Мае атэізм адказаў гэтую крытыку маральнай філасофіі «Паступай з іншымі так, як ты хацеў бы, каб паступалі з табой»?\nМногія атэісты, якія прызнаюць патрэбнасць грамадства ў маральную філасофіі мяркуюць, што здаровы працаздольныя адзін з'яўляецца «рабіць, як вы б быць зробленыя». ( Нікалас Вальтэр , < A HREF = "http://raforum.info/spip.php?article1071" отн = "NOFOLLOW"> Колін Уорд .)\nГэтая філасофія адкрыта для крытыкі, што адзін чалавек будзе зроблена, можа істотна адрознівацца ад таго, што іншы чалавек будзе, і тым не менш, цяжка прызнаць, што трэцяя асоба можа па праве разглядацца па-рознаму ў двух з іх у адпаведнасці з тым, як яны адрозніваюцца адзін ад аднаго тым, як яны самі любяць лячыцца.\nТакім чынам, калі Крыс мае больш высокі парог для навязвання кімсьці раней невядомым, чым Мэры робіць, «рабіць, як вы б зрабілі па» філасофіі азначала б, што, калі яны абодва адказваюць раней невядомую трэцяй асобы, Джэймі, ёсць сума навязванне Джэймі, што было б прымальна ад Крыса, але не ад Марыі.\nМожна сцвярджаць, што гэта пярэчанне ня разбурыць філасофію, так як Крыс можа быць у стане без парушэння маралі накласці на Джэймі больш, чым Мэры, але ў сваю чаргу, ён павінен прыняць навязваюцца Джэймі больш, чым Мэры будзе. Але гэта, здавалася б б ігнараваць ўласныя перавагі Джэймі.\nНапрыклад, калі ён есць ежу Крыс не можа пярэчыць, калі незнаёмы прыходзіць і выбірае невялікая колькасць ежы з яго пласцінкі, але Мэры можа моцна пярэчыць, калі нехта робіць гэта з ёй. Дык гэта прымальна для Крыса, каб зрабіць гэта Джэймі, але не для Марыі? Дзе гэта пакідае Джэймі і як ён любіць быць «зроблена»?\nШто адказ атэізм атрымаў гэтую крытыку?\nдададзена 04 сакавік 2016 у 01:22 аўтар user19558 адрэдагавана 04 сакавік 2016 у 02:11\nЯ б зручна, каб проста паглядзець адказы ў кнізе.\nдададзена 08 сакавік 2016 у 07:26, аўтар Henry B, крыніца\n@AlexanderSKing - Якія рэлігійныя сістэмы? І якая дылема? Што тычыцца атэізму, гаворка ідзе пра атэізме.\nдададзена 04 сакавік 2016 у 03:26, аўтар user19558, крыніца\n@ Guest044 - Дзякуй сказаць, што вы не бачыце, што чалавек, які напісаў першы сказ каментарыяў вышэй сказаў, што ён не бачыць, альбо, але ў чым праблема? Ёсць пытанне, такі як «Якое дачыненне мае зараастрызм прыняць да магчымасці падарожжаў у часе?» тут не рады?\nдададзена 05 сакавік 2016 у 12:59, аўтар user19558, крыніца\nЯ б не выкарыстоўваць тэрмін маральнага рэлятывізму ў гэтым кантэксце, але я магу ацаніць, што ён можа быць выкарыстаны. Чым больш пытанне значна больш падабаецца. Я думаю, што звесткі адпавядаюць добра - яны канкрэтызацыі «выклік», хоць я зусім не імкнуцца быць канфрантацыйнай - так што давайце не згаджацца. Мне было б цікава прачытаць ваш адказ на гэтае пытанне, калі вы размясціце адзін.\nдададзена 04 сакавік 2016 у 02:10, аўтар user19558, крыніца\nПытанне не па сутнасці аб тым, ці з'яўляецца гэта КІ, каб з'есці ад пласціны Чужы, або сучаснага. Атэісты, якія прапануюць «зрабіць, як вы будзеце зробленыя», як <�я> самую лепшая працаздольным маральная філасофія, якая адказвае, што яны лічаць, што патрэба грамадства ў адзін </я> (фокус пытання) яго прагляду ў адрозненне ад теистов.\nдададзена 04 сакавік 2016 у 04:41, аўтар user19558, крыніца\nЯк я прачытаў, сутнасць гэтага пытання «этыка цяжка» - часта бываюць розныя, канкуруючыя меркаванні, якія ўзнікаюць у розных кантэкстах, якія робяць этыкі цяжка. Гэта сапраўды гэтак жа, як і ў рэлігійным кантэксце - як я разумею, гэта вялікая частка равінскай традыцыі цвеліць, калі/дзе/як вырашаць канфлікты паміж рознымі аспектамі рэлігійнага правы ў розных сітуацыях. Дакладна такія ж дражніць з каго/дзе/як вырашаць канфлікты паміж рознымі народамі дабрабыт ўзнікаюць у гуманістычных формах маральнасці.\nдададзена 04 сакавік 2016 у 06:16, аўтар Dave, крыніца\nЯ згодны з вамі, што будаўніцтва маральнага кодэксу без трансцэндэнтнага крыніцы каштоўнасцяў з'яўляецца выклікам для атэістаў, але вялікая праблема не адпавядае спецыфіцы тэхнічных задаванай пытання ў гэтым пасце, які больш пра маральны рэлятывізм, чым вера (ці яго адсутнасць).\nдададзена 04 сакавік 2016 у 07:12, аўтар MrDracoSpirit, крыніца\nНі хрысціянства, ні іслам, ні будызм (3 я знаёмы з) мае выразна сфармуляваныя правілы, ці можна ці не ёсць з чужой талерцы. Усе віды сучасных этычных дылем не ахоплены прадпісаннямі якога-небудзь з існуючых рэлігій. Ва ўсіх гэтых дылем, спрабуючы ісці па «Паступай з іншымі, як вы хацелі б, каб да вас», прывядзе да таго ж крытыкі вы згадваеце, незалежна ад веры (ов) суб'ектаў, якія ўдзельнічаюць.\nдададзена 04 сакавік 2016 у 03:31, аўтар MrDracoSpirit, крыніца\nЯ не разумею, што канкрэтна да атэізму аб вашым пытанні? Паглынанне прэч іншыя людзі пласцін прыкладу будзе галаваломкай ў многіх рэлігійных сістэмах. Акрамя таго, ваша праблема, здаецца, ставіцца да катэгарычныя імператывы Канта, я ўпэўнены, што ёсць некаторыя неокантианцы, якія там ёсць адказ на такую дылему.\nдададзена 04 сакавік 2016 у 01:47, аўтар MrDracoSpirit, крыніца\nЯ не бачу, як гэта адносіцца толькі да атэізму.\nдададзена 05 сакавік 2016 у 04:07, аўтар dzieciou, крыніца\n(Заяўлены Джэральд М. Вайнберг ў адной са сваіх кніг, але я ўпэўнены, што ён старэйшы, чым гэта.) Вырашае ўсе праблемы. О, гэта быў не сам пытанне. DOH! Ну, I хацеў бы здавальняючы адказ, таму я адпраўляю яго.\nдададзена 04 сакавік 2016 у 09:47 аўтар user16869\nДавайце працягнуць гэтую дыскусію ў чаце .\nдададзена 08 сакавік 2016 у 04:11, аўтар user16869, крыніца\nКант прапануе пашырэнне правілы, якое надае яму вялікую ўстойлівасць. Справа ў тым, каб пашырыць «вы» і «рабіць» ў нешта крыху больш абстрактна.\nКант прапануе нам вызначыць «вы», як хто-то ўсе мы можам быць. Мы павінны лічыць сябе задаволеныя дзеяннем толькі тады, калі ўсе, усюды можна было б чакаць, каб гуляць як ролю агента і ролю кожнага пацярпелага. На самай справе, мы павінны абагульніць гэтае пытанне настолькі шырока, што звесткі аб дадзенай сітуацыі спрошчаны ў абстрактныя правілы.\nКалі мы не можам памяняць пункт гледжання такім чынам, то дзеянне, па меншай меры сумнеўна, і згода варта шукаць. Нават шуканне згоды падлягае той жа пункт гледжання, таму згоду нельга шукаць пад ціскам ці паміж людзьмі істотных адрозненняў у магутнасці, калі гэтыя змякчальныя фактары не разглядаецца ў пэўным сэнсе, які таксама з'яўляецца абагульненым.\nМы павінны рабіць у пэўным выпадку, як мы былі б гатовыя патрабаваць, каб усё зрабіць, як агульнае правіла.\nНават калі мы як людзі лёгка дазволіць камусьці іншаму адкусіць ад нашай пласцінкі, мы не павінны рабіць гэта, таму што мы маглі б быць вельмі прагаладаліся і што можа быць, што апошні ўкус, што б зрабіць розніцу паміж робіць яго да нашай наступнай ежы дастаткова, і не рабіць гэтага. Мы павінны падушачка з сітуацыі ўсяляк і распаўсюдзіць як мага больш аўтаноміі асобы, як гэта магчыма, таму што іх бягучы стан можа быць больш падобна на наш, у нейкім больш экстрэмальным стане.\nМы маглі б быць гатовыя, у дадзеных абставінах, каб зрабіць правіла больш спецыфічным для дадзенага абставіны, але мы павінны даць і атрымліваць дазвол зрабіць гэта цалкам відавочна, і быць асцярожнымі, што сама просьба не выкарыстоўваць некаторыя асаблівасці сітуацыі, мы, у нейкай іншай ролі, разглядаем як несправядлівыя.\nТакім чынам, мы маглі б спытаць пра ўкусе, ці мы маглі б мець правіла стаялага з нашым мужам пра такія ўкусах, але мы павінны таксама разгледзець пытанне хто-то яшчэ прысутнічае, і як яны могуць быць закрануты.\nНа шчасце, адзін з аспектаў такога самага механізму з'яўляецца тое, што ніхто з нас не хацеў бы праходзіць занадта высокі стандарт. Існуе ўзровень складанасці, дзе Предоставляемость толькі за тое, што мы б мірыцца з у шэрагу іншых роляў. Гэта стварае некаторую прастору, дзе мы можам быць злёгку амаральна ў абсалютным выразе, але можна чакаць, каб атрымаць прабачэнне, калі наша дрэннае паводзіны не занадта паслядоўныя. (Ёсць абсалютныя і адносныя абавязкі.)\nКант быў сам не атэіст. Але ён не мае намеру ахапіць выпадак атэістаў сярод нас (як захаванне рэлігійных патрабаванняў на не-верыць у сябе не тое, што можа быць абагульненая такім чынам.)\nдададзена 05 сакавік 2016 у 12:17 аўтар jobermark\nДзякуй за гэта. Але я думаю, што ідэя, што час прысвойвае нам нашы часткі, хоць я разумею, што гэта метафарычнае або, па меншай меры, метанімія, сінекдаха, становіцца занадта далёка ад сацыяльнага, які пасля таго, як усё гэта ў корані абмеркавання. Значна больш важна, я думаю, што людзі тэлепаты.\nдададзена 07 сакавік 2016 у 03:39, аўтар user19558, крыніца\n+1. Дзякуючы. Гэта Кант ня быў атэіст, не дапаможа нам аб'яднаць яго generalisn і devt залатога правілы з атэістычнай светапоглядам, але Разважанне на яго высілку, вядома, можам. Ён выходзіць за рамкі ідэі абагульняючых ад 1-на-1 адносін. Але, магчыма, гэта будзе магчыма зайсці занадта далёка за межы, даючы «агульны» SEGUE ў «універсальны» і абстрактна аддзяліцца ад бетону, напрыклад, што па вяртанні на Зямлю адзін павінен дазволіць «мяккай» амаральнасці? Я не перакананы, ваш пункт 5. У выпадку, калі паняцце «(нас) як людзі» быць пераадолены таксама? Як паняцце «ролю» працы ў вашым пункце 8?\nдададзена 05 сакавік 2016 у 01:35, аўтар user19558, крыніца\nКант сапраўды думаў, што вы павінны былі зрабіць, каб ўніверсальныя, а затым пабудаваць на кампрамісы. Ён меў на ўвазе этыку, якія працавалі па інтэлектуальных відах, і не быў абмежаваны нават для чалавека. Але вам патрэбен абсалютны базіс, каб спрачацца па параўнанні з. Цэнтральны аспект маралі для Канта быў аўтаномнасцю, так што калі вы не купіце пунктам 5, гэта не рашэнне, якое вы шукаеце.\nдададзена 07 сакавік 2016 у 03:04, аўтар jobermark, крыніца\nРолі адзін з гэтых кампрамісаў, людзі не будучы тэлепатычнымі, і час прымушаючы рашучасць быць праблемай. (Кант прадставіў гэта не універсальна так) Але, як Ролс пашырэнне Кант робіць яшчэ больш ясным, каб быць маральным ў гэтым сэнсе ролю павінна быць прызначаная і фармуецца такім чынам, каб кожны мог пагадзіцца з, не ведаючы, хто павінен гуляць, чые частку ў рэальнасці. Ён мае нас разгледзець, ці будзем мы згодныя з сістэмай да часу задавала нам нашы часткі. Калі няма, сістэмы, у якіх мы жывем, павінны ўвесь час перайначаных да чаго-то мы маглі б усе пагадзіліся такім чынам.\nдададзена 07 сакавік 2016 у 03:08, аўтар jobermark, крыніца\nКант і Ролс маюць свае ўласныя супер-абстрактнай метафізікі, каб абгарнуць вакол сваёй этыкі. Часам лепшы спосаб зрабіць палітыку як ўскосна, наколькі гэта магчыма, шляхам змены параметраў, якія нам даюць на шляху да кадра рэчы. Кантаўскай этыка аказала велізарны ўплыў на Захадзе, нягледзячы на невырашальнымі, вар'яцка заумная, і трохі навуковай фантастыкі. Між тым, наша тэлепатыя ня надзейны: ён не будзе ляжаць на нас, і толькі хлусня, досыць ясна, каб на самой справе мець зносіны. У адваротным выпадку мы б абысціся без жаху, які мову.\nдададзена 07 сакавік 2016 у 03:54, аўтар jobermark, крыніца\nГучыць трохі як Гофштадтэра «Ренормированная рацыянальнасць». Я згодны з нагоды ідэі <�я> згоду , гэта ядро ўсяго ўзаемадзеяння з людзьмі, здольнымі вырашыць для сябе (і жывёл, у многіх выпадках). Мне падабаецца ідэя <�я> ролі у якасці цэтліка для разумнага паводзінаў у розных абставінах. Заходняя культура не перашкаджала б вывучыць архетыпы больш. Я цалкам згодны, што адзін не можа забяспечыць стандарт на людзей, якія не прынялі на сябе, але мы павінны зрабіць заўвагу, што "Ваша права свабодна махаць рукой спыняецца ў канцы майго носа» (або проста трохі далей). Поспехі ўсім, што.\nдададзена 07 сакавік 2016 у 04:39, аўтар user16869, крыніца\nДаўшы адказ, які адказвае на паверхню пытання, я хацеў бы даць іншую, што я адчуваю яго ядро Адрасы.\nАтэізм ня трэба сустрэць гэтую крытыку наогул. Ён не павінен прымаць залатое правіла, ці некаторыя умераныя удакладнення гэтага, у якасці асновы для этыкі.\nГэты прынцып проста летні кампраміс паміж рэлігіямі, абстрагуючыся ад таго, што яны, як правіла, маюць у агульным. Нам гэта падабаецца, таму што большасць сучасных атэістаў ад традыцый, дзе яна бачнае, і таму ідэя простая.\nАле атэізм, па сваёй прыродзе, як «адмоўны прынцып», плюралістычны на яго аснове. Ёсць шмат, шмат прычын, каб мець рэлігію, і матывацыі не ўключае некалькі пярэчанняў па кожным з іх. Існуе не адно ядра атэізму, і атэісты розных масцяў, у цэлым, павінны знайсці этычныя сістэмы, якія прадстаўляюць свае сапраўдныя матывы.\nНапрыклад, атэізм матываваны, як Докінз, які выцякае з яго разумення нашага выгляду біялогіі, мяркуе, што мы атрымаць з эвалюцыі і выбраць лагічную прынцып у адпаведнасці з нашай прыродай, як жывёлы. Гэта мае апраўленне ў значнай ступені ў адпаведнасці з выклікам Ніцшэ быць «за» дабро і зло і зрабіць «мастацтва самасці» асноўнай этычнай матывацыі.\nМастацтва не мае патрэбу ў аўдыторыі, але гэта заўсёды лепш, калі ён чакае, што і знаходзіць. Для таго, каб зрабіць мастацтва самастойна, то, залучае іншых людзей, і таму вы не можаце аддаліць або знішчыць іх. У вас ёсць добрае прымяненне для іх адносіны і іх ідэй, і па гэтай прычыне, вы павінны іх паважаць.\nАльтэрнатыўная форма гэтага з'яўляецца «прытрымлівацца волі да ўлады", але гэта занадта лёгка няправільна. Лёгка бачыць сілу разбурэння, але, увогуле, гэта недальнабачны варыянт, які здраджвае недахоп не толькі мудрасць, але смак, у той ліку ўсведамлення асяроддзя і як вы яго выкарыстоўваеце.\nТак, працуючы дыялектычны, я мог бы ўдакладніць Залатое правіла супрацьпаставіўшы яго: «Рабіце з іншымі, як вы, як жывёла, натуральна рабіць, калі што абложваецца непажаданыя рэакцыі, адаптавацца Але адаптавацца ў сацыяльным першынстве з шырокім бачаннем свету .. : такім чынам, які абараняе культурнае становішча, спрыяе захаванню вашых сацыяльных структур і ня апярэдзіць будучыню развіццё вашых асабістых адносін «.\nЭннеаграмма прыйшла ў адказ на першы адказ, у тых умовах, што адказ перадае пазіцыю "2" - служыць іншым. Пазіцыя Канта ў канчатковым рахунку, «9» - свет. Найбольш распаўсюджаны кантраст ў адносінах да кантаўскай этыцы, Мілс ўтылітарызм са становішча "5" - аналіз і аптымізацыі. Ніцшэ бліжэй да «8» - бой разумны.\n(І, нягледзячы на ўсю гісторыю «Мадам Блавацкай» Успенскі/Gurdieev, структура не як эзатэрычная або нішы, як гэта здаецца Гэта тая ж структура, што дамінуючая школа псіхааналітыкаў выкарыстоўваць для дыягностыкі структуры асобы - гл. Мак-Вільямс «псіхааналітычнай Дыягностыкі », якая ўключае ў сябе тыя ж дзевяці ўстойлівых пазіцый у тым жа парадку, але пачынаючы з другога кропкай у паслядоўнасці, і, такім чынам, прадстаўляючы тыя ж прамежкавыя варыянты. Яна дадае, магчыма," няўстойлівую "пазіцыю дзесятай ў" диссоциативном "ядры. Ёсць лёгка адлюстравання з псіхааналізу ў цэлым на іншыя тэорыі асобы.)\nУлічваючы структуру, як гэта можна было чакаць, пяць (ці шэсць, калі McWilliams правоў) больш адказаў, якія лепш адпавядаюць з рознымі матывамі выбраць маральны шлях па-за догмаў.\nдададзена 08 сакавік 2016 у 06:01 аўтар jobermark\nЦі ёсць у іх абгрунтаваная прычына, каб прапанаваць што? Я быў атэістам пярэчыць адказ на аналагічную праблему, каб кропелька «таму што ён быў ветлівы». Але да гэтага часу было недастаткова, каб даць сапраўды атэістычную аснову «чаму» яны маглі б прыняць культурнае паводзіны тэалагічны.\nдададзена 04 сакавік 2016 у 10:07 аўтар damix911\n+1. Дзякуй за гэта. Я думаю, што прычына ў тым, што яны лічаць, што гэта маральная філасофія, якая найбольш workably падтрымлівае павага да людзей у цэлым. Гэта прынцыпова сацыяльнае. У некаторых выпадках, гэта шарсцістага таксама. Нікалас Вальтэр прапанаваў прынцып з неахвотай, як быццам уздыхаючы прапусціўшы пры гэтым, што мы можам мець гэта як маральны прынцып, калі мы сапраўды хочам. Магчыма, вы мелі на ўвазе ўвесці «прапанову», а не «выступаць супраць»? Не ўпэўнены, што зрабіць з вашага апошняга прапановы, таму што атэісты не павінны, вядома, патрабуюцца, каб абгрунтаваць, чаму яны прымаюць культурнае паводзіны багаслоўскі, калі яны не прэтэндуюць на.\nдададзена 05 сакавік 2016 у 01:12, аўтар user19558, крыніца\nКалі б гэта быў адказ, замест пытання, я б upvote яго. Гэта аснова правільнага адказу ... Атэізм не павінен мець адну асноўную этычную аснову, альбо што аснова стане проста іншым выглядам рэлігіі. Атэізм не варта прымаць абарончую позу ў адносінах да этыцы, адыходзячы на рэлігійных аб'едкі, ён павінен аналізаваць свае ўласныя матывы і прапанаваць рэальныя этыку сваіх уласных.\nдададзена 08 сакавік 2016 у 05:30, аўтар jobermark, крыніца


