Усходняя й Заходняя Беларусь: адрозьненьні й іх прычыны\n31 ліпень 2004, 19:57\nАляксандар Уліцёнак, Менск Падаю стэрэатып з савецкіх падручнікаў: буржуазная Польшча пад корань вынішчала ўсё нацыянальнае ў Заходняй Беларусі. Аднак жа сёньня матчына мова лепш пачувае сябе менавіта там. Ці стэрэатып найноўшы: “усходнікі” таму, нібыта, больш кансэрватыўныя, што яны пераважна – носьбіты традыцыяў вясковае культуры. Але насамрэч сельскага насельніцтва ўдвая больш менавіта сярод “заходнікаў”... Пра гэтыя ды іншыя адрозьненьні паміж усходам і захадам краіны й пойдзе размова.\nТакога кантрастнага падзелу краіны на ўсходнюю й заходнюю часткі, як ва Ўкраіне, на першы погляд у Беларусі не заўважна. Але пра адметнасьці ў мэнталітэце, укладзе жыцьця заходніх ды ўсходніх беларусаў варта паразважаць і людзей паслухаць.\nГарадзенец Уладзімер Хільмановіч паходзіць са Шчучынскага раёну. Гісторык па адукацыі, ён выпускае бюлетэнь “Свой лад”, друкуецца ў беластоцкай газэце “Ніва”. У сваіх публікацыях дасьледуе й праблематыку беларускае мэнтальнасьці.\n(Хільмановіч: ) “Адрозьненьні ёсьць, асабліва паміж Усходняй і Заходняй Беларусьсю, і гэта абумоўлена гістарычна, тым кавалкам часу – 21-39 год – калі Беларусь Заходняя была адасобленая ад Савецкай Беларусі”.\nМенавіта тады на Магілёўшчыне, Гомельшчыне, Віцебшчыне пачала закладацца індустрыяльная база БССР, якая канчаткова замацавалася за кошт пасьляваенных гіганцкіх новабудоўляў. Заводы й фабрыкі актыўна высмоктвалі рабочую сілу з рэгіёнаў, а дадаткова сюды – на ўдарныя будоўлі – зьяжджалася людзтва з усяго Савецкага Саюзу, найперш – з Расеі. Раней значна больш “беларускія”, усходнія гарады імкліва інтэрнацыяналізаваліся. А што да навакольных вёсак, дык яны ня толькі спустошваліся, але й куды больш заўважна, чым на захадзе, “саветызаваліся” праз “школу калектыўнага гаспадараньня”. Пра вынікі таго “навучаньня” гаворыць яшчэ адзін гісторык – Віктар Сазонаў.\n(Сазонаў: ) “Усходняя Беларусь раней падпала пад калгасны лад, і беларусы-заходнікі засталіся больш індывідуалістамі, мелі прыватныя гаспадаркі. І гэта адбілася на мэнталітэце людзей”.\nВось меркаваньне дэпутата зь Белаазёрску Юрася Губарэвіча.\n(Губарэвіч: ) “Ну, гэта ўжо звыклы такі падыход: на захадзе людзі больш уважлівыя да сваёй сельскай гаспадаркі, яны заўсёды маюць нейкія гароды каля дамоў. Калі праяжджаеш па Беларусі далей на ўсход, то ўжо бачна, што сытуацыя з гэтым робіцца горшай і горшай”.\nСказана без асаблівых згадак пра трагічны для ўсходу шлях калектывізацыі. А ейным вынікам сталася, напрыклад, такая недарэчна-трагічная сытуацыя, што без усялякае вайны за апошнюю чвэрць стагодзьдзя Віцебшчына страціла кожнае чацьвёртае паселішча. Чарнобыль прысьпешыў усьлед за суседзямі й магілеўчан, а таксама Гомельшчыну. Гарадзенцам, берасьцейцам ды Меншчыне да такой дынамікі, дзякуй Богу, далёка. З тае адрознасьці, што выяўляецца на побытавым узроўні, ужо каторы год дзівіцца некалі заходнік, а цяпер аршанскі фэрмэр Адам Сапежка.