Дададзена: 10.10.07 22:13 Загаловак паведамлення:\nІнфа пра аквапарк з коштамі:\nІнфа пра санаторы "Азёрны", на тэрыторыі якога разьмешчаны аквапарк:\nKryscina, дзетак у гэты санаторы прымаюць толькі зь 5 год.\nШто тычыцца беларускіх сядзібаў, то гэта 10 у.а. з чалавека толькі за пражываньне (гэта як мінімум, такія кошты былі ўлетку). Можа быць, у вас ёсьць літоўскія ці польскія візы? Тады можна было б паехаць у Друскенікі, у Вільню ці яшчэ куды.\nДададзена: 10.10.07 22:29 Загаловак паведамлення:\nНа сямейных расейскамоўных форумах хвалілі дом адпачынку "Алеся" http://btg.by/services/alesya (належыць "Белтрансгазу", 65 км ад Менску, 8 км ад чыг.ст. "Алехновічы") і аздараўленчы цэнтар "Загор'е"\nhttp://www.beltelecom.by/info/zagor/ (належыць "Белтэлекому", 20 км ад Менску). У "Загор'і" прымаюць дзяцей з 3 год, пра "Алесю" няма інфармацыі.\nДададзена: 11.10.07 10:04 Загаловак паведамлення:\nШто тычыцца беларускіх сядзібаў, то гэта 10 у.а. з чалавека толькі за пражываньне (гэта як мінімум, такія кошты былі ўлетку). Можа быць, у вас ёсьць літоўскія ці польскія візы?\nЛітоўскіх візаў няма, толькі польскія, але Мірон яе не мае.\nнармальныя сядзібы пачынаюцца з 30у.а.+харчаванне.\nЗараз мы разглядаем варыянт Домжарыц (г.к. "Плаўна") у Бярэзінскім біясферным запаведніку http://belarustourism.by/catalog/6_567.html. Там ёсць пракат ровараў, звярынец у лесе, музей прыроды, речка і пракат чаўноў, пляцоўкі для шашлыкоў, спартовая заля, добрае харчаванне і прыемныя ўспаміны з нашых яшчэ дашлюбных туды вандровак.\nУ "Алесі" і "Загор'і" былі, таксама добры варыянт.\nДададзена: 30.10.07 8:34 Загаловак паведамлення:\nМы колькі год таму ездзілі з дзецьмі ў Мікалайкі (Польшча), ў гатэль Галембеўскі. Дзецям тады было 1.5 ды 2.5 гады.\nНам вельмі спадабалася. У самім гатэлі ёсць аквапарк, дзіцячы пакой, зараз на сайце гляджу што і каток дабавіўся. Харчаванне - вельмі разнастайны швэдскі стол, летам раз на дзень, узімку раней было два разы, зараз - ня ведаю. Гэта тое харчаванне, якое ўваходзіць у кошт. З дзецьмі вельмі зручна, бо калі дождж, то можна адразу у аквапарк, і ня трэба па вуліцы потым з мокрай галавой хадзіць. А калі надвор'е добрае, то можна ровары ўзяць, ці на конях пакатацца, ці па наваколіцах пагуляць, і мястэчка само вельмі прыгожае.\nА потым па дарозе да дому заехаць у Беласток за пакупкамі.\nІ дзеці да 4-х год разам з бацькамі бясплатна.\nІ сэрвісу такога ў Беларусі вы покуль яшчы ня знойдзеце, асабліва што тычыцца адпачынку з дзецьмі.\nАпошні раз рэдагавалася: momto4 (14.09.08 5:23), усяго рэдагавалася 1 разоў\nДададзена: 13.09.08 23:51 Загаловак паведамлення:\nДзіцячы рыбалоўны фэст "Маленькія Раўбічы 2008"\nУ праграме: спаборы для дзяцей і майстаркласы ад лепшых рыбаловаў-спартоўцаў Беларусі, добрая кампанія і зарад настрою на ўсю зіму.\nУдзельнікі спабораў: 1 група - дзеці да 10 год уключна,\n2 група - дзеці ад 11 да 14 год уключна.\n10.00 - 11.00 - збор і рэгістрацыя\n11.00 - 11.55 - выбар месца і падрыхтоўка да лову (замешванне прыкормкі, падрыхтоўка месца, прамер глыбіні і г.д.)\n11.55 - прыкормка\n12.00 - 13.00 - час лову 1-ай групы\n12.00 - 13.30 - час лову 2-ой групы\n13.30 - 14.00 - подвядзенне вынікаў\n14.00 - ганараванне пераможцаў (граматамі і прызамі!)\nПадвядзенне вынікаў і ганараванне пераможцаў праводзяцца па кожнай узроставай групе асобна (1, 2, 3 месца і самая вялікая рыба).\nПрылады - летняя паплаўная вуда.\nМесца лову кожны ўдзельнік будзе выбіраць самастойна. Падыход да месца і яго падрыхтоўка да лову - па камандзе суддзяў у 11.00.\nУ працэсе падрыхтоўкі ўдзельнікам могуць дапамагаць бацькі, акрамя забросу вуды і выводжвання рыбы.\nУ часе фэсту на ўсіх ягоных этапах рыбаловы-спартоўцы з ліку арганізатараў з задавальненнем пракансультуюць усіх ахвочых.\nАрганізатары прадастаўляюць рэшата і вёдры для нарыхтоўкі прыкормкі, кансультуюць па прыгатаванні. Вуды пажадана мець уласныя (асабліва ўдзельнікам спабораў).\nЗапрашаюцца дружныя сем'і з сябрамі для ўдзелу ў спаборы і групах падтрымкі. Шашлык, каўбаскі ды інш. - не забывайцеся ўзяць з сабой разам з мангаламі і тэрмасамі з гарбатай.\nМесца збору - пасля дамбы налева (недалёка ад рэзідэнцыі амерыканскага амбасадара). Арыентавацца на сцяг Вялікага Рыбалоўнага Інтэрнэт-Клуба. Папярэдні запіс: http://www.brik.org/24/showthread.php?t=2064.\nДведкі праз тэл. 8-029-685-06-13 (Вольга)\nP.S. Мы едзем.\nАпошні раз рэдагавалася: Kryscina (23.05.09 12:54), усяго рэдагавалася 1 разоў\nДададзена: 14.09.08 7:14 Загаловак паведамлення:\nПадумаем... А папярэдні запіс абавязковы?\nДададзена: 14.09.08 16:36 Загаловак паведамлення:\nнаталька, калі не будзеце ўдзельнічаць у спаборах, а прыедзеце проста ў сваё задавальненне - не абавязковы\nДададзена: 21.09.08 22:49 Загаловак паведамлення:\nКусайце локці, хто не паехаў на рыблоўны дзіцячы фэст - было КРУТА!!!\nВыкладу свае здымкі пазней. А пакуль можаце трохі паглядзець тут: http://www.brik.org/24/showthread.php?t=2064&page=4\nДададзена: 21.12.08 12:06 Загаловак паведамлення:\nЗюзя Паазерскі адкрывае музей ёлак\nЗюзя Паазерскi адкрывае музей ёлак, расказаў карэспандэнту БЕЛТА дырэктар Пастаўскага цэнтра турыстычных паслуг Ягор Шушкевiч.\nПерсанаж старажытнаславянскай мiфалогii — бажаство холаду i марозу, якога часта называюць прадзедам Дзеда Мароза, — цяпер зможа расказаць усiм сваiм гасцям, адкуль пайшла традыцыя ўпрыгожваць ёлку напярэдаднi Калядаў i Новага года, якiя цацкi былi ў модзе ў канцы ХІХ i ў сярэдзiне ХХ стагоддзя, якiмi паштоўкамi вiншавалi адзiн аднаго пастаўскiя жыхары на працягу стагоддзя. На тэрыторыi маёнтка з’явiлася экспазiцыя, прысвечаная самаму чароўнаму святу — Новаму году.\nУ гэтым сезоне турыстам давядзецца расхлёбваць кашу, якую заварылi Зюзя Паазерскi i яго сябры — баба Ганна, цётка Завея, баба Напасця, Ледавiк i Агнявiк. Новая анiмацыйная праграма абяцае здзiвiць турыстаў незвычайнымi персанажамi: кашай i кiпячымi бурбалкамi.\nПрадзед Дзеда Мароза будзе частаваць сваiх гасцей гарачай зёлкавай гарбатай з самавара, якi распальваецца дровамi, а таксама блiнамi i пернiкамi, спечанымi па старажытных рэцэптах. У сядзiбе зноў будуць працаваць майстэрнi ганчара i рэзчыка па дрэве. Сувенiр ад Зюзi зможа павезцi любы ахвотны. Да чарговага турыстычнага сезона, якi адкрыецца 19 снежня, абнавiлася Зюзiна карчма. Тут можна пакаштаваць стравы нацыянальнай кухнi.\nДададзена: 25.12.08 20:38 Загаловак паведамлення:\nhttp://etna.by/index.php?name=News&op=article&sid=47 - Калядная экскурсія з інтэрактыўнымі элементамі і Батлейкай па Строчыцах. Прапаную далучацца да нышх планаў паехаць туды 2 студзеня!\nДададзена: 23.05.09 12:32 Загаловак паведамлення:\nДзіцячы спартовы рыбалоўны фэст "Лавіся, рыбка"\n30 траўня 2009 году (субота) на вадасховішчы "Малыя Раўбічы" (ад дамбы каля 500 м налева), на супрацьлеглым беразе ад маёнтку амерыканскага амбасадара.\nАрганізатар: грмадскае аб'яднанне "Беларускі рыбалоўны інтэрнэт-клуб".\nЗапрашаюцца ўсе жадаючыя! Дзеці да 14 год могуць стаць удзельнікамі спаборніцтваў па лову рыбы. Усе ўдзельнікі атрымаюць падарункі, а пераможцы - прызы ад арганізатараў і спонсараў.\nУ праграме: конкурсы, гульні для дзяцей, рыбалка па-за конкурсам, дэгустацыя шашлыка і какавы ад спонсараў!\nВазьміце з сабой вуды, насадкі, гульні для свежага паветра, фотаапараты, прысмакі для агульнага стала, добры настрой і жаданне пазнаёміцца з вельмі цікавымі людзьмі.\n10:00-11:00 - збор удзельнікаў.\n11:00-11:55 - выбар месца і падрыхтоўка да лову (замешванне прыкормкі, падрыхтоўка месца, прамер глыбіні і г.д.)\n11:55 - прыкормка\n12:00-13:00 - час лову\n13:30-14:00 - падвядзенне вынікаў (узважванне рыбы і выпусканне назад у раку)\n14:00 - узнагароджванне пераможцаў\n14:00 - адпачынак на прыродзе: знаёмствы, размовы, какава, шашлык і іншае (на ваш выбар)\nУдзельнікі спаборніцтваў карыстаюцца летнімі паплаўковымі вудамі. Месца лову кожны ўдзельнік абірае самастойна. Бацькі могуць дапамагаць ва ўсім акрамя закідання вуды і выважвання рыбы.\nПаколькі арганізатарамі з'яўляюцца вядомыя рыбаловы-спартоўцы, то яны з гатоўнасцю пракансультуюць усіх жадаючых (звароты з пытаннямі вітаюцца!!!)\nАрганізатары гатовыя таксама прадаставіць некалькі сітаў для прыкормкі і вёдзер для замешвання.\nУдзельнікі спаборніцтваў мусяць папярэдне зарэгістравацца на форуме арганізатараў.\nЖадаючыя проста адпачыць на прыродзе могуць прыехаць у любы час без папярэджання.\nВодгукі ўдзельнікаў і фотаздымкі з восеньскага фэсту\nАпошні раз рэдагавалася: Kryscina (23.05.09 13:21), усяго рэдагавалася 1 разоў\nДададзена: 23.05.09 12:53 Загаловак паведамлення:\nМы абавязкова паедзем. А вы?\nДададзена: 7.06.09 13:56 Загаловак паведамлення:\nhttp://alostraelia.livejournal.com/93747.html#cutid1 - апісанне зімовай вандроўкі па маршруце Лагойшчына-Міёры-Сар'я-Хорань-Расоны. Напісана так "смачна", што хочацца паўтарыць.\nДададзена: 11.06.10 13:21 Загаловак паведамлення:\nУ гэтыя выходныя мы едзем у Ніўкі ( http://berezinsky.com/content/ru/fgal/Nivki_1.html ) - дамочкі ў Бярэзінскім запаведніку. Прапаную далучацца!\nДададзена: 11.04.11 15:31 Загаловак паведамлення:\nу мяне адпачынак з 20-га. Хачу з'ездзіць на пару дзён куды-небудзь ў межах Беларусі, з дзецьмі. Што параіце каб было цікава ў не дужо добрае надвор'е?\n[ Апытанка ] Якія лекцыі Вам цікавыя? 16 Дзядова Сьвятлана 22361 4.03.12 15:02\nКармленне ў грамадскім месцы 13 stasia 21877 18.05.09 15:50\nЯкія новыя-традыцыйныя фэсты патрэбныя? 1 Mann Kurt 11654 20.10.07 20:25


