ဒေါင်းတမာန်: 08/23/2009 - 08/30/2009\nပညာရေး၊စီပွားရေး ယို့ ယွင်းလာသည်နှင့်အမျှ လူ့ ယဉ်ကျေးမှု အဆင့် အတန်းလည်း ပျက်သုံးလာသည်။\nမြန်မာတွေ ဘာကြောင့် အောက်ကျနေရလဲ ( ပေးပို့ သူ - ကိုဒေါင်းနီ )\n(က)ငွေကြေးပေါများသောသူတော်တော်များများမှာတွေ့ရပါတယ်၊၊ငွေ ၃-၄-၅ သိန်းစသဖြင့်အကုန်ခံပြီး ချောင်းသာ၊ ငပလီ၊မောင်းမကန် တို့ကိုသွားပြီး ရေငံငံတွေရှီတဲ့ပင်လယ်ကိုသွားကြည့်ပါတယ်၊၊ဇိမ်ခံကြပါတယ်၊၊ငါတော့မသေခင်\n(ခ)ခုခေတ် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်မိန်းကလေးများ ဖြစ်ပါတယ်၊၊ ခေတ်တွေတိုးတက်နေပါပြီဆိုပြီး ကလပ်တွေတက်ပါတယ်၊\nအရက်-ဘီယာသောက်ပါတယ်၊၀ိုင်သောက်ပါတယ်၊ပန်းခြံတွေမှာ ရည်းစားသညာတွေနဲ့ချိန်းတွေ့ပြီး အကုန်ပေးပါ\nတယ်၊၊ကိုယ့်ကိုကိုယ်မိန်းမဆိုတာကိုသတိမရကြပါဘူး၊၊သူတို့တွေရဲ့မြင်ကွင်းတွေဟာ INTERNET မှာVIDEOများ၊ဓါတ်ပုံများ\nအဖြစ်နဲ့ပျံ့နှံ့နေပါတယ်၊၊စင်င်္ကပူ၊ဒူဘိုင်း၊အမေရိကား စတဲ့နိုင်ငံတွေကို ပညာသင်ကြားဖို့အတွက်ဖြစ်စေ၊ အလုပ်လုပ်ဖို့ဖြစ်စေသွားရောက်နေသောမြန်မာ အမျိုးသမီးများ(မှတ်ချက်-ပျက်စီးနေသော မိန်းမဆိုးများကိုသာ\nဆိုလိုပါသည်-သိက္ခာတရားနဲ့မိန်းမဂုဏ်ကို အသက်မကတန်ဖိုးထားစောင့်ထိန်းပြီး စာကိုပဲတစိုက်မတ်မတ်ကြိုးစားနေသည့် လေးစားဖွယ် မြင့်မြတ်သော မိန်းကလေးများ၊မိမိအလုပ်ကိုသာ သန့်ရှင်းစွာဖြင့် အိနြေ္ဒသိက္ခာအပြည့်နှင့်ကြိုးစားလုပ်ကိုင်နေသော တန်ဖိုးထားဂုဏ်ယူထိုက်သည့် မြန်မာအမျိုးသမီးကောင်းများ မပါ-ပါ၊၊အမှန်တကယ် ရှိပါတယ် အဲ့လိုမိန်းကလေးတွေ\nနာမည်နှင့်တပ်ပြောလျှင် သူတို့ရဲ့ personal ကိုထိခိုက်မှာ စိုးလို့ပါ၊၊)အဲ့ဒီမှာသင်္ကြန်-NEW YEAR စတဲ့ရက်တွေမှာ\nသောက်ကြ၊စားကြ၊ကကြခုန်ကြနဲ့ ပျက်စီးနေကြ ပါတယ်၊၊ ရည်းစားထားပြီး LIVING TOGETHER နေထိုင်ကြပါတယ်၊၊ တစ်ချို့သော ငွေကြေးမတတ်နိုင်သောအမျိုး သမီးများသည်အခကြေးငွေယူပြီးလုပ်ကိုင်စားသောက်ပါတယ်၊၊\nအဲ့လိုအကျင့်ပျက်မိန်းကလေးတွေကြောင့် နိုင်ငံဟာ တော်တော်သိက္ခာကျပါတယ်၊၊passport ထပ်ရင်တောင် မြန်မာဆိုရင် နောက်ဆုံးကထားတယ်တဲ့ ၊၊ အဲ့ဒီစကားလေးကို စင်္ကပူက လူတစ်ယောက်ကိုယ်တိုင်ပြောတာပါ ၊၊ မယုံရင်\nmr.styl...@gmail.com မှာ တောင်းယူလို့ရပါတယ်၊၊ပြီးရင် ပြန်လာတဲ့အချိန်မှာ အဲ့ဒီရွှံပိတ်များအား မြန်မာအမျိုးသားများက ထမ်းကြရပါတယ်၊၊ သိပ်ပြီးရွံစရာကောင်းသောလုပ်ရပ်များဖြစ်ပါတယ်၊၊ သက်သေအနေနဲ့\nဓါတ်ပုံပေါင်းများစွာ၊ video ပေါင်းများစွာရှိပါတယ်၊၊ဒါ့ကြောင့် မြန်မာ အမျိုးသမီးကောင်းများစွာထဲက\nအဲ့ဒီအကျင့်ပျက်၊မိအုပ်ဖအုပ်မရှိသောအမျိုးသမီးဆိုးများ ထိန်းသင့်ပါပြီ၊၊ရှက်သင့်ပါပြီ၊၊ ကျွန်တော်တို့ Programming Lunguage\nနဲ့နမူနာယူပြီးစဉ်းစားကြည့်ရအောင်၊၊နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံရဲ့စီးပွားရေး၊စစ်ရေး၊ လူအင်အား၊သိပံ့ပညာရပ်တွေဟာ Variables\nတွေနဲ့တူပါတယ်၊၊သူတို့ဟာပြောင်းလဲနိုင်ပါတယ်၊၊ပြင်နိုင်ပါတယ်၊၊အဲ. ယဉ်ကျေးမှုကတော့ Data Typeလိုပဲprogram\nရဲ့အစမှာကြေငြာထားတဲ့အတိုင်းအမြဲတည်ရှိနေမှာဖြစ်ပါတယ်၊၊သူဟာ Constant ပါ၊၊အော် ဒါဆို ကျွန်မတို့က ထမီနဲ့ ရင်ဖုံးအင်္ကျီဝတ်ပြီး အလုပ်လုပ်ကြရမှာလား လို့ဆိုဖွယ်ရာရှိပါတယ်၊၊ လာ မရောပါနဲ့၊၊ တစ်ခြားစီပါ အဓိပါယ်ချင်း၊၊ သို့သော် အေးမြတ်သူလိုတော့ နောက်ကျောလိပ်ပြာမကပ်နဲ့ပေါ့ဗျာ၊၊ မိုးဟေကိုလောက်လဲ မပွင့်လင်းကြနဲပေါ့၊၊\nရေကူးတာလဲကူးပေါ့ သင်ဇာဝင့်ကျော်လိုတော့ ရေမကူးနဲ့ပေါ့၊၊ ရေခဲမှုန့်ကတော့ မြန်မာနိုင်ငံလိုပူအိုက်လွန်းတဲ့နိုင်ငံမှာ စားကြတာပါပဲ သို့သော် စန္ဒီမြင့်လွင်လို့တော့ ရေခဲမှုန့်မစားနဲ့ပေါ့၊၊ ဒါပါပဲ ၊၊ အရင်တုန်းက မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ထမီပြင်ဝတ်ရင် လူမရှိတဲ့ဘက်ကို လှည့်ပြီးလုံခြုံသေသပ်စွာနဲ့ဝတ်ပါတယ်၊၊အဲ့ဒါကိုများ ခိုးကြည့်မိရင် နှာဘူးကြီး\nဘာကြီးဆိုပြီးတော့ မျက်စောင်းပေါင်းများစွာအထိုးခံရပါတယ်၊၊ကျွန်တော်တို့မှာ ကြည့်ချင်သော်လည်း မကြည့်ရဲပါဘူး၊၊ကျွန်တော်တို့ ၉တန်း ၁၀ တန်းလောက်အထိပေါ့၊၊ ခုတော့ အဲ့လိုမဟုတ်ဘူး၊၊ ဟိုနားဖော် ဒီနားဖော်နဲ့၊၊ တစ်ချို့ဆို\nပေါင်အထက်မှာဝတ်တယ် ၊၊ သူတို့ကိုသူတို့တော့ ခေတ်မှီတယ်ပေါ့ ဆိုလိုချင်တာက၊၊ ရုပ်ရှင်ဗွီဒီယို သရုပ်ဆောင်များက ရှေ့ဆောင်လမ်းပြလုပ်နေကြတာလဲပါပါတယ်၊၊အရင်က မြန်မာကားမှာ နမ်းတယ်ဆိုရင် အဝေးကနေ ကင်မရာနဲ့ နှစ်ယောက်\nကိုထပ်ပြီးပြပါတယ် ဟက်ကက်နဲ့ဇင်ဇင်ဇော်မြင့်သရုပ်ဆောင်ထားတဲ့ သီချင်းတစ်ပုဒ်ရှိပါတယ် အယ်လွန်းဝါဆိုတာလားတော့\nမသိဘူး၊၊ ခု တော်တော်တိုးတက်လာပါပြီ၊၊ လူမင်း၊အိန္ဒြာကျော်ဇင်၊အေးမြတ်သူ၊ခရစ္စတီးနား ၊ညီနန္ဒ တို့ပါဝင်သရုပ်ဆောင်ထားတဲ့\n" ပဉ္စမံအနမ်း "ဆိုတဲ့ဇာတ်ကားမှာ လက်လောက်တော့ နမ်းလို့ရလာပါပြီ၊၊ (ဂ) ယောင်္ကျားလေးများကလဲ\nထိန်းသင့်ပါတယ်၊၊ကိုယ့်ရဲ့နှမများလိုသဘောထားပြီးစောင့်ထိန်းသင့်ပါတယ်၊၊တွေ့သမျှမိန်းကလေးတွေကို ကိုယ့်မြန်မာအမျိုးသမီးလေးတွေပါလား ဆိုတဲ့အသိနဲ့ ချက်တင်လောကထဲက ဆွဲထုတ်ရမဲ့အစား၊ပိုပြီးနစ်အောင်နှစ်နေတဲ့သူတွေက တစ်ပုံကြီးပါ၊၊ တစ်ချို့ဆို ရည်းစားထားပြီး ဟိုပစ္စည်းမှာ ဒီပစ္စည်းမှာနဲ့ ယောင်္ကျားမတန်မဲ့ ပိုင်းလုံးလုပ်နေတာတွေ သိပ်ပြီးရှက်ဖို့ကောင်းပါတယ် သိပ်ပြီးအောက်တန်းကျပါတယ်၊၊လက်တော့ မှာတဲ့သူနဲ့ ၊ ဖုန်းမှာတဲ့သူနဲ့ ၊၊\nပါးရိုက်သတ်ဖို့ကောင်းတယ်၊၊တစ်ချို့ကတော့ မိန်းကလေးတွေကို ပထမခင်အောင်ပြောတယ် ပြီးရင် sexyword တွေကိုလှည့်ပတ်ပြောပြီး မိန်းကလေးများစိတ်ပါအောင် ကြံဖန်ပြီးပြောတယ် ဖျက်စီးတယ် အဲ့လိုမျိုးတွေယုတ်မာရိုင်းစိုင်း\nအောက်တန်းကျကြပါတယ် ၊၊ " ငါတို့ကယောင်္ကျားတွေပဲ ဥပုဒ်စောင့်တဲ့ ကျားရှိလို့လား " ဆိုပြီး အကြောင်းပြချက်မပေးပါနဲ့ ၊၊ အဲ့ဒါ မိမဆုံးမ ဖမဆုံးမ လမ်းကြိုလမ်းကြားမှာ ပြည့်တန်ဆာနဲ့ အမည်မသိဘိန်းစားနဲ့ မျိုးစပ်ပြီးပေါက်ဖွားလာတဲ့ ကလေကချေတွေ ပေးတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေပါ ၊၊တစ်ချို့သော မိန်းကလေးတွေဆိုရင် အဲ့ဒါတွေကြောင့်ပဲ ချက်တင်ကိုအစွဲကြီးစွဲပြီး\nချက်တင်ဆိုတဲ့နွံက နှုတ်ခေါင်းမြုပ်နေတာ အများကြီးပါ၊၊အဲ့လိုလူမျိုးတွေကို ခွေးကမွေးတဲ့ အောက်တန်းစားများအဖြစ်သတ်မှတ်ပြီး ရှောင်သင့်ပါတယ် မိန်းကလေးများအနေနဲ့၊၊ သို့သော် ပြောသာပြောရတာပါ အဲ့လိုပြောစားလာတဲ့ယောက်ျားတွေကလဲ သဘာကရင့်နေပါပြီ ပြီးတော့ မိန်းကလေးတွေကလဲ အဲ့လိုပြောတဲ့သူတွေကိုမှ ပိုပြီးကြွေသလားတော့ မပြောတတ်ဘူးပေါ့\nတော်တော်သဘောကျကြပါတယ် ၊၊ တစ်ချို့သော အမျိုးသမီးများ၏ ဟာလာဟင်းလင်း ဓါတ်ပုံပေါင်းများစွာဟာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ကွန်ပျူတာတိုင်းမှာ ရှိပါတယ်၊၊ တော်တော်အရှက်နဲတဲ့ မိန်းမတွေပါ VZO ကနေတစ်ဖက်က ယောင်္ကျားလေးတစ်ယောက်ကို မျိုးစုံလုပ်ပြပါတယ် အကုန်ပြပါတယ် ကျွန်တော်ကတော့ အဲ့မိန်းမတွေရဲ့မျက်နှာကြီးတွေကို အပြင်မှာသာတွေ့လို့ကတော့ မျက်နှာကိုပြေးကန်မိမှာ အမှန်ပဲ ရွံလွန်းလို့ အော့နှလုံးနာလွန်းလို့ ၊၊ အဲ့ဒါလား မြန်မာဗုဒ္ဓဘာသာအမျိုးသမီး တွေ ဆိုပြီးတော့ စောင့်ကန်ပစ်ချင်တာ ၊၊အဲ့တော့ မြင့်မြတ်တဲ့မြန်မာအမျိုးသမီးကောင်းများအနေနဲ့ အဲ့လိုပုပ်နေတဲ့ ငခုံးမတွေ(မိန်းမများ)ကိုလဲရှေင်ကြဉ်ပါ ၊၊ ပြီးရင် ပုပ်နေတဲ့ငခုံးမ(အထီးတွေ)ကိုလဲ သတိထားပြီး ရှေင်ကြဉ်ပါ\n၊၊အပေါင်းအသင်းမလုပ်ကြပါနဲ့ လို့ နှမရှိတဲ့ အကိုတစ်ယောက်အနေနဲ့ရော မြန်မာနိုင်ငံကို ဘက်စုံမှာတိုးတက်စေချင်တဲ့သူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ရော သတိပေးပရစေ၊၊\n(က)မြန်မာတွေဟာကိုယ်ပိုင်-ကိုယ်တိုင် အသစ်အဆန်းများအားတီထွင်လိုစိတ်မရှိခြင်း ၊\nလူဖျင်းလူနုံလူအများဖြစ်နေခြင်း၊၊ ပျင်းရိခြင်း၊၊ တော်သည့်လူများ\nချွန်ထွက်လာပြီဆိုရင်လဲ အဲ့ဒီလူကိုဘယ်လို နှိပ်ကွပ်ရမလဲဆိုတာပဲ\nစဉ်းစားကြပါတယ်၊၊ နမူနာပြောပြမယ်၊၊ အိုင်းစတိုင်းဟာ ပန်းသီးလေးတစ်လုံး\nကြွေကျတာကို ကြည့်ပြီး ထိုင်စဉ်းစားနေလို့ အင်မတန်အသုံးဝင်တဲ့\nများစွာအကျိုးကျေးဇူးတွေ ဖြစ်လာစေမဲ့ formula တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပါတယ်၊၊\nတို့ဆီမှာ တကယ်လို့များ လူတစ်ယောက်က အဲ့လိုထိုင်စဉ်းစားနေရင် ခုဒီစာကိုဖတ်နေတဲ့\nလူကြီးမင်း ဘယ်လိုတေွးမလဲ၊၊ဂျက်လီဟာ ကွန်ဖူးကို တရုတ်ပြည်တစ်ပြည်လုံးမှာ\nပထမရအောင် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ပါတယ်၊၊ဒါ့ကြောင့် သူ့ကို မင်းသားတင်ရိုက်တယ်၊၊\nကားနင်းတာခံပြခဲ့ပါတယ်၊၊အနီးကတ် ထိုးချက်ဆိုတဲ့ အဇုတ္တနဲ့ ဗဟိဒ္တ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့\nထိုက်ကျိကို အခြေခံတဲ့ သိုင်းပညာတစ်မျိုးနဲ့ အခြားတရုတ်ရိုးရာ\nသိုင်းပညာများစွာကို ဖော်ထုတ်ပြသခဲ့ပါတယ်၊၊ဒါ့ကြောင့်လဲ သိုင်းလို့ပြောရင်\nတရုတ်ကို လူတိုင်းသိကြပါတယ်၊၊အဲ့လိုမျိုး သူတို့ဆီမှာ အားပေးအားမြှောက်\nပြုကြပါတယ်၊၊ တို့နိုင်ငံမှာ သိုင်းသင်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ငပေါကြီး ငရူးကြီး\nစသဖြင့်ပြောကြပါတယ် နှိမ့်ချချင်ကြပါတယ်၊၊တရုတ်ကားတွေထဲမှာ ပါတဲ့\nအကြောပိတ်-အကြောနှိပ်ပညာဆိုတာ တကယ်ရှိပါတယ် အဲ့ဒါဟာ တို့မြန်မာ့ရိုးရာ\nဗန်တိုပညာ၊ ရှမ်းကြီးသိုင်း၊ပွဲကျောင်းသိုင်း ဆိုတဲ့ပညာရပ်တွေထဲမှာ ပါပါတယ်၊၊\nတရုတ်က ဗောဓိဓမ္မ(တရုတ်လို ဆရာတော်တာမို)ဆိုတဲ့ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးက\nမြန်မာတို့ရဲ့ ပွဲကျောင်းသိုင်းနဲ့ နန်းသိမ်းခုံ(ယခု ရှမ်းကြီးသိုင်း)ကို\nတိဗက်မှာ သင်ယူခဲ့ပြီး သူ့နိုင်ငံကိုရောက်တဲ့အချိန်မှာ\nမငိုက်မြည်းအောင်ဆိုပြီး ပုံစံတစ်မျိုးနဲ့ထွင်ပါတယ် ၊၊သူ့ကျောင်းရဲ့နာမည်ကို\nအစွဲပြုပြီး အဲ့သိုင်းကို ရှောင်လင်လို့ခေါ်ပါတယ်၊၊ အဲ့တော့ တို့မြန်မာတွေ\nသိပ်ပြီးတော်ပါတယ်၊၊ အဲ့လို ကိုယ့်ဟာက သူများဟာဖြစ်သွားအောင်\nတော်တဲ့သူတွေကိုနှိမ့်ချနိုင်စွမ်းရှိပါတယ်၊၊ ပြီးတော့ တစ်ခုရှိသေးတယ်၊၊\nမင်းတုန်းမင်းခေတ်ကပါ၊၊ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက အင်္ဂလိပ်တွေက မြန်မာနိုင်ငံကို\nကျူးကျော်နေတဲ့အချိန်ပါ၊၊ မြန်မာတွေအနေနဲ့ လက်နက်အင်အားနဲ့နည်းပညာမှာ\nအင်္ဂလိပ်ကိုမမှီလို့ သိပ်ပြီးအခက်အခဲတွေ့နေရတဲ့ အချိန်ပါ၊၊ အဲ့တုန်းက အင်္ဂလိပ်က\nမြန်မာနိုင်ငံထဲကိုဝင်ရင် ရေကြောင်းကပဲ ၀င်နိုင်ပါတယ်၊၊ အဲ့အချိန်မှာ\nရေမြှုပ်ဗုံးထွင်နေကြတဲ့အချိန်ပါ၊၊ သူတို့ ထွင်ထားတာပြီးသွားတဲ့အချိန်မှာ\nအောင်ပင်လယ်ကန်ကို နှစ်ယောက်သားသွားပြီးစမ်းသပ်ကြပါတယ်၊၊ အရင်ဆုံး\nကနောင်မင်းသားကြီးဟာ ဗုံးတစ်လုံးကို ကန်ထဲပစ်ချလိုက်တော့ ၀ုန်းဆိုတဲ့\nအသံကျယ်ကြီးနဲ့အတူ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပါတယ် သူတို့အရမ်းကိုပျော်ပြီး ကနောင်က\nဦးဘိုးလှိုင်ကို " ကျုပ်တို့ အင်္ဂလိပ်ကို\nချောင်ပိတ်ပြီးစိစိညက်ညက်ချေပစ်နိုင်ပြီ"လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်၊၊ သူတို့\nစမ်းသပ်နေတုန်းအချိန်က နန်းတွင်းထဲမှာ မင်းတုန်းမင်းက\nဘုန်းကြီးတွေကိုဆွမ်းဖိတ်ကျွေးနေတဲ့အချိန်ပေါ့၊၊ ကနောင်နဲ့ ဦးဘိုးလှိုင်တို့\nလှိုင်ထိပ်ခေါင်တင်နဲ့ တွေ့တယ် ၊၊ ကနောင်က " နှမတော် ခုဏက အသံတွေ\nအကိုတော်ကြားလား သူဘာပြောလဲ" လို့ မေးလိုက်တယ်၊၊ သူကတော့\nမင်းတုန်းမင်းကြီးလဲပျော်မယ်ထင်တာပေါ့၊၊ လှိုင်ထိပ်ခေါင်တင်ပြောတာက "\nအဲ့အချိန်တုန်းက မင်းတရားကြီးက ဘုန်းကြီးဆွမ်းကျွေးလုပ်နေတာတဲ့၊ ဘုန်းကြီးတွေက\nအဲ့ဗုန်းကွဲသံကို ကြားတော့ ရေထဲကသတ္တ၀ါတွေဒုက္ခရောက်တော့မယ်ဆိုပြီး\nတယ်တဲ့၊အဲ့ဒါနဲ့ မင်းတရားကြီးက ကနောင်နဲ့ဦးဘိုးလှိုင်ရဲ့ ရေမြှုပ်ဗုံးကို\nတားမြစ်ပါမယ်ဆိုပြီး ကတိပေးလိုက်ရတယ်တဲ့"၊၊ အဲ့အခါမှ ကနောင်မင်းသားကြီးက\n၀မ်းနည်းစွာနဲ့ ဦးဘိုးလှိုင်ကို " ကျုပ်တို့တွေ သူ့ကျွန်ပဲ လုပ်ကြပါစိှု့ဗျာ"\nတဲ့၊၊ ၁၂၄၀ ခုနှစ် အင်္ဂလိပ်အရာရှိမှတ်တမ်းတွင် " သတင်းပေးသူမှတ်တမ်း\n"ဆိုတဲ့စာအုပ်မှာ မြန်မာတို့သည် ရိုင်ဖယ်သေနတ်များနှင့်\nတော်ပီဒိုရေမြှုပ်ဗုံးများ လုပ်ကိုင်နိုင်ပြီလို့ ဖော်ပြထားပါတယ်၊၊ဒါကို\nကုန်းဘောင်ရှာပုံတော် ဆိုတဲ့စာအုပ်မှာ ဖတ်ရှုနိုင်ပါတယ်၊၊ အဲ့ဒီလို\nတို့မြန်မာတွေဟာ တော်တဲ့သူတွေကို အားပေးအားမြှောက်လုပ်မှု နည်းပါးကြပါတယ်၊၊\nသူများနိုင်ငံက သီချင်းတွေကို copy လုပ်ပါတယ်၊၊ပြီးရင် ဆိုတယ် ၊၊ဒီအထိအောင်\nပြသာနာ မရှိသေးဘူး၊၊ ခုနောက်ပိုင်း သီချင်းတွေမှာ မိုက်ရိုင်းတဲ့ အထာတွေ၊\nအောက်ပိုင်းစကားလုံးတွေ ပါလာပါပြီ၊၊ရွံစရာသိပ်ကောင်းတယ်၊၊ အဲ့ဒါကိုပဲ သူ့ရဲ့\nshow ပွဲလာကြည့်တဲ့ အောက်က မိန်းမတွေက လက်ကြီးတွေကို အပေါ်ထောင်ပြီး\nစော် ဘယ်နှစ်ယောက်ပါလဲဆိုတာ" လေ၊၊အဲ့လိုပြောလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ\nအောက်ကကောင်မလေးတွေ အရမ်းသဘောကျသွားကြတာ တဟေးဟေးတဟားဟား နဲ့၊၊\nကြည့်စမ်း ဘယ်လောက်မိုက်ရိုင်းလဲ ၊၊ ကြက်ဖတို့ ကျော်ထွဋ်ဆွေတို့ဆိုတဲ့ကောင်တွေ\nပေါ့ ၊၊ တကယ်ကို ညစ်ညစ်စုတ်စုတ်တွေ သီချင်းလုပ်ဆိုထားတာပါ၊၊ သူတို့မှာ\nအဲ့ဒါကိုဆုံးမပေးမဲ့ အဖေတွေအမေတွေ မရှိဘူးလား၊၊ ရှိတယ်ဆိုရင်ရော\nသူတို့ရဲ့မိဘတွေက မဆုံးမလို့လား သူတို့မှာ နှမတွေအမေတွေမရှိဘူးလား၊၊\nတော်တော်ပက်စက်တယ် အဲ့ကောင်တွေက လူကမွေးတဲ့ ခွေးတွေ၊၊ အဲ့တော့\nအဲ့လိုလူကမွေးတဲ့ခွေးတွေဆိုတဲ့ show ပွဲတွေမှာများ သွားကြည့်ပြီး အောက်ကနေ\nဘောင်းဘီကိုအပွကြီးတွေဝတ်တယ် အိင်္ကျီက လက်ဇကောဇကနဲ့၊၊ လက်တွေ\nလည်ပင်းတွေမှာပတ်ထားတာတွေက လမ်းဘေးမှာချရောင်းတဲ့ ၅ရာတန် ၆ရာတန်တွေ၊၊\nသူများနိုင်ငံက ကောင်တွေက ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က တောင့်တယ်၊၊\nအဲ့ဒီရပ်ပါဆိုတဲ့ ကပလီကြီးတွေဘာတွေကိုကြည့်ပါလား၊၊ အားကစားလဲလုပ်တယ် သူတို့က၊၊\nမှာပတ်တဲ့ လက်ပတ်တို့ဆိုတာတွေက အနည်းဆုံး ဒေါ်လာ၂၀၀၀ ကျော်တန်တယ်၊၊\nအဲ့ဒါကိုလိုက်တုပြီး လမ်းဘေးကဟာကိုဝတ်ကြနဲ့၊၊ မရှိရင် မ၀တ်နဲပေါ့၊၊ Akon\nဆွဲတဲ့သံဆွဲကြိုးကြီးမြင်ဖူးလား အဲ့ဒါ ဒေါ်လာထောင်နဲ့ချီတန်တယ်၊၊\n၀တ်ရတာ၊၊ပြီးရင် ကိုယ်က ဒီဇိုင်းတစ်မျိုးထွင်ပြီးဝတ်တယ်ဆိုရင်လဲ အဲ့ဒီ\nဘယ်လိုမျိုးလမ်းလျှောက်မှ လိုက်တာဆိုတာရှိတယ်၊၊ ဥပမာ ဂျင်းထည်တွေကိုဝတ်ရင်\nဂျင်းသည် အမာသဘောကိုဆောင်လို့ သူနဲ့တွဲရမဲ့ accessories တွေဆိုရင် ဆွဲကြိုးဆို\nသံထည် 925 မှ ဘာမှနဲ့ သတ်မှတ်ထားတာတွေရှိ်တယ်၊၊ ဖတ်ပါ fashion စာအုပ်တွေ၊၊\nဒါ့ကြောင့် အလိမ္မာ စာမှာရှိတဲ့၊၊ စာမှာ ဘာမဆိုရှိတယ်၊၊\nfashion ဆိုတာ သူများမ၀တ်တာကိုဝတ်တာ fashion\nစပ်ဟပ်မှု၊accessories ချင်းဆက်စပ်ရာမှာ လိုက်ဖက်မှု ဒါတွေနဲ့ပေါင်းမှ\nfashionပါ၊၊အဲ့တော့ မြန်မာနိုင်ငံက ရပ်ပါတွေရဲ့\n၀တ်တာစားတာတွေဟာ အတုယူသင့်သလားဆိုတာကိုစဉ်းစားပါ၊၊ အကောင်းဆုံးက သူများကို\nခုဆိုကြည့် အကယ်ဒမီမင်းသားချင်းအတူတူ လူမင်းက ဘောင်းဘီမှာ ကြိုးတပ်ဝတ်တာနဲ့ပဲ\nကြိုးတပ်ဝတ်တယ်၊၊ ကြိုးတပ်ဝတ်တဲ့ဘောင်းဘီက ဂျင်းရိုးရိုး၊အောက်က\n၀တ်တာစားတာတွေကြည့်ပါ၊၊ သိပ်ပြီး fashion ကျတယ်၊၊\nဒါ့ကြောင့် သူများ style တွေ သူများနိုင်ငံတွေကို နေရင်းထိုင်ရင်\nအထင်ကြီးအတုယူနေမဲ့အစား ကိုယ်ပိုင် ကြိုးစားဖတ်မှတ်ပြီး\nသင်ယူကြပါ ပြီးရင် တီထွင်ကြပါ၊၊ပြီးရင် underground အက၊၊ဟိုက သူတို့ရဲ့\nဘိန်းစားလက်မောင်းနဲ့ ပုလွေရိုးခြေသလုံးပိုင်ရှင်တွေက လိုက်ကတာဘယ်လိုနေလဲ၊၊\nပေါ်ထွက်လာနိုင်ခြင်းမရှိပဲ အလကားအကျိုးမရှိသော လူပိုများသာ\n(ဃ) ယနေ့ INTERNET ကိုတော်တော်များများသုံးနေကြပါပြီ၊၊ သို့သော်\nသည့်နေရာတွင် အသုံးမချပဲ ရည်းစားရှာဖို့၊ Sexy Words တွေပြောပြီး ကျေနပ်ဖို့\nအသုံးချနေကြတာပါပဲ၊၊မြန်မာရဲ့ အဓိကအားနည်းချက်က အဲ့ဒါပဲ၊၊မဟုတ်တဲ့နေရာမှာ\nသိပ်ပြီး ချွန်တယ်၊၊ ၁ နာရီမှ ၂၀၀-၃၀၀လောက်ပေးရသော INTERNET ကို\nရတနာသိုက်ကြီးပါ၊၊ လိုချင်တာ လေ့လာချင်တာ အကုန်ရတယ်၊၊ ရှာစမ်းပါ GOOGLE ကနေ၊၊\nစာအုပ်တွေရှာ ဖတ်၊လေ့လာ၊၊လုပ်စမ်းပါ၊၊ အလိမ္မာ စာမှာရှိတဲ့၊၊ခုတော့\nအဲ့လိုမဟုတ်ဘူး၊၊ ၃-၄-၅ နာရီလောက် ထိုင်ပြီး တွေ့သမျှ\nအဘိုးကြီးအဘွားကြီးတွေကိုကျတော့ လာတောင်းရင်မရှိဘူးပြောလွှတ်ရတာနဲ့၊\nအစုတ်ဆုံးနဲ့ တန်ဖိုးအသေးဆုံးပိုက်ဆံကိုရွေးပြီး ထည့်ရတာနဲ့ ၊၊\nဘယ်နိုင်ငံမှာမှ အဲ့လိုမချက်ပါဘူး၊၊ ချက်ဖို့လဲ အချိန်မပေးပါဘူး၊၊\nအလုပ်ချိန်မှာ အလုပ်လုပ်တယ်၊၊ နားချိန်မှာ ကောင်းကောင်းနားတယ်၊၊\nNET အရမ်းကောင်းပါတယ်၊၊ သို့သော် သူတို့တွေ ဒို့ဆီက မြန်မာတွေလို\nမချက်ပါဘူး၊၊ လိုအပ်မှ သုံးပါတယ်၊၊ ဒို့မြန်မာတွေကတော့ အဲ့လိုမဟုတ်ပါဘူး၊၊\nပိုင်းလော့ကြီးတွေ ကျနေတာပဲ၊၊ တစ်ချို့ဆိုရင် အဲ့ဒီ INTERNET\nကြိုက်တဲ့အချိန်ဖွင့်၊အမြဲတမ်းအွန်လိုင်းပဲ၊၊ပြီးရင် စကားကို အကောင်းမပြောဘူး၊၊\nနှမရှိတဲ့ ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ကိုယ့်နှမသာဆိုရင်ဆိုတာ\nတွေးတောင်မတွေးရဲပါဘူး၊၊လူတစ်ယောက်ချက်တာကို ဘေးကနေနားထောင်နေတာ သူတို့မှာ\nအွန်လိုင်းကနေ လေဥဥပြီးမွေးတာနဲ့ကို သားသမီးရတနာ ၁၀ ယောက်မကတော့ဘူး၊၊ကဲ\nဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ ၊၊ မြန်မာတွေဟာ မဟုတ်တဲ့ဘက်မှာ သိပ်ချွန်နေကြတယ်၊၊\nအချိန်တွေ ၊ အင်အားတွေ ဘယ်လောက်နှမြောစရာကောင်းလိုက်သလဲ ၊၊ ရှက်သင့် ကြပါပြီ ၊\nပြင်သင့်ကြပါပြီ ၊၊ ကျွန်တော်တို့လေးစားရတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းကိုယ်တိုင်\nမြန်မာလူမျိုးတွေကို ပြောခဲ့တဲ့ စကားတစ်ခွန်းရှိပါတယ်၊၊ ရိုင်းတယ်လို့တော့\nမထင်ပါနဲ့၊၊ " ခင်ဗျားတို့ မြန်မာတွေ ဒီပုံအတိုင်းသာ ဆက်နေသွားမယ်ဆိုရင်\nမြန်မာနိုင်ငံက ဖာနိုင်ငံကြီးဖြစ်သွားလိမ့်မယ်တဲ့"၊၊ဒီ Mail အတွက်\nကျွန်တော့်ကို မုန်းချင်မုန်းကြပါ နာချင်ရင်နာကြနိုင်ပါတယ်၊ နာအောင်လဲ\nရေးထားတာပါ၊၊ မှားနေကြတာတွေကို ပြင်စေချင်တဲ့စိတ်နဲ့၊အားလုံးကို\nကိုယ့်နှမတွေလို မပေါင်းသင့်တဲ့သူတွေနဲ့မပေါင်းရအောင် ၊ အတုမယူသင့်တဲ့သူတွေကို\nနာအောင်ရေးထားတာပါ၊၊ နာပြီးတော့ အဲ့ဒီလူမျိုးတွေ၊အဲ့လိုကိစ္စတွေကိုရှောင်ပြီး\nလာကြမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် အမုန်းခံရတာ တန်ပါတယ်၊၊ အားလုံးပဲ Good luck in\nဒီစာကို ထောက်ခံရင် မှန်တယ်ဆိုရင် သူငယ်ချင်းတွေကိုပါ ဖတ်ဖို့ပေးလိုက်ပါ၊၊\nမမှန်ဘူးလို့ယူဆရင် ဒီစာရေးတဲ့သူကို မုန်းနိုင်ပါတယ်၊၊ တစ်ခုပြောစရာရှိတာက\nPosted by ဒေါင်းတမာန် at Saturday, August 29, 20090comments\nမတည် သော အသက်\nဇာတိ ဇရာ မရဏ\nသောက ပရိဒေ၀ အနိစ္စ\nအနိစ္စ သေဆုံးခြင်း၏ တရား။\nကျမ အသက် လူကြီးအရွယ်\nကျမ ကိုယ် ကျမ\nဖေဖေ့လို အာဇာနည်လို့ မယူဆပါဘူး။\nအကယ်၍ ကျမ သေလွန်တဲ့အခါ\nမငိုပါနဲ့မပူဆွေးကြပါနဲ့ \nကြီးကြီးကျယ်ကျယ် ဈာပနပွဲ မလုပ်ကြပါနဲ့ ။\nကျမ ကိုချစ်သူ မချစ်သူ\nပုပ်ပွ ဖူးယောင် လူသေကောင်၏\nမျက်မြင်မုချ အသုဘ ကမ္မဌာန်း..