\n(Сапежка: ) “Сюды я прыехаў, ужо калі ажаніўся – гадоў каля 30-ці мне было. Канечне, адрозьненьне адразу адчулася – што “ня ўпісваесься ў клімат”. Кажуць: “Ты – паляк”… І, безумоўна, ёсьць адрозьненьні – гэта стаўленьне да працы. Ты ж паглядзі: ёсьць такія дамы, дзе нават курыцы няма!”\nДарэчы, траціна з 245 зьніклых за апошнія 18 год гомельскіх вёсак – вынік атакі не Чарнобылю, але працэсу урбанізацыі. Аднак лідэрам тут паўстае Меншчына. А Берасьцейшчына й Гарадзеншчына – аўтсайдэры. Калі доля сельскага насельніцтва на ўсходзе Беларусі складае прыкладна 25 адсоткаў, дык на захадзе яна ўдвая большая. Зразумела, там вышэйшы й узровень жыцьця. Зазвычай тлумачаць гэта традыцыйнай працавітасьцю тамтэйшых сялян, запозьненай саветызацыяй краю. Гаворыць Алена Бруй з Валожынскага раёну.\n(Бруй: ) “Тут людзі багацей жывуць. Тут з пакаленьня ў пакаленьне гаспадарлівасьць перадавалася. У мяне дзед быў кулаком. Яго раскулачвалі... Пасадзілі дзеда ў турму”.\nУсё так. Аднак гаспадарскаму лідэрству заходнікаў дадаткова паспрыяла – і гэта своеасаблівы парадокс – менавіта савецкая ўлада. Бо з дырэктываў ЦК кампартыі ў заходніх абласьцях былі збудаваны магутныя агракомплексы – з адпаведнай сацыяльнай інфраструктурай. Колькасьць сродкаў, укладзеных за часамі БССР у аграрны сэктар захаду, была хіба ці не адваротна прапарцыянальнай абсталяванасьці ўсходняй індустрыі. Вынік такой палітыкі падсумоўвае валожынец Віктар Мацыеўскі.\n(Мацыеўскі: ) “Тут людзі зь дзяцінства былі прывучаны да працы. Імкнуліся зарабіць грошы. А тым больш савецкая ўлада “развраціла”: прывучыла да п’янак, да ўсяго астатняга. Сюды прыяжджаеш, – дык тут людзі імкнуцца й хаты будаваць. А туды прыяжджаеш, дык там платы павалены. У гэтым уся розьніца”.\nЛюбоў Фірсава зьехала ад Чарнобылю ў валожынскую вёску Падневічы з Буда-Кашалёўскага раёну. Яна пагаджаецца: тут жывуць багацей, аднак бароніць “усходнікаў” ад усялякіх дакараньняў за ляноту, адсутнасьць інстынкту ўласьнікаў...\n(Фірсава: ) “У нас простыя людзі. Вядома, мільёнаў мы ня мелі – ніхто. Простыя сялянскія людзі. Працуюць – і ўсё. Але ўсе вельмі добрыя”.\nА яшчэ спадарыня Любоў лічыць сваіх землякоў больш настойлівымі, як яна кажа, – “прабіўнымі”. Маўляў, там жывуць бядней, таму лепшыя выбіваюцца ў людзі, дзякуючы падвышанай энэргічнасьці. На думку жанчыны, дрэнна тое, што шэраговыя вяскоўцы ня маюць часу падарожнічаць па краіне, цікавіцца іншымі рэгіёнамі. Таму й жывуць недарэчныя міты.\n(Фірсава: ) “Калі даведаліся мае землякі, што я еду сюды, яны ўсе зьдзівіліся: “Як, да заходнікаў?! Там жа людзі шкодныя. Кепскія! Ня будуць размаўляць...” Але калі мяне прывезьлі, – да мяне адразу ж прыйшлі ўсе, прапаноўвалі дапамогу. І дзякуй ім: яны мяне ня крыўдзяць. Як я была добрай да людзей там, так і тут такой жа засталася”.