Душавы паддон 110 на 110 і яго віды - Падручнік сантэхніка\nДушавы паддон 110х110 см забяспечвае найбольш камфортныя ўмовы прыняцця водных працэдур дзякуючы сваіх габарытах. Аднак пры выбары гэтага сантэхнічнага прыбора акрамя памераў неабходна надаць увагу і іншым характарыстыкам, якія ўплываюць на яго эксплуатацыйныя якасці. Каб дапамагчы з гэтым пытаннем далей мы разгледзім, у чым заключаюцца адрозненні гэтых паддонаў, і азнаёмімся з асноўнымі асаблівасцямі ўсіх іх відаў.\nВіды паддонаў 110х110\nТакім чынам, калі вы вырашылі што ў вашай пакоі змесціцца душавая кабінка з чарай дадзенага памеру, то пры яе выбары варта звярнуць увагу на наступныя моманты:\nМатэрыял, з якога яна выканана;\nНіжэй падрабязней азнаёмімся з усімі іх разнавіднасцямі.\nПа форме разгляданыя вырабы падзяляюцца на:\nКвадратныя і прастакутныя - могуць ўсталёўвацца як у куце памяшкання, так і па цэнтры сцяны. У выпадку прастакутных чараў, як правіла, адзін бок менш 110 см, да прыкладу, даволі распаўсюджанымі з'яўляюцца душавыя поддоны 110х80 см. Праўда, існуюць мадэлі больш буйных памераў, да прыкладу - 110х120 см.\nкутнія - маюць трохкутную форму і прызначаны для ўстаноўкі ў куце памяшкання. Дадзеная форма з'яўляецца больш практычнай, так як эканоміць прастору ў ваннай пакоі, але пры гэтым зручная ў плане эксплуатацыі дзякуючы выпуклай вонкавай грані.\nВыбар формы залежыць ад памераў ваннай пакоі, яе дызайну, расстаноўкі сантэхнічных прыбораў і інш.\nНе менш важным параметрам, чым памеры чары з'яўляецца яе глыбіня.\nАд гэтай характарыстыкі залежаць такія моманты, як:\nЗручнасць эксплуатацыі душавой кабінкі;\nУ залежнасці ад вышыні борціка, чары адрозніваюць на тры тыпу:\nтып Вышыня борціка\nдробныя Каля 4 мм\nсярэднія У межах 10 мм\nглыбокія 15 мм і больш\nВыбіраць глыбіню паддона варта зыходзячы з уласных патрэбаў. Калі, да прыкладу, на першым месцы стаіць зручнасць эксплуатацыі, то варта аддаць перавагу плоскай чары. Каб стаць на яе не трэба пераступаць высокі борт.\nПлоскія мадэлі асабліва зручныя для людзей сталага ўзросту і з абмежаванымі фізічнымі магчымасцямі. Бо наяўнасць борціка у іх выпадку не толькі ўскладняе выкарыстанне душа, але і робіць яго траўманебяспечным.\nАдзінае, пры выбары плоскай чары варта ўлічваць, што выканаць яе мантаж можна далёка не ў кожнай ваннай пакоі. Справа ў тым, што гэтыя мадэлі ўбудоўваюцца ў падлогу, адпаведна патрабуюць размяшчэння каналізацыйнай трубы ніжэй за яго ўзровень. Праўда, вырашэннем гэтай праблемы з'яўляецца ўстаноўка чары на парапет.\nКалі ж важная функцыянальнасць канструкцыі, то лепш аддаць перавагу чары з высокім борцікам, так як у яе можна набраць ваду. Гэта можа спатрэбіцца, да прыкладу, для мыцця рэчаў сваімі рукамі, акрамя таго, у такім паддоне можна выкупаць маленькага дзіцяці. У выніку глыбокая чаша з'яўляецца выдатным выбарам для маладой сям'і, калі душавая кабінка служыць заменай ванне.\nКампрамісам паміж глыбокімі і дробнымі чарамі з'яўляюцца паддоны сярэдняй глыбіні. У іх таксама можна набраць невялікая колькасць вады, але пры гэтым яны больш зручныя ў плане выкарыстання, чым глыбокія мадэлі.\nВызначыўшыся з асноўнымі жаданымі параметрамі паддона неабходна вырашыць, з якога ён павінен быць матэрыялу. Ад гэтага залежыць цана вырабы, а таксама многія яго эксплуатацыйныя якасці.\nУ цяперашні час у продажы можна знайсці чары наступных відаў:\nЭмаляваныя сталёвыя - досыць танны варыянт, аднак, які валодае некаторымі недахопамі. У прыватнасці, можна вылучыць шумнасць чары падчас выкарыстання, а таксама верагоднасць прагіну дна пад вагай чалавека. Праўда, усе гэтыя мінусы ўласціва толькі самым танным мадэлям.\nЭмаляваныя чыгунныя - гэтыя вырабы адрозніваюцца больш высокай трываласцю, чым сталёвыя, да таго ж яны больш «ціхія». Адзіным іх недахопам з'яўляецца вялікая вага, што ўскладняе транспарціроўку і яго мантаж.\nАкрылавыя - апошнім часам карыстаюцца найбольшай папулярнасцю дзякуючы шэрагу станоўчых якасцяў, сярод якіх можна вылучыць:\nпрывабная глянцавая паверхня;\nмагчымасць ўстараняць драпіны і нават расколіны;\nдобрая цеплаправоднасць, дзякуючы чаму чаша хутка награваецца і становіцца камфортнай.\nКерамічныя - можна сказаць, з'яўляюцца класічным варыянтам. Ён таксама простыя ў сыходзе, маюць прывабны знешні выгляд, не шумяць ў працэсе эксплуатацыі і не прагінаюцца. Адзінае, варта ўлічваць, што кераміка не трывае ўдарных нагрузак, а таксама валодае вялікім вагай.\nШтучнага каменя - асноўнай вартасцю такіх вырабаў з'яўляецца прывабны знешні выгляд, які імітуе мармур ці іншы натуральны камень. Вядома, акрамя гэтага паддон для душа 110х110 валодае і іншымі станоўчымі якасцямі. Адзінае, варта ўлічваць, што падобныя вырабы патрабуюць адмысловага сыходу, у адваротным выпадку яны хутка губляюць сваю прывабнасць.\nЗвярніце ўвагу! Акрылавы паддон павінен мець армавальныя пласты, у адваротным выпадку ён будзе прагінацца. Прычым, чым больш армировочных слаёў, тым чаша больш трывалая.\nПа спосабе мантажу разгляданыя вырабы дзеляцца на тры тыпу:\nМантуюцца ў падлогу - як ужо было сказана вышэй, такім спосабам ўсталёўваюцца плоскія мадэлі.\nЯкія ўсталёўваюцца на каркас - як правіла, гэта акрылавыя і сталёвыя паддоны.\nСаманясучай - прадстаўляюць сабой суцэльныя чары, выкананыя з трывалых матэрыялаў. Мантаж такіх канструкцый найбольш просты.\nСавет! Каб падоўжыць тэрмін эксплуатацыі паддона, неабходна правільна падбіраць чысцяць сродкі. Інфармацыю пра тое, для якіх матэрыялаў прызначаны склад, змяшчае інструкцыя на яго ўпакоўцы.\nВось, уласна, і ўсе асноўныя разнавіднасці разгляданых душавых паддонаў.\nНа рынку ў цяперашні час прадстаўлены вялікі асартымент душавых паддонаў 110х110 см. Таму перш чым прыступіць да выбару мадэлі, трэба вызначыцца з асноўнымі пажаданнямі і індывідуальнымі патрабаваннямі да сантэхнічных прыбораў. У такім выпадку набыццё будзе сапраўды ўдалым.\nПредыдущаяДыяметры сталёвых труб: вывучаем стандарты


23.02.2021 / 14:09\nDev.by заўважыў, што на сайце кампаніі Andersen у якасці галоўнага офіса ўказаны кіеўскі (раней такім лічыўся офіс у Мінску), а таксама адкрытыя вакансіі для распрацоўшчыкаў у Кракаве. У Andersen пракаментавалі.\n«Штаб-кватэра для нас — гэта досыць фармальнае паняцце. Унутры кампаніі мы лічым, што офісы раўнапраўныя. Кіеў указалі больш для спакою кліентаў.\nУ Кракаве Офіс распрацоўкі з'явіўся пару месяцаў таму, але пакуль зусім невялікі — арандуем каворкінг. Пакуль што там працуюць толькі мясцовыя, але ў перспектыве будуць рэлакейты з іншых нашых офісаў», — паведамілі dev.by у кампаніі.\nПа словах прадстаўнікоў Andersen, фармальны перанос штаб-кватэры з Мінска ў Кіеў адбыўся каля трох месяцаў таму. У Беларусі ў Andersen працуе больш за 500 супрацоўнікаў.\nЗа апошнія паўгода мінімум 15 беларускіх ІТ-кампаній адкрылі офісы ва Украіне, Польшчы і Літве. Сярод іх EPAM, Wargaming, Flo, Godel Technologies.


Больш за 30 старадаўніх абразоў прадстаўлена на выстаўцы ў Хоцімску | Афіцыйныя прэс-рэлізы, Беларусь\nБольш за 30 старадаўніх абразоў прадстаўлена на выстаўцы ў Хоцімску\n8 красавіка, Магілёў /Антаніна Блізнюк - БЕЛТА/. Больш за 30 старадаўніх абразоў канца ХIX - пачатку ХХ стагоддзя прадстаўлены на выстаўцы "Беларусь праваслаўная" ў Хоцімскім раённым гісторыка-краязнаўчым музеі, паведаміла карэспандэнту БЕЛТА дырэктар музея Надзея Барадзіна.\n"Выстаўку вырашылі адкрыць напярэдадні велікодных свят, і яна выклікала вялікую цікавась у наведвальнікаў, - адзначыла субяседніца. - Усяго прадстаўлена 32 абразы, большасць з якіх - з выявай Багародзіцы: абраз Казанскай Божай Маці, Уладзімірскай, Замілаванне, Усіх Тужлівых Радасць, Траяручыца і інш. Два абразы стараверскія - з вобразам Уваскрэсення Хрыстовага. Асобны блок прысвечаны распяццю Ісуса. Астатняя частка экспанатаў - з выявамі святых".\nАбразы былі канфіскаваны на граніцы брэсцкай мытняй і перададзены Хоцімскаму музею ў 1999 годзе. Два былі перададзены Магілёўскім абласным мастацкім музеем імя П.Масленікава. Усяго ў фондзе музея сёння налічваецца 57 абразоў. Аднак некаторыя з іх у выстаўцы не ўдзельнічаюць, паколькі патрабуюць рэстаўрацыі. Работа экспазіцыі прадоўжыцца да 20 красавіка.\nХоцімскі музей - адзін з самых маладых у Магілёўскай вобласці. Рашэнне аб яго стварэнні было прынята ў 1996 годзе, першая экспазіцыя з'явілася праз два гады ў старадаўняй пабудове 1901 года. Першапачаткова тут размяшчалася майстэрня кушнерскага рамесніка Камнева. Пасля пэўны час будынак належаў НКУС. Не так даўно музей быў значна рэканструяваны і зноў адкрыў дзверы ў канцы 2014 года. За два гады ў ім адкрыты тры новыя залы: этнаграфіі, "Дарогамі Перамогі" і "Прырода роднага краю". У гэты момант рыхтуецца адкрыццё яшчэ адной экспазіцыі - пакоя рамесніка Камнева.-0-


