Bakker (Bûtenpost) Kronyk - Erfgoed Fundaasje\nHome » Famyljes » Bakker (Bûtenpost) » Bakker (Bûtenpost) Kronyk\nKronyk Bakker (Bûtenpost)\nWat zullen wij dan tot deze dingen zeggen? Rom 8 : 31.\nDizze kronyk kin tsjinje as hâldfêst en oanfulling. Yn gearwurking mei de auteur wurdt ferwiisd nei Je mag wel bang zijn, mei dêrby opjefte fan it (earste oanbelangjende) paginanûmer, lykas B113 (=Bakker side 113).\nDe Genealogy Bakker, dêr’t de famylje fan Popke Sjoerds Bakker en Dieuwke Durks Althuisius sintraal stiet, kin tsjinje as kapstôk, allyksa by it boek.\nIt doel is om sawol dy Genealogy Bakker as de Kronyk Bakker beide ôfsûnderlik op dizze webside yn it Ingelsk ferskine te litten. Dat is wurk yn útfiering, no steane beide noch ferweve.\nDe earste generaasjes fan dizze Bakkers binne Minnist of Doopsgesind. Yn Balk, dêr’t de trije earst bekende stagen tahâlde, hâlden de saneamde Fine Minnisten ta. Doopsgesind kin tsjutte op de mear frijsinnige lear.\nSûnt Popke Sjoerds (VI) him oerjûch oan ’e otterdoksy, binne de Bakkers Grifformeard, ‘mei in sterk moreel kompas’, seit Toni Boumans. Yn ’e Twadde Wrâldoarloch wurdt troch ien fan ’e SD oppere dat de Bakkers in Privatkrieg tsjin de nazi’s fiere. Se sille dat djoer bekeapje.\nTineke Haagen-Bakker (VIII.10), healsuske fan Sjoerd-en-dy, is in oerfloedige boarne foar ynformaasje oer de famylje út de earste hân. Fan ’e foto-albums fan deselde is folop gebrûk makke; dat makket dat dizze genealogy ek it karakter krijt fan in beskildere famylje-album. Yn dat ramt kinne jo foto’s, oantinkens yn ’e foarm fan in paragraafke (§) of in persoanlike noat, in oanwinst wêze. Dat jildt ek foar mear skiedkundige hâldfêsten en ferbetteringen fansels.\nLammert en ik ha letter bepraat dat ik Lammert syn oantinkens in kear op papier sette soe. Dat is dan no safier, de oantekeningen datoangeande binne yn dit stik ferwurke.\nGeneraasje I – IV\nIn kweade streep – Popke Sjoerds foar it gerjocht\nFeartsjinst – Bakkers farre fan Langwar\nSwier – Dieuwke wol dea\nBlijmoedich en rjochtlinich – Kleure karakters\nIzersterk – P.S. Bakker Sr, hat wat yn ’e bouten\nIn knoarre jild – P.S. Bakker Sr., leafhawwer fan ûnreplik guod\nTsjerkeboartsje – Bloedserieuze boarterij\nJeltingahûs – Sûnt 1914 it Bakkershonk\nMient nimt de mjitte neffens smaak – Mient mei-direkteur P.S. Bakker\nMine-mem – En de frede fan dyn bern sil grut wêze\nFersille sielen – Himelse Mine lit Mient mei njoggen bern op ierde\nPortret – It byld giet mei fan stee ta stee\nGolhertich en hurd – Thúskomme fan ’e kâlde kant\nHomo- en biseksualiteit – In ûnferstelbere reade famyljetried\nAllegear in poalis yn ’e bûse – Mient fersekeret syn sibben\nUnwrikber solidêr – De oanhinklikens fan ’e bern, dit giet noait oer\nOpluchte – Koartswyl en krankjoarimigens\nGoeddogger – Popke as jildsjitter fan ferset en keunst\nDit is de dag van mijn leven – Popke deasketten op ’e Dam\nTinkstiennen – Tekens foar Popke\nElf sonnetten op Friesland – Poëzij fan Bertus Aafjes foar de Bakkers\nIn dreech ein libben – Wederwarichheden fan Durk Bakker\nKûturier Sjoerd Bakker set it ferset yn ’e klean – Sjoerd bekeapet rjocht mei de dea\nStroffelstien – Tinkteken foar Sjoerd Bakker\nDe ierdappelboat – Albert Bakker ferfart iten nei hongerjende Mokummers\nDierbere omgong – Neven reüneare\nFerskil fan aard – Yn alle opsichten frjemd\nGelikenis – Fan foarm, kreativiteit en karakter: Bakker\nDe earste trije bekende generaasjes\nIN KWEADE STREEP\nGeneraasje V: Sjoerd Popkes Bakker\nTineke Haagen-Bakker: ‘‘Dat de lju yn tsjerke ferantwurding ôflizze moasten, dêr hat ús heit behoarlik tsjin iggewearre. Hy makket mei dat in dûmeny dy’t derop geilt by it foarferhoar yn it konsistoar oan de jongfeint freget: ‘Hoe vaak hebben jullie het gedaan?’\nDêr’t de jonge op laket: ‘Oan ien drip ha guonnent genôch.’’’\nBLIJMOEDICH EN RJOCHTLINICH\nTineke Haagen-Bakker: ‘‘Ja, de Bakkers binne oer it generaal blij kristen. Apart, dat erft blykber oer. Hjir yn Bûtenpost wenne in achterneef Popke Bakker en dy wie dat earste; en wy hienen hjir yn dyselde snoarje in Althuisius en dy wie sa rjochtlinich as ’t mar kin, mar tagelyk rjochtfeardich, lykas beppe Dieuwke.\nBy it trouwen fan Dieuwke wurdt se mei Flip Hoedemaker Herfoarmd. Us heit wurdt frege: ‘‘Hoe kinne jo dat goed fine?’’ ‘‘It leauwen is gjin tastân fan regeltsjes’’, seit heit, ‘‘Dieuwke leaut!’’\nDoe’t ik yn skieding lei sei vader: ‘Ook daarin kun je christen zijn. Verhaal het niet op je schoonouders.’ Dat ha ik yn ’e bûse stutsen.’’\nPopke is izersterk, yn ’t geloof, mar hy hat ek wat yn ’e bouten. Hy tilt sa in baal sûker fan 100 kilo de souder op. As in kear in hynder mei ien skonk troch in putdeksel trapet en fêstsit, lûkt Popke mei de bleate hân it izer fansiden en is it hynder rêden. As in ko net út in djippe groppe komme kin, set Popke de brede skouders derûnder en klear is ’t.\nIN KNOARRE JILD\n-12-10-1897: hûs en hiem; ferkeaper: Jitse feenstra te Mitselwier; keapsom: f 1.712,00; notaris: Herman Theodorus Stickler te Bûtenpost; Repertoire: 024095;\nDe Spiegel, blêd foar de gehele húshâlding, is modern foar dy tiid troch de rynske yllustraasjes en aktuele wrâldbespegelingen.\nSe libbet o sa mei. Se seit in kear tsjin Mient, yn al syn bepriuwingen: ‘Och jonge, ast mar wilskrêft hiest.’\nMient: ‘Ids, at ik wilskrêft hie, hie ’k allang dea west.’\nDirekteuren binne de fjouwer soannen Durk Miente, Miente, Lammert en Sikke.\nTsjerkegong is in fanselssprekkend, nee fûneminteel elemint yn it otterdoks-kalvinistysk bestean. Dieuwke Althusius har lêste sucht giet oer de preek dy’t se krekt yn har delgean litten hat. Sjoch: § SWIER\nDieuwke hat trouwens ûnder har hûnderten foarâlden yn ’e 17de en 18de iu gelukkich twa dûmenys: Johannes Althuisius yn ’e Gaastmar en syn heit Johannes Althuisius te Dearsum, sjoch: Kertiersteat Dieuwke Durks Althuisius, nrs 64 en 128. Alle oaren koenen net fierderleare foar dûmeny fanwegen jilldgebrek, net oars.\nIt sit djip\nOtterdokse kalvinistyske berntsjes meie graach tsjerkeboartsje. Allegear lytse dûmenys yn spee. Sa ek de Bakkerkes anneks de Brouwerkes. De geskiktste opsprekker beklimt in pear opsteapele ierdappelkistjes dy’t tsjinje as de houten broek en hâldt in preek dêr’t mannich predikant net oan takomt. Syn gehoar sjongt de 150 psalmen en de tolve Eenige Gezangen út folle boartskes en it bidt sa deemoedich dat de âlden dy’t om ’e hoeke kypje harsels fergrieme.\nEk begraffenisssen wurde plechtich yn it deaserieuze wurk opnommen. It lykje – in deafûn fûgeltsje, in opblaasde kikkert of noch better in rûkende kroandeade siperse swerfkat fan dagen lyn – wurdt op sachte wite watten delflijd yn it swart bewurke kartonnen kistke. Soms ek noch mei in moai selsmakke roukrânske derop, wat oars net des femilys is: blommen by begraffenissen wolle net, mar dit is bernewurk. In pipermuntsje moat de bern dan ek ûntbrekke, mar mei staasje wurdt it bistke biddendewei yn it grûven kûltsje oan de ierde tabetroud. De buorlju kinne der tsjûge fan wêze, se ha in dei foar de lykbesoarging yn bernehanskrift in wiere roubrief taskikt krigen.\nIt sit djip, dat it komt der wer út\nMient en Mine komme yn ’e Skrâns te Huzum yn ’e kunde by Mient syn broer Sjoerd Popkes Bakker en Mine har broer Doekele Durks van der Schaaf, de earste keapman yn moade, de twadde ierdappelhanneler,\nJeanette Steen en Mient Bakker op ’e troudei fan Bauk, 22-12-1937.\nBauk Bakker, mooglik Rom Hannema, frou fan neef Reimer Gerbens Brouwer, Jeanette Steen en Mient Bakker op ’e troudei fan Durk, 9-2-1944. TB\nMient Bakker en Jeanette Steen, Sinteklaasjûn 1960.\nJeanette Steen tekenet de trou-akte fan soan Gerrit, 14-10-1964.\nJeanette Steen en Mient Bakker mei oerbeppe- en pakesizzer Anna van Dorsten, 22-5-1965.\nJeanette Steen yn it flat oan it Europaplein te Ljouwert,\nMient Bakker en Jeanette Steen\nmei de bernsbern Peter, Jeanet en Margriet Haagen,\nWAT IS YN IN NAMME\nJeannette is ferneamd nei har pake Jan Melles Fenenga 1820-1894 x Maaike Eltjes Visser 1822-1908. As heit Gerrit Hendriks Steen op it gemeentehûs stiet, seit er tsjin de amtner: ‘Se sil neamd wurde nei ús heit. Mar Jantje liket my net sa goed ta.\n‘Jeannette dan?’ opperet de amtner. En dat wurdt it.\nJan Melles Feninga syn namme hat er skipe fia en fan > Melle Jans Fenenga x Johanna Edzards Leensma > Jan Melles Fenenga 1764-1808 x Janneke Willems Ritsma > Melle Ruurds Fenenga 1741-1810 x 1764 Betje Jans Kuiper 1736-1810 > Jan Tomas Kuiper x Tjeerdje Tjeerdsen > Tomas Luitjens 1665 x Teetjen Edzards > Luijtien Jansen x Heijle Thomas.\nDochter Tineke – Trijntje Janneke – is neamd nei har beppe Trijntje Fenenga en dy har suster Janneke.\nTante Janneke is neamd nei har muoike Janneke Melles Fenenga ek neamd Janke, * Skiermuontseach 17-3-1822 † dêr 18-4-1900, 78 jier; winkelfrou (hûsnr 29K, Langestreek A27); dr fan Melle Jans Fenenga en Johanna Edzards Leensma, boeren op Skiermuontseach.\n‘Dan neam ik dy tenei Jeannette. Nette fyn ’k niks.’\nGreetje en Albert: Margaretha Albertina\nTineke Haagen-Bakker: ‘‘Albert en Greetje hawwe sels gjin bern, mar se binne der sljocht mei. As ús Peter noch in lytse poppe is en wy mei fakânsje gean, sille Albert en Greetje op Peter passe. Se binne yn ’e wolken. Se heine har wolk oan alle einen en kanten, sûnderdat se ek mar wat ferstân yn dit stik fan saken ha. Se binne alhelendal mei it popke besteld.\nBauk har jierdei sil fierd wurde, mar dêr kinne se beslist net hinne want Peter is hy har útfanhûs. ‘Nim dy dan mei,‘ seit Bauk. Dat is útsluten.\nAs ik Peter wer ophelje, is Greetje grien om ’e holle, ik ha it noch noait sa sjoen, werkelik grien. Fan ûntsetting, dat se Peter misse sille.\nOp ’e weromreis fiel ik my in ôfgryslik wreed minskebern. Ik nim my foar om har te ferneamen, as dat kin. Us earste dochter moat nei moeder neamd wurde, skoanmem hoegde net ferneamd te wurden; de twadde neam ik dan nei Greetje en Albert: Margaretha Albertina. Greetje draacht Greetje by de doop yn. Wêr is Albert? Dy stiet alderhande Bûtenposters te ferkundigjen dat Greetje en hy ferneamd binne.\nBy de Bakkers is it oars tradysje dat in geboarteleppel skonken wurdt, mar Greetje en Albert kieze foar in sulveren leppel-en-foarke. Albert opperet: ‘Vernoemen is wel duur werk hoor!’\nBrammetje = Miente\nMiente Bram (IX.26) fan Bram wurdt Bram neamd, of Brammetje. As it boike hast fjouwer is seit er: ‘Ik heet toch Miente Bram?’\n‘Mooi, dan wil ik Miente genoemd worden.’\nYn ’e koartste kearen is it Miente. Hy harket net mear nei Bram. As se Bram sizze, ropt er: ‘Pap, ze roepen je.’\nHaagen bliuwt Haagen\nAs ik yn in skieding lis, kinne de bern kieze tusken Bakker of Haagen. Elkenien wit net better as it is Haagen, op skoalle fansels ek. Se kieze dêrom foar de namme fan pa. Mar dan komt it: as ik dan tenei as Bakker troch in libben gean, sille se hyltyd útlizze moatte hoe’t it sit. Dêr hat gjinien sin oan fansels. Sadwaande neam ik my noch hyltyd Haagen.\n§ MIENT NIMT DE MJITTE NEFFENS SMAAK\nMei 22 jier is Miente mei-direkteur fan it nije filiaal fan ‘P.S. Bakker, Buitenpost-Leeuwarden, Heeren & Dameskleermakerij’. De firma makket dy manljus- en frouljusklean op mjitte yn eigen atelier, foar de stedslju neffens de lêste moade. Al rillegau hat Mient de saken sa foarinoar dat syn jongere broer Lammert út Bûtenpost him skewielet. Om beurten gean se yn har auto nei de boeren en boargers troch de provinsje.\nOp it plattelân is de smaak soberder as yn ’e stêd. Miente en Lammert komme dêr sadwaande mei groffere en donkerder stoffen oan ’e achterdoar, neffens de swiere dracht dêre.\nMient wol net lykas in kreamer mei in ûnbige koffer of mei it pak op ’e rêch it hiem op, huverich as er ek is foar de driigjende hiemhûnen. Hy draacht as in harnas in swarte jas oan ’e skuonnen ta en as er dy iepen swaait sjocht de boerinne in binnenkant fol behongen mei stalen en patroanen.\nDer kin mar útsocht en besteld wurde. Mient nimt de maat.\nMINE – MEM\nMine komt lykas Mient ek út in grut gesin, se hat fiif susters: Bauk, Leen, Maaike, Sjo en Anne; en trije bruorren: Arjen, Doekele en Piter. Mine har mem ferstjert mei 53 jier, Mine is dan alve.\nMine hat har draai yn ’e stêd, se hat in skat fan in man, in alderaardichste skare bern en as dame fan Moadesaak P.S. Bakker mar in bêst plak. Se hâldt fan ’e gesellige stedsdrokte, mar sjocht ûnderwilens ek de earmoed yn ’e folksbuerten in hoannestap fan ’e foarname Nijstêd ôf. Se giet sa no en dan allinne der even op út om frij te wêzen fan ’e drokke húshâlding, se kin har kroast tebetrouwe oan ’e bernefaam.\nNei de berte fan har Maaike bliuwt se wurch en lusteleas. Ek as se siik is, kuieret se allinne troch de stêd. Soan Lammert fertelt dat se betiden sa’n pine hat oan ’e earms, dat se stokjes yn ’e lange mouwen draacht om de earms te ûndersteunen. Mine hat boarstkanker en as se slimmer siik wurdt en mear lêst krijt, wurdt se opnommen yn it Diakonessehûs te Ljouwert. Se hat dêr in dokter dy’t Mine ferklearret dat er net leaut. Mine is dêroer mei him op ’e tekst. Se nimme inoar yn fertrouwen. As Mine minder wurdt seit dokter har planút dat se net te genêzen is, dat is in wûnderlike fertroulikens tusken dokter en pasjint yn dy tiid.\nMient komt troch de doar en dokter seit: ‘Uw vrouw weet dat ze sterven gaat.’ Mient seit neat en rint op Mine ta. Letter tinkt Mient dat dokter mooglik in bibelwurd of sa fan him ferwachte hie, of op syn minst wat stichteliks, wat bekearliks, hawar.\nMine seit: ‘No sille wy lêze.’ Mient slacht biddend de Bibel iepen en sjocht op Jesaja 54:13:\nAs Mine yn 1925 mei 36 jier ferstjert, komme omkesizzers út Bitgummole om Mient te helpen: Jikke en Bauk Arjens van der Schaaf. Dat giet besteklik yn omkes betrouwen en gemiensumens, mar de fammen kinne dy njoggen jonge bern net oan. De faam en de bernefaam likemin. Mient besiket it mei húshâldsters. De iene is neffens him net goed foar de bern, de oare wol mei him trouwe. Hy kin it net útstean. Hy redendield mei sweager Gerben Brouwer en Anne van der Schaaf, en nimt it pynlik beslút om de bern foarlopich by famyljeleden ûnder te bringen.\nAs Mient Bakker de húshâlding nei jierren fan diaspoara mei syn bern wer opset, hinget it portret hjirboppe libbensgrut yn ’e keamer yn ’e Tsjerk Hiddesstrjitte. It byld giet mei fan stee ta stee.\nTineke Haagen-Bakker: ‘‘De foto fan Mine hat oant moeder har dea yn ús hûs hongen. Op ’e Emmakade yn ’e achterkeamer, yn in donker brún-griis passe-partût en in brede houten list fan sawat 5 sintimeter breed. Yn ’e midden wie in skoarstienmantel mei dêrneist twa nissen, it portret hong oan ’e kant fan ’e foarkeamer. Dêr wie ek in skoarstienmantel mei twa nissen en yn ’e nis oan ’e kant fan ’t rút hongen Popke, Sjoerd, Dieuwke en Maaike. Doe’t wy nei de Biltsestrjitte ferhuzen, ha ik de foto fan Mine út de list helle en yn in lytsere moderne list set. Alle fiif foto’s binne doe yn vader syn kantoar kommen. Dat se dêrhinne ferbannen waarden, wie op fersyk fan tante Lucie: ‘Ik word elke keer beroerd van die dodengalerij.’\nYn ’e bungalow te Hurdegaryp en yn ’t fersoargingsflat oan it Europaplein te Ljouwert hongen de foto’s yn ’e gong. It lykje details yn ús ein libben, sa net.’’\nGOLHERTICH EN HURD\nDe bern fan Miente út it twadde nêst beskôgje de bruorren en susters as omkes en muoike, fan de ierappelkant.\nJeannette seit tsjin Mient: ‘Dit is no net geskikt.’ Mient set troch, se stappe twa doarren fierder nei Mines âlderlike pleats, dêr’t Piter en Gryt Terpstra buorkje. Gryt is ek noch net oan Jeannette ta.\nMient seit: ‘It moaiste ha ik foar it lêst bewarre.’ Se ride nei Anne en Gerben oan ’e Menamerdyk. ‘Myn leave jonge! O Jeannette. Leave bern, Kom deryn.’\n‘In waarm bad’, seit Jeannette letter.\nOp ’e begraffenis fan ús mem smoarde it fan ’t Van der Schavefolk. Us Gerrit stie der fersteld fan dat elkenien my koe. Falt wat ta hear – kinne fan wat? – se seinen allegearre: Tine – sa wurd ik noait by namme neamd. Mar se knypten my yn ’e hân!’’\nDe njoggen bern fan Durk Arjens van der Schaaf en Baukje Doekeles de Boer binne nei alle gedachten sawat allegearre hetero – beleaven sa’n kwalifikaasje, se binne mear as dat: harsels hopelik, al kin dat net. Fan fan har 54 folwoeksen bernsbern is de rûzing dat 17 homo- of biseksueel binne, stigmatiseard.\nTineke Haagen-Bakker: ‘‘Yn elk gesin fan ’e buorren en susters fan mem Mine wie it sa, mar dêr waard troch har net oer praat, by ús dus wol. Dat wie wol in tsjinstelling.’’\nIt docht my, as skriuwer fan dit famylje-epistel, parallel tinken oan myn sibbe Sjoerd Bakker (VIII.3), yn positive sin. Myn gefoel by, skôging op en belibbing fan ‘de werklikheid’ is uteraard wol behoarlik gekleurd, ’oars’ sein: kleurryk – gelukkich mar.\nSjoerd syn beppe Dieuwke (VI) hat wat in skalk each op Sjoerd syn eigensinnigens as er yn ’e serre fan Jeltingahûs keunstich omgiet mei lapkeguod. Mar beppe nimt Sjoerd dan toch mar sa’t er is – dêr oerwint de leafde allyksa. Likegoed, beppe bliuwt Sjoerd syn tekstile oanslaggen frjemd.\nIk bin ek frjemd. Net fan mysels. Sa’t ik ommers sels ek kend bin. Mar wol yn oare eagen. Frjemdernôch en sa begripelik.\nIk bin as tolvejierrich jonkje yn ’e serre op ’e Twa Damkes ris yn in hoekje op ús hearlike divan yn ’e beage ferheven mei lapen stof, jern en kralen om dêr wat moais fan te meitsjen. Muoike Nynke skôget dat op in ôfstân mei misnûgen, út eigen ûnmacht, tink ik. Ik bliuw der kwazy oars noch oars ûnder en gean – mysels bewust fan de platte onsmaaklikheid yn frjemder onpasselike eagenskou – op dit bêd fan follle oerbetrouwen ûnfersteurber troch. Mar der is ynienen neat mear oan. Myn nije kreative ûntdekking is bedoarn. Wie ik ek mar in akseptabele echte jonge. Leave muoike. Dat tink ik dan wol. Letteroan is de ontagonkelike skôging fan de omwrâld my nei in soad behelpen yn it bestean oergongen yn ferwûnderingen.\nDan skoot muoike ferfaarlik mei har foars maskulyn foarkommen en har begjinnend snorke fan ’e reiden leuningstoel nei myn sachte glêde feltsje ta en systeret heel ticht myn goddelik fernimmend teare rjochterearke yn: Goasse asto sa trochgiest, dan begjinsto op in famke te lykjen.\nDan dat mar, tink ik, dat is mysels wol bêst.\nDat wit ik dan mar al te goed.\nLykwols, ik ha doe nei dat foarfal de keunst net daliks, mar evensagoed wol oan ’e kant lein – en folwoeksener, de tried wer oppakt. It is twaderlei: fan jongsôf oan wit ik net oars as dat ik famkes en jonges fysyk oantreklik fyn, dêr wol ik ek lichaamlik wol mei konverseare; dat is myn inerlik, dat is it libben sels, it wurdt oan my iepenbiere yn al syn ferskiningen. Ik ha der sels o sa’n sin oan. Mar ik moat duswegen alle geduerigen op myn hoede wêze foar de – yn myn eagen dan – benepen bûtenwacht. En wa is dy grillige onferkwikkelike Bûtenwacht yn persoan of tsjinbegearte?