Якія паказчыкі выжывальнасці каранавіруса ў 2020 годзе? 2020\nЯкія паказчыкі выжывальнасці каранавіруса ў 2020 годзе?\nДадзеныя, якія мы прыйшлі з цэнтральнага міністэрства аховы здароўя Кітая. Лічбы абнаўляюцца штодня, але яны паведамляюцца як «пацверджаныя». Гэта азначае, што мы не ведаем напэўна, калі вялікая частка «не пацверджаных» выпадкаў будзе ўпушчана / прапушчана.\nАле ўлічваючы лічбы, якія ў нас ёсць, узровень смяротнасці выпадкаў складае ад 2,1% да 2,2%, гэта значыць, што амаль 98% выздараўлення. Калі ўпушчана вялікая колькасць лёгкіх або бессімптомных выпадкаў, хуткасць выздараўлення можа быць значна вышэйшай.\nЦяжка сказаць на дадзены момант.\nПакуль што ўзгодненая смяротнасць складае каля 2%; і найбольш уразлівыя людзі ў асноўным пажылыя і хранічна хворыя людзі.\nУ справаздачах SCMP ужо было каля 3000 чалавек, якія паправіліся, каб дазволіць іх звольніць, хаця, магчыма, з будучымі наступнымі дзеяннямі.\nУ чым розніца паміж коронавірусам і nCov? Які статус каранавіруса ў Кітаі зараз? Як Індыя будзе змагацца з коронавирусом, маючы толькі адзін цэнтр тэсціравання, Нацыянальны інстытут вірусалогіі, Пуна? Якія яшчэ рэчы, акрамя нашэння маскі для твару, можам зрабіць, каб пазбегнуць распаўсюджвання каранавіруса? Ці з'яўляюцца заявы прэзідэнта Трампа адносна коронавіруса галоўным фактарам зніжэння на Уол-стрыт?


Змены ў эфіры 15 лістапада | Канал "Культура" Беларускага радыё\nЗмены ў эфіры 15 лістапада\nДа 95-годдзя Беларускага радыё 15 лістапада ў нашым эфіры адбыліся змены:\nЗ 00.00 да 8.05 - па праграме;\n8.05 – 9.00 - святочны радыёмарафон. Першая сустрэча да 95-годдзя Беларускага радыё ў Дзяржаўным літаратурным музеі Янкі Купалы, запісаная ў снежні 2019 года;\n9.00 – 9.05 - “Штодзённік”;\n9.05 – 9.15 - святочны канцэрт;\n9.15 – 10.00 - святочны радыёмарафон. Другая сустрэча да 95-годдзя Беларускага радыё ў Дзяржаўным літаратурным музеі Янкі Купалы, запісаная ў студзені 2020 года;\n10.00 – 10.05 - навіны культуры;\n10.05 – 10.30 - “Сентыментальнае падарожжа”;\n10.30 – 11.15 - святочны радыёмарафон. Трэцяя сустрэча да 95-годдзя Беларускага радыё ў Дзяржаўным літаратурным музеі Янкі Купалы, запісаная ў лютым 2020 года;\n11.15 – 11.45 - святочны канцэрт з прэм’ернай трансляцыяй музыкі кампазітара Аляксандра Літвіноўскага;\n11.45 – 12.00 - “Сюжэт для вечнасці” (тэматычны выпуск);\n12.00 – 12.05 - “Штодзённік”;\n12.05 – 12.15 - святочны канцэрт;\n12.15 – 13.00 - святочны тэлерадыёмарафон, прысвечаны 95-годдзю Беларускага радыё. Уключэнне з 4-й студыі Дома радыё. Канцэрт заслужанага калектыву Рэспублікі Беларусь “Акадэмічны хор Белтэлерадыёкампаніі” (сумесна з тэлеканалам “Беларусь 3”);\n13.00 – 14.00 - “Натхнёныя музыкай” (тэматычны выпуск);\n14.00 – 14.05 -навіны культуры;\n14.05 – 15.15 - святочны радыёмарафон. Чацвёртая сустрэча да 95-годдзя Беларускага радыё ў Дзяржаўным літаратурным музеі Янкі Купалы, запісаная ў сакавіку 2020 года;\n15.15 – 16.35 - святочны тэлерадыёмарафон, прысвечаны 95-годдзю Беларускага радыё. Уключэнне з 4-й студыі Дома радыё. Канцэрт заслужанага калектыву Рэспублікі Беларусь “Акадэмічны хор Белтэлерадыёкампаніі” і сімфанічнага аркестра Белтэлерадыёкампаніі (сумесна з тэлеканалам “Беларусь 3”);\n16.35 – 16.50 - радыёверсія тэлепраграмы “Суразмоўцы” (тэматычны выпуск);\n16.50 – 17.00 - святочны канцэрт;\n17.00 – 18.00 - святочны марафон. Пасяджэнне супрацоўнікаў канала “Культура” за круглым сталом на тэму “Сучасны стан і перспектывы развіцця канала “Культура”;\n18.00 – 18.05 - навіны культуры;\n18.05 – 18.30 - святочны канцэрт;\n18.30 – 19.50 - святочны тэлерадыёмарафон, прысвечаны 95-годдзю Беларускага радыё. Уключэнне з 4-й студыі Дома радыё. Канцэрт сімфанічнага аркестра Белтэлерадыёкампаніі (сумесна з тэлеканалам “Беларусь 3”);\n19.50 – 21.00 - “Радыётэатр плюс” (святочны выпуск);\nЗ 21.00 – далей па праграме


Долевы ўдзел атрымала ў Расіі шырокае распаўсюджанне. Кампаніі прыцягваюць інвестараў, на іх сродкі будуюць дом, які затым пераходзіць ва ўласнасць апошняму. Такім чынам можна купіць кватэру ў растэрміноўку і пагасіць доўг да завяршэння будаўніцтва. Але гэта яшчэ не ўсе магчымасці, якія дае долевае будаўніцтва. Што трэба ведаць пра гэты працэс бакам здзелкі, на што звяртаць увагу - чытайце далей.\nУ тэорыі ўсё проста і зразумела, але ў СМІ дадзены працэс асвятляецца ў негатыўным ключы. Чаму так адбываецца? Інтарэсы бакоў здзелкі абаронены Законам «Аб долевым будаўніцтве», які быў прыняты яшчэ ў 2004 годзе. Ён увёў жорсткія патрабаванні да забудоўшчыкам. На дадзены момант гэта адзіны нарматыўны дакумент, які рэгулюе долевае будаўніцтва. Што трэба ведаць кліенту пры заключэнні дамовы?\nЗабудоўшчык і аб'ект здзелкі. Калі кампанія ўжо доўга функцыянуе на рынку, мае шэраг рэалізаваных аб'ектаў, то яе можна разглядаць у якасці партнёра па дамове. Звязвацца з неправеранымі арганізацыямі, асабліва людзям, якія заключаюць здзелку ўпершыню, не варта.\nЗакон «Аб долевым будаўніцтве» № 214 дзейнічае ў дачыненні толькі аднайменных дамоваў. Іншая фармулёўка недапушчальная. Калі забудоўшчык прапануе падпісаць «Дамова інвеставання», то ён спрабуе пазбегнуць распаўсюджвання патрабаванняў такіх нарматыўных актаў: закон «Аб долевым будаўніцтве», ФЗ «Аб абароне правоў спажыўцоў».\nПерш чым сведчыць дакументы, папытаеце кампанію прадаставіць дазвол на будаўніцтва, высвятліце, дзе размешчана праектная дэкларацыя, і азнаёмцеся з ёй. Па заканадаўстве, наяўнасць публікацыі з'яўляецца абавязковым патрабаваннем да забудоўшчыку.\nДагавор долевага будаўніцтва лічыцца заключаным з моманту дзяржрэгістрацыі. Інакш ён будзе лічыцца несапраўдным. У паперы павінна ўтрымлівацца апісанне аб'екта, тэрмін перадачы, кошт і парадак разлікаў, гарантыя.\nФЗ прадугледжана, што прыцягнуць сродкі кампанія можа толькі пасля атрымання дазволу, публікацыі праектнай дэкларацыі і рэгістрацыі права ўласнасці. Калі хаця б адно з гэтых умоў не будзе выканана, грамадзянін можа патрабаваць вяртання грошай з працэнтамі. Яны разлічваюцца па двухразовай стаўцы рэфінансавання. Па дамове, кампанія павінна ў абумоўлены тэрмін пабудаваць аб'ект нерухомасці, а пасля атрымання дазволу з дзяржорганаў на ўвод у эксплуатацыю перадаць яго ўдзельніку здзелкі. Іншы бок абавязуецца выплаціць абумоўленую цану і прыняць аб'ект (пры наяўнасці дазволу).\nПісьмовы дагавор долевага ўдзелу ў будаўніцтве павінен быць зарэгістраваны. Толькі пасля гэтага ён уступіць у сілу. Перад падпісаннем дакументаў грамадзянін мае права азнаёміцца з такімі паперамі:\n- ўстаноўчыя дакументы забудоўшчыка;\n- пасведчанне аб дзяржрэгістрацыі;\n- даведка аб пастаноўцы на ўлік у падатковую;\n- зацверджаныя гадавыя справаздачы за тры апошнія перыяду ажыццяўлення прадпрымальніцкай дзейнасці;\n- аўдытарскае зняволенне.\nПавышэнне бяспекі здзелкі\nЗ 2014 года пачынае дзейнічаць норма ФЗ «Аб страхаванні адказнасці забудоўшчыкаў», якая распаўсюджваецца на долевае будаўніцтва. Што гэта значыць? У выпадку невыканання абавязацельстваў ці банкруцтва кампаніі чалавек зможа вярнуць грошы. Пры дзяржрэгістрацыі дакументаў забудоўшчык павінен прадаставіць дагавор страхавання адказнасці або паручыцельства. Раней была прадугледжана магчымасць прадастаўлення залогу ў якасці забеспячэння здзелкі.\nДагавор заключаецца на карысць выгаданабытчыка - грамадзяніна або юрыдычнай асобы, чые грашовыя сродкі прыцягваліся для будаўніцтва.\nСтрахавы выпадак - поўнае або неналежнае выкананне абавязацельстваў забудоўшчыка, якое пацверджана рашэннем суда.\nТэрмін дзеяння дакумента аналагічны таму, які паказаны ў дамове долевага будаўніцтва. Але выгаданабытчык можа атрымаць кампенсацыю нават праз два гады пасля заканчэння тэрміну перадачы памяшкання.\nМінімальная страхавая сума разлічваецца на падставе кошту жылля. Але яна не можа быць менш яго рынкавай цаны.\nВось як забяспечана долевы ўдзел у будаўніцтве. ФЗ таксама прадугледжвае такі парадак разлікаў:\n1. Быў заключаны дагавор паручыцельства. Калі забудоўшчык не выканаў свае абавязацельствы або не прадаставіў зразумелага адказу ў абумоўлены тэрмін, то кліент можа звярнуцца з адпаведным патрабаваннем да банка-гаранта.\n2. Здзелка была забяспечана дагаворам страхавання. Выгаданабытчык павінен звярнуцца ў кампанію або таварыства ўзаемнага страхавання (ОВС) у названыя тэрміны іскавай даўнасці на прадмет закладу. Законам агаворана, што выплата павінна рабіцца не пазней чым праз трыццаць дзён з моманту прадастаўлення дакументаў. Пры гэтым наяўнасць запазычанасці забудоўшчыка перад страхавой кампаніяй не мае значэння. Гэта пастанова дзейнічае толькі на дамовы, заключаныя пасля 2013 года.\nСпосабы забеспячэння абавязацельстваў\nМы ўжо разгледзелі, якімі спосабамі (па заканадаўству) кліент можа вярнуць выдаткаваныя сродкі. Аднак наяўнасць дадзенага пункта ў дамове не гарантуе выплаты кампенсацыі. У дакумент можна ўпісаць розныя ўмовы і агаворкі, з дапамогай якіх можна зацягнуць час выканання абавязацельстваў. І ўсе гэтыя «калі» могуць не выходзіць за рамкі закону.\nКалі будаўніцтва вядзецца павольна ці доўга не пачынаецца, кліент можа, не чакаць тэрміну здачы, запатрабаваць скасаваць дакумент у судзе. Такая магчымасць прадугледжана, калі:\n1) мела месца спыненне або прыпыненне будаўніцтва дома, у склад якога ўваходзіць долевай аб'ект, пры наяўнасці абставін, якія сведчаць, што ў прадугледжаны дакументам тэрмін аб'ект не будзе перададзены ўдзельніку здзелкі;\n2) маюцца істотней змены ў праектнай дакументацыі, у тым ліку значная карэкцыя памеру долевага аб'екта;\n3) назіраецца памяншэнне або павелічэнне агульнай колькасці кватэр, якія ўваходзяць у новы дом.\nЯшчэ што трэба ведаць пра долевае будаўніцтва?\nДата здачы аб'екта ў эксплуатацыю павінна быць дакладна прапісана (напрыклад, «не пазней 15.10.14»). Вельмі часта забудоўшчыкі выкарыстоўваюць рэкламную фразу: «у IV квартале 2014 года». Дадзеная фармулёўка некарэктная. Па заканчэнні двух месяцаў ад паказанай даты дольшчык можа ў аднабаковым парадку скасаваць дагавор долевага будаўніцтва. Трэба толькі адправіць пісьмовае паведамленне. Забудоўшчык абавязаны на працягу 20 каляндарных рабочых вярнуць атрыманыя грошы на рахунак кліента і выплаціць яму штрафныя санкцыі. Або ўнесці гэтую суму на дэпазіт, які адкрыты на імя дольшчыка.\nАгульны кошт кватэры, якая змешчана ў дакументах, разлічваецца з цаны за квадратны метр жылля, памножанай на плошчу памяшкання. Гэтыя лічбы таксама павінны быць распісаны. Варта таксама звярнуць увагу на апісанне параметраў жылплошчы: месца размяшчэння, паверх, адрас, плошча, колькасць пакояў. Гарантыйны тэрмін на пабудаваную кватэру - 5 гадоў.\nПры вывучэнні дакументаў варта звярнуць увагу, з якога моманту дольшчык павінен аплачваць камунальныя і эксплуатацыйныя выдаткі. Калі дадзены пункт адсутнічае, то абавязак ўзнікае з моманту падпісання акта прыёму-перадачы кватэры, а не ўводу ў эксплуатацыю.\nПраблем не пазбегнуць?\nЧасам забудоўшчыкі адмыслова «забываюць» уключыць нейкі з пунктаў у дакумент. Але ў кліента могуць узнікнуць матэрыяльныя страты нават у тым выпадку, калі правільна аформлены дагавор «Долевае будаўніцтва». Што гэта значыць? Забудоўшчык можа саступіць права ўласнасці іншай юрыдычнай асобе. У гэтым выпадку ён прадасць яму практычна па сабекошце правы на ўсе кватэры. Затым фірма-пасярэднік па рынкавай цане переуступаемых іх дольшчыкам. На першы погляд, праблем быць не павінна. Аднак, у выпадку ўзнікнення рызыкі недабудаваных або банкруцтва забудоўшчыка, дольшчык можа прад'явіць прэтэнзіі на падставе сумы, указанай у дагаворы. Але кватэры былі прададзеныя па сабекошце, а не па рынкавай цане.\nЯшчэ адна распаўсюджаная схема\nРэгістрацыя дагавораў долевага будаўніцтва адлічвае момант іх ўступлення ў сілу. Але вельмі часта пазычальнікі выкарыстоўваюць іншую схему. Яны прапануюць падпісаць папярэдні дагавор. У ім змяшчаюцца практычна тыя ж пункты, што і ў асноўным, акрамя інфармацыі аб уступленні яго ў сілу. Такія дакументы не падлягаюць абавязковай дзяржрэгістрацыі. Пры гэтым бакі прыходзяць да вуснага пагаднення аб тым, што другі ўдзельнік адразу выплочвае ўсе грошы за кватэру. Забудоўшчык абавязваецца заключыць асноўны дагавор долевага ўдзелу ў будаўніцтве калісьці ў будучыні. Дольшчык упэўнены, што здзелка аформлена карэктна. Але дадзеная «шэрая» схема толькі выводзіць дакумент з-пад дзеяння закона.\nА вось яшчэ адзін папулярны манеўр. Забудоўшчык заключае з пакупніком дагавор, прадметам якога паказвае ня абавязацельствы перадачы ўласнасці дольшчыку, а нешта іншае: фінансаванне інвестыцыйнай дзейнасці, саступку правы патрабавання памяшканняў і да таго падобнае. Гэта значыць уся сутнасць дакумента вызначаецца яго зместам. Але па пазове дольшчыка суд можа прызнаць яго несапраўдным, бо па факце дакумент створаны з мэтай сыходу ад адказнасці па законе № 214.\nРаніцай - рэгістрацыя, увечары - грошы\nДагавор лічыцца які ўступіў у сілу толькі пасля ўнясення яго дадзеных у Росреестр. Прымаць грошы да гэтага моманту забудоўшчык не мае права. А значыць, і ў дакуменце павінен быць прапісаны гэты момант. Верыць сцвярджэнням супрацоўнікаў пра тое, што дакументы будуць зарэгістраваны «усёй кучай» потым, але грошы на будаўніцтва патрэбныя ўжо цяпер, не варта. У рэдкіх выпадках такія запэўніванні адпавядаюць рэчаіснасці. Перадача ў Палату кожнага дакумента па-асобнасці займае шмат часу. Але кліента могуць і падмануць. Таму лепш перастрахавацца і пачакаць, пакуль будзе зарэгістраваная здзелка на долевае будаўніцтва. Забудоўшчык можа настойваць на перадаплаце. Але ў такім выпадку папытаеце паказаць дагавор па дадзеным аб'екце, які быў заключаны па аналагічнай схеме. Зарэгістраваны дакумент мае штамп, друк, подпіс адказнай асобы Росеестра і нумар. Калі здзелка была аплачана сродкамі з іпатэкі, то пра гэта павінна сведчыць друк аб абцяжаранняў.\nЧаста забудоўшчыкі самі не хочуць абыходзіць закон і атрымліваць сродкі да афармлення дакументаў. Але ў такім выпадку ім патрэбныя дадатковыя гарантыі. Напрыклад, адкрыты акрэдытыў у банку. На яго кліент уносіць сродкі ў момант падпісання дагавора. Але забудоўшчык атрымае да іх доступ толькі пасля таго, як долевы ўдзел у будаўніцтве дома будзе зарэгістравана. Гэтая мера адначасова гарантуе плацежаздольнасць кліента і дазваляе выконваць нормы заканадаўства.\nПрыняцце аб'екта ў забудоўшчыка\nШто трэба ведаць аб долевым будаўніцтве на этапе здачы кватэры ў эксплуатацыю?\nПа-першае, да гэтага працэсу варта ставіцца разумна. Усе пытанні высвятляць да падпісання дакументаў. Усе выяўленыя недахопы трэба пісьмова адлюстраваць у акце неадпаведнасці аб'екта. Абавязацельствы забудоўшчыка па законе лічацца выкананымі з моманту падпісання дакумента прыёму-перадачы памяшкання. Удзельнік мае права патрабаваць бясплатнай лiквiдацыi недахопаў або памяншэнне цаны здзелкі. Калі дэфекты былі выяўленыя ўжо ў працэсе эксплуатацыі, то забудоўшчык абавязаны кампенсаваць кліенту іх ухіленне.\nПа-другое, не паддавацца на ўгаворы. Ніжэй прадстаўлены самыя распаўсюджаныя схемы дзеянні забудоўшчыкаў, якія накіраваны на аказанне ціску на кліента:\n- просяць падпісаць паперы, запэўніваючы, што ўсе непаладкі будуць ліквідаваны потым;\n- сцвярджаюць, што складуць «іншы акт», у якім будуць адлюстраваны ўсе прэтэнзіі;\n- пагражаюць, што, у выпадку парушэння тэрмінаў афармлення дакументаў, кліент павінен будзе выплаціць штраф за непрыманне аб'екта.\nІснуе маса нюансаў, на якія трэба звяртаць увагу. Таму лепш звярнуцца па дапамогу да спецыяліста, які ведае, як правільна аформіць дакументы на долевае будаўніцтва, што трэба ведаць і ўлічваць на кожным этапе здзелкі. Профільныя спецыялісты аказваюць дапамогу ў такіх кірунках:\nВыбар забудоўшчыка, праверка яго дакументаў.\nСуправаджаюць працэдуру падпісання папер: аналізуюць дагавора, кансультуюць па магчымых рызыках, праводзяць перамовы аб змене ўмоваў.\nРыхтуюць і падаюць дакументы для рэгістрацыі.\nСуправаджаюць кліента пры прыняцці аб'екта, рэгулююць пытанні па недахопаў памяшкання, тэрмінах здачы, выплаты няўстойкі, у тым ліку ў судовым парадку.\nАфармляюць скасаванне дакумента: кантралююць вяртанне аплочанай сумы, спагнанне штрафаў, працэнтаў за карыстанне пазыковымі сродкамі, а таксама кампенсацыю страт звыш няўстойкі (аплату паслуг адваката). У аналагічных кірунках аказваецца дапамога пры скасаванні папярэдняй дамовы, дамовы інвеставання, пазыкі і т. Д.\nНабыць кватэру на першасным рынку можна, аформіўшы долевае будаўніцтва. Што трэба ведаць ўдзельніку здзелкі? Шмат нюансаў. Пачынаючы з правілаў выбару адэкватнага пазычальніка і заканчваючы асаблівасцямі запаўнення акта прыёму-перадачы. Таму лепш скарыстацца паслугамі дасведчанага адваката, які будзе суправаджаць кліента на ўсіх этапах здзелкі.\nДзяржаўны жыллёвы фонд - жыллё без праблем\nСацыяльна значная прафесія "юрыст"