Культура - Генетыка этна\nВыбар калекцыянера з новай этналабараторыі\nІван Кірчук прэзентуе прадметы са сваёй калекцыі. / Фота Таццяны МАТУСЕВІЧ\nУ пакойчыку сабраны шумавыя інструменты з розных краін свету. З’явіліся яны тут дзякуючы намаганням неабыякавых людзей. Аднойчы прарэктар па вучэбнай працы Інбелкульта Ірына Лапцёнак падышла да Івана Кірчука з ідэяй стварэння этналабараторыі. Іван Іванавіч не замарудзіў, і хутка ў інстытут на двух машынах прывезлі будучыя экспанаты. Афармленнем прасторы займалася студыя Ганны Зайцавай. На ўрачыстым адкрыцці Ірына Браніславаўна распавяла пра некалькі пластоў эксперыментальнай пляцоўкі. Першы — вонкавы — дазваляе пазнаёміцца з разнастайнасцю этнасаў праз музычныя інструменты, строі, побытавыя рэчы. Другі — інтэрпрэтацыя выстаўленага: у шафах — дыскі, кнігі, даследаванні, музычныя інструменты, якім не хапіла месца на стэндах. І трэці — глыбінны: зварот непасрэдна да сябе, да генетычнай памяці, уласных асацыяцый і ўспамінаў.\nУ творчай лабараторыі плануецца праводзіць майстар-класы, семінары, “круглыя сталы”, трэнінгі па мабільна-адукацыйнай дзейнасці, прыкладных рамёствах, народнай сцэнаграфіі, харэаграфіі і іншых кірунках. Яе асноўнае адрозненне ад звычайнага музея ў тым, што кожную рэч можна зняць і працаваць пад час адукацыйнага працэсу. Як сведчыць Іван Кірчук, для інструмента важна, каб ён не пыліўся на паліцы, а працягваў граць. Аглядальнік “К” папрасіла Івана Іванавіча распавесці пра самыя цікавыя экспанаты з прадстаўленай калекцыі.\n— У 1995 годзе я прыйшоў працаваць у сталічны Нацыянальны цэнтр мастацкай творчасці дзяцей і моладзі з фальклорным тэатрам “Дзіва” і сваім музеем: посцілкі, ручнікі, збаны, батлейка… Да таго мы заўсёды спявалі а капэла, а тут захацелася музычнага суправаджэння, таму і паўстала пытанне пра музычныя інструменты. У гэтым цэнтры працаваў Аляксандр Жукоўскі — майстар у чацвёртым пакаленні: ад бацькі да сына перадаваліся сакрэты скрыпак, віяланчэляў, царкоўных басоў, лір, смыкоў незвычайнай формы. Я напрасіўся ў госці да яго бацькі ў Мар’іну Горку. Усевалад Жукоўскі быў знакамітым майстрам, да яго звярталіся “Песняры”, яго ліры гучаць у “Харошках”, “Свяце”, пачуць яго інструменты можна ў фальклорных калектывах па ўсёй Беларусі. У тую паездку я набыў смык і ліру. Праз чатыры гады ў Галандыі пісаў сольны дыск “Спадчына загінуўшых вёсак”, куды ўключыў ліру. Асабліва загарэўся смыком: гэты незвычайны для мяне інструмент стаў неад’емнай часткай і ансамбля “Дзіва”, і гурта “Троіца”, ён прапісаны ва ўсіх альбомах, якія толькі выходзілі, але я і да гэтай пары вучуся на ім іграць. На жаль, Аляксандр — апошні прадстаўнік дынастыі скрыпачоў — не так даўно памёр, а яго майстэрства не знайшло прадаўжальнікаў…\n— Напрыканцы 1990-х “Троіца” толькі пачынала першыя канцэрты ў Галандыі. Мясцовых жыхароў надзвычай уражвала найперш беларуская народная песня. Нас нават запрашалі на сямейныя імпрэзы, каб беларускі фальклор змаглі пачуць тыя, хто не мог патрапіць на выступленні. Так у горадзе Эйндховен мы пазнаёміліся з унікальным калекцыянерам: у фрау Банкок некалькі пакояў было адведзена пад музычныя інструменты краін свету. Высветлілася, што жанчына сталага веку сляпая, але такая акалічнасць не замінала ёй граць на клавішах і спалучаць сваё выкананне з выкарыстаннем іншых інструментаў. Сустрэча з такім чалавекам сапраўды акрыляе музыкантаў! Яна завяшчала нам некалькі экспанатаў са сваёй калекцыі. Мы атрымалі цытру (нямецкі народны струнны інструмент), якую можна пачуць у альбоме “Зімачка” ды на канцэртах “Троіцы”, дзве вялікія глазураваныя галандскія акарыны. Да слова, мы імкнемся ўсе незвычайныя “здабыткі” дадаваць у партытуры, каб аздобіць нашы народныя песні незвычайным гукам. У падарунак таксама атрымалі ўнікальны гармонік, які, праўда, яшчэ трэба рэстаўраваць. Яго я яшчэ толькі асвойваю, бо там пэўны строй і неабходна вучыцца працаваць з мехам.\n— Я зрабіў сабе эксперыментальную трох’ярусную батлейку. Такі выгляд у лялечнага тэатра — рэдкая з’ява на Беларусі, бо ў асноўным батлеечнікі прадстаўлялі гледачам расповед пра неба і зямлю, а я дадаў яшчэ і пекла. Купалы рабіў з рознымі крыжамі: і праваслаўнымі, і каталіцкімі, бо тэксты, якія трапляюцца ў акадэмічных выданнях, напісаны на беларускай і польскай мовах. Канструкцыя разборная, памерам метр на метр, з асвятленнем. У дадатак да яе 60 лялек і чамадан масак. Задума была простая: як і ў старадаўнасці, хадзіць аднаму ды на розныя галасы гаварыць. У 1999 годзе я праехаў з батлейкай 10 гарадоў Босніі і Герцагавіны, выступаў у бальніцах, дзіцячых дамах, школах. На адным з канцэртаў разыгрываю побытавыя сцэнкі, то пішчу, то вішчу на розныя галасы за дзеда, бабу, казу, цыганоў, салдата, доктара. У канцы выйшаў на паклон, а ўся зала ўзнялася і на мяне пайшла. Я збянтэжыўся, а выявілася, што гледачы хацелі паглядзець на “астатніх акцёраў”. Выступаю з батлейкай і зараз: летась колькі спектакляў даваў на айчынным фестывалі фальклорнай музыкі “Камяніца” ў скансэне пад Мінскам. Упэўніўся: тэатр добра мець, але для яго патрэбна прыдатнае памяшканне.\n— У 1997 годзе я пазнаёміўся з шыкоўным майстрам музычных інструментаў з металу Сцівам Хабэкам з Рэйк’явіку. Яго імя вядомае ў свеце, ён працуе ў розных краінах, у асноўным эксперыментуе з металам, але можа стварыць своеасаблівую гітару і арфу. Я набыў у яго гонг, талерачкі і розныя металічныя пласціны для “Троіцы”. Зараз шмат гавораць пра ўплыў розных сплаваў металу на энергетыку чалавека. Званы, званочкі, тыбецкія чаны — іх гук паводле некаторых тэорый папраўляе здароўе і амалоджвае. Згадайце тыя ж беларускія шархуны — звонкія бразготкі, якія выкарыстоўваліся ў вясельных паяздах, каб ачысціць шлях маладым. Нашы продкі меркавалі, што гук металу адганяе нячыстую сілу, нават грукат лічыўся добрай зброяй супраць нячысцікаў. Дык вось, Сціў “падкупіў” нас эксперыментальнымі рэчамі. Прынамсі, ён калі-нікалі вывешвае свае пласціны на дрэвах ля дома, ад ветру адна аб другую стукаюцца — і гучанне тое заварожвае! Літаральна каваль свайго гуку!\n— Аўтар — Аляксандр Блахін, малады майстар з Ліды. Сустрэліся выпадкова: я шпацыраваў з сям’ёй ля Лідскага замка і звярнуў увагу на хлопца, які граў… на чароце! Мы завязалі шчыльныя стасункі, Аляксандр неаднойчы прывозіў да мяне ў Мінск розныя інструменты аўтарскага вырабу: жалейкі, флейты, чароткі. Ён выклікаў фурор у Вільнюсе на фольк-майстэрні, для якой выканаў шмат замоў: усе ачмурэлі, як можна на травінцы граць розныя мелодыі! А яшчэ ён добры рэстаўратар, напрыклад, мне ён аднавіў гайду — балгарскую дуду. Я колькі гадоў назіраў за яго прафесійным сталеннем: Аляксандр спрабуе займацца струннымі, варганамі. Усе яго інструменты строяць — і гэта пра многае гаворыць, бо некаторыя з айчынных майстроў прапануюць недасканала выстраеныя вырабы, ноты якіх даводзіцца падразаць і падцягваць…\n— Гэтыя акарыны ўражваюць арыгінальнай формай і незвычайным гучаннем. Яны ў мяне ад Ганны Мазоўкі, выпускніцы Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта. Яна шмат эксперыментуе з глінай і нават не заўсёды можа даць сваім вынаходніцтвам назву. Калісьці яна прынесла мне вялізарную трубу на тры ноты з гліны. Я назваў інструмент “хобатам”. Потым у “Троіцы” з’явілася “боханаўка” — круглая, першапачаткова безыменная акарына, што нагадвала бохан хлеба. Пасля з’явіўся рог яе аўтарства. А на адкрыццё этналабараторыі спадарыня Ганна прынесла ў падарунак пяць прыгожа выкананых глазураваных акарын. Тое быў знак удзячнасці за тое, што яе інструменты мы выкарыстоўваем на канцэртах і прапісваем у альбомах.\nХочацца нагадаць пра яшчэ аднаго аўтара: Дзяніса Грома з Крупіц (ягоны бацька Уладзімір Гром быў вядомым фалькларыстам і заснавальнікам славутага калектыву “Крупіцкія музыкі”). Спадар Дзяніс зараз ладзіць сваю майстэрню ў Дудутках, ён — шыкоўны майстар, можа шмат распавесці пра гліну і абпал гліняных інструментаў. Яшчэ ў 1998 годзе я набыў у Грома пяць акарын (адна з іх — двайная, чорнага колеру), і да гэтай пары я на іх граю.


ЕС пачне працэс сертыфікацыі расійскай вакцыны "Спутник V"\n03:46 14 чэрвеня 2021\n15:52 13.01.2021 (абноўлена 10:07 14.01.2021) Атрымаць кароткую спасылку\nПерамовы лекавага рэгулятара ЕС і распрацоўшчыка вакцыны працягваюцца, для адабрэння вакцыны неабходна прайсці некалькі этапаў.\nМІНСК, 13 сту – Sputnik. Першы этап атрымання дазволу на прымяненне ў Еўрасаюзе расійскай вакцыны ад каронавіруса пачнецца 19 студзеня, але спачатку трэба будзе навуковая кансультацыя.\n"Першы этап у рамках атрымання дазволу на экстраннае прымяненне расійскай вакцыны супраць каронавіруса "Спутник V" у Еўрасаюзе запланаваны на 19 студзеня. Гаворка ідзе пра так званую навуковую кансультацыю (scientific review). Заяўка на атрыманне дазволу на экстраннае прымяненне (EUА, emergency use authorization) вакцыны "Спутник V" была пададзена РФПІ 22 снежня", - распавёў кіраўнік Расійскага фонду прамых інвестыцый (РФПІ) Кірыл Дзмітрыеў агенцтву РІА Навіны.\nКаб выйсці на еўрапейскі рынак, распрацоўшчык папярэдне праводзіць абмеркаванні і падае заяўку ў лекавы рэгулятар Еўрасаюза агенцтва EMA. Пасля гэтага спецыяльны камітэт па лекавых прэпаратах для чалавека (The Committee for Human Medicinal Products, СНМР) узважыць усе дадзеныя і пераканаецца, што перавагі прэпарата перавышаюць магчымыя рызыкі. Потым камітэт праводзіць пасяджэнне і вырашае, ці выдаваць рэкамендацыю для прымянення вакцыны ў ЕС. І толькі пасля гэтага Еўракамісія на аснове гэтага заключэння прымае канчатковае рашэнне.\nПасля праходжання ўсіх этапаў вакцына можа патрапіць у краіны Еўрасаюза.\nРасія першай у свеце зарэгістравала вакцыну ад каронавіруса - "Спутник V". Першыя добраахвотнікі-удзельнікі клінічных выпрабаванняў атрымалі прышчэпкі 9 верасня.\nПершыя прышчэпкі: як пачалася масавая вакцынацыя ад COVID ў Беларусі\nМасавая вакцынацыя ў Маскве пачалася 5 снежня, у іншых рэгіёнах Расіі - з 15 снежня.\nУ Беларусі клінічныя выпрабаванні "Спутник V" пачаліся 1 кастрычніка: першымі прышчапіліся 100 добраахвотнікаў з больш за 4 тысяч жадаючых.\n21 снежня Міністэрства аховы здароўя Беларусі паведаміла, што расійская вакцына ад каронавіруса "Спутник V" зарэгістравана ў краіне, а 29 снежня ўжо стартавала масавая вакцынацыя. Першым, хто зрабіў прышчэпкі, сталі медыкі.\nМіністр аховы здароўя Дзмітрый Піневіч паведамляў, што ў першую чаргу вакцыну атрымаюць таксама педагогі, прадстаўнікі сферы гандлю, транспарту і ўсе тыя, хто знаходзіцца ў зоне рызыкі, па родзе сваёй дзейнасці размаўляючы з вялікай колькасцю людзей. Плануецца, што вакцынацыя ахопіць больш за 5,5 мільёна чалавек і будзе праводзіцца на добраахвотнай аснове.\nКіраўнік РНПЦ эпідэміялогіі распавёў аб закупках замежных вакцын ад COVID\nУ Маскве пашырылі спіс катэгорый для вакцынацыі ад каронавіруса\nЕС, Расія, Вакцынацыя


