Γαλλία - Ισπανία - Ιταλία - Πορτογαλία - Το Traintrip που έγινε Ryanairtrip !! | Travelstories\nΓαλλία Ισπανία Ιταλία Πορτογαλία Το Traintrip που έγινε Ryanairtrip !!\nΗμερομηνία δημιουργίας 11 Οκτωβρίου 2015\nΣάββατο βράδυ σε ένα ιδιαίτερο καφέ στον Πειραιά πίνοντας το κρασάκι μας συζητάμε για τις αμέτρητες ώρες δουλειάς της τρέχουσας χρονιάς συνειδητοποιώντας ότι δε θα υπάρχει ούτε μία μέρα κενή μέσα στην εβδομάδα για να χαλαρώσουμε. Το καλοκαίρι ήταν κάπου 8 μήνες μακριά, αλλά ήταν η μόνη χρονική περίοδος που θα μπορούσαμε να συζητήσουμε για διακοπές! Κάπως έτσι έπεσε στο τραπέζι η λέξη "traintrip".\nΠόσες μέρες; Σε ποιες πόλεις; Μέσω ποιου site; Budget; Το διαδίκτυο πήρε φωτιά!!!\nΟ ενθουσιασμός μας είχε κυριεύσει, αλλά η ιδέα του traintrip άρχισε σιγά σιγά να ξεθωριάζει λόγω πολυπλοκότητας της διαδικασίας (απόκτηση των εισιτηρίων, κράτηση θέσεων), κόστους και χρόνου. Πίκρα!!!\nΕφόσον περάσαμε λίγες μέρες θρηνώντας το φιάσκο της αρχικής ιδέας, ανασκουμπωθήκαμε και επανήλθαμε δριμύτεροι. Τα Κτελ του Αιθέρα ήταν η λύση στα προβλήματα μας! Το πρώτο εισιτήριο Αθήνας-Μιλάνο μετ' επιστροφής κλείστηκε με Ryanair. Ξεκινάμε...\nΠλάνο ταξιδιού στην Ευρώπη με αεροπλάνο... και λίγο τρένο! Πολύ λίγο!\nΠερίοδος ταξιδιού: 4/8/2015 - 14/8/2015\nΧώρες: Ιταλία (Μιλάνο) - Γαλλία (Μονακό, Νίκαια, Αντίμπ, Κάννες) - Ισπανία (Βαρκελώνη, Μαδρίτη) - Πορτογαλία (Πόρτο, Λισαβόνα)\nBudget: 850 € (επετεύχθη!)\nΜέσα μεταφοράς: Αεροπλάνο, τρένο\nΚαταρχάς, να ενημερώσουμε ότι το ταξίδι ήταν low budget και οργανώθηκε με σκοπό να δούμε τις πόλεις καθεαυτές. Επομένως, επισκέψεις σε μουσεία και προτάσεις για φαγητό και ποτό δεν υπάρχουν στην ιστορία μας, εκτός από ελάχιστες!\nΜε ένα σακίδιο πλάτης κατευθυνόμαστε προς το σταθμό της Νερατζιώτισσας για να πάρουμε τον προαστιακό! Surpriseeeeeee!!! Οι γύφτοι είχαν κλέψει τα καλώδια και ο προαστιακός δεν ξέραμε αν θα έρθει ή πότε θα έρθει. Πρώτο έμφραγμα!! Μετά από διαβεβαιώσεις του εκδοτηρίου εισιτηρίων αποφασίσαμε να περιμένουμε ένα 20λεπτο και να μην πάρουμε ταξί για αεροδρόμιο. Μετά το 20λεπτο αγωνίας επιβιβαστήκαμε στον προαστιακό και φτάσαμε εγκαίρως ευτυχώς στο αεροδρόμιο.\nΗ πτήση μας προς Μιλάνο προσγειώθηκε στις 11:30 π.μ. Από εκεί αγοράσαμε εισιτήρια από Terravision (5€ μονή διαδρομή, 9€ μετ'επιστροφής) για να πάμε στο κεντρικό σταθμό του Μιλάνο, Milano Centrale. Η διαδρομή διαρκεί 1 ώρα περίπου. Επομένως χοντρικά ήμασταν στο σταθμό γύρω στις 13:30.\nΑφού περιηγηθήκαμε στα μαγαζιά που βρίσκονται στο σταθμό και κάναμε και κάποια ψώνια, αναμέναμε το τρένο μας.\nΕίχαμε ήδη κλείσει από Αθήνα τα εισιτήρια για Νίκαια μέσω της Thello (15€ μονή διαδρομή). Η διαδρομή διήρκεσε 5 ώρες περίπου μέσω Γένοβας. Όμορφη διαδρομή αλλά κουραστική φυσικά!\nΦτάσαμε, λοιπόν, στη Νίκαια γύρω στις 8 το βράδυ και παρά την κούρασή μας είχαμε απίστευτη ενέργεια και όρεξη να την ξεζουμίσουμε. Άλλωστε είχαμε μόνο 1 διανυκτέρευση και έπρεπε να προλάβουμε να τα δούμε όλα, καθώς την επόμενη μέρα θα πηγαίναμε στις υπόλοιπες πόλεις της Γαλλικής Ριβιέρας.\nΣυνεπώς, προείχε να βγάλουμε τα εισιτήρια για την επόμενη μέρα. Οι φήμες που θέλουν τους Γάλλους να μην μιλάνε αγγλικά και να μην είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν δεν επιβεβαιώθηκαν. Αντίθετα, μας έδωσαν και μία πολύ οικονομική λύση στα σχέδια μας. Δηλαδή, ο ευγενέστατος κύριος στα εκδοτήρια του τρένου της Νίκαιας μας πρότεινε ένα 24ωρο εισιτήριο που θα μας επέτρεπε να επισκεφτούμε τις πόλεις που θέλαμε και πολύ οικονομικά (15€ ανά άτομο). Επόμενη στάση ξενοδοχείο, μπανάκι, βολτίτσα με ένα σάντουιτς στο χέρι!\nΚατευθυνθήκαμε προς πλατεία Μασένα κατεβαίνοντας την κεντρική λεωφόρο Jean Medecin. Η Νίκαια μας είχε κερδίσει με την πρώτη ματιά! Όλα φωτισμένα, περιποιημένα, καθαρά, μεγάλοι δρόμοι, καλοντυμένος κόσμος και επιβλητικά κτίρια.\nΚαμία σχέση με την μικρή παραλιακή πόλη που περιμέναμε να δούμε! Υπήρχε πολύς κόσμος αλλά όχι σε ασφυκτικό βαθμό! Χαζέψαμε τα μαγαζιά καθώς και την τεράστια και πανέμορφη πλατεία με τις πρωτότυπες κολώνες που πάνω τους κάθονταν 7 ανθρώπινες φιγούρες αλλάζοντας χρώματα. Οι φιγούρες αυτές συμβολίζουν τις 7 ηπείρους να συνομιλούν.\nΗ άποψη της πλατείας αργά το βράδυ!\nΤο άγαλμα του Απόλλωνα\nΧαθήκαμε μέσα στα στενάκια προς τα βόρεια της πόλης και καταλήξαμε στην πλατεία Γκαριμπάλντι. Όμορφη πλατεία με λιγότερο κόσμο. Προσπαθήσαμε να βρούμε τις κυλιόμενες σκάλες που σε ανεβάζουν στο λόφο του Κάστρου (Colline du Chateau) αλλά αδύνατον! Βαδίσαμε λοιπόν πίσω προς την παλιά πόλη στην οποία συναντήσαμε πολλά μικρά μαγαζάκια σε διάφορες πλατείες, όπως στην πλατεία Rossetti. Πολύς κόσμος τριγυρνούσε χαρούμενος σε μία απίστευτα γιορτινή και καλοκαιρινή διάθεση!\nΠροχωρήσαμε προς την Cours Saleya, όπου χαζέψαμε τους διάφορους πάγκους με χειροποίητες κυρίως κατασκευές.\nΑνυπομονούσαμε να βγούμε στην Promenade des Anglais για να νιώσουμε την θαλασσινή αύρα της πόλης. Η παραλία ήταν τεράστια, περιποιημένη, με διάφορα κιόσκια και παγκάκια για να κάθεσαι να απολαμβάνεις την ηρεμία της θάλασσας και κατάφωτη σε αρκετά σημεία της με αποτέλεσμα να έχουν αράξει σε αυτήν πολλές παρέες. Κατά μήκος της παραλίας υπήρχαν υπέροχα, επιβλητικά και πανέμορφα φωτισμένα κτίρια που προσέδιδαν άλλον αέρα στην πόλη, όπως το καζίνο και το ξενοδοχείο Negresco καθώς και το παραμυθένιο καρουζέλ.\nΣτο βάθος το κάστρο και ο λόφος πανέμορφα φωτισμένοι!\nΟι άνθρωποι ήταν ξέγνοιαστοι και τους έβλεπες κάπου να χορεύουν λάτιν, κάπου να τραγουδάνε με την ορχήστρα, να κάνουν ποδήλατο στην παραλία και να διασκεδάζουν. Αν έπρεπε να χαρακτηρίσουμε με μία λέξη την πόλη, θα ήταν "ΖΩΝΤΑΝΗ"! Δυστυχώς δεν προλάβαμε να ανεβούμε στο κάστρο καθώς είχε πάει αισίως 1 τα ξημερώματα και τα πόδια μας μας εγκατέλειπαν σιγά σιγά. Επιπλέον, το πρόγραμμα της επόμενης μέρας θα ήταν δύσκολο καθώς έπρεπε να επισκεφτούμε 3 πόλεις μέχρι τις 5 το απόγευμα προκειμένου το βράδυ να ταξιδέψουμε για Βαρκελώνη!\nΤέλος 1ης μέρας.\nLast edited: 19 Οκτωβρίου 2015\nReactions: Λουκρητία, Chris22, Γιωργος Μπαντες και άλλα 20 μέλη\n5/8/2015 (Κάννες - Αντίμπ - Μονακό)\nΔεύτερη μέρα με πολύ πρωινό ξύπνημα καθώς στο πρόγραμμα είχαμε 3 πόλεις της Γαλλικής Ριβιέρας και μία πτήση για Βαρκελώνη.\nΞυπνάμε, μαζεύουμε πράγματα και αφήνουμε τα σακίδια στο χώρο φύλαξης του ξενοδοχείου για να τα παραλάβουμε το απόγευμα. Ο σταθμός της Νίκαιας ήταν δίπλα σχεδόν στο ξενοδοχείο μας, το εισιτήριό μας ήταν ήδη στα χέρια μας από το προηγούμενο βράδυ, άρα είχαμε απλά να περιμένουμε το τρένο μας να έρθει. Λίγο μπέρδεμα με τις αποβάθρες αλλά ακολουθώντας τις ταμπέλες και με λίγες ερωτήσεις τα καταφέραμε να κατανοήσουμε πώς λειτουργεί το συστηματάκι αφού το ίδιο ίσχυε και στις υπόλοιπες πόλεις εκτός από το Μονακό.\nΤο τρένο μας ήρθε και σε 30-40 λεπτά θα ήμασταν στις Κάννες. Είχαμε ένα πρόβλημα με την ανακοίνωση των στάσεων καθώς ήταν μόνο στα γαλλικά και εμείς δεν καταλαβαίναμε τίποτα. Άρα τεντώναμε αυτιά και γουρλώναμε μάτια για να καταλάβουμε κάθε φορά που πάμε. Σε κάποια τρένα είχε φωτεινό πίνακα βέβαια που βοηθούσε πολύ!\nΦτάσαμε λοιπόν στις Κάννες και είχαμε μπροστά μας 1,5-2 ώρες να πάρουμε μία γεύση της πόλης.\nΒγαίνοντας από το σταθμό αντικρίσαμε μία σειρά από έργα που γίνονταν στο δρόμο ακριβώς μπροστά από το σταθμό, πράγμα το οποίο αφαιρούσε λίγη από την αίγλη της πόλης. Γρήγορα γρήγορα κατευθυνθήκαμε προς τα δεξιά προς rue Venizelos. Ναι, καλά διαβάσατε!\nΗ προέκταση αυτού του δρόμου οδηγεί στον πεζόδρομο στην rue Meynadier όπου υπάρχουν διάφορα μαγαζάκια με σουβενίρ και σνακ.\nΕκεί κάναμε την πρώτη μας στάση. Paul Patisserie. Ότι και να πούμε είναι λίγο. Το συνιστούμε ανεπιφύλακτα! Αν και δεν καταλαβαίναμε τι ήταν το κάθε τι που βρισκόταν στη βιτρίνα και εφόσον δεν ξέρουμε γαλλικά για να συνεννοηθούμε, αποφασίσαμε να πάρουμε κάποια γλυκίσματα στην τύχη... Τώρα τι ήταν αυτά που πήραμε ούτε που ξέρουμε αλλά ήταν πεντανόστιμα! Το ένα πάντως είχε γεύση καραμέλας βουτύρου.\nΠερπατήσαμε όλο τον πεζόδρομο μέχρι το τέλος όπου και συνδέεται με την παλιά πόλη και το κάστρο των Καννών (Le Suquet)! Η παλιά πόλη είναι πολύ μικρή αλλά χαριτωμένη. Ανεβήκαμε τα σκαλιά μέχρι το κάστρο και απολαύσαμε τη θέα. Η ζέστη ήταν ανυπόφορη με αποτέλεσμα να εμφανιστούν γρήγορα τα πρώτα σημάδια κόπωσης. Δεν μπήκαμε στο κάστρο λόγω έλλειψης χρόνου αλλά τιμήσαμε τη θέα με πολλές φωτογραφίες.\nΑρχίσαμε να κατηφορίζουμε, από τα δεξιά του κάστρου αυτή τη φορά, και καταλήξαμε στην αρχή σχεδόν της La Croisette. Χαζέψαμε για λίγη ώρα κάποιες κινηματογραφικές σκηνές ζωγραφισμένες στον τοίχο του σταθμού των λεωφορείων!\nΤο Κάστρο από μακριά\nΚατευθυνθήκαμε προς το καζίνο και το κτίριο που διεξάγεται το φεστιβάλ των Καννών (Palais des Festivals et des Congres).\nΑφού διαβάσαμε σχεδόν όλα τα ονόματα των ηθοποιών που έχουν αφήσει το αποτύπωμα των χεριών τους σε πλάκες του πεζοδρομίου, πήγαμε και εμείς να φωτογραφηθούμε στο κόκκινο χαλί ως άλλοι αστέρες του σινεμά.\nΑπορροφηθήκαμε βγάζοντας φωτογραφίες σε διάφορες φιγούρες ηθοποιών, θαυμάσαμε τα πολυτελή ξενοδοχεία και κατευθυνθήκαμε προς το σταθμό μέσω της rue d' Antibes για να ρίξουμε μία ματιά και στις βιτρίνες των καταστημάτων της περιοχής, που παρεπιπτόντως δεν είναι τόσο ακριβές όσο φαντάζεστε.\nHotel de Ville με αφίσα του Quentin Tarantino. Γενικά υπήρχαν αφίσες διάσημων οπουδήποτε σε όλη την πόλη!\nRue d' Antibes\nΓενικά δεν ενθουσιαστήκαμε από την πόλη. Σίγουρα ήταν όμορφα αλλά δίχως κάτι να μας συγκλονίσει. Για μία μονοήμερη επίσκεψη είναι μία καλή εκδρομή!\nReactions: Λουκρητία, Chris22, Γιωργος Μπαντες και άλλα 15 μέλη\nΜπράβο alterego, πολύ ωραίο ταξίδι με ωραία αφήγηση και υπέροχες φωτογραφίες!\nΣτην αρχή όταν διάβασα ότι θα συνδυάζατε αεροπλάνα, τραίνα, λεωφορεία κάπου το 'χασα και λέω για που ξεκινάν αυτοί! Στην πορεία όμως βλέπω ότι τα καταφέρατε μιά χαρά. Περιμένουμε με ενδιαφέρον τη συνέχεια.\nΓια κάποιο λόγο εξαφανίζονται τα μηνύματά μας!!! Πάμε πάλι!\nChris7 σε ευχαριστούμε πολύ!\nΕυχαριστούμε πολύυυυ!!!! Έχεις ένα δίκιο που μπερδεύτηκες... Εδώ στους φίλους μας χρειάστηκε να το αναλύσουμε κάμποσες φορές αυτό που θα κάναμε!!! Ήταν κάτι καινούργιο για τα δικά μας δεδομένα αλλά ευτυχώς σχεδόν όλα κύλησαν βάσει προγράμματος! Δυστυχώς η δουλειά καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της βδομάδας, άρα αργά αλλά σταθερά θα την τελειώσουμε την ιστορία!\nReactions: chris7 and vasnorth\n12.30 το πρωί και είμαστε ήδη Antibes! Η πόλη αυτή αποτέλεσε έναν επιπλέον προορισμό καθώς το ελληνικό στοιχείο ήταν έντονο τόσο λόγω της ιστορίας της όσο και της δόμησης της παλιάς πόλης. Η αρχαία ελληνική πόλη Αντίπολις λοιπόν, πόλη μακροχρόνιας διαμονής του αείμνηστου Καζαντζάκη, μας κέρδισε με την πρώτη ματιά. Κατεβαίνοντας από το σταθμό του τρένου κατευθυνθήκαμε κάθετα προς το λιμάνι. Πολλά κότερα, πολύ πράσινο, πολλή ζέστη... Όλες οι σημαίες των χωρών ήταν παραταγμένες κατά μήκος του λιμανιού και να σου εμείς να βγάζουμε φωτογραφία κατά τύχη με φόντο την ελληνική σημαία!\nΚατευθυνθήκαμε προς την είσοδο της παλαιάς πόλης με τη γνωστή καμάρα. Έξω από τα τείχη η έκταση ήταν τεράστια και διακοσμημένη με διάφορα έργα τέχνης.\nΤο πλάνο ήταν να απολαύσουμε περπατώντας τα αμέτρητα στενάκια, να επισκεφθούμε το σπίτι του μεγάλου συγγραφέα και να απολαύσουμε κάποιο γλυκό από το φημισμένο ζαχαροπλαστείο Αtelier Jean Luc Pele στο οποίο ο ιδιοκτήτης έχει φτιάξει και μια σπηλιά από σοκολάτα. Χαθήκαμε στα στενάκια, θαυμάσαμε την αστείρευτη ομορφιά, πήραμε μία ανάσα στο σπίτι του Καζαντζάκη και ατενίσαμε από μακριά την παραλία της πόλης.\nΓλυκό πάντως δεν φάγαμε...Να μια αφορμή για να ξανανεπισκεφθούμε την πόλη. Η ώρα πέρασε σαν νερό και επιβαλλόταν να τρέξουμε προς το σταθμό.\n14.30 και έχουμε φτάσει Μονακό. Ο χρόνος πολύ περιορισμένος καθώς μέχρι τις 5 έπρεπε να είμαστε Νίκαια. Είχαμε διαβάσει να μην ακολουθήσουμε τις ταμπέλες για να βγούμε από το σταθμό, αλλά λόγω της πρώτης ανεπιτυχούς προσπάθειας να βγούμε από την κάτω έξοδο (που λογικά υπήρχε), ακολουθήσαμε την λανθασμένη επιλογή και πήγαμε από πάνω. Χριστέ μου πόσο περπάτημα! Η πόλη πανέμορφη και κάτι παραπάνω από περιποιημένη.\nΚατευθυνθήκαμε προς το κάστρο της πόλης και το παλάτι Grimaldi. περπάτημα, περπάτημα, περπάτημα, σκαλιά, σκαλιά, σκαλιά, ferrari, porche, maserati, lamborghini, bentley και ζέστη... Πολλή ζέστη!!! Ανεβήκαμε στο κάστρο, χαζέψαμε τη θέα η οποία ήταν μαγευτική, είδαμε από ψηλά το λιμάνι Fontvieille, φωτογραφήσαμε τα κανόνια και το άγαλμα του "μοναχού" Grimaldi και αρχίσαμε να κατηφορίζουμε προς το Port Hercule με στόχο την Μεκκα του Μονακό.\nΜετά από αρκετό περπάτημα, η φωτογραφική πήρε φωτιά κατ αρχήν στη στροφή της Formula 1 και στη συνέχεια στο καζίνο. Ο ορισμός της χλιδής! Θαυμάσαμε για όσο χρόνο μας είχε απομείνει τα πάντα γύρω μας και προσπαθήσαμε να αιχμαλωτίσουμε τις εικόνες σε μία φωτογραφική μηχανή!\nΜε βαριά καρδιά και...πόδια μαζέψαμε τα κουφάρια μας και φτάσαμε κακήν κακώς στο σταθμό του Μονακό μετά από μία ανεπανάληπτη ανηφόρα.\nΑποχαιρετίσαμε την πόλη του YOLO (You Only Live Once) και 5 ακριβώς βρισκόμασταν στη γλυκιά μας Νίκαια! Παραλαμβάνουμε σακίδια, κάνουμε λίγο κουράγιο ακόμη και πάμε για να προλάβουμε το λεωφορείο 98 λίγο πιο πάνω από την πλατεία Μασένα. Λίγο η κούραση, λίγο η ζέστη, ένα παγωτάκι τραβιόταν! Κάποιος συνέχισε να περπατάει μέσα στη ζέστη...!!! Μία την έχει την κοπελιά!!! Έτσι θα την αφήσει;;;; Το τσακίσαμε, λοιπόν, ήρθε και το λεωφορείο μας (5€ το άτομο) και φτάσαμε στο terminal 2 του αεροδρομίου. Σε λίγη ώρα, 8 μ.μ., θα ταξιδεύαμε για Βαρκελώνη!\nΜην έχετε και πολλές απαιτήσεις από εδώ και πέρα... Εννοείται ότι μέχρι να προσγειωθούμε, να περπατήσουμε το αχανές αυτό αεροδρόμιο για να φτάσουμε στα τρένα και να πάμε στο ξενοδοχείο η ώρα πήγε 11 το βράδυ. Συνεπώς, ξεραθήκαμε στον ύπνο!\nΒέβαια η όρεξη για μία ακόμη φωτογραφία παραμένει πάντα αστείρευτη!\nReactions: sif....., Chris22, Γιωργος Μπαντες και άλλα 11 μέλη\n9 το πρωί και ήδη έχουμε ετοιμαστεί προς εξερεύνηση της πόλης μιας και είχαμε μόνο 2 μέρες στη διάθεση μας!! Είμαστε αχόρταγοι και γι' αυτό θέλαμε να τα προλάβουμε σχεδόν όλα!\nΠρώτο σχόλιο: ΖΕΣΤΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ!!!!!!!!!!!!!!\nΔεύτερο σχόλιο: Ανυπόφορη ΖΕΣΤΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ!!!!!!!!!!!\nMε το πρωινό στο χέρι - ξέρετε από αυτά τα γλυκίσματα από σούπερ μάρκετ, καθώς φούρνος πουθενά - κατευθυνθήκαμε προς το πάρκο του Γκαουντί αφού ήταν το κοντινότερο αξιοθέατο στο ξενοδοχείο μας. Υπάρχουν πολλές ταμπέλες προς τα εκεί. Ακολουθήσαμε τις οδηγίες σας και ανεβήκαμε από τις κυλιόμενες σκάλες εξωτερικού χώρου (!) παρακαλώ! Είχε λίγο περπατηματάκι αλλά εντάξει δεν καταλαβαίνουμε από τέτοια!\nΧαστούκι πρώτο: Για την πλήρη ξενάγηση (δηλαδή για να μπούμε και στο πολυπόθητο μπαλκόνι) 4 ώρες αναμονή!!!!!!!!!! Γινόταν χαμός!\nΑδύνατον να περιμένουμε τόσο καθώς θα χάναμε κάτι από τα υπόλοιπα αξιοθέατα! Επομένως αποφασίσαμε να περπατήσουμε απλά στο πάρκο χαζεύοντας τα υπόλοιπα αρχιτεκτονικά δημιουργήματα του καλλιτέχνη, τα οποία μας αποζημίωσαν με το παραπάνω! Το μπαλκόνι μπορεί να μην το είδαμε από κοντά αλλά έτσι κι αλλιώς η Βαρκελώνη είναι μία πόλη που δεν πας μια φορά! Ας αφήσουμε και κάτι για την επόμενη λοιπόν!\nΑφού ξεκουραστήκαμε λίγο, καθώς το πάρκο ήταν αρκετά μεγάλο, κατευθυνθήκαμε στη συνέχεια προς Σαγράδα Φαμίλια. Παρόλο που τα πόδια μας διαμαρτύρονταν ήδη από το χθεσινό περπάτημα και μην έχοντας αίσθηση του πόσο μακριά είναι, ενώ παράλληλα δεν βλέπαμε και κάποια στάση του μετρό κοντά, είπαμε να κατηφορίσουμε πεζοί! ΜΕΓΑ ΛΑΘΟΣ!!! Δεν είχε τελειωμό ο δρόμος και ούτε και κάτι να χαζέψουμε τουλάχιστον! Κάναμε κουράγιο και λίγο γκρίνια εδώ που τα λέμε για το ξερό μας το κεφάλι. Φτάνοντας στη Σαγράδα Φαμίλια τα ξεχάσαμε όλα!!!!! Πανέμορφη και επιβλητική!!!! Είχε κέφια ο άνθρωπος και αξιέπαινη η σημερινή προσπάθεια αυτών των ανθρώπων να συνεχίσουν αυτό το έργο αν και δεν συμφωνούν όλοι με αυτή την άποψη. Βγάλαμε άπειρες φωτογραφίες, μπροστά, πίσω, από κάτω, πλάγια! Μόνο drone δε βάλαμε να φωτογραφήσει από πάνω! Το παλιό κομμάτι είναι πολύ πιο όμορφο! Μέσα δεν μπήκαμε καθώς ο κόσμος ήταν αμέτρητος, ο χρόνος λίγος, τα εισιτήρια ακριβά και φυσικά μην ξεχνάμε ότι... θα ξαναπάμε ρε παιδιάαααααα!!!\nΤο καινούργιο κομμάτι...\nΚαθίσαμε να πιούμε κάτι που το ονομάζουν κρύο καφέ όντας απελπισμένοι από τη ζέστη! Μιλάμε για ζέστη, όχι αστεία!!! Epic failure αλλά αν μη τι άλλο ήταν κρύο! Ξεκουραστήκαμε λίγο ακόμα και τα βάλαμε κάτω για να δούμε τι θα κάνουμε με τα πόδια μας και τη ζέστη! Ύστερα από το μίνι συμβούλιο αποφασίστηκε να πάρουμε το μετρό και να πάμε στο Ενυδρείο! Έπρεπε να μπούμε κάπου μέσα!!! Πήγαμε λοιπόν πληρώσαμε 18 ευρουλάκια ο καθένας μέσω και ενός κουπονιού που μας είχαν δώσει μαζί με το χάρτι της πόλης! Ήταν πολύ όμορφα, αν και δεν έχουμε μπει και σε κάποιο άλλο για να έχουμε μέτρο σύγκρισης. Εμείς μια φορά ήμασταν ενθουσιασμένοι!\nΤα καλύτερα στιγμιότυπα!\nΒγαίνοντας από το Ενυδρείο είπαμε τέρμα οι γενναιότητες και οι βλακείες, θα πάμε να ξεκουραστούμε! Μετρό και πίσω ξενοδοχείο! Μπάνιο, ύπνος και 5 η ώρα πάλι στο πόδι!\nΤο απογευματάκι, λοιπόν, είχαμε τη φαεινή ιδέα να αναζητήσουμε φαγητό προς τη μη τουριστική περιοχή. Περπατούσαμε, περπατούσαμε, περπατούσαμε! Μαγαζιά υπήρχαν αλλά ήταν κλειστά! Έτσι καταλήξαμε στη γνωστή αλυσίδα Fresco - σας ευχαριστούμε και πάλι για τις οδηγίες του φόρουμ - όπου σκάσαμε στο φαγητό κι ας μην ήταν η αυθεντική παέγια, κι ας μην ήταν σούπερ τέλεια! Μια χαρά χορτάσαμε και αυτό έχει σημασία! Και οικονομικότατα, 10-12€ το άτομο.\nΑπό εκεί περπατήσαμε προς το κέντρο και θαυμάσαμε την Casa Mila (La Pedrera) και την Casa Batllo. Τι θεσπέσια κτίρια και πόσο θέλαμε να μπούμε μέσα! Παράλληλα όμως ήταν και πολύ ακριβά! Σοβαρά τώρα η επόμενη φορά θα είναι μόνο μουσεία!\nΜε βαριά καρδιά προχωρήσαμε προς την πλατεία Καταλονίας, χαζέψαμε τα σιντριβάνια και βγάλαμε τόσο πολλές φωτογραφίες, αφού δεν ξέραμε οι αδαείς τι θέαμα θα αντικρίζαμε την επόμενη μέρα στο Μονζουικ! Από εκεί κατευθυνθήκαμε προς Las Ramblas! Οκ κάπου εκεί το θηλυκό της παρέας έφτασε σε σημείο αγοραφοβίας! Πόσος κόσμοοοοοοοοοςςςςςς! Κόντευε να βουλιάξει! Περπατήσαμε μέχρι το τέλος της και θαυμάσαμε το άγαλμα του Κολόμβου! Από εκεί μετρό και ξενοδοχείο για ύπνο!\nLas Ramblas... Πανικόοοοςς....\n2η μέρα στην πόλη και παίρνουμε το μετρό για το πάρκο Ciutadella! Την κάναμε την βλακεία μας πάλι και κατόπιν ώριμης σκέψης αν θα πάμε δεξιά ή αριστερά βγαίνοντας από το μετρό, πήγαμε δεξιά! Μα φυσικάαααααα... Αφού οι ταμπέλες (των αυτοκινήτων) έλεγαν δεξιά!!! Ζευγάρι από τα lidl! Έτσι ξεκινήσαμε το πρωινό με έναν μεγάαααααλο κύκλο! Τέλος πάντων...\nΜετά από 25 λεπτά γλυκιάς γκρίνιας φτάσαμε στο πάρκο. Περπατήσαμε στα μονοπάτια και φτάσαμε σε ένα απίστευτο μνημείο με επίχρυσo άρμα και τρεχούμενα νερά! Πανέμορφα!\nΑφού χαζολογήσαμε, πήραμε το μετρό και πήγαμε προς Γοτθική συνοικία! Είδαμε τον Καθεδρικό και χαθήκαμε μέσα στα στενάκια θαυμάζοντας τη σκοτεινή πλευρά της πόλης! Επ' ευκαιρία χαζέψαμε και τα μαγαζιά!\nΕίχε μεσημεριάσει και γυρίσαμε πίσω στο ξενοδοχείο για να ξεκουραστούμε προκειμένου το απόγευμα να πάμε στο Camp Nou και στην πλατεία Espanya. Εδώ το λόγο έχει ο κύριος... ΔΕΟΣ! Αυτό είναι στάδιο! Άπειρες φωτογραφίες και μετά βόλτα στην μπουτίκ για χαζολόγημα και αναμνηστικά!\nΚαι εδώ έρχεται το δεύτερο λάθος μας! Δεν περπατάμε από το στάδιο μέχρι την πλατεία να πάρουμε μια γεύση από το μη τουριστικό κομμάτι της πόλης, να χαζέψουμε κανένα μαγαζί και να πάρουμε και κάτι παραδοσιακό στο χέρι να φάμε, τύπου κανένα σάντουιτς αλλαντικών για τα οποία φημίζονται;\nΟΧΙ, ΟΧΙ και ΟΧΙ!!!!! Μην το κάνετε! Δεν έχει καμία γεύση αυτή η πλευρά της πόλης, δεν έχει μαγαζιά για να χαζέψετε και καταλήξαμε με ένα τοστ στο χέρι - ξέρετε, αυτά τα τετράγωνα με τυρί, ζαμπόν! Εμείς ζητήσαμε σάντουιτς βέβαια, αυτοί είπαν να φτιάξουν τοστ! Παρεπιπτόντως δεν είχαμε φάει τίποτα όλη μέρα! Να πώς βγαίνει οικονομικά η μέρα!!!! Και πάλι βρέθηκε κάτι να μας αποζημιώσει στο τέλος. Πόση ομορφιά σε μία πλατεία με ένα συντριβάνι και το Εθνικό Μουσείο Τέχνης;\nΤο μαγικό συντριβάνι με την εναλλαγή χρωμάτων, σχεδίων και μουσικής και όλα αυτά σε έναν απίστευτο συνδυασμό αποτελεί την απόδειξη του τι μπορεί να κάνει μία χώρα για να προσελκύσει τουρίστες! Πώς κρεμόμαστε από τα βραχάκια του Λυκαβηττού, έτσι κι εμείς σκαρφαλώσαμε σε ένα τείχος για να δούμε το συντριβάνι! Επικρατούσε το αδιαχώρητο.... Αφού το χορτάσαμε αρκετά, ανεβήκαμε προς τα πάνω, προς το μουσείο και απολαύσαμε ένα ωραίο ποτήρι σανγκρία έχοντας όλη τη Βαρκελώνη πιάτο μπροστά μας! Must!\nΚάπως έτσι όμορφα έκλεισε το τελευταίο μας βράδυ στην Βαρκελώνη...\nΤο επόμενο πρωί, ώρα 7, πετούσαμε για Μαδρίτη! Δυστυχώς φύγαμε με μία δυσάρεστη εμπειρία από την όμορφη αυτή πόλη, γιατί, ενώ είχαμε κανονίσει με το ξενοδοχείο να μας κλείσει ταξί για το αεροδρόμιο, αφού δεν υπήρχαν μέσα μεταφοράς τέτοια ώρα, και ενώ μας είχε πει ότι θα κοστίσει μέχρι 35 €, τελικά πληρώσαμε 50 παρά τις αντιρρήσεις μας. Η αιτιολόγηση ήταν: "It's a special day. It's a special hour and a special destination." Μάλλον το μόνο σπέσιαλ ήταν ο ταρίφας που μας τα άρπαξε! Κάπως έτσι μας ήρθε κι εμάς να τον αρπάξουμε από το γιακά αλλά άντε να βγάλεις άκρη! Το ρίξαμε στην πλάκα και καταλήξαμε πως "it was happy hour...for him"!!!!\nLast edited: 13 Δεκεμβρίου 2015\nReactions: Λουκρητία, Chris22, Γιωργος Μπαντες και άλλα 7 μέλη\nΠολύ ωραία η εμπειρία σας μέχρι στιγμής, όπως και η δική μας που σας διαβάζουμε...μόνο που, ξεχάσατε κάτι;; Πορτογαλία, συνέχεια της ιστορίας;; Πάνε κάμποσοι μήνες\nReactions: chris7 and makisg\nΤώρα τι να πούμε;; Ότι έχετε άδικο; Δεν έχετε!!! Απλά μας έχει πλακώσει η δουλειά και το έχουμε αμελήσει!! Δεσμευόμαστε για άμεση συνέχιση της ιστορίας μέχρι το τέλος της βδομάδας! Είναι πολύ ευχάριστο το γεγονός ότι μας το ζητάτε!!!\nReactions: makisg, PhysioDuck and KonstantinosAlyona\nΣάββατο πρωί και προσγειωνόμαστε Μαδρίτη. Δεδομένου ότι δεν είχαμε καταλάβει ποιο εισιτήριο θα χρησιμοποιούσαμε και πώς μας συνέφερε να κινηθούμε στην πόλη, η λύση βρέθηκε στο infodesk του αεροδρομίου. Είχαμε μόλις 24 ώρες να εξερευνήσουμε την πρωτεύουσα της Ισπανίας καθώς την επόμενη μέρα το πρωί πετούσαμε για Πόρτο. Είχαμε προνοήσει και το ξενοδοχείο το είχαμε κλείσει δίπλα στο αεροδρόμιο, στην περιοχή Barajas. Ύστερα από την καθοδήγηση της κοπέλας στο infodesk πήραμε τελικά ένα 24 ωρο εισιτήριο για όλα τα μέσα... Σοφή επιλογή!\nΠρώτη στάση, λοιπόν, Barajas για να αφήσουμε τα πράγματα μας στη reception του ξενοδοχείου καθώς check in τόσο πρωί δεν μπορούσαμε να κάνουμε. Επόμενος στόχος να φάμε πρωινό... Λόγω των πολύ περιορισμένων επιλογών, καταλήξαμε σε ένα μινι μαρκετ κοντά στο ξενοδοχείο, πήραμε το συσκευασμένο κεικ μας και δύο χυμούς, και καθίσαμε σε ένα παγκάκι στην κεντρική πλατεία της περιοχής μόνοι μας. Όχι, όχι δεν καταλάβατε.... Ήμασταν τελείως μόνοι μας. Ίσως φταίει το γεγονός ότι είναι πολύ πρωί σκεφτήκαμε... Ίσως φταίει το ότι είναι Σαββάτο... Στο κέντρο της Μαδρίτης θα έχει σίγουρα κόσμο... ΝΟΟΟΤ!!\nΠήραμε το μετρό και ξεκινήσαμε την περιήγηση.\nΣτάση μετρό Intercambiador de Plaza de Castilla. Εδώ είδαμε τους ουρανοξύστες Torres KIO ή αλλιώς\nΠύλη της Ευρώπης. Πρόκειται για δυο δίδυμους πύργους που μαζί με την Πλάθα Καστίγια οριοθετούν την βόρεια είσοδο της Ισπανικής πρωτεύουσας. Το πραγματικά πρωτότυπο και εντυπωσιακό χαρακτηριστικό των πύργων αυτών δεν είναι το ύψος τους, αλλά η κλίση κατά 15° που τους κάνει τους πρώτους ουρανοξύστες με κλίση στον κόσμο.\nΕπόμενη στάση Santiago Bernabeu. Οι προσδοκίες μεγάλες, η πραγματικότητα απογοητευτική. Ένα τσιμεντένιο κτίριο και τίποτα παραπάνω. Δεν μπήκαμε να δούμε τις εγκαταστάσεις καθώς ήταν κλειστά, αλλά έτσι και αλλιώς δεν υπήρχε κάτι να σε προδιαθέσει θετικά για να μπεις.\nΠερπατήσαμε μέχρι την επόμενη στάση για να δούμε και λίγο τις γειτονίες της πόλης. Ο κόσμος που ήταν; Μεγάλοι δρόμοι, πολύ πράσινο, καθαρή πόλη αλλά όχι κάτι ιδιαίτερο στην αρχιτεκτονική των κτιρίων.\nΦτάνουμε στον επόμενο σταθμό του μετρό και παίρνουμε πάλι το μετρό για Las Ventas, την αρένα των ταυρομαχιών και μάλιστα τη μεγαλύτερη της Ισπανίας. Πανέμορφο και επιβλητικό κτίριο με ένα μπρούτζινο άγαλμα έξω να υπενθυμίζει όχι μόνο τη δόξα αλλά και τις ανθρώπινες απώλειες των ταυρομαχιών.\nΠάλι μετρό και στάση Colon. Eδώ βρίσκεται το άγαλμα του Κολόμβου και η μεγαλύτερη σημαία της Ισπανίας... Το πρόβλημα βέβαια ήταν πως δεν ήταν προσβάσιμα καθώς βρίσκονταν σε έναν κυκλικό κόμβο, και έτσι τα είδαμε από μακριά...\nΠιο πολλές φωτογραφίες βγάλαμε ένα τεράστιο βάτραχο, έργο τέχνης κοντά στην είσοδο του μετρό. Κάπου εκεί πέρασε και ένας παππούς προτρέποντάς μας να τρίψουμε το πόδι του βατράχου για καλή τύχη. Ναι, καλά καταλάβατε, βρήκαμε τον πρώτο κάτοικο της πόλης καθώς μέχρι εκείνη την στιγμή λίγους τουρίστες είχαμε συναντήσει μόνο.\nΣτάση Ελ Ρετίρο. Πρόκειται για το σημαντικότερο δημόσιο πάρκο της Μαδρίτης. Δεν είχε κάτι τόσο εντυπωσιακό όσο της Βαρκελώνης αλλά παρέμενε ένας ευχάριστος περίπατος μέσα στο πράσινο.. Εδώ βρήκαμε και κόσμο επιτέλους..\nΌσο κινούμασταν προς το κέντρο και περνούσε και η ώρα τόσο αυξανόταν και ο κόσμος! Στο πάρκο βρίσκονται μία τεχνητή λίμνη...\n...και δύο κτίρια τα Palacio de Velazquez και Palacio de Cristal. Σε αυτά τα δυο κτίρια θεωρητικά υπάρχουν έργα τέχνης. Βέβαια εμείς στο ένα είδαμε κάτι μαδέρια και κάτι πέτρες στο πάτωμα και στο άλλο κάτι χαλιά. Καμία σχέση δεν είχαν οι φωτογραφίες που είχαμε δει με την πραγματικότητα. Ψιλοχαζολογήσαμε, ταΐσαμε κάτι πάπιες και κάτι χελώνες και σιγά σιγά κατευθυνθήκαμε προς το σταθμό Atocha.\nΣτη διαδρομή το στομάχι άρχισε να διαμαρτύρεται και είπαμε να καθίσουμε σε ένα μαγαζάκι απέναντι από το σταθμό να φάμε ένα σάντουιτς από αυτά για τα οποία φημίζονται. Πήραμε ένα με σαλάμι και ένα με ισπανική ομελέτα. Πως είναι τα σάντουιτς στην Ελλάδα; Καμία σχέση. Το σάντουιτς ήταν αυτό που έλεγαν. Ψωμί με ομελέτα, και ψωμί με σαλάμι. Τίποτα άλλο. Αυτό το στεγνό πράγμα μας δημιούργησε την ανάγκη να πιούμε κάτι, και έτσι παραγγείλαμε από ένα ποτήρι μπύρα εκτός καταλόγου, για να μην πάρουμε νερό και το πληρώσουμε χρυσό. Αμ δε που γλιτώσαμε! Από 3,5€ τα σάντουιτς και 7€ η κάθε μπύρα. Εγκεφαλικό! Και χωρίς απόδειξη φυσικά! Τα πληρώσαμε εκνευρισμένοι και πήγαμε προς το σταθμό...\nΟ Σιδηροδρομικός Σταθμός Ατότσα, ονομάζεται και λιμάνι του Ατότσα, και είναι ο μεγαλύτερος σιδηροδρομικός σταθμός της Μαδρίτης. Πέρα από το γεγονός ότι εξυπηρετεί πλήθος γραμμών αποτελεί και σημαντικό μνημείο λόγω της τρομοκρατικής επίθεσης του 2004 που άφησε πίσω της 192 νεκρούς. Χαρακτηριστικό του σταθμού είναι ο τεράστιος κήπος που έχει δημιουργηθεί στο εσωτερικό του, με το κάθε δέντρο να αντιπροσωπεύει καθένα από τα θύματα. Σίγουρα είναι πολύ όμορφος αλλά προκαλεί και μια θλίψη. Περπατήσαμε λίγο στους διαδρόμους ανάμεσα στα δέντρα και φύγαμε με ανάμεικτα συναισθήματα.\nΚατευθυνθήκαμε προς το μουσείο Reina Sofia και Prado. Δεν είχαμε σκόπο να μπούμε στα μουσεία γιατί δε θα προλαβαίναμε και περάσαμε απλά απ’ έξω βγάζοντας φωτογραφίες. Για να φτάσουμε στο Prado περπατήσαμε σε ένα καταπράσινο πεζόδρομο, ο οποίος λόγω ζέστης μας φαινόταν ατελείωτος. Πρώτα σημάδια κόπωσης στον ορίζοντα... Λογικό! Ξαποστάσαμε λίγο σε κάτι μαρμάρινα παγκάκια έξω από το Prado και μαζέψαμε δυνάμεις για να προχωρήσουμε.\nΠροορισμός η πλατεία Puerta del Sol. Στη διαδρομή είχαμε σκοπό να δούμε και άλλα μνημεία που δεν γνωρίζαμε ότι βρίσκονταν όλα πάνω σε κυκλικούς κόμβους μη προσβάσιμους από τους πεζούς. Λίγο ξενέρωτο καθώς ούτε φωτογραφίες δεν μπορούσαμε να βγάλουμε αφού περνούσαν λεωφορεία, αυτοκίνητα και υπήρχαν κάθε λογής εμπόδια όπως ταμπέλες, κολώνες, κλπ.\nΩστόσο, είχε κάποια πολύ ωραία κτίρια τα οποία τιμήσαμε με λίγες φωτογραφίες.\nΦτάσαμε στη Puerta del Sol και ψάξαμε αμέσως για την περιβόητη αρκούδα! Οκ… Πού είναι η υπόλοιπη;;; Στις φωτογραφίες φαινόταν τεράστια… Έτσι για να μη χαλάσουμε το μύθο της μεγάλης αρκούδας είπαμε να τη βγάλουμε κι εμείς με τέτοιο τρόπο ώστε να φαίνεται μεγάλη..\nΗ πλατεία ήταν μεγάλη, είχε αρκετό κόσμο, διάφορους καλλιτέχνες του δρόμου και διάφορα μαγαζιά στα γύρω στενά. Το αρνητικό ήταν πως δεν είχε ούτε παγκάκια ούτε μια θέση κάπου να κάτσουμε, έστω ο ένας πάνω στον άλλο.\nΗ ζέστη ανυπόφορη! Χαθήκαμε στα στενά κατευθυνόμενοι προς Plaza Mayor και τσιμπήσαμε ένα ακόμη σάντουιτς, πολύ καλύτερο από το προηγούμενο, ακολουθώντας τον κανόνα «όπου έχει κόσμο θα είναι καλό»! Με το σάντουιτς ανά χείρας φτάσαμε στην Πλάθα Μαγιόρ. Τι να πούμε εδώ; Ένα άγαλμα στη μέση της πλατείας, κάτι μαγαζάκια γύρω γύρω, πολλές καμάρες.. Αυτά..\nΠλώρη για τον Καθεδρικό της Αλμουδένα. Επιβλητικός και με περίεργες μεγάλες ανάγλυφες πόρτες. Έμοιαζαν με πύλες προς κάτι σκοτεινό! Για κάποιο λόγο που δεν θυμόμαστε δεν μπορούσαμε να μπούμε μέσα.\nΑκριβώς δίπλα είναι το Βασιλικό Παλάτι της Μαδρίτης (Palacio Real). Πολύ όμορφο, θυμίζει αρκετά το Buckingham και από πίσω έχει πανέμορφους κήπους με ελεύθερη πρόσβαση.\nΛίγο πιο κάτω υπάρχει η πλατεία Oriente. Γύρω από την πλατεία στέκουν 20 αγάλματα μοναρχών της Ισπανίας κατανεμημένα σε 2 σειρές στην ανατολή και στη δύση. Στο κέντρο της Πλατείας Οριέντε βρίσκονται οι Βασιλικοί Κήποι και στα δυτικά της βρίσκεται η Βασιλική Όπερα. Χαζολογήσαμε λίγο στην πλατεία, φωτογραφήσαμε κάποια αγάλματα αλλά τολμάμε να πούμε πως μας φάνηκε λίγο παραμελημένη η πλατεία. Ο κόσμος είχε αρχίσει να λιγοστεύει και πάλι όσο απομακρυνόμασταν από το κέντρο της πόλης.\nΤι μας είχε απομείνει;;; Ο ναός του Debod! Αρχίσαμε να ανηφορίζουμε προς ένα ακόμη πάρκο, το West Park, για να φτάσουμε στην κορυφή! Δεν μας έφτανε η ζέστη, είχε και ανηφόρα! Καλά αφήστε το άλλο! Σε ποιον άλλο φυσιολογικό άνθρωπο θα καούν οι γάμπες του από τον ήλιο;;; Όχι το πρόσωπο, όχι οι ώμοι… Οι γάμπες της κοπελιάς!!! Έλεος!\nΤέλος πάντων, επανερχόμαστε! Ο ναός είχε ελεύθερη είσοδο, δεν είχε μεγάλη αναμονή και δεν ήταν μεγάλος. Έτσι αποφασίσαμε να μπούμε.. Ο ναός του Debod είναι ένας αρχαίος αιγυπτιακός ναός που ανοικοδομήθηκε στη Μαδρίτη. Ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη βοήθεια που παρέχεται από την Ισπανία στη διάσωση των ναών του Αμπού Σιμπέλ, το αιγυπτιακό κράτος δώρισε το ναό του Debod στην Ισπανία το 1968. Μέσα εκτός από τις αιγυπτιακές μορφές είχε και χαραγμένα ελληνικά γράμματα σε ένα σημείο… Απ’ έξω το χώρο κοσμούσαν δύο τεράστιες πέτρινες πύλες.\nΕίχε φτάσει αισίως 5-6 το απόγευμα και εμείς είχαμε περάσει από όλα τα βασικά αξιοθέατα της Μαδρίτης. Η ερώτηση ήταν: να πάμε κάπου να πιούμε καφέ και να χαλαρώσουμε ή, κοιτώντας το χάρτη και τις γραμμές του μετρό, να πάμε στο Casa de Campo και στη λίμνη Lago να αράξουμε στη φύση; Όπως φανταζόσαστε αποφασίσαμε να πάμε στη λίμνη. Γιατί;;;;;;; Έπρεπε να πάμε για καφέ τελικά.. Έστω και ζεστό!!!! Το πρόβλημα ξεκίνησε, όταν πηγαίνοντας να πάρουμε το μετρό για να πάμε στο πάρκο, στο οποίο παρεπιπτόντως είχε και ξεχωριστή στάση για τη λίμνη με το όνομα Lago, μάθαμε ότι ήταν κλειστή η γραμμή του μετρό που εξυπηρετούσε αυτές τις στάσεις. Δε βαριέσαι λέμε.. Θα πάρουμε την άλλη γραμμή του μετρό, θα πάμε στην αρχή του πάρκου και θα περπατήσουμε μέχρι τη λίμνη… Σιγά.. πόσο να μακριά να είναι;;; Ήταν μακριά τελικά! Πολύ μακριά! Κάποια στιγμή ενώ είχαμε ήδη περπατήσει αρκετά στο πάρκο, στο οποίο δεν είχε κάτι ιδιαίτερο να δεις, βρεθήκαμε μπροστά σε έναν χάρτη από αυτούς που σου λένε “You’rehere”! Δάκρυα κύλησαν στα μάτια μας… Ήμασταν τόσο μακριά!!! Δεν γινόταν να το περπατήσουμε όλο αυτό! Μέχρι να το καλοσκεφτούμε θυμηθήκαμε ότι είδαμε κάμποσες φορές ένα λεωφορείο να ανεβοκατεβαίνει! Βάλαμε κάτω τις στάσεις και βρήκαμε ποια ήταν η κοντινότερη στη λίμνη και σε μετρό. Πήραμε το λεωφορείο μη γνωρίζοντας πού στο καλό πάμε αλλά δεν είχαμε κι άλλη επιλογή! Έπρεπε τουλάχιστον να πλησιάσουμε σε κάποια στάση μετρό. Τεντώσαμε αυτιά και μάτια. Μόλις βγήκαμε σε μία κεντρική λεωφόρο και όσο το λεωφορείο κατέβαινε το δρόμο είπαμε να πατήσουμε το κουμπί και να κατεβούμε. Κάπου θα είχε στάση.. Επειδή όμως δεν μαθαίνουμε και επειδή ξέραμε ότι είμαστε κάπου κοντά στη λίμνη είπαμε να το προσπαθήσουμε λίγο ακόμα. Ρωτούσαμε τον ένα, ρωτούσαμε τον άλλο. Λες και δεν υπήρχε.. Τελικά βρέθηκε ένας κύριος να μας δείξει ότι ήμασταν από πάνω της. Κοιτάξαμε κάτω από κάτι κάγκελα και την είδαμε. Κοιταχτήκαμε μην έχοντας κουράγιο να κατεβούμε γιατί καταρχάς δεν ξέραμε πώς και κατά δεύτερον δε μας φάνηκε και τόσο ωραία όσο στις φωτογραφίες που είχαμε δει. Τη λίμνη τη βρήκαμε τελικά, πώς γυρίζουμε πίσω;;; Ακούγεται εύκολο το να γυρίσεις στο κέντρο της πόλης αρκεί να ξέρεις πού είσαι. Να ’ναι καλά μια κοπέλα με το μωρό της που μόνο από το χέρι δε μας πήρε να μας βάλει στο μετρό! Ήταν πολύ ευγενική καθώς μας πρότεινε να περπατήσουμε μαζί της γιατί δεν μπορούσε να μας εξηγήσει πώς να πάμε. Λαμπάδα θα της ανάψουμε! Μπήκαμε λοιπόν στο μετρό κατάκοποι και βλαστημώντας την ώρα και τη στιγμή που απλά δεν πήγαμε για ένα καφέ και χάσαμε τόση ώρα!\nΣταματήσαμε για μία τελευταία βόλτα στη πλατεία PuertadelSol κυρίως γιατί είχαμε σταμπάρει από πριν ένα μαγαζί τύπου καφέ που έφτιαχνε σοκολάτα con churros. Πρόκειται για ζεστή σοκολάτα στην οποία βουτάς κάτι ζυμαρένιες ράβδους.. Δεν ξέρουμε αν έφταιγε η κούραση και η πείνα αλλά μας φάνηκε υπέροχο!!!\nΑποχαιρετήσαμε το κέντρο της Μαδρίτης και πήραμε το μετρό για Barajas! Καλά στη Μαδρίτη πραγματικά ξεπεράσαμε τον εαυτό μας με τόσα μέσα που χρησιμοποιήσαμε…\nΤο δωμάτιο του ξενοδοχείου μας φαινόταν εκείνη τη στιγμή παράδεισος, καθώς ήταν και πολύ ωραίο πρέπει να πούμε! Μπάνιο, ηλεκτρικές συσκευές στην πρίζα, ύπνος! Τα αεροπορικά εισιτήρια για Πόρτο περίμεναν υπομονετικά πάνω στο γραφείο τη μέρα να ξημερώσει!\nReactions: Λουκρητία, giannismits, Chris22 και άλλα 7 μέλη\nΕυχαριστούμε που συνεχίζετε να μοιράζεστε μαζί μας το εντυπωσιακό αλλά και περιπετειώδες ταξίδι σας. Νομίζω όμως ότι κάπου την αδικείτε την Μαδρίτη!\nΊσως λίγο η κούραση, λίγο οι άτυχες στιγμές που είχατε, ίσως ακόμη και ο λίγος χρόνος που είχατε στη διάθεση σας, μόλις 24 ώρες, να συνέτειναν να μην σας εντυπωσιάσει και τόσο πολύ.\nΠροσωπικά πιστεύω ότι είναι από τις πολύ ωραίες πρωτεύουσες της Ευρώπης και εύχομαι στο μέλλον, κάποια στιγμή, να έχετε την δυνατότητα να της δώσετε και μία δεύτερη ευκαιρία.\nReactions: giannismits, Borealis, alterego και άλλα 4 μέλη\nΘα μου επιτρέψεις να πω κι εγώ ότι πραγματικά "κάψατε" την υπέροχη Μαδρίτη μένοντας μόνο λίγες ώρες. Η εξωτερική θέαση σημαντικότατων μνημείων δε συνιστά γνωριμία της πόλης. Ακόμη κι αν το θέμα ήταν οικονομικό, μπορούσατε με σωστό προγραμματισμό να μπείτε έστω σε ένα από τα σημαντικότερα μουσεία της Ευρώπης δωρεάν το απόγευμα. Άντε και δε σας αρέσουν τα μνημεία η τα μουςεια, τουλάχιστον ας δίνατε μια ευκαιρία στην πόλη να σας " μιλήσει". Το λέμε συχνά στο φόρουμ, ότι τέτοια μαξιμαλιστικά σχέδια αδικούν το ταξίδι. Ακόμη και το να γευτείς την τοπική κουζίνα, να βγεις χαλαρά το βράδυ για ένα ποτό είναι εμπειρίες ανεπανάληπτες. Μα γιατι βάλατε τόσα πολλά σε τόςο λίγες μέρες;\nReactions: giannismits, Γιωργος Μπαντες, Triplover και άλλα 4 μέλη\nOnline τώρα: 316 (Μέλη: 3, Επισκέπτες: 313)