Летнік для сем’яў беларускіх уцекачоў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЛетнік для сем’яў беларускіх уцекачоў\nБеластоцкі Фонд у карысць дапамогі дзецям Гарадзеншчыны далучаецца да дапамогі беларускім сем’ям, якія па палітычных матывах былі вымушаны пакінуць Радзіму і апынуліся ў Польшчы.\nСёння ў Доме Палоніі ў Жыткеймах, што на польска–літоўскай мяжы, пачынаецца тыднёвы Летнік для сем’яў беларускіх уцекачоў. Цягам тыдня ўдзельнікі летніка змогуць зінтэгравацца і падвучыць асновы польскай мовы, – кажа Ірэна Конан з Беластоцкага Фонду ў карысць дапамогі дзецям Гарадзеншчыны:\n– Будуць сем’і з Варшавы, Беластоку і з Быдгошча. Намагаемся, каб сем’і пазнаёміліся, каб знайшлі родныя душы тут, у нас у Польшчы. Што сем’і, якія прыехалі ў канцы гэтага года, што ў пачатку года, і якія яшчэ маюць моўныя бар’еры. Мы хочам дапамагчы крышачку падвучыць польскую мову, прынамсі, асноўныя фразы на польскай мове.\nЧарговы летнік, ладжаныя беластоцкім Фондам у карысць дапамогі дзецям Гарадзеншчыны, пачнецца 11 жніўня ў Доме палоніі ў Жыткеймах. У іх прымуць удзел сем’і беларускіх уцекачоў, якія зараз жывуць у Беластоку.\nУ Латвіі расце колькасць зваротаў па палітычны прытулак ад беларусаў


11.12.2019 / 12:13 21\nНовыя правілы дзейнічаюць у клініцы ад 2 снежня.\n«Мы шукаем прычыны ўскладненняў — невыношвання цяжарнасці, бясплоднасці. І яўная сувязь з абортамі прасочваецца.\nБясплоднасць другасная на 40% абумоўлена менавіта папярэднімі абортамі. Калі мы кажам пра невыношванне цяжарнасці, то 100% гэта ўскладненні пасля абортаў.\nВыкідышы, заміранне цяжарнасці таксама гэтым абумоўлены», — патлумачыла такое рашэнне «Нашай Ніве» загадчыца паліклінікі цэнтра Святлана Разіна.\nУ цэнтры не будуць рабіць аборты (інструментальныя і медыкаментозныя) да 12 тыдняў па жаданні жанчыны. Калі ж да перарывання цяжарнасці ёсць медыцынскія паказанні, то аперацыю правядуць.\n«Наша асноўная стратэгія — змагацца за кожнае дзіця», — кажа Святлана Разіна.\nЯна дадае: гэта не значыць, што жанчыны вобласці пазбаўлены магчымасці рабіць аборт.\nМедыкаментозны аборт можа правесці любая іншая жаночая кансультацыя. Калі размова пра інструментальны аборт, на больш позніх тэрмінах, то яго робяць у 4-й гарадской клінічнай бальніцы Гродна і мясцовых ЦРБ.


Святы з «Белсатам»: праграмы, фільмы, канцэрты на Каляды і Новы год\nПрыватная размова з Віталём Гурковым, фільм-канцэрт «Народны альбом. 20 гадоў», стужка пра асабістага фатографа Папы Рымскага і фільмы Віма Вэндэрса. Нягледзячы ні на што, «Белсат» падрыхтаваў для вас святочную праграму. Глядзіце па тэлевізары і ў онлайн-трансляцыі на нашай старонцы!\nСубота, 24 снежня\n21:10 «Калядныя размовы»\nПаэт Уладзімір Някляеў у святочным выданні праграмы «“Прыват” Валярынай Куставай».\n23:00 «Соль зямлі»\nЛегендарны бразільскі фатограф Сэбаст’ян Саугаду (Sebastião Salgado) дае інтэрвʼю, у якім распавядае пра доўгае і неверагоднае жыццё і гісторыю сваёй творчасці. Праз аб’ектыў свайго фотаапарата ён бачыў важнейшыя падзеі гісторыі: войны, голад, міграцыі. Разам з Сэбаст’янам Саўгаду здымачная група на чале з рэжысёрам Вімам Вэндэрсам накіравалася ў Амазонію, Бразілію, Папуа, на выспу Урангеля ў Паўночным Ледавітым акіяне. Прэм’ера адбылася ў 2014 годзе на Канскім кінафестывалі. Намінаваны на «Оскар».\n01:10 «Маё жыццё для Яго», д/ф\nГалоўны герой фільму – Артуро Мары (Arturo Mari), асабісты фатограф Папы Рымскага Яна Паўла ІІ, – апавядае пра сваю працу і жыццё, аддадзенае Пантыфіку. Ён раскрывае таямніцы: чаму ходзіць апрануты ў чорнае, уключна з бялізнаю, чым захапляецца ў вольны час і навошта яму чатыры фотаапараты. Мы бачым таксама людзей, якім Артуро Мары ў выглядзе здымкаў даў памяць пра сустрэчу з пантыфікам. І, несумненна, праз гэты аповед мы бліжэй спазнаем самога Яна Паўла ІІ, які, паводле ягонага фатографа, працаваў 365 дзён на год, не пакідаючы ні хвіліны для сябе.\nНядзеля, 25 снежня\n19:30 «Калгаснікі», д/ф\nЧарговая хваля калектывізацыі, якая адбывалася ў Заходняй Беларусі пасля Другой сусветнай вайны, тэма не надта папулярная сярод гісторыкаў. А дарма. Аддаўшы ўсё, што мелі, людзі месяцамі працавалі за «галачкі» на паперы, без грошай. А хто аддаваць не хацеў, сушыў сухары. Пра гэта ўзгадваюць жыхары палескіх вёсак, якія сталі героямі нашага дакументальнага фільму Ягора Сурскага.\n21:00 «Калядныя размовы»\nСтваральнік парталу Tut.by Юрый Зісер у святочным выданні праграмы «“Прыват” Валярынай Куставай».\n21:15 «Чалавек Бога», д/ф\nСтужка пра жыццё і дзейнасць святара Владыслава Букавіньскага (Władysław Bukowiński), які 13 гадоў правёў у савецкіх лагерах ды турмах, а пасля да самай смерці свядома заставаўся ў Казахстане, дзе патаемна выконваў свае абавязкі. У 2016 г. Касцёл беатыфікаваў святара.\nПятніца, 30 снежня\n22:00 «У промнях сонца», д/ф\nДакументальны фільм расейскага рэжысёра Віталя Манскага пра жыццё васьмігадовай школьніцы ў Пхеньяне, сталіцы КНДР. Яна павінна ўступіць у дзіцячую арганізацыю ў Дзень Сонца (дзяржаўнае свята ў гонар дня нараджэння Кім Ір Сена). Фільм здымаўся пад кантролем паўночнакарэйскіх уладаў, якія разлічвалі на тое, што ў ім будзе прадстаўлены прапагандысцкі вобраз шчаслівай сямʼі. Аднак Манскі таемна здымаў дадатковы матэрыял…\nСубота, 31 снежня\n18:40 «Сон пра Варшаву», д/ф\nПершы поўнаметражны біяграфічны фільм пра культавага польскага музыку Чэслава Немэна (Выдрыцкага), які вырас на Гарадзеншчыне. У стужцы выкарыстаныя шмат якія не вядомыя дагэтуль архіўныя матэрыялы.\nПершая намесніца старшыні ТБМ, дэпутатка Парламенту Алена Анісім у святочным выданні праграмы «“Прыват” Валярынай Куставай».\n23:00 «Невядомая Беларусь: “Народны альбом”. Ненаўмысны шэдэўр», д/ф\n00:03 «Народны альбом. 20 гадоў», тэлевізійная версія канцэрту\nРэактывацыя культавага музычнага праекту сярэдзіны 90-х. 27 песняў распавядаюць гісторыю заходнебеларускага мястэчка ў міжваенны перыяд.\n01:35 «”Океан Ельзи” – 20 гадоў разам!», фільм-канцэрт\nКанцэрт, які стаўся легендаю: выступ гурта ў межах юбілейнага туру «”Акіян Эльзы” – 20 гадоў разам!» сабраў больш за 75 000 прыхільнікаў з усяго свету ў Кіеве і стаў афіцыйна зарэгістраваным канцэртавым рэкордам Украіны.\nНядзеля, 1 студзеня\n16:25 «Піна», д/ф\nПіна Баўш – танцоўшчыца і харэограф, сустрэча з якою назаўжды змяняла жыцці ейных вучняў. У гэтай стужцы яны распавядаюць пра жыццё з Пінаю на сваіх родных мовах, але галоўным чынам – моваю танцу. Фільм Віма Вэндэрса, намінаваны на «Оскар».\n19:30 «Калядныя размовы»\nСпартовец і музыка Віталь Гуркоў у святочным выданні праграмы «“Прыват” Валярынай Куставай».\n19:50 «Невядомая Беларусь: “Народны альбом”. Ненаўмысны шэдэўр», д/ф\n20:40 «Народны альбом. 20 гадоў», тэлевізійная версія канцэрту\nСубота, 7 студзеня\n16:40 «Скрыжаванне», д/ф\nДля жыхароў беларускага гораду Гомля бяздомны блакітнавокі дзядок, які малюе «карцінкі», – мясцовая славутасць. Для мастацтвазнаўцаў – феномен, годны пільнай увагі, сурʼёзны і самабытны мастак. У фільме паказаны адзін год жыцця мастака Валерыя Ляшкевіча, які жыве не так, як усе. На першы погляд, ён здаецца дзіваком. Але калі прыглядзецца, у ягоным пошуку гармоніі можна выявіць больш здаровага сэнсу, чым у пагоні людзей за зманлівымі выгодамі. За знешняй стойкасцю і бескампраміснасцю героя фільма не адразу атрымоўваецца разглядзець драму бясконца самотнага чалавека. Змяняюцца поры года, праходзяць міма людзі і лёсы, а ягонае жыццё спынілася – замерла на «скрыжаванні».\n17:40 «Belsat Music Live» (прэм’ера праграмы)\n«Belsat Music Live» – праграма, дзе музыкі граюць ды спяваюць у нашай студыі!\nІА, belsat.eu, фота intex-press.by


