Карысныя ўласцівасці буракоў вядомыя спакон веку. «Бацька медыцыны» Гіпакрат высока цаніў гэты гародніна і уключаў у мноства сваіх рэцэптаў. Карысныя ўласцівасці гэтай расліны адзначалі таксама Цыцэрон, Плутарх, Вяргілій і многія іншыя мысляры старажытнасці. На Русі буракі вядомая яшчэ з часоў Кіеўскага княства. Мяркуецца, што менавіта адтуль яе вядомасць распаўсюдзілася на Наўгародскую, Маскоўскую і іншыя землі, у Польшчу і Літву. І сёння не знойдзецца, верагодна, ні аднаго чалавека, які б не ведаў аб гэтым раслін. Тэма нашага артыкула - «Бурак сталовая, яе карысныя ўласцівасці».\nШто ж выдатнага ў такім, на першы погляд, звыклым гародніны - звычайнай бураках, дзе крыюцца карысныя ўласцівасці? Аказваецца, іх вельмі шмат. Гэта сапраўдная скарбніца вітамінаў і мікраэлементаў. Ўсе яе карысныя ўласцівасці ўтрымліваюцца ў карняплодах. Па-першае, гэта розныя цукру (прадстаўленыя глюкозай, цукрозай і фруктозы), прычым іх змест дасягае прыкладна 25%. У бураках змяшчаецца мноства найважнейшых кіслот - фалійная, пантатэнавая, арганічныя кіслоты - шчаўевая, яблычная, цытрынавая. Высокае ўтрыманне бялкоў вельмі карысна для арганізма, а высокае ўтрыманне ў ёй такіх вітамінаў, як BB, Р, РР, З, У, мікраэлементаў - магнію, кальцыя, ёду, кобальту, жалеза і калія - кажа само за сябе. Многія з элементаў, якія змяшчаюцца ў бураках, рэгулююць абмен рэчываў і папярэджваюць малакроўе.\nКарысныя ўласцівасці сталовых буракоў навукова даказаны. У апошнія дзесяцігоддзі праводзіліся даследаванні, падчас якіх было даказана, што буракі сталовая дапамагае арганізму лепш засвойваць бялкі і павышаць дзейнасць клетак печані за кошт ўтрымання ў ёй бетанина і бэтаіну. Таксама буракі з'яўляецца выдатным прафілактычным сродкам супраць завал, паляпшае мачавыпусканне, зніжае артэрыяльны ціск, валодае лёгкім супрацьзапаленчым і абязбольвальным дзеяннем. Несумнеўным вартасцю гэтай гародніны з'яўляецца і невысокі каларыйнасць - гэта значыць, буракі можна ўжываць, калі вы прытрымліваецеся дыеты для пахудання.\nЯк бачна, карысных уласцівасцяў у буракоў вельмі шмат. Але, тым не менш, ёсць і супрацьпаказанні. З-за таго, што змяшчаюцца ў ёй рэчывы запавольваюць засваенне арганізмам кальцыя, яе не рэкамендуецца ўжываць людзям, якія пакутуюць ад астэапарозу. Высокае ўтрыманне розных кіслот накладвае свае абмежаванні на ўжыванне гэтай гародніны пры гастрытах з падвышанай кіслотнасцю, а цукроў - пры цукровым дыябеце. Як адзначалася, буракі валодае слабільным эфектам, таму яе нельга ўжываць пры дыярэі. Таксама лепш ўстрымацца ад яе ўжывання пры цукровым дыябеце.\nАле было б памылкай меркаваць, што карысныя ўласцівасці буракоў ўтрымліваюцца толькі ў карняплодах. Бурачны сок таксама захоўвае карыснасць расліны, аказваючы агульнаўмацавальнае дзеянне на арганізм, паляпшаючы абмен рэчываў, павялічваючы гемаглабін у крыві і паляпшаючы яе склад, паніжаючы артэрыяльны ціск. Паласканне горла бурачным сокам будзем карысна пры ангіне, танзіліце і пры хранічных захворваннях міндалін дзякуючы выяўленаму супрацьзапаленчаму эфекту. Пры гэтым для паласкання бурачны сок неабходна развесці цёплай кіпячонай вадой у суадносінах 1: 1.\nКарысна таксама піць бурачны сок, але з-за спецыфічнага густу спачатку яго лепш разводзіць іншымі сокамі, напрыклад, маркоўным, яблычным ці любым іншым, дадаваць мёд, сочыва. Бурачны сок не так агрэсіўна, як, напрыклад, капусны, дзейнічае на страўнік, а таксама спрыяе высновы жоўці з арганізма. Таксама добрай навіной з'яўляецца тое, што рэгулярнае ўжыванне бурачнага соку дапамагае надоўга захаваць гладкасць скуры і цудоўны колер асобы.\nЗараз трохі аб значнасці буракоў сталовай, яе карысных уласцівасцяў. У народнай медыцыне вядомыя рэцэпты лячэння бураком розных захворванняў. Яна дапамагае пры завалах, а таксама лічыцца, што ўжыванне гэтай гародніны пры клімаксе здымае раздражняльнасць і прылівы і дапамагае лягчэй перанесці гэты перыяд. Калі застужен трайніковага нерв, буракі таксама дапаможа - трэба толькі капнуць у вуха бурачны сок і закласці яго марляй, таксама прасякнутай сокам буракоў. Нават пры такіх сур'ёзных захворваннях, як фібраміема, мастапатыя і фібромы гэты гародніна прыйдзе на дапамогу - трэба нацерці сырую буракі разам з лупінай, адціснуць і жмых прыкладаць два дні запар да грудзей або нізе жывата, пакідаючы на ноч. Трэці дзень - перапынак, потым - зноў два дні прыкладваеце буракі. Працягласць лячэння - 20 лячэбных начэй. Потым - перапынак у месяц-паўтара, затым лячэнне паўтараецца.\nЗ буракоў модна рыхтаваць карысныя і смачныя салаты - дастаткова проста змяшаць яе з сырам і смятанай. А калі вам хочацца чаго-то «цікавей» - можна зрабіць салата з буракоў, агурка і часныку з даданнем воцату і смятаны, або салата з буракоў з чарнаслівам. Вядома, гэта не ўвесь пералік страў з буракоў - тут усё вызначаецца толькі Вашай фантазіяй!\nБуракі - карысны і недарагі гародніна, так няхай яна заўсёды будзе на Вашым стале! І многія хваробы абыдуць Вас бокам, бо вы цяпер у курсе значнасці буракоў сталовай, яе карысных уласцівасцяў!\nПрадукты карысныя для пахудання\nРазгрузны дзень на вадзе\nКуфель добрага віна\nАздараўленчы эфект ўздзеяння лазні\nЯк выбраць блинницу\nМузыка - гэта эфектыўны сродак вывучэння замежнай мовы\nСяргей Шнураў разгадаў сакрэт лабутенов\nЯкім будзе 2018 год Сабакі для Рыб\nСхуднелага Мікалая Баскава не пазналі прыхільнікі\nСяджу з дзіцем, хачу выглядаць выдатна\nДыеты і іх уплыў на арганізм\nАпладненне яйкаклеткі, вылучэнні, прыкметы цяжарнасці\nДзіця не гуляе ў цацкі\nЯк выжыць жанчыне ў мужчынскім калектыве?\nМінтай у мультиварке\nШто трэба, каб адчуваць сябе здаровым?


Мастер спорта Юрий Свитин обладает искусством ушу-саньда — Дубровно. Днепровская правда. Дняпроўская праўда. Новости Дубровно\nАктуалии Всё обо всём Дети Беларуси Из первых уст Люди земли дубровенской Новости региона Пульс страны Спорт и мы\n14.07.2010 3884 Linka Комментариев нет\nДзіўна неяк усё атрымалася. Увайшлі ў рэдакцыю двое: адзін даўным-даўно мне знаёмы, Аляксандр Кундзікаў — начальнік райаддзела фізкультуры, спорту і турызму, і з ім — малады чалавек, падцягнуты, стройны, светлавалосы.\nКалі ўсе прыселі, я так проста сказаў:\n—Давайце, Аляксандр Іванавіч, сваю спартыўную інфармацыю… Толькі ж вы звычайна ўжо напісанае прыносіце.\n—А цяпер, — паказаў рукой на малодшага таварыша, — няхай ён раскажа.\nЯ трохі здзівіўся і… стаў слухаць.\n—У Віцебску прайшоў чэмпіянат вобласці па ушу-саньда.\n—Я ўвогуле разумею, што гэта такое, а ўсётакі: што гэта такое?\n—Гэта адзін з відаў усходніх адзінаборстваў, які ўключае ў сабе элементы боксу, кікбоксінгу і барацьбы.\n—І як вы выступілі?\n—Стаў чэмпіёнам вобласці ў сваёй вагавай катэгорыі да 65 кілаграмаў, пасля чаго атрымаў права выступаць на чэмпіянаце Рэспублікі Беларусь. Там я правёў чатыры баі. Тры з іх выйграў, у чацвёртым атрымаў траўму пляча. У выніку стаў толькі прызёрам чэмпіянату, заняўшы трэцяе месца.\n—Гэта таксама высокае дасягненне. Ці вы ўжо прывыклі да высокіх поспехаў?\n—Да поспехаў прывыкнуць нельга. Гэтага ніколі не павінна быць, інакш не будзе ніякіх поспехаў.\nВось я чатырохкратны чэмпіён Рэспублікі Беларусь па барацьбе ушу-саньда. Удзельнічаў у міжнародных турнірах. На чэмпіянаце Еўропы, які праходзіў у Маскве, заняў другое месца і выйшаў у фінал.\nЯ глядзеў на шчуплага з выгляду юнака, што сядзеў за сталом насупраць мяне, запісваў пачутае і, безумоўна, верыў кожнаму яго слову, а недзе ў душы ўсё ж бурліла нейкае сумненне.\nМы мо не адзін раз размінуліся з ім на дубровенскіх вуліцах і мне не кінулася ў вочы, што вось міма мяне прайшла не проста дубровенская, а ўсёбеларуская знакамітасць. Я нават не вытрмаў і ўважліва-уважліва паглядзеў на Аляксандра Кундзікава: маўляў, развейце мае сумненні…\n—Усё, усё так, — здагадаўшыся, чаго я хачу, цвёрда запэўніў мяне Аляксандр Іванавіч.\nТады я не павёў размову далей, а пачаў яе, як гаворыцца, з самага пачатку. І вось што пачуў ад Юрыя Свіціна.\nНарадзіўся ён у Дуброўне ў 1981 годзе. Маці яго, Валянціна Васільеўна, працавала ў гандлі, цяпер на пенсіі. Бацька, Станіслаў Аляксандравіч, якога ўжо няма ў жывых, займаўся будаўніцтвам.\nУ Юрыя ёсць брат Аляксандр, таксама спартсмен, захапляецца барацьбой, і заваяваў тытул чэмпіёна Еўропы.\nЮрый па-ранейшаму жыве ў Дуброўне, хоць і з’яўляецца членам зборнай каманды Рэспублікі Беларусь у сваім відзе спорту. Мяне зацікавіла, як жа жывучы ў Дуброўне, дзе па гэтай разнавіднасці адзінаборстваў нават секцыі няма, можна з такім поспехам выступаць на прэстыжных спаборніцтвах?\n—Наша з братам захапленне спортам заўсёды заахвочваў і падтрымліваў наш бацька, — расказвае Юрый. — Маці таксама адносілася і адносіцца да гэтага з адабрэннем.\nЯ захапіўся спортам з самага дзяцінства. Спачатку гэта была лёгкая атлетыка і першым маім трэнерам быў Аляксандр Іванаві Кундзікаў. Потым — вядомы ўсім у горадзе Юрый Уладзіміравіч Максак.\nЯ скончыў наша Дубровенскае прафтэхвучылішча і паступіў у Віцебскі педагагічны ўніверсітэт імя П.М.Машэрава. З лёгкай атлетыкай развітаўся і інтэнсіўна пачаў займацца кікбоксінгам.\n—Вы ведаеце, калі я па тэлевізары гляджу паядынкі спартсменаў-адзінаборцаў, у мяне дух замірае. Трэба быць вельмі мужным чалавекам, каб рашыцца на такую барацьбу.\n—Ну што ж, гэта не шахматы, але што каму дадзена… Я пачаў займацца кікбоксінгам і ўжо ў першы год стаў чэмпіёнам вобласці, потым — чэмпіёнам рэспублікі, ездзіў на міжнародныя спаборніцтвы.\n—І ўсё ж як вы ў Дуброўне падтрымліваеце такую высокую форму?\n—Я жыву ў родным горадзе з маці, пакуль нежанаты. Заняткам спортам надаю першаступеннае значэнне. Пакуль у Дуброўне была школа-інтэрнат, я там два гады вёў гурток па кікбоксінгу. За гэты час падрыхтаваў трох прызёраў абласных і аднаго фіналіста рэспубліканскіх спаборніцтваў. Нярэдка сам выступаў у ролі спарынг-партнёра сваіх выхаванцаў, вядома, не ў поўную сілу, бо так можна і пакалечыць хлапчука.\nЦяпер маімі трэнерамі з’яўляюцца мой брат Аляксандр і Аляксей Шашко. Гэта калі перад адказнымі спаборніцтвамі нас выклікаюць на зборы. Там сярод такіх, як сам, трэба выкладвацца па поўнай праграме. Такога зараду хапае надоўга, вядома, калі не расслабляцца дома, чаго я ніколі не дапускаю. Вы ведаеце, жыве ў мяне ў душы мара прабіцца ад сваёй краіны на чэмпіянат свету і там добра праявіць сябе…\n—Гэта вельмі смелая мара…\n—Нясмелым у спорце, асабліва ў нашых відах спорту, рабіць наогул няма чаго. Напрыклад, яшчэ я хачу, як чэмпіён вобласці, трапіць на чэмпіянат рэспублікі па рукапашнаму бою, калі такі чэмпіянат будзе праводзіцца… І яшчэ жыве ў душы адна мара.\n—Якая, калі не сакрэт?\n—Ніякага сакрэту, пра яе мне хочацца сказаць як мага гучней. Хачу я ў нашым горадзе стварыць спартыўную секцыю па адзінаборству ушу-саньда. У Дуброўне шмат таленавітых рабят і я ўпэўнены, гэты від адзінаборства ім бы спадабаўся…\n—А як з асноўнай работай?\n—Я працую цяпер наладчыкам швейнага абсталявання і адно другому не перашкодзіць.\n—Але для занятку секцыі патрэбна памяшканне, для яе кіраўніка — пэўная аплата працы.\n—Аляксандр Іванавіч маё жаданне падтрымлівае, а гэта што-небудзь ды значыць…\nЯ зноў звярнуўся да А.І.Кундзікава.\n—Юрый прапануе добрую справу, я проста абавязаны яе падтрымаць. Гэты навучальны год заваяршыўся, але падрыхтоўчую работу можна будзе пачынаць, каб адкрыць секцыю ў наступным навучальным годзе. Юру я добра ведаю, веру ў яго магчымасці і здольнасці.\nЯ бачыў Юрыя Свіціна ўпершыню, але яго валявы твар, цвёрды, рашучы голас гаварылі за тое, што гэтаму юнаку сапраўды можна верыць.\n← Письмо фронтовика: Как освободили Дубровенщину короткой июньской ночью 1944 года?\nСамые креативные тенденции сезона-2010 демонстрирует театр моды «Меланж» →


