Wachtsje op natueriis kin net mear: 10.000 bern nei de iishal | Omrop Fryslân\nWachtsje op natueriis kin net mear: 10.000 bern nei de iishal\n10 sep 2021 - 06:52\nFryske skoalbern moatte mear reedride en net allinnich as der natueriis leit. Neffens Sport Fryslân kinne wy allinnich sa de reedrydprovinsje fan Nederlân bliuwe. De organisaasje wurket mei ferskate partijen oan in plan om skoalbern oan it riden te krijen.\n"It reedriden sit yn ús bloed. It is in diel fan ús Fryske kultuer. Klimaatferoaring pakt dat no fan ús ôf, want wy kinne net wachtsje oant de froast syn ding dien hat."\nOan it wurd is Anne Jochum de Vries fan Sport Fryslân. "It reedriden is wat wy binne. En dus bondelje wy no de krêften om dat sa te hâlden."\nYn 'e mande mei ûnder oare de reedrydskoallen yn ús provinsje, mar ek it Gewest Fryslân en de Sven Kramer Academy wol Sport Fryslân no de skoalbern berikke. "Elk fan ús hie syn eigen manier om de jongerein te berikken. Mar yn stee fan fiif dobberkes útsmite, kinst ek foar de grutte fisk gean mei ien grutte dobber. Dat dogge wy no."\nPrachtige gefoel jaan\nIt idee is dat bern yn groep 5 en 6 fan de basisskoalle yn 'e kunde komme mei it reedriden. De dielnimmende organisaasjes sykje noch út hoe't dat it bêste kin. "Wannear't sy op it iis stean, is der genôch kennis om se les te jaan. It giet derom, hoe krije we se op it iis?"\nIen foardiel: Fryslân hat twa prima iisbanen: "Ien yn Ljouwert en ien op It Hearrenfean, dat is in geweldige situaasje. Dêr moatte we de bern hinne krije en se it prachtige gefoel te jaan. It gefoel fan glide oer it iis, de beweging fan it riden."\n"Op termyn moat it gean om 10.000 bern it jier, dus miskien moatte we wol wurkje mei bussen tusken skoallen en iishallen", seit De Vries. "Dat binne we no oan it úttinken."\n"We moatte sjen hoe't we skoallen helpe kinne mei it ferfier bygelyks. Sadat we net allinnich bern dy't op in pear kilometer wenje nei de iisbanen ta krije, mar ek bern dy't fan fierder fuort komme moatte."\nBegjin 2022 moat de earste skoalbern binnen it nije projekt op redens stean.\nSkoalreedriden yn Thialf moat bern op 'e izers hâlde Soad animo foar skoalreedriden yn Thialf Sven Kramer begjint mei eigen reedrydakademy: "Bern moatte wer op it iis"\nreedriden skoalbern Sport Fryslân\nMondiaal natuerkongres ropt Nederlân op: boarje gjin gas yn Waadsee\nTrije wiken sûnder spoarbrêge Ljouwert is 'meast optimistyske' senario


Popgala proai foar Ilanois | Omrop Fryslân (advertinsje)\nPopgala proai foar Ilanois 09 des 2007 - 08:51\n0 reaksjes Ilanois wint twa prizen op it Popgala\nDroemvlucht wûn de Omrop Fryslân Klipkar Pluspriis\nDe band Ilanois is de grutte winner wurden fan it gala fan de Fryske popmuzyk. Yn de Lawei yn Drachten krige de band sneon de priis foar de song fan it jier en de Ljouwerter Krante publykspriis. Dy lêste krige Ilanois foar de 24-oere aksje dy't de band begjin july hâlde as promoasje foar de single Pouring Rain. De oeuvre-priis gie nei Ernst Langhout, no solo-artyst, mar earder lid fan de band The Visitor.\nKorreksje meldeTrefwurden: argyfLês foarView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 09-12Rekreaasjepark yn Dantumadiel? 09-12Tsjinstregeling spoar oanpast Besjoch ek...


Tredde opfarrende HA38 fûn | Omrop Fryslân (advertinsje)\nTredde opfarrende HA38 fûn 17 des 2010 - 15:48\n0 reaksjes It lichem fan de fermiste 19-jierrige Grinzer matroas fan 'e skulpsûger HA38 is freedtemiddei fûn. It slachtoffer lei by it klearmeitsjen fan it kanteljen fan it skip yn de haven fan Harns tusken de reling en de stjoerhut. It lichem leit noch ûnder de boat yn ferbân mei neier ûndersyk. De kaptein fan 'e skulpsûger is tongersdei yn it MCL yn Ljouwert ferstoarn. Tiisdeitenacht waard it lichem fan de tredde opfarrende al fûn op it strân fan Skylge.\nKorreksje meldeTrefwurden: argyfLês foarView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 17-12Hjoed: Tredde opfarrende fûn 17-12Oaljekoek yn 'light'-ferzje Besjoch ek...


Minister fan Toerisme moetet mei nije missyhaaden fan Jamaika\nThús » Lêste nijs artikels » Breaking International News » Breaking Jamaica News » Minister fan Toerisme moetet mei nije missyhaaden fan Jamaika\nBreaking Jamaica News • Caribbean • Nijs • Weropbou • Toerisme • Reisbestimmingsupdate • Reisgeheimen • Ferskate nijs\nToerisme op Jamaika Minister, Hon. Edmund Bartlett, (twadde rjochts te sjen op 'e foto) en permaninte sekretaris yn it Ministearje fan Toerisme, Jennifer Griffith (links te sjen) pauzeer foar in foto mei (fan twadde links), Hege Kommissaris-oanwiisd nei Yndia, Jason Hall; Oanwiisde ambassadeur yn België, Symone Betton-Nayo; en oanwiisde ambassadeur yn Meksiko, Sharon Saunders.\nDe gelegenheid wie in hoflike oprop oan 'e minister yn syn New Kingston-kantoar wêr't se in koarte gearkomste hienen folge troch de presintaasje fan tokens fan wurdearring.\nTidens de gearkomste markearre minister Bartlett de feroaringen yn 'e toeristyske sektor troch de COVID-19-pandemy en mooglike gebieten fan gearwurking dy't kinne plakfine om de sektor te stypjen yn' e nije normaal.\nSpesifyk suggerearde de minister dat sokke gearwurkingspogingen training kinne omfetsje fia it Jamaica Center of Tourism Innovation (JCTI), ynvestearring, loftlift, en ek it útwreidzjen fan it berik fan it Jamaikaanske basearre Global Tourism Resilience and Crisis Management Center, nei de lannen om dy't de diplomaten tawiisd binne.


Mei sweltsjes en sweevjende hynders kin de Fryske literatuer de wrâld oer | Omrop Fryslân\n04 okt 2018 - 21:34\nKrekt op 'e tiid foar de Frankfurter Buchmesse fan nije wike is tongersdei by boekhannel Van der Velde yn Ljouwert de twatalige blomlêzing Swallows and Floating Horses presintearre. It giet om in romme, mar wol persoanlike seleksje út de Fryske literatuer fan alle tiden en wynstreken, sammele troch Ernst Bruinsma, Alpita de Jong en André Looijenga.\nIt hast 400 siden tsjokke boek ferskynt by de Ingelske útjouwerij Francis Boutle Publishers yn in rige fan blomlêzingen literatuer yn minderheidstalen. As oersetters binne betûfte Ingelske literatuer-oersetters oanlutsen. Sy krigen in kursus Frysk om it Frysk better lêze te kinnen, mar koene ek in berop dwaan op oersettings yn it Nederlânsk en op de tsjinsten fan de twa Fryske tusken-oersetters Jetske Bilker en Jantsje Post.\nFan Liudger oant Elmar\nDe blomlêzing begjint mei in beskriuwing fan it libben fan evangelist Liudger yn de midsiuwen en einiget mei it noch reedlik resinte fers 'Myn lân' fan Elmar Kuiper. Yn it boek is ek in seistal teksten opnommen yn it Noard- en Eastfrysk.\nHeechlearaar Reinier Salverda, âld-direkteur fan de Fryske Akademy, omskriuwt it boek as 'in literêre skat', dêr't ek foar Friezen sels noch in soad yn te ûntdekken falt. De gearstallers hawwe besocht de teksten sa te kiezen, dat de lêzers ek in goed byld krije fan de Fryske skiednis, taal, lânskip en bysûnderheden.\nTitel Swallows and Floating Horses komt fan Faderpaard\n"It giet om in persoanlike seleksje", fertelt gearstaller Ernst Bruinsma. "We hawwe net de meast bekende teksten selektearre, mar bekende skriuwers as Gysbert Japicx, de bruorren Halbertsma, Tiny Mulder, Diet Huber, Trinus Riemersma, Anne Wadman en Rink van der Velde hawwe wol allegearre in plak krigen yn it boek." De titel fan it boek 'Swallows and Floating Horses' komt út de oersetting fan it fers 'It Faderpaard' fan Tsjêbbe Hettinga.\nDe útjefte fan it boek wurdt stipe troch de Provinsje Fryslân en it Nederlandse Letterenfonds. De útjouwerij hat yn earste ynstânsje tûzen eksimplaren fan de mânske blomlêzing printsje litten, mar hopet fansels op in twadde printinge.\nBegjin desimber is der in twadde offisjele presintaasje fan de Sweltsjes en Driuwende Hynders yn Londen.\nFrysk literatuer blomlêzing twatalich Ingelsk


Jo eigen dogfood ite | Martech Zone\nFreed, febrewaris 6, 2009 Snein, augustus 23, 2009 Douglas Karr\nJo sille dizze term nochal wat brûke op it ynternet. As ik it oer ha bedriuwsblogging, Ik brûk de term sûnt de liedingen fan ús bedriuw direkt komme fan ... bedriuwsblogging.\nDat sei, dit is in ynspirearjende foto dy't ik fia StumbleUpon fûn Scott Rope's blog, Prate oer it iten fan jo eigen dogfood!\nHokker soarte reklame kinne jo berikke troch jo eigen produkt op te nimmen? Soe hjir graach wat mear foarbylden fan sjen!\nTags: tsjinst foar dataleveringdata managementFailure: It geheim foar suksessearch engine marketing werom op ynvestearringtsjinoan rinneWordPress\n6 feb 2009 om 1:41 oere\nB2B marketing hat mear opfallende, memorabele demonstraasjes lykas dizze nedich.\nAs copywriting-pup die ik ien foar myn spec-boek: it hie in man yn 'e finzenis mei de seldeur ticht hâlden troch in Kryptonite-fytsslot. De kop wie gewoan 'Bike Thief'.\n6 feb 2009 om 5:20 oere\nDoug, hoewol dit in geweldige foto makket, makket de wierheid, yn myn miening, dizze minne marketing.\nEins wie it mar $ 500 fan echte munt steapele boppe op falsk jild, en minsken koene har fuotten allinich brûke om it te brekken. In befeiliger wie oanwêzich om te soargjen dat nimmen de regels ferbruts en dat minsken it jild net koenen behâlde as se it brieken. -GizModo\nIk tink dat dizze promoasje teminsten in bytsje ferrifeljend is, om't allinich in pear hûndert dollar lizze en befeiliging oanwêzich hat, toant dat de oanspraken oer it produkt de eigentlike mooglikheden fier oerstekke. Net dwaan jo fiele jo in bytsje leegrûn nei't jo dizze feiten útfûn hawwe?\nIt is ek net echt in foarbyld fan "jo eigen dogfood ite." Dat is in term foar softwareyndustry foar testen op 'e applikaasjes dy't jo oanmeitsje troch se te brûken om jo eigen bedriuw te rinnen. It is wat jo dogge by Compendium, mar in stapel mei hast folslein falsk jild opsette en in befeiliger foar in pear oeren yn in iepenbiere demonstraasje rint jo bedriuw net op jo produkt. Foar 3M om eins "har eigen dogfood te iten", soene se har befeiligingsglês moatte brûke om bedriuwsbelangen signifikant te beskermjen.\nMinsken fertsjinje earlik en respekt te wurde behannele, en mei grutskens de produkten brûke dy't jo oanmeitsje is in geweldige manier om har sjen te litten dat jo leauwe yn jo eigen wurk. In kontroleare foto-op sette om falske buzz te generearjen liket minder dan folslein earlik en respektfol. Dit is in stunt, gjin oanhâldende demonstraasje fan fertrouwen yn jo eigen produkten. Ik tink dat 3M reagearje moat op hoe't minsken dizze foto ynterpreteare hawwe en ekskuses oanbiede.\n6 feb 2009 om 8:33 oere\nWow - do bist in heul letterlike waarnimmer! (komplementearje, net beledigje).\nRe: Jo eigen dogfood ite - of it systeem software is as in advertinsje, it makket net echt út. Dat is myn miening en ik hâld my derby.\nRe: Advertinsje - myn wurdearring is foar de kreativiteit belutsen by de advertinsje. Oft it in stunt is of net, makket net út; it krijt minsken nei te tinken oer it produkt of tsjinst.\nJo geane derfan út dat de bedoeling letterlik wie - dat d'r earne in pear miljoen dollar yn 't iepen plak is dat 3M beskermet mei har eigen glês. Myn ferûnderstelling wie oars - gewoan dat se in ferhaal wolle fertelle. Sadree't ik de foto sjoch, begryp ik it ferhaal.\nNeffens my leau ik dat it in krêftige advertinsje is.\n7 feb 2009 om 12:38 oere\nDat jo sizze dat jo de feiten útfine efter it sjen fan de foto hie gjin ynfloed op jo waarnimming fan 'e advertinsje? Ik foarsizze dat hast elkenien dy't dizze foto sjocht en dan leart dat it in stunt fan 'e middei wie, d'r wie in befeiliger, jo koene allinich it glês skoppe, en hast al it jild wie nep - sil defleare fiele. Dit is in skaaimerk fan bad reklame: as jo útfine dat wat jo tochten wier wie eins net.\nIt is in geweldich idee foar 3M om de krêft fan har glês yn it iepenbier te demonstrearjen. Mar wêrom net in beskerme kubus opsette mei in stapel bakstiennen rêstend op plaatglas? Of it meitsjen fan in glêzen flier? Dizze fertelle in geweldich ferhaal dat folslein wier is!\n7 feb 2009 om 8:51 oere\nIk doch it earlik net. Elke advertinsje dy't wy tsjintwurdich sjogge, oerdriuwt om 'it ferhaal te fertellen', of it no in auto-kommersje is as in Google Adwords-advertinsje. Eartiids tink ik net dat de bedoeling fan 3M wie te ligen, it wie gewoan om mei in kreative advertinsje te kommen.\nYn dit gefal tink ik dat se in goede baan hawwe dien. In stapel stiennen op it glês soe (nei myn miening) gjin ynfloed hawwe. Dat soe prate mei 'sterkte', mar net mei 'feiligens' fan it materiaal.\nNo, wie de foto begelaat troch in fideo of ferhaal dat stelde dat d'r in miljoen dollar yn it paniel siet en dat se 30 dagen efterlitten wiene op in iepenbiere plak, sûnder befeiliging ... dan soe ik it mei jo iens wêze. 3M begelate de spot lykwols net mei ien fan dy dingen.\nNimmen, yn har goede gedachten soe in nije bank bouwe mei in feilige makke út 3M befeiligingsglas nei dit te sjen, soene se? Ik tink fan net.\n7 feb. 2009 om 2:42 oere\nDat is in frij krêftige fisuele! En ik haw altyd de siswize 'yt jo eigen dogfood' leaf!\n8 feb. 2009 om 9:59 oere\nSorry Doug, mar ik bin it mei Robby iens. Doe't ik de foto foar it earst seach, koe ik net leauwe dat in bedriuw dat fertrouwen yn har produkt wêze soe dat se der safolle jild yn stuts, gewoan minsken doarre te besykje it te stellen.\nIk soe in reaksje op jo side efterlitte mei de fraach oft se ferburgen fideokamera's hienen dy't sjen litte minsken besykje (en nei alle gedachten net) it glês te brekken.\nMar ien kear Robby de beanen fergriemd oer it hawwen fan in befeiliger, allinich jo fuotten brûke en meast nep jild hawwe, fielde ik my bedrogen.\nIk tink net needsaaklik minder fan 3M (ik sil noch post-it-notysjes keapje), mar de advertinsje hat dúdlik al har wearde by my ferlern en ik soe net út myn manier gean om har befeiligingsglas te keapjen.\n14 feb. 2009 om 2:43 oere\nSjoen dizze kampanje lansearre yn febrewaris 2005, soe ik sizze dat dit nije betsjutting jout oan lange sturt. Ik hoopje dat it PR / Marcom-team har google-warskôgings noch hat ynsteld - dizze string berjochten sil se frjemd meitsje.\n2005 berjocht: http://www.37signals.com/svn/archives/001064.php\nFanút in kommunikaasjeperspektyf is dit in direkt werkenbere fisuele dy't it merk kommuniseart, har wearden fersterket en in krêftich berjocht presinteart. dat is in lestich ding om te dwaan by in bushalte.\n7 aug 2009 om 4:51 oere\nRobby Slaughter begrypt de wrâld fan marketing dúdlik net ... jo prate hjir no krekt oer, net Robby? No, dan docht bliken dat it in masterlik marketingark wie. Reklame giet oer it meitsjen fan in memorabel byld yn 'e holle fan' e konsumint, en dizze akte sil dúdlik net ûngemurken gean. Unôfhinklik fan jo ûnnoazele needsaak om de krektens / ûnkrektens te besprekken, en likefolle oft it produkt eins presteart as jo soene ôfliede út it byld ... jo binne no opfallend bewust fan har produkt. Jo hawwe no in net te ferwiderjen ôfbylding fan 3M feilichheidsglês yn jo holle. Sa? Masterful marketing, perioade.