\nအိုနာ သေခြင်း၏ မမြဲသောလမ်း။\nကျမ၏ အထွဋ္ဋ်မြတ်သော ဆံပင်\nကျမ အသက်မဲ့ ခန္ဓာ ကို လှူပါတယ်။\nအပင်တို့ အတွက် မြေသြဇာကြွေးပေးပါ။\nကျမ၏ နေအိမ် (သို့ ) ကျမ၏အကျဉ်းထောင်\nအမှတ် ၅၄ တက္ကသိုလ်ရိပ်သာလမ်း\nကျမ၏ မြန်မာ အ၀တ်အစား\nကျမ၏ ကျန်ရစ်သော ဘဏ်ငွေသားအနည်းငယ်။\nကျမ၏ ဈာပန စရိတ် နှင့်\nဆင်းရဲသော သံဃာအိုများ အတွက်ကျန်းမာရေး\nဇီဝိတဒါန ဆေး အလှု\nကွယ်လွန်သူ မိဘများ အမှုထား၍\nကျမနှင့် ကွယ်လွန်သော ခင်ပွန်းအတွက်\nကျမ ရသော ငြိမ်းချမ်းရေး နိုဘယ်ဆုငွေသား\n$1.3 million အား\nကိုယ်ကျိူး အတွက် မသုံးစွဲ\nကျမ်းမာရေးနဲ့ ပညာရေး ရံပုံငွေ\nကိုယ်စိတ်နှစ်ဖြာ ကျမ်းမာ ချမ်းသာကြပါစေ။\nကြား ကြားသမျှ အမျှ အမျှ အမျှ ယူတော်မူ။\nနားလည် ပါရမီဖြည့်ပေးသူ သားများ\nဒီ သားများ အတွက်..\nအမေ မွေးခဲ့သောဇီဝိတ အသက်\nအဖေပေးခဲ့သော ပညာ မှတပါး\nအခြားပေးရန် စည်းစိမ် အမွေ မရှိ။\nအတူနေ မမဒေါ်ခင်ဝင်းနှင့် သမီးများ\nအထူး မမေ့ပါ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။\nသမားစိတ်ရင်း ကြောင့် ကျမ အသက်ရှည်..\nကျေးဇူးဆပ်စရာ ပစ္စည်းမဲ့သူ ကျမ\nသိသူ မသိသူ မှန်သမျှ\nကျမပြုသောကုသိုလ် အဖို့ ဘာဂ ဝေမျှပါတယ်။\nကျမ၏ တဦးတည်းသော ချစ်ရသောအကိုကြီး.\nသွေးသားစပ်သူ ဦးအောင်ဆန်းဦး အတွက်..\nကျမ အဖေ၏ ပန်းချီတချပ်..\nသူမသေခင်..ခေါင်းရင်းမှာ ချိပ်ဖို့ ပေးအပ်ခဲ့တယ်။\nအနှစ် ၂၀ သက်တမ်းရ.သက်တော်ရှည်\nကျမ၏ တ၀မ်းကွဲမောင် ဒေါက်တာစိန်ဝင်း..\nကျမရဲ့ အနှစ် (၂၀) အချုပ်ကာလအတွင်း\nကျမ ရတဲ့ဆုတွေလက်ခံတဲ့အခါ စင်ပေါ်တက်\nမှုးကြီးသန်းရွှေရဲ့ မေတ္တာ စေတနာ\nကလိမ်ခြုံ နအဖ၏ ဂန္ဓ၀င်မိချောင်းမျက်ရည်။\nကျမ မခေါ်ဘဲ အလည်တဲ့ဧည့်သည်.\nကျမ အသက်ဘေးအတွက် သူ စိုးရိမ်တယ်။\nမောပမ်း မေ့လဲနေသော ဆီးချိူလူနာသည်သူ\nပုတုဇ္ဇနော ဥမ္မတကော အဆိုရှိ\nတကယ်မှန် မှန် မမှန် မှန်..\nသူ၏ ထားရှိသော ဂရုဏာ စေတနာ\nမျက်ရည် မကျုကြပါနဲ့ ။\nကျရာနေရာ ကူညီပါဝင် ဖြည့်ဆည်းပေးကြပါ။\nကျမ အတွက်ထားတဲ့ ချစ်မေတ္တာ\nအဖေ ပေးခဲ့တဲ့ လွတ်လပ်ရေး\nကျမ လက်ထက်မှာ မရသေးခင်\nကျမ ကိုယ်စား တာဝန်ဆက်ယူပေးနိုင်စေ.\nဒို့မြန်မာအမျိုး..သိက္ခာ မျိုးနွယ်ဆွေ။\nမသဒ္ဓါ ( ၈။ ၂၆။ ၂၀၀၉)\nလူဆိုတာ တနေ့ နေ့ တော့ သေလွန်မှာပါ။ အပြစ်မရှိ မှန်ကန် ရိုးဖြောင့်သူ ရဲဝံ့စွာသေရဲတဲ့သူက သေခြင်းကို မကြောက်မရွံ့ပြေးတွေ့ ဝံ့ပါ တယ်။\nတကယ်လို့ များ တနေ့ နေ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် သေလွန်ပြီးတဲ့ အခါ..သူရဲ့ ရင်ထဲမှာ..ဘာဆန္ဒတွေ ရှိပါ့မလဲ..စဉ်းစားပြီး သရုပ်ဖော်ကြည့်ပါတယ်။ မှားရင် ခွင့်လွှတ်ပါ။\nတရားမျှမျှတတ နဲ့တယောက် သေတယ်ရေးရင်..နောက်တယောက်ကိုလည်း အလားတူ..ရေးသင့်တာမို့ဦးသန်းရွှေ ရဲ့ သေတမ်းစာ ကိုလည်း ဆက်ပုံဖော်ပေးပါ့မယ်။ စောင့်ဖတ်ပါ။\nPosted by Ma Thadar ( မသဒ္ဓါ ) at 4:48 PM\nPosted by ဒေါင်းတမာန် at Friday, August 28, 20090comments\nလူစိတ်ကင်းမဲ့ သူများနှင့် နေထိုင်ခြင်း သို့အမဲရောင်နယ် တွင်နေထိုင်ကြရသော ဘ၀မြင်ကွင်း\nပြည်သူသာ အမိ ပြည်သူသာ အဖ – အပိုင်း (၁)ဆောင်းပါးရှင် – ဆရာဘုန်းမြင့်\nယခုဆိုလျှင် သမိုင်းဝင်ရှစ်လေးလုံး၏ သက်တမ်းကာလသည် (၂၀) နှစ်ပြည့်မြောက်၍(၂၁) နှစ် အတွင်းသို့ စွန်းထင်း ၀င်ရောက်ခဲ့ပါပြီ။ သို့သော် ရှစ်လေးလုံး၏အကျည်းတန်မှု၊ ရက်စက်မှု၊ ခါးသီးမှု၊ လူမဆန်မှု၊ ယုတ်မာရိုင်းစိုင်းမှု၊ကြေကွဲမှု၊ နာကျည်းမှု စသည့် စသည့် အနိဌာရုံများနှင့် နဖူးတွေ့ ဒူးတွေ့ ရင်းနှီး ထိတွေ့ကြားသိခဲ့ရသော လှည်းနေလှေအောင်း မြင်းဇောင်းမကျန်\nကျောင်းသားကျောင်းသူ၊ ရဟန်းရှင်လူ ပြည်သူအပေါင်းတို့သည် ထိုအချိန်\nထိုကာလမှ အကြောင်းအရာ များကို သူတို့ အသက်ရှင်နေသရွေ့ ကာလပတ်လုံး\nမေ့ပျောက်ခြင်းငှာ တတ်နိုင်မည်မဟုတ်သကဲ့သို့ သူတို့၏ သားစဉ်မြေးဆက်\nထို ရှစ်လေးလုံး၏ များပြားလှစွာသော လမ်းကြောင်းများအနက်မှ လမ်းကြောင်း\nတကြောင်း အတွင်းသို့ ၀င်ရောက်လျှောက်လှမ်းခဲ့ဖူးသော ကျွန်တော်သည်လည်း\nထိုလမ်းကြောင်းအတွင်းမှ သက်ဝင် လှုပ်ရှားမှု များကို ပြန်၍ မြင်ယောင်၊\nကြားယောင်နေဆဲပင်။ ရှစ်လေးလုံး၏ ပေါင်းဆုံစီးဆင်းရာ လမ်းကြောင်းများနှင့်\nပုံရိပ်များ သည် ကောင်းကင်မှ ကြယ်အစုံကို ကြည့်မိသကဲ့သို့ အချို့  မှာ\nထင်ရှားလျက်၊ အချို့မှာ မှုံဝါးလျက်၊ အချို့မှာ မပီဝိုးတ၀ါးနှင့်။ မတ်လ\n(၁၆)ရက် ကျွန်တော် ရုံးတက်သောနေ့တွင် စက်မှုတက္ကသိုလ်သို့ လုံထိန်းနှင့်\nစစ်တပ်မှ ၀င်နှောက်ရိုက်နှက် ဖမ်းဆီးသည့် သတင်းကိုကြားရသည်။ နောက်ဆက်ကာ\nဆက်ကာ ဆိုသလို အင်းလျားကန်ဘောင် တံတားဖြူတွင် လုံထိန်းများက ကျောင်းသား\nကျောင်းသူများကို ကမ်းကုန်ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက် သတ်ဖြတ်မှု၊\nရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ဝင်းထဲ လုံထိန်းနှင့် စစ်သားများဝင်စီးကာ ကျောင်းသား\nကျောင်းသူများကို အဓမ္မ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်မှု၊ အလုံပိတ် အချုပ်ကားထဲတွင်\nကျောင်းသားများ မွန်းကြပ် သေဆုံးမှုတို့မှာ ကြားရသူတိုင်းကို\nအံ့သြတုန်လှုပ် ခြောက်ချား စေကာ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက် ခံစားရစေပါသည်။\nဤအရေးအခင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ရဲဘော်များကို\nကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဋ္ဌာန ခမ်းမသစ်ကြီးတွင် ခေါ်ယူပြီး ဗိုလ်မှူးကြီးများ\nတယောက်ပြီး တယောက် စင်မြင့်ပေါ် တက်ကာ သူတို့ လိုချင်သော ပုံစံများဖြင့်\nသို့သော် ကျွန်တော်တို့ ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဋ္ဌာနမှ စစ်သည်များသည် အပြင်တွင်\nနေခွင့်ရကြသူများဖြစ်ကြ၍ အဖြစ်မှန်များကို သိထားနှင့်ကြပြီးဖြစ်ရာ\nဤရှင်းလင်းပွဲကို စိတ်မ၀င်စားကြ၊ ဗိုလ်မှူးကြီးတယောက်က ပြောပါသေးသည်။\n“ဒီလို မြို့တွင်း အရေးအခင်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ရင် ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဋ္ဌာနမှာ\nရှိတဲ့ အရာရှိ စစ်သည်တွေမှာလည်း တာဝန် ရှိတယ်၊ နောင်… ဒီလို\nအရေးအခင်းမျိုးတွေ ထပ်ဖြစ်လာရင် ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဋ္ဌာန အနေနဲ့\nတာဝန်ယူရလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် အခုကစပြီး လုံခြုံရေးတပ်ရင်းတွေ ဖွဲ့မယ်” ဟု\nပြောပါသည်။ “အော်…. ဒါကြောင့်လည်း ငါတို့ကို မွမ်းမံ သင်တန်းတွေ မကြာခဏ\nတက်ခိုင်းတာကိုး” ဟု ခံပြင်းစွာ တွေးမိသည်။ ကျွန်တော်တို့\nကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဋ္ဌာန အတွင်းရှိ ကြည်း၊ ရေ၊ လေ စစ်သည်များသည် မကြာခဏ\nဆိုသလို ဖေါင်ကြီးလေ့ကျင့်ရေး (၁) နှင့် ဂျိုးဖြူတိုင်း ဗဟိုတို့တွင်\nစစ်ပညာ မွမ်းမံ သင်တန်းများ သွားတက်ရသည်။ ဘယ်နှစ်ဘယ်သင်တန်းတွင်မဆို\nအထူးဦးစားပေး သင်တာကတော့ လူထုအုံကြွမှု (သို့မဟုတ်) ဤကဲ့သို့သော\nအရေးအခင်းမျိုးတွင် အရပ်ဘက် အုပ်ချုပ်ရေးမှ မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့သဖြင့်\nစစ်ဘက်သို့ လွှဲအပ်ပြီး နှိမ်နင်းစေသော သင်ခန်းစာ ဖြစ်သည်။\nဆန္ဒပြလူအုပ်ကြီး ချီတက်လာပုံ၊ အရပ်ဘက်အုပ်ချုပ်ရေးမှ တားဆီးပုံ၊\nနောက်ဆုံး မတားနိုင်တော့သဖြင့် စစ်တပ်ကို လွှဲအပ်ပုံ၊ စစ်ကားများ ဆန္ဒပြ\nနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပုံ၊ ၀တ်စကုတ် အနီဝတ် လက်ဖြောင့် တပ်သားများက\nသေနတ်ကို မုဆိုးဒူးထောက် အနေအထားဖြင့် ဆန္ဒပြ လူအုပ်ကြီး ဘက်သို့\nချိန်ရွယ်ထားပုံ၊ အထက်အရာရှိက အသေပစ်ရန် ခရာဖြင့် အမိန့်ပေးပုံ၊\nဆန္ဒပြသူများ လဲကျသေဆုံးပုံ၊ ထိုသရုပ်ပြပွဲကို ရှင်းလင်းပွဲ\nနားထောင်ရင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ခဲ့ပုံများကို ပြန်မြင်ယောင်လာကာ\n“သြော်..ဒို့ကို ဒီသင်တန်းတွေ မကြာခဏ တက်ခိုင်းတာ တိုင်းပြည်ရဲ့\nအညွန့်အဖူး ကျောင်းသားများကို ပစ်သတ် ခိုင်းဖို့ပါလား” ဟု နာကျင်စွာ\nတွေးတောမိပြီး “အကယ်၍သာ ဒီလိုအရေးအခင်းတွေ ထပ်ဖြစ်ပြီး ငါတို့ကို\nနှိမ်နင်းဖို့တာဝန်ပေးခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်ရပါ့” ဟု တဆက်တည်း စဉ်းစားမိပြီး\nရင်ထဲလေးလံ ထိုင်းမှိုင်း သွားခဲ့ရသည်။ အလျဉ်းသင့်၍ ပြောရပါလျှင် တပ်တွင်း\nရဲဘော်များသည် ဤအရေးအခင်း မပေါ်မှီ ကတည်းက စစ်အစိုးရနှင့် ပတ်သက်၍\nမကျေနပ်မှုများ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးသည်။ ကျွန်တော်တို့ ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဋ္ဌာနတွင်\nလုပ်အားပေးများ အမြဲလိုလို ရှိနေတတ်သည်။ သို့သော် ပြည်သူ့အကျိုးပြု\nလုပ်ငန်းများတော့ မဟုတ်၊ ဒူးယားတဘူး၊ ဆပ်ပြာတတောင့်ပေးပြီး\nအရာရှိကြီးများ နေထိုင်ရာ (ဥပမာ – အဏ္ဏ၀ါရိပ်သာ၊ ပြည်ထောင်စုရိပ်သာ)\nပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ခြုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းများစွာနှင့် ညစ်ပတ်ပေရေ နေသော\nနေရာများကို ရှင်းလင်းခိုင်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ရဲဘော် စစ်သည်များအတွက်မူ\nဘာမျှ ဆောင်ရွက်မပေး၊ ယုတ်စွအဆုံး တပ်တွင်းလူပျိုလိုင်းရှိ\nရေချိုးကန်အိမ်သာများ ကိုပင် ကောင်းကောင်း မဆောက်ပေး၊ မပြင်ပေး၊\nမြစိမ်းရောင်၊ ရွှေဝါမြေ စစ်ဆင်ရေးများတွင် အကြိမ်ကြိမ် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသဖြင့်\nတောင်သူလယ်သမားများ၏ အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးမှုများ၊ နစ်နာချက်များကိုလည်း\nရင်နင့်စွာ ကြားသိမြင်ခဲ့ရသည်။ ကိုယ်ချင်းစာ ခဲ့ရသည်။ ငါတို့ လုပ်နေတာ\nပြည်သူအတွက် တိုင်းပြည်အတွက် မဟုတ် ဆိုတာကို သိခဲ့ရသည်။\nတောင်သူလယ်သမားများမှာ သေနတ်ကြောက်၍သာ ငုံ့ခံခဲ့ရသည်။ (ဥပမာ\nမာဃစီမံကိန်း) ၊သည် အတွေ့အကြုံ၊ သည်ခံစားချက်များသည် အထက်အောက်\nဆက်ဆံမှုများတွင် လေးစားမှုများ လျော့နည်းခဲ့ရသည်။ ၂၅ိ၊ ၃၅ိ နှင့် ၇၅ိ တန်\nငွေစက္ကူများ တရားမ၀င်ကြောင်း ကြေညာ လိုက်ခြင်းကလည်း အောက်ခြေ ရဲဘော်များ\nသာမက အထက်အရာရှိများ အတွင်းတွင်ပင် မကျေနပ်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရသည်။\nဇွန်လမြေနီကုန်း အရေးအခင်းများ ပြီးနောက် အမှတ်(၅၀၂) လေတပ်စခန်းနှင့်\nပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေး လေတပ်စခန်း (လပထ)မှ စစ်သည်များကို အရေးအခင်းများ\nနှိမ်နင်းရေးအတွက် လုံခြုံရေး တာဝန်များ ပေးလာသည်။ သို့သော် ခိုင်းသာ\nခိုင်းရသည်။ လေတပ်နှင့် ရေတပ်ကို မယုံကြ၊ သို့ဖြစ်၍ မြို့လယ်ခေါင်နှင့်\nကျောင်းသားများနှင့် နီးစပ်သော နေရာများတွင် လုံခြုံရေးတာဝန်မပေးရဲ၊\nတောင်ဥက္ကလာလို မြို့ အစွန်များတွင် တာဝန်ပေးသည်။ အခြားတပ်များက\nမည်သို့သဘော ထားသည်ကို ကျွန်တော်မသိ။ ကျွန်တော်နှင့် ထိတွေ့ရင်းနှီးမှု\nရှိခဲ့သော (လပထ) လေတပ်စခန်းရှိ ရဲဘော်များ၏ သဘောထားကတော့ ပြတ်သည်။ “ ဟေ့\n– ငါတို့ကတော့ အထက်အမိန့်မို့သာ သွားရတာ၊ လုံးဝဆန္ဒမရှိဘူး၊ ငါတို့ကို\nပစ်မိန့် ပေးလို့ကတော့ ဆောရီးဘဲ၊ လုံးဝမပစ်ဘူး၊ ပြည်သူတွေ ကျောင်းသားတွေ\nရှေ့မှာ သေနတ်ကို ဒီအတိုင်း ပစ်ချပေးလိုက်မယ်၊ နောက်မှ ဘယ်လို\nအပြစ်ပေးပေး၊ နောက်မှ ကြည့်ရှင်းမယ်” ဟူ၍ အချင်းချင်း လျှို့ဝှက်\nညှိနှိုင်းထား ကြသည်။ သို့သော် အချို့ တလွဲဆံပင်ကောင်းသူများကတော့ “\nငါတို့တော့ သူ့ဆန်စားထားရတာ၊ သူတို့ ခိုင်းတာ လုပ်ရမှာဘဲ” ဟု ပြောသံ\nကြားရကြောင်း ပွင့်လင်းစွာ ၀န်ခံပါသည်။ ရှစ်လေးလုံး အရေးအခင်းသည်\nကျွန်တော်တို့ ရဲဘော်များနှင့် အရာရှိ အသိုင်းအ၀ိုင်းထိ ၀င်ရောက်ခါ\nနာကျည်းမှုများ နှင့်အတူ စစ်အစိုးရအား ပုန်ကန် ထကြွချင်စိတ်များ တဖွားဖွား\n၁၉၈၈ခုနှစ် သြဂုတ်လ (၈) ရက်နေ့သည် ရုံးဖွင့်ရက်ဖြစ်သဖြင့် ကျွန်တော်တို့\nရုံးတက်ကြရသည်။ ရုံးသာ တက်ရသည်၊ ဘယ်သူမှ အလုပ်ကို စိတ်မ၀င်စားကြ၊ အထွေထွေ\nသပိတ်မှောက်ရန် ကြေညာထားသော နေ့ဖြစ်၍ ယင်းကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး\nစိတ်ဝင်စားစွာ ပြောဆိုဝေဖန်မှုများသည် မနက်ကင်တင်းတွင် ထိုင်ချိန်မှာစ၍\nရုံးပေါ်ရောက်သည်အထိ ပြောဆို ဝေဖန်နေကြတုန်းပင်၊ မနက် (၁၀) နာရီခန့်တွင်\nတောင်ဘက် ရွှေတိဂုံ ဘုရားလမ်းမှ “စစ်အာဏာရှင်စနစ် ကျဆုံးပါစေ”၊ “တပါတီစနစ်\nအလိုမရှိ”၊ “ဒီမိုကရေစီ ချက်ချင်းပေး၊ ချက်ချင်းပေး” စသော\nကြွေးကြော်သံများကို ကြားရသဖြင့် ကျွန်တော်တို့သည်\nပြူတင်းပေါက်များနားသို့ အလိုလို ရောက်သွားကာ ကြည့်မိကြသည်။ ရှေ့ဆုံးတွင်\nခွပ်ဒေါင်းအလံနှင့် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ဓာတ်ပုံများကို\nကိုင်ဆောင်ထားကြသော အဖြူအစိမ်း ကျောင်းဝတ်စုံနှင့် ငယ်ရွယ်သော ကျောင်းသူ၊\nကျောင်းသားများသည် ကြွေးကြော်သံများကို အသံကုန် အော်ဟစ် တိုင်ဖောက်ကာ\nတက်ကြွစွာ ချီတက်လာကြသည်။ သူတို့ နောက်မှ များစွာသော လူထုကြီး၊\nလူထုကြီးနောက်မှ ရဟန်းသံဃာပေါင်း များစွာကလည်း ကြွေးကြော်သံများဖြင့်\nချီတက်သွားရာ စတီးဝပ်၊ ဂျူပလီလမ်းတလျှောက် နှင့် ကျွန်တော်တို့\nစစ်ရုံးပတ်ပတ်လည်တွင် လူပင်လယ်ကြီး ဖြစ်နေတော့သည်။ ဆန္ဒပြလူထုကြီးသည်\nကျွန်တော်တို့ စစ်သားများကို လက်ဝှေ့ရမ်း နှုတ်ဆက်ကြသည်။ “\nပြည်သူ့တပ်မတော် ဒို့တပ်မတော်”၊ “တပ်မတော်သားများ ပြည်သူလူထုနဲ့\nပူးပေါင်းပါ၊ ရပ်ကြည့်နေလို့ အမြတ်မရှိဘူး၊ ပြည်သူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းမှ\nဒီမိုကရေစီရမယ်” စသဖြင့် အော်ဟစ်သွားကြသည်။\nညနေရုံးဆင်းချိန်တွင် ကျွန်တော်တို့ အိမ်ပြန်ရန် အခက်ကြုံရတော့သည်။ ဤမျှ\nများပြားလှသော လူအုပ်ကြီများ ကြားမှ နေ၍ ကျွန်တော်တို့ အဘယ်သို့\nပြန်ရပါမည်နည်း။ (ကျွန်တော်တို့ ရုံးသူရုံးသားများကို နေ့စဉ် ဖယ်ရီဖြင့်\nအကြိုအပို့ လုပ်ပေးသည်။) ကားများ ဘယ်လို ထိုးဖောက်ထွက်နိုင်မည်နည်း။\nစစ်သားဆို အမုန်းကြီး မုန်းနေသော လူထုကြီးကို ကျွန်တော်တို့\nထိုးဖောက်သွားဖို့ ခက်နေပြီမဟုတ်ပါလား။ ရုံးဝင်းအတွင်းရှိ လုံခြုံရေး\nတပ်ဖွဲ့များကတော့ (stand by) အနေအထားဖြင့် အထက်အမိန့်ကို စောင့်နေကြသည်။\nမကြာမကြာ ဆိုသလို အသံချဲ့စက်တပ် (TE-11) စစ်ကားများဖြင့်\nမြို့တွင်းမြို့ပြင်သို့ တစီးပြီး တစီး ထွက်သွားတတ်သည်။ ည (၇) နာရီ\nကျော်သည်နှင့် ကျွန်တော်တို့ အိမ်ပြန်ရေးအတွက် စခန်းမှူးဗိုလ်မှူးကြီး\nဘဆန်းနှင့် သူ၏ အထက်အရာရှိများက စီစဉ်ပေးသည်။ ဤသို့ဖြင့် ည (၈)\nနာရီခန့်တွင် ဘရင်းကယ်ရီယာနှင့် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့များရှေ့နောက် ခြံရံကာ\nဖယ်ရီကားတစ်စီးတွင် လုံခြုံရေးစစ်သား (၄) ယောက်စောင့်ကြပ်၍\nမင်္ဂလာဒုံတွင် နေသော ကျွန်တော်အပါအ၀င် စစ်မှုထမ်းများသည် (၁၅) စီးသော (BM)\nဖယ်ရီကားတန်းဖြင့် အစောင့်အရှောက်များ ခြံရံကာ ရွှေဂုံတိုင်၊\nကမ္ဘာအေးဘုရားလမ်း အတိုင်း မောင်းနှင်ခဲ့ရာ လမ်းတလျှောက်တွင် ဧရာမ\nလူအုပ်ကြီးများနှင့် တိုးပါတော့သည်။ များပြားလှသော လူအုပ်ကြီးသည်\nကားသွားနိုင်ရုံ လောက်သာ လမ်းဖွင့်ပေးထားပြီး တဖက်တချက်တွင် ညှပ်ထားသည်။\nကမ္ဘာအေးလမ်းအဆုံး ရှစ်မိုင်၊ မရမ်းကုန်း လမ်းဆုံရောက်သည်အထိပင်။\nစစ်သားများကို