Закон "БОЛЬШ" (Закон аб аднаўленні і пагашэнні магчымасцяў марыхуаны) - Галасаванне дома ў верасні\nБОЛЬШ Закон - Закон аб марыхуане, рэінвеставанні і пагашэнні\nШто такое БОЛЬШ закона?\nЗакон больш будзе прагаласавана Палатай прадстаўнікоў аб гэтым Верасня. Упершыню пасля прыняцця Закона аб кантраляваных рэчывах 1970 года, які ўводзіць канабіс у тую ж катэгорыю, што і гераін, палата Кангрэса прагаласавала за выдаленне марыхуаны з класіфікацыі рэчываў, кантраляваных у спісе I.\nДэкрыміналізацыя і адмена раскладу на канабіс, забеспячэнне рэінвестыцый у асоб, якія пацярпелі ад вайны супраць наркотыкаў, прадугледжана ліквідацыя некаторых злачынстваў, звязаных з каноплямі, і для іншых мэтаў.\nЯкія будуць наступствы закона "БОЛЬШ"?\nКалі закон "БОЛЬШ" уступіць у сілу, у нас будзе сцэнар, калі закон будзе абараняць людзей з парушэннямі марыхуаны нізкага ўзроўню. Іх судзімасці будуць ачышчаны, а іх справы будуць накіраваны ў іншую юрысдыкцыю.\nГэты законапраект аб'яднаны з мэтай дэкрыміналізацыі і раскладання канабіса ў розных формах, якія раней грунтаваліся на вайне з наркотыкамі. Некаторыя парушэнні канабіса будуць накіраваны на ліквідацыю, а іншыя мэты законапраекта адаб'юцца на агульнай сістэме юрысдыкцыі.\nУ рамках акту зняцця з графіка кантраляваных рэчываў марыхуана і тэтрагідраканабінолы больш не будуць уваходзіць у склад кантраляваных рэчываў. Выключэнне з графіку адбудзецца не пазней за 180 дзён з дня ўступлення ў сілу гэтага Закона.\nНа што арыентуецца БОЛЬШ дзеянне?\nДэкрыміналізацыя марыхуаны на федэральным узроўні шляхам выключэння рэчыва з Закона аб кантраляваных рэчывах\nВыдаляе марыхуану і тэтрагідраканабінолы са спісаў кантраляваных рэчываў\nПатрабуе ад федэральных судоў ліквідацыі арыштаў і асуджэння марыхуаны тых, хто ўсё яшчэ знаходзіцца пад вартай або пад наглядам суда за злачынства, звязанае з марыхуанай.\nПатрабуе ад Бюро статыстыкі працы рэгулярна публікаваць дэмаграфічныя дадзеныя пра ўладальнікаў і супрацоўнікаў прадпрыемстваў, якія займаюцца каноплямі,\nСтварае мэтавы фонд для падтрымкі праграм і паслуг для прыватных асоб і бізнесу ў абшчынах, якія пацярпелі ад вайны з наркотыкамі,\nУводзіць 5% падатку на прадукты з канопляў і патрабуе паступлення даходаў у мэтавы фонд,\nЗабяспечвае крэдыты і паслугі адміністрацыі малога бізнесу для арганізацый, якія адносяцца да законнага бізнесу, звязанага з каноплямі, альбо пастаўшчыкамі паслуг\nЗабараняе адмаўляць федэральнай грамадскай выгадзе чалавеку на падставе пэўных паводзін альбо перакананняў, звязаных з каноплямі,\nЗабараняе адмаўляць у выгодах і абароне ў адпаведнасці з іміграцыйным заканадаўствам на падставе падзеі, звязанай з каноплямі\nУстанаўлівае працэс па ліквідацыі судзімасці і правядзенню слуханняў па пераглядзе прыгавораў, звязаных з федэральным злачынствам, звязаным з каноплямі\nЯк БОЛЬШ Закон паўплывае на бізнэс канопляў\nЗакон "БОЛЬШ" дазволіць далейшай рэалізацыі выбраць катэгорыі, якія ўваходзяць у бізнес канопляў. Бюро статыстыкі працы будзе збіраць, падтрымліваць і абнародаваць дадзеныя па дэмаграфічных дадзеных, якія тычацца асоб, якія з'яўляюцца ўласнікамі бізнесу ў індустрыі канопляў. У той жа час у склад Бюро ўвойдуць асобы, якія працуюць у сферы канопляў.\nАгульныя дэмаграфічныя дадзеныя будуць уключаць:\nСям'я і сямейнае становішча\nНабор у школу\nЗбіраючы згаданыя дадзеныя, афіцыйныя заканадаўчыя органы змогуць даведацца, якія сегменты Закона будуць мець лепшае ўздзеянне на бізнес з каноплямі. Падача такіх дадзеных вырашае, як і дзе могуць прымяняцца афіцыйныя правілы.\nЯк закон скончыць вайну з наркотыкамі?\nВайна супраць наркотыкаў - гэта нацыянальная кампанія, якую ўзначальвае федэральны ўрад ЗША. Яна ўключае забарону наркотыкаў і ваеннае ўмяшанне, якое мае намер скараціць незаконную дзейнасць, якая ўваходзіць у склад гандлю з наркотыкамі ў ЗША. Рычард Ніксан, былы прэзідэнт, абвясціў гэты тэрмін у 1971 годзе і абвясціў шэраг палітыкі па наркотыках, якія былі зроблены для памяншэння вытворчасці, распаўсюджвання і спажывання наркотыкаў.\nУ рамках новага закона "Больш падрабязна" асобаў, якія пацярпелі ад вайны з наркотыкамі будуць забяспечаны сродкамі для аказання паслуг па лячэнні наркаманіі. Афіцыйная праграма грантаў па рэінвеставанні грамадскіх арганізацый прадаставіць неабходным сродкам суб'екты гаспадарання. Пад паняццем "лячэнне ад ужывання наркатычных рэчываў" мы разумеем навукова абгрунтаваную, прафесійна накіраваную і спланаваную схему, якая дапамагае пацыентам з парушэннямі ўжывання наркатычных рэчываў. Рэмісія і аднаўленне будуць уключаць поўную ацэнку, назіранне і медыцынскі кантроль.\nТэрмін "юрыдычная арганізацыя" азначае некамерцыйную арганізацыю, якая з'яўляецца прадстаўніком супольнасці або значнага сегмента супольнасці, дзе паслугі даступныя асобам, якія пацярпелі ад вайны супраць наркотыкаў. У раздзеле 5 Закона "БОЛЬШ" ад 2019 года мы можам знайсці ўмовы, якія рэгулююць правы асоб, якія карыстаюцца паслугамі лячэння.\nБОЛЬШ Тэкст закона і PDF\nХочаце патрапіць у каноплі\nЯк закон "БОЛЬШ" зменіць наша жыццё?\nУ большасці сітуацый вайна супраць наркотыкаў грунтавалася на крыміналізацыі наркотыкаў. Аднак з новым Законам "БОЛЬШ" сітуацыя выглядае інакш. Мы маем больш за адно права сцвярджаць, што афіцыйныя правілы зменяць спосаб успрымання марыхуаны і прадуктаў з канопляў.\nВайна з наркотыкамі была часткай амерыканскай гісторыі і мела шмат наступстваў у нашым грамадстве. Цяпер у нас дзейнічае БОЛЬШ Закон, які можа цалкам змяніць нашы меркаванні і звычкі, калі гаворка ідзе пра вытворчасць і ўжыванне псіхаактыўных рэчываў.\nУ рамках закона "БОЛЬШ" можна вярнуць правы многіх людзей, якія ўжо судзімыя за ўжыванне і распаўсюджванне наркотыкаў.\nЗасталося паглядзець, колькі людзей атрымае іншае меркаванне суда, калі гаворка ідзе пра парушэнні марыхуаны нізкага ўзроўню. Калі гэта адбудзецца, многія людзі змогуць атрымаць свабоду і ачысціць судзімасць у рамках рэалізацыі новага закона "БОЛЬШ".\nПравільная праграма грантавання па ліцэнзаванні\nЗакон "БОЛЬШ" вызначае Адміністрацыю малога бізнесу для стварэння і правядзення "Праграмы грантавання па справядлівым ліцэнзаванні" для распрацоўкі і ўкаранення справядлівых праграм ліцэнзавання канабіса, якія мінімізуюць бар'еры на шляху ліцэнзавання і працаўладкавання канабіса для асоб, якія найбольш пацярпелі ад вайны супраць наркотыкаў, у тым ліку:\nАдмова ад платы за падачу заявак для асоб, якія мелі даход ніжэй за 250 працэнтаў ад федэральнага ўзроўню беднасці на працягу па меншай меры 5 з апошніх 10 гадоў, якія ўпершыню паступаюць.\nЗабарона на адмову ў выдачы ліцэнзіі на канабіс на падставе асуджэння за злачынства, звязанае з канабісам, якое мела месца да легалізацыі канабіса дзяржавай альбо даты прыняцця гэтага Закона, адпаведна.\nЗабарона на абмежаванне судзімасці за ліцэнзаванне, за выключэннем судзімасці, звязанай з валоданнем і вядзеннем бізнесу.\nЗабарона ўладальнікам ліцэнзій на канабіс удзельнічаць у невядомых выпрабаваннях наркатычных рэчываў для сваіх патэнцыяльных і цяперашніх супрацоўнікаў, за выключэннем выпрабаванняў наркатычных рэчываў на пасадах, якія адчуваюць бяспеку, як гэта вызначана Законам аб транспартных выпрабаваннях Omnibus 1991 года.\nСтварэнне савета па ліцэнзаванні канопляў, які адлюстроўвае расавы, этнічны, эканамічны і гендэрны склад дзяржавы альбо населенага пункта, каб служыць органам кантролю за справядлівай праграмай ліцэнзавання.\nTimeline З БОЛЬШ АКТУ\n23 ліпеня 2019 г. законапраект быў унесены.\nЗацверджана ў Камітэце судовых органаў 20 лістапада 2019 года галасаваннем 24/10\nКамітэт па малым бізнесе абвясціў пра адмову ад законапраекта 5 студзеня 2020 года.\n15 студзеня адбыліся заканадаўчыя слуханні ў Камітэце па энергетыцы і гандлі.\n28 жніўня гэта было паведамляецца што Палата рыхтуецца да поўнага галасавання па законе "БОЛЬШ" у верасні.\nКааліцыя па справядлівасці марыхуаны Працуйце над БОЛЬШ Актам\nКааліцыя па справядлівасці марыхуаны - гэта шырокая кааліцыя з 15 некамерцыйных і нацыянальных прапагандысцкіх арганізацый, заснаваная ў 2018 годзе, якія аб'ядналі свае намаганні для прапаганды федэральнай рэформы марыхуаны праз прызму расавай і эканамічнай справядлівасці.\nПраца кааліцыі па справядлівасці марыхуаны над увядзеннем і прыняццем закона "БОЛЬШ" была асноватворнай. Нядаўна яны склалі а сумесны ліст членам Кангрэса з просьбай падтрымаць рэінвеставанне і ліквідацыю марыхуаны.\nУ гэтым эпізодзе "Навін легалізацыі канабіса" мы мелі магчымасць прыняць іх у госці, пачуць, што яны сказалі нам пра закон "БОЛЬШ" і іх кааліцыю.\nЗнайдзіце свайго прадстаўніка і спытаеце, дзе яны стаяць па законе "БОЛЬШ".


Культура - А які ваш маркетынгавы ход?\n— Мяркую, што Брэсцкая крэпасць як мемарыяльны комплекс, як музей пад адкрытым небам годна будзе прымаць у сябе акцыю. Сваіх наведвальнікаў мы плануем прыцягнуць шматлікімі праектамі. Сярод апошніх — і перасоўныя выстаўкі “Брэсцкая крэпасць. Дарогамі памяці”, “Памяць, абпаленая вайной”, “Кіналетапіс Брэсцкай крэпасці”. Гэткім чынам мы прадставім мемарыял навучэнцам адукацыйных устаноў горада і вобласці. Будзе прадоўжана супрацоўніцтва з Калініградскім, Разанскім і Бяла-Падляшскім музеямі. Задзейнічаем і новую музейную прастору ў адрамантаванай паўночна-ўсходняй казарме. Там пройдзе выстаўка, прысвечаная падзеям Першай сусветнай вайны. Акрамя гэтага, плануем адзначыць 70-годдзе Перамогі праектам “Мая вясна — мая Перамога”.\nНе забудзем і пра важных для нас юбіляраў. Сёлета споўніцца 100 гадоў з дня нараджэння пісьменніка Сяргея Смірнова. Нельга не згадаць і пра векавыя ўгодкі Канстанціна Сіманава, а яшчэ — 135-годдзе генерал-лейтэнанта Карбышава.\nАкрамя вышейзгаданага, Брэсцкая крэпасць будзе ініцыятарам больш чым ста мерапрыемстваў, звязаных, у тым ліку, і з пасвячэннем у навучэнцы на брэсцкай зямлі, з прыняццем прысягі войнамі брэсцкага гарнізона, памежнікамі. Я ўжо не кажу пра Вахту Памяці, якая пройдзе ў ноч на 22 чэрвеня — у гадавіну пачатку Вялікай Айчыннай вайны…\nВялікую ўвагу надаём маркетынгу і прасоўванню. З апошняга — абнаўленне сайта, праз які зараз можна здзейсніць віртуальную экскурсію. У працэсе завяршэння — рэкламныя банеры, што дапамагаюць рабіць нам нашы спонсары. Такім чынам, рэклама мемарыяла размесціцца па горадзе. Кожнаму ж наведвальніку мы дорым буклеты і памятныя білеты, якія спецыяльна былі падрыхтаваны…\nСвятлана СЯМАШКА, дырэктар Брэсцкай гарадской цэнтралізаванай бібліятэчнай сістэмы:\n— Так, сапраўды, праект “Брэст — Культурная сталіца Беларусі-2015” ужо пачаў рэалізоўвацца. Актыўны ўдзел у гэтым прымаюць усе ўстановы культуры горада. Як дырэктар бібліятэчнай сістэмы, канешне ж, распавяду пра тое, што плануецца сёлета ў нашых бібліятэках.\nПа-першае, мы ўзялі на сябе інфармацыйнае забеспячэнне праекта “Культурная сталіца Беларусі”. Ва ўсіх папулярных у нашай краіне сацыяльных сетках створаны суполкі, якія так і называюцца: “Брэст — Культурная сталіца Беларусі-2015”. Задача гэтых прастор — папулярызацыя культуры нашага горада ў інтэрнэт-прасторы. Зараз вядзецца таксама актыўная работа над афіцыйным сайтам з аднайменнай назвай. Акрамя навін, сайт змяшчае фотаздымкі Брэста, відэаматэрыялы, кінафрагменты. Культура горада — вельмі багатая, таму на сайце будзе дастаткова сталых рубрык: тэатры, кіно, канцэрты, бібліятэкі. Вялікі раздзел маем прысвяціць жыхарам горада, чые лёсы знітаваны з культурай. Увогуле, мне падабаецца думка, што культура — гэта перш за ўсё людзі, а не аб’екты: культура — гэта мастакі, музыканты, акцёры… Задумак па сайце шмат, ён стане вельмі насычаным і маляўнічым. Займее і свае “фішкі”: напрыклад, відэашэрагі “Вядомыя жыхары Брэста”, гэткія маналогі-разважанні на тэму культуры, чытання, бібліятэк. З’явіцца і калонка нашага мэра “Размова з Аляксандрам Рагачуком”, дзе ён будзе даваць каментарыі да значных гарадскіх мерапрыемстваў.\nАкрамя інфармацыйнай функцыі, якую мы на сябе ўзялі, плануем і шэраг імпрэз. Прыкладамі могуць быць сустрэчы з пісьменнікамі ды паэтамі, прычым не толькі з брэсцкімі і беларускімі, але і з аўтарамі з Расіі, Украіны, Польшчы, Францыі, Швецыі. Вялікіх міжнародных сустрэч, дарэчы, мяркуем правесці з дзясятак. Спрабуем дамовіцца нават з самымі вядомымі пісьменнікамі. З ганаровым консулам Францыі ў Брэсце вядзём перамовы, каб нас наведалі Гіён Мюсо і Марк Леві. Магчыма, прыедзе і нехта іншы, але — не менш значная літаратурная персона Францыі. А французскія аўтары зараз у трэндзе. Ну а першая сустрэча адбудзецца ў лютым — з маладым украінскім паэтам Дзмітрыем Алейнікам, добра вядомым у Сеціве.\nСёлета ў Брэсце пройдзе акцыя “Паэтычны тралейбус”, прысвечаная 70-годдзю Вялікай Перамогі. Па горадзе будзе курсіраваць тралейбус, дзе пасажыры змогуць пачуць вершы ў выкананні вядомых асоб: дырэктараў заводаў, чыноўнікаў, спартсменаў і, вядома ж, дзеячаў культуры.\nЛетам традыцыйна адбудзецца свята кнігі “Бульвар, які чытае”: вулічнае мерапрыемства, што ўключае і паэтычны марафон, і тэатралізаванае прадстаўленне, і шматлікія выстаўкі.\nПрэзентуем і бібліятэчны маладзёжны праект “Кніжны пераплёт”, прымеркаваны акурат да Года моладзі. Сутнасць яго ў тым, што вядомыя фатографы горада будуць здымаць маладых людзей у вобразах іх улюбёных літаратурных герояў. Падтрымае гэты праект крама брэндавага адзення, а мадэлі павінны быць чытачамі якой-нібудзь брэсцкай бібліятэкі. Адзначу таксама Тыдзень дзіцячай і юнацкай кнігі, які распачнецца ўжо ў сакавіку, а цягам лета мае працаваць Праграма дзіцячага чытання “Па кніжным моры — пад ветразем лета”.\nЯк дырэктар бібліятэчнай сістэмы хачу сказаць, што бібліятэка — гэта перш за ўсё ўстанова культуры. Тое, што Брэст стаў Культурнай сталіцай рэспублікі, адкрывае для нас новыя шляхі, новыя вырашэнні бібліятэчных ды культурных пытанняў, і мы вельмі шчаслівыя, што наш горад перамог у спаборніцтве за права займець высокі статус!..\n— Канешне ж, мы актыўна ўключымся ва ўсе культурныя гарадскія мерапрыемствы. Філармонія ўжо распрацавала для сябе святочныя эмблемы, а таксама падрыхтавала некаторыя імпрэзы. Адна з нашых прапаноў — гэта прыцягненне аматараў і прафесійных артыстаў на нашу пешаходную вуліцу з правядзеннем там шматлікіх дзей, не заўсёды нават звязаных непасрэдна з музыкай. А канцэртнае жыццё філармоніі — заўсёды вельмі насычанае! Ад гэтага правіла мы не станем адыходзіць і ў 2015-м!\nБольш канкрэтная інфармацыя з’явіцца трошкі пазней, бо зараз праекты і прапановы разглядаюцца на ўзроўні гарвыканкама. Ну а мы вельмі стараемся узняць культурны ўзровень нашага горада ды нашай установы на яшчэ больш высокія пазіцыі, каб пацвердзіць, у тым ліку, і статус Культурнай сталіцы. Важна тут, сярод іншага, здзівіць ды “раскатурхаць” людзей, прывабіць іх сваімі мерапрыемствамі, каб гэты год ім запомніўся сапраўды як асаблівы…\nЯк бачна, план у Культурнай сталіцы-2015 ёсць, засталося толькі “перачакаць” гэтую эйфарыю атрымання статуса і прыступіць да рэалізацыі пунктаў немалой праграмы дзеянняў. Дарэчы, кожны з суразмоўцаў запрашаў наведаць Брэст усіх чытачоў “К”, гарантуючы яскравыя ўражанні ад візіту. Таму, бачачы ўпэўненасць гаспадароў у сваіх сілах, сапраўды чакаеш ад 2015-га толькі самага культурнага і цікавага!..