Kazankatedraal (Sint-Petersburch) - Wikipedy\nDe Katedraal fan Us Leaffrou fan Kazan of, yn 't koart, de Kazankathedraal (Russysk: Казанский собор) is in russysk-otterdokse tsjerke oan de Prospekt Nevski yn Sint-Petersburch.\nDe katedraal waard tusken 1801 en 1811 yn opdracht fan tsaar Paul I boud en ferfong in tsjerke dy't wijd wie oan de berte fan de Hillige Jongfaam. It ûntwerp fan de katedraal wie ôfkomstich fan de arsjitekt Andrei Voronichin en is ynspirearre op de Romeinske Sint-Piter. Alhoewol't de Russysk-Otterdokse Tsjerke de plannen ôfkarde om in op in katolike basilyk ynspirearre tsjerke te bouwen yn de doedestiidske haadstêd fan Ruslân, hie it ûntwerp de stipe fan it hôf.\nKarakteristyk oan de tsjerke is de 111 meter lange kolonnade mei 96 pylders, dy't yn in bôge it plein foar in part omklammet. De troch rôze pylders droegen tsjerke is binnen rûm, mar tsjuster en wurdt ferljochte troch grutte kroanluchters. De ûnbidich grutte brûnzen doarren binne ien fan de trije replika's fan de doopkapel fan de domtsjerke fan Florence. Oan de ikoanen hawwe de bêste russyske skilders út dy tiid wurke. De ikonostaze bleau mar foar in diel bewarre.\nNei't yn 1812 Napoleon Ruslân binnenfoel, socht maarskalk Michail Kûtûzov help by Us Leaffrou fan Kazan, oan wa't de tsjerke wijd wie. Doe't de oarloch oer wie moast de katedraal yn it foarste plak in monumint wurde ta oantinken fan de russyske oerwinning op Napoleon. Kûtûzov soe sels yn 1813 yn de katedraal byset wurde. Twa jier letter waarden de kaaien fan santjin stêden en acht fêstings út Jeropa oerbrocht en yn de sakristy fan de tsjerke ophongen. De twa bylden fan Kûtûzov en Barclay de Tolly foar de katedraal binnen in ûntwerp fan Boris Orlovski út 1837.\nDe earste politik demonstraasje fan Ruslân, de Kazan-demonstraasje, fûn yn 1876 foar de katedraal plak. Nei de Oktoberrevolúsje waard de katedraal ûnteigene en sletten foar de earetsjinst. Yn 1932 krige it in nije bestimming as in Museum fan de Skiednis fan Religy en Ateïsme. It duorre oant 1998 ear't it gebou wer brûkt waard dêr't it foar ornearre wie.\nYn 2002 waard de katedraal wer oan de Russysk-Otterdokse Tsjerke werom jûn.\nJehannes (de Evangelist)\nAl de skilderijen binne fan de hân fan Vladimir Borovikovski.\nOfbylden dy't by dit ûnderwerp hearre, binne te finen yn de kategory Kazan-katedraal, Sint-Petersburch fan Wikimedia Commons.\nUntfongen fan "https://fy.wikipedia.org/w/index.php?title=Kazankatedraal_(Sint-Petersburch)&oldid=1001005"


Motorrider ferwûne 17 okt 2011 - 10:06\n0 reaksjes In 32-jierrige motorrider út Lelystêd is sneintemiddei op de Tolhekbuert yn Nij Beets ferwûne rekke by in ûngelok. De man naam nei alle gedachten de bocht te rom en kaam dêrby op de ferkearde helte fan de dyk telâne. Dêr ried krekt in 46-jierrige man út De Himrik. Dy koe it slachtoffer net mear ûntwike. De motorrider rekke de auto en kaam te fallen. It slachtoffer is mei ferwûnings oan de skonk oerbrocht nei it sikehûs yn Drachten.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: argyfView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 17-10Ynbrekkers út Utrecht oppakt 17-10Top 1000 fan start by Omrop Besjoch ek...


VV Ouwe Syl hat nij keunstgersfjild mei tank oan ferlotting hûs - Omrop Fryslân\nVV Ouwe Syl hat nij keunstgersfjild mei tank oan ferlotting hûs\n4 septimber 2020, 13:53 • 2 minuten lêstiid\nYn Aldebiltsyl nimme se by VV Ouwe Syl freed offisjeel in nij keunstgersfjild yn gebrûk. Yn 2017 waard foar de finansiering fan dit fjild in ferlotting holden, dêr't in wenhûs yn Aldebiltsyl de haadpriis fan wie.\nIt fjild is nei de simmerfakânsje al yn gebrûk naam, en der is al in soad op traint. Ofrûne sneon is de earste wedstriid op it fjild spile. Neffens Natascha van der Laan, de foarsitter fan de feriening, binne de spilers entûsjast. "Iedereen is heel blij, ze trainen nu niet meer in een modderpoel. Het was echt nodig, ons trainingsveld had nog maar weinig gras en met iedere regenbui werd het een modderpoel. Dat is leuk voor de kinderen om in te spelen, maar niet voor het trainen. De trainingen werden regelmatig afgezegd, want het was niet meer verantwoord. De kinderen konden uitglijden, en de senioren werden er ook niet blij van."\nLot út de lotterij\nDat it fjild der kommen is, komt troch in letterlik lot út de lotterij, it is nammentlik finansiere troch it ferlotsjen fan in wenhûs yn Aldebiltsyl. Sûnder die lotterij wie dit nije fjild der net kommen. Van der Laan: "Een kunstgrasveld gaat behoorlijk in de kosten lopen, en we hebben dit helemaal zelf gefinancierd, dus zonder een bijdrage van de gemeente. Dan moet je toch gaan denken aan tonnen geld. Omdat het ons eigen veld is kunnen we wel de verantwoordelijkheid nemen om er voor te zorgen dat alles netjes blijft en technisch op orde is."\nEk al hawwe se krekt in nij keunstgersfjild, de klup is alwer dwaande mei it folgjende projekt. "Wij hebben samen met andere verenigingen in de buurt een sportvisie ingediend bij de gemeente. De volgende wens die wij hebben is een nieuwe accommodatie, nieuwe kleedboxen. Daar gaan we nu mee aan de slag."\nPetear mei Natascha van der Laan, foarsitter fan VV Ouwesyl\nDe winneres fan de lotterij fan 2017 kaam út Arnhem en neffens de inisjatyfnimmer fan de lotterij, Anne Polstra, wennet sy noch hieltyd yn it hûs dat se wûn hat. "Dat wie fansels wol it moaiste senario, dat immen dy't der ek wenje woe it winne soe. Lokkigernôch is dat útkaam."\nDe lotterij wie dus tige slagge, mar neffens Polstra is it net samar eat datst yninoar flânzest, "It bestjoer dêrfan is eins net samar even neist in gewoane baan te dwaan." Hy hat fan it organisearjen fan sokke projekten dan ek syn wurk makke: hy helpt klups mei it opsetten fan sa'n ferlotting.\nPetear mei Anne Polstra, inisjatyfnimmer fan de ferlotting\nFuotbalklup Aldebiltsyl ferlottet hûs by jubileum Frou út Arnhem wint hûs mei ferlotting fuotbalklup Ouwe Syl Aldebiltsylster ferlottet op 'e nij in hûs foar goed doel


Jong H'fean bekert fierder | Omrop Fryslân (advertinsje)\nJong H'fean bekert fierder 07 sep 2009 - 20:54\nJong Hearrenfean/Emmen hat moandeitejûn de kwartfinale (lêste 16) fan de KNVB beker foar belofteploegen helle. Nei de winst op jong FC Grins wie in lykspul tsjin jong Veendam genôch. It waard 1-1, mar wol mei de hakken oer de sleat. Thúsploech jong Veendam kaam troch Martijn van der Laan krekt foar it skoft op foarsprong.\nJong Hearrenfean/Emmen, mei fjouwer earste jiers A-junioaren, kaam yn de 91e minút op 1-1 troch Kenny Otigba. De beker yn de pûlfaze is no foarby.\nKorreksje meldeTrefwurden: argyfLês foarView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 07-09Wenboathaven Snits opknapt 07-09Brân op Kustwachtskip op see Besjoch ek...


Lúksemboarger te hurd op A32 | Omrop Fryslân (advertinsje)\nLúksemboarger te hurd op A32 22 apr 2009 - 13:50\nOp de A32 by Wolvegea hat de plysje tiisdeitejûn in 35-jierrige automobilist út Lúksemboarch oanhâlden. De man passearde in snelheidskontrôle mei in snelheid fan 197 kilometer yn 'e oere. Op dat plak jildt in maksimum fan 120. Yn oerlis mei de offisier fan justysje waard it boetebedrach op 570 euro bepaald. Neidat de man dit betelle hie, mocht hy wer fierder.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: argyfView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 22-04Marsumers nei JSF-debat 22-04Klûs út skoalle stellen Besjoch ek...


