Як Беларусь паспрабавала і правалілася ў жаданні зарабляць на алкагольных акцызах - Цэнтр новых ідэй\nЯк Беларусь паспрабавала і правалілася ў жаданні зарабляць на алкагольных акцызах\n30 жніўня 2016\nСпробы папоўніць бюджэт (напрыклад, дзякуючы высокім акцызам) часам вядуць да адваротных вынікаў.\nСтаўкі акцызаў на алкаголь, выраблены ў Беларусі, заўсёды былі прадметам спрэчак. Але ўсе гэтыя дыскусіі вяліся за зачыненымі дзвярыма міністэрскіх кабінетаў. Грамадзяне ж даведваліся пра змены ў акцызнай палітыцы дзяржавы, як правіла, пасля росту цэнаў на “чарку” ў крамах. Тым не менш паспрабуем запоўніць гэты прабел у інфармацыі.\nПаводле звестак Белстата, у Беларусі вырабляецца ўсё менш алкаголю. Гэта датычыць і моцных напояў, і піва, і пладова-ягадных вінаў. Напрыклад, у 2010-2015 гг. вытворчасць моцнага алкаголю скарацілася ў 1,3 разы, ферментаваных алкагольных напояў (пладова-ягадныя і пладовыя віны) – у два разы. З півам крыху іншая карціна – яго вытворчасць у 2015-ым у параўнанні з 2010-ым амаль не змянілася. У выніку большасць алкагольных прадпрыемстваў Беларусі стала стратная.\nТакое падзенне вытворчасці алкагольнай галіны краіны павінна было адбіцца і на прыбытках бюджэту ад акцызаў на алкаголь. Цікава было б даведацца дакладныя і афіцыйныя лічбы. Але Мінфін публікуе толькі агульныя, агрэгаваныя дадзеныя даходаў ад акцызаў ды не дае разбівак і дэталізацыяў.\nГэтак звычайныя грамадзяне не могуць атрымаць інфармацыю з адкрытых афіцыйных крыніц пра тое, колькі дзяржава зарабіла ад акцызаў на тытунёвыя вырабы, ад акцызаў на паліва ці алкаголь. Не хоча наша дзяржава быць справаздачнай перад уласнымі грамадзянамі і ўсё тут.\nЗатое замежным арганізацыям Мінфін дае справаздачу рэгулярна. Напрыклад, на сайце Еўразійскай эканамічнай камісіі звесткі аб прыбытках у бюджэт ад акцызаў на спіртазмяшчальную прадукцыю маюцца. Парадокс? Не, гэта проста стаўленне беларускага чыноўніка да грамадзянаў уласнай дзяржавы.\nТакім чынам, паводле дадзеных, апублікаваных на сайце ЕЭК, пік прыбыткаў бюджэту ад акцызаў на алкаголь прыйшоўся на 2013-ты год – $ 972,2 млн. Што характэрна, менавіта з гэтага года пачалося падзенне вытворчасці алкагольнай прадукцыі ў Беларусі. Людзі сталі менш піць? Наўрад ці. Паводле Сусветнай арганізацыі аховы здароўя беларусы па-ранейшаму адна з самых пітушчых нацыяў у свеце. Самагон? Таксама міма, паколькі немагчыма за такі кароткі перыяд істотна нарасціць аб’ёмы вытворчасці самагонкі.\nНа афіцыйным узроўні ва ўсім прынята вінаваціць кантрабандыстаў «паленай» гарэлкі з Расіі ды Украіны, і гэта досыць падобна да праўды.\nДарэчы, расійскія чыноўнікі, да прыкладу, спікер верхняй палаты расійскага парламента Валянціна Мацвіенка, пацвярджаюць версію росту вытворчасці нелегальнага алкаголю. Гэтак у мінулым годзе “праз рост акцызаў і адсутнасць адэкватных захадаў барацьбы з нелегальнай вытворчасцю алкаголю” адбылося рэзкае зніжэнне легальнага вырабу алкаголю. У выніку ў Расіі збіральнасць акцызаў на алкаголь у 2015-ым упала на 21 %.\nПадобная сітуацыя і ў Беларусі. У 2013-ым Мінфін змяніў акцызную палітыку: з 2012-га акцызы ў Беларусі выраслі ў 1,8 раза, гарэлка падаражэла прыкладна на столькі ж.\nАле гэта не адзіная змена. Іншым важным новаўвядзеннем стала тое, што прадпрыемствы змусілі плаціць акцызы не па факце продажу, а па факце адгрузкі алкагольнай прадукцыі. Пры гэтым жывыя грошы да іх паступалі з затрымкай, таму прадпрыемствы былі вымушаныя браць крэдыты на выплату акцызаў.\nДля людзей жа стала выгадней рызыкаваць і завозіць кантрафактную гарэлку з Расіі, а не закупляць афіцыйна вырабленую на беларускіх прадпрыемствах. Адсюль і падзенне вытворчасці, і падзенне збіральнасці акцызаў на алкаголь. Вось так жаданне сабраць як мага больш алкагольных акцызаў у бюджэт прывяло да росту ценявога рынку вытворчасці алкаголю і скарачэння прыбыткаў бюджэту.\nАле выглядае на тое, што ўлады вывучылі ўрок і цяпер стабілізуюць фінансавае становішча галіны. У 2016-ым улады знізілі стаўкі на акцызы на алкаголь, а вытворцы выплочваць акцызы пасля атрымання выручкі.\n#алкаголь#Аўтар: Уладзімір Кавалкін (кіраўнік праекта “Кошт урада”)#дэмаграфія#сацыяльная сфера\nЛесі цікава: Сравниваем протесты в Беларуси с протестами в России\nНедавняя волна протестов в России вызвала дискуссию вокруг того, будут ли российские протесты проходить по “беларусскому сценарию”. На центральных площадях российских городов периодически парят бело-красно-белые флаги, россияне собираются дворами и кричат “Уходи”. Есть ли доля правды в шутке о беларусизации российского протеста?\nЗачем Беларуси нужны политические партии?\nБеларусский протест длится 6 месяцев. Многим ясно, что процесс демократизации затягивается. Иллюзий о том, что режим падет за несколько месяцев, уже нет. А это значит, что время подумать о долгосрочной перспективе.\nЛесі цікава: Чаго беларусам чакаць ад Джо Байдэна?\nЁн абяцаў зрабіць Амерыку «зноў нармальнай». А што абранне Джо Байдэна прэзідэнтам Амерыкі можа азначаць для Беларусі? У дзень інаўгурацыі новаабранага прэзідэнта ЗША размаўляем пра тое, ці зможа Байдэн дамовіцца з Пуціным і што можа «пайсці не так» з Актам аб правах чалавека і дэмакратыі ў Беларусі.\nДоўгатэрміновы супраціў патрабуе якаснага развіцця палітычных рухаў Беларусі\nПяць крытэрыяў якаснага функцыянавання палітычных структураў.\nЦі трэба вяртацца Ціханоўскай, краіна зліваў і што азначаюць словы Карпянкова\nВяртанне Навальнага і невяртанне Ціханоўскай, на што ўплывае серыял па АНТ, правядзенне чэмпіяната у Мінску — параза ці перамога?\nAnton Radniankou, Ryhor Astapenia, Ivan Shyla\nЛесі цікава: Што рабіць з Усебеларускім народным сходам – адказваюць Латушка, Чуліцкая, Мацкевіч\n11-12-га лютага ў Беларусі пройдзе шосты Усебеларускі народны сход, на якім традыцыйна збяруцца 2700 дэлегатаў, лаяльных да ўлады. Аднак гэтым разам УНС выклікае алергію ў грамадства і прымушае дэмакратычныя сілы рашуча рэагаваць на гэтую падзею.\nWhy the Belarusian Revolution Has Stalled\nThe future still looks bleak for Lukashenka, but he is proving difficult to depose. Although most Belarusians want him gone, their revolution feels on hold.\nТранзіт без дэмакратызацыі, як размаўляе Макей і ці працуе пратэст без лідараў?\nНовы ідэйны падкаст пра тое, ці ўмее Расія змяняць рэжымы, супрацу ByPol і офіса Ціханоўскай, інтэрв’ю сям’і Макеяў. А таксама пра тое, як прайшоў Reshape-2021 і ці сыйдзе Лукашэнка ўвесну.\nАнтон Раднянкоў, Рыгор Астапеня, Глеб Мартынаў, Іван Шыла\nШто змянілася за паўгады?\nГлеб вяртаецца ў падкаст і ў гэтым выпуску мы адышлі ад абмеркавання навінаў. Мы паразмаўлялі пра тое, што для нас асабіста змянілася ў плане каштоўнасцяў за паўгады беларускай рэвалюцыі. Есць нечаканыя рэчы.\nАнтон Раднянкоў, Рыгор Астапеня, Іван Шыла, Глеб Мартынаў\nКаму давяраюць беларусы, пратэсты ў Расіі і чаму трэба чакаць лепшага\nРазмаўляем аб інстытутах, якім цяпер давяраюць людзі і пра што гэта кажа. Абмярковаўем тое, наколькі звязаныя выступы ў суседняй краіне з нашымі пратэстамі і ў чым іх галоўнае адрозненне.\nAnton Radniankou, Ivan Shyla, Ryhor Astapenia\nReshape 2021 — Framing the Future of Belarus\nДа пачатку вясны некалькі тыдняў. А гэта азначае, што самы час для абнаўлення, перазагрузкі і…Рышэйпу – канферэнцыі ЦНІ пра будучыню Беларусі, якую нельга прапусціць!\nДзе будуюцца агентурныя сеткі, аб чым размаўлялі ў Сочы і што будзе з вуліцай. Бонусны выпуск\nІдэйны падкаст ідзе ў Clubhouse.\nЖанчыны ў беларускай палітыцы\nБеларусь проходит через исторические изменения. Именно женщины сыграли ключевую роль в тектонических трансформациях, начатых в Беларуси в 2020-м году. Однако, несмотря на активное участие женщин в политике в 2020-м, их представительство остаётся слабым как в политической жизни, так и в бизнесе.\nКраіны на стадыі reshape\nГалоўныя высновы экспертнай дыскусіі Цэнтра новых ідэй. Цэнтр новых ідэй распачаў шэраг анлайн-лекцый у межах штогадовай канферэнцыі Reshape. Першыя чатыры мерапрыемствы прайшлі 23-26-га лютага, і на іх абмяркоўвалася будучыня Беларусі і яе месца ў глабальным свеце.


а г/ґ е ё і о у ы ь э ю я\nНа ваш запыт знойдзены 191 артыкул\nлабіялізавацца зак. і незак. лабіялізуецца, лабіялізуюцца; лабіялізаваўся, лабіялізавалася, лабіялізаваліся\nлабіялізаваць зак. і незак., што лабіялізую, лабіялізуеш, лабіялізуе, лабіялізуем, лабіялізуеце, лабіялізуюць; лабіялізуй, лабіялізуйце; лабіялізаваў, лабіялізавала, лабіялізавалі; лабіялізаваны; лабіялізуючы, лабіялізаваўшы\nлавеласнічаць незак. лавеласнічаю, лавеласнічаеш, лавеласнічае, лавеласнічаем, лавеласнічаеце, лавеласнічаюць; лавеласнічай, лавеласнічайце; лавеласнічаў, лавеласнічала, лавеласнічалі; лавеласнічаючы\nлавіраваць незак. лавірую, лавіруеш, лавіруе, лавіруем, лавіруеце, лавіруюць; лавіруй, лавіруйце; лавіраваў, лавіравала, лавіравалі; лавіруючы\nлавіцца незак. ловіцца, ловяцца; лавіўся, лавілася, лавіліся\nлавіць незак., каго-што лаўлю, ловіш, ловіць, ловім, ловіце, ловяць; лаві, лавіце; лавіў, лавіла, лавілі; ловячы\nлагаднець незак. лагаднею, лагаднееш, лагаднее, лагаднеем, лагаднееце, лагаднеюць; лагадней, лагаднейце; лагаднеў, лагаднела, лагаднелі; лагаднеючы\nлагарыфмавацца незак. лагарыфмуецца, лагарыфмуюцца; лагарыфмаваўся, лагарыфмавалася, лагарыфмаваліся\nлагарыфмаваць зак. і незак., што лагарыфмую, лагарыфмуеш, лагарыфмуе, лагарыфмуем, лагарыфмуеце, лагарыфмуюць; лагарыфмуй, лагарыфмуйце; лагарыфмаваў, лагарыфмавала, лагарыфмавалі; лагарыфмаваны; лагарыфмуючы, лагарыфмаваўшы\nлагарыфміравацца незак. лагарыфміруецца, лагарыфміруюцца; лагарыфміраваўся, лагарыфміравалася, лагарыфміраваліся\nлагарыфміраваць зак. і незак., што лагарыфмірую, лагарыфміруеш, лагарыфміруе, лагарыфміруем, лагарыфміруеце, лагарыфміруюць; лагарыфміруй, лагарыфміруйце; лагарыфміраваў, лагарыфміравала, лагарыфміравалі; лагарыфміраваны; лагарыфміруючы, лагарыфміраваўшы\nлагодзіць незак., каго-што, каму лагоджу, лагодзіш, лагодзіць, лагодзім, лагодзіце, лагодзяць; лагодзь, лагодзьце; лагодзіў, лагодзіла, лагодзілі; лагодзячы\nладавацца незак. ладуюся, ладуешся, ладуецца, ладуемся, ладуецеся, ладуюцца; ладуйся, ладуйце; ладаваўся, ладавалася, ладаваліся; ладуючыся\nладаваць незак., што ладую, ладуеш, ладуе, ладуем, ладуеце, ладуюць; ладуй, ладуйце; ладаваў, ладавала, ладавалі; ладуючы\nладзіцца незак. ладзіцца, ладзяцца; ладзіўся, ладзілася, ладзіліся\nладзіць незак., што ладжу, ладзіш, ладзіць, ладзім, ладзіце, ладзяць; ладзь, ладзьце; ладзіў, ладзіла, ладзілі; ладжаны; ладзячы\nладкавацца незак. ладкуюся, ладкуешся, ладкуецца, ладкуемся, ладкуецеся, ладкуюцца; ладкуйся, ладкуйцеся; ладкаваўся, ладкавалася, ладкаваліся; ладкуючыся\nладкаваць незак., што ладкую, ладкуеш, ладкуе, ладкуем, ладкуеце, ладкуюць; ладкуй, ладкуйце; ладкаваў, ладкавала, ладкавалі; ладкуючы\nлажыцца незак. лажуся, лажышся, лажыцца, лажымся, лажыцеся, лажацца; лажыся, лажыцеся; лажыўся, лажылася, лажыліся\nлажыць незак., каго-што лажу, ложыш, ложыць, ложым, ложыце, ложаць; лажы, лажыце; лажыў, лажыла, лажылі; ложачы