Хто любіць Увасабленне Хрыста Валадара | Lost Sheep for Christ\nХто любіць Увасабленне Хрыста Валадара\nПаколькі мы становімся бліжэй да Каляд, калі ласка , паслабцеся і дазвольце мне падзяліцца тым, як Хрыстос становіцца Мякаць кахаючай ласку ад Святой Тройцы. З Евангелля паводле Яна, любімага евангеліст John1: 1-4, “У пачатку было Слова, і Слова было ў Бога, і Слова было Богам. Ён быў на пачатку ў Бога; усе рэчы былі зробленыя праз яго і без яго не было нічога зроблена , што было зроблена. У Ім было жыцьцё, і жыцьцё было сьвятлом людзей ». Ісус прысутнічаў пры стварэнні свету. Бог Бацька хацеў падзяліць сваю любоў да свайго Сыну, Ісусу. Гэта велізарная любоў, якой мае ўласныя чалавечыя развагі не могуць зразумець. Святы Дух прысутнічаў у гэтай агульнай любові і стварыў свет. Таму што Бог так любіў сваё тварэнне, ён сказаў д’яблу , што яго галава будзе раздушана, і ён будзе пераможаны (Быццё 02:15). Мы , хрысціяне , верым , што абяцанне было выканана , калі Марыя сказала : «Так» , каб Бог і Ісус быў народжаны ў свеце.\nКатэхізіс дзяржаў – каталіцкай царквы ў пункце 457 (КТС 457) «Слова стала целам для нас, каб выратаваць нас, прымірыць нас з Богам, які” палюбіў нас і паслаў Сына Свайго, каб умілажаліцца з грахоў нашых “. «Бацька паслаў Сына Свайго , як Збаўца свету» і «ён паказаў , каб забраць грахі». Ян, Каханы евангеліст дае падрабязна ў яго эвангельскае лісьце, колькі Бог любіць нас. Бог хоча , каб гэта міласэрнасць да нас. Ня кроў казлоў і авечак ад ахвяры за грэх габрэйскіх традыцый, але і ад крыві свайго ўласнага Сына, Езуса , дзе мы уз’яднацца ў гэтым вечным запавеце любові. John 03:16 “Бо так палюбіў Бог свет , што аддаў Сына Свайго адзінароднага Сына, каб кожны, хто , хто верыць у Яго , не загінуў , але меў жыццё вечнае» Калі нашы бацькі зграшылі, што асаблівая сувязь была парушаная. Для таго , каб быць паўторна з Богам, ён ведаў , што мы не маглі зрабіць гэта самастойна і мае патрэбу ў чароўнай дапамогі. Ісус Хрыстос быў адзіным якія маглі б прынесці гэтую сувязь назад і адкрыць брама раю для нас , каб быць з Богам. Афанасій, біскуп Александрыйскі c.297-373 пісаў у сваёй кнізе пра Ўвасабленьні стар.69 “Бо ні зрабіў ён тварэнне само па сабе маўчаць, але што самае выдатнае, нават пасля яго смерці, я маю ў ўвазе крыж, усё тварэньне прызнаўся , што той , хто быў зроблены вядомым і пакутаваў целам быў не проста чалавекам, але сын Божы і Збаўца ўсіх «. што яшчэ акта кахання вы можаце папрасіць, каб Бог быў гатовы спусціцца са свайго трона, прыняць чалавечую плоць, а затым прапанаваць сябе ў якасці прэфекта ахвяру як выкуп свету !\n2 Кар 5: 14-15 «І зноў,« Мы бачым Езуса , які, на некаторы час, быў зроблены ніжэй , чым анёл, увенчанага славай і гонарам , таму што запал смерці, што , па мілаце Божай, зьведаць смерць ад імя ўсіх ». Сам Бог прыняў вобраз раба. Ён прыняў гэтае цела , якое было слабым. Ён прыняў гэтае цела, з нашым абмежаваным чалавечым розумам. Ісус прыняў гэтае цела , таму што ён любіць нас. Ён хацеў мець гэтую сувязь. Не як “Бог у небе» , але любіць Бог, які з вамі ва ўсіх вашых праблемах і патрэбах жыцця. Далей у выглядзе плоці, ён можа мець дачыненне да нас ва ўсіх нашых асабістых патрэбах. John 01:14 «І Слова стала целам і пасялілася з намі, поўнае мілаты і праўды; мы бачылі славу Яго, славу як только- Адзінароднага Сына ад Айца. »Ян Багаслоў ведаў і разумеў больш пасля падзей Пяцідзесятніцы, што Ісус быў” Дасканалая Мудрасць “. Гэтая Мудрасць ёсць бясконцая веданне Бога, Жывое Слова , якія насялялі разам з Богам на ўсе часы.CCC 461 – «Ці былі гэта розум паміж сабою, якія і ў Хрысце Езусе, які, хоць ён быў у вобразе Бога, не лічыў роўнасць з Богам рэч , каб быць схоплены, але выракся самога сябе, прыняўшы постаць слугі , нараджаючыся ў вобразе мужчыны. І фармуецца ў чалавечай форме , ён ўпакорыў Сябе і быў паслухмяны аж да сьмерці, і сьмерці крыжовай. »Бог ведае , як ён збіраецца , каб выратаваць свет. Ён ведаў , калі ён збіраецца выратаваць свет. Бог ёсць майстар – архітэктар, і яго план выратавання быў атрыманы з Старога Запавету , ўвесь шлях да гэтага часу. Ён рыхтаваў свет да прыйсця Сына Свайго Ісуса.\nНа Уцелаўлення ПГ. 67 “Бо калі сонца, таксама зрабіў яго і бачылі нас, кружляючы ў небе, не забруджвае, крануўшы цела на зямлі, і не руйнуецца цемрай, а сама прасьвятляе і ачышчае іх, так больш за ўсё -holy Бог ад Бога, творца сонца і Паноў, калі будучы абвешчана у арганізме не забруджваецца, а, будучы нятленным, ажыўляюцца і чысцяць нават сьмяротнае цела. 1 Pet 02:22 “Бо ён не здзейсніў граху» Isa 53: 9 « І ня было падступства ў вуснах Ягоных» Ісус, Які ёсьць Бог і з’яўляецца дасканалым. Ён адчуваў усё , што мы адчуваем. Ён адчуў ўсе мы адчуваем , але не зграшыў. Ён разумее нашу барацьбу. Ён можа мець дачыненне да нашых патрэбам. Калі вы чытаеце глыбей у Евангеллі ад Іаана, Ісус паказвае , што Бог міласэрны. Ад вылячэння хворых і кульгавых, ад дастаўкі людзей ад дэманаў і Лазара з мёртвых. Ісус даў нам найвялікшы дар Яго Цела і Крыві. Яго пасхальная трапеза з’яўляецца тое , што мы працягваем атрымліваць кожны , і кожны дзень у Святой Ахвяры Імшы. Ісус ёсьць Бог , і Ён таксама чалавек. CCC 475 – «Шосты Сусьветны Сабор, Царква прызнаць , што Хрыстос мае дзве волі і два натуральных дзеянняў, боскія і чалавечыя. Чалавек Хрыстос будзе “Не супраціўляцца або супрацьстаяць, а падпарадкоўваецца свайму Боскасьці і Усеўладны.» Ісус Хрыстос у вобразе чалавека, выкарыстаў свае рукі , каб ствараць рэчы. Яго дотыку ацалялі хворых, яго чалавечы голас загадаў д’яблаў з людзей. Ён плакаў , калі памёр Лазар. Ён пакутаваў спакусе ў Гефсіманскім садзе, але сказаў , што ад Матфея 26:42 « І зноў, другі раз, ён сышоў і маліўся:” Ойча Мой, калі гэта не можа прайсці , калі я не піць яе, хай будзе воля Твая. “\nУявіце , што вы знаходзіцеся ў турме за злачынства , якое вы здзейснілі. Мы будзем казаць , што вы скралі грошы з банка , і вы прысуд , каб ваша рука адрэзаная. Суддзя вырашыў на ваш прысуд будзе ажыццяўляцца заўтра. Калі вы будзіце, ахоўнік кажа, што хто – то гатовы прыняць ваша пакаранне для вас. Узрушаны, ты спытаў ахоўнік , чаму? Яны адказваюць «Таму што ён любіць цябе так моцна, што ён гатовы ўзяць на сябе поўнае пакаранне дзяржавы за вас. Вы праходзіце міма , і вы ўбачыце гэты высокі чалавек. Вы не ведаеце яго імя (Ісуса). Ён глядзіць на цябе і усміхаецца. Ён дае вам дабраславеньне , перш чым ён сыходзіць , каб прыняць ваша пакаранне. Вы ведаеце , у вашым сэрцы , што ваш вінаватым. Вы ведаеце , што гэта было злачынства , і вы зрабілі гэта добраахвотна. Тым ня менш, хто – то вы не ведаеце, хто вы ніколі не бачылі, быў гатовы страціць сваю руку для вас. Як многія з вас пойдзе ў пекла для вашага сябра? Я не стаў бы, і ні адзін б хто – небудзь , у каго ёсць праўдзівы страх Божага суда. Ісус быў гатовы пакутаваць і памерці жудасную смерць , таму што ён любіць нас. Ён быў вельмі чалавек , як вы і я, ён Вечнае Слова , якое сталася целам. Ён прыйшоў у свет на Каляды дзьве тысячы гадоў таму , каб выратаваць чалавецтва ад самой сябе. Ён выратаваў нас ад ланцугоў сатану і вызваліў нас ад палону граху.\nДавайце скончым з гэтай малітвай. Усемагутны і міласэрны Бог калі – небудзь, мы дзякуем Вам за выбар Іаана Любаснага вучня , каб клапаціцца пра Марыю, Маці Божай. Мы дзякуем Вам за Дух Святы , каб натхніць яго Евангелле і навучыць нас аб блізкасці , што Бог хоча , каб у нашым жыцці. Можаце Ці вы дараваць нам грахі нашыя і будзем рыхтавацца духоўна і эмацыйна да прыйсця Госпада нашага Ісуса Хрыста. Можа мы шануем яго нараджэнне як новая надзея для ўсяго свету і ў адзін цудоўны дзень быць годнымі стаяць перад Богам і быць успрыняты як добры і верны раб. Мы просім аб гэтым у імя Айца, Сына і Духа Святога. Амэн.\n← Любящото въплъщение на Христос Цар\nՔրիստոսի սիրառատ մարմնացում, Թագավորը →


Пра сітуацыю з Міхаілам Жамчужным распавядуць спецдакладчыку ААН – Свабоду палітвязьням!\nПра сітуацыю з Міхаілам Жамчужным распавядуць спецдакладчыку ААН\nЯк вядома, на палітвязня Міхаіла Жамчужнага пасля пераводу ў папраўчую калонію №9 г. Горкі пачаўся ціск – ён ужо другі раз змешчаны ў ШІЗА.\nУ сувязі з гэтай сітуацыяй ужо накіраваны скаргі ў Генеральную пракуратуру і Дэпартамент выканання пакаранняў. Таксама рыхтуецца зварот да спецдакладчыка ААН.\nНагадаем, што Міхаіла Жамчужнага адміністрацыя калоніі ў Горках спрабавала перавесці ў атрад, які сфарміраваны з асуджаных з “нізкім статусам”. Калі палітвязень адмовіўся, на яго быў складзены рапарт аб парушэнні ўмоваў адбыцця пакарання, і ён быў адпраўлены на 5 сутак у ШІЗА.\nПасля выхаду з ізалятара, яго зноў паспрабавалі адвесці ў той жа атрад, аднак палітвязень зноў адмовіўся і зноў быў адпраўлены ў ШІЗА – ужо на 10 сутак.\n“Ад Міхаіла пакуль няма ніякіх навін, лісты не прыходзяць, – распавядае сайту palitviazni.info былы калега Жамчужнага па “Платформе” Андрэй Бандарэнка. – Гэта можа азначаць, што ён да гэтага часу знаходзіцца ў штрафным ізалятары. Я ведаю, што ў любым іншым выпадку ён бы мне напісаў”.\nЗ яго слоў, у сувязі з гэтай сітуацыяй ужо накіраваны скаргі ў Генеральную пракуратуру і Дэпартамент выканання пакаранняў. Таксама рыхтуецца зварот да спецдакладчыка ААН.\n“Думаю, што рэакцыя на гэтыя звароты можа быць дзейснай, – лічыць Бандарэнка. – Беларусь імкнецца пазіцыяніраваць сябе, як прававая дзяржава, а ў выпраўленчых калоніях адміністрацыя ўстановы навязвае асуджаным крымінальныя статусы. Гэта ўжо выходзіць за межы здаровай логікі. Мы ўпэўнены, што гэтыя дзеянні не застануцца без увагі пракуратуры. У гэтай сувязі зварот да спецдакладчыка ААН дапаможа звярнуць асаблівую ўвагу на гэтую праблему, якая атрымала ў апошні час шырокі рэзананс”.


