Ад смешнага да страшнага — адзін крок - РэйРэй\nНа афішы Беларускага дзяржаўнага тэатра лялек побач з назвай новай пастаноўкі “Тарцюфа” Ж.-Б.Мальера стаіць узроставае абмежаванне “+17”. Насамрэч яго можна было б замяніць на рэкамендацыю “для асоб з устойлівым гарманальным фонам, пачуццём гумару і ўзроўнем інтэлекту вышэй сярэдняга”.\nНе, вы толькі не падумайце, што ў тэатры паставілі нешта непрыстойнае альбо прызначанае выключна для элітарнай публікі. Аднак, калі б выкладчыкі-энтузіясты вырашылі наладзіць масавы паход у тэатр для азнаямлення навучэнцаў з творчасцю Мальера, то ім варта было б параіць не спектакль А.Ляляўскага, а “Тарцюфа”, пастаўленага ў Гомельскім дзяржаўным тэатры лялек у 2013 годзе, дзе і лялькі апрануты як трэба, і тэкст Мальера — ледзь не галоўная дзеючая асоба.\nУ пастаноўцы ж А.Ляляўскага тэкст, канечне, той жа, але змест іншы! Рэжысура, сцэнаграфія, пластыка ствараюць свой, паралельны мальераўскаму тэксту, свет. У той жа час дзеянне зусім не разыходзіцца з драматургічнай асновай. Галоўныя героі “Тарцюфа” — лялькі, але ёсць і жывы план, значная роля пластыкі, без якіх пастаноўка страціць добрую частку свайго сэнсу. Увогуле, калі глядзіш спектакль, то першы час узнікае дзіўнае адчуванне: з аднаго боку, ён успрымаецца як вельмі дасціпная, нетрывіяльная пастаноўка, ад якой проста хочацца атрымліваць задавальненне, а з другога — не пакідаюць чаканне нейкіх адкрыццяў і страх расчаравання. Няўжо ўсё абмяжуецца толькі дасціпнасцю і арыгінальнасцю формы і скончыцца традыцыйным фіналам з перамогай справядлівасці? Але ж для “дарослых” пастановак А.Ляляўскага гэта нехарактэрна. У гэтым сэнсе “Тарцюф” мінскага тэатра амаль да канца застаецца загадкай, якая раскрываецца толькі ў фінале спектакля.\nНа сцэне — камедыя “эпохі абсалютызму і рэпрэсій”, але ж тарцюфы, як і наіўныя спадары аргоны, і сёння не перавяліся. Рэжысёр выцягнуў з твора Мальера падтэксты і надаў ім сэнсы, якія зрабілі спектакль і смешным, і страшным адначасова.\nАдным з такіх падтэкстаў з’яўляецца эратычны, які ператварыўся ледзь не ў асноўную стыхію спектакля: самааддана кахаюць адно аднаго Марыяна і Валер, спакушаюць адно аднаго па чарзе Тарцюф і Эльміра. І ад гэтых сцэн хочацца… Не, не сарамліва заплюшчыць вочы, а смяяцца, бо эратызм тут не самамэта, а сродак перадачы атмасферы. Прычым ён вельмі мілы і вытанчаны, пададзены з іроніяй і гумарам. “Эратызм” пастаноўкі — гэта і спасылка на галантнае стагоддзе, якое не вылучалася высокай маральнасцю і строгасцю нораваў, і іранізацыя над сённяшнім культам сексуальнасці, калі нават асобныя часткі цела ператвараюцца ў фецішы, здольныя замяніць асобу. Такія фецішы ёсць і ў “Тарцюфе”: кружацца, як насланнё, вакол пажадлівага Тарцюфа замест Дарыны паралонавыя грудзі, а Эльміра падчас спаткання з’яўляецца як пара надзвычай доўгіх ног. Пачуццёвае танга (кампазітар Л.Паўлянок) з гэтымі нагамі з’яўляецца больш красамоўным, чым любая адкрытая сцэна. Тым не менш усё эратычнае дзеянне ў спектаклі можна ўспрымаць і як непасрэдныя падзеі, і як выяўленне сапраўдных жаданняў герояў, раскрыццё таго самага мальераўскага падтэксту: няхай лялька-Тарцюф і застаецца сціпла стаяць на месцы, але доўгая паралонавая рука, якая цягнецца да Эльміры, пра прыстойнасць не ведае.\nАднак лялечная эротыка ў “Тарцюфе” — не галоўнае. У спектаклі ёсць яшчэ шмат чаго цікавага. Напрыклад, сцэнаграфія Л.Скітовіч, якая скупымі сродкамі дакладна ўвасабляе вобраз класіцызму і абсалютызму. Здаецца, што можа быць прасцей, чым чырвоны заднік, кулісы, традыцыйны арлекінчык і некалькі рухомых шырм? Нічога. Але як яны здольны працаваць! Шырмы, якія нагадваюць архітэктурныя парталы альбо рамы для парадных партрэтаў, дзякуючы дэкору, ствараюць канкрэтны вобраз эпохі. Яны з’яўляюцца асноўнымі сцэнічнымі пляцоўкамі для планшэтных лялек і робяць сцэнаграфію дынамічнай. Агрэсіўная чырвань і золата — класічнае спалучэнне, якое ўвасабляе раскошу, пераклікаецца з сённяшнім разуменнем гламуру. Але сцэнаграфія мае і іншую сутнасць, якая раскрыецца толькі ў фінале.\nЗ параднасцю дэкарацый кантрастуюць героі, якія іх насяляюць. Яны выклікаюць замілаванне — такія чароўныя нядбайнікі, захопленыя сваім вузкім колам праблем, абмежаваным домам, каханнем, спадчынай. У смешных тыпах “Тарцюфа” няцяжка пазнаць сучаснікаў. Ці не сустракаліся і вам каханкі-падлеткі, Марыяна (Н.Чэча) і Валер (Д.Чуйкоў), чые пачуцці нагадваюць гульню, Эльміра (І.Ганчар), маладая жонка, якая, здаецца, і не вельмі супраць заляцанняў Тарцюфа (усё ж якая-ніякая разнастайнасць у жыцці), альбо састарэлая дама з сабачкам, уладарная маці і свякроў, спадарыня Пярнэль (Н.Кот-Кузьма)! А такіх аматараў і ўмельцаў развесці філасофію, як Клеянт (Д.Рачкоўскі), кожны можа з лёгкасцю знайсці сярод знаёмых. Калі падумаць, то ўсё гэта абсалютна бяздзейныя людзі, маленькія і смешныя ў сваіх учынках, як і недарэчныя планшэтныя лялькі. Іх аблічча, гуллівыя грудзі на спружынках у маладых жанчын, нязменная цыгарэта ў філосафа Клеянта і надзвычай прыстойны выгляд спадара Аргона яшчэ больш узмацняюць адчуванне, што гэтыя персанажы, засяроджаныя на сваім маленькім сусвеце і такіх жа маленькіх праблемах, зусім бездапаможныя, няздольныя змагацца не толькі з Тарцюфам, але і са знешнім светам, — адным словам, “бяззубыя”. А вось Тарцюф (заслужаны артыст Рэспублікі Беларусь А.Казакоў), які анёлкам выплывае на сцэну, — адзіны, хто зубы мае. Нават фармальна. Бліскучая ўсмешка і ліслівы голас гатовы ў любы момант ператварыцца ў драпежны выскал і пагрозлівы рык. Наколькі вострымі насамрэч аказаліся зубкі-перлінкі святошы, ведае кожны, хто чытаў Мальера. Вось і давялося сям’і спадара Аргона спешна збіраць свае рэчы — абдзіраць з шырм залатыя накладкі, пакідаючы аголеныя шэрыя сцены.\nЗа амаль чатыры стагоддзі, як бачна, мала што змянілася. Рэаліі, апісаныя Мальерам, аказаліся недалёкімі ад сучасных. Але ў “Тарцюфе” А.Ляляўскага толькі зваротам да дня сённяшняга справа не абмежавалася. Лёс камедыі і гістарычныя алюзіі таксама знайшлі сваё адлюстраванне ў пастаноўцы тэатра. Нездарма ж яшчэ ў пачатку спектакля пятля, якая так нагадвае шыбеніцу, зацягваецца на шыі аднаго з акцёраў, як зацягвалася пятля інтрыг ды забарон вакол Мальера і яго твораў (вядома, што пры жыцці драматурга “Тарцюфа” некалькі разоў забаранялі).\nУ фінале па законах класіцызму злодзей будзе пакараны: людзі ў чырвоных масках катаў прыйдуць за Тарцюфам па загадзе караля, які міласэрна падорыць прабачэнне Аргону. Здаецца, усё па тэксце і традыцыйна. Але чырвоны колер задніка і куліс раптам стане невыносным, як невыносна будзе выклікаць адчуванне небяспекі вялізны залацісты конскі востаў-шкілет. Магчыма, гэта вершнік апакаліпсіса на кані як прадвесце пагібелі ўжо і так скінуўшага пазалоту свету сям’і Аргона. Сказаць адназначна цяжка. Аднак за коннікам надыдзе час “эпохі рэпрэсій”, калі каты прыйдуць ужо не толькі за Тарцюфам. Галантны свет разбурыцца. Тады і сцэнаграфія раскрые свой сэнс поўнасцю. Голыя шырмы, якія страцілі бляск “эпохі абсалютызму”, ператворацца ў гільяціны — любімых дачушак “эпохі рэпрэсій”, а чырвоны колер раскошы стане колерам крыві, які літаральна залье сцэну. Смех заменіць страх ад звычайнасці дзеянняў. Так жа лёгка, як лялькі ігралі сваю няхітрую камедыю, іх паменшаныя двайнікі паляцяць праз праёмы гільяцін. Латарэя! Хтосьці страціць сваю галаву, а некаму пашанцуе больш. Да наступнага разу. Так жа нязмушана, як у доме Аргона танчылі і пілі віно госці, каты будуць знаёміць з пані гільяцінай новых асоб. Звычайная справа, якая нават не перашкаджае прыкласціся да келіха віна. Такое жыццё! Застаецца толькі следам за акцёрамі паціснуць плячыма і… прыйсці на “Трацюфа” яшчэ раз.\n“Тарцюфа” Ж.-Б.Мальера стаіць узроставае абмежаванне “+17” афіша Беларускі дзяржаўны тэатр лялек гарманальны фон\nЗ тегами: “Тарцюфа” Ж.-Б.Мальера стаіць узроставае абмежаванне “+17” афіша Беларускі дзяржаўны тэатр лялек гарманальны фон\nПапярэдняя: Леанід ТАНІН: “Гэта шчасце — мець сваю справу ў сваёй краіне…”\nНаступная: Дакладна разгледзець свет і выказацца


Ператрус у офісе “Еўрарадыё”\nУ офісе, што месціцца ў Менску на Карла Маркса, вынеслі практычна ўсю аргтэхніку. Кіраўніцтва і працаўнікоў радыё ў гэты момант у рэдакцыі не было.\nЯк паведаміў “Белсату” рэдактар радыё Віталь Зыблюк, аб тым, што ў офісе праходзіць ператрус, ён даведаўся выпадкова з каментароў у інтэрнэце. “Я адразу ж кінуўся на працу, але заспеў, як выносілі апошнія пакункі”, – распавёў Зыблюк. Паводле журналіста, ператрус праводзілі супрацоўнікі КДБ па Менску і Менскай вобласці. У памяшканні таксама прысутнічалі два міліцыянты і працаўнікі адміністрацыйнага будынку, дзе месціцца офіс.\nНа якой падставе праходзіў ператрус, працаўнікі КДБ не патлумачылі. Віталю Зыблюку толькі паказалі пратакол ператрусу і спіс сканфіскаваных рэчаў. “Забралі кампутары, ноўтбукі, сэрвер, усяго каля 50 адзінак тэхнікі. У офісе ўсё разгромлена, нібыта тарнада прайшоўся”, – гаворыць журналіст.\nВіталь Зыблюк зазначае, што ў офіс рэдакцыі працаўнікі КДБ увайшлі ў адсутнасці кіраўніцтва, скарыстаўшыся ключом, што знаходзіўся ў дзяжурнага вахцёра. “На мае заўвагі патлумачылі, што нашая прысутнасць падчас ператрусу неабавязковая”, – распавядае рэдактар “Еўрарадыё”.\n“Еўрапейскае радыё для Беларусі” – міжнародная радыёстанцыя, зарэгістраваная ў Варшаве. Працуе з 2006 года, мае афіцыйную акрэдытацыю пры МЗС Беларусі.\nЛукашэнка заяўляе, што Менск можа стаць месцам дыялогу па пытаннях бяспекі ва ўсёй Еўразіі


Cryptotrading - Кропкі ўваходу і выхаду - Blockchain Навіны\nКалі лепш купіць криптовалюту? І калі-прадаць? Гэтыя пытанні далёкія ад прастою. Калі вы пакрываеце трэнд цалкам і ці будзеце вы прапусціце сваю прыбытак пры зніжэнні кошту актыву цалкам залежыць ад правільна абранай кропкі ўваходу і выхаду. Пачаць з, давайце паглядзім на самых простых азначэнняў кропак ўваходу і выхаду на аснове ліній падтрымкі і супраціву.\nМы ўжо казалі, што пры пабудове лініі ўзыходзячага трэнду, мы абапіраемся на два асноўныя моманты цэнавых бар'ераў і ўзмацніць тэндэнцыю трэцяга. Гэтая трэцяя кропка будзе самы лепшы час, каб купіць або выйсці на рынак. Аналагічная сітуацыя назіраецца і з сыходнага трэнду, толькі тут, за выключэннем, трэцяе дотык з лініяй цэны служыць недвухсэнсоўны сыгнал прадаць актыў або выйсці на рынак.\nЭфектыўны момант выхаду на рынак таксама цана прабітыя ўзроўню супраціву, калі імпульс ўзыходзячага трэнду толькі пачынае развівацца. Для зніжэння рызык, у такой сітуацыі, пажадана выйсці на рынку праз лімітны ордэра, звяртаючы асаблівую ўвагу на карэкцыю зоны.\nЯно павінна быць прынята, як правіла, што карэктуе зніжэнне рэдка перавышае 38% апошняга завершанага кроплі, і пасля гэтага, уверх цэны часта назіраецца. Менавіта гэтая вобласць, абмежаваную апошняй вяршыняй і пунктам 38%, што гэта добры час, каб купіць.\nКалі ёсць выразная тэндэнцыя развароту і рынак падае, нешта на графіцы можа адлюстроўвацца як прарыў лініі падтрымкі, актыў павінен быць прададзены з мінімальнай пункцыі вышэй гэтай лініі. Гэта не цяжка ўлавіць такі момант на ранніх стадыях спаду дзелавой актыўнасці.\nІншая стратэгія выхаду на рынак купляе або прадае на Контр. часта, узыходзячая противотрендовое фіксуе рост толькі за лініяй трэнду, ператвараючы яго з лініі супраціву ў лінію падтрымкі. Калі кошт тычыцца гэтай лініі, настаў час, каб інвеставаць у актыў.\nУ процілеглым сітуацыі, калі противотрендовое ламае лінію падтрымкі, ператвараючы яго ў лінію супраціву, і асабліва, калі поправочные зоны паблізу, верагоднасць паспяховага выхаду з рынку павялічваецца.\nГэтыя метады добра зарэкамендавалі сябе ў ярка выяўленай станоўчай або адмоўнай тэндэнцыі, але ёсць спосаб, каб зарабіць грошы на калідорах адноснай стабільнасці. Бакавы трэнд можа прынесці прыбытак аматарам кароткіх- і сярэднетэрміновага гандлёвага. Для таго, каб вызначыць аптымальную кропку пакупкі ці продажу, ўмоўна падзяліць плоскую зону трэнду гарызантальнай лініяй ў сярэдзіне. Рост цаны вышэй гэтай лініі з'яўляецца сігналам для куплі; падзенне ніжэй для продажу. Гэты метад заснаваны на тэндэнцыі рынку да росту або падзення пры перасячэньні мяжы, якая дзеліць яго напалову.\nКалі вы ўжо навучыліся вызначаць, як парадак дня навіны ўплывае на кошт валюты, Вы можаце паспрабаваць выйсці на рынак на аснове апошніх навін. Тонкасць у тым, што рынак не заўсёды рэагуе адназначна на сусветныя падзеі, і мы ведаем мноства прыкладаў, калі інвестары прадалі свой Bitcoins, не чакаючы хуткім рост на працягу ўсяго некалькі гадзін на адмоўныя крыптаграфічныя навіны з Кітая. We will discuss the intricacies of гандлёвы on the news separately. зараз, аднак, мы рэкамендуем практыкаваць на апісаных метадаў. Падзяліцеся сваім поспехам з намі і прытрымлівацца абнаўленню “аналізуй гэта” раздзел.\nBlockchain Навіны 17 Студзень 2018\nBinance гатовая ан ...\nпапярэдняе паведамленне:Браўзэр на аснове здабыча становіцца ўсё больш распаўсюджаным\nнаступнае паведамленне:Беларусь афіцыйна легалізуе усе звязаныя з крыпта бізнесу і гандлю\nFake Ray Ban Wayfarers кажа:\nкрасавік 11, 2018 у 9:56 PM\nможа 12, 2018 у 8:14 AM\nможа 22, 2018 у 4:38 PM\nможа 29, 2018 у 11:33 AM\nЧэрвень 2, 2018 у 2:57 PM\nI’ve been surfing on-line more than three hours these days, yet I never found any interesting article like yours. It’s pretty value sufficient for me. На маю думку, if all webmasters and bloggers made good content as you did, the web will probably be much more helpful than ever before.\nверасень 4, 2018 у 12:03 PM\nверасень 14, 2018 у 2:13 PM


