Славутасць Лыскаўская царква Раства Багародзіцы - Экскурсіі Мінск Беларусь\nЛыскаўская царква Раства Багародзіцы\nТып: Цэрквы, Драўлянае дойлідства Дата падставы: 1933 г Статус: Регіянальнага значэння Рэспубліка Беларусь, Брэсцкая вобл., Пружанскі р-н, в. Лыскава\nХрам быў пабудаваны ў 1931-1933 гадах у цэнтры вёскі з сасновага бруса з выкарыстаннем рознай драўніны ў інтэр'еры. Асвячэнне адбылося ў тым жа 1933 годзе.\nВельмі дынамічная кампазіцыя, нязвыклая для праваслаўнай архітэктуры, разам з багаццем аб'ёмаў і па-майстэрску дасягнутай кампактнасцю сведчыць пра высокі ўзровень праектавання. На думку даследчыка Кулагіна А. Н., на стварэнне храма аказалі ўплыў культавая архітэктура Закарпацця і стыль мадэрн. На думку ж даследчыка Харэўскага С. В., асновай дадзенага вываду паслужылі незвычайнасць крыжова-купальнай кампазіцыі ў сельскай дойлідстве і аналагі на Украіне. У той жа час даследчык, разглядаючы аналагі храмаў Заходняй Украіны, вылучае версію, згодна з якой аўтарам царквы мог быць львоўскі дойлід Яўген Нагорны, які стаў стваральнікам праектаў дзясяткаў храмаў на тэрыторыі Луцкай дыяцэзіі, якая ўключала ў той час і Пружаншчыну. Такім чынам, храм служыць прыкладам існавання творчых кантактаў на тэрыторыі Польшчы таго часу і ўзаемаабагачэння народаў-суседзяў.\nХрам з'яўляецца крыжова-купальным. У архітэктурным плане царква складаецца з асноўнага кубападобнага аб'ёму, трох'яруснай званіцы (прымыкае да аб'ёму з захаду) і прамавугольнай апсіды з больш нізкімі бакавымі рызніца (прымыкае з усходу). Пакрыццём асноўнага зруба з'яўляецца высокая вальмовые гонтавы дах з урэзаным у яе магутным светлавым барабанам (васьмерыком на чацверыку). Апошні накрыты буйным цыбульным купалам, які завяршае невялікі ліхтар з макаўкай. Праз выкарыстанне двух Чацверыкова зрубаў, якія накрытыя асобным гонтай і на якіх ляжыць васьмерыком купалы, ажыццёўлены пірамідальны пераход барабана да бакавых фасадах, традыцыйны для Палесся. Пірамідальная Чацверыкова званіца, якая з'яўляецца адной з дамінант храма, завяршаецца высокім цыбульным купалам са шпілем. Для асвятлення храма былі выкарыстаныя ромбападобныя (у барабане), стральчатыя (у асноўным аб'ёме) квадратныя і прастакутныя (у астатніх памяшканнях) аконныя праёмы з зубчастымі ліштвамі ў створцы і рызніца, рэзьбавыя ў барабане. Такія разнастайныя аконныя замкі і ліштва толькі падкрэсліваюць разнастайнасць формаў асобных аб'ёмаў, як тое званіцы, рызніца і створак.\nУ інтэр'еры залы храма вылучаюцца адкрыты барабан на чатырох слупах з паруснай канструкцыяй падставы і хоры. Апошнія, дзякуючы знаходжанню на сценах бакавых прытвораў, размешчаны даволі прасторна, пры гэтым шырока разгорнутыя і адкрыты ў інтэр'ер залы. Для аддзялення апсіды з алтарнай часткай і рызніца выкарыстаны высокі драўляны разьбовай іканастас на ўсю вышыню царквы. У царкве знаходзіцца вобраз «Маці Божая Адзігітрыя", які адносіцца да XVIII стагоддзя.\nФота - Лыскаўская царква Раства Багародзіцы\nРазмяшчэнне на карце - Лыскаўская царква Раства Багародзіцы\nАдрас Рэспубліка Беларусь, Брэсцкая вобл., Пружанскі р-н, в. Лыскава GPS Google: 52.51202′ N, 24.36908′ E


20 студзеня – 130 гадоў з дня нараджэння Рыгора Шырмы. З гэтай нагоды працуюць дзве выставы ў Мінску - pruzhany.net\n20 студзеня – 130 гадоў з дня нараджэння Рыгора Шырмы, харавого дырыжора, фалькларыста, музычнага і грамадскага дзеяча, публіцыста народнага артыста Беларусі.\nНарадзіўся #Рыгор_Раманавіч_Шырма 20 студзеня 1892 года ў вёсцы Шакуны непадалёку ад Пружан. У 1905 годзе паступіў у Пружанскае гарадское вучылішча. Потым была вучоба на Свянцянскіх настаўніцкіх курсах, літаратурным факультэце ў Седлецкім настаўніцкім інстытуце. Захапленне народнай беларускай песняй пачалося ў раннім дзяцінстве, а ў час вучобы і настаўніцкай працы пачаў запісваць народныя песні, паданні.\nЗ 1922 пачаўся шлях Шырмы як харавога дырыжора. У гэты час музыкант арганізаваў хор у Пружанах. У 1926 ён пераехаў у Вільню, дзе стаў стваральнікам і кіраўніком Хору Беларускага студэнцкага саюза.\nУ 1939 стаў дырыжорам і кіраўніком Беларускага дзяржаўнага ансамбля песні і танца. На працягу ўсяго жыцця займаўся даследаваннем фальклору. Ён запісаў больш за 2000 народных песень, якія сабраны ў чатырох тамах зборніка “Беларускія народныя песні” (1959–1976). Выдаў першыя зборнікі Міхася Васілька, Максіма Танка, Сяргея Крыўца. Рыгор Раманавіч пакінуў багатую публіцыстычную спадчыну, лепшыя ўзоры якой прадстаўлены ў кнізе “Песня – душа народа” (1976), дзе былі сабраны артыкулы і рэцэнзіі, апублікаваныя на працягу 45 гадоў. З 1966 года і да канца жыцця Р.Р. Шырма быў старшынёй праўлення Саюза кампазітараў Беларусі і сакратаром праўлення Саюза кампазітараў СССР.\nЗапрашаем наведаць выстаўку “Чараўнік народнай песні” ў зале нотных і аўдыявізуальных дакументаў (пам. 305), прымеркаваную да 130-годдзя з дня Рыгора Раманавіча Шырмы (1892–1978).\nЗ 20 студзеня пачынае працу выстаўка да 130-годдзя з дня нараджэння Р.Р. Шырмы, беларускага харавога дырыжора, народнага артыста Беларусі\nЗ 1922 г. пачаўся шлях Р.Р. Шырмы як харавога дырыжора. У гэты час музыкант арганізаваў хор у Пружанах, і малады калектыў хутка набыў вядомасць у Заходняй Беларусі. У 1926 г. ён пераехаў у Вільню, дзе стаў стваральнікам і кіраўніком Хору Беларускага студэнцкага саюза.\nНе менш значнай была грамадская дзейнасць Рыгора Раманавіча: шмат гадоў ён працаваў сакратаром Галоўнай управы Таварыства беларускай школы (ТБШ), дабіваўся ад польскіх улад дазволу на права навучання на роднай мове. Быў арганізатарам і выдаўцом друкаванага часопіса “Беларускі летапіс” (орган ТБШ), які выходзіў у Вільні ў 1933–1939 гг.\nШырока разгарнулася творчая дзейнасць Р.Р. Шырмы пасля ўз’яднання Заходняй Беларусі з БССР. Ён збіраў і апрацоўваў народныя песні, стаў дырыжорам і кіраўніком Беларускага дзяржаўнага ансамбля песні і танца (з 1955 г. Дзяржаўная харавая капэла БССР). У канцы 1940 г. калектыў з вялікім поспехам выступіў у Мінску, а ў 1941 г. – на Дэкадзе беларускага мастацтва ў Маскве. Слухачы ўпершыню пачулі цудоўныя беларускія народныя песні “А ў полі вярба”, “Ці ня быстрая рэчка”, “Ой, у садочку цвіла лілея”, “Там, за садамі”, “Ой, выйшла маці” і інш. Шмат сіл і энергіі аддаў Р.Р. Шырма харавой капэле, якая з 1978 г. носіць яго імя.\nНа працягу ўсяго жыцця Р.Р. Шырма займаўся даследаваннем фальклору. Ён запісаў больш за 2000 народных песень, якія сабраны ў чатырох тамах зборніка “Беларускія народныя песні” (1959–1976) і іншых выданнях. Рыгор Раманавіч – лаўрэат Дзяржаўных прэмій Беларусі (1966,1974). Ён пакінуў багатую публіцыстычную спадчыну, лепшыя ўзоры якой прадстаўлены ў кнізе “Песня – душа народа”. З 1966 г. і да канца жыцця Р.Р. Шырма быў старшынёй праўлення Саюза кампазітараў Беларусі і сакратаром праўлення Саюза кампазітараў СССР. У 1977 г. атрымаў ганаровае званне Героя Сацыялістычнай Працы.\nНа выстаўцы прадстаўлены матэрыялы з фондаў музея: фатаграфіі кампазітара розных часоў, дакументы, зборнік песен пад музычнай рэдакцыяй Р.Шырмы, праграмы канцэртаў Харавой капэлы.


Інфляцыя ў Беларусі за май склала 0,7%\nІндэкс спажывецкіх цэн на тавары і паслугі ў маі ў параўнанні з красавіком 2015 года склаў 100,7%, а ў параўнанні са снежнем 2014 года - 106,5%. Аб гэтым БЕЛТА паведамілі ў Нацыянальным статыстычным камітэце.\nБазавы індэкс спажывецкіх цэн, які выключае змяненні цэн на асобныя тавары і паслугі, схільныя да ўплыву фактараў адміністрацыйнага і сезоннага характару, у маі ў параўнанні з красавіком склаў 100,8%, а калі параўнаць са снежнем 2014-га, то 105,3%.\nНехарчовыя тавары ў маі падаражэлі на 0,7% у параўнанні з красавіком і на 6% - са снежнем 2014-га. Цэны на харчаванне ўзраслі на 0,6% і 6% адпаведна.\nІндэкс цэн і тарыфаў на платныя паслугі ў маі склаў 100,7% у параўнанні з красавіком і 109,1%, калі параўнаць са снежнем 2014 года.\nАб банку / Прэс-служба / Бізнес-навіны / Інфляцыя ў Беларусі за май склала 0,7%


ГлавнаяНовостиЗОЖ. Профилактика. БезопасностьСцеражыцеся ўкусаў кляшчоў\n07 Июля 2019 318\nЧэрвень, ліпень, жнівень – перыяд актывізацыі іксодавых кляшчоў, пераносчыкаў небяспечных для чалавека інфекцыйных захворванняў: клешчавага энцэфаліту\nі хваробы Лайма. Эпідэмічная сітуацыя на захворване клешчавымі інфекцыямі ў раёне выклікае непакой: у 2018 годзе быў зарэгістраваны 1 выпадак клешчавага энцэфаліту і 9 выпадкаў хваробы Лайма.\nУзбуджальнікі клешчавага энцэфаліту і хваробы Лайма перадаюцца чалавеку праз прысмоктванне заражоных іксодавых кляшчоў. Заразіцца клешчавым энцэфалітам магчыма таксама праз сырое казінае малако.\nАсноўным мерапрыемствам, накіраваным на зніжэнне колькасці кляшчоў і мінімізацыю іх кантакту з насельніцтвам, з'яўляецца ўтрыманне тэрыторый населеных пунктаў у здавальняючым стане, іх добраўпарадкаванне і ачыстка, скошванне травы. Хімічны метад барацьбы прымяняецца як дадатковая мера пры адпаведнай колькасцi іксодавых кляшчоў. Проціклешчавая апрацоўка прысядзібных і дачных участкаў праводзіцца спецыялістамі аддзялення ачаговой і прафілактычнай дэзінфекцыі Навагрудскага занальнага ЦГЭ на платнай аснове (звяртацца: г. Навагрудак, вул. Савецкая, 71, тэл. 44754).\nПры наведванні лесу варта абараніць сябе ад нападзення кляшчоў. Выкарыстоўвайце супрацьклешчавыя рэпеленты для апрацоўкі адзення згодна з інструкцыяй. Неабходна адпаведным чынам апрануцца (кашуля з доўгімі рукавамі і шчыльнымі манжэтамі, штаны павінны быць запраўлены ў шкарпэткі). У якасці абутку лепш выкарыстоўваць гумавыя боты, галаву прыкрываць хусткай, шапкай альбо капюшонам. Лепш, каб адзенне было аднатонным, бо ў такім выпадку кляшчы на ім лепш прыкметныя. Падчас знаходжання ў лесе абавязкова праводзіць сама-і ўзаемаагляды, а пасля вяртання – поўны агляд цела і адзення. Аглядаць не толькі адзенне, але і прадметы, што выносяцца з лесу, і жывёл. Пажадана не прыносіць дадому букеты лясных кветак, на якіх можа быць клешч.\nУ выпадку прысмоктвання кляшча яго трэба выдаліць як найхутчэй і лепш – у медыцынскай установе. Калі такой магчымасці няма, кляшча выдаляюць самастойна пры дапамозе баваўнянай ніткі, пінцэта, стэрыльнай іголкі. Рэзкія рухі пры гэтым недапушчальныя, нельга націскаць на брушка кляшча, бо магчыма выцісканне яго змесціва разам з узбуджальнікамі ў ранку. Месца ўкуса пасля выдалення апрацаваць настойкай ёду альбо іншым спіртавым растворам. Абавязкова звярніцеся да ўрача-інфекцыяніста, які назначыць прафілактычнае лячэнне.\nДаследаваць кляшчоў на выяўленне ўзбуджальнікаў клешчавых інфекцый па жаданні пацыента можна на платнай аснове ў ДУ «Навагрудскі занальны ЦГЭ» (каб. №5). Па пытаннях прафілактыкі клешчавых інфекцый, даследавання кляшчоў можна пракансультавацца ў аддзеле эпідэміялогіі занальнага цэнтра гігіены і эпідэміялогіі (тэл. 4-46-96), інфекцыйным аддзяленні ЦРБ (тэл. 2-69-88).\nДаследаваць кляшча можна:\n– у Гродзенскім абласным цэнтры гігіены і эпідэміялогіі па адрасе: г. Гродна, вул. Магістральная, 6/3 (штодня з 8.30 да 16.00, акрамя нядзелі і святочных дзён; у суботу з 8.30 да 13.00; тэл.: 723502, 721635) – на наяўнасць узбуджальнікаў клешчавага энцэфаліту, хваробы Лайма, анаплазмоза, эрліхіёза. Кошт даследавання для грамадзян Рэспублікі Беларусь – 30,13 рублёў, для замежных грамадзян – 41,79 рублёў. Тэрмін выканання даследавання – 5 дзён;\n– у Лідскім занальным ЦГЭ па адрасе: г.Ліда, вул. Чарняхоўскага, 1 (штодня з 8.00 да 16.00, абед 13.00-14.00, акрамя нядзелі і святочных дзён, у суботу з 8.00 да 12.00; тэл.: 622812) на наяўнасць узбуджальнікаў лайм-барэліёзу. Кошт даследавання 8,38 рублёў. Тэрмін выканання даследавання – 5 дзён.\nДаследаванні кляшчоў на бясплатнай аснове метадам люмінесцэнтнай мікраскапіі на наяўнасць узбуджальнікаў клешчавага барэліёзу праводзяцца:\n– пры наяўнасці медыцынскіх супрацьпаказанняў да прыёму лекавых сродкаў па накіраванні арганізацыі аховы здароўя;\n– інвалідам, ветэранам Вялікай Айчыннай вайны, удзельнікам наступстваў аварыі на Чарнобыльскай АЭС, воінам, якія прымалі ўдзел у ваенных дзеяннях на тэрыторыі іншых дзяржаў пры прад'яўленні пасведчання.\nЯ. КОРКУЦЬ, урач-эпідэміёлаг, загадчык аддзела\nэпідэміялогіі Навагрудскага занальнага ЦГЭ\nПредыдущая статья «Кожаный мяч» Гродненской области выиграли футболисты из Щучинского района\nСледующая статья Фильм "Хрусталь" Дарьи Жук привез награду с кинофестиваля в Шанхае