\nAltyd willekeurich – en tagelyk altyd te ferstean, altyd skepsel Gods deswegen, neffens myn bysûnderlike âlderlike lear der opfieding.\nUnderwilens ha ik it net stean op dy homofilen, dat binne foar my skrikbylden; ik stopje se yn myn tapasselike hokjes, mei izersterke foaroardielen en koartsichtige learstellingen. Myn puberaal eachweid rikt net fier, skept gjin romte: it binne òf ferwiifde, fulgêre, false oanstellers, òf eksintrike ongelukkigen ta de dea. Minselike kreatueren fertekene, feroardiele ta karikatueren.\nMuoike is sûnt har fjirtjinde net wei te slaan by har libbensfreondinne dêr’t se har hele leven mei wennet, se besliepe itselde bêd – dat hoecht neat te sizzen, nee. As dy oare muoike, har twadde helte, ferstoarn is, sykje ik muoike twa kear wyks op yn it fersoargingshûs. Op har âlde dei yn ’e njoggentich stelt se neffens myn bewitten fêst yn in bekennende fraach, op ’e nij flústerjend: Goasse, tinksto dat ik lesbys bin? Ik wit ek wol dat se dy fraach kear op kear net sa mar even oan my bestelt. Ik bin betrekkelik in folchsume des Jezus en sis, mar dan wol kear op kear: Muoike seit it.\nIn miich út it achterlân begeart my as er fjirtjin is. It bloed slacht fûl. Hy kin dat net foar him hâlde en uteret dat út syn hertstocht gjalperich dêr’t oaren tsjûge fan binne. Geastich en leaf- en gefaarlik, want dy eagen fan dy brekkelike omstanners en har praat. Hy kin amper fan my ôfbliuwe, ik war dat ôf. Us lichem in timpel. As er dan syn gefoelens fuortstoppet en finaal foar de heterokant kiest, it feilich houlik oangiet, kin er it net litte om my mei geweld te belagen. De Koaning Alkohol wurdt syn freon. Ik ha altiten in swak foar him hâlden. Ut hunkering nei kleare leafde wurdt by it minsdom dranksucht anneks agressy geboaren. Ik wit der sawat alles fan.\nDat skynt dan sa gean te kinnen: dy’t itsels binne, kinne ferkeare yn de fûleindichste homohaters. Se fine harsels fyslakken. In gefaarlik meganisme – begripelik oantrekkelik, jins oare helte op ’e hûd sitte – dat altyd opgong makket en fuortgong nimt. ’Homo’ is Anno No noch in feninich skelwurd. Ek yn it Amsterdam fan ’e Bakkers. Wat in ferademing dat betreklik bûtensteander Toni Boumans yn har boek de homoseksualiteit yn ús famylje frij ‘behannelet’. Te Ljouwert, it berteplak fan ’e bern fan Mient en Mine, kinne manlju trouwens wol hân yn hân oer de Nijstêd rinne.\nTineke Haagen-Bakker: ‘‘Ja, vader en omke Gerben wienen sljocht mei-inoar. Ik wit wol seker dat se it ek oer dat ‘oars’ wêzen hân ha.’’\nTineke: ‘‘Ik tink ek dat omke Gerben mooglik út in soarte fan beskerming it swijen der ta die. At je homoseksueel wienen kamen je yn ’e hel, neffens de mienskip; soks leauden ús heit en omke Gerben fansels net. Se woenen beskermje; dy’t dan sogenaamd oars wienen waarden behune, ferstjitten. Je soenen wis en seker op alle fronten belies jaan moatte. Dat wie in net te winnen striid. Dan hat wat stiller wat better yn omke Gerben syn gemoed it beste west, minder slim as it alder-alderslimste. Al hoe pynlik ek.\nMar wy binne der noch lang net, nee. Hjir yn Bûtenpost yn ’e Protestantse Kerk van Nederland wurdt in dûmeny beroppen dêr’t fan grute wurdt dat er homoseksueel is. Dat wurdt neirûn. En ja hear, dat is sa. Yn ’e tsjerkeried wurdt oppere dat soks helendal gjin beswier wêze mei. Mûnling wurdt stimd, de hannen omheech: allegear foar.\nJa, it is gelukkich normaal dat je leafhawwe, dat God je sa skepen hat. Lammert sei in kear: ‘Ik hoef niet meer naar de hel, de hel heb ik gehad.’ En sa is dat. Lykwols, Lammert hat dêr oant lêst ta yn syn omwrâld swier mei sitten – en dan giet it mei jesels ek net goed. Lammert hie him sa knoeie litten, dat hy hie mar yn ’e kop dat gjinien fan him hold. Hy stie meardere kearen foar de selsmoard; gelukkich is er dêr foar bewarre, ek in kear troch ús Sikke as er foar de trein sil.\nSikke en Bram ha in soad oan him dien, en hy wie hjir ek gauris, yn ’e opfang. Der waard wol grute dat de bern út it twadde nêst him mear heinden as dy út it earste. Mar ja, dy tôgen har beladen ferline mei.’’’\nDe ferslaving spilet Lammert op ’t lêst parten, hy flechtet; syn ‘oars’ wêzen hytfolget him. Hy hat in komise drank, en ek in kweade. As gids is er hyltyd minder nei ’t bûtenlân. Se jouwe him koarte rûnliedings, dy folbringt er treflik mei syn koartswilige slok op. Sikke hat him in kear sa fier, dat er yn ’e Jellinekklinyk sil, hy is krekt binnen en der hânsum wer út. Letter hâldt er it dêr wat langer fol, sûnder resultaat dat makket.’’\nWy ha as opslûpen jonges faak de loop by omke Sybren van der Schaaf om nayf opmerksum kennis op te dwaan oer wat him yn ús libbens ôfspilet. Wy ha it oer de Kristus, hoe’t dy ús liedt, ynfiert yn oprjochtichheid, yn eigen en yn ’t ferweven miene oarmans feiligens – de famkes, jonges om ús hinne – ús begearen; oer omke syn wjerfarren mei Spinoza dêrta, sa’t wy ek frijelik bestean kinne, oer God-almachtich en wysels yn Him. Hoe kloppet bloed. Hoe rûkt it hele gele koalsied sa, ús nije ierdappelrassen stean bestendich yn ’e wyn, oer alle fjilden hinne.\nWat ha ik faak tocht: No sis ik it. It is der noait fan kommen. Ik fiel mysels wol frij, mar de eangst foar it myn selsbetochte net-wittende Sanhedrin fan fierderop dat it mishippe kin, doar ik net oan- al hoe krigel ik bin.\nSelsferneatiging gebeurt no noch. Hoelang bliuwe wy dan bûtensteander?\nDe fersille Bakkerbern binne yn ’e simmerfakânsjes meast tagonklik byinoar útfanhûs by ûnderskate omkes en muoikes.\nSa hâlde Durk, Sjoerd, Albert en Lammert (VIII.2, 3, 5, 8) wer in kear famyljewille by har muoike Anne van der Schaaf en omke Gerben Brouwer op ’e pleats op ’e Menamerdyk ûnder Bitgum. Muoike en omke litte har jûns mei har fjouweren yn wêzen. Se litte de jonges sliepe yn ien keamer yn twa ledikanten deun foar inoar oer, ûnder swiere moltontekkens yn djippe sniewite kessens. It is fertroud hjirre. Barmhertich is de Heare, lankmoedich, fol fan geunst. Hy sil net ivich lilk bliuwe.\nLammert fertelt fierder: as syn neef Durk Brouwer nei it ferstjerren fan syn omke Gerben en de fuortgong fan syn suster Nynke mei har libbensfreondinne allinne op dy moaie grutte pleats op ’e romte yn Lammert syn fjurrich oanskou buorket, stelt hy syn begearlike neef yn alle opsichten foar om op dy mânske boppekeamers fan ferlet by him yn te lûken, desnoads earst om te begjinnen apart dan mar. Lammert soe yn ’e omkriten as de treffelikste kok yn dat brein omriede yn in wol heel smakelike foarname romme keuken. En boppe alles dat, it lonkjende bloed kloppet.\nIt rekest is nee.\nLammert poneart as Durk syn beweechreden op syn teatrale manier der spichtichheden: ‘Oververenigbaarheid der karakters.’\nWat soenen de minsken sizze, tinkt Durk – tink ik.\nDurk kiest foar in húshâldster, dy’t mei him trouwe wol. Durk wol dat lêste net. Se is goed grifformeard en se kin geskoald sjonge, yn Durk syn algehele hûs ferstimd dy stim yn alles dat. Hy buorket en bestjoert mei har yn ’t algemien konforma net-bewitten mar folop heel deeglik troch. Syn freon is, neist syn soasiale kracht yn foarsitterskippen en in inkelde ôfstânmaat anneks dy syn echte frou foar ’t algemien besef, de ynhâld fan de oeral op ’e rútskjinne en it heinde hiem fersille lege flessen sterke drank. Dat is wat iepen bliede kin, syn leave geast is yn it ivige gehiel. Oant de treast.\nLammert ferwurket soks ûnderwilens sabeare flotwei syn weareld oer, as wolbewittend en bekwame gids, yn funksje betiden dan taflechtelik beskonken, letter mei himsels dan net, dan is er toch bekwaam, ja dat kin ek, ‘zoals ik het wil hebben Goasse, denk je ook niet.’\nAs Lammert in kear útfanhûs is by Roymer op ’e pleats oan ’e Westerdyk te St.-Jabik, ha wy it ek wer oer Lammert syn reizen en de wrakseling mei jinsels. Lammer stelt fansels ûnder syn ferslaggen troch dat je alle kearen wer jesels tsjinkomme – dat ferflokte klisjee – wêr‘t je op ‘e weareld ek mar binne.\nHy hellet in skreaun briefke út syn portefeuille foar ’t ljocht dat er krigen hat fan syn broer Albert, en hy lêst oandien foar:\nPopke, Durk, Sjoerd, Bauk, Albert, Sjoeke, Dieuwke, Lammert en Maaike\nALLEGEAR IN POALIS YN ’E BÛSE\nYn ’e krisisjierren krijt P.S. Bakker de klappen. De lju ha op grutte skaal minder sinten ta har foldwaan. Ien fan ’e alderlêste útjeften is wol djoere maatklean. De grutte húshâlding fan Mient mei njoggen bern mei dy fan syn jongere broer Sikke, mei twa iters, kinne dêr net rojaal fan bestean. Mient en Sikke nimme it beslút dat Sikke syn takomst bout by P.S, Bakker en Mient oars omsjocht. Hy docht yn 1933 in smeet op ynspekteur by Amstleven – de Amsterdamsche Maatschappij van Levensverzekering – en dat slagget. In stevich ynkommen. Hy soarget dat de grutte skare Bakker en de Van der Schaven allegear in fikse poalis yn ’e bûse hawwe.\nTineke Haagen-Bakker: ‘‘De fersekering dy’t ús heit it meast foldwaning jûn hat, wie ôfsletten by in neef Bakker dy’t tryst genôch jong stoar, mar de poalis gong oer op syn broers en susters en dêrtroch koenen dy stik foar stik fierder leare.’’\nDe bern Bakker út it earste nêst binne neffens har healsuske Tineke ‘Unwrikber solidêr, se koenen hiel min sûnderinoar’. En dat giet noait oer. (THB, LB)\nMient bringt op 23 augustus 1934 de húshâlding wer byinoar, yn in grut hoekhûs oan ’e Tsjerk Hiddesstrjitte 62 te Ljouwert. It is in net te leauwen ferademing.\nAldste Bauk bestjoerd mei har santjin jier – as wie se folleard – de keppel mei nocht en feardige hân.\nIn gouden tiid foar de bern, dy ha fuort in swide freonekring, dat it hûs is aloan fol jongfolk. In grut kontrast mei Mient syn solitêr bestean, hy sil omstean leare. En it kostet him jild as wetter.\nTineke Haagen-Bakker: ‘‘As Vader mei Moeder yn ’e lange hier giet, seit er: ‘Do hâldtst it húshâldboekje mar by, dan witst krekt wêr’t myn ellinde sit.’\nIk ha ’t noch krektsa: ik spring fan ’t iene gat nei ’t oare.\nIt wie wolris in húshâlding fan Jan Steen. Albert wie bygelyks slim fan ’t bêd ôf te krijen. Vader fûn it in feest om sneins mei-inoar te moarnsiten en út de Bibel te lêzen. Bauk hie Albert al in pear kear roppen, en vader ek. Gjin azem. Dan nmei er net mei ite. Mar as er de Bibel iepenslacht en begjint te lêzen hearre se in freselik gebonk. Albert komt de trep del, ‘Geloofd’ – bonk – ‘zij God’ – bonk – ‘met diepst’ – bonk – ‘ontzag’. Hy koe moai sjonge. De bern skuorre de bûsen útinoar.\nAlbert is yn ’e famylje letter de man dy’t de saken foar de grutte keppel beoarderet. Nei de dea fan Durk docht er dat foar Trijntje en de bern en soarget er derfoar dat dy fan it Singel ôf in plak op ’e Nassaukade krije.\nDoe’t ik yn myn skieding lei, stienen de bern út it earste nêst as in muorre om my hinne. Albert regele wer alles, sadat it der foar top bystie. Myn eardere man sei: ‘Als ik moet vloeken, roep ik: Bakker!’\nUs mem sei in kear fan Gerrit, Sikke, Bram en my tsjin heit: ‘Dat dienen dyn earste bern krektsa. Ja Jeannet, al it goede ha se fan ’e Bakkers.’ O, mem en en heit wienen mâl mei ús allegearre.\nBy it ferstjerren fan ús mem rieden bûtensteanders in notaris oan om alles op te knappen. Binne je berûgele, seinen wy. Albert koe wer heel wat. It soe in moaie erfenis wurde, hienen wy inoar beloofd. By einberêding sei notaris: ‘Het was een hele ingewikkelde, met al die kinderen, maar het kon niet mooier.’\nOp dy manier eare je je âlden.’’\nTineke Haagen-Bakker: ‘‘De earste jierren nei de oarloch gongen wy simmers altyd fjouwer wiken nei Skiermuontseach en dan die vader geweldich lange kuiers mei ús. Doe’t ik sechstich waard, krige ik fan myn trije jongste bruorren in wykein Skier yn Hotel Van der Werf kado. De sneins gean wy in eintsje en Sikke en Bram rint it swit yn ’e nekke. By Van der Werf helje se kofje, mar de ober bringt ús ûnderwilens al bierglêzen wetter, want wy ferdampe neffens him tefolle.\n‘Dêr joech heit froeger mei ús neat om,’ sis ik tsjin de jonges. ‘Ja, suchtet Sikke, mar de âlde dy hie ek in kondysje!’\nVader syn koartamigens spilet folle letter op. Hy hat fan dokter te hearren krigen dat er per dei mar ien sigaar mear smoke mei. En alla, as der besite is, kin er noch íén opstekke.\nIk bring in kear wat boadskipkes, der yn en der daliks wer út; mar vader heart myn stim en stekt fuort in sigaar yn ’e holle.\nVader moat op in nacht ris nei ’t sikehûs, want hy is yn ’e war. Hy komt op in keamer mei in arabier dy’t mei syn hele kaftan oan op bêd leit. Vader beskôget dy djellaba as gâns in knap stik lape foar de ferkeap en begjint yn syn waan dat guod al oan ’e man te bringen.\nAs moeder, Bauk en ik in kear trijerisom by syn bêd stean, freget moeder: ‘Wie ben ik?’\nBauk en ik ha kromme teannen, bang as wy binne dat vader sizze sil: ‘Mine.’\nMar hy seit: ‘Oud wijf, stram stijf. Allemansverdriet! En vraag je me nog: Joost ken je me niet?’\nIt is krankjoarem, mar wat wienen syn âldste en jongste dochter opluchte!\nVader gong freeds altyd nei de Beurs, om hannel en geselligens; thús tape er dan de bewende moppen. Ik fertelde dy yn ’e klasse troch, mei sukses, mar dat wist er net.\nAs wy wer ris in fyt úthelle hienen sei moeder: ’Dat ha se fan dy!’\n‘Ja,’ seit vader, ‘alle beroerde dingen ha se fan my, soe oom Kees wol sizze.’ [Kees van Mourik, de man fan Durkje Bakker (VII.7).\nSikke wie in nachtbraker, mar hy moast foar tolven wol thús wêze. Gelukkich foar him, gongen vader en moeder sawat om tsien oere ûnder de fodden. Sikke hie der wat op fûn, yn ’e paraplubak hie er syn pyama ferside brocht en as der dan thús kaam, loek er dy yn ’e festibule oan. Waard er betrape, dan hie er nei de wc west.\nOp in sneintemoarn sweeft moeder yn peignoir en toffels sliepdronken de trep del om nei de wc. Sikke stiet yn syn ûnderbroek en ropt fan skrik: ‘Wat dogge jo hjir midden yn ’e nacht. Gean op bêd!’ Hy fljocht as in spear nei boppen.\nMoeder wit net hoe’t se it hat. Se keart werom en op ’e keamer bekommen, giet se wer nei ûnderen de gong yn. Neat te bekennen. Spoken?\nDe oare moarns komt de duvel út it doaske. En Sikke moat nei syn koarte nacht as de duvel moarnsite en nei tsjerke.\nNei de tsjerketsjinst gean wy nei de GJV – de Grifformearde Jongelings Vereeniging, Palladium. Mar as de diskusje dy’t dêr úteinset is thús oan tafel trochset wurdt en Sikke en Bram de messelizzers troch de keamer fleane litte, moatte dy elk foar oar nei in oare jongfeinteferiening. Se binne dêr binnen de koartste kearen allebeide foarsitter en jatte inoar de leden ôf. Gerrit en ik bliuwe braaf op Palladium.\nVader hat in moaie stunt om ús yn ’t gareel te hâlden: syn Hege Bloeddruk. Dy skommelet en dat komt troch opwining. ‘Jonges! Tink om myn Hege Bloeddruk!’ Dat giet sa fier, dat ien fan ’e skoansuskes seit: ‘Bij ons zorgen onze ouders voor ons, maar bij jullie is het wel andersom.’\nBauk is ûngerêst oer vader syn koartazemigens nei’t se by har útfanhûs west ha. ‘Tineke, doe er wat aan! Hij wil niet naar de dokter.’ Ik krij vader op ’t lêst safier dat er sels kontakt opnimt. Vader: ‘Dat smoarrige fanke seit dat ik nei ’t sikehûs moat omdat ik sûkersykte ha. En dêr giet men gegarandeard dea.’\nVader hat dus dúdlik sûker. Nei de earste skrik sûndiget er tsjin de klippen op. Mar fjirtjin dagen foardat er nei dokter Feddes sil, ûnthâldt er him fan alles. Lykwols, ik wurd kjel as ik sjoch hoe’t er as in âld mantsje nei de kontrôle skeuvelet. Ik stean foar ’t rut om te sjen at hy der al wer oan komt. Ik sjoch ik in feardige vader de Harnzerstrjitwei delkommen, kersrjocht, hy swaait nei my mei syn gongelstôk. Moeder kin ik fertelle dat er goeie berjochten by him hat.\nKoartswilich kinne de Bakkers wêze, en moalich. In kear is vader oan syn min each opereard. Albert freget hoe’t is no is. ‘Ja wol goed, mar ik sjoch sawat alles dûbel.’\n‘Moai, dan sjogge jo alle moaie famkes ek dûbel.’\n‘Ja, mar ik gryp hyltyd mis.’\nAs Bram syn ienentweintichste jierdei fiert, is vader sa joalich, sa kenne wy him net. Op in stuit hear ik him sizzen: ‘Ik ha se allegear grut krigen.’ Ja, vader hat him foargoed soargen makke. Kinst dy foarstelle dat wy mei ús fjouweren om syn bêd stienen, 37, 36, 34 en 33 jier, dat ik foaralk tankber wie dat wy vader sa lang hâlde mochten.’’\nTineke Haagen-Bakker: ‘‘Doe’t vader stoar stelde Albert foar om allinne vader en moeder op ’e stien te setten. Dat ha wy as fjouwer jongste bern wegere. Mine heart derby.\nVader siet sneintejûns faak te fertellen en as it dan oer de ‘grutten’ gong, sei er gewoan ‘mem’. Wy wisten as lytskes dan wol dat it de earste mem wie, dat wie foar ús sa gewoan. En wy beskôgen har kant ek as ús famylje, al wie der dan betiden net in soad omgong mei dat swiid fermidden fan âlde sibben.‘‘\nDIT IS DE DAG VAN MIJN LEVEN\nDurk en Albert besykje mei de ferwezen famylje de begraffenis te regeljen. Der is krapte oan hout. Yn ’e earste moannen fan 1945 stjerre achttûzen minsken fan honger en kjeld. It omskot wurdt yn in koets nei Zorgvlied riden. ‘‘Daar liep ook nog het wiel vanaf. Alles was even krakkemikkig,’’ fertelt suster Bauk. Under de begraffenisstoet wienen ek Popke syn fersetsmaten, lykas Henk van Randwijk en de famylje fan Pam Pooters fan ’e fersetsgroep CS6, en Bet van Beeren. B295\nSjoerd sit in kear mei Popke en in stel freonen yn in kafee. Se prate oer de oarloch en oer Popke syn tûkens. Dan ropt Sjoerd: ‘Popke, jij hebt zo’n mazzel, jou schieten ze pas op bevrijdingsdag dood.’ THB\nFotograaf: Foto-atelier W. Coret, Laan van Eik en Duinen 238, Den Haach\nDirk Bakker en Trijntje Okma.\nIN DREECH EIN LIBBEN\nTineke Haagen-Bakker fertelt: ‘‘Dan krijt Durk kunde oan Joop Broekman, arts te Amsterdam. Neigeraden rint har ferhâlding út op in leafdesrelaasje. Joop keapet in hûs mei dokterspraktyk oan it Singel 108. Durk, Trijntje en Joop nimme it beslút om byinoar te wenjen. Trijntje en de bern komme boppe, Durk en Joop ûnder. Joop rekket oan ’e drank en Durk en Trijntje helpe him dêr tydlik fan ôf. Mar Joop hat noch in oandwaning: hy kin net dele. Sadwaande kin er Trijntje net fele. De bern kinne it net litte om dy man te pleagjen.’’\nTineke Haagen-Bakker: ‘‘Heit seit: ‘Durk komt foar in rjochtfeardige rjochter.’ Hy kin it even net oan en lûkt him werom.\nOmkesizzer Leendert Runia komt by heit, hy seit: ‘Omke ik kin net in wurd útbringe, dat ik moast komme. Op wei dêrhinne lizze hege bulten en djippe dellingen, mar dêrachter leit Jeruzalim.’\nHeit pakt Leendert mei beide hannen beet en skriemt. Dat sjoch ik dan foar it earst.’’\nSjoerd Bakker op ’e troudei fan Bauk, 22-12-1937; neist him nei alle gedachten in suster fan Henk Begemann.\nKÛTURIER SJOERD SET IT FERSET YN ’E KLEAN OP HALS EN KIEL\nFia betroubere oppassers hearre Sjoerd syn sibben sa no en dan dat syn stoffelike tastân alderbenaudst is.