ຄວາມໂສກເສົ້າແລະສື່ສັງຄົມ | Martech Zone\nວັນຈັນ, ທັນວາ 17, 2012 ວັນຈັນ, ທັນວາ 17, 2012 Douglas Karr\nພວກທ່ານຫລາຍຄົນບໍ່ຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າເປັນສ່ວນຕົວ, ແຕ່ຕົວຈິງແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຖືກລ້ຽງດູຢູ່ Newtown, ລັດ Connecticut. ມັນເປັນເມືອງນ້ອຍທີ່ ໜ້າ ຕື່ນຕາຕື່ນໃຈທີ່ໄດ້ເຕີບໃຫຍ່ຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງໄວວາແຕ່ບໍ່ມີການປ່ຽນແປງຫຼາຍປານໃດຕັ້ງແຕ່ຂ້ອຍອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ໃນເວລາທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຍັງນ້ອຍ, ພວກເຮົາເຄີຍຕ້ອງໄດ້ເບິ່ງຮູບເງົາຢູ່ທີ່ City Hall, ໄປຢ້ຽມຢາມຮ້ານກິນດື່ມສີຟ້າ, ແລະໄປທີ່ໂບດ St. Rose ຂອງ Lima ໃນວັນອາທິດ. ຊຸມຊົນແມ່ນກຸ້ມຕົນເອງ…ພໍ່ຂອງຂ້ອຍແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນພະແນກອາສາສະ ໝັກ ໃນເວລາທີ່ພວກເຮົາອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ຄົນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່, ຊຸມຊົນທີ່ບໍ່ ໜ້າ ເຊື່ອ.\nເພື່ອນຄົນ ໜຶ່ງ ໃນຄອບຄົວຂອງພວກເຮົາມີລູກຊາຍຜູ້ ໜຶ່ງ ທີ່ຊີວິດຂອງລາວຖືກປະຫານຊີວິດໃນຄວາມໂສກເສົ້ານີ້ - ພວກເຮົາທັງ ໝົດ ກຳ ລັງອະທິຖານເພື່ອພວກເຂົາແລະຄອບຄົວທີ່ສູນເສຍໄປຫຼາຍໃນເຫດການທີ່ ໜ້າ ຢ້ານກົວນີ້.\nເມື່ອບາງສິ່ງບາງຢ່າງເຊັ່ນນີ້ເກີດຂື້ນແລະປະກອບມີບັນຫາໂຕ້ຖຽງແລະການເມືອງເຊັ່ນປືນ, ມັນມີຄວາມສ່ຽງທີ່ແທ້ຈິງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການສົນທະນາຫຼືເພີ່ມຄວາມຄິດເຫັນຂອງທ່ານຜ່ານທາງອິນເຕີເນັດ. ການໂຕ້ຖຽງສາມາດລະເບີດຄວາມໂກດແຄ້ນໄດ້ຢ່າງໄວວາແລະແມ່ນແຕ່ກຽດຊັງເມື່ອມີຄົນເປີດເຜີຍທັດສະນະທາງການເມືອງຍ້ອນວ່າຜູ້ປະສົບເຄາະຮ້າຍຈາກເຫດການນີ້ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຖືກພັກຜ່ອນ.\nຂ້ອຍຢາກຖິ້ມບາງ ຄຳ ແນະ ນຳ ທີ່ຂ້ອຍຄິດວ່າມີຄວາມ ສຳ ຄັນຕໍ່ທັງບໍລິສັດແລະບຸກຄົນ:\nsilence ສາມາດເປັນການຕອບໂຕ້ທີ່ ເໝາະ ສົມ. ຫມູ່ທີ່ດີ Chuck Gose ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ NRA ປິດ ໜ້າ ເຟສບຸກຂອງພວກເຂົາ ແລະຢຸດເຊົາການອັບເດດບັນຊີ Twitter ຂອງພວກເຂົາ. ຂ້ອຍບໍ່ເຊື່ອວ່າມັນຈະມີການຕອບຮັບທີ່ດີກ່ວາສະພາບການດັ່ງກ່າວ. ມີບໍລິສັດຫຼາຍເກີນໄປຄິດວ່າມັນແມ່ນວຽກຂອງ PR ທີ່ຈະອອກຖະແຫຼງການ. ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນດີ ນຳ. ບາງຄັ້ງສິ່ງທີ່ດີທີ່ສຸດທີ່ທ່ານສາມາດເຮັດໄດ້ກໍ່ຄືການມິດງຽບ.\nການແບ່ງປັນຂອງທ່ານ ຄວາມຄິດເຫັນ ຈະເປີດໃຫ້ທ່ານໂຈມຕີ. ງ່າຍດາຍແລະງ່າຍດາຍ, ການເອົາຕົວທ່ານເອງໄປຂ້າງ ໜຶ່ງ ຂອງການໂຕ້ຖຽງຫຼືອີກຢ່າງ ໜຶ່ງ ກໍ່ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການຕອບໂຕ້. ຖ້າທ່ານມີຄວາມຄິດເຫັນທີ່ເຂັ້ມແຂງໃນທາງໃດທາງ ໜຶ່ງ ແລະທ່ານປະກາດມັນ - ຢ່າແປກໃຈທີ່ຈະຖືກໂຈມຕີຢ່າງເປີດເຜີຍ, ເຍາະເຍີ້ຍ, ເລື່ອນລົງຫຼືມີຄວາມຄິດທີ່ຫລົງໄຫລທີ່ຖືກຖີ້ມ. ການແລກປ່ຽນຄວາມຄິດເຫັນຂອງທ່ານຮຽກຮ້ອງ ການໃຫຍ່ເຕັມຕົວ. ຖ້າທ່ານບໍ່ໃຫຍ່ພໍທີ່ຈະຮັບມືກັບການຕອບໂຕ້, ຢ່າເປີດຕົວທ່ານເອງຕໍ່ກັບການໂຈມຕີ.\nການສົນທະນາ ສາມາດໃຫ້ຜົນຜະລິດໄດ້. ສື່ສັງຄົມມີວິທີການທີ່ຈະບໍ່ເຫັນດີ ນຳ ປະຊາຊົນໃນຂະນະທີ່ຍັງດູແລຜົນທີ່ສຸດ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນການສົນທະນາທີ່ບໍ່ ໜ້າ ເຊື່ອກ່ຽວກັບການແກ້ໄຂຄັ້ງທີ 2, ໂຣກຈິດ, ເລື່ອງລາວຂອງວິລະຊົນ, ແລະຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຮັກແລະການສະ ໜັບ ສະ ໜູນ ໃນສອງສາມມື້ຜ່ານມານີ້.\nລໍຖ້າ ແມ່ນກົນລະຍຸດອື່ນ. ໃນຂະນະທີ່ການຕອບຮັບທາງສັງຄົມໂດຍປົກກະຕິແມ່ນດີທີ່ສຸດເມື່ອມີການຕອບສະ ໜອງ ທັນທີ, ເຫດການທາງການເມືອງທີ່ຄ້າຍຄືກັນນີ້ອາດຈະຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຍຸດທະສາດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ຂ້ອຍຢຸດເຊົາການ Tweeting ແລະ ຈຳ ກັດການມີສ່ວນພົວພັນກັບເຟສບຸກຂອງຂ້ອຍ. ຂ້າພະເຈົ້າຍັງໄດ້ລໍຖ້າທີ່ຈະໂພດເລື່ອງນີ້ສອງສາມມື້ເພື່ອວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະມີບາງສິ່ງບາງຢ່າງທີ່ສ້າງສັນທີ່ຈະເວົ້າແທນທີ່ຈະພຽງແຕ່ເພີ່ມການລະເບີດຂອງຄວາມຄິດເຫັນ, ການໂຕ້ຖຽງແລະການໂຕ້ວາທີທີ່ມີຢູ່ໃນນັ້ນ. ຖ້າທ່ານສາມາດລໍຖ້າຈົນກວ່າຄົນຈະເຢັນລົງເລັກ ໜ້ອຍ, ການສົນທະນາກໍ່ອາດຈະເປັນການສ້າງສັນຫຼາຍ.\nສື່ສັງຄົມແມ່ນກ ຂະຫນາດກາງ. ເຈົ້າບໍ່ພຽງແຕ່ເວົ້າໂດຍກົງກັບຄົນອື່ນເທົ່ານັ້ນ. ມັນແມ່ນວິທີການສື່ສານທີ່ຂໍ້ຄວາມຂອງທ່ານຖືກ ນຳ ໄປເຜີຍແຜ່ໃຫ້ປະຊາຊົນພິຈາລະນາ, ບໍ່ວ່າທ່ານຈະໂພດຢູ່ໃສ. ສື່ກາງສະ ໜອງ ຕາ ໜ່າງ ຄວາມປອດໄພ ສຳ ລັບຜູ້ທີ່ຕ້ອງການເຮັດສິ່ງທີ່ດີ, ແລະເປັນເຄື່ອງປ້ອງກັນທີ່ຈະຊ່ອນຢູ່ເບື້ອງຫຼັງ ສຳ ລັບຜູ້ທີ່ຢາກເຮັດສິ່ງທີ່ຊົ່ວ.\nໃນເວລາທີ່ເຫດລະເບີດໃນບ້ານເກີດຂື້ນທີ່ນີ້ໃນ Indianapolis, ພວກເຮົາ ໄດ້ເຫັນທຸກສິ່ງທີ່ດີທີ່ສື່ສັງຄົມສາມາດຍົວະຍົງໄດ້. ມັນໄດ້ໃຫ້ການສະ ໜັບ ສະ ໜູນ, ຂ່າວສານ, ສັດທາ, ຂ່າວສານແຫ່ງຄວາມຫວັງແລະສົ່ງຜົນໃຫ້ການຊ່ວຍເຫຼືອທີ່ແທ້ຈິງແກ່ຜູ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.\nຂ້ອຍມີຄວາມຄິດໃນແງ່ດີ, ເຖິງວ່າຈະມີການໂຕ້ວາທີທາງການເມືອງ, ໃນທີ່ສຸດສື່ສັງຄົມຈະເປັນ ກຳ ລັງແຮງໃນການຮັກສາຊຸມຊົນນີ້. ຂ້ອຍໄດ້ເບິ່ງແລ້ວໃນຂະນະທີ່ ໝູ່ ຂອງຂ້ອຍຢູ່ Newtown ໄດ້ໃຊ້ Facebook ເພື່ອແບ່ງປັນຄວາມຮູ້ສຶກ, ຄວາມສິ້ນຫວັງ, ຄວາມຫວັງແລະຄວາມສຸກທີ່ລູກຊາຍຂອງພວກເຂົາມີຊີວິດຢູ່. ໃນຂະນະທີ່ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດ ກຳ ຈັດຄວາມຫຍໍ້ທໍ້, ຫວັງວ່າພວກເຮົາສາມາດຮຽນຮູ້ການ ນຳ ໃຊ້ສື່ກາງໃຫ້ດີ. ຫລືຮຽນຮູ້ເມື່ອບໍ່ໃຊ້ມັນເລີຍ.\nTags: ເມືອງ ໃໝ່ຄວາມໂສກເສົ້າຂອງສື່ສັງຄົມ\nວາງແຜນ, ແບ່ງປັນ, ຮ່ວມມືແລະແຈກຢາຍວຽກງານສ້າງສັນ\nວັນທີ 17 ທັນວາ 2012 ເວລາ 9:23 ໂມງ\nຄໍາຄິດເຫັນທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ Doug! ຂ້າພະເຈົ້າຈື່ໄດ້ວ່າທ່ານໄດ້ເຕີບໂຕຂຶ້ນຢູ່ໃນ Connecticut ແຕ່ທັງຫມົດບໍ່ໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າມັນແມ່ນ Newtown. ຂອບໃຈສໍາລັບການແບ່ງປັນຄວາມເຂົ້າໃຈເຫຼົ່ານີ້ກັບຜູ້ອ່ານຂອງທ່ານແລະຊຸມຊົນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.\nວັນທີ 17 ທັນວາ 2012 ເວລາ 10:06 ໂມງ\nຂອບໃຈ @bnpositive:disqus . ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຄິດວ່າຈະມີໃຜໄດ້ຍິນກ່ຽວກັບ Newtown, CT. ມັນເປັນເລື່ອງແປກທີ່ເບິ່ງມັນເຜີຍແຜ່ໃນຂ່າວແລະເຫັນຫມູ່ເພື່ອນຂອງຄອບຄົວຂອງຂ້ອຍເວົ້າກ່ຽວກັບມັນໃນຂະນະທີ່ມັນເປີດເຜີຍ.\nວັນທີ 17 ທັນວາ 2012 ເວລາ 11:01 ໂມງ\nຄວາມສ່ຽງອີກອັນຫນຶ່ງຂອງການເຂົ້າໄປໃນການສົນທະນາສື່ມວນຊົນສັງຄົມກ່ຽວກັບເລື່ອງຂ່າວທີ່ຫນ້າເສົ້າໃຈແມ່ນວ່າມັນເກີດຂື້ນກັບການຂູດຮີດ - ຄືກັບເວລານັກຂ່າວເອົາໄມໂຄໂຟນໃສ່ຫນ້າຄົນທີ່ສູນເສຍຄົນທີ່ຮັກ. ປົກກະຕິແລ້ວຄວາມງຽບແມ່ນເຫມາະສົມກວ່າ.\nDec 19, 2012 ທີ່ 12: 57 AM\nພວກເຮົາສາມາດເປັນກຸ່ມຄົນທີ່ມີສື່ສັງຄົມ. ສອງສາມຊົ່ວໂມງໃນມື້ນັ້ນພວກເຮົາຄິດວ່າມັນແມ່ນອ້າຍ. ຈິນຕະນາການວ່າຜູ້ຂັບຂີ່ໃນລົດເມທີ່ລາວ tweeting ຢ່າງວຸ້ນວາຍຈະອ່ານ tweets - ແລະຖ້ານັກຍິງຍັງມີຊີວິດຢູ່. ອາດຈະຮ້າຍແຮງກວ່າເກົ່າຫຼາຍ.\nແລະ Richard Engel. ຂ້ອຍສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າເປັນຫຍັງ NBC ໄດ້ປິດສື່ມວນຊົນໃສ່ລາວຈົນກ່ວາລາວຖືກປ່ອຍຕົວ. ຖ້າມັນຮົ່ວໄຫຼໄວໃຜຮູ້ສິ່ງທີ່ອາດຈະເກີດຂຶ້ນກັບລາວ.\nປະຊາຊົນສື່ມວນຊົນສັງຄົມເລີ່ມຍິງເລື່ອງເລັກນ້ອຍທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຍິນແລະອົງການຂ່າວເລີ່ມຂ້າມຂັ້ນຕອນເພື່ອຮັກສາແລະຮັກສາຄວາມໄວຂອງພວກເຂົາ, ປ່ຽນໄປສູ່ສື່ທີ່ອີງໃສ່ການໃຫ້ອະໄພຄືກັບວ່າພວກເຂົາເປັນອົງການກາລະຕະຫຼາດ guerrilla ພຽງແຕ່ເພື່ອຮັກສາຄວາມກ່ຽວຂ້ອງກັບຜູ້ສະຫນັບສະຫນູນຂອງພວກເຂົາ. ຂ້ອນຂ້າງເປີ້ນພູ.\nສຳຄັນກວ່ານັ້ນ – ດີໃຈທີ່ໝູ່ເພື່ອນ ແລະຄອບຄົວຂອງເຈົ້າໄດ້ລອດຊີວິດຈາກວົງລໍ້ Roulette ລັດເຊຍ ຂອງ #Newtown ໃນວັນສຸກ. ມັນບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ສະຖານະການທີ່ໂສກເສົ້າຫຼາຍແລະມັນບໍ່ແມ່ນບ່ວງຂອງ້ໍາຕານຫຼາຍທີ່ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຢາຫຼຸດລົງແຕ່ຢ່າງຫນ້ອຍທ່ານທັງຫມົດສາມາດບອກເລື່ອງຂອງເຂົາເຈົ້າແລະໃຫ້ກຽດຜູ້ທີ່ 27 (ສົມມຸດວ່າ 28 ຄົນທີ່ເສຍຊີວິດທັງຫມົດ - 1 ຜູ້ທີ່ຊື່ຈະ ບໍ່ເຄີຍຖືກເວົ້າອີກເທື່ອຫນຶ່ງ).\nແລະຮູ້ຈັກທ່ານ, bromance, ທ່ານຈະໃຫ້ກຽດເຂົາເຈົ້າໃນແບບ.\nໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ວ່າຂ້ອຍສາມາດເຮັດຫຍັງໄດ້ເພື່ອຊ່ວຍ, ໂດຍສະເພາະຖ້າມັນສາມາດຫຼາຍກວ່າກັບ Twitter & Facebook!\nDec 20, 2012 ທີ່ 6: 46 AM\nນີ້ແມ່ນ blog ທີ່ມີຂໍ້ມູນຫຼາຍ & ຂ້ອຍໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ຫຼາຍຈາກ blog ນີ້. ກະລຸນາຕິດຕາມມັນຕໍ່ໄປ.


; ສັດທະເລ; ນ້ຳກ່ອຍ ອາໄສຢູ່ໃກ້ໜ້າດິນໃຕ້ພື້ນທ້ອງນ້ຳ; ລະດັບຄວາມເລິກ 15 - m (Ref. ), usually - m (Ref. ). Subtropical; 0°C - ; 43°N - 20°N, 107°W - 143°W\nMax length : 50.0 cm SL ຕົວຜູ້/ບໍ່ມີເພດ; (Ref. 559); ນ້ຳໜັກສູງສຸດທີ່ເຄຍຈັດພີມມາ: 3.2 kg (Ref. 40637)\nຄີ (ໜາມ)ແຂງຢູ່ຫຼັງປາ (ທັງໝົດ): 11 - 12; ຄີຫຼັງຂອງປາ (ຄີອ່ອນ) (ທັງໝົດ): 11; ຄີ(ໜາມ) ແຂງຢູ່ຄີກົ້ນປາ ກຸ່ມປາກະດູກແຂງ ຄວາມຖີ່ຂອງກຸ່ມຖ່າຍທອດພັນ ປາທີ່ມີການເຄື່ອນຍ້າຍຈາກທະເລໄປຫານ້ຳຈືດ ແລະນ້ຳຈືດຫາທະເລ ປາທີ່ມີການເຄື່ອນຍ້າຍຈາກທະເລແລະໄປໄຂ່ຢູ່ນ້ຳຈືດ ຄີກົ້ນຂອງປາ ສັດທີ່ມີກະດູກສັນຫັຼງ ການຖ່າຍທອດທາງກຳມະພັນຈາກພໍ່ແມ່ຫາລູກ 3; ຄີກົ້ນຂອງປາ: 8\nAFORO (otoliths) | Aquatic Commons | BHL | Cloffa | BOLDSystems | Websites from users | Check FishWatcher | CISTI | Catalog of Fishes: ຕະກຸນ, ຊະນິດ | DiscoverLife | ECOTOX | FAO - ການລ້ຽງສັດນ້ຳ: ຜົນຜະລິດ; ການປະມົງ: landings; Publication: search | Faunafri | Fishipedia | Fishtrace | GenBank: genome, nucleotide | GloBI | Google Books | Google Scholar | Google | IGFA World Record | MitoFish | ຖານຂໍ້ມູນແຫ່ງຊາດ | Otolith Atlas of Taiwan Fishes | PubMed | Reef Life Survey | Socotra Atlas | ແຜນທີ່ສະແດງກິ່ງງ່າຂອງເຊື້ອຕະກຸນປາ, ສັດ ຈາກບັນພະບູລຸດຈົນເຖິງຫລານ | Wikipedia: Go, ຊອກຫາ | World Records Freshwater Fishing | ການບັນທຶກດ້ານສັດວິທະຍາ\nຊັ້ນເຂດຮ້ອນ (Ref. 69278): 3.2 ±0.45 se; based on food items.


ຜ້າພົມ Mat / velvet "beige ຊ້ ຳ" - Moi Mili\nຫນ້າທໍາອິດ > ຜ້າຝ້າຍສີ ດຳ / ພົມປູພື້ນ\nຜ້າຝ້າຍສີ ດຳ / ພົມປູພື້ນ\nແຜ່ນແກະສະຫຼັກແກະສະຫຼັກຕົ້ນສະບັບຈາກມວຍມິລີແມ່ນການເພີ່ມທີ່ສົມບູນແບບໃຫ້ຫ້ອງເດັກນ້ອຍ. ຕຽງຈະເຮັດວຽກໄດ້ດີໃນຊ່ວງເກມ ທຳ ອິດຂອງເດັກຢູ່ເທິງພື້ນຫລືໃນສວນ. ມັນໄດ້ຖືກຫຍິບໄວ້ຢ່າງແຂງແຮງຈາກ velvet, plush ແລະ ໜ້າ ຕາດີ ສຳ ລັບຜ້າ ສຳ ພັດແລະຝ້າຍ ທຳ ມະຊາດທີ່ ໜາ. ສີ beige ຊ້ໍາແມ່ນທົ່ວໄປ, ມັນເຫມາະສົມກັບຄວາມສະຫງົບ, ການຈັດການແບບທໍາມະຊາດ.\nຜ້າປູທີ່ອ່ອນນຸ້ມເປັນສ່ວນປະກອບທີ່ດີ ສຳ ລັບເຕ້ຍຫຼືຜ້າກັ້ງ. ຂໍຂອບໃຈກັບນາງ, ຄວາມສະຫນຸກສະຫນານແມ່ນສະດວກສະບາຍແລະມີຄວາມສຸກ. ຕຽງແມ່ນປີ້ນກັບກັນ, ເຮັດດ້ວຍຜ້າຝ້າຍແລະຝ້າຍ. ພາຍໃນມັນເຕັມໄປດ້ວຍແຜ່ນ ໜາ. ສາມາດໃຊ້ໃນຫ້ອງ, ລະບຽງຫລືຢູ່ທີ່ກິນເຂົ້າປ່າ. ເໝາະ ກັບເກມທຸກປະເພດ, ຕັ້ງແຕ່ອາຍຸຍັງນ້ອຍ.


March 07, 2021 16:22\nທ່ານ ຫງວຽນກວ໊ກຢຸງ ຮອງລັດຖະມົນຕີກະຊວງການຕ່າງປະເທດ, ຫົວໜ້າ SOM ອາຊຽນ ຫວຽດນາມ(ພາບ: cand.com.vn/)\nວັນທີ 19 ມັງກອນ, ທ່ານ ຫງວຽນກວ໊ກຢຸງ ຮອງລັດຖະມົນຕີກະຊວງການຕ່າງປະເທດ, ຫົວໜ້າ SOM ອາຊຽນ ຫວຽດນາມ ພ້ອມກັບຄະນະເຈົ້າໜ້າທີ່ການຕ່າງປະເທດ ຫວຽດນາມໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມເຈົ້າໜ້າທີ່ອາວຸໂສ ອາຊຽນ (SOM ອາຊຽນ) ທາງອອນລາຍ, ການເຄື່ອນໄຫວອາຊຽນຄັ້ງທຳອິດໃນປີ 2021 ໂດຍ ບຣູໄນເປັນເຈົ້າພາບຈັດຕັ້ງ.\nກອງປະຊຸມຄັ້ງນີ້ມີໜ້າທີ່ກະກຽມໃຫ້ແກ່ບັນດາກອງປະຊຸມວົງແຄບບັນດາລັດຖະມົນຕີກະຊວງການຕ່າງປະເທດ (AMMR) ໄດ້ຈັດຂຶ້ນທາງອອນລາຍໃນວັນທີ 21 ມັງກອນ 2021. ເຂົ້າຮ່ວມກອງປະຊຸມທີ່ບັນດາຫົວໜ້າ SOM ບັນດາປະເທດອາຊຽນພ້ອມກັບທ່ານຮອງເລຂາທິການໃຫຍ່ ອາຊຽນ.\nໂດຍສະເໜີກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ອາຊຽນ 2020, “ຮ່ວມສົນໃຈ, ຮ່ວມກະກຽມ, ຮ່ວມວັດທະນາຖາວອນ” ຫົວໜ້າ SOM ອາຊຽນ ບຣູໄນ ໄດ້ສະແດງຄວາມຫວັງຢາກຮັກສາ ແລະ ຊຸກຍູ້ບັນດາໝາກຜົນທີ່ອາຊຽນບັນລຸໄດ້ໃນປີ 2020 ແລະ ກ່ອນນັ້ນ, ຢັ້ງຢືນແຜນນະໂຍບາຍຖືປະຊາຊົນເປັນໃຈກາງ, ຊຸກຍູ້ການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ, ຮ່ວມສ້າງໂຄງປະກອບພາກພື້ນໂດຍອີງໃສ່ກົດໝາຍ ແລະ ຍົກສູງລັດທິຫຼາຍຝ່າຍ, ສະໜັບສະໜູນລະບົບການຄ້າຫຼາຍຄ້າເປີດກ້ວາງ.\nບັນດາປະເທດໄດ້ສະແດງຄວາມຊົມເຊີຍຕໍ່ຫົວຂໍ້ຂອງອາຊຽນ 2021 ໂດຍ ບຣູໄນສະເໜີ. ມີຫຼາຍປະເທດຖືວ່າ ບັນດາການກຳນົດທິດ, ບຸລິມະສິດ ແລະ ຂໍ້ລິເລີ່ມໃນປີ 2021 ແມ່ນເໝາະສົມ, ທັນການ ແລະ ກໍ່ແມ່ນການເຊື່ອມຕໍ່ບັນດາຄວາມຄືບໜ້າ, ຜົນງານຂອງອາຊຽນ ທີ່ບັນລຸໄດ້ໃນຊຸມປີຜ່ານມາ, ພິເສດແມ່ນຄວາມມານະພະຍາຍາມຕໍ່ຕ້ານກັບໂລກລະບາດໂຄວິດ - 19 ໃນປີ 2020.\nກ່າວຄຳເຫັນທີ່ກອງປະຊຸມ, ທ່ານຮອງລັດຖະມົນຕີກະຊວງການຕ່າງປະເທດ ຫງວຽນກ໊ວກຢຸງ ໄດ້ສະແດງຄວາມຂອບອົກຂອບໃຈຕໍ່ການສະໜັບສະໜູນຂອງບັນດາປະເທດອາຊຽນກັບ ຫວຽດນາມໃນປີ 2020 ທ່ານຮອງລັດຖະມົນຕີສະແດງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນວ່າ ບຣູໄນຈະນຳພາອາຊຽນຜ່ານຜ່າສິ່ງທ້າທາຍ, ຟື້ນຟູພາຍຫຼັງໂລກລະບາດໂຄວິດ - 19, ສືບຕໍ່ບັນລຸໄດ້ໝາກຜົນໃໝ່ໃນການສ້າງປະຊາຄົມ.\nຫວຽດນາມ ຢັ້ງຢືນວ່າພ້ອມແລ້ວທີ່ຈະຮ່ວມມືເພື່ອໃຫ້ບຣູໄນປະຕິບັດສຳເລັດໜ້າທີ່ປະທານອາຊຽນຂອງຕົນ.ທ່ານ ກໍ່ເນັ້ນໜັກວ່າ ອາຊຽນຕ້ອງຮັກສາ ຄວາມສາມັກຄີພາຍໃນກຸ່ມ, ເປັນເຈົ້າການໃນການຮັບມືກັບສິ່ງທ້າທາຍໃໝ່, ຮັບປະກັນຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງປະຊາຊົນ ແລະ ຟື້ນຟູຄວາມໝັ້ນຄົງພາຍຫຼັງໂລກລະບາດໂຄວິດ - 19, ພ້ອມທັງອາຊຽນຕ້ອງສືບຕໍ່ແມ່ນກຳລັງຫຼັກແຫຼ່ງ, ນຳໜ້າໃນພາກພື້ນ, ປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັ້ງໜ້າໃຫ້ແກ່ສັນຕິພາບ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງພາກພື້ນ ແລະ ໂລກ.\nTags: ອາຊຽນ ຫວຽດນາມ ບຣຸໄນ\n•ທ່ານນາງປະທານສະພາແຫ່ງຊາດ ຫງວຽນທິກິມເງິນ ເປັນປະທານກອງປະຊຸມສະຫຼຸບປີປະທານ AIPA 2020 ແລະ ກອງປະຊຸມສະມັດຊາໃຫຍ່ AIPA 41


ໄຟໄໝ້ ໂຮງງານຈີນ ແຕ່ບໍ່ມີຄົນຮູ້ ຍ້ອນໝອກຄວັນ ຈາກອາກາດເສຍ\nໝອກຄວັນສີນໍ້າຕານອັນໜາແໜ້ນ ທີ່ປົກຄຸມພື້ນທີ່ຢູ່ນະຄອນປັກກິ່ງ ເຮັດໃຫ້ຈອມຂອງຕຶກສູງຫລາຍຫລັງ ແມ່ນບໍ່ສາມາດ ແນມເຫັນໄດ້ເລີຍ ໃນວັນທີ 14 ມັງກອນ 2013. Tweet\nຟັງຂ່າວ ອາກາດເປື້ອນເປີ້ ໃນ ປະເທດຈີນ\nຕັ້ງຫລາຍຊົ່ວໂມງ ໃນວັນຈັນວານນີ້ ຍ້ອນປະຊາຊົນທີ່ອາໄສ\nເຄື່ອງເຟີ ນີເຈີໃນແຂວງ Zheijiang ຖືກໄຟໄໝ້ເປັນເວລາເກືອບ\n3 ຊົ່ວໂມງກ່ອນ ພວກຊາວບ້ານທີ່ອາໄສຢູ່ໃນທີ່ນັ້ນ ສັງເກດເຫັນ\nວ່າ ມີໄຟໄໝ້. ຕ້ອງໃຊ້ເວລາເຖິງ 10 ຊົ່ວໂມງ ຈຶ່ງສາມາດມອດ\nໄຟ ທີ່ໄດ້ທໍາລາຍເຄື່ອງເຟີນີເຈີຈໍາ ນວນຫລວງຫລາຍນັ້ນໄດ້.\nພື້ນທີ່ສ່ວນໃຫຍ່ຂອງພາກຕາເວັນອອກຂອງຈີນ ໄດ້ປະເຊີນກັບສະພາບອາ ກາດເປື້ອນ ເປິທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ ເທົ່າທີ່ສາມາດຈໍາໄດ້ໃນຮອບຫລາຍມື້ຜ່ານມານີ້. ໃນຂະນະດຽວກັນ ຢູ່ນະຄອນປັກກິ່ງ ໝອກຄວັນສີນໍ້າຕານອັນໜາແໜ້ນທີ່ປົກຄຸມພື້ນທີ່ ໄດ້ຫລຸດຄວາມສາ ມາດໃນການເບິ່ງເຫັນໄດ້ ໄກພຽງ ແຕ່ 200 ແມັດເທົ່ານັ້ນໂດຍທີ່ຈອມຂອງຕຶກສູງຫລາຍ ຫລັງແມ່ນບໍ່ສາມາດ ແນມເຫັນໄດ້ເລີຍ.\nໃນລະດັບທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ ຕົວເລກແທກລະດັບຄຸນນະພາບອາກາດ ໄດ້ສູງຂຶ້ນເກືອບ ເຖິງ 40 ເທົ່າ ຂອງຂີດຈໍາກັດທີ່ປອດໄພ ທີ່ວາງອອກໂດຍ ອົງການອະນາໄມໂລກ. ໂຮງ ໝໍຫລາຍແຫ່ງແມ່ນເຕັມໄປດ້ວຍຄົນເຈັບທີ່ຈົ່ມວ່າເຂົາເຈົ້າເປັນໂຣກຫົວໃຈ ຫລືໂຣກກ່ຽວ ກັບລະບົບຫາຍໃຈ.\nGood new for communist China. No problem for China because they use too.


