Ці патаннеюць візы для беларусаў?\n22 апреля 2008 в 09:59\nПарлямэнтар Лайма Андрыкене выказала спадзяваньне, што ў выніку дэбатаў прэзыдэнт Эўрапарлямэнту Ханс-Герт Пэтэрынг накіруе ліст прэзыдэнту Эўракамісіі Жазэ Мануэлю Барозу з просьбай знайсьці вырашэньне візавага пытаньня. Напрыканцы гэтага тыдня спадар Пэтэрынг наведае Вільню, і пад час яго сустрэчаў шмат увагі будзе надавацца Беларусі. Спадарыня Андрыкене выступіла пад час дэбатаў ад імя самай вялікай палітычнай фракцыі ў Эўрапарлямэнце - Эўрапейскай народнай партыі. Яна выказалася за прыняцьце неадкладных рашэньняў у пытаньні памяншэньня кошту шэнгенскіх візаў для беларусаў. Аднак, у адрозьненьне ад Украіны, якая мае адмысловую дамову з Эўразьвязам, Беларусь яшчэ нават не распачала перамовы.\n“У гэтым і прычына ўся. У гэтым і праблема. Але людзі не павінны цярпець, таму што ў іх прэзыдэнт - апошні дыктатар у Эўропе. Асабліва моладзь. Эўропа, я думаю, знойдзе вырашэньне гэтага пытаньня. А з рэжымам ніхто тут фліртам займацца ня будзе”.\nТемы: дипломатия, история Беларуси, визы, климат


У практычным відэа пратачылася Sony Xperia XA3: высокі каэфіцыент экрана яшчэ раз пацвердзіўся | Androidsis\nУсяго пару дзён таму, Жывыя фатаграфіі будучай Sony Xperia XA3 з'явіўся ў Інтэрнэце. Хоць выявы былі размытымі, яны гэта паказваюць прылада будзе мець высокае суадносіны бакоў, адрозніваецца ад сучасных смартфонаў Sony.\nУ сувязі з гэтым, высокапрадукцыйная прылада зноў з'явілася ў відэа, якое прасачылася паказваючы мадэль ва ўсёй красе. Здаецца, відэа з'яўляецца крыніцай размытага малюнка вышэй.\nЗдаецца, новае відэа пацвярджае, што мы ўбачым нейкую тоўстую верхнюю апраўку, але ніжняя, мякка кажучы, будзе надзвычай тонкай. Відэа таксама пацвярджае гэта тэрмінал брэнда будзе выкарыстоўваць даволі высокае суадносіны бакоў і, здаецца, даволі высокіале ён па-ранейшаму добра кладзецца ў руку чалавека, які яго трымае на відэа.\nНа падставе папярэдніх уцечак, на верхняй панэлі размешчаны толькі звычайныя кампаненты, такія як сэлфі-камера, дынамік і некалькі іншых датчыкаў.\nЗадні аспект Xperia XA3 адлюстраваны знакам ўстаноўка двайной камеры па гарызантальным выраўноўванні. Сканер адбіткаў пальцаў адсутнічае на задняй вечку прылады, а гэта значыць, што ён будзе выкарыстоўваць бакавы датчык адбіткаў пальцаў. На прыладзе будзе працаваць аперацыйная сістэма Android 9 Pie і ходзяць чуткі пра чыпсэт Snapdragon 660. Аднак іншая чутка паказвае на працэсар Snapdragon 636. Чакаецца, што тэлефон будзе прадстаўлены 25 лютага на MWC..\nСярод іншых дэталяў таксама чакаецца, што наступны гонар японскай фірмы забяспечыць тэхнічныя характарыстыкі і цалкам канкурэнтныя характарыстыкі, што будзе добра ў параўнанні з Samsung Galaxy S10 і іншых флагманамі што хутка выйдзе на рынак, а таксама Xiaomi Mi 9, яшчэ адзін высокі клас, які вельмі хутка пакажацца цікавымі якасцямі.\nПоўны шлях да артыкула: Androidsis » навіны » Уцечка відэа ў практычную Sony Xperia XA3: высокі каэфіцыент экрана яшчэ раз пацвердзіўся\nWhatsApp цалкам абнаўляе дызайн меню налад\nАд стваральніка Plague Inc. паходзіць Rebel Inc.: спыніце мяцеж у вялікай гульні ў палітычную / сацыяльную стратэгію


Дзень работнікаў культуры. Інтэрв'ю з Юліяй Чагарынай |\n14.10.2018 15.10.2018 admin\nВынікі працы культработнікаў мы бачым штодзённа, наведваючы бібліятэкі, музеі, канцэрты, выстаўкі… Бясспрэчна, гэта неабходная грамадству дзейнасць, якая захапляе людзей шматграннасцю творчасці і дорыць асалоду ад свету мастацтва. Напярэдадні прафесійнага свята начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі райвыканкама Юлія Чагарына расказала пра дзейнасць і дасягненні ўстаноў культуры раёна.\nРаботнікі культуры разам робяць агульную справу — захоўваюць і памнажаюць культурную спадчыну, займаюцца арганізацыяй вольнага часу, асветніцкай дзейнасцю і музычна-эстэтычным выхаваннем. Свой уклад у культуру Беларусі робяць і культработнікі Браслаўшчыны, якія прафесійнае свята могуць сустракаць у прыўзнятым настроі: сёлета за сваю дзейнасць яны не раз атрымлівалі ўзнагароды рознага ўзроўню, укаранілі новыя формы работы і правялі шмат цікавых мерапрыемстваў.\nІНАВАЦЫІ Ў ПРАЦЫ\nСупрацоўнікі ўстановы «Цэнтралізаваная бібліятэчная сістэма Браслаўскага раёна» ў гэтым годзе рэалізавалі шэраг інавацыйных праектаў. Толькі ў рамках Года малой радзімы падчас краязнаўчай эстафеты «Беларускае! Роднае! Сваё!» было праведзена больш за 80 мерапрыемстваў. Акрамя гэтага, сёлета ЦБС надрукавала шэраг буклетаў, прысвечаных Браслаўшчыне. Таксама з пачатку 2018 года браслаўскія бібліятэкары пачалі ажыццяўляць праект «Бібліятэка па-за сценамі», у рамках якога яны сустракаюцца з чытачамі ў школах, арганізацыях, на адкрытых пляцоўках. Асабліва трэба выдзеліць міжнароднае супрацоўніцтва бібліятэк. Так, сёлета былі наладжаны партнёрскія стасункі з Даўгаўпілсам і Псковам.\nНе стаяць на адным месцы і работнікі Цэнтралізаванай клубнай сістэмы. На базе клубных устаноў функцыяніруе 135 фарміраванняў рознай накіраванасці, якія наведваюць 1 365 чалавек. У 2018 годзе паспяхова пацвердзілі пачэснае званне «народны» хор ветэранаў вайны і працы, тэатр РЦК, тэатр гульні «Лёлі», тэатральны калектыў «Маскі» Відзаўскага ДК, рыхтуецца да абароны тэатр мініяцюр «Покер». Нашы калектывы мастацкай самадзейнасці з’яўляюцца актыўнымі ўдзельнікамі раённых, абласных, рэспубліканскіх і міжнародных мерапрыемстваў. Толькі сёлета браслаўскія артысты прымалі ўдзел у абласных аглядахконкурсах у Полацку і Мёрах, выступалі ў Глыбокім, Верхнядзвінску, Віцебску, Даўгаўпілсе. Як вынік — абласныя дыпломы другой і трэцяй ступеней, прыз глядацкіх сімпатый і Падзяка за творчую дзейнасць.\nЮБІЛЕІ І ПОСПЕХІ\nПаспяховымі вынікамі сваёй дзейнасці ганарацца і ў музычных установах раёна. Педагогі Браслаўскай і Відзаўскай дзіцячых школ мастацтваў і філіялы ўстаноў у Ахрэмаўцах, Друі і Казянах годна нясуць асветніцкую місію — навучаюць дзяцей музыцы, а многія выпускнікі пайшлі па шляху сваіх настаўнікаў і паступілі вучыцца далей. Сёлета браслаўская і казянская ўстановы святкуюць юбілейныя даты — 60-годдзе і 30-годдзе з дня ўтварэння. Юныя музыканты спрабуюць свае сілы ў розных конкурсах і прывозяць адтуль узнагароды. Напрыклад, навучэнец Браслаўскай ДШМ Сцяпан Александровіч прайшоў усе этапы Рэспубліканскага конкурсу маладых выканаўцаў на народных інструментах імя Іосіфа Жыновіча і прадстаўляў Віцебшчыну ў фінале. Развіваецца і выходзіць на новы ўзровень агляд-конкурс дзіцячай творчасці «Да сонца», да якога далучыліся музычныя ўстановы суседніх раёнаў і Латвіі.\nАДРАДЖЭННЕ І ЗАХАВАННЕ\nСёлета спаўняецца 30 гадоў з дня адкрыцця экспазіцыі гісторыка-краязнаўчага музея. Гэтая ўстанова значна пашырыла сваю дзейнасць, а выстаўкі, кірмашы і мерапрыемствы Браслаўскага раённага аб’яднання музеяў наведваюць больш за 40 тысяч чалавек. Музейныя работнікі не толькі захоўваюць спадчыну, але і актыўна займаюцца праектнай і даследчай працай. Так, у 2018 годзе яны сумесна з браслаўскімі майстрамі працягнулі вывучэнне і адраджэнне традыцыйнага касцюма Браслаўшчыны. Па выніках гэтай працы музейнае аб’яднанне не раз станавілася пераможцам розных конкурсаў, а матэрыялы вывучэння былі ўключаны ў кнігу «Традыцыйнае адзенне Віцебшчыны». ■\nПриятного аппетита: рецепт блюда от нашего подписчика Евгения Пупина для осенней вылазки на природу


Прывіды Тахелеса наведалі Мінск (фотарэпартаж) | Новы Час\nЯк і казаў Марцін Райтэр, мінскі фэст атрымаўся вельмі беларускім і зусім не другасным адносна атмасферы берлінскага кунстхаўзу. У “Версе” 28 красавіка ўвасобіліся ўсе прынцыпы Тахелеса, зачыненнага 5 год таму: прасторы для творчасці хапала, розныя віды мастацтва прэзентаваліся разам (амаль усе перфомансы суправаджаліся музыкай і праходзілі на фоне выстаў), аматары сучаснага мастацтва мелі выдатную нагоду сабрацца разам. Наведвальнікі актыўна далучаліся да перфомансаў, часам мяжа між выступоўцамі і гледачамі знікала.\nСа сцэны гучала нечакана шмат беларускай мовы (неяк уяўлялася, што сучаснае мастацтва інтэрнацыянальнае і вялікая частка артыстаў будзе рускамоўнай). Некаторыя з паказаных на фэсце праграм дэманстраваліся ўпершыню, напрыклад, перформанс тэатра Inzhest з серыі X-tradition. За два дні да фэста ў прасторы “Верх” знікла электрычнасць і тэатр рэпетаваў у цемры. Шмат якія спектаклі Inzhest “выраслі” з перфомансаў, можа, і гэты раз не стане выключэннем.\nНаведвальніца фэста блогерка Алена Прохарава, што не раз была ў Тахелесе, падзялілася з НЧ сваімі ўражаннямі:\n«Імпрэза ў “Версе” не саступала берлінскім. Была розная публіка, і па бэкграўндзе, і па ўзросце. У Берліне, канечне, прыходзіла больш людзей, але там турысты з усяго свету! Затое на фэст у “Верх” прыйшоў прадстаўнік амбасады Германіі, а аташэ па культуры французскай амбасады прывёў усю сваю сям’ю. На “прывідах Тахелеса” быў вельмі высокі ўзровень выканаўцаў, у Берліне ж сярод перформераў шмат моладзі, якая імкнецца да творчага самавыяўлення і толькі пачынае творчы шлях. У “Версе” выступіла шмат артыстаў, якія былі і ў Тахелесе. Я памятаю берлінскую праграму Zartipo, у якім захапленні былі наведвальнікі.\nА перфоманс Канстанціна Мужава! Дзе ён быў прыкаваны ланцугом, што важыў, можа, пяцьдзясят кілаграм і біўся, спрабуючы вызваліцца! Мне ён вельмі адгукнуўся. Так жа і мы б’емся па ўсіх накірунках, каб у нас была навука, культура… А ў той час знішчаюцца замкі, вось ВДНХ зруйнавалі… А там таксама магла б быць прастора для перфомансаў!»\nАгулам, было вельмі атмасферна, публіка фактычна пачынала ладзіць уласныя перфомансы, разгойдвацца на круку, што быў падвешаны ланцугом да столі. Выступы ўсіх разнявольвалі, гэта была сапраўдная свабода, абмежаваная толькі эстэтыкай. Людзі разыходзіліся ўзрушаныя, натхнёныя. У штодзённасці нам не хапае гэтага, талент некаторых людзей заціснуты жыццёвымі абставінамі…\nМяне ўражвае, што Марцін Райтэр, былы дырэктар Тахелеса, сам мастак і ў той жа час добры арганізатар. Нам не хапае такіх людзей, Ілля Сін зрабіў вялікую справу, арганізаваўшы фэст. Беларусі неабходна развіваць сучаснае мысленне, збольшага ў навучальных установах выкладаецца толькі класіка. Але трэба паказваць Беларусь розную, у тым ліку сучасную, маладую, тады і турысты да нас будуць ехаць розныя.


Rozhovor s Kryscinou Šyjanok (běloruština)\nProjekty/Cizinci Nový domov v České republice Rozhovor s Kryscinou Šyjanok (běloruština)\nKategorie: Nový domov v České republice\nАсобы, за якімі прызнаная патрэба ў міжнароднай абароне, — гэта даволі спецыфічная мэтавая група, якая патрабуе ад перакладчыцы ці перакладчыка большай ступені суперажывання, разумення патрэбаў і адчуванняў чалавека, якому праз несправядлівы пераслед давялося назаўсёды пакінуць дом, а часам і сям'ю, і потым прайсці праз працэдуру прадастаўлення прытулку, якая мае сваю спецыфіку і можа быць для ўцякачкі ці ўцекача дадатковым псіхалагічным цяжарам. Таксама варта ўлічваць, што група можа быць неаднастайнай. Нехта будзе гатовы засвойваць інфармацыю пра жыццё ў Чэхіі, нехта можа быць усё яшчэ думкамі на сваёй радзіме, таму ступень увагі з боку рэцыпіентак і рэцыпіентаў вуснага перакладу можа адрознівацца. Яны могуць не мець аднолькавага жыццёвага досведу альбо інтэлектуальнай эрудыцыі. Такім чынам, перакладчыца ці перакладчык павінны ўмець выбраць прыдатны стылістычны рэгістр. Калі відавочна, што група альбо яе частка наогул не разумее нейкае паняцце, тады неабходна перакласці яго праз апісанне ці пры дапамозе сінанімічнага выразу.\nПсіхалагічная падтрымка. Я ведаю, што няўрадавая арганізацыя “ІнБазэ, з. с.” працяглы час прапоўвае прыбылым мігрантам з рознымі тыпамі дакументаў на пражыванне адмысловую псіхатэрапію (TEP) на чэшскай, рускай, украінскай, англійскай, французскай, узбекскай, нямецкай і гішпанскай мовах. Я пераехала ў Чэхію ў 2009 годзе, на той момант нічога такога не было. Яшчэ адна рэч, якую я лічу важнай напачатку, — гэта магчымасць кантакту з дыяспарай. Мне падаецца цудоўным, што семінары “Новы дом” прадугледжваюць “крэсла для госця” з шэрагу дыяспары, які з'яўляецца не толькі прыкладам паспяховай інтэграцыі, але і сувязным звяном паміж прыбылымі і аселай супольнасцю ці нацыянальнай меншасцю.\nКалі ўлетку 2020 года рэпрэсіўны апарат Беларусі на чале з Аляксандрам Лукашэнкам ужыў супраць уласнага народа беспрэцэдэнтны гвалт, мы звярнуліся да чэшскага ўрада, асобных міністэрстваў і некаторых чэшскіх палітычак і палітыкаў з просьбай аб дапамозе беларускай грамадзянскай супольнасці. Адзін з пунктаў, які я асабіста прасоўвала, была дапамога параненым беларускам і беларусам, многія з якіх пацярпелі ад вырабленых у Чэхіі светла-шумавых гранат, якія выкарыстоўваліся рэпрэсіўнымі сіламі. Пасля таго, як мы займелі падтрымку чэшскага ўрада, пачалося абмеркаванне фармату гэтай дапамогі, і нарэшце было вырашана, што яна будзе ажыццяўляцца праз медычна-гуманітарную праграму MEDEVAC. Я ўдзельнічала ў Гуманітарным кансіліуме, які камунікаваў з ахвярамі, і аказвала ў межах праграмы шэраг паслуг, у тым ліку перакладчыцкія. З прычыны бяспекі я не магу пракаментаваць больш падрабязна. Цяпер ідзе другі этап праграмы, якая гэтым разам скіраваная на дапамогу рэпрэсаваным беларускім медыкам. Акрамя вуснага перакладу, я таксама раблю засведчаныя пераклады дакументаў аб адукацыі, што з'яўляецца звычайнай дзейнасцю судовай перакладчыцы.\nПраект “Новы дом у Чэшскай Рэспубліцы” пад рэгістрацыйным № AMIF/15/04 фінансуецца Еўрапейскім звязам у межах нацыянальнай праграмы з Фонду дапамогі ўцекачам, мігрантам і інтэграцыйнай палітыкі і Міністэрствам унутраных спраў Чэшскай Рэспублікі.