11.06.2019 10:52 Сацыяльны ракурс\nДзейнасць кожнай грамадскай арганізацыі пачынаецца з асабістай жыццёвай гісторыі яе заснавальнікаў. Гісторыя цяжкасцей і пераадоленняў, перамог і дасягненняў адбылася з прыгожай жанчынай, творчым чалавекам, журналістам па прафесіі Аленай Цітовай — старшынёй Беларускай асацыяцыі дапамогі дзецям-інвалідам і маладым інвалідам. І за гэта яна гаворыць “дзякуй” свайму 28-гадоваму сыну Міцю.\nМайстар-клас па стварэнні ганчарных вырабаў.\nРоўныя правы = роўныя магчымасці?\n25 гадоў назад каманда бацькоў-аднадумцаў, якія выхоўвалі дзяцей з асаблівасцямі ў развіцці, аб’ядналіся ў грамадскую арганізацыю “Беларуская асацыяцыя дапамогі дзецям-інвалідам і маладым інвалідам”. Першымі ў краіне яны пачалі ўзнімаць непапулярныя на той момант пытанні, якія тычацца якасці жыцця дзяцей з інваліднасцю і іх сем’яў. БелАДДІіМІ стала start-up-пляцоўкай для многіх сацыяльных змен, для распаўсюджвання лепшых перадавых практык. Арганізацыя пачала рэалізоўваць сацыяльна значныя праекты, апрабоўваць новыя паслугі, формы і метады работы, вывучаць іх эфектыўнасць, рыхтаваць спецыялістаў і перадаваць вопыт дзяржаўным установам.\nБацькі, у якіх з’явілася дзіця з асаблівымі патрэбамі, сёння могуць звяртацца па дапамогу ў цэнтры ранняга ўмяшання, якіх у краіне 37, у кабінеты ранняй комплекснай дапамогі (138). Дзеці з цяжкімі і (ці) множнымі парушэннямі развіцця наведваюць ЦКРНіР, якіх у краіне 141 і дзе ў 2018 годзе адукацыйныя паслугі атрымалі 9906 дзяцей. У дашкольных установах дзейнічаюць 3115 інтэграваных груп, дзе выхоўваюцца 4648 дзяцей, у агульнаадукацыйных школах — 5056 інтэграваных класаў, у якіх вучацца 9906 дзяцей. Пры тэрытарыяльных цэнтрах сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва дзейнічае 156 аддзяленняў дзённага знаходжання, якія наведваюць 5213 чалавек, 285 рэабілітацыйна-працоўных майстэрань і 1388 гурткоў па інтарэсах.\nАлена Цітова і Настасся Жырмонт\nДзякуючы намаганням БелАДДІіМІ, з 2013 года на заканадаўчым узроўні была зацверджана паслуга “пражыванне пры суправаджэнні”. З 2017 года пры тэрытарыяльных цэнтрах сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва адкрываюцца аддзяленні пражывання пры суправаджэнні. Толькі за 1 квартал бягучага года 2106 чалавек з інваліднасцю 1 і 2 групы скарысталіся гэтай паслугай па месцы жыхарства. Наступны важны праект арганізацыі — працаўладкаванне пры суправаджэнні. За 5 гадоў было працаўладкавана больш за 60 чалавек з інваліднасцю. Гэтая паслуга ўвайшла ў праект Закона “Аб правах інвалідаў і іх сацыяльнай інтэграцыі”.\nУ Канвенцыі ААН аб правах інвалідаў, якую ратыфікавала Беларусь, ёсць артыкул 19 “Самастойны лад жыцця і ўключанасць у мясцовую супольнасць”, які мае на ўвазе развіццё альтэрнатыўных форм пражывання (вучэбнае пражыванне пры суправаджэнні; дамы і кватэры групавога пражывання пры суправаджэнні; дамы і кватэры індывідуальнага пражывання пры суправаджэнні).\n“У чым адрозненне паняццяў “інклюзія” і “інтэграцыя”? Калі чалавек падстройваецца пад грамадства, у якім жыве, — гэта інтэграцыя. Калі грамадства стварае ўмовы для таго, каб кожны чалавек, незалежна ад таго, якія ў яго асаблівыя патрэбы, мог камфортна жыць, — гэта інклюзія. Мы жадаем, каб паміж паняццямі “роўныя правы” і “роўныя магчымасці” стаяў знак роўна. Жадаем, каб людзі з інваліднасцю маглі выбіраць месца жыхарства, тое, дзе і з кім ім пражываць, а не былі абавязаны жыць у пэўных умовах, — гаворыць Алена Цітова. — Жадаем, каб людзі з інваліднасцю мелі доступ да розных відаў паслуг, што аказваюцца дома, па месцы жыхарства, а таксама да іншых дапаможных паслуг, якія ўключаюць персанальную дапамогу, неабходную для далучэння да мясцовай супольнасці, а таксама для недапушчэння ізаляцыі ці сегрэгацыі. Жадаем, каб паслугі і аб’екты калектыўнага карыстання, прызначаныя для насельніцтва ў цэлым, былі ў роўнай ступені даступныя для людзей з інваліднасцю і адпавядалі іх патрэбам”.\nПартнёры і сябры\nПадчас дэгустацыі страў з вешанак.\nРазвіццё партнёрскіх адносін з дзяржаўнымі ведамствамі — яшчэ адна прынцыповая пазіцыя БелАДДІіМІ. Падчас урачыстасцей з нагоды 25-годдзя арганізацыі намеснік міністра працы і сацыяльнай абароны Аляксандр Аляксеевіч Румак узнагародзіў яе супрацоўнікаў ганаровымі дыпломамі і граматамі.\n“БелАДДІіМІ для нас адзін з галоўных партнёраў, разам з якім мы працуем у інтарэсах людзей з інваліднасцю, — адзначыў А.А.Румак. — На заканадаўчым узроўні нам удалося вырашыць праблемныя пытанні, звязаныя з працаўладкаваннем бацькоў, якія выхоўваюць дзяцей з інваліднасцю і апякаюць сваіх дарослых дзяцей. Падрыхтаваны праект Закона “Аб правах інвалідаў і іх сацыяльнай інтэграцыі”, згодна з якім атрымаюць развіццё аддзяленні сацыяльнай рэабілітацыі людзей з інваліднасцю, што будуць займацца пытаннямі іх жыццеўладкавання. Абмяркоўваецца магчымасць зняцця супрацьпаказанняў для наведвання выпускнікамі ЦКРНіР аддзяленняў дзённага знаходжання пры ТЦСАН”.\nПавераны ў справах ЗША ў Беларусі Джэніфер Мур падкрэсліла: “Немагчыма пераацаніць той уклад, які робіць ваша арганізацыя па абароне правоў людзей з інваліднасцю ў Беларусі, аказанні ім дапамогі, прадастаўленні новых паслуг, паляпшэнні якасці жыцця”. Важную ролю ў развіцці БелАДДІіМІ адыграла Агенцтва ЗША па міжнародным развіцці USAID, пры ўдзеле якога з 2012 года рэалізоўваецца маштабны праект “Мастацтва — за інклюзію людзей з інваліднасцю”. За 7 гадоў сумеснай работы праведзены важныя інфармацыйныя кампаніі, міжнародныя канферэнцыі і стажыроўкі, адукацыйныя мерапрыемствы, рэалізаваны мясцовыя ініцыятывы. У выніку ўдзелу ў праекце, напрыклад, узнік танцавальны калектыў “Аўра” (Гродна). Мастацкі кіраўнік гродзенскага цэнтра творчасці дзяцей і моладзі “Прамень” Ірына Аляксандраўна Красікава падрыхтавала некалькі нумароў, з якімі калектыў прымаў удзел у конкурсах і фестывалях. У 2018 годзе “Аўра” стала лаўрэатам Міжнароднага дыстанцыйнага конкурсу ў Хабараўску “Юныя зоркі”, а вясной 2019 года прыняла ўдзел у Міжнародным фестывалі “Вясновы зарапад” у Івацэвічах, дзе калектыў атрымаў 1-е і 2-е месца.\nСоф’я Бранько і Соф’я Празнова, калектыў “Маgic girls”.\nНараджэнне дзіцяці з інваліднасцю раздзяляе жыццё сям’і на да і пасля. Каб змякчыць сітуацыю, спецыялісты БелАДДІіМІ ў 2004—2007 гадах ажыццяўлялі праект “Сям’я для кожнага дзіцяці”, які быў накіраваны на папярэджанне адмаўлення ад дзіцяці з інваліднасцю ва ўзросце да 12 месяцаў і прадухіленне яго накіравання ў дзіцячы дом. Праект быў падтрыманы Міністэрствам аховы здароўя, Міністэрствам адукацыі, Міністэрствам працы і сацыяльнай абароны, а таксама Дзіцячым фондам ААН (ЮНІСЕФ) і рэалізаваны дзякуючы фінансавай падтрымцы англійскай дабрачыннай арганізацыі “Лісце надзеі для беларускіх дзяцей”. Ідэі праекта былі ўзяты за аснову дзейнасці іншых грамадскіх і міжнародных арганізацый. Пасля завяршэння праекта колькасць дзяцей, якіх аддавалі ў дзіцячыя дамы, скарацілася ў 2 разы. Пасол Вялікабрытаніі ў Беларусі Фіёна Гіб, якая таксама далучылася да віншаванняў, адзначыла сур’ёзныя дасягненні\nБелАДДІіМІ ў рэалізацыі многіх сацыяльна значных праектаў.\nЗ 1993 года БелАДДІіМІ падтрымлівае адносіны са шведскай царквой “Аркен”, дзякуючы чаму дзеці і маладыя людзі, якія маюць паказанні да санаторна-курортнага лячэння, і асобы, якія іх суправаджаюць, штогод могуць адпачываць і атрымліваць лячэнне ў дзіцячым рэабілітацыйна-аздараўленчым цэнтры “Надзея”.\nНа працягу 25 гадоў БелАДДІіМІ супрацоўнічае з дабрачыннай шведскай арганізацыяй “Зорка надзеі”, якая аказвае дапамогу ў стварэнні сістэмы падтрымкі сем’яў і дзяцей з інваліднасцю — ад ранняга ўмяшання да пражывання пры суправаджэнні, у тым ліку фінансавую дапамогу.\nМайстар-клас па вырабе папяровых кветак.\nДзякуючы шматгадоваму ўзаемадзеянню БелАДДІіМІ з Таварыствам апекі людзей з парушэннем інтэлекту “Вільціс” (Літва), сем’і з Беларусі маюць магчымасць з 2010 года аздараўляцца ў Літве на беразе Балтыйскага мора. Партнёрскія адносіны БелАДДІіМІ з рэлігійнай місіяй Дабрачыннага таварыства “Карытас” (Аўстрыя) Мінска-Магілёўскай архіепархіі таксама даўнія. Штогод сем’і БелАДДІіМІ прымаюць удзел у аздараўленчых зменах, якія праводзіць “Карытас”. Акрамя таго, праводзяцца адукацыйныя курсы для спецыялістаў. Адны з апошніх — практычны модуль “Базавы курс кінестэтыкс”.\nЗ арганізацыяй “Кораал Груп” і ўніверсітэтам прыкладных навук “Фонтус” (Галандыя) БелАДДІіМІ супрацоўнічае з 2000 года ў кірунку дапамогі пярвічным арганізацыям і сем’ям Мінска. “Сафіты” — гэта сумесны культурны праект са шведскай арганізацыяй Share Sweden Music, накіраваны на абмен ведамі і вопытам, развіццё і распаўсюджванне творчых метадаў работы. Партнёрства з гэтай арганізацыяй, якое рэалізоўваецца з 2014 года, прынесла ў Беларусь такія кірункі, як узаемадзеянне з журналістамі для змянення грамадскай думкі, унясенне змен у грамадскія нормы і ў парадыгму ўспрымання чалавека з інваліднасцю і пераход ад медыцынскай мадэлі да сацыяльнай. Зараз праект “Сафіт-2” ажыццяўляецца сумесна з пярвічнай арганізацыяй БелАДДІіМІ Гомеля, якая ў сваім творчым развіцці прайшла шлях ад асобных нумароў, што рыхтаваліся пры ТЦСАН, да інклюзіўнай студыі.\nПадчас святочных мерапрыемстваў з нагоды 25-годдзя БелАДДІіМІ прадстаўнікі яе пярвічных арганізацый з Мінска, Жлобіна, Асіповіч, Валожына, Любані, Жыткавіч, Калінкавіч правялі майстар-класы па вырабе папяровых кветак з выкарыстаннем цукерак, па стварэнні ганчарных вырабаў, прапанавалі пакаштаваць гарбату з мясцовых лекавых траў, стравы з вешанак, якія вырасцілі маладыя людзі з абмежаваннямі, праверыць на сабе ўздзеянне водаратэрапіі. З музычным падарункам да супрацоўнікаў БелАДДІіМІ прыйшлі папулярныя беларускія спевакі Георгій Калдун і Іскуі Абалян.\nАлена ЦітоваБеларуская асацыяцыя дапамогі дзецям-інвалідам і маладым інвалідам\nНавучыцца добра працаваць і выгадна прад...


Палітыка, 02 кастрычнік 2009\nпятніца 2 кастрычнік 2009\n22:23, 02 кастрычнік 2009\nУладзімер Роўда: Эўразьвяз умацуецца\n22:16, 02 кастрычнік 2009\nШто для Беларусі можа азначаць сёньняшні рэфэрэндум у Ірляндыі і ягоныя наступствы? Меркаваньне палітоляга Андрэя Фёдарава:\n21:50, 02 кастрычнік 2009\nЛукашэнка: “Усе ляўры заўсёды дастаюцца прэзыдэнту”\nАляксандар Лукашэнка даў традыцыйную прэс-канфэрэнцыю прадстаўнікам расейскіх рэгіянальных выданьняў. З расейскімі журналістамі ён у такім фармаце сустракаецца нашмат часьцей, чым зь беларускімі.\n18:46, 02 кастрычнік 2009\n15:46, 02 кастрычнік 2009\nСёньня выбаршчыкі Ірляндзкай рэспублікі галасуюць на рэфэрэндуме аб ратыфікацыі Лісабонскай дамовы, што вызначае правілы функцыянаваньня пашыранага Эўразьвязу.\n15:43, 02 кастрычнік 2009\nБеларусь завяршыла ўсе працэдуры, неабходныя для падпісаньня дакумэнтаў аб удзеле ў Калектыўных сілах хуткага рэагаваньня АДКБ.\n15:32, 02 кастрычнік 2009\nАмбасадар Нямеччыны Гэбхардт Вайс заявіў, што “паводле эўрапейскіх мерак сытуацыя беларускай апазыцыі ненармальнаяі”.\n14:43, 02 кастрычнік 2009\n14:36, 02 кастрычнік 2009\nПра што спытацца ў Лукашэнкі?\nСёньня Аляксандар Лукашэнка зноў выступае перад расейскімі рэгіянальнымі журналістамі. Звычайна на гэтых сустрэчах нязручныя пытаньні не задаюцца. ДЫСКУСІЯ НА СВАБОДЗЕ.\n14:05, 02 кастрычнік 2009\n12:53, 02 кастрычнік 2009\nПытаньне аб прызнаньні незалежнасьці рэспублік можа быць разгледжана на восеньскай сэсіі, але толькі пасьля сур'ёзнага аналізу і дэталёвага вывучэньня фактаў.\n12:38, 02 кастрычнік 2009\nЛукашэнка сустрэнецца з расейскімі журналістамі\n11:03, 02 кастрычнік 2009\nСёньня адкрываецца восеньская сэсія Палаты прадстаўнікоў. Усіх Галоўнае пытаньне – ці будуць дэпутаты разглядаць пытаньне аб прызнаньні сувэрэнітэту Паўднёвай Асэтыі і Абхазіі.\n19:42, 01 кастрычнік 2009\nСуд у Ліме прызнаў былога пэруанскага прэзыдэнта Альбэрта Фухіморы вінаватым у подкупе дэпутатаў ды падслухоўваньні палітычных апанэнтаў падчас ягонага прэзыдэнцтва і прысудзіў яго да шасьці гадоў зьняволеньня.\n18:56, 01 кастрычнік 2009\n1 кастрычніка дэпутаты ПАРЭ адпрэчылі прапанову наконт пазбаўленьня Расеі права голасу за нежаданьне Масквы выконваць рэзалюцыі асамблеі пра наступствы вайны паміж Грузіяй і Расіяй.\n17:57, 01 кастрычнік 2009\nМілінкевіч сустракаецца з галяндзкім міністрам\nЛідэр руху “За свабоду” Аляксандар Мілінкевіч знаходзіцца з працоўным візытам у Галяндыі.\n17:12, 01 кастрычнік 2009\n60 гадоў кітайскага шляху\n60 гадоў таму, першага кастрычніка 1949 году Мао Цзэдун з трыбуны каля Брамы Нябеснага Спакою на пляцы Цяньаньмэнь у Пэкіне абвясьціў пра стварэньне Кітайскай Народнай Рэспублікі.\n16:15, 01 кастрычнік 2009\n15:52, 01 кастрычнік 2009\n2-га кастрычніка пачынаецца восеньская сэсія Палаты прадстаўнікоў. Пытаньня аб прызнаньні сувэрэнітэту Паўднёвай Асэтыі і Абхазіі ў папярэднім парадку дня сэсіі няма.\n13:14, 01 кастрычнік 2009\nРаней Чарнагорыя плянавала ўвесьці візавы рэжым з 25 сакавіка гэтага года. Увядзеньня візавага рэжыму Чарнагорыя зьвязвае з абавязкамі перад Эўразьвязам.\n22:20, 30 верасень 2009\nСупрацоўнікі міліцыі Партызанскага раёну Менску затрымалі старшыню Партыі камуністаў Беларускай Сяргея Калякіна.\n20:44, 30 верасень 2009\nФранко Фраціні заявіў, што Італія будзе імкнуцца аб’яднаць прыхільнікаў ініцыятывы аб адмене візавых санкцый адносна высокапастаўленых беларускіх чыноўнікаў.\n17:07, 30 верасень 2009\nСябраў Аб’яднанай грамадзянскай партыі затрымалі на Камароўскім рынку ў Менску.\n16:39, 30 верасень 2009\n"Поўная нармалізацыя адносінаў зь Беларусьсю адбудзецца пасьля выкананьня ўсіх 12 рэкамэндацый ЭЗ," -- заявіў кіраўнік прадстаўніцтва Эўракамісіі ў Менску Жан-Эрык Хольцапфэль.\n16:34, 30 верасень 2009\nЛябедзьку затрымліваюць на Камароўцы\nКіраўнік Ад’яднанай грамадзянскай партыі разам з паплечнікамі раздаваў незалежныя выданьні на Камароўскім рынку ў Менску.\n16:04, 30 верасень 2009\nПрэм'ер-міністар Італіі Сыльвіё Бэрлюсконі бліжэйшым часам наведае зь візытам Беларусь.\n14:30, 30 верасень 2009\nВасіля Палякова адпусьцілі зь міліцыі без улётак\nУ старшыні гомельскай абласной арганізацыі АГП Васіля Палякова міліцыя канфіскавала інфармацыйныя матэрыялы "для правядзеньня экспэртызы".\n13:19, 30 верасень 2009\n12:56, 30 верасень 2009\n11:07, 30 верасень 2009\nАдказнасьць за дзейнасьць ад імя незарэгістраванай арганізацыі будзе перанесеная ў Адміністрацыйны кодэкс.\n00:43, 30 верасень 2009\nКіраўнікі Беларусі і Расеі дамовіліся праводзіць вайсковыя вучэньні, падобныя на “Захад-2009” адзін раз у два гады. І ўсё?\n20:38, 29 верасень 2009\nДзьмітрый Мядзьведзеў разам з Аляксандрам і Міколам Лукашэнкамі назіралі за завяршэньнем вучэньняў «Захад —2009». Коля паказаў прэзыдэнту Расеі пісталет залатога колеру.\n19:08, 29 верасень 2009\nКазус Фухіморы: І прэзыдэнты расплачваюцца\nАльбэрта Фухіморы, які два тэрміны быў прэзыдэнтам Пэру, заўтра можа атрымаць больш за 8 гадоў турмы па абвінавачаньні ў карупцыі і падслухоўваньні. Ён ужо адседжвае сукупнае пакараньне 40 гадоў турмы.\n18:08, 29 верасень 2009\n17:22, 29 верасень 2009\nКолькі выдаткоўваюць на нацыянальную абарону ў бюджэце Беларусі і Расеі? У якой з краінаў вайскоўцы атрымліваюць больш?\n15:28, 29 верасень 2009\nПрэзыдэнт Расеі прыбыў у Беларусь. Коля Лукашэнка паказаў яму пісталет залатога колеру. Разам з А.Лукашэнкам Д.Мядзьведзеў будзе назіраць за вучэньнямі “Захад —2009”.\n13:05, 29 верасень 2009\n08:55, 29 верасень 2009\nНа супольных беларуска-расейскіх вучэньнях “Захад-2009” Дзьмітрый Мядзьведзеў сустрэнецца з Аляксандрам Лукашэнкам.\n00:31, 29 верасень 2009\nСябры арганізацыйнага камітэту для стварэньня Беларускай хрысьціянскай дэмакратыі рыхтуюць пазоў у суд на Белдзяржтэлерадыёкампанію.\n00:27, 29 верасень 2009\nАргкамітэт па стварэньні партыі Беларуская хрысьціянская дэмакратыя стаў сузаснавальнікам Асацыяцыі хрысьціянскіх дэмакратаў Усходняй Эўропы.