ຫນ້າທໍາອິດ » ບົດຂຽນຂ່າວລ້າສຸດ » ການ ທຳ ລາຍຂ່າວການທ່ອງທ່ຽວ » Coronavirus: ຮັບມືກັບສິ່ງທ້າທາຍດ້ານການທ່ອງທ່ຽວແລະການທ່ອງທ່ຽວ\nຄະນະທ່ອງທ່ຽວອາຟຣິກາ • ການ ທຳ ລາຍຂ່າວການທ່ອງທ່ຽວ • ຂ່າວດ່ວນຂອງຈີນ • ຂ່າວລັດຖະບານ • ສິດທິມະນຸດ • ການສໍາພາດ • ຂ່າວດ່ວນຈາໄມກາ • ຂ່າວ • ປະຊາຊົນ • ຮັບຜິດຊອບ • ຄວາມປອດໄພ • ຂ່າວປະເທດໄທ • ທ່ອງທ່ຽວ • ການຂົນສົ່ງ • ຂ່າວກ່ຽວກັບສາຍການເດີນທາງ • ແນວໂນ້ມໃນປັດຈຸບັນ • ຂ່າວດ່ວນຂອງອັງກິດ • ຂ່າວສະຫະລັດ • ຂ່າວຕ່າງ Various\nສູນຄຸ້ມຄອງແລະແກ້ໄຂວິກິດການດ້ານການທ່ອງທ່ຽວໂລກ ແມ່ນ ກຳ ລັງເກີດຂື້ນຢ່າງໄວວາໃນຖານະທີ່ເປັນອົງກອນ ໃໝ່ ແລະ ສຳ ຄັນ ສຳ ລັບອຸດສະຫະ ກຳ ການທ່ອງທ່ຽວແລະການທ່ອງທ່ຽວທົ່ວໂລກໃນເວລາທີ່ທ້າທາຍ.\nຄວາມເປັນຜູ້ ນຳ ແລະການປະສານງານແມ່ນມີຄວາມ ຈຳ ເປັນໃນການປົກປ້ອງອຸດສາຫະ ກຳ ທົ່ວໂລກນີ້, ແລະສູນພ້ອມທີ່ຈະເຮັດວຽກກັບທຸກໆຄົນ, ແຕ່ກະຕຸ້ນໃຫ້ເຖິງເວລາທີ່ຈະຕ້ອງປະຕິບັດດຽວນີ້.\nUNWTO issued ຖະແຫຼງການທົ່ວໄປຫຼາຍໃນມື້ນີ້, ຜູ້ ອຳ ນວຍການໃຫຍ່ WTTC ທ່ານນາງ Gloria Guevara ແກ້ໄຂໂຣກ coronavirus ເມື່ອເວົ້າລົມກັບ eTurboNews ບອກວ່າຢ່າຍົກເລີກຖ້ຽວບິນເທື່ອ, ຢ່າປິດສະ ໜາມ ບິນຂອງທ່ານ, ທ່ານ Tom Jenkins, ຜູ້ ອຳ ນວຍການໃຫຍ່ຂອງ ETOA ກ່າວ: ຄວາມຢ້ານກົວ Coronavirus ແມ່ນສິ່ງກີດຂວາງທີ່ມີປະສິດທິພາບຕໍ່ການທ່ອງທ່ຽວ. ທ ຄະນະທ່ອງທ່ຽວອາຟຣິກາ ຕອບ ຄຳ ຖາມຖ້າທ່ານຍັງຈະເດີນທາງໄປອາຟຣິກາບໍ? ທ່ານ Mario Hardy CEO ຂອງ PATA ເຊື່ອ ໝັ້ນ ວ່າມີຂໍ້ມູນທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຫຼາຍແລະກ່າວວ່າ: ນັກທ່ອງທ່ຽວຈຸດ ໝາຍ ປາຍທາງແລະນັກກາລະຕະຫຼາດທ່ອງທ່ຽວຈະຕ້ອງມີບົດບາດ ສຳ ຄັນໃນການແກ້ໄຂຂໍ້ມູນຂ່າວສານທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ ຈຳ ນວນຫຼວງຫຼາຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການລະບາດຂອງ Novel Coronavirus ທີ່ ກຳ ລັງເກີດຂື້ນເຊິ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເດືອດຮ້ອນແກ່ທຸລະກິດການທ່ອງທ່ຽວແລະການທ່ອງທ່ຽວໃນທົ່ວອາຊີ.\nມື້ນີ້ສູນຄຸ້ມຄອງຄວາມທຸກຍາກໂລກແລະວິກິດການດ້ານການທ່ອງທ່ຽວທົ່ວໂລກຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພາກສ່ວນເອກະຊົນ, ສະຖາບັນການສຶກສາ, ພາກລັດແລະອົງການຈັດຕັ້ງຫຼາຍຝ່າຍປະຕິບັດໃນປັດຈຸບັນ, ຍ້ອນວ່າສະຖານະການໃນການປົກປ້ອງໂລກ Anthropocene ບໍ່ອົດທົນກັບເວລາ.\nຜູ້ຊາຍທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງສູນ, ລັດຖະມົນຕີ Bartlett ພຽງແຕ່3ມື້ທີ່ຜ່ານມາກ່າວວ່າໄພຂົ່ມຂູ່ທີ່ເກີດຂື້ນໃນບໍ່ດົນມານີ້ຂອງໂລກແລະການປະກົດຕົວຂອງໄພພິບັດທາງ ທຳ ມະຊາດທີ່ເກີດຂື້ນເລື້ອຍໆໄດ້ເພີ່ມຄວາມຕ້ອງການ ກອງທຶນເພື່ອຄວາມອົດທົນດ້ານການທ່ອງທ່ຽວທົ່ວໂລກ.\nອຸດສະຫະ ກຳ ການທ່ອງທ່ຽວແລະການທ່ອງທ່ຽວທົ່ວໂລກ ກຳ ລັງປະສົບກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຈັດການກັບວິກິດການພະຍາດຄໍລະບາດທີ່ ກຳ ລັງເກີດຂື້ນ.\nວິກິດການ coronavirus ທີ່ ກຳ ລັງເກີດຂື້ນຢ່າງໄວວາກໍ່ອາດຈະເປັນສິ່ງທ້າທາຍໃຫຍ່ທີ່ສຸດທີ່ອຸດສາຫະ ກຳ ທີ່ຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງປົກກະຕິນີ້ອາດຈະປະເຊີນ. ການຢຸດເຊົາຫລາຍກວ່າພັນລ້ານຄົນຈາກການເດີນທາງຈະເປັນຜົນສະທ້ອນທີ່ສຸດແລະຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດເຮັດໃຫ້ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງຜູ້ຄົນຫລາຍລ້ານຄົນທີ່ເຮັດວຽກໃນອຸດສະຫະ ກຳ ການທ່ອງທ່ຽວຕົກຢູ່ໃນອັນຕະລາຍ.\nນັກທ່ອງທ່ຽວຈີນໄດ້ຖືກເບິ່ງວ່າເປັນການພັດທະນາທີ່ມີທ່າແຮງທີ່ສຸດໃນການເດີນທາງໃນ 20 ປີທີ່ຜ່ານມາ. ທຸກມື້ນີ້ບັນດາປະເທດ ກຳ ລັງປິດຊາຍແດນຂອງພວກເຂົາໃຫ້ນັກທ່ອງທ່ຽວ, ສາຍການບິນ, ທາງລົດໄຟ, ແລະເຮືອຂອງຈີນຢຸດເຊົາຮັບໃຊ້ສະຖານທີ່ຕ່າງໆຂອງຈີນ. ລັດຖະບານຈີນກັກກັນພົນລະເມືອງຫລາຍລ້ານຄົນຂອງພວກເຂົາໃຫ້ຢຸດການເດີນທາງພາຍໃນປະເທດໃນຊ່ວງລະດູການທ່ອງທ່ຽວທີ່ຫຍຸ້ງຫລາຍທີ່ສຸດ, ບຸນປີ ໃໝ່ ລາວ.\nອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນແຫ່ງ ໜຶ່ງ, ສູນຄຸ້ມຄອງຄວາມສາມາດໃນການທ່ອງທ່ຽວທົ່ວໂລກແລະວິກິດການດ້ານການທ່ອງທ່ຽວພາຍໃຕ້ການ ນຳ ພາຂອງ Edmund Bartlett ແລະ Dr, Taleb Rifai ກຳ ລັງ ດຳ ເນີນການແບບຢ່າງທີ່ຕ້ອງການດ້ວຍມືຢ່າງຮີບດ່ວນ.\nEdmund Bartlett ແມ່ນລັດຖະມົນຕີກະຊວງທ່ອງທ່ຽວ ສຳ ລັບເກາະແຫ່ງຊາດຈາໄມກາ, ເຊິ່ງແມ່ນພາກພື້ນທີ່ຂຶ້ນກັບເງິນໂດລາການທ່ອງທ່ຽວທີ່ມີພະລັງ.\nBartlett ຖືກເຫັນໂດຍຫລາຍໆຄົນເປັນຜູ້ຫຼີ້ນລະດັບໂລກ. ຮ່ວມກັບອະດີດເລຂາທິການໃຫຍ່ຂອງອົງການ UNWTO, ທ່ານດຣ Taleb Rifai, ທ່ານໄດ້ສ້າງຕັ້ງສູນຄຸ້ມຄອງຄວາມທຸກຍາກແລະວິກິດການດ້ານການທ່ອງທ່ຽວໂລກທີ່ມີ ສຳ ນັກງານໃຫຍ່ຕັ້ງຢູ່ຈາໄມກາ. ໃນເວລາພຽງ ໜຶ່ງ ປີທີ່ສູນດັ່ງກ່າວໄດ້ເປີດສະຖານີດາວທຽມທົ່ວໂລກ.\nສູນດັ່ງກ່າວຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພາກສ່ວນເອກະຊົນ, ສະຖາບັນການສຶກສາ, ພາກລັດແລະອົງການຫຼາຍຝ່າຍປະຕິບັດໃນປັດຈຸບັນ, ຄືສະຖານະການປົກປ້ອງ Anthropocene ໂລກ ແມ່ນ impatient ຂອງທີ່ໃຊ້ເວລາ.\nດາວເຄາະແລະມະນຸດຊາດຂອງພວກເຮົາປະສົບກັບຄວາມທ້າທາຍຫລາຍຢ່າງ. ສິ່ງທ້າທາຍເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນທົ່ວໂລກແລະຮ້າຍແຮງ - ການປ່ຽນແປງຂອງດິນຟ້າອາກາດ, ການຜະລິດອາຫານ, ການໃຊ້ຈ່າຍຫຼາຍເກີນໄປ, ການລະບາດ. ອັດຕານິຍົມຂອງຊະນິດອື່ນ, ພະຍາດລະບາດ, ການລະລາຍຂອງມະຫາສະ ໝຸດ.\nມະນຸດມີຊີວິດຢູ່ໄດ້ພຽງ 200,000 ປີແລ້ວ, ແຕ່ຜົນກະທົບຂອງພວກເຮົາທີ່ມີຕໍ່ໂລກແມ່ນໃຫຍ່ຫຼວງຫຼາຍຈົນນັກວິທະຍາສາດທົ່ວໂລກຮຽກຮ້ອງໃຫ້ໄລຍະເວລາຂອງພວກເຮົາໃນປະຫວັດສາດໂລກຖືກຕັ້ງຊື່ວ່າ 'Anthropocene'- ອາຍຸຂອງມະນຸດ. ການປ່ຽນແປງທີ່ພວກເຮົາ ກຳ ລັງເຮັດໃນປັດຈຸບັນໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບຢ່າງ ໜັກ ຕໍ່ໂລກ ທຳ ມະຊາດທີ່ຢູ່ອ້ອມຮອບພວກເຮົາ. ມັນເປັນສິ່ງ ສຳ ຄັນທີ່ຜູ້ຄົນຈະເຂົ້າໃຈເຖິງຜົນກະທົບຂອງພວກເຮົາ. ຊ່ວຍພວກເຮົາຊັກຊວນອົງການຈັດຕັ້ງອື່ນໆເພື່ອບອກຄວາມຈິງໃຫ້ພວກເຂົາ.\nມັນໄດ້ໃຊ້ເວລາມະນຸດ 200,000 ປີເພື່ອບັນລຸເຖິງ ໜຶ່ງ ຕື້ຄົນແລະພຽງແຕ່ 200 ປີເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະບັນລຸເຖິງເຈັດພັນລ້ານຄົນ. ພວກເຮົາຍັງເພີ່ມ 80 ລ້ານພິເສດໃນແຕ່ລະປີແລະ ກຳ ລັງມຸ້ງ ໜ້າ ສູ່ 10 ພັນລ້ານໃນກາງສະຕະວັດ.\nການປະກາດພາວະສຸກເສີນຂອງ WHO ແມ່ນເປັນຜົນມາຈາກການເພີ່ມ ຈຳ ນວນຜູ້ເສຍຊີວິດແລະການຕິດເຊື້ອທີ່ຕິດພັນກັບໄວຣັດ.\nລັດຖະມົນຕີຈາໄມກາກ່າວວ່າ:“ ໃນຂະນະທີ່ພາກພື້ນອາເມລິກາລາຕິນແລະ Caribbean ຍັງບໍ່ທັນມີການລາຍງານກໍລະນີໃດກ່ຽວກັບໂຣກ coronavirus, ມັນເປັນເຫດຜົນພຽງແຕ່ສົມມຸດວ່າເຊື້ອໄວຣັສດັ່ງກ່າວມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະພັດເຂົ້າຝັ່ງໃນພາກພື້ນໃນເວລານີ້, ໂດຍພິຈາລະນາການແຜ່ກະຈາຍທາງພູມສາດຂອງປະຈຸບັນແລະ ເສັ້ນທາງ.”\nBartlett ກ່າວຕື່ມວ່າ: "ສຳ ລັບຄວາມຕັ້ງໃຈແລະຈຸດປະສົງທັງ ໝົດ, ໄພຄຸກຄາມໂຣກໂຣກໂຣກໂຣກໂຣກໂຣກມະເລັງໃນເວລານີ້ແມ່ນເປັນພາວະສຸກເສີນທົ່ວໂລກ.\nອຸດສະຫະ ກຳ ການທ່ອງທ່ຽວແລະການທ່ອງທ່ຽວໂດຍສະເພາະແມ່ນຢູ່ໃນສະຖານະການທີ່ບໍ່ແນ່ນອນແລະປະເຊີນກັບຄວາມເປັນໄປໄດ້ສູງທີ່ສຸດຂອງການຫຼຸດລົງທາງເສດຖະກິດທີ່ ສຳ ຄັນຈາກວິກິດການສຸຂະພາບຂອງໂລກທີ່ ກຳ ລັງເກີດຂື້ນ.\nນີ້ແມ່ນ ສຳ ລັບສອງເຫດຜົນຫຼັກ.\nໜຶ່ງ, ໄພຂົ່ມຂູ່ກ່ຽວກັບໂຣກ coronavirus ໄດ້ສ້າງຄວາມຢ້ານກົວສູງໃນການເດີນທາງທົ່ວໂລກ. ສອງ, ຈີນແມ່ນຕະຫຼາດທ່ອງທ່ຽວທີ່ໃຊ້ຈ່າຍທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດແລະໃຊ້ຈ່າຍສູງທີ່ສຸດໃນໂລກ. ຕໍ່ກັບຄວາມເປັນມານີ້, ອຸດສະຫະ ກຳ ການທ່ອງທ່ຽວແລະການທ່ອງທ່ຽວທົ່ວໂລກ ກຳ ລັງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີບົດບາດ ສຳ ຄັນໃນການ ກຳ ນົດຄວາມພະຍາຍາມຕອບໂຕ້ຂອງໂລກ.\nໃນຈຸດນີ້, ຈຸດສຸມຕົ້ນຕໍຂອງການຕອບໂຕ້ທົ່ວໂລກຕໍ່ກັບໄພຂົ່ມຂູ່ຕໍ່ໂລກລະບາດແມ່ນເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ມີການ ສຳ ຜັດຕື່ມອີກນອກ ເໜືອ ຈາກພື້ນທີ່ທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບໃນປະຈຸບັນພ້ອມທັງແບ່ງແຍກຜູ້ຕິດເຊື້ອຈາກປະຊາກອນທີ່ບໍ່ຕິດເຊື້ອ.\nການບັນລຸ XNUMX ເປົ້າ ໝາຍ ດັ່ງກ່າວຈະຕ້ອງມີການລະດົມແຫຼ່ງຊັບພະຍາກອນມະນຸດ, ເຕັກໂນໂລຢີແລະການເງິນທີ່ ສຳ ຄັນເພື່ອສ້າງຕັ້ງລະບົບທີ່ ໜ້າ ເຊື່ອຖືເພື່ອຕິດຕາມການປະເມີນແລະແຍກຄວາມສ່ຽງໂດຍສະເພາະໃນຈຸດຕ່າງໆ.\nການລົງທືນໃຫຍ່ແມ່ນມີຄວາມ ຈຳ ເປັນຢ່າງຮີບດ່ວນໃນການຈັດຫາເຕັກໂນໂລຢີສຸຂະພາບທີ່ທັນສະ ໄໝ ເພື່ອກວດກາຄວາມສ່ຽງ, ດຳ ເນີນການຄົ້ນຄວ້າວັກຊີນ, ພັດທະນາການໂຄສະນາສຶກສາແລະຮັບປະກັນການແບ່ງປັນຂໍ້ມູນຂ່າວສານໃນເວລາຈິງແລະການປະສານງານຂ້າມຊາຍແດນ.\nພວກເຮົາຊົມເຊີຍການກະ ທຳ ທີ່ວ່ອງໄວຂອງເຈົ້າ ໜ້າ ທີ່ສາທາລະນະສຸກຈີນທີ່ໄດ້ກໍ່ສ້າງໂຮງ ໝໍ coronavirus ຕຽງນອນ 1000 ຕຽງໃນເວລາ XNUMX ວັນແລະຜູ້ທີ່ໄດ້ສະແດງການຮ່ວມມືກັບປະເທດອື່ນໆເພື່ອສະກັດກັ້ນການແຜ່ລະບາດຂອງໂລກ. ປະຈຸບັນນີ້ພວກເຮົາຂໍຮຽກຮ້ອງໃຫ້ທຸກພາກສ່ວນທີ່ໃຫ້ທຶນທັງພາກລັດແລະເອກະຊົນທົ່ວໂລກໃຫ້ການສະ ໜັບ ສະ ໜູນ ຂໍ້ລິເລີ່ມຕ່າງໆທີ່ ກຳ ລັງຖືກພັດທະນາແລະ ນຳ ໃຊ້ເພື່ອຈັດການກັບພະຍາດໄຂ້ເລືອດອອກທີ່ ກຳ ລັງແຜ່ລາມທີ່ ກຳ ລັງຂົ່ມຂູ່ຕໍ່ຄວາມ ໝັ້ນ ຄົງຂອງມະນຸດແລະເສດຖະກິດທົ່ວໂລກ.\nໃບບິນຄ່າສາກົນຂອງ ສິດທິມະນຸດ ມາດຕາ 13 ຂອງຖະແຫຼງການສາກົນ ສິດທິມະນຸດ ອ່ານ: (1) ທຸກຄົນມີ ສິດ to ເສລີພາບໃນການເຄື່ອນໄຫວ ແລະທີ່ຢູ່ອາໄສຢູ່ໃນເຂດແດນຂອງແຕ່ລະລັດ. (2) ທຸກຄົນມີ ສິດ ອອກຈາກປະເທດໃດ ໜຶ່ງ, ລວມທັງປະເທດຂອງຕົນ, ແລະກັບຄືນປະເທດຂອງຕົນ. ສິດທິນີ້ແມ່ນຢູ່ພາຍໃຕ້ໄພຂົ່ມຂູ່.\nທ່ານດຣ Peter Tarlow ຂອງ ການທ່ອງທ່ຽວທີ່ປອດໄພກວ່າ ໄດ້ເຮັດວຽກກັບ Hon. ລັດຖະມົນຕີ Bartlett ກ່ຽວກັບຄວາມປອດໄພແລະຄວາມປອດໄພດ້ານການທ່ອງທ່ຽວນັບຕັ້ງແຕ່ສູນດັ່ງກ່າວສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ.\nທ່ານດຣ Tarlow ກ່າວໃນກອງປະຊຸມ ສຳ ມະນາມື້ນີ້ວ່າ: ຖ້າເຄີຍມີເວລາປ່ຽນແຜ່ນຢູ່ໃນຫ້ອງໂຮງແຮມຂອງທ່ານທຸກໆມື້, ດຽວນີ້ແມ່ນແລ້ວ. ຖ້າມີເວລາ ສຳ ລັບ Boeing ແລະ Airbus ທີ່ຈະອະນຸຍາດໃຫ້ອາກາດສົດເຂົ້າໄປໃນເຮືອບິນຂອງພວກເຂົາແທນທີ່ຈະ ໝູນ ວຽນອາກາດດຽວກັນ, ດຽວນີ້ແມ່ນ. ລືມ ໜ້າ ກາກ, ແຕ່ຫລີກລ້ຽງການໃຊ້ ໝອນ ແລະຜ້າຫົ່ມຢູ່ເທິງເຮືອບິນ, ຫລີກລ້ຽງຜູ້ຄົນ ຈຳ ນວນຫລາຍ, ລ້າງມືຂອງທ່ານແລະຫລີກລ້ຽງການຈັບມື, ກິນວິຕາມິນ C, ນອນຫຼັບໃຫ້ພຽງພໍ, ດື່ມນໍ້າໃຫ້ພຽງພໍ.\nກອງປະຊຸມ ສຳ ມະນາທາງອິນເຕີເນັດຕໍ່ໄປແມ່ນມີການວາງແຜນ ສຳ ລັບວັນພະຫັດ ແລະສາມາດໃຊ້ໄດ້ກັບທຸກຄົນທີ່ຕ້ອງການເຂົ້າຮ່ວມຈາກ ໜ້າ ຈໍຄອມພິວເຕີຂອງພວກເຂົາ.


ຈັບໂຈນປຸ້ນຊິງຊັບ ຄາເຮືອນ2ຄົນ ທີ່ເມືອງໄກສອນ! - ໂທລະໂຄ່ງ THOLAKHONG\nHome / ສະຫວັນນະເຂດ / ເຕືອນໄພ / ປກສ / ໄພສັງຄົມ / ຈັບໂຈນປຸ້ນຊິງຊັບ ຄາເຮືອນ2ຄົນ ທີ່ເມືອງໄກສອນ!\nຈັບໂຈນປຸ້ນຊິງຊັບ ຄາເຮືອນ2ຄົນ ທີ່ເມືອງໄກສອນ!\nສະຫວັນນະເຂດ: ເຈົ້າໜ້າທີ່ສືບສວນສອບ-ສອບ ປກສ ເມືອງໄກສອນພົມວິຫານ ແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ໄດ້ເຂົ້າປິດລ້ອມເຮືອນເປົ້າໝາຍປຸ້ນຊັບ, ຊິງຊັບ ແລະ ລັກຊັບຂອງພົນລະເມືອງ ສາມາດກັກຕົວເປົ້າໝາຍໄດ້2ຄົນ ຄື: ທ້າວ ຄຳແສນ ອາຍຸ 35 ປີ ແລະ ທ້າວ ລຸ້ງທິບ ຫຼື ນ້ອຍ ອາຍຸ 25 ປີ ທັງສອງຢູ່ບ້ານ ທ່າແຮ່ ເມືອງໄກສອນ ພົມວິຫານ ໃນວັນທີ2ມີນາ ຜ່ານມາ.\nຈາກການສອບສວນຂອງເຈົ້າໜ້າທີ່, ພວກກ່ຽວຮັບສາລະພາບວ່າ: ໄດ້ເຄື່ອນໄຫວປຸ້ນຊັບ, ຊິງຊັບ ແລະ ລັກຊັບ ຂອງພົນລະເມືອງແທ້, ຜ່ານມາເຄີຍກໍ່ເຫດປຸ້ນຊັບມາແລ້ວ5ຄັ້ງ ໂດຍໃຊ້ມີດຍາວ 40 ຊັງຕີເມັດ ເປັນເຄື່ອງມີໃນການກໍ່ເຫດ ຄັ້ງທີ 1 ແລະ2ຢູ່ເສັ້ນທາງ A 1 ເຂດບ້ານສະໜາມໄຊ ໄດ້ແທັບເລັດ 1 ເຄື່ອງ ແລະ ເງິນ 600.000 ກີບ ແລະ ບ້ານໂພນສະຫວ່າງເໜືອ ປຸ້ນໄດ້ໄອໂຟນ6ກັບ ໄອໂຟນ4ຄັ້ງທີ3ຢູ່ຮ້ານຊື້-ຂາຍແບ້ ຫຼັກ9ໄດ້ໂທລະສັບໄອໂຟນ ແລະ ໄອຄິວ ຄັ້ງທີ4ແມ່ນຢູ່ຕໍ່ໜ້າໂອດ້ອບ ຫຼັກ6ໄດ້ໂທລະສັບໄອໂມບາຍ 1 ເຄື່ອງ ແລະ ຄັ້ງສຸດທ້າຍ ຢູ່ບ້ານດົງດຳດວນ ປຸ້ນໄດ້ໂທລະສັບ ຊຳຊຸງ J9 ຈຳນວນ 1 ເຄື່ອງ.\nສຳລັບການຊິງຊັບແມ່ນໄດ້ລົງມືຢູ່ຈຸດເສັ້ນທາງລົງບ້ານໜອງຜື ໄດ້ດຶງສາຍຄໍຄຳໜັກ2ສະຫຼືງ ແລະ ຮ່ວມກັນລັກຊັບຢູ່ຮ້ານປະຊາຊົນບ້ານ ນາເລົ່າ ເມືອງໄກສອນພົມວິຫານ2ຄັ້ງ ລັກໄດ້ໂທລະພາບຈໍແບນ 32 ນິ້ວ 1 ເຄື່ອງ ແລະ 42 ນິ້ວ 1 ເຄື່ອງ.\nຜ່ານການສອບສວນຢ່າງລະອຽດແລ້ວ ທາງເຈົ້າໜ້າທີ່ຈຶ່ງໄດ້ລົງເກັບ ກູ້ຂອງກາງທີ່ພວກກ່ຽວນຳໄປຂາຍ ແລະ ເອົາໄປຈຳນຳ ສາມາດເກັບກູ້ຄືນ ໄດ້ມີໂທລະສັບໄອໂຟນ 6, ໄອໂຟນ4, ອ້ອບໂປ້, ໄອຄິວ, ໄອໂມບາຍ, ແທັບ ເລັດ ຢ່າງລະ 1 ເຄື່ອງ ແລະ ຂັນເງິນ 1 ໜ່ວຍ.\nພາບແລະຂ່າວ: ໜັງສືພິມຄວາມສະຫງົບ LSecurity News\nສະຫວັນນະເຂດ ເຕືອນໄພ ປກສ ໄພສັງຄົມ


ເນື້ອຫາ, ການເຊື່ອມໂຍງແລະຍຸດທະສາດ ຄຳ ຫລັກ ສຳ ລັບ SEO 2016 | Martech Zone\nຂ້າພະເຈົ້າຈະມີຄວາມຊື່ສັດວ່າຕໍ່ໄປພວກເຮົາຈະໄດ້ຮັບຈາກການປ່ຽນແປງລະບົບ algorithm ຂອງສອງສາມປີກ່ອນ, ຂ້ອຍເບິ່ງ ໜ້ອຍ ລົງ ເຄື່ອງມືຄົ້ນຫາທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງເຄື່ອງຈັກຊອກຫາ ແລະການບໍລິການທີ່ມີຄ່າຫຼາຍເທົ່າທີ່ພວກເຂົາເຄີຍເປັນ. ຢ່າສັບສົນກັບຄວາມ ສຳ ຄັນຂອງ SEO. ການຄົ້ນຫາແບບອິນຊີແມ່ນຍັງເປັນຍຸດທະສາດທີ່ມີປະສິດທິພາບແລະລາຄາບໍ່ແພງທີ່ສຸດ ສຳ ລັບການຊອກຫານັກທ່ອງທ່ຽວ ໃໝ່. ບັນຫາຂອງຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນກັບສື່ກາງ; ມັນຢູ່ກັບເຄື່ອງມືແລະຊ່ຽວຊານຢູ່ທີ່ນັ້ນຍັງມີການຊຸກຍູ້ຍຸດທະສາດຈາກສອງສາມປີທີ່ຜ່ານມາວ່າມັນບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກອີກຕໍ່ໄປ.\nແລະໃນເວລາທີ່ມັນກ່ຽວກັບອົງການຕ່າງໆ, ຂ້ອຍຈະຫລີກລ້ຽງການຈ້າງບໍລິສັດ SEO ແທນທີ່ຈະເປັນອົງການກາລະຕະຫຼາດເນື້ອຫາທີ່ເຂົ້າໃຈ SEO. ມັນເປັນພຽງຄວາມຄິດເຫັນຂອງຂ້ອຍ, ແຕ່ວ່າ ອົງການ ທີ່ເຂົ້າໃຈການສ້າງຍີ່ຫໍ້ແລະການສົ່ງຂໍ້ຄວາມ, ການພັດທະນາເນື້ອຫາໃນຫລາຍໆສື່, ການເພີ່ມປະສິດທິພາບການປ່ຽນໃຈເຫລື້ອມໃສ, ແລະກົນລະຍຸດສື່ມວນຊົນຂ້າມຊ່ອງທາງ (ລວມທັງສື່ທີ່ໄດ້ຮັບ, ເປັນເຈົ້າຂອງ, ຈ່າຍແລະແບ່ງປັນ) ອາດຈະມີລາຄາແພງກວ່າແຕ່ຈະເຮັດໃຫ້ຜົນໄດ້ຮັບທີ່ດີກວ່າເກົ່າ.\nນັ້ນບໍ່ແມ່ນວ່າທຸກອົງການຄົ້ນຫາອິນຊີບໍ່ເຂົ້າໃຈເຖິງການປ່ຽນແປງທີ່ເກີດຂື້ນ. ຂໍ້ມູນນີ້ຈາກ Dilate,6ອັນດັບຍຸດທະສາດ SEO ລ້າສຸດທີ່ມີປະສິດທິພາບສູງສຸດໃນປີ 2016 ດ້ວຍ ຄຳ ແນະ ນຳ ແລະເຄື່ອງມື, ລາຍລະອຽດຫຼາຍຍຸດທະສາດເຫຼົ່ານັ້ນ.\nInfographic ໄດ້ກວມເອົາອົງປະກອບ SEO ທີ່ ສຳ ຄັນທີ່ຕ້ອງພິຈາລະນາໃນປີ 2016, ເຊິ່ງປະກອບມີການຄົ້ນຄ້ວາ ຄຳ ຫລັກ, SEO ໃນ ໜ້າ, SEO ໃນເວັບໄຊທ໌, ເວບໄຊທ໌ທີ່ເປັນມິດກັບມືຖື, ການສ້າງ link 2016, ການຕະຫຼາດເນື້ອຫາ, & SEO ມືຖື. ມັນຍັງມີບາງຈຸດຊີ້ບອກທີ່ເປັນປະໂຫຍດໃນຕອນທ້າຍເພື່ອສະແດງໃຫ້ທ່ານຮູ້ວ່າການຂະຫຍາຍ Chrome ແລະ blog ຂ່າວຕ່າງໆສາມາດເປັນປະໂຫຍດທີ່ສຸດ ສຳ ລັບທ່ານໃນຄວາມພະຍາຍາມ SEO ຂອງທ່ານ.\nຖ້າຂ້ອຍຕ້ອງສະຫລຸບສິ່ງທີ່ຍັງສືບຕໍ່ສົ່ງຜົນໃຫ້ເກີດປະລາດໃຈກັບລູກຄ້າຂອງພວກເຮົາ, ຂ້ອຍຈະບອກບັນດາຍຸດທະສາດທີ່ Dilate ໃຊ້, ແຕ່ຂ້ອຍຕ້ອງດັດແປງວິທີການແຕ່ລະອັນຖືກ ນຳ ໃຊ້ແລະເປັນຫຍັງ:\nການວິໄຈຄໍາ - ການວິເຄາະທັງຍຸດທະສາດຂອງຍີ່ຫໍ້ແລະ ການຄົ້ນຄວ້າ persona ຜູ້ຊື້, ການພັດທະນາເວັບໄຊ taxonomy ແລະ ຫ້ອງສະຫມຸດເນື້ອໃນ ແມ່ນສໍາຄັນ.\nSEO ໃນຫນ້າ - ໃນຂະນະທີ່ອົງປະກອບຂອງ ໃນຫນ້າ SEO ມີຄວາມ ສຳ ຄັນ, ຂ້ອຍຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ຫຼາຍກ່ວາວິທີທີ່ຄູ່ແຂ່ງຈະຊະນະການຊອກຫາໃນ ໜ້າ ເວັບຂອງທ່ານ. ຫນ້າທີ່ສົມບູນແບບທີ່ມີຫົວຂໍ້, ຫົວຂໍ້ຍ່ອຍ, ບັນຊີລາຍຊື່ຫຍໍ້, ຮູບພາບ, ແຜນວາດ, ຕາຕະລາງ, ວິດີໂອແລະ infographics ຈະຊະນະໃນເວລາທີ່ພວກເຂົາໃຫ້ຄຸນຄ່າຫຼາຍກ່ວາຄູ່ແຂ່ງຂອງທ່ານ.\nເວັບໄຊທ໌ທີ່ເປັນມິດກັບມືຖື - ອີກເທື່ອ ໜຶ່ງ, ຂໍໃຫ້ທ່ານເອົາບາດກ້າວນີ້ຕື່ມອີກ. ຫລີກໄປທາງຫນຶ່ງຈາກການກໍ່ສ້າງ ເວັບໄຊທ໌ຕອບສະ ໜອງ, ຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບວິທີການປະຕິບັດເຕັກໂນໂລຢີ ໃໝ່ ເຊັ່ນ ຫນ້າມືຖືເລັ່ງລັດ ຈະມີຄວາມ ສຳ ຄັນຫຼາຍກວ່າເກົ່າແລະຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າເກົ່າ. ບໍ່ກ່າວເຖິງ ບົດຄວາມທັນທີຂອງເຟສບຸກ ແລະ ຮູບແບບຂອງ Apple News.\nອາຄານ Link - ອູ. ຂ້ອຍກຽດຊັງ ຄຳ ນັ້ນແລະຂ້ອຍກໍ່ບໍ່ຮູ້ສຶກວ່າມັນເປັນຜົນປະໂຫຍດສູງສຸດຂອງເຈົ້າທີ່ຈະຕິດຕາມ. ຂ້າພະເຈົ້າສັ່ງແທນທີ່ຈະສ້າງ ອຳ ນາດລັດ ລາຍຮັບການເຊື່ອມຕໍ່. ກາລະໂອກາດສື່ມວນຊົນທີ່ໄດ້ຮັບໂດຍຜ່ານການພົວພັນສາທາລະນະຈະບໍ່ພຽງແຕ່ສະ ໜອງ ນ້ ຳ ໜັກ ອັນດັບເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ມັນຍັງສາມາດ ນຳ ໃຊ້ເພື່ອແນໃສ່ຜູ້ຊົມທີ່ຖືກຕ້ອງ. ຢຸດການຊອກຫາສະຖານທີ່ທີ່ຈະຍຶດຕິດແລະເລີ່ມຕົ້ນຊອກຫາສະຖານທີ່ແລະຜູ້ມີອິດທິພົນເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ທ່ານມີຄວາມຮູ້, ເຂົ້າໃຈແລະ ສິດອໍານາດ ໃນອຸດສາຫະ ກຳ ຂອງທ່ານ.\nຕະຫຼາດເນື້ອໃນ - ການພັດທະນາກ ຫ້ອງສະຫມຸດເນື້ອໃນ ທີ່ໃຫ້ຄຸນຄ່າແກ່ຜູ້ຊົມຂອງທ່ານ, ຖືກແບ່ງປັນໂດຍຊຸມຊົນຂອງທ່ານ, ແລະຖືກຮັບຮູ້ຈາກເພື່ອນຂອງທ່ານວ່າເນື້ອຫາທີ່ມີ ອຳ ນາດແມ່ນວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດ ສຳ ລັບການຊອກຫາຜູ້ມາຢ້ຽມຢາມອິນຊີ\nMobile SEO - ການບໍລິການທາງພູມສາດມີບົດບາດອັນໃຫຍ່ຫຼວງໃນການເພີ່ມປະສິດທິພາບຂອງເຄື່ອງຈັກຊອກຫາໃນທ້ອງຖິ່ນແລະຄວນມີລາຍຊື່ນີ້. Google ໃຫ້ຄວາມສົນໃຈຫຼາຍຕໍ່ສະຖານທີ່ທີ່ຜູ້ໃຊ້ຄົ້ນຫາຕັ້ງຢູ່, ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາ ກຳ ລັງຊອກຫາຢູ່. ການຄົ້ນຫາມືຖືໃນ Indianapolis ແມ່ນງ່າຍດາຍທີ່ຈະບໍ່ສ້າງຜົນໄດ້ຮັບດຽວກັນໃນ San Francisco (ແລະມັນບໍ່ຄວນ).\nຂ້ອຍຄິດ ຄວາມໄວ ຄວນຈະເປັນປັດໃຈອັນດັບ ໜຶ່ງ ໃນ infographic ນີ້ຍ້ອນວ່າຂ້ອຍບໍ່ແນ່ໃຈວ່າມີຫຍັງສົ່ງຜົນກະທົບຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງຕໍ່ທັງການຈັດອັນດັບ, ພຶດຕິ ກຳ ຂອງຜູ້ໃຊ້ແລະການປ່ຽນໃຈເຫລື້ອມໃສ. ສະຖານທີ່ໄວແມ່ນມີຄວາມ ສຳ ຄັນ - ດັ່ງນັ້ນ ການບີບອັດຮູບພາບ, ເຄືອຂ່າຍການຈັດສົ່ງເນື້ອຫາ ແລະ ເຈົ້າພາບໄວ ທຸກເລື່ອງ!\nTags: 2016CDNເຄືອຂ່າຍການຈັດສົ່ງເນື້ອຫາຕະຫຼາດເນື້ອໃນຖາມສະບາຍດີໄວການບີບອັດຮູບພາບການຄົ້ນຄວ້າ keywrodການເຊື່ອມໂຍງການກໍ່ສ້າງInfographics ການຕະຫຼາດseo ມືຖືເວັບໄຊທ໌ທີ່ເປັນມິດກັບມືຖືseo ໃນຫນ້າຄົ້ນຫາອິນຊີຄວາມໄວຂອງ ໜ້າການອອກແບບເວັບຕອບສະ ໜອງseoອົງປະກອບ seoຄຳ ແນະ ນຳ seoseo toolsຄວາມໄວຂອງເວັບໄຊ\nສິງຫາ 10, 2016 ທີ່ 7: 37 AM\nດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວມາແລ້ວທ່ານຕ້ອງສຸມໃສ່ຫລາຍຂື້ນໃນ seo ມືຖື.