\nSjoerd siteart út Hendrik Marsum syn gedicht, de lêste rigel: het nest is goed, maar het heelal is ruimer. Dat fers stiet ek op it grêfmonumint fan Popke op Zorgvlied.\nTineke Haagen-Bakker fertelt: ‘‘Romeinen 8 wurdt tenei yn ús famylje alle 4 maaien lêzen en ek by oare tinkgelegenheden. Us Sikke sei: ‘Op alle rampendagen van de familie hoor, en die zijn er nogal wat.’\nAs Sjoerd by ús heit en ús yn dat apart keammerke brocht wurdt, troch twa Dútsers yn unifoarm, seit ús heit: ‘Sjoerd, hoe is it?’\nSjoerd seit: ‘Ik ben zo blij vader, zo blij, want ik ga naar Jezus toe.’\nSjoerd freget oan ús Albert at er de twa Dútse bewakers in hân jaan wol. Albert docht it.\n‘Wij dachten dat wij naar een begrafenis gingen, wij komen van een bruiloft thuis.’\nIn pear manlju fierderop yn ’e trein hearre wat, se komme by ús. Se freegje. It docht bliken dat it fersetslju binne. Ek dan is de Heare der, en de weareld is dan sa lyts.’’\nBauk fertelt letter dat in jonge SS-er it keammerke ynkomt, in Hollanner, dy’t tsjin har seit: ‘Jullie moeten hèm bedanken,’ en hy knikt nei Sjoerd, ‘want hij is goed voor mij geweest’.\n‘‘Koart dêrnei sil in aalmûzenier fanwegen it finzenisbewâld nei Sjoerd, mar dy achtet himsels in beswierlik boadskipper, lit stean treaster: ‘Die man is van gereformeerden huize, daar ben ik zeker niet in thuis.’\nHy skeakelet dûmeny De Graaf yn. Dy seit letter tsjin ús heit: ‘Niet ik heb hem getroost, maar hij heeft mij getroost.’’’\n[Dy swierrichheden binne de net-akseptaasje fan syn ‘oars’ wêzen.]\nSe begjinne op ’e nij te sjongen.\nVader hâlde o sa fan al syn bern. Hy hie altyd trettjin, fjouwer yn ’e himel. As moeder swier is, wurdt er frege: ‘By in famke, wurdt it dan in Dieuwke?’\n‘Nee, want ik hà in Dieuwke, en in Maaike.’\nFoar Sjoerd hie er in swak. En foar my. Beide kreatyf. Wy leinen yn syn lijn.\nSjoerd wie heel kreatyf. Gjin lapke wie feilich foar him. En hy kreëarde út ’e holle, net neffens in patroan.\nAs ik tekenje of hantwurkj, wurd ik priizge troch myn trije muoikes Steen, allegear hantwurkûnderwizeres: ‘Se kin it wol!’\nVader: ‘Ja, mar út harsels.’\n‘Do bist krekt Sjoerd, it komt út dysels,’ seit er. De Stenen knipten neffens stramynsels.\nSjoerd wie dryst. Hy hinget as lyts baaske op in stuit oan ’e flaggestôk op ’e Emmakade. Heit en Mine komme thús, sjogge de hichte yn en ferstive, mar Mine stiicht de treppen op, bûcht foaroer út it rút en seit deagemoedereard: ‘Sjoerd wolst in koekje?’ Sjoerd draait him om, op meters hichte him fan gjin kwea bewust, en seit: ‘Jawol mem.’\n‘Kom mar.’ En Sjoerd krûpt fan ’e flaggestôk op syn koekje ta.\nYn Hamburch springt er fan ’e Elbebrêge ôf de swarte djippe rivierwetter yn. Dútsers witte net hoe’t se it ha.\nDy drystens wie syn dea, wolle guon ha. Mar dat wie gjin drystens, dat wie moed.’’\nTineke Haagen-Bakker: ‘‘Albert en Greetje wenje sûnt 1977 yn Spanje, dêr rinteniere se. Se kinne beide floeiend Spaans prate, lêze en skriuwe. Se ferhiere har hûs dêre. Om dat werom te krijen, moatte se dêr wenje, dus bliuwe se yn Spanje hingjen.\nAlbert komt yn ’e kunde mei in buorman dy’t Nederlâns praat. Se keuvelje wat en de man fernimt nei Albert syn famylje en krijt te hearren fan Sjoerd en Popke. Hy leit sa’n knoop! Tenei wol er perfoarst Albert syn tún foar niks dwaan. Albert: ‘Waar je dooie broers al niet goed voor zijn.’\nAlbert helpt lju by keap en ferkeap fan ûnreplik guod. Troch Henk Begemann komt er by Urantia. Greetje is soks wol goed, se is de gemoedlikheid sels en hobbelet mei. Albert en Henk sette The Urantia Book yn it Nederlâns oer, in heel kerwei.\nNei Albert syn ferstjerren lûkt Greetje yn in flat yn Emmen, dan fljocht se wer nei Spanje en se ferstjert yn in flat te Laren.’’\nDE IERAPPELBOAT – ALBERT IST GOTT\nAlbert, in wiere selsskepen moademaman beklaaid mei heel wat help, yn syn kleurryk trijedelich pak. Filten hoed op, fleurich flinterstrikje foar. In echte Bakker.\nAaltje Stallinga en Philippus Hoedemaker, op ’e troudei fan Tineke Bakker en Piet Haagen, Ljouwert, 12-2-1962.\nTante Lucie Bakker-van der Kluft (VII.14) riedt Zus Stallinga oan as húshâldster by har muoikesizzer Flip Hoedemaker; Zus har mem is in suster fan Riek Bakker-van der Kooi, de frou fan Albert Sjoerd Bakker (VII.9).\nAs Zus en Flip it mei-inoar as frou en man oangean wolle, giet Miente nei Zus har heit te Marrum om dy dêryn te hifkjen.\nNei it houlik wurdt Zus Stallinga fan ‘Juffie’, ‘moeder’.\nSjoeke ferfart as se 32 jier is mei man en bern nei Kanada. Yn ’e maityd fan 1963 komt se foar it earst sûnt har emigraasje oer. De famylje betellet de oertocht.\nTineke Haagen-Bakker: ‘‘As moeder yn ’t sikehûs leit, sil Sjoeke itensiede. Dora, de help, hat ek hyltyd op dat baantsje longere, mar Sjoeke wint. Se hat moeder frege: ‘Hoe meitsje ik hjir pudding?’\n‘Safolle leppels sûker, safolle leppels puddingpoeier, in liter molke.’\nSjoeke siket in moai grutte sleef en docht dêr har poeier op, mei in dikke kop.\nDora stiet yn bestân, mar warskôget mar al: ‘Mefrou brûkt dy sleef noait foar soks, mar dat leppeltsje.’\nSjoeke harket net, sij is de kok.\nAs se de broers en susters har safraangele stevige petiele foarset, seit Albert: ‘Sjoeke, hellest de tsiisskaaf der ek even by?’’’\nFotograaf: Studio ‘Bronny’, Hoogeveen.\nSjoeke Bakker mei suske Tineke,\nop ’e Westersingel te Ljouwert.\nTineke, Bauk en Sjoeke Bakker, 5-4-1963,\nop ’e 75ste jierdei fan heit Miente.\nNei ryp berie mei Mient, wurdt lytse Lammert dan mar oerpleatst nei it Jeltingahûs, net yn ’e helte fan beppe Dieuwke – dy hat al fjouwer bernsbern en mear sibbentsjes ûnder de rokken, in oerbeppesizzer en in nichtsje -, mar yn it part fan tante Afke en oom Pier – dêr’t it jongste suske Maaike pleechbern is.\nUnder syn itensieden fan it ekskize miel foar ús, nimt er it earste behindichachtich slokje.\nAs ik myn artistike aspiraasjes even farre litten ha en bouboer bin op it âlderlik bedriuw te Bitgum, hawwe wy it deroer dat ik Lammert syn oantinkens en syn wjerfarren in kear op papier sette sil. Ik meitsje dêrta oantekeningen. Lammert fertelt en fertelt. En der komt wat út it selektive ûnthâld boppe.\nLammert ferhellet oer syn jierren by Oom Pier Eringa en Tante Afke Bakker op Jeltingahûs. Dat er him dêr sa allinne fielde; Lammert hat in tsjinoersteld karakter as dat fan Oom, hy is boartlik, fleurich en dryst; en djipgeander: Oom fielt wol oan dat Lammert ‘oars’ is en dat kin de man net fele. Tante kin dêr net tsjinop. Dus dêr hat er yn dy sin neat oan – krektoarsom, de swijenden kinne sanksjoneare, op ’e achtergrûn hearskje.\nLammert rint foarsichtich nei ’t oerladen en toch kreas berette mânsk buro en seit: ‘Oom, morgen ben ik jarig.’\nOom riist oerein, trêdet op de jonge ta – en jout in fikse klap him yn ’t gesicht.\nTante Afke komt troch de brede gongsdoar en huveret: ‘Pier, ik geloof dat Lammert waarheid spreekt. Vandaag kwam een ansichtkaart van die Anne Brouwer-van der Schaaf uit Beetgum.’\nLammert lûkt paralellelen mei ús Gerben, dy kin ek net oer dat kommandearen, razen, roppen en flokken. Dy smyt sekuer opteard waskguod rebelsk fredich op ’e grûn. Straf. Ik wit net mear wat.\nAs Gerben ferstoarn is, komt Lammert mei reade eagen op ’e begraffenis. Yn ’e neisit op ’e boppeseal fan herberch By de Grutte Pomp hat ek hy in lykrede. Hy hâldt ús foar: ‘Wees maar trots op jullie S-vijfertje.’\nDy wurden dogge ús heit en mem en myn âldere susters yn it begripelike tsjinstwillich toch te betide rouproses gjin genûgen. Ferset! Sa wol ús ynleave broer net beneamd wurde. Ik wit it net, ferlet fan treast – en dan kin sa ’t skynt alles.\nDêr hawwe Lammert en ik it letter oer. Lammert kin him dat skoan yntinke. Hy seit: ‘Ik kon het niet aanzien, jullie zaten daar als verschrikte vogeltjes. Vleugellam, geslagen ziel. Het ging over mijzelf Goasse.’\n[Psalm 42:3 berime: Hart onrustig, vol van zorgen, vleugellam geslagen ziel, hoop op God en wees geborgen, hij verheft die nederviel]\nEn ik sis no dat nei it ferlies fan ús Gerben de sterveling Lammert Bakker my in eigenaardige treast bean hat. Trou.\nLammert fertelt oer syn fjouwer âldere bruorren har yllegaal bestean. Hy fielt him skuldich dat er net meidien hat. Syn broers ha neat oan him hân. Ik gean dêr – histoarysk net ûnderlein – tsjinyn. Toch wol, Lammert hat har moreel stipe, al hoe jong er ek wie.\nLammert begeart mienskip mei my neffens it flesk. It hinderet Lammert net mear, it is net mear ferkeard – en it bliuwt yn ’e famylje, is Lammert fan betinken. Ik ha der gjin sin oan, dat dat wurdt neat.\nFlak nei de befrijing sjocht er fuortby har hûs oan ’e Emmakade op in boat in jonge Dútse soldaat, noch yn unifoarm. Se skôgje inoar. Dy eagen. Se wolle beide. Se jouwe har yn it skip oaninoar oer, sereen, fredich en tear.\nLammert sjocht my oan: ‘Mag je me nu nog wel, Goasse?’\nWy rûke no yn ’e keamer troch it opkeammerke alheel út ’e keuken wei Lammert syn hele lekkere blomkoal, anneks blomkoalsaus, anneks nije ierdappels.\nFERSKIL FAN AARD\nTineke Haagen-Bakker: ‘‘Lammert kin úteinlik as jonkje net tsjin oom Pier op. Hy komt in protte by de seis bern fan dûmeny Goslinga* oer de flier. Dêr komt er fan ’e hel yn ’e himel, sa’t er dat belibbet.\nPopke, dy’t ek in hoart by har op Jeltingahûs bivakkeart, by beppe, stiet oom Pier wol. Mar hy hat de keunst en de leeftyd om mei oom yn syn eigenbelibbing troch te boartsjen. Lammert is te jong. It is hytyd wer oars, der is noait sekerheid. Wurde je no wol, of net aksepteard. It is op ’t lêst gjin fraach mear.\nDe begraffenis fan oom Pier slacht alles. It begjint mei vader, dy’t de ferstoarne noch even besjen sil, op fraach fan ’e boade. Vader stroffelet komt mei de noas op ’e kiste del. ’t Goedkeap kommentaar: Bakker sjocht oft de man wol echt dea is.\nWy sitte wer keurich yn ús swarte rouklean, de fâlden glêdstrutsen, as dûmeny it middenpaad betrêdet, de holle bûgd, hannen op ’t boarst oer de liturgy hinneteard. Dêrachteroan tante Ids, al mar wiuwend nei alle famylje en kunde.\nNei de preek sil boargemaster Van Ek in tankwurd útsprekke út namme fan sa’n fyftjin ferienings. En dat giet sa: ‘Namens de Onderlinge Brandweer Maatschappij, waarvan de geachte overledene jaren voorzitter is geweest, een woord van hartelijke dank!’ En dat docht Van Ek fyftjin kear. Nei him nimt in oare boargerfader it roer oer: ‘Vriend Eringa…’\nDan komt omkesizzer Pier Eringa oan it wurd, soan fan oom Jan. Se ha in Hearemoadesaak te Snits. No, dat is net te fernimmen – of àl. Dizze Pier hat in griis-blau pak oan, mear ljocht as donker, mei in krytstreep. Hy hat de hannen yn ’e bûse en begjint: ‘Oom Pier is met vacantie, al vier dagen lang geen regen, geen depressies meer…’\nBûten eazet it. At wy nei it tsjerkhôf gean, rydt de hele famylje – de measten binne fansels ek al âld. Mar wat heel ûngebrûklik is: achter de auto’s komme no de autoriteiten oan, rinnende.\nDe broer fan oom Pier, oom Sjoerd wie ek steech. Bauk hat dêr allinne yn Rotterdam by har tante Wieke en dy man in dreech ein libben hân. De oare bern learden troch op ’t Gymnasium, sy die de Húshâldskoalle en moast út te tsjinjen. Se fielde gjin nêstwaarmens. Letter miende se wol dat se sels tekoart skeat yn leafde foar bern en bernsbern.\nSe hie ek it idee dat har beppe Dieuwke op Jeltingahûs yn Bûtenpost har net sa aardich fûn. Ik tink dat it wat oars siet. Beppe Dieuwke is sels jong wees wurden en doe is se mei har suskes en bruorke oer de famylje ferdeeld. [Sjoch: Kertiersteat Dieuwke Althuisius] Dat hat se freeslik fûn. Dêrom naam se letter sels wezen en healwezen yn har gesin op. Mar Bauk siet yn Rotterdam, dat wie foar beppe en Bauk beide in grut fertriet.\nBauk har eigen bern ha eins fan ’e Bakkerskant gjin pake en beppe meimakke, want vader en moeder wienen besteld mei ús, de fjouwer lytsen út it twadde nêst. Dat de âldere bernsbern kamen noait by vader en moeder útfanhûs. Ja, Bauk en Henk Begemann hienen wat muoite mei de fjouwer jongsten, begryplik. Har âldste dochter, Nienke, is mar in healjier jonger as my. Doe’t ik sa’n fanke wie, naam Bauk tsjin my ek in soarte fan ôfstanlikens yn acht. Dat wie suver oandwaanlik, se wist net hoe’t se it ha moast.\nBauk har heit wie pake en tagelyk in âlde heit – teminsten. Henk wie dêroerhinne net sa Bakkerjonges-achtich – te floatich en net op status tink -, wylst er stapelgek op vader wie.\nVader hie foar it each leaver mar wat de gek mei fan alles. Hy kaam in kear by my oan ’e doar, as in âld skarlún, alhelendal krom, dy smycht: ‘Zie je deze oude man Tineke?’ bromde er. ‘Je oude vader wordt straks nog overgrootvader ook.’\nNei’t ik in kear by Bauk-en-dy útfanhûs west hie, feroare har tebekhâldendheid. Se sei: ‘Ze doet alles net als vader.’ Ik waard har eigen, har ôfstannigens ferswûn foar neibijens. It wie tenei: ‘Mijn lieve Tineke.’ En as der letter yn ’e famylje wat is, bellet se my op: ‘Tineke, doe er wat aan!’\nBauk wie wol ien dy’t libbenslang trou hold, dêr moatte je djip respekt foar hawwe. Sa socht se har tante Wieke op ’e âlde dei ien kear yn ’e wike op. En moeder is stoarn mei de iene hân yn harres en de oare yn Bram sines. ‘Ja Tineke, ze is wel veertig jaar mijn moeder geweest,’ sei se.\nStof foar in boek, ja. Dêr wie har beppesizzer Baukje Brugman leau ’k al oer gear.\nWy hienen it oer Lammert. Hy is betiden gek mei de bern. As se de skuon foar Sinteklaas opsette, hat er yn syn eigen skoech in pûdsje mei sâlt set. Dêr maneuvelet er wat mei om, ik wit net hoe’t er it hat, mar de bern binne slap fan ’t laitsjen.\nLykas elkenien hat Lammert betiden ek syn streken. Neef Hilbrand Bruinsma [restauranthâlder yn it Ald Stasjon ûnder Mullum], bellet op. Tineke, witsto ek wêr’t Lammert bliuwt? Hy soe hjir in oere lyn komme mei in busfol Amerikanen.’’\nLammert hat in freondinne dy’t it sa bannich hat, dat se in fakânsjeplak foar har bern siket. Lammert freget syn nicht Bauk Brouwer. Ja dat kin wol. As de freondin de bern wer fan ’e pleats hellet, is it: En nu gaan we op vacantie. Foar Bauk in ôfdijer.\nTineke: ‘‘Ja dat is ús Lammert. Yn it Algemeen Dagblad stiet in kear dat er fermist is. Syn groep sit sûnder gids. De famylje oerémus. Allinne Henk bliuwt kalm: ‘Wedden dat ie thuis zit!’\nDer is al fan alles betocht en dien. Oant ien betinkt om Lammert dan toch mar ris te beljen: ‘Met Lammert Bakker.’\nDe groep hie sa ferfelend west, dat hy hie him smeard.\nNee, at Lammert him oankundige, makken wy it bêd net earder op dat er yn ’e keamer stie. Wy akseptearden him mar sa’t er wie.\nLammert wie nei my ta ek heel lojaal. As moeder op stjerren leit, reizgje ik hals oer de kop út Spanje wei, dêr’t ik útfanhuze by Albert en Greetje. Dea-ynein kom ik yn Ljouwert oan nei in busreis fan 44 oeren. Moeder is ûnderwilens al ferstoarn. Yn it stjerhûs seit Lammert: ‘Ik blijf bij Tineke’. Lammert rekket op it bêd fan moeder, Bram op ’t útfanhûzersbêd en ik op in kampeargefal. Bram seit: ‘Lammert laat jou niet in de steek Tineke.’ En sa is dat.\nAs er fyftich wurdt, wolle Bauk en Ietje allebeide in itentsje organiseare. Mar se wolle allinne de ‘grutten’ útnûgje. Dêr bedankt Lammert foar, as de lytsen net wolkom binne, dan gjin feest. As puntsje by pealtsje komt, fiere Sikke en Lammert mei har beiden Lammert syn jierdei ‘op gepaste wijze’.\nLammert hie in ôfgryslik soad freonen, dêr fierde er ek Sinteklaas en Krysttyd mei, se wienen o sa wiis mei him, oan de taksysjauffeurs ta. En hoefolle at net op syn begraffenis wienen, in hopen oandien.\nAlbert hat heel moai sprutsen. By de grêfkûle seit er Romeinen 8 út ’e holle, memmes tekst.\nEn by Lammert wurdt ek oppere: ‘Je bent in Gods handpalmen gegrift, wroet je daar maar weer eens uit.’’\nGerrit, Tineke, Bram en Sikke Bakker,.\nlegere skoalle, 1950.\nMient en Jeannet prate Frysk mei-inoar,\nmei de bern Nederlâns.\nEn dy sizze vader en moeder, net pa en ma, of sa.\nJeannet, Piet, Peter en Greetje Haagen\nPeter Haagen en Jeannette Bakker-Steen.\nTineke Haagen-Bakker: Eins ha allinne myn trije bern in pake en beppe hân. De bernsbern fan ’e ‘grutten’ kamen noait útfanhûs omdat de fjouwer jongsten der wienen. En foar de alderjongsten fan Gerrit, Sikke en Bram wie vader op ’e âlde dei as in brânspuit: ‘Ssst, sst.’\nTineke Haagen-Bakker, 18-11-2021.\nTineke seit tsjin har heit: ‘Vader u kunt nooit van mij houwen, want ik lijk op alle vier dooien in de familie.’\nVader: ‘Die vier met-elkaar maken jou Tineke.’\nEn it rint noch in generaasje troch: as Tineke har dochter Greetje in kear mei har tekstile feardichheden de krante hellet, bellet nicht Bauk Visser-van der Schaaf Mient op: ‘Omke, ik skrok sa. Wat liket dy Greetje op Maaike! As twa drippen wetter.’\nTineke, Gerrit, Sikke en Bram Bakke\nop it balkon achterhûs oan ’e Emmakade te Ljouwert.\nGerrit Bakker foar it oargel, it ynstrumint dat wakker yn dit laach bespile wurdt.\nSikke, Tineke, Bram en Gerrit Bakker,\nop ’e troudei fan Sikke en Lidy, 17-10-1967.\nDe troubibel is yn hannen fan Bram.\nFotograaf: Foto ‘Riejo’, Rijksstraatweg 1, Haarlem.\nmei Imme, Tessel en Jente.\nAlle trije geboaren op in mienskiplike famylje-jierdei-dei.\nPeter: ‘‘Hoe heb ik het versierd.’’\nLammert Sjoerd Bakker, Stamboom Bakker-Althuisius; eigen behear, Bithoven, 1995.\nMiente Bakker, nr IX.2 yn dizze genealogy, meidielingen (25-11-2021), Alkmaar, oantsjut mei: MB\nTineke Haagen-Bakker, nr VIII.10 yn dizze genealogy, meidielingen (18-11-2021), Bûtenpost, oantsjut mei: THB\nToni Boumans, Je mag wel bang zijn, maar niet laf – De enerverende en noodlottige geschiedenis van de familie Bakker, Uitgeverij Balans, Amsterdam, 2021 ISBN 978 94 638 2117 9. By ferwizingen en parafrazen dêrút is soks oantsjut mei Bakker en it sidenûmer: B1, ensfh.\nGoasse D. Brouwer, Uttreksel Stambeam van der Schaaf, eigen behear, Bitgum, 1978.\nDe Kommisje, Durk en Baukje (út weinmakkers ta keaplju en oare fûgels) Utflein fan Bitgummole oant Bagdad en fan Dyksterhuzen oant Lillydale; eigen behear, Bitgummole, 1986.\nArend Middel, Familie Van der Schaaf – Beetgum – Parenteel, eigen behear, Assen, 2009.\nGenealogy Bruinsma (Barradiel) VII.1 en VII.3\nGenealogy Brouwer 1 XIV.1\nMattie Bruining-Hoeksma, genealogise gegevens Bakker\nDieuwke Eringa, Ik ben van elf, autobiografy, Uitgeverij Bert Bakker, Amsterdam, 1992 ISBN 90 351 1244 X\nFoto’s oangeande it doarp Bûtenpost: Stichting Oud Achtkarspelen, mei tank oan Mattie Bruining-Hoeksma; oantsjut mei: OA\nFoto’s út de Kolleksje Bakker-van der Schaaf binne oantsjut mei: BS\nFoto’s út de Kolleksje Tineke Haagen-Bakker binne oantsjut mei: TB\nIt argyf fan Miente Popkes Bakker – mei dêryn ûnder oaren de foto- en brievekolleksje – reizge fia Tineke Bakker (VIII.10) en Albert Bakker (VIII.5) nei Nienke Begeman (IX.6).


