У Беларусі ўзору 2020 году зусім не ведаеш, што цябе напаткае ў наступны момант. Можна як след падрыхтавацца да акцыі пратэсту, але ўсё роўна апынуцца безабаронным(-ай) перад жорнамі сістэмы. У новым выпуску рубрыкі «Працэс» – актуальная інструкцыя на выпадак, калі тваіх блізкіх затрымалі падчас акцыі пратэсту.\nЗакон не адпавядае міжнародным стандартам і сфармуляваны настолькі некарэктна, што парушыць яго можна, калі проста пляскаць у далоні ці разам з сябрамі займацца спортам у парку. Нават на дазволеных акцыях міліцыя можа проста не ўпадабаць твой плакат. Дастаткова апынуцца не ў тым месцы і не ў той час. Часцей за ўсё затрыманыя падчас акцый пратэсту праходзяць па арт. 23.34. КоАП «Парушэнне парадку арганізацыі або правядзення масавых мерапрыемстваў» і па арт. 23.4. КоАП «Непадпарадкаванне законнаму распараджэнню ці патрабаванню службовай асобы пры выкананні ёй службовых паўнамоцтваў».\nКалі стаў(-ла) сведкай затрымання\nБудзь гатовы(-ая) атрымаць «ляшча», калі хочаш абараніць іншага. Хутчэй за ўсё, цябе затрымаюць таксама і асудзяць за непадпарадкаванне. Даказаць, што абараняўся(-лася) сам(-а) ці свайго таварыша, будзе вельмі складана.\nЛепш за ўсё працуе фота- і відэаздымка. Ахоп гэтых артэфактаў можа дасягаць сотні тысяч людзей і больш. Як вынік – візуальныя доказы для абскарджвання прысуду і падмочаная рэпутацыя супрацоўнікаў АМАПу.\nАдразу шукай праз СМІ і сайт «Вясны» інфу пра тое, у якім РУУС могуць быць затрыманыя. Тэлефанаваць у Бюро рэгістрацыі няшчасных выпадкаў ГУУС Менгарвыканкама – даволі бесталкова, але чым чорт не жартуе. Калі што, тэлефонныя нумары шукай тут.\nКалі праз шмат гадзін чалавек не выходзіць на сувязь, тэлефануй адразу ў ЦІП. Адрасы і тэлефоны ЦІП, ІЧУ, РУУС і судоў Менска знойдзеш тут.\nАдразу бі трывогу ў праваабарончы цэнтр «Вясна», калі даведаешся пра затрыманне знаёмых. Звярніся ў цэнтр па дапамогу і кансультацыю.\nКалі дакладна вядома, што чалавек затрыманы і знаходзіцца ў ЦІПе, можна знайсці адваката самастойна ці з дапамогай «Вясны». Праўда, у РУУС яго не пусцяць, хоць і можна па кодэксу. Натуральна, адвакат не бог, але прынамсі ён/яна будзе мець доступ да матэрыялаў справы і наглядна адлюструе той самы кафкіянскі бок працэсу.\nВажна даведацца праз ЦІП ці праваабаронцаў, у якім РУУСе знаходзіўся затрыманы(-ая), каб потым чакаць яго/яе у тым жа судзе.\nЯк правіла, судовы працэс адбываецца на наступны дзень пасля затрымання. Да 9-10 раніцы ў суд прывозяць затрыманых гуртам з Акрэсціна на аўтазаку, але бывае па-рознаму. У судзе разбіраюцца, каго да якога/якой суддзі накіраваць і ў колькі. Пасля на стэнды вывешваюць спісы з інфармацыяй. Гэты працэс можа цягнуцца ўвесь дзень.\nКалі інфармацыі на стэндах няма, смела ідзі ў кабінет старшыні суда і запытвайся, каму з суддзяў ён размеркаваў справу твайго(-ёй) знаёмага(-ай). Патрабуй, каб інфармацыя з’явілася на стэндах, якія звычайна знаходзяцца ля ўваходу.\nПасяджэнне ў судзе адкрытае для ўсіх. Гуказапіс працэсу можна весці без папярэджання, а для фота і відэа патрэбны дазвол суддзі.\nЁсць тры месцы, куды адпраўляюць адміністратыўна арыштаваных:\n– Цэнтр ізаляцыі правапарушальнікаў на Акрэсціна (г. Менск, 1-ы завулак Акрэсціна, 36). Там жа знаходзіцца і ІЧУ (г. Менск, 1-ы завулак Акрэсціна, 36а);\n– Цэнтр ізаляцыі Менскага РУУС (г. Менск, вул. Ф.Скарыны, 20);\n– Жодзінскі РУУС (г. Жодзіна, вул. Сухаградская, 1).\nУ ІЧУ трымаюць арыштаваных па крымінальных справах, у ЦІПе – па адміністрацыйных. Калі ЦІП забіты, частку адміністратыўна арыштаваных садзяць у ІЧУ. Калі месцаў у Менску няма, адпраўляюць у Жодзіна.\nУ цябе не будзе аніякай сувязі з затрыманым(-ай) на тэрмін арышту. Сустрэчы і тэлефонная сувязь з арыштаванымі на суткі забароненыя. Лісты ад іх не прыходзяць таксама. Падрыхтуйся да інфармацыйнага вакууму.\nКалі тэрмінова трэба звязацца з арыштаваным(-ай), пабачыць яго/яе можа толькі адвакат.\nХто можа перадаваць перадачы?\nКаб затрыманы(-ая) на «суткі» атрымаў(-ла) тваю перадачу, неабходна выканаць шэраг фармальнасцяў. Проста прыйсці на Акрэсціна з мехам смакоцця і перадаць яго кудысьці ў акенца не атрымаецца.\nПрымаюць перадачы толькі ад блізкіх сваякоў: маці, бацькі, сястры, брата, жонкі, мужа, дзяцей, бабулі, дзядулі. У цябе абавязкова спытаюць пашпарт. У некаторых выпадках могуць запатрабаваць яшчэ і пасведчанне аб нараджэнні.\nГрамадзянскія жонкі маюць шанец прарвацца з перадачай, прад'явіўшы пашпарт агульнага дзіцяці.\nМожна паспрабаваць прадставіцца зводным братам або сястрой. Кажуць, спрацоўвае часцей у тым выпадку, калі імя па бацьку ў вас супадае. Але лепш усё ж кааперавацца і аддаваць перадачы са сваякамі.\nКалі ты чалавеку на «сутках» не сваяк(-чка), але яго сваякі не могуць прыехаць самі або іх няма ўвогуле, можна наладзіць працэс з дапамогай адваката. З ім арыштаваны(-ая) аформіць заяву аб тым, што будзе атрымліваць перадачы не ад сваяка, а ад цябе.\nЯкія агульныя патрабаванні да перадач?\nАфіцыйны дакумент, які рэгулюе пытанне, – пастанова МУС Рэспублікі Беларусь ад 30.11.2017 «Аб зацвярджэнні Правілаў унутранага распарадку ізалятараў часовага ўтрымання органаў унутраных спраў» (глядзі главу 9). Але важна мець на ўвазе, што адміністрацыя любога ізалятара можа ўвесці нейкія «папраўкі» сваім унутраным распараджэннем.\nПрад'яўленне пашпарта – умова абавязковая.\nСтандартна перадачу прымаюць раз на суткі, але інтэрвал можа рэгулявацца ўнутранымі распараджэннямі. ІЧУ ў Менску на 1-м завулку Акрэсціна прымае перадачы з 14:00 да 16:00, ЦІП – з 10:00 да 13:00. Лепш удакладняць інфармацыю па дзяжурным тэлефоне.\nСтандартнае абмежаванне для перадачы – да 5 кілаграм. Часам супрацоўнікі кажуць, што 5 кг – гэта ўсё, уключаючы ваду і кнігі, часам лічаць інакш. Але звычайна перадачу не ўзважваюць, так што можна спрабаваць перадаваць па максімуме.\nТое, што ў цябе прынялі на ўваходзе, але адфільтравалі пазней, захоўваецца ў ячэйцы арыштаванага(-ай) і вяртаецца яму (ёй) у момант вызвалення.\nВось спіс таго, што бяруць:\n– кнігі, часопісы, размалёўкі;\n– канверты (з маркай);\n– алоўкі і стрыжні;\n– туалетная папера;\n– зубная шчотка;\n– вільготныя сурвэткі;\n– гігіенічныя пракладкі;\n– шкарпэткі, майткі;\n– вопратку і абутак;\n– цыгарэты, запалкі;\n– ежу (з абмежаваннямі).\nГазеты, часопісы і кнігі мудрагеліста «фільтруюць». Часам не прымаюць нават бяскрыўдныя сканворды. На гэты выпадак падыдзе якая-небудзь дзяржгазета з забаўляльным блокам (тут ужо вырашай сам(-а), ці варта такую газету наогул купляць). Кнігі лепш перадаваць у мяккай вокладцы. Важна, каб не было ніякіх укладанняў або заўваг на палях.\nТуалетную паперу лепш перадаваць пакункамі па чатыры рулоны. Такі пак зручна выкарыстоўваць у якасці падушкі. Важна, каб упакоўка была цэласная і каб добра праглядалася, што ніякую «забаронку» ўнутр не прасунулі.\nКарысна паспрабаваць перадаць прасціну.\nЦыгарэты трэба выкладваць з пачку ў празрысты пакет. Часта «палітычным» цыгарэты не перадаюць, але хаця б аддадуць на выхадзе – будзе што закурыць на волі.\nДля мыцця падыходзіць гаспадарчае або дзёгцевае мыла.\nВажна перадаць зручныя простыя шлапакі, некалькі маек, мяккія хатнія штаны, самыя цёплыя шкарпэткі. Уся вопратка і абутак павінны быць без шнуркоў і рамянёў. Нават худзі з ушытым шнурком, хутчэй за ўсё, не прапусцяць, прыйдзецца яго зрэзаць. Колькасць шкарпэтак-майткоў абмяжоўваюць дзвюма парамі за раз, але тут можна спрабаваць.\nЗ сабой лепш захапіць шмат празрыстых пластыкавых пакетаў, каб перакласці ў іх тое, што прымусілі высунуць з заводскай упакоўкі (напрыклад, пракладкі).\nЗняволеныя, як правіла, сілкуюцца разам, таму перадавай ежу з запасам. Добра было б паклапаціцца пра тых, каго пакуль не знайшлі родныя, і пакласці ў перадачу свайму чалавеку лішнюю пару шкарпэтак, напрыклад.\nВажны момант: калі ў цябе нешта не прынялі адзін раз, не факт, што гэта не прымуць на іншай змене. І наадварот: калі нешта прынялі сёння, то не абавязкова прапусцяць заўтра. Трэба спрабаваць.\nЯк перадаваць ежу?\nВось спіс таго, што звычайна прымаюць:\n– печыва, вафлі, зефір;\n– булачкі, хлябцы, хлеб;\n– сухафрукты, арэхі;\n– вэнджаныя каўбасы, сала, сыры;\n– вада, сокі.\nВаду і сок варта прыносіць у празрыстай пластыкавай бутэльцы. Каб правяральнік не ўсумніўся ў тым, што перад ім сапраўды сок і што ў гэтага соку не скончыўся тэрмін прыдатнасці, лепш прынесці напой у заводскай упакоўцы і пераліць ужо на месцы.\nСыпкія прадукты перасыпаюць у празрысты посуд або пакеты, кансервы таксама перакладаюць.\nХлебабулачныя і каўбасныя вырабы трэба разрэзаць на кавалкі. Такім чынам ты дэманструеш, што ўнутры нічога не схавана. Ёсць тут і меркаванні камфорту: у зняволеных няма нажа, і каўбасную палку ім спажываць нязручна.\nЦукеркі, вафлі, печыва прымаюцца толькі без абгортак.\nХлеба ў ізалятары хапае, аднак гэта стандартная «цаглінка». Таму, калі вырашыш перадаваць хлеб, то купляй якісь смачны.\nНе лішнімі будуць і гарбатныя пакецікі.\nВажна: калі вось-вось выходзяць тэрміны прыдатнасці, то прадукты ў цябе не возьмуць. Лагічней за ўсё закупіцца ў дзень наведвання ізалятара, перапакаваць усё ля ўваходу і захаваць пры сабе ўпакоўку, каб, калі спатрэбіцца, пацвердзіць свежасць прадукту.\nТак. Для гэтага трэба напісаць прозвішча, імя, імя па бацьку затрыманага(-ай) і адрас ЦІПа ў Менску – 220089, Акрэсціна 1-ы зав., 36, а ІЧУ – такі ж самы, толькі нумар дома 36а.\nНе пішы нічога лішняга, бо ўся карэспандэнцыя праходзіць цэнзуру. Дойдзе ці не – надвое бабка варажыла. Звычайна іх аддаюць ужо пры вызваленні. І перадай капэрты.\nТак, цягам пяці дзён, згодна з Працэсуальна-выканаўчым кодэксам аб адміністрацыйных парушэннях. Адвакат можа падаць скаргу, толькі калі ўдзельнічаў(-ла) у працэсе. У іншым выпадку абскардзіць рашэнне можа толькі сам(-а) арыштаваны(-ая). Скаргу разгледзяць ужо пасля вызвалення. Далей трэба скардзіцца старшыні Менскага гарадскога суду, потым – ісці ў Вярхоўны суд, а пасля можна і ў міжнародныя інстанцыі – напрыклад, у Камітэт па правах чалавека ААН.\nНа ўсялякі выпадак узбройся ведамі пра тое, што рабіць, калі цябе затрымлівае міліцыя.\nДзякуем за дапамогу ў падрыхтоўцы матэрыялу Насты Лойцы з Human Constanta.\nСтаніслава Гусакова | 24.03.2017 14:35\nДзякуй, вельмі актуальна. Па сённяшняй інфармацыі, затрыманых 15 сакавіка ўжо вывезлі з Акрэсціна ў Жодзіна.\nНе ведаю, як зараз, але раней там працавала Радыё Сталіца і перадавалі вельмі шмат прывітанняў-віншаванняў з песнямі а-ля "Я не здамся без бою" ОЭ ці "Перемен" Цоя\nflejtmotiv | 24.03.2017 18:37\nтак, ведаем пра Жодзіна.\nтам прымаюць перадачы па аўторках і чацвяргах з 9 да 16 (абед — з 13 да 14).\nRenessaince | 24.03.2017 09:54\n«па кодэксЕ», «яго/яе Ў тым»; усе «адміністратыўна» замяніць на «адміністрацыйна»; «буханка?» — «бохан»/«баханка».