Актуальна - Да праваабаронцы прыйшлі органы апекі - Дыялёг - Online газэта\nВы тут: Галоўная Да праваабаронцы прыйшлі органы апекі\nДа полацкага праваабаронцы Юрыя Бельскага 21 красавіка дахаты прыйшлі прадстаўнікі органа апекі і папячыцельства Полацкага райвыканкаму. Гэта яшчэ адно наступства прыцягненьня грамадзкіх актывістаў да адміністрацыйнай адказнасьці па надуманых абставінах у пэрыяд грамадзянскіх акцыяў, якія прайшлі ў краіне.\nКантроль з боку органаў апекі за ўмовамі жыцьця дзяцей усіх бацькоў, якія прыцягваліся да адміністрацыйнай адказнасьці за дробнае хуліганства, прадугледжаны дэкрэтам №18 «Аб дадатковых мерах па дзяржаўнай абароне дзяцей у няўдалых сем'ях». Такім чынам, да ўсіх грамадзян, якія маюць непаўналетніх дзяцей, каго суды асудзілі за дробнае хуліганства на падставе прыдуманых абвінавачаньняў міліцыянтаў пра нецэнзурную лаянку, абавязаныя прыйсьці органы апекі.\nВінаваты да набыцьця рашэньнем суду моцы\nПрычым праверка ладзіцца, нават калі рашэньне суду яшчэ не набыло моц. Фармальна органы апекі павінны праверыць становішча дзяцей у сям'і. Сем'і грамадзкіх актывістаў, як правіла, пасьпяховыя, і органам апекі такія праверкі прыносяць толькі дадатковыя аб'ёмы працы.\nМіліцыя – вінавайца праверак\nЮры Бельскі распавёў прадстаўнікам апекі пра абставіны неправамерных дзеяньняў работнікаў Полацкага РАУС, якія абвінавацілі яго ў прыдуманым правапарушэньні.\nСлужбовыя асобы, якія падкінулі працу полацкім органам апекі і папячыцельства, гэта:\n1. Сьледчы Полацкага міжраённага аддзелу сьледчага камітэту (МАСК) Касьцючэнка С.М., якi вынес пастанову пра прымусовы прывод праваабаронцы ў сьледчы камітэт.\n2. Супрацоўнік Полацкага РАУС Мацкевіч С.В., які ажыцьцяўляў дастаўку Юрыя Бельскага ў Полацкі МАСК, чакаў яго там на працягу 2 гадзін 30 хвілін, каб зафіксаваць – раптам праваабаронца будзе нецэнзурна лаяцца ў будынку сьледчага камітэту. Потым напісаць рапарт па надуманых абставінах, даць сьведчаньні і сьведчыць у судзе.\n3. Супрацоўнік Полацкага РАУС Косьцеж А.М., які ажыцьцяўляў дастаўку Юрыя ў Полацкі МАСК, таксама чакаў яго там на працягу 2 гадзін 30 хвілін, каб прысутнічаць падчас прадбачанай лаянцы матам у будынку сьледчага камітэту. Даць сьведчаньні і сьведчыць у судзе, бо трэба два сьведкі.\n4. Судзьдзя суду Полацкага раёну і гораду Полацку Баліка В.І., які прыцягнуў грамадзкага актывіста да адміністрацыйнай адказнасьці паводле арт.17.1 і выявіў, што ў будынку сьледчага камітэту сапраўды вядзецца відэаназіраньне, але не вядзецца відэазапісу. Адпаведна, няма доказаў слушнасьці сьцьвярджэньня Юрыя Бельскага пра яго невінаватасьць. А ня верыць паказаньням супрацоўнікаў міліцыі, якія чакалі лаянцы амаль тры гадзіны, у яго няма падстаў.\nПаляўнічыя – не хуліганы\nКалі сярод грамадзян, прыцягнутых судом за дробнае хуліганства падчас пратэстаў грамадзкасьці, ёсьць яшчэ і аматары паляваньня, якія маюць зброю, могуць узьнікнуць праблемы з захоўваньнем зброі дома. Законам аб зброі ў Беларусі прадугледжана, што грамадзяне, якія падвяргаліся адміністрацыйнаму спагнаньню за дробнае хуліганства, не маюць права на набыцьцё паляўнічай зброі.


Як зрабіць капір для фрэзера сваімі рукамі - Блог пра інструменты\nДля ажыццяўлення поўнага спектру работ па дрэве ручным фрэзерам або на фрэзерным стале неабходныя не толькі звычайныя прыстасаванні, такія як рознага памеру фрэзы, але і дадатковыя прылады, якія дапамогуць выканаць больш складаныя працы. Інструмент павінен валодаць магчымасцю ствараць нарыхтоўку такой формы, якая трэба згодна задумцы майстра.\nФрэзераванне на спецыяльным капіравальным прынадзе.\nНекаторыя такія прылады ўваходзяць у камплект да прыбора, але калі іх няма ў наяўнасці або калі яго плануецца вырабіць самастойна, то і дадатковыя дэталі можна зрабіць уручную. Як правіла, яны досыць простыя ў вырабе. Акрамя розных упораў можна вырабіць і капір для фрэзера сваімі рукамі і ўсталяваць канструкцыю на аснову-каркас.\nЗбудаваць фрэзерна-капіравальную станок можна самастойна з выкарыстаннем ручной фрэзера. Прыбор можа быць рознай канструкцыі, але заданне ў яго адно - як мага выразней перадаць па профілі-трымальніку руху працоўнай галоўкі прылады, якое выразае матэрыял.\nКупіць гатовы станок з капіраў не заўсёды з'яўляецца магчымым, таму часта яго робяць самастойна з падручных сродкаў. Яго рэкамендуюць сабраць спачатку, прыстасаваць капір да серыйнай прыбору цяжка, гэта патрабуе глыбокай яго пераробкі.\nХарактарыстыка саміх работ\nФрэзер, абсталяваныя капіраў, выкарыстоўваюцца для аб'ёмных маніпуляцый і па апрацоўцы плоскасцяў. Яны спраўляюцца з працамі, у якіх выкарыстоўваюцца аб'ёмныя формы, гравіроўка рознай формы, малюнкаў, узораў, надпісаў. Простыя фрэзерныя функцыі ім таксама пад сілу. Падобныя канструкцыі адрозніваюцца сваёй прастатой, але пры гэтым здольныя выконваць дзіўна складаныя арнаменты і формы.\nДля работ такім станком падыдзе не толькі дрэва, але і чыгун, сталь, каляровыя металы, для гэтага выкарыстоўваюць хуткарэзнай інструмент з цвёрдых сплаваў. У прамысловых маштабах на падобных агрэгатах, але, вядома, больш габарытных, выконваюць лапаткі рухавікоў для самалётаў, карабельныя шрубы, грабяні гідратурбін, розныя мадэлі, металічныя нарыхтоўкі, штампоўкі, адліваныя і прэсаваныя дэталі.\nФрэзераванне па капіраў.\nЗроблены капір сваімі рукамі ўжываецца пры свідраванні замочных адтулін, пад шпінгалета. Ім можна зрабіць рамкі, пазы, каналы любых памераў у пластыкавых і металічных профілях.\nАле самае цікавае, што на ім можна фрэзераваць крывалінейныя дэталі, капіюючы іх па шаблоне. Апошнія дазваляюць выканаць дакладную копію і выключыць пры такіх складаных работах чалавечы фактар. Дэталі маюць дакладную, ідэальна аднолькавую форму.\nІдэнтычныя дэталі вырабляюцца з ужываннем шаблону, усе наступныя дэталі можна вырабляць па ўзоры першай. Для самога выразнага і дакладнага капіявання фрэзер абсталююць капіраў, такая прылада называецца яшчэ пантограф.\nПрынцып працы і прылада\nСцісла прынцып працы капіра такі: пры дапамозе маца абводзіў контуры арыгінала капіяванага аб'екта або шаблону. Мац злучаны з рабочай плоскасцю, на другім канцы якой мацуецца фрэзер, такім чынам, усе рухі маца паўтарае галоўка фрэзера.\nУ станках ёсць сістэма накіроўвалых, электрарухавік і патрон для заціску фрэзы або фрэзер. Тут апісваецца простая канструкцыя.\nСтандартная канструкцыя складаецца з:\nПравільны кірунак пры працы фрэзерам.\nпрацоўнай паверхні і апорнага каркаса;\nфрэзернай працоўнай галоўкі;\nКаб зрабіць капір сваімі рукамі для ручнога фрэзера, спатрэбіцца:\nкаркас з дрэва або металу, калі на аснове такарнага станка, то такі станок;\nдошкі і рэйкі, тоўстая фанера, драўляныя брускі;\nкрапежныя элементы (балты, гайкі, саморезы);\nнабор гаечных ключоў, ножовка для выразання неабходнага памеру драўляных дэталяў;\nтруба з металу, накіравальныя;\nсвердзелы па дрэве і металу;\nраменнай прывад і электраматор (калі будзе не з ручным, а з аўтаматычным прывадам).\nРабочая плоскасць выстаўляецца па вышыні, галоўка абсталюецца электрарухавікоў прывада і двухступеністым механізмам перадач, ён стварае дзве хуткасці вала фрэзера. Гэта для больш складаных канструкцый.\nКалі ёсць такарны станок і ручной фрэзер, можна збудаваць вельмі нядрэнны капіравальны станок, які будзе працаваць па аб'ёмных нарыхтоўках. Для гэтага спатрэбіцца мінімум дэталяў.\nКапір сваімі рукамі зрабіць не так ужо і цяжка.\nУ якасці галоўнага інструмента бяруць ручной фрэзер. Яго ўсталёўваюць на аснове з тоўстай фанеры (12 мм), яе параметры 500/200 мм.\nНа ёй робіцца адтуліна пад падэшву фрэзера і крапежных нітаў. Таксама робіцца каркас і апоры з брускоў, гэта служыць дадатковай стабілізацыяй і фіксацыяй інструмента. Два бруска паменш фіксуюць да плоскасці фанеры па краях. Фрэзер мантуецца паміж гэтымі двума брускамі загваздкамі (балты або цвікі) скрозь адтуліны ў яго падэшве і праведзеныя ў фанеры.\nПляцоўка сваім далёкім канцом слізгае па трубе ўздоўж канструкцыі, гэта значыць яна прымацаваная на брусок, які ходзіць па ёй. Можна ўзяць трубу з металу 1 і ¾ цалі. Яна замацаваная паміж двума кубічнымі брускамі, яна як бы навісае з карэткай і фрэзай над станком. Акрамя таго, яна адкідная. Гэтыя брускі мацуюцца самарэзамі да каркаса. Труба выстаўляецца як мага раўней па восі станка, яна супадае з яго воссю. На яе таксама насаджаныя два драўляныя куба з адтулінамі, адпаведнымі ёй, каб забяспечыць слізгаценне. Вось да іх-то і мацуецца такая карэтка.\nНа фасаднай баку каркаса станка мацуецца таксама яшчэ адзін брусок, але ўжо гарызантальны, на ім фіксуецца шаблон профілю. Фіксуецца ён да двух стоек з дрэва па вертыкалі з двух яго бакоў. Верхняя частка яго ідзе дакладна па восі станка. Пры непатрэбнасці капіра ён здымаецца, фрэзер разам з карэткай адкідваецца. На ёй знізу мацуецца пасярэдзіне вертыкальная папярочка, яна слізгае па выемцы шаблону, капіюючы рэльеф. Гэта ўласна капір, ён мацуецца шрубамі, у выпадку чаго яго можна зняць і замяніць або адрэгуляваць вышыню. На брусок па фасадзе самарэзамі мацуецца шаблон. Пляцоўка рухаецца рукамі.\nТакі станок прызначаны для простых аб'ёмных дэталяў тыпу ножак крэсла, падсвечнікаў, дзе няма вітых элементаў.\nКоратка асноўныя этапы работ\nЎстаноўка металічнай трубы (накіроўвалая).\nВыраб карэткі, у якую мантуецца фрэзер.\nМантаж маца капіра, фактычна гэта маленькая вертыкальная планка знізу карэткі.\nМантаж гарызантальнага бруска для мацавання шаблону.\nПрацу пачынаюць так. Фрэзер ўстаўляецца ў карэтку, там мацуецца, падключаецца да сілкавання. На фасадзе станка, на бруску фіксуецца шаблон, па якім слізгае мац. Фрэзер ўключаецца, карэтка рухаецца рукамі, рабочая галоўка дакладна паўтарае руху маца і выразае на нарыхтоўцы такую ж дэталь.\nПа такім прынцыпе робяць і больш складаныя капіявальныя станкі, якімі можна вырабляць, напрыклад, 3 ці больш дэталяў. У такіх выпадках выкарыстоўваюць адпаведную колькасць рабочых галовак.\nСтанок можна абсталяваць электрарухавіком з раменнай перадачай. Ён будзе рухаць карэтку з фрэзерам і капір. Некаторыя ўмельцы падключаюць станок да кампутара. У інтэрнэце існуе праграмнае забеспячэнне для самаробных канструкцый такога тыпу.\nЁсць двухкоординатные станкі і трехкоординатные, якія дазваляюць працаваць не толькі ў плоскасцях, але і з аб'ёмнымі дэталямі.\nСледующаяСамастойны выбар перфаратара для дома


Вярцінскі Анатоль, Дзякуй, вялікі дзякуй! - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nПамеры: 102с., іл., 21 см\nCopyright © 1983 by Анатоль Вярцінскі\nУ кнігу вядомага беларускага паэта Анатоля Вярцінскага ўвайшлі тры п'есы: «Гефест — друг Праметэя», «Дзякуй, вялікі дзякуй!», «Скажы сваё імя, салдат». Першая з іх уводзіць чытача ў свет антычнай міфалогіі, другая напісана па матывах беларускіх народных казак і расказвае аб складанасці ўзаемаадносін паміж людзьмі, аб чалавечай дабраце. У трэцяй п'есе ў паэтычна-казачнай форме вырашаецца тэма гераічнага подзвігу савецкага народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны.\nГЕФЕСТ — ДРУГ ПРАМЕТЭЯ\nСКАЖЫ СВАЁ ІМЯ, САЛДАТ


