20 кастрычнік 2010, 09:25\nУ Літве напярэдадні візіту Далі Грыбаўскайце ў Менск палітолягі адзначаюць, што гэты візыт не арыентаваны найперш на карысьць інтарэсаў Літвы, а таксама згадваюць дамову аб спрошчаным памежным руху, якую Беларусь і Літва абяцаюць падпісаць цягам апошніх двух гадоў.\n“Думаю, гэтым разам візыт прэзыдэнта за мяжу ня мае асабліва вялікага дачыненьня да інтарэсаў уласна Літвы. Адна з асноўных мэтаў гэтага візыту была так і сфармуляваная – у сувязі з будучымі выбарамі ў Беларусі, у кантэксьце таго, што Літва – адна з трох будучых старшыняў у АБСЭ. Думаю, асноўны акцэнт сустрэчаў кіраўнікоў будзе менавіта зьвязаны з выбарамі, якія павінны быць арганізаваныя ў адпаведнасьці з нормамі дэмакратыі. Адно з асноўных пытаньняў, мяркую, будзе удзел у выбарах незалежных назіральнікаў”, – адзначыла напярэдадні візыту прэзыдэнта Літвы ў Беларусь кіраўніца адзьдзелу палітычнага аналізу і дасьледаваньняў Цэнтру дасьледаваньня Ўсходняй Эўропы Жывіле Дамбраўскайце.\nУ інтэрвію для радыё "Свабода" Жывіле Дамбраўскайце таксама сказала:\n“Інтарэсы Літвы, на мой погляд, гэтым разам – на другім пляне. Пра іх будуць, вядома, згадкі, але ня ў першую чаргу. Пра гэты візыт нельга сказаць, што ён выкліканы найперш і толькі нацыянальнымі інтарэсамі Літвы. Прынамсі, гэтым разам візыт кіраўніка дзяржавы да суседзяў значна меней арыентаваны на інтарэсы сваёй краіны, у параўнаньні з тым, калі прэзыдэнт Беларусі гасьцяваў у Літве і асноўным пытаньнем было эканамічнае супрацоўніцтва”.\nКалі ж казаць пра магчымае падпісаньне дамовы аб памежным руху, пра якую нагадваюць аглядальнікі ў сувязі з візытам Грыбайскаўце ў Менск, дык гэта ў інтарэсах абедзьвюх краінаў пароўну, – падкрэсьліваюць палітолягі.\n“У Літве ужо прайшла інфармацыя, што ў час гэтага візыту можа быць нарэшце падпісанае пагадненьне, аб якім размова ідзе ўжо два гады”, – заўважае палітоляг Вадзім Вілейта, адзін з лідэраў літоўскай грамадзкай арганізацыі Belarus Watch. – Гэта сапраўды успрымаецца, як галоўны магчымы вынік візыту кіраўніцы Літвы ў Менск".\nПалітоляг працягвае: “Хаця гэта выглядае даволі сумна, калі вынікам дачыненьняў дзьвюх краінаў цягам двух гадоў будзе падпісаньне такой па-сутнасьці невялікай дамовы, якую да таго ж анансавалі так шмат разоў, што гэтым разам абяцаньне яе падпісаць выклікае скепсіс. Абедзьве краіны на словах дэманструюць жаданьне адкрыць межы для сваіх бліжэйшых суседзяў, на справе вельмі насьцярожана ставяцца да такой магчымасьці. Калі і будзе падпісаная дамова аб спрошчаным памежным руху, аб бязьвізавым малым руху, на мой погляд, гэта хаця і невялікі крок, але крок у слушным кірунку. Пры гэтым выклікае вялікую насьцярожанасьць, наколькі падрыхтаваныя памежныя службы абедзьвюх краінаў да павелічэньня руху. Баюся, што пра гэта дзяржаўныя дзеячы падумаюць у апошнюю чаргу, і толькі калі праблема паўстане, пачнуць на яе рэагаваць”.\nДарадца папярэдняга прэзыдынта Літвы Валдаса Адамкуса, палітоляг Лаўрас Белініс адзначае:\nГэтая паездка можа своеасаблівым чынам уплываць на прэзыдэнцкія выбары ў Беларусі\n“Насамрэч, і для Літвы, і для Беларусі карысна, калі іх кіраўнікі камунікуюць больш інтэнсіўна. Суседнія краіны маюць заўсёды шмат праблемаў, зьвязаных з рухам жыхароў праз мяжу, эканамічнымі дачыненьнямі, і гэтак далей. З іншагу боку, усе памятаюць, што ў Беларусі пачынаецца выбарчая кампанія, і сапраўды гэтая паездка можа своеасаблівым чынам уплываць на прэзыдэнцкія выбары ў Беларусі. Але рашэньне аб візыце ў Менск не прымалася цягам тыдня ці пары тыдняў, гэта заўсёды доўга ўзгадняецца, так што гэта было сплянавана значна раней. Так што спадзяемся, што цягам гэтай паездкі нашая прэзыдэнт і яе спадарожнікі ні сваімі словамі, ні паводзінамі не паўплываюць на выбары у тым сэнсе, што ня зробяць нічога на карысьць таго ці іншага з кандыдатаў. А ў самой Літве гэты візыт не сапсуе рэйтынгі Грыбаўскайце, бо многія вельмі спадзяюцца на зрухі ў спрашчэньні памежных правілаў, і калі цяперашні візыт гэтаму паспрыяе, гэта будзе на карысьць усім”.


Фолклэндзкія астравы — Вікіпэдыя\nНацыянальны дэвіз: Desire the right\nНайбуйнейшы горад Стэнлі\nЗамежная тэрыторыя ЗК\n• адсотак вады 162 месца ў сьвеце\n• шчыльнасьць 223 месца ў сьвеце\n• на душу насельніцтва 223 месца ў сьвеце\nВалюта Фолклэндзкі фунт (FKP)\n— Дзень Вызваленьня\n14 чэрвеня 1982 году\nДамэн верхняга ўзроўню .fk\nФолклэндзкія астравы ці Мальвінскія астравы (па-ангельску: Falkland Islands, па-гішпанску: Islas Malvinas) — архіпэляг у паўднёва-заходняй частцы Атлянтычнага акіяна, недалёка ад аргентынскага ўзьбярэжжа Паўднёвай Амэрыкі. Адміністрацыйны цэнтар — Стэнлі.\n1.2 Канфлікт 1982 году\nСьцьвярджаецца, што астравы былі адкрытыя ў 1591—1592 гадох ангельскім мараплаўцам Джонам Дэйвісам, які камандаваў караблём у экспэдыцыі ангельскага карсара Кавэндыша, аднак на права быць першаадкрывальнікамі архіпэлягу прэтэндуюць таксама гішпанцы. Пасьля астравы неаднаразова пераходзілі з рук у рукі. У 1763—1765 гадох астравы дасьледаваў францускі мараплавец Люі Антуан дэ Бугенвіль. Працяглы час астравы былі незаселеныя.\nПадчас Першай сусьветнай вайны ў раёне архіпэлягу 8 сьнежня 1914 году адбыўся бой паміж нямецкай крэйсэрскай эскадрай пад камандаваньнем віцэ-адмірала Максіміліяна фон Шпээ і вялікабрытанскай эскадрай (віцэ-адмірал Ф. Д. Стэрдзі).\nНямецкае камандаваньне спрабавала актывізаваць дзеяньні свайго флёту на марскіх камунікацыях Вялікабрытаніі ў Атлянтычным, Індыйскім і Ціхім акіянах. Віцэ-адмірал фон Шпээ кіраваў паходам эскадры (2 панцаранёсныя і 3 лёгкія крэйсэры, 2 транспарты і шпітальнае судна) да берагоў Паўднёвай Амэрыкі, дзе 1 лістапада 1914 году ў баі ля мыса Каранэль разьбіў вялікабрытанскую эскадру крэйсэраў.\nВыканаўшы задачу па адцягненьні значных сілаў флёту Вялікабрытаніі, нямецкая эскадра атрымала загад прарывацца ў Нямеччыну. Ня ведаючы дысьлякацыі вялікабрытанскіх караблёў, Шпээ вырашыў нанесьці ўдар па ваенна-марской базе Вялікабрытаніі ў Порт-Стэнлі на Фолклэндзкіх астравах, дзе знаходзіліся 1 лінейны карабель, 2 лінейныя, 3 панцаранёсныя і 2 лёгкія крэйсэры). Сустрэўшы нечакана моцны супраціў, Шпээ спрабаваў сыйсьці, але вялікабрытанскія караблі нагналі яго. Шпээ загадаў лёгкім крэйсэрам і транспартам сыходзіць у розных кірунках. Іх сталі перасьледваць вялікабрытанскія панцаранёсныя і лёгкія крэйсэры, а лінейныя крэйсэры ўступілі ў бой зь нямецкімі панцаранёснымі крэйсэрамі і патапілі іх. Былі зьнішчаныя таксама 2 лёгкія нямецкія крэйсэры і транспарты. Толькі крэйсэру «Дрэздэн» і шпітальнаму судну ўдалося сыйсьці. У выніку перамогі вялікабрытанскае камандаваньне вызвалілася ад неабходнасьці вылучаць значныя сілы на другарадныя тэатры вайсковых дзеяньняў, а нямецкае камандаваньне страціла моцную крэйсэрскую эскадру. Сам Шпээ загінуў на флягманскім крэйсэры «Шарнхорст».\nКанфлікт 1982 годуРэдагаваць\nУ 1982 годзе вакол астравоў успыхнуў вялікабрытана-аргентынскі канфлікт. Аргентына атрымала паразу, але працягвае аспрэчваць як назоў астравоў, так і іх тэрытарыяльную прыналежнасьць.\nЦяпер зьяўляюцца замежнай тэрыторыяй Злучанага Каралеўства, але прыналежнасьць астравоў аспрэчваецца Аргентынай. Разглядаецца таксама пытаньне аб незалежнасьці гэтае тэрыторыі (разам з Паўднёвай Георгіяй). На астравах разьмешчаная вялікабрытанская ваенна-паветраная база Маўнт Плезант.\nСкладаецца з двух буйных (Заходні і Ўсходні Фолклэнд) і каля 200 дробных астравоў і скал. Плошча 12 200 км². Вышыня да 706 м. Берагі вельмі складанага абрысу. Клімат акіянічны, прахалодны (сярэдняя месячная тэмпэратура ад 2,5 да 10 °С) і раўнамерна вільготны (у год 600—700 мм ападкаў) з моцнымі вятрамі і частай смугой. Акіянічныя зёлкавыя лугі, верасовыя пусткі, тарфяныя балоты. Шмат марскіх птушак.\nАрхіпэляг уваходзіць у так званую Патагонскую (ці Магеланаву) заагеаграфічную вобласьць Сусьветнага акіяну. Патагонская вобласьць знаходзіцца пад уплывам магутных халодных плыняў. Адна зь іх — Фолклэндзкая (Мальвінская) — плыве ад Фолклэндзіх астравоў да затокі Ля-Плята. Хуткасьць плыні — 1—2 км/г. Сярэдняя тэмпэратура вады ўзімку ад 4 да 10 °С, улетку ад 8 да 15 °С. Нясе вялікую колькасьць айсбэргаў, хоць паблізу астравоў айсбэргі сустракаюцца рэдка.\nАсноўныя галіны эканомікі архіпэлягу — авечкагадоўля, здабыча марскога зьвера.\nНасельніцтва — 2500 чалавек (1996).\nФолклэндзкія астравы — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Фолклэндзкія_астравы&oldid=2189922»


31 ліпень 2015, 09:40\nМіністар замежных спраў Украіны Павал Клімкін анансаваў паўторнае галасаваньне Рады Бясьпекі ААН для стварэньня міжнароднага трыбуналу над вінаватымі за зьбіты над Данбасам «Боінг».\nЯк паведамляе Associated Press, пяць краін, якія расьсьледуюць абставіны авіякатастрофы, — Аўстралія, Бэльгія, Малайзія, Нідэрлянды і Ўкраіна — паспрабуюць зноў атрымаць адабрэньне Рады Бясьпекі ААН на стварэньне міжнароднага трыбуналу, сказаў Клімкін.\n«Праз два месяцы ў нас будзе канчатковая справаздача аб выніках расьсьледаваньня, і што скажа праз два месяцы Расея? Мы, безумоўна, паспрабуем яшчэ раз заручыцца падтрымкай ўсёй сусьветнай супольнасці», — адзначыў украінскі міністар.\nРасея 29 ліпеня на пасяджэньні Рады бясьпекі ААН ўжыла вета супраць рэзалюцыі аб стварэньні міжнароднага трыбуналу па расьсьледаваньні катастрофы самалёта «Малазійскіх авіяліній» «Боінг-777» рэйсу MH17 над тэрыторыяй Украіны 17 ліпеня 2014 года і гібелі 298 чалавек.\nПасьля галасаваньня ў ААН міністар замежных спраў Нідэрляндаў Бэрт Кундэрс заявіў, што Нідэрлянды, Малайзія, Аўстралія, Бэльгія і Ўкраіна працягнуць пошукі мэханізмаў для прыцягненьня да адказнасьці тых, хто зьбіў «Боінг».\n«Расеі ёсьць што ўтойваць», — апытаньне ў Магілёве