\nГаворачы пра сваіх новых суседзяў, спадарыня Фірсава азначыла: у заходняй Беларусі непараўнальна большы ўплыў мае рэлігія. Гэтае назіраньне пацьвярджае й навуковец Уладзімер Хільмановіч.\n(Хільмановіч: ) “На Гарадзеншчыне й Берасьцейшчыне шматканфэсійнасьць: каталіцтва, пратэстанцтва, праваслаўе. Гэта адбіваецца на паўсядзённым жыцьці людзей. На вясельлях, напрыклад, “Сто лят!” сьпяваюць і праваслаўныя, і каталікі. На ўсходзе стаўленьне да каталіцтва больш насьцярожанае”.\nЗа Пілсудзкім у так званых “крэсах усходніх” праваслаўная царква ўспрымалася як вораг нумар два – апасьля бальшавікоў. Улады наўмысна не заміналі актыўнай дзейнасьці пратэстанцкіх місіянэраў, бо малельныя дамы пяцідзясятнікаў, баптыстаў і адвэнтыстаў папаўняліся менавіта з праваслаўнага асяродку. Адначасна ва ўсходняй – Савецкай Беларусі – вынішчаліся ўсялякія праявы рэлігійнасьці. І перад “аб’яднаўчым” верасьнем 39-га году там ацалелі толькі зь дзясятак цэркваў ды два касьцёлы. Між тым, заходнікі мелі каля 700 цэркваў, звыш 200 касьцёлаў і да сотні пратэстанцкіх абшчын. Вынікі рэлігійнае дэфармацыі тае пары адчувальныя яшчэ й сёньня. Хоць кантраснасьці, вядома, паменела.\n(Ганна: ) “Мы ўсе беларусы. Але… розьніца ўсё ж такі ёсьць”.\nГэтак выснавала спадарыня Ганна. Родам яна з Івацэвіцкага раёну, што на Берасьцейшчыне. 18 гадоў таму паводле разьмеркаваньня прыехала ў Магілёў, выйшла замуж... Час не пазбавіў яе звычкі хадзіць у царкву. Але беларускую мову, на якой размаўляла некалі дома, забылася...\n(Ганна: ) “У нас, у нашай мясцовасьці, – пераважае беларуская мова. А тут, я сказала б, – руская, трасянка”.\nГэтае назіраньне зусім не стасуецца з афіцыйнай пазыцыяй. Дагэтуль у школах і ВНУ цьвердзяць пра татальнае вынішчэньне беларушчыны на тэрыторыі “ўсходніх крэсаў” і нацыянальны росквіт у БССР. Чаму ж тады родная мова лепш захавалася там, дзе ёй, нібыта, зусім жыцьця не давалі? Ці не з тае прычыны, якое надта асьцерагаецца афіцыйная прапаганда, замоўчваючы факт існаваньня ў заходняй Беларусі Таварыства беларускай школы, Беларускага інстытуту гаспадаркі й культуры, Таварыства беларускай асьветы... Гаворыць гарадзенскі гісторык Віктар Сазонаў.\n(Сазонаў:) “На захадзе Беларусі захаваўся значна шырэйшы беларускі моўны асяродак. У нядаўнія савецкія гады вялася ціхая вайна супраць беларускай мовы. Гэтая вайна на ўсходзе Беларусі значна раней пачалася. І там так склалася, што для часткі людзей беларуская мова стала другараднай, беспэрспэктыўнай”.\nРэлігійныя, моўна-культурныя адрознасьці выяўляюцца й у больш ашчадным стаўленьні “заходнікаў” да адвечных народных традыцый. Так, спадарыню Ганну з Івацэвіч уразіла сьвяткаваньне Купальля на Магілёўшчыне.\n(Ганна: ) “Вось у нас няма такога: сьцерагуць перад Купалам плоты, лавы – усё падрад. У нас на Купалу народ заходзіць на кожны двор, сьпявае: “Купалінка, цёмна ночка, дзе твая дочка…”\nГанна лічыць, што ва ўсходняй Беларусі людзі больш замкнёныя, насьцярожаныя. І тлумачыць гэта, у паасобку, уплывам апошняе вайны – Віцебшчына, Магілёўшчына й Гомельшчына пацярпелі больш за заходнія вобласьці. Адсюль і перасьцярога: візытоўка ўсходняй хаты – надзейны плот...