Водгукі супрацоўнікаў "Ростелекома" - аб кампаніі і аб працы ў ёй\nКолькасць абанентаў і карыстальнікаў інтэрнэту сёння працягвае павялічвацца, таму не губляе актуальнасці пытанне: "Якога аператара выбраць?" Адным з ігракоў тэлекамунікацыйнага рынку і буйным працадаўцам з'яўляецца кампанія ААТ «Ростелеком». Што ўяўляе сабой дадзены правайдэр? Якія водгукі супрацоўнікаў аб кампаніі «Ростелеком»?\nРынак тэлекамунікацыйных паслуг у нашай краіне няўхільна развіваецца. ААТ «Ростелеком» з 2006 года з'яўляецца міжрэгіянальным аператарам і працуе ў некалькіх расійскіх рэгіёнах. Ён займае далёка не апошнія пазіцыі, але ў «вялікую тройку» аператараў не ўваходзіць. Якія паслугі прадастаўляе кампанія?\nМясцовая і дальнетелефонная сувязь.\nШырокапалосны доступ у інтэрнэт.\nНапрамкі дзейнасці кампаніі\n«Ростелеком» выконвае розныя дзяржаўныя праграмы па стварэнні і развіцці электроннага ўрада, забяспечвае функцыянаванне выбараў і т. Д. Гэта лідэр на рынку тэлекамунікацыйных паслуг, якія прадстаўляюцца расійскім дзяржаўным органам і карпаратыўным карыстачам. Займае лідзіруючыя пазіцыі па аказанні паслуг платнага тэлебачання (больш за 8 млн карыстальнікаў). Кампанія мае найбуйнейшую магістральную сетку ў РФ, агульнай працягласцю 500 тыс. Км. Паводле міжнародных крэдытных рэйтынгах кампанія мае стабільнае фінансавае становішча. Выручка за 1 квартал 2015 склала больш за 70 млрд руб., Чысты прыбытак - больш за два млрд руб.\nРостелеком як працадаўца\nКампанія з'яўляецца буйным працадаўцам, якія забяспечваюць афіцыйнае працаўладкаванне, поўны сацыяльны пакет, стабільнае працоўнае месца, белую заработную плату без затрымак. Часта адзначаюць з станоўчага боку калектыў, у якім працуюць. Водгукі супрацоўнікаў «Ростелеком» прымушаюць звярнуць увагу на камерцыйны падыход кампаніі да вырашэння многіх пытанняў. Напрыклад, ўстаноўку ажыццяўляюць нават пры дрэнных параметрах лініі. У прыярытэце захоп рынку, выкананне і перавыкананне плана, а не кадры. Набіраюць у штат у асноўным гандлёвых агентаў і прадаўцоў, а іншых спецыялістаў скарачаюць. Праца ў «Ростелекома», водгукі супрацоўнікаў пра якую трэба вывучаць перад праходжаннем сумоўя, адрозніваецца ў залежнасці ад аддзела і рэгіёну.\nСтаноўчыя водгукі персаналу аб кампаніі\nРаботнікі адзначаюць, што за апошні час кампанія змянілася да лепшага, намячаецца станоўчая дынаміка развіцця. Нешматлікія пазітыўныя водгукі супрацоўнікаў «Ростелеком» адлюстроўваюць наступныя плюсы працадаўцы:\nпраца стабільная, простая і зразумелая, пісьменна арганізавана;\nмагчымасць кар'ернага росту ў прэстыжнай кампаніі;\nпрымальныя ўмовы працы;\nзгуртаваны калектыў і высокая карпаратыўная этыка ;\nпавышэнне заробкаў і фінансавання пасля змены кіраўніцтва ў шэрагу рэгіёнаў.\nАдмоўныя водгукі супрацоўнікаў аб кампаніі «Ростелеком»\nЯк адзначаюць работнікі, старых кваліфікаваных спецыялістаў кампаніі скарацілі да 90%. Вялікія скарачэння прывялі да таго, што новыя і тыя, што засталіся супрацоўнікі вымушаны браць на сябе шэраг абавязкаў тых, каго скарацілі, пры заработнай плаце таго ж узроўня. Супрацоўнікі «Ростелеком» з негатывам ўспрынялі палітыку, якая праводзіцца кіраўніцтвам у дачыненні да кадраў. У многіх водгуках адзначаюць адны і тыя ж недахопы дадзенага працадаўцы.\nНекампетэнтнасць кіруючага складу.\nНеспрыяльны сацыяльна-псіхалагічны клімат.\nБюракратыя і валакіта. Праграмнае забеспячэнне працуе вельмі дрэнна, перш чым нешта зрабіць, трэба ўзгадніць свае дзеянні з многімі асобамі. Доўга заключаюцца дагаворы, каля месяца.\nВялікая цякучасць кадраў. Адсутнічае пісьменная кадравая палітыка. Ня стрымліваюць, не шануюць добрых спецыялістаў.\nМаленькая заработная плата, дастойная толькі ў топ-мэнэджараў.\nТрадыцыйныя віды сувязі разваленыя. Састарэлае абсталяванне, кабелі, пракладкі і т. Д. Капітальны рамонт не плануюць. Кампанія не ў стане забяспечыць якасную сувязь нават для сваіх супрацоўнікаў.\nМонтерей купляюць абсталяванне і плацяць за бензін за свой кошт.\nДэзінфармуюць прэтэндэнтаў на сумоўі і кліентаў.\nПраца ў «Ростелекома», водгукі супрацоўнікаў пра якую павінны прымусіць кіраўніцтва задумацца аб праблемах кампаніі, адрозніваецца вялікай загружанасцю і нізкай матывацыяй персаналу. Шмат каго не задаволіла новая сістэма аплаты працы з 35% прэміяй, якая залежыць ад лаяльнасці вышэйстаячага кіраўніцтва, вялікія штрафы да 95%. У галаўным офісе кампаніі звароты і скаргі супрацоўнікаў ніяк не камэнтуюць.\nВодгукі кліентаў аб правайдэры «Ростелеком»\nАб кампаніі «Ростелеком» напісана вялізная колькасць водгукаў, ёсць сярод іх як і станоўчыя, так і адмоўныя. Сярод плюсаў паслуг, якія прадстаўляюцца правайдэрам, кліенты вылучаюць:\nвыгадныя ўмовы і кошты па тарыфах;\nу плане тэлебачання адзначаюць архіў і выразны малюнак.\nУ цэлым пераважаюць адмоўныя водгукі супрацоўнікаў «Ростелеком» і спажыўцоў. Перавага негатыўных меркаванняў аб дадзеным правайдэры можна растлумачыць збольшага тым, што не знайшоўшы грошай у службе падтрымкі кампаніі, расчараваны кліент больш ахвотна выказвае сваю незадаволенасць. Спажыўцы паслуг кампаніі «Ростелеком» адзначаюць шэраг недахопаў.\nЯкасць ліній, тэхнічнага абслугоўвання і паслуг на нізкім узроўні.\nАдсутнічае сэрвіс. Безадказнае стаўленне да кліентаў.\nНяякасная праца службы падтрымкі і тэхнікаў.\nНе працуюць са скаргамі кліентаў.\nЧым незадаволеныя кліенты "Ростелекома"?\nШматлікія кліенты адзначаюць вельмі нізкую хуткасць інтэрнэту, часта зусім ня адпаведную заяўленай ў тарыфах, пастаянныя вылеты, перабоі і адключэння інтэрнэту. Правайдэр «Ростелеком», водгукі пра які ў большасці сваёй негатыўныя, як лічаць многія спажыўцы, дэзінфармуе кліентаў. Квітанцыі на аплату адпраўляюць са спазненнем, а затым налічваюць пеню. Часта ўзнікаюць тэхнічныя праблемы з правядзеннем плацяжоў спажыўцоў.\n«Ростелеком Кантакт-цэнтр», водгукі супрацоўнікаў і кліентаў пра які вельмі супярэчлівыя, таксама выклікае шмат нараканняў. Спажыўцы адзначаюць, што вельмі складана датэлефанавацца ў тэхнічную падтрымку, працаўнікі службы падтрымкі не ўнікаюць у праблему і імкнуцца хутчэй скончыць размову, не адказваюць на пытанні, пры перамовах выкарыстоўваюць адны і тыя ж завучаныя фразы, акрамя таго, здымаюць на працоўным месцы трубкі, каб кліенты не дапякалі званкамі.\nКліенты Маскоўскай вобласці пакідалі негатыўныя водгукі аб «Ростелекома», так як кампанія не заключыла дагаворы з аплатнымі сістэмамі і тэрміналамі, што прывяло да таго, што спажыўцы панеслі дадатковыя выдаткі і адчувалі нязручнасці пры аплаце паслуг сувязі. У адрозненне ад іншых аператараў сувязі, «Ростелеком" не падлучае паслугі хатняй тэлефаніі адразу ж пасля праходжання плацяжу, а толькі праз тры дні.\nВялікая колькасць негатыўных водгукаў пра «Ростелекома» з'яўляюцца трывожным сігналам. Водгукі супрацоўнікаў «Ростелеком» адлюстроўваюць таксама асцярогі з нагоды таго, што кампанія развальваецца. Для кампаніі вельмі важна ўлічваць думкі радавых супрацоўнікаў, так як яны з'яўляюцца падмуркам арганізацыі.\nРасійскі тэлекамунікацыйны рынак развіваецца. У будучыні працягнецца паглынанне рэгіянальных аператараў і невялікіх правайдэраў больш буйнымі карпарацыямі. Кампаніі, не якія адказваюць сучасным патрабаванням, ня якія вытрымоўваюць канкурэнцыі, альбо пераладзяцца, альбо знікнуць з рынку.\nАб'яднанне прадпрыемстваў. Асацыяцыі і саюзы. Тыпы аб'яднання прадпрыемстваў\nНайбуйнейшыя кампаніі Масквы па ўборцы - гаранты чысціні ў доме і офісе\nНовы Гулец на кампрэсарнай Рынку - Renner Kompressoren\nСамая дарагая кампанія ў свеце - Apple, Google або Microsoft?\nЯк усталяваць мод на "Сталкер: Кліч Прыпяці" і як яго актываваць?\nШто такое этымалагічны слоўнік? Гісторыка-этымалагічны слоўнік\nГістарычная батальная жывапіс\nПравілы і камбінацыі тэхаскага Холдема\nБульбяныя аладкі: рэцэпт прыгатавання


Модныя спадніцы восень-зіма 2015 - самы час падкрэсліць сваю жаноцкасць! | feduter.ru\nМодныя спадніцы восень-зіма - 2015\nМодныя спадніцы восень-зіма 2015 - самы час падкрэсліць сваю жаноцкасць!\nУвосень, калі пачынае халадаць, многім хочацца проста ўлезці ў зручныя джынсы, а прыгожыя лёгкія спадніцы схаваць у шафу да наступнага лета. Аднак заканадаўцы моды ў гэтым годзе вельмі настойліва рэкамендуюць ўключаць у свой восеньскі гардэроб менавіта спадніцы. Няма строгіх забаронаў і выразных указанняў, ёсць ідэі і рэкамендацыі!\nМодныя спадніцы 2015: даўжыня\nСпадніца міді - самая любімая ў асенне-зімовым сезоне. Гэтая элегантная, але разам з тым цёплая і практычная адзенне стала козырам не толькі модніц, але і шматлікіх мадэльераў, якія з радасцю ўключылі міді ў свае апошнія калекцыі. Такая спадніца не дасць вам змерзнуць у мароз, але і пад зацяжным восеньскім дажджом ці ў зімовую гразевую адліга вы не будзеце баяцца выпацкаць або абрындаць падол. І нарэшце, іх лёгка спалучаць з тыповай для гэтага сезону адзеннем - плашчамі, паліто, футравымі камізэльку, курткамі, пінжакамі і пуловеры.\nАсабліва смелыя дызайнеры прапануюць дзяўчатам пакрасавацца зімой і ў міні. Так, у калекцыях Antonio Berardi або Moschino прысутнічаюць і такія мадэлі. У іх, вядома, наўрад ці пагуляеш па парку або пакідаешся снежкамі, але прыехаць у такой спадніцы на спатканне (пасля якога клапатлівы хлопец пасадзіў вас у машыну і праводзіць дадому) цалкам можна.\nНе забыліся стваральнікі моды і аб даўжыні максі. Спадніцу максі можна апрануць на любое мерапрыемства. Яна ўтульна ахінуўшы вашы ножкі ў снежны дзень, ствараючы жаноцкі рэтра-вобраз.\nДарэчы, менавіта рэтра-спадніцы сталі трэндам 2015 года. Ні адзін модны паказ не абыйшоўся без той ці іншай мадэлі пышнага, аб'ёмнага крою, які прыйшоў да нас у госці з 50-х гадоў мінулага стагоддзя. Прыклад: мадэлі падлозе-сонца, сонца-клеш, звон, трапецыя. Калі вы хочаце паэксперыментаваць са сваім штодзённым стылем, смела прымярае такую доўгую спадніцу. Аднак уладальніца пышных сцёгнаў трэба рабіць гэта акуратна.\nКалі ж у вас шмат «пытанняў» да вашай постаці, купіце спадніцу годе . Гэты вінтажны фасон ідзе всем! Такі ўбор хупава падкрэсліць выгібы цела ад каленяў да таліі, знізу набываючы загадкавы і невымоўна жаноцкі выгляд пышнага Клеша.\nУсё гэтак жа папулярная і спадніца-аловак . Многія памятаюць, як іх называлі ў 80-х: сімвал жаночай улады. Так, гэты фасон проста створаны для нашэння ў офісе, універсальна падыходзячы як да складу касцюма для бізнес-сустрэч, так і для самастойнага нашэння.\nІншы кірунак моды гэтага сезону парадуе аматарак лёгкасці, пышнасці і аб'ёму. У калекцыях модных дамоў гэтага года асаблівае месца займаюць трохі прызабытыя, але вельмі свежа выглядаюць плиссированные спадніцы . Яны могуць быць шифоновые, жаноцкія, напаўпразрыстыя, вельмі дарэчныя на вечарыне з танцамі, або з лёгкай, але шчыльнай тканіны - ідэальна для ўрачыстых выпадкаў.\nУ калекцыях Valentino і Victoria Beckham проста бліскалі спадніцы з плиссировкой. Гэта - геніяльнае рашэнне для дзяўчат з хлапечай фігуркай. А вось жанчынам з пышнай формай сцёгнаў яны наўрад ці падыдуць.\nМногія дызайнеры, ствараючы свае спадніцы, уключылі ў іх крой пах. Часцей за ўсё такія мадэлі можна ўбачыць менавіта ў зімовых калекцыях. Іх папулярнасць цалкам вытлумачальная - яны выдатна глядзяцца на фігурах з круглявымі сцёгнамі. Нарэшце, менавіта пах надае дзяўчыне трохі вытанчанасці і загадкі.\nШто тычыцца матэрыялаў, то самымі моднымі будуць спадніцы, пашытыя з футра, воўны, габелена, аксаміту, а таксама дэніму. Можна ўбачыць і больш цікавыя і смелыя варыянты, створаныя з шоўку ці карункі. Многія мадэльеры таксама выкарыстоўвалі атлас. А вось дом Valentino здзівіў усіх, прадставіўшы рознакаляровую спадніцу, выкананую са шматкоў.\nНу і вядома, скура! Ужо каторы сезон гэты матэрыял не выходзіць з моды. Менавіта класічныя скураныя спадніцы ў чорным колеры прадставілі David Koma, Balmain, Bcbg і іншыя дызайнеры. Многія таксама зрабілі стаўку на лакіраванай і каляровай скуры.\nЗыходзячы з модных калекцый, актуальнымі кветкамі зімой 2015 года будуць спакойныя, пастэльныя тоны. Папулярнымі будуць і срэбны, а таксама залацісты, белы, і, вядома ж, чорны, бэжавы, сіні і чырвоны.\nАле некаторыя дызайнеры замест эксперыментаў аддалі даніну праверанай часам класікі. Яны прапануюць нам насіць спадніцы з прынтамі (жывёлам, раслінным або геаметрычным), а таксама яркай «разумнай» клеткай або стыльнымі фальклорнымі матывамі.\nУвогуле, у гэтым годзе можна заставацца самой сабой - прывабнай, свабоднай, непаўторнай. Галоўнае - не забываць пра тое, што самы дзявочы элемент гардэроба - гэта спадніца!


