Як дзялілі Беларусь? 100 гадоў таму быў падпісаны Рыжскі мірны дагавор | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Гісторыя і Этнаграфія » Як дзялілі Беларусь? 100 гадоў таму быў падпісаны Рыжскі мірны дагавор\nПошукі адказаў на хвалюючыя пытанні, звязаныя з самавызначэннем беларускага народа, яго гісторыяй і фарміраваннем дзяржаўнасці працягваюцца. У Інстытуце гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі прайшла міжнародная навуковая канферэнцыя «Рыжскі мір 1921 года ў лёсе беларускага народа».\nРэктар Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь, кандыдат гістарычных навук Вячаслаў Даніловіч упэўнены, што фарміраванне патрыятызму немагчыма без ведання гісторыі сваёй радзімы, у першую чаргу яе ключавых падзей: «Гісторыя — наймагутнейшы сродак мабілізацыі пачуцця калектыўнай ідэнтычнасці народа, які здольны ў роўнай ступені выступаць прыладай як інтэграцыі і стваральнай дзейнасці, так і расколу грамадства».\nУ адпаведнасці з Рыжскім мірным дагаворам, заключаным па выніках савецка-польскай вайны, Польшча, атрымаўшы палову Беларусі і чвэрць Украіны, стала дзяржавай, у якой палякі складалі толькі 64 працэнты насельніцтва. Пры гэтым польскае кіраўніцтва не імкнулася выконваць палажэнні дагавора аб гарантыі правоў няпольскага насельніцтва. «Сутнасць унутранай палітыкі польскіх уладаў у міжваенны перыяд можна вызначыць як «Польшча для палякаў», — заўважыў Вячаслаў Даніловіч. — Польская кіруючая эліта ўспрымала Заходнюю Беларусь і Заходнюю Украіну як ускраіны, прызначаныя для паланізацыі. Практычна дзейнасцю польскіх уладаў унутры тагачаснай Польшчы ў адносінах да нацыянальных меншасцяў парушаліся не толькі артыкулы Рыжскага мірнага дагавора і Версальскага трактата, але і польскай канстытуцыі. Аб'ектыўны аналіз дакументальных крыніц сведчыць, што ў Польшчы праводзілася паслядоўная, наступальная і бескампрамісная асімілятарская палітыка, якая ажыццяўлялася метадамі эканамічнай, ідэалагічнай і культурна-асветніцкай дыскрымінацыі нацыянальных меншасцяў, а таксама з дапамогай жорсткіх рэпрэсій і пераследу». Палітыка гвалту і нацыянальнага ўціску, якая праводзілася польскімі ўладамі «на крэсах», не дазволілі заваяваць давер мясцовага насельніцтва. Вынікам яе з'явіўся шырокі нацыянальны вызваленчы рух, у якім удзельнічалі прадстаўнікі розных палітычных сіл — ад камуністаў да нацыянал-дэмакратаў. Гэта барацьба садзейнічала выспяванню палітычнай і нацыянальнай самасвядомасці насельніцтва з мэтай уз'яднання беларускага народа ў адзінай нацыянальнай дзяржаве. Большасць беларусаў падзеі 1939 года, калі заходняя і ўсходняя тэрыторыі аб'ядналіся, успрымалі як акт гістарычнай справядлівасці, сустракалі Чырвоную Армію як збавіцеля ад нацыянальнага прыгнёту — кветкамі і хлебам-соллю. Беларусь упершыню за ўсю гісторыю стала тэрытарыяльна цэласнай дзяржавай, і гэта стала найважнейшай перадумовай для імклівага нацыянальнага развіцця беларускага народа.\n«Сёння ад вучоных Беларусі, гісторыкаў патрабуецца асаблівая ўвага да захавання і развіцця духоўнай сферы грамадства. Менавіта гэтыя тонкія матэрыі вызначаюць клімат у нашым грамадстве, забяспечваюць яго адзінства і цэласнасць, што надзвычай актуальна ў 2021 годзе, які абвешчаны Годам народнага адзінства», — заўважыў Вячаслаў Даніловіч.\nУмовам, якія папярэднічалі пачатку савецка-польскай вайны, было прысвечана выступленне доктара гістарычных навук, загадчыка цэнтра ваеннай гісторыі Беларусі Інстытута гісторыі НАН Аляксея Літвіна.\nПадзеі Першай сусветнай вайны, і асабліва рэвалюцыі 1917 года, змянілі ход расійскай гісторыі і аказалі вялікі ўплыў на еўрапейскую і сусветную гісторыю. Кастрычніцкая рэвалюцыя паклала пачатак будаўніцтву зусім новага сацыяльна-палітычнага ладу. Упершыню ў гісторыі ваенна-палітычных канфліктаў склалася сітуацыя, што міждзяржаўныя сутыкненні парадзілі ідэалагічную альтэрнатыву існуючай у той ці іншай краіне палітычнай уладзе, паклалі пачатак раздзяленню свету на ідэалагічнай аснове. Гэта стала адным з фактараў перагрупоўкі сіл на міжнароднай арэне, зблізіўшы калі не ў арганізацыйным, то ў палітычным плане тыя дзяржавы, якія раней супрацьстаялі адна адной.\nДля Расіі новы ваенны канфлікт быў непажаданы, бо ён пагражаў бы не толькі ўладзе, але і самой рэвалюцыі. Замежная ваенная інтэрвенцыя і Грамадзянская вайна ў Расіі выклікалі да жыцця новыя канцэпцыі міжнародных адносін. Здзейсніўшы сілавы захоп улады, бальшавікі ў якасці галоўнай складальнай часткі сваёй знешнепалітычнай дактрыны паклалі тэзіс аб сусветнай пралетарскай рэвалюцыі, перамога ў якой вырышыць усе ўнутраныя сацыяльна-палітычныя і эканамічныя пытанні ў межах асобных дзяржаў і назаўсёды зніме міждзяржаўныя супярэчнасці.\n1918 год меў вялікае значэнне для дзяржаў Еўропы. Пасля Першай сусветнай вайны аб сваёй незалежнасці ад Расіі заявіла Фінляндыя (6 снежня 1917 года). 9 лютага 1918 года Германія і яе саюзнікі падпісалі ў Берліне мірны дагавор з Украінскай Народнай Рэспублікай. У 1918 годзе Берлін прызнаў незалежнасць Літоўскага нацыянальнага савета. У 1917 годзе з дазволу германскіх уладаў быў створаны Латвійскі нацыянальны савет, які аб'явіў аб незалежнасці Латвіі. 25 сакавіка 1918 года ва ўмовах нямецкай акупацыі Беларусі ў Мінску аб незалежнасці заявіла Рада Беларускай Народнай Рэспублікі. У адрозненне ад новых дзяржаўных утварэнняў Літвы і Украіны БНР не атрымала афіцыйнага прызнання Берліна, аднак пад нямецкім кантролем беларускія лідары займаліся дзяржаўнай дзейнасцю ва ўсіх галінах, акрамя ваеннай і паліцэйскай.\nПа ўмовах дадатковага дагавора Германіі з РСФСР, падпісанага ў жніўні 1918 года, узамен на атрыманне значнай часткі кантрыбуцыі Германія абавязалася пачаць вывад сваіх войскаў з беларускіх зямель на прынцыпах неўмяшальніцтва ў іх унутраныя справы і непрызнання дзяржаўных утварэнняў, якія маглі ўзнікнуць на гэтых землях.\n29 жніўня 1918 года савецкае кіраўніцтва асобным дэкрэтам, падпісаным Леніным, пацвердзіла права польскага народа на стварэнне самастойнай дзяржавы. Гэты дэкрэт быў тонкім дыпламатычным ходам, разлічаным на падтрымку народаў былой Рэчы Паспалітай у барацьбе Савецкай Расіі з Германіяй і пашырэнне пазіцый сацыялістычнай рэвалюцыі на іх тэрыторыі.\nУ верасні—кастрычніку 1917 года нямецкія войскі пакінулі Лепельскі, Сенненскі, Аршанскі і Магілёўскі паветы, у якіх адразу ўсталёўвалася савецкая ўлада.\nНа далейшы ход гісторыі паўплывалі дзеянні іншых дзяржаў, у тым ліку і тых, якія не межавалі з нашымі землямі.\nУ гады Першай сусветнай вайны ўдзельнікі раздзелаў Польшчы аказаліся ў супрацьстаячых ваеных блоках, і таму польскае пытанне станавілася важным фактарам палітычнай барацьбы, што стараліся выкарыстаць польскія нацыяналістычныя і палітычныя сілы ў планах адносна аднаўлення сваёй дзяржавы. У падтрымку польскага пытання афіцыйна выступілі ўрады Францыі і ЗША. У выніку пачала фарміравацца польская аўтаномная (так званая «блакітная») армія.\nУ перыяд адраджэння Польскай дзяржавы Вялікабрытанія, Францыя, ЗША былі зацікаўлены ў выкарыстанні польскіх узброеных сіл на мяжы з Саветамі, усяляк падтрымлівалі агрэсіўныя планы польскага кіраўніцтва на аднаўленне Рэчы Паспалітай у межах 1772 года. У першай палове 1919 года Польшча атрымала ад ЗША на 60 млн долараў зброі і на 51 млн прадуктаў харчавання. Значнай была дапамога з боку Францыі, што дазволіла за кароткі час стварыць і ўзброіць вялікую армію, якая налічвала каля 500 тысяч чалавек. Атрымаўшы такую дапамогу, Польшча прыступіла да выканання планаў па далучэнні зямель.\nНямецкія войскі адыходзілі, услед за імі прасоўваліся войскі Чырвонай Арміі, бо лічылі гэту тэрыторыю сваёй. Рух з усходу працягваўся адначасова з прасоўваннем польскіх войскаў з захаду. Да таго часу, пакуль яны не сутыкнуліся, вайны не было. Упершыню яны сустрэліся ў раёне Бярозы Картузскай, адбылася перастрэлка. Але і пасля гэтага пра вайну не было сказана. У гісторыяграфіі савецка-польская вайна так і засталася неабвешчанай, і сёння даследчыкі маюць пэўныя праблемы з вызначэннем тэрмінаў яе пачатку.\nПакуль савецкая ўлада вяла барацьбу з унутранай контррэвалюцыяй, войскамі Калчака, Дзянікіна, на ўскраінах адбываліся дзяржаўныя ўтваральныя працэсы. Прасоўваючыся па тэрыторыі Беларусі, польскія войскі ўступалі ў баявыя сутыкненні з Чырвонай Арміяй. Чырвонаармейцы часам не разумелі, што адбываецца. Савецкая краіна аказалася ў складанай сітуацыі.\nПрычыну, па якой бальшавікі пайшлі на дамову з Польшчай, у сваім выступленні назваў кандыдат гістарычных навук, дэкан факультэта філасофіі і сацыяльных навук БДУ Вадзім Гігін. Яна ёсць у цытаце Леніна, калі той выступаў на пасяджэнні з тлумачэннямі курса партыі: «Нас прымусіла спяшацца з мірам жаданне пазбегнуць зімовай кампаніі, разуменне таго, што лепш мець горшую мяжу — гэта азначае атрымаць менш тэрыторыі Беларусі і мець магчымасць меншую колькасць беларускіх сялян вырваць з прыгнёту буржуазіі, чым ускласці новыя складанасці, новую зімовую кампанію на сялян Расіі». Гэта адна з нямногіх цытат, дзе Уладзімір Ільіч заклапаціўся становішчам расійскіх сялян у час Грамадзянскай вайны, што звязана з нарастаннем сялянскага супраціўлення. У гэты час пачынаецца паўстанне на Тамбоўшчыне, складаюцца ўмовы для буйнога заходнесібірскага паўстання, у паведамленнях, якія ідуць з месцаў Савецкай Расіі, бачна нарастанне незадавальнення ў адносінах да харчразвёрсткі і палітыкі бальшавікоў.\nНеспакойна было і ў Беларусі. На верасень 1920 года планавалася скліканне Усебеларускага з'езда Саветаў. Але ён быў перанесены. Звычайна ў нас трактуюць, што гэта было звязана з неспрыяльнальнай ваенна-палітычнай сітуацыяй на франтах. Але вывучэнне перапіскі палітычных дзеячаў таго часу сведчыць, што перанос Усебеларускага з'езда быў прадыктаваны пазіцыяй Масквы, дзе апасаліся, што з'езд паскорыць канстытуалізацыю Беларускай савецкай рэспублікі, а гэта паставіць пытанне аб неабходнасці яе паўнавартаснай прысутнасці на рыжскіх перамовах. А так існавала добрая падстава, каб беларускі бок не прысутнічаў на перамовах — маўляў, няма паўнавартаснага ўрада і да канца не вырашаны нацыянальныя пытанні... Але тым не менш, упэўнены Вадзім Гігін, без супярэчлівасці і неадназначнага стаўлення да Рыжскага дагавора ў Беларусі, барацьбы меркаванняў, адстойвання беларусамі права на самавызначэнне магло б не адбыцца многіх іншых падзей — напрыклад, беларусізацыі і ўзнікнення такой з'явы, як «нацыянал-камунізм». На жаль, многія дакументы, звязаныя з тымі падзеямі, знаходзяцца на тэрыторыі Расіі, не ўсе з іх выяўлены і даследаваны, а значыць, вывучэнне складанай гісторыі пачатку фарміравання Беларускай рэспублікі будзе працягвацца.