★Лудовико★[Бясплатна] даведацца значэнне імя на сайце Імёны Свету. Даведацца значэнне імя Лудовико. Значэнне імя Лудовико. Лудовико значэнне імя. Паходжанне імя Лудовико. Таямніца імя Лудовико. Тлумачэнне імя Лудовико. - Імёны Свету.\nГалоўная » Алфавіт імёнаў » Імя Лудовико\nЛудовико - у рускай мове, мужчынскае поўнае імя.\nЛудовико, у рускай мове, мужчынскае поўнае імя.\nКраткое значение имени Лудовико.\nЗначэння мужчынскага імя Лудовико пакуль няма.\nКраткие формы имени Лудовико:\nИнтерпретация значения букв имени Лудовико.\nЛітара Л ў імя Лудовико: тонкае ўспрыманне прыгажосці, артыстычныя (мастацкія) таленты, імкненне падзяліцца ведамі і адчуваннямі з партнёрам. Папярэджанне свайму ўладальніку не марнаваць жыццё марна, знайсці сваё сапраўднае прызначэнне.\nЛітара У ў імя Лудовико: актыўны ўяўленне, вялікадушны суперажываць чалавек, філантроп. Імкнецца падняцца на вышэйшую духоўны ўзровень. Адначасова напамін ўладальніку не будаваць утапічных планаў і памятаць, што не ўсякую праўду можна абвяшчаць на кожным перакрыжаванні: у жыцці існуе прамаўляльнымі!\nЛітара Д ў імя Лудовико: роздум, абдумванне перад пачаткам справы, арыентацыя на сям'ю, гатоўнасць дапамагчы, часам капрызнасць. Часта - здольнасці экстрасэнса.\nЛітара О ў імя Лудовико: глыбокія пачуцці, уменне звяртацца з грашыма. Для паўнаты рэалізацыі, аднак, чалавек павінен зразумець сваё прызначэнне. Прысутнасць гэтай літары ў імя паказвае, што мэта яму предуготована і трэба скарыстацца сваёй багатай інтуіцыяй, каб вылучыць яе з мітусні існавання.\nЛітара В ў імя Лудовико: камунікабельнасць, сувязь з жыццём, яднанне з прыродай. Творчая асоба, накіраваная ў будучыню.\nЛітара К ў імя Лудовико: цягавітасць, якая адбываецца ад сілы духу, уменне захоўваць сакрэты, праніклівасць, жыццёвае крэда "усё ці нічога".


01 красавік 2016, 09:01\nСэнсацыйныя выкрыцьці расейскага кіраўніка ад сусьветнага агенцтва Reuters ствараюць вобраз рэжыму Пуціна як лацінаамэрыканскай хунты, мяркуе экспэрт.\nУ Крамлі ня будуць расьсьледаваць выкладзеныя ў артыкуле агенцтва Reuters зьвесткі пра перадачу бізнэсмэнам Рыгорам Баеўскім нерухомасьці жанчынам, якія маюць дачыненьне да прэзыдэнта Расеі Ўладзімера Пуціна. Прэс-сакратар Пуціна Дзьмітры Пяскоў назваў гэтую публікацыю часткай «інфармацыйнага ўкіду», пра які ён папярэджваў на днях.\nПаводле расьсьледаваньня,пецярбурскі прадпрымальнік Рыгор Баеўскі перадаваў дарагую нерухомасьць чатыром жанчынам: малодшай дачцэ Пуціна Кацярыне Ціханавай, дзьвюм блізкім сваячкам былой гімнасткі Аліны Кабаевай, якую расейскія СМІ называюць «дзяўчынай Пуціна», а таксама студэнтцы Алісе Харчавай, якая ў 2012 годзе зьнялася для календара, выпушчанага ў гонар дня нараджэньня расейскага прэзыдэнта.\nУ трох выпадках гаворка ідзе пра прэстыжныя абʼекты нерухомасьці, якія Баеўскі прадаў або перадаў ва ўласнасьць, а ў выпадку з дачкой Пуціна — яна зарэгістравала новую кампанію па адрасе ранейшай кватэры Баеўскага, які паказала як свой уласны.\nУ 2013 годзе Баеўскі перадаў права ўласнасьці на дом і ўчастак у падмаскоўным населеным пункце Ўсьпенскае бабулі Аліны Кабаевай — 81-гадовай Ганьне Зацэпінай, у 2009-м — кватэру сястры Аліны Кабаевай — Ляйсан Кабаевай. Затым перавёў на імя Алісы Харчавай кватэру ў невялікім маскоўскім катэджным комплексе. Пра цану ўгоды інфармацыі няма.\nРыгор Баеўскі працуе памочнікам старога сябра Пуціна — прадпрымальніка Аркадзя Ратэнбэрга. Паводле афіцыйных зьвестак, толькі за апошнія 2 гады кампаніі, саўладальнікам якіх зьяўляецца Баеўскі, зарабілі на дзяржаўных будаўнічых падрадах ня менш за шэсьць мільярдаў расейскіх рублёў (89 мільёнаў даляраў).\nУ артыкуле прыводзіцца адказ прэс-сакратара Пуціна Дзьмітрыя Пяскова на запыт Reuters пра Баеўскага: «Мы нічога ня ведаем пра тое, хто гэта такі. Прэзыдэнт таксама зь ім не знаёмы».\n28 сакавіка Пяскоў заявіў, што рыхтуюцца «інфармацыйныя ўкіды», якія тычыцца асабіста прэзыдэнта, яго сямʼі і сяброў.\nРасейскі палітоляг Аляксандар Марозаў падкрэсьлівае значэньне таго, што расьсьледаваньне апублікавала Reuters — вялікае міжнароднае агенцтва, публікацыі якога прыкметныя па ўсім сьвеце:\n— Што адбываецца? На працягу апошняга году Ўладзімеру Пуціну робяць новую біяграфію, як той казаў. Калі да гэтага ён быў нейкім партнэрам для ўсіх заходніх лідэраў, то ў апошні год выразна разьвіваецца такая доўгайгральная, доўгая тэма, што ён такі «хросны бацька мафіі».\nЁн альбо нешта накшталт Бэрлюсконі — гэта мяккі сцэнар, альбо нешта яшчэ горшае і больш цяжкае, больш цяжкі крымінальны кароль, чым Бэрлюсконі. І цяперашнія выкрыцьці, на мой погляд, накіраваныя на фармаваньне такога Пуціна. Гэта для яго не сьмяротна, вядома, — увогуле, падобныя паведамленьні Крэмль заўсёды ўмеў паварочваць на сваю карысьць. Пуцін мае рэпутацыю брутальнага мужчыны, яго любяць жанчыны, і гэтыя зьвесткі пра тое, што перададзена нерухомасьць ня толькі дачцэ, але і дзьвюм жанчынам, зь якімі ён, магчыма, быў зьвязаны ў апошнія гады, будзе працаваць у Расеі на яго. А ва ўсясьветным кантэксьце яго рэпутацыя, яго імідж будзе, вядома, няўхільна пагаршацца з-за такіх паведамленьняў.\nГэта не кампанія ў тым сэнсе, у якім разумее гэта Крэмль. Не наступства змовы ўрадаў ці мэдыяў. Проста да Крыма, да трэцяга тэрміну Пуціна значная частка ўсясьветных экспэртаў, міжнародных журналістаў, палітычны істэблішмэнт лічылі, што Расея — гэта краіна, у якой шклянка дэмакратыі напалову парожняя, напалову поўная, гэта пераходны рэжым, у яго ёсьць недахопы, але зь ім трэба працаваць, і гэтак далей. Але пасьля Крыму для гэтага ж усясьветнага істэблішмэнту пытаньне, хто такі Пуцін, паўстала зноўку, і яны цяпер адказваюць для сябе на гэтае пытаньне нанова. Таму ўсе сталі ўважліва прыглядацца, а што ў Пуціна з асабістымі фінансамі, а што ў яго са сьветапоглядам, чаму стаў магчымы Крым, а як мы разумелі яго раней і як разумеем цяпер.\nУсё гэта разам утварае новую лінію, і вымалёўваецца досыць кансалідаваная карціна, што Пуцін — гэта ўсё ж такі мафіёзны, безыдэйны, досыць небясьпечны палітычны гулец, мэтай якога ёсьць умацаваньне і ўзбагачэньне ўласнай камарыльлі, набліжанай да яго вярхушкі. Гэтая схема вымалёўваецца выразна і робіцца дамінуючай.\nТут няма пакуль нічога сьмяротнага або такога, што рэзка абвастрае сытуацыю для Пуціна. Але пры ўсім пры гэтым, калі глядзець усё ж такі не вачыма расейскага спажыўца, а вачыма ўсясьветнага гледача ўсёй гэтай расейскай драмы, то трэба сказаць, усё гэта павольна точыць камень і вобраз Пуціна пагаршаецца: гэта ён зьбіў «Боінг», гэта ён анэксаваў Крым і вельмі дрэнна сябе паводзіць ва ўмовах менскага ўрэгуляваньня, і гэта ў яго ценявыя апэрацыі і дзіўныя сябры, пра якіх ужо шмат напісана, якія ня толькі зьвязаныя з крыміналам, але і пастаянна зьяўляюцца пераможцамі дзяржаўных тэндэраў, забіраюць гіганцкія дзяржзамовы. Палітычная сыстэма Пуціна, такім чынам, усё больш і больш нагадвае такую лацінаамэрыканскую хунту 70-х гадоў.\nЦалкам матэрыял можна пачытаць на сайце расейскай службы Радыё Свабода.


Антон Сілуанаў. Фота: minfin.ru\nБеларусь можа не атрымаць ад Расеі дзяржаўнага крэдыту на $ 600 млн, магчымасць вылучэння якога працяглы час абмяркоўваюць бакі. Пра гэта заявіў першы віцэ-прэм’ер – міністр фінансаў Расеі Антон Сілуанаў.\nКіраўнік расейскага Мінфіну адзначыў, што рашэнне адносна крэдыту пакуль не прынятае. Увогуле яго, «можа і не будзе», цытуе Сілуанава «Интерфакс».\nПаводле яго, перспектывы крэдыту не звязаныя з абмеркаваннем планаў інтэграцыі дзвюх краін.\nУ сакавіку міністр фінансаў Беларусі Максім Ермаловіч заяўляў, што рашэнне аб выдзяленні крэдыту на рэфінансаванне плацяжоў па запазычанасці РБ перад РФ была дасягнутае яшчэ летась. Больш за тое, як удакладніў ён, сродкі ў $ 600 млн прадугледжаныя ў федэральным бюджэце Расеі на 2019 год. Паводле яго, для выдзялення сродкаў патрабуецца толькі прыняцце канчатковага рашэння на ўзроўні ўраду РФ.\nТэгі: Антон Сілуанаў, Беларусь-Расея, доўг, крэдыты, Расея