Сяргей Пятрухін: Самая галоўная зброя супраць беззаконня – галоснасць | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЦіск на блогера Сяргея Пятрухіна з боку прадстаўнікоў праваахоўных ворганаў працягваецца ў Берасці.\nСупраць актывіста ўзбуджаная крымінальная справа, некалькі разоў дадому прыходзіў АМАП, былі пагрозы ў яго бок. Няглядзечы на гэта, дзеяч ні перад чым не спыняецца, а працягвае змагацца за правы людзей:\n– Я звяртаюся ў суды. Адзін суд я амаль выйграў, калі мяне закінулі на 3-е сутак у пастарунак. Зараз буду падаваць позву, каб мне кампенсавалі мае маральныя страты. На амапаўцаў, якія вынеслі мне дзверы, я ўжо занёс скаргу ў суд. Скаржуся на іх дзеянні. Ну і самая галоўная зброя супраць “пярэваратняў”-міліцыянтаў – гэта толькі галоснасць, гэта толькі кіно.\nКрымінальная справа на блогера Сяргей Пятрухніа была заведзена некалькі месяцаў таму. Папярэдняе версія падставы да такіх дзеянняў – змест аднаго з відэаролікаў, выкладзеных у Інтэрнэце.


Дзве тыдня я праседзела хаты. Хварэла. І добра, кінула бы ўсё справы па чынніку сур'ёзнай хваробы – грып тамака або ятрасць лёгкіх. А то смешна сказаць – зваліў выматвальны бесперапынны катар. Сорамна было на працы сядзець, цякло, як з вядра, людзі кідаліся. Узяла з гора бюлетэні, залезла пад тры коўдры і стала чакаць вылячэнні. А яго ўсё няма і няма. Нуда. Яшчэ, як наліха, тэлевізар зламаўся. Прыйшлося цэлымі днямі ў акенца глядзець ды ў столь пляваць. За акном нічога займальнага, як заўсёды, не адбывалася. Столь таксама нічым не пацешыў.\nІ так ён мне абрыдзеў, што я цвёрда вырашыла змяніць яго да непазнавальнасці. Хай нішто не нагадвае мне аб хваробе! Тым больш што ад бессэнсоўнай лежні на канапе і адсутнасці дадатных эмоцый у мяне развілася яшчэ адна хвароба з модным назовам «дэпрэсія». Адмыслоўцы-псіхолагі ў такіх выпадках раяць памяняць сваё жыццё або ў крайнім выпадку становішча.\nЯ доўга ламала галаву: «Што бы такое стварыць са сваёй столлю?» Прыяцель падаў ідэю: зрабі, кажа, люстраная столь – і прышпільна, і пакой будзе здавацца больш. Я кажу: « Дзе ж я такое люстэрка вазьму?» А ён: «Ну, ты цёмная! Ёсць жа адмысловыя падвесныя столі з люстраной паверхняй. Завуцца – рэечныя. Ты пахадзі па рынках, растлумач, што жадаеш. Тамака дасведчаныя людзі ўсё распавядуць і пакажуць».\nХадзіць па рынках я не стала. Па-першае, у мяне да іх унутраная непрыязнасць. Па-другое, часу няма. Па-трэцяе, ізноў-ткі злапомны катар: па марозе набегаюся і зноў злягу. І, па-чацвёртае, навошта кудысьці хадзіць, калі можна за паўгадзіны абтэлефанаваць мноства фірмаў, усё высвятліць, а потым адзін раз з'ездзіць і купіць.\nЯ абтэлефанавала дзясятак фірмаў, якія спецыялізуюцца на падвесных столях. Імкнулася быць лімітава кароткай: «Вырашыла замяніць столь, але спачатку жадаю зразумець, якія наогул бываюць рэечныя столі, чым сябар ад сябра адрозніваюцца, колькі каштуюць, хто іх вырабляе?» У адказ, як правіла, раздаваўся глыбокі ўздых, і суразмоўца раіў звярнуцца да іншых крыніц. На маё справядлівае: «Чаму?» гучала прыкладна наступнае: «Мы прадаем толькі адзін выгляд рэечных столяў, а аб астатніх нічога сказаць не можам». І, аб радасць, нарэшце-то ў адной кампаніі пагадзіліся даць падрабязную кансультацыю. «Прыязджайце, распавядзем». Вось што мне атрымалася высвятліць.\nАдмыслоўцы былі аднадушныя: калі ўжо так жадаецца мець люстраную столь у пакоі, я, вядома, магу зрабіць і рэечны. Але наогул-то гэтыя столі выкарыстаюць у першую чаргу ў памяшканнях з падвышанай вільготнасцю: у кухнях, ваннаў пакоях, туалетах, лазнях, басейнах. Чаму? Ды таму што падвесныя рэечныя столі робяць з алюмінія, які, як вядома, не іржавее. Так што іх папросту можна мыць – яны ад гэтага толькі лепш стануць (у сэнсе чысцей).\n«А не ці купіць мне рэечная столь на кухню?» – падумала я. «Можна і на кухню!» – пацвердзіў думку, выказаную ўслых, мой суразмоўца. Паесці я кахаю, чаго ўжо тут хаваць. Гатаванне, як вядома, паглынае не толькі кучу часу, але і «псуе інтэр'ер». Бруд на столі запасіцца маментальна, таму прыходзіцца амаль кожны год бяліць або пакрываць водоэмульсионкой. А алюмініевая падвесная столь досыць проста памыць.\nМы ўжо пісалі, што бываюць яшчэ пліткавыя падвесныя столі. У параўнанні з імі рэечныя валодаюць двума бясспрэчнымі вартасцямі: не змакаюць і не іржавеюць. Бываюць, вядома, вільгацятрывалыя пліткавыя столі. Але рэечныя мне як-то мілей. Да таго ж рэечная столь вельмі проста мантуецца (я аб гэтым яшчэ распавяду).\nСтоль пад мікраскопам\nЯк уладкованы рэечны падвесны столь?\nЁн складаецца з рэек, загнутых па баках. Робяць іх з алюмініевай стужкі, ад якой можна адрэзаць рэйку любой даўжыні. У нас у асноўным прадаюць даўжынёй па 3 і 4 метра. Але на некаторых фірмах ёсць свае рэжучыя станкі. Захацеў пакупнік реечку даўжынёй 3 метра 93 гл 5 мм – чык! І гатова! Атрымаеце.\nЗараз аб шырыні. Тут з варыянтамі не вельмі багата – 20, 15, 10 і 9 гл. Самая папулярная шырыня рэек у нашага насельніцтва – 10 гл.\nВельмі важны параметр – таўшчыня. Чым тоўшчы рэйка, тым трывалей столь. Аптымальная таўшчыня рэек – 0,5 мм. Гэтага суцэль досыць, каб столь трымаў форму і не дэфармаваўся пры мантажы. Калі зрабіць рэйку танчэй (0,47 або 0,43 мм), столь можа пагнуцца, і на ім з'явяцца ўвагнутасці.\nРэйкі бываюць трох тыпаў: адчыненыя, зачыненыя і са ўстаўкамі. Зачыненыя мацуюцца ўсутыч, заходзячы сябар за сябра і нагадваючы драўляную вагонку. Паміж адчыненымі рэйкамі застаецца невялікі зазор. Але яго практычна не відаць – такія мадэлі звычайна вешаюць у холах з вышынёй столяў больш 5 метраў. Так што ніякіх шчылін ніхто нават і не заўважыць. Ёсць яшчэ рэйкі са ўстаўкамі. Такія мадэлі падобныя на адчыненыя, толькі адлегласць паміж рэйкамі затуляюць вузкія алюмініевыя палоскі. Столь атрымліваецца роўным, без выманняў і западзін. Яго вельмі зручна мыць, гэта ідэальны варыянт для кухні.\nАпынулася, што самы хадавы колер рэйкі – белы (мабыць, у нас трывала ўкаранілася паданне, што столь павінен быць толькі такога колеру). Тыя, у каго фантазія багацей, могуць упрыгожыць свой побыт чорным, чырвоным, сінім, ды практычна любым колерам столяў. Рэйкі акрыюць эмаллю жаданага адцення – і, калі ласка, ваша столь готаў. Праўда, паверхня будзе матавая, не блішчалая. Затое хромавая столь (які мой прыяцель зваў «люстраны») бліскоча выдатна і, трэба сказаць, карыстаецца ў нас велізарнай папулярнасцю, займае другое месца ў рэйтынгу продажаў пасля белага. На трэцім месцы – «залаты» і «медны» (афарбаваны пад золата або медзь).\nТакім чынам рэйкі са ўстаўкамі мацуюцца да шыны (злева – «выварат», справа – асабовы бок).\nПры куплі столі звернеце ўвагу на такую важную дэталь: якасная столь заўсёды прадаецца ў празрыстай плёнцы, якая абараняе рэйкі падчас транспартоўкі ад драпін і пашкоджанняў. Калі столь без плёнкі, гэта павінна вас насцярожыць. Хутчэй за ўсё, ён зроблены на якім-небудзь паўсаматужнай вытворчасці. Ні адзін сур'ёзны вытворца не дазволіць сабе «выстаўляць на продаж» рэечная столь без ахоўнай плёнкі.\nХто ў што горазд?\nДарэчы, аб вытворцах. Доўгажыхаром расійскага рынка па праве можна назваць галандскую фірму «Хантер Дуглас» (HUNTER DOUGLAS).\nЯе патоўк «Люксалон» («LUXALON») быў першым, які ўбачыў расійскі пакупнік. І па-ранейшаму застаецца самым папулярным і якасным. Ён зроблены з 0,5-міліметровага алюмінія. Тэрмін жыцця яму адведзены немаленькі – 25 гадоў. Гэта значыць, што чвэрць стагоддзя з столлю не будзе ніякіх праблем. Вы ўжо паспееце састарэць, вашы дзеці вырастуць, а столь будзе ўсё як новенькі. Праўда, за якасць прыйдзецца заплаціць: гэтая столь варта $35–57 за 1 кв.м. у залежнасці ад тыпу рэйкі і колеры.\nАкрамя звычайных падвесных столяў, фірма выпускае мультипанельный варыянт. Гэта дае магчымасць камбінаваць рэйкі розных колераў і тыпаў (адчыненыя, зачыненыя, са ўстаўкамі).\nІталію ўяўляюць у Расеі фірмы «Катена» (CATENA) і «Прометал» (PROMETAL). Першая цяпер практычна сышла з нашага рынка: канкурэнцыя, ці ведаеце – расійскія вытворцы на пяткі надыходзяць, выпускаюць таннейшыя столі. Другая фірма, наадварот, квітнее. Чыннікаў не ведаю, але факт застаецца фактам – яе патаўчы ў хуткім часе будуць упрыгожваць адзін сталічны аэрапорт. Кошт такой столі $16,8/кв.м. або $1,55 за рэйку даўжынёй тры метра.\nЯк разлічыць свой столь? Звычайна пакупнік заве агульны пляц столі, якая яму патрэбна. Прадавец заве кошт, зыходзячы з кошту аднаго квадратнага метра. Потым пляц перакладаецца ў колькасць рэек. Прадавец ізноў лічыць, а потым гэтыя рэйкі зноў перакладае ў квадратныя метры. Адным словам, запомніце, для азначэння кошту аперуюць квадратнымі метрамі, а для падліку выкарыстаюць «колькасць» штук (у сэнсе рэек). Прычым чым больш пляц пакупанага вамі столі, тым танней будзе каштаваць 1 кв.м.\nВернемся да фірмаў. Маладая, але вельмі перспектыўная германская фірма «Гайпель» (GEIPEL) выйшла на расійскі рынак нядаўна, але ўжо заваявала прызнанне пакупнікоў. Яе патоўк варта $11–16,5 за 1 кв.м. або $0,9–1,77 за трохметровую рэйку.\nУ Расеі яшчэ зусім нядаўна падвесныя рэечныя столі не рабілі. Але часы змяняюцца і цяпер расійская фірма «Албес» на імпартных станках з выкарыстаннем італьянскай або германскай алюмініевай стужкі вырабляе нядрэнныя столі, аналагічныя «Прометалу» і «Гайпелю». Яны танней імпартных, праўда, не нашмат: $10,3–16,2 за 1 кв.м. або $0,9–1,35 за рэйку.\nГалоўнае, каб гарнітурчык сядзеў\nМантаж – вельмі важны этап у жыцці падвеснай рэечнай столі. Ад мантажу шмат у чым залежыць канчатковы вынік, гэта значыць неапісальная прыгажосць інтэр'еру (яе, ясная справа, вы і жадаеце дамагчыся). Таму лепш не павыкупляцца і выклікаць брыгаду ўсталёўнікаў. Фірмы, прадавалыя столі, звычайна падаюць такую паслугу і даюць год гарантыі на сваю працу. Кошты на мантаж вагаюцца ад $3 да $10–15/кв.м. у залежнасці ад складанасці ўсталёўкі. Акрамя таго, на гэтую лічбу ўплывае аб'ём куплі: чым больш агульны пляц набытай столі, тым танней абыйдзецца яго ўсталёўка. Гэта відавочна: невыгодна адпраўляць да заказчыка брыгаду, калі вы жадаеце зрабіць «рэечную прыгажосць» толькі ў ваннай.\nУ прынцыпе пры оч-чень вялікім жаданні можна заняцца ўсталёўкай рэечнай столі асабіста – ён адрозніваецца ад іншых падвесных субратаў прастатой зборкі. Галоўнае – дзейнічаць прама процілегла правілу «сіла ёсць – розуму не трэба». Таму што адзін неасцярожны націск – і на рэйцы застаецца агідная ўвагнутасць, якую ўжо нічым не выправіш. Але і адмыслоўцы, і мы рабіць гэтага ўсё жа не раім. Лепш не рызыкаваць і не скнарнічаць, а выклікаць майстроў.\nУ кошт столі звычайна ўключаюцца чатыры элемента: самі рэйкі, шына, подвес і ліштва. Да гэтага камплекта прыкладаецца інструкцыя па мантажы.\nШто такое рэйкі, мы ўжо зразумелі. Зараз давайце разбярэмся з іншымі часткамі канструкцыі. Шына зробленая з алюмінія або з сталі і ўяўляе сабой планку з «зубчыкамі», за іх і чапляюць рэйкі. Для рэек кожнага тыпу патрэбна свая шына – каб не было шчылін, выгібаў і перакосаў. Да таго ж рэйкі адной фірмы ніяк нельга мацаваць на шыну іншай, узаемазаменнасць тут не падыходзіць.\nІдзем далей. Шына з прымацаванымі да яе рэйкамі чапляецца за подвес. Па ісце справы, – гэта дрот, якая мацуецца да сучаснасці бетонавай столі. Гэта вельмі важная дэталь канструкцыі: падвесная столь таму так і завецца, што вісіць на подвесе. Подвес можна рэгуляваць па вышыні – вышэй-ніжэй. Пры гэтым улічыце, што рэечныя падвесныя столі «з'ядаюць» ад 4 да 7 гл вышыні, а ў некаторых выпадках да 12. Так што калі ў вашай кватэры столі нізкія, а рост у вас каля двух метраў, рэечныя столі трэба купляць асцярожна.\nЛіштва, або пристенный «куток», – па ісце, проста дэкаратыўная дэталь. Ён зачыняе стык паміж сцяной і столлю, гэтак жа, як і ліштва, ляжалы на паў. Майце ў выглядзе: потолочный ліштва павінен быць привинчен ідэальна роўна. Інакш столь адным бокам будзе дакранацца ліштвы, а другім – брыдка боўтацца ў паветры.\nДы будзе святло!\nКаб «асвятліць» памяшканне, ясная справа, патрэбныя свяцільні. Як правіла, у падвесныя рэечныя столі мантуюцца кропкавыя або «прастакутныя» (растравыя) свяцільні. Але, нажаль, яны ў камплект не ўваходзяць, і іх трэба купляць асобна. Лепш, вядома, адразу жа, «не адыходзячы ад касы». Былі выпадкі, калі ў кватэры ўжо ўсталяваныя столі, і ў самы апошні момант грамадзянін спохватывался, што пра свяцільні-то забыліся. Прыкрасць!\nСвяцільні імкнуцца падбіраць пад колер столі: белыя, хром або золата. У ванную патрэбныя лямпы са адмысловым каўпачком, якія абараняюць ад вільгаці.\nСамыя недарагія – кропкавыя свяцільні па кошце $1,7 за штуку (белыя) і 3 даляра (хром, золата). Важна, каб вам зрабілі пісьменную праводку, тады і столь будзе цэлы, і кароткага замыкання ад волкасці не адбудзецца.\nА як жа ўставіць свяцільні ў рэйку? Бо ніякіх адтулін у ёй няма. На самай справе гэта вельмі проста: трэба вымераць дыяметр свяцільні (калі гаворка ідзе аб кропкавым) і выразаць дзірку неабходнага памеру. Кажуць, што гэта можна зрабіць нават нажніцамі. Не ведаю, не спрабавала. Але лепш, вядома, даверыць гэтую справу адмыслоўцам. Што дакранаецца растравых свяцілень, то для іх адтуліна робяць адмысловым станком і прадаюць ужо «дзіравую» рэйку. Завецца такая рэйка «экран», і варта ў сярэднім $7 за штуку. Часам «экран» прадаецца ў камплекце са свяцільнямі.\nКуды пайсці па патаўчы?\nТакім чынам, справа за малым – дзе купіць такі выдатны суперпотолок? Зносіны з прафесіяналамі канчаткова пераканала мяне ў адным: на рынак я не пайду. Навошта вам лішні пасярэднік, калі вы самі можаце пайсці на фірму і значна танней набыць які спадабаўся столь? Да таго ж фірмы зацікаўленыя, каб кліенты засталіся задаволеныя, – трэба трымаць марку. Таму наступны лёс вашых столяў яшчэ доўга (у залежнасці ад тэрміна гарантыі) будзе ў іх надзейных мазольных руках. Акрамя таго, на рынку, як правіла, ёсць толькі тое, што карыстаецца масавым попытам, нешта вытанчанае тамака ці наўрад падбярэце.\nНапрыклад, цяпер з'явілася навінка – выгнутая падвесная рэечная столь: трэба вам, скажам, аб'яднаць столлю два памяшкання, а яны знаходзяцца на розных узроўнях або які-небудзь выступ зачасаўся. Што рабіць? Бо рэйку не сагнеш, яна покорежится і дэфармуецца. Вырашылі праблему так: па вашай замове зробяць рэйкі літарай «г» або любой іншай патрэбнай формы. Як пажадаеце. Такое задавальненне варта прыкладна на 3 даляра даражэй, чым звычайны прамы столь. Затое хораша.\nТак што калі вы канчаткова вызначыліся і зразумелі, што без рэечных столяў ваша наступнае жыццё губляе сэнс, прапанаваны напамінак, улучальную некалькі няхітрых правіл:\nПа-першае, не забывайце, што якасная столь абавязкова павінен быць у ахоўнай плёнцы.\nПа-другое, падушыце аб свяцільнях. Лепш купіць адразу. Тады мантажная брыгада ўсталюе іх адначасова з столлю.\nПа-трэцяе, кошт залежыць ад агульнага пляца столі. Чым прасторней кухня (ванная, басейн), тым танней абыйдзецца адзін квадратны метр рэечнай столі.\nІ, нарэшце, па-чацвёртае: падніміце вочы і самі сабе сапраўды прызнайцеся, ці сапраўды вашы «родныя» столі такія высокія? Можа, яны і так вам амаль на галаву падаюць, а вы да іх яшчэ падвесны жадаеце прычапіць? Паверце, усталёўваць рэечную падвесную столь мае сэнс толькі ў тым выпадку, калі вышыня «неба» у кватэры дазваляе бязбольна ахвяраваць 4–10 гл вышыні натуральнай столі. Інакш прыйдзецца ад гэтай выдатнай ідэі адмовіцца. Ну вось. Разабраліся. Што дакранаецца мяне, то ўсё ніяк не вырашу, якая жа рэечная столь абраць. Вось ужо сапраўды – ад многия мудрасці многия смуткі.


