Германія высока ацэньвае эканамічны прагрэс Грэцыі - EU Reporter\nМіністр фінансаў Германіі высока ацаніў грэчаскія эканамічныя рэформы праз некалькі гадзін пасля прыняцця парламентам закона аб скарачэнні тысяч працоўных месцаў у дзяржаўным сектары.\nВольфганг Шойбл наведаў Афіны ў чацвер на фоне масавай бяспекі паліцыі. Падчас візіту ён адмовіўся ад размовы аб тым, што Грэцыя атрымала другое спісанне дзярждоўгу, якое запазычана ўрадам еўразоны за кошт выплат па крэдытах.\nГлыбока непапулярны ў Грэцыі Шойбле разглядаецца як выканаўца жорсткіх жорсткіх мер эканоміі. "Я вельмі ўражаны тым, што Грэцыя ўжо дасягнула ў выніку збалансавання і мадэрнізацыі эканомікі", - сказаў г-н Шойбле, дадаўшы, што Германія будзе ўносіць уклад у фонд для забеспячэння ліквіднасці грэчаскага бізнесу.\nЯго візіт адбыўся пасля некалькіх дзён акцый пратэсту і ўсеагульнай забастоўкі ў сувязі з новым законапраектам аб захаванні строгай эканоміі, у якім перакладаецца перагрузка на дзяржслужачыя 25,000. Законапраект прывязаны да новых выручальных крэдытаў на суму 6.8bn еўра (£ 5.8bn), неабходных для падтрымання ўрада Грэцыі на плаву.\nНямецкі міністр прызнаў, што Грэцыя зрабіла "вялікія крокі", каб паспрабаваць збалансаваць свой бюджэт, але сказаў, што гэта "доўгі і пакутлівы шлях" для дасягнення ўстойлівага росту. "Зручнага цэтліка няма. Мы, немцы, ведаем гэта".\nЁн таксама папярэдзіў грэкаў спыніць лабіраванне некаторых пазык, якія Грэцыя павінна спісаць, заявіўшы, што гэта падарве давер да выратавальных праграм Еўропы. "Мы павінны прытрымлівацца таго, чаго дасягнулі. Усё астатняе не адпавядае інтарэсам Грэцыі. Чарговая стрыжка, якая перавышае 53% для прыватнага сектара, не выканальная", - сказаў ён.\nКааліцыйны ўрад Грэцыі на чале з кансерватыўным прэм'ер-міністрам Антонісам Самарасам пагаджаецца, што ў яго няма іншага выйсця, як прымусіць да далейшага балючага перабудовы. Шойбле сустрэўся з Самарасам і іншымі грэчаскімі чыноўнікамі падчас яго першага візіту ў Грэцыю з часоў выбуху пазыковага крызісу ў 2009 г. Падчас візіту цэнтральная Афіна заблакавана, забароненыя акцыі пратэсту і закрытыя станцыі метро.\nГэтыя крокі адбыліся пасля пратэстаў каля 5,000 грамадзян перад парламентам Грэцыі падчас галасавання ў сераду і нядаўняй серыі забастовак супраць апошніх скарачэнняў.\nЭкс-ЦРУ Мілан Галоўны правёў у Панаме над святара выкрадання


Администрация Первомайского района - Да Коласа на Новы год!\nДзяржаўны літаратурна-мемарыяльны музей Якуба Коласа запрашае на святочную праграму для дзяцей "Да Коласа на Новы год". Цікавыя майстар-класы, незвычайныя квэсты і новыя лялечныя прадстаўленні дазволяць кожнаму наведвальніку Коласавага Дома адчуць набліжэнне самых чакаемых свят і прынясуць святочны настрой.\n"Каляндар мой, каляндар, няхай наступны будзе ў дар!" – майстар-клас па вырабе вечнага календара;\n"Падарунак для ялінкі" – майстар-клас па вырабе елачнай цацкі;\n"А я віншую так…" – майстар-клас па вырабе каляднай паштоўкі.\n"Як звяры зіму сустракалі…";\n"Як кот звяроў напалохаў";\nEvent – гульня "CinemaScope" – гульня-спаборніцтва на лепшы кароткаметражны ролік "Як бы Якуб Колас адзначаў Новы год ў ХХІ стагоддзі".\n27 снежня а 12-й гадзіне ў Доме-музеі народнага паэта адбудзецца "Калядная ялінка". Падчас свята у кожнага ўдзельніка з’явіцца магчымасць апынуцца сярод зімовай казкі і пазнаёміцца з незвычайнымі персанажамі, паўдзельнічаць у розных забавах ды гульнях. Свята дазволіць не толькі цікава правесці час, але і пазнаёміцца з гасцінным домам народнага паэта Беларусі Якуба Коласа. Усе ўдзельнікі мерапрыемтсва атрымаюць памятныя падарункі!\nМайстар-класа–2 рублі 70 капеек з чалавека;\n"Калядная ялінка" – 2 рублі з чалавека.


Як пазбегнуць эмацыйнага пераядання\nГоловна » Здоров`я » Як пазбегнуць эмацыйнага пераядання\n13.05.2016 в 08:25 переглядів: 271 коментарів: 0 Здоров`я\nЕжа можа быць надзвычай эфектыўным інструментам для заспакаення дзяцей малодшага ўзросту. Калі ім сумна падчас доўгай паездкі на аўтамабілі або надакучыла сядзець у калясцы, многія бацькі выкарыстоўваюць смачныя закускі, каб адцягнуць іх.\nКалі дзеці засмучаныя, бацькі таксама часта прапануюць малышам прысмакі, каб палепшыць іх настрой. Але якія наступствы выкарыстання ежы ў якасці інструмента для барацьбы з негатыўнымі эмоцыямі ў дзяцей, такімі як нуда ці смутак?\nНавукоўцы з Універсітэта Бірмінгема і Універсітэта Лафборо папярэджваюць, што рэгулярнае выкарыстанне ежы ў якасці ўзнагароды можа павысіць рызыку эмацыйнага пераядання ў больш сталым узросце.\nУ ходзе даследавання эксперты разгледзелі, да якога выгляду забаў былі больш схільныя дзеці падчас пакутлівага чакання бацькоў - гуляць з цацкамі ці ўжываць закускі, нават калі яны сыты.\nАтрыманыя дадзеныя паказалі, што дзеці ва ўзросце 3 гадоў не схільныя ратавацца ад нуды ежай. Тым не менш, дзеці больш старэйшага ўзросту, ад 4 да 6 гадоў, часцей выбіраюць закускі, чым цацкі, калі ім сумна.\nЭксперты лічаць, што менавіта ў гэтым узросце ў дзіцяці можа сфармавацца схільнасць да эмацыйнага пераядання, якая мела вынікам развіццём атлусцення ў далейшым жыцці.


Лета мужчыны футболкі пацешны дызайн мужчыны жывёл футболка бультэр'ер/шыбаеў мопс бітнікаў халаднаватае мужчыны топы трайнік купіць - Топы & Траякі > ElementyDepo.news\nХатняя старонка Топы & Траякі Лета мужчыны футболкі пацешны дызайн мужчыны жывёл футболка бультэр'ер/Шыбаеў Мопс бітнікаў халаднаватае мужчыны топы трайнік\nЛета мужчыны футболкі пацешны дызайн мужчыны жывёл футболка бультэр'ер/Шыбаеў Мопс бітнікаў халаднаватае мужчыны топы трайнік\nТэгі: мужчыны t-кашулі, дызайнер мужчынскі футболкі, дызайнер мужчынскі футболкі, Танныя мужчынскія футболкі, Высокую якасць дызайнер футболкі мужчынская, Кітай дызайнерскія мужчынскія футболкі пастаўшчыкі.\nПаважаны кліент, наша кашуля з'яўляецца азіяцкі памер ,\nкалі ласка, праверце памер дыяграмы старанна перад замовай, дзякуй!\nПамер: S-М-L ХL ХХL XXXL восеньская\nPLS выбраць памер базы на ніжэй дыяграма:\n(±1-2см адрозніваецца з-за ручнога вымярэння)\nДарагі гэта азіяцкі памер Даўжыня(см) плячо(см) Бюст(см) рукавы(см) -(см) S 65 43 92 16 - м 66 44 96 17 л 68 46 100 18 - ХL 71 48 106 19 на 2XL 73 51 112 20 - памер 3XL 75 53 118 20 - памер 4XL - - - - - "памер mearsured самі,\nчасам мае некаторыя памылкі, але заўседы ў працягу 3 см".\n1.Мы не нясем адказнасці за любыя мытныя пошліны падатак, які спаганяецца пакупнікоў краін.\n2.Мы прымаем escrow, крэдытную картку, Заходняе злучэнне, сістэму Alipay\n3.Калі ласка, звярніце на працягу 7 дзен з моманту замовы\n1.Мы грузім па-за тавары праз cpam самых, Вы можаце таксама выбраць DHL, EMS, калі гэта тэрмінова.\n2.Мы грузім па-за тавары ў працягу 5-7 дзен, тавары прыедуць вы ў 5-35 рабочых дзен залежыць ад вашага суднаходнага шляху, прызначэння і іншых фактараў.\n3.Мы маем нумар для адсочвання пасля адпраўкі тавару, вы можаце праверыць ваш пакет онлайн ў любым месцы.\n1.Калі вы не задаволены тавараў, калі атрымаць яго. Калі ласка, звяжыцеся з намі і вярнуць яго на працягу 7 дзен для замены або вяртання грошай. Калі вы вяртаеце тавар, вы павінны аплаціць вяртанне грузаў.\n2.Калі вы атрымаеце недахопаў тавараў, мы дамо вам новы як замену ў вашым наступным замове..\n3.Калі ёсць якія-небудзь праблемы, калі ласка, звяжыцеся па-першае, мы будзем вырашаць у разумны шлях. Загадзя дзякуй за вашу карпарацыю.\nТып Малюнка : Ручная Роспіс\nФірменнае Найменне : VagaryTees


Якія яшчэ рэчы, акрамя нашэння маскі для твару, можам зрабіць, каб пазбегнуць распаўсюджвання каранавіруса? 2020\nЯкія яшчэ рэчы, акрамя нашэння маскі для твару, можам зрабіць, каб пазбегнуць распаўсюджвання каранавіруса?\nЯк кажуць іншыя, не чапайце рот і нос, старанна мыйце рукі, асабліва пасля таго, як паціскаеце руку каму-небудзь.\nАднак найлепшы прафілактычны сродак для ўсіх вірусаў (калі вы хочаце, калі вы хочаце) заключаецца ў прыёме 5000–10000iu вітаміна D3 у дзень плюс 2–4 грама вітаміна С. Я быў у гэтым рэжыме некалькі гадоў, і цяпер я не атрымліваю. прастуда ці грып.\nЯ стамляюся бачыць людзей, якія б'юць, што гэта не працуе, калі ніхто ў маёй сям'і не прастуджаецца ці грып, калі яны прымаюць гэты дадатак.\nУ вас звычайна здароўе ?. Нашэнне маскі дазволіць абараніць людзей, якія пакутуюць асноўнымі захворваннямі: ад анкалагічных хворых, сардэчных пацыентаў, хворых на астму. Няма доказаў таго, што маска б абараніла здаровага чалавека зусім, толькі тых, у каго аслаблены імунітэт з-за іншых недамаганняў. Я не медыцынскі доктар. Калі вы сумняваецеся, звярніцеся да доктара, у Клініку ці ў цэнтр рэагавання на надзвычайныя сітуацыі, створаны вайсковымі органамі ўнутранай бяспекі. Мы не ўпэўненыя, як гэтая Карона распаўсюджваецца, як халодная, паветранай ці дакранальнай, альбо як NoroVirus навобмацак па ручках .. і г.д. Удача (с) HSBYL 5780, абнаўленне 4.08.2020: З маіх арыгінальных паведамленняў 6 тыдняў таму . Мне трэба правільна ставіцца да апошніх дадзеных СААЗ, CDC, NIH, гэта значыць, калі вы нармальныя, няма заражэння не там, дзе маска. Адзіная маска, якая дапамагае, гэта тыя, якія ўжо заражаныя і маюць патрэбу ў правільным прыстасаванні. Гэта меры засцярогі, якія вам трэба зрабіць, выкарыстоўваць Bleach, гэта вірус аэробны. Кітайцы выкарыстоўваюць мабільныя распыляльнікі, каб насыціць паветра хлоркай. (Магчыма, прыйдзецца зрабіць гэта ў нашых гарадах з выкарыстаннем снежных грузавікоў і грузавікоў супраць абмерзання. Захворванне для большасці людзей, якія здаровыя і не маюць папярэдняй сувязі, хутчэй за ўсё пераадолее і выжыве. Аднак гэта старыя, хворыя дзеці, тыя, хто са лячэнне рака. Сардэчная хвароба ці сур'ёзная алергія Сямейная ліхаманка, экзэма, псарыяз найбольш схільныя сур'ёзнаму захворванню і смяротным зыходам (З) 5780 HSBYL\nПроста заставайцеся гігіенічным. Душ звычайны. Ешце гарачую ежу і трымайцеся далей ад рыбы на некаторы час. Dknt ісці ў Кітай. Трымайцеся далей ад бліжэйшых аэрапортаў, таму што там, дзе заражаныя. Калі вы знаходзіцеся ў халодным рэгіёне, вы бяспечней, ім з Лондана, так што вірус будзе менш жыць. Таксама калі хтосьці кашляе? Прыкрыйце рот альбо адыдзіце. У асноўным проста паводзіць сябе, як Шэлдон, бондзі, і будзеш добра.\nКалі вы не жадаеце насіць і не зможаце знайсці, маска, якую носяць медыцынскія работнікі ў касцюмах hazmat, маскі не абароніць вас ад Covid-19. Стандартная хірургічная маска, якую носяць лекары і медсёстры ў аперацыі або ў звычайных бальнічных пакоях, абароніць толькі людзей ад чхання або кашлю. Асноўныя і найбольш эфектыўныя меры засцярогі, якія вы можаце прыняць\n, не трымайцеся ад вялікай натоўпу і заставайцеся дома, калі вы хворыя. Калі ёсць магчымасць, працуйце дома.\nНе хвалюйцеся - яны сказалі, што ўсё роўна не дапамогуць. Маскі звычайна носяць, каб не даць мікробам, прастудзе і г.д. іншым людзям, каб не перашкодзіць вам заразіцца чымсьці. Іншыя людзі, дзе ім дапамагаюць з забруджваннем. Толькі не панікуйце. Паніка больш выйшла з-пад кантролю, чым вірус.\nТолькі не хвалюйцеся, калі маскі адсутнічаюць, завяжыце чыстую баваўняную тканіну, як дзяўчаты, можна завязаць дубпаты, а таксама па магчымасці надзець пальчаткі і правільна вымыць твар і рукі з мылам, калі вы дабярэцеся дадому. А таксама мыйце рукі перад прыгатаваннем ежы і ежай.\nПадтрымлівайце асабістую гігіену і працірайце падлогі дэзінфікуе сродкам…. Дзякуй… ..\nЦі з'яўляюцца заявы прэзідэнта Трампа адносна коронавіруса галоўным фактарам зніжэння на Уол-стрыт? Якія нейкія цёмныя сакрэты коронавіруса? Чаму ў правінцыі Хубэй раптоўны ўсплёск выпадкаў коронавірусу? Чаму смяротнасць ад каранавіруса ў Паўднёвай Карэі вышэй, чым у Кітаі? Ці паміраюць усе новыя хворыя коронавирусом? Колькі каштуе выжывальнасць сучасных хворых на коронавирус?