Бардаўскай песні — быць! | Брестский Курьер\nБардаўскай песні — быць!\nНягледзячы на тое, што брастаўчане чарговы раз паказалі незацікаўленасць да беларускай музыкі (што выдавала не надта запоўненая зала), канцэрт прайшоў на вялікім эмацыянальным уздыме, падараваўшы мноства прыемных момантаў як слухачам, так і самому Шалкевічу. Пасля ж гледачы проста не маглі пакінуць залу, падпаўшы пад абаяльнасць харызматычнага Віктара. Шыкоўная беларуская мова, насычаная жартаўлівымі прыказкамі, прымаўкамі ды ўсялякімі цытатамі ў сукупнасці з камунікабельнай адкрытасцю артыста сапраўды зрабілі сваю справу. «Ідзіце ўжо дадому!» – са смехам заклікаў праз паўгадзіны па заканчэнні выступлення спявак, але нязменна знаходзіўся нехта яшчэ, хто не паспеў узяць аўтограф ці сфатаграфавацца з таленавітым гарадзенцам.\nТак і лезе ў галаву банальнае клішэ: «на канцэрце прагучалі як старыя, так і новыя песні выканаўцы». Але ўсялякія там банальнасці і стандарты надта ж не пасуюць да асобы В. Шалкевіча. Таму скажу інакш: публіка вельмі жадала пачуць старыя песні, бо толькі іх і ведала, але гучалі пераважна новыя. Праўда, ніхто асабліва з тае прычыны не турбаваўся. Сам герой вечара і не збіраўся надта абнадзейваць слухачоў: «Я хачу, каб вы і новыя мае песні палюбілі. Іх пісаў адзін і той жа чалавек, проста ў яго нешта ў галаве памянялася». Сапраўды, «позні» Шалкевіч куды больш сур’ёзны і філасафічны, але і ранні не менш сімпатычны.\nНе раўнуючы, мы пакінулі ДК прафсаюзаў адной вялікай сям’ёй. Абсалютна незнаёмыя людзі дзяліліся ўражаннямі, абяцалі сустрэцца на канцэрце ўжо Зміцера Вайцюшкевіча, які неўзабаве адбудзецца ў тым жа ДК, і спяшаліся расказаць пра ўсё некаму яшчэ.\nТак і адчуваеш, што «жыве Беларусь» у самым лепшым, непалітычным сэнсе слова, што жыве пакуль яе і слова, і песня, і жарт. І народ.\nСледующая статья В поисках инвестиций наши земляки едут в Германию\nПредыдущая статья В бой идет молодежь «Динамо» обновляется и побеждает


Выстава "Чырвоны дзень календара"\nУ філіяле Нацыянальнага гістарычнага музея Рэспублікі Беларусь: "Дом–музей I з'езда РСДРП" з 8 мая па 4 чэрвеня будзе дэманстравацца выстава "Чырвоны дзень календара", якая падрыхтавана да стагоддзя кастрычніцкіх падзей у Мінску.\n7 лістапада ўвайшоў у гісторыю, як Дзень Кастрычніцкай рэвалюцыі 1917 года. У гэты дзень у Петраградзе адбылося паўстанне. Па сігнале, якім стаў стрэл крэйсера «Аўрора», узброеныя рабочыя, салдаты і матросы захапілі Зімовы палац, зрынулі Часовы ўрад і абвясцілі Уладу Саветаў.\nАдзначацца гэты дзень пачаў з 1918 года: на Чырвонай плошчы ў Маскве, а таксама іншых гарадах Савецкага Саюза праходзілі дэманстрацыі і ваенныя парады. Апошні ваенны парад на Чырвонай плошчы Масквы ў гонар гадавіны Кастрычніцкай рэвалюцыі прайшоў у 1990 годзе.\nКожны чалавек, які нарадзіўся ў Савецкім Саюзе, добра памятае, як адзначалі гэты знамянальны дзень. Да 1991 года 7 лістапада быў галоўным святам СССР. У мінулым стагоддзі яго называлі Днём Вялікай Кастрычніцкай сацыялістычнай рэвалюцыі і заўсёды казалі "7 лістапада – чырвоны дзень календара». Ён быў дзяржаўным святам, які абавязкова адзначалі дэманстрацыямі і мітынгамі працоўных.\nУ Рэспубліцы Беларусь 7 лістапада лічыцца дзяржаўным святам – Днём Кастрычніцкай рэвалюцыі.\nНа выставе прадстаўлены савецкія паштоўкі, прысвечаныя падзеі 1917 года, архіўныя фатаграфіі святочных шэсцяў, прымеркаваных да гадавін Кастрычніцкай рэвалюцыі, а таксама мастацкія, літаратурныя творы, у якіх адлюстравана кастрычніцкая тэматыка.


Трое актывістаў з Салігорска былі затрыманыя на Кастрычніцкім пляцу ў Менску\n03 жнівень 2004, 21:52\nЛюбоў Лунёва, Менск Трое актывістаў Салігорскай арганізацыі Аб’яднанай Грамадзянскай партыі зладзілі пікет супраць трэцяга тэрміну прэзыдэнцтва Аляксандра Лукашэнкі ў цэнтры беларускай сталіцы. Усіх пікетоўцаў затрымалі супрацоўнікі АМОНу.\nА 6-й вечара на Кастрычніцкім пляцы Менску сябры АГП з Салігорску Аляксей Прыходзька, Тацяна Ларыёнава і Натальля Зубарэвіч разгарнулі расьцяжку: “10 гадоў дыктатуры. Сыдзі, Лукавы!”\nЯны пасьпелі раздаць мінакам частку ўлёткаў пад загалоўкам: “Куды пайшлі 10 гадоў нашага жыцьця?”\nУ тэксьце ўлёткі згадваліся прозьвішчы зьніклых вядомых грамадзкіх дзеячаў, а таксама людзей, супраць якіх вядуцца крымінальныя справы. Пакуль супрацоўнік АМОНу па рацыі выклікаў на дапамогу іншых амонаўцаў Аляксей Прыходзька пасьпеў сказаць некалькі словаў Радыё Свабода:\n(Прыходзька: ) “Мы, грамадзяне Салігорску, выказваем грамадзянскі пратэст супраць дзесяцігадовага кіраваньня Лукашэнкі і ягонага жорсткага рэжыму. Мы гаворым: “Не – Лукашэнкаўвай дыктатуры!” Мы супраць таго, што на нашай зямлі зьнікаюць людзі! Мы не жадаем жыць у залітай крывёю краіне! Мы запытваем: “Дзе зьніклыя людзі?!” Мы будзем запытвацца ўвесь час”.\nУ міліцыі Цэнтральнага раёну паведамілі, што ўсіх затрыманых адвязуць у спэцпрыёмнік-разьмеркавальнік на вуліцу Акрэсьціна, а заўтра даставяць у суд Цэнтральнага раёну.\nІх абвінавачваюць у парушэньнях пад час правядзеньня вулічных масавых мерапрыемстваў. Паводле гэтага артыкулу Аляксею Прыходзьку, Тацяне Ларыёнавай і Натальлі Зубарэвіч пагражае арышт альбо штраф.


Галоўная ➠ Развіццё ➠ Гармон аксытацын дапамагае дзецям развіваць сацыяльныя навыкі\nГармон аксытацын, які выпрацоўваецца ў жанчын падчас цяжарнасці, падчас родаў і пры выпрацоўцы груднога малака, можа мець велізарнае значэнне для сацыяльнага ўзаемадзеяння малых, кажуць даследнікі. Акрамя таго, ён можа быць выкарыстаны для лячэння расстройстваў развіцця, у прыватнасці, аўтызму.\nУ даследаванні, праведзеным італьянскімі навукоўцамі ў супрацоўніцтве з амерыканскімі спецыялістамі, правяралася ўздзеянне удыхальнага оксітоціна на дзіцянятаў малпаў на працягу першых двух тыдняў пасля нараджэння. Навукоўцы выявілі, што малпы, якія атрымлівалі аксытацын, часцей імітавалі асабовыя жэсты іншых малпаў і чалавека (чмокали вуснамі і паказвалі мову). Гэтыя жэсты былі звязаныя з сацыяльным узаемадзеяннем.\nХоць ўздзеянне оксітоціна на дарослых і дзяцей старэйшага ўзросту добра вядома, гэта першае даследаванне, якое даказвае яго ўплыў на нованароджаных. У бліжэйшы час спецыялісты плануюць далейшае вывучэнне ўплыву оксітоціна на развіццё сацыяльных навыкаў. Магчыма, у далейшым гэта прывядзе да распрацоўкі новых метадаў лячэння парушэнняў сацыяльнай сферы.\nЛекары рэкамендуюць рыхтаваць шакалад дома


Навіны 12 траўня 2000 г.\n12 травень 2000, 15:00\nАляксей Дзікавіцкі, Пінск\nСёньня ў Пінску распачаў працу двухдзённы сэмінар, які мае на мэце прэзэнтацыю пакету інфармацыі "Драгбокс", распрацаванага швэдзкай недзяржаўнай арганізацыяй "Грамадзтва без наркотыкаў". "Драгбокс", які пасьпяхова выкарыстоўваецца ў барацьбе з нарказалежнасьцю на Захадзе і ў Расеі, упершыню ў Беларусі разам са швэдзкімі калегамі прэзэнтавала недзяржаўная арганізацыя з Пінску "Калегіюм".\n"Драгбокс" – гэта скрынка з брашурамі дзеля людзей розных ўзростаў, якая мае на мэце паказаць чытачу, што не ўжываць наркотыкі – гэта прэстыжна і нават модна, а не наадварот, як гэта лічыцца сярод моладзі. Сёньня швэдзкія, а таксама расейскія спэцыялісты па прафілактыцы і лячэньню наркатычнай залежнасьці распавялі прысутным пра досьвед выкарыстаньня гэтых матэрыялаў у сваіх краінах.\nУ сэмінары ўзялі ўдзел больш за сто чалавек: настаўнікі, лекары, прадстаўнікі недзяржаўных арганізацый з Беларусі, Швэцыі і Расіі. Праблема ўжываньня наркотыкаў у Пінску падаецца надзвычай актуальнай, бо толькі за чатыры месяцы бягучага году колькасьць зарэгістраваных наркаманаў у горадзе павялічылася амаль на чвэрць.\nГалоўны лекар гарадзкога цэнтру здароўя Яўген Пятроў схарактарызаваў сытуацыю з наркотыкамі ў Пінску як эпідэміялягічную. Па колькасьці наркаманаў, значную частку зь якіх складае моладзь да дваццаці гадоў, Пінск займае трэцяе месца на Беларусі. Па словах Надзеі Аўсіевіч – старшыні грамадзкай арганізацыі "Калегіюм", "у горадзе робіцца недасткова захадаў па прафілактыцы ўжываньня наркотыкаў, і праграма "Драгбокс", праца якой пры падтрымцы швэдзкіх калегаў, разьлічаная на год, у пэўнай ступені мусіць дапамагчы рабіць гэта больш эфектыўна.\nГаворыць Надзея Аўсіевич:\n(Аўсіевіч: ) "Па-першае, нам бы хацелася, каб гэтая інфармацыя (гэта сапраўды інфармацыйны прарыў) была атрымана людзьмі, якія працуюць з так званымі групамі рызыкі ў адносінах да наркотыкаў: з настаўнікамі, з сацыяльнымі пэдагогамі, кіраўнікамі маладзёвых клюбаў і сэкцыяў".\nВарта адзначыць, что напярэдадні правядзеньня сэмінару, арганізатары былі выкліканыя ў выканкам, дзе намесьнік старшыні Алесь Канеўскі запатрабаваў поўнай справаздачы аб месьце маючага адбыцца мерапрыемства. Як ня дзіўна, але галоўную ўвагу чыноўнік засяродзіў на тым, каб на сэмінары не было нічога пра палітыку. Пад час амаль гадзіннай размовы ён у прыватнасьці папярэдзіў: (цытую) "Каб часам Маладая Грамада не пачала махаць у зале бел-чырвона-белымі сьцягамі" (канец цытаты).\nАднак паглядзець, ці будуць у зале махаць сьцягамі спадар Канеўскі, нягледзячы на запрашэньне, не прыйшоў. Сёньня прысутным раздалі каля дзвюх сотняў камплектаў матэрыялаў "Драгбокс", асаблівую ўдзячнасьць прысутныя выказалі вядомай журналістцы, фатографу са Швэцыі Марыі Фёдэрберг, чыімі намаганьнямі шчыльнае партнэрства беларусаў і швэдаў у гэтай галіне сталася магчымым.\nЗаўтра сэмінар працягне сваю працу а дзесятай гадзіне ў Палацы культуры трыкатажу. Усе жадаючыя могуць далучацца.


Манумент князю падораць спонсары\nОпубликовано: 26.09.2012 18:09:38\nМІНІСТЭРСТВА культуры абвясціла творчае спаборніцтва разам з Беларускай дзяржаўнай акадэміяй мастацтваў. А рашэнне аб стварэнні і ўстаноўцы помніка Міндоўгу ў Навагрудку было прынята сумесна Міністэрствам культуры, Гродзенскім аблвыканкамам, Навагрудскім райвыканкамам. Аб гэтым карэспандэнту «БН» паведаміла прэс-сакратар ведамства Юлія ВІСКУБ.\nУ Беларусі аб’яўлены конкурс на стварэнне эскізных праектаў помніка вялікаму князю літоўскаму Міндоўгу\nПрыняць удзел у творчым спаборніцтве могуць айчынныя скульптары і архітэктары, якія маюць адпаведную прафесійную адукацыю. Асноўнае патрабаванне — кампазіцыйнае і пластычнае выкананне помніка павінна быць вытрымана ў найлепшых традыцыях класічнага і нацыянальнага манументальнага мастацтва.\nУжо вызначана месца, дзе «прапішацца» новаспечаны помнік. Яго ўсталююць у скверы на гарадской плошчы Навагрудка. Такім чынам, манумент арганічна ўпішацца ў агульны горадабудаўнічы план райцэнтра, у яго насычаны гісторыка-архітэктурнымі каштоўнасцямі гістарычны цэнтр.\nКонкурсныя матэрыялы будуць разгледжаны журы на закрытым пасяджэнні не пазней 2 лістапада. А сам помнік будзе створаны за кошт пазабюджэтных сродкаў.\nНагадаю, што ваяўнічы князь Міндоўг — заснавальнік i першы гаспадар Вялікага Княства Літоўскага. Ён быў нашчадкам полацкіх князёў, унукам князя Расціслава.