Η Ελλάδα δεν είναι αποικία - Ας Μιλήσουμε Επιτέλους\n9/12/2017 11:55:00 π.μ.\ngvettas 12 Σεπτεμβρίου 2017 - 12:05 μ.μ.\nΗ Ελλάδα ΔΕΝ ΗΤΑΝ αποικία...\nΑνώνυμος 12 Σεπτεμβρίου 2017 - 7:54 μ.μ.\nΧΟΥΧΟΥΧΟΥ, ΧΙΧΙΧΙΧΙΧΙΧΙΧΙΧΙ ΚΑΙ ΧΙ...\nΛΟΓΩ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥ ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΤΟΥ ΟΤΙ ΤΑ ΓΡΑΦΕΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.\nΑνώνυμος 15 Σεπτεμβρίου 2017 - 7:06 π.μ.\nΔιαβασα μονο την τελευταια παραγραφο και γελασα οπως και συ .\nΗ Πατριδα σκλαβωμενη και με πολλα εκατομμυρια βαρβαρων λαθρεποικων , η περιουσια μας (δημοσια και ιδιωτικη ) ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ σε λαθροσκατα και αποικιοκρατες , οι Ελληνες πεινασμενοι και καταδικασμενοι σε αργο σιωπηλο θανατο και η ...δημοκρατια περι τινος τυρβαζει ;\nΟΥΣΤ ΡΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ .\nΑνώνυμος 12 Σεπτεμβρίου 2017 - 8:35 μ.μ.\nΠολύ συζήτηση για το τίποτα. Εδώ και έναν αιώνα είναι γνωστό οτι η εξόρυξη χρυσού αλλά και γενικά οι κάθε λογής εξορύξεις είναι καταστροφή. Όλα τα περί μέτρων προστασίας είναι για ανεγκέφαλους. Η συζήτηση με τις κάθε ελντοράντο πρέπει να κόβεται ευθύς εξ αρχής. Η Ελλάδα χρειάζεται επενδύσεις στη γεωργία, ελαφρά μεταποίηση και αναβάθμιση τουρισμού\nΤέρμα οι εξορύξεις της καταστροφής και του καρκίνου. Έχουμε ήδη πολλές.\nΑνώνυμος 14 Σεπτεμβρίου 2017 - 2:28 μ.μ.\nΜα ακριβώς κύριε μου όλα αυτά συμβαίνουν διότι οι Έλληνες , ως ιθαγενείς , ΔΕΝ έχουμε κανένα δικαίωμα.\nΟύτε καν δικαίωμα αντίδρασης στα ανθελληνικά αντιχριστιανικά νομοσχέδια του μαρξιστικού ελληνόφωνου υπαλληλικού προσωπικού που εκτελεί κατά γράμμα τα σχέδια των τραπεζιτών που τους βγάζουν και τους ονομάζουν κυβέρνηση! Ούτε καν Ελληνική κυβέρνηση! Τίποτα Ελληνικό δεν υπάρχει πουθενά σε ολην την Ελλάδα. Η κομουνιστική μεταπολίτευση δεν άφησε τίποτα όρθιο. Μια σημαία μας έμεινε και εκείνη την καίνε όποτε τους κάνει κέφι οι μαρξιστές.\nΌποιος ΙΘΑΓΕΝΗΣ αντιδράσει ΦΑΣΙΣΤΑΣ!\nΟι έσω έξω κομματικές αντιδράσεις των κομμουνιστών είναι για αυτόν ακριβώς τον λόγο.\nΓια να ρίχνουν στάχτη στα μάτια των ιθαγενών "δεξιών" και αριστερών, οι οποίοι δεν πρέπει να ξυπνήσουν πριν από την κατά κράτος επικράτηση των αλλοεθνών αλλόθρησκων νέο ψηφοφόρων.\nΠριν από την οριστική και ΑΝΕΥ επιστροφής ΑΡΠΑΓΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΝΟΜΙΜΩΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΑΥΤΗΣ ΤΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ , ΗΤΟΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ !\nΣΤΟ ΜΕΣΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΑ ΜΑΧΟΝΤΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟΥΣ "ΝΑΖΙ" ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ!\nΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ …ΘΑ ΝΟΙΑΣΤΟΥΝ …ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ!!!\nΟι αρθογράφοι σε άλλη χώρα ζουν η νομίζουν πως μπορούν ακόμα να δουλεύουν ψιλό γαζί …τους ιθαγενείς;