“Дзеяслоўскую” рок-анталогію прэзентавалі ў Маладзечне (ФОТА)\nГалоўная » Навіны » “Дзеяслоўскую” рок-анталогію прэзентавалі ў Маладзечне (ФОТА)\nНагадаем, што ў выданні апублікаваныя тэксты 12 расійскіх выканаўцаў, пераствораныя па-беларуску 13 перакладчыкамі. Сярод “зоркавых” імёнаў — Андрэй Макарэвіч, Барыс Грэбеншчыкоў, Юрый Шаўчук, Віктар Цой, Эдмунд Шклярскі ды іншыя. Перакладчыкамі выступілі такія беларускія творцы, як Сяргей Балахонаў, Вольга Гронская, Марыя Мартысевіч, Макс Шчур, Андрэй Хадановіч…\nМаладзечанскай публіцы даспадобы расійскі рок па-беларуску\nАнатоль Івашчанка прадстаўляе "Дзеяслоў"\nВечарыну адкрыў Анатоль Івашчанка — паэт, перакладчык, адказны сакратар “Дзеяслова”, адзін з ініцыятараў праекта, які распавёў і пра само выданне, і ўласна пра тое, як была рэалізаваная Анталогія. Як вядома, “Дзеяслоў” — тоўсты літаратурны часопіс, на старонках якога з першых дзён заснавання друкуюцца творы самых аўтарытэтных і самых таленавітых прадстаўнікоў сучаснага літаратурнага працэсу. Таму не дзіва, што з “Дзеясловам” звязаныя найбольш актуальныя праекты, у тым ліку рок-анталогія.\nРаман Яраш сярод гледачоў\nЗ лёгкай рукі спадара Івашчанкі па-беларуску загучалі песні Аляксандра Башлачова, Барыса Грэбеншчыкова, Канстанціна Кінчава, Віктара Цоя. Некаторыя са сваіх перакладаў Анатоль выканаў для маладзечанскай публікі.\nСпявае Юры Несцярэнка\nМузыкант Юры Несцярэнка перастварыў на беларускую мову тэксты песень Андрэя Макарэвіча і склаў з іх паўнавартасную праграму. Лідар “Машыны часу” адобрыў работу Юрыя, дазволіў публікаваць і выконваць пераклады. Дарэчы, менавіта Юрыю першасна належыць ідэя Анталогіі, але, як прызнаецца музыкант, “задума гэтага праекта літаральна “насілася ў паветры”, таму была горача падтрыманая калектывам часопіса і многімі таленавітымі беларускімі літаратарамі.\n“Засталося толькі ўгаварыць спадароў Андрэя Вадзімавіча, Барыса Барысавіча, Юрыя Юліянавіча праспяваць па-беларуску — тады народзіцца ўнікальны дыск!” — жартавалі выступоўцы і гледачы.\nАрцём Сітнікаў і Вікторыя Букоўская\nАрцём Сітнікаў (гітара) і Вікторыя Букоўская (скрыпка) выканалі некалькі кампазіцый Барыса Грэбеншчыкова — іх версіі вельмі “асвяжылі” класічныя тэмы “Акварыума”. Прыемнай нечаканкай стаў пераклад-пераспеў Талькова - "Памяці Рыгора Барадуліна".\nМузыкант Раман Яраш, вядомы як заснавальнік і ўдзельнік многіх праектаў па папулярызацыі нацыянальнай культуры, у прыватнасці, фолькавых, з цікавасцю далучыўся да “абеларушвання” расійскай рок-паэзіі. У выкананнні Рамана прагучалі песні Барыса Грэбеншчыкова (у матыў “Горада залатога” былі па-майстэрску ўплеценыя адгалоскі гімна “Магутны Божа”), а ў даважак — аўтарскія кампазіцыі і пераклады з Боба Дылана.\nАнатоль Івашчанка (гітара) і Раман Яраш (губны гармонік)\nАўтограф-сесія Юрыя Несцярэнкі\nПубліка доўга не адпускала гасцей — канцэрт доўжыўся больш за дзве гадзіны. Напрыканцы гледачы атрымалі ў падарунак нумары “Дзеяслова”, “Літаратурнай Беларусі” і прызы ад кампаніі “Будзьма!”.\nЧытайце таксама рэпартажы з прэзентацый Анталогіі ў Мінску і Магілёве.


Беларусь гарантуе «спрыяльныя ўмовы» для перамоваў Расеі і Ўкраіны\n03 красавік 2014, 15:26\nПрэс-сакратар МЗС Дзьмітры Мірончык\nПра гэта сёньня заявіў прэсавы сакратар Міністэрства замежных спраў Беларусі Дзьмітры Мірончык, адказваючы на пытаньне Свабоды.\nЁн падкрэсьліў, што Менск зацікаўлены ў наладжваньні кантактаў паміж Кіевам і Масквой. Некаторыя экспэрты называюць гэта «рытарычна-сымбалічнымі дзеяньнямі, якія маскіруюць дэ-факта падтрымку расейскай інтэрвэнцыі з боку кіраўніка Беларусі».\nУ пятніцу, 4 красавіка ў Менску «на нэўтральным полі» нібыта павінны былі сустрэцца намесьнікі міністраў замежных спраў Украіны і Расеі. Аднак гэтыя перамовы расейскі бок нечакана адмяніў. З Масквы паведамілі, што намесьнік міністра Рыгор Карасін ня зможа прыехаць у Менск. Такая інфармацыя зьявілася ў мэдыях са спасылкай на ўкраінскіх дыпляматаў.\n«Наколькі гэта інфармацыя праўдзівая?» — спытаў сёньня карэспандэнт Свабоды прэсавага сакратара МЗС Беларусі Дзьмітрыя Мірончыка. Той адказаў так:\n«Рашэньне аб правядзеньні сустрэчы — гэта рашэньне расейскага і ўкраінскага бакоў. Калі яны вырашаць правесьці адпаведную сустрэчу і абяруць для яе правядзеньня Менск, то беларускі бок зробіць усё неабходнае, каб забясьпечыць спрыяльныя ўмовы для адпаведных перамоваў. Але ініцыятыва — у руках нашых украінскіх і расейскіх суседзяў-сяброў».\nПерамовы паміж Масквой і Кіевам могуць праходзіць як з удзелам пасярэднікаў, так і наўпрост, бязь іх — мяркуе менскі палітоляг Андрэй Фёдараў:\n«Можна быць пасярэднікам. Але я ўпэўнены: калі бакі сасьпеюць для перамоваў, ім ніякі пасярэднік ня будзе патрэбны. Беларусь можа быць пасярэднікам. Можа нават быць і не адзіным пасярэднікам. Аднак, я думаю, што да прэзыдэнцкіх выбараў ва Ўкраіне нейкія зрухі там адбудуцца».\nБеларусь, якая цягам 2013 году ачольвала Садружнасьць Незалежных Дзяржаў, гатовая зноў узяць на сябе адпаведныя функцыі замест Украіны. Пра гэта сёньня таксама заявіў Дзьмітры Мірончык. Украіна пасьля крымскіх падзеяў перадала ў Выканкам СНД ноту пра спыненьне свайго старшынства ў гэтай арганізацыі. Пытаньне аб новым кіраўніку Садружнасьці будзе абмяркоўвацца 4 красавіка падчас сустрэчы кіраўнікоў зьнешнепалітычных ведамстваў СНД у Маскве.\n«Штаб-кватэра СНД знаходзіцца ў Менску. І лягічна, што, пры адмове Ўкраіны ад старшынства ў арганізацыі, яно пераходзіць менавіта да Беларусі», — падкрэсьлівае Андрэй Фёдараў.\n«На мой погляд, ад гэтай структуры ўжо немагчыма атрымаць нейкія дывідэнды. Але пакуль яна існуе, трэба вырашаць пэўныя арганізацыйныя пытаньні. А ў Беларусі ўсё ж ёсьць адпаведны досьвед. Яна летась была старшынёй у СНД», — дадае Фёдараў.\n«Усе гэтыя рытарычныя ініцыятывы афіцыйнага Менску скіраваныя на тое, каб паказаць, што ён нібыта займае нэўтральную пазыцыю адносна расейскай агрэсіі», — гаворыць дырэктар Цэнтра эўрапейскай трансфармацыі Андрэй Ягораў:\n«Беларускае кіраўніцтва хоча такім чынам схаваць сваю залежнасьць ад Расеі ў гэтым геапалітычным кантэксьце. Фактычна рэальныя дзеяньні Беларусі робяцца насуперак інтарэсам Украіны. Наша краіна фактычна не падтрымлівае яе тэрытарыяльную цэласнасьць, разьмяшчае на сваёй тэрыторыі расейскія самалёты.\nА ўсялякія інтэрвію Лукашэнкі, прапановы Менску як месца для сустрэчы, заявы МЗС — гэта ўсё рытарычна-сымбалічныя дзеяньні, якія маскіруюць дэ-факта падтрымку расейскай інтэрвэнцыі».\nКіеў прапануе Крамлю зрабіць украінскую мову другой дзяржаўнай\nНАТО засьцерагае Расею ад «гістарычнай памылкі»


Ціхановіч Яўген. Партрэт стагоддзя > Кнігарня "Галіяфы"\nЗа больш як 70 гадоў творчасці Яўген Ціхановіч (1911-2005) стварыў дзясяткі жывапісных і сотні графічных твораў. Ягоныя сведчанні, датычныя мастацкай культуры, асабовых характарыстык калег, насамрэч унікальныя, бо ахопліваюць лёсы некалькіх пакаленняў творцаў, запачаткаваўшых класічнае мастацтва Беларусі. Асаблівую вартасць мае частка мемуараў, прысвечаная сям'і Уладзіслава Галубка,зяцем якога быў мастак, і перыяду нямецкай акупацыі, ва ўмовах якой давялося яму жыць.\nГэтае выданне адрасавана гісторыкам мастацтва і тэатра, мастацтвазнаўцам, а таксама ўсім, каму цікавыя масотацтва і гісторыя Беларусі ХХ стагоддзя.\nКолькасць старонак 532\nПамеры 112х145 мм\nТэгі: Гісторыя Беларусі, Мастацтвазнаўства, Мемуары, Серыя "Беларуская мемуарная бібліятэка", Яўген Ціхановіч.Катэгорыі: Выдавецтвы, Гісторыя і філасофія, Лімарыус, Нон-фікшн, Проза, Спецыяльная літаратура, Усе кнігі.


