навошта бралі расстрэльны пісталет? Для пачатку гэтых двух пытаньняў хопіць”.\nПаводле вэрсіі Алега Алкаева, камандзір спэцназу Зьміцер Паўлічэнка быў арыштаваны як падазраваны ў забойстве Юр’я Захаранкі, Віктара Ганчара і Анатоля Красоўскага. Арыштаваць яго загадаў тагачасны старшыня КДБ Уладзімер Мацкевіч, а пракуратура арышт дазволіла. Між тым, нібыта пасьля ўмяшаньня Аляксандра Лукашэнкі Паўлічэнка быў вызвалены, а потым з матэрыялаў справы зьніклі дакумэнты, якія сьведчылі пра яго датычнасьць да зьнікненьняў апазыцыянэраў. Алег Алкаеў перакананы, што копіі гэтых дакумэнтаў яшчэ зьявяцца на будучым судзе над выкрадальнікамі Захаранкі, Ганчара, Красоўскага і Завадзкага. Дапамогу сьледзтву Алкаеў абяцае.\n(Алкаеў: ) “Хай прыяжджае сьледчы сюды, запісвае на відэа, праводзіць вочныя стаўкі. Закон гэта дазваляе, я ж грамадзянін Беларусі і ад гэтага не адмаўляюся”.\nНагадаем, крымінальныя справы паводле зьнікненьняў лідэраў апазыцыі Захаранкі, Ганчара, Красоўскага і журналіста Завадзкага вядуцца ўжо болей за пяць гадоў, але выніку няма. Між тым, шмат хто ў Беларусі і сьвеце лічаць, што да выкраданьня гэтых асобаў мае непасрэднае дачыненьне беларуская ўлада.


Выканальнік абавязкаў прэм'ер-міністра Беларусі Ўладзімер Ярмошын першы працоўны дзень на новай пасадзе 21 лютага пачаў у адміністрацыі прэзыдэнта, дзе Аляксандар Лукашэнка прадставіў яго сябрам ураду й выканаўчай "вэртыкалі". А экс-прэм'ер Сяргей Лінг за добрую службу сёньня атрымаў ордэн "Пашаны".\nУ сувязі з прадстаўленьнем выканальніка абавязкаў прэм'ер-міністра Ўладзімера Ярмошына ў адміністрацыі Лукашэнкі была адмененая адмысловая нарада, на якой зьбіраліся абмяркоўваць, як дабіцца міжнароднага прызнаньня парлямэнцкіх выбараў паводле новага Выбарчага кодэксу.\nПеранесеная і справаздача ўраду пра эканамічныя вынікі, што была заплянаваная на 25 лютага. Замест справаздачы Сяргея Лінга, у якой ён меўся апраўдвацца, чаму ў краіне цяжкі эканамічны стан, вялікая інфляцыя і правал у сельскай гаспадарцы, пасяджэньне ў адміністрацыі вылілася ў плынь удзячных выказваньняў на адрэсу былога прэм'ера, які, паводле словаў кіраўніка "Палаты прадстаўнікоў" Анатоля Малафеева, "не паступіўся прынцыпамі". Нямала прыемных словаў Лінгу выказаў і Лукашэнка.\nНовы кіраўнік ураду пакуль не рабіў грунтоўных выказваньняў адносна праграмы сваёй дзейнасьці ці сваіх эканамічных поглядаў. Адзінае, што ён сёньня пацьвердзіў – гэта ляяльнасьць кіраўніку дзяржавы. Ён таксама зазначыў, што зьяўляецца прыхільнікам паступальнага й эвалюцыйнага руху, паабяцаў, што рэвалюцыйных зьменаў ва ўрадзе ня будзе, і паведаміў, што, на ягоны погляд, "пры ўсіх вонкавых і нутраных цяжкасьцях Рэспубліка знаходзіцца на хаду".\nЯрмошын, як і Лінг, добра разумее, што эканамічная палітыка вызначаецца ня ў Доме ўраду, а ў "Чырвоным Доме" на вуліцы Маркса. Лукашэнка ж ахарактарызаваў Ярмошына як чалавека больш жортскага, валявога й патрабавальнага. Зрэшты, пра свае падыходы ЎладзімерЯрмошын павінен будзе больш грунтоўна выказацца 14 сакавіка, калі ягоную кандыдатуру на па-зачарговай сэсіі будзе зацьвярджаць "Палата прадстаўнікоў".\nБылы прэм'ер Сяргей Лінг, які быў узнагароджаны ордэнам "Пашаны" й пайшоў у адпачынак, яшчэ можа быць выкарыстаны ў якасьці кіраўніка аднаго зь беларускіх прадстаўніцтваў за мяжою – магчыма, нават у Арганізацыі Аб'яднаных Нацыяў. Пра гэта сказаў у мінулую нядзелю на "Менскай лыжні" Аляксандар Лукашэнка. Праўда, падобныя абяцаньні Лукашэнкі ў свой час даваў і былому міністру замежных справаў Івану Антановічу. Аднак замест ганаровых дзяржаўных пасадаў Антановіч мусіў задаволіцца выкладчыцкай дзейнасьцю ў вадной зь менскіх ВНУ.\nУ мінулую нядзелю Ўладзімера Ярмошына можна было бачыць на "Менскай лыжні", ён быў надзвычай заклапочаны й на лыжы чамусьці ня стаў. Зараз ён пераймае ўрадавыя справы ад Сяргея Лінга й знаёміцца з апаратам Савету Міністраў.


Удзельнікі руху сем’яў Equipes Notre-Dame падзяліліся аплаткай у Мінску - chyrvony.by\n40-гадзіннае набажэнства (адарацыя) у Чырвоным касцёле\n21 Студзень 2020 Катэгорыя: Навіны\nСустрэча распачалася святой Імшой, цэлебрацыю якой узначаліў ксёндз Ян Саламон, галоўны духоўны дарадца Паўднёвага сектара сямейнага руху Equipes Notre-Dame у Беларусі, пробашч парафii Адведзiнау Найсвяцейшай Панны Марыi з Ганцавiчаў. У гаміліі святар адзначыу, што Бог пажадаў нарадзiцца у сям’i, падараваў нам сваю любоў, таму мы збiраемся разам, каб дзялiцца гэтай радасцю Божага Нараджэння.\n«Для кожнага з нас Бог мае свой Божы план, i мы маем выбар: або iсцi шляхам святасцi, робячы яго кожны дзень сваiм жыццём і прыкладаючы да гэтага намаганні, або жыць iншымi каштоўнасцямi ў свеце, дзе так шмат розных спакусаў», – падкрэсліў духоўны дарадца.\nНеафіцыйная частка сустрэчы распачалася дзяленнем аплаткай паміж сем’ямі і духоўнымі дарадцамі. У руху прыжылася і актыўна падтрымліваецца традыцыя малітвы сем’яў адна за адну на працягу года. Падчас віншаванняў кожнае сужэнства актыўна шукала тых, за каго ім выпаў лёс маліцца на працягу бліжэйшага года.\nПрацягнула сустрэчу цікавая забаўляльная праграма. Яе «цвіком» стаў хрысціянскі iнтэлектуальны батл, якi правялі для ўдзельнiкаў мерапрыемства супрацоўнікі «Радыё Марыя». Памiж турамi адбываліся творчыя нумары і знаёмства з Паўднёвым сектарам: «Наш касцёл на карце Беларусi. Дзе жыве натхненне».\nРух Equipes Notre-Dame развiваецца, павялiчваецца колькасць сямейных суполак на Беларусi, i ў мiнулым годзе былі ўтвораны два сектары: Паўднёвы i Паўночны.\nУдзельнікам з цэнтральнай і паўночнай часткі нашай краіны, дзе жыве найбольш католікаў, было цiкава блiжэй пазнаёмiцца з рэлігійным жыццём і дзейнасцю руху ў яе паўднёвай частцы. Прэзентацыi пра гiсторыю і сённяшні дзень Касцёла на гэтых землях, а таксама пра мясцовыя сем’i падрыхтавалi ўдзельнiкi з Баранавiчаў, Ганцавiчаў, Нясвiжа і з Пiнска.\nУдзельнікі спявалі традыцыйныя калядкі, а сям’я Шарапаў з Нясвіжа ў гістарычных строях выканала спеў пра свой родны горад. Сярод удзельнікаў руху ёсць і паэтычна адораныя асобы: Юрый Андрэйчык з Ганцавічаў прачытаў верш уласнага сачынення «Журавiны», у якім распавёў пра прыгажосць родных мясцінаў. Сям’я Гарбуновых з Новай Мышы прадэманстравала беларускія танцы, а Александр Мельнiкаў з Баранавiчаў выканаў папулярны рэлігійны спеў «Алiлуя».\nПаралельна для самых маленькiх удзельнiкаў руху праходзіла адмысловая праграма з гульнямi i забавамi. Дзеці цiкава правялi час і засталіся вельмі задаволенымі. Напрыканцы сустрэчы ўсе прысутныя разам з радасцю сустрэлі святога Мікалая, які падрыхтаваў для сямей i дзетак салодкія падарункі.\nАплаткавая сустрэча, як і кожная сустрэча сем’яў руху, пакінула шмат цёплых успамінаў. Гэта было адначасова і прыгожае свята, i моцнае сведчанне супольнай веры і вернасці сапраўдным каштоўнасцям.\nТэкст і фота: Алена Сайка\nМеткі: малітоўны рух, Сям'я, Аплатак, Сужэнскія сустрэчы\n19 чэрвеня — урачыстасць Найсвяцейшага Сэрца Езуса


Bielarus.net › Беларуская Салідарнасьць » Зянон ПАЗЬНЯК: НУМАР НЯ ПРОЙДЗЕ\nІ вось забойца і здраднік замітусіўся, хоча пазьбегнуць сьмяротнага пакараньня. Тым часам паведамленьне БНС аб стварэньні Народнага трыбунала не адкінута. “Нюрнберг” не адкладзены. Мяркую таксама, што будзе ўтворана юрыдычная камісія Трыбунала, якая вызначыць якім мэтадам ажыцьцяўляецца эксклюзіўная кара сьмерці. Растрэльны пісталет, зь якога па загаду Лукашэнкі забівалі апанэнтаў ягонай улады, тут магчыма і не спатрэбіцца.\nЗло мусіць быць пакарана, а ахвяры адпомшчаны. У юрыспрудэнцыі гэта вынікае з непазьбежнасьці кары і называецца “няўнікнёнасьцю пакараньня” — важны прынцып ў недапушчэньні панаваньня зла.


Будзьма беларусамі! » Гродна. Прэзентацыя кнігі Ігара Мельнікава “Мяжа ля Заслаўя 1921-1941”\nГродна. Прэзентацыя кнігі Ігара Мельнікава “Мяжа ля Заслаўя 1921-1941”\nПачатак: 31.10 (15:00)\n(Гродна, вул. Вялікая Траецкая, 16)\nПамежнае жыццё, дыверсанты, барацьба выведак на міжваеннай савецка-польскай мяжы – пра ўсё гэта і не толькі можна прачытаць у новай кнізе кандыдата гістарычных навук Ігара Мельнікава “Мяжа ля Заслаўя 1921-1941”.\nГісторык прэзентуе яе 31 кастрычніка ў гарадзенскай Краме “Ц”.\nУ кнізе вялікая ўвага надаецца гісторыі Заходняй Беларусі, працэсу стварэння савецкіх абарончых умацаванняў на мяжы з Польшчай пад Мінскам, падзеям уз’яднання заходнебеларускага рэгіёну з БССР у верасні 1939 года, а таксама гераічнай абароне Заслаўя ў чэрвені 1941 года.\n– Гарадзенцам гэтая кніга будзе цікавая тым, што ў ёй распавядаецца пра гісторыю Заходняй Беларусі ў міжваенны перыяд, а таксама пра ўдзел нашых суайчыннікаў у Вераснёўскай кампаніі 1939 года. Акрамя таго, варта разумець, што ў 1930-я гады Заслаўе было такім жа памежным горадам, як Гродна сёння, – кажа Ігар Мельнікаў.\nУ кнізе “Мяжа ля Заслаўя 1921-1941 гг.” апублікавана больш за 100 унікальных архіўных здымкаў.\nПрэзентацыя адбудзецца 31 кастрычніка ў Этнакраме “Цудоўня” (Крама Ц, вул. Вялікая Траецкая, 16).\nНа прэзентацыі ўсе ахвотныя змогуць пазнаёміцца з аўтарам, задаць яму любыя пытанні па гісторыі Заходняй Беларусі, убачыць унікальныя фатаздымкі і дакументы з архіва аўтара і набыць кнігу з аўтарскім аўтографам.