Προγνωστικά Με Δώρα Χριστουγέννων ως... 11.72! #MasterBetChefΠρογνωστικά Με Δώρα Χριστουγέννων ως... 11.72! #MasterBetChef\nKoubanezos.gr / ΠΡΟΓΝΩΣΤΙΚΑ / ΠΡΟΓΝΩΣΤΙΚΑ ΣΠΟΡ / MASTER BET CHEF / Δώρα Χριστουγέννων ως… 11.72!\nΔώρα Χριστουγέννων ως… 11.72!\nΠρογνωστικά για τη 17η αγωνιστική της Εuroleaugue, από τον Masterbetchef. Μονά και δυάδα, με μεγάλες αποδόσεις.\nΠρογνωστικά στην μάχη της Πόλης\nΑγαπητοί φίλοι ο Ερυθρός Αστέρας (7-9) έχει χτίσει φέτος μια πολύ σκληρή και δεμένη ομάδα, που έχει τρελάνει τα προγνωστικά. Ενώ οι περισσότεροι τον περίμεναν στις τελευταίες θέσεις, βρίσκεται στην 9η, έχοντας πρόσφατα κερδίσει εκτός τη δυνατή Ζενίτ, και εντός τον φορμαρισμένο Ολυμπιακό και την Μπάγερν. Η Σέρβικη ομάδα παίζει πολύ καλή άμυνα. Αυτό την κρατάει μέσα σε όλα τα ματς, ως το τέλος. Το ίδιο αναμένεται να κάνει και σήμερα στην έδρα της Εφές (8-8). Η ομάδα του Αταμάν παρουσιάζει σοβαρό πρόβλημα στο να αμυνθεί μέσα στη ρακέτα. Ο αντίπαλος σέντερ σε κάθε ματς κάνει πάρτι, και είναι ο 1ος σκόρερ της ομάδας του.\nΌπως ο Ζίζιτς π.χ. που πέτυχε εύκολα 26 πόντους, στο προηγούμενο με την Μακάμπι. Επίσης, στη θέση του playmaker η Εφές συχνά δεν αμύνεται σωστά, αφήνοντας τους αντιπάλους να εκτελούν ανενόχλητα pick n’ roll. Βέβαια, αυτό δεν είναι το βασικό παιχνίδι του Αστέρα, άλλα η ομάδα του Ράντονιτς δείχνει τέτοια προσαρμοστικότητα κάθε φορά, ώστε σίγουρα θα μπορέσει να χτυπήσει τα κενά στην άμυνα της αντιπάλου.\nΠρογνωστικά και στη Βαρκελώνη\nΗ Ούνιξ μάς πλήρωσε πάλι στα προγνωστικά της προηγούμενης αγωνιστικής, πετυχαίνοντας μια εύκολη νίκη στην έδρα της ΤΣΣΚΑ. Βρίσκεται σε απίστευτη φόρμα, κάτι που γεμίζει τους παίκτες της με αυτοπεποίθηση. Είναι μια άκρως αθλητική ομάδα, που τρέχει συνεχώς, σουτάρει πολύ και πάει με δύναμη στα επιθετικά ριμπάουντ. Η Μπαρτσελόνα για άλλη μια φορά δεν θέλγει με το μπάσκετ που παίζει. Κερδίζει μεν, άλλα με μεγάλη δυσκολία δε. Δείχνει σε κάθε ματς, ότι η γκέλα είναι κοντά, και την αποφεύγει πάντα στο τέλος. Μάλλον ήρθε η ώρα για να ηττηθεί σήμερα.\nΈφες - Ερυθρός Αστέρας\nΔυάδα απόδοσης 11.72\nΜπαρτσελόνα - Ούνιξ Καζάν