БЕЛАРУСКАЯ ХАТКА : Сакавік і яго сёстры\nСакавік і яго сёстры\nБылі ў Сакавіка дзве сястры: старэйшая — багатая ды ганарыстая і малодшая — бедная, затое добрая і ласкавая.\nБагатая жыла на далёкай поўначы ў прыгожым палацы, а бедная — на цёплым поўдні ў сялянскай хаце.\nУ багатай сястры дарагія ўборы ды самацветы ў скрынях ляжаць, а ў беднай усяго таго багацця, што прыгожыя кветкі ў садочку цвітуць ды птушкі на розныя галасы шчабечуць. I сама яна вясёлая, гарззлівая, ходзіць па садочку ды песні спявае.\nБагатая і бедная сёстры любілі ездзіць да брата Сакавіка ў госці. Бывае, гляне Сакавік на неба, бачыць: птушкі з поўдня ляцяць, на радзіму з выраю вяртаюцца.\n— Гэта мая малодшая сястрыца да мяне ў госці едзе! — радуецца Сакавік.\nI вось ужо следам за птушкамі грукоча па палях і лугах прыбраны зялёнымі галінкамі вазок малодшай сястры.\nСястра з братам сардэчна вітаецца, ласкава яму ўсміхаецца. I ад гэтай усмешкі расцвітаюць першыя пралескі.\nБрат сястру вядзе ў святліцу сасновую, саджае за стол дубовы. Рады ён сустрэчы з любай сястрою.\nАле тут як падзьме з поўначы холадам, як сыпане ў вочы снегам…\n— Гэта старэйшая сястра да мяне ў госці едзе! — кажа Сакавік і выходзіць сустракаць багатую сястру.\nІмчыць багатая сястра ў срэбных санях, на белых конях, дарогу снегам засыпае.\nДы толькі халодная ды ганарыстая яна, не ўсміхаецца брату, слова прыветнага не вымавіць.\nЗірнула старэйшая сястра на сінія пралескі, якія распусціліся на праталінах, і дыхнула на іх марозам. Не любіла багатая сястра беднай, ні яе кветак, ні птушак, ні песень.\n— Зараз я буду гасцяваць у брата Сакавіка! — грозна закрычала яна на малодшую сястру.\nПакрыўдзілася малодшая сястра, села ў свой зялёны вазок і паехала. Але недалёка ад’ехала, бо вырашыла не саступаць старэйшай сястры. Яшчэ не адгасцявала старэйшая сястра, як малодшая вярнулася. I ад яе ўсмешкі гарачэй прыгрэла сонейка, расцвілі зноўку краскі.\nI хоць злавалася старэйшая сястра, дыхала марозам, сыпала снегам, усё дарэмна — малодшая сястра гасцявала ў брата Сакавіка, аж пакуль старэйшая не паехала дадому на поўнач.\nВось таму і кажуць, што ў Сакавіка кіпіць, як у гаршку: то сонейка прыгрэе, ручайкі пацякуць, першыя птушкі з выраю прыляцяць, першыя пралескі расцвітуць, то раптам марозам дыхне, снег падае… Гэта да Сакавіка ў госці сёстры завітваюць: Вясна і Зіма.