Латыскі сьлед у Хайсах. У сьпісах рэпрэсаваных знайшлі верагодную гаспадыню грабеньчыка зь «віцебскіх Курапатаў»\nАктывісты перакананыя, што толькі рэчавыя доказы могуць аспрэчыць афіцыйную вэрсію пра «пахаваньне ахвяраў вайны» ля вёскі Хайсы пад Віцебскам.\nКалі гэтая вэрсія знойдзе фактычнае абвяржэньне, то мясцовым уладам давядзецца прызнаць, што ў лесе каля вёскі Хайсы знаходзіцца пахаваньне ахвяраў сталінскага тэрору.\nПершыя крокі ў гэтым кірунку ўжо зробленыя ўдзельнікамі ініцыятывы «Хайсы — віцебскія Курапаты».\nЗ 2014 году ў лесе пад Віцебскам знаходзяць чалавечыя парэшткі — косьці і чарапы з кулявымі адтулінамі ў патыліцах. Верагодна, невядомае раней пахаваньне разварушылі «чорныя капальнікі». Вяскоўцы-старажылы ўспамінаюць, што ў канцы 1930-х у лесе якраз тут адбываліся «сталінскія расстрэлы». Гэтыя ўспаміны старанна запісваюць ўдзельнікі ініцыятывы «Хайсы — віцебскія Курапаты», створанай сябрам КХП БНФ Янам Дзяржаўцавым. Але словы мясцовых жыхароў ўлады не прынялі ў якасьці галоўнага аргумэнту. Невядомае дагэтуль масавае пахаваньне аднесьлі да часоў мінулай вайны, і парэшткі перапахавалі ў брацкай магіле пад чырвонай зоркай.\nЗнойдзеныя чалавечыя парэшткі і рэчы (красавік 2017г.)\nСёлета гісторыя паўтарылася. У тым самым лесе знайшлі яшчэ некалькі раскапаных ямаў з чалавечымі парэшткамі. Віцебскія актывісты зьвярнуліся ў сельскі выканкам, каб эксгумацыя праходзіла з удзелам навукоўцаў, а ня толькі сіламі 52-га спэцыяльнага пошукавага батальёну.\nУ Хайсы прыехаў Алег Іоў, старшы навуковы супрацоўнік аддзелу археалёгіі Сярэднявечча і Новага часу Інстытуту гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук. Ён двойчы браў удзел у сьледчых дзеяньнях, якія цывільная і вайсковая пракуратуры праводзілі ў Курапатах, і лічыць, што фактура пахаваньняў вельмі падобная.\nПрадстаўнікі пошукавага батальёну пакуль зьбіраюць парэшткі і рэчы, сыстэматызуючы знаходкі. Фатаграфаваць іх актывістам забаранілі. Але вайсковы археоляг Вадзім Тамілін паказаў знойдзены фрагмэнт жаночага грабеньчыка, на якім надрапана імя «Оля» і частка прозьвішча верагоднай гаспадыні. Удзельнік грамадзкай ініцыятывы «Хайсы — віцебскія Карапаты» Андрэй Кешанюк правёў уласнае дасьледаваньне.\nВерагодная гаспадыня грабеньчыка — рэпрэсаваная настаўніца Вольга Данцыт\nЗь вёскі Матушова Лёзьненскага раёну паходзіла расстраляная Вольга Данцыт. Сёньня тут засталося 6 жылых хатаў\nПошукі прывялі яго ў вёску Матушова Лёзьненскага раёну, расказаў спадар Кешанюк:\n«Прозьвішча на грабеньчыку далёка не самае распаўсюджанае: відаць першую літару „Д“, потым „а“, потым „н“, за ёй — дзьве вэртыкальныя рыскі, як у „п“ або „ц“, а сьледам — „и“. Гэта апошняя літара, якая засталася на абламаным кавалачку. Я праверыў па сьпісах рэпрэсаваных, якія ёсьць у інтэрнэце. З усіх прозьвішчаў, якія пачынаюцца з Дан-, потым нявызначаная літара, а за ёй „и“, несумненна вылучаецца адно: „Данцит“. Прычым у сьпісе рэпрэсаваных значыцца менавіта Вольга Данцыт, латышка, якая нарадзілася ў 1910 годзе ў вёсцы Матушова Віцебскага раёну. Жыла ў Віцебску, працавала настаўніцай у школе № 30 і была расстраляная 30 красавіка 1938 году нібыта за антысавецкую дзейнасьць у складзе латыскай контррэвалюцыйнай арганізацыі».\nХата, дзе жыла апошняя з матушоўскіх Данцытаў — Ксенія\nАндрэй Кешанюк вызначыў, што прозьвішча «Данцит» або «Данцыт» сустракаецца ў розных сьпісах рэпрэсаваных 7 разоў, і амаль усе гэтыя людзі паходзяць зь вёскі Матушова. Нехта зь іх быў расстраляны, нехта сасланы... Каб знайсьці сваякоў згаданых асобаў, спадар Кешанюк адшукаў сучасьнікаў з такімі самымі прозьвішчамі ў сацыяльных сетках. Два чалавекі ўжо адгукнуліся і пацьвердзілі: так, іхныя сваякі былі рэпрэсаваныя. Расстралялі ня ўсіх — кагосьці саслалі на Поўнач. Верагодна, праз гэта нашчадкі Данцыты і трапілі ў Чалябінскую вобласьць...\nАндрэй Кешанюк (справа) у вёсцы Матушова\nПерасяленцы з Латвіі аднымі зь першых сталі ахвярамі сталінскага тэрору\nСтваральнік ініцыятывы «Хайсы — віцебскія Курапаты» Ян Дзяржаўцаў таксама паходзіць зь Лёзьненскага раёну. Ён прыгадаў падзеі 1994 году:\n«Якраз у Лёзьне мы зьбіралі подпісы перад прэзыдэнцкімі выбарамі, і да мяне падышоў чалавек ужо ў сталым веку. Стаў распавядаць, што менавіта з Сутоцкага сельсавету ў 1930-я гады дзясяткамі і сотнямі вывозілі сем’і латышоў. Калісьці латышы перасяліліся сюды, бо тут было шмат зямлі: ім давалі ўчасткі лесу, каб выкарчоўвалі сабе пад гаспадарку. Яны працавалі дзень і ноч, паціху абжываліся. І, вядома, не хацелі ісьці ў калгасы. За гэта і траплялі ў «ворагі народу».\nКаб пашукаць нашчадкаў рэпрэсаваных Данцытаў, Ян Дзяржаўцаў і Андрэй Кешанюк прыехалі ў вёску Матушова — на радзіму верагоднай уладальніцы грабеньчыка, знойдзенага на могільніку ў Хайсах. Паводле апублікаваных у інтэрнэце сьпісаў, вяскоўцы з прозьвішчам Данцыт траплялі пад рэпрэсіі двойчы: у 1931-м, падчас калектывізацыі, і ў 1938-м, за «дзейнасьць» у складзе антысавецкай групоўкі.\nАпошняя прадстаўніца матушоўскіх Данцытаў памерла ў 1974 годзе\nНа сёньняшні дзень Данцытаў у вёсцы ужо не засталося, сказала мясцовая жыхарка, 79-гадовая Вера Пісарава:\nВера Пісарава, жыхарка вёскі Матушова\n«Апошняй была Ксенія Данцыт, яна працавала ў калгасе, памерла ў 1974 годзе. Дзяцей у яе не было, ужо ў сталым веку яна сышлася з Іванам Жаўлачэнкам. Тая хата, дзе яны жылі, цяпер стаіць пустая... Увогуле ж у нас прынята казаць „сядзіба“, так заведзена з даўніх часоў. Сядзібаў даўно няма, але мясьціны так і называюцца: „сядзіба Данцыт“, „сядзіба Паўкшэн“. У нашай вёсцы заўжды жыло шмат латышоў, і амаль у кожнай сям’і былі рэпрэсаваныя. У 1930-я забралі таксама майго дзеда, яго звалі Аўгуст Паўкшэн, і дзядзьку Арвіда. Няхай бы ўжо толькі дзеда ўзялі, ён стары быў, а дзядзька дык зусім малады! Абвінавацілі, што дзед багаты быў. А які ён багаты? Прыехалі з Рыгі, мелі з сабой карову ды каня, да дуба прывязалі, а жытла не было... На Малую зямлю іх кудысьці адправілі. Там яны й згінулі. Нам потым даслалі паперу, што яны невінаватыя. А што тая папера, калі яны ўжо больш не вярнуліся!»\nІмёнаў Арвіда і Аўгуста Паўкшэнаў няма ў сьпісах рэпрэсаваных, складзеных «Мэмарыялам». Але згадваюцца іншыя ўраджэнцы вёскі Матушова з такім самым прозьвішчам. На мясцовых могілках пахаваная Паўліна Паўкшэн, бабуля спадарыні Веры.\nМогілкі ў Матушове\nПрозьвішчы «Паўкшэн», «Эзэрын» таксама ў сьпісах рэпрэсаваных з Матушова\nСустракаюцца і магілы з прозьвішчам «Эзэрын». Гэты род таксама мае сваіх рэпрэсаваных: 79-гадовая Валянціна Краўцова яшчэ не нарадзілася, калі забралі бацьку, Івана Эзэрына. Спадарыня Валянціна кажа, што пра тыя падзеі чула ад маці:\n«Не было мяне на сьвеце яшчэ, маці ўсё аддала, дык яе яшчэ й піхнулі, цяжарную... Я нарадзілася 27 сьнежня 1937 году, ужо бяз бацькі... Паводле дакумэнтаў, яго расстралялі ў Віцебску 30 студзеня 1938-га. Але пасьля вайны мы нават у вышук падавалі. Думалі, раптам ён у жывых недзе ёсьць? Дык нам і адказ даслалі, што жывы. Мы так радаваліся! А праз тыдзень прыйшло новае паведамленьне, што яго няма, што гэта была памылка».\nВалянціна Краўцова, дачка рэпрэсаванага Івана Эзэрына\nЖонка рэпрэсаванага Івана Эзэрына была малапісьменная, але дужа працавітая. Рабіла ў калгасе, была ўганараваная званьнем Героя сацыялістычнай працы. Праца і падарвала яе здароўе: жанчына памерла ў 65 гадоў.\nПошукі дзеда працягвае Дзіна Караўцова, дачка спадарыні Валянціны:\nЯн Дзяржаўцаў (зьлева) размаўляе зь Дзінай Краўцовай\n«Вось што я чула ад дзядзькі, мамінага брата. Ён у 1937-м быў малы, але нешта памятаў ад дарослых. Кажа: быў такі ў нас Сапега, старшыня калгасу «Інтэрнацыянал». І менавіта ён падаў заяву супраць дзеда Івана, што той замежны шпіён. Бабуля расказвала, што дзеда змушалі йсьці ў калгас, а ён не хацеў. Жылі хутарам, была свая гаспадарка. І дзед сказаў, што ў калгас ня пойдзе, а пойдзе працаваць машыністам. тады прыехалі з НКУС... Я, дарэчы, у 1990-я хадзіла ў КДБ, у Віцебскае абласное ўпраўленьне. Пыталася, дзе расстралялі дзеда, дзе ягоная магіла. А мне сказалі: «Нават ня можам сказаць. Самі ня ведаем».\nДаведка з КДБ\nСямейнае фота. Справа — расстраляны Іван Эзэрын\nУ даведцы пра рэабілітацыю Івана Эзэрына ёсьць памылкі: па-першае, у прозьвішчы прапушчана літара. Пад прозьвішчам «Эзрын» ён значыцца і ў сьпісах «Мэмарыялу».\nДзе расстрэльвалі вязьняў віцебскай турмы НКУС, дагэтуль невядома\nУ гэтых сьпісах, што да латышоў зь вёскі Матушова, пазначана агульнае: «расстраляны ў Віцебску». Але вязьняў віцебскай турмы НКУС у горадзе не расстрэльвалі — вывозілі ў навакольныя лясы...\nНя выключана, што такім чынам у невядомым масавым пахаваньні каля вёскі Хайсы Віцебскага раёну апынуўся грабеньчык з надпісам «Оля Дан(ц)и» без апошняй літары. Расстраляная настаўніца Вольга Данцыт была па бацьку Аляксандраўнай. Як і апошняя жыхарка вёскі Матушова з такім прозьвішчам — Ксенія Аляксандраўна Данцыт. Ці былі яны сёстрамі, або мае месца простае супадзеньне, ужо ніхто ня скажа.\nМагіла Ксеніі Данцыт\nФота Ксеніі Данцыт, пахаванай побач з мужам\nСа сьмерцю Ксеніі скончыўся тутэйшы радавод Данцытаў — латыскіх перасяленцаў на Лёзьненшчыне. Яны карчавалі лясы, каб збудаваць сядзібы для сябе і нашчадкаў. І месцам апошняга спачыну для некаторых таксама стаў лес. Верагодна, «расстрэльны лес» каля вёскі Хайсы, якую ўжо называюць «віцебскімі Курапатамі».


У мэтах прадухілення абортаў — Івацэвіцкі веснік - газета Івацэвіцкага раёна || Ивацевичский район\nГлавная → Грамадства → Сям'я → У мэтах прадухілення абортаў\nУ мэтах прадухілення абортаў\n27 августа 2015 - Administrator\nЯк бы мы ні планавалі сваю сям’ю, навіна аб тым, што ў вас будзе дзіця, заўсёды будзе нечаканай. І жанчыну часам ахоплівае страх і разгубленасць. А калі да гэтага дадаць яшчэ і сямейныя абставіны, якія як на тое складваюцца менавіта так, што іменна цяпер не да дзіцяці, ці, нарэшце, у сям’і ўжо і так трое дзяцей, то адназначна прыняць рашэнне “за” не так і проста. І цяпер кожны доктар-гінеколаг УАЗ “Івацэвіцкая ЦРБ” абавязкова праводзіць гутарку з жанчынай, якая стала цяжарнай, але сумняваецца, нараджаць ёй ці не. Такое перадабортнае кансультаванне цяжарных жанчын стала абавязковым. І ўсё для таго, каб яна магла змяніць сваё рашэнне на карысць жыцця будучага немаўляці.\nШтотыднёва ў сераду ў 15 гадзін кансультацыі цяжарных жанчын праводзяць гінеколагі з прадстаўнікамі праваслаўнай царквы. Калі жанчына саромеецца, сумняваецца ці хоча, каб з ёю папрацавалі ананімна, то і ў гэтым выпадку ўрачы ідуць насустрач жанчыне. Дапамагчы не зрабіць самую важную ў жыцці памылку – аборт – справа цяпер не толькі кожнага ўрача-гінеколага жаночай кансультацыі УАЗ “Івацэвіцкая ЦРБ”. Супакоіць і развеяць страхі жанчыны можа псіхатэрапеўт, які праводзіць кансультацыі цяжарных жанчын штодзень – з 14 да 15 гадзін. Калі жанчына і пасля гэтага сумняваецца, як ёй паступіць і якое прыняць рашэнне, ёй і яе сям’і могуць дапамагчы ў зручны для іх час спецыялісты-псіхатэрапеўты ў Баранавічах ці Брэсце.\nІ гэта вельмі важна, бо статыстыка – рэч няўмольная. За першае паўгоддзе мінулага года па Брэсцкай вобласці зроблена 1228 міні-абортаў, за гэты ж перыяд сёлетняга года – 1021. Уяўляеце, гэта па колькасці палова гарадка Косава ці ўдвая больш за колькасць усіх выпускнікоў-адзінаццацікласнікаў раёна! І калі па вобласці гэты паказчык знізіўся, то па Івацэвіцкім раёне вырас адпаведна з 18 да 26 міні-абортаў, што складае 12,9 працэнта на сто родаў. Лічба 26 у рамках раёна – гэта значыць пазбавіць жыцця цэлы клас дзяцей гарадской школы!\nРадуе, што колькасць родаў за паўгода па раёне павялічылася – са 196 да 201. І ў гэтым ёсць доля заслугі нашых гінеколагаў, якім не раз удавалася ўпэўніць жанчыну падарыць нежаданаму немаўляці жыццё.