9 анлайн-курсаў для самых прадпрымальных\n9 анлайн-курсаў для тых, хто хоча зрабіць нешта крутое\nКарціць ідэя класнага праекта, а як падступіцца да рэалізацыі – не шарыш? Цярпенне: любы энтузіязм трэба падмацаваць пачкам карысных ведаў, а карысныя веды – блаславёны інтэрнэт! – можна атрымаць і седзячы дома ля кампа.\nСабралі на адной старонцы 9 дыхтоўных курсаў для пачаткоўцаў-актывістаў і прадпрымальнікаў. З імі ты навучышся ператвараць гарачыя ідэі ў стартапы, нарульваць грошы на праекты, прасоўваць сябе ў масы, адкрываць цэлыя культурныя цэнтры, ладзіць музычныя фестывалі ці яшчэ нешта касмічна крутое. Усе курсы – бясплатныя.\nХто праводзіць: анлайн-школа гарадскіх прадпрымальнікаў Vector\nПрацягласць: 7 урокаў і 7 заданняў\n«Як адкрыць культурны цэнтр»\nКурс для творчых прадпрымальнікаў (цяперашніх і патэнцыйных), на якім вучаць уладкоўваць уласныя арт-пляцоўкі і крэатыўныя прасторы. Як знайсці памяшканне пад свой культурны цэнтр, скласці праграму івэнтаў, прыцягнуць інвестараў і прасунуць праект у масы – на ўсе гэтыя пытанні адказваюць крутыя эксперты-практыкі з розных сфер урбаністыкі.\nХай маштаб тэмы цябе не палохае. Не абавязкова адразу ж брацца за рэвіталізацыю цэлага завода. Магчыма, курс натхніць цябе на першы маленькі арт-замут у мясцовай бібліятэцы або парку – гэта таксама культурныя пляцоўкі, якія часта маюць патрэбу ў подыху крэатыўнасці.\nПрацягласць: 10 урокаў і 10 заданняў\n«Як арганізаваць фестываль»\nМінулым летам у Беларусі здарыўся бум музычных фэстаў: моцных артыстаў толькі і паспявалі везці да нас, усе ўік-энды беларусаў былі шчыльна распісаныя да верасня, а свежанькі шэнген у пашпарце быў дарэмны. Сёлета абяцаюць нешта падобнае, але калі Ціма Беларускіх на Viva Braslav не зусім тое, пра што ты марыў(-ла), – закасвай рукавы і пачынай каламуціць сваё.\nНовы курс ад Інстытута «Стрэлка» табе ў дапамогу: на анлайн-платформе навучаць ствараць паспяховую канцэпцыю фэсту, выбіраць удалае месца для яго правядзення, падлічваць фінансы (каб зарабіць, а не наадварот) і трубіць пра івэнт так, каб нават да Чачэршчыны далятала.\nХто праводзіць: сайт «Культура і Крэатыўнасць»\nПрацягласць: 5 лекцый (усяго 30 хвілін)\nКалі праект ужо ў працэсе рэалізацыі або вось-вось запусціцца, не апошняя справа – умець правільна распавесці пра яго аўдыторыі. Гэта вельмі важны стратэгічны момант, і без слушнай камунікацыі са спажыўцом прадукту – у тым ліку сацыяльнага або культурнага – наўрад ці атрымаецца запусціць нешта прыстойных маштабаў. На курсе ад еўрапейскай платформы «Культура і Крэатыўнасць» якраз і вучаць пісьменнай камунікацыі. Яшчэ і сертыфікат аб праходжанні курсу выдадуць (ну, раптам ты любіш збіраць прыгожыя паперкі...).\nПрацягласць: 6 лекцый (усяго 40 хвілін)\n«Фінансы для крэатыўных арганізацый»\nЯкім бы культурным і крэатыўным ні быў твой праект – грошы лічыць усё роўна трэба. Наогул у любым бізнэсе ці стартапе з фінансавым аспектам давядзецца сутыкнуцца лоб у лоб: умець складаць бюджэт праекта і пралічваць рызыкі, каб у выніку апынуцца ў сытым плюсе. Асновы фінансавай пісьменнасці ў шасці кароткіх лекцыях – ідэальна, каб разабрацца ў базавых пытаннях па тэме.\nХто праводзіць: Virginia University\nПрацягласць: 5 тыдняў, 1–2 гадзіны на тыдзень\n«Design Thinking for Innovation»\nНа курсе Універсітэта Вірджыніі вучаць моднай цяпер штуковіне – дызайнерскаму мысленню. Калі простымі словамі, то гэта такі спосаб мыслення, які дапамагае вырашаць бізнэс-праблемы пры дапамозе адначасова аналітычных і творчых ідэй.\nСкладальнікі курсу абяцаюць, што зробяць з цябе інавацыйнага мысляра і раскрыюць крэатыўныя магчымасці твайго мозгу, каб і да распрацоўкі праекта, і да вырашэння праблем, якія ўзнікаюць па ходзе справы, ты змог(змагла) ставіцца творча і максімальна інавацыйна. Гучыць крута, праўда?\nХто праводзіць: адукацыйны праект «Універсарыум»\nПрацягласць: 6 модуляў, 37 лекцый\n«"Я – рэжысёр". Інтэрактыўны анлайн-дапаможнік пра тое, як зрабіць свой фільм»\nМожна доўга марыць пра здымкі свайго «Вялікага Лябоўскі», а можна ўзяць і проста пачаць. Тут цябе навучаць і сцэнар пісаць, і здымаць, і герояў падбіраць, і мантаваць нават. Праграма курсу вельмі аб'ёмная і інфарматыўная – ад гульнявых і дакументальных фільмаў да рэпартажаў і відэаблогаў. Курс будзе карысны таксама пачаткоўцам відэаінтэрв'юерам: у адным з модуляў падрабязна распавядаюць, як браць інтэрв'ю, правільна іх мантаваць і радаваць гледача новымі шчырымі размовамі. Чакаем новых зорак на YouTube!\nХто праводзіць: універсітэт «Неталогія»\nПрацягласць: 2 тыдні, старт – 20 лютага\n«Digital-start: першы крок да запатрабаванай прафесіі»\nА гэты курс прысвячаецца ўсім, хто марыць зваліць у IT. Тут падрабязна растлумачаць, якія наогул прафесіі ёсць у гэтай сферы (а ты зразумееш, якая пасуе менавіта табе), раскажуць, як скласці рэзюмэ, каб цябе ўзялі на працу мары, і навучаць, як хутка засвоіць новую прафесію.\nПрайсці гэтае навучанне будзе карысна і тым, хто сваё наседжанае месцейка пакідаць пакуль не плануе. На курсе разглядаюць пытанні, якія будуць важныя любому профі: развіццё агульных бізнэс-навыкаў, прасоўванне сябе як спецыяліста, самаразвіццё ды іншыя карысныя штукі. Навучанне стартуе сёння – паспей ускочыць у апошні вагон!\nХто праводзіць: Israel Institute of Technology\nПрацягласць: 11 гадзін на выкананне\n«From Idea to Startup»\nАдрозніваць дрэнныя ідэі ад добрых і ператвараць іх у стартапы ды праекты – вось, калі сцісла, тое, чаму ты навучышся на курсе Ізраільскага інстытута. Максімум інавацыйных тэхналогій і інструментаў, самыя крутыя метады і стратэгіі вядзення бізнэсу, творчыя рашэнні і вось гэта вось усё – навучанне для тых, каму хочацца грунтоўных і самых прасунутых ведаў са сферы распрацоўкі стартапаў.\nХто праводзіць: школа гарадскіх зменаў Zmena\nПрацягласць: 7 урокаў – асноўны курс плюс 3 урокі – прасунуты\nКурс пра тое, як рабіць горад лепшым\nТут табе раскажуць пра гарадскі актывізм ды яшчэ і ў беларускім кантэксце. Што такое гарадскія даследаванні і навошта яны патрэбныя, як сабраць каманду мары для рэалізацыі ідэі, дзе знайсці грошы на праект і як ўцягнуць мясцовую супольнасць у яго рэалізацыю – усяго ў сямі ўроках асноўнага курсу змяшчаецца неацэнная інфа для беларускіх актывістаў.\nДа кожнай лекцыі прыкладаецца інтэрв'ю з экспертам, сярод якіх, да прыкладу, кіраўнік культурнай прасторы «Ок16» Георгій Заборскі і рэдактарка спецпраектаў 34Media Маша Ярома.\nНа 34travel – першы вялікі гайд па амерыканскім горадзе. Натуральна, па тым, адкуль пачалося засваенне кантыненту. Тусы, музеі і бары Бостана – enjoy!\nНапярэдадні фіналу сёмага конкурсу Social Weekend мы пагутарылі з кіраўніком найбуйнейшага ў краіне спаборніцтва сацыяльных праектаў пра тое, чаму для добрых ідэй крызіс не перашкода.\nНовыя альбомы: Dlina Volny, BTS, Maluma і James Bay\nІрландскі поп-панк, украінскі фры-фолк, паўднёвакарэйскі R&B і беларускі cold wave – склалі мультынацыянальны плэйліст адыходзячага тыдня.\nРукамі не чапаць\nТворчыя эксперыменты з целам ад чыкагскай мастачкі Доны Хуанкі.


Охрана природы — приоритетная задача международного экологического ОО «Природа и мы» и его руководителя Олега Лысенка — Новости в Поставах\n29.12.2021 postawy59Комментариев нет\nДля прыгажосці і карысці\nАхова прыроды — адна з прыярытэтных задач чалавецтва. Экалагічныя праблемы датычаць усіх. І вырашаць іх імкнуцца міжнародныя арганізацыі, сусветныя фонды ў розных кутках планеты. Сярод такіх міжнароднае экалагічнае грамадскае аб’яднанне «Прырода і мы», якое ўзначальвае жыхар Глыбокага Алег Лысёнак.\n— Аб’яднанне займаецца рэалізацыяй праграм малых грантаў Глабальнага экалагічнага фонду больш чым у 130 краінах свету, — расказваў Алег Лысёнак. — У Беларусі праграма запушчана ў 2005 годзе. Сумесна з мясцовымі органамі ўлады ўдалося ажыццявіць многае па паляпшэнні экалагічнай сітуацыі, добраўпарадкаванні гістарычных мясцін, прышкольных тэрыторый, месцаў адпачынку ў Глыбоцкім, Докшыцкім і нашым раёнах. Некалькі аб’ектаў абуладкавана і на Пастаўшчыне.\nГэта 15-гектарны парк ландшафтнага тыпу недалёка ад Дунілавіч. Ён быў закладзены ў канцы XVIII — пачатку XIX стагоддзя. Парк абрамляюць рэчка Заражанка і дарога з Дунілавіч на Варапаева. Раней тут быў каменны палац, ля ўвахода ў які ўзвышаліся дзве скульптуры львоў, невялікая капліца, фантан. Вакол фантана — дэндралагічны сад з мноствам дрэў і кустоў, прывезеных з розных краін свету. Самая высокая кропка ў парку называецца Лысая гара. З яе адкрываюцца маляўнічыя краявіды на Дунілавічы і наваколле. Тут адчуваецца нейкая асаблівая аўра таямнічасці. З часам усе будынкі разбурыліся, засталіся толькі рэшткі некаторых з іх, прыйшла ў запусценне і тэрыторыя.\nПару гадоў таму на гэта гістарычнае месца і звярнуў увагу Алег Лысёнак. Па яго ініцыятыве і пры фінансавай падтрымцы Глабальнага экалагічнага фонду праведзена частковае добраўпарадкаванне: на ўездзе размешчаны інфармацыйны стэнд з паказальнікамі, расчышчана цэнтральная дарога, пракладзены дарожкі да знакавых месцаў і экалагічная сцежка, праз раку Заражанку перакінуты 14-метровы каваны мост, на адной з крыніц пастаўлены зруб, альтанка, на Лысай гары і ля моста абсталяваны месцы для адпачынку. Парк любяць наведваць мясцовыя школьнікі, цікава тут і турыстам.\nЯна названа ў гонар нямецкага святара Себасцьяна Кнейпа і абсталявана на тэрыторыі АДРАЦ «Ветразь». Лозунг Кнейпа: «Кожны крок басанож — лішняя хвіліна жыцця». Святар распрацаваў сістэму аздараўлення, заснаваную на водалячэнні і хаджэнні басанож.\n— Дарожка Кнейпа неабходная нашым пацыентам, — гаварыў галоўны ўрач абласнога дзіцячага рэабілітацыйна-аздараўленчага цэнтра Сяргей Петухоў. — Справа ў тым, што на ступнях ёсць такія кропкі, стымуляцыя якіх добра ўздзейнічае на ўсе ўнутраныя органы. Дарожка вельмі карысная для тых, хто перанёс стрэс, хварэе на гіпертанію, мігрэнь, рознага роду неўрозы. Устанавіць яе ўдалося за кошт гуманітарных сродкаў.\n36-метровая дарожка здароўя абрамлена 120 бардзюрамі і разбіта на 18 сегментаў размерам 1х2 метры з рознымі напаўняльнікамі: маньчжурскім арэхам, пянькамі, шышкамі, бярвёнцамі, шчэбнем, гравіем. Абсталявана і месца, дзе пасля праходжання дарожкі, можна акунуць у ваду ногі, затым адпачыць у альтанцы з фітабарам.\n— Згодна з праектам «Развіццё патэнцыялу сельскіх тэрыторый, стварэнне аздараўленчай дарожкі Кнейпа ў АДРАЦ «Ветразь», які фінансуецца на суму 4 тысячы долараў ЗША, на плошчы 2 гектары тут размесціцца яшчэ парк, — апавядаў Алег Лысёнак. — Ужо высаджаны алеі белай акацыі, язміну, маньчжурскага арэха, бэзу, іншых кустарнікаў. Саджанцы прывезены з майго ўласнага гадавальніка. Вясной будуць высаджаны дрэвы-донары — клёны, дубы, сосны, бярозы. Падрыхтавана зямля пад клумбы. У раздзельных секцыях будуць расці лекавыя расліны: лаванда, залаты корань, радыёла ружовая, галега лекавая.\nЦяга да прыроды – з дзяцінства\nПа прафесіі Алег Лысёнак — ваенны. Служыў у Калінінградскай вобласці, Манголіі, Германіі. Радыёлакацыя, якую вывучаў у ваенным вучылішчы, і прырода, якую любіць з дзяцінства, — розныя сферы дзейнасці. Але Алег Клетавіч спалучаў іх на працягу многіх гадоў. Грамадскай дзейнасцю займаецца больш за паўстагоддзя. Спачатку ў Рызе больш чым у пяцідзесяці школах стварыў экалагічныя атрады «Блакітны патруль». Навучэнцы займаліся навядзеннем парадку на берагах рэк, азёр. Праводзіў гэту работу і ў іншых рэспубліках былога СССР. Калі Савецкі Саюз распаўся, пераехаў на малую радзіму — у Глыбокае.\n— Раней актыўна ўдзельнічаў у пасадцы дрэў і кустарнікаў, ствараў «Блакітныя патрулі» ў школах. Апошні дзясятак гадоў пры фінансавай падтрымцы пасольства ЗША разам з грамадскімі эколагамі рэалізуем сумесныя праекты, накіраваныя на захаванне прыроднага багацця паўночна-заходняга краю Віцебшчыны, — расказваў Алег Лысёнак. — У 2015 годзе «Прырода і мы» ўдзельнічала ў рэалізацыі праекта «Малыя рэкі — вялікія праблемы» на тэрыторыі Глыбоцкага, Пастаўскага і Шаркаўшчынскага раёнаў. За кошт гранта на 330 тысяч еўра былі добраўпарадкаваны многія паркі, зоны адпачынку, пашпартызаваны рэкі Бярозаўка, Мнюта, Мядзелка, Янка.\nЗадумак у Алега Лысёнка шмат. Ён наведвае школы, сельскія Саветы і цікавіцца планамі іх кіраўнікоў па паляпшэнні экалагічнай сітуацыі і добраўпарадкаванні замацаванай за імі тэрыторыі. Многае з задуманага ўжо распачата. Напрыклад, ачышчаны вадаём каля Эйфелевай вежы ў вёсцы Парыж. Гэту работу надзвычай прафесійна выканаў індывідуальны прадпрымальнік з Пастаў Ігар Хаткевіч. Устаноўлены альтанкі каля навадруцкай і варапаеўскай школ. З наступленнем вясны работы актывізуюцца.\nФота Алега Лысёнка\nTagged дети здоровье общество природа\n15-16 января «Ахова птушак Бацькаўшчыны» приглашает поучаствовать в народном мониторинге «Птушкі ля кармушкі»