Будзьма беларусамі! » Клецку – 890 гадоў: што варта ведаць пра гэты горад!\n06.07.2017 | Гісторыя\nКлецку – 890 гадоў: што варта ведаць пра гэты горад!\nНевялікі горад Клецк – раённы цэнтр на паўднёвым захадзе Мінскай вобласці – сёлета адзначае 890-годдзе з часу першай згадкі ў летапісах. Да дзевяцівяковага юбілею засталося зусім няшмат. Нягледзячы на паважны ўзрост горада, яго гісторыя для многіх беларусаў застаецца або малавядомай, або зусім невядомай. Каб запоўніць гэты прабел, прапануем чытачам некалькі адметных фактаў з мінулага і сучаснага жыцця Клецка. Гэтая падборка, як і любая іншая, мае суб’ектыўны характар. Калі нехта захоча стварыць свой “рэйтынг” гістарычных падзей, аўтар будзе толькі за! Ну а пакуль ацэньвайце восем фактаў пра Клецк.\n1. Клецк быў адным з найбуйнейшых гарадоў дрыгавіцкай зямлі\nНа пачатку маленькая даведка. Дрыгавічы – адно з усходнеславянскіх плямён, якое ў ІХ–ХІІІ стст. займала частку паўднёвай і цэнтральнай Беларусі. Імі быў заснаваны шэраг гарадоў, назвы якіх добра акрэсліваюць маштаб племяннога рассялення: Брэст, Тураў, Мінск, Слуцк, Мазыр і некаторыя іншыя. Усе яны ўзніклі задоўга да таго, як іх назвы трапілі на старонкі летапісаў. Клецк – не выключэнне.\nЯшчэ ў сярэдзіне Х ст., амаль тысячу гадоў таму, на беразе ракі Лань з’явілася неўмацаванае дрыгавіцкае паселішча, якое праз нейкі час ператварылася ў горад-крэпасць на славяна-балцкім памежжы. Тагачасны Клецк уваходзіў у склад Тураўскай зямлі, якая ў перыяд росквіту ахоплівала землі ад Пабужжа да Падняпроўя, і быў адным з найбуйнейшых гарадоў гэтага княства. Яго ўмацаванні складаліся з дзвюх частак: дзядзінца, або высокага замка, плошчаю 0,75 га і вакольнага горада плошчаю 7,7 га, за якім размяшчаўся неўмацаваны пасад. Такім чынам, агульная плошча гарадскіх умацаванняў складала 8,5 га. Гэта самы вялікі паказнік сярод усіх гарадоў Тураўшчыны. Для параўнання: умацаванні Слуцка ахоплівалі 1,3 га, Турава – 2,3 га, Пінска – 6 га. Агульная працягласць замкавых сцен старадаўняга Клецка складала больш за 1,5 км: 350 м на дзядзінцы і 1300 м па перыметры вакольнага горада.\nУвогуле, як сведчаць дадзеныя археалогіі, старажытны горад быў значным ваенным, гандлёва-рамесным і адміністрацыйным цэнтрам. Насельніцтва Клецка складала 850-1150 чалавек. Гандлёвыя шляхі злучалі яго з Прыбалтыкай і Прычарнамор’ем, германскімі і паўднёварускімі землям, Закаўказзем і Сярэдняй Азіяй. На высокім узроўні стаяла земляробства. Мясцовыя рамеснікі ведалі кавальскую, кастарэзную, ганчарную, ткацкую, ювелірную справу. Горад быў цэнтрам асобнай царкоўнай акругі, а сярод яго жыхароў былі адукаваныя людзі, якія ўмелі чытаць і пісаць, аб чым гаворыць знаходка жалезнага пісала ХІ ст.\nНекаторыя навукоўцы ХІХ ст. увогуле лічылі Клецк сталіцай усяго дрыгавіцкага племені. У прыватнасці, пра гэта ў 1883 г. згадваў краязнавец Аляксандр Ельскі, які добра ведаў беларускую мінуўшчыну. Насамрэч сталічны статус горада быў крыху ніжэйшы – цэнтр удзельнага княства. Але гэта не перашкодзіла яму перажыць сапраўдны гаспадарчы і культурны ўздым, які, на жаль, быў спынены ў выніку войнаў сярэдзіны ХІІІ ст., пасля чаго наступіў двухсотгадовы перыяд заняпаду.\n2. Клецкая перамога над крымскімі татарамі стала адной з найважнейшых падзей у ваеннай гісторыі Беларусі\nСёння ў многіх выданнях можна прачытаць, што 5 жніўня 1506 г. пад Клецкам войска Вялікага Княства Літоўскага пад камандаваннем Міхаіла Глінскага разбіла арду крымскіх татар. У ацэнках эмоцыі часам пачынаюць пераважаць над фактамі, і аўтары сцвярджаюць, нібыта бітва “стала першай перамогай над крымцамі”, “пасля бітвы пад Клецкам татарскія напады на Беларусь спыніліся”, “у бітве адносна невялікае войска ВКЛ перамагло колькасна большага ворага”. Прыгожа, але не зусім праўдзіва. Татар білі і да 1506 г.; набегі на беларускія землі пасля Клецкай бітвы працягваліся яшчэ больш за два дзясяткі гадоў; вялікакняскае войска не толькі не саступала па колькасці, але і значна пераўзыходзіла нападнікаў. Але ўсё гэта зусім не значыць, што той падзеяй не трэба ганарыцца.\nДля нашых продкаў набегі татар былі жахлівай рэальнасцю, якая паўтаралася кожныя год-два. З 1497 па 1530 г. адбылося каля 30 крымскіх паходаў на беларускія землі. Часам нападнікаў удавалася разбіць, як у 1502 г. на рацэ Уша недалёка ад Бабруйска. Але разбівалі, як правіла, асобныя атрады і вызвалялі толькі частку палону, які татары выводзілі ў Крым. Пад Клецкам жа ўпершыню быў вызвалены ўвесь палон, каля 40 тысяч нявольнікаў, і была разбітая ўся татарская арда. Некаторыя храністы нават сцвярджалі, што з сямітысячнага войска, якое рушыла на Вялікае Княства, у Крым вярнулася толькі 15 чалавек. Гэтая падзея стала першай вялікай перамогай у доўгім шэрагу паразаў, якія панесла Вялікае Княства на мяжы XV–XVI стст. Яна істотна ўзняла баявы дух продкаў і падрыхтавала іх да новых змаганняў. З пункту гледжання ваеннага мастацтва Клецкая бітва стала ўзорам узаемадзеяння розных родаў войска: кавалерыі, артылерыі і інжынерных аддзелаў. А сама перамога шмат у чым была абумоўленая ўмелым выкарыстаннем разведвальных груп, а таксама аналізам і апрацоўкай здабытай інфармацыі.\nМіхал Глінскі – пераможца крымскіх татар. Барэльеф на памятным камені, усталяваным у Клецку ў 2016 г.\nСучаснікі, якія лепш за нас маглі ацаніць значэнне той падзеі, не шкадавалі эпітэтаў для яе характарыстыкі. Так, кароль і вялікі князь Аляксандр называў клецкую перамогу “выратавальнай для ўсяго хрысціянскага свету”. Нямецкі дыпламат Сігізмунд Герберштэйн адзначаў, што гэтая бітва стала самай вялікай перамогай над татарамі за апошнія сто гадоў. Шведскі гісторык Ёханас Петрыюс у сваёй “Гісторыі Польскага каралеўства”, выдадзенай у 1642 г., паставіў Клецк у адзін шэраг з такімі знакавымі для Усходняй Еўропы перамогамі, як Грунвальдская (1410 г.) і Аршанская (1514 г.).\nКанцлер і віленскі ваявода Мікалай Радзівіл у гонар перамогі заснаваў у Вільні кляштар манаскага ордэна кармелітаў абутых, а пры ім збудаваў два касцёлы: Маці Божай Снежнай (5 жніўня, у дзень калі адбылася бітва, адзначаецца свята Панны Марыі і “снежнага цуду”) і святога Юрыя (Георгія) – нябеснага апекуна воінаў, абаронцаў роднай зямлі. І хоць да нашых дзён тыя першасныя будынкі не захаваліся, перабудаваны касцёл святога Юрыя можна бачыць і сёння.\n3. У Клецку былі напісаныя першыя друкаваныя беларускамоўныя кнігі\nСёлета, калі адзначаецца 500-годдзе айчыннага кнігадрукавання, гэты факт набывае асаблівае значэнне. Як вядома, першыя кнігі на беларускай мове ў 1517–1525 гг. надрукаваў Францыск Скарына, імя якога ведае кожны школьнік. Гэта былі пераклады Бібліі. Але ёсць адзін нюанс: скарынінскія выданні ўбачылі свет па-за межамі сённяшняй Беларусі. У 1550-я гг. пачала дзейнічаць друкарня ў Брэсце, але там друкаваліся кнігі толькі на польскай і лацінскай мовах. Першая ж друкаваная беларускамоўная кніга на тэрыторыі сучаснай Рэспублікі Беларусь убачыла свет у 1562 г. у Нясвіжы і называлася “Катихисис, то естъ наука стародавняя христианьская от светого писма, для простых людей… въ пытаниахъ и отказехъ събрана”. Яе аўтар Сымон Будны быў кальвінскім прапаведнікам у Клецку і менавіта тут напісаў свой твор, узяўшы за аснову казані, з якімі выступаў перад кляччанамі. Невыпадкова прадмова да “Катэхізіса” завяршаецца словамі: “Писан у Клецку под леты въплощениа Господа и Спаса и Бога нашого Исуса Христа 1562, июниа 10 дня”.\nСымон Будны – фрагмент гравюры з кнігі езуіта С. Рэшкі “Пра атэізм і пустаслоўе евангелікаў”. Асветнік намаляваны ў пекле, у катле са смалой\nВыданне мусіла данесці сэнс хрысціянскага веравучэння да ўсіх ахвочых. Для гэтага была абраная зручная форма падачы матэрыялу ў пытаннях і адказах. Кніга адразу ж прыцягнула ўвагу адукаваных людзей як у Вялікім Княстве, так і за яго межамі. Яе перапісвалі, каментавалі, спрачаліся з выказанымі думкамі. У 1628 г. “Катэхізіс” нават быў перавыдадзены ў Швецыі для пашырэння хрысціянскай навукі сярод жыхароў тэрыторый, якія адышлі ад Маскоўскай дзяржавы. На пачатку ХVIII ст. яго збіраліся перавыдаць у Расіі, але гэты намер не быў рэалізаваны.\nПраўда, далёка не ўсе сучаснікі прыхільна ўспрынялі філасофскія ідэі Рэфармацыі. Кнігі Буднага выклікалі нянавісць езуітаў, якія адразу ж залічылі іх аўтара да ліку грэшнікаў. Каталіцкі біскуп Юрый Радзівіл выдаткаваў вялікія сродкі, каб скупіць пратэстанцкія выданні і спаліць іх на вогнішчы ў Вільні. У 1603 г. творы Сымона Буднага былі ўнесеныя ў т. зв. “Індэкс забароненых кніг”, складзены прадстаўнікамі каталіцкай царквы, кнігі з якога былі прызнаныя шкоднымі для веры і маралі. За іх чытанне, захоўванне і распаўсюджванне пагражалі меры царкоўнага спагнання. Магчыма, таму да нашых дзён захаваліся толькі лічаныя асобнікі “Катэхізіса” (каля 10 экзэмпляраў), якія захоўваюцца ў музейных і бібліятэчных зборах Расіі, Польшчы, Чэхіі.\nЗначна горшы лёс напаткаў яшчэ адну кнігу Буднага, напісаную ў Клецку, філасофскі трактат “Аб апраўданні грэшнага чалавека перад Богам”. Не захавалася ніводнага асобніка! Даследчыкі вымушаныя карыстацца апісаннем, якое яшчэ ў 1813 г. зрабіў расійскі бібліёграф В. Сопікаў. Яму апошняму пашанцавала трымаць у руках арыгінальнае выданне.\n4. Клецк абазначаны на старонках першага ў свеце геаграфічнага атласа\nПершы атлас выйшаў у нідэрландскім горадзе Антверпен 20 мая 1570 г. Ён быў надрукаваны на лаціне – міжнароднай мове таго часу – і называўся “Theatrum orbis terrarum” (“Агляд зямнога шару”). Укладальнікам атласа быў фламандскі картограф і выдавец Абрахам Артэліус – адзін з заснавальнікаў картаграфічнай навукі. У свой збор ён уключыў 53 карты асобных краін з іх дэталёвым апісаннем. У тым ліку і беларускіх зямель. На апошняй адлюстраваны горад “Kloczko”.\nВокладка атласа Абрахама Артэліуса\nТрэба адзначыць, што Артэліус шырока карыстаўся напрацоўкамі сваіх папярэднікаў – еўрапейскіх картографаў XVI ст. У прыватнасці, звесткі пра нашу частку кантынента ён узяў з карты Вацлава Градэцкага, на якой было паказанае Польскае каралеўства і суседнія землі. Менавіта гэтая карта, надрукаваная ў Базэлі (Швейцарыя) у 1562 г., на цэлае стагоддзе стала “базавай” для географаў Еўропы. На ёй упершыню даволі дакладна для таго часу былі адлюстраваныя абшары над Дняпром, Бярэзінай і Прыпяццю. На карце пазначаныя 30 гарадоў, мястэчак і вёсак Беларусі. У тым ліку горад “Kloczko” на правым беразе непадпісанай ракі, што цячэ з паўночнага ўсходу на поўдзень і ўпадае ў “Przijpiecz”. Найбліжэйшымі да Клецка гарадамі, паводле карты, былі Капыль (“Kopil”) на паўднёвым усходзе і Здзітаў (“Szijtonije”) на захадзе. Цікава, што на карце В. Градэцкага няма ні Слуцка, ні Наваградка, ні Нясвіжа. І ўвогуле, вялікая тэрыторыя на поўнач ад Клецка ажно да Лагойска (“Lohoshak”) і Маладзечна (“Molotesch”) занятая лясамі. На самым ускрайку гэтых лясоў пазначаныя асаблівымі значкамі, але не падпісаныя Мінск і Заслаўе.\nФрагмент карты Вацлава Градэцкага, 1562 г.\nТакое вось уяўленне пра Беларусь маглі атрымаць чытачы (ці гледачы) першага геаграфічнага атласа. Да гэтага варта дадаць, што збор карт Артэліуса неаднаразова перавыдаваўся. Да 1624 г. ён выйшаў больш за 40 разоў на шасці еўрапейскіх мовах. А агульны наклад выдання склаў каля 7300 асобнікаў.\n5. Клецк нейкі час быў сталіцай роду Радзівілаў\nУ шырокай свядомасці прозвішча Радзівілаў стала сінонімам багацця, славы і магутнасці. Таксама ва ўяўленні большасці своеасаблівай сталіцай радзівілаўскіх уладанняў з’яўляецца Нясвіж. І гэта невыпадкова. Менавіта ў Нясвіжы захаваўся радзівілаўскі палац, а ў сутарэннях мясцовага касцёла Божага Цела пахаваныя дзясяткі прадстаўнікоў гэтага роду. Але мала хто ведае, што спачатку ролю галоўнага цэнтра адной з галін роду выконваў Клецк.\nЯшчэ ў 1551 г. вялікі князь Жыгімонт Аўгуст перадаў горад свайму фаварыту Мікалаю Радзівілу Чорнаму. Нягледзячы на тое, што гэтае рашэнне было ўхваленае соймам, апошні змог уступіць у валоданне горадам толькі на пачатку 1558 г. У параўнанні з суседнім Нясвіжам, які быў невялікім паселішчам, Клецк з’яўляўся даволі развітым цэнтрам з багатымі гістарычнымі традыцыямі.\nПраўда, Мікалай Чорны быў занадта заняты агульнадзяржаўнымі справамі і амаль увесь час праводзіў у сталічнай Вільні. Нясвіж ён ніколі не наведваў, а ў Клецку правёў толькі некалькі дзён у лістападзе 1564 г. А вось пасля ягонай смерці, у маі 1565 г., Клецк ператварыўся ў галоўную рэзідэнцыю роду на беларускіх землях. Тут быў замак і даволі вялікі жылы комплекс, які падыходзіў для размяшчэння княжацкага двара. Менавіта ў Клецку жылі і выхоўваліся сыны Мікалая Радзівіла – Альбрыхт, Юрый і Станіслаў (старэйшы, Мікалай Крыштаф, на той час вучыўся за мяжой). Менавіта ў Клецку ў студзені 1575 г. сабраліся прадстаўнікі найбольш уплывовых родаў ВКЛ: Радзівілы, Алелькавічы, Хадкевічы, Кішкі і іншыя, каб вырашыць пытанне аб выбары новага караля і вялікага князя і залагодзіць некаторыя ўзаемныя спрэчкі. Калі ўлічыць, што кожны магнат з’явіўся на сустрэчу ў суправаджэнні ўзброенага атрада, з вялікай колькасцю слуг і абозам, робцца ясным, што гаспадары маглі іх прымаць толькі ў добра разбудаванай і ўмацаванай рэзідэнцыі. У Клецкім замку захоўваўся фамільны архіў, дзе былі не толькі прыватныя дакументы, але і акты агульнадзяржаўнага значэння.\nСтановішча змянілася ў 1577 г. У самым яго пачатку адбыўся вялікі пажар, які знішчыў значную частку драўлянага замка. У снежні таго самага года сыны Мікалая Радзівіла Чорнага канчаткова падзялілі бацькоўскую маёмасць. Клецк адышоў да Альбрыхта Радзівіла, а Нясвіж – да яго старэйшага брата, найбольш ініцыятыўнага і здольнага Мікалая Крыштафа. Апантаны ідэяй стварыць у сваіх уладаннях “ідэальны горад”, апошні пачаў актыўна разбудоўваць Нясвіж. Тут з’явіліся замак, касцёл, ратуша, гандлёвыя рады. Невялікі пасёлак пакрысе ператвараўся ў прыгожы еўрапейскі горад. Мікалай Крыштаф шмат часу бавіў у сваёй рэзідэнцыі, што спрыяла ўзвышэнню Нясвіжа, а Клецк, хоць і быў цэнтрам асобнага ўладання, паступова адыходзіў на другі план.\nМікалай Крыштаф Радзівіл Сіротка (1549 – 1616).\n6. Клецк – горад з багатымі традыцыямі банкаўскага жыцця\nУ ХІХ ст. Клецк паступова пагрузіўся ў правінцыйны сон. Недзе ў мінулым засталіся гучныя перамогі, казанні Сымона Буднага, росквіт часоў першых Радзівілаў. Нават статус горада быў страчаны, і Клецк ператварыўся ў мястэчка Слуцкага павета. Але менавіта ў гэтым мястэчку быў створаны адзін з найстарэйшых у Беларусі банкаў. Адбылося гэта ў 1881 г. па ініцыятыве буйнога землеўладальніка Эдварда Вайніловіча.\nАпошні пазней ўспамінаў: “…сабраўшы суседзяў і ўнёсшы суму ў 3000 рублёў у якасці пачатковага ўзносу, я адкрыў установу, якую ў простай гутарцы называлі “Клецкім банкам”. Усе справы вёў мой добры сусед Рамуальд Рымша. “Клецкі банк” пастаянна пашыраў сферу ўплыву, і бывалі гады, калі аб’ём яго аперацый дасягаў 800 000 рублёў… Раней грошы ў банках або ўвогуле не захоўвалі, або марнавалі ў пазыках пад вялікія працэнты. Пасля адкрыцця банка мала хто, нават з ліку дробных земляробаў і службоўцаў, не меў капіталу на кніжцы”. Гэтую ўстанову як “адну са старэйшых і мацнейшых пазыковых кас” згадваў аўтар першай “Геаграфіі Беларусі” Аркадзь Смоліч.\nКлецкі банк паспяхова працаваў да рэвалюцыйнага 1917 г. Пазней у выніку вайны і эканамічнага крызісу грошы хутка абясцэньваліся, і давер насельніцтва да банкаў быў падарваны. Але як толькі ўсталяваўся адносны спакой, летам 1924 г., у Клецку аднавіў дзейнасць Хрысціянскі банк. Ініцыятарамі яго стварэння сталі землеўладальнік Альгерд Яленскі і ксёндз Вікенцій Герасімовіч, які перад вайной служыў у мясцовым касцёле і карыстаўся павагай насельніцтва. Банк размясціўся ў будынку былога дамініканскага кляштара. Як сведчаць успаміны старажылаў, напярэдадні Другой сусветнай вайны, шмат хто з кляччан трымаў тут свае ашчаджанні, хаця працэнтныя стаўкі былі адносна невялікія.\nЗемлеўладальнікі Клеччыны перад будынкам пазыкова-ашчаднага таварыства\nУ савецкі перыяд існавала клецкае аддзяленне Дзяржаўнага банка СССР. Нейкі час яго ўзначальваў Станіслаў Антонавіч Багданкевіч – у будучыні першы старшыня Нацбанка Рэспублікі Беларусь. На пасаду кіраўніка клецкага аддзялення С. Багданкевіч быў прызначаны 3 кастрычніка 1966 г. Сам ён згадваў: “На момант прызначэння я меў вышэйшую адукацыю і стаж работы ў банкаўскай сістэме восем гадоў. Я жыў у Маладзечне з бацькамі, быў нежанаты. Гэта паспрыяла таму, што прыняў прапанову аб пераводзе ў Клецк. Аддзяленне банка стваралася ў сувязі з аднаўленнем раёна і знаходзілася каля будынка міліцыі. Штат складаўся прыблізна з 15 чалавек (крэдытны аддзел, аперацыйны аддзел – бухгалтэрыя, каса). Добрыя стасункі склаліся з кіраўніцтвам раёна. Згадваю Клецк з вялікай сімпатыяй. 3 студзеня 1972 г. быў пераведзены начальнікам упраўлення Беларускай рэспубліканскай канторы Дзяржбанка, што азначала кар’ерны рост”.\nСтаніслаў Багданкевіч, у 1966 – 1971 гг. – кіраўнік Клецкага аддзялення Дзяржаўнага банка СССР\nУ 1973 г. клецкае аддзяленне банка ўзначаліў 25-гадовы Міхаіл Чыгір – у будучыні прэм’ер-міністр Рэспублікі Беларусь, а на той момант самы малады ў БССР кіраўнік банкаўскага філіяла. Дарэчы, і Багданкевіч, і Чыгір менавіта ў Клецку стварылі свае сем’і.\n7. У 1920-я гг. Клецк быў адным з цэнтраў беларускай адукацыі\nМенавіта ў гэты час, калі Заходняя Беларусь уваходзіла ў склад Польшчы, дзейнічала славутая Клецкая беларуская гімназія. Гісторыя гэтай навучальнай установы пачалася ў 1921 г. у Нясвіжы, калі на базе прыватнай гімназіі былі ўтвораныя два класы з беларускай мовай навучання. Улады з першых дзён варожа паставіліся да школы, а таму і яе настаўнікам, і вучням давялося весці амаль штодзённую барацьбу за існаванне. Тым не менш у 1924 г. гімназію фактычна выціснулі з Нясвіжа – павятовага цэнтра, які мусіў стаць адным з цэнтраў пашырэння пальшчызны на т. зв. “крэсах усходніх”.\nШкола была вымушаная перабрацца ў Клецк. Улады і тут не перабіралі ў сродках: настаўнікам прыпісвалі антыдзяржаўную дзейнасць, жыхароў агітавалі байкатаваць беларускую школу, не прымаць на кватэры вучняў і настаўнікаў. Але насуперак гэтаму кляччане падавалі ўсё новыя і новыя петыцыі з патрабаваннем адкрыць гімназію, вырашалі арганізацыйныя пытанні, матэрыяльна дапамагалі настаўнікам. Урэшце восенню 1924 г. у новай школе пачаліся заняткі.\nКлецкая беларуская гімназія была змешанай (разам вучыліся і хлопцы, і дзяўчаты) і мела прыродазнаўча-матэматычны ўхіл, у адрозненне ад Віленскай і Радашковіцкай гімназій гуманітарнага тыпу. Школа вылучалася моцным педагагічным складам. Сярод яе настаўнікаў было нямала спецыялістаў з універсітэцкімі дыпломамі (Вячаслаў Арэнь, Мікола Чарнецкі, Вера Сініцына), што ў тыя часы сустракалася нячаста. Як прыватная навучальная ўстанова яна існавала за кошт платы за навучанне. А паколькі за партамі сядзелі пераважна дзеці сялян, сельскіх святароў і небагатых гараджан, фінансавыя магчымасці былі даволі сціплымі. І вось тут вялікую дапамогу аказваў бацькоўскі камітэт на чале з Ігнатам Чарапавіцкім – вядомым грамадскім дзеячам Клеччыны. Дзякуючы ахвяраванням з боку грамадскасці ў 1927/28 навучальным годзе 54 вучні атрымлівалі адукацыю бясплатна, а 42 карысталіся ільготамі па аплаце. Усяго ў той час у сямі класах гімназіі было звыш 150 вучняў і працавалі 8 настаўнікаў. А ў 1929 г. адбыўся першы выпуск – 16 чалавек прайшлі поўны курс навучання.\nРыгор Якубёнак – дырэктар Клецкай беларускай гімназіі\nНягледзячы на папулярнасць гімназіі сярод насельніцтва, у 1931 г. яна была ліквідаваная ўладамі. За ўвесь час існавання яе скончылі 46 чалавек, а агульны лік вучняў складае звыш 200. Многія навучэнцы Клецкай беларускай гімназіі пакінулі прыкметны след у айчыннай гісторыі. Міхаіл Літвін у 1939 г. быў адным з кіраўнікоў Скідзельскага паўстання, Іван Міско (Анатоль Іверс) набыў вядомасць як таленавіты паэт. Па волі лёсу некаторыя колішнія гімназісты былі вымушаныя жыць і працаваць на чужыне: прадпрымальнік і мецэнат Іван Дзяменнік, мастак Дзмітрый Чайкоўскі, арганізатар беларускага руху ў ЗША Васіль Кендыш. Усе яны згадвалі своеасаблівую “прышчэпку” беларускасці, якую атрымалі ў Клецку.\n8. Клецк – самы беларускамоўны горад у краіне\nНават павярхоўнае знаёмства з гісторыяй пераконвае, што на Клеччыне заўсёды дамінавала беларуская мова. На гэта звярталі ўвагу з даўніх часоў. Мабыць, невыпадкова Сымон Будны, пажыўшы ў Клецку, раіў князям Радзівілам: “Каб вашы княжацкія міласці не толькі ў замежных мовах былі абазнаныя, але і той, здаўна слаўнай мовы славянскай, не забывалі і ёю размаўлялі. Слушная гэта рэч, каб вашы княжацкія міласці таго народу мову шанавалі, на якой даўнія продкі паны-бацькі вашыя гаварылі”.\nУ ХІХ ст. пісьменнік і журналіст Павел Шпілеўскі пісаў як, трапіўшы на Клеччыну, услухоўваўся ў “спеўную і мілагучную беларускую мову”. Вясной 1939 г. польскія ўлады ў сакрэтнай справаздачы са скрухай прызнавалі, што, нягледзячы на ўсе ўрадавыя захады, насельніцтва рэгіёна не атаясамлівае сябе з палякамі і ўпарта трымаецца беларушчыны. У першую чаргу – сваёй мовы. А ў верасні 1997 г. Народны паэт Беларусі Ніл Гілевіч напісаў верш “Мой паклон жыхарам Клецка”, які, дарэчы, быў надрукаваны ў раённай газеце. Народнага паэта натхніла вестка аб тым, што ўсе тры гарадскія школы былі ў той час беларускамоўнымі:\nА тут, у Клецку слынным,\nНарод, на зло вандалам,\nНа ўсходзе дня святлынным\nПранікся Божым дарам.\nУсведаміў да болю,\nШто толькі ў слове родным\nЁн будзе сам сабою,\nШчаслівым і свабодным…\nСваю адданасць беларускасці кляччане пацвердзілі падчас перапісу насельніцтва ў 2009 г. Паводле звестак, апублікаваных на сайце “Нашай Нівы”, 75,22% жыхароў горада засведчылі, што ў паўсядзённым жыцці карыстаюцца беларускай мовай. І гэта самы высокі паказчык ва ўсёй краіне! На другім месцы апынуліся жыхары Валожына, на трэцім – Глыбокага (у гэтых гарадах крыху больш за 65% беларускамоўных). У Мядзелі, Капылі, Іўі, Ляхавічах па-беларуску размаўляюць ад 60 да 65% насельніцтва. А замыкаюць гэты рэйтынг Докшыцы (59,67%), Тураў (57,3%) і Дзятлава (53,7%).