6 снежня 2018 года, у чацвер тыдня 28-га пасля Пяцідзесятніцы, пасвята Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы і дзень памяці святога дабравернага князя Аляксандра Неўскага, мітрапаліт Мінскі і Заслаўскі Павел, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі, здзейсніў Бажэственную літургію ў Аляксандра-Неўскім храме горада Мінска, размешчаным на Вайсковых могілках.\nПерад Бажэственнай літургіяй уладыка Экзарх здзейсніў чын асвячэння хрысцільнага храма ў гонар святога роўнаапостальнага вялікага князя Уладзіміра, які размешчаны на тэрыторыі ваенных могілак. Урачыстае асвячэнне храма прымеркавана да святкавання 1030-годдзя Хрышчэння Русі.\nЯго Высокапраасвяшчэнству саслужылі: кіраўнік спраў Мінскай Экзархіі архімандрыт Сергій (Брыч); благачынны 3-й Мінскай гарадской акругі, настаяцель Аляксандра-Неўскага храма протаіерэй Мікалай Коржыч; сакратар Мінскай епархіі протаіерэй Андрэй Волкаў і клірыкі Аляксандра-Неўскага храма.\nЗа богаслужэннем маліліся: прэзідэнт Міжнароднай акадэміі сувязі, сустаршыня Міжнароднай грамадскай арганізацыі «Саюз праваслаўных жанчын», прэзідэнт Фонду святых роўнаапостальных Канстанціна і Алены Анастасія Пятроўна Асіціс; Ірына Вілісаўна Фядулава; Уладзімір Іванавіч Фядулаў і іншыя члены апякунскага савета Аляксандра-Неўскага прыхода.\nПа заканчэнні Бажэственнай літургіі ўладыка мітрапаліт узначаліў памінальную ліцію па мітрапаліту Іосіфу (Сямашку) і яго паплечніках, якія папрацавалі ў справе ўз'яднання беларускіх уніятаў з Маці-Царквой. Рашэннем Сінода Беларускага Экзархату ад 3 верасня 2012 года ў Беларускай Праваслаўнай Царкве ўстаноўлена штогадовае заупакойнае малітоўнае памінанне блажэннай памяці архіпастыраў, прасвітэраў, дыяканаў і міран, якія папрацавалі ў справе вылячэння падзелу Царквы Хрыстовай у нашай Айчыне. Днём здзяйснення памінання вызначана дата ў дзень спачыну мітрапаліта Віленскага і Літоўскага Іосіфа (Сямашкі). 6-га снежня ў гэтым годзе спаўняецца роўна 150 гадоў з дня блажэннага скону мітрапаліта Іосіфа.\nПа заканчэнні памінальнай ліціі Патрыяршы Экзарх і саслужачыя святары здзейснілі чын слаўлення святому дабравернаму князю Аляксандру Неўскаму.\nУладыка Павел падзякаваў айцу Мікалаю за цёплыя словы, павіншаваў духавенства і прыхаджан царквы з асвячэннем новага храма і прастольным святам і звярнуўся да багамольцаў са словам настаўлення. Патрыяршы Экзарх асабліва падзякаваў дабрачынцам, будаўнікам і ўсім паспрацаваўшым у справе стварэння храма ў гонар святога роўнаапостальнага вялікага князя Уладзіміра.\nПа благаславенню Свяцейшага Патрыярха Кірыла, мітрапаліт Павел перадаў для новаасвячонага храма ў гонар святога роўнаапостальнага князя Уладзіміра адно з напрастольных Евангелляў, паднесеных Прадстаяцелем Рускай Праваслаўнай Царквы Беларускаму Экзархату, падчас чарговага Першасвяціцельскага візіту ў межы Беларускай Праваслаўнай Царквы ў кастрычніку гэтага года.\nМітрапаліт Павел павіншаваў усіх прычаснікаў з прыняццем Святых Хрыстовых Тайн і падаў вернікам архіпастырскае благаславенне. Усім, хто ўшанаваў свята, на малітоўную памяць уладыка Павел уручыў абразкі святога роўнаапостальнага князя Уладзіміра, а імяніннікам было абвешчана мнагалецце, пасля чаго ўладыка Экзарх уручыў кожнаму прасфору і кветку ружы.


Галоўная ➠ Ваш сад ➠ Вырошчванне руж у садзе\nАпублікавана 14.05.2017 08:03\nРужы сапраўды пышныя і з'яўляюцца самымі каханымі кветкамі многіх. Калі ружы дакладна высадзіць і забяспечыць ім належнае догляд, то доўгія гады можна будзе атрымліваць задавальненне ад незвычайнай красы ўласнай ружанца.\nСамым асноўным умовай для развіцця гэтых выдатных раслін і іх багатага цвіцення з'яўляецца выбар правільнага пасадкавага месца. Справа ў тым, што ружы досыць «капрызныя» - яны любяць цяпло і святло, а таму высаджваць іх трэба на выдатна асвятляным сонцам участку, але пры ўсім гэтым месца павінна быць абароненым ад прахалодных вятроў. У прынцыпе, калі вы збіраецеся разводзіць толькі плетистые гатункі руж, тады іх можна саджаць у цяністыя месца.\nНаогул, відаў руж існуе неабмежаваная колькасць, таму каб вызначыцца з выбарам, лепш праглядзіце фота руж і іх назва - такім чынам можна будзе зрабіць падрыхтоўчы малюнак будучага ружанца з добрым размяшчэннем таго ці іншага віду кветак. Напрыклад, Кустава вялікія ружы прыгажэй глядзяцца ў адзіночных пасадках, іх звычайна высаджваюць паўтараметровага адлегласці адзін ад аднаго. А вось паміж маленькімі кустамі руж, якія звычайна высаджваюцца ў дарожак альбо ж па акружнасці кветнікаў, можна вытрымліваць істотна найменшую адлегласць - каля 50-60 гл.\nСаджаць ружы лепш за ўсё вясной - у даволі прогретый грунт, пасадачная ямка для раслін павінна быць глыбокай і шырокай - такой, каб каранёў «не было цесна». Сыход за ружамі будзе заключацца ў паліве, рыхленне зямлі, падкормцы, праполцы і абразанні кусціка. У выпадку, калі раптам расліна занемагла альбо будзе пашкоджана шкоднікамі, трэба адразу прымаць канструктыўныя меры - для гэтага ёсць асаблівыя сродкі. І чарговы прынцыповы момант - ружы баяцца маразоў, таму на зіму іх трэба хаваць. Робіцца гэта ў два кроку - прыблізна пасярод кастрычніка і перад надыходам нязменных халадоў.


Таямніцы лёсу самай старажытнай беларускай бібліятэкі | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Таямніцы лёсу самай старажытнай беларускай бібліятэкі\nТаямніцы лёсу самай старажытнай беларускай бібліятэкі\nУжо менш чым праз год мы будзем святкаваць 500-годдзе пачатку айчыннага кнігадрукавання. А ўжо сёлета адзначаецца яшчэ адзін адметны юбілей — 950 гадоў бібліятэцы Полацкага Сафійскага сабора. Менавіта гэты кнігазбор лічыцца самым старажытным на беларускіх землях.\nЯго напаткаў лёс мноства іншых старадаўніх бібліятэк — яны былі вывезены за мяжу, расцярушаны на асобныя выданні, што цяпер знаходзяцца ў розных краінах і гарадах. Пазнакі, зробленыя на старонках кніг у розныя стагоддзі, дапамагаюць даследчыкам ідэнтыфікаваць няпросты шлях кніжных вандровак... Мы можам толькі марыць пра тое, што аднойчы хоць якая-небудзь з манастырскіх ці шляхецкіх бібліятэк цалкам вернецца ў Беларусь.\nПакуль жа — як спроба віртуальнага дакранання да страчанай кніжнай спадчыны — часам удаецца атрымаць лічбавыя копіі арыгіналаў. Пагадзіцеся, дух мінулай эпохі ў камп'ютарнай версіі старадрука не надта адчуваецца. Затое, відаць, цікавыя яны для даследчыкаў, што будуць іх расчытваць...\nДнямі атрымана дакладная лічбавая копія рукапісу, які першапачаткова захоўваўся ў бібліятэцы Полацкага Сафійскага сабора, але цяпер атрымаў прытулак у бібліятэцы Львоўскага ўніверсітэта. Гэта, бясспрэчна, важная падзея для кнігазнаўцаў. У будучыні чакаецца плённае супрацоўніцтва і з Нацыянальнай бібліятэкай Польшчы, што ў Варшаве, — ужо атрымана папярэдняя згода на атрыманне лічбавых копій.\nВялікую перспектыву мае даследаванне кнігазбораў у Расіі — Санкт-Пецярбургу і Маскве. Там маюцца вялізныя сховішчы старых кніг. Але знайсці, якія з іх калісьці належалі Полацку, досыць няпроста. Трэба літаральна з лупай разглядаць пазнакі на старонках кожнай з іх, каб убачыць знаёмыя знакі. У Маскве «кніжны след» можа быць звязаны з дзейнасцю Івана Грознага — яго войскі захапілі Полацк у сярэдзіне XVІ стагоддзя. А ў Пецярбургу ў калекцыі Замойскіх таксама захоўваліся некаторыя рукапісы з Полацка. Таму шлях у справе пошуку і вяртання кніг першай беларускай бібліятэкі наперадзе яшчэ доўгі.\nНекаторыя кнігі са старажытнай бібліятэкі больш позняга часу — XVІІ, XVІІІ, XІX стагоддзяў — цяпер можна ўбачыць на выстаўцы ў Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі. Бо яны захоўваюцца акурат у яе фондах.\n— Дакладная дата пабудовы Полацкага Сафійскага сабора невядомая. Час з'яўлення першай бібліятэкі на беларускіх землях, натуральна, таксама не зафіксаваны. Належала яна полацкім князям або манастырскаму кнігазбору?.. Але самай славутай і вялікай бібліятэкай старажытнасці акурат з'яўляецца бібліятэка Сафійскага сабора ў Полацку. У далейшым яна фарміравалася з розных крыніц, таму стала адной з самых каштоўных, — адзначае намеснік дырэктара Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі Алесь СУША. — Полацкі кнігазбор фактычна выконваў функцыю дзяржаўнага. З іншага боку — епархіяльнага і царкоўнага збору. Ён выкарыстоўваўся непасрэдна для літургіі і іншых службаў. Там захоўваліся шматлікія жыціі святых, не толькі мясцовых, але і з усяго свету. Змяшчаліся і летапісныя крыніцы. Дакладна вядома, што падчас Лівонскай вайны менавіта адтуль быў вывезены першы пскоўскі летапіс (ствараўся ён у Пскове, а захоўваўся менавіта ў Полацку), які сёння знаходзіцца ў Польшчы. Увогуле ж рукапісы з гэтага кнігазбору разышліся па ўсім свеце... Дакладна кнігі з яго ёсць у Польшчы і Украіне.\nАдносна таго, якім чынам кнігі былі страчаны з полацкай бібліятэкі, ёсць самыя розныя меркаванні. Некаторыя з іх лічацца даследчыкамі больш праўдзівымі. Іншым яны не схільныя давяраць. Але ўсё магчыма! Раптам адна з версій неяк дапаможа ў справе вяртання страчанай кніжнай спадчыны?..\nПра тое, куды і якім чынам маглі трапіць кнігі з бібліятэкі Полацкага Сафійскага сабора на «круглым стале», прысвечаным 950-годдзю найстарэйшага кнігазбору, расказваў дырэктар Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі Раман МАТУЛЬСКІ. Ён адзначыў, што, згодна з «рускім кірункам» даследаванняў, кнігі маглі трапіць у бібліятэку Івана Грознага пасля заваявання ім Полацка. Пра вялікую ўвагу да мясцовай Сафіі сведчыць, напрыклад, той факт, што, ад'язджаючы з Полацка, рускі цар даў наказ, як праводзіць службы ў саборы, каго і як туды пускаць...\n— Але зборы бібліятэкі Полацкага Сафійскага сабора не адпавядалі профілю камплектавання бібліятэкі Івана Грознага, — удакладняе Раман Матульскі. — Бо полацкі фонд быў скамплектаваны ў асноўным еўрапейскімі кнігамі, якія ствараліся на падставе заходніх каштоўнасцяў. Нават кнігі праваслаўнай скіраванасці ў гэтым сэнсе мелі пэўныя нюансы. Таму такія кнігі маглі быць не проста непатрэбнымі, але шкоднымі для маскоўскага царства і царквы таго часу. З гэтай прычыны іх, магчыма, і не кранулі. Але адкрытым застаецца пытанне, ці займаўся ў той час хтосьці адборам, аналізам кніг для бібліятэкі Івана Грознага?.. Адказ мы маглі б атрымаць толькі ў тым выпадку, калі б была знойдзена бібліятэка цара. Ёсць і такія даследчыкі, што схільныя сумнявацца ўвогуле ў існаванні царскай бібліятэкі. Тым не менш пошукі працягваюцца.\nЗгодна з «польскай версіяй», бібліятэка трапіла ў рукі салдат Рэчы Паспалітай, якія штурмавалі Полацк. Але далейшы лёс кніг невядомы...\nЁсць версія ўдзелу манахаў у знікненні (а дакладней зберажэнні) кніг. У той час, калі войскі Івана Грознага наблізіліся да сцен горада, манахі маглі спрабаваць схаваць самае каштоўнае, што было ў саборы, у тым ліку бібліятэку. І калі не ўсю цалкам, то хаця б яе частку. І калі тое, што засталося, маглі забраць і вывезці, то самае каштоўнае засталося і надзейна схавана! Гэта версія лічыцца амаль фантастычнай. Але калі дапусціць яе верагоднасць, то кнігі і дагэтуль могуць знаходзіцца ў сутарэннях Полацка... Чым не тэма для рамана ці экранізацыі?.. Між іншым, гэтыя сутарэнні да нашага часу амаль нікім так і не былі даследаваны.\nМаецца і яшчэ адно меркаванне, якое ўмоўна называюць «познім». Кажуць, што бібліятэка была вывезена з Полацка ўжо пасля заканчэння Вялікай Айчыннай вайны. Кім і чаму?.. Малаверагодна, але нехта сцвярджае, быццам кнігі прадаваліся для таго, каб хоць неяк аднавіць полацкую Сафію. З іншага боку, пасля вайны быў час пэўнай няўвагі да культурных каштоўнасцяў, таму нейчая «рука» магла прысвоіць каштоўныя кнігі.\nДакладна вядома, што частка рукапісаў апынулася ў Кракаве, дзе месцілася рэзідэнцыя польскіх каралёў, і знаходзілася там да XVІІ стагоддзя. Потым след яе губляецца. Яшчэ частка кніг (даследчыкамі дакладна ўстаноўлена іх колькасць — 11) цяпер знаходзіцца ў Нацыянальнай бібліятэцы ў Варшаве. Яны з'яўляюцца непасрэдным дакументальным пацвярджэннем той першай бібліятэкі, якая дзейнічала на беларускіх землях 950 гадоў таму... Яшчэ частка кніг была перададзена праваслаўнай царкве і трапіла ў бібліятэку Львоўскага ўніверсітэта. Супрацоўнікамі нацыянальнай бібліятэкі Беларусі вяліся перамовы аб тым, каб прывезці «Пролаг», які знаходзіцца там, на часовае экспанаванне. Аднак рукапіс з'яўляецца вялікай гісторыка-культурнай каштоўнасцю, таму дамоўленасці дасягнуць не ўдалося. Была перададзена электронная копія. Таму праца па зборы бібліятэкі Полацкага Сафійскага сабора — у алічбаваным ці рэальным выглядзе — яшчэ працягваецца.\nЗагаловак у газеце: Страчанае багацце Полацкай Сафіі\nЛічба як люстэрка культуры\n«Для бібліятэк зараз галоўная задача — прасоўванне чытання як працэсу»\nбібліятэка Полацкага Сафійскага сабора\n10:56 Беларускія дыпламаты займаюцца сітуацыяй вакол ДТЗ у Смаленскай вобласці, аказваецца неабходная дапамога\n10:54 У ДТЗ з мікрааўтобусам пад Смаленскам пацярпелі 13 грамадзян Беларусі\n2335 Як правялі Радаўніцу землякі Народнага паэта Аркадзя Куляшова\n2157 Як засцерагчы сябе ад крадзяжу грошай з карткі?\n2051 У Беларусі даследуюць вакцыну супраць раку\n1988 «Нам патрэбны тэхнічныя эрудыты, у якіх пры размове пра воблачныя тэхналогіі вочы гараць»*\n1731 Спытайце пра радзіннае. Як раней адзначалі Радаўніцу?\n1539 Экалагічна і эканамічна: як жыць па прынцыпе «Нуль адходаў»?\n1435 Вялікая размова з кіраўніком Брэсцкай вобласці пра лёс рэгіёну\n1270 Распачынаецца сезон атракцыёнаў. Хто і як сочыць за іх станам?\n1128 Як выбраць кватэру на другасным рынку\n1105 У Беларусі за суткі — 742 выпадкі захворвання на COVID-19