Кацярына Барнукова: Нягледзячы на «экспартны цуд» у краіне — прыкметы эканамічнай | Новы Час\nПры ўсіх негатыўных тэндэнцыях і чаканнях, 2021 год для беларускай эканомікі быў даволі неблагі — шмат у чым дзякуючы нізкай базе (нізкім эканамічным паказчыкам) 2020 года і так званаму «экспартнаму цуду», — ажыўленню сусветнай эканомікі, што дазволіла нам прадаць больш сваіх тавараў.\nАле гэтыя неблагія паказчыкі — не нашае дасягненне, а проста абставіны, якія для нас склаліся ўдала. Чаго нам чакаць у 2022 годзе? Якія трэнды мінулага года і ўжо сённяшняга паўплываюць на нашае жыццё ў бліжэйшыя 12 месяцаў? Пра гэта мы размаўляем з Кацярынай Барнуковай, акадэмічнай дырэктаркай Цэнтра эканамічных даследаванняў BEROC (Кіеў).\n— Першае, што ў новым годзе ўжо адбылося, — прынятыя змены ў Падатковы кодэкс. Прычым, ствараецца ўражанне, што ён прыняты выключна з мэтай павышэння падаткаў. Гэта азначае, што ў казне няма грошай, або гэтыя павышэнні сапраўды заканамерныя?\n— Так, наш бюджэт у хранічным, або, як любяць казаць эканамісты, структурным дэфіцыце. Мы актыўна назапашваем знешні і ўнутраны дзяржаўны доўг, значыць, фінансуем дэфіцыт. Знізіць яго можна двума спосабамі: зніжаючы выдаткі і падвышаючы даходы, і на самай справе, выкарыстоўваюцца абодва спосабы. Мы бачым і зніжэнне выдаткаў, і спробы павышаць падаткі.\nПрычым, гэтыя спробы ідуць не проста шляхам павышэння ставак падаткаў, а, хутчэй, глядзіцца на льготы, якія існуюць, і гэтыя льготы патроху прыбіраюцца. У мінулым годзе гэта былі льготы па ПДВ, якія закранулі такія адчувальныя тавары як лекі, дзіцячае харчаванне, цяпер глядзяць на льготы, якія існуюць у адносінах да бізнесу і прадпрымальніцтва.\nАле тут трэба сказаць, што рэжымы падаткаабкладання, якія існуюць у дачыненні да прадпрымальнікаў і малых кампаній — гэта такія «мыліцы». Вядома, тэарэтычна не павінна быць нейкіх ільгот па падаткаабкладанні, але ў нас нават бухгалтарскі ўлік — вельмі складаная структура, якая патрабуе вялікіх бюракратычных намаганняў. Калі паглядзець, колькі бухгалтараў працуе на прадпрыемствах, параўнальных па памеры ў той жа Еўропе, ЗША і Беларусі, то адразу стане прыкметна, што ў Беларусі іх больш. Таму для малых прадпрыемстваў, якія не могуць сабе дазволіць велізарны штат бухгалтараў, трэба вынаходзіць спрошчаныя спосабы выплаты падаткаў. Яны спрошчаныя ў тым сэнсе, што ІП, напрыклад, можа не весці ўлік даходаў і выдаткаў, а плаціць падатак з абароту. Цяпер гэтую форму для ІПшнікаў пачалі сціскаць, і выціскаюць іх альбо на выплату адзінага падатку, дзе яны плацяць фіксаваную суму, альбо прымушаюць пераходзіць у форму, дзе яны плацяць не 5%, а 16%.\n— Да чаго прывядуць павялічаныя стаўкі падаткаў? За 11 месяцаў 2021 года Беларусь і так пазбавілася 4500 малых бізнесаў…\n— Вядома, гэта прывядзе да скарачэння ўдзельнікаў прадпрымальніцкай дзейнасці. Відавочна, што калі падаткі растуць, пэўная дзейнасць скарачаецца. Частка сыдзе ў цень, а частка, дзе гэта магчыма — у іншыя юрысдыкцыі. Чаму пакінулі льготы айцішнікам? Ім вельмі лёгка зарэгістравацца ў любой іншай краіне свету, і плаціць у многіх краінах значна больш нізкую стаўку падатку. Калі мы будзем параўноўваць 5% падатку ў Беларусі і 1% у Грузіі, то айцішнікі могуць плаціць 5%. Але калі 5% ператвараюцца ў 16%, Грузія з 1% тут жа становіцца значна больш прывабнай.\nДзейнасць скароціцца, а тыя, хто працягне дзейнасць па падвышанай стаўцы падатку, перанясуць гэты падатак у свае цэны. Гэта ў першую чаргу тычыцца ІП, якія аказваюць паслугі, а менавіта паслугі ў нас аказваюцца шмат у чым ІПшнікамі.\n— Ці варта чакаць далейшага адтоку кадраў з краіны?\n— Так, я думаю, адток захаваецца, і самае галоўнае — ён можа набыць рысы эканамічнай міграцыі. Можа даць сеткавы эфект вымушаная палітычная міграцыя — нешматлікая спачатку. Тое, што мы ведаем, што ў нас ёсць знаёмы ў Батумі, Кіеве, Варшаве, Вільні, мы ведаем, як там гэта ўсё працуе, як ён аддаў дзяцей у садок і школу, як ён плаціць падаткі, як працякае яго жыццё, — такія прыклады вельмі многіх могуць натхніць на эканамічную эміграцыю, калі людзі будуць выязджаць ужо не вымушана, а менавіта ў пошуках лепшага жыцця.\nНа жаль, такая міграцыя можа быць значна больш шматлікай. Мы і так бачым, што ў апошнія гады значна павялічылася працоўная міграцыя, напрыклад, у Польшчу. І Польшча паслядоўна скарачае бюракратычныя перашкоды для міграцыі беларусаў, і гэта будзе толькі нарастаць. Прычым, тычыцца гэта будзе не толькі айцішнікаў, а вельмі шырокага кола спецыялістаў.\n— З «вялікіх» падзей мінулага года нельга не ўспомніць санкцыі, у тым ліку сектаральныя. Мяркуецца, што будзе яшчэ і шосты пакет санкцый. Які ўплыў санкцыйная палітыка акажа на эканоміку Беларусі?\n— Я вельмі скептычна стаўлюся да еўрапейскіх санкцый у дачыненні да прадпрыемстваў, таму што чыста тэарэтычна яны лёгка абыходзяцца. Калі, напрыклад, «Гродна-Азот» у нас пад санкцыямі, то гэтыя санкцыі не перашкаджаюць купляць прадукцыю прадпрыемства ў пасярэдніка. Санкцыі ствараюць пэўныя нязручнасці, гэта нарошчвае транзакцыйныя выдаткі, прадаць азотныя ўгнаенні становіцца менш зручна і крыху больш дорага, але ва ўмовах росту коштаў на іх, які мы цяпер бачым, у гэтым няма асабліва вялікай праблемы. Таму які б шосты пакет не быў, калі ў ім не будзе сектаральных санкцый, ён вялікага ўплыву на эканоміку не акажа.\nШто мае ўплыў — гэта фінансавыя санкцыі. Пра гэта казаў Снапкоў, ужо адчуваецца, што замежнае фінансаванне, нават тое, якое не забаронена, дэ-факта прыкрыта для Беларусі. Санкцыі нясуць вялікія іміджавыя выдаткі. Плюс, хутчэй, будуць працаваць сектаральныя санкцыі. Яны ў нас ёсць на нафту, нафтапрадукты і на 20% калію. І мы бачым, што амерыканскія санкцыі другаснага эфекту, які мы чакалі, пакуль не даюць. Літва працягвае транзіт калію, 80% якога не пад санкцыямі ЕС, дзейнічаюць старыя кантракты, нават на той калій, які пад санкцыямі, таму прамога ўплыву санкцый на эканоміку пакуль няма.\nАд новых пакетаў, якія ўключаюць выбраныя прадпрыемствы, я не чакаю вялікіх эканамічных эфектаў. Там бываюць нечаканыя рэчы, раптам аказваецца, што кітайскі крэдыт перастаюць даваць, як гэта было са «Слаўкаліем» Гуцырыева, але прамых эфектаў я ад іх не чакаю.\n— «Беларускі экспартны цуд», які ў нас выявіўся ў 2021-м, па меркаванні шматлікіх экспертаў, паўстаў таму, што адбыўся такі «посткавідны попыт», ажыўленне сусветнай эканомікі. Цяпер у свеце новы штам амікрон, зноў ўводзяцца каранціны, зачыняюцца аэрапорты, новую мутацыю знайшлі ў Францыі…\n— Эканамічны эфект ад амікрона, я думаю, будзе значна меншы, таму што многія краіны ўжо навучыліся ўводзіць нейкія досыць разумныя абмежаванні, жыць з каронавірусам, жыць з пэўнымі формамі каранціну. Так, абмежаванні б’юць па сектары паслуг, асабліва ўнутраным, але ў многіх краінах гэта кампенсуецца падтрымкай дзяржавы.\nТаму сусветны кансэнсус у тым, што гэты бум, гэтыя высокія цэны, высокі попыт, які звязаны і з аднаўленнем попыту, і з тым, што прапанова не паспявае задавальняць гэты попыт з-за збояў у лагістыцы — гэтая сітуацыя будзе доўжыцца нейкі час, можа, нават да канца года.\nКаронавірус можа даць нам розныя сюрпрызы, але нельга выключаць і сюрпрызы станоўчыя. Напрыклад, кажуць, што амікрон вельмі хутка распаўсюджваецца, выцясняе астатнія штамы, а з іншага боку — людзі хварэюць лёгка. Можа стацца, што ўсе вельмі хутка перахварэюць, з’явіцца калектыўны імунітэт, і на гэтым пандэмія скончыцца. Так што не варта чакаць толькі негатыву, ёсць верагоднасць вялікай пазітыўнай падзеі.\n— Гэта значыць, нам можна чакаць працягу «экспартнага цуду»?\n— Глядзіце: сітуацыя на рынку, у прынцыпе, не змяняецца, але «экспартны цуд» не тое каб пачынае згасаць, мы бачым невялікае зніжэнне аб’ёмаў фізічнага экспарту ў трэцім квартале. У вартасным выражэнні экспарт пакуль не зніжаецца, таму што цэны застаюцца вельмі высокімі. Таму базавы сцэнар — высокі экспарт захаваецца на працягу аднаго-двух кварталаў наступнага года.\nАле што адбываецца ў нас у водгуку на гэта? Мы бачым, што, нягледзячы на высокі ўзровень экспарту, эканоміка пачынае запавольвацца. Высокі экспарт ужо не генеруе рост. Больш за тое, скарачэнне экспарту, якое рана ці позна адбудзецца, у параўнанні з сённяшнім высокім узроўнем, высокай базай, будзе ўплываць адмоўна. Таму, хутчэй за ўсё, нават пры станоўчым сцэнары тэмпы росту эканомікі не будуць перавышаць 1% у год. Гэта адлюстраванне структурнай слабасці нашай эканомікі.\nІ другі момант, які трэба адзначыць: нягледзячы на «экспартны цуд» і эканамічны рост, унутры краіны назіраюцца прыкметы эканамічнай дэпрэсіі. Інвестыцыі скарачаюцца нават у параўнанні з каронавірусным 2020-м, спажыванне фактычна не расце, нягледзячы на рост рэальных даходаў, дый рост рэальных даходаў досыць сціплы. Мы гаворым пра рост экспарту больш чым на 30%, пры гэтым рэальныя даходы выраслі на крыху больш за два працэнты. Гэты вельмі сціплы рост азначае, што эканоміка ўнутры сябе не можа генераваць нічога станоўчага, не здольная генераваць рост, і цалкам залежыць ад таго, што адбываецца на знешніх рынках. А на знешніх рынках нават пазітыўны сцэнар не мае на ўвазе рост, ён мае на ўвазе захаванне статус-кво. А калі раптам санкцыі пачнуць дзейнічаць, сусветны попыт пачне згортвацца да нармальнасці, то гэта таксама акажа негатыўны ўплыў, і мы можам убачыць і спад нашай эканомікі.\n— Наконт знешніх рынкаў і сусветнага попыту — цяпер ідуць спрэчкі па запуску расійскага газаправоду «Паўночны паток-2». Наколькі моцна яго запуск ўдарыць па нашаму транзіту і, калі ён запусціцца, колькі мы згубім?\n— Мы ўжо губляем — тры тыдні няма транзіту па газаправодзе «Ямал — Еўропа». Мы страцім некалькі сотняў мільёнаў долараў, якія накіроўваюцца непасрэдна ў бюджэт як аплата за транзіт газу. Гэта не смяротная сума, але яна параўнальная з нашымі стратамі ад падатковага манеўру Расіі па нафце. Падатковы манеўр па нафце Расія нам кампенсуе, магчыма, нейкая размова аб кампенсацыі пойдзе і ў гэтым выпадку.\n— Што яшчэ ёсць у эканамічных трэндах?\n— Не варта выпускаць з-пад увагі «чорнага лебедзя» ў выглядзе магчымага расійскага канфлікту з Украінай — і Захадам у цэлым з гэтай нагоды. Ён можа прывесці да таго ж сцэнару, які быў у 2014-2015 гадах, калі расійская агрэсія ва Украіне выклікала плынь санкцый, расійская эканоміка пагрузілася ў рэцэсію, а беларуская сышла ўслед за ёй. Цяпер гэтая сітуацыя можа паўтарыцца, і санкцыі ў дачыненні да Расіі для нас могуць мець нават большыя наступствы, чым еўрапейскія санкцыі ў дачыненні да Беларусі.\nІ важна памятаць, што ўнутры краіны захоўваюцца дэпрэсіўныя тэндэнцыі. Спажыўцы маюць негатыўныя чаканні да будучыні, адпаведна, яны эканомяць сёння, захоўваючы зберажэнні на чорны дзень. Тое ж самае адбываецца з кампаніямі: яны бачаць высокія рызыкі, менш інвестуюць, а менш інвестыцый сёння — гэта меншы рост у будучым. І гэты эфект можа відавочна праявіцца, калі бурнае знешняе развіццё скончыцца.\nПадатковы кодэкс Беларусі\n«Нованабытая геапалітычная веліч не адмяняе ніякіх старых праблем»\nКіраўнік МЗС Францыі: ЕС гатовы ўвесці новыя санкцыі супраць рэжыму Лукашэнкі


Сёння ў Беларусі абвешчана штармавое папярэджанне – чакаецца град і навальніцы\nДнём 25 ліпеня, у сераду, на большай частцы Беларусі пройдуць навальніцы, у асобных раёнах пры навальніцах моцныя залевы, град і шквалістае ўзмацненне ветру. Абвешчана штармавое папярэджанне, паведамляюць сіноптыкі і МНС.\nПры гэтым парывы ветру ўзмацняцца да 15-20 метраў у секунду.\nУ Менску днём таксама чакаецца навальніца і моцны вецер. Тэмпература паветра +24 градусы.\nАднак ужо заўтра, 26 ліпеня, у Менску ўсталюецца пераменная воблачнасць, а паветра прагрэецца да +27.\nМНС раіць жыхарам Беларусі прытрымлівацца пэўных правілаў падчас навальніцы. Гэтак, рэкамендуецца зачыніць вокны, трымацца далей ад электраправодкі, не карыстацца мабільным тэлефонам і іншымі прыладамі (асабліва на вуліцы, на адкрытай прасторы) і па магчымасці не ездзіць на машыне.\nТэгі: навальніца, надвор'е, штармавое папярэджанне