Анамальнае халоднае надвор’е ў Беларусі скончылася: на гэты тыдзень прагназуюць +30°С і больш\nХоць кліматычнай зімы не было, вясна 2020 году ў Беларусі выдалася надзвычай халоднай — ацяпляльны сэзон быў рэкордна доўгім, а яшчэ ў траўні выпадаў сьнег. Ды пачатак чэрвеня абяцае быць сьпякотным.\nПаводле прагнозу Белгідрамэтцэнтру, цэлы тыдзень 8–14 чэрвеня будзе сьпёка каля +30°С, чакаюцца рэгулярныя дажджы, магчымыя навальніцы.\nМіністэрства надзвычайных сытуацыяў абвясьціла ў сувязі са сьпёкай штармавое папярэджаньне — «аранжавы ўзровень небясьпекі» на 8 і 9 чэрвеня.\nУ Менску найцяплей будзе, як чакаюць цяпер, у пятніцу — да +33°С, ды з навальніцай (імавернасьць — 80%). Затое ў чацьвер будзе сонечна і да +32. Падобная сытуацыя ў Віцебску і Магілёве: найцяплей будзе ў чацьвер, да +33°С, і ў гэты дзень будзе сонечна. Гарадзенцам самы цёплы і сонечны дзень абяцаюць на суботу, да +32.\nУ Берасьці цэлы тыдзень дажджоў, хіба ўдзень пятніцы чакаюць пераменную воблачнасьць, а ў суботу — невялікую воблачнасьць, і гэта пры тэмпратурах да +29.\nНайбольш сонца, калі верыць цяперашняму прагнозу, дастанецца Гомлю: цэлы тыдзень не чакаецца дажджоў, толькі часам пераменная воблачнасьць, і аж да +36°С у суботу.\nЯк паводзіць сябе ў сьпёку?\nУ сьпёку рэкамэндуюць насіць лёгкае адзеньне з натуральнай тканіны і галаўны ўбор, меней карыстацца дэкаратыўнай касмэтыкай, заўсёды мець пры сабе ваду, старацца меней знаходзіцца пад прамымі сонечнымі прамянямі, пазьбягаць заняткаў спортам у самы сквар, але і не сядзець пад уключанымі на максымум кандыцыянэрамі, каб не захаладзіцца.\nКаб надаць першую дапамогу пацярпеламу ад сонечнага ўдару, трэба да прыбыцьця лекараў перанесьці яго ў зацененае прахалоднае памяшканьне, вызваліць ад тугога адзеньня (расшпіліць папругу і тугі каўнер, зьняць абутак), адчыніць вокны, пры магчымасьці пакласьці пад пахі пакеты зь лёдам або мокры халодны ручнік, напаіць вадой. Калі чалавек страціць прытомнасьць, даць панюхаць нашатырны сьпірт.\nСьпёка, як і мароз, ня спыняць эпідэміі новага каранавірусу. Пры наведваньні пляжаў або іншых грамадзкіх месцаў варта трымаць дыстанцыю мінімум у паўтара мэтра ад іншых асобаў, у месцах высокай шчыльнасьці людзей насіць маскі. Цалкам забіць вірус SARS-CoV-2 у чалавечых клетках змаглі толькі пры нагрэве да +92°С, а да такой тэмпэратуры чалавечае цела не награецца ні ў якую сьпёку.


22 травень 2018, 11:29\nЯпонскі мастак Даічы Ёшыда (архіўнае фота)\nДаічы Ёшыда, які быў асуджаны ў Беларусі за нелегальнае перамяшчэньне агнястрэльнай зброі, пакінуў калёнію ў суправаджэньні супрацоўнікаў РУУС гораду Віцебску.\nМяркуецца, што цяпер яго даставяць у мясцовы аддзел грамадзянства і міграцыі для афармленьня дакумэнтаў. Такую інфармацыю Радыё Свабода паведаміла сям’я мастака. Пабачыцца з роднымі ён зможа толькі ў аэрапорце па дарозе ў Японію, што адбудзецца неўзабаве.\n4 траўня судовая калегія Вярхоўнага суду Беларусі зьмяніла прысуд у крымінальнай справе грамадзяніна Японіі Даічы Ёшыды з прычыны «празьмернай строгасьці прызначанага пакараньня».\nЯк паведамляецца на сайце Вярхоўнага суду, судовая калегія ў крымінальных справах разгледзела на адкрытым паседжаньні справу Даічы Ёшыды на пратэст старшыні Вярхоўнага суду.\nПаводле выраку суду Кастрычніцкага раёну Менску ад 28 красавіка 2017 году грамадзянін Японіі быў асуджаны паводле ч.1 ст.333-1 КК на 4 гады пазбаўленьня волі без канфіскацыі маёмасьці і паводле ч. 2 арт.295 КК на 3 гады пазбаўленьня волі без канфіскацыі маёмасьці. Па сукупнасьці злачынстваў шляхам частковага складаньня пакараньняў было прызначана пакараньне ў выглядзе 4 гадоў 6 месяцаў пазбаўленьня волі з адбываньнем пакараньня ў папраўчай калёніі ва ўмовах узмоцненага рэжыму без канфіскацыі маёмасьці.\n15 жніўня 2016 году Даічы Ёшыда вылецеў маршрутам з Кіева ў Токіё з транзытнымі перасадкамі ў аэрапортах Менску і Абу-Дабі. Ён сьцьвярджае, што служба бясьпекі ў аэрапорце Кіева праверыла і сфатаграфавала ўсе часткі зброі, якія знаходзіліся ў ягоным зарэгістраваным багажы, і дапусьціла яго на рэйс. У Менску Даічы Ёшыда быў затрыманы, а ў красавіку 2017-га асуджаны на 4 гады 6 месяцаў зьняволеньня за незаконны правоз і перамяшчэньне празь дзяржаўную мяжу Рэспублікі Беларусь агнястрэльнай зброі.\n«Прысягаем сваім жыцьцём», — сям’я японскага мастака, які сядзіць у беларускай калёніі, зьвярнулася да Аляксандра Лукашэнкі


29 чэрвень 2018, 12:41\nУ афіцыйнай газэце Міністэрства абароны Беларусі «Во славу Родины» 29 чэрвеня зьявіўся артыкул палкоўніка ў адстаўцы Васіля Арона «Собака лает, а караван идёт, или Лекарство от нигилизма для господ базаровых», у якім крытыкуюцца праціўнікі парадаў вайсковай тэхнікі ў цэнтры Менску.\nВасіль Арон адзначае, што «кожны год у некаторых СМІ, на інтэрнэт-рэсурсах адно і тое ж»: людзі задаюцца пытаньнямі аб патрэбе ў вайсковых парадах, псаваньні асфальту, шуму ад тэхнікі і грашовых выдатках на такія імпрэзы.\nНа гэта аўтар адказвае, што «ў трох кварталах» ад ягонага дома разьмешчаны неназваны «сучасны цэнтар забаваў», дзе «зноў страляніна» ад фэервэркаў. Спасылаючыся на суседа, ён заяўляе, што «ў людзей душа гуляе», таму і патрэбен такі шум. Ён таксама параўноўвае вайсковы парад з урачыстым вясельлем, на якім «б’юць фужэры на шчасьце», бо «так належыць, так заведзена, традыцыя».\n«Кожная дзяржава — вялікая сям'я, — робіць выснову Арон пасьля разважаньняў пра дарагія вясельлі. — Са сваёй гісторыяй, культурай, мэнталітэтам і, несумнеўна, бюджэтам. „І кожны мае ў ёй права голасу — права на сваё меркаваньне“, — тут жа дадасьць мой апанэнт. Несумнеўна, мае. Але рашэньне прымае хто? Яе кіраўнік. У інтарэсах большасьці, якая яго над сабою галавою і паставіла».\nРэпэтыцыя параду ў Менску. Фотарэпартаж\nУ Менску прайшла генэральная рэпэтыцыя параду, які пройдзе 3 ліпеня на Дзень Рэспублікі.\nПра які парад вядзецца гаворка, у артыкуле не ўдакладняецца. Але тэкст апублікаваны напярэдадні параду на 3 ліпеня — афіцыйны Дзень Рэспублікі. Пасьля шэрагу рэпэтыцыяў некаторыя менчукі зноў абураліся нязручнасьцямі ад параду, у тым ліку на вялікія заторы ў цэнтры гораду.\nУпершыню ў вайсковым парадзе ў Менску будуць удзельнічаць жанчыны, кадэты і кітайцы\nВайсковы парад пройдзе ў Менску на скрыжаваньні праспэктаў Машэрава і Пераможцаў. У ім будуць задзейнічаныя больш за 4 тысячы вайскоўцаў, а ў мэханізаванай калёне — больш за 200 адзінак колавай і гусенічнай тэхнікі.\nПаводле заявы прэс-сакратара Мінабароны Ўладзімера Макарава, «пераважная большасьць» беларусаў «адназначна падтрымліваюць традыцыю правядзеньня парадаў у Менску».\nКолькі каштуюць парады на Дзень Рэспублікі, звычайна не гаворыцца. Незалежныя экспэрты кажуць пра дзясяткі мільёнаў даляраў, прадстаўнікі Мінабароны — пра «як па 10 грамаў каўбасы кожнаму жыхару». Менчукі звычайна абураюцца гучнай падрыхтоўкай да парадаў у цэнтры гораду і разьбітымі дарогамі пасьля праезду цяжкай тэхнікі.\nЛетась Аляксандар Лукашэнка сказаў «не шкадаваць сродкаў» на парад, на якім у выніку можна было пабачыць ня толькі вайсковую тэхніку, але і пральныя машыны, тушаніну і ўнітазы.\nДзень Незалежнасьці Беларусі адзначаўся ад 1991 году 27 ліпеня, у гадавіну прыняцьця Дэклярацыі аб дзяржаўным сувэрэнітэце БССР. Перанос даты на 3 ліпеня — гадавіну вызваленьня Менску саветамі ад войскаў нацыстаў — адбыўся ў выніку рэфэрэндуму 1996 году (празь яго ж былі пашыраныя паўнамоцтвы Лукашэнкі — Беларусь ператварылася з парлямэнцка-прэзыдэнцкай у прэзыдэнцкую рэспубліку, да рэфэрэндуму і ў час яго адзначаліся шматлікія парушэньні). Незалежная грамадзкасьць адзначае як гадавіну абвяшчэньня незалежнасьці Беларусі Дзень Волі 25 сакавіка — у дзень прыняцьця ў 1918 годзе Трэцяй Устаўной граматы Беларускай Народнай Рэспублікі.\nЧырвона-зялёнае сьвята са смакам шашлыка\nУ Менску прайшоў традыцыйны парад з нагоды Дня Незалежнасьці.\nКітайскія вайскоўцы ў Менску рыхтуюцца да параду. ФАТАФАКТ\nУ адміністрацыю Лукашэнкі накіравалі звароты пра вайсковыя парады ў цэнтры Менску: 9297 «супраць», 86 «за»\nБлогер Матолька адказаў палкоўніку Макараву наконт «духоўнага папярэдніка фон Кубэ»