Amerikaanske Uny foar Boargerlike Frijheden - Wikipedy\nAmerikaanske Uny foar Boargerlike Frijheden\n(Trochwiisd fan ACLU)\nAmerikaanske Uny foar\ntype org. feriening, non-profit\nwurkmêd opkommen foar boargerrjochten\nfuortk. út NCLB\ntal leden 1,2 miljoen (2017)\naktyf yn Feriene Steaten, Porto Riko\nDe Amerikaanske Uny foar Boargerlike Frijheden (Ingelsk en offisjeel: American Civil Liberties Union), ek bekend ûnder de ôfkoarting ACLU, is in Amerikaanske non-profitorganisaasje dy't himsels ta doel stelt om 'e yndividuële rjochten fan alle persoanen yn 'e Feriene Steaten te ferdigenjen en te hanthavenjen, sa't dy fêstlein binne yn 'e Amerikaanske Grûnwet. De organisaasje, dy't aktyf is yn alle fyftich Amerikaanske steaten en dêropta yn Washington, D.C. en Porto Riko, is offisjeel ûnpartijich, en kriget geregeldwei krityk út sawol progressive as konservative hoeke. De ACLU hie yn 2017 1,2 miljoen leden, krapoan 300 betelle wurknimmers, ferskate tûzenen frijwilligers en in budget fan $100 miljoen. De wichtichste taken fan 'e ACLU binne it jaan fan juridyske bystân oan lju fan wa't (nei de miening fan 'e ACLU) de boargerrjochten yn 'e knoei komme, it beävensearjen fan in politike lobby by it Amerikaanske Kongres, it regear en oare oerheidsynstellings, en it jaan fan foarljochting oer boargerrjochten oan it publyk.\n1 Organisatoaryske opbou\nOrganisatoaryske opbou[bewurkje seksje | boarne bewurkje]\nDe beweging bestiet ein út twa selsstannige mar nau ferbûne organisaasjes: de American Civil Liberties Union, in feriening mei leden, en de ACLU Foundation, in stifting sûnder leden mar mei de formele status fan in goed doel. Beide organisaasjes binne behelle yn it ferdigenjen fan boargerrjochten, it fieren fan rjochtsaken foar datselde doel, en it jaan fan ûnderrjocht oer dat ûnderwerp, mar allinne skinkings oan 'e stifting binne jildige ôflûkposten by it dwaan fan belestingoanjeften, en allinnich de feriening mei him opstelle as in politike lobbygroep.\nDe ACLU giet werom op it Nasjonaal Buro foar Boargerlike Frijheden (National Civil Liberties Bureau, NCLB), dat yn 1917 oprjochte waard. Sels ûntstie de ACLU trije jier letter, yn 1920. Mank de oprjochters wiene aktivisten as Jane Addams, Roger Baldwin, Albert DeSilver, Crystal Eastman, Morris Ernst, Elizabeth Flynn, Felix Frankfurter, Arthur Garfield Hays, Helen Keller, Walter Nelles en Rose Schneiderman. It gie yn it begjin benammen om it ferdigenjen fan 'e frijheid fan mieningsutering fan anty-oarlochsdemontranten. Geandewei de 1920-er jierren waard dat smelle wurkmêd útwreide om ek de frijheid fan mieningsutering fan keunstners en fan stakende wurknimmers te ferdigenjen. Tagelyk sette de ACLU útein mei in gearwurking mei de NAACP dy't oant hjoed de dei ta duorret, om rasisme en diskriminaasje tsjin te gean.\nYn 'e 1930-er jierren kante de ACLU him oan tsjin plysjegeweld en waard it ferdigenjen fan 'e rjochten fan 'e Yndianen opnommen yn it takepakket. Yn dy snuorje wie de organisaasje benammen tige aktyf by it ferdigenjen fan leden fan 'e Kommunistyske Partij fan de Feriene Steaten fan Amearika (CPUSA) en fan 'e (pasifistyske) Jehova's tsjûgen. Yn 1940 fûn in stimming plak wêrby't it bestjoer fan 'e ACLU besleat om kommunisten te warjen út liedingjaande posysjes binnen de organisaasje. Elizabeth Flynn, ien fan 'e oprjochters, dy't teffens lid fan 'e CPUSA wie, waard doe út it bestjoer set. Under de Twadde Wrâldoarloch besocht de ACLU om 'e nocht om foar te kommen dat Amerikaanske boargers fan etnysk Japansk komôf opsletten waarden yn ynternearringskampen.\nUnder de Kâlde Oarloch waard it haadkantoar fan 'e ACLU behearske troch anty-kommunisten, dy't tsjinkearden dat de ACLU belutsen rekke by de ferdigening fan Eugene Dennis en oare lieders fan 'e CPUSA. Mei dêrtroch ferdwûnen dyselden, èn harren abbekaten, allegear efter de traaljes. Yn kontrast mei it belied fan it lanlike bestjoer ferdigenen in soad pleatslike ôfdielings fan 'e ACLU wol leden fan 'e CPUSA. Uteinlik waard yn 1968 it beslút út 1940 ûngedien makke dat kommunisten út it bestjoer kearde, en Elizabeth Flynn waard yn 1970 symboalysk (want postúm) wer yn it bestjoer fan 'e ACLU opnommen. De opstelling foar kommunisten oer ûnder de Kâlde Oarloch is ien fan 'e foarfallen út it ferline fan 'e organisaasje dêr't de ACLU noch altyd in soad krityk op kriget.\nTsjin 1964 hie de ACLU 80.000 leden. Yn de 1960-er jierren wie de organisaasje benammen warber troch te besykjen om yn 'e Feriene Steaten de wetlike skieding tusken tsjerke en steat ôf te twingen, en by de ferdigening fan anty-oarlochsaktivisten yn it ramt fan 'e protesten tsjin 'e Fjetnamoarloch. Ek wie de ACLU behelle yn 'e rjochtsaak Miranda v. Arizona, dy't gie oer it hâlden en dragen fan 'e plysje by ferhearren, en yn 'e rjochtsaak New York Times Co. v. United States, dy't útdraaide op nije regeljouwing om 'e parse te beskermjen as dy ferslach die fan oerheidsaktiviteiten. Yn 'e 1970-er en 1980-er jierren bejoech de ACLU him op ûnûntgûn terrein, lykas de ferdigening fan 'e rjochten fan homoseksuëlen, studinten, finzenen en earmen. Yn 'e ienentweintichste iuw kante de organisaasje him oan tsjin it ûnderwiis fan kreäsjonisme (oftewol it skeppingsferhaal út 'e Bibel) yn it iepenbier ûnderwiis. Teffens waarden der ferskate rjochtsaken fierd om 'e beheining fan privacyrjochten yn it ramt fan 'e terrorismebestriding ûngedien te meitsjen.\nDe ACLU is foar\nfrijheid fan godstjinst\nit rjocht op abortus\nit rjocht fan bedriuwen en organisaasjes om ûnbeheind finansjeel by te dragen oan politike kampanjes\nit rjocht fan finzenen op in minskweardige behanneling\nit rjocht fan homoseksuëlen yn stabile relaasjes om bern te adoptearjen\nit rjocht op wapenbesit (hoewol as in kollektyf rjocht en net as in yndividueel rjocht, sa't it Amerikaansk Heechgerjochtshôf dat sjocht)\nde skieding tusken tsjerke en steat\nDe ACLU is tsjin\nit brûken fan godstsjinst om diskriminaasje (bgl. fan froulju of homoseksuëlen) goed te praten\ndiskriminaasje yn alle mooglike foarmen\nde ynkommenskleau tusken manlju en froulju\nalle foarmen fan marteling\nit ôfnimmen fan stimrjocht fan lju dy't feroardiele binne foar in misdriuw\nit opofferjen fan boargerlike frijheden en privacy yn 'e namme fan nasjonale feilichheid en terrorismebestriding\n(in) Offisjele webside fan 'e Amerikaanske Uny foar Boargerlike Frijheden\nOfbylden dy't by dit ûnderwerp hearre, binne te finen yn de kategory American Civil Liberties Union fan Wikimedia Commons.\nUntfongen fan "https://fy.wikipedia.org/w/index.php?title=Amerikaanske_Uny_foar_Boargerlike_Frijheden&oldid=931984"\nDizze side is it lêst bewurke op 11 sep 2018 om 23.19.


Dropshipping is in saaklik model wêryn jo, de retailer, gjin stock hoege op te slaan of sels te behanneljen. Klanten bestelle produkten fia jo online winkel, en jo warskôgje jo leveransier. Se ferwurkje, ferpakke en ferstjoere it produkt direkt op 'e klant.\nWebsite Builder Expert lansearre in nije infografyske gids, Hoe kinne jo in Dropshipping-bedriuw begjinne?. De infografyske gids brûkt de lêste statistiken en ûndersiik basearre op ynsjoch fan 'e Dropshipping -saakkundigen mei wa't wy sprieken. Hjir is wat it behannelt:\nIepenbiering: Ik brûk myn affiliate links foar de platfoarms neamd yn dit artikel.


