Пытанне не ў тым, чаму «зараз», а ў тым, чаму «дасюль...» | Новы Час\nЯк вядома, 16 снежня Deutsche Welle апублікавала відэа, у якім Юрый Гараўскі, які назваўся байцом спецыяльнага атраду хуткага рэагавання (САХР), распавёў, як удзельнічаў у выкраданні і забойстве апанентаў Аляксандра Лукашэнкі 20 гадоў таму. Тады ў Беларусі зніклі апазіцыянеры Юрый Захаранка, Віктар Ганчар і Анатоль Красоўскі. Таксама быў апублікаваны тэкст падрабязнага інтэрв’ю з Гараўскім. Не буду ўсё пераказваць, вы ўжо самі шмат пра гэта ведаеце.\nГараўскі сцвярджае, што можа расказаць усё, што яму вядома, пад прысягай у судзе. DW адзначае, што Юрый Гараўскі прадаставіў ім арыгіналы і копіі дакументаў, якія пацвярджаюць яго асобу і гісторыю. Пасля праверкі паведамленых ім фактаў — наколькі гэта было магчыма, — і прымаючы пад увагу іх значнасць, DW вырашыла апублікаваць інтэрв’ю.\nАдразу пасля публікацыі загучалі абвяржэнні з боку тых, каго абвінаваціў Гараўскі, версіі і развагі наконт таго, чаму гэта інтэрв’ю з’явілася менавіта цяпер, і шмат іншых здагадак, версій і меркаванняў.\nНапрыклад, Алесь Бяляцкі ліыць, што агучаная Гараўскім інфармацыя патрабуе абавязковага расследавання. І што бяздзейнасць Следчага камітэта ў гэтай сітуацыі можна будзе расцэньваць як жаданне ўладаў схаваць страшную праўду.\nУ адказе на зварот «Радыё Свабода» Следчы камітэт паведаміў: «Пакуль мы ў стадыі высвятлення. Калі інфармацыя будзе падрыхтаваная, мы яе апублікуем».\nУ Генеральнай пракуратуры «Свабодзе» паведамілі, што рэагаваць на новыя факты, агучаныя ў апублікаваным нямецкімі журналістамі фільме, можа Следчы камітэт. Гэта абумоўлена тым, што справа аб знікненні Ганчара, Захаранкі і Красоўскага па-ранейшаму расследуецца.\n«Справа не закрытая, яна расследуецца, — паведаміў прадстаўнік Генеральнай пракуратуры Дзмітрый Брылёў. — Уся новая інфармацыя, у тым ліку публікацыі ў СМІ, следчаму цікавыя. Яны могуць быць разгледжаныя. Пазіцыю наконт гэтага павінен фарміраваць Следчы камітэт». МУС на той момант для каментароў быў недасяжны.\n«Яго словы трэба прымаць за праўду. Можа, ён не ўсё бачыў і не ўсё ведае. Гэта трэба ўлічваць. Ён на сябе такі цяжар узяў, я думаю, што ён за яго годна адкажа. Гэта не жарты, не калі рыбу скраў у краме», — кажа экс-начальнік СІЗА № 1 Алег Алкаеў.\nНа думку Алега Волчака, які ўзначальваў грамадскую камісію расследавання знікненняў экс-міністра ўнутраных справаў Юрыя Захаранкі, апазіцыянера Віктара Ганчара і ягонага сябра Анатоля Красоўскага, Юрый Гараўскі пацвярджае звесткі пра расстрэльны пісталет, вядомыя са словаў Алега Алкаева, а таксама былых супрацоўнікаў пракуратуры.\nЦалкам зразумела, што Паўлічэнка абвяргае агучаную Гараўскім інфармацыю і кажа, што той ніякага дачынення да САХР не мае. Юрый Сівакоў, які кіраваў унутранымі войскамі ў 1999–2000 гадах, назваў прызнанні Гараўскага ўкідам напярэдадні перамоваў Лукашэнкі і Пуціна.\nДарэчы, не адзін Сівакоў лічыць гэта інтэрв’ю калі не фабрыкацыяй, то адмыслова зробленым для ціску на Лукашэнку. Гэта версія можа, канечне, існаваць, але мала хто з сур’ёзных аналітыкаў будзе яе прытрымлівацца.\nТак, безумоўна, гэта інтэрв’ю можна разглядаць як спробу прыстрашыць Лукашэнку магчымым злівам іншай жахлівай інфармацыі. І што? Нібыта ніхто ў краіне ці за яе межамі не ведае, хто такі А. Лукашэнка і на што ён здольны?\nМожна інтэрв’ю Гараўскага разглядаць і як спробу давесці: бачыш, мы ўсё гэта ведаем і мы цябе прымаем, але цывілізаваная Еўропа не прыме. Але няўжо хтосьці яшчэ верыць, што кіраўніку Беларусі хочацца ў цывілізаваную Еўропу?\nТаму, калі сапраўды нехта прыспешыў выхад гэтага інтэрв’ю ў спадзяванні на патрэбны подпіс пад дакументамі на сустрэчы з Пуціным, — ён памыліўся.\nАсабіста мяне больш хвалюе пытанне, не чаму цяпер з’явіліся прызнанні экс-байца, а чаму дасюль, да гэтага часу, пры ўсёй інфармацыі і доказнай базе, тыя, хто мае дачыненне да справаў зніклых, не пакараныя судом? Хаця, канечне, гэта пытанне можна лічыць рытарычным. Адказ на яго відавочны…\n«Пры цяперашняй уладзе мы з гэтай інфармацыяй мала што можам зрабіць. Мяне трасе, калі ўсё гэта чытаю, а нічога не магу зрабіць. Спрабую нешта прыдумаць. Вось ён кажа, што можа ўказаць месца, дзе забілі Ганчара і Красоўскага. І што, калі мы туды прыедзем, што будзе? Хто нам дазволіць туды прайсці? І ўвогуле, я перакананая, што іх целаў ужо не знойдзеш», — разважае Святлана Завадская.\nАднак яшчэ больш мяне хвалюе тое, што такіх, як Гараўскі, Паўлічэнка ды іншыя, хапае ў Беларусі. Яны выконвалі і выканаюць любыя загады, і нават калі пасля раскажуць пра свае злачынствы, будуць рабіць гэта будзённа і без пакутаў сумлення. Гэтыя людзі атрымліваюць добры заробак з бюджэту, то-бок з нашых з вамі кішэняў. Яны ці ўжо атрымалі, ці абавязкова атрымаюць добрую пенсію, якая будзе ў разы большая, чым наша з вамі. І заўсёды на любыя папрокі ў парушэнні закона будуць адказваць: «Я толькі выконваў загад».


На зямлі пяшчотнай - выставка в Минске. Расписание, стоимость входа, отзывы к выставке на afisha.relax.by\nНа зямлі пяшчотнай\nВремя работы пн.-пт.: 10.00-20.00, сб.: 10.00-19.00, вс.: 11.00-18.00\nВыстава-рэтраспектыва «На зямлі пяшчотнай…» Мікалая Ісаёнка гэта сапраўдная асалода для вачэй і займальнае падарожжа ў свет творцы. Выбітны мастак і сапраўдны майстра рэалістычнага пейзажу прадставіў у «Галерэі Мастацтва» шэраг работ амаль за трыццаць год.\nХарактэрная рыса жывапісу Мікалая Ісаёнка – палітра складаных мяккіх адценняў. Самі фарбы на яго карцінах нібы звіняць як вясновы ручай, дыхаюць марозным паветрам, ахінаюць вільготным пахам зямлі. Нельга не адзначыць і бездакорнае кампазіцыйнае рашэнне, нават у самых простых сюжэтах. Палотны Мікалая Ісаёнка праўдзівыя, дакладныя, без лішняга прыхарошвання. Беларуская прырода паказана мастаком у розных станах і заўсёды пад уплывам моцных уражанняў, хваляванняў, што адчуваецца адразу.\nКарціны 1980-х гадоў адрозніваюцца ад сучаснага перыяду. Асабліва гэта бачна ў нацюрмортах. Яны больш кантрастны, некаторыя даволі аскетычны. Усяго некалькі прадметаў трымаюць погляд: стары жбанчык, круг хлеба, яблыкі, банка з пэндзлямі. Але нягледзячы на гэта, працы маюць своеасаблівую манументальнасць, вастрыню, моцны энергетычны пасыл якім валодае і сам аўтар Мікалай Ісаёнак.


Валанцёры з Вялікабрытаніі і Беларусі пабудавалі карабель у цэнтры “Надзея” – RH.by\n– Гульнявы комплекс будавалі шэсць валанцёраў з Вялікабрытаніі (Belarus children’s freedom trust) і чатыры – з Беларусі. Дапамагалі супрацоўнікі нашага цэнтра. Працы па пабудове пачаліся 4 мая. Праект часткова фінансуецца фондам “Дапамажыце нам жыць” з Германіі, – паведаміла вядучы спецыяліст па сувязях з грамадскасцю “Надзеі” Таццяна Майсак. – Асаблівасць комплексу ў тым, што гуляць тут могуць і дзеці з інваліднасцю. Зроблены пандусы, па якіх яны могуць падняцца наверх.\nКарабель назвалі “Мара”. Варыянты назвы прапаноўвалі дзеці з цэнтра “Надзея”: з пачатку будаўніцтва комплексу сярод іх быў аб’яўлены конкурс на лепшую назву карабля. Варыянтаў было больш за 50. Журы спынілася на слове “Мара”.\n– Новы карабель невыпадкова носіць такую назву: кожнае дзіця марыць пра падарожжы, далёкія краіны, будучую прафесію, – тлумачыць Таццяна Майсак. – Падняўшыся на палубу гэтага карабля, ён можа адчуць сябе капітанам і ў думках перамясціцца куды хоча. А яшчэ важна тое, што дзеці з інваліднасцю, якія таксама могуць падняцца на борт гэтага вялікага карабля, і якія мараць пра тое, як хутка яны маглі б бегаць і скакаць, калі б былі здаровыя, гэтыя дзеці таксама могуць разам з аднагодкамі ўдзельнічаць у гульні і быць побач на палубе, бо гульнявы комплекс прыстасаваны і для іх.\nПадобны карабель можна ўбачыць у Вілейскай школе-інтэрнаце для дзяцей з цяжкімі парушэннямі мовы і ў іншых гарадах Беларусі.\n– Натхняльнікі ідэі будаўніцтва комплексу спадары Шэйман і Сайман удзельнічалі ў будаўніцтве карабля ў інтэрнаце, – кажа Таццяна Майсак. – Кожны раз, калі прыязджаюць у Беларусь, яны прывозяць некалькі новых валанцёраў для ўдзелу ў праекце. Гэта каманда англійскіх “піратаў”, як яны сябе называюць, пабудавала ўжо не адзін такі карабель у Беларусі – ва Уздзе, у Валожыне. Наш карабель значна большы, бо месца дазваляла і будаўнічых матэрыялаў было больш.\nПапярэдні артыкулТаццяна Атрошанка праспявае свае песні\nНаступны артыкулПажарныя ў Лебедзеве – за год перад 1939-м