ПЯЦІГОДКА СЛАЎНЫХ СПРАЎ\n02/07/2020 Сельская праўда Прамысловасць, Сельская гаспадарка, Экалогія 0\n“Малы залатнік, ды дарагі”, — гэтак нярэдка гавораць пра нешта невялікае, але вельмі каштоўнае. Народная мудрасць цалкам пасуе для вызначэння нашага краю.\nЖабінкаўскі хоць і найменшы па плошчы раён у Беларусі, аднак можа па праву ганарыцца сваімі працавітымі і таленавітымі людзьмі — стваральнікамі славутых спраў, на якія край заўсёды быў багаты. Не сталі выключэннем і 2016-2020 гады, калі Жабінкаўшчына і яе жыхары зрабілі нямала — сабе і дзяржаве на славу.\nНазва — Жабінкаўскі раён Брэсцкай вобласці.\nРазмяшчэнне на карте — на захадзе Жабінкаўшчына мяжуе з Брэсцкім, на поўначы — з Камянецкім, на ўсходзе — з Кобрынскім, на поўдні — з Маларыцкім раёнамі.\nЧас існавання — у студзені 1940 — чэрвені 1959 года, з 30 ліпеня 1966 года па сённяшні дзень.\nКіраўнікі галінаў улады:\nзаканадаўчай — старшыня раённага Савета дэпутатаў Анатоль ШАЛТАНЮК;\nвыканаўчай — старшыня раённага выканаўчага камітэта Віталь КУЛАК;\nсудовай — старшыня суда Жабінкаўскага раёна Віктар НОВІК.\nПлошча — 684 км кв.\nНасельніцтва — 24 тысячы чалавек (з іх 14 тысяч — гараджане).\nАдміністрацыйны падзел — 7 сельсаветаў: Азяцкі, Жабінкаўскі, Крыўлянскі, Ленінскі, Ракітніцкі, Сцяпанкаўскі і Хмелеўскі.\nВясковыя населеныя пункты — 94, у тым ліку восем аграгарадкоў: Азяты, Вялікія Якаўчыцы, Крыўляны, Ленінскі, Мацеевічы, Ракітніца, Сцяпанкі, Хмелева.\n“Чыстая рака” — крыніца жыцця\nВынікі ўжо першага года пяцігодкі засведчылі: Жабінкаўшчына развіваецца паслядоўна, імкліва, а галоўнае — у сучасным рэчышчы.\nВясной 2017-га раён быў узнагароджаны Ганаровым дыпломам за дасягненне найлепшых паказчыкаў у сацыяльна-эканамічным развіцці на Брэстчыне. Вятры пераменаў кранулі не толькі райцэнтр, але і аграгарадкі, буйныя вясковыя паселішчы, якія паслядоўна набывалі прывабнасць, далучаліся да сучасных выгод.\nЗразумела, пальма першынства належыць гораду, які імкліва расце і развіваецца. Сучасная Жабінка — гэта не толькі адміністрацыйны, прамысловы і культурны цэнтр краю, але і адзін з буйнейшых чыгуначных вузлоў краіны.\nУвогуле, раён мае надзвычай развітую транспартную інфраструктуру. А блізкае знаходжанне да дзяржаўных межаў спрыяе супрацоўніцтву з Польшчай і Украінай, якое прыкметна ўзрасло з 2017 года.\nБадай, адзін з найбольш важных праектаў міжнароднай тэхнічнай дапамогі, да якога далучылася Жабінкаўшчына, — “Чыстая рака”. Гэта стала магчымым дзякуючы супрацоўніцтву з польскім бокам. Бюджэт праекта склаў больш за 2,6 мільёна еўра. Сродкі дазволілі ўзвесці ў раёне новыя ачышчальныя збудаванні, палепшыць экалагічны стан рэк Мухавец, Заходні Буг, Кшна, Чапелька, захаваць унікальныя заходнепалескія заказнікі “Непакойчыцы”, “Брэсцкі” і “Бугскі”.\nІ гэта не адзіная супольная праграма трансгранічнага супрацоўніцтва. Пры фінансавай падтрымцы Еўрапейскай дапамогі зусім нядаўна набыты машыны хуткай дапамогі для амбулаторый Жабінкаўшчыны, а ў хуткасці чакаецца і рэанімабіль для райбальніцы.\nКожны населены пункт мае знакавыя даты ў сваёй гісторыі. Для Жабінкі найноўшых часоў гэта бясспрэчна 2007 год, калі яна прымала абласны фестываль-кірмаш “Дажынкі” і перажыла вялікія пераўтварэнні, набыўшы выгляд сапраўды сучаснага еўрапейскага паселішча.\nВельмі моцным штуршком для развіцця стаў год 2014-ы, калі Жабінка афіцыйна набыла статус горада-спадарожніка Брэста. Пераўтварэнні, якія зараз адбываюцца на нашых вачах, — шмат у чым вынік таго гістарычнага рашэння, замацаванага прэзідэнцкім указам 7 мая 2014 года.\nНарэшце, нельга пакінуць па-за спіскам важных падзей, якія засведчылі імкненне жабінкаўцаў у будучыню, 21-23 ліпеня 2017 года, калі наш горад святкаваў свае 200-я ўгодкі.\nРастуць дамы бы грыбы\nГорад-спадарожнік імкліва пашыраецца. Гэта тычыцца не толькі ўключэння ў межы Жабінкі навакольных вёсак Здзітава, Курпічы, Сцяброва, Шчэглікі. Больш важна, што літаральна штодня планы, пазначаныя на паперах, увасабляюцца ў жыццё. Таму шпаркае будаўніцтва ў горадзе і раёне — яшчэ адна яскравая прыкмета сённяшняга дня. Мяркуйце самі: дзяржаўная праграма “Будаўніцтва жылля на 2016-2020 га-\nды” прадугледжвала, што ўзровень забеспячэння жытлом жабінкаўцаў на канец гэтага года павінен быў скласці не менш за 27,3 м\nквадратных на чалавека, аднак ужо ў 2018-м ён перавысіў намечаныя планы і раўняўся больш за 32 “квадраты”. Менавіта на Жабінкаўшчыне летась распачалася будоўля першага ў вобласці індывідуальнага жылога квартала паблізу былой вёскі Шчэглікі.\nУвогуле, у 2017-2019 гадах ўзведзена амаль 57 тысяч квадратных метраў жылля, і гэта справа працягваецца за кошт будаўніцтва сучасных шматпавярховак у раёне вуліц Міру, Зарэчнай, Каштанавай, Цэнтральнай. Сёлета таксама будаўнікі ўзяліся за ўзвядзенне доўгачаканага аб’екта — сада-ясляў на 240 месцаў.\nАмаль штогод – дажыначны карагод\nНельга абысці ўвагай і дасягненні земляробаў Жабінкаўшчыны, якія сваёй працай робяць вялікую справу. Вынікі яны амаль штогод падводзяць на раённых фестывалях-кірмашах “Дажынкі”.\nСталіцамі свята хлебаробаў станавіліся аграгарадкі Крыўляны, Ленінскі, летась, апошнімі па часе, працаўнікоў сяла гасцінна прымалі ў сябе Вялікія Якаўчыцы.\nПа выніках жніва-2019 было сабрана амаль 43 тысячы тон збожжа. І гэта ўсяляе надзею, што і сённяшні дажыначны каравай будзе не менш важкім. А пераможцамі раённага спаборніцтва сярод сельгаскалектываў на ўборцы зерневых і зернебабовых культур у той суботні дзень, 24 жніўня 2019 года, былі абвешчаны працаўнікі “Вазнясенскага”, прызёрамі сталі хмелеўскія і рагазнянскія хлебаробы.\n“Дажынкі” — свята шматлікіх работ-нікаў палёў, фермаў, а яшчэ тых, хто перапрацоўвае сельгаспрадукцыю. Найперш гэта прадстаўнікі камбікормавай і цукровай прамысловасці. Да слова, у час пяцігодкі спіс перапрацоўчых прадпрыемстваў Жабінкі пашырыўся за кошт “Консула” — новага завода па вытворчасці прэміксаў, суперканцэнтратаў і камбікармоў, які год таму пачаў выпуск сваёй прадукцыі.\nЯшчэ адной падзеяй назаўсёды запоміцца жыхарам Якаўчыцаў дзень, калі яны прымалі “Дажынкі”. У хаты вяскоўцаў, як крыху раней і да суседзяў крыўлянцаў ці мацееўцаў, нарэшце прыйшло прыроднае блакітнае паліва. Вялікія Якаўчыцы сталі апошнім аграгарадком у раёне, што дачакаўся газіфікацыі, а разам з ёй і многіх гарадскіх выгод.\nПрадпрымальным — зялёнае святло\nСёлета завяршаецца дзеянне дзяржпраграмы “Малое і сярэдняе прадпрымальніцтва ў Рэспубліцы Беларусь на 2016-2020 гг.”. Ужо можна падвесці папярэднія вынікі.\nНават на прыкладзе нашага невялічкага раёна бачна, наколькі запатрабаваным аказаўся згаданы дакумент. Напрыканцы мінулага года ў раёне мелася больш за 660 аб’ектаў, далучаных да прадпрымальніцкай дзейнасці. А гэта не толькі новыя працоўныя месцы, але і запатрабаваныя тавары і паслугі.\nАсноўнымі іх экспарцёрамі, што маюць жабінкаўскую “прапіску”, з’яўляюцца таварыствы і прадпрыемствы “Зодчыдрэў”, “Ева-лэнд”, “Бугтэкстыль”, “Будэкспарт”, “Міжнародныя лініі”, “Геатранс”, “Ваш-АўтаТранс”, “СеВаш-Транс”, “Лясная гавань”, а таксама фермерскія гаспадаркі “ЯКВІЛ” ды “Улас”.\nЖабінкаўшчына — край прыцягальны\nНаша зямля, нібы магнітам, прыцягвае гасцей. І гэта зусім нездарма. Тут ёсць і непаўторная прырода, і цікавыя гістарычныя мясціны, і магчымасць адпачыць ды паправіць здароўе. На тое робіцца акцэнт, калі ідзе размова пра турыстычны патэнцыял жабінкаўскай зямлі. Цягам апошняй пяцігодкі сфера турызму ды аздараўлення надзвычай запатрабаваная.\nЧым жа “прыварожвае” аматараў адпачынку і здаровага ладу жыцця наш край? Думаецца, тут яшчэ шмат што наперадзе. Прынамсі, у гэтай справе да лініі гарызонту яшчэ вельмі далёка.\nА пакуль пералічым тое, што маем. Зараз на Жабінкаўшчыне не проста існуюць, але і вельмі запатрабаваны некалькі найбольш значных устаноў турысцка-аздараўляльнага накірунку. У большасці яны на слыху. Гэта санаторыі “Буг” і “Надзея”, парк-атэль “Лясная гавань” і спортынг клуб “Залаты фазан”. Свае дзверы перад наведвальнікамі ахвотна расчыняюць 17 аграсядзіб, што прымаюць гасцей не толькі з Беларусі, але і замежжа. Рабіць гэта стала значна прасцей, калі Жабінкаўскі быў уключаны ў спісак раёнаў, на якія распаўсюджваюцца міждзяржаўныя дамоўленасці пра бязвізавы рэжым для іншаземцаў.\nДля папаўнення свайго гістарычнага багажу і задавальнення цікавасці пра наша мінулае кожнаму будзе карысна наведаць таксама колішнюю малую радзіму роду Касцюшкаў-Сяхновіцкіх у Малых Сяхновічах, дзе цяпер месціцца раённы гісторыка-краязнаўчы музей.\nТам экскурсаводы ахвотна распавядуць, што Жабінкаўшчына — зямля надзвычай самабытная, багатая на народныя традыцыі. Спецыялісты музея пазнаёмяць з падрабязнасцямі біяграфіі славутага генерала Тадэвуша Касцюшкі, раскажуць пра ваенныя і мірныя часы жабінкаўскай зямлі, згадаюць 70 нерухомых помнікаў гісторыі і культуры, у тым ліку тыя, што занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцяў.\nА яшчэ тут вы абавязкова даведаецеся пра лёсы больш чым трох соцень слынных нараджэнцаў Жабінкаўшчыны — военачальнікаў і навукоўцаў, пісьменнікаў і артыстаў, прамыслоўцаў і земляробаў, якія сваімі разнастайнымі талентамі праслаўлялі наш край.\nАнатоль БЕНЗЯРУК. Фота аўтара


Immutable X запускае рашэнне без газу Layer-2, якое адкрывае шлях да асноўнага прыняцця NFT | BitcoinEthereumNews.com\nНулявая плата за газ, самакіраванне і бяспека для распрацоўшчыкаў, стваральнікаў і трэйдараў NFT\nСёння ў майнэце запушчаны Immutable X alpha, першае рашэнне для NFT на Ethereum, створанае Immutable - камандай адной з самых прыбытковых гандлёвых картачных гульняў Ethereum, Gods Unchained. Каб супасці з запускам, Immutable выпусціў дарожную карту Immutable X для росту лічбавай эканомікі.\nГістарычна склалася для распрацоўшчыкаў і стваральнікаў, што праекты NFT сутыкаліся з вялікай колькасцю трэнняў, каб разблакаваць сеткавыя эфекты маштабаванага рынку і эканамічны патэнцыял другасных рынкаў NFT. У прыватнасці, высокая плата за газ і дрэнны досвед карыстальнікаў абмежавалі асноўнае прыняцце. Галоўнае для даступнасці - гэта выдаленне бар'ера, які ўзрастае за карыстанне газам.\nЗ дапамогай Immutable X, свайго рашэння для маштабавання на ўзроўні двух, Immutable імкнецца садзейнічаць прыняццю асноўнага NFT, прапаноўваючы безагазарнае чаканку і гандаль, самастойную апеку разам з бясшвоўным UX для распрацоўнікаў і спажыўцоў. Нязменны X таксама гарантуе, што любая дзейнасць NFT па пратаколе будзе цалкам нейтральнай да вугляроду, купляючы вугляродныя крэдыты для кампенсацыі спажыванага газу на Эфірыуме.\n"З сённяшнім выпускам Immutable X Alpha любым NFT зараз можна гандляваць, зарабляць, абменьвацца, гуляць і збіраць цалкам безагазарна на Ethereum", - сказаў Робі Фергюсан, сузаснавальнік Immutable.\nУключаюць вядомыя праекты NFT, якія працуюць з Immutable X\nOpenSea (рынак NFT)\nТыраванне (рынак NFT)\nСтудыі RTFKT (модныя мастакі NFT)\nHighrise (сацыяльная пясочніца)\nTokenTrove (калекцыйны рынак)\nSuperfarmDAO (ферма DeFi NFT)\nIlluvium (аўтаматычная баявая RPG)\nУсвядомлены зрок (MLB Champions Baseball, Crypto Space Commander)\nWar Riders (постапакаліптычная MMO)\nБагі развязаныя (TCG)\nГільдыя апекуноў (мабільная RPG)\ndoublejump.Tokyo Inc / MCH + (My Crypto Heroes і іншыя гульні ў блокчейне)\nCrypto Assault (стратэгія MMO)\n«Да Immutable X у распрацоўшчыкаў было некалькі альтэрнатыў. Перайдзіце на іншы блокчейн, які забяспечвае большую маштабаванасць, але долю экасістэмы і бяспекі Ethereum, альбо выкарыстоўвайце сайдчейн. Таксама не магчымыя варыянты для распрацоўшчыкаў, якія хочуць паставіць на першае месца бяспеку даходаў і захаванне ўласнай адказнасці », - дадаў Фергюсан.\nЗ'яўляючыся першым рашэннем маштабавання ўзроўню 2 для NFT на Ethereum, Immutable X вырашае ўсе тры праблемы, якія тычацца маштабавання NFT: даступнасць, маштабаванасць без шкоды для правоў карыстальніка і сапраўдная дэцэнтралізацыя.\n«Мы таксама змаглі цесна супрацоўнічаць з неверагодна таленавітай камандай StarkWare, якая нязменна рассоўвае межы даказання здольнасці. Чакаванне Immutable X на базе Ethereum Mainnet ад StarkEx », - сказаў Алекс Коннолі, тэхнічны дырэктар Immutable.\nЧаго чакаць ад Immutable X?\nImmutable X прапануе безгазавыя і імгненныя здзелкі: Для любых рынкавых, гульнявых і дэцэнтралізаваных прыкладанняў Immutable X забяспечвае безагазавыя здзелкі (чаканка, гандаль, здабыча, збор), імгненныя NFT-здзелкі (да 9,000+ транзакцый у секунду), павялічваючы маштабаванасць без шкоды для захавання карыстальнікаў.\nImmutable X дазваляе карыстальнікам прывабны дынамічны гандлёвы UX: У межах забароненай для распрацоўшчыкаў гульнявой пляцоўкі распрацоўшчыкі могуць ствараць для сваіх карыстальнікаў больш прывабныя функцыі, якія сёння забаронены для Ethereum, напрыклад, гандаль, майстэрства, бясплатныя кроплі, унікальныя ўзнагароды, зліццё, галасаванне, аўкцыёны.\nImmutable X забяспечвае самастойную апеку над NFT: Карыстальнікі будуць кантраляваць свае NFT, прывязаныя да бяспекі і ўзаемадзеяння асноўнага блокчейна Ethereum, таму NFT не будуць замыкацца ў агароджаных садах або абмежавальных экасістэмах.\n"Мы лічым, што карыстальнікі павінны мець магчымасць гандляваць усюды, дзе хочуць гандляваць, уключаючы такія рынкі, як OpenSea або Mintable", - дадаў Фергюсан.\nImmutable X - гэта сапраўдны ўзровень-2, забяспечаны Ethereum: Нязменны не ідзе на кампраміс па дэцэнтралізацыі і бяспецы.\n«Бяспеку гэтага будучага свету не павінны валодаць буйныя карпарацыі, венчурныя капіталісты, урад ці адна асоба. Ён павінен жыць на нечым сапраўды дэцэнтралізаваным, які належыць свету. Вось чаму мы абралі маштабаванне Ethereum, а не цэнтралізаваны блокчейн ", - дадаў Фергюсан.\nNFT на Immutable X з'яўляюцца нейтральнымі вугляродам: любы NFT, рынак альбо гульня, пабудаваны Immutable X, на 100% нейтральны да вугляроду.\nКаб супасці з запускам, Immutable выпусціў дарожную карту Immutable X.\nФаза Дэуса 1\nНа этапе Deus 1 гульцы Gods Unchained маюць эксклюзіўны доступ да Immutable X з адкрытай біржай і гандлем у прамым эфіры.\nКарыстальнікі Gods Unchained могуць увайсці на цокальны паверх, забяспечваючы іх Gods Unchained актывы аднымі з першых, якія чаканіліся на Immutable X з дапамогай новай карты пашырэння Trail of the Gods. На момант публікацыі на Immutable X была адчаканена 1.45-мільённая маёмасць Trial of the Gods.\nАсаблівасці, якія жывуць сёння для карыстальнікаў Gods Unchained, - гэта сувязь кашалькоў, чаканка і гандаль картамі Trial of the Gods.\nКосмас фаза 2\nНа этапе Cosmos 2 Immutable X будзе даступны для ўсіх іншых біржаў і DApps пасля. Фергюсан пацвердзіў, што "інтэграцыя з TokenTrove пачалася, і мы інтэгруем іншых партнёраў, пакуль размаўляем".\nПацверджаныя прыклады функцый, запланаваныя на фазе 2, ўключаюць тэставае асяроддзе API да поўнай інтэграцыі, дэпазіты NFT + зняцце грошай, сартаванне трэйдара + фільтры і ўсталяванне гандлёвых камісій.\nФаза Метаверс 3\nНа фазе Metaverse 3 Immutable X пачне значныя поспехі ў абмене, пашырэнне, аптымізацыю і маштабаванасць.\nПацверджаныя прыклады функцый, запланаваныя на этапе Metverse 3, ўключаюць у сябе: стымуляванне ліквіднасці: падтрымка fiat, кроплі, унікальныя ўзнагароды, інтэграцыя без трэння, кіраванне кашальком, мабільны тэлефон.\nМультивселенная фаза 4\nНа этапе Multiverse 4 Immutable X пачне ўдасканальваць паляпшэнні UX для распрацоўшчыкаў і трэйдараў.\nПацверджаныя прыклады функцый, запланаваныя на этапе Multiverse 4, ўключаюць Developer UX: праверка платформаў, прымітываў, паслуг. Trader UX: заказы метададзеных, AMM для NFT\nФаза ўтопіі 5\nНа этапе Utopia 5 - гэта калі будуць дададзены шалёна новыя вертыкалі, і дзе Immutable X дасягнуў кроку да ўтопіі, дзе свет больш даступны для гандлю.\nГэта найбольш плыўная фаза, таму што яна знаходзіцца далей і ўключае ў сябе самыя важныя крокі па пераключэнні фігур.\n«Мы хутка рухаемся да поўнай лічбавай эканомікі. Тут Immutable выпусціць сваё бачанне фізічных актываў на дадзены момант. Як мы будзем звяртацца да такіх тытулаў, як фізічныя актывы, напрыклад, нерухомасць, унікальныя рэсурсы, напрыклад алмазы. Лічбавая ўласнасць праз NFT - гэта толькі пачатак », - дадаў Фергюсан.\nДля атрымання дадатковай інфармацыі наведайце immutable.com, Immutable X Marketplace тут\nImmutable - гэта аўстралійская кампанія і лідэр на рынку маштабавання рынкаў блокчейнаў. Immutable стварае гандлёвую экасістэму, якая стане больш даступнай і пашырае магчымасці, узнагароджваючы людзей, якія валодаюць лічбавай уласнасцю. Іх мэта - зрабіць увесь свет даступным для гандлю на Ethereum.\nПраз платформу Immutable X кампанія прыўносіць празрыстасць у непразрысты свет эканомікі лічбавых актываў (NFT, незаменныя токены), прадастаўляючы прадаўцам і пакупнікам сапраўдныя правы на лічбавую ўласнасць. Нязменная пабудова інфраструктуры для рынкаў, якую распрацоўшчыкі могуць выкарыстоўваць, каб забяспечыць лепшае значэнне для сваіх карыстальнікаў і ўвесці эканоміку свабоднага рынку ўнутры сваіх гульняў.\nImmutable X - гэта першае рашэнне для маштабавання NFT на Ethereum 2-га ўзроўню, з імгненным пацверджаннем гандлю, маштабнай маштабаванасцю (не менш за 9,000 здзелак у секунду), нулявой платай за газ - усё без шкоды для захавання карыстальнікаў.\nImmutable адказвае за запуск самай паспяховай гандлёвай карты на блокчейне "Gods Unchained", якую ўзначальвае Крыс Клей, былы дырэктар Magic the Gathering Arena. Да вядомых NFT-праектаў, якія працуюць Immutable X, адносяцца OpenSea (рынак NFT), Mintable (рынак NFT), студыі RTFKT (модныя мастакі NFT), Highrise (сацыяльная пясочніца), TokenTrove (рынак калекцыянавання), SuperfarmDAO (ферма DeFi NFT), Epics.GG калекцыйныя прадметы), Illuvium (аўтаматычная баявая RPG), Lucid Sight (MLB Champions Baseball, Crypto Space Commander), War Riders (постапакаліптычная MMO), Gods Unchained (TCG), Guild of Guardians (mobile RPG), doublejump.Tokyo Inc / MCH + (My Crypto Heroes і іншыя блокчейн-гульні) і Crypto Assault (стратэгія MMO).\nImmutable быў заснаваны ў 2018 годзе (Fuel Games). У верасні 2019 года Immutable сабраў 15 мільёнаў долараў у серыі А пад кіраўніцтвам Naspers Ventures, часткі Naspers, глабальнай Інтэрнэт-групы і аднаго з найбуйнейшых інвестараў у тэхналогіі ў свеце, і Galaxy Digital EOS VC Fund, фонду развіцця экасістэм на 325 мільёнаў долараў гандлёвым банкам Galaxy Digital, арыентаваным на блокчейн. У гэтым туры таксама ўдзельнічалі партнёры Apex Capital.\nКаб даведацца больш пра Immutable, наведайце: www.immutable.com\nTwitter @ нязменны\nДля даведак у прэсе [электронная пошта абаронена]\nКлючавыя словы: Прыняцце, безгазу, Нязменны, катэры, пласт2, асноўны напрамак, NFT, Тратуарная плітка, рашэнне\nGameStop, Box, WW International і многае іншае