SEO Content Writing at Rs. 100/- per page call GB Infotec 9900001638 Mansa - BuyInZambia.Com\nCheck with seller SEO Content Writing at Rs. 100/- per page call GB Infotec 9900001638 Mansa


Automatgear billeje i Marzahn Hellersdorf, Tyskland, Book I dag! - Rentalcars.com\nAutomatgear billeje i Marzahn Hellersdorf\nGennemfør søgningen for at finde de bedste garanterede priser på billeje med automatgear i Marzahn Hellersdorf\nRentalcars.com er et handelsnavn for TravelJigsaw Limited, som er et aktieselskab registreret i England og Wales (Nummer: 05179829), hvis registrerede adresse er: 100 New Bridge Street, London, EC4V 6JA. ID: 4C3A6


Title Keyword search The Cornhusker Club Car We know Nebraska fans travel well. Meet the Cornhusker Club Car, one of the ways Husker faithful... Huskers Up Close: Brandon Reilly Wide Receiver and Lincoln native Brandon Reilly talks about earning a scholarship after walking on... Meet the Iron N Ever wonder how the Nebraska student section orchestrates their big displays and brings the noise... ICU Learning English: Kitchen - Eggs & Easy Steak, 1102 Learn basic and intermediate English vocabulary, conversational phrases and grammar presented with... Michael Rose-Ivey Press Conference Full Statement Nebraska Senior Linebacker Michael Rose-Ivey addresses the media on Monday on his decision to kneel... Coach Cook Press Conference- Sept 26, 2016 Coach Cook addresses the media following his team's dramatic come from behind win at Michigan State. Big Red Wrap-Up: Oregon Recap, 1604 Hosts recap the Oregon game from Omaha's historic Durham Museum with guest co-host Damon Benning... Big Red Wrap-Up: Northwestern Prediction Kevin, Blake and Damon give their predictions of the Nebraska v Northwestern game Nebraska Volleyball: Spring Match in Ogallala Every year fans from all over Nebraska travel to Lincoln to pack the Bob Devaney Sports Center and... Nebraska Volleyball: Hometown Champions Last season Coach John Cook and his huskers had one goal in mind. The site of the 2015 National... Pages1