Catholic.by - Гамілія на ўрачыстасць Пана нашага Езуса Хрыста, Валадара Сусвету (22 лістапада)\nГамілія на ўрачыстасць Пана нашага Езуса Хрыста, Валадара Сусвету (22 лістапада)\n«Благаслаўлёны той, хто прыходзіць у імя Пана! Благаслаўлёнае валадарства айца нашага Давіда, якое надыходзіць!»\nСённяшняя ўрачыстасць Хрыста Валадара адкрывае нам Ягонае аблічча напрыканцы вякоў, калі Хрыстус прыдзе з анёламі ў славе сваёй, каб судзіць жывых і памерлых. Але Хрыстус з'яўляецца валадаром не толькі будучага свету. Ён - Валадар нашых сэрцаў тут і цяпер.\nУ Евангеллі мы чуем сведчанне Езуса адносна Ягонага Валадарства. Кожнаму з нас варта больш уважліва прыслухацца да сведчання нашага Збаўцы: «Валадарства Маё не з гэтага свету. Калі б з гэтага свету было Маё Валадарства, то слугі Мае заступіліся б за Мяне, каб Я не быў выдадзены юдэям. Але цяпер Маё Валадарства не адгэтуль».\nЯк ведаеце, кожны хрысціянін мае над сабою дзве ўлады: як грамадзянін ён падпарадкоўваецца ўладзе краіны, у якой жыве, а як чалавек ахрышчаны падлягае ўладзе Касцёла. У асобных выпадках здараецца так, што рашэнне адной улады супярэчыць рашэнню іншай, а чалавек павінен выбраць штосьці адно. І ў сітуацыях, дзе нельга пайсці на кампраміс, вельмі цяжка зрабіць канкрэтны адказны крок.\nТаму ў такіх канфліктных сітуацыях, каб выбар здзейсніць беспамылкова, існуе толькі адно выйсце, каб рашэнне было слушным і справядлівым. Трэба ўзяць пад увагу трэцюю ўладу. Бо насамрэч апрача грамадскай і рэлігійнай улады існуе Бог і Ягоная ўлада. І толькі Яго патрабаванні і права па-сапраўднаму слушныя і справядлівыя. Бог выконвае ўладу ў імя праўды.\nКожны, хто прымае рашэнне ў імя праўды, заўсёды паступае слушна, нягледзячы на тое, ці вырашыць яго непасрэдная улада – свецкая ці рэлігійная – пакараць яго ці ўзнагародзіць.\nПаглядзіце, дарагія браты і сёстры. Хрыстус таксама меў над сабою тры ўлады. Грамадскую ўладу прадстаўляў у Галілеі Ірад, у Юдэі Пілат, а далёка ў Рыме Тыберый. Другая ўлада рэлігійная, і яе прадстаўнікамі былі ў Ерузалеме Каяфа з Сінедрыёнам. І калі Езус з гэтымі ўладамі меў канфлікт, абедзве гэтыя ўлады падпісалі Яму смяротны прысуд. Аднак Езус да канца застаўся верным свайму Айцу. Чаму? Бо толькі гэтая ўлада заўсёды верная і справядлівая.\nВернасць праўдзе заўсёды чыніць чалавека ўнутрана свабодным ад усялякай зямной улады, бо праўда пераўзыходзіць усялякую зямную ўладу. Толькі праўда можа насамрэч асуджаць або мілаваць, прысуджваць пакаранне або ад яго вызваляць. Калі б Каяфа і Пілат апраўдалі Хрыста, то ўмацавалі б сваю ўладу і ўзвысілі яе аўтарытэт. Паколькі яны гэтага не зрабілі, асудзілі Езуса несправядліва, то сама праўда вякамі абвінавачвае іх і будзе надалей вінаваціць у вечнасці.\nКожная ўлада ведае, што аб вартасцях яе падуладных сведчыць узровень таго, наколькі гэтыя падуладныя любяць праўду. Яна ведае пра гэта нават тады, калі за абвяшчэнне праўды, якая ёй перашкаджае, яна нішчыць падуладнага. І, нягледзячы ні на што, вернасць падуладных праўдзе заўсёды знаходзіцца ў інтарэсе ўлады.\nВельмі часта кажуць, што ўлада мае ўплыў на падуладных, забываючы, што і яны, падуладныя, маюць таксама на ўладу свой уплыў. А іх вернасць праўдзе ў стане так падзейнічаць на людзей, якія маюць нейкую ўладу, каб і ўладары лічыліся з праўдаю. Вядомая рэч, што адзін у полі не воін, і таму адзінкі верных у праўдзе можна ігнараваць, але групы людзей, якія паважаюць і жывуць паводле праўды, нельга не заўважыць і да іх не прыслухацца. Такія людзі становяцца голасам сумлення ў грамадстве.\nНам варта заўважыць, што Хрыстус не заклікае ані Пілата, ані Каяфу да вернасці праўдзе. Адзінае Ён вызнае перад імі, робячы пры гэтым націск на тое, што застанецца верным праўдзе, нават калі заплаціць за яе цаною свайго жыцця: “Я для таго нарадзіўся і для таго прыйшоў на свет, каб засведчыць аб праўдзе. Кожны, хто ад праўды, слухае голас Мой”.\nТаксама, чытаючы Евангелле, мы не знойдзем ні адзінага выказвання Езуса, у якім Ён прапанаваў бы змену грамадскай або рэлігійнай улады. Езус ніколі не выступаў з заклікам да рэвалюцыі, хоць гэтага закліку многія чакалі. Сваёй паставай вернасці праўдзе Езус паўплываў на тых людзей, якія мелі ўладу, паўплываў шляхам асабістай любові да праўды. Сваёй паставай Езус прымусіў абудзіць сумленні многіх, а таксама стаў накірункам да павагі праўды і вернасці ёй.\nДарагія! Пілат і Каяфа мелі самага каштоўнага падуладнага, які толькі мог быць на зямлі. А паколькі яны здрадзілі праўдзе, то выдалі Езуса на смерць. Але па-сапраўднаму гэтая праўда асудзіла іх. Там, дзе праўда парушаецца, там справа яшчэ канчаткова не закрыта, нават у тым выпадку, калі абаронца праўды губляе сваё жыццё. Бо апошняе слова належыць не ўладзе, але праўдзе.\nЕзус Хрыстус, Валадар Сусвету, кіруе светам у імя любові, судзіць свет у імя праўды. Таму Ён і толькі Ён з’яўляецца адзіным, справядлівым Валадаром свету, які вучыць кожнага з нас быць верным праўдзе. Калі мы гэта прызнаем, калі ў сваім жыцці будзем імкнуцца быць вернымі праўдзе, то Хрыстус будзе Валадаром нашага сэрца і мы таксама пачуем Ягоны голас. Хрыстус нас запрашае, каб мы разам з Ім валадарылі ў праўдзе і супакоі. Амэн.


БДУ плануе прыняць у гэтым годзе больш за 5 тыс. студэнтаў — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\nБДУ плануе прыняць у гэтым годзе больш за 5 тыс. студэнтаў\nПрыём дакументаў ад абітурыентаў пачынаецца 20 ліпеня ў БДУ. Будучым студэнтам прадставіцца магчымасць паступлення ў важны для ўніверсітэта год — 100-годдзе з дня заснавання БДУ. Гэта надае асаблівую значнасць прыёмнай кампаніі 2021 года. Аб гэтым БЕЛТА паведамілі ў прэс-службе ВНУ.\nУсяго вядучая ВНУ краіны плануе прыняць 5091 студэнта (у 2020 годзе прынята 5100). На дзённую бюджэтную форму план складае 2199 чалавек (у 2020-м — 2141). Доля прыродазнаўчых спецыяльнасцей у плане прыёму складае 65,2 працэнта, сацыяльна-эканамічных і гуманітарных — 34,8 працэнта.\nНа завочную бюджэтную форму плануецца прыняць 231 студэнта (у 2020-м — 218). На дзённую форму навучання план прыёму — 1794 (у 2020-м — 1856), на завочную — 736 (у 2020-м — 680). На завочную форму для атрымання другой вышэйшай адукацыі — 131 (у 2020-м — 132).\nНа скарочаны тэрмін атрымання адукацыі для выпускнікоў устаноў сярэдняй спецыяльнай адукацыі выдзелена 352 месцы (у 2020-м прынята 310), з іх на дзённую форму — 45, завочную — 307.\nНа педагагічныя напрамкі спецыяльнасцей «біялогія», «геаграфія», «хімія», «матэматыка», «беларуская філалогія» і «руская філалогія» ажыццяўляецца прыём без уступных іспытаў наступных катэгорый абітурыентаў: медалісты або тыя, хто скончылі ўстановы сярэдняй спецыяльнай адукацыі з дыпломам з адзнакай, пераможцы (дыпломы І, ІІ, ІІІ ступені) трэцяга (абласнога, Мінскага гарадскога) этапу рэспубліканскай алімпіяды па вучэбных прадметах, праведзенай Міністэрствам адукацыі ў навучальным годзе, для якіх гэты прадмет вызначаны прадметам першага профільнага іспыту, пры наяўнасці рэкамендацыі педагагічнага савета ўстановы адукацыі, якую яны скончылі. План прыёму на гэтыя спецыяльнасці на дзённую бюджэтную форму складае 155 месцаў (у 2020 годзе — 166).\nУ гэтым годзе па мэтавым прыёме выдзелена 32 месцы (у 2020-м — 32). Мэтавы прыём ажыццяўляецца па дзевяці спецыяльнасцях.\nДля абітурыентаў, якія паступаюць на бюджэтную форму навучання, а таксама на спецыяльнасці, па якіх прадугледжаны ўступныя іспыты, у БДУ падача дакументаў будзе ажыццяўляцца з 20 па 26 ліпеня.\nПрыём дакументаў ад асоб, якія прайшлі навучанне ў профільных класах (групах) педагагічнай накіраванасці ўстаноў агульнай сярэдняй адукацыі і паступаюць на педагагічныя спецыяльнасці, — з 20 па 22 ліпеня.\nПадача дакументаў на платную форму адкрыта да 9 жніўня.\nЯк і ў мінулым годзе, у БДУ будзе ажыццёўлены набор у Сумесны беларуска-кітайскі інстытут БДУ і Даляньскага політэхнічнага ўніверсітэта па спецыяльнасцях «фізіка (вытворчая дзейнасць)», «механіка і матэматычнае мадэляванне» і «сусветная эканоміка». Падрыхтоўка студэнтаў будзе весціся на першых двух курсах на рускай мове, а з 3-га курса шэраг дысцыплін — на англійскай. Прадугледжваецца таксама вывучэнне кітайскай мовы на базавым узроўні. Выпускнікі Сумеснага беларуска-кітайскага інстытута атрымаюць два дыпломы — БДУ і ДПУ. Усяго ў гэтым годзе ў інстытут плануецца прыняць на дзённую форму навучання 60 чалавек, як і ў 2020-м.\nТаксама з 20 ліпеня пачынаецца прыёмная кампанія ў Юрыдычным каледжы БДУ. У гэтым годзе на дзённую форму навучання за кошт сродкаў бюджэту на аснове агульнай базавай адукацыі плануюць залічыць 25 чалавек, а на ўмовах аплаты — 75. На аснове агульнай сярэдняй адукацыі план на бюджэт складае 25 чалавек і столькі ж на платную форму навучання.\nПрыём дакументаў на дзённую форму атрымання адукацыі за кошт сродкаў бюджэту на аснове 9 класаў будзе ажыццяўляцца з 20 ліпеня па 3 жніўня, на ўмовах аплаты — па 14 жніўня, на аснове агульнай сярэдняй адукацыі за кошт сродкаў бюджэту — па 12 жніўня, на ўмовах аплаты — па 17 жніўня. У гэтым годзе набор на завочную форму навучання не запланаваны.\nАбітурыенты, якія паступаюць на аснове агульнай базавай адукацыі, залічваюцца па конкурсе сярэдняга бала пасведчання аб агульнай базавай адукацыі. Залічэнне на аснове агульнай сярэдняй адукацыі пройдзе па конкурсе агульнай сумы балаў ЦТ (беларуская або руская мова і грамадазнаўства) і сярэдняга бала дакумента аб адукацыі.\nНавучанне ў Юрыдычным каледжы БДУ вядзецца па спецыяльнасці «правазнаўства». Тэрмін навучання на аснове агульнай базавай адукацыі складае 2 гады 10 месяцаў і агульнай сярэдняй адукацыі — 1 год 10 месяцаў.\nАбітурыенты могуць скарыстацца асабістым кабінетам абітурыента ў інтэрнэце, функцыянал якога дае магчымасць скараціць час падачы дакументаў, загадзя запоўніць і раздрукаваць заяву, электронную анкету, а таксама размясціць фатаграфію. Абітурыенты непасрэдна звяртаюцца з пакетам дакументаў у сакратарыят прыёмнай камісіі выбранага факультэта і пасля актывізацыі кабінета адсочваюць прахадныя балы ў анлайн-рэжыме.\nЗ падрабязнай інфармацыяй можна азнаёміцца ў раздзеле «Прыёмная кампанія» на сайце «Абітурыент БДУ».


3 сакавіку ўпершыню будзе адзначацца Сусветны дзень прадухілення прыроджаных парокаў развіцця\n3 сакавіку 2015 адзначацца першы штогадовы Сусветны дзень прадухілення прыроджаных парокаў развіцця. Пра гэта 2 сакавіка IA ZIK паведамілі ў Львоўскім нацыянальным медыцынскім універсітэце им.Данила Галіцкага. Прыроджаныя заганы развіцця (ВПР) – галоўнаяпрычына дзіцячай смяротнасці ў развітых краінах свету. Таму 12 вядучых арганізацый свету па ахове здароўя ’ я абвясцілі 3 сакавіка 2015 першым штогадовым Сусветным днём прадухілення прыроджаных парокаў развіцця. Мэта гэтага Дня ва ўсім свеце – палепшыць дасведчанасць грамадства пра прычыны ВВР, увесці праграмы першаснай профіліактикы ВВР, пашырыць сетку інфармацыйных рэсурсаў і службаў па апецы хворых і іх сем'яў. Сучаснай навукай даказана, што на ўзнікненне большасці ВПР ў дзяцей ўплываюць фактары навакольнага асяроддзя (тератогенное фактары), у прыватнасці, маштабы мірнага, алкаголь, дэфіцыт мікронутріентов. Негатыўны ўплыў гэтых фактараў можна паменшыць ці ўвогуле ліквідавацьі, і тым самым значна знізіць рызыкі і частоты ВПР. Шматгадовыя даследаванні ВВР, праведзеныя Праграмай прадухілення прыроджаных парокаў развіцця ОМНИ- сеткі дэманструюць, што папуляцыйныя частоты такіх ВПР як анэнцефалия, спінна-мазгавая кіла, мікрацэфалія, микрофтальмия, зрослыя двайняты, фетальный алкагольны сіндром з'яўляецца адным з самых высокіх у Еўропе. Прычымгэтыя частоты яшчэ вышэй на Палессі. Ровенская ўяўляе Украіну ў складзе Праграмы прадухілення ВВР ОМНИ- сеткі ў ЕВРОКАТ (Еўрапейскай арганізацыі сістэм маніторынгу ВПР) і ICBDSR (Міжнароднай Палаце Сістэм Маніторынгу і Даследаванняў ВПР). Вынікі праведзеных даследаванняў і атрыманы вопыт сведчаць: 1) Колькасць УНТ можна паменшыць на 50%. Кошті, неабходныя для прадухілення ВНТ праз прымяненне фалійнай кіслаты ў таблетках жанчынамі рэпрадуктыўнага ўзросту, з'яўляюцца мінімальнымі; рэсурсы для неадкладнага ўкаранення такой праграмы існуюць і ў вобласці, і дзяржаве; 2) Неабходная шырокая адукацыйная кампанія пра негатыўны ўплыў алкаголю на развіццё дзіцяці да нараджэння, якая будзе спрыяць прадухіленню мікрацэфаліяі іншых ВПР; 3) Неабходна паменшыць як ўздзеянне іянізавальнай радыяцыі праз дыхальныя шляхі (ўдыханне дыму, пылу), так і назапашванне яе ў арганізме ў выніку спажывання забруджаных радыёнуклідамі прадуктаў. Бо больш за 50% інкарпараваць радыенуклідаў абумоўлены спажываннем забруджаных ягад і грыбоў. Прадухілення назапашвання радыенуклідаў неабходна для профилактикы лейкеміі і рака. Магчымасці для гэтага ёсць. 4) З дапамогай папуляцыйнага маніторынгу ВПР можна пэўна ацаніць эфектыўнасць вышэйзгаданых мерапрыемстваў. 5) Каб вызначыць уплыў іянізавальнай радыяцыі адносна павышаных частот мікрацэфалія, микрофтальм і іншых ВВР, неабходна працягнуць даследаванні сумесна з Праграмай прадухілення прыроджаныхзаганаў развіцця ОМНИ- сеткі, развіваючы дадатковыя ініцыятывы і партнёрства. &Laquo; Лепшы старт у жыцці – гэта нараджэнне без прыроджаных парокаў развіцця, якія можна прадухіліць », – адзначаецца ў паведамленні. Аб гэтым паведаміў\n← У гэтым годзе на Львоўшчыне... Рэцэпт выратавання Украіны:... →


Уладзімір Яроменак арыштаваны на 12 сутак за парушэньне нагляду (абноўлена) | Малады Фронт\nМаладафронтавец будзе адбываць пакараньне ў будынку ІЧУ на завулку Акрэсьціна.\nУладзімер Яроменак прыйшоў адзначацца ў РАУС Першамайскага раёну, як ён заўжды гэта робіць па чацьверам. Там яму прад’явілі пастанову суда аб тым, што ён пакараны адміністрацыйным арыштам тэрмінам на 12 сутак за парушэньне правілаў прывінтыўнага нагляду. Актывіст паведаміў аб гэтым сваім паплечнікам, якія пад’ехалі й перадалі яму неабходныя рэчы перад адпраўкай у ІЧУ па зав. Акрэсьціна, менавіта там Яроменак будзе адбываць пакараньне.\nНагадаем, на пачатку мінулага года на Уладзя Яроменка суд Першамайскага раёна наклаў прафілактычны нагляд цягам году. Раней актывіста неаднаразова затрымлівалі й каралі адміністрацыйнымі арыштамі за ўдзел у акцыях салідарнасьці з палітвязьнямі. У 2011 годзе Уладзь Яроменак быў асуджаны да зняволеньня за ўдзел у мітынгу пратэсту супраць вынікаў прэзідэнцкіх выбараў 19 сьнежня 2010 года. З калоніі Яроменак выйшаў у канцы лета 2011 года пасьля памілаваньня\n12.01.2012 Уладзімера Яроменка другі раз адлічылі з БДУІР