Валеўскі раён — Вікіпэдыя\nВалеўскі раён на мапе\nВалеўскі раён — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка Беларускай ССР. Існаваў у 1940. Плошча 600 км², 132 населеныя пункты. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Валеўка.\nУтварыўся 15 студзеня 1940 у складзе Баранавіцкай вобласьці. Падзяляўся на 14 сельсаветаў: Асташынскі, Валеўскі, Варанчанскі, Вялікакасіцкі, Дальнаруцкі, Запольскі, Карэліцкі, Малюшыцкі, Машэвіцкі, Міратыцкі, Райцаўскі, Руткевіцкі, Цырынскі і Ятранскі. У зьвязку зь пераносам адміністрацыйнага цэнтру ў мястэчка Карэлічы 25 лістапада 1940 перайменаваны ў Карэліцкі раён.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Валеўскі_раён&oldid=1646879»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 18 жніўня 2013 году ў 00:50.


Адрас у iнтернэце: http://www.marakou.by/by/pressa/archiu/index_207.html\nДэпутат Вярхоўнага Савету Беларусі 12-га скліканьня ад апазыцыі БНФ, а цяпер супрацоўнік Радыё Свабода Сяргей Навумчык ня змог прыехаць на ўручэньне прэміі імя Алеся Адамовіча. Ягоны зварот да сябраў ПЭН-цэнтру зачытаў сёньня на паседжаньні дырэктар Беларускай службы Радыё Свабода Аляксандар Лукашук.\n(Лукашук: ) “Калі гаворка ідзе пра аднаўленьне незалежнасьці, роля аўтара зводзіцца да ўменьня як мага дакладней зафіксаваць тое, што ён бачыў. У мяне хапае цьвярозасьці разумець, што сёньняшняй высокай прэміяй адзначаная менавіта тэма. І гэта важна, бо працяглы час пэрыяд найвышэйшага нацыянальнага ўздыму падаваўся ледзьве не як параза. Бадай што толькі ў нас, у беларусаў, стварэньне дзяржавы можа быць аднесенае да катэгорыі палітычнай няўдачы – тымчасам як у сьвеце гэта прынята лічыць вяршыняй выяўленьня нацыянальнай волі. У кастрычніку 1988 году тут, у Чырвоным касьцёле, аргкамітэт Народнага Фронту стваралі лепшыя прадстаўнікі творчай інтэлігенцыі”.\nУ сваім звароце да сябраў ПЭН-цэнтру Сяргей Навумчык згадаў, як у 1990 годзе запрасіў народнага дэпутата СССР Алеся Адамовіча выступіць на сэсіі беларускага Вярхоўнага Савету падчас абмеркаваньня праекту закону “Аб зямлі”, і як тады дэпутаты-камуністы не далі Адамовічу выступіць. Шкадую, што мая ініцыятыва забрала ў яго колькі дзён жыцьця, піша Сяргей Навумчык.\nДачка Алеся Адамовіча Натальля вельмі рада, што Сяргей Навумчык атрымаў прэмію імя яе бацькі, што ж да згаданага эпізоду…\n(Адамовіч: ) “Бацька таксама згадвае пра гэта ў сваіх запісных кніжках. Сяргей казаў, што яму было цяжка пасьля гэтага. А ён наадварот — успамінаў пра гэта, казаў пра гэтыя сьпіны “чырвоных памешчыкаў”, якія сыходзілі. Дзякуй, што ёсьць такія людзі, якім можна ўручаць гэтую прэмію”.\nСёньня ж я зьвязалася па телефоне з Прагай, з Сяргеем Навумчыкам.\n(Навумчык: ) “Гэта, канечне, вельмі прыемна, я разумею, што ў сёньняшняй Беларусі гэта найвышэйшая літаратурная прэмія, бо дзяржаўная прэмія дэвальваваная подпісам цяперашняга кіраўніка. Але я ня першы супрацоўнік Радыё Свабода, хто атрымлівае прэмію ПЭН-цэнтру. Нагадаю імёны калегаў — Віталь Цыганкоў, Валянцін Жданко, Віталь Тарас, Сяргей Шупа, Ганна Соўсь, Алесь Лукашук. А калі да гэтага дадаць і нашых сталых аўтараў — Рыгора Барадуліна, Генадзя Бураўкіна, дык атрымліваецца вельмі пачэсная кампанія”.\nСёньня ж прэмію Беларускага ПЭН-цэнтру імя Францішка Багушэвіча атрымаў пісьменьнік Леанід Маракоў за шматгадовую працу дзеля ўшанаваньня памяці рэпрэсаваных беларускіх літаратараў, навукоўцаў і дзеячаў культуры. Атрымоўваючы ганаровы дыплём, спадар Маракоў кажа пра сваю новую кнігу:\n(Маракоў: ) “Пакуль умоўная назва — “Толькі адну ноч”. Удалося адшукаць біяграфіі ўсіх расстраляных 29 кастрычніка 1937 году. Але самае галоўнае — удалося адшукаць зьвесткі пра тых, хто расстрэльваў і катаваў дзеячаў культуры, калі ў адну ноч яны вынішчалі амаль усю інтэлектуальную эліту Беларусі”.\nСёньня ж на паседжаньні старшыня Беларускага ПЭН-цэнтру Ўладзімер Някляеў зьвярнуўся да сяброў арганізацыі з просьбай прыняць ягоную адстаўку з пасады старшыні з тым, каб гэтае месца заняў літаратар маладзейшага пакаленьня. Было вырашана абмеркаваць гэтае пытаньне на наступным паседжаньні ПЭН-цэнтру. Сёньня ж намесьнікам кіраўніка ПЭН-цэнтру быў абраны журналіст, намесьнік галоўнага рэдактара “Нашай Нівы” Андрэй Скурко. Сярод іншага на паседжаньні разгледзелі прапанову падаць у суд на Міністэрства адукацыі, каб адмяніць ягонае рашэньне — яны забаранілі запрашаць на сустрэчы з вучнямі сяброў Саюзу беларускіх пісьменьнікаў.\nЛеанід Маракоў атрымлівае прэмію


Канвертаваць Венгерскіх форынтаў (HUF) і Phoenixcoins (PXC) : Калькулятар абменнага курсу\nВенгерская форынт (HUF) і Phoenixcoin (PXC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Венгерская форынт і Phoenixcoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 5 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Венгерская форынт. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Phoenixcoin валюты па змаўчанні. Націсніце на Phoenixcoins або Венгерскіх форынтаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nВенгерская форынт гэта валюта, у Венгрыя (HU, HUN). The Phoenixcoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал HUF можа быць запісаная Ft. Сімвал PXC можа быць запісаная PXC. Абменнага курсу Венгерская форынт Апошняе абнаўленне 5 красавік 2020 ад MSN. Абменнага курсу the Phoenixcoin Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. HUF каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. PXC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


PSG для ног - PSG: Да гэтага часу кіраваць Неймарам было проста - ФОТА 01 - РЭЙЛ\nУ Лізе чэмпіёнаў 2020 года на ПСЖ цвёрда чакаюць не толькі Неймара. Томас Тухель гуляе вельмі тоўста, і лёс абодвух мужчын можа быць звязаны.\nАсабліва, калі нямецкі трэнер пацвердзіў свой моцны тактычны выбар на працягу апошніх тыдняў, а менавіта паставіць усе свае самыя відовішчныя наступальныя сілы на поле адначасова. На Рэал Мадрыд гэта амаль каштавала PSG шмат грошай. Але з таго часу Неймар, Мбапэ, Ды Марыя і Ікардзі вырашылі пайсці ў адным кірунку і прыкласці намаганні, каб пазбегнуць скарачэння каманды напалову. Таму што ён не пойдзе на самы высокі ўзровень, папярэджвае Амбрэ Гадзільён. Для журналіста з Yahoo, Томас Тучэл ведае сваю асноўную задачу да 2020 года, і гэта ў асноўным будзе грунтавацца на настроі Неймара і зорак ПСЖ гуляць у каманднай гульні.\n« Калі я кажу ў гэты сезон, што Тучэль купляе сацыяльны свет, то гэта, што ён не павінен быў прымаць рашэнне аб месцы з самага пачатку сезона, таму што Кавані адсутнічаў, Неймар таксама, а таксама Кіліян Мбаппе. Адзіным агульным назоўнікам з пачатку сезона былі Ангел Ды Марыя і Маўра Ікардзі, якія прыходзяць і хто добры. Для Томаса Тучэля ўсе агеньчыкі былі зялёныя. Самая складаная задача яго сезона - дасягнуць мноства гульцоў, якія маюць дастаткова талентаў, каб прэтэндаваць на свой стартавы склад. Нарэшце кіраванне зоркамі. Калі я кажу пра сацыяльны свет, дык гэта, што пры гэтым 4-4-2 гульцы будуць атрымліваць асалоду ад, атрымліваць задавальненне, але з іншага боку, ён просіць у сваіх гульцоў вялікага калегу, які будзе развіваць якасці, якія ён звычайна не імкнецца ад іх, гэта значыць абараняць. Пакуль што задача паспяховая, але зараз мы хочам ведаць, ці здольныя яны адлюстроўваць тыя ж макеты каб абараніць і прыкласці столькі ж намаганняў у рэгулярнасці, калі ўзровень паднімецца і калі ПСЖ не будзе мець кантролю над мячом. Гэта самая вялікая праблема, з якой сутыкаецца Tuchel і паспяхова падтрымлівае такі ўзровень патрабаванняў ", Папярэдзіў Амбрэ Гадзіён, перакананы, што фантастычная чацвёрка мае лёс ПСЖ на сваіх плячах. Пры ўмове, што ўсе яны ў добрай форме, калі прыйдзе час.\nПадручнік па змене знешняга выгляду Android на Xperia 10 | Як змяніць Xperia Launcher на xperia 1 - ВІДЭА