Біскуп Перыч: Марыя не аб’яўлялася ў Меджугор’і – ☩ Te igitur ☩\nБіскуп Перыч: Марыя не аб’яўлялася ў Меджугор’і\nCatholic News Service 01/03/2017 01/03/2017 8\n“Дзева Марыя не аб’яўлялася ў Меджугор’і”, — сцвярджае біскуп дыяцэзіі Мостара-Дувна Ратка Перыч, пад юрысдыкцыяй якога знаходзіцца Меджугор’е.\nБіскуп Перыч апублікаваў сваю заяву на дыяцэзіяльным вэб-сайце 26 лютага, праз два тыдні пасля таго, як Папа Францішак накіраваў польскага арцыбіскупа вывучаць пастырскія патрэбы мясцовых жыхароў і тысяч пілігрымаў, што збіраюцца ў Меджугор’і кожны год.\nТрое з шасці маладых людзей, якія ад пачатку заяўлялі, што бачылі Марыю ў Меджугор’і ў чэрвені 1981 года, кажуць, што яна працягвае аб’яўляцца ім штодзённа; іншыя трое кажуць, што цяпер Марыя з’яўляецца ім толькі раз на год.\nБіскуп Перыч адзначыў, што дыяцэзіяльная камісія вывучала меркаваныя аб’яўленні ў 1982—1984 гг., затым зноў у 1984—1986 гг. у пашыраным складзе. Пасля гэтага іх даследавала Югаслаўская канферэнцыя біскупаў (1987—1990). Усе тры камісіі прыйшлі да высновы, што немагчыма пацвердзіць тое, што ў мястэчку адбывалася звышнатуральная з’ява.\nШасцёра маладых людзей працягвалі сцвярджаць, што бачылі Марыю і атрымлівалі пасланні ад яе, а дзясяткі тысяч пілігрымаў штогод наведвалі мястэчка і меркаваных візіянераў. Папа Бенедыкт XVI прызначыў камісію, якая працавала ад 2010 да 2014 года; у 2014 годзе Кангрэгацыя дактрыны веры пачала разглядаць справаздачу гэтай камісіі.\nМногія назіральнікі лічаць, што ў лютым Папа Францішак прызначыў свайго пасланніка для вывучэння пастырскіх патрэбаў жыхароў і пілігрымаў, рыхтуючыся вынесці рашэнне па меркаваных аб’яўленнях.\nПазіцыя дыяцэзіі Мостара-Дувна “ўвесь гэты час была ясная і рашучая: гэта не сапраўдныя аб’яўленні Найсвяцейшай Панны Марыі”, — піша біскуп Перыч у сваёй заяве, якая была апублікавана на харвацкай і італьянскай мовах.\nНекаторыя людзі, кажа ён, лічаць, што аб’яўленні былі сапраўднымі прынамсі спачатку, магчыма, у першы тыдзень, і што маладыя людзі працягвалі заяўляць, што бачаць і чуюць Марыю, “па іншых прычынах, з большага нерэлігійных”.\nБіскуп Перыч сказаў, што вывучэнне транскрыптаў інтэрв’ю таго першага тыдня з шасцю меркаванымі візіянерамі даюць некаторыя матывы сумнявацца, калі не цалкам аспрэчваць звышнатуральны характар гэтых падзеяў.\nПа-першае, кажа ён, Марыя з Меджугор’я размаўляе толькі тады, калі размаўляюць з ёй, “яна дзіўным чынам смяецца, у адказ на пэўныя пытанні яна знікае і зноў з’яўляецца, а таксама яна падпарадкоўваецца “візіянерам” і пробашчу, якія прымусілі яе сысці з пагорка ў касцёл нават супраць яе волі. Яна не ведае з пэўнасцю, як доўга яна будзе з’яўляцца, яна дазваляе некаторым з прысутных наступіць на яе вэлюм, які ляжыць на зямлі, дакрануцца да яе адзення і яе цела. Гэта не евангельская Марыя”.\n30 чэрвеня 1981 года, калі Марыя быццам аб’явілася ў сёмы раз, пяцёра знаходзіліся побач з мястэчкам Цэрна і заяўлялі, што бачылі там Марыю. Біскуп Перыч кажа, што ў запісаных інтэрв’ю ўсе пяцёра сцвярджалі, што аб’яўленні будуць працягвацца яшчэ толькі тры дні, з 1 па 3 чэрвеня 1981 года.\n“А потым яна перадумала і “з’яўляецца” аж дагэтуль”, — піша біскуп.\n“З улікам усяго таго, што было вывучана і праверана дыяцэзіяльнай курыяй, а таксама з улікам даследавання першых сямі дзён меркаваных аб’яўленняў, можна цвёрда заявіць: Дзева Марыя не аб’яўлялася ў Меджугор’і. Гэта праўда, якую мы падтрымліваем, і мы верым у словы Езуса, Які сказаў: праўда вас вызваліць”.\nАўтар: Cindy Wooden\nКрыніца: Catholic News Service\nІлюстрацыйнае фота: gnuckx (Flickr, CC BY-SA)\nАртыкул перакладзены з англійскага арыгінала і перадрукаваны з дазволу рэдакцыі. Reprinted with permission. Copyright 2017 Catholic News Service.\nКалі вы знайшлі арфаграфічную памылку, калі ласка, вылучыце яе і націсніце Ctrl+Enter.\nCategories Меджугор'е\tTags бп. Перыч, Меджугор'е\nПапярэдні: Біскуп Шнайдэр пра SSPX, удзяленне Камуніі ў руку, Марціна Лютэра і Amoris Laetitia\nНаступны: “Cantate Domino canticum novum”: поўны тэкст\n8 Каментары да "Біскуп Перыч: Марыя не аб’яўлялася ў Меджугор’і"\nСартаваць: найноўшыя | найстарэйшыя | найбольш галасоў\nВось толькі пазыцыя біскупа Перыча, гэта не пазіцыя касцёла. Чаму тады не узгадаць словы біскупа, кардынала Вены? Шматлікіх святароў і біскупаў?\n7 мес. 14 дз. таму\nПазыцыя ардынарыя гэта і ёсць “пазіцыя Касцёла” па пытанні ў дадзенай епархіі : )\n@ Алег Біскуп Перыч з’яўляецца ардынарыем тэрыторыі, дзе знаходзіцца Меджугор’е, таму яму даручана даследаванне гэтага феномену і ён выказваецца па гэтай справе афіцыйна. Акрамя яго, мікрафон бралі кард. Бертонэ і Кангрэгацыя дактрыны веры пры кард. Мюлеры. Апошнія таксама абапіраюцца на дэкларацыі мясцовых біскупаў, таму можна лічыць, што на дадзены момант пазіцыя Касцёла як раз выражаецца ў іх пазіцыі. Якая заўсёды была адмоўная. З гэтай жа прычыны словы іншых, якія б яны ні былі, маюць меншую вагу. Вядома, кардынал Шонбарн мае чырвоны капялюш, мянушку “найлепшага тэолага сучаснасці” і ўвогуле, аднак Касцёл мудра даручыў дыяцэзіяльныя справы ардынарыю. Бо ў Вене +25 °С,… Чытаць далей »\nВельмі цікава, і што жа сказаў Кард. Бертонэ? Пачытайце ККК, КПК і зразумееце, што голас касцёла, гэта рашэнне кангрэгацыі, або афіцыйнае выказванне ex catedra папы Рымскага. Таму прашу не уводзіць чытачоў у падман. Калі б пытанне стаяла аб пераносе пробашча з Меджугор’я, то рашэньне біскупа было бы голасам касцёла. У справе звязанай з аб’яўленнем Маці Божай, яго голас з’яўляецца адным з, хоць ён і ардынарый. Таму на гэты момант ён не можа нічога забараніць, інакш усе хто там прыязджаюць падпадалі бы пад касцельныя кары. Каб словы ардынарыя былі бы голасам касцёла, папа Францішак не меў патрэбы вызначаць да ацэнкі душпастырскіх… Чытаць далей »\nНу, цяжка. Зразумела, мала хто можа сказаць: я верыў, я ездзіў, але памыляўся, таму цяпер прымаю адваротную пазіцыю. Тым больш: Ян Павел ІІ, вобраз на стале, пабожнасць, чэргі да канфесіяналаў, радасць і спакой. Таму невядома, ці выйдзе на добрае бойка ў каментах. Калі Францішак кажа праўду, што засталося нядоўга, то пачакаем яшчэ якіх 5-10 гадоў, і даведаемся, на якім слове ў гэтай гісторыі будзе пастаўлена кропка. На гэтыя 5-10 гадоў прапануем пазнаёміцца з матчасткай у Вікіпедыі , на спецсайтах  альбо па чацвёртай спасылцы ад спадара Fra Ludovicus (ніжэй), дзе сабраныя тыя самыя пазіцыі мясцовых біскупаў. Спрэчкі без знаёмства з… Чытаць далей »\n7 мес. 13 дз. таму\nTHE FIRST SEVEN DAYS OF THE “APPARITIONS” IN MEDJUGORJE\nBiskupove izjave o Međugorju\n+ dominikanie i problem Medjugoria\nВялікі дзякуй, сапраўды шмат карыснага. Каб толькі хто клікаў і чытаў.\nІ яшчэ, ніхто не сумняваецца што Меджугор’е гэта месца малітвы, навяртання і глыбокага духоўнага досведу. Адарацыя Найсвяцейшага Сакрамэнту, бязмежная калейка да споведзі, духоўныя і фізычныя ісцэленія. Паўсюдна пануе радасць і спакой, кажу так, бо сам там быў некалькі разоў.\nКардынал Барбарэн: забараняць Камунію раведзеным і паўторна жанатым асобам "абсурдна і бесчалавечна"\n4. Немагчыма актыўна ўдзельнічаць\nPro bono (54)\nAmoris Laetitia (49)\nКрытыка AL (27)\nЧацвёра кардыналаў (6)\nІнтэрв'ю і прамовы (14)\nПра літургію (67)\nЛітургічны год (20)\nСтарая і новая Імша (7)\nАрхівы Select Month October 2017 (11) September 2017 (21) August 2017 (10) July 2017 (4) June 2017 (16) May 2017 (9) April 2017 (9) March 2017 (11) February 2017 (14) January 2017 (14) December 2016 (12) November 2016 (15) October 2016 (12) September 2016 (8) August 2016 (9) July 2016 (13) June 2016 (10) May 2016 (10) April 2016 (10) March 2016 (7) February 2016 (7)


Беларускі рэп у Варшаве\n16 чэрвень 2006, 13:40\nАляксей Дзікавіцкі, Варшава У адным з Варшаўскіх клюбаў адбылася незвычайная беларуская вечарына - з прэзэнтацыяй падзеяў у Беларусі ў часе і пасьля выбараў, а таксама канцэртам беларускага гіп-гоп гурту “Чырвоным па белым”, які выканаў свае творы па-беларуску і па-польску.\nВаршаўскі клюб “Сатуратар” сустракаў сваіх гасьцей бел-чырвона-белым сьцягам каля ўваходу.\n(Уладальнік клюбу: ) “Мне 32 гады і добра памятаю, што такое камунізм, як мой народ змагаўся зь ім і як нам дапамагаў увесь сьвет. Беларускім рэпэрам цяжка выступаць у сябе на радзіме, дык як жа не дапамагчы, ня даць магчымасьці засьпяваць тут!? Хачу каб пасьля апошніх фальсыфікаваных выбараў мы памяталі пра Беларуcь – гэта галоўнае”, - кажа ўладальнік клюбу спадар Марцін.\nНаведвальнікі клюбу на вялікім маніторы паглядзелі сьпярша, як праходзілі прэзыдэнцкія выбары ў Беларусі, а потым пачаўся канцэрт гурту “Чырвоным па белым”. Лідэр гурту, які хаваецца пад псэўданімам “Кроў” і выступае ў чорнай масцы, сказаў нашаму радыё перад выступам, што беларускамоўны рэп становіцца ўсё больш распаўсюджанай з’явай у Беларусі.\n(Кроў: ) “Гурт “Чырвоным па белым” як раз і быў створаны для таго, каб паказаць, што рэп па-беларуску можа добра гучаць і зусім ня горш, чым на іншых мовах. Калі робіш рэп на чужой мове, дык атрымліваецца толькі кепская копія. Спадзяюся, што з часам мы будзем усё больш папулярнымі і тады іншыя пабачаць, што варта рабіць рэп на сваёй мове”.\nЛідэр гурту “Чырвоным па белым” патлумачыў таксама, што пачаў выступаць ў масцы з-за ўласнай бясьпекі.\n(Кроў: ) “З-за тэкстаў перадусім. Усе ведаюць, якія ў нас тэксты. Гэта тэксты, “якія абражаюць уладу”, а насамрэч ў іх шчыра пра гэтую ўладу гаворыцца. З часам, аднак, гэтая маска стала часткай іміджу. І цяпер гэта хіба ўжо больш нават для іміджу.”


Менскі блогер Павел Спірын днямі апублікаваў дакументальны фільм, прысвечаны праблеме наркатрафіку і жорсткіх пакаранняў па артыкуле 328. Ён сцвярджае, што дачыненне да гандлю буйнымі партыямі наркатычных рэчываў мае «цэнтральны апарат МУС». Belsat.eu распытаў, як блогер прыйшоў да такой высновы, ці не баіцца пераследу і якія тэмы плануе закрануць у наступных роліках.\nСпірын набыў вядомасць пасля свайго фільму «Айчым» пра Аляксандра Лукашэнку, дзе крытыкаваў яго і набліжаных асобаў. «Айчым» выйшаў напрыканцы 2017 году і набраў амаль 900 тысяч праглядаў на YouTube. Кансультаваў Спірына вядомы беларускі дакументаліст Юрый Хашчавацкі. Сам жа Павел не толькі не хаваў аўтарства, але і сам дасылаў спасылку на відэа чыноўнікам. Тады міліцыя распачала даследчае правяранне што да наяўнасці ў фільме прыкметаў абразы кіраўніка дзяржавы, блогеру пагражала да двух гадоў пазбаўлення волі. У выніку крымінальная справа не была распачатая.\nСёлета ў сакавіку Спірына зноў выклікалі ў міліцыю пасля чарговага роліку пра працу «дармаедскіх» камісіяў. У рамках правярання ў блогера канфіскавалі тэхніку, але справу за «абразу» не ўзбуджалі – камп’ютары і флэшкі вярнулі ўласніку.\nІнфармацыю атрымаў ад маёра наркакантролю\nЮрыст-праўдаруб: Лукашэнка працуе чатыры дні на тыдзень – і толькі да абеду\n14 чэрвеня Павел выклаў на сваім канале новы фільм пад назваю «Грань 2019». Паводле блогера, падчас гэтай працы цягам месяца ён гутарыў з прадстаўніцамі руху «Маці-328», вывучаў «наркатычнае» заканадаўства, адпаведныя пастановы ўраду і публікацыі ў СМІ. Таксама ён кажа, што атрымаў інфармацыю ад дзейнага працаўніка наркакантролю МУС, якому «засталося пару гадоў да пенсіі». У самім фільме аўтар толькі аднойчы спасылаецца на сваю ананімную крыніцу – сілавік у відэашэрагу не з’яўляецца, не гучыць ягоны голас і за кадрам.\n– Ёсць такая тэндэнцыя: я заўважаю, што міліцыянты пачынаюць супрацоўнічаць з блогерамі, даваць ім пэўныя звесткі – гэтак адбываецца, напрыклад, з NEXTA. Цешыць, што пачалі звяртаць увагу і на такіх блогераў, як я – дакументалістаў. Але калі б я назваў імя крыніцы, яго б імгненна выкінулі з органаў, нельга падстаўляць чалавека. Магу толькі сказаць, гэта маёр наркакантролю. Ён сам звязаўся са мною, апісаў, як выглядае сітуацыя, – кажа Павел.\n– Але вы даволі безапеляцыйна абвінавачваеце МУС у датычнасці да наркатрафіку, называеце ў сувязі з гэтым імя экс-міністра Шуневіча. Ці не баіцеся пераследу за гэта, пазову за паклёп?\n– А ў чым паклёп? Я кажу пра [былых. – Belsat.eu] падначаленых Шуневіча. Мы ж памятаем «справу 17», дзе быў замяшаны працаўнік МУС. Гэта факт. Да таго ж, я юрыст па адукацыі і разумею, што склады такіх злачынстваў як паклёп або абраза з’яўляюцца канкрэтнымі. То бок, я павінен канкрэтна назваць імя і пасаду чалавека, які курыруе гандаль наркотыкамі. Любая спроба пераследу толькі пацвердзіць, што я маю рацыю.\n– Вы таксама абвінавачваеце «Тэхнабанк» у абслугоўванні электронных гаманцоў наркагадляроў…\n– Я нікога не абвінавачваю, а канстатую факт. «Тэхнабанк» падазраецца менавіта ў тым, што на аформленыя ў іх электронныя гаманцы паступаюць грошы ад гандлю наркотыкамі, пра гэта шмат гаварылася раней у СМІ.\n«Буйныя распаўсюднікі жывуць спакойна»\n– Чаму вы наагул зацікавіліся тэмай 328, чаму вас яна хвалюе?\n– Гэтай тэмай я пачаў цікавіцца гады два таму, супастаўляў факты, якія існуюць па наркагандлі і прыйшоў да высновы, што за кратамі аказваюцца абсалютныя не тыя людзі. То бок, саджаюць у турму на вялікія тэрміны асобаў, якія заслугоўваюць максімум на ўмоўны тэрмін ці максімум 2-3 гады, але не 10!\nУсе буйныя распаўсюднікі спакойна жывуць у Беларусі, а саджаюць выключна моладзь, падлеткаў, і памер пакарання не адпавядае здзейсненаму злачынству.\n– Часцяком аператыўнікі «нацягваюць» з першай часткі 328-га артыкулу [незаконнае захаванне наркатычных рэчываў без мэты збыту. – заўв. Belsat.eu] да трэцяй або нават чацвертай [збыт у складзе арганізаванай групы. – заўв. Belsat.eu]. Фактычна з дзяцей робяць наркабаронаў.\nАртыкул 328 Крымінальнага кодэксу Беларусі «Незаконны зварот наркатычных сродкаў» мае 5 частак і прадугледжвае пакаранне ад 2 да 25 гадоў. Самае мяккае пакаранне прадугледжанае за выраб, набыццё і захаванне наркотыкаў без мэты збыту, а самае суворае – за збыт у складзе арганізаванай групы, які пацягнуў за сабой смерць чалавека па неасцярожнасці.\n– Але чаму ў вашым фільме няма інтэрв’ю з маці-328, нейкіх эксклюзіўных дакументаў?\n– Такая канцэпцыя. Разумееце, я вырашыў зняць фільм у форме, дасяжнай для простых беларусаў. Каб любы, хто не валодае здольнасцямі да глыбокага аналізу, расследавання, мог паглядзець і ўсё зразумець. Я хацеў паказаць, як за адзін грам рэчыва ведамства Шуневіча выстаўляла чалавека ледзь не наркабаронам.\nНатуральна, я маю ўсе дакументы, якія пацвярджаюць факты, агучаныя ў фільме. Проста калі б я ўключыў іх у фільм, ён быў адразу стаў менш зразумелым шырокай аўдыторыі, звычайным людзям, і глядзеўся б горш.\nЦяпер па 328 артыкуле ў Беларусі асуджаныя каля 17 тысяч чалавек, з іх пэўная частка яшчэ не дасягнула паўналецця. Сваякі тых, хто адбывае пакаранне, аб’ядналіся ў рух «Маці-328». Яны дамагаюцца змякчэння пакарання па гэтым артыкуле і амністыя для няпоўнагадовых. Жанчыны абвяшчалі галадоўку, патрабавалі аўдыенцыі ў кіраўніка дзяржавы, а таксама праводзіліся шматлікія сустрэчы з чыноўнікамі.\n– Чаму вы пачалі здымаць дакументальные фільмы, і якія водгукі на «Грань 2019» ужо давялося атрымаць?\n– Мне гэтая прыносіць задавальненне, я бачу, што раблю патрэбнае грамадству. На душы вельмі прыемна. У мяне ёсць і іншая афіцыйная праца – кіраўнік жыллёва-будаўнічага спажывецкага кааператыву, але яна больш па неабходнасці. Водгукаў на фільм шмат. Я адчуваю ўдзячнасць: людзі званілі, дзякавалі, нават з-за мяжы. Маці-328 былі ўдзячныя, таксама пісалі і званілі.\nЯк, на думку блогера, варта змяніць артыкул 328?\n– Дарэчы, адкуль паходзіць назва – «Грань 2019»?\n– Пад гэтым я разумею пэўную мяжу, рысу. Калі дзяржаўныя органы гэтую мяжу пяройдуць – а яны яе ўжо амаль перайшлі – могуць пачацца незваротныя працэсы, які звычайна сканчаюцца не найлепшым чынам для асобаў на высокіх пасадах.\n– На які эфект ад свайго фільму вы разлічваеце?\n– Я б хацеў, каб наркатычнае заканадаўства змянілі і ўнеслі ў артыкул 328 дапаўненні, канкрэтызавалі закон, каб у турму на такія вялізарныя тэрміны не траплялі выпадковыя людзі.\nКалі даюць 14 гадоў, трэба каб гэта насамрэч быў закаранелы злачынца, які знявечыў шмат жыццяў і зарабіў на гэтым шмат грошай. А не школьнікі, якія проста аступіліся. Канешне, калі гэты падлетак не адумаецца пасля першай пасадкі, пакаранне павінна быць жорсткім, але ніяк не ў першы раз.\nТэгі: арыкул 328, блогеры, дакументальны фільм, Маці 328, МУС, Павел Спірын\nСтала вядома колькі зарабіла на канцэрце ў Менску любімая спявачка Лукашэнкі