Adidas | брэнд | Модныя ножкі\nНямецкая кампанія, заснаваная Адольфам Дасслерам, вядомая ва ўсім свеце. Больш чым паўвекавая гісторыя Adidas пацвярджае справядлівасць дэвізу кампаніі - "Impossible is nothing" (немагчымае магчыма)!\nAdidas AG - нямецкі канцэрн па вытворчасці спартыўнай адзежы, абутку і інвентара.\nГодам заснавання кампаніі лічыцца 1924. А ўсё пачыналася з сямейнага бізнэсу. У 1920 годзе сям'я Дасслераў пачала вырабляць хатнія тапачкі і артапедычны абутак. Сыравінай служыла старое ваеннае абмундзіраванне і зношаныя аўтапакрышкі.\n1 ліпеня 1924 года была заснавана Gebruder Dassler Schuhfabric ("Абутковая фабрыка братоў Дасслераў"). У 1925 годзе Адольф Дасслер вынайшаў футбольныя буцы з шыпамі. Праз два гады для абутковай вытворчасці быў арандавана асобны будынак, які пасля быў выкуплены.\nПершае з'яўленне спартыўнага абутку братоў Дасслераў на Алімпійскіх гульнях адбылося ў 1928 годзе ў Амстэрдаме - некалькі спартсменаў аддалі перавагу выкарыстоўваць менавіта гэты абутак. Гадамі пазней, перамогі спартсменаў, якія выступалі ў абутку братоў Дасслераў, эфектыўна эксплуатуюцца ў рэкламных кампаніях і чакана прыносяць сур'ёзны камерцыйны поспех.\nУ 1938 годзе адкрываецца 2-ая фабрыка Дасслераў у нямецкім горадзе Херцагенаўрахе - гэта дазваляе павялічыць вытворчасць усяго прадпрыемства да тысячы пар абутку штодня.\nПасля Другой сусветнай вайны браты Дасслер паднімаюць вытворчасць абутку з нуля. А праз 3 гады браты пасля сваркі спыняюць існаванне сусветна вядомага ў той час брэнда Dassler. І з'яўляюцца фірмы Adidas (у назве скарыстана абрэвіятура ад імя заснавальніка - Адзі Дасслер) і Puma. Ізноў утвораныя фірмы пачынаюць працаваць ва ўмовах жорсткай канкурэнцыі.\n18 жніўня 1949 года Адольф Дасслер запатэнтаваў сімвал Adidas.\nУ 50-60-я гады кампанія Adidas павялічвае асартымент сваіх тавараў - з'яўляецца вытворчасць тэкстылю, спартыўнай адзежы, торбаў, мячоў. У 1956 годзе кампанія пашырае геаграфію вытворчасці - прадукцыю Adidas пачалі выпускаць у Нарвегіі, а крыху пазней і ў Францыі. У канцы 60-х Adidas упершыню ў свеце вырабіў спартыўны абутак з літой падэшвай з поліўратана.\nУ 1972 годзе Adidas становіцца тытульным спонсарам Летніх Алімпійскіх гульняў у Мюнхене.\nЗ 1979 года спартыўныя тавары пад маркай Adidas экспартуюцца ў СССР.\nКрызіс 90-х прыносіць кампаніі велізарныя страты. Французскі бізнэсмэн Бярнард Тапі набывае 80 % акцый Adidas - так сусветны брэнд перастае быць сямейным прадпрыемствам дынастыі Дасслераў.\nC 1993 года кампанія пачынае фармаваць сетку ўласных фірменных магазінаў.\nна фота: фірменны магазін Adidas у Мінску\nНовы рост продажаў і павелічэнне долі сусветнага рынка спартыўнай адзежы і абутку звязаны з Летнімі Алімпійскімі гульнямі 1996 года, дзе Adidas ізноў выступіў генеральным спонсарам.\nУ 2005 годзе кампаніяй Adidas былі выкуплены ўсе акцыі свайго канкурэнта Reebok International Ltd, што значна павялічыла ўласную долю амерыканскага рынка спартыўных тавараў.\nУ наш час канцэрн Adidas AG мае 8 прадпрыемстваў у Германіі і больш 25 даччыных падраздзяленняў у іншых краінах свету. Штат супрацоўнікаў канцэрна - 46.824 чалавек (2011). Узначальвае Adidas Герберт Хайнер.\nКанцэрн валодае гандлёвымі маркамі: adidas, Reebok, TaylorMade-adidas Golf, Rockport, Reebok-CCM Hockey.\nAdidas на нашым сайце\nКампанія ADICOLOR adidas Originals FW2018\nСпартыўная калекцыя adidas by Stella McCartney FW17\n06.03.14 Ушаноўванне расійскіх алімпійцаў у Маскве\nпадзеі тыдні моды\n08.01.13 Паказ Adidas Originals — Copenhagen Fashion Week ss13


У чацвер кіроўцаў заклікаюць улічваць абмежаванні пры выбары месца для стаянкі, у адваротным выпадку аўто могуць эвакуіраваць. 27.06.2018, Sputnik Беларусь\nу беларусі, навіны , грамадства, беларусь, дзень незалежнасці рэспублікі беларусь, дзень незалежнасці - 2018: падрабязнасці аб галоўным свяце\n© PixabayДарожны знак "Стаянка і паркоўка забароненая", архіўнае фота\nУ чацвер кіроўцаў заклікаюць улічваць абмежаванні пры выбары месца для стаянкі, у адваротным выпадку аўто могуць эвакуіраваць.\nМІНСК, 27 чэр — Sputnik. Паркоўка транспарту на некаторых участках дарогі будзе забароненая раніцай 28 чэрвеня з-за трэніроўкі парада, паведамілі ў Дзяржаўтаінспекцыі Цэнтральнага раёна Мінска.\nУ чацвер з 06:00 і да заканчэння трэніроўкі парада нельга будзе прыпаркаваць транспарт на розных участках дарогі ў цэнтры сталіцы:\nна праспекце Машэрава ад Незалежнасці да Ціміразева ў абодвух напрамках (забарона распаўсюджваецца і на прыдарожныя паркоўкі);\nна вуліцы Гвардзейскай ад Машэрава да Тарханава;\nна Ігнаценка ад Тарханава да Пераможцаў;\nна Грыбаедава ад Машэрава да Ігнаценка ў абодвух напрамках;\nна Тарханава ад Гвардзейскай да Грыбаедава.\nСупрацоўнікі ДАІ заклікаюць аўтамабілістаў улічваць абмежаванні, выбіраючы месца для стаянкі або прыпынку.\nЗдзяйсняючы вымушаны прыпынак у якой-небудзь з згаданых лакацый, пад лабавым шклом транспартнага сродку неабходна пакідаць таблічку з кантактным нумарам тэлефона, у адваротным выпадку аўтамабіль можа быць эвакуіраваны.


У Туркменістане чыноўнікаў абавязалі пагаліць галовы ў памяць пра бацьку прэзідэнта | Новы Час\nУ Туркменістане чыноўнікаў абавязалі пагаліць галовы ў памяць пра бацьку прэзідэнта\nЧыноўнікаў у Туркменістане абавязалі пагаліць галавы і насіць нацыянальныя цюбецейкі ў знак жалобы па памерламу бацьку прэзідэнта Гурбангулы Бердымухамедава. Пра гэта паведамляе туркменская служба Радыё Свабода — Радыё Азатлык.\nПравіла было ўведзена пасля таго, як прэзідэнт з'явіўся на публіцы ў нацыянальным галаўным уборы пасля смерці бацькі. Мялікгулы Бердымухамедаў памёр 18 траўня ва ўзросце 88 гадоў. Ён быў падпалкоўнікам унутраных войскаў у запасе, працаваў ва ўрадзе Туркменскай ССР, адзначае «Свабода».\nПасля смерці бацькі прэзідэнт Туркменістану на працягу сямі дзён не з'яўляўся на публіцы і дзяржаўным тэлебачанні. Без яго прайшлі святкаванні Нацыянальнага дня туркменскага скакуна і алабая, святочнымі цырымоніямі кіраваў сын прэзедэнта Сердар.\nПаводле звестак карэспандэнта Радыё Азатлык, у Лебапскім вілаяце на ўсходзе краіны жанчыны, якія працуюць у бюджэтных арганізацыях, у знак жалобы носяць шалі з чорнымі ўзорамі. Сам прэзідэнт з'яўляецца на ўсіх мерапрыемствах на чорным аўтамабілі, нягледзячы на тое што з 2015 года ў краіне ўведзены неафіцыйная забарона на аўтамабілі цёмнага колеру.\nУ Туркменістане намячаецца транзіт улады. Праўда, ад бацькі да сына\nТуркменістан: хто не плаціць, той не есць\nТуркменскі досвед: як вешаць прэзідэнта?


☞ Філіпіны. Пачаўся працэс беатыфікацыі а. Роэля Галарда. 21 год таму манаха – тагачаснага дырэктара кіруемай кларэтынцамі школы – выкралі разам з настаўнікамі і звыш 50-цю вучнямі, катавалі і нарэшце забілі тэрарысты з групы “Абу Саяф”, якая змагалася за незалежную мусульманскую дзяржаву на поўдні Філіпін. Манах загінуў у выніку перакрыжаванага агню паміж групай “Абу Саяф” і сіламі бяспекі, якія спрабавалі ратаваць выкрадзеных. Разам з айцом загінулі таксама трое настаўнікаў і пяцёра дзяцей. Дыяцэзіяльны этап працэсу беатыфікацыі стартаваў 3 мая ў парафіяльным касцёле ў Тумахубонгу. Мясцовы ардынарый біскуп Лео Далмао падчас св. Імшы сказаў, што “мучаніцтва – гэта дар, дадзены тым, хто варты гэтага ў вачах Бога”. †\n☞ В’етнам. “Карытас” В’етнама запусціў праграму дапамогі, у рамках якой даставіць у суседнюю Камбоджу 4 мільёны ахоўных масак. У краіне рэзка павялічылася колькасць людзей, заражаных каранавірусам. За апошнія дні там зарэгістравана 10 тысяч новых выпадкаў заражэння. З сярэдзіны сакавіка ў Камбоджы прыпынены ўсе масавыя мерапрыемствы і рэлігійныя набажэнствы. Кіраўнік “Карытас” гарантуе, што маскі, перададзеныя патрабуючым, будуць найлепшай якасці і даставяцца ў краіну ў адпаведнасці з дзеючымі правіламі.\n☞ Ватыкан. Пасля больш чым паўтарамесячнага перапынку музеі Ватыкана зноў адкрыты для публікі. Гэта было ўжо трэцяе спыненне з-за пандэміі. “Адкрываем музеі ў поўнай адпаведнасці з правіламі бяспекі, – адзначае дырэктар Барбара Ята. – У нас ёсць сканэр тэмпературы, квіткі трэба браніраваць праз інтэрнэт. Паклапоцімся і пра адпаведны паток наведвальнікаў, беручы пад увагу, што ў нас 7 км выставачных маршрутаў. Я спадзяюся, што гэта было апошняе закрыццё з-за пандэміі”. Разам з астатнімі была таксама ўрачыста адкрыта віртуальная выстава, прысвечаная Дантэ, з нагоды 700-годдзя з дня яго смерці, што прыпадае ў гэтым годзе. На ёй прадстаўлены месцы, звязаныя з гэтым найвялікшым паэтам.\n☞ Кенія. Кракаўская місіянерка Эва Корбут будуе дарміторый для вучаніц школы-інтэрната “Shalom Home” у Кеніі. Новы будынак павінен служыць 288 дзяўчынкам і іх апекунам. Інвестыцыі неабходныя, бо пасля змены правіл хлопчыкі і дзяўчынкі ўжо не могуць спаць у адным будынку. Для многіх з іх дом “Shalom Home” – адзінае бяспечнае месца, якое могуць назваць домам.


Крыясаўна - холад замест спякота - Здароўе 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Здароўе 2017 ⇒ Крыясаўна - холад замест спякота\nкрыятэрапеўтычнага працэдуры праходзяць у цеплаізаляваных камерах (памяшканнях для аднаго чалавека, з выгляду нагадваюць салярыі), а таксама ў кабінах або басейнах (прыладах для групавых сеансаў тыпу вялікіх халадзільных адсекаў). «Форма» для крыясаўны - ніжняе бялізну з баваўнянай тканіны, ваўняныя шкарпэткі і рукавіцы, а таксама рэгенератыўныя павязкі для абароны органаў дыхання. Калі чалавек уваходзіць у крыясауну, памяшканне напаўняюць астуджаным газам з тэмпературай ад -110 да -170 С.\nГаз падаецца накіраванымі струменямі. Пры гэтым не варта баяцца прастуды ці пераахаладжэння. На самай справе розніцу тэмператур паміж скурным полагам чалавека і газам вакол яго арганізм не ўспрымае як крытычную. Аднак ён пачынае працаваць з большай «магутнасцю», што спрыяе працэсам амаладжэння.\nУ крыясаўны скурныя рэцэптары, якія кантралююць тэмпературу паверхні чалавечага цела, рэагуюць на экстрэмальны холад і пасылаюць сігналы ў цэнтральную нервовую сістэму. У адказ на гэты магутны раздражняльнік цэнтральная нервовая сістэма пачынае аператыўнае комплекснае аднаўленне арганізма.\nПадчас сеансаў ў крыясаўны ў людзей прытупляецца адчуванне прасторы, і многія кажуць, што адчуваюць сябе «як у бязважкасці». Курс сеансаў ў крыясаўны дапамагае змагацца нават з маршчынамі і целлюлітом. Аздараўленчы цыкл складае 10 - 15 сеансаў на працягу 2-3 тыдняў. Пры гэтым працягласць працэдуры можа вагацца ад 1 да 3 хвілін.\nСупрацьпаказаннямі для прыёму крыясаўны з'яўляюцца хранічныя сардэчна хваробы, неўрозы, інфаркт, інсульт і перыяд аднаўленні пасля іх, ліхаманка, злаякасныя пухліны, сухоты лёгкіх ў актыўнай форме, скурныя хваробы, паніжаная згусальнасць крыві, непераноснасць холаду і агульнае цяжкі стан здароўя.\nНаступная Артыкул Рыхтуем пасаг для нованароджанага


08.10.2019 / 10:12\nПра гэта Аляксандр Лукашэнка заявіў сёння на міжнароднай канферэнцыі «Еўрапейская бяспека: адысці ад краю прорвы» ў рамках «Мінскага дыялогу», піша БелТА.\n«Цалкам відавочна, у спісе сучасных выклікаў чалавецтву дамінуюць пагрозы бяспецы. Пры гэтым шматбаковыя пляцоўкі, у тым ліку ААН і АБСЕ, становяцца месцам высвятлення адносін, а не да вырашэння праблем. Сістэма ваенна-палітычных стрымліванняў і проціваг развальваецца на вачах, а міжнародныя арганізацыі пакуль не могуць спыніць гэты працэс», — звярнуў увагу Аляксандр Лукашэнка.\nКіраўнік дзяржавы адзначыў, што беспрэцэдэнтная напружанасць у міжнародных адносінах, расхістванне асноў інтэрнацыянальнай бяспекі, рост колькасці рэгіянальных канфліктаў закранаюць большасць кантынентаў