Галоўная / падлогу / падлогавыя пакрыцця / ламінат / Пакрокавая інструкцыя па насціле ламінату\nПакрокавая інструкцыя па насціле ламінату\nПадрыхтоўка інструмента і матэрыялу\nНеабходнасць поліэтыленавай плёнкі\nТыпы замкавых злучэнняў\nКладка з фаскай\nТонкасці кладкі па дыяганалі\nДа пачатку кладка ламінату ў кватэры варта звярнуць увагу на асноўныя палажэнні і саму інструкцыю, у якой выразна прапісаны ўсе правілы і рэкамендацыі. На першы погляд усё вельмі лёгка і проста. але, як і ў любой сістэме, могуць узнікнуць пэўныя складанасці ў мантажы, з якімі прыйдзецца спраўляцца самастойна.\nДля пачатку ў краме набываецца неабходны матэрыял і абсталяванне, якое дазволіць вырабіць насціл падлогавага пакрыцця ў самыя кароткія тэрміны і з найвышэйшай эфектыўнасцю. У працы выдатным памочнікам будзе малаток з электролобзиком, ножовка (яго праўда не рэкамендуюць выкарыстоўваць для распілоўвання асобных ламелей, так як яна псуе не толькі знешні выгляд, але і ахоўны пласт ламінату). Больш праблем паўстане з апошнімі радамі падлогавага пакрыцця, так як ажыццяўляць распілоўванне прыйдзецца не папярок, а ўздоўж.\nвырабляць разлікі і адзначаць месцы распілоўвання дапаможа аловак з лінейкай, а таксама рулетка. Малатком наносіць ўдары па ламінату нельга, бо будуць пашкоджаныя замкавыя злучэння. Лепш набыць спецыяльны інструмент - добойник. Апошні шэраг падлогавага пакрыцця ўкладваецца пры дапамозе спецыяльнай клямары, якую прынята называць «монтажкой».\nСам ламінат на можа самастойна ўкладвацца на падставу падлогі ў памяшканні без дадатковых элементаў. Падкладка мае істотнае значэнне, бо дазваляе абараніць ламелі ад уздзеяння знешніх фактараў надвор'я (вільготнасць і тэмпературныя перапады). Акрамя гэтага лепш набыць гатовыя распорные кліны, якія будуць усталёўвацца ўздоўж сцен для стварэння зазору ў 10-15 мм. Гэта асабліва важна пры прыладзе ламінату на цёплую падлогу, па-за залежнасці ад яго выгляду і тыпу.\nЗагаварыў пра падкладку, варта даведацца пра тое, ці ёсць неабходнасць у кладцы поліэтыленавай плёнкі пад ламінат. Яна выдатна падыдзе ў тым выпадку, калі пакой, у якой праводзяцца работы, размяшчаецца на першым паверсе будынка, калі дадаткова да гэтага маецца неацяпляемым (сырое) падвальнае памяшканне. Кладка поліэтыленавай плёнкі выконваецца пад ўладкоўвацца падкладку. Злучаецца паміж сабой яна скотчам. Павінен абавязкова быць нахлест плёнкі шэрагу на шэраг, каб яна змагла выконваць сваю асноўную функцыю. У такім выпадку ніякая вільгаць знутры патрапіць не зможа.\nЛамінат можа класціся на бетонную сцяжку, якая вельмі слаба просохла. Не ўсе гатовыя чакаць на працягу 28-30 дзён да яе поўнага высыхання. Гэта выклікае павышаную вільготнасць, а, такім чынам, небяспека для падлогавага пакрыцця. Падвышаная вільготнасць характэрна і для новабудоўляў, выкананых маналітна-бетонных будынкаў.\nКалі не прыняць мераў па абароне ад вільготнага паветра або падставы, то нават самы якасны ламінат хутка прыйдзе ў непрыдатнасць (дэфармуецца, пачне з цягам часу выдаваць рыпанні і староннія гукі падчас хады).\nУсе гэтыя пункты кажуць пра тое, што не лішнім, а нават патрэбным, будзе вырабіць насціл поліэтыленавай плёнкі пад падкладку ламінату. Выканаць можна ўсё вельмі хутка, і шмат сродкаў затрачана не будзе. Самае галоўнае, што з цягам часу будзе відавочны і сам вынік карпатлівай працы. Да таго ж амаль усе вытворцы ў сваёй інструкцыі па кладцы ламінату сваімі рукамі паказваюць неабходнасць кладкі плёнкі з поліэтылену пад падкладку.\nПершапачаткова варта вызначыцца з тым, які спосаб кладкі ламінату па пакрокавай інструкцыі будзе абраны. Традыцыйны спосаб завецца прамавугольным. У такім выпадку разлік выконваецца простым спосабам: памнажаецца шырыня пакоя на яе даўжыню (атрымліваем плошчу), якая дадаткова памнажаецца на 10%. Апошнія лічбы будуць неабходныя для кампенсацыі матэрыялу ў выпадку яго пашкоджанні або распілоўвання.\nЁсць спосаб візуальна стварыць бачнасць большага памяшкання - вырабляцца пакрокавая кладка ламінату па дыяганалі адносна ўваходных дзвярэй. Тут разьлік вырабляцца аналагічным чынам (атрымліваем плошчу), толькі замест 10% выніковы вынік памнажаецца на 20%, так як прыкметна ўзрастуць затраты матэрыялы падчас падрэзкі ламелей.\nКалі вызначыліся з колькасцю ламінату, трэба падумаць аб падкладцы пад яго. Падкладка служыць параізаляцыяй ў памяшканні, амартызатарам знешніх уздзеянняў на падлогавае пакрыццё, а таксама паглынае староннія шумы. Пры насціле ламінату на бетонную паверхню, таўшчыня падкладкі павінна быць 3 мм. Пры драўляным падставе дастаткова будзе і 2 мм. асноўны матэрыял, з якога выконваецца падушачка - успенены поліпрапілен. Можна знайсці ў крамах і коркавыя падкладкі, якія па кошту будуць прыкметна больш. Не заўсёды ёсць сэнс выкарыстаць менавіта такі матэрыял, бо сам ламінат не адносіцца да ліку дарагіх падлогавых пакрыццяў. Гэта значыць, дастаткова будзе і класічнага выканання.\nПаміж сабой паласы падкладкі варта змацаваць скотчам. Гэта сведчыць аб неабходнасці куплі аднаго рулона ліпкай стужкі, якога будзе дастаткова на памяшканне стандартнага памеру.\nЦяпер можна перайсці непасрэдна да выбару ламінату, які будзе ўкладвацца на падлогу па інструкцыі. Ён у большай ступені, акрамя сваіх якасцяў, можа адрознівацца па замкавым злучэнням:\n«Click». Пачатак кладкі арыентавана на сцены. Калі сабраны першы шэраг падлогавага пакрыцця, варта ўставіць кліны паміж ім і сцяной. Тэхналагічны зазор звычайна бярэцца ў межах 10-12 мм. Выступ першага шэрагу ламелей павінен звяртацца менавіта да сцен. Ніякіх шчылін пры гэтым не павінна быць, усе замкі павінны шчыльна зводзіцца адно да аднаго. Правільнае закрыццё замкаў гарантавана ў тым выпадку, устаўка панэлі сябар у сябра ажыццяўляць варта пад вуглом у 45 градусаў. Пры апусканні павінен раздацца характэрны пстрычка, які сведчыць аб захаванні інструкцыі па кладцы ламінату. Другі шэраг мантуецца па наступным асноўнаму правілу: вырабляцца злучэнне панэляў у тарцавым замку, пасля чаго іх зрушваюць для ўстаўкі ў пазу пад пэўным вуглом. Аналагічным чынам вырабляцца кладка і ўсіх наступных шэрагаў.\n«Замак». Інструкцыя па кладцы ламінату некалькі будзе адрознівацца. Да злучэння панэляў паміж сабой, яны павінны быць устаноўлены строга гарызантальна, каб злучыць шып на адной з іх з пазай на іншы. Пасля гэтага пры дапамозе малатка і драўлянай падстаўкі яны шчыльна падганяюцца да пазбаўлення ад шчыліны. Ёсць асаблівасці і для другога (наступнага) шэрагу падлогавага пакрыцця. Першапачаткова кладзецца першая панэль, якая заганяецца ў пазу першага шэрагу. Да ўстаноўкі другі панэлі робіцца водступ ў 10 мм ад кантавой часткі першай, злучаецца з папярэднім побач і падганяецца з першай панэллю.\nклеевое злучэнне. Найбольш працяглы працэс кладкі характэрны для выкарыстання клею для злучэння ламелей ламінату. некаторыя палічаць, што ў такім спосабе няма ніякага сэнсу, так адымаецца толькі асабісты час. У такім выпадку ламінат зможа праслужыць значна больш часу, паколькі ўсе яго стыкі надзейна будуць абаронены ад траплення вільгаці. Што тычыцца выкарыстоўванага клею, то ён абавязкова павінен быць водатрывалым. Працэс кладкі аналагічны працэсу з замкамі тыпу «Lock». Толькі вырабляцца на кантавыя ўчасткі нанясенне клеевого складу.\nусім вядома, што ламінат патрабуе ўвагі да падставы падлогі. Дапускаецца толькі нязначнае адхіленне па вышыні, але не больш за 1-2 мм на кожны пагонны метр у памяшканні. Пры наяўнасці нязначных дэфектаў заснавання ў пакоі, варта вырабіць заліванне самовыравнивающегося складу, які лёгка прыгатаваць з гатовых сухіх сумесяў.\nКалі ж перапады падлогі істотныя і прыкметныя, а таксама маюцца іншыя хібнасці, неабходна вырабляць якаснае выраўноўванне пры дапамозе стварэння сцяжкі. Заліванне можа рыхтавацца самастойна, выконваючы прапорцыі па інструкцыі. Больш просты і хуткі спосаб - замешіваніе гатовых сумесяў пад канкрэтны варыянт падлогі. Акрамя так званых «мокрых» варыянтаў выраўноўвання заснавання ў памяшканні, могуць прымяняцца і «сухія», калі ладзяцца лагі, Пакрываць фанернымі лістамі. У агульным, ёсць шмат спосабаў стварэння роўнай паверхні, каб у наступным вырабіць насціл падлогавага пакрыцця.\nКалі адысці ад дадзенага пункта, то з цягам часу ламінат хутка выйдзе з ладу. Ён пачне змяняць свой знешні выгляд (становіцца «лодачкай»), а таксама вельмі хутка зламаюцца замкавыя злучэння ад хады і пастаяннай нагрузкі звонку.\nДалей можна ўжо прыступаць да насцілу падкладкі, якая падабрана пад канкрэтны варыянт падлогавага пакрыцця.\nЛамінат да падставы можа мацавацца адмысловым клеевым складам ці ж знаходзіцца ў падвешаным стане. Інструкцыя па кладцы ламінату плывучым спосабам мае на ўвазе пад сабой змацаванне панэляў паміж сабой, але нічым ў адносінах да падставы.\nПірог плавае спосабу\nПры гэтым варта кожныя 10-12 пагонных метраў ладзіць тэмпературныя швы. Яны не дазволяць ламінату змяняць свае параметры пры тэмпературных ваганнях ўнутры памяшкання. Спецыяльныя зазоры павінны быць прадугледжаны і паміж сцяной, якія ў наступным маскіруюцца шляхам ўстаноўкі ліштвы па перыметры ўздоўж сцен. Асноўныя перавагі дадзенага спосабу мантажу ламінату:\nМожна ажыццяўляць разборку і паўторную зборку падлогавага пакрыцця ў выпадку неабходнасці і пры дапушчаных парушэннях інструкцыі. Вытворцы кажуць пра тое, што такія дзеяньні можна вырабляць да трох-чатырох разоў.\nНяма неабходнасці чакання высыхання клею. Падлогавае пакрыццё можа эксплуатавацца адразу ж пасля мантажу і ўстаноўкі ў памяшканні ліштвы.\nпанэлі, якія былі пашкоджаныя ў працэсе кладкі, лёгка замяняюцца на новыя. Тое ж адносіцца і да элементаў, якія дэфармаваліся ў працэсе эксплуатацыі.\nДадзены варыянт ламінату некалькі адрозніваецца ад класічнага. У яго верхняй частцы краю некалькі скошаны (з 2-х ці 4-х бакоў). Такія маніпуляцыі дазваляюць ламінату стаць падобным на дарагое падлогавае пакрыццё з натуральнай драўніны. Дадаткова да гэтага краю ламелей абаронены ад з'яўлення сколаў і расслаення матэрыялу.\nўстаноўка такога віду ламінату цалкам адпавядае інструкцыі па мантажы звычайнага падлогавага пакрыцця. Абавязкова павінен быць уладкаваны пласт з падкладкі, якая ўкладваецца на якасна выраўнаванае падстава. Для мантажу можна выбраць адзін з падыходных варыянтаў:\nКалі ёсць жаданне вырабіць кладку ламінату у памяшканні і пры гэтым абысціся без парогаў, можна сутыкнуцца з пэўнымі нюансамі. У абавязковым парадку павінны ўладкоўвацца тэмпературныя швы па ўсёй кватэры, калі яе плошча складае больш за 50 м2. Інакш усё прывядзе да ўздуцце падлогавага пакрыцця, што часцей за ўсё адбываецца ў дзвярных праёмах. Нельга выкарыстоўваць такі варыянт насцілу падлогавага пакрыцця, калі адно памяшканне па плошчы больш 120 м2.\nУ памяшканні, дзе вырабляцца кладка ламінату па інструкцыі без парогаў, павінен быць неабходны ўзровень вільготнасці, без перабольшання. Да таго ж праводзяцца дбайныя работы па выраўноўванню падставы. Нельга забываць пра падкладку (напрыклад, вспененный поліэтылен), якая ўкладаецца ў некалькі слаёў, каб дасягнуць паказчыка ў 2-4 мм.\nтакі спосаб кладкі ламінату сваімі рукамі ў пакрокавай інструкцыі мае кут падлогавага пакрыцця ў адносінах да сцен - 45 градусаў. Пачынаюцца ўсе працы выключна ад цэнтральнай частцы і ў накірунку да бакавым сценам. Выбар напрамку можна рабіць самастойна. Уздоўж сцен у абавязковым парадку пакідаецца дэфармацыйныя зазор, роўны 10-15 мм.\nПершы шэраг панэляў варта ўкладваць па нацягнутай ніткі ад аднаго кута памяшкання, да процілеглага. Ажыццяўляць разрэзцы можна пры дапамозе электролобзика або спецыяльнай ножовка па метале. Праўда, у апошнім выпадку прыйдзецца выдаткаваць некалькі больш часу і прыкласці намаганні. Рэшткі панэляў выкідаць нельга. Яны ў наступным могуць спатрэбіцца.\nУ завяршэнні ўсіх мерапрыемстваў застанецца толькі састыкаваць ламінат са сценамі, дзвярнымі праёмамі і іншымі элементамі ў кватэры. Рабіць гэта неабходна пры дапамозе розных варыянтаў порожков, якія могуць быць як прамыя, так і гнуткія, дазваляюць абыйсці любыя перашкоды. Галоўнае памятаць пра тое, што калі ажыццяўляецца кладка ламінату сваімі рукамі, пакрокавая інструкцыя павінна выконвацца ў абавязковым парадку. Толькі ў такім выпадку можна будзе дасягнуць станоўчага і жаданага выніку.\nКожны пункт вельмі важны для выканання пры мантажы падлогавага пакрыцця ў выглядзе ламінату. Пры гэтым ёсць пэўныя тонкасці ў залежнасці ад канкрэтных сітуацый. На ўсё гэта варта звяртаць увагу асабліва пры першым выкананні. Калі адсутнічаюць уласныя пазнання ў гэтым напрамку і ёсць сумневы ў якасці правядзення работ, лепш аддаць перавагу спецыялістам. Стацца напісана спецыяльна для https://sdelalremont.ru.