Сёньня магілеўскі аблвыканкам абмеркаваў вынікі праверкі фінансавага, бюджэтнага і пададтковага заканадаўства за два мінулыя гады. Было вырашана абмежавацца заўвагамі і вымовамі, але пад час абмеркаваньня выявіліся цікавыя падрабязнасьці з жыцьця магілеўскага чынавенства.\nАсаблівую заклапочанасьць фінансістаў, паводле даведкі Камітэту дзяржкантролю і міністэрства фінансаў, выклікае выкарыстаньне валютных сродкаў у Магілеўскай вобласьці. Выдаткі на камандыроўкі за мяжу павялічваюцца, і ў першым паўгодзьдзі летась на гэтыя мэты было выдаткавана амаль тры мільёны даляраў. Для параўнаньня: у гэты час уся вобласьць была павінная за расейскі газ шэсьць мільёнаў даляраў!\nПаводле дадзеных праверкі, на ўтрыманьне Магілеўскага аблвыканкаму рэальна выдаткоўваецца грошай амаль што на палову больш, чым гэта прадугледжана бюджэтам. На мясцовую вэртыкаль ня ўзьдзейнічаюць дэкрэты Аляксандра Лукашэнкі ў справе скарачэньня выдаткаў. Аўтамабілі, кандыцыянэры, аўтасыгналізацыя, магнітолы, радыёстанцыі, сотавая сувязь – асноўныя артыкулы перарасходу. Праблема яшчэ і ў тым, што для чыноўнікаў, у асноўным, набываюцца дарагія аўтамабілі вытворчасьці Нямеччыны, Швэцыі і Японіі, рамонт ды запасныя часткі для якіх выбіраюць фонд транспартных выдаткаў за паўгады. І нягледзячы на тое, што аўтапарк абласной вэртыкалі прыстойны і дастатковы, аблвыканкам настойліва працягвае набываць новыя аўтамабілі, а непатрэбныя бясплатна прадае асобным арганізацыям.\nУ 1999 годзе для службовай кватэры кіраўніка вобласьці Міхаіла Дражына была набытая маёмасьць на суму амаль 2 мільёны дэнамінаваных беларускіх рублёў. Цікава, што за няпоўныя два гады бугальтэрыя налічыла знос маёмасьці аж на чвэрць гэтай сумы.\nМясцовая ўлада не эканоміць на падарунках. Напрыклад, старшыня Гаспадарчага суду Беларусі спадар Булька атрымаў ад аблвыканкаму карціну і кветкі на агульную суму ў 60 тысячаў беларускіх рублёў, карціну за 30 тысячаў – намесьнік міністра эканомікі і гэтак далей.\nПаводле дадзеных праверкі магілеўскія чыноўнікі выдаткоўваюць на сувэніры і кветкі ў два разы больш грошай, чым на матэрыяльную дапамогу грамадзянам, якія неадкладна маюць у ёй патрэбу.


Сродкі для падтрымання прыгажосці\nГалоўная ➠ Розны ➠ Сродкі для падтрымання прыгажосці\nАпублікавана 01.09.2016 11:11\nСапраўдную лэдзі выдаюць не толькі ўменне правільна апранацца і накладваць макіяж, а комплексны сыход за арганізмам. Вядома, любая якая паважае сябе жанчына імкнецца быць прыгожай.\nДля гэтага большасць праводзіць штодзённыя трэніроўкі ў спартзале, сядзіць на пастаянных дыетах лішні раз, вылічаючы ужывальныя за дзень калорыі і, пастаянна наведваюць касметычныя салоны для правядзення дарагіх працэдур па догляду за ўласным целам. Нягледзячы на даволі значную кошт, усе яны прыносяць ўнутранае задавальненне і апраўдваюць укладзеныя намаганні па той прычыне, што няма нічога лепш, чым быць жаданай.\nНаша скура на працягу месяца пастаянна абнаўляецца, такім чынам, у кожнай жанчыны ёсць шанец выправіць існуючую сітуацыю, калі на дадзены момант яе не задавальняюць якія-небудзь дэталі. Найбольш пільную ўвагу неабходна надаць скуры, якая размяшчаецца ў вобласці вакол вачэй. Яна з'яўляецца найбольш далікатнай і адчувальнай да ўздзеяння ўльтрафіялетавых прамянёў, таму абарону неабходна распрацоўваць, улічваючы гэты фактар.\nНі адной жанчыне не хочацца да 40 гадоў ўбачыць у вакол вочнай вобласці гусіныя лапкі, таму неабходна загадзя пачынаць правядзення штодзённых працэдур якія аказваюць ўвільгатняе і змякчальнае дзеянне. Для гэтага можна скарыстацца адмысловымі крэмамі, так і своечасова праводзіць пэўныя працэдуры ў салонах прыгажосці. Пры дапамозе апаратнай аперацыі можна нават у сталым узросце пахваліцца на здзіўленне добра захаваліся вачыма.\nАкрамя таго, неабходна надаваць дастатковую колькасць увагі догляду за вуснамі. Паколькі з узростам калаген ў дастатковай колькасці, які змяшчаецца ў вуснах, памяншаецца, яны становяцца значна больш тонкімі. Таксама нельга не звярнуць увагу на той факт, што ў вуснах адбываецца ўзроставае расслаенне пігментаў з-за чаго колер вуснаў станавіцца больш цьмяным паступова, сыходзячы на няма. З гэтай праблемай лёгка справіцца, папросту подкрашивая вусны няяркія бляскам або скарыстацца салонными паслугамі, па правядзенні татуажа вуснаў, які на сённяшні дзень праводзіцца практычна бязбольна. Замовіць паслугі татуажа ў Санкт-пецярбургу вы зможаце на сайце санкт-пецярбург.татуаж-расея.рф.\nВядома, у сталым узросце памяншаецца ўтрыманне калагена і ў цэлым па скуры, парушаючы першапачатковы авал асобы. Скура пачынае станавіцца млявай, дзякуючы чаму нават маладая жанчына будзе выглядаць больш чым на 10 гадоў старэй. Для выпраўлення гэтай сітуацыі неабходна проста выканаць безоперационную шлейку, якая аказвае фенаменальны вынік на захаванасць жаночай прыгажосці.


“Усходняе партнёрства” і апазіцыя | Новы Час\nПасля вяртання беларускай дэлегацыі з саміту «Усходняга партнёрства» вакол асобы Аляксандра Мілінкевіча разгарэўся скандал, які ледзь не захінуў сабой саму падзею ў Празе. Кіраўнік руху «За свабоду» адмовіўся падпісаць сумесную заяву з Зянонам Пазьняком, Аляксандрам Казуліным, Івонкай Сурвілай і Станіславам Шушкевічам. Аляксандр Мілінкевіч за сваю лаяльную пазіцыю адносна ваўкавыскіх вязняў-прадпрымальнікаў яшчэ да гэтага зрабіўся аб’ектам нападак, цяпер жа ўвогуле пачаліся размовы пра раскол апазіцыі. Аднак падчас тэрмінова скліканай прэс-канферэнцыі палітык заявіў, што гэта ўсяго толькі розныя падыходы да рэалізацыі праграмы.\nСвой подпіс пад дэкларацыяй Аляксандр Мілінкевіч адмовіўся ставіць толькі з-за аднаго пункту, у якім гаварылася, што кіраўнік Беларусі і Крэмль маюць сумесную стратэгію ў дачыненні да ўдзелу Беларусі ва «Усходнім партнёрстве». На думку кіраўніка руху «За свабоду», гэта меркаванне з’яўляецца неабгрунтаваным. Палітык цалкам пазітыўна ставіцца да праграмы Еўрасаюза. Разам з тым ён адзначыў, што цяпер у Еўропе ад Беларусі чакаюць не простай канстатацыі фактаў, а канкрэтных прапаноў.\n«Дайце канкрэтныя тэхналогіі, прапануйце, што зрабіць, каб сітуацыя паляпшалася, а не займайцеся простай фіксацыяй парушэнняў правоў чалавека», — сфармуляваў патрабаванні чыноўнікаў ЕС палітык. Ён заклікаў прадстаўнікоў апазіцыі «пазбавіцца палітычнага інфантылізму»: «Зараз удзел наш будзе вызначацца самастойна. Кожны бок мусіць прапаноўваць свае праекты. Сітуацыя настолькі змянілася для дэмакратычных сілаў, што старая сістэма, у якой мы працавалі, адыходзіць у нябыт. Сёння ўвесь час палітыкі Захаду гавораць, што выдатна разумеюць стан спраў. Але просяць прапаноўваць тэхналогіі. Мова заяў — гэта не мова тэхналогій. І мы павінны да гэтага прыйсці». Мілінкевіч паведаміў, што неафіцыйная дэлегацыя Беларусі канцэнтравала ўвагу на тым, каб у праграме ўдзельнічала грамадзянская супольнасць, лідэры грамадскіх арганізацый, незалежыя медыя.\nШто тычыцца пытанняў супрацоўніцтва з афіцыйным рэжымам, то Мілінкевіч заклікаў рабіць не толькі чорныя, але і каляровыя ацэнкі яго дзеянням. «Улада добраахвотна рабіць дэмакратызацыю не будзе. Яна можа гэта рабіць толькі вымушана пад ціскам эканамічных праблем, настойлівай пазіцыі Еўрасаюзу, нашай. Таму супрацоўніцтва я бачу такім чынам: калі ўлады падпісваюць праграму «Усходняе партнёрства», то гэта пазітыўны крок, калі садзяць у турму Аўтуховіча і яго сяброў, і мы разумеем, што гэта хутчэй за ўсё палітычны пераслед, мы павінны пра гэта гаварыць, — адзначыў палітык. — Але ў ацэнцы дзеяння ўладаў мы не павінны быць толькі чорнымі, але і белымі, і каляровымі. Што тычыцца эканомікі, то магчымасці зменаў у руках улады. Мы не кіруем эканомікай, прадпрыемствамі, міністэрствамі. Але што тычыцца грамадзянскіх свабод, доступу да інфармацыі, еўрапейскай адукацыі — гэта перш за ўсё павінныя рабіць мы. У гэтай праграме ёсць канкрэтныя грошы, якіх нам заўсёды не хапае. Таму цяпер трэба пісаць адпаведныя праекты».\nКіраўнік руху «За свабоду» выказаў шкадаванне, што ў афіцыйнай дэлегацыі ў Празе не было Лукашэнкі: «Ёсць шкадаванне. Я хачу, каб Беларусь была прадстаўлена на самым высокім узроўні, але зразумела, што Аляксандр Лукашэнка сваёй дзейнасцю па дэмакратызацыі за апошнія шэсць месяцаў не заслужыў такога запрашэння. Вельмі важна, каб Беларусь у будучыні на падобных форумах была прадстаўлена вышэйшымі службовымі асобамі, гэта дасць нам дадатковыя магчымасці. Мала крокаў яшчэ зроблена. І ўлада павінна ведаць, што не будзе эканамічнага супрацоўніцтва, фінансавай падтрымкі, калі не будзе канкрэтных зменаў».\nПалітык заявіў, што вельмі задаволены візітам, хаця ён збольшага і меў фармальны сэнс, а таксама жаданнем еўрапейцаў бачыць нашу краіну ў незалежным грамадстве.