Sammele wurk Tjitte Piebenga troch de eagen fan in oare Peinzer skriuwer - de Moanne\nPublisearre op donderdag, 25 september 2014 · Reagearje\nYn 2011 hat útjouwerij Bornmeer it sammele wurk (poëzy en proaza) fan Tjitte Piebenga útjûn. Yn in moaie kassette binne de twa dielen mei ynliedings fan Abe de Vries, Joke Corporaal en Hylke Tromp ferskynd. Yn de opnommen bylagen steane: 1). List fan fersen; 2.) Fersen alfabetysk op titel of begjinrigel; 3). Fotokatern mei famyljefoto’s; 4). Bibliografy en 5). Register op persoansnammen.\nJoke Corporaal fertelt oer it libben en it wurk fan Piebenga, Abe de Vries skriuwt in essay oer de poëzy fan de skriuwer, en Hylke Tromp besiket in beskriuwing fan it neffens him wichtichste tema yn it proaza fan syn sweager te jaan – it ferhûddûke jonkje.\nmyn kattepûl is stikken en it begjint to\nreinen. de rútsjes sjogge swart ûnder it\ntek wei. gerryt keart it kret om, de kij\nen hiel fier efteroan giet master om\n(tj.p. peins, ’71)\nIk haw nea oer it wurk fan Tjitte Piebenga noch oer syn persoan skreaun, ek net reagearre op de ‘behannelingen’ fan myn persoan troch Piebenga yn Prym of op oare plakken – ik koe him te goed. Yn Peins hiene wy jierren hast buorlju west.\nSyn mem learde my op de legere skoalle it lêzen en it skriuwen, syn heit korrigearre myn earste roman Forneukte Stêd, 1972 – ‘do bist in Peinzer, en as it wat is doch ik it’, sei er, doe’t ik him frege. Op syn suster Anke haw ik jierren fereale west. Yn myn roman Piksjitten op Snyp hat myn ferteller it opnommen foar in man dy’t troch it grau opjeid wurdt (wat soms mei ‘foute’ minsken yn en nei ’45 barde).\nDoe’t Tjitte Piebenga yn Peins kaam wie ik seis of sân, hy tolve of trettjin. Ik bin yn Peins berne en haw dêre 21 jier wenne, Piebenga in 30 jier mei inoar. Doe’t er nei Arum gong as skoalmaster yn 1959 wie ik achttjin en haw him dêre wol opsocht – ik fûn syn gedichten nijsgjirrich. Ek it tiidskrift Asyl, dat er mei Bauke de Jong opsette en yn Arum makke, spruts my oan. We hawwe dêroer yn it skoalhûs yn Arum diskusjes hân.\nMeidat hy in fiif en in heal jier âlder wie, hie ik as jonge mei him gjin yntinsyf kontakt yn Peins, út en troch rekke er ris op ‘e tekst oer Hemingway, Claus en guon toanielskriuwers dy’t er goed fûn. My heucht in kear doe’t er appelbeamkes oan ús heit ferkocht. Ek oer Pound en Eliot, de favoriten fan syn heit, hie er it gauris. Hy kaam út in famylje mei boeken en kultuer.\nAlles wat er (faak heftich) nei foaren brocht fûn ik doe ynteressant. Dat er simmers ferbûn wie oan in autoskooter wie foar my helendal it toppunt. Hawar, Tjitte Piebenga hat foar my in pear jier ynspiraasjeboarne west – as persoan en as skriuwer.\nDoe’t ik wat âlder wie en op de kweek kaam, krige ik mear kontakt mei de famylje. Mei de jongere broer Edzard hie ik in Royal Enfield, dy’t faker stilstie as ride, fan de âldste suster Grite kocht ik foar de earste learkring (klas 1 en 2) fan de Rykskweek yn Ljouwert har boeken – sij wie trije jier âlder – Anke, de twadde suster gong wol mei nei feesten fan de kweek, en fan Haring Piebenga, de heit fan Tjitte, haw ik boeken te lien krigen.\nMei oare wurden, ik koe it libben fan Tjitte Piebenga frij goed. Syn wurk wie Peins, Peins en nochris Peins. In soad wat de haadpersoanen yn syn ferhalen belibben en úthellen hie Peins as achtergrûn. Autobiografysk? Autofiksje? Anekdoatysk faaks? Ik moast doe yn it begjin noch in hâlding fine oangeande dy ferhalen dy’t my sa ticht op ‘e hûd sieten. Ik moast ek mear kennis fan literatuer hawwe om antwurden te finen, om eventueel reaksjes op papier te setten. Dy antwurden haw ik no. It sil nimmen nij dwaan, dat ik it mei de trije ynlieders op it wurk fan Tjitte Piebenga net helendal iens bin – soms helendal net.\nPeins – Keatse, aaisykje en reedride\nAst opgroeidest yn Peins dan moast as jonge op syn minst keatse, aaisykje en reedride kinne. Tjitte Piebenga wie gjin keatser, gjin aaisiker en op it iis ek net ien fan de fluchsten. Mei oare wurden, as jo gjin weiten hin wêze woene, dan moasten jo útblinke yn oare saken as keatsen, aaisykjen en reedriden om in plak yn it doarp ûnder de opgroeiende jonges yn te nimmen. Dy oare saken komme foar in part ‘letterlik’ en metafoarysk yn de ferhalen fan Piebenga werom.\nTjitte Piebenga hearde by de groep jonges dy’t fiif oant acht jier âlder wie as ik. Se koene ús dy’t jonger wiene net brûke as se ris wat úthelje woene.\nDochs kin ik heel wat ferhalen fan Piebenga dy’t spylje yn in lyts doarpke ien op ien lêze – ik werken de persoanen, de nammen dy’t brûkt wurde. Meidat soks net yn diskusje stiet – myn assosjaasjes binne foar elk fan myn generaasje út Peins falide – kin ik de ferhalen ek as ferhalen lêze, kin ik se as literatuer beskôgje, omdat ik as persoan net letterlik meidoch, der bûten stean.\nIt binne de nammen fan bern en folwoeksenen yn de ferhalen dy’t foar my mear betsjutting hawwe as allinne yn de stoarjes. Alles kloppet yn de ferhalen fan Piebenga, want ek ik haw bygelyks op de ‘Hoantsjepôle’ boarte, of op de Peinzer feart riden, en op de opfeart fan Peins nei Wallinga by ljochtmoanne – in frijplak foar spantsjes. Mar dat hâldt net yn dat myn ûnderfinings lykop rinne mei de literêre ynhâld fan de ferhalen fan Piebenga. De echte ‘Dut’ wie twa jier jonger as ik, de echte ‘Suk’ wie fiif jier âlder. De echte ‘Anneke’ dy’t op it omslach fan de twadde printinge fan It lyk wurdt oantaast stiet, wie seis jier âlder. Yn de ferhalen fan Piebenga spylje fammen mei dy nammen in literêre rol.\nYn dit ferbân is de ynlieding oer it libben en it wurk fan Tjitte Piebenga troch Joke Corporaal tipelsinnich en klisjeemjittich, opynje-befêstigjend. De skriuwer soe yn selskip gauris beweard hawwe dat er de soan fan de ‘ferkearde’ Piebenga wie (de goeie wie dan de broer fan syn heit, Jan Piebenga, haadredakteur fan de LC). Corporaal seit dat Tjitte Piebenga hyltyd konfrontearre waard mei de ‘foute’ kar fan syn heit yn de twadde wrâldkriich. Oant en mei de Rykskweekskoalle waard er as ‘lânferrieder’ en as ‘nsb-er’ narre.\nIk kin dizze feiten wat Peins oanbelanget net befêstigje – ik haw nea merkbiten dat de skriuwer en syn famylje troch de ‘foute’ kar fan de heit yn Peins skoudere waarden. Wat de Rykskweekskoalle oanbelanget kin Reinder van der Leest dy’t dêre twa klassen heger siet as Tjitte Piebenga him net heuge dat dy pakt waard troch de hâlding fan syn heit yn de oarloch. Reinder siet mei Tjitte ien of twa jier yn de skoalkrante ‘Monocle’ fanôf augustus ’53. Se hawwe dat blêd oprjochte. Meindert Bylsma en ik hawwe letter ek yn dy skoalkrante skreaun.\nit is sa’n spultsje sa’t beppe sei:\nder steane hûndert mar der lizze wol\nas it reint drippe de iperen beammen\nsa lang nei.\noer de buorren waeit de rook fan grouwe\nearte mei spek.\nTjitte Piebenga ferwiksele nei in pear jier de Rykskweek foar de Herfoarme kweekskoalle ‘Mariënburg’ yn Ljouwert. Syn âldste broer en âldste suster bleauwen op de Rykskweekskoalle yn Ljouwert. It sil in oare reden as pesterij west hawwe dat Piebenga de Ryks ferliet. Yn 1957 begûn ik op dyselde Rykskweek.\n‘Yn 1959’, skriuwt Corporaal, ‘waard Piebenga it op ien nei jongste skoalhaad fan Nederlân (hy wie 24), de jongste wie syn broer yn Bears’. Neffens my moatte je gjin myten kreëarje noch yn stân hâlde: jo koene pas haad fan in legere skoalle wurde as jo 25 wiene, ûnder 25 wiene jo waarnimmend haad. Iksels hie ek frijstelling fan tsjinst lykas Piebenga, meidat ik op in ienmansskoalle wurke, en waard op myn 21e waarnimmend haad yn Hjerbeam. De jongste? Mei oare wurden, we ha neat oan geswets, biografyske beskriuwers moatte neirinne oft feiten klopje. Mear saken oangeande it libben fan Piebenga hat Corporaal net goed tsjekt.\nSe skriuwt ek dat Piebenga yn 1966 ûntslach naam as haad fan de iepenbiere legere skoalle fan Arum, omdat er psychology studearje woe yn Grins. Mar ast lykas Piebenga gjin HBS of Gymnasium hiest koest net oan de universiteit studearje. Letter wie de universitêre stúdzje ûnderwiiskunde (mei de haadakte) mooglik, wat bygelyks Tinus Santema dien hat. Boppedat spile de skieding tusken Piebenga en syn frou yn 1966 in wichige rol, dy’t der mei foar soarge dat er it ûnderwiis farwol sei.\nDat syn âldelju de stúdzje net bekostigje koene, en dat er troch syn ‘foute’ heit gjin beurs krije koe is dus allegearre diskutabel. Syn heit en mem wiene by steat en betelje foar de sân bern de basisstúdzjes – Mulo en kweekskoalle (al of net mei beurzen), en dat wie al folle mear as wat it gros fan de Peinzers studearje koe. Iksels koe mei in beurs dêre studearje, mar moast yn de earste learkring fan twa jier op de 14 fakken gemiddeld in 7 hawwe om de beurs te hâlden.\nOpgroeie yn it gesin dêr’t Tjitte Piebenga de âldste wie betsjutte foar in part opgroeie yn in befoarrjochte sitewaasje fergelike mei it meastepart fan it doarp. It kultureel kapitaal wie grut, en ek it netwurk mocht besjen lije. Tjitte Piebenga hie der al heel jong profyt fan.\nDe beskriuwing dy’t Corporaal jout oangeande it besteande ‘Byld’ fan Piebenga is ek wer krekt net presys it byld dat de wierheid en de feiten dekt. Yn syn omke, de bekinde dichter en literatuerman Douwe Tamminga, hie er in wichtige stiper en helper. Piebenga hearde net by de fernijende quatrebras-groep, sa’t ek in Durk van der Ploeg dêr net by hearde. Beide dichters skreauden yn de tradisjonele De Tsjerne, dêr’t Tamminga in grutte rol spile. Piebenga hat in pear kear oan quatrebras meiwurke. Ik haw nea begrepen wêrom’t hy dy fernijers letter ferspijde. Sij ommers brochten de Fryske poëzy yn kontakt mei de eksperiminten dy’t oeral yn Europa op gong kamen. Hessel Miedema, Jelle de Jong en Marten Brouwer besochten nije wegen te gean sûnder dat se har útleveren oan guon would be-groepen fan Hollân. Ik haw my wol ôffrege oft Piebenga echt ôfskied fan de tradisjonele Fryske poëzy nommen hat.\nTjitte Piebenga hat toanielspile en toaniel oersetten. Ik haw dêr temin sicht op om der wat bestekliks oer te sizzen. Hawwe dy oersettings ynfloed hân op syn primêre literêre proazawurken, op syn dialogen bygelyks, meidat er ek wurk fan Edward Albee oersetten hat?\nLiterêre berteleppel yn ‘e mûle\nIt polemyske blêd Asyl (1963-1966) fan Bauke de Jong en Tjitte Piebenga hat wichtich west troch it opromjen fan konservatyf-konfesjonele krêften lykas in E.B.Folkertsma en it blêd De Tsjerne. Piebenga hat yn Asyl nijsgjirrige stikken skreaun. It is heel apart dat dy polemyske proazastikken net opnommen binne yn dit sammele wurk – se hiene in goed byld jaan kinnen fan de kwaliteit fan it blêd én fan de polemist Piebenga.\nCorporaal skriuwt dat de ferhalen fan Piebenga skreaun binne fan út it perspektyf fan in bern fan in ‘foute’ heit. Dat is fier besiden de realiteit – it binne mar in tal ferhalen dy’t mei dit aspekt te krijen hawwe. Ik tink dat dit it misferstân west hat, en dat dêrtroch gjin mins oandacht bestege oan syn oare wurk.\nDe tema’s en de motiven fan de ferhalen jouwe in grut ferskaat. Syn debútroman, syn novelle en heel wat ferhalen hawwe mei oare saken te krijen as ‘foute’ heiten en/of slachtoffer fan sa’n heit.\nYn har skets oer Piebenga en syn wurk skriuwt Corporaal dat er al jong ynteressearre wie yn literatuer. Syn pakes skreauden en syn heit en omkes hearden by de kearn fan de Fryske literatuer. Dat kloppet folslein – hy libbe yn kultuer.\nOfsjoen fan in ‘foute’ heit is Tjitte Piebenga berne yn in kultuerfermidden dêr’t literatuer in grutte rol spile. By syn berte bestie it netwurk al. Al heel jong koe er debutearje troch al dy kontakten yn de literêre wrâld – Jan Piebenga (haadredakteur LC), Douwe Tamminga (wichtich dichter en lieder fan it literêre tiidskrift De Tsjerne), Fedde Schurer (haadredakteur Friese Koerier), Freark Bergstra, Anne Wadman, Lolle Nauta, Jo Smit, Freark Dam en Geart Jonkman. In gouden sitewaasje foar in begjinnend skriuwer (?).\nSyn heit spile as oersetter fan Pound en Eliot in oare rol. Dochs is it byld ûntstien – nettsjinsteande dizze gouden berteleppel – dat er der literêr troch in ‘foute’ heit ûndertroch gongen is. Dat fûn er alteast sels. Ik set dêr fraachtekens by.\nDe wichtige striid yn de fyftiger en sechtiger jierren op it literêre mêd hat yn Tjitte Piebenga net in meistanner fûn, hy hat nea echt ôfskie nommen fan de fêstige oarder dêr’t syn heit, omkes, freonen/skriuwers by hearden. Hy bleau lang yn De Tsjerne publisearjen doe’t de nije generaasje foar quatrebras keas. Hy stuts lykas Jappy Noordmans Jozum Walstra en Paul Panhuyzen fan De Blauwe Hand yn Harns en de Keunstakademy Vredeman de Vries te Ljouwert yn syn blêd de gek oan, wylst dy mannen de nije literatuer en keunst yntrodusearren yn Fryslân. In soarte fan avantgarde wiene yn dit bûtengewest.\nHy neamde de lju fan de WKF (Wurkgroep Kultuer Fryslân) gekoanstekkerich demokratisearders. Piebenga hat nea foar de Koperative Utjouwerij keazen, nea foar trotwaer, nea foar Operaesje Fers. Hy bleau de konservative kant it neist.\ntsjalling giet fan hûs nei hûs. hy\nlaket net en hy gûlt net.\nâlde maeike hat fannacht de holle\ndellein. de familie is diep bedroefd.\nsneon is de bigraffenis.\nTjitte Piebenga hat yn syn eigen blêd Asyl in pear skerpe polemyske stikken tsjin De Tsjerne skreaun. Mar doe wie it hast al ôfrûn mei dat blêd – quatrebras wie al jierren as literêr eksperiminteel tiidskrift dwaande, oare tiidskriften kamen (trotwaer, sonde, alternatyf, awyt, hjir).\nCorporaal neamt as nijsgjirrich punt dat in tredde part fan it losse wurk út kritiken bestiet (120 yn de LC, 70 yn Het Vrije Volk), foaral essays en polemyske stikken. ‘Piebenga mocht graach stikelje’, skriuwt Corporaal. Ik doar wol fierder te gean en tink dat er ek nocht hie oan it ‘de gek oan stekken’, en soms hast in sadistyske wille sjen liet om immen ûnderút te heljen yn syn kritiken.\nDurk van der Ploeg is der in foarbyld fan, en net sa’t Corporaal mient, omdat er in rivaal wêze soe. Dat hie mei oare saken te krijen. Under oare mei Van der Ploegs redakteurskip fan De Tsjerne. Foaral Benny Holtrop kin der fan meiprate, want dy doarde it oan en skriuw ek oer in ‘foute’ heit yn in roman en yn in bondel gedichten. Spitigernôch foar Holtrop wie dat terrein eksklusyf ornearre foar Tjitte Harings Piebenga (fûn er sels).\nDat sadisme sjochst ek yn guon ferhalen werom, en út en troch yn de dialogen fan syn iennige roman It lyk wurdt oantaast. Ek yn de dialogen fan it harkspul dat Piebenga skreau. Corporaal is it mei Piebenga iens dat de basis fan syn tiidskrift Prym (1970) de rankune wie. Piebenga sei dat it literêre klimaat him te nuet wie, der hong tefolle de sfear fan freonen ûnder inoar. It kranksinnige lykwols wie dat er sels by de nomen klatoera hearde, net de kar foar it nije die, mar him oansleat by de lju fan it nije Skriuwersboun (Jo Smit c.s.). Yn in brief oan Flippus Breuker yn it lêste nûmer fan Prym skriuwt er: ‘Do moatst witte, ik hearde der yndie net by, en noch net’. Hy beskôge himsels as slachtoffer.\nFoarbyld krityk fan Piebenga\nPosysje neffens Corporaal\nCorporaal skriuwt ek noch dat ‘de tematyk fan de ferhalebondel De rook fan mesjester giet oer in inerlik konflikt fan in bern dat ferspijd wurdt troch de bûtenwrâld, mar noch net begrypt wat heit ferkeard dien hat’. Der net by hearre – dat hie Piebenga yn syn hert mitsele. Ek dêr set ik fraachtekens by.\nDe bondel ferhalen De rook fan mesjester hat 14 ferhalen, mei inoar 85 siden. De net bondele ferhalen telle in 65 siden, alles mei inoar 23 ferhalen op 150 siden. Yn 9 ferhalen komt de problematyk fan de ‘foute’ heit nei foaren, as bern en soms folwoeksenen de ik der op oansprekke. Ut en troch lokket dy dat sels ek út. It inerlik konflikt fan it ferspijde bern yn al de ferhalen is oerdreaun, meidat de measte ferhalen oare tema’s hawwe.\nYn 9 ferhalen wurdt de ‘ik’ útskolden – ‘nsb-er’ en ‘lânferrieder’ binne de skelwurden. Fan de 150 siden geane in 50 siden oer dat aspekt – dat is in 30 prosint. Rekkene oer it totale proaza fan 415 siden is dat in 12,5 prosint. Folle mear siden geane oer famkes- en jongesseks, oer it gnidzjen fan famkes en jonges, yn feite oer de wreedheden en it sadisme op in doarp krekt nei de oarloch en noch wat jierren dêrnei.\nYn har ynlieding op it sammele wurk sitearret Corporaal Hylke Tromp dy’t beweart dat de ‘kritisy troch it autobiografyske karakter fan it proaza fan Piebenga faak gjin each hiene foar de literêre wearde fan syn wurk’.\nDan stelt Corporaal dat Tjitte Piebenga as kritikus skerp wie en op ‘e nij lykas Anne Wadman in heech nivo easke: ‘it leafst joech Piebenga rivalen lykas Josse de Haan en Durk van der Ploeg in grutte behanneling. Dêrtroch waard syn eigen wurk soms negearre of negatyf beskreaun. Yn de nijste Fryske literatuerskiednis wurdt bygelyks De rook fan mesjester al net mear neamd’. Se ferwiist dan nei Prym-19 en it petear mei Piebenga yn in Alternatyf-nûmer út 1973.\nHjir wurde dus allegearre losse gjalpen lansearre dy’t it wurk fan Piebenga net tichterby bringe. It is yndied in skandaal dat de ferhalebondel De rook fan mesjester yn it s.n. Wolkenboek negearre is. Mar dat hat neat te krijen mei de skerpe kritikus Piebenga, mei it autobiografyske aspekt fan syn wurk of mei de problematyk fan de ‘foute’ Nederlanner. Dat hele Wolkenboek is ien oanfluiting, foaral wat it moderne proaza oanbelanget – der mist tefolle, en dat moderne proaza is normatyf beskreaun en net beskriuwend sa’t wenst is mei sokke oersichten fan literatuer.\nDoe’t myn earste roman ferskynde (Forneukte Stêd, ’72) wie Tjitte Piebenga wat ferheljend proaza oanbelanget al útskreaun. Hy skreau út en troch noch in ferhaal foar de Rely-rally. Wat dat oanbelanget koe ik gjin rivaal wêze. Corporaal skriuwt nonsens, of it soe wêze moatte dat Tjitte de hel yn hie dat der noch in skriuwer út Peins kaam.\nIk stipe wol De Blauwe Hand yn Harns (1964 e.f.), publisearre yn quatrebras, wie lid fan de WKF (Wurkgroep Kultuer Fryslân), agearre tsjin it Skriuwersbûn – allegearre saken dêr’t Piebenga folslein oars oer tocht, want hy stipe de status kwo yn kultuerlân.\nYn augustus 1971 ferfear ik nei Noard-Hollân. Ik haw Prym-19 (hoewol’t ik him frege haw in eks. te stjoeren) nea lêzen. Meidat ik doe syn wurk ien-op-ien lies (in soad ferhalen hiene har ûnder myn eagen ôfspile), én syn negative hâlding tsjinoer my dy’t ik net begreep, haw ik oer syn wurk nea skreaun, útsein oer de tsien miny teksten (48 rigels.) yn de yn eigen behear útjûne bondel peins. Yn myn bondel Bonifasius en it ûnderbroekje fan god (1971) haw ik yn it kolofon opnommen – neffens it piebenga-syndikaat (tjitte harings en skriuwersbûn).\nTjitte Piebenga en ik akkordearren net. Ik haw it nochris twa kear besocht doe’t ik al jierren yn it westen wenne. Ien kear doe’t ik yn Peins myn âldelju opsocht en even in praatsje makke mei him en Hanna yn de Peinzer pastory dêr’t se yn ’75 kommen wiene. Myn ferhaal oer syn heit dy’t myn earste roman korrigearre hie, dy’t my folle earder wol boeken liende, en oan wa’t ik gjin minne neitinzen hie, woe er neat fan witte.\nDochs hie er De rook fan mesjester mei ferhalen oer de ‘foute’ heit en de skellerij op de buorren ek oan syn heit opdroegen. Foar de bûtenwrâld moast blykber dat negative byld oer syn heit bestean bliuwe. Ik haw nea rivaal west, mar ik wist wol in soad fan him en syn famylje. As Peinzer, as freon fan ien fan syn bruorren, as freon fan syn twadde suster Anke.\nsleauwe suk. juster hat se wer mei\nsjouke nei de hoantsjepôle west.\nse hie in rôse broekje oan.\nDurk van der Ploeg hat er as kritikus gauris ôfmakke – sawol de poëzy as it proaza. Durk wie redakteur fan De Tsjerne – mar omke Douwe Tamminga doarst er net belachlik te meitsjen lykas Van der Ploeg. Itselde barde mei Margryt Poortstra en bygelyks Benny Holtrop. De lêste hie it lef en skriuw yn In appel foar ûnderweis en yn in bondel poëzy oer deselde problematyk as Piebenga – ‘foute’ heiten en de konsekwinsjes foar de bern.\nHoltrop waard delmeand. Hoe doarst dy idioat soks te skriuwen – allinne Piebenga sels hie it monopoalje op dat ûnderwerp. Beide, Corporaal en Tromp, skriuwe oer dit ûnderwerp as hie Piebenga it oktroairjocht. Mar neffens my is Piebenga syn wurk op oare grûnen as dy oarlochsproblematyk ynteressant. 87,5 prosint fan it proaza giet oer oare saken.\nCorporaal beweart dat Piebenga him ôfsidich hâlde. Ik tink dat dit net kloppet – yn syn fûle en soms ôfbrekkende kritiken (út rankune sa’t er sels tajoech) yn ûnderskate blêden (jierren Vrije Volk en 6 jier LC!) wie er in ûnderdiel fan it systeem, sterker, hat er der foar soarge dat guon skriuwers nei syn sadistyske tirade swijden.\nMy is hast itselde oerkommen, mar dan troch syn sweager H. Tromp, dy’t in goeie learling bliek te wêzen, deselde Tromp dy’t no yn de ynlieding op it sammele wurk in essay fan in 40 siden oer it proaza fan Piebenga skriuwt. Spitigernôch wer mei de klam op de ‘foute’ heit. Om noch in yndruk te jaan fan de wurkwize fan Piebenga hjir in stikje fan syn sweager en epigoan, dat op identike wize bedoeld is.\nEin maart ’93 hie Tromp in Omrop Fryslân-útstjoering op in snein út Hjerbeam, it doarp dêr’t ik 9 jier mei nocht haad fan de skoalle west hie. Ik koe Tromp net, ik wie krekt wer in jier yn Fryslân nei in 20 jier Schagen en Amsterdam. Tromp soe oer myn boeken prate. Ik wist dat er Nederlânsk studearre hie – en ik tocht: ‘dat kin ynteressant wurde’.\nWat sketst myn ferbazing, dat er my iepenlik de gek oan stekt en belachlik makket – it giet net oer de boeken, it giet oer mysels. Myn foto op it boek, myn kuif, de sitaten op de achterflap dy’t ik sels wol betocht hawwe sil. Hy sjocht de foto fan in profeet. Hy hat de boeken net lêzen sa’t er seit, mar hy fynt myn wurk moralistysk (de boeken geane oer de leafde fan in learares en in learling, en oer in man dy’t mei twa froulju libbet). Yn 1998 komt dit allegearre yn it boekje Spikersmeikoppen – de earste publikaasje fan Tromp. Hy hie it goed ôfsjoen fan sweager Tjitte Piebenga.\nIk haw dy oanfal nea begrepen – net oer boeken prate, mar oer de skriuwer sels en beskuldigje fan moralisme dat nearne te finen is. Fine trúkjes, seine wy eartiids. Hawar, in ‘rivaal’ fan de sweager wie ôfmakke. Tocht Tromp dat er op dy wize yn de ‘clan’ opnommen wurde soe?\nDoe’t ik de Gysbert Japicxpriis krige yn 2007 haw ik neat heard fan de âld-Peinzers Tjitte Piebenga en Hanna Ludwig, noch fan Tromp en syn Peinzer freondinne. Rivalen? Nee, de realiteit yn it Fryske letterenlân – en fan Peins.\nTusken libben en dea – Op libben en dea\nTromp sjocht profetyske sinjalen yn in autokresj nei in boekebaljûn yn oktober 1969, dêr’t in auteur T.P. op de moarntiid dêrnei in auto oan barrrels riidt yn L. De novelle Retoer Juster wie yn 1969 ferskynd.\nDe heit fan de skriuwer, Haring Piebenga, fleach ris yn de fyftiger jierren yn syn auto as in gek troch Peins – by de skoalle lâns, oer de brêge, troch de buorren, by de smid lâns, by Fogel om ‘e hoeke, lâns de kroech – en rekke op ’t lêst by Dillymop de plysje yn ‘e feart. Op ‘e midden fan de dei, en gjin drank yn ’t spul. Ferklearring H.P. oan Dillymop: ‘ik trape as in gek op de rem, mar neffens my is dy yn in gaspedaal feroare’.\nYn 1995 nei in boekoanbieding yn Peins (!) – ljochtmoanneboekje KU op njoggen septimber (Fyts mei wynflessen)– haw ik de nachts itselde meimakke yn L. as de auteur T.P., mar dat boekje gong net oer flugge alva’s, it hie earder te krijen mei BB. Mei oare wurden, Fryske boeken binne gefaarlik, en benammen Peinzer skriuwers, as se achter it stjoer krûpe.\nFrançoise Sagan hat prachtich oer de ‘snelheid’ skreaun yn har boek Avec mon meilleur souvenir, 1984 Gallimard – Privé-rige AP, 1985:\n‘De snelheid fan jankende bannen ferwaaie it fertriet fan de leafde dy’t net beantwurde wurdt, dat minder wurdt by 200 km de oere. Wa’t nea it gefoel hân hat dat syn bestean sinleas wie sûnder de ‘oare’ en tagelyk net syn foet plante hat op in gaspedaal, wa’t nea de oantrekkingskrêft ûnderfûn hat fan de neite fan de dea yn in speedy auto, dy hat nea fan snelheid hâlden, dy hat nea fan it libben hâlden, of oars faaks wol nea fan immen hâlden – dat deadelik genot’.\nSagan ride yn in MG of in Aston Martin. Op 14 april 1957 ride se har Aston Martin mei 150 km de oere total loss – se helle it by dea fuort. Sagan wie fan itselde jier as Piebenga (1935).\nPiebenga beskriuwt it boartsjen mei de Alva Romeo op in magistrale wize, sa’t dêrnei it boartsjen troch ús Romeo mei it frommeske Joke yn de flash backs en yn de realiteit fan 24 jier letter yn it boek heel tear beskreaun is. De ik-persoan ferskaft klearrichheid oer syn ferdwinen in fearns ieu ferlyn. Jo fiele yn de beskriuwing de langst fan doe en dy fan it no. Mar it is te let – Joke hat bern en in man. De ik nimt ôfskie nei de ultime frijpartij, en rint nei it substitút Alva Romeo. Dy spuitet fuort mei 160 en giselet de siedden út de berm- op nei Lize!\nIk werken dizze fassinaasje foar sa’n twoseater – op myn 19e haw ik ris mei in Ljouwerter frommeske dy’t sa’n MG hie in wykein nei Amsterdam west – neitinzen oan de smelle richel tusken libben en dea op de Ofslútdyk kin ik sa oproppe. Mei myn DS (Déesse) haw ik midden 80-er jierren dy ûnderfining nochris hân – doe ride ik sels. It silen oer de diken, it widzjen tusken de wite streken, it razendfluch oprôljen fan de wite middenstripen, en it boartsjen mei stjoer, gas- en rempedalen. It is genot, it is ekstaze, dêr’t gjin oar genotmiddel tsjinop kin – noch krekt gjin orgasme.\nIen achtste part fan it proaza fan Tjitte Piebenga hat te krijen mei de oarloch en de gefolgen – in goeie fyftich siden fan de fjouwer hûndert en fyftjin dy’t publisearre binne. Fan de 23 ferhalen – bondele en netbondele – giet in tritich persint oer de ‘oarloch’.\nTromp leit yn syn essay de klam op de ‘oarlochsferhalen’, op it autobiografyske en op de trauma’s fan de skriuwer. Foar my springe de ferhalen oer sadistyske spultsjes, it gnidzjen fan famkes en jonges en it geweld der út. Dy saken haw ik as doarpsjonge yn Peins meimakke, it doarp dêr’t ek Piebenga as puber opgroeid is – en oer skreaun hat. Hjir in pear sels meimakke foarbylden:\nNijjiersdei ’48 kaam in kloft jonges en famkes fan trettjin oant sechtjin/santjin yn de buorren op my ta mei in doaze. Ik wie hast sân. Se hiene in nijjierskadootsje foar myn pake dy’t slim siik op bêd lei. Hy koe net mear prate troch keelkanker. Myn muoike en har man en twa bern wennen by de âldman yn.\nIk naam de doaze yn myn hannen en brocht dy nei it hûs fan myn pake en dy. Syn dochter die de doas iepen, en doe fleach der in ka de keamer yn, by de ruten omheech, gerdinen skansearjend en mâljankend. Fan ús heit krige ik letter in pak op ‘e bealch doe’t se it him fertelden. De âldman hie it wol bestjerre kinnen.\nOer wat der mei kikkerts op in skoalplein barde haw ik wolris skeaun. Oane P. waard fêstbûn mei in ein touw en yn in droege sleat smiten. Doe miigden in stik of wat opslûpen jonges oer him hinne. Hy wiesleau, gong nei de blo yn Frjentsjer en stie dêrtroch wat bûten it doarpslibben.\nSimmers barde it gauris dat oan de bynstôk fan in heawein in broekje bongele mei in kaartsje – broekje fan Sjouk, fan Suk, fan Afke, fan Dut, fan Martsje, fan Foly, fan Anny en noch wol mear fammen út it doarp. Se wiene achterbleaun yn it hege gers nei frijpartijen yn de maitiid, óf de ûngetiders hiene it foar in part betocht út nocht oan ûnnocht.\nOp snein waarden út en troch de jonge griffo’s út S. en K. te grazen nommen as se nei de sneinsskoalle gongen de middeis. Ien kear waard famke R. fan in jier of fyftjin/sechtjin fan har fyts plukt en achter debakker troch trije jonges ‘behannele’. Dêrnei waard se nei it fine tsjerkje stjoerd mei de wurden: ‘ast wat fertelst pakke we dy aansens wer.’\nWreed, sadistysk, gnidzjend en foaral gewelddadich en rûch. It komt allegearre werom yn de ferhalen fan Piebenga. It tilt op fan bloedlippen en bloedbekken. Ik like wol oft de jonges dy’t de earste helte fan de tritiger jierren berne wiene troch de oarloch alle noarmen brúskearden, wyld wurden wiene. De fammen diene der net foar ûnder, mar wiene net dwaande mei wrede spultsjes. Se hiene wol sjoen hoe’t guon folwoeksen froulju maklik mei Dútse soldaten omgongen, of yn ’t algemien gjin remmen mear hiene en de skonken spraten.\nBeskaving fan goeden en ferkearden\nDit hie mei ‘foute’ heiten neat te krijen. As opgroeiende puber yn Peins fanôf 1948 hat Tjitte Piebenga in rol spile yn it doarp. It sil sa wêze dat er guon facts letter yn syn fiction brûkt hat en ta autofiksje makke. Iksels haw soks – goed fiif jier jonger dat ik wie – op myn eigen wize yn myn wurk dien. Berne yn ’41 hear ik by in oare generaasje.\nFoar Tromp hearre de ‘oarlochsferhalen’ ta de kearn fan it proaza fan Piebenga. Hy ynterpretearret fanút dat point of view. Sels it titelferhaal De rook fan mesjester wurdt in ûnderdiel fan de teory fan Tromp: ‘wêr leit de krekte grins tusken skuld en ûnskuld?’\nIt jonkje akseptearret shag fan de pedofyl, neidat er him brûke litten hat. ‘Deselde tematyk’, neffens Tromp, ‘spilet yn it ferhaal Kooks, dêr’t it jonkje sels straft’: hy knypt Reina sadistysk yn de kut. Soks hat neffens my neat te krijen mei skuldich of ûnskuldich. Dit is gewoan sadistysk gnidzjen, sa’t it yn mear ferhalen nei foaren komt.\nIt ferhaal oer de pedofyl hat ek neat mei de oarlochstematyk fan Tjitte Piebenga (optyk Tromp) te krijen – de haadpersoan Herman yn it ferhaal operearre yn al de doarpen om P. hinne.\nYn myn eigen roman Piksjitten op Snyp stiet in haadstik mei de titel De rook fan de kul moat ôfstjerre, dat oer sa’n selde Herman giet – yn myn roman hyt er De Jap. Ien fan dy Hermannen emigrearre nei Argentynje – oars hiene se him fersopen yn ‘e feart – de oare bleau libjen, omdat er mei jild, shag en oare saken struide. Is it slachtoffer fan in pedofyl skuldich? It hinget der mar fanôf hoe’t jo teory en opfetting klinke. Neffens guon lju binne froulju sels skuldich as se reept wurde, en foar lytse jonkjes jildt dat neffens Tromp dus ek.\nOer it ferhaal Flaggen beweart Tromp dat it jonkje fan 10 jier ‘sjen litte wol dat it net in bewiis fan beskaving wie yn de oarloch oan de goede kant stien te hawwen’. Ik stel fêst dat in jonkje fan tsien sokke abstrakte tinzen oer beskaving noch net hawwe kin, en fierder moat hjir dan dochs frege wurde oft de goeien en de fouten like ûnbeskaafd wiene, of dat de beskaving oan de ‘foute’ kant ferkearde – mei oare wurden, mei hokker kriptyske tekst ha we hjir te krijen?\nIn nijsgjirrich ferhaal is dat oer Hanneke – neffens Tromp oer wierheid en foaroardielen. Neffens my is it in ferhaal oer jonges dy’t frij wreed mei elkoar omgeane – Pier skopt Pyt krekt sa lang foar syn bek en yn de mage oant him it bloed út de mûle rint. Sadisme en wreedheid slane foar master op. It bloed rint troch de buorren yn de ferhalen fan Piebenga – sa’t Hemingway oer it bloed fan de bollen en de ‘helden’ yn de strjitten fan Pamplona skreaun hat (dat bloed yn dy strjitten sjogge je oant hjoed de dei ta).\nIt kontrast tusken de ynwite Hanneke dy’t foar it rút leit yn it foarein fan in buorkerij, en dea gean sil, en de achterbakse gnizerige Pyt mei syn reade bloedbek en de wrede Pier is sterk beskreaun. De ik-persoan is hantlanger sa’t faker bart yn de ferhalen. Dizze Pyt is troch Piebenga op in magistrale wize sketst, hy komt yn mear ferhalen foar, in gnizer dy’t it altyd op de swakste fersjoen hat.\nHjir noch in anekdoate om dizze autofiksje wat boddy te jaan:\nyn Peins lei in pear jier Cecilia foar it finster yn it foarein fan in kop-hals-romp buorkerij. De húsdokter D.O. kaam elke wike del. It wie it iennige hûs dêr’t er syn hoed ôfnaam – in grutte boer fan wa’t it famke dea gean soe.\nLiterêre karaktermoard troch Riemersma?\nIn ferhaal dat der neffens my fier útstekt is De mantel fan de leafde, dat op in Mulo spilet – yn de net bondele ferhalen. It hat wol in Relypriis wûn yn 1972. Dit is ien fan de geefste leafdesferhalen oer in jonge fan in jier of fyftjin. Piebenga wit yn dit ferhaal heel subtyl oan te jaan hoe’t in learaar ten koste fan in jonge him sels populêr meitsje wol, troch dy jonge foar skut te setten. It famke is solidêr mei de fereale jonge.\nTromp dy’t helendal ferbline is troch it trauma fan de nsb-heit, sels sa fier giet, dat – ‘de unskuld fan it bern dat maltrettearre wurdt yn in wrâld dêr’t de leafde bûn is oan ferkearden, en de goeden like ferkeard binne as de fijan’, it tema is dat alle ferhalen ferbynt. Tromp hie Lolle Nauta better lêze moatten (cq. sitearje) yn syn ynlieding op it harkspul fan Piebenga. Nauta seit: yn in ferkearde wrâld is er de goede minske, en hy moat dus ûnnoazel wêze, omdat men allinne as ûnnoazele goed wêze kin. Der sit ferskil tusken de ûnskuld fan in bern en de spile of echte ûnnoazelheid fan in folwoeksene. It ferskil tusken ien dy’t in Joad ferrette en ien dy’t in joad ûnderdûke liet is foar my it evidinte ferskil tusken goed en ferkeard – hoe ûnnoazel dy goede dan ek wêze mei.\nIt opgroeien as puber sa’t Piebenga dat beskreaun hat yn it ferhaal is tige werkenber. Op sa’n selde Mulo dêr’t Piebenga oer skriuwt haw ik identike gefallen meimakke en sjoen. Ek letter doe’t ik sels lesjoech op in middelbere skoalle barde it wol dat foaral muoilike bern pakt waarden yn har gefoelens – leafde, fertriet, wille (bgl. Karin Bloemen, Cees Geel).\nTromp wol hawwe dat Trinus Riemersma in literêre karaktermoard op Tjitte Piebenga pleegd hat. Riemersma wol net leauwe dat de problematyk fan in jonkje – de haadpersoan yn de ferhalen – te krijen hat mei it oarlochsferline fan de heit fan dat jonkje. Yn myn optyk giet dy stelling fan Tromp fierste fier, want yn mar tritich persint fan de ferhalen giet it oer de hâlding yn en nei de oarloch. Riemersma hie dy oare ferhalen wat better lêze moatten en analysearje. Meidat elk him iderkear wer op dy oarloch blyn sjocht wurde de literêre juwieltsjes oer bygelyks in fereale puber oer de holle sjoen.\nTromp soe wolle dat Piebenga as proazaskriuwer wat mear wurdearring krijt. Ik ûnderskriuw dat, mar ek hy trapet wer yn dy fâle fan ‘it jonkje mei in ferkearde heit’. Ek hy is tefolle ôfgongen op de orale ferhalen fan en oer de skriuwer ynstee fan alles ris goed en sûnder foaroardielen te lêzen.\nIk leau bêst dat Piebenga lêst hân hat fan de opfettings fan syn heit, mar der wie folle mear. Hy hie noch twa mânske heiten om tsjin te fjochtsjen op it literêr kulturele mêd – Douwe Tamminga en Jan Piebenga. Dat gefjocht hat er nei de publikaasje fan De rook fan mesjester oerjûn – hoewol’t er noch wol heel wat publikaasjeplannen neamt yn syn lêste boek.\nIk fyn dat spitich, der hie folle mear yn sitten. Hy hat it net oandoard en skriuw yn autofiction oer de folwoeksen en ripe Tjitte Piebenga yn in roman, oer it opgroeien bygelyks yn in wrâld mei trije literêre ‘heiten’. Hy keas foar de skerpe, soms sels sadistyske besprekken fan proaza en poëzy yn kranten en tiidskriften. Mei Anne Wadman as foarbyld – mar dy hie Nederlânsk studearre – besocht er dy benei te kommen. Dat is him net slagge. Wadman wie subtiler (sjoch slachtsjen Holtrop).\nIt lyk wurdt oantaast, Retoer Juster, de harkspullen, guon koarte ferhalen en it kritysk proaza (dat spitigernôch net opnommen is) foarmje eigensinnige, mar heel weardefolle bydragen oan de Fryske literatuer.\nPoëzy – Sonnetten van de smalle waan\nNet sammele bondel fersen Tjitte Piebenga\nHans Andreus publisearre begjin ‘57 de bondel De sonnetten van de kleine waanzin. Tjitte Piebenga siet op de Herfoarme Kweekskoalle Mariënburg yn Ljouwert, en joech mei Mariënburg yn juny ’57 yn in oplage fan 250 eksimplaren de bondel sonnetten van de smalle waan út. As aparte útjefte fan de skoalkrante Rondom Mariënburg.\nTsien eksimplaren wiene foar de skriuwer. Piebenga hie de bondel sels ynbûn en yllustrearre. Tine Bethlehem, Frysk dichteresse, krige nûmer 3, sinjearre troch de dichter. Se siet yn Ljouwert yn de\nFoarmingsklas (Húshâldskoalle), en trof Piebenga yn it ytkafee It fêste doel op ‘e Nijstêd. Bethlehem publisearre yn De Tsjerne, mar foar de Fryske Spegel fan de poëzy hie se gjin kwaliteit – neffens de ‘consultant Frisian literature’.\nEarste fers yn sonnetten van de smalle waan:\nIt bondeltsje bestiet út fiif sonnetten, en begjint mei in opdracht:\nGeef acht op de stilte. Zij verraadt de eenzaamheid van de mensen. U allen haat de stilte, omdat ge angstig zijt uzelve de eenzaamheid te bekennen. Want ge zijt goede staatsburgers en goede leden van uw huisgezin.(VrijnaarAlbertHelman).\nYn 5 sonnetten wurdt de iensumheid ‘mei de dea omlutsen’ – it lêste fers is yllustrearre mei in krús. It fyfde sonnet eindiget mei:\n‘toch heb ik tijd aan u verdaan\nomdat u trachtte daar te lopen\nwaar ik allang niet meer kon staan’\nIt personifiëarjen fan de iensumheid yn dizze sonnetten, it skriuwen yn it Nederlânsk, it publisearjen yn 250-fâld foar in kweekskoallepublyk, it goed tapassen fan de technyk fan de sonnetfoarm, en de ynfloed fan Hans Andreus seit wat oer de jonge dichter (hy wie 21) Tjitte Piebenga.\nIt is ek nijsgjirrich hoe’t dizze lytse bondel opmakke is mei teksten út de wrâld fan medisinen. De literatuerlist bestiet út 16 titels fan boeken dy’t oer it bestriden fan pine geane. Yn dat opsicht heart dat folslein by de fersen, dêr’t de pine fan de iensumheid bestriden en begroeven wurdt.\nYn Tjitte Piebenga syn neilittenskip moat dizze bondel oanwêzich west hawwe. Ik begryp eins net wêrom’t dizze iere fersen negearre binne. It tema iensumheid dat doe al oanwêzich wie, komt yn it lettere wurk gauris werom, bygelyks yn de roman It lyk wurdt oantaast, yn guon ferhalen, en ek yn Retoer Juster.\nFierder kin en wol ik oer de poëzy yn it sammele wurk net in soad sizze – it essay fan Abe de Vries oer Piebenga’s poëzy is te smel en net echt djipgravend om op te reagearjen en kommentaar te jaan. Oft Piebenga echt tusken de tradysje fan de âlde garde en it eksperimint fan quatrebras yn stie sa’t De Vries ha wol set ik in fraachteken by.\nPiebenga hat yn it begjin fan quatrebras meiwurke oan dat blêd. Doe’t se op in stuit in pear fersen wegeren – sa’t letter ek by De Tsjerne barde – ferbruts er de kontakten. Piebenga bewearde dat de Fryske poëzy út himsels fernije moatte soe, sûnder help fan de Hollânske eksperimintelen – c.q. quatrebras, en de tiidskriften dêre.\nYn it geheel fan de poëzyfernijing hat in man as Paul Rodenko mei syn essays baanbrekkend west. Ooiefaarkes as Tussen de regels, Nieuwe griffels schone leien, Met twee maten, en de blomlêzing plus ynlieding fan en op it wurk fan Gerrit Achterberg, Voorbij de laatste stad, hawwe heel wichtich west. Rodenko wie as gjin ien tige op de hichte mei de avantgardistyske poëzy yn Europa, benammen de Frânske. Tjitte Piebenga hie Rodenko net heech.\nHoe’t Piebenga hjir in eigen rûte fûn hat, en oft er yndied sa’n eigen rjochting ûntwikkelje koe, soe besjoen wurde moatte. It liket hast ûnmooglik dat je as dichter yn dy tiid sunder de essays fan Rodenko koene. Sels Riemersma – gjin poëzy-ekspêr – erkende de wearde fan Rodenko op it gebiet fan de moderne poëzy.\nOp 16 febrewaris 1968, in dei nei de presintaasje fan de roman It lyk wurdt oantaast yn Passepartout te Ljouwert, begûn Operaesje Fers mei gedichten op de telefoan fanút Hjerbeam. De earste trije jier hat Piebenga gjin fersen levere, hy wie net sa entûsjast, net oertsjûge fan de demokratisearring sa’t de Telepoëzy propagearre. Letter hat er in tolftal gedichten foarlêzen. Bygelyks oer Audrey dat yn it sammele wurk stiet, sa’t fierder opnommen binne It paad, Jazz Club, Lette simmer op Koehoal, Ofskie, mar net Tusken Peins en Skingen, Sangen fan de dea, De wei nei de hel, Jentsje sei. Dat is spitich, want se hearre en passe folslein by syn oeuvre.\nFan de fersprate fersen hie in part wol skrast wurde kinnen – de imitaasje fan Paul van Ostaijen is swak, de balladen, de saneamde Frânsktalige, de-gek-oan-stekkerij oangeande Durk van der Ploeg binne minder as swak. Foar de net earder publisearre fersen jildt itselde.\nYnstee fan dizze diskutabele fersen hie it harkspul De flam en de jiske opnommen wurde moatten. Dit autofiksjonele spul fan dialogen dêr’t it geweld yn/mei taal in grutte rol spilet slút naadleas oan by de dialogen yn de roman It lyk wurdt oantaast. Ek by guon haadstikken yn Retoer Juster.\nFierder mis ik yn dit sammele wurk it kritysk proaza út Asyl. Ek dy stikken passe by it skeppend proaza – kwa styl en ynhâld. Faaks hat der ek noch kritysk wurk yn Prym stien, mar dat blêd haw ik nea lêzen. Opnommen by it proaza út Asyl hie moatten: Tsjerne Farwol, West Side Story, De salonfähigkeit fan De Tsjerne, Oan it uterste twiichje, In stream fan Lucht, Omsjen yn blidens, Eelkje of weromsjen yn lulkens, Lok en kreativiteit, Lytse bydrage ta de panyk om it Fryske toaniel, Mislearre spekulaasje, Tydskriften, Kritikus, Made in Holland.\nNijsgjirrich apart lyts oeuvre fan nivo\nMei it harkspul en it kritysk proaza soe noch mear de klam lein hawwe op it proaza dat neat te krijen hat mei oarloch en trauma’s. Wat de besprekken yn wykblêden en kranten oanbelanget hie in representative kar makke wurde kinnen, foaral oangeande de essayistyske stikken.\nTroch mear wurk op te nimmen, hie oantoand wurde kinnen dat Hemingway, Updike, Fitzgerald, Capote, Claus, Wadman (kritysk proaza) en oaren ynfloed hân hawwe op Piebenga. Dêroer wurdt no neat sein – behalven troch Lolle Nauta yn ferbân mei it harkspul.\nTjitte Piebenga hat in lyts, mar apart en nijsgjirrich oeuvre neilitten. Neffens my is er tefolle – ek troch syn eigen ferklearrings – keppele oan ien aspekt: de ‘foute’ heit. Fan syn totale wurk giet op syn heechst in tsien persint oer dat ûnderwerp. Ynstee fan autobiografysk neam ik in part fan syn wurk autofiksje sa’t Jerzy Kosinsky dat neologisme yn 1965 yntrodusearre hat mei De Ferve Fûgel.\nMaijos Baita, Hendaye (France) – simmer 2014.\nNettsjinsteande in skriftlik goedfinen foar it opnimmen fan 10 lytse teksten út de bondel PEINS (1970), hawwe de Erven Piebenga de tastimming ynlutsen nei it lêzen fan ientredde part fan it essay, sadat dit artikel net mear folslein oanjaan kin hoe’t Peins in wichtige rol spile yn syn wurk. (JDH)