“Няўжо гэта я намаляваў?!” – Наша Слова штодзень\n“Няўжо гэта я намаляваў?!”\n17 чэрвеня 2020, 21:43 Культура 5\nПра Віцебск, як творчую Меку… Пра творчы і жыццёвы радавод… Пра вандроўны дух Драздовіча і мастацкі свет Міколы Селешчука… Пра неба Шагала… Пра ўлюбёныя колеры і ўлюбёныя гарады… Пра вечнае і чалавечнае… Пра мастацтва любіць – наша гутарка з таленавітым віцебскім мастаком Эдвардам Галуставым…\nГутарыць Эдуард Акулін, рэдактар часопіса “Верасень”.\n– Спадар Эдвард, для многіх прыхільнікаў беларускага выяўленчага мастацтва, у тым ліку і для мяне, вы з’яўляецеся, кажучы метафарычна, – tabula rasa… І я патлумачу чаму… Па запыце ў Гугле “Эдвард Галустаў” выскоквае спасылка на варонежскага бізнесоўца, які гандлюе сельскагаспадарчай тэхнікай… Вы – не гандляр… Вы – вядомы мастак. У самым што ні на ёсць сапраўдным сэнсе гэтага слова. Але, як гэта часта здараецца, – вы добра вядомы ў мастацкім свеце за межамі Беларусі, а на Радзіме пра вас амаль ніхто не ведае… Ці згодны вы са старажытным выслоўем – “Няма прарока ў сваёй Айчыне”?..\n– Так, уласна… Я паспрабаваў таксама ўпісаць сваё імя і прозвішча па-расейску ў Google – выскачыла шмат інфармацыі, але не пра мяне… Чаму так? Бо ўжо шмат гадоў я дзейнічаю як мастак па-за Беларуссю ў Польшчы. Наконт “Прарока ў сваёй Айчыне…” – гэта хіба што моцна сказана… Проста ў Беларусі даўно не выстаўляўся. А яшчэ дастаткова ўпісаць маё імя і прозвішча лацінскімі літарамі – будзе значна больш інфармацыі пра мяне.\n– Распавядзіце крыху пра сябе… Адкуль вы родам? Хто вашыя бацькі? Дзе вучыліся? Дзе працавалі?\n– Нарадзіўся я ў горадзе Кіравакане (зараз Ванадзор) у Арменіі. Калі мне было 6 гадоў, мы з сям’ёй пераехалі ў Баку. Потым ужо ў сярэдзіне 70-х гг. пераехалі на гістарычную Радзіму маёй матулі ў Пінск. Тата мой быў вайсковым інжынерам-будаўніком, што праўда ў Беларусі ён працаваў будаўніком (не вайсковым). Мама працавала амаль усё жыццё на пошце, на тэлеграфе. Вучыўся я ў Віцебску на мастацка-графічным факультэце. Скончыў у 1987 г. Працаваў 20 гадоў у школе, як настаўнік выяўленчага мастацтва, чарчэння і апошнія гады, як выкладчык Сусветнай мастацкай культуры. У 90-я гг. вучыўся ў Кракаўскай педагагічнай акадэміі і яшчэ ў Сілезскім універсітэце.\n– Вам падабалася праца-ваць у школе? Як вы лічыце, на колькі сёння аўтарытэтнай з’яў-ляецца праца настаўніка ў Беларусі?\n– Складанае пытанне… Першыя гады вельмі было няпроста. З аднаго боку мне падабалася працаваць з дзецьмі і моладдзю, але кожны верасень я шукаў сабе іншую (непедагагічную працу). Добра, што ў тыя часы можна было працаваць дадаткова (напр. у камбінаце “Мастацтва”). Чым ганаруся, што меў вельмі добры кантакт з моладдзю. Асабліва падабалася працаваць у гады “беларусізацыі”, калі мае прадметы выкладаліся па-беларуску. Складалася ўражанне, што робіш нешта незвычайнае, гістарычнае… На жаль, праца ў школе ані ў тыя часы, ані, тым больш, зараз, не з’яўляецца, ані прэстыжнай, ані аўтарытэтнай. Уласна, у Польшчы іначай… Калі я скончыў інстытут, то лічылася, што той, хто пайшоў працаваць у школу – чалавек, у якога нешта не атрымалася, а ў Польшчы людзі пасля Акадэміі мастацтваў ахвотна ідуць працаваць у школу і вельмі гэтым ганарацца.\n– Каго вы лічыце сваім творчым настаўнікам?\n– Таксама складанае пытанне… Назваць некага канкрэтна цяжка, бо ясна, што ўплыў мастакоў на маю творчасць безумоўна быў, але няма такой адзінай асобы. Вельмі люблю творчасць Andrew Wyeth, Edward Hopper, мастацтва Паўночнага Рэнесансу. А настаўнікі з інстытута… Хіба што ад кожнага нешта добрае ўзяў.\n– Ёсць меркаванне, што Віцебск – гэта сталіца беларускага мастацтва… Нешта ў гэтым горадзе ёсць такое, што стымулюе творчую натуру да працы… Пэн, Малевіч, Шагал, Азгур, Бембель, Багатыроў, Быкаў – вось толькі самыя зорныя імёны, якія заззялі на небасхіле айчыннай культуры, дзякуючы свайму непасрэднаму дачыненню да гэтага старажытнага горада… Вы падзяляеце гэтую думку? Чым асабіста для вас стаў Віцебск?\n– Для мяне Віцебск – гэта горад майго студэнцтва, сапраўды мастацкі горад з творчай атмасферай, хаця я доўга не мог да яго прызвычаіцца, настолькі гэты горад непадобны да Пінска, у якім прайшлі гады майго перадінстытуцкага юнацтва. Горад са сваёй школай мастацтва, і, нават, я б сказаў, школамі, бо выпускнікі МГФ абсалютна інакш працавалі, чым выпускнікі мастацкіх факультэтаў тэхналагічнага інстытута… Але ў 80-я гг. Віцебск выглядаў, мякка кажучы, не вельмі прыгожа… Толькі на пачатку 90-х гг. горад пачаў прыгажэць, адбудаваны старажытныя святыні. І нядаўна я зразумеў, што нарэшце ў Віцебску ёсць, што паказаць турыстам.\n– Я з’яўляюся шчырым прыхільнікам вашай творчасці… І даўно сачу за вамі як творцам у сацыяльным сеціве… Калі б з’явілася магчымасць, то з вялікім задавальненнем схадзіў бы на вашу творчую выставу… А ці выстаўляліся вашы працы ў Беларусі? Калі так, то дзе? І ці можна чакаць у бліжэйшы час вашага мастацкага вернісажу?\n– Выстаўляўся, але вельмі даўно. Час ад часу ўдзельнічаю ў калектыўных выставах (апошні раз мая выкладчыца, вядомая беларуская мастачка сп. Вялянціна Антонаўна Ляховіч запрасіла ўдзельнічаць у выставе “Ляховічы”, дзе выстаўлялася яна і яе былыя студэнты). А персанальная выстава была хіба што ў 2003 г. у Браслаўскім музеі. Хацеў бы зрабіць вы-ставу ў Беларусі, але неяк не атрымліваецца пакуль. Спадзяюся, што калісьці зраблю.\n– А за межамі Беларусі? Як успрымаецца ваша творчасць замежнымі аматарамі выяўленчага мастацтва? Ці пазіцыяніруеце вы сябе як беларускага мастака?\n– За межамі Беларусі я маю штогод некалькі выставаў. Але гэта ў асноўным у Польшчы. Напрыклад, хіба што ў 2016 г. меў ажно сем індывідуальных выставаў у розных манерах і тэхніках. Шмат людзей любіць маю творчасць, хаця некаторым падабаюцца мае “казачныя” абразы, некаторыя любяць мае так званыя “дэкаратыўныя” абстракцыі, шмат людзей любіць мае пейзажы, а некаторым па-дабаюцца мае графічныя творы…\nЭдвард Галустаў, мастак, музыка. Скончыў мастацка-графічны факультэт Віцебскага ўніверсітэта (1987 г.). Сябар Асацыяцыі польскіх мастакоў Варшаўскай акругі. Удзельнік шматлікіх міжнародных мастацкіх сімпозіюмаў, конкурсаў, біенале і трыенале ў Польшчы, Італіі, Венгрыі, Грузіі і Беларусі. Сябар Мастацкага Таварыства Еўрапейскай Інтэграцыі SAIE ў Шчэціне. Карціны экспанаваліся ў Венгрыі, Германіі, Італіі, Галандыі, Славакіі, Аўстрыі, а таксама ў Расеі, Украіне, Грузіі, Польшчы і Беларусі. Нарадзіўся ў 1963 годзе ў Кіравакане (Арменія). Жыве і працуе ў Віцебску і Варшаве.\n… Ці пазіцыянірую сябе як беларускага мастака? Хутчэй не. Бо належу да Польскага саюза мастакоў Варшаўскага аддзялення, выстаўляюся больш у Польшчы. Ды і хіба тое, што раблю, лепей прымаецца ў Польшчы, а не ў Беларусі. Але для польскага гледача я ўсяроўна – беларускі мастак, бо і школа іншая, і тэматыка. Крыху смешна, як знаходзяць падабенства з Шагалам, і злуюся, калі ў маіх працах знаходзяць уплыў расейскай казкі, тады адказваю даволі востра. Акрамя гэтага, ужо ў некалькіх альбомах пра польскае мастацтва (апошнія: “100 lat Niepodlelosci Polski”, “Malarstwo Polskie, 2019”) ёсць рэпрадукцыі маіх твораў як польскага мастака. Маю ўзнагароду – срэбны медаль “Labor omnia Vincit” за ўзмацненне культурных сувязяў паміж Польшчай і Беларуссю.\n– Вашыя творы, асабліва апошняга часу, нагадваюць мне творчую манеру заўчасна сышоўшага беларускага мастака Міколы Селешчука… Яны гэткія ж маляўнічыя, насычаныя яркімі колерамі, і што вельмі істотна , яны прымушаюць думаць… Ці былі вы асабіста знаёмыя з Міколам Селешчуком? Ці, магчыма, я памыляюся? І выток вашага творчага натхнення палягае ў іншых геаграфічных месцах і іншых часавых вымярэннях?\n– З Міколам Селешчуком, на жаль, не быў знаёмы, але ягоная творчасць мела на мяне вялікі ўплыў. У ягоных працах упершыню ўбачыў арнамент, як вельмі важны элемент кампазіцыі. Акрамя таго, у сваіх працах, так званых “казачных”, я натхняюся пазнейшым сярэднявеччам і Паўночным Рэнесансам. Гэты перыяд у гісторыі мастацтва найбольш мне блізкі, тым больш, што дзясятак гадоў я спяваў у Віцебску ў Ансамблі старажытнай музыкі. Мы спявалі найбольш песень часоў Рэнесансу, між іншым, некалькі твораў з “Полацкага сшытка” і псалмаў Саламонавых у перакладзе Яна Каханоўскага і Сімяёна Полацкага…\n– Да якой мастацкай школы вы сябе адносіце? Ваша ўлюбёная тэхніка… Не ў сельскагаспадарчым, а ў мастацкім сэнсе? З чым вам найбольш падабаецца працаваць? З алоўкам, тушшу, алеем, нейкімі іншымі выяўленчымі сродкамі?\n– Цяжка сказаць да якой школы… Што датычыцца накірунку маёй творчасці, то я гэта акрэсліў бы як “метамарфозы арнаменту” (ад арнаменту, як упрыгожвання архітэктуры, вопраткі, прадметаў побыту, да арнаменту ў чыстай абстракцыйнай форме). Тэхніка – акрылавая фарба, палатно. Але таксама працую каляровай тушшу на паперы.\n– Што прымусіла вас пакінуць Радзіму? Дзе вы цяпер жывяце? Чым займаецеся, так бы мовіць, каб зарабляць на хлеб штодзённы?\n– Ды нічога не прымусіла, не пакідаў, проста часта запрашаюць на розныя пленэры ў Польшчы. Дарэчы, у Польшчы вялікая колькасць самых розных пленэраў і арганізаваных рознымі інстытуцыямі, і прыватных. А яшчэ ў Польшчы кожны мастак можа знайсці сваю нішу ў мастацтве, вельмі шмат магчымасцяў для выставаў. Езджу па ўсёй Польшчы (і не толькі) па пленэрах, сімпозіюмах, яшчэ час ад часу канцэртую з песнямі польскімі, беларускімі, украінскімі. Так званы “folk modern”.\n– Ці маеце вы творчых пераемнікаў? Магчыма нехта з вашых віцебскіх вучняў пайшоў па вашых слядах?\n– Так, маю даволі шмат, нават цяжка пералічыць. Але найбольш ганаруся сваёй былой вучаніцай, акторкай і рэжысёрам Аленай Ганум, якая пайшла па гэтай сцежцы дзякуючы таму, што ўдзельнічала ў школьным фаль-клорным гуртку, у якім я загадваў музычнай часткай. Зараз яна знаны рэжысёр у тэатры Янкі Купалы ў Менску.\n– Ці ёсць у вас дзеці? Чым, калі не сакрэт, яны займаюцца па жыцці? У некага з іх ёсць цікавасць да мастацтва?\n– Так, я маю дачку Марысю, вельмі здольную творча. Яна выкладае, валодае некалькімі еўрапейскімі мовамі, і што датычыць творчасці, яна пайшла па мамінай сцежцы. Мая жонка Аліцыя – таксама выпускніца МГФ, але яна працавала і працуе ў дэкаратыўна-ўжытковым мастацтве (ткацтва, гафт і г.д.). Дарэчы, яны – мае галоўныя дарадцы і крытыкі.\n– Для мяне ўзорам сапраўднага беларускага мастака, у існым сэнсе гэтага слова, з’яўляецца Язэп Драздовіч… Мастак – пілігрым, мастак-рамантык, мастак-фантаст… Адным словам, – творца не ад гэтага свету… Як вы ставіцеся да творчасці Язэпа Драздовіча? Ці любіце, як калісьці Драздовіч, вандраваць па Беларусі ў пошуках мастацкіх вобразаў? Ці геаграфія вашых падарожжаў значна шырэйшая за драздоўскую і не абмяжоўваецца толькі Бела-руссю?\n– Вельмі люблю і шаную Язэпа Драздовіча і ягоную творчасць. Пашчасціла ўдзельнічаць у пленэры імя Я. Драздовіча ў вёсцы Германавічы. У пленэры ўдзельнічалі вядомыя беларускія мастакі: Алесь Марачкін, Часлаў Шамшур, Яўген Шатохін, Георгій Скрыпнічэнка і г. д. Дарэчы, пра гэты пленэр і яго арганізатарку Аду Райчонак быў зняты фільм “Галерэя Ады” (рэж. Уладзімір Колас). Геаграфія маіх падарожжаў хіба што шырэйшая. На жаль, менш ведаю Беларусь, больш аб’ездзіў Польшчу. Акрамя гэтага Нямеччына, Францыя, Чэхія, Славаччына, Венгрыя, Грузія, Грэцыя, Партугалія, Украіна. Усё гэта дзякуючы мастацкім пленэрам.\n– Дзе вам лепш працуецца дома ці за межамі Беларусі?\n– Цяжка сказаць. Я б сказаў не лепш, а інакш. Інакш у Беларусі, інакш у Польшчы. Як ужо і казаў раней, мая творчасць лепей прымаецца ў Польшчы, а не ў Беларусі.\n– А жывецца?\n– Жывецца інакш усюды. Але не наракаю. Нармалёва жывецца.\n– Што асабіста для вас азначае паняцце “творчае шчасце”? Чаго вам не стае ў жыцці для поўнага шчасця?\n– Творчае шчасце? Скажу так. Вельмі люблю сваю працу. Калі малюю – усё для мяне становіцца на сваё месца, падчас працы я вельмі шчаслівы. А якое гэта шчасце, калі доўга не бачыш сваю працу ў арыгінале, а потым на яе глядзіш і думаеш: “Няўжо гэта я намаляваў?!”. Гэта неверагоднае пачуццё, для гэтага варта жыць і маляваць. Хацелася, каб Пан Бог дазволіў яшчэ папрацаваць і стварыць шмат абразоў на радасць


Фестываль інтэлектуальнай кнігі, выстава «Яе справа», вясновы баль і адкрыты кубак па мотакросе — афіша "Звязды" з 1 па 7 красавіка.\nФестываль інтэлектуальнай кнігі "Pradmova"\nКалі: з 4 па 7 красавіка\nГэта каля сотні імпрэзаў, якія з 4 па 7 красавіка будуць нон-стоп адбывацца адразу на некалькіх пляцоўках культурнага хаба ОК16. Гэта кіпучы канцэнтрат паэзіі, прозы, кніжнага мастацтва і беларускага мыслення.\n“Прадмова”, якой сёлета ўжо другі год, яднае ўсіх удзельнікаў літаратурнага працэсу: выдаўцоў, крытыкаў, пісьменнікаў, перакладчыкаў, дызайнераў і, вядома ж, чытачоў, зацікаўленых у якаснай кнізе. Выдаўцы і кнігарні разгарнуць на фэсце кірмаш, дзе можна набыць беларускія навінкі і бестсэлеры.\nНа фестываль у Мінск прыедзе фінска-эстонская пісьменніца і феміністка Софі Оксанен, расійскі пісьменнік Віктар Ерафееў, літоўскі паэт ды інтэлектуал Томас Венцлава. 6 красавіка на “Прадмове” дзіцячы дзень. Майстар-клас пра птушак, касцюмаваныя чытанні, а таксама цэлы забаўляльны міні-фэст для малых і дарослых з печывам і напоямі ў межах прэміі Цёткі.\nЛекцыі, майстар-класы, прэміі, выставы, спектаклі, дэгустацыі, літаратурная ноч і кінапаказы — на фэсце знойдуцца імпрэзы для аматараў усіх літаратурных жанраў.\nЗ чым сутыкаецца чалавек, які абірае непапулярны шлях? Як узнагароджваецца прафесійны выбар і шлях, заснаваныя ў большай ступені на асабістых упадабаннях, памкненнях і здольнасцях, чым на чаканнях грамадства і асяроддзя?\n12 асабістых гісторый, расказаных удзельніцамі, i 36 фатаграфій перанясуць гледача на месцы працы гераінь з Мінска, Салігорска, Наваполацка і іншых гарадоў Беларусі. Сярод удзельніц — жанчыны такіх прафесій, як ствалавы падземны, ляснічы, электраманцёр, кіроўца-выпрабавальнік, мехатронік і іншыя.\n«Яе справа» — гэта размова аб выбары, шляху і ўпэўненасці ва ўмовах хутказменлівага свету. Фотавыстава стала часткай праекта «Занятасць, прафесійная адукацыя і навучанне ў Беларусі». Праект фінансуецца Еўрапейскім саюзам.\nВясновы баль «Shpilka.wmn»\nДзе: Коттон, вул. Старажоўская, 15а\nКалі: 6 красавіка ў 10:00\nКолькі каштуе: 16 рублёў\nУпершыню ў Беларусі — рэспубліканскі адукацыйны баль жаночай супольнасці Shpilka.Wmn: больш за 20 пляцовак пра моду, стыль, прыгажосць, парадак у доме і натхненне. На цэлы дзень Cotton Hall ператворыцца ў сапраўдны замак, у якім чакае сапраўдная гардэробная, сталовая, гасціныя для гутарак, дзе феі-чараўніцы раскрыюць усе таямніцы гэтых пакояў. Галоўная ўмова – абуць шпількі, а сукенка знойдзецца у нашай шафе сяброўкі – тут утульна размясціліся хросныя Папялушкі, гатовыя выканаць свой модны прысуд: макіяж, прычоска, сукенка! А яшчэ фотазоны, кэндзібар, дызайнерская кава, стыльнае шоу, зорныя госці і хэдлайнер урачыстасці навукі і прыгажосці – Ніка Болзан, блогер і першы беларускі намінант прэміі Mail.ru Lady 2018.\nА самае галоўнае, у цябе з'явіцца выдатная магчымасць пазбавіцца старых рэчаў: арганізатары падтрымліваюць дабрачынныя праекты і будуць рады прыняць вопратку, якая можа быць камусьці вельмі патрэбна, кожны рубель з прададзенага білета пойдзе ў рахунак дабрачыннага фонду Белы Бусел.\nАдкрыты кубак па мотакросе «MX Fighters Weekend 2019»\nДзе: г. Нясвіж, вул. Ленінская, 19\nМотакрос (MX, MotoX) — гэта адзін з самых відовішчных відаў спорту, гэта спорт для сапраўдных аматараў вострых адчуванняў і экстрыму, які ўразіў ва ўсім свеце мільёны сэрцаў непрадказальнасцю зыходу гонак. Непадробнае абвастрэнне эмоцый не пакіне абыякавым нікога.\n6 красавіка ў Нясвіжы больш за 100 прафесійных мотакросменаў будуць змагацца за прызавыя месцы і захопленыя воклічы гледачоў.\nУсіх, акрамя атрымання неверагоднага задавальнення ад захапляльных гонак, будзе чакаць смачны фудкорт, добрая музыка ў выкананні дыджэяў, разнастайныя забавы як для дарослых, так і для дзяцей.\nДзе: «Корпус», пр-т Машэрава, 9, пам. 8\nMinsk Change Makers — гэта супольнасць людзей, для якіх важныя новыя знаёмствы і ажыўленыя абмеркаваннi. Для нас каштоўнасць сустрэч складаецца ў саміх зносінах, і для гэтага організатары прыдумалі такі фармат, дзе ёсць людзі, але няма сумных лекцый і доўгіх прэзентацый. Мы запрашаем цябе ў прастору адкрытага дыялогу з адзіным правілам: прыйшоў — не саромся! Знаёмся, кажы і слухай, спрачайся і абмяркоўвай.\nПершы аўторак кожнага месяца мы выбіраем актуальную для Мінска тэму і запрашаем на сустрэчу ў культурны цэнтр «Корпус» усіх, хто ў ёй зацікаўлены.\n2 красавіка з пяццю спікерамі і спiкеркамi мы пагаворым пра інклюзіўны горад, што такое інклюзія і навошта яна патрэбна.\nМы верым, што ў кожнай размове на Minsk Change Makers нараджаецца калі не ісціна, то ўжо сапраўды нешта ўнікальнае, новае і цікавае!\nЦыкл Лекцый «Да Вінчы і страсці»\nКалі: 6 красавіка ў 16:00\nКолькі каштуе: 40 рублёў\nУ маі 2019 года спаўняецца 500 гадоў з дня смерці Леанарда да Вінчы. Выдатная нагода пагаварыць пра вялікага фларэнтыйца. Вольга Харашылава прачытае новы эксклюзіўны аўтарскі курс, прысвечаны запалу да Вінчы. Тры лекцыі — тры вялікія страсці мастака.\n6 красавіка 16.00 — Леанарда і Эрас:\nВольга Харашылава раскажа пра каханне ў эпоху да Вінчы, аб таемных месцах сустрэч з дзяўчынамі і «бардасамi», пра тое, як і хто кантраляваў маральнае аблічча людзей эпохі Рэнесансу. Мы даведваемся пра Салаi, Крэмоне і іншыя любоўныя запалы Леанарда і пра тое, як яны паўплывалі на яго творчасць.\n1172 Як пенсіянерка з Гомеля купіла набор каструль па цане патрыманай іншамаркі\n346 Мастакі «Вожыка» жартуюць\n324 Будучых зорак футбола Віцебшчыны пасвяцілі ў рады навучэнцаў спецыялізаванай акадэміі