В 85 – под венец. Самая необычная свадьба прошла на Сенненщине — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nВторник, 7 фев., 2012 130 admin\nЦілі-цілі цеста, жаніх і нявеста! Спявалі напрыканцы студзеня ў Багданаўскім аддзяленні штодзённага знаходжання састарэлых, дзе сустракалі маладажонаў. І нічога, здаецца, няма дзіўнага ў тым, што ў раёне стварылася яшчэ адна сям’я, акрамя ўзросту «маладых». Нявеста мае за плячыма 85 год, жаніху споўнілася 69.\nЛёс звёў Уладзіміра Дунца і Ніну Ціханенка мінулай вясной, калі яны патрапілі ў сацыяльную ўстанову. Жывучы на ўсім гатовым, мелі шмат вольнага часу, таму гадзінамі гутарылі, успамінаючы былыя гады, маладосць, любілі разам прагуляцца па вуліцы. Усё часцей і часцей сталі заходзіць адзін да аднаго ў госці, а потым звярнуліся да загадчыцы ўстановы з просьбай: «Пасяліце нас у адным покоі».\nСпачатку Надзея Васілёнак не ўспрыняла ўсур’ёз гэтыя словы. Пажартавалі і забылі, думалася ёй, але закаханыя ад сваёй ідэі адмаўляцца не сталі і звярнуліся ў другі раз.\nУ хуткім часе Уладзімір Дуец і Ніна Ціханенка падалі заяву аб заключэнні шлюбу ў Какоўчынскі сельскі выканаўчы Савет. А ў апошнюю пятніцу студзеня сталі мужам і жонкай. Пара адкрыла вясельны сезон у сельсавеце.\n— Не многія нас зразумеюць, — гавораць маладажоны. — У такім узросце ды пад вянец пайшлі. Сорам які… Але старым таксама хочацца быць камусьці патрэбным. Сужыцельства ў дзяржаўнай установе нам не дазволілі, таму прыйшлося завітаць у ЗАГС. Закон ёсць закон, — распавядаюць яны, едучы пасля роспісу.\nНа тварах шчырыя ўсмешкі. Мужчына трымае ў руках пасведчанне аб заключэнні шлюбу. І хоць за плячыма вялікі жыццёвы вопыт, хвалявання не схаваць. Тым больш, што ажаніўся Уладзімір Фёдаравіч упершыню. Не спяшаўся ён абзаводзіцца сям’ёй, доўгі час ездзіў па заробках, думаў, паспее яшчэ пажыць, але гады праляцелі хутка.\nНіна Аляксандраўна больш за 35 год пражыла ў Янове. Увесь гэты час рупілася ў мясцовай гаспадарцы. Працавала даяркай, цялятніцай. Неаднаразова яе прозвішча гучала сярод імёнаў перадавікоў сельскагаспадарчай вытворчасці. Была калісьці і сям’я. Толькі сын загінуў зусім маладым, прыёмная дачка выйшла замуж, нарадзіла дзяцей і да маці заглядваць стала радзей. Потым памёр муж.\nЦяжка чалавеку, які прывык увесь час жыць дзеля іншых, застацца ў старасці аднаму. Жаданне быць камусьці патрэбнай, адчуваць побач блізкага чалавека падштурхнула Ніну Ціханенка ў другі раз пайсці пад вянец.\n— Пашанцавала вам, Уладзімір, з жонкай. Добры, працавіты і шчыры яна чалавек, — віншуючы маладажонаў зазначыў старшыня Какоўчынскага сельскага Савета Уладзімір Мурашка. І пажадаў новай сям’і дабрабыту, моцнага здароўя і паразумення паміж сабой.\nДалучыліся да гэтых слоў загадчыца аддзялення штодзённага знаходжання аграгарадка Багданава Надзея Васілёнак і сацыяльны работнік Людміла Масаловіч.\nУжо дома маладажонаў чакаў прыемны сюрпрыз. Падапечныя аддзялення сустрэлі іх згодна беларускіх народных традыцый — хлебам-соллю і вясельнымі песнямі.\nНа здымку: маладажоны Ніна Ціханенка і Аляксандр Дунец.\n← Юные мастера и мастерицы из СШ №2 г.Сенно – лучшие в области\nНовые условия кредитования. Как теперь будут решать свой квартирный вопрос сенненцы? →


November 15th, 2013 - Belarus — LiveJournal\nNovember 15th, 2013, 07:37 am\nГрамадская культурніцкая кампанія “Будзьма беларусамі!” правяла ток-шоу “Гарадская ідэнтычнасць Віцебска: праўда і стэрэатыпы”. Падыскутаваць пра такую няўлоўную катэгорыю, як ідэнтычнасць, прыйшло шмат цікавых людзей. Прыемнасцю сталася тое, што гасцямі і экспертамі імпрэзы выступілі прадстаўнікі розных пакаленняў, кожны з якіх па-свойму бачыць праблемы горада і іх вырашэнне. Аб’яднаныя неаспрэчнай ідэяй “Культура паляпшае жыццё!”, віцябляне паспрабавалі знайсці супольныя адказы на складаныя пытанні і выклікі, якія ставіць\n“І тут ён, такі во здаровы, раптам папёр на мяне!..” (ФОТА, ВІДЭА) | У пошуках цмока!\nМалітва за зняволенага ксяндза Уладзіслава Лазара\nБожа, дабра ўсялякага крыніца, дзякуем Табе, што ў любові сваёй абдарыў ксяндза Уладзіслава Лазара годнасцю святарства. Запрагнуў, каб ён быў асаблівай прыладаю ў руцэ Тваёй. Даручаем Табе ягоны сёняшні дзень, а Ты моцаю Духа Святога вядзі, кіруй і будзь з ім. Даручаем ягоную душу і цела. Даручаем ягоныя радасці і надзеі, усе напружанні і нядужанні. Укшталтуй яго шчаслівым святаром і чалавекам, атачай зычлівым людам. Учыні, каб розумам бездакорным, сэрцам цнатлівым і чыстым целам заўсёды служыў Табе. Амэн.\n-- Чалавека проста знішчаюць і яму патрэбна наша дапамога. Што рабіць?!\n-- "Ксёндз Уладыслаў Лазар папрасіў апостальскага нунцыя заахвоціць усіх да малітвы за яго". Маліцца і нагадваць пра кс. Уладзіслава і малітву за яго ў грамадзкай (інэт)прасторы часцей. Хто ведае лепшыя сродкі, скажу: калі вы такія разумныя, чаму кс. УЛ у турме? : )\n-- Трэба прарваць інфармацыйную блакаду, а дзеля гэтага кожны ведаючы павінен паведаміць і заклікаць да малітвы за ксяндза як мінімум некалькі чалавек, і так далей.\n-- Мінімум, трэба маліцца штодня самому, і каб іншыя ведалі, што ты гэна робіш, і іх гэна надхняла на ўласную малітву. Таму бяз сціпласці кажу, што ( Collapse )


Чым будзе здзіўляць нефестываль DOTYK CANCELLED?\nКвір-фэст DOTYK сёлета адбудзецца ў новым фармаце: зараз гэта нефестываль DOTYK CANCELLED.\nНагадваем, што ў 2018-м DOTYK апынуўся пад пагрозай зрыву: веруючым актывістам не спадабалася, што квір-актывісты(-кі) хочуць разважаць пра сваю ідэнтычнасць акурат пад Вялікдзень. У выніку запланаваныя мерапрыемствы адбыліся ў сакрэтных месцах пры папярэдняй рэгістрацыі.\nСёлета DOTYK стартуе 12 красавіка. «Складаючы праграму DOTYK CANCELLED, мы натхняліся спробамі перашкодзіць правядзенню чацвёртага квір-фестывалю DOTYK, выказваннямі пра "падробленасць" нашай ідэнтычнасці, рэгулярнымі рэйдамі на фрэндлі-клубы і петыцыямі супраць "прапаганды гомасэксуальнасці". Мы натхняліся сучаснасцю і хочам гаварыць пра яе з адвагай», – заяўляюць арганізатары(-кі).\nШто ў праграме:\nВечарына PL(R)AY WITH ME;\nМайстар-клас па асновах танца Vogue;\nЛекцыя і дыскусія пра рэлігію і ЛГБТК+ супольнасць;\nArtist talk з мастаком Сяргеем Шабохіным «Практыкі Падпарадкавання: Рэфлексія»;\nДыскусія «П*дар – гучыць горда?»;\nЛекцыя «Уплыў Vogue-культуры на ЛГБТК+ супольнасць»;\nКінапаказ «Парыж гарыць».\nКаталіцкі Вялікдзень сёлета 21 красавіка, праваслаўны – 28-га. Песах – 20 красавіка. Рамадан пачынаецца 6 траўня.