Histoaryske foto's W.H. Kuipers útstald: "Moai byld fan hoe't de stêd feroare" | Omrop Fryslân\nHistoaryske foto's W.H. Kuipers útstald: "Moai byld fan hoe't de stêd feroare"\n24 okt 2019 - 11:10\nIt Historisch Centrum Leeuwarden (HCL) iepenet tongersdei in útstalling fan foto's fan Wiebren Hendrik Kuipers (1918-1988). "It jout in hiel moai byld fan hoe't de stêd feroare is yn de desennia nei de oarloch", fertelt Geart de Vries fan it HCL.\nW.H. Kuipers - Foto: Historisch Centrum Leeuwarden\n"Sjochst bysûndere dingen", seit De Vries oer de foto's. "It Vliet bygelyks: dat wie earder wetter, mar it wie doe noch net demme. En De Beurs, dêr't no de universiteit yn sit en koartlyn de biblioteek. Dêr waard eartiids folop dûnse en der wiene alderhande oare saken, lykas konserten. Ek de Blauwe Engel, dat wie in trein dy't nei Grins gong, mar hiel oars fansels as de Arriva-treinen fan tsjintwurdich."\nFoto: W.H. Kuipers / Historisch Centrum Leeuwarden\nW.H. Kuipers, sa't er syn foto's altyd ûndertekene, wie de earste gemeentefoarljochter fan Ljouwert. "Tsjintwurdich ha ynstânsjes, gemeenten en provinsjes tsientallen foarljochters", seit De Vries. "Mar Willem Hendrik Kuipers wie de earste betelle foarljochter fan de gemeente Ljouwert. En wierskynlik ek ien fan de earsten fan hiel Fryslân en Nederlân."\nMar wêrom makke Kuipers sa'n soad foto's? "Hy skreau ek teksten", fertelt De Vries. "Want hy wie haadredakteur fan in moanneblêd, de Leeuwarder Gemeenschap. By dy teksten moasten foto's. Hy wie him der tink ik bewust fan dat er dingen fêstlizze moast."\nIt HCL krige de foto's oanbean troch de soan fan Kuipers, Herry. "Yn 2018 hiene we in soad besikers, en ien fan harren wie dy soan. Hy sei: 'Ik ha noch tûzenen negativen fan ús heit. Ha jim dêr ferlet fan?' Fansels hiene wy dat."\nKuipers komt yn in lange rige fan fotokolleksjes. "We ha ek foto's fan Sjoerd Andringa, Fenno Schoustra, Dick van der Heide en Bas den Oudsten. Dus dit wie in moaie oanfolling."\nIt lit sjen hoe't de stêd altyd mar feroaret.\nGeart de Vries (HCL) oer foto's fan eartiids\nIt HCL hat no in rike fotokolleksje neffens De Vries, mar mear foto's binne altyd wolkom. "We kinne altyd mear brûke. It lit sjen hoe't de stêd altyd mar feroaret. En Ljouwert is tsjintwurdich grutter as allinnich de stêd: der binne ek 35 doarpen, dêrfan wolle we ek foto's ha. Dat giet wol altyd yn oerlis mei de histoaryske ferieningen yn dy doarpen."\nDe foto-eksposysje is te sjen oant en mei jannewaris. Der komt ek in boek út oer de foto's, ynklusyf teksten fan de soan.\nGeart de Vries oer de foto's fan W.H. Kuipers\ntentoanstelling Historisch Centrum Leeuwarden HCL Geart de Vries W.H. Kuipers\nTekoart oan kantoarpannen driget yn Ljouwert\nFryske flekswurkers sitte nei in jier faak wer sûnder baan