\n(Ганна: ) “Я, напрыклад, была ў Слаўгарадзкім, Амсьціслаўскім раёнах – тут платы вельмі высокія. Мяне гэта трохі “забівае”. У нас такога няма: прыгожыя плоцікі, роўненькія й вельмі акуратныя. І кветкі, шмат кветак”.\nНаступнае параўнаньне беларускага ўсходу зь беларускім захадам, так бы мовіць, “мужчынскае” – ад жыхара Воршы Адама Сапежкі.\n(Сапежка: ) “У нас кожны прыносіць свой кошык зь ежай, у кошыку – бутэлька. А калі ідзеш з жонкай, то й дзьве бутэлькі: гарэлка й віно. Тут такога няма, тут даводзіцца гаспадаром усіх суседзяў карміць – і мне гэта вельмі дзіўна было”.\nАршанскія знаёмцы спадара Адама тлумачаць гэта экспансіяй суседніх, расейскіх, традыцый. А на захадзе сытуацыя іншая: захаваньню свайго, нацыянальнага, наадварот, спрыяе моцная падтрымка суседзяў – палякаў, літоўцаў, латышоў, чые культуры набліжаны да беларускай. І з гэтага гарадзенскі навуковец Уладзімер Хільмановіч робіць наступную выснову.\n(Хільмановіч: ) “На захадзе Беларусі няма такога страху перад экспансіяй НАТО, перад наступам заходняй культуры. На ўсходзе больш напружана да гэтага ставяцца. Я мяркую: калі Беларусь пачне свой шлях вяртаньня ў Эўропу, – безумоўна, чалавеку з заходняй Беларусі будзе лягчэй інтэгравацца ў заходнюю культуру, у рэчаіснасьць. Таму што гэтая сумежнасьць – яна моцна ўплывае: няма фобіі перад Эўропай Заходняй у заходняга беларуса. На ўсходзе гэта больш яскрава выяўляецца яшчэ, перш за ўсё, “дзякуючы” прапагандзе тэлевізіі”.\nСвайго калегу дапаўняе гісторык Віктар Сазонаў.\n(Сазонаў: ) “Ёсьць разумныя адукаваныя людзі тут, ёсьць разумныя адукаваныя й там. Чалавек не расьце сам па сабе: ён ёсьць прадуктам грамадзтва. У якіх колах ён расьце, у якіх колах выхоўваецца, – гэта ўсё ўплывае на ягоны мэнталітэт. Я думаю, што чалавек з захаду, калі стаў бы кіраўніком краіны, ён глядзеў бы на Захад. Таму што заходняя Беларусь мае глыбокія традыцыі страху менавіта да Расеі. Я памятаю сваіх дзядоў. Яны гаварылі, што бальшавік прынёс бяду на нашую зямлю. Таму зразумела, што збліжэньне з Захадам ішло б значна хутчэйшымі тэмпамі, і межы з Расеяй так бы не адкрываліся, а шукаліся б стасункі з усходнім суседам узаемавыгодныя”.\nТакім чынам, адрознасьць паміж магілёўцамі й гарадзенцамі добра прыкметная. Аднак усе нашыя суразмоўцы пагаджаліся, што гэта зусім ня той клінічны выпадак, пра які пісаў Кіплінг: памятаеце? – захад ёсьць захадам, усход ёсьць усходам, і ім ніколі не сысьціся... Беларусы ўжо сышліся: гэта адзіны народ. І як зьнікла мяжа, што прымусова падзяляла адну краіну, так на шляху ў новую Эўропу сатрэцца зь беларускага мэнталітэту, нібы з магнітнае стужкі, усё наноснае, чужое, неўласьцівае нацыі ў вякох...\nДля праграмы падрыхтавалі свае матэрыялы І.Іванова, А.Сьцяпанава, Н.Шарай, М.Стэльмак, С.Астраўцоў.