Цэтынэ — Вікіпедыя\n42°23′36″ пн. ш. 18°55′19″ у. д.HGЯO\n(Пасля перасылкі з Цэцінэ)\nчарнагор.: Цетиње, Cetinje\n15137 чалавек (2003)\nЦэтынэ на карце Чарнагорыі\nЦэтынэ на Вікісховішчы\nЦэтынэ, (чарнагор.: Цетиње/Cetinje, італ.: Cettigne) — гістарычная і культурная сталіца Чарнагорыі, адміністрацыйны цэнтр аднайменнага муніцыпалітэта. Месцазнаходжанне Прэзідэнта Чарнагорыі і мітрапаліта Чарнагорыі і Прымор'і Сербскай Праваслаўнай Царквы.\nГорад размешчаны ў даліне, акружанай горамі, каля падножжа гары Лоўчан.\nЦэтынэ быў заснаваны ў 1482 годзе князем Іванам Чарноевічам і стаў калыскай чарнагорскай культуры і адным з важных цэнтраў Праваслаўнай Царквы.\n4.3 Кнігадрукаванне і выдавецкая справа\nУзнікненне Цэтынэ было абумоўлена гістарычнымі, палітычнымі і эканамічнымі ўмовамі XV стагоддзя. Націск турэцкіх заваёўнікаў вымусіў Івана Чарноевіча, кіраўніка Зэты, перамясціць сталіцу з умацаванага горада Жабляк Чарноевіча ў новае месца — у 1475 годзе ў Обад, а неўзабаве пасля гэтага да падножжа гары Лоўчан. У 1482 годзе ў Цэтынскай даліне размясціўся двор Чарноевічаў, а двума гадамі пазней заснаваны Цэтынскі манастыр, які стаў рэзідэнцыяй мітрапаліта Зэты. Так быў заснаваны горад, які атрымаў свая назву па рацэ Цэтына, што працякала па даліне, і стаў свецкім і духоўным цэнтрам Чарнагорыі.\nГеоргій Чарноевіч, сын Івана Чарноевіча, заснаваў тут першую друкарню ў славянскіх краінах Балканскага паўвострава.\nХуткае развіццё горада пад уладай дынастыі Чарноевічаў было спынілася ў канцы XV стагоддзя. У 1499 годзе Зэта страціла незалежнасць і толькі тая яе частка, якая і стала называцца ўласна «Чарнагорыя» (паміж ракой Чарноевіча і Бокай Котарскай), засталася свабоднай.\nУ наступныя два стагоддзі развіццё Цэтынэ замарудзілася. У XVI—XVII стст. горад не раз падвяргаўся нападам туркаў і венецыянцаў і іншым выпрабаванням. У гэты перыяд палац і манастыр Чарноевічаў былі разбураны. І толькі ў 1697 годзе, з усталяваннем улады дынастыі Пнтравічаў-Негашаў, Цэтынэ зноў стаў расквітаць.\nКіраўнікоў Чарнагорыі ў першую чаргу займала вызваленне краіны і ўмацаванне яе адзінства. Доўгі час яны не маглі надаваць дастаткова часу і сродкаў будаўніцтву Цэтынэ. Прыкметны прагрэс быў дасягнуты толькі падчас кіравання Пятра II Петравіча-Негаша. У 1838 годзе для яго была пабудавана новая каралеўская рэзідэнцыя. Горад станавіўся ўсё больш еўрапейскім.\nУ 1878 годзе рашэннем Берлінскага кангрэса была прызнана незалежнасць Чарнагорыі як суверэннага княства, і Цэтынэ стала сталіцай новай еўрапейскай краіны. Пасля ўсталявання дыпламатычных адносін у горадзе размясціліся замежныя пасольствы і консульствы, для якіх былі пабудаваны прыгожыя асабнякі.\nУ часы кіравання князя Ніколы I Петравіча-Негаша ў горадзе было пабудавана мноства велічных збудаванняў — новы каралеўскі палац, першы ў Цэтынэ гатэль, гарадская бальніца і г.д.\nУ 1910 годзе Чарнагорыя была абвешчана каралеўствам, што надало новы штуршок развіццю Цэтынэ. Быў пабудаваны Дом Урада — сімвал дзяржаўнай улады. Праведзены ў тым жа годзе перапіс паказаў у адной з самых маленькіх сталіц свету значны рост насельніцтва, які дасягнуў 5895 жыхароў, большасць з якіх былі сербамі.\nУ перыяд з 1878 па 1914 у Цэтынэ прыехалі шматлікія вядомыя дзеячы культуры і адукацыі з іншых паўднёва-славянскіх краін. Яны ўнеслі вялікі ўнёсак у жыццё горада.\nБылы прэзідэнцкі палац, цяпер — Міністэрства культуры\nПасля Першай сусветнай вайны, калі Чарнагорыя ўвайшла ў склад Каралеўства Сербаў, Харватаў і Славенцаў, Цэтынэ значна вырас тэрытарыяльна. Але калі пасля завяршэння Другой сусветнай вайны парламент Чарнагорыі 13 ліпеня 1946 года перанёс сталіцу ў Цітаград, горад уступіў у паласу зацяжнога крызісу.\nУ 1975 годзе Цэтынэ быў узнагароджаны Ордэнам Народнага героя — гэта аналагічна прысваенню звання «Горад-герой» у СССР.\nУ 2006 годзе Чарнагорыя зноў здабыла незалежнасць. З гэтага моманту пачынаецца новы перыяд у гісторыі горада.\nПерапіс 2003 года налічыла ў Цэтынскім муніцыпалітэце 18482 жыхароў. Пры гэтым Цэтынэ — адзіны горад муніцыпалітэта з насельніцтвам больш тысячы жыхароў. Насельніцтва ўласна Цэтынэ — 15137 жыхароў.\nПаводле даных апошняга перапісу, больш 90 % жыхароў муніцыпалітэта лічаць сябе чарнагорцамі, яшчэ амаль 5 % лічаць сябе сербамі.\nУ перыяд пасля Другой сусветнай вайны Цэтынэ не развіваўся як турыстычны кірунак. Замест гэтага, горад спрабавалі развіваць як прамысловы вузел. Былі пабудаваны заводы і фабрыкі, якія прыйшлі ў заняпад пасля распаду Югаславіі.\nНовы Цэтынскі манастыр\nТады індустрыяльны вектар развіцця быў прызнаны памылковым, з прычыны таго, што ў Цэтынэ цудоўныя ўмовы для развіцця турызму. Прывабнасць горада не звязана з марскімі курортамі (такімі, як Котар ці Будва) — Цэтынэ цікавы як палітычны і рэлігійны цэнтр Чарнагорыі, што вельмі важна для разумення гісторыі краіны.\nПры гэтым чакаецца, што некаторыя адміністрацыйныя ўстановы вернуцца ў Цэтынэ з Падгорыцы — у тыя ж будынкі, у якіх яны размяшчаліся ў часы манархіі. Гэта яшчэ больш павялічыць значнасць горада. Напрыклад, тут размясцілася рэзідэнцыя Прэзідэнта Чарнагорыі.\nРаз у два гады ў горадзе праходзіць міжнародная выстаўка мастацтваў «Цэтынская біенале», заснаваная прынцам Ніколам Петравічам-Негашам, прапраўнукам караля Ніколы I Петравіча-Негаша.\nНацыянальны музей Чарнагорыі (Былы палац караля Ніколы I)\nНацыянальны тэатр Чарнагорыі «Зэцкі Дом»\nСярод гарадскіх славутасцяў можна згадаць наступныя:\nВлашская царква (1450), агароджа якой зроблена са ствалоў трафейных стрэльбаў.\nЦарква Ражства Багародзіцы на Чыпуры, пабудаваная на развалінах Старога Цэтынскага манастыра Чарноевіча (1484)\nНовы Цэтынскі манастыр (1701)\nПалац «Більярда» (1838) — умацаваная рэзідэнцыя князя Пятра II Петравіча-Негаша, размешчаная побач з Цэтынскім манастыром. У палацы дагэтуль захоўваюцца яго асабістыя князя, у тым ліку рукапіс «Горнага вянка».\nПалац караля Ніколы I (1863)\nКаралеўскі тэатр «Зэцкі Дом» (1884)\nРэзідэнцыя спадчынніка прастола «Блакітны палац», цяпер — рэзідэнцыя прэзідэнта Чарнагорыі (1895)\nАсабнякі багатых чарнагорскіх родаў (Джуканавічаў, Вукоцічаў, Вуёвічаў і інш.)\nСтарадаўнія будынкі замежных пасольстваў і консульстваў (цяпер у іх размешчаны розныя навучальныя ўстановы і іншыя ўстановы)\nАрліны ўцёс (Orlov Krs/Орлов Крш), з якога адкрываецца краявід на ўвесь Цэтынэ.\nУ Цэтынэ размешчаны шмат іншых вядомых музеяў, якія ўваходзяць у склад Нацыянальнага музея Чарнагорыі.\nНа працягу пяці стагоддзяў Цэтынэ з'яўляецца культурным і адукацыйным цэнтрам Чарнагорыі. Тут размешчаны Цэнтральная нацыянальная бібліятэка Джураджа Чарноевіча, Дзяржаўны архіў Чарнагорыі, Рэспубліканскі інстытут захавання культурнай спадчыны.\nНайстарэйшая школа горада — Пачатковая школа Пятра II Петравіча-Негаша — заснавана ў 1834 годзе. У Цэтынэ таксама размешчаны тры факультэты Універсітэта Чарнагорыі: факультэт вытанчаных мастацтваў, факультэт драматургіі, музычная акадэмія.\nУ Цэтынэ размешчаны найстарэйшыя бібліятэкі Чарнагорыі, дзе захоўваюцца старадаўнія кнігі і дакументы вялікай гістарычнай каштоўнасці. Найстаражытная з іх — бібліятэка Цэтынскага манастыра, якая вядзе сваю гісторыю з моманту заснавання горада. Тут захоўваюцца 75 кірылічных рукапісных кніг, 4 інкунабулы і мноства старадаўніх літургічных кніг.\nПершая публічная чытальная зала была адкрыты ў 1896 годзе. З моманту заснавання яна стала адным з культурных цэнтраў краіны. У гарадской бібліятэцы і Негашавай чытальнай зале захоўваецца больш за 63000 кніг і перыядычных выданняў.\nКнігадрукаванне і выдавецкая справа[правіць | правіць зыходнік]\nЦэтынэ мае даўнія традыцыі кнігадрукавання. Друкарня Чарноевіча (1492—1496) з канца XV стагоддзя друкаваў кірылічныя рэлігійныя кнігі на сербскай мове («сярбулі»), якія мелі велізарнае значэнне для чарнагорскай і сербскай культуры, і ўнеслі вялікі ўнёсак у культуру іншых праваслаўных балканскіх народаў. Пазней былі заснаваны новыя друкарні, якія працягнулі старажытную традыцыю: Негашава друкарня (1833—1839) і Дзяржаўная друкарня (1858), з 1952 — «Обад».\nТаксама тут з 1835 выдавалася першае літаратурнае і навуковае штогадовае выданне Чарнагорыі «Горліца», а з 1871 — першая чарнагорская газета «Чарнагорац». У 1914 годзе ў горадзе з насельніцтвам меней чым 6000 жыхароў выдавалася шэсць розных штодзённых газет.\nЦарква Ражства Багародзіцы на Чыпуры\nУ Цэтынэ размешчана рэзідэнцыя мітрапаліта Чарнагорскага і Прыморскага Сербскай Праваслаўнай Царквы. Акрамя таго ў Цэтынэ размешчана Духоўная семінарыя.\nАкрамя некалькіх праваслаўных храмаў тут ёсць і каталіцкі касцёл Св. Антонія Падуанскага.\nУ Новым Цэцінскім манастыры захоўваецца Правіца Іаана Хрысціцеля.\nЦэтынэ злучана з гарадамі ўзбярэжжа і Падгорыцай двухпалоснай аўтадарогай. Таксама ёсць старадаўняя дарога да Бокі Котарскай — не занадта зручная, але вельмі маляўнічая.\nТывацкі аэрапорт размешчаны ў 50 км ад горада, аэрапорт Падгорыцы ў 55 км.\n↑ Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 17: Хвінявічы — Шчытні / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2003. — 512 с.: іл. ISBN 985-11-0279-2 (т. 17), ISBN 985-11-0035-8.\nCetinje даведнік на сайце Wikivoyage\nГарады з асобым статусам\nЦэтынэ (сталіца) • Падгорыца («галоўны горад»)\nАндрыевіца • Бар • Беранэ • Біела-Поле • Будва • Данілаўград • Жабляк • Калашын • Котар • Мойкавац\nНікшыч • Плаў • Плеўля • Плужынэ • Рожае • Улцынь • Херцаг-Нові • Ціват • Шаўнік\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Цэтынэ&oldid=3342678"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 21:17, 24 сакавіка 2019.


485 забітых і патопленыя танкі: як расіяне ўкраінскую раку фарсавалі | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / 485 забітых і патопленыя танкі: як расіяне ўкраінскую раку фарсавалі\n"За ноч расхраначылі ўсю іх тэхніку і саму пантонную пераправу"...\n485 расійскіх "вызваліцеляў" знішчаныя пры спробе пераправы цераз раку Северскі Данец. І гэта не лічачы вялікай колькасці баявой тэхнікі агрэсара, патопленай украінцамі.\nПра тое, як бравае фарсаванне абярнулася для войскаў РФ цяжкімі стратамі, расказвае мілітары-канал "Информация".\nНавошта яны наогул туды палезлі?\nПерапраўка расіян цераз раку Северскі Данец дазволіла б ім адсекчы шляхі забеспячэння, а пасля зладзіць "малы кацёл" для абаронцаў Лісічанска і Севераданецка.\n— У Данецкай і Луганскай абласцях цяпер тры асноўныя крэпасці: Славянск/Краматорск, якія з'яўляюцца ўмоўным тылам, Лісічанск/Севераданецк ужо проста на перадавой і Бахмут крыху на поўдзень, — піша ваенны аглядальнік "Информации". — зразумела, дарогі, якія злучаюць іх, з'яўляюцца крытычна важнымі для забеспячэння ўкраінскіх сіл боепрыпасамі, правізіяй, эвакуацыі параненых і перакідання падмацавання.\nПераправа за пераправай\nСпробы расіян фарсаваць Северскі Данец пачаліся 2–3 траўня. Спачатку ім удалося заняць сяло Шыпілаўка, але 4 траўня да ўкраінцаў падышло падмацаванне і выбіла акупантаў.\nТактычная абстаноўка 2–3 траўня / t.me/libertas_justitia_veritas\nРаніцай 5 траўня расіяне абстрэльваюць з артылерыі мясцовасць каля Серабранкі і Дронаўкі, пасля чаго зноў спрабуюць фарсаваць раку. На месца аператыўна прыбываюць сілы ўкраінцаў. У выніку перапраўшчыкі страцілі чатыры буксірна-маторныя катары, сем звёнаў пантоннай пераправы, чатыры БМП-1АМ, плавальны транспарцёр, адзін КамАЗ і дзве машыны разгараджэння ІМР-2. "Напэўна яшчэ штосьці засталося за кадрам", — дадае ваенны аглядальнік "Информации".\nТак выглядае пераправа, арганізаваная пры дапамозе пантоннага парка ПП-2005 / Дзмітрый Лявонаў\nНавука не ідзе на карысць\n7 траўня "вызваліцелі" трэці раз падступаюцца да ракі, але ўжо каля Белагораўкі. Падключаюцца расійская артылерыя і авіяцыя, дзвюм штурмавым ротам расіян удаецца заняць мясцовасць на Шыпілёўскіх горах. На наступны дзень рыхтуюцца пантоны, але пераправіць практычна нічога не ўдалося, бо перашкодзіла ўкраінская артылерыя.\nПатопленыя звёны пантоннай пераправы расіян каля Белагораўкі, від зверху / t.me/libertas_justitia_veritas\nНяўдача нічому не навучыла захопнікаў. 9–10 траўня расіяне не губляюць надзеі аднавіць знішчаную пераправу і спрабуюць перакінуць каля сотні адзінак тэхнікі са складу батальённай тактычнай групы.\n— Наша артылерыя і авіяцыя былі ўжо прыстраляныя па іх пераправе і за ноч расхраначылі ўсю тэхніку і саму пантонную пераправу, — расказвае аглядальнік "Информации". — Расійскія танкісты ў паніцы спрабавалі ўцячы назад на левы бераг і ўтапілі кучу танкаў у рацэ. У жывых засталося крыху больш за роту асабовага складу і тая тэхніка, якая паспела рушыць да Шыпілаўкі і Белагораўкі.\nУ выніку каля Белагораўкі расіяне страцілі як мінімум:\n— 18 танкаў Т-72;\n— 55 баявых машын пяхоты;\n— 5 бронетранспарцёраў МТЛБ;\n— плавальную баявую машыну дэсанта БМД-2;\n— дзве браняваныя рамонтна-эвакуацыйныя машыны БРЭМ-1;\n— плавальны транспарцёр ПТС-3;\n— 2 буксірна-маторныя катары;\n— КамАЗ і 9 пантонных грузавікоў з некалькімі дзясяткамі пантонных звёнаў.\nМемы ад байцоў украінскай 58-й асобнай мотапяхотнай брыгады, якая "дапамагла" расіянам "навесці пераправу" / калаж 58-й АМПБр\n11–12 траўня тыя войскі РФ, што засталіся на правым беразе, спрабуюць штурмаваць горад Прыволле. Гэта ім не ўдаецца. Тыя, хто выжыў, кідаюць тэхніку і ўплаў перабіраюцца на левы бераг.\nКанал "Информация" дадае, што 11 траўня каля Белагораўкі быў ліквідаваны Дзяніс Казлоў, камандзір 12-й асобнай інжынернай брыгады, які, верагодна, кіраваў арганізацыяй пераправы.\nКулеба распавёў пра кантакты Украіны з лукашэнкаўскімі ўладамі\nУ Літву даставілі турэцкі беспілотнік Bayraktar, прызначаны для Украіны\nЛіквідаваны буйны канал незаконнай легалізацыі расіян, якія ўцяклі ва Украіну\nThe Guardian: большасць ахвяраванняў, сабраных для Украіны, яшчэ не патрацілі


Беларуская прэса за 6 сьнежня\n06 сьнежань 2005, 15:02\n“У калгасе “Чырвоны партызан” у Бортніках, Бабруйскага раёна, жыве калгаснік Балыка Даніла Кірэевіч, якому 120 гадоў. Ён добра памятае прыгон, бо нават ажаніцца не мог па сваёй волі, а жаніўся па загаду пана на ўдаве, у якой было двое дзяцей… Жыве Даніла Кірэевіч у свайго ўнука. Да глыбокай старасці ён не кідаў работу і толькі чатыры гады таму назад перастаў працаваць на полі”.\n“Бацькаўшчына”, 1965 год:\n“Цяжка сабе ўявіць, каб выдавецтвы якой-небудзь краіны адмаўляліся друкаваць працы зь гісторыі свайго народу. У Беларусі гэта робіцца ў той час, калі новыя працы на тэму мінуўшчыны нашай Бацькаўшчыны друкуюцца і ў Маскве, і ў Львове, і ў Польшчы… Партыйная прапаганда бесперапынна цьвердзіць, што БССР — сувэрэнная нацыянальная рэспубліка беларускага народу. Здавалася-б, што ўлады гэтай рэспублікі павінны былі-б прысьвячаць належную ўвагу вывучэньню й папулярызацыі такой важнай справы, як гісторыя свайго краю”.\n“Рэспубліка”, 1995 год. Віктар Шэйман:\n“Захаранка, які завальваў сваю асноўную справу, паратунак бачыў у папулізьме. Гэта асабліва наглядна выявілася, калі ён раптам пачаў абараняць міліцэйскія прывілеі. Народ, тыя ж вэтэраны, інваліды павінны адмовіцца ад ільготаў, а міліцыі не чапай… Заканчваючы гэтую тэму, я хачу адказаць на вашае асноўнае, як я зразумеў, у ёй пытаньне: тое, што гэтыя людзі, як і шэраг іншых, што ня справіліся зь дзяржаўнай працай і цяпер выступаюць з рознага роду скандальнымі заявамі, ня зь неба да нас зваліліся, а іх падбіралі, прапаноўвалі, прызначалі… Значыць, сапраўды, ёсьць яшчэ ў нашай кадравай палітыцы недахопы, як яны былі і ў мінулых уладаў”.