НА ПАРОЗЕ ЛЕТА, СОНЦАМ ДЗЕНЬ САГРЭТЫ… — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\nНА ПАРОЗЕ ЛЕТА, СОНЦАМ ДЗЕНЬ САГРЭТЫ…\n30.05.2013 21.08.2019 admin520Комментарии on НА ПАРОЗЕ ЛЕТА, СОНЦАМ ДЗЕНЬ САГРЭТЫ…\nНа аздараўленне школьнікаў раёна ў час летніх канікул аддзелу адукацыі райвыканкама выдзелена 1662 пуцёўкі. Дзетвару чакаюць лагеры з кругласутачным і дзённым знаходжаннем, профільныя, спартыўныя, палатачныя…\n923 вучні адпачнуць у лагерах з дзённым знаходжаннем, якія будуць працаваць на базе 17 устаноў адукацыі. А адкрыюцца яны амаль адразу пасля заканчэння навучальнага года. У гэты ж час для 10 дзяцей-інвалідаў расчыніць дзверы лагер «Сонейка» на базе цэнтра карэкцыйна-развіваючага навучання. Профільны кругласутачны «Алімп» (Вішнеўскі НПК) і «Даследчык» (Падбярэзскі НПК) чакаюць дзяцей з 22.06 па 30.06, экалагічны «Крынічка» (Чэхаўшчынская школа-інтэрнат) і аздараўленчы працы і адпачынку «КРУТА» (Багданаўскі НПК) – з 20.06 па 28.06, спартыўна-патрыятычны «Патрыёт» (Чэхаўшчынская школа-інтэрнат) – з 02.07 па 10.07, лінгвістычны «Дыялог» (Сакаўшчынскі НПК) – з 04.07 па 12.07.\nБудуць працаваць і 3 віды палатачных лагераў у Замасцянах: спартыўна-турысцкі «Алімпіец» – з 08.06 па 16.06 і з 19.06 па 27.06, турысцка-аздараўленчы «Астравок здароўя» – з 29.06 па 07.07, для піянерскага актыву «Лідар» – з 08.07 па 16.07. Аматарам турызму арганізатары летняга адпачынку прапануюць наведаць перасоўныя палатачныя лагеры — турысцка-краязнаўчы «Задора» з 14.06 па 22.06 і спартыўна-турысцкі «Алімпіец» з 15.06 па 23.06.\nШкольнікі змогуць выехаць на адпачынак і за межы раёна, іх запрашаюць аздараўленчы лагер «Русалачка» на Мядзельшчыне, турысцка-краязнаўчы «Ветразь» у пас. Ратамка і турысцка-аздараўленчы «Крыніца» ў Вілейскім раёне. Упершыню для 84 падлеткаў адкрыюцца лагеры працы і адпачынку з дзённым знаходжаннем на базе СШ № 1 і № 2, Івянецкай і Суднікаўскай СШ, Дорскага і Пяршайскага НПК.\nЗначную частку кошту пуцёўкі складзе дзяржаўная датацыя са сродкаў Рэспубліканскага цэнтра па аздараўленні і санаторна-курортным лячэнні. Астатнюю суму будуць уносіць бацькі. Вызваляюцца ад бацькоўскай даплаты дзеці са шматдзетных (трое і болей — да 18 гадоў) і малазабяспечаных сямей, дзеці-інваліды і сіроты. А вось на лагеры з дзённым знаходжаннем гэтыя льготы не распаўсюджваюцца. Дарэчы, дзяржаўнай датацыяй можна скарыстацца толькі адзін раз. Пры паўторным атрыманні пуцёўкі давядзецца аплачваць яе поўны кошт.


29.08.2017 17:50 Адукацыйная прастора\n“Лепш за горы могуць быць толькі горы, на якіх ты яшчэ не бываў”, — сцвярджаў у сваіх вершах Уладзімір Высоцкі. З яго меркаваннем згодны выхаванцы і педагогі Слуцкага цэнтра турызму — удзельнікі клуба арыентавання “Случ”, якія штогод спяшаюцца да новых прыгод і новых вяршынь. Сёлета яны пакарылі Эверэст.\nКожнае лета выхаванцаў Слуцкага цэнтра турызму напоўнена падарожжамі. Яны ўздоўж і ўпоперак абхадзілі Карэлію, сплаўляліся па горных рэчках на Кольскім паўвостраве, пабывалі ў Альпах і здзейснілі мноства турыстычных паходаў. Сёлета падлеткі ўзняліся на найвышэйшую кропку Еўропы. Дарэчы, настолькі юныя турысты не часта спрабуюць свае сілы на такім няпростым горным аб’екце. А слуцкія школьнікі робяць гэта ўжо другі раз. 10 гадоў назад іншая група выхаванцаў Слуцкага цэнтра турызму, у склад якой уваходзілі навучэнцы 9 класаў, ужо ўзнімалася на Эльбрус.\nСёлета ў склад групы ўвайшлі сем школьнікаў Слуцка — навучэнцы школ горада ва ўзросце 14—18 гадоў: Алеся Дзічкоўская, Карына Краўчанка, Карына Шпакоўская, Уладзіслаў Вярынскі, Ілья Новак, Павел Мартынаў, Глеб Сяўрук. Яны не навічкі і маюць добрую фізічную падрыхтоўку. Усе дзеці — удзельнікі зборнай Рэспублікі Беларусь, якая прадстаўляла сёлета нашу краіну на чэмпіянаце Еўропы па спартыўным арыентаванні. Суправаджалі іх педагогі дадатковай адукацыі Слуцкага цэнтра турызму Дзмітрый Міхайлавіч Краўчанка і Кацярына Аляксандраўна Краўчанка. Яны здзейснілі горны паход другой катэгорыі складанасці па Цэнтральным Каўказе, кульмінацыяй якога стала пакарэнне Эльбруса.\nПаход доўжыўся два тыдні, а ўзыходжанне на Эльбрус заняло тры дні. Каб адаптавацца да вышыні, турысты рабілі тры прыпынкі. На сваім шляху ім давялося вытры-маць выпрабаванне надвор’ем — снег, град, маланкі не напужалі юных турыстаў, як і моцны вецер з марозам, што сустрэлі пры падыходзе да вяршыні.\n— Пераадольваць усе перашкоды падлеткам дапамагала падтрымка адно аднаго, камандны дух, — расказвае Кацярына Аляксандраўна Краўчанка, педагог дадатковай адукацыі. — Дзеці вельмі дружныя. Гэта сфарміраваны калектыў, які дзейнічае як адзіны арганізм. Кожны гатовы дапамагчы сябру, падтрымаць. Прыемна назіраць, якія яны адказныя, сабраныя, дасведчаныя. Яны займаюцца ў клубе ўжо некалькі гадоў, прайшлі разам мноства няпростых кіламетраў, і гэтыя падарожжы дапамаглі праявіцца іх лепшым чалавечым якасцям.\nПадлеткі ўпэўнена ішлі да сваёй мэты. І вось ён — Эльбрус, які пакарыўся слуцкім школьнікам і назаўсёды застанецца адным з самых яркіх успамінаў. Успамінаў аб падарожжы і сапраўдным сяброўстве.\n— Гэта мой першы паход за межамі Беларусі. І адразу такая мэта — Эльбрус! — дзеліцца ўражаннямі Ілья Новік. — Самымі складанымі былі першыя дні, пакуль цела прывыкла да працяглай хады з цяжкім рукзаком за плячыма. А самымі прыемнымі момантамі былі невялічкія сюрпрызы, якія кожны ўдзельнік групы падрыхтаваў загадзя. У складаныя хвіліны мы па чарзе радавалі імі таварышыў. І хоць было няпроста, ні на хвіліну не пашкадаваў, што адправіўся ў такое падарожжа. Па-першае, гэта было выпрабаванне ўласных сіл. Я адчуў вялікі гонар, што дасягнуў пастаўленай мэты. Па-другое, прыемна ўсвядоміць, што навокал мноства добрых, годных людзей. Гэта і мае надзейныя сябры, і турысты з іншых краін, якія ўзнімаліся на Эльбрус. Мы сустрэлі шмат добразычлівых, дружалюбных людзей, гатовых прыйсці на дапамогу.\nФота з уласнага архіва Д.М.КРАЎЧАНКІ.\n“Эверэст”клуб арыентаванняклуба арыентавання “Случ”Слуцкі цэнтр турызму\nПраца як альтэрнатыва адпачынку...\nЗаззялі магiлёўскiя зорачкi...\nДля здзяйснення дзіцячых мар...


Кнігі для дзяцей пра здароўе. Г.Шэршань. Навошта чалавеку галаваКнігі для дзяцей пра здароўе. Г.Шэршань. Навошта чалавеку галава\nСлушна — Сям'я — Адукацыя і выхаванне — Навошта чалавеку галава\nАдмалку чалавек знаёміцца сам з сабой. Спачатку немаўля вучаць паказваць, дзе ў яго рукі, ногі, галава, нос… Дзіця расце, і вось яму ўжо цікава ведаць, як працуе імунная сістэма, асобная клетка, з чаго складаецца кроў… Добрым падказчыкам і правадніком у свет анатоміі і фізіялогіі чалавека становяцца спецыялізаваныя кнігі для дзяцей, якіх зараз выдаецца вельмі шмат, на розныя ўзросты.\nАдна з самых вядомых сярод іх – «Таямніцы анатоміі» («Тайны анатомии») амерыканкі Кэрал Донер. Напрыканцы 1980-х кніга ўпершыню выйшла на рускай мове накладам у 200 тысяч і імгненна стала бестсэлерам! Напісаная яна ў жанры захапляльнага трылера-падарожжа па чалавечым целе. Фантазія ў аўтаркі, канешне, агнявая! Дадумацца толькі: забраўшыся на гарышча падчас навальніцы, брат з сястрой пачынаюць гартаць анатамічны атлас – і раптоўна апынаюцца ў ротавай поласці, адкуль і пачынаецца іх падарожжа па ўсяму арганізму.\nГэтая кніга праз гады прызнаецца найлепшай сярод аналагічных, і не дзіва: шыкоўныя ілюстрацыі і захапляльны тэкст створаны мастачкай, якая да таго ж – доктарка! Вось дзе не паспрачаешся: праца зроблена густоўна і з веданнем справы.\nА ў беларусаў, каб вы ведалі, таксама быў доктар, Генадзь Шэршань, які стварыў кнігу-праваднік па чалавечаму арганізму – «Навошта чалавеку галава», прызначаную школьнікам, а таксама настаўнікам для працы з дзецьмі.\nКніга напісаная жыва, у ёй шмат дыялогаў, гульнявых сітуацый. Складаецца яна з васьмі раздзелаў, у якіх распавядаецца, як працуюць нервовая, сардэчна-сасудзістая, дыхальная, стрававальная, апорна-рухальная сістэмы, кроў, ныркі, органы пачуццяў. Шмат звестак па гісторыі медыцыны, жыццёвых сітуацый. А падсумоўваючы, аўтар вяртаецца да пытання: дык навошта ж чалавеку галава?\n«…галава патрэбна чалавеку і для таго, каб лепш і больш спазнаць і зведаць асаблівасці свайго цела і ўсяго арганізма, як ён працуе, яго магчымасці і заганы... «Зведай самога сябе – і ты зведаеш увесь свет», – вучылі старажытныя ўсходнія мудрацы. Толькі так малады чалавек пачынае разумець, што добра і што дрэнна, улічваць інтарэсы не толькі родзічаў, але і суседзяў і ўвогуле людзей. Ён нарэшце ўсведамляе, чаму нельга крыўдзіць маленькіх, трэба паважаць старэйшых, дапамагаць старым, нядужым і слабым, клапаціцца пра ўсё жывое на зямлі і, урэшце, чаму ў народзе так цэняцца высакародныя ўчынкі ў дачыненні да розных людзей і да сваёй краіны», – піша аўтар.\nКніга Генадзя Шэршаня мае вельмі аўтарэтэтных рэцэнзентаў – Раманенку В. В., доктара медыцынскіх навук, на момант выхаду кнігі (2008 год) прафесара кафедры клінічнай фармакалогіі і тэрапіі БелМАПА, і настаўніцу біялогіі Марозаву Л.Ул.\nАле, на вялікі жаль, выданне не праілюстраванае. А між тым, шукючы інфармацыю пра Генадзя Шэршаня, у нумары першым за 2016 год часопіса «Маладосць» я пабачыла публікацыю «Маё ваеннае дзяцінства» аўтара з яго дзіцячымі яшчэ малюнкамі, вельмі цікавымі!\nЭх, чаго не хапіла: адвагі, як амерыканцы Кэрал Донер, упэўненасці ў сваіх мастацкіх здольнасцях, каб доктар зрабіў і тэкст, і малюнкі сам, ці грамадскага ды кнігавыдавецкага запыту на такую працу? Мяркую, слушна апошняе. Але спытацца ўжо няма каго – Генадзя Шэршаня (1937 г.н.) не стала ў 2016 годзе…\nЯ бачыла яго пры жыцці двойчы і запомніла прыязным чалавекам – так пра яго адзываюцца ўсе, хто ведаў. Энергічны, рухавы, усмешлівы. Па выхадзе на пенсію пэўны час працаваў у выдавецтве «Беларусь» рэдактарам, быў укладальнікам шматлікіх кніг, апошняя з іх называлася «Когда нездоровится».\nШмат пісаў для рэспубліканскіх СМІ артыкулаў пра здаровы лад жыцця, за што вядомы беларускі паэт і краязнаўца Сяргей Панізнік (па першай сваёй адукацыі, дарэчы, таксама медык, фельчар) уславіў Генадзя Шэршаня прысвячэннем «Для гонару і годнасці». Вось колькі радкоў:\nІ зноўку Шэршэнь-Гіпакрат\nз рэцэптамі духоўнасці:\n–Здароўю трэба напракат\nшчаслівы быт, разумны лад,\nструне ад нерва -- нападхват\nзвон гонару і годнасці!\nКніга «Навошта чалавеку галава» ў маёй бібліятэцы з’явілася адразу ж па выхадзе, бо лічыла яе нараджэнне падзеяй – профільныя кнігі, напісаныя спецыялістамі, ды яшчэ для дзяцей – ва ўсім свеце з’ява. У яе сціплы наклад – усяго 1000 паасобнікаў, зусім няма ілюстрацый. Бюджэтны варыянт выдання.\nАле гэта, трэба думаць, проста такая адметнасць часу: беларусы толькі вучацца любіць і цаніць сваё, толькі факусуюцца, каб разглядаць і не прагледзець сярод сваіх – не горшых за амерыканскіх – творцаў; вучацца даваць ім хаду і забяспечваць падтрымку.\nНекалі – марыцца – кніга перавыдасца багата ілюстраванай, вялікім накладам, стане любімай у беларусаў і складзе канкурэнцыю найлепшым выданням у азначанай тэматыцы.