Беларускі Партызан :: Пасол Украіны пра «Захад-2017»: расійцы здольныя на «маленькія паскудзтвы», беларусам давяраю\nПасол Украіны пра «Захад-2017»: расійцы здольныя на «маленькія паскудзтвы», беларусам давяраю\nСёння, 16 верасня, украінскія назіральнікі за вучэннямі «Захад-2017» прыбудуць у Беларусь.\nПасол Украіны ў Беларусі Ігар Кізім распавёў у інтэрвію Свабодзе пра ўмовы дзейнасці ўкраінскіх назіральнікаў, дыпламатаў і прэсы падчас беларуска-расійскіх стратэгічных вайсковых вучэнняў «Захад-2017», якія з 14 да 20 верасня праходзяць на 7 беларускіх палігонах з удзелам 10 тысяч вайскоўцаў, у тым ліку 3 тысяч — расійскіх.\n— Што тычыцца інфармацыі, якая была нам дадзеная і падчас брыфінгаў, і ў прэсе, і падчас маіх сустрэч з кіраўніцтвам Міністэрства замежных спраў Беларусі і прадстаўнікамі Міністэрства абароны, то ў прынцыпе яна дастатковая. Яны пазыцыянуюць сябе як цалкам адкрытыя для ўсіх, хто хоча ўбачыць і пачуць пра гэтыя вучэньні. І таму я магу сьцьвярджальна адказаць, што інфармацыі аб вучэньнях ў нас дастаткова, прынамсі наконт месцаў дыслякацыі войскаў, асноўных мерапрыемстваў — пра гэта і ў публічнай сфэры, і пры асабістых сустрэчах мне было сказана. І пра колькасьць войскаў і тэхнікі зьвесткі таксама даводзяцца. Таму ў мяне як пасла хапае інфармацыі, я не магу сказаць пра яе недастатковасьць.\n— Ці ёсць ва ўкраінскіх назіральнікаў і прэсы магчымасць бачыць на вучэннях тое, што сапраўды важна для Ўкраіны?\n— Украінскія назіральнікі пачынаюць працаваць заўтра. Яны запрошаныя ў рамках Венскага дакумэнту пра ўмацаваньне захадаў даверу і бясьпекі. Яны будуць працаваць асобна, рыхтавацьмуць даклад аб гэтых вучэньнях, і мы ў амбасадзе ня будзем ведаць пра гэта да канца вучэньняў. Украінская прэса таксама прыехала ў Беларусь на вучэньні, яна акрэдытаваная пры МЗС. Тут таксама беларуская ўлада дэманструе адкрытасьць. Але што ім пакажуць, мне цяжка сказаць, таму што сапраўды галоўнае пытаньне, якое іх турбуе, што будзе паказана, якія будуць брыфінгі, куды яны будуць дапушчаныя. Але прынамсі тыя захады, пра якія я чуў ад МЗС, даюць падставы лічыць, што яны ўсё ж нешта ўбачаць.\nНа колькі гэта ўсё будзе адкрыта на самой справе, мабыць, мы зможам казаць пасьля падвядзеньня вынікаў. Нам у МЗС абяцалі, што будзе брыфінг па заканчэньні вучэньняў яшчэ ў пачатку кастрычніка, і тады паглядзім, што ж было папраўдзе. Высновы будзем рабіць ўжо пасьля.\n— Ці можаце ўдакладніць: гаворка ідзе пра двух назіральнікаў з Мінабароны Ўкраіны, а таксама ўкраінскіх вайсковых аташэ, акрэдытаваных у Мінску?\n— Так. У нас ёсьць вайсковы аташэ і аташэ ў пытаньнях абароны, якія будуць удзельнічаць у назіраньні, яны маюць запрашэньне, будуць прысутнічаць на брыфінгах па выніках вучэньняў.\nАле ў іх і назіральнікаў розная праграма, розныя паўнамоцтвы і розны доступ да вучэньняў. Калі гаворка ідзе пра назіральнікаў, запрошаных у рамках Венскага дакумэнту, то ў іх зусім іншыя магчымасьці. А аташэ маюць свае задачы, свае абмежаваньні, сваю праграму.\n— Ва Ўкраіне і палітыкі, і СМІ працягваюць гаварыць пра небяспеку гэтых вучэнняў для ўкраінскіх межаў. Беларусь запэўнівае, што расійскія войскі пакінуць тэрыторыю Беларусі да 30 верасня і ад іх ня будзе ніякай пагрозы Ўкраіне. Ці дастаткова вам такіх запэўніванняў?\n— Што тычыцца беларускага боку, то для мяне як прадстаўніка ўкраінскай дзяржавы запэўненьняў кіраўніка Беларусі, якія ён даў прэзыдэнту Ўкраіны, дастаткова для таго, каб ведаць, што зь беларускага боку ніякіх пагрозаў няма для Ўкраіны. Я не адчуваю такой пагрозы, тым больш што дэманструецца такая адкрытасьць. Што тычыцца расейскіх войскаў, якія пакінуць тэрыторыю Беларусі ці застануцца, то ў мяне такой упэўненасьці няма. Хоць я веру беларускаму кіраўніцтву і прадстаўнікам Міністэрства абароны, што расейскія войскі павінны пакінуць тэрыторыю своечасова.\nГэта ўжо будзе пытаньне кантролю, і гэтае пытаньне да беларускага боку, які павінен забясьпечыць такі выхад расейскіх войскаў з тэрыторыі Беларусі. І я думаю, што яны будуць рабіць усё для таго, каб гэта рэалізаваць.\nАле што будзе на самой справе, то давайце пачакаем канца вучэньняў. У сытуацыі, якая цяпер у нас з Расеяй, у мяне няма падстаў на сто адсоткаў давяраць расейскім войскам і расейскаму кіраўніцтву. Я ня думаю, што будзе там нейкая нестандартная сытуацыя, але разнастайныя маленькія паскудзтвы яны могуць зрабіць. Таму ў мяне ўпэўненасьць будзе толькі тады, калі яны пакінуць тэрыторыю Беларусі.\n— Скажыце, а вы асабіста, акрамя гэтых брыфінгаў ў МЗС, на якія запрашаюць паслоў, нешта ўбачыце падчас вучэнняў?\n— Не, паслоў нікуды больш не запрашаюць. І мне здаецца, што запрашэньне паслоў і палітыкаў хоць і дало б нейкую карысную інфармацы, гэта не галоўнае. Галоўнае ў тым, што вучэньні павінны назіраць, ацэньваць і рабіць высновы спэцыялісты ў гэтай сфэры, менавіта вайсковыя людзі. У палітычнай частцы мы задаволеныя тым, што ў нас ёсьць запэўніваньні найвышэйшага палітычнага кіраўніцтва Беларусі, што вучэньні не нясуць пагрозы межам Украіны.


Фільм «Белсату» адкрые кінафестываль у Нямеччыне | Новы Час\nФільм «Белсату» адкрые кінафестываль у Нямеччыне\nДакументальную стужку «Госці», знятую адмыслова для «Белсату» рэжысёрам Андрэем Куцілам, пакажуць на адкрыцці кінафестывалю «Provinziale» ў Эберсвальдэ (Eberswalde).\nРэжысёр Андрэй Куціла\n«Пасля прагляду 913 фільмаў з 70 краін праграмная камісія 13-га Кінафестывалю ў Эберсвальдэ канчаткова акрэсліла міжнародную конкурсную праграму. Мы рады паведаміць Вам, што Ваш фільм «Госці» быў абраны для ўдзелу ў конкурснай праграме дакументальных фільмаў 13-га Кінафестывалю ў Эберсвальдэ. Віншуем! Фільм «Госці» адкрые фестываль», — напісалі «Белсату» арганізатары.\nФестываль распачнецца 1-га кастрычніка. Пераможца ў катэгорыі «найлепшы дакументальны фільм» атрымае ўзнагароду памерам €4 тыс.\nСтужка «Госці» будуецца на ўважлівым і працяглым назіранні за жыццём унікальнага паселішча ў Беларусі — першага і, бадай, адзінага нефармальнага прытулку для бедных і знямоглых людзей.\nГалоўны герой фільму Аляксей Шчадроў калісьці працаваў фельчарам у «Хуткай дапамозе». Па выкліках яму часта даводзілася забіраць на вуліцах бяздомных людзей, але праз некалькі кіламетраў брыгада зноў выкідала іх на вуліцу. Трапіўшы за краты, Аляксей сам аказаўся нікому не патрэбны. Турма перавярнула светапогляд былога фельчара. Яго ідэалам стала маці Тэрэза — увасабленне хрысціянскага ўзору трываласці, міласэрнасці ды любові да адрынутых. Па вызваленні Аляксей некалькі гадоў бадзяўся і жыў пры касцёлах.\nПасля ён пасяліўся ў вёсцы Аляксандраўка Шчучынскага раёну, дзе зарганізаваў незвычайны прытулак, стаў прымаць і даглядаць бедных, хворых, бяздомных людзей, дапамагаць ім аднавіць дакументы і вярнуцца да нармальнага ладу жыцця. Неўзабаве неабыякавыя беларусы пачалі дапамагаць прытулку ежай, адзеннем ды іншым. Але мясцовым уладам ініцыятыва Аляксея не спадабалася. З самага заснавання цягам некалькіх гадоў чыноўнікі прымушалі былога фельчара зачыніць прытулак. У пошуках ахвяраванняў і духоўнага падтрымання Аляксей выправіўся ў Італію…\nЛетась фільм «Госці» быў прызнаны найлепшым дакументальным фільмам у Нацыянальным конкурсе міжнароднага кінафестывалю «Лістапад» у Менску.\n«Народны альбом» у Беластоку – бясплатныя квіткі і візы для беларусаў\nБеларускі рэжысёр атрымаў прыз Кракаўскага кінафестывалю\nЗаўтра мусіў пачацца кінафестываль «Лістапад». Але сёння яго адмянілі


Аматарам аўтарэфлексіі: інтэрв’ю з лідэрам праекта “Акультыст”\n© Photo : Сяргей Пятроў\n16:24 15.02.2016 (абноўлена 15:35 19.02.2016) Атрымаць кароткую спасылку\nЛідар праекта “Акультыст” рэп-выканаўца Сяргей Шабалціеў распавёў для Sputnik пра катэгорыі самавызначэння і развіцця, пра сумяшчэнне працы школьнага выкладчыка з музыкай і пра адносіны да палітыкі “змагання за слухача”.\nУ суполцы праекта "Акультыст" у сацсетках - крыху меней за 200 падпішчыкаў, хоць тэматыка тутэйшых трэкаў відавочна ахоплівае куды больш за дзве сотні людзей. Лідэр праекта — школьны выкладчык, прафесійны музыка, чый шлях да музыкі распачаўся ў музычнай школе, у класе баяна. Цяпер ён запісвае трэкі пра вечны пошук сябе і мэты, "адчуванне сябе іншапланетнікам" і іншыя добра вядомыя аматарам аўтарэфлексіі тэмы. Карэспандэнт Sputnik пагутарыла з Сяргеем Шабалціевым пра звышмэты музыкі і суадноснасць катэгорый "меркаванне большасці" і "сумлення".\n- Тэксты вашых трэкаў відавочна вострасацыяльныя. Чаму для таго, каб даносіць свае ідэі, вы абралі менавіта такі музычны напрамак?\n— Я не абіраў гэты стыль — я, калі казаць дакладней, прыйшоў да яго. Пачалося ўсё з таго, што мне купілі баян. Я выявіў той факт, што магу складаць уласныя музычныя творы, а падчас пераходнага ўзросту народныя інструменты сталі менш цікавыя, пачаў асвойваць гуказапісвальныя праграмы і пісаць аркестравыя партыі. У той жа час арганізавалі сваю першую музычную групу, купіў сінтэзатар і панеслася. Затым былі яшчэ групы, новыя стылі — у асноўным цяжкая музыка з элементамі фольку. Пісаў партыі для скрыпкі, флейты і сінтэзатара, а таксама тэксты.\nГралі дзеля задавальнення, але з калектывамі былі і свае праблемы. Я не адчуваў магчымасці поўна раскрыцца ў ім, а праблемы характараў одцягвалі не ў той стэп і перашкаджалі расці творча. Адным словам, не было канчатковага выніку, і я проста прыкінуў, што ж я ўмею рабіць ад пачатку да канца — пісаць тэксты, пісаць музыку, і абсалютна не ўмею спяваць. Вось і адказ — рэчытатыў.\n- Якія водгукі ад публікі? Ці гатовая яна спажываць такую тэматыку?\n— Мая творчасць прадугледжвае тое, што слухачоў будзе адносна няшмат. Я раблю тое, што раблю не для кагосьці, а для сябе. І думаю, любы творчы чалавек паступае таксама. Карціны выстаўляюцца для аўдыторыі, але таму толькі, што мастак не можа стрымліваць іх у сабе. А той мастак, хто малюе карціны на заказ — не ўкладвае ў іх душу, дзеля яго тое толькі праца. Але і да такіх трэба паставіцца з доляй павагі.\nНягледзячы на невялікую аўдыторыі, водгукі ёсць, і для мяне яны важныя. Праблем у сучаснасці процьма, але не пра ўсе варта пісаць, пра многія ужо дастаткова напісана, а некаторыя ад іх абмеркавання не знікаюць як правіла. Мяне важнай падаецца праблема развіцця чалавека, самавызначэння і самапазнання.\nТаму і працую выкладчыкам. Я даю людзям свой погляд на тыя ці іншыя рэчы у незвычайнай форме. Але я не спрабую іх змяніць, яны самі досыць свядомыя для гэтага і жывуць сваім жыццём. Я толькі паказваю адзін з бакоў цыліндра, нехта пакажа іншы бок, і рана ці позна чалавек зразумее, што гэта не круг і не квадрат.\n- Як абіраеце тэмы для рэлізаў?\nТэмы я падбіраю, як і любая творчая асоба, спантанна. Звычайна з'яўляюцца тэксты, а так як яны напісаныя ў пэўны перыяд жыцця і поглядаў, дык і аб'ядноўваць іх тэматычна не прыходзіцца. застаецца толькі "склеіць'' іх стылёвай апрацоўкай музыкі, настроем і канцэпцыяй. Сіла — у дробязях.\n- Вы — прафесійны музыка, ці абавязковая гэта ўмова для дасягнення поспеху? Па праўдзе: адносіцеся з непрыязнасцю да тых, хто намагаецца займацца музыкай без належнай адукацыі?\n— Я лічу, мець музычную адукацыю не абавязкова — трэба проста чуць музыку і знайсці магчымасць праецыраваць яе на рэальнасць. Тысячы таленавітых музыкаў мінулага і сучаснасці — добры таму доказ.\nВокладка альбома "Допельгангер"\n- Адкуль узнікла ідэя запісаць альбом "Допельгангер"?\n— "Допельгангер" — гэта сімвал дваякасці і бесперапыннай змены, якую нельга прадухіліць. Чалавек заўсёды ваюе з самім сабой з прычыны прынцыпаў, маралі, ідэалогіі, сквапнасці. Допельгангер — гэта нешта накшталт пагранічнага стану Шопенгауера, дзе ты альбо зменіш сябе, альбо знікнеш як істота. Ясенін не змог здрадзіць сваім прынцыпам, іншыя змаглі — гэта і ёсць уся сутнасць альбома, мяняцца ці стаяць на сваім, зламацца ці сагнуцца. Кожны так ці інакш праходзіць праз гэты выбар кожны дзень. Мая задумка была не ў тым, каб паказаць, хто мае рацыю, а хто робіць памылку. Хутчэй наадварот — даць зразумець, што мерай з'яўляецца альбо меркаванне іншых, альбо сумленне і прынцыпы. Паміж імі і трэба рабіць выбар, каб заставацца чалавекам.\n- Складваецца ўражанне, што ў Беларусі рэп-культура вельмі разрозненая — ёсць беларускамоўныя выканаўцы, якія чытаюць палітычныя тэксты, ёсць папулярныя ў Расіі выканаўцы — з жыццёвымі трэкамі. Дзе вы бачыце сваю нішу?\n— Знаходжу сябе як чалавек творчы, але абсалютна не знаходжу сябе чалавекам публічным. Людзі, якія спрабуюць лезці ў палітыку толькі з воклічамі аб тым, як усё дрэнна, на мой погляд не шмат чаго зменяць. Рабі, што выбраў, гуляй у гэтую гульню па правілах і змяняй лад жыцця ў лепшы бок. А калі не можаш, тады не бачу сэнсу спрабаваць сябе на палітычнай ніве.\nМузыка павінна змяняць чалавека а не ўклад жыцця. Чалавек памяняе яго самастойна, калі зменяцца ідэалы ўнутры, або з'явіцца падстава. Я не думаю пра Расію, беларускай мове ці палітыцы калі пішу. я думаю пра тое, што мне хочацца перадаць у тэксце, ад якіх думак хочацца пазбавіцца, а якімі падзяліцца.\nМожна сказаць пра тое, што я раблю гэта для сябе — толькі не ў дробязным сэнсе, а больш сакральным — я спрабую размазаць па гэтым песням сябе. Магчыма, для мяне гэта ступенькі або кніжкі, якія я складаю на паліцу, запісы ў дзённіку, якія часам перачытваеш і знаходзіш кожны раз новы сэнс.\nВокладка альбома "Фантасмагорыя"\n- Вы кажаце, што вам камфортна працаваць з "брудным стылем", але ж у сваіх мэтах змрочнасці не бачыце. Як спалучаеце змрочную форму з высокімі мэтамі?\n— Мне падабаецца атмасфера казкі, што губляе колер. Часам хочацца напісаць нешта вясёлае, простае, аднак не выходзіць — значыць я не створаны для гэтага. А мэты ў мяне прымітыўна простыя — даць сабе і слухачам трохі контрасту, крыху ежы для розуму або душы, трохі развіцця. Бо на цёмным фоне белы круг заўсёды здаецца больш, чым такі ж чорны круг на белым фоне — тое навукова даказаны факт!\nКалі мэта — распаўсюджванне сваіх трэкаў і праца ў пагоні за вядомасцю і грошыма — тады трэба займацца распаўсюдам. Калі ж ты робіш гэта для іншых мэтаў — магчыма і не варта. Фраза "змагацца за слухача" выклікае асацыяцыю рэкламных банэраў і зазывалаў на рынку, а я не люблю вялікай колькасці людзей і па рынку звычайна хаджу ў навушніках. Але гэта не значыць, што мой шлях правільны.\n- А што з прасоўваннем сваёй творчасці? Вы адчуваеце на сабе адказнасць за папулярызацыю, скажам, новага альбома, ці музыка павінны быць адасоблены ад працэсу продажу сваёй творчасці?\nА што датычна прасоўвання творчасці ў Беларусі, вядома праблемы з гэтым у нас былі заўсёды. але гэта не апішаш ў двух словах. У нас няма развітога рынку творчасці — я кажу гэта не як рэп выканаўца, а як чалавек, які можа пісаць музыку і працаваў у гуказапісвальнай камандзе.\nБольшая частка заказаў сярэднестатыстычнага гукарэжысёра — гэта праца з расійскімі кампаніямі. А прадаць сваю творчасць прасцей на Расію альбо на інтэрнэт аўкцыёне. Што ж тычыцца выканаўцаў, дык тут ў нас працуюць дзве праўды — "хто паспеў той і сеў" і "калі хочаш зрабіць добра — зрабі сам". Многія стылі не акупяцца, нават калі грошай уліць, бо не ўся творчасць — масавая, а даход могуць прынесці толькі масы.\nМузыка, Праект "Акультыст", Беларусь