23 χρόνια και 4 μήνες μετά | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\nΗ Σοφία Μπεκατώρου μιλά στη Στέλλα Κάσδαγλη.\nΗ Στέλλα Κάσδαγλη με την Σοφία Μπεκατώρου στο Κτήμα Συγγρού στο Μαρούσι. (Φωτογραφίες: Θάλεια Γαλανοπούλου)\nΤο #metoo δεν θα φτάσει ποτέ στην Ελλάδα. Καμία γυναίκα δεν θα μιλήσει για τη σεξουαλική παρενόχληση και σε κανέναν χώρο δεν θα επιτραπεί να διαρρεύσει ένα τέτοιο σκάνδαλο. Τους πρώτους μήνες μετά την έναρξη του κινήματος στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη, ακούγαμε με δυσπιστία και κρυφή ελπίδα τον παραπάνω αφορισμό. Τον περασμένο Νοέμβριο, όμως, με την πανδημία να κυριαρχεί στους προβληματισμούς και στις προτεραιότητες όλων, η πιθανότητα να ανοίξει κάποτε ουσιαστικά και στη χώρα μας η δημόσια συζήτηση γύρω από τη σεξουαλική παρενόχληση και τη βία στην εργασία φάνταζε πιο απομακρυσμένη από ποτέ, ίσως γιατί κανείς ακόμη δεν ήξερε ότι η Σοφία Μπεκατώρου ετοιμαζόταν να φέρει μία από τις μεγαλύτερες αλλαγές που έχουν γίνει ποτέ στις σχέσεις των φύλων στην Ελλάδα.\nΌταν η καταγγελία της για τη σεξουαλική κακοποίηση που δέχτηκε το 1998 από τον πρώην αντιπρόεδρο της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας βγήκε στη δημοσιότητα, συνέβησαν δύο πράγματα, και μάλιστα πιο γρήγορα και αποτελεσματικά απ’ όσο θα μπορούσε κανείς να φανταστεί: το ένα ήταν ότι η δική της αποκάλυψη προκάλεσε ένα ντόμινο καταγγελιών που δεν περιορίστηκαν στον χώρο του αθλητισμού. Το δεύτερο, ότι πολύς κόσμος στην Ελλάδα άρχισε να αμφισβητεί τον χαρακτήρα του «φυσιολογικού» που εδώ και αιώνες έχουμε την τάση να αποδίδουμε στα περιστατικά βίας και παρενόχλησης.\nΤελευταία, η Σοφία Μπεκατώρου δυσκολεύεται να κοιμηθεί. Μιλάει, όμως, με απλά λόγια και ξεκάθαρη εστίαση για τα πράγματα που έγιναν, τα πράγματα που θα έπρεπε να έχουν γίνει και τα πράγματα που σίγουρα πρέπει να γίνουν από δω και πέρα. «Τώρα δεν πρέπει να μιλάω εγώ», λέει. «Πρέπει να μιλήσουν οι άνθρωποι που δουλεύουν χρόνια πάνω στο ζήτημα αυτό και ξέρουν τι πρέπει να αλλάξει». Αφού, όμως, μέσα από τα δικά της λόγια οδήγησε μια κοινωνία να συζητήσει πράγματα που μέχρι τώρα προτιμούσε να αγνοεί, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να την ακούσουμε.\nΤι ήταν αυτό που σε προετοίμασε ώστε να κάνεις το βήμα που μας έφερε σήμερα εδώ; Ποιοι είναι οι παράγοντες που πυροδοτούν μια αλυσιδωτή αντίδραση όπως αυτή που προκάλεσες;\nΑπό μικρή ηλικία είχα μια ευαισθησία σε σχέση με τους γύρω μου και είχα την τάση να κάνω περίεργα πράγματα για να τους βοηθήσω – για τα οποία συχνά με μάλωνε η μαμά μου. Πηγαίναμε με τους φίλους μου, μετά το σχολείο, και βοηθούσαμε μια ηλικιωμένη κυρία να καθαρίσει το σπίτι της, έφερνα στο σπίτι αδέσποτα… Αισθανόμουν ότι, εφόσον μπορώ να κάνω κάτι για να βοηθήσω, έπρεπε να βοηθήσω. Πριν από μερικά χρόνια, μου ανέφερε μια φίλη μια ένωση κακοποιημένων γυναικών. Βγήκαμε τότε μαζί με άλλες Ολυμπιονίκες για να πούμε τα κάλαντα και να συγκεντρώσουμε χρήματα για να τις υποστηρίξουμε. Μας είπαν τότε κάποιοι: «Μα είναι δυνατόν να βγαίνετε και να λέτε τα κάλαντα;». Εγώ όμως θεωρώ ότι, εφόσον μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει μια ιδιότητά του για καλό σκοπό, πρέπει να το κάνει. Όταν έγινα μητέρα και είχα αποκτήσει πλέον το βήμα, συνειδητοποίησα ότι, όσο κι αν εγώ μπορούσα να αντιμετωπίσω αυτό που μου είχε συμβεί, δεν θα συγχωρούσα ποτέ στον εαυτό μου το να αφήσω να πάθει κάποιο άλλο παιδί κάτι. Άρχισα λοιπόν να σκέφτομαι ότι έπρεπε να μιλήσω.\nΤι σε κρατούσε;\nΕίχα παίξει πολλές φορές το σενάριο στο μυαλό μου –τι μπορεί να φέρει αυτό, πώς θα το κάνω– και το σκεφτόμουν καιρό, αλλά δεν άντεχα να κάνω την κίνηση. Κουβαλούσα ήδη μια εξουθενωτική δικαστική διαμάχη δέκα χρόνων, με πρώην συναθλήτριά μου, και ήξερα πώς είναι κάποιος να σε κατηγορεί, είχα ζήσει την απουσία στήριξης από το περιβάλλον μου, είχα ακόμη τις ουλές και τις συνέπειες από κάθε τέτοια φορά που έχω βγει μπροστά. Με αυτές τις συνέπειες συνεχίζεις να ζεις όταν σβήνουν τα φώτα της δημοσιότητας. Όλοι πάνε στο σπίτι τους κι εσύ παλεύεις με τους δαίμονες. Λένε ότι είμαι ηρωίδα, αλλά κάθε ήρωας έχει και τον δικό του σταυρό. Φτάνω 43 χρονών και δεν έχω ζήσει μια περίοδο γαλήνης στη ζωή μου. Σκεφτόμουν, λοιπόν, «είμαι έτοιμη να μπω σε έναν ακόμα κύκλο που μπορεί να σημαίνει ότι θα βρίσκομαι για αλλά 10 χρόνια στα δικαστήρια;». Ήταν ανασταλτικός παράγοντας για μένα αυτός. Όποιος σκέφτηκε ότι τελείωσε η καριέρα μου και βρήκα κάτι άλλο να ασχοληθώ, είναι πολύ μακριά από την πραγματικότητα, τη δική μου τουλάχιστον. Ήμουν πολύ έτοιμη να ασχοληθώ επιτέλους περισσότερο με τον εαυτό μου και τα παιδιά μου.\nΚαι πώς άλλαξε αυτό; Χρησιμοθηρικά ρωτάω, για να βρούμε τα βήματα και να τα αναπαραγάγουμε.\nΕίχα ήδη ξεκινήσει θεραπεία και προσπαθούσα να αναρρώσω και να προστατεύσω τον εαυτό μου, αναλύοντας τον βιασμό και βγαίνοντας από τη θέση του θύματος και των ενοχών. Αυτό είναι που σε κρατάει χωμένη μέσα στην κατάσταση. Το ότι μπαίνεις σε μια διαδικασία εκλογίκευσης και κατηγορείς τον ίδιο σου τον εαυτό. Χρειάζεσαι βοήθεια από επαγγελματία για να βγεις από αυτό και να το αντιληφθείς στις πραγματικές του διαστάσεις. Όταν το κατάφερα, άρχισα να σκέφτομαι πώς θα κάνω το σωστό νομικά, πώς θα προετοιμάσω τους δικούς μου. Είχα πει σε κοντινούς μου ανθρώπους ότι ήθελα να βγω και να μιλήσω, αλλά το περιβάλλον μου δεν ήταν ούτε υποστηρικτικό ούτε έτοιμο. Όχι επειδή δεν με αγαπούσαν, αλλά επειδή μια τέτοια κίνηση βγάζει την οικογένεια από τη ροή της, αλλάζει το πώς σου φέρεται ο κοινωνικός σου περίγυρος, πώς σε αντιμετωπίζει. Κάποιοι πιστεύουν ότι έκανα το καλό που βγήκα και μίλησα, αλλά τα στερεότυπα είναι τόσο βαθιά μέσα μας, που υπήρξαν και άνθρωποι, κοντινοί μου, που μου έλεγαν –καλοπροαίρετα από τη δική τους πλευρά– «κανείς δεν θα σε θέλει τώρα, γυναίκα πειραγμένη».\nΣε κλόνισε αυτό; Ο τρόπος με τον οποίο θα μπορούσαν να σε δουν οι άλλοι;\nΕμένα προσωπικά δεν με άγγιξε, γιατί είχα ζήσει πολύ το «τι θα πουν οι άλλοι» στην οικογένειά μου. Υπήρχε, για παράδειγμα, μεγάλη αντιπαράθεση με τους γονείς μου, που είχαν μεγαλώσει αλλιώς και φοβόντουσαν για το τι θα πει ο κόσμος. Είχαμε πονέσει και είχαμε συγκαλύψει πολλά πράγματα που ζήσαμε, με στόχο να διατηρήσουμε μια καλή εικόνα προς τα έξω. Μας έλεγαν πως όλες οι οικογένειες έχουν τα προβλήματά τους και είναι φυσιολογικό, πράγμα που σε κάνει να πιστεύεις ότι όλα είναι φυσιολογικά και ότι πρεπει να συμβεί κάτι ακραίο και να έχεις την υποστήριξη των γύρω σου για να μιλήσεις. Αυτό, όμως, σημαίνει ότι ιδανικές προϋποθέσεις για να μιλήσεις δεν θα υπάρξουν ποτέ.\nΠόσο πιο ακραίο δηλαδή; Πιστεύεις ότι τα κορίτσια είναι πιο ευάλωτα σε αυτή την πίεση του «τι θα πει ο κόσμος»;\nΔεν νομίζω ότι είναι θέμα φύλου. Γενικά, δεν μας αρέσει η διαφοροποίηση, δεν αρέσει αυτός που θα ρωτήσει τον δάσκαλο «γιατί το κάνουμε έτσι αυτό;». Δεν είμαστε εκπαιδευμένοι να δεχόμαστε τις αντιπαραθέσεις, τις φοβόμαστε. Βλέπουμε ένα παιδί να κανει περισσότερη φασαρία και θεωρούμε ιδανικό παιδί αυτό που δεν κάνει φασαρία και δεν σκεφτόμαστε ότι ένα παιδί είναι λογικό να αντιδρά στα ερεθίσματα. Έτσι, σιγά σιγά καλλιεργούμε στα παιδιά χαρακτηριστικά που θα τα βοηθήσουν να είναι συμβατά με το περιβάλλον και όχι παιδιά που έχουν άποψη. Εγώ θα ήθελα να βοηθήσω να αλλάξει αυτό. Σε μια ομάδα χρειάζεσαι τις διαφορετικές απόψεις για να καλύψεις όλους τους παράγοντες, ένας μόνος του δεν μπορεί να τους καλύψει. Άρα πρέπει να μας ικανοποιεί η αντιπαράθεση, το να μη συμφωνούμε όλοι. Πρέπει να έχουμε καθηγητές που αντέχουν να κάνουν debate με τους μαθητές τους και δεν χρησιμοποιούν την εξουσία τους για να πουν ότι «αυτό είναι, αυτό πρέπει να μάθεις». Αλλά κι εμείς, για να προστατεύσουμε τα παιδιά μας από παραβιαστικές συμπεριφορές, πρέπει να τους μάθουμε να κρίνουν. Να ξέρουν ότι το σώμα τους είναι δικό τους, να σέβονται την επιθυμία τους, να μπορούν να λένε «όχι». Και πρέπει να αφήσουμε ανοιχτή τη δίοδο επικοινωνίας για να μοιράζονται αυτό που τους προβληματίζει. Το θέμα είναι, μπορούμε να αντέξουμε το παιδί μας να μην είναι αυτό που θα θέλαμε να είναι;\nΟι δικοί σου γονείς άντεξαν; Άντεξαν ότι τελικά μίλησες;\nΟι δικοί μου δεν άντεχαν ποτέ, το ξέρω. Το μόνο που άντεχαν ήταν το ότι έκανα ιστιοπλοΐα. Όταν το συνειδητοποίησα αυτό, βρήκα τον τρόπο να ζήσω. Σε όλα τα άλλα πεδία ήμουν εκτός του πλαισίου που ήθελαν: δεν φορούσα φούστες, δεν μιλούσα όπως έπρεπε, σαν κοριτσάκι. Ο χαρακτήρας που ήθελαν οι γονείς μου να έχω δεν με εξυπηρετούσε στον αθλητισμό: πήγαινα στην προπόνηση με το σεις και με το σας και, όταν ξεκινούσαμε να τρέξουμε από την αφετηρία, μου έδιναν όλοι αγκωνιές για να μείνω πίσω. Σιγά σιγά άλλαξα και έμαθα πώς να αμύνομαι – άλλαξα όμως τόσο πολύ, που γύριζα στο σπίτι και μου έλεγε η μαμά μου «σιγά, κορίτσι μου, ούτε στο λιμάνι δεν μιλάνε έτσι». Όμως, εγώ είχα βρει τη φωνή μου και τον τρόπο να απομακρύνω όλους αυτούς που ήθελαν να ξεκινήσω τελευταία και δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί η μαμά μου με ήθελε κάπως αλλιώς.\nΤα δικά σου παιδιά τα προετοίμασες πριν μιλήσεις; Πώς αντέδρασαν;\nΦυσικά έπρεπε να τα προετοιμάσω και οι πρώτες αντιδράσεις τους δεν ήταν αυτές που θα ήθελα. Χρειάστηκε να μιλήσουμε πολύ για να τους εξηγήσω ότι δεν γινόμαστε ρεζίλι όταν μιλάμε για τα πράγματα που μας συνέβησαν ή όταν είμαστε διαφορετικοί. Τους εξηγώ ότι δεν μπορώ να γίνω πρότυπο μαμάς όπως είναι άλλες. Θα είμαι αυτό που νιώθω, κι εσείς, παιδιά μου, πρέπει να με αποδεχτείτε. Τα παιδιά μάς δημιουργούν πολλές φορές ενοχές και πρέπει να τους εξηγήσουμε ότι αυτοκαθοριζόμαστε μέσα από την προσωπικότητά μας. Αλλιώς μεγαλώνουν και σου λένε «μα δεν έχεις ζωή;». Μας βλέπουν να είμαστε αυτοί που είμαστε και η δική μας ζωή είναι το μεγαλύτερο μάθημα γι’ αυτά. Εγώ ήθελα πλέον να είμαι καλά, όχι μόνο να φαίνομαι καλά.\nΑυτό ήταν το σημείο μηδέν; Θα μπορούσε να έχει έρθει νωρίτερα;\nΤο σημείο μηδέν ήρθε όταν βρέθηκα μάρτυρας υπεράσπισης του Νίκου Κακλαμανάκη στην αγωγή που είχε υποβάλει εναντίον του η Ομοσπονδία. Ήταν η πρώτη ευκαιρία που είχα ποτέ να βρεθώ μπροστά από έναν ανακριτή στη ΓΑΔΑ και με έκανε να σκεφτώ «να, έτσι γίνεται». Σε αυτές τις περιπτώσεις, χρειάζεσαι χρόνο για να θωρακιστείς. Εγώ είχα πολύ καιρό να βρεθώ σε θέση ισχύος. Αυτό δεν έχει να κάνει με την αναγνωρισιμότητα και δεν έχει να κάνει ούτε με την κατάχρηση της εξουσίας μόνο. Έχει να κάνει με τη χειραγώγηση. Πώς είναι ο ελέφαντας, που πιστεύει ότι το σκοινάκι με το οποίο τον είχε δέσει κάποιος όταν ήταν μικρό ελεφαντάκι τον κρατά φυλακισμένο ακόμα και τώρα που μεγάλωσε; Κάπως έτσι νιώθεις, πιστεύεις ότι δεν μπορείς να ξεφύγεις.\nΚαι πώς ξεφεύγεις τελικά;\nΟ αθλητισμός με έχει μάθει να αντέχω. Μου έχει διδάξει ότι οι αγώνες δεν κερδίζονται μόνο με μία μάχη. Πολλές φορές πρέπει να περάσεις από πολλές μάχες και να χάσεις για να κερδίσεις στον τελικό. Όταν αποδεχτείς ότι θα υπάρξει κόστος, χασούρα, λες «τι είναι το περισσότερο που μπορώ να χάσω, ποιο είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί;». Και τότε βρίσκεις τρόπο να το αντιμετωπίσεις. Συνειδητοποίησα τότε ότι αυτόν τον αγώνα αξίζει να τον δώσω.\nΤώρα συνειδητοποιείς πόσο μεγάλη είναι η αλλαγή που έχεις φέρει;\nΔεν ξέρω. Θυμάμαι παλιότερα, όταν είχε ξεκινήσει στα social media το #metoo, που έβλεπα τις φωτογραφίες με τα χέρια και σκεφτόμουν «δεν είναι αρκετό αυτό». Καλές οι καμπάνιες, αλλά πρέπει κάπου να καταλήγουν. Και, ναι, τώρα με τα social media είναι πιο εύκολο να σπάσουμε την κλίκα των μέσων και να αντιδράσουμε. Όμως, ο σκοπός δεν είναι να χρησιμοποιούμε τα social media για να φτιάξουμε την κοινωνία μας. Πρέπει οι θεσμοί να εκσυγχρονιστούν. Έχουμε περάσει σε μια νέα εποχή, αλλά το σύστημα είναι πολύ αργό. Αυτό πρέπει να φτιάξουμε. Όταν μπήκα στη διαδικασία, μίλησα με ανθρώπους που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στο να αλλάξουν αυτό το σύστημα, συνειδητοποίησα ότι είναι πολύ σημαντικό το τι θα πάμε να κάνουμε από δω και πέρα.\nΠώς πρέπει να αλλάξει το σύστημα;\nΤο ότι εγώ, για παράδειγμα, άργησα να μιλήσω δείχνει την απουσία μιας σαφούς διαδικασίας, δείχνει ότι υπάρχουν πολλά κενά που εμποδίζουν κάποιον να βγει και να πει ότι κάτι δεν λειτουργεί με τον σωστό τρόπο. Δεν ήξερα σε ποιον έπρεπε να μιλήσω. Δεν υπάρχει ένας φορέας στον οποίο θα μπορούσα να απευθυνθώ. Η Ομοσπονδία έχει ένα πειθαρχικό όργανο, ωστόσο εκεί δεν μπορείς να καταγγείλεις την ίδια την Ομοσπονδία. Στη δική μου περίπτωση, δηλαδή, τον αντιπρόεδρό της. Στο Πειθαρχικό της Ολυμπιακής Επιτροπής, πάλι, πρέπει να ξαναπεράσεις τη διαδικασία της καταγγελίας και μετά να καλέσουν μάρτυρες. Αλλά σε μια κακοποίηση δεν υπάρχουν μάρτυρες, οπότε εκεί τίθεται το ζήτημα του τι αποτελεί αποδεικτικό στοιχείο σε μια τέτοια περίπτωση. Υπάρχουν, λοιπόν, κενά κι έτσι το περιβάλλον αρχίζει να αποδέχεται αυτό που δεν λειτουργεί σωστά. Οι διαδικασίες είναι ασαφείς, πολλές φορές στη διάρκεια μιας διαδικασίας καταγγελίας εξαρτόμαστε από ανθρώπους που δεν είναι εκπαιδευμένοι. Υπάρχουν κι άλλοι άνθρωποι που βλέπουν κακοποιητικές και παραβατικές συμπεριφορές και ο λόγος που δεν εκφράζουν μια άποψη είναι το ότι φοβούνται μήπως μπλέξουν. Δεν είμαι η πρώτη, ούτε η τελευταία που το λέει, όμως μέχρι τώρα το σύστημα δεν είχε κινητοποιηθεί.\nΠριν μιλήσεις, είχες προβλέψει πόσο θα κινητοποιήσεις τελικά το σύστημα;\nΌχι, καθόλου. Απλώς είχα αποφασίσει ότι μπορώ να τρέξω τον αγώνα μόνη μου, χωρίς κανέναν άνθρωπο μαζί μου. Μέχρι τις 6 Νοεμβρίου που έκανα την κατάθεσή μου, δεν είχα πει σε κανέναν ότι θα μιλήσω, δεν είχα καμία προσδοκία. Λίγες ημέρες μετά, μπήκα τυχαία στην εκδήλωση του Ιδρύματος Ωνάση και, βλέποντας τις πολύ αξιόλογες γυναίκες που συμετείχαν να μιλούν για το θέμα της βίας, συνειδητοποίησα ότι κάτι σημαντικό συμβαίνει. Πήρα κουράγιο βλέποντάς τες και άφησα αυθόρμητα ένα σχόλιο στο chat, για τη δική μου εμπειρία. Ήταν η πρώτη φορά που το έλεγα δημοσίως, στο ίντερνετ. Στην αρχή δεν έγινε κάτι, οπότε κάπου ησύχασα.\nΠροβληματιζόμουν. Όταν λίγο αργότερα επικοινώνησαν μαζί μου για την πρώτη συνέντευξη, φοβήθηκα ότι η μαρτυρία μου θα εντασσόταν στο πλαίσιο του ότι οι αθλητές προσπαθούμε να πολεμήσουμε την Ομοσπονδία. Κάθε φορά που κάποιος από εμάς έβγαινε και έλεγε κάτι, εκείνοι έβρισκαν μια λογικοφανή εξήγηση για το κοινό. Έριχναν το φταίξιμο στους αθλητές, ότι όλο κάτι θέλουν, και ο κόσμος το πίστευε, δεν το έψαχνε περισσότερο. Όμως οι αθλητές που έχουμε διαγράψει μια σημαντική πορεία νιώθουμε χορτασμένοι. Δεν μας λείπει η δόξα, το να μας αναγνωρίζουν στο σούπερ μάρκετ. Δεν το έχουμε ανάγκη αυτό. Παρ’ όλα αυτά αυτοί οι άνθρωποι πάντα μας κέρδιζαν.\nΕνώ τώρα; Νιώθεις ότι, μετά από αυτά τα χρόνια που ένιωθες αδύναμη, βρίσκεσαι ξαφνικά σε κυρίαρχη θέση;\nΤώρα, μαγικά, ο κόσμος έχει συσπειρωθεί, ακούει. Η ευχή μου είναι να αρχίσουμε να ακούμε περισσότερο και για άλλα θέματα, γιατί έχουμε μεγαλύτερη δύναμη απ’ ό,τι νομίζουμε. Και αυτό μπορεί να αλλάξει όλη την πολιτική ζωή της χωρας. Η μάζα που συσπειρώνεται αποτελεί μια τεράστια δύναμη. Δεν θέλουμε να γίνουμε ένας όχλος που κινείται με μίσος. Ο στόχος μας είναι να αναδείξουμε το πρόβλημα και μετά να βρούμε τις λύσεις. Δεν έχει νόημα να συζητάμε με πολλές λεπτομέρειες για τα πράγματα, ούτε να κάνουμε μια έκρηξη στα μίντια και μετά τίποτα. Πρέπει σταδιακά και με υπομονή να γίνεται έκθεση των ελλείψεων που υπάρχουν στη χώρα μας. Βγήκαμε εμείς από τον αθλητισμό, βγήκαν οι ηθοποιοί, εύχομαι να βγουν και από άλλους χώρους. Μου γράφουν καμιά φορά από την επαρχία, ειρωνικά, «εδώ τίποτα, Σοφία, ούτε ένας κακοποιητής». Δεν μιλάει κανείς επειδή υπάρχει στίγμα. Και αυτό πρέπει να αλλάξει.■\nΘα είμαστε όλοι εκεί, και αυτό είναι μια νίκη