Ці магу я прысягнуць у TikTok? - techking.by\nЦі магу я прысягнуць у TikTok?\nTikTok славіцца сваёй здольнасцю даваць людзям свабоду выказваць сваю творчасць у выглядзе кароткіх відэа на платформе. Ён, безумоўна, прыцягнуў увагу з-за свайго непадцэнзурнага і непрыемнага зместу. Знаходзячыся ў TikTok, звычайна робіць ваш кантэнт сырым і рэалістычным. Ці магу я паклясціся ў TikTok – гэта адзін з многіх сумненняў, якія могуць прыйсці ў ваш розум, калі вы хочаце выкласці неразрэзаны кантэнт. Акрамя таго, адным з часта задаваных пытанняў з’яўляецца тое, што вы можаце лаяцца ў TikTok, не патрапіўшы ў праблемы. Давайце абмяркуем і паспрабуем падрабязна адказаць на ўсе гэтыя пытанні пра TikTok.\nЦі можаце вы прысягаць у TikTok?\nЦі можаце вы сказаць слова F на TikTok?\nЦі лаянка супярэчыць правілам TikTok?\nЦі блакіруе TikTok лаянкі?\nЯкія словы забароненыя ў TikTok?\nЯкія словы падвяргаюцца цэнзуры ў TikTok?\nШто адбудзецца, калі вы парушыце рэкамендацыі TikTok?\nЦі можаце вы выпусціць лаяныя словы ў TikTok?\nЦі можаце вы адфільтраваць дрэнныя мовы ў TikTok?\nЯк падвяргаць цэнзуры лаянкі ў TikTok?\nЯк дадаць адчувальнасць да TikTok?\nЯк размясціць канфідэнцыйны кантэнт у TikTok?\nЯк пазбавіцца ад лаянкі ў TikTok?\nТак. Згодна з апошнімі Правіламі супольнасці TikTok, вы можаце лаяцца ў TikTok, паколькі лаянка афіцыйна не забароненая на платформе. Многія карыстальнікі TikTok часта выкарыстоўваюць лаяльныя словы ў сваіх відэа і змесціве, які яны размяшчаюць на платформе.\nТак, вы можаце паклясціся ў TikTok. Лаянка на гэтай забаўляльнай платформе не прывядзе да забароны вашага кантэнту. Калі вы размясцілі кантэнт, які ўключае лаяльныя словы, і вам цікава, ці можаце вы паклясціся ў TikTok, вы можаце расслабіцца, таму што TikTok выдаліць відавочныя лаянкі з вашага кантэнту.\nПраверце гэта: Як скінуць свой уліковы запіс TikTok\nТак. Нават з абмежаваннямі і рэкамендацыямі ў TikTok, змесціва, якое змяшчае нецэнзурныя словы або словы F, можна бачыць адкрыта. І пытанне, ці магу я прысягнуць у TikTok, намекае на ўсе непрыемныя словы або словы F, якія лічацца непрымальнымі за межамі свету TikTok. Нягледзячы на тое, што большая частка кантэнту ў TikTok прызначана для забаўляльных мэтаў, час ад часу вы можаце сустрэць кантэнт, які ўключае ў сябе выкарыстанне слова F. Аднак гэта не павінна быць накіравана на кагосьці наўпрост.\nНе. Згодна з апошнімі абнаўленнямі, лаянка ў TikTok не забараняе ваш уліковы запіс або кантэнт. Тым не менш, інструкцыі TikTok не ўхваляюць любы абразлівы або дамагальны кантэнт, які можа нанесці шкоду іншым карыстальнікам. Калі вы спецыяльна нацэлены на лаянку ў адносінах да іншага карыстальніка, вы, верагодна, можаце падвергнуць цэнзуры ваш кантэнт.\nТак. Неадпаведная або мэтанакіраваная лаянка ў адносінах да любога іншага карыстальніка або групы людзей у TikTok можа заблакаваць ваш кантэнт. Але на платформе не блакуюцца ўсялякая лаянка ці непрыкметная лаянка. Алгарытм TikTok можа блакаваць пэўны непажаданы змест лаянкі.\nПравілы супольнасці TikTok забараняюць ненавісныя паводзіны і некаторыя словы на платформе. Да іх адносяцца словы, якія звычайна могуць параніць пачуцці і настроі іншых або пэўнай групы людзей. У TikTok забароненыя прыніжальныя фразы пра ЛГБТК-супольнасць або канкрэтную расу, сэксуальны слэнг, словы, якія падбухторваюць да любога роду гвалту, і іншыя прыніжальныя словы.\nПраверце гэта: Як змяніць свой узрост у TikTok\nTikTok звычайна цэнзуруе словы, якія супярэчаць прынцыпам супольнасці. Гэтыя словы ўключаюць у сябе непрыемныя словы любога роду, сэксуальна прыніжальныя словы або іншыя зневажальныя фразы, якія могуць зашкодзіць пачуцці іншых людзей. Гэта адказ на вашае, што я магу паклясціся ў TikTok.\nКалі вы парушаеце правілы TikTok, публікуючы ў Інтэрнэце кантэнт, які якім-небудзь чынам наносіць шкоду карыстальніку або групе людзей, TikTok можа забараніць ваш уліковы запіс часова або назаўсёды.\nТак, вы можаце вымавіць лаяльныя словы ў TikTok. Калі вы размясцілі на платформе кантэнт, які змяшчае нецэнзурныя або лаяльныя словы, TikTok аўтаматычна выдаліць такія словы з вашага відэа. Вось як я магу прысягаць у TikTok і каго-небудзь яшчэ.\nТак, вы можаце адфільтраваць нецэнзурную лексіку ў TikTok. Каб зрабіць гэта, вам трэба выкарыстоўваць абмежаваны рэжым у TikTok, які будзе адфільтроўваць любыя непрыемныя словы, паведамленні або каментарыі з змесціва з вашага ўліковага запісу.\nВы можаце цэнзураваць лаянкі ў TikTok з дапамогай абмежаванага рэжыму. Калі вы хочаце забараніць з’яўленне лаянкавых слоў у вашай стужцы, вы можаце зрабіць гэта, выканаўшы наступныя крокі, якія дэманструюць, як уключыць абмежаваны рэжым:\n1. Адкрыйце прыкладанне TikTok на тэлефоне.\n2. Націсніце на Я ў ніжняй панэлі, каб адкрыць раздзел Профіль.\n4. Націсніце на Канфідэнцыяльнасць і налады.\nПраверце гэта: Як карыстацца TikTok: кіраўніцтва для пачаткоўцаў\n5. У раздзеле ЗМЕСТ І ДЗЕЙНАСЦЬ націсніце на опцыю Лічбавы дабрабыт.\n6. Націсніце на опцыю пераключэння Абмежаваны рэжым.\n7. Націсніце на опцыю Уключыць абмежаваны рэжым.\n8. Нарэшце, увядзіце 4-значны пароль, каб уключыць абмежаваны рэжым для вашага ўліковага запісу TikTok.\nКалі вы хочаце зрабіць свой уліковы запіс TikTok бяспечным месцам для выкарыстання і вывучэння, гэта магчыма, дадаўшы да змесціва адчувальнасць. Гэта можна зрабіць, уключыўшы абмежаваны рэжым у вашым акаўнце TikTok, які адфільтроўвае любы канфідэнцыяльны кантэнт для вас. Давайце паглядзім адказ на пытанне, як я магу паклясціся ў TikTok, нікому не пашкодзіўшы.\nTikTok – гэта суполка для дзяцей, падлеткаў і дарослых, захапленне гэтай платформай відавочна. Такім чынам, становіцца важным размясціць кантэнт у TikTok, у якім не будзе ніякіх негатыўных заўваг і вульгарнасці. Вы можаце размясціць канфідэнцыйны кантэнт у TikTok, пераканаўшыся, што ў вашым змесціве не выкарыстоўваюцца словы варожасці, нецэнзурнае змесціва або лаянка. Робячы гэта, вы можаце падтрымліваць якасць кантэнту, які вы публікуеце на платформе.\nВы можаце пазбавіцца ад лаянкі ў TikTok, уключыўшы абмежаваны рэжым у сваім акаўнце TikTok. Абмежаваны рэжым будзе блакіраваць любыя лаянкі і лаянкі, а таксама змесціва, якое змяшчае такія словы. Выканайце дзеянні, згаданыя вышэй, каб даведацца, як уключыць абмежаваны рэжым у TikTok.\nМы спадзяемся, што вы зразумелі, ці магу я паклясціся ў TikTok. Не саромейцеся звяртацца да нас з вашымі запытамі і прапановамі праз раздзел каментарыяў ніжэй. Дайце нам ведаць, пра што вы хочаце даведацца далей.\nЯк скінуць свой уліковы запіс TikTok\nЯк гуляць у адваротны бок у TikTok


«Я б усіх назіральнікаў пусьціў на ўчастак». Старшыня камісіі на ўчастку, дзе перамагла Ціханоўская, расказвае пра выбары\n05 кастрычнік 2020, 17:58\nІлюстрацыйнае фота. На адным з участкаў для галасаваньня ў Менску на прэзыдэнцкіх выбарах 2020 году\nНа прэзыдэнцкіх выбарах у сталічным мікрараёне Новая Баравая зь вялікай перавагай перамагла Сьвятлана Ціханоўская. Там камісіі сумленна палічылі галасы. Працэнт людзей, якія прагаласавалі датэрмінова, быў невысокі — каля 4%, кажуць незалежныя назіральнікі.\nЯк цяпер справы ў старшыняў гэтых камісій?\nНовая Баравая тэрытарыяльна адносіцца да вёскі Копішча Менскага раёну. На выбарчым участку № 26, які месьціўся ў дзіцячым садку № 3, паводле пратаколу камісіі, за Ціханоўскую прагаласаваў 2341 чалавек, за Аляксандра Лукашэнку аддадзена 132 галасы. Датэрмінова тут прагаласавалі 4,1% выбарцаў.\nНа суседнім 27-м участку (што ў дзіцячым садку № 2 «Жоўты жыраф») з 1457 выбарцаў за Ціханоўскую свой голас аддалі 1248 чалавек, за Лукашэнку — 83.\nУ камісіях былі «ўсе свае» — супрацоўнікі дзіцячых садкоў\nЯшчэ да выбараў Свабода пісала, што выбарчыя камісіі на гэтых участках фармаваліся паводле прафэсійнай прыкметы — у асноўным з супрацоўнікаў дзіцячых садкоў.\nНа ўчастках у школах — спрэс настаўнікі, у дзіцячых садках — выхавальніцы. Хто ўваходзіць у выбарчыя камісіі\nНа 26-м участку ў камісіі былі загадчыца дзіцячага садка, выхавацелі, музычныя і фізкультурныя кіраўнікі — усе супрацоўнікі дзіцячай дашкольнай установы. А вось старшынёй камісіі прызначылі настаўніцу гісторыі Бараўлянскай сярэдняй школы № 2 Натальлю Галамаку, якая мела ўжо багаты досьвед працы на выбарах (была сябрам камісіі на парлямэнцкіх выбарах 2016 году, сакратаром камісіі на выбарах у Палату прадстаўнікоў у 2019 годзе, а таксама сябрам камісіі на мясцовых выбарах 2018 году).\nНатальля Галамака па-ранейшаму выкладае гісторыю ў Бараўлянскай школе № 2, а таксама вучыць дзетак, якія праходзяць лячэньне ў дзіцячым гематалягічным цэнтры.\nНа 27-м участку старшынём камісіі быў загадчык гаспадаркі дзіцячага садка № 2 Алег Казакоў. У складзе камісіі некалькі выхавацеляў, музычны кіраўнік, пэдагог-псыхоляг.\nАлег Казакоў другі раз ачольвае выбарчую камісію — увосень 2019 году быў старшынём камісіі на парлямэнцкіх выбарах.\nАлегу Іванавічу 65 гадоў, ён адстаўнік, былы супрацоўнік КДБ. Калі ў новым мікрараёне будаваўся гэты дзіцячы садок, працаваў у ахове, а потым перайшоў загадчыкам гаспадаркі ў дзіцячую ўстанову, хоць і жыве ў процілеглым канцы гораду. Новы сучасны мікрараён, атмасфэра Новай Баравой яму вельмі падабаюцца.\n«Тут малады раён, у асноўным кантынгент жыхароў — 1984–1988 гады нараджэньня. У іх погляды на жыцьцё іншыя. У цэнтры, дзе фантан, людзі зьбіраюцца, зь дзецьмі выходзяць, атмасфэра сяброўская. Дзіцячы сад наагул цудоўны! Каб участак быў ня тут, не пагадзіўся б працаваць старшынём. Не хацелася некага пабочнага пускаць у такі прыгожы дзіцячы садок. Таму і сябры камісіі — усе свае», — жартуе Алег Іванавіч.\nЁн кажа, што ніякага ціску на яго як старшыню камісіі не было. Былі звычайныя працоўныя нарады, рэкамэндацыі.\n«Я не магу сказаць, што да мяне начальства па пытаньнях выбараў зьвярталася. Так, у Бараўлянскі сельскі выканкам на нарады выклікалі, але гэта былі нармальныя, спакойныя, працоўныя гутаркі», — запэўнівае старшыня камісіі.\nУсе 20 назіральнікаў, якія зьвярнуліся ў камісію, былі зарэгістраваныя\nНікому з 20 ахвотных не адмовілі, кажа старшыня ўчастковай камісіі Алег Казакоў.\n«Я зь імі крыху папрацаваў, бо некаторыя спачатку былі залішне ўзбуджаныя, скажам так. Але мы з усімі знайшлі паразуменьне. Я сказаў: «Хлопцы, самі складзіце графік дзяжурстваў. Хоць Бараўлянскі выканкам настойваў, каб камісія склала. Зрабілі графік з улікам пажаданьняў назіральнікаў. Ды я б іх усіх, назіральнікаў, пусьціў на ўчастак. Але паводле ўказаньня ЦВК прысутнічаць на ўчастку дазвалялася толькі па 5 чалавек.\nМне назіральнікі нават добрую ідэю падказалі — я сам не здагадаўся б. Былі ў нас чэргі, асабліва ў другой палове дня. Некаторыя выбарцы падоўгу, па 2–3 хвіліны знаходзіліся ў кабінцы. І назіральнікі кажуць: „А давайце паставім столік, і каму не патрэбная кабінка, няхай там запоўніць бюлетэнь“. І гэта істотна паскорыла працэс», — узгадвае мінулыя выбары Алег Казакоў.\nГеаграфія выбараў: У якіх пратэставых гарадах незалежны падлік галасоў выявіў найбольшую анамалію\n«Няма ў нас праблем і не было»\nПаводле старшыні камісіі, усе назіральнікі прысутнічалі і на падліку галасоў. І пратаколы адразу ж вывесілі.\n«Мы закрыліся роўна а 20 гадзіне. Засталіся толькі сябры камісіі і назіральнікі. На парлямэнцкіх выбарах было яшчэ чэскае тэлебачаньне, а на прэзыдэнцкіх нікога пабочнага не было.\nНіякіх пытаньняў, эксцэсаў, праблем — толькі паразуменьне. Ніякага АМАПу. Так, ахова зь міліцыянтаў у нас была, але яны нікуды ня ўмешваліся, нічога не рэгулявалі. Усё рэгулявалі мы», — запэўнівае старшыня ўчастковай камісіі № 27 Алег Казакоў.\nСтаршыня камісіі пераконвае, што пасьля выбараў таксама ўсё ў парадку. 5 кастрычніка ён выйшаў на працу пасьля адпачынку.\n«Няма ў нас праблем і не было. Наадварот, адразу пасьля выбараў усе казалі „дзякуй“. Я сёньня першы дзень на працы, але калі б штосьці было, дзяўчаты мне абавязкова паведамілі б. Так што ўсё ў нас нармальна», — сказаў Алег Казакоў, старшыня выбарчай камісіі на ўчастку, дзе амаль 94% выбарцаў прагаласавалі за Сьвятлану Ціханоўскую.


Экс-кіраўнік Нацбанка: «Дзяржава можа прыняць рашэнне не выдаваць валюту і грошы з | Новы Час\nПра прычыны і наступствы такога рашэння Беларуская праўда пагутарыла з былым кіраўніком Нацбанка Станіславам Багданкевічам.\n— Нацыянальны банк не выконвае тыя функцыі, якія на яго ўскладзеныя дзяржавай. Гэта значыць, функцыі забеспячэння ўстойлівасці нацыянальнай валюты, стабільнасці валюты, захаванасці назапашванняў грамадзян, прадпрыемстваў, дзяржавы. Нацыянальны банк з улікам стану эканомікі, на падставе разлікаў павінен рэгуляваць стаўку рэфінансавання. Гэта яго задача.\n— Да якіх наступстваў можа прывесці рашэнне рэгулятара?\n— Да паглыблення нестабільнасці. Ва ўмовах росту эканомікі такое рашэнне на кароткатэрміновы перыяд было б больш-менш прымальным, але ва ўмовах стагнацыі эканомікі гэта прывядзе да больш хуткай дэвальвацыі, інфляцыі — да пагаршэння сітуацыі.\nНа стан грашовага рынку ўплывае мноства фактараў, стаўка рэфінансавання-толькі адзін з іх. Стаўка рэфінансавання — гэта арыенцір для стаўкі па крэдытах, стаўкі па дэпазітах. Але арыенцір не абгрунтаваны, таму магчымыя хістанні, усе рынкавыя працэсы могуць запавольвацца на нейкі час. Але ў любым выпадку трэба чакаць абвалу ў далейшым.\n— Людзі могуць пабегчы за сваімі ўкладамі ў банкі?\n— (Смяяцца). Яны і так ужо пабеглі: валютныя ўклады зменшыліся на 2-3 мільярды долараў. Сёння адбываецца вялікае зніжэнне рэшткаў укладаў у банках. Людзі адчуваюць неспрыяльную сітуацыю, што дзяржава ва ўмовах крызісу можа і абмежаваць выдачу сродкаў з банкаўскіх рахункаў уласнікам. Калі эканоміка працягне падзенне, дзяржава можа прыняць рашэнне часова не выдаваць валюту і грошы з рахункаў ўкладчыкаў.\n— Многія лічаць, што ўлады ўключылі друкавальны станок. Ці сапраўды так?\n— Я ў большай ступені давяраю ўсё-ткі статыстыцы: рост шырокай грашовай масы ў гэтым годзе пакуль не набраў вялікія тэмпы, грашовая маса расце павольна. Паглядзім далей. Звычайна пры росце грашовай масы паглыбляецца працэс інфляцыі: гадавая інфляцыя ў мінулым месяцы склала 8,7%, а грашовая маса вырасла да 6-6,5% — у мінулым годзе яна расла больш хуткімі тэмпамі.\nСітуацыю трэба разглядаць у комплексе. Калі пачнецца абвал эканомікі, то абваліцца і сітуацыя на грашовым рынку.\n— У Нацбанку бо разумеюць усе рызыкі прынятага рашэння. Чаму тады пайшлі на такі крок?\n— Таму што ў нас Нацбанк кіруецца з беларускага Крамля, з адміністрацыі Лукашэнкі. Відавочна, Калаўр не ідзе на абвастрэнне, а спрабуе ўседзець на сваёй пасадзе, як я разумею. Нацбанк абавязаны быў падвышаць стаўку рэфінансавання як мінімум да 10%. А калі б хацеў рэгуляваць валютны курс, то абавязаны быў бы стаўку рэфінансавання нават падвоіць, а пры стабілізацыі сітуацыі зніжаў бы яе. Нацбанк перастаў выкарыстоўваць стаўку рэфінансавання як інструмент стабільнасці на грашовым рынку. Мабыць, задзейнічае іншыя механізмы: умешваецца ў працэнтную палітыку камерцыйных банкаў, куды не варта было б залазіць, умешваецца ў працэнтную палітыку па дэпазітах, асабліва ў замежнай валюце… Мы ж бачым, што стаўкі па доларавых дэпазітах трымаюцца на ўзроўні 2,3% максімум. Менавіта таму і адбываецца велізарны адток валюты з банкаў — стаўка відавочна павінна быць вышэй.\nСтаўку рэфінансавання захавалі на ўзроўні 7,75%, хоць інфляцыя расце