Канвертаваць Аб'яднаныя Арабскія Эміраты дирхамов (AED) і Tickets (TIX) : Калькулятар абменнага курсу\nААЭ Дырхам (AED) і Tickets (TIX) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта ААЭ Дырхам і Tickets пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 8 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад ААЭ Дырхам. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Tickets валюты па змаўчанні. Націсніце на Tickets або Аб'яднаныя Арабскія Эміраты дирхамов канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nААЭ Дирхам гэта валюта, у Аб'яднаныя Арабскія Эміраты (А.Я., ЁСЦЬ, ААЭ). The Tickets гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал AED можа быць запісаная Dh, і Dhs. Сімвал TIX можа быць запісаная TIX. ААЭ Дирхам дзеліцца на 100 fils. Абменнага курсу ААЭ Дирхам Апошняе абнаўленне 7 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу the Tickets Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. AED каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. TIX каэфіцыент мае 11 ўважаецца лічбаў.


Галоўная ➠ Усякае ➠ Убер промокод\nТаксама ў вас павінна быць дададзеная плацежная карта тыпу Visa / Master Card (пра тое, як гэта зрабіць - гл. Ніжэй).\nКалі ўсё гэта ёсць, то пераходзім у частку Промокоды:\nКрок 2. Уводзім промокод v9yfh7b1ue:\nУра! Вам залічаны промокод (скрыншот стары, калі яшчэ давалі 400):\nКрок 3. Выбіраем месца адпраўлення\nКуды едзем можна адразу не ўказваць, а пазначыць ўжо ў машыне. Калі вы ўсё ж такі хочаце гэта зрабіць, то гэта можна зрабіць пазней, націснуўшы на плюсік:\nКрок 4. Ціснем чорную кнопку па цэнтры:\nНяхай вас не бянтэжыць надпіс НЕ СВАБОДНЫХ АЎТАМАБІЛЯЎ. Гэта нармальна. Як правіла, аўтамабілі знойдуцца за пару хвілін.\nКрок 5. Ціснем ЗАМОВІЦЬ uberSTART:\nДарэчы, вышэй вы бачыце, што паказаная пластыкавая карта. Гэта нічога не значыць - грошы не будуць спісаныя, калі паездка менш 100 рублёў (у Уфе - гэта паездкі па цэнтры горада).\nКаб адмяніць яго, ўтрымлівайце крыжык.\nКрок 4. Чакаем з'яўлення кіроўцы і калі трэба стэлефаноўваемся з ім:\nНа карце вы бачыце, дзе знаходзіцца кіроўца. Гэта можа быць карысна. Напрыклад, каб зразумець да якога боку будынка выйсці ці пара ўжо апранацца ці яшчэ не.\n1. Як дадаць крэдытную карту ў дадатак?\nГэта трэба зрабіць, інакш вы не зможаце здзейсніць сваю бясплатную паездку. Так-так, паездка бясплатная, але завесці карту ў сістэму ўсё роўна трэба.\nРобіцца гэта проста:\nА вось і вынік:\n2. Ці магу я разбіць атрыманыя 300 рублёў на некалькі паездак?\nСістэма простая. Вы атрымліваеце 100 рублёў зніжкі на 3 бліжэйшыя паездкі. Разбіваць нічога нельга.\n3. Колькі промокодов можна выкарыстоўваць?\nВы можаце выкарыстоўваць толькі АДЗІН промокод на 3 зніжкавы паездкі. Пасля гэтага вы можаце працягнуць карыстацца паслугамі Убер за грошы (а ў іх у нашым горадзе, напрыклад, самыя нізкія цэны) або проста спыніць выкарыстоўваць сэрвіс. І ездзіць далей на аўтобусе))\nПраўда, часам Uber яшчэ выкідвае спецпрапановы. Напрыклад, код на наступныя 10 паездак з 50% зніжкай. Сачыць за апошнімі прапановамі ад кампаніі можна, напрыклад, у іх групе Вконтакте.\n4. Кошт паездкі\nКошт паездкі вызначаецца аўтаматычна. Даведацца яе проста:\nАд чаго залежыць гэтая цана:\nДаўжыня шляху у км\nНадбаўкі за выезд за горад\nпікі (Ёсць у Маскве і адлюстроўваюць загружанасць дарог)\nУ цэлым, у момант старту працы ў якім-небудзь горадзе Убер заўважаны ў сур'ёзным дэмпінгу - яго цэны намнога ніжэй нават, чым у сэрвісах з зусім бюджэтнымі аўтамабілямі.\n5. Які тэрмін дзеяння промокода?\nПромокод дзейнічае 3 месяцы з моманту актывацыі.\nКалі вы не паспелі скарыстацца зніжкай у гэты тэрмін, то промокод згарае. Зрэшты, гэта не страшна - вы можаце ўвесці іншы купон і здзейсніць-такі свой зніжкавы ваяжы.\n6. Як аплаціць промокодом? На што націскаць?\nНі на што націскаць ня трэба. Пасля актывацыі промокода ён сам аўтаматычных ужываючы да 3 наступным вашым паездкам.\n7. Патрабаванні да кіроўцаў\nКолькі катаюся на гэтым сэрвісе заўважыў, што тут заўсёды самыя ветлівыя і акуратныя кіроўцы. Грубасць, зухаватасць, гучная дурная музыка - усяго гэтага я не бачыў ні разу. Мабыць, хіба што пару кіроўцаў ехалі ледзь хутчэй, чым я люблю, АЛЕ гэта дробязі ў параўнанні з іншымі службамі таксі.\nУся справа ў жорсткім кантролі і суровых патрабаваннях да кіроўцаў. Мне яны самі расказвалі. Ты не можаш проста прыйсці і стаць кіроўцам Uber. Ты павінен прайсці навучанне. З цябе запатрабуюць даведку аб адсутнасці судзімасці. Твая машына павінна падыходзіць пад усе параметры. Акрамя таго, ты ў любы момант можаш вылецець, калі твая адзнака апынецца занадта нізкай (на момант напісання артыкула парог звальнення з сістэмы - сярэдняя адзнака ніжэй 4.4):\n8. Якія машыны ў Uber?\nЗ майго досведу, сярэдняя машына, якая за мной прыязджала - гэта прыкладна Ford Focus або Hyundai Solaris. Самае дрэннае, што прыязджала - Skoda Fabia ў прасценькай камплектацыі.\nСамае крутое - за жонкай прыязджала новенькая Honda CRV. Ведаю, што за вамі можа прыехаць машына практычна бізнес-класа)) Калі вам гэта важна, вядома.\nВось спіс апошніх маіх паездак, каб вы прыкладна прадстаўлялі аўтапарк:\nUPD ад 15.09.16. За знаёмай прыехала Дэу Нексия. Ходзяць чуткі, што пачалі прыязджаць нават Лады Каліны. Падобна на тое, што Убер патроху зніжае планку таксі - не хапае аўтамабіляў, а заявак шмат. Дарэчы, часта ежу з кіроўцам і яшчэ да прыбыцця яму ўжо прызначаюць наступную паездку. Гэта, вядома, не значыць, што гэтыя нексии і каліны брудныя, а кіроўцы грубыя - у гэтых адносінах усё па-ранейшаму на вышэйшым узроўні. Хоць камусьці важны прэстыж аўто і пасіўная бяспеку. У любым выпадку, вось такая вось інфармацыя да разважання.\nUPD ад 16.09.16. Сёння першы раз за мной прыехала старэнькая на выгляд Лада Каліна. У салоне гуляла Радыё Дача)) Зрэшты кіроўца Дзмітрый здаўся даволі добрым хлопцам, а манера яго кіравання - больш чым спакойнай. Але факт застаецца фактам - старэнькая Каліна трапіла ў прыбярэм. Падобна сэрвіс адчувальна знізіў планку ў Уфе з-за недахопу аўто.\n9. Няўжо і сапраўды бясплатна? У чым падвох?\nУсё банальна - Убер агрэсіўна захоплівае расійскія рынкі і выціскае мясцовых канкурэнтаў. Адсюль і недарагая кошт паездак, і бонусы для кіроўцаў, і, уласна, промокоды для карыстальнікаў.\n10. Ці магу я выкарыстаць гэты купон ў Еўропе ці ЗША?\nНе, купон - на зніжку ў рублях. А значыць і выкарыстоўваць яго можна толькі ў краінах, дзе Uber працуе з рублямі.\nНапрыклад, гэты купон v9yfh7b1ue вы можаце выкарыстоўваць у такіх гарадах Расіі:\n11. А што калі паездка апынецца даражэй 100 рублёў?\nКалі ваша паездка будзе каштаваць, напрыклад, 150 рублёў, гэта значыць, што сэрвіс здыме з вашай карты 50 рублёў, а 100 рублёў будуць пагашаны бонусам.\n12. Ці магу я аплаціць дарагую паездку некалькімі кодамі?\nКалі ў вас ёсць 2 кода на 300 рублёў, вы ўсё роўна не зможаце аплаціць паездку, скажам ў 600 рублёў.\nПравіла тут простае: 1 код - 3 розныя паездкі\n13. Як атрымаць промокод на другую паездку Uber?\nНедахоп №1. няёмкае прыкладанне\nДадатак для андроідаў інтуітыўна не зразумелае.\nПершыя 10 разоў я адкрыта тупил ў экран, не разумеючы, што я павінен націснуць. Напрыклад, каб пачаць пошук аўтамабіля я павінен націснуць на Няма свабодных аўтамабіляў.\nНедахоп №2. Няма глыбокіх налад\nГлядзіце, я НЕ магу:\nДа таго ж, калі аўтамабіль не знаходзіцца на працягу некалькі хвілін (каля 5), то прыкладанне горда заяўляе, што аўтамабіляў няма і ЦАЛКАМ скідае ўсе налады замовы. І даводзіцца набіваць іх нанова. А калі я гатовы чакаць і паўгадзіны? У гэтым выпадку я павінен кожныя 5 хвілін набіваць заказ нанова. Нязручна!\nЯ паказаў вам, як працуе промокод Uber. Цяпер вы ведаеце, як атрымаць бясплатныя ці зніжкавы паездкі ў гэтым сэрвісе.\nP.S. Мае думкі і Апошнія навіны\nПрыемней за ўсё ездзіць са звычайнымі людзьмі, якія хочуць крыху падзарабіць да асноўнай зарплаце. Такія - верх ветлівасці, прыязнасці і такту. Калі еду з прафесійным таксістам, то імкнуся проста спакойна маўчаць на працягу ўсяго паездку на заднім крэсле. Такія кіроўцы, як правіла, якія стаміліся і трохі заўсёды на нервах. Стараюся іх не трывожыць))\nО, у нас у Уфе з'явіліся так званыя пікі:\nСутнасць іх у тым, што, калі заявак занадта шмат, а машын занадта мала, кошт паездкі вырастае. Але на колькі?\nДавайце паспрабуем злічыць. Вось, напрыклад, скрыншот маёй паездкі з пікам 2,4:\nЯк бачыце, простае множанне на 2,4 нічога не дае. Тады б выніковая сума склала страшныя 263 * 2,4 = 631 рубель. Але на справе выйшла нашмат менш. На што ж памнажаць 2,4?\nВыніковая формула аказалася такой: 163,34 * (2,4-1) = 228.68\nГ.зн. памнажаць на ня на 2,4, а на Пік-1 або 1,4.\nТак што на справе пікі не такія страшныя, як здаюцца. Дзіўна, што Uber не растлумачыць гэта нармальнай мовай.\nP.S. Не зусім разумею, як выглядаюць разлікі з пікам менш 2, напрыклад, 1.2-\nПадобна на тое, трэба проста памнажаць выніковую суму на 1.2\nШкольнікі, аддалены ад Паулоускага вёскі паедуць у сакавіку на абласныя спаборніцтвы па тхэквондо