Бясплатныя гульні Ліло і Стич\nЛіло і Стич - знайдзі і пакажы\nЛіло і Стич - збіраем мячы\nЛіло і Стич - райскае выратаванне\nЛіло і Стич: тур па выспе\nХуткасная язда Стича\nЛіло і Стич: знайдзіце адрозненні\nЛіло і Стич: апранаем дзяўчынку Ліло\nЛіло і Стич: слізгальныя пазлы\nЛіло і Стич - маніякальны нанясенне калецтваў\nЛіло і Стич: гульня на супадзення\nГонка Ліло і Стич\nЛіло і Стич: злаві прадметы\nЛіло і Стич - Экспрэс Арахісавае масла\nЛіло і Стич - эксперыменты\nЛіло і Стич чужароднымі Перахоп\nОнлайн гульні Ліло і Стич - гэта гісторыя двух сяброў: іншапланецяніна Стича і дзяўчынкі Ліло. Разам яны вырашаюць прыклады, разгадваюць загадкі і запрашаюць вас гуляць разам з імі.\nІ зноў папулярны мульцік стаў асновай для з'яўлення кампутарных цацак і на гэты раз імі сталі бясплатныя гульні Ліло і Стич. У 2002 годзе студыя Уолта Дыснею зрабіла на свет чарговы шэдэўр у выглядзе паўнаметражнага анімацыйнага фільма для сямейнага прагляду - «Ліло і Стич». У ім мы зноў знаёмімся з чарговым прафесарам, які робіць памылкі і іншыя вымушаныя іх выпраўляць. Адной з іх стаў Стич, які меўся на ўвазе як злосны монстар, але ў выніку стаў вельмі мілым стварэннем, пасябраваў з дзяўчынкай па імі Ліло. У самой жа дзяўчынкі жыццёвая сітуацыя склалася не лепшым чынам - яе бацькі загінулі, сяброў няма, а са старэйшай сястрой знайсці агульную мову ніяк не выходзіць. Яна марыць пра сапраўднае сяброўства і ёй яе дорыць іншапланецянін, які трапіў на Зямлю ў раёне гавайскі выспаў, і які хаваецца ў сабачым прытулку, прыкідваючыся сабакам. Калі ж дзяўчынка і незвычайнае істота пасябравалі, яны сталі дапамагаць асвоіцца іншым монстрикам, якія трапілі з-за прафесара Джамба Джкукибо на іх планету. Падчас Ліло і Стич гульні бясплатна вы пабываеце на касмічным караблі капітана Ганта - вечнага паляўнічага за пазаземнымі істотамі. Аднойчы ён схапіў Стича і цяпер неабходна дапамагчы яму збегчы, выкарыстоўваючы яго унікальныя здольнасці і адстрэльваючыся з лазернага зброі. Стич рухомы і яму не складае працы адбівацца агнявой моцай нават падчас скачку. Ведаючы гэтую яго асаблівасць, дапамажыце яму справіцца з уласнай выратавальнай місіяй. Паколькі кінематаграфічныя героі, стаўшы віртуальнымі, пачынаюць актыўна асвойваць новае для іх прастору, яны ападае ў папулярныя жанры. Так, напрыклад, гульні стралялкі са Стичем не рэдкасць. Ён увесь час вышуквае ворагаў і знішчае іх трапным стрэлам. Каб далучыцца да яго ў яго заданні, дастаткова запусціць і онлайн гульні Ліло і Стич гуляць. Цяпер вы становіцеся паўнапраўным жыхаром яго міру і ідзяце разам супраць ворага. Вам спатрэбіцца спрыт і ўся ваша хуткасць, каб ні адзін правапарушальнік не ўцёк. Ёсць у Стича яшчэ адна асаблівасць - ён не любіць смецця і калі бачыць беспарадак, прымаецца тут жа яго прыбіраць. Калі вам таксама гідзіцца бруд, разам з героем адпраўляйцеся на зачыстку горада. Збярыце яе ўздоўж трасы, а калі тая стане чыстай, прымайцеся за пасадку дрэў і іншых зялёных насаджэнняў, каб ператварыць шэрую геаграфію ў маляўнічы пейзаж. Не забывайце дзейнічаць хутка і быць назіральным. Яшчэ разам са сваёй сяброўкай Ліло, Стич клапоціцца пра братоў меншых. Бутэрброды з тунцом - любімае ласунак не толькі нашых сяброў, але і марскіх насельнікаў. Вось яны і вырашылі накарміць імі малявак. Толькі апускаючыся пад ваду, будзьце асцярожныя і ў зубы драпежнікам не патрапім. Спорт - адна з самых распаўсюджаных тым сярод гульняў Інтэрнэту, так як яна вяршэнствуе і ў рэальным жыцці. Рыхтуйцеся сустрэць Ліло і Стич гульні онлайн, дзе яны аддаюцца розных спартовым напрамках. Паколькі ў Амерыцы вельмі папулярны бейсбол, Стич не мог прайсці міма яго і цяпер трымае ў руках біту. Ну а вы становіцеся яго трэнерам і настаўнікам, дапамагаючы адбіваць нават самыя складаныя, кручаныя мячы. Напэўна, будзе лішнім напамін аб хуткасці рэакцыі, так як вы і самі гэта цудоўна разумееце. Іншае забаўка, якому вырашыў аддацца Стич - боўлінг, але замест шара ён сам пачаў катацца па дарожцы, збіваючы кеглі. Рашэнне нестандартнае, але хто ведае, магчыма, іншапланецянін вырашыў унесці разнастайнасць у ўстояныя правілы. А падчас гульні Ліло і Стич броділкі, вы будзеце перамяшчацца ў перыметры, збіраць прадметы і знішчаць ворагаў.


Ныркі аднымі з першых пакутуюць ад дрэннай экалогіі і няправільнага харчавання. Тое, што мы атрымліваем з ежай, напрамую ўплывае на адукацыю камянёў у нырках. Пра тое, як правесці ачышчэнне нырак у хатніх умовах, і пойдзе гаворка ніжэй.\nКаб звесці да мінімуму аб'ём нагрузак на ныркі (а гэта будзе абавязковай умовай перад чысткай), неабходна выключыць мясное і мучное з свайго меню. Затым перайсці на харчаванне свежай гароднінай, але не адразу, а паступова - за 2-3 тыдні. Важна спыніць наядацца перад сном, так як арганізм павінен аднаўляць сілы, а не напружвацца з-за лішняга аб'ёму ежы.\nАчышчэнне нырак паказана не ўсім. Яго можна праводзіць толькі людзям, якія не маюць вострых ці хранічных хвароб нырак і мачавой бурбалкі. Супрацьпаказанні да ачышчэння нырак маюць таксама людзі з піяланефрытам, буйнымі камянямі ў нырках. Непажаданая гэтая працэдура і для мужчын, якія пакутуюць адэномай прастаты. Іншымі словамі, любое захворванне, якое выклікае цяжкасць мачавыпускання, служыць фактарам, якія не дазваляюць правесці чысткі ў хатніх умовах такога органа, як ныркі. Але калі вы не пакутуеце ніводным з гэтых захворванняў, то гэтая артыкул для вас. Такім чынам ...\nАчышчэнне нырак з дапамогай кавуноў.\nГэта самы просты і «смачны» спосаб ачысткі нырак. Такі метад даступны восенню - у сезон паспявання гэтага карыснага прадукту. Проста купіце шмат кавуноў і жытняга хлеба. Гэтыя прадукты стануць вашай адзінай ежай на цэлы тыдзень. Кавун - унікальны прадукт. Ён можа служыць адразу і ежай і пітвом, а хлеб можна будзе есьці толькі пры самым моцным адчуванні голаду. Падобная дыета часам выклікае слабасць і болі ў сэрцы. Можа прыкметна помутнеть мача, што адразу скажа пра адыходжанні з нырак пяску.\nНыркі найбольш напружана працуюць ўвечары. Гэтым-то вам і варта скарыстацца: каб узмацніць крывацёк і пашырыць мочэвыводзяшчіх шляху, прыміце перад сном ванну і з'ешце вялікая колькасць кавуна. Пад уздзеяннем цяпла пашырацца мачаточнік, кавун ж надасць магутнае паскарэнне дробным каменьчыках і пяску. Калі камяні адыходзяць павольна і паступова, то цалкам ачысціцца ад іх можна за 2-3 тыдні.\nАдвар шыпшынніка на варце здаровых нырак.\nГэты спосаб ачысткі нырак у хатніх умовах таксама заснаваны на ўжыванні натуральных прадуктаў. На гэты раз гэта будзе шыпшыннік. Ён даступны да продажу ў любы з аптэк. Прычым, прыдатныя для ачысткі і карэньчыкі, і плады шыпшынніка. Якія змяшчаюцца ў гэтай цудоўнай ягадзе рэчывы здольныя раствараць камяні ў нырках да кансістэнцыі сама дробнага пяску. Таму і асновай працэсу ачышчэння нырак такім спосабам з'яўляецца ўжыванне адвара шыпшынніка. Такі адвар лёгка прыгатаваць самім: дзве сталовыя лыжкі пладоў (ці каранёў) шыпшынніка заліваюцца шклянкай вады і варацца тут на працягу 15 хвілін. Затым адвар варта астудзіць і старанна працадзіць. Калі адвар правільна прыгатаваны, ён цёмнага колеру: гэта кажа аб высокай канцэнтрацыі ў ім карысных рэчываў. Прымаецца такі адвар па 1/3 шклянкі тройчы ў дзень. Доўжыцца працэс ачышчэння нырак шыпшынай ад паўтары да двух тыдняў. Такі спосаб цалкам бяспечны, ён падыходзіць практычна ўсім, акрамя, зразумела, носьбітаў алегры на шыпшыннік.\nСокотерапия пры ачышчэнні нырак.\nСпосаб ачышчэння нырак з дапамогай сокаў таксама даволі просты і даступны. Яго асабліва лёгка і карысна выкарыстоўваць летам. Калі свежых садавіны ў лішку. Спосаб мяркуе ўжыванне розных сокаў па пэўнай схеме. У ліпені - агурочны сок, у жніўні - сок з шынкоў, у верасні - сок з гарбуза. Сокі лепш збіраць у перыяд паспявання гэтых гародніны, калі ў іх назіраецца максімальная канцэнтрацыя карысных рэчываў. Падыходзяць для ачысткі нырак таксама кактэйлі з сокаў. Проста адзін з сокаў (агурочны, гарбузовы або кабачковую) бярэцца за аснову, а затым да яго дадаецца любы іншы - гэта толькі справа густу. Трэба выпіваць па шклянцы соку за паўгадзіны да ежы тройчы ў дзень.\nЁсць яшчэ і такі карысны кактэйль: маркоўны сок (9 частак), сок салеры (5 частак) і сок пятрушкі (2 часткі). Важна памятаць, што сок пятрушкі вельмі моцна дзейнічае на ныркі, таму ў чыстым выглядзе яго можна піць не больш за 60 мл.\nКарысны ў справе ачышчэння нырак і сокавай кактэйль, у склад якога ўваходзіць маркоўны, бурачны і агурочны сок у суадносінах 10: 3: 3.\nСокотерапия вельмі карысная, так як сок аказвае дабратворнае дзеянне не толькі на працу нырак, але і на дзейнасць усяго арганізма ў цэлым.\nНыркі ачысьціць яблычная дыета.\nВыдатным варыянтам ачышчэння нырак з'яўляецца яблычная дыета. Разлічана яна ўсяго на тры дні, а эфект дае надзвычайны. Пры такой дыеце кожную раніцу павінна пачынацца з сняданку з свежавыціснутага яблычнага соку (па адным шклянцы). А потым на працягу дня кожныя дзве гадзіны трэба будзе выпіваць па 2 шклянкі соку. Гэта і дапаможа перабіць апетыт і выдатна промоет ныркі. Увесь гэты час (усе тры дні) ёсць нічога нельга. Важна ведаць: калі за час захавання дыеты вы ні разу не сыходзіце ў туалет «па вялікім», трэба будзе звярнуцца да слабільным або зрабіць клізму.\nЁсць яшчэ і больш хуткі спосаб - магчыма, ён спадабаецца вам больш. Гэта тая ж яблычная дыета, толькі якая займае больш кароткі перыяд - усяго два дні. Пры гэтай дыеце перад другім прыняццем соку трэба выпіць палову шклянкі аліўкавага алею. Так ачышчэнне нырак пройдзе хутчэй, хоць на змену з залішне моцным крэслам можа прыйсці панос.\nКожны з відаў ачышчэння нырак будзе найбольш эфектыўным, калі прыкласці максімум намаганняў да таго, каб як след выпацець. Для гэтага абавязкова ўжываць патагонныя гарбата. Іх можна прыгатаваць самастойна. Вось найбольш простыя рэцэпты:\n1. Чай з кветак ліпы і маліны. Каб яго прыгатаваць, дастаткова заварыць па адной сталовай лыжцы колеру ў роўнай прапорцыі на шклянку вады.\n2. Па такім жа прынцыпе можна заварыць ліпу і лісце маці-і-мачахі. Любы з гэтых гарбаты абавязкова трэба старанна працадзіць.\nЁсць, вядома, і больш радыкальныя (і значна менш прыемныя) шляху, як ачысціць ныркі. У тым ліку, і з дапамогай хірургічнай аперацыі. Але, паверце, лепш ужо ёсць кавуны, піць сокі і жыць выдатна і шчасліва!\nКісцевая тунэльны сіндром: дапамажы сабе сам\nСямейнае жыццё Зміцер Харатьян\nДля чаго старыя панны выкарыстоўвалі гэтыя штучкі?\nЯкія паразіты ёсць у арганізме чалавека?\nСамыя папулярныя курорты Тайланда\nЖоўтая вяселле: арганізоўваем сонечны свята


Галоўная ➠ Чалавек ➠ У пансіянаце пажылых людзей акружае атмасфера клопаты\nБацькі на працягу ўсяго жыцця аддаюць сваім дзецям самае лепшае, заўсёды з'яўляюцца апорай і падтрымкай для іх. Яны любяць сваіх атожылкаў самай чыстай і сапраўднай любоўю. Праходзіць час, дзеці сталеюць, становяцца самастойнымі людзьмі, вечна занятымі, вырашальнымі бесперапынны паток сваіх праблем. Яны пакідаюць бацькоўскі дом, ад'язджаючы, часцяком, вельмі далёка ад яго. З кожным годам яны наведваюць сваіх бацькоў усё радзей.\nАле самыя блізкія людзі ніколі не перастануць клапаціцца пра дарослых дзяцей, нават коштам свайго здароўя. Бацькі слабеюць, пакутуючы ад хвароб. Дзеці, несумненна, любяць іх, і хацелі б дапамагчы, але вельмі часта ім не хапае часу і сіл, каб даглядаць за бацькамі. У такім выпадку дапаможа сетка пансіянатаў «Цёплыя гутаркі». Пасяліць самых блізкіх людзей у такі пансіянат – самае лепшае рашэнне.\nУ пансіянаце пра іх паклапоцяцца самым лепшым чынам. Цёплая атмасфера і ветлівы кваліфікаваны персанал верне ім радасць жыцця. Пакутуючы ад многіх сур'ёзных захворванняў, некаторыя людзі не ў сілах выконваць пэўныя функцыі. Супрацоўнікі пансіяната дапамогуць ім справіцца з наступствамі хвароб, падораць падтрымку і ўвагу, якія так неабходныя любому чалавеку, які трапіў у падобную сітуацыю. Тут пажылым людзям акажуць любы від медыцынскай дапамогі, яны змогуць пагутарыць з іншымі людзьмі, абмеркаваць свае праблемы з новымі сябрамі або прафесійнымі псіхолагамі. Некаторыя хваробы ў старэчым узросце спалучаныя з рызыкай смяротнага зыходу, але ў пансіянаце ўзровень гэтага рызыкі значна менш, паколькі пажылыя людзі знаходзяцца пад пастаянным наглядам спецыялістаў.\nУ пансіянаце пажылы чалавек не будзе сумаваць. Зносіны з новымі людзьмі, удзел у канцэртах і іншых святочных мерапрыемствах прагоніць тугу і адзінота, і, магчыма, дадуць новы сэнс жыцця.\nНяўпэўненасць ва ўласных сілах развіваецца ў малазабяспечаных дзяцей