Такім я бачу гэты свет\nСакрэты правільнага харчавання\nСустрэчы, знаёмствы, адкрыцці: Віцебск вітае сяброў!\n11.12.2014 14:23 Рознае, Сацыяльны ракурс\nСвет творчасці адкрыты для ўсіх. Нават калі ў нейкіх іншых сферах магчымасці чалавека абмежаваныя, у творчасці межаў быць не можа. Таму конкурс дзіцячай творчасці “Такім я бачу гэты свет” вельмі запатрабаваны. Ён праводзіцца ў Мінскім раёне для дзецей-інвалідаў і дзецей з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця.\nКонкурс стаў у раёне добрай традыцыяй, праводзіцца ён ужо сёмы раз. Сёлета 117 хлопчыкаў і дзяўчат стварылі 128 творчых работ і прадставілі іх на конкурс. Напярэдадні Міжнароднага дня інвалідаў з конкурсных работ зрабілі выстаўку і падвялі вынікі творчага спаборніцтва.\nЖуры і гасцей выстаўкі, на якой дэманстраваліся работы, уразіла разнастайнасць тэхнік, якімі валодаюць дзеці. Тут можна было ўбачыць работы тканыя і вышываныя, мяккія цацкі і вырабы з саломкі, жывапіс і гліняныя скульптуры, работы, выкананыя ў тэхніцы дэкупажу і батыку, а таксама вырабы з самых розных матэрыялаў — паперы, гузікаў, каменьчыкаў і г.д. “Мы вельмі рады за нашых дзетак, бо яны маюць магчымасць паказаць, наколькі яны таленавітыя, адораныя, — расказвае Лідзія Шнып, намеснік дырэктара па выхаваўчай рабоце ЦКРНіР Мінскага раёна, — удзельнікі конкурсу — дзеці з рознымі дыягназамі, але, нягледзячы ні на што, яны ствараюць шэдэўры”.\nУдзельнікі конкурсу праяўляюць не толькі свае таленты, але таксама лепшыя рысы характару, такія як мэтанакіраванасць, цярплівасць. Некаторыя з іх пераадолелі вялікі шлях да поспеху. Напрыклад, Аляксей Строкін, вучань Навасельскай сярэдняй школы, не адразу дасягнуў конкурснай вяршыні. Калі толькі пачынаў удзельнічаць, атрымліваў толькі падзякі. Але гэта не астудзіла яго жадання ствараць і ўдасканальваць сваё майстэрства, і вось сёлета ў яго руках — дыплом І ступені.\nЯшчэ адзін дыпламант І ступені — Ганна Галуза, вучаніца Дубаўлянскай сярэдняй школы, — прыклад працавітасці і цярплівасці. Пяць гадоў назад яна пачала займацца бісерапляценнем у школьным гуртку. За гэты час Ганна не прапусціла ніводных заняткаў! Кожную суботу яна разам з бабуляй ідзе ў школу і на працягу чатырох гадзін вучыцца ствараць шэдэўры. Такая захопленасць і сур’ёзныя адносіны да любімай справы даюць і вынік — на працягу пяці гадоў у конкурсе Ганна займае прызавыя месцы. У гэтым годзе яна не толькі стала пераможцай, але і прадставіла персанальную выстаўку сваіх работ з бісеру “Свет маёй фантазіі”. “Я памятаю той дзень, калі Аня разам з бабуляй упершыню прыйшла на мае заняткі і сказала: “Я буду ў вас займацца!”, — расказвае Наталля Петрашкевіч, кіраўнік гуртка “Бісерапляценне”, настаўніца пачатковых класаў Дубаўлянскай сярэдняй школы, — мы пачыналі з самага простага — плоскіх фігур, а сёння яна засвоіла многа складаных тэхнік, напрыклад, вышыванне бісерам, ткацтва, англійскую тэхніку. Яна яшчэ і мая памочніца — з задавальненнем дапамагае на занятках малодшым дзецям, тлумачыць ім тонкасці работы”.\nПершае месца ў конкурсе з Ганнай Галуза і Аляксеем Строкіным раздзяліў Алег Шутовіч з Самахвалавіцкай сярэдняй школы. Многія ўдзельнікі конкурсу былі ўзнагароджаны дыпломамі, падзякамі, і абсалютна ўсім быў падораны святочны канцэрт “Ты не ад зін у гэтым свеце”.\nКонкурс “Такім я бачу гэты свет” праводзіцца ЦКРНіР Мінскага раёна з галоўнай мэтай — прыцягнуць увагу да дзяцей-інвалідаў і дзяцей з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця, пераадолець іх сацыяльную ізаляванасць і стварыць для такіх дзетак сяброўскую атмасферу. Партнёрам конкурсу выступіла арганізацыя “Чырвоны крыж”. “Наша арганізацыя на працягу 150 гадоў дапамагае людзям, якім лёс падрыхтаваў нялёгкі жыццёвы шлях, — расказвае Наталля Міцяловіч, старшыня Мінскай раённай арганізацыі Беларускага таварыства “Чырвоны крыж”, — асаблівую ўвагу мы ўдзяляем рабоце з дзецьмі з асаблівасцямі развіцця, бо свет, у якім яны існуюць, вельмі цесны. Такія конкурсы, мерапрыемствы дазваляюць пашырыць межы іх зносін. На выстаўцы дзіця разумее, што акрамя мамы і таты ёсць яшчэ людзі, якім яно цікава, што існуе яшчэ вялікі навакольны свет, які гатовы яго прымаць”.\nУдзельнікі конкурсу былі ўзнагароджаны дыпломамі, прызамі, падзякамі, а галоўнае — апладысментамі і душэўнай цеплынёй, каб кожны з іх адчуў, што не адзіны ў гэтым свеце.\n“Такім я бачу гэты свет”асаблівасці псіхафізічнага развіццядзеці-інвалідыконкурс дзіцячай творчасці\nАдукацыя асоб з асаблівасцямі псіхафізіч...\nКрочаць да інклюзіі...\nЗапалі сваю зорку...


Catholic.by - Каля тысячы чалавек удзельнічалі ў набажэнстве Крыжовага шляху ў Іўі\nУ сераду 27 сакавіка ў Iўі (Гродзенская дыяцэзія) адбылося набажэнства Крыжовага шляху. Па традыцыі яно распачалося каля капліцы на старых могілках, дзе кс. дэкан Ян Гавецкі сардэчна прывітаў удзельнікаў і заахвоціў да глыбокага перажывання набажэнства.\nВернікі, ідучы за крыжам, прайшлі вуліцамі горада да касцёла. Падчас кожнай стацыі крыж бралі розныя малітоўныя групы парафіі, дзеці і моладзь, а таксама людзі розных прафесій. Пасля Крыжовага шляху адбылася святая Iмша.\nУ набажэнстве прынялі ўдзел каля тысячы чалавек. Такая вялікая колькасць удзельнікаў сведчыць аб тым, што жыхарам Іўя сапраўды не абыякавыя Бог, Касцёл і вера. Праз удзел у набажэнстве Крыжовага шляху мясцовыя вернікі імкнуліся выказаць любоў да Касцёла і перапрасіць Пана за свае грахі, знявагі і нявернасць.


Праваслаўе - Białoruska Biblioteka Internetowa Kamunikat.org\nЧаму пазнанне памнажае скруху? Хацелася б пачаць нашы разважанні не з пахвалы выдатным дасягненням сучаснай навуковай тэорыі і практыкі, а з напаміну старажытнай біблейскай ісціны: «У вялікай мудрасці многа смутку; і хто памнажае пазнанне, той памнажае скруху» (Экл. 1, 18). 3 такога пункту гледжання справа навучання і працэс успрыняцця ведаў — гэта подзвіг, таму што, паводле прамудрага Эклесіяста, пазнанне непазбежна спалучана з добраах... Więcej »\nПраваслаўе — гэта веданне Хрыста і жыццё ў Хрысце. Далучыцца да гэтага сапраўднага жыцця, поўнавартаснага і дастойнага, магчыма толькі праз Праваслаўную Царкву — Цела Хрыстова. Таму жадаю вашаму часопісу пераканаўча сведчыць аб праваслаўі беларускага народа. Дапамагаць людзям моцна трымацца святой веры, каб быць здольнымі перадаць сваім нашчадкам тое вялікае духоўнае багацце, Святое Праваслаўе, што атрымалі ад продкаў. (Епіскап Канстанц... Więcej »\nГэтую лекцыю пачнем з закліку слыннага праваслаўнага багаслова сучаснасьці, рэктара Сьвята-Уладзімірскай семінарыі (ЗША) протапрасьвітара Аляксандра Шмемана: "Перш чым пачаць займацца багаслоўем, трэба даць абяцаньне не вымаўляць словау у недакладным іх сэньсе, бо якой крывёй плаціла Царква за знаходжаньне словау, што выказваюць тое таемнае, што закладзенае ў ёй, і якія гэта былі “богапрыстойныя” (Васілій Вялікі) словы! I што такое догм... Więcej »\nПатрыярх ПАВЕЛ (мірское імя — Гойко) нарадзіўся ў дзень Усекнавення Галавы Іаана Хрысціцеля, 11 верасня 1914 года ў вёсцы Кучанцы, павет Доні Міхаляц, у Славоніі. Пмназію скончыў у Бялградзе, Духоўную семінарыю (шасцікласную) — у Сараеве, Багаслоўскі факультэт — у Бялградзе. Як выгнаннік і бежанец у час Другой сусветнай вайны знаходзіўся ў манастыры Святой Троіцы ў Оўчары, быў законавучыцелем дзяцей бежанцаў у Бані Кавілячы. Пэўны час п... Więcej »\nПытаньне аб Царкве і Нацыі вельмі актуальнае і тоіць у сабе небясьпеку для тых краінаў, у якіх праяўляюцца і пашыраюцца сучасныя нацыяналістычныя ўспышкі і канфлікты, што могуць мець нечаканыя і буйнамаштабныя наступствы, калі мы ў адносінах Царквы з нацыяй не вернемся да нашых каранёў і да евангельскага духу, г. зн. калі ў нас не будзе адказнага і аўтарытэтнага падыходу ў дадзеным пытаньні. 1. Паняцьце нацыі зьяўляецца неад'емным элеме... Więcej »\nЗ вялікай цікавасьцкэ прачытаў я першы нумар "Праваслаўя", выдадзенага Беларускім Праваслаўным Брацтвам Трох Віленскіх Мучанікаў і Праваслаўным Брацтвам Сьв. Кірылы і Мяфодзія ў Польшчы. Вітаю цудоўны прыклад супрацоўніцтва двух Праваслаўных Брацтваў на глебе праваслаўнай багаслоўска-гістарычнай думкі ў славу Адзінай, Сьвятой, Саборнай, Апостальскай Праваслаўнай Царквы. Усявышні Госпад няхай благаславіць гэтае добрае пачынаньне ў славу ... Więcej »\nЧасопіс праваслаўных беларусаў. Калі новаму часопісу, першы нумар якога вы трымаеце, наканавана будзе зрабіцца часопісам праваслаўных беларусаў, то можна лічыць задуму рэдакцыі і выдаўцаў спраўджанаю. Так, Беларускае Праваслаўе мае тысячу год. Але праваслаўныя беларусы дагэтуль не маюць свайго агульнага часопіса. А наогул... Ці патрэбны ён? Ці варта нам, маючы праўдзівую веру, якая вышэй за нацыянальныя разьмежаваньні, памятаць яшчэ пра... Więcej »


"Ня верылася, што апазыцыя сапраўды павядзе народ на Бангалор"\n01 травень 2006, 13:20\nРадыё Свабода Пра што піша незалежная беларуская прэса 1 траўня.\nГазэта “Белорусы и рынок” публікуе інтэрвію з Аляксандрам Мілінкевічам, зробленае прыкладна за гадзіну да арышту лідэра аб’яднанай апазыцыі, раніцай 27 красавіка.\nУ гэтым інтэрвію спадар Мілінкевіч прызнаецца, што ня вытрываў бы такой напружанай працы, якая яму выпала цягам апошніх месяцаў – калі б не адчуваў энэргіі людзей, гордасьці за тое, што ёсьць вынік гэтай працы.\nПалітык гаворыць таксама пра некаторыя свае найбліжэйшыя пляны. Зь сёньняшняга нумару газэты можна даведацца й пра тое, што Эўразьвяз цягам найбліжэйшых тыдняў завершыць распрацоўку стратэгіі ў дачыненьні Беларусі й да лета накіруе ў Менск свайго адмысловага дыпляматычнага паверанага.\n“Белгазета” падводзіць вынікі візыту Аляксандра Лукашэнкі ў Санкт-Пецярбург. “Напярэдадні візыту Лукашэнкі ў Пецярбург цыркулявалі дзьве трактоўкі ваяжу… – піша вядомы аглядальнік Янка Грыль. – Масква выклікала малодшага брата трымаць справаздачу ці малодшы брат прапхнуў сабе камандыроўку ў Піцер дзеля гутарак пра істотнае й дэманстрацыі дулі ў кішэні чальцам “васьмеркі”. Пуцін дзейнічаў паводле першага сцэнара, Лукашэнка імкнуўся ўкласьціся ў сюжэтную канву другога”.\nТаксама ў “Белгазеце” можна прачытаць артыкул “Чарнобыльскі швах” Віктара Марціновіча. “Што менавіта магла вырашыць адна акцыя непадпарадкаваньня, было цалкам зразумела, але захоўвалася надзея на нейкі сюрпрыз, нарыхтаваны праціўнікамі рэжыму. Прарвуцца на Кастрычніцкую плошчу й стануць там лягерам. Застануцца на ноч на Акадэміі навук, каб раніцай іхная колькасьць падвоілася. Ня верылася толькі ў адно: у тое, што апазыцыя запраўды павядзе народ на Бангалор. Менавіта гэта яна й зрабіла”, – гаворыцца ў артыкуле.\n“Витебский курьер” спрабуе даведацца, ці дала плён забарона віцебскіх уладаў на гандаль півам і гарэлкай у начны час. Такая навіна была ўведзеная паўгода таму, цяпер жа ж ноччу нельга гандляваць нават дарагімі вінаграднымі вінамі й каньяком. Віцебская міліцыя лічыць, што сытуацыя ў горадзе стала больш спакойнай, чыноўнікі з упраўленьня гандлю кажуць, што на тавараабарачэньні такія абмежаваньні не адбіліся. Разам з тым шмат якім жыхарам гораду такія захады не падабаюцца. Прынамсі, вынікі апытаньня на сайце упраўленьня ўнутраных справаў Віцебскага аблвыканкаму паказалі, што больш за палову апытаных альбо супраць забароны продажу алькагольных напоеў уначы, альбо хоча, каб абмежаваньні не былі гэтулькі жорсткімі.


- Улёткі - РУХ\nПалітычная сістэма рэжыму даведзена да псіхапаталогіі і поўнага абсурду. Уся ўлада, усе рашэньні, усе пытаньні ўлады завязаныя і залежныя ад адной кіруючай неадэкватнай асобы. Зьмена ўлады, фактычна, не прадугледжана рэжымным заканадаўствам, а там, дзе засталіся фармальнасьці (выбары прэзыдэнта) праўная сутнасьць заменена беззаконьнем, фальсыфікацыяй і ўжываньнем грубай сілы. Зьмяніць уладу законным шляхам немагчыма, бо такой магчымасьці ў рамках дзеючага рэжымнага заканадаўства і яго прымяненьня -- не існуе.\nРэжым пакінуў грамадзтву, фактычна, толькі адзін рэальны шлях перамен – гэта народная рэвалюцыя і рэвалюцыйная ліквідацыя улады ўзурпатара. Гэтага ён і баіцца. Рэвалюцыйны вабар народа быў бы у такіх умовах канстытуцыйны, законны і справядлівы. У абставінах беззаконьня і нацыянальнага ванішчэньня народ мае права на рэвалюцыю.\n2 жніўня 2011 г. Зянон ПАЗЬНЯК\nХТО ЗАКЛАДВАЕ АТАМНУЮ БОМБУ\nРаспрадае за бясцэнак, каб аддаліць свой крах\nБеларусы зьвярнулі ўвагу на адзін эпізод з цывільнага жыцьця сваёй краіны. 18 красавіка БТ паказала перамовы Лукашэнкі з двума прадстаўнікамі маскоўскага бізнэсу на тэму “расейскага ўдзелу ў распрацоўцы калійных угнаеньняў у салігорскім рэгіёне Беларусі”. Начальнік рэжыму бадзёра выказваўся пра “прагрэс” і “выгоды супрацоўніцтва”. А маскоўскія госьці сядзелі маўкліва, апусьціўшы галовы, і не глядзелі ў камэры. Зь іхнага боку не было ніякага выступу ў тэлекамэру.\nУ адрозьненьні ад неўраўнаважанага партнёра па тэлесюжэту, яны разумелі, што ўдзельнічаюць у крымінальным злачынстве – захопе чужой маёмасьці, нацыянальнай маёмасьці іншага народа. Йдзецца, зразумела, не пра “удзел” і “супрацоўніцтва”, а пра брутальнае авалодваньне вельмі прыбытковай галіной народнай гаспадаркі Беларусі. Захопнікі, у адрозьненьні ад начальніка рэжыму, добра разумеюць, якое сур’ёзнае пакараньне за такія дзеяньні прадугледжваецца ў Крымінальным кодэксе.\nАнтыбеларускі рэжым распрадае за бясцэнак нашы прадпрыемствы і нацыянальныя багацьці. Абы працягнуць яшчэ крыху сваё мізэрнае існаваньне, абы аддаліць свой крах. Хунта спадзяецца, што пасьля здачы нашай эканомікі ёй удасца выгадна здаць Маскве і нашу Дзяржаву. А потым нават камфортна атабарыцца на каланіяльных пасадах. Калі ім удасца выканаць гэты злачынны праект, то наступным крокам стане накіраваньне дзесяткаў тысячаў беларускіх мужчын і юнакоў – жаўнераў і афіцэраў арміі і міліцыі, спэцслужбаў і МНС – у кашмар расейскіх войнаў, канфліктаў і бедстваў.\nРУХ за новыя выбары без Лукашэнкі\n15 красавіка 2011 г.\nУлётка "Дзень Роднай Мовы"\nРыхтуем новыя выбары без Лукашэнкі\nБеларусы! Далучайцеся да Руху “За новыя выбары без Лукашэнкі”! Стварайце суполкі Руху. Інфармацыя на сайце http://www.bel-ruh.org/.