Літаратару пагражае турма | Новы Час\nЛітаратару пагражае турма\nЛітаратара Міхаіла Башуру абвінавачваюць у падробцы дакументаў. За гэта яму пагражае турэмнае зняволенне. Сябры літаратара мяркуюць, што інцыдэнт абумоўлены тым, што Башура з’яўляецца актывітам кампаніі “Гавары праўду!.\nМіхаілу Башуру прад’яўленае абвінавачванне па двух артыкулах Крымінальнага кодэкса — падробка, выраб, выкарыстанне альбо збыт падробленых дакументаў, штампаў, пячатак, бланкаў у мэтах выкарыстання самім выканаўцам і тыя ж дзеянні, але здзейсненыя групай асобаў па папярэдняй змове. Адказнасць за гэта парушэнне — пазбаўленне волі на тэрмін да трох гадоў.\nБашуру затрымалі 6 жніўня ў кватэры, якую ён здымаў. Спачатку невядомы чалавек у цывільным паспрабаваў выклікаць Міхаіла з кватэры, але той адмовіўся выходзіць. Вечарам, калі літаратар усё ж выходзіў з кватэры, яго забралі людзі ў цывільным і паведамілі, што затрымліваюць па падазрэнні ў здзяйсненні злачынства некалькі гадоў таму: Башура быццам бы прадставіў для атрымання крэдыту даведку з несапраўднай інфармацыяй аб заробках. Ад 6 жніўня ён знаходзіцца пад вартай. Адвакат Башуры спадарыня Сідарэнка не выключае, што ў бліжэйшы час Міхаіла могуць перавесці ў следчы ізалятар Жодзіна.\nПрадстаўнікі кампаніі “Гавары праўду! мяркуюць, што затрыманне Башуры — звяно ў ланцугу палітычна матываванага пераследу прадстаўнікоў кампаніі. Нагадаем, што ў маі вобшукі на офісах “Гавары праўду! прайшлі па ўсёй Беларусі, а яе кіраўнік Уладзімір Някляеў пасядзеў у СІЗА.\nМіхаіл Башура мае дачыненне да выдавецтва «Галіяфы», таму ў знак падтрымкі калегі было вырашана перавыдаць зборнік яго вершаў «Паляванне на мух», але пад новай назвай. Дырэктар выдавецтва і сябра Міхаіла Башуры Зміцер Вішнёў сказаў, што кнігу “пастараюцца выдаць да верасня, але дзе і ў якой форме адбудзецца яе прэзентацыя, яшчэ не вядома. “Самі разумееце, сітуацыя спецыфічная, — кажа Вішнёў. Да слова, на прэзентацыі кнігі выдаўцы плануюць яе гасцям уручыць “бонусную прадукцыю — майкі з адмыслова замоўленым прынтам.


Надвор’е падстаўляе падножкі — Поставы. Новости города Поставы. Погода в Поставах. Поставский край. Пастаўскі край. Районная газета.\n27.04.2017 postawy365Комментариев нет\nМ. М. Галубёнак знаёміць з новым бюлетэнем Валерыя Татуна і Генадзя Казакевіча, якія вызначаюцца на падрыхтоўцы глебы да сяўбы.\nУ мінулыя гады хлебаробы філіяла “Нафтазаводмантаж-агра” да 1 мая завяршалі сяўбу ранніх яравых зерневых. Заставалася звычайна толькі кукуруза. Сёлета насенне аўса на першых гектарах лягло ў глебу 4 красавіка каля вёскі Луцк-Казлоўскі. А затым снег прыпыніў работы на некалькі дзён. Не дазваляе надвор’е шырока разгарнуць іх і зараз.\nАаб’ём работ трэба выканаць вялікі, бо філіялу перадалі 1800 гектараў ворыўнай зямлі ААТ “Парыж-агра”, аб’яўленага банкрутам. І цяпер гаспадарцы трэба засеяць амаль 2000 гектараў (удвая больш, чым летась).\n— Землі незнаёмыя ні мне, ні механізатарам, — расказвала галоўны аграном філіяла “Нафтазаводмантаж-агра” Марына Мечыславаўна Галубёнак. — Аб’язджаем, вывучаем. Вышэйшы бал урадлівасці — у парыжскіх (у нас — 23,5, у іх — 26,5), большая і контурнасць — ёсць палі да 44 гектараў. Але пакуль вельмі мокра, на большасць участкаў не ўз’ехаць. На некаторых сяўбу вядзём выбарачна. Уся нагрузка кладзецца на нашых работнікаў. Ні адзін механізатар не перайшоў з Парыжа. Цяжка назваць прычыну гэтага. Можа, стрымала тое, што ў нас строгая дысцыпліна, тэхніка выкарыстоўваецца толькі па назначэнні. Калі трэба апрацаваць уласны ўчастак, то за асобную плату. У сваіх жа механізатарах я ўпэўнена. На палявых работах іх задзейнічана 13. Усе не першы сезон на пасяўной, добра ведаюць тонкасці. Адказныя, добрасумленныя, руплівыя, настроены на эфектыўную працу.\nПадсевам траў на трактары “МТЗ-82” з СУ-12 займаецца Сяргей Счасны. Гэту работу выканаў на 350 гектарах, што складае 80 працэнтаў да плана. На ворыве глебы на МТЗ-1221 з плугамі ПКМП-3-40 вызначаецца Аляксандр Мядзвецкі. Ён і Ян Губскі, які працуе на МТЗ-3022 з сеялкай АПП-6, трэці год як перайшлі з СП “Дунілавічы-агра”. Паспелі зарэкамендаваць сябе з найлепшага боку. Спорыцца работа ў сеяльшчыкаў Георгія Зелянкевіча, які на МТЗ-3022 з селкай АПП-6 засеяў больш за 200 гектараў, і ў Сяргея Янковіча (кзр-10, сеялка “Лемкен”). Глебу трактарамі “МТЗ-1221” з КЧ-5,1 увесь светлавы дзень, калі дазваляе надвор’е, рыхтуюць Генадзій Казакевіч і Валерый Татун. На рахунку кожнага больш чым па 300 гектараў. Усе механізатары працуюць на розных участках. Адлегласць ад аднаго да другога можа перавышаць 50 кіламетраў. Але да кожнага даязджаюць вадзіцель Вячаслаў Бурак і раздатчыца Таццяна Дзіковіч. Абеды не першы год гатуюць у кафэ райспажыўтаварыства ў Варапаеве.\nАбед для сеяльшчыка Георгія Зелянкевіча.\nПастаянна ў полі і галоўны аграном. Яна дастаўляе механізатарам бюлетэні аб зробленым і заробленым. Расцэнкі па ўсіх відах работ распрацаваны такім чынам, што пры перавыкананні нормы выпрацоўкі і забеспячэнні належнай якасці прымяняюцца каэфіцыенты, якія значна павышаюць заробак. Меры заахвочвання стымулююць работу.\n— Мы разумеем важнасць пасяўной кампаніі і зацікаўлены ў тым, каб як мага хутчэй з ёй управіцца, — гаварылі механізатары. — Як папрацуем вясной, такі ўраджай атрымаем восенню. За зіму сваімі сіламі добра падрыхтавалі тэхніку, і яна пакуль не падводзіць. Забяспечаны палівам і насенным матэрыялам. А надвор’е стрымлівае ход. З-за снегу змарнавалі некалькі дзён. Не на поўную магутнасць працуем і цяпер. Цяжка прадказаць, на колькі часу расцягнецца сяўба.\n— А які стан азімых? — цікаўлюся ў М. М. Галубёнак.\n— Пшаніца і рапс перазімавалі добра, — расказвала. — Своечасова правялі іх падкормку. Унеслі неабходную колькасць удабрэнняў, пачалася вегетацыя. Што будзе пасля нядаўняга марозу, сказаць цяжка. За час маёй работы аграномам такіх непрыемных сюрпрызаў прырода не падкідвала. Стан трыцікале можна назваць здавальняючым, але 30 гектараў яго трэба перасяваць. Ведаю, што ў іншых гаспадарках гэта культура перазімавала значна горш.\nЗ галоўным аграномам аб’язджаем некаторыя палі. Многія гарыстыя ўчасткі ў нізіне акружаны вадзяной “стужкай”, “люстэркі” ляжаць і на раўніне. А дзе магчыма, працуе тэхніка. Робіцца ўсё для таго, каб да мінімуму скараціць тэрміны веснавых палявых работ. Толькі б усталявалася нарэшце надвор’е.\nПрымушалі галеча і беззямелле