Будзьма беларусамі! » «Крумкачы» і «Літвіны» ладзяць сумесную адкрытую трэніроўку\n«Крумкачы» і «Літвіны» ладзяць сумесную адкрытую трэніроўку\nПачатак: 30.08 (19:00)\n(Мінск, вул. Сурганава, 2а)\n30 жніўня мінскія каманды «Крумкачы» і «Літвіны» правядуць сумесную трэніроўку па еўрапейскім і амерыканскім футболе. Пачатак а 19-й гадзіне, поле САК «Алімпійскі» (вул. Сурганава, 2а). Уваход вольны.\nДля спартсменаў такая трэніроўка стане своеасаблівым выпрабаваннем. Футбалісты прадстануць перад заўзятарамі ў незвычайных гульнявых амплуа. Гледачы таксама не застануцца ў баку, а змогуць паспрабаваць свае сілы на адным полі разам з камандамі. Гасцей міні-фэсту чакаюць розныя зоны актывацый з прызамі за ўдзел. Таксама можна будзе ў разняволенай атмасферы пагаварыць і сфатаграфаваца са спартоўцамі.\nАдным з сюрпрызаў для заўзятараў стане выступленне беларускага рок-гурта «Re1ikt» — аўтараў і выканаўцаў гімна «Разам!» каманды «Крумкачы».\n«Наша мэта — паказаць, што спорт для ўсіх, — тлумачыць капітан каманды «Літвіны», адзін з арганізатараў фестывалю Павел Далганаў. — Мы прадстаўляем розныя віды футбола, але, тым не менш, сябруем і маем магчымасць сустракацца на такіх мерапрыемствах. Гульцы абедзвюх каманд — звычайныя людзі, «выхадцы з народа», адкрытыя заўзятарам і заўсёды гатовыя даказваць, што спорт — гэта крута і выдатна. Мы жадаем паказаць моладзі на трыбунах, што і прафесійныя спартсмены, і аматары пераследуюць агульныя мэты: трэніравацца, развівацца і быць лепшымі».\nДалучыцца да групы падзеі «Укантакце» можна тут.\nКамандзе па амерыканскім футболе «Літвіны» 6 гадоў. На сёння «Літвіны» паспяхова выступаюць як у Беларусі, так і за мяжой, і з’яўляюцца двухкратнымі чэмпіёнамі Усходняй лігі амерыканскага футбола (2014, 2015 гг.), двухкратнымі ўладальнікамі срэбраных медалёў гэтага чэмпіяната (2012, 2013 гг.), а таксама бронзавымі прызёрамі Лігі амерыканскага футбола (2016 г.). Дамашнія матчы з удзелам «Літвінаў» бескаштоўныя і праходзяць на футбольным полі САК «Алімпійскі» (вул. Сурганава, 2а).\n«Крумкачы» — каманда аматараў, якая прайшла ўсю іерархію айчыннага футбола за два гады і дабралася да Вышэйшай лігі. Зараз «Крумкачы» з’яўляюцца адзіным прыватным клубам у Вышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі па футболе і, валодаючы самым маленькім бюджэтам, абыгрываюць грандаў беларускага футбола, у тым ліку і чэмпіёна — БАТЭ з Барысава! Дзякуючы незвычайнай гісторыі і адкрытасці для заўзятараў, каманда стала «народнай», яе падтрымліваюць дзясяткі тысяч людзей па ўсёй краіне. На мінулым тыдні «Крумкачы» абвясцілі аб зборы сродкаў для таго, каб дайграць сезон у Вышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі. За 5 дзён 397 чалавек пералічылі 14 777 рублёў на рахунак клуба на сайце.


Як выбраць духавы шафу за 9 крокаў - Блог аб дызайне\nЭлектрычныя духавыя шафы - гэта прыкладна 90% усіх мадэляў духовак, прадстаўленых на рынку. Імі абсталёўваюць нават газавыя пліты, бо для гэтага ёсць як мінімум 3 важкія прычыны:\nПа-першае, у электрычнай духоўцы магчымы нагрэў і знізу, і зверху, за кошт чаго можна не турбавацца, што пірог надгарыць з аднаго боку і недопечется з другога.\nПа-другое, электрычная мадэль нададзеная карысных функцый канвекцыі, якая дазваляе размеркаваць гарачае паветра раўнамерна, запякаць некалькі страў адначасова на розных узроўнях і атрымліваць апетытную залацістую скарыначку. З газавай гарэлкай такі нумар не пройдзе з-за небяспекі згасання полымя (хоць газавыя духоўкі з вентылятарам ўсё ж існуюць).\nІ нарэшце, трэці аргумент «за» электродуховку: няма агню і газу - няма праблем.\nНаш даведнік дапаможа вам выбраць выдатны духавы шафу па функцыянале, дызайне і цане.\nКалі вы шукайце газавы духавы шафу, вам сюды.\nГід па выбары з 9 крокаў\nКрок 1. Вырашаем, які духавы шафу нам патрэбны - залежны або незалежны?\nЎбудоўваецца духавы шафу можа залежаць ці не залежаць ад варачнай паверхні.\nЗалежная духоўка усталёўваецца непасрэдна пад варачнай паверхняй і звязаная з ёй правадамі. Панэль кіравання пры гэтым з'яўляецца агульнай і размяшчаецца на духавай шафе.\nЗалежная электрычная духоўка з варачнай панэллю\nПа сутнасці, такі камплект - гэта тая ж старая добрая пліта, толькі ўбудаваная. Карыстацца ім звыкла, зручна, ды і стаіць ён некалькі танней чым пара незалежных прыбораў. Праўда, ёсць некалькі нюансаў ў выбары залежнай мадэлі.\nВажна, каб Узаемазалежныя духоўка і варачная панэль былі сумяшчальныя адзін з адным. Майце на ўвазе, што прыналежнасць да аднаго вытворцу не гарантуе сумяшчальнасць прыбораў (праверыць яе дапаможа адмысловая табліца ад вытворцы).\nЗалежны камплект з газавага верху і электрычнага нізу магчымы, але такіх мадэляў прадстаўлена не занадта шмат.\nВы можаце выбраць прыборы рознай цэнавай катэгорыі, але пажадана, каб духоўка была больш «прасунутай», чым варачная панэль.\nНезалежная духоўка добрая тым, што яе можна размясціць у любым месцы. Часцей за ўсё яе ўбудоўваюць у пенал разам з мікрахвалёўкі і халадзільнікам на зручнай вышыні - на ўзроўні вачэй.\nДухавы шафу, убудаваны ў шафу-калону вельмі зручны - з ім не даводзіцца раз-пораз нахіляцца і прысаджваўся на кукішкі, правяраючы ступень гатоўнасці пірага\nТаксама незалежнасць духавай шафы дазваляе ўсталяваць варачную паверхню з любой колькасцю фаерак, напрыклад, двума, трыма ці пяццю. У залежнай камплекце варачная панэль, як правіла, мае строга 4 фаеркі.\nНезалежны электрычны духавы шафу ў пары з газавай варачнай паверхняй з двума фаеркамі\nГлядзіце таксама: Выбіраем варачную панэль: што трэба ведаць, перш чым купіць\nКрок 2. Вызначаемся з габарытамі і умяшчальнасцю\nГабарыты стандартнай духоўкі - 60x60x56 см (вонкавыя памеры). У такім шафе можна прыгатаваць вялікую страву на 5-6 порцый - тое, што трэба для сярэднестатыстычнай кухні і сям'і з 3-5 чалавек. Аднак у некаторых выпадках духоўка павінна мець нестандартную шырыню і / або вышыню (глыбіня ўсіх мадэляў прыкладна аднолькавая - 60 см (+ - 5 см)).\nВузкі духавы шафу шырынёй 45 см падыдзе для маленькай кухні і сям'і з 2-3 чалавек.\nУзкий духовой шкаф в интерьере маленькай кухні в хрущевке\nВялікая духоўка шырынёй 90 см ідэальная для прасторных кухняў, Сем'яў з 5-7 чалавек і фанатаў кулінарыі.\nНізкія мадэлі вышынёй 38-55 см звычайна маюць функцыю ЗВЧ-печы і выбаўляюць пры недахопе месца на кухні.\nВысокая духоўка вышынёй 90 см як правіла падвойная, у ёй ёсць адна поўнапамерная камера і адна паменш. Гэты варыянт разлічаны на вялікія сем'і, гасцінных кулінараў.\nЗамест таго, каб арыентавацца на заяўленыя вытворцам «карысныя аб'ёмы», вазьміце з сабой у краму сваю самую вялікую форму для выпечкі, каб пераканацца, што памер духоўкі вам падыходзіць.\nКрок 3. Вырашаем, ці патрэбна функцыя канвекцыі\nФункцыя канвекцыі ў электрычных духавых шафах ажыццяўляецца за кошт убудаванага ў заднюю сценку камеры вентылятара. Ён цыркулюе гарачае паветра і дапамагае хутчэй прыгатаваць прадукт, раўнамерна пропечься пірагі, стварыць апетытную скарыначку або прыгатаваць адразу некалькі страў на розных бляхах. Некаторыя мадэлі ў рэжыме канвекцыі могуць нават размарозіць замарожаны прадукт.\nЗ іншага боку, гэтая функцыя патрэбна не заўсёды і не ўсім. Некаторыя стравы, напрыклад, выпечка з дражджавога цеста, нятлустае мяса і курыца ў рэжыме канвекцыі могуць атрымацца, чым мяккія. Калі вы рэдка рыхтуеце ў рэжыме грыль і часта пячэ хлеб, булкі і піражкі, то на вентылятары можна і зэканоміць.\nАле калі вы любіце рыхтаваць у рэжыме грыль, часта дбае бісквіты і каржы, любіце запякаць мяса, рыбу або курыцу ў рукаве, то функцыя канвекцыі ў вашай духоўцы будзе карысная.\nКрок 4. Што наконт функцыі самаачышчэння?\nСамаачышчаецца духоўка - гучыць пышна, але спяшаемся папярэдзіць - рэальнасць некалькі адрозніваецца ад чаканняў. Існуе тры асноўных тыпу самоочистительной сістэмы: піралітычнае, каталітычны і паравой (гідролізны).\nКалі вы карыстаецеся духоўкай радзей 1 разу ў тыдзень, то вам падыдзе мадэль з паравой сістэмай самаачысткі.\nКалі вы дбае як мінімум 1 раз у тыдзень, то лепш купіць духавы шафу з каталітычнай сістэмай самаачышчэння.\nДля актыўных кулінараў варта выдаткавацца на самаачышчаецца духоўку з функцыяй піролізу.\nА цяпер давайце пагаворым аб пералічаных сістэмах падрабязней.\nПіралітычнае самаачысткі (кошт - ад 30 т.р.)\nУ рэжыме піралітычнае ачысткі печ награваецца да 500 ° C, ператвараючы нават самыя складаныя забруджванні (накшталт тлушчу, пригоревшего цукровага сіропу і малака) нават у самых цяжкадаступных месцах у ... попел, якую затым трэба проста выцерці.\nПраўда, перш чым запусціць рэжым піролізу, трэба выцягнуць з камеры ўсе паліцы і бакавыя накіроўвалыя і ачысціць іх самастойна. Акрамя таго, ручной ачысткі запатрабуе і шкляныя дзверцы.\nПа меркаваннях бяспекі на час піралітычнае ачысткі дзверцы духоўкі аўтаматычна блакуецца і адкрываецца толькі тады, калі тэмпература ў камеры апускаецца ніжэй 280 ° C.\nУ той час пакуль духоўка прыводзіць сябе ў парадак, на кухні становіцца цяплей, чым звычайна, нават горача, дзверцы прыбора пры гэтым можа нагрэцца да 70 градусаў, а паветра можа напоўніць непрыемны пах. Па гэтых прычынах на час уборкі пажадана ўключаць выцяжку і адчыняць вокны. І, вядома, выводзіць дзяцей з кухні.\nПраводзіць капітальную ўборку духоўкі трэба прыкладна 1 раз у месяц. Увесь працэс, як правіла, займае 1,5-2,5 гадзіны.\nКаталітычная самаачысткі (кошт ад 20 т.р.)\nБакавыя сценкі духавых шаф з каталітычнай самаачысткі пакрыты адмысловай эмаллю, якая абсарбуе і расшчапляе налёт тлушчу непасрэдна падчас запякання страў пры тэмпературы ад 140 градусаў.\nМінусы каталітычнай сістэмы самаачысткі наступныя:\nБо эмаллю пакрытыя толькі сценкі і верхняя частка камеры, дно і дзверцы будуць пэцкацца як у звычайнай духоўцы і патрабаваць ручной чысткі.\nЭмаль псуецца ад кантакту з малаком і кіслатой.\nПакрыццё разлічана прыкладна на 4-5 гадоў, а затым зношваецца і патрабуе замены.\nВялікія плямы тлушчу не заўсёды выдаляюцца за адзін цыкл працы.\nУ прасунутых мадэлях сучасных духавых шаф ў якасці які чысціць пласта выкарыстоўваецца не каталітычная эмаль, а керамічнае пакрыццё EcoClean. Яго галоўная перавага складаецца ў бясконцым тэрміне службы.\nКалі паверхня ачысцілася не да канца, яе можна дачыста, прагрэў пустую духоўку на працягу гадзіны, выкарыстоўваючы функцыю канвекцыі.\nПаравая самаачысткі ((гідроліз), цана ад 15 т.р.)\nУ некаторых духавых шафах выкарыстоўваецца метад паравой ачысткі, які аслабляе налёт тлушчу, нагара і плямы бруду. Каб ачысціць духоўку, трэба проста напоўніць бляху вадой і запусціць аўтаматычны одночасовая цыкл, які награвае духоўку да 70-90 ° C. Як толькі цыкл будзе скончаны, усё, што вам застанецца зрабіць, гэта працерці духоўку анучай, змочанай у мыльным растворы. Праўда, для выдалення ўкараніўшайся плям могуць спатрэбіцца больш магутныя чысцяць сродкі.\nКрок 5. Разбіраемся ў дадатковых функцыях і праграмах\nНават самая простая духоўка з базавым наборам функцый і канвекцыяй можа вырашыць практычна любую «Пякарскую» задачу - прыгатаваць піцу, суфле або індычкі. Але калі ў духоўкі ёсць дадатковыя функцыі, то ў ёй вы зможаце не толькі запякаць і смажыць, але і тушыць, стамляць, варыць, размарожваць, разаграваць, падымаць цеста, засушвала і не толькі. Давайце разгледзім дадатковыя магчымасці больш падрабязна.\nРэжым піцы (канвекцыя + ніжні нагрэў пры высокай тэмпературы)\nЯк вынікае з назвы, гэты рэжым ідэальна падыходзіць для падрыхтоўкі піцы і іншых страў, дзе патрабуецца поўнае пропекание асновы. Напрыклад, для любых адкрытых пірагоў, фокаччи і хлеба.\nКанвекцыйны грыль (грыль + канвекцыя)\nУ гэтым рэжыме задзейнічаецца рашотка і вентылятар. Ён ідэальна падыходзіць для падрыхтоўкі вялікіх кавалкаў мяса, курыцы, курыных ножак, каўбас і іншых страў, якія патрабуюць працяглага часу падрыхтоўкі. Таксама гэты рэжым выдатна падыходзіць для запякання гародніны, падрумяньвання пасты, лазаньі, чыпсаў і г.д.\nРэжым ідэальна падыходзіць для запякання невялікіх, пяшчотных кавалкаў мяса на верхняй паліцы камеры (калі іншае не пазначана ў рэцэпце / інструкцыі вытворцы).\nГэтая функцыя дазваляе разаграваць печ хутчэй, чым звычайна. Таксама рэжым ідэальна падыходзіць для падрыхтоўкі замарожаных і папярэдне упакаваных прадуктаў. Іх трэба толькі дастаць з маразільніка і адразу змясціць у духоўку.\nПрадукт размарожваецца толькі за кошт цыркуляцыі паветра, духоўка пры гэтым не награваецца. Гэты рэжым таксама можна выкарыстоўваць для ўздыму дражджавога цеста, сушэння сухафруктаў, гародніны і травы.\nНекаторыя мадэлі духовак маюць набор автопрограмм для размарожвання розных відаў прадуктаў.\nУ гэтым рэжыме прыгатаванае страва захоўваецца цёплым пры тэмпературы 60-85 ° C.\nПавольную падрыхтоўку ежы (тушэнне, пагоня)\nСтрава рыхтуецца ва ўмовах максімальна набліжаным да традыцыйнай печы - пры нізкай тэмпературы 70-120 ° C з верхнім і ніжнім нагрэвам, часцей за ўсё на ніжняй паліцы. Ежа (асабліва мяса і рыба) атрымліваецца больш карыснай, без лішняга тлушчу і шкодных пережаренные корочек, пры гэтым вельмі смачнай.\nГэты рэжым ідэальна падыходзіць для падрыхтоўкі хатніх ёгуртаў, а таксама ўздыму дражджавога цеста.\nАўтаматычныя праграмы прыгатавання\nШматфункцыянальныя духоўкі маюць не толькі базавы набор рэжымаў, але і дапаможныя праграмы, якія рыхтуюць ежу аўтаматычна па зададзеных вытворцам або карыстальнікам налад тэмпературы, часу падрыхтоўкі і пр. Трэба толькі пазначыць вага і выгляд прадукту (напрыклад, мяса), рэцэпт (напрыклад, ростбіф) і паставіць нарыхтоўку на паліцу.\nНекаторыя духавыя шафы абсталёўваюцца генератарамі высокачастотных палёў (магнетрона), гэта значыць могуць выконваць функцыю мікрахвалёўкі. Гэта дадатак можна выкарыстоўваць у спалучэнні з награвальнымі элементамі духоўкі, каб прыгатаваць страва вельмі хутка, так і сола, напрыклад, каб проста разагрэць прадукт.\nКанструкцыя духоўкі-параваркі прадугледжвае ёмістасць для вады і ўбудаваны парагенератар. Апошні можа працаваць як самастойна, так і спалучацца з любым тыпам нагрэву, што моцна пашырае кулінарныя магчымасці духавай шафы і часта скарачае працэс падрыхтоўкі ежы. Бо гарачы пар хутчэй і раўнамерней ўздзейнічае на ўнутраную частку прадукту. Сярод тых, хто любіць рыхтаваць дыетычныя стравы функцыя параваркі будзе вельмі запатрабаваная.\nКрок 6. Дадатковыя прыстасаванні\nНекаторыя духоўкі камплектуюцца не толькі кратамі і бляхамі, але і ражном і / або термощупом.\nМац карысны для тых, хто часта рыхтуе мяса або птушку вялікімі кавалкамі. З яго дапамогай можна адсочваць тэмпературу ўнутры прадукту і ступень яго гатоўнасці, лавіць той самы момант, калі страва становіцца максімальна сакавітым і далікатным. Некаторыя термощупы адключаюць прыбор аўтаматычна па дасягненню патрэбных градусаў, а некаторыя толькі падаюць гукавы сігнал.\nПры жаданні мац можна купіць асобна - ён не будзе далучаны да духоўцы, але будзе гэтак жа вымяраць і паказваць тэмпературу прадукту.\nкруціў позволяет готовить мясо без необходимости то и дело переворачивать его и удалять излишки жира. Жир будет стекать при вращении вертела, и блюдо будет обжариваться со всех сторон.\nПажадана, каб круціў мог ўсталёўвацца па дыяганалі камеры, тады ён будзе змяшчаць большая колькасць прадукту.\nЗрэшты, круціў - рэч не абавязковая, бо ў рэжыме грыль-канвекцыі мяса можа прыгатавацца і на рашотцы.\nДобра, калі ў духавай шафе ёсць тэлескапічныя накіравальныя. Справа ў тым, што ў адрозненне ад звычайных паз або металічных трымальнікаў, яны дазваляюць правяраць ступень гатоўнасці стравы без рызыкі абпаліць рукі ці твар. Усё, што трэба зрабіць - гэта злёгку пацягнуўшы край бляхі выкаціць яго за дзверы камеры. Таксама тэлескапічныя палазы можна выкарыстоўваць на час астывання прыгатаванай ежы, каб бляху не займаў месца на стальніцы.\nНедахопаў у тэлескапічных накіравальных усяго два:\nІх некалькі складаней чысціць, чым звычайныя трымальнікі. Нават у духоўцы з піроліз накіроўвалыя трэба чысціць ўручную і папярэдне адкручваць.\nтэлескапічныя накіравальныя удорожают духовой шкаф на 1-2 тысячи рублей.\nКрок 7. Выбіраем колер і дызайн\nВыбіраючы электрычны духавы шафу, арыентуйцеся на колер і стыль кухоннага гарнітура, а таксама колер і стыль іншай тэхнікі, напрыклад, суседняй выцяжкі, мікрахвалёўкі або варачнай панэлі.\nСерабрыстая духоўка, падабраная ў колер выцяжкі\nЧорны духавы шафу, падабраны ў колер кухоннага гарнітура\nПажадана, каб духавы шафу не быў занадта глянцавым, інакш прыйдзецца раз-пораз адціраецца адбіткі пальцаў. Таксама не занадта практычныя прыборы цёмных колераў - на іх асабліва прыкметныя пыл, тлушч, любыя плямы бруду.\nДызайны прыбораў можна ўмоўна падзяліць на дзве катэгорыі - рэтра і сучасны стыль. Духоўкі ў стылі рэтра могуць мець латуневую, «каваную» або «бронзавы» фурнітуру, механічныя рэгулятары, круглявыя акенцы, светлае адценне корпуса і дзверцы.\nКалі інтэр'ер вашай кухні аформлены традыцыйна, то такая мадэль ідэальна ў яго ўпішацца. Балазе, «рэтра-духоўкі» выпускаюць амаль усе вытворцы.\nСучасныя духоўкі часцей за ўсё серабрыстыя, белыя ці чорныя. Іх афармленне вельмі лаканічна - прамыя лініі, немудрагелістая фурнітура, часта глянцавая паверхня.\nКрок 8. Звяртаем увагу на важныя дробязі\nдзверцы духовки должна легко открываться и надежно фиксироваться в любом положении (без полного раскрытия или захлопывания). Окошко в дверце должно быть прозрачным, чтобы в нем было хорошо видно содержимое камеры.\nКолькасць шкла ў акне дзверцы вар'іруецца ад 1 да 4. Чым больш шклоў, тым менш награваецца дзверцы і тым менш рызыка выпадкова апячыся.\nТангенцыйная астуджэнне камеры\nДля ўбудаванай электрычнай духоўкі абдзіманне сценак халодным паветрам з'яўляецца прынцыпова важнай опцыяй. Дзякуючы ёй каркас і суседняя тэхніка (напрыклад, халадзільнік, які не церпіць цяпла) не пашкодзіць.\nКалі ў вашым доме жывуць малыя, абавязкова пераканайцеся, што абраная духоўка мае функцыю блакіроўкі кнопак і дзверцы.\nпадсвятленне камеры есть в любом электрическом духовом шкафу, но в некоторых моделях сгоревшие лампы не так-то просто заменить без помощи специалиста.\nКрок 9. Вывучаем цэны і рэйтынгі вытворцаў\nУмоўна электрычныя духоўкі можна падзяліць на тры цэнавыя катэгорыі.\nУ першую катэгорыю ўваходзяць «працоўныя конікі» коштам да 20 тысяч рублёў - гэта надзейныя мадэлі з базавым наборам функцый: верхнім і ніжнім нагрэвам, канвекцыяй, грылем, таймерам, падсветкай камеры. Недарагія духоўкі выпускаюць вядомыя вытворцы Bosch, Hansa, Ariston, Samsung і іншыя.\nДа сярэдняй цэнавай катэгорыі можна аднесці духавыя шафы коштам да 40 тысяч рублёў. Такія мадэлі маюць базавы набор опцый, грыль, автопрограммы, функцыю самаачысткі. Gorenje, Kuppersberg, De'Longhi, Kaiser.\nДухоўкі экстра-класа могуць стаяць ад 40 да 300 тысяч рублёў. Такія агрэгаты надзелены максімумам функцый, магчыма скляпеністая камерай, а таксама дыхтоўнай аздабленнем і дызайнам. Дарагія прыборы выпускаюць брэнды: ILVE (Італія), Miele (Нямеччына), SMEG (Італія), De Dietrich (Францыя) і, вядома, La Cornue (Францыя).\nСледующаяСпальні для дзяцей - як аформіць прыгожа