Брыльянт у промнях кахання і вернасці\n04/09/2014 Сельская праўда Святочныя даты 0\nГэты драўляны домік падобны на сотні такіх жа вясковых “сабратаў”: некалі пафарбаваны, з маленькімі вокнамі, нізкім дахам і высокімі парожкамі. У чыста прыбраных пакоях — вялізная грубка, жалезныя ложкі з гарою вышываных падушак, у чырвоным куце — абавязкова абразы, а на сценах — чорна-белыя фотаздымкі яшчэ маладых гаспадароў.\nУ хаце Уладзіміра Сцяпанавіча і Веры Фёдараўны Касцюковічаў, што жывуць у вёсцы Сакалова — усё па-простаму, утульна. Не хапае, бадай, толькі коткі, каб вуркатаў на лаўцы і задаволена мружыў вочкі. Жыццё ж гаспадароў нетаропкае: дзень пражылі — і то дзякаваць Богу. Іх каляндар жыцця адлічвае год за годам. Нараджаліся і раслі дзеці: Ала, Людміла і Раіса. Сталі дарослымі дочкі, займелі свае сем’і, радавалі бабулю і дзядулю нараджэннем 5 унукаў, дачакаліся 4 праўнукаў. А калі ўся краіна святкавала Дзень Незалежнасці Рэспублікі Беларусь, у гэтым доме адкаркавалі бутэлечку шампанскага з другой нагоды: для Уладзіміра і Веры, як і 60 год таму, крычалі “горка” і віншавалі з “брыльянтавым” вяселлем. Скроні іх даўно пабялелі, на тварах глыбокія маршчыны, аднак “малады” па-ранейшаму падцягнуты і сур’ёзны, а “маладзіца” гарэзліва прыціскаецца да мужа і бойка падстаўляе вусны для пацалункаў.\nЗ гасцей — самыя блізкія людзі. Аднак не абышлося без сюрпрызаў. Павіншаваць юбіляраў, якія шэсць дзясяткаў гадоў крочаць поплеч, і ўручыць падарункі, прыехалі начальнік аддзела загса райвыканкама Галіна Пятроўна Аксюцік, старшыня Хмелеўскага сельвыканкама Сяргей Лявоньцевіч Прылуцкі і мясцовы паэт Вячаслаў Фядотаў, які прачытаў уласныя вершы.\n— Які ж сакрэт вашага сямейнага доўгажыхарства? — запыталася Г.Аксюцік, калі разгубленыя муж і жонка па традыцыі паставілі подпісы ў кнізе ганаровых юбіляраў.\nНа што Вера Фёдараўна адказала:\n— Дзетачкі, мілыя, калі знайшлі сваё шчасце — не перавыхоўвайце, не “піліце”, не ганьбіце, а кахайце, кахайце і беражыце!\nДачка Ала падхапіла:\n— Здаецца, галоўны бацькоўскі “сакрэт” у тым, што яны, колькі я сябе памятаю, побач. Татачка дровы коле — мама іх складвае, ён косіць — яна зграбае. Ён з працы затрымліваецца — яна нервуецца, паглядае на дарогу, а то і насустрач пойдзе… Не памятаю, каб ганіліся калі… Паважаюць адзін аднаго. Ведаеце, тата ніколі не забудзецца кветкі маме на святы купіць. Нават сёлета на ровары ў Жабінку паехаў (хаця яму без малога 90 гадоў), каб на 8 сакавіка букет падарыць! А мамачка заўжды яго радавала пірагамі і каўбасамі. Любіць і шкадуе свайго франтавіка — наш татачка ў 1945 годзе дайшоў да Берліна, і яшчэ шэсць гадоў служыў у спецаддзеле.\nІ кожную раніцу чую, як тата пытаецца ў мамы: “Верачка, ты яшчэ жывая?”. “Ат, саколік, не дачакаешся?”. “Не, без цябе мне свет нямілы…”. Радуюся за бацькоў і здзіўляюся іх пяшчотным адносінам і вернасці, якую яны захавалі і змаглі пранесці праз усё жыццё…\nНа здымку: “брыльянтавае” вяселле адзначылі Уладзімір Сцяпанавіч і Вера Фёдараўна Касцюковічы з вёскі Сакалова.


Дададзена: 14.05.10 11:24 Загаловак паведамлення:\nА хто ведае, як гатаваць такі амлет, "як у садочку"?\nамлет дзеля густаты можна манку дадаць. у садку, мяркую, так і робяць.\nОх дзяўчаты, і нагналі ж вы мне смаку на садаўскі амлет!!! Пачала я шукаць рэцэпты на прасторах інтэрнэту. Рэцэптаў там шмат. А жадаючых знайсьці рэцэпт амлета як у садочку, яшчэ больш. я паспрабавала некалькі самых распаўсюджаных: з манкай і крухмалам і толькі з малаком. Апошні, як на мой густ, аказаўся самы падобны. Вось спасылка на рэцэпт http://crevetka.com/index.php?id=51 выглядае, што ад школнага повара.\nДададзена: 14.05.10 12:42 Загаловак паведамлення:\nрэцэпт добры. Але ж я амлет за 3 хвіліны гатую, а тут 30 Мяне сажруць! Амлет у мяне - гэта такая страва-"адмазка", каб за 5 хвілін ірты пазатыкаць і ўсе думалі, што елі.\nІ не выгадна эканамічна - 10 яек на 6 порцый. У мяне 2 яйкі на 3 порцыі ці па яйку на кожнага.\nДададзена: 14.05.10 15:41 Загаловак паведамлення:\nА я ў амлет дадаю замест малака смятану. Смак іншы. Мне болей падабаецца, але з малаком таксама добра.\nДададзена: 14.05.10 20:55 Загаловак паведамлення:\nkropka, дзякуй вялікі-вялікі!\nПаспрабую заўтра, а то ў мяне Алесік ужо штодзень стаў прасіць амлет, як у садочку.\nДарэчы, пра звычайны амлет: таксама часам дадаю ў яго некалькі лыжак сьмятаны, смачна атрымліваецца. Што тычыцца малака ў амлеце, то ў кулінарнай кнізе Д. Данцовай вычытала адну хітрасьць (здаецца, францускую): малака ў амлеце павінна быць роўна столькі ж, колькі яек. Як вылічыць патрэбны аб'ём малака? Наліваць малако пры дапамозе яечных шкарлупак!\nЯ цяпер толькі так і раблю.\nДададзена: 15.05.10 12:34 Загаловак паведамлення:\nЯк вылічыць патрэбны аб'ём малака? Наліваць малако пры дапамозе яечных шкарлупак!\nа мерныя шклянкі ўжо не модныя?)))))\nДададзена: 16.05.10 13:41 Загаловак паведамлення:\nNadzeyka, у мяне ў хаце няма ніводнай мернай шклянкі. ))) А што, карысная рэч? Трэба набыць, мабыць.\nДададзена: 16.05.10 17:19 Загаловак паведамлення:\nМожна яйкі выліць у звычайную шклянку, а потым столькі ж наліць малака. Мерная шклянка дома ў мяне ёсць, але ёю НІКОЛІ на карысталася. Рэч не вельмі карысная.\nДададзена: 16.05.10 19:23 Загаловак паведамлення:\nМожна яйкі выліць у звычайную шклянку, а потым столькі ж наліць малака.\nну гэта і мелася на ўвазе. У мяне празрыстая паўлітровая ёмістасць з рысачкамі для блэндара. Вельмі неабходная))) Бо там зручна ўсё блэндарыць)) Дастаткова вялікая, каб там рабіць і амлет)) Па ёй неабходную колькасць рэчываў і гляджу звычайна. Столькі і яшчэ столькі вельмі проста вызначаецца)) Ну мне падаецца нават са звычайнай шклянкай, у якую разам не ўлазіць малако ды яйкі прасцей ды хутчэй вызначыць колькасць патрэбнага малака..\nДададзена: 16.05.10 19:40 Загаловак паведамлення:\nNadzeyka, мы не шукаем простых шляхоў. Калі побач са мной на кухні круцяцца дзеці, то мы адмяраем малако шкарлупінкамі. І, вядома, лічым услых, думаем, колькі яшчэ шкарлупінак малака трэба ўзяць, карацей, займаемся матэматыкай.\nА калі яна адна на кухні,то працэс ідзе па-іншаму - плюх яйкі ў шклянку, плюх малако ў шклянку...\nДададзена: 23.06.10 20:45 Загаловак паведамлення:\nДзяўчаты, можа хто ведае якія арыгінальныя закаткі (сочыва ці кампоты) з трускалкамі... ці ўвогуле цікавыя нейкія спалучэнні садавін?\nДададзена: 23.06.10 21:19 Загаловак паведамлення:\nсочыва з трускалак - гэта мега смачна. Я, праўда, не ведаю прапорцыі цукру, але мабыць можна пагугліць. Толькі не варыць зашмат - каб трускалкі не зрабіліся карычневыя і каб не надта разваліліся. Мама гэтак рабіла - ВЕЛЬМІ! Яна рабіла толькі два варэння - з трускалак і з абрыкосаў. І абодва мега смачныя.\nКалі надта шмат варыць, то трускалкі робяцца карычневыя і варэнне не празрыстае. Так рабіла бабуля і гэта не смачна.\nДададзена: 24.06.10 7:39 Загаловак паведамлення:\nя ведаю. Трускалкі нармалёвыя атрымаліся. Малая ўжо далізывала з блінамі тое што не ўлезла ў слоік. Я раблю сочыва мала, каб нагатаваць рознага і па крыху. А з большага нарыхтоўваю працёртасці ў лядоўню - журавіна, смародзіна. Вось з 600 грам трускалак атрымалася вельмі файнае сочыва на адзін слоік прыгожанькі.\nДададзена: 14.10.11 19:58 Загаловак паведамлення:\nУ сувязі з жудаснымі коштамі на ўсё, асабліва на маё любімае мяса, усё часцей набываю тварог і гатую сырнікі. І Франак зранку замест ранейшага сухога сняданка Нэсквік есць зярнёны тварог з сочывам ці штосьці падобнае. А ваш стол змяніўся ў сувязі з крызісам?\nДададзена: 15.10.11 19:34 Загаловак паведамлення:\nДададзена: 15.10.11 20:19 Загаловак паведамлення:\nТаксама сталі есці менш мяса. І гатаваць менш страваў з рознымі экзатычнымі прадуктамі.\nКалі адпускаць на вуліцу аднаго? 48 Volja 61343 31.05.16 22:17\n[ Апытанка ] Калі пры вас б'юць дзяцей 56 julcik 90546 29.11.10 18:38\nКалі аддаваць дзіця ў школу? 134 Тэлевіталь 176830 30.10.09 0:51\nЦі ёсьць у вашай дзеткі фотааальбом? 37 Tanya 55179 18.03.09 16:56\nКалі чужыя выхоўваюць тваё дзіця? 7 stasia 35270 29.10.07 11:37


# Дададзена: 19.04.2007 - 21:34\nпаважаныя нрм, чакаем вас у гароднi. прыезджайце да нас, калi ласка.) апошнi канцэрт адыгралi у сакавiку 2004... мы вас чакаем. разумеем - праблемы з памяшканнем, але надзея ёсць надзея.)\n# Дададзена: 19.04.2007 - 22:00\nтакіх паведамленняў на маю памяць за гэтыя тры гады каля тысячы было..... а сэнс...??\n# Дададзена: 20.04.2007 - 07:28\ndm_garadzensky, ехаць на пустое месца? Вы спачатку арганізуйце ўсё, а потым запрашайце…\n# Дададзена: 20.04.2007 - 18:47\ndm_garadzensky, можна ва Флінце, можна ў Стопе, можна ў Космасе, можна ў Вастоке.\nНайбольш жыцьцяздольны варыянт - Флінт\n# Дададзена: 20.04.2007 - 19:25\nКалі б НРМ вельмі жадалі гэтага канцэрту, яны б арганізавалі яго й у гарадзенскіх сутарэннях.....але ГРОШЫЫЫЫЫ, за "падвальныя" канцэрты ж пэўна нічога не атрымаеш...!!!\n# Дададзена: 20.04.2007 - 20:30\n+ офiс АГП, але памяшканне там невялiкае.(\nну што, чакаем паведамленняу афiцыйных асоб.\n# Дададзена: 21.04.2007 - 14:37\nА дзе знаходзіцца ў нас офіс АГП?\nХаця навошта, я іх усё роўна не паважаю...\n# Дададзена: 21.04.2007 - 14:45\nбудзёнага 48а ... далей не памятаю\n# Дададзена: 21.04.2007 - 16:53\nlitwin1794, NRM ня ў тым...хм...узросьце, каб вельмі жадаць нейкіх канцэртаў.\nГурт прыяжджае туды, куды яго запрашаюць. Удзельнікі каманды не займаюцца арганізацыяй выступаў.\n# Дададзена: 22.04.2007 - 19:23\nШто ж запрашаем.... няхай наладзяць дабрачынны канцэрт у падтрымку архітэктурных каштоўнасцей Гародні..... ДА НІКОЛІ Ў ЖЫЦЦІ ТАКОГА НЕ БУДЗЕ!!!!ГЭТА МАРА!!! Яны лепш у Варшаву паедуць, там жа ўсё падрыхтавана і аргазавана...\n# Дададзена: 22.04.2007 - 21:22\nшкада. лявон занадта у палiтыку адыходзiць. занадта добра да польшчы ставiцца. грошы.(((\n# Дададзена: 22.04.2007 - 23:57\nlitwin1794, а няхай прыхільнікі наладзяць дабрачынны канцэрт у падтрымку новага альбому і кліпу НРМ. Вы ж слухаць і глядзець хочаце - дык дайце грошай.\n# Дададзена: 23.04.2007 - 08:09\nпрычым тут палітыка і польша? гэта праца музыканта -- даваць канцэрты.\n# Дададзена: 23.04.2007 - 15:01\ndm_garadzensky adkul tu uziałsia taki durny?\nkali chočaš kancarta tali arhanizuj. vialmi prosta.\njakaja ž heta prablema?[/b]\n# Дададзена: 23.04.2007 - 16:10\nА прыпомніць табе зь якімі цяжкасьцямі ты сьцягнула ва Ўроцлаў ПітПаффа? Ужо забыла?\n# Дададзена: 23.04.2007 - 18:57\nА для вас падтрымка новага альбому з'яўляецца важнейшым за захаванне культурна-архітэктурнай спадчыны Гародні..?? Што ж, з НРМам і з вамі ўсё зразумела (апошняе ваша словазлучэнне якраз адпавядае гэтаму)... Больш таго ад НРМ ніхто не патрабуе ладзіць вялікія электрычныя фэсты, хапіла б і акустыкі....