Уладзіслаў Шынковіч — Палітычныя вязні ў Беларусі\nДата затрымання: 28 красавіка 2021\nарт. 391 Крымінальнага кодэксу - Абраза суддзі\nСуддзя: Волчак Ігар\nПракурор: Белянкова Дар'я\nУладзіслаў Уладзіслававіч Шынковіч - жыхар Лідскага раёна, асуджаны на 1,5 гады абмежавання волі з накіраваннем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу ("хімія") па артыкуле 391 КК (Абраза суддзі). Шынковіча прызналі вінаватым у знявазе суддзі Лідскага раённага суда Максіма Філатава.\nСледства выявіла, што 17 студзеня 2021 года Уладзіслаў Шынковіч размясціў у чаце аднаго з тэлеграм-каналаў допіс, у якім даў рэзкую характарыстыку суддзю Лідскага раённага суду Максіму Філатаву. Раней Філатаў 28 кастрычніка паводле артыкулу КаАП 23.34, частка 3 засудзіў Уладзіслава Шынковіча да адміністрацыйнага арышту. На думку праваахоўных органаў, тым самым Шынковіч прынізіў "гонар і годнасць" суддзі Філатава.\nЗ пачатку траўня Шынковіч пачаў адбываць пакаранне ў папраўчай установе ў Магілёве.\nЖыхара Лідскага раёна асудзілі на паўтары гады "хіміі" за абразу суддзі\nУ Наваградку прайшоў судовы працэс паводле артыкулу 391 Крымінальнага кодэксу (Абраза суддзі). Жыхара Лідскага раёну Уладзіслава Шынковіча прызналі вінаватым у знявазе суддзі Лідскага раённага суда Максіма Філатава і 7 красавіка прысудзілі да года і шасці месяцаў абмежавання волі з накіраваннем ва ўстанову адкрытага тыпу, піша "Гарадзенская Вясна".\nДата затрымання: 27 лістапада 2020


На Браслаўшчыне тэхнічныя інспектары прафсаюзаў правялі маніторынг арганізацыі аховы працы |\nНа мінулым тыдні ў Браслаўскім раёне працавала група тэхнічных інспектараў Віцебскага абласнога аб’яднання прафсаюзаў, якія правяралі стан і выкананне правілаў аховы працы на прадпрыемствах, ва ўстановах і арганізацыях. У адным з рэйдаў пабывала і карэспандэнт «Браслаўскай звязды».\nМаніторынг у раёне праходзіў адначасова ў некалькіх арганізацыях. Нам з тэхнічным інспектарам Аляксандрам Жынем і старшынёй Браслаўскага аб’яднання прафсаюзаў Паўлам Сільчонкам выпала наведаць ТБЗ «Браслаўскі» і сельскагаспадарчае прадпрыемства «Урбаны» нацыянальнага парка «Браслаўскія азёры».\nПа дарозе на торфабрыкетны завод абмяркоўваем няшчасныя выпадкі, што адбыліся на вытворчасці ў апошні час, і іх прычыны. Прыходзім да высноў, што многіх трагедый магло не быць, калі б людзі больш пільна прытрымліваліся правілаў бяспекі.\n— Мэта такіх рэйдаў — аказанне кансультацыйнай i метадычнай дапамогі, — кажа П. Сільчонак. — Адна з галоўных задач прафсаюза — адстойваць інтарэсы работнікаў, у тым ліку права на бяспечныя ўмовы працы.\nТым часам на торфабрыкетным заводзе нас ужо чакаюць інжынер па ахове працы Вольга Карагіна і галоўны інжынер прадпрыемства Яўген Шаляпёнак. Разам з імі праходзім па цэхах і падсобных памяшканнях прадпрыемства.\nУсюды бачны гаспадарскі падыход, чысціня і парадак, выдатна абсталяваныя пакоі адпачынку і прыёму ежы, сучасны кабінет аховы працы, дзе праводзяць навучанне з выкарыстаннем відэаўрокаў. А як справа ідзе на практыцы? Непасрэдна на працоўным месцы? У электрамеханічным цэху А. Жынь пільна вывучае абсталяванне, праглядае дакументы са схемамі, уносіць вусныя рэкамендацыі. Далей пераходзім у складское памяшканне: увагу прыцягваюць драўляныя стэлажы без указання іх грузападымальнасці і лесвіца, якая не адпавядае патрабаванням бяспекі. Тэхнічны інспектар адразу ж прыводзіць у прыклад няшчасны выпадак на вытворчасці, дзе рабочы атрымаў траўмы, выкарыстоўваючы такое ж няспраўнае прыстасаванне. У цэлым жа асаблівых заўваг прадпрыемству не было вынесена, а тыя рэкамендацыі, што будуць накіраваны ў адрас прадпрыемства, можна хутка і лёгка выканаць.\nВа «Урбаны» мы трапляем у разгар працоўнага дня. На палетках прадпрыемства заканчваюць уборку збожжавых, і таму праца кіпіць літаральна на кожным квадратным метры ў рамонтных майстэрнях і на сушыльным комплексе. У вочы адразу кідаецца адсутнасць галаўных убораў, многія работнікі працуюць без спецабутку, што з’яўляецца парушэннем, ёсць няспраўнае абсталяванне, не пазначанае адпаведным чынам. Інжынер па ахове працы Уладзімір Угарэнка і кіраўнік гаспадаркі Мікалай Рымдзёнак адразу бяруць заўвагі на заметку і абяцаюць ліквідаваць недахопы ў бліжэйшы час.\n— Усе рэкамендацыі па паляпшэнні некаторых пытанняў аховы працы мы вышлем на прадпрыемствы. Кіраўніцтва павінна іх разгледзець і прыняць адпаведныя меры. У цэлым жа ліквідацыя многіх парушэнняў, якія выявіліся падчас маніторынгу, не патрабуе шмат часу і фінансавых выдаткаў, але, выправіўшы іх, можна захаваць здароўе сваіх работнікаў, — падвёў вынікі рэйду Аляксандр Жынь. ■


12 (491 2015\nСамыя парадаксальныя рашэнні часам бываюць самымі слушнымі. Тое, што арганізатары Дня Волі пагадзіліся з Мінгарвыканкамам правесці акцыю ў сярэдзіне працоўнага дня, ператварыла яе ў свята. Вядома, прысутнічаў скептыцызм: ну хто пойдзе ў сераду ў 15 гадзінаў на апазіцыйнае шэсце? Аднак наш народ аказаўся больш свядомым, чым пра яго думалі. І ўжо за гадзіну да пачатку шэсця ля кінатэатра «Кастрычнік» сабралася чалавек дзвесце са сцягамі,... Болей »\n10 (427) 2015\nСтвораны нядаўна ЕАЭС надаў імпэту расійскаму прэзідэнту па пашырэнні ўплыву на сябраў ЕАЭС, Мытнага саюза і яшчэ шматлікіх агульных арганізацый. Але нічога новага ён не прыдумаў. Ён вярнуўся да старой ідэі агульнай валюты. Яшчэ пры абмеркаванні стварэння самога ЕАЭС у мінулым годзе эксперты і палітыкі ставілі пад сумнеў з’яўленне такой грашовай адзінкі. Казалася пра тое, што яна можа з’явіцца не раней за 2025 год. Болей »\n9 (426) 2015\nНапрыклад, 8 сакавіка. Маўляў, якое дачыненне сучасныя жанчыны маюць да Розы Люксембург, Клары Цэткін і першага «маршу пустых рондаляў» ткачых у Нью-Ёрку ў 1857 годзе? Рэзка супраць святкавання 8 сакавіка выступаюць некаторыя прадстаўнікі праваслаўнай царквы. Знакаміты дыякан-публіцыст Андрэй Кураеў дапісаўся да таго, што, абвясціўшы 8 сакавіка святам, рэвалюцыйныя іудзеі прымусілі палову свету адзначаць Пурым. І яго не хвалюе, што Пуры... Болей »\n8 (425) 2015\nЦягам тыдня ў Беларусі высаджваецца дэсант еўрапейскіх палітыкаў. Да нас прыехалі спецдакладчык Парламенцкай асамблеі Рады Еўропы Андрэа Рыгоні, намеснік старшыні Еўрапейскай народнай партыі ў Еўрапарламенце Сандра Калніэце і намеснік генсека Еўрапейскай службы знешніх дзеянняў Хельга Шмід. Па некаторых звестках, увесь гэты дэсант прыехаў у краіну па запрашэнні афіцыйнага Мінска. Болей »\n7 (424) 2015\nАляксандр Рыгоравіч урэшце заклапаціўся падатковай палітыкай, у якой чорт нагу зломіць. «Скарочана колькасць падаткаў, спрошчана адміністраванне, уведзена электроннае ўзаемадзеянне з плацельшчыкамі падаткаў. Быццам бы стала лепш, што пацвярджаецца міжнародным рэйтынгам. З іншага боку: часта нешта мяняць у падатках — можна ўпасці ў крайнасць і нанесці шкоду стабільнасці краіны», — сказаў Лукашэнка. Зыходзячы з гэтага ён заявіў пра недапу... Болей »\n6 (425) 2015\nДа апошняга беларуская сталіца не ведала, ці адбудзецца сустрэча чатырох прэзідэнтаў. Пэўнасць была толькі з Пятром Парашэнкам, які адразу заявіў: ён гатовы ляцець хоць у Мінск, хоць у Астану, хоць да чорта на рогі, абы спыніць вайну. Прылёт жа астатніх лідараў быў пацверджаны толькі ў 15 гадзінаў 11 лютага. У аэрапорце іх сустракалі. Меркель і Аланда — хлебам-соллю, Парашэнку — ганаровай вартай. Пуціна сустракаў віцэ-прэм’ер Болей »\n5 (422) 2015\nДля аналітыкаў супрацьлеглыя заявы Аляксандра Рыгоравіча далі глебу для развагаў на паўмесяцы наперад. Даўшы шмат інфармацыйных падставаў, Лукашэнка з’ехаў на адпачынак у Сочы. Паводле паведамлення прэс-службы Лукашэнкі, гэта адпачынак «кароткатэрміновы». Падчас яго беларускі правадыр «мае намер азнаёміцца з тым, як рэалізуюцца планы па развіцці беларускай спартыўна-турыстычнай базы, а таксама правесці шэраг сустрэч». Болей »\n4 (421) 2015\nЖыццё не стаіць на месцы, і кожны дакумент, а асабліва ваенныя дактрыны, павінны пераглядацца. Таму не дзіва, што ў сувязі з «гібрыднай вайной» Расіі супраць Украіны быў перагледжаны і беларускі закон аб ваенным становішчы. Па-першае, змены ў закон «Аб ваенным становішчы» закранулі якраз пагрозу «зялёных чалавечкаў» ці «ветлівых людзей ». У закон уключаны пункт, згодна з якім такое становішча можа быць уведзена, калі «іншая дзяржава» на... Болей »\n3 (420) 2015\nЗразумела, на пазачарговай сесіі парламента Аляксандр Лукашэнка быў заняты іншымі справамі. Яму трэба было прадставіць для фармальнага зацвярджэння новага прэм’ер-міністра Беларусі. Адначасова ён распавёў пра паўнамоцтвы міністраў, далейшую працу ўрада (як гэта бачыць ён) і гэтак далей. Аднак чакалі ад яго зусім іншага. Болей »\n1 (418) 2015\nСвежая апытанка Незалежнага інстытута сацыяльна-эканамічных і палітычных даследаванняў (НІСЭПД, Літва) адзначае: беларусы ачомаліся ад «Крымнашу», паглядзелі навокал і, падводзячы вынікі года, жахнуліся. Напрыклад, колькасць тых, у каго матэрыяльнае становішча за апошні час пагоршылася, узрасла на 6%: з 24,6% у верасні да 31% у снежні. Працэнт тых, хто лічыць, што «сацыяльна-эканамічная сітуацыя ў Беларусі ў бліжэйшыя гады пагоршыцца», ... Болей »