Змей. Пра тых, хто побач | Созвучие\nЗмей. Пра тых, хто побач\nПонедельник, 29 апреля 2019 12:18\nУ Мінску прэзентавалі кнігу Уладзіслава Місевіча «Песняры. Я раман з працягам пішу…»\nПаліца выданняў, што распавядаюць пра гісторыю, асоб нашага, бадай, самага папулярнага гурта «Песняры», папоўнілася новым томам. «Песняразнаўства» — так пра гэтую серыю, якая склалася хаатычна, жартам і сур’ёзна кажуць прыхільнікі.\nАд ідэі выдання да яго ўвасаблення ў жыццё прайшло амаль чатыры гады. Ды і назву выбралі не адразу. Змей — такая мянушка была ў «Песнярах» у Влада Місевіча, ён быў гонарам і здаровым сэнсам усёй каманды, таму першапачаткова меркавалі назваць мемуары ў суадносінах з гэтым свойскім іменем. Але спыніліся на знакамітым радку з «Волагды».\nЯк кажуць аўтары, першы тыраж выдання — тры тысячы асобнікаў — ужо амаль разышоўся. Зараз дадрукоўваюць наступныя. Як гэта ні дзіўна, але найлепш прадаецца кніга ў Расіі, а ў нас — праз інтэрнэт-краму oz.by ды сетку «Белкніга».\n— Усе паверылі ў нас, у тое, што кніга будзе, — кажа аўтар, адзін з тых знакамітых «Песняроў» Уладзіслаў Місевіч. — І зараз, калі кніга ўжо ёсць, прыемна бачыць, што яна запатрабаваная. Быў у нас канцэрт у Маскве, дык у той зале нават не хапіла асобнікаў для ўсіх, хто імкнуўся набыць выданне.\n— Калі працавалі, хацелася, каб веды пра «Песняроў» ператварыліся ў словы, а не проста паляцелі кудысьці ў сусвет, — разважае аўтар ідэі кнігі Аляксандр Кацікаў. — Каб маладзейшыя прыслухоўваліся да таго, чым кіраваліся музыканты, што сталі кумірамі мільёнаў. Іх кружэлкі разляталіся неверагоднымі да Савецкага Саюза накладамі. У музеі «Песняроў» можна пабачыць узнагароду «Залаты дыск», дзе пазначаны неверагодны на сёння тыраж: 14 мільёнаў асобнікаў. Вельмі хацелася б, каб гэты досвед перадаваўся новым пакаленням.\nТак, гучанне «Песняроў» многія нашы сучаснікі-музыканты назвалі б цёплым, як кажуць сёння, «лямпавым». Такі гук сапраўды складана ўявіць у час панавання камп’ютарных праграм гуказапісу. У 1960—80-я гады запіс думак, рэпетыцыі займалі большасць часу. Так, начамі пісалі партытуры, рвалі іх, выкідвалі ў сметніцу. Гэты працэс быў бясконцы.\nУ выданні падаюцца не толькі звесткі пра пэўную падзею, але і аналіз аўтара, яго асабістае меркаванне.\n— Мы паказалі максімальна магчымы спектр матэрыялаў, хацелі ахапіць і ўспаміны самога Уладзіслава Місевіча, і яго калег, — разважае кансультант Сяргей Трафілаў. — Адсюль «Песняры» бяруць свае карані, важна, што фактычна кожная падзея ў гісторыі гурта ў кнізе адлюстравана з дапамогай фотаздымка.\nМемуары — вельмі шматгранны жанр літаратуры. Так, аўтару цяжка заставацца аб’ектыўным, не прыхарошваць сябе, не знаходзіць апраўданняў сваім учынкам.\nУладзіслаў Місевіч распавядае пра кнігу «Песняры. Я раман з працягам пішу...»\n— Пры напісанні кнігі было складана не адстаць ад праўды, — прызнаецца Уладзіслаў Місевіч. — Асабліва цяжка пісаць пра тых, хто побач. Але пакуль ніхто не наракаў на праўдзівасць, ніхто не даў кулаком мне ў твар (Смяецца.), таму ўсё добра. У кожнага з нас, «Песняроў», свае ўспаміны, свая праўда, кожны з нас пражыў у гурце вялікую частку жыцця. І важна: за гэтыя паўстагоддзя, якія сёлета святкуюць «Песняры», мы не разгубілі свае каштоўнасці, захавалі сваю праўду.\nДарэчы, сам Уладзіслаў Місевіч не адмаўляе ролю выпадку ў яго лёсе. Нарадзіўся ў Аранбургу, рос у звычайнай сям’і, але праз розныя абставіны апынуўся ў Беларусі, у «Песнярах».\n— Напэўна, пашанцавала схапіць удачу за хвост, — кажа ён. — Былі і больш таленавітыя, здольныя.\nА мы ўпэўнены: не проста пашанцавала. Удача даецца толькі моцным.\nАматарам «Песняроў» сёння можна не толькі слухаць іх запісы, але і чытаць кнігі. Так, у 2004 годзе ў серыі «Жыццё знакамітых людзей Беларусі» ў выдавецтве «Мастацкая літаратура» выйшла кніга «Уладзімір Мулявін. Нота лёсу». У 2016-м тут жа пабачыла свет выданне Людмілы Крушынскай «Уладзімір Мулявін. Сэрцам і думамі…». Ужо амаль рарытэтная кніга «Уладзімір Мулявін і Лідзія Кармальская. Недаказанае» выйшла сёлета. Асобнымі выданнямі друкаваліся ўспаміны Леаніда Барткевіча і Валерыя Дайнекі.\nДругие материалы в этой категории: « У фондах Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі — арыгіналы твораў Віктора Гюго\tПремию Норы Галь получила Шаши Мартынова »


Новыя мадэлі красовак "Найк": агляд, апісанне і водгукі\n«Найк» - адзін з самых вядомых брэндаў, якія выпускаюць спартыўную вопратку, абутак і аксэсуары. Велізарную папулярнасць набылі сёння дадзеныя рэчы, і асабліва мадэлі красовак «Найк». Дызайнеры з вялікім натхненнем працуюць над кожнай з іх. Такім чынам, мадэлі красовак «Найк» заслужана лічацца адной з лепшай спартыўнай абутку. Такім чынам, разгледзім гэтае пытанне больш падрабязна.\nМадэлі красовак «Найк» - ідэі Тинкера Хэтфілда і Грэма Макмілана\nВарыянтаў у дадзенага брэнда, вядома ж, нямала. Кожны з лёгкасцю зможа падабраць для сябе менавіта тыя мадэлі красовак «Найк», якія яму неабходныя. Немалым поспехам карыстаюцца, да прыкладу, Air Max. Першапачаткова іх ідэя была рэалізаваная дызайнерам Тинкером Хэтфілдам на паперы як Air Max Zero. Адрозніваліся гэтыя красоўкі мінімалістычны падэшвай, мяккім бясшвоўным носам і вынесенай вонкі фіксацыяй пяткі. Без дадзенага эскіза, між іншым, не існавала б і самой першай мадэлі калекцыі Air Max.\nУ рэальнасць канцэпт Zero ўвасобіў ўжо з часам дызайнер па імя Грэм Макмілан. Ён ператварыў красоўкі ў сучасную версію Air Max 1. Стыліст паставіў перад сабой задачу застацца верным первоночальной задумцы Хэтфілда і яго цікаваму дызайне. Аднак пры гэтым ён хацеў скарыстаць яшчэ і сучасныя тэхналогіі і матэрыялы. Сярод іх - аблегчанае падэшва, выкананая з пены - Air Max 1 Ultra Moire, бясшвовых злепванне Hyperfuse, што дыхала трывалае моноволокна спецыяльнай ношкі ў шкарпэтцы красоўкі.\nПершыя мадэлі, якія прынеслі немалую папулярнасць\nУвогуле, менавіта Тинкер Хэтфілд стаў, у прынцыпе, родапачынальнікам такой знакамітай лінейкі. Мадэлі красовак «Найк» Air Max 1 з'яўляюцца першай у свеце абуткам, прызначанай для бегу, з бачным паветрам, прысутным у падэшве. Яны змаглі наглядна паказаць, як менавіта працуе новая тэхналогія амартызацыі, якая так і не змагла вырабіць належнага ўражанні на атлетаў і простых спажыўцоў за дзесяць гадоў з моманту яе прадстаўлення публіцы. Аднак кампанія сваіх надзей не губляла.\nЯк выказаўся Марк Паркер, прэзідэнт «Найк», супрацоўнікі фірмы пастаянна цікавіліся ў людзей, што ж думаюць тыя аб Air як аб тэхналогіі. Водгукі былі зусім разнастайнымі. Ніхто не ведаў, што і сказаць, так як не бачылі, якім чынам гэта працуе. Справа ў тым, што паветраная капсула зачынена для вачэй, хоць і інтэграваная ў красовак. Наймагутны прарыў адбыўся на самай справе, калі кампанія выпусціла Air Max з бачным паветрам. З часам Хэтфілд пераключыўся на дызайн са сваіх так званых архітэктурных задач.\nAir Max - сапраўдны фурор\nНовыя мадэлі красовак «Найк», само сабой, адразу ж прыцягнулі да сябе мноства прыхільнікаў. Капсула з паветрам стала бачная дзякуючы адмысловаму «акенца», размешчанага ў вобласці пяткі ў красоўках. Як толькі гэтыя красоўкі з'явіліся на вітрынах крамаў, яны зрабілі наймагутны фурор. Літаральна за год стала прадавацца больш за мільён пар абутку. Гэтыя красоўкі заслужылі званне класікі прамысловага і спартыўнага дызайну.\nУ маштабнай рэкламнай кампаніі стала падрабязна тлумачыцца сама тэхналогія. У рэкламным роліку на тэлебачанні яшчэ ў 1987 годзе гучала песня Revolution папулярнага на той час квартэта The Beatles. Праз практычна 30 гадоў дадзены трэк па-ранейшаму выкарыстоўваецца ў рэкламе новых мадэляў. Гэта даволі арыгінальны і цікавы трук.\nНовыя мадэлі красовак «Найк» - Air Stab. Да Air Max яны ставяцца не цалкам. Аднак таксама выкарыстоўваюць бачны паветра. Прызначаныя такія мадэлі для бегуноў, якія маюць патрэбу ў магутнай падтрымцы ступні.\nТут упершыню была выкарыстаная тэхналогія пад назвай Footbridge Device. Яна дазваляе запавольваць і як мага больш дакладна кантраляваць хуткасць пронации, што выдатна засцерагае ступню бягуна пры бегу па асфальце ад ударнай нагрузкі. Мякчэе яна прыблізна ў шэсць-восем разоў. Акрамя таго, гэтыя красоўкі пышна дапамагаюць падтрымліваць раўнавагу пры адштурхванні і прызямленні.\nFootbridge - гэта спецыяльная пласціна з рознымі профільнымі дэталямі. Размяшчаецца яна паміж сярэдняй і верхняй часткамі падэшвы. Гэтыя красоўкі з'яўляюцца самымі лёгкімі і ўстойлівымі на сучасным рынку.\nШто ж можна сказаць пра сучасную абутку? Красоўкі «Найк» (апошнія мадэлі) сумяшчаюць у сабе і празрыстую Градыентнае падэшву, здольную забяспечыць максімальную амартызацыю, і бясшвоўны верх абутку, камфортна абліпальны ступню і які дазваляе ёй свабодна рухацца.\nУ 2012 годзе кампаніяй былі прадстаўлены адмысловыя бегавыя красоўкі, створаныя па Flyknit-тэхналогіі, дзе асаблівая спалучэнне матэрыялаў і пляцення нітак дазваляюць версе абутку быць неверагодна лёгкім, бясшвоўным і шчыльна прылеглых да нагі. На працягу чатырох гадоў дызайнеры, інжынеры і праграмісты спрабавалі знайсці тэхналогію, якая ператварае ў гнуткі матэрыял неэластычная нітку. У выніку ўсё зоны размяшчэння нітак розных структур былі правільна размешчаныя. Спецыялісты змаглі дамагчыся неабходнага спалучэння паветрапранікальнасці, гнуткасці і падтрымкі ў адным вырабе.\nХітом продажаў у апошні час стала мадэль «Найк» Air Max 2015. Каляровае рашэнне гэтых красовак прынята ў сувязі з тэхналагічнымі асаблівасцямі. Градыентныя пераход у іх падэшве пазначае дадатковую амартызацыю ў пярэдняй часткі ступні і больш мяккую пену. Дзякуючы перавернуты Swoosh ніткі падтрымкі Dynamic Flywire выносяцца на знешнюю частку абутку. У гэтых красоўках ўпершыню цалкам была прыменена асаблівая тэхналогія вырабу верху ( «тэхналагічная сетка»), якая з'явілася яшчэ ў 2013 годзе. Дзякуючы гэтаму кампанія змагла дамагчыся даволі шчыльнага пляцення для падтрымкі, аднак пры гэтым для вентыляцыі ног досыць разраджаным. Новая падэшва адрозніваецца трубчастай канструкцыяй і глыбокімі прарэзамі для большай гнуткасці. Ўнутры красоўкі дапоўнены мяккім матэрыялам, якія абараняюць ногі ад шмаравання. Звонку на задніку знаходзіцца невялікі пластыкавы элемент, добра які фіксуе пятку.\nБезумоўна, дадзены брэнд з'яўляецца сапраўднай легендай. Пра яго вядома шмат цікавых выпадкаў. Напрыклад, красоўкі «Найк» (старыя мадэлі) звязаны з мноствам разнастайных скандальных здарэнняў, у якіх былі замяшаныя вядомыя спартсмены. Ходзяць чуткі таксама і пра нейкія сакрэтных тэхналогіях, распрацоўваных спецыяльна толькі для самых знакамітых уплывовых людзей. Тым не менш неверагодна вялікі попыт на прадукцыю кампаніі даказвае, што даступная яна ўсім аматарам спорту.\nУ любым выпадку выдатным набыццём для вас стануць любыя красоўкі «Найк». Назвы мадэляў вядомыя ўсім прыхільнікам спартыўнага стылю і моды. Гэты выбар - дакладны крок на шляху да поспеху! Увагу кожнага чалавека, які любіць заняткі спортам і актыўны лад жыцця, абавязкова прыцягне функцыянальнасць гэтай абутку, яе надзейнасць і вытанчаны дызайн. Шырокі асартымент абавязкова прыйдзецца па душы кожнаму знатаку высокай якасці. Дзякуючы шыкоўным сучасных тэхналогій вытворчасці дадзенай гандлёвай маркі спажывец застаецца задаволены максімальным камфортам і зносаўстойлівасцю красовак на працягу многіх гадоў. Карыстаючыся прадукцыяй кампаніі, вы можаце самі асабіста ў гэтым пераканацца.\nМадэлі красовак «Найк» жаночыя задавальняюць патрэбы нават самых патрабавальных і капрызных прадстаўніц прыгожага полу. Само сабой, бо мэта кожнай дамы - быць стыльнай, пры гэтым маючы выдатную спартыўную фігуру. Шырокі асартымент абутку выдатна дэманструе індывідуальны падыход да кожнага кліента з улікам усіх яго густаў і пераваг. Тым больш, калі кліентам з'яўляецца жанчына.\nДля падтрымання формы дамам патрабуецца адчуванне лёгкасці палёту і адмысловы камфорт у рухах. Гэта дазваляе зрабіць заняткі спортам ўдвая, а то і ўтрая прыемней. Жанчыны без якіх-небудзь праблем змогуць падабраць для сябе красоўкі для штодзённага выкарыстання, для фітнесу, для бегу і г.д. Выбар сапраўды вялікі і багаты.\nКалі прадстаўніку моцнага полу спатрэбіцца добрая спартыўная абутак, яму неабходна асаблівую ўвагу звярнуць таксама менавіта на «Найк». Красоўкі (мужчынскія мадэлі) таксама адрозніваюцца высокім якасцю. Цэніцца гэты абутак на працягу многіх гадоў і спартоўцамі, і прафесіяналамі, і тымі, хто проста імкнецца падтрымліваць сябе ў ідэальнай форме. Калі вы хочаце набыць шыкоўную фірмовую мадэль, гэтыя красоўкі - тое, што вам трэба. Тэхналогіі вырабу Tubular Air, Max Air, Zoom Air, Shox і г.д. распрацоўваліся ў спецыяльных лабараторыях, грунтоўна разбурыліся папярэднія склаліся стэрэатыпы адносна амартызацыі. Проста рэвалюцыйным адкрыццём стала выкарыстанне капсул са сціснутым паветрам. Іншыя вышэйзгаданыя тэхналогіі аматары спорту па-за ўвагай, вядома ж, таксама не пакідаюць.\nАдным словам, гандлёвая марка «Найк» прапануе сваім прыхільнікам вялікі асартымент спартыўнай абутку. Сучасныя матэрыялы, цудоўны стыль, высокая якасць - усё гэта не можа не задавальняць патрэбнасці кліентаў кампаніі. Зрэшты, станоўчыя водгукі гавораць самі за сябе.\nІнтэрнэт крама моднай жаночай адзення - не пакупкі, а суцэльнае задавальненне!\nЖаночыя летнія штаны, модныя ў гэтым сезоне\nШто можна зрабіць з рэшткаў шпалер? Цікавыя ідэі для хатняга творчасці\nЛука: характарыстыка ( «На дне»). М. Горкі\nЧым харчавацца корміць маме - сакрэты правільнага рацыёну\nГатэль Renaissance Golden View Beach Resort 5 *: агляд, апісанне, характарыстыкі і водгукі турыстаў\nСімптом Керала і Ортнера пры халецыстыце. Праява сімптомаў і месца іх лакалізацыі\nСамы надзейны тэлефон: які ён?\nІлжывыя і сапраўдныя ці як пачынаюцца сутычкі ў цяжарных