အန္တရာယ်ပြုဖို့တော့ မဟုတ်ပေ။ ကျွန်တော်ထင်သည်၊ ဤ (၈)\nရက်နေ့ည ကျွန်တော်တို့ ပြန်ချိန်အထိ ပြည်သူလူထုသည် စစ်တပ်ကို (တပ်မ ၂၂\nမှလွဲ၍) ခါးခါးသီးသီး မမုန်းသေး၊ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ပြည်သူလူထုကြီးသည်\nတပ်မတော်သား များကို အားကိုးကြောင်း၊ သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းရန်\nလိုလားကြောင်း၊ သူတို့၏ အပြုအမူများကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်လိုက်ရ\nသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ “ပြည်သူ့ တပ်မတော် ဒို့တပ်မတော်”၊ “တပ်မတော်နှင့်\nပြည်သူ ပူးပေါင်းရေး ဒို့အရေး၊ ဒို့အရေး” ၊ “တပ်မတော်သားများ\nကျန်းမာကြပါစေ”၊ စသဖြင့် အော်ဟစ် ကြွေးကြော်ရင်း လက်ခုပ်သြဘာပေးကာ\nလက်များကို အားရပါးရ ဝှေ့ရမ်းပြကြသည်။\nအချို့ဆိုလျှင် ကျွန်တော်တို့ အပြန်လမ်းကို တမင်စောင့်နေကာ\nအကအခုန်များဖြင့် ကြိုဆိုကြသည်။ အချို့ဆိုလျှင် ပန်းကုန်းများဖြင့်\nပစ်ပေါက်ကြသည်။ ကျွန်တော်တို့လည်း ပြန်၍ လက်များ ဝှေ့ရမ်းပြသည်။\n(ကျွန်တော်တို့ ကားများတွင် အရာရှိများ လုံးဝမရှိပါ။) သို့သော်\nလက်များကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် အပြင်ထုတ်မပြနိုင်ခဲ့၊ ဂျင်ဂလိအန္တရာယ်ကြောင့်\nကားမှန်ပြူတင်းပေါက်များကို ပိတ်ထားရမည် ဟူသော အမိန့်ကြောင့် ဖြစ်သည်။\nကျွန်တော်တို့ နေထိုင်ရာ ပြုပြင် ထိန်းသိမ်းရေး လေတပ်စခန်းသို့\nရောက်သောအခါ အဆောင်နေ ရဲဘော်များက မြို့တွင်းအခြေအနေကို လာရောက်\nမေးမြန်းကြသည်။ ည(၁၁) နာရီခန့်တွင် လျှို့ ဝှက်ဆွေးနွေးမှုများ ပြုလုပ်ကာ\nကျောင်းသားများနှင့် ဆက်သွယ်ပြီး လှုပ်ရှားမှုများ ပြုလုပ်ရန်နှင့်\nအခွင့်ကြုံလျှင် ကြုံသလို လူထုအတွင်း ပါဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။\nနောက်တနေ့ ရုံးအတက်တွင် သတင်းဆိုးများကို ကြားရတော့သည်။ (၈) ရက်နေ့ည (၁၁)\nနာရီ နှင့် (၁၃) နာရီကြားတွင် ဗိုလ်နေ၀င်း၏ လက်မရွံ့ အာဏာသားများက\nမြို့တော်ခန်းမအနီး ဆန္ဒပြသူ လူအုပ်အတွင်းသို့ မောင်းပြန် ဂျီးသရီး၊\nဂျီဖိုး များဖြင့် ရက်ရက်စက်စက် ပစ်ခတ်သတ်ဖြတ်ခြင်း သတင်းပင်။\nကျွန်တော်တို့ တရုံးလုံး (မဆလ ဒေါက်တိုင်များမှလွဲ၍) စိတ်ထိခိုက်စွာ\nခံစားကြရသည်။ အခြားအဆင့် စစ်သည် other rank များမှအစ အရာရှိကြီးများပင်\nစစ်တပ်၏ လူမဆန်မှုများကို ပစ်ပစ်ခါခါ ဆဲဆိုပြစ်တင် ဝေဖန်ရှုံချကြသည်။\nရုံးပတ်ဝန်းကျင် ဘယ်နေရာဘဲ သွားလိုက်သွားလိုက် ဤအသံများကိုသာ ကြားရသည်။\n(ဤ အချိန်က ထောက်လှမ်းရေး သူလျှိုများ စိမ့်မ၀င်သေး၊ လွတ်လပ်စွာ\nပြောဆိုနိုင် သည်။)၊ (၈) ရက်နေ့ ညက ကျွန်တော်တို့ကို လှိုက်လှဲစွာ\nကြိုဆိုလက်ကမ်းလာသော ပြည်သူလူထုကြီး တရပ်လုံးသည် (၉)ရက်နေ့တွင်\nစစ်သားဆိုလျှင် အသံကိုပင် မကြားချင်လောက်အောင် အမုန်းကြီးမုန်း၊ အရွံကြီး\nရွံသွားကြလေပြီ။ အချို့ ရပ်ကွက်များမှာဆိုလျှင် စစ်သားမှန်း သိလျှင်\n၀ိုင်းအရိုက်ခံရသည်။ အချို့ဆိုလျှင် ရပ်ကွက်ထဲမှာ မနေရဲတော့၍\nပြည်သူ့တပ်မတော်အမည်ခံထားပြီး ပြည်သူ့ဘက်မှ မရပ်တည်ခဲ့သော၊ ပြည်သူကို\nအကျိုးမပြုခဲ့သော၊ ပြည်သူတို့၏ အားကိုးရာ မဖြစ်ခဲ့သော ကျွန်တော်တို့\nတပ်မတော်သားများသည် ငါးခုံးမတည်းဟူသော လက်မရွံ့ အာဏာသားများကြောင့်\nလှေကြီး တလှေလုံးပုတ်ခဲ့ရပြီ၊ ဤ အရေးအခင်း၏ အကျိုးဆက်ကြောင့်\nကျွန်တော်တို့ စစ်သားများသည် ပြည်သူလူထု အရပ်သားဝန်ထမ်းများနှင့်\nဆက်ဆံရသောအခါ များစွာ မျက်နှာငယ်ရပြီး အရှက်ကြီး ရှက်ခဲ့ရသည်။\nကျွန်တော်သည် ဘဏ်များတွင် ငွေသွင်းငွေထုတ်ကိစ္စဖြင့် သွားရလေရာ\nအခြားဝန်ထမ်းများ မဆိုထားနှင့်၊ ကျွန်တော်နှင့်ရင်းနှီးသော စာရေး\n၀န်ထမ်းများကပင် လိုလားဟန်မပြ၊ လူကို မုန်း၍မဟုတ်၊ စစ်သားဟူသော\nအမြင်ဖြင့် မုန်းတီးရွံ့ရှာစွာ အကြည့်ခံရသည်။ ငွေစာရင်း ကိစ္စနှင့်\nပဲခူးကလပ်ရှိ CMA (ကာကွယ်ရေးငွေစာရင်း ၀န်ရုံး) သို့ သွားရာတွင်လည်း ဤ\nနည်းနှင်နှင်ပင်။ အချို့ ရင်နှီးသော စာရေးဝန်ထမ်းနှင့်\nရုံးအုပ်အရာရှိများက “ဘယ်လိုလဲ ဒီအရေးအခင်းမှာ ခင်ဗျားတို့ ဘာမှ\nမလှုပ်ရှားဘူးလား၊ ကျောင်းသူကျောင်းသားနဲ့ ပြည်သူလူထု တရပ်လုံးက\nသတ္တိရှိရှိ တောင်းဆိုမှုတွေ၊ လှုပ်ရှားမှုတွေ၊ ဆန္ဒပြမှုတွေ လုပ်နေကြပြီ၊\nခင်ဗျားတို့လည်း ပါဝင်သင့်ပြီ၊ ပြည်သူဘက်က ရပ်တည်သင့်ပြီ” ဟု\nပြောဆိုခြင်း ခံရသည်။ ကျွန်တော်လည်း ရှက်ရှက်ဖြင့် “ အခွင့်အရေးတော့\nစောင့်နေတုန်းဘဲ၊ အခုလောလောဆယ် အခြေအနေ မပေးသေးဘူး၊ အခြေအနေ ပေးတာနဲ့\nလှုပ်ရှားဖို့ အဆင့်သင့် ပြင်ထားပါတယ်” ဟု ပြောခဲ့ရသည်။\nကျွန်တော်တို့သည် ဤသို့လျှင် ပြည်သူလူထု အကြားတွင် မတိုးရဲ၊ မတိုးဝံ့၊\nမုန်းတီးရွံရှာသော အကြည့်များကို မခံရဲ၊ မခံဝံ့ဖြင့် အရှက်ကြီးရှက်၊\nအခက်ကြီး ခက်ရပေပြီ။ စိတ်ဓာတ်လည်း အကြီးအကျယ် ကျခဲ့ရပြီ၊\nကြည့်ပါအုံးတော့၊ တပ်မတော်သားဆိုတဲ့ ကျွန်တော်တို့ အဖြစ်\nရုံးတက်ရုံးဆင်းချိန်တွင် အရပ်ဝတ်ဖြင့် ဆင်းတတ်ရပြီး ရုံးကျမှ\nယူနီဖောင်းလဲရသည်။ ဘယ်လောက် ရှက်စရာ ကောင်းပြီး ဘယ်လောက်ရယ်စရာ\nကောင်းပါသလဲ၊ ရှက်စရာ ကောင်းပြီး ရယ်စရာ ကောင်းတာကတော့ အရပ်ဝတ် ၀တ်ပြီး\nBM စစ်ဖယ်ရီများဖြင့် ရုံးတက်ရုံးဆင်းရခြင်းပင်၊ ပြည်သူလူထု၏ စူးစမ်း၊\nထူးဆန်းသော အကြည့်၊ လှောင်ရီ ထေ့ငေ့ါသော မျက်နှာပေး များကို\nမမြင်ချင်ဆောင် ထားရသည်။ “အခုမှ ကြောက်နေပြီလား” ဆိုသော အသံများကိုလည်း\nကြားရသည်။ စစ်ရုံးမှ စစ်သားများ ဖယ်ရီတွေ တသီတတန်းကြီးဖြင့်\nရုံးတက်ရုံးဆင်းကြမှန်း ရန်ကုန်တမြို့လုံးက ပြည်သူတွေ သိနေကြပြီ။ အော်…\nပြည်သူတွေ ဘက်မှ အစဉ်ရပ်တည် နေပါသည်ဆိုသော တပ်မတော်သည် ယခုအခါ တွင်\nပြည်သူတွေ ကြားတွင် မ၀ံ့မရဲဖြင့် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် သွားလာနေကြရပြီ၊\nရင်နာစရာ ကြေကွဲစရာ ကောင်းလေစွ။\nပြည်သူလူထုရဲ့ လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆိုမှုနဲ့ ကြည်နူးဝမ်းသာ မျက်ရည်များ\nတွေတွေ စီးကျခဲ့ရပုံ၊ တပ်မတော် (လေ) ရဲ့ ရှစ်လေးလုံး\nလှုပ်ရှားခဲ့ပုံတွေကို အပိုင်း(၂) မှာ ဆက်လက် တင်ပြသွားပါမယ်။\nပြည်သူသာ အမိ ပြည်သူသာ အဖ – အပိုင်း (၂)\nဆောင်းပါးရှင် – ဆရာဘုန်းမြင့်\nဆန္ဒပြပွဲများအနက် လူအစည်ကားဆုံးနေ့ကို ပြောပါဆိုလျှင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်\nမိန့်ခွန်းပြောကြားမည့် သြဂုတ်လ (၂၆) ရက် သောကြာနေ့ဟု ပြောရမည်ထင်သည်။\nဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ယင်းနေ့ မနက် (၅) နာရီလောက် ကတည်းက သိန်းသောင်းမကသော\nလူအုပ်ကြီးသည် ရွှေတိဂုံဘုရားလမ်းအတိုင်း အနောက်ဘက် မုခ်သို့\nချီတက်သွားကြသည်မှာ တနေ့လုံး မဆုံးနိုင်တော့၊ ကျွန်တော်တို့လည်း မနက် (၉)\nနာရီကျမှ တပ်ပြင်ထွက်ခွင့် ရသောကြောင့် ထိုအချိန်ကျမှ\nယင်းဟောပြောမည့်နေရာသို့သွားရာ နဲနဲနောနော မဟုတ်သော ဧရာမလူအုပ်ကြီးကို\nတွေ့ရသည်။ တိုး၍ ပင်မပေါက်၊ ဤမျှကျယ်သော ကွင်းပြင်ကြီးတွင်ပင်\nနေရာမဆန့်တော့ဘဲ လူများအပြင်သို့ ပြည့်လျှံထွက်ကာ လမ်းတခုလုံး ခြေချစရာ\nမရှိလောက်အောင် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ရောက်သောအခါ\nပရိတ်သတ်၏ သြဘာသံသည် နားကွဲတော့မလား ထင်ရအောင် ကျယ်လောင်ပြင်းထန်လှသည်။\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ဟောပြောစဉ်တွင် သဲသဲကွဲကွဲ မမြင်ရတော့ဘဲ အသံသာ\nကြားနေရသည်။ များပြားလှသော လူအုပ်ကြီးကြောင့် အသံချဲ့စက် မြောက်များစွာ\nတပ်ထားပါလျက် မကြားတချက် ကြားတချက် ဖြစ်နေသည်။ လက်ခုပ်သံများကသာ\nဖုံးလွှမ်း နေတော့သည်။ မှတ်မိလိုက်တာ တချို့ကတော့ “နိုင်ငံခြားသားနဲ့\nအိမ်ထောင်ကျတာ ကလေးအတွက်ကြောင့် ကျမတိုင်းပြည်အပေါ် မှာထားတဲ့ မေတ္တာဟာ\nဘယ်လိုနည်းနဲ့မှ ကျဆင်းမသွားနိုင်ပါဘူး၊ နိုင်ငံရေးနဲ့ ဝေးဝေးကင်းကင်း\nနေခဲ့ချင်ပေမယ့် ဒီအရေးအခင်းက တတိုင်းပြည်လုံးနဲ့ဆိုင်တဲ့ အရေးအခင်း\nဖြစ်နေပါတယ်။ ကျမလည်း ဖေ့ဖေ့သမီးလုပ်နေပြီး ခေါင်းရှောင်နေလို့\nမဖြစ်တော့ဘူး။ တကယ်တော့ ဒီအရေးအခင်းဟာ ဒုတိယလွတ်လပ်ရေးတိုက်ပွဲကြီး\nခေါ်ရင်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။” ဟူသော စကားသံများပင်ဖြစ်သည်။\nစက်တင်ဘာ (၈) ရက်နေ့တွင် (လပထ) ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေး လေတပ်စခန်း၊\nမင်္ဂလာဒုံ မှ ပါဝင်လှုပ်ရှားရန် အခြေအနေ တရပ်က မမျှော်လင့်ဘဲ\nဖန်တီးပေးလာသည်။ ထို့အတူ ကျွန်တော်လည်း ထိုဆန္ဒပြပွဲတွင် ပါဝင်လာရန်\nအခြေအနေက သူ့ အလိုအလျောက် ဖန်တီးပေးလာသည်။ ထိုနေ့မနက်က ကျွန်တော်သည်\nကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဋ္ဌာန ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်ရုံး (လေ) တွင် ရှိနေပါသေးသည်။\nမနက် (၁၀) နာရီတွင် မင်္ဂလာဒုံတပ်နယ် လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့များအတွက်\nအင်အားဖြည့် ရိက္ခာများ သွားပို့ရန် အစီအစဉ် တရပ်ပေါ်လာသည်။ ထိုအဖွဲ့တွင်\nကျွန်တော်လည်း ပါဝင်သည်။ (၅၀၂) လေတပ်စခန်းတွင် ရိက္ခာများ ချပြီးနောက်\n(လပထ) သို့ဝင်သည်။ ကျွန်တော်သည် ထိုတပ်လူပျိုဆောင်တွင် နေသောကြောင့်\nရုံးချုပ်သို့ ပြန်လိုက် မသွားတော့။ ညနေ(၃) နာရီလောက်တွင် ထူးခြားမှု\nတရပ်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ (ကျွန်တော်တို့ လူပျိုများနေသော မာဃဆောင် အပေါ်ထပ်မှ\nကြည့်လိုက်လျှင် ပန်းခြံကုန်းရှိ ကားလမ်းကို အတိုင်းသား မြင်နေရသည်။)\nရန်ကုန်မြို့တွင်း ဆန္ဒပြပြီး ထောက်ကြံ့၊ မှော်ဘီသို့ ပြန်လာကြသော\nကားတန်းကြီးဆီမှ အော်ဟစ်ကြွေးကြော်သံ များ ကျယ်လောင်လှလေရာ ကျွန်တော်တို့\nတဆောင်လုံး ထွက်ကြည့်ပြီး ကျယ်လောင်သော သြဘာလက်ခုပ်သံများ၊\nလက်ခေါက်မှုတ်သံများဖြင့် အော်ဟစ်အားပေးကြသည်။ ထိုစဉ် လေ – (၁၃၈၅)\nဒုဗိုလ်မှူးကြီးဇော်ဝင်း ဘယ်လိုက ဘယ်လို ရောက်လာသည်မသိ၊ “ဟေ့-ဘာလို့\nလက်ခုပ်တီးကြတာလည်း မင်းတို့ကို ကောင်းကောင်းကျွေးထားတာ ကောင်းကောင်း\nနေကြ၊ ဆူဆူပူပူ မလုပ်နဲ့၊ အကုန်ဖမ်းချုပ်လိုက်မယ်” ဟု ပြောလိုက်ရာ\nရဲဘော်အချို့ က “ကျုပ်တို့ ငတ်လို့ တပ်ထဲဝင်လာတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘွဲ့ရရင်\nထွက်မယ့် ကောင်တွေ ချည်းဘဲ” ဟု ပြန်ပြောသည်။ ဇော်ဝင်းမှာ\nအလွန်ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း များပြားလှသော လူအုပ်အရှိန်ကြောင့် ဘာမျှ\nပြန်မပြောတော့ဘဲ ချာကနဲ လှည့်ထွက်သွားသည်။ ရဲဘော်များ လုံးဝမကျေနပ်ကြ၊\nနဂိုကတည်းက အခွင့်အရေး စောင့်နေကြသူများဖြစ်၍ မကြာမီပင် “ဒီမိုကရေစီ\nရရှိရေး ဒို့အရေး၊ ဒို့အရေး”၊ “တပါတီစနစ် အလိုမရှိ”၊ “ဒို့ရဲဘော်တွေ\nညီရဲ့လားဟေ့-ညီတယ်ဟေ့၊ ညီတယ်ဟေ့” စသဖြင့် အော်ဟစ်ပါတော့သည်။\nမကြာမီပင် ရဲဘော် (၂) ယောက်အချုပ်ခံရရာ မကျေနပ်မှုများ\nပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ ရဲဘော်များ ဘာလုပ်ကြမည်ကို တိုင်ပင်ကြလေပြီ၊ ညနေ\nခြောက်နာရီခွဲလောက်တွင် ဇော်ဝင်း ထပ်ရောက်လာပြီး အဆောင်မှူး\nတပ်ကြပ်အောင်စည်ရှိရာ မာဃဆောင် အခန်း(၁) သို့သွားပြီး\nပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းခြင်းနှင့် ညွှန်ကြားချက်များ ပေးနေသည်မှာ မဆုံးတော့၊\nရဲဘော်များကလည်း သူဝင်လာကတည်းက အောင်ဆန်း ဆောင်ရှိ ရဲဘော်များကို\nသွားစည်းရုံးထားပြီး စီစဉ်မှုများ ပြုလုပ်ထားသည်။ (အချိန်က ည(၇)နာရီ\nကျော်ပြီဖြစ်၍ မှောင်နေသည်။ အဆောင်မီးနှင့် ကော်ရစ်ဒါမီးများကို\nထွန်းထားသည်။) ရဲဘော်များ အားလုံး အင်္ကျီချွတ်၊ ကတောင်းကျိုက်ထားကြပြီး\nအခန်း(၁၀) အပြင်ဘက် ကော်ရစ်ဒါတွင် အသင့် စောင့်နေကြသည်။\nသူထွက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ရဲဘော်တယောက်က အချက်ပြလိုက်သည်နှင့် ရှိသမျှ\nမီးများ မှိတ်သွားပြီး တပြိုင်နက်တည်း တုတ်၊ ခဲ ပစ်ပေါက်သံနှင့်အတူ\n“တပါတီစနစ်အလိုမရှိ၊ ဒီမိုကရေစီ ရရှိရေး ဒို့အရေး၊ ဒို့အရေး”၊\n“ငဖားဇော်ဝင်း အလိုမရှိ”၊ “ဖမ်းချုပ်ထားသူ အကုန်လွှတ်” စသဖြင့်\nအော်ဟစ်သံများ ပွက်လော ရိုက်ဆူညံ သွားသည်။ ဇော်ဝင်းလည်း\nအလွန်ထိတ်လန့်သွားကာ အပြင်သို့ အမြန် ထွက်သွားသည်။ ခဏအကြာတွင်\nအင်အား(၃၀၀) နီးပါးရှိ ကျွန်တော်တို့ ရဲဘော်ထုကြီးသည် အချုပ်ခန်းသို့\nသွားဝိုင်းရန်နှင့် အိမ်ထောင်သည် လိုင်းသို့ ချီတက်ရန်\nကြွေးကြော်သံများဖြင့် ထွက်လာကြပါပြီ။ (၅) မိနစ်ပင် မကြာလိုက်\nထမင်းစားဆောင်ဘက် အရောက်တွင် ဓာတ်မီးရောင် လက်ကနဲ မြင်ရသဖြင့် “ဟေ့\nဘယ်ကောင်လဲ မီးထိုးတာ၊ အခုပိတ်” ဟု ပြောရင်း ရှေ့သို့ ပြေးတက်သွားကြရာ\n“ဟေ့ ဒုဗိုလ်မှူးကြီး ဇော်ဝင်းပါကွ၊ မင်းတို့ ဒေါသသိပ်မကြီးကြနဲ့၊\nပြေပြေလည်လည် ရှင်းကြတာပေါ့” ပြောသံကြားရာ “ဟေ့ကောင် ဇော်ဝင်း၊ မင်းအသံ\nမကြားချင်ဘူး၊ အခု တို့ရှေ့က ဖယ်စမ်း” ဟု ပြောရင်း ရှေ့တက်သွားစဉ်\n“နေပါအုံး ကိုယ်ပြောတာလည်း နားထောင်ပါအုံး၊” ဆိုသော အခြားအသံတခုကို\nကြားလိုက်ရာ ဒုဗိုလ်မှူးကြီး ခင်မောင်မြင့် (စာကလေး)မှန်း ကျွန်တော်တို့\nရဲဘော်များ ခေတ္တငြိမ်သွားခိုက် “မင်းတို့ ဘာဖြစ်ချင်သလဲ ပြေလည်အောင်\nလုပ်ပေးမယ်၊ အေးအေးဆေးဆေး ပြောကြတာပေ့ါ” ဟု ပြောသည်။ “ချုပ်ထားတဲ့\nရဲဘော်(၂) ယောက်ကို အခုလွှတ်ပေးပါ။ ကျွန်တော်တို့ အခု ချီတက်ဆန္ဒပြမယ်” ဟု\nပြောရင်းဆိုရင်း ကြွေးကြော်သံများ အော်ဟစ်ပါတော့သည်။ စာကလေးက “ဟေ့\nမင်းတို့ ပြောမရဘူးလား၊ ဒီမှာ ဒီမိုကရေစီဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကော သိကြရဲ့လား”\nဟုပြောသောအခါ ရဲဘော်များ အလွန်ဒေါသ ထွက်သွားကြပြီး “ဟေ့ ဆယ်တန်း\nအောင်ပြီးလို့ ဒီတပ်ထဲဝင်လာတာကွ၊ မင်းထက် နားလည်တယ်၊ ဟေ့ ကြာတယ်\nရဲဘော်တို့ ချီတက်ကြမယ်” ဟု ပြောပြောဆိုဆို ချီတက်မည်အလုပ်\nကားမီးရောင်မြင်သဖြင့် “ဟေ့ ဘာလို့ မီးဖွင့်တာလဲ” ဟု ပြောရင်း ကားဆီသို့\nပြေးတက်သွားသည်။ ကားလည်း မီးမှိတ်သွားပြီ “ရဲဘော်တို့ ခဏလေး သည်းခံပြီး\nနားထောင်ကြပါ။” ဟု အသံကြားသဖြင့် စခန်းမှူး ဗိုလ်မှူးကြီး ချစ်သန်းမှန်း\nသိလိုက်ကြသည်။ “မင်းတို့ရဲ့ အသံကို အဝေးကြီးကကြားနေရတယ်။ ကဲ မင်းတို့\nဘာလုပ်ချင်ကြသလဲ”။ “စခန်းမှူး ဖမ်ထားတဲ့ ရဲဘော်(၂) ယောက်ကို\nအခုချက်ချင်းလွှတ်ပေးပါ၊ ကျွန်တော်တို့ တညလုံး စခန်းကို ပတ်ပြီး ဆန္ဒပြမယ်။\nမနက်မြို့ထဲထွက်ပြီး ချီတက်ဆန္ဒပြမယ်။ ကျွန်တော်တို့ကို\nမနှောင့်ယှက်ပါနဲ့”၊ “အေး မင်းတို့ကို ငါနားလည်ပါတယ်၊ မင်းတို့ကိုလည်း\nလေးစားပါတယ်၊ င့ါစကားကို နားထောင်ကြပါ။ အခုလောလောဆယ် အဆောင်ပြန်ပြီး\nအေးအေးဆေးဆေး အနားယူကြပါ။ မင်းတို့ ဘာအန္တရာယ်မှ မဖြစ်ဖို့ ငါတာဝန်ယူတယ်၊\nမင်းတို့ ဖြစ်ချင်တာတွေ ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးမယ်လို့ ငါကတိပေးတယ်။” ဟုပြောရာ\n“စခန်းမှူး တကယ် တာဝန်ယူသလား၊ ကျွန်တော်တို့ကို အချိုသိပ်ဖို့တော့\nမကြိုးစားပါနဲ့၊ အခုနေမှာ ကျွန်တော်တို့ ဘာကိုမှ မကြောက်ဘူး။ ဘာကိုမှလည်း\nဂရုမစိုက်ဘူး။” တိုတို ပြောရလျှင် စခန်းမှူးနှင့် တော်တော်ကြာ ညှိနှိုင်း\nပြောဆိုပြီးနောက် ကျွန်တော်တို့ အဆောင်သို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။\nသို့သော်လည်း ကျွန်တော်တို့ အေးအေးဆေးဆေး အနားယူကြသည်တော့ မဟုတ်၊\nမာဃဆောင် အခန်း (၄)တွင် အားလုံး စုရုံးတိုင်ပင်ကြသည်။\n“ဟေ့ ငါတို့တော့ စခန်းမှူးစကားကို မယုံဘူး၊ ဒီပြဿနာ မသေးဘူး၊ ဟိုကောင်\nဇော်ဝင်းနဲ့ စာကလေး အန္တရာယ်ကလည်း မသေးဘူး၊ ငါတို့ကို ဒုက္ခပေးမှာ\nသေချာတယ်။ ဒီတော့ ငါတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ၊ ကျောင်းသားသမဂ္ဂ နဲ့လည်း\nဆက်သွယ်ထားပြီဆိုတော့ ဖြစ်ချင်ရာ ဖြစ်ကွာ ရှေ့ဆက် ကြမ်းဖို့ဘဲ\nရှိတော့တယ်” ဟု ဒုတပ်ကြပ် သန့်စင်က ပြောသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဂျူတီပို့စ်\nအသီးသီးတွင် လုံခြုံရေးတာဝန်ယူနေကြသော ရဲဘော်များ ရောက်လာကြပြီး ” ဟေ့\nမင်းတို့ အော်သံတွေ၊ အိမ်ထောင်သည် လိုင်းထိတောင် ကြားရတယ်၊ ဟိုမှာ\nအကုန်လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်ကုန်ပြီ၊ မင်းတို့နဲ့ လာပေါင်းဖို့တောင် လုပ်နေတာ၊\nဟေ့ မင်းတို့ လုပ်ချင်တာ လုပ်သာလုပ်၊ နောက်ဆုတ်ဖို့ စိတ်မကူးကြနဲ့၊\nငါတို့ အကုန် တာဝန်ယူတယ်။ ဂျူတီ ပို့စ်တိုင်းမှာ သေနတ်မောင်းတင်ပြီး\nအဆင်သင့် ပြင်ထားကြပြီ၊ ၀င်လာတဲ့ ကောင်မှန်သမျှ အကုန်ရှင်းပစ်မယ်။” ဟု\nနေဒွန်းအောင်က ပြောသည်။ လက်နက်တိုက်တာဝန်ခံ တင်ဦးကလည်း “ဟေ့\nလက်နက်တိုက် အဆင်သင့် ဖွင့်ထားပေးမယ်။ ကြိုက်တဲ့ လက်နက်သာ ယူထုတ်ပေတော့၊\nအရေးကြုံရင် လက်မနှေးကြစေနဲ့” ဟု ပြောသည်။ အမှတ် (၁) ဗဟိုဂိတ်တွင်\nတာဝန်ကျသော တပ်ကြပ်မြင့်အောင်က “စခန်းမှူးကား ဂိတ်ဝ ၀င်လာတော့\nဂိတ်ဖွင့်မပေးဘဲ အားလုံးသေနတ်တွေနဲ့ ချိန်ထားပြီး စခန်းမှူး ရဲဘော်တွေကို\nဒုက္ခမပေးဘူးလို့ ကတိပေးပါ၊ ရုတ်ရုတ် ရက်ရက်ဖြစ်ရင် ဒီမှာတွေ့လား၊\nအတွဲလိုက် ဖြုတ်ပစ်လိုက်မယ်၊ ပြောတော့စခန်းမှူး တော်တော်ဖြုံသွားတယ်။\nသူ့ဆီက