Шосты дзень на Гомельшчыне: “Прафесійныя суботы” | Настаўніцкая газета\n14.03.2016 27.03.2017 - 10:34Дадатковая адукацыя\nШто мы кладзём у аснову, калі гаворка ідзе пра шосты школьны дзень? Каб дзеці самі хацелі праводзіць гэты дзень з карысцю, са сваімі аднакласнікамі і настаўнікамі. Зразумела, што прымусовы метад ніякай эфектыўнасці не прыносіць. Тут трэба шукаць новыя, цікавыя формы работы. Менавіта так узніклі ў Гомельскай вобласці “Універсітэцкія суботы” — сапраўднае дзецішча дырэктара рэгіянальнага цэнтра тэсціравання Уладзіміра Глазунова.\nПраект, які стартаваў у канцы мінулага года, вельмі хутка паказаў станоўчыя вынікі. Толькі за два месяцы ў “суботах” прынялі ўдзел амаль 2 тысячы дзяцей і педагогаў са школ і гімназій не толькі абласнога цэнтра, але і розных раёнаў вобласці. Так, справа не ў лічбах. Непадробленая зацікаўленасць школьнікаў у наведванні ўніверсітэтаў, у магчымасці паслухаць лекцыі вядомых навукоўцаў, пазаймацца ў лабараторыях, прыняць удзел у майстар-класах і семінарах — вось што дае падставу разумець, наколькі добры і эфектыўны праект пачаўся ў вобласці. Калі ёсць вынік — самы час падумаць над новым фарматам. Доўга чакаць не прыйшлося. Было зацверджана Палажэнне аб новым праекце “Прафесійныя суботы” на базе ўстаноў сярэдняй спецыяльнай і прафесійна-тэхнічнай адукацыі. Чаканні апраўданы. У мінулы шосты дзень “Прафесійныя суботы” прайшлі ў незвычайным фармаце. Упраўленне адукацыі Гомельскага аблвыканкама разам з абласным вучэбна-метадычным цэнтрам прафесійнай адукацыі арганізавалі мерапрыемства, у якім прафарыентацыйны кірунак аб’яднаўся са спартыўна-масавымі спаборніцтвамі. Працавалі тры пляцоўкі ў розных каледжах: кулінарыі, бытавога абслугоўвання і электратэхнікі. Сярод удзельнікаў — навучэнцы каледжаў і вучні школ, выкладчыкі, майстры вытворчага навучання і настаўнікі, а таксама бацькі.\nСвята спорту і здароўя аб’яднала будучых кулінараў, цырульнікаў, электратэхнікаў і навучэнцаў школ, якія сабраліся ў спартыўнай зале Гомельскага каледжа кулінарыі, — каля 130 падлеткаў. У праграму спаборніцтваў уваходзілі эстафеты “Пінгвіны”, “Скачкі ў мяшках”, “Тунэль” і многія іншыя. Здаровае спаборніцтва, смех і добры настрой панавалі ў зале на працягу некалькіх гадзін. У пераможцах аказалася каманда прымаючага каледжа, другое месца заняла каманда каледжа бытавога абслугоўвання, а на трэцім — дзяўчаты з каманды “Электралэдзі” каледжа электратэхнікі. Дыпломы і прызы спартсменам уручыў старшыня журы начальнік аддзела сярэдняй спецыяльнай і прафесійна-тэхнічнай адукацыі ўпраўлення адукацыі Гомельскага аблвыканкама Вячаслаў Пільшчыкаў.\nНе забыліся кулінары паказаць і сваё прафесійнае майстэрства. Выставы тэматычных сталоў “Кветкавая фантазія” і “Успаміны пра Шанхай” дэманстравалі творчыя магчымасці прафесіі кулінара, кухара і кандытара. А на майстар-класах можна было навучыцца святочнай сервіроўцы стала і майстэрству карвінгу.\nУ каледжы бытавога абслугоўвання для навучэнцаў гомельскіх школ арганізавалі экскурсію па навучальнай установе, дзе юнакі і дзяўчаты азнаёміліся з дасягненнямі ўстановы адукацыі, даведаліся пра знакамітых выпускнікоў. Майстры вытворчага навучання расказалі навучэнцам і бацькам пра спецыяльнасці, правялі іх па добра абсталяваных навучальных майстэрнях і эстэтычна аформленых вучэбных класах.\nУ дэманстрацыйнай зале каледжа школьнікі сталі гледачамі дэманстрацыі калекцый тэатра мод “Чатыры стыхіі”, які даўно і паспяхова працуе ва ўстанове. Асаблівае ўражанне будучыя абітурыенты атрымалі ад майстар-класаў “Цырульніцкае мастацтва” і “Швейнае майстэрства”. А кульмінацыяй карыснага шостага дня ў каледжы бытавога абслугоўвання стала наведванне рэсурснага цэнтра ўстановы, дзе ў падлеткаў была магчымасць убачыць найноўшае абсталяванне, на якім навучэнцы ствараюць дзівосныя калекцыі адзення, з якімі, дарэчы, паспяхова ўдзельнічаюць у конкурсах.