Дагледжаная версія была праверана 15 лістапада 2017. 7 змен чакаюць праверкі.\nГары Потэр і філасофскі камень (англ.: Harry Potter and the Philosopher's Stone) — першы раман з серыі пра Гары Потэра брытанскай пісьменніцы Джаан Роўлінг. Галоўны герой рамана Гары Потэр — незвычайны хлопчык, які раптам выяўляе ў сябе дзіўныя здольнасці. Ён адпраўляецца вучыцца ў школу для чараўнікоў, дзе заводзіць блізкіх сяброў, а таксама і ворагаў: на першым годзе навучання Гары сутыкаецца са спробаю вяртання злога чарадзея Лорда Волдэморта, які забіў яго бацькоў, але не здолеў забіць самога хлопчыка, якому быў усяго год. Па той смяротнай для бацькоў хлопчыка і Волдэморта сустрэчы ў Гары застаўся шрам у выглядзе маланкі.\nДэбютная кніга Джаан Роўлінг была апублікаваная 26 чэрвеня 1997 года выдавецтвам «Bloomsbury» у Лондане. У 1998 годзе выдавецтва «Scholastic Corporation» апублікавала раман у Злучаных Штатах Амерыкі пад назваю «Гары Потэр і філасофскі камень» (англ.: «Harry Potter and the Philosopher's Stone»). Раман заваяваў большасць літаратурных прэмій у Брытаніі, журы якіх складалася з дзяцей, ды іншыя літаратурныя прэміі ў ЗША. Кніга дасягнула вяршыні спісу фантастычных бэстсэлераў паводле версіі «Нью-Ёрк Таймс» (англ.: «New York Times») у жніўні 1999 года і заставалася ў ім сярод найлепшых праз 1999-2000-ыя гг. Раман быў перакладзены на іншыя мовы, а ў 2001 годзе паводле яго знялі аднайменны фільм.\nЗбольшага водгукі на раман былі вельмі спрыяльныя. Крытыкі ацанілі надзвычайнае ўяўленне аўтаркі, добры гумар, прастату, прамы стыль і добрую будову зместу, але некаторыя крытыкі скардзіліся на тое, што ў канцоўцы твору падзеі развіваюцца залішне хутка. Стыль Роўлінг быў параўнаны з Джэйн Осцін, адной з яе ўлюбёных пісьменніц, а таксама з Роальдам Далем, творы якога дамінавалі сярод дзіцячых апавяданняў да з'яўлення Гары Потэра, і старажытнагрэцкім казачнікам Гамэрам. У той час, як некаторыя крытыкі сцвярджалі, што кніга вяртаецца да твораў пра школы-інтэрнаты віктарыянскай эпохі караля Эдуарда, другія гаварылі, што гэты жанр займае трывалае месца ў сучасным свеце, асвятляючы сённяшнія этычныя і сацыяльныя праблемы.\n«Гары Потэр і філасофскі камень», як і рэшта кніг з серыі, неаднаразова крытыкаваўся паасобнымі рэлігійнымі групамі, таксама твор забаронены ў некаторых краінах праз абвінавачванні у спрыянні вядзьмярству, дарма што паасобныя хрысціянскія крытыкі пісалі, што кніга з'яўляецца добрым прыкладам хрысціянскіх каштоўнасцей, у тым ліку сілай самаахвярнасці і прыняццем людзьмі важных рашэнняў, якія фармуюць іх характары. Педагогі лічаць «Гары Потэр і філасофскі камень» і яго сіквэлы важнай дапамогай у паляпшэнні пісьменнасці у сувязі з велізарнаю папулярнасцю кніг. У некаторых замежных школах серыю кніг пра Гары Потэра выкарыстоўваюць на дапаможных урокаў па педагогіцы, сацыялагічным аналізу і маркетынгу.\n«Гары Потэр і Філасофскі камень», разам з «Гары Потэр і таемны пакой» і «Гары Потэр і вязень Азкабана», на беларускую пераклаў Дзяніс Мускі, пераклады выдадзены belpotter.by у 2013 годзе зыходна для электронных кніг, у фармаце .pdf.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Гары_Потэр_і_філасофскі_камень&oldid=3447120"\nТворы 1997 года\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 01:18, 10 верасня 2019.


Навіны Германіі. У Гародню прывезлі разны алтар для кірхі. Яму больш за 100 гадоў – Наша Слова штодзень\nНавіны Германіі. У Гародню прывезлі разны алтар для кірхі. Яму больш за 100 гадоў\n20 красавіка 2021, 08:36 Грамадства 3\nАкрамя самога алтара, для лютаранскай кірхі ў Гародню перадалі кафедру (амбон) і хрысцільню (баптыстэрый). “Новаму” разному алтару – 113 гадоў. У хуткім часе ў кірсе запусцяць і адрэстаўраваны старадаўні гадзіннік.\nАлтар меркавалі прывезці ў Гародню яшчэ ў жніўні 2020 года і ўсталяваць да Дня горада. Праз пандэмію ўсё давялося адкласці на нявызначаны тэрмін. Зараз з’явілася магчымасць перасылкі, і ёй хутка скарысталіся.\n– У нас няма пэўных канонаў, якім мусіць быць алтар, гэта можа быць і проста стол. Але наш храм – неагатычны, у ім прысутнічае архітэктурная прыгажосць. Таму алтар, які прывезлі сёння, для нас такі важны, – распавёў Hrodna.life пастар кірхі Уладзімір Татарнікаў.\nКалі будынак вярнулі суполцы ў 1995 годзе, увесь інтэр’ер у ім быў знішчаны. Грамада спрабуе вярнуць кірсе выгляд дзейнага храма.\n– Мы хочам, каб людзі, заходзячы, разумелі, што гэта намоленае месца з багатай гісторыяй. Гэта дасягаецца за кошт архітэктурных элементаў, інтэр’еру, – патлумачыў пастар.\nСтогадовы алтар прывезлі ў Гародню з горада Бітэрфельд (Германія) па дабрачыннай лініі фонду “Саюз Марціна Лютара і Лютаранская царква Сярэдняй Германіі” як падарунак. Храм, з якога ён прыбыў, быў збудаваны ў той жа час, што і гарадзенская кірха, і выглядае гэтаксама. Гэта быў гарнізонны храм, а калі вайсковую частку расфармавалі, яго закрылі. Фотаздымкаў, як выглядаў алтар у гарадзенскай кірсе, не захавалася. Хутчэй за ўсё ён быў падобны да бітэрфельдскага, патлумачыў пастар.\n10 красавіка алтар, амбон і баптыстэрый выгрузілі і размясцілі ў гарадзенскай кірсе. Яго ўсталююць пасля афармлення неабходных дакументаў.\nЗараз груз трэба зарэгістраваць у Дэпартаменце па гуманітарнай дзейнасці пры Упраўленні справамі прэзідэнта. Гэта вызваліць лютаранскую суполку ад выплаты падаткаў за яго атрыманне. На афармленне можа сысці некалькі месяцаў. Пакуль усе часткі алтара запакаваныя і знаходзяцца ў кірсе. У ёй адкрылі адмысловую зону часовага захоўвання для гуманітарнага грузу. Інакш яго трэба захоўваць на мытні, а гэта досыць дорага.\nКрок за крокам. Што яшчэ плануюць аднавіць ў кірсе\nКірха паступова вяртае свой гістарычны вы-гляд. У бліжэйшых планах – далучыць да цыферблатаў адноўлены механізм старадаўняга гадзінніка, запу-сціць яго і выставіць для дэманстрацыі.\n– Для нас гэта вялікая падзея – гадзіннік быў у такім стане, што мы не спадзяваліся, што ён калі-небудзь запусціцца.\nЗробяць і знешнюю падсветку для будынка, плануюць заняцца ўнутраным асвятленнем. Арыгі-нальныя жырандолі былі ці знішчаны, ці вывезены, засталіся толькі крукі.\nУ кірсе хочуць таксама ўзнавіць старадаўні вітраж за алтаром – магчыма, нават у наступным годзе. Захавалася фатаграфія 1939 года, на якой бачная яго частка, пісаў “Вечерний Гродно”. На вітражы быў выяўлены Ісус, які ідзе па аблоках над горадам.\n– Наш лозунг – крок за крокам з Божай дапамогай. У нас багатая гісторыя – з 1796 года люта-ранская царква прысутнічае ў Гародні. Старадаўнія рэчы, якія мы атрымліваем, дапамагаюць гэта прачуць, – кажа Уладзімір Татарнікаў.\nГарадзенская царква Святога Іаана – адзіная лютаранская кірха ў Беларусі. У канцы XVIII стагоддзя кароль Станіслаў Аўгуст Панятоўскі падарыў гарадзенскай суполцы трохпавярховы будынак карчмы, у якой лютаране нямецкага паходжання абедалі і маліліся. Будынак некалькі разоў перабудоўваўся, і сучасны выгляд кірха набыла ў 1912 годзе. У савецкі час у кірсе знаходзіўся абласны архіў. Інтэр’ер пры-бралі, тэрыторыю старых могілак забудавалі.\nГрамада гарадзенскіх лютаран аднавіла дзейнасць у 1993 годзе, а ў 1995 ёй вярнулі будынак кірхі. Пасля гэтага храм пачалі аднаўляць. Стогадовыя лавы прывезлі з Германіі. Рэстаўрацыя храма пачалася ў 2013 годзе і доўжылася два гады. Будынку вярнулі гістарычны колер, аднавілі 12-мятровы шпіль. Механічны арган прывезлі ў 2014 годзе з Франкфурта-на-Майне. Цяпер у кірсе рэгулярна праходзяць канцэрты арганнай музыкі, паслухаць іх могуць усе ахвотныя. Лютаранская грамада ў Гародні складае каля 70 чалавек.\nФота: Facebook Уладзіміра Татарнікава.


Кіраўнік беларускай місіі на 19-х Зімовых Алімпійскіх Гульнях у Солт Лэйк Сыты Яраслаў Барычка быў пазбаўлены акрэдытацыі\nЁн быў адхілены ад выкананьня сваіх абавязкаў і атрымаў загад пакінуць Алімпіяду. Такое рашэньне было прынятае пасьля таго, як адзін зь беларускіх спартоўцаў (Юлія Паўловіч) не зьявіўся на паўторны антыдопінгавы тэст.\nЯк паведаміў выканаўчы дырэктар Міжнароднага алімпійскага Камітэту Франсуа Каррар, першы тэст на допінг паказаў, што ўзровень забароненага анаболіку-надралёну ў 380 разоў перавышае норму. "Кіраўнік беларускай дэлегацыі добра ведаў, што спартовец павінен здаць паўторны аналіз і прыйсьці на размову разам са сваім трэнэрам, аднак ніхто зь іх не зьявіўся, " - сказаў Каррар. Ён перакананы, што Бырычка ведаў пра вынікі першага тэсту і рэкамэндаваў спартоўцу не хадзіць на паўторны аналіз, і пакінуць Алімпіяду".\nАднак як паведаміў намесьнік міністра спорту і турыстыкі Беларусі Аляксандар Грыгораў, у Юліі Паўловіч, якая выступае ў спаборніцтвах у шорт-трэку, 17 лютага з парушэньнямі ўзялі пробу на допінг. Паводле інфармацыі BBC, тэст ня быў належным чынам апячатаны і вынікі аналізу можна было лёгка апратэставаць. Дарэчы, беларуская дэлегацыя падала пратэст, які быў задаволены. Аднак, на думку Грыгорава, калі спартоўцы прапанавалі паўторна прайсьці тэст, яна адмовілася і зьехала, кіраўнік місіі павінен быў узяць у трэнэра пісьмовае тлумачэньне.\nПаводле Грыгорава, падобны інцыдэнт здарыўся пад час Алімпіяды ў Сыднэі. Калі беларускіх спартоўцаў выклікалі на антыдопінгавы тэст, аказалася, што яны зьехалі ў другі горад. Аднак кіраўнік беларускай групы перадаў камісіі пісьмовае тлумачэньне, і пытаньне было зьнятае.\nВарта адзначыць, што менавіта Аляксандар Грыгораў павінен быў выконваць ролю кіраўніка беларускай місіі і на Зімовых Гульнях у Солт Лэйк Сыты. Аднак у часе паседжаньне Нацыянальнага Алімпійскага Камітэту 11-га студзеня прэзыдэнт гэтай арганізацыі Аляксандар Лукашэнка патрабаваў паслаць заміж яго Яраслава Барычку.\nЗараз Міжнародны Алімпійскі Камітэт мае намер правесьці рассьледваньне інцыдэнту з прадстаўнікамі Беларусі на Алімпіядзе. Вынікі яшчэ не вядомыя, але з прычыны скандалу Менску ўжо пагражаюць сур’ёзныя санкцыі. У прыватнасьці, можа быць скасаваная фінансавая дапамога па лініі "Алімпійскай Салідарнасьці". Летась беларускі Нацыянальны Камітэт атрымаў 120 тысячаў даляраў.\nДарэчы, цягам апошніх 10-ці месяцаў Міжнароднае Супраць-Допінгавае Агенцтва паддало допінгавай праверцы 1621 спартоўца, якія рыхтаваліся да Алімпіяды ў Солт Лэйк Сыты. 27 спартоўцаў былі выключаныя з бліжэйшых спаборніцтваў, некаторыя тэрмінам на два гады. Швэдзкі хакеіст Матыяс Олунд ледзьве быў дапушчаны да зімовых гульняў, паколькі ён прымаў недазволены сродак пасьля апэрацыі на вока.\nКастусь Бандарук, Прагa\nСамая скандальная Олимпиада объявлена закрытой\nКоманда Беларуси замешана в допинговом скандале\nТемы: допинг, Олимпиада