Жылінскія з Дакурнішак | Жылінскія з Дакурнішак\nЖылінскія з Дакурнішак\n11.02.2017 1650 osh.by 0 Comment\nУ першыя дні новага года да мяне звярнуліся з пытаннем, якое дачыненне да маёнтка Дакурнішкі меў генерал-лейтэнант Іосіф Іпалітавіч Жылінскі. Імя ваеннага геадэзіста і інжынера, пачынальніка асушэння балот Палесся было добра вядома беларускім краязнаўцам, але сувязь гэтай постаці з нашым краем раней не вывучалася. Тым болей, што ў надрукаваных біяграфіях І.Жылінскага не сустракалася ніякіх зачэпак пра яго повязь з Дакурнішкамі. Таксама вядомым фактам з’яўляўся і той, што па інфармацыі І.Гашкевіча за 1905 год у Сольскай воласці маёнткі Дакурнішкі і Медрыкі належалі Жылінскім. Трэба было паспрабаваць удакладніць, паходзілі гэтыя асобы з аднаго роду ці былі з аднолькавым прозвішчам. Тэма зацікавіла, а пошук адказу на пытанне прывёў да ўзнаўлення забытых старонак гісторыі Ашмянскага краю.\nНагадаю вартыя ўвагі факты біяграфіі сусветна вядомага гідратэхніка, без удзелу якога не абыходзіліся значныя праекты па меліярацыі зямель на вялікіх абшарах Расійскай імперыі. Нарадзіўся Іосіф Жылінскі 8(20) красавіка 1834 года на віленскай зямлі, у Троках. Скончыў Пецярбургскі інстытут корпуса інжынераў і геадэзічны аддзел Акадэміі Генштаба, потым працягнуў навучанне на астрамічных курсах у Пулкаве, Боне і Грынвічы. Ад ваеннатапаграфічнага дэпо ў 1861 г. камандзіраваны на рэкагнасцыроўку мясцовасці па градусным вымярэнні дугі паралелі 52-га градуса паўночнай шыраты паміж Мінскай і Магілёўскай трыангуляцыямі.\nЗ 1873 па 1898 гг. з’яўляўся кіраўніком Заходняй экспедыцыі па асушэнні балот Палесся. За гэты час было выкапана 5 тысяч кіламетраў каналаў, створана сетка метэаралагічных станцый і вадамерных пастоў. Асушаныя плошчы адведзены пад сенажаці ці выкарыстаны пад ворыва і агарод. Вынікі працы генерала Жылінскага пераканаўча сведчаць аб вялікім подзвігу заснавальніка меліярацыі на нашых землях і гераічнай працы яго паплечнікаў, якія паспяхова завяршылі грандыёзныя па тым часе гідратэхнічныя пераўтварэнні.\nПраект асушэння Палесся атрымаў у 1878 годзе ганаровы дыплом Міжнароднай выставы ў Парыжы. Кіраўніка работ І.Жылінскага ўзнагародзілі залатым медалём, неўзабаве ён стаў сябрам Акадэміі навук у Пецярбургу. У 1894 годзе ўзначаліў Дэпартамент сельскагаспадарчай меліярацыі, пад яго непасрэдным кіраўніцтвам праводзіліся работы ў Сібіры, Туркестане, Каўказе і Крыме. Звольнены са службы ў 1909 годзе з прысваеннем звання генерал ад інфантэрыі, ён асеў у Бабруйскім павеце. Пасля рэвалюцыі выехаў у Варшаву, дзе памёр 16 сакавіка 1921 года і быў пахаваны на варшаўскіх могілках Паважкі. За плённую шматгадовую працу ўзнагароджваўся шматлікімі ордэнамі Расійскай імперыі і іншых замежных дзяржаваў. Яго імя выгравіравана на юбілейным медалі “У памяць 50-годдзя Корпуса ваенных тапографаў 1872”.\nВывучэнне радаводу генерала дазволіла ўзнавіць той факт, што яго бацька Гіпаліт Жылінскі (1800-1882) ў 40-я гады ХIХ стагоддзя набыў ад Брыгіты Дмахоўскай з Сабаньскіх маёнтак Дакурнішкі. Стала зразумелай тая сувязь, якая лучыла І.Жылінскага з нашым краем. Нельга не заўважыць яшчэ адну акалічнасць. Яго маці Юстына паходзіла з вядомага роду Адынцоў, прадстаўнікі якога былі добра вядомымі ў той час на Ашмяншчыне і, магчыма, тут крыецца яшчэ адна прычына, чаму Жылінскія набываюць менавіта маёнтак Дакурнішкі.\nПра новага ўладальніка паселішча захавалася няшмат звестак. Вядома, што нарадзіўся Г.Жылінскі ў Троцкім павеце, вучыўся ў Віленскай гімназіі. Будучы студэнтам Віленскага ўніверсітэта, уваходзіў у тайнае згуртаванне студэнтаў “Таварыства філарэтаў”. Перабраўшыся на новае месца жыхарства, у 1849 годзе Гіпаліт Жылінскі ўваходзіць у састаў будаўнічага камітэта па ўзвядзенні новага драўлянага касцёла ў Солах. У 1853 годзе сольскі касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі Ружанцовай быў асвечаны віленскім біскупам Вацлавам Жылінскім. Дарэчы, гэты вядомы святар быў родным братам Гіпаліта. Маюцца звесткі, што ў Дакурнішкі біскуп В.Жылінскі заязджаў у 1856 годзе, калі накіроўваўся на кансекрацыю касцёла Св.Іосіфа ў Валожыне. Пасля смерці Гіпаліта Жылінскага развівае гаспадарку ў Дакурнішскім маёнтку яго малодшы сын Станіслаў.\nУсё жыццё новага гаспадара Дакурнішак было звязана з гэтай мясцінай: тут ён нарадзіўся ў 1842 годзе, тут і памёр ў 1915 годзе. Пры ім уводзяцца новыя сучасныя падыходы вядзення сельскай гаспадаркі. З гэтай мэтай ў 1889 годзе закладваецца Дакурнішскі вінакураны завод №317. С.Жылінскі набывае вядомасць паспяховага гаспадара завода па вытворчасці спірту. У пачатку мінулага стагоддзя ён становіцца сябрам рады Віленскага сельскагаспадарчага таварыства, а ў 1903 годзе яго абіраюць старшынёй вінакуранага камітэта, які аб’ядноўвае спіртазаводчыкаў Віленшчыны. Па дадзеных за 1910 год вытворчасць дакурнішскага завода складала 17200 вёдзер спірту (1вядро-12,3 літра), на ім працавала 6 рабочых, меўся адзін рухавік на 10 конскіх сіл. Гадавая вытворчасць прадпрыемства ацэньвалася 15 тысячамі рублёў — значнай па тым часе грашовай сумай.\nСтаніслаў Жылінскі адным з першых у краі пачынае выкарыстоўваць торф для патрэб гаспадаркі. Яго пляцоўка па апрацоўцы торфу была адзінай у Ашмянскім уездзе. На 1906 год у Віленскай, Гродзенскай і Мінскай губернях налічвалася ўсяго 19 маёнткаў торфанарыхтоўшчыкаў. Дапамагае ўзорна весці гаспадарку таксама яго сын Аляксандр Жылінскі (1880-1941), які пасля смерці бацькі становіцца апошнім уладальнікам Дакурнішак. Адным з першых у нашых мясцінах ён праводзіць тут сціплыя палявыя даследаванні, дзе эксперыментуе з гатункамі і насеннем бульбы, прыстасоўвае да іх патрэбныя мінеральныя ўгнаенні. У пасляваенны час разам з раслінаводствам актыўна займаецца жывёлагадоўляй: разводзіць элітныя пароды хатняй жывёлы.\nЗапамінальнай падзеяй для гаспадара, яго родных і суседзяў стала наведванне Дакурнішак 21 чэрвеня 1930 года Ігнацыем Масціцкім. Праязджаючы па славутых мясцінах Ашмянскага павета, прэзідэнт Польшчы вячэру і начлег у гэты дзень правёў ў маёнтку пана А.Жылінскага. Гэты факт стаў адной з падстаў, па якой ён 16 чэрвеня 1941 года быў арыштаваны і сасланы ў лагер пад Архангельск, дзе знайшоў свой апошні зямны прытулак.\nУ час працы над матэрыялам натрапіў яшчэ на адну цікавую звестку, якая датычыцца Жылінскіх. У міжваенны час на землях маёнтка быў заснаваны фальварак Жылінкі. Назва новага паселішча была ўтворана ад прозвішча ўладальнікаў Дакурнішак. Такія выпадкі былі вядомымі раней на нашай зямлі. Напрыклад, навасёлкаўскія Чапскія, прадаючы зямлю, надавалі надзелам імёны сваіх родных. Жылінскія таксама жадалі такім чынам захаваць памяць пра сябе. На жаль, тапонім Жылінкі не вытрымаў выпрабаванне часам, і сёння на карце раёна не існуе паселішча з такой назвай.\nКарта Дакурнішак 1930-я\nАле мы не павінны забываць гісторыю жыцця прадстаўнікоў трох пакаленняў роду Жылінскіх у нашым краі. Без ведання гэтага мінулага наша будучыня страціць каштоўную спадчыну, якая была назапашана папярэднікамі.\n← Завершена отгрузка насосов на первый энергоблок Белорусской АЭС\nОшмянская больница по итогам работы за 2016 год заняла 2 место среди районных больниц области →