У Цігун для здароўя і страты вагі | Гэта карысна! - Womenos 2019\nУ Цігун для здароўя і страты вагі\nЦігун-гэта духоўная і фізічная практыка, якая прыйшла з Старажытнага Кітая. Папулярны метад духоўнага развіцця шмат у чым дзякуючы таму, што гімнастыка не толькі ўдасканальваць свой дух, але і цела, вырабляючы на эфект ацаленьня цела. Нават назва метаду, заснаванага на выкарыстанні кітайскіх іерогліфаў "Ці" і "Гунн".\nТайцзы цігун-сучаснае прымяненне старажытных пастулатаў\nЦігун для пахудання – Страта вагі без цяжкіх нагрузак\nСтрата вагі з'яўляецца папулярным напрамкам цігун\nАсаблівую папулярнасць у апошнія гады набыла цігун, дазваляючы поўнае аднаўленне арганізма.\nСістэма дае выдатны эфект нават пры мінімальных намаганнях і не патрабуе спецыяльнага абсталявання. Перавагай комплексу з'яўляецца тое, што для выканання простых практыкаванняў цігун можа чалавек любога ўзросту.\nПачаць заняткі, рэкамендуецца адразу пасля абуджэння, рабіць некаторыя расцягваюць руху, расцяжка цела.\nЗатым выканайце невялікую размінку і прыступіць да самага складанага.\nЗахоўваць роўнае дыханне на працягу ўсяго практыкаванні, канцэнтруючыся на практыкаванні і выконваць руху плаўна. Мова ў гэты час павінен дакранацца верхняга неба;\nНельга рабіць паўзы паміж практыкаваннямі, пераход павінен быць бесперапынным;\nВыкарыстоўваць дыхальныя практыкаванні цігун, падчас якіх дыханне ажыццяўляецца праз насавыя хады з адначасовым уцягваннем жывата, і выдых праз рот, пры выпячивании брушной сценкі. Часта гэты спосаб дыхання называецца "парадаксальным", так як прывыкнуць да яго лёгка.\nГэтыя практыкаванні можна разглядаць як цігун для пачаткоўцаў. Кожнае практыкаванне нясе ў сабе тэрапеўтычны эфект. Але калі вы сапраўды хочаце палепшыць сваё здароўе, не толькі ўмацаваць яго, варта звярнуць увагу на іншыя вобласці, такія як цігун для пазваночніка або набыцця сапраўды стройную фігуру.\nПрыхільнікі кітайскай гімнастыкі ўпэўненыя, гэты метад дазваляе хутка і эфектыўна справіцца з наступствамі стрэсу, з-за якіх арганізм адчувае сябе уразлівым і пачынае назапашваць тлушч. З дапамогай простых практыкаванняў можна нармалізаваць энергетычны баланс, а таксама значна знізіць апетыт і здабыць гармонію.\nПраграма практыкаванняў складаецца з 3 частак:\nпершы-для разагрэву цягліц, для фарміравання правільнага глыбокага дыхання, каб паскорыць абмен рэчываў;\nдругі арыентаваны на правільнае дыханне і працу глыбокіх слаёў цягліц жывата;\nтрэці паскарае абменныя працэсы, павышае гнуткасць.\nУ практыцы цігун дапамог пазбавіцца ад тлушчу, вы павінны выконваць практыкаванні ў адпаведнасці з усімі рэкамендацыямі.\nАдным з самых простых практыкаванняў, якія стымулююць метабалізм, глыбокае дыханне, пры якім арганізм насычаецца кіслародам. Дарэчы, узнікае энергіі ад спажывання ежы і кіслароду.\nУ той час як велізарная частка неабходнага для жыцця газу траціцца на нармальнае функцыянаванне страўніка.\nТак што за 2 хвіліны да ежы неабходна выконваць практыкаванні для дыхання, якія ў той жа час вырабляе эфект масажу на органы, размешчаныя ззаду брушнай сценкі.\nПакладзеце рукі на ніжняй частцы жывата і зрабіце некалькі глыбокіх удыхаў на працягу 1, 5 хвілін.\nЗатым варта серыя хуткіх удыхаў і выдыхаў, каб штурхаць паветра, так, што страўнік літаральна прыліп да хрыбетніка.\nПрацягваць практыкаванне пасля ежы, каб дапамагчы арганізму засвойваць якія паступаюць пажыўныя рэчывы. Для гэтага пакладзеце рукі на вобласць страўніка і масаж, што робіць 50-100 кругавымі рухамі.\nВы можаце выкарыстоўваць цігун для зніжэння апетыту. Гэта выкарыстоўваецца для масажу пэўных кропак на вушных ракавінах. Той факт, што гэтыя месцы цесна звязаны з мозгам і, дзейнічаючы на пэўныя зоны, можна дамагчыся актывацыі або зніжэнне некаторых функцыянальных асаблівасцяў. Вобласці сістэмы выяўлення, адказных за апетыт, з'яўляюцца даволі складанымі, таму самы просты спосаб масаж вушной ракавіны па ўсёй плошчы, надаючы кожнай часткі хаця б хвіліна вольнага часу.\nВядома, вучыцца завочна ўсе хітрасці кітайскай гімнастыкі немагчыма.\nЗначна лепш, каб зразумець цігун, каб выкарыстоўваць магчымасць для практычных заняткаў і знайсці годнага настаўніка.\nВарта адзначыць, што комплекс практыкаванняў з розных напрамкаў цігун мае шэраг супрацьпаказанняў. Напрыклад, нельга выкарыстоўваць дыхальныя практыкаванні на працягу некалькіх месяцаў пасля аперацыі внутриполостных.\nТакім чынам, незалежна ад таго, як бясшкодны, здавалася, не старажытная сістэма духоўнага развіцця і фізічнага ўдасканалення, саманавучання можа нанесці значны шкоду арганізму.\nПаскорыць прыход месячных - можна!\nЯк выявіць і прадухіліць адслаеннях плодного яйкі?


Adrines Beach Skopelos, Гасцініцы Adrina, SKOPELOS.COM\nЦудоўны пляж Адрынэс - гэта тры невялікія бухты запар паміж Панормасам і Мілія-Біч.\nАдрын Пляж Скопелас, Скопелас Пляжы адрынаў, пляж скопелось адрынаў, адрына пляж Гатэлі скапелас, панормас пляж скопелас, адрынакія пляж скопела\nВыдатна Адрын Пляж - гэта ў асноўным тры невялікія бухты ў шэраг Панормас і Милиан Пляж. Многія людзі гэта сцвярджаюць Адрын гэта самае прыгожае месца на востраве Скопелас. Скопелас мае велізарны Пляжы, можа быць, з найпрыгажэйшага грэка Пляжы. Гэта зялёны на блакітным грэцкім востраве, самым зялёным востраве Эгейскага мора.\nАдрын Пляж скопелос мае серабрыстая галька і дзівосныя крышталёва чыстыя воды, якія ў поўнай гармоніі ахопліваюць зялёныя хвоі. Ёсць натуральная цень ад соснаў. Пад'езд лёгкі, проста ідзіце па сцежцы ад галоўнай дарогі.\nПрыгожы востраў Скопелас поўны не толькі прыродных прыгажосцяў, але і таямнічых легенд і каштоўных схаваных скарбаў. Адна з іх - знакамітая жанчына Пірат Адрына. Пляжы узялі сваю грыву ўслед за бясстрашным піратам Адрына. Нягледзячы на тое, што яна была бясстрашнай, яна была жанчынай, глыбока закаханай у свайго жаніха. Калі ён загінуў у баі, яна вырашыла скончыць сваё жыццё, забраўшыся ў скалу, скокнуўшы ў мора і ўтапіўшыся. Па-першае, яна схавала свой скарб на пляжы.\nАдрын знаходзяцца ў 13 кіламетрах ад Скопелас Чора і ў 12 кіламетрах ад Вёска Глоса. Яны, скажам так, пасярод вострава Скопелас. На машыне з Порт Скопелас гэта прыблізна 18 хвілін, а ад Глосы - прыблізна 20 хвілін дарогі.\nAt Адрына пляж, недалёка Панормас заліва, ёсць выдатны пляж Гасцініцы Адрына. У першай бухце ад Скопелас Чора гэта чатыры зоркі Гатэль Адрына Біч. На другой бухце знаходзіцца пяцізоркавы Adrina Resort & Spa Hotel. Абодва Гатэлі створаны ўсе ўмовы, каб правесці незабыўныя канікулы. Ёсць тры Рэстараны , Адрына таверна, Каліспера і Нерон, а таксама пляжныя бары.\nСкопелас, Панормас Скопелас 370 03 GR


Бамбукавы плот - лепшы варыянт абароны - AWC BAMBOO\nБамбукавы плот - лепшы варыянт для абароны\nпраглядаў:3 Аўтар: Рэдактар сайта Час публікацыі: 2020-08-05 Паходжанне:сайт\nБамбукавыя агароджы існуюць ужо даволі даўно, але апошнім часам яны падвяргаюцца вялікім кантролю з боку абаронцаў прыватнай жыцця. Шмат людзей задаецца пытаннем, ці сапраўды бамбукавы плот неабходны для іх дома або для бяспекі іх сем'яў. Хоць некаторыя людзі могуць захацець мець у сваіх дварах бамбукавую агароджу з эстэтычных меркаванняў, многія эксперты таксама занепакоеныя тым, што бамбукавыя агароджы на самай справе не робяць нічога, каб не дапускаць старонніх людзей. На самай справе, яны нават не самы эстэтычна прывабны варыянт.\nАгароджа з бамбука на самай справе не з'яўляецца нават самым моцным варыянтам. Добра падумаць пра іншыя варыянты, напрыклад, кедр ці метал, перш чым вырашыць укласці грошы ў бамбукавую агароджу для свайго двара ці дома. Хоць яны, безумоўна, не самы прывабны варыянт, бамбукавы плот вельмі трывалы, гнуткі і вельмі універсальны.\nБамбукавая агароджа трывалая, бо зроблена з бамбукавых валокнаў, якія адносна трывалыя. У той час як шмат людзей па-ранейшаму занепакоеныя агароджай з бамбука, рэальнасць такая, што гэтыя тыпы платоў на самай справе трывалейшыя за іншыя тыпы платоў з дрэва, таму што яны могуць быць тоўшчы, чым дрэва, таму іх можна выкарыстоўваць не толькі платы.\nЗ-за трываласці бамбука не так шмат рэчаў, якія трапяць праз гэтыя агароджы. На яго можна нават паставіць шлагбаўм, каб агароджа з часам не гнулася. Гэта азначае, што ў будучыні вам не прыйдзецца турбавацца пра тое, каб зламаць плот. Калі ў вас ёсць дзеці, гэта яшчэ лепшая навіна. Дзеці любяць лазіць па рэчах, і калі на іх ёсць бар'ер, ім прыйдзецца трымацца далей ад плота, пакуль вы не будзеце гатовыя дазволіць ім увайсці.\nАгароджа з бамбука не каштуе шмат, бо звычайна яе проста выкарыстоўваюць у якасці плота. Калі вам трэба дадаць дэкаратыўны элемент, магчыма, вам прыйдзецца выдаткаваць больш грошай, але гэта, безумоўна, варта, калі ў вас ёсць дзеці, жывёлы ці вы хочаце нешта эстэтычна прывабнае для дома.\nТакім чынам, калі вам патрэбна агароджа для дома або саду, глядзіце не далей, чым бамбукавая агароджа. Ён выдатна падыходзіць сваёй прыгажосцю, а таксама досыць трывалы, каб яго можна было выкарыстоўваць круглы год.\nБамбукавая агароджа выдатна глядзіцца як для вашага дома, так і для вашага саду. Гэта настолькі прыгожа, што гэта цудоўнае дадатак да вашага двара ці нават выдатная дэкаратыўная частка вашага дома. Калі вы не адчуваеце, што ваш плот дастаткова моцны, каб абараніць вас, бамбукавы плот можа падысці менавіта вам!\nСкончыўшы разглядаць перавагі бамбукавага плота, паспрабуйце знайсці яго ў сваім коштавым дыяпазоне. Калі вы знайшлі той, які адпавядае вашым патрэбам, і вы думаеце, што ён будзе доўжыцца доўга, вам напэўна варта падумаць пра яго набыццё.


Падсумаванне вынікаў 2018 года ў эфіры Радыё Рацыя | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСёння мы ўзгадваем асноўныя падзеі ў палітыцы, грамадскім жыцці і эканоміцы.\nУ студыі Беларускага Радыё Рацыя Дзяніс Івашын – журналіст, аўтар расследаванняў пра незаконную забудову Курапатаў.\nРР: На вашу думку, што найбольш закранула ўладальнікаў, саўладальнікаў і ўсіх датычных да рэстарацыі “Поедем поедим”?\nДзяніс Івашын: Рэстарацыі “Поедем поедим” у Курапатах – гэта квінтэсэнцыя аўтарытарнага рэжыму Беларусі. Насамрэч, на прыкладзе гэтага ганебнага кабаку на костках мы бачым зрошчванне алігархічнага капіталу і асяродку лукашэнкаўскіх чыноўнікаў. І я выкрыў у сваіх расследаваннях, што існуе пэўнае лобі на самым вышэйшым дзяржаўным роўні. Бо не забывайма, што нават на ўзроўні Генпракуратуры і Міністэрства культуры было зроблена прадпісанне і прадстаўленне яшчэ ў 2012 годзе, якое выявіла, што зроблены самазахоп зямлі і незаконнае будаўніцтва. І вінаватыя мусілі быць прыцягнутыя да адказнасці, а гэтай рэстарацыі проста не павінна было быць. Але зараз 2018 год, рэстарацыя працуе, садзейнічае дэсакралізацыі і дэскрыдытацыі Народнага мемарыялу Курапаты. На шматлікія заклікі грамадства няма ніякай рэакцыі ўладаў. Наадварот, іх пераследуюць. Актывісты абароны адседзелі агулам на гэты момант 115 сутак. Адных штрафаў – больш за 25 тысяч рублёў. І мы бачым, што ўлада займае цалкам бок забудоўнікаў гэтай тэрыторыі.\nРР: Наколькі ўдаецца прабіць апатычнасць беларусаў да такіх грамадска-палітычных тэмаў?\nДзяніс Івашын: Трэба адзначыць, што мы ўскалыхнулі ўсю нашу і палітычную прастору, і грамадскую прастору Беларусі. Бо гэтая навіна цягам сямі месяцаў не сыходзіць з павесткі дня. Курапатская праблематыка з’яўляецца цэнтральнай падзеяй года. Трэба сказаць і пра пазітыўны бок гэтага канфлікту. Таму што вельмі шмат актывістаў, рухаў аб’ядналіся вакол абароны Курапатаў. Нават абсалютна звычайныя беларусы, якія раней не былі ангажаваныя ў гэтую справу, устаюць на абарону народнага мемарыялу, і мы бачым проста шчырае пакліканне. Гэта святыня з’яўляецц пэўным штуршком і да нацыянальна-дэмакратычнага развіцця нашай краіны. Курапаты сталі штуршком да нашага дэмакратычнага развіцця.\nЦалкам першая гадзіна эфіру з удзелам палітолага Андрэя Казакевіча праваабаронцы Леаніда Судаленкі, журналіста, даследчыка Дзяніса Івашына, актывісткі, абаронцы Курапатаў Вольгі Мікалайчык.\nУ студыі Беларускага Радыё Рацыя грамадскі актывіст з Гародні Сяргей Верамеенка.\nРР: Вы асабіста – як жыхар Гародні, як палітык, як актывіст – як вы ацэньваеце гэты год? Што змянілася да лепшага, да горшага, нічога не змянілася?\nСяргей Верамеенка: Я думаю, што сітуацыя на Гарадзеншчыне мала чым адрозніваецца ад агульнабеларускай. Існуе незадаволенасць грамадства. Часам з-за таго, што адсутнічае зваротная сувязь паміж грамадствам і ўладай. Але мы, грамадскія актывісты, партыі, рухі, мы працуем, робім сваю справу. З рознай ступенню паспяховасці. Часам лепш, часам горш.\nРР: Але ўмовы, каб гэту справу рабіць, неяк змяняюцца? Лягчэй стала штосьці рабіць?\nСяргей Верамеенка: У некаторых выпадках, канешне, лягчэй. Ну вось лічу, што мы на даволі высокім узроўні адсвяткавалі 100-годдзе БНР у Гародні.\nРР: Гэта была дазволеная акцыя ў Калоскім парку.\nСяргей Верамеенка: Так. Але зноў-такі, гэта той дазвол – які пайшоў па камандзе. Дазволілі таму, што было дазволена ў Менску. Агулам атрымліваецца так, што ўлада з намі размаўляе толькі ў тых выпадках, калі гэта ім цікава, калі ёсць на тое каманда, калі яны хочуць з намі размаўляць. Калі ў іх няма ніякай цікавасці ў гэтым, то яны практычна з намі на кантакт не ідуць.\nЦалкам другая гадзіна з удзелам гарадзенскага актывіста Сяргея Верамеенкі, старшыні Берасцейскай абласной арганізацыі Руху „За Свабоду” Юрыя Казакевіча, праваабаронцы з Берасця Рамана Кісляка.\nУ студыі Беларускага Радыё Рацыя наша журналіста, рэпартажыстка Валя Лаеўская.\nРР: Як вы думаеце, наколькі сёлетнія мясцовыя выбары паказалі тое, што адбываецца сёння ў беларускай нацыянальнай меншасці? І для беларусаў Падляшша яны былі паспяховымі, ці не?\nВаля Лаеўская: Цяжка сказаць, што для беларусаў Падляшша яны былі паспяховымі. Калі возьмем, напрыклад, Беласток. Беларусы Падляшша гэта тое ж самае, што і праваслаўныя на Падляшшы. То тады ў Беластоку гэта сапраўды перамога, бо ёсць пяцёх радных у гарадской управе. Але, на жаль, у нас так бывае, што праваслаўныя гэта не заўсёды беларусы, што яны проста праваслаўныя палякі. Але ўсё адно, напэўна, у нейкім сэнсе яны будуць адстойваць і нашыя беларускія інтарэсы, таму што праваслаўныя на Падляшшы – гэта перш за ўсё беларусы, іх найбольшая колькасць.\nРР: Наколькі моцны гэты беларускі голас?\nВаля Лаеўская: Цяжка сказаць, у мяне няма вялікіх спадзяванняў на гэта. Але вядома, што ўжо падымалі пытанні змены вуліцы Лупашкі ў Беластоку. А таксама абмяркоўваецца прапанова, каб быў чацвёрты віцэ-прэзідент ад Форума меншасці Падляшша.\nРР: Падчас выбараў вы ездзілі ў розныя мясцовасці, наколькі самі беларусы гатовыя галасаваць за сваіх?\nВаля Лаеўская: На нашых беларускіх вёсках, дзе ёсць большасць беларускага насельніцтва, там і стартуюць пераважна беларусы, так што там беларусы канкуруюць паміж сабой. А гэтае пытанне – беларускі ці не беларускі – асабліва, я думаю, не хвалюе людзей. Людзі галасуюць, так як галасуюць. Ёсць перадвыбарчыя кампаніі. Але гэтыя выбары як раз паказалі, што нарэшце нешта пачало мяняцца. У Нараўцы, напрыклад, перамог параўнальна малады чалавек Яраслаў Галубоўскі. І таму ёсць спадзяванні, што пойдзе там нешта крыху інакш. Таму што проста ўлада павінна мяняцца. Я лічу, што гэта асноўны прынцып дэмакратыі.\nЦалкам трэцяя гадзіна з удзелам журналісткі Беларускага Радыё Рацыя Валі Лаеўскай і даследчыка, журналіста Дзяніса Івашына.