Column: Drokte | Stienser\nIk wit net hoe it der by jo op 't heden om en ta giet, mar minsken noch ta, by ús is it ien en al drokte. Net yn 'e hûs, mar bûten, yn 'e tún en dat hat ús belangstelling eltse maitiid wer.\nIk wit net hoe it der by jo op 't heden om en ta giet, mar minsken noch ta, by ús is it ien en al drokte. Net yn 'e hûs, mar bûten, yn 'e tún en dat hat ús belangstelling eltse maitiid wer. De beam foarhûs sit fol mei mosken dy 't har hast de longen út it liif tsjilpe. De mieskes ha it wol sa drok en fleane ôf en oan nei de ferskillende nêstkastkes. En dan dy trije grouwe hôfdowen dy 't yn de tún omstrúne. Sa no en dan ite se wat, mar it is dy twa dofferts foaral te dwaan om it wyfke. Se 'stalkje' har gewoan en besykje har te fersieren, mar dy sleauwe tutte kin net út 'e rie komme. No sjogge beide heren der goed en glânzich út, dat ik tink dat se it swier fynt om tusken dy twa tsjeppe feinten te kiezen!\nDe Turkske toartels meitsje ús moarns wekker en binne drok dwaande nêsten te bouwen. Sa 'n nêst hat trouwens net folle om 'e hakken, hjir en dêr in tûkje en dat is it wol sa wat.\nSy moatte trouwens al út sjen, want in akster hat efterhûs in nêst makke en dat is foar de fûgels, mar foaral foar harren jongen net sa feilig. De einen swimme sa no en dan, krekt as elts foarjier, by ús yn 'e sleat en alhoewol der jierren lang in bêste einekoer stie, ha se hjir noch gjin jongen hân. In stel reidhintsjes wol, mar dy ha ik hjir dit jier noch net fernommen!\nWat is de maitiid doch in moaie tiid, it wurdt waarmer, alles sprút út en de beammen steane rûnom yn bloei. Foar de fûgels is it boppedat de tiid fan de leafde en sis no sels, wat is der no moaier as de leafde? Dêr wurde je doch allegearre bliid fan! Wy genietsje fol op fan it leafde's spul fan de fûgels en as it in bytsje kin geane of bliuwe wy der foar sitten. It is allinnich wol spitich dat ien fan ús nêstkastkes de lêste jierren leech bliuwt en dat is dy fan in lytse droktemakker, it tomke of, sa jo wolle, it winterkeninkje.\nJierren efter mekoar ha we dêr in pearke yn hân, mei somtiden meardere lechsels yn ien jier, mar in pear jier ferlyn wie dat yniens gebeurt. Dat gie sa, it mantsje makke in nêst mei hier fan ús swarte Labrador, mei mos út in blomstikje efterhûs en mei de fearkes fan buorfrou har hinnen. Hy hie bytiden safolle yn de snaffel dat it like wol as hie er in snor!\nOp in moarn, wy sieten te kofjedrinken, wisten we dat it nêst klear wie, want hy gie yn de beam sitten, wipte dêr op en del en kwettere sa lûd, om in wyfke, dat wy him binnendoar hearre koenen. Yniens hie er gelok en ferskynde der in wyfke, dy 't in eintsje fan him ôf yn deselde beam sitten gie. Wy gienen der goed foar sitten om dit stel te folgjen. Dat duorre lang, mar wy hienen alle tiid. Hy lykwols wie alhiel oerstjoer en fleach mar hinne en wer, fan de beam nei it kastke en wer werom en ûndertusken kwettere er mar.\nHy hie tocht dat se kaam te hûs besjen, mar se wie dreech! Op ôfstân seach se nei him en nei it nêstkastke, mar makke gjin oanstalten om ien of oar fan tichtby te besjen. Wy moasten dus, krekt as hy, tiid dwaan, mar nei in hiel skoft kaam der feroaring.\nSy fleach nei it nêstkastke, gong dêr oan hingjen en seach troch it gatsje nei binnen.Om har te ymponearjen siet er no te dûnsjen op 'e takke en kwettere noch lûder. Sy seach nei him, loerde nochris yn it kastke en of it no oan him lei of oan it nêst wat er makke hie, dat binne we net te witten kommen, mar ien fan beiden of allebeide wienen har net nei 't sin, want se fleach fuort en se is net werom kommen. Hy efter har oan, mar hy koe har seker net 'omprate' want allinnich kaam er wer by it nêst.\nHy wie lilk en slim frustrearre, koenen wy wol sjen en ek wol begripe.\nHoe wy dat sjen koene?\nNo, hy fleach it nêstkastke yn, skuorde it mos, it hûnnehier en de hinnefearkes derút en fleach fuort. Wy ha him net wer sjoen en it sil jo gjin nij dwaan dat we dat jier gjin lytse tomkes yn it hokje hân ha en ek de jierren dêrop is it net wer bewenne!\nDat is oe sa spitich, mar wy hoopje dat hjir ea wer in tomke-pearke briede sil. Sy en alle fûgels binne hjir fan herte wolkom. Want it is sa fijn om yn de maitiid fan harren drokte en sjongen te genietsjen. Foar ús jild dan ek, yn dizze tiid, wat mear drokte wat leaver!\nEtie Pasma, Hijum 2019