Доступ у Інтэрнэт па xPON | byfly\nГалоўная › xPON ›\nАбрэвіятура PON расшыфроўваецца як пасіўная аптычная сетка (Passive optical network). Магчыма таксама сказаць xPON - гэта сямейства тэхналогій шыракапалоснага мультысэрвіснага доступу, якое ў якасці транспартнага асяроддзя выкарыстоўвае аптычнае валакно.\nТэхналогія xPON прадстаўляе наступны віток эвалюцыі сеткі, так як яна прадугледжвае выкарыстанне аптавалаконных ліній не толькі на магістральным узроўні, але і на ўзроўні «апошняй мілі». Гэта значыць, у дом да абанента прыходзіць ужо не медны кабель, а валакно. Пры гэтым абаненту прадастаўляецца ўвесь рэсурс аптычнага кабеля, які заводзіцца непасрэдна ў яго кватэру, у адрозненне ад аператараў дамавых сетак, дзе канал выдзелены на дом і, адпаведна, дзеліцца ў роўнай ступені паміж падключанымі карыстальнікамі.\nСлова «пасіўная» у назве тэхналогіі абазначае адсутнасць актыўных, г.зн. энергаспажываючых кампанентаў.\nДля падключэння да тэхналогіі xPON абаненту бясплатна ўстанаўліваецца мадэм — ONT (Optical Network Terminal), дзякуючы якому працуюць усе паслугі.\nабаненту можа быць прадастаўлены ўвесь комплекс базавых (тэлефонная сетка, доступ у сетку інтэрнэт, інтэрактыўнае тэлебачанне) і дадатковых паслуг па адным валакне.\nхуткасць – новы стандарт хуткасцей доступу ў сетку інтэрнэт– уваходная (ад сеткі да абанента) і выходная (ад абанента да сеткі) хуткасці да 100 Мбіт/с і вышэй. Галоўнае адрозненне ад ADSL-тэхналогіі– адсутнасць абмежаванняў у 512-2014 Кб/с для выходнай хуткасці.\nдаступнасць «цяжкага» кантэнта – магчымасць свабоднага прагляду відэа ў HD-якасці, у тым ліку прагляд HD-каналаў інтэрактыўнага тэлебачання ZALA;\nадсутнасць абмежаванняў – валакно дазваляе падключаць да паслуг інтэрактыўнага тэлебачання ZALA па адной лініі адразу некалькі тэлевізараў.\nлічбавая якасць тэлефоннай сувязі і дадатковыя віды паслуг\nдоступ да сеткі Інтэрнэт па тэхналогіі xPON прадастаўляецца пад гандлевай маркай byfly - абанентам даступны ўсе дадатковыя сэрвісы і паслугі высакахуткаснага доступу ў сетку інтэрнэт byfly, такія як бацькоўскі кантроль, паслугі антывіруснай абароны.


Як зайсці на забаронены сайт? Ці магчымы прагляд забароненых сайтаў?\nУ цяперашні час нельга наведаць многія досыць цікавыя сайты. І прычым не важна, навошта яны патрэбныя: для працы і забавак або проста для вельмі патрэбнай інфармацыі. З-за чаго так адбываецца?\nЧаму немагчыма зайсці на сайт\nПрычын можа быць некалькі. Асноўная, сустракаемая часцей за ўсё, - сайт заблякаваны судовым рашэннем. Іншая прычына - краіна, дзе ў сапраўдны момант знаходзіцца карыстальнік, уваходзіць у спіс дзяржаў, з якіх доступ на дадзены рэсурс забаронены. Сустракаецца значна радзей. Прынамсі, аўтару дадзенага артыкула судовае рашэнне траплялася часцей. Як зайсці на забаронены сайт? Мы абавязкова раскажам пра гэта, але спачатку паглядзім, пра што кажа заканадаўства.\nПрава маем і працягваем яго мець ...\nЁсць такі выдатны дакумент - Канстытуцыя РФ. У яе артыкуле 29 (пункт 4) сказана, што кожны чалавек мае права свабодна шукаць і атрымліваць, вырабляць і перадаваць, а таксама распаўсюджваць інфармацыю любымі законнымі спосабамі. Пералік звестак, якія складаюць змяшчаюць дзяржтаямніцу, вызначаецца федэральным законам. Гэта значыць, калі вы не парушаеце арт. 23 і 24 Асноўнага Закона (аб недатыкальнасці прыватнага жыцця чалавека і нераспаўсюджванні пра яе інфармацыі без яго згоды) і не збіраеце дзяржаўныя сакрэты, то нішто не можа абмежаваць ваша права атрымліваць неабходныя звесткі. І карыстальніка не павінен мучыць пытанне, як адкрыць забаронены сайт.\nУ лістападзе 2006 г. Дзярждума Расіі прыняла чацвёртую частку Грамадзянскага кодэкса. Згодна з гэтым дакументам правайдэры цяпер адказныя за наяўнасць у іх сетках «пірацкага" кантэнту, а карыстальнікам давядзецца даказваць у судзе, што ім было неабходна скапіяваць карцінку з акенца браўзэра.\nДума праігнаравала заўвагі нават уласнага прававога ўпраўлення і прыняла ж такі 4-ю частку ГК, папраўкі да якой пралабіраваць нашымі еўрапейскімі партнёрамі па перамовах аб уступленні Расіі ў СГА. Ужо вельмі хацелася чыноўнікам у гэтую арганізацыю.\nДакажыце, што вам гэта неабходна\nУ артыкула 1273 ГК РФ сказана, што дапушчальна без згоды аўтара і без выплаты ўзнагароды прайграванне намі пры неабходнасці і выключна для асабістых мэтаў правамерна апублікаванага твора.\nГэта значыць наступнае. У асабістых мэтах мы можам скапіяваць толькі тое, у чым у нас ёсць неабходнасць. А яе наяўнасць давядзецца даказваць розным праваахоўнікам. Нават нечаянный пстрычка па непатрэбнай малюнку, як кажа адзін з юрыстаў-экспертаў, можа абыйсціся нам ад 10 тыс. Да 5 млн. Руб. па грамадзянскім пазове, а ў рамках Крымінальнага кодэксу - да 6 гадоў. Што ўжо абмяркоўваць прагляд забароненых сайтаў. Вось такая свабода Інтэрнэту, пра якую сказаў Прэзідэнт Расіі ў пасланні да Федэральнага сходу.\nІ каб не спакушаць карыстальніка, на рэсурсы сталі ставіць блякаваньне. І пытанне «як зайсці на забаронены сайт?» Набыў актуальнасць. Хоць першапачаткова Інтэрнэт задумваўся як сетка, дзе любы можа атрымаць усю неабходную яму інфармацыю (акрамя той, зразумела, што складае дзяржаўную тайну).\nШто трэба забараняць ў Сусветнай павуціне, што няма - да гэтага часу ідуць разлютаваныя спрэчкі. Праціўнікі і прыхільнікі прыводзяць масу аргументаў сваёй слушнасьці, што трэба зрабіць і як. Глядзець забароненыя сайты сёння, проста увёўшы іх адрас, не атрымаецца, і пакуль ідуць дэбаты, карыстальнік бачыць у сябе ў браўзэры вось такую карцінку (справа) або што-небудзь падобнае. Варыянтаў маса.\nТрэба нешта рабіць\nЧасцей за ўсё блакіроўка ніяк не ўплывае на працу сайта. Толькі зачыняецца доступ карыстальнікам з расійскім IP-адрасам. Т. е. Знаходзячыся дома, на працы ці дзе-небудзь на прасторах нашай Радзімы вы не зможаце наведаць неабходны для вас, але забаронены расійскім законам, рэсурс. Нават калі ён патрэбны вам для працы. Прычым бывае, што забарона зусім тупы, але чыноўнікам трэба ж падстрахавацца. На ўсялякі выпадак. Як кажа наш сатырык Міхаіл Задорнаў, трэба забараніць для дзяцей мультфільм «Ну, пачакай!», Таму што там воўк паліць, ходзіць хадой крымінальнага аўтарытэта і занадта блізка прыціскае да сябе зайца. І чамусьці аўтар перастаў бачыць гэты мульцік днём. Адзін з каналаў паказваў яго як-то каля дванаццаці ночы. Гэта называецца «прыехалі».\nІ ў той жа час, папіваючы каву ў інтэрнэт-кафэ дзе-небудзь у Мюнхене, вы спакойна можаце наведаць дадзены рэсурс. Такім чынам, так як зайсці на забаронены сайт нашым юзерам перашкаджае расійскі IP-адрас, значыць, трэба асвоіць эфектыўныя метады падмены «ай-пі». Іх няшмат, разгледзім сцісла, пры неабходнасці можна знайсці і дадатковую інфармацыю.\nПраграмы і метады падмены IP\n1. Самы ідэальны варыянт - выкарыстанне VPN-сэрвісаў. Але прыйдзецца трохі выдаткавацца, так як яны платныя (дзесьці ад 250 руб. У месяц). VPN - абрэвіятура ад Virtual Private Network, што ў перакладзе з ангельскага азначае «віртуальная прыватная сетка". Гэтыя сэрвісы гарантуюць: ўстойлівае шыфраванне дадзеных для абароны ад перахопу пароляў, аплатнай інфармацыі, онлайн-перапіскі і іншага; змену IP-адрасы, што дазваляе атрымаць поўнае «обезличивание» карыстача і - як следства - максімальную ананімнасць у Сусветнай павуціне. як у ы самі разумееце, браць VPN у Расіі не мае сэнсу.\n2. Выкарыстанне Tor-браўзэра. Пасля VPN - самы даступны, зручны і, галоўнае, бясплатны спосаб. Гэта браўзэр з убудаванай сістэмай TOR (скар. Ад The Onion Router - «цыбульных» маршрутызатар). Ўяўляе сабой сукупнасць проксі-сервераў, па якіх праходзіць запыт ад карыстальніка да які цікавіць яго сайту. Забяспечвае ананімнасць і шыфраванне цыркулююць дадзеных. Працаваць з ім проста: спампоўваеце, ўсталёўваеце і атрымліваеце асалоду ад. Там ёсць, па меншай меры, адзін выяўлены аўтарам недахоп - у Tor-браўзэры Mozilla ўстаноўлены flash-прайгравальнікі састарэлай версіі. Але, тым не менш, ён забяспечвае камфортную працу ў Інтэрнэце, зусім не адрозную ад звычайнай, і доступ да ўсіх заблакаваным рэсурсаў, у тым ліку торэнт-трэкера.\n3. Так як абыходзіць блакаванне забароненых сайтаў трэба падменай IP-адрасы, то трэці варыянт вырашэння праблемы - выкарыстанне проксі-сервераў і ананімайзераў. Абодва забяспечваюць магчымасць ананімнага доступу ў сетку. Функцыі проксі не абмяжоўваюцца толькі гэтым. У яго ёсць яшчэ некалькі ужыванняў, але мы іх разглядаць не будзем. Праграмнае забеспячэнне кліента падключаецца да ананімайзэры як проксі ці як да вэб-сайту. У другім выпадку ён называецца web-проксі. Апошнія больш папулярныя з-за адсутнасці дадатковых налад. Праца вэб-ананімайзеры заключаецца ў наступным. Карыстач заходзіць на сайт, які прадстаўляе такую паслугу, і ўводзіць адрас патрабаванага рэсурсу. Ананімайзэры атрымлівае гэтую старонку, апрацоўвае, і перадае кліенту ад свайго імя. Неабходна адзначыць наступнае. Ананімайзэры і проксі-серверы не забяспечвае абарону перадаюцца дадзеных. Больш за тое, яны з'яўляюцца дадатковым звяном канала ўцечкі асабістай інфармацыі.\nВось, мабыць, асноўныя спосабы, якія апісваюць, як зайсці на забаронены сайт. Яшчэ ёсць варыянты. Напрыклад, у браўзэры Opera ёсць кнопка Turbo. Для карыстальнікаў Linux маецца ўтыліта JonDo. Акрамя таго, некаторыя забароненыя сайты рэгіструюцца, у тым ліку, у сетцы I2P. Абрэвіятура расшыфроўваецца як Invisible Internet Project, г.зн. праект «Нябачны Інтэрнэт». Ўяўляе сабой ананімную, самаарганізуюцца размеркаваную сетку. Ёсць яшчэ некалькі спосабаў, але звычайнаму карыстачу з лішкам хопіць гэтых.\nCezurity antivirus scanner: водгукі карыстальнікаў і інфармацыя аб праграме\nRunDll32.exe - што за працэс? RunDll32.exe - памылка\nЯкі абраць антывірус для слабых кампутараў?\nЯк пазбегнуць заражэння кампутара ці проста ігнараваць шматлікія віды вірусаў\nЯк выдаліць AVG з кампутара цалкам\nКасметыка "Дешали": водгукі і высновы\nБярозавыя слёзы або як правільна збіраць бярозавы сок\nРуслана Коршунова: казка з сумным канцом\nЕўрапейскі вяшчальны саюз: хто ўваходзіць у яго і што гэта такое?\nСуніца Барон Солемахер: водгукі. Пасадка суніцы ремонтантные\nЧырвоная пячора Кізіл-Коба ў Крыме\nПрыродны калодзеж Якава (Тэхас, ЗША) і небяспекі, якія ён захоўвае\nБіяграфія Калумба - чалавека, які змяніў карту свету\nЛепшы падарунак на Каляды\nТермостатный ёгурт - што гэта такое? Як зрабіць термостатный ёгурт? Термостатный ёгурт: карысць, водгукі