Як даведацца маратхі | benumesasports.com\nЯк даведацца маратхі\nМаратхі - індаеўрапейская мова, на якой размаўляюць жыхары Махарашты, Індыя, і з'яўляецца адной з афіцыйных моў Заходняй Індыі. Паколькі маратхі не так шырока размаўляюць, як такія мовы, як хіндзі і бенгальская, можа быць цяжка знайсці месцы, якія прапануюць афіцыйныя курсы за межамі Індыі. Аднак гэта не значыць, што вы пазбаўлены магчымасці. Калі вы зацікаўлены ў вывучэнні маратхі, добры спосаб пачаць - гэта азнаямленне з простымі словамі, фразамі і граматычнымі структурамі. Затым вы можаце ўзмацніць сваё разуменне мовы, чытаючы тэксты маратхі, праглядаючы фільмы і тэлеперадачы на маратхі і ўдзельнічаючы ў нязмушанай размове з носьбітам мовы.\nЗнаёмства з асноўнымі правіламі\nЗапомніце асноўныя асабовыя займеннікі. Асабістыя займеннікі надзвычай важныя для маратхі, бо яны складаюць каля 20% звычайных штодзённых абменаў. Такім чынам, яны ствараюць добрую адпраўную кропку для вывучэння мовы. Самыя распаўсюджаныя займеннікі ў маратхі: \nтэ [м.] / я [ж.] (яны)\naamhi / aapan (мы)\nВажна адзначыць, што мова робіць адрозненне паміж мужчынскай і жаночай формамі займенніка.\nІснуе таксама трэці, нейтральны склонавы склон для большасці назоўнікаў, якія называюцца ніякі род, які звычайна заканчваецца на "е". У ніякім родзе назоўнік, падобны да мужчынскага роду "ghooda" (конь), становіцца "ghode" без указанага полу . Крыніца даследаванняў\nВывучыце ўскосную форму прадмета кожнага займенніка. Ускосны прадмет прапановы атрымлівае непасрэдны прадмет альбо яго наступствы. Напрыклад, у сказе "Касір уручыў мне квітанцыю", напрыклад, непасрэдным аб'ектам з'яўляецца "я". Пры ўжыванні ў форме ўскоснага аб'екта асноўнымі займеннікамі становяцца:\nтэ / тына (ім).\nРазумець правільную структуру сказа. У маратхі спачатку прадмет сказа ідзе за прадметам і, нарэшце, дзеясловам. Скажам, "Я кажу маратхі", напрыклад, вы сказалі б " " Арганізаваўшы сказ такім чынам, усталёўваецца прамая сувязь паміж дзвюма рэчамі, якія звязаны дзеяннем. \nНекаторыя іншыя прыклады структуры дзеяслова-прадмета-дзеяслова ўключаюць “tine tyala patra lihile” (“Яна напісала яму ліст”) і “to ingarji baolato” (“Ён размаўляе па-ангельску”).\nАзнаёмцеся з агульнымі назоўнікамі. Гэтыя словы паказваюць на прадметы, месцы, кірункі, ідэі і ўсё астатняе, што можа быць альбо прадметам, альбо аб'ектам прапановы. Вывучаць незлічонае мноства назоўнікаў, і яны стануць больш складанымі, калі ваша разуменне мовы працягвае ўдасканальвацца. Пакуль што сканцэнтруйцеся на падборы элементарных слоў, такіх як: \nЗбярыце некалькі ключавых фраз. Вывучаючы любую новую мову, гэта можа дапамагчы пачаць з практычных заяў і пытанняў, якія вы можаце выкарыстоўваць штодня. " ", Напрыклад, азначае" як справы? " Вы таксама можаце мець магчымасць сказаць " "(" Мяне завуць Кэрал ") альбо" "(" Я з Амерыкі "). Іншыя карысныя фразы ўключаюць: \n"namaskar" ("Добры дзень")\n"яшчэ" [м.] / "етэ" [ф.] ("бывай")\n"thumhala bhetun anandha jhala" ("Рада пазнаёміцца")\n"abhari ahe" ("дзякуй")\n"maf kara" ("выбачайце")\n"мала самаятха нахі" ("я не разумею")\n"Punha sanga" ("Калі ласка, скажыце гэта яшчэ раз")\n"Сандас кут а?" ("Дзе знаходзіцца туалет?")\nВывучыце алфавіт маратхі. Маратхі выкарыстоўвае алфавіт Дэвананары, каб перадаць свае зычныя і галосныя гукі на пісьме. Ёсць 33 асноўных зычных і 9 галосных гукаў, у выніку чаго 297 магчымых пар, якія можна спалучаць, каб скласці больш доўгія словы. Поўны алфавіт выглядае наступным чынам (літары ў дужках паказваюць транслітарацыю IAST на англійскую мову): \nАлфавіт Дэванагі напісаны злева направа ў гарызантальных лініях, як і ў многіх еўрапейскіх мовах. Гэта павінна зрабіць яго больш інтуітыўным для людзей, якія прывыклі да заходніх спосабаў чытання і пісьма.\nКожны гук галоснага абазначае спосаб вымаўлення слова. Напрыклад, "aṃ" сведчыць аб перагіне носа, а "ах" патрабуе лёгкага дыхаючага гуку ў канцы склада . Крыніца даследаванняў\nНавучанне з традыцыйных рэсурсаў\nПадпішыцеся на клас маратхі ў вашым рэгіёне. Калі вы жывяце дзе-небудзь са значным індыйскім насельніцтвам, вы, магчыма, зможаце знайсці таго, хто вучыць маратхі. Спіс курсаў замежных моў, прапанаваны ў мясцовым універсітэце ці каледжы, - добрае месца для пачатку. Афіцыйнае навучанне - гэта, мабыць, лепшы спосаб навучання, паколькі ён дазваляе прытрымлівацца арганізаванага вучэбнага плана і ўзаемадзейнічаць непасрэдна з іншымі выступоўцамі.\nВыкарыстоўвайце сілу Інтэрнэту, каб выявіць маратхі, якія знаходзяцца побач, шукаючы "маратхі" і назву вашага горада.\nСачыце за рэкламай у газетах, флаерамі і групамі сацыяльных медыя, якія рэкламуюць таксама асабістае рэпетытарства.\nЗнайдзіце онлайн-рэпетытара. Сайты, такія як italki і VerbalPlanet, дапамагаюць падключаць студэнтаў да прыватных інструктараў праз Інтэрнэт. Заняткі звычайна праводзяцца праз Skype, што дае вам магчымасць прымяніць тое, што вы ведаеце, у прамых абменах са сваім настаўнікам. Фармат у чаце таксама можа быць карысным, бо ён уводзіць неабходныя элементы чытання і пісьма. \nВы можаце знайсці класы, створаныя для аднаго вучня ці групы, у залежнасці ад вэб-сайта або службы, якую вы выкарыстоўваеце.\nМасіўныя адкрытыя інтэрнэт-курсы (або MOOC) - яшчэ адзін магчымы варыянт. Адкрыты доступ і неабмежаваны памер класа, які прадастаўляецца гэтымі вэб-платформамі, дае магчымасць усім жадаючым пайсці на ўрок у сваім зручным рэжыме . Крыніца даследаванняў\nКупі падручнік маратхі. Навучанне сябе з кнігі - ваш наступны лепшы варыянт, калі вам не ўдаецца знайсці занятак для наведвання. Раздзел замежных моў у большасці кнігарняў поўны падручнікаў па дыялектах з усяго свету, і ёсць верагоднасць, што сярод іх маратхі. З падручнікам вы можаце вучыцца ў сваім уласным тэмпе і набываць асновы мовы ў засваяльных адзінках. \nПеравага падручнікаў па мовах заключаецца ў тым, што змест звычайна выкладзены ў лагічным парадку, што дазваляе ім лёгка прытрымлівацца без дапамогі інструктара.\nПрыкладзіце намаганні для вывучэння па меншай меры 1 ці 2 кіраўнікоў або заняткаў у тыдзень, альбо калі ваш графік дазваляе.\nШукайце словы і фразы ў Інтэрнэце. Інтэрнэт дапамог зрабіць мноства шырокіх моўных баз даных даступнымі практычна ці бясплатна, уключаючы бясплатныя рэсурсы, такія як FluentU і Livemocha. Параўнайце некалькі сайтаў, пакуль не знойдзеце той, які прапануе маратхі. Планы ўрокаў на гэтых сайтах складаюцца валодаючымі дынамікамі і распрацаваны, каб зрабіць іх даступнымі для вучняў усіх узроўняў. \nТакія сайты асабліва зручныя, калі вам трэба звярнуцца да значэння канкрэтнага слова альбо даведацца, як хутка нешта сказаць.\nПаліроўка вашых навыкаў разумення\nГлядзіце фільмы і серыялы на маратхі. Людзі маратхі маюць сваю ўласную квітнеючую кінаіндустрыю, і гэтыя пастаноўкі могуць стаць карысным адукацыйным інструментам самастойна. Каб пераканацца, што вы здольныя засвоіць тое, што вы бачыце, пачніце з праграм, накіраваных на юных гледачоў, і пачніце адтуль. Праявіце пільную ўвагу дыялогу і паглядзіце, колькі слоў і фраз вы можаце выбраць з памяці. \nКалі магчыма, уключыце субтытры на роднай мове. Прадстаўлены спісаны дыялог дапаможа вам стварыць асацыяцыі паміж тым, што вы чуеце, і сэнсам, адлюстраваным на экране.\nФільмы часта адлюстроўваюць нармальных людзей у звычайных сітуацыях, а значыць, вы атрымаеце каштоўны погляд на тое, як мова выкарыстоўваецца ў паўсядзённым жыцці.\nСлухайце музыку маратхі. Кіньце пару навушнікаў і зашчымліце Бела Шэндэ альбо Раджа Хасан падчас трэніроўкі альбо калі вы ідзяце дадому са школы. З-за сваёй няхітрай лірычнай структуры і паўтаральнага характару папулярная музыка можа дапамагчы ўмацаваць моўныя навыкі, не адчуваючы, як працаваць. Яшчэ адзін плюс да выкарыстання музыкі ў якасці дапаможніка для вучобы ў тым, што вы можаце зрабіць паўзу і пераматаць песню кожны раз, калі вы заходзіце ў раздзел, які вы не разумееце.\nМахараштра падрыхтавала мноства вядомых спевакоў прайгравання індыйскіх фільмаў, таму вялікая частка музыкі, якая выходзіць з рэгіёна, утрымлівае вакал, спяваны на маратхі.\nНа вэб-сайтах, як YouTube, вы можаце знайсці запісы многіх вядомых маратхі.\nЧытайце кароткія творы на маратхі. Вазьміце газету ці часопіс, надрукаваныя на маратхі і паспрабуйце расшыфраваць як мага больш. Гэта выдатная практыка для перамяшчэння шматлікіх сімвалаў маратхі. Калі ваша разуменне паляпшаецца, вы можаце перайсці да больш складаных матэрыялаў, як раманы і тэхнічныя нарысы.\nЗасяродзьцеся на загалоўках, размыццях і іншых кароткіх месцах з першых сваіх спробаў не дапусціць перагрузкі.\nДзіцячыя кнігі і дзіцячыя вершы выдатна падыходзяць для нанясення асноўных маратхі з граматыкі . Крыніца даследаванняў\nПагавары з сябрам, які гаворыць на маратхі. Папытаеце каго-небудзь, хто валодае мовай, ці гатовыя яны дапамагчы вам на практыцы, вядучы кароткую размову. Яны змогуць адаптавацца пад ваш індывідуальны ўзровень навыкаў, дапамогуць вам у вымаўленні і акуратна выправяць вашы памылкі. Калі вы вучыцеся размаўляць на незнаёмай мове, нельга замяніць вопыт не па чутках. \nМногія індзейцы размаўляюць не на адным дыялекце. Цалкам магчыма, што ваш сябар можа добра зразумець размоўны маратхі, нават калі яны не з Махарашты.\nКалі вы асабіста не ведаеце нікога, хто размаўляе на маратхі, паспрабуйце знайсці новага сябра ў Інтэрнэце, з якім вы зможаце мець зносіны праз Skype ці FaceTime.\nЗвычайна нашмат прасцей навучыцца размаўляць маратхі, перш чым навучыцца чытаць і пісаць.\nМаратхі - гэта мова з неверагодна багатай гісторыяй і выкарыстаннем. Можа прайсці некалькі гадоў, каб дасягнуць кропкі, калі вы зможаце эфектыўна размаўляць, чытаць ці пісаць.\nНастройка мовы дысплея па змаўчанні на вашым смартфоне, планшэце ці кампутары на маратхі можа даць больш захапляльны вопыт навучання, як толькі вы станеце дасведчаным.\nЯк выдаліць мову на DuolingoЯк вывучыць мову ігбоЯк даведацца пуштуЯк вывучыць румынскую мовуЯк навучыцца гаварыць па-афрыканскуЯк навучыцца гаварыць панджабіЯк гаварыць на асноўнай пуштуЯк гаварыць непальскіЯк гаварыць у КанадзеЯк навучыць сябе новай мовеЯк выкарыстоўваць Duolingo


Ужо сёньня, 10 сакавіка: уручэньне музычнай прэміі Expert.by, выстава бяздомнага мастака Валерыя Ляшкевіча\n10 сакавік 2015, 01:01\nКасьцёл Святой Тройцы в. Гярвяты 2013 год. Фота Тацяны Странкоўскай.\nУ Музэі сучаснага выяўленчага мастацтва (пр-т Незалежнасьці, 47) ў Менску адбудзецца адкрыцьцё выставы лялек Аляксея Мартынава «Лялька. Мадэль. Вобраз». Пачатак а 17-й гадзіне.\nУ Менску пройдзе ўручэньне музычнай прэміі Expert.by найлепшым беларускім альбомам 2014 году. За перамогу ў 12 намінацыях будуць змагацца 13 дыскаў.\nУ Гомельскім абласным цэнтры культуры па адрасе Ланге, 17 адкрыецца выстава гомельскага мастака Валерыя Ляшкевіча, які больш за 20 гадоў жыве на вуліцы, а свае працы захоўвае ў камэрах на вакзале. Пачатак а 15-й гадзіне. Выстава працягнецца да 17 сакавіка.\nУ Менску адбудзецца прэм’ера спэктаклю «Апошняя кропля» ў жанры «форум-тэатру» ад экспэрымэнтальнага тэатру EYE. Спэктакль пройдзе ў Цэнтры сучасных мастацтваў па вуліцы Някрасава, 3. Пачатак а 19-й гадзіне.\nУ Магілёве ў антыкавярні «Чердак» (вул. Ленінская, д. 7, 3 паверх) адбудзецца «Кірмаш праектаў». На вечарыне будуць прадстаўленыя праекты, аб’яднаныя адной тэмай: як палепшыць гарадзкую прастору, зрабіць горад прывабным для турыстаў і для яго жыхароў, якое месца ў гэтым займае гісторыя і культура Магілёва. Пачатак а 19-й гадзіне.\nУ Празе ў Муніцыпальнай бібліятэцы адбудзецца паказ фільму «Made in BY» італьянскага рэжысэра Люіджы Мілярдзі. Паказ адбудзецца ў межах фэстывалю дакумэнтальных фільмаў пра правы чалавека «Адзін сьвет», які праходзіць у Празе, а таксама іншых чэскіх гарадах. Гэта найбуйнейшы кінафэстываль такога кшталту ў сьвеце. Пачатак а 18 гадзіне.\n1939 — у Менску, прэм’ерай першай савецкай беларускай опэры «Міхась Падгорны» Яўгена Цікоцкага, адчыніўся будынак Дзяpжаўнага тэатра опэpы і балету Белаpyсi.\n1972 — адбыўся выбух на Менскім радыёзаводзе. Загінулі паводле розных зьвестак ад 100 да 140 чалавек, больш за 100 пацярпелі.\n1992 — Беларусь усталявала дыпляматычныя дачыненьні з Бэльгіяй.\n1926 — нарадзіўся Васіль Супрун, ініцыятар заснаваньня і кіраўнік беларускага антысавецкага падпольля на тэрыторыі Заходняй Беларусі, паэт, краязнавец, археоляг.\n2011 — памерла Сьвятлана Навумава, навукоўца, спэцыялістка ў галіне паліталёгіі і паліттэхналёгіяў.\n«Мы размаўляем з табой на розных мовах, як заўсёды. Але рэчы, пра якія мы гаворым, ад гэтага не мяняюцца».