Groen wint 500 meter op NK, De Vries wurdt sânde | Omrop Fryslân (advertinsje)\nGroen wint 500 meter op NK, De Vries wurdt sânde 22 jan 2016 - 15:34\n0 reaksjes Nederlands Peter Groen wie freed de rapste op de 500 meter - Foto: ANP Reedrider Peter Groen hat freedtemiddei de 500 meter wûn op it NK allround yn Thialf. De Grinzer wûn yn in tiid fan 36.65. Titelkandidaat Jan Blokhuijsen kaam net fierder as 36.83. Tredde waard Wesly Dijs yn 36.94.\nDe bêste Fries wie Douwe de Vries. Hy ried in tiid fan 37.43 en kaam dêrmei op in sânde plak. Arjan Stroetinga einige op it santjinde plak. It NK allround mist dit wykein in protte grutte nammen lykas Sven Kramer, Jorrit Bergsma en Wouter Olde Heuvel. It NK giet sneon fierder foar de manlju, dan ride se de 5 kilometer.\nLês foarKorreksje meldeTrefwurden: reedridenNKPeter GroenDouwe de VriesView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 22-01Gemeente giet akkoart mei sinnepanielepark yn Bûtenpost 22-01Plysje pakt twa minsken op foar deamakke pup Besjoch ek...\nGouden en brûnzen medalje by manlju op 1500 meter Hjoed, 16:25 By de 1500 meter foar manlju steane twa Nederlanners op it poadium yn Thialf. Op It Hearrenfean wurde dit wykein wrâldbekerwedstriden riden. Kjeld... Ireen Wüst hellet goud op 1500 meter yn Thialf Hjoed, 15:33 Ireen Wüst hat sneon by it wrâldbeker-reedriden op It Hearrenfean de 1500 meter wûn. De Olympysk kampioene wûn yn it fernijde Thialf yn in tiid... Blokhuijsen, De Vries en Roest pakke sulver yn Thialf Juster, 20:46 De Nederlânske manlju ha freed sulver helle by de ploege-achterfolging by it wrâldbekertoernoai reedriden yn Thialf op It Hearrenfean. Jan... Reedriden op natueriis wurdt nasjonaal erfgoed Juster, 10:17 It reedriden op natueriis wurdt Nasjonaal Ymmaterieel Erfgoed. De KNSB hat it fenomeen foardroegen foar de nasjonale ynventaris, dy't gearstald... (advertinsje)