\n"Вы ж слухаць і глядзець хочаце - дык дайце грошай" - як зразумець гэты выраз?? Што, НРМ пачалі "прадаваць" беларусшчыну..???\n# Дададзена: 23.04.2007 - 19:11\nне злуйце мяне! зараз загружаны па працы, але як асвабажуся, абавязкова напішу FAQ для сайта. Пасля гэтага ўсялякія размовы такога кшталту будуць проста выдаляцца. А пакуль, адкажу вам тэзісна-вобразна:\n1. Ітак, НРМ едзе да вас у Гародню бараніць спадчыну за бесплатна. Але, па дарозе машына спыняецца. Чаму? Скончылася паліва. Бярэ Лявон каністру і ідзе на запраўку. А там яму што кажуць? Правільна! ДАВАЙ ГРОШЫ!\n2. Пераселі міністры на велікі, дабраліся да Гародні. Граюць канцэрт, тут Піт падае ў галодны вобмарак. Чаму ж ён не пад'еў, небарака? Запытаецеся вы. А справа ў тым, што ў краме хлеб з кіўбасой не даюць проста так. Там за гэта просяць ГРОШЫ!\n3. Добра, адкачалі Піта, граюць далей. Тут у Юрася ірвецца струна на басу. Плача Юрась, не граць яму болей. Чаму? Запытаецеся вы. А таму што ў музычнай краме за новыя струны трэба плаціць ГРОШЫ!\n4. Адыгралі канцэрт. Ледзьве дабраліся да дому. А тут, такая прыкрасьць, лаецца на Алезіса жонка. Патрэбна ёй новая сукенка. Пайшоў Алезіс у Алімп, а там, вось дзіва, за вопратку трэба плаціць ГРОШЫ!\nЗразумейце вы нарэшце, што музыкант -- гэта такая ж прафэсія, як і усе астатнія. І за музыку трэба плаціць, як і за вопратку, ежу, квіткі ў кіно, кнігі і г.д.\n# Дададзена: 23.04.2007 - 19:45\nprypaminać mianie niczoha nia treba.\nprablemy byli ale adbyłsia i kancert, ty użo zabył pra heta?\n(a Pit do dzisiaj mi za ten koncert dziękuje... )\nprzypadek grodzienski mi bialostoczczyzną trąci\n# Дададзена: 23.04.2007 - 21:39\nВольскі ўдельнічае ў Крамбамбуле і ў Амерыцы выступае таксама не забясплатна. У Паўлава таксама два праекты:Пете Пафф і Гарадзкія. Ад беднасьці Міністры, хутчэй за ўсё, не памруць. І я ўвогуле не зразумеў, няўжо мы вас завем за бясплатна граць? Зрабіць квіткі па 10000p. - і N.R.M. давольны(спадзяюся), і прыхільнікі не пакрыўджаны.\nЯ не шукаю славы таннай\nЯ пяю не для грошаў\nМроя - Рок-Музыкант\nЗабейце мяне, калі гэта пеў не Вольскі\n# Дададзена: 23.04.2007 - 22:00\nНЕ АРГАНІЗУЕ НРМ КАНЦЭРТЫ!\nНЕ АРГАНІЗУЕ РОЛЛІНГ СТОУНЗ КАНЦЭРТЫ!\nНЕ АРГАНІЗУЕ ДДТ КАНЦЭРТЫ!\nНЕ АРГАНІЗУЕ БРЫТНІ СПІРЗ КАНЦЭРТЫ!\nНават Паліна Смолава, і та, не АРГАНІЗУЕ КАНЦЭРТЫ!\nНу як вам яшчэ патлумачыць? Гэта праца зусім іншых людзей -- канцэртных агенцый. А НРМ -- гэта музыкі.\nКаб арганізаваць канцэрт трэба:\n1. знайсьці памяшканьне і скласьці папярэднюю дамову.\n2. пайсці ва ўпраўленьне культуры пры выканкаме і набыць гастрольнае пасьведчаньне (заплаціць за яго з разліку на колькасць месцаў у залі)\n3. заключыць дамову з памяшканьнем.\n4. аплаціць памяшканьне\n5. знайсці ахову і аплаціць ейную працу.\n6. пайсці ў тыпаграфію і надрукаваць афішы.\n7. расклеіць афішы.\n8. даць рэкляму ў газэтах, мэтро, інтэрнэце, на радыё.\n9. пайсці ў падатковую інспекцыю і зарэгістраваць квіткі.\n10. прадаць квіткі.\n11. знайсці апарат. аплаціць яго. прывезці. устанавіць. наладкаваць.\n12. дамовіцца з гатэлем, набыць квіткі музыкам, прыняць іх, накарміць.\n13. правесьці канцэрт.\n14. здаць памяшканьне пасьля канцэрту.\n15. правесьці грошы па бухгальтэрыі. заплаціць падаткі. здаць справаздачы ў падатковую.\nнішто не забыў??\nцяпер вы зразумелі, што гэта ня справа музыкаў? Ці вы хочаце, каб Піт бегаў па горадзе і расклейваў афішы, а Юрась сядзеў на касе і гандляваў квіткамі? Сумняваюсь, што ў іх застанецца час пасля гэтага на, ўласна, музыку...\n# Дададзена: 14.01.2008 - 23:42\nЗдаецца, НРМ чакаюць паўсюль, акрамя Графіці\n# Дададзена: 15.01.2008 - 12:59


01 жнівень 2007, 20:07\nУдзень каля гмаху музэю Варшаўскага паўстаньня паўстанцаў вітаў прэзыдэнт Польшчы Лех Качыньскі.\n“Свабода Польшчы гэта найвышэйшая каштоўнасьць. Варта было за яе змагацца і варта захоўваць традыцыіі гэтага змаганьня”\nЗа савецкім часам, пра паўстаньне стараліся ня ўзгадваць, бо шмат хто зь яго удзельнікаў, але таксама і гісторыкаў, вінаваціў савецкае камандаваньне, якое загадала арміі спыніцца на супрацьлеглым беразе Віслы і чакаць, пакуль гітлераўцы канчаткова ня зьнішчаць паўстанцаў.\nПаўстаньне пратрымалася 63 дні.\nЦяпер усё іначай - на плошчах на толькі Варшавы, але і іншых польскіх гарадоў, сьвяткаваньні – паўстанцаў вітаюць як легендарных герояў.\nУдзельнік паўстаньня: “Мы чакалі на паўстаньне, хацелі ўжо хутчэй змагацца, хаця былі падлеткамі толькі. Таму цешыліся, калі ўжо можна было будаваць барыкады”.\nЦешацца паўстанцы і цяпер, асабліва з таго, што пра іх змаганьне памятае моладзь. Моладзь хоча памятаць пра паўстаньне и сьпяваць песьні паўстанцаў, але па-свойму.\nДва гады таму, вядомы польскі гурт LAO CHE запісаў альбом з песьнямі варшаўскіх паўстанцаў у сучасных аранжыроўках, які атрымаў вялікую папулярнасьць.\nСёлета ў Варшаве адбыўся вялікі рок-канцэрт з удзелам вядомых польскіх рок-гуртоў, а некалькі выбітных музыкаў – Станіслаў Сойка, Зьбігнеў Голдыс, Кшыштаф Цугоўскі, Дарэк Маляёнэк -- зноў запісалі песьні паўстанцаў і выканалі іх у сталіцы.\nПаводле некаторых варшавянаў, перадусім людзей сталага ўзросту, грукат гітараў і бубнаў рок-гуртоў не зусім на мецы ў такое сьвята, моладзь, аднак, лічыць іначай.\n“Мы хочам расказаць пра гэтае паўстаньне, аб імкненьні да свабоды. Ёсьць найважнейшая рэч – свабода. Тады людзі таксама спрачаліся і мелі розныя палітычныя погляды, але калі было трэба, усе разам пайшлі ў бой. Бо за свабоду варта нават загінуць”, - кажа Дарэк Маляёнэк.\nНа канцэрце разам зь дзедам падлетак 12-13-ці гадоў.\n«Я хачу сьвяткаваць разам з дзедам!»\nСёлета імпэзы, прысьвечаныя ўгодкам паўстаньня, наведваюць і навучэнцы беларускага гуманітарнага ліцэю імя Якуба Коласа, якія цяпер вучацца ў Варшаве.\n"Цяпер угодкі варшаўскага паўстаньня, дык ліцэісты актыўна ходзяць на мерапрыемствы, зьвязаныя з гэтым," -- кажа дырэктар ліцэю Уладзімір Колас, паводле якога, для ліцэістаў гэта добры ўрок гісторыі.\nНа фота: ацалелыя удзельнікі паўстаньня\nНа фота: рок-музыка Дарэк Маляёнэк\nНа фота: публіка на сьвяточным рок-канцэрце


Топ-5 інвестыцыйных правалаў мінскіх уладаў\n16.02.2012 / 19:24\nТоп-5 інвестыцыйных правалаў мінскіх уладаў 6\nСамыя амбітныя і дарагія праекты, якія скончыліся гучным пшыкам.\nЧым гучней абяцанні, тым большая верагоднасць, што яны не будуць выкананыя. Менавіта так даводзіцца ўспрымаць інвестыцыйныя дамовы, якія год за годам заключаюць мінскія ўлады.\nШматмільярдныя кантракты ў рэшце рэшт аказваюцца пустышкамі.\nА дзяржава пачынае пошук чарговага інвестара, каб праз год ці два развесці рукі ў бакі — дзелавы партнёр зноў «кінуў». «Наша Ніва» ўзгадала самыя амбітныя праекты гарадскіх уладаў, якія на выхадзе скончыліся гучным пшыкам.\nСтадыён "Трактар" Уладзіміра Раманава\nПраект пабудовы гіганцкага бізнэс-раёна меў некалькі варыянтаў выканання — ад беларускага да галандскага, але што пра іх расказваць, калі ідэя звялася да пабудовы некалькіх панэлек на ўскраіне выдзеленай пляцоўкі? Год за годам угасала і абяцаныя аб'ёмы фінансавання «будоўлі стагоддзя».\nУ першых паведамленнях пра «Мінск-Сіці» ў 2007 годзе мільгала лічба "$30 мільярдаў", а праз пару гадоў называліся ўжо $5 мільярдаў.\nІнвестар — расійска-туркменская «Ітэра» — быў гатовая карміць улады абяцанкамі і далей, але пасля чарговага кітайскага папярэджання кантракт быў разарваны ў аднабаковым рэжыме. І хоць старшыня гарвыканкама Мікалай Ладуцька з гонарам заяўляе, што мае шэраг зваротаў іншых інвестыцыйных кампаній з розных краін, годных кандыдатаў там наўрад ці сустрэнеш. Сусветныя карпарацыі пакуль абыходзяць Беларусь бокам, а ўласнымі сіламі такі праект не рэалізуеш.\n2.\tБеларускі Дыснэйлэнд\nГісторыя гэтага праекту яшчэ больш маркотная. Як ні шукалі,\nахвотных укласці $917 мільёнаў у парк забавак пад Лагойскам так і не знайшлося.\nПарк дыназаўраў, замак Снежнай каралевы і гоначная траса прыгожа выглядалі толькі на паперы.\nІдэю мінчукоў перахапіў старшыня Віцебскага аблывыканкама Аляксандр Косінец, які вырашыў будаваць вялізны парк каля абласнога цэнтра. Але і гэты праект не зацікавіў ніводнага інвестара.\n3.\tСпартыўная імперыя Уладзіміра Раманава\nЛітоўскі банкір Уладзімір Раманаў наабяцаў залатыя горы яшчэ папярэдняму старшыню Мінскага гарвыканкама Міхаілу Паўлаву. Згодна з агучанымі планамі,\nда канца 2011 года на месцы стадыёна «Трактар» мусіла паўстаць 45-тысячная футбольная арэна з гатэлем побач.\nЛітовец спачатку збіраўся будаваць меншы па змяшчальнасці стадыён, але на словах пагадзіўся з просьбамі мінскіх уладаў. Час ішоў, а працы так і не пачыналіся. У выніку ён не выканаў ні першае, ні другое абяцанне. Сёлета Раманаў канчаткова спыніў фінансаванне мінскага футбольнага клуба «Партызан», якім валодаў, і цяпер ніякіх спраў з Беларуссю мець не хоча. А спартыўна-забаўляльны комплекс за 250 мільёнаў еўра застанецца шукаць новага інвестара.\n4.\t«Ітэра Тауэрз»\nНафтавая кампанія «Ітэра» застанецца ў памяці мінскіх уладаў не толькі як няўдалы кампаньён па згорнутаму будаўніцтву «Мінск-Сіці». Яшчэ адзін праект, будаўніцтва першых ў гісторыі Беларусі хмарачосаў каля станцыі метро «Фрунзенская», таксама падыходзіць да свайго заўчаснага фінала.\nІдэя стварэння дзвюх гіганцкіх круглых вежаў па 50–60 паверхаў трансфармавалася ў будаўніцтва 32-павярховага жылога дома, дагэтуль няскончанае.\nПадчас мінулагодняга дэфіцыту будматэрыялаў будоўля цалкам спынілася на некалькі месяцаў. Цяпер працы над домам патрохі ідуць, але ад тэмпаў продажу кватэраў «Ітэра» далёка не ў захапленні.\nРадуюцца толькі жыхары суседніх дамоў, якія ў свой час змагаліся супраць архітэктурнага «ворага». Ваяваць не давялося — інвестар сыходзіць сам.\n5.\t«Маяк Мінска»\nБудаўніцтва футурыстычных хмарачосаў з рэндэраў «Маяка Мінска» адклалася на нявызначаны тэрмін. Але нават калі рукі будаўнікоў дойдуць на іх, то ранейшыя планы ніхто рэалізоўваць не будзе. Гэта ў 2008 годзе для таго, каб залагодзіць мінскія ўлады, нікому не вядомы інвестар «Зомекс Інвестмент» абяцаў патраціць $4 мільярды і паставіць каля Нацыянальнай бібліятэкі вежу на 80 паверхаў вышынёй 300 метраў. А побач з ёй на рэндэрах былі намаляваныя восем 40-павярховых дамоў.\nЦяпер патэнцыйны праект «усох» да 35 паверхаў, але інвестар не рэалізуе і яго. Адзін за адным здаюцца ў эксплуатацыю толькі дзесяціпавярховыя жылыя дамы з прыгожымі назвамі «Рэмбрандт», «Ван Гог» і «Манэ», але гэта, відавочна, далёка не тое, чаго чакалі мінскія ўлады.\nСпіс далёка не поўны. Правальваліся і многія іншыя задумы — будаўніцтва жылога комплекса «Сузор’е» на месцы кінастудыі «Беларусьфільм», узвядзенне стадыёна з Нацыянальным выставачным цэнтрам у Шчомысліцы… Выклікаюць падазрэнне, напрыклад, і дзеянні аманцаў, якія задарма атрымалі элітны ўчастак на вуліцы Янкі Купалы, а цяпер адцягваюць будаўнічыя працы месяц за месяцам. А ўлады, прычым не толькі мінскія, але і рэспубліканскія, ненавучаныя горкім вопытам, працягваюць бегчы за любым інвестарам, хай і камічным, які абяцае стварыць на тэрыторыі сталіцы Н’ю-Васюкі.\n16.02.2012 / 19:56\nЗ хунтай ніхто ня хоча мець спраў.\nБык. / Адказаць\n16.02.2012 / 20:07\nНу і добра. Горад меньш апаганены будзе.\n17.02.2012 / 00:02\n> Ну і добра. Горад меньш апаганены будзе. Liked!\nЖонка віцебскага артыста, які ў рэанімацыі з каранавірусам: Мы ляжалі ў трох бальніцах, яны перапоўненыя 3