Выступаючы 29 мая перад работнікамі МТЗ, Аляксандр Лукашэнка падзяліўся сваімі прынцыпамі, адзін з якіх гучыць так: «Праўда, якая б яна ні была. Таму што панаабяцаеш, выбары пройдуць — людзі будуць думаць: «Наабяцаў, а дзе абяцанае?»\nСапраўды, у 2015-м Аляксандр Лукашэнка ішоў на выбары з цудоўнай праграмай, у якой было ўсё: разнявольванне бізнэсу, скарачэнне ролі дзяржавы, пашырэнне паўнамоцтваў мясцовых уладаў, спыненне росту цэн, павелічэнне дабрабыту, адсутнасць новых падаткаў…\nПраўда, аказваецца, што з невялікімі касметычнымі праўкамі гэтую ж праграму можна выкарыстоўваць і сёлета, бо амаль нічога з таго, што Лукашэнка абяцаў беларусам, не выканана — да такой высновы прыйшлі журналіст «Нашай Нівы» Арцём Гарбацэвіч і эканаміст Сяргей Чалы, прааналізаваўшы перадвыбарчыя абяцанні Лукашэнкі пяцігадовай даўніны.\nПрыводзім папунктавы разбор.\nЧытайце: Поўная версія праграмы Аляксандра Лукашэнкі на выбарах 2015\nАрцём Гарбацэвіч: Як вам гэтая пампезная ўступная частка да праграмы?\nСяргей Чалы: Напярэдадні акурат адбылася чарговая дэвальвацыя, хваліцца не было чым, таму прапаганда прапаноўвала глядзець не на апошнія гады, а на ўвесь творчы шлях Лукашэнкі. Адсюль і гэтыя словы ва ўступе, што «два дзесяцігоддзі таму мы атрымалі незалежнасць», «стагоддзямі да яе ішлі». І тут нібы Лукашэнка — вянец гэтых векавых народных памкненняў.\nТады ён упершыню адмовіўся рабіць выбарчую кампанію, маўляў: народ і сам усё бачыць, падмацоўваючы звыклым «не мы справакавалі гэты крызіс».\nАле гэта няпраўда: канкрэтна Лукашэнка быў вінаваты ў абвальным крызісе 2014-2015, бо беларускі рубель і так лічыўся Міжнародным валютным фондам троху пераацэненым, а пасля нафты і «Крымнаша» валюта нашага асноўнага рынку пайшла ўніз. Лукашэнка тады правёў асобную нараду і паўтарыў яшчэ раз думку ў снежні, кшталту: «Не трэба, каб наш рубель гнаўся за расійскім».\nУ выніку наш рубель стаў занадта моцны, прадукцыя перастала прадавацца на расійскім рынку, бо становіцца вельмі дарагой.\nТаму яго персанальны ўнёсак у тое, што крызіс стаў шокавым, адназначна ёсць.\nНу а ў астатнім… Успомнілі даўно адоленых фантомных ворагаў: «Хаос дзевяностых, бандыцкі капіталізм», хаця і ніякага асаблівага капіталізму ў нас не было, бо прыватызацыю не правялі.\nНу і асноўны месэдж на фоне Украіны быў такі: хоць дабрабыту і няма, то давайце радавацца, што хоць не лятаюць кулі.\nАрцём Гарбацэвіч: Добра, ідзём па пунктах: «Умацаванне беларускага рубля, падтрымка ЗВР на бяспечным узроўні», — зроблена?\nСяргей Чалы: Так! За выняткам таго, што сакавіцкая дэвальвацыя на нашых вачах абнуліла гэты поспех. Было так, што 35 месяцаў насельніцтва прадавала валюту, але новы абвал з'еў працэнтныя прыбыткі за 5 год.\nА падтрымкі ЗВР на бяспечным узроўні па сусветнай метадалогіі не было ў Беларусі ўвогуле ніколі.\nАле грашовая маса сапраўды не расла некантралявана, тут заслуга Нацбанка. Хоць эмісія і была вышэйшай за рост эканомікі, але рабілі што маглі.\nАрцём Гарбацэвіч: «Рашучая барацьба з манапалізмам з мэтай сумленнай канкурэнцыі і зніжэння цэн». Гэта зроблена?\nСяргей Чалы: Асобнае ведамства стварылі, гэта праўда. Але Калтовіч прайграе суды, калі справа датычыць дзяржаўных манаполій — Белпошта, камунікацыйныя паслугі. Таму ў нейкай форме, але асноўныя пытанні дзяржаўных манаполій не вырашаны.\nАрцём Гарбацэвіч: А рост прыватных сетак — гэта добра? Сеткі прыкрываюць сваю экспансію тым, што «дзяржава патрабуе заробкаў і занятасці, а толькі вялікія сеткі могуць гэта забяспечыць». Я такую думку чуў ад некаторых дзеячаў.\nСяргей Чалы: Пры нармальнай канкурэнцыі заробкі былі б вышэйшыя, бо, калі ты найбуйнейшы працадаўца, ты гуляеш па сваіх правілах.\nТам таксама ёсць пункт у праграме пра зніжэнне цэн — гэта смешна, пакідаю без каментароў.\nАрцём Гарбацэвіч: Вось цікавы пункт: «Павышэнне эфектыўнасці бюджэтных выдаткаў, уключаючы прадастаўленне дзяржаўнай падтрымкі прадпрыемствам незалежна ад форм уласнасці на раўнапраўнай аснове». Здаецца, словы Лукашэнкі ў 2020-м пра «кубышкі» проста абвяргаюць яго ж праграму.\nСяргей Чалы: Нацбанк вельмі моцна абураецца нярыначным крэдытаваннем прадпрыемстваў па дзяржаўных праграмах. Бо яны хочуць, каб попыт на крэдыты залежаў ад ставак, а калі банкі вымушаны выдаваць масы грошай дзяржаўным прадпрыемствам па нярынкавых стаўках, то эфектыўнасць кіравання грашовай масай падае.\nТаму дзеянні былі такія: паступова, кожны год на 20%, скарачаўся прырост такіх дзяржпраграм, а потым і фізічнае скарачэнне сродкаў, але апошні год хлоп — і замест скарачэння атрымаўся рост. Зноў абнуленне работы адбылося.\nТаму канстатуем, што нейкая спроба выканаць пункт была, але беспаспяховая ўрэшце.\nАрцём Гарбацэвіч: Але давайце спынімся яшчэ на фразе «дзяржпадтрымка незалежна ад формы ўласнасці». Акурат цяпер многія ўспамінаюць, колькі падаткаў яны заплацілі дзяржаве, просяць падтрымкі, а ім паказваюць шыш.\nСяргей Чалы: Канечне, нічога гэтага няма. А дзеянні дзяржавы сёлета проста абвяргаюць гэты тэзіс. Відавочна, што ён быў толькі на паперы, а ў думках Лукашэнкі такога не было нават блізка.\nАрцём Гарбацэвіч: Выходзіць, «захаваць моцную дзяржаву» з уступнай часткі — гэта значыць, што ў час крызісу дзяржава, каб «застацца моцнай», не павінна несці страт, таму выдаткі асядаюць на плечы грамадзян?\nСяргей Чалы: «Падтрымка сярэдняга і малога бізнэсу» — гэта ў разуменні ўладаў не больш як дазвол існаваць. Вельмі мала ў нас гісторый поспеху, калі малое прадпрыемства становіцца буйным.\nВось, маўляў, на падтрымку штаноў табе хапае, ну і досыць, магчымасці для яго павялічэння мала. Такога паняцця, што бізнэсу патрэбна капіталізацыя, што ён павінен расці, — гэтага няма.\nАрцём Гарбацэвіч: Дык чаму цяпер дзяржава не можа выканаць сваё абяцанне?\nСяргей Чалы: Таму што няма рэформ, гэта калі зусім проста. Іх адсутнасць прывяла да таго, што наша эканоміка працуе з колаў. Вось як чалавек існуе ад заробку да заробку і ходзіць перыядычна пазычаць у суседзяў, так і Беларусь.\nМы акурат падыходзім да абяцання не павялічваць дзяржаўны доўг у праграме: сэнс у тым, што, каб той доўг абслугоўваць, нам патрэбна 3-3,7 мільярдаў даляраў.\nА наша эканоміка праз неэфектыўнасць не зарабляе столькі валютнай выручкі. Раней мы знаходзілі палову гэтай сумы, потым траціну, цяпер увогуле толькі чвэрць.\nУсё астатняе, адпаведна, трэба знаходзіць на знешніх рынках.\nПасля 2011-га дэвальвацыі ўжо не прыводзяць да павышэння эфектыўнасці, бо прадпрыемствы загнаныя «мадэрнізацыяй» у валютныя даўгі, адпаведна, дэвальвацыя толькі пагаршае іх стан за кошт таго, што расце кошт абслугоўвання доўга. Яны толькі робяць горш.\nТаму ў нас і без каранакрызісу задача была дзень прастаяць і ноч пратрымацца, а тут мы не атрымалі мільярд з еўрааблігацый, шукаем недзе грошы.\nІ задача сёння ўвогуле пастаўлена так, што больш важна разлічвацца са знешнім доўгам, каб не дапусціць дэфолту, а не падтрымліваць эканоміку, у сэнсе — прыватны сектар эканомікі.\nЯк мне бачыцца, пакуль у нас няма шансаў вырасці з гэтага крызісу: тэмпы росту эканомікі падаюць, а цана абслугоўвання доўгу расце, падтрымліваць бізнэс няма чым.\nБізнэс не быў асобнай каштоўнасцю для Лукашэнкі, ён толькі выконваў важную дзяржаўную задачу: абсарбіраваў людзей, ад якіх пазбаўляўся дзяржсектар, даваў эканамічны рост.\nЯк толькі ён перастаў выконваць гэтую задачу, прыязнасць знікла.\nАрцём Гарбацэвіч: Пункт пра «мадэрнізацыю прадпрыемстваў» выкананы?\nСяргей Чалы: Тут трэба разумець, што ідэя мадэрнізацыі ўзнікла ў Лукашэнкі як альтэрнатыва структурнай перабудове: калі эканамічная мадэль пацярпела крах у 2011, у 2012 былі сур'ёзныя спрэчкі наконт таго, што трэба рабіць. Ён вырашыў, што рэформы мы рабіць не будзем, замест гэтага правядзём «мадэрнізацыю»: паставім на старую машыну новыя колы, каб яна лепш ехала, купім новыя станкі і будзем рабіць тое ж самае, толькі ў большых аб'ёмах і можа троху больш якасна, незалежна ад кан'юктуры рынку.\nІ яна праведзена, тая мадэрнізацыя, але атрымаўся пшык: каля $55 мільярдаў патрачана, але гэта ні да чога не прывяло.\nЦэментная галіна, дрэваапрацоўка: прадпрыемствы павялічылі выпуск, але ну і што, калі з фінансамі поўная срака і меркаваны час разліку з даўгамі сягае за 30-я гады?\nУнёсак у бюджэт адмоўны — дзяржпадтрымка замест прынясення карысці.\nЗ новымі заводамі ў Светлагорску і Добрушы атрымаўся правал.\nАрцём Гарбацэвіч: А «Штадлер», «Джылі» — гэта ўпісваем у поспехі?\nСяргей Чалы: Так, гэта ўпісваем.\nАрцём Гарбацэвіч: Пункт пра «эфектыўнае кіраванне» — што з ім?\nСяргей Чалы: Сэнс ідэі быў у тым, каб увесці карпаратыўнае кіраванне, каб у назіральных радах былі недзяржаўныя прадстаўнікі — так нібыта з'явіцца магчымасць настойваць на эфектыўнасці работы, а не на выкананні прагнозных планаў.\nГэта зроблена ў банках, але не на прадпрыемствах, дзе «незалежным дырэктарам» працуе член урада.\nАрцём Гарбацэвіч: «Інтэграцыя найбуйнейшых прадпрыемстваў у міжнародны фінансавы рынак» — планавалася, каб акцыі МАЗа гандляваліся ў Нью-Ёрку?\nСяргей Чалы: Гэты пункт меркаваўся да ажыццяўлення яшчэ ў 1998-м, але нічога не зроблена. Нашы найбуйнейшыя прадпрыемствы нават не маюць справаздачнасці па міжнародных стандартах.\nЯ думаю, гэты працэс тармазіцца, бо ўлады разумеюць — перспектывы нашых акцый не вельмі добрыя. Бо калі ты выстаўляеш іх на біржу, то атрымліваеш рынкавую ацэнку капіталізацыі. І тады, умоўна, высветліцца, што «Белкалій» не каштуе ні два мільярды, ні два з паловай, якія ён хоча за яго.\nНу і, каб захаваць ілюзію каштоўнасці, нічога не робіцца.\nАрцём Гарбацэвіч: «Прыцягненне вядучых сусветных кампаній у Беларусь для рэалізацыі праектаў з высокай дададзенай вартасцю»?\nСяргей Чалы: Па колькасці інвестыцый на душу насельніцтва беларусы — адны з самых адсталых у Еўропе, тут няма пра што казаць нават.\nАрцём Гарбацэвіч: Наступны пункт пра павелічэнне прэстыжу дзяржслужбы і ўдасканальванне адбору — зроблена? Мне дык тут незразумелыя крытэрыі. З аднаго боку, урад у нас сапраўды ці не лепшы за ўсе часы, з іншага — у правінцыі ўпраўленцы мяняюцца звышхутка, мэр Глыбокага казаў мне, што не паспяваў запамінаць сваіх калег.\nСяргей Чалы: У раёнах сапраўды бяда, кіраўнікоў знаходзяць з цяжкасцямі: адказнасць там вялікая, а паўнамоцтваў ніякіх, большасць бюджэтаў дэфіцытныя, сродкаў хапае толькі на выплату сацыялкі.\nЧалавек прыйшоў, азнаёміўся са станам рэчаў і зразумеў, што ўнёску ў плане развіцця ён не зробіць, навошта тады гэта ўсё?\nАле ў плане вышэйшых пасад Качанава сапраўды стварыла неблагі кадравы рэзерв на выпадак, калі Лукашэнка скажа хутка знайсці замену.\nАле іншае пытанне, што чыноўнікам нічога не даюць рабіць. Вось зноў кажуць пра замену ўрада, але гэта нейкі крылоўскі квартэт атрымліваецца: збіраюцца рыначнікі і рэфарматары, але ўсё роўна граюць санату пра планавую эканоміку і дзяржпадтрымку, бо не маюць паўнамоцтваў рабіць нешта глабальнае без згоды прэзідэнта, якой няма.\nАрцём Гарбацэвіч: «Змяншэнне дублюючых функцый, праверак» — што тут зроблена? Не раз даводзілася чуць ад прадстаўнікоў буйнога бізнэсу параўнанне сябе з зайцамі, якія бегаюць па вузкім эканамічным полі, але сілавых «ганчакоў» занадта: там і ДФР, ГУБАЗіК, УБЭЗ, КДБ і гэтак далей…\nСяргей Чалы: Нешта было зроблена. Нават мараторыі на праверкі, многія глупствы, якія ўскладнялі жыццё рамеснікам, кафэшкам, крамам, сапраўды былі знятыя.\nАдносна колькасці праверак, то яна скарацілася, але тут таксама нюанс: слухаеш выступленне Анфімава, і ён хваліцца, што калі колькасць праверак скарацілася, то грошай яны збіраюць столькі ж — «павысілася эфектыўнасць».\nАрцём Гарбацэвіч: Ці адбылося «размежаванне функцый дзяржавы як уласніка і рэгулятара»?\nСяргей Чалы: Гэта вельмі важнае пытанне, насамрэч: ты не можаш адначасова і кіраваць прадпрыемствам, і вызначаць правілы гульні для ўсёй галіны. Гэта стварае няроўныя ўмовы і палохае інвестараў, але нічога не зроблена.\nАрцём Гарбацэвіч: «Пашырэнне паўнамоцтваў парламента, раённых уладаў» — тут што?\nСяргей Чалы: Нічога не зроблена, мы ўсе гэта бачым.\nАрцём Гарбацэвіч: Далей гаворка пра дыстанцыйныя паслугі, дэбюракратызацыю. Гэта як ацэньваць?\nСяргей Чалы: Так, незразумелыя крытэрыі. Падаткі можна плаціць дыстанцыйна, камуналку можна, ёсць АРІП — будзем лічыць, што нешта зроблена.\nАрцём Гарбацэвіч: А «барацьбу з карупцыяй» мы як ацэньваем? Тое, што на хабарах ловяць людзей з вярхоў Рады бяспекі і ГУБАЗіКа, — гэта ўсё ж сведчанне паразы ці поспеху ў дэклараванай барацьбе?\nСяргей Чалы: Я гэта бачу так, што ўладкаванне дзяржавы ў нас такое позне-сярэднявечнае, чыноўнікі самі кажуць: «Мы — государевы люди», гэта нешта феадальнае. У феадальным ладзе існавала паняцце «кармлення», і вось у нас, як высвятляецца, таксама можна паспяхова карміцца, калі не ствараць вакол гэтага шуму, ведаць меру, так бы мовіць.\nКарупцыяй пачынае лічыцца тое, што ўжо выходзіць за межы, а сама карупцыя — гэта натуральная частка неэфектыўнай дзяржавы, калі нейкія працэдуры можна спрасціць за грошы.\nАрцём Гарбацэвіч: Па справе медыкаў мы бачым, што грабуць проста нямерана, у слоікі грошы закатваюць. Выходзіць, маленькія заробкі прывучылі дзяржслужбоўцаў думаць прыкладна ў такіх катэгорыях: «Да пенсіі мне 20 год, штомесяц я зарабляю 700 даляраў, множу гэта на 12 і на 20, атрымліваю суму, якую зараблю за гэты час. А вось тут з'яўляецца магчымасць зарабіць у тры разы больш, хай нават давядзецца сесці ў турму на 7 год, я ўсё адно ў выйгрышы».\nСяргей Чалы: Ну ў прынцыпе такая логіка можа быць, яна ўласціва Расіі: скрасці як у апошні раз і зваліць у надзеі, што да цябе не дабяруцца. З таго, што з'яўляецца ў прэсе, ёсць адчуванне, што мы рухаемся ў той бок. Я б не сказаў, што барацьба з карупцыяй у нас эфектыўная.\nАрцём Гарбацэвіч: Далей у праграме важны пункт: «Забарона на павышэнне старых і ўвядзенне новых падаткаў».\nСяргей Чалы: У нас дзейнічае мараторый на долю падатковых прыбыткаў у ВУП, ён выконваецца.\nАрцём Гарбацэвіч: А чым тады лічыць «падатак на дармаедства» ў 2017-м?\nСяргей Чалы: Тут хітрык, гэта не падатак, а збор, бо маецца на ўвазе, што падатак трэба ўзяць з нейкага прыбытку, а ў выпадку «дармаедаў» яго няма.\nАрцём Гарбацэвіч: Дык і іншыя зборы таксама раслі, утылізацыйны вырас з 1% да 3%, гэта ў выніку адбіваецца на цэнах тэхнікі, напрыклад.\nСяргей Чалы: Яны на гэта глядзяць так: агульная падатковая нагрузка змянілася ці не. Лукашэнка можа сказаць, што гэты пункт усё ж выкананы.\nАрцём Гарбацэвіч: «Выключэнне любых формаў неправамернага ўмяшальніцтва ў дзейнасць прадпрыемстваў», «гарантыі прыватнаму ўласніку» — пункты праграмы. Як тады ацэньваць красавіцкую фразу Лукашэнкі да Анфімава: «Закрый гэтыя аптэкі імем рэвалюцыі. Закрый і адбяры ўласнасць у прыватніка»?\nСяргей Чалы: Калі ўзнікае рэвалюцыйная неабходнасць, то ўласнасць пераходзіць з рук у рукі. У нас жа і прыватная маёмасць успрымаецца па-феадальнаму: ты ўласнік па дазваленні, а як толькі ты ў апале, як Чыж, напрыклад, то пачынаеш прайграваць нават тыя позвы, па якіх сышлі тэрміны даўніны. Таму я б не ацэньваў гэты пункт як выкананы, пакуль ёсць паняцце «ну, цяпер можна шчаміць».\nАрцём Гарбацэвіч: Памятаеце такога інвестара Дзмітрыя Нарывончыка, які меў акцыі «Будтрэста №35», але ўлады проста давыпусцілі акцый, пакінуўшы іх сабе, таму яго мінарытарная доля скарацілася да хібнасці.\nСяргей Чалы: Так, гэта таксама класічны прыклад парушэння правоў мінарытарыя, такі выпадак не адзіны.\nДатычна наступнага пункта пра разнявольванне руху капіталаў, то Нацбанк тут дзейнічае. Нават дазволілі адкрываць рахункі за мяжой, але паўнавартаснага фінансавага рынку ў нас дагэтуль няма.\nАрцём Гарбацэвіч: Далей ідзе хайтэк і гарантыі міжнародным інвестарам. Я так разумею, што ў большай ступені гэта справядліва толькі для ПВТ? А гарантыі інвестарам раздае Усевалад Янчэўскі як амаль што давераная асоба Лукашэнкі і гарант яго слова.\nСяргей Чалы: У гэтым і сутнасць, што абяцалася ўсёй эканоміцы, а атрымаў усё толькі ПВТ. Таму залічваем, але з вялікім мінусам.\nАрцём Гарбацэвіч: «Беларусь — рэгіянальны лагістычны цэнтр»?\nСяргей Чалы: Лагістыка ў нас працуе, збольшага гэта заслуга кітайцаў, якім мы важныя як пункт на іх шоўкавым шляху.\nАрцём Гарбацэвіч: Што можна сказаць пра «ўдасканальванне сістэмы адукацыі» і, асабліва, «укараненне ў сістэме адукацыі сучасных электронных сродкаў адукацыі» — гэты пункт трэба ацэньваць на фоне таго, што ў нас выйшла з дыстанцыйнай адукацыяй у школах пры каранавірусе.\nСяргей Чалы: Незразумела, якімі крытэрыямі мераць удасканальванне сістэмы адукацыі. Мяркуючы па тым, як сам Лукашэнка крытыкуе вечна галіну, выходзіць не вельмі.\nА з электроннымі сродкамі — так, не выканана. Недастаткова ўмець заходзіць у «Зум», трэба мець яшчэ нейкія напрацоўкі, рэкамендацыі. Мы ўбачылі, як гэта працуе — сістэма не была гатовая.\nАрцём Гарбацэвіч: Развіццё інтэрнэту — гэта залічваем адназначна, тут няма пра што гаварыць. Наступным пунктам праграмы ідзе стварэнне венчурнай індустрыі.\nСяргей Чалы: Гэта справядліва для ІТ, а не для эканомікі ў цэлым.\nАрцём Гарбацэвіч: Абяцанне стаць у адзін шэраг з развітымі краінамі ў медыцыне — выканана?\nСяргей Чалы: Ідзём з апярэджаннем — самая нізкая смяротнасць ад каранавіруса!\nАрцём Гарбацэвіч: Цікавы пункт пра іпатэку і магчымасць іпатэчнага будаўніцтва — што з ім?\nСяргей Чалы: Іпатэка немагчымая пры высокай інфляцыі. У нас нават прыняты закон ужо аб іпатэчным крэдытаванні, але ён не працуе. Гэта вельмі даўняе абяцанне, якое ўсё ніяк не выконваецца. Гаворка ў выніку ўсё роўна пра льготныя крэдыты асобным катэгорыям, а не для ўсіх.\nАрцём Гарбацэвіч: Тут таксама рэзюмуецца, што ўсе гэтыя захады ў сукупнасці «забяспечаць эканамічны прарыў». Дык за 5 год што, адбыўся нейкі прарыў? Ці як іх ацэньваем?\nСяргей Чалы: Не, канечне, гэта смешна. Сярэдні заробак $409 чыстымі дазваляе зрабіць высновы кожнаму самастойна. Сістэма на мяжы здольнасці забяспечваць нават гэта.\nЯ б таксама падкрэсліў іншую фразу з канечнай часткі, дзе прапісваецца надзея на цуд: «Беларусь зробіць імклівы рывок у будучыню», бо, чытаем далей, «гісторыя не раз даказвала — мэтанакіраванасць народа здольная рабіць цуды».\nВось на што мы спадзяваліся — на цуд. Але цудаў не адбылося.\nАрцём Гарбацэвіч: Сапраўды, калі паглядзець на рост заробкаў у славянскіх суседзяў з рэфармаванымі эканомікамі, то акажацца, што ў палякаў за гэтыя пяць год толькі мінімальны заробак вырас так, што ўжо на траціну большы за наш сярэдні, а іх сярэдні хутка ўтрая большы за наш. Славенцы, славакі — яны далёка наперадзе.\nМне здаецца, што і маё пакаленне, народжанае пры Лукашэнку, рызыкуе застацца бедным, з мізэрнымі заробкамі і жабрацкімі пенсіямі. Мы што, самыя дурныя са славян?\nСяргей Чалы: Рызыка спраўджвання такіх боязяў ёсць, мы пражылі 5 страчаных гадоў.