Маркіроўка электраінструмента - Блог пра інструменты\nЯкія існуюць у цяперашні час класы электраінструмента дапамагаюць разабрацца, наколькі добра тое ці іншае выраб абараняе які працуе з ім чалавека ад паразы токам. Акрамя гэтага, класіфікацыі падлягае ўзровень ізаляцыі ад выпадковага дотыку да дэталяў, якія могуць знаходзіцца пад напругай. У маркіроўку таксама ўваходзіць паказчык абароненасці інструмента ад траплення цвёрдых часціц і пранікнення вады. Ўказаны ў ей клас ізаляцыі характарызуе тэрмаўстойлівасць абмоткі рухавіка.\nЭлектраінструменты: бензапіла, перфаратар, электродрель, дыскавая піла.\nРазнавіднасці і спосабы абароны\nЗ пункту гледжання бяспекі эксплуатацыі ўсе электрапрыборы і інструменты падпадзяляюцца на наступныя класы:\n0 (намінальная напруга звыш 42 У, без зазямлення, ёсць толькі рабочая ізаляцыя);\n01 (маюць працоўную ізаляцыю і прыстасаванне для зазямлення, але адсутнічае зазямляльных жыла ў провадзе да крыніцы харчавання);\nI (ёсць рабочая ізаляцыя, абсталяваны элементам для зазямлення, провадам з зазямляльнай жылы і відэльцам з кантактам «зямля»);\nII (няма элементаў зазямлення, але маецца ўзмоцненая альбо падвойная ізаляцыя дэталяў электраінструмента, даступных для дотыку);\nIII (атрымліваюць харчаванне ад крыніцы з напругай да 42 У, зазямленню не падлягаюць).\nМіжнародная маркіроўка IP-xx пазначае клас абароны ад пранікнення чужародных рэчываў звонку. Яна можа прымяняцца не толькі для самога электраінструмента, але і для дапаможных вырабаў: відэльцаў, шчыткоў, разетак, выключальнікаў. Лікавая кадоўка ў ёй ідзе непасрэдна за абрэвіятурай IP. Першая лічба паказвае, наколькі добра абаронена выраб:\n0 - абарона інструмента ад механічнага ўздзеяння адсутнічае;\n1 - засцерагае ад кантакту з рукой або часціцамі звыш 50 мм у дыяметры;\n2 - ад кантакту з пальцамі рукі або часціцамі, якія перавышаюць 12,5 мм;\n3 - ад траплення іншародных целаў з дыяметрам не менш 2,5 мм;\n4 - ізалюе ад часціц памерам звыш 1 мм;\n5 - поўная абарона ад кантакту з іншароднымі целамі;\n6 - цалкам абараняе ад кантакту і пранікнення пылу.\nДругая лічба ў маркіроўцы паказвае на ўзровень ізаляцыі электраінструмента ад пранікнення вільгаці. Чым вышэй гэты паказчык, тым яна надзейней:\n1 - засцерагае толькі ад вертыкальна падальных кропель вады;\n2 - закрывае ад траплення вільгаці пад вуглом 150;\n3 - абарона ад кропель з вуглом падзення да 450;\n4 - поўная абарона пры якая льецца з усіх бакоў вадзе;\n5 - бяспека вырабы, калі вада льецца з усіх бакоў і пад ціскам;\n6 - абарона пры недоўгачасовым затапленні.\nНеабходнасць дадатковай ізаляцыі і зазямлення\nМіжгаліновыя правілы па ахове працы.\nУ цяперашні час электраінструмент класаў «0» і «01» дазваляецца эксплуатаваць, толькі калі ён убудаваны ў іншай прыбор, які мае заземлены корпус. Абсталяванне класа «1» маркіруецца значком зазямлення (у крузе тры гарызантальных рысы і адна вертыкальная над імі). Прызначаецца для эксплуатацыі толькі ў вытворчых умовах, за выключэннем асабліва небяспечных памяшканняў. З мэтай бяспекі неабходна выкарыстаць хоць бы адно з ізалявальных сродкаў: гумовыя пальчаткі, кілімок ці абутак. Без іх можна абыходзіцца толькі ў тых выпадках, калі інструмент падлучаны праз дапаможнае абсталяванне (раздзяляльны трансфарматар, прылада пераўтварэнні частаты, СУВЯЗЕ).\nАбсталяванне класа «2» не патрабуе зазямлення, так як, акрамя асноўнай ізаляцыі электраінструмента, мае дадатковую, аўтаномную ізаляцыю асобных яго вузлоў і дэталяў. Яна называецца двайны, а ўзмоцненая мае на ўвазе ўзровень ізаляцыі не меншы, чым у двайны. Вырабы маюць маркіроўку ў выглядзе 2-х квадратаў, адзін ўнутры іншага. Выкарыстоўваць іх можна без ужывання дадатковай абароны. Выключэнне складаюць аб'екты з асаблівай небяспекай: студні і металічныя рэзервуары. У іх бяспеку працы патрабуе наяўнасці хоць бы аднаго з дыэлектрычных ахоўных сродкаў. Вырабы класа «3» маюць маркіроўку ў выглядзе 3-х вертыкальных палос ўнутры ромба. Іх можна выкарыстоўваць ўсюды і без абмежаванняў.\nМеханічная абарона прыбора\nСучаснае электраабсталяванне павінна засцерагчы чалавека не толькі ад паразы электрычным токам, але і ад траўмаў, выкліканых судотыкам з асобнымі вузламі.\nПадключэнне і правілы работ электраінструментам.\nУ той жа час і сам прыбор можа пацярпець пры трапленні ў яго цвёрдых часціц або вады. Калі на першым месцы ў класіфікацыі IP варта лічба 1, дадзенае абсталяванне можа быць выкарыстана толькі ў тых месцах, дзе яно функцыянуе без удзелу чалавека.\nВыключыць трапленне пальцаў ўнутр корпуса ўжо 2-й клас абароны прыбораў. Да яго ставяцца штэпсельныя разеткі і размеркавальныя шчыткі. Бяспеку вырабы ад траплення ўнутр інструментаў або тоўстага кабеля можа забяспечыць 3-ці клас. Самыя дробныя часціцы будуць адсеяна, калі ў інструменце быў задзейнічаны 4-й клас абароны. Больш высокі яе ўзровень патрабуецца пры ізаляцыі ад пылу. Гэта класы 5 і 6 для звычайных і асабліва запыленых памяшканняў адпаведна.\nУ большасці інструкцый па эксплуатацыі электрабытавых прыбораў ўтрымліваецца патрабаванне цалкам выключыць пранікненне вільгаці ўнутр. Тым не менш у сістэме IP прадугледжаны паказчык ўзроўню абароны электраінструмента ад траплення вады. Да прыкладу, 5-й клас забяспечвае ўстойлівую працу абсталявання на адкрытым прасторы ў дажджлівае надвор'е, а 6-й - бяспека прыбора на судне ў шторм. Такім чынам, маркіроўка IP-45 азначае, што дадзены выраб можа эксплуатавацца на вуліцы пад дажджом, у яго не трапяць нават самыя дробныя галінкі і камяні.\nСтойкасць ізаляцыі пры перагрэве\nКласы электрыфікаванай прылады па тыпу зашытыя ад паражэнняў электрычным токам.\nАдным з параметраў электраабсталявання з'яўляецца клас ізаляцыі. Ён паказвае лімітавы ўзровень павышэння тэмпературы электрарухавіка, пры якім той ці іншы выгляд ізалявальнага матэрыялу можа яшчэ заставацца ў бяспецы. Дадзены паказчык пазначаецца лацінскай літарай, якой адпавядае гранічна дапушчальнае значэнне тэмпературы рухаюцца частак механізму пры тэмпературы навакольнага асяроддзя 400С.\nНайменш устойлівымі да нагрэву з'яўляюцца валакна цэлюлозы, натуральнага шоўку, бавоўны. Ім адпавядае клас Y і гранічна дапушчальная тэмпература 900С. Тыя ж матэрыялы, але прасякнутыя дыэлектрыкам, адпавядаюць класу A і тэмпературы 1050С. Каб забяспечыць бяспеку абмоткі пры тэмпературы 1200З (клас E), выкарыстоўваюць штучна атрыманыя арганічныя плёнкі і смалы, а таксама іх спалучэнне з іншымі матэрыяламі.\nНаступных класаў стойкасці да нагрэву - B, F і H, якім адпавядаюць значэння тэмпературы 1300, 1550 і 1800З, можна дамагчыся пры дапамозе такіх матэрыялаў, як лушчак, азбест, шкловалакно. У першым выпадку ў якасці насычэнні або злучнага элемента выкарыстоўваюцца арганічныя склады. У другім - прымяняюцца сінтэтычныя злучныя, якія могуць адпавядаць гэтаму ўзроўню ўстойлівасці да нагрэву. У трэцім выпадку гэта кремнийорганические насычэнні, злучныя і эластамераў ў спалучэнні з асноўным матэрыялам. Каб атрымаць клас ізаляцыі C, пры якім пакрыццё вытрымлівае тэмпературу больш за 1800З, выкарыстоўваюць лушчак, шкло, кварц, кераміку або іх спалучэнне. У якасці злучных можна ўжываць неарганічныя, элементоорганические склады або зусім выключыць іх выкарыстанне.\nНельга не згадаць яшчэ адну класіфікацыю, разлічаную галоўным чынам на пакупнікоў. Як вядома, электраінструмент бывае бытавым і прафесійным. Калі выбіраць сярод вырабаў вядомых фірмаў, даражэюць сваёй дзелавой рэпутацыяй, адрозненне, у першую чаргу, назіраецца ў кошце, але ніяк не ў якасці. Проста інструмент прафесійны разлічаны на працяглую працу, а вырабы для бытавога выкарыстання павінны астываць па 10-15 хвілін пасля кожных 15-20 хвілін працы.\nСледующаяЯк правільна выбраць ланцуговую электрапілу для дачы


→ Галоўная → Універсітэт → Факультэты → Медыка-прафілактычны факультэт\nАдрас: 220116, г.Мінск, пр-т Дзяржынскага 83, 1-ы корпус.\nЭл. пошта: mprof@bsmu.by\nМедыка-прафілактычны факультэт рыхтуе спецыялістаў з кваліфікацыяй урач для практычнай прафілактычнай службы Рэспублікі Беларусь. Асноўная задача – захаванне здароўя насельніцтва, т.ч. выпускнікі факультэта забяспечваюць першасную прафілактыку захворванняў насельніцтва Рэспублікі Беларусь. Асноўны метад працы – нагляд -Основной метод работы – надзор – дзейнасць па папярэджанні, выяўленню і стрыманню парушэнныў заканадаўства ў воблісці аховы здароўя.\nВашымі выкладчыкамі, паважаныя сябры, будуць загаднікі кафедрамі, навукоўцы і педагогі:\nСэрца, аднаўленне пасля інфаркта падобна да злепленага парцалянага кубку. Так не лягчэй навучыцца захоўваць прыгажосць парцалян у першародным выгляду? Менавіта па гэтаму не дзіва годны факт. Што знакамітыя клініцысты заўсёды прызнавалі вядучую роль прафілактыкі.\nВялікі рускі хірург М. І. Пірагоў казаш:”Фунт прафілактыкі каштуе пуда лячэння”.Не менш знакаміты і другі яго афарызм:”Будучыня належыць медыцыне засцеранальнай”. Зрэшты, сёння любы адукаваны чалавек ведае, што хваробу лягчэй папярэдзіць, чым лячыць Менавіта папярэджаннем захворванняў і займаюцца выпускнікі факультэта. Асноўныя спецыяльнасці, які атрымліваюць выпускнікі: урач-гігіеніст і ўрач-эпідэміёлаг(у тым ліку і клінічны эпідэміёлаг). Акрамя таго, выпускнікі працуюць урачамі-валіёлагамі(спецыялісты па здароваму ладу жыцця), урачы-вірусолагі, урачы-бактэрыёлагі, урачы-лабаранты, арганізатары аховы здароўя, навуковымі працаўнікамі, выкладчыкамі. За сухім пералікам спецыяльнастей крыецца цікавая і займальная праца па кантролю за ўсімі сферамі жыцця і дзейнасці чалавечага грамадства, уключаючы медыцыну.\nНа факультэце навучаюцца больш за 700 студэнтаў.\nЗа ўсё існаванне факультэта падрыхтавана болей за 4тысячы ўрачоў, сярод якіх няшмат знакамітых вучоных, арганізатараў аховы здароўя, выбітных гігіеністаў, эпідэміёлагаў і ўрачоў іншых спецыяльнасцей. Да факультта адносіцца 9 кафедр, на якіх працуе болей за 900 чалавек з ліку прафесарска-выкладаўчага складу. Прыблізна 2/3 з іх маюць навуковыя ступенні кандыдатаў і доктараў навук, званні дацэнтаў і прафесараў.\nВыпускнікі факультэта прадстаўлены ва ўсіх раённах і вабластных цэнтрах рэспублікі, займаюць адміністрацыйныя пасады ў цэнтрах гігіены і эпідміялогіі, РНПЦ, у Міністэрстве аховы здароўя, у іншых дзяржаўных і навучальных установах, працуюць за мяжой. Мы ганарымся тым, што пераважная большасць выкладальнікаў нашых кафедр скончылі ў розныя гады наш універсітэт і наш факультэт. Выпускнікі медыка-прафілактычнага факультэта вызначаюць высокі ўзровень першаснай прафілактычнай дапамогі насельніцтву, стану медыцінскай навукі Рэспублікі Беларусь у вобласці прафілактыкі захворванняў.\nСтудэнтаў, якія маюць поспех да навукі і навуковай дзейнасці, пасля заканчэння універсітэта рэкамендуюць да навукова-педагагічнай дзенасці на кафедрах БДМУ і працягу навуковых даследванняў у вядучых навукова-прафілактычных цэнтрах Рэспублікі Беларусь.\nАле перад тым, каб стаць запатрабаванным спецыялістам, неабходна прайсці 6 год навучання па спецыяльнасці 1-79 01 03 “Медыка-прафілактычная справа” і паўгода паслядыпломнай інтэрнатуры. Студэнцкія гады – самая выдатная пара. На факультэце ёсць магчымасць адкрыць і прымножыць свае таленты ў спорце, мастацкай дзейнасці, журналістыцэ і многіх іншых галінах.\nСтудэнт праходзіць цярністы, але займальны шлях па дарозе ведаў, асвойваючы мноства новых навуковых дэсцыплін. Кожныя паўгода сдае па 7-10 залікаў і 2-3 экзамена. У новым тыповым плане навучання прадугледжана 87 залікаў і 23 экзамена. Студэнт наведае больш за 50 кафедр, якія знаходзяцца ў 5 корпусах і некалькіх клініках горада, наведае цэнтры гігіены і эпідэміялогіі, профільныя навукова-практычныя цэнтры, а таксама заводы, фабрыкі, дзіцячыя садзікі, школы і іншыя ўстановы, якія ў наступным стануць для выпускніка аб”ектам нагляду.\nПершыя два гады навучання на многіх факультэтах падобныя – студэнт спасцігае сацыяльна-гуманітарныя навукі, прыродазнаўчыя і агульна медыка-прафілактычныя навучальныя дысцыпліны, такія як нармальная анатомія, гісталогія, агульная гігіена. На трэццім курсе ўвага надаецца агульнапрафесійным дысцыплінам. Такім чынам, першыя тры гады закладваецца падмурак ведаў, уменняў і навыкаў па спецыяльнасці ў вобласці нормы і асноў паталогіі.\nНаступные тры гады студэнт набывае асновы тэарытычных ведаў і практычных навыкаў па фарміраванні спецыяльнасці. Студэнты вучацца на клінічных базах універсітэта – гарадскіх мнагапрофільных бальніцах, радзільных хатах, а таксама ў цэнтрах гігіены і іншых установах ахраны здароўя. У працэссе навучання вялікая роль адводзіцца самастойнай працэ студэнтаў, авалодванню практычнымі ведамі, правільнай інтэрпрэтаціі атрыміных вынікаў.\nПачыная з першага курса студэнты праходзяць практыку. На 1-2 курсах гэта практыка вучэбная. Студэнты праходзяць яе на базах практычнай аховы здароўя пад час навучальнага годааба першы тыдзень лета. У дальнейшым летняя практыка істотна пашыраецца і носіць назву вытворчай. Пасля 3-га курса гэта лабараторная практыка, пасля 4 курса – урачэбная уводная, а пасля 5-га курса –урачэбная па спецыяльнасці.\nНа факультэце створаны ўмовы для студэнтаў, ахвотнікаў навучыцца даследніцкай працы. Пачыная с першага курса студэнты маюць магчымась наведваць навуковыя кружкі пры кафедрах універсітэта. Гэта праца цікава і займальна. Даследніцкі вопыт, набыты на малодшых курсах, аказвае неацанімую паслугу, так як для большасці студэнтаў ператвараецца ў школу будучых дацэнтаў і прафесараў. Прымаючы ўдзел у працы навуковага кружка, студэнты вучацца выстпуць на паседжаннях і канферэнцыях з дакладамі, навучаюцца азам правядзення навуковага эксперымента. Перамога на штогадовай студэнцкай канферэнцыі БДМУ адкрывае для студэнтаў дарогу на Рэспубліканскі смотр-конкурс студэнцкіх навуковых прац. А перамога на рэспубліканскім конкурсе дае магчымасць уключэння ў банк данных адоранай маладзежы. Такія студэнты прээтэндуюць на самыя прэстыжныя месцы размеркавання і на штомесячную дадатковую грашовую падтрымку дзяржавы.\nНавука на факультэце цяжкая, але студэнсцкія гады не абмяжоўваюцца толькі навукай. Студэнт можа правіць свае таленты і ўтоеныя рэзервы ў спорце, на сфэне, у журналістыцы. У клубах па інтарэсам. Студэнты з радасцю паказваюць сябрам і родным свае заметкі ва ўніверсітэцкай газеце “Веснік БДМУ”, ганарцца сваімі дасягненнямі ў спартыўных універсіядах і рэспубліканскіх конкурсах мастацкай самадзейнасці. На факультэце акціўна працуе студэнцкі тэатр эстрадных мініяцюр “Эпідэмія”.\nСканчаецца навучэнне выніковай атэстаціяй, якая мае более знаёмае імя “дзяржаўны экзамен”. Паспяховая сдача выніковай атэстацыі дае права атрымаць дыплом з прысваеннем кваіфікацыі “урач”. Дыпломы з адзнакай студэнты факультэта атрымоўваюць у ўрачыстым становішчы з рук кіраўнікоў Міністэрства аховы здароўя.\nПасля праходжання палугадовай інтэрнатуры выпускнік медыка-прафілактычнага факультэта здае экзамен, які дае права самастойнай працы. Але на гэтым навучэнне не сканчываецца. У наступным выпускнікі праходзяць курсы павышэння кваліфікацыі, атрымліваюць урачэбныя катэгорыі, падымаюцца па кар”ернай лесвіцы. Але ўсе выпускнікі памятаюць і любяць совй факультэт, свою Alma mater.