27 жнівень 2008, 12:57\nРасейска-грузінскі канфлікт выліўся ў новую эру канфрантацыі Ўсходу і Захаду. Ці сапраўды пачалася новая халодная вайна? Над гэтым пытаньнем разважае ў інтэрвію Радыё Свабода вядомы брытанскі палітоляг Эдвард Лукас – аўтар кнігі “Новая халодная вайна: Як Крэмль пагражае Расеі, і Захаду”.\nРашэньне Расеі “супярэчыць прынцыпам незалежнасьці Грузіі, яе сувэрэнітэту і тэрытарыяльнага адзінства, прызнанага Хартыяй ААН, заключным актам Канфэрэнцыі ў справе бясьпекі і супрацоўніцтва ў Эўропе і адпаведным рэзалюцыям Рады Бясьпекі”, — гаворыцца ў заяве.\nМілібэнд у Кіеве паспрабуе стварыць антырасейскую кааліцыю\nУ сваім камэнтары “Другая халодная вайна” вядучы аглядальнік нямецкага тэлеканалу N-TV Манфрэд Блескін адзначыў, што — прынамсі пасьля ўказу прэзыдэнта Мядзьведзева аб прызнаньні сувэрэнітэту Абхазіі і Паўднёвай Асэтыі — можна казаць пра канец “стратэгічнага партнэрства” паміж Захадам і Расеяй.\nГенэральны сакратар ААН Пан Гі Мун асьцерагаецца, што цяперашняе разьвіцьцё падзей вакол Грузіі можа выклікаць далёкасяжныя наступствы для бясьпекі і стабільнасьці на Каўказе, перадае Інтэрфакс.\nС.Калякін: “І наша краіна набыла незалежнасьць досыць дзіўным чынам”\n“Лукашэнка будзе гандлявацца: не павышаць цану на газ, прызнаць вынікі выбараў у Палату прадстаўнікоў. Ён маўчыць, бо набівае цану. На сёньня дамоўленасьці па газе няма. Перамовы адклалі на верасень. Таму Лукашэнка і цягне, бо няма гарантыяў”, — мяркуе палітык.\nА.Лукашэнка не рэагуе\nКіраўнік Беларусі Аляксандар Лукашэнка пакуль не камэнтаваў сытуацыю вакол прызнаньня Расеяй незалежнасьці Абхазіі і Паўднёвай Асэтыі. Ніякіх указаў А.Лукашэнкі аб прызнаньні незалежнасьці Абхазіі і Паўднёвай Асэтыі не паступала, паведаміў кіраўнік прэс-службы прэзыдэнта Павал Лёгкі.\nМЗС не камэнтуе\nУ міністэрстве замежных справаў Беларусі паведамілі, што ня маюць ніякіх камэнтароў адносна сытуацыі вакол Абхазіі і Паўднёвай Асэтыі. Факт прызнаньня Расеяй незалежнасьці Абхазіі і Паўднёвай Асэтыі таксама не камэнтуюць дзяржаўныя мэдыі.\n«Лідэры непрызнаных рэспублік заяўлялі аб сваім жаданьні далучыцца да «саюзнай дзяржавы», і «саюзная дзяржава» гатовая прыняць да ўвагі гэтыя пажаданьні», – заявіў памочнік дзяржсакратара так званай «саюзнай дзяржавы» Расеі і Беларусі Іван Макушок.\nАмбасадар Расеі ў Беларусі Аляксандар Сурыкаў напярэдадні таксама дапусьціў, што Менск можа прызнаць незалежнасьць Абхазіі і Паўднёвай Асэтыі, але "Расея павінна стаць першай".\nКалі вайна ў Паўднёвай Асэтыі толькі пачалася, А.Сурыкаў абураўся, што афіцыйны Менскі не падтымлівае расейскае ўварваньне на тэрыторыю Грузіі.\n“Нам вельмі незразумела, што дзяржаўныя ўлады, органы Беларусі захоўваюць такое сьціпла маўклівае маўчаньне”, - заявіў амбасадар Расеі 12 жніўня.\nУжо 19 жніўня на перамовах з прэзыдэнтам Расеі Дзьмітрыем Мядзьведзевым Аляксандар Лукашэнка пракамэнтаваў уварваньне Расеі на тэрыторыю Грузіі: “Усё было зроблена выдатна, вельмі спакойна, мудра і прыгожа».\nА ў часе сустрэчы А.Лукашэнкі зь кіраўнікамі Паўднёвай Асэтыі і Абхазіі Сяргем Багапшам і Эдуардам Какойтам выказаў ім падтрымку.\nНапярэдадні старшыня АГП Анатоль Лябедзька выказаў меркаваньне, што Лукашэнка ў гандлі з Расеяй можа прызначыць цану прызнаньня Беларусьсю незалежнасьці Абхазіі і Паўднёвай Асэтыі.\nЛідэр ПКБ Сяргей Калякін – адзіны зь лідэраў АДС, хто падтрымаў абвяшчэньне незалежнасьці Абхазіі і Паўднёвай Асэтыі. У інтэрвію газэце “Наша Ніва” Калякін заявіў, што “і наша краіна набыла незалежнасьці таксама досыць дзіўным чынам...”\nПрэзыдэнт Расеі Дзьмітрый Мядзьведзеў падпісаў указы аб прызнаньні незалежнасьці Паўднёвай Асэтыі і Абхазіі.У тэлезвароце Дзьмітрый Мядзьведзеў заклікаў іншыя дзяржавы узяць прыклад з Расеі.\nБеларусь на фоне новай “халоднай вайны”\nЦі можна гаварыць пра пачатак новай халоднай вайны паміж Масквой і Захадам пасьля апошніх рэзкіх заяваў і крокаў расейскага кіраўніцтва? Ці вымушаная будзе Беларусь усьлед за Расеяй прызнаць Паўднёвую Асэтыю і Абхазію?\nЯк Расея прызнавала Паўднёвую Асэтыю і Абхазію


«Салідарныя з палітвязнямі». Анджэй Сэвэрын\nАнджэй Сэвэрын, актор і дырэктар Польскага тэатру ў Варшаве, звяртаецца да беларускіх палітычных зняволеных: “Мы мусім быць вам удзячныя за тое, што вы робіце для нас, а не толькі за тое, што вы робіце для сябе. Вашыя ўчынкі нагадваюць нам, што дэмакратыю трэба бараніць штодня – не на барыкадах, а ў сваёй свядомасці. Гэта ўсё, што прыходзіць мне ў галаву, апрача аднаго – апошняга і, напэўна, самага галоўнага. Хачу папросту падзякаваць вам за тое, што вы робіце”.\nУ межах спецыяльнай акцыі тэлеканалу “Белсат” больш за 30 вядомых асобаў Беларусі ды свету выступяць з пасланнямі да беларускіх палітычных зняволеных.\nКароткія ролікі будуць паказваць на тэлеканале штодня пасля галоўнага выдання “Аб’ектыву” а 21:25, а таксама пасля паўтораў галоўнага выдання інфармацыйнай праграмы “Белсату” напрыканцы эфіру і раніцаю а 7:20. Кліпы таксама будуць размешчаныя на сайце тэлеканалу www.belsat.eu.


Тры розныя лёсы • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\nТры розныя лёсы\n18 июня 2016, 08:34\nМалюнак: Вера Шут\nМаладзёжны інтэрнат. Пакой № 7. Жылі там тры сялянскія дзяўчыны, якія пасля школы ўладкаваліся на працу на завод у якасці вучаніц. Такіх на заводзе было шмат і звалі іх «малалеткамі».Адной з іх пры паступленні ў ВНУ не хапіла ўсяго паўбала, другая прыехала з глыбокага Палесся, трэцяй прыйшлося адкласці паступленне да лепшых часоў, бо была вялікая сям’я і трэба як старэйшай зарабляць грошы і дапамагаць сям’і.\nЗ таго часу прайшло больш за сорак гадоў, на двары ўжо ХХІ стагоддзе. Як жа склаўся лёс сябровак з пакоя № 7?\nДзяўчаты выйшлі на прамую дарогу жыцця, атрымаўшы на заводзе рабочую прафесію. Узялі шлюб амаль што адначасова. Спачатку ўсё было добра.\nПрайшло пяць гадоў, і накірунак шчаслівага жыцця адной з сябровак, назавём яе Таццянай, рэзка змяніўся. У аварыі загінуў Іван, яе муж, і жыццё маладой жанчыны пайшло абы-як. У дадатак да гэтага гора пасяліўся ў кватэры «зялёны змій». І пайшло-паехала — запіла Таццяна. Але трэба было гадаваць адзінага сына, і жанчына ўзяла сябе ў рукі.\nПрайшло некалькі гадоў. Яна сустрэла мужчыну, якога таксама звалі Іван, і ўсё, здавалася, паціху пачало наладжвацца ў жыцці Таццяны. Але бяда прыйшла адкуль не чакалі: адзіны любы сын учыніў разбой і на чатыры гады трапіў у турму, а там атрымаў яшчэ тры гады.\nПраз сем гадоў хлопец вярнуўся «на волю», але гэта быў ужо не той Антон, а чалавек з сапсаваным лёсам. Зламала яго «зона». Ён пачаў выпіваць і патрабаваць ад маці і айчыма грошай, канфліктаваць.\nХутка ад хваробы памёр і другі Іван. Жанчына зноў запіла і пачала апускацца, як у народзе кажуць, «ніжэй за плінтус». Нават выпівала «горкую» разам з сынам і яго сябрамі. Трохпакаёўку размянялі на аднапакаёўку і за паўгода прапілі ўсе грошы.\nПраз некаторы час памірае і сын. Цяпер у Таццяны дзень пачынаецца з думкі: дзе ўзяць на пахмелку? А калісьці была майстрыхаю на ўсе рукі. Вось так склаўся лёс адной дзяўчыны з сёмага пакоя.\nЛёс другой сяброўкі менш трагічны, але таксама «хапнула» яна гора ў сваім жыцці. Узяла шлюб з маладым інжынерам, які працаваў на заводзе. Згулялі вяселле «камсамольскае» — быў у той час такі тэрмін.\nПершая шлюбная пяцігодка прайшла ў Веранікі з Анатолем, як кажуць, душа ў душу. Нарадзілі двух хлопчыкаў і дзяўчынку. Але нешта зрабілася з Анатолем — стаў дзіка раўнівым і вельмі сквапным, нават на цукеркі дзецям грошы перастаў выдаткоўваць. Час ад часу пачаў распускаць рукі.\nАднойчы сяброўка забегла да Веранікі і ўбачыла такую карціну: жанчына сядзела ў крэсле, карміла груддзю малодшую дачушку, ужо пятае дзіця, а Анатоль стаяў над жонкаю і метадычна тоўк па плячах кулаком, прыгаворваючы: «Я цябе навучу, як трэба жыць». Убачыўшы сяброўку жонкі ў дзвярах, Анатоль рэціраваўся ў другі пакой.\nПасля гэтага выпадку Вераніка скасавала з ім шлюб. Цяжка прыйшлося ёй адной гадаваць пяцярых дзяцей. Абмяняўшы кватэру, пераехала ў вёску. Працавала ў дзіцячым садку, потым загадчыцай МТФ.\nСустрэла ў вёсцы маладога чалавека і нават па-сапраўднаму пакахала, але нядоўгае было яе шчасце. Памёр ад інфаркту яе каханы, і зноў жанчына засталася адна. Праўда, Вераніка не кінулася ў п’янку, а калі пайшла на пенсію, займалася хатняй гаспадаркай.\nПашчасціла ёй і з дзецьмі. Яны дапамагалі па гаспадарцы, падтрымлівалі маральна, а пабраўшы шлюб, дапамагалі і матэрыяльна.\nЦяпер Вераніка ўжо мае нават праўнучку і ў вольны час піша вершы. Вось такі лёс атрымаўся ў другой дзяўчыны з сёмага пакоя.\nТрэцяя з сябровак у гэтым годзе адзначыць са сваім мужам рубінавае вяселле. Яе таксама лёс не шкадаваў. Усякае было за гэтыя сорак гадоў, пакуль «прыціраліся» характарамі. Але зараз яны жывуць душа ў душу, нават разумеюць адзін аднаго з паўслова. Калі-нікалі толькі паглядзяць адзін на аднаго — і ўсё зразумела, не трэба ніякіх слоў.\nНарадзілі Мікалай з Тамараю двух сыноў і дачку. Прытулілі аднаго хлопчыка, гадавалі яго, лічачы, што гэта іх чацвёртае дзіця. І ён заве іх мама і тата.\nАле і іх сям’ю напаткала бяда. Старэйшага сына на танцпляцоўцы моцна пабілі, ён стаў інвалідам другой групы. Вось ужо больш за дваццаць гадоў нясуць бацькі гэты крыж, што наканаваў ім лёс, але і яны не кінуліся ў п’янку, як бы цяжка ні было. Наадварот, займаліся мастацкай самадзейнасцю, гадавалі ўнукаў, былі актыўнымі. Такімі засталіся і зараз.\nІ як бы там ні было, я ўпэўнены, што кожны чалавек — творца свайго лёсу.


Адкрыюцца яшчэ крамы duty free на ўезд у Беларусь | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Беларусі плануецца дадаткова адкрыць чатыры крамы duty free на ўездзе ў краіну. Пра гэта заявіў журналістам першы намеснік прэм’ер-міністра Аляксандр Турчын 24 верасня ў Менску па выніках нарады ў прэзідэнта.\nПаводле слоў Турчына, такім чынам агульная колькасць магазінаў duty free, якія працуюць на ўезд у аўтамабільных пунктах пропуску, дасягне пяці.\n«Як правіла, гэты асартымент не перасякаецца з тым асартыментам, які выпускаюць нашы вытворцы. Дастаткова дарагія рэчы там прадаюцца», – сказаў ён.\n«Усё ж такі падаткі, якія выплачваюць гэтыя крамы, ідуць у беларускі бюджэт. І мы чалавеку даем права выбару: купіць гэтыя тавары на тэрыторыі сумежных дзяржаў (адпаведна, ад гэтага ні бюджэт, ні субʼекты гаспадарання не атрымліваюць нічога) альбо ўсё-такі прагаласаваць рублём у гэтых крамах», – рэзюмаваў Турчын.\n24 верасня на нарадзе ў кіраўніка дзяржавы абмяркоўваўся праект нарматыўнага дакумента, які датычыцца развіцця сеткі крамаў бяспошліннага гандлю.\n«Мы заканадаўча вызначылі асноўныя патрабаванні да гэтых крам і развіваем гэты від дзейнасці, – сказаў Лукашэнка. – З 2014 года колькасць такіх крам у краіне павялічылася ў тры разы. Каля 70 абʼектаў (працуе ў Беларусі на гэты момант. – БелаПАН.). Тры з іх адкрытыя не толькі для пасажыраў, якія выязджаюць, але і для тых, якія прыбываюць. Падпісаны ўказ аб бяспошлінным гандлі на бартах паветраных суднаў авіякампаніі „Белавія”.\n»Перспектывы ў гэтай сферы, як мяне пераконваюць зацікаўленыя асобы, не вычарпаныя, і ёсць яшчэ прапановы па развіцці гэтай сеткі. Але да прыняцця новых рашэнняў трэба падыходзіць узважана – ацаніць наступствы, а таксама магчымыя рызыкі«, – заявіў Лукашэнка.\nВярнуць грошы па сістэме Tax Free цяпер можна ў менскім…


Горад майстроў вырасце на Мінскім замчышчы на час ЧС па хакеі\n19 лютага, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Горад майстроў вырасце на Мінскім замчышчы ў час правядзення чэмпіянату свету па хакеі. У маі на пляцоўцы каля Палаца спорту пройдзе рэспубліканскі фестываль-кірмаш рамёстваў "Вясновы букет", паведаміў карэспандэнту БЕЛТА намеснік міністра культуры Беларусі Васіль Чэрнік.\nТрадыцыйна майстры народнай творчасці прадстаўлялі свае работы ў Лошыцкім парку. У гэтым годзе рамесны базар пераедзе на новае месца і прадоўжыцца не адзін дзень, як гэта было раней. "Як чакаецца, з 9 мая пачне работу маштабная выстаўка рамёстваў, якая завершыцца ў канцы месяца правядзеннем фестывалю-кірмашу", - удакладнілі ў Беларускім саюзе майстроў народнай творчасці.\n"Вясновы букет" збярэ ўдзельнікаў з усіх куткоў краіны. На кірмашы можна будзе не толькі набыць аўтарскія вырабы, але і паўдзельнічаць у майстар-класах.\nТаксама да сусветнага першынства рыхтуецца адкрыццё выстаўкі сучаснага мастацтва. Праект будзе ўключаць два вялікія раздзелы: "Беларускі авангард за 100 гадоў" і "Актуальнае мастацтва".\nАкрамя таго, за тыдзень да пачатку ЧС па хакеі ўсе музейныя ўстановы краіны, за выключэннем Беларускага дзяржаўнага музея гісторыі Вялікай Айчыннай вайны, пяройдуць на новы рэжым работы - прымаць наведвальнікаў тут будуць не толькі днём, але і ноччу. "Турыстам, якія будуць жыць у гасцінічных комплексах, мы плануем прадаставіць усю неабходную інфармацыю аб рабоце нашых музеяў. Адпаведная дамоўленасць існуе з Мінспорту і турызму", - сказаў Васіль Чэрнік.\nЧэмпіянат свету па хакеі пройдзе ў Мінску з 9 па 25 мая.