Прыгажосць бамбукавай агароджы - AWC BAMBOO\nПрыгажосць агароджы з бамбука\nпраглядаў:3 Аўтар: Рэдактар сайта Час публікацыі: 2020-07-28 Паходжанне:сайт\nБамбукавыя агароджы ў цяперашні час з'яўляюцца адным з самых папулярных відаў агароджы ў свеце. Прыгажосць бамбука - гэта тое, што так моцна прыцягвае людзей. Гэта не толькі вельмі прыгожа, але і вельмі лёгка ў сыходзе. Адзіная праблема заключаецца ў тым, што не ўсе віды бамбука выкарыстоўваюцца для агароджы. Лепшыя віды бамбука, якія можна выкарыстоўваць для агароджы, - гэта тыя, хто вельмі цягавіты і вытрымлівае самыя ўмовы надвор'я.\nЗ бамбука можна рабіць агароджы як для жылых, так і для камерцыйных аб'ектаў. Шмат розных стыляў бамбукавых платоў можна зрабіць, выкарыстоўваючы розныя віды бамбука. Некаторыя з самых папулярных стыляў бамбукавай агароджы - гэта стылі, вырабленыя з бамбука, вядомага як "жывы бамбук". Бамбукавыя платы, вырабленыя з жывога бамбука, вельмі цягавітыя, прыгожыя і вельмі трывалыя.\nБамбук - папулярны матэрыял, таму што ён вельмі моцны. Бамбук таксама вельмі даўгавечны і выдатны матэрыял для выкарыстання, таму што з ім вельмі лёгка працаваць. Бамбук можна выкарыстоўваць для вырабу любога тыпу агароджы. Бамбукавыя платы таксама вельмі трывалыя, таму што выраблены з тыпу бамбука, устойлівага да ўсіх відаў умоў надвор'я. Ён можа выжыць у любых умовах надвор'я і не пашкодзіць, як дрэва ці метал.\nБамбукавыя платы сталі настолькі папулярнымі, таму што іх вельмі проста ўсталёўваць. Яны таксама вельмі нізкія ў сыходзе, таму няма ніякіх прычын не выкарыстоўваць бамбук, калі вы хочаце ўсталяваць плот. Бамбукавыя платы таксама могуць быць розных формаў і памераў. Адзінае, што трэба ўлічваць пры выбары выгляду бамбука, - гэта ўмовы надвор'я, якія бамбук можа вытрымаць.\nБамбукавыя платы ўсталёўваюцца вельмі проста і іх можна зрабіць за лічаныя хвіліны. Іх можна выкарыстоўваць у гандлёвых і бытавых мэтах. Вы можаце выкарыстоўваць розныя віды бамбука, каб зрабіць свой плот і выбраць той, які найбольш падыходзіць для вашага плота.\nБамбукавыя агароджы - выдатны выбар для плота з-за розных прычын, пра якія гаварылася вышэй. У вас не павінна ўзнікнуць праблем з устаноўкай такога тыпу агароджы.\nБамбукавыя агароджы могуць быць выраблены ў любой форме і памеры, якія вы хочаце. Вы нават можаце выкарыстоўваць розныя віды бамбука, каб зрабіць свой плот. Вы можаце знайсці шмат розных відаў бамбука, якія вельмі папулярныя для вашага плота. Большасць людзей, якія сёння ўсталёўваюць платы, аддаюць перавагу бамбук для свайго плота з-за трываласці, прыгажосці і прастаты ўстаноўкі. Бамбукавыя агароджы настолькі папулярныя з-за мноства прычын, якія былі згаданыя вышэй.\nІснуе так шмат розных відаў бамбука, якія можна выкарыстоўваць для агароджы. Немагчыма выбраць, які бамбукавы плот трэба выкарыстоўваць, але вельмі лёгка, калі вы ведаеце, які тып бамбука падыходзіць для вашага плота. Калі вы хочаце прыгожы, просты ў ўстаноўцы плот, вам варта выбраць бамбук.


Усё пра расліны і кветкi! - Скочкі (гарлянка)\nНемагчыма знайсці такога аматара кветак, які б ні чуў пра такую расліну як скочкі (гарлянка, семпервивум). Вельмі арыгінальная, нізкая расліна. Яго мясістае лісце сабраны ў прыкаранёвую, зоркападобную разетку. Расфарбоўка лісця разнастайная. Яны могуць быць зялёныя, чырвоныя, чырвона – зялёныя, ружовыя, жоўтыя, карычневыя. Акрамя таго, лісце часта пакрыты серабрыстымі варсінкамі, што дадае ім дэкаратыўнасці. Квітнеюць скочкі з пачатку ліпеня. На адкрытым сонечным месцы красаванне можа быць вельмі працяглым да 25 – 30 дзён і багатым. Кветкі звезчатые ці колокольчатые, белыя, ружовыя, чырвоныя, жоўтыя сабраныя ў венікава-щитковое суквецце, размяшчаюцца на сцеблах даўжынёй 20 – 50 гл (у залежнасці ад выгляду).\nРасліна вельмі жыццеўстойлівае і непераборлівае, завошта ўласна і атрымала назва "гарлянка". Зусім непатрабавальнае да глебы, удала развіваецца на любым акультураным участку. Добра расце нават на камяністых, даволі сухіх месцах. На вільготных участках можа загніваць. Высаджваць скочкі трэба на адкрытым, асветленым сонцы месцы. Магчыма лёгкае зацьменне. Пераносіць перасадку ў любы час з ранняй вясны і да сярэдзіны верасня.\nАдно з вялікіх добрых якасцяў расліны - яго марозаўстойлівасць. Скочкі горнае (разетка - 2 – 3 гл) зімуе пад снегам, захоўваючы пры гэтым зялёны колер. Іншы выгляд гэтай расліны - скочкі каўказскае мае разетку 3 - 5 гл, лілова – пурпурныя ці фіялетавыя кветкі. У скочак шарападобнага кветкі жоўтага і жоўта – зялёнага колеру, разетка дыяметрам 2 – 5 гл.\nВельмі лёгка размножваюцца скочкі паўзучымі ўцёкамі. На канцах гэтых уцёкаў у вялікай колькасці ўтворацца новыя разеткі маладых раслін. Іншы спосаб размнажэння – дзяленне старых кустоў. Робіцца гэта пасля красавання.\nПасля канчатка красавання разеткі лісця адміраюць разам з адцвілым суквеццем. Гэтыя адцвілыя разеткі трэба выдаляць, бо яны могуць выклікаць загніванне здаровых разетак, змешчаных паблізу.\nПадарожнічаючы па нашым сайце можна шмат пазнаць пра расліны і не толькі скочкі (гарлянка, семпервивум), Вас скораць і волчец кучаравы і нарцисз, а эўкаліпт выкліча поўнае захапленне. Запішыце назву сайта - prilesie.by і зазірайце да нас часцей. А калі жадаеце штосьці дадаць, пішыце ў каментарах, мы абавязкова дапоўнім апісанне, спаслаўшыся на Вас.


Прысутнасць рэлігіі на Алімпійскіх гульнях у Рыа\nАлімпійскія гульні ў Рыа-дэ-Жанейра з’яўляецца сведчаннем прызнання месца рэлігіі ў спорце, лічыць кс. Мельхіёр Санчэс дэ Тока і-Аламеда, падсакратар Папскай рады па культуры, якая адказвае з боку Святога Пасаду за спорт. У якасці ватыканскага дэлегата на гэты сусветны спартыўны форум ён прыняў удзел у яго адкрыцці.\nСвяты Пасад не мае ўласнага Нацыянальнага алімпійскага камітэту, аднак, быў афіцыйна запрошаны ў Рыа ў якасці ганаровага госця.\nПасля вяртання ў Ватыкан, святар падзяліўся ў інтэрв’ю Ватыканскаму радыё сваімі ўражаннямі ад бягучых Алімпійскіх гульняў. На яго думку, свет спорту ўсё больш і больш набліжаецца да рэлігіі ў тым сэнсе, што ўлічвае яе ролю ў жыцці асобных спартсменаў.\n“З Алімпійскіх гульняў у Лондане ў 2012 г. мы бачым як расце цікавасць да веры і рэлігіі ў свеце спорту. На гэта асабліва звярнулі ўвагу Паралімпійскія гульні ў Лондане, дзе рэлігійнае вымярэнне прысутнічала ўжо вельмі выразным чынам”, - сказаў прадстаўнік Святога Пасаду.\nЁн адзначыў, што ў Алімпійскай вёсцы ў Рыа ёсць “адмысловая прастора для рэлігіі, у міжрэлігійным вымярэнні”. Кіруе гэтым каталіцкі святар з мясцовай архідыяцэзіі. Ватыканскі дэлегат растлумачыў, што гэта размешчаныя побач з сабой месцы малітвы, на ўзор некаторых аэрапортаў.\n“Усё гэта адбываецца таму, што вера з’яўляецца адным з важных аспектаў жыцця спартсменаў, які, магчыма, у мінулым быў схаваны або абмежаваны да выключна асабістага жыцця. Зараз, наадварот, выяўляецца публічна цалкам натуральным чынам”, - сказаў кс. Мельхіёр Санчэс дэ Тока і-Аламеда.