\nКаледж электратэхнікі сустрэў гасцей выставамі тэхнічнай і мастацкай творчасці. Тут цесна сябруюць з тэхнікай, а таму школьнікаў не павялі па калідорах і аўдыторыях, а прадставілі ім віртуальную экскурсію па каледжы з прэзентацыяй спецыяльнасцей. Потым падлеткаў чакалі спаборніцтвы робатаў. Жалезныя людзі-машыны, зробленыя рукамі навучэнцаў каледжа, вельмі зацікавілі школьнікаў. Яшчэ большы азарт надавала магчымасць узяць робата ў рукі, уключыць яго. Асабліва кранула тое, што падлеткі шмат гутарылі, задавалі адно аднаму пытанні, выказвалі думкі. У майстэрні каледжа электратэхнікі, дзе школьнікаў чакалі майстры вытворчага навучання, юнакі і дзяўчаты ішлі са сваімі думкамі, а ў іх вачах быў сапраўдны інтарэс. Напрыканцы такога насычанага дня падлеткі паглядзелі прэзентацыю “Школа робататэхнікі” і сталі ўдзельнікамі прафарыентацыйнай праграмы “Мая прафесія: учора, сёння, заўтра”.\nВось такія суботнія дні на Гомельшчыне. Арганізатары ўпэўнены, што такая арганізацыя вучнёўскай моладзі не толькі дапамагае падлеткам вызначыцца з будучай прафесіяй, але і вучыць адказнасці.


Архіў тэга: Маёравы\nЦёплы дом для вялікай сям’і\nУ чаканні гасцей маленькія жыхары вялікага дома некалькі разоў выбягалі на ганак. А гасцей на наваселле ў дружную сям’ю Маёравых сабралася нямала. У дзень, калі Гродна адзначаў сваё 888-годдзе, у гор...\nБыць бацькамі, стаць бацькамі…\nМае ўяўленні аб многадзетнай маці цалкам змяніліся, калі я завітала ў кватэру Маёравых. Сустрэла мяне тоненькая прыгожая маладая жанчына. Наталлі Юр’еўне Маёравай у канцы лістапада споўніцца 29 гадоў...


Долар скокнуў вышэй за 16250 рублёў\nНа гандляваннях Беларускай валютна-фондавай біржы долар падаражэў на 235 рублёў і ўсталяваў новы рэкорд – 16 259 рублёў.\nКурс еўра таксама абнавіў гістарычны максімум, дасягнуўшы значэння 17973 рублі. Курс расейскага рубля вырас з 244,7 да 246,66 беларускага.\nУ панядзелак 17 жніўня курс долара ўпершыню перавысіў 16 тысячаў рублёў. Можна чакаць, што хутка значэнне ў 18 тысячаў рублёў перавысіць еўра. Ужо цяпер у абменніках яго прадаюць па 18 280 рублёў, паведамляе «Еўрарадыё».\nАслабленне нацыянальнай валюты адбылося пасля падзення расейскага рубля, якое адбылося пасля нядаўняга зніжэння коштаў на нафту. Напрыклад, сёння ўпершыню за паўгода курс еўра падняўся вышэй за 73 расейскіх рублі.


Вынесены прысуд расіяніну, які спрабаваў увезці ў Беларусь 290 кілаграмаў гашышу\n02.12.2019 / 18:57 2\nСуд Астравецкага раёна вынес прысуд па справе аб спробе ўвозу з-за мяжы буйной партыі наркотыкаў, паведамілі БелТА ў прэс-службе Гродзенскага абласнога суда.\nУ маі расіянін на аўтамабілі пераязджаў беларуска-літоўскую мяжу ў пункце пропуску «Катлоўка». Падчас мытнага кантролю ў машыне знайшлі тайнік з 290 кг гашышу. Наркотыкі прызначаліся для збыту на тэрыторыі Расіі.\nМужчына прысуджаны да пазбаўлення волі на тэрмін 17 гадоў з адбыццём пакарання ў папраўчай калоніі ўзмоцненага рэжыму.\nПрысуды, прысуды... Дагляд павiнен быць на мяжы з лабрадорам!!! Адчынiлi нарка-шлях з Афгану цераз Сярэднюю Азiю i РФ дый... зорачкi атрымлiваюць... Цудоуныя гульня! А, матулi асуджаных беларуса, нечакана апынулiся сур'ёзнай апазiцыйнай ciлаю. Se la vie\n02.12.2019 / 19:48\nВот когда будет построена Надёжная Граница между РФ и нашей мирной Беларусью - вот только тогда эта Отрава перестанет к нам попадать !!!