ကတိရမှ ဂိတ်ဖွင့် ပေးလိုက်တယ်။” (ဂျူတီပို့စ် အသီးသီးမှ\nရဲဘော်များသည် အစောကြီးကတည်းက အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို သိထားကြပြီး လူတိုင်း\nဒေါသထွက်ကာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြသည်။) တပ်ကြပ်တင်ကြိုင်က “စခန်းမှူးက\nဘယ်လောက် တာဝန်ယူတယ် ပြောပြော ခင်ဗျားတို့လည်း တပ်ထဲကြာပြီဘဲ၊\nစစ်တပ်အကြောင်း သိပါတယ်။ ဒီတော့ ကျွန်တော်တို့ မနက်ဖြန် စောစော\nမြို့ထဲထွက် ချီတက် ဆန္ဒပြကြမယ်။ ပြည်သူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းမယ်။\nကျွန်တော်တို့ ပြည်သူတွေရဲ့ အမုန်း မခံနိုင်ဘူး၊ အားလုံးရဲ့\nဆန္ဒဘယ်လိုရှိသလဲ” ဟုပြောရာ အထွေအထူး စည်းရုံးရန်ပင်မလို၊ နဂိုကမှ\nအခွင့်အရေး စောင့်နေသူများမို့ မနက်စောစော ထွက်ရန် အတည်ပြုလိုက်ကြသည်။\nတစ်ညလုံး ဘယ်သူမှ မအိပ်လိုက်ရပါ။ ပြင်ဆင်စရာရှိတာ ပြင်ဆင်ကြရင်း၊ သတိလည်း\nထားကြရင်း၊ တင်းပြည့် ပါတီကဒ်များကိုလည်း မီးရှို့ဖျက်ဆီးကြရင်း၊ မနက် (၄)\nနာရီတွင် (စိတ်မ၀င်စားသူ၊ ရှောင်လိုသူ၊ စိုးရွံသူ၊ စာကလေး၊\nဇော်ဝင်းတို့ရဲ့ အတွင်းလူများမှအပ) အားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြပြီ။\nတပ်ကြပ် တင်ကြိုင် ဦးဆောင်သော ဆန္ဒပြ စစ်ကြောင်းသည်\nလုံခြုံရေးစစ်သားများရှိရာ BCMP ဂိတ်ကို ကွင်းပြီး တပ်အနောက်ဘက်မှ ထွက်ကာ\nခပ်တည်တည် ချီတက်ကြပါတော့သည်။ အားလုံး အင်အား (၂၀၀)၊ အချိန်က စက်တင်ဘာလ\n(၉) ရက်၊ သောကြာနေ့ နံနက် (၀၄း၃၀)နာရီ။\nစစ်စောင်ကြား အစိမ်းပေါ်တွင် (ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေး လေတပ်စခန်း မင်္ဂလာဒုံ)\nဟူသော ဆိုင်းဘုတ်ကိုင်၍ တိတ်ဆိတ်စွာ ချီတက်လာသော စစ်ကြောင်းသည်\nစော်ဘွားကြီးကုန်းထိပ်ရောက်သည်နှင့် “ဒီမိုကရေစီ ရရှိရေး ဒို့အရေး၊\nဒို့အရေး”၊ “တပါတီစနစ် ဖျက်သိမ်းပစ် ဖျက်သိမ်းပစ်”၊\n“ဗိုလ်ချုပ်ပေးတဲ့စစ်ပညာ ပြည်သူတွေကို သတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး”၊ “ဒို့ရဲ့\nသွေးတွေ နီရဲ့လားဟေ့၊ နီတယ်ဟေ့ နီတယ်ဟေ့” ဆိုသော ကြွေးကြော်သံများကို\nအော်ဟစ်လိုက်ရာ ပထမတော့ လူတွေ ကြောင်ကြည့်နေကြသည်။ (မိုးလင်းစဖြစ်၍ လူတွေ\nသိပ်အပြင်မထွက်ကြသေး၊ အချို့ဆိုင်ဖွင့်စ၊ အချို့အိမ်တံခါးများဖွင့်စ၊\nအချို့ မျက်နှာသစ်စ ရှိသေးသည်။) ကျွန်တော်တို့ လမ်းထဲသို့ ၁၀ ကိုက် ၁၅\nကိုက်ခန့်ဝင်မိမှ သက်ဝင်လှုပ်ရှားလာကြသည်။ အိမ်အပြင် တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော\nအသက်(၅၀) ကျော်ရှိ အဘကစတင်၍ “ဟာ ဟေ့ ဒါမှ ဒို့ တပ်မတော်ကွ ဒို့တပ်မတော်”\nဟု ကျယ်လောင်စွာ အော်ရင်း အိမ်ပေါ်မှ ပြေးချလာကာ ရှေ့မှ ရဲဘော်တဦးကို\nပြေးဖက်သည်။ မကြာပါ၊ အိမ်တိုင်း အိမ်တိုင်းမှ ၀မ်းသာအားရ\nအော်ဟစ်ပြေးထွက်လာရင်း လက်ခုပ်သြဘာပေးကြသည်။ အဖွားအရွယ် တယောက်ကလည်း “\n၀မ်းသာလိုက်တာ ၀မ်းသာလိုက်တာ ဒါမှ ငါ့သားတွေ” ဟု ပြောရင်း မျက်ရည်များ\nစီးကျလာသည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျွန်တော်တို့လည်း\nပြည်သူတို့၏ လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆိုမှုကို မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် ကြည်နူး\n၀မ်းသာမိကြသည်။ ဒီလို ချီတက်လာရင်း အင်းစိန် ရန်ကုန်လမ်းမကြီးပေါ်သို့\nခြေချမိကြပြီ။ (လမ်းကျယ် ဖြစ်သောကြောင့်) ပထမတော့ လူတွေ ခပ်ဝေးဝေးမှသာ\nလက်ခုပ်သြဘာ ပေးကြသည်။ နောက်ဘယ်လိုက ဘယ်လို အနားရောက် လာကြသည်မသိ၊\nလမ်းတဖက် တချက်တွင်လူတွေ ပြည့်လာသည်။ အချို့ ကိုယ်ပိုင်ကားစီးသူများက\nကားကိုရပ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ နီးလာတော့မှ ကားထဲမှထွက်ပြီး\nလှိုက်လှဲဝမ်းသာစွာ နီးစပ်ရာ တယောက်ချင်းကို လက်ဆွဲ နှုတ်ဆက်ကြိုဆိုသည်ကို\nထူးကဲစွာကြုံတွေ့ရသည်။ သပိတ်နားသည့် နေ့လား၊ စောသေးလို့လားမသိ၊\nလမ်းအပေါ်တွင် ချီတက် လာသည်မှာ ကျွန်တော်တို့ လေတပ် တစ်ဖွဲ့တည်းသာ\nထူးထူးခြားခြား ဖြစ်နေသည်။ ကျွန်တော်တို့ကို ၀မ်းသာအားရ ခုန်ပေါက်\nကြိုဆိုနေသော လူထုကြီးသည် လမ်းဘေးဝဲယာ တဖက်တချက်တွင် ပြည့်ကြပ်ညှပ်နေသည်။\n(ပိုပြောသည် မထင်လိုက်ပါနှင့်၊)၊ သြော်….စစ်သားချင်း တူပေမဲ့ ပြည်သူ\nကြည်ဖြူသည့် သူနှင့် မကြည်ဖြူသည့်သူ မည်သို့ ကွာခြား သွားသည်ကို\nမျက်ဝါးထင်ထင် တွေ့လိုက်ရပါကလား။ ကမာရွတ် မြို့နယ်ထဲ ၀င်လိုက်သည်နှင့်\nကျွန်တော်တို့ကို ပန်းစည်းများနှင့် ကြိုဆိုနေသော တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူ\nကျောင်းသားအုပ်ကြီးကို လမ်းဘေးဝဲယာ တဖက်တချက်တွင် တွေ့လိုက်ရသည်။\nချက်ချင်းဆိုသလို ၀ဲယာ တဖက်တချက်မှ ကျောင်းသူ များက အတွင်းစည်း\nကျောင်းသားများက အပြင်စည်းယူလျက် လက်ချင်းဆက်ကာကျွန်တော်တို့\nရဲဘော်တတွေကို အလယ်မှ လိုက်ပါစေပြီး မန္တလေးဆောင် ရောက်သည်အထိ စောင့်ရှောက\n်ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။ ကျွန်တော့် စစ်သက် တလျှောက် သည်လိုကြိုဆိုမှုမျိုး\nမကြုံဖူးခဲ့။ မိုးဟိန်း၊ မိုးသီးဇွန် နှင့် အခြား အမည်မသိ ကျောင်းသား\nခေါင်းဆောင်များက တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး စင်မြင့်ပေါ်တက်ကာ ကျွန်တော်တို့\nပူးပေါင်းလာသည့်အတွက် မည်မျှအားတက် ၀မ်းသာသည်တို့ကို မငြီးငွေ့အောင်\nပြောသွားနိုင်သည်။ ပြည်သူအားလုံး တပ်မတော် (လေ) နှင့်အတူ\nချီတက်ဆန္ဒပြကြရန် လိုက်လံနှိုးဆော်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြောသည်။\nမကြာခင် သတင်းထောက်များနှင့်အတူ ဦးတင်ဦး (NLD)၊ ဦးအောင်ကြီးတို့\nရောက်လာကြပြီး ၀မ်းသာအားရ စကားပြောသည်။ ဒါရိုက်တာ မောင်တင်ဦးက\nမှတ်တမ်းတင်ဗွီဒီယို ရိုက်ကူးသည်။ (၁၀) နာရီခန့်တွင် ချီတက်ဆန္ဒပြရန်\nစတင်ပါတော့သည်။ မိန်းတံခါးဝရောက်သည်နှင့် ကျောင်းသူကျောင်းသားများနှင့်\nကြိုတင်စောင့်ဆိုင်းနေကြသော လမ်းအပြည့် လူထုကြီးသည် အလွန်ကျယ်လောင်သော\nသြဘာလက်ခုပ်သံ နှင့်အတူ “ဒါမှ ဒို့တပ်မတော် (လေ) ကွ” ဟု အော်ဟစ်ကြသည်။\nလှည်းတန်း၊ ကြည့်မြင်တိုင်၊ အလုံ၊ ဗိုလ်ချုပ်လမ်းအတိုင်း ချီတက်ရာ\nလမ်းတလျှောက်လုံးတွင် ကျွန်တော်တို့ကို ကြိုဆိုနေကြသော ပြည်သူလူထု\nကြီးသည် ဘယ်နေရာ ရောက်ရောက် ပြည့်ကြပ်ညှပ်ကာ ၀မ်းပန်းတသာ\nလှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆို နေကြသည်မှာ မကြုံစဖူး ထူးကဲလှပေသည်။\nချီတက်လာသော ကျွန်တော်တို့ ရဲဘော်အားလုံးသည် သွေးပင်လယ်ဝေခဲ့သည့်\nရှစ်လေးလုံး အရေးအခင်းကြောင့် စစ်သားဆို ရေပင် စစ်မသောက်ချင် လောက်အောင်\nအရွံကြီးရွံ အမုန်းကြီးမုန်း ဝေးဝေးက အရှောင်ကြီး ရှောင်ခဲ့သည့်\nပြည်သူလူထုကြီးသည် ယခုကဲ့သို့ ချီတက်ရာ လမ်းတလျှောက် လုံးပြည့်ကြပ်ညှပ်ကာ\nအောင်သပြေပန်းများနှင့် ၀မ်းပန်းတသာ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲကြီး\nကြိုဆိုကြလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ လုံးဝကို မထင်ရေးချ မထင်ခဲ့ပါ။ ယခုတော့\nအထင်နှင့်အမြင် တခြားစီပါလား၊ အခြားနားကြီး ခြားနားနေပါလား။ ကျွန်တော်သည်\nမြစိမ်းရောင်နှင့် ရွှေဝါမြေ စစ်ဆင်ရေး အကြိမ်ကြိမ်သွားဖူးပြီး လူထု၏\nကြိုဆိုမှုကို အကြိမ်ကြိမ် ခံရဖူးသည်။ သို့သော် လှိုက်လှဲမှုမရှိ၊\nတော်လှန်ရေး ပရိတ်များကို နင်းဘူးသည်။ လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆိုမှုရှိသော်လည်း\nဤကဲ့သို့ ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ၊ ၀မ်းပန်းတသာ ဖက်လှဲတကင်း\nမကြုံဘူးခဲ့၊ ဤကဲ့သို့လည်း ချမ်းမြေ့ကြည်နူးမှု အထွတ်အထိပ် မရောက်ဘူးခဲ့၊\nတပ်မတော် (လေ) သည် စစ်အာဏာရှင်လက်အောက်က လက်ရုံးတပ် တစ်တပ်ပေမို့\nကျောင်းသားပြည်သူ တရပ်လုံးက အမုန်းကြီး မုန်း အရွံကြီးရွံ အနာကြီး\nနာသင့်ပါလျက် တဖက်စောင်းနင်း တဖက်သတ်ခံထားရပါလျက် ယခုကဲ့သို့\nနွေးထွေးပျူငှာစွာ ကြိုဆိုလာသော ပြည်သူလူထုကြီး၏ မေတ္တာတရားသည်\nတုနှိုင်းဘွယ်ရာ မရှိအောင် ကြီးမားလှပါသည်။\nအမိရင်ခွင် အတွင်းခိုဝင်လာသော သားသမီးမှန်သမျှကို အယုတ်အလတ် အမြတ်မရွေး\nအကြင်နာတရား အစဉ် ဖုံးလွှမ်းထားသော မိခင်၏ မေတ္တာနှင့် ထပ်တူပါလား၊\n(အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင်) ကျွန်တော်အလွန်ချစ်သော ကျွန်တော့် မေမေ\nသေဆုံးစဉ်ကပင် မငိုခဲ့သော ကျွန်တော်သည် ယခုတော့ ၀မ်းသာကြည်နူးမှုဖြင့်\nမျက်ရည်ရစ်ဝဲ ကျဆင်းခဲ့ရပြီ။ ညနေ (၃) နာရီခန့်တွင်\nမဟာဗန္ဓုလပန်းခြံအတွင်းသို့ ရောက်ရှိတထောက်နားကာ ပြည်သူတို့ကျွေးသော\nဒန်ပေါက်ထမင်းနှင့် အအေးပုလင်းများကို အရသာရှိစွာ စားသောက်ကြပါသည်။\nထိုသို့ စားသောက်နေစဉ် စာရေးဆရာ မောင်သော်က (ဗိုလ်မှူးဘသော်) နှင့်\nအဖွဲ့ရောက်လာပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ဂုဏ်ပြုစကားပြောသည်။ ထိုစဉ်\nမမျှော်လင့်ဘဲ တပ်ကြပ်ကြီး ဒေါ်နုနုအေးကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် “ ဟာ မာမီ\nဘယ်လိုက ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ” ဟု အံ့သြစွာ မေးမိသည်။ “ငါလည်း\nရပ်ကွက်ထဲမနေရဲလို့ (လပထ) အိမ်ထောင်သည်လိုင်းမှာနေတာ တစ်ပတ်လောက်ရှိပြီ၊\nညက နင်တို့ အော်နေတာ လိုင်းထဲမှာ အတိုင်းသား ကြားနေရတယ်။ လိုင်းတခုလုံး\nဆူပွက်နေတာဘဲ၊ နင်တို့အတွက်လည်း စိတ်ပူနေကြတယ်။ မနက်ကျတော့\nရုံးသာတက်ခံရတယ်၊ လုံးဝစိတ်မပါဘူး၊ ကားပေါ်မှာ ကျော်ရီက နင်ဆန္ဒပြတဲ့အထဲ\nပါသွားပြီဆိုတာ ပြောပြတယ်။ ရုံးရောက်တာနဲ့ ငါလည်း ယူနီဖောင်းလဲပြီး\nနင်တို့ဆီ တန်းလိုက်လာတာဘဲ၊ ဟိုဘက်မှာ ဒို့ဌာနက ထွန်းရွှင်တို့၊\nကိုကိုနိုင်တို့ အုပ်စုလည်းပါတယ်။” ကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဋ္ဌာနတခုလုံးတွင်\nကျွန်တော်တို့ ကက (လေ) တစ်ဖွဲ့သာ ထူးခြားစွာ ထွက်ပေါ် လာခြင်းဖြစ်သည်။\nပို၍ ထူးခြားတာက တပ်ကြပ်ကြီး ထွန်းရွှင်အပါအ၀င် (၄) ယောက်သည် ကက (လေ)\nဗဟိုဆက်သွယ်ရေးမှ ၀ါရင့်ဆက်သွယ်ရေးသမားများ ဖြစ်ကြသဖြင့် လေတပ်တခုလုံး၏\nထိန်းချုပ် ဆက်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းများ ကသိကအောက် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ခဏအကြာတွင်\nကျောင်းသားသမဂ္ဂအဖွဲ့ နှင့် ရဟန်းပျိုသမဂ္ဂအဖွဲ့တို့မှ ကျွန်တော်တို့၏\nလုံခြုံရေး၊ နေထိုင်ရေးအတွက် ဆွေးနွေးကြသည်။ နောက်ဆုံး\nသရက်တောကျောင်းတိုက်တွင် သပိတ်စခန်းဖွင့်ရန် အတည်ပြုလိုက်သည်။\nကျွန်တော်တို့ သရက်တော ကျောင်းတိုက်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် နဲနဲနောနော\nမဟုတ်သော လူထုကြီးက စောင့်ကြိုနေသည်။\nကျွန်တော်တို့ တန်းစီဝင်လာသောအခါ အသက်(၅၀) ကျော် ရည်ရည်မွန်မွန်\nအန်တီတယောက်နှင့် သူ၏နောက်မှပါလာသော အမျိုးသမီးတစုက လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ\nကြိုဆိုပြီး ကျွန်တော်တို့ အတွက်ဆိုကာ အင်္ကျီလုံချည်နှင့် လိုအပ်သော\nအသုံးအဆောင် ပစ္စည်းများကို တစ်ဦးချင်း လိုက်လံ ဝေငှသည်။ အခြားအဖွဲ့အစည်း\nအသီးသီးမှလည်း ထို့အတူပင်။ စားသောက်ရေးအတွက် ကျောင်းသား ကျောင်းသူများ\nဦးစီးပြီး ကျွန်တော်တို့အတွက် စီမံခန့်ခွဲပေးသည်။ ကျွန်တော်တို့သည်\nဘုရင့်နောင်ထုံး နှလုံးမူ၍ တပ်နှင့်လုံးဝ အဆက်ဖြတ်လိုက်ပြီး အခိုင်အမာ\nသပိတ်စခန်းအဖြစ် အတည်ပြုလိုက်သည်။ ကျွန်တော်သည် (ကကလေ) မှ ဖြစ်သော်လည်း\nကက (လေ) နှင့်အတူ မနေ၊ (လပထ) လူပျိုဆောင်တွင် အနေကြာခဲ့သော ကျွန်တော်သည်\n(လပထ) အဖွဲ့နှင့်ပင် သွားအတူ လာအတူ စားအတူ ဖြစ်နေသောကြောင့် စခန်းချသော\nအခါတွင်လည်း (လပထ)အဖွဲ့နှင့်ပင် အတူနေ အတူချီတက် ဆန္ဒပြခဲ့သည်။ (၁၀)\nရက်နေ့ မနက်(၈) နာရီတွင် ကျွန်တော်တို့ အုပ်စု (လုံခြုံရေး\nတပ်စုတစ်စုချန်၍) ချီတက်ဆန္ဒပြရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။ ထိုစဉ် တပ်ကြပ်တင်ကြိုင်\n၀င်လာပြီး ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ပို့လိုက်သော ဂုဏ်ပြုသ၀ဏ်လွှာကို ဖတ်ပြသည်။\nထိုသ၀ဏ်လွှာတွင် “ထိုသို့ ပြည်သူ့ရင်ခွင် ခိုဝင်လာပြီး ပြည်သူနှင့်အတူ\nပူးပေါင်းလိုက်သည့် အတွက် အလွန်တရာ ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်ပါကြောင်းနှင့်\nထိုသို့ ဆန္ဒပြရာတွင် လက်နက်ကိုင် လုံးဝမပါစေဘဲ ငြိမ်းချမ်းစွာ ဆန္ဒပြရန်”\nတို့ ပါဝင်သည်။ (၁၁) ရက်နေ့ မနက်တွင် အိမ်ထောင်ရှင်မ အသင်းမှ စပါယ်ရှယ်\nမုန့်ဟင်းခါး ချက်ယူလာပြီး ရဲဘော်များကို ကိုယ်တိုင် ကျွေးကြသည်။\nအဖွဲ့အစည်းအသီးသီးမှ လာပို့ကြသည့် အင်္ကျီလုံချည်၊ စီးကရက်၊ ဆေးပေါ့လိပ်၊\nမုန့်မျိုးစုံတို့ကလည်း အလျံပယ်ပင်။ ပြည်သူတရပ်လုံး၏ ကျေးဇူးတရားသည်\nကြီးမားလှဘိသည်။ မနက်(၉) နာရီခန့်တွင် ကျွန်တော်တို့ ချီတက်ကြပြီး\nအပြန်တွင် ရန်ကုန်ဆေးရုံကြီးရှိ သပိတ်စခန်းသို့ သွားရောက်ကာ\nဟောပြောပွဲများကို နားထောင်သည်။ ဆေးရုံကြီး ကွင်းပြင်တခုလုံးနှင့်\nအပေါ်ထပ် အောက်ထပ် တခုလုံး လူများ ပြည့်ကျပ်ညှပ်နေသည်။ ရှေ့နေကြီးများ\nအသင်းမှ ဥပဓိရုပ်ကောင်းကောင်း ရှေ့နေတယောက် ကလည်း အာဝဇ္ဇန်း ရွှင်ရွှင်ဖြင့်\nပြောသွားသည်မှာ ပျင်းရိဘွယ်မရှိ ၊ လူတွေ တ၀ါးဝါး တဟားဟားပင်၊ နောက်တဖွဲ့\nစင်ပေါ်သို့ တက်လာပြန်သည်။ မိုးဟိန်းနှင့် မိုးသီးဇွန်း တို့ပင်၊\nမိုးသီးဇွန်က သူတို့၏ တောင်းဆိုမှု များကို ဖော်ပြသည်။\nသူပြောတာတွေအနက် တခုကိုတော့ သေသေချာချာ မှတ်မိနေသည်။ “ထမင်းစားရမဲ့\nအရွယ်ရောက်မှ နို့ချို တိုက်ကျွေးတာ ကျွန်တော်တို့ မလိုချင်” ဆိုတဲ့\nစကားဘဲ ဖြစ်ပါသည်။ နေ့လည် (၁) နာရီခန့်တွင် တပ်မှ ရဲဘော်များ\nကျွန်တော်တို့ထံ လာလည်ပြီး ၀မ်းသာအားရ စကားပြောကြပါသည်။\nအိမ်ထောင်သည်လိုင်းမှ ကျွန်တော်တို့ အဆောင်တွင် ရှိစဉ်က ဟင်းလာလာ\nရောင်းသော အဒေါ်တယောက်က “ နင်တို့ မရှိတာဟယ် ဘယ်လိုကြီးမှန်းကို မသိဘူး၊\nအားလုံး ချောက်ကပ်နေတာဘဲ၊ အိမ်ထောင်သည် လိုင်းတစ်ခုလုံး ဘယ်သူမှ\nမပျော်ကြဘူး၊ နင်တို့ကိုဘဲ သတိရနေကြတယ်၊ ဇော်ဝင်းနဲ့ စာကလေး\nကြောင့်ဆိုပြီး သူတို့ကို ပက်ပက်စက်စက် ကြိမ်ဆဲနေကြတာ ကြောက်ဖ်ို့တောင်\nကောင်းတယ်၊ နင်တို့ မရှိတော့ ငါတို့လည်း ဟင်းမရောင်းရဘူး၊ နင်တို့\nအကြွေးယူစားထားတဲ့ ဟင်းဖိုးတွေလည်း ဆုံးပြီ” ဟု ပြောပြသွားပါသည်။\nမွန်းလွဲ (၂) နာရီခန့်တွင် အိမ်ထောင်ရှင်မ အသင်းမှ ကျွန်တော်တို့နှင့်\nလာရောက်တွေ့ဆုံပြီး ရင်းရင်းနှီးနှီး စကားပြောကြသည်။\nထိပ်တန်းအရာရှိကြီးတစ်ဦး၏ ဇနီးဖြစ်ပုံရပြီး ရည်မွန်လေးစားဖွယ်ကောင်းသော\nအန်တီကြီး တစ်ဦး၏ ပြောခဲ့သော စကားကို ယခုထိ သံမှိုစွဲသကဲ့သို့\nမှတ်မိနေသေးသည်။ “(၉) ရက်နေ့ကသားတို့ မင်္ဂလာဒုံ လေတပ်က ထွက်လာတယ် ဆိုတာ\nကြားတာနဲ့ အန်တီဖြင့် ၀မ်းသာလွန်းလို့ မျက်ရည်တောင် ကျမိတယ်ကွယ်။ အန်တီ့\nသမီးတွေကို ဟဲ့ ဟဲ့ ရဲဘော်တွေကို ကျွေးဖို့ ဘာရှိလဲ ထုတ်စမ်း\nထုတ်စမ်းလို့ ပြောပြီး ရှာခိုင်းတာ ပေါင်မုန့်ခြောက် နှစ်ထုပ်ဘဲတွေ့လို့\nအန်တီ ဖြင့်စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရသေးတယ်။ အန်တီလည်း အိမ်က\nအပြေးအလွှားထွက်လာမိပြီး လမ်းပေါ်ရောက်တော့ မင်းတို့ကို ပစ်ဖို့ ထွက်လာတဲ့\nတပ်မ(၂၂) ကို တွေ့ရတော့တာပါဘဲကွယ်။ အန်တီ့ မျက်စိတွေ ပြာထွက်သွားတာဘဲ၊\nဘယ်လိုကနေ ဘယ်လို သူတို့ အရှေ့ ရောက်သွားသလဲ မသိဘူး။ လက်နှစ်ဘက်ကို\nမြှောက်ပြီး Please, Please ဆိုပြီး မပစ်ဖို့ တားတာပေ့ါကွယ်။ သူတို့လည်း\nကြောင်သွားပြီး ရပ်နေကြတယ်။ နောက်မှ လှည့်ထွက် သွားကြတယ်။ အန်တီဖြင့်\nရင်တွေ တုန်လိုက်တာ အရမ်းဘဲကွယ်။ သားတို့ တတွေဟာ စစ်ဥပဒေအရတော့\nတပ်ပြေးတွေပေါ့ကွယ်။ ဒါပေမဲ့ အန်တီတို့ကတော့ ဒီလို မသတ်မှတ်ဘူး။\nပြည်သူတွေဘက်က ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရပ်တည်တဲ့ သူရဲကောင်းတွေ အဖြစ်သာ\nတန်ဖိုးထားတယ်။ ရှေ့လျှောက်လည်း ပြည်သူတွေ ဘက်က ရပ်တည်ပါ။ ကာကွယ်ပါ။\nပြည်သူတွေရဲ့ အကျိုးကို သည်ပိုးပါ။ အန်တီတို့တတွေ သားတို့ကို အများကြီး\nအားကိုးတယ်။ သားတို့ဘက်က ရပ်တည်ပေးဖို့လည်း အဆင်သင့်ဘဲ။ သားတို့\nလိုအပ်တာတွေ အကုန်ဆောင်ရွက်ပေးမယ်။ မင်းတို့ တတွေ အားလုံး အန်တီ့သားတွေ\nပါဘဲ။ အန်တီ့သားတွေထက်တောင် ပိုချစ်ရတယ်။ အဲဒီတော့ မင်းတို့လေးတွေကို\nအန်တီရဲ့ သားလို့ သတ်မှတ်လိုက်ပါပြီ။” အဲဒီလို တသွင်သွင် ပြောရင်း\nမျက်ရည်များ ရစ်ဝိုင်းနေသလို ကျွန်တော်တို့ အားလုံးရဲ့ ရင်ထဲမှာလည်း\nမဖော်ပြ နိုင်လောက်အောင် ၀မ်းသာကြည်နူးမှုများ လှိုက်တက်လာကြကာ\nအဲဒီနောက် ရှစ်လေးလုံးလူထုတိုက်ပွဲမှာ တပ်မတော်သားတွေ ပါဝင်လာလို့\nစစ်တပ်က အပူတပြင်း အာဏာသိမ်းခဲ့ပုံ၊ တပ်မတော်သားတွေ အသီးသီးရဲ့\nရွေးချယ်ခဲ့ရတဲ့ လမ်းတွေကို အပိုင်း (၃) မှာ ကျွန်တော် ကိုဖိုးတရုတ်က\nပြည်သူသာ အမိ ပြည်သူသာ အဖ – အပိုင်း (၃)\nဆောင်းပါးရှင် – ဆရာ ဘုန်းမြင့်\nအော်- “ပြည်သူသာ အမိ ပြည်သူသာ အဖ ” ဆိုတာ ယခင်တုန်းကတော့ ကျွန်တော်တို့\nတပ်ထဲဝင်လာ ကတည်းက ကြားနေကျစကား၊ သို့သော် အမှန်ဝန်ခံရလျှင်\nကျွန်တော်တို့ လေးလေးနက်နက် မတွေးခဲ့၊ မစဉ်းစားခဲ့၊ အမှတ်တမဲ့ နေခဲ့သည်။\nပြည်သူတွေနှင့် ထိတွေ့မှုနည်းခဲ့ကြသည်။ ပြည်သူတွေနှင့် ကင်းကွာခဲ့ကြသည်။\nမြစိမ်းရောင်၊ ရွှေဝါမြေစသော စစ်ဆင်ရေးတွေ ထွက်ခဲ့မှုကြောင့် ပြည်သူတွေ၏\nခံစားချက်ကို အနည်းအကျဉ်း သိခဲ့ရသည်။ ယခုပြည်သူဆိုတာ ပျောက်ပြီး\nစစ်အာဏာရှင်တွေက တပ်မတော်သာ အမိ တပ်မတော်သာ အဖ ဆိုပြီး ပြည်သူတွေကို\nအမှောင်တိုက်ထဲ ထည့်ထားကြသည်။ အကျဉ်းချထားကြသည်။ စော်ကားချင်တိုင်း\nစော်ကားနေကြသည်။ ယခု ပြည်သူသာ အမိ ပြည်သူသာ အဖ ဆိုသည့်စကား ကို\nစာတွေ့မဟုတ်၊ ကိုယ်တွေ့သိခဲ့ရပြီ ၊ခံစားတတ်လာရပြီ၊ ပြည်သူတွေရဲ့ တန်ဖိုး\nအဖိုးဖြတ် မရအောင် ကြီးမားကြောင်း ပို၍ သိခဲ့ရပြီ၊ ပြည်သူတွေသည်\nကျွန်တော်တို့၏ ကျေးဇူးရှင်၊ ယခု ကျွန်တော်စားနေ ၀တ်နေ သုံးနေတာတွေသည်\nကျွန်တော်တို့ ကိုယ်ပိုင်ငွေကြေး၊ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစဖြင့် စားနေ၊ ၀တ်နေ\nသုံးနေတာမဟုတ်၊ ကျွန်တော်တို့ မိဘရင်းတွေ ကျွေးနေ ပေးနေတာမဟုတ်၊ တပ်က\nကျွေးနေ ပေးနေတာ မဟုတ်၊ ပြည်သူတွေ မရှိသည့်ကြားက ကျွေးနေ ပေးနေကြသည်။\nထမင်းထုပ်တွေ ဖွင့်ကြည့်လိုက်လျှင် ကောင်းပေ့ ညွန့်ပေ့ ဆိုသော ထမင်း\nဟင်းများ ကိုတွေ့ရသည်။ ချိုချဉ် သကြားလုံးများ ထည့်ပေးလိုက်သေးသည်။\nပြည်သူတွေတောင် ကျွန်တော်တို့လောက် ကောင်းကောင်းစားရမည်မထင်၊ အ၀တ်အစား\nဆင်ပေးသည်။ တယ်လီဗေးရှင်း ရေဒီယို ကက်ဆက် အပိုင်စားပေးထားသည်။ မိဘရင်းပင်\nဤသို့ ထားနိုင်မည်လား၊ ပြည်သူတို့၏ မေတ္တာ စေတနာသည် ကြီးမားဘိသည်။\nကျွန်တော်တို့ ဘေးမသီ ရန်မခအောင် အားလုံးက ၀ိုင်းဝန်း\nစောင့်ရှောက်ပေးသည်။ ကျွန်တော်တို့ အပြင် မထွက်လိုက်နှင့်\nထွက်လိုက်သည်နှင့် ပြည်သူတွေ ၀မ်းပန်းတသာ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုကြသည်။\nစစ်တပ်ကို ခါးခါးသီးသီး ရွံမုန်းနေသော ပြည်သူတို့သည် “ဒို့ကို\nနှိပ်ကွပ်ခဲ့သည့် အယုတ်တမာ အာဏာရှင်၏ အစွယ်အပွားတွေ” ဟု သာ သဘောထားပြီး\nကျွန်တော်တို့ကို ဥပက္ခာပြု အငြိုးထားခဲ့ပါမူ ယခုလောက်ဆို ကျွန်တော်တို့၏\nကံကြမ္မာသည် တွေးပင် မတွေးရဲတော့၊ ပြည်သူတွေသည် ကျွန်တော်တို့၏ အမိအဖ\nဆိုပါလျှင် ကျောင်းသူ ကျောင်းသားများသည် ကျွန်တော်တို့၏ ညီငယ်\nညီမငယ်များသာ ဖြစ်မည်ပေ့ါ။ ဒီညီငယ် ညီမငယ် များသည် သူတို့၏ အကိုကြီး\nအကိုလတ်၊ အကိုငယ်ဖြစ်သော ကျွန်တော်တို့ကို အရိပ်တကြည့်ကြည့်ဖြင့် မျက်နှာ\nညှိုးမှာကိုပင် မကြည့်ရက်၊ သူတို့ စွမ်းဆောင်နိုင်သည့် အတိုင်းအတာအထိ\nအစွမ်းကုန် ဖြည့်ဆည်း ပေးကြသည်။\nသူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို တံတိုင်းသဖွယ် ကာရံ ပေးထားသည်။ အပြုံးပင် မပျက်ကြ၊\nမငြီးငြူကြ၊ ကျွန်တော်တို့ ယူရမည့် တာဝန်ကို သူတို့ ယူနေကြရပြီ၊\nသူတို့ကို နောက်မှာထားပြီး ကျွန်တော်တို့ကရှေ့မှ မားမားမတ်မတ်\nရပ်တည်ပေးရမည်ပေ့ါ။ ကာကွယ်ပေးရမည်ပေ့ါ၊ ခုတော့ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေပါလား၊\nကျွန်တော်တို့ တာဝန်မကျေပါလား၊ ကျွန်တော်တို့ အလွန်တာဝန်မဲ့နေလေပြီ၊\nသေသေချာချာ စဉ်းစားလေ အလွန်တရာမှ ရှက်ဖို့ ကောင်းလေလေ။ (၁၃) ရက်နေ့\nနေ့လယ်တွင် တပ်မှ အရာရှိတချို့နှင့် အရာခံ ဗိုလ်တချို့ ရောက်လာပြီး\nရဲဘော်များ တပ်စခန်းသို့ ပြန်ဝင်လာကြရန် စည်းရုံးကြသည်။ ဤတွင် ရဲဘော်\nသုံးပုံတပုံလောက်မှာ ဟုတ်နိုးနိုးဖြင့် တပ်ထဲ ပြန်ဝင်လိုသူများ\nပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤကိစ္စကို အခြေအတင် ဆွေးနွေးကြသည်။ ကျွန်တော့် ဋ္ဌာနဖြစ်သော\nကက(လေ) ကလည်း တပ်ထဲ ပြန်လာရန် မကြာခဏ လာပြောသည်။ ကျွန်တော်နှင့်\nဒေါ်နုနုအေးက လုံးဝပြန်မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြန်ပြောသည်။ ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်\nနှင့် ကိုယ်ထွက်လာပြီးမှ ဘာကြောင့် ပြန်ဝင်ရမည်နည်း။ ပြည်သူလူထုနှင့်\nကျွန်တော့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နီးစပ်ရာတို့က ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်ကြ\nပေတော့မည်။ ပြီးတော့ အရေးမယူဘူးဆိုကာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်၊ ဒီလိုလုပ်လျှင်\nဒီလိုဖြစ်တတ်သည်ကို ဤအရေးအခင်းတွင် မပါဝင်ကတည်းက ကြိုတင် တွက်ဆထားပြီး\nဖြစ်သည်။ ကျွန်တော့်ကို ခုမှ လူအထင်ကြီးအောင် ပြောနေသည်ဟု ထင်ကောင်း\nထင်ကြပေမည်။ သို့သော်ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ကျွန်တော်\nပြောခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ကျွန်တော်တို့ စစ်တပ်တွင် အလကားနေရင်း\nသောက်မြင်ကပ်ပုဒ်မ (၆၅) ဖြင့် အရေးယူနေတတ်သည်။ ယခုကိစ္စသည် ပုဒ်မ(၆၅) ထက်\nအဆပေါင်း တရာမက အပြစ်ကြီးလေးသည်။ တန်းပြည့်စစ်မှုထမ်းချိန်ဟု သတ်မှတ်၍\nရနိုင်သော ယခုလို ကာလမျိုးတွင် ဂျူတီပို့စ်မှ ကိုက်(၅၀) အကွာ\nထွက်မိလျှင်ပင် ပစ်ခတ်ခွင့်ရှိလေရာ ယခု ကျွန်တော် ရောက်ရှိနေသောနေရာမှာ\nဂျူတီပို့စ် မှ မိုင်ပေါင်းများစွာ ကွာဝေး နေလေပြီ၊ ကျွန်တော်တို့\nဆန္ဒပြသော စက်တင်ဘာလ(၉) ရက်နေ့သည် ကိုယ့်အိပ်ရာလိပ် ကိုယ်ယူပြီး ရုံးသို့\nလာရမည်ဟု အမိန့်ထုတ်ထားသော အချိန်ကာလဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ကိုယ့်ဌာနအကြောင်း\nကိုယ်သိသည်။ ကျွန်တော်တို့ တပ်မှူး လေ/၁၂၃၁ ဗိုလ်မှူး မြအောင်သည်\nဤကိစ္စကို တာဝန်ယူမည်မဟုတ်။ စခန်းမှူး ဗိုလ်မှူးကြီးဘဆန်းကလည်း\nစစ်စည်းကမ်းနှင့် ပတ်သက်လျှင် တရွေးသားမျှ အလျှော့ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်။\nမျက်နှာအနေအထားကပင် ဘယ်အချိန်ကြည့်ကြည့် (ကျွန်တော်တွေ့ရသည့်\nအချိန်တိုင်း) တင်းမာ နေသည့်လူ၊ ဒီတော့ တာဝန်ယူသည်၊ ဘာမျှမဖြစ်စေရ\nဆိုသည်မှာ ရေပေါ်အရုပ်ရေးလျှင် ထင်ချင်ထင်မည်၊ စကားလေးတခွန်း\n(သတိမထားမိဘဲ) အမှတ်မထင် ပြောမိသည့်အတွက်ပင် ရေကြည်အိုင် ရောက်ပြီး\nကတိ အထပ်ထပ်ပေးပြီး အရေးမယူ ဆိုသည့်တိုင် တပ်ကိုပြန်သွားလျှင် အလိုလို\nမျက်နှာငယ်ရတော့မည်။ စောင့်ကြည့်ခံရတော့မည်၊ ကိုယ်မှန်သည်ထင်၍\nလုပ်လိုက်သည့်ကိစ္စကို မှားပါသည်ဟု ခံဝန်ချက် ပေးရတော့မည်။ (စစ်တပ်၏\nအစိတ်အပိုင်း တစိတ်တဒေသဖြစ်သည့် ကျွန်တော်တို့သည် စစ်တပ်၏ မှားယွင်းသော\nလုပ်ရပ်များကြောင့်) ပြည်သူလူထု ရှေ့ဝန်ချတောင်းပန် ဒူးထောက်ရသည်က\nလိပ်ပြာ သန့်လှသည်။ ပြည်သူသာအမိ ပြည်သူသာအဖ မဟုတ်ပါလား။ (၁၇) ရက်နေ့\nနေ့လယ် (၁၂) နာရီခန့် တွင် ကျွန်တော်တို့ ထမင်းစားသောက်ပြီး\nအပြင်သွားသူသွား၊ အနားယူသူယူ၊ စကားပြောသူပြော၊ လုပ်စရာ ရှိတာ လုပ်သူနှင့်\nရှိနေကြခိုက် အပြင်ထွက်သွားသော ထွန်းထွန်းနိုင် (PLF) အူယားဖားယား\nပြေးဝင်လာပြီး “ဟေ့ အားလုံး အမြန်ယူနီဖောင်းဝတ်ကြ၊\nကုန်သွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာနမှာ စစ်တပ်က ဆန္ဒပြသူတွေကို သေနတ်နဲ့ ပစ်နေပြီ၊\nကြားရတဲ့သတင်းတွေက ကိုယ့်နားကိုယ် မယုံနိုင်လောက်အောင်ပါပဲ။\nအခွန်ကိစ္စကို အကြောင်းပြုပြီး နိုင်ငံသားအဖြစ်က စွန့်လွှတ်တဲ့သူ များလာတာက\nတစ်ကြောင်း၊ နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်လုပ်တဲ့သူတွေ အရင်ကထက် ပိုများလာတာက\nတစ်ကြောင်း စတာတွေကြောင့် နိုင်ငံခြားမှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံသား\nတွေရဲ့ ဝင်ငွေခွန်ကို ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကနေ ၅ ရာခိုင်နှုန်းအထိ လျှော့ပြီး\nကောက်ခံဖို့ အစီအစဉ် ရှိတယ်လို့ သိရပါတယ်။ အခြားတစ်ဖက်မှာလည်း အဲဒီလို\nလျှော့ကောက်တဲ့အတွက် အစိုးရ ဘဏ္ဍာငွေ လျော့မသွားအောင် အခွန်ဆောင်တဲ့ သူတွေကို\nကားပါမစ်တွေ ပြန်ချ ပေးသွားမယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ လူတွေ အခွန် ဆောင်ချင်စိတ်\nရှိအောင် စည်းရုံးတဲ့ သဘောပါ။ အရင်ကလောက် များများစားစား ချပေးမှာ မဟုတ်ပေမယ့်\nသတ်မှတ်ထားတဲ့ အခွန်ပမာဏကို ပေးသွင်း ပြီးသူတိုင်း ကားဝယ်ယူ တင်သွင်းခွင့်\nပါမစ် ရမယ်လို့ သိရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သိပ်ဟောင်းနေတဲ့ ကားတွေကို\nတင်သွင်းခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ပဲ ၂၀၀၄ ခုနှစ် နောက်ပိုင်း ထုတ်တဲ့ကားတွေကိုပဲ\nတင်သွင်းခွင့်ပေးသွားမယ် လို့လည်း သိရပါတယ်။\nဆိုးရွားလာတဲ့ ရန်ကုန်မြို့က ဂျီအက်စ်အမ် ကွန်ယက်ကြောင့် မြန်မာ့ ဆက်သွယ်ရေး\nလုပ်ငန်းနဲ့ အပြိုင် ကုမ္ပဏီ တစ်ခုကို လုပ်ပိုင်ခွင့် ချပေးမယ်လို့ ကြားရပါတယ်။\nအဲဒီအတွက် ပုဂံ ဆိုက်ဘာတက်ခ်နဲ့ နိုင်ငံခြား တယ်လီဖုန်း ကုမ္ပဏီတစ်ခု ဖက်စပ်\nလုပ်ဖို့ စီစဉ် နေတယ်လို့လည်း သိရပါတယ်။ အခုလောလောဆယ် ပုဂံနဲ့ ဖက်စပ်လုပ်ဖို့\nစကားပြောနေတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေထဲမှာ ထိုင်းနိုင်ငံက Shin Corp၊ စင်ကာပူက SingTel\nတို့အပြင် ထူးထူးခြားခြား ဥရောပ ကုမ္ပဏီ တစ်ခုဖြစ်တဲ့ Vodafone လည်း ပါဝင်နေ\nပါတယ်။ W-CDMA လို့ခေါ်ကြတဲ့ 3G service၊ Blackberry Pushmail Service၊ I-phone\nData plan တွေပါ ပေးနိုင်ဖို့ စီစဉ်နေတယ် လို့ သိရပါတယ်။\nအခြားတစ်ဖက်မှာလည်း MPT က နိုင်ငံခြား ကုမ္ပဏီ တစ်ခုနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး အင်တာနက်\nကွန်ယက်တွေ တိုးချဲ့သွားဖို့နဲ့ ဝန်ဆောင်မှု အသစ်တွေ ပေးသွားဖို့ စီစဉ်နေတယ်\nလို့ သိရပါတယ်။ MPT က ပေးမယ့် ဝန်ဆောင်မှု အသစ်တွေထဲမှာ Pfingo၊ Skype တို့လို\nVOIP ဝန်ဆောင်မှုတွေပါ ပါဝင်တယ်လို့ သိရပါတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံကို လှမ်းကြူချင်သူ\nနောက်တစ်ခုကတော့ ကမ္ဘာ အရပ်ရပ်မှာ နေထိုင်တဲ့ မြန်မာတွေ အတွက် သတင်းကောင်း\nတစ်ခုပါ။ နိုင်ငံခြား ကုမ္ပဏီ တစ်ခုကနေ မြန်မာ အစားအစာ ချက်ပြုတ်နည်းကို\nလေ့လာပြီး ကမ္ဘာအနှံ့အပြားမှာ မြန်မာစားသောက်ဆိုင်တွေ ဖွင့်လှစ်ဖို့\nစီစဉ်နေတယ်လို့ သိရပါတယ်။ အဲဒီ ကုမ္ပဏီဟာ လောလောဆယ် ကမ္ဘာ အရပ်ရပ်မှာ\nတရုတ်နဲ့ထိုင်း စားသောက်ဆိုင် အမြောက်အများ ဖွင့်လှစ်ထား ပါတယ်။ အဲဒီ\nအစီအစဉ်ကို အကောင်အထည် ဖော်နိုင်ဖို့ ပြင်သစ်စားဖိုမှူး ၅ယောက် ဦးဆောင်တဲ့\nအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဟာ ရန်ကုန်မှာ မြန်မာအစားအစာကို သုတေသန လုပ်နေတယ်လို့ ကြားရပါတယ်။\nသူတို့ မြန်မာစားသောက်ဆိုင် ဖွင့်လှစ်ဖို့ စီစဉ်နေတဲ့ နေရာတွေမှာ\nလော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ်၊ ဆန်ဖရန် စစ္စကို ၊ နယူးယောက် စတဲ့ အမေရိကန် နိုင်ငံက\nမြို့ကြီးတွေ၊ ဆစ်ဒနီ၊ မဲလ်ဘုန်း စတဲ့ သြစတေးလျ မြို့ကြီးတွေ၊ လန်ဒန်၊ ပဲရစ်၊\nဘာလင်၊ မြူးနစ် စတဲ့ ဥရောပ မြို့ကြီးတွေ ပါဝင်တယ်လို့ သိရပါတယ်။\nစင်ကာပူမှာ အမြဲတမ်းနေထိုင်သူတွေ၊ မလေးရှား ဗီဇာ ရှိတဲ့သူတွေ အတွက်လည်း\nသတင်းကောင်း တစ်ခု ရှိပါတယ်။ ဘတ်ဂျက် လေကြောင်းလိုင်း တစ်ခု ဖြစ်တဲ့ AirAsia\nကို ရန်ကုန်-ဂျဟိုးဘာရူး၊ ရန်ကုန်-ပီနန် ခရီးစဉ် ပြေးဆွဲဖို့\nခွင့်ပြုလိုက်ပြီလို့ သိရပါတယ်။ ဂျဟိုးဘာရူး Senai လေဆိပ်ကနေ စင်ကာပူ\nနိုင်ငံအတွင်းကို ရောက်ဖို့ ၄၅ မိနစ် လောက်ပဲ ကြာပါတယ်။ အဲဒီတော့ နောက်ဆို\nစင်ကာပူမှာ နေတဲ့သူတွေ ဝါသနာ ပါရင် စနေ၊ တနင်္ဂနွေ အိမ်ပြန်လို့ ရမယ့် သဘောပါ။\nAirAsia ရဲ့ အဆိုအရ အဲဒီ ခရီးစဉ်တွေကို သူ့လေကြောင်းလိုင်းရဲ့ တခြား\nခရီးစဉ်တွေလိုပဲ ဈေးနှုန်း သတ်မှတ်မယ်လို့ သိရပါတယ်။ ရန်ကုန်-ဂျဟိုး ခရီးစဉ်ကို\nပုံမှန်အားဖြင့် မလေးရှား ရင်းဂစ် ၃၀၀-၄၀၀ (စင်ကာပူ ဒေါ်လာ ၁၀၀-၂၀၀) လောက်နဲ့\nပြေးဆွဲ ပေးသွားမယ် လို့ ဆိုပါတယ်။\nအခု ပြောသွားတဲ့ သတင်းတွေက တကယ့်ကို မယုံနိုင်စရာပါပဲ။ ကျွန်တော်လည်း\nမယုံပါဘူး။ တကယ်မှ မဟုတ်တာ။ ကျွန်တော် ကြားချင်တဲ့ သတင်းတွေပါ။\nဘယ်သူရေးတယ် ဆိုတာမသိပေမဲ့ တော်တော် စိတ်ကူးကောင်းတဲ့သူ တစ်ယောက်ဖြစ်မှာ\nသေချာပါတယ်..... ဖတ်ရင်းဖတ်ရင်း.... မျက်လုံးတွေ ပြူးထွက်လာအောင်\n(ရုံးမှာ အိပ်ငိုက်တဲ့ အချိန်ဖတ်တာမို့ပါ...:P ) ... ဝမ်းသာလုံးတွေ\nကြွလာပြီး သကာလ...... အဆုံးရောက်မှ... "ယုံပဲယုံတတ်လေ... တန်ရာတန်ရာကို\nမမှန်းဘူး.."လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပဲ... အရီအပြုံးနဲ့ ...\nခွင့်လွှတ်လိုက်....အဲလေ... အပြစ်တင်လိုက်မိတယ် (ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကတော့\nအပြစ်မတင်ခင်ကတည်းက ခွင့်လွှတ်ပြီးသား ဆိုတော့လေ....)\nပေးပို့ သူ ကိုဒေါင်းနီ -ရန်ကုန်\nဖြိုးဓန အကြာ်စုံလုပ်ငန်းတဲ့ ကျွန်မတို့နေ့တိုင်းစားသုံးအားပေးနေတဲ့အာလူးကြော်တို့ ဘရာကြော်တို့လုပ်တဲ့နေရာကြီးပေါ့ အဲ့ဒီဖြိုးဓနအကြာ်စုံလုပ်ငန်းက ရွှေပြည်သာမှာ ရှိတာပါ သူဌေးနာမည် က ဦးအောင်သန်းတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံသားသူဌေးကြီးပေါ့ တစ်နေ့ ကလေးတစ်ယောက်ပြန်ပြေးလာပြီး အဲ့ဒီဖြိုးဓနအကြော်စုံနဲ့ပက်သတ်ပြီး ပြောပြမှ တော်တော်ရင်နာစရာကောင်းပါလားဆိုတာကိုသိရပါတယ် ..........ဖြစ်ပုံက.... မောင်နေနိုင် ၊မောင်ဝဏဇော် ၊ မောင်ဇော်ဇော်နဲ့ မောင်အောင်မြတ်ထူးသူငယ်ချင်းလေးယောက်ကအလုပ်အကြာင်း စုံစမ်းပြီးအဒေါ်ကြီးတစ်ယောက်အဆက်အသွယ်နဲ့ အဲ့ဒီငရဲဘုံကဲ့သို့သော ဖြိုးဓန အကြော်စုံလုပ်ငန်းကို ရောက်လာခဲ့ကြပါတယ်။ အဒေါ်ကြီးက စားရိတ်ညိမ်း\nတစ်လ(၂၅၀၀၀)ပေးမယ်ပြောသော်လည်း တကယ်တန်း ထိုနေရာသို့ရောက်သောအခါ (၂၀၀၀၀)ဖြစ်သွားပါတယ်။ ပြီးတော့ အလုပ်လုပ်ဖို့စာချုပ်ချုပ်ရမယ်ဆိုကာ (၃)လလုပ်ပါမယ်ကတိပေးပြီးလေးယောက်လုံး လက်မှတ်ထိုးခဲ့ရပါတယ်။ ပိုက်ဆံကြိုတင်ငွေ တစ်သောင်းတုတ်ပေးပြီး ရှိရှိသမျှအလုပ်တွေသိမ်းကြုံးလုပ်ခိုင်းပါတော့တယ် ။တစ်နေ့ကိုအလုပ်ချိန်(၁၀)နာရီဖြစ်ပြီး အချိန်ပိုမရှိပါက ညနေအလုပ်ဆင်းချိန်မှာ အလုပ်ရုံမှ အာလူးအိတ်များ(ဆန်တစ်အိတ်မျှလေးသော)ကိုထမ်းခိုင်းခြင်း၊ဆီပုန်းများသယ်ခိုင်းခြင်းဖြင့် အလုပ်နားချိန်မှတောင်\nအလုပ်ရုံရဲ့ ရှိရှိသမျှ လက်တိုလက်တောင်းတွေကိုခိုင်းစေတက်ပါတယ်.။ ည၉း၃၀ မှေ၇ချိုးထမင်းစာရပါတယ်။ ထို့ကြောင့်ထိုကောင်လေး (၄)ယောက်မှ\nသုံယောက်က အလုပ်ကိုနော်မယ် မဟုတ်ဘဲပိုခိုင်းသောအတွက် ပင်ပန်းကာ နဂိုရှိပြီးသား အပင်ပန်းမခံနိုင်ရင်ထွက်ပြေးသူများ၏လမ်းကြောင်းဖြစ်သော\nအိမ်သာပေါက်မှ ထွက်ပြေးကြပါသောလည်း ကံဆိုးစွာပြန်၍မိသွားသောကြောင့် ကြိုးတုပ်တိုးကြိတ်ကာ နှစ်ယောက် ကို သံဇကာ ထဲထည့် ကြိုးတုပ်ထားပြီး ကျန်တစ်ယောက်ကို အပြင်ကမာကလာပင်မှာ လက်ကိုကြိုးတုတ်ကာ တွဲလောင်းချထားတယ်၊ နိုင်ကငံခြားအက်ရှင်ကားထဲအတိုင်းပေါ့\nဒါပေမယ့် ဖြစ်နေတာက မြန်မာနိုင်ငံ ဗုဒ္ဓဘာသာနိုင်ငံမှာပါ ညဘက်ရောက်တော့ ကျန်နေသေးတဲ့ တစ်ယောက်ကထွက်ပြေးပြန်လာပြီး လူကြီးတွေနဲ့\nထိုငရဲဘုံမှာကျန်နေခဲ့သောကလေးများ သွားခေါ်သောအခါမှ ငရဲဘုံ ဖြိုးဓန အကြော်စုံလုပ်ငန်းမှ သူဌေးဖြစ်သော ဦးအောင်သန်း (မြန်မာနိုင်ငံသားကုလားကြီး)ကတရားတစ်ဘောင်တွေကိုကြိုမြင်ကာ\nအမှန်တော့တရားနိုင်တွေဘာတွေမသိပါဘူး ခုအလုပ်သွားလုပ်တဲ့ သူတို့အလုပ်ခန့်ပြီး အလုပ်စေခိုင်းခဲ့တဲ့ ကောင်လေးလေးယောက်မှာ နှစ်ယောက်က\nအသက်မပြည့်သေးသူများတာဖြစ်ပါ တယ် ......\nဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် ရိုးရိုးသားသား အလုပ်လုပ်ချင်နေသောမြန်မာလူငယ်လေးများကို ထိုကဲ့သို့သော ငရဲဘုံနှင့်တူသော ဖြိုးဓနအကြော်စုံလုပ်ငန်းမှာ မလုပ်မိအောင်ရယ် ဖြိုးဓနကျွန်မတို့လိုစားသုံးအားပေးနေသူများကိုလဲ အဆိပ်ပင်ရေလောင်း နေသလိုဖြစ်နေပါကြောင်းအသိပေးတာပါ ....