Будзьма беларусамі! » Крысціна Бандурына: Больш за пяцьдзясят адценняў\n24.07.2019 | Маё права\nКрысціна Бандурына: Больш за пяцьдзясят адценняў\nКрысціна Бандурына для budzma.by ў межах праекту "Маё права", які пакліканы пашырыць веды пра свае правы ды магчымасці ў дзяцей малодшага школьнага ўзросту і падлеткаў, адкрыта і шчыра пра тое, як быць ахвярай і катам адначасова.\nГэты тэкст я пісала тры тыдні. Ён даўся мне цяжэй за ўсе папярэднія разам узятыя. Цяжка быць шчырай, калі ты разумееш, што твая шчырасць можа выйсці табе бокам. Хочацца схавацца, закрыцца, пракаўтнуць і забыць. Гэта ж так лёгка — прамаўчаць, праўда?\nПісаць пра гвалт заўсёды складана. У мяне няма для гэтага слоў. Няма слоў, каб сказаць пра тое, што рабілі са мною і што я раблю з іншымі. Складана зрабіць гэта так, каб не скаціцца ў шкадаванне сябе, каб не паказаць сябе анёлам. Каб не ачарніць і без таго чорнае. А яшчэ — каб не ачарніць сябе.\nЯк застацца аб’ектыўнай, калі ты пішаш «знутры»?\nБадай што, гэта самая складаная задача, якую я сабе ставіла.\nУ маленькай мяне быў рытуал: кожны дзень, вяртаючыся са школы, я спынялася перад уваходнымі дзвярыма з алюмініевай лічбай «6» — абабітымі падрапаным карычневым дэрмацінам, запыленымі і хісткімі. Іх можна было вынесці адным ударам нагі.\nЯ заплюшчвала вочы і малілася. «Дарагі Божанька, зрабі, калі ласка так, каб яго не было дома. Ці каб ён спаў. Калі ласка, калі ласка, калі ласка…» Добра вучыцца — усё, што я магла абяцаць наўзамен. Хрысцілася. І — абавязковы пункт — чамусьці цалавала дзверы. Гэтыя брудныя старыя дзверы. Ведаеце, як цалуюць крыж.\nБез таго не было веры. І калі за дзвярыма мяне сустракала цішыня, я верыла, што мяне пачулі.\nМне было сорамна прачынацца ў мокрым ложку. «Ей уже 14, а она всё сцыт в кровать. Не стыдно?» — было ні халеры не лепш за тое, што мяне прымушалі нюхаць матрац у жоўтых плямах і слізкія кляёнкі. Часта раніца пачыналася са скандалу, а бывала, што ён не заканчваўся з ночы, — і я не мела магчымасці зайсці ў ванны пакой. Трэба было ўцякаць, хавацца ў школе, якая, вядома, і блізка не была Хогвартсам, але ўсё адно была больш бяспечнай, больш любімай, чым дом.\nНовы клас. Укамплектаваны з «самых-самых». Мяне ўзялі туды за добрую вучобу.\n«От тебя воняет мочой», — сказаў неяк мой аднакласнік пры ўсіх гэтых класных вясёлых прыгожых дзяўчатах, да якіх мне было як да неба.\nКалі я пачала даваць здачы бацьку, праблема з мокрым ложкам знікла сама сабою.\nІ ў восьмым класе ў мяне з’явілася сяброўка.\nЧалавечая жорсткасць не мае межаў. І я не ведаю, у каго яна страшнейшая: у дарослых ці ў дзяцей.\nМы вельмі лёгка забываем пра тое, як гэта — калі дрэнна.\nЯ больш не была пасіўнай — я давала здачы. Мокрага ложку не было. У мяне была сяброўка. Я нават пачала заглядацца на хлопцаў.\nМабыць, гэта давала мне права лічыць сябе калі не лепшай, то, ва ўсялякім разе, ужо не горшай за астатніх — і кпіць з іншых. Са слабейшых. З тых, хто не адпавядаў падлеткавым стандартам крутасці. Мне шкада, што толькі цяпер я разумею, наколькі яно было страшна: ты быццам не дакранаешся да людзей, але ўсё адно працягваеш гвалт — той гвалт, які чыняць над табой.\nТак з мяне выходзіла агрэсія. Так змяняліся мае ролі: у школе я была агрэсарам, вярталася дадому, цалавала дзверы — і ператваралася ў ахвяру.\n(Калі я ўпершыню скарыстала маміну туш, дома быў страшны скандал. Бацька прымусіў мяне доўга-доўга мыць твар. «Давай, там ещё осталось!» І некалькі дзён нікуды не выпускаў.\nПасля ўсё паўтаралася. Толькі цяпер было па-іншаму: цяпер словы былі яшчэ вастрэйшыя, мы рвалі адзенне адно на адным, падаючы ад удараў на падлогу, хапаліся за нажы, а самым дзейсным інструментам уплыву стала ежа.\nПакуль ты маленькая, быць галоднай не так складана: ты не ўсведамляеш сваё права на ежу і камфорт, і калі табе кажуць, што гэта пакаранне, ты ўспрымаеш гэта як належнае. Але калі ты вырастаеш і пачынаеш бачыць рэчы такімі, якія яны ёсць, і разумееш, што так не мусіць быць, што ты маеш на ўсё роўна столькі ж правоў, колькі і іншыя (у тым ліку і ён), быць галоднай — гэта тое яшчэ выпрабаванне. Можа быць, нават большае, чым збіванне.\nКрысціна Бандурына: Знайсці выйсце з замкнутага кола\nТаму што для мяне пытанне ўласнай годнасці паўстала ва ўсёй сваёй прыўкраснасці: прасіць ежы было нашмат больш зневажальна, чым прасіць не біць.)\n…І тады ты ідзеш у вялікі свет — шукаць выйсця. А свет гэты жыве па сваіх законах.\nПадлеткам вельмі важна «быць не горшым». У прынцыпе, на нашай прасторы ўсім важна быць не горшымі. Але ў падлеткаў гэтае пытанне выходзіць на першы план.\nШмоткі, касметыка, тэлефоны, піва, хлопцы, дыскатэкі… Гэта не набор з жанравых амерыканскіх фільмаў — гэта тое, што мяне акаляла. Тое, што акаляе кожнага падлетка, калі ён трапляе ў соцыум. І далёка не апошнюю ролю ў гэтым адыгрываюць грошы.\nГрошы, якіх у мяне не было.\nУ 16 ты гатовая на любую працу, якая дасць табе ежу і «выхад у свет». Ты думаеш, што самае страшнае ўжо мінула, што зараз пачнеш зарабляць — і жыць стане лягчэй. І нават не ўяўляеш сабе, што ўсё толькі пачынаецца. Бо ты выходзіш у свет дарослых, і свет гэты вучыць цябе аднаму: не верыць.\n(Ты — расходны матэрыял, лёгкадаступны і танны. Усім пляваць на твае драмы, калі можна цябе скарыстаць і на табе сэканоміць. Ты цягнешся да дарослых — іншых дарослых — у спадзеве на абарону, цяпло і клопат, а яны бачаць у табе прывабную жывёлінку, вымуштраваную так, што з ёй можна рабіць што заўгодна — яна не пікне. А галоўнае — гэта тое, што па гэтую жывёлінку ніхто не прыйдзе, ніхто не будзе ўчыняць разборкі і пісаць заявы ў міліцыю.\n«Ты — животное», — мантра, якой клапатліва рыхтаваў мяне да дарослага жыцця бацька.\nЯна і сама нікому не скажа.\nСупраціўленне заўсёды заканчвалася кепска. «Я не буду гатаваць табе ежу / прасаваць твае шмоткі / цярпець здзекі»… Скажы што-небудзь з гэтага бацьку — і яшчэ адзін незабыўны вечар табе забяспечаны. Урэшце «сціснуць зубы і трываць» стала кепскім жартам для мяне самой.)\n…У фэйсбуку нядаўна быў флэшмоб, падчас якога людзі пісалі пра тое, за што ім плацілі грошы. Наўрад ці хто напіша дрэнна пра сябе. Але я мушу заставацца аб’ектыўнай — таму што і кат, і ахвяра ёсць у кожным. Таму што ілюзіі харошых, паспяховых шчаслівых людзей, якія мы ствараем праз інтэрнэт, не рыхтуюць маленькіх людзей да рэальнасці. Таму што чорнае і белае ўрэшце даюць нашмат больш за пяцьдзясят адценняў.\nЗ 16 гадоў і да сённяшняга моманту мне плацілі грошы: за дэгустацыю мёду ў касцюме пчолкі (заплацілі столькі, што не хапіла нават на сшыткі ў школу), за пераробку чужых тэкстаў, за фотаздымкі аголенай, за догляд ляжачых людзей; я працавала санітаркай у дзённыя і начныя змены; прадавала марозіва, папкорн і кітайскія цацкі, круціла салодкую вату; рабіла рэпартажы з усялякіх мерапрыемстваў; мне плацілі за мае тэксты (вершы, прозу і нататкі па дробязі); а цяпер я «выбілася ў людзі» — я рэдактарка і карэктарка, і плацяць мне за тое, што я раблю з тэкстамі іншых.\nЯ хапалася за любую працу. Найгоршым з усяго былі фотаздымкі. Я рабіла гэта двойчы, і гэта быў самы чорны мой час: школа скончаная, трэба плаціць за вучобу, бацька не працуе і прапівае маміну зарплату, выжываем дзякуючы бабулі, у мяне сур’ёзныя праблемы з сэрцам, я вымушаная звольніцца з цяжкай фізічнай працы, і дома праз гэта скандалы — дармаедкай лічылася толькі я.\n50 тысяч гадзіна — столькі каштавала «фотасесія».\nКалі я прыходзіла дадому з прадуктамі, мама радавалася. А мне хацелася ўдавіцца.\nМне так часта хацелася ўдавіцца, што гэта сапраўды цуд, што я яшчэ жыву.\n(Ты хапаешся за любую працу, якую сумленна выконваеш ад пачатку і да канца, і таму чакаеш гэтай сумленнасці ад іншых. А іншыя, напэўна ж, мусяць разумець, што не ад харошага жыцця ты ідзеш драіць унітазы ў палатах для пенсіянераў ці круціць парэзанымі ад зацвярдзелага цукру пальцамі праклятую вату. Не ад харошага жыцця, так. І яны гэта разумеюць. А значыць табе можна не заплаціць. Або заплаціць і не дадаць. Або заплаціць, не дадаць, а пасля яшчэ і адымець.)\nТак ці інакш, калі ты зарабляеш грошы, гэта дадае адчування годнасці, дадае моцы — і дома ўжо не так страшна. Ты вырасла. І можаш адправіць нах*й п’янага бацьку з яго папрокамі.\nНарэшце з’яўляецца сваё жыццё. Свет вакол фарміруе такую карціну: заканчваеш школу, сустракаеш «сапраўднага мужчыну», выходзіш замуж і выконваеш сваё прызначэнне — нараджаеш дзіця.\nАле да гэтага ты яшчэ мусіш прайсці іншую «школу»: у падлеткаў, калі ты хочаш быць крутой, «сваёй», аўтарытэтнай, ты мусіш быць «дарослай» — ведаць, што такое алкаголь і сэкс і раздаваць парады «няўдачнікам». Найвышэйшы пілатаж — гарэлка ў краме без пашпарта і прэзерватывы ў аптэцы, а не ў шапіку ля школы, дзе прадавачка на цябе нават не гляне.\nДарослыя любяць паўшчуваць падлеткаў за разбэшчанасць, нявыхаванасць, амаральнасць і іншыя -сці. І забываюць пра тое, што кантэкст для гэтага створаны імі самімі: пачынаючы з казак у дзяцінстве і заканчваючы школьнымі ўрокамі кшталту «вы павінны…» — усё навязвае адзіны магчымы сцэнарый паводзін, які цудоўна накладваецца на адсутнасць любові і ўвагі і жаданне быць дарослымі.\nНяма нічога новага пад месяцам. Грошы, алкаголь і сэкс — рэцэпт, які дазваляе падлетку здабыць тое, чаго яму не хапае. І — ура! — вось у цябе ёсць іншыя людзі. Ты верыш ім, цягнешся да іх. Іх увага (асабліва старэйшых) робіць цябе кімсьці значным — ва ўласных вачах і ў вачах акружэння.\n(У аднаго жонка толькі нарадзіла, таму дома невыносна; другі будзе чытаць табе вершы і слухаць пра твае праблемы; трэці прывязе кветачку на ўласнай машыне пад самы пад’езд; чацвёрты «раскрые табе вочы» на ўсіх мужыкоў і купіць табе «півка». Гетэрасэксуальны рай. Сцэнарый складваецца як трэба. Мама зноў задаволеная: у дачкі столькі кавалераў!\nІ наўрад ці камусьці захочацца ведаць, што «дома невыносна» — гэта «ў жонкі ўсё парванае, таму я яе не хачу, а хачу цябе»; чытанне вершаў можа скончыцца згвалтаваннем на халоднай зямлі; і кветачка — гэта не бязвінны знак увагі, а вельмі лёгкі і танны спосаб дабіцца прыязнасці, калі ты гатовая паверыць каму заўгодна за грам цяпла; а ў заплечніку чалавека, які падаецца табе самым шчырым з усіх, каго ты сустракала, на выпадак прыгожанькай дурніцы прыпасены шпрыц з «траянкай»: анальгінам, папаверынам і дымедролам.\nІ пасля рабіць з табой можна што заўгодна.\nНаўрад ці камусьці захочацца ведаць, як адчувае сябе чалавек (незалежна ад гендарнай прыналежнасці), якога вось так скарысталі. Па ўмаўчанні, калі ты сціснула зубы і трывала, цібе жэ харашо была. Калі ты прыйшла, значыць ты хацела.\nА што ты думала, ім патрэбныя твае соплі пра страшна-больна-ўсё такое?)\n…Да мяне часта прыходзіць дзіўнае адчуванне нерэальнасці майго жыцця. Кажуць, так не бывае — каб столькі на аднаго чалавека. Мне і самой цяжка ўсвядоміць, што бывае. Было.\nІ пішу я гэта для таго, каб вы паглядзелі на сваіх дзяцей. На тых, хто побач з вамі. На вашых жонак, мужоў, бацькоў, сясцёр і братоў. На сваіх сяброў. Мы ўсе варымся ў гэтым. Мы ўсе робім гэта адно з адным. Мы ўсе — і кат, і ахвяра.\nНаша грамадства пакуль не гатовае адпусціць сваё "права на гвалт"\nХтосьці на людзях прыгожы і добры, а за зачыненымі дзвярыма збівае сваю сям’ю. Хтосьці для сям’і — найлепшы на свеце, а гвалціць ідзе на вуліцы.\nЯ пішу гэта для дзяцей, якім, можа быць, у дадзены момант, як і мне шмат-шмат разоў, балюча глядзець бацькам у вочы. Я пішу гэта для бацькоў, якія хочуць глядзець у вочы сваім дзецям. У мяне няма ніякай павучальнай высновы, я проста хачу, каб болю было меней. Таму што так ці інакш мы ўсе заслугоўваем таго, каб нас нехта любіў.\nАгульнанацыянальная гарачая лінія для ахвяр хатняга гвалту: 8‒801‒100‒8‒801.\nСайты арганізацый, якія працуюць з праблемай хатняга гвалту:


PressReader - Gomelskaya Pravda: 2017-01-12 - Добрым людзям на здароўе\nДобрым людзям на здароўе\nGomelskaya Pravda - 2017-01-12 - НАРОДНЫЯ АБРАДЫ - Святлана ВЯРГЕЕНКА\nСтудэнты біялагічнага факультэта групы БІ-21 пад кіраўніцтвам загадчыка кафедры беларускай культуры і фалькларыстыкі ГДУ імя Ф. Скарыны Валянціны Новак падрыхтавалі цудоўнае фальклорнае свята “Каляды” і выступілі перад чытачамі Славянскай бібліятэкі.\nПерад паказам абраду расказалі аб тым, як калядавалі ў вёсках розных раёнаў Гомельскай вобласці. Узнаўленне студэнтамі на сцэне маляўнічых фрагментаў, звязаных са святкаваннем Калядаў, дапаўнялася асобнымі каментарыямі доктара філалагічных навук, прафесара Валянціны Новак, якая імкнулася пазнаёміць гледачоў з семантыкай асноўных рытуалаў, звязаных са святкаваннем першай урачыстай, але “галоднай” куцці, другой багатай “мясной”, шчодрай куцці, трэцяй куцці, звязанай з Вадохрышчам.\nВядучы метадыст па этнаграфіі і фальклору цэнтра народнай творчасці Ірына Глушэц узнавіла аўтэнтычныя калядныя песні “Добры вечар таму, хто ў гэтым даму”, “Пайшла Каляда...”, “Каляды, калядкі”.\nПарадавалі і акцёрскі талент студэнтаў, і іх харэаграфічныя здольнасці. Разгадванне загадак паяднала і гледачоў, і ўдзельнікаў калядных святкаванняў, бо ўсім хацелася атрымаць прызы.


60 лет вместе Анна Ивановна и Иван Макарович Карабань — Ушачи. Газета Патриот. Ушачский район\n21.03.2019 25.03.2019 patriot102Комментарии on 60 лет вместе Анна Ивановна и Иван Макарович Карабань\n“Хто каго прываражыў?” – пытаюся ў Ганны Іванаўны і Івана Макаравіча Карабанёў і прашу адказаць паасобку.\n– Ён у голас мой закахаўся. Я ж на мандаліне іграла першым, а спявала другім голасам. У мяне альт, і слых выключны. Яшчэ ў Лепельскім педвучылішчы на конкурсах мастацкай самадзейнасці да “рэспублікі” з сяброўкай даходзілі.\n– Не, я яе яшчэ раней прыгледзеў: на пабыўку з арміі прыйшоў, а яна ў Лежнінскую школу (так называлася вёска, якая разам з маімі Бабінцамі зараз лічыцца Ільюшынам) міма нашых вакон хадзіла. Распытаў у сябра, а на вяселлі, дзе напэўна, уся моладзь гуляла, запрасіў на танец.\nВодпуск закончыўся хутка і Іван зноў накіраваўся на Далёкі Усход. А Ганна нечакана пазнаёмілася з будучай раднёй. Падчас выбараў настаўнікі хадзілі па хатах агітатарамі. Завітала ў чарговую, запыталася, як завуць гаспадароў. “Хутка нявесткай будзе, а не ведае, як клічуць”, – родныя Івана Макаравіча паспелі пераканацца ў сур’ёзных намерах сына. Ён, які сам прасіўся ў армію, хоць меў ільготу па доглядзе за немаладымі бацькамі, захацеў скарыстацца ёй. І хутка вярнуўся, не даслужыўшы год, а настаўніца пачатковых класаў перайшла жыць да мужа. Распісаліся лічы праз год, калі сакратар сельвыканкама адмаўляўся запісваць першынца Лідзію на бацькоўскае прозвішча.\nІван Макаравіч хоць і не мае сына, лічыць сябе абсалютна шчаслівым, называючы траіх дачушак шчымліва, ласкава. Асабліва Танюшку, якой ужо няма ў жывых. Гэта самы цяжкі ўдар, што яны перанеслі. А ім і шкадаваць сябе не было часу, боль адцягвалі паўсядзённыя клопаты пра малога ўнука. “Памятаю, першай сышла з поезда ў Зябках, каб яго з прыступак зняць, а ён аж калоціцца, так баяўся, што аднаго пакінуць”. Вырасцілі, зараз Дзмітрыю, самаму малодшаму з чатырох унукаў, ужо 21. Дачакаліся і чацвёра праўнукаў. А на пытанне, што трэба рабіць, каб разам пражыць 60 гадоў, адказалі ўжо аднолькава: “Паважаць, шкадаваць і не баяцца працаваць. Шмат”.\nХаця, напэўна, менавіта 60 год, пражытых побач, і робяць пачуцці адзін да аднаго больш пяшчотнымі і глыбокімі нават за каханне. “Залатым” стаў, бачыць кожны мой крок, падвозіць, дапамагае ва ўсім. Напэўна хвалюецца, што кашу няма будзе каму зварыць, – жартуе Ганна Іванаўна. – Неяк хварэла, дык ён на адной каве з пельменямі сядзеў. А зараз і дранікі смажыць, я толькі цеста зраблю, і нават бульбу сабе аднойчы прыгатаваў”.\n– Я б гаспадарку і зараз трымаў. І бялізну мыю, – узмацняе свой удзел у хатніх справах Іван Макаравіч, а жонка дадае: “Не ты, а машынка. Гэта не параўнаць, калі я і дзіцячае, і тваю працоўную вопратку рукамі на пральнай дошцы адмывала”.\nТак, асноўныя клопаты пра быт былі на ёй. Жылі ж спачатку ў Ільюшыне. Дачок-пагодніц пакінуць няма з кім, а дэкрэтны адпачынак усяго 2 месяцы. Таму старэйшая магла катацца з бацькам-вадзіцелем у кабіне, ці абедзвюх “падкідвалі” яе бацькам у Ліпавец. Мабыць так і засталіся б жыць у Ільюшыне, калі б не пажар – калі ў 1966 годзе засталіся на папялішчы, ім далі палову цаглянага дома ў Градзянцы, што будаваўся для работнікаў “Райсельгастэхнікі”. Дарэчы, аднаўляць пасля вогненнай навалы давялося і яго. Паказваючы на новенькую падвесную столь, перагародку, што сваімі рукамі зрабіў унук Сямён, Ганна Іванаўна гаворыць, што перажыць давялося тры буйныя пажары, не гаворачы аб дробных: машыны ў гаражы, стогу сена ля лазні.\nІ ўвесь час многа працавалі. Вунь на здымку Ганна Іванаўна на рынку са слоікамі малака. Гэта ўжо на пенсіі. А калі працавала, бегала ў абед падаіць карову, а потым назад, паколькі быў час, калі заняткі ва Ушацкай школе ішлі ў дзве змены. Нават пяць гадоў таму, калі ўжо было пад 80, яшчэ заставаліся карова і дзве цялушкі, парсюкі, індыкі. Зараз толькі куры.\nУ сям’і многа здымкаў. Іван Макаравіч на кране, за рамонтам ЗІЛа і “Калхіды”, якую гнаў ажно з Кутаісі. З паездак дэлегацый аграрыяў раёна ў Маскву. Шмат падарожнічалі яны на машыне і сям’ёй: Талін, Ваўкавыск – пераважна па мясцінах, дзе жыве шматлікая радня. Іван Макаравіч заўзяты вадзіцель, памяняў ужо тры аўтамабілі, першым з якіх быў “Запарожац”.\nЗдымкі з хору народнага клуба “Ветэран” для Ганны Іванаўны асабліва памятныя, правяла ў ім чвэрць веку. Спявае ж наогул усё жыццё, доўгі час каля рук заставалася мандаліна. Ну а ў хор ветэранаў пайшла ў першы год, як выйшла на пенсію. Вольнага часу ніколі не хапала, аднак менавіта там на хвіліну забывалася пра незагоеную рану, на людзях усё прасцей. Вельмі часта брала з сабой на выступленні Івана Макаравіча, які ганарыцца сваёй салісткай.\nІ, канечне, мы разглядаем самы вялікі, школьны архіў. Вось яе першы выпуск з Таццянай Клопавай, Наталляй Шарыпенкай, апошні – з Алёнай Зыранавай, і самы вялікі з 41 вучнем, які сёлета святкаваў 35-годдзе заканчэння Ушацкай школы. Яна і сама вучылася ў ёй, у адной паралелі з Генадзем Гарбукам, і яшчэ тады ўдзельнічала ў мастацкай самадзейнасці.\nСакавік – самы багаты месяц для Карабанёў на сямейныя даты, на жаль, не толькі радасныя. Нядаўна быў дзень нараджэння і Ганны Іванаўны. Клапатлівы муж доўга выбіраў карысны падарунак: прыгожая падушка дапамагае зараз спрытней уладкавацца на канапе. А гаспадыня смяецца, што падарыла мужу адразу на ўсе астатнія дні нараджэння, бо зусім нятанным быў падарунак: у ліпені – унты. Наогул з пачуццём гумару ў гэтай пары ўсё ў парадку, хоць і кажа гаспадыня, што яна сур’зная, а падколкі, гэта па частцы Івана Макаравіча.\nНа брыльянтавае вяселле сабралася амаль уся іх вялікая сям’я. А самы дарагі падарунак для юбіляраў – каб усё добра складвалася ў кожнага з іх.\nСемья Бумага — настоящие хозяева, которые трудятся, не покладая рук


Штаб беларускага Uber будзе ў Кіеве\nСтваральнік мабільнага прыкладання для выкліку аўтамабіляў з кіроўцам будуе ў Кіеве памяшканне для размяшчэння сваёй штаб-кватэры, якая будзе каардынаваць працу ўва Украіне, Беларусі, Азербайджане і…\nГенпракурор Украіны Юры Луцэнка паведаміў экс-прэзідэнту Віктару Януковічу і шэрагу чыноўнікаў былой адміністрацыі пра новыя падазрэнні ў справе расстрэлу на Майдане ў лютым 2014 году.\nАрцыбіскуп Клаўдыё Гуджэроці, які цяпер зʼяўляецца Апостальскім Нунцыем ва Украіне, атрымаў у Кіеве ад уладаў Беларусі ордэн Францішка Скарыны – «за значны асабісты ўклад у…\n13 тыс. украінцаў скарысталіся бязвізавым рэжымам з ЕЗ\nЗа апошні тыдзень у краіны Еўразвязу ўехала 365 тыс. украінцаў, без візы – 12 875 чалавек.\n2017.06.11 09:49\tВІДЭА\n2017.05.13 11:06\tВІДЭА\n«Улады Украіны не хочуць нам дапамагаць». Канал крымскіх татараў ужо два гады транслюе з Кіеву\nПасля анексіі Крыму Расеяй незалежны крымскататарскі тэлеканал пакінуў паўвыспу і цяпер транслюе з Кіева. ATR страціў большасць рэкламадаўцаў і існуе дзякуючы ахвяравання гледачоў ды амерыканскай…\nУ Кіеве забілі былога дэпутата Дзярждумы ад партыі КПРФ Дзяніса Вараненкава. Ён быў застрэлены ў цэнтры ўкраінскай сталіцы Пра гэта паведамляе ўкраінскае выданне «Весткі» са спасылкай…


Малебен за Мураўёва і сьцяг над фізыкай\n23 лістапад 2016, 23:59\nBack to the USSR на фізычным факультэце БДУ\nАсноўнае пра падзеі 23 лістапада з сайту Свабоды.\nДобры вечар! Два дні таму ў храме менскага прыходу ў гонар Пакрову Прасьвятой Багародзіцы прайшла служба за спачын графа Міхаіла Мураўёва. «Царква моліцца за ўсіх. Таму што мы заклікаем маліцца ня толькі за тых, каго мы лічым сябрам, але і за тых, каго лічым ворагам. Царква не адмаўляе ў малітве ні Мураўёву, ні яго праціўнікам» – пракамэнтаваў сытуацыю старшыня Сінадальнага інфармацыйнага аддзелу БПЦ. Ну што ж, чакаем праваслаўнага малебну за Кастуся Каліноўскага.\nСАВЕЦКІ СЬЦЯГ НАТХНЯЕ БУДУЧЫХ ФІЗЫКАЎ? Студэнты фізычнага факультэту БДУ заўважылі ў будынку факультэту савецкі сьцяг і агітацыю за добрую вучобу ў стылі камуністычнай прапаганды з нагоды 58-й гадавіны заснаваньня факультэту. Студэнт Пятро Маркелаў сказаў нам, што прасіў дэкана Віктара Анішчыка прыбраць сьцяг, але той адмовіўся. Анішчык заявіў карэспандэнту Свабоды, што на факультэце «няма разьвешаных савецкіх сьцягоў».\nСУДЗЯЦЬ І АПІСВАЮЦЬ. У судзе Берасьцейскага раёну 23 лістапада распачаўся судовы працэс па справе Мікалая Бельчука зь вёскі Арлянка Маларыцкага раёну, якога вінавацяць у гвалце ў дачыненьні да міліцыянта. Супрацоўнікі міліцыі і судовыя выканаўцы спрабуюць апісаць маёмасьць бабруйскіх пэнсіянэраў Валянціны і Аляксандра Каваленкаў – актывістаў ініцыятывы «Супраць беззаконьня ў судах і пракуратуры».\nМІЛІЦЫЯ Ў МАГІЛЁВЕ ЗЛАВІЛА СКІНГЭДАЎ. Магілёўская міліцыя затрымала падазраваных у апаганьваньні памятнага знаку «Габрэям — ахвярам нацызму». Падазраваныя, паводле вэрсіі міліцыі, падтрымліваюць ультраправыя ідэі нацызму і зьяўляюцца ўдзельнікамі руху магілёўскіх скінгэдаў. Памятны знак ахвярам Галакосту аблілі чорнай фарбай 19 лістапада.\nАЛЕКСІЕВІЧ У ТОП-10 У ЗША. Літаратурныя аглядальнікі амэрыканскай газэты Washington Post уключылі кнігу «Час сэканд-хэнд» нобэлеўскай ляўрэаткі Сьвятланы Алексіевіч у дзясятку найлепшых кнігаў 2016 году.