Океан Ельзи — Вікіпедыя\n(Пасля перасылкі з Акіян Эльзы)\nОкеан Ельзи 2008 год\nNova Records, Lavina music, Moon records, COMP music / EMI, Susy Records\nСвятаслаў Вакарчук, Уладзімір Апсеніца, Дзяніс Дудко, Мілаш Еліч, Дзяніс Глінін\nПавел Гудзімаў (1994—2005), Пятро Чарняўскі (2005—2013), Юрый Хустачка (1994—2004), Зміцер Шураў (2000—2004)\nОкеан Ельзи на Вікісховішчы\nОкеа́н Е́льзи (па-беларуску Акіян Эльзы) — адзін з найбольш паспяховых і папулярных украінскіх рок-гуртоў, утвораны 12 кастрычніка 1994 года ў Львове. Вакаліст і фронтмэн гурта — Святаслаў Вакарчук.\n1.1 Да 1998 года, львоўскі перыяд\n1.2 1998–2004, «залаты» склад\n1.3 2004–2012, другі склад, сольныя праекты Святаслава Вакарчука\n1.4 2012–наш час, альбом Земля\n2.1 Сучасны склад\n3.3 Акустыйныя альбомы\n3.5 Іншыя альбомы\n3.6 Відэа альбомы\n3.7 Асобныя праекты ўдзельнікаў гурта\nДа 1998 года, львоўскі перыяд[правіць | правіць зыходнік]\nУ 1992 годзе студэнт Андрэй Галяк (вокал) стварыў гурт «Клан тиші», да якога далучыліся яго аднакласнік Павел Гудзімаў (гітара), а таксама знаёмы Юрый Хустачка (бас-гітара) і Дзяніс Глінін (ударныя). Гурт выступаў у палацах культуры роднага Львова. Праз два гады А. Галяк ажаніўся і пакінуў гурт — «Клан Тиші» ператварыўся ў трыо. У сакавіку 1994 хлопцы пазнаёміліся з 19-гадовым студэнтам тэарэтычнай фізікі Святаславам Вакарчуком. Улетку Вакарчук прыйшоў на першую рэпетыцыю, а з восені чацвёрка рэпетавала рэгулярна і ўжо 12 кастрычніка 1994 г., як прынята лічыць, быў створаны новы гурт — "Океан Ельзи", які тады граў пераважна сумесь поп і лірычнай рок-музыкі. Святаслаў стаў яе вакалістам, а таксама аўтарам большасці тэкстаў і музыкі гурта.\nУ снежні 1994 гурт выканаў свае першыя чатыры дэма запісы на студыі «Галвокс». Першае сур'ёзнае выступленне адбылося 12 студзеня 1995 перад Львоўскім оперным тэатрам, дзе сабралася 7000 гледачоў. У тым жа годзе ў рамках аўтарскага музычнага праекта «Є» вядомага львоўскага музыканта Алега Джона Сука,  гурт зняў свой першы (неафіцыйны) відэакліп на песню «Long time ago» (рэжысёр — Уладзімір Зайкоўскі) і выступіў на фестывалі «Червона Рута» ў Львове. У 1996 гурт выпусціў максі-сінгл «Будинок зі скла», які распаўсюджваўся сярод прыхільнікаў. Пачынаючы з таго ж 1996-га, ОЕ пачаў актыўна канцэртаваць — не толькі ва Украіне, але і ў Польшчы, Германіі і Францыі, прыняў удзел у Таўрыйскіх гульнях, а таксама разам з іншымі ўкраінскімі гуртамі выступіў на адной сцэне з Deep Purple падчас Восеньскага Рок-Марафону ў Кіеве. У 1997 адбыўся першы значны сольны канцэрт гурта ў Львове. У красавіку 1998 музыканты пераехалі ў Кіеў.\n1998–2004, «залаты» склад[правіць | правіць зыходнік]\nУ 1998 годзе ОЕ распачаў працу з прадюсэрам Віталем Клімавым, падпісаў кантракт з «Nova Records» і запісаў дэбютны альбом, які пабачыў свет у верасні пад назваю «Там, де нас нема». Песні гурта пасядалі на першых месцах у чартах, іхняя лірычнасць і незвычайны вакал Святаслава Вакарчука здабылі прыхільнікаў па ўсёй Украіне. У 1999 Океан Ельзи выступіў у парыжскім МСМ Café (выступ трансляваў тэлеканал МСМ International), узяў удзел у расійскім фестывалі «Нашествие». На фестывалі Таўрыйскіх Гульняў музыкі атрымалі ўзнагароды «Прарыў года» і «Лепшая песня» (за кампазіцыю «Там, де нас нема» з аднайменнага альбома). У тым жа годзе адбылося перавыданне альбома ў Расіі. Аднак вялікую папулярнасць «Океан Ельзи» здабыў у Расіі пасля выхаду фільму Аляксея Балабанава «Брат 2» і выхаду ў ратацыю на MTV кліпаў «Там, де нас нема» і «Сосни».\nНа пачатку 2000-га года гурт скончыў працу над другою пласцінкай — «Янанебібув», якую выпусцілі адразу на двух лэйблах — украінскім Nova Records і расійскім Real Records. Ужо пасля яе рэлізу (21 лютага) да ОЕ далучыўся клавішнік Зміцер Шураў (як сесійны ўдзельнік) і пачаліся выступы і рэпетыцыі ў новым складзе. Двойчы запар (2000 і 2001) на Таўрыйскіх Гульнях ОЕ быў лаўрэатам у катэгорыі «Лепшы поп-гурт». У 2001 гурт запісаў лепшы, на думку некаторых крытыкаў, альбом украінскай рок-музыкі — «Модель» (пасля запісу якога Шураў стаў пятым афіцыйным удзельнікам калектыву). У тым жа годзе ў рамках супрацоўніцтва з кампаніяй Пепсі ОЕ гастраляваў па Украіне. На Таўрыйскіх Гульнях – 2002 па выніках 2001 адразу дзве іх песні («Друг» і «911») ўвайшлі ў спіс 10 самых папулярных хітоў Украіны, а «Океан Ельзи» прызналі «Лепшым рок-гуртам». «Модель» назвалі «Альбомам года». Праз год пасля выхаду кружэлкі «Суперсиметрія» (2003), што ўпершыню ва Украіне атрымала статус двойчы плацінавай, гурт пакінулі басіст Юрый Хустачка і клавішнік Зміцер Шураў – абодва ўзяліся за рэалізацыю праекта «Esthetic Education».\n2004–2012, другі склад, сольныя праекты Святаслава Вакарчука[правіць | правіць зыходнік]\nВыступ у Харкаве, 2010 год\nЗ 2004 года ў гурце іграюць басіст Дзяніс Дудко і сербскі клавішнік Мілаш Еліч, які супрацоўнічаў з гуртам пад час туру «Тихий океан». Першы канцэрт «Океану Ельзи» ў новым складзе адбыўся ў ліпені ў горадзе Алматы. У красавіку 2005-га года гурт пакінуў гітарыст Павел Гудзімаў, гэтая падзея атрымала значны рэзананс, паколькі, за словамі Гудзімава, ініцыятарам гэтай змены складу быў Вакарчук. Але ўжо праз месяц яго замяніў гітарыст Пятро Чарняўскі. 22 верасня 2005 года адбыўся рэліз альбома Glorіa, які ў першы ж дзень продажу стаў «Плацінавым» — па 06:00 было прададзена 106000 асобнікаў, а да канца года ўжо дзвесце тысяч. Вакаліст Святаслаў Вакарчук як амбасадар добрай волі Праграмы Развіцця ААН для моладзі ва Украіне ўзяў удзел у многіх сацыяльных і культурных праектах. У прыватнасці, усе грошы, атрыманыя ад продажу сінглу «Веселі, брате, часи настали…» былі прызначаны для дзіцячага дому ў горадзе Макееўка. У 2006 годзе рок-гурт сыграў безкаштоўны канцэрт для ўкраінскіх міратворцаў у Косова.\n25 красавіка 2007 гурт Океан Ельзи прэзентаваў новы альбом «Міра». Новы рэліз быў прысвечаны загінуламу саўндпрадзюсеру гурта Сяргею Таўсталузкаму. Удзельнікі гурта лічаць альбом найбольш "рокавым" за ўвесь час існавання гурта.\nУ снежні 2007 года гурт выпусціў відэа да песні «Лист до мами», выхад якой быў прымеркаваны да Дня Ўзброеных Сіл Украіны.\nУ 2008 годзе Святаслаў Вакарчук прадставіў джаз-праект «Вночі», выпусціўшы аднайменны альбом. Альбом выйшаў пад імем Святаслава Вакарчука як ідэйнага натхняльніка, аднак над ім працавалі ўсе музыкі ОЕ і шмат запрошаных музыкаў.\n10 сакавіка 2010 г. быў прадстаўлены сёмы студыйны альбом гурта, які атрымаў назву «Dolce Vita». Альбом змяшчае трынаццаць кампазіцый, а таксама бонусны трэк народную песню — «Ой, чий то кінь стоїть». У падтрымку альбома адбыўся маштабны (8 месяцаў) «Dolce Vita тур», які ахапіў амаль 100 гарадоў ва Украіне, Расіі, Беларусі, Еўропе, Канадзе і ЗША. 1 снежні 2010 было выпушчана «Dolce Vita Remastered)», з змененым гучаннем усё тых жа песень.\nКрамлёўскі Палац, 27 верасня 2011.\n27 верасня 2011 гурт адыграў канцэрт у Дзяржаўным Крамлёўскім Палацы (Масква). У 6-тысячнай залі быў аншлаг, а пасля канцэрта музыкаў некалькі разоў выклікалі «на біс». Гэты выступ гурт правёў у суправаджэнні сімфанічнага аркестра МУС РФ пад кіраваннем Фелікса Араноўскага.\n13 снежня 2011 года на YouTube канале Океана Ельзи адбылася прэзентацыя другога сольнага праекта Вакарчука пад назвай «Брюссель». У падтрымку альбома прайшоў тур па гарадах СНД.\nВыступ Океана Ельзи адбыўся на заключным канцэрце ў часе Red Rocks Festival у Лондане напярэдадні закрыцця Алімпіяды–2012.\nАкрамя ўжо вядомых хітоў гурта, музыкі ўпершыню выканалі новую песню «All Together».\n2012–наш час, альбом Земля[правіць | правіць зыходнік]\nУладзімір Апсеніца. 28 верасня 2013.\n27 лютага 2013 былі прадстаўлены відэа на першы сінгл з новага альбома Земля, які атрымаў назву «Обійми». 11 красавіка 2013 года афіцыйна было абвешчана аб спыненні супрацоўніцтва паміж гуртом і гітарыстам Пятром Чарняўскім. Па афіцыйных паведамленнях, гэта абумоўлена «творчымі прычынамі і прынята па агульнай згодзе ўсіх удзельнікаў». У бліжэйшай будучыні яго заменіць сербскі гітарыст Уладзімір Апсеніца, што прымаў удзел у запісы некаторых песнях новага альбома. 12 красавіка была анансаваная дакладная дата рэлізу новага альбома і яго назва — «Земля». 15 траўня 2013 года ў сетку інтэрнэт быў выкладзены новы альбом, тады як рэліз CD ва Украіне адбудзецца 20 траўня, у іншых краінах — 22 траўня. 19 траўня ў падтрымку альбома пачаўся стадыённы тур. Па завяршэнні ўкраінскай частцы тура гурт «Океан Ельзи» на сваім YouTube канале анансаваў вялікі канцэрт пад назвай «Океан Ельзи» — 20 років разом!», які адбудзецца 21 чэрвеня 2014 у Кіеве на стадыёне НСК «Алімпійскі». Выступленні таксама адбыліся на стадыёнах Львова, Днепрапятроўска (цяпер Дняпро), Адэсы і Харкава.\n14 снежня Акіян Эльзы згралі ў падтрымку Еўрамайдану на Майдане Незалежнасці ў сваім «залатым» складзе: Вакарчук, Гудзімаў, Хустачка, Шураў і Глінін.\nДзеля гэтага выступу Юрый Хустачка прыляцеў з Парыжу. Свой канцэрт гурт скончыў са словамі: «Важлівыя рэчы аб'ядноўваюць, памятаеце ... Дзякуй, усё толькі пачынаецца!»\nУ 2014–2015 гурт праводзіць усеўкраінскі тур, прымеркаваны да 20-годдзя. 21 чэрвеня 2014 года ў рамках гэтага тура адбыўся канцэрт у Кіеве на НСК «Алімпійскі». Канцэрт доўжыўся больш за 3 гадзіны. Некалькі кампазіцый гурт адыграў у старым складзе: Святаслаў Вакарчук, Дзяніс Глінін, Юрый Хустачка, Зміцер Шураў, Павел Гудзімаў. Адзіным экс удзельнікам гурта, які не з'явіўся на сцэне, быў Пётр Чарняўскі, які адыграў у гурце з 2005 па 2013 года. Гэты канцэрт сабраў больш за 70 000 наведвальнікаў і стаў самым масавым канцэртам у гісторыі Украіны.