У Менск прыедуць прадстаўнікі МЗС Польшчы і Швэцыі\n23 кастрычнік 2013, 12:00 абноўлена 23 кастрычнік 2013, 14:05\n24 кастрычніка Менск з двухдзённым візытам наведаюць прадстаўнікі міністэрстваў замежных спраў Польшчы і Швэцыі.\nЯк паведамілі ў амбасадзе Швэцыі, са швэдзкага боку ў дэлегацыю ўвойдзе пасол «Усходняга партнэрства» МЗС Марцін Хагстрэмі гендырэктар палітычнага дэпартамэнту МЗС Турб’ёрн Сульстрэм. З польскага боку — палітычны дырэктар міністэрства Яраслаў Браткевіч, упаўнаважаная міністра замежных спраў па справах «Усходняга партнэрства» Бэата Пэнкса і намесьнік дырэктара Ўсходняга дэпартамэнту МЗС Конрад Паўлік, паведамілі БелаПАН у амбасадзе Польшчы.\nУ іх заплянаваныя сустрэчы з прадстаўнікамі Міністэрства замежных спраў і Адміністрацыі прэзыдэнта Беларусі.\nПра тое, што напярэдадні саміту «Ўсходняга партнэрства» ў Вільні адбудзецца такі візыт, паведамілі міністры замежных спраў Польшчы — Радаслаў Сікорскі і Швэцыі — Карл Більт у сумесным артыкуле, апублікаваным 21 кастрычніка ў шэрагу СМІ.\nПаведамлялася, што Сікорскі, Більт і іншыя высокапастаўленыя прадстаўнікі Польшчы і Швэцыі перад самітам маюць намер наведаць сталіцы дзяржаў «Усходняга партнэрства» — Кішынёў, Кіеў, Тбілісі, Баку, Ерэван і Менск.


03 травень 2021, 10:24\nАмбасадарка ЗША ў Беларусі Джулі Фішэр адрэагавала на словы Макея пра «сэнс прыезду» і заявіла, што Лукашэнку яшчэ ня позна зрабіць захады, якія б палепшылі жыцьцё беларусаў.\nАмбасадарка Злучаных Штатаў у Беларусі Джулі Фішэр, вымушаная працаваць зь Вільні, бо афіцыйны Менск не выдае ёй візы для працы непасрэдна ў Менску, паведаміла, што ЗША яшчэ паглядзяць на эфэктыўнасьць санкцый супраць дзяржпрадпрыемстваў. Пра гэта яна заявіла ў інтэрвію тэлеканалу «Белсат».\n«Санкцыі, якія закранулі дзевяць дзяржпрадпрыемстваў, размарозілі, бо ўрад Лукашэнкі трымае палітвязьняў. [...] У цяперашніх умовах Дзярждэпартамэнт даў адпаведныя рэкамэндацыі Мінфіну адносна санкцыяў, улічваючы тое, што ў Беларусі сёньня больш за 350 палітвязьняў. Гэта быў магутны сыгнал ад нас — сытуацыя не дазваляе, каб санкцыі заставаліся замарожанымі. Цяпер мы паглядзім, ці будуць санкцыі эфэктыўнымі».\nАмбасадарка ЗША ў Беларусі Джулі Фішэр плянуе працаваць зь Вільні. МЗС Беларусі ўжо адрэагаваў\nДжулі Фішэр таксама выказалася і на іншыя тэмы беларуска-амэрыканскіх адносінаў. Яна зноў спынілася на «замаху» на Лукашэнку, які, паводле ягонага рэжыму, падрыхтаваны спэцслужбамі ЗША. Абвінавачаньні яна назвала «абсурднымі».\n«Многія разумныя і рацыянальныя людзі могуць пасьмяяцца з гэтага, знайсьці несупадзеньні ці ўбачыць адсутнасьць пэўных дэталяў у гэтай гісторыі. Але што на самай справе мяне хвалюе: у Беларусі сёньня сапраўдны палітычны крызіс, але, замест таго, каб рабіць захады, Лукашэнка вырашыў засяродзіцца на пошуках вінаватых, а не на рэальных праблемах, зь якімі сутыкаюцца беларусы, не на кроках, якія трэба зрабіць, каб пераадолець гэты крызіс».\nНа пытаньне, чаму Лукашэнка абвінавачвае амэрыканцаў у «замаху», дыплямат прапанавала задаць гэтае пытаньне непасрэдна яму і дапусьціла, што гэта можа залежыць «ад дня або настрою».\nТаксама Джулі Фішэр пракамэнтавала нядаўнія словы міністра замежных справаў Уладзімера Макея, які заявіў, што калі Фішэр зьбіраецца прыехаць у Беларусь і рабіць заявы пра нелегітымнасьць рэжыму, то ёй няма сэнсу прыяжджаць у краіну. Яна заявіла, што амэрыканскаму дыплямату непрымальна «згаджацца на нейкія абмежаваньні дзейнасьці».\n«Паслы ЗША таксама надаюць шмат значэньня назіраньню за судовымі працэсамі, за сытуацыяй з правамі чалавека. Для мяне вельмі важна зразумець, ці змагу я выконваць свае дыпляматычныя функцыі на ўсе 100 адсоткаў, таму што ЗША не прымаюць абмежаваньняў дзейнасьці амбасадараў».\nТаксама амэрыканская амбасадарка сказала, што Лукашэнку «яшчэ ня позна прыняць рашэньні, якія пайшлі б на карысьць народу Беларусі».\n«Ёсьць рашэньні, якія будзе прымаць Лукашэнка, і ёсьць рашэньні, якія будуць прымаць яго асяродзьдзе і спэцслужбы. Я зь нецярплівасьцю чакаю дня, калі Беларусь будзе сучаснай эўрапейскай нацыяй, яны ўжо сёньня могуць нешта зрабіць, каб падрыхтаваць глебу для гэтага».\nАмбасадарка ЗША Джулі Фішэр правяла сустрэчу ў МЗС Польшчы, асудзіла ўціск польскай меншасьці ў Беларусі


Канвертаваць Лесота Малоти (LSL) і Перуанскія Падэшвы Nuevos (PEN) : Калькулятар абменнага курсу\nЛесота Лоти (LSL) і Перуанскія Nuevo Sol (PEN) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Лесота Лоти і Перуанскія Nuevo Sol пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 15 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Лесота Лоти. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Перуанскія Nuevo Sol валюты па змаўчанні. Націсніце на Перуанскія Падэшвы Nuevos або Лесота Малоти канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nЛесота Лоти гэта валюта, у Лесота (LS, LSO). Перуанскай Нуэва-Соль гэта валюта, у Перу (PE, PER). Сімвал LSL можа быць запісаная L, і M. Сімвал PEN можа быць запісаная S. Лесота Лоти дзеліцца на 100 lisente. Перуанскай Нуэва-Соль дзеліцца на 100 centimos. Абменнага курсу Лесота Лоти Апошняе абнаўленне 15 верасень 2019 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу перуанскай Нуэва-Соль Апошняе абнаўленне 12 верасень 2019 ад Міжнародны валютны фонд. LSL каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. PEN каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Пад крыламі творчасці – Кобринский вестник\n11/12/2020 158 admin\nАктыўныя ўдзельнікі народнага аматарскага аб’яднання “Белый аист” з Галінай Балахоўскай (4-я ў другім радзе).\nШто рабіць творчай асобе, калі душа яе, як у той птушкі, што пасадзілі ў залатую клетку, – прагне палёту, калі сэрцу цесна ад мастацкіх вобразаў і паэтычных радкоў, калі хочацца то крычаць ад болю і несправядлівасці, то спяваць ад шчасця? Так, трэба даць магчымасць рэалізаваць свае памкненні. Напэўна, у кожнага з 32 удзельнікаў народнага аматарскага аб’яднання “Белый аист”, што дзейнічае пры ўстанове культуры “Кобрынскі Палац культуры”, былі свае матывы, якія прывялі іх у агульную суполку, але ўсіх іх, безумоўна, аб’ядноўвае любоў да мастацтва ў самым шырокім яго разуменні, жаданне развівацца і ўдасканальвацца, магчымасць бачыць сваю аўдыторыю і яе рэакцыю на новыя творы.\nПаэты, празаікі, музыканты… Настаўнікі і медыцынскія работнікі, будаўнікі і прадаўцы, пенсіянеры і школьнікі… Самаму малодшаму з іх -14, самаму старэйшаму -76. А разам ім -15 гадоў! Усяго або ўжо?! Тут ужо, як паглядзець. Калі лічыць па колькасці зробленых спраў, рэалізаваных ідэй і праектаў, то занадта многа. Мяркуйце самі.\nТолькі за апошнія тры гады выйшлі ў свет кнігі вершаў “буслоўцаў” – Васіля Ярмашука, Дзмітрыя Лесіка, Міхаіла Чайнікава, Галіны Балахоўскай, Наталлі Сацуты, Валянціны Клачковіч, аповесць Васіля Нявесценкі “Петля Уркана”.\nАсобна хочацца сказаць пра адну (не пабаюся гэтага слова) з самых яркіх паэтак аб’яднання – Надзею Момлік. Па выніках Міжнароднага інтэрнэт-конкурсу “Живая строка” яна была прызнана паэтам 2018, 2019 гадоў. Ёй было уручана пасведчанне ўдзельніка “Міжнароднай асацыяцыі пісьменікаў і публіцыстаў”. 13 чэрвеня 2019 года ў Мінску ў Палацы Рэспублікі ва ўрачыстай атмасферы адбылася прэзентацыя кнігі Надзеі Момлік “Память храним”. Яе творчая спадчына налічвае 8 зборнікаў паэзіі на беларускай, рускай і мясцовай (дыялектнай) мовах. Пейзажная, філасофская, патрыятычная, любоўная лірыка… Нейкай адной тэмай аўтар не абмяжоўвае сябе – усё залежыць ад настрою. У багажы паэткі ёсць і 4 зборнікі вершаў для дзяцей. Вершы Надзеі Момлік не раз друкаваліся ў міжнародным літаратурна-мастацкі альманаху “Созвездие-3”, “Созвездие-4”, міжнародным альманаху “Ступені”.\nКаб дасягнуць дасканаласці, нельга спыняцца ў сваім развіцці, трэба не баяцца выносіць на суд шырокаму колу чытачоў свае творы і слушна рэагаваць на крытыку. “Буслоўцы” гэта добра разумеюць, як і тое, што трапяткой душы заўсёды патрэбна падтрымка. За апошнія гады кабрынчане з мэтай абмену вопытам наладзілі добрыя адносіны са сваімі калегамі з замежжа, дзе іх творчасць была таксама высока ацэнена. Вершы буслоўцаў не раз друкаваліся на старонках украінска-беларускага часопіса “Справа”, зборнік вершаў і казак Марыі Кірылюк і Зоі Майстровіч быў выдадзены ў Польшчы.\nУдзельнікі аб’яднання з вялікім поспехам выступаюць на розных фестывалях і святах. Заўсёды прывозяць шматлікія ўзнагароды. “Вялікі шансон” у Баранавічах, рэспубліканскі прафсаюзны конкурс творчасці працоўных калектываў “Новыя імёны Беларусі”, руска-англійскі конкурс імя Набокава, фестываль аўтарскай і бардаўскай песні “Менестрэль -2019”… Цяжка пералічыць усе пляцоўкі, на якіх ужо сарвалі апладысменты залы”буслоўцы”.\n– Наша задача – гэта не толькі сябе паказаць. Праз сваю творчасць – вершы, песні, казкі – мы імкнемся выхаваць асобу, прывіць ёй найлепшыя чалавечыя якасці, любоў і павагу да матчынага слова, да мясцін, дзе чалавек нарадзіўся і жыве, – расказвае Галіна Балахоўская, якая нядаўна ўзначаліла аб’яднанне.\nЯк заўважыла Галіна Андрэеўна, ёй лёгка і вельмі прыемна працаваць са сваімі калегамі-аднадумцамі, і гэта ў тым ліку дзякуючы таму, што зрабіла для свайго калектыву яе папярэднік Людмілай Лазюк:\n– Працягваць добрыя традыцыі – мой святы абавязак, што я разам з калегамі раблю. Штогод мы збіраемся на калядныя чытанні, на мерапрымствы, прысвечаныя Дню ведаў, Дню беларускага пісьменства, Дню беларускай мовы, сусветнага дню паэзіі. З вялікім нецярпеннем чакаюць заўсёды “буслоўцы” лета, бо ведаюць, што лета – гэта фестываль бардаўскай песні і паэзіі “Сонечны”, які традыцыйна праводзіцца з мэтай падтрымкі і развіцця жанру бардаўскай песні, раскрыцця новых творчых імёнаў, аказання дапамогі творчаму росту аўтараў і выканаўцам песень. Калі б не пандэмія каранавірусу, то ў 2020 годзе фестываль адбыўся б 9 раз. Але мы верым, што пройдзе час, і ўсё стане на свае месцы – традыцыя вернецца.\nНе, нездарма аб’яднанню ў 2014 годзе было прысвоена ганаровае званне “народнае” – творчая дзейнасць “буслоўцаў” зразумелая і вельмі блізкая кожнаму з нас. Іх плённая дзейнасць на карысць роднага краю была ацэнена і ў сакавіку 2020 года, калі яны ў чарговы раз пацвердзілі званне “ народнага”. І пазіцый сваіх “буслоўцы” здаваць не збіраюцца.\nФота з архіва аб’яднання.\n← Акция «От сердца к сердцу по всей Родине» прошла в торговом центре “Полесье”\nКонтроль за соблюдением режима труда и отдыха водителей в рамках Европейского соглашения, касающегося работы экипажей транспортных средств, производящих международные автомобильные перевозки →