У мінулую суботу Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь Аляксандр Лукашэнка зрабіў рабочы візіт у Магілёў | Белыничи. Зара над Друццю\nУ мінулую суботу Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь Аляксандр Лукашэнка зрабіў рабочы візіт у Магілёў\n09.06.2020 40 Зара над Друццю\nУ мінулую суботу Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь Аляксандр Лукашэнка зрабіў рабочы візіт у Магілёў, сустрэўся з актывам Прыдняпроўскага краю, каб абмеркаваць сацыяльна-эканамічную і грамадска-палітычную сітуацыю ў Магілёўскай вобласці.\nУдзел у гэтай сустрэчы прынялі: кіраўніцтва Магілёўскага аблвыканкама, прадстаўнікі абласнога Савета дэпутатаў, члены Савета Рэспублікі і дэпутаты Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу краіны, старшыні гарадскіх, раённых выканаўчых камітэтаў Прыдняпроўскага краю, іх намеснікі, якія курыруюць пытанні эканомікі і сацыяльнай сферы, дырэктары шэрагу прадпрыемстваў, арганізацый і ўстаноў Магілёўшчыны, актывісты грамадскіх аб’яднанняў, журналісты.\nСвой рабочы візіт у Магілёў кіраўнік дзяржавы распачаў з наведання храма Свята-Мікольскага жаночага манастыра, дзе, а гэта была акурат троіцкая бацькоўская субота, запаліў свечкі.\nПрэзідэнту ў храме падарылі ікону Божай Маці Магілёва-Брацкая, сказаўшы, што яна абараняе ад ворагаў. У сваю чаргу Аляксандр Лукашэнка перадаў манастыру ікону “Найсвяцейшая Еўфрасіння Полацкая”, якую напісаў іканапісец Свята- Елізавецінскага манастыра.\nКіраўніку дзяржавы таксама распавялі пра гісторыю і сённяшні дзень Свята-Мікольскага жаночага манастыра, расказалі пра перспектывы яго развіцця. У прыватнасці, прадэманстравалі адноўлены іканастас.\n– Гэта сапраўды цуд! У першы раз бачу такі іканастас. Гэта можна параўнаць з піцерскімі храмамі, – сказаў Аляксандр Лукашэнка.\nЗатым на падворку каля храма Прэзідэнт пагутарыў з прыхажанамі, жыхарамі абласнога цэнтра. Размова адбылася вельмі душэўная. Аляксандр Лукашэнка падзяліўся асабістымі ўспамінамі пра горад, калі вучыўся ў Магілёве, распавёў аб добраўпарадкаванні абласнога цэнтра і далейшых планах у гэтых адносінах.\nКіраўнік дзяржавы выказаўся і на тэму эпідэміялагічнай сітуацыі, адзначыўшы, што паступова ў Беларусі праблема каранавіруса адыходзіць, у тым ліку ў Магілёве сітуацыя ў цяперашні час складваецца цалкам спрыяльна.\n– Пашанцавала магіляўчанам у тым плане, што нават калі ёсць захворванне, то яно праходзіць ужо ў лёгкай форме, – сказаў ён.\nАляксандр Лукашэнка падкрэсліў правільнасць выбранага ў Беларусі шляху барацьбы з захворваннем без уводу ўсеагульнага каранціну. Разам з тым ён заклікаў людзей быць акуратнымі, выконваць неабходныя меры засцярогі, больш праводзіць часу на свежым паветры.\n– Мы павінны прыгожа прайсці гэты перыяд і перамагчы чатыры-пяць пандэмій, якія сёння блукаюць па нашай краіне. Мы іх пераадолеем. Не такія праблемы пераадольвалі, – запэўніў прысутных на сустрэчы беларускі лідар.\nПры гэтым ён заявіў, што ў Беларусі ва ўмовах пандэміі навучыліся спраўляцца з гэтай праблемай. Больш за тое, у краіне не давялося ісці на крайнія меры.\n– Нам пакуль наогул удалося пазбегнуць крайняга сцэнарыя. Прытым, мы не закрывалі краіну. Што тычыцца межаў, нам і закрываць не трэба было. Наша ўсё акружэнне зачынілася. Мы не закрывалі аэрапорт. Мы паказалі, што ёсць такая Беларусь, што яна ўстойлівая, мудрая, магутная і можа спраўляцца з гэтай пандэміяй, – адзначыў кіраўнік дзяржавы. – Мы не ўводзілі татальны каранцін і каменданцкую гадзіну, не закрывалі людзей у сваіх дамах і кватэрах. У нас няма той сітуацыі, каб уводзіць каменданцкую гадзіну.\nАднак, па словах Аляксандра Лукашэнкі, гэта была цяжкая барацьба, якая і сёння яшчэ не скончана.\n– Сітуацыя кіравальная і краіна кіравальная, і мы можам прыняць любое рашэнне. Але пакуль, дзякуй Богу, нам не патрэбны крайнія меры, – сказаў Прэзідэнт. – Нашы ўрачы навучыліся спраўляцца з гэтай хваробай. Яна ў кожнага чалавека можа працякаць па-рознаму. Адсюль і лекі патрэбны розныя. Лекаў у нас хапае, ахоўных сродкаў дастаткова, і ўрачы прыстасаваліся лячыць гэтыя хваробы.\nАляксандр Лукашэнка падкрэсліў, што ў Беларусі не толькі займаюцца тэсціраваннем на каранавірус, але і прыярытэтную ўвагу надаюць дыягностыцы пнеўманій.\n– Мною было дадзена жорсткае ўказанне: усіх, хто звярнуўся, – на КТ. Мы за гэты час закупілі дзясяткі апаратаў і там, дзе трэба было, устанавілі. Урачы малайцы, ужо навучыліся, яны бачаць на КТ – звычайная пнеўманія або ковідная, – сказаў Прэзідэнт.\nГаворачы аб бягучым моманце, кіраўнік дзяржавы звярнуў увагу на тое, што разам сышліся чатыры “пандэміі” – у ахове здароўя, эканоміцы, палітыцы, а таксама на інфармацыйнай прасторы.\nТакім чынам, за медыцынскай пандэміяй рушыла ўслед эканамічная, і яна закранула не толькі краіны, якія развіваюцца, але і найбуйнейшыя дзяржавы. Натуральна, уплыў на сабе адчувае і Беларусь са сваёй экспартна арыентаванай эканомікай.\n– Нам патрэбна валюта, каб жыць. А валюту можна атрымаць, толькі прадаючы свой тавар на знешніх рынках, – канстатаваў кіраўнік дзяржавы.\nПаводле яго слоў, трэцяя пандэмія – рукатворная, суб’ектыўнага характару – палітычная. Перадвыбарная кампанія наклала свой адбітак на ўсё тое, што адбываецца. Нарэшце, чацвёртая – інфапандэмія, якая аказала моцнае ўздзеянне на людзей.\nЗаслухаўшы даклад старшыні Магілёўскага гарвыканкама Уладзіміра Цумарава аб сацыяльна-эканамічным развіцці абласнога цэнтра, Аляксандр Лукашэнка сказаў:\n– Малайчына. Нядрэнна, але гэта яшчэ асобныя зярняткі. Горад павінен быць прыгожым.\nПрэзідэнт адзначыў, што праца па добраўпарадкаванні праведзена і ў іншых абласных цэнтрах, жыхарам якіх ёсць чым ганарыцца.\nАсаблівы акцэнт кіраўнік дзяржавы зрабіў і на прамысловай сферы горада, даручыўшы правесці ў гэтым плане рэвізію.\nАляксандру Лукашэнка падрабязна далажылі аб сацыяльна-эканамічным развіцці Магілёва і вобласці. Асобнай тэмай стала ажыццяўленне розных праектаў па развіцці гарадской інфраструктуры, якія ўжо рэалізаваны ў Магілёве ў 2017-2020 гадах.\nНапрыклад, за гэты час былі капітальна адрамантаваны многія аб’екты дарожнай сеткі (Чавуская, Мінская шаша, мост і пуцеправод праз чыгунку па праспекце Міру), сацыяльнай інфраструктуры (Палац культуры вобласці, тэнісныя корты і футбольны манеж, СШ №46, радзільны дом Магілёўскай гарбальніцы хуткай медыцынскай дапамогі).\nПрэзідэнт азнаёміўся з планамі горада па будаўніцтве і праектаванні шэрагу аб’ектаў. У іх ліку кардыяхірургічны корпус Магілёўскай абласной бальніцы, паліклініка ў жылым раёне “Казіміраўка”, ФАК з басейнамі ў мікрараёне “Фаціна”, а таксама будаўніцтва пуцеправода-дублёра вул. Якубоўскага – Загарадная шаша.\nШто ж да апошняга аб’екта, то Аляксандр Лукашэнка зрабіў акцэнт на крыніцах фінансавання, адзначыўшы: на будаўніцтва гэтага пуцеправода можна накіраваць сродкі, зэканомленыя пры рэканструкцыі іншых дарог па краіне.\nКіраўніку дзяржавы таксама далажылі аб праведзеных і запланаваных работах па добраўпарадкаванні ландшафтна-рэкрэацыйнага комплексу “Подміколле”. Тут, у прыватнасці, прадугледжана абсталяванне спартыўных і дзіцячых пляцовак, катка з паркавым павільёнам, вяровачнага гарадка, парку атракцыёнаў, пляжнай зоны і ў перспектыве – турыстычнага комплексу.\n– Чым раней, тым лепш, – пракаменціраваў Прэзідэнт ініцыятыву па ўзвядзенні турыстычнага комплексу. – Жадаючых наведаць шмат. Чаму не развіваць? – Цяпер гэта ўсё трэба аб’яднаць так, каб горад быў цэласным комплексам. Трэба нешта яшчэ нам зрабіць за будучую пяцігодку, каб магіляўчане ганарыліся.\nПадчас сустрэчы Прэзідэнта з актывам Прыдняпроўскага краю па абмеркаванні сацыяльна-эканамічнай і грамадска-палітычнай сітуацыі ў Магілёўскай вобласці, якая праходзіла ў новым навучальным корпусе Беларуска-Расійскага ўніверсітэта, старшыня Магілёўскага аблвыканкама Леанід Заяц паінфармаваў кіраўніка дзяржавы і прысутных аб тым, што ў рэгіёне па выніках 2019 года забяспечана выкананне 4 з 6 ключавых паказчыкаў. Гэта дазволіла Магілёўшчыне выйсці з ліку адстаючых, паказаўшы другі вынік у краіне пасля Мінскай вобласці.\n– Усе галіны эканомікі выйшлі на станоўчую дынаміку развіцця, – адзначыў губернатар. – Выкананы заданні па прыцягненні прамых замежных інвестыцыях на чыстай аснове, экспарце тавараў, паслуг, па колькасці працаўладкаваных грамадзян на зноў створаныя рабочыя месцы.\nМінулы год вобласць завяршыла са станоўчым фінансавым вынікам. Адпаведная дынаміка захавана і ў першым квартале бягучага года. У прыватнасці, у рэгіёне па выніках студзеня-красавіка дасягнуты добрыя паказчыкі па вытворчасці сельскагаспадарчай прадукцыі (103% да аналагічнага перыяду мінулага года), у будаўніцтве (101,8%), у рознічным таваразвароце ў гандлі (104,2%).\nШто ж да сельскагаспадарчай галіны, то ў рэгіёне распрацавана канкрэтная праграма развіцця АПК, рэалізацыя якой дазволіць павялічыць выручку сельгасарганізацый ужо ў гэтым годзе як мінімум у 1,3 раза. І як вынік, гэта дазволіць падняць зарплату на вёсцы да тысячы рублёў.\nНа асаблівым кантролі мясцовых органаў улады знаходзіцца рэалізацыя інвестпраектаў на прадпрыемствах “Хімвалакно”, “Белшына”, “Магатэкс”, “Завод газетнай паперы”, “Омск Карбон Магілёў”.\n– Паспяховае завяршэнне іх рэалізацыі з’яўляецца сур’ёзным рэзервам для росту прамысловасці ўсяго рэгіёну, – падкрэсліў Леанід Заяц і адзначыў, што, як і раней, галоўным прыярытэтам для рэгіёну з’яўляецца павышэнне ўзроўню жыцця грамадзян. У якасці красамоўнага прыкладу ён прывёў наступны факт: за мінулы год было ўведзена ў эксплуатацыю больш за 40 сацыяльна значных аб’ектаў, у ліку якіх знаходзіліся і гэтак званыя даўгабуды.\nУ ходзе сустрэчы з актывам Магілёўскай вобласці Прэзідэнт даў шэраг дадатковых даручэнняў па далейшым развіцці і добраўпарадкаванні нашага абласнога цэнтра. Аляксандр Лукашэнка даручыў кіраўніцтву Магілёўскай вобласці звярнуць сур’ёзную ўвагу на прамысловыя прадпрыемствы.\nПрэзідэнт нагадаў, як у красавіку мінулага года прызначыў экс-міністра сельскай гаспадаркі і харчавання Леаніда Зайца губернатарам Магілёўскай вобласці. Паводле слоў Аляксандра Лукашэнкі, ён не сумняваўся ў сваім рашэнні.\n– Я ведаў, што ў Магілёўскай вобласці ён будзе не лішнім, – сказаў Прэзідэнт.\nАляксандр Лукашэнка растлумачыў, што па шэрагу кірункаў трэба было сур’ёзна выпраўляць сітуацыю. Перад новым губернатарам была пастаўлена задача навесці ў вобласці належны парадак. І, як адзначыў Прэзідэнт, кіраўнік Магілёўшчыны актыўна пагрузіўся ў працу.\n– Для мяне гэта было нечаканым. Першай просьбай, з якой ён да мяне прыйшоў, была бальніца ў Магілёве, – адзначыў Аляксандр Лукашэнка.\nЯк сказаў Прэзідэнт, Леанід Заяц звярнуў увагу на Магілёў, пачаў актыўна адшукваць на гэтыя мэты фінансаванне.\n– І сёння я заўважыў, што асобныя месцы, прыгожыя, годныя, якімі можа ганарыцца абласны цэнтр, створаны. Цяпер трэба гэта ўсё ўвязаць – я казаў мэру і губернатару – у адзіны комплекс. Трэба зрабіць, каб гэта быў прыгожы горад, – звярнуў увагу Прэзідэнт.\nПаводле яго слоў, жыхары абласнога цэнтра павінны зрабіць гэта перш за ўсё для сябе, бо ім жыць у гэтым горадзе.\nЛідар беларускай дзяржавы таксама папрасіў кіраўніцтва рэгіёну звярнуць асаблівую ўвагу на буйныя прамысловыя прадпрыемствы, якія ў свой час былі сапраўднымі гігантамі. Там шмат свабодных прамысловых вытворчых памяшканняў.\n– Нельга страціць гэтыя прамысловыя кропкі. Яны моцныя, надзейныя. Мала такіх, якія трэба прыбіраць, зносіць. Іх неабходна прывесці ў пачуццё і разгарнуць там вытворчасць. Знойдуцца інвестары і з задавальненнем прыдуць у Магілёў і будуць працаваць.Трэба па кожным прадпрыемстве, як мы рабілі па паўднёвым усходзе, выпрацаваць канкрэтную праграму. Перш за ўсё, у Магілёве і Бабруйску – двух найбуйнейшых гарадах вобласці, – такую задачу паставіў Прэзідэнт.\nГаворачы аб далейшым развіцці паўднёва-ўсходніх рэгіёнаў Магілёўскай вобласці, кіраўнік дзяржавы нагадаў, што па яго даручэнні ў свой час была прынята адмысловая праграма, выдзелены сродкі для яе фінансавання.\n– Праграма прынята, і яна павінна рэалізоўвацца, тым больш, там жыве вельмі шмат “чарнобыльцаў”, – падкрэсліў Аляксандр Лукашэнка. – Не дай Бог, вы не рэалізуеце гэтую праграму. Мы павінны людзям там даць не толькі надзею, але і шанец жыць, гадаваць дзяцей.\nПрэзідэнт пагадзіўся са старшынёй аблвыканкама, што ў Магілёўскай вобласці за апошнія гады сапраўды нямала зрабілі. Але наперадзе ў гэтым кірунку работы яшчэ шмат.\n← Выдача сертификатов ЦТ начнется в Беларуси с 24 июля\nЧартеры в Турцию начнут летать из Могилева →\n26.11.2020 Зара над Друццю Комментарии к записи Таксист должен заранее сообщать примерную стоимость поездки — транспортная инспекция отключены\n20.10.2020 Зара над Друццю Комментарии к записи Автомобильное топливо в Беларуси с 20 октября дорожает отключены\nОтключение электричества в Могилевской области стало проверкой готовности всех сфер к ЧС — Маслов\n25.06.2021 Зара над Друццю Комментарии к записи Отключение электричества в Могилевской области стало проверкой готовности всех сфер к ЧС — Маслов отключены