Каментары да артыкула: «Легалайз Беларусь» змясціла парады наркадылерам на час эпідэміі\n«Легалайз Беларусь» змясціла парады наркадылерам на час эпідэміі\n06.04.2020 / 19:15\nГэта адзін з найбліжэйшых паплечнікаў Алеся Лагвінца.\nЁлупні альбо правакатары. Магчыма, і тое, і іншае.\n06.04.2020 / 19:46\nА гэта ужо тягне на артыкул .... Мяркую - трэба саджаць! У сэнсе не траву и не у гаршчок, а гэтых д......у - у кутузку. Пажадана канечне каб на "крытку" на увесь тэрмин и гадкоу на 10.\n06.04.2020 / 19:55\nПандэмія мае свае плюсы. Ужо вымалявалася даволі вялікае кола асобаў, да якіх і на гарматны стрэл не падыду, нават без рэжыму каранціна і самаізаляцыі\n06.04.2020 / 20:00\nСудя по всему некоторые прокуроры в РБ крышуют этот убогий легалайз .\n06.04.2020 / 20:04\nАдкуль у Маркелава такія падрабязныя веды пра наркадылераў?\n06.04.2020 / 21:28\nОй, смешные комментарии.\n06.04.2020 / 22:30\nПасля трагiчнай гiбелi на Алясцы жонкi Нiкi у лiпенi мiнулага года, галоуны беларускi "легаляйзер" Пятро прыдбау даволi цiкавыя веды наркадылера, жывучы у Злучаных Штатах..... Што з мостам праз рэчку Тэкланiку, якi ты збiрауся будаваць у памяць аб сваёй жонцы? Лета у мястэчку Хiлi вельмi кароткае.... Сёлета у лютым, Alaska State Troopers ужо давялося ратаваць чатырох такiх жа як ты турыстау- небаракау...\nАляксандр Пяткевіч / адказаць\n07.04.2020 / 02:38\nз усёй гэтай наркатой спрабуюць зрабіць зь Беларусі Мексіку ці Калумбію на роўным месцы. Зраплаты, прэміі. Кар'еры. Магчыма, нават самапавага - барцы з праступнасьцю. Куча зламаных лёсаў, паламаных малалетак.\n07.04.2020 / 09:05\n07.04.2020 / 17:15\nШто за ідыётская мэта ў жыцці прасоўваць наркату ў Беларусі?


Мае песні тройчы маглі паехаць на "Еўрабачанне"!\n
"Звязда", 26 красавіка 2014 г.
Літаральна некалькі дзён засталося да старту міжнароднага конкурсу песні, які адбудзецца сёлета ў Даніі. Ужо ў панядзелак наша дэлегацыя вылятае ў Капенгаген, а там - рэпетыцыі, здымкі, промамерапрыемствы, стасункі з еўрапейскай прэсай... Так што на "перадстартавае" інтэрв'ю Тэа, ён жа Юрый Вашчук, прыйшоў да нас ужо ў "чамаданным" настроі.\n"Звязда", 26 красавіка 2014 г.\nЛітаральна некалькі дзён засталося да старту міжнароднага конкурсу песні, які адбудзецца сёлета ў Даніі. Ужо ў панядзелак наша дэлегацыя вылятае ў Капенгаген, а там - рэпетыцыі, здымкі, промамерапрыемствы, стасункі з еўрапейскай прэсай... Так што на "перадстартавае" інтэрв'ю Тэа, ён жа Юрый Вашчук, прыйшоў да нас ужо ў "чамаданным" настроі.\n- Юра, нашы чытачы прасілі перадаць, што ты вельмі стыльны, і цікавіліся - няўжо так можна апранацца ў Беларусі?\n- Ого! - весела здзівіўся спявак. - Дзякуй, вельмі прыемна. Насамрэч я заўжды меў слабасць да добрых касцюмаў. Таму і сцэнічны вобраз для конкурснай песні адразу прыдумаў. Чуў меркаванне, што песня "Cheesecake" вясёлая, пазітыўная і з пэўнай самаіроніяй, і яе стылістыка прадугледжвае крыху іншыя ўборы. Але я лічу, што пасыпаць цукар цукрам - гэта дрэнна, таму вырашыў не падкрэсліваць настрой нейкімі тынейджарскімі элементамі - красоўкамі, бейсболкамі, шырокімі джынсамі і ўсім астатнім, - а сыграць на супрацьпастаўленні, каб праз гэткі тэатральны прыём выклікаць у гледачоў правільныя эмоцыі. І - так, апранаўся ў Беларусі, прычым я даўнавата гэты касцюм не надзяваў, а для адбору якраз і спатрэбіўся. Настолькі зжыўся з вобразам, што з рэжысёрам-пастаноўшчыкам вырашылі нічога карэнным чынам не мяняць. Зразумела, для "Еўрабачання" касцюмчык будзе новы, і не адзін...\n- Так, прэс-служба Белтэлерадыёкампаніі паведаміла, што адных толькі кашуль табе пашылі сем, усе розных колераў, а яшчэ для беларускай дэлегацыі падрыхтавана 38 каляровых гальштукаў-бабачак. Куды ў яркіх фарбах будзеце хадзіць?\n- Гальштукі сапраўды яркія, абсалютна розных колераў, так што, думаю, буду кіравацца ўласным настроем: сёння ў зялёным, заўтра ў белым. (Усміхаецца). Сапраўды, ва ўсёй нашай дэлегацыі будзе своеасаблівая ўніформа, каб нават візуальна падкрэсліць карпаратыўны дух. Выходзіць у свет будзем у агульнай стылістыцы, гэткае спалучэнне стылю casual і класікі.\n"Хочаце пахудзець - адпраўляйцеся на "Еўрабачанне"\n- Мне так здалося, што пры слове "чызкейк", у гастранамічным сэнсе, ты адразу насцярожваешся - крый Божа, зноў будуць частаваць. Колькі чызкейкаў давялося з'есці за час падрыхтоўкі?\n- У грамах і паштучна я не лічыў, але вельмі, вельмі шмат. Першыя інтэрв'ю пасля перамогі ў нацыянальным адборы ішлі, як пад капірку: "А давайце мы будзем размаўляць у кавярні, дзе вы ясце чызкейк!". Была нават асцярога, што перастану любіць гэты дэсерт, хоць у класічным варыянце ён - вельмі смачная штука. Але знайшоў у гэтым свой плюс - калі яшчэ на халяву паясі столькі салодкага?.. І тое не спрацавала: колькі б ні еў чызкейкаў, усё адно худзеў! (Смяецца.)\n- З гэтага моманту падрабязней - мноства дзяўчат жадалі б ведаць сакрэт такой салодкай дыеты...\n- Шчыра кажучы, ніякіх спецыяльных дыет і рэжымаў я не прытрымліваюся, яно неяк міжволі адбываецца. Хутчэй за ўсё, гэта з-за таго, што не хапае часу паўнавартасна харчавацца. Плюс перыядычна ўзнікаюць (што называецца, знянацку) сітуацыі, якія трэба тэрмінова вырашаць, і ты нервуешся, перажываеш з гэтай нагоды. Дык вось у выніку дзясятак кіло і скінуў. Таму, калі хто хоча пахудзець - займіцеся падрыхтоўкай да "Еўрабачання"! Насамрэч (тут Юра робіцца вельмі сур'ёзным) пры ўсёй вонкавай салодкасці, якую відаць у тэлеэфірах ці публікацыях, за поспехам артыста стаіць вельмі вялікая праца, і я не буду ўтойваць, ёсць моманты, калі рэальна бывае вельмі цяжка справіцца з гэтай нагрузкай.\n- А не бывае крыўдна, што 10 гадоў Юрый Вашчук працаваў як саліст аркестра Фінберга, кампазітар, аранжыроўшчык, а славу здабыў сцэнічны вобраз Тэа?\n- Не, у мяне няма раздваення асобы, і ўнутры не змагаюцца два чалавекі, хто з іх больш круты. Па шчырасці, я наогул пра гэта не думаў - колькі працаваў і калі прыйшло шырокае прызнанне. Бо ў мяне ніколі не было мэты "прачнуцца славутым". Самая значная для мяне ацэнка, уласнае гэта выступленне ці аранжыроўка для іншага артыста - калі я бачу шчаслівыя вочы гледачоў і атрымліваю падзякі калег-артыстаў за песні. Вось гэта найлепшая ўзнагарода.\nАд "Чардаша" да "Cheesecake"\n- Наколькі я ведаю, у цябе і "Еўрабачання" ў спісе асноўных прыярытэтаў не было. І ўсё ж такі, калі прачнулася цікавасць да гэтага конкурсу і адчуванне "на месцы гэтага ўдзельніка мусіў быць я"?\n- О, "Еўрабачанне" я глядзеў з дзяцінства, разам з бацькамі. Гэта было такой добрай традыцыяй - усёй сям'ёй перажываць за тых, хто больш спадабаўся. Наколькі я памятаю, тады транслявалі яшчэ і конкурс у Сан-Рэма. І гэта былі дзве такія значныя падзеі, музычныя форумы, якія грэх прапусціць... Пазней ужо былі ўласныя спробы далучыцца да "Еўрабачання", напрыклад, у дуэце з Ганнай Благавай мы спрабавалі прайсці адбор. Ды наогул, штогод я прымаў у гэтым пэўны ўдзел - у ролі аранжыроўшчыка ці аўтара песень. Мае песні (у суаўтарстве з Леанідам Шырыным) тройчы маглі паехаць на "Еўрабачанне" - два гады мы пісалі для Алены Ланской, рабілі песню для гурта "3 плюс 2", але ўвесь час здараліся замены. Я на гэты конт асабліва не перажываў - калі ўсё так адбылося, напэўна, так павінна было быць. Калі раней было яскравае жаданне прабіцца на конкурс, то цяпер, па шчырасці, я атрымліваў задавальненне ад самога працэсу, пачынаючы з напісання песні і да фіналу нацыянальнага адбору.\n- Значную долю поспеху нумару даў танец. Гэта прыроджаная пластыка, або ты спецыяльна займаўся харэаграфіяй?\n- Не, у маім дыпломе няма такіх "галачак", як харэаграфія, - усміхаецца Юра, - але з дзяцінства ўдзельнічаў ва ўсякіх фальклорных гуртках. Хоць да цяперашняга танца гэта мае мала дачынення, бо тады я больш спецыялізаваўся па такіх танцах, як лысы, падэспань, кракавяк...\n- Калі ўзгадаць, што ты яшчэ і ў музычнай школе па класе баяна займаўся, то мог атрымацца танцор-гарманіст, а зусім не эстрадны спявак?\n- Напэўна, мог. Але ў нейкі перыяд я зразумеў, што эстрада мне бліжэйшая. У 8-м класе прапанавалі праслухоўванне ў Мінску, у ліцэі пры кансерваторыі. Там я ўбачыў хлопцаў са здаравеннымі баянамі, паўсагнутых пад гэтым цяжарам, і падумаў: што, і я так буду хадзіць? Тады я ўжо займаўся ў эстраднай студыі пры школе, іграў на сінтэзатарах. А ў тыя часіны той, хто валодаў сінтэзатарам, не пабаюся гэтага слова, валодаў светам: мы выступалі ў школах, піянерскіх лагерах; новыя знаёмствы, захапленні дзяўчат - зразумела, гэта вабіла. І я ўсведамляў, што з баянам будучыню звязваць не буду. Хоць форму падтрымліаў, узгадваў перыядычна любімыя творы - "Чардаш" Монці, "Палёт чмяля"... Добра, што ў сям'і не было наказаў, маўляў, ты, сын, музыкай не займайся, а займайся банкаўскай справай. Тата сказаў мне толькі адно: "Не важна, якую прафесію ты абярэш - галоўнае, каб у ёй імкнуўся стаць адным з лепшых". Нават у музычную школу я сам запісаўся, потым толькі бацькам прынёс квіток на аплату.\nКаб мама не дарэмна хвалявалася\n- Пры цяперашнім шчыльным графіку як удаецца сумяшчаць падрыхтоўку да "Еўрабачання" і вядзенне двух тэлепраектаў?\n- Прызнаюся - складана. Для праекта "Наперад у мінулае", напрыклад, яшчэ месяц таму давялося вельмі актыўна папрацаваць, каб пакінуць задзел на некалькі праграм. Займацца пяццю справамі адначасова цяжкавата. І гэта мне яшчэ пашанцавала, сёлета не было маштабнага проматура. Для перадконкурснай "раскруткі" мы здзейснілі літаральна некалькі паездак, у тым ліку ў Амстэрдам і Маскву.\n- Дарэчы, пра нядаўняе выступленне ў Маскве. Напярэдадні конкурсу паміж удзельнікамі адчуваецца канкурэнцыя, ці для вас гэта адна вялізная тусоўка?\n- Як я адчуў атмасферу, дух саперніцтва адсутнічае наогул - гэта не нацягнутыя ўсмешкі і дзяжурныя прывітанні, а сапраўды цікавыя знаёмствы і новыя стасункі. Спадзяюся, у Капенгагене якія-небудзь з гэтых знаёмстваў перарастуць у дружбу і далейшае супрацоўніцтва.\n- Ведаю, што многія артысты прымхлівыя. У цябе ці ёсць нейкі амулет на ўдачу?\n- Я спрабую пазбягаць усіх гэтых прымхаў і звязаных з імі трывог, але сапраўды ёсць талісман, які будзе са мной на конкурсе.\n- Наступны тыдзень ты ўжо сустрэнеш у Капенгагене. Хоць колькі слоў на дацкай вывучыў?\n- Думаю, давядзецца. Але пакуль што, шчыра прызнаюся, не вывучыў ні слова, так што нават не пытайце, як будзе па-дацку "добры вечар" ці "дзякуй"! Вярнуся - скажу.\n- Хто для цябе самы строгі крытык?\n- Гэта мае бацькі. Калі я патэлефанаваў пасля нацыянальнага фіналу, пацікавіўся ўражаннямі, сказалі: "Нешта з праходкай у цябе было не тое..." (Смяецца.) Насамрэч яны вельмі хвалююцца. Я столькі не перажываю, колькі перажывае мама, і як бы я яе ні ўгаворваў, яна ўсё адно не можа стрымаць эмоцыі, дый тата, хоць вонкава рэагуе больш спакойна, таксама за мяне хварэе. Вельмі хачу, каб іх перажыванні не былі дарэмнымі.\n- І мы ад усяго сэрца на тое ж спадзяёмся. Дай, Божа, каб было ўсё гожа!\n- Дзякуй. З Богам!\nЮрый Вашчук, 31 год, па гараскопе Вадалей. Выпускнік эстраднага аддзялення Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў, саліст Нацыянальнага канцэртнага аркестра Беларусі пад кіраўніцтвам Міхаіла Фінберга. Прадстаўнік Беларусі на міжнародным конкурсе песні "Еўрабачанне-2014". Выйдзе на сцэну ў другім паўфінале, 8 мая, пад нумарам 10, з песняй "Cheesecake". Акрамя яго, у нумары ўдзельнічаюць 3 бэк-вакалісты і 2 танцоры.\nСёлетні конкурс пройдзе ў Капенгагене з 6 па 10 мая пад лозунгам "Joіn Us" - "Далучайцеся". Удзел у ім бяруць прадстаўнікі 37 краін. Дарэчы, беларусы ўбачаць абодва паўфіналы і фінал конкурсу ў трансляцыі "Беларусь 1" і "Беларусь 24".


