Edward S. Godfrey - Wikipedy\nEdward S. Godfrey\nnamme folút Edward Settle Godfrey\nberne 9 oktober 1843\nberteplak Kalida (Ohio)\nstoarn 1 april 1932\nstjerplak Cookstown (Nij-Jersey)\ntsjinsttiid 1861 & 1867 – 1907\nheechste rang brigadegeneraal (sûnt 1907)\nbefel K Komp./Am. 7e Kav.reg.\nAm. 9e Kavaleryrezjimint\nDepartemint f.d. Missoury\ntreffen(s) Bloedbad fan de Washita\nSlach by Bear Paw\nBloedbad fan Wounded Knee\nûnderskiedings Medal of Honor 1894\nEdward S. Godfrey (folút: Edward Settle Godfrey; Kalida (Ohio), 9 oktober 1843 – Cookstown (Nij-Jersey), 1 april 1932) wie in Amerikaansk militêr dy't focht yn 'e Amerikaanske Boargeroarloch, de Grutte Sû-Oarloch fan 1876, de Nez Persé-Oarloch, de Spaansk-Amerikaanske Oarloch en de Filipynsk-Amerikaanske Oarloch. Hy wie belutsen by sawol it Bloedbad fan de Washita, yn 1868, as it Bloedbad fan Wounded Knee, yn 1890. Teffens oerlibbe Godfrey de ferneamde Slach oan de Little Bighorn, om úteinlik op te klimmen ta de rang fan brigadegeneraal. Yn 1894 waard him de Medal of Honor takend, de heechste Amerikaanske militêre ûnderskieding.\nGodfrey waard yn 1843 berne yn Kalida, yn 'e Amerikaanske steat Ohio, as de soan fan Charles Godfrey en dy syn frou Mary Chambers. Oan it begjin fan 'e Amerikaanske Boargeroarloch (1861-1865) naam er as sljochtwei soldaat tsjinst yn it Noardlike Leger. Yn dy hoedanichheid tsjinne er fan april oant augustus 1861 by it 21e Frijwillige Ynfanteryrezjimint fan Ohio. Fanwegen de feardichheden dy't er ûnder syn tsjinsttiid betoand hie, waard er yn 1863 talitten ta de Amerikaanske Militêre Akademy te West Point, dêr't er yn 1867 ôfstudearre as op 52 nei bêste learling út in klasse fan 63.\nNeitiid waard Godfrey op 17 juny 1867 as twadde luitenant tafoege oan it Amerikaanske 7e Kavaleryrezjimint fan luitenant-kolonel George Armstrong Custer, dat earst yn Fort Riley, yn Kansas, legere wie, mar yn 1873 oerpleatst waard nei Fort Abraham Lincoln, yn 'e Dakota's. Yn 1868 naam er diel oan it Bloedbad fan de Washita, wêrby't it rezjimint it winterkamp fan it opperhaad Swarte Tsjettel fan 'e Súdlike Sjajinnen oanfoel en foar in diel útmoarde. Neitiid wie Godfrey fan 1871 oant 1873 yn detasjearre tsjinst yn Yorkville, yn 'e steat Súd-Karolina, dêr't er diel útmakke fan 'e Noardlike besettingsmacht yn it yn 'e Boargeroarloch fersleine Suden. Nei syn weromkear by de 7e Kavalery naam Godfrey yn 1873 diel oan 'e Yellowstone-ekspedysje nei Montana, en yn 1874 oan 'e kontroversjele Ekspedysje nei de Black Hills, wêrby't goud yn 'e foar de Lakota hillige Black Hills fûn waard, mei de Goudkoarts fan 'e Black Hills ta gefolch.