De earste Geekbench-skoares fan 'e nije 24-inch iMac ferskine | Ik kom fan mac\nToni Cortes | | Oer ús, ferskate\nDe earste ienheden fan 'e oarders pleatst foar it nije binne noch net levere 24-inch iMac, en de earste skoares ferskine al op it ferneamde Geekbench-platfoarm. Dit betsjut dat guon "ynstoppe" fan Apple, se al hawwe ûntfangen, om de earste "unboxings" en "yndrukken" te publisearjen.\nEn hoe koe it oars, de earste punten sjen litten troch de nije iMac fan it Apple Silicon-tiidrek mei de gloednije M1-prosessor binne spektakulêr, Litte wy se sjen.\nDe referinsjepunten Geekbench fan 'e nije 24-inch iMac binne krekt frijlitten op it platfoarm, en litte sjen dat Apple Silicon iMac mei in 8-kearn CPU ien-kearnscore berikt fan sawat 1.700 punten, en de multi-kearntest fan sawat 7.400. Eartiids set dit it yn oerienstimming mei de oare Apple Silicon Macs, lykas de iPad Pro M1. Se diele allegear deselde ARM-prosessor.\nAs wy it fergelykje mei syn foargonger, hat de 21,5-inch iMac foar dizze nije iMac M1 in single-core score fan sawat 1.200 punten, en mei de multi-core test om 6.400 as test mei de prosessor Intel Core i7, De konfiguraasje mei in Intel Core i3-prosessor sakket nei 950 punten mei ien kearn en mei ferskate kearnen berikt it 3.300 punten.\nKoartsein, de tests mei inkele kearn Se sizze dat de nije 24-inch iMac in 78% flugger dan de 3-inch Intel Core i21,5 iMac, en in 42% rapper dan de 7-inch Intel Core i21,5 iMac.\nOan 'e oare kant, yn' e testen multicore, de nije iMac is in 124% flugger dan de 3-inch Intel Core i21,5 iMac, en in 16% flugger dan deselde skermgrutte Intel Core i7 iMac.\nDe benchmarkresultaten jouwe oan dat de M1 iMac wurket mei in basis CPU-frekwinsje fan 3,2 GHz. De modellen werjûn yn dizze benchmarkresultaten hawwe 16 GB fan RAM en draait macOS 11.3.\nDe earste oarders foar de iMac M1 binne plannen om te wurde levere 21 foar maaie, Dizze benchmarkresultaten dy't al op Geekbench ferskine, komme wierskynlik fan leden fan 'e parse en bepaalde "ynstutsen" fan it bedriuw dy't normaal de earste ienheden fan' e nije apparaten ûntfange dy't Apple lanseart foar de rest fan 'e brûkers.\nFolslein paad nei artikel: Ik kom fan mac » Appel » ferskate » De earste Geekbench-skoares fan 'e nije 24-inch iMac ferskine


De Pixel krijt geweldige batterijprestaasjes as it syn eigners berikt | Androidsis\nIn soad is sein oer dizze tillefoan en d'r binne in protte dejingen dy't harsels om 'e nekke hawwe smiten fan Google fanwegen it feit dat hjir allinich kin heulendal lansearje tsjin hege prizen sawol Samsung as Apple, Sûnt de DxOMark-score waard "kocht" oant de earste sensaasjes yn 'e hân jouwe se net dat premium look dat oare tillefoans dogge, lykas dy fan' e twa neamde merken.\nMar foar no hawwe wy befestiging fan in geweldige kwaliteit yn fotografy, mei poerbêste fideostabilisaasje, en de earste mieningen dy't wurde levere troch it netwurk fan netwurken dy't wurde sammele út 'e earste Pixels dy't har eigners al ûntfange. No wite wy dat de autonomy fan 'e Pixel is yn plak fan poerbêst it berikken fan' e 4 oeren SOT (skerm op tiid) as 40% batterij mist.\nFan 'e prestaasjes fan' e terminal hawwe wy it fideo fan Marques Brownlee sjoen dat gewoan spektakulêr is, dus wy wiene oerbleaun mei de eangst dat dit autonomy sil foarút nommen wurde fan 'e Pixel. Uteinlik is it net sa, en neffens de earste mieningen fan brûkers giet it hân yn hân mei de Galaxy S7, it berikt perfekt de batterijdei.\nDe earste unboxing begjint ek te ferskinen wêr't se binne, hoe't se it gefoel krije te wêzen nei in tillefoan mei in premium finish en ien dy't solide fabrikaazje hat, sadat it allegear liket as hat HTC in geweldige baan dien. Yn alle gefallen bliuwe wy foarsichtich foar de komst fan yngeande analyses dy't de swakke punten fan dizze Pixel-terminal bringe.\nIk tink dat in protte hawwe wollen ferkeapje de hûd fan 'e bear foardat jo op' e jacht binne foar in Pixel dat de bêste start is foar Google's reis yn tillefoanproduksje en dat gruttere ferrassingen sil bringe, sels mei eigen wearden.\nFolslein paad nei artikel: Androidsis » Oer ús » As de Pixels har eigners berikke, wurde bettere mieningen útstjoerd op it Google-tillefoan\nDit is de HTC Bolt mei in 5,5 "1080p-skerm, 3 GB RAM en gjin audio-jack


Grutte tentoanstelling fan Claudy Jongstra yn Fries Museum | Omrop Fryslân (advertinsje)\nGrutte tentoanstelling fan Claudy Jongstra yn Fries Museum 25 jan 2016 - 11:55\nKeunstneresse en ûntwerpster Claudy Jongstra út Spannum krijt fan ein maart ôf in grutte tentoanstelling yn it Fries Museum yn Ljouwert. De eksposysje hat de titel 'Claudy Jongstra: Ancient Light'. It Fries Museum toant sawol wurk fan de ôfrûne jierren fan Jongstra as ek nij wurk. De tentoanstelling fan Jongstra moat besikers it gefoel jaan dat se yn har atelier binne. De techniken dy't de keunstneresse brûkt, lykas wurkje mei tekstyl, binne ûnderdiel fan in duorsum proses. De tentoanstelling rint oant en mei 2 oktober.\nYn 2013 makke Claudy Jongstra ek ien fan har grutste wurken foar it Fries Museum: in grut muorrekleed. Dat is permanint te sjen yn it museum yn Ljouwert.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: Claudy JongstraSpannumFries MuseumtentoanstellingView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 25-01Mear as tûzen leden foar reedrydskoalle yn nije Elfstedenhal 25-01Markante walfiskkaak tydlik fuort út sintrum Skiermûntseach Besjoch ek...\nDrokte by tentoanstelling Alma-Tadema, tenei earder iepen Juster, 12:11 De tentoanstelling oer Alma-Tadema yn it Fries Museum yn Ljouwert krijt safolle besikers oer de flier dat it museum fan woansdei ôf in oere earder... Jeugdcultuurfonds Friesland hâldt stoepkrytwedstriid 22 okt 2016 - 16:57 It Jeugdcultuurfonds Friesland organisearre sneon in stoepkrytwedstriid by it Fries Museum yn Ljouwert. Alle bern dy't meidiene, mochten harren... Drokte by Alma-Tadema; Fries Museum giet earder iepen 18 okt 2016 - 16:19 It Fries Museum yn Ljouwert giet de kommende dagen in oere earder iepen. Dat hat benammen te krijen mei de grutte belangstelling foar de... It rint stoarm by Alma-Tadema-tentoanstelling 16 okt 2016 - 18:50 Der komme oant no ta folle mear besikers nei de Alma-Tadema tentoanstelling yn it Fries Museum as ferwachte. En fierwei it grutste part komt fan... (advertinsje)