ທ່ານພົນໂທ ຫງວຽນຈີ໋ວິງ ຮອງລັດຖະມົນຕີກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ\nກປ.ອອນໄລ - ຕາມແຜນການ, ທີ່ກອງປະຊຸມສະໄໝສາມັນ ເທື່ອທີ 10, ສະພາແຫ່ງຊາດ ຊຸດທີ XIV, ຈະໃຫ້ຄໍາຄິດເຫັນ ແລະພິຈາລະນາຮັບຮອງເອົາຮ່າງມະຕິຂອງສະພາແຫ່ງຊາດກ່ຽວກັບການເຂົ້າຮ່ວມກໍາລັງຮັກສາສັນຕິພາບຂອງສະຫະປະຊາຊາດ (ສປຊ).\nເນື່ອງໃນໂອກາດນີ້, ທ່ານພົນໂທ ຫງວຽນຈີ໋ວິງ ກໍາມະການສູນກາງພັກ, ຄະນະປະຈໍາຄະນະພັກການທະຫານສູນກາງ, ຮອງລັດຖະມົນຕີກະຊວງ ປ້ອງກັນປະເທດ, ຫົວໜ້າໜ່ວຍປະຕິບັດງານລະຫວ່າງຂະແໜງ, ຫົວໜ້າຄະນະຊີ້ນໍາກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດກ່ຽວກັບເລື່ອງຫວຽດນາມ ເຂົ້າຮ່ວມການເຄື່ອນໄຫວຮັກສາສັນຕິພາບ ສປຊ ໄດ້ຕອບບາງຄໍາຖາມຂອງນັກຂ່າວກ່ຽວກັບບັນຫານີ້:\nທ່ານພົນໂທ ຫງວຽນຈີ໋ວິງ. ພາບ: qdnd.vn.\nນັກຂ່າວ (ນຂ): ຂໍຮຽນທ່ານພົນໂທ, ທ່ານຕີລາຄືແນວໃດກ່ຽວກັບບັນຫາກອງປະຊຸມສະໄໝສະມັນ ເທື່ອທີ 10, ສະພາແຫ່ງຊາດ ຊຸດທີ XIV, ຈະຮັບຮອງເອົາຮ່າງມະຕິຂອງສະພາແຫ່ງຂາດກ່ຽວກັບການເຂົ້າຮ່ວມກໍາລັງຮັກສາສັນຕິພາບ ສປຊ ?\nທ່ານພົນໂທ ຫງວຽນຈີ໋ວິງ: ພວກເຮົາໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມການເຄື່ອນໄຫວຮັກສາສັນຕິພາບ ສປຊ ກວ່າ6ປີແລ້ວ, ແລະບັນລຸໄດ້ບັນດາຜົນງານສໍາຄັນທີ່ສຸດ, ໄດ້ຮັບການຕີລາຄາສູງຈາກເພື່ອນມິດສາກົນກໍ່ຄືພາຍໃນປະເທດ. ໄດ້ມີໝາກຜົນຄືດັ່ງກ່າວແມ່ນຍ້ອນມີຫຼາຍສາເຫດ, ໃນນັ້ນທໍາອິດແມ່ນພື້ນຖານນິຕິກໍາກ່ຽວກັບການຊີ້ນໍານຳພາຂອງພັກ, ການບໍລິຫານຂອງລັດຖະບານ ແລະການຊີ້ນໍາ, ນໍາພາຂອງຄະນະພັກການທະຫານສູນກາງ, ກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດຕໍ່ກັບຂົງເຂດນີ້. ຂີດໝາຍສຳຄັນພິເສດແມ່ນໃນປີ 2013, ກົມການເມືອງໄດ້ຮັບຮອງເອົາ “ແຜນຮ່າງສັງລວມກ່ຽວກັບເລື່ອງຫວຽດນາມ ເຂົ້າຮ່ວມການເຄື່ອນໄຫວຮັກສາສັນຕິພາບ ສປຊ”. ບົນພື້ນຖານນັ້ນ, ຄະນະພັກການທະຫານສູນກາງ, ກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ ໄດ້ສ້າງ ແລະຍື່ນສະເໜີລັດຖະບານອະນຸມັດຜ່ານ “ແຜນຮ່າງກອງທັບປະຊາຊົນຫວຽດນາມ ເຂົ້າຮ່ວມການເຄື່ອນໄຫວຮັກສາສັນຕິພາບ ສປຊ ໄລຍະ 2014-2020 ແລະຊຸມປີຕໍ່ໜ້າ”. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ປະຈຸບັນ, ພວກເຮົາກໍາລັງຕ້ອງການພື້ນຖານນິຕິກໍາທີ່ມີລັກສະນະພື້ນຖານກວ່າ, ນັ້ນແມ່ນເອກະສານຂອງສະພາແຫ່ງຊາດວ່າດ້ວຍການເຄື່ອນໄຫວຮັກສາສັນຕິພາບ ສປຊ ເພື່ອເປັນພື້ນຖານໃຫ້ເອກະສານນິຕິກຳທັງໝົດ ເພື່ອແນໃສ່ຜັນຂະຫຍາຍຢ່າງຄົບຊຸດ ແລະສຸດຂີດເຄົາລົບກົດໝາຍຫວຽດນາມ , ກໍ່ຄືກົດໝາຍສາກົນໃນວິວັດທີ່ຫວຽດນາມ ເຂົ້າຮ່ວມການເຄື່ອນໄຫວຮັກສາສັນຕິພາບ ສປຊ.\nຕາມຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວ, ເລື່ອງສະພາແຫ່ງຊາດພິຈາລະນາຮັບຮອງເອົາຮ່າງມະຕິບໍ່ພຽງແຕ່ມີຄວາມໝາຍດ້ານນິຕິກໍາ, ບໍ່ພຽງແຕ່ສະຫງວຽນໃຫ້ກໍາລັງຮັກສາສັນຕິພາບເທົ່ານັ້ນ. ຫາກມັນຍັງເປັນສານຂອງປະເທດທີ່ຢັ້ງຢືນວ່າ, ຫວຽດນາມ ແມ່ນສະມາຊິກທີ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງປະຊາຄົມສາກົນ; ພິສູດໃຫ້ປະເທດຕ່າງໆເຫັນໄດ້ວ່າ, ພັກ, ລັດ, ສະພາແຫ່ງຊາດຫວຽດນາມ ລ້ວນແຕ່ມີເຈດຈໍານົງດຽວແມ່ນປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັ້ງໜ້າໃຫ້ແກ່ການເຄື່ອນໄຫວຮັກສາສັນຕິພາບ ສປຊ.\nເລື່ອງພວກເຮົາເຂົ້າຮ່ວມການເຄື່ອນໄຫວຮັກສາສັນຕິພາບ ສປຊ ໄດ້ນໍາເຂົ້າກົດໝາຍ, ໝາຍຄວາມວ່າພວກເຮົາໄດ້ຢັ້ງຢືນຈະເຂົ້າຮ່ວມພາລະກໍານີ້ໃນໄລຍະຍາວ, ດ້ວຍກໍາລັງແຮງຂອງປະເທດ, ຫາກບໍ່ແມ່ນໃນໄລຍະສັ້ນດ້ວຍກົມກອງ ຫຼື ກໍາລັງລະອຽດໃດໜຶ່ງ. ແລະພິເສດ, ເລື່ອງນີ້ຈະເນັ້ນໜັກວ່າ ການເຂົ້າຮ່ວມຂອງຫວຽດນາມ ໃນການເຄື່ອນໄຫວຮັກສາສັນຕິພາບ ສປຊ ແມ່ນມີຫຼັກການ ແລະມີການສະໜັບສະໜູນຂອງກົດໝາຍປະເທດ.\nຂ້າພະເຈົ້າຖືວ່າ ເມື່ອສະພາແຫ່ງຊາດຮັບຮອງເອົາຮ່າງມະຕິ, ວຽກງານທໍາອິດທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງເຮັດນັ້ນແມ່ນແຈ້ງໃຫ້ ສປຊ ຮັບຊາບ. ໃນຈຳນວນກວ່າ 100 ປະເທດເຂົ້າຮ່ວມການຮັກສາສັນຕິພາບນັ້ນ, ຈຳນວນປະເທດທີ່ມີກົດໝາຍວ່າດ້ວຍການຮັກສາສັນຕິພາບແມ່ນບໍ່ຫຼາຍ.\nນຂ: ຂໍຮຽນທ່ານພົນໂທ, ມະຕິຂອງສະພາແຫ່ງຊາດກ່ຽວກັບການເຂົ້າຮ່ວມກໍາລັງຮັກສາສັນຕິພາບຈະປະກອບສ່ວນນຳມາເຊິ່ງການປ່ຽນແປງສໍາຄັນໃດແດ່ສຳລັບການເຄື່ອນໄຫວຮັກສາສັນຕິພາບຂອງຫວຽດນາມ ໃນໄລຍະຈະມາເຖິງ?\nທ່ານພົນໂທ ຫງວຽນຈີ໋ວິງ: ຄືດັ່ງພວກເຮົາໄດ້ຮູ້ແລ້ວວ່າ, ການຮັກສາສັນຕິພາບ ສປຊ ແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວຂອງຫຼາຍປະເທດ, ຫຼາຍຂະແໜງ, ຫຼາຍຝ່າຍ. ຖ້າບໍ່ມີພື້ນຖານນິຕິກໍາ, ຈະສ້າງຄວາມຫຍຸ້ງຍາກທີ່ສຸດໃຫ້ກໍາລັງຂອງພວກເຮົາເມື່ອອອກຈາກປະເທດ. ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ, ເລື່ອງສະພາແຫ່ງຂາດ ຮັບຮອງເອົາຮ່າງມະຕິກ່ຽວກັບການເຄື່ອນໄຫວຮັກສາສັນຕິພາບ ສປຊ ບໍ່ພຽງແຕ່ມີຄວາມໝາຍຂອງເອກະສານນິຕິກໍາເທົ່ານັ້ນ, ຫາກມັນຍັງສ້າງແຫຼ່ງກໍາລັງແຮງໃຫ້ກໍາລັງຂອງເຮົາປະຕິບັດໜ້າທີ່ຢູ່ພາຍນອກສໍາເລັດຜົນ. ພ້ອມທັງຊ່ວຍຮັບປະກັນໃຫ້ພວກເຮົາປະຕິບັດຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍ, ຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພ ແລະພວກເຮົາທັງປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັ້ງໜ້າໃຫ້ໜ້າທີ່ລວມຂອງ ສປຊ, ທັງປະກອບສ່ວນໃຫ້ການເຄື່ອນໄຫວພົວພັນຕ່າງປະເທດຂອງພັກ, ລັດ ແລະກອງທັບໃນໄລຍະຈະມາເຖິງ.\nນຂ: ຂໍຮຽນທ່ານພົນໂທ, ຂໍທ່ານໃຫ້ຮູ້, ມະຕິຈະສ້າງເງື່ອນໄຂຄືແນວໃດໃຫ້ບັນດານາຍທະຫານຂອງເຮົາເມື່ອເຂົ້າຮ່ວມການເຄື່ອນໄຫວຮັກສາສັນຕິພາບ ສປຊ?\nທ່ານພົນໂທ ຫງວຽນຈີ໋ວິງ: ແນ່ນອນແລ້ວ! ເມື່ອມີມະຕິນີ້ຈະຢັ້ງຢືນຢ່າງຈະແຈ້ງກ່ຽວກັບໜ້າທີ່ຮັກສາສັນຕິພາບ ສປຊ ຂອງປະເທດພວກເຮົາ. ທີສອງ, ມະຕິຈະສ້າງເງື່ອນໄຂສະດວກໃຫ້ວຽກງານນະໂຍບາຍສຳລັບການເຄື່ອນໄຫວຮັກສາສັນຕິພາບ ສປຊ ເວົ້າລວມກໍ່ຄືພະນັກງານ, ນັກຮົບແຕ່ລະຄົນເວົ້າສະເພາະໄດ້ຮັບປະກັນດ້ວຍກົດໝາຍເມື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່. ແລະທີສາມ, ນີ້ຈະແມ່ນບ່ອນອີງທາງດ້ານກົດໝາຍ. ບໍ່ວ່າພະນັກງານ, ນັກຮົບຄົນໃດທີ່ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ຕ່າງປະເທດລ້ວນແຕ່ຕ້ອງການບ່ອນອີງຂອງປະເທດ. ປະເທດປົກປ້ອງໃຫ້ແກ່ການເຄື່ອນໄຫວນີ້ ແລະປົກປັກຮັກສາບັນດາພະນັກງານ, ນັກຮົບ. ຂ້າພະເຈົ້າຖືວ່ານີ້ແມ່ນແຫຼ່ງລະດົດກໍາລັງໃຈ ແລະແມ່ນກໍາລັງແຮງທີ່ມີເນື້ອແທ້ໃຫ້ແກ່ການເຄື່ອນໄຫວຮັກສາສັນຕິພາບ ສປຊ ເຊິ່ງພວກເຮົາ ກໍາລັງເຂົ້າຮ່ວມ.\nເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມຂ້າພະເຈົ້າຕ້ອງເວົ້າຕື່ມອີກວ່າ, ຖ້າມີມະຕິຄືຈ່ັງຊັ້ນ, ພວກເຮົາທັງມ່ວນຊື່ນ, ທັງເປັນຫ່ວງໃຍທີ່ສຸດ. ເມື່ອມີມະຕິແລ້ວ, ເລື່ອງຍົກສູງຄວາມສາມາດ, ຄຸນນະພາບຂອງການເຄື່ອນໄຫວຮັກສາສັນຕິພາບ ສປຊ ຈະຕ້ອງຄືແນວໃດເພື່ອສົມກັບຄວາມໄວ້ເນື້ອເຊື່ອໃຈ ແລະຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຂອງພັກ, ລັດ, ສະພາແຫ່ງຂາດຕໍ່ກັບການເຄື່ອນໄຫວນີ້. ນີ້ແມ່ນບັນຫາທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງມີຄວາມພະຍາຍາມຫຼາຍກວ່າໃນວິວັດທະນາການຍາວນານທີ່ຈະມາເຖິງ.\nໂຄດຄໍາສັ່ງ: ທ່ານພົນໂທ ຫງວຽນຈີ໋ວິງພາລະກໍາຮັກສາສັນຕິພາບສປຊ


ປະຊາຊົນອິນເດຍ ພາກັນປະທ້ວງອີກ ກ່ຽວກັບຍິງສາວ ທີ່ຖືກຂົ່ມຂືນ ແລະເສຍຊີວິດ\nຊາວອິນເດຍທີ່ພາກັນປະທ້ວງ ໃນວັນເສົາວານນີ້ ທີ5ມັງກອນ 2013.\nການປະທ້ວງຕໍ່ຕ້ານຄວາມບໍ່ເປັນຫ່ວງເປັນໄຍຂອງປະຊາຊົນ ແລະການໄຮ້ຄວາມສາມາດຂອງຕໍາຫຼວດ ໄດ້ລະເບີດຂື້ນຄືນໃໝ່ອີກຢູ່ໃນອິນເດຍເມື່ອວັນເສົາວານນີ້ ຫຼັງ ຈາກ ແຟນຂອງສາວຜູ້ເຄາະຮ້າຍທີ່ຖືກຂົ່ມຂືນ ໂດຍພວກອັນທະພານທີ່ນີວເດລລີ ໄດ້ ເລົ່າສູ່ຟັງຄືນໃໝ່ອີກກ່ຽວກັບອາຊະຍາກໍາອັນໜ້າສະຫຍອງຂວັນ ທີ່ລາວໄດ້ເຫັນ ແຕ່ຕໍາຫຼວດໂຕ້ແຍ້ງຄໍາບອກເລົ່າ ຂອງຜູ້ກ່ຽວ.\nແຟນຂອງຍິງສາວຊາວອິນເດຍທີ່ເສຍຊີວິດໄປເມື່ອອາທິດຜ່ານມາ ຍ້ອນບາດແຜທີ່ໄດ້ ຮັບ ຈາກການໂຈມຕີ ໄດ້ບອກອົງການຂ່າວຝຣັ່ງ ແລະໂທລະ ພາບ ຊ່ອງ Zee ຂອງອິນເດຍ ເມື່ອວັນສຸກຜ່ານມານີ້ວ່າ ເວລາຜ່ານໄປ ດົນເຖິງ 25 ນາທີ ຈຶ່ງມີຄົນຢຸດແລະມາຊ່ວຍລາວ ກັບເພື່ອນຂອງລາວ ຫຼັງຈາກພວກເຂົາເຈົ້າຖືກໂຍນຖິ້ມ ໃນສະພາບເປືອຍ ກາຍແລະເລືອດໄຫລຢູ່ແຄມຖະໜົນ ນັ້ນ.\nຊາຍຄົນດັ່ງກ່າວ ທີ່ບໍ່ບອກຊື່ຍ້ອນເຫດຜົນທາງກົດໝາຍ ຍັງເວົ້າອີກວ່າ ເວລາຕໍາຫຼວດໄປເຖິງບ່ອນເກີດເຫດ ພວກເຂົາເຈົ້າກໍຖົກຖຽງກັນຢູ່ດົນເຕີບວ່າ ເຫດການນີ້ເກີດຂຶ້ນເປັນເຂດຮັບຜິດຊອບຂອງໃຜ ແລ້ວກໍພາພວກເຂົາ ເຈົ້າໄປໂຮງໝໍ ທີ່ຢູ່ຫ່າງໄກບ່ອນເກີດເຫດ.\nທ່ານ Vivel Gogia ຜູ້ບັນຊາການຕໍາຫຼວດນີວເດລລີ ກ່າວປ້ອງກັນການຕອບສະໜອງຢ່າງໄວຂອງຕໍາຫຼວດ ໂດຍບອກພວກນັກຂ່າວເມື່ອວັນເສົາວ່າ ຕໍາຫຼວດໄດ້ໃຊ້ເວລາບໍ່ເຖິງເຄິ່ງຊົ່ວໂມງ ໃນການນໍາສົ່ງຄົນທັງສອງໄປໂຮງໝໍ ຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບໂທລະສັບຮ້ອງຂໍ ຄວາມຊ່ວຍເຫລືອແລ້ວ.\nທັງສອງຄົນຖືກທຸບຕີດ້ວຍທ່ອນເຫຼັກຢູ່ເທິງລົດເມແລະແມ່ຍິງຖືກຂົ່ມຂືນໝູ່. ທ່ອນເຫຼັກດັ່ງ ກ່າວຖືກໃຊ້ໃນການຂົ່ມຂືນ.\nຍິງສາວທີ່ບໍ່ຖືກລະບຸຊື່ ໄດ້ເສຍຊີວິດເມື່ອວັນເສົາທ້າຍເດືອນທັນວາ ທີ່ໂຮງໝໍຢູ່ສິງຄະໂປ ບ່ອນທີ່ນາງຖືກສົ່ງໄປປິ່ນປົວ. ພໍ່ຂອງນາງໄດ້ອອກປາກສະໜັບສະໜຸນໃຫ້ແຂນຄໍພວກຜູ້ຊາຍທີ່ກໍ່ເຫດດັ່ງກ່າວ ຖ້າຫາກຖືກສານຕັດສິນວ່າ ກະທໍາຜິດແທ້.\nການສໍາພາດຢູ່ ທີວີ Zee ນັບວ່າເປັນເທື່ອທໍາອິດ ທີ່ແຟນຂອງນາງທີ່ບໍ່ເປີດເຜີຍຊື່ ໄດ້ເວົ້າອອກມາຢ່າງເປີດເຜີຍກ່ຽວກັບເຫດການໂຈມຕີເມື່ອວັນທີ່ 16 ທັນວາຜ່ານມານັ້ນ.\nຕໍາຫຼວດອິນເດຍໄດ້ກ່າວເມື່ອວັນເສົາວານນີ້ເຊ່ນກັນວ່າ ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້ ຍື່ນຟ້ອງທີວີ Zee ຍ້ອນວ່າ ບົດສໍາພາດດັ່ງກ່າວອາດນໍາໄປສູ່ການເປີດເຜີຍຊື່ສຽງລຽງນາມຂອງຍິງທີ່ຖືກຂົ່ມຂືນ ທີ່ຖືວ່າຜິດກົດໝາຍ ທີ່ບໍ່ໃຫ້ເປີດເຜີຍຊື່ຂອງຜູ້ກ່ຽວນັ້ນ.


IX ພຣະທຳກ່ຽວກັບການເປີດເຜີຍຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ພາລະກິດຂອງມະນຸດ | ຄຣິສຕະຈັກຂອງພຣະເຈົ້າອົງຊົງລິດທານຸພາບສູງສຸດ\nIX ພຣະທຳກ່ຽວກັບການເປີດເຜີຍຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ພາລະກິດຂອງມະນຸດ\n310. ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເອງກ່ຽວຂ້ອງກັບພາລະກິດຂອງມະນຸດຊາດທັງໝົດ ແລະ ມັນຍັງເປັນຕົວແທນໃຫ້ແກ່ພາລະກິດຂອງຍຸກທັງໝົດອີກດ້ວຍ ເຂິ່ງໝາຍຄວາມວ່າ ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເອງເປັນຕົວແທນໃຫ້ແກ່ການເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ແນວທາງຂອງພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ໃນຂະນະທີ່ພາລະກິດຂອງພວກອັກຄະສາວົກເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເອງ ແລະ ຕາມມາພາຍຫຼັງພາລະກິດນັ້ນ ແລະ ບໍ່ໄດ້ນໍາພາຍຸກ ຫຼື ມັນບໍ່ໄດ້ສະແດງເຖິງແນວທາງພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃນຍຸກທັງໝົດ. ພວກເຂົາພຽງແຕ່ປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ມະນຸດຄວນປະຕິບັດ, ເຊິ່ງບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພາລະກິດການຄຸ້ມຄອງເລີຍ. ພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າປະຕິບັດດ້ວຍຕົນເອງແມ່ນໂຄງການພາຍໃນພາລະກິດການຄຸ້ມຄອງ. ພາລະກິດຂອງມະນຸດພຽງແຕ່ແມ່ນໜ້າທີ່ໆຜູ້ຄົນທີ່ຖືກໃຊ້ນັ້ນປະຕິບັດ ແລະ ມັນບໍ່ມີສ່ວນກ່ຽວພັນກັບພາລະກິດການຄຸ້ມຄອງ. ເຖິງແມ່ນຈະມີຂໍ້ແທ້ຈິງທີ່ທັງສອງຢ່າງແມ່ນພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ເນື່ອງຈາກຄວາມແຕກຕ່າງໃນຕົວຕົນ ແລະ ການເປັນຕົວຂອງພາລະກິດນັ້ນ, ມີຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ຊັດເຈນ ແລະ ເປັນຈິງລະຫວ່າງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເອງ ແລະ ພາລະກິດຂອງມະນຸດ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຂອບເຂດຂອງພາລະກິດທີ່ປະຕິບັດໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດມີຄວາມຫຼາກຫຼາຍໃນຈຸດມຸ່ງໝາຍທີ່ມີຕົວຕົນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫຼັກການ ແລະ ຂອບເຂດຂອງພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ.\n311. ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຍຸກໃໝ່ ແລະ ຄົນທີ່ສືບຕໍ່ພາລະກິດຂອງພຣະອົງແມ່ນມະນຸດທີ່ພຣະອົງໃຊ້. ພາລະກິດທີ່ມະນຸດປະຕິບັດລ້ວນແລ້ວແຕ່ຢູ່ພາຍໃນພັນທະກິດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນເນື້ອໜັງ ແລະ ບໍ່ສາມາດເຮັດເກີນຂອບເຂດນີ້ໄດ້. ຖ້າພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດບໍ່ມາເພື່ອປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຣະອົງ, ມະນຸດກໍບໍ່ສາມາດນໍາຍຸກເກົ່າໄປສູ່ຈຸດສິ້ນສຸດໄດ້ ແລະ ບໍ່ສາມາດເລີ່ມຕົ້ນຍຸກໃໝ່ໄດ້. ພາລະກິດທີ່ມະນຸດປະຕິບັດພຽງແຕ່ຢູ່ພາຍໃນຂອບເຂດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາ ທີ່ມະນຸດສາມາດເຮັດໄດ້ ແລະ ບໍ່ໄດ້ເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ມີພຽງແຕ່ພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດມາເຮັດພາລະກິດທີ່ພຣະອົງຄວນປະຕິບັດໃຫ້ສຳເລັດ ແລະ ນອກຈາກພຣະອົງແລ້ວ ບໍ່ມີໃຜສາມາດປະຕິບັດພາລະກິດນີ້ແທນພຣະອົງໄດ້. ແນ່ນອນ, ສິ່ງທີ່ເຮົາເວົ້າແມ່ນກ່ຽວກັບພາລະກິດແຫ່ງການບັງເກີດເປັນມະນຸດ.\n312. ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ສາມາດກ່າວໄດ້ວ່າ ເປັນຄໍາເວົ້າຂອງມະນຸດ ແລະ ແຮງໄກທີ່ຄົນໃດໜຶ່ງຈະສາມາດເຮັດໃຫ້ຄຳເວົ້າຂອງມະນຸດເປັນພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ. ມະນຸດຄົນໃດກໍຕາມທີ່ຖືກໃຊ້ໂດຍພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດ ແລະ ພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດກໍບໍ່ແມ່ນມະນຸດທີ່ຖືກໃຊ້ໂດຍພຣະເຈົ້າ. ໃນສິ່ງນີ້ແມ່ນມີຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ສຳຄັນ. ບາງເທື່ອ ຫຼັງຈາກອ່ານພຣະທໍາເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ ເຈົ້າບໍ່ຍອມຮັບວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຄືພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ເປັນພຽງແສງສະຫວ່າງທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບ. ໃນກໍລະນີນີ້ ເຈົ້າກໍຕາບອດດ້ວຍຄວາມບໍ່ຮູ້. ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າຈະຄືກັນກັບແສງສະຫວ່າງທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບແນວໃດ? ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ບັງເກີດເປັນມະນຸດໄດ້ລິເລີ່ມຍຸກໃໝ່, ຊີ້ນໍາມວນມະນຸດຊາດ, ເປີດເຜີຍຄວາມເລິກລັບ ແລະ ສະແດງໃຫ້ມະນຸດເຫັນທິດທາງທີ່ເຂົາຕ້ອງຮັບເອົາໃນຍຸກໃໝ່. ແສງສະຫວ່າງທີ່ໄດ້ຮັບໂດຍມະນຸດແມ່ນເປັນພຽງຄຳແນະນໍາສຳລັບການປະຕິບັດ ຫຼື ຄວາມຮູ້ທີ່ທໍາມະດາ. ມັນບໍ່ສາມາດນໍາພາມວນມະນຸດຊາດໄປສູ່ຍຸກໃໝ່ໄດ້ ຫຼື ເປີດເຜີຍຄວາມເລິກລັບຂອງພຣະເຈົ້າເອງໄດ້. ເມື່ອທຸກຢ່າງຈົບສິ້ນລົງ, ພຣະເຈົ້າກໍຄືພຣະເຈົ້າ ແລະ ມະນຸດກໍຄືມະນຸດ. ພຣະເຈົ້າມີແກ່ນແທ້ຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ມະນຸດກໍມີແກ່ນແທ້ຂອງມະນຸດ. ຖ້າມະນຸດເຫັນພຣະທໍາທີ່ກ່າວໂດຍພຣະເຈົ້າເປັນພຽງຄວາມສະຫວ່າງທໍາມະດາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ຖືເອົາຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກອັກຄະສາວົກ ແລະ ຜູ້ປະກາດພຣະທຳເປັນພຣະທໍາທີ່ກ່າວໂດຍພຣະເຈົ້າເອງ, ນັ້ນຈະເປັນຄວາມຜິດພາດຂອງມະນຸດ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເຈົ້າບໍ່ຄວນປະສົມຄວາມຖືກຕ້ອງ ແລະ ຄວາມຜິດ ຫຼື ເຮັດໃຫ້ສູງກາຍເປັນຕໍ່າ ຫຼື ເຂົ້າໃຈຜິດວ່າສິ່ງທີ່ເລິກເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ຕື້ນ; ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເຈົ້າບໍ່ຄວນຈົງໃຈໂຕ້ແຍ້ງສິ່ງທີ່ເຈົ້າຮູ້ໃຫ້ກາຍເປັນຄວາມຈິງ. ທຸກຄົນທີ່ເຊື່ອວ່າມີພຣະເຈົ້າກໍຄວນຄົ້ນຫາບັນຫາຈາກມຸມມອງທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ຄວນຮັບເອົາພາລະກິດໃໝ່ຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ພຣະທໍາໃໝ່ຂອງພຣະອົງຈາກທັດສະນະຂອງສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງໂດຍພຣະອົງ; ບໍ່ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາກໍຈະຖືກກໍາຈັດໂດຍພຣະເຈົ້າ.\n313. ພາລະກິດທີ່ປະຕິບັດໂດຍຜູ້ທີ່ຖືກນຳໃຊ້ໂດຍພຣະເຈົ້າແມ່ນເພື່ອການຮ່ວມມືກັບພາລະກິດຂອງພຣະຄຣິດ ຫລື ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຜູ້ຊາຍຄົນນີ້ໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາໂດຍພຣະເຈົ້າໃນບັນດາມະນຸດ, ເພິ່ນຢູ່ທີ່ນັ້ນເພື່ອນໍາພາທຸກຄົນທີ່ຖືກເລືອກໂດຍພຣະເຈົ້າ ແລະ ເພິ່ນຍັງໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນມາໂດຍພຣະເຈົ້າເພື່ອເຮັດວຽກຮ່ວມມືກັບມະນຸດ. ໂດຍຜ່ານບຸກຄົນນີ້, ຜູ້ທີ່ສາມາດເຮັດວຽກຮ່ວມມືກັບມະນຸດ, ຄວາມຕ້ອງການຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ມະນຸດກໍຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ພາລະກິດທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຕ້ອງປະຕິບັດທ່າມກາງມະນຸດກໍຈະສາມາດບັນລຸໄດ້ໂດຍຜ່ານບຸກຄົນນີ້. ເວົ້າໄດ້ອີກຢ່າງໜຶ່ງກໍຄື: ຈຸດປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າໃນການນໍາໃຊ້ຜູ້ຊາຍຄົນນີ້ແມ່ນເພື່ອໃຫ້ທຸກຄົນທີ່ຕິດຕາມພຣະເຈົ້າສາມາດເຂົ້າໃຈເຖິງຄວາມຕ້ອງການຂອງພຣະເຈົ້າຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ສາມາດບັນລຸຂໍ້ກໍານົດຂອງພຣະເຈົ້າຫຼາຍຂຶ້ນ. ເນື່ອງຈາກວ່າຜູ້ຄົນບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ໂດຍກົງ, ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງແຕ່ງຕັ້ງບາງຄົນຂຶ້ນມາ ເພື່ອໃຊ້ປະຕິບັດພາລະກິດດັ່ງກ່າວ. ບຸກຄົນໆນີ້ຜູ້ທີ່ຖືກນໍາໃຊ້ໂດຍພຣະເຈົ້າ ສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ເປັນສື່ກາງທີ່ພຣະເຈົ້າ ນໍາພາຜູ້ຄົນ, ເປັນ “ຜູ້ແປພາສາ” ທີ່ສື່ສານລະຫວ່າງພຣະເຈົ້າ ແລະ ມະນຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຄົນດັ່ງກ່າວບໍ່ຄືກັບຜູ້ທີ່ເຮັດວຽກຢູ່ໃນຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ຜູ້ທີ່ເປັນອັກຄະສາວົກຂອງພຣະອົງ. ເໝືອນດັ່ງພວກເຂົາ, ບຸກຄົນດັ່ງກ່າວສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ເປັນຜູ້ທີ່ເຮັດໜ້າທີ່ຮັບໃຊ້ພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ໃນແກ່ນແທ້ຂອງການປະຕິບັດພາລະກິດ ແລະ ເບື້ອງຫຼັງໃນການນໍາໃຊ້ບຸກຄົນດັ່ງກ່າວຂອງພະເຈົ້າແລ້ວ ບຸກຄົນນີ້ ມີຄວາມແຕກຕ່າງຫຼາຍ ຈາກຜູ້ຮັບໃຊ້ ແລະ ອັກຄະສາວົກອື່ນໆ. ໃນແງ່ມຸມ ແລະ ແກ່ນແທ້ຂອງການປະຕິບັດພາລະກິດ ແລະ ເບື້ອງຫຼັງຂອງການນໍາໃຊ້, ບຸກຄົນທີ່ຖືກໃຊ້ໂດຍພຣະເຈົ້າແມ່ນຖືກຫຼໍ່ລ້ຽງໂດຍພຣະອົງ, ເພິ່ນໄດ້ຮັບການຈັດແຈງໂດຍພຣະເຈົ້າເພື່ອປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຣະອົງ ແລະ ເພິ່ນໄດ້ປະກອບຮ່ວມເຂົ້າໃນພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເອງ. ບໍ່ມີໃຜສາມາດເຮັດພາລະກິດຂອງເພິ່ນແທນເພິ່ນໄດ້, ນີ້ເປັນການຮ່ວມມືຂອງມະນຸດທີ່ບໍ່ສາມາດຂາດໄດ້ ເຊິ່ງຄຽງຄູ່ກັບພາລະກິດອັນສັກສິດ. ໃນຂະນະດຽວກັນ, ພາລະກິດທີ່ປະຕິບັດໂດຍຜູ້ຮັບໃຊ້ ຫຼື ອັກຄະສາວົກອື່ນໆນັ້ນ ແມ່ນເປັນພຽງການຖ່າຍທອດ ແລະ ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວຽກງານຈຳນວນໜຶ່ງ ຂອງການຄຸ້ມຄອງຄຣິສຕະຈັກໃນແຕ່ລະໄລຍະ ຫຼື ບໍ່ກໍເປັນພຽງວຽກງານທຳມະດາທີ່ສະໜອງແກ່ຊີວິດແບບງ່າຍໆເພື່ອດູແລຮັກສາຄຣິສຕະຈັກເທົ່ານັ້ນ. ຜູ້ຮັບໃຊ້ ແລະ ອັກຄະສາວົກເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ໄດ້ຮັບການແຕ່ງຕັ້ງໂດຍພຣະເຈົ້າ, ສາມາດເອີ້ນພວກເຂົາໄດ້ວ່າ ຜູ້ທີ່ຖືກນໍາໃຊ້ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ພວກເຂົາຖືກຄັດເລືອກມາຈາກບັນດາຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ຫຼັງຈາກພວກເຂົາໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມ ແລະ ປູກຝັງເປັນໄລຍະເວລາໃດໜຶ່ງ, ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເໝາະສົມຈະຖືກເກັບຮັກສາໄວ້ ໃນຂະນະດຽວກັນຜູ້ທີ່ບໍ່ເໝາະສົມກໍຈະຖືກສົ່ງຄືນໄປບ່ອນທີ່ເດີມຂອງພວກເຂົາ. ເນື່ອງຈາກວ່າຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຖືກຄັດເລືອກມາຈາກບັນດາຄຣິສຕະຈັກ, ບາງຄົນສະແດງໃຫ້ເຫັນທາດແທ້ຂອງເຂົາເຈົ້າ ຫຼັງຈາກກາຍເປັນຜູ້ນໍາ ແລະ ບາງຄົນເຖິງກັບເຮັດຫຼາຍສິ່ງທີ່ບໍ່ດີ ແລະ ໃນທີ່ສຸດກໍຖືກຕັດອອກ. ກົງກັນຂ້າມ, ຜູ້ທີ່ຖືກນໍາໃຊ້ໂດຍພຣະເຈົ້າແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຜ່ານການຈັດແຈງໂດຍພຣະເຈົ້າ ແລະ ຜູ້ທີ່ມີຄວາມສາມາດໃນລະດັບໃດໜຶ່ງ ແລະ ມີຄວາມເປັນມະນຸດ. ເພິ່ນໄດ້ຮັບການຈັດແຈງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ສົມບູນໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ໄດ້ຮັບການນໍາພາຢ່າງສົມບູນໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ໂດຍສະເພາະກ່ຽວກັບການປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຣະອົງ, ເພິ່ນໄດ້ຮັບການຊີ້ນໍາ ແລະ ບັນຊາ ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ຈຶ່ງບໍມີຄວາມຜິດພາດ ໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງການນໍາພາຜູ້ຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ, ເພາະວ່າພຣະເຈົ້າຮັບຜິດຊອບພາລະກິດຂອງພຣະອົງທັງໝົດ ແລະ ພຣະເຈົ້າປະຕິບັດພາະລກິດຂອງພຣະອົງເອງຕະຫຼອດເວລາ.