Беларускім уладам не шанцуе зь міжнароднымі назіральнікамі на выбарах у "палату прадстаўнікоў". Далёкі Кітай адмаўляецца ад адпаведнага запрашэньня, а парлямэнт суседняе Латвіі забараніў тром сваім дэпутатам службовую выправу ў Менск на 15 кастрычніка.\n(У: ) "Вы ведаеце, мы сапраўды атрымалі запрашэньне, просьбу паслаць назіральнікаў. Вы ведаеце, у нас дагэтуль няма практыкі пасылаць назіральнікаў на выбары ў іншыя краіны. Выключэньні бываюць толькі ў межах ААН".\nНя будзе і афіцыйных назіральнікаў ад суседняе Латвіі, бо прэзыдыюм Сойму гэтае краіны не дазволіў тром дэпутатам прарасейскае фракцыі "За правы чалавека ў адзінай Латвіі" паехаць у Менск назіраць за выбарамі 15 кастрычніка. Сьпікер Сойму Яніс Страўмэ заявіў на паседжаньні прэзыдыюму, што, улічваючы стаўленьне міжнародных арганізацыяў да беларускіх выбараў, удзел у назіраньні дэпутатаў Андрэя Кляменцьева, Юрыя Сакалоўскага ды Аляксандра Голубава трэба забараніць. Спадар Голубаў, які хацеў стаць кіраўніком латвійскае дэлегацыі, распавёў пра пазыцыю сьпікера:\n(Голубаў: ) "Матыў адказу, зь яго словаў, тое, што краіны АБСЭ не зьбіраюцца пасылаць туды сваіх назіральнікаў, і таму нас вырашылі туды не накіроўваць".\nГэта быў сябра парлямэнту Латвіі Аляксандар Голубаў. Ён паведаміў, што ўсе тры названыя дэпутаты латвійскага Сойму ад фракцыі "За правы чалавека ў адзінай Латвіі" усё ж зьбіраюцца ў Беларусь. Але іхная паездка будзе з пункту погляду афіцыйнае Рыгі толькі прыватнаю.


Вялікія і маленькія сакрэты канзашы - Утульная ХаткаУтульная Хатка\nМногія дзяўчаты і жанчыны, якія сочаць за модай і любяць упрыгажэнні, напэўна бачылі, а можа, ужо і носяць кветкі канзашы. Гэтае незвычайнае слова — назва японскіх упрыгажэнняў для валасоў, іх абавязкова надзяваюць з кімано. Гісторыя канзашы, ці канзасі, пачалася ў ХVІІІ стагоддзі, калі ў Японіі стала модным упрыгожваць прычоскі грабянямі і заколкамі. Тады ж кветкі са стужак канзашы сталі абавязковым аксесуарам у касцюме жанчыны, які быў не толькі творам мастацтва, але і ўказваў на сацыяльны статус, сямейны стан і характар уладальніцы. Вельмі часта кошт канзашы перавышаў кошт кімано. За некалькі стагоддзяў з’явіліся розныя віды канзашы, але сярод сучасных рукадзельніц нашай краіны папулярны хана-канзашы. Гэта ўпрыгажэнні ў выглядзе кветак, зробленыя часцей за ўсё са стужак.\nУ разгар зімы асабліва прыемна пагутарыць пра такія незвычайныя кветкі з чалавекам, які валодае мастацтвам канзашы. Святлана Пятроўна Тапарова, настаўніца фізікі і інфарматыкі сярэдняй школы № 3 Крупак, якраз такі чалавек. “З дзяцінства ў мяне была схільнасць займацца творчасцю: вышывала, вязала. Аднак гэтыя заняткі не захапілі вельмі моцна, а хацелася знайсці справу па душы, займальную, яркую”, — менавіта так пачала нашу гутарку Святлана Пятроўна. Удалося знайсці такі занятак Святлане, калі стала працаваць настаўніцай. Убачыла ў навучэнкі заколкі ў стылі канзашы, якія ёй зрабіла матуля, і захапілася па-сапраўднаму. Пачала рабіць простыя кветкі са стужак. Вучылася пры дапамозе майстар-класаў у інтэрнэце. “Хто хоча, шукае магчымасці вучыцца і ўдасканальвацца”, — усміхаецца Святлана Тапарова. Зараз у яе цэлая папка матэрыялаў пра мастацтва канзашы, якая ўвесь час папаўняецца новымі ідэямі і эскізамі.\nТрадыцыйна хана-канзашы робяць з квадратных кавалачкаў шоўку, якія згортваюцца пры дапамозе шчыпцоў у тэхніцы цумамі. З кожнага кавалачка шоўку робяць адзін пялёстак. Потым пялёсткі склейваюць рысавым клеем ці збіраюць на шаўковую нітку — і кветка канзашы гатова. Безумоўна, каб зрабіць сапраўдную кветку канзашы, японскім майстрам патрабуецца вельмі шмат часу. Аднак асвоіць тэхніку вырабу простых кветак можа любы жадаючы. Галоўнае набрацца цярпення і прыдбаць неабходныя матэрыялы. Для вырабу кветак могуць спатрэбіцца: атласная стужка, нарэзаная на квадрацікі, пінцэт, іголка і ніткі таго ж колеру, што і стужка, клей, шпілька, прыгожыя металічныя і пластыкавыя аксесуары, шклярус і бісер, пацеркі, свечка ці запальнічка. Маленькі сакрэт: спачатку варта вучыцца рабіць пялёсткі канзашы большыя, з квадрацікаў 5 х 5 см. Калі тэхніка асвоена, палёсткі можна рабіць і меншыя.\nКанзашы — гэта не звычайныя заколкі і ўпрыгажэнні з тканіны, не проста кветкі. Гэта цэлае мастацтва, якое дазваляе тварыць і ствараць надзвычайныя вырабы. Таксама ў тэхніцы канзашы можна зрабіць яшчэ птушак, матылькоў. Самай распаўсюджанай мастацкай формай усё-такі з’яўляюцца кветкі.\nПерад пачаткам работы неабходна загадзя прадумаць ці намаляваць будучае ўпрыгажэнне. Якім яно будзе, колер, форма. Навічкі могуць пачынаць з простых пяціпялёсткавых кветачак. Не варта адразу брацца за складаныя мадэлі. У тэхніцы канзашы спяшацца не трэба. Можна хутка стаміцца і… сапсаваць выраб.\nЯк жа вырабляюцца канзашы-кветкі? Існуюць усяго толькі два віды формы пялёсткаў: вузкая і круглая. А ўсе астатнія — гэта фантазія аўтара і варыяцыі на базавай аснове. Пачынаецца работа з нарэзвання невялікіх квадратаў з тканіны ці атласных стужак. Ад велічыні квадрата залежыць памер будучага пялёстка. Край тканіны аплаўляюць запальнічкай ці свечкай (ці ў самым пачатку абразаюць спецыяльным паяльнікам). Проста край хутка праводзіцца ўздоўж полымя з боку адрэзу, каб не падпаліць.\nКожны пялёстак выконваецца індывідуальна. Потым пачынаецца работа па іх зборцы. Зручней і лягчэй аб’ядноўваць пялёсткі іголкай і ніткай. Пры такім спосабе выраб атрымліваецца больш акуратны, чым пры пасадцы на клеявую аснову.\nЗ кветкай, якая атрымалася, можна зрабіць гумку для валасоў ці заколку або выкарыстаць яе як упрыгажэнне на адзенне. Кветак можа быць некалькі (у адзін ці некалькі ярусаў) ці цэлы букет у аздабленні карункавага пляцення з нітак ці дэкарыравання пацеркамі. Варта толькі крыху пафантазіраваць… Такі выраб — лепшы падарунак да любога свята. “Дарэчы, дома практычна няма маіх вырабаў, але мяне гэта не засмучае, бо яны падораны сябрам, проста добрым людзям, — працягвае аповед Святлана Пятроўна. — І ўсё ж сёе-тое захоўваецца дома. Гэта сняжынка, якую рабілі разам з сынам Цімафеем. У дзіцячым садку Цімафей атрымаў дыплом за такую незвычайную супольную творчасць з мамай. Бранзалет для дачкі Настассі, зроблены як дадатак да сукенкі, вельмі спадабаўся дзяўчынцы і гасцям на вяселлі, на якім мы былі ўсёй сям’ёй. Мужу Івану Анатольевічу падабаецца мой занятак — і таму, што ствараю прыгожыя рэчы, і таму, што ёсць любімая справа. Церпіць дома мае шматлікія скрыначкі са стужкамі, іншымі матэрыяламі. Я цяпер стала як Плюшкін, збіраю розныя дробязі для творчасці, якія раней неадкладна б выкінула. Гэта і фурнітура, шкарлупіны, дроцікі, бабіны ад скотча, ракавінкі.\nЗахапіла тэхнікай канзашы і сваю сястру Ганну. Мы з ёй жывём у розных гарадах, але па прычыне сумеснага захаплення дадаткова вядзём стасункі праз інтэрнэт, маем магчымасць паказваць адна адной свае вырабы. Іншы раз у нас адбываюцца творчыя спрэчкі. У кожнай з нас свае перавагі: я люблю ствараць канзашы з мяккай стужкі, Аня — з жорсткай. Захапленне канзашы ўсё роўна нас аб’ядноўвае. Абменьваемся пацеркамі, іншымі матэрыяламі, ідэямі. Абедзве рабілі кветкі канзашы па просьбе духоўных асоб з царквы і касцёла. Наша матуля Таццяна Мікалаеўна таксама ўцягнулася ў працэс. Дапамагае шукаць патрэбныя матэрыялы, часта купляе стужкі ў падарунак”.\nКалегам Святланы таксама падабаецца стыль канзашы. Яны просяць яе наладзіць для іх майстар-клас. Захапіліся тэхнікай і дзяўчынкі-старшакласніцы. Больш за тое, Святлана Пятроўна арганізавала школьную бізнес-кампанію “Бізнес-СТАРТ”. “Вырабляем сувеніры ў тэхніцы канзашы. Выстаўляем іх на школьных кірмашах. Гэта банцікі, гумкі для валасоў, рамачкі для фота, абручыкі на галаву”, — тлумачыць наша суразмоўца.\n“Планую ўпрыгожваць кветкамі канзашы вясельныя шкатулкі, рабіць брошкі і іншыя ўпрыгажэнні на адзенне, хачу навучыцца яшчэ і вышываць стужкамі. Увогуле люблю змешаныя тэхнікі. Напрыклад, тапіярый разам з канзашы. Падабаецца мне і папяровы канзашы. Можа, гэта я сама прыдумала аб’яднаць паперу і тэхніку канзашы, але хочацца паспрабаваць рабіць у гэтым стылі цукерачныя букеты. Тым больш, у лютым і сакавіку шмат свят. Упэўнена, што атрымаюцца цудоўныя падарункі”.\nКалі я папрасіла даць параду тым, хто пачынае захапляцца канзашы, то Святлана Пятроўна адказала так: “У справе асваення тэхнікі галоўнае — жаданне. Калі не атрымліваецца — не здавайцеся. Пачынайце з асноўных відаў пялёсткаў, канцы стужкі падпальвайце, каб не сыпалася. Запальнічка лепш, чым свечка: можна рэгуляваць полымя. Клеявым пісталетам адразу не карыстайцеся, таму што прымацоўвае намертва, і калі зрабілі памылку, то яе ўжо немагчыма выправіць. Клей “Момант” — зусім іншая справа. Ён не адразу высыхае, а гэта значыць, што яшчэ можна ўдасканаліць пялёстак. Не бойцеся змешваць колеры. Ад гэтага вашы вырабы стануць толькі ярчэйшыя і больш выразныя, а значыць, і больш прывабныя.\nПажадаем Святлане Пятроўне энергіі для рэалізацыі новых ідэй, паболей аднадумцаў, радасці ад ажыццяўлення творчых задум, вострых нажніц і яркіх стужак!\nканзашы кветкі кімано японскія упрыгажэнні\nЗ тегами: канзашы кветкі кімано японскія упрыгажэнні\nПапярэдняя: Нашы німфеі-феі\nНаступная: Рыбацкую юшку на прыродзе любіце?


Спецыяльная нарада была прысвечана Радаўніцы | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Спецыяльная нарада была прысвечана Радаўніцы\nМногія мінчане пачалі прыводзіць у парадак могілкі сваіх родных і блізкіх. Але традыцыйна шмат людзей збіраецца там менавіта на Радаўніцу, што часам не абыходзіцца без дробных праблем і непаразуменняў. Каб звесці іх да мінімуму, мясцовыя ўлады сталіцы загадзя правялі папярэднюю работу.\nЯк паведамілі ў Мінгарвыканкаме, тэме Радаўніцы была прысвечана спецыяльная нарада з прадстаўнікамі зацікаўленых службаў. Іх кіраўнікі далажылі аб тым, што ўсе могілкі, як у горадзе, так і за яго межамі, пэўным чынам падрыхтаваны і добраўпарадкаваны, а там, дзе трэба, зроблены рамонт, забяспечаны вадой і кантэйнерамі для смецця, вызначаны месцы для продажу кветак. Паўсюдна будзе наладжаны пракат інвентару для прыбірання могілак, каб людзі не везлі з сабой лапаты, шуфлікі, мяцёлкі і іншыя прылады.\nКаб не ўзнікала недарэчнасцяў з транспартам, мясцовыя ўлады сталіцы прадумалі і гэта пытанне. Ёсць адпаведная дамоўленасць з ДАІ аб кантролі за рухам да могілак. Туды, дарэчы, на Радаўніцу ўезд аўтамабіляў будзе бясплатны. Падрабязную інфармацыю пра маршруты грамадскага транспарту да могілак з 8 да 11 мая можна знайсці на сайце гарвыканкама.\nЗагаловак у газеце: Падрыхтоўка да Радаўніцы ў Мінску\n7984 Ці варта засцерагацца ад вяртання анамальнай спякоты? Дзмітрый Рабаў расказаў пра надвор’е на астатнюю частку лета


Як расіяне ў Горадні шукалі розніцы і падабенства з Расіяй | Новы Час\nЯк расіяне ў Горадні шукалі розніцы і падабенства з Расіяй\nПапулярны ў Расіі відэаблогер Андрэй Ніфёдаў выправіўся са сваймі таварышамі на захад Беларусі, каб параўнаць нашую краіну з Расіяй. Відэа са свайго падарожжа блогер выклаў у сеціве.\nЯшчэ не даехаўшы да Горадні, расіяне пачалі наракаць, што ім тут «смярдзіць птушкафабрыка, завод медпрэпаратаў і цукровы завод». «Смурод рэальна пякельны», — заўважыў Андрэй Ніфёдаў.\n«Залятаем у Горадню. Я чакаў пабачыць маленькі гарадок тыпу Траецкага (прадмесця — рэд.) на Нямізе, але тут даволі вялікі горад адгрохалі», — падзяліўся адзін з расійскіх падарожнікаў.\nУ сталоўцы, якую Ніфёдаў назваў «саўдэпаўскаю», яму прапанавалі двайную порцыю яйка ў халадніку, бо той не хацеў смятаны. «У Расіі я б такога не пачуў, гэта ўнікальны народ», — падкрэсліў блогер, адзначыўшы, што беларусы таксама спакойна рэагуюць, калі іх здымаюць на камеру. Дзівіліся расіяне таксама малым беларускім коштам у параўнанні з расійскімі.\nНаведалі турысты з-за ўсходняй мяжы і Аўгустоўскі канал. «Вельмі прыгожыя, маляўнічыя месцы. Літаральна супакойваюць... На шашлык прыязджаць — лепей не прыдумаеш», — скаментавалі госці з Расіі.\n«Як тут клёва, — каментавалі падарожнікі на вуліцы Савецкай у Горадні. — Але яна хутчэй не савецкая, а еўрапейская». Тут яны пакаштавалі некаторыя беларускія стравы: жур і мачанку. Беларуская ежа ім спадабалася, праўда, каларытныя назвы выклікалі ў іх неўразуменне. «Мне не падабаецца назва «мачанка» — мачавіну нейкую нагадвае», — каментаваў Андрэй Ніфёдаў. Часам аднак расіяне спрабавалі прамаўляць, на іх думку, па-беларуску, але іх вымаўленне больш нагадвала ўкраінскае. Ніфёдаў пахваліўся веданнем дзвюх беларускіх словаў: бусел і бульба.\n«Люблю Беларусь», — напісаў расійскі блогер пад відэа. «Хачу жыць у Беларусі», — каментавалі інтэрнаўты з Расіі. «Стаўце лайкі за тое, што Ніфёдыч пабываў у культурнай сталіцы Беларусі — Горадні», — выказаўся адзін з жыхароў гарадзенскага мікрараёну Дзевятоўка.\nВіктар Марціновіч: Мары беларусаў — госці