Уладзімеру Конану — 75\n23 красавік 2009, 20:08\nУладзімер Конан.
Фота М. Новікава (Catholic.By)\nАўтар тысяч артыкулаў, дзясяткаў манаграфій, укладальнік некалькіх збораў беларускай літаратурнай і фальклёрнай спадчыны, адзін з самых актыўных удзельнікаў адраджэньня нацыянальнага духоўнага і інтэлектуальнага жыцьця краіны, філёзаф Уладзімер Конан сёньня сьвяткуе сваё сямідзесяціпяцігодзьдзе. У сучаснай айчыннай гуманітарнай навуцы і нацыянальнай культуры ягоная постаць займае адно з самых пачэсных месцаў, а ягоныя працы заслугоўваюць найвышэйшых узнагарод і званьняў.\nСвой сямідзесяціпяцігадовы дзень народзінаў прафэсар Конан сустракае на працы ў акадэмічным інстытуце філязофіі, якому аддаў амаль паўстагодзьдзя. Ягоныя навуковыя захапленьні ўвесь гэты час нязьменна палягаюць у асэнсаваньні нацыянальнага сьветабачаньня. Ягоная вучаніца і калега Любоў Канаплянік-Уладыкоўская захапляецца якраз гэтай пасьлядоўнасьцю.\n“Чаго вартае толькі адно конанаўскае паняцьце адраджэньня, якое дае права і шанец некалі прыгнечаным народам на паўнакроўнае жыцьцё. Беларусам якраз нестае тэарэтычнага асэнсаваньня сябе і сьвету, і Ўладзімер Міхайлавіч дасканала папаўняе гэтую нішу. Ён ня толькі глыбока распрацаваў фэномэн беларускай культуры, але і сыстэматызаваў ці ня ўсе зьвесткі пра яе. Я думаю, што беларусістыка не была б такой грунтоўнай, пераканаўчай і фундамэнтальнай, каб ня працы Ўладзімера Конана”.\nАдна зь іх — кніга пра рэпрэсаванага беларускага літаратара Адама Бабарэку — у свой час глыбока паўплывала на філёзафа Валянціна Акудовіча. Сёньня, віншуючы аўтара, ён сказаў:\n“Вы, напэўна, і ня ведаеце, што вашая кніга пра Адама Бабарэку зрабіла на мяне ня проста вялізнае ўражаньне, але яна паказала, што нават у сытуацыі татальнай інтэлектуальнай абструкцыі, у якую савецкая ўлада паставіла ўсіх інтэлектуалаў, можна шмат што сказаць і пра чалавека, і пра яго творчасьць, і пра сьвет у цэлым. Гэта сапраўды для мяне было вялікае адкрыцьцё, і я доўгі час арыентаваўся на вас як на аднаго з самых выбітных беларускіх філёзафаў дваццатага стагодзьдзя”.\nДасьледаваньне інтэлектуальнага жыцьця беларусаў прывяло Ўладзімера Конана да думкі, што ўсялякі ціск на яго як у гістарычным пляне, так і ў сучаснасьці толькі гартуе нацыянальны дух. Таму ў будучыню краіны ён глядзіць з аптымізмам:\n“У скрушныя пэрыяды трэба, наадварот, ня падаць духам, а ўзмацняцца. Так што ў гэтым сэнсе я бачу пэрспэктывы беларускай культуры і беларускага жыцьця”.


БАЖ: Галоўным правадніком «рускага міру» застаецца тэлебачанне\nУ Менску прэзентавалі маніторынг прарасейскай прапаганды ў медыях Беларусі. Вынікі маніторынгу і высновы агучылі старшыня Беларускай асацыяцыі журналістаў Андрэй Бастунец і сябра групы маніторынгу, журналіст Максім Жбанкоў, паведамляе БАЖ.\n«У нас не было задачы здзівіць кагосьці. Мэта маніторынгу – ацаніць і падлічыць, наколькі прарасейская прапаганда прысутнічае ў беларускай інфармацыйнай прасторы, паколькі дакладных даследаванняў на гэты конт не так і шмат», – адзначаюцца ўдаследаванні.\nАўтары даследавання аналізавалі кантэнт беларускіх дзяржаўных медыяў і прыйшлі да несуцяшальных высноваў.\n«Адна з галоўных высноваў маніторынгу ў тым, што прасоўванне ідэяў «рускага міру» у вялікай ступені адбываецца праз беларускія ТБ-каналы, якія ўваходзяць у агульнарэспубліканскі сацыяльны пакет», – заявіў кіраўнік ГА «БАЖ» Андрэй Бастунец.\nПа наглядам медыяэксперта Максіма Жбанкова, які прымаў удзел у маніторынгу, навязванне расейскацэнтрычнасті ў медыях адбываецца не толькі падчас асвятлення палітычных падзеяў, але і ў агульным праз кантэнт расейскай вытворчасці.\n«Насаджэнне расейшчыны адбываецца на трох узроўнях. Гэта не толькі палітычныя заявы і хроніка, але і расейскацэнтрычная падача сусветнай інфармацыі, расейскіх экспертаў. А таксама забаўляльны кантэнт расейскай вытворчасці. Складаецца ўражанне, што беларускія ТБ-каналы цэнтралізавана ствараюць расейскацэнтрычную карціну ў галовах гледачоў, карыстаючыся пры гэтым аднолькавымі шаблонамі і метадычкамі», – лічыць Максім Жбанкоў.\nАўтары маніторынгу сказалі, што даследаванне будзе праводзіцца на працягу трох бліжэйшых гадоў.\nТэгі: крамлёўскі погляд на падзеі, Крэмль, расейскацэнтрычнасць, расейшчына, рускі мір, уплыў Расеі, фармаванне думкі


Галоўная ➠ Дзверы ➠ Тэлекамунікацыйны шафа\nУ вялікіх фірмах і кампаніях для гэтага выдзяляюцца асобныя памяшканні, але тым, у каго не так шмат свабоднай плошчы, можна скарыстацца тэлекамунікацыйнымі шафамі.\nЯны прызначаныя для абароны сервераў, маршрутызатараў. А таксама www.avs-el.ru прызначаны для абароны тэлефонных станцый і мадэмаў ад несанкцыянаванага пранікнення і дэмантажу. Падобныя шафы ўсталёўваюць у месцах, дзе рызыка крадзяжу або замены абсталявання вельмі вялікі – пад'ездах дамоў, калідорах і падвалах.\nСерверныя шафы выдатна падыходзяць для структуравання кабельных сістэм і памяншэння выдаткаў на дадатковае абсталяванне. У асноўным, вырабляюць шафы з абкатанай сталі, якая добра вытрымлівае карозію і нізкія тэмпературы. Сучасныя шафы вельмі кампактныя, ўстойлівыя і надзейныя. Транспартуюцца ў разабраным стане ў адной плоскай скрынцы. Мантаж адбываецца за 20 хвілін.\nЗвычайны серверны шафа складаецца з разборнай канструкцыі, куды ўваходзіць металічны каркас з накіроўвалымі, бакавыя панэлі (зверху, знізу) і дзверы, на якія ставяцца замкі, для забеспячэння захаванасці абсталявання.\nІснуе дзве разнавіднасці шаф – насценныя і падлогавыя. Насценныя шафы зручныя, калі вольнага месца на падлозе недастаткова. Уся канструкцыя мае дадатковыя замкі, замацаваныя на здымных бакавых сценках. Для дадатковай абароны выкарыстоўваецца сталёвая дзверцы. Для кабеля ёсць ўвод знізу і зверху кораба. Магчымы варыянт розных расфарбовак і стылізацый.\nПадлогавыя шафы з'яўляюцца універсальным метадам захоўвання абсталявання ў крамах і офісах. Гэтыя мадэлі могуць мець здымныя і няздымныя бакавыя сценкі. Для абароны шафы ад пылу, бруду і грызуноў выкарыстоўваецца дадатковая абарона ў кабельным адтуліне. Дзверы могуць быць, як цельнометаллическими, так і мець невялікае акенца з загартаванага шкла. Для вялікай колькасці абсталявання выкарыстоўваюцца дзве пары накіроўвалых.


08 лістапад 2018, 19:59 абноўлена 08 лістапад 2018, 20:55\nУ 2019 годзе Чарльз Кушнер, бацька зяця прэзыдэнта ЗША, плянуе наведаць Наваградак. Ці прыедуць разам зь ім ягоны сын Джарэд з жонкай Іванкай Трамп, пакуль невядома.\nРэпартаж Сержа Харытонава для «Настоящего времени»\nНаваградак — райцэнтр на захадзе Беларусі зь насельніцтвам, меншым за 30 тысяч чалавек. Калісьці ён быў сталіцай Вялікага Княства Літоўскага, а ў ХХ стагодзьдзі падчас Другой усясьветнай вайны ўвайшоў у гісторыю Галакосту сьмелымі ўцёкамі з габрэйскага гета.\nУцёкі арганізавала бабка Джарэда Кушнера, цяперашняга дарадцы прэзыдэнта ЗША Дональда Трампа і ягонага зяця.\nУ 1941 годзе недалёка ад старажытнага замку акупацыйныя сілы арганізавалі гета для мясцовых габрэяў, куды трапіла і сям’я Райкі Кушнер. Тады ёй было 16 гадоў, у гета апынулася ўся сямʼя Кушнераў. Нацысты расстралялі яе маці, але Рая з братам здолелі ўцячы.\nРазам зь іншымі вязьнямі яны за пяць месяцаў пракапалі тунэль даўжынёй 200 мэтраў, а затым, у верасьні 1943 году, вывелі праз яго на волю каля 250 людзей. Райка далучылася да партызанаў і паўтара года жыла ў лясах.\nЗА ГІСТОРЫЯЙ СВАЯКОЎ ДОНАЛЬДА ТРАМПА — БЕЛАРУСЬ, ЯКУЮ ПАКІНУЛІ ГАБРЭІ\nПасьля вайны Райка Кушнер трапіла ў лягер для ўцекачоў у Чэхаславаччыне, потым пераехала ў Італію. У Вугоршчыне яна выйшла замуж — яе муж Іосіф таксама быў з-пад Наваградку. У 1949 году яны эмігравалі ў Амэрыку і пасяліліся ў Брукліне, нарадзілі чацьвярых дзяцей. Адзін зь іх, Чарльз, стаў потым бацькам Джарэда Кушнера.\nПасьля распаду СССР Чарльз Кушнер прыяжджаў у Наваградак пяць разоў. Ён падтрымаў будаўніцтва сьцяны памяці зь імёнамі ўдзельнікаў уцёкаў. Цаглінкі ў сьцяне сымбалізуюць людзей, якія не змаглі сысьці з гета жывымі. Прахоны, празь якія відаць сьвятло, сымбалізуюць тых, хто, як маці Чарльза Кушнера, вырваліся на волю.\nВядома пра 122 выжылых, 68 загінулых і яшчэ каля 30 чалавек, чый лёс дагэтуль невядомы, расказвае стваральніца Музэю габрэйскага супраціву ў Наваградку Тамара Вяршыцкая. Яна ўжо некалькі гадоў праводзіла экскурсіі для сямʼі бацькі Джарэда Кушнера Чарльза, калі яны наведваюць Наваградак.\nАб прэзыдэнце ЗША ў беларускім горадзе ведаюць значна больш, чым пра сямʼю Кушнер. Жыхары Наваградку ня вельмі любяць Дональда Трампа і раяць яму пераняць досьвед беларускага прэзыдэнта Аляксандра Лукашэнкі.\n«[Да Амэрыки і амэрыканцаў] стаўлюся як да людзей. Людзі ўсюды аднолькавая. Усё залежыць ад кіраўніцтва. Як наш бацька накіроўвае нас... У нас няма такога, каб мы тую ці іншую нацыю ненавідзелі. Мы ўсіх любім, таму што ўсе людзі», — кажа мясцовая жыхарка.\nАмэрыканскі мільярдэр Чарльз Кушнер кожнага са сваіх унукаў перад паўналецьцем прывозіць у Наваградак.\nНаступным раз Чарльз Кушнер плянуе наведаць Наваградак у 2019 годзе. Ці прыедуць разам зь ім сын Джарэд са сваёй жонкай Іванкай Трамп, пакуль невядома.\nЗа апошнія 25 гадоў у Беларусь не прыяжджаў ніводзін высокапастаўлены службовец Белага дому. Апошнім такім госьцем быў прэзыдэнт ЗША Біл Клінтан — ён наведаў Беларусь у студзені 1994 году. Гэта было яшчэ да прэзыдэнцтва Аляксандра Лукашэнкі, а Джарэду Кушнеру за пяць дзён да таго візыту споўнілася 13 гадоў.\nСерж Харытонаў, тэлеканал Настоящее время