Агляд літаратурных часопісаў "Полымя", "Маладосць", "Нёман" | Созвучие\nЧетверг, 15 февраля 2018 12:28\nПаэзія. Першы сёлетні нумар «Полымя» прапануе вершаваныя падборкі разважлівага Міколы Маляўкі, інтэлектуальнага Міколавіча (Мікалая Гілевіча) і бліскучай Анхелы Эспіносы Руіс.\nСамыя запамінальныя творы Міколы Маляўкі — «Балада пра сонечнае зацьменне» (дасціпная размова Зямлі з Марсам пра ваяўнічых і неабачлівых людзей) і верш «Пра сініцу і жураўля». Кожны чытач па-свойму інтэрпрэтуе лірычны сюжэт у гэтым вершы: радзіма, восень, журавель, радасны сон і радасць ці то мінае, ці то застаецца з Я-героем, нягледзячы на расчараванне. Вершы Анхелы Эспіносы Руіс вельмі асабістыя, але прыватнае — гэта не толькі мары пра русальчын хвост альбо экстаз «ад тваіх гарачых вуснаў». Прыватнае — гэта таксама роздумы пра тэракты, свабоду, творчасць, і менавіта разнастайнасць закранутых тэм імпануе ў творчасці іспанскай паэткі.\nКрытыка. Святлана Ганчарова-Грабоўская ў артыкуле «Вобраз Скарыны ў жанравым ракурсе сучаснай беларускай драматургіі» вызначае асноўныя тэндэнцыі ў стварэнні «біяграфічнай драмы», аналізуе розныя падыходы да канструявання вобраза Францыска Скарыны. Аб’ектам даследавання сталі тэксты розных літаратурных кірункаў — традыцыйнага (А. Петрашкевіч, Г. Марчук, Ц. Ільеўскі, М. Туруноўскі, І. Штэйнер, З. Дудзюк, А. Унучак) і эксперыментальнага (А. Курэйчык, М. Рудкоўскі, В. Марціновіч).\nУ артыкуле змешчана шмат цытат, і, паколькі аўтары надзвычай арыгінальна падышлі да распрацоўкі вобраза першадрукара, даследаванне чытаецца лёгка і цікава і прывабіць не толькі спецыялістаў.\nПубліцыстыка. 21 студзеня 1818 года нарадзіўся Адам Кіркор — гісторык, археолаг, этнограф, лінгвіст, выдавец. Пра гэтага слыннага дзеяча беларускай культуры распавядае Эмануіл Іофе ў нарысе «Адам Кіркор: вядомы і невядомы». Уражвае працавітасць і разнастайнасць зацікаўленняў Адама Карлавіча, а таксама яго прагрэсіўнасць. Напрыклад, А. Кіркор першым сярод археолагаў Беларусі і Літвы пачаў раскопваць курганы метадам «накрыж», робячы крыжападобныя траншэі. Ён жа стаў аўтарам першага даведніка па Вільні (1856), які неаднойчы перавыдаваўся.\nПаэзія. «Маладосць» прадстаўляе беларускіх аўтараў Яну Нікіфараву і Цімура Буйко, а таксама лепшых сербскіх паэтаў у перакладах Івана Чароты і Марыі Кобец. Менавіта ў падборцы вершаў Сербіі, дзе 17 аўтараў прадстаўлены некалькімі лепшымі творамі, чытач адшукае самыя дасціпныя вершы — напрыклад, у паэтычных нізках Любіцы Мілеціч, Гойкі Божавіч, Мар’яны Булатавіч. Творы сербскіх паэтак можна было б з асалодай працытаваць у аглядзе, але найлепш — чытайце «Маладосць» і адшуквайце ўласныя перліны паэтычнага слова!\nПроза. Апавяданні Святланы Курганавай і Алены Кісель — пра цуды ды неверагодныя здарэнні. Напрыклад, гераіня апавядання «Ваўчыца» С. Курганавай — дзяўчына з роду неўраў, якія, паводле паданняў, маглі лёгка пераўтварацца ў ваўка, а потым зноў прымаць чалавечае аблічча. Творы маладых аўтарак скіроўваць да роздумаў пра «свет, узнесены вышэй» (словамі згаданай Л. Мілеціч). А вось апавяданні расійскай пісьменніцы Алены Тулушавай, якія друкуюцца ў перакладзе Уладзіміра Саламахі, — больш жорсткія гісторыі пра «мяжу бяссілля і абыякавасці», на якой раз-пораз апынаецца кожны чалавек.\nПубліцыстыка. Каля 20 тэкстаў першага нумара «Маладосці» адносяцца да публіцыстычных жанраў: артыкулы, калумністыка, інтэрв’ю. Большасць з іх прысвечаны гісторыі горада Магілёва і яго сучасным жыхарам, а таксама выбітным мясцінам Магілёўшчыны. Так, Уладзімір Цвірка распавядае пра самы вялікі палац Беларусі, які знаходзіцца ў вёсцы Жылічы Магілёўскай вобласці. Выданне тэматычнага «магілёўскага» нумара мае ўрачыстую нагоду: у 2017 годзе горад на Дняпры адзначыў 750-годдзе.\nСярод лепшых публіцыстычных тэкстаў — інтэрв’ю з Ігарам Казаковым, рэжысёрам Магілёўскага абласнога тэатра лялек. Святлана Курганава раскрывае не толькі светапогляд маладога рэжысёра, але і таямніцы прафесіі. Галоўнае ж, што пасля чытання гэтага матэрыялу хочацца хутчэй набыць квіткі ў найбліжэйшы тэатр — а значыць, мэта дасягнута!\nТэма. У студзеньскім «Нёмане» сабралася багата тэм і сюжэтаў, скіраваных у мінулае, ці, прынамсі, на асэнсаванне літаратурнай і гістарычнай спадчыны. Цікавай для ўсіх знаўцаў беларускай літаратуры першай траціны ХХ стагоддзя будзе публікацыя апавяданняў Барыса Мікуліча — пісьменніка, творчую спадчыну якога мы толькі пачынаем асэнсоўваць у поўным аб’ёме. Якім жа не падобным да сваіх сучаснікаў ён быў!\nПаэты сыходзяць, а святло іх зоркі няспынна асвятляе чыйсьці шлях. Святлана Яўсеева, спрабуючы запаволіць хаду часу, піша лісты да паэта, значна больш вывучанага і знаёмага нават школьнікам, — Максіма Танка.\nПроза. Галіна Пагуцяк прапаноўвае свой літаратурны дзённік «Аўра старажытнага горада», прысвечаны Калінінграду-Кенігсбергу. Азначэнне «літаратурны» тут сапраўды істотнае, а вось «дзённік» — умоўнае. І хаця адпаведная дзённікавым запісам разбіўка на асобныя дні захаваная, атрымліваем хутчэй дзённікі памяці, эмоцый, сімпатый… Аўтар доўга водзіць чытача лабірынтамі сваіх пазачасавых сноў і асацыяцый, каб урэшце стварыць адчувальны каларыт пэўнага часу.\nЗусім іншая проза ў Алены Крэс: прадметная, побытавая. Апісанне найдрабнейшых дэталяў жыццёвага клопату герояў займае ўсю творчую прастору, не пакідаючы месца тонкім душэўным перажыванням. Сапраўды, часам так бывае, што побытавыя дэталі гавораць самі за сябе, ствараючы і сюжэт, і характар. Аднак у апавяданнях Алены Крэс гэтага не адбылося: апісанне не выйшла на ўзровень самадастатковасці.\nПаэзія. Вылучаецца сярод нёманскіх паэтаў катэгарычна рэзкі Антон Саладоўнікаў. Кант, Ніцшэ, Замяцін, Оруэл і Полак у адным вершаваным полі пад соусам са шчырых самасцвярджэнняў і не менш шчырых самаадмаўленняў.\nБясспрэчна, увагі заслугоўвае «Сусветная літаратура ў “Нёмане”», прысвечаная гэтым разам Сербіі. Грамадска-палітычнае і культурнае жыццё сербаў апошніх дзесяцігоддзяў не дазваляе пісьменнікам спачываць на лірычных аблоках абстрактных тэм. Проза прадстаўленая творамі Слабадана Сіміча (пераклад на рускую мову Кайрата Бакбергенава), Лабуда Драгіча і Мома Капара (пераклад Аляксея Чароты). Завостраная публіцыстычнасць, сатырычнае асэнсаванне сучаснасці і скрушныя, на мяжы прызнання безвыходнасці, характарыстыкі светапогляду новага чалавека, чалавека эпохі страчаных каштоўнасцяў, у кароткіх аповедах-прыпавесцях Слабадана Сіміча часам нагадваюць інтанацыі тугі і адчаю ў позняй творчасці Васіля Быкава.\nУ празаічных замалёўках Лабуда Драгіча алегорыі анамалій рэчаіснасці не такія празрыстыя, хаця для сучаснікаў, бясспрэчна, зразумелыя без дадатковых тлумачэнняў культурнага кантэксту. Спалучэнне класічных апісальных характарыстык героя, месца і часу, канкрэтных жыццёвых рэалій з сатырычнымі абагульненнямі выканана настолькі па-майстэрску, што чытачу не даводзіцца адмыслова шукаць ключ да разгадкі алегорыі: ён у той сэнсавай кропцы, якую ставіць аўтар.\nАпавяданне Мома Капара «Вяртанне Дон Жуана» ўразіць найперш глыбінёй псіхалагізму. Звычайная, на першы погляд, гісторыя мужчыны, які мае за плячыма багата пройдзеных дарог і перажытых жарсцяў, пераўтвараецца пакрысе ў насычаную рознымі адценнямі карціну чалавечай адзіноты.\nПаэтычная дзялянка прадстаўлена змястоўнай нізкай вершаў з анталогіі сербскай паэзіі ХVІ — пачатку ХХ ст. у перакладах Таццяны Піскаровай. Літаратуразнаўчыя абсягі папоўняцца грунтоўнай рэцэнзіяй Івана Чароты на кнігу доктара Мітры Рэліч «Сербская мова ў Косава і Метохіі сёння: сацыялінгвістычны і лінгвакультуралагічны аспекты», а таксама даследаваннем Ганны Навумавай «Беларуская і ўкраінская рэцэпцыя Іва Андрыча».\nВядома, сербская тэма гучыць у студзеньскіх часопісах невыпадкова: менавіта Сербія — ганаровы госць ХХV Мінскай міжнароднай кніжнай выстаўкі-кірмашу.\nЗагаловак у газеце: Вяртанне да няпройдзеных шляхоў


Скобла Міхась, Вольная Студыя, 19.06.2017 - Białoruska Biblioteka Internetowa Kamunikat.org\nМагутная карпарацыя, якая марыць пра сусьветнае панаваньне, нездарма заснавала сваю штаб-кватэру ў Менску. На думку яе мэнэджараў, Беларусь – ідэальная пляцоўка для духоўнай экспансіі па ўсім сьвеце. Сілы цемры і сьвятла сходзяцца тут у нечуваным двубоі… Гэткі сюжэт раману Паўла Севярынца “Беларусалім”, на выданьне якога Talaka-by распачала збор сродкаў. Аўтар – госьцем перадачы. — Назва раману спалучае два словы — Беларусь і Ерусалім. У ёй — канцэпцыя твору, бо «Беларусалім» — гэта раман пра Беларусь як цэнтар сусьвету. Ня больш і ня менш. У другой і трэцяй частках Беларусалім будзе фігураваць. Такую назву атрымае новы партал беларускага нацыянальнага руху, які пашыраецца на ўвесь сьвет.