Упершыню ў Беларусі пройдзе акцыя "Адзіны дзень бяспекі” | zviazda.by\nУпершыню ў Беларусі пройдзе акцыя "Адзіны дзень бяспекі”\nЯна працягнецца з 20 лютага па 1 сакавіка. У гэтыя дні адбудуцца мэтанакіраваныя прафілактычныя мерапрыемствы па папярэджанні надзвычайных сітуацый, правапарушэнняў і злачынстваў, а таксама навучанне паводзінам ва ўмовах пажараў, аварый, аказанні першай медыцынскай дапамогі, паведамілі ў МУС.\nУ перыяд правядзення акцыі адбудуцца вучэнні і трэніроўкі па рэагаванні на надзвычайныя сітуацыі прыроднага і тэхнагеннага характару на выбуха-, пажара-, хімічна- небяспечных аб'ектах, аб'ектах з масавым знаходжаннем людзей. Запланаваны праверкі сістэмы абвесткі у тым ліку праз SMS, трансляцыя паведамленняў ад МНС у тэлевізійным і радыёэфіры. Розныя ўстановы адпрацуюць бяспеку правядзення эвакуацыі са сваіх будынкаў.\nУ рамках “Адзінага дня бяспекі” будуць арганізаваны квэсты “Формула бяспекі”, інтэлектуальныя гульні “Бяспечны сусед”, навучальныя пляцоўкі "Пяць крокаў выратавання”, пройдуць конкурсы на лепшую творчую работу, прысвечаную пытанням бяспечнай жыццядзейнасці, тэматычныя канцэртныя праграмы і тэатралізаваныя імпрэзы. У структурных падраздзяленнях розных ведамстваў пройдуць дні адчыненых дзвярэй.\nАкрамя органаў дзяржаўнага кіравання (Генпракуратура, МНС, МУС, Мінэнерга, Міністэрства аховы здароўя, Мінадукацыі, Мінпрацы і сацабароны, Мінжылкамгас, Мінкультуры) і мясцовых органаў улады, удзел у акцыі прымуць розныя арганізацыі і грамадскія аб'яднанні: Федэрацыя прафсаюзаў Беларусі, РДГА "Беларускае добраахвотнае пажарнае таварыства”, Беларускае таварыства Чырвонага Крыжа, РДГА “Таварыства ратавання на водах”, РГА “Белая Русь” і ГА “БРСМ”.\nЗадачы “Адзінага дня бяспекі” фарміраванне сумеснымі намаганнямі ў грамадстве культуры бяспекі жыццядзейнасці, правядзенне адукацыйна-выхаваўчай работы з падрастаючым пакаленнем. Мяркуецца, што "Адзіны дзень бяспекі” будзе праходзіць у краіне двойчы ў год: у лютым і верасні.\nУведзена забарона на выкарыстанне беспілотных лятальных апаратаў


Часопіс "НАША ВЕРА" :: 4(86)/2018 :: ЭЛА ДЗВІНСКАЯ: БЕЛАРУСЬ ГЛЫБЕЙ ПАЗНАЕ ГІСТОРЫЮ СТВАРЭННЯ БІБЛІІ\nАдкрыццё выставы «Беларусь і Біблія»\nў Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі.\nВажная падзея стала працягам святкавання 500-годдзя беларускай Бібліі — упершыню ў нашу краіну прыбылі каштоўныя рарытэты сусветнага значэння: каля 200 ўнікальных рукапісных і старадрукаваных помнікаў кніжнай культуры, якія адлюстроўваюць гісторыю стварэння, распаўсюджвання і захавання Бібліі.\nЗ 20 верасня па 21 кастрычніка ў Музеі кнігі ў Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі праходзіла міжнародная выстава «Беларусь і Біблія», прысвечаная самай вядомай і ўплывовай кнізе чалавецтва.\nАдкрываючы выставу, дырэктар Нацыянальнай бібліятэкі Раман Матульскі адзначыў, што асноўнай місіяй галоўнай асветніцкай установы краіны з’яўляецца захоўванне духоўнай спадчыны і дэманстраванне агульначалавечых здабыткаў, якія перамяняюць свет да лепшага.\nНа ўрачыстасці адкрыцця выставы 20 верасня прысутнічалі прадстаўнікі Каталіцкага Касцёла, Праваслаўнай Царквы, пратэстанцкіх супольнасцяў, святары і пастары, габрэйскія духоўныя кіраўнікі, прадстаўнікі дзяржаўных структураў. Цудоўная музыка капэлы «Санорус» стварыла атмасферу любові і дабрыні, напаўняючы сэрцы прысутных радасцю.\n«Біблія з’яўляецца дзейсным словам Божым. Выстаўка будзе спрыяць міжканфесійнаму дыялогу», — запэўніў Тадэвуш Кандрусевіч, Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі. Благаслаўленне важнаму мерапрыемству ад Мітрапаліта Паўла перадаў протаіерэй Сергій Гардун, член Біблейскай Камісіі Беларускай Праваслаўнай Царквы.\n«Выстава непаўторная тым, што ўпершыню дэманструе ўсю гісторыю стварэння і распаўсюджвання Бібліі. Падобная экспазіцыя разгортвалася да гэтага толькі ў Ганконгу. І вось выбар выпаў менавіта на Беларусь, таму што наша краіна адзначала ў мінулым годдзе 500-годдзе беларускай Бібліі», — адзначыў супрацоўнік Інстытыта гісторыі НАН Беларусі Андрусь Унучак.\nДзейнасць выставы стала магчымай дзякуючы дзелавым кантактам, якія ўсталяваліся паміж бібліятэкай і амерыканскімі даследчыкамі падчас дэманстравання ў ЗША факсімільнага ўзнаўлення «Кніжнай спадчыны Францыска Скарыны» і супрацоўніцтва падчас правядзення Міжнароднага кангрэса «500 гадоў беларускага кнігадрукавання» ў 2017 годзе ў Мінску.\nАрганізатарамі выставы выступілі Нацыянальная бібліятэка Беларусі і «Група даследавання рукапісаў» (ЗША). У яе падрыхтоўцы прынялі ўдзел дырэктар Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі Раман Матульскі, намеснік дырэктара Аляксандр Суша, дырэктар арганізацыі «Група даследаванняў рукапісаў» Скот Кэрал, выканаўчы дырэктар праекта «Inspired» Дэвід Эдзінгтан, арганізатар праекта Павел Дзядчэнка, а таксама прадстаўнікі навуковых і грамадскіх арганізацый.\nНа выставе былі прадстаўлены выданні Бібліі розных канфесій на розных мовах свету — помнікі сусветнага значэння, многія з якіх ніколі раней не экспанаваліся ў краінах Цэнтральнай і Усходняй Еўропы. Вялікую каштоўнасць мае, напрыклад, фрагмент пешэра ( каментара) Ісаі, які датуецца І стагоддзем да Нараджэння Хрыстовага, знойдзены ў пячоры ў Кумране. Каментарый апавядае пра рэлігійную палітыку ў Ерузалеме і небяспечную прысутнасць рымлянаў. Іншы сувой, знойдзены ў Кумране, апісвае правілы жыцця габрэйскай абшчыны, рэлігійныя дактрыны і палітычнае становішча. Унікальныя знаходкі ўпершыню былі даступныя для азнаямлення беларусам.\nУ экспазіцыі была прадстаўлена лацінская Вульгата з Францыі XIII стагоддзя, урывак з Евангелля ад Яна, перапісаны ў Арменіі, Тадж-Тора з Емена на іўрыце, арабскай і арамейскай мовах. Вельмі ўразілі наведвальнікаў выставы такія рарытэты, як эфіопскі Псалтыр, самаранская Тора, індыйская Тора ў срэбным футарале, сувой Эстэр, выраблены ў Кітаі і перавезены ў Англію. Цікавасць выклікалі і Паліглоты — шматмоўныя Бібліі. Лонданская Паліглота 1653–1656 года адначасова змяшчае тэксты на іўрыце, сірыйскай, арамейскай і іншых мовах.\nСтудэнты семінарыі разгортваюць скрутак Торы.\nАдзін з тэматычных раздзелаў выставы быў прысвечаны гісторыі Бібліі на беларускіх землях. Дасягненні айчыннай кніжна-пісьмовай культуры былі паказаны як неад’емная частка агульнасусветнай культуры і духоўнай спадчыны. Кніжны фонд Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі дазволіў прадэманстраваць Слуцкае і Тураўскае Евангеллі, Апосталы XVІ—XXІ ст., выданні Францішка Скарыны і яго паслядоўнікаў, шэдэўры выдавецкага мастацтва знакамітых друкароў, пераклады біблейскіх тэкстаў на беларускую і еўрапейскія мовы, а таксама прыклады мастацкага афармлення Святога Пісання лепшымі майстрамі XVІ–XXІ стст.\nБіблія з’яўляецца найбольш прадаванаю ў свеце кнігаю: сярэднегадавы аб’ём яе продажу складае 100 мільёнаў асобнікаў і мае значны ўплыў на сусветную літаратуру і мастацтва.\nЗмест Святога Пісання цягам тысячагоддзяў вывучалі святыя айцы Царквы: Ян Залатавусны, Еранім Стрыдонскі, святы Аўгустын, Рыгор Багаслоў, Леў Вялікі, Кірыл Ерузалемскі, Васіль Кесарыйскі і іншыя. Беларускія пісьменнікі таксама звярталіся да біблейскіх тэмаў і сюжэтаў, вобразна перастваралі іх, каб наблізіць да сучаснікаў сэнс і змест псальмаў, прыпавесцяў Саламонавых, кнігі Эклезіяста і інш. Францыск Скарына, Францішак Багушэвіч, Максім Багдановіч, Янка Купала, Наталля Арсеннева, Вінцук Адважны чэрпалі свае вобразы ў Старым і Новым Запаветах.\n«Беларуская кніжная традыцыя грунтуецца на Бібліі, — адзначыў Алесь Суша. — Біблія — самая доўгажывучая і найбольш перапісаная кніга. Таму мы збіраем яе асобнікі і знаёмім з імі наведвальнікаў. Мы ўпершыню прадэманстравалі ў Беларусі арыгіналы і якасныя выставачныя копіі скруткаў Мёртвага мора, біблейскіх рукапісных тэкстаў на папірусе і пергамене (Торы), каштоўных манускрыптаў, старадрукаваныя выданні Ёгана Гутэнберга, Марціна Лютэра, Францішка Скарыны, ілюстраваныя асобнікі Бібліі з гравюрамі Альбрэхта Дзюрэра, Густава Дарэ, Сальвадора Далі».\nАрхеолаг і гісторык доктар Скот Кэрал і яго жонка Дэніс прыбылі ў Мінск са штата Мічыган (ЗША). Скот Кэрал — дырэктар даследчага цэнтра, які вывучае старажытныя рукапісы, працуе са студэнтамі. «Мая сфера даследаванняў, — сказаў ён — старажытныя скруткі, папірусы на розных старажытных і сярэднявечных мовах. Я сабраў дзве вялікія ўласныя калекцыі. Атрымалася прывезці ў Мінск экспанаты з вялікай калекцыі музея Бібліі ў Вашынгтоне. Калі я кіраваў гэтым музеем, удалося сабраць 55 тысяч экспанатаў. Я даследаваў рукапісныя біблійныя тэксты, традыцыі стварэння Бібліі ў Германіі, Англіі і іншых краінах».\nАмерыканскі археолаг даў магчымасць студэнтам семінарыі разгарнуць і патрымаць у руках старажытны скрутак Торы і распавёў пра 4000 правілаў для перапісчыкаў Святога Пісання. Мэтаю яго прамоваў і лекцый было пацвердзіць гістарычную праўдзівасць Бібліі.\nАдным з самых дарагіх экспанатаў для Скота Кэрала з’яўляецца рукапісны спіс Евангелля з Кітая часоў культурнай рэвалюцыі Мао, калі трымаць Біблію было строга забаронена. Знаходка пацвярджае імкненне мець дома тэкст з Бібліі.\nПершая экскурсія па экспазіцыі выставы.\nАдзін з амерыканскіх гасцей, Джон Слайф, распавёў пра драматычную гісторыю перакладу Бібліі на англійскую мову: Уільям Ціндэйл быў спалены на вогнішчы ў ХVI ст. за спробу зрабіць пераклад на нацыянальную мову. Яго справу працягнуў яго сябра Дэвід Кавердэйл, які і пераклаў на англійскую мову Новы Запавет. На выстаўцы экспанавалася Біблія Дэвіда Кавердэйла і Жэнеўская Біблія 1560 года, якую таемна дастаўлялі ў Англію ў сярэдзіне ХVI ст., бо пераклад на нацыянальную мову быў забаронены. І толькі ў часы праўлення каралевы Елізаветы стала магчымым друкаваць Жэнеўскую Біблію ў Англіі.\nБеларусь атрымала ўнікальную магчымасць для глыбокага пазнання гісторыі стварэння і распаўсюджвання Бібліі. «Нам даецца магчымасць напоўніць сябе Духам Святым, паглыбіць нашу веру і веды ў гісторыі найбольш уплывовай Кнігі чалавецтва», — падкрэсліў протаіерэй Алег Голубеў, прадстаўнік Інстытута тэалогіі.\n26 верасня адбыўся Міжнародны круглы стол па тэме «Беларусь і Біблія» ў Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі. У ім прынялі ўдзел прадстаўнікі «Групы даследавання рукапісаў» (ЗША), вядомыя даследчыкі кніжнай культуры і літаратуры, спецыялісты ў галіне багаслоўя, спецыялісты з Нацыянальнай акадэміі навук, выкладчыкі і студэнты розных навучальных установаў краіны, сябры грамадскіх арганізацый, духоўныя асобы. З цікавымі паведамленнямі выступілі кандыдат культуралогіі Аляксандр Суша, прафесар Людміла Іванова, доктар маральнай тэалогіі Ірына Дубянецкая, доктар Оксфардскага Цэнтра місіянерскіх даследаванняў Брус Андэрсан, доктар Скот Кэрал, пастар Антоній Бокун, старшыня Беларускага біблійнага таварыства Аляксандр Ферысюк і іншыя.\nДыскусія закранула пытанні ўплыву Бібліі на культуру і філасофскую думку Беларусі, распаўсюджанне Бібліі ў культурнай прасторы краіны.\nУдзельнікі дыскусіі прыйшлі да высновы пра неабходнасць аб’яднаць намаганні Нацыянальнай бібліятэкі, грамадскіх арганізацый, навучальных установаў, хрысціянскіх канфесій, каб працаваць супольна і пашыраць уплыў Бібліі ў грамадстве і медыйнай прасторы, яшчэ больш узняць Кнігу кніг на той высокі ўзровень, на якім яна была ў часы Францыска Скарыны.\nУдзельнікі круглага стала сардэчна падзякавалі Скоту Кэралу і Аляксандру Сушу за арганізацыю ўнікальнай выставы «Біблія і Беларусь», якая стала яркай падзеяй грамадскага жыцця краіны. Выстава паслужыла выдатнай пляцоўкай для правядзення лекцый па гісторыі стварэння і распаўсюджання Святога Пісання і змястоўных інтэлектуальных дыскусій. У зале адукацыйных тэхналогій бібліятэкі прайшлі лекцыі па гісторыі Бібліі прапаведніка і пісьменніка Джоша Макдаўэла з ЗША і даследчыка Берасцейскай Бібліі і іншых рэлігійных аспектаў жыццы ў ВКЛ доктара Бруса Андэрсана.\nГосці выставы паспрабавалі сябе ў якасці перапісчыкаў — яны стварылі агульны скрутак, запісаўшы на ім некалькі вершаў з псальмаў. Наведвальнікам малодшага ўзросту была прапанаваная шматфункцыянальная інтэрактыўная пляцоўка з друкавальным варштатам. Дзеці з задавальненнем збіралі пазлы на біблійныя тэмы і расфарбоўвалі карцінкі з улюбёнымі сюжэтамі.\nВыстава была важнай для навукоўцаў і даследчыкаў, карыснай для студэнтаў-гісторыкаў і навучэнцаў нядзельных школаў, апірышчам для катэхетаў, дапамогай святарам і пастарам, цікавай і захапляльнай для ўсіх.\nПапірус Р52 (Евангелле паводле Яна 18.31–33; 37–38).\nКаля 125–140 гг.\nФаксіміле. Арыгінал захоўваецца\nў бібліятэцы Джона Райландса, Манчэстэр, Вялікабрытанія. Папірус з урыўкам з Кнігі Зыходу (Грэцкая Септуагінта). Канец ІІ ст.\nМузэй хрысціянскіх місій, Паўднёвая Карэя.\nПапірус Бадмера, пасланні апостала Пятра, ІІІ ст.\nФаксіміле. Арыгінал захоўваецца ў зборах Бібліятэкі Ватыкана.\nІндыйская Тора і цік. XVII ст.\nГрупа па даследаванні манускрыптаў, Гранд Хэйвен (штат Мічыган) ЗША.\nБіблія Якуба Вуека.\nКракаў, 1599 г. Нацыянальная бібліятэка Беларусі.\nЕвангелле вучыцельнае. Еўе\n(суч. Віевіс), друкарня Віленскага брацтва, 1616 г.\nПрацы Трыдэнцкага Сабору.\nМузей кнігі, Лондан, Вялікабрытанія. Елізавецінская Біблія.\nМасква, 1757 г.