Якая розніца паміж сінусовой галаўным болем і мігрэнню? Ці можа быць прыкмета сур'ёзнага стану?\nЯкія галаўныя болі ў сінусах?\nУ многіх хворых сінусітам баліць галава. У чэрапе ёсць некаторыя месцы, якія называюцца пазухамі. У задняй частцы вочы ёсць абедзве пустыя месцы з абодвух бакоў насавой косткі, якія пры прастудзе выклікаюць гаймарыт альбо запаленне. У выніку паветра затрымаўся і выклікае галаўны боль. Галаўны боль знаходзіцца альбо на лбе, альбо ў баку шчок, альбо ў воку.\nПры мігрэні боль узмацняецца пры галаўных болях. Калі крывяносныя пасудзіны ў мозгу па любой прычыне сціскаюцца, такія галаўныя болі выкліканыя ваганнямі прытоку крыві да галаўнога мозгу. Могуць узнікнуць праблемы з паспяваннем арганізма, праблемы з мазгавым кровазваротам і нават генетычна розныя праблемы. Гэты тып болю пачынаецца з аднаго боку галавы і паступова стварае нязручнае стан. Калі боль пачынаецца, яна можа доўжыцца гадзінамі і нават днямі. Галаўны боль і млоснасць з'яўляюцца асноўнымі сімптомамі захворвання.\nПрачытайце гэты артыкул для атрымання дадатковай інфармацыі. >> Віды галаўных боляў, сімптомы, прычыны і лячэнне\nАбедзве сінусовыя галаўныя болі і мігрэнь могуць выклікаць:\nНасмарк, закладзены нос, слёзацёк, ціск на лоб і шчокі\nУ соплі галаўнога болю пры гаймарыце - жаўтлявая слізь альбо гной, але дрэнаж пры мігрэні відавочны.\nКалі гэта сінусовый галаўны боль, вы таксама можаце мець:\nМеры супраць мігрэні: лячэнне мігрэні трэба праводзіць пад кантролем лекара і рэгулярна. Але медытацыя, сон у пэўны час, праца ў дадатковых і дрэнных умовах асвятлення, пазбяганне моцнага сонца ці моцнага холаду, шумнай і шумнай абстаноўкі, не стаяць перад ПК і тэлевізарам, атрымліваць шмат вады і г.д., вельмі карысныя пры мігрэнях.\nМеры супраць сінусового галаўнога болю: Спачатку вы павінны вызначыць, сінусовый галаўны боль ці не. Тады вам трэба прайсці лячэнне. Аднак анцігістамінные прэпараты добра дзейнічаюць пры гаймарыце. Акрамя купання з вадой ці гарачай вадой у ванне, пар уносіцца ў нос. Калі ў вас моцны галаўны боль, намочыце кавалак тканіны ў гарачай вадзе і ўдарыце па лбе, вачах або па абодва бакі носа, вы можаце зрабіць гэта, адрэзаўшы пазухі разам з астатнімі.\nСпадзяюся, вы атрымаеце адсюль больш якасную інфармацыю - віды галаўнога болю, сімптомы, прычыны і лячэнне.\nТак, яны абсалютна розныя, але могуць перасякацца там, дзе адчуваецца боль. Пачнем з галаўнога болю ў пазухах. Гэта выклікана нарастаннем ціску ў пазухах чэрапа з-за шэрагу прычын, напрыклад. B. азызласць слізістых абалонак з-за алергіі, інфекцыі, змены ціску паветра (успомніце палёты на самалёце, глыбокія апусканні, моцныя буры). Мігрэнь - гэта ў першую чаргу неўралагічная падзея. Фактычны працэс мігрэні яшчэ не да канца вывучаны, але гаворка ідзе пра распаўсюджванне хваль электрычнага разраду і пашырэнне і сцісканне крывяносных сасудаў. Гэта ўплывае на пачуццё гледжання, нюх, баланс і ўспрыманне і выклікае галаўныя болі.\nСінусовые галаўныя болі, як правіла, не моцныя, проста няшчасныя, але калі яны суправаджаюцца жоўтымі або зялёнымі соплямі, вам трэба звярнуцца да ўрача, каб атрымаць антыбіётыкі.\nМігрэнь можа быць вельмі адключальнай і карэляваць з іншымі сур'ёзнымі ўмовамі. Варта пазнаёміцца з лекарам.\nУ чым розніца паміж сярэдняй складанасцю часу і чаканай складанасцю часу?У чым розніца паміж "складзеным", "кампазіцыйным" і "складзеным"?У чым розніца паміж тэорыяй структуры і трываласцю матэрыялу?У чым канцэптуальная розніца паміж арганізацыйнай культурай і карпаратыўнай культурай?У чым розніца паміж плюралізмам і секулярызмам?У чым розніца паміж ступенню BA і BA B.Ed?У чым розніца паміж ACT 33 і 34 пры паступленні студэнтаў?


Толькі беларуская нацыянальна-вызвольная сіла, толькі беларускі нацыянальны адраджэнскі дэмакратычны рух, толькі сьведамая нацыянальная палітыка можа забясьпечыць вольную будучыню вольнай Беларусі.\nПАЗБАЎЛЕНЬНЕ АД РАСЕІ\nНа старонцы https://reform.by/ тыдзень таму зявілася вялікае інтэрв’ю, запісанае журналістам Аляксандрам Атрошчанкавым. Тут зьмяшчаю крыху дапоўнены яго фрагмэнт па важных патаньнях. Зянон Пазьняк.\n33 гады таму 19-га кастрычніка 1988 года былі створаны "Мартыралог Беларусі" і "Арганізацыйны Камітэт Беларускага Народнага Фронту "Адраджэньне".\nТут не дактрына, не прапановы, але толькі развагі, агляд падзей. Паспрабуем рэальна пабачыць становішча і магчымасьці разьвіцьця.


Вяртанне (да) імёнаў - adu.by\nУвогуле ж, акалічнасці гэтага вяртання імёнаў паставілі шэраг пытанняў, галоўнае з якіх: хто да каго вярнуўся – пісьменнікі XIX стагоддзя да чытача ці ўсё ж наадварот? У кожнага з канкурсантаў быў свой адказ, таму мадэратару сустрэчы (а па сумяшчальніцтве аўтару ідэі і члену журы) дацэнту кафедры гісторыі беларускай літаратуры БДУ Ігару Запрудскаму ўвесь час прыходзілася нагадваць выступоўцам пра рэгламент – выказацца хацелі ўсе, але часу, як заўсёды, не хапала.\nНапачатку сустрэчы гучалі цёплыя прывітальныя словы. Намеснік дэкана па навуковай рабоце філалагічнага факультэта БДУ Павел Навойчык адзначыў, што лаўрэаты конкурсу ўшанавалі сваёй творчасцю памяць тых, хто, у сваю чаргу, ушаноўваў гістарычную памяць і духоўную культуру нашага народа. Але пры гэтым канкурсанты пазбеглі залішняга пафасу і апісалі жывых людзей, а не помнікі.\nПадзякі арганізатарам, журы і ўдзельнікам конкурсу выказаў дырэктар – галоўны рэдактар выдавецкага дома «Звязда» Павел Сухарукаў, які канстатаваў знакавасць «РэANIMAцыі» і выказаў спадзяванне, што гэты поспех будзе для ўсіх яго ўдзельнікаў не апошнім на гэтым шляху.\nАд імя інфармацыйнага партнёра конкурсу Нацыянальнага інстытута адукацыі выступіла начальнік упраўлення дыстанцыйных адукацыйных паслуг Гульнара Юсцінская. Вопыт «Слаўнай кампаніі» можна лічыць паказальным, таму ў далейшым НІА за радасцю прадаставіць свой партал для лепшых творчых праектаў.\nДоктар філалагічных навук, загадчык сектара Цэнтра даследаванняў беларускай мовы, культуры і літаратуры НАН Беларусі Ганна Кісліцына не магла не закрануць метадалагічных пытанняў. Сёння ў літаратуразнаўстве вельмі распаўдсюжаны так званы «біяграфічны метад», калі творчасць таго ці іншага пісьменніка даследуецца скрозь прызму фактаў яго жыцця. Такі падыход, на думку даследчыцы, можна лічыць спрошчаным, бо мы не ведаем, як нараджаецца твор і як высякаецца натхненне. Тым не менш, Ганна Мікалаеўна выказала надзею на тое, што конкурс выклікае цікавасць да біяграфічнай літаратуры.\nУ адрозненні ад іншых членаў журы, Ірыне Шаўляковай прыйшлося ацэньваць творы «рэаніматараў» за мяжой – у Кітаі. Аднак, па яе словах, адлегласць была далёка не галоўнай праблемай. Тэксты канкурсантаў немагчыма было прачытаць «па дыяганалі», бо часам гэтыя даследчыя трылеры зацягвалі ў свой сюжэтны вір мацней, чым некаторыя творы сучаснай айчыннай літаратуры. Смела можна сказаць, што галоўная мэта конкурсу – прыцягнуць увагу да біяграфістыкі – дасягнута.\nАцэньваючы творчасць пісьменнікаў, мы мала задумваемся над тым, што яны адчувалі ў працэсе напісання сваіх твораў, аб чым разважалі ў моманты натхняльнай буры ці творчага штылю, як часта ім хацелася скамячыць аркуш са сваімі думкамі і кінуць яго ў сметніцу і што прымушала іх усё ж апусціць руку з камяком спісанай паперы? Падаецца, што прынамсі ў дачыненні да сваіх літаратурных пратэжэ, канкурсанты ўсё ж змаглі знайсці адказы на гэтыя не самыя лёгкія пытанні. Але якія эмоцыі «Слаўная кампанія» пакінула ў саміх лаўрэатаў? Ім слова.\n– Усё лета я збірала матэрыялы пра Яна Баршчэўскага і бліжэй да дэдлайна з болем і эмацыйнай напружанасцю ўсё ж напісала тэкст. Хачу сказаць, што такі вопыт не праходзіць бессвядома ўнутры. Яшчэ адным вынікам маіх пражыванняў стаў прысвечаны Баршчэўскаму верш. Гэта сваеасаблівае рэха ад асэнсавання яго біяграфіі.\n– Так сталася, што з Уладзіславам Сыракомлем звязаны ўвесь мой лёс. Гэта, можна сказаць, мой крыж. Яшчэ падчас вучобы ў педагагічным універсітэце я выцягнула на экзамене білет пра творчасць Сыракомлі, і мой выкладчык сказаў, што калі не раскажу пра свайго славутага зямляка, то пайду на пераздачу. Расказала. Пасля прыехала працаваць у Смольгава – месца, дзе нарадзіўся Сыракомля. Там мы стварылі яго музей. Увогуле я спачатку хацела напісаць пра рок-канцэрт, бо ўсе нашыя пісьменнікі, як сапраўдныя бунтары, сёння былі б рок-музыкамі. Але сябар адгаварыў ад гэтай ідэі. Тым не менш, спадзяюся, што калі-небудзь рэалізую гэтую задумку. Яна жыве ў сэрцы, і ад гэтага не пазбавіцца.\n– Я пісала не столькі пра самога Францішка Багушэвіча, колькі пра тыя акалічнасці, якія маглі мець месца пасля яго смерці. Мне ўвогуле хацелася не проста расказаць нейкую інфармацыю, а зацікавіць чытача і паказаць, што Багушэвіч жывей за ўсіх жывых.\n– Мне хацелася па-магчымасці больш поўна асвятліць жыццё Яна Чачота, і, магчыма, гэта атрымалася. Хачу падзякаваць арганізатарам і ўсім удзельнікам конкурсу. Усе мы пераможцы, бо нашыя творы будуць апублікаваныя і, спадзяюся, выклікаюць пэўны рэзананс. Мы сапраўды рэанімавалі імёны нашых пісьменнікаў XIX стагоддзя і паспрабавалі данесці да сённяшняга чытача нашу тагачасную культуру.\n– Дзякуй за магчымасць выказаць любоў да беларускай культуры і літаратуры. Для свайго твора я выбраў постаць Пранціша Вуля. Пра яго мала што вядома, і тым цікавей было працаваць над біяграфіяй. Пісалася часам лёгка, часам цяжка, але кожны раз – з бязмерным задавальненнем.\n– Я вельмі здзіўлены, што атрымаў узнагароду, паколькі пісаў у большай ступені правакацыйны твор, чым дакументальна-біяграфічны. Там дазволіў сабе некаторыя вольныя трактоўкі жыцця свайго героя – Пранціша Вуля. Прачытаўшы прозвішчы з прапанаванага арганізатарамі конкурсу спісу пісьменнікаў, я вырашыў, што буду пісаць менавіта пра Вуля, бо пра яго амаль нічога невядома. У сваім творы я імкнуўся паказаць, што роднае слова робіць чыстай душу, а чыстая душа робіць кожнага з нас чалавекам.\n– Пісаць пра Вікенція Равінскага было складана і адначасова цікава. Галоўнай праблемай пры напісанні твора быў страшэнны недахоп часу. Пісалася ўрыўкамі – калі з’яўляліся вольныя 15 хвілін. Таму не дзіва, што падзагаловак майго тэксту мае назву «Фрагменты жыцця аднаго аўтара». Асноўныя факты я ўзяла з кнігі Генадзя Кісялёва, таму можна сказаць, што асноўную працу зрабіў ён. Менавіта каб аддзячыць яму я і ўвяла ў свой твор героя Генадзя Кісялёва.\n– З дзяцінства лёс Янкі Лучыны выклікаў у мяне зацікаўленасць праз нейкую таямнічасць, недагаворанасць яго біяграфіі. Падчас працы над тэкстам упэўніўся, што калі буду апісваць агульнавядомыя факты, то іх набярэцца максімум на 2–3 старонкі. З гэтага цяжка было выцягнуць нешта сапраўды поўнае, але цягам часу я ўсё ж здолеў напісаць гэты твор. Шмат якія цікавосткі не ўвайшлі ў яго з-за абмежаванасці па аб’ёме, але зараз магу ўжо афіцыйна сказаць, што паміж мной і Тэатрам юнага гледача падпісана дамова на напісанне п’есы пра Янку Лучыну, і ўсё, што не было сказана ў творы, будзе пастаўлена на сцэне.\n– Мне было цяжка пісаць пра Элізу Ажэшку. Па-першае, яна пакінула пасля сябе вялікую колькасць лістоў, на дасканалае вывучэнне і апрацоўку якіх можна патраціць не адзін год жыцця. А па-другое, гэта была мая першая спроба напісання такога твора. Тым не менш, я пастаралася зрузумець сваю гераіню як чалавека. Дзякуй арганізатарам і ўсім, хто ўзяўся за гэтую справу.\n– Я вельмі ўдзячны арганізатарам за ідэю конкурсу. Было б добра, каб ён увогуле стаў традыцыяй. Што датычыцца непасрэдна майго твора, то я ўзяў на сябе смеласць напісаць пра беларускага дудара – Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча. Ён быў заснавальнікам беларускага тэатра, таму для свайго тэксту я абраў форму аповесці ў дыялогах. З аднаго боку, Дунін-Марцінкевіч аўтар вядомы, а з іншага – невядомы зусім. Мне падаецца, што сёння можна правесці шмат паралеляў з яго часам, і гэта безумоўна надае актуальнасць яго творчай спадчыне.\nВынікам конкурсу «Слаўная кампанія: рэANIMAцыя» стане зборнік лепшых твораў, які выйдзе ў выдавецтве «Мастацкая літаратура», галоўны рэдактар якога Віктар Шніп адзначыў карысць конкурсу як для развіцця сучаснай літаратуры, так і для захавання беларускай культуры. Галоўнае ж дасягненне «РэANIMAцыі», што разам з вяртаннем забытых імёнаў нашых творцаў яна дазваляе адкрываць новыя.