\nСвятаслаў Вакарчук(з 1994): спеў\nУладзімір Апсеніца(з 2013): гітара\nДзяніс Дудко(з 2004): бас-гітара\nМілаш Еліч(з 2004): клавішы\nДзяніс Глінін(з 1994): перкусія\nПавел Гудзімаў (1994—2005): гітара\nПятро Чарняўскі (2005–2013): гітара\nЮрый Хустачка (1994—2004): бас-гітара\nЗміцер Шураў (2000—2004): клавішы\n2005 — Gloria\n2010 — Dolce Vita\n1996 — «Будинок зі скла»\n2002 — «Холодно»\n2004 — «Дякую!»\n2006 — «Веселі, брате, часи настали…»\n2009 — «Я так хочу…»\n2013 — «Обійми»\n2013 — «Стріляй»\n2013 — «Rendez-Vous»\n2015 — «Мовчати»\n2015 — «Не твоя війна»\n2015 — «Життя починається знов»\n2015 — «Мить»\n2016 — «Не йди»\nАкустыйныя альбомы[правіць | правіць зыходнік]\n2003 — «Tvій формат»\n2006 — «1221»\n2007 — «Вибране…»\n2010 — «Океан Ельзи: The Best Of»\n2014 — «Найкраще (2CD)»\nІншыя альбомы[правіць | правіць зыходнік]\n2010 — «Dolce Vita /remastered»\nВідэа альбомы[правіць | правіць зыходнік]\n2015 — OE.20 LIVE IN KYIV\nАсобныя праекты ўдзельнікаў гурта[правіць | правіць зыходнік]\n2005 — «Трампліни» — сольны альбом Павла Гудзімава\n2008 — «Вночі» — сольны альбом Святаслава Вакарчука.\n2011 — «Sofia» — сольны альбом Дзяніса Дудка (джазавы квінтэт «Дудко»)\n2011 — «Брюссель» — сольны праект Святаслава Вакарчука, у якім як музыкант таксама браў удзел Пятро Чарняўскі, і Мілаш Еліч выступіў у ролі прадюсэра.\nВідыякліпы[правіць | правіць зыходнік]\n1995 «Long time ago» Уладзімір Зайкоўскі Там, де нас нема\n1996 «В очах твоїх»\n1998 «Там, де нас нема» Сямен Гораў Там, де нас нема\n1999 «Сосни» Янанебібув\n2000 «Той день» Віталій Клімаў\n«Відпусти» Андрэй Някрасаў\n2001 «911» Ігор та Аляксандр Сцекаленка Модель\n«Я до тебе»\n2002 «Друг» Луі Франк\n«Холодно» Віктар Прыдувалаў Суперсиметрія\n«Для тебе» Аляксандр Карпенка\n«911» (Live) Ляля Фанарова Тихий Океан (тур)\n2004 «Дякую» Віктар Прыдувалаў Дякую!\n2005 «Без бою» GLORIA\n«Вище неба» Ігор та Аляксандр Сцекаленка\n«Не питай» (Live)\n2006 «Відчуваю» Ілля Чычкан\n«Веселі, брате, часи настали…» Віктар Прыдувалаў Веселі, брате, часи настали…\n2007 «Все буде добре» Міра\n«Зелені очі» Ілля Чычкан\n2009 «Я так хочу…» Міхаіл Карацееў Dolce Vita\n2010 «Більше для нас»\n«Онлайн» (Live) здымка тэлеканалу «1+1»\n«На лінії вогню» Сямен Гораў\n2013 Обійми Говард Грінхолл Земля\n«Стріляй» Майк Брюс\n«Стіна» (Live) Уладзімір Шклярэўскі та\nВіктар Прыдувалаў (мантаж)\n2015 На небі» (Live) Віктар Прыдувалаў\n«Не твоя війна» Говард Грінхолл\n1996[правіць | правіць зыходнік]\nУдзел у фестывалях: Срэбная падкова 95—96, Альтэрнатыва 2, Жамчужыны Сезона 1996, Таўрыйскія Гульні 96, Траш 96, Гернсбах (Германія), Конкурс «Р. Ф. І» 96 (Францыя).\nПершы музычны фільм пра «ОЕ», які паказалі ў праграме «рэшата» на канале ТЕТ.\n1997[правіць | правіць зыходнік]\nКлубны тур на поўдні Францыі і захадзе Германіі.\nВялікі сольны канцэрт у Львове «Два з паловай». У залу, які мог змясціць 700—800 чалавек, прыйшло больш за 1000.\n1999[правіць | правіць зыходнік]\nВыступ на легендарным фэсце Максидром (Масква, Расія).\nСольны канцэрт у кафэ МСМ (Парыж, Францыя). ОЕ атрымалі прэміі «Прарыў года» і «Лепшая песня» («Там де нас нема») на фестывалі Таўрыйскія Гульні.\n2000[правіць | правіць зыходнік]\nСольны канцэрт у клубе «Асторыя» (Лондан, Вялікабрытанія).\n2001[правіць | правіць зыходнік]\nОкеан Ельзи становіцца новым тварам Пепсі Кола ва Украіне.\nКанцэрт у Палацы Спорту (Кіеў). Упершыню сольны канцэрт украінскага гурта сабраў поўны Палац Спорту.\nОЕ паклалі пачатак добрай традыцыі жывога гуку перадачы "Твій Формат".\n2003[правіць | правіць зыходнік]\nАльбом «Суперсиметрія» ўпершыню ва Украіне становіцца двойчы плацінавым.\nСольны канцэрт у Палацы Спорту (Кіеў). Пачатак самага маштабнага ў гісторыі сучаснай Украіны канцэртнага тура «Суперсиметрія», які ахапіў больш чым 40 гарадоў Украіны.\nВыходзіць «Тvій формат» — першы канцэртны альбом гурта. Альбом здабыў статус залатога.\nСвятаслаў Вакарчук стаў Паслом ўкраінскай культуры. Упершыню ў гісторыі краіны такое званне ганаравана рок музыканту.\n2005[правіць | правіць зыходнік]\nСольны канцэрт у ГЦКЗ «Расія». Упершыню за ўсю гісторыю «Расіі» з другой песні ўся зала спявала стоячы да канца канцэрта.\nLive at M1! Упершыню ў гісторыі тэлеканала — канцэрт у прамым эфіры. Прысвечана выпускнікам.\nВыходзіць альбом «Gloria». За першыя 6 гадзін было прададзена 106000 асобнікаў (новы ўкраінскі рэкорд).\nГурт выступіў з фінальным канцэртам тура «Gloria» ў кіеўскім Палацы спорту. Увогуле пачатковым і фінальным канцэртамі «Океан Ельзи» сабралі больш за 23 000 людзей на адным месцы па такі кароткі перыяд. Зноў рэкорд.\nОЕ наведалі Лондан з дабрачыннай канцэртнай праграмай у клубе Аннабель, што ёсць адным з самых прэстыжных клубаў свету.\n2006[правіць | правіць зыходнік]\nПесня Без бою (GLORIA, 2005) на большасці вядучых украінскіх радыёстанцыях стала песняй 2005 года. Таксама кліп да гэтай песні з'яўляецца адным з самых папулярных украінамоўных відэа на інтэрнэт-сэрвісе YouTube (больш за 5 млн праглядаў).\nВялікі сольны канцэрт у «Лужніках» (Масква, Расія). Да Акіяна Эльзы ні адзін з украінамоўных гуртоў не выступаў з сольным канцэртам на галоўнай арэне Расіі.\nСтартаваў заакіянскі тур Океану Ельзи. Першымі ўкраінскі рок пачулі больш за 2000 гледачоў у Чыкагскім «Copernicus Centre». Потым украінскай спявалі ў Таронта, у 3-тысячным «Hershey Centre». Заключным, трэцім канцэртам тура стаў выступ у культавым Нью-Ёркскім «Роксі Клабе».\nОкеан Ельзи сталі пераможцамі ў трох намінацыях прэміі ShowBiz 2005. Узнагароды гурт атрымаў за лепшы альбом года (GLORIA) і як лепшы рок-гурт году. Лепшым выканаўцам года стаў Святаслаў Вакарчук.\n2007[правіць | правіць зыходнік]\nНацыянальная прэмія «Ukrainian Rock Awards» адзначыла гурт адразу чатырма прэміямі: Океан Ельзи названы «Лепшым рок-гуртам Украіны», а песня «Веселі, брате, часи настали» атрымала тры адзнакі: «Лепшая песня», «Лепшы тэкст песні» і «Лепшае відэа».\nОкеан Ельзи прызнаны лепшым рок-гуртам СНД-2007 па версіі штогадовай прэміі ў галіне музыкі FUZZ-2007.\nПесня «Все Буде Добре» тыдняў займае першае месца ў нацыянальным радиочарте «радыёцэнтр ФДР». Сінгл лідыраваў у нацыянальных хіт-парадах больш за 20 тыдняў.\nДзень прэзентацыі новага альбома «Міра». Ужо ў першыя гадзіны рэлізу было прададзена 170 тыс. асобнікаў альбома — рэкордная колькасць для Украіны.\nСтартаваў міжнародны тур гурта «Океан Ельзи» «I'm going home» («Я еду дамоў»). Першы канцэрт тура адбыўся ў Афінах (Грэцыя), у тэатры «Лікавітас», на сцэне якога гулялі такія выканаўцы як Doors, Bob Dylan, Radiohead і іншыя.\n2009[правіць | правіць зыходнік]\nМузыкі адпраўляюцца ў Нямеччыну, дзе даюць 3 аншлагаў канцэрта: у Гамбургу, Мюнхене і Кёльне.\n2010[правіць | правіць зыходнік]\nУ СК «Алімпійскі» (Масква) «Океан Ельзи» атрымалі Прэмію ў галіне рок-н-ролу «Чартова Тузін. Топ-13» у намінацыі «Музыка» за песню «Я так хочу ...». Яна стала першай украінскай песняй, якая заняла першую пазіцыю ў хіт-парадзе радыёстанцыі «Наша Радыё».\n12 сакавіка пачаўся першы канцэрт гадовага тура Dolce Vita, які па сваіх маштабах не мае аналагаў ва Украіне. «Океан Ельзи» наведалі з канцэртамі каля 90 гарадоў ва Украіне, Расіі, Беларусі, Турцыі, Чэхіі, ЗША, Канадзе, Латвіі і Эстоніі. Другі сінгл альбома «Dolce Vita» — «Більше для нас» — 7 тыдняў запар трымаўся на 1-м месцы ўкраінскага радыёчарта ФДР ТОП 40.\n2012[правіць | правіць зыходнік]\nГурт «Океан Ельзи» атрымаў прэмію YUNA (Yearly Ukrainian National Awards, украінскі аналаг «Грэмі») як «Лепшы гурт дваццацігоддзя».\n1 чэрвеня ў Львове на стадыёне «Арэна Львоў» адбыўся канцэрт гурта «Океан Ельзи», у рамках тура «Земля». На выступ прыйшло больш за 30 000 чалавек.\nТурнэ гурта ў падтрымку альбома «Земля» назвалі маштабным і грандыёзным у гастрольнай гісторыі краіны. Ні айчынным, ні замежным выканаўцам пакуль не ўдавалася правесці ва Украіне канцэртныя туры з такім размахам.\nОкеан Ельзи становіцца хэдлайнерам найбуйнейшага расійскага рок-фэсту «Нашествие-2013», падчас якога гурт адыграў паўтарагадзінны канцэрт.\n14 снежня гурт «Океан Ельзи» ў старым складзе (С. Вакарчук, Д. Глінін, П. Гудзімаў, Д. Шураў і Ю. Хустачка) выступіў на еўрамайдане. Па розных дадзеных, на Майдан Незалежнасці прыйшло каля 200000 чалавек.\n2014[правіць | правіць зыходнік]\nСвятаслаў Вакарчук і Океан Ельзи атрымалі прэмію «YUNA-2014» у 4 намінацыях (Вакарчук перамог у намінацыях «Лепшы кампазітар» і «Лепшы аўтар слоў», а ОЕ: «Лепшая гурт» і «Альбом года» — «Земля».\n31 траўня на стадыёне «Арэна Львоў» прайшоў першы канцэрт ОЕ ў рамках юбілейнага тура «Океан Ельзи - 20 років разом!». Выступ сабраў па розных ацэнках ад 35 да 40 тысяч чалавек.\n21 чэрвеня канцэрт «Океан Ельзи - 20 років разом!» на НСК «Алімпійскі» сабраў больш за 70 000 чалавек. Гэта самы масавы сольны канцэрт ва ўкраінскай гісторыі.\n2015[правіць | правіць зыходнік]\nТэлеверсія канцэрта «Океана Ельзи» да Дня незалежнасці на стадыёне «Арэна Львоў», што 3,5 гадзіны трансляваўся ў прамым эфіры тэлеканала «1 + 1» 24 жніўня 2014 года, атрымала прэмію «Silver Screen» на амерыканскім кінафестывалі «US International Film & Video Festival».\nВыпушчаны ў 2005 годзе падручнік па гісторыі Украіны адзначае: «Украіну ведаюць у свеце і за дасягненні ў мастацтве. У шматлікіх краінах ёсць прыхільнікі гурта „Океан Ельзи“», і ўтрымлівае фатаграфію «"Юлія Цімашэнка й лідар гурта „Океан Ельзи“ Святаслаў Вакарчук».\nПесні гурта выкарыстаныя ў мультсерыяле «Ліс Мікіта».\nОкеан Ельзи, па словах Святаслава Вакарчука, ніколі не будзе ўдзельнічаць у конкурсах і фестывалях, гэта значыць у мерапрыемствах, дзе ўдзельнікі спаборнічаюць за месцы (напрыклад, «Еўрабачанні») Такі прынцып гурт прыняў яшчэ ў пачатку існавання, пасля расчаравання на адным з фестываляў, дзе «ОЕ» лідыраваў ад пачатку да выступлення апошняга калектыву, які перамог, а «Океан» заняў толькі другое месца.\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Океан Ельзи\nСвятаслаў Вакарчук • Дзяніс Глінін • Дзяніс Дудко • Мілаш Еліч • Уладзімір Апсеніца\nТам, де нас нема • Янанебібув • Модель • Суперсиметрія • Gloria • Міра • Dolce Vita • Земля • Без меж\nБудинок зі скла • Холодно • Дякую! • Веселі, брате, часи настали… • Я так хочу… • Обійми • Стріляй • Rendez-Vous • Не твоя війна • Життя починається знов • Мить • Не йди\nIншыя альбомы, складанкі, рэміксы\nTviй формат • 1221 • Вибране… • Океан Ельзи: The Best Of • Dolce Vita /remastered • Найкраще (2CD)\nПавел Гудзімаў • Пётр Чарняўскі • Юрый Хустачка • Дзмітрый Шураў\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Океан_Ельзи&oldid=3124499"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 00:25, 11 красавіка 2018.