29 верасень 2015, 11:11\nМакет будучага гораду\nНа тэрыторыі, адведзенай пад Кітайска-беларускі індустрыяльны парк, у Смалявіцкім раёне Менскай вобласьці 28 верасьня быў прадстаўлены макет парку.\nПакуль на месцы парку праводзяцца інжынэрныя працы, валяць лес, пракладаюць камунікацыі. Па-за тэрыторыяй парку заключаюцца пагадненьні — у парк ужо пагадзіліся інвэставаць мільёны даляраў.\nУ горадзе ля парку, паводле пляну, будзе жыць 100 тысяч чалавек — больш за Ліду ці Маладзечна, амаль як Наваполацак ці Салігорск. Да парку будзе весьці шасьціпалосная дарога, ад парку да порта ў Клайпэдзе (Літва) будзе пракладзеная чыгунка. Сам парк будзе падзелены на жылую, прамысловую і лягістычную зоны.\nНа фота макет забудовы 8,5 км², агулам жа Кітайска-беларускі індустрыяльны парк зойме 91,5 км²\nПакуль вядомыя 7 будучых рэзыдэнтаў парку, ёсьць 14 пратаколаў пра намер стаць рэзыдэнтамі. Паўмільярда даляраў у лягістычны цэнтар парку інвэстуе China Merchants Group, аб’ект плошчай у квадратны кілямэтр каля нацыянальнага аэрапорту «Мінск» мае стаць мостам між Азіяй і Эўразьвязам, перканананыя ў адміністрацыі парку.\nСярод рэзыдэнтаў будуць IT-гіганты Huawei і ZTE, машынабудаўнікі Zoomlion і YTO Group. Яшчэ адна кітайская кампанія плянуе варыць у парку солад для экспарту ў Кітай, адна беларуская, «Нанапэктын», — вырабляць пэктын для беларускай мэдпрамысловасьці і на экспарт.\nНа першыя 10 год рэзыдэнты будуць вызваленыя ад карпаратыўных падаткаў, яшчэ 10 год будуць плаціць толькі палову. Інвэставаць у парк і станавіцца яго рэзыдэнтамі дазволена ня толькі кітайскім і беларускім кампаніям, але і кампаніям зь любой краіны.


Абрамчык Алена | ДЯТЛОВЩИНА\nНевялічкая вёсачка Гузні Дзятлаўскага раёна, у якой у 2009 годзе налічвалася 23 жыхары, знаходзіцца недалёка ад ракі Нёман, на старажытнай зямлі, дзе калісьці, многа тысяч гадоў таму, размяшчаліся першыя стаянкі першабытнага чалавека.\nГартаю кнігу-апьбом акварэляў Аляксандра Іванавіча Лакоткі "Прастор родны. Беларусь", і на душы становіцца цёпла, пяшчотна. Ведаю вучонага асабіста, шмат разоў сустракалася, у памяці засталі-ся непаўторныя хвіліны прыемных стасункаў.\nЖыццё, аддадзенае клопатам пра зямлю\nНеяк аднаго разу ў Дзятлаўскі музей завітаў Аляксандр Кот, жыхар гарадскага пасёлка Наваельня, з прапановай паехаць у Барышына да Сямёна Сяргеевіча Ляшэвіча - уладальніка некалькіх дзяржаўных узнагарод за шматгадовую і добрасумленную працу ў калгасе "Гвардыя", ветэрана працы.\nШто можна паказаць бязвізаваму турысту\nУявім сабе, што такіх турыстаў будзе шмат наступным летам, у самы сезон турыстычных вандровак. Сапраўды, што паказаць, на Дзятлаўшчыне ж шмат месцаў і пабудоў, якія варта ўбачыць. А трэба, напрыклад, выбраць толькі пяць: час абмежаваны. Давайце павандруем па самых цікавых мясцінах.\nДарога ў некалькі лёсаў\nПедагагічны гонар Дзятлаўшчыны\nЕўдакія Рыгораўна Улога - настаўніца пачатковых класаў Хвінявіцкай школы. Яе працоўная дзейнасць на ніве адукацыі адзначана адной з высокіх педагагічных узнагарод - нагрудным знакам "Выдатнік адукацыі Рэспублікі Беларусь".


Каханоўскі Г. Янка Светлячок\nНа асобнай пошукавай картцы побач з загадкавым псеўданімам «Янка Светлячок» стаялі назвы вёсак: Чмялевічы, Жалуды, Лавоша, Млехава, Замужаны, Зембін – усе яны колішніх Лошніцкай і Зембінскай воласцей Барысаўскага павета. Адгэтуль найчасцей пісаў у «Нашу ніву» Янка Светлячок. Па допісах можна меркаваць, што гэта быў інтэлігентны чалавек. I калі браўся пісаць, то пра самае важнае.\nХто ж ён такі, гэты Янка Светлячок? Як трапіць на яго след? Тут я павінен выказаць падзяку дасведчанаму літаратуразнаўцу Янку Саламевічу, які дапамог устанавіць сапраўднае імя паэта. Ім аказаўся настаўнік Іван Яфімавіч Гаеўскі.\nНеяк вясной ехаў я па сваіх справах у Плешчаніцы. Спадарожны шафёр аказаўся гаваркім. Дай, думаю, спытаюся:\n– Колькі да Зембіна?\n– Сямнаццаць. Што, падкінуць?\n– Не, сёння позна, – пашкадаваў я.\n– А што там трэба?\n– Дзядзькам адным цікаўлюся. Быў такі настаўнік Гаеўскі.\n– Дык, можа, той, якога я ведаў? Ці не Іван Яфімавіч?\n– Так, ён.\n– Гадоў дзесятак таму назад вучыў у Плешчаніцах. А жыў у Камуне. Матэматык. Такі поўны быў... сардэчнік... памёр.\nСёе-тое пачуў пра Я. Светлячка ў Плешчаніцкай дзесяцігодцы. Некаторыя яго вучні тут працуюць настаўнікамі. У гэты ж дзень нечакана для сябе аказаўся ў сям’і Алены Станіславаўны Жардэцкай – жонкі Янкі Светлячка. Яна якраз і жыве ў былым пасёлку Камуна, які даўно зросся з Плешчаніцамі. Звесткі збіраліся і згушчаліся. Усё супала. Той самы Янка Светлячок. У блакноцік занатаваў расказанае. Перагледзеў фотакарткі і самы апошні дакумент чалавека – пасведчанне аб смерці, 28 лістапада 1957 года.\nБольш падрабязна пра Янку Светлячка напісаў яго родны брат Гаеўскі Пётр Яфімавіч.\nНарадзіўся Я. Светлячок у 1888 годзе ў вёсцы Замужаны Барысаўскага раёна. У бацькі-сталяра было дванаццаць дзяцей. Сям’я сядзела на трох дзесяцінах зямлі. Старэйшы быў Янка. Вось бацька і памеркаваў, што найлепшым выйсцем са становішча будзе – большаму даць адукацыю. Ён адпадзе пры падзеле зямлі, дый малодшым – дапамога.\nЯнка вучыўся выдатна, спачатку ў Лошніцы, потым у Барысаве. Гора адступіла, і стаўся цуд: хлопец з Замужан у 1908 годзе быў залічаны студэнтам Віленскага настаўніцкага інстытута. Сустрэчы з цікавымі людзьмі з асяродку віленскай беларускай інтэлігенцыі і наведванні рэдакцыі «Нашай нівы» пераконвалі ў неабходнасці брацца за пяро. Матэрыяльныя цяжкасці вяртаюць Янку Светлячка дамоў. Пачаў настаўнічаць у Чмялевічах Зембінскай воласці, пазней быў прызваны на імперыялістычную вайну. З перамогай рэвалюцыі стаў добраахвотнікам Чырвонай Арміі. Працаваў крыху ў Барысаўскім ваенкамаце, але нядоўга, зноў вярнуўся да педагагічнай працы. У савецкі час скончыў педінстытут. Доўга працаваў дырэктарам Каменскай школы ў Лагойскім раёне, пасля вайны – матэматыкам у Плешчаніцах і ў мясцовым райана.\nГэты паслужны спіс, аднак, не ўтрымлівае звестак пра Янку Светлячка як паэта і публіцыста.\nПра тое расказвае «Наша Ніва», карэспандэнтам якой быў настаўнік. Ёсць здагадка, што ён мог асабіста быць знаёмым з Янкам Купалам, а найбольш з вядомым бібліяфілам Рамуальдам Зямкевічам. Магчыма, апошні падахвоціў да збору народных песень на Барысаўшчыне і Лагойшчыне. Ва ўсякім выпадку Я. Светлячок гэта рабіў сумленна.\nУсё, што адбываецца ў жыцці роднага кутка, праходзіць праз чулую душу сельскага настаўніка, а найбольш важкае трапляе ў «Нашу Ніву». Учытваешся ў яго радкі і нібы сам «уціскаешся» ў далёкі, забыты час, забытыя абставіны, жывеш сярод тагачасных сялян. Пачынаеш разумець іх псіхалогію, кроўна падзяляеш іхнія клопаты аб кавалку хлеба. А колькі каштавала ім змаганне за кавалачак зямелькі, за родную школу? Дарэчы, школе Янка Светлячок аддаваў вельмі шмат увагі. Яго як настаўніка турбавала тое, што дзеці сядзяць укутаўшыся (калі ёсць у што), што вялікая колькасць дзяцей не наведвае школу.\nПадахвоціўся Янка Светлячок пісаць вершы. Колькі іх напісаў – невядома. Яго героі жылі сярод простага люду, працавалі на полі, у кузнях, ганялі плыты, тралявалі лес. Творы напісаны самай жывой народнай мовай. Бывае, аж лішне насычанай дыялектамі – па мове пазнаеш, адкуль аўтар. У гэтых адносінах иайбольш характерным з’яўляецца даволі вялікі вершаваны твор «З зарабаткаў».\nМалазямельны селянін Змітрок хадзіў на адыходныя промыслы, ганяў плыты па Бярэзіне. Як і раней, бывала, развітваўся са сваёй сям’ёй, каб прынесці ёй «пражытачны» рубель.\nСнег сагнала вельмі скора,\nПа рацэ плывуць плыты,\nЗмітрок, надзеўшы торбу,\nПацягнуўся браць шасты.\nАд плачу і ляманту заныла сэрца ў плытагона, але бацькоўскі абавязак вымушае ісці ў небяспечную дарогу. А там чакала барацьба жменькі смельчакоў са стыхіяй рачнога паўнаводдзя. Сям’я Змітрака ў пастаяннай трывозе, прыслухоўваецца да кожнага шораху ў чаканні гаспадара.\nI Адэля за дзяцямі,\nЯк маланка, ў сені скок.\nАж па гапку па парозе\n«Добры вечар» – сусед торк.\nДоўга думае сусед, як сказаць жонцы Змітрака сумную навіну.\n– Змітрок твой, ужо не твой ён,\nДушу богу ён аддаў,\nУ ваду ён уваліўся\nI цэлы тыдзень праляжаў.\nЗасталася ўдава Адэля з дзецьмі, з вялікай колькасцю жыццёвых «трэба». Тэма твора нібы і не новая, але аўтар унёс у яе свой боль за яшчэ адну пакутную сям’ю.\nПражыў Янка Светлячок у вялікай людской пашане, у любові да роднай Беларусі. Што ён паэт, ведалі толькі ў рэдакцыі «Нашай нівы». Чаму Светлячок не пісаў пазней? Здольнасцей не хапіла?.. Цяжка даць адказ на гэта. Галоўнае для нас тое, што ён – сельскі настаўнік і карэспандэнт «Нашай Нівы» – павярнуўся тварам да забітага горам мужыка ў той далёкі сумны час, падаў яму руку дапамогі. Для сваіх землякоў ён заставаўся невядомым Янкам Светлячком.\nКрыніца: Каханоўскі Г. Адчыніся, таямніца часу: гіст-літ. нарысы. Мінск: Мастацкая літаратура. 1984. 199 с. – С. 177-180