Беларускі шансон у турэцкай лазьні (+песьня)\nАпошняе абнаўленьне: 11 сьнежань 2013, 20:52\nЗьміцер Вайцюшкевіч на прэзэнтацыі, фота з фэйсбуку музыкі\nПра месца правядзеньня прэзэнтацыі новага альбому «Варанок» Зьмітра Вайцюшкевіча журналісты даведаліся літаральна за некалькі гадзінаў да пачатку самога дзейства.\nІнтрыга трымалася на тым, што месца прэзэнтацыі раўняла ўсіх: левых і правых, дазволеных і забароненых, голых і апранутых. Зьміцер Вайцюшкевіч прэзэнтаваў новы альбом у лазьні.\nЯк апавёў на пачатку сам выканаўца, ідэя гэтага «турэмнага» альбому зыходзіла ад Генадзя Бураўкіна, тэксты якога і леглі ў аснову пераважнай часткі песень. З 12 трэкаў альбому толькі адзін быў напісаны на тэкст Уладзімера Някляева. Да ўдзелу ў запісе былі прыцягнутыя як музыкі WZ-Оrkestra, так і ўдзельнікі джаз-групы Apple Tea.\nІдэю гэтай праграмы сам Зьміцер Вайцюшкевіч выказаў наступным чынам:\n— Гісторыя многіх суседніх краінаў сьведчыць: многія з тых выканаўцаў, што былі не пакараныя і не сядзелі, пры гэтым былі забароненыя. Таму я лічу, што маё пакараньне, немагчымасьць даваць канцэрты праз новы альбом — адзін са шляхоў сустрэчы з маёй аўдыторыяй. Зь іншага боку, мне было цікава працаваць над тэмай, якая й не такая простая. Па-трэцяе, было важна засьведчыць сябе ў гэтым жанры, таму што мала хто верыць, што можа быць «шансон» і па-беларуску. Мне цікава было, каб такія людзі, якія наведваюць запраўкі, прыкладам, працягнулі руку і да беларускага шансону.\nПілётны сынгл новага альбому быў прадстаўлены ў канцы лета гэтага году, калі ў якасьці выканаўцы значыўся нехта Хведар Шчавель. Аднак Зьміцер Вайцюшкевіч адмовіўся ад абранага псэўданіма і выдаў альбом пад уласным імем. Сутнасьць зьместу песень ён патлумачыў наступным чынам:\nМне цікава было, каб такія людзі, якія наведваюць запраўкі, прыкладам, працягнулі руку і да беларускага шансону\n— Гэта не «хі-хі» і не «ха-ха». Тут ёсьць места і для пародыі, і для іроніі. Тут ёсьць спроба расказаць пра чалавека, які пражыў свае 40 гадоў, магчыма, ня так, як хацеў, і ня ведае, што рабіць далей. Можна сказаць, што гэта рэстаранны альбом пра чалавека, калі ён выказвае ўсё, што набалела за гады.\nУ прысутнасьці журналістаў Зьміцер прызнаўся, што, едучы аднойчы на машыне, парушыў правілы, аднак супрацоўнікі ДАІ не ўзялі ад яго ані грошай, ані асобніка новага альбому. Пры гэтым Зьміцер вельмі спадзяецца на гарадзкіх таксыстаў, празь якіх ягоныя новыя песьні могуць выйсьці на «шырокі прастор». А цікавасьць да зробленага, паводле яго, ужо ёсьць:\n— Мне было тэлефанаваньне з Магілёва ад «кабацкіх» музыкаў, якія пыталіся, колькі мне трэба плаціць адсоткаў за тое, каб яны маглі выконваць гэтыя песьні.\n12 сьнежня Зьміцер Вайцюшкевіч прадставіць гэты альбом у «Арт-сядзібе», 17 сьнежня дасьць адмысловы выступ у офісе БНФ для тых, хто сам быў за кратамі, і для тых, чые блізкія і сябры адбываюць тэрміны пакараньня. Прадугледжаныя паказы гэтай праграмы ў Маскве, Санкт-Пецярбургу, Польшчы і Нямеччыне.\nПасьля сканчэньня прэсавай канфэрэнцыі яе ўдзельнікі мелі магчымасьць папарыцца разам з выканаўцам і атрымаць дадатковыя нагоды даведацца пра падрабязнасьці стварэньня праграмы. Зь ліку прадстаўніц прыгожага полу гэтым скарысталася толькі адна журналістка.\nВайцюшкевіч: Хачу на «Радыё Шансон» у Расеі


Вядучы, які першым сышоў з тэлебачання: Невядомыя людзі падыходзяць проста на вуліцы і дзякуюць\nДаведаліся, што цяпер з Арцемісам Ахпашам, які ў знак пратэсту супраць хлусні сышоў з тэлебачання яшчэ ў чэрвені.\n«З «такім» тэлебачаннем мне не па дарозе» — вядучы Арцеміс Ахпаш адным з першых разышоўся з дзяржаўнымі СМІ праз палітычную сітуацыю ў краіне. Яшчэ ў чэрвені ў сваім інстаграме ён апублікаваў допіс, у якім эмацыйна звярнуўся да калег, якія транслююць хлусню з экранаў. Пасля публікацыі тэлеканал АНТ, дзе апошнія гады Арцеміс вёў шоу «Удача ў прыдачу», разарваў з ім прафесійныя стасункі.\n«Я ўсведамляў, чым гэты допіс для мяне абернецца: магчымасць працы на дзяржаўным тэлебачанні і радыё будзе для мяне закрытай. Шкада, таму што прафесію вядучага я любіў, люблю і буду любіць. Проста хочацца рабіць добрае тэлебачанне і мне, вядома, сумна, што я пазбавіўся магчымасці», — кажа Арцеміс.\nПа словах Ахпаша, працы ў яго стала значна менш:\n«Я працую у якасці вядучага мерапрыемстваў, але сёння масавых, вялікіх святаў не праводзіцца, не толькі праз каранавірус, але і праз эканамічнае становішча ў краіне. Мая асноўная дзейнасць цяпер — гэта дыктар агучвання. Я даўно агучваю рэкламу і прэзентацыйныя фільмы, то-бок служу закадравым голасам, і сёння гэта сціпла дапамагае мне трымацца на плаву. У цэлым я і мая сям’я — а я з’яўляюся ў ёй кармільцам, бо жонка ў асноўным займаецца сынам, якому хутка споўніцца шэсць гадоў, — стаім перад вялікім і вельмі важным пытаннем, дзе мне працаваць далей».\nАрцеміс кажа, што не шкадуе пра той пост, але зрабіў бы яго менш эмацыйным, бо некаторых калег ён пакрыўдзіў, хаця большасці з іх не тычыўся: усё ж зварот быў накіраваны тым, хто стварае і выдае лжывыя навіны.\nУ той жа час ён адчуў падтрымку калег: «Я разумею, што зрабіў той учынак не дарма, бо бачу, што ў вялізнай колькасці людзей падобныя думкі і погляды, у тым ліку сярод калег. Адразу пасля мяне некалькі з іх таксама выказаліся і сышлі з тэлебачання. Нават на вуліцы да мяне падыходзяць і дзякуюць проста невядомыя людзі. Такая рэакцыя вельмі прыемная».\nНа пытанне пра вяртанне ў эфір вядучы адказвае, што зможа вярнуцца, калі ў гледачоў з’явіцца жаданне ўключыць беларускае тэлебачанне.


Зацяжныя манеўры — Свободные новости Плюс\nБлізкая чыгунка, своеасаблівая мова якой прыглушана дзённым гарадскім шумам, уладна напамінае аб сабе ў начны час. У такія хвіліны мае думкі ад лакальнай рэйкавай манеўроўкі міжволі выходзяць да маштабных манеўраў.\nСпачатку гаворка пойдзе не пра перадыслакацыю баявой тэхнікі і палявыя трэніроўкі вайскоўцаў, якія адбываюцца ў розных рэгіёнах Расіі і Беларусі, нават не пра гібрыдную вайну, што грыміць непадалёку. Не маючы надта добрага музычнага слыху, я ўсё ж зацягну старую песню пра галоўнае — грамадства павінна спыніць пустое манеўраванне, якое не набліжае лепшую будучыню, а вяртае нас у змрочнае мінулае, дакладна вызначыць курс у палітыцы, эканоміцы, у адносінах да культуры, роднай мовы, настроіцца на адраджэнне беларускасці, на будаўніцтва дэмакратычнай краіны. Пакуль што мы жывем у раздвоенасці. З аднаго боку, пераканаліся, што нам патрэбны еўрапейскія каштоўнасці, еўрапейскае ўспрыняцце рэчаіснасці і еўрапейская сістэма кіравання дзяржавай, каб можна было праводзіць рэформы, каб не душыла наменклатурная карупцыя, а з другога — нічога не хочам мяняць, баімся самастойнасці, не змагаемся за свае правы і свабоды. З гэтай прычыны трэцяе дзесяцігоддзе раздзіраемся паміж азіяцкім дэспатызмам і еўрапейскай дэмакратыяй, застаемся «азіёпамі».\nАфіцыйна аб’яўленая палітыка шматвектарнасці жыве на паперы, а рэальнае развіццё айчыннай эканомікі залежыць найперш ад стасункаў з Расіяй і Еўразвязам, якія актыўна абменьваюцца, нібы шпажысты, уколамі-санкцыямі. За пазыкі, за танныя газ і нафту Масква патрабуе ад Беларусі выразнай палітычнай падтрымкі, а Захад за фінансавую дапамогу — правядзення радыкальных рэформаў, вызвалення палітычных вязняў.\nКалі Расія, выдаючы ўрэзаную дапамогу Беларусі, задавальняецца банальнымі клятвамі пра сяброўства і вернасць, якія Мінску нічога не каштуюць, то з дакладным выкананнем умоў Еўразвязу і МВФ больш клопатна, бо гэта пагражае існаванню аўтарытарнага рэжыму. А таму тутэйшыя чыноўнікі імітуюць бурлівую дзейнасць, забяспечваюць зацяжное дыпламатычнае манеўраванне «паміж молатам і кавадлам», скіраванае ў першую чаргу на захаванне ўлады «палітычным доўгажыхаром».\nЭканамічныя праблемы — гэта пастаянны галаўны боль для рэжыму. Але ён не адзіны. Пасля агрэсіўных дзеянняў Расіі супраць Украіны беларускім вярхам стала цяжка даказваць свой нейтралітэт. Прадастаўленне Мінскам пляцоўкі для перамоў па ўкраінскім канфлікце нічога не мяняе. Як бы ні хацеў кіраўнік Беларусі выкарыстаць абставіны і стаць «міратворцам», але размешчаныя на нашай тэрыторыі расійскія ваенныя базы, абавязацельствы, звязаныя з Саюзнай дзяржавай, могуць у любы момант схіліць да баявых дзеянняў. Выкруціцца ад удзелу і ад адказнасці за яго — проста немагчыма, а сітуацыя набліжаецца да крытычнай.\nРасія, якая не можа сцвердзіць сябе «звышдзяржавай» толькі эканамічным развіццём, узяла курс на актыўную мілітарызацыю. Поўным ходам ідзе пастаўка новай зброі ў армію. У 2015 годзе запланавана правесці 4000 (!) ваенных вучэнняў і манеўраў. Можна ўявіць, якая фантастычная сума грошай, заробленых народам, ператворыцца ў пыл на палігонах! Але галоўнае, што армія не беражэ людзей. Толькі за лета адбылося 6 інцыдэнтаў з ваеннымі самалётамі, а ў Омску развалілася толькі што адрамантаваная казарма дэсантнікаў, у выніку чаго 24 чалавекі загінулі, шмат паранена.\nМанеўры адбываюцца і ў інфармацыйнай сферы. Пісьменнік Б. Акунін пасля прагляду тэлеперадач піша: «Потом были новости про Россию: неуклонно растет боеготовность российской армии, проводятся маневры, танки стреляют, ракеты летают, Шойгу рапортует. Дальше, наверное, пошло бы про «хлеборобы Кубанщины засыпали в закрома Родины» и про «невесело простым американцам», но я решил, что достаточно».\nРазагрэў расійскага імперскага патрыятызму ідзе цяпер па многіх кірунках: дыскрэдытацыя ўсімі сродкамі прапаганды ўкраінскай улады, падтрымка любымі спосабамі і метадамі данецкіх і луганскіх сепаратыстаў, паралельнае ўслаўленне афіцыйнай палітыкі Крамля. Акцэнты часта пераносяцца, нешта ўзмацняецца, а іншае прыцішваецца, але плынь агрэсіўнай апрацоўкі народа не спыняецца. У выніку ў грамадстве адбываецца сацыяльна-псіхалагічнае ўзрушэнне, змена палітычных поглядаў у бок імпершчыны нават у адукаваных, разумных людзей. Ідзе прывыканне да вайны. Вельмі трапна сказала пра гэта вядомая расійская актрыса Л. Ахеджакава: «И вот когда я смотрю шабаши телевизионные, очень страшно становится. Мне кажется, что результатом этого будет какая-то страшная война. Они разогревают, как примус, ингредиенты войны. Они кипятят войну».\nА тым часам на фоне «халоднай вайны», якая зноў узнікла паміж Расіяй і Захадам, каб няўхільна набіраць абароты, ні на адзін дзень не спыняецца перастрэлка на ўсходзе Украіны, гінуць вайскоўцы і мірныя людзі.\nЧаму Расія змагла дазволіць сабе захапіць Крым, арганізаваць крывавую патасоўку ў Данбасе, глядзець скрозь пальцы на раскраданне народных грошай супрацоўнікамі Міністэрства абароны? Усё адбываецца з-за таго, што наменклатура і апекаваныя ёю сілавікі не кантралююцца грамадствам. Такая практыка цягнецца з савецкага часу.\nДля сучаснай Расіі мілітарызацыя становіцца самамэтай. Яна можа трапіць у тую ж пастку, у якой апынуўся СССР, калі ўсе эканамічныя рэсурсы перакачваліся ў ваенна-прамысловы комплекс, што і скончылася гібеллю агрэсіўнай імперыі.\nМяне ніколі не пераконвала зацяганае меркаванне пра тое, што народ, які не хоча ўтрымліваць сваю армію, будзе карміць чужую. Па-першае, ніколі не трэба да бясконцасці раздзімаць колькасць вайскоўцаў і ўзбраення, армія павінна быць высокапрафесійнай, кампактнай і мабільнай, па-другое, людзі са зброяй у руках вызначаны абараняць Айчыну, і не больш таго.\nСённяшняя сітуацыя напамінае пачатак саракавых гадоў ХХ стагоддзя. На рэканструкцыі былых баталій экскурсавод далдоніць хлопчыку: «Русские непобедимы!» Гэтыя словы гаворыць той, хто вітае агрэсіўныя дзеянні, але сам не спяшаецца пайсці туды, дзе ёсць небяспека быць забітым. Пра вайну трэба гаварыць сумленна, праўдзіва. Дзеянні Расіі — гэта не барацьба за выжыванне, бо тэрыторый і рэсурсаў у яе хапае, дай Бог столькі кожнаму!\nВаенныя манеўры ў нашых краях зацягваюцца, пра што сведчаць лагеры ў Гродзенскай вобласці, да якіх мае дачыненне… царква. Тэлеканал АНТ паказаў сюжэт: юнакі і дзяўчаты бягуць крос, страляюць па мішэнях, ды не абыяк, а «с молитвой».\nНаогул, ці не занадта шмат развялося ў Беларусі прышлых і мясцовых «інструктараў», якія эксплуатуюць бяспройгрышную тэму патрыятызму, зводзячы ўсё да вайны? Маладым людзям трэба быць не «гарматным мясам», а стваральнікамі мірнага, светлага і шчаслівага жыцця.