З'явіўся сэрвіс, які дае магчымаць атрымаць знiжкi за мову — The Village Беларусь\nThe Village Беларусь, 25 сакавіка 2019 ў 11:31\nЗ'явіўся сэрвіс, які дае магчымаць атрымаць знiжкi за мову\nЗ'явіўся сэрвіс, які дае магчымаць атрымаць знiжкi на тавары i паслугi за мову, паведамляе dev.by.\nПраект носіць назву Say.by. Яго стваральнiк — кiраўнiк IТ-аддзела адной з мiнскiх кампанiй Аляксандр Шастаковiч. Ён распавёў парталу, што сайт Say.by i мабiльны дадатак iснуюць амаль ужо год. Аляксандра натхніла ініцыятыва «А-100» — у 2015 годзе кампанія перайшла на мову i пачала абслугоўваць на запраўках па-беларуску: «У мяне тады з’явiлася думка: а чаму б не аб’яднаць на адным сайце ўсе прадпрыемствы з жывой беларускай мовай».\nАляксандр тлумачыць, што для многiх аматараў роднай мовы гэта выдатны спосаб знайсцi месца, дзе можна размаўляць па-беларуску: «Вы, напэўна, заўважалi, што люді не спяшаюцца пачынаць размову па-беларуску, але ж ахвотна пераходзяць на мову, калi чуюць ад суразмоўцы. Я падумаў, калi мiнакi i жыхары iнщых гарадоў будуць дакладна ведаць, што ў нейкім месцы іх могуць абслужыць па-беларуску, яны ўпэўнена распачнуць дыялог».\nРаспрацоўка сайту — ад iдэi да гатовага праекту — заняла два гады. За паўгады каманда зрабiла мабiльны дадатак. «Неяк у Мiнск завiтаў мой былы калега Міхаіл Касцюковiч, якi перайшоў на беларускую мову, жывучы ў Амстэрдаме. Яго вельмi натхнiла iдэя праекту — i ён прапанаваў зрабiць дадатак для смартфонаў», — дадае Аляксандр.\nРаспавядаючы, як падабралiся астатнiя ўдзельнiкi каманды, Аляксандар кажа, што гэты касцяк сфармiраваўся стыхiйна: «I са з’яўленнем у ёй кожнага звязаная нейкая гiсторыя. За месяц да запуску мы заўважылі, што ў сеціве з’явiлася яшчэ некалькi праектаў з падобнай iдэяй. Мы звязалiся з iмi — Алесю Лагвінцу і Пятро Маркелаву з nabyvaj.by прапанова аб’яднацца здалася слушнай».\n«Я звязаўся са сваёю калегаю Кацярынай Шавель, якая жыве ў Мюнхене. Апынулася так, што яна нас ужо бачыла: ёй нават вельмi спадабалася нашае лога — перагорнуты QR-код, стылiзаваны пад беларускi арнамент. Так яна таксама стала часткай нашай каманды», — гаворыць стваральнік.\nУ праекта ёсць i свае амбасадары — людзі, якія адказваюць за пошук новых месцаў, камунiкацыю i дамовы з прадрыемствамi. На гэты час яны наладзiлi супрацоўнiцтва з 221 установаю: «Грошы нiхто з нас за сваю працу не атрымлiвае: наадварот, мы ахвяруем свой час і сродкi — я аплачваю дамен, сервер, вяду перамовы, праграмісты пiшуць код у вольны ад асноўнай працы час».\nУ працэсе работы над праектам, вядома, абыйшлося не без цяжкасцяў, кажа Аляксандр: «Так, партнёрскiя дамоўленасцi з прадрыемствамi добра працавалi толькi ў Мiнску. У iншых гарадах нам маглi падцвердзiць недзе ў кавярнi: «Так, абслугоўваем па-беларуску!». Але, завiтаўшы да iх, мы чулi па факце рускую мову.\nУ некаторых гарадах Беларусi, напраклад, як у Полацку, дык зусiм цяжка было дамаўляцца: телефануешь некаму — i чуеш: «Ой, не-не-не… Не трэба нам гэтага!» Мы перадалi ў адзiн рэстаран мiнi-размоўнiкi, якiя разрацавалi супольна з Інстытутам мовазнаўства. Афiцыянты гарталi iх i здзiўлялiся: «Смажаныя на патэльнi… Што-што?».\nМiнi-размоўнiкi таксама ўнеслi i ў мабiльны дадатак. У мабiльным дадатку ёсць таксама навiгацыя праз Google Maps — можна не толькi знайсцi паблiзу месца, дзе размаўляюць па-беларуску, але ж i даведацца, як да яго дабрацца.\n«Таксама мы друкуем сурвэткi з беларускiмi выразамi, каб пакупнiкi маглi нешта запытаць у прадаўца, а наведвальнiкi кавярнi цi рэстарана — замовiць каву цi папрасiць рахунак на мове», — кажа Аляксандр.


Як схуднець з дапамогай масажу - Дыеты 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Дыеты 2017 ⇒ Як схуднець з дапамогай масажу\nВядома, што правільны масаж паскарае рух лімфы, а гэта дапамагае пазбавіцца ад яе застою, здымае азызласць, паскарае абменныя працэсы ў арганізме, спрыяе лепшаму насычэнню крыві кіслародам, які ўдзельнічае ў спальванні тлушчу . Так што калі вы сур'ёзна заклапочаныя тым, каб схуднець, і схуднець правільна і прыгожа, без павіслай скуры і ацёкаў, то абавязкова наведвайце масажыста.\nТолькі памятайце аб тым, што масаж - зусім не чароўнае сродак і не панацэя, а адна з дадатковых мер у бітве за здароўе і прыгажосць.\nСамым дзейсным для дасягнення эстэтычнага эфекту з'яўляецца ручной масаж праблемных зон. Ён павінен выконвацца энергічна, глыбока уздзейнічаючы на скуру. Гэта не павінны быць прыемныя пагладжвання і паляпванні, якія дапамагаюць расслабіцца. Масаж, які сапраўды можа дапамагчы падцягнуць контур і «разагнаць кроў», досыць балючы і непрыемны, і пасля яго могуць застацца сінякі. Падчас яго выканання вы павінны адчуць цяпло і паленне.\nАпаратны масаж мае той жа эфект, толькі валодае больш глыбокім уздзеяннем. Аднак ён прайграе ручному, бо тэхніка, у адрозненне ад чалавечых рук, не валодае той адчувальнасцю.\nСлоікавыя масаж, які набывае ўсё большую папулярнасць, уяўляе сабой спалучэнне ручнога і апаратнага масажу. Гэты выгляд нагадвае працэдуру, якую шматлікім рабілі ў дзяцінстве падчас прастуды. У банку пры дапамозе запаленага кнота ствараецца вакуум, які ўцягвае скуру, прысмоктваючыся да яе. За кошт таго, што перад пачаткам працэдуры цела багата змазваецца крэмам, банка лёгка слізгае па паверхні скуры, і з дапамогай гэтага дасягаецца глыбокае ўздзеянне на падскурны тлушч і мышцы.\nНеабходна спалучаць антыцэлюлітны і эстэтычны масаж з агульнаўмацавальным, так можна дасягнуць лепшага эфекту для здароўя і вонкавага выгляду.\nПапярэдні Тэкст Дыета для мужчын ад жывата\nНаступная Артыкул Як скінуць лішнюю вагу ў хатніх умовах: эфектыўнае пахуданне\nТэхніка самамасажу рук\nЗ чым насіць Леопардовый спадніцу\nНорма жыцця - бяздзетнасць?\nПапулярныя жаночыя духі\nКупальнікі для поўных 2016\nШто нельга рабіць цяжарным? 10 Табу


селім 1 грізний\nСелім І Явуз (турэцк.:سليم الأول, Yavuz Sultan Selim; 10 лістапада 1465 — 22 верасня 1520) — султан Асманскай імперыі (1512—1520), сын Баязіда II, бацька Сулеймана I.\nПрыйшоў да ўлады скінуўшы бацьку ў 1512 годзе пры падтрымцы янычараў. У 1514 годзе ў бітве на раўніне Калдзіран разбіў персідскія войскі шаха Ізмаіла і далучыў да Асманскай імперыі вялікую частку Курдыстана і частку Арменіі. У 1515 некаторыя племянныя кіраўнікі Курдыстана перайшлі пад пратэкцыю султана. Разграміў войскі мамелюкоў у бітвах пры Мардз Дабік паблізу Алепа і пад Аранданіяй\n↑ перакладаецца як «грозны» або «жорсткі»\nСелім I Інфармацыю Аб\nСелім I Каментары\nСелім I beatiful post thanks!\nСелім I Вы праглядаеце суб'ект\nСелім I што, Селім I хто, Селім I апісанне


I ён паўшэптам павёў апавяданне Рыгору пра забойства Броснем Рудольфа Шульца. Проваў знайшоў патрэбным пахваліцца Рыгору сваім спачуваннем забітаму ды варожасцю да забойцы.\n— ...Каб гэта захапіў на гарачым учынку — не бяруся за сябе... Ну ж вам ведама, Рыгор Міхасевіч, што цяпер немец палонны спагады не знойдзе... Станавы, прахвост, ухмыляўся, калі я стукаў кулаком, патрабуючы заслужанай кары разбойніку... Ды што ж ты зробіш... Даў выгляд, што паварочвае справу да сур'ёзнага, а далей... ці ж можна ручыць, што Бросня не гуляе зараз яшчэ з падзякаю за стараннасць?.. Падляцы...\nПроваў кулак нечакана для яго самога прайшоў шрацінавым стукам перад носам Стукалкі. Той нервова адарваўся ад чытанага рапарта і працягнуў трасучую Руку ў бок Яўгена Віктаравіча.\n— Супакойся, Хведаравіч! Зямля стаіць нерухомай. Абодва засмяяліся.\n— А я скажу праўду — шкадую Рудольфа. Хоць немец і яо сам нёс крыху віны за пачатак вайны, усё ж у ім таілася знянавісць да яе... I розумам — некалькі раз спрабаваў гутарыць з ім — Кант... Вострая, як нож, думка, багатыя, дзіўныя планы... Самому ж Бросні, гаду, не раз даваў практычныя рады... Ну ж той, плюгавец, здатнейшы выявіўся да пярэймы чарна-сотніцкага цкавання, ніж да патрэбных яго тупаватай галаве ведаў. Вечны пакой дарэмнай ахвяры... Няхай яна будзе залічана ў скарбніцу агульнае адплаты...\n— Вас просяць у кабінет...— перабіў Провава нячутна падышоўшы да іх стройны малады чалавек.\nЯўген Віктаравіч юрка ўсхапіўся з месца, паправіў мупдзірчык, кашлянуў і, нічога не сказаўшы ні Стукалку, ні Рыгору, пайшоў да дзвярэй у кабінет начальніка ўпраўлення работамі.\nРыгор пачакаў, пакуль Стукалка перагледзідь паперу, і, папрасіўшы прабачэння, пераказаў яму сваю просьбу. Стукалка, напэўна, не знайшоў яе ні нечаканай, ні нязбыўнай, бо зусім спакойна выслухаў Рыгора і яшчэ спакайней паабяцаў:\n— Гэта, бадай, можна будзе ўладзіць ды не дрэнна для вас.\n— Ідзе! — уверыў ён Рыгора, калі той падзякаваў за абяцанку.\nУ Рыгора не было падстаў не паверыць свайму бліжэйшаму прынцыпалу, як чалавеку ў гэтым чэснаму, і ён адышоў ад свайго стала з завіхрыўшымі ў галаве планамі. Выйсце са становіпгча наглядалася як найлепшае, абы толькі наперадзе штокольвечы старонняе не сарвала добрых намераў Стукалкі.\nПрынамсі, у даны момант нівошта не намякала на гэта...\nНепрагледжаныя паперы з вынятай справы папоўніліся новымі. Яны ўбіралі Рыгораў стол засуцэленым белым абрусам.\nКалі ё'н сеў за ім, то з двух канцоў пацягнуліся да папяровага абруса папэцканыя сіняю фарбаю рэгістра-таршыны рукі...\n— Рыгор Міхасевіч?\nАсцярожлівы і ў той жа час увераны жаночы голас адцягнуў Рыгора ад папер.\nЁн паглядзеў перад сабою і замёр у здзіўленні...\nПры стале стаяла Наталя.\nПоўны, прыстараны твар, лёгкае рабаценне каля носа і на носе, спакойліва-анемічны ўзрок і таго ж настрою ўстаноўка нараджалі сумненне.\n— Няўжо Наталя?!\nРыгор хутчэй падаў ёй крэсла і яшчэ раз упэўніўся:\nДалёка не ранейшая ўхмылка, як выплаўленая з агню, манлівая і прыцяглая, зараз спакойная і ціхая, засведчыла Рыгораву здагадку.\n— Папрашу садзіцца... А я ўжо думаў...\nТрэба было папракаць сябе за тую хвілёвую разгубленасць, якая выразна адбівалася на няскладнасці гутаркі.\nНаталя пераняла Рыгораву думку нечаканаю трапнасцю:\n— Ты ж мог мой адрас мець?\n— Не толькі мог, але і хацеў...\n— I што ж таму перашкодзіла?\n— Магчыма, што тое, чаму і ты...\n— Добра... Не будзем чапаць мінулага. Кажы, як жывеш?


Каб людзі жылі ў радасці. Сёння, 13 траўня, у Слоніме адкрыўся IV рэспубліканскі фестываль сямейных творчасці “Жывіце ў радасці”. Фестываль будзе доўжыцца тры дні. І на працягу гэтага часу ад кожнай вобласці і Мінска на сцэне Слонімскага РДК выступяць па аднаму калектыву, а Гродзеншчыну будзе прадстаўляць чатыры сямейныя ансамблі. Парадуе публіку сваім выступленнем вядомая ў рэспубліцы сям’я Тульвінскіх з Мінска. Падчасфестывалю адбудуц... More »\nКаханне ў стылі барока. У Слонімскім драматычным тэатры адбылася прэм’ера спектакля “Каханне ў стылі барока” паводле п’есы ўкраінскага драматурга Яраслава Стэльмаха ў перакладзе на беларускую мову Аляксея Дударава. Спектакль паставіў галоўны рэжысёр тэатра Васіль Сявец.Здаецца, гэта першая п’еса ўкраінскага аўтара на слонімскай сцэне. І рэжысёр, які выбраў яе да пастаноўкі, не прайграў, а, наадварот, натхніў на працу саміх артыстаў і ад... More »


Смачна і карысна: сачавіца - Дом 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Дом 2017 ⇒ Смачна і карысна: сачавіца\nДля таго, каб ва ўмовах звычайнай кухні прыгатаваць перуанскіх аладку з сачавіцай, купіце тонкі бездрожжевой хлеб (тыпу армянскага лаваша). Адварыце 200 г жоўтай сачавіцы, змяшайце яе ў блендере з 2 жаўткамі, палоўкай салодкай цыбуліны, 10 г свежай зеляніны. Запраўце па гусце соллю і цытрынавым сокам. Атрыманую пасту нашмаруйце на кавалачкі аладкі, загарніце іх, падагрэў на сухой патэльні, а калі яны трохі падсохнуць, падавайце да стала. Гэта смачнае і карыснае страва можа стаць ідэальным сняданкам, так як змяшчае шмат бялку.\nУ індыйскай кухні з зялёнай сачавіцы вараць густую пажыўную рэзкую поліўку. Каб яе прыгатаваць, нагрэйце у сатэйнік 20 г топленага масла, абсмажце на ім такія спецыі, як насенне пажитника, кумін, палачка карыцы і свежы імбір. Дадайце 200 г сачавіцы, а праз 10 мін. уліце 300 мл вады і пасоліце.\nКалі сачавіца практычна зварыцца, дадайце 3 памідора без скуркі. Трымаеце на агні яшчэ некалькі хвілін. Падаваць індыйскую поліўку варта з традыцыйнымі для рэгіёну праснакамі чапаці.\nДаволі часта рыхтуюць карысныя стравы з сачыўкі жыхары Заходняй Еўропы. У альпійскім рэгіёне яе дадаюць у мясную рагу, для якога варта ўзяць самае рознае мяса - свіныя абрэзкі, ліверам, ялавічна мовы, кавалачкі труса, курыцы, індычкі і інш. Заліце мяса вадой, толькі каб пакрыла, апусціце галінку размарына, давядзіце да кіпення, зніміце пену, пасоліце і трымаеце на павольным агні каля 2 гадзін.\nКалі мяса пачне свабодна адыходзіць ад костак, выдаліце іх, а ў рондаль пакладзеце сачавіцу. Прыкладны прапорцыя мяса і бабовых - 70/30. Варыце да гатовасці. Падавайце альпійскую поліўку ў глыбокіх талерках або керамічных місках і абавязкова вялікія лусты наздраватага пшанічнага хлеба. Будзе вельмі смачна.\nПапярэдні Тэкст Квас з бярозавага соку з разынкамі 5 рэцэптаў