Запушчаны новы сайт тэхналогіі машын Wally\nад адміністратара 20-10-12\nАфіцыйна адкрыты сайт Dongguan Walley Machinery Technology Co., Ltd. Дзякуй за ўвагу да развіцця Wally. Каб лепш абслугоўваць вас, сайт Wally быў перагледжаны і мадэрнізаваны, а калонка цэнтра навін на гэтым сайце будзе выкарыстоўвацца для абнаўлення Walley & ...\nПоспех R & D сервашпіндзеля сервошпілеля залпавай тэхнікі\nНарэшце створаны доўгачаканы цэнтр дакладных выпрабаванняў. Стварэнне цэнтра дакладных выпрабаванняў аказала моцную падтрымку тэсціраванню аддзела якасці вытворчага аддзела. У галіне дакладнай апрацоўкі з ЧПУ дакладнае выпрабаванне з'яўляецца неабходным дадаткам ...\nСтвораны цэнтр дакладнасці выпрабаванняў механічных тэхналогій Вулі\nТэхналогія машын Wally паспяхова прайшла сертыфікацыю сістэмы кіравання якасцю TS16949\nМы цёпла адзначаем, што тэхналогія машын Waley прайшла сертыфікацыю сістэмы кіравання якасцю ISO / TS16949. Lso / ts 16949 - гэта ISO9001, QS 9000 (ЗША), avsq (італьянскі), eaqf (французскі) і VDA6.1 (нямецкі) - агульныя патрабаванні сістэмы якасці да аўтамабільнай прамысловасці. Карацей, гэта ква ...\nТэхналогія машын Wally паспяхова прайшла сертыфікацыю сістэмы менеджменту якасці ISO9001\n26 жніўня 2009 года тэхналогія машын Дунгуань Уэйлі адкрыла сертыфікацыю сістэмы якасці ISO9001. Ад працы сістэмы кіравання ISO9001 да завяршэння сертыфікацыі прайшоў адзін год. Пасля пачатку кіравання якасцю ISO9001 усе аддзелы склалі ...\nТэхналогія машын Wally 2020 Навагодняя сям'я збіраецца разам, каб адсвяткаваць новы год\n31 снежня 2019 года тэхналогія машын Wally адкрыла штогадовы Месяцовы Новы год, і свята Новага года прыбыло па раскладзе. Аддзел кіравання запланаваў і арганізаваў вячэру для навагодняй вечарыны. Уся сям'я Уолі сабралася разам, каб зрабіць ...


Апрача Рыгора Барадуліна, на Нобеля прэтэндуе Святлана Алексіевіч\n21 февраля 2006 в 13:35\nВылучэнне Рыгора Барадуліна на Нобелеўскую прэмію стала сапраўднай з’явай у беларускай літаратуры. 20 лютага ў Чырвоным касцёле адбылася прэс-канферэнцыя, прысвечаная гэтай падзеі. Журналістам, у прыватнасці, быў прадстаўлены беларуска-англійскі варыянт зборніка "Ксты", падрыхтаваны адмыслова для Нобелеўскага камітэта.\n"Мы маглі б запрасіць заняцца перакладам амерыканцаў ці англічан. Аднак гэта адняло б шмат часу, акрамя таго спецыялістаў, якія добра ведаюць беларускую мову, за мяжой ня так і шмат", - распавёў адзін з рэдактараў англійскай версіі зборніка "Ксты Юрый Стулаў. Таму перакладам займаліся беларусы (Іван Бурлыка, Марыля Васючэнка, Вольга Гапеева, Зміцер Занеўскі, Мікола Савіцкі, Алена Таболіч, Алена Шчука), а вось да рэдактарскай працы ўжо былі далучаны носьбіты англійскай мовы - Сцюарт Артур Рэкс, Джэймс Торсан (ЗША) і Джым Данаван (Велікабрытанія).\nЗ мэтай афіцыйна аформіць вылучэнне Рыгора Барадуліна на прэстыжную ўзнагароду напрыканцы студзеня Юрый Стулаў наведаў Стакгольм. Нобелеўскі камітэт застаўся задаволены дакументамі, прадстаўленымі беларускім бокам, і выдаў аргкамітэту па вылучэнні Барадуліна спецыяльнае рэгістрацыйнае пасведчанне. Дарэчы, у Стакгольме Юрый Стулаў таксама даведаўся што ў спісе намінантаў на Нобелеўскую прэмію таксама прысутнічае пісьменніца Святлана Алексіевіч. Хто і калі вылучыў яе на Нобеля, дакладна невядома.\n"Ёсць такі стэрэатып, што сталы век - гэта час драматургаў і празаікаў. Але ж у выпадку з Рыгорам Барадуліным мы назіраем, што справа не ва ўзросце, а ў росце, - зазначыў крытык і літаратуразнаўца Пятро Васючэнка. - Зборнік "Ксты" не мае канфесійнай абмежаванасці. У ім аўтар здолеў злучыць зямное і універсальнае. Свет гэты беларусацэнтрычны, і разам з тым свет гэты зразумелы ўсім".\nПятро Васючэнка нагадаў, што згодна з завяшчаннем Альфрэда Нобеля, прэмія па літаратуры прысуджаецца "за стварэнне ідэалістычнага па змесце і высокамастацкага твора". Кніга "Ксты", на яго погляд, поўнасцю адпавядае гэтым патрабаванням.\nСам Рыгор Барадулін лічыць, што "Нобелеўская прэмія - гэта варажба". Аднак паэт упэўнены, што яго прадстаўленне на ўзнагароду дапаможа свету больш даведацца пра Беларусь. "Я хачу падзякаваць за працу перакладчыкаў і рэдактараў зборніка, - зазначыў Рыгор Іванавіч. - Кожны з іх таксама дастойны прэміі".\nКніга выдадзена, перакладзена на англійскую мову, на чарзе - яе прэзентацыі як у Беларусі, так і за яе межамі. У бліжэйшы час яны адбудуцца ў Іванаве, Баранавічах. Запланаваныя таксама паездкі ў Літву, Латвію, Польшчу. Па словах старшыні аргкамітэта па вылучэнні Рыгора Барадуліна на Нобелеўскую прэмію, пробашча Чырвонага касцёла ксяндза Уладзіслава Завальнюка, на сакавік запланавана буйная прэзентацыя для прадстаўнікоў дыпламатычнага корпусу.\nЯк паведаміў Юрый Стулаў, аргкамітэт кантактуе таксама са Стакгольмам, каб Рыгор Барадулін меў магчымасць сустрэцца з сваімі шведскімі калегамі. Верагодна, візіт паэта ў Стакгольм, будзе прымеркаваны да дваццатай гадавіны Чарнобыльскай трагедыі. Яшчэ адна мэта, якая стаіць перад аргкамітэтам, - выдаць англійскі варыянт "Ксты" у замежных (хутчэй за ўсё, універсітэцкіх) выдавецтвах. Дарэчы, цікавасць да перакладу зборніка на свае мовы ўжо праявілі італьянскія, нямецкія, японскія, украінскія і польскія літаратары.\nПерсоналии: Рыгор Барадулін, Светлана Алексиевич


DANSK SPROG — ДАЦКАЯ МОВА - НАРОДНАЯ ПАРТЫЯ\nDANSK SPROG — ДАЦКАЯ МОВА\nposted May 2, 2013, 10:08 AM by Адміністратар Навін [ updated May 2, 2013, 10:09 AM ]\nУжо больш за месяц у Даніі працягваецца агульнадзяржаўны канфлікт вакол школьніцтва і настаўніцтва. У сувязі з цяжкім эканамічным крызісам урад краіны вырашыў сэканоміць на настаўніках і павялічыў ім гадзіны выкладаньня за той жа заробак Настаўнікі масава заўпарціліся і адмовіліся “быць крайнімі”. Па ўсёй Даніі прайшлі шматтысячныя дэманстрацыі і мітынгі, а на правінцыі пікеты з патрабаваньнем адмены прынятых урадавых рашэньняў. Да настаўнікаў актыўна далучыліся бацькі і самы вучні. На гэта ўрад адказаў лакаўтам, зачыніўшы 1 красавіка сотні школ. 50 тысяч настаўнікаў сталіся фактычна беспрацоўнымі. Класы стаяць пустыя, дзесяткі тысячаў дзяцей ня вучацца. Цікава, што дзеці ўсіх узростаў рвуцца ў школу, хочуць вучыцца і выступаюць на баку сваіх настаўнікаў.\nНа наш погляд, уся сытуацыя паказвае, што, як казаў Гамлет, “ня ўсё ў парадку ў Дацкім каралеўстве”, але з народнай адукацыяй у каралеўстве ўсё добра. Школа ў Даніі — дацкая, на роднай мове. На гэтай мове размаўляюць каля пяці з паловай мільёнаў чалавек. Данія — маленькая краіна, якая мае калонію — самую вялікую ў сьвеце выспу — слабазаселеную па берагах ледавітую Грэнляндыю.\nДацкая мова — адна з германаскандынаўскіх моваў, яна блізкая да швэдскай, нарвэжскай і ісляндскай моваў. Аднак, лінгвісты называюць яе “самай невыноснай з эўрапейскіх моваў”. Па-дацку даволі лёгка навучыцца чытаць (асабліва, калі ведаеце іншыя роднасныя мовы), а вось размаўляць па-дацку — гэта сапраўды пакутлівы занятак. Тыя ж лінгвісты кажуць, што пераадолець фанэтычныя парогі датчыны можна толькі размаўляючы з гарачай бульбінай у роце. Гукі зьліваюцца ў адно, зьнікаюць недзе пад языком, не выходзяць з горла. Але гэта родная мова, і народ ня хоча адмаўляцца ад яе. Нягледзячы на тое, што дацкія вучоныя высьветлілі: з прычыны згаданых цяжкасьцяў на пачатковым этапе разьвіцьця дацкія дзеці разьвіваюць здольнасьці разуменьня і маўленьня на некаторы час пазьней, чым іхныя равесьнікі зь іншых краін. Але народ не адмаўляецца ад сваёй роднай мовы.\nТак было не заўжды. Суседства з магутнай і вялікай Нямеччынай заўсёды стварала пагрозу для існаваньня дацкай нацыі і мовы. Дацкая арыстакратыя і каралеўскі двор з часоў сярэднявечча прывучыліся размаўляць “па-гарадзкому” — па-нямецку, грэбуючы “мовай простых сялян і рыбакоў”. На пачатку 19-га стагоддзя ўсё пачало мяняцца на рэвалюцыйнай хвалі рамантызму і нацыянальных адраджэньняў па ўсёй Эўропе. У скандынаўскіх краінах вяртаньне да свайго, роднага вядомае пад тэрмінам “скандынавізм”. Культура, традыцыі, нацыянальная гісторыя, песьні і перш за ўсё родная мова — вось што вызначыла гэты нацыянальны ўздым.\nАбсалютная бальшыня сучасных датчан умеюць размаўляць па-ангельску, вельмі многія яшчэ й па-нямецку. І ніколі гэтае веданьне чужога не было прычынай адмаўленьня ад свайго, ад сваёй “цяжкой і невыноснай мовы” (самай прыгожай і мілагучнай для датчан). Больш таго, яны ганарацца сваёй мовай і шануюць тых чужынцаў, хто разумее датчыну і хаця б з акцэнтам крыху размаўляе на ёй.\nВыкладаньне ў школах і ўнівэрсітэтах вядзецца на дацкай мове. Прытым, што існуюць курсы выкладаньня па-ангельску, а таксама гімназіі з выкладаньнем часткі прадметаў на іншых мовах — але гэта ўсё творчы дадатак да асноўнага, да дацкага.\nМы ўпэўнены, дацкі народ пераадолее цяперашні крызіс і дацкая школа запрацуе з новай энэргіяй як крыніца ведаў і патрыятызму. Дацкая мова будзе жыць вечна ў сям'і цывілізаваных культур. І самая надзейная гэтаму гарантыя — пікеты дацкіх школьнікаў з плакатамі на роднай мове: “Я хачу вучыцца”, “Я хачу на лекцыі”.


Bielarus.net › Беларуская Салідарнасьць » Зянон ПАЗЬНЯК: КУРАПАТЫ — МІСТЫКА БЕЛАРУСКАГА АДРАДЖЭНЬНЯ\nНайвялікшым прыкладам была Ахвяра Ісуса Хрыста. Без укрыжаваньня і ўваскрасеньня, якое было, у якое ўверылі, пра якое памяталі і за якое цярпелі, не было б Хрысьціянства.\nМаскоўскія акупанты, крамлёўскія “строители коммунизма”, гэбісты тады ўжо думалі, што пахавалі Беларусь, і народ, і мову яго. Але народ быў жывы ў душы і адазваўся памяцьцю і жалем на ахвяру забітых людзей.\nВось у гэтым быў духоўны сэнс народнага ўзрушэньня. Нацыянальныя перамены (а дакладней — Адраджэньне нацыі) ішлі за ім. Крокі выглядалі так: Курапаты — арганізацыя “Мартыралог Беларусі” — рух Беларускі Народны Фронт “Адраджэньне” — дзяржаўная Незалежнасьць Беларусі.\nЦярпеньне беларусаў за памяць аб Курапатах пачалося ад пачатку адкрыцьця і працягваецца па сёньняшні дзень. 30-га кастрычнака 1988 года, у Дзень Дзядоў, камуністы спланавалі патапіць у крыві гэты дзень, Народны Фронт і памяць пра Курапаты. Але Богу было ўгодна, што крывавы план праваліўся, і народ пакрочыў далей — да змаганьня супараць камунізму за вольную Беларусь.\nМаскоўская цемра, дарваўшыся да ўлады ў Беларусі ў 1994 годзе, хацела стаптаць Курапаты ў ілжы і бяспамяцтве. Але народ стварыў у Курапатах Народны Мэмарыял памяці — Лес Крыжоў, — куды людзі несьлі на плячах Крыжы Памяці і ставілі над магіламі расстраляных продкаў.\nУ 2019-м годзе галоўны варвар рэжыму загадаў зламаць Крыжы Мэмарыялу (іх тысячы). Прыгналі тэхніку — і пачаўся крыжалом. І тады, як і ў 1988-м, я падумаў: “Тыя, хто паднялі руку на Курапаты, — згінуць”.\nІхняя пагібель, пагібель цемры, была прадказана ўжо 23-га лістапада 2019 года, калі Кастусь Каліноўскі і паплечнікі яго выйшлі з магілы на гары Гедзіміна, і прагучэла ізноў: “Каго любіш? — Люблю Беларусь. — Так, узаемна.” І ўся Вільня пакрылася беларускімі Бел-Чырвона-Белымі сьцягамі. Яны квітнелі над горадам, і тысячы беларусаў праз паўтары стагоддзі пасьля сьмерці паўстанцаў праводзілі герояў у вечны шлях.\nАле галоўнае Каліноўскі сказаў перад сьмерцю ў “Лісьце з-пад шыбеніцы”: “Тады, народзе, зажывеш шчасьліва, калі маскаля над табою ня будзе”.\nКанчаецца маскаля панаваньне. Ён яшчэ будзе грызьці, кусацца, страляць, забіваць, ілгаць, але канец яго непазьбежны. Адлік пачаўся ў гэтым годзе ў час небывалай эпідэмі і выявіўся пасьля фальшывых выбараў прэзыдэнта. Д’ябал сее забойствы і зло, а Бог пажынае дабро . Так яно сталася ў Беларусі.\nКалі сёлета 1-га лістапада на Дзяды народ ішоў у Курапаты, карнікі пачалі пагромы людзей: кідалі гранаты і стралялі, ганяліся на машынах па полі за паломнікамі, малацілі палкамі па галовах. Гэта была вайсковая апэрацыя супраць народа, мэта якой — любым спосабам не дапусьціць народ да ахвярных магіл.\nСа ста тысячаў, каб засьведчыць памяць, прарваліся да пахаваньняў праз кулі, пабоі, гранаты некалькі тысячаў чалавек. Але ўсе астатнія, пабітыя і параненыя, арыштаваныя і скатаваныя ў вязьніцы, — усе духам сваім былі там, бо ішлі, бо цярпелі. Такая містэрыя і такая рэальнасьць.\nМагчыма, што цемра таксама па інтуіцыі адчувае містыку Курапатаў. Гэта прымушае яе шалець. Ёй хочацца ня проста дэсакралізаваць, абылгаць, але і абгадзіць Курапаты на ўзроўні кашчунства. Так зьявіўся ў ахоўнай зоне Курапатаў побач з расстрэльнымі магіламі ўвесяляльны рэстаран на касьцях пад назвай “Поедем, поедим”.\nНамеры кашчунства прыйшлі з Масквы. Тут п’е і весяліцца нечысьць. Адбываецца сэлекцыя дрэні, бо трэці год перад брамай рэстарана, з дня ў дзень, стаіць валанцёрская Курапацкая Варта і папярэджвае кліентаў, што гэта ёсьць за ўстанова. Сумленныя людзі паварочваюцца і ад’язджаюць. Падаль — ідзе піць, гуляць, есьці і весяліцца.\nЯк на простае думаньне, дык людзі маглі б пусьціць той рэстаран з дымам. Але беларусы паводзяць сябе па-іншаму, бо і тут — цярпеньне за Курапаты. Беларусы — гэта асаблівы народ, шмат у чым незразумелы для сьвету гэтага. Думаю, аднак, што марны лёс чакае рэстаранных спраўцаў кашчунства.\nПамятайма пра Курапаіты. Памятайма пра Каліноўскага. Беражэм Беларусь!