Καταγγειλτε blog: ΓΙΟΡΤΕΣ ΔΑΣΟΥΣ 2017\nΓΙΟΡΤΕΣ ΔΑΣΟΥΣ 2017\nΜε έναν ξεχωριστό τροπο καταγγέλει ο κ.Κωνσταντινος Μπωκος "ευχαριστωντας" τον Δήμο Καρπενησιου για την ανυπαρξία Ίντερνετ στο χωριό τους την Καστανιά αλλα "ευχαριστεί"\nιδιαιτέρως και τους υπεύθυνους της καλοκαιρινής καμπάνιας "ΓΙΟΡΤΕΣ ΔΑΣΟΥΣ 2017" που δεν συμπεριέβαλαν το χωριο τους στην προβολή των εκδηλώσεων τους.\nΟ κ.Κωνσταντινος Μπωκος ο οποίος τυγχάνει να είναι και τοπικός συμβουλος της κοινότητας Καστανιάς με μια φράση του στο Dytiki Evritania News είπε χαρακτηριστικά οτι .."μόνοι μας αδειάζουμε τα χωριά μας.." και σίγουρα ο συμπατριώτης μας εύλογα αγανακτεί οταν το έτος 2017 χωριο του Δήμου Καρπενησιου να μην εχει ενα τοσο σημαντικο αγαθό και μεσα στην απομόνωση οπως το ιντερνετ.\nΚαι σαν να μην φθάνει μόνο αυτο ο Δήμος Καρπενησιου δεν μπήκε ούτε καν στον κόπο να επικοινωνήσει μαζι τους εαν θέλουν να προβάλλει η κοινότητα της Καστανιάς εν'οψει των εκδηλώσεων "ΓΙΟΡΤΕΣ ΔΑΣΟΥΣ 2017" το χωριο τους.\nΕιναι φανερό λοιπόν αλλα και λυπηρό ταυτόχρονα οταν η Ευρυτανια αντιμετωπίζει επικίνδυνη ερήμωση να υπάρχει και αυτή η εγκατάλειψη από πλευράς Δήμου.\nΔειτε τι αναφερει χαρακτηριστικά ο συμπατριώτης μας:\n"Αγαπητοί φίλοι όπου γης καλημέρα.\nΜε την ευκαιρία αυτής της ανάρτησης θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε ιδιαιτέρως τον Δήμο Καρπενησίου για τα εξής:\n1. Ευχαριστούμε ΕΙΛΙΚΡΙΝΩΣ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗ ΥΠΑΡΞΗ ΣΥΝΔΕΣΕΩΣ INTERNET (ΙΝΤΕΡΝΕΤ), από την περίοδο των ΕΟΡΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ, στην κοινότητα Καστανιάς , του Δήμου Καρπενησίου, του Νομού Ευρυτανίας, της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος.\n2. Ευχαριστούμε ιδιαιτέρως τους υπευθύνους της καλοκαιρινής καμπάνιας για τις εκδηλώσεις "ΓΙΟΡΤΕΣ ΔΑΣΟΥΣ 2017", διότι δείχνουν και εμπράκτως ότι ΔΕΝ τους ενδιαφέρουν οι μικρές Τοπικές Κοινότητες.\nΑυτό συνάγεται εκ του γεγονότος ότι: Κατά την περυσινή περίοδο των γιορτών του δάσους οι εκδηλώσεις μας μπήκαν κάπου στο τέλος (μετά από γκρίνια), και μάλλον η ανακοίνωση θύμιζε περισσότερο αναγγελία κηδείας και λιγότερο εξυπηρετούσε τον σκοπό που φτιάχτηκε.\nΦέτος ουδείς από τους αρμοδίους μπήκε στον κόπο να επικοινωνήσει μαζί μας (έστω με ένα απλό email), για την προβολή των εκδηλώσεών μας.\nΑγαπητοί πρέπει να καταλάβετε ότι με αλλαζονικές συμπεριφορές η κατάσταση δεν καλλυτερεύει. Πρέπει να κατανοήσετε ότι Ευρυτανία δεν είναι μόνο το Καρπενήσι και όποιες Κοινότητες επιθυμεί ο καθένας.\nΠρέπει να κατανοήσετε ότι στην Καστανιά Ευρυτανίας υπάρχουν Έλληνες Πολίτες Φορολογούμενοι ακόμη. Το χωριό μας δεν είναι έρημο, ούτε έχει φύλακα για να φυλά τις περιουσίες.\nΠρέπει να καταλάβετε ότι κατά το δυνατόν (ακόμη), συμβάλλουμε στο Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν.\nΕάν πρέπει να διαγραφούμε ως Κοινότητα παρακαλούμε όπως μας ενημερώσετε έτσι ώστε να πράξουμε αναλόγως. Εάν δεν σας ενδιαφέρουν οι Πολίτες και η Κοινότητα Καστανιάς, δικαιούμαστε να το μάθουμε.\nΌπως γνωρίζετε σε όποιο έργο και αν γίνεται στην Καστανιά, από το Κράτος (Δήμος, Περιφέρεια κ.λ.π.), εμείς προσπαθούμε να μην το αφήνουμε έτσι όπως το παραλάβαμε. Όλο και κάτι συμπληρώνουμε από δικούς μας πόρους και δεν επιβαρρύνουμε τον Δήμο.\nΔείτε την Πλατεία, δείτε το Δημοτικό Σχολείο, δείτε τον φωτισμό (χωρίς επιβάρυνση κατανάλωσης ρεύματος στον Δήμο και τους Πολίτες), των βράχων απέναντι από το χωριό, δείτε τον Άγιο Δημήτριο, δείτε, δείτε, δείτε......\nΜήπως όμως διαπράττουμε έγκλημα κατά του χωριού μας που φτιάχνουμε μόνοι μας έργα;\nΜήπως βολεύει αυτή η τακτική μας;\nΜήπως τελικά πρέπει να μας ενημερώσετε για το εάν και εφ' όσον η Καστανιά αποτελεί μια ξεχωριστή οντότητα ή όχι μέσα στον Δήμο Καρπενησίου;\nΟι ενέργειες άλλα δείχνουν. Ως παράδειγμα αναφέρουμε τον Προϋπολογισμό της Πλατείας του χωριού μας.\nΠαρακαλούμε όπως μας αντιμετωπίσετε με την δέουσα σοβαρότητα και με γνώμωνα την αναλογία κατοίκων σε σχέση με τα γύρω χωριά.\nΔεν είναι δυνατόν ακόμη σήμερα να μην έχει γίνει καμία μα καμία ενέργεια στις περιοχές που επλήγησαν από την θεομηνία των προηγουμένων ετών.\nΆνθρωποι έχασαν περιουσίες και δεν αποζημιώθηκαν ποτέ και οι υπόλοιποι που κατοικούν εκεί (Περιοχή Αγίου Δημητρίου ιδιοκτησίες ΑΦΩΝ Δαλακώστα), ακόμη σήμερα δεν γνωρίζουν εάν ΔΥΝΑΝΤΑΙ να κατοικούν.\nΣυγνώμη για την αγανάκτιση, όμως νομίζουμε ότι ως Χωριό αξίζουμε καλύτερης αντιμετώπισης.\nΣας παρακαλούμε βγείτε από τα στενά όρια του Καρπενησίου.\nΜην "Αθηνοποιείτε" την Ευρυτανία, δεν της ΑΞΙΖΕΙ - δεν ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ


Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017, 19:10\nΟι αξιωματούχοι οργανώνουν τις τελευταίες πινελιές για τους εορτασμούς της ορκωμοσίας του Ντόναλντ Τραμπ, η οποία θα πραγματοποιηθεί αύριο, Παρασκευή. Ωστόσο, η διαδικασία κάθε άλλο παρά φθηνή θα είναι.\nΚαμμένος και Παππάς στις ΗΠΑ\nΟ πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Γιώργος Πατούλης, αναχώρησε ήδη για τις ΗΠΑ και θα δώσει το παρών στην ορκωμοσία του προέδρου.\nΤο zougla.gr επικοινώνησε μαζί του για αυτή την ξεχωριστή στιγμή στην πολιτική του σταδιοδρομία.\n«Σήμερα θα παραστούμε στις εορταστικές εκδηλώσεις με τον Αρχιεπίσκοπο, τον Τζορτζ Τζιτζίκο και τον προσωπάρχη της ελληνοαμερικάνικης ομογένειας που βρίσκεται κοντά στον πρόεδρο της Αμερικής και αύριο (σ.σ. την Παρασκευή) θα παρευρεθούμε και στην ορκωμοσία» είπε ο κ. Πατούλης και συμπλήρωσε: «Πράγματι υπάρχει επίσημη πρόσκληση και για τη σημερινή εορταστική εκδήλωση που κάνει η ελληνική ομογένεια και η ελληνοαμερικάνικη επιτροπή και θα βρεθούμε μαζί τους στην ορκωμοσία».\nΗ Ουάσινγκτον μετατρέπεται σε φρούριο ενόψει της ορκωμοσίας, καθώς η αμερικανική πρωτεύουσα προετοιμάζεται για τους περισσότερους από 250.000 διαδηλωτές που αναμένεται να εκφράσουν την αποδοκιμασία τους προς τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ.\nΠερίπου 28.000 μέλη των δυνάμεων ασφαλείας, χιλιόμετρα από κάγκελα, οδοφράγματα, απορριμματοφόρα γεμάτα με άμμο θα χρησιμοποιηθούν μεταξύ άλλων ως μέτρα ασφαλείας αποκλείοντας μια περιοχή έκτασης 8 τετραγωνικών χιλιομέτρων στο κέντρο της Ουάσινγκτον.\nΠερίπου 30 οργανώσεις, που σύμφωνα με τους επικεφαλής τους θα συγκεντρώσουν σχεδόν 270.000 διαδηλωτές ή υποστηρικτές του Τραμπ, έχουν λάβει άδεια για να πραγματοποιήσουν πορείες ή συγκεντρώσεις πριν, στη διάρκεια και μετά την τελετή ορκωμοσίας. Άλλοι διαδηλωτές αναμένεται να εμφανιστούν χωρίς να έχουν άδεια.\nΜια από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις αναμένεται να είναι η Πορεία των Γυναικών στην Ουάσινγκτον το Σάββατο, στην οποία οι διοργανωτές εκτιμούν ότι θα συμμετάσχουν 250.000 άνθρωποι.\nΤελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017, 19:23


Kehl - Ξενοδοχεία: 42 φθηνές προσφορές ξενοδοχείων στην πόλη Kehl, Γερμανία\nΞενοδοχεία στην τοποθεσία Kehl\nΨάξτε και συγκρίνετε ξενοδοχεία στην τοποθεσία Kehl από εκατοντάδες ταξιδιωτικές σελίδες για να εξοικονομήσετε χρήματα\nΔημοφιλή ξενοδοχεία στην τοποθεσία Kehl\nB&B Mungo And Hugo\nAm Schlossjockelskopf 16, Kehl, Βάδη-Βυρτεμβέργη, Γερμανία\n1,5 χλμ. από το κέντρο της πόλης, Kehl\nΕξαιρετικόΒάσει 395 κριτικών\nΤο B&B Mungo and Hugo βρίσκεται στην πόλη Kehl και διαθέτει δωρεάν ασύρματο ίντερνετ στους κοινόχρηστους χώρους. Επιπλέον, παρέχει οργάνωση εκδρομών, 24ωρη υπηρεσία υποδοχής και υπηρεσία δωματίου.\n10 Place Marche Cochons De Lait, Στρασβούργο, Κάτω Ρήνος, Γαλλία\n4,8 χλμ. από το κέντρο της πόλης, Kehl\nΕξαιρετικόΒάσει 968 κριτικών\nΤο ξενοδοχείο βρίσκεται μόλις 20 λεπτά μακριά από το κέντρο της πόλης Στρασβούργο και απέχει πέντε λεπτά από τα Καθεδρικός Ναός Στρασβούργου, ενώ διαθέτει δωρεάν ασύρματο ίντερνετ. Περιστοιχισμένο από τα περισσότερα τοπικά μπαρ κι εστιατόρια, βρίσκεται πολύ κοντά με τα πόδια από τον σταθμό Homme de Fer Tram Station.\n5 rue Turenne, Στρασβούργο, Κάτω Ρήνος, Γαλλία\n4,6 χλμ. από το κέντρο της πόλης, Kehl\nΚαλόΒάσει 1.006 κριτικών\nΤοποθετημένο σε αυτή την περιοχή της πόλης (Στρασβούργο), αυτό το 3 αστέρων κατάλυμα είναι πολύ σικ και μοντέρνο. Οι επισκέπτες μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν δωρεάν σύνδεση στο διαδίκτυο σε όλους τους χώρους του ξενοδοχείου.\n11 Rue de Molsheim, Στρασβούργο, Κάτω Ρήνος, Γαλλία\n6,0 χλμ. από το κέντρο της πόλης, Kehl\nΚαλόΒάσει 2.406 κριτικών\nΚτισμένο σε αυτή την περιοχή της πόλης (Στρασβούργο), αυτό το 3 αστέρων κατάλυμα είναι πολύ σικ και μοντέρνο. Οι επισκέπτες μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν δωρεάν σύνδεση στο διαδίκτυο σε όλους τους χώρους της επιχείρησης.\nDurbach, Βάδη-Βυρτεμβέργη, Γερμανία\n18,8 χλμ. από το κέντρο της πόλης, Kehl\nΕξαιρετικόΒάσει 177 κριτικών\nΤο Baumanns Landhaus βρίσκεται στην πόλη Durbach και διαθέτει δωρεάν ασύρματο ίντερνετ στους κοινόχρηστους χώρους. Επιπλέον, παρέχει αποθήκευση αποσκευών, πισίνα και οργάνωση εκδρομών.\nLindenplatz 12, Offenburg, Βάδη-Βυρτεμβέργη, Γερμανία\n15,0 χλμ. από το κέντρο της πόλης, Kehl\nΕξαιρετικόΒάσει 265 κριτικών\nΤο Haus Zauberflote αποτελεί μια άνετη αφετηρία για να επισκεφθείτε την πόλη Offenburg και βρίσκεται κοντά στα βασικά αξιοθέατα της περιοχής. Επιπλέον, παρέχει δωρεάν ασύρματο ίντερνετ στους κοινόχρηστους χώρους, πισίνα και υπηρεσία δωματίου.\nOkenstrasse 15-17, Offenburg, Βάδη-Βυρτεμβέργη, Γερμανία\n14,5 χλμ. από το κέντρο της πόλης, Kehl\nΚαλόΒάσει 1.771 κριτικών\nΤο Ibis Styles Offenburg City είναι μια άνετη αφετηρία για να επισκεφθείτε την πόλη Offenburg και βρίσκεται κοντά στα βασικά αξιοθέατα της περιοχής. Επιπλέον, διαθέτει 24ωρη υπηρεσία υποδοχής, σάουνα και συνεδριακές αίθουσες.\nΚαι τα 42 ξενοδοχεία στην τοποθεσία Kehl\nKehl - Συμβουλές για κράτηση ξενοδοχείου\nKehl - Μέση τιμή:\n57€ - 287€\n49€ - 80€\nKehl - Ξενοδοχεία\nΕμφάνιση και των 42 ξενοδοχείων\n1,4 χλμ. από το κέντρο της πόλης, Στρασβούργο\n0,9 χλμ. από το κέντρο της πόλης, Στρασβούργο\nΤα φθηνότερα ξενοδοχεία στην τοποθεσία Kehl, Βάδη-Βυρτεμβέργη\nΤιμές ξενοδοχείων - Kehl\n48€ - 69€\n59€ - 105€\nΠού να μείνετε - Kehl\nKehl - Συχνές ερωτήσεις για ταξίδια\nKehl - Ποια είναι τα καλύτερα ξενοδοχεία;\nΤο Apart' Hotel (8,3/10 από 674 κριτικές), το Grieshaber's Rebstock (8,8/10 από 578 κριτικές) και το Hotel Krone (7,9/10 από 218 κριτικές) έχουν όλα πολύ καλές βαθμολογίες στην περιοχή Kehl.