Вторник, 22 сентября 2020 12:38\nВіртуальны праект «На хвалі часу, у плыні жыцця», прымеркаваны да 100-годдзя літаратурнага аб’яднання «Маладняк» (1923–1928), уключае шмат цікавага і пазнавальнага. Гэта фотаздымкі пісьменнікаў, іх родных і сяброў, рукапісы і лісты, фота асабістых рэчаў маладнякоўцаў, поўныя тэксты іх прыжыццёвых твораў. Важным матэрыялам, які робіць праект «жывым» і актуальным,…\nОй, пры беразе над Нёмнам Зелянее асака... Раскажы пра плытагона, Нёман — родная рака... Воды плыткія нясуцца, Падмываюць карані... Ой, ты, доля плытагона, — Горш цябе няма ані... Гэтую песню здаўна спявалі плытагоны, сплаўляючы сасновыя бярвенні па Нёмане, адзінай вялікай (каля тысячы вёрст) рацэ, якая бярэ свой…\nВторник, 22 сентября 2020 09:35\nГiсторыю можна падаваць па-рознаму. Напрыклад, можна распавядаць, што Першая сусветная вайна была адной з самых знiшчальных у гiсторыi роднага краю, бо на захадзе Браслаўскага раёна праходзiў фронт. Тысячы беларусаў былi прызваныя ў войскi, многiя загiнулi або трапiлi ў палон. Жыхарам прыфрантавых вёсак давялося стаць бежанцамі, а пасля…\nПрэм’ера рубрыкі «Прывіды беларускіх муроў» ад «Звязды»\nВторник, 22 сентября 2020 09:31\nКажуць, што Ганна Радзівіл ператвараецца кожную ноч у саву. Гiсторыю можна падаваць па-рознаму. Напрыклад, можна распавядаць, што Першая сусветная вайна была адной з самых знiшчальных у гiсторыi роднага краю, бо на захадзе Браслаўскага раёна праходзiў фронт. Тысячы беларусаў былi прызваныя ў войскi, многiя загiнулi або трапiлi ў…\nВторник, 22 сентября 2020 09:29\nАд рэдакцыi. У выдавецтве «Мастацкая лiтаратура» выйшла кнiга доктара педагагiчных навук, прафесара матэматыкi, заслужанага дзеяча навукi Рэспублiкi Беларусь Аляксандра РАДЗЬКОВА «Мой фiзмат». Вучоны доўгi час працаваў у Магiлёўскiм дзяржаўным унiверсiтэце iмя А. Куляшова. Прайшоў усе ступенi — ад студэнта да рэктара гэтай навучальнай установы. Асноўны перыяд «магiлёўскага…


БелаПАН. Лукашэнка: Ці хопіць нам збожжа, каб пракарміць народ, — не абмяркоўваецца, у нас заўсёды хапала, ужо 20 гадоў запар\nАдрас старонкі: https://by.belapan.by/archive/2017/08/31/917984_12345/\nДата раздрукоўкі: 24.10.2020 14:35\n31.08.2017 13:43 Эканоміка\nЛукашэнка: Ці хопіць нам збожжа, каб пракарміць народ, — не абмяркоўваецца, у нас заўсёды хапала, ужо 20 гадоў запар\nМінск, 31 жніўня. Аляксандр Лукашэнка 31 жніўня ў Мінску прыняў з дакладам намесніка прэм'ер-міністра Міхаіла Русага і міністра сельскай гаспадаркі і харчавання Леаніда Зайца, якія далажылі кіраўніку дзяржавы пра ход уборачнай кампаніі, яе папярэднія вынікі.\nЯк паведаміла прэс-служба прэзідэнта, Лукашэнка ў першую чаргу пацікавіўся вынікамі ўборкі збожжавых культур, якія, паводле яго словах, "іграюць выключна важную ролю ў забеспячэнні харчовай бяспекі ў цэлым". "Ці хопіць нам для таго, каб пракарміць народ, — гэта, натуральна, не абмяркоўваецца. У нас заўсёды хапала, ужо 20 гадоў запар, — адзначыў кіраўнік дзяржавы. — Запасы: мы дамаўляліся, што каля мільёна тон мы возьмем у рэзерв. Няхай будзе хлеб. Гэта золата".