Мікалай МІРНЫ: “Калі ў жыцці ёсць памочнік — да любой мэты рухацца лягчэй”\nVIII з’езд Беларускага прафесійнага саюза работнікаў адукацыі і навукі\nУ “жураўліным кліне” папаўненне\n04.04.2015 13:15 Суразмоўца\nМікалая Мікалаевіча Мірнага даўно ведаюць аматары беларускага тэніса. Шмат гадоў запар ён нязменна побач з сынам — вядомым тэнісістам Максімам Мірным. Нядаўна заслужаны трэнер Рэспублікі Беларусь сустрэўся з прадстаўнікамі Маладзёжнай палаты IV склікання пры Мінгарвыканкаме на базе Крэатыўна-інавацыйнага цэнтра Мінскага дзяржаўнага палаца дзяцей і моладзі, дзе расказаў, што прывяло яго да спартыўнай дзейнасці, які від спорту ён лічыць найбольш перспектыўным і ў якіх умовах ён выхоўваў сына.\nІду наперад, не зважаючы ні на што\n— У сваёй кнізе “Мірны тэніс” вы, расказваючы пра сябе, неаднаразова выкарыстоўваеце тры словы: “удача”, “шанцаванне” і “лёс”. Наколькі сёння яны важныя ў вашым жыцці?\n— Я думаю, што крыху памыляўся тады, калі пісаў кнігу. Быў я, і быў мой Максім, і вы ўявіць сабе не можаце, колькі мы працавалі. Таму — удача, шанцаванне, лёс і праца! Карпатлівая і цяжкая. Праца мышцаў, розуму, праца характару…\n— Мікалай у перакладзе з грэчаскай значыць “пераможца народаў”. Існуе нават характарыстыка гэтага імені. Кажуць, што Мікалай заўсёды імкнецца да руху наперад, не зважаючы на іншых. Некаторыя людзі з іменем Мікалай здольныя зусім нечакана змяніць лёс.\n— Вы як быццам сачылі за мной. Сапраўды, іду наперад, не зважаючы ні на што. Калі Максім быў трынаццацігадовым падлеткам, лёс даў яму магчымасць вучыцца і трэніравацца ў ЗША. Я хацеў быць побач з сынам, дапамагаць яму. Але ў Беларусі мне не адкрылі амерыканскую візу. Паехаў у Маскву, дзе ўсё ж здолеў атрымаць яе. Каб наскрэбці грошай на білет, усе свае кнігі аднёс у камісійны магазін. І ўсё роўна не хапала. Чаго я толькі ні рабіў, каб купіць яго.\nПрызямліўся ў Нью-Ёрку з 15 доларамі ў кішэні. А далей трэба жыць, быць апорай для сына. Так што, мабыць, нешта ў маім імені ёсць, хоць я і не веру ў такія рэчы.\n— На пытанне, якую ролю вы іграеце ў дуэце з сынам, вядомы расійскі тэнісіст Яўген Кафельнікаў адказвае: “Сябар, трэнер, менеджар, кансультант па фінансах…”. Якую з гэтых функцый вы выконваеце і сёння?\n— Здаецца, што ўсе. Максім разумее, што са мной выгадна. Мне не трэба плаціць зарплату як менеджару ці як трэнеру. З фінансамі, якія ён зарабіў, я абыходжуся вельмі разумна, пакуль што ўдаецца іх множыць.\nКанечне, я цяпер не трэнірую Максіма, як раней, але мы ўвесь час на сувязі незалежна ад таго, дзе знаходзімся. У нас ёсць спартыўны цэнтр, іншая маёмасць, і за ўсім трэба сачыць, чым я і займаюся. Добра, калі вялікіх грошай няма, тады і вялікіх праблем няма. Калі з’яўляецца запас, трэба ўвесь час думаць, як яго захаваць.\n— За прызавыя месцы спартсмены атрымліваюць грашовыя ўзнагароды, кубкі, медалі. Але ў гісторыі ёсць некалькі неардынарных выпадкаў. Арганізатары турніру ў Швейцарыі ў 2003 годзе ўручылі лепшаму на той момант тэнісісту Роджэру Федэрэру жывую карову. Якія цікавыя прызы атрымліваў Максім Мірны?\n— Сёння ў Максіма 51 перамога. Шмат узнагарод. Але сапраўды быў адзін цікавы выпадак. У Сінгапуры Максім выйграў турнір, дзе спонсарам з’яўлялася вядомая піваварная кампанія Heineken. Як аказалася, кампанія вырашыла ўзнагародзіць пераможцу свежым півам. Пасля перамогі да мяне падышлі яе прадстаўнікі і спыталіся, куды адправіць “бонус”. Называю свой адрас у Фларыдзе. Не паспелі мы вярнуцца дадому, як убачылі: перад домам стаіць 25(!) скрынь піва. Зразумела, што праз месяц я на піва глядзець не мог, таму пачаў актыўна хадзіць па гасцях з падарункамі.\nНямногія ведаюць, што Максім і да гэтага часу не ведае смаку піва. Гэта той лад жыцця, які ён абраў для сябе.\n— З самага нараджэння Максіма вы знаходзіліся побач, але, як ужо ўзгадалі, у трынаццацігадовым узросце ён паляцеў у ЗША з трэнерам, без вас. Дзесяць месяцаў разлукі. Як адпусцілі сына?\n— Падрыхтоўка да прафесійнай дзейнасці патрабуе пэўных ахвяр. Ужо ў 8 гадоў мы адпускалі яго на спаборніцтвы з трэнерам. А потым прынялі рашэнне аб неабходнасці трэніравацца ў ЗША.\nМне было зразумела, што я таксама хутка туды паеду. Я не мог кінуць свайго хлопчыка аднаго. Як зраблю гэта, тады нават не думаў. Быў шанс, і яго неабходна было скарыстаць. Па гараскопе я Вадалей, кажуць, што Вадалеі здольныя на авантуры.\n— Вы завочна скончылі геаграфічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. А праўда, што выбралі гэтую спецыяльнасць з той прычыны, што ў школе вам вельмі падабалася настаўніца геаграфіі?\n— Праўда. Але былі і іншыя прычыны. Я паступаў ужо ў дарослым узросце, і на геафак БДУ было паступіць лягчэй, чым, скажам, у цяперашні лінгвістычны ўніверсітэт. На хімфак не было шансаў: я і сёння не ведаю, у чым розніца паміж арганічнай і неарганічнай хіміяй. Ніколькі не пашкадаваў пра свой выбар. Мне было, здаецца, трыццаць гадоў. Толькі тады я зразумеў, што такое вучыцца.\n— Вядома, што вашым агульным з сынам хобі з’яўляюцца музыка і рыбалка. Вядома таксама, што аднойчы вы падарылі сыну гітару…\n— Так, і некалькі гадоў я цягаў гэтую гітару па ўсіх аэрапортах. Гэта быў мой боль. Максім нёс ракеткі і форму, а гітара была маёй задачай.\n— Вы нават выступалі на нейкіх музычных пляцоўках…\n— Было. У Монтэ-Карла штогод арганізоўваецца шоу, у якіх мы прымаем удзел. А іншыя тэнісісты і іх сябры весела праводзяць час. Максім заўсёды спявае некалькі песень, якія вывучыў на гітары.\nШто тычыцца рыбалкі, то нам не вельмі шанцуе. Мы самі нічога ў ёй не разумеем. Сябры бяруць нас з сабой, і тады мы атрымліваем неверагоднае задавальненне. А было, што злавілі маленькую акулку.\n— Магчыма, з’яўляюцца нейкія новыя захапленні?\n— Новае хобі — дзеці. У Максіма чацвёра дзяцей. Для мяне гэта сапраўднае шчасце.\nПра генетыку, біятлон і кошт перамог\n— Вядомы тэнісіст Грэг Руседскі сказаў, што, чым бы ні займаліся Максім і Мікалай Мірныя, яны ўсё роўна дасягнулі б поспеху. Калі б не тэніс, то што?\n— Я ўсім хачу сказаць: неабавязкова быць Максімам Мірным ці спартсменам увогуле. Калі ў жыцці ёсць памочнік — да любой мэты рухацца лягчэй.\nВажна ў жыцці знайсці правільнага чалавека, які будзе побач. Не павядзе вас, а вы будзеце весці адно аднаго, дапамагаць адзін аднаму. Цяпер Максім вучыць мяне, і я згаджаюся з яго рашэннямі і прапановамі.\n— Каб стаць алімпійскім чэмпіёнам, дастаткова цяжка працаваць ці абавязкова патрэбны генетычныя задаткі?\n— Усё разам. Генетычныя задаткі вельмі важныя. Калі твой дзядуля Давід Ойстрах (савецкі скрыпач, альтыст, дырыжор і педагог. — Заўв. аўт.), то малаверагодна, што ты станеш вядомым хімікам.\nАле ёсць і выключэнні з правілаў. Меліта Станюта, праўнучка вядомай артысткі Стэфаніі Станюта, — сёння вядомая гімнастка. У астатнім генетыка іграе неверагодна важную ролю.\n— Які від спорту, на ваш погляд, з’яўляецца самым перспектыўным у Беларусі?\n— А што думаеце наконт поспехаў Дар’і Домрачавай?\n— Даша — унікальная спартсменка і ўвогуле цікавая дзяўчына, якая ацэнена на міжнароднай арэне і ў нашай дзяржаве. Мне яна падабаецца тым, што не стала зорнай. Неаднаразова назіраў, як у людзей “дах зносіць”. І вось тут вельмі важна, каб у блізкім акружэнні знайшоўся чалавек, які скажа: “Эй! Чуеш? Адумайся!” Калі няма такога чалавека, прыходзіцца вельмі цяжка. Грошы, слава, пастаянная ўвага. Німб хутка з’яўляецца.\nЦяпер у беларускім спорце час біятлона, і чаму не гаварыць пра гэта. Домрачава нясе нашу марку па ўсёй планеце! Чаму не ганарыцца?\nДаша — вялікі чалавек. Яна светлая і прыгожая знутры.\n— У які бок зменіцца становішча ў беларускім спорце праз дваццаць гадоў?\n— У нас спорт і так на высокім узроўні. Я шмат падарожнічаў, нямала бачыў. Жыў у ЗША. Пасля алімпіяды, якую Максім выйграў з Вікай Азаранка, дзяржава выплаціла яму 150 тысяч долараў. Я спытаў у амерыканскіх братоў Брайн, якія выйгралі Алімпіяду ў пары колькі атрымалі яны. Па дваццаць пяць тысяч!\nШто тычыцца развіцця, у нас столькі будуецца стадыёнаў, спартыўных пляцовак! З нашых дзяцей абавязкова вырастуць чэмпіёны.\n— Якія, па-вашаму, віды спорту трэба ўключыць у праграму Алімпійскіх гульняў?\n— Я б сказаў, якія можна выключыць. Напрыклад, жаночы бокс, жаночую штангу, жаночую барацьбу. Калі гаварыць пра барацьбу, то змагацца павінны мужчыны і за жанчын.\n— Якую якасць павінен выхаваць у сваіх дзецях кожны бацька?\n— Працавітасць. Кропка!\n— Ці трэба даваць дзецям поўную свабоду дзеянняў або ўсё неабходна трымаць пад кантролем?\n— Дысцыпліна. Кропка!\nВы разумееце, што на свет не нарадзілася яшчэ ні адно дзіця, якое б свядома прыходзіла на корт ці садзілася за піяніна толькі таму, што гэта патрэбна. “Ой, мам, мне сем гадоў, і я выдатна ведаю, што сёння трэба чатыры гадзіны папрацаваць алоўкам, каб нечага дабіцца”. Смешна, праўда?\nЗадача педагога — навучыць дзіця дысцыпліне. Прымушаць, амаль любымі спосабамі. Ад гэтага мы нікуды не дзенемся. Без працавітасці нічога не будзе.\n— Ці хацелі б вы, каб вашы ўнукі былі спартсменамі?\n— Сілы не хопіць ні ў Максіма, ні ў мяне. Я зразумеў, што калі ўдзяляць увагу ўсім дзецям, то фізічна не хопіць сіл быць самім сабой. Прыходзіцца нешта выбіраць. Я ўвесь свой час аддаваў Максіму, разам з тым у Максіма ёсць брат Пётр. Дык вось Пётр, якому сёлета будзе трыццаць, і цяпер не ведае, чым бы ён хацеў займацца ў жыцці. Варыянтаў мноства, але ён пакуль не вызначыўся. Пеця вырас выдатным чалавекам. Думаю, яму проста камфортна за бацькам, за братам.\n— Былі выпадкі, калі Максім гаварыў: “Не хачу, не буду!”? І як вы прыглушалі ў сабе такую жорсткую патрабавальнасць да сына?\n— Не ведаю, ці прыглушаў я яе. Максім па характары спакойны і працалюбівы. Ён выконваў усё, што было патрэбна, а калі не выконваў, я яго прымушаў. Усялякае было, і даваў у карак у тым ліку. Ці было шкада? Мне шкада яго сёння. Я прывёў яго як да дасягненняў, так і да страт. Ніхто, акрамя сям’і, не будзе бачыць балячак, якія непазбежныя ў вялікім спорце. Максім — баец. Ён дасягнуў усяго, чаго хацеў. І гэта таго каштавала!\nзаслужаны трэнер Рэспублікі БеларусьМаладзёжная палатаМікалай Мікалаевіч МірныМінгарвыканкамМінскі дзяржаўны палац дзяцей і моладзітэніс\nСустрэнемся ў анлайне...\nПерамогі юных даследчыкаў...


Прадстаўнікі 26 канфесій жывуць у Беларусі | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Прадстаўнікі 26 канфесій жывуць у Беларусі\nПрадстаўнікі 26 канфесій жывуць у Беларусі\nМногія канфлікты і нават войны ўзнікаюць на рэлігійнай ці нацыянальнай глебе. Таму так важна ўтрымліваць сітуацыю стабільнасці, якая ёсць у этнаканфесіянальнай сферы Беларусі. Пра гэта падчас калегіі апарату ўпаўнаважанага па справах рэлігій і нацыянальнасцяў нагадаў яго кіраўнік Леанід Гуляка.\n— За 10 гадоў на гэтай пасадзе я нідзе ні разу не чуў, каб людзі казалі пра тое, што ім некамфортна жыць з-за наяўнасці нейкай іншай рэлігіі побач. Але ж такая сітуацыя — штодзённая карпатлівая праца на ўсіх узроўнях улады ў рэспубліцы і вынік дзяржаўнай палітыкі, якая праводзіцца ў нашай краіне. У нас рэальна працуюць усе пастулаты, прапісаныя ў Канстытуцыі і іншых заканадаўчых актах адносна рэлігіі і канфесіянальных пытанняў. Дарэчы, наша краіна — адзіная ў Еўропе, дзе дзяржава выдзяляе бясплатна зямлю пад будаўніцтва культавых будынкаў любой канфесіі. Бо, калі дзяржава будзе браць грошы за выдзяленне зямлі, яна мусіць збіраць іх з тых жа грамадзян.\nМіж тым сёння на тэрыторыі Беларусі пражываюць прадстаўнікі 141 нацыянальнасці, 26 канфесій, з якіх 16 прадстаўлена на Гомельшчыне. У краіне 84,5% ад колькасці вернікаў адносяць сябе да праваслаўных, 12% — католікі і 3% прыпадаюць на астатнія 24 канфесіі.\n— Дык вось, важна, каб яны ўсе, негледзячы на тое, каго больш, каго менш, адчувалі сябе ў прававым полі аднолькава, — падкрэслівае ўпаўнаважаны па справах рэлігій і нацыянальнасцяў Леанід Гуляка. — І гэта дзяржаўная палітыка. Важны іх міжканфесіянальны дыялог і іх міжканфесіянальныя кантакты.\nАктуальным пытанням этнаканфесіянальнай сферы ў Гомельскай вобласці і выкананню статутнай дзейнасці рэлігійнымі арганізацыямі на Гомельшчыне было прысвечана выступленне начальніка галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Гомельскага аблвыканкама Ірыны Даўгала. Яна падкрэсліла, што сёння святары ўсіх канфесій маюць дазвол апарату ўпаўнаважанага па справах рэлігій і нацыянальнасцяў на правядзенне рэлігійнай дзейнасці:\n— У нас былі пэўныя праблемы, але цяпер магу дакладна сказаць, што прадстаўнікі ўсіх канфесій маюць дазвол. У нас кожны мае роўныя магчымасці прадстаўляць сваё веравызнанне. Самае галоўнае, каб усе выконвалі заканадаўства краіны.\nЧатырнаццаць гадоў у эфіры тэлерадыёкампаніі «Гомель» выходзіць праваслаўная духоўна-асветніцкая праграма «Ключ разумення». Яе нязменны вядучы, старшы выкладчык Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта транспарту Аляксандр Ялопаў быў запрошаны расказаць пра радыёперадачу, якую з цікавасцю слухаюць не толькі вернікі, але і атэісты, і прадстаўнікі іншых канфесій:\n— На нашу праграму разам са святарамі прыходзяць урачы і псіхолагі, настаўнікі, выкладчыкі ВНУ, — расказаў Аляксандр Ялопаў. — Мы імкнёмся знайсці такую мову, паставіць такія пытанні, развіць такія тэмы, каб гэта было цікава ўсім. Многія кажуць, што праграма дапамагае ім лепш разумеюць тое, чым жылі, у што верылі іх продкі. Многія мелі магчымасць пазбавіцца ад забабонаў адносна праваслаўнай царквы. Праваслаўныя, якія слухаюць нашу праграму, таксама вучацца. Напрыклад, старажытныя каштоўнасці сваёй веры перакладаць на мову сучаснай культуры.\nУдзельнікі выязной калегіі апарату ўпаўнаважанага па справах рэлігій і нацыянальнасцяў наведалі нядаўна пабудаваны кафедральны сабор Святых Кірылы і Лаўрэнція Тураўскіх і азнаёміліся з экспазіцыяй Тураўскага краязнаўчага музея «Старажытны Тураў». Упаўнаважаны па справах рэлігій і нацыянальнасцяў Леанід Гуляка ўзнагародзіў шэраг адказных асоб граматамі за значны асабісты ўклад у справу падтрымкі і развіцця этнаканфесіянальнай сферы.\nЗагаловак у газеце: Раўнавага ўсіх веравызнанняў\nЗадайце пытанне Леаніду Гуляку\nКіраўніку "Беларускай абшчыны літоўцаў" – 70