\n(ຄັດຈາກບົດ “ກ່ຽວກັບການນຳໃຊ້ມະນຸດຂອງພຣະເຈົ້າ” ໃນໜັງສືພຣະທໍາປາກົດໃນຮ່າງກາຍ)\n314. ເມື່ອພຣະເຈົ້າມາສູ່ເນື້ອໜັງ, ຖ້າພຣະອົງພຽງແຕ່ກະທໍາພາລະກິດຂອງຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ ໂດຍທີ່ບໍ່ມີຜູ້ຄົນສະແຫວງຫາໃຈຂອງພຣະອົງ ເພື່ອປະຕິບັດພາລະກິດຮ່ວມກັບພຣະອົງ, ມະນຸດກໍຈະບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ພົວພັນກັບພຣະອົງໄດ້. ພຣະເຈົ້າຕ້ອງໃຊ້ຜູ້ຄົນທໍາມະດາທີ່ສະແຫວງຫາໃຈຂອງພຣະອົງ ເພື່ອສໍາເລັດພາລະກິດນີ້, ເພື່ອເບິ່ງແຍງ ແລະ ຊີ້ນໍາຄຣິສຕະຈັກ ເພື່ອລະດັບທີ່ການຮັບຮູ້ຂອງມະນຸດ ກໍຄືສະໝອງຂອງເຂົາປະມວນນັ້ນຈະສາມາດຈິນຕະນາການໄດ້. ເວົ້າອີກແບບໜຶ່ງກໍຄື ພຣະເຈົ້ານໍາໃຊ້ຜູ້ຄົນຈໍານວນໜຶ່ງທີ່ສະແຫວງຫາໃຈຂອງພຣະອົງເພື່ອ “ແປຄວາມໝາຍ” ພາລະກິດທີ່ພຣະອົງກະທໍາໃນຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງ ເພື່ອໃຫ້ພາລະກິດດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກເປີດເຜີຍອອກ ເຊິ່ງນັ້ນກໍຄື ເພື່ອປ່ຽນພາສາສັກສິດເປັນພາສາມະນຸດ ເພື່ອວ່າ ຜູ້ຄົນຈະສາມາດຢັ່ງຮູ້ ແລະ ເຂົ້າໃຈພາລະກິດນັ້ນ. ຖ້າພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກະທໍາດັ່ງນັ້ນ ກໍຈະບໍ່ມີໃຜເຂົ້າໃຈພາສາສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ ຍ້ອນວ່າ ບໍ່ວ່າຢ່າງໃດກໍຕາມ ຜູ້ຄົນທີ່ສະແຫວງຫາໃຈຂອງພຣະເຈົ້ານັ້ນ ແມ່ນເປັນຄົນກຸ່ມນ້ອຍ ແລະ ຍ້ອນວ່າ ຄວາມສາມາດໃນການເຂົ້າໃຈຂອງມະນຸດແມ່ນຕໍ່າຫຼາຍ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກໃຊ້ວິທີນີ້ເທົ່ານັ້ນ ໃນເວລາກະທໍາພາລະກິດໃນເນື້ອໜັງທີ່ເກີດເປັນມະນຸດ. ຖ້າມີແຕ່ພາລະກິດສັກສິດເທົ່ານັ້ນ ມະນຸດຈະບໍ່ມີທາງເຂົ້າໃຈ ຫຼື ພົວພັນກັບພຣະເຈົ້າໄດ້ ຍ້ອນວ່າ ມະນຸດບໍ່ເຂົ້າໃຈພາສາຂອງພຣະເຈົ້າ. ມະນຸດສາມາດເຂົ້າໃຈພາສານີ້ໄດ້ຜ່ານຕົວແທນຂອງຜູ້ຄົນທີ່ສະແຫວງຫາໃຈຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ ເຊິ່ງເປັນຜູ້ທີ່ອະທິບາຍພຣະທໍາຂອງພຣະອົງໃຫ້ແຈ່ມແຈ້ງຂຶ້ນ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຖ້າມີແຕ່ຜູ້ຄົນດັ່ງກ່າວທີ່ປະຕິບັດພາລະກິດພາຍໃນມະນຸດຊາດ, ນັ້ນກໍພຽງແຕ່ສາມາດຮັກສາຊີວິດປົກກະຕິຂອງມະນຸດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງອຸປະນິໄສຂອງມະນຸດໄດ້. ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ສາມາດມີຈຸດເລິ່ມຕົ້ນໃໝ່ໄດ້; ຈະມີແຕ່ເພງເກົ່າ ແລະ ຄໍາເວົ້າເກົ່າຊໍ້າຊາກ. ມີແຕ່ຜ່ານຕົວແທນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດເທົ່ານັ້ນ ທີ່ກ່າວທຸກສິ່ງທີ່ຈໍາເປັນຕ້ອງກ່າວ ແລະ ກະທໍາທຸກສິ່ງທີ່ຈໍາເປັນຕ້ອງກະທໍາໃນຊ່ວງເວລາຂອງການບັງເກີດເປັນມະນຸດຂອງພຣະອົງ ຫລັງຈາກທີ່ຜູ້ຄົນປະຕິບັດ ແລະ ປະສົບກັບພາລະກິດຕາມພຣະທໍາຂອງພຣະອົງ ເຊິ່ງດ້ວຍເຫດນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ອູປະນິໄສທາງຊີວິດຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງຈະສາມາດປ່ຽນໄດ້ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຈະສາມາດດໍາລົງຊີວິດໄປກັບການເວລາໄດ້. ພຣະອົງທີ່ກະທໍາພາລະກິດພາຍໃນຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າແມ່ນຕົວແທນພຣະເຈົ້າ ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ທີ່ກະທໍາພາລະກິດພາຍໃນຄວາມເປັນມະນຸດແມ່ນຜູ້ຄົນທີ່ພຣະເຈົ້ານໍາໃຊ້. ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ ພຣະເຈົ້າທີບັງເກີດເປັນມະນຸດ ແມ່ນແຕກຕ່າງຈາກຜູ້ຄົນທີ່ພຣະເຈົ້ານໍາໃຊ້ຢ່າງຊັດເຈນ. ພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດແມ່ນສາມາດກະທໍາພາລະກິດຂອງຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າ ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າໃຊ້ແມ່ນບໍ່ສາມາດເຮັດ ໄດ້. ໃນເບື້ອງຕົ້ນຂອງແຕ່ລະຍຸກນັ້ນ ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າກ່າວດ້ວຍຕົວເອງ ແລະ ເປີດຍຸກໃໝ່ເພື່ອນໍາມະນຸດເຂົ້າສູ່ການເລິ່ມຕົ້ນໃໝ່. ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ກ່າວສິ້ນສຸດລົງ, ນີ້ສະແດງວ່າ ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າພາຍໃນຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພຣະອົງແມ່ນສໍາເລັດລົງ. ຫລັງຈາກນັ້ນ ທຸກຄົນກໍເດີນຕາມການນໍາພາຂອງຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໃຊ້ເພື່ອເຂົ້າສູ່ປະສົບການຊີວິດຂອງພວກເຂົາ. ໃນກໍລະນີດຽວກັນ ກໍເປັນຂັ້ນຕອນທີ່ພຣະເຈົ້ານໍາມະນຸດເຂົ້າສູ່ຍຸກໃໝ່ ແລະ ມອບຈຸດເລິ່ມຕົ້ນໃໝ່ໃຫ້ກັບທຸກຄົນ ເຊິ່ງເປັນເວລາທີ່ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນເນື້ອໜັງສິ້ນສິ້ນລົງ.\n315. ແມ່ນແຕ່ມະນຸດທີ່ຖືກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃຊ້ກໍບໍ່ສາມາດເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າເອງໄດ້. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ມະນຸດດັ່ງກ່າວບໍ່ພຽງບໍ່ສາມາດເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ພາລະກິດທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດກໍຍັງບໍ່ສາມາດເປັນຕົວແທນໂດຍກົງໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າໄດ້. ເວົ້າອີກຢ່າງໜຶ່ງກໍຄື ປະສົບການຂອງມະນຸດບໍ່ສາມາດຈັດເຂົ້າຢູ່ໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍກົງ ແລະ ມັນບໍ່ສາມາດເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າເອງປະຕິບັດກໍເປັນພາລະກິດທີ່ພຣະອົງຕັ້ງໃຈປະຕິບັດໃນແຜນການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະອົງເອງ ແລະ ກ່ຽວພັນກັບການຄຸ້ມຄອງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່. ພາລະກິດທີ່ມະນຸດປະຕິບັດ ປະກອບດ້ວຍການສະໜອງປະສົບການສ່ວນຕົວຂອງພວກເຂົາເອງ. ມັນປະກອບດ້ວຍການຊອກຫາເສັ້ນທາງແຫ່ງປະສົບການໃໝ່ທີ່ຢູ່ເໜືອເສັ້ນທາງທີ່ຜູ້ຄົນກ່ອນໜ້ານັ້ນໄດ້ຍ່າງ ແລະ ປະກອບດ້ວຍການນໍາພາອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງພວກເຂົາໃນຂະນະທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ການນໍາພາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ສິ່ງທີ່ມະນຸດເຫຼົ່ານີ້ສະໜອງກໍຄືປະສົບການສ່ວນຕົວຂອງພວກເຂົາ ຫຼື ບົດຂຽນກ່ຽວກັບຝ່າຍວິນຍານຂອງມະນຸດທີ່ເຄັ່ງສາສະໜາ. ເຖິງແມ່ນມະນຸດເຫຼົ່ານີ້ຖືກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃຊ້, ພາລະກິດທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດກໍບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພາລະກິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງແຜນການຄຸ້ມຄອງຫົກພັນປີ. ພວກເຂົາເປັນພຽງແຕ່ມະນຸດທີ່ຖືກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຍົກຂຶ້ນມາໃນຊ່ວງເວລາໃດໜຶ່ງເພື່ອນໍາພາຜູ້ຄົນໄປຕາມກະແສຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ຈົນວ່າ ໜ້າທີ່ໆພວກເຂົາສາມາດປະຕິບັດໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ ຫຼື ຈົນວ່າ ຊີວິດຂອງພວກເຂົາຈະສິ້ນສຸດລົງ. ພາລະກິດທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດພຽງແຕ່ເພື່ອຈັດກຽມເສັ້ນທາງທີ່ເໝາະສົມສຳລັບພຣະເຈົ້າ ຫຼື ສືບຕໍ່ໃນດ້ານໃດໜຶ່ງຂອງການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະເຈົ້າເທິງແຜ່ນດິນໂລກເທົ່ານັ້ນ. ໃນຕົວພວກເຂົາເອງ, ມະນຸດເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ສາມາດປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະອົງ ຫຼື ພວກເຂົາຈະບໍ່ສາມາດສ້າງເສັ້ນທາງອອກໃໝ່ ແລ້ວແຮງໄກທີ່ພວກເຂົາຈະສາມາດນໍາພາລະກິດທັງໝົດຂອງພຣະເຈົ້າຈາກຍຸກຜ່ານມາໄປສູ່ຄວາມສຳເລັດໄດ້. ສະນັ້ນ ພາລະກິດທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດແມ່ນເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບສິ່ງຖືກສ້າງທີ່ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຂົາເທົ່ານັ້ນ ແລະ ບໍ່ສາມາດເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າເອງໃນການປະຕິບັດພັນທະກິດຂອງພຣະອົງໄດ້. ນີ້ກໍເພາະວ່າ ພາລະກິດທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດບໍ່ຄືກັບພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າປະຕິບັດເອງ. ພາລະກິດໃນການລິເລີ່ມຍຸກໃໝ່ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ມະນຸດສາມາດປະຕິບັດແທນພຣະເຈົ້າໄດ້. ບໍ່ມີໃຜສາມາດປະຕິບັດພາລະກິດນັ້ນໄດ້ ນອກຈາກພຣະເຈົ້າເອງ. ພາລະກິດທັງໝົດທີ່ມະນຸດປະຕິບັດແມ່ນເປັນພຽງການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຂົາໃນຖານະເປັນສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງ ແລະ ຖືກປະຕິບັດກໍຍ້ອນໄດ້ຮັບດົນບັນດານ ຫຼື ຖືກສ່ອງແສງສະຫວ່າງໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ການນໍາພາທີ່ມະນຸດເຫຼົ່ານີ້ຈັດກຽມໃຫ້ແມ່ນປະກອບດ້ວຍການສະແດງໃຫ້ມະນຸດເຫັນເຖິງເສັ້ນທາງແຫ່ງການປະຕິບັດໃນຊີວິດປະຈຳວັນ ແລະ ວິທີທີ່ເຂົາຄວນປະພຶດເພື່ອໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ. ພາລະກິດຂອງມະນຸດບໍ່ໄດ້ກ່ຽວຂ້ອງກັບການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ບໍ່ໄດ້ເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານ. ຕົວຢ່າງກໍຄື ພາລະກິດຂອງພະຍານລີ່ ແລະ ຜູ້ເຝົ້າເບິ່ງໜີ່ ແມ່ນເພື່ອນໍາທາງເທົ່ານັ້ນ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນຫົນທາງໃໝ່ ຫຼື ເກົ່າ, ພາລະກິດແມ່ນຖືກສົມມຸດຕິຖານຂຶ້ນອີງຕາມຫຼັກການທີ່ຢູ່ພາຍໃນພຣະຄຳພີ. ບໍ່ວ່າມັນຈະເປັນການຟື້ນຟູຄຣິສຕະຈັກທ້ອງຖິ່ນ ຫຼື ສ້າງຄຣິສຕະຈັກທ້ອງຖິ່ນ, ພາລະກິດຂອງພວກເຂົາແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບການສ້າງຕັ້ງຄຣິສຕະຈັກ. ພາລະກິດທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດແມ່ນສືບຕໍ່ພາລະກິດທີ່ພຣະເຢຊູ ແລະ ສາວົກຂອງພຣະອົງຍັງບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ ຫຼື ບໍ່ໄດ້ພັດທະນາເພີ່ມເຕີມໃນຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ. ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດໃນພາລະກິດຂອງພວກເຂົາແມ່ນການຟື້ນຟູສິ່ງທີ່ພຣະເຢຊູຮຽກຮ້ອງໃນພາລະກິດຕອນທຳອິດຂອງພຣະອົງ ເຊິ່ງພຣະອົງຮ້ອງຮຽກໃຫ້ຄົນລຸ້ນຕ່າງໆປົກຄຸມຫົວຂອງພວກເຂົາ, ຮັບບັບຕິດສະມາ, ຫັກເຂົ້າຈີ່ ຫຼື ດື່ມເຫຼົ້າແວງ. ມັນສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ພາລະກິດຂອງພວກເຂົາແມ່ນເພື່ອຮັກສາພຣະຄຳພີ ແລະ ເພື່ອສະແຫວງຫາເສັ້ນທາງທີ່ຢູ່ພາຍໃນພຣະຄຳພີ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ສ້າງຄວາມກ້າວໜ້າຫຍັງໃໝ່ເລີຍ... ຍ້ອນພາລະກິດຂອງມະນຸດທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃຊ້ບໍ່ຄືກັບພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າປະຕິບັດເອງ, ຕົວຕົນຂອງພວກເຂົາ ແລະ ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາປະພຶດແທນກໍແຕກຕ່າງເຊັ່ນກັນ. ນີ້ກໍຍ້ອນວ່າ ພາລະກິດທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຕັ້ງໃຈປະຕິບັດແມ່ນແຕກຕ່າງກັນ ແລະ ດ້ວຍເຫດນີ້ ຄົນທີ່ປະຕິບັດພາລະກິດແບບດຽວກັນກໍມີຕົວຕົນ ແລະ ສະຖານະທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ມະນຸດທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃຊ້ອາດປະຕິບັດພາລະກິດໃໝ່ບາງຢ່າງ ແລະ ອາດກຳຈັດພາລະກິດບາງຢ່າງທີ່ເຮັດສຳເລັດໃນຍຸກຜ່ານມາ, ແຕ່ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດແມ່ນບໍ່ໄດ້ສະແດງເຖິງອຸປະນິໄສ ແລະ ຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກໃໝ່. ພວກເຂົາພຽງແຕ່ປະຕິບັດພາລາກິດເພື່ອລົ້ມເລີກພາລະກິດຂອງຍຸກຜ່ານມາເທົ່ານັ້ນ ແລະ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອປະຕິບັດພາລະກິດໃໝ່ດ້ວຍຈຸດປະສົງໃນການເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບອຸປະນິໄສຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍກົງ. ສະນັ້ນ ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະລົ້ມເລີກການປະຕິບັດທີ່ລ້າສະໄໝຫຼາຍສໍ່າໃດກໍຕາມ ຫຼື ພວກເຂົາແນະນໍາການປະຕິບັດໃໝ່ຫຼາຍສໍ່າໃດກໍຕາມ, ພວກເຂົາກໍຍັງເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບມະນຸດ ແລະ ສິ່ງຖືກສ້າງ. ໃນຂະນະດຽວກັນ, ເມື່ອພຣະເຈົ້າເອງປະຕິບັດພາລະກິດ, ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ປະກາດລົ້ມເລີກການປະຕິບັດຂອງຍຸກເກົ່າຢ່າງເປີດເຜີຍ ຫຼື ປະກາດການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຍຸກໃໝ່ໂດຍກົງ. ພຣະອົງກົງໄປກົງມາ ແລະ ຊື່ສັດໃນພາລະກິດຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງກົງໄປກົງມາໃນການປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ພຣະອົງເຈດຕະນາໄວ້; ນັ້ນກໍຄື ພຣະອົງສະແດງພາລະກິດທີ່ພຣະອົງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນໂດຍກົງ, ປະຕິບັດພາລະກິດຕາມທີ່ພຣະອົງເຈດຕະນາໄວ້ໃນເບື້ອງຕົ້ນໂດຍກົງ, ສະແດງເຖິງການເປັນຢູ່ ແລະ ອຸປະນິໄສຂອງພຣະອົງ. ໃນຄວາມຄິດຂອງມະນຸດ, ອຸປະນິໄສຂອງພຣະອົງ ແລະ ພ້ອມດ້ວຍພາລະກິດຂອງພຣະອົງແມ່ນແຕກຕ່າງຈາກສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນຍຸກອະດີດ. ແຕ່ວ່າ ຈາກທັດສະນະຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ ນີ້ແມ່ນການສືບຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ການພັດທະນາເພີ່ມເຕີມໃນພາລະກິດຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອພຣະເຈົ້າເອງປະຕິບັດ, ພຣະອົງສະແດງພຣະທຳຂອງພຣະອົງ ແລະ ເລີ່ມຕົ້ນພາລະກິດໃໝ່ໂດຍກົງ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ເມື່ອມະນຸດປະຕິບັດພາລະກິດ, ມັນແມ່ນຜ່ານການຕຶກຕອງ ແລະ ການສຶກສາ ຫຼື ມັນເປັນການຂະຫຍາຍຄວາມຮູ້ ແລະ ການຈັດລະບົບຂອງການປະຕິບັດຕາມທໍານຽມທີ່ຖືກຄົ້ນພົບໃນພາລະກິດຂອງຄົນອື່ນ. ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ ແກ່ນແທ້ຂອງພາລະກິດທີ່ມະນຸດປະຕິບັດແມ່ນເພື່ອຕິດຕາມລະບຽບທີ່ຖືກຈັດຕັ້ງຂຶ້ນແລ້ວ ແລະ ເພື່ອ “ຍ່າງໃນເສັ້ນທາງເກົ່າໂດຍໃຊ້ເກີບໃໝ່”. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ແມ່ນແຕ່ເສັ້ນທາງທີ່ມະນຸດຜູ້ທີ່ຖືກໃຊ້ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຍ່າງກໍຍັງເປັນເສັ້ນທາງທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນເທິງສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າເປີດເຜີຍ. ສະນັ້ນ ເມື່ອທຸກສິ່ງຖືກກ່າວອອກ ແລະ ເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ, ມະນຸດກໍຍັງເປັນມະນຸດ ແລະ ພຣະເຈົ້າກໍຍັງເປັນພຣະເຈົ້າ.\n316. ໃນລະຫວ່າງຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ, ພຣະເຢຊູໄດ້ກ່າວພຣະທຳບາງຢ່າງ ແລະ ປະຕິບັດໜຶ່ງຂັ້ນຕອນຂອງພາລະກິດ. ທຸກສິ່ງມີບໍລິບົດຂອງມັນ ແລະ ມັນກໍລ້ວນແລ້ວແຕ່ເໝາະສົມສຳລັບສະພາບຂອງຜູ້ຄົນໃນເວລານັ້ນ; ພຣະເຢຊູກ່າວ ແລະ ປະຕິບັດທີ່ເໝາະສົມກັບບໍລິບົດໃນເວລານັ້ນ. ພຣະອົງຍັງກ່າວຄຳທໍານວາຍບາງຢ່າງ. ພຣະອົງທໍານວາຍວ່າ ພຣະວິນຍານແຫ່ງຄວາມຈິງຈະມາໃນລະຫວ່າງຍຸກສຸດທ້າຍ ແລະ ຈະປະຕິບັດໜຶ່ງຂັ້ນຕອນພາລະກິດ. ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈຫຍັງເລີຍນອກຈາກພາລະກິດທີ່ພຣະອົງຕ້ອງປະຕິບັດໃນລະຫວ່າງຍຸກນັ້ນ; ເວົ້າອີກຢ່າງກໍຄື ພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ບັງເກີດເປັນມະນຸດປະຕິບັດນັ້ນແມ່ນຈຳກັດ. ສະນັ້ນ ພຣະອົງພຽງແຕ່ປະຕິບັດພາລະກິດໃນຍຸກຂອງພຣະອົງ ແລະ ບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດພາລະກິດອື່ນທີ່ບໍ່ໄດ້ກ່ຽວຂ້ອງກັບພຣະອົງ. ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເຢຊຸບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດພາລະກິດຕາມຄວາມຮູ້ສຶກ ຫຼື ນິມິດ, ແຕ່ຕາມທີ່ເໝາະສົມກັບເວລາ ແລະ ບໍລິບົດ. ບໍ່ມີໃຜຊີ້ນໍາ ຫຼື ນໍາພາພຣະອົງ. ພາລະກິດທັງໝົດຂອງພຣະອົງແມ່ນປະຕິບັດໂດຍພຣະອົງເອງ, ມັນແມ່ນພາລະກິດທີ່ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຜູ້ເກີດເປັນມະນຸດຄວນປະຕິບັດ ເຊິ່ງພາລະກິດທັງໝົດແມ່ນເລີ່ມຕົ້ນໂດຍການບັງເກີດເປັນມະນຸດ. ພຣະເຢຊູປະຕິບັດພາລະກິດຕາມສິ່ງທີ່ພຣະອົງເອງໄດ້ເຫັນ ແລະ ໄດ້ຍິນເທົ່ານັ້ນ. ເວົ້າອີກຢ່າງກໍຄື ພຣະວິນຍານປະຕິບັດພາລະກິດໂດຍກົງ; ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີຜູ້ສົ່ງຂ່າວປາກົດຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງຝັນ ຫຼື ຕ້ອງການແສງສະຫວ່າງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ສ່ອງທາງພຣະອົງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພຣະອົງເຫັນ. ພຣະອົງປະຕິບັດພາລະກິດຢ່າງເປັນອິດສະຫຼະ ແລະ ປາສະຈາກຂໍ້ຈຳກັດ ເຊິ່ງນັ້ນກໍຍ້ອນວ່າ ພາລະກິດຂອງພຣະອົງບໍ່ໄດ້ອີງຕາມຄວາມຮູ້ສຶກ. ເວົ້າອີກຢ່າງກໍຄື ເມື່ອພຣະອົງປະຕິບັດພາລະກິດ, ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ງົມທາວຫາ ແລະ ຄາດເດົາ, ແຕ່ສໍາເລັດສິ່ງຕ່າງໆຢ່າງງ່າຍດາຍ, ປະຕິບັດພາລະກິດ ແລະ ກ່າວຕາມແນວຄິດຂອງພຣະອົງເອງ ແລະ ກ່າວໃນສິ່ງທີ່ພຣະອົງເຫັນດ້ວຍຕາຂອງພຣະອົງເອງ, ໃຫ້ການເບິ່ງແຍງຕໍ່ສາວົກແຕ່ລະຄົນທີ່ຕິດຕາມພຣະອົງຢ່າງໃກ້ຊິດ. ນີ້ແມ່ນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ພາລະກິດຂອງຜູ້ຄົນ: ເມື່ອຜູ້ຄົນປະຕິບັດພາລະກິດ, ພວກເຂົາຄົ້ນຫາ ແລະ ງົມຫາ, ລອກແບບ ແລະ ຕຶກຕອງບົນພື້ນຖານທີ່ຄົນອື່ນວາງໄວ້ສະເໝີເພື່ອບັນລຸການເຂົ້າສູ່ທີ່ເລິກເຊິງຍິ່ງຂຶ້ນ. ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນການສະໜອງສິ່ງທີ່ພຣະອົງເປັນ ແລະ ພຣະອົງປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ພຣະອົງເອງຄວນປະຕິບັດ. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ສະໜອງການບຳລຸງລ້ຽງໃຫ້ກັບຄຣິສຕະຈັກໂດຍໃຊ້ຄວາມຮູ້ຈາກພາລະກິດຂອງມະນຸດ. ກົງກັນຂ້າມ ພຣະອົງປະຕິບັດພາລະກິດໃນປັດຈຸບັນໂດຍອີງຕາມສະພາວະຂອງຜູ້ຄົນ.\n317. ພາລະກິດຂອງມະນຸດສະແດງເຖິງປະສົບການຂອງເຂົາ ແລະ ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງເຂົາ. ສິ່ງທີ່ມະນຸດສະໜອງ ແລະ ພາລະກິດທີ່ເຂົາປະຕິບັດກໍເປັນຕົວແທນໃຫ້ແກ່ເຂົາ. ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງມະນຸດ, ເຫດຜົນຂອງມະນຸດ, ຕັກກະຂອງມະນຸດ ແລະ ຈິນຕະນາການທີ່ອຸດົມສົມບູນຂອງເຂົາແມ່ນລ້ວນແລ້ວແຕ່ຖືກລວມຢູ່ໃນພາລະກິດຂອງເຂົາ. ໂດຍສະເພາະ ປະສົບການຂອງມະນຸດສາມາດສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງພາລະກິດຂອງເຂົາ ແລະ ປະສົບການຂອງຜູ້ຄົນກໍໄດ້ກາຍມາເປັນສ່ວນປະກອບຂອງພາລະກິດຂອງເຂົາ. ພາລະກິດຂອງມະນຸດສາມາດສະແດງເຖິງປະສົບການຂອງເຂົາ. ເມື່ອບາງຄົນກຳລັງຜະເຊີນກັບສິ່ງທີ່ບໍ່ດີ, ພາສາສ່ວນໃຫຍ່ໃນການສົນທະນາຂອງພວກເຂົາແມ່ນປະກອບດ້ວຍອົງປະກອບທີ່ບໍ່ດີ. ຖ້າປະສົບການຂອງພວກເຂົາໃນໄລຍະເວລາໃດໜຶ່ງຢູ່ໃນທາງບວກ ແລະ ໂດຍສະເພາະ ພວກເຂົາມີເສັ້ນທາງໃນລັກສະນະທີ່ເປັນບວກ, ການສົນທະນາຂອງພວກເຂົາແມ່ນສິ່ງທີ່ໃຫ້ກຳລັງໃຈຫຼາຍ ແລະ ຜູ້ຄົນຈະສາມາດຮັບການສະໜອງໃນທາງບວກຈາກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້. ຖ້າຄົນປະຕິບັດພາລະກິດເລີ່ມຄິດລົບໃນໄລຍະເວລາໃດໜຶ່ງ, ການສົນທະນາຂອງເຂົາຈະມີອົງປະກອບໃນທາງລົບສະເໝີ. ການສົນທະນາປະເພດນີ້ເປັນຕາເສົ້າໃຈ ແລະ ຄົນອື່ນກໍຈະເສົ້າໃຈຢ່າງບໍ່ຮູ້ຕົວ ຫຼັງຈາກການສົນທະນາຂອງເຂົາ. ສະພາວະຂອງຜູ້ຕິດຕາມປ່ຽນໄປຕາມສະພາວະຂອງຜູ້ນໍາ. ສິ່ງທີ່ຄົນປະຕິບັດພາລະກິດເປັນໃນຂ້າງໃນ ນັ້ນກໍຄືສິ່ງເຂົາສະແດງອອກມາ ແລະ ພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດມັກຈະປ່ຽນແປງຕາມສະພາວະຂອງມະນຸດ. ພຣະອົງປະຕິບັດພາລະກິດຕາມປະສົບການຂອງມະນຸດ ແລະ ບໍ່ບັງຄັບພວກເຂົາ ແຕ່ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຜູ້ຄົນປະຕິບັດຕາມຊ່ວງເວລາແຫ່ງປະສົບການປົກກະຕິຂອງພວກເຂົາ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ການສົນທະນາຂອງມະນຸດແຕກຕ່າງຈາກພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ສິ່ງທີ່ມະນຸດສົນທະນາສື່ເຖິງຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ປະສົບການສ່ວນຕົວຂອງພວກເຂົາ, ສະແດງເຖິງຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ປະສົບການຂອງພວກເຂົາບົນພື້ນຖານຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາແມ່ນເພື່ອຄົ້ນຫາສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຄວນປະຕິບັດ ຫຼື ເຂົ້າສູ່ ຫຼັງຈາກພຣະເຈົ້າປະຕິບັດພາລະກິດ ຫຼື ກ່າວ, ແລ້ວມອບໝາຍໃຫ້ກັບຜູ້ຕິດຕາມ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພາລະກິດຂອງມະນຸດຈຶ່ງເປັນຕົວແທນໃຫ້ແກ່ທາງເຂົ້າ ແລະ ການປະຕິບັດຂອງເຂົາ. ແນ່ນອນ ພາລະກິດດັ່ງກ່າວແມ່ນປະສົມກັບບົດຮຽນ ແລະ ປະສົບການຂອງມະນຸດ ຫຼື ຄວາມຄິດບາງຢ່າງຂອງມະນຸດ. ບໍ່ວ່າພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈະປະຕິບັດພາລະກິດແນວໃດກໍຕາມ, ບໍ່ວ່າພຣະອົງຈະປະຕິບັດພາລະກິດໃນມະນຸດ ຫຼື ໃນພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດ ຄົນປະຕິບັດພາລະກິດສະແດງເຖິງສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເປັນຢູ່ສະເໝີ. ເຖິງແມ່ນ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເປັນຜູ້ປະຕິບັດພາລະກິດ, ພາລະກິດກໍຈະຖືກຄົ້ນພົບໃນສິ່ງທີ່ມະນຸດເປັນໂດຍທຳມະຊາດ, ຍ້ອນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດບໍ່ປະຕິບັດພາລະກິດໂດຍປາສະຈາກພື້ນຖານ. ເວົ້າໄດ້ອີກຢ່າງໜຶ່ງກໍຄື ພາລະກິດບໍ່ໄດ້ມາຈາກຄວາມວ່າງເປົ່າ, ແຕ່ປະຕິບັດໂດຍສອດຄ່ອງກັບສະພາບຕົວຈິງ ແລະ ເງື່ນໄຂທີ່ເປັນຈິງຢູ່ສະເໝີ. ມີພຽງແຕ່ວິທີນີ້ເທົ່ານັ້ນ ອຸປະນິໄສຂອງມະນຸດ ແລະ ແນວຄິດເດີມຂອງເຂົາ ແລະ ຄວາມຄິດເດີມຂອງເຂົາຈຶ່ງຈະສາມາດໄດ້ຮັບການປ່ຽນແປງ. ສິ່ງທີ່ມະນຸດສະແດງອອກແມ່ນສິ່ງທີ່ເຂົາເຫັນ, ມີປະສົບການກັບ ແລະ ສາມາດຈິນຕະນາການໄດ້ ແລະ ມັນສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້ໂດຍຄວາມຄິດຂອງມະນຸດ, ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຄືທິດສະດີ ຫຼື ແນວຄິດ. ພາລະກິດຂອງມະນຸດບໍ່ສາມາດເກີນຂອບເຂດປະສົບການຂອງມະນຸດ ຫຼື ສິ່ງທີ່ມະນຸດເຫັນ ຫຼື ສິ່ງທີ່ມະນຸດສາມາດຈິນຕະນາການ ຫຼື ຄົ້ນຄິດຂຶ້ນໄດ ບໍ່ວ່ຂະໜາດຂອງພາລະກິດນັ້ນຈະສໍ່າໃດກໍຕາມ. ທຸກສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າສະແດງອອກແມ່ນສິ່ງທີ່ເປັນພຣະເຈົ້າເອງ ແລະ ສິ່ງນີ້ແມ່ນບໍ່ສາມາດບັນລຸໄດ້ໂດຍມະນຸດ ນັ້ນກໍຄື ນອກເໜືອການຢັ່ງເຖິງຈາກຄວາມຄິດຂອງມະນຸດ. ພຣະອົງສະແດງພາລະກິດແຫ່ງການນໍາພາມະນຸດຊາດທັງໝົດຂອງພຣະອົງ ແລະ ສິ່ງນີ້ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບລາຍລະອຽດຂອງປະສົບການມະນຸດ, ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ ແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະອົງເອງ. ສິ່ງທີ່ມະນຸດສະແດງອອກປະສົບການຂອງພວກເຂົາ ໃນຂະນະທີ່ສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າສະແດງອອກແມ່ນອຸປະນິໄສໂດຍທຳມະຊາດຂອງພຣະອົ, ຢູ່ນອກເໜືອການຢັ່ງເຖິງຂອງມະນຸດ. ປະສົບການຂອງມະນຸດແມ່ນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຂົາ ແລະ ຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ຮັບບົນພື້ນຖານການສະແດງອອກຂອງພຣະເຈົ້າກ່ຽວກັບການເປັນຢູ່ຂອງພຣະອົງ. ຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ຄວາມຮູ້ດັ່ງກ່າວແມ່ນເອີ້ນວ່າ ການເປັນຢູ່ຂອງມະນຸດ ແລະ ພື້ນຖານການສະແດງອອກຂອງພວກເຂົາແມ່ນອຸປະນິໄສ ແລະ ຄວາມສາມາດທີ່ເປັນທຳມະຊາດຂອງມະນຸດ, ດ້ວຍເຫດນີ້ ພວກມັນຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ການເປັນຢູ່ຂອງມະນຸດ. ມະນຸດສາມາດສົນທະນາໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາມີປະສົບການ ແລະ ເຫັນ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດສົນທະນາໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ມີປະສົບການ, ບໍ່ໄດ້ເຫັນ ຫຼື ຄວາມຄິດຂອງພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຢັ່ງເຖິງໄດ້, ນັ້ນກໍຄື ພວກເຂົາບໍ່ມີການເປັນຢູ່ເຫຼົ່ານັ້ນຢູ່ພາຍໃນພວກເຂົາ. ຖ້າສິ່ງທີ່ສະແດງອອກບໍ່ໄດ້ມາຈາກປະສົບການຂອງເຂົາ, ແລ້ວມັນກໍແມ່ນຈິນຕະນາການ ຫຼື ທິດສະດີຂອງເຂົາ. ເວົ້າງ່າຍໆກໍຄື ບໍ່ມີຄວາມເປັນຈິງໃດໆໃນຄຳເວົ້າຂອງເຂົາເລີຍ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຕິດຕໍ່ພົວພັນກັບສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນສັງຄົມ ເຈົ້າຈະບໍ່ສາມາດສົນທະນາໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນກ່ຽວກັບຄວາມສຳພັນທີ່ຊັບຊ້ອນຂອງສັງຄົມ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ມີຄອບຄົວ ແຕ່ຄົນອື່ນກຳລັງລົມກັນກ່ຽວກັບບັນຫາຄອບຄົວ, ເຈົ້າບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈສິ່ງສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ພວກເຂົາກຳລັງລົມກັນ. ສະນັ້ນ ສິ່ງທີ່ມະນຸດສົນທະນາ ແລະ ພາລະກິດທີ່ເຂົາປະຕິບັດແມ່ນເປັນຕົວແທນໃຫ້ແກ່ເປັນຢູ່ພາຍໃນຕົວເຂົາ.