\nPosted by ဒေါင်းတမာန် at Thursday, August 27, 20090comments\nမတရားဖမ်းဆီးထားသော သံဃာတော်များအား လွှတ်ပေးရန်နှင့် သံဃာတော်များအပေါ်\nအမြန်ဆုံးတောင်းပန်ရန်နှင့် မလိုက်နာပါက လာမည့်သီတင်းကျွတ်လပြည့် (၁၅)\nရက်၊ (၃-၁၀-၂၀၀၉)၊ သံဃာပ၀ါရဏာပွဲနေ့ တွင် တတိယအကြိမ် ပတ္တနိက္ကုဇ္ဇနကံဆောင်\nသပိတ်မှောက်မည်ဟု မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ သံဃာ့တပ်ပေါင်းစုအဖွဲ့ကြီးက\nကြေညာချက်ထုတ်ပြန်ထားသည်။ အဆိုပါကြေညာချက်နှင့် ပတ်သက်၍ ယင်းအဖွဲ့မှ\nနိုင်ငံခြားရေးရာတာဝန်ခံ အရှင်ဣဿရိယနှင့် ခေတ်ပြိုင်ဆက်သွယ်မေးမြန်းချက်။\nမေး။ ။ မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ သံဃာ့တပ်ပေါင်းစုအဖွဲ့ကြီးက\nဘာရည်ရွယ်ချက်နဲ့ တတိယအကြိမ် သပိတ်မှောက်ကံဆောင်ဖို့ ကြေညာချက်\nဖြေ။ ။ ၁၉၉၀ သပိတ်တုန်းက မန္တလေးမှာ ဆရာတော်ကြီးတွေက ဦးဆောင်ပြီး\nသပိတ်မှောက်ခဲ့တယ်လေ။ အဲဒီမှာလည်း စစ်အစိုးရက သပိတ်မှောက်ကံကို\nကျူးလွန်လိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်တာတွေ လုပ်ခဲ့တယ်။ အဲဒီမှာလည်း သူတို့က\nပြန်လည်ပြီး မတောင်းပန်တဲ့အပြင် ဆရာတော်ကြီးကိုယ်တိုင်ကို ထောင်ချတာ၊\nနှိပ်စက်တာ၊ ကျောင်းတိုက်တွေကို စီးနင်းတာတွေ လုပ်ခဲ့တယ်။ အဲဒါတွေကို\nပြန်မတောင်းပန်တဲ့အတွက်ကြောင့် အဲဒီကတည်းက သပိတ်က မလှန်ရသေးဘူး။ သူတို့\nသပိတ်မှောက်ကံကို ဆက်ကျူးလွန်တယ်ပေါ့။ ဒါပေမယ့် အဲဒီတုန်းက ဘယ်သူမှ\nထပ်ပြီးမလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ သပိတ်မလှန်သေး ပေမယ့် ငြိမ်နေခဲ့ကြရတယ်။\nနောက်တခါ သူတို့က ၂၀၀၇ စက်တင်ဘာမှာ ဦးဇင်းတို့သံဃာတွေ\nငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်း မေတ္တာပို့ လမ်းလျှောက်တာကို သူတို့ကနေပြီးတော့\nဓာတ်တိုင်မှာကြိုးနဲ့တုပ်၊ ခေါင်းရိုက်ဆိုတဲ့အခါကျတော့ သပိတ်မှောက်ကံကို\nထပ်ကျူးလွန်တဲ့အတွက်ကြောင့် သံဃာတော်တွေကနေပြီးတော့ သူတို့ကို\nထပ်ပြီးတော့ ဒုတိယအကြိမ် သပိတ်မှောက်ခဲ့တယ်။ အဲဒီမှာလည်း သူတို့က\nပြန်ပြီးတော့ သံဃာတွေကို မတောင်းပန်တဲ့အပြင် ထပ်ပြီးတော့တခါ ပစ်သတ်တာ၊\nကျောင်းတိုက်တွေကို သူပုန်စခန်းစီးသလိုလုပ်တာ၊ ဒါတွေကို သူတို့က\nထပ်ပြီးတော့ကျူးလွန်တယ်။ အဲဒီလိုမျိုး ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့အတွက်ကြောင့်\nဦးဇင်းတို့က ဒီလိုတော့မဖြစ်ဘူး၊ ငါတို့သာသနာကို သူတို့ကနေပြီးတော့\nအမြဲတမ်းပဲ စော်ကားချင်သလိုစော်ကား၊ လုပ်ချင်တိုင်း လုပ်နေရင်\nဘုရားရဲ့သာသနာဟာ အင်မတန်မှနစ်နာတယ်၊ သံဃာတွေလည်း နစ်နာတယ်။ အခုဆိုရင်\nသံဃာတွေဟာ ထောင်ထဲမှာ အပြစ်မရှိဘဲနဲ့ နေနေရတာဟာ ကျန်သံဃာတွေအားလုံးအတွက်\n၀မ်းနည်းစရာလည်းကောင်းတယ်၊ ရင်နာစရာလည်းကောင်းတယ်။ အဲတော့ တတိယအကြိမ်\nဒီသံဃာတော်တွေပြန်လွတ်ဖို့ ငါတို့မှာတာဝန်ရှိတယ်။ အသတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရတဲ့၊\nအကုန်လုံးပေါင်းစည်း စည်းဝေးတိုင်ပင်ပြီးတော့ ငါတို့\nမြတ်စွာဘုရားချမှတ်ထားတဲ့ ၀ိနည်းများနဲ့ညီတဲ့ ဒီ တတိယအကြိမ် သပိတ်တော့\nဆင်နွှဲမှဖြစ်မယ်ဆိုပြီးတော့ ဦးဇင်းတို့ လာမယ့် သီတင်းကျွတ်လပြည့် (၁၅)\nရက်၊ (၃-၁၀-၂၀၀၉) စနေနေ့ ပ၀ါရဏာနေ့ကို အတည်ပြုပြီး ပတ္တနက္ကုဇ္ဇနကံဆောင်\nသပိတ်မှောက်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။\nမေး။ ။ ဘာကြောင့် အခုလို ပ၀ါရဏာနေ့ကိုမှ ရွေးချယ်ပြုလုပ်တာပါလဲ ဘုရား။\nဖြေ။ ။ အဲဒါကတော့ ပ၀ါရဏာပွဲဆိုတာ သံဃာတော်တွေကိုယ်တိုင်ပင် တပါးနဲ့တပါး\nအပြစ်တွေရှိရင် ဆုံးမပါ၊ ပြောဆိုပါဆိုပြီး\nဒါကိုအတုယူပြီးတော့ သီတင်းကျွတ်လို့ရှိရင် လူကြီးသူမ မိဘတွေကို\nကန်တော့ကြတယ်၊ တောင်းပန်ကြတယ်၊ အပြစ်တွေကို ၀န်ချကြတဲ့ အစဉ်အလာရှိပါတယ်။\nပြီးတော့ ပ၀ါရဏာနေ့မှာ ဆိုလို့ရှိရင် သံဃာတော်တွေအားလုံးဟာ\nစည်းရုံးညီညွတ်စွာနဲ့ သိမ်တွေအသီးသီးမှာ တမြို့နယ်ကို\nမိမိတို့ရဲ့ပ၀ါရဏာပြုရာ ဂိုဏ်းဌာနကြီးတွေကို အကုန်လုံးစုပြီးတော့\nပ၀ါရဏာပြုကြရပါတယ်။ အဲတော့ သံဃာတော်အားလုံး ကလည်း ညီညီညွတ်ညွတ်နဲ့\nစုစည်းတဲ့အချိန်တချိန်ကို ပြောပါဆိုရင် တနှစ်မှာ\nပ၀ါရဏာပြုတဲ့အချိန်တချိန်ပဲ ရှိပါတယ်။ အဲဒါကြောင့်မို့\nအားလုံးစုစည်းညီညာတဲ့အချိန်မှာ ငါတို့သံဃာတော်တွေပင် တပါးနဲ့တပါး\nသူတို့ကျူးလွန်ထားတဲ့အပြစ်တွေကို သေချာကျနလာပြီးတော့ တောင်းပန်မယ်၊\nဆရာတော်တွေကို ပြန်လွှတ်မယ်ဆိုလို့ရှိရင် ဒီအချိန်ဟာ ဗုဒ္ဓဘာသာကောင်းလို့\nသူတို့ကိုယ်သူတို့ ဟစ်ကြွေးနေကြတဲ့ သူတွေအနေနဲ့ လာပြီးတော့\nတောင်းပန်ရမယ်၊ သံဃာတော်တွေကို လွှတ်ပေးရမယ်။ နိုင်ငံကြီးပြေလည်တဲ့အထိ\nသွားရမယ်ဆိုတဲ့ ဒီလိုရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့ ဦးဇင်းတို့က ပ၀ါရဏာနေ့ကို\nမေး။ ။ မြန်မာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ သံဃာ့တပ်ပေါင်းစုအဖွဲ့ကြီးရဲ့\nတောင်းဆိုချက်ကို နအဖစစ်အစိုးရက လိုက်နာလိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါသလားဘုရား။\nဖြေ။ ။ ဒါကတော့ နှစ်ပိုင်းရှိပါတယ်။ နှစ်ပိုင်းဆိုတာက\nဦးဇင်းတို့သံဃာတော်တွေ လုပ်ရမယ့်အပိုင်းနဲ့ စစ်အစိုးရ\nဦးဇင်းတို့သံဃာတော်တွေက မြတ်စွာဘုရားချမှတ်ထားတဲ့ ၀ိနည်းကံတွေနဲ့ညီလာရင်\nမြတ်စွာဘုရားရဲ့ အာဏာဒေသနာတော် ခေါ်တယ်။ ဒါမလုပ်မဖြစ်လုပ်ရပါတယ်။\nပတ္တနိက္ကုဇ္ဇနကံဆိုတာလည်း မြတ်စွာဘုရားလက်ထက်ကတည်းက လိစ္ဆ၀ီမင်းသားက\nသံဃာတော်တွေကို စော်ကားခဲ့တဲ့အတွက်ကြောင့် မြတ်စွာဘုရားက အချက် (၈)\nချက်ထုတ်ပေးထားခဲ့တယ်။ ဒီအချက်တွေနဲ့ ညီလာလို့ရှိရင် မင်းတို့သာသနာမှာ\nမခံကြနဲ့၊ ပတ္တနိက္ကုဇ္ဇနကံ ကမ္မ၀ါကိုရွတ်ဆိုပြီးတော့ ကျူးလွန်တဲ့သူတွေကို\nသပိတ်မှောက် ကံဆောင်ရမယ်လို့ မြတ်စွာဘုရားက အမိန့်အမှာရှိခဲ့တယ်။\n၀ိနည်းဥပဒေတော်ရှိခဲ့တဲ့အတွက်ကြောင့် ဦးဇင်းတုိ့သံဃာတော် တွေက\nမဖြစ်မနေလုပ်ဆောင်ရမယ့် သာသနာ့ဝန်ထမ်းတွေရဲ့ အလုပ်တခုဖြစ်ပါတယ်။\nဒါကြောင့် နအဖစစ်အစိုးရအနေနဲ့ သံဃာတော်တွေအပေါ် ကျူးလွန်စော်ကားခဲ့တာဟာ\nဆုံးဖြတ်ကြတာဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကသံဃာတော်တွေ လုပ်ရမယ့်အပိုင်းဖြစ်ပါတယ်။\nစစ်အစိုးရအနေနဲ့ လုပ်ရမယ့်အပိုင်းက သူတို့အပိုင်းဖြစ်တယ်။ ဦးဇင်းတို့က\nဒီလိုလုပ်ရတာကလည်း ဆက်ပြီးတော့ အကုသိုလ်တွေ ကျူးလွန်နေကြရင်\nမဟာအ၀ီစိငရဲကို ကျသွားနိုင်ကြတယ်။ ဒါကြောင့် ဒီလို ပတ္တနိက္ကုဇ္ဇနကံနဲ့\nသတိပေးလိုက်ရင်၊ သူတို့လည်း လာပြီးတောင်းပန်လိုက်ရင်၊ ဆက်ပြီးတော့\nအကုသိုလ်ကံတွေ မကျူးလွန်တော့ဘူးဆိုရင် သာသနာတော်အတွက်\nအင်မတန်ဝမ်းမြောက်ဖွယ်ရာဖြစ်တယ်၊ နိုင်ငံကြီးလည်း ကျကျနန ပြေလည်သွားမယ်။\nသူတို့ရဲ့အပိုင်းက သူတို့တတွေသည် ဗုဒ္ဓဘာသာကောင်းလို့\nယနေ့ဟစ်ကြွေးနေကြတဲ့အတွက်ကြောင့် တကယ်မှန်လို့ရှိရင် ဒီလုပ်ရပ်ဟာ\nမြတ်စွာဘုရားချမှတ်ထားတဲ့ လုပ်ရပ်ဖြစ်တယ်။ တရားတော်တွေရဲ့လုပ်ရပ်ဖြစ်တယ်။\nသံဃာတော်တွေရဲ့ လုပ်ရပ်ဖြစ်နေတဲ့အတွက်ကြောင့် သူတို့ဟာ ဒါကိုကျကျနန\nမေး။ ။ မြတ်စွာဘုရားချမှတ်ထားတဲ့ သပိတ်မှောက်ကံဆောင်ဖို့ အင်္ဂါ (၈)\nဖြေ။ ။ မြတ်စွာဘုရားက သပိတ်မှောက်ကံဆောင်ဖို့အတွက် ချမှတ်ထားတဲ့အချက်\n(၈) ချက်ရှိပါတယ်။ အဲဒီ (၈) ချက်ထဲက တချက်ချက်ညီခဲ့ရင်တောင်မှပဲ\nသပိတ်မှောက်ကံဆောင်လို့ရပါတယ်။ အခုကတော့ (၈) ချက်စလုံးနဲ့ ညီနေပါတယ်။\nအဲဒါတွေ ကတော့ နံပါတ် (၁) က ရဟန်းတုိ့အား လာဘ်မရအောင်\nပြု၏ဆိုတဲ့အချက်ပါ။ သံဃာတော်တွေကို ပစ္စည်းလေးပါးတွေ လိုက်ပိတ်တာပေါ့။\nသပိတ်မှောက်ကံဆောင်တဲ့ ကျောင်းတွေကို မသွားရအောင်၊ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေ\nလာလှူတာတွေကို မလှူနဲ့၊ လက်မခံနဲ့။ အန်အယ်လ်ဒီရုံးတွေက\nပင့်ဖိတ်တာမျိုးတွေကို မကြွရဆိုတဲ့ အမိန့်တွေထုတ်တာဟာ သံဃာတော်တွေရဲ့\nလာဘ်လာဘကို ဖျက်ဆီးခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ (၂) အချက်က သံဃာတော်တွေကို\nနေရာမရအောင်လုပ်တာပေါ့။ နေမြဲကျောင်း မနေရအောင် ပြု၏ ဆိုတဲ့အချက်ပါ။\nအများသိတဲ့အတိုင်းပဲ သံဃာတော်တွေဟာ ကျောင်းတိုက်တွေမှာ မနေရဲတော့ဘူး။\nတခြားတိုင်းပြည်တွေကို ထွက်ပြေးနေရတယ်၊ တချို့လူဝတ်တွေလဲနေရတယ်၊\nတချို့ပုန်းရှောင်နေကြရတယ်။ နောက် နံပါတ် (၃) အချက်က ရဟန်းတို့ကို\nဆဲရေးကြိမ်းမောင်း၏ ဆိုတဲ့အချက်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါလည်း\nအားလုံးမြင်ကြတဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ သံဃာတော်တွေကို လိုက်ခြိမ်းခြောက်တဲ့အတွက်\nကျောင်းတိုက်တွေထဲ မနေရဲ ဖြစ်နေကြရပါတယ်။ နံပါတ် (၄) ကတော့ ရဟန်းချင်း\nကွဲပြားအောင်ပြု၏ ဆိုတဲ့အချက်ပါ။ သံဃာတော်တွေကို အချင်းချင်းကွဲပြားအောင်\nမိမိတို့စည်းရုံးလို့ရတဲ့ သံဃာတော်တော်တွေက တဖက်၊ မြတ်စွာဘုရားရဲ့\n၀ိနည်းလိုက်နာတဲ့ သံဃာတော်တွေကတဖက် ဆိုပြီး နှစ်စုကွဲအောင်၊ သူတို့ကို\nလိုက်နာအောင် အတင်းအမိန့်တွေထုတ် လုပ်တာဟာလည်းပဲ သံဃာအသင်းကွဲအောင်\nလုပ်တာပါပဲ။ နောက် နံပါတ် (၅) ဘုရားဂုဏ်ကျေးဇူးမဲ့ဆို၏။ နံပါတ် (၆)\nတရားဂုဏ် ကျေးဇူးမဲ့ဆို၏။ နံပါတ် (၇) သံဃာဂုဏ် ကျေးဇူးမဲ့ဆို၏\nဆိုတဲ့အချက်တွေဖြစ်ပါတယ်။ တချက်ချင်းဆိုရင် ဘုရားကို စော်ကားတာ၊ တရားကို\nစော်ကားတာ၊ သံဃာကိုစော်ကားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ နံပတ် (၈) ကတော့\nအကျိုးမဲ့ဘေးရန်ဖြစ်အောင်ပြု၏ ဆိုတဲ့အချက်ပါ။ ဒါကတော့ သာသနာတော်အတွက်\nအကျိုးမရှိတာတွေကို ခွင့်ပြုတာဖြစ်ပါတယ်။ ကျောင်းဝိုင်းတွေမှာ\nလောင်းကစားဝိုင်းတွေ ခွင့်ပြုတာတို့၊ သံဃာတော်တွေကို\nဘာသာရေးမလုပ်နိုင်အောင် ကျောင်းတွေမှာ စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးတာတို့\nမေး။ ။ သံဃာတော်တွေ သပိတ်မှောက်ကံဆောင်ဖို့အတွက် ပြည်တွင်းပြည်ပအနေနဲ့\nဖြေ။ ။ ဒီတခါလုပ်မယ့် တတိယအကြိမ် သပိတ်မှောက်ကံဆောင်ရာမှာ\nထူးခြားတဲ့အချက်က မြတ်စွာဘုရားရဲ့ ၀ိနည်းဥပဒေကို မလိုက်နာတဲ့\nသံဃာတော်တွေ၊ နအဖနဲ့ပေါင်းတဲ့သံဃာတော်တွေကို ဦးဇင်းတို့က\nပြည်တွင်းသံဃာအဖွဲ့တွေကနေပြီးတော့ တံဆိပ်တွေရိုက်နှိပ်ပြီး ဒီသံဃာဟာ\nမြတ်စွာဘုရားရဲ့ ၀ိနည်းကံတွေကို မလိုက်နာဘူး။ သံဃာတော်တွေကိုချမှတ်ထားတဲ့\nလမ်းစဉ်ကို မလိုက်နာဘဲနဲ့ စစ်မိစ္ဆာများနဲ့ သွားပေါင်းတဲ့အတွက်ကြောင့်\nသူ့ကို သာသနာတော်မှ ကျဉ်ပယ်ကာ ပကာသနီယကံဆောင်လိုက်ပါသည်။\nပြည်သူပြည်သားအပေါင်းကလည်း ပစ္စည်းလေးပါး လှူဒါန်းခြင်း လုံးဝမပြုရ\nဆိုတာတွေကို ဦးဇင်းတို့က ကြေညာချက်တွေ ထုတ်မယ်။ တနိုင်ငံလုံးကို\nဖြန့်မယ်။ ၀က်ဘ်ဆိုက်တွေ အင်တာနက်တွေပေါ်တင်မယ်။ သတင်းမီဒီယာတွေကို\nမေး။ ။ ပကာသနီယ ကံဆောင်တယ်ဆိုတာကို ထပ်မံရှင်းပြပေးစေလိုပါတယ် ဘုရား။\nဖြေ။ ။ ပကာသနီယ ကံဆောင်တယ်ဆိုတာ သံဃာအဖြစ်ကနေ\nကျဉ်ပယ်ပစ်ခြင်းကိုဆိုတာပါ။ ဒါပေမယ့် ရဟန်းမဟုတ်တော့ဘူးလို့\nပြောတာမဟုတ်ဘူး။ ပေါင်းသင်းဆက်ဆံခြင်းမပြုရလို့ ပြောတာ။ အဲဒီသံဃာကနေပြီး\nပြန်လည်ပြီး တောင်းပန်လာမယ်၊ သူကမှားကြောင်း ၀န်ခံလာမယ်၊\nသံဃာတွေကျေနပ်တဲ့အထိ ပြန်တောင်းပန်မယ်ဆိုရင် သူ့ကို\nလွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ပြန်ပေးလို့ရတယ်။ သံဃာမဟုတ်တော့ဘူးလို့\nသူ့ကိုပြောတာမဟုတ်ဘူး။ သူ့အပြစ်ကို ၀န်ချတောင်းပန်မှု မရှိမချင်း သူ့ကို\nမေး။ ။ ၂၀၀၇ ခု စက်တင်ဘာမှာ သံဃာတွေ သပိတ်မှောက်ကံဆောင်တုန်းက\nသံဃာတွေနဲ့အတူ ပြည်သူတွေက တခဲနက် နောက်ကလိုက်ပြီး ထောက်ခံအားပေး\nပါဝင်လှုပ်ရှားခဲ့ကြပါတယ်။ အခုလို တတိယအကြိမ် သံဃာသပိတ်မှောက်မယ်ဆိုရင်\nပြည်သူလူထု အနေအထားဘယ်လိုရှိမယ် ထင်ပါသလဲဘုရား။\nဖြေ။ ။ ဒါက ပြည်တွင်းမှာ ဦးဇင်းတို့ကိုယ်တိုင်လည်း\nစည်းရုံးလုပ်ခဲ့တာဆိုတော့ သိတယ်လေ။ ၂၀၀၇ မတိုင်ခင်က သံဃာထုကြားရော၊\nလူထုကြားရော စည်းရုံးရတာ အတော်လေးခက်တယ်။ ၂၀၀၇ ခုနှစ်နောက်ပိုင်းမှာ\nသူတို့က မျက်ဝါးထင်ထင်တွေ့လိုက်ရ၊ မြင်လိုက်ရ၊ ဗွီဒီယိုတွေက ကြည့်လိုက်ရ၊\nကိုယ်တိုင်လည်း ခံစားလိုက်ရတဲ့အခါမှာ သံဃာတွေရော၊ လူတွေရောဟာ\nလုံးဝမကျေနပ်ဘူး။ တော်တော်ပေါက်ကွဲသွားတယ်။ လက်ရှိစစ်အုပ်ချုပ်သူတွေဟာ\nသာသနာတော်ကို ဖျက်ဆီးနေသူတွေ၊ သာသနာတော်ရဲ့ရန်သူတွေပဲဆိုတာ\nမျက်ဝါးထင်ထင်တွေ့သွားတယ်။ ဒါကြောင့် အခုနောက်ပိုင်းမှာ ပြည်သူတွေက\nအရန်သင့်ဖြစ်နေကြတယ်။ အရင်တုန်းက နိုင်ငံရေးကိုစိတ်ဝင်စားအောင်\nလိုက်ပြောရတာ။ အခုက သူတို့က အဆင်သင့်ဖြစ်နေကြတယ်ဆိုတာ သိရတယ်။ ၂၀၀၇\nခုနှစ်ထက် ပြင်းထန်သွားမယ်လို့ ဦးဇင်းတို့တော့ သုံးသပ်လို့ရပါတယ်။\nသံဃာတော်တွေကို နှိပ်စက်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ပေါက်ကွဲမှုကလည်း တချက်၊ နောက်တချက်က\nနာဂစ်ပေါ့။ နာဂစ်မှာလည်း ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ ဒုက္ခသည်တွေကိုတောင်မှ စစ်အစိုးရက\nမသနားဘူး၊ အင်မတန်မှ ရက်စက်တယ်။ လှူဒါန်းနေတဲ့သူတွေအပေါ်လည်း\nဖြတ်စားတယ်ဆိုပြီးတော့ မကျေနပ်ချက်က ပိုလာတယ်။ နောက်တချက်က\nဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ ဆန္ဒခံယူပွဲလုပ်တုန်းက မဲပေးတဲ့ကိစ္စမှာလည်း လူတွေက\nငါတို့ဘာသာရွေးချယ်ခွင့်မရှိဘဲနဲ့ အတင်းအဓမ္မ လုပ်သွားတယ်ဆိုပြီး\nမကျေနပ်ကြဘူး။ နာဂစ်ကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေး\nအသက်သွေးကြောဇုန်တခု ပြတ်တောက်သွားတဲ့အတွက် စီးပွားရေးကျပ်တည်းမှုဟာ\nအရင်ကထက် အဆပေါင်းမြောက်မြားစွာပြင်းထန်လာတယ်။ နိုင်ငံရေးအရဆိုလည်း ၂၀၀၇\nတုန်းက နိုင်ငံရေးသမားတွေက နောက်ကိုနည်းနည်းဆုတ်လို့ရသေးတယ်။ အခုကျတော့\nသူတို့နောက်ကို ဆုတ်လို့မရတော့ဘူး၊ အဖြေတခုပေးသွားပြီ။ ဘာလုပ်မှာလဲလို့\nအချက်ပေးလိုက်ပြီ။ ဒါကြောင့် နိုင်ငံရေးစံချိန်အရ ပြောရင်လည်း ဒီအချိန်က\nအမြင့်ဆုံးဖြစ်နေတယ်။ နိုင်ငံရေးအခြေအနေအရရော၊ စီးပွားရေး အခြေအနေ အရရော\nဆုံချက်ညီနေတာလည်း ပါတာပေါ့။ အားလုံးက ဘာမှနောက်ထပ်ရွေးချယ်စရာ\nမရှိတော့ဘူး။ ဒီတချိန်အောင်မြင်အောင် လုပ်ရင်လုပ်၊ မလုပ်ရင် ထာဝရ\nစစ်ဖိနပ်အောက်မှာနေရမယ်ဆိုတာ လူတိုင်းက သိသွားတယ်။ ဒါကြောင့်\nမေး။ ။ ဦးဇင်းတို့ သပိတ်မှောက်ကံဆောင်မယ့် ကိစ္စကို သံဃာ့မဟာနာယကအဖွဲ့က\nဆရာတော်ကြီးတွေနဲ့ရော ညှိနှိုင်းမှု ရှိပါသလားဘုရား။\nဖြေ။ ။ စာတွေပို့တာ၊ စကားပြောဆိုတာတွေတော့ သွားနေတယ်။ ဆက်ပြီးတော့လည်း\nဆရာတော်ကြီးတွေဆီကို သတင်းပို့မယ်၊ မီဒီယာတွေကနေလည်း ပြောမယ်။\nဆက်ပြီးကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် လုပ်မှာပါ။ ဆရာတော်ကြီးတွေအနေနဲ့\nသာသနာ့ဝန်ထမ်းဆိုတာ သာသနာကို ကာကွယ်ဖို့ပဲလေ။ သာသနာရဲ့ဝန်ကို ထမ်းဖို့ပဲ၊\nနအဖရဲ့ဝန်ကို ထမ်းဖို့မဟုတ်ဘူး။ ဒီလို သာသနာ့ဝန်ကို ဆရာတော်ကြီးတွေက\n၀ိုင်းဝန်း ထမ်းဆောင်မယ်ဆိုရင်တော့ ၀မ်းသာစရာပါ။\nမေး။ ။ မြန်မာပြည်သူတွေကို ဘာများမှာကြားလိုပါသလဲဘုရား။\nဖြေ။ ။ ပြည်သူတွေကို ပြောချင်တာကတော့ မိမိတို့သာသနာကို\nမိမိတို့အသက်ပေးကာကွယ်မှ ရပါမယ်။ မိမိတို့ကနေပြီးတော့ ငါတို့သာသနာကို\nဖျက်ဆီးနေတာပဲဆိုပြီးတော့ အိမ်ထဲထိုင်ပြီး လက်သီးဆုပ်နေလို့မရပါဘူး။\nမိမိတို့ရဲ့သာသနာကို ဘယ်လိုကာကွယ်မှာလဲ။ အဲတော့ လူထုအားဆိုတာ\nတကယ်ညီညွတ်လို့ရှိရင် ပြည်တင်းရင် မင်းမခံနိုင်ဆိုသလိုမျိုး\nပြည်သူပြည်သားတွေ ညီညွတ်လာလို့ရှိရင် ဘယ်လိုအစိုးရမျိုးမှ\nရပ်တည်လို့မရပါဘူး။ ပြည်သူလူထုက သန်း (၅၀) ကျော်ရှိပါတယ်။\nစစ်တပ်အရေအတွက်ဆိုတာ အင်မတန် နည်းပါးပါတယ်။ စစ်တပ်ထဲမှာတောင် ဗုဒ္ဓဘာသာ\nအများစုဖြစ်နေ ကြပါတယ်။ အမိန့်ပေးခိုင်းနေတာ အထက်ကခေါင်းဆောင်\nလက်တဆုပ်စာလောက်ပဲရှိပါတယ်။ သူတို့ရဲ့အမိန့်ကိုလည်း ၀န်ထမ်းတွေအားလုံးက\nမလိုက်နာသင့်ဘူး။ ပြည်သူလူထုကို မှာကြားလိုတာကတော့ တကယ်ကို ဒီတခါ\nသံဃာတော်တွေက သပိတ်မှောက်ကံဆောင်ပြီဆိုတာနဲ့ တတိုင်းပြည်လုံး ချီတက်ရမယ်၊\nသံဃာတော်တွေကို ၀န်းရံရမယ်၊ ငါတို့အသက်တွေ သေချင်သေပစေဟေ့၊\nသန္နိဋ္ဌာန်ချပြီးတော့ တနိုင်ငံလုံးကာကွယ်ကြပါလို့ ဦးဇင်းအနေနဲ့\nPosted by ဒေါင်းတမာန် at Wednesday, August 26, 20090comments\nလူတယောက်မှာ သူဖြစ်ချင်တာ လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖေါ်ပြောဆိုပိုင်ခွင့်ရှိတယ်၊ဒါဟာ ဒီမိုကရေစီ\nစစ်အစိုးရ ဆရာဝန်ကို ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် လက်မခံ\nMonday, 24 August 2009 17:45 သန်းထိုက်ဦး\nမြန်မာ့ဒီမိုကရေစီ ခေါင်းဆောင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၏ ကျန်းမာရေးနှင့် ပတ်သက်ပြီး ပုံမှန် စစ်ဆေးပေးနေကျ ဆရာဝန် ဒေါက်တာ တင်မျိုးဝင်းနှင့် ကုသခွင့်ရရန် တောင်းဆိုထားကြောင်း အမျိုးသား ဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ် (NLD) က ပြောသည်။\n[ဒေါက်တာ တင်မျိုးဝင်း (ဓာတ်ပုံ - pbase.com)]\nဒေါက်တာ တင်မျိုးဝင်း (ဓာတ်ပုံ - pbase.com)\nသြဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်အား ကျန်းမာရေး စစ်ဆေးရန်အတွက် အစိုးရ အာဏာပိုင်များက စီစဉ်ပေးထားသော အမျိုးသမီး ဆရာဝန်တဦးကို လက်မခံလို သောကြောင့် ဒေါက်တာ တင်မျိုးဝင်းနှင့် ကုသခွင့်ရရန် တောင်းဆိုထားသည်ဟု NLD ပြောရေး ဆိုခွင့် ရှိသူ ဦးဉာဏ်ဝင်းက ဧရာဝတီသို့ ပြောသည်။\n“အာဏာပိုင်တွေ စီစဉ်တဲ့ ဆရာဝန် တယောက် လာတယ်။ အဲဒီမှာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က သူအရင်တုန်းက ပြနေကျ ဆရာ တင်မျိုးဝင်းကိုပဲ ပြချင်တဲ့ အကြောင်း အာဏာပိုင်တွေကို ပြောတာ ဆိုတာ ရှိတယ်၊ ဒီနေ့အထိတော့ ဆရာ တင်မျိုးဝင်းသွားတာ မတွေ့ဘူး” ဟု ၎င်း ဦးဉာဏ်ဝင်းက ဆိုသည်။\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၏ ပုံမှန် ကျန်းမာရေးအတွက် အာဏာပိုင်များက စီစဉ်ထားသော အမျိုးသမီး ဆရာဝန်မှာ မည်သူ မည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း မသိရှိရသေးပေ။\nသို့သော် ဒေါက်တာတင်မျိုးဝင်း နှင့် ကုသခွင့်ရရန် အတွက် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ကိုယ်တိုင် ဆောင်ရွက်နေကြောင်း ဦးဉာဏ်ဝင်း က ဆိုသည်။\nဒေါက်တာ တင်မျိုးဝင်းသည် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၏ ကျန်းမာရေးအခြေအနေအား လစဉ်စစ်ဆေး ကုသပေး သည့် မိသားစု ဆရာဝန် ဖြစ်သည်။\n“အာဏာပိုင်တွေက ဘာအတွက်ကြောင့် ဘယ်လို လုပ်တာလဲတော့ မသိဘူး။ ကျနော်တို့ နားလည်တာက ကိုယ်ပြသရမယ့် ဆရာဝန်က ကိုယ့်စိတ်ကြိုက်တော့ ရွေးချယ်ခွင့်ရှိရမယ်လို့ အဲဒီလိုပဲ နားလည်ပါတယ်” ဟု ဦးဉာဏ်ဝင်းက ပြောသည်။\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်သည် မေလအတွင်း သူ၏အိမ်သို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ခဲ့သော အမေရိကန် နိုင်ငံသား တဦးကြောင့် ရုံးတင် တရားစွဲခံခဲ့ရသည်။ ထိုအမှုတွင် အင်းစိန်ထောင်တွင်း အထူးတရားရုံးက ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို ထောင်ဒဏ် ၃ နှစ် ချမှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း စစ်အစိုးရ ခေါင်းဆောင် ဗိုလ်ချုပ် မှူးကြီး သန်းရွှေ ၏ အမိန့်ဖြင့် ကျခံရမည့် ထောင်ဒဏ်ကို ထက်ဝက် လျှော့ချ၍ နေအိမ် အကျယ်ချုပ် ၁ နှစ်ခွဲ စီရင်ချက် ချမှတ်ခံရကာ နေအိမ်သို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင် ထိန်းသိမ်းလိုက်သည်။\nထို ပြစ်ဒဏ်လျှော့ပေါ့ရခြင်း အကြောင်းအရင်းမှာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်သည် ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း၏ သမီး ဖြစ်၍ လည်းကောင်း၊ ရပ်ရွာ အေးချမ်း သာယာရေးနှင့် တည်ငြိမ်ရေးကို ရှေးရှု၍ လည်းကောင်း၊ အာဃာတ မရှိစေရေး အတွက် လည်းကောင်း၊ ဒီမိုကရေစီ လမ်းကြောင်းတွင် အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေရေး အတွက် လည်းကောင်း ဖြစ်သည်ဟု အာဏာပိုင်တို့က ဆိုသည်။\nPosted by ဒေါင်းတမာန် at Tuesday, August 25, 20090comments\nတော်တော်လည်းဟုတ်နေတဲ့နအဖ\nစစ်သားစုဆောင်းရေးမှ ကလေးငယ်အား မိဘများက ငွေပေး၍ ပြန်လည်ထုတ်ယူခဲ့ရSunday, 23 August 2009 21:20\nဗထူး စစ်သားအဖြစ် စုဆောင်းခံရသည့် ဘိုကလေးမြို့မှ ကျောင်းတက်နေသူ ကလေးငယ်အား မိဘများက စစ်သားစုဆောင်းရေးတပ်မှ ငွေပေးကာ ပြန်လည်ထုတ်ယူခဲ့ရသည်။\nနေအိမ်မှ ညနေခင်းအချိန်တွင် ပျောက်ဆုံးသွားသည့် အသက် (၁၅) နှစ်အရွယ် အောင်ချစ်ထွေးဆိုသူ ကလေးငယ်အား ကျပ်ငွေ ၅၀,၀၀၀ ပေးကာ မိဘများက နေအိမ်သို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။\nအောင်ချစ်ထွေးသည် ဘိုကလေးမြို့ အထက (၁) တွင် (၈) တန်းပညာ သင်ကြားနေသူဖြစ်ပြီး ယခုလ (၁၆) ရက်နေ့က ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။\nမိဘများက သားပျောက်ဆုံးသည့်အတွက် လိုက်လံရှာဖွေကြရာ ဘိုကလေးမြို့ မြို့ပတ်တာလမ်း (၄) ရပ်ကွက်မှ သန့်ဇင်ထိုက်ဆိုသူနှင့် လိုက်သွားသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်သူများက ပြောဆိုသဖြင့် သန့်ဇင်ထိုက်၏ မိဘများနှင့်အတူ နောက်တနေ့တွင် ရန်ကုန် မင်္ဂလာဒုံရှိ ဒညင်းကုန်းစစ်သားစုဆောင်ရေးတပ်သို့ ထပ်မံ လိုက်သွားခဲ့ရသည်။\nအဆိုပါစုဆောင်းရေးတပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် သန်းအေးဆိုသူ စစ်သားတဦးက ၎င်းကလေးငယ်မှာ ယခုမရှိတော့ဘဲ သင်တန်းသို့ပါသွားသည်ဟု ပြောဆိုခဲ့ကြောင်း သိရသည်။\n“နောက်တော့ အောင်ချစ်ထွေးရဲ့ ယောက်ဖကနေပြီးတော့ ဟိုမှာ ကျနော်တို့ကလေး၊ ကလေးတွေအများကြီးအထဲက ကိုယ့်ကလေးကို သွားတွေ့လိုက်တယ်။ တွေ့တော့ ကျနော်တို့ကလေးဆိုပြီး အတင်းပဲ ပြန်ခေါ်ထုတ်တာ၊ အဲဒါဆိုရင် ပိုက်ဆံ ၅၀,၀၀၀ ပေးလို့ သန်းအေးဆိုတဲ့ စစ်သားက တောင်းတာ” ဟု မိသားစုနှင့်နီးစပ်သူတဦးက ပြောသည်။\nအောင်ချစ်ထွေး၏မိဘများအနေဖြင့် ပါသွားသည့်ငွေ မလုံလောက်သဖြင့် အဆိုပါနေ့တွင် ဘိုကလေးမြို့သို့ပြန်ကာ ငွေငါးသောင်းပြည့်အောင် ရှာဖွေပြီး သြဂတ်လ (၁၉) ရက်နေ့တွင် စစ်သားစုဆောင်းရေးမှ သားဖြစ်သူအား ပြန်လည်ထုတ်ယူခဲ့ရသည်။\nငွေငါးသောင်းတောင်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်၍ အဆိုပါ မိသားစုနှင့်နီးစပ်သူက “၅၀,၀၀၀ ပေးရင် ပြန်ထွက်လို့ရမယ်၊ ဒီကလေးကို သူတို့က ဆေးစစ်ချက်တွေ ဘာတွေ အကုန်လုံး စရိတ်စကတွေ ကုန်ထားပြီးပြီ၊ အဲဒီစရိတ်တွေအတွက်တောင်းတာလို့ ပြောတယ်” ဟု ဆိုသည်။\nစစ်အစိုးရအနေဖြင့် စစ်သားသစ်စုဆောင်းခြင်းကို နေရာအနှံ့ပြုလုပ်နေပြီး တပ်သားသစ်တယောက်ကို စုဆောင်းပေးနိုင်သူအား ကျပ်ငွေ ၃၀,၀၀၀ ပေးလေ့ရှိပြီး အဆိုပါလုပ်ငန်းမှာ စီးပွားရေးတခုသဖွယ် ဖြစ်လာနေသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာကပင်ဖြစ်သည်။\nယခု အောင်ချစ်ထွေးအား စစ်တပ်ထဲသို့ သွတ်သွင်းခဲ့သူ သန့်ဇင်ထိုက်မှာ ယခင်က စစ်တပ်အတွင်း တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖူးသူဖြစ်ပြီး အောင်ချစ်ထွေးနှင့်အတူ အဆိုပါနေ့က လူငယ်နှစ်ဦးလည်း စစ်သားစုဆောင်းရေးသို့ ပို့ဆောင်ခံခဲ့ရသည်ဟု ဒေသခံတဦးက ပြောသည်။\n“လူတစ်ယောက်သွားပို့ရင် သူ့အတွက်က ဆုတော်ငွေရသလားမသိဘူး။ သူက ဘိုကလေးမှာ ကလေးတွေ လိုက်လိုက်ခေါ်တယ်။ သူ့အသက်က (၂၀) ကျော် (၃၀) ၀န်းကျင်ပဲ၊ အခု ဒီ အောင်ချစ်ထွေးနဲ့ အတူပါသွားတဲ့ ကလေးတွေလည်း သက်တူရွယ်တူပဲ၊ တယောက်က မြဂုဏ်ရောင် (၁၃) လမ်းက၊ နာမည်တွေတော့ မသိဘူး” ဟု အဆိုပါဒေသခံက ပြောသည်။\nစစ်အစိုးရအနေဖြင့် တပ်ရင်း/တပ်ဖွဲ့အသစ်များ တိုးချဲ့နေသည်နှင့်အမျှ လိုအပ်နေသည့် တပ်သားသစ်အင်အား စုဆောင်းမှုများ ပြုလုပ်လျှက်ရှိရာ ယခုကဲ့သို့ အရွယ်မရောက်သေးသည့် ကလေးငယ် အမြောက်အများ ပါဝင်လျက်ရှိသည်။\nထို့အပြင် စစ်အစိုးရအနေဖြင့် ကုလသမဂ္ဂနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် “အရွယ်မရောက်သေးသူ က လေး သူငယ်များအား စစ်မှုထမ်းခြင်းမှ ကာကွယ်တားဆီး ထိန်းသိမ်းရေးကော်မတီ” ကို ၂၀၀၄ ခုနှစ် နှစ်ဦးပိုင်းက ဖွဲ့စည်းခဲ့သော် လည်း ယခုကဲ့သို့ နိုင်ငံအနှံ့အပြားတွင်း စစ်သားအဖြစ် အဓမ္မ စုဆောင်းခံရ ခြင်းကို ကလေးငယ်များ ရင် ဆိုင်ကြုံတွေ့နေဆဲဖြစ်သည်။\nLAW ( ဥပဒေ )\n(၁) ရင်ထဲဝယ် ဗုဒ္ဓရှိသော်\nဗုဒ္ဓ၏ တရားတော်တို့ ကိန်းဝပ်သော ရင်ခွင်သည် အေးချမ်းသောရင်ခွင်ဖြစ်သည်.........\nအရာအားလုံးကို အောင်နိုင်သော တစ်ခုတည်းသော စွမ်းအားရှင်ဟာ မေတ္တာပါပဲ.........\nနှောင်ဖွဲ့မှုပေါင်းများစွာကို ဖြတ်နိုင်တာ ဥပက္ခာဆိုတဲ့\nလူသားတို့ကို ကောင်းကျိုးမပေးပဲ ဆိုးကျိုးသာပေးတဲ့ ထာဝရငရဲမီးပါပဲ.........\nငါ..ငါ..ငါနှင့် ငါချင်းထပ်သူသည် အတ္တကိုလောဘကြီးသူဖြစ်သည်.........\n(၇) အတ္တ <----> မေတ္တာ\nအတ္တများသူသည် မေတ္တာတရား ကိုထာဝရနားမလည်နိုင်ပေ.........\n(၈) ငါ \_ သူ ( ချစ်ခြင်း )\nမိမိကိုယ်မိမိ ချစ်သောသူသည် တစ်ပါးသူအား မချစ်နိုင်ပေ..........\nစိတ်ထားယုတ်ညံ့သူတို့ ပညာတတ်သော် ကြောက်စရာအကောင်းဆုံး\nသီလ မရှိသောသူသည် တန်ဖိုးမရှိသောသူဖြစ်သည် တန်ဖိုးရှိမှ လူပီသမည်.........\nPosted by ဒေါင်းတမာန် at Sunday, August 23, 20090comments\nပညာရေး၊စီပွားရေး ယို့ ယွင်းလာသည်နှင့်အမျှ လူ့ ယဉ်ေ...\nလူစိတ်ကင်းမဲ့ သူများနှင့် နေထိုင်ခြင်း သို့အမဲရေ...\nလူတယောက်မှာ သူဖြစ်ချင်တာ လွတ်လပ်စွာ ထုတ်ဖေါ်ပြောဆို...


July 2021 - Mega Wave\nZaw Gyi အောကျတှငျ Unicode နှငျ့ ဖတျရှု့နိုငျပါသညျ အိမ်တိုင်း၏မီးဖိုချောင်တွင်မရှိမဖြစ်သော အထူးသတိထားသင့်တဲ့ အန္တာရာယ်ရှိသောကျောက်ငရုတ်ဆုံအကြောင်း မြို့မြို့တောတော အိမ်တိုင်း၏ မီးဖိုချောင်တွင်မရှိ၍မဖြစ်သော ငရုတ်ဆုံများမှာ ရှိနေတတ် ကြလေသည် ငရုတ်သီး အထောင်းများ၍လည်း ငရုတ်ဆုံဟုတွင်ကျယ်စွာခေါ်ဝေါ် ကြခြင်းဖြစ်သည် ခရမ်းချည်သီးခရမ်ခရမ်းသီး\nZaw Gyi အောကျတှငျ Unicode နှငျ့ ဖတျရှု့နိုငျပါသညျ “အပ်”ပျောက်ရင်”ဆင်”နဲ့ရှာပါ ဒီရှေးစကားလေးကို ငယ်စဉ်ထဲကကြားဖူးနားဝရှိခဲ့တာကြာပါပြီ သို့သော်ငြား အဲဒီစကားကို အရင်တုန်းကတော့ သာမန်အပေါ်ယံအတွေးလေးနဲ့တွေးမိခဲ့ဖူးပါတယ် “အပ်ကလေးတစ်ချောင်းပျောက်တာများ ဆင်စီးပြီးရှာစရာလား” ဆိုတဲ့အတွေးထက်ပိုပြီး နက်နက်နဲနဲမတွေးမိ မစဉ်းစားမိခဲ့ဘူး နောက်တစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့ စာပေဗဟုသုတတွေ\nZaw Gyi အောကျတှငျ Unicode နှငျ့ ဖတျရှု့နိုငျပါသညျ နင်းပြားဘဝမှ ကုန်းထခြင်း ကျွန်တော့် ဘဝ ဖြစ်ရပ်မှန် နင်းပြားဘဝမှ ကုန်းထခြင်း ကျွန်တော့်ကို မြင်းခြံ မြို့နယ်၊ ခေါင်းကွဲရွာတွင် မွေးခဲ့သည်။ ကျွန်တော့်အဖေသည် ဆေးရွက်ကြီးစိုက်သော\nZaw Gyi အောကျတှငျ Unicode နှငျ့ ဖတျရှု့နိုငျပါသညျ သင့်ကို အမြန်ဆုံး ဆင်းရဲစေနိုင်တဲ့ အမူအကျင့် (၅) မျိုး ချမ်းသာမယ့် နည်းလမ်းဆိုတာ ရှိသလို၊ ဆင်းရဲမယ့် နည်းလမ်းတွေလည်း ရှိပါတယ်။ ချမ်းသာမယ့် နည်းလမ်းကို\nZaw Gyi အောကျတှငျ Unicode နှငျ့ ဖတျရှု့နိုငျပါသညျ ၁. နေရာလွတ်ပြည့်နေခြင်း Storage 16GB လောက်ကို 500MB လောက်ပဲ ကျန်အောင် ပြွတ်သိပ်သွင်းထားမယ်ဆိုရင်တော့ သင့်ဖုန်းလေးလံလာမှာအမှန်ပါပဲ။ ဖုန်းထဲမှာ ရှိနေတဲ့ App cache\nသင်္ဘောသီးတွေ ပြွတ်ခဲနေအောင် သီးစေသောနည်း\nZaw Gyi အောကျတှငျ Unicode နှငျ့ ဖတျရှု့နိုငျပါသညျ အ စေ့ ကို တစ် ရက် နေ လှန်း ပြီး ပျိုး ပင် ဖောက် ပါ။ အဲ့ ဒီ\nZaw Gyi အောကျတှငျ Unicode နှငျ့ ဖတျရှု့နိုငျပါသညျ လူသူအရောက်ပေါက်မရှိ တောခြုံတွေပိန်းပိတ်နေလို့ နွားတွေမကြာခဏ ပြုတ်ကျတယ် ဒေသခံအဖိုးအဖွားတွေပြောပြလို့ ကြားဖူးတယ် ကျန်စစ်သားမင်းကြီး ရေ ရှာတာ လှံနဲ့စိုက်ပြီး တွင်းပေါင်း တရာတိတိမှာ ရေရတယ် အဲ့ရေထွက်တဲ့\nတစ်ရွာလုံးနီးပါး ရှိသမျှမိန်းကလေးတိုင်းလိုလို ဆံပင်အရှည်ထားပြီး မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုကို ထိန်းသိမ်းတဲ့ ရွာ\nZaw Gyi အောကျတှငျ Unicode နှငျ့ ဖတျရှု့နိုငျပါသညျ တစ်ရွာလုံးနီးပါး ရှိသမျှမိန်းကလေးတိုင်းလိုလို ဆံပင်အရှည်ထားပြီး မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုကို ထိန်းသိမ်းတဲ့ ရွာ ခေတ် ကာလ တိုးတက် လာတာ နဲ့ အမျှ ရုပ်ပိုင်း ဆိုင်ရာ\nမြန်မာငွေစက္ကူပေါ်ကမောင်ကောင်းဆိုတာဘယ်သူလဲ? နှောင်းလူငယ်တွေ သိစေဘို့\nZaw Gyi အောကျတှငျ Unicode နှငျ့ ဖတျရှု့နိုငျပါသညျ တစ်ချိန်ကမြန်မာငွေစက္ကူပေါ်က မောင်ကောင်းဆိုတာ ၁၉၅၅ ခုနှစ်ဝန်းကျင်က မြန်မာ့ငွေသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က အမေရိကန် တစ်ဒေါ်လာသည် မြန်မာကျပ်ငွေ ၆ကျပ်နှင့် ညီမျှသည်။ မည်သည့်နိုင်ငံကိုသွားသွား အခြားငွေလဲစရာမလို\nသနပ်ခါးတုံးတွေကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး မိူမတက်အောင်ပြုလုပ်နည်း\nZaw Gyi အောကျတှငျ Unicode နှငျ့ ဖတျရှု့နိုငျပါသညျ သနပ်ခါးတုံးတွေကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး မိူမတက်အောင်ပြုလုပ်နည်း သနပ်ခါးကို တနှစ်ပတ်လုံး မှိုမတက်အောင်ပြုလုပ်နည်း သနပ်ခါးချစ်သူ အမျိုးတို့ရေ ဒီနေ့ နေလဲသာသမို့ ဗဟုသုတ လေးတခုလုပ်ရအောင်လား။ သနပ်ခါးတွေလိမ်းမကုန်ခင် ဒီတိုင်းထားမယ့်အစား


လေဘုရင်၏အတ္ထုပ္ပတိ (သုိ့) အောင်ကျူးနှင့် နှစ်တစ်ထောင်အမြုတေလေပုတ်ထုတ်ဆေး – အပိုင်း (၁) | Myanmar Gazette News Media Forum Network\nAha! Jokes, Satire » လေဘုရင်၏အတ္ထုပ္ပတိ (သုိ့) အောင်ကျူးနှင့် နှစ်တစ်ထောင်အမြုတေလေပုတ်ထုတ်ဆေး – အပိုင်း (၁)\t37\nလေဘုရင်၏အတ္ထုပ္ပတိ (သုိ့) အောင်ကျူးနှင့် နှစ်တစ်ထောင်အမြုတေလေပုတ်ထုတ်ဆေး – အပိုင်း (၁)\nPosted by ဇီဇီ on Mar 11, 2015 in Aha! Jokes, Satire, Creative Writing, Entertainment, Myanmar Gazette, Society & Lifestyle | 37 comments\nမိုးက ရွာရုံမက မိုးက က ကျယ်ကျယ်ချိန်း လျှပ်စီးတွေကလည်း လက်လို့။ သူမ မှားပြီ ထင်တယ်…!!!!\nခုတော့ ဒီ အခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်တည်းးး၊\nအခန်းရှင်တွေက ခရီးသွားတဲ့သူက သွားးး၊ မအားတဲ့သူက မအားနဲ့မို့ မလာနဲ့လို့ ပြောထားတာကို လာခဲ့မိသည်ပဲ။\nညနေခင်း လင်းလင်းချင်းချင်းတုန်းက သိပ်မကြောက်၊ ခု မှောင်လာပြီး မိုးတွေပါ သည်းလာမှ တစ်ယောက်တည်း ဒီ အခန်းထဲနေရတာ စိတ်မလုံတော့။\nခုနက အသံတုန်းက ရုတ်တရက်လန့်ပြီး ပြီးသွားသလောက် ဒီ တံခါးခေါက်သံမှာတော့ မလန့်ပဲ မင်သက်နေမိတယ်။\nဒီ အချိန်ကြီး ဒီ အခန်းကို လာနိုင်တာ ဘယ်သူများပါလိမ့်။\nလာနေကြလူတွေ မလာနိုင်မှန်းတော့ သိထားပြီးတာမို့ ဒါ လူစိမ်းတစ်ယောက်ပဲလို့ တပ်အပ်သိမိတယ်။\nအသံမပြုပဲ ငြိမ်နေမှ။ လူမရှိဘူး ဆိုပြီး ပြန်သွားပါစေ။\nနောက်တစ်ကြိမ် တံခါးခေါက်သံ၊ သူမ ဒီ အခန်းထဲရှိနေတာကို သိသည့် အလားးးးး\nကြောက်စိတ်က ကျောထဲ စိမ့်တက်လာတယ်။\nဖွင့်ပေးလိုက်ရင် ဖြစ်လာမဲ့ အကျိုးဆက်က ဘာလဲ???\nချာချာလည်အောင် တွေးနေရင်း မသိစိတ် ဖြင့် တံခါးနား တိုးကပ်သွားမိတယ်။\nဒီ တကြိမ် အကြားမှာတော့ မနေနိုင်တော့။ နှုတ်ကနေ ရုတ်တရက် မေးလိုက်မိတာ ” ဘယ်သူလဲ”\nမိုးသံကြားက လှမ်းပြောလိုက်တဲ့ အသံ တစ်သံ\n“ခင်ဇော် ကျုပ်ကို တံခါးလေးဖွင့်ပေးပါ” တဲ့။\n“ဟင်!” ဘယ်သူမို့လို့ သူမ ဒီ အချိန် ဒီ အခန်းထဲ ရှိနေတာကို အပ်ကျမတ်ကျ သိရတာပါလိမ့်။\nသူဘယ်သူလဲ သိချင် တွေ့ချင်စိတ်ရယ် ကြောက်တဲ့စိတ်ရယ် လွန်ဆွဲနေတဲ့ကြားက တံခါးကို ဖြတ်ကနဲ့ ဖွင့်ပေးလိုက်မိတယ်။\nသူဘက်ကလည်း တုံ့ဆိုင်းမနေပဲ အခန်းထဲကို တောက်လျှောက်လှမ်းဝင်လာတယ်။ မိုးကာ အင်္ကျီက ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားတာမို့ မျက်နှာကို ကောင်းကောင်းမမြင်လိုက်။\nသူမကို ကျော်ကာ လျှောက်သွားတော့ နောက်ကျောဘက်ကနေကျော်ကြည့်ဖို့လည်း မဖြစ်၊ ဆွဲလှည့်ဖို့လည်း မဖြစ်။\n“ဒီမှာရှင့်၊ ဒီ အခန်းက သူတွေ မရှိကြဘူးးး။ ရှင် ဘာကိစ္စလာတာလဲ”\n“ကျနော် သူတို့ နဲ့ တွေ့ချင်လို့လာတာမဟုတ်ဘူးးး ခင်များနဲ့တွေ့ချင်လို့”\n“ဟင်? ကျမ ရှင့်ကို မသိဘူးရှင့်!! ဒါ နဲ့ ဘာကိစ္စတွေ့ချင်တာလဲ၊ ဒီမှာ ကျမရှိမှန်းရော ဘယ်လိုလုပ်သိသလဲ”\n“ခင်များ မေးခွန်းတွေအတွက် အဖြေ နောက် သိသွားမှာပါ…”\nဆည်းဆာ၏နောက်ဆုံးနှုတ်ဆက်ချိန် နေမင်းသည် အနောက်တောင်စွယ်၌ နောက်ဆံတင်းတင်းဖြင့် သမင်လည်ပြန်အကြည့် …… သဘာဝတရား၏ အလှဆုံးတို့ ကွန်မြူးစဉ်တခဏ၌ အကျည်းတန်သောမြင်ကွင်းတစ်ခုပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည် ။\nအနောက်ရိုးမတောင်ခြေတောအုပ်အတွင်းသို့ ….. လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ယောက် ကြောက်လန့်တကြား ပြေးလွှားဝင်ရောက်လာလေပြီ ။ သူ၏ လက်တွင်း၌ အထုတ်တစ်ခုကိုကျစ်ကျစ်ပါအောင်ရင်ဝယ်ပိုက်လျှက် အသက်လုပြေးနေသည် ။ ထိုသူသည် မည်သူဖြစ်မည်နည်း ???\nမည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ဤသို့ အသက်လုပြေးလာပါသနည်း ? ????????\nအမှန်စင်စစ် ထိုသူသည် သေလည်ကြောင်ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးဖြစ်ပေသည် ။ ဂိုဏ်းသားဆိုသည်ထက် ဂိုဏ်းမှဂိုဏ်းခွဲမှူး မင်းတစ်ပါးဖြစ်သည် ။ သူနာမည်သူ့ဂုဏ်ပုဒ်မှာ ……… “” လေမင်းသခင်ကြောင်ဏှာသီး “ ဟု လူသိများသည် ။ မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်ပြေးလာရပါသနည်းဆိုရသော် ……..\nအော်မေ့ဂိုဏ်း ၏ အဖိုးတန်ရတနာဖြစ်သော နှစ်တစ်ထောင်ကြာပန်းကို ခိုးယူရန်ကြိုးစားသောကြောင့် အော်မေ့ဂိုဏ်းနှင့် ရန်မီးပွားခဲ့သည် ။\n“အော်မေ့ဂိုဏ်းချုပ်ကြာပန်းမယ်တော်” ၏ “ဘလော့အန်ဖရင့် လက်ဝါးသိုင်းကွက်အောက်” ၌မရှုမလှ ရှုံးနိမ့်ပြီးလျှင် ဤတောအရပ်သို့ ပုန်းရှောင်ခဲ့ရလေပြီတည်း ။\nအော်မေ့ ဂိုဏ်းခွဲမှူးဖြစ်သော “ဥပေက္ခာဒေဝီ အေတီဝမ်” သည် ထိုလေမင်းသားကြောင်ဏှာသီးကို ဖမ်းဆီးသုတ်သင်ရန် မိုးမြေအနှံ့ ခရီးဆန့်နေပြီဖြစ်သည် ။\nတချိန်က အွန်သိုင်းလောက၌လျှမ်းလျှမ်းတောက်ကျော်ကြားခဲ့သော သေလည်ကြောင်ဂိုဏ်း ဟူ၍ရှိခဲ့ဖူးသည် ။\nဂိုဏ်းချုပ်မှာအလွန်လျှို့ဝှက်သဖြင့် သာမန်ဂိုဏ်းသားများမြင်တွေ့ဖူးခြင်းမရှိပေ ။\nသို့သော် ဂိုဏ်း၏ လက်ဝဲရံ လက်ယာရံ နှင့် ဂိုဏ်းခွဲမှူးနှစ်ယောက်သာ လှုပ်ရှားခဲ့သည် ။\nလက်ဝဲရံမှာ “ဇီးကွက်မင်းမရဏအပြုံးသခင်မ ဝင့်ဝင့်” ဖြစ်သည် ။ သဘောထားတင်းမာ၍ သိုင်းစွမ်းရည်မြင့်မားသည်ဟူ၍ကျော်ကြားလေသည် ။\nသူ၏“” မဟာလစ်ဗြဲဇက်ကျောလွဲ “”သိုင်းမှာ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူရှားလှပေသည် ။\nလက်ယာရံမှာ “လင်:နို့မင်းပင်လယ်ပျော်ဖေါရှောက်ဖန်” ဖြစ်သည် ။ အပေးအကမ်းရက်ရော၍ အမြဲပြုံးနေတတ်သူဖြစ်သည် ။ သူ၏ ပြိုင်စံရှားသိုင်းပညာမှာ …… ခြုံရှင်းယုန်ရှာ သိုင်းပညာဖြစ်၍ နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်ဖြစ်သော “” ယုန် ရှာ မြွေ တွေ့ “” သိုင်းကွက်မှာ အထူးကျော်ကြားလှပေသည် ။ ( ရှောင်လင်ဘုန်းကြီးလေသံဖြင့်ဖတ်ပါ ) ဂိုဏ်းခွဲမှူးများမှာ…\n“လေမင်းသခင်အန်ကျော့်လော် အောင်ကြူး” နှင့် “ပျံလွှားမယ် ဘာကာခုနှစ်လွှာဓါးသမား ဇာယိခိုင်” တို့ဖြစ်လေသည် ။\nပျံလွှားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေါ့ပါးဖြတ်လတ်စွာတိုက်ခိုက်တတ်ပြီးလျှင် “လက်နက်ပုန်းအဖြစ် ဘာကာခုနှစ်ခု” ကိုတပြိုင်နက်ပစ်လွှတ်နိုင်သောကြောင့် “ဘာကာခုနှစ်လွှာဇာယိခိုင်” ဟုလူသိများခဲ့သည် ။\n“လေမင်းသခင်အန်ကျော့်လော် အောင်ကြူး” သည်ကား “မီးစတစ်ဖက်ရေမှုတ်တစ်ဖက်” တိုက်ခိုက်တတ်သောကြောင့်” ကြောင်ဏှာသီး” ဟု ကွယ်ရာ၌ အမည်ပေးထားကြသည် ။\nသေလည်ကြောင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်သာလေ့ကျင့်ခွင့်ရှိသော “” ကြောင်တန်းစားပျက် တစ်ဆယ့်ရှစ်ကွက် “” သိုင်းကျမ်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးနှင့်အတူပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဂိုဏ်းမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲပြားခဲ့ရသည် ။\nသင်သည် အွန်သိုင်းလောကသားစစ်စစ်ဖြစ်ပါက … ဂဇက်ကျေးရွာကို ရောက်ဖူး ကြားဖူးရပေမည် ။\nအကယ်၍ မသ်ိသည် ဆိုငြားအံ့ ……\nသင့်အား အွန်သိုင်းလောကသားဟု မသတ်မှတ်နိုင်ချေ ။\nဤသို့ဆိုလျှင် ဂဇက်ကျေးရွာသည် အွန်သိုင်းလောကနှင့်မည်သို့ပတ်သက်ပါသနည်း ဟုမေးသည်ဆိုပါစို့ ………!!!