21 кастрычнік 2010, 20:30\nСлухачы абмяркоўваюць выказваньні кіраўніка краіны наконт стварэньня дзіцячых вёсак для сіротаў; выказваюцца наконт асобаў, якія кантралююць фармаваньне тэрытарыяльных выбарчых камісій; выказваюць заўвагі да некаторых перадач Свабоды.\nНаша слухачка не пагаджаецца з выказваньнем кіраўніка дзяржавы пра тое, што дзіцячыя сіроцкія вёскі вырашаць праблему дзіцячых дамоў:\n«У нас ёсьць балючая тэма — гэта сіроцкія дамы і дамы састарэлых. Мы выбралі мясцовыя саветы, а зараз будзем абіраць прэзыдэнта. Цікава, што думаюць прэтэндэнты на гэтую пасаду: як зрабіць так, каб родныя бацькі выхоўвалі сваіх дзяцей? Бо чужая мама ня будзе так клапаціцца.\nНаагул, чаму такое магло атрымацца? Такога не было і пасьля вайны. І зараз у ніводнай рэспубліцы няма такой колькасьці сіроцкіх дамоў і дамоў састарэлых. Наш прэзыдэнт прапанаваў будаваць вёскі для сірот. Я лічу, што гэта ня выйсьце. Трэба знайсьці іншае».\nСустаршыня БХД Павал Севярынец камэнтуе званок слухачкі:\n«Насамрэч, праблема дзяцей-сірот у краіне, кіраўнік якой ужо 16 гадоў сам сябе называе „бацькам“ і выводзіць дзіця, народжанае не ў законным шлюбе, на публіку, — гэта праблема духоўная, гэта праблема маральная. Вырашаць яе могуць людзі, якія самі па сабе зьяўляюцца носьбітамі маральнасьці. Гэта цэрквы і вернікі.\nНа наш погляд, калі аддаць усе парожнія будынкі на ўскраінах, у гарадзкіх раёнах, у закінутых вёсках пад хрысьціянскія цэнтры, дабрачынныя арганізацыі, хосьпісы і рэабілітацыйныя цэнтры, тады мы зможам кардынальна паправіць сытуацыю.\nУ нашым грамадзтве нават адсутнічае паняцьце пра хрысьціянскія каштоўнасьці. Для шмат каго хрысьціянскія каштоўнасьці — гэта схадзіць у царкву і паставіць сьвечку. Насамрэч — гэта клопат пра бліжняга, якому патрэбныя твая цеплыня і любоў».\nНекаторыя слухачы выказваюць крытычныя заўвагі наконт праграмаў «Свабоды». Вось адно з такіх тэлефанаваньняў:\n«Радыё Свабода» слухаю амаль сыстэматычна. Колькі ўжо можна слухаць гэты «Дом літаратара»? У нас што, у Беларусі — адны літаратары і пісьменьнікі? Бясконца «Дом літаратара», «Дом літаратара», 169-я праграма «Дом літаратара».\nАўтар праграмы Міхась Скобла тлумачыць слухачу, у чым неабходнасьць «Дома літаратара»:\n«Праграма „Дом літаратара“ была створаная тады, калі быў адабраны Дом літаратара. Сёньня фактычна Дом літаратара месьціцца ў радыйнай прасторы. Дзе можна сёньня прачытаць апэратыўную інфармацыю пра выхад новай кнігі? Штодзённай незалежнай газэты ў пісьменьнікаў няма.\nНе друкуюць творы таго ж Анатоля Вярцінскага, Генадзя Бураўкіна, Ніла Гілевіча, Рыгора Барадуліна. Таму „Дом літаратара“ — ці не адзіная пляцоўка, на якой беларускіх паэтаў і пісьменьнікаў могуць пачуць».\nСлухачы абмяркоўваюць выбарчую кампанію. Хто фармуе выбарчыя камісіі? Хто ў іх працуе? Наш слухач выказаўся наступным чынам:\n«У кожнай раённай адміністрацыі існуюць аддзелы арганізацыйна-кадравай працы. Яны і арганізуюць выбары, утвараюць участковыя камісіі. Кадравікі з савецкіх часоў былі кадэбэшнай агентурай. Выбары ў Беларусі — гэта спэцапэрацыя спэцслужбаў. Тэрытарыяльныя камісіі — гэта толькі прыкрыцьцё, насамрэч усё вызначае вэртыкаль у асобе начальнікаў аддзелаў арганізацыйна-кадравай работы. Яны — ключавыя асобы ў справе фальсыфікацыі волевыяўленьня народа».


Catholic.by - Нядзельнае казанне: ІІІ Велікодная нядзеля, Год А\nНядзельнае казанне: ІІІ Велікодная нядзеля, Год А\n25.04.2020 10:01 А. Віктар Жук SI / Catholic.by\nНа дарозе ў Эмаўс. Мастак Отта Менгельберг / Sokrsokr.net\n1 чыт.: Дз 2, 14а. 22–33; Пс 16 (15), 1–2а і 5. 7–8. 9–10. 11. 2 чыт.: 1 П 1, 17–21. Ев.: Лк 24, 13–35\nНескладана ідэнтыфікаваць сябе з героямі сённяшняга евангельскага ўрыўка — вучнямі, якія пакідаюць Ерузалем у расчараванні, бо іхнія чаканні і надзеі не спраўдзіліся. Напэўна, усе мы не раз адчувалі сябе падобным чынам: расчараванымі, разгубленымі, з апушчанымі рукамі, у паняверцы, бо справы пайшлі зусім інакш, чым нам хацелася; не так, як мы чакалі. А ў такім стане мы, падобна да Кляопы і яго таварыша, шукаем кагосьці, хто нас выслухае, зразумее, «пашкадуе» (калі не наўпрост — бо мы надта дарослыя і ганарлівыя для гэтага, — то прынамсі запэўніць нас, што з намі абышліся несправядліва, бо жыццё — яно такое, жорсткае…).\nУ такіх абставінах нам хочацца збегчы з таго месца і ад людзей, з якімі асацыюецца параза, расчараванне, хочацца схавацца «ў сваёй роднай вёсцы», дзе ўсё знаёмае, дзе знойдзем ахову, бяспеку.\nАле гэтае месца насамрэч толькі яшчэ больш нас замыкае ва ўласным малым свеце, ва ўласнай шкарлупіне. Насамрэч у гэтых абставінах нам патрэбны не той, хто будзе нас шкадаваць, а той, хто адкрые нам іншую перспектыву, хто дапаможа паглядзець на жыццё інакш, хто дасць надзею.\nГэты евангельскі эпізод — метафара ўсяго нашага жыцця. Надта шмат у жыцці ёсць таго, што не адпавядае нашым чаканням і жаданням; надта шмат нечаканых непрыемных і нават трагічных здарэнняў, такіх, як хвароба; шмат прычын для расчаравання, для таго, каб апусціць рукі і шукаць прытулку на адлегласці ад таго, што можа зноў раніць. Надта часта мы закрываемся ва ўласных негатыўных перажываннях, не бачачы альтэрнатывы. Але ў гэтым нялёгкім падарожжы нехта ідзе побач. Мы можам не адразу распазнаць гэтую прысутнасць, магчыма, доўга проста ідзем далей, паглынутыя ўласным болем. Адказваем на пытанне «ў чым рэч?» так, як вучні на дарозе ў Эмаус: «ці ты не ведаеш, як усё дрэнна?..»\nАле Уваскрослы Езус не хоча, каб мы засталіся ў сваёй шкарлупіне, якая нібыта нас абараняе, але насамрэч не дазваляе сустрэцца з жыццём, з рэчаіснасцю.\nТак, як для Кляопы і іншага вучня, для нас адкрываецца іншая перспектыва, чым расчараванне і самота разам з трывогай і страхам, іх спадарожніцамі. Хвала Богу, што мы можам атаясамліваць сябе не толькі з тым пачатковым станам разгубленасці вучняў, над якім у значнай меры не маем улады, але і з другой часткай іх шляху, калі Езус тлумачыць усё з цалкам іншага пункту гледжання і дае ім новае бачанне.\nТаму наш жыццёвы шлях — гэта шлях перамянення дзякуючы сустрэчы з Уваскрослым Панам. Гэтая сустрэча перамяняе нашыя пачуцці: ад расчаравання да новай надзеі. Перамяняе наш розум, які становіцца здольным усвядоміць іншы гарызонт, не абмежаваны нашымі плыткімі чаканнямі і ўяўленнямі — гарызонт Божага плану збаўлення, дзе зло і цярпенне не знікаюць магічным чынам, але пераможаныя сілаю любові і дабра. Перамяняецца таксама нашае сэрца, якое было астылым і сляпым, а цяпер гарыць, бо прысутнасць Езуса, Яго слова жыцця распальваюць нанава агонь надзеі, веры і любові.\nІ ўрэшце змяняецца кірунак руху вучняў: перамяненне дзякуючы сустрэчы з Езусам праяўляецца канкрэтна праз іх дзеянні. Кляопа і яго сябра вяртаюцца да супольнасці астатніх вучняў у Ерузалем, каб засведчыць аб тым, што з імі здарылася, бо не могуць трымаць гэта толькі для сябе. Іх досвед — сапраўды пасхальны, бо «пасха» азначае «пераход»: яны перайшлі да зусім іншага бачання, стаўлення і спосабу дзеянняў.\nУ сённяшнім урыўку, як і ў іншых апісаннях сустрэч Уваскрослага Езуса з вучнямі, прысутнічаюць эўхарыстычныя элементы: Езус распазнаны ў жэсце ламання хлеба.\nЭўхарыстыя — сакрамэнт перамянення, Пасхі. У ёй мы святкуем перамогу Езуса над злом і пераход да новага жыцця, шлях да якога Пан Езус адкрыў усім, хто ў Яго верыць і ідзе за Ім. Эўхарыстычны знак, відавочны і ў сённяшнім евангельскім эпізодзе, — гэта не проста хлеб, а хлеб паламаны, раздзелены. Гэта сімвал жыцця, якое раздзелена, адданае іншым у любові.\nМы прымаем гэты дар жыцця Езуса, Яго жывой прысутнасці, хоць нябачнай фізічным зрокам, але якой рэальнай, бо праз нашу веру — гэта значыць праз асабістыя адносіны з Ім — перамяняе нашае жыццё, нашыя пачуцці, розум, сэрца і нашыя дзеянні. Гэта таямніца нашай камуніі, нашай еднасці з Ім — не праз нейкую магію, а праз нашае супрацоўніцтва з ласкай Духа Святога. Няхай дзякуючы гэтаму невымоўнаму дару нашае жыццё, па вобразу нашага Збаўцы, дасягне славы, становячыся дарам для іншых.\nАбноўлена 27.04.2020 13:26