01 сакавік 2018, 15:18\nПуцін: Пасланьне вайны\nАдставаньне — вось наш вораг\nПуцін пачаў зь лёзунгу «Расея, накіраваная ў будучыню». «Хто б ні быў абраны прэзыдэнтам, кожны грамадзянін Расеі павінен адчуць і зразумець».\n«Мы павінны сабраць усе сілы ў кулак. Ня зробiм гэтага — ... ня будзе будучыні ні ў нас, ні ў нашых дзяцей, ні ў нашай краіны. Адставаньне — вось наш вораг. Гэта як цяжкая хранічная хвароба», — заявіў Пуцін.\n«Мы павінны вырашыць адну з ключавых задач на наступнае дзесяцігодзьдзе — забясьпечыць упэўнены доўгатэрміновы рост рэальных даходаў грамадзян, а за шэсьць гадоў — як мінімум удвая зьнізіць узровень беднасьці».\n«Будзем імкнуцца і да таго, каб скарачаўся разрыў паміж памерам пэнсіі і заработнай платай, якая была ў чалавека перад выхадам на пэнсію».\nНовы ўрад «павінен падрыхтаваць спэцыяльную праграму забесьпячэньня якаснага жыцьця старэйшага пакаленьня».\n«Мэта прынцыпова новага ўзроўню — увайсьці ў „клюб 80+“, дзе працягласьць жыцьця перавышае 80 гадоў, гэта такія краіны як Францыя, Японія».\n«За наступныя шэсьць гадоў на меры дэмаграфічнага разьвіцьця, на ахову мацярынства і дзяцінства нам трэба будзе накіраваць ня менш за 3,4 трыльёна рублёў».\nПераўтварэньне гарадоў і вёсак\nСтварыць «маштабную праграму прасторавага разьвіцьця Расеі і падвоіць выдаткі на гэтыя мэты на наступныя шэсьць гадоў».\n«У 2001 было выдадзена 4 тысячы крэдытаў, стаўкі даходзілі да 30%. Летась выдадзена каля мільёна гіпатэчных крэдытаў. У сьнежні сярэдняя стаўка ў рублях ўпершыню апусьцілася ніжэй за 10%. Мы доўга спрачаліся, якую лічбу назваць з гэтай трыбуны, але імкнуцца трэба, безумоўна, да 7%».\n«Падвоіць выдаткі на будаўніцтва і добраўпарадкаваньне дарог у Расеі, накіраваць на гэтыя мэты больш за 11 трлн рублёў, гэта шмат».\n«Расея павінна стаць сусьветным цэнтрам захоўваньня і апрацоўкі вялікіх дадзеных».\n«З дапамогай штучнага інтэлекту арганізаваць лягістыку».\n«Да 2024-га мы забясьпечым практычна паўсюдны хуткі доступ у інтэрнэт».\n«Трэба стварыць перадавую заканадаўчую базу, зьняць усе бар’еры з распрацоўкі і шырокага прымяненьня робататэхнікі, штучнага інтэлекту, бесьпілётнага транспарту, электроннага гандлю».\n«У 2019-2024 гадах на ахову здароўя будзе вылучацца больш за 4% ВУП, але імкнуцца трэба да 5%. Агульныя аб’ёмы выдаткаў на ахову здароўя павінны павялічыцца ўдвая».\n«Прапаную рэалізаваць спэцыяльную агульнанацыянальную праграму па барацьбе з анкалягічнымі захворваньнямі».\nАтрыманьне грамадзянства РФ\nНеабходна ўдасканаліць сыстэму спрошчанага атрыманьня расейскага грамадзянства «для маладых, здаровых, адукаваных».\n«Падвысіць эфэктыўнасьць дзяржаўных расходаў, урад павінен распрацаваць новыя падатковыя ўмовы, зафіксаваць іх на бліжэйшыя гады».\n«Зараз у нас ёсьць магчымасьць, не разганяючы інфляцыю, павышаць даступнасьць крэдытаў».\n«Нам патрэбна эканоміка з тэмпамі росту вышэй сусьветных. Гэта ня добры намер, а базавая ўмова. Дасягнен. не такіх тэмпаў — арыенцір для будучага ўраду».\n«Крыніцы росту, дзе яны?... Павялічыць прадукцыйнасьць працы, па гэтым паказчыку мы ўсё яшчэ адстаём. Тэмпы росту — не ніжэй за 5% у год. Павышэньне прадукцыйнасьці працы — гэта рост заробкаў, павышэньне спажывецкага попыту, рост эканомікі — гэта важна».\n«Другая крыніца росту — павелічэньне інвэстыцый. Гэтая задача ня вырашана».\n«Яшчэ адна крыніца росту — разьвіцьцё несыравіннага экспарту, зьняць усе адміністрацыйнага бар’еры. На працягу шасьці гадоў падвоіць экспарт да $250 млрд». Для ўстойлівага росту эканомікі трэба забясьпечыць рост інвэстыцый да 25-27% ВУП «.\n«Неабходна павысіць самазабесьпячэньне дзяржавы малаком, ялавічынай, гароднінай».\nДоля малога бізнэсу ў эканоміцы Расеі да 2025 году павінна скласьці 40%. «Я хачу падкрэсьліць, для тых, хто гатовы сумленна працаваць, праявіць сябе і дасягнуць посьпехаў. Расея заўсёды будзе краінай магчымасьцяў».\n«Усе гэтыя гады мы напружана працавалі над пэрспэктыўнай тэхнікай і ўзбраеньнем. Мы прыступілі да распрацоўкі новага пакаленьня ракет. Цяпер Мінабароны перайшло да выпрабаваньняў новага ракетнага комплексу «Сармат», ён прыйдзе на замену савецкаму комплексу «Ваявода».\n«Магчымасьці „Сармата“ значна вышэйшыя. Як відаць з відэаматэрыялаў, ён можа атакаваць цэлі як праз Паўночны, так і праз Паўднёвы полюс».\nМоц, магутнасьць гіпэргукавой зброі могуць быць велізарнымі, а хутка зробяцца непаражальнымі для сёньняшніх сыстэм ПРА і СПА\n«Мы пачалі распрацоўку ракет, якія не выкарыстоўваюць балістычную траекторыю. Нічога падобнага ў сьвеце пакуль няма».\n«Моц, магутнасьць гіпэргукавой зброі могуць быць велізарнымі, а хутка зробяцца непаражальнымі для сёньняшніх сыстэм ПРА і СПА, паколькі супрацьракеты іх проста не даганяюць».\n«У канцы 2017 году на цэнтральным палігоне Расейскай Фэдэрацыі адбыўся пасьпяховы пуск найноўшай расейскай крылатай ракеты зь ядзернай энэргаўстаноўкай» (назва новай ракеце пакуль ня дадзена. Пуцін прапанаваў зьвяртацца з прапановамі на гэты конт у Мінабароны).


Антон Амельчанка (нар. 27 сакавіка 1985, Гомель) — былы беларускі футбаліст, брамнік. Ігрок нацыянальнай зборнай Беларусі (2007—2011). У цяперашні час працуе трэнерам брамнікаў у клубе «Гомель».\nПоўнае імя Антон Дзям'янавіч Амельчанка\nНарадзіўся 27 сакавіка 1985(1985-03-27) (35 гадоў)\n2004 — 2005 Гомель 20 (-27)\n2006 — 2009 Масква 15 (-23)\n2011 — 2013 Лакаматыў (Масква) 0 (0)\n2012 — 2013 → Церак (Грозны) 9 (-6)\n2013 — 2015 Растоў 3 (-6)\n2005 — 2006 Беларусь (да 21) 9 (-10)\n2007 — 2011 Беларусь 7 (-3)\n2018 — 2019 Гомель дубль\n2020 — Гомель брамнікі\nЗ 2018 года працаваў у «Гомелі» трэнерам брамнікаў дубліруючага складу. У студзені 2020 года ўвайшоў у трэнерскі штаб асноўнай каманды ў якасці трэнера брамнікаў.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Антон_Дзям’янавіч_Амельчанка&oldid=3533973"\nАпошнія змены 9 студзеня 2020 а 22:22