Η Κυριακή των Αγίων Πάντων: Πως και γιατί αυτή η εορτή +video (του Κων/νου Αθ. Οικονόμου) | Mikrometoxos.gr\nΗ Κυριακή των Αγίων Πάντων: Πως και γιατί αυτή η εορτή +video (του Κων/νου Αθ. Οικονόμου)\nΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ: ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ Η ΕΟΡΤΗ! [ΒΙΝΤΕΟ]\nΓΕΝΙΚΑ: Η κινητή εορτή της Κυριακής των Αγίων Πάντων είναι η τελευταία Κυριακή του «Πεντηκοσταρίου». Με αυτήν τελειώνει ο κινητός κύκλος των εορτών που άρχισε από την Α΄Κυριακή του Τριωδίου (Τελώνου και Φαρισαίου).\nΤο Τυπικό της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινουπόλεως κατά τον Ι’ αιώνα, προβλέπει σύναξη και παννυχίδα στη Μεγάλη Εκκλησία, και στο ναό των Αγίων Μαρτύρων.\nΗ εορτή ονομάζεται “των Αγίων Πάντων” και το συναξάρι επισημαίνει ότι κατ’ αυτήν επιτελείται η μνήμη «των αγίων και καλλινίκων μαρτύρων των εν πάση τη οικουμένη κατά διαφόρους καιρούς μαρτυρησάντων υπέρ του ονόματος του Μεγάλου Θεού και Σωτήρος Ημών Ιησού Χριστού».\nΗ Εορτή των Αγίων Πάντων θεσπίστηκε επί Λέοντος του Σοφού. Μετά το θάνατο της ευλαβούς συζύγου του Θεοφανούς, έκτισε ναό με σκοπό να τον τιμήσει στο όνομά της. Όταν ανακοίνωσε στην Εκκλησία το σκοπό του, του υποδείχθηκε ότι πρέπει να περάσει χρόνος για να αποκτήσει αυτή το «τίμιον και σεβάσμιον». Ο Βασιλεύς υποτάχθηκε και αφιέρωσε το ναό στη μνήμη και τιμή πάντων των Αγίων των απανταχού της γης.\nΓΙΑΤΙ ΚΑΘΙΕΡΩΘΗΚΕ Η ΕΟΡΤΗ: Έστω κι αν η εορτή ξεκίνησε για τους Αγίους Μάρτυρες και επεκτάθηκε στη συνέχεια για Πάντες τους Αγίους, οι Άγιοι Πατέρες θέσπισαν τη συλλογική αυτή εορτή για να μας δείξουν ότι κατεβαίνει το Άγιο Πνεύμα στον κόσμο και ανεβαίνει στον ουρανό ο χοϊκός άνθρωπος.\nΟι πριν αποξενωμένοι από το Θεό γίνονται “ένα” με αυτόν, έχοντας τη δυνατότητα να γίνουν Άγιοι. Και έτσι η ανθρωπότητα διά των Αγίων Πάντων αναπλήρωνει το πεπτωκός εκείνο τάγμα των Αγγέλων. Ακόμη, επειδή υπάρχουν πολλοί άγνωστοι και αφανείς άγιοι, γνωστοί στο Θεό, «νέφος μαρτύρων», αυτούς τους αγνώστους τιμά η Εκκλησία.\nΕίναι, το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη της Ορθοδοξίας η παρούσα εορτή. Η εορτή καθιερώθηκε ακόμη διότι κρίθηκε επιβεβλημένο να συναθροισθούν όλοι οι γνωστοί και άγνωστοι Άγιοι σε μια κοινή εορτή για να υπογραμμισθεί μ’ αυτόν τον τρόπο ότι όλοι μαζί αγωνίσθηκαν για ένα Χριστό, σε ένα κοινό στάδιο της αρετής και υπό ενός Τριαδικού Θεού στεφανώθηκαν και συνέστησαν την «μίαν Εκκλησίαν», προτρέποντας και εμάς να αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις «τον ίσον αγώνα» με αυτούς, ώστε και εμείς να μπορέσουμε να συναριθμηθούμε μετά των Αγίων του.\nΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στην εικόνα της σύναξης των Αγίων Πάντων, το άνω τμήμα το καταλαμβάνει σε κυκλική διάταξη η δόξα του Χριστού στο κέντρο, και γύρω οι χοροί των δικαίων. Η Ετοιμασία του θρόνου βρίσκεται πάνω από τη δόξα και οι δύο προφήτες Δαβίδ και Σολομών παρουσιάζονται γονατιστοί με ανοιχτά ειλητάρια.\nΚάτω εικονίζεται ο παράδεισος και οι προπάτορες Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ καθισμένοι σε θρόνους. Μεταξύ τους παρεμβάλλεται ο ληστής, ντυμένος μόνο με περίζωμα και κρατώντας το σταυρό. Δηλαδή, γυμνός από αρετές, αλλά πρώτος στο παράδεισο.


Περιοδεία του Β. Κόκκαλη στην Αιτωλοακαρνανία - Γεωπόνος Τ.Ε. texnologosgeoponos.gr\nHome ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Β.ΚΟΚΚΑΛΗΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΠΕΡΙΟΔΕΙΕΣ Περιοδεία του Β. Κόκκαλη στην Αιτωλοακαρνανία\ntexnologosgeoponos.gr 4:00 μ.μ. ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, Β.ΚΟΚΚΑΛΗΣ, ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΕΠΙΛΟΓΕΣ, ΠΕΡΙΟΔΕΙΕΣ\nΠεριοδεία στην Αιτωλοακαρνανία πραγματοποίησε το Σαββατοκύριακο 30 Σεπτεμβρίου και 1 Οκτωβρίου 2017, ο Υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Β. Κόκκαλης. Κατά τη διήμερη παρουσία του ο Υφυπουργός συναντήθηκε το απόγευμα του Σαββάτου με τον Πρόεδρο και εκπροσώπους του Επιμελητήριου στο Αγρίνιο όπου παραχώρησε συνέντευξη Τύπου στον τοπικό Τύπο.\nΟ κ. Κόκκαλης για το θέμα της ΠΟΠ Ελιάς Καλαμών ανέφερε πως το αίτημα (της Αιτωλοακαρνανίας) για το Kalamata olives είναι νόμιμο και θα υπάρξει δίκαιη λύση αφού ακουστούν όλες οι πλευρές. Σημείωσε πως «σκοπός του Υπουργείου είναι να σκύψει στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι του πρωτογενούς τομέα». Μίλησε για το νέο μοντέλο- αγρότη «τον πραγματικό παραγωγό, πιστοποιημένο, εκπαιδευμένο, επιχειρηματία, που θέλει να ασχοληθεί με τη γη». «Ο νομός έχει πολλά προβλήματα και οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι. Αυτούς ήρθαμε να ακούσουμε, γνωρίζουμε τα προβλήματα που παραλάβαμε και προσπαθούμε να τα επιλύσουμε».\nΕρωτώμενος για τις πληρωμές των επιδοτήσεων και τη δέσμευση του Υπουργείου ότι θα πιστωθεί ένα μεγάλο μέρος τους στο τέλος του Οκτώβρη, ο κ. Κόκκαλης το επιβεβαίωσε και ανέφερε πως «το Υπουργείο φέτος δια του ΟΠΕΚΕΠΕ εξόφλησε όλες τις εκκρεμότητες από το 2009 (εξισωτική, βιολογική, νιτρορύπανση) και έβαλε τάξη στην αυτονόητη υποχρέωση της πολιτείας για την πληρωμή των ενισχύσεων».\nΣε ότι αφορά στους επιλαχόντες του προγράμματος νέων αγροτών είπε πως θα απορροφηθούν σίγουρα σε ποσοστό 30- 40% και δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο της συνολικής απορρόφησης τους για όλη τη χώρα. Δήλωσε ότι θα υπάρξουν σύντομα κυβερνητικές ανακοινώσεις για σημαντικές ρυθμίσεις που αφορούν στα κόκκινα δάνεια των αγροτών και ιδίως σε αυτά που σχετίζονται με το «κακό» κομμάτι της αγροτικής τράπεζας.\nΈκανε ιδιαίτερη αναφορά στο νομοσχέδιο-τομή για τις ελληνοποιήσεις που συζητείται στο αρμόδιο τμήμα της Βουλής και σύντομα θα γίνει νόμος του κράτους. «Ο Νόμος αυτός θα αποτελέσει καίριο πλήγμα στις ελληνοποιήσεις καθώς τα κρεοπωλεία θα υποχρεούνται να αναφέρουν σε ποια χώρα γεννήθηκε, μεγάλωσε και σφάχτηκε το κρέας. Για το γάλα που αρμέχθηκε, σε ποια χώρα έγινε η παστερίωση και σε ποια η συσκευασία. Έτσι «ικανοποιείται το επί εικοσαετίας αίτημα των ελλήνων κτηνοτρόφων και χοιροτρόφων για ταυτότητα στο κρέας και στο γάλα».\nΣε ερώτηση για το θέμα της εκτροπής του Αχελώου ανάφερε πως «η Κυβέρνηση εμμένει στις δηλώσεις του καθ’ ύλην αρμόδιου αναπληρωτή Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σωκράτη Φάμελλου». Επεσήμανε πως η Αιτωλοακαρνανία όπως και η Θεσσαλία, αντιμετωπίζουν πρόβλημα με το νερό και δεν πρέπει να γίνεται διαχωρισμός στις Περιφέρειες και ζήτησε τη συναίνεση της Δυτικής Ελλάδας στο να στηριχτεί η Θεσσαλία για τις αναγκαίες υποδομές για το νερό.\nΣτη συνέχεια ο Υφυπουργός εγκαινίασε στην Κατούνα, το νέο Αγροτικό Συνεταιρισμό Παραγωγών Δημητριακών Αιτωλοακαρνανίας «Η ΔΗΜΗΤΡΑ», όπου παραβρέθηκαν γεωργοί, κτηνοτρόφοι και συνεταιριστές από όλο το Νομό Αιτωλοακαρνανίας.\nΤην Κυριακή 1 Οκτωβρίου, ο Υφυπουργός επισκέφθηκε το εκκοκκιστήριο βάμβακος στην ΕΑΣ Μεσολογγίου-Ναυπακτίας όπου και ξεναγήθηκε στις εγκαταστάσεις του. Επισκέφθηκε επίσης το αντλιοστάσιο του ΤΟΕΒ Νεοχωρίου, συνομίλησε με μέλη του νεοσύστατου Δ.Σ. και ενημερώθηκε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.\nΣτο Νεοχώρι πραγματοποιήθηκε ανοιχτή συζήτηση στην πλατεία του χωριού με τη συμμετοχή όλων των κατοίκων. Τέλος επισκέφθηκε τις περιοχές του Ξηρομέρου , του Αγρινίου και των Οινιάδων.\nΠεριοδεία του Β. Κόκκαλη στην Αιτωλοακαρνανία Reviewed by texnologosgeoponos.gr on 4:00 μ.μ. Rating: 5\nΑΓΡΟΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ Β.ΚΟΚΚΑΛΗΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΠΕΡΙΟΔΕΙΕΣ


Το μήνυμα του James Corden για την τραγωδία στο Μάντσεστερ | Gpop.gr\nΗ τραγωδία του Μάντσεστερ έχει επηρεάσει τους πάντες σε όλο τον κόσμο, celebrities και μη. Ο Βρετανός παρουσιαστής και κωμικός, James Corden κατά τη διάρκεια της εκπομπής του στο Αμερικανικό κανάλι CBS, το «The Late Late Show with James Corden», μίλησε για το τρομοκρατικό χτύπημα στο Μάντσεστερ με λόγια που προκάλεσαν αίσθηση.\nΣυγκεκριμένα πρώτα ενημέρωσε το τηλεοπτικό κοινό και στη συνέχεια επεσήμανε: «Με σοκάρει κάθε φορά που ακούω τέτοιου είδους νέα, πως τέτοιες επιθέσεις μπορούν να συμβούν και ειδικά τη στιγμή που θα υπάρχουν τόσα πολλά παιδιά στη συγκεκριμένη συναυλία».\n«Πολλοί από εσάς δεν θα έχετε επισκεφθεί καν το Μάντσεστερ, όμως σίγουρα θα το έχετε ακούσει. Είναι διάσημο σε όλο τον κόσμο για πολλά απίθανα πράγματα», ανέφερε και στη συνέχεια κατονόμασε μία σειρά πραγμάτων που φημίζεται η πόλη της βόρειας Αγγλίας.\n«Όμως όταν σκέφτομαι το Μάντσεστερ, το μέρος που γνωρίζω, φέρνω στο νού μου το πνεύμα των ανθρώπων του και σας λέω: θα δυσκολευτείτε να βρείτε πιο σφιχτά δεμένο λαό. Δυναμικοί, περήφανοι, ευσυνείδητοι με δυνατό πυρήνα κοινωνίας… και ακόμα και αν θα φαινόταν αδύνατο, η ψυχή του λαού του Μάντσεστερ, θα δυναμώσει απόψε», φρόντισε να συμπληρώσει στο λόγο του.\nΟ James Corden δεν ήταν ο μόνος που εξέφρασε τη στήριξή του στο λαό του Μάντσεστερ καθώς η πλειονότητα της διεθνούς showbiz εξέφρασε με ιδιαίτερους τρόπους τη στήριξή της.\nPrevious Post: Τρομοκρατικό χτύπημα σε συναυλία της Ariana Grande στο Manchester Arena\nNext Post: Μαγικές δρακοϊστορίες των τριών λεπτών


Νέο Μέλος? Συστηθείτε εδώ. - Page 104\nΣελίδα 104 από 199 Πρώτη ... 4 54 94 102 103 104 105 106 114 154 ... Τελευταία\nΕμφάνιση αποτελεσμάτων : 1.031 έως 1.040 από 1983\n25-06-08, 15:43 #1031\nΓιωργάκης σε κοροιδεψαν φιλε, παω στοιχημα οτι το πηρες 4.000 και γιαυτο θα τριζει μεχρι και το τασακι οταν το ανοιγεις!\n25-06-08, 19:13 #1032\nαπο καταναλωση τι λεει το bravo?\nεχεις αυτο που εχει το κουμπι sport που αλλαζει ολη η χαρτογραφυση του αυτοκινητου?\n25-06-08, 22:23 #1033\nΤο πήρα από συνάδελφο σε άριστη κατάσταση full full extra με μόνο αρνητικό το τρίξιμο του συμπλέκτη. Το πήγα τελικά στη Fiat και ήταν ένα γρασάρισμα μόνο.Όσο για την τιμή Sn7per o καθένας αγοράζει όσο πιστεύει ότι είναι καλά.Αν για σένα είναι καλά να αγοράσεις Stilo με 11.000€ δεκτό.\nΠάντως εγώ το αγόρασα από τον BadBoy, το παιδί ήταν άψογο όπως και το αμάξι.Στις συγκεντρώσεις θα το χαζεύετε!Φιλάκια!!!!!!\n26-06-08, 07:20 #1034\nσε ευχαριστω paidaros... απο καταναλωση, εχω ελαφρυ ποδι και βοηθαει και η 6η ..7,9 - 8,5 περιπου .\nναι εχει το κουμπι το σπορ που κανει το γκαζι πιο αμεσο πιο σκληρο το τιμονι και ανεβαζει την ροπη απο 21 σε 23,5...\nβεβαια την μεγαλη διαφορα την βλεπεις στις ρεπριζ..\nBravo 1.4 t-jet 150Ps sport\n26-06-08, 07:31 #1035\nΚαι στα Stilo έχουμε κουμπί που ανεβάζει ροπή και ίππους...\nΕίναι ένα μικρό κάτω κάτω που λέει A/C Off...\n26-06-08, 21:25 #1036\nΤι μου θυμησες τωρα... Προχθες που πηγα θαλασσα και ειχα φορτωμενα αλλα 3 ατομα μεσα και ανοιχτο το Clima γονατισε το καιμενο.\nΟυτε προσπεραση μεσα στην κινηση δεν μπορουσα να κανω, με 3η ταχυτητα και αν ηταν σταματημενοι !\nΦαντασου τωρα τα 1.2\n30-06-08, 15:25 #1037\nκαλα τωρα το παραμαμησες!\nκοβει αλλα οχι τοσο οσο λες!\n1,2 εχω και ξερω\n30-06-08, 18:19 #1038\nΓεια σας παιδιά. Είμαι νέο μέλος.Πρόσφατα αγόρασα ένα Stilo Μπλε 1.8 3d.\n30-06-08, 18:20 #1039\nΚαλώς όρισες φίλε. Καλά, πολλά και απροβλημάτιστα χιλιόμετρα για σένα και το Stilάκι σου!!!\n30-06-08, 19:42 #1040\nΑρχικό μήνυμα απο paidaros\nΑν δεν κοβουν 4 ατομα μεσα και ανοιχτο A/C τι θα κοψει ρε φιλε Παιδαρε.\nΕγω εχω συνηθησει να οδηγω με συνοδηγο μονο ισως γιαυτο να μου φανηκε τοσο τραγικο!


ΠΡΟΣΛΑΛΙΑ: Το πολιτικό σύστημα πρέπει να ανατραπεί στο σύνολό του.\nΠοτέ κανέναν δεν ακούσατε και ούτε θα ακούσετε, γιατί όλοι τους είναι μέρη του ίδιου συστήματος. Είναι παιδιά του ίδιου συστήματος. Μιλάνε πάντα για διαφορές περί την διαχείριση, ποτέ όμως για αλλαγή του ίδιου του σάπιου πολιτικού συστήματος.\nΑυτό το σύστημα λοιπόν πρέπει να ανατραπεί ολόκληρο και στη θέση του να εγκαθιδρυθεί ένα νέο πραγματικά δημοκρατικό πολιτικό σύστημα, για πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας.