Адказы ўладаў у справе гродзенскага Новага Свету - harodnia.com - гісторыя і архітэктура Гродна\nАдказы ўладаў у справе гродзенскага Новага Свету\nНенармальнасць сітуацыі з захаваннем архітэктурнай спадчыны ў Гродне паступова становіцца зразумелай і для Міністэрства культуры РБ і для замежнікаў. Напрыклад зусім нядаўна газета «Звязда» змесціла артыкул карэспандэнта Б. Пракопчыка «Што чакае гарадзенскi Новы свет, альбо Як знайсцi кампрамiс памiж гiстарычнымi каштоўнасцямi i нармальнымi ўмовамi жыцця?».\nАртыкул гэты стаў рэакцыяй на зварот пасла Сейма Польшчы А. Гурскага да грамадскасці Польшчы і міністра замежных спраў, прысвечанага справе запланаванага разбурэння Новага Свету. Далёкімі ад рэальнага прызнання каштоўнасці старадаўняга гродзенскага квартала застаюцца толькі гродзенскія ўлады.\nЧытачам прапануюцца два адказы, атрыманыя з гродзенскага гарыканкама і з Міністэрства культуры. Першы ліст падпісаны мэрам Гродна Б. Казялковым і з’яўляецца адказам на зварот супрацоўнікаў кафедры гісторыі Беларусі ГрДзУ імя Янкі Купалы з просьбай распачаць мерапрыемствы па навуковаму вывучэнню Новага Света і яго выкарыстанню як турыстычнага аб’екта. Гэты зварот, падпісаны загадчыкам кафедры прафесарам Святланай Марозавай, стаў прычынай скандала, бо мэр патэлефанаваў рэктару ГрДзУ Роўбу і папрасіў прадставіць канкрэтныя прапановы. Рэктар даў наганяй дэкану гістфака Эдварду Ярмусіку (маўляў чаму нехта звяртаецца да мэра праз маю галаву). На жаль гэтымі «разборкамі» ўсё і скончылася. Ініцыятыва некаторых супрацоўнікаў універсітэта была па-сутнасці прыдушана і вынікам яе стала прапанаваная ніжэй адпіска.\nДругі ліст – адказ з Міністэрства культуры на праект рэнавацыі Новага Света, пасланы гродзенскімі гісторыкамі ў Мінск яшчэ восенню. Ліст не дае нічога новага, апрача інфармацыі аб тым, што прапановы гісторыкаў накіраваныя ў гарвыканкам, які яшчэ па выніках рашэння навукова-метадычнай рады 2007 года павінен заняцца грунтоўным вувучэннем гродзенскага Новага Свету.\nЗа прамінулы час гродзенскія гісторыкі і грамадскія актывісты выдалі пра Новы Свет кнігу, некалькі часопісаў, дзясяткі газетных артыкулаў, знялі фільм, правялі некалькі мастацкіх і фотаплэнэраў. Гродзенскія ж адказныя ўстановы (найперш «Грамадзянпраект» і ўпраўленне архітэктуры гарвыканкама), якія павінны праводзіць усе архітэктурныя, гістарычныя і мастацтвазнаўчыя даследаванні Новага Свету, не зрабілі нічога.\nАпублікавана 03 Люты 2010\n/Адказы ўладаў у справе гродзенскага Новага Свету


Гродненский государственный университет имени Янки Купалы - Мары спраўджваюцца. Напярэдадні Новага года купалаўцы выканалі запаветныя жаданні выхаванцаў Васілішкаўскага дома-інтэрната\nАпублікавана ў Субота, 28 Снежань 2019 12:41\nУ госці да падапечных з падарункамі прыехалі студэнты-валанцёры і рэктар ГрДУ імя Янкі Купалы Ірына Кітурка.\nВялікае святочнае мерапрыемства, якое прайшло ў Васiлiшкаўскiм доме-інтэрнаце для дзяцей з асаблівасцямі псіха-фізічнага развіцця ў рамках акцыі «Нашы дзеці», сабрала прадстаўнікоў органаў улады, кіраўнікоў розных устаноў і арганізацый, а таксама прыватных асоб і прадстаўнікоў духавенства. Усе прыехалі з падарункамі і самымі шчырымі пажаданнямі здароўя, радасці і аптымізму. Віншуючы выхаванцаў дома-інтэрната з надыходзячымі святамі, рэктар ГрДУ імя Янкі Купалы Ірына Кутурко адзначыла:\n- Новы год - гэта цудоўнае свята, і сёння цуд мы абяцаем кожнаму з вас. Усе вы пісалі лісты Дзеду марозу, а нашы студэнты збіралі гэтыя лісты і дастаўлялі іх адрасату. Яны вельмі прасілі, каб Дзед Мароз выканаў жаданнi кожнага з вас. І цуд адбыўся! Мары спраўджваюцца. І сёння вы атрымаеце падарункі, пра якія марылі. Таксама Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалы дорыць вашай ўстанове сертыфікат на 2 тысячы рублёў. Хачу пажадаць усім вам усмешак, добрага настрою і шчаслівага Новага года!\nКупалаўскі ўніверсітэт выконвае жаданні выхаванцаў Васілішкаўскага дома-інтэрната ўжо больш за дзесяць гадоў. Самыя актыўныя ўдзельнікі акцыі - прадстаўнікі юрыдычнага факультэта, Інстытута павышэння кваліфікацыі ГрДУ імя Янкі Купалы і Савета валанцёраў. У гэтым годзе ініцыятыўнымі студэнтамі і супрацоўнікамі ўніверсітэта было сабрана сто падарункаў па лістах, якія адрасавалі Дзеду Марозу выхаванцы інтэрната. Дзеці прасілі МР3-плэеры, цацкі, калонкі, кнігі і настольныя гульні. Акрамя гэтага, купалаўцы прывезлі з сабой сродкі гігіены, адзенне і, вядома ж, прысмакі.\n- Мы курыруем Васілішкаўскі дом-інтэрнат ужо шмат гадоў. Пастаянна прыязджаем сюды - і не толькі з падарункамі. Студэнты-валанцёры ахвотна прысвячаюць гэтым дзецям свой вольны час: гуляюць з імі, займаюцца. Можна сказаць, што мы ўжо прыязджаем сюды, як дадому. І выхаванцы, і супрацоўнікі гэтай установы сталі для нас роднымі, - распавяла загадчык кафедры сучасных тэхналогій адукацыі Інстытута павышэння кваліфікацыі ГрДУ імя Янкі Купалы Ганна Аўдзей.\nАсабліва шмат гасцей у Васілішкаўскім доме-інтэрнаце бывае ў святочны пераднавагодні і калядны перыяд. У гэтым годзе ў рамках акцыі «Нашы дзеці» вялікае святочнае мерапрыемства, акрамя супрацоўнікаў і студэнтаў ГрДУ імя Янкі Купалы, наведалі таксама прадстаўнікі Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь, Камітэта па працы, занятасцi i сацыяльнай абароне Гродзенскага аблвыканкама, кіраўнікі ўстаноў і арганізацый Шчучынскага раёна і прадстаўнікі мясцовых органаў улады.\n- Падарункі любяць усе - і дзеці, і дарослыя. Таму Новы год - выдатнае свята, а яшчэ гэта выдатная магчымасць сустрэцца з нашымі сябрамі, - звярнуўся да ўдзельнікаў свята дырэктар Васілішкаўскага дома-інтэрната для дзяцей-інвалідаў з асаблівасцямі псіха-фізічнага развіцця Здзіслаў Янкевіч. - Мы сёння вельмі ўпэўнена і моцна стаім на нагах, у тым ліку і дзякуючы падтрымцы кожнага з вас. У рамках правядзення акцыі «Нашы дзеці» вельмі вялікую ўвагу нам надаюць многія арганізацыі і ўстановы, грамадскія аб'яднанні, валанцёры. Вы не толькі выканалі жаданнi нашых выхаванцаў, але і далі магчымасць умацаваць нашу матэрыяльна-тэхнічную базу. Вялікі вам за гэта дзякуй!\nУ Васілішкаўскім доме-інтэрнаце пастаянна пражываюць, атрымліваюць лячэнне і догляд, а таксама наведваюць заняткі і асвойваюць навыкі, неабходныя для паспяховай сацыяльнай адаптацыі, 157 выхаванцаў. Прадстаўнікі ГрДУ імя Янкі Купалы ўваходзяць у Апякунскі савет пры гэтай установе і рэгулярна праводзяць дабрачынныя мерапрыемствы для дзяцей, якія выхоўваюцца ва ўстанове.


Спампаваць Minecraft PE 1.16.200.51 на Андроід [Бясплатная Версія] - Майнкрафт 1.16.200.51 на Android\nГалоўная ➛ Спампаваць Minecraft Pocket Edition ➛ Minecraft PE 1.16.200.51\nАўтар: Арцём Гафаров · 22.10.2020\nспампоўвайце бясплатна Майнкрафт 1.16.200.51 для Android з рабочым Xbox Live і знаёмцеся з новым пякельнага светам!\nMinecraft PE 1.16.200.51 - Што змянілася?\nСпампаваць Minecraft PE 1.16.200.51\nРаспрацоўшчыкі з Mojang Studios выпусцілі наступную версію з пякельных абнаўлення. Цяпер у Майнкрафт 1.16.200.51 Ніжні свет выглядае зусім інакш. Таксама яны выправілі некаторыя важныя недахопы.\nУ Minecraft PE 1.16.200.51 з'явілася адразу некалькі новых блокаў. Сярод іх асобна варта адзначыць якар адраджэння і мішэнь.\nПершы блок пастаўляе ўсталёўваць кропку адраджэння карыстальніка прама ў пякельнай вымярэнні. Для гэтага спачатку трэба скрафтить сам блок, выкарыстоўваючы восем плачуць абсідыяну і тры святлівых каменя.\nПасля Крафта варта змясціць якар адраджэння на зямлю і зарадзіць святлівымі камянямі. Максімальны зарад складае чатыры адзінкі, і кожная сыходзіць па меры адраджэння. Дастаткова толькі тапнуть па якару адраджэння, каб усталяваць кропку адраджэння ў Ніжнім свеце ў Майнкрафт 1.16.200.51.\nМішэнь ж больш спадабаецца менавіта будаўнікам карт. Бо дадзены блок падае сігнал чырвонага каменя пры трапленні па ім снарадам. Скрафтить мішэнь можна пры дапамозе блока сена і чатырох адзінак чырвонай пылу.\nЯкар адраджэння выбухае ў звычайным свеце таксама, як і ложак ў звычайным.\nАкрамя блокаў, у Minecraft PE 1.16.200.51 таксама маецца і дзве новыя структуры: разваліны бастыёна і разбураны партал.\nРазваліны бастыёна генеруюцца толькі ў пякельных свеце ў той час, як разбураны партал можа з'яўляцца і ў звычайным. Першая лакацыя ўяўляе з сябе велізарнае збудаванне са шматлікімі пакоямі.\nУ гэтых пакоях знаходзяцца скрыні з каштоўнымі рэсурсамі, якія ахоўваюцца брутальнымі пиглинами. Гэта больш жорсткі від звычайных пиглинов, якія ня адцягваюцца на золата.\nЯны маюць найбольшую колькасць жыццяў сярод усіх мобаў у Аду. Знайсці руіны бастыёна ў Майнкрафт 1.16.200.51 можна пры дапамозе / locate bastionremnant.\nРазбураны партал па сваіх памерах нашмат менш, чым разваліны бастыёна. Побач з гэтай структурай заўсёды знаходзіцца куфар з каштоўнымі рэсурсамі.\nРадзей тут можна заўважыць залаты блок. Таксама разбураны партал у Майнкрафт ПЕ 1.16.200.51 з'яўляецца адзіным месцам, дзе натуральным чынам генеруецца плача абсідыян.\nПры дапамозе каманды / locate ruinedportal можна нашмат хутчэй знайсці разбураны партал.\nНовая бэта версія з козамі і снегам Майнкрафт ПЕ 1.16.200.52.\nСпампаваць Майнкрафт 1.1.0.9


«Пад зоркай беларускай кнігі»\nУ рамках Дэкады беларускай і краязнаўчай кнігі «Мову родную, край свой любіце!» для наведвальнікаў бібліятэкі супрацоўнікі гарадской бібліятэкі мікрараёна «Маладзёжны» правялі асветніцкую акцыю «Пад зоркай беларускай кнігі».\nНа абанеменце была падрыхтавана кніжная выстава «Чытаем класікаў разам», дзе экспанаваліся кнігі беларускіх аўтараў, творы якіх прайшлі праверку часам і заўседы карыстаюцца попытам у чытачоў розных пакаленняў. Таксама чытачы і наведвальнікі абанементу маглі азнаеміцца з лакальнымі выставамі інфармацыйнага характару «Літаратурная Беларусь» і «Слова земляка гучыць над роднай старонкай», якія дзейнічаюць з пачатку года.\nНаведвальнікі чытальнай залы змаглі паглядзець выставу кніг беларускіх аўтараў з аўтографамі «Незабыўныя сустрэчы» і выставу кніжных навінак «Беларуская кніга для Вас», азнаёміцца са стацыянарнай выставай па краязнаўству «Мазыр».\nБібліятэкары абанемента правялі бліц-апытанне «Якую кнігу беларускага аўтара Вы раіце прачытаць», па выніках якога ў далейшым будзе зроблена выстава-парада «Нашы чытачы рэкамендуюць». У ліку аўтараў, якіх чытаюць сення - І.Мележ, Я.Маўр, Ш.Шамякін. Творы, якія не пакінулі чытачоў абыякавымі – «Любачка» А.Афяроўскага, «Прынцэса тусоўкі» Я.Хвалей, «Ціхае жыцце” У.Макоўскага, «Кветкі правінцыі» Г.Марчук і іншыя.\nНепадробную цікавасць выклікалі выставы-экспазіцыі, прысвечаныя Дню роднай мовы. Чытачы маглі азнаёміцца з простымі рэцэптамі нацыянальнай кухні на беларускай мове, убачыць прадметы побыту беларусаў і даведацца пра іх назвы.\nБылі падрыхтаваны візіткі бібліятэкі да Дня роднай мовы, што ўжо стала традыцыяй пры правядзенні акцый на абанеменце.\nАвтор: Библиотека в "Молодежном" на 17:12\nАсветніцкая акцыя «Пад зоркай беларускай кнігі»У р...\nУважаемые мужчины, поздравляем вас с Днём защитник...