\nတခေတ်တစ်ချိန်က အွန်သိုင်းလောကတွင် ဂဇက်ကျေးရွာကား လျှမ်းလျှမ်းတောက် ထင်ရှားခဲ့ပါ၏ ။\nမတူကွဲပြားသောအင်အားစုများဖြင့် တည်ဆောက်ထားလေရာ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း စိတ်ခေါ်ပွဲများ ရန်လိုပွဲများ ငြင်းခုန်ပွဲများခြိမ့်ခြိမ့်သဲခဲ့ပါသည် ။\nဂဇက်ရွာသူားတို့၌့ မည်မျှအလေ့အကျင့်စွဲခဲ့သနည်းဟု လေ့လာကြည့်ပါက ဘယ်ဖက်လက်နှုင့် ညာဖက်လက်တို့သည်ပင် မကြာခဏ ရန်ဖြစ်တတ်သည်ကို သင် တွေ့မြင်ရပါလိမ့်မည် ။\nဂဇက်ရွာကိုတည်ထောင်သူမှာ “နှစ်တစ်ထောင်ကျိန်စာသိုင်းသမား လူကွေ့ရှောင်ခိုင်” ဖြစ်သည် ။\nရွာခေါင်းခိုင်မှာ သိုင်းပညာမျိုးစုံကို ပိုင်နိုင်ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်လေ၏ ။\n“နှစ်တစ်ထောင်ကျိန်စာသိုင်း” ၊ “လေမျိုးတစ်ထောင် လူ့ထိတ်ခေါင်သိုင်း” နှင့်\nနောက်ဆုံးလေ့ကျင့်အောင်မြင်သည့်သိုင်းပညာမှာ “” မိုးပြာမြေလျှိုး စီးပွားတိုး “” သိုင်းဖြစ်သည် ။\nရွာအတွင်း သိုင်းပေါင်းစုံ ၊ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ နှင့်စည်ကားလှသည်ဖြစ်ရာ မကြာမကြာစိမ်ခေါ်ပွဲများ မြင်ရသည်မှာသိပ်တော့မထူးလှ ။\nသုံးယောက်ရှိလျှင် လေးဖွဲ့ကွဲတတ်သောသဘောအရ ကဗျာဂိုဏ်းအတွင်းဝယ် မော်ဒန်ကဗျာဂိုဏ်းနှင့် ဂန္ထဝင် ကဗျာဂိုဏ်းဟု ကွဲပြန်သေးသည်တမုံ့ …\nဓာတ်သေ ဓာတ်ရှင်ဂိုဏ်း ၊\nအိုင်တီအိုင်ပီဂိုဏ်း များသာမက တစ်ကိုယ်တော်လူစွမ်းကောင်းများလဲ ရှိပါသေးသည် ။\n“ဓါးစင်္ကြာအာဂ” တို့မှာ ပွဲကျောင်းပညာရပ်များကို ဆက်ခံသူများဖြစ်လေ၏ ။\n“လူ့ဂွစာ ပါကျိရှောင်” တို့မှာပေါင်းရသင်းရခက်သောသူများဖြစ်သည် ။\n“ပျော်ပျော်နေတတ်သော ခြောက်မျက်နှာသိုင်းသမား အန်တုန်းဇာ”\n“ရေမာလာရဲတိုက်သခင်မ တီအန်အေ” တို့သည်ကား ခင်မင်နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းလေစွ ………\nတစ်ကိုယ်တော်အမျိုးသမီးသိုင်းညာရှင်များလည်းမြောက်များစွာ ။ ၄င်းတို့ထဲမှ နည်းငယ်မိတ်ဆက်ရလေသော် ……………\n“ဘောလုံးမင်းသမီး မိုက်လုသော်” .\n“ဘာမထီ ဝါးဝူဝေါင်း” ………… စသည် စသည် များစွာတို့သည်လည်း ထင်ရှားလှပေသည်တမုံ့ ။\nယခုသော် …… ………\nဂဇက်ကျေးရွာကြီးအတွင်းဝယ် ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာဖြစ်၍နေလေပြီ ။\nအကြောင်းမူကား “ကြောင်ဏှာသီး (ခ) အန်ကျော့လော် အောင်ကြူး” သည် အော်မေ့ဂိုဏ်း၏ရတနာဖြစ်သော နှစ်တစ်ထောင်ကြာပန်းကိုခိုးယူရန်ကြံစည်သောကြောင့် ဖြစ်သည် ။\nအောင်ကြုးသည် ဧကန်စင်စစ် ခိုးယူနိုင်ခဲ့ပါသလော ????\nနှစ်တစ်ထောင်ကြာပန်းအားတိုးဆေးအစား မျက်စိမှား၍ ယူသွားမိသောဆေးမှာ …\n“” နှစ်တစ်ထောင် လေပုတ်ထုတ်ဆေးအမြုတေ “” ဖြစ်နေသည်ကိုတော့ အောင်ကြူးမှာ လုံးဝ မသိခဲ့ပါ ။\nဤသို့ဖြင့် အနောက်ရိုးမတောသို့ပုန်းရှောင်ပြီးလျှင် အတွင်းအားသိုင်းပညာရပ်များကို လေ့ကျင့်လျှက်ရှိပေတော့သည် ။\nအပြည့်အစုံမရှိတော့တဲ့ အခန်းဆက် စာရွက်ပိုင်းလေး အရောက်မှာ သတိတယ နဲ့ ခုန က လူကို ရှာကြည့်မိသည်။\n“ကျုပ် ဒီမှာ ရှိပါတယ်”\nသူမ အတွေးကို သိသည့်အလား ချက်ချင်းဖြေလိုက်တာမို့ လန့်သွားသည်။\nအမှန်တော့ သူပေးဖတ်တဲ့ စာအုပ် အဟောင်းအနွမ်းမှာ တမေ့တမော မြောပါသွားတာ ဖြစ်သည်။\n“တစ်ရွာလုံးနဲ့ တစ်ကောင်မှာ ကူညီမဲ့သူရှိဦးမလား” စတဲ့ အတွေးတွေနှင့် စာအုပ်ကို ပြန်ကိုင်လိုက်ရသည်။\nလုံမလေးမွန်မွန် says: အဟိ… နောက် တစ်ပိုင်းပြေးလိုက်ဦးမယ်…\nခင်ဇော် says: ဟီးးး\nAlinsett@Maung Thura says: အနော်ဂဓေါ့ အွန်သိုင်းလောက ထဲက အကျော်အမော်ဂဇက်ရွာထဲမယ်\nကဗျာကျမ်းမဖတ်ပဲ သိုင်းကျမ်းဝင်ဖတ်မိသွားပါတယ် ခီည\nခင်ဇော် says: ကဗျာဂိုဏ်း က ရန် အနည်းဆုံးပဲ။\nအောင်ကြူးနဲ့ ဖြစ်ဖို့ ပြောပါတယ်။\nMr. MarGa says: အချင်းချင်း ဖြစ်နေတဲ့ ရန်ပွဲတွေတော့ ထည့်မတွက်နဲ့ပေါ့လေ\npooch says: ဆေးမှားစားတာနဲ့ နံဟောင်နေတော့မှာပဲ\nနဂိုကမှ ကြောင်ချေးက နံပါတယ်ဆို Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 12373\nခင်ဇော် says: အပုတ်ကြောင် ရုပ်ဆောင်\nချစ်လို့ စ တာ စိတ်ဆိုးရဝူး ဥကြောင်လို့\nnaywoon ni says: ဘာခုနစ်လွှာ ဇာယ်ခိုင်တဲ့ နာတော့ မူဗီထဲက ခုနှစ်လွှာ မင်းသမီးပဲ ညက်စိထဲပြေးမြင်မိ မိ အဲ့ ပြေးဘီ ။ သိုင်းသမားချောင် ဘာဖြစ်တယ်ဆိုလား Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 12373\nခင်ဇော် says: ၁၀ လွှာပေါက်ဆီ မဟုတ်တဲ့ ၇လွှာ ဘာဂါ\nMr. MarGa says: ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ….\nခင်ဇော် says: ဖြစ်ချင်ရာဖြစ် ကြောင် ဘချစ်\nnozomi says: ၂ က ဖတ် မရ ပါလား\nကွကိုယ် ပန်းပို့(စ) တင်ထားတာမေ့ပြီး တင်လိုက်မိလို့ နက်ဖြန်ပြောင်းလိုက်ပြီ။\nblack chaw says: ၀င်ရောက် ဖတ်ရှုပြီးသကာလ\nတွံတေး ဘလက်ချော ဆိုသော သူရဲကောင်းကြီး အား\nလွန်စွာမှ အားကျ မိပါသည်။\nဆက်လက် ဖတ်ရှု အားပေးသွားပါမည်…။\nခင်ဇော် says: သူ့မှာ လက်ဝဲရံ လက်ယာရံက\nဈာဈာထပ် နဲ့ ဂျွန်တင်ဂျာ သိုင်းသမတွေရှိတယ်\nWow says: ကြောင်ဏှာကြီးနဲ့ ခုနှစ်လွှာမယ် ဘာဒွေဆက်ဖြစ်ကြသဒုံးးး Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 12373\nဂိုဏ်း တူ မောင်နှမ ဆိုတော့\nကြက်ဖြစ်ရင်ကွယ် ငှက်ဖြစ်ရင်ကွယ် တစ်ဂိုဏ်း တည်း နားချင်တယ်တို့ ဘာတို့။\nဘာဆက်ဖြစ်တုန်း ရေးတဲ့သူမှ သိမှာညော်..\nMa Ma says: တရွာလုံးနဲ့တကောင်မှာ ကူညီမယ့်သူ ရှိပါ့မလား….\nအမြင်မှန်ရပါပြီလို့ တောင်းပန်ရင်တောင် ဘာဘီကျူးလုပ်ကြမယ့်သူတွေချည်းပဲ ရှိတယ်။ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 12373\nခင်ဇော် says: သူကလည်း ဘူ့ကို မှ တောင်းပန်မယ်မထင်ဘူးးး\nဦးဦးပါလေရာ says: .ကျုပ်ရဲ့မျက်နှာကိုထောက်ပြီး\n.ကျုပ်ရဲ့သွေးသောက်ညီလေးကို ဖမ်းမိရင် အသက်တော့ချမ်းသာပေးကြပါ….\n.ကြောင်ကုန်းကုန်းလုပ်ပြီး ဂဇက်ကျေးရွာမှာ လုံခြုံရေးတာဝန်ပေးလိုက်ရုံနဲ့ ကျေနပ်ကြပါ…..\nခင်ဇော် says: ဖမ်းဖို့ လည်း မလွယ်လှပါဘူးး\nမြစပဲရိုး says: အပိုင်း(၂) ဖတ်ပြီးမှ မန့်တော့ မယ်။\nအာ့ လာပြောတာ။ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 12373\nခင်ဇော် says: ဒီနေ့ ပို့(စ) တက်ပါပြီ။\nစာအုပ်က ဟောင်းပြီး စာလုံးတွေက မှုန်နေလို့ ကြိုးစားဖတ်နေရလို့ပါ\nမွသဲ ( 17082011 ) says: ဟမလေးရီလိုက်ရတာ အိပ်ခါနီးဖတ်လိုက်ပီး အသံထွက်လိုက် မျက်စိထဲမြင်ကျိလိုက်နဲ့ မျက်စိတောင်ပြူးသွားတယ်။ နေမကောင်းလို့ ရေမာလာမယ်တော်ဒီတပိုင်းအစွမ်းမပြနိုင်သေးသမို့နောက်တပိုင်းမျှော်နေပါမည့်အကြောင်း\nခင်ဇော် says: ခိခိ\nရေမာလာမယ်တော် ကြက်ဥကြော်မှားလို့ ဆိုလား ဘာလား\n၀င့်ပြုံးမြင့် says: ရီလိုက်ရတာ။ ရွှေဇီးကွက် မရဏမင်း အပြုံးသခင် လက်စွဲတော်ဓား ကွန်ပူတာ ပျက်နေလို့ ပြိုင်စံရှား မဟာလစ်ဗြဲ ဇက်ကြောလွဲ  သိုင်းကွက်ကို ထုတ်မသုံးနိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 12373\nခင်ဇော် says: ဟီးဟီးးး\nအဲ သိုင်းကွက်က မဟာပုရိသတွေကို အထိနာစေတယ်..\nMike says: ဟားဟားဟားဟား\n.ဂိုဏ်းချုပ်ကတော့ စွန်းချုပ်ယွဲစီ ပဲ ခိခိ\nစာအုပ်ထဲ အာ့ မပါဘူးး\nဂျက်စပဲရိုး says: နှူးဘာ ဂိုဏ်း ထဲ ဝင်ပျဇေ….\n(ကိုယ် သန်ရာ သန်ရာ ပေါ့ :P )\nစည်းနဲ့ ကမ်းနဲ့ လစ်ဘရယ် ယောကျာ်း says: ယလဲ့\nဂျက်စပဲရိုး says: ဗျဲ့ကြီး ကို လက်ခံပါဆြာ :-)\nkai says: နှစ်၁၀၀၀ ကျိန်စာသိုင်းနဲ့တီးထည့်လိုက်ရ.. ဘာကာတွေအကုန်. အန်ထွက်ကုန်တော့မယ်.။ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 12373\nခင်ဇော် says: ကိုယ့် ဂိုဏ်း ခွဲ မှူး ကို ကိုယ် အဲလို ပေါရလားးး\nဘာကာ တွေ ပစ်မလွှတ်ပဲ စားပစ်လိုက်မှာ။\nမြစပဲရိုး says: အခုမှ အသေအချာ ဖတ် ရတော့ တယ်။\nသိုင်းကွက် နင်းပြီး လှိမ့် သာ ရီ နေတော့ တယ်။\nဒီလောက် စဉ်းစားထွက် တဲ့ ခေါင်း ရွှေချ ထားဖို့ကောင်းတယ်။\n. ဟေ့ “လူကွေ့ရှောင်ခိုင်”\nဒီလို လူမျိုး တွေ ကို စု ပြီး ထားနိုင်တဲ့ နေရာ အွန်သိုင်းလောက ထဲ နှစ်နေရာမရှိ နိုင်ပြီ။\nဒီအချိန် အရေး တွေကြား အငြင်းအခုံ တွေ နဲ့ မတူတာ တွေ မြင်ပြီး သူငယ်ချင်းတွေ ကြား ကွဲ ပြဲ နေချိန် ဒီ မှာ ငြင်းခုံ ရင်း ပို ပို ချစ်လာကြ တယ်။\nမတူတာ တွေ ကို မတူသလို မြင်ပြီး ပို ပို နီး လာကြ တယ်။\nကျန်သူ တွေတော့ မသိဘူး။\nသခင်မကြီး ကတော့ ဒီရွာက ရေစက် ရဲ့ ရေထွက်သန် တာ ကို အတော်လေး ကို သတိထားမိလာပြီ။\nအပိုင်း(၂) ဆီ ပြေးဦးမဲ။ (ကြောင် ကို လွမ်းသွားလို့ သူ့ အသံ ထွက်ကြည့်တာ)\nဒါထက် “”သုဘရာဇာသိုင်းသမား သောင်ချမ်း” က ဘူတုန်း။ စဉ်းစားမရ။ Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 4010\nmanawphyulay says: ရေခဲတောင် ကြာခွက် စားပြီးသကာလ လာရောက်ဖတ်ရှုသွားပါကြောင်း Log in to Reply\tWas this answer helpful?LikeDislike 1372\n•*¨နန်းတော်ရာသူ •*¨ says: သိုင်းစာစဉ်ဆိုရင်တော့ အတွဲလိုက်လာတော့မယ်


Jennie ကို အချိန်တိုင်းကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့တဲ့ Lisa ရဲ့ ချစ်စဖွယ်အခိုက်အတန့် (၈) ခု\nအချေမလေးဆိုပြီး နာမည်ကြီးတဲ့ Jennie ဟာ အပြင်ပန်းမှာ အမိအမိုက်ဆုံးနေ,နေပေမဲ့လည်း အတွင်းစိတ်လေးက နူးညံ့ပြီး ကြောက်လည်းကြောက်တတ်ပါသေးတယ်။ ဒီလိုကောင်မလေးကို အဓိက, အမြဲတမ်းကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးနေခဲ့သူလေးကတော့ Lisa လေးပါပဲ။\nထင်သာမြင်သာနေရာတွေမှာလည်း ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးတတ်ကြသလို၊ သေးသေးလေးကအစ အပြန်အလှန်လည်း အားပေးဖေးမရင်း ဂရုစိုက်တတ်ကြပြန်ပါသေးတယ်။ အထူးသဖြင့်တော့ Jennie လေးလိုအပ်တဲ့အချိန်တိုင်း ပြောစရာမလိုဘဲ အလိုက်တသိနဲ့ ဂရုစိုက်ပေးတတ်တဲ့ Lisa လေးရဲ့ ချစ်စရာအခိုက်အတန့် (၈) ခုကို အားလုံးကြည်နူးရအောင် ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။\n1. အသံကျယ်ကြီးတွေကြောင့် Jennie ရဲ့ နားလေးကို အုပ်ပြီး ကာပေးလိုက်တဲ့ Lisa\n2. လေဆိပ်မှာ Jennie မှီခိုလို့ရအောင် အရှေ့ကနေ ဒိုင်းကာကြီးတစ်ခုလိုမျိုး ကာကွယ်ပေးလိုက်ခြင်း\n3. Jennie ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ တစ်ခုခုကပ်နေတာကို ဂရုတစိုက်နဲ့ ဖယ်ပေးနေခြင်း\n4. တိုလွန်းလှတဲ့အဝတ်အစားကြောင့် Jennie တစ်ယောက် မလုံမလဲဖြစ်နေချိန်မှာ စိတ်လုံခြုံသွားအောင် ကာပေးလိုက်ခြင်း – Lisa ကတော့ ဒီလိုလေး ကာပေးတာကို တစ်ကြိမ်ထက်မနည်းအောင်လုပ်ပေးခဲ့ပြီး Jennie လေး စိတ်သက်သာရာရသွားအောင် လုပ်ပေးခဲ့ပါတယ်\n5. စင်မြင့်လှေကားထစ်ကနေ ဆင်းလာတဲ့ Jennie ကို လက်လေးကမ်းပြီး ဖေးမလိုက်ခြင်း\n6. စိတ်ရှုပ်စရာကောင်းတဲ့အချိန်ဖြစ်တာကြောင့် Jennie ကို သူမလက်မောင်းလေးအား ဆုပ်ကိုင်ထားစေပြီး စိတ်ငြိမ်သွားအောင် ဂရုတစိုက်နဲ့ ကာကွယ်ပေးခြင်း – Jennie အတွက်တော့ Lisa နဲ့ရှိချိန်တိုင်းဟာ စိတ်လုံခြုံပြီး သက်သာရာရစေတဲ့အပြင် Lisa ကိုလည်း သူမအတွက် “အလုံခြုံဆုံး နားခိုရာ” အဖြစ် အားကိုးပုံပါပဲ။\n7. Jennie တစ်ယောက် စိတ်ထိခိုက်ပြီး နေရထိုင်ရခက်တိုင်း သူမအတွက် ဘေးမှာအမြဲရှိနေကာ အားပေးနေခဲ့ခြင်း\n8. အင်တာဗျူးတွေဖြေတဲ့အချိန်တိုင်း Jennie ရဲ့ ဆံပင်ပုံစံလေးလှနေစေဖို့ အမြဲ‌ပြင်ဆင်ပေးခြင်း\nဒီအခိုက်အတန့်လေးတွေကတော့ BLACKPINK အဖွဲ့ဝင်လေးတွေဖြစ်တဲ့ Jennie နဲ့ Lisa လေးတို့ရဲ့ ချစ်စရာအချိန်လေးတွေပါပဲ။ မတောင်းဘဲ ပေးထားတဲ့ Lisa ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုတွေ၊ အလိုက်တသိအပြုအမူလေးတွေနဲ့ နွေးထွေးကြင်နာမှုလေးတွေဟာ Jennie လို အချေကောင်မလေးအတွက်တော့ တကယ်ကိုကြည်နူးစရာပါပဲ။ နောင်အနာဂတ်မှာလည်း Jennie နဲ့ Lisa ကြားက ကြည်နူးစရာအခိုက်အတန့်လေးတွေကို အများကြီးမြင်ချင်ပါသေးတယ်။\nNext ARMY တွေ ရှေ့မှာ အဖျော်ဖြေချင်ဆုံးသီချင်းကို ရွေးချယ်ပြောပြခဲ့တဲ့ အငယ်ဆုံးလေး Jungkook »\nPrevious « Kimmy ကို လက်ထပ်ပေါင်းသင်းဖို့အတွက် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်တဲ့ Mark Prin\nမျိုးဆက်သစ်, စင်ပြိုင်တွေအဖြစ် ထိုင်းအနုပညာလောကကို ကြီးစိုးနေကြတဲ့ မင်းသမီး (၁၀) ဦး\nStreet Woman Fighter ပြိုင်ပွဲဝင် “Want” အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် Hyojin Choi လေးစားရတဲ့အကအတော်ဆုံး idol (3) ယောက်\nBTS အဖွဲ့ရဲ့ စစ်မှုထမ်းတာဝန်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မနက်ဖြန် တောင်ကိုရီးယားအစိုးရက ညီလာခံမှာ ဆွေးနွေးသွားမည်\nJonghyun စျာပနပုံကို photoshop လုပ်ပြီး သီချင်း promote လုပ်ဖို့ သုံးခဲ့တဲ့ Oliver Tree ကို K netizen တွေ ဒေါသထွက်နေကြ


အမေ ရိကန်သမ္မတ စီးပွားရေး သမားကြီး ဒေါ်နယ်ထ ရမ့် ကိုင်လှု ပ်ခဲ့သော အရာ များ – Shwewiki.com\nအမေ ရိကန်သမ္မတ စီးပွားရေး သမားကြီး ဒေါ်နယ်ထ ရမ့် ကိုင်လှု ပ်ခဲ့သော အရာ များ\nအေ မရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရမ့်ကလူလည်၊ စီးပွားရေးသမား .. သူသမ္မတဖြစ်လာဖို့လည်း သူ့ရှိတဲ့ စည်းစိမ် အချို့ပုံအောပြီးရအောင်ယူခဲ့တယ်လို့ မှတ်သားဘူးတယ် ..\nသမ္မ တစဖြစ်လာတဲ့ 2016 ခုနှစ်ကတည်း က စီးပွားရေးသမားပီပီ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ လူစိတ်အဝင်စားဆုံးသော အကြောင်းအရာ တွေကိုချည်း စပြီးကိုင်တွယ်ခဲ့တာ …\nထရမ့်ကြီး သမ္မတဖြစ်ခွင့်ရတော့ မြန်မာ ပြည်တွင်းက အမျိုးသားရေးဆိုတဲ့ ငပေါငကြောင်တွေ ထပြီးလက်ခမောင်းခတ် လိုက် ကြသေးတယ်၊ သူတို့လို ထရမ်ကြီးက အမျိုးသားရေးဝါဒီသမားကွဆိုပြီး …\nနောက်တော့ ထရမ့်ကြီးရဲ့ စီးပွားရေးသမား ပီပီ သူ့နိုင်ငံ သူ့စီးပွားရေးဘဲကြည့်တတ်သူ မှန်းသိလာကြတော့မှ အမျိုးသားရေး ဝါဒီသမားတွေ အသံတိတ်သွားတယ် …\nထရမ့်ကြီးကို သဘောကျတာက ခေတ်ကာ လအဆက်ဆက်မှာ ဘယ်အမေရိကန် သမ္မတမှ မလုပ်ခဲ့တာတွေကို ပြတ်ပြတ် သားသားထလုပ်ပြနိုင်ခဲ့တာတွေဘဲ …\nနယ်နမိတ်ခြင်းထိစပ်နေတဲ့ မက္ကစီကို နယ်ခြားကို အုပ်တံတိုင်းကာပစ်လိုက်တယ်။ နိုင်ငံထဲရောက်လာနေတဲ့ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်က ဒုက္ခသည်ဆိုသူတွေကို နိုင်ငံသားပေးခဲ့ခြင်း ခွင့်ပြုခြင်းတွေကို ရပ်ဆိုင်းလိုက်သလို ရှိနေပြီးသားသူတွေကိုလည်း နိုင်ငံသား စီစစ် ဖို့ထက် ပြန်မောင်းထုတ် ခဲ့တယ် …\nအာရှလူစွာ မြောက်ကိုရီးယား ဝက်ပုပ်လေး ကိုအပိုးကျိုးသွားအောင် ပညာပေးခဲ့သလို စီးပွားရေးအရှိန်အဟုန် မြင့်တက်လာနေတံ့ တရုပ်ကြီးကိုလည်း ဂုတ်ပိုးဖြတ်ရိုက်ခဲ့တယ် လက်တင်အမေရိက နိုင်ငံတွေကို ဆွထားပေးခဲ့ပြီး ဥရောပနဲ့အာရှအရှေ့အလယ်ပိုင်း ကိုပတ်မွှေပေးခဲ့တယ် …\nအာရှရဲစီးပွားရေး ကျားတွေကို လှောင်အိမ် ထဲသွင်း ၊ အမြီးကုပ်စေခဲ့သလို စစ်ရေး သဘောထားတင်းမာတဲ့ စစ်ဝါဒီတွေကို နှာနု ဖြတ်ရိုက်ပြလိုက်သေးတယ် … သမုဒ္ဒရာကြီး နှစ်စင်းကို အပိုင်စီးထားတယ် ပစိဖတ်နဲ့ အိန္ဒိယ သမုဒ္ဒရာတွေကို … ဒါတွေအားလုံးဟာ ထရမ့်ကြီး ကျည်တစ် ချက်မှမဖာက်ဘဲ လိုတိုး ပိုလျှော့ စီးပွား တွက် တွက်ပြီး စူပါ ပါဝါနဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို စိတ်တိုင်းကျ ကိုင်လှုပ်သွားတာဘဲ …\nUN လို ကမ္ဘာအကြီးဆုံးအဖွဲ့အစည်းကြီးကို ထရမ့်က နှတ်ခမ်းဆွဲဆိပ်ပြီး အသံတိတ်အောင်လည်းလုပ်ပြနိုင်ခဲ့တယ် …\nအမေရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရမ့်ကြီး ကမ္ဘာပတ်စိတ်တိုင်းကျ စူပါ ပါဝါပြပြီး စိတ်တိုင်းကျ လုပ်ချင် ရာလုပ်ပြီးမှ စီးပွားရေးသမား ပီပီအမြတ် အစွမ်းများတဲ့ နည်းပညာနဲ့ ဆရာစားချန် လက်နက်ရောင်းဝယ်ရေးဈေးကွက်ကို ကမ္ဘာပတ် အရောင်းမြှင့်တင်ခဲ့တာတော့ ချီးကျူးဖို့ အလွန်ကောင်းတဲ့ ကမ္ဘာ့အတော်ဆုံး စီးပွားရေး သမားကြီးလိုခေါ်လို့ ရတယ် ….\nကမ္ဘာပေါ်မှာ အတော်ဆုံး အချမ်းသာဆုံး စီးပွားရေးသမားတွေတောင် ထရမ့်ကြီး ခြေဖျားတောင်မှီမယ်မထင်ဘူး …\nစီးပွားရေးလုပ်ငန်းမှာ ဘယ်လောက်အောင်မြင်နေတဲ့ စီးပွားရေးသမားဖြစ်ပါစေ ထရမ့်ကြီးလို စူပါ ပါဝါ အိပ်ကပ်ထဲ ထဘ့်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို အဖက်ဖက်က ကိုင်လှုပ် နိုင်တဲ့ စီးပွားရေးသမားဆိုတာ အတော်ရှားပါးတာမို့ …..\nအမေရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရမ့် ဆိုတာ … နိုင်ငံရေးသမားလည်းမဟုတ်ဘူး .. ဘာသာရေးသမားလည်းမဟုတ်ဘူး .. အမျိုးသားရေး ဝါဒီလည်းမဟုတ်ဘုး … စစ်လိုလားတဲ့ စစ်ဝါဒီလည်းမဟုတ်ဘူး .. ငြိမ်းချမ်းရေးသမားလည်းမဟုတ်ဘူး …. ကမ္ဘာဒုက္ခသည် ကူညီပေးမဲ့ ဂရုဏာသမားလည်းမဟုတ်ဘူး …\nအမေရိကန်သမ္မတ ဒေါ်နယ်ထရမ့်ဆိုတာ စူပါ ပါဝါကြီးကို လက်ထဲဆုပ်ကိုင်ထားပြီး စီးပွားရေးလုပ်နေတဲ့ ကမ္ဘာ့အကြီးစား နည်းပညာနဲ့ လက်နက်အရောင်း စီးပွားရေးသမား ကြီး သက်သက်တစ်ယောက်ဘဲ…\nMaung Maung Kyaing\n…ယူ ကရိန်းခရီးသည်တင်လေယာဉ် ကို မှားယွင်းစွာ ပစ်ချမိကြောင်း အီရန် ဝန်ခံ လိုက်ပြီ\n…အ ချို့အရာတွေ က မြန်မာပြည် မှာ စဉ်းစားလို့ကို မရဘူး…