Мерапрыемства, прысвечанае Міжнароднаму дню роднай мовы, прайшло ў Валкалацкай бібліятэцы Докшыцкага раёна — Докшицы Бегомль Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах Услуги в Докшицах Объявления в Докшицах\n25.02.2016 241 Natali Комментариев нет\nПраз жыццё – за годам год, –\nШто зямля твая – з табою,\n“Не пакідайце ж мовы нашай беларускай, каб не ўмерлі”. Такімі словамі пачалося свята “Мова нашых продкаў знікнуць не павінна”, арганізаванае 21 лютага, у Дзень роднай мовы, у чытальнай зале Валкалацкай сельскай бібліятэкі настаўніцай мясцовай сярэдняй школы Людмілай Кацейка і загадчыцамі бібліятэк: Гарадзішчанскай – Раісай Вярцінскай і Валкалацкай – Антанінай Невярковіч. На свяце былі ўдзельнікамі і гледачамі вучні 6-11 класаў. Дзве каманды – “Асілкі” і “Волаты” – паспрабавалі сябе ў ролі лінгвістаў у віктарыне “Размаўляем па-беларуску”.\nНа першым этапе “Прыгадваем” сапернікі шукалі адказы на слайд-пытанні – прыгадвалі прадмет і называлі яго па-беларуску. Каманды вельмі хутка справіліся з заданнем: ліхтарык, дзяжа, парасон, кішэня, селядзец, насоўка, далонь, канапа… – усё было названа без памылак. Паспяхова прайшоў і другі этап “Перакладаем”, дзе ставілася задача перакласці словазлучэнні і сказы з рускай мовы на родную. На трэцім этапе – “Тлумачым” – патрэбна было растлумачыць сэнс такіх беларускіх слоў, як бондар, вэлюм, выцінанка, зеўра, свяцёлка, ясакар. А на чацвёртым, яшчэ больш складаным, які называўся “Ужываем”, гульцы тлумачылі сэнс фразеалагізмаў, складалі з імі сказы, падбіралі сінонімы з беларускай ці адпаведнікі з рускай мовы. Пяты, заключны, этап віктарыны “Цытуем” патрабаваў ад удзельнікаў ведаў літаратурных. Каманды павінны былі спачатку прадоўжыць прыказкі, затым – песні і назваць аўтараў слоў і музыкі, а напрыканцы – вершы, успомніць паэтаў і крыху расказаць пра іх.\nАўтарытэтнае журы ў складзе намесніка дырэктара па вучэбна-выхаваўчай рабоце Любові Мележ, бібліятэкара Іны Бабровіч, настаўніц-моваведаў Людмілы Кацейка і Людмілы Янкавіч засталося задаволеным вынікамі віктарыны. “Асілкі” і “Волаты” атрымалі ў якасці ўзнагарод прыгожыя закладкі “Размаўляй са мной па-беларуску” і салодкія падарункі. Яшчэ больш цікавым і запамінальным мерапрыемства стала дзякуючы агляду-прэзентацыі навінак сучаснай беларускай літаратуры, які падрыхтавала Антаніна Невярковіч, а таксама вершам і песням, што гучалі ў выкананні вучняў. Самыя яркія ўражанні атрымалі гледачы ад інсцэніровак урыўкаў з п’ес Я. Купалы “Паўлінка” (у ролі артыстаў паспрабавалі сябе Вольга Каляга і Юрый Чырвоны) (на здымку) і М. Чарота “Мікітаў лапаць” (Марыя Масевіч, Карына Курушка і Вадзім Чыкун).\nВарта адзначыць, што гэта свята было фінальным у рамках традыцыйнага ў цалкам беларускамоўнай Валкалацкай школе Тыдня роднай мовы. Яно гарманічна дапоўніла шэраг мерапрыемстваў, з любоўю падрыхтаваных вучнямі і настаўнікамі. Надоўга запомняцца завочнае падарожжа “Сем цудаў Беларусі” (наст. А.І. Шылько), пазнавальная гадзіна “Мая душа як ястраб дзікі, што рвецца ў неба, на прастор”, прысвечаная памяці славутага земляка мастака Ф. Ястраба, і музычная гасцёўня “Ён спяваў, як маліўся”, што расчыніла дзверы ў гонар У. Мулявіна (наст. Л.У. Кацейка).\nІ яшчэ адзін факт. Усе выпускнікі школы пры паступленні ў ВНУ і каледжы выбіраюць менавіта родную мову. Значыць, ёсць надзея, што беларуская мова, якую, да ганьбы нашай, міжнародны фонд ЮНЕСКА ўключыў у спіс знікаючых, будзе жыць і радаваць сваёй мілагучнасцю, вобразнасцю, непаўторнасцю і слоўным багаццем.\n← Слёт передовиков состоялся в Докшицах (+ фото)\nДокшицкий отдел Департамента охраны вновь стал призёром →\n08.06.2017 Natali Комментариев нет


У Гродна ажылі замкі Вялікага Княства Літоўскага\n14:34 28.02.2017 (абноўлена 11:32 19.06.2017)\nНавагрудскі, Крэўскі і многія іншыя замкі, ад якіх зараз засталіся руіны, адноўлены з дакладнасцю да сантыметра, да цаглінкі.\nМІНСК, 28 длют — Sputnik. Гэта вялікі праект, які ўзнаўляе не толькі аблічча замкаў у розныя перыяды іх існавання, але і асобныя падзеі, побыт людзей, касцюмы таго часу. Тут жа можна ўбачыць, якімі былі Навагрудскі і Крэўскі замкі.\nАўтар ідэі — літоўскі мастак Антанас Вайчэкаускас.\n© Фото: "Гродненская правда", Таццяна Мастоўская\nВыстава " Замкі Вялікага Княства Літоўскага"\n"Калі мы толькі пачалі працаваць над праектам і збіраць інфармацыю, знайшлі чарцяжы замкаў, якія з дакладнасцю да сантыметра, цаглінкі, аднаўлялі аблічча збудаванняў. Дзе былі студні, сцены, які мур — літаральна ўсё. У выніку мы можам падпісацца пад любой карцінай, што ўсё менавіта так выглядала", — распавёў аб нараджэнні праекта яго аўтар.\nА далей — праца цэлай каманды. Па чарцяжах з дапамогай камп'ютэрных тэхналогій былі створаны 3D-макеты замкаў. Затым выбіраўся самы цікавы ракурс, аднаўляліся драбнюткія дэталі. Паколькі некаторыя замкі разбураліся, дабудоўваліся і перабудоўваліся, ім прысвечаны некалькі карцін-постэраў.\nІ вось на палотнах ажылі велічныя пабудовы мінулага. Сёння многія з іх ператварыліся ў руіны, аб былой велічы нагадваюць толькі рэшткі сцен і вежаў.\nУ планах арганізатараў — працягнуць праект і зрабіць такую ж "рэстаўрацыю" замкаў, якія існавалі на тэрыторыі сучаснай Беларусі, Украіны і Польшчы. Пачатак гэтай працы ўжо пакладзены: на выставе ёсць постэры, прысвечаныя Навагрудскаму і Крэўскаму замкам.


Хутчэй, спрытней, каб быць вышэй\n16.12.2014\tКомментарии к записи Хутчэй, спрытней, каб быць вышэй отключены\nУ пятніцу і суботу на базе Рэспубліканскага цэнтра экалогіі і краязнаўства праводзіўся дзіцячы фестываль па скалалажанні “BABY FEST”. Больш за сотню навучэнцаў з розных рэгіёнаў краіны, а таксама госці з Расіі прыехалі, каб не толькі на спрыт іншых паглядзець, але і свае ўменні пакарэння скаладрома паказаць. У фестываля, які ўжо стаў традыцыйным і праводзіўся трэці год запар, даволі цікавы статус. ...\tПадрабязней »\n"Школа бяспекі" для педагогаў\n16.12.2014\tКомментарии к записи "Школа бяспекі" для педагогаў отключены\n“Бяспека дзяцей — клопат дарослых” — пад такім дэвізам пачыналася работа нашай дашкольнай установы шмат гадоў назад. І гэта невыпадкова. Праблема бяспекі жыццядзейнасці чалавека надзвычай актуальная. Сучасныя рэаліі патрабуюць ад выхавальнікаў дзіцячых садкоў неабходных ведаў і ўменняў у гэтым кірунку. У нашай установе праблему бяспекі жыццядзейнасці чалавека надзвычай добра вывучыла выхавальніца вышэйшай катэгорыі Валянціна Іванаўна Жыгар. На працягу многіх гадоў ...\tПадрабязней »\n“ДРУГ” — памочнік класных кіраўнікоў сталіцы\n04.12.2014\tКомментарии к записи “ДРУГ” — памочнік класных кіраўнікоў сталіцы отключены\nУ першым слове няма памылкі. “ДРУГ” — назва гарадскога клуба класных кіраўнікоў Мінска, і абрэвіятура на рускай мове гучыць так: Д — дети, Р — родители, У — учитель (классный руководитель), Г — гармония. Аб’яднанню крыху больш за год. На сённяшні час у яго радах каля 20 класных кіраўнікоў — работнікаў сістэмы сярэдняй і прафесійна-тэхнічнай адукацыі. Першымі, дарэчы, у клуб ...\tПадрабязней »\nВіртуальная старонка для літаратурнага героя\n04.12.2014\tКомментарии к записи Віртуальная старонка для літаратурнага героя отключены\nУсе настаўнікі-філолагі сёння сустракаюцца з сур’ёзнай праблемай на ўроках літаратуры: вучні не хочуць ні чытаць, ні разважаць. Гэта ставіць нас у бязвыхаднае становішча, бо, не ведаючы зместу, працаваць немагчыма. Як жа зацікавіць дзяцей творам? Каб пытанне не стала рытарычным, педагогі вымушаны звяртацца да кемлівасці. Прапаную вам наватарскі арыгінальны падыход у вырашэнні гэтай праблемы. Варта помніць, што жывём мы ў час ...\tПадрабязней »\nПраз вывучэнне навакольнага свету — пазнай сябе\n04.12.2014\tКомментарии к записи Праз вывучэнне навакольнага свету — пазнай сябе отключены\nЭкалагічнае выхаванне здольна ў поўнай меры выявіць выхаваўчую сілу толькі тады, калі яно стане неад’емнай часткай вучэбнага плана і атрымае ўсебаковую падтрымку з боку адміністрацыі ўстановы адукацыі. На працягу некалькіх гадоў наша школа займае ў горадзе першае месца па экалагічным выхаванні. Навучэнцы не толькі дэманструюць высокія вынікі ў конкурсах, але і годна выступаюць на алімпіядах па біялогіі. Важным звяном цэласнага ...\tПадрабязней »\nСтаронка 4 з 9« Першая...«23456»...Апошняя »


Аляксей Грызунт: «апалі рукі на мяккае, бэжавае, ніжэй» | Wir.by\n«тут і розьніца ў мовах — пытаньне з адказам, залежна ад працы снароўкі,\nрозьніца ў станах тлумачыцца фізікай, ї, ясна, здаровым сэнсам:\nу прынцыпе, механізм працы вельмі нагадвае працу духоўкі,\nпраблема тут толькі адна — ня ты пячэш кексы.»\nГэта 15 частка цыкла\nапалі рукі на мяккае, бэжавае, ніжэй,\nу белае, рэзкае, супраціўляльнае, у стазіс.\nмаятнік зломлены быў мэтэора тушэ\nпрыкладна ў месцы, дзе фраза гукаецца ў фразе.\nпрыкра ня ў месы часы скрэбсьці ногцям залоцьце,\nу развагах, адкуль будзе суд, ад Пяруна ці Дзэўса -\nпрыкра їз лесу їсьці ї ніколі з яго ня выходзіць\nу паўторы маўчаньня ў адказ на «куды ты падзеўся?»\nпершы ўдар — моцны, ён дробіць на цукар усю касмалоґію;\nдругі паказаў, што ї першы быў хІба што рэхам;\nтрэцяга жа ня было, бо ў чарзе зноў спрачаюцца Богі,\nї маланка штодзён, штохвіліну, ня можа стаць вехай.\nа ў чаканьні ў першага тэмпература — пяшчынкі зьліваюцца ў кубік;\nнумар два, аглухаючы, мямліць, што ёсьць толькі вечнасьць.\nсьвятло розных вачэй пакрывае то самае месца налёту на зубе.\nтут Бог — гэта любоў, ну а ґвалт — гэта пацешна!\nтут і розьніца ў мовах — пытаньне з адказам, залежна ад працы снароўкі,\nпраблема тут толькі адна — ня ты пячэш кексы.\nня ты прыязжаеш у горад, ня ты колеш вачыма фасады,\nня ты носам клюеш у машыне, што торыць на карце хады,\nня зьбіраеш карцінку, фасуючы кадры — манаду за манадай\nї што самае сумнае — з’язджаеш таксама ня ты.\nз’язджае бязморфная жыжа пачуцьцяў, як можна сказаць, што з’язджае.\nяна ясі хлеб, выстаўляючы слова сваім парасонам.\nТвае рукі былі так блізка, я чуў як яны дрыжалі...\nпалілі ладан -