Стратэгіі, якія забіваюць ваш маркетынг кантэнту # CONEX | Martech Zone\nУчора я падзяліўся тым, як шмат даведаўся пра пабудову стратэгій ПРО на CONEX, канферэнцыі ў Таронта з Uberflip. Сёння яны спыніліся, прыцягнуўшы ўсіх зоркаў маркетынгу, якія індустрыя можа прапанаваць - Джэй Баер, Эн Хэндлі, Маркус Шэрыдан, Тамсен Уэбстэр і Скот Стратэн. Тым не менш, вібрацыя не была вашым тыповым змесцівам і парадамі.\nГэта проста маё меркаванне, але сённяшняя дыскусія заключалася ў тым, каб быць сумленным у тым, як вы распрацоўваеце свой кантэнт - ад працэсу, да таго, наколькі вы празрысты, як вы аналізуеце сваю аўдыторыю, аж да этыкі вашага бізнесу.\nДыскусія пачалася з Сузаснавальнік Uberflip Рэндзі Фрыш абмен трывожнай і аптымістычнай статыстыкай пра змест. Ён выкарыстаў прыгожую аналогію (у камплекце з відэа), калі ягоны сын спрабаваў прайграць песню Джасціна Бібера праз мабільны тэлефон, Sonos і Google Home. Толькі адзін забяспечвае неадкладнае выкананне - Google Home. Аналогія: сын Рэндзі шукаў кантэнт, даступны ва ўсіх сістэмах, але толькі адзін зрабіў яго простым для пошуку і праслухоўвання.\nГэта свет, у якім мы жывем, і справа вялася дадому цэлы дзень.\nТамсен - паглыбіўся ў распрацоўку Змесціва Remix Matrix які забяспечвае інфармацыю, якая стварае мост паміж вашай перспектывай і вамі. У ім падрабязна распісаны мэты, праблемы, ісціны, змены і дзеянні, неабходныя для дасягнення гэтай аўдыторыі.\nСкот - зладзіць забаўляльнае і вясёлае шоу, якое паказала, наколькі страшная этыка ў маркетынгу, дзе кампаніі разгарнулі дрэнныя стратэгіі (напрыклад, сапсаванне навін), каб дасягнуць кароткатэрміновай выгады, адначасова знішчаючы іх рэпутацыю. Як сказаў Скот:\nЭтыка і сумленнасць - гэта не аднаўляльныя рэсурсы.\n@unmarketing Скот Стратэн\nМаркус - уключыць у бездакорную, імклівую прэзентацыю, якая нагадала нам, што кожны кліент хоча ісціны і сумленнасці, шукаючы інфармацыю на вашым сайце, але рэдка знаходзіць важную інфармацыю (напрыклад, цэны). Ён распавёў, як вы можаце шчыра і глыбока адказаць на пытанне, не рызыкуючы пры гэтым. Наадварот, ён паказаў, як можна стаць на вяршыні сваёй галіны, проста адказаўшы на пытанні, якія шукаюць у Інтэрнэце.\nЗапал, які праяўляе сёння кожны прамоўца, распавёў адну і тую ж гісторыю ... прадаўцы кантэнту забіваюць свой бізнес дрэнным і слабым кантэнтам, які проста не рухае іголку. У той час як спажыўцы і прадпрыемствы кожны дзень даследуюць і кіруюць уласным падарожжам кліентаў. Калі кампаніі робяць гэта правільна, яны даюць магчымасць сваім кліентам кваліфікавацца і закрыць продаж практычна без усялякага ўзаемадзеяння. Але калі кампаніі робяць гэта няправільна, большасць неверагодных рэсурсаў, якія яны ўкладваюць у змест, губляецца.\nКалі мы распрацоўваем кантэнт для нашых кліентаў, я ясна паказваю, што фактычны вынік - гэта толькі адна дзясятая частка працы. Мы выкарыстоўваем даследчыкаў, казачнікаў, дызайнераў, відэааператараў, аніматараў і любы іншы рэсурс, неабходны для стварэння кантэнту. Мы даследуем сродкі масавай інфармацыі і аўдыторыю, дзе яго размясціць і прасоўваць. Мы аналізуем канкурэнцыю, бізнес, тых, хто прымае рашэнні, і ўсе аспекты таго, як выглядае падарожжа, перад кожным адкрыццём першага сказа.\nГэта доўгая гульня. Мы гуляем не за хіты, мы гуляем у серыі ... каб перамагчы. І каб перамагчы, маркетолагі павінны гарантаваць, што іх кампаніі лічацца сумленнымі, надзейнымі, аўтарытэтнымі і гатовымі служыць. І калі мы робім гэта правільна, мы кожны раз перамагаем.\nЗмаганне пра змест\nЯ ніяк не магу скончыць гэты пост у дзень на CONEX без згадкі пра Змаганне пра змест. З неверагодным вядучым Джэй Баэрам гэты сеанс быў адным з самых вясёлых і творчых мерапрыемстваў, якіх я бачыў на канферэнцыі. Брава CONEX за стварэнне гэтага неверагоднага вопыт.\nКлючавыя словы: Эн Хэндликонексзмест канферэнцыіэтыкасумленнасцьцэласнасцьДжэй БэрМаркус Шэрыданмаркетынгавая канферэнцыяСкот СтратэнТамсен Уэбстэрутрыманне варожасціПраўдаuberflip


А ў вашым доме ёсць пажарны апавяшчальнік? Журналісты разам з работнікамі РАНС адправіліся ў чарговы рэйд па Шарашэўскім сельсавеце — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nА ў вашым доме ёсць пажарны апавяшчальнік? Журналісты разам з работнікамі РАНС адправіліся ў чарговы рэйд па Шарашэўскім сельсавеце\nНа працягу мінулага тыдня работнікі райаддзела па надзвычайных сітуацыях у складзе сельскіх аглядных камісій праводзілі абследаванне жылых дамоў у плане супрацьпажарнай бяспекі. У рамках акцыі «Апавяшчальнік у кожны дом» некаторым уласнікам жылля былі ўстаноўлены чуткія прыборы-дымааналізатары, якія адразу дадуць сігнал пры ўзнікненні небяспекі. Асаблівую ўвагу інспектары надавалі дамам беспрацоўных і грамадзян, якія злоўжываюць спіртным, разам з якімі жывуць састарэлыя бацькі. Як паказвае статыстыка, толькі так старых можна абараніць ад бесталковых «дзетак», якія нярэдка становяцца прычынамі пажараў. А пакутуюць ад гэтага тыя, хто жыве разам.\nУ гэтым мы пераканаліся падчас работы агляднай камісіі Шарашэўскага сельвыканкама. Старшыня мясцовай улады Святлана Амяльянец загадзя выбрала адрасы ў навакольных вёсках, па якіх існуе падобная пагроза. Напрыклад, у в. Купічы мясцовы жыхар С. не працуе працяглы час. Работы ў гэтай зоне хапае, але ж яна яму «не падабаецца». Тым больш, што «сталуецца» за кошт састарэлай маці. Каб крыху абараніць пажылую жанчыну ад бесталковасці сына, яе на зіму забрала да сябе дачка з Брэста. Што дало сыну поўную волю ва ўчынках. Як расказала Святлана Анатольеўна, па гэтым адрасе перыядычна збіраюцца кампаніі мясцовых выпівох. А там і да трагедыі недалёка. Пра што работнік РАНС Максім Талмачавец і нагадаў гаспадару, якога, як не дзіўна, у будні дзень мы заспелі дома. Акрамя таго, яму ж было прапанавана ўстанавіць аўтаномны пажарны апавяшчальнік, пры гэтым прыбор быў набыты за дзяржаўныя сродкі. Але мужчына катэгарычна адмовіўся: маўляў, добра ведаю супрацьпажарныя правілы і заўсёды іх выконваю.\nЯшчэ адзін жыхар Купіч М. гаварыў нам тое ж самае якраз у той момант, калі пажарны інспектар разбіраў скрутак з правадоў, які знаходзіўся літаральна каля электрапліткі. Як высветлілася, у падаўжальнік, які, мяркуючы па сячэнні правадоў, быў разлічаны на настольную лямпу, былі ўключаны электрачайнік і электраплітка. Вілкі ад перанапружання расплавіліся і літаральна прыпаяліся да разетак. Інспектар з хрустам адключыў прыборы і выкінуў небяспечны падаўжальнік, хаця гаспадар прасіў пакінуць.\nНе менш уражанняў мы атрымалі ад наведвання шэрага адрасоў у вёсках Крыніца, Ківачын, Белы Лясок. У першай мясцовы жыхар Дзмітрый займаўся рамонтам печкі. На пытанне «Чаму ён не рабіў гэтага загадзя, да пачатку зімы?» нам адказала старшыня сельвыканкама:\n— А ён і зараз бы не рабіў нічога, але ж абваліўся ляжак на гарышчы, з-за чаго печкай увогуле стала немагчыма карыстацца.\nСапраўды, той дом не толькі знадворку, але і ўнутры выглядаў так, быццам тут не жывуць людзі гадоў з дваццаць. На кожным кроку відавочны былі парушэнні супрацьпажарных правілаў. І настолькі крытычныя, што кожнае можа ў любую мінуту стаць прычынай узгарання. У такой сітуацыі нават пажарны апавяшчальнік не дапаможа.\nА вось суседцы такі прыбор будзе вельмі патрэбны. Жанчына выгадавала двух сыноў, якія і зараз жывуць з ёй. Вось толькі тыя і не думаюць працаўладкавацца: то хворыя, то вакансій няма. А часцей за ўсё іх звальнялі за прагулы і п’янства. Безумоўна, што і дома ўсю гаспадарку яна цягне сама. І такі клопат ад дзяржавы гаспадыня ўспрымае з удзячнасцю.\nДарэчы, здараецца, што і ўстаноўленыя аўтаномныя пажарныя апавяшчальнікі не дапамагаюць. Напрыклад, у той жа Крыніцы ў адным з катэджаў жыве М., які злоўжывае алкаголем. Ён жыве з маці, з-за чаго ў гэтай хаце быў раней устаноўлены прыбор. Але ў момант нашага візіту дымааналізатар знаходзіўся… на шафе. Разрадзілася батарэйка, і сынок яго проста зняў. Набыць «крону» яму грошай не хапае, ды і адкуль ім узяцца. Зараз маці знаходзіцца ў бальніцы сястрынскага догляду ў Сухопалі, таму большая частка пенсіі выплачваецца медыцынскай установе, якая арганізуе жанчыне неабходныя ўмовы. А сынок рэгулярна прымае «гасцей». Святлана Анатольеўна запытала ў 45-гадовага мужчыны, чаму ён не працуе.\n— Дык нагу вывіхнуў, хаджу ледзь.\n— Звяртайся па медыцынскую дапамогу.\n— Дык прайшло ўжо…\nВідавочна, што наўрад ці ўдасца дастукацца да сумлення гэтых людзей. Застаецца толькі прыняць усе намаганні, каб абараніць ад іх тых, хто вымушаны жыць разам. Як паведаміў Максім Талмачавец, за перыяд рэспубліканскай акцыі было абследавана 230 домаўладанняў. У дзевяці з іх устаноўлены АПА, яшчэ ў 20 дамах таксама будуць зманціраваны гэтыя прыборы.\nУ мінулым годзе, дзякуючы спрацоўкам апавяшчальнікаў, было выратавана 65 чалавек, у тым ліку і 21 дзіця. У бягучым годзе колькасць гісторый, якія, дзякуючы АПА, закончыліся паспяхова, набліжаецца ўжо да сотні. Гэты прыбор вельмі адчувальны нават да нязначнага задымлення ў памяшканні, што садзейнічае хуткаму выяўленню ўзгарання на ранняй стадыі яго развіцця.\nПры з’яўленні дыму ён дае гукавы сігнал, які можна пачуць на двары. Адзіны мінус — неабходнасць перыядычнай замены элемента сілкавання. Праверыць спраўнасць устройства вельмі проста: у адтуліну, што ў сярэдзіне корпуса, трэба ўставіць стрыжань ад ручкі і націснуць. Праз 10 секунд спачатку ўключыцца святлодыёд, а за ім і гукавы сігнал. Калі гэтага не адбылося, то батарэйку трэба замяніць, кіруючыся інструкцыяй.\nПредыдущая записьКарэспандэнт «раёнкі» паўдзельнічаў у VIII форуме маладых журналістаў у Мінску і падзяліўся ўражаннямі ад убачанага і пачутага\nСледующая запись16 снежня пройдзе электронны кірмаш вакансій Пружанскага раёна