11 студзень 2018, 14:44\nГэтаму твору ды яго аўтару была прысьвечана праграма на нямецкім радыё Deutschlandfunk.\nМайсей Кульбак (20 сакавіка 1896, Смаргонь — 29 кастрычніка 1937, турма НКВД, Менск), падае аўтар перадачы Карстэн Гюк (Carsten Hueck), быў паэтам , празаікам і драматургам і лічыўся «зоркай літаратуры ідыш». Гэтая мова ў 1920-30-х гадах была адной з чатырох афіцыйных моваў БССР. Раман «Зельманцы» выйшаў у Менску дзьвюма кнігамі — у 1931 і 1935 гадах. Гэты твор быў перакладзены на розныя мовы, у тым ліку беларускую, расейскую, ангельскую ды нямецкую.\nГероямі раману, які чыталі ў розных краінах, сталі некалькі пакаленьняў вялікай сям'і старога рэбэ Зельмеле, «чорнавалосыя, касьцістыя, з шырокім ілбом, мясістым носам, ямачкамі на шчоках» рамесьнікі, якія жылі ў адным з раёнаў цяперашняга Менску (вуліцы Аранская і Кастрычніцкая, там дзе фабрыка «Камунарка» ды сучасныя арт-пляцоўкі). Цяпер гэты квартал захаваўся выключна геаграфічна. Сто гадоў таму, у часы Кульбака, тут, як і ў астатніх гарадах БССР, шмат дзе гучаў ідыш, да дзьвярэй дамоў былі прымацаваныя мэзузы — скруткі пэргамэнту са скуры рытуальнай кашэрнай жывёлы, дзе зьмяшчалася цытата з габрэйскай малітвы. Гарадзкія двары былі невялікія, зь няхітрым побытам, у іх пастаянна гучалі габрэйскія песенькі.\nМайсей Кульбак, адзначае Карстэн Гюк, апісвае ўсю гэтую сацыяльную рэальнасьць з гумарам, цеплынёй і алюзіямі на Гайнэ, Шэкспіра, Чэхава і Бабеля. Само стварэньне раману прыпала на час, калі ішло змаганьне Сталіна за ўладу ўнутры Палітбюро, і нарэшце ў 1929 годзе ён выйграў гэтую барацьбу. Пад пагрозай апынуліся і габрэі, хоць на той час іх традыцыі, мова і ідэнтычнасьць ўсё яшчэ працягваліся. Але ўжо у 1930 годзе Беларуская акадэмія навук на 120 старонках патлумачыла, што менавіта гэтыя традыцыі і ідэнтычнасьць контрарэвалюцыйныя і рэакцыйныя.\nНа той час творы Майсея Кульбака, які ў 1928 годзе пераехаў зь Вільні ў Менск, усё яшчэ выходзілі. У 1934 годзе адбыўся першы зьезд Саюзу пісьменьнікаў СССР, які абвясьціў сацыялістычны рэалізм у якасьці дактрыны. У яе раман «Зельманцы» ня ўпісваўся. У ім не было сацыялістычных герояў. Да таго ж аўтар ніяк не ўхваляў пачатак зьнікненьня традыцыйнага для Беларусі габрэйскага культурніцкага пласту, якое ён апісваў у сваім творы.\nМайсей Кульбак з жонкаю і сынам\nМайсей Кульбак быў арыштаваны ў верасьні 1937-га ў Менску. Яго асудзілі як чальца контрарэвалюцыйнай трацкісцка-тэрарыстычнай групоўкі да найвышэйшай меры пакараньня — расстрэлу.\nСёньня, адзначае Карстэн Гюк, мы чытаем раман як гістарычнае сьведчаньне і як магутнае, паэтычнае разьвітаньне зь сьветам, які існаваў яшчэ параўнальна нядаўна і гібель якога вельмі балюча ўсьвядоміў ягоны аўтар.\nНовае выданьне «Зельманцаў» — гэта ўжо другі пераклад раману на нямецкую мову. Першы выйшаў у 1973 годзе ў бэрлінскім выдавецтве Volk und Welt.\nЛетась у нямецкім выдавецтве fotoTAPETA выйшаў іншы раман Кульбака - «Панядзелак», які ўпершыню быў выдадзены ў 1926 годзе ў Варшаве. Сёлета рыхтуецца выданьне гэтага раману на беларускую мову.


Баранавічы: Мікалая Чарнавуса ў ініцыятыўную групу Лукашэнкі не ўзялі\nhttp://spring96.org/be/news/78391 2015 2015-07-15T12:38:54+0300 2015-07-15T12:38:54+0300 2015-07-15T13:47:35+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/charnavus-baranavich.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nНагадаем, што баранавіцкі прадпрымальнік і грамадскі актывіст Мікалай Чарнавус 30 чэрвеня напісаў у Баранавіцкі гарвыканкам пісьмовую заяву аб уключэнні яго і яшчэ 4 чалавек у склад інцыятыўнай групы па збору подпісаў за Аляксандра Лукашэнку.\nПа яго словах, 13 ліпеня яму пісьмова паведамілі, што ў адпаведнасці з арт. 61 Выбарчага кодэксу спісы для рэгістрацыі ў ЦВК падае асоба, якая мае намер вылучыцца кандыдатам у прэзідэнты.\n-Як бачна з адказу, мне адкрыта напісалі, што я звярнуўся не па адрасу. Тады я вырашыў схадзіць у ідэалагічны аддзел гарвыканкама, але мне так і не сказалі, хто ў Баранавічах фарміруе ініцыятыўную групу па збору подпісаў за Аляксандра Лукашэнку, – адзначае Мікалай Чарнавус.\nУ той жа дзень, 13 ліпеня, грамадскі актывіст вырашыў наўпрост звярнуцца да дзеючага прэзідэнта і накіраваў на яго электронны адрас сваю заяву аб уключэнні яго ў склад ініцыятыўнай групы, паабацаўшы сабраць у Баранавічах 4 000 дакладных подпісаў выбаршчыкаў.\nСыходзячы з таго, што спіс ініцыятыўнай група А. Лукашэнкі быў пададзены ў ЦВК учора, 14 ліпеня, а з Чаравусам ніхто так і не звязаўся пасля ягонага звароту, ягонага прозвішча ў гэтым спісе няма.


Злівы кібер-партызан уводзяць беларускіх сілавікоў «у ступар» - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 4 снежня 2021, Субота, 1:33\nЗлівы кібер-партызан уводзяць беларускіх сілавікоў «у ступар»\nМіністра абароны Хрэніна перасталі клікаць у лазню ў родным горадзе.\nВернемся да сітуацыі ў МУС. Злівы кібер-партызан рэальна ўводзяць у ступар. Тыя, чые размовы выкладзеныя, разграбалі наступствы. Адчувальная інфармацыя для сем'яў і сваякоў, якія атрымліваюць зараз дакументальнае пацвярджэнне таго, чым займаліся іх блізкія ў жніўні-2020. Ужо не так проста хлусіць дзецям і пераконваць, што ты кагосьці абараняў. А жонкам і дзецям не так проста казаць, што дома пра работу мы не пытаем, піша тэлеграм-канал «Ник и Майк».\nНік можа пацвердзіць са свайго боку, што «міністра» абароны Хрэніна перасталі клікаць у лазню ў родным горадзе (хоць яго размовы пакуль не злівалі).\nТыя, хто пакуль застаўся ў цені, варожаць, ці патрапяць іх размовы ў сеціва. Сам факт таго, што сістэма праслухоўвала сама сябе кажа пра тое, што ўзровень даверу ў сістэме да яе ўдзельнікаў вельмі нізкі. Яны ні ўпэўненыя ні ў кім, і на кожнага хочуць мець тэчку. Факт зліву праслухоўвання кажа пра тое, што сістэма цалкам гнілая і дзіравая. І ўсё, што яна збірае на сваіх жа, абавязкова будзе апублікавана.\nДля ўдзельнікаў сістэмы гэта дрэнны сігнал - сістэма не ў стане абараніць сакрэты сваіх адэптаў. Хоць, вядома, нельга адмаўляць і тое, што ў тых, каго злілі, назад дарогі няма.\nКанфлікты таксама здараюцца. Так пасля злівы вымушаныя былі перавесці на іншую працу Чамаданаву.\nАдзін з варыянтаў замены Чамаданавай - яе намесніца Вольга Шкуратава. Яе добра ведае Кубракоў, які перасякаўся з ёй падчас работы ў Віцебскім УУС. Нядаўна яна была пераведзеная з Віцебска на павышэнне.\n30.11 Хакеры здабылі цікавую інфармацыю пра Віктара Лукашэнку 211,310\n28.11 Мігрантаў пачалі рассяляць па дамах і кватэрах «ябацек» 160,584\n29.11 Лукашэнка прыйшоў у Мінабароны з «блазенскімі» пагонамі 97,680\n30.11 «Белавія», «Беларуснафта», «Гродна Азот»: поўны спіс прадпрыемстваў і чыноўнікаў, якія трапілі ў пяты пакет санкцый ЕЗ 97,534\n1.12 Польскі прымежны горад абстралялі з тэрыторыі Беларусі 97,356\n27.11 Лукашэнку пачынаюць ненавідзець нават «ябацькі» 88,976