«Сонцаварот» дапаможа кожнаму ўдзельніку фестывалю дакрануцца да беларускіх традыцый - Новости - Туризм и Отдых\n«Сонцаварот» дапаможа кожнаму ўдзельніку фестывалю дакрануцца да беларускіх традыцый\nУ пятніцу, 21 чэрвеня, Беларускі дзяржаўны музей народнай архітэктуры і побыту ператворыцца ў месца, дзе сучаснасць сустрэнецца з мінулым, ажывуць традыцыі беларускага народа і кожны наведвальнік зможа дакрануцца да вытокаў… Пад Мінскам адбудзецца свята ў гонар летняга сонцастаяння – «Сонцаварот». Арт-дырэктар праекта Любоў Сівурова і менеджэр праекта Кацярына Петраневіч распавядаюць аб тым, чаго чакаць ад фестывалю і чаму кожны беларус павінен яго наведаць. – Правядзеннем дадзенага фестывалю мы ў першую чаргу хацелі б кансалідаваць творчую моц Беларусі і вывесці гэтыя сілы на новы якасны ўзровень. Наша мэта вельмі простая і адначасова глыбокая – вярнуць людзей да тых ідэй, у якіх першапачаткова пражывала і развівалася беларуская супольнасць. Прывесці да пачуццёвага ўспрымання культуры, наблізіць людзей адзін да аднаго ў прасторы і часе, – расказвае Любоў Сівурова. – Мы створым такія ўмовы, каб усе госці сталі саўдзельнікамі свята. «Сонцаварот» – гэта таксама цудойная магчымасць для спатканняў, для таго, каб проста правесці час з каханым. Таму мы чакаем не толькі дарослых, але і моладзь. На фестывалі будзе гучаць толькі жывая музыка, адбудзецца вечаровая этнадыскатэка, на якой беларускія народныя танцы – «Лявоніху», «Кракавяк», «Падэспань» ды інш. – зайграюць знаныя ды вольныя музыкі. Думаю, пасля гэтага фестывалю вяселляў у Мінску стане больш, таму што для моладзі гэта выдатная магчымасць пазнаёміцца.\n– У Беларусі ўжо даўно існуе неабходнасць у такім мерапрыемстве, таму многія цікавяцца фестывалем. Мы чакаем прыкладна ад 1500 да 3000 наведвальнікаў, – дадае Любоў Сівурова. – Але ж мы хочам, каб дзяржаўны музей народнай архітэктуры і побыту наведала як мага больш чалавек. Мы выбралі менавіта гэтае месца для правядзення фестывалю таксама таму, што гэта пачатак Мінска. Тут, на рацэ Менцы, пасяліліся першыя жыхары, якія абралі гэта месца як лепшае для пражывання. Што датычыцца планаў на будучыню, то цяпер мы толькі закладваем асновы, а ў наступным годзе хацелі б правесці больш маштабнае мерапрыемства. Пасля фестывалю мы запланавалі серыю канцэртаў у мінскіх клубах. Акрамя гэтага, распрацавалі праект «Юраўскага фэсту». Цяпер важна даць пачатак гэтаму руху. І ў будучыні толькі развіваць і пашыраць.\nАрганізатары: Любоў Пятроўна Сівурова, этнолаг, этнакультуролаг, дацэнта кафедры менеджменту сацыякультурнай дзейнасці Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў. На ніве беларускай культуры працуе каля 30 год, салістка фальклорнай групы Guda, аўтар шматлікіх праектаў. Сааўтар ідэі, навуковы кіраўнік, арт-менеджэр свята «Сонцаварот».\nКацярына Анатольеўна Петраневіч, магістар мастацтва, старшы выкладчык Інстытута культуры Беларусі, выкладае этнакультурнае і сацыякультурнае праектаванне. Мае больш за шасцігадовы вопыт працы ў рэкламнай сферы Беларусі і Расіі, бесперапынны event-менеджэр, рэалізуе каля 70 праектаў у год. Сааўтар ідэі, каардынатар, PR-менеджэр праекта «Сонцаварот».\nПадрабязней аб фестывалі можно даведацца ў нашым кадендары падзей. Рубрики:\nСпадабалась месца и песния, асаблива гулянка каля кастра- и музыка и карагоды. Вялики дзякуй усимя1


Рэспубліканскі банк ДНК аб'яўлены нацыянальным здабыткам\nРэспубліканскі банк ДНК аб'яўлены нацыянальным здабыткам 3\nУнікальны навуковы аб'ект Рэспубліканскі банк ДНК чалавека, жывёл, раслін і мікраарганізмаў аб'яўлены нацыянальным здабыткам. Гэта прадугледжана пастановай Савета Міністраў нумар 629 ад 13 жніўня 2016 года, паведамілі БЕЛТА ў прэс-службе ўрада.\nАдказнасць за захаванне і забеспячэнне належнага функцыянавання аб'екта ўскладзена на Нацыянальную акадэмію навук Беларусі, ад імя якой адпаведныя функцыі будзе выконваць дзяржаўная навуковая ўстанова «Інстытут генетыкі і цыталогіі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі». Інстытут з'яўляецца вядучым навукова-даследчым цэнтрам у Беларусі ў галіне біятэхналогіі, генетыкі і геномікі чалавека, жывёл, раслін і мікраарганізмаў.\nУ працэсе рэалізацыі розных праграм у інстытуце назапашаны ўзоры ДНК чалавека, жывёл, раслін і мікраарганізмаў і біялагічнай тканкі — арыгінальны біялагічны матэрыял, з якога быў атрыманы ўзор ДНК. Узоры згрупаваны ў спецыялізаваныя калекцыі, якія ўяўляюць сабой каштоўныя генетычныя рэсурсы.\nПа стане на 1 чэрвеня рэспубліканскі банк ДНК налічвае 9 608 узораў і ўключае ў сябе чатыры раздзелы:\nбанк ДНК чалавека;\nбанк ДНК жывёл;\nбанк ДНК раслін;\nбанк ДНК мікраарганізмаў.\nКожны раздзел прадстаўлены калекцыяй узораў ДНК для працяглага захоўвання і калекцыяй узораў ДНК для навуковых мэт.\nНапрыклад, банк ДНК чалавека дае магчымасць спецыялістам вывучаць фундаментальныя праблемы генетыкі чалавека. Улічваць індывідуальныя генетычныя асаблівасці спартсменаў у ходзе трэніровак для дасягнення высокіх спартыўных рэзультатаў, захоўваючы іх здароўе. Вывучаць індывідуальную адчувальнасць да лекавых прэпаратаў, а таксама садзейнічаць вырашэнню пытанняў у галіне крыміналістыкі.\n«Наяўнасць шматпрофільнага рэспубліканскага банка ДНК, які пастаянна папаўняецца, забяспечыць спецыялістаў унікальнай генетычнай інфармацыяй, якая можа аказаць неацэнны ўплыў на развіццё біятэхналогіі ў нашай краіне, прадаставіць магчымасць выканання навуковай работы ў рамках буйнамаштабных даследаванняў у Беларусі і за яе межамі, павысіць дакладнасць ацэнкі атрыманых вынікаў, а таксама вырашыць многія праблемы медыцыны, сельскай гаспадаркі і аховы наваколля», — адзначылі ў прэс-службе.\nАкрамя таго, рэспубліканскі банк ДНК будзе садзейнічаць эфектыўнаму выкананню Стратэгічнага плана ў галіне захавання і ўстойлівага выкарыстання біялагічнай разнастайнасці на 2011-2020 гады ў рамках Канвенцыі аб біялагічнай разнастайнасці, адным з бакоў якой з'яўляецца Беларусь, і Нагойскага пратакола рэгулявання доступу да генетычных рэсурсаў і сумеснага выкарыстання на справядлівай і роўнай аснове выгад ад іх прымянення да Канвенцыі аб біялагічнай разнастайнасці.


50-годдзе з дня ўвядзення ў эксплуатацыю сучаснага будынка ДУА"Княжыцкая СШ" © УА\nГалоўная старонка » Беларуская старонка » 50-годдзе з дня ўвядзення ў эксплуатацыю сучаснага будынка ДУА"Княжыцкая СШ"\n…І працягваецца гісторыя школы\nЗ лічбай 50 звязана шмат публіцыстычных штампаў: паўвека, салідны ўзрост, пэўны рубеж… А калі 50 гадоў спаўняецца ўстанове, то мы яшчэ дадаем: гэта цэлая гісторыя.\nІ сапраўды, важная гістарычная падзея адбылася ў сценах дзяржаўнай установы адукацыі “Княжыцкая сярэдняя школа”: тут напрыканцы 2019 года адзначылі 50-годдзе з дня ўвядзення ў эксплуатацыю сучаснага будынка школы.\nЮбілей сабраў гасцей з розных куткоў Беларусі. У школьную актавую залу завіталі былыя настаўнікі-ветэраны, выпускнікі розных гадоў і проста сябры. Сучасны калектыў установы сардэчна і шчыра павіншавалі са святам ганаровыя госці: старшыня Княжыцкага сельвыканкама В.А. Палтаран, старшыня раённага камітэта прафсаюза работнікаў адукацыі і навукі Магілёўскага раёна Л.Л. Дзядкова, галоўны спецыяліст аддзела па адукацыі Магілёўскага райвыканкама М.У. Чумакоў. Не абмінулі юбілейную падзею і суседзі – з задавальненнем далучыўся да віншаванняў калег дырэктар ДУА “Бракаўскі вучэбна-педагагічны комплекс яслі/сад-школа” А.А. Кускоў. У адрас кіраўніцтва школы, настаўнікаў і вучняў гучалі пажаданні поспехаў, творчых адкрыццяў, новых слаўных старонак у летапісе роднай установы.\nАдным з самых прыемных момантаў святочнага мерапрыемства стала ўшанаванне сённяшніх настаўнікаў. Ганаровымі граматамі раённага камітэта прафсаюза работнікаў адукацыі і навукі былі ўзнагароджаны настаўнік пачатковых класаў Ж.В. Губіна і педагог-псіхолаг А.Д. Волкава. Ала Данатаўна атрымала таксама Падзячнае пісьмо Самарскага ўпраўлення Міністэрства адукацыі і навукі Самарскай вобласці за ўдзел у Міжнароднай алімпіядзе “Усё аб усім”. Дыпломам фіналіста Рэспубліканскага конкурсу метадычных распрацовак “Майстар-клас як эфектыўная форма павышэння прафесійнага майстэрства настаўніка геаграфіі” была адзначана настаўнік геаграфіі М.П. Румянцава.\nГартаючы каляндар асноўных падзей, вядучыя прыгадалі наступныя даты і факты: лістапад 1969 года – уведзены ў эксплуатацыю сучасны будынак школы; 1976 год – на базе школы стаў працаваць вучэбна-вытворчы камбінат; з 1982 па 1991 год – дзейнічаў абласны матэматычны клас, які закончылі 175 вучняў, з іх – 24 медалісты; 2001 год – пры Княжыцкай школе створаны дзіцячы сацыяльны прытулак, у сценах якога за восем гадоў існавання пабыло больш за 200 выхаванцаў; 2007 год – у школе адкрыты спецыялізаваны клас МЧС; у гэтым жа годзе ў ходзе будаўніцтва аграгарадка Княжыцы праведзены рамонт будынка школы з элементамі мадэрнізацыі.\nЯк бачым, 50 гадоў дзейнасць школы непарыўна звязана з гісторыяй раёна, а яшчэ – з лёсам неабыякавых людзей, якія сэрцам і душой хварэюць за агульную справу. У такі знамянальны дзень нельга было не ўспомніць былых дырэктараў Княжыцкай школы, якія не проста кіравалі даверанай ім установай, а шчыра і аддана клапаціліся пра яе сучасны і будучы дзень. Гэта М.К. Емельянаў, Г.П. Філімонаў, А.М. Ярашаў, У.І. Дуброўскі, Л.М. Цецерукоў.\nКняжыцкая СШ стала часткай жыцця М.Я. Лонскай (Шкрэдавай), якая была запрошана на юбілей і як выпускніца, і як былы педагог установы. Марыя Ягораўна з цеплынёй і радасцю ўспамінала: у памятную восень 1969 года яна прыйшла ў першы клас толькі што адкрытай школы. Але многім раней новабудоўля была вялікай агульнай справай усіх настаўнікаў і вучняў, якім дагэтуль даводзілася займацца ў старым драўляным будынку (на тым месцы цяпер знаходзіцца мясцовая бальніца). Непасрэднае дачыненне да будаўніцтва мела маці М.Я. Лонскай Ангеліна Антонаўна Мельнікава, у розныя часы дырэктар, намеснік дырэктара па вучэбнай рабоце і настаўнік геаграфіі Княжыцкай сярэдняй школы. Сястры Марыі Ягораўны – Аляксандры Ягораўне Шкрэдавай (Азаронак), у 1960-я гады выдатніцы-дзесяцікласніцы, – пашчасціла закласці першы камень у падмурак сучаснай школы. Вось так гісторыя Княжыцкай школы ўвайшла ў гісторыю цэлай сям’і.\nДобрая традыцыя вяртацца ў родную школу і звязваць з ёй свой лёс працягваецца і ў нашы дні. Сёння ў ДУА “Княжыцкая СШ” працуе восем педагогаў – выпускнікоў гэтай установы. Тры тэхнічныя работнікі таксама калісьці вучыліся тут.\nЁсць і яшчэ нямала традыцый у школе. Напрыклад, сустракаць гасцей добрымі песнямі і вершамі. Канцэртная праграма была падрыхтавана не толькі калектывам ДУА “Княжыцкая СШ”. У святочным мерапрыемстве таксама ўдзельнічалі выкладчыкі і вучні ДУА “Княжыцкая дзіцячая школа мастацтваў”, вакальны ансамбль “Мелодыя” ДУА “Бракаўскі вучэбна-педагагічны комплекс яслі/сад-школа”, выпускніца Княжыцкай СШ, а цяпер навучэнка УА “Магілёўскі дзяржаўны коледж мастацтваў” Хрысціна Арышчанка.\nНа калідоры і ў актавай зале яшчэ нейкі час гучалі размовы: госці дзяліліся ўражаннямі, успамінамі… А школа непрыкметна перагарнула новую старонку ў сваёй гісторыі…\nДУА “Княжыцкая СШ”


Гродненский государственный университет имени Янки Купалы - Супрацоўнікі і студэнты ГрДУ імя Янкі Купалы падзеляцца сваімі сямейнымі гісторыямі пра Вялікую Айчынную вайну\nСерада, 06 Май 2020 15:06\nСупрацоўнікі і студэнты ГрДУ імя Янкі Купалы падзеляцца сваімі сямейнымі гісторыямі пра Вялікую Айчынную вайну\nВідэаролік з успамінамі купалаўцаў аб сваяках - удзельніках вайны будзе размешчаны на сайце ўніверсітэта напярэдадні Дня Перамогі.\nУніверсітэцкая акцыя, прысвечаная 75-годдзю Вялікай Перамогі, праходзіць пад назвай «Купалаўцы памятаюць». Праект рэалізуецца Цэнтрам студэнцкіх ініцыятыў сумесна з Музеем гісторыі развіцця ГрДУ імя Янкі Купалы.\nСупрацоўнікі і студэнты Купалаўскага ўніверсітэта, якія прынялі ўдзел у акцыі, распавялі перад відэакамерай аб незабыўных падзеях з жыцця сваіх сваякоў, лёс якіх быў так ці інакш звязаны з вайной. Яны мужна змагаліся з ворагам на перадавой, вялі падпольную дзейнасць, здзяйснялі подзвігі, дапамагаючы тым, хто заставаўся на акупаванай нямецка-фашысцкімі захопнікамі тэрыторыі. Кожная з гісторый унікальная, а ўспаміны перадаюцца з пакалення ў пакаленне. Купалаўцы памятаюць пра подзвігі сваіх герояў!\nВідэаролік з апавяданнямі студэнтаў і супрацоўнікаў ГрДУ імя Янкі Купалы пра сваіх сваякоў - удзельніках Вялікай Айчыннай вайны - гэта яшчэ адна спроба ўвекавечыць памяць пра герояў таго нялёгкага часу. Акцыя «Купалаўцы памятаюць» праводзіцца з мэтай захавання ў кожнай сям'і асабістай памяці пра вайну, пра доблесці народа, асэнсавання гераічнага вопыту продкаў і аднаўлення пераемнасці пакаленняў.