\nЛукашэнка таксама звярнуў увагу, што збожжавыя з'яўляюцца асновай для забеспячэння кармамі ў жывёлагадоўлі і птушкагадоўлі. "Натуральна, гэта перш за ўсё камбікармы. Таму мяне цікавяць у гэтым выпадку вынікі ўборкі і баланс па збожжавых", — сказаў ён.\nБеларускі афіцыйны лідар таксама пацікавіўся прагнозамі і сітуацыяй па ўборцы бульбы і кукурузы на зерне. "Гэта вялікія плошчы. Уборка не скончаная пасля збажыны. Плады, гародніна... Ці хопіць нам гэтых культур для стварэння стабілізацыйных фондаў? — задаў пытанне афіцыйны беларускі лідар. — Каб народ мог заўсёды купіць і моркву, і буракі, і капусту, яблык і гэтак далей".\nЯк паведамляе прэс-служба, яшчэ адна тэма дакладу — нарыхтоўка травяністых кармоў. "Мы павінны скончыць нарыхтоўку кармоў годна. Год добры для таго, каб нарыхтаваць травяністыя кармы", — падкрэсліў кіраўнік дзяржавы. "І самае галоўнае — сяўба азімых", — дадаў Лукашэнка.\nЯк далажыў кіраўніку дзяржавы Леанід Заяц, па краіне засталося прыбраць толькі малы працэнт плошчаў збожжавых і зернебабовых культур. "Асноўная збажына сёння засталася ў Віцебскай вобласці — 73 тыс. га. З кожным днём тэмпы павялічваюцца. Сёння ўсе камбайны ў працы ва ўсіх раёнах Віцебскай вобласці. Чакаем добрага ўзроўню абмалоту збажыны", — сказаў ён.\nАдзначана таксама, што з прычыны умоў надвор'я гэтым летам у паўночных раёнах яшчэ ёсць асобныя палі, дзе працэс паспявання культур зацягнуўся. Збіраць іх пачнуць найбліжэйшымі днямі. Паводле слоў міністра, толькі ў грамадскім сектары намалочана амаль 7,4 млн тон збожжа. А з улікам фермерскіх гаспадарак і уборкі на асабістых падворках у насельніцтва ўраджай збожжавых сёлета складзе каля 8,1 млн т збожжа (без кукурузы). "Гэтага збожжа дастаткова, каб нарыхтаваць харчовыя запасы нашай краіны", — падкрэсліў Заяц.\nСубота, 24 Кастрычнік 2020, 14:35


Разблакавалі рахункі трох беларускамоўных выдаўцоў і распаўсюднікаў | Народная Воля\nФота выдавецтва «Янушкевіч»\n«Беларускі кнігазбор», «Янушкевіч» і Knihi.by сінхронна атрымалі паведамленні пра магчымасць ізноў карыстацца банкаўскімі рахункамі.\nСправа, якая была ўспрынятая грамадскасцю як пагром беларускамоўных культурных асяродкаў, выдыхлася. 8 чэрвеня стала вядома пра разблакаванне банкаўскіх рахункаў двух выдавецтваў і аднаго кнігараспаўсюдніка. Аб’ядноўвала тры гэтыя прадпрыемствы толькі адно: яны выпускалі і прадавалі беларускамоўныя кнігі, ніводзін з іх не займаўся грамадска-палітычнай прадукцыяй. Усе трое працавалі без дзяржаўных датацый, піша «Наша Ніва».\n«146 дзён фінансавай блакады “Кнігазбор” вытрымаў! Рахункі разблакавалі. Днямі супрацоўнікі атрымаюць першы заробак у 2021!» — напісаў у фэйсбуку Генік Вінярскі, і гэты допіс сабраў сотні лайкаў і рэпостаў.