У Эквадоры спецыялісты «Беларуснафты» прабурылі яшчэ адну высакадэбітавую свідравіну\nУ Эквадоры на радовішчы Армадылья блок 55 прабурана яшчэ адна высокапрадуктыўная свідравіна. Чакаецца, што пасля ўводу ў прамысловую эксплуатацыю з яе будуць здабываць 64 т нафты ў суткі. Глыбіня свідравіны – 3 496 м. Зараз на ёй вядуцца работы па ўладкаванні і асваенні.\nНагадаем, што распрацоўка радовішча Армадылья блока 55 праводзіцца па кантракце паміж дзяржаўнай нафтаздабыўной кампаніяй Эквадора «Петраамазонас» і даччыным прадпрыемствам «Беларуснафты» – АТ «Сэрвіс Ойл Эквадор Эквасэрвойл». Праект уключае аптымізацыю вытворчасці, развіццё інфраструктуры, геолагаразведку, бурэнне і рамонт свідравін на радовішчы Армадылья, выпрацоўку методык павелічэння нафтааддачы.\nБеларусы кантралююць увесь тэхпрацэс, аказваюць паслугі ў галіне супервайзінгу, суправаджэння бурэння, асваення і эксплуатацыі свідравін. Спецыялісты Беларускага навукова-даследчага і праектнага інстытута нафты вырашаюць комплекс геалагічных задач: ад апрацоўкі і інтэрпрэтацыі інфармацыі да складання мадэляў і ацэнкі геалагічнай базы Армадылья. Менавіта геолагі інстытута падрыхтавалі рэкамендацыі, падказалі, дзе трэба бурыць свідравіны.\nЗараз, з улікам новага аб’екта, на Армадылья нафта здабываецца з 6 свідравін. Сутачны аб’ём дасягае больш за 300 т. Чакаецца, што назапашаная здабыча нафты ў 2018 г. складзе звыш 100 тыс. т. Усяго ж па дагаворы з «Петраамазонас» плануецца пабудаваць 11 свідравін..


Які сапраўдны рыбак не задумваўся пра тое, як злавіць сома! Гэтая рыба заўсёды будзе жаданай здабычай. Яна не толькі смачная, але і вялікая. Злавіўшы такі рэкордны экзэмпляр, можна будзе потым доўга распавядаць сябрам самыя захапляльныя дэталі. У аматараў рыбалкі на сома ёсць свае асаблівыя сакрэты, якія яны нікому не раскрываюць. Але сёе-тое ўсё ж такі можна даведацца.\nТакая незвычайная рыба патрабуе да сябе асаблівай, паважлівага стаўлення. Каб даведацца, як злавіць сома, трэба вывучыць яго звычкі. Сом - начны паляўнічы. Ён любіць прахалодную ваду, не вельмі плынь. У яго маленькія вочкі і слабы зрок, але затое моцна развіта нюх. Лепш за ўсё лавіць яго вечарам ці ранняй раніцай, але магчымыя паклёўкі і ўсю ноч. А днём сом сыходзіць на адпачынак у яму. Таму вырашаючы, як злавіць сома, у першую чаргу трэба такія ямы знайсці. І лавіць яго непасрэдна побач з месцам адпачынку, калі ён збярэцца выйсці на начную паляванне. Пры гэтым спецыялісты не раяць затрымлівацца на адным месцы больш, чым на 30 - 40 хвілін. Калі за гэты час сом не клюне, то яго на гэтым месцы, хутчэй за ўсё, няма, і трэба шукаць далей.\nЛічыцца, што лепшая прынада для лоўлі сома - натуральная. Гэта можа быць жывец, пучок звычайных дажджавых чарвякоў, буйная п'яўка. Нельга забываць, што сом выдатна ўлоўлівае пахі, таму перад тым, як злавіць сома, можна прыкарміць месца пратухлай рыбай. Прынада павінна быць досыць вялікі, не менш восьмы часткі ад памеру будучай здабычы. Снасці спатрэбяцца таксама незвычайныя, здольныя вытрымаць вагу будучага ўлову. Гэта - кручок нумар 12 і вышэй, трывалая лёска, добрае грузіла. Ня трэба асабліва турбавацца аб тым, каб схаваць усё гэта, бо лавіць рыбу прыйдзецца ў цемры, ды і зрок у рыбы не вельмі. Размяшчаць прынаду трэба ў самога дна або трохі вышэй за яго. Для гэтага на асноўную леску прывязваюць грузіла, а на адлегласці 30-50 гл вышэй ўмацоўваюць дадатковы ланцужок з гаплікам, на які надзета прынада.\nКалі няма магчымасці выкарыстоўваць лодку, не застаецца нічога іншага, акрамя як злавіць сома з берага, выкарыстоўваючы добры дужы спінінг. Званочкі або іншыя сігналізатары паклёўкі ў гэтым выпадку не спатрэбяцца, таму што дзяўбе сом моцна і рэзка, можа лёгка вырваць вудзільна. Многія рыбакі цікавяцца, як злавіць сома на донку. Для гэтага вопытныя лаўцы раяць выкарыстоўваць стандартныя донкі, якія складаюцца з грузілы і ланцужка з кручком. Ўсталёўваць іх варта ў месцах рассялення самоў: непасрэдна ў ямах, на іх краях, у затоках пад мастамі і іншых падобных месцах. Вясной, калі вадаёмы запаўняюцца свежай вадой, сома можна сустрэць на плыткаводдзе, дзе ён любіць паляваць на падрастаючых малявак. Донкі трэба рэгулярна правяраць і перастаўляць туды, дзе сталі прыкметныя воплескі і характэрнае чваканье сома. І не варта грэбаваць лоўляй на спінінг з берага, яна часцяком дае добры вынік.\nСом - здабыча, якой па праву можа ганарыцца кожны рыбак. Сустракаюцца асобнікі, вага якіх перавышае 90 кг. Такая рыба - па-сапраўднаму вопытны і мудры праціўнік. Таму час і намаганні, затрачаныя на яго злоў, акупяцца спаўна!\nШто такое матыль і для чаго ён патрэбны?\nРыбалка вясной. Калі ўвесну пачынае дзяўбці карп?\nКалі з'явілася тэлебачанне ў СССР для ўсіх\nКонсилер "Лореаль": водгукі аб прадукцыі\nПлемя, народнасць, нацыя - гэта што такое? змест паняццяў\nНародныя метады лячэння гемарою: як змагацца з хваробай\nЛевамецытын (таблеткі) - інструкцыя па ўжыванні\nСпісы кніг для падлеткаў. Лепшыя кнігі пра каханне падлеткаў - спіс\nАлкагольная дэпрэсія: сімптомы, прычыны\nЯкія празрыстыя брекеты абраць?


ARCHE, 02(25)2003 - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nАпытаньне «Arche». З чаго, на Вашую думку, пачалася (пачынаецца) нацыянальная гiсторыя Беларусi й чым яна скончыцца?\nДжэймс Флін. Біскупы Трой у Ірляндыі і Лісоўскі ў Беларусі ў эпоху Вялікай францускай рэвалюцыі\nГенадзь Прыбытка. Апалёгія Рэчы Паспалітай\nКруглы стол па праблемах беларускай гістарыяграфіі\nАндрэй Катлярчук. Чаму беларусы не апанавалі літоўскай спадчыны\nЯраслаў Грыцак. Жарсьці па Львове\nЦімаці Гартан Эш. Антыэўрапейскасьць амэрыканцаў\nВалер Булгакаў. Новае ў лукашэнкаўскай ідэалёгіі\nЕва Вежнавец. Гаючая нянавісьць\nГюнтэр Грас. Мая зялёная паляна\nВера Рыч. Беларусь: ні дыктатура, ні дэмакратыя\nВіталь Сіліцкі. Савецкая экзотыка, расейская правінцыя ці эўрапейская дзяржава?\nМікола Нікалаеў. Ці можа крыніца “опіюму для народу” быць крыніцаю веды?\nАляксандар Батура. Кельцкі тыгр, Гінэс і “Nothing Compares to You”\nЮлія Андрэева. Аркестар вядомы і невядомы\nУладзіслаў Гарбацкі. Пераадоленьне гамафобіі\nАнатоль Сідарэвіч. Правобраз Акту 25 Сакавіка\nУсевалад Гарачка. Наталка\nРыгор Барадулін. Лісты ў Нямеччыну да Васіля Быкава\nЛюдка Сільнова. Малітва\nАнатоль Трафімчык. Песьня\nАндрусь Храпавіцкі. Мая Ўкраіна\nАляксей Бацюкоў. Начныя праспэкты\nМакс Шчур. Госьць з будучага, альбо фэномэн Хадановіча\nАндрэй Хадановіч. Таварышу Шчуру — паэту й вэрсыфікатару\nАляксандар Фядута. Сапармурат Туркмэнбашы супраць Іскандэра Бульбашы\nАндрэй Катлярчук, Мікола Нікалаеў Памяці Аляксандра Мыльнікава\nАндрэева Юлія, Аркестар вядомы і невядомы\nБарадулін Рыгор, Лісты ў Нямеччыну да Васіля Быкава\nБатура Аляксандар, Кельцкі тыгр, Гінэс і “Nothing Compares to You”\nБацюкоў Аляксей, Начныя праспэкты\nБулгакаў Валер, Новае ў лукашэнкаўскай ідэалёгіі\nВежнавец Ева, Гаючая нянавісьць\nГарачка Усевалад, Наталка\nГарбацкі Уладзіслаў, Пераадоленьне гамафобіі\nГрас Гюнтэр, Мая зялёная паляна\nГрыцак Яраслаў, Жарсьці па Львове\nКатлярчук Андрэй, Чаму беларусы не апанавалі літоўскай спадчыны\nКатлярчук Андрэй, Нікалаеў Мікола, Памяці Аляксандра Мыльнікава\nНікалаеў Мікола, Ці можа крыніца “опіюму для народу” быць крыніцаю веды?\nПрыбытка Генадзь, Апалёгія Рэчы Паспалітай\nРыч Вера, Беларусь: ні дыктатура, ні дэмакратыя\nСідарэвіч Анатоль, Правобраз акту 25 Сакавіка\nСіліцкі Віталь, Савецкая экзотыка, расейская правінцыя ці эўрапейская дзяржава?\nСільнова Людка, Малітва\nТрафімчык Анатоль, Песьня\nФлін Джэймс, Біскупы Трой у Ірляндыі і Лісоўскі ў Беларусі ў эпоху Вялікай францускай рэвалюцыі\nФядута Аляксандар, Сапармурат Туркмэнбашы супраць Іскандэра Бульбашы\nХадановіч Андрэй, Таварышу Шчуру — паэту й вэрсыфікатару\nХрапавіцкі Андрусь, Мая Ўкраіна\nШчур Макс, Госьць з будучага, альбо фэномэн Хадановіча\nЭш Цімаці Гартан, Антыэўрапейскасьць амэрыканцаў


«Ляпіс Трубяцкі» — «Матрошка»: лепей ўсяго — пад бульбу\nГалоўная » Навіны » «Ляпіс Трубяцкі» — «Матрошка»: лепей ўсяго — пад бульбу\n16/03/2014\t303 0\n1 сакавіка група «Ляпіс Трубяцкі» прэзентавала новы альбом «Матрошка». Праслухаў альбом вялікае мноства раз, але найбольш буйныя пачуцці з’явіліся тады, калі чысціў бульбу пад новыя трэкі любімага гурта...\nПершае, аб чым я падумаў, калі пабачыў трэкліст новага альбому — а дзе ж хаця б адна беларускамоўная кампазіцыя? А вось не ў гэтым разе. Напэўна, беларусы настолькі памяркоўныя, што і спяваць амаль няма аб чым. А вось падзеі вакол Украіны вельмі цікавяць…\nПасля таго, як альбом з'явіўся ў Сеціве, на сайце групы было апублікавана звяртанне да слухачоў:\n"Усе песні , якія ўвайшлі ў альбом «Матрошка», былі напісаныя ў 2012 годзе, задоўга да ўкраінскага Майдану, расійскай Алімпіяды і іншых знакавых падзей, з якімі цяпер многія асацыююць нашую пласцінку. «Матрошка» — гэта не агітка, не прапаганда, не куплеты на злобу дня. Гэта музычна-фантастычны кібер-панк, гэта альбом-казка , прысвечаны нашай недалёкай будучыні. За час, які прайшоў з 2012 года, нейкія з песень ужо пачалі збывацца, нейкія пакуль не збыліся — а збудуцца ці не, залежыць ад нас сённяшніх, ад нашых учынкаў тут і цяпер. Таму вядзіце сябе добра. Абараняйце слабых, змагайцеся з несправядлівасцю, адстойвайце свае меркаванні, дапамагайце тым, хто трапіў у бяду, і не забывайце пра дзве самыя галоўныя рэчы, якія ёсць у нашым жыцці: сяброўства і каханне".\nШто б не казалі артысты, мы з вамі ведаем, што ўсё гэта не проста так.\nСігнл альбому, «Матрошка», напрыклад, можна назваць неафіцыйным гімнам амаль паловы расійцаў.\nКрасна хохломою матрёшка\nРоняет березка сережки,\nКак горлица — пёрья с крыла.\nКак девка хохочет гармошка.\nНад матушкой-Волгой — туман\nРобяты в цепях по дорожке:\nСмоленск — Чита — Магадан\nПасля з’яўлення кліпу на песню «Войны света», усе пытанні былі зняты.\nВельмі актуальным атрымаўся трэк «Телевизор». Хочаш быць па-за сістэмай?\nНе смотри телевизор,\nНе слушай радио, не читай газет.\nНа фоне іншых песень па сваім гучанні вельмі вылучаецца «Клоуна нет». Мая любімая песня гэтага альбома. Лёгкая і мілагучная. Адна з нешматлікіх апалітычных песень гэтага альбому.\nТакім чынам, «Матрошка» нагадвае нам сумясь «Веселых картинок» і «Рабкора». Як і заўсёды ў песнях «Ляпісаў» хапае палітыкі і іроніі. Нічога новага, але і зусім не расчаравалі. Дзякуй, «Ляпісы»!


Найлепшая кніга паэзіі будзе ўганараваная прэміяй Арсенневай | Народная Воля\nНайлепшая кніга паэзіі будзе ўганараваная прэміяй Арсенневай\nСустрэча адбудзецца пад знакам Наталлі Арсенневай. Прэмія імя якой за найлепшую кнігу паэзіі будзе ўручана падчас імпрэзы.\nУручэнне прэміі Арсенневай і музычна-паэтычная вечарына адбудуцца 6 снежня ў Прэс-клубе (вул.Веры Харужай 3-601). Пачатак – а 18:30. Уваход вольны.\nУсю актуальную інфармацыю можна знайсці ў фэйсбуку прэміі і на сайтах арганізатараў. Сузаснавальнікамі прэміі з’яўляюцца Саюз беларускіх пісьменнікаў, Беларускі ПЭН-цэнтр і Згуртаванне “Бацькаўшчына”.\nКниги двух белорусских авторов попали в лонг-лист престижной российской премии\nПрэмію імя Ежы Гедройца атрымаў Iлля Сiн за кнігу „Libido”\nСтали известны финалисты премии Гедройца\nДэбютантам уручылі літаратурную прэмію імя Максіма Багдановіча


Мы асабліва падабаецца функцыя, якая запамінае структуру тэчак . - Праграмнае забеспячэнне для электроннай пошты Outlook імпарту, пераўтварэнні, экспарт і аднаўленне PST.\nВы тут: Дома / Мы асабліва падабаецца функцыя, якая запамінае структуру тэчак .\nПраграмнае забеспячэнне з'яўляецца вялікім,. Мы выкарыстоўваем яго ў якасці інструмента падтрымкі судовых працэсах . Калі мы атрымліваем кліент электроннай пошты вырабляецца нам першапачаткова, як .msg гадоў, мы можам сабраць іх усё ў адну .файл PST, каб юрысты маглі праглядаць яе з дапамогай Outlook. Мы асабліва падабаецца функцыя, якая запамінае структуру тэчак . Добры прадукт.