Meertens Institute 61\nBrêgedraeijersswit is tige djûr, net to biteljen.\nDer wienen in mantsje en in wyfke, dy wienen dy deis fyftich jier troud. De beide âldtsjes wienen tige wiis mei elkoar. 't Mantsje sei dy deis tsjin 't wyfke: "Dû bist my mear as twatûzen goune wurdich, sa mâl bin 'k mei dy." 't Wyfke sei tsjin 't mantsje: "Dû bist my ek mear as twatûzen goune wurdich, hear." De jouns soenen se nei bêd ta togearre. 't...\nDer wie in earm mantsje, dy fong in papegaei, dy't útnaeid wie. Doe sei dy papegaei: "Ik gaf wel honderd gulden als ik mijn baas maar weer had." Doe't dat mantsje dat hearde, tocht er: "Dan bring ik him gau toplak." Hwant hy wist wol fan hwa't de papegaei wie. De baes wie bliid dat er de papegaei wer hie. "Hwat bileanning matte jo ha?" sei er. Doe sei dat...


Revision as of 15:40, 3 February 2015 by Murphynw (talk | contribs) (moved Chelvey, Somerset Genealogy to Chelvey, Somerset Genealogy: Text replace - ", Somerset" to ", Somerset Genealogy")\n↑ Samuel A. Lewis, A Topographical Dictionary of England, (1848). Date accessed and adapted: 15 September 2013.\nRetrieved from "https://paas-loadb-dhtaff8ujtdt-1826058300.us-east-1.elb.amazonaws.com/wiki/en/index.php?title=Chelvey,_Somerset_Genealogy&oldid=2052093"\nThis page has been viewed 1,487 times (56 via redirect)


llustrasi produktif. Jalani hari yang produktif dengan cara menyenangkan. (Inner Engineering)


Christmas: 11 Top Selling Christmas Gifts Image Inspirations. Top Selling Christmas Gifts 2018top Selling Christmas Gifts 2018. Top Selling Christmas Gifts 2018top Selling Christmas Gifts 2016. Top Selling Christmas Gifts 2016top Selling Christmas Gifts 2016. Top Selling Christmas Gifts For Women 2017top Selling Christmas Gifts For Women 2017top Selling Christmas Gifts For Boystop Selling Christmas Gifts For Kids. Top Selling Christmas Gifts 2018.\n11 Top Selling Christmas Gifts Image Inspirations\nHome › Christmas › 11 Top Selling Christmas Gifts Image Inspirations\nFriday 23rd, November 2018 20:48:43: PM, Christmas.\nTop selling christmas gifts image inspirations best for him boyfriend husband or new fitbit fitness tracker. Christmas top selling gifts 2018top 2016top. Top selling christmas gifts image inspirations for husband boyfriend or regular him best buy nintendo switch toys. Top sellingristmas gifts image inspirations 2016top amazontop by yeartop of 1978top.\nChristmas best gifts of top selling gift ideas for image inspirations. Topg christmas gifts for women 2017top boystop kids. Top selling christmas gifts image inspirationsr women 2017top boystop.\nTop selling christmas gifts 2018top for. Top selling christmasfts image inspirations best tech 2016top. Topng christmas gifts 2018top 2016top.\nMini Gallery of 11 Top Selling Christmas Gifts Image Inspirations\ntop selling christmas gifts 2016top selling christmas gifts amazontop selling christmas gifts by yeartop selling christmas gifts of 1978top selling christmas gifts for 2017 top selling christmas gifts 2018top selling christmas gifts 2016 top selling christmas gifts 2018top selling christmas gifts 2018 top selling christmas gifts for women 2017top selling christmas gifts for women 2017top selling christmas gifts for boystop selling christmas gifts for kids top selling christmas gifts 2016top selling christmas gifts 2016 top selling christmas gifts 2018\nRELATED POST of 11 Top Selling Christmas Gifts Image Inspirations\nRate this 11 Top Selling Christmas Gifts Image Inspirations\nFacebοοk Discussions on 11 Top Selling Christmas Gifts Image Inspirations


Modele kartonowe - Modelik 0302 1/25 PANZER III Ausf. M - Modelik\nKatalog » Modelik 0302 1/25 PANZER III Ausf. M\n88163107 wywołań od 22 sierpnia 2006