Неспрыяльнае для Ўкраіны рэха Карабаху\n05 красавік 2016, 18:40\nЯк паўплывае абвастрэньне канфлікту ў Карабаху на міжнародную сытуацыю вакол Данбасу? У чым падабенства і ў чым адрозьненьне канфліктаў у Данбасе і ў Карабаху?\nДракахруст: Калі каротка казаць, то вельмі неспрыяльным для Ўкраіны будзе гэтае рэха. Бо зараз ігнараваць параўнаньне будзе немагчыма. І ў Карабаху, і на Данбасе — навідавоку сэпаратызм, і там і там — масіраваная падтрымка гэтага сэпаратызму з боку суседняй дзяржавы. Дастаткова сказаць, што другі прэзыдэнт Армэніі Робэрт Качаран да таго быў прэзыдэнтам непрызнанай Нагорна-Карабаскай рэспублікі. Гэта як Аляксандар Захарчанка стаў бы расейскім прэзыдэнтам.\nЗараз Карабах ізноў гарыць, трэба прымаць нейкія міжнародныя рашэньні, фармуляваць пазыцыі. А яны значна больш разнастайныя, чым адносна Данбасу. Некаторыя краіны, найперш Турэччына, цалкам падтрымліваюць Азэрбайджан. Але пазыцыя хіба ня большасьці дзяржаваў сьвету іншая: Карабах — тэрыторыя Азэрбайджана, незалежнасьць НКР ніхто не прызнае, але аднаўленьне фактычнай тэрытарыяльнай цэласнасьці Азэрбайджану можа адбыцца выключна мірным шляхам, шляхам перамоваў. Гэта ні што іншае, як формула замарожваньня канфлікту, абмежаваньня азэрбайджанскага сувэрэнітэту.\nПадобная ж формула ўвасабляе сусьветнае стаўленьне да Тайваня — Кітай адзіны, але фактычнае аб’яднаньне — толькі мірам. Прычым, дзесяцігодзьдзямі гэтая забарона на сілавое вяртаньне выспы КНР была падмацаваная гарматамі Ціхаакіянскага флёту ЗША. Пакуль карабаскі канфлікт знаходзіўся ў замарозцы, яго ў якасьці прэцэдэнту для Ўкраіны не прыгадвалі.\nДарэчы, на Рыскім саміце Ўсходняга Партнэрства летась усе заўважылі нежаданьне Беларусі падпісваць супольную дэклярацыю з асуджэньнем Расеі за анэксію Крыму. Але насамрэч у Рызе разгарэўся тады больш палкі скандал з азэрбайджанскай дэлегацыяй, якая настойвала на аднастайнасьці падыходаў — асуджаеце Расею за Крым, асудзіце Армэнію за Карабах. У чым прадстаўнікам Баку было адмоўлена.\nміжнародная сытуацыя вакол Данбасу ў нечым падобная на карабаскую\nУ прынцыпе міжнародная сытуацыя вакол Данбасу ў нечым падобная на карабаскую — ўсе кажуць, што сілавога рашэньня канфлікту не існуе. Але справа ў нюансах. Кіеў у прынцыпе і сам не зьбіраецца ваяваць, але адна справа — калі гэта сувэрэннае рашэньне, і іншая — калі гэта вынік ціску партнэраў, моцных сьвету гэтага. Прынамсі, для ідэі перагляду менскіх пагадненьняў, якая зараз робіцца ўсё больш папулярнай у Кіеве, сытуацыя гранічна неспрыяльная, Ўкраіна можа атрымаць умовы горшыя, чым Менск-2.\nБезумоўна, Расея будзе ціснуць на Захад, настойваючы на ідэнтычнасьці канфліктаў у Карабаху і ў Данбасе. Гэта неабавязкова прывядзе да скасаваньня санкцыяў, але можа прывесьці да ўзмацненьня ціску Захаду на Кіеў, каб ён выконваў сваю частку менскіх пагадненьняў — амністыя, статус Данбасу, выбары.\nЦыганкоў: Так, аднаўленьне карабаскага канфлікту стварае новыя аргумэнты для данбаскага канфлікту. У любым такім канфлікце пачынаюць успамінаць Косава, Босьнію, Паўднёвую Асэтыю — усе магчымыя канфлікты, зьвязаныя з гэтай цяжкай дылемай сучаснага сьвету — паміж непарушнасьцю межаў і правам нацыяў на самавызначэньне. Але тут адрозьненьні трэба безумоўна нагадаць. Усё-такі Карабах ад пачатку канфлікту быў аўтаномнай вобласьцю ў складзе Азэрбайджану. У тым савецкім адміністрацыйна-тэрытарыяльным дзяленьні былі аўтаномныя рэспублікі, аўтаномныя вобласьці, якія мелі ніжэйшы статус, чым саюзныя рэспублікі, але ён не параўноўваўся са статусам вобласьці ці раёну. Асаблівы статус падкрэсьліваў этнічны склад. Там была пераважная большасьць армян, здаецца 70%, а пасьля канфлікту там адбыліся этнічныя чысткі насельніцтва, армяне выяжджалі з Азэрбайджану, азэрбайджанцы выехалі з тэрыторыяў, якія кантраляваліся армянскім бокам. І зараз Карабах этнічна амаль на 100% армянскі.\nКарбалевіч: Карабах перайшоў пад кантроль Армэніі фактычна да распаду Савецкага Саюзу, і на момант яго распаду, калі зьявіліся незалежныя дзяржавы, Нагорны Карабах быў у складзе Армэніі.\nкарабаскі канфлікт можа стаць моцным выпрабаваньнем для такой арганізацыі, як АДКБ\nЦыганкоў: Дэ-факта так, але гэты стан ня быў нікім не прызнаны дэ-юрэ. І гэта яшчэ адно адрозьненьне. Але ёсьць лёгіка юрыдычная, а ёсьць палітычная. Нягледзячы на тое, што ў Данбасе было больш рускамоўнага насельніцтва, чым ва ўсёй астатняй Украіне, вышэй згаданых прыкметаў, такіх, як у Карабаху, там няма. Гэта яшчэ раз пацьвярджае ўнікальнасьць і складанасьць вырашэньня карабаскай праблемы.\nКарбалевіч: Любая новая міжнародная праблема, любы канфлікт адцягвае ўвагу ад Украіны. Для Расеі гэта выгадна, для Ўкраіны — не.\nРасея ў вачах Захаду у большай ступені, чым нават у Сырыі, можа стаць арбітрам, мадэратарам перамоваў, міратворцам гэтага канфлікту. Бо постсавецкая прастора аб’ектыўна зона пераважнага расейскага ўплыву, што вымушаны прызнаваць і Захад. І калі Маскве ўдасца ўрэгуляваць карабаскую праблему, то Захад можа за гэта «заплаціць». Карабаскі крызыс — яшчэ адзін чыньнік не для урэгуляваньня, а для замарозкі «данбаскага вузла».\nЗь іншага боку, Карабах можа стаць новым канфліктным полем у супрацьстаяньні Расеі і Турэччыны.\nАкрамя таго, карабаскі канфлікт можа стаць моцным выпрабаваньнем для такой арганізацыі, як АДКБ. Глядзіце, як адрэагавала Армэнія на, здавалася б, нявінную заяву МЗС Беларусі, нібыта саюзьніка Ерэвану. Падчас украінскага крызысу АДКБ ніяк не выявіла сябе. Калі АДКБ цяпер ніяк не падтрымае Армэнію, то ўзьнікне пытаньне, навошта існуе такая арганізацыя. А падтрымаць Ерэван чальцам АДКБ будзе цяжка. І тут зноў жа прыклад Беларусі, якая мае больш цесныя адносіны з Азэрбайджанам, чым з Армэніяй.\nЦыганкоў: Эканамічныя сувязі Беларусі і Азэрбайджана непараўнальна большы, ёсьць кантракты па нафце і нават асабістыя адносіны: мы памятаем, як прэзыдэнт Азэрбайджану Ільхам Аліеў выратаваў Беларусь, калі ў 2010 годзе даў крэдыт ў 200 мільёнаў даляраў.


«Калі будуць секчы, то мы ляжам тут за гэтыя дрэвы!» Жыхары супраць знішчэння 40 дрэваў у Горадні\nГалоўны інжынер гарадзенскіх цепласетак Барыс Мітрычэнка. Фота — Васіль Малчанаў/«Белсат\nКанфлікт паміж жыхарамі дому на БЛК 4 у Горадні і функцыянерамі з цепласетак разгарэўся праз тое, што апошнія збіраюцца мяняць старыя камунікацыі ды высекчы дрэвы. Людзі бачаць у гэтым руку інвестара, які збіраецца збудаваць побач шматпавярховік з паркінгам у іх пад вокнамі.\nНа першы погляд гісторыя даволі трывіяльная. Уздоўж пяціпавярховіку – «хрушчоўкі» на 150 кватэраў – ідзе старая цеплатраса, якой ужо 50 год. Яе, як кажуць жыхары, ніколі не аднаўлялі на гэтым участку. Прадстаўнікі цепласетак вырашылі выкапаць ды памяняць трубы, якія перажылі свой век, але для гэтага трэба вырубіць каля 40 дрэваў, якія месцяцца за домам – гэта клёны, рабіны ды фруктовыя дрэвы, не лічачы кустоў бэзу ды язміну.\nАбвестка з запрашэннем на сход. Фота — Васіль Малчанаў/«Белсат\nЯшчэ адзін фактар у гэтай гісторыі – вялізны 16-павярховы будынак, які мае паўстаць зусім побач, на перасячэнні БЛК і Горкага. На першых паверхах там будуць крамы і офісы, вышэй – кватэры. Побач з будынкам мае з’явіцца адпаведна вялікі паркінг. Жыхары ўпэўненыя, што паркінг зробяць акурат у іх пад вокнамі, на месцы ссечаных дрэваў. А за рамонт трубаў узяліся, маўляў, каб паралельна правесці камунікацыі да новага гмаху.\n«Ніхто не раіўся. Каму нашая думка трэба?»\n4 чэрвеня Гарадзенскія цеплавыя сеткі правялі сход з нагоды рэканструкцыі трубаў ды высякання дрэваў. На сход прыйшло каля трох дзясяткаў жыхароў ды прадстаўнікі цепласетак.\nПадчас сходу з удзелам прадстаўнікоў цепласетак. Фота — Васіль Малчанаў/«Белсат\n«Дзейная сетка, пракладзеная ў 1970 годзе, павінна калі-небудзь рэканструявацца. І ўсё адно гэтыя дрэвы будуць зносіцца незалежна ад гэтага дому (відаць, незалежна ад думкі жыхароў дому. – Рэд. Belsat.eu). Вы можаце мне верыць або не верыць, але ніякага сэнсу мне лукавіць няма… Да чаго тут парковачныя месцы? Гэта не да нас!» – кажа галоўны інжынер гарадзенскіх цепласетак Барыс Мітрычэнка.\nЛюдзі нязгодныя, не вераць. У вачах жанчыны сталага веку ў масцы слёзы:\n«Гэта райскі куток, нельга ўсё гэта знішчаць! Там далей некалі хутар быў, дому няма ўжо, а фруктовы сад, які там рос, бацькі нашыя фактычна сюды перасадзілі. А зараз знішчаць яны ўсё! Пару тыдняў таму яны з іншага канца ўжо пачалі рэзаць, але людзі сталі баставаць. Нас проста перад фактам паставілі, ніхто не раіўся. Каму наша думка трэба?»\nСапраўды, прыкладна за 100 метраў ад месца сходу з удзелам чыноўнікаў з цепласетак бачым свежыя спілы. Як распавядаюць жыхары дому, у 20-х чыслах траўня сюды прыехала тэхніка, але жанчыны выйшлі бараніць дрэвы, таму рабочыя спыніліся.\n«Калі будуць секчы, то мы ляжам тут за гэтыя дрэвы!» – кажа адна з жыхарак дому.\n«Гэта монстр будзе на 16 паверхаў!»\n«Я жыву на першым паверсе. Мне паркінг пад вокнамі не патрэбны. Я ж акна не змагу нават адчыніць! А як дом паставяць, то мы і святла нават бачыць не будзем, як у мяху. Што атрымліваецца: нас тут пахаваюць наўпрост? Гэта монстр будзе на 16 паверхаў! Гэта ж не грамадскія слуханні, у іх даўно ўжо ўсё вырашана. Павесілі аб’яўкі, а мы прыйшлі. Яны пасля сабе толькі галачкі паставяць», – мяркуе сталая жанчына ў акулярах.\nЖыхары дому па БЛК, 4. Фота — Васіль Малчанаў/«Белсат\nАказалася, што жыхары ўжо звярталіся ў розныя інстанцыі па сваім пытанні. Пісалі з мінулага году ў Адміністрацыю прэзідэнта, у пракуратуру, у КДК ды інш. Ніякага плёну пакуль не бачаць.\n«Ёсць парушэнні, з гэтага трэба пачынаць, – кажа мясцовая жыхарка Ірына. – Несупадзенне памераў ёсць паміж тым, што збіраліся там будаваць, ды тым гмахам, які мае паўстаць зараз… Любы чалавек нешта сабе дабудуе – прыбягуць кантралёры штрафы выпісваць. А нас падманваюць і падманваюць! Цэлы стос папераў ужо назапасіўся! А з нас дурняў робяць!»\nПустка, на месцы якой мае паўстаць 16-павярховы гмах. Фота — Васіль Малчанаў/«Белсат\n«Кампенсацыйныя пасадкі будуць, але дзе…»\n«Вельмі складаная сітуацыя. Тут неяк выпадкова супалі два праекты: рэканструкцыя цеплатрасы ды будоўля побач шматпавярховіка. Людзей цікавіць пытанне для каго гэта робіцца? Бо за чый рахунак зразумела: за кошт дзяржавы, падаткаплатнікаў. Але калі тут ёсць арганізацыя, якая плануе камерцыйнае жытло, плануе на гэтым зарабіць, і калі горад для арганізацыі спрабуе зэканоміць іх грошы – тады наагул цікава атрымліваецца», – кажа Яўген Філімонаў з арганізацыі «Экаманіторынг».\nПаводле спадара Філімонава, грамадскія слуханні тут ужо былі праведзеныя. Галоўнай прапановай падчас іх было захаванне дрэваў. Тым не менш, зараз дрэвы акурат плануюць секчы: гэта ўжо прынятае рашэнне. Паводле закону, за кожнае ссечанае дрэва замоўшчык мае высаджваць новыя зялёныя пасадкі.\n«Кожнае дрэва, якое будзе ссечанае, мы пазначым і пакажам жыхарам. Мы думаем, што іх будзе нашмат меней. Можа ў два разы меней… Пяць штук толькі ссеклі пакуль. Не ведаю. А тут толькі галіну зрубілі, не ўсё дрэва… Кампенсацыйныя пасадкі будуць, але дзе… толькі Зеленбуд ведае – яны будуць высаджваць. Ёсць план азелянення гораду. Могуць тут пасадзіць, можам у Альшанцы (мікрараён у Горадні. – Рэд. Belsat.eu)», – кажа яшчэ адзін чыноўнік, які, пры гэтым, адмаўляецца прадстаўляцца для СМІ.\nТэгі: будаўніцтва Горадня жыллё паркоўкі пратэсты


ГалоўнаяМерапрыемствыМайстар-клас па лепцы з салёнага цеста\n5 снежня дзіцячы пакой запрашае дзяцей 5–10 гадоў на майстар-клас па лепцы з салёнага цеста “Простыя скульптуры”.\nНа мерапрыемстве хлопчыкам і дзяўчынкам прапануюць займальны від творчасці. Ім трэба будзе зрабіць незвычайны выраб з салёнага цеста і размаляваць яго акрылавымі фарбамі, праявіўшы ўсю сваю фантазію.\nПеравага салёнага цеста ў тым, што з ім зручна працаваць, матэрыял абсалютна бясшкодны і вырабы з яго доўга будуць радаваць дзяцей і іх бацькоў. Да таго ж такі мілы сувенір, зроблены дзіцячымі рукамі, стане выдатным упрыгожаннем навагодняй ёлкі.