\n318. ຄຳເວົ້າຂອງເຮົາສະແດງເຖິງການເປັນຢູ່ຂອງເຮົາ, ແຕ່ສິ່ງທີ່ເຮົາເວົ້າແມ່ນນອກເໜືອການຢັ່ງເຖິງຂອງມະນຸດ. ສິ່ງທີ່ເຮົາເວົ້າບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ມະນຸດຜະເຊີນ ແລະ ມັນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ມະນຸດສາມາດເຫັນໄດ້; ມັນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ມະນຸດສາມາດຈັບຕ້ອງໄດ້ເຊັ່ນກັນ, ແຕ່ມັນເປັນສິ່ງທີ່ເຮົາເປັນ. ບາງຄົນພຽງແຕ່ຮັບຮູ້ວ່າ ສິ່ງທີ່ເຮົາສົນທະນາແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຜະເຊີນ, ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າ ມັນແມ່ນການສະແດງອອກໂດຍກົງຂອງພຣະວິນຍານ. ແນ່ນອນ, ສິ່ງທີ່ເຮົາເວົ້າແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຜະເຊີນ. ມັນແມ່ນເຮົາທີ່ເປັນຜູ້ປະຕິບັດພາລະກິດການຄຸ້ມຄອງເປັນເວລາຫົກພັນປີ. ເຮົາໄດ້ຜະເຊີນກັບທຸກສິ່ງຈາກການເລີ່ມຕົ້ນຂອງການສ້າງມະນຸດຊາດຈົນເຖິງປັດຈຸບັນ; ເຮົາຈະບໍ່ສາມາດສົນທະນາກ່ຽວກັບສິ່ງນັ້ນໄດ້ແນວໃດ? ເມື່ອເວົ້າເລື່ອງທຳມະຊາດຂອງມະນຸດ ເຮົາໄດ້ເຫັນຢ່າງຊັດເຈນ; ເຮົາສັງເກດມັນມາເປັນເວລາດົນນານແລ້ວ; ເຮົາຈະບໍ່ສາມາດເວົ້າກ່ຽວກັບສິ່ງນັ້ນຢ່າງຊັດເຈນໄດ້ແນວໃດ? ຍ້ອນເຮົາໄດ້ເຫັນແກ່ນແທ້ຂອງມະນຸດຢ່າງຊັດເຈນ, ເຮົາມີຄຸນສົມບັດທີ່ຈະຂ້ຽນຕີມະນຸດ ແລະ ພິພາກສາມະນຸດ, ຍ້ອນມະນຸດທຸກຄົນມາຈາກເຮົາ ແຕ່ຖືກເຮັດໃຫ້ເສື່ອມຊາມໂດຍຊາຕານ. ແນ່ນອນ ເຮົາຍັງມີຄຸນສົມບັດໃນການປະເມີນພາລະກິດທີ່ເຮົາໄດ້ປະຕິບັດ. ເຖິງແມ່ນພາລະກິດນີ້ບໍ່ແມ່ນຖືກປະຕິບັດໂດຍເນື້ອໜັງຂອງເຮົາ, ມັນແມ່ນການສະແດງອອກໂດຍກົງຂອງພຣະວິນຍານ ແລະ ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮົາມີ ແລະ ສິ່ງທີ່ເຮົາເປັນ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ເຮົາມີຄຸນສົມບັດທີ່ຈະສະແດງອອກເຖິງສິ່ງນີ້ ແລະ ປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ເຮົາຄວນເຮັດ. ສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນເວົ້າແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຜະເຊີນ. ມັນແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເຫັນ, ສິ່ງທີ່ຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາສາມາດຢັ່ງເຖິງ ແລະ ສິ່ງທີ່ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງພວກເຂົາສາມາດກວດຈັບໄດ້. ນັ້ນຄືສິ່ງທີ່ພວກເຂົາສາມາດສົນທະນາ. ພຣະທຳທີ່ກ່າວໂດຍເນື້ອໜັງທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນການສະແດງອອກໂດຍກົງຂອງພຣະວິນຍານ ແລະ ພວກມັນສະແດງເຖິງພາລະກິດທີ່ພຣະວິນຍານປະຕິບັດ ເຊິ່ງເນື້ອໜັງບໍ່ໄດ້ຜະເຊີນ ຫຼື ເຫັນໃນສິ່ງນັ້ນ, ແຕ່ພຣະອົງຍັງສະແດງເຖິງການເປັນຢູ່ຂອງພຣະອົງ, ຍ້ອນວ່າ ທາດແທ້ຂອງເນື້ອໜັງແມ່ນພຣະວິນຍານ ແລະ ພຣະອົງສະແດງເຖິງພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານ. ມັນຄືພາລະກິດທີ່ຖືກເຮັດສຳເລັດໂດຍພຣະວິນຍານ ເຖິງແມ່ນມັນຢູ່ນອກເໜືອການຢັ່ງເຖິງຂອງເນື້ອໜັງ. ຫຼັງຈາກການບັງເກີດເປັນມະນຸດ ຜ່ານການສະແດງອອກຂອງເນື້ອໜັງ ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນສາມາດຮູ້ຈັກເຖິງການເປັນຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນເຫັນອຸປະນິໄສຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ພາລະກິດທີ່ພຣະອົງໄດ້ເຮັດສຳເລັດ. ພາລະກິດຂອງມະນຸດເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນມີຄວາມຊັດເຈນຫຼາຍຂຶ້ນກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຄວນເຂົ້າສູ່ ແລະ ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຄວນເຂົ້າໃຈ; ມັນກ່ຽວຂ້ອງກັບການນໍາຜູ້ຄົນສູ່ການເຂົ້າໃຈ ແລະ ການຜະເຊີນກັບຄວາມຈິງ. ພາລະກິດຂອງມະນຸດຄືການສະໜັບສະໜູນຜູ້ຄົນ; ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນການເປີດເສັ້ນທາງໃໝ່ ແລະ ເປີດຍຸກໃໝ່ສຳລັບມະນຸດຊາດ ແລະ ການເປີດເຜີຍໃຫ້ຜູ້ຄົນເຫັນເຖິງສິ່ງທີ່ມະນຸດບໍ່ເຄີຍຮູ້, ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດຮູ້ຈັກອຸປະນິໄສຂອງພຣະອົງ. ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນເພື່ອນໍາພາມະນຸດຊາດ.\n319. ພາລະກິດທັງໝົດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດແມ່ນຖືກປະຕິບັດເພື່ອເປັນປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ຄົນ; ມັນກ່ຽວກັບການສັ່ງສອນຜູ້ຄົນ; ບໍ່ມີພາລະກິດໃດທີ່ບໍ່ໃຫ້ຜົນປະໂຫຍດກັບຜູ້ຄົນ. ບໍ່ວ່າຄວາມຈິງຈະເລິກ ຫຼື ຕື້ນ ແລະ ບໍ່ວ່າຄວາມສາມາດຂອງຄົນທີ່ຍອມຮັບຄວາມຈິງຈະເປັນແນວໃດ, ມັນກໍໃຫ້ຜົນປະໂຫຍດກັບຜູ້ຄົນ. ແຕ່ພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດບໍ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໂດຍກົງ; ມັນຕ້ອງຖືກສະແດງອອກຜ່ານຜູ້ຄົນທີ່ຮ່ວມມືກັບພຣະອົງ. ມີພຽງແຕ່ວິທີນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຜົນຂອງພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈຶ່ງສາມາດຖືກຮັບເອົາໄດ້. ແນ່ນອນ ເມື່ອມັນເປັນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດປະຕິບັດພາລະກິດໂດຍກົງ, ມັນບໍ່ໄດ້ຮັບການເຈືອປົນເລີຍ; ແຕ່ເມື່ອພຣະວິນຍານບໍລິສຸດປະຕິບັດພາລະກິດຜ່ານມະນຸດ, ມັນຈຶ່ງໄດ້ຮັບການເຈືອປົນຫຼາຍ ແລະ ບໍ່ແມ່ນພາລະກິດເດີມຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ຄວາມຈິງຈຶ່ງປ່ຽນແປງໃນລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງ. ຜູ້ຕິດຕາມບໍ່ໄດ້ຮັບເຈດຕະນາເດີມຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ແຕ່ເປັນການປະສົມກັນລະຫວ່າງພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ປະສົບການ ແລະ ຄວາມຮູ້ຂອງມະນຸດ. ພາກສ່ວນຂອງສິ່ງທີ່ຜູ້ຕິດຕາມຮັບທີ່ເປັນພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຖືກຕ້ອງ, ໃນຂະນະທີ່ປະສົບການ ແລະ ຄວາມຮູ້ຂອງມະນຸດທີ່ໄດ້ຮັບແມ່ນມີຄວາມຫຼາກຫຼາຍ ຍ້ອນຄົນປະຕິບັດພາລະກິດແຕກຕ່າງກັນ. ຄົນປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ມີແສງສະຫວ່າງ ແລະ ການນໍາພາຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈະສືບຕໍ່ມີປະສົບການ ໂດຍອີງຕາມແສງສະຫວ່າງ ແລະ ການນໍາພານີ້. ພາຍໃນປະສົບການເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນປະສົມມີຈິດໃຈ ແລະ ປະສົບການຂອງມະນຸດ, ພ້ອມທັງການເປັນຢູ່ຂອງມະນຸດ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ ຫຼື ຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ພວກເຂົາຄວນມີ. ສິ່ງນີ້ແມ່ນວິທີການປະຕິບັດຂອງມະນຸດຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ຜະເຊີນກັບຄວາມຈິງ. ວິທີການປະຕິບັດນີ້ບໍ່ຄືກັນສະເໝີໄປ ຍ້ອນຜູ້ຄົນມີປະສົບການທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ແລະ ສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນສໍາຜັດກໍແຕກຕ່າງກັນ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ແສງສະຫວ່າງດຽວກັນຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກໍເກີດຜົນໃນຄວາມຮູ້ ແລະ ການປະຕິບັດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ຍ້ອນຄົນທີ່ຮັບແສງສະຫວ່າງແມ່ນແຕກຕ່າງກັນ. ບາງຄົນເຮັດຜິດພາດເລັກນ້ອຍໃນລະຫວ່າງການປະຕິບັດ ໃນຂະນະທີ່ບາງຄົນເຮັດຜິດພາດຢ່າງຮ້າຍແຮງ ແລະ ບາງຄົນບໍ່ໄດ້ສ້າງຫຍັງເລີຍນອກຈາກຄວາມຜິດພາດ. ນີ້ກໍຍ້ອນວ່າ ຜູ້ຄົນແຕກຕ່າງກັນໃນຄວາມສາມາດທີ່ຈະເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຍັງເປັນຍ້ອນຄວາມສາມາດໂດຍທຳມະຊາດຂອງພວກເຮົາແຕກຕ່າງເຊັ່ນກັນ. ບາງຄົນມີຄວາມເຂົ້າໃຈບາງຢ່າງຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ຍິນຂໍ້ຄວາມ ແລະ ບາງຄົນມີຄວາມເຂົ້າໃຈອີກຢ່າງ ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ຍິນຄວາມຈິງ. ບາງຄົນອອກນອກທາງເລັກນ້ອຍ, ໃນຂະນະທີ່ບາງຄົນບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍທີ່ແທ້ຈິງຂອງຄວາມຈິງເລີຍ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຄົນໆໜຶ່ງຈະກຳນົດວິທີທີ່ຄົນໆນັ້ນຈະນໍາພາຄົນອື່ນ; ສິ່ງນີ້ເປັນຈິງແນ່ນອນ, ຍ້ອນພາລະກິດຂອງຄົນໆໜຶ່ງແມ່ນເປັນພຽງການສະແດງອອກຂອງການເປັນຢູ່ຂອງຄົນໆນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ຜູ້ຄົນທີ່ຖືກນໍາພາໂດຍຄົນທີ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງຈະມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບຄວາມຈິງເຊັ່ນກັນ. ເຖິງແມ່ນ ມີຄົນທີ່ມີຂໍ້ຜິດພາດໃນຄວາມເຂົ້າໃຈ ກໍມີຈຳນວນໜ້ອຍ ແລະ ບໍ່ແມ່ນໝົດທຸກຄົນທີ່ຈະມີຂໍ້ຜິດພາດ. ຖ້າຄົນໆໜຶ່ງມີຂໍ້ຜິດພາດໃນການທີ່ເຂົາເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ, ຄົນທີ່ຕິດຕາມເຂົາກໍຈະຜິດໂດຍບໍ່ຕ້ອງສົງໄສເຊັ່ນກັນ ແລະ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະຜິດໃນຄຳເວົ້າທຸກປະການ. ລະດັບຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຜູ້ຕິດຕາມເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງແມ່ນຂຶ້ນຢູ່ກັບຄົນປະຕິບັດພາລະກິດເປັນສ່ວນໃຫຍ່. ແນ່ນອນ ຄວາມຈິງຈາກພຣະເຈົ້າເປັນສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ປາສະຈາກຂໍ້ຜິດພາດ ແລະ ແນ່ນອນທີ່ສຸດ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ຄົນປະຕິບັດພາລະກິດແມ່ນບໍ່ຖືກຕ້ອງທັງໝົດ ແລະ ບໍ່ສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ສາມາດເຊື່ອຖືໄດ້ທັງໝົດ. ຖ້າຄົນປະຕິບັດພາລະກິດມີວິທີການປະຕິບັດຄວາມຈິງ ທີ່ມີຄວາມເປັນຈິງຫຼາຍ ແລ້ວຜູ້ຕິດຕາມກໍຈະມີວິທີການປະຕິບັດເຊັ່ນດຽວກັນ. ຖ້າຄົນປະຕິບັດພາລະກິດບໍ່ມີວິທີການປະຕິບັດຄວາມຈິງ ມີແຕ່ທິດສະດີເທົ່ານັ້ນ, ແລ້ວຜູ້ຕິດຕາມຈະບໍ່ມີຄວາມເປັນຈິງໃດໆເລີຍ. ຄວາມສາມາດ ແລະ ທຳມະຊາດຂອງຜູ້ຕິດຕາມແມ່ນຖືກກຳນົດໂດຍການເກີດ ແລະ ບໍ່ກ່ຽວເນື່ອງກັບຄົນປະຕິບັດພາລະກິດ. ແຕ່ຂອບເຂດທີ່ຜູ້ຕິດຕາມເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ ແລະ ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າແມ່ນຂຶ້ນຢູ່ກັບຄົນປະຕິບັດພາລະກິດ (ສິ່ງນີ້ເປັນຈິງສຳລັບບາງຄົນເທົ່ານັ້ນ). ບໍ່ວ່າຄົນປະຕິບັດພາລະກິດຈະເປັນແນວໃດກໍຕາມ, ຜູ້ຕິດຕາມທີ່ເຂົານໍາພາກໍຈະເປັນແນວນັ້ນ. ສິ່ງທີ່ຄົນປະຕິບັດພາລະກິດສະແດງອອກແມ່ນການເປັນຢູ່ຂອງເຂົາເອງ, ປາສະຈາກຂໍ້ຈຳກັດ. ຄວາມຮຽກຮ້ອງທີ່ເຂົາມີຕໍ່ຜູ້ທີ່ຕິດຕາມເຂົາແມ່ນສິ່ງທີ່ເຂົາເອງເຕັມໃຈເຮັດໃຫ້ບັນລຸ ຫຼື ສາມາດບັນລຸ. ຄົນປະຕິບັດພາລະກິດສ່ວນໃຫຍ່ໃຊ້ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເຮັດເປັນພື້ນໃນການຮຽກຮ້ອງຈາກຜູ້ຕິດຕາມຂອງພວກເຂົາ ໂດຍບໍ່ຄຳນຶງວ່າມີຫຼາຍສິ່ງທີ່ຜູ້ຕິດຕາມຂອງພວກເຂົາບໍ່ສາມາດບັນລຸໄດ້ເລີຍ ແລະ ສິ່ງທີ່ຄົນໆໜຶ່ງບໍ່ສາມາດບັນລຸໄດ້ກາຍມາເປັນອຸປະສັກໃນທາງເຂົ້າຂອງຄົນໆນັ້ນ.\nມີການຄາດເຄື່ອນໜ້ອຍໃນພາລະກິດຂອງຄົນທີ່ໄດ້ຜ່ານການລິຮານ, ການຖືກຈັດການ, ການພິພາກສາ ແລະ ການຂ້ຽນຕີ ແລະ ການສະແດງອອກຂອງພາລະກິດຂອງພວກເຂົາກໍຖືກຕ້ອງຫຼາຍກວ່າ. ຄົນທີ່ອາໄສຄວາມເປັນທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາເພື່ອປະຕິບັດພາລະກິດແມ່ນເຮັດຜິດພາດຮ້າຍແຮງພໍສົມຄວນ. ພາລະກິດຂອງຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນສະແດງຄວາມເປັນທໍາມະຊາດຂອງພວກເຂົາເອງຫຼາຍເກີນໄປ ເຊິ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດອຸປະສັກໃຫຍ່ຫຼວງຕໍ່ພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ບໍ່ວ່າຄວາມສາມາດຂອງບຸກຄົນຈະດີສໍ່າໃດກໍຕາມ, ພວກເຂົາກໍຕ້ອງໄດ້ຜ່ານກັບການລິຮານ, ການຖືກຈັດການ ແລະ ການພິພາກສາກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະສາມາດປະຕິບັດພາລະກິດແຫ່ງການຝາກຝັງຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ຖ້າພວກເຂົາຍັງບໍ່ໄດ້ຜ່ານການພິພາກສາດັ່ງກ່າວ, ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະເຮັດໄດ້ດີພຽງໃດ ພາລະກິດຂອງພວກເຂົາກໍບໍ່ສາມາດສອດຄ່ອງກັບຫຼັກການແຫ່ງຄວາມຈິງໄດ້ ແລະ ເປັນຜົນຂອງຄວາມເປັນທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາເອງ ແລະ ຄວາມດີຂອງມະນຸດຢູ່ສະເໝີ. ພາລະກິດຂອງຄົນທີ່ໄດ້ຜ່ານການລິຮານ, ການຖືກຈັດການ ແລະ ການພິພາກສາແມ່ນຖືກຕ້ອງຫຼາຍກວ່າພາລະກິດຂອງຄົນທີ່ບໍ່ເຄີຍຖືກລິຮານ, ຈັດການ ແລະ ພິພາກສາ. ຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ຜ່ານການພິພາກສາບໍ່ສະແດງອອກເຖິງຫຍັງນອກຈາກເນື້ອໜັງ ແລະ ຄວາມຄິດຂອງມະນຸດ ທີ່ເຈືອປົນກັບຄວາມສະຫຼາດ ແລະ ຄວາມສາມາດຕັ້ງແຕ່ເກີດຂອງມະນຸດ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນການສະແດງອອກທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງມະນຸດເຖິງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄົນທີ່ຕິດຕາມຜູ້ຄົນດັ່ງກ່າວຖືກນໍາມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາໂດຍຄວາມສາມາດມີມາຕັ້ງແຕ່ເກີດຂອງພວກເຂົາ. ຍ້ອນພວກເຂົາສະແດງອອກເຖິງຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ປະສົບການຫຼາຍຢ່າງເກີນໄປຂອງມະນຸດ, ເຊິ່ງເກືອບແຍກອອກຈາກເຈດຕະນາເດີມຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຫັນເຫຈາກສິ່ງນັ້ນຫຼາຍເກີນໄປ, ພາລະກິດຂອງຄົນປະເພດນີ້ຈຶ່ງບໍ່ສາມາດນໍາຜູ້ຄົນມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າໄດ້, ແຕ່ກົງກັນຂ້າມແມ່ນນໍາພວກເຂົາມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າມະນຸດ. ສະນັ້ນ ຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ຜ່ານການພິພາກສາ ແລະ ການຂ້ຽນຕີແມ່ນບໍ່ມີຄຸນສົມບັດໃນການປະຕິບັດພາລະກິດແຫ່ງການຝາກຝັງຂອງພຣະເຈົ້າ... ຖ້າມະນຸດບໍ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ ແລະ ອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຖືກລິຮານ ແລະ ຈັດການ, ຈະມີຊ່ອງວ່າງທີ່ກວ້າງລະຫວ່າງສິ່ງທີ່ພວກເຂົາສະແດງອອກ ແລະ ຄວາມຈິງ; ສິ່ງທີ່ເຂົາສະແດງອອກຈະປະສົມກັບສິ່ງທີ່ບໍ່ແຈ່ມແຈ້ງ ເຊັ່ນ: ຈິນຕະນາການ ແລະ ປະສົບການຝ່າຍດຽວຂອງເຂົາ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ບໍ່ວ່າເຂົາຈະປະຕິບັດພາລະກິດແນວໃດກໍຕາມ, ຜູ້ຄົນຮູ້ສຶກວ່າ ບໍ່ມີເປົ້າໝາຍໂດຍລວມ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມຈິງທີ່ເໝາະສົມສຳລັບທາງເຂົ້າຂອງທຸກຄົນ. ສິ່ງທີ່ຮຽກຮ້ອງສ່ວນໃຫຍ່ຈາກຜູ້ຄົນແມ່ນຢູ່ນອກເໜືອຄວາມສາມາດຂອງພວກເຂົາ, ຄືກັບວ່າພວກເຂົາເປັນເປັດທີ່ຖືກໄລ່ໃຫ້ປີນງ່າໄມ້. ນີ້ແມ່ນພາລະກິດທີ່ມີຄວາມປະສົງຂອງມະນຸດ. ອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງມະນຸດ, ຄວາມຄິດຂອງເຂົາ ແລະ ແນວຄິດຂອງເຂົາແຜ່ຄຸມໄປທົ່ວທຸກພາກສ່ວນໃນຮ່າງກາຍຂອງເຂົາ. ມະນຸດບໍ່ໄດ້ເກີດພ້ອມກັບສັນຊາດຕະຍານໃນການປະຕິບັດຄວາມຈິງ ຫຼື ເຂົາບໍ່ມີສັນຊາດຕະຍານທີ່ຈະເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງໂດຍກົງ. ຖ້າປະກອບກັບອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງມະນຸດ, ເມື່ອບຸກຄົນທີ່ທຳມະຊາດປະເພດນີ້ປະຕິບັດພາລະກິດ, ມັນຈະບໍ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການລົບກວນບໍ? ແຕ່ວ່າມະນຸດທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນແມ່ນມີປະສົບການແຫ່ງຄວາມຈິງທີ່ຜູ້ຄົນຄວນເຂົ້າໃຈ ແລະ ຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາ, ເພື່ອວ່າສິ່ງທີ່ບໍ່ແຈ່ມແຈ້ງ ແລະ ບໍ່ເປັນຈິງໃນພາລະກິດຂອງເຂົາຈະຫາຍໄປເທື່ອລະໜ້ອຍ, ມົນທິນຂອງມະນຸດກໍຍິ່ງມີໜ້ອຍລົງ ແລະ ພາລະກິດ ແລະ ການບໍລິການຂອງເຂົາກໍຍິ່ງຍັບເຂົ້າໃກ້ມາດຕະຖານທີ່ພຣະເຈົ້າຮຽກຮ້ອງຫຼາຍຂຶ້ນ. ສະນັ້ນ ພາລະກິດຂອງເຂົາກໍເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງແຫ່ງຄວາມຈິງ ແລະ ມັນຍັງກາຍມາເປັນຈິງອີກດ້ວຍ. ຄວາມຄິດທີ່ຢູ່ໃນຈິດໃຈຂອງມະນຸດຂັດຂວາງພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໂດຍສະເພາະ. ມະນຸດມີຈິນຕະນາການທີ່ອຸດົມສົມບູນ ແລະ ເຫດຜົນທີ່ສົມເຫດສົມຜົນ ແລະ ປະສົບການອັນຍາວນານໃນການຈັດການກັບເລື່ອງຕ່າງໆ. ຖ້າລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ຜ່ານການລິຮານ ແລະ ການເຮັດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ, ພວກມັນກໍຈະເປັນອຸປະສັກຕໍ່ພາລະກິດ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພາລະກິດຂອງມະນຸດບໍ່ສາມາດຢັ່ງເຖິງລະດັບທີ່ຖືກຕ້ອງທີ່ສຸດໄດ້, ໂດຍສະເພາະພາລະກິດຂອງຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ.\n320. ພາລະກິດຂອງມະນຸດຢູ່ພາຍໃນຂອບເຂດ ແລະ ມີຂໍ້ຈຳກັດ. ຄົນໜຶ່ງພຽງແຕ່ສາມາດປະຕິບັດພາລະກິດຂອງໄລຍະໃດໜຶ່ງ ແລະ ບໍ່ສາມາດປະຕິບັດພາລະກິດຂອງຍຸກທັງໝົດ, ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈະນໍາຜູ້ຄົນເຂົ້າສູ່ກົດລະບຽບ. ພາລະກິດຂອງມະນຸດພຽງແຕ່ສາມາດນໍາໃຊ້ໄດ້ກັບເວລາ ຫຼື ໄລຍະໃດໜຶ່ງ. ນີ້ກໍຍ້ອນປະສົບການຂອງມະນຸດມີຂອບເຂດຂອງມັນ. ຄົນໃດໜຶ່ງບໍ່ສາມາດປຽບທຽບພາລະກິດຂອງມະນຸດກັບພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ວິທີການປະຕິບັດຂອງມະນຸດ ແລະ ຄວາມຮູ້ຂອງເຂົາກ່ຽວກັບຄວາມຈິງແມ່ນລ້ວນແລ້ວແຕ່ໃຊ້ໄດ້ກັບຂອບເຂດໃດໜຶ່ງ. ເຈົ້າບໍ່ສາມາດເວົ້າວ່າ ເສັ້ນທາງທີ່ມະນຸດກຳລັງຍ່າງແມ່ນຄວາມປະສົງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ, ຍ້ອນມະນຸດພຽງແຕ່ສາມາດໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ບໍ່ສາມາດຖືກເຕີ່ມເຕັມດ້ວຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ. ສິ່ງທີ່ມະນຸດສາມາດຜະເຊີນໄດ້ແມ່ນລ້ວນແລ້ວແຕ່ຢູ່ພາຍໃນຂອບເຂດຂອງຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ທຳມະດາ ແລະ ບໍ່ສາມາດເກີນກວ່າຂອບເຂດຂອງຄວາມຄິດໃນຈິດໃຈທີ່ທຳມະດາຂອງມະນຸດ. ທຸກຄົນທີ່ສາມາດດໍາລົງຢູ່ໃນຄວາມເປັນຈິງຂອງປະສົບການຈິງຢູ່ໃນຂອບເຂດນີ້. ເມື່ອພວກເຂົາມີປະສົບການກັບຄວາມຈິງ ມັນກໍເປັນປະສົບການໃນຊີວິດຂອງມະນຸດທໍາມະດາທີ່ຢູ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຢູ່ສະເໝີ; ມັນບໍ່ແມ່ນວິທີການມີປະສົບການທີ່ຫັນເຫມາຈາກຊີວິດຂອງມະນຸດທໍາມະດາ. ພວກເຂົາຜະເຊີນກັບຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເທິງພື້ນຖານຂອງການໃຊ້ຊີວິດຂອງມະນຸດຂອງພວກເຂົາ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຄວາມຈິງນີ້ມີຄວາມຫຼາກຫຼາຍຈາກບຸກຄົນສູ່ບຸກຄົນ ແລະ ຄວາມເລິກຂອງຄວາມຈິງນັ້ນກໍຂຶ້ນກັບສະພາວະຂອງບຸກຄົນ. ຄົນໃດໜຶ່ງພຽງແຕ່ສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ເສັ້ນທາງທີ່ພວກເຂົາຍ່າງແມ່ນຊີວິດທີ່ທຳມະດາຂອງມະນຸດທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ ແລະ ມັນອາດຖືກເອີ້ນໄດ້ວ່າ ເສັ້ນທາງທີ່ຄົນທຳມະດາຍ່າງ ຜູ້ເຊິ່ງໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ເຈົ້າບໍ່ສາມາດເວົ້າວ່າ ເສັ້ນທາງທີ່ພວກເຂົາຍ່າງແມ່ນເສັ້ນທາງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເລືອກ. ໃນປະສົບການຂອງມະນຸດທີ່ທໍາມະດາ, ຍ້ອນວ່າ ຄົນທີ່ສະແຫວງຫາບໍ່ຄືກັນ, ພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈຶ່ງບໍ່ຄືກັນ. ນອກຈາກນັ້ນ ຍ້ອນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ຜູ້ຄົນຜະເຊີນ ແລະ ຂອບເຂດຂອງປະສົບການຂອງພວກເຂົາບໍ່ຄືກັນ ແລະ ຍ້ອນການເຈືອປົນທາງດ້ານຈິດໃຈ ແລະ ຄວາມຄິດຂອງພວກເຂົາ, ປະສົບການຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງປະປົນຈົນເຖິງລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ແຕ່ລະຄົນເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງຕາມສະພາບການສ່ວນຕົວທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງພວກເຂົາ. ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງພວກເຂົາໃນຄວາມໝາຍທີ່ແທ້ຈິງຂອງຄວາມຈິງແມ່ນບໍ່ຄົບຖ້ວນ ແລະ ເປັນພຽງໜຶ່ງ ຫຼື ສອງສາມລັກສະນະຂອງຄວາມຈິງ. ຂອບເຂດຄວາມຈິງທີ່ມະນຸດຜະເຊີນແມ່ນແຕກຕ່າງກັນໃນແຕ່ລະບຸກຄົນ ຕາມສະພາບການຂອງແຕ່ລະຄົນ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ຄວາມຮູ້ແຫ່ງຄວາມຈິງອັນດຽວກັນ ເຊິ່ງຖືກສະແດງອອກໂດຍຄົນທີ່ແຕກຕ່າງກັນຈຶ່ງບໍ່ຄືກັນ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ປະສົບການຂອງມະນຸດມີຂໍ້ຈຳກັດຢູ່ສະເໝີ ແລະ ບໍ່ສາມາດເປັນຕົວແທນໃຫ້ແກ່ຄວາມປະສົງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຫຼື ພາລະກິດຂອງມະນຸດກໍບໍ່ສາມາດຮັບຮູ້ໄດ້ວ່າເປັນພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ, ເຖິງແມ່ນວ່າ ສິ່ງທີ່ມະນຸດສະແດງອອກສອດຄ່ອງຢ່າງໃກ້ຄຽງຫຼາຍກັບຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເຖິງແມ່ນວ່າ ປະສົບການຂອງມະນຸດໃກ້ຄຽງຫຼາຍກັບພາລະກິດໃນການເຮັດໃຫ້ສົມບູນທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດປະຕິບັດຢູ່. ມະນຸດພຽງແຕ່ສາມາດເປັນຄົນຮັບໃຊ້ຂອງພຣະເຈົ້າ, ປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າຝກາຝັງໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ. ມະນຸດພຽງແຕ່ສາມາດສະແດງຄວາມຮູ້ທີ່ຖືກສ່ອງແສງໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເທົ່ານັ້ນ ແລະ ຄວາມຈິງທີ່ໄດ້ຮັບຈາກປະສົບການສ່ວນຕົວຂອງເຂົາ. ມະນຸດບໍ່ມີຄຸນສົມບັດ ແລະ ບໍ່ບັນລຸເງື່ອນໄຂທີ່ຈະເປັນທາງອອກໃຫ້ກັບພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ເຂົາບໍ່ມີສິດທີ່ຈະເວົ້າວ່າ ພາລະກິດຂອງເຂົາແມ່ນພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ມະນຸດມີຫຼັກການໃນການປະຕິບັດພາລະກິດຂອງມະນຸດ ແລະ ມະນຸດທຸກຄົນມີປະສົບການທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ແລະ ມີສະພາບການທີ່ແຕກຕ່າງກັນອອກໄປ. ພາລະກິດຂອງມະນຸດປະກອບມີປະສົບການທຸກຢ່າງຂອງເຂົາພາຍໃຕ້ແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ປະສົບການເຫຼົ່ານີ້ພຽງແຕ່ສາມາດເປັນຕົວແທນໃຫ້ແກ່ການເປັນຢູ່ຂອງມະນຸດ ແລະ ບໍ່ໄດ້ເປັນຕົວແທນໃຫ້ແກ່ການເປັນຢູ່ຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ຄວາມປະສົງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ເສັ້ນທາງທີ່ມະນຸດຍ່າງບໍ່ສາມາດເປັນເສັ້ນທາງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຍ່າງ ຍ້ອນພາລະກິດຂອງມະນຸດບໍ່ສາມາດເປັນຕົວແທນໃຫ້ແກ່ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ ແລະ ພາລະກິດຂອງມະນຸດ ແລະ ປະສົບການຂອງມະນຸດບໍ່ແມ່ນຄວາມປະສົງອັນຄົບຖ້ວນຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ພາລະກິດຂອງມະນຸດມີຄວາມສ່ຽງທີ່ຈະຕົກຢູ່ໃນກົດລະບຽບ ແລະ ວິທີການຂອງພາລະກິດຂອງເຂົາກໍຈະຖືກຈຳກັດໃຫ້ຢູ່ໃນຂອບເຂດທີ່ຈຳກັດຢ່າງງ່າຍດາຍ ແລະ ບໍ່ສາມາດນໍາຜູ້ຄົນເຂົ້າສູ່ຫົນທາງແຫ່ງອິດສະຫຼະໄດ້. ຜູ້ຕິດຕາມສ່ວນໃຫຍ່ມີຊີວິດຢູ່ພາຍໃນຂອບເຂດທີ່ຈຳກັດ ແລະ ວິທີການມີປະສົບການຂອງພວກເຂົາກໍຈະຖືກຈຳກັດໃນຂອບເຂດນັ້ນເຊັ່ນກັນ. ປະສົບການຂອງມະນຸດຖືກຈຳກັດຢູ່ສະເໝີ; ວິທີການຂອງພາລະກິດຂອງພວກເຂົາກໍຖືກຈຳກັດຢູ່ໃນສອງສາມປະເພດເຊັ່ນກັນ ແລະ ບໍ່ສາມາດທຽບກັບພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໄດ້ ຫຼື ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເອງ. ນີ້ກໍຍ້ອນວ່າ ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ປະສົບການຂອງມະນຸດແມ່ນມີຂໍ້ຈຳກັດ. ບໍ່ວ່າພຣະເຈົ້າຈະປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຣະອົງດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ, ມັນກໍບໍ່ໄດ້ຖືກຜູກມັດໂດຍກົດລະບຽບ; ບໍ່ວ່າ ພາລະກິດນັ້ນຈະສຳເລັດລົງດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ, ບໍ່ໄດ້ຖືກຈຳກັດດ້ວຍວິທີທາງໃດໜຶ່ງ. ບໍ່ມີກົດລະບຽບໃດໆໃນພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ, ພາລະກິດທັງໝົດຂອງພຣະອົງແມ່ນຖືກປ່ອຍ ແລະ ເປັນອິດສະຫຼະ. ບໍ່ວ່າ ມະນຸດຈະໃຊ້ເວລາຫຼາຍພຽງໃດໃນການຕິດຕາມພຣະອົງ, ເຂົາບໍ່ສາມາດກັ່ນຕອງເອົາກົດເກນໃດໜຶ່ງທີ່ປົກຄອງວິທີການປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ເຖິງແມ່ນພາລະກິດຂອງພຣະອົງມີຫຼັກການ ມັນກໍຖືກປະຕິບັດໃນວິທີທາງໃໝ່ຢູ່ສະເໝີ ແລະ ມີການພັດທະນາໃໝ່ຢູ່ສະເໝີ ແລະ ມັນຢູ່ນອກເໜືອການຢັ່ງເຖິງຂອງມະນຸດ. ໃນລະຫວ່າງຊ່ວງເວລາໜຶ່ງ ພຣະເຈົ້າອາດມີພາລະກິດຫຼາຍປະເພດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ແລະ ວິທີການນໍາພາຜູ້ຄົນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນມີທາງເຂົ້າ ແລະ ການປ່ຽນແປງໃໝ່ຢູ່ສະເໝີ. ເຈົ້າບໍ່ສາມາດແຍກແຍະພຣະບັນຍັດຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ ຍ້ອນພຣະອົງປະຕິບັດພາລະກິດໃນວິທີໃໝ່ຢູ່ສະເໝີ ແລະ ມີພຽງແຕ່ວິທີນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ຕິດຕາມຂອງພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຖືກຜູກມັດໂດຍກົດລະບຽບ. ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເອງຫຼີກລ່ຽງແນວຄິດຂອງຜູ້ຄົນ ແລະ ຕໍ່ຕ້ານພວກມັນຢູ່ສະເໝີ. ມີພຽງຄົນທີ່ຕິດຕາມ ແລະ ສະແຫວງຫາພຣະເຈົ້າດ້ວຍຫົວໃຈທີ່ແທ້ຈິງຈຶ່ງສາມາດປ່ຽນແປງອຸປະນິໄສຂອງພວກເຂົາ ແລະ ສາມາດມີຊີວິດຢ່າງອິດສະລະໂດຍບໍ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ກົດລະບຽບໃດໜຶ່ງ ຫຼື ຖືກຄວບຄຸມໂດຍແນວຄິດທາງສາສະໜາໃດໜຶ່ງ. ພາລະກິດຂອງມະນຸດຮຽກຮ້ອງຈາກຜູ້ຄົນ ໂດຍອີງຕາມປະສົບການຂອງເຂົາເອງ ແລະ ສິ່ງທີ່ເຂົາເອງສາມາດບັນລຸໄດ້. ມາດຕະຖານຂອງເງື່ອນໄຂເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຖືກຈຳກັດຢູ່ພາຍໃນຂອບເຂດໃດໜຶ່ງ ແລະ ວິທີການປະຕິບັດກໍມີຂໍ້ຈຳກັດຫຼາຍເຊັ່ນດຽວກັນ. ສະນັ້ນ ຜູ້ຕິດຕາມຈຶ່ງມີຊີວິດຢູ່ພາຍໃນຂອບເຂດທີ່ຈຳກັດນີ້ຢ່າງບໍ່ມີສະຕິ; ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ສິ່ງຕ່າງໆເຫຼົ່ານີ້ກໍກາຍມາເປັນກົດລະບຽບ ແລະ ພິທີກຳ. ຖ້າພາລະກິດຂອງໄລຍະໜຶ່ງຖືກນໍາພາໂດຍຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ບໍ່ໄດ້ຜ່ານການເຮັດໃຫ້ສົມບູນໂດຍພຣະເຈົ້າເປັນການສ່ວນຕົວ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຮັບການພິພາກສາ, ຜູ້ຕິດຕາມທັງໝົດຂອງເຂົາຈະກາຍເປັນນັກສາສະໜາ ແລະ ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນການຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຖ້າຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງເປັນຜູ້ນໍາທີ່ມີຄຸນສົມບັດ, ຄົນນັ້ນຕ້ອງຜ່ານການພິພາກສາ ແລະ ຍອມຮັບການຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ. ຄົນທີ່ບໍ່ໄດ້ຜ່ານການພິພາກສາ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາອາດມີພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ກໍພຽງແຕ່ສະແດງສິ່ງທີ່ບໍ່ແຈ່ມແຈ້ງ ແລະ ບໍ່ເປັນຈິງເທົ່ານັ້ນ. ໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາຈະນໍາພາຜູ້ຄົນເຂົ້າສູ່ກົດລະບຽບທີ່ບໍ່ແຈ່ມແຈ້ງ ແລະ ເໜືອທຳມະຊາດ. ພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າປະຕິບັດບໍ່ສອດຄ່ອງກັບເນື້ອໜັງຂອງມະນຸດ. ມັນບໍ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຄິດຂອງມະນຸດ ແຕ່ຕໍ່ຕ້ານແນວຄິດຂອງມະນຸດ; ມັນບໍ່ໄດ້ປະປົນກັບທາດແທ້ທີ່ບໍ່ແຈ່ມແຈ້ງຂອງສາສະໜາ. ຜົນຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ສາມາດບັນລຸໄດ້ໂດຍຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ບໍ່ໄດ້ຖືກພຣະອົງເຮັດໃຫ້ສົມບູນ; ພວກມັນເປັນສິ່ງທີ່ຢູ່ນອກເໜືອການຢັ່ງຄິດຂອງມະນຸດ.\n321. ພາລະກິດໃນຈິດໃຈຂອງມະນຸດແມ່ນບັນລຸຜົນໂດຍມະນຸດໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍເກີນໄປ. ຕົວຢ່າງ ສິດຍາພິບານ ແລະ ຜູ້ນໍາໃນໂລກແຫ່ງສາສະໜາອາໄສພອນສະຫວັນ ແລະ ຕໍາແໜ່ງຂອງພວກເຂົາເພື່ອປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພວກເຂົາ. ຄົນທີ່ຕິດຕາມພວກເຂົາເປັນເວລາດົນນານຈະຕິດເຊື້ອໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກພອນສະຫວັນຂອງພວກເຂົາ ແລະ ໄດ້ຮັບອິດທິພົນຈາກສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເປັນ. ພວກເຂົາແນໃສ່ພອນສະຫວັນ, ຄວາມສາມາດ ແລະ ຄວາມຮູ້ຂອງຜູ້ຄົນ ແລະ ພວກເຂົາໃສ່ໃຈກັບສິ່ງທີ່ເໜືອທຳມະຊາດບາງຢ່າງ ແລະ ທິດສະດີຫຼາຍຢ່າງທີ່ເລິກເຊິ່ງ ແລະ ບໍ່ເປັນຈິງ (ແນ່ນອນ ທິດສະດີທີ່ເລິກເຊິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ສາມາດຢັ່ງເຖິງໄດ້). ພວກເຂົາບໍ່ແນໃສ່ການປ່ຽນແປງໃນອຸປະນິໄສຂອງຜູ້ຄົນ, ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ ພວກເຂົາແນໃສ່ຝຶກຝົນການເທດສະໜາຂອງຄົນ ແລະ ປະຕິບັດພາລະກິດ, ປັບປຸງຄວາມຮູ້ຂອງຄົນ ແລະ ທິດສະດີທາງສາສະໜາທີ່ອຸດົມສົມບູນຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາບໍ່ສົນໃຈວ່າ ອຸປະນິໄສຂອງຄົນປ່ຽນແປງຫຼາຍພຽງໃດ ຫຼື ຜູ້ຄົນເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງຫຼາຍພຽງໃດ. ພວກເຂົາບໍ່ສົນໃຈກັບທາດແທ້ຂອງຜູ້ຄົນ ແລະ ແຮງໄກທີ່ພວກເຂົາຈະພະຍາຍາມຮູ້ຈັກສະພາວະທີ່ທຳມະດາ ແລະ ບໍ່ທຳມະດາຂອງຜູ້ຄົນເລີຍ. ພວກເຂົາບໍ່ຕໍ່ຕ້ານແນວຄິດຂອງຜູ້ຄົນ ຫຼື ພວກເຂົາບໍ່ເປີດເຜີຍແນວຄິດຂອງພວກເຂົາ, ແຮງໄກທີ່ພວກເຂົາຈະລິຮານຜູ້ຄົນສຳລັບຄວາມຂາດຕົກບົກຜ່ອງ ຫຼື ການເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາເລີຍ. ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ຕິດຕາມພວກເຂົາກໍຮັບໃຊ້ດ້ວຍພອນສະຫວັນຂອງພວກເຂົາ ແລະ ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາສະແດງອອກມາມີພຽງແນວຄິດທາງສາສະໜາ ແລະ ທິດສະດີໃນສາສະໜາສາດ, ເຊິ່ງບໍ່ໄດ້ສຳຜັດກັບຄວາມເປັນຈິງ ແລະ ບໍ່ສາມາດໃຫ້ມອບຊີວິດໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄົນແທ້ໆ. ໃນຄວາມຈິງ ທາດແທ້ຂອງພາລະກິດຂອງພວກເຂົາແມ່ນການບຳລຸງລ້ຽງພອນສະຫວັນ, ລ້ຽງດູບຸກຄົນທີ່ບໍ່ມີຫຍັງເລີຍໃຫ້ກາຍເປັນຜູ້ສຳເລັດທີ່ມີພອນສະຫວັນຈາກການສຳມະນາ ເຊິ່ງຕໍ່ມາກໍໄດ້ເປັນຜູ້ປະຕິບັດພາລະກິດ ແລະ ນໍາພາ. ເຈົ້າສາມາດແຍກແຍະພຣະບັນຍັດໃດໜຶ່ງໃນຫົກພັນປີແຫ່ງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າບໍ? ມີກົດລະບຽບ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດຫຼາຍຢ່າງໃນພາລະກິດທີ່ມະນຸດປະຕິບັດ ແລະ ສະໝອງຂອງມະນຸດກໍດື້ດ້ານເກີນໄປ. ສະນັ້ນ ສິ່ງທີ່ມະນຸດສະແດງອອກແມ່ນຄວາມຮູ້ ແລະ ການເປັນຈິງທີ່ຢູ່ພາຍໃນຂອບເຂດປະສົບການຂອງເຂົາ. ມະນຸດບໍ່ສາມາດສະແດງສິ່ງໃດກໍຕາມນອກຈາກສິ່ງນີ້. ປະສົບການ ຫຼື ຄວາມຮູ້ຂອງມະນຸດບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກພອນສະຫວັນມາຕັ້ງແຕ່ເກີດຂອງເຂົາ ຫຼື ສັນຊາດຕະຍານຂອງເຂົາ; ພວກມັນເກີດຂຶ້ນກໍຍ້ອນການນໍາພາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ການດູແລໂດຍກົງຂອງພຣະເຈົ້າ. ມະນຸດມີພຽງແຕ່ໜ້າທີ່ຮັບເອົາການດູແລນີ້ ແລະ ບໍ່ມີໜ້າທີ່ສະແດງອອກສິ່ງທີ່ເປັນພຣະເຈົ້າໂດຍກົງ. ມະນຸດບໍ່ສາມາດເປັນແຫຼ່ງກຳເນີດໄດ້; ເຂົາພຽງແຕ່ສາມາດເປັນພາຊະນະທີ່ຮັບນໍ້າຈາກແຫຼ່ງກຳເນີດ; ນີ້ແມ່ນສັນຊາດຕະຍານຂອງມະນຸດ, ເຊິ່ງເປັນໜ້າທີ່ໆຄົນໜຶ່ງຕ້ອງມີໃນຖານະທີ່ເປັນມະນຸດ. ຖ້າບຸກຄົນໜຶ່ງສູນເສຍໜ້າທີ່ໆຈະຍອມຮັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ສູນເສຍສັນຊາດຕະຍານຂອງມະນຸດ, ຄົນນັ້ນກໍສູນເສຍສິ່ງທີ່ລໍ້າຄ່າທີ່ສຸດເຊັ່ນດຽວກັນ, ບຸກຄົນນັ້ນຍັງ ສູນເສຍໜ້າທີ່ຂອງມະນຸດທີ່ຖືກສ້າງ. ຖ້າຄົນໜຶ່ງບໍ່ມີຄວາມຮູ້ ຫຼື ປະສົບການກ່ຽວກັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ພາລະກິດຂອງພຣະອົງ, ຄົນນັ້ນກໍສູນເສຍໜ້າທີ່ຂອງເຂົາ, ໜ້າທີ່ໆເຂົາຄວນປະຕິບັດໃນຖານະທີ່ເປັນສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງ ແລະ ສູນເສຍສັກສີຂອງການເປັນສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງ. ມັນເປັນສັນຊາດຕະຍານຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າແມ່ນຫຍັງ, ບໍ່ວ່າຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າຈະຖືກສະແດງອອກໃນເນື້ອໜັງ ຫຼື ໂດຍພຣະວິນຍານໂດຍກົງ; ນີ້ແມ່ນພັນທະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ມະນຸດສະແດງປະສົບການ ຫຼື ຄວາມຮູ້ຂອງເຂົາເອງ (ນັ້ນກໍຄື ສະແດງສິ່ງທີ່ເຂົາເປັນ) ໃນລະຫວ່າງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ພາຍຫຼັງ; ນີ້ແມ່ນສັນຊາດຕະຍານຂອງມະນຸດ ແລະ ໜ້າທີ່ຂອງມະນຸດ ແລະ ມັນແມ່ນສິ່ງທີ່ມະນຸດຄວນບັນລຸ. ເຖິງແມ່ນການສະແເດງອອກຂອງມະນຸດບໍ່ເປັນໄປຕາມສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າສະແດງອອກ ແລະ ເຖິງແມ່ນການສະແດງອອກຂອງມະນຸດຖືກຜູກມັດໂດຍກົດລະບຽບຫຼາຍຢ່າງ, ມະນຸດຕ້ອງເຮັດໃຫ້ໜ້າທີ່ ທີ່ເຂົາຄວນເຮັດໃຫ້ສຳເລັດນັ້ນສຳເລັດລົງ ແລະ ປະຕິບັດໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງປະຕິບັດ. ມະນຸດຄວນປະຕິບັດທຸກສິ່ງທີ່ມະນຸດສາມາດເຮັດເພື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຂົາ ແລະ ເຂົາບໍ່ຄວນມີການລະເວັ້ນແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍດຽວ.\n322. ບາງຄົນຈະຖາມວ່າ: “ແມ່ນຫຍັງຄືຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດປະຕິບັດ ແລະ ພາລະກິດທີ່ຜູ້ປະກາດພຣະທຳ ແລະ ສາວົກທີ່ຢູ່ໃນອະດີດໄດ້ປະຕິບັດ? ເດວິດກໍຖືກເອີ້ນວ່າພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເຊັ່ນກັນ ແລະ ພຣະເຢຊູກໍຖືກເອີ້ນຄືກັນ; ເຖິງແມ່ນພາລະກິດທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດແມ່ນແຕກຕ່າງກັນ, ພວກເຂົາກໍຖືກເອີ້ນແບບດຽວກັນ. ຈົ່ງບອກຂ້ານ້ອຍເບິ່ງ, ເປັນຫຍັງຕົວຕົນຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ຄືກັນ? ສິ່ງທີ່ໂຢຮັນໄດ້ເຫັນກໍຄືນິມິດ ເຊິ່ງມາຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ເພິ່ນສາມາດເວົ້າເຖິງພຣະທຳທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເຈດຕະນາທີ່ຈະເວົ້າ; ເປັນຫຍັງຕົວຕົນຂອງໂຢຮັນຈຶ່ງແຕກຕ່າງຈາກຕົວຕົນຂອງພຣະເຢຊູ?” ພຣະທຳທີ່ພຣະເຢຊູກ່າວແມ່ນສາມາດເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າໄດ້ຢ່າງສົມບູນ ແລະ ເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງສົມບູນ. ສິ່ງທີ່ໂຢຮັນເຫັນແມ່ນນິມິດ ແລະ ເພິ່ນກໍບໍ່ສາມາດເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຢ່າງສົມບູນ. ເປັນຫຍັງເມື່ອໂຢຮັນ, ເປໂຕ ແລະ ໂປໂລກ່າວຄຳເວົ້າຫຼາຍຄຳ ດັ່ງທີ່ພຣະເຢຊູກ່າວ ແຕ່ພວກເຂົາກໍບໍ່ມີຕົວຕົນແບບດຽວກັບພຣະເຢຊູ? ຫຼັກໆແມ່ນເປັນຍ້ອນພາລະກິດທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດນັ້ນແຕກຕ່າງກັນ. ພຣະເຢຊູເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເປັນພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ປະຕິບັດພາລະກິດໂດຍກົງ. ພຣະອົງປະຕິບັດພາລະກິດຂອງຍຸກໃໝ່ ເຊິ່ງເປັນພາລະກິດທີ່ບໍ່ມີໃຜເຄີຍປະຕິບັດມາກ່ອນ. ພຣະອົງເປີດຫົນທາງໃໝ່, ພຣະອົງເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະເຢໂຮວາ ແລະ ພຣະອົງເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າເອງ, ໃນຂະນະທີ່ເປໂຕ, ເປົາໂລ ແລະ ເດວິດ, ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະຖືກເອີ້ນວ່າແນວໃດກໍຕາມ ພວກເຂົາພຽງແຕ່ເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບສິ່ງມີຊີວິດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຖືກພຣະເຢຊູ ຫຼື ພຣະເຢໂຮວາສົ່ງມາ. ສະນັ້ນ ບໍ່ວ່າພາລະກິດທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດນັ້ນມີຫຼາຍສໍ່າໃດກໍຕາມ, ບໍ່ວ່າສິ່ງອັດສະຈັນທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດນັ້ນຍິ່ງໃຫຍ່ສໍ່າໃດກໍຕາມ, ພວກເຂົາກໍຍັງເປັນພຽງສິ່ງຖືກສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ສາມາດເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ພວກເຂົາປະຕິບັດພາລະກິດໃນນາມຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ປະຕິບັດພາລະກິດຫຼັງຈາກທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ສົ່ງມາ; ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ພວກເຂົາປະຕິບັດພາລະກິດໃນຍຸກທີ່ພຣະເຢຊູ ຫຼື ພຣະເຢໂຮວາເປັນຜູ້ເລີ່ມຕົ້ນ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດພາລະກິດອື່ນເລີຍ. ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ພວກເຂົາກໍເປັນພຽງສິ່ງຖືກສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ.\n323. ໃນຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ, ພຣະເຢຊູຍັງກໍໄດ້ກ່າວພຣະທໍາຫຼາຍຂໍ້ ແລະ ກະທໍາພາລະກິດຫຼາຍຢ່າງ. ພຣະອົງແຕກຕ່າງຈາກເອຊະຢາແນວໃດ? ພຣະອົງແຕກຕ່າງຈາກເດນິເອນແນວໃດ? ພຣະອົງແມ່ນສາສະດາບໍ? ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເວົ້າວ່າ ພຣະອົງເປັນພຣະຄຣິດ? ແມ່ນຫຍັງຄືຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພວກເຂົາ? ພວກເຂົາທຸກຄົນແມ່ນມະນຸດທີ່ກ່າວພຣະທໍາ ແລະ ບໍ່ໜ້ອຍກໍຫຼາຍ ພຣະທໍາຂອງພວກເຂົາກໍປະກົດຄືຄໍາເວົ້າຂອງມະນຸດ. ພວກເຂົາທຸກຄົນກ່າວພຣະທໍາ ແລະ ກະທໍາພາລະກິດ. ສາສະດາຫຼາຍຄົນໃນພຣະສັນຍາເກົ່າສາມາດທໍານວາຍໄດ້ ແລະ ພຣະເຢຊູກໍສາມາດທໍານວາຍໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ເຫດໃດຈຶ່ງເປັນດັ່ງນັ້ນ? ຄວາມແຕກຕ່າງໃນນີ້ ແມ່ນອີງຕາມລັກສະນະຂອງພາລະກິດ. ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈໃນເລຶ່ອງນີ້, ເຈົ້າຕ້ອງບໍ່ຖືເອົາລັກສະນະຂອງເນື້ອໜັງ ແລະ ເຈົ້າບໍ່ຄວນຖືເອົາຄວາມເລິກ ຫຼື ຄວາມຕື້ນຂອງຄໍາເວົ້າຂອງພວກເຂົາ. ກ່ອນອື່ນໝົດ ເຈົ້າຕ້ອງຖືເອົາພາລະກິດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຜົນຂອງພາລະກິດທີ່ພວກເຂົາບັນລຸໃນມະນຸດ. ຄໍາທໍານວາຍທີ່ກ່າວໂດຍສາສະດາໃນເວລານັ້ນບໍ່ໄດ້ສະໜອງຊີວິດຂອງມະນຸດ ແລະ ແຮງດົນໃຈທີ່ໄດ້ຮັບຈາກຜູ້ຄົນຕ່າງໆເຊັ່ນເອຊະຢາ ແລະ ເດນີເອນກໍເປັນຄໍາທໍານວາຍ ແລະ ບໍ່ແມ່ນອນວທາງຂອງຊີວິດ. ຖ້າບໍ່ແມ່ນຍ້ອນການເປີດເຜີຍໂດຍກົງຂອງພຣະເຢໂຮວາ ກໍຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດກະທໍາພາລະກິດນັ້ນໄດ້ ເຊິ່ງເປັນໄປບໍ່ໄດ້ສໍາລັບມະນຸດ. ພຣະເຢຊູກໍໄດ້ກ່າວພຣະທໍາຢ່າງຫຼວງຫຼາຍເຊັ່ນດຽວກັນ ແຕ່ພຣະທໍາດັ່ງກ່າວແມ່ນແນວທາງຂອງຊີວິດ ທີ່ມະນຸດສາມາດຄົ້ນຫາຫົນທາງນັ້ນເພື່ອນໍາໃຊ້ເຂົ້າໃນການປະຕິບັດ. ເວົ້າໄດ້ວ່າ ປະການທີໜຶ່ງຄື ພຣະອົງສາມາດສະໜອງຊີວິດຂອງມະນຸດ ຍ້ອນວ່າ ພຣະເຢຊູຄືຊີວິດ; ປະການທີສອງຄື ພຣະອົງສາມາດປ່ຽນແປງການອອກນອກເສັ້ນທາງຂອງມະນຸດໄດ້; ປະການທີສາມຄື ພາລະກິດຂອງພຣະອົງສາມາດສືບແທນພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາ ເພື່ອສືບຕໍ່ຍຸກ; ປະການທີສີ່ຄື ພຣະອົງສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມຕ້ອງການພາຍໃນມະນຸດ ແລະ ເຂົ້າໃຈສິ່ງທີ່ມະນຸດຂາດເຂີນ; ປະການທີຫ້າຄື ພຣະອົງສາມາດນໍາທາງໃນຍຸກໃໝ່ ແລະ ສິ້ນສຸດຍຸກເກົ່າ. ນັ້ນແມ່ນເຫດຜົນທີ່ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ ພຣະເຈົ້າ ແລະ ພຣະຄຣິດ; ພຣະອົງບໍ່ພຽງແຕ່ແຕກຕ່າງຈາກເອຊະຢາເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງແຕກຕ່າງຈາກສາສະດາທຸກຄົນອີກດ້ວຍ. ໃຫ້ຍົກເອົາເອຊະຢາເປັນການປຽບທຽບສໍາລັບພາລະກິດຂອງສາສະດາ. ການປຽບທຽບທີໜຶ່ງຄື ລາວບໍ່ສາມາດສະໜອງຊີວິດຂອງມະນຸດ; ການປຽບທຽບທີສອງຄື ລາວບໍ່ສາມາດນໍາທາງໃນຍຸກໃໝ່. ລາວປະຕິບັດວຽກງານພາຍໃຕ້ການນໍາພາຂອງພຣະເຢໂຮວາ ແລະ ບໍ່ແມ່ນເປັນຜູ້ນໍາທາງໃນຍຸກໃໝ່. ການປຽບທຽບທີສາມຄື ຄໍາເວົ້າທີ່ລາວກ່າວແມ່ນເໜືອກວ່າລາວ. ລາວໄດ້ຮັບການເປີດເຜີຍໂດຍກົງຈາກພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄົນອື່ນຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈ ເຖິງວ່າຈະໄດ້ຍິນຄໍາກ່າວເຫຼົ່ານັ້ນ. ພຽງສອງສາມສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເທົ່ານັ້ນກໍພຽງພໍທີ່ຈະພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າ ຄໍາກ່າວຂອງລາວບໍ່ໄດ້ແຕກຕ່າງຈາກການທໍານວາຍ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຫຼາຍກວ່າພາກສ່ວນໜຶ່ງຂອງພາລະກິດທີ່ເຮັດແທນພຣະເຢໂຮວາ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ລາວບໍ່ສາມາດເປັນຕົວແທນພຣະເຢໂຮວາໄດ້ທັງໝົດ. ລາວເປັນພຽງຜູ້ຮັບໃຊ້ພຣະເຢໂຮວາ ກໍຄື ເປັນເຄື່ອງມືຮັບໃຊ້ໃນພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາ. ລາວພຽງປະຕິບັດພາລະກິດຢູ່ໃນຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດ ແລະ ຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາເທົ່ານັ້ນ; ລາວບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດພາລະກິດອອກນອກຍຸກແຫ່ງພຣະບັນຍັດ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ພາລະກິດຂອງພຣະເຢຊູແມ່ນແຕກຕ່າງ. ພຣະອົງປະຕິບັດເກີນຂອບເຂດຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຢໂຮວາ; ພຣະອົງປະຕິບັດພາລະກິດເປັນພຣະເຈົ້າຜູ້ບັງເກີດເປັນມະນຸດ ແລະ ໄດ້ຜ່ານປະສົບການຂອງການໄຖ່ບາບໂດຍຖືກຄືງໃສ່ໄມ້ກາງແຂນ ເພື່ອໄຖ່ບາບມວນມະນຸດຊາດ. ໝາຍຄວາມວ່າ ພຣະອົງດໍາເນີນພາລະກິດໃໝ່ຢູ່ນອກຂອບເຂດພາລະກິດທີ່ກະທໍາໂດຍພຣະເຢໂຮວາ. ນີ້ແມ່ນການນໍາທາງໃນຍຸກໃໝ່. ນອກຈາກນັ້ນ, ພຣະອົງສາມາດກ່າວເຖິງສິ່ງທີ່ມະນຸດບໍ່ສາມາດບັນລຸຜົນໄດ້. ພາລະກິດຂອງພຣະອົງແມ່ນປະຕິບັດຢູ່ໃນການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ປະກອບດ້ວຍມວນມະນຸດທັງໝົດ. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ກະທໍາພາລະກິດຕໍ່ມະນຸດພຽງສອງສາມຄົນ ແລະ ພາລະກິດຂອງພຣະອົງບໍ່ໄດ້ມີໄວ້ເພື່ອນໍາພາມະນຸດພຽງຈໍານວນຈໍາກັດ. ສໍາລັບວີທີທີ່ພຣະເຈົ້າບັງເກີດເປັນມະນຸດ, ວິທີທີ່ພຣະວິນຍານໃຫ້ການເປີດເຜີຍໃນເວລານັ້ນ ແລະ ວິທີທີ່ພຣະວິນຍານລົງມາສູ່ມະນຸດເພື່ອກະທໍາພາລະກິດ, ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເປັນສິ່ງທີ່ມະນຸດບໍ່ສາມາດເຫັນ ຫຼື ສໍາພັດໄດ້. ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ສຸດທີ່ຈະໃຊ້ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອເປັນຫຼັກຖານພິສູດວ່າ ພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າຜູ້ບັງເກີດເປັນມະນຸດ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ຈຶ່ງສາມາດຈໍາແນກໄດ້ໃນທ່າມກາງພຣະທໍາ ແລະ ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ມະນຸດສາມາດຈໍາຕ້ອງໄດ້. ພຽງສິ່ງນີ້ເທົ່ານັ້ນຄືຄວາມຈິງ. ນີ້ກໍເນື່ອງຈາກວ່າ ເຈົ້າບໍ່ສາມາດເຫັນເລື່ອງຂອງພຣະວິນຍານໄດ້ ແລະ ມີພຽງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນທີ່ຮັບຮູ້ເລຶ່ອງດັ່ງກ່າວຢ່າງຊັດເຈນ ແລະ ແມ່ນແຕ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ບັງເກີດເປັນເນື້ອໜັງກໍບໍ່ສາມາດຮູ້ທຸກສິ່ງໄດ້; ເຈົ້າພຽງແຕ່ສາມາດຢືນຢັນວ່າ ພຣະອົງເປັນພຣະເຈົ້າ ຫຼື ບໍ່ ຈາກພາລະກິດທີ່ພຣະອົງໄດ້ກະທໍາເທົ່ານັ້ນ. ຈາກພາລະກິດຂອງພຣະອົງ, ສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າ: ສິ່ງທີໜຶ່ງຄື ພຣະອົງສາມາດເປີດຍຸກໃໝ່; ສິ່ງທີສອງຄື ພຣະອົງສາມາດສະໜອງຊີວິດຂອງມະນຸດ ແລະ ສະແດງໃຫ້ມະນຸດເຫັນເສັ້ນທາງເພື່ອປະຕິບັດຕາມ. ສິ່ງນີ້ແມ່ນພຽງພໍທີ່ຈະພິສູດວ່າ ພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າ. ຢ່າງໜ້ອຍສຸດ ພາລະກິດທີ່ພຣະອົງກະທໍາສາມາດເປັນຕົວແທນພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າທັງໝົດ ແລະ ຈາກພາລະກິດດັ່ງກ່າວນັ້ນ ແມ່ນສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າ ພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນສະຖິດຢູ່ພາຍໃນພຣະອົງ. ຍ້ອນວ່າ ພາລະກິດທີ່ກະທໍາໂດຍພຣະເຈົ້າຜູ້ບັງເກີດເປັນມະນຸດນັ້ນ ສ່ວນໃຫຍແລ້ວແມ່ນເພື່ອນໍາທາງໃນຍຸກໃໝ່, ນໍາພາພາລະກິດໃໝ່ ແລະ ເປີດໂລກໃໝ່, ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເທົ່ານັ້ນແມ່ນພຽງພໍທີ່ຈະພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າ ພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າ. ສະນັ້ນ, ສິ່ງນີ້ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ພຣະອົງແຕກຕ່າງຈາກເອຊະຢາ, ເດນິເອນ ແລະ ສາສະດາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ອື່ນໆ.\n324. ໃນຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ, ໂຢຮັນປູທາງສຳລັບພຣະເຢຊູ. ເພິ່ນບໍ່ສາມາດປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເອງ ແລະ ພຽງແຕ່ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງມະນຸດ. ເຖິງແມ່ນໂຢຮັນເປັນຜູ້ບຸກເບີກທາງໃຫ້ກັບພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເພິ່ນກໍບໍ່ສາມາດເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າໄດ້; ເພິ່ນພຽງແຕ່ເປັນມະນຸດທີ່ຖືກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃຊ້ເທົ່ານັ້ນ. ຫຼັງຈາກທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຮັບບັບຕິດສະມາ, ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກໍລົງມາຢູ່ເທິງພຣະອົງດັ່ງນົກເຂົາ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພຣະອົງກໍເລີ່ມຕົ້ນພາລະກິດຂອງພຣະອົງ ນັ້ນກໍຄື ພຣະອົງເລີ່ມປະຕິບັດພັນທະກິດຂອງພຣະຄຣິດ. ເຫດຜົນທີ່ວ່າເປັນຫຍັງພຣະອົງຈຶ່ງມີຕົວຕົນຂອງພຣະເຈົ້າ ນັ້ນກໍຍ້ອນວ່າ ພຣະອົງມາຈາກພຣະເຈົ້າ. ບໍ່ວ່າຄວາມເຊື່ອຂອງພຣະອົງກ່ອນໜ້ານີ້ຈະເປັນແນວໃດກໍຕາມ, ມັນອາດຈະອ່ອນແອໃນຫຼາຍຄັ້ງ ຫຼື ເຂັ້ມແຂງໃນບາງຄັ້ງ, ທຸກສິ່ງແມ່ນເປັນຍ້ອນຊີວິດມະນຸດທຳມະດາທີ່ພຣະອົງດໍາລົງຢູ່ກ່ອນປະຕິບັດພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ. ຫຼັງຈາກທີ່ພຣະອົງໄດ້ຮັບບັບຕິດສະມາ (ນັ້ນກໍຄື ຖືກເຈີມ) ລິດອຳນາດ ແລະ ສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຢູ່ກັບພຣະອົງທັນທີ ແລະ ແລ້ວພຣະອົງກໍເລີ່ມປະຕິບັດພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງສາມາດເຮັດໝາຍສຳຄັນ ແລະ ການອິດທິລິດ, ປະຕິບັດການອັດສະຈັນ ແລະ ພຣະອົງມີລິດອຳນາດ ແລະ ສິດອຳນາດ, ນັ້ນກໍຍ້ອນພຣະອົງປະຕິບັດພາລະກິດແທນພຣະເຈົ້າໂດຍກົງ; ພຣະອົງປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານແທນພຣະອົງ ແລະ ສຳແດງເຖິງສຽງຂອງພຣະວິນຍານ. ສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງເປັນພຣະເຈົ້າເອງ; ສິ່ງນີ້ ແມ່ນບໍ່ສາມາດໂຕ້ຖຽງໄດ້. ໂຢຮັນແມ່ນຖືກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃຊ້. ເພິ່ນບໍ່ສາມາດເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າໄດ້ ຫຼື ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ເພິ່ນຈະເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າ. ຖ້າເພິ່ນປາຖະໜາທີ່ຈະເຮັດແບບນັ້ນ, ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກໍຈະບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ເພິ່ນເຮັດໄດ້, ນັ້ນກໍຍ້ອນວ່າ ເພິ່ນຈະບໍ່ສາມາດປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າຕັ້ງໃຈເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ. ບາງເທື່ອມີຫຼາຍສິ່ງໃນຕົວເພິ່ນທີ່ມາຈາກຄວາມປະສົງຂອງມະນຸດ ຫຼື ສິ່ງທີ່ອອກນອກຮູ້ນອກທາງ; ບໍ່ວ່າຈະໃນກໍລະນີໃດກໍຕາມ ເພິ່ນບໍ່ສາມາດເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າໄດ້ໂດຍກົງ. ຄວາມຜິດພາດ ແລະ ຄວາມບໍ່ຖືກຕ້ອງຂອງເພິ່ນພຽງແຕ່ເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບເພິ່ນເອງ, ແຕ່ພາລະກິດຂອງເພິ່ນເປັນຕົວແທນຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ເຈົ້າບໍ່ສາມາດເວົ້າວ່າທັງໝົດຂອງເພິ່ນເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າ. ການນອກຮູ້ນອກທາງ ແລະ ຄວາມຜິດພາດຂອງເພິ່ນສາມາດເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າເຊັ່ນກັນບໍ? ຄວາມຜິດພາດໃນການເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບມະນຸດແມ່ນເປັນສິ່ງປົກກະຕິ, ແຕ່ຖ້າຄົນໜຶ່ງອອກນອກຮູ້ນອກທາງໃນການເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າ, ແລ້ວນັ້ນຈະບໍ່ແມ່ນການບໍ່ເຄົາລົບຕໍ່ພຣະເຈົ້າບໍ? ນັ້ນຈະບໍ່ແມ່ນການໝິ່ນປະໝາດຕໍ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດບໍ? ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ມະນຸດຢືນຢູ່ໃນຕໍາແໜ່ງຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງງ່າຍດາຍ ເຖິງແມ່ນເຂົາຈະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງສັນລະເສີນຈາກຄົນອື່ນ. ຖ້າເຂົາບໍ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າ, ເຂົາກໍຈະບໍ່ສາມາດຍຶດໝັ້ນໃນທີ່ສຸດ. ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ມະນຸດເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າຕາມອຳເພີໃຈຂອງມະນຸດ! ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ມັນແມ່ນພຣະວິນຍານບໍລິສຸດທີ່ເປັນພະຍານໃຫ້ກັບໂຢຮັນ ແລະ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຍັງເປັນຜູ້ເປີດເຜີຍເພິ່ນໃຫ້ເປັນຜູ້ປູທາງໃຫ້ກັບພຣະເຢຊູ, ແຕ່ວ່າ ພາລະກິດທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດປະຕິບັດໃນເພິ່ນນັ້ນ ແມ່ນໄດ້ວັດແທກເປັນຢ່າງດີ. ສິ່ງທີ່ຮຽກຮ້ອງຈາກໂຢຮັນແມ່ນໃຫ້ເປັນຜູ້ປູທາງໃຫ້ແກ່ພຣະເຢຊູ ເພື່ອຈັດກຽມຫົນທາງໃຫ້ກັບບພຣະອົງ. ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດພຽງແຕ່ສົ່ງເສີມພາລະກິດຂອງເພິ່ນໃນການປູເສັ້ນທາງ ແລະ ອະນຸຍາດໃຫ້ເພິ່ນປະຕິບັດພາລະກິດດັ່ງກ່າວເທົ່ານັ້ນ, ເພິ່ນບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດໃຫ້ປະຕິບັດພາລະກິດອື່ນ. ໂຢຮັນເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບເອລີຢາ ແລະ ເພິ່ນເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບຜູ້ປະກາດພຣະທຳໃນການປູທາງໃຫ້ພຣະອົງເຈົ້າ. ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສົ່ງເສີມເພິ່ນໃນສິ່ງນີ້; ຕາບໃດທີ່ພາລະກິດຂອງເພິ່ນຄືການປູທາງ, ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກໍສົ່ງເສີມເພິ່ນ. ແຕ່ຖ້າຫາກເພິ່ນອ້າງຕົນເອງວ່າເປັນພຣະເຈົ້າ ແລະ ເວົ້າວ່າເພິ່ນໄດ້ມາເພື່ອເຮັດໃຫ້ພາລະກິດແຫ່ງການໄຖ່ບາບສຳເລັດລົງ, ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກໍຈະຕ້ອງລົງວິໄນເພິ່ນ. ບໍ່ວ່າພາລະກິດຂອງໂຢຮັນຈະຍິ່ງໃຫຍ່ສໍ່າໃດກໍຕາມ ແລະ ເຖິງແມ່ນວ່າ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈະສົ່ງເສີມພາລະກິດນັ້ນກໍຕາມ, ພາລະກິດຂອງເພິ່ນແມ່ນມີຂອບເຂດ. ເຖິງແມ່ນວ່າ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈະສົ່ງເສີມພາລະກິດຂອງເພິ່ນແທ້, ແຕ່ລິດອຳນາດທີ່ມອບໃຫ້ກັບເພິ່ນໃນເວລານັ້ນແມ່ນຖືກຈຳກັດພຽງແຕ່ຢູ່ໃນການຈັດກຽມເສັ້ນທາງ. ເພິ່ນບໍ່ສາມາດປະຕິບັດພາລະກິດອື່ນໄດ້, ຍ້ອນເພິ່ນເປັນພຽງໂຢຮັນທີ່ເປັນຜູ້ປູທາງເທົ່ານັ້ນ ແລະ ບໍ່ແມ່ນພຣະເຢຊູ. ສະນັ້ນ ຄຳພະຍານຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດແມ່ນກະແຈສຳຄັນ, ແຕ່ວ່າພາລະກິດທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດອະນຸຍາດໃຫ້ມະນຸດປະຕິບັດແມ່ນຍິ່ງສຳຄັນຫຼາຍກວ່າ. ໂຢຮັນບໍ່ໄດ້ເປັນພະຍານຢ່າງແທ້ຈິງບໍໃນເວລານັ້ນ? ພາລະກິດຂອງເພິ່ນບໍ່ໄດ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເຊັ່ນກັນບໍ? ແຕ່ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ພາລະກິດທີ່ເພິ່ນປະຕິບັດບໍ່ສາມາດລື່ນພາລະກິດຂອງພຣະເຢຊູໄດ້, ຍ້ອນວ່າ ເພິ່ນເປັນພຽງມະນຸດທີ່ຖືກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດໃຊ້ ແລະ ບໍ່ສາມາດເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າໂດຍກົງໄດ້ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພາລະກິດທີ່ເພິ່ນປະຕິບັດຈຶ່ງມີຂໍ້ຈຳກັດ. ຫຼັງຈາກທີ່ເພິ່ນໄດ້ສຳເລັດພາລະກິດແຫ່ງການປູທາງ, ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກໍບໍ່ສົ່ງເສີມຄຳພະຍານຂອງເພິ່ນອີກຕໍ່ໄປ, ບໍ່ມີພາລະກິດໃໝ່ເກີດຂຶ້ນຕາມຫຼັງເພິ່ນ ແລະ ເມື່ອພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເອງໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນຂຶ້ນ, ໂຢຮັນກໍຈາກໄປ.\n325. ເຖິງແມ່ນວ່າ ໂຢຮັນໄດ້ເວົ້າວ່າ “ພວກເຈົ້າຈົ່ງສຳນຶກຜິດ ຍ້ອນອານາຈັກແຫ່ງສະຫວັນໃກ້ມາເຖິງແລ້ວ” ແລະ ເພິ່ນກໍໄດ້ເທດສະໜາຂ່າວປະເສີດແຫ່ງອານາຈັກສະຫວັນເຊັ່ນກັນ, ແຕ່ພາລະກິດຂອງເພິ່ນກໍບໍ່ໄດ້ພັດທະນາເພີ່ມເຕີ່ມ ແລະ ພຽງແຕ່ກໍ່ຕັ້ງເປັນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນເທົ່ານັ້ນ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ພຣະເຢຊູເລີ່ມຕົ້ນຍຸກໃໝ່ພ້ອມທັງນໍາຍຸກເກົ່າມາສູ່ຈຸດສິ້ນສຸດ ແລະ ນອກຈາກນັ້ນ ພຣະອົງຍັງປະຕິບັດກົດລະບຽບແຫ່ງພຣະສັນຍາເດີມອີກດ້ວຍ. ພາລະກິດທີ່ພຣະອົງປະຕິບັດແມ່ນຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າພາລະກິດຂອງໂຢຮັນ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ມາເພື່ອໄຖ່ມະນຸດຊາດທັງປວງ, ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຂັ້ນຕອນນັ້ນຂອງພາລະກິດສຳເລັດ. ແຕ່ສຳລັບໂຢຮັນ, ເພິ່ນພຽງແຕ່ຈັດກຽມຫົນທາງ. ເຖິງແມ່ນພາລະກິດຂອງເພິ່ນກໍຍິ່ງໃຫຍ່, ຄຳເວົ້າຂອງເພິ່ນກໍມີຫຼາຍ ແລະ ອັກຄະສາວົກທີ່ຕິດຕາມເພິ່ນກໍມີຫຼາຍເຊັ່ນກັນ, ພາລະກິດຂອງເພິ່ນປະຕິບັດແມ່ນພຽງນໍາເອົາຈຸດເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່ມາສູ່ມະນຸດເທົ່ານັ້ນ. ມະນຸດບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮັບຊີວິດ, ຫົນທາງ ຫຼື ຄວາມຈິງຢ່າງເລິກເຊິ່ງຈາກເພິ່ນ ຫຼື ມະນຸດບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮັບການເຂົ້າໃຈເຖິງຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າຜ່ານເພິ່ນຈັກເທື່ອ. ໂຢຮັນເປັນຜູ້ປະກາດພຣະທຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ (ເອລີຢາ) ຜູ້ເຊິ່ງເປີດເຜີຍສະໜາມໃໝ່ໃຫ້ກັບພາລະກິດຂອງພຣະເຢຊູ ແລະ ຈັດຕຽມຄົນທີ່ຖືກເລືອກ; ເພິ່ນເປັນຜູ້ບຸກເບີກທາງໃຫ້ກັບຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ. ເລື່ອງດັ່ງກ່າວບໍ່ສາມາດແຍກແຍະໄດ້ຈາກການສັງເກດພຽງແຕ່ຮູບຮ່າງພາຍນອກທຳມະດາຂອງພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນ. ສິ່ງນີ້ຍິ່ງເປັນຈິງຫຼາຍຂຶ້ນ ໃນເມື່ອໂຢຮັນກໍໄດ້ປະຕິບັດພາລະກິດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍພໍສົມຄວນ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເພິ່ນຖືກສັນຍາໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ພາລະກິດຂອງເພິ່ນກໍໄດ້ຮັບການສົ່ງເສີມໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເຊັ່ນກັນ. ເມື່ອເປັນດັ່ງນີ້, ຕ້ອງເບິ່ງຜ່ານພາລະກິດທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ຄົນຈຶ່ງຈະສາມາດແຍກແຍະຕົວຕົນຂອງພວກເຂົາໄດ້, ຍ້ອນບໍ່ມີທາງທີ່ຈະແຍກແຍະທາດແທ້ຂອງມະນຸດຈາກຮູບຮ່າງພາຍນອກຂອງເຂົາ ຫຼື ບໍ່ມີທາງທີ່ມະນຸດຈະຄົ້ນຫາໃຫ້ແນ່ໃຈວ່າແມ່ນຫຍັງຄືຄຳພະຍານຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ພາລະກິດທີ່ໂຢຮັນປະຕິບັດ ແລະ ພາລະກິດທີ່ພຣະເຢຊູປະຕິບັດບໍ່ໄດ້ຄືກັນ ພ້ອມທັງມີທຳມະຊາດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ການທີ່ຄົນໜຶ່ງກຳນົດວ່າເຂົາເປັນພຣະເຈົ້າ ຫຼື ບໍ່ນັ້ນ ກໍແມ່ນມາຈາກສິ່ງນີ້. ພາລະກິດຂອງພຣະເຢຊູແມ່ນການເລີ່ມຕົ້ນ, ການສືບຕໍ່, ການເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ ແລະ ການເຮັດໃຫ້ບັນລຸຜົນ. ພຣະອົງປະຕິບັດແຕ່ລະຂັ້ນຕອນເຫຼົ່ານີ້ ໃນຂະນະທີ່ພາລະກິດຂອງໂຢຮັນເປັນພຽງການສ້າງຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນ, ພຣະເຢຊູເຜີຍແຜ່ຂ່າວປະເສີດ ແລະ ເທດສະໜາກ່ຽວກັບວິທີແຫ່ງການກັບໃຈ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍໃຫ້ບັບຕິດສະມາແກ່ມະນຸດ, ຮັກສາຄົນປ່ວຍ ແລະ ຂັບໄລ່ຜີຮ້າຍ. ສຸດທ້າຍ, ພຣະອົງກໍໄດ້ໄຖ່ມະນຸດຊາດຈາກຄວາມບາບ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພາລະກິດຂອງພຣະອົງໃນຍຸກນັ້ນສໍາເລັດລົງ. ພຣະອົງຍັງເດີນທາງໄປມາທົ່ວທຸກຫົນແຫ່ງ, ເທດສະໜາຕໍ່ມະນຸດ ແລະ ເຜີຍແຜ່ຂ່າວປະເສີດແຫ່ງອານາຈັກສະຫວັນ. ໃນກໍລະນີນີ້ ພຣະອົງ ແລະ ໂຢຮັນແມ່ນຄືກັນ, ແຕ່ຄວາມແຕກຕ່າງກໍຄື ພຣະເຢຊູເລີ່ມຕົ້ນຍຸກໃໝ່ ແລະ ນໍາຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນມາສູ່ມະນຸດ. ຈາກປາກຂອງພຣະອົງແມ່ນເຕັມໄປດ້ວຍພຣະທຳກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ມະນຸດຄວນປະຕິບັດຕາມ ແລະ ຫົນທາງທີ່ມະນຸດຄວນຕິດຕາມໃນຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນ ແລະ ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ພຣະອົງກໍເຮັດໃຫ້ພາລະກິດແຫ່ງການໄຖ່ບາບສຳເລັດລົງ. ໂຢຮັນບໍ່ເຄີຍປະຕິບັດພາລະກິດນີ້ຈັກເທື່ອ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຈຶ່ງເປັນພຣະເຢຊູທີ່ປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເອງ ແລະ ແມ່ນພຣະອົງເອງທີ່ເປັນພຣະເຈົ້າ ແລະ ຜູ້ເຊິ່ງເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າໂດຍກົງ.\n326. ເມື່ອສາສະດາ ແລະ ຜູ້ຄົນທີ່ຖືກໃຊ້ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ໄດ້ເວົ້າ ແລະ ເຮັດພາລະກິດ, ນີ້ກໍເພື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງມະນຸດ, ເພື່ອຮັບໃຊ້ໜ້າທີ່ຂອງສິ່ງມີຊີວິດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນ ແລະ ມັນແມ່ນບາງສິ່ງທີ່ມະນຸດຄວນເຮັດ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ພຣະທໍາ ແລະ ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ບັງເກີດເປັນມະນຸດແມ່ນເພື່ອດໍາເນີນພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ. ເຖິງແມ່ນວ່າ ຮູບຮ່າງພາຍນອກຂອງພຣະອົງຈະເປັນສິ່ງມີຊີວິດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນ, ພາລະກິດຂອງພຣະອົງກໍບໍ່ແມ່ນເພື່ອເຮັດໜ້າທີ່ຂອງພຣະອົງ ແຕ່ແມ່ນເພື່ອພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ. ຄໍາວ່າ “ໜ້າທີ່” ແມ່ນໃຊ້ກັບສິ່ງມີຊີວິດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຄໍາວ່າ “ພັນທະກິດ” ແມ່ນໃຊ້ກັບເນື້ອໜັງຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ບັງເກີດເປັນມະນຸດ. ທັງສອງຢ່າງແມ່ນມີຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ສໍາຄັນ; ທັງສອງຢ່າງບໍ່ສາມາດນໍາໃຊ້ແທນກັນໄດ້. ພາລະກິດຂອງມະນຸດແມ່ນເພື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນເພື່ອຄຸ້ມຄອງ ແລະ ດໍາເນີນພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ. ດັ່ງນັ້ນ, ເຖິງແມ່ນມີສາວົກຫຼາຍຄົນທີ່ຖືກໃຊ້ໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ມີສາສະດາຫຼາຍຄົນທີ່ມີພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນພວກເຂົາ, ພາລະກິດ ແລະ ຄໍາເວົ້າຂອງພວກເຂົາແມນພຽງເພື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາໃນນາມເປັນສິ່ງມີຊີວິດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ. ການທໍານວາຍຂອງພວກເຂົາອາດຈະເກີນແນວທາງແຫ່ງຊີວິດທີ່ກ່າວໂດຍພຣະເຈົ້າຜູ້ບັງເກີດເປັນມະນຸດ ແລະ ແມ່ນແຕ່ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາອາດພົ້ນເດັ່ນກວ່າພຣະເຈົ້າຜູ້ບັງເກີດເປັນມະນຸດ ແຕ່ພວກເຂົາແມ່ນຍັງເຮັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດພັນທະກິດ. ໜ້າທີ່ຂອງມະນຸດໝາຍເຖິງວຽກງານຂອງມະນຸດ; ມັນເປັນສິ່ງທີ່ມະນຸດສາມາດໄດ້ຮັບ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ພັນທະກິດທີ່ດໍາເນີນໂດຍພຣະເຈົ້າຜູ້ບັງເກີດເປັນມະນຸດແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະອົງ ແລະ ມະນຸດບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບສິ່ງນີ້ໄດ້. ບໍ່ວ່າພຣະເຈົ້າຜູ້ບັງເກີດເປັນມະນຸດຈະກ່າວ, ເຮັດພາລະກິດ ຫຼື ສະແດງເຖິງຄວາມມະຫັດສະຈັນ, ພຣະອົງແມ່ນກະທໍາພາລະກິດອັນປະເສີດຢູ່ທ່າມກາງການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະອົງ ແລະ ມະນຸດບໍ່ສາມາດເຮັດພາລະກິດດັ່ງກ່າວແທນພຣະອົງໄດ້. ພາລະກິດຂອງມະນຸດແມ່ນເພື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາໃນຖານະທີ່ເປັນສິ່ງມີຊີວິດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນຢູ່ໃນຂັ້ນຕອນໃດໜຶ່ງຂອງພາລະກິດແຫ່ງການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະເຈົ້າ. ຖ້າຂາດການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະເຈົ້າ, ນັ້ນກໍຄື ຖ້າພັນທະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ບັງເກີດເປັນມະນຸດສູນເສຍໄປ, ໜ້າທີ່ຂອງສິ່ງມີຊີວິດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນກໍຈະສູນເສຍໄປ. ພາະລກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນການດໍາເນີນພັນທະກິດຂອງພຣະອົງແມ່ນເພື່ອຄຸ້ມຄອງມະນຸດ ໃນຂະນະການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງມະນຸດແມ່ນການເຮັດພັນທະຂອງຕົວເອງໃຫ້ສໍາເລັດ ເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຂອງພຣະຜູ້ສ້າງ ແລະ ບໍ່ສາມາດຖືວ່າເປັນການດໍາເນີນພັນທະກິດຂອງຄົນເຮົາ. ສໍາລັບແກ່ນແທ້ຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ມີຢູ່ໃນຕົວ ກໍຄື ພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ, ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າກໍຄືການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະອົງ, ແຕ່ສໍາລັບພຣະເຈົ້າຜູ້ບັງເກີດເປັນມະນຸດ ຜູ້ທີ່ມີຮູບຮ່າງພາຍນອກຂອງສິ່ງມີຊີວິດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນ, ພາລະກິດຂອງພຣະອົງຄືການດໍາເນີນພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ. ບໍ່ວ່າພາລະກິດໃດທີ່ພຣະອົງກະທໍາແມ່ນເປັນການດໍາເນີນພັນທະກິດຂອງພຣະອົງ; ສິ່ງທີ່ມະນຸດສາມາດເຮັດໄດ້ກໍຄື ປະຕິບັດໃຫ້ດີທີ່ສຸດຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ພາຍໃຕ້ການນໍາພາຂອງພຣະອົງ.\n327. ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ, ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າກໍແຕກຕ່າງຈາກພາລະກິດຂອງມະນຸດ, ແລ້ວການສະແດງອອກຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ການສະແດງອອກຂອງມະນຸດຈະຄືກັນໄດ້ແນວໃດ? ພຣະເຈົ້າກໍມີອຸປະນິໄສສະເພາະຂອງພຣະເຈົ້າ, ໃນຂະນະທີ່ມະນຸດກໍມີໜ້າທີ່ໆມະນຸດຄວນປະຕິບັດ. ອຸປະນິໄສຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນຖືກສະແດງອອກໃນພາລະກິດຂອງພຣະອົງ, ໃນຂະນະທີ່ໜ້າທີ່ຂອງມະນຸດກໍປະກອບຢູ່ໃນປະສົບການຂອງມະນຸດ ແລະ ຖືກສະແດງອອກໃນການສະແຫວງຫາຂອງມະນຸດ. ສະນັ້ນ ມັນຈຶ່ງເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນການສະແດງອອກຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ຂອງມະນຸດແມ່ນຜ່ານທາງພາລະກິດຂອງພວກເຂົາ. ມັນບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບການອະທິບາຍໂດຍພຣະເຈົ້າເອງ ຫຼື ຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ມະນຸດພະຍາຍາມເປັນພະຍານ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ພຣະເຈົ້າເອງຢັບຢັ້ງຄົນໃດໜຶ່ງ. ທຸກສິ່ງນີ້ແມ່ນການເປີດເຜີຍໂດຍທຳມະຊາດ; ມັນບໍ່ແມ່ນການບັງຄັບ ຫຼື ສິ່ງທີ່ມະນຸດສາມາດແຊກແຊງໄດ້. ໜ້າທີ່ຂອງມະນຸດແມ່ນສາມາດຮູ້ຈັກໄດ້ຜ່ານປະສົບການຂອງເຂົາ ແລະ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ເຂົາປະຕິບັດພາລະກິດເພີ່ມເຕີມທີ່ໃຊ້ຈາກປະສົບການ. ແກ່ນແທ້ທຸກຢ່າງຂອງມະນຸດສາມາດຖືກເປີດເຜີຍອອກເມື່ອເຂົາປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຂົາ, ໃນຂະນະທີ່ພຣະເຈົ້າສາມາດສະແດງອອກເຖິງອຸປະນິໄສໂດຍທຳມະຊາດຂອງພຣະອົງເມື່ອພຣະອົງປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຣະອົງ. ຖ້າມັນເປັນພາລະກິດຂອງມະນຸດ ແລ້ວມັນກໍບໍ່ສາມາດຖືກປົກປິດໄດ້. ຖ້າມັນເປັນພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລ້ວອຸປະນິໄສຂອງພຣະເຈົ້າກໍຍິ່ງເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະຖືກປົກປິດໂດຍຄົນໃດຄົນໜຶ່ງ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນກໍຄື ມັນບໍ່ສາມາດຖືກຄວບຄຸມໂດຍມະນຸດ. ບໍ່ສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າມະນຸດເປັນພຣະເຈົ້າ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ພາລະກິດ ແລະ ຄຳເວົ້າຂອງເຂົາແມ່ນບໍ່ສາມາດເບິ່ງໄດ້ວ່າເປັນສິ່ງບໍລິສຸດ ຫຼື ຖືວ່າບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້. ບໍ່ສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າພຣະເຈົ້າເປັນມະນຸດ ຍ້ອນພຣະອົງສວມຕົນເອງດ້ວຍເນື້ອໜັງ ແລະ ພາລະກິດຂອງພຣະອົງກໍບໍ່ສາມາດຖືວ່າເປັນພາລະກິດຂອງມະນຸດ ຫຼື ໜ້າທີ່ຂອງມະນຸດໄດ້. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຈົດໝາຍຂອງໂປໂລກໍບໍ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ເທົ່າທຽມກັນໄດ້ ຫຼື ການພິພາກສາ ແລະ ການຂ້ຽນຕີຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄຳສັ່ງສອນຂອງມະນຸດກໍບໍ່ສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າເທົ່າທຽມກັນໄດ້. ສະນັ້ນ ຈຶ່ງມີຫຼັກການທີ່ແຍກແຍະພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າອອກຈາກພາລະກິດຂອງມະນຸດ. ສິ່ງນີ້ຖືກຈຳແນກໂດຍອີງຕາມທາດແທ້ຂອງມັນ, ບໍ່ແມ່ນຂອບເຂດຂອງພາລະກິດ ຫຼື ປະສິດທິພາບຊົ່ວຄາວຂອງພາລະກິດນັ້ນໆ. ໃນຫົວຂໍ້ນີ້ ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນຜິດພາດກ່ຽວກັບຫຼັກການນັ້ນຫຼາຍ. ນີ້ກໍເພາະວ່າ ມະນຸດເບິ່ງແຕ່ພາຍນອກ ເຊິ່ງມະນຸດສາມາດບັນລຸໄດ້, ໃນຂະນະທີ່ພຣະເຈົ້າເບິ່ງທີ່ທາດເແທ້ ເຊິ່ງບໍ່ສາມາດສັງເກດເຫັນດ້ວຍສາຍຕາທາງເນື້ອໜັງຂອງມະນຸດຊາດໄດ້. ຖ້າເຈົ້າຖືວ່າພຣະທຳ ແລະ ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເປັນໜ້າທີ່ຂອງມະນຸດປົກກະຕິ ແລະ ເບິ່ງພາລະກິດຂະໜາດໃຫຍ່ຂອງມະນຸດເປັນພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຖືກປົກຄຸມໃນເນື້ອໜັງ, ເຊິ່ງກົງກັນຂ້າມກັບການທີ່ມະນຸດປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຂົາ, ແລ້ວເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈຫຼັກການຜິດບໍ? ຈົດໝາຍ ແລະ ຊີວະປະຫວັດຂອງມະນຸດສາມາດຖືກສ້າງຂຶ້ນໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ, ແຕ່ມັນຢູ່ບົນພື້ນຖານຂອງພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ມະນຸດບໍ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ຖ້ອຍຄຳ ແລະ ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າສຳເລັດໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ ຫຼື ບັນລຸໄດ້ໂດຍສະຕິປັນຍາ ແລະ ຄວາມຄິດຂອງມະນຸດ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ມັນບໍ່ສາມາດອະທິບາຍໄດ້ຈາກການຄົ້ນຄວ້າຂອງມະນຸດ. ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ມີປະຕິກິລິຍາຕໍ່ຫຼັກການເຫຼົ່ານີ້, ແລ້ວນັ້ນກໍພິສູດວ່າຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຈົ້າບໍ່ເປັນຈິງ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຖືກຫຼໍ່ຫຼອມເທື່ອ. ມັນພຽງແຕ່ສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າຄວາມເຊື່ອຂອງພວກເຈົ້າແມ່ນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມບໍ່ແຈ່ມແຈ້ງ ແລະ ມັນທັງສົບສົນ ແລະ ຂາດຫຼັກການອີກດ້ວຍ. ຫາກບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ການເຂົ້າໃຈບັນຫາພື້ນຖານທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ມະນຸດ, ຄວາມເຊື່ອປະເພດນີ້ຈະບໍ່ແມ່ນຄວາມເຊື່ອແບບຂາດຄວາມສໍານຶກບໍ?\n328. ພວກເຈົ້າຕ້ອງຮູ້ຈັກຈຳແນກພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຈາກພາລະກິດຂອງມະນຸດ. ເຈົ້າສາມາດເຫັນຫຍັງໃນພາລະກິດຂອງມະນຸດ? ມີອົງປະກອບຫຼາຍຢ່າງກ່ຽວກັບປະສົບການຂອງມະນຸດໃນພາລະກິດຂອງເຂົາ; ສິ່ງທີ່ມະນຸດສະແດງອອກກໍຄືສິ່ງທີ່ເຂົາເປັນ. ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເອງກໍສະແດງອອກເຖິງສິ່ງທີ່ພຣະອົງເປັນ ແຕ່ສິ່ງທີ່ພຣະອົງເປັນແມ່ນແຕກຕ່າງຈາກສິ່ງທີ່ມະນຸດເປັນ. ສິ່ງທີ່ມະນຸດເປັນແມ່ນຕົວແທນຂອງປະສົບການ ແລະ ຊີວິດຂອງມະນຸດ (ສິ່ງທີ່ມະນຸດຜະເຊີນ ຫຼື ພົບພໍ້ໃນຊີວິດຂອງເຂົາ ຫຼື ປັດຊະຍາສຳລັບການດຳລົງຊີວິດທີ່ເຂົາມີ) ແລະ ຄົນທີ່ມີຊີວິດໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ແຕກຕ່າງກັນກໍສະແດງເຖິງການເປັນຢູ່ທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ບໍ່ວ່າເຈົ້າມີປະສົບການໃນສັງຄົມ ຫຼື ບໍ່ ແລະ ເຈົ້າມີຊີວິດຢ່າງແທ້ຈິງແນວໃດໃນຄອບຄົວຂອງເຈົ້າ ແລະ ມີປະສົບການໃນຄອບຄົວຂອງເຈົ້າແນວໃດ ແມ່ນສາມາດເຫັນໄດ້ຈາກສິ່ງທີ່ເຈົ້າສະແດງອອກ, ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າບໍ່ສາມາດເຫັນຈາກພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດວ່າ ພຣະອົງຈະມີປະສົບການໃນສັງຄົມ ຫຼື ບໍ່. ພຣະອົງຮັບຮູ້ເຖິງແກ່ນແທ້ຂອງມະນຸດເປັນຢ່າງດີ ແລະ ສາມາດເປີດເຜີຍການປະຕິບັດທຸກປະເພດທີ່ເປັນຂອງຄົນທຸກປະເພດ. ພຣະອົງຍິ່ງດີກວ່າໃນການເປີດເຜີຍອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມ ແລະ ພຶດຕິກຳທີ່ເປັນກະບົດຂອງມະນຸດ. ພຣະອົງບໍ່ມີຊີວິດຢູ່ທ່າມກາງຄົນໃນໂລກ, ແຕ່ພຣະອົງຮັບຮູ້ເຖິງທຳມະຊາດຂອງມະນຸດ ແລະ ຄວາມເສື່ອມຊາມທັງໝົດຂອງຄົນໃນໂລກ. ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ພຣະອົງເປັນ. ເຖິງແມ່ນວ່າ ພຣະອົງບໍ່ຈັດການກັບໂລກ, ພຣະອົງກໍຮູ້ຈັກກົດລະບຽບໃນການຈັດການກັບໂລກ ຍ້ອນພຣະອົງເຂົ້າໃຈເຖິງທຳມະຊາດຂອງມະນຸດຢ່າງສົມບູນ. ພຣະອົງຮູ້ຈັກກ່ຽວກັບພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານທີ່ຕາຂອງມະນຸດບໍ່ສາມາດເຫັນໄດ້ ແລະ ຫູຂອງມະນຸດບໍ່ສາມາດໄດ້ຍິນ ທັງໃນປັດຈຸບັນ ແລະ ໃນອະດີດ. ນີ້ລວມເຖິງສະຕິປັນຍາທີ່ບໍ່ແມ່ນປັດຊະຍາສຳລັບການດຳລົງຊີວິດ ແລະ ສິ່ງອັດສະຈັນທີ່ໃຫ້ຜູ້ຄົນຢັ່ງເຖິງໄດ້ຍາກ. ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ພຣະອົງເປັນ ນັ້ນກໍຄື ເປີດເຜີຍກັບຜູ້ຄົນ ແລະ ຍັງລີ້ລັບຈາກຜູ້ຄົນ. ສິ່ງທີ່ພຣະອົງສະແດງອອກບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຄົນພິເສດເປັນ, ແຕ່ແມ່ນຄຸນລັກສະນະໂດຍທຳມະຊາດ ແລະ ການເປັນຢູ່ຂອງພຣະວິນຍານ. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ເດີນທາງອ້ອມໂລກ ແຕ່ຮູ້ຈັກທຸກສິ່ກ່ຽວກັບໂລກ. ພຣະອົງພົບພໍ້ “ລີງໂທນ” ຜູ້ເຊິ່ງບໍ່ມີຄວາມຮູ້ ຫຼື ຄວາມເຂົ້າໃຈ, ແຕ່ພຣະອົງສະແດງພຣະທຳທີ່ຢູ່ເໜືອກວ່າຄວາມຮູ້ ແລະ ເໜືອກວ່າມະນຸດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່. ພຣະອົງມີຊີວິດຢູ່ທ່າມກາງກຸ່ມຄົນທີ່ໂງ່ຈ້າ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ສຶກ ຜູ້ເຊິ່ງບໍ່ມີຄວາມເປັນມະນຸດ ແລະ ຜູ້ເຊິ່ງບໍ່ເຂົ້າໃຈທຳນຽມ ແລະ ຊີວິດຂອງມະນຸດ, ແຕ່ພຣະອົງສາມາດຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມະນຸດຊາດໃຊ້ຊີວິດຕາມຄວາມເປັນມະນຸດທຳມະດາໄດ້, ໃນຂະນະດຽວກັນກໍເປີດເຜີຍພື້ນຖານ ແລະ ຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ຕໍ່າຕ້ອຍຂອງມະນຸດຊາດ. ທຸກສິ່ງນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະອົງເປັນ ເຊິ່ງສູງກວ່າຄົນທີ່ມີເນື້ອໜັງ ແລະ ເລືອດເນື້ອ. ສຳລັບພຣະອົງ ມັນບໍ່ຈຳເປັນທີ່ຕ້ອງຜະເຊີນກັບຊີວິດສັງຄົມທີ່ຊັບຊ້ອນ, ຫຍຸ້ງຍາກ ແລະ ສົກກະປົກເພື່ອປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ພຣະອົງຕ້ອງປະຕິບັດ ແລະ ເປີດເຜີຍເຖິງແກ່ນແທ້ຂອງມະນຸດຊາດທີ່ເສື່ອມຊາມຢ່າງທົ່ວເຖິງ. ຊີວິດສັງຄົມທີ່ສົກກະປົກບໍ່ໄດ້ສັ່ງສອນເນື້ອໜັງຂອງພຣະອົງ. ພາລະກິດ ແລະ ພຣະທຳຂອງພຣະອົງພຽງແຕ່ເປີດເຜີຍການບໍ່ເຊື່ອຟັງຂອງມະນຸດ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຈັດກຽມມະນຸດດ້ວຍປະສົບການ ແລະ ບົດຮຽນໃນການຈັດການກັບໂລກນີ້. ພຣະອົງບໍ່ຕ້ອງສືບສວນສັງຄົມ ຫຼື ຄອບຄົວຂອງມະນຸດ ເມື່ອພຣະອົງຈັດຕຽມມະນຸດດ້ວຍຊີວິດ. ການເປີດເຜີຍ ແລະ ການພິພາກສາມະນຸດບໍ່ແມ່ນການສະແດງອອກເຖິງປະສົບການຂອງເນື້ອໜັງຂອງພຣະອົງ; ມັນເປັນການເປີດເຜີຍເຖິງຄວາມບໍ່ຊອບທຳຂອງມະນຸດຫຼັງຈາກທີ່ຮູ້ຈັກຄວາມບໍ່ເຊື່ອຟັງຂອງມະນຸດເປັນເວລາດົນນານ ແລະ ກຽດຊັງຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງມະນຸດຊາດ. ພາລະກິດທີ່ພຣະອົງປະຕິບັດທັງໝົດແມ່ນການເປີດເຜີຍອຸປະນິໄສໃຫ້ກັບມະນຸດ ແລະ ສະແດງເຖິງການເປັນຢູ່ຂອງພຣະອົງ. ມີພຽງແຕ່ພຣະເຈົ້າທີ່ສາມາດປະຕິບັດພາລະກິດນີ້, ມັນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຄົນມີເນື້ອໜັງ ແລະ ເລືອດເນື້ອສາມາດເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໄດ້.\n329. ພຣະເຈົ້າກາຍມາເປັນເນື້ອໜັງພຽງແຕ່ເພື່ອນໍາພາຍຸກ ແລະ ເຄື່ອນໄຫວພາລະກິດໃໝ່ເທົ່ານັ້ນ. ມັນຈຳເປັນທີ່ພວກເຈົ້າຈະເຂົ້າໃຈໃນຈຸດນີ້. ສິ່ງນີ້ແມ່ນແຕກຕ່າງຈາກໜ້າທີ່ຂອງມະນຸດຫຼາຍ ແລະ ທັງສອງຢ່າງແມ່ນບໍ່ສາມາດຖືກກ່າວເຖິງດ້ວຍລົມຫາຍໃຈດຽວກັນ. ມະນຸດຕ້ອງຖືກປູກຝັງ ແລະ ຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນເປັນໄລຍະເວລາດົນນານກ່ອນທີ່ເຂົາຈະສາມາດປະຕິບັດພາລະກິດ ແລະ ປະເພດຂອງຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ຈຳເປັນແມ່ນມາຈາກລະດັບທີ່ສູງສົ່ງເປັນພິເສດ. ບໍ່ແມ່ນພຽງມະນຸດຕ້ອງສາມາດຮັກສາອຳນາດຂອງມະນຸດທີ່ທຳມະດາໃນການໃຊ້ເຫດຜົນ, ແຕ່ເຂົາຕ້ອງຍິ່ງເຂົ້າໃຈຫຼາຍໆຫຼັກການ ແລະ ກົດລະບຽບທີ່ຄຸ້ມຄອງການປະພຶດຂອງເຂົາໃນການພົວພັນກັບຄົນອື່ນ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເຂົາຕ້ອງອຸທິດຕົນທີ່ຈະສຶກສາຫຼາຍຍິ່ງຂຶ້ນກ່ຽວກັບສະຕິປັນຍາ ແລະ ຄວາມຮູ້ທາງຈັນຍາບັນຂອງມະນຸດ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ມະນຸດຄວນປະກອບມີ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ມັນບໍ່ໄດ້ເປັນແບບນີ້ສຳລັບພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດ, ຍ້ອນພາລະກິດຂອງພຣະອົງບໍ່ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງມະນຸດ ຫຼື ບໍ່ແມ່ນພາລະກິດຂອງມະນຸດ; ກົງກັນຂ້າມ ມັນຄືການສະແດງອອກໂດຍກົງຂອງການເປັນຢູ່ຂອງພຣະອົງ ແລະ ການປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ພຣະອົງຄວນປະຕິບັດໂດຍກົງ. (ໂດຍທຳມະຊາດແລ້ວ ພາລະກິດຂອງພຣະອົງແມ່ນຖືກປະຕິບັດໃນເວລາທີ່ເໝາະສົມ ແລະ ບໍ່ແມ່ນບາງຄັ້ງບາງຄາວ ແລະ ຕາມເວລາໃດໜຶ່ງ ແລະ ພາລະກິດນັ້ນເລີ່ມຕົ້ນກໍເມື່ອມັນເຖິງເວລາຂອງການປະຕິບັດພັນທະກິດຂອງພຣະອົງໃຫ້ສຳເລັດ). ພຣະອົງບໍ່ມີສ່ວນຮ່ວມໃນຊີວິດຂອງມະນຸດ ຫຼື ພາລະກິດຂອງມະນຸດ ນັ້ນກໍຄື ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພຣະອົງບໍ່ໄດ້ປະກອບດ້ວຍສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ (ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ມີຜົນກະທົບຕໍ່ພາລະກິດຂອງພຣະອົງ). ພຣະອົງພຽງແຕ່ປະຕິບັດພັນທະກິດຂອງພຣະອົງໃຫ້ສຳເລັດ ເມື່ອມັນເຖິງເວລາທີ່ພຣະຕ້ອງປະຕິບັດ; ບໍ່ວ່າສະຖານະຂອງພຣະອົງຈະເປັນແນວໃດກໍຕາມ, ພຣະອົງກໍຈະເດີນໄປຂ້າງໜ້າຢ່າງໄວພ້ອມກັບພາລະກິດທີ່ພຣະອົງຄວນປະຕິບັດ. ບໍ່ວ່າມະນຸດຈະຮູ້ຫຍັງກ່ຽວກັບພຣະອົງ ແລະ ບໍ່ວ່າມະນຸດຈະມີແນວຄິດເຫັນຫຍັງກໍຕາມກ່ຽວກັບພຣະອົງ, ພາລະກິດຂອງພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບທັງສິ້ນ.\n330. ພາລະກິດທີ່ພຣະເຈົ້າປະຕິບັດບໍ່ໄດ້ເປັນຕົວແທນໃຫ້ແກ່ປະສົບການຂອງເນື້ອໜັງຂອງພຣະອົງ; ພາລະກິດທີ່ມະນຸດປະຕິບັດເປັນຕົວແທນໃຫ້ແກ່ປະສົບການຂອງມະນຸດ. ທຸກຄົນເວົ້າກ່ຽວກັບປະສົບການສ່ວນຕົວຂອງພວກເຂົາ. ພຣະເຈົ້າສາມາດສະແດງຄວາມຈິງໂດຍກົງ, ໃນຂະນະທີ່ມະນຸດພຽງແຕ່ສາມາດສະແດງປະສົບການທີ່ສອດຄ່ອງກັບການຜະເຊີນກັບຄວາມຈິງຂອງເຂົາ. ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ມີກົດລະບຽບ ແລະ ບໍ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ເວລາ ຫຼື ຂໍ້ຈຳກັດທາງພູມສາດ. ພຣະອົງສາມາດສະແດງສິ່ງທີ່ພຣະອົງເປັນໃນເວລາໃດກໍໄດ້, ຢູ່ໃສກໍໄດ້. ພຣະອົງປະຕິບັດພາລະກິດດັ່ງທີ່ພຣະອົງພໍໃຈ. ພາລະກິດຂອງະນຸດມີເງື່ອນໄຂ ແລະ ບໍລິບົດ; ຫາກປາສະຈາກສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ເຂົາກໍບໍ່ສາມາດປະຕິບັດພາລະກິດ ແລະ ບໍ່ສາມາດສະແດງຄວາມຮູ້ຂອງເຂົາກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າໄດ້ ຫຼື ປະສົບການຂອງເຂົາທີ່ກ່ຽວກັບຄວາມຈິງ. ເພື່ອທີ່ຈະບອກວ່າສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງແມ່ນພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເອງ ຫຼື ພາລະກິດຂອງມະນຸດ, ເຈົ້າພຽງແຕ່ຕ້ອງປຽບທຽບຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພາລະກິດເຫຼົ່ານັ້ນ. ຖ້າບໍ່ມີພາລະກິດທີ່ເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໂດຍພຣະເຈົ້າເອງ ແລະ ມີພຽງແຕ່ພາລະກິດຂອງມະນຸດ, ເຈົ້າຈະຮູ້ຈັກຢ່າງງ່າຍດາຍວ່າ ການສັ່ງສອນຂອງມະນຸດນັ້ນສູງສົ່ງ, ນອກເໜືອຄວາມສາມາດຂອງຄົນໃດຄົນໜຶ່ງ; ນໍ້າສຽງໃນການເວົ້າຂອງພວກເຂົາ, ຫຼັກການຂອງພວກເຂົາໃນການເວົ້າ ແລະ ວິທີການປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ມີປະສົບການ ແລະ ໝັ້ນຄົງຂອງພວກເຂົາແມ່ນຢູ່ນອກເໜືອການຢັ່ງເຖິງຂອງຄົນອື່ນ. ພວກເຈົ້າທຸກຄົນຍົກຍ້ອງຄົນເຫຼົ່ານີ້ທີ່ມີຄວາມສາມາດດີ ແລະ ຄວາມຮູ້ອັນສົ່ງສົ່ງ, ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ສາມາດເຫັນຈາກພາລະກິດ ແລະ ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າວ່າ ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພຣະອົງສູງສົ່ງພຽງໃດ. ກົງກັນຂ້າມ ພຣະອົງທຳມະດາ ແລະ ເມື່ອປະຕິບັດພາລະກິດ ພຣະອົງກໍທຳມະດາ ແລະ ເປັນຈິງ ແຕ່ບໍ່ສາມາດວັດແທກໄດ້ໂດຍມະນຸດ, ເຊິ່ງດ້ວຍເຫດນັ້ນຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຄົນຮູ້ສຶກເຄົາລົບນັບຖືພຣະອົງ. ບາງເທື່ອ ປະສົບການຂອງບຸກຄົນໃດໜຶ່ງໃນພາລະກິດຂອງເຂົາກໍກ້າວໜ້າຢ່າງຍິ່ງ ຫຼື ຈິນຕະນາການ ແລະ ການໃຫ້ເຫດຜົນຂອງເຂົາກໍກ້າວໜ້າຢ່າງຍິ່ງ, ແລະ ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງເຂົາກໍດີເປັນພິເສດ; ລັກສະນະດັ່ງກ່າວພຽງແຕ່ສາມາດໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຂອງຜູ້ຄົນ ແຕ່ບໍ່ສາມາດປຸກຄວາມເຄົາລົບຢຳເກງ ແລະ ຄວາມຢ້ານກົວຂອງພວກເຂົາໄດ້. ທຸກຄົນເຄົາລົບຄົນທີ່ສາມາດປະຕິບັດພາລະກິດໄດ້ເປັນຢ່າງດີ, ຄົນທີ່ມີປະສົບການຢ່າງເລິກເຊິ່ງເປັນພິເສດ ແລະ ຄົນທີ່ສາມາດປະຕິບັດຄວາມຈິງ ແຕ່ຜູ້ຄົນດັ່ງກ່າວບໍ່ສາມາດດຶງດູດຄວາມເຄົາລົບຢຳເກງໄດ້ຈັກເທື່ອ, ມີພຽງຄວາມເຄົາລົບ ແລະ ຄວາມອິດສາ. ແຕ່ຄົນທີ່ໄດ້ຜະເຊີນກັບພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄົາລົບພຣະເຈົ້າ, ກົງກັນຂ້າມ ພວກເຂົາຮູ້ສຶກວ່າ ພາລະກິດຂອງພຣະອົງຢູ່ນອກເໜືອການຢັ່ງເຖິງຂອງມະນຸດ ແລະ ບໍ່ສາມາດຢັ່ງເຖິງໄດ້ໂດຍມະນຸດຄົນໃດ, ມັນເປັນພາລະກິດທີ່ສົດໃໝ່ ແລະ ອັດສະຈັນ. ເມື່ອຜູ້ຄົນຜະເຊີນກັບພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ, ຄວາມຮູ້ທຳອິດທີ່ພວກເຂົາມີກ່ຽວກັບພຣະອົງແມ່ນພຣະອົງບໍ່ສາມາດຢັ່ງເຖິງໄດ້, ມີສະຕິປັນຍາ ແລະ ອັດສະຈັນ ແລະ ພວກເຂົາກໍເຄົາລົບພຣະອົງຢ່າງບໍ່ມີສະຕິ ແລະ ຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມເລິກລັບຂອງພາລະກິດທີ່ພຣະອົງປະຕິບັດ, ເຊິ່ງຢູ່ນອກເໜືອການຢັ່ງເຖິງຂອງຈິດໃຈຂອງມະນຸດ. ຜູ້ຄົນພຽງແຕ່ຢາກສາມາດບັນລຸຕາມເງື່ອນໄຂຂອງພຣະອົງ, ເພື່ອເຮັດໃຫ້ເປັນທີ່ພໍໃຈຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງພຣະອົງ; ພວກເຂົາບໍ່ປາຖະໜາທີ່ຈະເປັນໃຫຍ່ກວ່າພຣະອົງ, ຍ້ອນພາລະກິດທີ່ພຣະອົງປະຕິບັດແມ່ນຢູ່ເໜືອຄວາມຄິດ ແລະ ຈິນຕະນາການຂອງມະນຸດຢູ່ແລ້ວ ແລະ ບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດສາມາດປະຕິບັດແທນພຣະອົງໄດ້. ແມ່ນແຕ່ມະນຸດເອງຍັງບໍ່ຮູ້ຈັກເຖິງຄວາມຂາດຕົກບົກຜ່ອງຂອງເຂົາເອງເລີຍ, ແຕ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ເປີດເສັ້ນທາງໃໝ່ ແລະ ມາເພື່ອນໍາມະນຸດເຂົ້າສູ່ໂລກທີ່ໃໝ່ ແລະ ສວຍງາມກວ່າເກົ່າ ແລະ ເພື່ອມະນຸດຊາດຈະມີຄວາມກ້າວໜ້າ ແລະ ມີການເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່. ສິ່ງທີ່ມະນຸດຮູ້ສຶກກ່ຽວກັບພຣະອົງບໍ່ແມ່ນການເຄົາລົບ ຫຼື ກົງກັນຂ້າມ ບໍ່ແມ່ນພຽງການເຄົາລົບ. ປະສົບການທີ່ເລິກເຊິ່ງທີ່ສຸດຂອງພວກເຂົາແມ່ນຄວາມເຄົາລົບຢຳເກງ ແລະ ຄວາມຮັກ; ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງພວກເຂົາກໍຄືພຣະເຈົ້ານັ້ນອັດສະຈັນຢ່າງແທ້ຈິງ. ພຣະອົງປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ມະນຸດບໍ່ສາມາດປະຕິບັດໄດ້, ກ່າວໃນສິ່ງທີ່ມະນຸດບໍ່ສາມາດກ່າວໄດ້. ຄົນທີ່ໄດ້ຜະເຊີນກັບພາລະກິດຂອງພຣະອົງຜະເຊີນກັບຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ບໍ່ສາມາດອະທິບາຍໄດ້ຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ. ຄົນທີ່ມີປະສົບການຢ່າງເລິກເຊິ່ງກໍສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ; ພວກເຂົາສາມາດຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມເປັນຕາຮັກຂອງພຣະອົງ, ຮູ້ສຶກວ່າພາລະກິດຂອງພຣະອົງມີສະຕິປັນຍາຫຼາຍ, ອັດສະຈັນຫຼາຍ ແລະ ດ້ວຍວິທີນີ້ຈຶ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດລິດອຳນາດທີ່ບໍ່ມີສິ້ນສຸດທ່າມກາງພວກເຂົາ. ມັນບໍ່ແມ່ນຄວາມຢ້ານກົວ ຫຼື ຄວາມຮັກບາງຄັ້ງບາງຄາວ ແລະ ຄວາມນັບຖື, ແຕ່ເປັນຄວາມຮູ້ສຶກເລິກເຊິ່ງເຖິງຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ມີສຳລັບມະນຸດ ແລະ ຄວາມອົດທົນຕໍ່ເຂົາ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ຄົນທີ່ໄດ້ຜະເຊີນກັບການຂ້ຽນຕີ ແລະ ການພິພາກສາຂອງພຣະອົງກໍຮູ້ສຶກເຖິງສະຫງ່າງາມຂອງພຣະອົງ ແລະ ພຣະອົງບໍ່ສາມາດທົນຕໍ່ການເຮັດຜິດໄດ້. ແມ່ນແຕ່ຄົນທີ່ໄດ້ຜະເຊີນກັບພາລະກິດຂອງພຣະອົງຫຼາຍຢ່າງກໍຍັງບໍ່ສາມາດຢັ່ງເຖິງພຣະອົງໄດ້; ທຸກຄົນທີ່ເຄົາລົບພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງກໍຮູ້ຈັກວ່າ ພາລະກິດຂອງພຣະອົງບໍ່ສອດຄ່ອງກັບແນວຄິດຂອງມະນຸດ ແຕ່ຂັດກັບແນວຄິດຂອງພວກເຂົາຕະຫຼອດເວລາ. ພຣະອົງບໍ່ຕ້ອງການຄົນໃຫ້ເຄົາລົບເຂົາໂດຍສິ້ນເຊີງ ຫຼື ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການປາກົດຕົວຂອງການຍອມຢູ່ພາຍໃຕ້ພຣະອົງ; ກົງກັນຂ້າມ ພວກເຂົາຄວນບັນລຸຄວາມເຄົາລົບຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ການຍອມຢ່າງແທ້ຈິງ. ໃນພາລະກິດທີ່ຫຼວງຫຼາຍຂອງພຣະອົງ ຄົນໃດທີ່ມີປະສົບການທີ່ແທ້ຈິງຮູ້ສຶກເຄົາລົບສຳລັບພຣະອົງ, ເຊິ່ງຢູ່ສູງກວ່າການຍົກຍ້ອງ. ຄົນທີ່ໄດ້ເຫັນອຸປະນິໄສຂອງພຣະອົງຍ້ອນພາລະກິດແຫ່ງການຂ້ຽນຕີ ແລະ ການພິພາກສາ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພວກເຂົາກໍເຄົາລົບພຣະອົງໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ. ພຣະເຈົ້າສົມຄວນແກ່ການເຄົາລົບ ແລະ ເຊື່ອຟັງ, ຍ້ອນການເປັນຢູ່ຂອງພຣະອົງ ແລະ ອຸປະນິໄສຂອງພຣະອົງບໍ່ຄືກັບສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງ ແລະ ຢູ່ເໜືອສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງ. ພຣະເຈົ້າເປັນຢູ່ເອງ ແລະ ຢູ່ຊົ່ວນິດນິລັນດອນ, ພຣະອົງບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງ ແລະ ມີແຕ່ພຣະອົງທີ່ສົມຄວນແກ່ການເຄົາລົບ ແລະ ຄວາມເຊື່ອຟັງ; ມະນຸດບໍ່ມີຄຸນສົມບັດສຳລັບສິ່ງນີ້.\nກ່ອນນີ້: VIII ພຣະທຳກ່ຽວກັບການຮູ້ຈັກພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ\nຕໍ່ໄປ: X ພຣະທຳກ່ຽວກັບວິທີການເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງແຫ່ງຄວາມຈິງໃນຄວາມເຊື່ອຂອງຄົນໆໜຶ່ງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ


ຫ້ອງຮຽນສອງພາສາ ມສ ວຽງຈັນ ໄດ້ຮັບໃບຢັ້ງຢືນມາດຕະຖານການສຶກສາ | Laos News Agency\nHome News Education & Sports ຫ້ອງຮຽນສອງພາສາ ມສ ວຽງຈັນ ໄດ້ຮັບໃບຢັ້ງຢືນມາດຕະຖານການສຶກສາ\nຫ້ອງຮຽນສອງພາສາ ມສ ວຽງຈັນ ໄດ້ຮັບໃບຢັ້ງຢືນມາດຕະຖານການສຶກສາ\nພິທີມອບໃບຢັ້ງຢືນມາດຕະຖານການສຶກສາຂອງກະຊວງເອີຣົບ ແລະ ຕ່າງປະເທດຝຣັ່ງ ຈັດຂຶ້ນໃນມື້ວານນີ້ ທີ່ໂຮງຮຽນມັດທະຍົມສົມບູນວຽງຈັນ (ມສ ວຽງຈັນ) ເປັນກຽດເຂົ້າຮ່ວມຂອງທ່ານ ກອງສີ ແສງມະນີ ຮອງລັດຖະມົນຕີກະຊວງສຶກສາທິການ ແລະ ກີລາ ທ່ານນາງ ເບເນດິກ ເດຊັງ ທູດວັດທະນະທຳ ປະຈຳສະຖານທູດຝຣັ່ງ ແລະ ຜູ້ອຳນວຍການສູນພາສາຝຣັ່ງ ມີຂະແໜງການກ່ຽວຂ້ອງ ແລະ ນັກຮຽນເຂົ້າຮ່ວມ.\nຫ້ອງຮຽນສອງພາສາ ລາວຝຣັ່ງ ທີ່ໂຮງຮຽນ ມສ ວຽງຈັນ ເປັນຫ້ອງຮຽນທີ່ໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກລັດຖະບານຝຣັ່ງ ໃນປີ 1995 ຕະຫຼອດໄລຍະ 23 ປີຜ່ານມາ ໄດ້ສ້າງບຸຄະລາກອນທີ່ມີຄວາມຮູ້ ຄວາມສາມາດອອກຮັບໃຊ້ສັງຄົມທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ ພ້ອມນີ້ ຄູອາຈານກໍ່ໄດ້ຮັບການຍົກລະດັບຈາກຕ່າງປະເທດ ໂດຍສະເພາະ ແມ່ນປະເທດຝຣັ່ງ ເປັນກ້າວໆມາ.\nໃນປີ 2015 ກະຊວງເອີຣົບ ແລະ ຕ່າງປະເທດຝຣັ່ງໄດ້ມີການປະເມີນການຮຽນການສອນວ່າເປັນໂຮງຮຽນທີ່ຍັງສືບຕໍ່ສິດສອນ ແລະ ມີຄຸນະພາບດ້ານການຮຽນການສອນ ຈາກນັ້ນ ກໍ່ໄດ້ມອບໃບຢັ້ງຢືນເປັນຄັ້ງທຳອິດ ແລະ ປີ 2018 ກໍ່ໄດ້ປະເມີນເປັນຄັ້ງທີ2ເຫັນວ່າຍັງສືບຕໍ່ການຮຽນການສອນຢ່າງມີຄຸນະພາບ ຈຶ່ງໄດ້ມອບໃບຢັ້ງຢືນໃຫ້ແກ່ໂຮງຮຽນດັ່ງກ່າວ ເຊິ່ງ3ປີຈະມີການປະເມີນຄັ້ງໜຶ່ງ ທັງນີ້ ກໍ່ເພື່ອເປັນການຊຸກຍູ້ ສົ່ງເສີມ ໃຫ້ຄູອາຈານ ນັກຮຽນເອົາໃຈໃສ່ຄົ້ນຄວ້າຮ່ຳຮຽນໃຫ້ມີປະສິດທິພາບ ທຽບເທົ່າກັບພາກພື້ນ ແລະ ສາກົນ.\nPrevious articleມາຮູ້ຈັກ! ຄວາມເປັນມາງານມະຫາກຳບຸນຊ້າງ ແຂວງໄຊຍະບູລີ\nNext articleລວມຍອດຜະລິດຕະພັນພາຍຂອງລາວ ໃນປີ 2018 ເພີ່ມຂຶ້ນ 6,5% ສະແດງເຖິງເສດຖະກິດຍັງດີຢູ່!