12:38 26.10.2019 (абноўлена 10:11 26.10.2019)\nСмешны відэаролік, на якім белае медзведзяня ляжыць на спіне і спрабуе перавярнуцца і падняцца на лапы пасля абуджэння, скарыў тысячы інтэрнэт-карыстальнікаў.\nДаецца мядзведзяняці гэта няпроста: засяроджанае звераня прыкладае немалыя намаганні, каб апынуцца на жываце. У роліку бачна, як некалькі разоў запар яно пацешна завальваецца назад, але ў рэшце рэшт яму ўсё ж удаецца апынуцца на жываце.\nЗахопленыя карыстальнікі сацсетак прызналіся, што відэа немагчыма паглядзець ўсяго адзін раз, а старанні галоўнага героя параўналі са сваімі спробамі ўстаць на працу па першым званку будзільніка. "Менавіта так я адчуваю сябе кожны панядзелак", - жартуюць гледачы.


“Начная аблога” – агляд беларускага Інтэрнэту 16 траўня\n16 травень 2006, 21:46\nПерамогу беларускай зборнай па хакеі над швайцарцамі й выхад каманды ў чвэрцьфінал чэмпіянату сьвету камэнтуюць у беларускіх ЖЖ-блогах. Удзельнікі кам’юніці minsk_by абменьваюцца эмацыйнымі выклічнікамі, кшталту “Ура!”, “Малайцы!”, “Оле! Оле!” Форумы TUT.by пакуль ня надта актыўна адгукаюцца на гэтую падзею – узьнікаюць асобныя галінкі, у якіх па два-тры камэнтары. Вось, напрыклад, карыстальнік kasperets піша: “Выдатна, малайцы!.. Канечне ў канцы было нялёгка… Мяне больш за ўсё пазабавіла: у часе тайм-аўта наш трэнэр роў і пырскаў сьлінаю, а празь некалькі сэкунд ледзьве ня плакаў ад шчасьця… А яшчэ прыкалола заляпуха Навіцкага: “Тут у зоне швайцарцаў Скабелка з Касьціцыным рабілі спробу спараваньня”.\nVovansystems у сваім ЖЖ распачаў публікацыю ўласных турэмных дзёньнікаў – яго затрымалі й пасадзілі на 15 сутак за ўдзел у акцыі 7 красавіка на Кастрычніцкай плошчы. “Падымаюць недзе ля 7-8 раніцы — даюць венік, швабру, анучку і вядро — прыбіраць камэру. Праз паўгадзіны сьняданак — каша і цёплая вада іржавага колеру з асадкам (гарбата?). А 17-й недзе абед+вячэра: балянда з пахам супа, каша з гумавым катлетазайменьнікам, гарбата бяз цукру й заваркі. кормяць штодзёньна (раней праз дзень — «лётны» дзень быў і «нялётны», трохразавае харчаваньне — панядзелак, серада, пятніца…) лыжкі нармальныя алюмінівыя збольшага (раней былі з абрэзанымі ручкамі, каб заточкі не рабілі). У камэры 1 алюмінівы кубак з нацарапаным “Жыве Беларусь”.\nНа афіцыйным сайце Берасьцейскага гарвыканкаму – анонс “гарачага тыдня мерапрыемстваў” ад мясцовага гаркаму БРСМ: усіх ахвочых запрашаюць на пашыраны пленум гаркаму, на ўрачысты прыём у БРСМ ды на “Дзень памяці ахвяраў СНІДу”.\nНа форуме Адкрытага гістарычнага клюба студэнты-гісторыкі гутараць пра разьмеркаваньне. “Мінадукацыі канчаткова вырашыла, што будзем мы, то бок, бясплатнікі, трубіць 2 гады па абавязковым разьмеркаваньні… – піша каардынатар клюбу Programmer. – А цяпер вось вам факт – летась ва Ўкраіне тое ж самае было. Толькі студэнты не засталіся ў баку й за год страйкаў дамагліся таго, каб Юшчанка падпісаў указ пра адмену разьмеркаваньня. Альбо каб яно насіла рэкамэндацыйны характар. Супраціў ачоліла “Студэнцкае брацтва”. А ў нас што? У БРСМ ці можа ў прафсаюз зьвярнуцца, што маё канстытуцыйнае права парушаюць?”\nНа TUT.by абмяркоўваюць артыкул з рэсурса Lenta.ru “Літаратары папрасілі Юшчанку закрыць для Лукашэнкі крымскія курорты”. “Цікава, але пераважная бальшыня грамадзянаў Беларусі, якія жывуць ва Ўкраіне, падтрымалі кандыдатуру Лукашэнкі на выбарах прэзыдэнта 19 сакавіка. За яго прагаласавала 91,4 адсотка выбарнікаў. У той жа час у самой Беларусі Лукашэнка набраў каля 83 адсоткаў галасоў. Вось няхай і едзе туды, дзе рэйтынг большы”, – піша Ananimka\nЖЖ-аўтар Hondurazian прачытаў на сайце Свабоды матэрыял Валера Каліноўскага пра новую паслугу пошукавай сістэмы google – цяпер там можна даведацца, наколькі часта пэўныя словы ці фразы выкарыстоўваць у тых ці іншых краінах. “…спадар Валер Каліноўскі сьціпла замоўчвае, што Беларусь уперадзе плянэты ўсёй па запытах: “порно”, “наркотики”, “геи” і нават, прабачце, “х…” Па запытах: “секс”, “водка” й г.д. мы таксама далёка не апошнія. Гл. таксама “деньги”, “халява”, “сиськи”. Сумная статыстыка”.\nА сайт Менгарвыканкаму разьмесьціў навіну, якая павінна выклікаць трымценьне ў аматараў піва і ў гаспадароў камэрцыйных шапікаў: менская міліцыя прапануе ўвесьці забарону на продаж піва ды іншых алькагольных напоеў у такіх кіёсках. Прычым тычыцца гэта ня толькі піва, але і ўлюбёнага пітва тынэйджэраў, кшталту джын-тоніка ці “Зялёнага яблыка” – там алькаголю градусаў 6. Ініцыятыву міліцыі падтрымлівае й старшыня камітэту ахову здароўя Менгарвыканкаму Дзьмітры Піневіч. Зь веданьнем справы мэдык разважае: “Горшай атруты за джын-тонік і салодкія алькагольныя напоі такога ж кшталту я не сустракаў. Усе ягоныя хімічныя складнікі, дзякуючы ўтрыманьню ў ім цукру, хутка засвойваюцца. У выніку наносіцца велізарная шкода стрававальнай, нэрвовай і кровеноснай сістэмам”.\nБеларуская пісьменьніца Югася Каляда, якая ў свой час ледзьве не прымусіла юных гераіняў уласнай аповесьці “Галоўная памылка Афанасія” піць зраніцы гарэлку, цяпер піша ў сваім інтэрнэт-дзёньніку: “Алькаголь, які разьліваюць на банкеце - гэта ЗЛО, ЗЛО, ЗЛО… Але ў параўнаньні з тым, як я здавала, не працьверазеўшы, экзамен у аўташколе... У мяне толькі ад згадкі пра той экзамен пачынаюцца галаўныя болі. У машыне трываў бензінавы смурод, і я, заміж таго, каб сачыць за дарогай, сачыла за касьмічнымі войнамі ў галаве ды страўніку. Ня ў стане кантраляваць сутаргавыя рухі рук ды ног, я так газанула на эстакадзе, что ледзь ў той космас не паляцела”.


WordPress: Усталюйце Jetpack і ўключыце карты навядзення | Martech Zone\nАўторак, жніўні 30, 2011 Асяроддзе, Кастрычнік 26, 2011 Douglas Karr\nПерш за ўсё ... у вас ёсць уліковы запіс Gravatar.com? Перайдзіце зараз і ўключыце яго агульнадаступны профіль. Дадайце свае сацыяльныя сеткі, апісанне і некалькі малюнкаў. Чаму?\nGravatar's універсальна выкарыстоўваецца для адлюстравання вашай фатаграфіі там, дзе б вы ні зарэгістраваліся альбо пакінулі каментарый і ваш адрас электроннай пошты. Не хвалюйцеся - яны не крадуць і не паказваюць ваш адрас электроннай пошты, яны ствараюць хэш-ключ ... і гэты хэш-ключ - гэта імя файла вашай фатаграфіі. Гэта добрая бяспечная сістэма. Граватары існуюць даволі даўно, але цяпер вы можаце стварыць поўны сацыяльны профіль на Gravatar.com. І, паколькі ўключылі грамадскія профілі Gravatar, рэзкія людзі ў Automattic (стваральнікі WordPress) былі занятыя.\nМагчыма, вы заўважылі ў адміністрацыйнай панэлі WordPress, што зараз вы можаце ўключыць Jetpack у WordPress. Гэта серыя выдатных дапаўненняў для WordPress, якія аптымізаваны для высокага выкарыстання і размешчаны ў воблаку. Адной з такіх асаблівасцей з'яўляецца Навесная карта. Калі сайт дазваляе карты Hovercards (вы нават не павінны быць сайтам WordPress), вы можаце навесці курсор мышы на любы граватар, і ён адлюструе ваш профіль. Гэта вядзе да фантастычнай працы з нашай тэмай:\nКарты на паветранай падушцы існуюць з кастрычніка мінулага года, але цяпер сапраўды становяцца папулярнымі Jetpack прымаецца. Проста навядзіце курсор мышы на малюнак і вы аўтаматычна атрымаеце профіль гэтага карыстальніка! Салодкая! Калі ў вас няма сайта WordPress, вы ўсё яшчэ можаце выкарыстоўваць Gravatars (простая функцыя PHP) і Hovercards (jQuery плюс скрыпт Hovercard).\nTweetTwo: правільнае паведамленне, патрэбны час, правільнае месца\n30 жніўня 2011 г. у 6\nВыдатны прыклад малюнка!\nХм, па іроніі лёсу, Даг, ваша фатаграфія паказвае мяжу, быццам яна вось-вось усплыве, але ніколі не адлюстроўвае дэталі, а проста паказвае блешню бясконца. Калі я націскаю на яго, Граватар кажа, што карыстальнік не знойдзены. Аднак некаторыя іншыя блогеры на вашым сайце працуюць, таму я мяркую, што з вашым Gravatar нешта не так.\nЖнівень 31, 2011 у 12: 56 AM\nЧаму ты мяне так клічаш, Толга? Я ведаю - я думаю, што гэта звязана са тым, што я адміністратар, бо тое ж самае робіць і з іншымі адміністратарамі. Я працую над гэтым ... вы не павінны былі заўважыць!\nВерасень 1, 2011 у 4: 44 AM\nВыпраўлены Толга! Я зразумеў, што я не дадаў адрас электроннай пошты, які я выкарыстоўваю для маркетынгавага блога на Gravatar. На жаль!


У Беларусі – мода на вяселлі з нацыянальным каларытам (Фота)\nФотарэпартаж з абраду ля Святога каменю на Барысаўшчыне.\nЖаніх Дзмітрый Скварчэўскі зазначае: «Наш вясельны абрад – гэта не гістарычная рэканструкцыя. Гэта, хутчэй, інтэрпрэтацыя, прыстасаванне традыцыйных абрадаў пад сучаснасць, то бок актуалізацыя архаічнага абраду. Усе словы ды змовы – аўтэнтычныя вясельныя тэксты. Дзеянні – шмат у чым таксама. Гэта сучаснае перажыванне традыцыйнага абраду, пошук таго, як ён мог бы выглядаць у нашыя дні».\nЗгодна з беларускаю міфалогіяй, ад удару маланкі Перуна аб камень разляцеліся іскры, што і стала пачаткам тварэння свету. Дзякуючы сваім прыродным уласцівасцям, камень стаў сімвалам моцы ды непарушнасці, моцы сям’і і шлюбу. Існаваў цэлы шэраг абрадаў, калі маладыя прыходзілі перад вяселлем да святых камянёў па добраславенне. Да прыкладу, на Ашмяншчыне да Нявесцінага каменю і цяпер прыязджаюць маладыя, каб ускласці кветкі ды папрасіць моцы для сваёй сям’і. Таму шлюбны абрад Дзмітрыя Скварчэўскага і Ніны Зарожнай прайшоў ля Святога каменю.\nАбрад пачынаўся са звароту да дзвюх стыхіяў, якія, згодна з беларускімі касмаганічнымі міфамі, былі першаэлементамі яшчэ да стварэння свету – вадзе і агню. Ваду, сімвал жаночае стыхіі, нявеста прынесла з размешчанага побач возера, званага ў народзе Святым. Над гарлачом чыталі вясельную любоўную замову, мэта якой – зрабіць шлюб моцным, пасля чаго гэтаю вадою маладыя па чарзе ўмыліся.\nСтыхія агню – мужчынская. «Жывы агонь» высякалі крэсівам. Над полымем прачытвалі мужчынскую вясельную замову. Гэтае дзеянне мела сімвалізаваць запальванне сямейнага агмяню.\nПерад маладымі таксама раскладвалі ручнік – сімвал супольнага шляху. Пасля таго, як пара на яго стала, ім звязваюць рукі іншым ручніком і абсыпаюць зернем – сімвалам наступнае стыхіі – зямлі. Падчас кожнага дзеяння таксама прамаўлялі замову.\nПасля таго, як жаніх зняў вянок нявесты, сімвал дзявоцтва, маці жаніха завязвае хустку – знак замужняе жанчыны ды прыняцця ў род.\nТрадыцыйна ручнік, які звязваў рукі маладых, з вышытымі на ім сімваламі мужчынскага і жаночага пачатку, прывязваюць да дрэва.\nУсю цырымонію праводзілі пад гукі дуды – музычнага інструмента, які быў галоўным на беларускім традыцыйным вяселлі. Пасля кожны госць падышоў з віншаваннямі да маладых, каб атрымаць сваю частку вясельнага пірага і пітнога мёду.\nАК, belsat.eu, паводле interfax.by, фота interfax.by