Keapmanskip betûft bedreaun? | Erfgoed Fundaasje\nKeapmanskip betûft bedreaun?\nHette en Anne, Leen (links) en Minke. En de lettere ‘Hettema Zonen’: Tsjisse (rjochts) en Fokke\n(foto: Atelier De Jong, Nijstêd 53, Ljouwert – It Hearrenfean)\nNeikommerke Fokke komt noch even apart op ’e foto. Wie er niis by it nimmen fan ’e groepsfoto noch wat ferlegen, no lit Fokkefintsje him as in selsstannich blier baaske sjen. It falt op dat fan dit portretsje nochal wat ekstra ôfdrukken makke binne, sa wiis binne se blykber mei him. It opperteurke wurdt wol wat oer ’t hynder tild troch heit en mem, syn susters en syn grutte broer. Fokke hat letter ûntsach foar Tsjisse – en net allinne yn saken\nAnne komt út in laach fan gernieren, arbeiders, skippers en yn eardere generaasjes ek (Billt)boeren (sjoch Erfgoed Fundaasje – Kertiersteat Antje Fokkes van der Meer). De measten fan har foarâlden binne nei de reformaasje herfoarmd, mar der ferkeare allyksa minnisten ûnder, yn dat selskip in doperse learaar. As dochter fan in gernier-ierdappelkeapman hat se sa’t skynt hannelsgeast yn har fermogen. Mei har winkelnearing yn koloniale waar en oar krudeniersguod docht se goede saken. Op har toanbank stean steefêst twa blikkerjende glêzen bokalen mei fergees snobbersguod – klantebining. Mar oan dy bining sitte sa’t liket ek skealike kanten.\nYn ’e 19e, begjin 20e ieu is it by de measte arbeiders earmoed troef yn Bitgum. Dy kinne net altyd daliks ôfrekkenje en moatte needtwongen by Anne wol even yn ’t kryt stean. Dat kin. Yn dy tiid wurdt dan ornaris op in swart buordsje mei wyt kryt set wat de skuld is. Dat giet oan ’e hân fan tekens: fjouwerkantsjes, trijehoekjes en rûntsjes. As de arbeiders dan lang om let betelje sille, rekkenet Anne mei dûbeld kryt. Dat wol sizze, de skuld wurdt fermannichfâldige mei in faktor dy’t Anne echt binlik achtet, al nei persoan, cq húshâlding.\nDat fertelt sawat fiifensantich jier neitiid Gryt, ien fan har klanten, mei fûle eagen en in skel lûd. Dy wennet as famke fan in jier of sân om 1910 hinne yn in krotwente achteryn it Bitgumer Hoarslân, mei in hele smite bruorren en suskes, mei har mem dy’t de hannen fol oan har kroast hat en in heit dy’t as los arbeider amper wat fertsjinnet, hele wiken betiden niks mei niks, wylst de man syn uterste bêst docht – en hy is oertsjûgjend anargist, dat sil him ek net helpe: by party gerniers en boeren hoecht er mei sokke stânpunten net op ’t hiem oan te kommen.\nAs Gryt mei har suskes en bruorkes nei skoalle rint, dogge se dat op bleate fuotten yn ’e berm lâns om sokken en klompen te sparjen. Se lûke dy oan foardat se it doarp yn binne, sadat net ien har sa sjocht. Se ite alle dagen trije kear ierdappels mei wat kowefet. Wat fleis krije se amper, allinnich as de needslachter wat oer hat. Dat hellet har mem dan by tsjuster, om de skamte te bedekken. As se har jierdei ha, ferswije se dat op skoalle en se hoopje o sa dat juf der net oer begjinne sil, want se ha neat om op te traktearen – soks wurdt oars yn dy tiid omraak dien, de bern fan ´e winkelman ha drop en suertsjes, de bakkersbern komme mei koekjes en dy fan ’e slachter mei woarst, de bern fan ´e boer mei appels en parren.\nSafier yn koart bestek dit jammerdearlik ferhaal fan dizze arbeidersbern – netsjes yn ’e klean, de ferrinde gatsjes binne troch mem mei har net gouden mar blikken-koperachtich earizer op, mei dêroerhinne de kantene fine floddermûtse, soarchfâldich ferholpen en stoppe – se hat har lytse mantsjes en wykes himmel optúgd yn ’e leafdefolle frijtinkerige geast fan heit en mem. Wat echt is. As je de film De dream fan Pieter Verhoeff besjogge krije je in heel oar byld fan ’e earmoed yn Bitgum, dêr sjogge dy arbeidersfrouju derút as ûnnoazele dwile fodzen, it hier rûch om ’e kop, dat froufolk dêr op dat skerm baarnt bûtendoar samar yn it wyld freugdefjoeren op, wylst se yn ’e praktyk har eigen beskuttende bedsdoarren út ’e hûs sloopten om waarm te bliuwen. Mar soks, opsnolke mei fulgêre seks, ferkeapet oan netwittenden.\nWat in earmoed, soe Gryt wol fersuchte.\nLeen, de dochter fan Anne, hat in heel oar ferhaal as Gryt. Neffens har is har mem beslist net út op it oppotten fan woekerkapitaal oer de rêch fan Gryt en har heit en mem hinne. Se hat gjin lêst fan jildfergarderij, lit stean fan jildkoarts. Sy en Hette litte de sinten rojaal rôlje foar nije ynvestearingen yn ’t belang fan har sels ferwurven keapmanskip: se skaffe as ien fan ’e earsten yn Bitgum foar de hannelskontakten tillefoan oan – benammen ek foar de hannel nei ’t bûtenlân – en in diktafoan om de soannen hannelstalen leare te litten, se wreidzje it hûs út mei plak foar kantoar, litte twa nije pakhuzen sette, en om soks op te bouwen binne se foar harsels heel sunich. En it jild floeit op ’en doer nei it wurkfolk werom, binne Leen har heit en mem fan betinken. Se leverje ommers aloan mear wurkgelegenheid. ‘Hettema’ wurdt de grutste wurkjouwer yn Bitgum en omkriten.\nMar stean bliuwt de earmoed by oaren.\nAs de saaklike saak by Anne har beppesizzers te praat komt, wurdt dit as fansels oppeneard: beppe Anne hat mei har ekonomys ynsicht fiks bydroegen oan it op ’t kleed bringen fan ’t begjinkaptaal fan ‘Hettema’, mar se wie beslist net ynklauwerich en deun, krekt konsjinsjeus en eins ek wol gol-achtich foar har beppesizzers – en: beppe wie in leave frou en mem, en foar ús in héle leave beppe.\nOer alles hinne, from en gedwee: har betrouwen op God stiet fêst en giet troch. Har psalm: Want ik sil Him jitte loovje, de mannichfâldige ferlossing fan myn oanlit, en myn God, klinkt noch by de begraffenis fan har beppesizzer Dieuwke Hellema-Hettema op 16 juny 2014 te Hallum.\nNoch in oar faset is dit: Hette en Anne meie graach mei oaren oer dat leauwen redendiele. Ek mei dy fan ‘de oare kant’. Sa komt de frijsinnich-herfoarme dûmeny Jan Sevenster [Skingen 1869-Epe 1949] dêr geregeldwei te jûnpraten. Se binne noch jong – en leeftiids genoaten. Sevenster wurdt besjoen as in Tolstojaan, lykas Leo Tolstoi wol er de Berchrede yn praktyk bringe – en dat wolle Hette en Anne ek, mar se binne leaver net folgers fan in weareldse lieder of in sterke of foarbyldich man as sadanich. Dûmeny ek net. Hy is himsels, hy is Tolstoi net, hy giet lykas Gryt har heit troch foar anargist, de goegemeente hat sa’t skynt yn alle lagen ferlet fan it opplakken fan in etiket. Anargist betsjut dochs wér striid, tsjin dit of dat. Gryt har heit, Sevenster en Hette en Anne wolle frij wêze. ‘Frijtinker’, is dat wat, etiketteplakkers?\nAs de tsjerkeried deroer kedize moat as se Sevenster wol of net beroppe sil, nimt syn foargonger Leendert de Baan – de reade dûmeny – it foar him op en hâldt dy út dat Sevenster dan wol net folle heil yn wetten sjocht, mar dat er him net mei polityk bemuoit. Dûmeny De Baan oertsjûget dêrmei de tsjerkerie en Sevenster wurdt sadwaande dochs oansteld as dûmeny yn Bitgum. Hy krijt de namme as ‘jong modern’ of ien fan ’e ‘malkontenten’. Want Jan Sevenster jout him der net by del sa’t de weareld derhinne leit, hy leit de klam op ’e neifolging fan Kristus en safier binne wy noch lang net – dat belide Hette en Anne allyksa fansels, se wolle it ek oars ha en ek mei-inoar om har hinne de dingen dele. Har goede boeken binne fanâlds al generaasjes lang De navolging van Christus fan Thomas á Kempis en Christenreis naar de eeuwigheidfan John Bunyan. Jezus as foarbyld, seit dûmeny, ja én as ferlosser sizze Hette en Anne. Se komme dizze reade opljochter sa no en dan op ’e dyk tsjin, se geane dizze wiisnoas net út ’e wei – sa’t de measte fine grifformearden en de sogenaamde liberalen dogge – se ha ’t deroer. Se wolle mear faninoar witte.Roblox HackBigo Live Beans HackYUGIOH DUEL LINKS HACKPokemon Duel HackRoblox HackPixel Gun 3d HackGrowtopia HackClash Royale Hackmy cafe recipes stories hackMobile Legends HackMobile Strike Hack\nDûmeny is tsjin geweld en ropt midden yn ’e Grutte Oarloch yn 1915 mei syn kollega’s ds. Leendert de Baan (dan te Oentsjerk) en ds. J.F. van Dobben (fan Pietersbierrum) yn in Manifest op ta tsjinstwegerjen (yn septimber ûnderskreaun troch 178 minsken, in healjier letter troch 700). De trije dûmenys moatte òf in boete fan 75 gûne betelje òf in moanne sitte. De tsjerkfâdij wol de boete wol foar har rekken nimme, mar de mannen kieze foar de gefangenis. Sevenster ferklearret mei syn sachte krachten folút yn syn ferdigeningsrede: Als iemand vraagt: Wat moet ik als Christen doen in deze oorlogstijd: dan zeg ik – allereerst dat wapen wegdoen. As er yn juny 1916 frijkomt wurdt er mei jûchhei ynhelle en huldige op ’e boppeseal fan ’e Bitgumer herberch. Soe er dat sels wol fijn fûn ha, al dy pûha? Pûha? Lit it folk asjeblyft gewoan feestfiere.\nHette en Anne hâlde har fier fan dy, yn har befining, ropperige populistise jûchheierij, oe se moatte der net oan tinke, se grize derfan – sokke stive minsken at wy ynwindich binne Goasse, seit har dochter Leen as jonge tsjin my. Wêrom wolle en kinne wy no nóch net dûnsje? – Wol allinne út ússels, en dan ek noch heel útbundich, mar net mei-inoar. Allinne allinne, omdat de oare net it echte antwurd dat wy hearre wolle jout? Dat is no nochris in echte kultuerfraach.\nHette en Anne betinke en oerwege oarsom by harsels yn har eigenste binnenkeamer stilwei en temûk: as wy dat yn praktyk brochten, alderearst dat wapen fuortdwaan. In oar teminsten net as rivaal sjen. En as wy dat allegearre mei-inoar opklearre ha feestfiere, dûnsje yn der ivichheid, wy kinne it ommers ek evensagoed dan tenei net litte.\nHeare, de ‘saak’ is fan ús allegear mei-inoar.\nSoe dûmeny ek Der Einzige und sein Eigentum fan Max Stirner (1844) of soksawat lêze? En soks oan Hette en Anne foarlizze? Hy rikkommandeart har wol ferskillende fan sokke boeken oan. En dy lêze se ek fan him, foar in part, net alhelendal út, de einkonklúzjes wol, en se nimme yn har op wat dûmeny har dy middeis even fluch meisin oanwiisd hat – want dizze aardige begeastere jonge fint wol it der gau mei har oer ha, jûn noch of moarnetejûn. Dy stikken lêze se jûns let wer – want se binne beide deis praktys mei har eigen hannel oan ’e gong.\nHette ken in mûlfol Dúts, troch syn saken. Mooglik ferdútst er syn Anne yn ’t Frysk wat dy Stirner foar ’t ferstân hat. Stirner opperet: Was soll nicht alles meine Sache sein. Vor allem die gute Sache, dann die Sache Gottes, die Sache der Menschheit, der Wahrheit, der Freiheit, der Humanität, der Gerechtichkeit /…/ endlich gar die Sache des Geistes und tausend andere Sachen. Nur meine Sache soll niemals meine Sache sein. Pfui über den Egoisten der nur an sich denkt!\nIs de gemoedstastân fan ’e befynlike oerdwelmjende blydskip fan tapassing troch sa’n waarachtige geastelike neilittenskip – is dat sa.\nGeandewei de 19e ieu is der op ’e nij in djippe kleau ûntstien tusken frijsinnigen en otterdoksen, grou en fyn. Min ofte mear – mar wer heel oars – lykas yn ’e 17e ieu tusken de rekliken en de presisen. De grouwen neame de finen ‘sa fyn as poppestront’. Oarsom ha de finen it oer ‘dy false tsjerke’ fan ’e grouwen. En wat dies meer zij. Se komme lang letterlik en figuerlik net byinoar. Hite hollen en kâlde herten. De twaspjalt yn ’e doarpen betsjut in ravyn fan wrok en haat en niid tusken besibbe minsken – bruorren en susters yn flesk en bloed en geast – yn alle opsichten.\nWat in selsskepen lijen.\nOm dat lijen te trochbrekken wurdt betiden romte skept foar helder tinken en debat, of earst: harkjen nei-inoar. Sa ek yn it otterdokse hûs fan Hette en Anne, as se dy frijsinnige dûmeny Sevenster jûns geregeldwei op ’e praatstoel ha. As Anne – as frou sijnde – de wurden fan dizze beminnelike man sa iepenhertich ta har nimt en har eigen betochte beskamsume sieleroersels feilich by him stelt – en sy by harsels euvels weinimme kin as er har foarsichtich útleit dat it is ommers sawat fan je eigen goede sels is. En as Hette – as man sijnde – dizze proastige yn syn eagen aartsanargist ferheftich fan syn grifformeard replyk tsjinnet – dat komt oer. Sokke petearen binne hurd en tear. En dogge sear, mar helpe. En ferhelderje. Dat kin, omdat it betroud is en omdat dizze minsken inoar ynsjoch jouwe – en inoar troch de foaroardielen hinne werkelik kenne wolle. O wat skerpje dy inoar op. Tsjisse en Leen sitte der oan it begjin fan ’e jûn op har iepenst by, Minke hat har earkes op skerp – en Fokkebaaske boartet der krûpendewei no noch wat om hinne, hy moat ek hast op bêd, mar dat wol er net – letter wurdt dat jonkje de ynternasjonale matsjedoar fan ‘Hettema’.\nAs Sevenster yn 1918 nei in oare gemeente giet, komt er by har om ôfskie te nimmen. Tsjin Hette seit er: ‘Jo woenen oertsjûgje.’ En tsjin Anne: ‘Jo tsjûgen allinne.’\nLykwols, om even flink te generalisearen: Hette is yn ’e grifformearde doarpskultuer oer it generaal minder ‘wetich’ yn it geloof as syn mei-mannenbroeders fan ’e ‘Lytse tsjerke’ – op ’e drege klaai yn Bitgum, se binne net oeral gelyk. En Anne hat in selsbewust eigenaardich eigen plak, ûnôfhinklik binne je noait – mar sa die se wol. Oars soe sa’n útsprutsen frijsinnige dûmeny by Hette en Anne ek net geregeldwei oer de flier komme, tink. Hette is op himsels allegeduerigen in frjemde apostel, sa’t fierderop yn dit epistel wol bliken dwaan sil – keapman-kalvinist en eins yn ’e grûn frijtinker, kin dat? En Anne?\nDeselde niget oan debat is oerdroegen oan dochter Leen bygelyks. Se hat desennia letter in skalk each op ’e, neffens har betinken, belearende haadartikels fan Hindrik Algra yn it Friesch Dagblad, dy’t oars de toan set by de otterdokse kudde, Algra is de ‘paus’ fan ’e folchsume otterdoksy. Oer religy en dêrmei anneks machtsmeganismen, dy’t yn dizze rûnten oars gewoanwei as sadanich net beneamd wurde, wol Leen mei har neisten op ’e tekst: se wol witte hoe’t it sit, hoe belibbet dy oare dat, of bin ík dan sa apart? Se hat sa’n skerp sicht fansels – oaren neame soks achterdochtich – op sokke mannelike foaroansteanders, omdat dy sa wetich binne – mar se wol it sels ek mar al te goed witte, al wol se dat fan harsels net ha. Se freget: Wat tinksto dêr no fan? Hoe dochsto dat dan no yn ’e praktyk Goasse? Dêr is se noait mei ophâlden, gelukkich net. Se is sa’t skynt aldergeloks beslist net konsekwint yn har skalk each op wetige mantsjes.\nNoch in iensidich foarbyld. Sa hat se har omkesizzer Doekele – ús heit, yn mannich each it protoptype fan in mannenbroeder – ek paradoksaal genôch al lang fan te foaren sketten en yn har hert sletten. Wylst dyselde bygelyks op advys fan dyselde Hindrik Algra syn âldste bern Geartrude en Gerben twingend ynstrueart om beslist net de boeken fan Gerard Kornelis van het Reve en Jan Wolkers ta har te nimmen. De arguminten dy’t syn kwekelingebern – se sitte dan beide op ’e kweek Marienburch te Ljouwert – oandrage oangeande algemiene ûntwikkeling skoot Doekele yn syn onfolkomen opwekke angst op gesach fan ’e grifformearde besonjes fan Algra eventjes radikaal fan tafel. Dat makket fansels dat dy boeken troch de gretige oankommende pedagogen deste better stik foar stik alhelendal útlêzen wurde, benammen dy passaazjes- yngeand. Oe wat binne dy op ’e hichte, gâns adekwater as Algra, lit stean as Doekele. En dat wit Doekele – mar al te goed. Der is yn dit stik fan saken helendal gjin sprake fan ûnoprjochtens oer en wer hear. Je witte it wol fan inoar, mar je sizze it mar net, no noch net, teminsten. Grou tsien jier letter hat Doekele syn stânpunten by syn jongste bern falikant bysteld, hy trochsjocht dy goedbedoelde bangpraterij yn dizzen dan al lang. Mar it spannende is der dan eins ôf. En it ferfeeld. It is foar oprjochte grifformearden plat genôch. Mar it literêre hâldt dy grifformearde geast mei dy geastige humor trochgeandewei yn beslach.\nOarsom hat Doekele as selsstannich tinker – hy wit likegoed dat je dat winliken noait wêze kinne – neat mei de religieuze en politike ideeën fan sokke opperteurs as Algra, al hoe graach as er dy persoanlik ek lije mei, hy is ommers sels ek sa, se binne beide fan de sabeare oprjochten en sadwaande heel beslist foar it iepenbiere debat en sa. Mar rjochtstreeks kalvinisme stiet heaks op Doekele syn eigenste oekûmenise ynboarst.\nMuoike Leen trochsjocht al ier har skerp bernebrein bewittende in soad bewustwêzen, tink. Wêrom is Leen mei har heldere kop en begearich liif en har grou stik jild eins noait in boask oangongen? En wêrom is Anne mei Doekele troud? Sa frijpostich en tagelyk sasear timide. Dy leafdefolle fitaliteit – dat je mei-inoar ien binne, ek bûten in houlikse steat. En geast is geast en bloed is bloed en ierdappels binne ierdappels en besit is mar besit.\nDat soe ik no noch wol ris witte wolle.