Тыповыя памылкі з «Нашай Нівы» за студзень — 4\nТыповыя памылкі з «Нашай Нівы» за студзень — 4 2\nШтотыдзень карэктарка «Нашай Нівы» запісвае тыповыя памылкі, якія яна выпраўляла ў артыкулах рэпарцёраў і пазаштатных аўтараў. Штосерады гэтую падборку яна рассылае супрацоўнікам.\nФорма тлумачэння — мінімалістычная\nпа-ўкраінску (злучок – не знак прыпынку, таму кіруемся агульным правілам напісання ў: пасля галосных у пераходзіць у ў);\nеду на Алімпіяду (па што?) па золата (пры ўказанні мэты руху пры дзеяслове ўжываюць прыназоўнік па з назоўнікам В. скл., а не за);\nажаніцца з Аленай, таму і жанаты з Аленай (а не на Алене);\nрозуму (абстрактнае паняцця, якасць, уласцівасць), але тэніса, хакея, футбола (спартыўная гульня);\nмайстар і майстра: першае варыянт агульнаўжывальны, другі – размоўны;\nсаіскальнік (у новай рэдакцыі беларускага правапісу зафіксавана: у кальках з рускай мовы пішацца прыстаўка са- (сакурснік, садружнасць);\nаб’явіць імпічмент (каму?) Лукашэнку, але працэдура імпічменту (каго?) Лукашэнкі: у першым словазлучэнні – кіраванне дзеяслова, у другім – назоўніка;\nГаласуй не галасуй, а вынік адзін… (коска не ставіцца паміж двума словамі, што паўтараюцца, калі адно з іх з ужываецца адмоўем не, а спалучэнне іх утварае адзінае цэлае).\nТыповыя памылкі з «Нашай Нівы» за лістапад\nТыповыя памылкі з «Нашай Нівы» за снежань — 1\nТыповыя памылкі з «Нашай Нівы» за снежань — 2\nТыповыя памылкі з «Нашай Нівы» за студзень — 1\nТыповыя памылкі з «Нашай Нівы» за студзень — 2\nТыповыя памылкі з «Нашай Нівы» за студзень — 3\n31.01.2014 / 13:13\nаб’явіць імпічмент (каму?) Лукашэнку, але працэдура імпічменту (каго?) Лукашэнкі: у першым словазлучэнні – кіраванне дзеяслова, у другім – назоўніка; Як, як вы кажаце? Аб'явіць каму? Ці мо ўжо аб'явілі, а я не пачуў? Матухна, вось так заўсёды: пра ўсё апошнім даведаешся... Дык дзе пра тое можна прачытаць у падручніку?\n31.01.2014 / 13:59\nдарэчы, калі памятаеце лёзунг "радзіма, свабода, далоў ***-урода", то ён НЕпісьменны, бо "ўрод" - гэта ўраджай, адсюль урадлівы=ураджайны.


У Беларусі ствараюць Асацыяцыю інтэрнэт-гандлю | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Беларусі ствараюць Асацыяцыю інтэрнэт-гандлю\nГэта папярэдняя назва, кажа аўтар ініцыятывы, стваральнік і кіраўнік буйнейшай інтэрнэт-пляцоўкі Байнэту deal.by Максім Марыніч. Да рэалізацыі ідэі таксама далучыўся найбольш вялікі сэрвіс гандлю харчаваннем e-dostavka, плануецца, што аб’яднанне інтэрнэт-гандляроў з’явіцца ў верасні гэтага года.\nРаспавядае Максім Марыніч:\n– Я думаю, прадстаўленасць рынку будзе дастаткова добрай. То бок, асацыяцыя не будзе абмежавана толькі нейкай інтэрнэт-крамай, або інтэрнэт-пляцоўкай. Будуць усе ўдзельнікі рынку, якія займаюцца і лагістыкай, і інфраструктурай, і плацяжамі. Сегмент павінен быць прадстаўлены максімальна шырока, гэта значыць, і прадукты харчавання, і продаж аўтамабіляў, і продаж кватэр, і якія-небудзь б/у тавары, і лагісты, і складскія аператары. 20-25 чальцоў, я думаю, гэта аптымальны склад.\nКаля 30% беларускага электроннага гандлю прыходзіцца на кітайскія онлайн-крамы, але, як лічыць Максім Марыніч, гэты рынак яшчэ не настолькі развіты ў краіне, каб казаць пра жорсткую канкурэнцыю. Толькі 3,5% аб’ему беларускага гандлю адносіцца да куплі анлайн.\nШто беларусы купляюць у інтэрнэце?


Навошта Лукашэнку круглы стол? «Ён перакладае частку адказнасці» - Завтра твоей страны\nНавошта Лукашэнку круглы стол? «Ён перакладае частку адказнасці»\nФядута: Абапірацца можна толькі на тое, што аказвае пэўны супраціў. Аднойчы Аляксандар Рыгоравіч ужо спрабаваў весьці «дыялёг з самім сабой», нічога не атрымалася. Была ўтвораная працоўная група па мэдыях пад кіраўніцтвам тагачаснага намесьніка кіраўніка Адміністрацыі Прэзыдэнта Ўладзімера Русакевіча. І нічога не адбылося, бо як толькі былі мінімальныя спробы нешта прапанаваць (агульныя правілы фінансаваньня і распаўсюду мэдыяў) — то адразу ўставалі тыя, хто нібыта прадстаўляў «грамадзянскую супольнасьць» і казалі «не, не, ня трэба».\nФядута: Праблема пераемнасьці ўлады — гэта праблема не асобы. Гэта праблема новых палітычных абмежаваньняў, якія мусяць усталявацца на нашай палітычнай сцэне. Бо якая б асоба не давала гарантыі цяперашняму прэзыдэнту — да таго моманту, пакуль застаецца гэтая Канстытуцыя з гэтымі паўнамоцтвамі кіраўніка дзяржавы, то зразумела, што будзе адбывацца. Увесь час будзе вісець пагроза, што заўтра прыйдзе нехта, хто паспрабуе зьвесьці рахункі ці асабіста з Лукашэнкам, ці з пэўнымі коламі, якія яго атачаюць.


Свэн Бэндэр — Вікіпэдыя\nСвэн Бэндэр (па-нямецку: Sven Bender; нарадзіўся 27 красавіка 1989 году, Розэнгайм, ФРН) — нямецкі футбаліст, які выступае за клюб «Бранэнбург». Былы гулец нацыянальнай зборнай Нямеччыны. Гуляе на пазыцыі паўабаронцы.\nНарадзіўся 27 красавіка 1989(1989-04-27) (32 гады)\nРозэнгайм[d], Верхняя Баварыя[d], Баварыя, Заходняя Нямеччына\nБранэнбург 65 (1)\n2011—2013 Нямеччына 7 (0)\nСвэн нарадзіўся ў баварскім горадзе Розэнгайме. Разам са сваім братам-блізьнюком Лярсам займацца пачаў у футбольнай школе Бранэнбургу, адкуль пайшоў на павышэньне ў школу клюбу «Унтэргахінг». У 2003 годзе таленавітых юнакоў заўважылі ў другім па значнасьці клюбе Мюнхэну, у «Мюнхэн-1860». У 2006 годзе Свэн быў заяўлены за другую каманду мюнхэнцаў, а неўзабаве й падпісаў кантракт зь першай камандай. Разам з братам яны адразу ж зайгралі й склалі магутны кулак у сярэдняй лініі поля. Усяго за «Мюнхэн-1860» Свэн правёў 65 матчаў і забіў 1 мяч.\nПерад сэзонам 2009—2010 гадоў малады гулец зацікавіў дортмундзкую «Барусію», зь якой пасьля й падпісаў кантракт. Тут іхныя шляхі з братам разышліся, бо той аддаў перавагу на пераход у «Баер». Свэн дэбютаваў у Бундэсьлізе 19 верасьня 2009 году ў выязным матчы шостага туру супраць «Гановэру-96», які скончыўся ўнічыю 1:1. Свэн выйшаў на поле зь першых хвілін і, у цэлым, правёў нядрэнны матч. Усяго ў сваім першым сэзоне правёў за «Барусію» 19 матчаў.\nГуляў у юнацкіх зборных Нямеччыны розных узростаў, зьяўляўся гульцом моладзевай зборнай. У 2008 годзе стаў чэмпіёнам Эўропы сярод юнакоў да 19 гадоў.\nСрэбны прызэр летніх Алімпійскіх гульняў: 2016\nМае брата-блізьнюка Лярса Бэндэра.\n^ Spielstatistik Hannover 96 - Borussia Dortmund 1:1 (0:1). fussballdaten.de\nПрофіль на сайце Transfermarkt.de.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Свэн_Бэндэр&oldid=2250351»\nАпошняе рэдагаваньне ў 13:57 30 жніўня 2021\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 30 жніўня 2021 году ў 13:57.


Каментары да артыкула: Жыхары мінскай шматпавярхоўкі адкрылі ў двары свой фрымаркет — мяняюцца адзеннем і кнігамі ФОТАФАКТ\n18.07.2019 / 14:10\nМінскім дварам патрэбны яшчэ кантэйнеры куды можна пакінуць адзенне. Накшталт кантэйнераў для макулатуры.\nНу людям не доэтого поэтому и не интересно а таак классная идея главное что бы налох не взяли\n18.07.2019 / 14:27\nА я не ведаў як гэта па моднаму называецца... 8-))) У нас ва Ўруччы для буйнагабарытнага смецця загончык крыты як гады тры зрабілі. Нехта выкідвае лядоўню, праз пару гадзін яе няма, альбо нехта выкідвае крэсла, ці ложак -- імгненна знікаюць. І цікаўнасць ёсць 8-)))


Непаўналетнім — паўнацэннае дзяцінства | Осиповичи Online. Асiповiцкi край\nНепаўналетнім — паўнацэннае дзяцінства\nУ райвыканкаме адбылося пашыранае пасяджэнне камісіі па справах непаўналетніх, на якім намеснік старшыні камісіі Алена Фядотава праінфармавала прысутных аб стане і мерах па прафілактыцы злачыннасці, правапарушэнняў, п’янства сярод непаўналетніх за 2011 год і ходзе правядзення вячэрніх рэйдаў па месцах масавага адпачынку моладзі.\nБыло адзначана, што ў выніку належнай папярэджваючай работы на 15,4% зменшылася колькасць крымінальных злачынстваў, асабліва здзейсненых групай падлеткаў. Да адміністрацыйнай адказнасці за ўхіленне ад выканання абавязкаў па выхаванні непаўналетніх прыцягнута больш за 70 бацькоў.\nУ мінулым годзе павялічылася колькасць дарослых, якія ўцягваюць дзяцей у п’янства. З мэтай знішчэння прычын і ўмоў для п’янства, правапарушэнняў, былі распрацаваны мерапрыемствы па арганізацыі летняга аздараўлення дзяцей і часовай занятасці моладзі, што вучыцца. Эфектыўным прафілактычным сродкам сталі ваенна-спартыўныя лагеры для тых, хто стаіць на ўліку ў ІСН. Працаўладкаваны па часовай занятасці — у свабодны ад заняткаў час — 155 навучэнцаў школ, каледжа. Выконваліся работы па пашыву мяккага інвентару, добраўпарадкаванню тэрыторыі, рамонту мэблі і памяшканняў.\nЗ мэтай далучыць падлеткаў да карыснай і змястоўнай дзейнасці на базе МПЦ «Равеснік» працуе 5 клубных фарміраванняў, секцыённую работу вядзе фізкультурна-спартыўны клуб «Алімпія», 28 сельскіх культурна-забаўляльных устаноў і іншыя.\nЗгодна з распараджэннем старшыні райвыканкама праводзіліся вячэрнія рэйды пры арганізацыі дыскатэк у культустановах раёна. У іх ходзе выяўлены пэўныя недахопы, унесены прадстаўленні ў аддзел культуры па іх выпраўленні.\nЗа год у нас адабрана 25 дзяцей з 15 сямей і вернута 9 у 4 сям’і, пазбаўлена правоў 7 бацькоў у адносінах 8 дзяцей з 5 сямей.\nНе заўсёды ўстановамі адукацыі своечасова ставяцца на ўлік непаўналетнія, якія знаходзяцца ў сацыяльна небяспечным становішчы (СНС). Падлеткаў, якія пры-знаны знаходзячыміся ў СНС, 118, а на ўліку ў ІСН — 96, у банку дадзеных СНС знаходзіцца толькі 26 непаўналетніх, якія ўлічаны ў ІСН.\nУсім установам, якія маюць дачыненне да работы па прафілактыцы правапарушэнняў, негатыўных паводзін падлеткаў, былі да-дзены рэкамендацыі.\nНамеснік старшыні райвыканкама Аляксандр Шаўлюга прапанаваў арганізаваць вучобу са старшынямі пассельсаветаў па выпраўленні паводзін непаўналетніх і афармленні адпаведнай дакументацыі.\nЗ карыснымі парадамі выступілі таксама начальнік аддзела адукацыі Наталля Шаўчэнка і начальнік ІСН Дзмітрый Цырынскі.\nПредыдущая статьяУ Асіповіцкім райвыканкаме На зло — усёй грамадой\nСледующая статьяСамое-самое из осиповичского отдела ЗАГС