“Найперш — гэта свята для пастаўчан”\n12 чэрвеня ў Паставах пачынаецца фестываль “Звіняць цымбалы і гармонік”. Пра свята народнай музыкі і творчасці, яго гісторыю і традыцыі размова са старшынёй раённага выканаўчага камітэта В. С. ГУТАРАВЫМ.\n— Віктар Сяргеевіч, у чым асаблівасці XVІІІ Міжнароднага фестывалю народнай музыкі “Звіняць цымбалы і гармонік”?\n— Міжнародны фестываль народнай музыкі “Звіняць цымбалы і гармонік” за гэтыя гады стаў найбуйнейшай культурнай акцыяй, якая праводзіцца на Пастаўшчыне. Яго гісторыя пачынаецца з першага рэспубліканскага свята “Іграй, гармонік!”, якое праводзілася ў 1987 годзе ў Віцебску, потым двойчы яго прымаў Магілёў. З 1992 года фестываль “прапісаўся” ў нашым горадзе. Адбылося гэта невыпадкова, таму што на Пастаўшчыне здаўна існуюць багатыя музычныя традыцыі, цікавая і асаблівая выканальніцкая школа груздаўскіх музыкаў. Фактычна гэта адзінае месца ў рэспубліцы, дзе захаваліся дыятанічныя цымбалы, працуюць сучасныя калектывы, якія гэту школу развіваюць. Ганарымся, што “Груздаўскія музыкі” як унікальны і самабытны калектыў уключаны ў Беларускую Савецкую Энцыклапедыю. Сёння заслужаны аматарскі калектыў Рэспублікі Беларусь фальклорны ансамбль “Паазер’е” годна працягвае і прымнажае народныя музычныя традыцыі пастаўскага краю.\nСёлетні фестываль праводзіцца ў Год моладзі і 70-годдзя Вялікай Перамогі. Менавіта з улікам гэтых тэм і пройдуць асноўныя мерапрыемствы свята. Галоўная асаблівасць у тым, што арганізатары ладзяць яго найперш для пастаўчан. Вельмі насычанай будзе праграма ў пятніцу, калі менавіта пастаўчане стануць галоўнымі ўдзельнікамі і гледачамі шматлікіх мерапрыемстваў. А гэта адкрыццё фотавыставы “Горад. Гісторыя. Людзі”, літаратурнае свята, прымеркаванае да 115-годдзя з дня нараджэння нашага слыннага земляка Уладзіміра Дубоўкі, маладзёжная акцыя “Мой горад, мая краіна”. Адбудзецца таксама канцэрт творчых калектываў Смаленскага дзяржаўнага інстытута мастацтваў.\nЗаяўкі на ўдзел у фестывалі атрымалі ад народных музыкаў з усіх абласцей Беларусі, Расіі, Літвы, Латвіі, Эстоніі, Украіны. Прыбудуць таксама афіцыйныя дэлегацыі нашых гарадоў-пабрацімаў з Літвы, Латвіі, Эстоніі, Расіі.\n— Хто, на Ваш погляд, унёс найбольш важкі ўклад у развіццё, рост аўтарытэту і папулярызацыю міжнароднага фестывалю?\n— Ля яго вытокаў былі народныя артысты Рэспублікі Беларусь, прафесары М. А. Казінец і М. П. Дрынеўскі — нязменныя старшыня і намеснік старшыні журы фестывалю, заслужаныя работнікі культуры Беларусі У. В. Таран і І. А. Серыкаў, наш зямляк, член аргкамітэтаў, ініцыятар правядзення фестываляў на Пастаўшчыне Т. І. Стружэцкі.\nЗначны ўклад у станаўленне і развіццё фестывалю ўнеслі А. Э. Кейзік, Н. М. Булавінцава, А. А. Собаль і многія іншыя нашы землякі, народныя калектывы, работнікі культуры, кіраўнікі службаў і арганізацый, усе гараджане, якія ў дні фестываляў сардэчна і гасцінна, заўсёды годна прымаюць удзельнікаў і гасцей свята і нашага горада.\n— Калі гаварыць пра асноўныя вынікі фестывальнага руху на Пастаўшчыне, то што б Вы адзначылі як галоўнае дасягненне? Што даў фестываль нашаму гораду?\n— Прывяду некаторыя лічбы, якія найбольш красамоўна раскажуць пра гэта. Не памылюся, калі скажу, што за папярэднія гады значна ўзраслі аўтарытэт і прэстыж пастаўскага фестывалю. Шырокая геаграфія яго ўдзельнікаў. Больш за 12 тысяч самадзейных і прафесійных артыстаў выступілі за гэтыя гады на канцэртных пляцоўках. На фестывалі былі артысты і госці з Расіі, Літвы, Латвіі, Эстоніі, Польшчы, Украіны, Малдовы, Харватыі, Венгрыі, Чэхіі, Славакіі, Італіі, Кітая — усяго прадстаўлена больш за 20 краін свету. Акрамя таго, у дні правядзення свята ў наш горад прыязджаюць тысячы турыстаў і гасцей.\nСёння Паставы маюць 12 гарадоў-пабрацімаў з Расіі, Літвы, Латвіі, Эстоніі, Польшчы, Украіны, Італіі. Супрацоўніцтва з многімі з іх пачыналася менавіта дзякуючы культурным сувязям і нашаму фестывалю. Сёлета будзе падпісаны дагавор аб пабрацімскіх сувязях з латвійскім Віесітэ.\nЗначны ўклад фестывалю ў развіццё інфраструктуры горада, сферы абслугоўвання, добраўпарадкаванне. У апошнія гады ў горадзе ўстаноўлены скульптурныя кампазіцыі, створаныя на пленэрах каменячосаў, арганізаваных сумесна з установай адукацыі “Беларуская дзяржаўная акадэмія мастацтваў”, якія сталі сапраўдным упрыгажэннем горада.\nІ, нарэшце, сёння Міжнародны фестываль народнай музыкі “Звіняць цымбалы і гармонік” стаў візітоўкай горада і вядомы далёка за межамі Беларусі, расце папулярнасць як фестывалю, так і горада.\nДзякуючы фестывалю жыхары Пастаўшчыны мелі магчымасць пазнаёміцца з творчасцю слынных калектываў рэспублікі і краін замежжа. На канцэртных пляцоўках горада і раёна выступілі лепшыя прафесійныя калектывы Рэспублікі Беларусь: Нацыянальны акадэмічны народны хор Рэспублікі Беларусь імя Г. Цітовіча пад кіраўніцтвам народнага артыста Рэспублікі Беларусь Міхаіла Паўлавіча Дрынеўскага, Нацыянальны акадэмічны народны аркестр Рэспублікі Беларусь імя І. Жыновіча, якім кіруе і дырыжыруе народны артыст Беларусі Міхаіл Антонавіч Казінец, харэаграфічны ансамбль “Харошкі”, ансамбль “Палац” і іншыя беларускія калектывы, а таксама прафесійныя вакальныя і харэаграфічныя калектывы з Польшчы, Літвы, Малдовы, Грузіі і іншых краін.\n— Якая роля моладзі, падрастаючага пакалення музыкантаў у развіцці і прадаўжэнні традыцый свята народнай музыкі?\n— Традыцыйна з года ў год у фестывальных мерапрыемствах актыўны ўдзел прымаюць і маладыя выканаўцы, музыканты, дзіцячыя і маладзёжныя калектывы. Гэта прапісана ў Палажэнні аб фестывалі. Нас радуе актыўны ўдзел моладзі ў свяце народнай музыкі і творчасці, бо менавіта такая зацікаўленасць маладых талентаў гарантуе далейшае паспяховае жыццё фестывалю, прадаўжэнне яго лепшых традыцый. Пастаўшчына багатая на таленты. Паглядзіце, колькі новых адораных маладых музыкантаў узгадаваў наш раён: Валерый Кетрыс, Рэнат Косаў, Аляксандра Барысюк, Наталля Садкоўская, Сяргей Бароўка, Алесь Собаль, Марына Козел, Ілья Драгуноў, Таццяна Салавей. Сёння маладыя цымбалісткі Лізавета Глазава, Валерыя Патрушава, баяністка Кацярына Ясінская абараняюць гонар раёна на міжнародных, рэспубліканскіх і абласных конкурсах.\n— Некалькі слоў пра тое, як сёння развіваецца Пастаўскі раён.\n— Нездарма ў народзе кажуць: “Будзе хлеб — будзе і песня”. Зразумела, што без паспяховага развіцця народнагаспадарчага комплексу раёна немагчыма функцыянаванне і развіццё яго сацыяльнай сферы. Калі коратка ахарактарызаваць сітуацыю ў эканоміцы, то трэба адзначыць, што па выніках пяці месяцаў бягучага года вытворчасць прамысловай прадукцыі склала 122% да ўзроўню мінулага года. Экспарт прадукцыі чакаецца на ўзроўні 117%.\nУ раёне 9 буйных прамысловых прадпрыемстваў. Дзякуючы рабоце такіх флагманаў, як Пастаўскі мэблевы цэнтр, Пастаўскі малочны завод, “Паставымэбля”, нам удаецца папаўняць раённы бюджэт, забяспечваць функцыянаванне ўстаноў адукацыі, аховы здароўя, культуры.\n— Вашы пажаданні фестывалю народнай музыкі “Звіняць цымбалы і гармонік?”\n— Новых творчых дасягненняў, каб ён прыўнёс яркія старонкі ў летапіс Міжнароднага фестывалю народнай музыкі “Звіняць цымбалы і гармонік” і ўзбагаціў культурнае жыццё Пастаўшчыны. Жадаю ўсім удзельнікам і гасцям фестывалю, усім пастаўчанам добрага настрою, аптымізму і яркіх уражанняў. Спадзяюся, што паспяховаму правядзенню фестывалю паспрыяе і сонечнае надвор’е.\nГутарыла Галіна ЧАПЛІНСКАЯ.


Гродзенская зямля лічыцца самай багатай на каталіцкія храмы. Сярод іх сустракаюцца адменна маляўнічыя і яркія, напрыклад, касцёл Маці Божай Ружанцовай, які ўваходзіць у спіс гісторыка-культурных к...\nСёння невялікае мястэчка Астравец ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці асацыіруецца ва ўсіх жыхароў краіны з месцам, на тэрыторыі якога будуецца першая ў Беларусі атамная электрастанцыя. Безум...\nАстравец - гэта невялікіх памераў гарадок, размешчаны ў Гродзенскай вобласці Рэспублікі Беларусь. Да 2012 года Астравец з'яўляўся пасёлкам гарадскога тыпу. Размясціўся гэты населены пункт на маляў...\nГорад Гродна, на працягу сваёй шматвяковай гісторыі, доўгі час быў месцам асаблівага засяроджвання літоўска-польскага габрэйскага насельніцтва. І галоўная сінагога ў Гродна, узрушальнага хараства,...\nКасцёл Здабыцця Святога Крыжа ў Гродне (манастыр бернардзiнцаў)\nУ Гродна захаваліся ўнікальныя гістарычныя пабудовы, якія прадстаўляюць вялікую каштоўнасць у якасці "жывой" нацыянальнай культурнай спадчыны краіны. Касцёл Здабыцця Святога Крыжа разам з кляштаро...\nЦарква Раства Багародзiцы ў Гродна\nУ горадзе Гродна знаходзіцца вельмі дзіўны комплекс манастыра базіліянак. У большасці крыніц паказана, што на месцы манастырскага комплексу і пабудоў, што ўваходзяць у яго склад, яшчэ ў XII стагод...\nАгратурыстычны комплекс «Каробчыцы» раскінуўся на бязмежных прасторах Гродзеншчыны і за доўгі перыяд жыццядзейнасці паспеў набыць верных прыхільнікаў у выглядзе простых гарадзенцаў, дапытлівых тур...\nЖамчужына адукацыі: Езуіцкі калегіум Вам вядома, што горад Полацк з'яўляўся ў далёкія часы сусветным цэнтрам езуітаў? А ці ведаеце вы, што ў XVIII стагоддзі найбуйнейшы адукацыйн...\nПомнік «Геаграфічны цэнтр Еўропы» ў Полацку\nПолацк – горад, размешчаны на берагах Заходняй Дзвіны. Каб дабрацца са сталіцы Беларусі да гэтага горада Віцебскай вобласці, трэба пераадолець адлегласць у 225 км. Геаграфічным цэнтрам Еўро...\nНекалі даўно, яшчэ ў канцы XVI стагоддзя, калі Князь Вялікага Княства Літоўскага і кароль польскі Жыгімонт III Ваза вырашыў падарыць гораду Віцебску неабходнае тады права на самакіраванне, аказала...\nТыя, каму ўдалося пабыць у Віцебску, адзначаюць яго неверагодную культурную атмасферу і энергетыку, якая нікога не пакідае раўнадушным. Бо нездарма горад на Дзвіне называюць беларускай паўночнай с...\nУспенскі сабор, размешчаны ў беларускім горадзе Віцебску – сапраўды ўнікальнае культавае збудаванне. Першая дакументальна вядомая пабудова, што знаходзілася тут больш за шасцьсот гадоў таму, на жа...\nА вам падабаецца звон, што разносіцца падчас набажэнства? Кажуць, што ён валодае нават лячэбнымі ўласцівасцямі. Так гэта ці не, мы не бярэмся сцвярджаць, але з тым, што гэтыя гукі зачароўваюць і п...\nБлагавешчанская царква размешчана ў жывапiсным цэнтры горада Віцебска на беразе Заходняй Дзвіны. Пабудаваная ў X або XII стагоддзі, царква з'яўляецца самай старадаўняй і шанаванай як сярод карэнных...\nГледзячы на гэты не зусім звычайны дом, адразу хочацца ўспомніць пра казку «Церамок». Менавіта тут доўгі час працаваў, натхняўся і пісаў свае карціны знакаміты рускі мастак Ілля Яфімавіч Рэпін. Му...\nУ горадзе над Бугам ёсць пешаходная вуліца Савецкая, якая вядомая кожнаму турысту. На ёй засяроджана мноства цікавых скульптур, бурліць жыццё ў кафэ і рэстаранах, кінатэатр прапануе новыя фільмы д...\nУпрыгожванне і гонар Брэста У цэнтры Брэста, на вуліцы Савецкай, знаходзіцца Свята-Мікалаеўская братэрская царква. У канцы XIX стагоддзя назва вуліцы была іншай, а храм ужо стаяў – тады яшчэ...\nДзе ж жыць добрай казцы, калі не ў цёмным лесе, пад шатамі старых дрэваў, у атмасферы першароднай прыроды? У нас ёсць такая казка! Агульнавядомая казка пра Навагодні цуд, пра здзяйсненне жаданняў,...\nМінск-Арэна – сапраўдная жамчужына беларускай сталіцы, што стаіць у адзін рад з асноўнымі гарадскімі славутасцямі і цалкам адлюстроўвае дух свайго часу. І калі ў большасці выпадкаў гарадскія славу...\nСамае сэрца беларускай сталіцы па праве займае Верхні горад. Гэта адна з самых частанаведвальных сталічных славутасцяў. І гэта цалкам заслужаны факт. Нідзе ў горадзе вы не сустрэнеце настолькі доб...