2 чэрвеня 2015Архіў...\nV Міжнародны летні ўніверсітэт юрыстаў "Права на спрыяльнае навакольнае асяроддзе: змест і спосабы абароны" пройдзе з 24 па 27 чэрвеня ў БДУ. Актуальнасць тэмы сёлетняга семестра абумоўлена тым, што ў наш час сфарміраваны механізм гарантый выканання экалагічных правоў. Для гэтага створаны прававыя прылады, якія дазваляюць забяспечыць іх рэалізацыю.\nАдметнасць дадзенага мерапрыемства – гэта яго практычная скіраванасць. Падчас навучальных заняткаў будуць каментавацца даклады, разбірацца і дэталёва аналізавацца праваўжывальная практыка. Пасля кожнага выступлення слухачы змогуць задаваць пытанні дакладчыкам і ўдзельнічаць у дыскусіях.\nМяркуецца, што сёлета слухачамі летняга ўніверсітэта стануць звыш 100 студэнтаў з Беларусі, Расіі, Францыі і Германіі. Для іх падрыхтавана адмысловая адукацыйная праграма. Акрамя таго, запланавана правядзенне круглых сталоў на англійскай, нямецкай і французскай мовах на наступныя тэмы: "The right to a healthy environment as a corporate social responsibility" (Права на спрыяльнае навакольнае асяроддзе як сацыяльны абавязак карпарацый); "Die Informierung der Bürgerschaft im Umweltsgebiet, ihre Beteiligung am Entscheidungsprozeß und Zugang zu der Gerichtspflege – auf dem Beispiel von Deutschland" (Інфармаванне грамадзян у галіне аховы навакольнага асяроддзя, іх удзел падчас прыняцця рашэнняў і доступ да правасуддзя – на прыкладзе Германіі) і "La constitutionnalisation du droit de l'environnement: la Charte de l'environnement" (Замацаванне на канстытуцыйным узроўні права на навакольнае асяроддзе: хартыя навакольнага асяроддзя).\nАдзначым, працоўныя мовы лекцый, дыскусій і круглых сталоў – руская, нямецкая, англійская і французская.\nДля ўдзелу ў V Міжнародным летнім універсітэце юрыстаў неабходна падаць заяўку да 15 чэрвеня ўключна на электронны адрас law.summer.university@gmail.com.\nДадатковая інфармацыя па тэл.: +375 29 3273543 (Ганна Коваль).


МОВА CUP: «за» спорт, «за» матчыну мову!\nУ Рэспубліканскім цэнтры алімпійскай падрыхтоўкі па лёгкай атлетыцы, вядомым як спорткомплекс «Працоўныя рэзервы», прайшоў нацыянальны спартыўны фестываль «МОВА СUP», адным са спонсараў якога стаў «Беларусбанк». Яго правядзенне ініцыіравала вядомая плаўчыха, алімпійская прызёрка, чэмпіёнка свету і Еўропы, а таксама рэкламны твар нашага банка Аляксандра Герасіменя.\nУ рамках фестывалю каманды шэрагу ўстаноў і арганізацый беларускай сталіцы ўдзельнічалі ў спаборніцтвах па мініфутболе, стрытболе, плаванні, лёгкай атлетыцы, бадмінтоне, гіравым спорце і інш. Усе жадаючыя, якія прысутнічалі на свяце спорту, маглі паспрабаваць сябе ў кросфіце, грэблі, веласпорце, адзінаборствах, а таксама пакідаць на далечыню свае мабільныя тэлефоны і прабегчы пэўную дыстанцыю з дзяўчынай на плячах.\nАдметна тое, што большасць прысутных на фестывалі стараліся размаўляць на матчынай мове, нават вядучыя запрашалі ўдзельнікаў на старты пабеларуску. Госці свята з задавальненнем набывалі вышыванкі, якія прадаваліся на ўваходзе ў цэнтр, і адразу ж апраналі іх на сябе.\n«Свет глабалізуецца, аб’ядноўваецца, мы павінны чымсьці адрознівацца ад іншых, і, як я лічу, нам у гэтым дапамогуць зносіны на роднай мове. Не ведаю, чаму мы саромеемся размаўляць пабеларуску ў звычайным жыцці. Але разам з ростам нацыянальнай свядомасці, спадзяюся, беларуская мова атрымае шырокае выкарыстанне», — выказала сваю думку Аляксандра Герасіменя на сустрэчы з журналістамі, якая адбылася напярэдадні фестывалю. Трэба адзначыць, што майстарклас для маленькіх плаўцоў яна праводзіла таксама на беларускай мове.\nВялікую ўвагу гасцей свята прыцягнулі спаборніцтвы па кіданні на далечыню асабістага мабільнага тэлефона і бег на 30 м з дзяўчынай на плячах. Дарэчы, мужчыне, які хутчэй за ўсіх данёс сваю дзяўчыну да фінішу, дасталося аж 50 м каўбасы. А далей за ўсіх свой тэлефон кінуў сярэбраны прызёр Алімпіяды ў Пекіне дзясяціборац Андрэй Краўчанка. Маладому чалавеку ў якасці прыза дастаўся смартфон, які ён адразу ж падараваў хлопчыку, прыкаванаму да інваліднага крэсла.\nНаш банк на «МОВА СUP» прадстаўлялі 23 чалавекі. Яны змагаліся ў камандных спаборніцтвах па мініфутболе, стрытболе, плаванні, лёгкай атлетыцы, гіравым спорце і бадмінтоне. У апошніх двух відах нашы спартсмены «ўзялі» трэція месцы: старшы інкасатар аддзела інкасацыі з філіяла № 519 Аляксандр Герасімчык і спецыяліст 1й катэгорыі аддзела тэхнічнага абслугоўвання цэнтральнага апарата Ігар Газізаў падымалі гіру вагой 24 кг, а вядучы спецыяліст аддзела банкаўскіх плацежных картак філіяла № 527 «Белжэлдор» Святлана Кульгавеня і галоўны спецыяліст аддзела АВАР — распрацовак праграмнага забяспечання цэнтральнага апарата Юлія Паўлоўская гулялі ў бадмінтон.\nНа вышэйшую прыступку п’едэстала ў гэты дзень таксама давялося падняцца Аляксандры Герасімені — разам з камандай «Беларусбанка», якая стала карпаратыўным пераможцам.\nПлануецца, што ў наступны раз «МОВА СUP» запросіць гасцей праз 6 месяцаў.\nСоциальная ответственность / Победим вместе! / На фестивале «МОВА CUP»: работники банка с Александрой ГЕРАСИМЕНЕЙ


Цмокі-2 выйгралі хатні тур моладзевай Еўралігі | Цмокі-Мінск\nЦмокі-2 выйгралі хатні тур моладзевай Еўралігі\n5 перамог у 5 матчах!\nЗ 8 па 10 снежня ў Мінску прайшоў тур Еўрапейскай юнацкай баскетбольнай лігі сярод камандаў хлопцаў U-20. "Цмокі-2" абыгралі ўсіх сваіх супернікаў і сталі лепшай камандай гульнявога ўік-энда!\nУ вырашальным матчы "маладзёжка" перамагла маскоўскую "Руну" - 56:54. Форвард Віталь Лебедзеў набраў 15 ачкоў, а Антон Зарэцкі зрабіў 9 падбораў, 5 з якіх - у наступе!\nБК Руна - Цмокі-Мінск (2) - 54:56 (19-17, 7-17, 11-8, 17-14)\nЦмокі-Мінск (2): Лебедзеў (15 + 5 падбораў), Каратцоў (13), Сівацкі (10), Блізнюк (7 + 5 падбораў), Ульянка (4); Зарэцкі (7 + 9 падбораў), Траццяк (0), Паграбіцкі (0), Паланевіч (0), Друкаў (0).\nСамым карысным гульцом тура стаў наш абаронца Уладзіслаў Блізнюк: адзін з лідараў "маладзёжкі" набіраў у сярэднім 12.4 ачка пры 4 падборах і 3.8 перадачах, праводзячы пры гэтым менш за 23 хвіліны на паркеце!\nПасля двух тураў чэмпіянату "Цмокі-2" дзеляць другое месца з латышскім "Вентспілсам" і польскім "Владыславава", маючы 8 перамог у 10 матчах. Па выніках апошняга тура вызначацца ўдзельнікі Фіналу чатырох. Адзначым, што "маладзёжка" ўжо правяла матчы з асноўнымі супернікамі і мае высокія шанцы на трапленне ў выніковы раўнд турніру.


Кніжкі Свабоды і iPod Shuffle — пераможцам Нацыянальнай дыктоўкі (імёны)\n18 люты 2013, 21:07\n360p | 520,4MB\nБеларускую дыктоўку чытае Юрась Бушлякоў\nВыбіраючы ляўрэатаў, рэдакцыйнае журы кіравалася і тым, наколькі пісьменна выканана дыктоўка, і тым, як удзельнік патлумачыў, чаму ён напісаў Агульнанацыянальную дыктоўку.\n2 лютага споўнілася 175 гадоў з дня нараджэньня Кастуся Каліноўскага — аднаго з пачынальнікаў беларускага нацыянальнага руху новага часу, публіцыста, паэта, кіраўніка паўстаньня 1863–64 гадоў на тэрыторыі сучасных Беларусі і Літвы. І якраз да падзеяў, зьвязаных з чынам Кастуся Каліноўскага і ягоных паплечнікаў, была прымеркавана сёлетняя Агульнанацыянальная дыктоўка. Удзельнікі дыктоўкі пісалі «Ліст з-пад шыбеніцы» Кастуся Каліноўскага.\nПрапанаваўшы напісаць тэкст разам з радыё «Свабода», мы заклі́калі нашых слухачоў і гледачоў даслаць свае дыктоўкі на наш адрас. І цяпер мы падводзім вынікі.\nГеаграфія ўдзельнікаў дыктоўкі аказалася даволі шырокая: мы атрымалі лісты з усіх рэгіёнаў Беларусі і з-за беларускіх межаў. Наймаладзейшы з тых, хто даслаў нам дыктоўкі, — 13-гадовы Радаслаў Грыгаровіч з Смалявічаў. Нам напісалі інжынеры і будаўнікі, міліцыянты і дактары, шкаляры і пэнсіянэры.\nВіктар Малочка з Салігорску так патлумачыў свой удзел у дыктоўцы: «Для мяне гэты ўдзел важны, таму што ня хочацца верыць у словы, якімі пачынаецца фільм „Акупацыя. Містэрыі“ Андрэя Кудзіненкі: „Пяцьсот гадоў назад яны ня ведалі, што яны беларусы, але іхняя дзяржава была самай вялікай у Эўропе. Цяпер у беларусаў ёсьць дзяржава, але іх саміх ужо няма“».\nТак, да прыкладу, былы вайсковы інжынэр, аўтар кнігі «Нябышына. Вайна» Ільля Копыл зь Менску далучыў да дыктоўкі гісторыю свайго жыцьця, а таксама ясна акрэсьліў, кім быў, ёсьць і застанецца Каліноўскі ў гісторыі Беларусі — тым самым спадар Копыл адгукаецца на паасобныя галасы зь лягеру заходнерусізму, прадстаўнікі якога заклікаюць да пераацэнкі ролі Каліноўскага ў беларускай гісторыі.\nПрацы, дасланыя на адрас Свабоды\nАўтар навукова-асьветнага праекту ў інтэрнэце пад назваю «Сьвіслацкія аркушы — Кастусь Каліноўскі» Зьміцер Кузьменка зь Менску падкрэсьлівае, што «асоба Каліноўскага — частка ягонага жыцьця».\nСьвятлана Ўранава з чэскіх Пардубіцаў піша:\n«Я чэшка (чыстапародная, як люблю казаць), але вельмі люблю Беларусь ды беларускую мову. Мову я вывучыла, каб паказаць беларусам, што гэта магчыма». Сьвятлана прызнаецца, што стараецца працаваць на карысьць Беларусі. У прыватнасьці, яна каардынуе малітвы за Беларусь, што праводзяцца сярод чэскіх хрысьціянаў, а таксама арганізоўвае збор грошай для беларускіх палітвязьняў.\nГалоўны прыз — а гэта плэер iPod Shuffle — рэдакцыйнае журы пастанавіла адправіць у Салігорск сям’і Малочкаў — нам даслалі дыктоўкі Віктар Малочка, ягоная жонка Натальля Малочка і Віктараў сын Аляксандар Малочка.\n«У мяне як у сапраўднага пераймальніка ідэяў Кастуся Каліноўскага, — напісаў нам Аляксандар Малочка, — цепліцца ў грудзях агеньчык спадзяваньня, што ў хуткім часе надыдзе час адраджэньня ідэяў Каліноўскага і мы ўсе будзем ганарыцца сваёй Бацькаўшчынаю».\nЗаахвочвальнымі прызамі — а гэта кнігі з сэрыі «Бібліятэка Свабоды» — рэдакцыйнае журы пастанавіла ўганараваць:\nЛюдмілу Барысаву з Магілёва,\nРадаслава Грыгаровіча з Смалявічаў,\nЛідзію Дубінец зь Менску,\nМікалая Ермакова з Гомелю,\nІльлю Копыла зь Менску,\nДануту Крупіцу зь Ліды,\nЗьмітра Кузьменку зь Менску,\nКастуся Сырэля з Вушачаў,\nСьвятлану Ўранаву з Пардубіцаў і\nВіктара Яржамкоўскага зь Менску.


Мілінкевіч наведаў Горадню\n21 студзень 2006, 21:03\nРадыё Свабода Сёньня Аляксандар Мілінкевіч наведаў Горадню, каб спаткацца з прыхільнікамі і паразмаўляць з выбаршчыкамі. У прыватнасьці, ён пабываў на пункце збору подпісаў за яго на буйным крытым рынку “Карона”, сустрэўся з актывістамі Саюзу палякаў на чале з Анжалікай Борыс, якую не прызнаюць улады. Дарэчы, у горадзе за Мілінкевіча сабрана 12 тысяч подпісаў.\nУ Горадні Аляксандар Мілінкевіч найперш усклаў кветкі да бюста Янкі Купалы перад унівэрсытэтам, дзе сам спадар Мілінкевіч доўгі час выкладаў. Затым ён пабываў у Калоскай царкве, дзе паставіў сьвечку і памаліўся, а таксама паклаў кветкі да помніка князю Давыду Гарадзенскаму, што знаходзіцца непадалёк ад храма.\nКалі Аляксандар Мілінкевіч зьявіўся на рынку “Карона”, першым за яго паставіў подпіс маладзён, якога зваць Андрэй, ён патлумачыў:\n(Маладзён:) “Таму што пазыцыі гэтага кандыдата мне блізкія, зразумелыя і хацелася б у гэтай краіне памяняць тую сытуацыю, якая ў нас ёсьць”.\nДа Аляксандра Мілінкевіча падышоў вэтэран вайны Леанід Закурдаеў, каб сказаць пра свае погляды і выказаць падтрымку. Леанід Закурдаеў:\n(Закурдаеў:) “Прыкметай дэмакратычнасьці дзяржавы абавязкова павінна быць зьмена вышэйшага кіраўніцтва, іначай дэмакратыя выключана ў гэтай дзяржаве”.\nДзеля гэтага ён і ўдзельнічае у выбарчай кампаніі, адказаў Аляксандар Мілінкевіч. Ён сказаў, што ў Горадні адчувае сябе ўтульней, бо мае шмат знаёмых. Адна гарадзенка сёньня на “Кароне” мне сказала, што ведае Мілінкевіча, як чалавека, які ня прагне ўлады і які цьвяроза ацэньвае сытуацыю. Чаму ж тады ён вырашыў удзельнічаць у прэзыдэнцкай кампаніі, спаборнічаць з Лукашэнкам? Я пераадрасаваў гэтае пытаньне яму самому.\n(Мілінкевіч:) “Таму што жыць так не хачу, таму што дзеці ёсьць, хачу каб дзеці жылі ў нармальнай краіне, таму што эміграваць не зьбіраюся. І я лічу, што я ня лепшы, але першы сярод роўных. Калі мяне абралі на Кангрэсе, дык на мяне лягла вялікая адказнасьць і вялікі гонар, канешне. Буду рабіць усё, што залежыць ад мяне і нікуды не зьбягу. Буду да канца ісьці, пакуль не пераможа дэмакратыя ў краіне”.\nПасьля сёньняшняй сустрэчы з кіраўніцтвам Саюзу палякаў, у аўторак плянуецца спатканьне зь беларусамі ў Беластоку, дзе спадар Мілінкевіч спыніцца па дарозе у Варшаву, дзе будзе абмяркоўваць сур’ёзныя пытаньні на высокім узроўні, сказаў ён.