Самы душэўны падарунак да Дня маці: фестываль «Радасць» зноў сустракаюць у Мінску | Епархіі | Анонсы | Навіны | Афіцыйны партал Беларускай Праваслаўнай Царквы\nСамы душэўны падарунак да Дня маці: фестываль «Радасць» зноў сустракаюць у Мінску\nЗ 5 па 13 кастрычніка ў самым цэнтры Мінска, у Палацы мастацтва, пройдзе праваслаўны фестываль «Пакроўская Радасць». Ён прысвечаны Пакрову Прасвятой Багародзіцы і Дню маці.\nЗ самай першай «Радасці» фестываль палюбіўся многім мінчанам. Яго чакаюць і прыходзяць на мерапрыемствы ўсёй сям'ёй. Тут гучыць жывая музыка, праходзяць кінапаказы, канцэрты, спектаклі, інтэрактыўныя і гульнявыя дзіцячыя праграмы, можна задаць цікавячае пытанне святару і пакаштаваць стравы манастырскай кухні.\nНеад'емнай часткай фестывалю з'яўляецца праваслаўная выстава. Гэтым разам прывязуць прадукцыю сваіх манастыроў і прыходаў больш за 90 удзельнікаў з 11 краін свету: Беларусі, Расіі, Украіны, Малдовы, Узбекістана, Сербіі, Босніі і Герцагавіны, Чарнагорыі, Грэцыі, Палесціны ды Сірыі.\nПраграма мерапрыемстваў «Пакроўскай Радасці» атрымалася насычанай і разнастайнай. Арганізатары фестывалю абяцаюць:\n- На праекце «Дочкі-маці» пагаворым з мамамі, кожная з якіх дасягнула поспехаў у сваёй справе. Нашымі гасцямі стануць вядомая спявачка і вядучая Ларыса Грыбалёва, грамадскі дзеяч і журналіст Тамара Вяцкая, папулярны фуд-коўч Ксенія Вяцкая, старшыня грамадскага дабрачыннага аб'яднання "Цэнтр падтрымкі сям'і і мацярынства «Матуля»" Вера Сярдзюк.\n- На адкрытым сястрыцкім сходзе, які па традыцыі правядзе духаўнік Свята-Лізавецінскай абіцелі протаіерэй Андрэй Лемяшонак, зададзім хвалюючыя пытанні. Запрашаем усіх на гэтую сустрэчу. Яна дасць магчымасць убачыць на свае вочы, як і чым жыве вялікая манастырская сям'я, а таксама даведацца, як можна рэалізаваць сябе ў служэнні бліжняму.\n- У праекце «Сем Я» пазнаёмімся са шматдзетнымі творчымі сем'ямі протаіерэя Сергія Храпіцкага і музыканта Аляксандра Мінянкова. Пагаворым з імі аб праваслаўнай сям'і, аб выхаванні дзяцей, аб цяжкасцях і кампрамісах. Мы будзем слухаць не толькі карысныя парады, але і выдатныя спевы сямейных ансамбляў.\n- Побач з дзіцячай гасцінай на 3-м паверсе наведаем «Куток клопату пра маму», які ўключае кансультацыі з педыятрам, рэўматолагам, мамолагам і масажыстам. Разам з маладымі мамамі даведаемся усё пра цяжарнасць, грудное выкормліванне і пра сон нованароджаных. Дадзены праект, як і некаторыя мерапрыемствы дзіцячай гасцёўні, будзе праводзіцца сумесна з арганізатарамі Магілёўскага фестывалю «Сямейныя традыцыі», якія з радасцю дзеляцца сваім вопытам.\n- На сустрэчы-практыкуме «Ціхія песні: Спяваем калыханкі» навучымся спяваць старадаўнія і сучасныя калыханкі, а таксама пагаворым аб спакойных гульнях і кнігах перад сном. Дапаможа ў гэтым музыказнаўца Марына Мурашка.\nАгульная праграма фестывалю >>\n- Штодня будзем праводзіць шмат часу ў дзіцячай гасцінай, таму што захочацца ўдзельнічаць ва ўсіх мерапрыемствах: спектаклях, гульнях, майстар-класах. Разам з дзеткамі створым падвескі і незвычайныя закладкі з дапамогай сапраўдных кветак; паслухаем парады па садоўніцтву для маленькіх ад супрацоўніка Батанічнага саду, каб разам пасадзіць сваю першую кветку ў гаршчочак; пагутарым з хатнімі жывёламі ў кантактным заапарку; зоймемся рухомымі гульнямі на вялікай спартыўнай пляцоўцы з турнікамі і трэнажорамі. А яшчэ паглядзім паказ дзіцячай калекцыі адзення ад студыі моды і дызайну AVAmoda.\nДзіцячая праграма фестывалю >>\n- Немагчыма ўявіць фестываль «Радасць» без творчай і дабрачыннай акцый. Ідэю для першай з іх падказала само свята — Дзень маці: напішам на паштоўках самыя дарагія словы мамам. Пасланні «адправім» незвычайным спосабам, каб кожны змог дакрануцца да цёплых пажаданняў. А падчас дабрачыннай акцыі «Радасць для бліжняга» разам паўдзельнічаем у зборы сродкаў на стварэнне дзіцячай пляцоўкі побач са Свята-Лізавецінскім манастыром на радасць маленькім прыхаджанам абіцелі і ўсім жыхарам мікрараёна Навінкі.\nЗ падрабязнай праграмай мерапрыемстваў можна азнаёміцца на сайце festradost.by.\nЗапрашаем усіх на свята! Уваход вольны!\nАдрас правядзення фестывалю: Мінск, Палац мастацтва, вул. Казлова, 3 (ст. м. «Плошча Перамогі»).\nЧас працы фестывалю: штодня з 5 па 12 кастрычніка з 10:00 да 20: 00, 13 кастрычніка, у дзень закрыцця фестывалю, з 10:00 да 15:00.\nКантакт для СМІ: Вольга Камісарава +375 29 102 10 08.\nСвята-Лізавецінскі манастыр / Church.by


Крычаўскі РАУС “падтрымаў” “Вольны горад”\n24 кастрычнік 2007, 08:45\nРадыё Свабода, Менск Агляд беларускай недзяржаўнай прэсы за сераду, 24 кастрычніка.\nГазэта “Вольны горад” з Крычава сёньня друкуе артыкул “Час Эўрарамонту”. Гэта аналіз хады і падсумаваньне вынікаў “Эўрапейскага маршу” “За Свабоду”, які адбыўся ў Менску.\nУ артыкуле “Лёс затрыманых нумароў у руках КДБ” “Вольны горад” паведамляе пра гісторыю канфіскацыі аднаго з накладаў выданьня. А ў артыкуле “Крычаўскі РАУС “падтрымаў” “Вольны горад” паведамляецца, што мясцовы райаддзел міліцыі адмовіўся распачынаць крымінальную справу супраць незалежнага выданьня. Гаворыць рэдактар “Вольнага гораду” Сяргей Няроўны:\n“Гэтыя выпадкі сьведчаць, што ва ўладзе ня ўсё так адназначна. Там няма такога, што яна мае еднасьць. У некаторых выпадках начальнікі альбо лічаць за лепшае ня зьвязвацца з журналістамі, альбо можа думаюць пра свой далейшы лёс”.\nНезалежная “Газэта Слонімская” ў апошнім нумары паведамляе пра два надзвычайныя здарэньні: прадухіленьне замоўленага забойства ў горадзе, а таксама гібель на пажары ў вёсцы Клепачы 6-месячнага дзіцяці.\n“Газэта Слонімская” таксама зьмяшчае артыкул “Калі 30 год накопліваць, то кватэру ў Слоніме можна набыць”. Гэта журналісцкае дасьледаваньне наколькі лёгка ў Слоніме набыць жытло. Гаворыць Мікалай Канановіч:\n“За гадоў 30 можна набыць двухпакаёўку, за гэты ж час машыну. А калі яшчэ і абстаўляць кватэру, то гадоў 50 чалавечага жыцьця патрэбна, каб мець прымальныя стандарты”.\nГазэта “Інфа-кур”ер” са Слуцку паведамляе, што бальшыня сыраробных прадпрыемстваў рэгіёну атрымалі ад расейскіх санітарных службаў дазвол на пастаўку беларускай прадукцыі.\nУ артыкуле “Заданьне далі вяскоўцы” “Інфа-кур”ер” друкуе ўспаміны жыхаркі гарадзкога пасёлку Урэчча Валянціны Яновіч, якая падчас вайны была партызанскай сувязной. Гаворыць журналіст Сяргей Баждашыч:\n“Пастукалі ў акно – гэта былі сяляне. Сабралі самі грошы і папрасілі перадаць іх партызанам, каб яны адправілі іх у фонд абароны. Незвычайны выпадак”.


ДА 1 ВЕРАСЬНЯ Ў ЦЭНТРЫ БЕРАСЬЦЯ НЕ ПАВIННА ЗАСТАЦЦА НIВОДНАГА ПРЫВАТНАГА ШАПIКА\n25 ліпень 2002, 15:00\nАлег Супрунюк, Берасьце\nУ Берасьцейскiм гарвыканкаме сёньня падцьвердзiлi, што ўжо да 1 верасьня ўсе шапiкi ў цэнтры гораду павiнны быць зьлiквiдаваныя. Выключэньне зробленае толькi для прадпрыемстваў "Белсаюздруку" i кнiжнага гандлю. Гаспадарам астатнiх шапiкаў будзе прапанавана перанесьцi свае гандлёвыя кропкi на ўскрайкi Берасьця альбо на рэчавыя рынкi. Галоўны архiтэктар гораду Алег Ляшук паведамiў, што пакуль невядома, куды дакладна будзе перанесены кожны шапiк i чыiм коштам. Але гэта не паўплывае на намер уладаў выканаць сваё рашэньне ў вызначаны тэрмiн – яшчэ да пачатку восенi.\nДля прадпрымальнiкаў, што маюць шапiкi ў цэнтры Берасьця, рашэньне мясцовай вэртыкалi было зусiм нечаканым. Iх абурае, што гэтае пытаньне ўлады палiчылi залiшнiм абмяркоўваць з прадстаўнiкамi малога бiзнэсу. На думку Аляксандра Стабрэдава, сябра Саюзу прадпрымальнiкаў Берасьцейскай вобласьцi, такiм чынам ўлады пазбаўляюцца канкурэнтаў дзеля падтрымкi дзяржаўных прадпрыемстваў гандлю. Спадар Стабрэдаў лiчыць, што на гэтай падставе мясцовых чыноўнiкаў можна прыцягнуць нават да крымiнальнай адказнасьцi, бо ўмяшальнiцтва ў свабодную канкурэнцыю перасьледуецца законам.\nРаней Берасьцейскi гарвыканкам прыняў рашэньне, паводле якога павялiчылiся стаўкi адзiнага падатку з кiроўцаў прыватных маршрутных таксi i асобаў, што займаюцца вырабам швейнай прадукцыi. На пытаньне, чаму менавiта прадпрымальнiкi зараз адчуваюць моцны цiск з боку мясцовых уладаў, Аляксандар Стабрэдаў адказаў наступнае:\n(Стабрэдаў: ) "З прадпрымальнiкаў бяруць усе падаткi i штрафы наяўнымi грашыма абавязковым чынам. Гэта адзiная крынiца паступленьня жывых грошай. Таму цiск будзе бясконцы. Але цiснуць ужо няма куды. Многiя мае калегi стаяць перад фактам – трэба зачыняць свой бiзнэс i пераходзiць на паўлегальнае становiшча. Таму што неяк трэба харчавацца. Людзi кажуць шчыра: нам iсьцi няма куды, i працы няма".\nАляксандар Стабрэдаў таксама мяркуе, што празь некаторы час прадпрымальнiкам дазволяць зноў усталяваць шапiкi ў цэнтры Берасьця. Але чыноўнiкi запатрабуюць за гэта новых грошай.