Рэлігійны культ — Вікіпедыя\nІншыя тыпы культаў (нерэлігійныя) гл. на старонцы Культ.\nРэлігійны культ (лац.: cultus — шанаванне, пакланенне, ад colo — апрацоўваю, шаную) — рэлігійнае шанаванне якіх-небудзь прадметаў, рэальных ці фантастычных істот, якія надзяляюцца звышнатуральнымі ўласцівасцямі, у тым ліку божастваў; а таксама сукупнасць абрадаў, звязаных з такім шанаваннем.\nНайбольш развіты ў язычніцтве, якое фактычна складаецца з разнастайных культаў: татэмічны культ, пахавальны культ, прамысловы культ, радавыя і сямейныя культы, шаманскі культ, культ племяннога бога і інш. Можна таксама вылучаць віды культаў паводле аб'ектаў: культ сонца, культ неба, культ вады, культ жывёл (заалатрыя), культ раслін, культ агню, культ продкаў, культ цара і г.д. Для кожнага язычніцкага бажаства існаваў свой культ, напрыклад, культ Ваала, культ Астары і інш.\nСкладовымі элементамі культу з'яўляюцца рэлігійна-магічныя дзеянні (абрады) і прадметы, якія адносяцца да іх (свяшчэнныя выявы, храмы, свяцілішчы і інш.). З гэтымі дзеяннямі і матэрыяльным прыладдзем культу непарыўна звязаны больш-менш расчлянёныя сістэмы рэлігійных вераванняў, пачуццяў, а таксама адпаведных сацыяльных роляў і адносін (жрэцтва, царкоўная арганізацыя). У вузейшым сэнсе пад культам разумеюць толькі тыя рэлігійныя адносіны, якія звязаны з верай у вышэйшыя, звышнатуральныя істоты і накіраваны на іх уміласціўленне; у такім разе ў паняцце культу не ўключаюцца магічныя (вядзьмаранне) абрады і абрады загавору духаў (экзарцызм).\nУ манатэістычных рэлігіях пад культам разумеецца рэлігійная абраднасць: служыцелі культу, каталіцкі культ, культавыя прадметы.\nРэлігійны культ варта адрозніваць ад такіх палітычных, эстэтычных, этычных і філасофскіх феноменаў, як «культ сілы», «культ поспеху», «культ чалавека», «культ розуму» і інш.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Рэлігійны_культ&oldid=2454175"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 14:20, 14 студзеня 2017.


Чэ дасягае МЦГ 16949:атэстацыя-Навіны-Chuanghe 2016 крапяжу Co., ТАА\nЧас: 2019-10-29 Праглядаў: 63\nCHE рады аб'явіць аб сертыфікацыі на новы стандарт IATF16949: 2016 на нашых аб'ектах у горадзе Дунгуань. Сертыфікацыя патрабуецца для вытворцаў, якія пастаўляюць прадукцыю на аўтамабільны рынак. Гэта замяняе і замяняе стары стандарт ISO / TS 16949. Нядаўна на сходзе зацікаўленых бакоў IATF было выяўлена, што менш за 20% усіх сайтаў (прыблізна 68,000 XNUMX у свеце) атрымалі пасведчанне аб пераходзе.\nГэтая рэдакцыя ўяўляе сабой адну з самых патрабавальных сертыфікатаў. Новыя жорсткія патрабаванні забяспечваюць актыўнае змяншэнне рызык, пашыраны кантроль над працэсам і абсталяваннем, магчымасці пастаяннага ўдасканалення і задавальненне кліента. Яна патрабуе ад нас не толькі выглядаць унутрана, але і ўлічваць увесь наш ланцужок паставак.\nМэта CHE была зразумелая: скарыстайцеся гэтым пераходам як магчымасцю для далейшага развіцця нашай сістэмы менеджменту якасці і прадэманстраваць прыхільнасць да дасканаласці якасці. Уся наша арганізацыя з вялікім энтузіязмам стаіць за гэтымі намаганнямі.\nPREV: Механічныя кампаненты і матэрыялы Тэхналогія Expo Tokyo 2020\nНАСЛЕДАЕ: Збор каманды ідзе на сплаў


Сям’я Лапіцкіх судзіцца за беларускую мову | Народная Воля\nСям’я Лапіцкіх судзіцца за беларускую мову\n10.02.2010 в 11:48\nСям’я Лапіцкіх заяўляе, што суду папярэднічаў ціск і запалохваньне з боку ўладаў.\nНа папярэдніх слуханьнях судовае паседжаньне прызначанае на другую палову дня. А ранкам адбудзецца паседжаньне адміністрацыйнай камісіі, куды Сьвятлане і Аляксею загадалі зьявіцца пад пагрозай. І гэта не адзіны факт ціску на сям’ю, кажа Аляксей Лапіцкі:\n“На 10 лютага мне прыйшло паведамленьне а 10-й гадзіне раніцы быць на камісіі ў справах непаўналетніх. І выказаная такая пагроза, што калі ня зьявімся, то будзем прыцягнутыя да адміністрацыйнай адказнасьці. Гэткім чынам, станоўчых зрухаў няма, а ёсьць ціск. І са Сьвятланай на працы ідэоляг гадзінамі размовы праводзіў — словам, ціск на бацькоў”.\nЗварот у суд сям’і Лапіцкіх зьвязаны з рашэньнем гарвыканкаму ад чэрвеня 2009 году скасаваць беларускамоўнае навучаньне ў гімназіі № 1, дзе навучаўся Янка. Гэткім чынам 14-гадовага юнака прымушалі атрымоўваць адукацыю на расейскай мове. Таму ён быў вымушаны перайсьці на хатняе навучаньне. Аднак, дырэктар гімназіі Генадзь Каршун у гэтым ня бачыць праблемы:\n“У клясе месца ёсьць — няхай прыходзіць і вучыцца”.\nКарэспандэнтка: “На якой мове ён будзе вучыцца, калі заўтра прыйдзе ў гімназію”?\n“На расейскай мове. У нас няма беларускамоўнай клясы, бо няма ахвотных”.\nКарэспандэнтка: “Ну, вось ён ахвотны…”\n“Але выканкам не адкрывае адну клясу. І гэта пытаньні не да мяне — усё, без камэнтароў, да пабачэньня”.\nАляксей і Сьвятлана Лапіцкія змагаюцца за беларускамоўнае навучаньне свайго сына Янкі ад моманту яго паступленьня ў гімназію № 1 у 2002 годзе. Адміністрацыя школы і гарадзкія ўлады адмаўляліся адкрываць клясу зь беларускай мовай навучаньня — нібыта зь меркаваньняў эканоміі сродкаў. Пасьля страйку і навучаньня дома ў 2004 годзе юрыдычныя ўмовы для беларускамоўнага навучаньня былі створаныя. Аднак у сёлетнім навучальным годзе сытуацыя паўтарылася. Лапіцкія мяркуюць, што гэта зьвязана зь іх палітычнай і грамадзкай дзейнасьцю: Сьвятлана і Аляксей — актывісты праваабарончага цэнтру “Вясна”, неаднойчы бралі ўдзел у выбарах розных узроўняў, кажа Аляксей Лапіцкі:\n“Пасьля размовы з дырэктарам стала зразумела, што ён і ня быў зацікаўлены выконваць рашэньне камісіі ў справах непаўнагадовых, якая абавязвала аднавіць умовы для Янавага беларускамоўнага навучаньня. І што калі б я не праяўляў палітычнай актыўнасьці, то дзіця змагло б навучацца на беларускай мове і надалей. Што я, маўляў, ня тую пазыцыю заняў. Упершыню ён выказаў тую матывацыю, пра якую ніхто ня кажа. Хутчэй за ўсё, там ідэолягі, і ня толькі, стаяць за сьпінай вось гэтых функцыянэраў. Таму яны ўсе такія ўпэўненыя, што за свае дзеяньні яны ня будуць пакараныя”.\n«Нармальная з’ява». Выплата прэміі гатоўкаю, на лавачцы\n13.05.2021 в 16:52


Вы самі ўпалі, я вас не душыў | «Берасцейская Вясна»\n31 кастрычніка адбыўся працяг паўторнага разгляду адмністратыўнай справы грамадзкага актывіста з Кобрына Аляксандра Меха.\nНагадаем, 15 жніўня Аляксандар Мех выпадкова выявіў у кватэры свайго знаёмага Зміцера Чарніцкага прыладу для праслухоўвання, пасля чаго быў гвалтам схоплены суцпрацоўнікамі АМАП. Пасля некалькіх гадзін здзекаў Аляксандра звінавацілі ў “непадпарадкаванні законным патрабаванням супрацоўнікам МУС” і склалі пратакол у парушэнні арт. 23.4 КаАП.\nПаўторна справу разглядаў намеснік старшыні суда Кобрынскага раёна Цімашэнка Пётр Прохаравіч. Другі дзень судовага пасяджэння па справе пачаўся з выслухвання сведкаў.\nСведка Гніцевіч Руслан Уладзіміравіч, камандзір групы АМАП УУС Брэсцкага аблвыканкама:\n“Я памятаю Меха, мы прыбылі ў Кобрын дзеля сілавой падтрымкі кобрынскай міліцыі. У той дзён мы аказвалі падтрымку Карповічу. Ён меў чіп ад дзвярэй, па сходах спускаліся 2 асобы, ён прадставіўся, гаспадар кватэры адштурхнуў Карповіча, напарнік дапамог і ён апынуўся на падлозе. Другі грамадзянін пагражаў скаргамі, хапаў мяне за вопратку, я муснў затрымаць і яго.\nЯ трэцім ішоў, другі Крэчка. Я Дзіму (Зміцер Чарнрцкі, другі грамадзянін) затрымліваў у тамбуры, а вы (У бок Меха) бегалі і крычалі па сходах.\nПастанова на ператрус у кватэры Чарніцкага была ў Карповіча, я бачыў нейкія паперы - я не мушу з імі знаёміцца.\nЯны (калегі сведкі) затрымлівалі, а я на вас (на Меха) глядзеў. Вы мяне адцягвалі за плечы, калі я нагнуўся да ляжачага гаспадара кватэры. Вы самі ўпалі, я вас не душыў”.\nСведка Кречко Дзмітрый Аляксандравіч, камандзір аддзялення АМАП:\n”Меха памятаю. Мы былі ў службовай камандзіроўцы. Мы прыехалі на ператрус. Карповіч патлумачыў, што там гандляр канаплёй. Мы зайшлі ў пад'езд. Спускаецца двое. Карповіч прадстаўляецца, кажа, ператрус будзем праводзіць.\nЧалавек пачаў вырывацца, быў у неўмяняемым стане, прыйшлося затрымаць. Другі пачаў абурацца, паклалі першага, я пачаў дапамагаць свайму напарніку. Мех пачаў яго адцягваць, яго папярэдзілі, ён не рэагаваў, муселі затрымаць.\nЗатрымлівалі там, дзе выхад на вуліцу, затрымлівалі ў тамбуры, нас было 5 чалавек ў адным тамбуры і мы там усё змясцілісь.\nУ Карповіча была пастанова на ператрус. Мы былі ў масках. Мы аказвалі сілавую падтрымку”.\nНа гэтым разгляд справы закончыўся, суддзя абвесціў перапынак да заўтра на 9-30.\n1 лістапада працягнуўся разгляд справы. Суддзя зачытвае матэрыялы справы:\n”Чарніцкі знаходзіўся ва ўзбуджаным стане, брыдкасловіў, намагаўся вырвацца... Друга ... На іх наклалі кайданкі і даставілі ў РАЎС”...\nПрыцягваемый да адказнасці Аляксандар Мех выкладае суду сваю пазіцыю:\n”У гэтай кватэры знаходзілася прыслухоўваючая прылада, якую міліцыя хацела зняць, таму раптоўна прыбыла міліцыя і нас гвалтам затрымалі... Насупраць была відэакамера, якую паставіла міліцыя, запіс з яе не прадстаўлена, АМАП у масках адмыслова прыбыў на месца”...\nНамеснік старшыні суда Кобрынскага раёна Цімашэнка Пётр Прохаравіч агучыў Пастанову суда – пакараць Аляксандра Меха штрафам у памеры 5 базавых адзінак, то бок 115 руб паводле арт 23.4 КаАП.\nТэгі: МУС, Сведка, Мех\nСтаронка створана за 0.027832 секунд