Чарговая гучная крымінальная справа ў Беларусі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Беларусі пачата чарговая гучная крымінальная справа. Савет Рэспублікі даў згоду на крымінальны пераслед сенатара, дырэктаркі Віцебскай бройлернай птушкафабрыкі Ганны Шарэйкі. Гэта суправаджаецца заявамі кіраўніка краіны пра жорсткае змаганне з карупцыяй і патрабаваннямі новых арыштаў.\nПаводле экс-кіраўніка Вярхоўнага Савету 12 склікання Мечыслава Грыба, у сувязі з падзеямі ва Украіне і прэзідэнцкімі выбарамі ў наступным годзе тэма карупцыі зноў атрымала актуальнасць для Лукашэнкі:\n– Усе 20 гадоў змагання за электарат усюды выкарыстоўваліся гэтыя падыходы – змаганне з карупцыяй. Бо па сваім менталітэце беларусы не любяць карупцыянераў, не любяць тых людзей, якія іх абкрадваюць. І гэта зразумела, гэта правільна. І гэта вельмі шырока выкарыстоўваецца сённяшняй уладай.\nАднак рэпрэсіўныя намаганні ўлады не прывядуць да поспеху, бо існая сістэма ў Беларусі мае шмат хібаў, якія спрыяюць карупцыі, дадае наш суразмоўца. Адна з галоўных праблемаў – гэта закрытасць, адарванасць уладнай сістэмы ад грамадства.\nАляксандр Мілінкевіч: Для Крамля галоўнае – спыніць рух Украіны ў…


Зноў у клас пакліча званок\nГлавная/Общество/Школьный дневник/Зноў у клас пакліча званок\nПачатак навучальнага года сімвалізуе чарговы этап у жыцці дзіцяці. Ставіць перад ім новыя задачы і мэты, усяляе веру ў перамогу. Бацькі захоплена рыхтуюцца да важнай даты, разам з сынамі і дочкамі набываюць усё неабходнае. А ці ўсё гатова да прыёму дзяцей у школах Мікашэвіч? Што новага чакае хлопчыкаў і дзяўчынак у 2017/18 навучальным годзе?\nПрыгажосць і камфорт – сумеснымі намаганнямі\nАдна з адметных асаблівасцей СШ №1 горада Мікашэвічы – вялікая (амаль у паўтара гектара) тэрыторыя навучальнай установы. Утрымліваць у чысціні і парадку такую плошчу – няпростая задача. Аднак, мяркуючы па акуратным газоне, кветачніцам з дрэва і металу з дагле-джанымі раслінамі і вечназялёнымі насаджэннямі, калектыў паспяхова спраўляецца з ёю.\n– Гэта толькі пачатак запланаваных работ па добраўпарадкаванню, – расказвае намеснік дырэктара па вучэбнай рабоце Святлана Ліхтар. – На чарзе – замена старых пешаходных дарожак: 175 квадратных метраў пліткі ў якасці фундатарскай дапамогі выдзеліў калектыў ААТ «Спецжалезабетон».\nУ летнія канікулы педагогі і тэх-нічны персанал з бацькамі вучняў не сядзелі без справы. Цалкам змяніліся амаль 20 навучальных памяшканняў і кабінетаў адміністрацыі. Сёмы раз Алена Фурман павядзе ўчарашніх дашкалят па свеце ведаў. У чаканні першай сустрэчы з новымі выхаванцамі настаўніца стварыла максімальна камфортныя ўмовы для хуткай адаптацыі дзяцей. Кабінет радуе бляскам падлогі, прыемным мятным колерам сцен і сучаснымі навучальнымі дапаможнікамі на паліцах, сярод якіх галоўнае месца займае буквар.\n– Плануецца, што 1 верасня школьны званок упершыню празвініць для 75 першакласнікаў. Адукацыйны працэс 763-ох вучняў забяспечвае 71 педагог. З іх 15 – спецыялісты вышэйшай кваліфікацыйнай катэгорыі і 48 – першай,– гаворыць С.П. Ліхтар.\nВысокія тэхналогіі – звыклая справа\nУ двары СШ №2 было шмат дзяцей. Асабліва вылучалася група хлапчукоў і дзяўчынак, якія аглядалі вертыкальныя кветнікі і іншыя ўпрыгожванні: іх колькасць за лета на тэрыторыі школы павялічылася. Праўда пры з’яўленні фотаапарата са смельчакоў засталіся толькі Ілья Царкевіч, Дзмітрый Кучынскі і Ілья Юнкевіч.\n– Не паверыце, але засумавалі па школе, настаўнікам, таварышам па вучобе і гульням. Мы ўсе – аднакласнікі з 5 «Б». За лета назапасілася столькі навін! Гутарак хопіць на некалькі месяцаў наперад. А яшчэ трэба атрымаць падручнікі, даведацца пра расклад урокаў і іншае.\nПа традыцыі шмат увагі ў СШ №2 надалі бягучаму і капітальнаму рамонту класаў, медыцынскага кабінета, актавай, трэнажорнай і спартыўнай залаў, сталовай. Будаўні-чыя работы калектыў ажыццяўляў як самастойна, так і з дапамогай бацькоў. Таты з мамамі працавалі ў кабінеце рускай мовы і літаратуры.\n– Нашы настаўнікі ўсё часцей бяруць на ўзбраенне высокія тэхналогіі, – расказвае дырэктар Эдуард Ярмоліч. – Да пачатку чарговага навучальнага года ў памяшканнях пачатковага звяна ўстанавілі сучасныя тэлевізары з функцыяй SMART-ТV, якія забяспечаць выхад у інтэрнэт і дазволяць выкарыстоўваць у адукацыйным працэсе розныя аўдыё- і відэадапаможнікі, у тым ліку – прама з сусветнага павуціння. Акрамя таго, у верасні чакаем паступленне кабінета інфарматыкі па прынцыпе «10+1». Нашы трэцякласнікі стануць удзельнікамі праекта «Электронны дзённік і журнал», рэалізацыя якога стартуе з пачаткам новага навучальнага года.\nУ чаканні выхаванцаў\nХутка і памяшканні Мікашэвіцкай гімназіі імя У. Нядзвед-скага напоўняцца дзіцячым рознагалоссем. А пакуль тут уносяць апошнія штрыхі ў падрыхтоўцы элітнай установы да 2017/18 навучальнага года: завяршаюць рамонт цэнтральнага ганка і ўкладваюць новы лінолеум у сталовай.\n– За час свайго існавання мы станавіліся інавацыйнай пляцоўкай для дзясятка розных цікавых ідэй у галіне нацыянальнай педагогікі. Чарговы праект «Укараненне мадэлі «Перавёрнуты ўрок», як механізма павышэння якасці адукацыі навучэнцаў устаноў агульнай сярэдняй адукацыі» стартаваў у мінулым навучальным годзе і працягнецца да 2019-га. Таксама ў цэнтры ўвагі застанецца сістэма электронных дзённікаў і журналаў, – расказвае намеснік дырэктара па вучэбнай рабоце Алена Вабішчэвіч.\nПапоўніцца калектыў і новымі педагогамі. У элітнай установе пачнуць працоўную дзейнасць два маладыя спецыялісты. Выпускніца СШ №1 г. Мікашэвічы Кацярына Ляшкевіч закончыла Брэсцкі дзяржаўны ўніверсітэт імя А.С. Пушкіна і вярнулася на малую радзіму настаўнікам геаграфіі. Па меркаванню дзяўчыны, зрабіць першыя самастойныя крокі ў рабоце ў калектыве прафесіяналаў – удалы старт!\nЯкая пава – такая і слава


Дзень бібліятэк святкуюць у Беларусі з 2001 года. Дата святкавання была абрана нездарма: менавіта 15 верасня было заснавана галоўнае кнігасховішча... 15.09.2020, Sputnik Беларусь\nДзень бібліятэк святкуюць у Беларусі з 2001 года. Дата святкавання была абрана нездарма: менавіта 15 верасня было заснавана галоўнае кнігасховішча краіны — Нацыянальная бібліятэка. Sputnik вырашыў апублікаваць самыя цікавыя факты пра бібліятэкі свету.\nцiкавосткi, культура, бібліятэка\n© AP / Seth WenigНью-Ёркская публічная бібліятэка - адна з найбуйнейшых бібліятэк свету. Акрамя таго, адна з найбуйнейшых навуковых бібліятэчных сістэм у свеце.\n© REUTERS / Clodagh KilcoyneБібліятэка Трыніці-каледжа ў Дубліне, Ірландыя.\nCC0 / Pixabay / Гарадская бібліятэка Штутгарта пабудавана ў 2011 годзе.


Навіны - Новыя вырабы з тэфлонавай шклапластыкавай тканіны\nТэфлонавая шкловалакно назва з тканіны са шкловалакна, пакрытая тэфлонам, таксама вядомая як спецыяльная (жалезная) флуоранава высокатэмпературная фарба (зварачная) тканіна, - гэта падвешаная ў якасці сыравіны эмульсія політэтрафтарэтылена (шырока вядомая як пластыкавы кароль), прасякнутая высокаэфектыўнай тканінай са шклавалакна. высокаэфектыўныя, шматфункцыянальныя кампазітныя матэрыялы, новыя прадукты. З-за выдатных характарыстык ён шырока выкарыстоўваецца ў авіяцыі, паперы, харчовай прамысловасці, ахове навакольнага асяроддзя, паліграфіі і фарбаванні, швейнай, хімічнай прамысловасці, шкле, медыцыне, электроніцы, ізаляцыі, будаўніцтве (аснова тканіны дахавай мембраны), зрэз шліфавальнага круга, машыны і іншаепалі.\nАсноўныя эксплуатацыйныя характарыстыкі тэфлонавага палатна:\n1. выкарыстоўваецца пры нізкай тэмпературы паміж -196 ℃ і высокай тэмпературы ад 350 ℃. Пасля практычнага прымянення, калі пастаянна на працягу 200 дзён ставіць 250 placed з высокай тэмпературай, трываласць не толькі не зменшыцца, але і вага не зменшыцца. Пры 120 350 на працягу 120 гадзін, вага знізіўся толькі на 0,6% або каля таго; у выпадку -180 ℃ ультранізкая тэмпература не парэпаецца і захавае першапачатковую мяккасць.\n2. Адгезія: нялёгка прыляпіць якое-небудзь рэчыва. Лёгка чысціць усе віды алейных плям, плям і іншых прыстасаванняў, прымацаваных да яго паверхні; завісь, смала, пакрыццё, амаль усе клейкія рэчывы можна проста выдаліць;\n3. устойлівы да хімічнай карозіі, вытрымлівае моцную кіслату, моцную шчолач, аква-аква і розныя карозіі арганічных растваральнікаў.\n4. Нізкі каэфіцыент трэння (0,05-0,1) - лепшы выбар для самамазання без масла.\n5. Каэфіцыент прапускання святла да 6 ~ 13%.\n6.з высокімі паказчыкамі ізаляцыі (невялікая дыэлектрычная пранікальнасць: 2,6, датычная да 0,0025), анты-УЛЬТРАВІЯЛЕТ, антыстатык\n7. добрая стабільнасць памераў (каэфіцыент падаўжэння менш за 5 ‰), высокая трываласць. Добрыя механічныя ўласцівасці.\n8. ўстойлівасць да лекаў і нетоксичность. Устойлівы да амаль усіх фармацэўтычных прадуктаў.\n1. Антипригарная падшэўка, пракладка, тканіна і канвеерная стужка; У залежнасці ад таўшчыні розных, якія выкарыстоўваюцца для розных сушыльных машын канвеерная стужка, клейкая стужка, ўшчыльняльная стужка і г.д.\n2. Зварка пластыкавых вырабаў, зварачнае палатно для зваркі і герметызацыі; Пластыкавы ліст, плёнка, пракладка з гарачым ушчыльненнем.\n3. Высокая электраізаляцыя: электраізаляцыя з падставай, распоркай, пракладкай і ўкладышам. Высокачашчынная пласціна, пакрытая меддзю.\n4. Тэрмаўстойлівы пласт ашалёўкі; лямінаваная падкладка, ізаляванае абкручванне корпуса.\n5. Мікрахвалевая пракладка, ліст духоўкі і сушка ежы;\n6. Клейкая стужка, гарачая абрус для друку, дыван з задняй гумовай канвеернай стужкай, гумавая вулканізаваная канвеерная стужка, тканіна для вытрымкі абразіўнага ліста і інш.\n7. Клейкая стужка, якая адчувае да ціску тканіна.\n8. Архітэктурныя мембранныя матэрыялы: навес для розных спартыўных пляцовак, станцыйных павільёнаў, парасонаў, пейзажных павільёнаў і г.д.\n9. Выкарыстоўваецца для антыкаразійнага пакрыцця розных нафтахімічных трубаправодаў, дэсульфурацыі адпрацаваных газаў электрастанцый і г.д.\n10. Гнуткі кампенсатар, фрыкцыйны матэрыял, зрэз шліфавальнага круга.\n11. Антыстатычнае палатно можа быць зроблена пасля спецыяльнай апрацоўкі.\nЧас публікацыі: жнівень-03-2020\nАлюмініевая шклотканіна, Шкловалакно з акрылавым пакрыццём, Акрылавая шклотканіна, Тканіна са шкловалакна з пакрыццём Pu, Шклотканіна з акрылавым пакрыццём, Тканіна з шкловалакна,