09 студзень 2012, 14:18\nНа месцы аварыі беларускага цягніка ў Латвіі ў навакольнае асяродзьдзе вылілася каля 180 тон нафтапрадуктаў, паведаміў намесьнік выканаўчага дырэктара Даўгаўпілскай краёвай думы Аляксандр Айзбалтс. Такім чынам, лічыць ён, нанесены істотны ўрон прыродзе, паведамляе БелаПАН са спасылкай на інфармацыйны партал Delfi.\nАйзбалтс адзначыў, што, калі ратавальнікі не змогуць хутка сабраць грунт, які насычаны бітумам і растваральнікам, застаецца пагроза забруджваньня грунтавых водаў. У гэтым выпадку можа пацярпець пасёлак Краўя, які знаходзіцца недалёка ад чыгункі , дзе мясцовае насельніцтва выкарыстоўвае ваду з калодзежаў.\nЯк паведамлялася раней, у адным кілямэтры ад чыгуначнай станцыі «Краўя» (воласьць Наўэнас Даўгаўпілскага краю) з рэек сышлі 16 цыстэрнаў. Таварны цягнік ехаў з Беларусі ў Вэнтспілс. Інфармацыі аб пацярпелых у аварыі не паступала.\nПа дадзеных Дзяржаўнай пажарна-выратавальнай службы (ГПСС), у выніку здарэньня адбылася ўцечка растваральніка і бітуму (раней паведамлялася пра алеі). Надзвычайнае здарэньне адбылося 8 студзеня ў 22.10. Як паведамілі ў ГПСС, у выніку аварыі тры цыстэрны пашкоджаны. У двух з іх знаходзіўся бітум, яшчэ з адной цыстэрны адбылася ўцечка растваральніка.\nАгульная плошча забруджваньня складае 4 тыс. кв. м. У ГПСС кажуць, што «ўцечка носіць лякальны характар і не пагражае сур'ёзнымі наступствамі». На дадзены момант працы на месцы ПП працягваюцца. Сёньня службы пачнуць пад’ём цыстэрнаў.\nУ Латгальскае рэгіянальным упраўленьні паліцыі растлумачылі, што з-за аварыі блякаваны рух па чыгунцы на ўчастку Даўгаўпілс — Краслава.


Кіеўская дзяржава ць часы князя Уладзіміра Вялікага. Укараненне хрысціянства як дзяржаўнай рэлігіі | Гісторыя Украіны, 7 клас\nКіеўскае дзяржава ў часы князя Уладзіміра Вялікага. Укараненне хрысціянства як дзяржаўнай рэлігіі\nСцвярджэнне Уладзіміра Святаславіча ў Кіеве\nФарміраванне дзяржаўнай тэрыторыі. Тэрытарыяльнае дзяленне\nУкараненне хрысціянства як дзяржаўнай рэлігіі: сувязь паміж уладай і верай у часы сярэднявечча; выбар веры; летапісная легенда аб хрышчэнні Уладзіміра і ўвядзенне хрысціянства на Русі; распаўсюджвання хрысціянства на рускіх землях ; значэнне ўвядзення хрысціянства як дзяржаўнай рэлігіі\nІншыя унутрыпалітычныя мерапрыемствы Уладзіміра: развіццё сталіцы; чаканка першых рускіх манет; упарадкавання законаў\nЗнешняя палітыка князя Уладзіміра\nдзяцінец - умацаваная частка сярэднявечнага горада, замак.\nдзесяціна - у сярэднявечнай Еўропе - дзесятая частка ўраджаю або іншых даходаў, якую плаціла царквы насельніцтва на ўтрыманне мясцовых храмаў, парафіяльнага духавенства і бедных. У Кіеўскай Русі - адлічэнні ў карысць царквы з даходаў ўсіх княжацкіх уладанняў і даходаў ўсіх землеўладальнікаў. Упершыню дзесяціну усталяваў кіеўскі князь Уладзімір Святаславіч пасля хрышчэння Русі для перабудовы і ўтрыманне Дзясяціннай царквы\nКняжанне Уладзіміра Святаславіча\nУвядзенне хрысціянства на Русі як дзяржаўнай рэлігіі\n1 Сцвярджэнне ў Кіеве\nУладзімір зацвердзіўся ў Кіеве 980 г., ужо маючы немалы вопыт дзяржаўнага дзеяча. З апавяданняў летапісца даведаемся, што княжыць ён пачаў у Ноўгарадзе, з якога, аднак, быў выгнаны старэйшым братам Яраполкам.\nПазбаўлены уладанняў, Уладзімір некалькі гадоў бадзяўся на чужыне. Гады выгнання не былі для яго бяздзейнічаць, таму вярнуўся на Русь Уладзімір з атрадамі варагаў. Пры іх падтрымцы ён не толькі адваяваў Ноўгарад, але і завалодаў землямі старэйшых братоў, прыхапіўшы, акрамя таго, і Полацк.\nлегендарнымі падрабязнасцямі ўпрыгожыў летапісец аповед пра тое, як Уладзімір торил шлях да великнязивського стала.\nШмат выпрабаванняў прыйшлося пераадолець Уладзіміру, пакуль ён, па выразе летапісца, «стаў княжыць у Кіеве адзін» .\n2. Фарміраванне дзяржаўнай тэрыторыі. Тэрытарыяльнае дзяленне\nВалоданне кіеўскіх князёў - папярэднікаў Уладзіміра былі досыць умоўнымі.\nКожнаму з кіеўскіх уладальнікаў даводзілася прыкладаць незвычайныя намаганні, каб аднавіць сваю ўладу над непакорлівым племяннымі князямі\nДа стабільных уладанняў Святаслава, якімі значнымі былі яго часовыя заваёвы, належалі толькі Кіеў з навакольнымі землямі, Древлянской тэрыторыі і Ноўгарад\nКалі Уладзімір завалодаў Кіевам яго ўлада распаўсюджвалася на ўласна гэтыя землі, а таксама на зямлі толькі заваяваных палачан.\nТакім чынам, ён пачаў паслядоўна далучаць да Кіева новыя тэрыторыі, не абмяжоўваючыся усталяваннем фармальнага перавагі ў выглядзе выплаты даніны\nКіеўскі ўладальнік выкараняць на землях заваяваных плямёнаў любыя прыкметы мясцовай родаплемянных ўлады, перадаючы іх у валоданне сваім сынам ці чыноўнікам-пасаднік\nДаданыя тэрыторыі гублялі племянныя назвы, замест іх паступова пачыналі называць землямі за галоўным горадам: Кіеўская зямля, Чарнігаўская зямля, Пераяслаўская зямля, Наўгародская зямля і таму падобнае. li>\nПа праўлення Уладзіміра Вялікага адбылася замена родаплемянных дзялення Кіеўскай Русі на тэрытарыяльны\nтычыцца тэрытарыяльных набыццяў Уладзіміра кідаецца ў вочы адчувальнае отодвигание межаў Кіеўскага дзяржавы ў заходнім кірунку.\nУ 981 году Ўладзімір завалодаў гарадамі: Перемышль, Валынь, Чэрвень і Белз.\nДа Уладзімірава уладанняў ўвайшло і Закарпацця\nПраз паўночныя тэрыторыі кіеўскі князь меў выхад да Балтыйскага мора.\nНЕ занепадаў пры тым цікавасць Уладзіміра і да паўднёвага напрамку, бо Візантыйская імперыя заставалася магутным дзяржавай, а ўсходні качавы свет быў настолькі блізкім, што грэбаваць ім азначала свядома падвяргацца небяспекі спусташэння\nГэтыя акалічнасці заахвоцілі кіеўскага князя ўмацаваць свае пазіцыі на Таманском паўвостраве - у Тмутараканский зямлі, якую далучыў быў да Кіеўскага дзяржавы князь Святаслаў\nЗвярніце ўвагу! Вялікія прасторы дзяржавы Уладзіміра сведчаць, што важную ролю сярод мерапрыемстваў князя гулялі ваенныя паходы. Летапіс сапраўды прыводзіць іх нямала, датуем, праўда, пераважна першымі гадамі Уладзімірава княжання.\nСучасныя ж даследнікі схіляюцца да меркавання, што тых паходаў павінна б быць значна больш і, відавочна, адбываліся яны на працягу ўсяго праўлення князя я Уладзіміра. Аднак за адсутнасцю іншых крыніц у гістарычнай літаратуры прыводзяцца асноўным даты, завераныя летапісцам\nпрацягу валадарства Уладзімір заваяваў Кіеву велізарныя тэрыторыі, усталяваўшы межы сваёй дзяржавы уздоўж Днястра, Заходняга Буга, Нёмана, Заходняй Дзвіны на захадзе, міжрэчча Акі і Волгі на ўсходзе, Чудскім, Ладажскага і Анежскага азёр і Фінскага заліва на поўначы, Прычарнамор'я і Прыазоўя на поўдні. Улічваючы тэрытарыяльнае дзяленне і адмены мясцовай племянной ўлады гэта ўжо была не намрияна, але рэальная імперыя - найбуйнейшае дзяржава Еўропы таго часу.\n3 Укараненне хрысціянства як дзяржаўнай рэлігіі. Сувязь паміж уладай і верай у сярэднія\nНа аб'яднаных Уладзімірам землях жылі розныя плямёны і народы. Усе яны прытрымліваліся сваіх спрадвечных звычаяў і традыцый, верылі ў сваіх багоў, якія ў асноўным былі рознымі нават у роднасных плямёнаў, адрозніваліся мовай, побытам, а самыя - і ладам жыцця.\nПры такіх умовах тэрытарыяльнае адзінства дзяржавы, падтрымліваецца толькі сілай зброі, была даволі прывіднай. Каб выгадаваць магутную імперыю - а менавіта такі намер было Уладзімір, - ён павінен паклапаціцца пра ідэалагічнае абгрунтаванне свайго валадарства\nУ даўнія часы права панаваць лічылася падараваным багамі. Падобных уяўленняў прытрымліваліся і нашы продкі. Ва ўмовах панавання паганскіх культаў Уладзімір падвяргаўся небяспекі пастаяннага супраціву плямёнаў, пакланяліся кожнае богу і падпарадкоўваліся асвячонай тым богам кіраўніку.\nКіеўскі князь знішчыў племянныя княскія дынастыі, аднак засталіся багі ... І вуснамі жрацоў-мудрацоў пераконвалі народ да аднаўлення спрадвечнага парадку.\nУладзімірава імперыя была несумяшчальная з паганскім шматбожжа. Для ўсяго дзяржавы павінен быць адзіны Бог, які сваёй воляй прадаставіў права панаваць кіеўскаму князю\nКнязю Уладзіміру выпала жыць у часы, калі вялікі распаўсюд набывала хрысціянства\nНядзіўна, што сярод русічаў было шмат хрысціянаў. Як хрысьціянка ведаем княгіні Вользе - Валодзіна бабулю.\nКрыніцы да нашых дзён захавалі легенды пра тое, як сам Уладзімір узважана і прыдзірліва выбіраў новую веру для сябе і сваёй дзяржавы.\nСпачатку ён быццам наогул паспрабаваў абыйсціся без новаўвядзенняў і прыняўся рэфармаваць паганства.\nЛетапісец апавядае, у прыватнасці, Уладзімір, зацвердзіўшыся ў Кіеве, загадаў паставіць непадалёк княжацкага палаца ідалаў Пяруна, Хорс, Даждьбога, Стрыбог, Симаргла і мокаш - шанаваных слоў & rsquo ; Янскі багоў\nГэтым багам, па задуме князя, павінны пакланяцца ўсе плямёны. Аднак спроба аказалася няўдалай.\nТады Уладзімір запрасіў да сябе прадстаўнікоў розных народаў, якія вызнавалі веру ў адзінага бога - іслам, іудаізм, рымскае (каталіцкае) хрысціянства і візантыйскае , або, як тады казалі, грэцкае (праваслаўнае) хрысціянства\nВыслухаўшы выклад асноў кожнага веравучэння, Уладзімір яшчэ марудзіў з абвяшчэннем сваёй волі, хоць выбар ужо зрабіў. Каб канчаткова пераканацца ў правільнасці выбару, ён разаслаў пасланцоў у розныя краіны для «выпрабаванні веры»\nТолькі пачуўшы справаздачу кожнага, князь абвясціў аб сваім рашэнні далучыцца да візантыйскага хрысціянству\nрэчаіснасці ўкараненне хрысціянства як дзяржаўнай рэлігіі было наканавана самім цягам жыцця .\nНамеры ахрысціць Русь, як вы памятаеце, мелі яшчэ князь Аскольд і княгіня Вольга. Аднак тады такі палітычны крок не атрымаў падтрымкі уплывовых вяльможаў\nАкрамя таго, далучыцца да хрысціянскіх дзяржавам можна было толькі са згоды іх кіраўнікоў. Уладальнікі Візантыйскай імперыі, напрыклад, лічылі, што пасля ўкаранення ў нейкім дзяржаве візантыйскага хрысціянства яна аўтаматычна становіцца падпарадкаванай Візантыі\nКіеўскім князям, якія на працягу стагоддзя супернічалі з Канстанцінопалем, нельга было не ўлічваць гэта акалічнасць.\nТаму, на думку даследчыкаў, летапісныя легенды з'яўляецца адгалоскам складаных міждзяржаўных перамоваў, якія ажыццяўляла ўрад Уладзіміра перад актам хрышчэння Русі.\nлетапісная легенда аб хрышчэнні Уладзіміра і ўвядзенне хрысціянства на Русі\nУкараненне хрысціянства летапісец звязаў з паходам Уладзіміра на грэцкі горад Херсонес (Корсунь) у Крыму, якое належала тады да візантыйскіх уладанняў.\nПрымусіўшы жыхароў горада адкрыць вароты, Уладзімір звярнуўся да ўладальнікаў Візантыі з патрабаваннем аддаць яму ў жонкі іх сястру.\nшлюбу перашкаджала паганства кіеўскага князя. Ахрысьціўшыся ў Херсонесе і ажаніўшыся на Ганне - так клікалі візантыйскую прынцэсу, Уладзімір вярнуўся ў Кіеў.\nСа сабой кіеўскі князь прывёз Корсуньское духавенства, кнігі, абразы, крыжы, моцы таты Рымскага св. Клімент.\nПотым ён распачаў рашучыя меры для хрышчэння кіяўлян. Вялікі князь разаслаў па горадзе ганцоў з распараджэннем наступны дзень прыбыць да Дняпра.\nБольшасць кіяўлян разам з дзецьмі прыйшлі да ракі і ўвайшлі ў ваду. У прысутнасці Уладзіміра сьвятары іхнія ахрысцілі\nЗварот у хрысціянства кіяўлян пачатак хрышчэння ўсёй краіны.\nРаспаўсюджванне хрысціянства на рускіх землях\nУкараненне новай веры патрабавала часу.\nДаследчыкі сцвярджаюць, што ў рускіх цэрквах яшчэ ў 12 ст. былі спецыяльныя месцы для хрышчэння дарослых людзей\nСпачатку да хрысціянства далучаліся жыхары буйнейшых гарадоў.\nЛетапіс даносіць адзінкавыя сведчанні вспышек незадаволенасці дзеяннямі князя. І Уладзімір праявіў непахісную волю і рашучасць, так што ўкараненне ім хрысціянства мала, у адрозненне ад яго папярэднікаў Аскольда і Вольгі, незваротны характар.\nА што новая вера набывала сабе прыхільнікаў мірна, сведчыць той факт, што многія старажытныя традыцыі так і засталіся ў побыце русічаў, пераплятаючыся з хрысціянскімі абрадамі.\nСкажам, сярод калядак - велічальныя песні ў гонар нараджэння Ісуса Хрыста - да гэтага часу нямала такіх, якія ўзніклі яшчэ ў дахрысціянскія часы\nЗначэнне ўкаранення хрысціянства як дзяржаўнай рэлігіі Прыняцце хрысціянства на Русі аказала ўплыў на далейшае развіццё дзяржавы.\nДа непасрэдным наступствам ўвядзення хрысціянства ў Кіеўскім дзяржаве ў галіне ўнутранай палітыкі адносяць - ўмацавання ўлады кіеўскага князя, цеснае згуртаванне вакол Кіева рознапляменных тэрыторый, пераадоленне спароджаных мясцовымі паганскімі вераваннямі настрояў замкнёнасці і адасобленасці ад іншых тэрыторый .\nУ міждзяржаўным жыцця наступствы ўкаранення хрысьціянства - ва ўсталяванні раўнапраўных адносін з хрысціянскімі краінамі , перш за ўсё з Візантыяй\nДа непасрэдным наступствам ўвядзення хрысціянства як дзяржаўнай рэлігіі належыць падставы Уладзімірам царкоўнай арганізацыі .\nНаступствы мер Уладзіміра па распаўсюджванню адукацыі былі непасрэдна звязаныя з укараненнем хрысціянства, аднак ярка праявіліся праз некалькі дзесяцігоддзяў - калі на нашай тэрыторыі заквітнела кніжная культура .\nГэтак жа аддаленым ў часе быў развіццё мастацтва архітэктуры і жывапісу, золотарства і музыкі , без праяваў якіх немагчыма прадстаўляць службу ў хрысціянскім храме\nНайбольш выдаленымі ў часе ёсць наступствы ўкаранення хрысціянства ў сферы чалавечых адносін . Бо і сёння не страцілі свайго значэння навучанні Ісуса Хрыста : яго вучэнне з'яўляецца асновай сучаснай цывілізацыі .\nНаша разуменне дабра і зла, міласэрнасці і жорсткасці, вернасці і здрады, гонару і ганьбы, працавітасці і ленасці, добрасумленнасці і безадказнасць, справядлівасці і беззаконня грунтуецца на хрысціянскіх каштоўнасцях.\nЗ сцвярджэннем хрысціянства на нашых землях адужэла сям'я, замацавалася паважлівае стаўленне дзяцей да бацькоў, вялікага павагі набыла жанчына-маці. Паступова людзі вучыліся быць адказнымі за свае ўчынкі, бо кожны па хрысціянскіх вучэннем складаць справаздачу аб сваёй жыцця перад Богам\n4. Іншыя унутрыпалітычныя мерапрыемствы Уладзіміра\nПры Уладзіміры кіеўскі дзяцінец вырас у некалькі разоў. Яго абаранялі магутныя сцены, вал і роў.\nДа «горада Уладзіміра» - так называюць дзядзінец, перабудаваная Уладзімірам, можна было трапіць праз ўязныя вароты.\nнедаступнасці брамы дадавалі высокі абарончы вал і глыбокі роў, праз які быў перакінуты мост.\nзнутры упрыгажэннем «горада Уладзіміра» была каменная царква Багародзіцы, будаўніцтва якой доўжылася ад 989 працягу сямі гадоў.\nГэта быў галоўны і першы каменны храм Кіеўскай Русі.\nНа ўтрыманне царквы князь Уладзімір загадаў аддаваць дзесятую частку сваіх даходаў. Вось чаму, сведчыў летапісец, яе называлі Дзясяціннай\nПобач з царквой Багародзіцы размяшчаліся раскошныя княжыя палацы - менавіта тут Уладзімір вырабляў шумныя балі, памяць аб якіх да гэтага часу жыве ў былінах.\nНа дзядзінцы жылі і самыя кіеўскія чыноўнікі.\nНа кіеўскім Падоле археолагі ўстанавілі, што сярод яго жыхароў былі купцы і майстравы люд - ганчары, гарбары, ювеліры і г.д.\nБольшую частку Падола займала кіеўскае торжышчы, дзе сыходзіліся госці , г.зн. купцы з розных куткоў свету. Менавіта на Падоле швартавацца іх караблі, паколькі тут размяшчалася кіеўская гавань.\nЧаканка першых рускіх манет і добраўпарадкавання законаў\nАб дальнабачныя дзяржаўна намеры князя Уладзіміра сведчыць і тое, што ён пачаў чаканіць першыя рускія манеты.\nАрхеолагі знайшлі Уладзіміру манеты з срэбра - срэбранікі і з золата - залатніка\nУладзіміру належыць таксама слава першага складальніка рускіх законаў.\n5. Знешняя палітыка Уладзіміра Вялікага\nДалучэнне Кіеўскага дзяржавы да хрысціянскаму свету спрыяла наладжванню больш цесных адносін з многімі дзяржавамі. Акрамя Візантыі , да партнёраў Русі тады належалі Чэхія, Венгрыя, Польшча, Германская імперыя, Балгарыя . Ажыўленыя адносіны завязаліся з Рымам як цэнтрам хрысціянскай царквы\nАсаблівае месца ў знешнепалітычнай дзейнасці Уладзіміра займалі адносіны з печанегамі. Для аховы ад іх нападаў Уладзімір ініцыяваў стварэнне новай сістэмы абароны. Па яго задуме, і сістэма павінна складацца з магутных земляных умацаванняў і шэрагу крэпасцяў на паўднёвай мяжы Рускага дзяржавы.\nМерамі князя Уладзіміра быў пабудаваны сотні кіламетраў ахоўных валаў і равоў\nТакім чынам, і знешнепалітычная дзейнасць князя Уладзіміра Вялікага спрыяла ўмацаванню Кіеўскага дзяржавы.\n← Старажытныя славяне\nКіеўская Русь за пераемнікаў Яраслава. Уладзімір Манамах →\nКнязь Уладзімір Вялікі\nКіеўскі князь з прыдворнымі\nУстаноў Белгарада князем Уладзімірам. Малюнак з летапісу\nСяляне 11 ст.\nВадохрышча Уладзіміра Святаславіча\nЗаможныя кіяўляне 10/11 стст.\nНарад древнекиевских гараджанак\nЗлатник Уладзіміра Святаславіча\nДзесяціна царква. Рэканструкцыя\nПадзел у пачатку 11 ст.\nКняскі палац. Рэканструкцыя