Славаччына ўвойдзе ў Эўразьвяз пад кіраўніцтвам Івана Гашпаравіча. Лешак Мілер, які інтэграваў Польшчу ў Эўропу, пакіне пасаду адразу пасьля 1 траўня. А экс-прэзыдэнт Паксас мае шанцы вярнуцца ў былы губэрнатарскі палац у Вільні. Гісторыя Цэнтральнай Эўропы ня скончылася.\nАднойчы ў аўтобусе Вільня—Менск мне давялося назіраць цікавую спрэчку. На пад’езьдзе да Ашмяны пасажыр-літовец задуменна прамовіў: малайчына Лукашэнка, усе палеткі да апошняга лапіка засеяныя, ня тое што ў нас у Літве, дзе даўно ўжо загоны зарасьлі гугольлем. На гэта азваліся, ня выцерпелі двое маладых беларусаў, схіленых над сваімі ноўтбукамі. Яны даказвалі, што гэта паказуха, што насамрэч палі засяваюцца занадта дарагім коштам, што беларуская сельская гаспадарка ў жудасным стане і Беларусь вымушаная імпартаваць збожжа зь Літвы, што Літва, нягледзячы на цяжкасьці рэфармаваньня, увайшла ў Эўразьвяз, а гэта для эканомікі важней за севаабарот... Дарма, іх аргумэнты падалі на камень. Палеміка, нібы агонь па сухой траве, распаўзлася па ўсім аўтобусе — большасьць узяла бок жмудзіна. Ён, дарэчы, быў не маргінал які, а бізнэсовец, што кіраваўся ў Львоў закупаць шчэбень.\nКалі прарасейская партыя «За правы чалавека ў адзінай Латвіі» (ЗаПЧАЛ) атрымала на выбарах у латвійскі Сойм чвэрць галасоў, гэта ня выклікала вялікай рэакцыі ў Эўропе, бо ЗаПЧАЛ засталася ў парлямэнце ў поўнай ізаляцыі. Аднак калі ўлічыць, што сымпатыі так званых «неграмадзян», якіх у Латвіі каля 30%, якраз татальна з ЗаПЧАЛ, дык робіцца зразумелым, што праз 13 гадоў пасьля атрыманьня незалежнасьці і па далучэньні краіны да NATO і Эўразьвязу большасьць выбарцаў застаецца ў вялікай меры расейскаарыентаванай, непрыхільнай да рэформаў і поўнай недаверу да палітычнае эліты, сфармаванай за гэтае дзесяцігодзьдзе паводле амэрыканскіх тэхналёгіяў. Самае прыкрае для палітыкаў, што ЗаПЧАЛ падтрымліваюць ня толькі «няверныя» нацыянальныя меншасьці, але й нямала карэнных латышоў.\nЛатвійскую палітычную эліту пэрыядычна скаланаюць скандалы. Андрыс Шкеле мусіў сысьці з пасады прэм’ера пасьля абвінавачаньня шэрагу высокіх чыноўнікаў у пэдафіліі — так і не даказанага, зрэшты. Эйнар Рэпшэ зарабіў сабе рэпутацыю як творца латвійскае фінансавае сыстэмы і шматгадовы кіраўнік Цэнтральнага банку. Ягоная правацэнтрысцкая партыя лёгка выйграла выбары, але празь лічаныя месяцы і ён мусіў адправіцца ў адстаўку праз скандал з набыцьцём зямельных пляцаў.\nПаводле меркаваньня многіх латвійскіх палітолягаў, абодва палітычныя крызысы ў Латвіі былі штучна справакаваныя расейскімі СМІ. Расея пакуль ня мае магчымасьці прывесьці да ўлады ў Рызе прыхільных для сябе палітыкаў. Аднак яна дэманструе латвійскай эліце сваю неабмежаваную здольнасьць уплываць на ўнутраныя справы. І намякае: паслуга за паслугу.\nСтановішча ў Латвіі мо найбольш няпэўнае сярод усіх краінаў рэгіёну празь вялікую долю расейскага па культуры насельніцтва, значную прысутнасьць расейскага капіталу над Дзьвіной-Даўгавай і транзытны характар латвійскай эканомікі.\nАжно і ў Літве ледзь толькі пазбыліся папуліста Паксаса, як на перамогу на выбарах прэтэндуе іншы цудатворца — Успаскіх і ягоная псэўдалейбарысцкая партыя.


Падчас жабы цэны ніжняй частцы FHD спартыўнай камеры\nнапісана: 2018. студзені 04.\nАсвяжальнае выключэнне, калі вытворца не хоча прымушаць нас паверыць, што танныя камеры могуць 4 дазволу.\nFuribee F80 такая камера. Не спрабуючы здавацца лепш, чым яна ёсць, яна не прыцягвае да сябе ўвагу кідкіх лозунгаў, але і кошт.\nКамера ўжо ёсць усё, што можна было б чакаць ад будаўніцтва пачатковага ўзроўню. Для таго, каб атрымаць усе стандартнае абсталяванне, воданепранікальную дзверы да розных felfogatókig ўсё. Тэхнічныя дадзеныя карацей толькі да максімальнага дазволу Furibee F80 відэа 1080p, гэта 30 хуткасць кадраў у секунду, абяцаны вытворцам. Мы лічым, што задні дысплей, ён цаля дыяганалі 2 320 і 240 х пікселяў, што дастаткова для выканання налад і паглядзець, што мы да.\nАкумулятар здымны, ёмістасць можа быць папоўнены на працягу мАг 900, даты 3 telejsen. У такіх абяцанняў ёмістасці 80 хвілін készenléti- і 60 хвілін Час працы атрымліваецца. Гэтыя дадзеныя былі адчуваць сябе крыху аптымістычна, але час 35 40-хвілінная запіс, каб пераканацца.\nБазавая цана камеры вельмі прыязны, толькі даляры 20, ці прыблізна HUF 5200 прасіць аб гэтым, але цяпер мы павінны дадаць код купона, з якой кошт зніжана да $ 17, 4500 гэта значыць, прыкладна форынтаў.\nHNYear058 выкарыстоўваць код пакупкі, націснуўшы тут: Furibee F80 FHD спартыўная камера


2-гі паверх, пам. 207f\nУ інтэрнэт-цэнтры вядзецца абслугоўванне ўсіх чытачоў бібліятэкі. Агульная колькасць аўтаматызаваных рабочых месцаў – 20.\nЗгодна з Парадак абслугоўвання карыстальнікаў у інтэрнэт-цэнтры, наведвальнікі маюць магчымасць бясплатнага доступу да айчынных і сусветных інфармацыйных рэсурсаў, прадстаўленых у сетцы Інтэрнэт, а таксама магчымасць работы з электроннай поштай.\nЗгодна з Прэйскурантам платных паслуг інтэрнэт-цэнтр забяспечвае наступныя платныя паслугі:\nработа з праграмнымі пакетамі OpenOffice, Microsoft Office;\nработа з інфармацыяй, захаванай на асабістым электронным носьбіце карыстальніка;\nраздрукоўка чорна-белая і каляровая (фармат А-4, А-3) інфармацыі, атрыманай з Інтэрнэту і электроннага носьбіта карыстальніка;\nксеракопія чорна-белая і каляровая (фармат А-4, А-3) фрагментаў дакументаў з фондаў бібліятэкі і дакументаў карыстальніка бібліятэкі;\nсканіраванне чорна-белага і каляровага малюнка (фармат А-4, А-3) фрагментаў дакументаў з фондаў бібліятэкі і дакументаў карыстальніка бібліятэкі.\nКожны другі і чацвёрты чацвер месяца ў 17.30 у прэс-цэнтры (пам. 308) праводзяцца бясплатныя заняткі для пачынаючых карыстальнікаў па асваенні навыкаў работы з персанальным камп’ютарам (Windows, Word, Excel, Power Point, Інтэрнэт).\nРэжым работы інтэрнэт-цэнтра адпавядае рэжыму работы бібліятэкі.\nТэл.: (8 017) 293 27 31 (унутр. 77 31)


Англійская мова без школы - Архив новостей - БОИРО\nАнглійская мова без школы\nЗ-за эпідэміялагічнай сітуацыі актуалізавалася пытанне дыстанцыйнага навучання школьнікаў. Некаторыя вучэбныя прадметы дазваляюць дзецям выконваць заданні падручніка самастойна, прычым на прымальным узроўні. Але ў дачыненні да англійскай мовы такая тактыка не зусім эфектыўная, што звязана з асаблівасцямі вымаўлення іншамоўных слоў, напісанне якіх можа моцна адрознівацца ад вуснай формы. Так, у слове daughter у два разы больш літар, чым гукаў. Педагогі добра разумеюць, што многім дзецям, асабліва малодшага ўзросту, лягчэй запомніць вымаўленне пэўнага слова, чым навучыцца чытаць яго па транскрыпцыі.\nПры дыстанцыйным навучанні школьнікам, як правіла, дапамагчы няма каму. Што рабіць? Пры арганізацыі самастойнай работы вучняў у дамашніх умовах варта ўлічваць наяўнасць “лішняга” камп’ютара, не занятага бацькамі ці іншымі дзецьмі. Міністэрства адукацыі Беларусі ўжо рэкамендавала шмат карысных інтэрнэт-рэсурсаў, створаных таленавітымі аўтарамі. Многія з іх заслугоўваюць асаблівай увагі, напрыклад, Liveworksheets.com. Гэтая платформа дазваляе лёгка накладваць гук на тэкст. Дастаткова выдзеліць неабходнае слова ці сказ – і платформа сама агучыць іх. Пры жаданні можна нават выбраць амерыканскі ці брытанскі варыянт вымаўлення. Платформа эканоміць шмат часу, паколькі не трэба шукаць на розных рэсурсах і загружаць аўдыяфайлы з вымаўленнем патрэбных слоў.\nАгучванне слоў можа ў пэўнай ступені замяніць настаўніка. А вучні могуць слухаць незнаёмае слова (сказы, тэксты) да таго часу, пакуль не зразумеюць і не запомняць яго вымаўленне.\nКалі айчынны вучэбна-метадычны комплекс прапаноўвае гуказапіс да пэўнага тэксту з падручніка, яго можна лёгка агучыць з дапамогай прапанаванай платформы.\nLiveworksheets.com дазваляе паспяхова вырашыць граматычныя пытанні: складаць тэставыя заданні, устаўляць спасылкі на іншыя сайты ці відэа з тлумачэннямі на Youtube-канале, ствараць заданні, дзе трэба злучаць правільныя адказы стрэлкамі, і інш.\nВарта ўлічваць, што платформа працуе з файламі doxs, pdf, jpg, png памерам да 5 Mб, а гук можна пачуць толькі ў браўзерах Chrome ці Safari. Спасылкі на захаваныя старонкі можна выслаць вучням праз Viber ці сацыяльныя сеткі. У якасці дамашняга задання можна прапанаваць дзецям запісаць, як яны чытаюць словы, ці сфатаграфаваць выкананае практыкаванне і адправіць яго настаўніку на пошту.\nПры арганізацыі самастойнага навучання праз Liveworksheets.com ці любую іншую платформу трэба ўлічваць аб’ём дамашніх заданняў, які не павінен быць вялікім, каб доўга не сядзець за камп’ютарам. Для самастойнага авалодання матэрыялам, як правіла, патрабуецца больш часу, чым пры тлумачэнні настаўніка. Бацькі малодшых школьнікаў павінны па першым часе дапамагаць дзецям.\nКанечне, дыстанцыйнае навучанне не заменіць класна-ўрочную сістэму. Але ў сённяшняй сітуацыі яно з’яўляецца адзінай альтэрнатывай.\nнастаўніца англійскай мовы Брэсцкай санаторнай школы-інтэрната.


Я сябра незалежнага прафсаюза і ганаруся гэтым | «Берасцейская Вясна»\nПа берасцейшчыне коціцца хваля допытаў членаў незалежнага прафсаюза “РЭП”. Выклікі ў міліцыю тычацца крымінальнай справы супраць старшыні прафсаюза Генадзя Федыніча і бухалтара прафсаюза Ігара Комліка.\nCпадар Сяргей Гоўша з Баранавічаў зноў пабываў у следчым камітэце. У мінулы раз, 26 студзеня, Сяргей быў у следчага Ігара Саланевіча, І запатрабаваў, каб пытанні па справе, а таксама дакументы былі на беларускай мове. У гэты раз, 29 студзеня, патрабаванне было выканана, пытанні былі перакладзены, і допыт вёўся на беларускай мове.\nПытанні тычыліся незалежнага прафсаюза, крымінальнай справы супраць Федыніча і Комліка. Абыдвы знаходзяцца пад падпіскай “аб нявыездзе”.\n"Усе ідзе да таго, каб закрыць незалежны прафсаюз, - лічыць Сяргей Гоўша, - гэтай уладзе незалежны прафсаюз у вочы лезе, перашкаджае ".\n"Я Быў удзельнікам стварэння баранавічскай суполкі прафсаюза, І далей удзелу ў справах прафсаюза не прымаў, але падтрымліваў, у тым ліку маральна. Я лічу што прафсаюз павінен працаваць і быць незалежным. Залежны прафсаюз, той які быў савецкім, ён і застаўся савецкім, гэтя не прафсаюз, гэтя пародыя на прафсаюз, таму што ён падтрымлівае ўладу, а сапраўдны прафсаюз павінен рабочых падтрымліваць і дапамагаць ім. Калі б улада была зацікаўлена ў дзейнасці незалежнага прафсаюза, дык яна б дапамагала яму, але ж яна не дапамагае, толькі замінае. З інтэрнэта вядома, як да сабраў гэтага прафсаюза адносяцца, многіх выганялі з прадпрыемстваў, з заводаў, за ўдзел у дзейнасці прафсаюза. Гэты пераслед ў Беларусі адчуваецца. Яго бачна, а павінна наадварот быць. Прафсаюз павінен удзельнічаць у складанні калектыўных дамоваў, усе яму павінны спрыяць", - распавёў спадар Гоўша для Берасцейскай Вясны.\nТэгі: прафсаюз, РЭП, крымінальнай справы\nСтаронка створана за 0.030928 секунд