Пра справядлівасць у жыцці чалавека. Размова з суддзёю суда Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі кс. Кірылам Бардонавым — Царква і палітычны крызіс у Беларусі\nПра справядлівасць у жыцці чалавека. Размова з суддзёю суда Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі кс. Кірылам Бардонавым\n10.11.2020 29.11.2020 1234\t77 Views Кірыл Бардонаў, Аляксандр Мень\n— Ксёндз Кірыл, якім чынам Божая справядлівасць праяўляецца ў жыцці чалавека?\n— Кожны ўчынак і кожны выбар чалавека мае наступствы. Калі чалавек выбірае зло, ён сутыкаецца з наступствамі зла, якія заўсёды будуць негатыўнымі. У Бібліі мы чытаем, што Бог помсціць за ўчыненае зло. Гэта можна разумець так, што Бог не стварае зла, але дазваляе яму праявіцца ў свеце. Бог паважае выбар чалавека, таму, калі чалавек робіць выбар на карысць зла, Бог дапускае яго. Выбар чалавекам зла ўжо з’яўляецца пакараннем для яго. Можна сказаць, што чалавек сам карае сябе, а Бог паважае свабоду выбару чалавека. Калі б чалавек не меў свабоды выбару, ён не змог бы любіць, бо любіць можа толькі той, хто можа выбіраць.\n— А што мы можам рэальна рабіць для перамогі справядлівасці?\n— Многае залежыць ад канкрэтнай сітуацыі. Ёсць сітуацыі, на якія мы маем уплыў, і тыя, на якія мы ўплыву не маем. Калі мы маем уплыў, мы можам спрабаваць вяршыць справядлівасць або старацца, каб справядлівасць была ўзноўлена. У дзяржаве ёсць інстытуты, якія абараняюць справядлівасць. Законы створаныя для таго, каб абараняць справядлівасць і акрэсліваць межы, выходзячы за якія, чалавек і яго ўчынкі будуць небяспечныя для грамадства. Дзяржаўныя інстытуты надзеленыя правам абараняць справядлівасць у грамадстве. Пакаранне за дрэнныя ўчынкі становіцца навукаю для іншых грамадзянаў. Такім чынам гэтыя дзяржаўныя інстытуты маюць права вяршыць справядлівасць, калі яны самі не парушаюць правы чалавека.\n— Што можа зрабіць чалавек, які не належыць да такіх дзяржаўных інстытутаў?\n— Кожны чалавек мае права патрабаваць справядлівасці, але да пэўных межаў. Часам цяжка заўважыць, як патрабаванне справядлівасці перарастае ў помсту, якая выходзіць за рамкі справядлівасці. Помста — гэта жаданне не столькі абараніць сябе, колькі праявіць сваю вышэйшасць і пакараць крыўдзіцеля не суразмерна яго дрэннаму ўчынку.\nПростая формула справядлівасці «зуб за зуб, вока за вока» прагучала яшчэ ў Старым Запавеце, яна існавала не толькі ў ізраэльскай культуры, але і ў суседніх народаў Міжрэчча. Безумоўна, цяжка вымерыць свой адказ у формуле «зуб за зуб». Мне падабаюцца словы Махатмы Гандзі пра тое, што калі б людзі прытрымліваліся такой формулы, то ўсе засталіся б без вачэй. Можа, ён якраз меў на ўвазе, што нам цяжка адчуць, у які момант трэба спыніцца.\nПісанне, як Божае Аб’яўленне, мае розныя этапы, паступова раскрываючы нам Бога. У Новым Запавеце Езус вучыць нас міласэрнасці, але міласэрнасць — гэта не антыпод справядлівасці. У пэўным сэнсе міласэрнасць вырастае са справядлівасці. Гэта думка складаная для разумення. Калі мы гаворым пра справядлівасць, мы часцей за ўсё маем на ўвазе раздзяляльную або дыстрыбутыўную справядлівасць, паводле якой належыць даваць кожнаму аднолькава, але ў грамадстве гэтае простае правіла не функцыянуе. Напрыклад, у грамадстве ўсе працуюць аднолькава, але атрымліваюць розныя заробкі, бо хтосьці працуе ў небяспечных для жыцця ўмовах, хтосьці маламабільны, і таму можа працаваць менш і зарабляць толькі неабходны мінімум, а жанчына, якая нарадзіла дзіця, увогуле не ходзіць на працу, але атрымлівае грошы. У гэтых сітуацыях мы бачым, што не працуе правіла «ўсім пароўну». І гэта праява міласэрнасці з боку грамадства. Ад жывёльнага свету чалавек адрозніваецца яшчэ і тым, што жыве не паводле прынцыпу «выжывае мацнейшы», але «выжывае кожны». Грамадства мае абавязак забяспечыць кожнаму мінімум для годнага жыцця, а гэта міласэрнасць, якая вынікае са справядлівасці.\n— Ксёндз Кірыл, што рабіць хрысціяніну, калі ў дзяржаве не заўсёды працуе сістэма справядлівасці?\n— Чалавек заўсёды мае права абараняць сябе і ўплываць на дзяржаву такім чынам, каб сістэма правасуддзя была аздароўленая, каб яна абараняла чалавека і каб не запанавала анархія. Гісторыя ведае мноства прыкладаў такога ўплыву. Можна ўзгадаць гісторыю маўклівага супрацьстаяння Махатмы Гандзі, якая прынесла плён. Калі супраціўленне не гвалтоўнае, то да ўлады прыходзяць людзі, якія выбіраюць негвалтоўныя метады кіравання. Калі ж у грамадстве будзе досвед пераменаў з-за гвалту, ён прывядзе да сітуацыі, у якой пры кожным праяўленні незадавальнення будзе панаваць гвалт, які вельмі цяжка спыніць. Пасля гэтага можа спрацаваць механізм помсты.\n— Калі чалавек сутыкаецца з несправядлівасцю, ён адчувае бяссілле і як адзіны «сродак» у такой сітуацыі ўжывае слоўныя абразы або нават жадае смерці таму, ад каго церпіць несправядлівасць. Як у падобнай сітуацыі паводзіць сябе хрысціяніну?\n— Абразы могуць прывесці да таго, што чалавек маленькімі крокамі будзе ісці да большага зла. Звычайна да вялікіх памылак мы ідзём паступова. На самым пачатку гэтага шляху мы можам не адчуваць, да чаго ён нас вядзе. За несур’ёзнай абразаю можа быць сур’ёзная, а пасля можа ўзнікнуць і жаданне фізічнай расправы.\nНяма ўніверсальнага адказу, які б падыходзіў да ўсіх сітуацый. Важна не выйсці за межы Божага закону. Божыя запаведзі — гэта «агароджа», унутры якой мы можам шукаць розныя шляхі, і Бог заўсёды дае нам свабоду і крэатыўнасць. Напрыклад, гумар, баналізацыя пагрозаў, дэвальвацыя дзеянняў нейкай асобы ў сваіх вачах і ўсяго свету можа мець вялікае ўздзеянне. Найлепш, калі выбух зла згасае на самым пачатку. Зло трыумфуе там, дзе добрыя людзі нічога не робяць. Яго павінны спыніць людзі, якія адэкватна ацэньваюць рэчаіснасць і заўважаюць, што яно пачынае набіраць сілу. Чалавек, які чыніць зло, рэдка ўсведамляе гэта або, пачынаючы ўсведамляць, паступова заглушае ў сабе голас сумлення. Некаторыя людзі думаюць, што іх учынкі не пярэчаць іх сумленню, якое насамрэч дэфармавана, і гэта прыводзіць да таго, што чалавек прывыкае рабіць зло. Неабходна, каб людзі, у якіх добра сфармаванае сумленне, спынялі зло на самым пачатку. Зло ніколі не будзе трыумфаваць, але трэба мець надзею і не апусціць рукі.\nНе трэба жадаць камусьці смерці, трэба жадаць узнаўлення справядлівасці. У маральнай тэалогіі ёсць такое паняцце як дзеянне з двайным вынікам. Напрыклад, калі дзеянні чалавека, на якога нападае злачынца, былі выключна з мэтаю абараніць сябе, аднак прывялі да смерці гэтага злачынцы, то першым вынікам будзе лічыцца абарона свайго жыцця, а другім — смерць іншага чалавека. Такая сітуацыя ў тэалогіі разглядаецца як дзеянне з двайным вынікам і расцэньваецца як жаданне абараніць сябе. Такіх прыкладаў шмат. Калі чалавек памірае з голаду, і ніхто не хоча яму дапамагчы, і ён узяў ежу, што належыць іншаму чалавеку, то гэта не расцэньваецца як грэх. Галоўнай мэтаю гэтага чалавека было ўратаваць сябе ад голаду, а ўжо другім вынікам — прысваенне чужога. Іншая справа, калі хтосьці мэтанакіравана і з асалодаю жадае смерці іншаму чалавеку. Мне здаецца, што па-хрысціянску было б жадаць, каб чалавек, небяспечны для грамадства, быў ізаляваны ад яго. Таму Касцёл выступае супраць смяротнага пакарання ў сітуацыях, калі чалавека можна ізаляваць, а ў мірны час у грамадстве, якое дасягнула сярэдняга ўзроўню развіцця, заўсёды ёсць такая магчымасць. Ізаляцыя можа спрыяць таму, што чалавек зразумее памылковасць сваіх учынкаў і дасягне ўзроўню чалавечнасці, які страціў.\n— Апошнім часам у нашай краіне людзі спрабуюць высветліць тых асобаў, якія хаваюць свае твары пад маскамі або балаклавамі і крыўдзяць, зневажаюць, б’юць на вуліцах нашых гарадоў безабаронных грамадзянаў. З’явіліся розныя чаты ў інтэрнэце, дзе распаўсюджваюцца асабістыя дадзеныя, і праграма, створаная з мэтаю паказаць твар чалавека без балаклавы. У сувязі з гэтым існуюць два процілеглыя меркаванні: першае, што падобныя дзеянні могуць выклікаць хвалю гвалту ў адносінах да гэтых людзей; і другое, што ідэнтыфікацыя гэтых людзей, магчыма, узбудзіць у іх адказнасць за сацыяльна недапушчальныя дзеянні. Што Вы думаеце пра гэта?\n— Гэта пытанне, у якім трэба ўлічваць розныя фактары. Першая мая інтуітыўная рэакцыя, што гэта небяспечна і людзі могуць своечасова не спыніцца. Мне здаецца, што гэта можа справакаваць гвалт. Магчыма, калі б людзі маглі спыніцца своечасова, гэта дапамагло б чалавеку асабіста перажыць учыненае зло і ў псіхалагічным сэнсе яму было б прасцей спыніцца. Аднак тут яшчэ трэба ўлічваць магчымыя памылкі камп’ютарнай праграмы. Заўсёды ёсць частка людзей, якія неадэкватна рэагуюць на такія рэчы, таму ўзнікае пытанне, як яны будуць паводзіць сябе ў такой сітуацыі. Гвалт небяспечны ў тым сэнсе, што ён правакуе яшчэ большы гвалт. Ізноў жа ў старазапаветным правіле «вока за вока, зуб за зуб» цяжка спыніцца і цяжка вызначыць, калі настане кампенсацыя за ўчыненае зло.\n— Вядома, што хрысціянін павінен прабачаць, аднак што рабіць у сітуацыях, калі наш крыўдзіцель не пакаяўся і не папрасіў прабачэння? Ці ёсць у такім выпадку абавязак прабачаць?\n— У сваіх прамовах пра людскія грахі Езус не лічыць цялесныя грахі галоўнымі, хоць яны могуць быць цяжкімі. Ён папракае фарысеяў, звяртаючы іх увагу на тое, што яны жывуць выключна думкаю пра сваё збаўленне і самадастатковасць, а Бог і рэлігійныя рытуалы для іх толькі дадатак. Іншая ж група «нецялесных» грахоў, пра якія гаворыць Езус, звязаная з непрабачэннем. Сапраўды, крыўдзіцель можа не папрасіць у нас прабачэння, але гэта яго выбар, за які ён нясе адказнасць. Прабачыць — гэта не значыць забыць. Прабачэнне, як гаварыў Аляксандр Мень, «гэта не стан бязвольнай жывёлы». Напрыклад, жанчына, якая жыла з мужам тыранам, можа аддзяліцца ад яго, каб даць яму сігнал, што яму трэба выправіцца. Гэта будзе для яе спосабам прабачэння і ўплыву на яго.\nПрабачаючы, варта падумаць, што крыўдзіцель ужо і так пакрыўджаны сваімі ж дзеяннямі, бо яны зневажаюць таксама і яго асобу. Магчыма, ён выйшаў з асяроддзя, якое дэфармавала яго, таму ён не ўсё разумее або не валодае сабою, крыўдзячы іншых. Нармальныя людзі не атрымліваюць задавальнення ад таго, што яны кагосьці пакрыўдзілі. Трэба прабачаць у любым выпадку, бо, не прабачыўшы, мы самі можам трапіць у небяспечны псіхалагічны стан і дэфармаваць саміх сябе. Нездарма ў беларускай мове словы «прабачыць» і «дараваць» з’яўляюцца сінонімамі. Дараванне — гэта дар, і ён даецца бясплатна нават таму, хто аб ім не просіць, хто не можа нічога даць узамен і нават не можа яго ацаніць. Я прыношу свой дар прабачэння, аднак не забываю, што была такая крыўда, каб у будучыні ні я, ні іншыя не паўтаралі падобных памылак.\n— Ксёндз Кірыл, дзякуй Вам вялікі за цікавую размову!\nРазмаўляла Кацярына Дурко\nФота: Аляксандра Шчыглінская\n← Почему КГБ боится Кондрусевича?\nБог создал людей свободными #ЦерковьГоворит →\nПершаярарх УГКЦ выказаў словы падтрымкі беларускаму народу\n15.08.2020 14.10.2020 1234\nКатолікі Украіны яднаюцца ў малітве з беларускім народам\n18.08.2020 07.11.2020 1234\nПравославная церковь и протесты в Белоруссии. Комментарий архимандрита Кирилла Говоруна\n16.08.2020 31.12.2020 1234