Хімічная рэакцыя — пераўтварэньне адных рэчываў (рэагентаў) у іншыя (прадукты), адрозныя складам ці будовай. Агульная колькасьць атамаў кожнага з элемэнтаў, зь якіх складаюцца рэчывы, застаецца ў хімічнай рэакцыі нязьменнай (у адрозьненьне ад ядзерных рэакцый). Паслядоўнасьць элемэнтарных актаў хімічнага пераўтварэньня называецца мэханізмам хімічнай рэакцыі. Хімічную рэакцыю апісвае хімічнае раўнаньне.\nКлясыфікацыя хімічных рэакцый[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nТэрмадынамічная клясыфікацыя улічвае энергетыку хімічнае рэакцыі (экзатэрмічныя і эндатэрмічныя хімічнай рэакцыі), колькасьць фазаў у сыстэме. Адрозьніваюць таксама хімічныя рэакцыі, якія працякаюць у аб’ёме і на паверхні падзела фазаў.\nКінэтычная клясыфікацыя адрозьнівае хімічныя рэакцыі па суадносінах хуткасьці прамога і адваротнага пераўтварэньня (зваротныя і незваротныя хімічныя рэакцыі), па колькасьці стадыяў (простая і складаная хімічная рэакцыя, якую можна падзяліць на некалькі простых); малекулярнасьць хімічная рэакцыя; парадак хімічнай рэакцыі па кожным рэагенце і ў цэлым. Асобнай групай зьяўляюцца


Беларускі Партызан : У Каменнай Горцы хлопчыка ўкусіла гадзюка: ён трапіў у рэанімацыю\nУ Каменнай Горцы хлопчыка ўкусіла гадзюка: ён трапіў у рэанімацыю\nНяшчасны выпадак здарыўся ў аўторак, і толькі цяпер, калі жыццю хлопчыка нічога не пагражае, бацька вырашыў паведаміць пра гэта СМІ.\n«Майго сына Яна ўкусіла змяя», — паведаміў «НН» яго бацька Даніла Лях.\nЯну 10 гадоў, ён навучэнец 23-й гімназіі. У аўторак днём хлопец выйшаў з пад’езда ў двор вуліцы Кунцаўшчына, і адразу ўбачыў дзяцей, якія згуртаваліся ў адным месцы і нешта разглядаюць. Ён таксама зацікавіўся, падышоў — проста перад пад’ездам ляжала змяя. Дзеці яе штурхалі, гуляліся. Янка таксама прыняў удзел у агульнай забаве, аднак як толькі паднёс да змяі палец, тая яго ўджаліла.\nХлопчык вельмі перапалохаўся, прыбег дамоў, плакаў: з указальнага пальца сачылася кроў. Спачатку маці вырашыла дзяжурна адвесці яго ў паліклініку, але па дарозе туды яму стала дрэнна: Ян збялеў і перастаў бачыць. Тады ўжо бацькі выклікалі хуткую і МНС.\n«Ніхто не чакае сустрэць гадзюку на прыступках свайго дома ў горадзе. Гэта ж не лес. Таму для нас гэта быў форс-мажор, а Янка не ведаў, як трэба сябе паводзіць са змяёй», — каментуе здарэнне бацька.\nХлопчыка прывезлі ў рэанімацыю 3-й гарадской дзіцячай бальніцы, дактары якой спачатку сумняваліся, што ўкусіць малога ў горадзе магла гадзюка, маўляў, адкуль яна ўзялася ў Мінску? Усе былі ўпэўненыя, што гэта мядзянка. І толькі калі МНС вынеслі вердыкт — гэта гадзюка звычайная, бо вочы ў яе з вертыкальным разрэзам, спрэчка спынілася.\nЯну ўвялі сываратку-супрацьяддзе, некалькі дзён ён правёў у рэанімацыі. Цяпер яго стан стабільны, хлопчык адчувае сябе добра. Праўда, да гэтага часу уджаленая рука застаецца ў ацёках і гематомах. У бальніцы ён правядзе яшчэ мінімум тыдзень. Бацькі вельмі ўдзячныя дактарам і спадзяюцца, што ніякіх наступстваў для арганізма атрута мець не будзе.\nВіноўніцу ж здарэння амаль адразу адлавілі супрацоўнікі МНС, хаця яна спрабавала збегчы, змясцілі ў слоік і ізалявалі.\nНагадаем, 3 жніўня супрацоўнікі МНС ліквідавалі гадзюку ў сталічнай кватэры на вуліцы Ландара: тая затаілася ў пліце. У чэрвені змяя таксама ўкусіла мужчыну каля Драздоў. Лічыцца, што такая гіперактыўнасць змей назіраецца ў сувязі з мокрым летам.\nДата стварэння навіны 13.08.2017