24 кастрычнік 2011, 15:13\nАд 20 кастрычніка, калі беларускі ўрад, падцягнуўшы афіцыйныя паказьнікі Нацбанку да рынкавых, адрапартаваў пра выхад на адзіны раўнаважны курс, рубель толькі ўмацоўваецца. Сёньня па выніках таргоў на Беларускай валютна-фондавай біржы ён зафіксаваўся на ўзроўні 8520 за даляр — ад 8680 на мінулым тыдні. Праўда, на тле вонкавай стабілізацыі кошты на тавары і паслугі працягваюць імкліва расьці.\nУніфікацыя адзінага курсу на камэрцыйным узроўні, які і надалей мяркуецца вызначаць на падставе біржавога попыту і прапановы, прывяла ня толькі да чарговай дэвальвацыі рубля, але і да новага вітка коштаў. Экспэрты такі ланцужок тлумачаць проста: калі дагэтуль валюта для набыцьця лекаў, энэргарэсурсаў і г.д. прадавалася па афіцыйным курсе 5700 рублёў за даляр, то пасьля выхаду на раўнаважны курс той жа прыродны газ у рублёвым вымярэньні падаражэў больш як на 50%. У выніку вытворцы вымушаныя закладаць выдаткі ў кошт прадукцыі, што наўпрост адбіваецца на ўсім іншым.\nІ калі камунальныя плацяжы мяркуецца падвышаць ня так рэзка, бо ў перадзімовы сэзон гэта можа выклікаць сацыяльнае незадавальненьне, то плата за праезд у грамадзкім транспарце да канца году вырасьце ўдвая. З 1 лістапада адна паездка будзе каштаваць 1300 рублёў, у сьнежні — ужо 1850. Рэкамэндаваны кошт для маршрутных таксі — 4500 рублёў за паездку. Асноўнай прычынай называецца падаражэньне "расходных матэрыялаў": цэны на паліва ад пачатку году вырасьлі ў 2,1 раза, на цеплавую энэргію — у 2 разы, электрычную — у 1,8 раза, а на запчасткі — амаль утрая.\nРост кошту транспартных паслугаў, вядома ж, выкліча неадкладную ланцуговую рэакцыю ўва ўсіх сэгмэнтах эканомікі, але кошты працягваюць падвышацца і незалежна ад яго. Ад сёньня адразу на 17% падаражэў цукар — важны кампанэнт значнай часткі харчовай прадукцыі. Адпаведна, неўзабаве трэба чакаць зьмены цэньнікаў і на іншыя харчы.\nМіж тым, як кажа аналітык фінансавага рынку Андрэй Карпунін, пры адпаведнай эканамічнай палітыцы кошты цэлага шэрагу тавараў і паслугаў можна ня толькі ўтрымаць прынамсі на цяперашнім узроўні, а нават адкруціць назад:\n"Цэны цяпер завышаныя ня толькі на вельмі многія імпартныя тавары, але і на тавары беларускія, у якіх высокая доля замежнай сыравіны і камплектуючых. Таму што ў кошт закладзены курс з улікам усіх нэгатыўных чаканьняў па курсаўтварэньні. І калі ўлады ня будуць гуляць усьляпую, пускаць сытуацыю на самацёк, дапускаць больш як 3—4% адхіленьня ваганьняў курсу ад намечанай імі ж самімі нейкай стратэгіі, тады празь некалькі месяцаў, наадварот, вельмі многія тавары ў крамах могуць патаньнець. І патаньнець досыць істотна — працэнтаў на 20, а то і 30. Справа ў тым, што дэвальвацыйныя чаканьні закладаліся дзесьці ў вілцы 12 000—13 000, а часам і 14 000 беларускіх рублёў за 1 даляр. І калі ўдасца ўсталяваць курс у прамежку паміж 8000 і 9000, то якраз розьніца ў 3000 і складзе гэтае патаньненьне ў раёне 30%".\nЛягічным наступствам замаруджваньня з выхадам на адзін курс стане чаканы рост цэнаў на паліва. Экспэрты не сумняюцца, што ўжо днямі канцэрн "Белнафтахім" наблізіць кошт літра бэнзіну ў эквіваленце да даляра, а гэта значыць, — як мінімум да 7000—7500 рублёў. Цяпер паліва апусьцілася ў сярэднім да паўдаляра, што заганяе нафтаперапрацоўчыя заводы ў вялізны мінус. Пасьля прэзыдэнцкай крытыкі была абраная тактыка падвышэньня коштаў малымі дозамі, але цяпер, як лічыць дырэктар Агенцтва дзелавых сувязяў Валянцін Лопан, трыма адсоткамі ўжо не абысьціся. Да таго ж ён ня верыць, што курс стабілізуецца на цяперашнім узроўні, таму коштам у пэрспэктыве нічога не застанецца, як зноў даганяць абясцэненую нацыянальную валюту:\n"Колькі гэта пратрымаецца? Магчыма, ня рэзка, але ўсё роўна плаўна рубель будзе абясцэньвацца і надалей. То бок калі цяпер ён у раёне 8500—8600, то неўзабаве ўсё адно будзе 9000, праз паўгода — 10 000, потым яшчэ і яшчэ ніжэй. Іншымі словамі, курс будзе ўвесь час падаць, бо прынцыповыя пытаньні па сальда зьнешняга гандлю ня вырашаныя. І яны ня могуць быць вырашаныя хутка без структурнай перабудовы эканомікі. А значыць, усё будзе адбывацца павольна, паўзуча. Гэта як, бачыце, бэнзін павольна даражэе, і мы да гэтага паступова прызвычаіліся. Ужо і праблема падаецца не такой значнай, асабліва перад пагрозай чарговага падаражэньня. І гэта пры тым, што 10 разоў паліва за год ужо даражэла. Вось калі за адзін раз на 30% — ай, ай, балюча. Таму Лукашэнка мае рацыю: трэба ўздымаць пакрысе, народ прызвычаіцца і ня будзе бухцець. Тое самае будзе і зь беларускім рублём".\nПрофільныя спэцыялісты гавораць пра перагляд і іншых цэньнікаў, некалі прывязаных да афіцыйнага курсу. Прыкладам, істотна зьмяніліся ў бок падвышэньня кошты на страхаваньне аўтамабіляў, уключна з КАСКА, а таксама афармленьне турыстычных страховак. Яшчэ больш вырасьце мыта на імпартаваныя аўтамабілі, якое дагэтуль спаганялася па курсе Нацыянальнага банку. Істотна падаражэюць лекі ад замежных фармацэўтычных кампаній, пастаўшчыкі якіх цяпер гэтаксама вымушаныя набываць валюту па рынкавым курсе.