Адам Мальдзіс: “Нецікавых мясцін на тэрыторыі Беларусі няма, ёсць недаследаваныя” – RH.by\nАдам Мальдзіс: “Нецікавых мясцін на тэрыторыі Беларусі няма, ёсць недаследаваныя”\nУ Міжнародны дзень музеяў, 18 мая, віляйчане сустракаліся з Адамам Мальдзісам і Сяргеем Харэўскім. Творчую сустрэчу зладзілі ў выставачнай зале імя Сілівановіча краязнаўчага музея.\nАдразу старшы навуковы супрацоўнік установы Вольга Коласава расказала пра музей, гісторыю яго стварэння і прадставіла першага госця – гісторыка мастацтва і архітэктуры, культуролага, мастака, літаратара і мастацтвазнаўцу Сяргея Харэўскага.\nЁн сярод іншага распавёў пра кнігу ўспамінаў мастака Яўгена Ціхановіча “Партрэт стагоддзя” і дойлідства Заходняй Беларусі:\n– Аказалася, што ў міжваенны час архітэктура Заходняй Беларусі была ўзнятая на вельмі высокі ўзровень. Ратуючыся ад пераследу, сюды паўцякалі вядомыя інжынеры і архітэктары з Усходу, а таксама пад’ехалі з уласна Польшчы. У гэтым творчым тандэме вядомых дасведчаных архітэктараў з Усходу і архітэктараў уласна польскіх атрымалася такая сітуацыя, калі будавалася вельмі шмат храмаў. І памылкова лічыць, што не ўзводзіліся праваслаўныя храмы.\n“Ляхоўскі – сын ураджэнца Вілейкі”\nЛітаратуразнаўца, крытык, публіцыст прафесар Адам Мальдзіс прыехаў у Вілейку толькі ў другі раз.\n– Сёння Адама Іосіфавіча запрашалі шмат куды, у многія музеі, але ён усім адмаўляў і казаў, што “я паеду ў Вілейку”, – дзялілася Вольга Коласава. – Па-першае – на радзіму Георгія Ляхоўскага, імя якога невядома для многіх віляйчан, па-другое, тут жыве яго студэнцкі сябра Барыс Манцэвіч.\nУраджэнец Астравеччыны Адам Мальдзіс падзяліўся ўспамінамі пра жыццё, даследаваннямі. Прыгадаў, як працаваў у газеце ў Радашкавічах:\n– І тады зразумеў, што нецікавых мясцін на тэрыторыі Беларусі няма, ёсць толькі недаследаваныя.\nРасказаў пра беларусаў замежжа і іх ролю ў развіццю іншых краін. Багата цікавага распавёў пра ўраджэнца Вілейкі Георгія Ляхоўскага (у многіх нарысах падаюць як Лахоўскага).\n– Але на самой справе гэта род Ляхоўскіх, – даводзіў ён. – Як потым удалося устанавіць, Ляхоўскі – сын ураджэнца Вілейкі. Але ў адным з артыкулаў напісалі пра яго месца нараджэння – Вілейка ці Ілья. Спецыяльна з’ездзіў у Ілью, праверыў, ці мог ён там нарадзіцца. А як ён мог там нарадзіцца, калі яго бацька быў выкладчыкам лацінскай і грэчаскай моў у гімназіі і адвакатам. У Ільі ж тады не было ані суда, ані гімназіі. Значыць, зразумела, што ён у Вілейцы нарадзіўся.\nВыказаў Адам Мальдзіс такую ідэю:\n– Калі ехаў сюды, падумаў: “А дзе стварыць такі ўсебеларускі, а можа міжнародны цэнтр або фонд імя Ляхоўскага, як не ў Вілейцы”. І калі перакладуць яго кнігу з французскай мовы, то экзэмпляр адразу ж перададзім у вілейскі музей.\nЧуллівай была сустрэча Адама Мальдзіса з віляйчанінам Барысам Манцэвічам, з якім вучыліся на аддзяленні журналістыкі БДУ.\nСустрэча студэнцкіх знаёмых. Фота Алеся Высоцкага.\nТой нагадаў пра вечар, прысвечаны разгляду творчасці Янкі Брыля. Праходзіў ён 12 лістапада 1953 года.\n– Выступалі там многія, але мне больш за ўсё спадабалася выступленне Адама Мальдзіса, – казаў Барыс Манцэвіч. І зачытаў з дзённіка: – Цікавы эпізод са свайго жыцця прывёў Адам Мальдзіс. Гэтым летам ён прачытаў сярод калгаснікаў аповесць “У Забалоцці днее”. Калі скончыў чытаць, калгаснікі ў героях аповесці пазналі многіх сваіх аднасяльчан. Гандлярку самагонам з першага дня празвалі Тарадрай. Значыць, героі Брыля – народныя.\nЯшчэ і яшчэ Барыс Манцэвіч прыводзіў успаміны пра Адама Мальдзіса. На што той толькі з усмешкай казаў: “Чаму я гэтага не помню?”.\nВіляйчане задавалі пытанні Адаму Мальдзісу і падчас сустрэчы, і пасля яе. Цікавіліся, якія кнігі пра Вілейшчыну варта перакласці з польскай мовы.\nГосці перадалі ў музей кнігу “Партрэт стагоддзя” і матэрыялы пра Ляхоўскага. А ім прызначаліся падарункі ад музея ды матэрыялы ад архітэктара і краязнаўцы Анатоля Капцюга, кніга Барыса Манцэвіча.\nЯкой запомнілася Вілейка ў першы прыезд\nАдам Мальдзіс расказаў “РГ” пра свой першы візіт у Вілейку:\n– Гэта быў 1947 ці 1948 год. Яшчэ хадзіў у сярэднюю школу. Тут тады была абласная бальніца, паслалі мяне на рэнтген. Надвор’е дажджлівае, думаю: “Чаго мяне пагнала сюды”. Трэба было доўга чакаць цягніка. Акрамя таго, нікога знаёмага не было. І неяк не было такіх розных аб’ектаў, якія сёння ёсць. Цяпер гэта сапраўдны горад. А тады ў нас яго называлі Старой Вілейкай, бо Новая Вілейка каля Вільні. Дык я думаю: “Якая Старая Вілейка, калі амаль ніякіх помнікаў архітэктуры няма?”. Касцёл то, вядома, пабачыў.\nПытанні да Адама Мальдзіса былі і пасля сустрэчы. Фота Алеся Высоцкага.\nДаведка “РГ” Георгі Ляхоўскі (1869 ці 1870 – 1942). Навуковец (вынаходнік, механік, радыёінжынер, лекар, філосаф, мастак) беларускага паходжання.\nНарадзіўся ў Вілейцы Мінскай губерні. Ва ўзросце 6 гадоў сканструяваў вадзяны млын. Ад 12 год вучыўся Мінску, потым паступіў у Адэскую школу мастацтваў і рамёстваў.\nУ 1894 годзе едзе ў Парыж, становіцца студэнтам Сарбоны. Вывучаў фізіку і адначасова анатомію і фізіялогію чалавека на медфакультэце Парыжскага ўніверсітэта.\nПіянер біяэлектрыкі. Эміграваў у ЗША ў 1941 годзе.\nЗапатэнтаваў шэраг вынаходніцтваў. Самым значным з іх лічыцца шматчастотны генератар, які выкарыстоўваецца для лячэння многіх захворванняў (у першую чаргу анкалагічных).\nУ Ню-Ёрку быў заснаваны Інстытут шматчастотных хваляў імя Георгія Ляхоўскага (1945).\nПредыдущая статьяУ нядзелю “Іслач” прыме мазырскую “Славію”\nСледующая статьяСаматканачка для Леаніда Якубовіча. Як віляйчанка выйграла ў “Полі цудаў” (Відэа)


У Беларусі запрацавалі аплатныя сыстэмы Apple Pay і Samsung Pay\n09 лістапад 2016, 10:35\nСыстэмы аплаты праз смартфон Apple Pay і Samsung Pay запусьціліся ў Беларусі, паведамляе Tut.by.\nГэтага пакуль не пацьвярджаюць сайты дзяржаўных органаў і банкаў, а таксама прадстаўніцтва Samsung у Беларусі. Але ў сацыяльных сетках ужо ёсьць першыя водгукі на карыстаньне сыстэмамі.\nApple Pay і Samsung Pay дазваляюць карыстацца тэлефонам замест плястыкавай банкаўскай карткі — трэба адкрыць адмысловую праграму, паднесьці тэлефон да тэрміналу і правесьці аплату. Яны працуюць празь бескантактную тэхналёгію NFC (Near Field Communication), пакуль слаба распаўсюджаную ў аплатных тэрміналах. Samsung Pay таксама працуе праз тэхналёгію MST (Magnetic Secure Transmission), якая дае ад тэлефона тэрміналу сыгнал, падобны да сыгналу ад карткі з магнітнай паласой.\nApple Pay бярэ камісію 0,15% ад праведзенай трансакцыі, Samsung — ад 0,1% да 0,2% (у залежнасьці ад краіны). З сыстэмамі працуюць iPhone 6 і найноўшыя тэлефоны Apple, а таксама гадзіньнікі Apple Watch; шэраг флягманскіх смартфонаў Samsung, выпушчаных пасьля другой паловы 2015 году.\nПадобна, што карыстацца сэрвісамі могуць уладальнікі толькі замежных банкаўскіх картак, чые банкі падтрымліваюць сыстэмы. У лік краінаў з такімі банкамі нядаўна дадалася Расея (пакуль толькі з карткамі MasterCard), дзе Apple Pay і Samsung Pay падтрымліваюць «Сбербанк», «Альфа-Банк», «ВТБ-24» і іншыя, а таксама мабільны апэратар МТС і плацежны сэрвіс «Яндекс.Деньги», дасяжны і ў Беларусі.


Пытанні тэорыі і методыкі\nвыкладання беларускай мовы і літаратуры\nКанцэптуальныя асновы і нарматыўная прававая база выкладання вучэбных прадметаў “Беларуская мова” і “Беларуская літаратура”.\nАсобасна арыентаваны змест навучання.\nКанструяванне сістэмы ведаў. Тэхналагічная карта. Тэматычнае планаванне заняткаў.\nСучасныя адукацыйныя тэхналогіі. Тэхналагічны падыход да навучання. Класіфікацыя адукацыйных тэхналогій. Умовы эфектыўнага прымянення адукацыйных тэхналогій.\nСутнасць выхавання як накірунку прафесійнай дзейнасці. Метадалагічныя асновы сучаснага працэсу выхавання.\nСістэмна-функцыянальны, камунікатыўна-дзейнасны і лінгвакультуралагічны падыходы ў навучанні беларускай мове.\nСучасны ўрок беларускай мовы: тыпы, формы, структура, патрабаванні.\nПатрабаванні да сучаснага ўрока літаратуры. Тыпы ўрокаў па вывучэнні мастацкага твора, асноў гісторыі беларускай літаратуры, развіцці мовы.\nМетады, формы, прыёмы арганізацыі вучэбна-пазнавальнай дзейнасці вучняў на розных этапах урока з улікам дыдактычных і псіхалагічных заканамернасцей працэсу навучання ў розных класах.\nМетодыка выкладання аглядных тэм на ўроках беларускай літаратуры ў старэйшых класах.\nСістэма арганізацыі і правядзення кантролю ўменняў і навыкаў па беларускай мове і літаратуры.\nКамп’ютарныя тэхналогіі ў працэсе навучання беларускай мове і літаратуры.\nРазвіццё ў вучняў вобразнага, лагічнага, сістэмнага, крытычнага, творчага мыслення сродкамі прадмета.\nЦэнтралізаванае тэсціраванне па беларускай мове. Тыпалогія тэстаў.\nАрганізацыя работы з рознымі крыніцамі інфармацыі: падручнікам, слоўнікам, энцыклапедыямі, інтэрнэт-рэсурсамі і інш.\nАрганізацыя работы з адоранымі вучнямі ва ўрочнай і пазаўрочнай дзейнасці.\nАрганізацыя даследчыцкай дзейнасці вучняў ва ўрочны і пазаўрочны час.\nДзейнасць настаўніка па стварэнні станоўчай матывацыі вучняў да вывучэння прадмета.\nЗмест работы настаўніка па фарміраванні міжпрадметных сувязей.\nЗмадэліруйце ланцужок вучэбных задач і дзеянняў па авалоданню паняццем (на выбар настаўніка):\n“Гукі беларускай мовы”;\n“Самастойныя часціны мовы”;\n“Службовая часціна мовы”;\n“Тэкст” і г.д.\nСучасны ўрок мовы патрабуе вырашэння наступных задач: даць лінгвістычныя веды, фарміраваць культуру зносін, развіваць мову і маўленне вучняў. Пакажыце магчымасць вырашэння гэтых задач на прыкладзе адной з тэм у ... класе (тэма і клас на выбар).\nВывучэнне беларускай літаратуры ў кантэксце сусветнай – адно з галоўных палажэнняў сучаснай канцэпцыі літаратурнай адукацыі. Як вы разумееце гэтую праблему (сутнасць, мэта і задачы, накірункі адбору матэрыялу; шляхі вырашэння на матэрыяле … класа) ?\nЯк вы рэалізуеце прынцып гістарызму ў вывучэнні беларускай літаратуры? Змадэліруйце фрагмент урока.\nСтварыце мадэль працы па вывучэнні тэарэтыка-літаратуразнаўчых паняццяў на матэрыяле творчасці аднаго з пісьменнікаў.\nПрапануйце мадэль выкарыстання метаду псіхалагічнага даследавання пры вывучэнні тэмы “…” (пісьменніка … ці твора…).\nЗмадэліруйце ланцужок вучэбных задач і дзеянняў па авалоданню паняццямі тэмы “…” (на выбар настаўніка) на прыкладзе:\nа) пэўнага класа;\nб) усяго курса беларускай мовы (паказаць цыклічнасць).\nПадрыхтуйце рэкамендацыі для настаўнікаў-моваведаў па падрыхтоўцы школьнікаў да ўдзелу ў алімпіядзе.\nПрапануйце мадэль вывучэння драматычнага твора ў культуралагічным аспекце для вучняў старшых класаў.\nРаспрацуйце метадычныя прыёмы, якія прадугледжваюць развіццё ўвагі, памяці, мыслення вучняў на ўроках мовы.\nЗмадэліруйце ўрок аналізу паэтычнага тэкста ў старшых класах.\nРаспрацуйце сістэму ўрокаў па тэме “Паўтарэнне, абагульненне і сістэматызацыя ведаў і ўменняў вучняў у працэсе падрыхтоўкі да ЦТ”.\nПрывядзіце фрагменты ўрокаў ці распрацуйце ўрок таго ці іншага тыпу з улікам дыферанцыраванага падыходу.\nПадзеліцеся сваім вопытам работы па развіцці арфаграфічнай і пунктуацыйнай зоркасці вучняў.\nСплануйце ўрокі пазакласнага чытання ў адным з сярэдніх класаў, дайце каментарый да іх. Як Вы разумееце тэрмін “чытацкія іменні”? У чым бачыце розніцу паміж паняццямі “чытацкія ўменні” і “веды і ўменні па літаратуры”? Раскажыце, як фарміруеце чытацкія ўменні вучняў сярэдніх класаў.\nРаскрыйце метады і прыёмы, якімі Вы часцей за ўсё карыстаецеся пры засваенні вучнямі новых ведаў па мове, выпрацоўцы ўменняў і навыкаў. Ілюструйце свой адказ канкрэтным прыкладам з урокаў мовы.\nЯкія заданні Вы прапанавалі б да наступнага тэксту?\nПоруч з любоўю да сваіх братоў патрэбна яшчэ нешта, што злучае людзей у суцэльны народ, – гэта родная мова.\nЯна, быццам цэмент, звязвае людзей. Яна дае ім найпершы спосаб разумець адзін аднаго, адной думкай жыць, адной долі шукаці. Хто адрокся ад мовы бацькоў, хто ўздзеў чужую апратку – той адышоў ад народу далёка-далёка. (Цётка)\nРаспрацуйце фрагмент урока “Асаблівасці кіравання ў беларускай мове”. Абгрунтуйце свой выбар формаў работы, якія Вы прапануеце вучням.\nПадбярыце дыдактычны матэрыял для вывучэння тэмы “Гукі беларускай мовы”. Якія заданні Вы б прапанавалі вучням?\nСкладзіце план урока па вывучэнні аглядавай тэмы “Літаратура эпохі Сярэднявечча”. Абгрунтуйце выбар формы ўрока.\nЯкую форму ўрока па вывучэнні біяграфіі таго ці іншага пісьменніка Вы лічыце аптымальнай? Распрацуйце фрагмент урока.\nЯкія формы ўрокаў практыкуюцца Вамі пры вывучэнні сучаснай беларускай літаратуры? Прадэманструйце фрагмент урока па творчасці аднаго з сучасных пісьменнікаў.\nРаспрацуйце ўзоры тэставага кантролю (паўрочнага, выніковага) па беларускай мове і схему ацэньвання кожнага віду кантролю.\nРаспрацуйце праект навучання на аснове прымянення сучасных адукацыйных тэхналогій (на выбар настаўніка) па адной з тэм курса беларускай мовы.\nРаспрацуйце праект фарміравання даследчыцкіх кампетэнцый вучняў на ўроках мовы і літаратуры ў 5–6 (7–8, 9–11-х) класах.