Па слядах асветнікаў, творцаў, ваяроў\nПершы прыпынак на нашым шляху — уласна, сам раённы цэнтр, Дзяржынск (альбо, па-ранейшаму — Койданава). Новае і старое імёны горада ўвекавечаны ў назвах дзвюх тутэйшых чыгуначных станцый, што ў нашых краях трапляецца нячаста і наводзіць на пэўныя роздумы. “Койданава” — першы прыпыначны пункт у межах горада, калі ехаць з Мінска, “Дзяржынск” — наступны: атрымліваецца такі сабе рух па лініі часу, з мінулага ў будучыню.\nЕдучы сюды чыгункай, прыпынак варта выбіраць, зыходзячы з мэты вандроўкі: калі да сучаснага гарадскога цэнтра будзе бліжэй з “Дзяржынска”, то з “Койданава” можна хутчэй дашпацыраваць да галоўнай тутэйшай скарбніцы, дзе захоўваюцца сведчанні мінулага. Менавіта тут, у Дзяржынску, непадалёк ад выезду ў бок Мінска, знаходзіцца Беларускі дзяржаўны архіў кінафонафотадакументаў — шматпавярховы будынак узвышаецца над усім мястэчкам, дамінуючы над краявідам як яго найвышэйшая кропка. Але пакінем візіты ў гэтае сховішча на іншы раз — гісторыя чакае нас сёння проста на вуліцах.\n...Першая згадка аб горадзе датуецца 1146 годам, і вядомы тады ён быў, натуральна, не як Дзяржынск (гэтае імя райцэнтр атрымаў толькі ў 1932 годзе), але нават і не як Койданава. Выпадак, бадай што, для Беларусі ўнікальны — горад, такім чынам, змяніў тры назвы. Калі другая гістарычная назва, Койданава, увекавечаная хоць бы чыгуначным прыпынкам, то першае імя, пад якім мястэчка ўвайшло ў гісторыю, у тутэйшай тапаніміцы так проста не адшукаеш.\nПершапачаткова горад называўся Крутагор’е — менавіта з гэтай назвай звязвае паданне легендарную бітву, у якой тутэйшыя князі перамаглі татара-мангольскае войска ў XIII стагоддзі. Гісторыкі гэтую падзею лічаць міфічнай, але, тым не менш, нельга адмовіць, што пэўны след у гісторыі горада татары сапраўды пакінулі — лічыцца, што назва “Койданава” мае акурат усходняе паходжанне, і, хутчэй за ўсё, звязаная з імем пэўнага татарскага военачальніка Койдана альбо Кайдана.\nСляды класічнага мястэчка ў новым горадзе\nГарадскі цэнтр Дзяржынска, на жаль, моцна пацярпеў падчас апошняй вайны — на памяць аб ёй на месцы спаленых і зруйнаваных бомбамі кварталаў з’явіўся сквер. Аднак, гістарычная забудова прапала не дарэшты — калі з цэнтральнай плошчы ступіць пару крокаў і зазірнуць за вугал на вуліцу Савецкую, можна пабачыць перспектыву абсалютна традыцыйнай беларускай местачковай трасы, уздоўж якой усутыч прымасціліся павернутыя тарцамі да вуліцы аднапавярховыя драўляныя дамкі.\nНепадалёк, на Першамайскай вуліцы — двухпавярховы драўляны будынак, які захоўвае памяць аб яўрэйскім мінулым мястэчка. Гэта колішні хедэр, пачатковая школа для хлопчыкаў — адметна, што і ў нашыя дні будынак звязаны з навучаннем, тут знаходзіцца аддзел адукацыі райвыканкама. Колішні хедэр — ці не адзінае, што нагадвае ў Дзяржынску аб зніклай яўрэйскай цывілізацыі.\nНекалі мястэчка было адным з важных цэнтраў мясцовых іудзеяў, адсюль паходзіў вядомы рэлігійны дзеяч, даследчык Талмуда Шмуэль Кайдановер (прозвішча ў перакладзе на беларускую так і значыць — “Койданаўскі”). На жаль, апошняя вайна і злачынныя планы гітлераўскіх захопнікаў змянілі стан рэчаў назаўжды — у самым сэрцы мястэчка, непадалёк ад колішняга замка і касцёла, можна падыйсці да магілы, дзе знайшлі свой апошні прыстанак яўрэі Дзяржынска. Амаль дзве тысячы чалавек былі забітыя тут у адзін дзень, 21 кастрычніка 1941 года. Помнік, які сёння можна пабачыць на месцы расстрэльнага рова, незвычайны — ён быў усталяваны неўзабаве пасля вайны, у 1949 годзе, і адметны тым, што на ім быў зроблены надпіс на ідыш, што ў тыя часы было выключэннем з правілаў.\nАд старога койданаўскага замчышча да нашых часоў дайшоў толькі невялікі фрагмент вала. Некалі гэтыя ўмацаванні займалі цэлую пляцоўку на ўскрайку мястэчка, званую Гаштольдавай гарой. Гаштольды — магнацкі род, які валодаў Койданавым у XV стагоддзі, з ім звязваюць і ўзвядзенне замка, сцены і вежы якога ўзвышаліся на гэтым месцы яшчэ ў сярэдзіне мінулага стагоддзя. У XVII стагоддзі тут жа быў збудаваны, па фундацыі аднаго з Радзівілаў, кальвінскі збор — храм прыхільнікаў аднога з адгалінаванняў пратэстантызму.\nНа жаль, у гады змагання супраць рэлігіі лёс гэтага будынка быў прадвызначаны — яго разабралі яшчэ да вайны, у 1930-х. Больш пашанцавала драўлянаму касцёлу Святой Ганны — збудаваны ў 1785 годзе, ён дайшоў да нашых дзён і дагэтуль дзейнічае. Кіруючыся да заходняй ускраіны Дзяржынска, можна пабачыць і тутэйшыя могілкі — калі загарадны пагост выглядае сучасна і дагледжана, то бліжэйшыя, гарадскія могілкі, на жаль, зазналі багата разбурэнняў, і тое ў мірны час — нейкіх шэсць гадоў таму іх не надта ўдала спрабавалі добраўпарадкаваць, панішчыўшы цяжкай тэхнікай надмагіллі — і толькі дзякуючы неабыякавым гараджанам разбурэнне ўдалося спыніць.\nРухаючыся на захад, прыгадваем гісторыю атрымання горадам свайго апошняга імені — яна таксама незвычайная. У 1932 годзе Койданава было перайменаванае ў Дзяржынск невыпадкова. Гэтае рашэнне было абумоўленае тым, што тады ж на абшарах навокал мястэчка быў утвораны раён, які атрымаў імя Фелікса Дзяржынскага, аднаго з найбольш вядомых савецкіх дзеячаў польскага паходжання.\nАдначасова з тым, тут, на самай заходняй мяжы тагачаснай БССР, было распачатае будаўніцтва дотаў і артылерыйскіх капаніраў у складзе Мінскага ўмацаванага раёна, якія мусілі прыкрываць дзяржаўную граніцу ад меркаванага нападу з захаду. Гэтыя бетонныя спаруды і сёння ахоўваюць подступы да заходніх ускраін Дзяржынска, а ўлетку 1941 года іх гарнізоны мужна баранілі горад ад колькасна пераўзыходзячых сіл гітлераўцаў. На шэрых сценах гэтых казематаў і сёння можна пабачыць сляды абстрэлаў і выбухаў, якія захоўваюць памяць аб трагічных і гераічных падзеях пачатку Вялікай Айчыннай вайны, 80-годдзе якога мы сёлета неўзабаве будзем прыгадваць.\nАпошнія прыстанкі класікаў\nПа лініі дотаў Мінскага ўмацаванага раёна рушым на захад ад мястэчка. Ужо ў найбліжэйшай вёсцы Дзягільна, што адразу за дзяржынскімі могілкамі, чакае чарговая цікавостка. Тут некалі месцілася сядзіба шляхецкага роду Янушкевічаў. Ад самога маёнтка да нашых дзён дайшла, на жаль, толькі адна з гаспадарчых пабудоў, але ў лесе за вёскай прыхаваліся старыя сямейныя могілкі колішніх уладальнікаў Дзягільна. Тут, між іншага, можна пабачыць надмагілле Адольфа Янушкевіча — вядомага літаратара і вандроўніка, удзельніка вызваленчага паўстання 1830 — 1831 гадоў, які быў прататыпам аднаго з герояў Міцкевічавых “Дзядоў”.\nБольш пашанцавала сядзібе Кастравіцкіх у суседніх Вялікіх Навасёлках. Збудаваны ў 1820 годзе двухпавярховы сядзібны дом нейкім дзівам не займеў дагэтуль статусу гісторыка-культурнай каштоўнасці — хаця, як нядаўна стала вядома, захады ў гэтым кірунку ўжо распачатыя. Пакуль жа застаецца толькі з сумам адзначыць, што знешні выгляд будынка з порцікам і класіцыстычнымі калонамі істотна знявечаны ўсюдыісным сайдынгам. Хочацца спадзявацца, што сітуацыя яшчэ можа быць выпраўленая, і аблічча помніка будзе прыведзенае ў адпаведны стан.\nАкрамя самога сядзібнага дома захаваліся таксама жылы дом для рабочых з выкладзеным цэглай на франтоне годам пабудовы (1912), сядзібны флігель, вінакурня і маляўнічыя руіны стайні. У Вялікіх Навасёлках таксама ацалелі старыя могілкі, што ляжаць крыху воддаль вёскі, сярод поля, і тут знайшла спачын яшчэ адна знакамітая асоба. Гаворка, вядома, пра Казіміра Кастравіцкага, які зрабіўся вядомым як літаратар пад псеўданімам Карусь Каганец.\nАд гарадскога галавы — да піянера-героя\nНаступны наш прыпынак — у чарговым шляхецкім гняздзе на поўдзень ад Дзяржынска. Станькава — колішні маёнтак роду Чапскіх, найбольш вядомым сёння прадстаўніком якога, бадай, з’яўляецца Караль Чапскі, які займаў пасаду мінскага гарадскога галавы з 1890 па 1901 год. Сядзібны дом, на жаль, не захаваўся, але аб колішніх уладальніках тутэйшага маёнтка працягвае нагадваць маляўнічы парк.\nТут захаваліся так званы “Скарбчык” — будынак бібліятэкі ў выглядзе стылізаванай вежы, жылы дом для рабочых, воданапорная вежа, руіны брамы і яшчэ колькі гаспадарчых пабудоў. На іншым баку паркавага става — Свята-Мікалаеўская царква, узведзеная ў 1858 годзе. У 1961-м яе намагаліся знішчыць, прычым давялося тройчы прымяняць выбухоўку — і, тым не менш, магутныя сцены на беразе става засталіся стаяць. У 2007 годзе тут распачаліся рэстаўрацыйныя работы, і сёння храму вернуты першапачатковае аблічча, ён дзейнічае. А амаль ля самых муроў царквы — дом, які звязаны з яшчэ адным легендарным імем у гісторыі Станькава. Менавіта тут нарадзіўся славуты юны партызан, адзначаны пасмяротна званнем Героя Савецкага Саюза — Марат Казей, які трагічна загінуў у змаганні супраць гітлераўцаў, маючы толькі чатырнаццаць гадоў.\nПамяць пра вайну захоўваюць непадалёк ад Станькава і ў ваенна-гістарычным комплексе “Старая граніца” — ён з’яўляецца філіялам Беларускага дзяржаўнага музея гісторыі Вялікай Айчыннай вайны. Тут можна пабачыць адноўленыя будынкі савецкай пагранічнай заставы, адзін з дотаў Мінскага ўмацаванага раёна, а таксама выставу вайсковай тэхнікі “Зброя Перамогі”, дзе прадстаўленыя ўзоры ўзбраення як часоў Вялікай Айчыннай вайны, так і сучасныя.\nДэкарацыі, у якіх нараджалася наша кіно\nВяртаючыся ў Мінск, нельга абмінуць яшчэ адну з найбольш маляўнічых сядзіб прысталічча — Прылукі, якія таксама належалі роду Чапскіх. Тут двухпавярховы сядзібны дом дайшоў да нашых дзён амаль некранутым — у ім размешчаны цяпер Інстытут аховы раслін. Таксама захаваўся прысядзібны парк з будынкам карэтнай, а наводдаль ад палаца, на супрацьлеглым беразе става — шэраг гаспадарчых пабудоў, сярод якіх дамы для рабочых, свіран і бровар.\nМенавіта з гэтай сядзібай звязаныя першыя старонкі гісторыі беларускага кінематографа — тут улетку 1926 года адбываліся натурныя здымкі першага беларускага фільма. Стужка “Лясная быль” была створаная рэжысёрам Юрыем Тарычам паводле аповесці вядомага літаратара Міхася Чарота “Свінапас”, якая распавядала пра часы Савецка-польскай вайны. У эпізодах зняліся, у ролі саміх сябе, нават прадстаўнікі тагачаснага кіраўніцтва рэспублікі — Аляксандр Чарвякоў, Язэп Адамовіч, Вільгельм Кнорын. Палац у Прылуках, паводле сцэнарыя, выконваў ролю сядзібы пана Драбскага, а ў здымках у масоўцы ахвотна ўдзельнічалі мясцовыя жыхары. Варта наведаць гэтыя мясціны, каб параўнаць сённяшнія краявіды з кадрамі першага беларускага фільма, і на свае вочы пабачыць сапраўдную калыску айчыннага кіно.\nСловам, часам не варта імкнуцца ў далёкія краі, каб пабачыць сапраўдны суплёт гістарычных, біяграфічных і мастацкіх сюжэтаў паблізу родных мясцін. Упэўнены, што падобныя маршруты цалкам магчыма пракласці не толькі ў ваколіцах сталіцы, але і ля многіх беларускіх гарадоў і мястэчак. Наперадзе новыя цёплыя дні — а значыць, чакаюць нас і новыя вандроўкі.


Немец і грэк, якія марылі трапіць у Беларусь, цяпер у ізалятары\nНемец незаконна перайшоў мяжу, каб знайсці працу. Візу яму не зрабілі з-за «складаных палітычных адносінаў» з Менскам. Трапіць у Беларусь яму дапамог грамадзянін Грэцыі.\nДвух жыхароў Нямеччыны затрымалі 23 красавіка, калі яны спрабавалі незаконна трапіць у Беларусь. Як паведамілі ў прэс-цэнтры Дзяржаўнага памежнага камітэту, сцежку слядоў двух асобаў, што вяла ад беларуска-польскай мяжы да сігналізацыйнага комплексу і назад, убачыў памежны нарад. Хутка службовы сабака вывеў трывожную групу на двух парушальнікаў мяжы, якія спалі ў памежнай паласе.\nГэта былі грамадзяне Грэцыі ды Нямеччыны, 1959 і 1985 гадоў нараджэння, якія мелі пры сабе асабістыя рэчы, невялікія сумы ў польскіх злотых і беларускіх рублях, мабільны тэлефон, палатку, спальнікі і нож. Пазней да гэтай маёмасці дадаўся надзіманы матрац, на якім парушальнікі пераплылі Буг.\nЯк адразу растлумачылі затрыманыя, у Беларусь іх прывяло жаданне ўладкавацца на працу. Але праз некалькі гадзінаў адкрыліся новыя падрабязнасці. Немец сапраўды хацеў уладкавацца ў сельскай гаспадарцы. Аднак у турагенцтве, куды ён звярнуўся па дапамогу, яму абмалявалі неверагодныя цяжкасці ў атрыманні беларускай візы для грамадзянаў Нямеччыны з-за «складаных палітычных адносінаў» з Менскам.\nДапамагчы трапіць у Беларусь, але незаконным шляхам, яму прапанаваў сябар, грамадзянін Грэцыі, які стала жыў у Нямеччыне і працаваў у рэстаране. Апошняму на беларускую тэрыторыю трэба было трапіць, каб наведаць грамадзянскую жонку, жыхарку Гомельскай вобласці.\nЗатрыманых змясцілі ў ізалятар часовага ўтрымання Берасцейскай памежнай групы.


Лукашэнка прыняў Шэймана: абмеркавалі супрацоўніцтва з Афрыкай\nАляксандр Лукашэнка 3 лістапада прыняў з дакладам кіраўніка справамі прэзідэнта Віктара Шэймана. У цэнтры ўвагі былі стан спраў на прадпрыемствах, падведамасных Кіраўніцтву справамі, а таксама развіццё супрацоўніцтва з краінамі Афрыкі, піша прэс-служба.\n«Як ідуць справы на гэтых прадпрыемствах? Усё-такі, лічы, адпрацавалі тры кварталы. Якая сітуацыя там і што больш за ўсё насцярожвае?»- пацікавіўся кіраўнік дзяржавы.\nДругая тэма дакладу — развіццё гандлёва-эканамічнага супрацоўніцтва з дзяржавамі на афрыканскім кантыненце — кірунак, якое курыруе Віктар Шэйман.\n«Я бачу, што пайшлі зрухі па продажах тэхнікі. Хай не маштабныя, але тое, пра што мы дамаўляліся, і тое, што планавалі, ужо нейкі працэс пачаўся. Як ідуць справы? Што негатыўна ўплывае на развіццё адносін з афрыканскімі дзяржавамі?» — спытаў Лукашэнка.


Зорка з трэнажоркі. Аказваецца, сырнікі есці можна! – RH.by\nЗорка з трэнажоркі. Аказваецца, сырнікі есці можна!\n“РГ” сумесна з фітнес-клубам “Тытан” запусціла праект “Зорка з трэнажоркі”. Цягам трох месяцаў у газеце трэнер дае парады, як пахудзець, а я, слухаючыся яго ва ўсім, праверу парады на сабе.\nЗа месяц у трэнажорнай зале я, можна сказаць, асвоілася.\nЦяпер прыходжу не толькі пазаймацца, хаця гэта асноўнае.\nВось выпадак у панядзелак. Актыўна пазаймалася цэлую гадзіну, да бегавой дарожкі ледзьве дапаўзла, але з сабой жа плэер з любімай музыкай, бягу, напяваю сабе пад нос.\nІ тут раптам з-за спіны нечакана ўзнік трэнер Руслан Дунец:\n– Ага, спяваем. Значыць, нагрузка была недастатковая. Трэба вас у наступны раз як след “качнуць”.\nБольш спяваць на бегавой дарожцы не буду.\nАкрамя ўдарных трэніровак, паступова знаёмлюся з іншымі супрацоўнікамі і супрацоўніцамі “Тытана”.\nЯ нават не ведаю, як наведнікі залы з іх выбіраюць асабістага трэнера, бо, шчыра кажучы, займацца хочацца з кожным.\nАдна з “малодшых навуковых супрацоўніц”, так назваў Руслан Дунец трэнера Караліну Лобач, расказала, што, каб быць у форме і прытрымлівацца правільнага харчавання, зусім неабавязкова трымацца на адной грэчцы.\n– Ой, каб трымаць сябе ў форме і есці смачна – тут варыянтаў маса. Я і шарлотку пяку, і бісквіты, і кексы, і блінцы. Галоўнае, замяняць некаторыя шкодныя інгрэдыенты. Так, напрыклад, замест пшанічнай мукі я выкарыстоўваю аўсяную, рысавую, ільняную, кукурузную, яшчэ пратэін выдатна падыходзіць. А замест цукру – бескаларыйныя аналагі, напрыклад, стэвію ці ваніль.\nРэцэпт карыснай піцы ад Караліны Лобач\nАматарам піцы і прыхільнікам здаровага харчавання гэты рэцэпт прыйдзецца даспадобы.\nЗамяняем звычайную пшанічную муку на муку з цэльнага збожжа, шкодны і каларыйны кетчуп мяняем на перацёртыя памідоры з базілікам, сыр выкарыстоўваем не больш за 20% тлустасці, курыную грудку дадаём замест вяндліны.\n– 175 г мукі з цэльнага збожжа\n– 125 мл вады\n– 1 ч.л. сухіх хуткадзейных дражджэй\n– 1 ст. л. аліўкавага алею\nПадрыхтоўка: замешваем усе інгрэдыенты ў цеста. Абмазваем зверху цеста кропляй аліўкавага алею, ставім яго ў цёплае месца на 30 хвілін, каб даць крыху падняцца. Пасля гэтага яшчэ раз добра вымешваем і раскочваем у тонкі ліст, далей кладзём на бляху, папярэдне пасыпаўшы яе мукой.\nЗверху па цесце выкладваем памідоры і дадаём любую начынку. Як варыянт: курыная грудка, памідоры, сыр 20%, перац, базілік.\nВыпякаем у духоўцы пры 180-200 градусах прыблізна 20 хвілін.\nПредыдущая статьяНадыходзячая зіма будзе самай халоднай за апошнія 100 гадоў\nСледующая статья“Рэгіянальная газета” атрымала чатыры дыпломы на конкурсе Асацыяцыі рэгіянальнай прэсы (Фота)