Мужчыну «без голасу» абвінавацілі ў крыках і лаянцы матам – ён звярнуўся ў ААН. Урад | Новы Час\nУрад Беларусі адрэагаваў на скаргу прадстаўніка незалежнага прафсаюзу РЭП Віктара Казлова, зарэгістраваную ў Камітэце ААН па правах чалавека (КПЧ ААН). Беларускія чыноўнікі заявілі аб непрымальнасці скаргі, бо заяўнік не абскарджваў пастанову суда ў пракурорскіх інстанцыях, паведамляе Белсат са спасылкай на «Гомельскую Вясну».\nАдказ беларускага ўраду на скаргу Казлова\nПаводле Казлова, 25 сакавіка 2017 года ён выйшаў з дому ў вёсцы Цярэшкавічы, каб паехаць у Гомель. Раптам пад’ехалі супрацоўнікі АМАПу на УАЗіку, запхнулі яго ў аўтамабіль ды павезлі ў РАУС. Там склалі адміністрацыйныя пратаколы.\n«Я пасля аперацыі казаць не магу нармальна, нават шэптам, а тут гучна крычаў? Супрацоўнікі АМАПу ілжэсведчылі ў судзе, блыталіся ў паказаннях. Гэта была мэтанакіраваная акцыя, каб не дапусціць маёй прысутнасці 25 сакавіка на пляцоўцы каля ДК «Віпра», дзе праходзіў мітынг [недармаедаў. – Заўв. Belsat.eu]. Дарэчы, мітынг на той пляцоўцы быў дазволены ўладамі», – кажа прафсаюзны актывіст.\n70-гадовы мужчына, які страціў пасля анкалагічнай аперацыі голас абараняе ў Жэневе свае правы на справядлівы суд, выказванне свайго меркавання і права не падвяргацца адвольнаму затрыманню. Беларускія судовыя інстанцыі, у тым ліку Вярхоўны Суд, паверылі міліцыянтам, паставіўшы пад сумнеў заключэнне лекараў аб тым, што пацярпелы пасля выдалення часткі лёгкага не мог крычаць. Міліцыянты сцвярджалі ў судзе, што выразна чулі як Казлоў гучна лаяўся.\nПа словах праваабаронцы Леаніда Судаленкі, які займаецца гэтай справай у КПЧ ААН, беларускія ўлады пакінулі без каментара довады ў скарзе, чаму і з якой мэтай прадстаўніка прафсаюзу арыштавалі напярэдадні мірнага сходу.\nПраходзіць жа пракурорскія інстанцыі, як пра гэта заявіў беларускі бок, КПЧ ААН не патрабуе.


Хозяйственный подход в Перебродском сельсовете » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nГаспадарлівы падыход у Перабродскім сельсавеце\n18 кастрычніка прайшоў Дзень Перабродскага сельсавета. Вынікі сустрэч з насельніцтвам абмеркавалі ў райвыканкаме. Разгледзілі асноўныя праблемы. Адказным службам дадзены адпаведныя даручэнні.\nМногіх сяльчан непакоіць стан дарог. У Крычаве немагчыма даехаць да могілак. Дарогу разбілі, калі вывозілі лес. На пад'ездзе да могілак у Дзедзіна няпростую сітуацыю магчыма вырашыць невялікімі ўкладаннямі. Шлях да Лебедзева таксама ўхабісты, што абцяжарвае працу малаказборшчыкаў, можа не даехаць аўталаўка. Грэйдзер выпраўляе сітуацыю ненадоўга. Рамонту патрабуе і дарога па маршруце Тычкі-Пераброддзе. Зінаіда Нікіціна з Зачарэўя падняла тое ж пытанне. Да яе дома няма заезду, адмаўляюцца выконваць заказ газавікі. Ва ўсім абвінавачваюць непагадзь: дарогу размываюць дажджы.\nЛюдзі скардзіліся, што закрылі звалку ў Баркове. Старшыня Перабродскага сельвыканкама Віктар Дзеравянчык патлумачыў, што на адлегласці ў адзін кіламетр дзейнічае палігон у Лісіцы. Пры жаданні можна вывезці адходы туды. Увогуле, у раёне ў сельскай мясцовасці 32 міні-палігоны.\nУ Пераброддзі непакояцца, што не ўсе паспелі абмалаціць збожжавыя. На дзень сустрэчы заставалася каля 12 участкаў. Такой магчымасці цяпер няма. Прычыны аб'ектыўныя — камбайн не заедзе на агарод. Можна шукаць іншае выйсце — выкошваць пасевы і вывозіць іх на сухое месца. Калі збяруцца некалькі гаспадароў, пусцяць камбайн. Або прапануюць вяскоўцам зерне замест загубленага ўраджаю.\nСяльчане пыталіся, дзе купіць зерне. Зрабіць гэта можна ў райспажыўтаварыстве, а таксама ў аўталаўцы па папярэдняй заяўцы.\nУ Перабродскім сельсавеце адчуваецца дэфіцыт дроў. Паступіла скарга на адсутнасць паліва. Аднак пры падрабязным разглядзе праблемы аказалася, што гэта не надта хвалявала гаспадара. Ва ўсялякім выпадку, ні ў сельскі Савет, ні ў лясніцтва за дапамогай ён не звяртаўся. На кантроль узята забеспячэнне дрывамі адзінокіх састарэлых.\nНа сустрэчах з насельніцтвам падымалі пытанні па рабоце аўталаўкі і яе асартыменце. Некаторыя выказвалі асабістыя пажаданні. Парада для ўсіх адна: хочаш атрымаць пэўны тавар — зрабі папярэднюю заяўку. Не адмовяцца прывезці і любімае пірожнае, і танныя цыгарэты.\nЖыхароў сельсавета не задавальняе якасць мабільнай сувязі. У прыгранічных раёнах заўсёды існуе такая праблема. Адзначана, што ў Міёрах вядуцца работы, хутка да нас прыйдзе 4G.\nПры падвядзенні вынікаў падрабязна прааналізавалі добраўпарадкаванне тэрыторыі Перабродскага сельсавета. Патрабуюць рамонту аўтобусныя прыпынкі, неабходна паднаўляць будынкі. Ля некаторых даўно трэба абкошваць пустазелле. Недапрацоўкі ўзяты на кантроль. Што да асабістых падворкаў, Віктар Дзеравянчык адзначыў старанне сяльчан у навядзенні парадку, падзякаваў за гаспадарчы падыход.\n» Рассчитывать на собственные силы


Жыццядайная плынь “Прыпяці” | zviazda.by\nГолас Радзімы » Таленты » Жыццядайная плынь “Прыпяці”\nЖыццядайная плынь “Прыпяці”\nСпаўняецца 55 гадоў знакамітаму народнаму ансамблю танца, які стварыў у Тураве, на Палессі харэограф Мікола Котаў\nШто ні зробіш людзям добрае ў жыцці — тое з цёплынёй потым і сам згадваеш. Асабліва ж калі справа твая мае працяг. Сёлета для Міколы Конанавіча ды яго шматлікіх сяброў, праз лёсы якіх працякла “Прыпяць” — год адметны. Можна сказаць: год пад знакам “Прыпяці”. Зноў ёсць нагода сабрацца разам, бо ўсталявалася ўжо такая традыцыя. І тое будзе, ведаю, 17 жніўня. Сам харэограф звяртаўся й праз нашу газету да былых сваіх вучняў — гл. “Прыпяць — наша маладосць” — ГР, 29.05.2019. А неяк сакавіцкім днём, калі зайшоў у рэдакцыю, за кубачкам кавы са светлай тугою згадваў далёкі час: “Прыехаў я, малады харэограф, у Тураў — а там усюды гразь. Я ў туфельках… Дык мне людзі боты гумовыя далі — каб было ў чым хадзіць. І потым прывялі ў хату — кватарантам. Якія ж то былі цудоўныя гаспадары! У які час ні прыдзі — хоць у тры ночы! — цябе пакормяць. Гэта была сям’я Забелічаў. Дарэчы, і дачка гаспадароў танцавала ў мяне”.\nЦікава-цікава, перапытваю, а як жа дзяўчына-тураўчанка ўспрыняла такога кватаранта? “А давайце ў яе самой запытаем!” — прасвятляецца твар Міколы Конанавіча. Глянуў у блакноціку запісы: “Вось: Галіна Кірылаўна Забеліч-Шруб…”. Тэлефануем у Тураў: “Ці памятаеце, як у вас Котаў кватараваў?” Памятае: “Тады я ў школу хадзіла, то гэта можа год 64‑ы быў, калі ў нас ён пасяліўся. Школу я ў 66‑м закончыла, з 1949‑га родам”. Расказвае Галіна Кірылаўна тое ахвотна, бо так сталася, што заняткі танцамі паўплывалі на ўсё яе далейшае жыццё: “Па-першае, любіла я танцаваць, і танцавала ў 9–11 класах. Была ў першым складзе ансамбля. Мы ж і ў Маскве тады выступалі: на Краснай плошчы здымак ёсць. А яшчэ ў “Прыпяці” я сустрэла свайго Івана Архіпавіча, будучага мужа. Так што ў гурта была, можна сказаць, лёсавызначальная для нас роля”.\nПасля школы тураўчанка паехала ў Крывы Рог: тады Днепрапятроўская вобласць Украіны. Там жылі ўжо два яе браты, а дзяўчыне трэба было вучыцца далей: “Дык яны й вызначылі: у тэхнікум харчовай прамысловасці. Павучылася — прыехала дадому. Мы з Іванам і распісаліся 13 лютага 1968 года. Паехала давучвацца, потым на завочнае перавялася ды ўладкавалася ў ДК у Тураве метадыстам. Працавала два гады, потым у нас дачка нарадзілася. А тым часам Іван Архіпавіч прымусіў мяне далей вучыцца — але на музыканта: паступіла ў Гомель, у Музвучылішча імя Несцера Сакалоўскага. Муж сам глядзеў за дзіцем, разам з бацькамі. Вучылася, як кажуць, з нуля, спявала ў самадзейнасці. Потым і з музвучылішча на завочнае перавялася. Муж працаваў дырэктарам музычнай школы, а я пайшла туды выкладчыцай тэорыі музыкі, сальфеджыа, харавога класа”.\nТрошкі акрэсліўшы дабратворны ўплыў “Прыпяці” на свой лёс, Галіна Кірылаўна зноў згадвае кватаранта: “Прыгажун быў, ды яшчэ й танцор хвацкі. Арганізатар моцны. За ім нашы ўсе дзеўкі ўхлёствалі! Помню, школьніцы тураўскія больш а ні ў якія гурткі не ішлі — усе да яго на танцы! Нашых шмат у яго танцавала: Таццяна Страх, Марыя Дамашкевіч, Вера Гаршкалеп, Фёдар Сядзельнік, Мікалай Арцюшка, Іван Матох, Зіна Правіла, Таццяна Сяргейчык, Іван Паршута, Міхаіл Румас (ён, дарэчы, родзіч Прэм’ер-міністра), Сяргей Паддубны, Уладзімір Чорны… Танцавала й пазней: у Чэхаславакію ездзілі, і ў Грузію на “Тбілісобу” яшчэ — калі ўжо Ірцы нашай 9 месяцаў было”.\nСям’я Шрубаў, што ўтварылася ў плыні “Прыпяці”, засталася з Міколам Котавым у добрым сяброўстве й пасля ансамбля: “Усе разам — Конанавіч, я і Архіпавіч — паступаць паехалі ў 1983‑м у Мінскі інстытут культуры, паступілі, а ў 1989‑м яго закончылі”. Памёр ужо муж Галіны Кірылаўны, дочкі жывуць у Гомелі. Меншая, Наталля, працуе на станцыі хуткай дапамогі, прайшла праз “Прыпяць”, танцавала ў гурце вядомы яго танец “Ку-ка” (які, дарэчы, падгледзеў у народзе й паставіў на тураўскай сцэне Мікола Котаў). Старэйшая, Ірына, закончыла педінстытут у Мінску, працуе інспектарам па кадрах.\nА ці праўда, пытаюся, што ў тры гадзіны ночы кватаранту ежу ставілі? Галіна Кірылаўна ўсміхаецца: “Мама наша, Марына Арцёмаўна, вельмі гасцінная гаспадыня была. Усіх дэталяў тае гасціннасці не памятаю, але скажу смела: Мікола Конанавіч у нас не галадаў. Гаспадарка ж у бацькоў была: карова, свінні, куры… “Яечню спякці?” — помніцца, мама пытала. І катлеткі гатавала, і бульбу… Дарэчы, хата ў нас вялікая была — як школа, высокая. Таму й кватарант завёўся. Бацькі самі яе збудавалі пасля вайны. І мама, і бацька, Кірыл Іванавіч, абодва былі калгаснікі”. Тую хату Шрубы пазней прадалі на знос, і яе перавезлі ў іншае месца. З гордасцю згадвае былая танцорка, што ўнуку яе ўжо 28 гадоў, а унучка, Вікторыя Дзянісаўна, 8 клас закончыла.\nЯшчэ напрыканцы цёплае размовы Галіна Кірылаўна казала: калі яны з мужам перасяліліся ў Дварэц (гэта частка Турава), то ў Палацы культуры, які побач, музыканты разам з сябрам, былым танцорам “Палесся” Мікалаем Арцюшкам стварылі хор калгаса “Новае жыццё”. Мікалай Мікалаевіч тады калгасам кіраваў. “А пазней назвалі хор “Палессе”: калі ўжо да нас немцы сталі прыязджаць. І з таго часу ён жыве, а я — кіраўніцай народнага хору “Палессе” Дварэцкага гарадскога Палаца культуры”. Галіна Шруб два гады на пенсіі. Школу пакінула, а хор вядзе. Спявае ў ім 25 чалавек, у асноўным пенсіянеры. Песні ў рэпертуары — украінскія, беларускія, рускія. Рэпетыцыі два разы на тыдзень: аўторак і чацвер. І як салістка яна спявае папулярныя аўтарскія песні. Прычым, удакладняе, усё ўжывую: “Фанеры ў нас няма”. А які юбілей сёлета ёй зладзілі! Згадвае з захапленнем: “Зрабілі ўсё як мае быць. Тры гадзіны запісу! Нават феерверк быў. Святкаванне зладзіў мясцовы аддзел культуры, а старшыня ветэранскай арганізацыі Галіна Рыжанкова казала мне: ты ж, Галіна Кірылаўна, — цэлая эпоха!”.\nВось якая цікавая эстафета творчасці перадаецца на Палессі! З аповедаў Міколы Конанавіча я ведаю: і шмат іншых людзей з Турава й ваколіц выйшлі ў людзі дзякуючы таму, што ў свой час далучыліся да народнага мастацтва праз ансамбль танца “Прыпяць”. Пра тое мы плануем і надалей расказваць.