Μαμά, μπαμπά, προσέχετε τι λέτε! – Week News Hagen\nΓράφει η Ψυχολόγος: ΜΟΥΡΤΖΟΥΚΟΥ ΣΟΦΙΑ\nΩς γονείς, έχετε αναρωτηθεί τι επίδραση ασκούν στο παιδί σας οι χαρακτηρισμοί που του αποδίδετε; Πόσο συμβάλλουν οι λέξεις σας στο χτίσιμο της αυτοεκτίμησής του; Και πόσο το βοηθάνε να αναπτύξει την προσωπική του αξία και τις ικανότητές του; Η απάντηση είναι σαφής: τα λόγια σας αποκτούν καθοριστική σημασία. Γι’ αυτό προσέξτε τι λέτε στα παιδιά σας!\nΜε τον όρο αυτοεκτίμηση εννοούμε την αποδοχή, την αγάπη και τον σεβασμό για τον εαυτό μας. Με απλά λόγια, “Ξέρω ποιος ή ποια είμαι. Με αγαπώ για τις ικανότητές μου, εκτιμώ την αξία μου, αλλά συγχρόνως αποδέχομαι και τις αποτυχίες μου και τα λάθη μου. Είμαι ικανός να αντιμετωπίζω τις ευθύνες μου, τις δυσκολίες και κοιτάω μπροστά”. Η αυτοεκτίμηση κατακτάται από το άτομο, καθώς μεγαλώνει και διαμορφώνει την προσωπικότητά του. Είναι πολύτιμη για κάθε παιδί, γιατί η αντίληψη που θα διαμορφώσει για τον εαυτό του θα τον συντροφεύει και στην ενήλικη ζωή του.\n← Ο φανταστικός… φίλος του παιδιού μου!\n«Όχι άλλο διάβασμα…» →


Lombardo's Restaurant, Saint Louis - Κριτικές εστιατορίων - TripAdvisor\nΝο 328 από 2.479 Εστιατόρια - Saint Louis\nΜεγάλη εμπειρία! Το φαγητό ήταν εντυπωσιακό. Βρίσκονται με ένα εταιρικό πάρτι σε ιδιωτικό γεύμα καθώς και κανονική τραπεζαρία. Η εξυπηρέτηση ήταν θαυμάσια και η διοίκηση ήρθε για να πούμε γεια και ευπρόσδεκτη Θα συστήσει απολύτως!Περισσότερα\nΟ/η LombardosSTL, Manager του Lombardo's Restaurant, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: πριν από 4 ημέρες\nΜικρό μέρος από το αεροδρόμιο, αλλά απολύτως νόστιμο φαγητό. Να είστε βέβαιοι και να πάρετε τα τηγανητά ravioli για τον αληθινό δρόμο. Η εμπειρία της Louis!\nΟ/η LombardosSTL, Manager του Lombardo's Restaurant, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: πριν από 1 εβδομάδα\nΕίναι η πρώτη φορά που το Λομπάρδο\nΠρώτη φορά σε αυτό το εστιατόριο, δεν μπορώ να φάτε συχνά και αγάπη Carmines άλλο εστιατόριο από αυτό το οικογενειακά έτσι σκέφτηκα ότι αυτό θα ήταν μια καλή επιλογή για επαγγελματικά γεύματα για έναν πελάτη που έμενε κοντά στο αεροδρόμιο. Μου αρέσει αυτό το μέρος...μου θυμίζει ένα μέρος του παλιού συμμορίτες θα κρέμονταν έξω και έχουν το γωνιακό τραπέζι. Καθόμασταν αμέσως και διακομιστών, ο Mike ήταν καλό και πολύ εξυπηρετικό. Αυτό ήταν ένα επαγγελματικό γεύμα έτσι ήταν σχεδόν 2 ώρες και Mike διατηρούνται τα ύδατά μας πλήρη και ελέγχονται από εμάς όλη την ώρα χωρίς να είναι ενοχλητικοί. Το φαγητό ήταν πολύ καλό και απολαύσαμε μεσημεριανό μας είχα την κότα η σαλάτα του Καίσαρα και πελάτη μου είχε λαζάνια και το απολαύσαμε. Ενώ αυτή η τοποθεσία έξω από το δρόμο για μένα θα επισκεφθώ ξαναπήγαινα αν χρειάζομαι ένα μέρος κοντά στο αεροδρόμιο ξανά.Περισσότερα\nΟ/η LombardosSTL, Owner του Lombardo's Restaurant, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 21 Ιουλίου 2017\nΑυτό ήταν ένα πολύ ωραίο και γραφικό μέρος. Καθόμουν στο μπαρ δεν γίνεται από εμένα. Το φαγητό της υπηρεσίας δωματίου ήταν πολύ καλό. Δεν είναι και πολύ ποικιλία από μπίρες άλλου από εκείνο θα φάτε εδώ και πάλι.\nΟ/η LombardosSTL, General Manager του Lombardo's Restaurant, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 14 Ιουλίου 2017\nΉσυχη φαγητό για μεσημεριανό γεύμα\nΈχουν καλό φαγητό και επαγγελματικό προσωπικό σερβιρίσματος. Μεσημεριανό entrees run $ 12 - 15 δολάρια ΗΠΑ ανά άτομο. Το εστιατόριο βρίσκεται σε μια πολυσύχναστη περιοχή, αλλά είναι ένα ήσυχο, άνετη τραπεζαρία εμπειρία κοντά στο αεροδρόμιο.\nΟ/η LombardosSTL, Owner του Lombardo's Restaurant, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 30 Ιουνίου 2017\nΠραγματικά καλό φρυγανιέρα ραβιόλια και μεγάλη διακομιστή. Για να νιώσετε σαν στο σπίτι σας και το φαγητό είναι καλό. Ωραίο για μεσημεριανό ή οικογενειακά και πραγματικά καθαρό! Γατόψαρο ήταν μια ευχάριστη έκπληξη!\nΟ/η LombardosSTL, Owner του Lombardo's Restaurant, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 18 Μαΐου 2017\nΔοκιμάσαμε το διάσημο ξεροτηγανισμένα ραβιόλια και ήταν καλό, αλλά ίσως δεν είναι η καλύτερη επιλογή που είχα ποτέ. Το Σπανάκι σαλάτα, ωστόσο, ήταν εξαιρετική και αρκετό για 2 γεύματα. Θα προτιμούσα ασφαλώς να επιστρέψετε και να δοκιμάσετε μερικά άλλα πιάτα.\nΟ/η LombardosSTL, Owner του Lombardo's Restaurant, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 9 Μαΐου 2017\nΈφερα 4 επιπλέον άτομα για το Λομπάρδο μισθωτού συνταξιοδότηση μεσημεριανό. Συνολικά, το φαγητό και η εξυπηρέτηση ήταν εξαιρετική. Η σερβιτόρα σερβίρεται το φρυγανισμένο ραβιόλια ορεκτικό για μεμονωμένες πλάκες. Δεν φαίνεται να είναι φρέσκα και μεγαλύτερο από ό,τι συνήθως σερβιρισμένο στην περιοχή. Αρκετές στο τραπέζι διέταξε...την λαζάνια. Φαινόταν τέλειο με πολλά σάλτσα. Παρήγγειλα τα ψάρια (COD) πινακίδα. Σως ήταν καλό, αλλά η ιχθύων φαινόταν στεγνή (παρά τη σάλτσα) . Συνολικά, μια ευχάριστη εκδήλωση.Περισσότερα\nΟ/η LombardosSTL, Owner του Lombardo's Restaurant, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 28 Απριλίου 2017\nΠαρασκευή βράδυ δείπνο με συναδέλφους\nΥπήρχαν είκοσι από εμάς πήγαμε για δείπνο μετά από όλη την ημέρα συνεδρίασης. Είχαν ένα ιδιωτικό δωμάτιο έτοιμο για εμάς και η εξυπηρέτηση ήταν πολύ άμεση και αποτελεσματική - - πολύ καλό προσωπικό σερβιρίσματος. Το φαγητό ήταν εξαιρετικό! Όλοι ήταν πολύ ικανοποιημένοι από την entree,...σαλάτες και/ή το minestrone σούπα. Σίγουρα θα συνιστούσα το Lombardo's!Περισσότερα\nΦτάσαμε ως επί το πλείστον ορεκτικά αλλά ήταν εξαιρετική. Το φρυγανισμένο ραβιόλια ήταν πεντακάθαρα και νόστιμο. Είχαμε επίσης σούπα με τις χελώνες και παραγεμισμένα καλαμάρι. Οι μερίδες ήταν ακριβώς δίπλα και όχι υπερβολικά ακριβό.\nΟ/η LombardosSTL, Owner του Lombardo's Restaurant, έχει απαντήσει σε αυτή την κριτικήΑπάντηση: 31 Μαρτίου 2017\nΔιεύθυνση: 10488 Natural Bridge Rd, Saint Louis, MO 63134-3304\nΑριθμός τηλεφώνου: +1 314-429-5151


Ο ΠΛΑΝΤΗΤΗΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ: Ο Πανσερραϊκός "χαστούκισε" τον Ηρακλή\nφιλικό παιχνίδι που έγινε προς τιμήν του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή του Ηρακλή Νίκου Κασάπη, στο Καυταντζόγλειο στάδιο ο Πανσερραϊκός νίκησε με 2-0 τον γηπεδούχο Ηρακλή που προβλημάτισε με την εμφάνιση του.\nΣτο 7' ο Πανσερραϊκός με κεφαλιά του Γεωργιάδη μετά από σέντρα του Μπέλιτς πέτυχε το 0-1. Στο 18' ο Πανσερραϊκός με σκόρερ τον Βρούτσινα, διπλασιάζει τις επιτυχίες του. Ο σκόρερ έστειλε με κεφαλιά την μπάλα για δεύτερη φορά στα δίχτυα του Ελευθερόπουλου διαμορφώνοντας το τελικό 0-2.\nΗΡΑΚΛΗΣ (Ουζουνίδης): Ελευθερόπουλος (46' Μπαντής), Κατσαμπής (46' Κυριαζής), Χοσέμι (46' Κατσικάς), Αραμπατζής (46' Σαρακατσάνος), Κανακούδης (46' Λίμα), Καρλίνιος (46' Ντάνι), Παπαστεριανός (46' Ηλιάδης), Πίτου (46' Μάρα), Σίσιτς (71' Ρομάν), Σολτάνι (64' Βουτσιας), Γιάκομπ (81' Στάμου).\nΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ (Κοκότοβιτς): Ράτμαν, Αμο, Κάστρο, Γεωργιάδης, Μπέλιτς (46' Τάντιτς), Βρούτσινα (69' Ντάλε), Ντιόγο (69' Παντελιάδης), Γιουλ, Σουμπίνιο, Λεοζίνιο (69' Βλασόπουλος), Αλβάρεζ (46'Γαλανόπουλος).\nΑναρτήθηκε από Ανάργυρος Καραπατσιάς στις 8:18 π.μ.


Ναδάλ-Μάρεϊ ο τελικός! (vid) | SDNA\n9 Μαΐου 2015, 22:52\nΉταν να μην πάρει φόρα ο Άντι Μάρεϊ... Μέχρι πριν μια εβδομάδα δεν είχε παίξει ποτέ σε χωμάτινο τελικό και τώρα έχει δύο συνεχόμενους στο ενεργητικό του!\nΟ 28χρονος Βρετανός, Νο.3 στον κόσμο, κέρδισε 6-3, 6-4 τον Κέι Νισικόρι (Νο.5) στα ημιτελικά της Μαδρίτης και κόντρα στον Ράφα Ναδάλ θα προσπαθήσει αύριο βράδυ (20.00) να κατακτήσει το 33ο τρόπαιο στην καριέρα του, 10ο της σειράς Masters.\nΣε εξαιρετική κατάσταση ο Άντι, λάμπει ακόμα και στη λιγότερο αγαπημένη του επιφάνεια! Τώρα, όμως, θα επιχειρήσει να πετύχει το... ακατόρθωτο: να κερδίσει τον Ναδάλ στο χώμα. Και λέμε ακατόρθωτο, διότι σε έξι αναμετρήσεις στη... σκόνη, ο Ράφα έχει πανηγυρίσει τη νίκη ισάριθμες φορές. Όχι, δηλαδή, ότι έχει ιδιαίτερα προβλήματα και στις άλλες επιφάνειες! Το συνολικό ρεκόρ του απέναντι στον τενίστα από το Ντάνμπλεϊν είναι 15-5.\nΣτο ματς με τον Νισικόρι, τον περσινό φιναλίστ, πάντως, ο Μάρεϊ έδειξε ότι μπορεί να φτάσει ως το τέλος. Αποτελεσματικος σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού, έβγαλε έξω από τα νερά του τον 25χρονο Ιάπωνα, που μετρούσε οκτώ σερί νίκες στο χώμα και είχε ρεκόρ 18-1 τις τελευταίες δύο σεζόν επί ισπανικού εδάφους!\nΑφού καθάρισε σχετικά άνετα το πρώτο σετ, είδε τον Κέι να γίνεται πιο απειλητικός και να σπάι το σερβίς του στο τρίτο γκέιμ του δεύτερου. Είχε, ωστόσο, την άμεση απάντηση και αφού δεν επέτρεψε στον Νισικόρι να ξαναπάρει το προβάδισμα, πίεσε στο 5-4 και πέτυχε το πολυπόθητο μπρέικ που του έδωσε τη νίκη, μετά από 1 ώρα και 37 λεπτά.\nΟ Μάρεϊ είναι φέτος αήττητος το χώμα (8-0) και φιλοδοξεί να κάνει το δύο στα δύο, μετά την κατάκτηση του τίτλου στο Μόναχο. Δύο εξαντλητικές εβδομάδες, με υψηλά αγωνιστικά και... εξωαγωνιστικά εμπόδια, όμως ο κάτοχος δύο major τίτλων έχει δείξει ότι είναι έτοιμος για όλα! Ο γάμος τού έκανε καλό... Να δούμε, βέβαια, και τη... γνωμη του Ναδάλ.\nΌποιος και να κερδίσει, το βέβαιο είναι ότι η Masters κυριαρχία των Big Four συνεχίζεται... Η φοβερή τετράδα των Τζόκοβιτς, Φέντερερ, Ναδάλ και Μάρεϊ έχει πάρει 42 από τα τελευταία 46 τουρνουά της σειράς και αύριο θα πάρει και το 43ο από τα 47!\nΜεγάλο ραντεβού Μάρεϊ-Νισικόρι στη Μαδρίτη (vid)\nΜε Μπέρντιχ ο Ράφα


Comme un avion (Γλυκιά Απόδραση) - Cinefreaks.gr Cinefreaks.gr\nΗθοποιοί: Agnès Jaoui, Bruno Podalydès, Sandrine Kiberlain\nΤο Comme un avion του Bruno Podalydès είναι από εκείνες τις ταινίες που μόλις τελειώσουν σε αφήνουν με μια ευχάριστη, πιο ανάλαφρη διάθεση.\nΟ πενηντάρης Michel είναι γραφίστας και παθιασμένος με τα αεροπλάνα. Είναι όλη μέρα κολλημένος μπροστά από έναν υπολογιστή ενώ στην πραγματικότητα θα ήθελε να ταξιδεύει αλλού. Μια μέρα κατά τη διάρκεια μια αναζήτησης στο ίντερνετ βρίσκει τυχαία φωτογραφίες με καγιάκ. Μαγεύεται αμέσως, καθώς μοιάζουν με άτρακτο αεροπλάνου, και αποφασίζει να αγοράσει ένα συναρμολογούμενο καγιάκ. Περνάει ώρες ολόκληρες με το σκελετό του καγιάκ, το οποίο όμως δεν αποφασίζει να ρίξει στο νερό. Μέχρι την στιγμή που η σύζυγος του θα τον ανακαλύψει και τον παροτρύνει να ξεκινήσει το ταξίδι του.\nΜετά από μια αρκετά αστεία προετοιμασία για την εκκίνηση του ταξιδιού, που περιλαμβάνει ότι πιο χρήσιμο-άχρηστο αντικείμενο μπορεί να σκεφτεί κάποιος , είναι έτοιμος για την αναχώρηση.\nΌμως δεν καταφέρνει να πάει και πολύ μακριά. Συναντά μόλις μερικά χιλιόμετρα μετά, ένα εξοχικό περίπτερο το οποίο διευθύνει η χήρα Laetitia μαζί με μια όμορφη υπάλληλο τη Mila, και μένει εκεί, με κάθε προσπάθεια του να φύγει και να συνεχίσει το ταξίδι του να αποβαίνει άκαρπη.\nΤο Comme un avion είναι μια σουρεαλιστική κωμωδία, με όμορφες εικόνες της γαλλικής εξοχής που μπορεί να μοιάζει ανάλαφρη αλλά είναι γεμάτη από συναισθήματα. Η καταστάσεις στις οποίες εμπλέκεται ο Michel προκαλούν θυμηδία και η σχεδόν ψύχωση του με τα αντικείμενα είναι χαριτωμένα αστεία. Ειδικά οι σκηνές στις οποίες ονειροπολεί, μοιάζουν να έχουν βγει από κάποιον σουρεαλιστικό κόσμο γεμάτο χρώμα και περίεργα αντικείμενα και αποτελούν ένα γλυκό διάλειμμα.\nΤαυτόχρονα, όμως, ο πρωταγωνιστής είναι μελαγχολικός και εγκλωβισμένος στην καθημερινότητα. Όταν βρίσκει στο εξοχικό κατάλυμα μια πηγή ευτυχίας δυσκολεύεται να την αποδεχτεί και προσπαθεί να απομακρυνθεί και να επιστρέψει στον αρχικό του στόχο. Τα βάρη από τα αντικείμενα αλλά και όσα τον εγκλωβίζουν στην καθημερινότητα δεν είναι εύκολο να μείνουν πίσω.\nΤόσο ελαφρύ όσο ένα πούπουλο αλλά βαρύ όσο ένα αεροπλάνο, το Comme un avion σε κάνει να γελάς, αλλά και να σκέφτεσαι όλο όσα σε βαραίνουν.