15 верасня — падарожжа на Мёршчыну, у край журавоў і журавін\n15 верасня — падарожжа на Мёршчыну, у край журавоў і журавін 1\nВартыя ўвагі і самі Мёры. Упершыню, як маёнтак Мярэя ў Браслаўскім павеце Вялікага Княства Літоўскага, яны гадваюцца ў 1514 годзе. Сёння гэта ўтульны гарадок на беразе маляўнічага возера з захаванай забудовай старадаўняй планіроўкі XVIII-XIX стагоддзяў.\n05.09.2019 / 10:59\nНіхалеры там няма старадаўняй забудовы! Бачыў на набярэжнай гадоў 10 таму адзіны дом у закапанскім стылі з галерэямі. Потым, праз пару гадоў, прыязджаю -- няма! Зашалявалі пластыкам дом, паставілі вокны ПВХ, а галерэі "зашылі". Адно мае цікавасць -- неагатычны касцёл, а яшчэ 2-узроўневая набярэжная. Досыць арыгінальна зроблена! Пекна!\nАўтарам праекту касцёла ёсць Антон Дубовік, віленскі губернскі архітэктар. Па яго ж праекту зробленая выдатная перабудова касцёла св. Тройцы пад "віленскае барока" у Глыбокім (1902-08 гг). Па яго ж праекту ідэнтычны мёрскаму касцёлу -- касцёл у Задарожжы (пад Глыбокім).\nА што да журавінаў, то журавіны ў цукры робіць у Глыбокім прыватная фірма "Аржаніца". У снежні з дэлегацый быў у Нямеччыне. Усе захапілі з сабой беларускія сувеніры ў тым ліку і глыбоцкія журавіны ў цукры. Дык немчура пыталася, што за ягада такая? У іх і слова такога няма, бо няма і балотаў! Дык тлумачылі з ангельскай мовы. Бо толькі у беларускай і ангельскай мовах -- жураўлі і журавіны сугучныя! Па ангельску журавіны перакладаюцца, як "жураўліная ягада" (cranes and cranberries).\nВы не падумайце, што я маю нешта супраць Мёраў. Проста мёрскай ваце, хоць сцы ў вочы, не дакажаш, што правільна Мёры. Яны ж кажуць -- Міоры, так "красівей" і гатовыя цябе задушыць, калі кажаш "Мёры"!


Дасьледуйце Тайбэй, Тайвань - World Tourism Portal\nДаследуйце Тайбэй, Тайвань\nШто паглядзець. Лепшыя галоўныя славутасці ў Тайбэі, Тайвань.\nШто рабіць у Тайбэі, Тайвань\nАфіцыйныя турыстычныя сайты Тайбэя\nГлядзіце відэа пра Тайбэй\nДаследуйце Тайбэй нацыянальнай сталіцай Тайвань. Ён знаходзіцца ў паўночнай частцы вострава ў басейне паміж гарамі Янмін і Цэнтральнымі гарамі. Гэта, з 2.6 мільёнаў жыхароў, чацвёрты па велічыні адміністрацыйны раён Тайваня, пасля Новага Тайбэя, Гаосюна і Тайчуна. Аднак гарадская вобласць Вялікага Тайбэя, якая ахоплівае цэнтральны горад Тайбэя разам з навакольнымі горадамі Новы Тайбэй і Кілунг, уяўляе самую вялікую ў Тайвані гарадскую навалу з амаль 7 мільёнам чалавек. Тайбэй служыць фінансавым, культурным і дзяржаўным цэнтрам вострава.\nУ 1884 губернатар дынастыі Тайваня Лю Міньчуань прыняў рашэнне перанесці сталіцу прэфектуры ў Тайбэй, а пасля будаўніцтва дзяржаўных устаноў і прытоку дзяржаўных служачых дні Тайбэя як соннага мястэчка скончыліся. Калі Тайвань атрымаў статус правінцыі ў 1885, застаўся Тайбэй. Паколькі Тайбэй знаходзіцца на поўначы Тайваня (найбліжэйшая тэрыторыя да Японія) горад працягваў квітнець, калі Тайвань адышоў да Японіі ў 1895. Тым не менш, паколькі ў Японіі быў перыяд "мадэрнізацыі-ідзі-што-можа", мала ўвагі ўдзялялася традыцыйнай архітэктуры Тайбэя ў кітайскім стылі, і многія старыя будынкі, у тым ліку гарадскія сцены, былі знесены. З іншага боку, японскія ўладары пабудавалі некалькі будынкаў у еўрапейскім стылі - адзін з самых вядомых прэзідэнцкі палац і Нацыянальны тайваньскі універсітэт. Архітэктура горада, аднак, пацярпела яшчэ адзін вялікі націск, калі ўрад XTUM прыйшоў з кантынентальнага Кітая ў 1945.\nКаб справіцца з прытокам мільёнаў кантынентальных бежанцаў, па ўсім горадзе ўзніклі часовыя жылыя дамы. Пазней іх замянілі бетонныя жылыя дамы ў стылі савецкіх часоў (альбо «не стыль»). Гэтыя будынкі характарызавалі пейзаж Тайбэя яшчэ зусім нядаўна.\nУ 1980s эканоміка Тайваня пачала ўзлятаць. Заработная плата павялічвалася, і каб задаволіць заможны і складаны рынак, Тайбэй пачаў мяняцца. Былі закладзены шырокія дрэвы з бульварамі, пабудаваны высакаякасныя шматкватэрныя блокі і створаны стыльныя рэстараны і кафэ. Горад квітнеў і з таго часу не азіраўся.\nНа сённяшні дзень Тайбэй - гэта ўпэўнены горад, які налічвае каля 2.5 мільёнаў жыхароў (каля сямі мільёнаў, уключаючы прыгарады), і характарызуецца яго прыязнымі людзьмі і бяспечнымі вуліцамі. Хоць ён звычайна не ўваходзіць у спіс турыстычных напрамкаў, гэта займальнае месца для наведвання і пражывання. Акрамя таго, нягледзячы на свой памер, у Тайбэі няма ніводнай шурпатай вобласці, якая лічыцца небяспечнай нават ноччу - што само па сабе прывабна.\nКультура ў цэнтры культуры падзелена на Усходнюю і Заходнюю. Заходні бок з яго вузкімі вулачкамі і прадаўцамі дарогі лічыцца бастыёнам старога жыцця Тайбэя, а Усходні Тайбэй - з стыльнымі гандлёвымі цэнтрамі, шыкоўнымі буцікамі і стыльнымі рэстаранамі і кафэ, якія нагадваюць тых, што знаходзяцца ў Токіо, Парыж or Нью-Ёрк уяўляе сабой метамарфозу горада ў сучасны і міжнародны горад.\nУ Тайбэі вільготны субтрапічны клімат, які моцна ўплывае на ўсходнеазіяцкі мусон. Зімы вільготныя, але прыемна цёплыя пры тэмпературы паміж 20 ° C (68 ° F) і 13-14 ° C (56-57 ° F).\nТайбэй - горад людзей самых розных паходжанняў, і вы можаце знайсці добрую сумесь з кітайцаў (людзі, сем'і якіх перасяліліся ў Тайвань з 1949 і далей) і роднага тайванца (людзі, сем'і якіх былі ў Тайвань з часоў дынастый Мін ці Цын). У той час як мандарын - гэта лінгва-франка, і яго размаўляюць і разумеюць большасць людзей ва ўзросце да 60, але звычайна сустракаюцца і іншыя кітайскія "дыялекты". Сярод носьбітаў Тайваня, хаця прадстаўнікі Мінан складаюць большасць, таксама існуе значная колькасць ураджэнцаў Хаккі, якія жывуць у Тайбэі.\nАнглійская мова з'яўляецца абавязковай ва ўсіх тайваньскіх школах, і большасць людзей ва ўзросце да 40 будуць валодаць як мінімум англійскай мовай, хоць мала хто валодае мовай. Тым не менш, само сабой зразумела, што вывучэнне нейкага мандарына і / або Мінана зробіць вашу паездку значна больш лёгкай.\nШто купіць у Тайбэі\nУ Тайбэі, напэўна, ёсць адна з рэстаранаў самай высокай шчыльнасці ў свеце. Практычна кожная вуліца і алея прапануюць нейкую закуску. Вядома, кітайская ежа (з усіх правінцый) добра прадстаўлена. Акрамя таго, папулярныя таксама тайская, в'етнамская, японская, карэйская і італьянская кухні. У асноўным, Усходні Тайбэй, асабліва вакол Данхуа і Анхэ Дарогі, а таксама экспелат анклава Цяньму, дзе можна сутыкнуць палачкі з багатымі і знакамітымі, тады як Заходні Тайбэй прапануе меншыя, хатнія рэстараны.\nЗ-за вялікай колькасці рэстаранаў складана пералічыць амаль немагчыма, але ніжэй прадстаўлены некалькі рэкамендаваных рэстаранаў, якія прадугледжваюць густ спецыялістаў.\nУ кожным раёне размешчаны некалькі начных рынкаў. Некаторыя з іх працуюць днём, а ўсе працуюць каля поўначы. Начныя рынкі складаюцца з рэстаранаў і крам на пастаянных месцах і невялікіх кабінак уздоўж цэнтра. Кожны начны рынак мае велізарную разнастайнасць прадуктаў харчавання, таму любы начны рынак, які вы знойдзеце, - гэта добрая стаўка на добрую ежу. З-за вялікага выбару рэкамендуецца пайсці з некалькімі людзьмі і падзяліцца ежай. Прадукцыйную ежу, як правіла, бяспечна ўжываць у ежу, але карыстайцеся здаровым сэнсам, хаця ў вас адчувальны страўнік!\nСамы вядомы ў Тайбэі - начны рынак Шылін. Да яго лёгка дабрацца праз MRT (чырвонай лініяй) альбо на станцыях Jiantan, альбо ў Shilin. У ім ёсць вялікая гульнявая секцыя і мноства харчовых крам. Побач знаходзяцца прадаўцы, і гандляванне тут падыходзіць для прадаўцоў нехарчовых прадуктаў, асабліва адзення. Акрамя таго, яны могуць павысіць кошты для вас, калі вы не выглядаеце тайваньцам. Гэта вядома як самы «турыстычны» начны рынак, і ўладальнікі крамаў звычайна могуць размаўляць па-англійску.\nМясцовыя жыхары Тайбэя разглядаюць Шылін як турыстычны, з прадуктамі харчавання на густ наведвальнікаў мацерыка. Яшчэ адзін выдатны варыянт - Нін Ся Ешы.\nГунгуан Іесі размешчаны на заходняй частцы Рузвельта-Роўд праз дарогу ад Нацыянальнага універсітэта Тайваня (Таіда). Калі выходзіце з станцыі Гунгуань (зялёная лінія), выкарыстоўвайце выход #1 і ідзіце па тратуары, пакуль не ўбачыце стэнды, якія высцілаюць бакавыя вуліцы. Гэты начны рынак зачынены ў ноч на сераду. Ён вядомы сваёй разнастайнасцю прадуктаў харчавання, а большасць уладальнікаў крам ведаюць англійскую мову дзякуючы міжнароднаму студэнцкаму насельніцтву ў НТУ.\nЛонгшан Йешы - класічная частка Тайбэя, размешчаная на станцыі Лонгшань на сіняй лініі MRT. Тут знаходзіцца "Алея змяі" і знакаміты храм Ланьшань, які з'яўляецца адным з найбуйнейшых храмаў у Азіі. Недалёка размешчаны тайваньскі «раён чырвонага святла», і шэраг гарадскіх бяздомных збіраюцца тут з-за бясплатных прапаноў ежы з храма. Аднак злачыннасць надзвычай нізкая, таму хвалявацца не варта!\nRaohe Yeshi - адзін з "самых тайваньскіх" начных рынкаў у некалькіх кіламетрах ад цэнтра горада. Гэта адна доўгая дарога і вядомая сваёй мясцовай ежай і таннымі шкарпэткамі.\nТамсуі (Даньшуй) Ешы знаходзіцца на самай далёкай прыпынку на МРТ, на станцыі Тамсуі на паўночным канцы чырвонай лініі. Ён вядомы сваім выдатным выглядам на раку, масіўнымі марожанымі шышкамі і свежымі, даступнымі морапрадуктамі.\nMiaokou Yeshi размешчаны ў горадзе Новы Тайбэй, у прыватнасці ў Jilong (Keelung). Ён знаходзіцца побач з гавані Кілунг, і вядомы сваёй незвычайна разнастайнай ежай, уключаючы духмяны лёд, смажанае цеста і свежыя морапрадукты.\nLehua Yeshi размешчаны за межамі жоўтай лініі MRT. Ён знаходзіцца на самай тайваньскай тэрыторыі. Нешматлікія ўладальнікі крамаў размаўляюць па-ангельску, і ежа асабліва мясцовая.\nНекаторыя з самых вядомых закусак на начным рынку:\nTianbula літаральна "салодкі, не рэзкі", - тайваньская версія Tempura.\nНа патэльні смажаныя булачкі з свініны\nЧай з жамчужным малаком - класічны напой, вынайдзены прадаўцом гарбаты ў Тайчжуне.\nТушаная соя і чайныя яйкі\nСмажанае курынае філе)\nЗмяшаць смажаную каракаціцу\nSpareribs з травой\nСоевыя тушаныя прадукты\nУ Тайвані піцу лёгка знайсці з буйнымі сеткамі, такімі як Pizza Hut і Domino's. Акрамя звычайнага гатунку, у Тайвані ёсць і свае лакалізаваныя варыянты, напрыклад, морапрадукты верхавіны, пернік, кукуруза, гарох і г.д.\nВегетарыянская ежа таксама часта сустракаецца, і горад мае больш за дзвесце вегетарыянскіх рэстаранаў і гандлёвых стэндаў. Яшчэ адна спецыяльнасць Тайбэя - гэта вегетарыянскія фуршэты. Яны часта сустракаюцца ў кожным наваколлі, і ў адрозненне ад буфетаў "усё, што можна ёсць", кошт ацэньваецца па вазе ежы на талерцы. Рыс (звычайна на выбар карычневы ці белы) аплачваецца асобна, але суп бясплатны, і вы можаце заправіць столькі разоў, колькі вам падабаецца. Звярніце ўвагу, што многія з гэтых вегетарыянскіх рэстаранаў маюць будысцкі характар, і таму стравы не ўтрымліваюць часныку і лука (што, як сцвярджаюць традыцыяналісты, выклікае запал).\nПешыя туры па ежы\nХарчовыя туры - выдатны спосаб выпрабаваць розныя мясцовыя стравы. Звычайна іх вядуць шматмоўныя даведнікі, знаёмыя з мясцовымі традыцыямі. Замежныя наведвальнікі наведаюць мясцовыя больш сапраўдныя закусачныя, якія могуць быць інакш складанымі для выяўлення і навігацыі.\nТайбей Есць, рэкамендуецца для тых наведвальнікаў, якія хочуць сысці са звычайных турыстычных маршрутаў і вывучыць некаторыя любімыя стравы мясцовага харчавання.\nСпецыяльным гарбатай на Тайвані з'яўляецца духмяная, лёгкая гарбата і цягуаньін цёмная, багатая самагонка.\nНічога лепшага ў гарачы і вільготны тайбэйскі дзень, чым асвяжальны келіх соку, прыгатаваны з велізарнага асартыменту свежых садавіны!\nУ той час як традыцыйна нацыя тых, хто п'е чай, у апошні час тайваньцы сапраўды прынялі культуру кавярняў, і ўсе звычайныя ланцужкі можна знайсці тут у багацці. Кафэ з больш характэрным характарам блукаюць па вуліцах каля нацыянальнага ўніверсітэта Тайваня паміж Сіншэн Паўднёвай Роўд і Рузвельта-Роўд. Больш кавярняў размешчана ў раёне вакол Renai Road, раздзела 4 і Dunhua South Road. Таксама ёсць некалькі цікавых і характэрных месцаў паміж паркам Юнкан і вуліцай Чаочжоу і ў завулках каля Шыда-роўд. Аднак для асабліва ўражлівага дыяпазону стыляў наведайце Бітан на Сіндзіне, дзе ўсе кафэ прапануюць спакойны від на раку і горы за яе межамі (хаця ў выхадныя могуць быць шумнымі).\nІнтэрнэт-кафэ багата, асабліва ў лабірынце завулкаў паміж галоўным вакзалам Тайбэя і паркам міру. Аднак, магчыма, вам прыйдзецца пабадзяцца (і паглядзець уверх і ўніз, столькі іх знаходзіцца на больш высокіх паверхах або ў сутарэннях), перш чым знайсці яго. На некаторых кампутарах працуюць манеты. Па-кітайску кафэ ў Інтэрнэце называюць "ванг-ка" (спалучэнне ванга, кітайскае слова "сетка", а ка абрэвіятура "кафэ").\nГорад Тайбэй прапануе бясплатны Wi-Fi у многіх грамадскіх месцах і некаторыя гарадскія аўтобусы пад назвай TPE-Free. Абавязковая рэгістрацыя. Калі ў вас ёсць мабільны тэлефон з выбраных краін, гэта можна зрабіць праз Інтэрнэт; інакш прынясіце пашпарт у інфармацыйны цэнтр для наведвальнікаў, і ветлівы персанал зробіць гэта за вас. Гэты ўліковы запіс можна таксама выкарыстоўваць для агульнанацыянальнага бясплатнага W-iFi пад назвай iTaiwan.\nІснуе таксама агульнагарадская паслуга Wi-Fi пад назвай Wifly. За невялікую плату вы можаце набыць карту, якая дае вам неабмежаваны доступ у Інтэрнэт практычна ў любым месцы горада на дзень ці месяц.\nКілунг, гавань горада на поўначы Тайбэя, поўны смачнай ежы і гістарычных месцаў. Для атрымання дадатковай інфармацыі, калі ласка, наведайце інфармацыю аб паслузе турызму Keelung.\nТамсуі, стары партовы горад на паўночным захадзе ад Тайбэя, з'яўляецца галоўнай сцэнай тайваньскага фільма - Сакрэт Джэй Чу. Гэта вельмі папулярна ў турыстаў.\nJiufen - былы горад здабычы золата, размешчаны на паўночна-ўсходнім узбярэжжы, цяпер папулярны турыстычны напрамак.\nФулонг знаходзіцца на ўсходнім узбярэжжы графства Тайбэй. Там вы знойдзеце прыбярэжны горад з выдатным пляжам. Кожны ліпень не забудзьцеся наведаць трохдзённы рок-фестываль Хо-Хай-Ян.\nІнгэ славіцца высокай канцэнтрацыяй ганчароў і керамічных вырабаў.\nЦясніна Тароко - Тут рака Люву прасякае мармуровыя скалы 3,000. Тэрыторыя вакол цясніны таксама вызначана як Нацыянальны парк цяснін Тарако.\nСхінчу - горад са старой спадчынай і сучасным навуковым паркам.\nНацыянальны парк Шэй-ра ахоплівае горы і рэкі, а ў графстве Схінчу ёсць выдатныя пешаходныя маршруты.\nВозера Sun Moon у акрузе Нанту - крышталёва чыстае возера, убудаванае ў пышныя горы.