Каталіцкі Веснік » Як атрымаць поўны адпуст у гэтыя дні?Каталіцкі Веснік » Print\nPosted By catholic_admin On 01.11.2019 @ 10:13 In Усе навіны,Цікава ведаць | Comments Disabled\nВа ўрачыстасць Усіх Святых (1 лістапада) і ўспамін усіх памерлых вернікаў (2 лістапада) можна атрымаць поўны адпуст і ахвяраваць яго душы, якія пакутуюць у чыстцы.\nДля гэтага трэба прыняць удзел у святой Імшы, быць у стане асвячальнай ласкі і прыняць Святую Камунію, памаліцца «Ойча наш» і «Веру ў Бога», а таксама памаліцца ў намерах Святога Айца. Адпуст можна ахвяраваць за душу аднаго памерлага: адзін дзень — адзін адпуст.\nЗ 1 па 8 лістапада можна атрымаць поўны адпуст за наведванне могілак, выканаўшы таксама вышэй апісаныя ўмовы. У іншыя дні на працягу года за наведванне могілак і малітву можна атрымаць частковы адпуст, а падчас актавы — поўны.\nАдпуст ці індульгенцыя — гэта поўнае ці частковае зняцце часовага пакарання за грахі.\nІндульгенцыі або прабачэнне, што дорацца Касцёлам у сілу заслуг Хрыста і ўсіх святых, залежаць ад шматлікіх дзей, якія прапануецца ажыццяўляць хрысціяніну. Індульгенцыю можна атрымаць, напрыклад, чытаючы асаблівыя малітвы, наведваючы некаторыя месцы паломніцтва, молячыся ў намерах Папы, робячы справы міласэрнасці, наведваючы могілак і т. Д. Усе ўмовы індульгенцыяў строга абумоўленыя і вызначаць іх можа толькі Папа Рымскі, або, часам, кіруючы біскуп.\nДля атрымання адпусту неабходна быць свабодным ад усіх цяжкіх грахоў, атрымаўшы дараванне ў сакрамэнце пакаяння, мець шчыры намер атрымаць індульгенцыю і выканаць усе неабходныя прадпісанні.\nІндульгенцыі бываюць поўныя і частковыя. Пры атрыманні поўнай індульгенцыі прабачаецца ўсё часовае пакаранне. Пры атрыманні частковай індульгенцыі — яго частка.\nКаб атрымаць поўны адпуст, павінна быць адсутнасць прывязаннасці да граху. Гэта ўмова важная і азначае, што вернік, які жадае атрымаць адпуст, шчыра прагне не мець нічога супольнага з грахом, гэта значыць патрэбна ўзбудзіць у сабе намер адрачыся ад граху.\nURL to article: https://catholicnews.by/yak-atry-mats-pou-ny-adpust-u-ge-ty-ya-dni/


Хатняя старонка > Гарачая вада падаражэе летам на $1,1\nСубсідзіраваныя тарыфы на цеплазабеспячэнне (ацяпленне і абагрэў вады) падаражэюць з 1 чэрвеня на 1,1 долара — да 18,4831 рубля за 1 Гкал (было 16,9259 рубля). Гэтая лічба, прыплюсаваная да павелічэння «жыровак» 1 студзеня на 3,9 долара (тады падаражэлі выплаты за газ, свет, водазабеспячэнне і водаадвядзенне, капрамонт, санітарнае ўтрыманне), у суме складзе тыя самыя 5 долараў, на якія штогод падрастае «камуналка».\nЯк тлумачаць спецыялісты, сёлета тарыфы на паслугі ЖКГ вырашылі падымаць у два этапы, каб падчас ацяпляльнага сезона насельніцтву не давялося плаціць адразу вялікія сумы. Пасля адключэння батарэй павелічэнне аплаты станецца менш прыкметным для спажывецкага кашалька. Пры гэтым эканамічна абгрунтаваны тарыф на цеплазабеспячэнне ўсё ж падрос 1 студзеня — з 81,42 да 88,99 рубля за 1 Гкал.


Цырыла — Вікіпедыя\nЦырыла Фіёна Элен Рыянон (польск.: Cirilla Fiona Elen Riannon, на Старшай мове Zireael (Ластаўка)), яна ж Цыры (польск.: Ciri) — персанаж з цыклу «Вядзьмар» Анджэя Сапкоўскага — каралева Цынтры, князёўна Бруге і Содэна, наследніца Ініс Ард Скеліг і Ініс Ан Скеліг, сюзеренка Атрэ і Аб Яра, таксама вядомая як Ільвянё з Цынтры або Фалька, унучка каралевы Калантэ. З’яўляецца адным з галоўных персанажаў цыкла разам з Геральтам і Енэфэр.\n2 Старшая Кроў\nКасплэй Цыры па матывах гульні Вядзьмар 3\nЦыры, дачка Павэты, прынцэсы Цынтры, і герцага Даніны (імя, пад якім укрываўся наследны прынц Нільфгаардскай Імперыі Эмгір вар Эмрэйс), нарадзілася ў траўні 1252 года (па летазлічэнні Сагі). Яна стала дзіцём-неспадзяванкай (Наканаваннем) ведзьмара Геральта.\nКалі Цыры была зусім малой, яе бацькі без вестак зніклі падчас марскога шторму ў месцы, званым Седніна бездань. З гэтага моманту яны лічыліся загінулымі, а Цыры стала наследніцай прастола пасля сваёй бабкі, каралевы Калантэ. Падчас нападу Нільфгаарда на Цынтру юную князёўну ратуе ад гібелі падчас пажару нільфгаардскі рыцар Кагір Маўр Дыфрын аэп Кеалах, даручэнец імператара Эмгіра, якому было загадана прывезці яе ў Нільфгаард, але ў выніку дзяўчынка трапляе ў адну з вёсачак сумежнай з Цынтрай дзяржавы, дзе яе знаходзіць вядзьмар Геральт: скарачаючы шлях праз Мехунскае Урочышча, ён сустракаецца з Юргам, купцом сярэдняй рукі, які наткнуўся на логава мясцовых пачвараў і не жадаў кідаць вазы з таварам. Пасля нядоўгіх ваганняў вядзьмар усё-ткі дапамог купцу, але сам пацярпеў у баі з монстрамі. Цяжка параненага Геральта Юрга вывез на адным са сваіх вазоў, у падзяку за выратаванне пакляўшыся Геральту аддаць тое, чаго не чакае ўбачыць дома, не зусім разумеючы яе лёсавызначальнага значэння. Па прыбыцці ў сваю вёску Зарэчча купец даведаўся ад жонкі, што яна прытуліла маленькую дзяўчынку, паводле яе словаў, адну з ахвяраў нядаўняй вайны з Нільфгаардом. Гэтай дзяўчынкай аказалася Цыры, іх з Геральтам сустрэча адбылася літаральна на вачах у ашаломленага купца, які падспудна зразумеў, што нейкім чынам дакрануўся да Наканавання.\nХарактэрна, што Наканаванне, да якога Геральт доўгі час ставіўся даволі іранічна, лічачы яго выдумкай, даволі хутка паказала яму, наколькі ён памыляўся. Лёс вельмі жорстка паставілася да многіх з тых, хто хай нават ненадоўга трапіў у яго асяроддзе.\nСям’я купца Юргі, якая прытуліла дзяўчынку-Выток, спадчынніцу Старшай Крыві, якой пасля наканавана было стаць Уладаркай Часу і Прасторы, не перажыла знаёмства з дзяўчынкай і ведзьмаром. Праз нейкі час Ріенс, фактотум чарадзея Вільгефорца, які паляваў на Цыры, адшукаў сям’ю Юргі з мэтай дазнацца пра Цырылу ўсё, што яны ведалі. Улічваючы жорсткасць і садысцкія схільнасці Ріенса — ні сам купец, ні члены яго сям’і не перажылі допыту.\nПасля захопу Нільфгаардам Цынтры Геральт забірае Цыры з сабой у замак Каэр Морхен, каб зрабіць з яе вядзьмарку. Цырыла выхоўвалася пад кіраўніцтвам дзвюх чарадзеек — спачатку Трыс Мэрыгальд, якая прыехала ў Каэр Морхен; затым ведзьмарам даводзіцца развітацца з выхаванкай і перадаць яе на выхаванне ў храм Мэлітэле ў Эландэры, дзе яе пачне навучаць Енэфэр. У храме Цыры працягвае сваё навучанне. Такім чынам яна атрымала азы ведзьмарчага майстэрства, так і не падвяргаючыся мутацыі, а затым — элементарнае адукацыю пры храме і асновы магіі, якім навучала яе Енэфэр.\nНа працягу ўсёй Сагі на Цыры палюе Вільгефорц, шпіён Дыйкстра, эльфы Aen Elle, выведкі ўсіх кіруючых каралёў і нільфгаардские лоўчыя. Падчас падзей на востраве Танэд яна была разлучана з Енэфэр і Геральтам: выкарыстоўваючы сапсаваны партал напаўразбуранай вежы Тор Лара (ма Старшай Мовы Вежа Чайкі), Цыры перанеслася ў пустыню Карат, дзе ўратавалася ад гібелі дзякуючы сустрэчы з маладым аднарогам, затым — добраахвотна адмовілася ад магічнай сілы, над абуджэннем і кіраваннем якой з ёй працавала Енэфэр. Дзякуючы гэтаму адмаўленню ёй удалося выратаваць жыццё аднарогу, што пасля адыграла сваю ролю.\nНа мяжы пустыні з адным з заваяваных імперыяй княстваў Цыры была знойдзена нільфгаардскімі лоўчымі. Уцёкшы ад іх, яна далучаецца да банды, якая звалася Пацукі, і, прыняўшы імя Фалька, стала разбойнічаць разам з імі. У той самы час сышлася з бандыткай Містле. Пасля знішчэння Пацукоў Бонартам была захоплена ў палон і супраць сваёй волі выступала на арэне для баёў горада Клармон. Пасля таго, як яе паспрабавалі перадаць Вільгефорцу, да яе спантанна вярнуліся магічныя здольнасці, і яна перанеслася на балоты Переплюта, патрапіўшы ў выніку да старога пустэльніка Высаготэ. Той вылечыў яе і накіраваў на правільны шлях да Вежы Ластаўкі. Да Вежы Ластаўкі першапачаткова вёў партал Вежы Чайкі, сапсаваны пры частковым разбурэнні апошняй. У Вежы Ластаўкі перад Цыры адкрываецца магчымасць выхаду ў адзін з паралельных светаў, населеных адным з плямёнаў эльфаў — Народам Ольх, якія таксама збіраюцца выкарыстоўваць яе ў сваіх мэтах. Яна аказваецца ў пастцы, з якой ёй дапамагае выбрацца выратаваны раней аднарог. У Цыры прачынаюцца здатнасці ўздзейнічаць на прастору і час, у выніку чаго яна пачынае сваё падарожжа па планет у пошуках свайго роднага.\nПасля блуканняў па іншых планет Цыры трапляе ў замак Стыга, прытулак Вільгефорца з Рогевэена — чараўніка-рэнегат, а які хацеў выкарыстаць яе ген Старшай Крыві для ўласных мэтаў, але не паспеў гэта зрабіць, паколькі быў забіты своечасова падаспелым Геральтам.\nСтаршая Кроў[правіць | правіць зыходнік]\nГенеалогія Цыры прасочваецца ў кнізе «Хрышчэнне агнём». Неаднаразова падкрэсліваецца, што ў яе жылах цячэ Старшая Кроў (Кроў Эльфаў), пра што сведчаць целасклад і міндалепадобныя зялёныя вочы. Ген, звязаны з магічнымі здатнасцямі, перадаўся ёй ад продкаў, сярод якіх была знакамітая эльфійская чарадзейка Лара Дорэн аэп Шыядаль. Ад саюза Лары і чараўніка-чалавека нарадзілася Рыянон, прапрабабуля Цыры.\nПаводле прароцтва эльфійскай прадказальніцы Ітліны, ад крыві Лары Дорэн з’явіцца нейкі Мсціўца, якому наканавана разбурыць звыклы свет і выратаваць тых, хто за ім пойдзе, ад Белага Холаду (мабыць, маецца на ўвазе глабальнае абледзяненне).\nПа падліках, Мсціўцам павінна стаць Цыры, чым абумоўлена паляванне на яе шматлікіх значных палітычных фігур — нільфгаардскага імператара Эмгірам вар Эмрэйсам, чарадзея Вільгефорца, прадстаўнікоў Народа Ольх, Дзікага Палявання, выведак каралёў Поўначы.\nЦыры — двойчы дзіця-неспадзяванка. Першы раз «тое, што яго чакае, і аб чым ён не падазрае» абяцаў аддаць Геральту Дані за тое, што той зняў з яго праклён. Другі раз — купец, чыя жонка прытуліла Цыры, калі тая бадзялася пасля захопу нільфгаардцамі Цынтры.\nПатрапіўшы ў банду юных рабаўнікоў і забойцаў Пацукоў, Цыры называецца імем Фалькі — крыважэрнай, сквапнай і жорсткай мяцежніцы, якая лічылася адной з яе далёкіх сваякоў і якая стала пагалоскай у Паўночных каралеўствах.\nЦыры мае ведзьмарчы медальён Ката, які яна зняла з цела Бонарта.\nЦыры бісэксуальна. Яе першым каханнем была Містле з банды Пацукоў. Патрапіўшы ў свет, дзе правіць легендарны кароль Артур, яна сустракае юнага рыцара Галахада, з якім адпраўляецца ў Камелот.\nЦыры выдатная фехтавальшчыца і акрабатка, аднак біцца без зброі зусім не ўмее.\nЦыры не падвяргалася мутацый, праз якія праходзяць ведзьмары і чарадзеі, і таму можа мець дзяцей.\n↑ Храналогія Ведьминлэнда на сайце «Светы Анджэя Сапкоўскага»\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Цырыла&oldid=3473793"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:28, 28 кастрычніка 2019.