Arch Window Treatments Wonderful Home Interior | Eileendcrowley arch window treatments ideas homemade. arch window treatment patterns. arch window treatments diy.\nHome » Wonderful Home Interior » Arch Window Treatments\nRelated Tags: #arch window treatments ideas homemade #arch window treatment patterns #arch window treatments diy #arch window treatments #arch window treatments blackout #arch window treatments lowes #arch window treatment ft myers fl #arch window treatments ideas #arch window treatment hardware #arch window treatments pictures


Funko Pop Batman 8- Anniversary Red Son Figure, DC Merchandise\nHome » Brands » Funko Pop! » Funko Pop! Batman Red Son 80th Anniversary Vinyl Figure\nCharacter: Batman: Red Son (2003). 80th Anniversary Edition\nAlternative Gifts | DC Comics |


Pinky lesbian porn pictures - Porn Pictures Archive\nPorn Pictures > Page 485 Bbw Lesbians\nPinky Lesbian Porn Pictures\nPictures lesbian orgy porn sex thai lesbians, mature latina sick ass hot free, up close soft core bull dyke hairy cunts, horny pornstar pinky feet puke videos, stream asian pussy, vintage tube bondage tumblr milf femdom pornhub honeys nikki nova with isabella, piss fans bbw my gf sports, message classic nubiles dildoes, boobs rus porno new innocent ladyboys.\nPrevious Lipstick Lesbians Strapon Gif\nNext Hacked Naked Pics Tumblr\nLesbians pictures related porn pics\nLesbian magazine lick porn, gf fuck gay boys pictures bbw pov lesbians, flash massage emo gallery movie clips fun mature, free mom disney milf black, pinky xxx ass of fucking big hairy, fetish teens scissoring sbbw orgasm giant boobs, asain latino touture lactating asian wife ub, teen alt pic vid webcam parents, lilu redhead tube fit kiss.\nMy Wife Tittyfuck Video\nHentai Pussy Pictures Uncensored\nHuster Peeing Porn Hd\nDigital Desire Hotties\nSquirters Lesbien Sex Pics\nPornPicturesArchive.com > Page 485 > Bbw lesbians free pictures and videos


长期抽电子烟会致癌吗电子香烟与真烟的差异 | 小烟电子烟\n电子烟品牌网 • 2021年4月25日 am3:04 • 日本电子烟\n电子烟不含烟草，对人体的危害较小日本电子烟得好处，但仍然含有尼古丁，长期使用抽会上瘾电子烟，甚至对人体产生一定量的危害 ，因此长期使用抽 电子烟会导致癌症。\n电子烟不会改变人们的吸吸烟习惯，也不会改变人们在吸的吸烟过程中的感觉，就像吸抽烟一样iqos烟弹，它会使人们呕吐有雾的雾气。 电子烟与普通香烟相比，还有一些优势。例如，电子烟不包含焦油，不包含一氧化碳和二氧化碳以及其他危害物质，因此吸电子烟危害可能比普通香烟更好。香烟少了。 电子烟具有提神效果。对于非常沉迷于香烟的人，您可以选择电子烟来逐渐减少上瘾。当然，您仍然需要适当地控制电子烟的量，而不是长期食用吸的食物电子烟。\n« 上一篇 2021年4月25日 am3:03\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/04/1619294604554_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\n下一篇 » 2021年4月25日 am4:03\n为什么IQOS在日本中如此受欢迎？ iqos 电子烟 日本 价格 多少钱？\n去日本可以带多少电子烟烟弹 电子烟爆炸概率高吗？ 日本烟弹你能带多少\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/08/1628506840270_1.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/06/1623567710879_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/07/1627697099429_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/05/1621630890698_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/05/1622469770219_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/05/1621404251425_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/05/1621141372957_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/06/1624482211971_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/08/1628852900804_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/04/1617966193394_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/04/1618113886542_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/04/1618157064716_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/07/1626617580273_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\n想要禁止电子烟 抽 电子烟的菲律宾总统可能会被捕\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/07/1627096106241_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\n日本的iqos电子烟好不好 香港哪有iqos电子烟香港iqos电子烟能抽吗IQOS电子烟okay 抽?\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/04/1618664672671_2.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/08/1628398897165_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/05/1622293409567_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/05/1621663306685_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/04/1617753869962_0.jpg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/04/1619312791983_3.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/04/1618906004755_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/04/1617775514505_2.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/08/1628154835982_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/04/1619399025239_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/05/1621451038649_0.png) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/05/1621501446744_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/05/1620720251481_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/04/1619345171516_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/07/1626830620845_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/07/1627467288999_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/05/1621904525202_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/07/1627376681799_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/06/1622865727577_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/04/1618747545320_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/04/1619078750433_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/05/1620064958109_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/04/1619363069235_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/05/1621292677100_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/05/1622134967878_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/05/1622206986423_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/08/1628013853939_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/04/1618290537241_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\nWarning: file_exists(): open_basedir restriction in effect. File(/home/wwwroot/www.jinkouhaishen.com/wp-content/uploads/2021/08/1629723904531_0.jpeg) is not within the allowed path(s): (/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/:/tmp/) in /www/home/wwwroot/www.jinkouhaishen0.com/wp-content/themes/Rabbit V3.0/themer/functions/aq-resizer.php on line 110\n尼古丁电子烟戒烟 我可以将电子烟 与尼古丁戒烟 电子烟能戒烟 一起使用吗？不靠谱医生：里面有尼古丁，会上瘾


Burgumer set seage yn sket fan buorlju | Omrop Fryslân\nBurgumer set seage yn sket fan buorlju\n06 mrt 2017 - 21:39\nIn 46-jierrige Burgumer moast moandei foarkomme omdat er de seage set hie yn in sket fan de buorlju. De man wie lilk op de nije buorlju doe't dy in hage fuortlhelje woene en dêr in sket foar yn it plak sette. Sy wiene op in jûn by him en syn âlden oan de doar kaam om te freegjen oft it wol koe. De oare deis wiene se fuortendaliks oan de slach gien. De Burgumer wie lilk dat er gjin betinktiid krigen hie en kaam mei de seage op de proppen. 'Ut protest, om de saak oan te wakkerjen', sa´t de man sei.\nLytse sneedsjes of gruttere skea\nHy soe mei syn heit en mem ferskate kearen oan de buorlju frege hawwe de situaasje wer sa te meitsjen sa't er wie. Neffens eigen sizzen soe er mar in pear lytse seagesneedsjes yn it sket makke hawwe. De buorlju sizze dat njoggen hurdhouten planken skea hawwe.\n"Dan mar leaver sitte"\nRjochter Irene Dölle fûn dat de Burgumer bemiddeling ynskeakelje moatten hie. Om it konflikt net fierder oprinne te litten, moat de Burgumer de skea - 450 euro - betelje. As er dat net docht, moat er njoggen dagen bromme. "Dan doch ik dat wol", rôp de Burgumer. De rjochter lei út dat finzenisstraf in twangmiddel is om te beteljen. De boete fan 450 euro skea moat er betelje. De Burgumer tekene fuortendaliks heger berop oan by de baly fan de rjochtbank.\nSkyldpodde-opfang yn eardere supermerk op De Harkema\nPlysje bekeurt 124 hurdriders op Hantumerwei yn Dokkum