ЯК ВЫДАЛІЦЬ TEAMVIEWER ЦАЛКАМ - TEAMVIEWER - 2019\nЗмена свайго рэальнага IP - гэта папулярная працэдура, якая дазваляе захоўваць ананімнасць у інтэрнэце, не падаючы сваіх асабістых дадзеных, а таксама атрымліваць доступ да заблакаваным сайтаў, напрыклад, якія былі забароненыя па рашэнні суда на тэрыторыі рэгіёну. Сёння мы разгледзім магчымасці адно з праграм для змены IP-адрасы - Auto Hide IP.\nAuto Hide IP - просты інструмент для захавання ананімнасці ў інтэрнэце. Калі вы прыгледзіцеся, то заўважыце падабенства ў інтэрфейсе і функцыянальнасці паміж дадзеным прыладай і праграмамі Hide IP Eazy і Platinum Hide IP.\nВялікі выбар хостынг-Паўночна\nВыкарыстоўваючы праграму Auto Hide IP, вам будзе даступны шырокі выбар хостынг-сервераў розных краін.\nВыкарыстанне аўтазагрузкі Windows\nРэгулярна карыстаючыся Auto Hide IP, дадзены інструмент рацыянальна змясціць у меню аўтазагрузкі, каб адразу пасля запуску кампутара праграма не толькі аўтаматычна запускалася, але і адразу прыступала да сваёй працы.\nАўтаматычная змена IP\nФункцыя, якая дазваляе аўтаматычна змяняць IP-адрас праз зададзеную колькасць хвілін. Напрыклад, па змаўчанні праграмай ўстаноўлена змена праз 10 хвілін, значыць, па заканчэнні дадзенага часу праграма будзе мяняць хостынг-сервер са свайго спісу.\nНастройка працы для браўзэраў\nЧасам праца праграмы для захавання ананімнасці патрабуецца не ва ўсіх браўзэрах, а толькі ў некаторых. У такім выпадку, звярнуўшыся ў опцыі праграмы, вы змыеце адзначыць браўзэры, у якіх праца Auto Hide IP будзе актыўная.\nГоднасці Auto Hide IP:\n1. Просты і даступны інтэрфейс;\n2. Эфектыўная работа і вялікі выбар проксі-сервераў.\nНедахопы Auto Hide IP:\n2. Праграма платная, але маецца бясплатная 30-дзённая версія.\nAuto Hide IP - просты і даступны інструмент для працы са зменай IP-адрасы. Тут вы не ўбачыце багацця розных налад, а толькі базу, з якой можна камфортна і эфектыўна працаваць.\nСпампаваць пробную версію Auto Hide IP\nHide IP Easy Hide All IP Super Hide IP Platinum Hide IP\nAuto Hide IP - эфектыўная праграма для ўтойвання рэальнага IP-адрасы і забеспячэння бяспекі на прасторах інтэрнэту.\nРаспрацоўшчык: Auto Hide IP


Трасцянец як мост паміж Беларуссю і Захадам | Новы Час\nУ сустрэчы ўзялі ўдзел кіраўнік каталіцкай царквы ў Беларусі, Мітрапаліт Мінскі і Магілёўскі Тадэвуш Кандрусевіч, беларускі дырэктар ММАЦ Віктар Балакіраў і выканаўчы дырэктар Дортмундскага Міжнароднага адукацыйнага цэнтра Петэр Юнгэ-Вэнтруп, праваслаўны архіерэй Фёдар Поўны, дачка аднаго з аўтараў мемарыяла, памерлага два гады таму архітэктара Леаніда Левіна Галіна Левіна ды іншыя.\nПа словах Петэра Юнгэ-Вэнтрупа, праект мемарыяла рэалізуецца і набывае вельмі важнае значэнне ў міжнародных стасунках. Гэта, па-першае, даніна памяці ахвяраў гітлераўскага фашызму, якія былі знішчаны ў Шашкоўцы і Благаўшчыне, у самім Трасцянцы. А гэта, паводле афіцыйных дадзенных, больш за 206 000 чалавек.\nПершая частка праекта ўжо рэалізавана, і гэта можна ўбачыць на ўласныя вочы. Але, адзначыла прадстаўніца габрэйскай абшчыны Галіна Левіна, гэта толькі пачатак. Стварэнне мемарыяла «Трасцянец», дзе загінулі тысячы і тысячы габрэяў, Левіна назвала мастом паміж Беларуссю і Еўропаю, перад усім, паміж Беларуссю і Нямеччынай.\n«Нашы бацькі, у тым ліку і мае бацькі выбудавалі гэты мост узаемапаразумення і замірэння з тымі, хто ў пэўны перыяд жыцця быў па іншы бок акопаў. І вельмі важна, каб гэты мост паразумення, каб гэты дыялог працягваўся ў розных пакаленнях. Калі гэта знікне хоць у нейкім пакаленні, мы можам страціць апоры маста, які дае нам магчымасць вучыцца і рабіць высновы з таго, што адбылося», — упэўненая выступоўца.\nМітрапаліт Тадэвуш Кандрусевіч адзначыў, што будучы мемарыял павінен стаць месцам і сімвалам замірэння і паразумення паміж рознымі народамі і канфесіямі. Ён адзначыў, што было б добра, каб мемарыял «Трасцянец» стаўся тым месцам, куды маглі б прыходзіць і маліцца вернікі розных канфесіяў, бо ў гэтым месцы падчас Другой сусветнай вайны нацысты забівалі як габрэяў, так і людзей іншых нацыянальнасцяў, як іудзеяў, так і праваслаўных, каталікоў, асоб іншых веравызнанняў.\nПетэр Юнгэ-Вэнтруп, Тадэвуш Кандрусевіч\n«У Трасцянцы магло б узнікнуць такое месца, і я не бачу ніякіх гэтаму перашкод, калі б гэта быў адзіны будынак, дзе маглі б маліцца ўсе. Такі досвед маецца ўжо ў Калінінградскай вобласці Расіі, дзе ў адным будынку моляцца каталікі, праваслаўныя і люцеране», — сказаў Уладыка.\nПа яго словах, такія праекты спрыяюць замірэнню ў сучасным свеце нават на палітычным узроўні. Тадэвуша Кандрусевіча вельмі ўсцешыў той факт, што падчас юбілейнай сесіі ААН у Нью-Ёрку да кіраўніка Беларусі падышоў прэзідэнт Аўстрыі і падзякаваў за дапамогу ў рэалізацыі трасцянецкага праекту па ўшанаванні памяці забітых нацыстамі мірных грамадзян.\nІ гэта не выпадковая падзяка за «Трасцянец» з боку аўстрыйскага кіраўніка. Справа ў тым, што ў Трасцянцы былі знішчаныя каля 14 500 аўстрыйскіх габрэяў. Яны, як распавяла Галіна Левіна, «іроніяй гісторыі мусілі самі набываць квіткі на цягнік у Трасцянец, дзе пазней усе былі забітыя».\nДарэчы, у лістападзе адбудзецца паездка ўдзельнікаў праекта «Трасцянец» у Вену. У сталіцы Аўстрыі адбудуцца сустрэчы на розных узроўнях, дзе будуць абмяркоўвацца пытанні працягу рэалізацыі мемарыяла. Дарэчы, як адзначыў Петэр Юнгэ-Вэнтруп, за працяг прац па стварэнні мемарыяла цяпер адказвае кіраўніцтва Мінскага гарвыканкама. Нямецкі бок, паведаміў Юнгэ-Вэнтруп, ужо пералічыў беларускаму боку 400 тысяч еўра. Але пошук сродкаў будзе працягвацца.\nНа сустрэчы журналістам прадставілі бюлетэнь «Еўрапейскія перспектывы», прысвечаны прымеркаванай да 70-годдзя вызвалення Беларусі ад фашыстаў беларуска-нямецкай паездцы ў Трасцянец, Хатынь і Бабруйск, якая адбылася летась. У тым мерапрыемстве ўзялі ўдзел па сто прадстаўнікоў з абедзвюх краінаў. У часопісе змешчаны фотаздымкі з таго мерапрыемства, успаміны сваякоў ахвяраў нацызму, выступы ўдзельнікаў вандроўкі, а таксама артыкулы на гэтую тэму прэзідэнта Нямеччыны Ёахіма Гаўка, былога прэм’ер-міністра федэральнай зямлі Брандэнбург Маціяса Плацэка, прадстаўніка МЗС Нямеччыны Герната Эрлера, а таксама Тадэвуша Кандрусевіча, праваслаўнага архіерэя Фёдара Поўнага ды іншых.\n"ў Шаркоўцы і Благаўчшыне" = "ў Шашкоўцы і Благаўшчыне"\nПра тое, што Трасцянец можа быць "мостам", - як мінімум наіўна... Ці трэба тлумачыць, чаму?\n"БлагаўЧШыне" не паправілі яшчэ.\nВР, шчыры дзякуй! :)\nАбы на здароўе! Між іншага, у нізе старонкі як гал. рэд. пазначаны Кароль Аляксей Сцяпанавіч. Гэта прынцыповая пазіцыя "НЧ" ("наши павшие, как часовые") ці проста


06 ліпень 2020, 15:35\nАкцыя «Евалюцыя» ў Амстэрдаме, 5 ліпеня\n5 ліпеня ў цэнтры сталіцы Нідэрляндаў, каля музэю Ван Гога беларусы Амстэрдаму правялі ўжо чацьвёрты «ланцуг салідарнасьці» зь Беларусьсю. Гэтым разам у цэнтры ўвагі былі карціна «Ева» Хаіма Суціна і творчасьць Марка Шагала — абодва мастакі габрэйскага паходжаньня нарадзіліся і расьлі ў Беларусі.\n«Нягледзячы на мастацкую форму, мы распаўсюджваем інфармацыю пра палітвязьняў і нечалавечыя ўмовы, у якіх іх утрымліваюць, пра тое, за што ў Беларусі можна трапіць у аўтазак, пра формы пратэсту і салідарнасьць», — кажа Свабодзе ўдзельніца амстэрдамскіх акцыяў Дар’я Слабчанка.\nКарціна «Ева» лічыцца самай дарагой у Беларусі. Яна была канфіскаваная ўладамі ў межах «справы Белгазпрамбанку» супраць патэнцыйнага кандыдата ў прэзыдэнты, былога кіраўніка банку Віктара Бабарыкі, былых і дзейных супрацоўнікаў банку.\nНа акцыі, сярод іншага, прапаноўвалі пісаць лісты палітычным зьняволеным, у тым ліку Віктару і Эдуарду Бабарыкам. Арганізатары заахвочвалі выкладваць свае лісты палітвязьням у сацсеткі з хэштэгам #letterstobelarus.\nПадобная акцыя ў той дзень прайшла і ў Парыжы — каля Люўра. Абедзьве акцыі былі прымеркаваныя да дня народзінаў Марка Шагала: паводле розных зьвестак, ён нарадзіўся 6 ці 7 ліпеня 1887 году.


Цудоўная Беларусь будучыні: палітыкі (і Міхалок), калі нарэшце прыйдуць да ўлады | euroradio.fm\nГалоўная / Цудоўная Беларусь будучыні: палітыкі (і Міхалок), калі нарэшце прыйдуць да ўлады\nПры дапамозе праграмы FaceApp разважаем, хто і якія пасады мог бы займаць ва ўладзе пасля мірных, але вельмі доўгачаканых перамен.\nЗдымкі дзядуляў і бабуль запоўнілі сацсеткі. Не, моладзь не посціць сумесныя сэлфі з родзічамі падчас летніх вакацый у родных вёсках. Праз два гады зноў завірусілася праграма для апрацоўкі фота, што ў тым ліку дапамагае “састарыць” чалавека на здымку. Тэхналогія робіць гэта значна лепш, чым было раней. Адсюль і чарговая хваля папулярнасці.\nХто і якія пасады мог бы заняць ва ўрадзе цудоўнай Беларусі будучыні — тэма для разважанняў не новая. Аднак цяпер, пры дапамозе FaceApp, мы можам візуалізаваць нашыя фантазіі пра мірныя, але вельмі доўгачаканыя перамены.\nПазітыўны і з усімі зубамі на месцы кіраўнік “Гавары праўду” Андрэй Дзмітрыеў узначаліць Міністэрства інфармацыі. Магчыма, нават пераймянуе ў Міністэрства праўды.\nСяргей Міхалок — міністр культуры, вядома. Спадзяёмся, што ў ведамстве пад кіраўніцтвам былога “ляпіса” не будзе праблем у працы з незалежнымі СМІ.\nВіталь Гуркоў — міністр спорту і турызму. Калі не атрымаецца спраўляцца з абавязкамі, то можна памяняцца пасадамі з Сяргеем Міхалком.\nАнтон Матолька — міністр жыллёва-камунальнай гаспадаркі. Тут без каментарыяў.\nДосвед з папулярызацыяй вышымаек мусіць дапамагчы Паўлу Белавусу з прызначэннем на пасаду міністра антыманапольнага рэгулявання і гандлю.\nПраводзіць нарады Міністэрства адукацыі пры дапамозе гульнявых стрымаў зможа яго кіраўнік — блогер і гісторык Эдуард Пальчыс.\nМіністр лясной гаспадаркі Зміцер Дашкевіч — страшны сон супрацоўнікаў Бараўлянскага лясгаса, што ў 2019-м зносілі крыжы ў Курапатах. Аднак не думаем, што прынцыповы хрысціянін Дашкевіч — прыхільнік люстрацый (прынамсі жорсткіх люстрацый).\nПавел Севярынец і Віталь Рымашэўскі — аснова правацэнтрысцкай апазіцыі ў беларускім парламенце. За кансерватыўныя каштоўнасці да самага канца.\nЯраслаў Раманчук у свой час адмовіўся ўзначаліць чатыры стратныя калгасы ў Мінскай вобласці. І не дарма: галоўны лібертарыянец краіны ў цудоўнай Беларусі будучыні будзе падымаць з каленяў эканоміку з крэсла міністра адпаведнага ведамства.\nСяргей Чалы растлумачыць на пальцах, чаму менавіта ён мусіць узначаліць Нацбанк.\nГрамадскі актывіст і былы палітпрызыўнік Франак Вячорка не па чутках ведае праблемы ў беларускім войску. Спадзяёмся, на пасадзе міністра абароны ён зможа іх усе выправіць.\nПалітычнаму аглядальніку Арцёму Шрайбману Еўрарадыё калегіяльным рашэннем аддало Міністэрства замежных спраў. Бо нам так захацелася.\nАмбасадара мірных перамен Таццяну Караткевіч мы бачым на пасадзе прэм’ер-міністра.\nІ нарэшцэ, прэзідэнт Рэспублікі Беларусь: гэта — комік і шоўмен Вадзім Галыгін. Усе трэнды звычайна таксама даходзяць да нас са значным спазненнем.\nАдміністрацыя прэзідэнта: Толькі 13% беларусаў лічаць, што 2019 год будзе цяжкі\nКуба замацуе права на прыватную ўласнасць у сваёй канстытуцыі


Асіповіцкае райста: прадэгуставалі, каб прапанаваць | Осиповичи Online. Асiповiцкi край\nАсіповіцкае райста: прадэгуставалі, каб прапанаваць\nПятница, 8.02.2013 12:23. Рубрика: Без рубрики\nЦі павінен прадавец ведаць уласцівасці тавару, які рэалізуе пакупнікам?\nАдказ, як кажуць, на паверхні, таму і вырашылі ў Асіповіцкімрайста правесці прэзентацыю харчовых вырабаў, каб зацікаўленыя асобы — вытворцы і гандляры — змаглі наладзіць цеснае супрацоўніцтва і разам данесці карысную інфармацыю аб новым прадукце да спажыўца. На ёй прысутнічалі загадчыкі прадуктовых магазінаў, якія змаглі ацаніць па заслугах смакавыя якасці прадэгуставаных вырабаў, якія прадставілі прыватнае прадпрыемства «АльгаФудМайстар” і адна з піўных кампаній.\nПершае спецыялізуецца на выпуску прадукцыі пад маркай «Энергія акіяна”, і тая ўжо з’явілася на прылаўках гарадскіх магазінаў. З нядаўняга часу арганізацыя заключыла дагавор на пастаўку карыснага прадукту з альгіната натрыя з Магілёўскім аблспажыўсаюзам і райста, так што неўзабаве і сельскія жыхары змогуць таксама прадэгуставаць далікатэс, выпускаемы ў Беразіно.\nПрадстаўнікі «АльгаФудМайстра” звярнулі ўвагу на тое, што дадзены прадукт харчавання, з першага погляду падобны на чорную і чырвоную ікру, мае аздараўленчы эфект, у тым ліку ачышчае арганізм ад радыеактыўных элементаў.\nНа смак прапанаваная ікра амаль нічым не адрозніваецца ад натуральнай, — паведамілі падчас дэгустацыі гандляркі, — а вось па цане значна дзешавейшая. Думаецца, што яна пакупніку прыйдзецца даспадобы.\n« АСІПОВІЧЧЫНА: ЛЕПШЫЯ ЗБЯРУЦЦА 1 САКАВIКА