Канвертаваць Багамскі арбітальны даляраў (BSD) і CraftCoins (XCC) : Калькулятар абменнага курсу\nБагамскі арбітальны даляр (BSD) і CraftCoin (XCC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Багамскі арбітальны даляр і CraftCoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 21 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Багамскі арбітальны даляр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць CraftCoin валюты па змаўчанні. Націсніце на CraftCoins або Багамскі арбітальны даляраў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nБагамскі арбітальны даляр гэта валюта, у Багамскія астравы (BS, BHS). The CraftCoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал BSD можа быць запісаная B$. Сімвал XCC можа быць запісаная XCC. Багамскі арбітальны даляр дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Багамскі арбітальны даляр Апошняе абнаўленне 21 люты 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the CraftCoin Апошняе абнаўленне 27 Студзень 2020 ад coinmarketcap.com. BSD каэфіцыент мае 2 ўважаецца лічбаў. XCC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


«Крэатыў» веткаўскіх педагогаў\nhttps://spring96.org/be/news/53658 2012 2012-06-27T23:50:00+0300 2012-06-27T23:50:00+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/siza.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nРазнастайным і насычаным у плане выхавання з'яўляецца жыццё веткаўскіх школьнікаў. Чаго толькі не прыдумаюць у аддзеле адукацыі і інспекцыі па справах непаўналетніх, каб “выхаваць” і “забавіць” падлеткаў!\nЯк можна даведацца з раённай газеты «Голас Веткаўшчыны», мясцовыя падлеткі з выхаваўчай мэтай ужо былі на экскурсіях і ў міліцыі, і ў КПЗ (камеры папярэдняга затрымання), і на вольным пасяленні (хіміі), і ў ЛТП. У час летняга адпачынку дарослыя і разумныя педагогі выдумалі для дзяцей новую «крэатыўную» забаву: звазілі іх на экскурсію ў гомельскі следчы ізалятар (СІЗА).\nКарэспандэнт раённай газеты аптымістычна адсправаздачыў, што гэтая паездка запомніцца дзецям надоўга.\n«Мы прайшлі па некалькіх паверхах, і на кожным дзецям было дазволена зазірнуць у камерныя вочкі, у якія звычайна глядзяць супрацоўнікі СІЗА. Не варта падрабязна апісваць тое, што адбывалася ў некаторых камерах. Жыхарам камер хацелася пасваволіць перад дзецьмі, а некаторыя з іх пры чарговым руху адчыняючага вочка дазвалялі сабе вельмі шмат», - піша аўтар артыкула.\nВідаць, карэспандэнт салідарны з супрацоўнікамі камісіі па справах непаўналетніх і лічыць, што дзяцей неабходна выхоўваць праз страх і на прыкладах непрыстойных выхадак асуджаных?\nДарэчы, пра камеры ў СІЗА карэспандэнт піша, што «невыносны пах, які ў іх стаяў, апісанню не паддаецца. Як-ніяк, па патрэбе ходзяць у камеры, і прыбіральня нічым не аддзелена ад асноўнай часткі. А лазня толькі раз на тыдзень».\nЗ нейкай ненармальнай асалодай апісвае аўтар артыкула СІЗА. Напрыклад, пра тое, што ў карцэры няма святла, бо, маўляў, нельга, ці што ёсць такая камера, абабітая гумай, і таксама без святла – бо, маўляў, так трэба. Ці пра тое, што там кепская ежа.\nА яшчэ юныя экскурсанты сустрэліся ў СІЗА з асуджанымі, якія, як задаволена адзначыў аўтар, «кідалі на нас касыя погляды і ўсміхаліся. Як потым сказалі падлеткі, у многіх ад такіх усмешак ногі падкасіліся».\nШто ж, веткаўскім школьнікам можна «пазайздросціць» - яны ўжо маюць уяўленне пра усю пенітэнцыярную «лесвіцу».\n27.06.2012 Тэгі: грамадства, умовы ўтрыманьня


Ці могуць адбыцца справядлівыя выбары без рэальных змен у выбарчым заканадаўстве? — Народная Воля\n11:22 12 снежня 2017, аўторак\nЦі могуць адбыцца справядлівыя выбары без рэальных змен у выбарчым заканадаўстве?\nЗ такім пытаннем “Народная Воля” звярнулася да грамадскасці невыпадкова. Колькі гадоў запар апазіцыя, усе, хто хацеў бы жыць у Беларусі па дэмакратычных законах, настойваюць на ўнясенні прынцыповых змен у Выбарчы кодэкс. Галоўнае – каб у камісіях усіх узроўняў прысутнічалі прадстаўнікі кандыдатаў. Каб фарміраваннем камісій займалася не толькі выканаўчая ўлада, але і грамадскасць. Каб не было датэрміновага галасавання, неабходнасць у якім ва ўмовах нашай невялікай кампактнай краіны наогул адпадае. Каб падлік галасоў праводзіўся празрыста. Каб былі роўныя ўмовы для ўсіх кандыдатаў падчас агітацыйнай кампаніі.\nУ рэшце рэшт, ці не надышоў час змяніць кіраўніцтва той жа Цэнтральнай выбарчай камісіі? Адкрыта скажам: Лідзія Ярмошына ў свядомасці многіх і многіх выбаршчыкаў паўстае як “чалавек Лукашэнкі”, згодны на выкананне любых яго даручэнняў.\nАдным словам, ёсць нямала прычын звярнуцца з пытаннем, вынесеным у загаловак падборкі. Вось адказы:\nВіктар МАРГЕЛАЎ, сустаршыня Рэспубліканскай канфедэрацыі прадпры-мальніцтва:\n– Як мне падаецца, у гэтым пытанні трэба пачынаць з канца. Калі б на самай справе ў апазіцыі былі людзі, якія неслі б канструктыўныя праграмы, тады была б неабходнасць і ў выбарах. Тое, што зараз прапаноўваецца, не той шлях, па якім трэба весці народ. Гэта проста нейкая альтэрнатыва без канкрэтных мэт. Таму зараз не мае значэння, якое ў нас выбарчае заканадаўства. Вось самая вялікая праблема! Змены ў гэтым заканадаўстве былі б патрэбны, калі б народ убачыў рэальную альтэрнатыву дзеючай уладзе. Але выбару няма.\nкіраўнік ААТ “Гарадзец-АГРА” (Кобрынскі раён):\n– Безумоўна, могуць. І зараз кожны чалавек галасуе так, як хоча.\n– У цяперашняй сітуацыі ў краіне ніякія рэальныя выбары адбыцца не могуць. Будуць змены ў выбарчым заканадаўстве альбо іх не будзе – усё гэта неістотна. Улада занадта добра адпрацавала схему правядзення выбараў. Я калісьці сам быў назіральнікам, так што ведаю, як усё праходзіць.\nСяргей МАКАРАНКА, першы беларускі алімпійскі чэмпіён:\n– Думаю, што могуць, хоць, шчыра кажучы, пра выбары мала думаю, бо палітыкай не займаюся. Але, наколькі я разумею, гэтыя пытанні павінны перш за ўсё хваляваць апазіцыю, а яе наогул не чуваць і не відаць. Калі яны сябе паводзяць так пасіўна, то што казаць пра іншых?\nЮрый БАНДАЖЭЎСКІ, прафесар, былы рэктар Гомельскага медыцынскага інстытута:\n– Выбары – гэта калі кожны чалавек можа сказаць тое, што ён хоча. І галоўнае – каб голас быў пачуты і ўлічаны. Такога, на мой погляд, у Беларусі няма і не будзе нават з улікам нейкіх змен у заканадаўстве. Усе мы цудоўна разумеем, чаму так адбываецца.\nУладзімір НІСЦЮК, выканаўчы дырэктар асацыяцыі «Аднаўляльная энергетыка»:\n– Не ўсё залежыць ад заканадаўства. Законатворчасць – толькі адзін невялікі складнік выбараў. Але ёсць яшчэ правапрымяненне. На мой погляд, галоўнае, каб дзеючае заканадаўства дакладна выконвалася па ўсіх пунктах, якія там прапісаны, і суадносілася з правапрымяненнем. Таму, мяркую, зараз не варта нават надаваць увагу стварэнню новых артыкулаў выбарчага закона ці нейкіх падыходаў. Гэта ўсё глупства! Ведаю, як былы дэпутат, што сама працэдура змянення заканадаўства досыць складаная і можа зацягнуцца на некалькі гадоў. Тысячы ўзгадненняў, сто тысяч меркаванняў… Паўтаруся – трэба выконваць тое, што ўжо прапісана ў законе.\nАляксандр БАГЕЛЬ, дырэктар СПК “Рассвет” імя Арлоўскага:\n– Я, хлопцы, у палітыку не гуляю.


Винничина: у мінулым годзе на развіццё сферы абыходжання з ТБО ў вобласці было накіравана 5800000. Грн\nГэты важны напрамак дзейнасці абласной улады ахарактарызаваў на калегіі Дэпартамента жыллёва-камунальнай гаспадаркі, энергетыкі і інфраструктуры аблдзяржадміністрацыі яго кіраўнік Анатоль Вакар. Ён адзначыў, што ў 2014 праводзіўся значний комплекс работ па добраўпарадкаванні і санітарнай ачыстцы тэрыторый. На гэтыя працы было накіравана каля 128000000. Грн. Па словах чыноўніка, у 2014 годзе на развіццё сферы абыходжання з ТБО ў вобласці было накіравана 5800000. Грн. З іх на абнаўленне парку спецаўтатранспарту - 3200000. Грн., На абнаўленне кантэйнернага парку - 1800000. Грн. У прыватнасці,неабыякавымі тэрытарыяльнымі суполкамі было падрыхтавана адпаведныя запыты і атрымана фінансаванне з абласнога бюджэту. Гэта - г .. Погребище - абнаўленне парку смиттевозних машын; пгт. Яготин - набыццё кантэйнераў для збору бытавых адходаў, м. Шаргород - ўладкаванне пляцовак для збору смецця. Законам Украіны «Аб адходах» з 1 студзеня 2018 годавоку ўведзена забарона пахавання неперапрацаваных бытавых адходаў. Гэта азначае, што ўводзіцца норма ўкаранення паасобнага збору ТБО. У цяперашні час асобныя тэрытарыяльныя абшчыны ўжо пачалі гэтыя працы. У прыватнасці, часткова ўкаранёна тэхналогія паасобнага збору смецця ў гарадах Васількоў, Калінаўка, Ладыжин, Хмельнікаў, Няміра, Магілёў-Падольскі і Тульчын, смт.Томашпиль, Магілёў-Падольскім і Мурованокуриловецком раёнах. Яскравым прыкладам арганізацыі працы ў названай сферы з'яўляецца вопыт Вінніцкай гарадскога савета, якім на тэрыторыі існуючага палігона побач з. Стадница ўстаноўлена смиттесортувальну лінію. Абласная ўлада таксама не застаецца ў баку ад гэтых пытанняў. Праводзіцца сумесная праца з інитутом экалогіі і экалагічнай кібернетыкі Вінніцкай нацыянальнага тэхнічнага універсітэта па распрацоўцы навукова абгрунтаваных рэкамендацый па аптымізацыі сістэмы паасобнага збору ТБО ў Вінніцкай вобласці. У канцы 2014 выкананы першы этап навукова-даследчай працы " Збор інфармацыі і аналіз існуючай сістэмы абыходжання з бытавыміадходамі ў Вінніцкай вобласці ". На дадзены момант, ўжо работа па выкананні другога этапу - «Абгрунтаванне і аптымізацыя па ўдасканаленні сістэмы інтэграванага кіравання і абыходжання з ТБО ў Вінніцкай вобласці». Дадзеная праца накіравана на дапамогу тэрытарыяльным суполкам па вызначэнні маршрутнай карты па ўкараненні мерапрыемстваў у сферы ТПУ з улікам зменаў у заканадаўстве, пра якія я ўжо сказаў. Адной з асноўных задач Дэпартамента Анатоль Вакар назваў садзейнічанне развіццю рэгіянальнага рынку транспартных паслуг і каардынацыі працы асобных відаў транспарту. Праца Дэпартамента ў гэтым кірунку накіравана на знаходжанне агульнага назоўніка паміж інтарэсамі пасажыраў, суполак і автомобильних перавозчыкаў. У прыватнасці, інтарэсы пасажыраў забяспечваюцца цэнавай даступнасцю перавозак і зручнай маршрутнай сеткі. Тэрытарыяльныя абшчыны павінны развіццё транспартнай інфраструктуры. Што тычыцца перавозчыкаў, то Дэпартамент стварае ўмовы для роўнай прыбытковасці ўсіх маршрутаў і аптымальнай загрузкі салонаў рухомага складу.Гэта, у сваю чаргу, дае магчымасць перавозчыкам абнаўляць рухомы склад і павышаць бяспеку перавозак. У 2015 годзе перад уладамі стаіць задача забяспечыць функцыянаванне аўтамабільнага транспарту і павысіць якасць транспартных паслуг шляхам удасканалення арганізацыі нерэнтабельных сацыяльна значных паслуг аўтамабільнага транспарту, у тымліку перавозак пасажыраў у сельскай мясцовасці; аптымізацыі сеткі аўтобусных маршрутаў агульнага карыстання; павышэнне кваліфікацыі кадраў аўтамабільнага транспарту. Пра гэта паведамілі ў Вінніцкай Ога\n← У Энергодаре банкіры і... Самаробнае зброю і амаль 300... →


Карцар, суткі, штрафы. Як караюць за велапрабегі ў Беларусі. ВІДЭА\n27 ліпень 2020, 15:57\nСёлета адзін з сымбаляў перадвыбарчай кампаніі — роварныя акцыі салідарнасьці. Сотні людзей выязджаюць на велапрабегі, аднак улады караюць раварыстаў суткамі і штрафамі. Яўген Міхасюк і Аляксандар Масейчук атрымалі 10 і 7 сутак кожны за роварныя паездкі. Хлопцы расказалі Свабодзе, як адбывалі гэты тэрмін у ізалятары.


17 з 54 фіналістаў "Настаўніка года" працавалі ў выбарчых камісіях | euroradio.fm\nГалоўная / 17 з 54 фіналістаў "Настаўніка года" працавалі ў выбарчых камісіях\n5 з 8 педагогаў — суперфіналістаў конкурсу ўдзельнічалі ў правядзенні выбараў. Што адбывалася на іх участках для галасавання?\nШтогод у Беларусі праходзіць конкурс "Настаўнік года", на якім выбіраюць "найлепшага настаўніка". Сёлета ў фінал выйшлі 54 чалавекі. Амаль кожны трэці фіналіст падчас мінулых прэзідэнцкіх выбараў працаваў у выбарчай камісіі.\nГэта, увогуле кажучы, нядзіўна: многія ўчасткі для галасавання знаходзяцца ў школах, і часта там працуюць настаўнікі. Гэта было вядома і раней, але сёлета да работы ўчастковых камісій было прыкавана больш увагі. І былі выпадкі, калі бацькі школьнікаў заклікалі да адказнасці іх настаўнікаў: маўляў, як вы зможаце глядзець нам і дзецям у вочы пасля таго, што адбывалася на ўчастках?\nЗ 54 выкладчыкаў у фінале — 17 былі ў складзе ўчастковых выбарчых камісій. У суперфінал, які прайшоў 30 верасня, выйшла 8 выкладчыкаў — з іх 5 працавалі ва УВК.\n2 кастрычніка стане вядомы пераможца, які атрымае тытул "Настаўнік года". Мы вырашылі паглядзець, што адбывалася на ўчастках для галасавання, дзе сябрамі камісій былі суперфіналісты конкурсу. І хто там выйграў выбары.\nНастаўнік рускай мовы і літаратуры Васіль Маліноўскі. Быў старшынёй камісіі ўчастка №31 у маладзечанскай школе №1 імя Янкі Купалы, дзе сам і працуе.\nПаводле звестак праваабарончага цэнтра "Вясна", на ўчастак №31 у першы дзень датэрміновага галасавання не быў дапушчаны акрэдытаваны назіральнік: "Выкліканы старшыня камісіі сказаў назіральніку, што ён "лішні", гаворыцца ў маніторынгу парушэнняў.\nВынікі галасавання на гэтым участку невядомыя. 142 чалавекі даслалі фатаграфіі сваіх бюлетэняў з голасам за Ціханоўскую.\nНастаўніца нямецкай мовы Вольга Трухан. Была сябрам камісіі ў аршанскай сярэдняй школе №3, дзе і выкладае.\nПаводле выніковага пратакола на ўчастку перамог Аляксандр Лукашэнка, за яго 1482 галасы. За Святлану Ціханоўскую — у 10 разоў менш, 149 галасоў. Платформа "Голас" атрымала 112 фатаграфій бюлетэняў за яе.\nНа платформе "Зубр" зафіксавана шэсць інцыдэнтаў з пачатку датэрміновага галасавання на гэтым участку. Сярод іх — нядопуск акрэдытаванага назіральніка на ўчастак, несупадзенне колькасці тых, хто прагаласаваў па падліках назіральніка, са звесткамі з пратакола камісіі і абмежаванне правоў назіральніка.\nНастаўніца матэматыкі Наталля Шчаглова. Была сябрам камісіі на ўчастку №17 у сярэдняй школе №31 Віцебска, дзе сама і працуе.\nНа платформах "Голас" і "Зубр" няма інфармацыі пра вынікі галасавання на гэтым участку. Быў атрыманы 91 фотаздымак бюлетэня за Святлану Ціханоўскую.\nУ гэтай самай школе было размешчана яшчэ два выбарчыя ўчасткі. Паводле інфармацыі платформы "Голас", на адным з іх галасоў за Ціханоўскую ў выніковым пратаколе аказалася менш, чым дасланых фатаграфій бюлетэняў за яе.\nНастаўніца музыкі Святлана Адамчук. Была сябрам камісіі на ўчастку №5 у роднай Гродзенскай гарадской гімназіі.\n211 выбаршчыкаў з гэтага ўчастка даслалі свае бюлетэні за Святлану Ціханоўскую. У адкрытым доступе выніковых пратаколаў з гэтага ўчастка няма.\nНастаўніца пачатковых класаў Людміла Пабудзей. Была сябрам камісіі №2 у свіслацкай гімназіі №1 імя Кастуся Каліноўскага, дзе і працуе.\nВынікі галасавання на гэтым участку невядомыя. 63 чалавекі даслалі свае бюлетэні за Ціханаўскую.