Галоўная ➠ Расія ➠ Мядзведзеу павялічыу статутны капітал РЖД на 47 мільярдау рублёу\n«У адпаведнасці з федэральным бюджэтам на 2016 год распараджэннем №160-р у статутны капітал ААТ" РЖД "накіроўваецца ўнёсак у памеры 47,38 мільярда рублёў», - гаворыцца ў паведамленні.\nСродкі пойдуць на развіццё чыгуначнай інфраструктуры агульнага карыстання. У прыватнасці, 18,89 мільярда рублёў выдзелена на комплексную рэканструкцыю ўчастка чыгункі ім Максіма Горкага - Кацельнікава - Ціхарэцк - Крымская з абыходам Краснадарскага чыгуначнага вузла. 16 мільярдаў рублёў выдзелена на будаўніцтва чыгуначнай лініі Прохараўка - Жураўкоў - Чарткова - Батайск, 100 мільёнаў рублёў - на праектаванне высакахуткасны чыгуначнай магістралі Масква - Казань.\n1 лютага стала вядома, што РЖД закупіць ў 2016 годзе 507 новых лакаматываў на 69,2 мільярда рублёў. Абнаўленне цягавага рухомага складу з'яўляецца адной з самых затратных артыкулаў інвестыцыйнай праграмы РЖД. Анансаваная ва ўрадзе ў лістападзе 2015 года інвестпраграмы чыгуначнай манаполіі на 2016 год складае 432 мільярда рублёў.\nУ лістападзе 2015 года прэм'ер-міністр Дзмітрый Мядзведзеў адзначаў, што каля 20 працэнтаў інвестыцый прызначана для набыцця новых лакаматываў і рухомага складу. Інвестыцыі будуць таксама накіраваны на праекты па мадэрнізацыі Транссіба і БАМа, на чыгунку ў абыход Краснадара, развіццё Маскоўскага транспартнага вузла, падыходы да партоў Азова-Чарнаморскага і Балтыйскага басейна, будаўніцтва чыгункі ў абыход Украіны.\nМіністр транспарту Максім Сакалоў ў лістападзе мінулага года заяўляў, што на рэалізацыю праектаў забеспячэння надзейнасці і бяспекі інфраструктуры плануецца накіраваць 51 мільярд рублёў. Лента.Ру


Міліцыянты выкрылі буковинца, які абакраў ўласную маці\nЖыхар вёскі Бруду з кватэры сваёй маці выкраў 700 грыўняў, каб набыць алкаголь. Да Вижницкого райаддзела міліцыі звярнулася 82-гадовая жыхарка вёскі Бруду, якая паведаміла, што з яе дома скралі грошы. На месца здарэння неадкладна выехала следча-аператыўная група. Работнікі міліцыяйй правялі шэраг мерапрыемстваў, якія дапамаглі ўстанавіць асобу зламысніка. Ім аказаўся 64-гадовы жыхар вёскі Бруду, сын пацярпелай. Мужчына прызнаўся ў здзейсненым злачынстве і растлумачыў, што грошы выдаткаваў на алкаголь. Па дадзеным факце следчыя Вижницкого райаддзела міліцыі адкрылі крымінальная вытворчасць па ч. 1 арт. 185 (Крадзеж) Крымінальнага кодэксу Украіны. Санкцыя артыкула прадугледжвае пакаранне ў выглядзе пазбаўлення волі тэрмінам да трох гадоў. Працягваецца следства. ССО УМВД Украіны у Чарнавіцкай вобласці\n← Иванофранковцы абмяркоўвалі... Жытомірская вобласць: на... →


Як мець паспяховы вопыт першых Solo Travel\nНакіроўваючыся ў адзіночку? Вось як мець лепшае падарожжа Магчымага\nЗа дзень да гэтага я павінен быў ўсталяваць, каб падарожнічаць па свеце ў адзіночку, я амаль адмяніў ўсю маю паездку.\nЯ планаваў, захаванне і даследаванне на працягу многіх гадоў для майго кругасветнага паездкі. Я забраніраваны мае палёты і інтэрнаты, я купіў страхаванне падарожжаў, атрымаў мае прышчэпкі, і цяпер мая дата ад'езду была, нарэшце, тут.\nАле я не хацеў ісьці.\nУ той час, я ніколі не падарожнічаў у адзіночку і раней, і я быў у жаху, што я б не вельмі добра. Я баяўся, што яны я заблудзіўся, або захварэць, або нават тое, што я б не зрабіць адзін.\nКалі я выйшаў на самалёце ў першы дзень маёй паездкі, я паняцце не меў, ці быў я зрабіць лепшае ці горшае рашэнне ў маім жыцці.\nНа шчасце, гэта было нашмат лепш.\nМой першы калі-небудзь сола паездка была жыццё мяняецца. Я здабыў упэўненасць і сацыяльныя навыкі, палепшыў маю самаацэнку, даведаўся, што я быў больш здольным, чым я калі-небудзь верыў, і нават перамагло трывожнае засмучэнне! Там няма сумневаў: у мяне быў лепшы выгляд сольнага вопыт падарожжа я мог спадзявацца.\nВось як вы можаце зрабіць тое ж самае\nПерайсці да мэты, якія вас цікавяць больш за ўсё\nPigeon плошчы ў Сараева, Боснія. Cultura RM Exclusive / Quim Roser / Getty Images\nКалі вы пачынаеце распланаваць сваю першую паездку сольнага падарожжа , гэта можа быць павабным , каб пачаць з вывучэннем напрамкаў, якія добрыя для першага часу падарожнікаў. Вы, хутчэй за ўсё трапляліся артыкула, згадваючы ў Паўднёва-Усходняй Азіі, у нейкі момант, як гэта адна з самых папулярных месцаў для новых падарожнікаў. Але вы ведаеце, што? Проста таму, што шмат людзей накіравацца ў Паўднёва-Усходняй Азіі не азначае, што вы павінны таксама.\nЗамест таго , каб ісці туды , куды вы думаеце , вы павінны ісці, думаць аб тым, дзе вы заўсёды марылі пабываць. Для мяне гэта было ва Усходняй Еўропе, таму адзін з маіх самых першых месцаў на маім сольным паездкі быў Сараеве ў Босніі і Герцагавіне. Нетрадыцыйныя? Так, але я любіў кожную секунду я правёў там.\nМожа быць , Паўднёва - Усходняя Азія заўсёды называючы сваё імя, у гэтым выпадку вы павінны абавязкова ісці - гэта адна з маіх любімых рэгіёнаў свету. Але калі вы адчуваеце жаданне пайсці куды-небудзь яшчэ, ня бойцеся, каб забраніраваць рэйс туды. Вы, хутчэй за ўсё, спадабаецца ваша падарожжа значна больш, калі вы наведваеце месцы, якія найбольш цікавыя вам.\nЗнаходжанне ў пакоі ў інтэрнаце кожны зараз і потым\nТыповы агульны нумар у інтэрнаце. Гэта адзін кавы Shack Hostel ў Паўднёвай Афрыцы. Міхей Райт / First Light / Getty Images\nІнтэрната не маюць самае вялікае рэпутацый, але калі я падарожнічаю, я ўпадабаю застацца ў адным гатэлі ў працягу 80% часу - і гэта не з - за цэны !\nІнтэрната фантастычным для індывідуальных падарожнікаў , так як яны робяць гэта так лёгка для вас , каб завесці новых сяброў. Рок да пакоя ў інтэрнаце ў любым інтэрнаце па ўсім свеце, сядзець на ложку, і я гарантую, што на працягу гадзіны, вы зрабілі шмат сяброў з усяго свету.\nНават калі вы думаеце, інтэрнат гучыць агідна ці вы шануеце свой сон, даць інтэрнатах ісці. Да таго часу, як вы правяраеце рэйтынгі, перш чым прыбыць і застацца ў высокім рэйтынгу інтэрната, вы, верагодна, ёсць дзіўнае знаходжанне!\nРэгістрацыя Туры ў наведаных месцах\nНа даўгахвостая лодцы ў Тайландзе. Іарданія Siemens / Таксі / Getty Images\nЯ вялікі прыхільнік прымаць туры ў якасці сольнага вандроўцы, таму што яны дапамагаюць мне, каб атрымаць лепшае ўяўленне аб тым месцы, я ў той жа час дазваляючы мне заводзіць сябар у той жа час.\nТуры не павінны быць дарагімі, альбо. Практычна ў кожным горадзе па ўсім свеце, вы знойдзеце бясплатную пешаходную экскурсію, пакідаючы кожны дзень, дзе вы можаце павярнуць уверх, выдаткаваць пару гадзін хадзіць вакол, а затым перакульванне ўсё, што вы думаеце, што тур варта. Калі вы эканомныя, гэта выдатны спосаб пазнаёміцца з людзьмі, эканомячы некаторыя наяўныя грошы.\nСпытаеце ў вашым інтэрнаце для якіх-небудзь рэкамендацый для турыстычных кампаній, таксама. Вы можаце выявіць, што ў хостэле працуе свае ўласныя туры або што яны могуць рэкамендаваць даступныя і дзіўныя кампаніі, вы маглі б пайсці з замест гэтага. Пакідаем найбліжэйшы прывабнасць як частка групы, амаль заўсёды больш задавальнення, чым ісці туды ў адзіночку.\nАдна з самых вялікіх памылак у першы раз вандроўцы робяць гэта ў транспартным пакеце .\nЯ ведаю, гэта складана, каб дакладна ведаць, колькі матэрыялу вам трэба на вашых падарожжах, і вы хацелі б мець занадта шмат, чым занадта мала, так што я вызначана ўзяў занадта шмат са мной.\nА праз чатыры месяцы на дарозе? Я сядзеў у маім інтэрнаце ў Бангкоку і выкінуў палову таго, што я вёз. Большасць з гэтых рэчаў я нават не выкарыстоўваць адзін раз у гэтай кропцы.\nТакім чынам, як вы можаце пераканацца, што вы не робіце тую ж памылку, што я зрабіў?\nСамы просты спосаб , каб купіць невялікі заплечнік і пажыраць ўпаковачныя лісты , напісаныя доўгатэрміновых падарожнікаў . Я рэкамендую 55L або 40L пакеты Osprey Farpoint, абодва з якіх я зараз падарожжа з за тры з паловай гады.\nІ тое, што я буду казаць, як добра, што гэта на самай справе лепш падарожнічаць занадта мала, чым занадта шмат, таму што вы будзеце ў стане знайсці ўсё, што вы пакінулі ззаду ў тых месцах, вы будзеце падарожнічаць праз! Паверце мне: пасля пяці гадоў падарожжаў, я яшчэ, каб быць у стане знайсці тое, што мне трэба, калі мне гэта трэба дзе-небудзь у свеце.\nПабудаваць гнуткасць у вашы планы\nKacey Klonsky / Крэатыўны RF / Getty Images\nАдзін з самых простых спосабаў, каб мець паспяховую сольную паездку, каб пабудаваць гнуткасць у вашы планы паездак. Як павабна, як гэта павінна мець ахоўная сетка цалкам забраніраваны паездкі, калі вы знаходзіцеся на дарозе, вы знойдзеце яго значна больш прыемным, каб мець вялікую гнуткасць.\nШто адбудзецца, калі вы пакажаце ў месцы і сустрэць некаторыя дзіўныя чалавек, але ўжо на наступны дзень, вы з-за лётаць дзесьці яшчэ? Ці тое, што адбудзецца, калі тое ж самае адбываецца, але яны рухаюцца на наступны дзень, пакуль вы застаяцеся ў гэтым інтэрнаце на бліжэйшыя пяць?\nСустрэча сяброў лепшая частка сольнага падарожжа, і гэта таму, што вы можаце змяніць свае планы і паездкі з новымі людзьмі на некаторы час.\nЯ настойліва раім заказваць толькі вашыя падарожжа на тыдзень загадзя, каб пакінуць месца для вас, каб змяніць свае планы так часта.\nСпроба Fit У As You Падарожжа\nІлля Цярэнцьеў / E + / Getty Images\nЯк вы можаце сказаць, калі хто-то турыст ў Паўднёва-Усходняй Азіі? Яны насіць мехаватыя пару хіпі штаны, піва пад маркай фуфайкі і бярэмя дружбы бранзалетаў.\nВы можаце вызначыць большасць турыстаў за мілю ў папулярных турыстычных напрамках па ўсім свеце, і гэта азначае, што так можа даносчык. Калі вы паглядзіце, як быццам вы толькі што з'явіліся на першую паездку вашым жыцці, мясцовыя жыхары будуць бачыць чалавек, яны могуць скарыстацца. Вы будзеце больш верагодна, быць падманутым, больш верагодна, будуць прынятыя перавага, і менш верагодна, каб мець магчымасць гандлявацца за справядлівую цану на што-небудзь.\nГэта зусім не азначае, што вам трэба скакаць ўніз галавой у культурным прысваення і прыдумаць, гледзячы, як вы спрабуеце прайсці як мясцовы - калі, вядома, вы не з Паўднёва-Усходняй Азіі паходжання - але тое, што гэта значыць, зірнуць на тое, што насіць эмігранты ў краіне і спрабуе ўпісацца ў іх. Вы, хутчэй за ўсё, выявіце, што яны атрымліваюць па той жа вопратцы, што вы робіце, калі вы вярнуліся дадому.\nУ тых месцах, дзе вы можаце прайсці для мясцовых жыхароў, імкнуцца выглядаць як яны робяць. У тых месцах, дзе вы не можаце, спрабуюць прайсці на эмігрант.\nПерш за ўсё, трымаючы галаву высока, якія ішлі з мэтай і, гледзячы, як калі б вы сапраўды ведаеце, дзе вы збіраецеся дапаможа стварыць уражанне, што вы не ўразлівыя для турыстаў.\nЯк правесці вяртанне падатку на падарожжа\n8 Фантастычныя Прычыны для навучання за мяжой\nШто такое валютны курс і што гэта значыць?\nШто Hostel Booking Сайт лепш?\nШто такое Party Hostel?\nМесцы ў Альбукерке: Запомніць Калі?\nЗдзелка Кінатэатры ў Аклахома-Сіці\nDouble Decker Аўтобусныя туры ў Нью-Ёрку\nКіраўніцтва па Расіі Бізнес-стыль зносін для падарожнікаў\nМэрыленд тэматычныя паркі і аквапаркі\nДругі Beach Pool ў Стэнлі Парк, Ванкувер, Брытанская Калумбія