Рэклама ў інтэрнэце: віды і асаблівасці\nГалоўная »Аналітыка » »Рэклама ў інтэрнэце: віды і асаблівасці\nКалі зазірнуць у гісторыю інтэрнэт-рэкламы, робіцца зразумела, што яе роля ў якасці інструмента маркетынгу ўзнікла адносна нядаўна – нейкіх 14 год таму. Толькі напачатку 90-х гадоў мінулага стагоддзя, са з’яўленнем першых тэкставых паведамленняў рэкламнага характару, інтэрнэт больш не быў толькі сродкам перадачы інфармацыі. Дастаткова хутка ўзнікла і паняцце інтэрнэт-маркетынгу: спачатку як дадатку да традыцыйных форм бізнесу; пасля як альтэрнатывы і, нарэшце, як паўнавартаснага ўдзельніка эканамічнага жыцця. Тады ж адбылося і ператварэнне карыстальнікаў інтэрнэта ў патэнцыйных і рэальных пакупнікоў. Ды і рэклама ў інтэрнэце трансфармавалася з рэкламы тавараў і паслуг у электронны рынак: рэкламу сайтаў, якія прапануюць гэтыя тавары і паслугі.\nУ адрозненне ад традыцыйнай рэкламы, чые віды і метады ўздзеяння на спажыўца вывучаліся і ўдасканальваліся дзесяцігоддзямі, маладая інтэрнэт-рэклама яшчэ развіваецца як напрамак. Аднак ужо зараз можна з упэўненасцю сказаць, што ў яе ёсць дзве вялікія перавагі – магчымасць імкліва і гнутка рэагаваць на запыты карыстальнікаў і гэтаксама аператыўна адсочваць выніковасць рэкламных дзеянняў. Менавіта магчымасць знаходзіцца ў сталым кантакце са спажыўцом (рэальным і патэнцыйным) і дакладна адсочваць статыстыку робiць інтэрнэт-рэкламу найбольш эфектыўным і акупляльным сродкам сучаснага маркетынгу. Уплыў інтэрнэт-рэкламы цяжка пераацаніць: мэтавая аўдыторыя жыве ў інтэрнэце, прычым як у сектары B2C (бізнес-спажывец), так і ў сектары В2В.\nКарыстальнік, які шукае канкрэтную інфармацыю, умоўна кажучы, бачыць і чуе аўдыёвізуальныя пасылы (напрыклад, рэкламныя ролікі), але часцей ўсё ж такі сам піша запыт і чытае яго вынікі. Таму першым і адным з самых істотных відаў інтэрнэт-рэкламы з’яўляецца пошукавая аптымізацыя.\nSEO (пошукавая аптымізацыя) валодае, згодна з даследаваннямі, самым высокім працэнтам ахопу мэтавай аўдыторыі і ўзроўню канверсіі. У ідэале гэта павінна быць самая простая схема: пошукавы запыт карыстальніка – адпаведнасць зместу сайта запыту (прысутнасць ў ТОП) – наведванне сайта – купля/замова. Пры гэтым зрабіць змест сайта рэлевантным абсалютна ўсім пошукавым запытам і немагчыма, і немэтазгодна. Мэта пошукавай аптымізацыі не ў тым, каб прывесці на сайт як можна больш наведвальнікаў. Галоўнае – прывесці на сайт якасных наведвальнікаў, арыентаваных на канкрэтны тавар або паслугу. Для гэтага існуе комплекс мер па SEO-аптымізацыі сайта: вывучэнне пошукавых запытаў; складанне спіса эфектыўных рэкламных загалоўкаў; вывучэнне алгарытмаў пошукавых сістэм; складанне семантычнага ядра і прывядзенне зместу сайта ў адпаведнасць з атрыманымі данымі. Вынік – прысутнасць у ТОП і прыход больш за палову якасных наведвальнікаў толькі дзякуючы гэтаму віду інтэрнэт-рэкламы.\nКантэксная рэклама дзейнічае больш мэтанакіравана. У гэтым выпадку гутарка вядзецца не столькі пра наведвальнікаў, якія пачалі пошук, колькі пра зацікаўленых патэнцыйных кліентаў, якія вывучаюць вынікі свайго пошуку. Размяшчэнне кантэкснай рэкламы спецыфічнае: яна з’яўляецца толькі ў адказ на пэўны пошукавы запыт: або на старонцы з вынікамі ў самой пошукавай сістэме, або на тэматычным сайце. Кароткае тэкставае паведамленне (зрэдку з графікай) і абавязковая спасылка (шлях) да асноўнага сайта – вось звыклая форма такой інтэрнэт-рэкламы. Яе мэта – калі не перавабіць, то перанакіраваць наведвальніка ў пэўным накірунку. Эфектыўнасць кантэкснай рэкламы высокая і дазваляе дакладна вызначыць рэнтабельнасць рэкламных укладанняў па колькасці карыстальнікаў, якія клікнулі на аб’яву.\nМедыйная рэклама не такая інфармацыйная, як вышэйназваныя тыпы рэкламы ў інтэрнэце. Але і мэта яе ў іншым – зрабіць брэнд пазнавальным і надаць яму станоўчую эмацыйную афарбоўку. Рэкламны матэрыял – яркі графічны банер – утрымлівае зусім мала тэксту. Затое нагадвае назву кампаніі, мае прамую спасылку на сайт і прызыў набыць/замовіць/атрымаць зніжку і г.д. Эфектыўнасць медыйнай рэкламы (банераў) напрамую залежыць ад колькасці паказаў. Але нават пры невялікай канверсіі банеры ўсё адно паспяхова спраўляюцца са сваёй галоўнай задачай – нагадаць пра брэнд. Цікавая іміджавая рэклама ўрэшце рэшт абавязкова прывядзе наведвальнікаў на сайт.\nВірусны маркетынг – гэта яшчэ больш крэатыўны від інтэрнэт-рэкламы. Яго задача заключаецца ў раскрутцы новага прадукту і прыцягненні ўвагі да брэнда. Менавіта спосаб перадачы віруснай рэкламы - ад карыстальніка да карыстальніка - і з’яўляецца прывабным для правядзення рэкламнай кампаніі пры наяўнасці абмежаванняў па бюджэце. Фактычныя выдаткі могуць уключаць толькі кошт вырабу такой рэкламы. Аднак для таго каб выклікаць жаданне падзяліцца вірусным відэа (тэкстам, малюнкам), патрэбна насамрэч вельмі арыгінальная, захапляльная і яскравая ідэя.\nСацыяльны маркетынг (прасоўванне ў сацсетках, форумах, блогах) можа прынесці высокі працэнт канверсіі за кошт шырокага ахопу і дакладнай накіраванасці мэтавай аўдыторыі (напрыклад, у тэматычных інтэрнэт-суполках). Такі спосаб рэкламы апраўдвае сябе як мэта прыцягнення новых кліентаў і фарміравання станоўчых адносінаў да кампаніі (прадуктаў, паслуг) сярод усіх наведвальнікаў форуму або блога.\nE-mail-рассылка бывае надзвычай эфектыўнай пры адной умове: наяўнасць даставернай базы адрасоў электроннай пошты патэнцыйных кліентаў. У гэтым выпадку рассылкі апраўдваюць сябе і як стымул вяртання ўжо былых кліентаў. Аднак масавыя несанкцыяніраваныя e-mail-рассылкі (па тэматычнай базе адрасоў без згоды абанента) з’яўляюцца спамам. Акрамя таго, што эфектыўнасць спама невялікая, такая форма рэкламы неэтычная і незаконная ў шэрагу краін (у тым ліку ў Беларусі і Расіі).\nЯкі б від рэкламы ў інтэрнэце ні быў найбольш дзейсным і эфектыўным для канкрэтнай кампаніі, неабходна дзейнічаць комплексна і па ўсіх напрамках. У пагонi за кліентам варта ўлічваць усе фактары: і фарміраванне станоўчага іміджу, і лаяльнасць мэтавай аўдыторыі. А які від рэкламы запатрабуе асноўных укладанняў – пакажа ацэнка эфектыўнасці прасоўвання сайта і рэкламнай кампаніі.


13.01.2019 09:49 2736 просмотров Калинковичи\nАктивист Движения «За Свободу» Денис Рабенок напомнил о необходимости появления белорусскоязычной версии сайта Калинковичского райисполкома. В ответ чиновники сообщили, что не успевают в срок.\n«З 1 студзеня ўступіла ў дзеянне пастанова Урада, згодна з якой інтэрнэт-старонкі дзяржаўных органаў абавязкова павінны мець беларускамоўныя версіі. Прычым, прынятая яна была яшчэ ў кастрычніку 2017-га. Здавалася б, што за цэлы год гэтае пытанне ў рабочым парадку павінна было б вырашыцца. Але ж Рэспубліка Беларусь — гэта дзяржава, дзе рэальнасць вельмі часта супярэчыць "прыгожым" словам на шматлікіх паперах з пячаткай самых высокіх начальнікаў», - распавёў сайту Pyx.by Рабянок.\nПа ягоных словах, ён некалькі месяцаў таму пад час так званай "прамой лініі" звярнуўся да старшыні калінкавіцкага райвыканкама, каб удакладніць пытанне пра стварэнне беларускамоўнай версіі інтэрнэт-старонкі падначаленага яму органа. Яму даслалі пісьмовы адказ, дзе запэўнівалі, што праблему вырашаць да канца 2018-га года.\n«Хаця, як па мне, то беларускамоўныя версіі павінны стварацца першапачаткова, разам з рускамоўнымі, а не па ўрадавым загадзе з Мінску. І менавіта беларуская мова павінна быць галоўнай, а інакш навошта гэтыя бясконцыя словы пра нацыянальную свядомасць, патрыятызм і павагу да беларускай мовы?» - спытаў актывіст Руху.\nПры гэтым беларускамоўная версія так і не з'явілася.\n«Каб дазнацца ўсё з першых вуснаў, я, загадзя запісаўшыся, выправіўся на асабісты прыём да старшыні, на гэты раз ужо "вочы ў вочы", як кажуць. Згодна з атрыманай інфармацыяй, стварэннем беларускамоўных версій інтэрнэт-старонак займаецца толькі 1 (!) дзяржаўная структура, якая, калі верыць калінкавіцкім чыноўнікам, не ў стане своечасова выканаць свае абавязацельствы», - патлумачыў Дзяніс Рабянок.\nКалінкавіцкі райвыканкам на сёння стаіць "лісце чакання" да лютага 2019 года. «Калі не дачакаемся у лютым, паедзем далей, у вобласць», - паабяцаў актывіст Руху.\nТеги: обращение 59 белорусский язык 46


Юлія Шарова - Радыё Свабода. Навіны Беларусі || Белорусская служба Радио Свобода. Новости Беларуси\n17:49, 11 кастрычнік 2016\nТым, хто меў досьвед датрыманьня рэжыму і графіку, будзе лягчэй засвоіць такія ўмовы гульні ў дарослым жыцьці.\n18:08, 05 кастрычнік 2016\nКазкі пра любоў, або ювэнальная юстыцыя ня пройдзе\nБеларуская сям’я ўсьведамляе найперш свае правы на дзіця, але абавязкі па яго паўнавартасным выхаваньні звыкла дэлегуе дзяржаве.\n12:02, 30 верасень 2016\n11:13, 26 верасень 2016\nЯ прапаную ўвесьці татальную забарону абортаў у Беларусі і разам з тым прыняць некаторыя папраўкі ў Сямейны, Крымінальны і шэраг іншых кодэксаў і выдаць некалькі новых дэкрэтаў у імя абароны зачатых жыцьцяў.\n17:48, 19 верасень 2016\nМіласьціна для «вучылкі»\nНаша дзяржаўная сыстэма адукацыі фармальна бясплатная, таму бацькі маюць права разглядаць як паборы кожную просьбу набыць тыя ці іншыя рэчы для навучаньня сваіх дзяцей.\n17:35, 13 верасень 2016\nПрымусовая адоранасьць, або чаму беларусам ня трэба нармальныя дзеці\nНармальных малых прымушаюць быць адоранымі, а вундэркіндаў — апускацца на панурай нормы.\n15:04, 04 верасень 2016\nЧаму настаўнікам нявыгадная падвышка да заробку?\nКожны навучальны год у пэдкалектывах чуваць тую самую прапанову-загад: бярыце гурткі, нам патрэбныя грошы, нас задзяўбе ўправа адукацыі, калі мы ня будзем зарабляць.\n14:38, 26 жнівень 2016\nЦі вінаватыя маскітныя сеткі ў «дзетападзе»?\nКалі майму тату было два гады ад нараджэньня, ён уцёк з дому. Проста захацеў даведацца, што там цікавага па-за межамі прыватнага дому ля гомельскага аўтавакзалу.\n19:43, 19 красавік 2016\n09:31, 26 сакавік 2016\nЦі трэба пэдагогу любіць дзяцей?\nРазьвіваць і вучыць можна толькі тых, хто да гэтага гатовы. Калі ў машыне таты гучыць толькі расейская папса, а мама цэлымі днямі глядзіць сэрыялы, то якая там Шостая сымфонія Бэтховэна? Піша Юлія Шарова, якая працуе музычным кіраўніком у дзіцячым садку.\n17:40, 15 сакавік 2016\nЧаму я ўзвыю ад «дэкрэтнай» рэформы\nУлады замаўляюць — дзеці і жанчыны плацяць: Юлія Шарова, якая працуе музычным кіраўніком у дзіцячым садку, спрачаецца з прапановай скараціць дэкрэтны адпачынак для жанчын з трох да двух гадоў.


29 сьнежань 2009, 17:43\nУ красавіку 2009 году ў Беларусі зрабілі першую трансплянтацыю сэрца. Ад таго часу выканана ўжо 11 такіх апэрацый.\nУ 2009 годзе выканана 100 трансплянтацый ныркі (у 2005 годзе такіх апэрацый было зроблена 8). Сёлета ў Беларусі ўпершыню перасадзілі ныркі пяцём дзецям. Усяго з 1983 году ў краіне выканана больш за 1000 перасадак нырак, з ныркавым трансплянтантам у краіне жыве больш за 340 чалавек. Тым часам на гэмадыялізе знаходзіцца больш за 2 тысячы пацыентаў. Сёлета ўжо другая жанчына зь перасаджанай ныркай нарадзіла здаровае дзіця.\nЗ красавіка 2008 году ў Беларусі перасаджваюць печань, летась было зроблена 9 апэрацый. Сёлета выканана ўжо 25 трансплянтацыяў печані. Упершыню ў 2009 годзе выканана трансплянтацыя комплексу нырка — падстраўнікавая залоза.\nУ Беларусі таксама выконваюцца апэрацыі па перасадцы костнага мозгу, рагавіцы вока.\nУ красавіку 2010 году беларускія хірургі плянуюць пачаць апэрацыі па перасадцы лёгкіх.\nМяркуецца, што на пачатку 2010 году на базе 9-га гарадзкога клінічнага шпіталя адкрыецца Рэспубліканскі цэнтар трансплянтацыі органаў і тканак. Толькі мэдычнага абсталяваньня для яго закуплена на 60 мільярдаў рублёў.