Чаму быць сярэднім спецыялістам эканамічна нявыгадна? | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Адукацыя » Чаму быць сярэднім спецыялістам эканамічна нявыгадна?\nПрафесар Джон Хокінс, аўтар сусветнага бестселера «Крэатыўная эканоміка. Як пераўтварыць ідэі ў грошы», сцвярджае, што каштоўнасць эканамічных сістэм сёння залежыць не ад такіх традыцыйных рэсурсаў, як зямля, праца і капітал, а ад ініцыятыўнасці, арыгінальнасці і крэатыўнасці. Крэатыўная эканоміка будзе галоўнай формай эканомікі ў ХХІ стагоддзі. Грамадству патрабуюцца творчыя асобы, таму ўсім трэба развіваць у сабе менавіта тыя навыкі, якія выгадна адрозніваюць нас ад штучнага інтэлекту, каб у канкурэнцыі з машынамі не саступіць апошнім.\nУніверсальныя кампетэнцыі ХХІ стагоддзя сталі тэмай адкрытай лекцыі, якая прайшла ў Беларускім дзяржаўным універсітэце пры поўным аншлагу. Аўдыторыя ледзь змагла змясціць усіх ахвотных. Спікерам выступіла загадчык кафедры педагогікі і праблем развіцця адукацыі БДУ, доктар педагагічных навук, прафесар Вольга ЖУК, якая цалкам паглыбіла студэнтаў у праблему. А дацэнт той жа кафедры, кандыдат педагагічных навук Святлана СІРЭНКА правяла міні-трэнінг, які дазволіў удзельнікам засвоіць некаторыя тэхнікі развіцця творчых здольнасцяў.\nКаб не стаць лішнімі...\n— Інтэрнэт рэчаў, аўтаномныя электрамабілі, дроны, робаты, індывідуальныя лекі, створаныя на падставе аналізу ДНК, альтэрнатыўныя крыніцы энергіі, «разумныя гарады»... Усё гэта ўжо сённяшні дзень. Ва ўмовах лічбавай рэвалюцыі рынак працы змяняецца кардынальна, а многія прафесіі знікаюць назаўсёды, — падкрэслівае Вольга Жук. — Эксперты 46-га Сусветнага эканамічнага форуму ў Давосе ў 2016 годзе паведамілі, што на працягу найбліжэйшых дзесяці гадоў у пятнаццаці найбольш развітых краінах Еўропы колькасць рабочых зменшыцца на 5 мільёнаў. А на думку экспертаў Маскоўскай школы эканомікі, да 2040 года ад адной трэці да паловы рабочых месцаў у прамыслова развітых краінах будуць запоўнены камп'ютарнымі праграмамі і робатызаванымі рашэннямі.\nЧацвёртая прамысловая рэвалюцыя і крэатыўная эканоміка ўзмацняюць няроўнасць паміж людзьмі. Але, на думку вядомага эксперта Германа Грэфа, актуалізуюцца супярэчнасці не паміж багатымі і беднымі, а паміж людзьмі з высокаразвітымі кампетэнцыямі, прафесіяналамі высокага класа — з аднаго боку, і сярэднімі спецыялістамі — з другога. Прасцей кажучы, быць сярэднім студэнтам, сярэднім выпускніком, сярэднім спецыялістам становіцца эканамічна нявыгадна.\nДа таго ж шырокае прымяненне штучнага інтэлекту і робатаў цягне за сабой з'яўленне новага класа людзей, якіх называюць бескарыснымі ці лішнімі. Паводле даследавання Эрыка Хёрста, эканаміста з Чыкагскага ўніверсітэта, 22 мільёны маладых амерыканскіх мужчын без вышэйшай адукацыі не працавалі ў 2017 годзе ні аднаго дня. Пры гэтым 7 мільёнаў беспрацоўных нават не рабілі спробы знайсці сабе працу. Але чым жа яны займаюцца? Большую частку свайго часу бавяць за відэагульнямі...\nЁсць прагнозы, паводле якіх да 2050 года ва ўмовах робатызацыі рабочы дзень для людзей з вышэйшай адукацыяй скароціцца да трох гадзін. І ўзнікае няпростае пытанне: чым жа будзе заняты чалавек у сярэдзіне ХХІ стагоддзя? Няўжо ён цалкам паглыбіцца ў віртуальны свет?\n«Мяркую, адказ на яго ў многім залежыць ад патрэбы кожнага з нас у асабістым росце, у развіцці ў сабе крэатыўнасці, гатоўнасці займацца разнапланавай, карыснай, творчай работай, стваральнай і дабрачыннай дзейнасцю, — разважае Вольга Жук. — Гэта сапраўдны выклік і сістэме адукацыі, і ўсім нам. Як спраектаваць свой асобасны і кар'ерны рост ва ўмовах нявызначанасці, калі пра будучыню яшчэ мала што вядома? Як універсітэту рыхтаваць канкурэнтаздольных выпускнікоў? Невыпадкова сёння спрабуюць сфармуляваць не толькі глабальныя выклікі сучаснаці, але і ўніверсальныя кампетэнцыі, якія дапамогуць нам усім адаптавацца да сітуацыі, якая імкліва змяняецца».\nБольш, чым проста веды\nАдзін з выклікаў — адсутнасць ва ўмовах пастаянных змяненняў гатовых рашэнняў і «рэцэптаў». Патрэбныя навыкі — крытычнае і крэатыўнае мысленне, уменне самастойна распрацоўваць новыя метады рашэння праблем (у залежнасці ад умоў), веданне прынцыпаў і падыходаў, якія ляжаць у аснове прыняцця рашэнняў. Не менш сур'ёзныя выклікі — лічбавая рэвалюцыя і размыванне межаў паміж прафесійнымі галінамі. Каб арыентавацца ў вялізным інфармацыйным свеце, трэба валодаць лічбавай адукаванасцю. Патрабуюцца два ўменні. Першае — ажыццяўляць пошук інфармацыі, уменне яе аналізаваць. І другое, самае галоўнае, — уменне выбудоўваць сувязі паміж здабытай інфармацыяй і атрыманымі раней ведамі і ўбудоўваць новую інфармацыю ў задачы і праблемы, што ўзнікаюць. Сёння каштоўнасць мае не факталагічная інфармацыя, якую лёгка можна знайсці ў інтэрнэце. Запатрабаванымі становяцца глабальная дасведчанасць і фундаментальная падрыхтоўка, заснаваная на навуковых тэарэтычных кампанентах. Яны забяспечваюць разуменне прынцыпаў уладкавання і ўзаемадзеяння паміж прыродай і чалавекам, грамадствам і эканомікай, таму спецыялістам патрабуюцца навыкі міжгаліновай камунікацыі, работы ў міждысцыплінарных камандах, у праектнай дзейнасці на стыку галін.\nДык якім жа чынам можна спраектаваць свой уласны адукацыйны маршрут, каб забяспечыць развіццё ў сабе кампетэнцый ХХІ стагоддзя?\n— Кампетэнцыі — гэта больш, чым проста веды і ўменні, — тлумачыць Вольга Жук. — Гэта ўменні і веды плюс псіхасацыяльныя асобасныя якасці, звязаныя з адказнасцю за тое, што мы ведаем і ўмеем прымяняць на практыцы.\nІснуюць розныя пералікі ўніверсальных кампетэнцый, неабходныя тым, хто хоча заставацца ў ХХІ стагоддзі ў трэндзе (больш лаканічныя і, наадварот, максімальна пашыраныя). Напрыклад, пералік, сфарміраваны на Давоскім эканамічным форуме, уключае 10 пунктаў: уменне вырашаць комплексныя задачы, крытычнае мысленне, крэатыўнасць, уменне кіраваць чалавечымі рэсурсамі, узаемадзейнічаць з іншымі людзьмі, эмацыянальны інтэлект, адказнасць за прыняцце рашэнняў, арыентацыю на сферу паслуг, уменне весці перагаворы, акадэмічную гнуткасць.\nНа думку амерыканскіх экспертаў, на першае месца выходзяць камунікатыўныя здольнасці, навыкі вырашэння праблем, уменне працаваць у камандзе, захаванне карпарацыйнай этыкі, лідарскія якасці, ініцыятыўнасць, аналітычныя здольнасці, гнуткасць і здольнасць адаптавацца, навыкі міжасабовых стасункаў, тэхнічныя навыкі, навыкі стратэгічнага планавання, крэатыўнасць і прадпрымальніцкія здольнасці.\nА што ў дэфіцыце?\nВольга Жук паведаміла, што восем беларускіх устаноў вышэйшай адукацыі з'яўляюцца ўдзельнікамі міжнароднага праекта «Садзейнічанне развіццю кампетэнцый у беларускай вышэйшай адукацыі» ў рамках праграмы Эразмус+. Разам з імі ў праекце ўдзельнічаюць ВНУ-партнёры з Іспаніі, Літвы, Польшчы і Фінляндыі. Эксперты з гэтых краін сфармулявалі 24 ключавыя кампетэнцыі. Акрамя вышэйзгаданых пералік уключае таксама тайм-менеджмент (уменне эфектыўна кіраваць сваім часам), здольнасць прадбачыць новыя праблемы, працаваць пад ціскам (стрэсаўстойлівасць), адкрытасць для новых прафесійных магчымасцяў, разуменне складаных праблем у цэлым, здольнасць даступна тлумачыць свае ідэі, мабілізоўваць патэнцыял іншых, хутка набываць новыя веды, браць пад сумненне існуючыя ідэі, прэзентаваць прадукт, ідэі ці справаздчы на публіцы і іншыя.\nЗ кастрычніка 2017-га па студзень бягучага года ў нашай краіне праводзілася комплекснае анкетаванне выпускнікоў, выкладчыкаў універсітэтаў і работадаўцаў. Яго вынікі дазваляюць ацаніць, наколькі ўніверсітэцкая адукацыя садзейнічае развіццю кампетэнцый і наколькі адрозніваюцца меркаванні выпускнікоў, выкладчыкаў і работадаўцаў наконт таго, якіх жа кампетэнцый не хапае нядаўнім студэнтам (а іх меркаванні не заўсёды супадаюць). Высветлілася, напрыклад, што да дэфіцытных кампетэнцый адносіцца ўменне прымаць рашэнні ва ўмовах нявызначанасці, эфектыўна весці перагаворы, прыстасоўвацца да змяненняў, размяркоўваць свой час, прадбачыць новыя праблемы, стрэсаўстойлівасць, уменне планаваць, арганізоўваць і каардынаваць дзейнасць, адкрытасць для новых магчымасцяў, разуменне праблем у цэлым, уменне сістэматызаваць і абагульняць. На думку наймальнікаў, моцна «кульгае», калі не сказаць больш жорстка — адсутнічае, веданне замежных моў, таксама ў выпускнікоў бракуе лідарскіх якасцяў.\nСмартфон — супраць выкладчыка\n— Фарміраванне ўніверсальных кампетэнцый — не толькі задача сістэмы адукацыі, а сфера адказнасці кожнага з нас за свае адукацыйныя вынікі, — упэўнена Вольга Жук. — Эксперты трох сусветных карпарацый па стварэнні штучнага інтэлекту (Gооglе, Mісrоsоft і ІBM) прагназуюць, што засталося сем гадоў да знікнення папяровых падручнікаў. Між іншым, смартфоны са штучным інтэлектам стануць даступныя для ўсіх. Натуральна, што ўсё гэта зменіць характар узаемадзеяння выкладчыкаў і студэнтаў, а таксама важнасць і каштоўнасць вучэбна-даследчай дзейнасці. Выкладчык ужо не зможа быць упэўненым у тым, хто вырашыў задачу: студэнт ці яго смартфон? Гэта азначае, што традыцыйныя методыкі, у якіх не менш як 50 працэнтаў займае кантрольна-ацэначная дзейнасць, сыдуць у мінулае.\nУ такім выпадку якія ж методыкі будуць запатрабаваныя? На думку загадчыка кафедры педагогікі і праблем развіцця адукацыі БДУ, сёння ўзрастае актуальнасць праблемнага навучання, эўрыстычнага, праектнага, перакуленага навучання, творчай работы ў мабільных камандах. Пры гэтым арыгінальнасць і крэатыўнасць стануць асноўнымі крытэрыямі ацэньвання адукацыйных вынікаў студэнтаў.\nВольга Жук абнадзейвае моладзь: «Інтэлектуальныя здольнасці і сіла волі падобныя да мышцаў: чым больш актыўна іх выкарыстоўваеш, тым больш моцнымі і трывалымі яны становяцца. Таму трэніруйцеся...»\nЦыкл адкрытых лекцый стартаваў у БДУ ў снежні 2017 года. Праект накіраваны на ўдасканаленне ведаў у студэнтаў, а таксама пашырэнне іх кругагляду і павышэнне матывацыі да вывучэння гуманітарных і прыродазнаўчых дысцыплін. Лекцыі не патрабуюць спецыяльнай папярэдняй падрыхтоўкі слухачоў. Акрамя таго, тэмы выступленняў і спікераў вызначаюць самі студэнты ў залежнасці ад сваіх навуковых інтарэсаў. Для гэтага ім прапануецца пакінуць свае пажаданні, запоўніўшы анкету анлайн. Ідэя правядзення навукова-адукацыйных сустрэч належыць упраўленню выхаваўчай работы з моладдзю БДУ.\nЗагаловак у газеце: Арыгінальнасць, крэатыўнасць і ініцыятыўнасць\n1243 Як па-беларуску будзе «в порядке вещей»?