Крычкі vs Будаўнікі | BirdWatch.by\nКрычкі vs Будаўнікі\n05.06.2010 - 18:34 | freelancer\nВось толькі зараз зьявілася хьвілінка напісаць на сайт пра невялічкі канфлікт паміж мясцовымі жыхарамі і прадстаўнікамі горадабудаўніцтва Берасьця. Паспрабую аднавіць падзеі.\nу ролях птушак:\nмалая крычка - sterna albifrons\nкнігаўка vanellus vanellus\nкачка-крыжанка anas platerinhos\nлыска fulica atra\nслучок tringa totanus\nмалы зуёк charadrius dubius\nкамышніца galinullus chloropus\nПершага чэрвеня мне тэлефануе сябра, які паведаміў, што вычытаў на берасьцейскім форуме прызывы аб дапамозе: “ Будаўнікі зьнішчаюць птушак з Чырвонай Кнігі, патрэбна тэрміновая дапамога!(і тэлефон)”. Тэлефаную, слухаўку падымае настаўніца і жыхарка мікрараёна Вулька. Справа ў тым, што гэты раён інтэнсіўна пашыраецца, і новыя тэрыторыі, якія раней былі пакрытыя хмызьняком і забалочаныя, зараз актыўна засыпаюцца пад будаўніцтва. А ў гэтых хмызьняках пасьпелі павыводзіць птушанят усім нам знаёмыя птушкі – лыскі, чаротніцы, качкі-крыжанкі. Наступнай раніцай дамовіліся сустрэцца непасрэдна на месцы.\nДругога чэрвеня выпраўляюся на месца. Там мяне ўжо чакае жанчына. Яна мела размовы з начальнікам мясцовага Камітэта Аховы прыроды і з будаўнікамі. Яны ня выявілі тут чырвонакніжных відаў і дамовіліся пакінуць невялічкую частку балотца да ліпеня, калі птушаняты стануць лётнымі. Мы разам чакаем журналістаў. Я ў гэты час абыходжу тэрыторыю. Сапраўды пустэчу актыўна засыпаюць пяском, ад балотца засталася вузкая паласа ўздоўж дарогі і невялічкі хмызьняк. Тут убачыў два вывадкі качкі-крыжанкі, адзін лыскі, ды яшчэ лысак і чаротніц з тэрытарыяльнымі паводзінамі. У паветры над бульдозэрамі лётаюць случкі і кнігаўкі. Падыходжу да бульдазэра. Бульдазэрыст выходзіць мне на сустрач і спрабуе мяне суцешыць. Для птушак мы пакінем невялікую частку балотца, паказаў два гнязды кнігаўкі, якія яны акуратна аб’яжджаюць бокам. Іду далей, нада мной кружаць рачныя і малыя крычкі. Напэўна тут ёсьць калёнія, але гнёзды знайсьці не хапіла часу. Прыехалі журналісты разам з Аляксандрам Сербуным.\nЯны паздымалі інтэрв’ю, і мы ўсе разам адправіліся здымаць малых крычак. Пакуль апэратары спрабавалі засняць птушак, Саша знайшоў гняздо, потым яшчэ адно. Агулам мы знайшлі пяць гнёздаў малой крычкі. Тэлефануем начальніку Аховы прыроды, паведамляем, што птушкі з Чырвонай Кнігі тут ёсьць і гняздуюцца яны непасрэдна на пяску. Ён уважліва выслухаў і даў нам нумар начальніка будаўнічай фірмы, папярэдні патэлефанаваўшы яму сам. Начальнік быў вельмі ветлівы і зразумеў сутнасьць справы, вельмі хутка прыехаў на месца, і мы разам дамовіліся аб захавані гэтай тэрыторыі на час вывядзеньня птушанят. Са свайго боку мы паабяцалі выявіць гнёзды малой крычкі, абазначыць іх і непасрэдна ўсю калёнію за заўтра.\nНа наступны дзень, да месца мы разам з Алесем Страчуком дабраліся толькі а трэцяй гадзіне. Так як асаблівых маркераў зрабіць не пасьпелі, то вырашылі агарадзіць тэрыторыю наступным чынам. На адні колышкі набілі крышкі ад бутэлек – імі мы будзем маркераваць гнёзды (1,5 м ад гнязда), а на іншыя - самі пляштыкавыя бутэлькі – імі будзем абмяжоўваць тэрыторыю гнездаваньня (30 м ад бліжэйшых гнёздаў). У гэты час да нас пад’ехалі зацікаўленыя асобы – начальнікі Аховы прыроды і будаўніцтва. Мы ім паказалі некалькі гнёздаў і растлумачылі, што будуць азначаць нашыя маркеры. Тыя ў свой час паведамілі пра гэта будаўнікам. Праца працягнулася. Мы знайшлі сем гнёздаў малой крычкі і яшчэ адно гняздо кнігаўкі, якія і прамаркеравалі, зафіксавалі каардынаты. Трэба зазначыць, што тут яшчэ лёталі случкі і малыя зуйкі, якія верагодна таксама тут маюць гнёзды.\nТакім чынам, з-за зацікаўленасьці саміх будаўнікоў аховай прыроды ўдалося пазьбегнуць непрыемных канфліктаў і пісанінаў у розныя інстанцыі. Калі ласка паведамце нам, калі вы маеце нейкія заўвагі па гэтаму пытаньню і асаблівасьці вывядзеньня птушанят малымі крычкамі, быць можа штосьці мы маглі зрабіць лепей…\nfreelancer - 05.06.2010 - 18:41\nвось ізноў праблема - абзацы\nвось ізноў праблема - абзацы ў рэдагаваньні ёсьць, а тут у тэксце адсутнічаюць :((\nKiolk - 05.06.2010 - 18:41\nБыло бы вельмі цікава, калі\nБыло бы вельмі цікава, калі адбываецца нейкі экшн ці размова з нейкімі адказнымі за будаўніцтва і г.д. здымаць гэта на відэа і дадаваць да назірання.\nHarrier - 05.06.2010 - 19:07\nIn reply to Было бы вельмі цікава, калі by Kiolk\nЯ раз на паўгады гляджу\nЯ раз на паўгады гляджу Белсат, а тут уключылі,а ў анонсе навін Фрылансер пра гэты выпадак распавядае... Думаю, на іх сайце ўжо ёсьць відэа з гэтага рэпартажу.\nНе зусім зразумеў сэнс гэтых слупкоў - калі тэхніка ці будаўнікі будуць хадзіць ці ездзіць навокал, то птушкі будуць працягваць наседжваць? Калі не, то які з іх сэнс?\nНа мой погляд, калі атрымалася знайсьці паразуменьне - можа не ідэальнае - не зусім правільна пісаць пра канфлікт і яго выпячваць. Можа лепш наадварот - падкрэсьліць, што птушкам пайшлі на сустрач?\nНаконт абзацаў - паспрабуй устаўляць тэкст праз Блакнот - абзацы павінны захавацца.\nfreelancer - 05.06.2010 - 19:51\nIn reply to Я раз на паўгады гляджу by Harrier\nна сам рэч зараз працы\nна сам рэч зараз працы актыўна вядуцца ў 50 - 100 метрах ад гнёздаў, і птушкі ўжо прывыклі да гэтага, але сапраўды пакуль яшчэ складана казаць аб паспяховасьці наседжваньня, магчыма гэта ўжо другія кладкі...\nAV - 25.06.2010 - 10:20\nIn reply to на сам рэч зараз працы by freelancer\nвельми цикава, малайцы. Чаму\nвельми цикава, малайцы. Чаму не вылучаць такие якцыи па краине и не выдаваць хаця б нерэгулярна адмысловую прэмию АПБ?


Абазначэнне платных участкаў дарог\nУ Рэспубліцы Беларусь для абазначэння платных участкаў дарог, якія ўваходзяць у сістэму электроннага збору платы BelToll, ўсталёўваюцца наступныя дарожныя знакі:\n5.42 «Платная аўтамабільная дарога».\n5.43 «Канец платнай аўтамабільнай дарогі».\nЗнакі ўсталёўваюцца на адлегласці, дастатковай для выбару альтэрнатыўнага шляху для бясплатнага праезду, і могуць суправаджацца ўдакладняючай таблічкай «Адлегласць да аб'екта».\nУ прыгранічных зонах, на аўтамабільных пунктах пропуску усталяваныя інфармацыйныя шчыты - дарожныя знакі індывідуальнага праектавання з указаннем платных сегментаў дарог Беларусі і катэгорыі транспартных сродкаў, на якія распаўсюджваюцца абавязацельства па аплаце.\nНа некаторых аўтамабільных пунктах пропуску з высокай інтэнсіўнасцю руху дадаткова ўстаноўлены інфармацыйныя шчыты - дарожныя знакі індывідуальнага праектавання памерам 3x6 метраў, выкананыя на святловяртальнай плёнцы, з указаннем платных сегментаў дарог Беларусі, катэгорый транспартных сродкаў, на якія распаўсюджваюцца абавязацельства па аплаце, і адлегласці да бліжэйшага пункта абслугоўвання кліентаў BelToll.\nАўтамабільныя пункты пропуску з высокай інтэнсіўнасцю руху, паблізу якіх устаноўлены дадатковыя інфармацыйныя шчыты - дарожныя знакі, вырабленыя па індывідуальнаму праекту, памерам 3x6 метраў (па стане на 1 студзеня 2015 г.):\nБрэст, вул. Варшаўская шаша,\nБрэст, вул. Кацін Бор,\nПадрабязны спіс участкаў платных дарог знаходзіцца на сайце па спасылцы.


29 лістапад 2007, 05:05\nІгар Карней, Глыбоцкі раён Учора віцэ-прэм’ер ураду Беларусі Аляксандар Касінец у выступе перад дэпутатамі Палаты прадстаўнікоў паабяцаў: да 2010 году Беларусь прыцягне больш за 4 мільёны замежных турыстаў. Дзеля гэтага, паводле чыноўніка, за тры гады будзе пабудавана 700 турыстычных аб’ектаў. Аднак рэальнасьць абвяргае абяцаньні ўладаў: на тле пабудовы новых аб’ектаў разбураюцца помнікі гісторыі і культуры, традыцыйнага дойлідзтва. Прыклад апошняга “абнаўленьня” – мястэчка Празарокі на Глыбоччыне, дзе Ігнат Буйніцкі заснаваў першы беларускі прафэсійны тэатар. Каб “расчысьціць” тэрыторыю пад бюджэтныя дамкі аграгарадку, пад знос ідуць старасьвецкія забудовы ХІХ-ХХ стагодзьдзяў.\nЛетась Беларусь наведала каля 100 тысяч замежных турыстаў. Гэта амаль удвая больш, чым пры канцы 1990-х, аднак да намаляванай беларускім віцэ-прэм’ерам пэрспэктывы ў “мільёны чалавек” вельмі далёка. Пры гэтым трэба ўлічваць: ці не на 80% замежнікаў у Беларусі – гэта турысты, якія па дарозе ў Расею спыняюцца тут пераначаваць. Рэальна прапанаваць іншаземнаму госьцю беларускія фірмы амаль нічога ня маюць.\nАдзін з папулярных турыстычных маршрутаў па Глыбоцкім краі пачынаецца ў Празароках з далейшым пераездам у Плісу, Мосар, Германавічы ды іншыя старадаўнія мястэчкі. Разам з касьцёлам і царквой турыстам паказваюць помнік заснавальніку беларускага прафэсійнага тэатра Ігнату Буйніцкаму. А насупраць – руіны, у якія ператварыўся недабудаваны музэй таму ж Буйніцкаму.\nДалей экскурсантаў не вядуць, бо тое, што варта было б ім паказаць, таксама ці ў занядбаным, ці ў дашчэнту зруйнаваным стане. А гэта – традыцыйныя для беларускага мястэчка забудовы, якія ўяўляюць гістарычную і культурную каштоўнасьць. Старасьвецкія дамы на Цэнтральнай і Полацкай вуліцах зносяцца, каб на іх месцы пабудаваць тыпавыя дамы будучага аграгарадку. Дарэчы, вуліца Цэнтральная вядзе ў Палевачы, дзе і нарадзіўся заснавальнiк беларускага тэатру Ігнат Буйніцкі. Апавядае кіраўніца музэю Буйніцкага ў Празароцкай сярэдняй школе Вольга Гінько:\n“Перадусім пазносілі дамы, дзе колісь зьмяшчаўся дом для састарэлых і інвалідаў. Зруйнавалі дамок, у якім ужо ніхто не жыў, але ён адносіўся да старой пабудовы ХІХ стагодзьдзя. І пазносілі габрэйскія дамы – там, дзе аптэка была раней, вельмі цікавая пабудова з чыста габрэйскімі рысамі. Пасьля зьнесьлі яшчэ адзін габрэйскі дом, як у нас кажуць “на два канцы”. Іншыя пакуль не чапаюць, бо астатнія дамы жылыя, там дагэтуль сем’і жывуць. А дзе ўжо зруйнавалі, цяпер расчысьцілі пляцоўку для дамоў аграгарадку і пакуль спыніліся. Дый у прынцыпе тут ужо асабліва няма чаго і зносіць”.\nКарэспандэнт: “А там, дзе музэй зьбіраліся ўзводзіць, праца так і ня рухаецца?”\n“Гэта наша “кітайская сьцяна”. Там жа падвальнае памяшканьне вялізнае, дык страх што можа здарыцца. Каб хоць зьверху якую пляцоўку зрабіць, дык мог бы амфітэатар атрымацца для тэатральных сьвятаў. Але з улікам новага статусу аграгарадку там зьбіраюцца ставіць краму. Вось так...”\nПаводле спадарыні Гінько, у Празароках засталося восем дамоў, якія маюць найменей па сто гадоў і якія яшчэ можна ўратаваць ад зьнішчэньня. Дарэчы, у 1990-х Вольга Гінько прапаноўвала зрабіць музэй Ігната Буйніцкага ў адным з такіх дамоў, дзе, адрозна ад цаглянай спаруды, можна было б максымальна ўзнавіць атмасфэру пачатку ХХ стагодзьдзя.\nЧыноўнікам “гістарычны баляст” не патрэбны\nКраязнаўца з Глыбокага Ўладзімер Скрабатун кажа, што сытуацыя, аналягічная празароцкай, характэрная і для іншых гістарычных мясьцінаў: чыноўнікі не зацікаўленыя браць “на балянс” гістарычныя аб’екты, якія патрабуюць дадатковых выдаткаў:\n“Ужо людзі ня едуць у Празарокі. Нават тыя паэты, пісьменьнікі, акторы, якія зьбіраліся там на юбілеі Ігната Буйніцкага, ужо не прыяжджаюць. Бо няма ўжо тых Празарокаў, руйнуюць кожны год. Ад той забудовы, якую я яшчэ бачыў 10 гадоў таму, да лета заставалася толькі крыху. Там былі і пустыя будынкі цікавыя, а ў нас як будынак нічый, дык яго адразу і зносяць”.\nКарэспандэнт: “Напярэдадні віцэ-прэм’ер Касінец заявіў, што ад 2010 году ў Беларусь будзе прыяжджаць 4 мільёны турыстаў. Вы верыце?”\n“Калі я сам-насам з нашымі чыноўнікамі размаўляю, яны зь мяне сьмяюцца: нам, маўляў, нявыгадна гэтым займацца, грошай няма і ніхто іх ня дасьць, дык лепей гэтыя помнікі аддаць людзям і няхай разьбіраюць на цэглу. Дык хоць нейкая карысьць зь іх будзе. Вось што гавораць супрацоўнікі райвыканкаму. І калі ім не цікава, дык што я ці іншыя можам зрабіць?”\nПразарокі -- старажытнае мястэчка, радзіма беларускага тэатру. З ХVІ стагодзьдзя вядомае як уладаньне магнатаў Кунцэвіча, Туковіча, Храпавіцкага. У цэнтры Празарокаў стаіць помнiк Iгнату Буйнiцкаму, дзе ён і пахаваны. Паколькі спроба пабудаваць новы будынак музэю Ігната Буйніцкага плёну так і ня мела, музэй месьціцца ў невялікім памяшканьні мясцовай школы.\nРасейскамоўны ўказальнік ля помніка беларускаму дзеячу. “Замарожаны” музэй Буйніцкага як “пэйзаж пасьля бітвы”. Аграгарадку замінаюць старасьвецкія хаты “на два канцы”.