Альтэрнатыўная сталіца Беларусі | zviazda.by\nМаладосць » Публіцыстыка » Альтэрнатыўная сталіца Беларусі\nАльтэрнатыўная сталіца Беларусі\nКалі б гісторыя нашай краіны развівалася іначай, гэты горад мог быць цяпер галоўным у Беларусі!\nМагілёў мае для нашай краіны асаблівае значэнне. Тут фактычна пачаўся развал Расійскай імперыі, сюды бальшавікі хацелі перанесці сталіцу ў міжваенны перыяд. Логіка ў такіх дзеяннях была: сталіца Беларускай Рэспублікі, як звалі нашу краіну ў 1920-х, размяшчалася вельмі блізка ад мяжы. Ці варта нагадваць, што польскі пісьменнік Сяргей Пясецкі, а па сумяшчальніцтве наш зямляк і агент разведкі Другой Рэчы Паспалітай, прызначаў спатканні ля Чырвонага касцёла. Што з сябе ўяўляў міжваенны Мінск, можна добра зразумець з яго рамана «Багам ночы роўныя». Горад быў літаральна перапоўнены рознымі дзівакамі.\nУ будынку побач з Чырвоным касцёлам быў арыштаваны Барыс Савінкаў — вядомы тэрарыст-эсэр, зацяты праціўнік бальшавізму і літаратар. Каб завабіць яго на савецкую тэрыторыю, была распрацавана шматхадовая аперацыя. Бальшавікі вельмі хацелі, каб ён паверыў у тое, што на тэрыторыі маладой савецкай дзяржавы існуе заканспіраваная антысавецкая арганізацыя, якую павінен узначаліць ён, Савінкаў, ніхто іншы. І ён паверыў. Як і Пясецкі, ад мяжы да беларускай сталіцы Савінкаў ішоў пешшу. Бо адлегласць была маленькая. Толькі уявіце сабе: Якуб Колас разам з сям’ёй любіў збіраць грыбы ў лесе пад Ждановічамі, але для гэтага яму быў неабходны дазвол, бо цяперашні мінскі ўскраек знаходзіўся ўжо ў памежнай зоне.\nУпершыню пра тое, што Магілёў мог стаць сталіцай Беларусі, я пачуў яшчэ ў сярэдняй школе, калі на вакацыі трапіў у летнік. Быў там адзін хлапец з Магілёва — ён і расказаў. А мне не верылася… Як так? Толькі Мінск! Яшчэ больш засумняваўся я ў яго словах, калі пачуў, што ў Магілёве ёсць амаль дакладная копія нашага Дома ўрада. Тады падавалася гэта ўжо нечым з вобласці фантастыкі.\nКалі я падрос і пачаў ездзіць на футбол, то ўсё на свае вочы пабачыў. Няшмат — толькі вакзал, цэнтр, стадыён. Як і ў іншых гарадах. Але і гэтага хапіла для разбурэння шаблону. Разглядаючы магілёўскую архітэктуру, якая так нагадвала мінскую, я не мог зразумець: чаму ж Магілёў не стаў сталіцаю? Па вялікім рахунку горад быў цалкам прыдатны для першай пазіцыі ў краіне. Прычын, відаць, дзве. Першая: пасля верасня 1939 года змянілася геапалітычная сітуацыя. Мяжа адсунулася далёка на захад — неабходнасці ў пераносе сталіцы ўжо не было. Другая: у тамтэйшага камуністычнага кіраўніцтва не было вялікага жадання мяняць прапіску. Справа ў тым, што з часу ўсталявання савецкай улады многія рэвалюцыянеры абраслі сем’ямі, сувязямі, сябрамі. Можа, і асабіста прывязаліся да Мінска. Таму і пераязджаць на новае месца не асабліва хацелася. Праект пераносу сталіцы так і застаўся нерэалізаваным, нягледзячы на ўсе практычныя захады па яго ажыццяўленні.\nДобра паглядзець Магілёў мне давялося толькі ў канцы чэрвеня 2011 года, калі я працаваў навуковым супрацоўнікам у музеі народнай архітэктуры і побыту. Мы тады выправіліся ў вандроўку да калег, а па вяртанні я зрабіў у сваім дзённіку наступны запіс:\n«Мне не так часта даводзіцца бываць ў беларускай правінцыі, таму я карыстаюся кожнай магчымасцю, каб па-новаму адкрыць для сябе новыя мясціны. Учора мяне занесла на Магілёўшчыну.\nМагілёў — самабытны і прыгожы горад. Я ўяўляў сабе яго іншым, больш простым і менш цікавым. Дом урада — скапіяваны з мінскага аналага, тэатр і шматлікія ўтульныя вулачкі. Відаць, гэты горад апраўдана звалі даўней «маленькай Прагай».\nНад горадам велічна ўзвышаецца нядаўна адбудаваная ратуша. У 1957 годзе сапраўдную ратушу ўзарвалі бальшавікі, а гэтую узнавілі па дакладных даных папярэдніцы. Аднак не толькі гарадская ратуша пацярпела, добрая частка магілёўскіх будынкаў была ўзарвана за савецкім часам, хацелі нават ўзарваць тэатр, але магілёўцы яго адстаялі.\nМузей горада размяшчаецца ў ратушы. Неблагая экспазіцыя, кандыцыянеры, прыборы для вымярэння тэмпературна-вільготнаснага рэжыму. Усё зроблена для людзей. Першапачаткова планавалася, што на другім паверсе будуць праводзіцца паседжанні гарвыканкама, але чыноўнікі саступілі сваю тэрыторыю навукоўцам — і цяпер цэлы будынак ў распараджэнні музея.\nАдной з адметнасцей горада з’яўляецца Свята-Мікольскі жаночы манастыр, заснаваны ў 1636 годзе. Упершыню мне давялося пабываць на тэрыторыі манастыра. Я заўсёды паважаў людзей веры, якія дабраахвотна адмовіліся ад мірскога жыцця.\nМсціслаў. Сам горад больш нагадвае ўтульнае мястэчка. Славутая гісторыя адлюстравана ў гарадскім музеі. Як і ў магілёўскім — усё новае, экспазіцыя, канешне, простая, але з густам. Паўсюль партрэты вялікіх князёў літоўскіх, харугвы, гравюры.\nУ Мсціславе дзве дзеючыя праваслаўныя царквы і адзін кармеліцкі касцёл. Ксёндз Роберт ласкава пусціў нас ўнутр. За часам бальшавікоў тут была база для захавання садавіны і гародніны, таму цяпер касцёл у жахлівым стане. Грошай на рэстаўрацыю няма. Удалося пабываць і ў яго сутарэннях. Уражвае, як у прыгодніцкіх фільмах.\nНельга не напісаць пра Пустынку. Гэта вёска на самым ускрайку Беларусі, праз пару кіламетраў пачынаецца Расія. Тут знаходзіцца мужчынскі манастыр, заснаваны ў 1380 годзе. У савецкі час тут былі навучальныя ўстановы. Манастыр амаль цалкам разбураны. Людзі, якія ў ім жывуць, — 4 манахі і 6 паслушнікаў, сапраўдныя людзі веры, што пражываюць у спартанскіх умовах. З архітэктурнага комплексу адноўлена толькі некалькі будынкаў. Манастыр мае і сваю адметнасць — нерукатворную выяву Збавіцеля. На сцяне ў адным з будынкаў знаходзіцца выява Хрыста, якая праявілася ў 2003 годзе, калі тут з’явіліся першыя жыхары.\nВынікам маёй вандроўкі стала цвёрдае разуменне таго, што наша краіна нічым не горшая за іншыя. Тут таксама можна знайсці сабе прыгоды, калі захацець. Трапляючы ў які-небудзь населены пункт, цяпер найперш буду шукаць мясцовыя музеі. Хочацца спадзявацца, што яны такія ж, як у Мсціславе і Магілёве.\nШчыра кажучы, гэтыя радкі я пісаў у той час, калі яшчэ не быў нідзе акрамя Беларусі. То бок, разважаў я тады пра тое, што «наша краіна нічым не горшая за іншыя», выключна гіпатэтычна. Але ўжо праз два месяцы я паехаў у Вільню, потым былі іншыя краіны Еўропы. І меркаванне маё не змянілася, хутчэй наадварот. Шмат у чым дзякуючы менавіта Магілёву і Магілёўшчыне. Я і цяпер люблю завітваць у горад, які мог стаць сталіцаю Беларусі.


Беражыце сваю маёмасць | Белыничи. Зара над Друццю\n15.11.2017 32 Зара над Друццю Комментариев нет\nВыпадкі крадзяжоў у знаёмых людзей, на жаль, здараюцца не так ужо і рэдка, таму народная прымаўка “Давярай, але правярай” і па сёння застаецца актуальнай.\nУ пачатку кастрычніка ў адной з гандлёвых кропак аг. Цяхцін пакупнік згубіў кашалёк з грашыма, банкаўскую картку і дакументы. Прапажу знайшла знаёмая жанчына, якая аднойчы ўжо была судзімая за крадзёж. І хоць яна мела магчымасць вярнуць рэчы, аднак не толькі не зрабіла гэтага, а патраціла знойдзеныя грошы на ўласныя патрэбы.\nПраваахоўнікі хутка ўстанавілі злачынцу. Зараз ёй пагражае крымінальная адказнасць па арт. 205 і 212 Крымінальнага кодэкса РБ.\nНагадваем грамадзянам, што маёмасць, часова пакінутая ўласнікам без нагляду, лічыцца яго ўласнасцю, таму дзеянні іншых асоб у адносінах да гэтых рэчаў лічацца крадзяжом.\nДа такога статусу адносяцца рэчы, пакінутыя ўладальнікам у гардэробе, кватэры, на прылаўку магазіна, каля разліковага акенца касы і іншым месцы на невялікі час; маюць ідэнтэфікацыйныя прыкметы прыналежнасці канкрэтнаму чалавеку або арганізацыі; пакінутыя на відным месцы, дзе іх могуць заўважыць кліенты або супрацоўнікі арганізацыі (установы).\nМайце на ўвазе і тое, што банкаўская картка з’яўляецца вашым кашальком, таму выконвайце асноўныя правілы карыстання ёй:\n— нельга паведамляць свой ПІН-код трэцім асобам, у тым ліку і работнікам банка, а таксама захоўваць яго разам з карткай ці запісваць на ёй. ПІН-код патрэбна ведаць на памяць;\n— пажадана падключыць паслугу “СМС-апавяшчэнняў”. Яна дапаможа кантраляваць ваш рахунак і аператыўна рэагаваць у выпадку супрацьпраўных дзеянняў зламыснікаў;\n— у выпадку, калі вы згубілі картку або яе ўкралі ці ёсць падазрэнне, што нехта незаконна ёй карыстаецца, яе неабходна абавязкова заблакіраваць;\n— пасля зробленай пакупкі ўпэўніцеся, што не забыліся забраць картку.\nстаршы следчы РАСК.\n← Праверылі прамысловы комплекс вобласці\nСтаршыня раённага выканаўчага камітэта Мікалай Кадаценка ў мінулую пятніцу завітаў да жыхароў вёскі Заполле →\nВ ГАИ рассказали о работе датчиков контроля скорости с 20 ноября по 3 декабря\n20.11.2017 Зара над Друццю Комментариев нет\nЗахавай сваё жыццё\n11.10.2019 Зара над Друццю Комментарии к записи Захавай сваё жыццё отключены\nВ новый учебный год с новым паспортом\n02.09.2017 Зара над Друццю Комментариев нет


Як знайсці якасную Каменная мазаіка з каменя ад вытворцы, пастаўшчыка, аптавіка, дыстрыбутара і фабрыкі Каменная мазаіка з каменя?\nКаменная мазаіка з каменя\nДля пастаўшчыкоў Каменная мазаіка з каменя і паслугі, якія мы гарантуем найбольш поўны доступ да бізнес-магчымасцяў. Забяспечвае вельмі найноўшыя тэхналогіі выкарыстоўваецца для таго, каб вам просты, менш дарагія і найбольш эфектыўныя вынікі, ці з'яўляецеся вы пакупнік. Мы імкнемся сутыкнуцца з квітнеючай росту і ў той жа балансавання з міжнароднымі стандартамі якасці. Усе прадукты з'яўляюцца якаснымі і ў той жа час кошт эфектыўныя.\nмадэль - 5-5,Mosaic-m-TCM015/TCM016\nВы можаце выбраць розныя колеры для зборкі\nМожна выкарыстоўваць для сценкі басейна рыбы сажалкі,аздабленне інтэр'еру,добраўпарадкаванне саду\nТаксама няма даступных сеткавых матэрыялаў для пакупкі.\n999999999 http://schema.org/InStock USD 2020-12-31 https://www.garden-stones.com/be/pebble-stone-mosaic.html\nМазаіка з натуральнага каменя\nКаб знайсці і набыць лепшае Каменная мазаіка з каменя, вам трэба ведаць аб найвышэйшай якасці Каменная мазаіка з каменя вытворцы, пастаўшчыка, аптавіка і дыстрыб'ютара, OEM і ODM з завода ў Taiwan\nЛінейны мазаічны прыродны камень


Кітай заклікае ЗША спыніць выказванні і дзеянні, якія наносяць шкоду кітайска-амерыканскім адносінам\n2018-10-10 10:54:39 cri [ Паслаць сябру ] [ Раздрукаваць ] [ шрыфт : A A A ]\nКітайскі бок у аўторак заклікаў ЗША спыніць неабгрунтаваны паклёп і абвінавачванні ў дачыненні да Кітая і адмовіцца ад выказванняў і дзеянняў, якія наносяць шкоду кітайска-амерыканскім адносінам.\nАб гэтым сказаў афіцыйны прадстаўнік МЗС КНР Лу Кан у аўторак на чарговай прэс-канферэнцыі, адказваючы на просьбу пракаментаваць нядаўнія выказванні амерыканскага кіраўніка, якія вінавацяць Кітай ва ўмяшанні ва ўнутраныя справы і выбары ЗША.\nЗ самага пачатку Кітай даў зразумець, што не будзе прымаць неабгрунтаваныя абвінавачванні, сказаў Лу Кан. Кітай заўсёды прыхільнік прынцыпу неўмяшання ва ўнутраныя справы і не зацікаўлены ва ўмяшанні ва ўнутраныя справы і выбары ЗША, дадаў ён.\nПадчас праведзенай 8 кастрычніка ў Пекіне сустрэчы з дзяржсакратаром ЗША Майклам Пампея член Дзяржсавета, міністр замежных спраў КНР Ван І адзначыў, што ў Кітая з гэтай нагоды сумленне чыстае, паведаміў Лу Кан.\nШто тычыцца заявы амерыканскага боку аб тым, што павышэнне Кітаем мытных тарыфаў было накіравана на тое, каб паўплываць на выбары ЗША, Лу Кан адзначыў, што краіна была вымушаная зрабіць гэты крок у якасці справядлівага адказу, неабходнага для абароны Кітая ад кітайска-амерыканскіх гандлёвых трэнняў , якія ЗША справакавалі ў аднабаковым парадку.\n"Няма пераможцы ў гандлёвай вайне", - сказаў Лу Кан, дадаўшы, што паколькі ЗША падымаюць мытныя пошліны на ўсё больш і больш тавараў з Кітая, усё больш і больш амерыканскіх галін і рэгіёнаў непазбежна будуць закрануты захадамі ў адказ Кітая. "Гэта не мае ніякага дачынення да таго, якія палітычныя партыі яны падтрымліваюць".\nУ адказ на выказванні аб тым, што кітайскія СМІ маюць намер "умешвацца" ва ўнутраныя справы ЗША шляхам куплі платных палос у мясцовых газетах, Лу Кан заявіў, што гэты крок з'яўляецца нармальным дзелавым супрацоўніцтвам і не парушае амерыканскія законы і правілы.\nКітайскі дыпламат сказаў, што зусім "беспадстаўна і надумана" тлумачыць такое супрацоўніцтва як "спробы ўмяшацца ў выбары ў ЗША", што нават многія члены розных грамадскіх колаў ЗША, уключаючы СМІ, схільныя разглядаць такія выказванні як недарэчныя або абсурдныя.\nМіжнароднай супольнасці ўжо даўно ясна, якая краіна, у рэшце рэшт, з усялякай нагоды ўмешваецца ва ўнутраныя справы іншых дзяржаў, сказаў дыпламат.