Прысуд віцебскаму смяротніку пакінулі ў сіле | Новы Час\nПрысуд віцебскаму смяротніку пакінулі ў сіле\nСёння, 12 лістапада, Вярхоўны суд разгледзеў апеляцыйную скаргу асуджанага да смяротнага пакарання жыхара Віцебшчыны Віктара Паўлава.\nСмяротны прысуд віцябляніну быў вынесены 30 ліпеня 2019 года Віцебскім абласным судом, абвінаваціўшы яго ў забойстве дзвюх пенсіянерак.\nПрадстаўнікі пацярпелых у суд не прыйшлі. На судзе прысутнічала сястра Раіса Анатольеўна. Падчас разгляду апеляцыйнай скаргі прысутнічалі каля дзесятка чалавек: журналісты і праваабаронцы. Сярод іх каардынатар кампаніі “Праваабаронцы супраць смяротнага пакарання” Андрэй Палуда, праваабаронцы “Вясны” Валянцін Стэфановіч і Паліна Сцепаненка, а таксама віцебскі праваабаронца Беларускага Хельсінкскага камітэту Павел Левінаў.\nАпеляцыйную скаргу разглядаў намеснік старшыні Вярхоўнага суда Руслан Міцкевіч і судовая калегія па крымінальных справах. У разглядзе скаргі таксама ўдзельнічаў прадстаўнік Генеральнай пракуратуры.\nУ скарзе Віктар Паўлаў прасіў змякчыць прысуд і прызначыць альтэрнатыўнае пакаранне ў межах санкцыі, па якой прызнаны вінаватым (ч.2 арт.139 Крымінальнага кодэкса).\nАдразу ў судзе зачыталі апеляцыйную скаргу Віктара Паўлава, дзе ставіцца пад сумнеў выкананне прынцыпу справядлівага судовага разбору суда пры разглядзе яго справы. Так, у прысудзе не адлюстраваны станоўчыя характарыстыкі яго асобы, не ў поўнай меры ўлічаны факт яўкі з павіннай, поўнае прызнанне віны Паўлава, актыўнае супрацоўніцтва падчас следства.\nУ апеляцыйнай скарзе адзначаецца, што парушэнне гарантый справядлівага судовага разбіральніцтва пацягнула парушэнне яго права на жыццё. Таксама ў скарзе асуджанага да смяротнага пакарання пазначаецца, што быў парушаны шэраг іншых правоў. Напрыклад, права на абарону, паколькі ён змог выбраць адваката толькі пасля прысуду суда. Былі парушаныя і іншыя правы як падазраванага.\nВынясення смяротнага прысуду парушае яго права не падвяргацца катаванням і жорсткаму бесчалавечнаму, зневажальнаму годнасць абыходжанню. Паўлаў раскайваецца і просіць змяніць прысуд з прызначэннем больш мяккага пакарання з улікам прынцыпу гуманнасці.\nУ разглядзе апеляцыйнай скаргі ўдзельнічалі дзве адвакаткі.\nАдвакатка Паўлава звярнула ўвагу суддзяў Вярхоўнага суда на тое, што справа рэзанансная і за ёй назірае не толькі беларускае грамадства, але і міжнародная супольнасць. Наяўнасць смяротнага прысуду ў краіне ўплывае на ўзровень павагі і захавання правоў чалавека. Сапраўды, з асуджэннем вынясення смяротных прысудаў у Беларусі выступілі Савет Еўропы і Еўрасаюз.\nАдвакатка падчас прамовы абаронцы звярнула ўвагу, што Віцебскі абласны суд пры вынясенні прысуду заняў аднабаковую, перадузятую абвінаваўчую пазіцыю пры апісанні асобы Паўлава. На яе думку, гэта адзін з істотных фактараў, які паўплываў на вынясенне празмерна суровага і жорсткага прысуду.\nЯна звярнула ўвагу суддзяў Вярхоўнага суда, што па Канстытуцыі смяротнае пакаранне носіць выключны і часовы характар. Таксама адвакатка апелявала міжнароднымі стандартамі ў галіне правоў чалавека і адзначала, што смяротнае пакаранне не адпавядае Усеагульнай дэкларацыі правоў чалавека і Міжнароднаму пакту аб грамадзянскіх і палітычных правах. Нагадала, што шэраг міжнародных арганізацый з 90-х гадоў актыўна заклікаюць Беларусь накласці мараторый на вынясенне смяротных прысудаў.\nІншая адвакатка таксама звярнула ўвагу суддзяў Вярхоўнага суда на суровы і негуманны прысуд.\nЯк яна адзначыла, у прысудзе Віцебскага абласнога суда былі адлюстраваны толькі два змякчальныя факты:\nяўка з павіннай;\nактыўнае спрыянне раскрыццю злачынства.\nАдвакатка падкрэсліла, што на момант затрымання толькі яўка з павіннай, а значыць паказанні Віктара Паўлава, з'яўляліся адзінай крыніцай інфармацыі.\n«Ён сам прадаставіў усё, каб прыцягнуць яго да крымінальнай адказнасці», — выказвае здзіўленне адвакатка з нагоды прызначэння вышэйшай меры пакарання.\nАдвакаткі звярталі ўвагу на шэраг недахопаў, якія былі дапушчаныя падчас следства, і ў наступстве пакладзеныя судом у аснову смяротнага прысуду.\nНа думку абароны Паўлава, у дадзеным выпадку не было падстаў для вынясення вышэйшай меры пакарання. Яны прасілі суддзяў Вярхоўнага суда змяніць прысуд Віцебскага абласнога суда і прызначыць іншае альтэрнатыўнае пакаранне, прадугледжанае ч. 2 арт. 139 Крымінальнага кодэкса.\nУ судзе прысуджаны да смяротнага пакарання па сутнасці прысуду не даў ніякіх паказанняў. Ён сказаў, што перажывае з таго, што здарылася.\n«Я ўсё страціў у сваім жыцці: і сям'ю, і дзяцей ...» — сказаў праз слёзы Віктар Паўлаў.\nПрадстаўнік Генеральнай пракуратуры цалкам падтрымаў пазіцыю Віцебскага абласнога суда, і не ўбачыў падстаў для змены прысуду. На яго думку, абласны суд правільна кваліфікаваў дзеянні Паўлава, а таксама поўна і ўсебакова вывучаны матэрыялы справы. Ён лічыць, што пакаранне прызначанае суразмерна здзейсненаму злачынству.\n«Ён прадэманстраваў грэбаванне да жыцця», — сказаў напрыканцы пракурор.\nВярхоўны суд выдаліўся ў дарадчы пакой да 13:00 для вынясення рашэння.\nПасля перапынку было прынята рашэнне пакінуць апеляцыйную скаргу Віктара Паўлава без задавальнення, а смяротны прысуд Віцебскага абласнога суда ў сіле. Прысуд уступіў у законную сілу.


Адыходзячая палітыка «Адна сям'я – адно дзіця»\n2015-11-20 16:23:12 cri [ Паслаць сябру ] [ Раздрукаваць ] [ шрыфт : A A A ]\nУ канцы кастрычніка ў Пекіне прайшоў 5-ы пленум ЦК КПК 18-га склікання, па выніках якога было прынята рашэнне дазволіць шлюбных парам у Кітаі заводзіць другое дзіця. Такая мера звязана з праблемай старэння насельніцтва. Пры гэтым цалкам адыходзіць ад палітыкі планавага дзетанараджэння ў Кітаі пакуль не збіраюцца, і на сапраўдны момант не дазваляецца мець больш за двое дзяцей. Палітыка абмежавання нараджальнасці дзейнічала ў Кітаі 37 гадоў.\nФота: Дзеці стаяць перад планам кантролю нараджальнасці (2003 г.)\nУ 50-я гады гады мінулага стагоддзя быў вылучаны лозунг «Чым больш працоўных рук, тым больш працоўных сіл». З мэтай паскарэння сацыялістычнага будаўніцтва ўрад заклікаў грамадзян мець больш дзяцей.\nФота: Лян Сібаа (першы злева), начальнік вытворчай брыгады павета Чанчжы правінцыі Шаньсі з сям'ёй едзе на сход калгасу (1954 г.)\nАднак, пачынаючы з 1954 года Кітай пачынае рэгуляваць нараджальнасць. У 1957 годзе Маа Цзэдун падкрэсліваў важнасць збалансаванага росту насельніцтва. З 1971 года была ўведзена палітыка кантролю над нараджальнасцю.\nФота: 19 чэрвень 1963 года падчас інспекцыі ў паўночна-ўсходнім Кітаі прэм'ер Дзяржсавета КНР Чжоу Эньлай ухваляе рашэнне Сунь Яньвэнь пасля нараджэння другога дзіцяці пайсці на стэрылізацыю\nУ 1979 годзе афіцыйна запушчана праграма «Адна сям'я – адно дзіця».\nФота: Агітацыйна-прапагандысцкі атрад выступае з нумарамі з мэтай папулярызацыі палітыкі рэгулявання нараджальнасці (студзень 1985 года, пасёлак Дунпу, павет Шаасін правінцыі Чжэцзян)\nФота: 40 ткачых, якія нарадзілі па аднаму дзіцяці, выступаюць з прапагандай (студзень 1983 года, горад Цзыбо правінцыі Шаньдун)\nФота: У дзень 4-га перапісу насельніцтва ў Палацы працоўных выстаўлены чалавечыя эмбрыёны (1990 г.)\nУ пачатку 80-х гадоў з'явіліся «партызанскія атрады перараджэння» ў горных раёнах краіны. Ім ставілася ў задачу нараджаць хлопчыкаў.\nФота: Вёска «перанароджаных сем'яў» у раёне Хуайбэй (на поўнач ад ракі Хуайхэ) правінцыі Аньхой (1989 г.)\nУ снежні 1982 года ў Канстытуцыю КНР было ўпісана палажэнне аб суадносінах росту насельніцтва з сацыяльна-эканамічным развіццём дзяржавы.\nФота: Жанчына з дзецьмі на фоне агітацыйных лозунгаў (1996 г.)\nАтрымалі распаўсюджанне прымусовая перавязка матачных труб і аборты.\nФота: Нінся-хуэйскі аўтаномны раён. У сельскай бальніцы медыкі рыхтуюцца да аперацыі па стэрылізацыі\nДа канца 2007 года ў краіне налічвалася 150 тыс. кансультантаў, якія спецыялізаваліся ў пытаннях планавання сям'і. Трэцяя частка іх не мела медыцынскай адукацыі.\nФота: Урачы-гінеколагі, павет Хуацін правінцыі Ганьсу\nПалітыка "Адна сям'я – адно дзіця" адначасова выклікае нямала сацыяльных праблем. 16-гадовая дзяўчына загінула падчас землетрасення ў правінцыі Сычуань. Яе маці занепакоена тым, што з-за ўзросту не можа нарадзіць другое дзіця і асуджана на самотную старасць.\nФота: Фан Юаньфэн чакае другое дзіця (2009 г.)\nЗ 2000 года кітайскі ўрад зрабіў палітыку кантролю над нараджальнасцю больш гібкай. У асаблівых абставінах сем'і могуць завесці другое дзіця, калі, напрыклад, першае дзіця мае праблемы са здароўем.\nФота: Праграма сэксуальнай асветы насельніцтва\nЗ 2004 года мясцовыя ўлады пачалі ўзнагароджваць сельскія сем'і, якія выконвалі прынцып "Адна сям'я – адно дзіця".\nФота: 28 снежня 2005 года ў пасёлку Цзян'янь правінцыі Цзянсу шэсць сем'яў атрымалі па 600 юаняў за "стэрылізацыю жанчын дзетароднага ўзросту"\nПачынаючы з 2002 года «пазапланавыя» дзеці не рэгіструюцца і пазбаўляюцца сацыяльнага забеспячэння. У 2014 годзе рэжысёр Чжан Імоў, якія мае траіх дзяцей, заплаціў дзяржаве "сацыяльныя аліменты" – 7 млн. 480 тыс. юаняў.\nФота: Чжан Імоў з жонкай Чэнь Цін.\nЗ гэтага часу дзеці з бедных сем'яў застаюцца неабароненымі. Яны не могуць нармальна карыстацца паслугамі аховы здароўя і атрымліваць адукацыю. 23 ліпеня 2013 года ў Гуансі-Чжуанскім аўтаномным раёне Хэ Шыньго, не маючы магчымасці выплаціць так званыя "сацыяльныя аліменты", на ўваходзе ва Упраўленне па планаванні нараджальнасці забіў двух і параніў трох чалавек.\n3 сакавіка 2014 года, у першы дзень новага навучальнага семестра, 37-гадовы селянін Ван Гуанжун пакончыў з сабой канцылярскім нажом. У яго было чацвёра дзяцей. За нараджэнне чацвёртага дзіцяці Ван Гуанжун быў абавязаны заплаціць 22 тыс. 500 юаняў.\nПаводле статыстыкі, у перыяд з 1975 па 2010 год звыш 10 млн. сем'яў страцілі адзінага сына ці дачку ва ўзросце да 25 гадоў. Гэта азначае, што 10 млн. шлюбных пар засталося без нашчадкаў.\nФота: 15 мая 2014 года, горад Вэйфан правінцыі Шаньдун: маці, якая страціла сына\nШчаслівых людзей, падобных Шэн Хайлінь, няшмат. Пасля страты дачкі 60-гадовая Шэн вырашыла пайсці на рызыку: нараджаць праз штучнае апладненне. У 2009 годзе яна нарадзіла блізнят. Яна стала самай старэйшай парадзіхай у Кітаі.\nФота: 2 верасня 2010 года "маладая" мама фатаграфуецца з дочкамі. Ім толькі што споўнілася 100 дзён.\nПалітыка планавання нараджальнасці мела станоўчы эфект на рост колькасці насельніцтва. У 1970 годзе прырост насельніцтва склаў 5,8%, у 1984 годзе знізіўся да 1,18%. У апошнія гады ў Кітаі насельніцтва старэе, што стварае дадатковую нагрузку на соцыум.\nФота: 1984 год, бацькі і бабулі даглядаюць адзінае дзіця. Сёння, хутчэй за ўсё, адзінае дзіця даглядае сваю вялікую сям'ю