Хто заснаваў Вiцебск | vitebskbiker.info\nУ 1928 годзе знакаміты беларускі археолаг А.Ляўданскі на рэштках Замкавай гары правёў раскопкі. Знаходкі пацьвердзілі, што іут існавала самае старажытнае паселішча ў межах Віцебска, якое адносіцца да Днепра-Дзьвінскай археалагічнай культуры. Па этнічнай прыналежнасьці гэтая культура зьяўляецца ўсходне-балцкай і ўзьнікла на працягу VIII-VII стагодзьдзяў да нашай эры. Асноўным тыпам паселішчаў таго часу былі ўмацаваныя гарадзішчы на ўзгорках і на мысах у сутоках рэк. Такое разьмяшчэньне гарадзішчаў у басэйне Дзьвіны давала магчымасьць засяляўшым іх абшчынам кантраляваць рачныя і валочныя гандлёвыя шляхі і мець з гэтага прыбытак.\nКаля Альгердавай гары зафіксавана таксама паселішча крывічоў, але датуецца яно толькі IX - X стагодзьдзямі нашай эры.\nВыснова. Як паселішча, Віцебск быў заснаваны нашымі продкамі балтамі ў глыбокай даўніне - каля VIII стагоддзя да нашай эры і мае сапраўдны узрост 2800 гадоў. Такая старажытнасьць нашага горада пацьвярджаецца узростам навакольных гарадзішчаў Днепра-Дзьвінскай культуры Баронікі ( V стагодзьдзе да нашай эры ), Зайцава (VIII-VII стагодзьдзі да нашай эры), Лужасна (VIII-VII стагодзьдзі да нашай эры), Мяклава( VII стагоддзе данашай эры).\nШто напісана у летапісе?\n«Року 974 зьбіўшы Вольга яцьвінгаў і печынгаў і, пасьля перанравы праз раку Дзьвіна заначавала з войскам, і ўпадабаўшы гару заклала замак драўняны, назвала ад ракі Відзібы Віцебскам, умуравала цэрквіцу ў Вышнім замку Сьвятога Міхала, а ў Ніжнім Зьвеставаньня. Два гады пражыла і ад’ехала да Кіева».\nТак пачынаецца віцебскі гарадзкі летапіс, сьпісаны Сьцяпанам Аверкам з хронікі Міхала Панцырнага 1760 года. Найперш трэба заўважыць, што зьвестак пра заснаваньне горада ў гэтым запісе няма, згадваецца толькі пра заклад замка. У астатнім неадпаведнасьць запісу гістарычным рэаліям таксама відавочная:\n1. Кіеўская рэгентша (рэгент - правіцель пры малалетнім манарху) Вольга памерла ў 969, і ў 974 годзе яе ўжо проста не было.\n2. Нават калі перапісчык летапісу памыліўся пры пераводзе даты ў летазлічэньне ад Нараджэньня Хрыстова і трэба чытаць не 974 год а 947, як прапанавалі акадэмік Б.Рыбакоў і доктар археалогіі Л.Аляксееў, то высьвятляецца, што Вольга хрысьцілася ў 957 годзе. У 947 годзе яна папросту не была хрысьціянкай і не магла будаваць цэркваў.\n3. Найболыш неверагодна паказаны ў гэтым запісе шлях Вольгі, якім яна быццам прыбыла ў месца, дзе ёю быццам быў закладзены замак: вяртаючыся ў Кіеў пасьля перамогі над яцьвінгамі і печынгамі. Тагачасная Ятвягія - гэта зямля на захад ад Гародні, сучасная Беласточчына. Печанегі ў час Вольгі разьмяшчаліся на паўднёвы ўсход ад Кіева. Ні ў адным зь летапісаў усходнеэўрапейскіх дзяржаваў - Ноўгарада, Пскова, Цьверы, Галіча, Валыні, у тым ліку Кіева - не згадваецца пра паходы Вольгі на яцьвягаў і печанегаў і пра заснаваньне нейкага замка, а тым больш Віцебскага. Калі б такое адбывалася ў сапраўднасьці, то абавязкова б было зафіксавана і ў гэтых летапісах.\n4. Па шляху ў Кіеў ад яцьвягаў ці печанегаў ніякай патрэбы фарсіраваць Дзьвіну няма.\nГістарычная даведка: Полацкае каралеўства, да якога належыў Віцебск, трапіла ў васальную залежнасьць ад Кіева ў 865 годзе, пасьля паходу Аскольда і Дзіра на полацкіх крывічоў. У 882 годзе Алег заваяваў Смаленск і канчаткова зьвязаў Ноўгарад з Кіевам, уключыўшы пад сваю ўладу ўвесь Крыўскі абшар - полацкіх, смаленскіх пскоўскіх і наўгародскіх крывічоў. Мы бачым крывічоў у складзе шматпляменнага войска, зь якім Алег у 907 годзе пайшоў на Царград. Ў летапісе за гэты год Полацк аднесены да гарадоў дзе «седяху велиции князи, под Олго суще». Але ўжо блізу 945 года Полацк выходзіць з залежнасьці ад Кіева, бо ў дамове Ігара з Візантыяй ён ужо не згадваецца.\n5. У адным паходзе ваяваць супраць яцьвягаў і печанегаў немагчыма па нрычыне адлегласьці паміж імі каля 1000 кіламетраў.\n6. Натуральна, што кіеўскія валадары імкнуліся ўмацаваць свой кантроль над крывіцкімі Смаленскам і Віцебскам, бо толькі дзякуючы гэтаму Кіеўская і Ноўгарадская землі злучаліся ў адно цэлае. Але незалежна ад таго, каму надпарадкоўваўся Віцебск, Полацку ці Смаленску, кіеўская рэіентша Вольга аніяк не магла і не мела ніякіх правоў будаваць тут замкі, папіраючы правы каралеу полацкіх ці смаленскіх. У адносінах сюзэрэна з васалам такога папросту не магло быць. Дый наўрад ці ў гэтых дзеяннях была патрэба - няўжо мясцовыя каралі (менавіта так зваліся валадары Полацка, Віцебска і Смаленска ў полацкім летапісе і ў эўрапейскіх хроніках) маглі выпусьціць з-пад увагі такія важныя ў стратэгічным сэнсе паселішчы на гандлёвых шляхах як Віцебск і не ўнарадкаваць іх? Вольга магла ўпарадкоўваць толькі сваю вотчыну, як і запісана ў летапісах за 947 годам: «Иде Олга ко Новогороду и устави по мсте и погосты и дани, и оброки, и ловища, и возвратися ко сыну своему в Киев.»\nАле Віцебск у склад Ноўгарадскай зямлі ніколі не ўваходзіў!\n7. У летапісным запісе пазначана, што цэрквы Дабравешчаньня ( Зьвеставаньня ) і Сьв.Міхала былі змураваныя княгіняй Вольгай. На самой справе яны былі ўмураваныя значна пазьней - у XII стагоддзі. Мураваных хрысьціянскіх храмаў часоў Вольгі (X ст.) ня толькі ў Віцебску, але і на ўсёй Усходняй Эўропе не было.\n8. Зьвернем таксама ўвагу на тое, што спачатку ідзе гаворка пра адзін замак на гары, а потым пра два - Верхні і Ніжні. Але Ніжні замак зьявіўся толькі ў XIV стагодзьдзі.\nЗразумела, што пры складаньні віцебскага летапісу былі скарыстаныя нейкія беларускія кронікі альбо дакументы, у тэксьце ёсць спасылкі на іх. Большасьць зь іх сёньня яшчэ невядомая, але, дзякуючы гзтым згадкам, можна сцвярджаць - у Віцебску вялося летапісаньне. Сюжэт заснаваньня Віцебскага замка ідэнтычны сюжэтам заснаваньня такіх старых беларускіх гарадоў як Трокі і Вільня: “и найде в пущи гору красну, дубровами н ровнинами обляглую, и сподобалося ему велми, и он там поселися н заложил город, и назове имя ему…”\nГэтыя гарады - Трокі, Вільня і Віцебск - былі ня толькі рэзідэнцыямі манархаў, але і сталіцамі. Сын вялікага князя Літоўскага і Рускага Гедыміна, князь крэўскі Альгерд узяў за жонку віцебскую князёўну Марыю ў 1318 годзе. Бацька Марыі Яраслаў памірае ў 1320 годзе, і Альгерд становіцца віцебскім князем. Пасьля адхіленьня ад вялікакняскага пасаду брата Яўнута Альгерд урэшце дамогся тытула вялікага князя ў 1345 годзе. Утварыўся дыумвірат вялікіх князёў Альгерда і Кейстута. Беларусь тых часоў склалі дзьве адміністрацыйна-тэрытарыяльныя часткі: княства Літоўскае і Рускае (Віцебск, Полацк, Магілёў, Бранск, Гомель) на чале з Альгердам; княства Троцкае (Жамойць, Гарадзеншчьша, Вільня і Берасцейшчьша) - на чале з Кейстутам. У князёў Масковіі тытул “рускі” яшчэ не выкарыстоўваўся, бо былі яны занадта слабыя, на лідэрства ва Усходняй Эўропе і спадчыну Кіеўскай імперыі не прэтэндавалі. 3 1345 году да пераезду вялікага князя Альгерда ў Вільню ў 1355 годзе Віцебск быў сталіцай Беларусі, ці як тады называлі - Вялікага княства Літоўскага і Рускага. Але да свайго скону Альгерд заставаўся віцебскім князем і выказьнікам інтарэсаў усходняй, хрысьціянскай часткі дзяржавы. Адсюль ён тры разы хадзіў з войскам на Маскву. Ягоныя жонкі, Марыя Віцебская і Ульляна Цьвярская, былі вельмі набожнымі хрысьціянкамі. Дакладна вядома, што пабудову царквы Сьв. Духа ў Віцебску фундавала княгіня Ульляна. Таксама дакладна вядома, што Альгерд паставіў віцебскія Верхні і Ніжні замкі ў муры і адбудаваў заняпалыя цэрквы Дабравешчаньня ў Ніжнім замку і Сьв. Міхала ў Верхнім. Значыць у старой віцебскай кроніцы за 1374 годам быў запіс, фрагмент якога зараз паспрабуем аднавіць: “вьмуровал великий князь Олгрд (варыянты старабеларускай транскрыпцыі Олигирд, Олигрд, Волигорд) Вышни Замак у Вицебску и постави Нижни Замак у муры, и поправи цэрквы занепалыя в Вышним Замку Сьв. Михала а у Нижним Звеставаня”. Пазьнейшым перапісчыкам гэты запіс быў надчышчаны і перастаўлены на 974 год, а імя Альгерд заменена на імя Вольга.\nЧаму адбылася фальсіфікацыя летапісу ?\nПерапісчык пераблытаў імёны Альгерд і Вольга па прычыне іх падабенства ў старабеларускім летапісным напісаньні. Гэтакая версія была выказаная Міколам Ермаловічам.\nНа наш пагляд, пераблытаць імёны было немагчыма, таму што ў Віцебску памяць пра Альгерда захоўвалася вельмі моцна, пра што сьведчыць існаваньне тапонімаў Альгердава гара, Альгердаў шлях.\nПерастаноўка і зачыстка летапісу была зроблена сьвядома і мэтанакіравана! Доказаў намі прадастаўлена дастаткова. Алематываў для гэтакай інверсіі магло быць некалькі:\n1. Згодна з ужо ўсталяванай на тыя часы летапіснай беларускай традыцыяй заснаваньне стольнага горада звычайна прыпісвалася вялікаму князю. Прыпісаць заснаваньне горада Альгерду было немагчыма, бо Віцебск як паселішча ўжо існаваў. Таму абзац аб пабудове Альгердам замкаў і аднаўленьні заняпалых цэркваў быў адпаведным чынам зьменены і перасунуты на пачатак летапісу, па храналогіі бліжэй да гадоў жьшьця Вольгі. Заснаваньне горада першахрысьціянкай Русі падкрасляла статус Віцебска як сталіцы Вялікага княства Літоўскага і Рускага ў часы Альгерда і Сьвідрыгайлы. Да таго ж такая акалічнасьць падкрасьляла пераемнасьць Вялікага княства Літоўскага ад Кіеўскай імперыі Рурыкавічаў.\nАле чаму фальсіфікатар так груба абышоўся з гістарычнай фактурай і панаварочваў поўны кораб хлусьні ў запісе пра Вольгу? Чаму выкінуў зь летапісу практычнаўсезапісыпра Альгерда?\n2. Імя Альгерд перарабілі на Вольгу і надчысьцілі летапіс у часы дамінацыі на Беларусі расійскіх землесабіральніцкіх настрояў, бо няёмка нават у летапісах было згадваць імя беларускага манарха, які сабраў усходнеславянскія (крывіцкія) землі і пашырыў межы сваёй дзяржавы да Вязьмы і Мажайска, тры разы пасьпяхова хадзіў з войскам на Маскву. Гэтыя вайсковыя экспедыцыі у адпаведнасьці з абавязкамі перад Цьвер’ю наладжваліся зь Віцебска ў 1368, 1370, 1372 гадах. Такія прыклады замоўчваньня гістарычнай фактуры ў беларускім летапісаньні ёсьць (Магілеўскі летапіс).\nЗгадка пра яцьвягаў утворана з запісу аб паходзе Альгерда ў 1347 годзе на Прусію - адчуваеце падабенства з датай 974 ?! А пра печанегаў - з запісу аб бліскучай перамозе таго ж Альгерда пад Сінімі Водамі ў 1362 годзе над аб’яднаным татарскім войскам, пасьля чаго былі вызваленыя з-пад улады Арды і далучаныя да Вялікага княства Літоўскага і Рускага Кіеўскае, Чарнігаўскае і Ноўгарад-Северскае княствы. Фальсіфікатар нават зьмяшаў гэтыя дзьве розныя падзеі ў адну. Да таго ж тэкст летапісу перакладзены на сучасную мову няправільна - дзеяслоў “збіўшы” трэба разумець не як нерамогу а як факт продажу палону, “прадаўшы” альбо як згрупаваньне вялікай колькасьці (сабраўшы) пераможаных яцьвягаў і пераход іх да месца пабудовы віцебскіх мураваных замкаў. Будаўніцтва каменных Верхняга і Ніжняга замкаў у Віцебску было скончана ў 1351 годзе, таму палонныя татары з-пад Сініх Водаў у гэтай будоўлі ня ўдзельнічалі. Гэта яшчэ раз паказвае, што ў віцебскім летапісе шырока асьвятлялася дзейнасьць Альгерда (там быў запіс пра перамогу над татарамі ў 1362 годзе), але гэтыя запісы былі няшчадна выкінутыя фальсіфікатарам.\nВось тады становіцца зразумелым, чаму “збыўшы ятвягаў” Альгерду давялося перапраўляцца праз Дзьвіну - ён вяртаўся ў сваю сталіцу, у свой улюбёны Віцебск.\nНародная памяць не захавала ў выглядзе показак ці прьмавак цяжар разбудовы віцебскіх мураваных замкаў, як напрыклад віленскіх - “Каб табе ўсё жыцьцьё камяні на Вільню цягаць!”\nМаючы пасьля вайсковых перамогаў дастатковыя фінансавыя і людскія рэсурсы ў выглядзе палонных, Альгерд аднавіў заняпалыя цэрквы і пабудаваў мураваныя віцебскія замкі - Ніжні і Верхні.\nВыснова. Кіеўская рэгентша Вольга ніякага дачыненьня да заснаваньня горада Віцебска ня мае.\n1. Адкуль паходзіць найменне “літва” ?\nЛітва - гэта частка заходнеславянкага племя люцічаў, якія разам з велетамі і абадрытамі засялялі з I стагодзьдзя нашай эры паўночную частку Ютландскай паўвыспы і адзьдзяляліся ад германскіх плямёнаў саксаў і ютаў так званым Саксонскім валам. Натуральна, гэта былі марскія народы і адважныя варагі. Пасьля доўгага змаганьня супраць хрысьціянізацыі, якая йшла ад Сьвяшчэннай Рымскай імперыі германскай нацыі, частка люцічаў у X стагодзьдзі рушыла на іншыя землі. Перасяленьне люцічаў на вярхоўе Нёмана знайшло адлюстраваньне ў скандынаўскіх сагах, нямецкіх народных паданьнях, але найболып дакладна зафіксавана ў беларускіх летапісах. Гэта сюжэт пра выезд князя Палемона разам з пяцьцюстамі шляхецкімі сем’ямі з Рыму і пасяленьне іх у цэнтральна-заходняй частцы Беларусі. Па меркаваньні даследчыкаў П.Шафарыка, П.Урбана назовы люцічы і літва паходзяць ад уласнага імя родапачынальніка Люта. У шэрагу славянскіх моваў гэтае імя вымаўлялася і пісалася яшчэ і як Літ. Лютвою называлася літва ў дакументальных крыніцах і беларускіх народных гаворках. Паселішчы і рэкі з найменьнямі Лютава, Літава, Літва сустракаюцца на тэрыторыі Балгарыі, Славаччыны, Польшчы, Паўночнай Нямеччыны, але найболын - на тэрыторыі Беларусі. Месца, дзе жыло раней племя літва, дакладна вызначыў гісторык Мікола Ермаловіч. Ён першы зьвярнуў увагу на групу населеных пунктаў з назовамі Літва ў цэнтральна-заходняй частцы Беларусі, на прасторы паміж Новагародкам, Менскам, Слонімам, Крэвам, і на гэтай падставе акрэсьліў тут тэрытарыльнае ядро Старажытнай Літвы, што пацьвердзілася геаграфічнымі згадкамі летапісаў.\nАд гэтага ядра, з далучэньнем новых тэрыторый, назоў Літва пашыраўся і ахопліваў усё большую прастору. Узьнiкла новая палітычная адзінка - зямля Літоўская, а потым - Вялікае княства Літоўскае з сталіцаю у Новагародку.\nЛітвою называлі наш край (а нас саміх ліцьвінамі) усе нашыя суседзі аж да пачатку XX стагодзьдзя. Гэтыя найменьні саступілі сваё месца толькі пасьля прымусовага далучэньня нашых земляў да Расійскай імперыі напрыканцы XVIII стагоддзя, шмат у чым пад узьдзеяньнем каланіяльнай палітыкі акупацыйнага рэжыму. Таму ў гістарычным плане назоў “Літва” тоесны найменьню Беларусь, бо спрадвеку азначаў беларускую дзяржаву і наш народ, гэтаксама як ліцьвін - беларус.\nЯшчэ дагэтуль называюць нашу Бацькаўшчыну Літвою, а нас ліцьвінамі жыхары суседніх з намі раёнаў Заходняй Украіны і Усходняй Польшчы. Дый самі беларусы, асабліва на цэнтральна-заходнім абшары (каля Наваградка, Івацэвічаў, Століна ды ў іншых мясьцінах), цяпер нярэдка называюць сябе ліцьвінамі.\nКаб назьбегнуць блытаніны ва ўжываньні назову Літва, варта наўночна-заходнюю суседку Беларусі акрэсьліваць яе саманазовам Летува, яе жыхароў называць летувісамі, а яе мову - летувіскаю.\n2. Чаму Жамойць началі называць Літвой ?\nЖамойць (лацінская форма - Самагіція, польская - Жмудзь ) - гэта гістарычны абшар па ніжнім цячэнні Нёмана і ўзьбярэжжы Балтыйскага мора, заселены плямёнамі балтаў. У 1422 годзе, надчас княжаньня Вітаўта, ён быў канчаткова далучаны да Вялікага княства Літоўскага і стаў яго неад’емнай часткай. 3 часам нашыя продкі пачалі называць жамойтамі ня толькі насельнікаў уласна Жамойці, але і роднасныя ім плямёны.\nУмовы для замацаваньня за Жамойцяй назову “Літва” склаліся ў XIX стагоддзі. Дзеячы жамойцкага нацыянальнага адраджэньня для забеспячэньня свайму руху гістарычнай асновы выкарысталі ў якасьці этнічнага найменьне старадаўняй беларускай дзяржавы Вялікага княства Літоўскага, а не свой спрадвечны назоў Жамойць (які, дарэчы, шырока ўжываўся і ў XIX стагодзьдзі, але не асацыяваўся з уяўленьнем пра разьвітую старажытную дзяржаўнасьць).\nЖамойтьі прысвоілі ня толькі найменьне Літва, але і заявілі пра свае выключныя правы на гістарычную і культурную спадчыну нашае старадаўняе дзяржавы і, у прыватнасьці, на яе сімволіку. Пра свой старажытны жамойцкі герб “Мядзьведзь” яны быццам забыліся. А паколькі ў жамойцкай мове не існавала слова для абазначэньня галоўнага дзяржаўнага сімвала Вялікага княства, жамойцкія адраджэнцы прыдумалі яго. Зрабіў гэта ў 1845 годзе гісторык Сімонас Даўкантас, назваўшы нашую “Пагоню” новатворам “Віціс”. На жамойцкі лад перакручваліся імёны натых гістарычных дзеячаў : Вітаўт стаў у іх Вітаўтас, Астрожскі - Астрагішкіс, Хадкевіч - Кяткявічус, Радзівіл - Радвіла, Пац - Пацас і г.д.\nТым часам нашыя прадзеды аж да канца XIX стагодзьдзя захоўвалі саманазоў “ліцьвіны”. Але, на жаль, беларускае нацыянальнае адраджэньне запазьнілася, пачалося значна пазьней за жамойцкае. Нашы адраджэнцы, пачынаючы з Ф.Багушэвіча, зрабілі вялікую памылку і перасталі карыстацца спрадвечным саманазовам “ліцьвіны” і прынялі найменьне, якое тады было ўжо пашыранае на Смаленшчыне, Віцебшчыне, Магілеўшчыне і выкарыстоўвалася расійскім друкам - “беларусы”.\nКанчаткова назоў “Літва” ў форме “Летува” афіцыйна быў замацаваны за Жамойцяй 16 лютага 1918 года актам аб незалежнасьці, чым быццам быў пастаўлены знак роўнасьці паміж Вялікім княствам Літоўскім і Летувой. Усё гэта спрычынілася да таго, што ў грамадскай сьвядомасці ўкаранілася думка, нібыта сучасная Рэспубліка Летува - спадкаемца Вялікага княства Літоўскага.\n3. Што азначае тытул князь ?\nАбадрыты і люцічы займелі сваі дзяржавы ў V-VІ стагоддзях. Яны ўдасканалілі сістэму кіравання падчас набегаў разам з германцамі запазычаньнямі з тэрыторыі Заходняй Рымскай імперыі. Кожны поўнапраўны член племя быў носьбітам народакіравання. Вышэйшым органам улады быў народны сход / сойм / племя, куды мелі доступ усе поўналетнія свабодныя мужчыны, за выняткам тых, хто зьняважыў сябе трусасцю ў пабаявішчах. Сойм склікаўся ад выпадку к выпадку, але не радзей аднаго разу на год. На ім вырашалі найболын важкія справы : пытаньні вайны і міру, суд па асабліва цяжкіх ці заблытаных злачынствах, пасьвячэньне ў воіны / а значыць у поўнапраўныя члены грамады /, вылучэньне правадыроў племя. Паводле Тацыта, апошнія займаліся ўсімі цякучымі справамі, у першую чаргу судовымі. Акрамя таго, яны папярэдне абмяркоўвалі ў сваім коле вынесеныя на сойм пытаньні і прапаноўвалі яго ўдзельнікам загадзя падрыхтаваныя рашэньні. Тацыт называе гэтых правадыроў прынцэпсамі, што азначае начальнік, галоўны. Побач з калектыўнай уладай народнага сходу і рады родаплемявых нобіляў існавала індывідуальная ўлада племявых правадыроў. Антычны аўтары называюць іх па рознаму : адных прынцэпсамі, дуксамі, архонтамі, ігемонамі / г.зн. правадырамі /, іншых жа, як і сваіх правіцеляў гераічнай эпохі - рэксамі альбо басілеўсамі, іначай кажучы царамі. 3 улікам гістарычнай перспектывы ўладу гэтых племявых правадыроу i кiраўнiоў племявых зьвязаў можна умоўна кваліфікаваць як манархічную. Магутнасьць і трываласьць становішча гэтых правадыроў розьнілася, што залежыла ад ступені разьвітасьці племя.\nХарактэрнае для многіх народаў славянскага паходжання слова князь і агульнагерманскае слова конунг узыходзяць да індаеўранейскага =кені=/Род/, параўнайце лацінскае генс /калена/, беларускае калена. Пакаленьне = генерацыя. У самым першасным значэньні тэрмін квязь, конунг азначала - радавіты, высакародны, знатны і варты павагі чалавек, але ніяк не валадар і гаспадар. Паводде Тацыта, конунгі і князі валодалі вельмі абмежаванай уладай і кіравалі супляменьнікамі хутчэй пераканьнем і прыкладам, чым загадам. Князь/конунг быў ваенным кіраўніком племя, прадстаўляючы яго ў міжнародных справах, маючы перавагі пры разьмеркаванні ваеннай здабычы, права на рэгулярныя дабравольныя паднашэньні супляменьнікаў, а таксама на частку штрафаў з асуджаных. Аднак ні судзьдзём, ні перахавальнікам, ні творцам племявых звычаяў князь/конунг ня быў і асаблівай распарадчай уладай не валодаў. Нават на вайне, піша Тацыт, “караць, заключаць у кайданы, падвяргаць цялеснай экзекуцыі не дазволена нікому, акрамя жрацоў”, якія дзейнічаюць бы па боскім загадзе. Разам з тым конунг-князь і сам выконваў пэўныя сакралыіыя функцыі. У многіх плямёнаў ён і многа стагоддзяў пасьля выконваў важную рюлю ў здзяйсненні публічных гаданьняў і ахвярапрынашэньняў, лічыўся персанальна адказным за няўдачу на вайне, за недарод і мог быць на падставе гэтага ня толькі зрынуты, але і прынесены ў ахвяру дзеля улагоджваньні багоў.\nУлада князя была выбарнай. Выбіралі яго на народным сходзе зь ліку найбольш знаных мужоў, яшчэ неабавязкова належных да аднаго роду, часам з дапамогай жэрабя, але часьцей па сьвядомым рашэньні прысутных, якія адразу ж паднімалі свайго абраньніка на шчыт. На народным жа сходзе, з удзелам апазіцыйна настроенай часткі знаці і свабодных, адбывалася зьмяшчэньне стаўшага няўгодным князя.\nПСРЛ. Т. 32; 34.\nВ.Чаропка. Імя ў летапісе.\nМ.Ермаловіч. Старажытная Беларусь.\nЮ.Якнмовпч. Зодчество Белоруссии ХVІ - XVII в.\nН.Улащик. Введенне в белорусско-литовское летописание.\nЗбор помнікаў гісторыі і архітэктуры. Віцебская вобласьць. 1985.\nЛитаврин Г.Г Русско-Византайские связи в середине X века. Вопросы истории, №6. Москва. 1986.\nНавукова-папулярная выданне “Хто заснаваў Вiцебск”\nПаўлаў Міхаил Уладзіміравіч