Межы Іншага - выставка в Минске. Расписание, стоимость входа, отзывы к выставке на afisha.relax.by\nВремя работы пн.-вс.: 12:00 — 22:00\nУ Мінску адкрываецца выстава “Межы Іншага”, якая ўзніме пытанне талерантнасці ў сучасным беларускім грамадстве.\nЧасопіс CityDog.by у межах праекта “Мінскія дыяспары” прадстаўляе выставу “Межы Іншага” групы “Вера”. Галоўнай тэмай выставы, якая адкрыецца 25 жніўня ў 19:00 у ангары “ЦЭХа”, з'яўляюцца ўяўленні пра беларускую талерантнасць у час вайсковых канфліктаў і міграцыйнага крызісу.\nНаплыў уцекачоў і шматлікія тэрарыстычныя атакі спрыяюць росту нацыяналістычных настрояў у краінах Еўрапейскага саюза. Правыя партыі павялічваюць колькасць прыхільнікаў, гуляючы з хваляваннямі грамадзян наконт бяспекі і эканамічнай стабільнасці. Падавалася б, такія пытанні не тычацца беларусаў, аднак вайна ва Ўкраіне цягам апошніх двух гадоў значна палярызавала грамадства і разам з тым прывяла ў Беларусь хвалю ўцекачоў з Данбаса. Умацаванне вайсковай прысутнасці НАТА ў Польшы і Прыбалтыцы і перадыслакацыя войскаў Расіі да беларускай мяжы толькі спрыяе росту напружання. Разам з тым цягам апошніх гадоў у краіне назіраецца стабільны міграцыйны прырост. На фоне адносна невялікай колькасці мігрантаў з Бліжняга Ўсходу і Афрыкі апошнія звесткі кажуць пра значную колькасць працоўных мігрантаў з Кітая. Агулам за першыя шэсць месяцаў 2016 года ў Беларусі зарэгістравалася каля 11 000 чалавек, якія прыехалі ў Беларусь па працу.\n“Межы Іншага” – гэта спроба аналізу адкрытасці беларускага грамадства да новых абставінаў. Беларусь мае сваю гісторыю мультыкультуралізму – стагоддзямі розныя этнічныя групы мірна суіснавалі на гэтай тэрыторыі. Але палітычная сітуацыя ў рэгіёне мяняецца, і той стэрэатып цярпімасці і ўзаемапавагі, які здаўна рэпрадуктуецца і ў дзяржаўнай ідэалогіі, і ў масавай свядомасці, сёння праходзіць праверку на практыцы. Зважаючы на гэта, група “Вера” даследуе сацыяльнае поле з мэтай выявіць найбольш яскравыя рэакцыі на такія перамены, праводзіць аналіз медыя, а таксама персанальнага досведу ўдзельнікаў. У выніку на выставе будуць прадстаўлены аб’екты і відэа, цытаты і дакументацыя, аб’яднаныя агульнай інсталяцыйнай рамкай.\nГэта выстава – дэбютны праект групы “Вера”, якая сфарміравалася ў чэрвені 2016-га і яднае мастакоў і культурных работнікаў Веру Залуцкую, Аляксея Навумчыка, Антона Сарокіна і Аляксея Талстова. Выканаўчы куратар выставы – Аляксей Талстоў.


Сезон загонной охоты на исходе: мы вместе с природоохранниками выясняли, на какие хитрости идут браконьеры\nОпубликовано: 17.12.2019 07:05:00\nПасля заканчэння палявання стрэльбы неабходна разрадзіць.\nРазам са снежнем закончыцца сезон загоннага палявання на капытных. Ліміты на здабычу жывёл ужо на сыходзе, а вось жадаючых разнастаіць навагодні стол стравамі з дзічыны яшчэ хапае. Каб папярэдзіць браканьерства і іншыя парушэнні, дзяржаўныя інспектары аховы жывёльнага і расліннага свету зараз актыўна правяраюць, як выконваюцца правілы правядзення загонных паляванняў. Разам з імі выправілася ў рэйд карэспандэнт «Р».\nНаогул, на мінулых выхадных у краіне працавала 59 рэйдавых груп, якія праверылі 66 паляўнічых брыгад. Выяўлена 13 парушэнняў правілаў палявання, у тым ліку 2 парушэнні, якія маюць прыкметы крымінальнага злачынства. Так, пад Верхнядзвінскам вялося незаконнае паляванне на дзіка, а ў Жыткавіцкім раёне егер перавозіў тушу лася, не закрыўшы працэдуру дазволу.\nМіж іншым, загоннае паляванне — сур’ёзнае мерапрыемства, якое прадугледжвае шэраг правілаў. Так, усе яго ўдзельнікі абавязкова павінны мець пасведчанні на права палявання і нашэння зброі, сапраўдную квітанцыю аб аплаце дзяржаўнай пошліны. Перад пачаткам палявання ўсе гэтыя дакументы павінен праверыць у кожнага кіраўнік брыгады, якім часцей за ўсё бывае мясцовы егер ці паляўніцтвазнавец. Ён жа клапоціцца аб наяўнасці пуцёўкі, дзе ўказваецца від жывёлы, якую маюць намер сёння ўпаляваць, а таксама асобным бланкам — дазвол на здабычу кожнага экзэмпляра. Гэтыя дакументы строга нумарныя, і лічбы кожнага абавязкова ўносяцца ў пуцёўку.\n— Аб здабычы жывёлы адразу трэба паведаміць кіраўніку палявання, — шматлікія нюансы добра ведае Аляксей Сырцоў, намеснік начальніка Мінскай абласной інспекцыі. — На месцы, дзе яна ўпала, праводзяць працэдуру закрыцця дазволу на здабычу: указваюць прозвішча паляўнічага, назву мясцовасці, квартал, від жывёлы і яе кошт па прэйскуранце. Без гэтага паляванне працягвацца не можа, нават калі ёсць дазвол яшчэ на некалькі жывёл. Але ў азарце паляўнічыя часам пра гэта забываюцца. Здараецца, што пры дазволе на адстрэл, скажам, аднаго лася не могуць спыніцца і б’юць некалькіх, а потым спрабуюць нелегальна вывезці тушы — гэта ўжо сапраўднае браканьерства. Бывае, застрэляць дарагога трафейнага лася, а ў дакументах указваюць, што быў ён нетрафейны. Для параўнання: лось-сяголетак каштуе 300 рублёў, дарослы, на рагах якога менш за тры «сукі», — 600, а сталы, магутны, з галінастымі рагамі бывае і даражэйшы за 1000.\nАляксей Сырцоў правярае пуцёўку, дазвол на здабычу і талоны.\nЗ неба сыплецца снежная крупа, лясныя дарогі раскіслі, але наш магутны джып бадзёра чапляецца шынамі за слізкую гразь. Інспектары-прыродаахоўнікі ведаюць, дзе звычайна праходзяць загонныя паляванні, і ўважліва ўглядаюцца ў дарогу, каб не прапусціць сляды машын.\nБрыгаду паляўнічых знаходзім у гушчары недалёка ад вёскі Ганчароўка Смалявіцкага раёна. Вакол здабытага лася згуртавалася чалавек дзесяць, большасць з іх у шапках колеру «вырві вока»: салатавых, аранжавых, ружовых. Гэта не мода, а адна з мер бяспекі.\n— Вас вітае мінская абласная інспекцыя! — прадстаўляецца Аляксей Сырцоў. — Хацелася б праверыць законнасць палявання.\nСпачатку вывучаюцца дакументы, якія прадастаўляе кіраўнік. Як у іх і заяўлена, сёння здабыты адзін лось — дакладней, ласіха-сяголетак. Асаблівая ўвага — талонам, якія прыкладаюцца да бланка дазволу: яны выдаюцца кожнаму, хто будзе везці мяса. Абсалютна на ўсіх павінны быць прастаўлены сённяшняя дата і подпіс, каб выключыць магчымасць іх выкарыстання ў іншы дзень, пры незаконнай здабычы. Потым паляўнічыя падыходзяць, каб прад’явіць асабістыя дакументы Аляксею Сырцову і старшаму дзяржаўнаму інспектару Аляксандру Гладзілаву. Пасля таго як паляўнічыя сыходзяць з адведзеных ім месцаў, дзе кожны чакае жывёлу, неабходна разрадзіць зброю. Гэта таксама праверым, як і адпаведнасць яе нумароў указаным у дакументах.\nПрыўзняты пасля ўдалага палявання настрой не псуецца: і паперы, і стрэльбы ўва ўсіх аказваюцца ў парадку.\n— Мы сёння бачылі як мінімум сем ласёў! — эмацыянальна расказвае егер. — Яны нас ледзь не затапталі!\nПаляўнічы Андрэй, якому сёння пашанцавала больш за іншых, расказвае, што палюе з 1983 года, у Забайкаллі даводзілася нават на мядзведзя хадзіць. Дарэчы, здабываць ласіх паляўнічыя не вельмі любяць:\n— Няхай жывуць, яны ж для нас будуць цялятак прыносіць! Але сёння не разабраўся, самачка гэта ці малады бязрогі самец, — далекавата бегла.


goji cream спыняе працэс старэння клеткі і нармалізуе яе працу. goji cream я магу рэкамендаваць жанчынам ва ўзросце зусім спакойна, ён сапраўды дапамагае.\nНе выклікае алергіі і пабочных эфектаў пасля ўжывання. Па выніках нанясення атрымліваецца пругкая і падцягнутая скура. Пры вытворчасці прадукцыі выкарыстоўваецца збалансаванае спалучэнне кампанентаў натуральнай сыравіны для захавання маладосці.\nКампанія Hendel выкарыстоўвае інавацыйныя метады стварэння паспяховай лінейкі сродкаў па догляду. Сардэчна запрашаем у інтэрнэт-крама тавараў для дзяцей! Мы прапануем шырокі асартымент японскіх падгузнікаў і трусікаў\nз дастаўкай па нізкіх коштах. Купляючы ў нашым Інтэрнэт-краме, вы можаце быць упэўнены ў якасці – бо мы працуем толькі з буйнымі і праверанымі вытворцамі.\nжанчынам старэйшыя за 35 гадоў у якасці штотыднёвага абавязковага сыходу за скурай асобы.\nУключае ў сябе розныя інгрэдыенты для абароны ад негатыўных фактараў навакольнага асяроддзя, а таксама аднаўляюць біялагічна-актыўныя рэчывы па рэструктурызацыі клетак скуры. На вычышчаную скуру нанёс маленькае колькасць goji cream, пазбягаючы траплення на вобласць вуснаў і вачэй. Рабіце гэта кругавымі, массажирующими перасоўваннямі з лёгкімі паляпванне кончыкамі пальцаў. Пазбягаючы траплення на вобласць вачэй і вуснаў, наносіце goji cream на вычышчаную паверхню скуры. Лепш гэта рабіць кругавымі рухамі па масажным лініям.\nУнікальныя экстракты, якія змяшчаюцца ў крэме, забяспечваюць і паскараюць дзяленне клетак скуры, што праяўляецца ў магутным амаладжальны эфект. Дзейнічаючы на клеткавым узроўні, goji cream нармалізуе працу кожнай клетачкі вашай скуры, тармозіць працэс старэння, амалоджвае. Паглядзіце на гэтыя фота, гэта бачны вынік станоўчага эфекту інавацыйнага крэму goji cream. Клінічна даказана goji cream спыняе працэс старэння клеткі і нармалізуе яе працу. Забяспечваюць лифтинговый эфект і бэтаін які спрыяе паляпшэнню знешняга выгляду скуры.\nзмяшчаюць шмат антыаксідантаў, амінакіслот, вітамінаў групы В, бэтаіну і жалеза.\nПодополнением годжи крэму аднаўляецца недахоп ў мінералах і вітамінах, што дазваляе падтрымліваць здаровы выгляд скуры асобы.\n< li> Адзін з сучасных крэмаў для амаладжэння з’яўляецца goji cream ад Hendel’s Garden.\nДбайнае падабраная формула аказвае добрае дзеянне на скурныя пакровы, захоўваючы іх пругкімі і эластычнымі.\nРэальныя водгукі аб годжи крэм goji cream купіць у Уладзівастоку.\nНасуперак сцвярджэнням маркетолагаў, сушаныя ягады практычна не ўтрымліваюць вітаміна C. Каб арганізм атрымаў такую колькасць антыаксідантаў, якое змяшчаецца ў звычайным чырвоным яблыку, патрабуецца з’есці кілаграм сушеный ягад. У той час як у свежых ягадах кол-у вітаміна С у 500 разоў больш чым у нябесным.\nМаршчыны – бачныя зморшчыны скуры, якія ўзнікаюць у выніку залішняй актыўнасці мімічных цягліц, стратай скурай эластычнасці, пругкасці і іншых прычын. Эластычнасць скуры надаюць змяшчаюцца ў дерме валакна калагена, а пругкасць – размешчаныя паміж імі малекулы гіалуроновой кіслаты.\nГоджи наогул прадукт цікавы, гэтыя ягады столькі ў сабе ўтрымліваюць чароўнага, што нядзіўна, што і з маршчынамі спраўляюцца. У нашай касметыцы мы аддаём перавагу толькі натуральным кампанентам. Кампанія Hendel выкарыстоўвае інавацыйныя метады ў стварэнні паспяховай лінейцы сродкаў па догляду.\nГаючая сіла прадукцыя, нібы нябачны ахоўны шчыт, засцерагае скуру ад шкодных фактараў асяроддзя. Недахоп антыаксідантаў пашкоджвае клеткавыя працэсы, прыводзіць да акісляльных працэсаў, што адмоўна адбіваецца на здароўе скуры. goji cream аказвае моцнае антіоксідантное ўздзеянне на скуру, за кошт утрымання ў вялікай колькасці прыродных экстрактаў. goji cream ад Hendel дапамагае ў амаладжэнні і увільгатненні скуры.\nпрысыпкі, крэм пад подгузникПодгузники і трусікі ад лепшых вытворцаў свету для Вашага малога. ТрусикиВаш малы пачаў поўзаць або хадзіць тады трусікі лепшы выбар для яго.