Элмар Эргер: Самае казачнае месца на зямлі мы знайшлі на поўначы Беларусі!\nЭлмар Эргер: Самае казачнае месца на зямлі мы знайшлі на поўначы Беларусі!\nНядаўна натыкнулася на некалькі цікавых пастоў у інстаграм, іх аўтар – Элмар Эргер, як напісана ў яго профілі, «вандроўнік, вольна які вандруе сем'янін. Чацвёра дзяцей. Выхаваны ў Аўстрыі. Асталяваўся ў Беларусі. Аматар бегу і халоднай вады, мысляр, пісьменнік».\nВось гэтыя пасты:\n«Адкрыў самы паўночны ў Беларусі эспрэса-бар сусветнага роўня. Сацыяльнае дыстанцыяванне і кава ў лепшым выглядзе – у адным з найпрыгожых прыродных запаведнікаў Беларусі, «Чырвоным Бору». Разам з партнёрам Kitchen Coffee Roasters з Мінска і пекарам Тэрэзай з Нью-Ёрка мы прапануем фірмавую каву і лепшую выпечку. Наведайце «Чырвоны Бор» і нацешцеся свежым паветрам, найсмачным кавай і выпечкай.Вы знойдзеце нас у вёсцы Изубрыца, хата 9».\n«…Кава – гэта не напой. «Давай вып'ем каве» азначае: раскажы мне свае гісторыі, адкрый ідэі, натхненне, мары, страхі, турботы. У гэтым сэнсе кавы з'яўляецца самым эфектыўным стымулятарам, які скарыстае чалавецтва. Чароўныя людзі заходзяць у наш эспрэса-бар, падзяляюцца з намі сваімі гісторыямі і выносяць з сабой некаторыя з нашых. Таму мы расстаёмся з прыемнымі ўспамінамі. Упэўнены, што ёсць мноства выдатных людзей, поўных каханні, і яны ўплятаюцца ў тканіну нашага жыцця».\n«…Нашы найблізкія «суседзі» – 58 азёр, самых чыстых у Беларусі. Трасы для горных ровараў і пешаходныя сцежкі пачынаюцца проста ад нашага парога. «Чырвоны Бор» – фантастычны Сусвет для ўцёкаў з горада. Пакаштуйце ў нас сваю любую каву – і адпраўляйцеся ў дзікую прыроду!»\nTraveling Elk – «Які вандруе лось»\nВядома ж, апынуўшыся ў Чырвоным бору, мы не змаглі праехаць міма ўнікальнага кафэ і зазірнулі ў Traveling Elk.\nЭлмар якраз сканчаў касіць траву на лужку каля хаты:\n– Я зразумеў, што для жыцця ў вёсцы трымер – гэта важная дэталь, практычна статутная рэч. У кожнага сапраўднага мужчыны павінен быць трымер. Калі я яго набыў і навучыўся скарыстаць, то зразумеў, што я, нарэшце, тут свой на ўсе 100%! змаглі праехаць міма ўнікальнага кафэ і зазірнулі ў Traveling Elk.\nПляменнік былой гаспадыні хаты, Фядос з суседняй вёскі Доброплёсы, кіруе працэсам: «Здымай, потым заводзь! Уключыў, тады акей. Малайчына!» – і з захапленнем дадае: «Вось сіла волі, сапраўдны аўстрыец!»\nУся сям'я выбудоўваецца для здымка: сам Элмар, жонка Александрына і іх дзеці: дачка Тэрэза і сыны Даміян, Адрыян і Віўен. Тэрэза нарадзілася ў Нью-Ёрку, Даміян, як і Элмар, нарадзіўся ў Інсбруку, а Адрыян і Віўен – у Берліне.\nУ сям'і гавораць на беларускім, рускім, нямецкім і ангельскім.\n«Я сам звычайна п'ю амерыкана, чорная кава. Без нічога, часам магчыма з мёдам. Каву нам дастаўляе кампанія Kitchen Coffee Roasters, якасны, добрага абсмажвання. Маем капучынатар, магу зрабіць капучына ці латэ. Фрэнч-прэс з Лондана – гэта мабільная машына-эспрэса, якую лёгка ўзяць з сабой, а выдае яна вельмі якасны прадукт».\nЦікаўлюся ў Элмара назвай: «Які вандруе лось» ужо балюча ўпісваецца ў чырванаборскі антураж! Ён усміхаецца: ідэя нарадзілася яшчэ ў Берліне, калі яны планавалі бізнес з сябрам: « Я – Элмар, ён Крыстоф, разам першыя літары і склаліся ў elk, потым мы купілі хату на колах, і на ім таксама быў лось. І калі прыехалі сюды, то вырашылі, што Traveling Elk – гэта добрая назва! У гэтым ёсць мы…»\nАлександрына расказвае перш гісторыю іх сустрэчы з Элмарам, потым пра іх супольны выбар, пра «Чырвоны Бор». Мы дружна цешымся, знаходзячы з ёй усё больш агульных знаёмых – і гэта вельмі добрыя людзі, што зусім не дзіўна!\nПазнаёміліся Элмар і Александрына ў Мінску, на вуліцы Інтэрнацыянальнай, калі ён толькі прыехаў у Беларусь, дзе ўзначальваў прадстаўніцтва «Аўстрыйскіх авіяліній». І не казаў па-руску… Александрына заве дзень, калі гэта адбылося: 3 верасня, 16 гадоў таму назад. Праз тры гады згулялі вяселле. Пакалясілі па свеце, а пазалетась вярнуліся ў Беларусь.\nПад Мінскам, у вёсцы Мядухава Лагойскага раёна, у іх быў кавалачак зямлі і нават планы на сталую прапіску, але раптам спантанна вырашылі адправіцца ў «хаце на колах» на месяц у вандраванне па Беларусі.\n– У нас не было выразнай мэты пераезду, але, на кожны выпадак, захапілі з сабой усё самае патрэбнае. Пабывалі на Браслаўшчыне, у Камарова, Друі, Наносах. Глядзелі, захапляліся, мелі зносіны. А прыехалі сюды, і сэрца завагалася: якое ж цікавае месца! Убачылі, што хата прадаецца, паглядзелі яго – і праз пару гадзін прынялі развязак. Уласна, факт «пераезду» адбыўся сам сабою. Калі аформілі ўгоду, Элмар радасна тэлефанаваў бацькам: «Я тут знайшоў Аўстрыю!», – а я тымчасам думала, што ніколі не ведала, што на маёй радзіме ёсць такія аўстрыйскія куткі. І візуальна, па ландшафце, і па ісце.\nУ чацвер у Верхнядзвінску атрымалі дакументы на хату, і тым жа вечарам ужо начавалі ў сваёй хаце. Былая гаспадыня Леанарда і яе дачка накрылі нам стол, было так прыемна. А яшчэ вельмі сімвалічна, што мы атрымалі ключы з рук апошняй сталай жыхаркі вёскі Изубрыца – астатнія тут скарыстаюць свае дома толькі як лецішчы. Пані Леанарда нас дабраславіла: «Мне гэта хата прынесла шмат добрага, хай і вам будзе тое ж!»\n– Я раней чуў пра «Чырвоны Бор», але не меркаваў, што тут так пышнае. Я адразу ж адчуў гэта месца як зусім асаблівае. Нібы ў Зальцбургу, тут арыгінальныя хаты, з аканіцамі менавіта таго самага незвычайнага зялёнага колеру! Мне вельмі спадабалася, што мясцовы сабор драўляны і не пад нябёсы. Без гігантаманіі, вельмі інтэлігентна і люба.\nДля нас з Александрынай гэта пышны кампраміс. Я – аўстрыец, яна – беларуска, і мы жывём у Беларусі з выглядам на Аўстрыю.\nВось так выглядае куток беларускай вёскі Изубрыца, якая так спадабалася Элмару з Александрынай…\nРазвязак «рабіць бізнес» у гэтым месцы прынялі калегіяльна, на сямейнай радзе. І зараз разам наводзім утульнасць на сваім кавалачку зямлі. Ужо распыталі мясцовых жыхароў, што трэба для зімы. Запасімся! Ёсць ідэя ствараць у нас на сядзібе невялікі музей сельскага побыту. Першыя экспанаты ў ім ужо ёсць. Гэта «лыжы», на якіх мясцовыя жыхары хадзілі па балоце.\nПрактычна насупраць нас змесцавана карчма турыстычнага комплексу «Чырвоны Бор», але мы ім не канкурэнты са сваім чаем-кавай. Наадварот, са сваёй спецыфікай і харызмай мы прыцягваем сюды іншых людзей. І будзем прыцягваць іх актыўней!\nУ трохстах метрах ад хаты Элмара і Александрыны знаходзіцца возера Изубрыца, на якім паляўнічай гаспадаркай «Чырвоны Бор» абсталявана мноства дармовых стаянак.\nВялікае поле за хатай жонкі Эргер таксама гатовы аддаць пад намётавы лагер. Хатняя выпечка – адказнасць старэйшай дачкі Тэрэзы. Дзяўчынка кахае выпякаць, абсталявала сабе стол і зараз эксперыментуе.\nАлександрына смяецца: «Таму булачкі ў нас не заўсёды, але мы над гэтым працуем».\nМы рассталіся з сям'ёй Эргер, але дагэтуль успаміны пра гэту сустрэчу выклікаюць у мяне цёплую ўсмешку. І так хочацца, каб жыццё ў Чырванаборскай пушчы для іх было шчаслівай!\nФігуркі беларускі і аўстрыйца, падораныя на вяселле і што аб'ехалі з гаспадарамі паўсвету, знайшлі сваё месца на сцяне старога-новага дома ў вёсцы Изубрыца. Хай гэты кудмень засцерагае інтэрнацыянальную сям'ю і іх новы бізнес!


Аквітанія (рымская правінцыя) — Вікіпедыя\nАквітанія (лац.: Gallia Aquitania) — рымская правінцыя з цэнтрам у Талозе. Назва паходзіць ад племя аквітанаў — аднаго з продкаў сучасных баскаў.\nРымская правінцыя Аквітанія каля 117 года.\nКантакты Рыма з насельніцтвам Трансальпійскай Галіі (лац.: Gallia Transalpina) пачаліся пасля Другой Пунічнай вайны, калі гальскія плямёны выступілі ў саюзе з Ганібалам. У 105 годзе да н.э. Талоза была разрабавана праконсулам Сервіліем Цэпіёнам.\nРымская правінцыя Аквітанія каля 58 года да н.э.\nЗаваявана ў 56 годзе да н.э. легатам Цэзара Публіем Красам падчас Гальскай вайны. З утварэннем Рымскай імперыі ў кіраванне Аўгуста (27 да н.э. — 14 н.э.) Аквітанія атрымала статус імператарскай правінцыі і ўключала тэрыторыю паміж р. Луарай і Пірэнеямі. Кіравалася прапрэтарамі. На тэрыторыі Аквітаніі не кватараваліся легіёны. Па адміністрацыйнай рэформе Дыяклетыяна (284—305) была падзелена на 3 правінцыі, які ўваходзілі ў В'енскую дыяцэзію:\nAquitania prima (паўночны ўсход),\nAquitania secunda (паўночны захад)\nAquitania Novempopulana («дзевяці народаў»), або Aquitania tertia — самая паўднёвая частка, са значнай доляй баскскага насельніцтва — сучасная Гасконь.\nПадчас распаду Рымскай імперыі Аквітанія была падаравана вестготам імператарам Ганорыем, якія, атрымаўшы статус федэратаў, заснавалі ў 418 годзе першае на тэрыторыі Заходняй Рымскай імперыі варварскае каралеўства, якое пазней трансфармавалася ў Каралеўства вестготаў з цэнтрам у Таледа. У 507 годзе аквітанскія тэрыторыі былі заваяваны Хлодвігам і адышлі да франкам.\n73-75 гг. — Гней Юлій Агрыкала\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Аквітанія_(рымская_правінцыя)&oldid=2829305"\nАпошнія змены 20 верасня 2017 а 19:52


У Расіі зафіксаваны першы выпадак свінога грыпу\n22.05.2009 / 22:43\nХворы прыляцеў у Маскву з ЗША ў пачатку гэтага тыдня. Ад чацвярга ён знаходзіцца ў інфекцыйнай бальніцы.\nУ Расіі зарэгістраваны першы выпадак захворвання на свіны грып.\nГэта 28-гадовы мужчына, які працаваў паводле кантракту амаль дзевяць месяцаў у Нью-Ёркскім універсітэце.\nЁн сам звярнуўся да дактароў з сімптомамі ВРВІ. Але вынікі аназілаў, што правялі дактары (на гэта ідзе менш чым суткі) пацверділі ў яго грып штаму H1N1.\nПаводле медыкаў, лячэнне ідзе паспяхова.\nУжо правераныя ўсе, з кім кантактаваў захварэлы, але ў ані ў кога захворвання не выяўлена.\nУ пятніцу Сусветная арганізацыя аховы здароўя абвясціла, што ўсяго ў свеце зафіксавана 11 тыс. 168 выпадкаў захворвання на свіны грып у 42 краінах. Памерлі 86 чалавек.\nНайбольш небяспечнымі ў гэтым плане лічацца наступныя краіны: Мексіка, ЗША і Іспанія. У дачыненні да іх, у расійскіх аэрапортах, уведзены санітарны рэжым. Усе прамыя ці транзітныя рэйсы правяраюцца цеплавізарамі.