Мой настаўнік сказаў, што мікрапрацэсар 8086 Intel мае 16-бітны адрас і 20-бітны фізічны адрас. У чым розніца паміж адрасам і фізічным адрасам? 2020\nМой настаўнік сказаў, што мікрапрацэсар 8086 Intel мае 16-бітны адрас і 20-бітны фізічны адрас. У чым розніца паміж адрасам і фізічным адрасам?\nГэта азначае, што ў 8086 адрасах, якія выкарыстоўваюцца ў праграмах (лагічны ці віртуальны адрас, як вы іх называеце), ёсць 16 біт, але фактычны адрас, які 8086 адпраўляе ў аператыўную памяць, складае 20 біт.\nЧаму? Таму што 16 біт = 64 кб адраснай прасторы, дзе 20 біт адрас = 1 Мб памяці. Гэта азначае, што вы можаце адрасаваць больш памяці, чым магчыма, пры простым 16-бітным адрасаванні (у гэтым выпадку ў 16 разоў больш памяці).\nЯк? Выклікайце схему сегментаванага адрасавання ў рэальным рэжыме. Адпраўлена ў аператыўную памяць у 8086 адрасе = рэгістр сегмента * 16 + зрушэнне (заменіце сегментны рэгістр і зрушэнне на cs: ip, ds: si, es: di і г.д.)\nХоць сегментныя рэгістры і зрушэнні складаюцца з 16 біт, у нас можа быць фізічны адрас, які складае 20 біт.\n(Калі вы заўважылі, што памнажэнне на 16 эквівалентна зрушэнню ўлева на 4. 16-бітны адрас, зрушаны на 4, становіцца 20-бітным адрасам (зрушэнне яшчэ не дададзена))\nАдзін з найважнейшых задач электратэхнікаў, на які трэба звярнуць увагу, калі яго просяць нешта праектаваць, - колькі гэта будзе каштаваць пры яго будаўніцтве і продажы. А часам гэта азначае, што шыны дадзеных і адрасы мультыплексаваны ў адным кампутары, каб зэканоміць грошы. Звычайна мы ўяўляем 20-бітную адрасную шыну з 20 асобнымі правадамі, кожны з якіх перадае 1-бітныя дадзеныя па адраснай шыне. 16 адрасных правадоў могуць пагаварыць з адраснай шынай, калі 4 біты больш высокага парадку кіруюцца рэгістрам сегмента. Гэта прыводзіць да архітэктуры памяці 1 мегабайт, які адрасаваны 16 банкам з 64 кілабайтамі. 16-бітная адрасная шына выбірае адрасы ад 0 да 64 Кб, і вы павінны змяніць змесціва банкаўскага рэестра выбару для зносін з паслядоўнымі групамі ў 64 КБ памяці да ліміту 1 мега. Працэсарныя працэсары з меншай колькасцю радкоў памяці, чым падтрымліваецца памер памяці, звычайна маюць рэгістры сегментаў, таму асноўны код або аперацыйная сістэма могуць адсочваць і пераключаць рэестр выбару банка па меры неабходнасці.\nГэта ў канчатковым выніку стварае сітуацыю, пры якой дадзены рэестр фізічнай памяці знаходзіць 4-бітны сегментны рэгістр + 16-бітная адрасная шына = 20-бітны фізічны адрас для размовы з 1-мегабайтнай памяццю. На шчасце, мы даўно пакінулі часы 1970-х, калі канструктары чыпаў неахвотна спакавалі працэсар у пакеты з больш чым 40 штыфтамі, таму мультыплексаванне адраснай шыны не патрабуецца так часта.


Ладуцька: знос аўтавакзала не стане стратай для горада\nСтаршыня Мінгарвыканкама пацвердзіў факт перамоваў пра магчымасць зносу вакзала, паведамляе "Наша ніва".\nНа мінулым тыдні з’явілася інфармацыя пра магчымы знос аўтавакзала «Маскоўскага». Сёння старшыня Мінгарвыканкама Мікалай Ладуцька фактычна пацвердзіў наяўнасць такіх планаў.\n«Такія прапановы ёсць. Зараз мы знаходзімся на стадыі перамоваў. Адкідваць іх цалкам не трэба. Аўтавакзал «Маскоўскі» сёння загружаны менш чым на 60%. Гэта — не ключавое транспартнае ядро. Міжгароднія маршруты ў стане прыняць аўтавакзалы «Усходні» і «Цэнтральны». Што тычыцца прыгарадных напрамкаў, то каб не ўшчаміць інтарэсы пасажыраў, трэба толькі даабсталяваць аўтобусныя станцыі на вуліцах Карбышава і Русіянава. Гэта не так дорага. З пункту гледжання помніка архітэктуры — вакзал такім не з'яўляецца. Таму казаць пра тое, што знос «Маскоўскага» стане для горада вялікай стратай, нельга. Хай лепш там з'явяцца фешэнэбельныя адміністрацыйныя будынкі сучаснага выгляду, арэнднае жыллё, спартыўныя аб'екты, гандлёвыя комплексы, транспартная развязка. Гэта створыць новы стымул для адкрыцця прадстаўніцтваў буйных замежных кампаній, банкаў, прыцягне дадатковыя фінансавыя патокі. Мы павінны прапаноўваць новыя магчымасці, каб Мінск стаў буйным фінансавым, транспартным, культурным, забаўляльных, адукацыйным цэнтрам».\nНагадаем, што пасля таго як «Белтрансгаз» быў прададзены «Газпраму», з’явілася інфармацыя пра цікавасць да ўчастку з боку расійскай кампаніі. Кіраўнік «Газпрома» Мілер заявіў, што ў Мінску будзе пабудаваны новы камфартабельны офіс са спарткомплексам. Грошай на гэта расейцы шкадаваць не збіраліся. Верагодна, Мінгарвыканкам ўсё ж пойдзе насустрач багатаму інвестару.\nКопію пратаколу «нарады па пытанні заключэння інвестыцыйнага дагавора з ААТ „Белтрансгаз“ па забудове тэрыторыі ў раёне перасячэння праспекта Незалежнасці — вуліцы Філімонава» размясцілі карыстальнікі форуму Оnliner.by. З дакумента вынікае, што працэс перамоваў ідзе поўным ходам. Так, на нарадзе было прынята рашэнне пагадзіцца з прапановамі ААТ «Белтрансгаз» па правядзенні разліку стратаў кампаній, якія арандуюць памяшканні на аўтавакзале. «Мінскпраект» павінен будзе распрацаваць канцэпцыю забудовы тэрыторыі. Яшчэ адно даручэнне — вызначыць арыентыровачны кошт будаўніцтва новага аўтавакзала, а таксама транспартнай развязкі на скрыжаванні праспекта Незалежнасці і вуліцы Філімонава. Акрамя таго, спецыялістам неабходна разлічыць кошт і характарыстыкі2-3-павярховыхдамоў для шматдзетных сем’яў у раёне праспекта Пераможцаў — вуліцы Вяснянка. Па папярэдняй інфармацыі новыя дамы размесцяцца непадалёк ад Драздоў - вядомага ў Мінску раёна, дзе жывуць прадстаўнікі беларускай улады, у тым ліку Аляксандр Лукашэнка. Пераносіць аўтавакзал на новае месца, мяркуючы па ўсім, таксама будуць за кошт «Белтрансгаза». Згодна з пратаколам нарады, для рэалізацыі маштабнага праекта ў бліжэйшы час падрыхтуюць ўказ прэзідэнта.


Да паўнавартаснага жыцця — праз казку | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Моладзь » Да паўнавартаснага жыцця — праз казку\nДа паўнавартаснага жыцця — праз казку\nНаша адмысловае творчае спаборніцтва — конкурс «Я — малады. І мне не ўсё роўна!» — выйшла на фінішную прамую. Вычытаны апошнія дасланыя «пробы пяра», найлепшыя з іх падрыхтаваны да публікацыі. Яны з'явяцца на старонках «Чырвонкі. Чырвонай змены» найбліжэйшым часам. Потым сваё слова скажа рэдакцыйнае журы, ацаніўшы намаганні ўдзельнікаў і падвёўшы такім чынам рысу пад чарговым сезонам конкурсу. Нашым юным і маладым няштатным аўтарам застаецца толькі чакаць. Каб гэта было не так сумна, мы традыцыйна прапануем ім дасылаць свае новыя «пробы пяра» — ужо па-за творчым спаборніцтвам, як звычайныя журналісцкія матэрыялы. Найлепшыя з іх абавязкова будуць надрукаваны. Ну што, вастрыце пёры, аўтары?!\nКалі палёт фантазіі, творчыя здольнасці і жаданне зрабіць свет крыху ярчэйшым неабмежаваныя, з'яўляецца сапраўдная казка. А ствараюць яе маладыя людзі, што наведваюць аддзяленне дзённага знаходжання для інвалідаў пры філіяле новалукомльскага тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Чашніцкага раёна. З праектам, які так і называецца — «Там, дзе нараджаецца казка», — яны сёлета прынялі ўдзел у фінале рэспубліканскага маладзёжнага конкурсу «100 ідэй для Беларусі» ў намінацыі «Інклюзіўная прастора». І, трэба сказаць, выклікалі пэўны рэзананс.\nІдэя так званай лялечнай сацыялізацыі людзей з абмежаванымі магчымасцямі з'явілася ў аддзяленні тэрытарыяльнага цэнтра гады з чатыры таму. Якраз тады, калі ў Новалукомлі адкрыўся філіял цэнтра. Пачыналі з невялікіх сувеніраў-дамавікоў, пасля асвоілі тэхналогію вырабу абрадавых лялек. Прычым шылі іх па ўсіх канонах і правілах, калі выкарыстоўваць іголку нельга, а тканіну неабходна рваць рукамі. З цягам часу канстатавалі: лялькі, зробленыя інвалідамі, карыстаюцца вялікай папулярнасцю. Дзіўна, але тыя, хто набываў тут дамавіка, харашуна, абярэгі альбо талісман, каб прыцягнуць у хату дабрабыт, сцвярджаюць: лялькі «працуюць».\n«Розныя куткі Беларусі, Расія, Літва, Латвія, Швецыя», — пералічваюць у філіяле тэрытарыяльнага цэнтра пункты на карце, дзе «пасяліліся» іх вырабы. І дадаюць, што, набыўшы ў іх адну ляльку, людзі абавязкова прыходзяць па новыя. Яно і зразумела: практычна адзінкавыя аўтарскія вырабы так і просяцца ў калекцыю. А з прыходам у філіял інструктара па працоўнай тэрапіі, кіраўніка гуртка Ірыны Рабчыкавай вытворчасць інтэр'ерных лялек тут выйшла на новы ўзровень.\nДарэчы, да конкурсу «100 ідэй для Беларусі» падрыхтавалі сапраўдную казачную зону, дзе знайшлі месца для Бабы Ягі і Лесуна, гномаў, персанажаў казкі «Залатая рыбка», герояў мультфільмаў. Гледзячы на іх, цяжка ўявіць, што ўсё гэта зроблена людзьмі з абмежаванымі магчымасцямі. «Так, гэта вялікая праца, — сцвярджае кіраўнік гуртка, — карпатлівая, якая патрабуе пэўных намаганняў і творчага падыходу. І я з задавальненнем хачу сказаць, што нашы хлопцы і дзяўчаты з ёй спраўляюцца».\nІ гэта не дзіўна для таго, хто хоць раз назіраў за тым, як працуе з маладымі інвалідамі Ірына. У філіяле тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва жартуюць: «У яе нават самыя няздольныя пачынаюць тварыць». А калі без жартаў, то кіраўнік гуртка мае свой асаблівы падыход да кожнага. Дзякуючы такому спалучэнню таленавітага майстра і не менш таленавітых маладых людзей і з'яўляюцца на свет сапраўдныя шэдэўры.\nМіж іншым, вытворчасць інтэр'ерных лялек для супрацоўнікаў філіяла — мэта не першачарговая. Галоўнае — гэта сацыялізацыя людзей з абмежаванымі магчымасцямі праз стварэнне ўмоў для развіцця творчых здольнасцяў і працоўнай занятасці. Ішлі да гэтага паступова: стварылі банк даных таленавітых інвалідаў, распрацавалі тэхналагічныя карты, вынайшлі і апрабавалі эксперыментальныя методыкі, прыцягнулі да справы навучэння людзей з абмежаванымі магчымасцямі валанцёраў з ліку пенсіянераў. І атрымалі добры вынік.\nЗастаецца толькі дадаць: тое, што маладыя людзі, якія наведваюць аддзяленне дзённага знаходжання для інвалідаў, ствараюць гэты незвычайны прадукт, — сапраўдны цуд. Які абавязкова павінен прысутнічаць у кожнай казцы.\nДар'я РАЖКО, вучаніца 10 класа Чашніцкай гімназіі\n— «Чырвонку. Чырвоную змену» я пачала чытаць адносна нядаўна, але раблю гэта з вялікай цікавасцю. І канешне, як чалавек, які вырашыў звязаць сваё жыццё з журналістыкай, не магла не прыняць удзел у конкурсе, — расказала пра сябе 16-гадовая аўтарка. — Так, праз год я планую паступаць на факультэт журналістыкі БДУ, а пакуль «спрабую пяро» ў раённых, абласных сродках масавай інфармацыі. Акрамя гэтага, з'яўляюся рэдактарам школьнай газеты «Юны гімназіст», наведваю адпаведны гурток. Чаму выбрала менавіта такую тэму? Гэтыя маладыя людзі могуць стаць для іншых сапраўдным прыкладам мужнасці і стойкасці. Буду рада, калі пра іх даведаецца як мага больш чытачоў.\nНаша адмысловае творчае спаборніцтва — конкурс «Я — малады. І мне не ўсё роўна!» — выйшла на фінішную прамую. Вычытаны апошнія дасланыя «пробы пяра», найлепшыя з іх падрыхтаваны да публікацыі. Яны з'явяцца на старонках «Чырвонкі. Чырвонай змены» найбліжэйшым часам. Потым сваё слова скажа рэдакцыйнае журы, ацаніўшы намаганні ўдзельнікаў і падвёўшы такім чынам рысу пад чарговым сезонам конкурсу. Нашым юным і маладым няштатным аўтарам застаецца толькі чакаць. Каб гэта было не так сумна, мы традыцыйна прапануем ім дасылаць свае новыя «пробы пяра» — ужо па-за творчым спаборніцтвам, як звычайныя журналісцкія матэрыялы. Найлепшыя з іх абавязкова будуць надрукаваны. Ну што, вастрыце пёры, аўтары?!\n2853 Шакаладныя жаданні па-беларуску. Карэспандэнт «Звязды» пабывала на адной з кандытарскіх фабрык краіны\n2546 У Гродне завяршаецца першы этап рэстаўрацыi Старога замка\n2108 Школа — прастора для дыялогу. Чаму на тэму булінгу можна і трэба выказвацца ўслых\n2064 Што змянілася з 1 снежня\n2017 Зберагчы дзяцінства, або як сёння змагаюцца з педафіліяй\n1926 Бонусы для альтруiстаў могуць быць прадугледжаны законам аб валанцёрскай дзейнасцi\n1641 Міністр ЖКГ Андрэй Хмель: Спажыўца паслугі трэба пачуць і зразумець\n1559 Ежа як лякарства. Што з'есці, каб стаць здаравейшым?


30 жнівень 2006, 08:05\nІніцыятыва і мастацка-літаратурнага плэнэру, і гэтага альманаху ў гонар Уладзімера Караткевіча належыць кіраўніцы культурна-асьветнага цэнтру імя Язэпа Драздовіча Адзе Райчонак. Нездарма ўдзельнікі ініцыяваных ёю творчых акцыяў называюць Аду Элеўну сваёю духоўнаю Маці. Яна задаволеная творчымі высілкамі сваіх названых дзяцей.\n(Райчонак: ) “Мы задаволеныя моладзьдзю, якая была на пленэры: і паэтамі, і паэткамі, і мастакамі. Гэта ў нас была школа, там праводзілі зь імі майстар-клясы Валянцін Акудовіч, Ганна Кісьліцына, Ігар Бабкоў і Андрэй Хадановіч”.\nТворы мэтраў зьмешчаныя ў альманаху побач з творамі іхных выхаванцаў – Уладзі Лянкевіча, Андрэя Адамовіча, Насты Кудасавай, Тацяны Нядбай, Паўлы Сьвярдлова ды іншых.\nВось алюзія маладое літаратаркі Марыі Мартысевіч на слыннае Караткевічава “На Беларусі Бог жыве”.\nКурган і дарога, і берагі два ў ракі. Прывезла Табе цяльняшку – бяры й насі, Мой колісь магутны сівенькі Божа, які У пэнсійным веку пасяліўся на Белай Русі.\nА вось строфы ў вянок памяці Каратвевіча знанага фотамастака і паэта Георгія Ліхтаровіча.\nКуды ж, Айчына, ты бяз сына Сярод няўмольнасьці жыцьця, Няўжо ў сутоньне небыцьця?.. Паміж аеру і трысьця Плыве бязь ветразя краіна, Радзіма – роспачы ладзьдзя!\nАльманах “…І адчуеш – Радзіма” адразу па выхадзе з друку можа стаць бібліяграфічнаю рэдкасьцю. Ён выдадзены на народныя ахвяраваньні, якіх хапіла ўсяго на трыста асобнікаў.