6 практыкаванняў для танізацыі і фарміравання лытак - SANTE PLUS MAG - TELES RELAY\n6 практыкаванняў для танізацыі і фарміравання ікры - SANTE PLUS MAG\nКаб мець прыгожыя ногі, важна не грэбаваць лыткамі. Хоць некаторыя аматары спорту часта не звяртаюць увагі на гэтую частку цела, яна аказваецца асабліва важнай. Само сабой зразумела, што гэта адна з абласцей, якую мы найбольш выкарыстоўваем на працягу дня. Тое, пра што мы, як правіла, забываемся.\nМаюць стройныя і падцягнутыя цяляты дзякуючы эфектыўнай працэдуры ад 1 да хвілін - Крыніца: Салюд 180\nНа эстэтычным узроўні гэта частка цела, якая падабаецца мужчынам і жанчынам, якія імкнуцца ўмацаваць і танізаваць яго. Вось такія мышцы, якія дапамагаюць нам лепш рухацца, згінаць ногі і паглынаць удары падчас рухаў з моцным уздзеяннем.\nЧаму важна працаваць цялятам?\nПалепшыць функцыю вертыкальнага запуску: На энергетычным узроўні ахілесава сухажылле, якое суадносіцца з цягліцамі-двайнятамі (triceps surae), дзейнічае як амартызатар. Як правіла, гэта дазваляе нам, напрыклад, правільна тармазіць падчас руху альбо рухаць нас. Бег - выдатная ілюстрацыя гэтага.\nМінімізаваць паталогіі, звязаныя з SACP (сура-ахілеа-пяточный плантэр): Ахілесава сухажылле дрэнна васкулярызавана і можа быць моцна напружана, нягледзячы на тое, што яно з'яўляецца самым моцным сухажыллем у целе. Затым неабходна ўмацаваць трыцэпс сураль або падэшву, каб пазбегнуць пакутавання ад тэндынапатыі. альбо разрыў цягліцавых валокнаў.\nАбараніце падкаленныя сухажыллі: Калі вы пацярпелі цяля, яно не заўсёды будзе лакалізавацца на ім. Сапраўды, ён можа быць размешчаны ў іншым месцы і паўплываць на падкаленныя сухажыллі.\nПалепшаная каардынацыя рухаў: Добрая каардынацыя рухаў дазваляе добра сінхранізаваць працу хуткасці і сілы.\nПалепшыце сваю працаздольнасць: Да кожнага тыпу бегу робяцца розныя падрыхтоўкі, і цяля не застаецца ўбаку. Такім чынам, ступня і ікра павінны быць падрыхтаваны ў адпаведнасці з асаблівасцямі расы.\nДобрыя цяляты трымаюць вас далей ад траўмаў\nЯк цяляты дзейнічаюць як сардэчная помпа, яны здымаюць некаторыя нязручнасці, такія як ацёк, праява варыкознага пашырэння вен або цягліцавых курчаў. Акрамя таго, яны дапамагаюць мець добрую рухаючую сілу для рухаў, такіх як спрынт, якія патрабуюць спантаннай змены напрамку руху.\nБольш за тое, у выпадках, калі вы спрынтуеце, ікры падтрымліваюць значна больш, чым вага цела абараняюць суставы і стабілізуюць калені. Калі, з іншага боку, ім не хапае працы, усе гэтыя функцыі будуць падарваны.\nТаму лягчэй нанесці сабе траўму, як гэта відаць у некаторых тэнісістаў, якія траўміруюць сябе падчас гульні (тэнісная нага). Таму моцных цялятаў важна вырошчваць калі вы хочаце займацца бяспечна.\n10-хвілінная працэдура для таніравання цялят\nХоць лячыць цяля падчас трэніровак не заўсёды проста, гэта не з'яўляецца немагчымым заданнем. Праўда, каб павялічыць памер гэтай тэрыторыі, складанасць можа вар'іравацца ў залежнасці ад генетыкі. І гэта прычына таго, чаму ў некаторых выпадках можа быць карысна ўключаць іншыя віды практыкаванняў. Да таго ж ты можаш даведайцеся, якія ў вас ногі і як вы можаце таніраваць іх дома ці ў трэнажорнай зале дзякуючы спецыяльнай і спецыяльнай праграме.\nЗ улікам гэтых меркаванняў, пяройдзем да 6 практыкаванняў у 10-хвіліннай працэдуры для падцягнутых, стройных і моцных цялятаў:\n1. Пад'ём ікры\nПад'ёмная цяля - Крыніца: Салюд 180\nУстаньце ў становішча стоячы, затым развядзіце ногі на вышыні плячэй;\nЗатым устаньце на дыбачкі і падніміце і апусціце корпус. Злёгку сагніце ногі, каб палегчыць рух;\nПераканайцеся, што падчас руху вы не дазваляеце пяткам дакранацца падлогі. Цікавасць да практыкавання грунтуецца на гэтай праблеме.\nПаўтарайце як мага больш на працягу 60 секунд.\nВы можаце выкарыстоўваць лаву, прыступку альбо любую злёгку прыпаднятую паверхню. Гэта ў далейшым дапаможа вам трымаць пяткі ад зямлі.\n2. Паднясенне лытак у сядзячым становішчы\nПадняцце цялят седзячы - Крыніца: Прафілактыка\nСядзець на крэсле;\nВыкарыстоўвайце паверхню, прадмет мэблі альбо невялікую прыступку, каб падтрымаць ногі;\nАбапірайцеся на сцягна ці проста выкарыстоўвайце перадплечча пры адхіленні. Такім чынам, вы выкарыстоўваеце іх у якасці гіры, размешчанай на сцёгнах;\nПадніміце, а затым апусціце пяткі;\nРабіце паўторы на працягу адной хвіліны.\n3. Пятка падымаецца на кукішках\nПрысяданне ў пятцы - Крыніца: Салюд 180\nСтоячы, вертыкальная пастава і ногі, разведзеныя на шырыні плячэй;\nВам трэба будзе толькі выканаць традыцыйны рух на кукішках з варыяцыямі выпрастаць ногі і падняць пяткі. Гэта дазваляе падэшвам ног падтрымліваць увесь ваш вага, скарачаючы ікроножные мышцы.\nПаўтарыце на працягу хвіліны.\n4. Скачок скрынкі\nскачок скрынкі - Крыніца: Salud180\nКаб падцягнуць ногі і спаліць тлушч, асабліва папулярныя скачкі з скрынкі. Вам проста спатрэбіцца куб вышынёй ад 30 да 50 см, напрыклад, лаўка ці скрыня.\nПа-першае, размясціцеся за крок ад скрынкі\nРазвядзіце ногі, расставіўшы іх на шырыні плячэй\nПадрыхтуйцеся да скачка, злёгку сагнуўшы калені\nЗапусціце сябе, а потым скочыце на скрынку, каб прызямліцца там. Не прымушайце і спакойна.\nПаўтарайце гэты рух ад адной да дзвюх хвілін\n5. Скачок на кукішках\nпрыскочаны прысед - Крыніца: Салюд 180\nСкачок на кукішках, больш вядомы як скачок на кукішках, з'яўляецца часткай комплексу "плиометрических" рухаў, накіраваных на ўмацаванне цягліц падчас працы на лытках.\nДля пачатку ўстаньце прама;\nРазвядзіце ногі ў бакі, паставіўшы іх на шырыні плячэй і дазволіўшы рукам звісаць;\nАпусціцеся, сагнуўшы локці напалову і выгнуўшы тулава наперад;\nРухайцеся, раскінуўшы рукі;\nЗямля ў прыгнутым становішчы;\nПаўтарайце гэта на працягу 1 хвіліны.\nДля іншых тыпаў прысяданняў вы можаце звярнуцца, напрыклад, да практыкаванні, якія мацуюць попу і ногі ў самыя кароткія тэрміны.\nСкакалка - Крыніца: Салюд 180\nВыдатная класіка, скакалка - гэта асноўная частка сардэчна-сасудзістых практыкаванняў дзякуючы асабліва поўнаму характару. У дадатак да ўмацавання тонусу некалькіх цягліц, у тым ліку галёнак, гэта ідэальнае практыкаванне для спальвання калорый. Калі, з іншага боку, практыкаванне вам здаецца складаным на пачатку, вы заўсёды можаце дапамагчы сабе спартыўнаму трэнеру.\nДзве хвіліны скачкоў, ногі разам\nЗрабіце перапынак на 30 секунд\nПерапынак на 30 секунд\nХвіліна скачкоў, ногі разам\nУсе гэтыя практыкаванні павінны заняць у вас 5 хвілін вашага часу. Больш за тое, каб яны былі эфектыўнымі, іх трэба праводзіць два разы на тыдзень і мець збалансаванае харчаванне, багатае бялком.\nДля чаго выкарыстоўваюцца пліаметрычныя практыкаванні?\nПрынцып плиометрических практыкаванняў складаецца ў закліканні цягліц. Такім чынам, плиометрическое практыкаванне будзе працаваць на цягліцы так, каб максімум сілы і сілы было быць разгорнуты на працягу кароткага перыяду часу.\nРуху характарызуюцца хуткім скарачэннем і могуць прывесці да скачкоў і кідкоў. Гэта прычына, па якой гэтым займаюцца спартсмены ва ўсім свеце.\nАкрамя таго, гэта руху, якія дапамагаюць павысіць прадукцыйнасць, для павелічэння мышачнай сілы і нават паляпшэння балансу. Яшчэ адна дэталь і не ў апошнюю чаргу, яны таксама дапамагаюць схуднець і паменшыць даданне калорый. І нездарма, калі вы дадаеце такія рухі да сваіх практыкаванняў, вы зможаце лягчэй губляць тлушч. Рашэнне, таму няма чаго пазайздросціць чыстаму і ўпартаму бодзібілдынгу.\nПа-ранейшаму пры пахуданні тлушч на пахвіне можа стаць праблемай для многіх жанчын. Вось чаму ёсць таксама практыкаванні, здольныя ўмацаваць ягадзіцы і ўмацаваць ногі праз некалькі дзён.\nНарэшце, здаецца, кароткія заняткі плиометрическими практыкаваннямі могуць быць карысным для кардыё. Ідэя заключаецца ў тым, што вы робіце менш інтэнсіўныя руху, чаргуючы іх з больш патрабавальнымі пліаметрычнымі.\nДадатковыя практыкаванні для больш цвёрдых цялятаў\nПаднятае і паднятае\nВыгадаванае і паднятае - Крыніца: Прафілактыка Гэта практыкаванне накіравана на таніраванне ўсёй вобласці ікры. Вось як гэта зрабіць:\nНа дыбачках падніміце корпус, выпрастаўшы калені\nАпусціце хвост на зямлю і захавайце пазваночнік нейтральным. Трымайце і пяткі прама.\nЗатым зноў выпрастаць калені і скончыць рух стоячы. Ступні павінны быць роўна на падлозе.\nштурханне санак - Крыніца: Прафілактыка\nВазьміце лаўку і пастаўце яе верх галавой на зямлю;\nАбапал гэтай паверхні ўстаньце, падняўшы сцягна ў паветра;\nНакіруйце погляд паміж рукамі, захоўваючы нейтральны пазваночнік;\nВыконвайце пацягванне ступні, быццам вы бегаеце;\nРухайцеся даволі хутка з санкамі;\nУ гэтым практыкаванні ваша шыя павінна быць расслаблена. Таму пажадана не падымаць галавы. Калі ў вас высокі крывяны ціск, гэтага трэба пазбягаць.\nГэты артыкул упершыню з'явіўся на https://www.santeplusmag.com/6-exercices-pour-tonifier-et-galber-les-mollets/\nФеканог: ФІФА кашляе, Яундэ дрыжыць


Новыя содні і штрафы: Максіму Вінярскаму 10 содняў, Наталлі Папковай 460 рублёў\nНовыя содні і штрафы: Максіму Вінярскаму 10 содняў арышту, Наталлі Папковай 460 рублёў за хуліганства\nАктывіст «Еўрапейскай Беларусі» падчас адбыцця арышту за Дзень Волі атрымаў яшчэ 10 содняў за Курапаты. Пра гэта паведаміла Вольга Нікалайчык, якая выйшла на волю з Акрэсціна па абедзе 4 красавіка.\n«Як мяне выводзілі, дык гучала ў калідоры маё прозвішча. І тады я пачула голас Максіма Вінярскага. Ён крыкнуў, што атрымаў яшчэ 10 дзён за Курапаты. Што адмыслова вывозілі ў суд перад заканчэннем тэрміну за Дзень Волі. Перадаваў усім прывітанне. Яшчэ чула голас Леаніда Кулакова. І ён усім перадаваў прывітанне», – распавяла Свабодзе Вольга Нікалайчык.\n27 сакавіка Першамайскі раённы суд Менску асудзіў Максіма Вінярскага нібыта за дробнае хуліганства і непадпарадкаванне на 8 содняў.\nМенскаму таксісту і грамадскаму актывісту Леаніду Кулакову далі найбольшы тэрмін з прызначаных за Дзень Волі – ажно 25 содняў.\nАктывістцы «Маладой Беларусі» Наталлі Папковай прысудзілі 20 базавых велічыняў (460 рублёў) штрафу за хуліганства паводле нейкага пратаколу ад 30 сакавіка. Нібыта яна зняважыла некага з супрацоўнікаў міліцыі.\nНаталля Папкова цяпер адбывае 5 содняў за ўдзел у акцыі недармаедаў. Яе павінны выпусціць а 15-ай гадзіне 5 красавіка.\nТэгі: Вольга Нікалайчык, Максім Вінярскі, Наталля Папкова