27-гадовы вэтэран вайны на Данбасе згуртаваў беларускую суполку Чарнігава\n08 жнівень 2016, 07:30\nУ інтэрвію Свабодзе чарнігаўскі беларус Сяргей Багукалец распавядае пра беларускую КДБ-фобію, беларускія Дні Волі ў Чарнігаве і выказвае незадаволенасьць менскай «гаварыльняй».\nСівершчына, дзе Чарнігаў, — мабыць, самы багаты на беларусаў рэгіён ва Ўкраіне. Паводле статыстыкі, тут жыве каля 12 тысяч беларусаў. Шмат хто з тутэйшых усьведамляе сябе этнічнымі беларусамі, нягледзячы на ўкраінскі пашпарт.\nСяргей Багукалец — адзін з найбольш актыўных і ідэйных беларусаў Чарнігава. У свае 27 гадоў ён пасьпеў паваяваць у Луганскім аэрапорце, стаў вэтэранам АТА.\nСяргей прыклаў руку да стварэньня першай беларускай бібліятэкі ў Чарнігаве. Цяпер ён актыўна прасоўвае ў сваім горадзе беларускую культуру. Дзякуючы яму жыхары Чарнігава ведаюць, што такое беларускі Дзень Волі.\n«Знайшоў нататкі дзеда і зразумеў, што я беларус»\nНарадзіўся Сяргей у Нямеччыне, былой ГДР, у горадзе Вэймары. Потым сям’я пераехала ва Ўкраіну, у Чарнігаў, дзе Сяргей скончыў школу і гістарычны факультэт пэдагагічнага ўнівэрсытэту.\nЯшчэ ў юнацтве ён пачаў цікавіцца генэалёгіяй сваёй сям’і. Знайшоў запіскі дзеда і прадзеда, сямейныя дакумэнты.\n«Мой дзед нарадзіўся ў Гомелі, потым доўгі час жыў у Барысаве, дзе займаў пасаду сакратара гарадзкога камітэту КПБ. У 1938 годзе яго арыштавалі і адправілі ў Магадан. У 1942-м яго расстралялі..., — распавядае Багукалец і дадае, што і прадзед яго таксама быў родам зь беларускай зямлі — зь сяла Бучамля тагачаснага Брэст-Літоўскага павету.\nТады я зразумеў, што я этнічны беларус», — пры гэтым вочы апавядальніка натуральна блішчаць.\nАпошні раз Сяргей быў у Беларусі ў 2012 годзе. Калі паспрабаваў зноў наведаць сяброў у 2015-м, беларускія памежнікі адмовілі ва ўезьдзе. Верагодна, прычынай была інфармацыя пра тое, што Сяргей быў сябрам «Чарнігаўскай абласной самаабароны Майдана», а таксама УНА-УНСО.\nУезд у Беларусь Сяргею забаронены\nМясцовая моладзь сачыла за парадкам у горадзе, дапамагала ўкраінскай Нацыянальнай гвардыі. Паводле слоў Багукальца, калі самаабарону фармавалі і рэгістравалі, рыхтавалі сьпісы ўсіх удзельнікаў, якія пасьля перадавалі ў МУС Украіны.\n«Зразумела, што і ў нашым МУС былі здраднікі, асабліва ў 2014 годзе: сьпісы маглі „зьліць“.\nТады я зьвярнуўся ў амбасаду Беларусі, растлумачыў сытуацыю. Мне кажуць: вам жа ФСБ Расеі забараніла ўезд — зь імі і вырашайце. Я гатовы быў судзіцца з гомельскім КДБ і адстойваць сваё права на ўезд. Навошта мне весьці размовы з расейскім ФСБ, калі я еду ў Беларусь? Атрымліваецца, што ў беларускага КДБ і расейскага ФСБ адна база дадзеных».\nУ Сяргея і цяпер актыўнае жыцьцё. Разам зь мясцовымі актывістамі ён часам зьбірае прадукты, адзеньне, адвозіць гуманітарную дапамогу ў зону АТА. У вольны час займаецца страйкболам, пэйнтболам, парашутным спортам, спартыўным арыентаваньнем.\nБеларускі Дзень Волі ва ўкраінскім Чарнігаве\nУ 2006–2008 гадах у Чарнігаве пачаўся ўсплёск цікаўнасьці да беларускай культуры. Сяргей пачаў шукаць аднадумцаў. Пазнаёміўся з айцом Яўгенам Ордам, карані якога ідуць са знакамітага беларускага роду Ордаў.\n«Ён таксама этнічны беларус, і ўсё беларускае яго цікавіць», — кажа Сяргей.\nБеларускія кніжкі Сяргея\nЯшчэ на службе ў АТА Багукалец прасіў сяброў зь Беларусі дасылаць яму беларускія кніжкі. Іх скідалі зь верталётаў разам зь іншымі гуманітарнымі грузамі. За час, праведзены ў Луганскім аэрапорце, літаратуры назапасілася шмат. Аднойчы здарыўся пажар, большая частка кніг згарэла, але сёе-тое ўдалося вывезьці. Вывезенае пакідалі ў Кацярынінскай царкве Чарнігава пад апеку айца Яўгена, які арганізаваў першую ў горадзе беларускую бібліятэку. Бібліятэка і цяпер працуе ў будынку царквы. Кніг, як і чытачоў, зь цягам часу прыбывае.\nУ палявым лягеры зь беларускім сьцягам\nБагукалец падтрымлівае кантакты з многімі чарнігаўскімі беларусамі, пастаянна шукае новыя сувязі. Некалькі гадоў таму выйшаў на Чарнігаўскае беларускае зямляцтва. Пазьней знаёміўся зь іншымі беларускімі актывістамі — Аляксандрам Ясеньчуком, пісьменьнікам Уладзіславам Ахроменкам, які пераехаў у Чарнігаў на сталае жыцьцё.\n«Разам зь імі мы ў 2015 і 2016 гадах ладзілі ў горадзе Дзень Волі. І хоць нас зьбіралася тады няшмат, нашай мэтай была папулярызацыя беларускай культуры сярод украінцаў», — кажа Сяргей.\n«Зь бел-чырвона-белым сьцягам я выходзіў на Майдан»\nСяргей з самаробным бел-чырвона-белым сьцягам\nУ хаце Сяргея шмат што нагадвае пра Беларусь. У яго ёсьць беларуская бібліятэчка. На стале — кніга пра гісторыю Слуцкага збройнага чыну. Сяргей выдатна валодае беларускай мовай, дый само чытаньне на беларускай яму ў асалоду. Паўсюль налепачкі з Пагоняй. У пакоі былога АТАшніка шмат пустых гільзаў, аскепкаў мін, вайсковых шаўронаў. Таксама шмат фатаздымкаў. На большасьці зь іх старадаўнія, як быццам узятыя з архіваў, фота ягоных продкаў — дзеда, бацькі, на іншых — сам Сяргей у вайсковай форме з узнагародамі. На цэнтральным месцы — грамата Генштабу Ўзброеных сіл Украіны з надпісам «За мужнасьць, стойкасьць і самаадданасьць пры выкананьні вайсковага абавязку ў АТА».\nВялізны бел-чырвона-белы сьцяг зрабіў сам: знайшоў белае палатно, з балёнчыка з фарбай нанёс чырвоную паласу. З такім самаробным сьцягам Багукалец не адзін дзень выстаяў на Майдане ў Кіеве. На сьцягу — зацёртыя сьляды чыёйсьці крыві.\nСяргей Багукалец на Эўрамайдане\nБыў добраахвотнікам, потым зноў рваўся на фронт\nТолькі скончыўся Майдан, як 18 сакавіка 2014 году ў Чарнігаве абвясьцілі мабілізацыю.\n«У той жа дзень я добраахвотнікам прыйшоў у ваенкамат, мяне тут жа накіравалі ў першую асобную танкавую брыгаду. Адправілі ў Луганскі аэрапорт кулямётчыкам. Навыкаў не было абсалютна, паказалі, зь якога боку стаяць за кулямётам», — узгадвае малады ваяр.\nСяргей на Данбасе\nЗ АТА баец вярнуўся зь цяжкімі ўспамінамі. Трагедыю з украінскім ІЛ-76 бачыў на ўласныя вочы.\n«Тады тры самалёты заходзілі на пасадку. Першы і другі самалёты пасьпелі сесьці цалкам: і тэхніка, і асабісты склад. Трэці... 49 чалавек загінулі, разам зь лётчыкамі. Гэта былі дэсантнікі 25-й авіябрыгады».\nЗь перастрэлкамі і выбухамі, кажа, звыкся. Шкадуе толькі, што ў аэрапорце загінулі яго сябры, а шмат знаёмых сэпаратысты забралі ў палон:\n«У 2014 годзе яшчэ не было дзяржаўнай палітыкі па абмене палоннымі, таму гэта ўсё вырашалася на ўзроўні палявых камандзіраў. Мяняліся палоннымі на месцы, апэратыўна і без прыцягненьня штабоў».\nУзгадвае Сяргей і спрэчкі з луганскімі сэпаратыстамі:\n«Прыяжджалі з Луганску мясцовыя. І пыталіся — навошта вы тут, мы заўсёды да Расеі цягнуліся, там заробкі і пэнсіі добрыя, а вы нас гвалтам трымаеце».\nПасьля аэрапорту ваяра перакідалі ў іншыя раёны Луганскай вобласьці: Новаайдар, Шчасьце і Сватава. Праз год дэмабілізавалі.\nУ беларусаў на фронце ёсьць «КДБ-фобія»\nБаявыя ўзнагароды Сяргея\nСяргей кажа, што пасьля Майдана беларусаў сталі цёпла ўспрымаць ва Ўкраіне.\n«У Чарнігаве, у прынцыпе, беларускую моладзь успрымаюць як актыўную і прагрэсіўную. Напэўна, спрыяла і тое, што адным зь першых забітых быў менавіта малады беларус — Міхаіл Жызьнеўскі. Гэтая сьмерць мела шырокі рэзананс».\nПаводле слоў Багукальца, цяпер на фронце шмат беларусаў — тактычная група «Беларусь» у складзе Правага Сэктару, беларусы ваююць практычна ва ўсіх добраахвотніцкіх батальёнах — «Азоў», «Айдар», «Данбас», «АУН».\nСяргей мяркуе, што ў АТА нашмат больш беларусаў, чым кажа афіцыйная статыстыка. Прызнаўся, што ў АТА цяжка было заводзіць знаёмства зь беларусамі.\n«Пры знаёмстве на фронце зь беларусамі ёсьць тое, што я б назваў КДБ-фобіяй. Яны проста не гавораць зь незнаёмымі, пужаюцца. Калі я сустракаў такіх, я адразу адчуваў — у гэтых дакладна беларускі пашпарт. Яны мяркуюць, што за імі сочаць, што іх здадуць. Быў прэцэдэнт: меў зносіны зь беларусам. Ён казаў, што да ягонай сям’і ў Менску ўжо прыходзілі. У КДБ ведалі, што ён у АТА служыць».\n«Больш не жадаю вярнуцца ў АТА. З-за бардаку»\nСяргей перакананы, што ўкраінскую армію сыстэматычна развальвалі.\n«Справа ў тым, што Ўкраіне армія не патрэбная была. Тагачасная дактрына Ўзброеных сіл прадугледжвала невялікую кампактную армію, якая можа выконваць міратворчыя місіі. Дый ворагаў у нас не было да 2014 году. А ў 2014-м трэба было праводзіць мабілізацыйныя мерапрыемствы і прызываць даволі шмат людзей — каля 40 тысяч чалавек з усёй Украіны».\nПадзяка ад начальніка ўкраінскага Генштабу\nПадчас вайсковай службы Багукалец сутыкаўся з рэчамі, якія дагэтуль выклікаюць у яго зьдзіўленьне. Ён прыводзіць некалькі паказальных прыкладаў.\n«Чалавек, які служыў у 1992 годзе, прыходзіць у 2014-м на мабілізацыю. Тут аказваецца, што гэта інвалід 2-й групы. Яго ўсё адно прызываюць, адпраўляюць у АТА, а толькі потым разьбіраюцца. Ён паўгода ня можа звольніцца, але і ваяваць ня можа.\nБыло ў нас шмат афіцэраў, якія калісьці там скончылі ваенныя катэдры. Гэтыя людзі ўсё сваё жыцьцё займаліся прыватным прадпрымальніцтвам, а тут іх прызываюць і даюць у падначаленьне 30 чалавек. А пры гэтым ён можа цукеркамі гандляваць толькі. Такія афіцэры даўно забыліся тэорыю, ня мелі практыкі. Але і зьняць яго таксама не маглі, таму што яго ўжо прызвалі на год».\n«Гэтая вайна зацягнецца на дзесяцігодзьдзі»\nСяргей лічыць, што калі пачатак канфлікту ў Данбасе можна было ахарактарызаваць як антытэрарыстычную апэрацыю, то ў канцы 2014 году канфлікт перарос у вайну з замежным праціўнікам — з Расеяй.\n«Я памятаю, як ішлі гуманітарныя канвоі з Расеі ў Луганск, а з гэтых машын пачыналіся абстрэлы. Яны казалі, што ўсё гэта як трафэйная тэхніка захопленых частак украінскай арміі. Але на падкантрольнай цяпер сэпаратыстам тэрыторыі такіх „трафэяў“, у тым ліку танкаў, не было. Напрыклад, танкавых брыгад ва Ўкраіне дзьве, адна ў Чарнігаўскай вобласьці. А ў той момант на фронце танкаў украінскіх асабліва і не было. Адкуль у іх танкі і ў такой колькасьці?»\nНа яго думку, «вайна — гэта апраўданьне ўсіх няўдач Украіны. Напрыклад, правальная энэргетычная палітыка: прабачце, але ў нас вайна. Нізкія сацыяльныя стандарты — зноў вайна. А вось вайна скончыцца — будзем нармальна жыць». І дадае: «Напэўна...»\n«Справа ў тым, што вайна ператварылася ў камэрцыю. Таму што ідзе кантрабанда, гандаль палоннымі. Навошта прадаваць нейкі тавар ва Ўкраіну, калі яго можна прадаць утрая даражэй сэпаратыстам? Ёсьць пэнсійны турызм. Усе бабулі езьдзяць атрымліваць пэнсію сюды, бо пэнсія выплачваецца толькі на падкантрольнай Украіне тэрыторыі. Чым даўжэй ідзе вайна, тым даўжэй можна сьпісваць сродкі. Я ня ўпэўнены, што цяпер вайну можна скончыць у тры дні, як пра гэта раней гаварылася».\nСяргей перакананы і ў тым, што Менскія перамовы не прыводзяць да пазытыўных зьменаў.\n«Я лічу, што гэта ўсё пустая гаварыльня. Незразумела, з кім Украіна дамаўляецца. Калі, як кажуць у Расеі, яны ня ўмешваюцца ў канфлікт, то чаму мы дамаўляемся пра штосьці з Расеяй? Калі мы прызнаем сэпаратыстаў тэрарыстамі — навошта нам зь імі гаварыць?»\nПакуль жа Багукалец лічыць палітыку афіцыйнага Кіева ў дачыненьні да сэпаратыстаў памылковай:\n«Я баюся, што мы рухаемся ў бок таго ж памылковага шляху, які адбыўся паміж Малдовай і Прыднястроўем, калі тая прызнала яго. Усе гэтыя трукі з асобным статусам, асобным парадкам выбараў. Мы пайшлі па прыднястроўскім сцэнары. Зараз сэпаратыстам Украіна прапануе варыянты вырашэньня канфлікту, а там шчыльна заселі расейскія войскі, як у Прыднястроўі расейскія міратворцы. Думаю, што ўсё гэта зацягнецца на дзесяцігодзьдзі».\nІна Кардаш, Чарнігаў, для Радыё Свабода


Памерлых ад COVID-19 у Беларусі можа быць у разы больш — сацдаследаванне | euroradio.fm\nГалоўная / Памерлых ад COVID-19 у Беларусі можа быць у разы больш — сацдаследаванне\nПамерлых ад COVID-19 у Беларусі можа быць у разы больш — сацдаследаванне\nМедыкі шпіталізуюць пацыента з каранавіруснай інфекцыяй / з архіва БЕЛТА\nПаводле ацэнак сацыёлагаў, каранавірусная інфекцыя магла прывесці да смерці 20 тысяч чалавек.\nКолькасць памерлых ад каранавіруса ў Беларусі ў разы больш афіцыйных дадзеных. Да такой высновы прыйшлі эксперты беларускай кампаніі SATIO і нямецкага Фонду імя Фрыдрыха Эберта па выніках сумеснага даследавання. Даследаванне было прысвечана ўплыву COVID-19 на эканамічныя і сацыяльныя працэсы ў Беларусі. Яго вынікі публікуе Deutsche Welle.\nУ ходзе апытання гарадскога насельніцтва (ва ўзросце ад 18 да 64 гадоў) кампанія SATIO высветліла, што 11 % рэспандэнтаў перахварэлі коронавирусом. Гэтым людзям быў пастаўлены дыягназ.\n"Гэта, па нашых падліках, каля 644 тысяч чалавек", — распавёў кіраўнік даследчых праектаў SATIO Піліп Біканаў. Апытанне сацыёлагі праводзілі ў лістападзе — у той час Мінздароўя паведамляла, што агульная колькасць грамадзян з выяўленай каранавіруснай інфекцыяй складае 99 тысяч чалавек. Гэта значыць перахварэлых на той момант, па дадзеных Міністэрства аховы здароўя, было амаль у 6,5 разоў менш.\nДырэктар па даследаваннях Цэнтра ЕАЅТ Андрэй Елісееў сцвярджае, што смяротнасць ад каранавіруса ў краіне магла перавысіць адзнаку ў 20 тысяч чалавек — пры афіцыйных дадзеных памерлых у 1876 чалавек (дадзеныя Міністэрства аховы здароўя на 17 лютага).\n"Рэакцыя беларускіх уладаў на эпідэмію каранавірусу паслужыла адным з найважнейшых трыгераў для пратэстнай мабілізацыі", — мяркуе Елісееў.\nШто тычыцца ўплыву COVID-19 на беларускую эканоміку, то пандэмія, на думку сацыёлагаў, стала толькі адным, але не адзіным фактарам зніжэння эканамічнага росту. На эканоміку ўплывалі таксама нафтавыя спрэчкі з Расеяй і падзенне сусветных коштаў нафты і калійныя ўгнаенні, а таксама палітычны крызіс. COVID-19 са свайго боку справакаваў зніжэнне дзелавой актыўнасці і, як следства, скарачэнне тэмпаў росту ВУП на 1,3% і знешнегандлёвага абароту — на 17,9%.\nРаней Johns Hopkins University апублікаваў дадзеныя па ўзроўні смяротнасці ад COVID-19. Беларусь з паказчыкам 0,7% (выкарыстоўваліся афіцыйныя дадзеныя) апынулася лідэрам на кантыненце — гэта самы нізкі паказчык. Для параўнання: у ЗША паказчык смяротнасці ад колькасці выяўленых выпадкаў — 1,7%, у Расіі — 1,9%, у Германіі — 2,7%. Еўрарадыё разбіралася, што не так з гэтай статыстыкай.


Беларусь сярод краін з найгоршымі ўмовамі для працоўных | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБеларусь сярод краін з найгоршымі ўмовамі для працоўных\nДзве новыя краіны ўвайшлі ў дзясятку найгоршых месцаў для працоўных — Беларусь і М’янма. Да такой высновы прыйшлі экспэрты падчас падрыхтоўкі штогадовага Глабальнага індэксу правоў Міжнароднай канфэрэнцыі прафсаюзаў (ITUC).\nУ антырэйтынгу дзяржаў з найгоршымі ўмовамі для працоўных у 2021 годзе ўваходзяць Бангладэш, Беларусь, Бразілія, Калумбія, Егіпет, Гандурас, Малайзія, Філіпіны, Турцыя і Зімбабвэ.\n„Урады і працадаўцы выкарыстоўвалі пандэмію для эксплуатацыі людзей — узмацнялі сачэнне, парушалі пагадненні, звальнялі рабочых, блакавалі і запалохвалі прафсаюзы, звярталіся да гвалту і забойстваў”, — адзначаецца ў справаздачы Міжнароднай канфэрэнцыі прафсаюзаў.\nСёлета істотна ўзрасла колькасць краін, якія перашкаджалі рэгістрацыі прафсаюзаў, — ад 89 летась да 109 зараз. А лік краін, дзе свабода слова і сходаў была абмежаваная, павялічылася з 56 у 2020 годзе да 64 у гэтым.