13 жніўня 1956 году памёр Якуб Колас\n13 жнівень 2004, 10:42\nУл. інф. Што адбывалася ў Беларусі і ў сьвеце 13 жніўня\n13 жніўня 1654 году пасьля працяглае аблогі горад Гомель быў захоплены казакамі Івана Залатарэнкі. Залатарэнка прывёў у Беларусь сваё 20-тысячнае войска пры падтрымцы маскоўскага цара. Для беларускіх гарадоў казачая навала несла спусташэньне і разбурэньне, а бясчынствы захопнікаў і іхныя зьдзекі над мірным насельніцтвам пераўзыходзілі ў сваім дзікунстве самыя бесчалавечныя фантазіі.\n13 жніўня 1942 году фашысты зьнішчылі Мірскае гета. Створана яно было на тэрыторыі славутага Мірскага замку. Пасьля таго, як акупанты загубілі паўтары тысячы мірскіх габрэяў, астатніх 850 чалавек сагналі ў замак. Некаторым вязьням удалося ўцячы ў лес, але большасьць людзей была расстраляная на месцы, у замку. Кіраваў расстрэлам нямецкі камэндант са зьдзеклівым прозьвішчам – Фэст.\n13 жніўня ў розныя гады прыйшлі на сьвет заснавальнік нямецкай кампартыі Карл Лібкнэхт, клясык амэрыканскіх фільмаў жаху Альфрэд Хічкок, нямецкі бізнэсовец Альфрэд Круп, на заводзе якога зроблены флагшток над сёньняшняй прэзыдэнтурай Беларусі, і кубінскі дыктатар Фідэль Кастра.\n13 жніўня 1956 году пакінуў гэты сьвет народны паэт Беларусі Якуб Колас. Кажуць, на разьвітаньне з клясыкам у менскі Палац прафсаюзаў прыйшлі многія тысячы людзей.\n14 жніўня ў Беларусі традыцыйна адзначаецца Першы або Мядовы Спас. Яшчэ ў народзе яго называюць Макаўе. Наступны Спас будзе адзначацца 19 жніўня. Ён мае назву Яблычны.\n14 жніўня – прыкметная дата ў беларускай гісторыі. У гэты дзень у 1385 годзе была падпісаная Крэўская унія. Адбывалася цырымонія ў вежы Крэўскага замку, ад якога сёньня засталіся толькі руіны. Сэнс уніі быў у тым, што кіраўнік нашых тагачасных земляў Ягайла атрымаў права ажаніцца з польскай каралевай Ядвігай і стаць каралём Польшчы. Саюз быў патрэбны для супольнае барацьбы зь нямецкай агрэсіяй. Юрыдычна унія азначала інкарпарацыю нашага Вялікага Княства ў склад Польшчы, але на практыцы атрымалася хутчэй фэдэрацыя, бо Княства на той час было магутнай эўрапейскай дзяржавай з уласнымі традыцыямі, і проста далучыць яго да суседкі было немагчыма.\n14 жніўня 1824 году расейскі цар Аляксандар І падпісаў прысуд удзельнікам тайных студэнцкіх таварыстваў філаматаў і філарэтаў. Згодна з прысудам, дзесяткі студэнтаў пайшлі на катаргу ў Сыбір, асноўная ж маса трапіла пад нагляд паліцыі, нядобранадзейныя выкладчыкі выкідаліся зь Віленскага ўнівэрсытэту. Сярод рэпрэсаваных былі студэнты Тамаш Зан, Ян Чачот, Адам Міцкевіч, якія ў будучыні прынясуць славу Беларусі, Літве і Польшчы.\nСярод знакамітых людзей 14 жніўня ў розныя гады нарадзіліся ангельскі пісьменьнік і ляўрэат Нобэлеўскай прэміі Джон Голсуорсі, польская кінаактрыса Беата Тышкевіч і колішняя менская школьніца Алена Сьвірыдава, якую сёньня ў Расеі называюць самай стылёвай сьпявачкай у расейскім шоў-бізнэсе.


Эмоцыі рыфмуюцца ў вершы — Techkrait . "",\n13.03.2017 328 Анжелика 4 комментария\n“Наши судьбы прошиты дождём”… Гэты прыгожы і глыбокі па свайму сэнсу радок з верша Таццяны Ефлаковай настройвае на рамантычную хвалю. Адразу ў думках усплываюць вобраз дарагога чалавека (а такі ёсць у кожнага), які падораны лёсам за гады чакання, тысячы расчараванняў, перажытыя няўдачы. Гэтая фраза і стала назвай першага зборніка маладой паэтэсы Таццяны Ефлаковай, якая ўжо сёмы год жыве на Маларытчыне. У яго ўвайшлі больш за 50 вершаў аб каханні ў самым шырокім разуменні гэтага слова, простых жыццёвых радасцях, маральных каштоўнасцях. Гэта шчырыя, адкрытыя рыфмаваныя гісторыі, у якіх адлюстроўваюцца пачуцці, эмоцыі і думкі аўтара.\nРодам Таццяна Ефлакова з Камянеччыны. Вучылася яна ў звычайнай вясковай школе. Прыхільнасць да паэзіі праявілася ўжо ў школе. Першыя свае вершы Таццяна прысвячала сябрам, аднакласнікам. Але філолагам яна сябе не бачыла. Ёй больш падабалася хімія. Яна настолькі захапіла на той час ужо студэнтку Брэсцкага дзяржаўнага ўніверсітэта імя А. С. Пушкіна, што на паэзію ў вучэбным працэсе не хапала ні сіл, ні часу. За “пяро” Таццяна зноў узялася толькі ў Маларыце (у наш раён яна прыехала пасля ўніверсітэта па размеркаванні), калі ў яе нарадзілася першая дачка. Ночы без сну, як гэта часта бывае з маленькімі дзецьмі, далі штуршок для творчасці.\n— Пад падушкай у мяне ляжаў блакнот. Калі прачыналася, пісала, бывала, скрозь сон прыдумвала нейкія радкі і запісвала іх амаль што на- вобмацак. У зборнік “Наши судьбы прошиты дождём” і ўвайшлі самыя раннія мае вершы. Некаторыя з іх пра мяне і маіх блізкіх, у аснову іншых леглі гісторыі знаёмых людзей, якія мяне закранулі. Гэта эпізоды, якія ці былі, ці маглі быць у жыцці, прычым не-абавязкова ў маім. Мне часта даводзіцца прасіць знаёмых, каб яны не праецыравалі ўсе вершы на маё жыццё. За 6 гадоў напісана больш за 200 вершаў, а яшчэ і апавяданні. У маім жыцці проста не знойдзецца столькі падзей, пра якія напісана ў маіх творах, — дзеліцца паэтэса.\nПа некаторых вершах знаёмыя Таццяны лёгка адгадаюць, што гэта гісторыі з яе жыцця. Ёсць сярод іх сакральныя, у якіх адкрываецца яе жаночая душа. Іх асабліва цяжка было аддаваць у друк. Першыя вершы аўтар зборніка адкрывала толькі свайму мужу. Ён даваў ім незалежную ацэнку. Менавіта муж і пераканаў Таццяну, што яе вершы павінны ўбачыць свет, гучаць з газетных старонак, выклікаць у людзей эмоцыі, усё, што пажадана, толькі не “маўчаць” у шафе.\n— Першыя вершы з’явіліся ў газеце “”. Памятаю, як перажывала з гэтай нагоды, бо надрукаваць верш, гэта значыць упусціць чытачоў у сваю душу. Ужо пяць гадоў мае творы друкуюцца не толькі ў нашай “раёнцы”, але і ў газетах “Заря”, “Навіны Камянеччыны”. Таму эмацыянальна я падрыхтавалася да выхаду зборніка. Дарэчы, сабраны ўжо вершы яшчэ для двух зборнікаў. Другі — “Самым близким по секрету”, напрыклад, будзе прысвечаны дзецям. Магчыма, пазней выйдзе і зборнік маіх апавяданняў.\nТаццяна шмат піша пра дзяцей і для дзяцей. Мацярынства, зразумела, змяняе светаўспрыманне жанчыны, параджае ў ёй новыя думкі. Гэта можа заўважыць чытач і ў радках Таццяны. Натхняюць на дзіцячую паэзію, зразумела, дачушкі. Бывае і так, што першы радок агучыць нехта з дзяўчынак, а матуля працягвае яго. Такія вершы, як расказвае паэтка, пішуцца ў адно імгненне. Але бываюць у яе і такія творы, на напісанне якіх ідзе шмат часу. На якую б тэму ні выказвалася Таццяна, вершы яна прапускае праз сваю душу. Тады нават надуманыя гісторыі набываюць рэалістычнасць, праўдзівасць.\n— Вершы добра пішуцца ў трох станах: калі табе вельмі добра ці зусім дрэнна, альбо калі нешта хочацца сказаць людзям, а вершы — ідэальны для гэтага сродак. Нагодай напісаць верш становяцца розныя сітуацыі ці сустрэчы з людзьмі. А таксама сям’я, падзеі, якія адбываюцца вакол мяне. У маёй групе ў сацыяльнай сетцы “УКантакце” ёсць такі заклік “Пазнай сябе ў адным з радкоў”. І ведаеце, многія людзі пішуць, што да іх жыцця можна прымяніць нават не адзін радок, а цэлы верш. Гэта вельмі стымулюе далей пісаць для людзей. Як і добрыя водгукі аб творчасці нават незнаёмых людзей.\nЗахапленне паэзіяй, якое нечакана вярнулася да Таццяны 6 гадоў таму, цяпер стала неад’емнай часткай яе жыцця.\nВось як у прадмове да зборніка гаворыць аб унутраным закліку пісаць сама паэтэса: «А ведаеце, часам так хочацца выгнаць гэтыя рыфмаваныя радкі з галавы… Толькі нагадвае мне гэта тапельца: ты быццам і ўмееш плыць, і атрымліваецца гэта часам нядрэнна, але сіл не застаецца на барацьбу з патокам — патанаеш… І ў нейкі момант, магчыма, апошні, раптам узнікае такое жаданне перамагчы абставіны, што, сабраўшы ўсю волю ў кулак, ты зноў працягваеш плыць…»\nУмоўна першы свой зборнік Таццяна падзяляе на дзве часткі – гэта, як ужо было сказана, першая яе спроба пяра, а таксама філасофскія вершы. А вось вершаў аб прыродзе ці надвор’і вы не сустрэнеце ні ў гэтым зборніку, ні ў наступных. Таццяну не цікавяць тыя сюжэты, дзе няма сапраўдных пачуццяў і перажыванняў. Любімым вершам са свайго зборніка паэтэса называе той, што тоіцца на самым яго “дне”, на апошняй старонцы – “Я ухожу ”. Прачытаўшы яго, адразу разумееш, што толькі моцныя эмоцыі могуць так горача маляваць карціну ўзаемаадносін дваіх людзей.\nНа здымку: свой першы зборнік “Наши судьбы прошиты дождём” прэзентуе Таццяна Ефлакова.\n← Цуд чароўнай вышыўкі\nЗламаць стэрэатып нязручнасці →\nЭмоцыі рыфмуюцца ў вершы: 4 комментария\n14.03.2017 в 10:06 пп\nОдна не точность Татьяна не по распределению попала в Малориту а вышла замуж в Малориту еще будучи студенкой за Ефлакова Валентина\n18.03.2017 в 1:40 пп\nВсе факты в статье достоверны. А Вы, уважаемая однофамилица, не вмешивайтесь, пожалуйста, в чужую жизнь!\n19.03.2017 в 12:48 дп\nЯ не однофамилица а приятель Вашего мужа читаю статью и вижу одну не точность решил подсказать автору может быть это ошибка а Вы так категорично и грубо . Ваша жизнь мне не нужна но до распределения Вы уже два года были замужем в Малорите это правда .\n19.03.2017 в 8:29 дп\nЯ два года жила с мужем в Бресте! А по распределению приехала работать в Черняны.


Пацалунак шчупака • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\n24 ноября 2010, 15:10\nРака, якая працякала праз усю вёску Амговічы, раней была вельмі шырокай і глыбокай. У разводзіцу разлівалася да самых хат. Старыя людзі расказвалі, што ў вайну партызаны ўзарвалі мост і фашысты не маглі ніяк пераправіць сваю тэхніку на другі бераг ракі, пакуль не адбудавалі пераправу.\nА колькі было рознай жыўнасці ў рацэ?! На мелкаводдзі хлапчукі тапталі ўюноў, а на правым, абрывістым беразе ў норах вадзіліся ракі. Трымаючыся за траву, малыя намацвалі нагою дзірку-нару, затым давалі нырца і хапалі рукою за спіну зялянаватага колеру пачвару з вялізнымі клешнямі. Іх выкідвалі на бераг, дзе меншыя хлапчукі складвалі ўлоў у торбу. Дарослыя дзядзькі таксама хадзілі на рыбу.\nАднаго разу мой сусед, Фёдар Прахарэвіч, і Аркадзь, па-вулічнаму яго звалі Сарафінчын, узяўшы «трыгубіцу», намыліліся да ракі ды пазвалі нас, хлапчукоў, каб насілі рыбу за імі. Ад добрага ўлову і нам нешта перападала. За дзве гадзіны ў нашых торбах было ўжо шмат рыбы, Аркадзь з Фёдарам вырашылі зрабіць апошні заход.\nФёдар зайшоў ад сярэдзіны, а Аркадзь пачаў нацягваць «трыгубіцу» да карагі, якая тырчэла з вады каля берага. Раптам пайшла вялікая хваля, а потым Фёдар убачыў, што на яго нясецца «бервяно» — гэта быў вялізны шчупак. Фёдар са спуду пляснуў па вадзе калатухай, якую браў з сабою, каб заганяць рыбу ў сетку. Шчупак тыркнуўся з усяе сілы ў «трыгубіцу», ды так моцна, што Фёдар не ўтрымаўся на нагах і даў нырца.\nРыбіна тым часам, запутаўшыся ў сетцы, вырвалася на волю, пляскаючы хвастом па вадзе. Вось пад такога «пляскача» папаў і Фёдар. Ён даў нырца ад такога «пачастунку», і Аркадзю прыйшлося выцягваць іх абодвух, і рыбака, і рыбіну. Добра што мы былі побач і дапамаглі цягнуць «улоў» з ракі, бо Фёдар таксама заблытаўся ў сетцы.\nТры дні Фёдар насіў на спіне «пацалунак шчупака» — чырвоную пляміну, а падпіўшы, хваліўся: «Во рыбіна папалася, з мяне ростам і вагой аж пад два пуды». І кожны раз прыбаўляў то рост, то вагу.\n25 ноября 2010 21:08\nРаньше эта речка (Нижняя Весейка) дествительно была больше, чем Случь сейчас. По очертаниям старого русла речки ниже плотины за д. Омговичи видно. Благодаря мелиораторам из речек нашего района навсегда исчезли язь, голавль, налим, елец, сом. А в связи с изменением климата уже ничего не восстановишь, даже частично.\nЛужкоў, Кебіч, пісталеты… Як мой сусед Берасневіч аказаўся няпростым чалавекам