За адмову правядзеньня пікетаў – у суд\n12 кастрычнік 2007, 11:44\nУладзімэр Глод, Менск Зь сёньняшняга дня актывісты аб’яднаных дэмакратычных сілаў Беларусі пачынаюць падаваць у суды скаргі на дзеяньні рэгіянальных уладаў, якія забаранілі правядзеньне пікетаў супраць адмены сацыяльных гарантыяў.\n“Мы лічым, што аргумэнты мясцовых уладаў не зьяўляюцца сур’ёзнымі і супярэчаць закону аб правядзеньні масавых мерапрыемстваў, – сказала Радыё Свабода актывістка дэмакратычнага руху Алена Скрыган. – Прыкладам, спасылкі на тое, што пікеты будуць перашкаджаць руху пешаходаў выглядаюць яўна надуманымі”.\nУ прэзыдыюме аб’яднаных дэмакратычных сілаў гавораць, што за кожную скаргу ў суд патрэбна заплаціць дзьве базавыя велічыні (памер адной базавай велічыні складае 31 тысячу рублёў). І таму колькасьць скаргаў будзе залежыць ад фінансавых магчымасьцяў заяўнікаў пікетаў.\n А.Лябедзька: “Гэта самая лепшая акцыя апазыцыі”, 30.09.2007


Адной з найбольшых зменаў, якія адбыліся ў працэсе стварэння каштоўнасці ў крэатыўнай эканоміцы, у крэатыўных індустрыях, стаў пераход на лічбавыя тэхналогіі або ўплыў онлайн-культуры і лічбавай культуры ў цэлым на крэатыўныя індустрыі. Чаму? Таму што пераход на лічбавыя тэхналогіі так ці інакш уплывае на ўвесь ланцужок стварэння каштоўнасці.\nПачнём са спажыўца, з кліента. Цяпер, калі вакол нас так шмат гаджэтаў, калі мы атрымліваем так шмат рознага кантэнту, мы, спажыўцы, мяняем спосабы спажывання культурнай прадукцыі. І гэта ўплывае на ланцужкі стварэння каштоўнасці ў розных сегментах і на розных рынках.\nНяма патрэбы згадваць розныя планшэты, тэлефоны, айфон або іншыя смартфоны, якія мы выкарыстоўваем з рознымі мэтамі, у розны час і ў розных сітуацыях. Гэта ўплывае на паводзіны кліентаў.\nЯшчэ адно наступства пераходу на лічбавыя тэхналогіі на ланцужок стварэння каштоўнасці ў крэатыўных індустрыях – гэта доступ да інфармацыі. Дзе і як мы атрымліваем доступ да інфармацыі? Якімі платформамі і носьбітамі карыстаюцца спажыўцы? Гэта таксама ўплывае на тое, як і дзе культурны праект павінен быць даступны для спажыўцоў. Гаворка ідзе не толькі пра іх паводзіны, але і пра тыя інфармацыйныя рэсурсы, на якіх гэтыя спажыўцы атрымліваюць культурную прадукцыю.\nТрэцяе наступства пераходу на лічбавыя тэхналогіі – гэта змена культуры спажывання культурнай прадукцыі. Калі раней усё было проста: мы чыталі кнігу або ішлі ў кіно для спажывання такога культурнага прадукту, як фільм, то зараз усё не так відавочна. Мы можам пайсці ў кінатэатр, каб паглядзець оперу. Зараз нярэдкія онлайн-трансляцыі новых балетаў або опер са знакамітых тэатраў. І гэта выдатна. Або, напрыклад, нам падабаецца глядзець TEDx. Вы прыходзіце ўбачыць некаторых лектараў ужывую, а некаторых глядзіце онлайн – з аўдыторыі транслюецца відэа. Гэта новая культура спажывання культурнага кантэнту.\nВы можаце чытаць кнігу, адначасова праглядаючы нататкі на сваім гаджэце, тэлефоне, каб знайсці тлумачэнне чагосьці незразумелага. Такім чынам, побач з папяровай кнігай у вас ляжыць тэлефон ці смартфон, і гэта стварае новую культуру. Зараз спажываць культурную прадукцыю можна нават у аўтобусе.\nЧацвёртая змена, якая ўплывае на ланцужок стварэння каштоўнасці і крэатыўную эканоміку – гэта прасоўванне: як аператары, удзельнікі ланцужка стварэння каштоўнасці знаходзяць новых кліентаў, якія маюцца розныя крыніцы інфармацыі і носьбіты, хто змяняе іх культуру, як менавіта культурная прадукцыя спажываецца. Такім чынам, стратэгіі прасоўвання прадукцыі таксама трэба адаптаваць да гэтых лічбавых змен, што адбываюцца вакол нас.\nТакім чынам, вяртаючыся да нашага першапачатковага паняцця ланцужка стварэння каштоўнасці, мы ўбачым, што кліенты мяняюцца, як і спосабы распаўсюджвання прадукцыі. Гэта значыць, што прадпрымальнікам прыходзіцца адаптавацца, таму што канчатковае звяно ланцужка стварэння каштоўнасці мяняецца вельмі хутка, мяняюцца і ўдзельнікі гэтага ланцужка, ён парушаецца (падумайце пра розныя платформы, мы хутка да гэтага вернемся). Людзям творчых прафесій таксама трэба адаптавацца, і яны адаптуюцца – некаторыя з іх проста абыходзяць усіх выдаўцоў, дыстрыб'ютараў, і выходзяць непасрэдна на спажыўцоў, бо яны могуць выдаць кнігу самастойна і ў іх ёсць сацыяльныя сеткі для яе прасоўвання. Як жа гэта ўплывае на ваш бізнэс, на аперацыйную мадэль вашай культурнай арганізацыі або крэатыўнага прадпрыемства? Гэта цікавае пытанне, над якім варта задумацца.\nАдным з асноўных і найбольш відавочных наступстваў пераходу на лічбавыя тэхналогіі ланцужка стварэння каштоўнасці ў крэатыўнай эканоміцы з'яўляецца з'яўленне платформаў. Платформы паўсюль. Калі вы задумаецеся пра тое, як кліенты ... дзе яны прысутнічаюць – у Facebook або ў іншых сацыяльных сетках, у Twitter – мы ўсе там. Гэта ж шматмільярдныя кампаніі, якія кантралююць права доступу да аўдыторый і тых, хто што бачыць і як. А значыць, яны кантралююць гэты сегмент.\nКалі вы думаеце пра дыстрыбуцыі – дзе б вы зараз размясцілі сваю кнігу? Калі вы хочаце ахапіць вялікую аўдыторыю, то на сайце Amazon.com. Гэта азначае, што Amazon.com кантралюе і па сутнасці можа дыктаваць свае ўмовы таго, як менавіта ваш культурны прадукт дасягне жаданай аўдыторыі і кліентаў.\nТое ж самае тычыцца і камп'ютэрных гульняў: існуе ўсяго некалькі платформаў, дзе іх можна набыць. Або падумайце пра мабільныя прыкладанні. Вы б зноў назвалі Google Play, App Store-платформы, якімі прыйдзецца карыстацца, таму што іншых спосабаў ахопу сваёй аўдыторыі проста няма, калі ваш культурны прадукт – прыкладанне.\nПлатформы дамінуюць на рынку, і гэта значыць, што ваша бізнэс-мадэль таксама павінна як задзейнічаць гэтыя платформы, так і, па сутнасці, канкураваць з імі. Навошта іх трэба задзейнічаць? Таму што людзям падабаюцца платформы, яны іх ужо выкарыстоўваюць. Там ужо ёсць аўдыторыя, і гэта азначае, што гэта прароцтва, якое само спраўджваецца, - усё больш людзей карыстаюцца імі, мы выкарыстоўваем гэтыя платформы больш эфектыўна, і платформы ў прынцыпе становяцца больш эфектыўнымі ў сваім узаемадзеянні з карыстальнікамі. Таму вы павінны на іх прысутнічаць.\nАле, з іншага боку, вам трэба канкураваць, таму што вашы самыя каштоўныя кліенты – гэта тыя, з якімі вы можаце мець зносіны напрамую. Гэта падпісчыкі вашай навіннай рассылкі, карыстальнікі створанага вамі прыкладання, гэта аўдыторыя, з якой вы можаце фізічна ўзаемадзейнічаць, тыя, хто ведае вас па імені.\nТаму не варта абмяжоўвацца толькі платформамі, бо ў такім выпадку яны пачынаюць кантраляваць ваш ланцужок стварэння каштоўнасці. Падумайце, як вы можаце эфектыўна стварыць сваю ўласную аўдыторыю, якую будзеце кантраляваць вы, а не платформа.\nПераход на лічбавыя тэхналогіі адбіўся таксама і на бізнэс-працэсах. Мы гаварылі пра гэта, калі гаворка ішла пра кампаніі, якія спецыялізуюцца на стварэнні прадуктаў. Таму што, калі вы кампанія, якая спецыялізуецца на прадуктах, у вас ёсць мноства бізнэс-працэсаў: вытворчасць культурнага прадукту, яго маркетынг, продаж, а затым праца з кліентамі пасля продажу, т.зв. пасляпродажнае абслугоўванне.\nІ лічбавыя змены закранаюць усе гэтыя працэсы. Маркетынг. Відавочна, што вам трэба мець справу з платформамі (мы толькі што пра іх згадвалі). Прыцягвайце аўдыторыю на гэтых платформах, выкарыстоўвайце новыя цікавыя, інтэрактыўныя фарматы, выкладвайце відэа, праводзьце розныя мультымедыйныя эксперыменты для прыцягнення аўдыторыі да вашага культурнага прадукта.\nНават кажучы пра самыя «культурныя», у нейкім сэнсе, бізнэс-працэсы, скажам, пра захаванне твора мастацтва або музеефікацыі, ці нават аналіз або аблічбоўку твораў мастацтва, то лічбавыя тэхналогіі прысутнічаюць і тут: шмат што зараз перакладаецца ў лічбавы фармат, а для маркетынгавай працы вы павінны карыстацца пэўнымі метадамі, платформамі і праграмным забеспячэннем. Усё гэта павінна быць сумяшчальным. Бізнэс-працэсы павінны дапаўняць адзін аднаго, а аналагавыя бізнэс-працэсы – пераводзяцца ў лічбавыя, таму што менавіта гэтага хочуць кліенты, менавіта гэта яны і шукаюць.\nДа змен трэба адаптаваць усе аспекты дзейнасці. Ужо недастаткова проста прыехаць на фестываль, каб паслухаць музыку. Людзі таксама хочуць мець прыкладанне, якое падкажа ім, што менавіта яны слухаюць. Гэта павінна быць не проста прыкладанне, а прыкладанне інтэрактыўнае і цікавае – займальнае прыкладанне, якім захочуць карыстацца. Напрыклад, у выпадку кніжнага фестывалю, недастаткова проста мець спіс месцаў яго правядзення. Пакуль вы глядзіце кнігі на мерапрыемстве, маеце зносіны з аўтарамі, мастакамі, выдавецтвамі, вам хочацца мець зносіны ў Інтэрнэце, вы хочаце выконваць нейкія дзеянні ў сваім гаджэце тут і цяпер, і арганізатары павінны паклапаціцца пра гэта. Гэта азначае, што ўсе іх канчатковыя аперацыі таксама павінны быць даступныя онлайн, каб спрасціць іх, даступныя для сваіх кліентаў у розных фарматах і гаджэтах.\nІ, зразумела, дыстрыбуцыя цяпер таксама вырабляецца онлайн. Нават калі вы не карыстаецеся пэўнай платформай або ў вас ёсць уласны дыстрыб'ютарскі канал. Такім чынам, як ваша сістэма кіравання ўзаемаадносінамі з кліентамі (CRM) узаемадзейнічае з сістэмамі CRM вашых партнёраў па кнігарнях, скажам, калі мы гаворым пра кнігавыдавецтва? Гэта важна. Ці ёсць праблемы ва ўзаемадзеянні? Вельмі важна, каб вы ведалі, як адаптавацца да гэтых лічбавых змен, да якіх вам трэба прыстасавацца.\nІ не забывайце пра бізнэс-мадэлі. Таму што цяпер людзі плацяць онлайн. Можа быць, яны могуць плаціць онлайн і вам, за вашы прадукты. Можа быць, яны хочуць укладваць грошы праз краудфандзінгавыя платформы – ёсць некалькі мадэляў і спосабаў функцыянавання краудфандзінга. Ніжэй вы знойдзіце спасылкі, па якіх можна прайсці і атрымаць дадатковую інфармацыю. Існуе мноства розных платформаў і розных мадэляў краудфандзінга, якія вы можаце зараз выкарыстаць. Вы можаце змяніць сваю бізнэс-мадэль і, магчыма, дадаць у яе краудфандзінг.\nПаўтаруся, пераход на лічбавыя тэхналогіі паўплываў на ўсе без выключэнняў бізнэс-працэсы прадпрыемстваў у сферы культуры і крэатыўнасці. І ў вас павінен быць генеральны план па адаптацыі да іх у сваёй арганізацыі.\nДзякуй, што надалі ўвагу гэтаму курсу! Спадзяюся, ён вам спадабаўся, і вы даведаліся нешта новае і карыснае для сваёй працы. Звярніце ўвагу на дадатковую інфармацыю –прыклады, матэрыялы і карысныя спасылкі, якія вы знойдзеце пад відэа. Дзякуй і да пабачэння!


Дыспетчар — гэта веды і цярпенне — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nПонедельник, 24 дек., 2012 104 admin\nКалі ў кватэры раптам гасне святло, мы хапаемся за тэлефонную трубку, каб паведаміць у адпаведную службу пра сваю бяду. На другім канцы проваду чуем: «Сенненскі РЭС. Дыспетчар Ціхан слухае». Спакойны, добразычлівы голас адразу праганяе збянтэжанасць і нервовасць. А галоўнае, праблема вырашаецца хутка і жыццё ўваходзіць у сваю звыклую каляіну.\nІнакш і быць не можа, таму што за дыспетчарскім пультам працуе спецыяліст з вышэйшай адукацыяй (сёлета скончыў БНТУ па спецыяльнасці «электраэнергетычныя сістэмы і сеткі) і амаль 10-гадовым стажам работы ў арганізацыі Алег Ціхан.\nАле службовыя абавязкі дыспетчара (які, дарэчы, працуе па 12 гадзін) заключаюцца не толькі ў выкананні заявак насельніцтва. Дыспетчар адказвае за бесперабойнае забеспячэнне электраэнергіяй усіх спажыўцоў. Ён накіроўвае на ліквідацыю пашкоджанняў ліній рамонтныя брыгады, кіруе іх работай. Кантроль за планавымі работамі таксама ўваходзіць у яго абавязкі.\nКаб хутка арыентавацца ў абстаноўцы і прымаць беспамылковыя рашэнні, неабходна дакладнае веданне абсталявання электрычных сетак. Вось чаму адным з сучасных патрабаванняў да працуючага на пасадзе дыспетчара з’яўляецца вышэйшая адукацыя.\nА яшчэ дыспетчар павінен быць вельмі цярплівым і ўважлівым. Асабліва гэтыя якасці неабходны ў час, калі стыхія (моцныя ветры і снегапады) псуе лініі электраперадач. Тады званкі ў дыспетчарскую «сыплюцца» адзін за адным. Але работнікі раённых электрасетак працуюць бездакорна. Пашкоджанні ліквідуюцца хутка і якасна. Нямалая заслуга ў гэтым дыспетчара Алега Аляксандравіча Ціхана.\nНа здымку: дыспетчар Сенненскага РЭС Алег Ціхан.\n← Лепш купіць за 30 тысяч рублёў, чым спілаваць за 500 тысяч\nНе исполнил решение суда, лишишься водительского удостоверения →\nЧетверг, 14 май, 2020 admin Комментарии к записи В Витебской области БРСМ приглашает молодежь поучаствовать в международной бизнес-игре «Начинающий фермер» отключены\nПонедельник, 4 янв., 2016 admin Комментарии к записи Сенненская организация «Белая Русь» приняла участие в в благотворительной акции отключены