\tSlach & bak bûterkoekjes (iiskastkoekjes) (6 yngrediïnten!) - Recipes\nhoe meitsje ik sûkeladekrullen\ntaco kastrol mei fritos en opknapt beanen\nkip wjukken resept mei sojasaus\nwêr te krijen in gehakbal sub\nwat te dwaan mei oerbleaune gevulde piperfolling\nSlach en bak bûterkoekjes (iiskastkoekjes)\nBûterkoekjes binne ... no, bûter. Dizze maklike icebox-koekjes binne perfekt om foarút te meitsjen. Prep it daai gewoan en pop it yn 'e koelkast.\nAs de tiid (of begearte) komt, snij en bak in partij fan dizze hearlik dippbere koekjes! Se binne sêft fan binnen en in bytsje skerp oan 'e rânen, it guod dat fakânsjedreamen binne makke fan!\nDe bêste bûterkoekjes\nWy hâlde fan resepten foar make-ahead en dizze koekjes passe perfoarst by de rekken!\nwêr kin ik in tacosalade krije\nHâld it daai yn 'e koelkast as de friezer foar elk momint dat in koekegear op komt. Gewoan snije en bakke!\nresepten foar taco dip mei gemalen fleis\nIcebox-koekjes binne ek perfekt foar ferstjoeren! Laach gekoelde koekjes tusken blêden perkamintpapier, plak se yn in rits tas, en dan yn in blik of kado-doaze.\nTsjinje mei wat Homemade waarme sûkelade foar dippe.\nBÛTER It is hjir lestich substitúsjes te finen ... koelkastkoekjes binne gewoan net itselde, útsein as se wurde makke mei echte bûter , by foarkar sûnder sâlt. Mar as suvel echt net fan it menu is, is it mooglik koartsjen, kokosnoalje, of fegane margarine te brûken. Wier yn dit gefal is bûter it bêste.\nEGG-doazen jou dizze koekjes in smelt-yn-jo-mûle-tekstuer en in ûnferjitlike rike smaak. Om de aaien te skieden, kreake gewoan in aai en ferpleatse it hinne en wer tusken de twa helten fan 'e aaisel, wêrtroch it wyt yn in bak derûnder kin falle. (Foegje it wyt ta oan in omelet of sels aai muffins ).\nDekorearje mei sûkelade dripke en gemalen pinda foar in gooey sûkelade pinda-ferzje.\nFoegje in pear itenstleppels kakaopoeder ta foar in sûkeladeferzje of in skep romige pindakaas foar in pindakaasferzje.\nWy wolle ek mini-sûkeladechips, oatmeal, of sels in heule amandel tafoegje yn 'e boppekant fan elk koekje.\nBûterkoekjes meitsje (oersjoch)\nIn standmixer sil it kombinearjen fan de yngrediïnten makliker meitsje, om't it daai stevich sil wêze.\nCream bûter en sûker (per it resept hjirûnder). Add aaien en vanille.\nMing droege yngrediïnten yn.\nRôlje dough yn logs en koelje in oere as oant 48 oeren.\nHelje koekjesdeig út 'e koelkast en snij it yn ½ 'dikke rûnen. Bak oant de rânen gewoan brún wurde.\nPRO TYPE: Begjin mei keamertemperatuer bûter en aaien foar bêste resultaten!\nSlaen it daai net oer. Dit ferhurdt de bûter, sadat de koekjes har foarm behâlde by it bakken.\nKoekiedeig hâldt sawat 5 dagen yn 'e koelkast, ferpakt yn perkamintpapier en plestik wrap.\nBoter koekdeeg beferzen foar maksimaal twa moannen strak ferpakt en bestimpele mei de datum derop. Lit it daai yn 'e kuolkast ûntdwaan.\nSlice, bakke, en tsjinje!\nRitz Cracker Thin Mints - allinich 4 yngrediïnten\nBeppes meringuekoekjes - ljocht & loftich\nMaklik Snickerdoodle-resept - mei kanelsûkercoating\nPerfekt peperkoekkoekjes - 7 minuten kooktiid\nMaklike sûkelade truffels - ryk & dekadint\nFantasy Fudge - gjin traktaasje foar bak\nHawwe jo dizze Slice & Bake Butter Cookies makke? Soargje derfoar dat jo hjirûnder in reaksje & in wurdearring achterlitte!\nwat kin ik meitsje mei beferzen hasjbrún\nPlain Slice & Bake bûterkoekjes\nPrep Tiid10 minuten Koketiid12 minuten Kâlde tiid1 oere Totale tiid1 oere 22 minuten Tsjinsten36 koekjes SkriuwerHolly Nilsson Dizze bûterkoekjes binne lekker-yn-jo-mûle lekker, en komme elke kear perfekt gouden út! Ôfdrukke Pin\n▢1 kop bûter sûnder sâlt keamertemperatuer\n▢1 kop granulearre sûker\n▢3 grut aaien keamertemperatuer\n▢1 itenstleppel fanylje ekstrakt\n▢3 bekers alsidich moal\nYn in grutte bak as standmixer foarsjoen fan in paddle-oanhing, creme de bûter en sûker 3 oant 4 minuten tegearre oant ljocht en pluizig, skraapje de siden as nedich.\nFoegje de aaien en de vanille derby en mingje 30 sekonden.\nFoegje it miel en sâlt ta en mingje foar ekstra 30 sekonden, skraapje de siden as nedich om te soargjen dat alles folslein is opnommen.\nDiel it daai yn 'e helte en foarmje yn twa blokjes fan 2 inch diameter elk fan elk ien meter lang en rôlje op yn perkamintpapier en koelje 1 oere.\nFuortsmite út 'e koelkast, ferwaarme de oven foar 375 ° F, en lizze in bakplaat mei bakpapier.\nRôlje it daai út en snij it yn sels ½-inch dikke plakjes en pleats de koekjes op 'e tariede bakplaat sawat 1 inch útinoar en bak 10 oant 12 minuten oant de rânen gewoan goudbrún wurde.\nOerstapje nei in draadrek om folslein te kuoljen en genietsje.\nIt is heul wichtich dat dit daai teminsten 1 oere kâldt, mar it kin maksimaal 48 oeren yn 't foar wurde koele. It daai kin beferzen wurde troch yn perkamint yn te pakken en yn 'e kuolkast te pleatsen, dan it perkamint te ferwiderjen en yn plastyk wrap yn te pakken en dan yn in friezer tas te pleatsen. Friezen oant 3 moannen. Nei it beferzen, lit it daai in pear oeren of sawat 1 oere op 'e teller yn' e koelkast tine, oant it sêft genôch is om te snijen, dan bakje lykas oanjûn. Koekjes moatte binnen 5 dagen wurde konsumeare en opslein yn in luchtdichte kontener.\nJo kinne maksimaal gekookte of fersierde koekjes yn in loftdichte friezer tas frieze oant 3 moannen. Soargje derfoar dat jo oerstallige loft útdrukke.\nCalories:110,Koalhydraten:14g,Protein:1g,Fet:6g,Verzadigd fet:3g,Cholesterol:29mg,Natrium:3. 4mg,Kalium:14mg,Tried:1g,Sûker:6g,Vitamine A:178IU,Kalsium:5mg,Izer:1mg\nKeywordbûterkoekjeresept, bûterkoekjes, Icebox-koekjes, koelkastkoekjes, slice- en bakkoekjes FerrinKoekjes, dessert, feest iten, snack GekooktAmerikaansk© SpendWithPennies.com. Ynhâld en foto's binne auteursrjochtlik beskerme. Diele fan dit resept wurdt sawol stimulearre as wurdearre. Kopiearje en / of plakke folsleine resepten nei alle sosjale media is strang ferbean. Besjoch hjir asjebleaft myn belied foar gebrûk fan foto's ,


juni 10, 2020 door eelkesweblok\tEen reactie plaatsen\nDe provinsje Fryslân hat, omt se net iens klearkrije koene dat it in nasjonaal stânpunt waard, in bryf stjûrt oan Portugal. Dat moat dêr gjin fleanfjld delsette, want dan reitsje miskien wat fan ús skrieskes fan de lech. Mei it skriuwen fan dy bryf en de publisiteit dêrom hinne rûn it wetter by my oer de rânne fan de tobbe. In brede grutte tobbe, want ik kin in soad ha, mar dit wie echt tefolle.\nDe Fryske boeren fermoardzje jierliks sa’n 5.000 jonge skriezen, om’t se goedkeape molke yn de winkel ha wolle. De provinsje Fryslân, dy’t dat boerebelied stipet, fermoardet dêrnjonken noch sa’n 5000 skiezen, omt se de stienmurd, foks, greidekatten, ratten en muzebiters hilliger fine as harren nasjonale fûgel, de skries. Wy meie net op dat ûnrant sjitte. Wy moat oantoane dat it der is em dernei wurdt der noch jieren oer eamele. Dêr ha’k, net allinnich by de skriezen, fierhinne myn nocht fan. Hâld op mei eameljen.\nWe hearre de lêste wiken oars neat as geeamel oer ûnbenullichheden. Smyt dat no ris oan de kant, en meitsje ien grut goed ferhaal oer de takomst fan Fryslân. Net dat sielige gedoch wat jim altyd dogge mei fizys en lytse dielplantsjes oer dit en dat. Ien ferhaal wat mei elkoar te krijen hat, sûnder geeamel. Us takomst.\nMoarn wurdt dus it wetterskip opdûkt. Wetter falt tenei ûnder provinsiale wettersteat, en dat bestjoere wy demokratysk. LTO-bestjoerster Trienke Elshof seit dêrtsjinoer dat it wetterskip demokratysk is en wol dêrom dat de geborgde sitten bestean bliuwe. Tuurlik wol se dat, sa hâlde de boeren it wetterskip yn hannen. Mar se ha no sûnt 1255 sjen litten dat se dat net kinne, opsoademiterje.\nTrije nije akwadukten foar de brêgen yn it Prinses Margrietkanaal. Net mear eamelje dat it kanaal fan it ryk is, hup oan de gong. Moarn. It is toch te idioat dat in oerdwealske Dútser dy’t troch read hinne fart, der foar soarget dat Spannenburg in hiele middei iepen stean bliuwt en ús ambulanses omride moatte.\nWe hâlde op mei it Frysk. We bin sûnt Kneppelfreed al oan it prutsen. Altyd dat geeamel dat de minister soargje moat dat wy Frysk prate. Ophâlde. We behannelje it Stellingwerfsk dochs presies gelyk sa’t it Frysk troch Den Haach behannele wurdt. En al dy groepkes. Sis Tsiis wol no de pakes en beppes al freegje at it Frysk ûnderwiis wol goed jûn wurdt. Hâldt op. Smyt it Frysk mar yn de skytpot. De ûnbidige bakken jild dy’t we der ynstekke, kin we better earne oars foar brûke.\nWis, we krije in skeintsje foar ús kultuer yn ferhâlding ta wat Amsterdam krijt. Prima. Net seure. We rêdde ús sels wol. Ik garandear dat der in kultuerplan te meitsjen is foar ús sels wat folle minder kostet as no. Want we eamelje der net mear oer.\nLutz Jacobi hat it foarbyld al jûn. Se stapte út it waddenoerlis, strontsiik fan it geeamel. Fryslân sprekt moarn út dat we alles oer it Waad freegje oan de Waddenferiening en dat is dan daliks it provinsiaal stânpunt. Simpel. Skilt fiif jier geeamel.\nDe provinsje eamele ferline wike dat se sinnefjild oant sinnefjild beeamelje sille en dan dêrnei eamelje oer al of net de oanliz fan sinnefjilden yn Fryslân. Freeslik. Hâldt dermei op. Der bin hjir tûzenen lizboksen werop dy dingen pleatst wurde kinne. Aanst like populêr as ûleboarden.\nEn se moat op Thialf fansels. Dat leit no op de knibbels foar NOC en KNSB. Ferdikke, gean stean. Wy knibbelje inkeld foar God. Der bin wol tûzend boufakkers dy’t altyd mei nocht op Thialf reedride. At dy no allegear daliks dêr trije sneonen beune is alles klear, ynklusief nije sinnepanielen. Dêrnei mei inkeld ús jonges en famkes der noch trene, de oaren moat mar nei Enskedé of sa.\nSa kom je de hiele dei berjochten tsjin oer saken wêr’t inkeld mar oer eamele wurdt. Oer elke skeet wurdt eamele. Fannewike eamele de Ljouwerter dat der temin minsken mei-eamele ha soenen oer in kloaterich fytspaadsje yn Dokkum. Hâldt op. It kostet allegear in knoarre jild en tiid. Der bin fierstentefolle ynstânsjes mei it selde doel oprjochte. En der eamelje fierstentefolle lju mei, dy’t inkel mar ferstân ha fan eameljen. Dy dogge it, krekt as ik, sels al foar de kofje.


Klachten oer Drachtsterplein | Omrop Fryslân Skip to main content\nKlachten oer Drachtsterplein 02 okt 2012 - 12:05\n0 reaksjes De PvdA-fraksje yn de gemeenteried fan Ljouwert hat fan ferskate kanten klachten krigen oer it Drachtsterplein. Minsken dy't fanút Suderbuorren, Goutum en Wurdum de stêd ynkomme, sizze dat der by it Drachtsterplein alle dagen lange files stean. It plein is krekt klear nei in grutte rekonstruksje, bedoeld om de trochstreaming te ferbetterjen. De PvdA wol no fan it kolleezje witte oft dat wol slagge is en oft der mooglik ferkearstellingen komme.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: DrachtsterpleinklachtenView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 02-10Fúzje laboratoaria ôfblaasd 02-10Papierfiskje is amtner de baas Besjoch ek...\nProtte klachten fan studinten 02 nov 2016 - 7:47 Studinten hawwe noch nea sa'n protte klage as no. Der binne lanlik in rekôr tal klachten binnen kaam by universiteiten en hegeskoallen. Dat docht... Fleanbasis krijt klachten oer fleanbewegingen Loftmachtdagen 13 jun 2016 - 11:26 Der binne yn totaal 61 klachten binnen kaam by de fleanbasis yn Ljouwert oer de fleanbewegingen fan de Loftmachtdagen it ôfrûne wykein. Benammen... Ljouwerter ferkearsljochten hawwe lêst fan steurings 04 jan 2016 - 9:37 Ljouwert hat moandeitemoarn te krijen mei steurings yn de ferkearsljochten op ferskillende krúspunten. Op it Drachtsterplein, ien fan de drokste... Hearrenfean: "Net folle klachten oer besunigings thúshelp" 15 des 2015 - 10:53 De gemeente It Hearrenfean krijt net folle klachten oer de besunigings op húshâldlike help. Dat seit de gemeente yn in reaksje op berjochten fan... (advertinsje)