Крытыка "Маладосці". Быццё — марнае. Ну і што? | Созвучие\nЯкія асацыяцыі ўзнікаюць у вашай адной чалавечай галаве, калі вы чуеце словы «брытанскі гумар»? Яны вандруюць у вашых думках, шукаючы, да чаго б прыляпіцца. Што яны знойдуць у вас? Гэтае словазлучэнне можа быць сказана з такой колькасцю разнастайных няўлоўных адценняў, якія спрабуеш схапіць пальчыкамі, каб вызначыць, што думаць пра брытанскі гумар.\nДля мяне «брытанскі гумар» перш за ўсё дастае з галавы «Monty Python’s Flying Circus» (ведаеце, іспанская інквізіцыя — гэта філасофія нашага жыцця: ты кожны раз кажаш, што не чакаў сутыкнуцца з іспанскай інквізіцыяй, а яна ўжо за дзвярыма тваёй гасцінай; як гаворыцца, ніколі не кажы «ніколі» — вам жа не патрэбна іспанская інквізіцыя пад вашымі дзвярыма?); потым, блукаючы па дзіўных алагічных асацыятыўных сувязях, дастае з маёй чарапной каробкі ўсе англійскія ідыёмы са словам «селядзец»* (асабліва чырвоны, чамусьці чырвоны селядзец — гэта самае важнае, таму што часцяком у размове самым важным аказваецца менавіта чырвоны селдзец); потым нам трэба скончыць гэты неймаверна доўгі сказ нечым, што ўсё ж адносіцца напрамую да тэмы, таму я ўпішу сюды Дугласа Адамса, які рабіў настолькі брытанскія рэчы, што яны будуць брытанскімі нават на малекулярным узроўні.\nДуглас Адамс — гэта чалавек, міма якога, як, практычна, міма ўсяго добрага, што ёсць у Брытаніі, не здолела прайсці ВВС. Я не змагла прайсці міма, практычна, усяго, што знайшло ВВС, таму я дакладна не магла прапусціць Дугласа Адамса, які стаў часткай кампаніі. Біяграфія гэтага аўтара заслугоўвае шматстаронкавага пераказвання; уціснутая ў пару сказаў, яна не перадае ўсёй бесшабашнасці і вынаходлівасці чалавека, які ўвасабляў сабой брытанскі гумар і — часам — ВВС. Так што, калі вы любіце ВВС, Дугласа Адамса або вышэй пералічанае разам, то атрымлівайце асалоду ад яго біяграфіі як ад асобнага віду мастацтва. А мы пойдзем далей.\n«Аўтаспынам па галактыцы» — гэта першы раман аднаіменнай серыі, які быў выпушчаны ў 1979 годзе. Ён складаецца з глаў і падглаў, якія складаюцца са сказаў, якія, у сваю чаргу, складаюцца са слоў, як бы дзіўна гэта ні гучала. А каб упэўніцца, што гэта сапраўды так, чытайце, калі ласка.\n«— Усё, што тут адбываецца, — не прычына для трывогі, — працягваў голас. — Па першым часе вам, відаць, будзе моташна — вас жа выратавалі ад вернай смерці з імавернасцю два ў ступені дзвесце семдзесят шэсць тысяч супраць аднаго. Цалкам магчыма, нават з яшчэ меньшай імавернасцю. Цяпер мы ляцім два ў ступені дваццаць пяць ты сяч супраць аднаго. Як толькі мы будзем упэўнены наконт таго, што такое нармальны парадак рэчаў, мы яго адразу ж адновім. Дзякуй за ўвагу. Два ў ступені дваццаць тысяч супраць аднаго…»\nПавал Касцюкевіч змог зрабіць вельмі бртанскую кнігу вельмі беларускай. Адаптаваны пераклад займаецца перастварэннем рэалій, на якія абапіраецца аўтар, перакладчык змяняе адну апору пад рукой аўтара на іншую, не даючы яму страціць прытомнасць ад таго, што чытач не бачыць і не разумее, на што ён там абапіраецца. У гэтай кнізе змяняецца імя персанажа, змяняюца назвы, няўлоўна змяняюцца жарты і адсылкі, апелюючы ўжо не толькі да брытанскай культуры, але і да беларускай. Спачатку мне падалося, што я бачу адсылку да Васіля Быкава. Потым здалося,што адсылка да Васіля Быкава, напісаная прыемным воку шрыфтам, бачыць мяне. Пасля гэтага я палічыла за лепшае думаць, што мне не падалося.\n«Паколькі Фольксваген Гольф так і не навучыўсявымаўляць сваё імя на роднай мове, яго бацька памёр ад сораму, які ў некаторых сектарах галактыкіпа–ранейшаму ёсць смяротнай хваробай. У школе дзеці дражнілі Фольсвагена “Піхто”, што па–бетэльгейзіянску–5 азначае “хлопчык, які не можа ўцямна патлумачыць, што такое Вялікі Бух і чаму ён прылучыўся менавіта на Бетэльзейзэ–7».\nА далей самі шукайце імёны знаёмых спадароў па тэксце. І калі вы ўпэўненыя, што вам не трэба чытать беларускамоўны пераклад, таму што вы ўжо чыталі рускі ці арыгінальны тэкст, то вы страчваеце шмат добрых жартачкаў, якія зрабіў аўтар. Ніколі не кажыце «ніколі», памятайце пра іспанскую інквізіцыю.\nА далей — пра аўтарскі тэкст.\nБыццё — марнае. З гэтым усё ж даводзіцца змірыцца на нейкім этапе жыцця. Або кожны раз змірацца нанова на кожным новым этапе жыцця — гэта як вам пашанцуе. І як добра, калі можна пасмяяцца з гэтай марнасці быцця. У адваротным выпадку можна было б паміраць, не пачынаючы жыць. Уявіце, сядзіце вы ў дзіцячым садку, задумваючыся, у чым сэнс вашага знаходжання тут. Уявіце, што вы думаеце пра сэнс жыцця і яго адсутнасць, тупаючы па калючым дыванку на зарадцы ў дзіцячым садку. І немагчымасць асэнсаваць ўвесь гэты глабальны свет з аўсянай кашай на сняданак у самай яго сярэдзіне ўводзіць вас у глыбіні экзістэнцыяльнага крызісу, які не дае вам магчымасці жыць далей. І чым далей пстрыкае ўзрост, тым больш складана. І калі б над экзістэнцыяльнасцю гэтай аўсянкі ў прынцыпе нельга было смяяцца, стала б зусім ужо па–сартраўску моташна.\n«Аўтаспынам па Галактыцы» — якраз пратое, што трэба расслабіцца. Расслабцеся і атрымлівайце задавальненне. Задавальненне ад аўсянкі, дарэчы, я пачала атрымліваць толькі спалучаючы яе з зефірам на дваццатым годзе жыцця, але гэта так, чырвоны селядзец у тэксце.\n«Вобраз Зямлі кісельнай млосцю расцёкся па яго і без таго знуджаным розуме. Яго ўяўленне было, ясная рэч, не ў стане перастрававаць той факт, што ўся планета Зямля спыніла сваё існаванне — для яго гэта было занадта. Артур паспрабаваў падсцёбнуць сваё ўяўленне думкамі, што ягоных бацькоў і сястры больш няма. Ніякай рэакцыі. Потым ён падумаў пра аднаго абсалютна незнаёмага чалавека, за якім ён стаяў у чарзе два дні таму і адчуў шчыменне ў грудзях — таго супермаркета больш няма, усе, хто быў у ім, зніклі таксама».\nКазаць сур’ёзна пра сур’ёзныя рэчы — страшна. І не ўсе хочуць яшчэ чытаць ці слухаць сур’ёзныя рэчы, жывучы з імі побач. Казаць пра бюракратыю сумна. Але калі пасмяяцца з бюракратыі, то гэта можа быць нават падставай пагаварыць пра яе. І майстэрства аўтара ў тым, што пра сур’ёзныя рэчы ён кажа мімаходзь, надаючы дробязям, якія атачаюць гэтую сур’ёзнасць, самае вялікае значэнне. Дуглас Адамс гуляе з акцэнтамі, перастаўляючы іх мудрагелістым чынам, каб асвятліць звыклыя рэчы з нязвыклага ракурсу. І акцэнт на нечым нязначным — на дробязі, глупстве — падкрэслівае значнасць (або яе адсутнасць). Ці гэты ж акцэнт перагортвае звыклую карцінку з ног на галаву, каб даць чытачу паглядзець на ўсё пад нязвыклым вуглом. Ці каб усё пад нязвыклым вуглом паглядзела на свайго чытача.\n«Вось цяпер я бачу крыніцу непаразумення! Чуеце, усё наадварот: гэта мы ставілі вопыты на іх. Мышэй часцяком выкарыстоўвалі для вывучэння паводзін чалавека… Акадэмік Паўлаў і якія з ім… Дзеля гэтага мышы праходзілі ўсялякія розныя тэсты: вучыліся званіць у званочкі, бегалі па лабірынце і гэтак далей… Каб мы, людзі, даведаліся пра ўвесь працэс навучання. Каб з назіранняў за іхнімі паводзінамі змаглі зрабіць усякія–розныя высновы пра нас саміх…»\nУ нас існуе мноства звыклых рытуалаў, пра значэнне якіх мы звычайна не задумваемся. Вось з’яжджаеш надоўга з хаты — трэба абавязкова прысесці на дарожку. На чорта тое прысяданне, у сям’і ўжо ніхто дакладна не памятае, але прысесці трэба, абавязкова. Пытаеш: «Навошта?», — а табе адказваюць сакральнае: «Трэба». Прысядаць, прысядаць, а потым — у сярэдзіне прыседу — вы задумаецеся:\n«Аўтаспынам па галактыцы» якраз пра такі прысед: аўтар аддзірае пломбу звычкі і стандарту, прапануючы задумацца, што і наколькі добра працуе (ці не працуе).\n«Спадар Просер увайшоў у ролю адказнага па ідэалагічнай працы. Гэтая роля вымагае прадукавання бяздоннай гаварнечы з мэтай пераканання, а таксама патрабуе правядзення лекцый на тэмы: “Памяркоўная большасць — усё, адмарожаная меншасць — нішто”, “Аб элегантнай перамозе прагрэсу”, “Не вы першы, не вы апошні”, “За квітнеючую і стабільную магістраль”, да таго ж падбухторвае на ўжыванне ўсялякіх іншых рытарычных хітрыкаў і красамоўных пагрозаў».\nЯшчэ праблема нашага свету ў тым, што ён падпарадкоўваецца логіцы, але пры гэтым абсалютна алагічны. Я думаю: «Так, гэта было б лагічна, гэта павінна працаваць», але маё «лагічна» глядзіць мне ў вочы і кажа: «І не разлічвай». «Аўтаспынам па Галактыцы» — якраз пра прысутнасць у свеце Рухавіка Бясконцай Неймавернасці. Інтуіцыя, як ні дзіўна, існуе, манета час ад часу становіцца на рабро і ёсць шанец выжыць у вакууме (апошняе лепшне правяраць на сваім вопыце, таму што касмічныя караблі, якія могуць вас падабраць з гэтага вакууму, у неабходны вам момант абавязкова праляцяць з іншага боку Зямлі, падбіраючы яшчэ аднаго аматара праверыць — памятаеце, што працуе не толькі алагічнасць сусвету, але і статыстыка, а статыстыку, як і бюракратыю, цяжкавата пераспрачаць).\n«— Калі, — пачаў разважаць ён [студэнт], — існаванне Рухавіка Бясконцай Неймавернасці немагчымае ў прынцыпе, тады — разважаючы лагічным чынам — яго стварэнне мае канцавую неверагоднасць. Стуль вынікае, што ўсё, што трэба зрабіць, каб гэтую неверагоднасць здабыць, — гэта падлічыць, наколькі яна неверагодная, загрузіць гэтую лічбу ў генератар Канцавой Неймавернасці, запарыць свежай гарбаты… і ўвамкнуць!»\nАдказ на Вялікае пытанне пра Сэнс жыцця, пра Сусвет І Усё Такое. І тыя, хто не чытаў, ведаюць, што адказ на гэта пытанне гучыць як «сорак два». І ў тым увесь Сэнс. Вы павінны знайсці свой Сэнс.\nІ яшчэ дадам — сорак два.\nДы яшчэ, спадарства: вучыцеся быць дакладнымі — спатрэбіцца.\n«— Я скурпулёзна пераправерыў гэты адказ, — прамовіў камп’ютар. — І гэта, клаву даю на адсячэнне, менавіта Той Самы Адказ. А каб ужо быць абсалютна шчырым з вамі, дык дадам, што праблема палягае ў тым, што вы самі не надта ведаеце, як гучыць пытанне».\nЗаўсёды памятайце, што трэба мець з сабой ручнік.\n«Ручнік стала ўвайшоў у народную творчасць. Вось, да прыкладу, словы са старажытнай песні аўтаспыннікаў: “У касмапорт ты мяне на зары праваджала і ручнік вышываны мне на шчасце, на волю дала"».\nІ галоўнае: памятайце, што напісана на «Падарожнай кніжцы».\nP.S. Пагугліце, як выглядае Павал у шапачцы з фольгі.\n*Red herring (даслоўна — чырвоны селядзец,) — гэты англійскі фразеалагізм азначае адцягваць ўвагу або ўводзіць у зман. Выраз стаў распаўсюджвацца пасля напісанага ў 1807 годзе артыкула брытанца Уільяма Кобэта, дзе аўтар адказваў свайму палітычнаму апаненту. Па версіі Кобэта выраз red herring з’явіўся яшчэ тады, калі сабаку вучылі паляваць на зайца: гаспадар знарок збіваў сабаку са следу (а сабака, адпаведна, вучыўся «не губляць» зайца).\nДругие материалы в этой категории: « Лірыка паразумення\tНататкі пра творчасць празаіка Івана Капыловіча »


«Калі б у большасьці нашых вёсак адбываліся мастацкія пленэры, дзе б ужо была наша культура...»\n08 ліпень 2017, 18:15\nПраца з пленэру ў Салацьці\nУ вёсцы Салацьце Гарадзенскага раёну блізу літоўскае мяжы завяршыўся мастацкі пленэр у гонар 500-годзьдзя беларускага кнігадрукаваньня.\nПленэр «Артсалат» у вёсцы Салацьце праводзіцца трэці год запар. І трэці год запар яго ўдзельнікі з розных гарадоў Беларусі з пустых бухтаў ад кабэлю робяць мастацкія рэчы, якія потым расстаўляюць у вёсцы і яе ваколіцах, каб упрыгожыць яе. Сёлета ў пленэры бралі удзел 10 мастакоў.\nАдзін з арганізатараў, гарадзенскі каваль Юры Мацко, сказаў Свабодзе, што спачатку былі засьцярогі, што трэці год запар выкарыстоўваць аднолькавыя матэрыялы будзе ня вельмі цікава, але тэма Скарыны і 500-годзьдзе кнігадрукаваньня натхнілі.\n«Сказаўся трохі наш вопыт, усё ж праводзім трэці год. І сёлета ўсе хлопцы вельмі адказна да гэтага паставіліся, усё ж пленэр прысьвяцілі такой значнай даце. Кожная праца, якую ні возьмеш, гаворыць сама за сябе. Я вельмі задаволены і вынікамі пленэру і атмасфэрай, якая на ім панавала».\nГарадзенскі каваль Юрась Мацко і ягоная праца\nМастак Джордж Пэрэс Сміт — ангелец, але ўжо даўно жыве ў Горадні. Пра Скарыну ён раней нічога ня ведаў, але знайшоў інфармацыю ў інтэрнэце і асоба першадрукара яго вельмі зацікавіла.\n«У мяне на малюнку нездарма Скарына з кнігай і побач мядзьведзь, які напэўна вучыцца чытаць. Я даведаўся, што Скарына адзін з першых у Беларусі арганізаваў прытулак для жывёлаў кшталту сучасных заапаркаў — мяне гэта вельмі ўразіла».\nАнгельскі мастак Джордж Пэрэс Сміт і ягоная праца на пленэры ў Салацьці\nВалянцін Борзды — скульптар з Менску. З кабэльных бухтаў ён зрабіў вадзяны млын, прычым, унутры млына відаць яго дэталі, выразна акрэсьленыя 5 паверхаў. Мастак кажа, што, магчыма, менавіта такі млын працаваў у часы Скарыны.\n«Мне вельмі падабаецца, што ў пленэры бяруць удзел мастакі, скульптары, архітэктары, дызайнэры. Ва ўсіх розныя погляды на аб’екты, усе імкнуцца па-свойму нешта зрабіць. Гэта мяне вельмі натхняе. Уявіце, што ўсё гэта яшчэ адбываецца ў адной вёсцы і прычым трэці год запар. А каб падобныя пленэры ў нашых вёсках праводзілі ня толькі мастакі, а і музыканты, танцоры, барды..., уяўляеце якім была б нашая культура і як бы цікава было жыць...»\nМенскі скульптар Валянцін Борзды побач са сваёй працай\nКірыл Кухарчук, архітэктар і дызайнэр, прыехаў з Масквы, падкрэсьлівае, што па паходжаньні ён беларус. Кажа, што катушка для яго падалася рыбай. У яго атрымалася інсталяцыя — залатая рыбка і ў той самы час — небясьпечны драпежнік.\n«Мне вельмі падабаецца тут шчырая творчая атмасфэра, таму я прыехаў сюды ўжо другі раз, хаця за ўдзел у пленэры ніхто ня плаціць грошай, а даводзіцца яшчэ самім складацца на розныя патрэбы. Я маю шмат супольнага з Гарадзеншчынай і мне заўсёды хочацца зрабіць нешта вартае для гэтай зямлі. І тут наагул сабраліся вельмі цікавыя людзі зь якімі адно задавальненьне быць разам. Таму нават і тысяча кілямэтраў становіцца незаўважнай».\nДызайнэр і архітэктар Кірыл Кухарчук з Масквы і ягоная рыба\nАнатоль Скамарошчанка — гарадзенскі мастак. Кажа, што ў яго побач з Салацьцем лецішча і ён штогод бярэ ўдзел у пленэры. Распавядае, што расстаўленыя па вёсцы і навакольлі працы мастакоў уражваюць местачкоўцаў.\n«Я наагул бачу, што людзі мясцовыя спыняюцца каля нашых працаў і заўсёды абмяркоўваюць іх, часам нават зьдзіўляюцца. Летась пасьля пленэру дзьве жанчыны стаялі каля чыгункі і адна, паказваючы другой на размаляваную катушку, са зьдзіўленьнем заўважыла: Паглядзі, што толькі не прыдумаюць гэтыя чыгуначнікі, каб так цікава пустыя катушкі размаляваць. Клапоцяцца пра эстэтыку... І гэта вельмі прыемна чуць, нават калі людзі і думаюць, што гэта зрабіла Беларуская чыгунка, а не мастакі на пленэры».\nГарадзенскі мастак Анатоль Скамарошчанка\nВёска Салацьце — амаль на мяжы зь Літвой. Кожны раз, калі сюды прыяжджаеш, трэба прад’явіць памежнікам пашпарт на ўезд у памежную зону. Салацьце аточана лясамі і прыгожымі вялікімі азёрамі. Сама вёска невялікая, але зь вельмі цікавымі ляндшафтамі. Магчыма, таму многія гарадзенскія мастакі панабывалі тут хаты і жывуць ужо гадамі.