“БУДЗЕМ ТАНЧЫЦЬ ПАД ЛУКАШЭНКАВУ МУЗЫКУ, ПАКУЛЬ НЯ ЗГІНЕМ”\nПачну з двух лістоў на тэму санкцыяў Эўразьвязу і Злучаных Штатаў Амэрыкі супраць Аляксандра Лукашэнкі і ягоных найбліжэйшых паплечнікаў. Беларускі кіраўнік страціў магчымасьць наведваць заходнія краіны, куды яго, зрэшты, і так ужо некалькі гадоў не запрашалі. Як да гэтага паставіліся ў Беларусі?\n“Няма куды цяпер падацца Лукашэнку, толькі ў абдымкі да Расеі, — лічыць Аляксей Машко з Ваўкавыску. — І папаўзе ён туды, цягнучы за сабой усіх нас, дзесяць мільёнаў нягеглых беларусаў, якія парадаксальным чынам лічацца эўрапейскім народам, хаця мэнталітэт у нас зусім азіяцкі.\nНа маю думку, Захад мог бы паставіцца да Беларусі і з большым цярпеньнем. Няўжо нельга было дараваць Лукашэнку некаторыя дзівацтвы, запрасіць яго ў Эўропу, паказаць, як там жывуць людзі... Справа ж ня ў ім, а ў цэлым народзе, які цяпер асуджаны на пакуты...”.\nТакой лёгікай, спадар Аляксей, на Захадзе ўжо кіраваліся. Згадайце 1994–95 гады. Ужо ў той час былі відавочныя эксцэнтрычныя паводзіны беларускага лідэра. Тым ня менш, яго запрасілі з афіцыйным візытам у Францыю, ён пабываў у Злучаных Штатах, у Нямеччыне... Так што шанцы ў яго былі, быў і час дзеля таго, каб пасьля шматлікіх папярэджаньняў і санкцыяў зрабіць адпаведныя высновы. Але ён выбраў іншы шлях.\nАляксандар Лукашэнка пры ўладзе ў Беларусі ўжо дзявяты год. Увесь гэты час ставіцца да ягонай палітыкі зь цярпеньнем і спадзяваньнем на тое, што ён выправіцца, не выпадае.\nНа гэтыя ж падзеі адклікнуўся і Сямён Бакуновіч з Кобрыня:\n“Я лічу: правільна зрабілі на Захадзе, што адмовіліся пускаць Лукашэнку ў свае краіны. Так яно і ёсьць — апошні дыктатар Эўропы. Але чаму так атрымалася?\n...Паслухаўшы па Свабодзе ўспаміны Васіля Быкава, падумаў: можа, і дарэмна ён адмовіўся, не захацеў стаць цэнтрам канцэнтрацыі беларускіх сілаў, як гэта зрабіў Гавал. А вось уся навалач, якая атабарылася на нашай зямлі, аказалася больш арганізаванай і дамаглася перамогі”.\nСямён Бакуновіч у сваім лісьце таксама наракае на тое, што многія ў Беларусі ня маюць аб’ектыўнай інфармацыі пра тое, што адбываецца ў краіне і вакол яе.\n“Дзяржаўнае радыё і тэлебачаньне ўводзяць людзей у зман. Свабоду слухаюць сьвядомыя беларусы, а іх вельмі мала... Калі ў Менску 17 лістапада выйшлі на плошчу толькі каля тысячы чалавек, то што казаць аб правінцыі. Беларускія газэты і часопісы для бюджэту простай сям’і сталі недаступныя. Таму часопіс “Дзеяслоў” няхутка дойдзе да масавага чытача. А рэжым і далей будзе душыць свабоднае беларускае слова. “Пагоню” ўжо хочуць дабіць і ў Інтэрнэце. А ў астатніх — правіла: “Хто плаціць, той і замаўляе музыку”. І будзем танчыць пад Лукашэнкаву музыку, пакуль ня згінем”, — робіць невясёлую выснову Сямён Бакуновіч з Кобрыня.\nІ ўсё ж, спадар Сямён, тыя людзі, якія самастойна спрабуюць разабрацца ў прычынах свайго бядотнага стану, якія ставяць на мэце здабыць аб’ектыўную інфармацыю — такую магчымасьць маюць (хоць гэта, сапраўды, патрабуе пэўных высілкаў). Праблема, відавочна, ня толькі ў тым, што да людзей не даходзіць незалежная прэса, але і ў стаўленьні саміх людзей да сытуацыі, у якой яны апынуліся, у іхнай гатоўнасьці, як вы пішаце, “танчыць пад Лукашэнкаву музыку”, альбо — мець сваю справу і сваю пазыцыю.\nПрацытую ў гэтай сувязі ліст нашага слухача Васіля Нілукава з Драгічынскага раёну. У яго не было асаблівых праблемаў з тым, каб здабываць аб’ектыўную інфармацыю пра становішча ў краіне, нават за камуністамі:\n“Я ваш слухач зь вельмі вялікім стажам. Радыё Свабода на беларускай мове ўпершыню пачуў мо дзе ў 1975 годзе, з дапамогай сапсаванага прыймача “Альпініст”, у якім сярэднія хвалі ператварыліся ў кароткія. Было гэта ў мае першыя пасьляармейскія дні. З таго часу слухаю Свабоду рэгулярна, асабліва пасьля адмены глушэньня.\nМне амаль 48 гадоў, жыву ў вёсцы. Пэнсіянэр (інвалід другой групы па захворваньню). Асноўны занятак — агарод, дом і вакол яго (карова, бульба, дровы ды іншае). Многія работы праходзяць пад прыймач. У ранейшыя гады прыймач быў маім спадарожнікам у камандзіроўках і ў кацельні мясцовай школы, дзе я працаваў некалькі сэзонаў.\nСлухаю ня толькі Свабоду, але і іншыя станцыі — на расейскай і ўкраінскай мовах. Я адзін з тых нямногіх, хто інфармацыю атрымлівае з радыёпрыймача, а не з тэлевізара”.\nЦікава, што спадар Васіль свой прыймач “Берасьце-4” уласнымі сіламі сабраў з трох старых апаратаў. Прыемна, што ў нас ёсьць такія зацікаўленыя слухачы, якія не разьвітваюцца са Свабодай, нават выходзячы за дзьверы хаты, каб капаць бульбу ці пілаваць дровы.\nАлесь Марціновіч з Баранавічаў гэтым разам выказвае сур’ёзныя абвінавачаньні на адрас лідэраў беларускай апазыцыі.\n“Ці не маразм гэта і выраджэньне беларускай нацыянал-дэмакратыі: усю барацьбу з вуліцаў Менску яна пераносіць у кулюары Брусэля, Вашынгтону і Страсбуру. Ідзеце ў народныя масы Беларусі, а не шапчыце на вуха амэрыканскаму сэнатару і кангрэсмэну”, — заклікае апазыцыйных актывістаў Алесь Марціновіч.\nТакога кшталту абвінавачаньні, спадар Алесь, пачалі гучаць адразу пасьля таго, як стала магчымай апазыцыя і як зьявіліся людзі, што адважыліся выказваць сваю нязгоду з палітыкай улады. А калі яны ня езьдзяць за мяжу, а выводзяць людзей на вуліцы тут, у Менску, тады іх абвінавачваюць у тым, што яны падбухторваюць народ да “неканструктыўных дзеяньняў”. Замест гэтага ім раяць паехаць паднімаць адсталыя калгасы.\nМіхась Данько з Давыд-Гарадку Столінскага раёну піша:\n“Мне падабаюцца ўсе перадачы Свабоды, асабліва сучасныя мэмуары Васіля Быкава. Дай Бог яму добрага здароўя і найхутчэйшага вяртаньня ў вольную і шчасьлівую Беларусь. Мяне хвалюе тая барацьба, якую вядзе ўлада супраць журналістаў. Пра мужнасьць асуджаных усё сказана. Маральная перамога — на баку Маркевіча, Мажэйкі ды Івашкевіча.\nЯ часта думаю, чаму судовы перасьлед журналістаў узмацніўся менавіта пасьля так званай “блестящей і элегантной” перамогі Лукашэнкі на прэзыдэнцкіх выбарах. На мой погляд, найперш гэта помста за страх. Праўда ў друку ніводнаму дыктатару не дадала мужнасьці. А страх, як вядома, першая праява паразы.\nА па-другое, мусіць, улада зноў задумала нейкую нядобрую справу — таму і павяла барацьбу супраць праўды. Але пакуль ёсьць у Беларусі такія мужныя людзі, як Валеры Шчукін, Ірына Халіп, Марына Коктыш (усіх не пералічыш), праўда будзе жыць. А дзе праўда — там і сіла, і перамога”.\nCапраўды, спадар Міхась, незалежны друк зноў адчуў на сабе пільную ўвагу з боку ўлады. Вось і днямі пазбавілі рэгістрацыі (па сутнасьці, закрылі) нядаўна створаную газэту “Местное время)”, якая была арыентаваная на рэгіёны. Многія тлумачаць гэта набліжэньнем мясцовых выбараў — і пэўна маюць рацыю.\nХоць, на маю думку, і гэты факт, і многія іншыя — проста працяг той палітыкі ў дачыненьні да недзяржаўнага друку, якая пачалася яшчэ восем гадоў таму. Яна ажыцьцяўляецца ўжо нават незалежна ад камандаў “зьверху”: нават самы дробны чыноўнік ведае кан’юнктуру і выкарыстоўвае сытуацыі, за якія яго можа пахваліць і аддзячыць начальства.\nНа заканчэньне — ліст ад Аляксея Сярдзюка са Смаргоні, які зьвяртаецца да мяне з наступным паведамленьнем:\n“Летась у чэрвені ў вашай перадачы прагучаў ліст маёй маці Тамары Галінай пра тое, што ў Смаргоні не шануюць памяць нашага слыннага земляка Івана Сініцкага — мэмуарыста і падарожніка, аўтара першага апісаньня Новай Зэляндыі на расейскай мове (на пачатку мінулага стагодзьдзя ён быў адным з аўтараў “Нашай Нівы”, пазьней падтрымліваў сувязі з Таварыствам беларускай школы).\nДык вось, пасьля ўсяго гэтага адна супрацоўніца музэю сказала мне, што раней райвыканкам хацеў адкрыць мэмарыяльную дошку у гонар Сініцкага. Але пасьля таго, як прагучаў ліст на Свабодзе, ён раздумаў гэта рабіць. А ў сквэры Сініцкага адкрылі кавярню “Капучына”, дзе прадаюць піцу і сьпіртное. Хоць усе ведаюць, што запавет Сініцкага — пабудаваць на гэтым месцы школу, дзіцячы сад ці шпіталь”.\nКалі, сапраўды, чыноўнікі гэткім чынам адрэагавалі на паведамленьне, што прагучала па Свабодзе, то можна толькі паспачуваць жыхарам Смаргоні, якімі такія чыноўнікі кіруюць. А памяць пра Івана Сініцкага ў вашым горадзе рана ці позна будзе ўшанаваная — я ў гэтым, Аляксей, упэўнены.\nНа мінулым тыдні нам таксама даслалі лісты Генадзь Банкевіч, Канстанцін Кендыш і Аксана Новікава зь Менску, Алесь Шустоўскі з Барысава, Павал Сац зь вёскі Асавая Маларыцкага раёну і Міхаіл Дубнікаў з хутара Ямы Вялейскага раёну.


Уладзімір Някляеў пра Алеся Адамовіча: Не парушыў прыстойнасці ў сабе ні дзеяннем, ні | Новы Час\n«95 гадоў Алесю Адамовічу. Вялікаму (бо глыбокаму: прачытайце яго "Карнікаў" ці хоць бы паглядзіце фільм "Ідзі і глядзі", зняты па яго сцэнары) пісьменніку, аднаму з найадметных людзей нашай найноўшай гісторыі», — піша Уладзімір Някляеў на сваёй старонцы ў Фэйсбуку.\nЁн быў яе бясстрашны рыцар. Інтэлігентны, мяккі, далікатны — і бясстрашны. Ва ўсім і перад усімі. Перад Гарбачовым, Ельцыным... Калі некаму і не выказваў праўду ў твар, дык толькі праз адно: каб не надта пакрыўдзіць.\nНеяк у размове з ім я сказаў, што ў жыцці ёсць само жыццё –— і спосаб жыцця. Ён паківаў, спытаў: «І які, па-твойму, у мяне спосаб?..»\nТады я не знайшоў, што адказаць. Праз гады адказ знайшоўся: спосабам яго жыцця была ПАРЫВІСТАСЦЬ. Гэтак ён, парывіста, жыў — і так, парывіста, сышоў.\nАднойчы прапанаваў (пра што напісаў я ў рамане «Гэй Бэн Гіном»): «Давай мы з табой пагадненне заключым. Дамовімся, што мы абодва — прыстойныя людзі. А таго, хто табе пра мяне ці мне пра цябе скажа, што не, давай пасылаць як найдалей. Гэта будзе апошняя, але самая важная частка нашай дамовы. У мяне заключана некалькі такіх, і павер: няма нічога лепшага, што гэтак бы дапамагала, вымагала захоўваць прыстойнасць. Вядома, пры ўмове, што ты заключаеш дамову з прыстойным чалавекам. З такім, які яе не парушыць...»\nЁн не парушыў прыстойнасці ў сабе ні дзеяннем, ні словам. Тым самым не парушыў ні спосабу свайго жыцця, ні жыцця самога.


25.07.2020 18:42 3129 Праглядаў Мінск\nЧаму ўлады абралі шлях крымінальнага пераследу і ўкіду кампрамату супраць сваіх апанентаў? Ці атрымаецца разгонамі напалохаць новую генерацыю прыхільнікаў перамен? Які шлях далейшага ўдзелу ў выбарчай кампаніі найбольш адпаведны настроям грамадства? Адказваюць палітычны аналітык Юрый Дракахруст і лідар Руху «За свабоду» Юрый Губарэвіч.\nЛюдзі: Юрый Губарэвіч 957 Юры Дракахруст 12


"Шлях Перамогі" як індыкатар дэмакратыі » Вялейка й Вялейскі раён | Вілейка і Вілейскі Раён | Вилейка и Вилейский район\n27 кастрычніка 2009, Катэгорыя - АБМЕРКАВАННЕ » Дыскусійны клуб\nМнога дома ў мяне валяецца рознага сьмецця - аркушы з газет, нейкія запісы шматгадовай даўніны, улёткі з выбараў, якія адбыліся 10 гадоў таму. Зрэдку перабіраю іх, гляджу, што можна выкінуць Учора знайшоў старонку газеты "Шлях Перамогі" за 26 кастрычніка 1994 года. Стаў разглядаць, чаму ж я пакінуў гэтую пажоўклую старонку? Чаму не выкінуў яе раней?\nНу пабачыў ля "шапкі" наш нацыянальны гістарычны герб "Пагоня". Так, можа з-за гэтага. Але тут жа на галоўнай старонцы пабачыў невялічкую абвестку. Вось чаму не выкідаў газету! Абвестка вось якая: "Запрашаем на дыскусію. 27 кастрычніка ў 18.30 у кафэ гарадскога дома культуры адбудзецца паседжаньне дэмакратычнага клуба г. Вілейкі на тэму "Эканамічная палітыка Прэзідэнта А.Р. Лукашэнкі. Вілейская аб'яднаная дэмакратычная партыя Беларусі".\nВось і задумаўся, нават газета "Шлях перамогі" індыкатар таго, што адбываецца з дэмакратыяй ў Беларусі.\nУ 1994 годзе можна было абмяркоўваць эканамічную палітыку прэзідэнта, маглі людзі сабрацца ў ДК для гэтага. І "ШП" друкавала такую аб'вестку на першай старонцы! Мне такая газета больш да спадобы. І іншыя артыкулы з гэтай старонкі напісаныя не каб некаму дагадзіць. І мова! Усё па-беларуску! Ніводнага рускага слова! Сапраўды, была "Шлях перамогі" беларускай газетай.\nА цяпер "ШП" і больш якасна надрукавана, і фатаздымкаў больш, але не надрукуюць у ёй абвестку ад БНФ ці АГП, хоць і на апошняй старонцы. Не будзе тут і крытычных матэрыялаў пра ўладу і яе працу. І мовы нашай усё меньш і меньш. І пазіцыя зразумелая...\nВось такія разважаньні выклікала ў мяне гэтая старонка. Бачу, не трэба яе выкідаць. Гэта ж гісторыя. І гісторыя таго, як "вілейская грамадская газета" ператварылася ў звычайны рупар улады.\nЧаму падманвае “Шлях Перамогі”?\nПакінуў: дзед 27 кастрычніка 2009 13:37\nпамятаю тыя часы. а партыя гэтая была. потым БАДП злілася з Грамадзянскай партыяй і ўтварылася АГП


Камітэт абароны рэпрэсаваных заклікае вызваліць палітвязьняў\n26 кастрычнік 2006, 12:34\nРадыё Свабода Сёньня Камітэт абароны рэпрэсаваных "Салідарнасьць" распаўсюдзіў зварот, у якім выказвае пратэст супраць узмацненьня рэпрэсій у дачыненьні да моладзі. Камітэт патрабуе вызваліць усіх маладых палітвязьняў, скасаваць усе прысуды, вынесеныя паводле палітычных матываў.\nКамітэт нагадвае, што ў пэрыяд перадвыбарчай кампаніі і сакавіка 2006 года ў Беларусі было вынесена 13 крымінальных прысудаў на пазбаўленьне волі паводле палітычных матываў, заведзена 94 крымінальныя справы, асуджана на шматсуткавае зьняволеньне ў турме 797 чалавек, агульная колькасьць вынесеных штрафаў склала 15 000 даляраў. Вясной гэтага года з навучальных установаў былі выключаныя або недапушчаныя да іспытаў 393 студэнты, 49 асьпірантаў і магістрантаў.\n“Махавік рэпрэсіяў набыў нечаканую сілу. Надзвычай жорсткімі сталі прысуды, вынесеныя маладым актывістам за распаўсюд улётак -- 2 гады “хіміі” 19-гадоваму Змітру Зубро і 20-гадоваму Аляксандру Казакову, за палітычныя графіці -- 2 гады “хіміі” 20 –гадоваму Артуру Фінькевічу. За кратамі апынуліся сябры “Партнэрства”, нядаўнія студэнты ЭГУ, лепшыя з лепшых, абвінавачаныя ў замаху на інтарэсы дзяржавы пры падрыхтоўцы незалежнага назіраньня. Мікалай Астрэйка і Цімафей Дранчук былі асуджаны на 2 і 1 год турэмнага зьняволеньня, шэсьць месяцаў правялі ў турме Аляксандр Шалайка і Эніра Браніцкая.\nКамітэт нагадвае, што ў сакавіку былі распачатыя крымінальныя справы супраць 10 маладафронтаўцаў у розных рэгіёнах краіны за ўдзел у дзейнасьці ад імя незарэгістраванай арганізацыі. Праз 6 месяцаў справы большасьці з іх былі закрытыя, але перасьлед лідэра “Маладога Фронту” Зміцера Дашкевіча прывёў да яго арышту і суду, які пачынаецца 30 кастрычніка.\n“Зміцер Дашкевіч, арыштаваны 15 верасьня, не зрабіў ніякага злачынства. Гэта добра выхаваны, сур’ёзны, мэтанакіраваны чалавек, які вырашыў прысвяціць сябе служэньню справе нацыянальнага адраджэньня. Ён зьяўляецца студэнтам аддзяленьня беларусістыкі Віленскага Пэдагагічнага Ўнівэрсытэту і вернікам эвангельскай царквы. Яго маральныя прынцыпы ня толькі не дазваляюць яму ўжываць гвалтоўныя мэтады барацьбы, але, наадварот, зрабілі яго больш чулым, дабразычлівым, сяброўскім”, — зазначаецца з звароце камітэту “Салідарнасьць”.\n“Нас, бацькоў і родных маладых палітвязьняў, турбуе перасьлед моладзі паводле палітычных матываў. Выклікае наш гнеўны пратэст тое, што рэпрэсіі накіраваны супраць лепшых прадстаўнікоў краіны, самых перадавых, таленавітых, супраць тых, хто здольны арганізаваць і натхніць аднагодкаў і ісьці разам зь імі да лепшай Беларусі. Грамадзкія арганізацыі і рухі, бацькі, незалежная прэса і міжнародная супольнасьць, усе сумленныя грамадзяне павінны тэрмінова прыкласьці ўсе намаганьні, каб спыніць жорсткі перасьлед моладзі, даць будучыню нашым дзецям! Калі мы не спынім махавік рэпрэсій зараз, то заўтра новыя ахвяры трапяць за краты. Мы павінны быць пільнымі і не маўчаць, бо заўтра наша краіна можа цалкам ператварыцца ў зону ўзмоцненага рэжыму”,-- зазначаецца ў звароце.\nКамітэт абароны рэпрэсаваных патрабуе вызваліць усіх маладых палітвязьняў, скасаваць усе прысуды, вынесеныя паводле палітычных матываў.