Ініцыятары ўстаноўкі крыжа памяці берасцейцам: «Курапаты для беларусаў - знакавае месца»\nСасновы крыж з надпісам «Памяці берасцейцаў. 1939 - 1941» з’явіўся ў Курапатах 7 лістапада, у Дзень Кастрычніцкай рэвалюцыі. Ён будзе нагадваць пра тых жыхароў Берасцейшчыны, якія былі рэпрэсаваныя і знішчаныя ў ГУЛАГу.\nІдэя ўсталяваць крыж належыць берасцейцам Ігару Наймушыну, Мікалаю Дарашэнку і Ігару Бараноўскаму. Вырабіў яго прадпрымальнік Пётр Каян.\n«Летам мы ездзілі ў пілігрымку - гэта шлях ад Віцебска да Полацка ў памяць аб беларускіх мучаніках, манахах-базыльянах з Полацку, якія былі зарубленыя ў Сафійскім саборы світай Пятра I, - распавёў «БГ» Ігар Наймушын. - Па дарозе мы заехалі ў Курапаты. Гэтае месца нас вельмі ўразіла. Там устаноўлена каля тысячы крыжоў. І, што важна, гэта народны мемарыял, які ствараўся насуперак уладам. Па вяртанні мы вырашылі, што паставім там крыж ад берасцейцаў».\nХоць ідэя ўсталяваць крыж нарадзілася ў сябраў грэка-каталіцкай парафіі, да яе далучыліся прадстаўнікі розных канфесій (праваслаўныя, католікі і г. д.) і прафесій (прадпрымальнікі, выкладчыкі, журналісты і г. д.).\n«Вядома, што ў Заходняй Беларусі ў 1939 - 41 гадах было рэпрэсавана больш за 125 тысяч чалавек. Многія з іх былі растраляныя, у тым ліку ў Курапатах. Мы падумалі, што будзе правільна, каб гэта быў крыж не толькі ад нас, грэка-католікаў, але і каб далучыліся да гэтай справы нашыя сябры, - адзначыў рэдактар газеты «Царква» Ігар Бараноўскі. - Мы вельмі рады, што далучыліся і праваслаўныя, і пратэстанты, і рыма-католікі, і проста людзі добрай волі. Курапаты для беларусаў - знакавае месца. І літаральна за тыдзень удалося сабраць даволі значную суму, якая пакрыла ўсе нашыя выдаткі. У многіх з нас ёсць рэпрэсаваныя, у тым ліку і ў мяне. Ёсць тыя, хто загінуў невядома дзе ў ГУЛАГу. Таму гэта крыж памяці нашых сваякоў».\nУ пятніцу 13 лістапада ў Палацы мастацтваў у Мінску адкрыецца дакументальна-мастацкая выстава «Праўда пра Курапаты. Факты, дакументы, сведчанні». На ёй можна будзе ўбачыць унікальныя дакументы, здымкі, артэфакты, большасць якіх дэманструецца ўпершыню.\nКрыж выраблены з сасны і знізу абшыты лістоўніцай. Яго вышыня над зямлёй больш за 4,3 м. Крыж мае традыцыйны для Заходняга Палесся выгляд простага чатырохканцовага крыжа. Такія чатырохканцовыя крыжы можна сустрэць на Століншчыне, Піншчыне, пад Берасцем, дзе-небудзь у пушчанскіх вёсках.\n«Калісьці і праваслаўныя, і ўніяты, і рыма-католікі ставілі звычайны чатырохканцовы крыж на нашых землях. І гэта правільна, бо Хрыстос быў распяты на адным крыжы. Мы шукалі такую традыцыйную форму», - дадаў Ігар Бараноўскі.\nКрыж лёгка адшукаць. Ён знаходзіцца непадалёку ад мемарыяльнага знака ў выглядзе лавы, які падараваў прэзідэнт ЗША ад амерыканскага народа дзеля пашаны і памяці пра тысячы бязвінных ахвяраў беларускага народа.\nПасля ўстаноўкі крыж асвяціў грэка-каталіцкі святар з Берасця Ігар Кандрацьеў.\nПо словах Ігара Наймушына, у планах - паставіць крыжы ад кожнага горада Берасцейшчыны і, магчыма, імянныя крыжы.\nКурапаты - лясны масіў на паўночнай мяжы Мінска, дзе былі выяўлены масавыя пахаванні людзей, якіх расстралялі органы НКУС у 1937 - 41 гг. Колькасць ахвяр дакладна не высветленая. Розныя крыніцы называюць ад 7 тыс. да 250 тыс. ахвяр.\nФота: Ігар Бараноўскі, Яўген Бяласін


20 люты 2017, 08:34\nКаб карміць дзіця-інваліда, маці шукае грошы праз інтэрнэт. Дзяржава абяцае дапамогу праз паўгода\nКаля ложка хворай дачкі Натальля штодня\n«8 кіляграмаў важыць пяцігадовае дзіця»\n«У Элі ад нараджэньня не злучаліся ножкі: як у жабкі былі», — разводзіць рукамі Натальля.\n«У нашым РНПЦ ёй зрабілі апэрацыю. Эля ножкі злучыла, але пайшлі наступствы», — кажа Натальля. Амаль будзённа яна пералічвае дыягназы дачкі і на рэнтгенаўскіх здымках паказвае дэфармаванае цела дзіцяці: розную даўжыню ног, вывіхі сьцёгнаў, зрушэньне хрыбта.\nРэнтгенаўскі здымак пасьля апэрацыі\nЖанчына кажа, што выправіць скрыўленьні шкілету паабяцаў расейскі лекар, і добрыя вынікі зьявіліся ўжо пасьля першай апэрацыі. Наперадзе наступныя, але пры ўмове, што дзяўчынка набярэцца фізычных сіл, кажа Натальля. «На тле болевага сындрому Эліна есьці перастала зусім. За два тыдні мы схуднелі на 6 кіляграмаў 200 грамаў».\nПяцігадовая Эліна цяпер важыць 8 кіляграмаў, а павінна быць 20\nЖанчына зьвярнуліся ў паліклініку, каб атрымаць калярыйнае бялковае харчаваньне бясплатна. Але там паабяцалі аформіць яго не раней як праз паўгода.\n«У Эліны няма гэтых шасьці месяцаў, за шэсьць месяцаў дзіця згасьне цалкам. Харчаваньне каштуе 9 рублёў за адну порцыю. Іх патрэбна 6–7 на дзень, але хаця б 4–5 — і тыя вымагаюць вялікіх грошай», — тлумачыць Натальля.\nБутэлечка аднаразовага харчаваньня каштуе 9 рублёў\n«А дзяцей я адна гадую, іх чацьвёра ў мяне, і жывем мы на пэнсіі-выплаты. І нават калі мне сабраць усе выплаты, не карміць астатніх дзяцей і самой ня есьці — усё роўна мне іх ня хопіць, каб набыць харчаваньне Эліне на адзін месяц», — роспачна кажа жанчына.\nМуж ня вытрымаў выпрабаваньня дзіцём-інвалідам\nУ свае 33 гады Натальля мае чатырох дзяцей: старэйшы Сяргей вучыцца ў каледжы, 8-гадовая Сафія — школьніца, хворай Элінцы 5 гадоў, а наймалодшая Ксенія мае толькі 9 месяцаў.\nСяргей і Сафія ідуць на кухню, калі да Эліны прыходзіць лекар\n«Мой муж прывёз мяне ў Беларусь з Расеі, з Санкт-Пецярбургу. Мы шчасьліва пражылі 13 гадоў у Марʼінай Горцы — на ягонай радзіме, аж пакуль не нарадзілася Эліна», — кажа Натальля. Паводле яе, муж не стрываў інваліднасьці дзіцяці, а дакладней — цяжкасьцяў, зьвязаных з хваробай. Тады разам зь дзецьмі яна пакінула найманую кватэру ў Марʼінай Горцы і перабралася ў такую ж найманую, але ў Менску.\n«У Марʼінай Горцы не было тых лекараў і таго лекаваньня, якія патрэбныя Эліне. Нам даводзілася ўвесь час езьдзіць у Менск — гэта зь дзецьмі, вазкамі і клункамі ў любое надворʼе. І я палічыла, што грошы на дарогу і найманую кватэру ў Марʼінай Горцы большыя, чым на тое, каб наняць кватэру ў Менску. А галоўнае — Эліну ня трэба вазіць электрычкамі ў холад і сьпёку».\nХто і што дапамагае выжываць? Пэнсія, алімэнты і дзіцячыя выплаты. А яшчэ бацькі: расейскія — грашыма, беларускія — вясковымі прадуктамі.\nКаб сабраць грошы на наступныя апэрацыі для дачкі і набыць неабходнае для дзяўчынкі спэцыялізаванае харчаваньне, Натальля зьвяртаецца па дапамогу да людзей праз інтэрнэт.\nНаймалодшая Ксенія таксама любіць маміны рукі\nЗакон ёсьць, жыльля няма. Але Беларусь — мой дом\nЯшчэ адна цяжкая праблема ў шматдзетнай Натальлінай сямʼі — адсутнасьць уласнага жыльля.\n«Закон ёсьць пра жыльлё для шматдзетных, але які толк ад гэтага закону? — кажа Натальля. — Мы стаялі вельмі доўга ў чарзе: толькі як шматдзетная сямʼя — чатыры гады. Але нічога так і не атрымалі, бо ў Марʼінай Горцы нічога не будуецца. Калі я зь дзецьмі зьехала з Марʼінай Горкі і прапісаліся ў Менску, то там нас з чаргі зьнялі, а тут не паставяць, бо я тут 10 гадоў не прапісаная — усё».\nНатальля кажа, што шмат разоў зьвярталася ў вышэйшыя дзяржаўныя ўстановы, у тым ліку ў прэзыдэнцкую адміністрацыю, з просьбаю дапамагчы ёй перасяліцца хаця б у арандаванае жыльлё, аднак безвынікова.\n«Я не прашу — дайце мне сацыяльную, бясплатную кватэру ці падарыце. Але хаця б атрымаць камэрцыйнае жыльлё, бо я ўтрая менш плаціла б, чым за гэта. Гэта значыць, што пэўная сума заставалася б для дзяцей, а ня трацілася б на тое, каб проста дзесьці жыць».\nУ адказ жанчыне раілі ехаць у аграгарадок і ўладкавацца на працу ў «калгас». Маўляў, там і дадуць жытло.\n«Каму ўладкавацца? — пытаецца Натальля. — Я даглядаю дзіця-інваліда і меншае дзіця, старэйшае дзіця вучыцца, а больш няма каму».\nСтарэйшы Сяргей любіць усіх трох сваіх сястрычак\nНатальля кажа, што ня мае на мэце вырашыць жыльлёвую праблему празь дзяцей. Але дзеля справядлівасьці — на яе баку стаіць закон, які не працуе.\n«Гэта мае дзеці, і я бязь іх жыцьця б ня знала. Але калі ўжо ў вас ёсьць такі закон, пра які вы так шмат гаворыце... Ну вось закон: я шматдзетная маці зь дзіцём-інвалідам — і ў мяне няма жыльля».\nНа пытаньне, ці не вярнуцца на радзіму да бацькоў у Расею, Натальля адказвае так:\n«Вельмі складана будзе наноў праходзіць усе абсьледаваньні для прызнаньня дзіцяці інвалідам, атрымаць выплаты і дапамогу, зьмяніць грамадзянства для ўсіх дзяцей. А галоўнае... калі бываю ў бацькоў, я там магу заставацца толькі тыдзень, а пасьля кажу — хачу дадому. Я тут прыжылася і прывыкла, Беларусь — мой дом».\nУ сувязі з намерамі дапамагчы Натальлі Кульчанцы, якія публікуюцца ў камэнтарах, з дазволу гераіні матэрыялу публікуем яе кантактныя дадзеныя: старонка ў Фэйсбуку, нумар тэлефону +37529 1710114.