Брашура падрыхтавана сумесна з Офісам па правах людзей з інваліднасцю\nСпампаваць 39.96 Kb.\nПамер 39.96 Kb.\n– Пры сустрэчы з чалавекам, які мае інваліднасць, паводзіць сябе спакойна і карэктна; пры ўзнікненні ўнутранай трывогі ці страху – разабрацца з першапрычынай, не робячы вінаватым у гэтым свайго суразмоўцу;\n– Растлумачыць кіраўніку, што пры падборы персаналу важна звяртаць увагу на прафесійныя якасці суіскальніка, а не на наяўнасць або адсутнасць інваліднасці;\n– З разуменнем ставіцца да пераўтварэнняў у офісе і працоўным графіку, якія звязаны з інваліднасцю аднаго з членаў каманды;\n– Рэкамендаваць кіраўніку праводзіць дзелавыя сустрэчы і публічныя мерапрыемствы ў даступных грамадскіх месцах;\n– Задумвацца і, па магчымасці, аднолькава ўлічваць патрэбы ўсіх чальцоў грамадства.\n– Пагаварыць з уладальнікам офіса і парэкамендаваць яму абсталяваць будынак асноўнымі элементамі даступнасці: усталяваць пандус, прамаркіраваць шкляныя дзверы, не зачыняць спецыялізаваны туалет, калі ён ёсць;\n– Не займаць парковачныя месцы, прызначаныя для людзей з інваліднасцю, і не ставіць ушчыльную да іх свой аўтамабіль.\nЛюдзі з інваліднасцю – гэта людзі са сваімі сем’ямі, працай, захапленнямі, густамі,праблемамі і радасцямі. Хоць інваліднасць – гэта неад’емная частка таго, кім яны з’яўляюцца, не яна адна вызначае іх. Не рабіце з іх герояў ці ахвяраў. Стаўцеся да іх як да асобаў.\nБрашура падрыхтавана сумесна з\nОфісам па правах людзей з інваліднасцю\nПРА і ДЛЯ\nлюдзей з інваліднасцю\nДа людзей з інваліднасцю належаць асобы з устойлівымі фізічнымі, псіхічнымі, інтэлектуальнымі альбо сэнсарнымі парушэннямі, якія пры ўзаемадзеянні з рознымі бар’ерамі могуць перашкаджаць іх поўнаму і эфектыўнаму ўдзелу ў жыцці грамадства нароўні з іншымі.\nЭтыкет інваліднасці / Парады па ўзаемадзеянню з людзьмі з інваліднасцю\nКалі вы размаўляеце з чалавекам з інваліднасцю, звяртайцеся непасрэдна да яго, а не да суправаджальніка або сурдаперакладчыка, якія прысутнічаюць пры размове.\nКалі Вас знаёмяць з чалавекам з інваліднасцю, зусім натуральна паціснуць яму руку – нават тыя, хто адчувае цяжкасці з рукой або карыстаецца пратэзам, цалкам могуць паціснуць руку – правую ці левую, што поўнасцю дапушчальна.\nКалі Вы сустракаецеся з чалавекам, які дрэнна бачыць, абавязкова называйце сябе і тых людзей, якія прыйшлі з Вамі. Калі ў Вас агульная размова ў групе, не забывайце патлумачыць, да каго ў гэты момант Вы звяртаецеся, і назваць сябе.\nПрапануючы сваю дапамогу, чакайце, пакуль яе прымуць, і толькі потым абавязкова ўдакладніце, як менавіта дапамагчы.\nРазмаўляйце з дарослымі як з дарослымі. Звяртайцеся да людзей з інваліднасцю па імёнах, калі такая фамільярнасць дэманструецца ў адносінах да астатніх. Ніколі не дэманструйце перавагі над людзьмі, якія выкарыстоўваюць інвалідны вазок, – не кладзіце ім руку на галаву ці плечы, не звяртайцеся з ужываннем памяншальных імёнаў.\nАбапірацца або павіснуць на чыімсці інвалідным вазку – тое ж самае, што абапірацца або павіснуць на яе ўладальніку, і гэта таксама раздражняе. Вазок, крэсла – гэта частка недатыкальнай прасторы чалавека, якую яе выкарыстоўвае.\nКалі Вы размаўляеце з чалавекам, што мае цяжкасці ў зносінах, слухайце яго ўважліва. Будзьце цярплівыя, чакайце, калі чалавек сам скончыць фразу. Не выпраўляйце яго і не дагаворвайце за яго. Калі гэта неабходна, задавайце кароткія пытанні, якія патрабуюць такіх жа кароткіх адказаў, ківу ці жэсту. Ніколі не прыкідвайцеся, што вы разумееце, калі насамрэч гэта не так. Паўтарыце, што вы зразумелі: гэта дапаможа чалавеку адказаць вам, а вам – зразумець яго.\nКалі Вы размаўляеце з чалавекам, які карыстаецца інвалідным вазком або мыліцамі, размясціцеся так, каб вашы і яго вочы былі на адным узроўні. Тады вам будзе лягчэй размаўляць.\nКаб прыцягнуць увагу чалавека, які дрэнна чуе, памахайце яму рукой або паляпайце па плячы. Глядзіце яму проста ў вочы і кажыце выразна. Не ўсе людзі, якія кепска чуюць, могуць чытаць па вуснах. Размаўляючы з тымі, хто можа, размясціцеся так, каб на Вас падала святло, і Вас было добра відаць. Пастарайцеся, каб Вам нічога (ежа,цыгарэты, рукі) не перашкаджала.\nРасслабцеся. Не бянтэжцеся, калі выпадкова дапусцілі памылку, сказаўшы “пабачымся” або “чулі пра гэта” таму, каму гэта казаць было не варта.\nНе рабіце здагадак. Самі людзі з інваліднасцю - лепшыя суддзі ў дачыненні да таго, што яны могуць або не могуць рабіць. Не прымайце за іх рашэння аб удзеле ў якой-небудзь дзейнасці.\nІ яшчэ крыху пра\nправы людзей з інваліднасцю\nШто я магу зрабіць,каб правы людзей з інваліднасцю ў Беларусі выконвалі і паважалі і каб люді з інваліднасцю маглі жыць паўнавартасным жыццём?\n– Прачытаць Канвенцыю аб правах інвалідаў, прыняць і выконваць яе асноўныя прынцыпы;\n– Распавесці родным, сябрам, калегам пра Канвенцыю і яе асноўныя прынцыпы;\n– Ставіцца да любога чалавека паважліва, не прыніжаючы яго годнасць, якія б парушэнні здароўя ён не меў;\n– Разумець, што любы чалавек, у тым ліку пазбаўлены дзеяздольнасці, – асоба, якая мае права на роўнае і паважлівае да сябе стаўленне;


Журналіст і дадзеныя: што тут новага | mediakritika.by\nНавучалася на філфаку БДУ, аднак з 2010 года спыніла навучанне.\nНекалькі год працавала ў якасці тэлекарэспандэнта інфармацыйнай рэдакцыі тэлеканала Белсат, у тым ліку як уласны карэспандэнт у Расіі.\nЖурналіст-фрылансер. Зараз працуе ў сферы ІТ.\nЦікавіцца сферай дата-журналістыкі.\nИван Бегтин: Государство для открытых данных не нужно совсем\nОткрытые данные как мечта и как ресурс\nВадим Макаренко: Дата-журналистика перестанет носить кастовый характер\nРасія: этычныя пытанні\nЖурналіст і дадзеныя: што тут новага\nЖурналісты ўжо прызналіся: паспець за блогерамі немагчыма. Але спосаб застацца канкурэнтаздольнымі ёсць: зарыентаваць аўдыторыю ў плыні інфармацыі. І называецца гэта журналістыка дадзеных (data driven journalism).\nЯк хутка без дапамогі Google вы назавеце, колькасць знакаў у лічбе 295 эксабайт? Між тым менавіта такой вялічынёй вызначаецца запас сумарных дадзеных чалавецтва за перыяд 1986-2007 (ацэнка Універсітэта Паўднёвай Каліфоніі). Да 2020 абяцаюць 40 000 экcабайт. Каб зарыентавацца ў гэтым масіве, неабходнасць дапамогі “спецыяльна абучаных людзей” відавочная.\nНатуральна, не ўся інфармацыя адкрытая, не ўся карысная канкрэтнай чытальніцкай аўдыторыі. Але практыка паказвае самае “страшнае” не тое, што інфармацыя з’яўляецца, а тое, што яна з’яўляецца раптоўна.\nДадзеныя як выклік\nКалі ўзнікла Wikileaks, на журналістаў абрынуўся неверагодна вялікі ком з дадзеных. Рэдакцыя The Guardian, якая тады найбольш актыўна занялася іх разборам і перапрацоўкай, цяпер з’яўляецца адным з лідэраў дата-журналістыкі.\nІнфаграфіка, якая паказвае гісторыі вязняў Гуантанама\nУкраінскіх калег зараз “накрыла” хваляй інфармацыі з захопленых рэвалюцыянерамі архіваў Януковіча. 200 тэчак дакументаў ператвараюцца ў архіў Януковічлікс, які будзе дасяжны журналістам усяго свету, а пакуль робіцца рухавіком развіцця ўкраінскай дата-журналістыкі.\nЯк будавалася Міжгір’е\nРабіць прагнозы, ці варта беларускім журналістам чакаць падобнага выкліку ад гісторыі, задача не гэтага артыкула. Але і ў нас ёсць над чым працаваць.\nБеларускія чыноўнікі час ад часу пачынаюць казаць пра неабходнасць стварэння электроннага ўраду, заканадаўства таксама так ці інакш рухаецца ў бок большай адкрытасці. У Расіі ўжо дзейнічае нацыянальны партал адкрытых дадзеных і існуе заканадаўства, якое ўводзіць панятак адкрытых дадзеных у чыноўніцкі словазварот. Не без хібаў, але ж. Праз інстытуцыі любога з саюзаў, якія заключаныя паміж Мінскам і Масквой, гэтае пачынанне можа быць імпартаванае сюды. Тым больш, што такі партал ужо ствараецца на валантэрскіх пачатках, і яго распрацоўшчыкам (пра іх будзе ў наступным артыкуле) марыцца, што ў выніку ён займее дамен gov.by.\nЗнайсці чалавека ў лічбах\nЖурналісты заўсёды карысталіся статыстыкай, дадзенымі. Аднак па большай частцы графікі, табліцы і схемы былі ілюстрацыяй да гісторыі/тэзы. Журналістыка дадзеных самі лічбы робіць гісторыяй. Крыніцай інфармацыйных нагодаў, падмуркам расследвання, экспертам.\nІ тут мой апошні аргумент “за”. У нашых шыротах давер да медыяў нельга назваць высокім. Хаця праблема насамрэч сусветная. Аўтары Дапаможніка па дата-журналістыцы (Data Journalism Handbook, ёсць у рускамоўнай версіі, падрыхтаванай РИА) адзначаюць, што дадзеныя даюць СМІ шанец вярнуць сабе аўтарытэт. Лічбам заўжды вераць больш, чым меркаванням і прагнозам. Якасная інфаграфіка можа падмацаваць тэзісы артыкула лепш за каментар эксперта. Асабліва, калі яна інтэрактыўная і чытач можа сам “пакруціць” паказчыкі.\nТакім чынам мы плаўна пераходзім да таго, як фармулююцца новыя прынцыпы працы з дадзенымі. Брытанскі журналіст Пауль Брэдшоў выклаў іх у знаёмай форме перагорнутай пераміды: сабраць, ачысціць, знайсці кантэкст, скамбінаваць, данесці да чытача.\nЗбор дадзеных. Апроч традыцыйных крыніц, тут адкрываецца бясконцая крыніца інтэрактыву з чытачамі і магчымасць замуціць свой Белстат с тайм-лайнам і схемамі. Палічыць, які насамрэч сярэдні заробак па краіне, які сярэдні чэк у крамах розных рэгіёнаў, хуткасць абслугоўвання ў паліклініках, колькасць лядовых палацаў, якія выкарыстоўваюцца пад кірмашы, дзе школьнікаў часцей за ўсё пасылаюць на бульбу і г.д.\nАпроч таго цяпер з’явілася вялізная колькасць тэхнічных прымочак. Пачынаючы ад платформаў, якія дазваляюць адсочваць аднаўленні на сайтах і скончваючы апрацоўкай дакументаў шляхам праграмавання. Гэта тэма асобнага артулу, а пакуль, як раіць адзін з буйных расійскіх адмыслоўцаў па працы з дадзенымі Іван Бегцін, - вучыце Html.\nАчыстка. Запавет пра 3 крыніцы інфармацыі для пацверджання ніхто не адмяняў. Але і праўдзівыя дадзеныя могуць быць у непрыдатнымі для выкарыстання праграмамі. Таму, зноўку ж, вучыце Html. І працу з Excell.\nМагія (камбінаванне). Зноўку спасылаючыся на Івана Бегціна, лепш мець некалькі невялікіх, але звязаных набораў дадзеных (датасэтаў), чым адзін вялікі. Бо тут пачынаецца магія.\nВозьмем дадзеныя МНС (для мінскіх журналістаў ёсць адмысловы рэсурс у дапамогу) па колькасці пажараў, адшукаем даты пабудовы дамоў (гэты датасэт рыхтуецца і ў хуткім часе стане дасяжным), накладаем на межы ЖЭСаў (гэты датасэт валанцёры фармавалі ручкамі, вам жа трэба толькі ўзяць гатовае), аздабляем гэта ў інтэрактыўную мапу і вуаля - чытач можа ўсталёваць залежнасці, выбіраць у якім раёне лепш набыць кватэру, прыйсці з вашай інфаграфікай на прыём да дэпутата ці адаслаць яе свайму кіраўніку ЖЭСа. Можна спалучыць даты пабудовы дамоў з колькасць школак у раёнах, колькасць адвольных узгаранняў з колькасцю дамоў са смеццеправодамі.\nДанясенне да чытача. Дадзеныя, апрацаваныя і пададзеныя ў зручным для чытача выглядзе, раскрываюць кантэкст. Інструменты дата-журналістыкі дазваляюць наблізіць лічбы да канкрэтнага чалавека. Класічны прыклад - бюджэтны калькулятар, які раскладае перад чытачом, як размяркоўваюцца яго падаткі.\nБюджэтны калькулятар ад РИА-новости\nНіводны беларускі рэсурс не мае асобнага аддзела, які б займаўся выключна дадзенымі. Tut.by мае Вадзіма Шмыгава, “Комсомольская правда" в Беларуси” Віктара Малішэўскага. Каманда New York Times, якая займаецца працай з дадзенымі, складае 35 чалавек. Былы адзел інфаграфікі Риа-Новости (цяпер перайшоў да «Афиша-Рамблер-SUP») налічваў 37 чалавек. Але па вялікім рахунку колькасць штату ўплывае ў першую чаргу на хуткасць. One man army таксама мае ўсе шанцы сарваць галоўную ўзнагароў дата-журналістаў. Свабодна дасяжнага інструментара ў сусветным павуцінні хапае, але гэта тэма іншага артыкула. А пакуль вучыце Html. І да. 295 эксабайт - гэта 21 знакавая лічба.\nВыберите оценкуGive Журналіст і дадзеныя: што тут новага 1/5Give Журналіст і дадзеныя: што тут новага 2/5Give Журналіст і дадзеныя: што тут новага 3/5Give Журналіст і дадзеныя: што тут новага 4/5Give Журналіст і дадзеныя: што тут новага 5/5