У Сонечнай сістэме з'явілася новая карлікавая планета: знаёмцеся, Гігея!\n28.10.2019 / 19:58 1\nАстраномы Еўрапейскай Паўднёвай абсерваторыі абвясцілі аб выяўленні ў Сонечнай сістэме новай карлікавай планеты Гігея — самага малюсенькага з вядомых нам падобных аб'ектаў. Пра адкрыццё піша Бі-бі-сі.\nГігея, названая так у гонар старажытнагрэцкай багіні здароўя, размешчаная ў галоўным поясе астэроідаў, якія верцяцца вакол Сонца паміж арбітамі Марса і Юпітэра. Дыяметр карлікавай планеты складае ўсяго каля 430 км — гэта як ад Гродна да Бабруйска.\nПершым Гігею выявіў італьянскі астраном Анібале дэ Гаспарыс яшчэ 170 гадоў таму, у 1849 годзе, але да сённяшняга дня яна афіцыйна лічылася астэроідам.\nПадставай для афіцыйнага змены класіфікацыі паслужыла тое, што навукоўцам упершыню ўдалося падрабязна разгледзець Гігею пры дапамозе Вельмі вялікага тэлескопа (VLT — Very Large Telescope), усталяванага ў Паранальскай абсерваторыі, у чылійскай пустыні Атакама.\nГігея — не самы буйны аб'ект у поясе астэроідаў. Па памерах яна саступае Цэрэры (950 км), Весце (525 км) і Паладзе (512 км). Да пачатку XIX стагоддзя ўсе тры лічыліся сапраўднымі планетамі, аднак пазней былі «разжалаваны» ў астэроіды.\nДзейная класіфікацыя нябесных целаў была прынятая ў 2006 годзе на асамблеі Міжнароднага астранамічнага саюза.\nКаб лічыцца планетай, нябеснае цела павінна выконваць некалькі ўмоў:\nне быць пры гэтым спадарожнікам іншай планеты;\nмець дастатковую гравітацыю, каб падтрымліваць круглую (або блізкую да круглай) форму;\nвалодаць дастатковай масай, каб расчысціць сваю арбіту ад іншых, больш дробных аб'ектаў.\nЯк цяпер высветлілася, Гігея мае амаль ідэальную сферычную форму — а значыць, адпавядае вызначэнню карлікавай планеты.\nАдпаведны навуковы артыкул быў апублікаваны ў панядзелак у часопісе Nature Astronomy, аднак новы статус Гігеі яшчэ павінен быць афіцыйна зацверджаны Міжнародным астранамічным саюзам, які збярэцца ў 2021 годзе ў карэйскім Пусане.\nПояс астэроідаў - гэта ці не парэшткі колішняй планеты-радзімы чалавека. Людзі прывялі яе да разбурэньня, а самі, у апошні момант, перасяліліся на Зямлю ды ўзяліся даўбаць ужо яе...


Наталля Качанава: Самае галоўнае — людзі і стаўленне да іх | zviazda.by\nХатняя старонка » Палітыка » Парламент » Наталля Качанава: Самае галоўнае — людзі і стаўленне да іх\nСпікер верхняй палаты акрэсліла асноўныя задачы, якія стаяць перад сёмым скліканнем Савета Рэспублікі\nПадчас першай сесіі, на якой было абранае кіраўніцтва верхняй палаты парламента, Наталля Качанава падзякавала ўсім сенатарам за аказаны давер і запэўніла, што ўсе свае вопыт, сілы і веды накіруе на тое, каб рэалізаваць пастаўленыя перад Саветам Рэспублікі задачы.\nАсноўны кірунак дзейнасці — заканатворчасць\n— Савет Рэспублікі з'яўляецца адным з найважнейшых дзяржаўных інстытутаў нашай краіны, ад эфектыўнасці якога шмат у чым залежыць развіццё дзяржавы. На новай пасадзе я буду, як і раней, прытрымлівацца тых прынцыпаў, якія адзначыў кіраўнік дзяржавы. Перш за ўсё — суверэннасць і незалежнасць, — падкрэсліла яна.\nСамае галоўнае, упэўнена спікер Савета Рэспублікі, — гэта людзі і справядлівае стаўленне да іх, а ўсе рашэнні, што прымаюцца, павінны быць на карысць дзяржавы.\nЯна засяродзіла ўвагу, што для рэалізацыі асноўных кірункаў дзяржаўнай палітыкі неабходна захаваць пераемнасць вопыту заканатворчасці, рэгіянальнай і міжнароднай дзейнасці шостага склікання Савета Рэспублікі.\n— Трэба будзе паслядоўна выканаць задачы, якія паставіў перад намі кіраўнік дзяржавы. Ён дакладна вызначыў, як павінны працаваць парламентарыі ў сучасных умовах, — падкрэсліла Наталля Качанава і акцэнтавала ўвагу на тым, што асноўны напрамак дзейнасці Савета Рэспублікі — заканатворчасць. Менавіта ў ёй павінны быць адлюстраваныя ўсе найважнейшыя сферы жыццядзейнасці дзяржавы: эканоміка, сацыяльная сфера, ахова жыцця і здароўя, навука, адукацыя, культура, спорт, экалогія, міжнародная палітыка.\nГэта далёка не ўсе аспекты. Дабрабыт людзей залежыць у першую чаргу ад эканамічнай сітуацыі ў краіне. Таму важнымі кірункамі заканатворчай дзейнасці, на думку спікера верхняй палаты, у гэтай сферы застаюцца павышэнне эфектыўнасці эканомікі, стварэнне новых рабочых месцаў, развіццё дзелавой ініцыятывы, дыверсіфікацыя экспарту, умацаванне навукова-тэхнічнага патэнцыялу, інвестыцыі, лічбавізацыя.\nУ прыярытэце — дэмаграфічная бяспека\nНаталля Качанава звярнула ўвагу сенатараў на тое, што 2020-ы — завяршальны год пяцігодкі, а значыць, самы адказны і напружаны.\n— Нас чакае вялікая работа над шэрагам законапраектаў, накіраваных на рэалізацыю Праграмы сацыяльна-эканамічнага развіцця нашай краіны. Мы павінны захаваць сацыяльную скіраванасць дзяржаўнай палітыкі і традыцыйны ўклад грамадства, — адзначыла яна.\nУ прыярытэце трэба мець дэмаграфічную бяспеку — заканатворчая дзейнасць павінна быць накіравана на зацвярджэнне спрадвечных, нацыянальных каштоўнасцяў беларусаў: сям'і, абароны дзяцей, моладзі, павагі да старэйшага пакалення, захавання нацыянальнай культуры і патрыятызму, упэўнена Наталля Качанава.\n— Магчыма, нам трэба будзе ўзяць удзел у глабальным праекце па ўдасканаленні Канстытуцыі. Адказнасць за гэтыя папраўкі і іншыя законы будзе насіць персанальны характар, — падкрэсліла выступоўца. — Мы павінны быць гатовыя да гэтага і выпрацаваць найбольш прымальныя варыянты змяненняў з улікам нацыянальных інтарэсаў і сучасных тэндэнцый.\nНаталля Іванаўна звярнула ўвагу прысутных і на яшчэ адзін важны кірунак дзейнасці парламента — работу з людзьмі:\n— Якія б мы ні прымалі папраўкі або законы, у цэнтры ўвагі павінен быць чалавек, яго дабрабыт, стварэнне ўмоў для яго самарэалізацыі, — адзначыла яна. — Сенатары павінны добра ведаць сітуацыю ў рэгіёнах, праблемы, якія хвалююць людзей, і актуалізаваць іх у рабоце з законапраектамі. Вы гэтыя праблемы ведаеце, таму што прадстаўляеце ўсе рэгіёны нашай краіны.\nСпікер Савета Рэспублікі падкрэсліла, што законы павінны быць зразумелыя людзям, распрацоўвацца, карэктавацца ў адпаведнасці з тым жыццём і тымі ўмовамі, якія існуюць. Сустрэчы з людзьмі ў калектывах, арганізацыях, установах, на прадпрыемствах, работа са зваротамі грамадзян, прамыя лініі, прыёмы па асабістых пытаннях — усё гэта, несумненна, прамы абавязак парламентарыяў. Дапамагаючы вырашаць праблемы канкрэтных людзей, ім неабходна падключаць да працэсу мясцовыя органы ўлады. Наталля Качанава звярнула ўвагу на тое, што многія з дэпутатаў вельмі актыўныя, неабыякавыя да праблем людзей, таму іх патэнцыял трэба выкарыстоўваць больш эфектыўна, выбудоўваць прадукцыйнае ўзаемадзеянне мясцовых Саветаў з парламентам, урадам, дзяржорганамі для вырашэння важных стратэгічных дзяржаўных задач.\nСтасункі на міжнароднай арэне\nШто датычыцца міжнароднай палітыкі, то неабходна, на думку спікера Савета Рэспублікі, працягнуць выбудоўваць дыпламатычныя адносіны з парламентамі іншых дзяржаў.\n— Для нас важна захаваць і ўмацаваць блізкія сувязі з былымі рэспублікамі Савецкага Саюза. Асаблівую ўвагу варта ўдзяліць пытанням супрацоўніцтва з партнёрамі па Саюзнай дзяржаве. Праблемы ў развіцці інтэграцыйных працэсаў, у тым ліку ў сферы ўніфікацыі і гарманізацыі нацыянальных заканадаўстваў, вы ведаеце, — адзначыла Наталля Качанава і падкрэсліла, што сенатары павінны выразна адстойваць і прасоўваць нацыянальныя інтарэсы, а таксама выбудоўваць эфектыўнае ўзаемадзеянне і супрацоўніцтва з дзяржавамі Еўрасаюза і далёкай дугі.\n— І самае галоўнае — захаваць пераемнасць, максімальна выкарыстаць патэнцыял, напрацаваны шостым скліканнем, — рэзюмавала яна.\nХто ўвайшоў у прэзідыум?\nКіраўніцтва Савета Рэспублікі сфарміравана на першым арганізацыйным пасяджэнні сесіі сёмага склікання.\nТрэба сказаць, што дзеючы склад Савет Рэспублікі сёння — гэта 60 сенатараў. 56 чалавек абраны на пасяджэннях абласных і Мінскага гарадскога Саветаў дэпутатаў, чатыры прызначаны Прэзідэнтам нашай краіны. Традыцыйна заканатворчая дзейнасць аб'ядноўвае найлепшых прадстаўнікоў сваіх рэгіёнаў (бо верхняя палата парламента — гэта орган тэрытарыяльнага прадстаўніцтва. — «МС»): вопытных, дасведчаных, паважаных... Дарэчы, працягнута і пераемнасць: 11 сенатараў прадстаўлялі інтарэсы сваіх рэгіёнаў у складзе Савета Рэспублікі шостага склікання.\nУ дзеючым складзе 26 чалавек маюць дзяржаўныя ўзнагароды, 14 — навуковыя ступені ці званні, два — члены-карэспандэнты Нацыянальнай Акадэміі навук Беларусі, сем з'яўляюцца прафесарамі.\nНа першым арганізацыйным пасяджэнні сенатары абралі кіраўніцтва верхняй палаты парламента. У прэзідыум увайшлі спікер Савета Рэспублікі Наталля КАЧАНАВА, віцэ-спікер Анатоль ІСАЧАНКА і новаабраныя старшыні Пастаянных камісій. Пазнаёмім з імі нашых чытачоў. Пастаянную камісію па рэгіянальнай палітыцы і мясцовым самакіраванні ўзначаліў Міхаіл РУСЫ, Пастаянную камісію па адукацыі, навуцы, культуры і сацыяльным развіцці — Віктар ЛІСКОВІЧ, Пастаянную камісію па заканадаўстве і дзяржаўным будаўніцтве — Сяргей СІВЕЦ, Пастаянную камісію па эканоміцы, бюджэце і фінансах — Таццяна РУНЕЦ і Пастаянную камісію па міжнародных справах і нацыянальнай бяспецы — Сяргей РАЧКОЎ.


18 чэрвень 2021, 10:52\nВіталь Уткін, сябра камісіі у пытаньнях заканадаўства Палаты прадстаўнікоў, выступіў у падтрымку ўхваленых законапраектаў, якія ўзмацняюць адказнасьць за «экстрэмізм».\nУ інтэрвію дзяржаўнай газэце «СБ. Беларусь сегодня», Уткін заявіў, што цяпер «шырока даступныя ў СМІ і інтэрнэце матэрыялы групы Ціханоўскай і яе ячэек»:\n«Зь відэа-, аўдыёзапісаў, паказаньняў зразумела, якія экстрэмісцкія мэты ставіліся перад рознымі групамі асоб: захапіць, запалохаць, ліквідаваць. На гэтым фоне зьмены ў законы аб пытаньнях процідзеяньня экстрэмізму — гэта толькі прывядзеньне нашага заканадаўства да міжнародных патрабаваньняў у барацьбе з тэрарызмам.\nНа самой справе, чым гэтыя экстрэмісцкія групоўкі па сутнасьці адрозьніваюцца ад „Аль-Каіды“? Калі б не было законнага процідзеяньня міліцыі і спэцслужбаў, мы б убачылі забойства, тэракты».\nНа думку Уткіна, існавала цэлая сетка, якая хацела сур’ёзна дэстабілізаваць сытуацыю ў краіне, гэта нібыта «чыстай вады тэрарызм»:\n«За такія дзеяньні, больш за тое, толькі за намер іх ажыцьцявіць, у той жа Францыі чалавек паўжыцьця можа правесьці за кратамі. Тым ня менш шэраг эўрапейскіх краін дэманструе палітыку двайных стандартаў у дачыненьні да Беларусі. З аднымі тэрарыстамі трэба змагацца, а зь іншымі не. Чаму? Макрон сустрэўся б зь бін Ладэнам? Дык навошта запрашае Ціханоўскую?»\n«Мы сваё заканадаўства ў дачыненьні да экстрэмізму на гэты момант узгаднілі з патрабаваньнямі міжнародных арганізацый і таму будзем злачынцаў судзіць жорстка, як гэта робяць у ЭЗ і ЗША»,— заявіў дэпутат Уткін.\nПасьля масавых пратэстаў за новыя выбары і спыненьне гвалту дэпутаты прынялі каля дзясятка новых законаў, унесьлі зьмены ў тры кодэксы і 12 законаў. Гэтыя зьмены назвалі "антыэкстрэмісцкімі".\nУ тым ліку законы пра экстрэмізм, масавыя мерапрымствы, рэабілітацыю нацызму, дзейнасьць СМІ і абарону сілавікоў, а таксама зьмены ў законы дзяржаўнай абароне судзьдзяў, адказных асоб праваахоўных і кантрольных (наглядных) органаў, супрацоўнікаў органаў дзяржаўнай аховы,\nСярод іншага дэпутаты ухвалілі:\nСкасавалі паведамляльны парадак для акцый у вызначаных месцах.\nНа ўсе акцыі патрэбны дазвол уладаў.\nПакуль няма дазволу, нельга нават абвяшчаць пра акцыю ў СМІ, ня тое што закліка́ць на яе.\nЗабаранілі жывыя эфіры зь несанкцыянаваных акцый.\nДа журналістаў на акцыях будуць ставіцца гэтак жа, як да ўдзельнікаў ці арганізатараў.\nПалітычныя партыі і грамадзкія аб’яднаньні будуць адказваць за заклікі іх чальцоў да арганізацыі і правядзеньня несанкцыянаваных масавых мерапрыемстваў.\nЗабаранілі зьбіраць грошы і хоць як дапамагаць людзям, пакараным за парушэньне парадку арганізацыі або правядзеньня масавых мерапрыемстваў.