\nUnder de Grutte Sû-Oarloch naam Godfrey as befelhawwer fan K Kompanjy fan it 7e Kavaleryrezjimint diel oan 'e simmerkampanje fan 1876, wêrby't er op 25 en 26 juny meifocht yn 'e ferneamde Slach oan de Little Bighorn, yn súdlik Montana, tsjin 'e Lakota, Noardlike Sjajinnen en Noardlike Arapaho. Hoewol't Custer sels mei in detasjemint besteande út fiif kompanjyen op in heuveltop besingele rekke en troch de Yndianen folslein ferdylge waard, oerlibbe Godfrey de slach om't er ta it detasjemint fan kaptein Frederick Benteen hearde. Dat waard mei it detasjemint fan majoar Marcus Reno twa dagen lang op in oare heuvel belegere, mar wist stân te hâlden oant it ûntset waard troch farske Amerikaanske troepen ûnder lieding fan brigadegeneraal Alfred Terry en kolonel John Gibbon. Neitiid skreau Godfrey in ferslach fan syn ûnderfinings ûnder de fjildslach, dat yn jannewaris 1892 publisearre waard yn it tydskrift Century Magazine, en dêrnei noch ferskate kearen yn oare publikaasjes werprinte waard. Mei dat skriuwen oefene Godfrey in grutte ynfloed út op 'e publike persepsje fan 'e Slach oan de Little Bighorn en it liederskip fan Custer.\nEdward S. Godfrey yn 1876.\nYn 1877 focht Godfrey mei de rang fan kaptein yn westlik Montana mei yn 'e Nez Persé-Oarloch, tsjin 'e Nez Persé, wêrby't er op 30 septimber 1877 slim ferwûne rekke yn 'e Slach by Bear Paw. Nettsjinsteande dat ferbiet er de pine en behold er de rest fan 'e slach it befel oer syn kompanjy. Yn 1894 waard him dêrfoar de Medal of Honor takend, de heechste Amerikaanske militêre ûnderskieding. Fan 1879 oant 1883 wie Godfrey dosint kavalerytaktyk oan 'e Amerikaanske Militêre Akademy te West Point. Neitiid naam er yn 1890 diel oan it Bloedbad fan Wounded Knee, wêrby't it Amerikaanske Leger ûnder barre winterske omstannichheden in grutte groep fan yn 't foar fierhinne ûntwapene oanhingers fan 'e Yndiaanske geastedûnsbeweging ôfslachte, mei 297 deaden ta gefolch, meast froulju en bern.\nYn febrewaris 1890 waard Godfrey befoardere ta majoar. Under de Spaansk-Amerikaanske Oarloch tsjinne er yn 1898 yn Kuba, as befelhawwer fan it út saneamde buffalo soldiers besteande Amerikaanske 9e Kavaleryrezjimint, en fan 1901 oant 1903 focht er ûnder de Amerikaansk-Filipynske Oarloch op 'e Filipinen. Op 17 jannewaris 1907 waard Godfrey befoardere ta de rang fan brigadegeneraal en krige er it befel oer it militêre Departemint fan de Missoury. Hy swaaide op 9 oktober 1907 ôf. Under de Earste Wrâldoarloch fierde er by de seremoniële begraffenis fan 'e Unbekende Soldaat, te Arlington, twa pelotons fan Medal of Honor-winners oan.\nGodfrey troude twa kear. Syn earste frou stoar foar 1892. Yn 1932 wiene syn oerlibjende bern út syn earste houlik Mary Godfrey en Edward S. Godfrey jr., dy't dokter wurden wie. Op 6 oktober 1892 wertroude Godfrey mei in Ida D. Emely (1856-1941), dy't him oerlibje soe.\nGodfrey stoar op 1 april 1932 thús, yn it doarp Cookstown, op it plattelân fan 'e Amerikaanske steat Nij-Jersey. Hy waard mei alle militêre eare begroeven op it Nasjonaal Begraafplak Arlington, by Washington, D.C. Nei har ferstjerren kaam syn twadde frou dêr njonken him te lizzen.\nOpfrege fan "https://fy.wikipedia.org/w/index.php?title=Edward_S._Godfrey&oldid=1006306"\nPersoan yn de Nez Persé-Oarloch\nAmerikaansk militêr yn de Spaansk-Amerikaanske Oarloch\nAmerikaansk militêr yn de Filipynsk-Amerikaanske Oarloch\nPersoan berne yn 1843\nDizze side is it lêst bewurke op 9 aug 2020 om 01.01.


Direkteur WoonFriesland fuort | Omrop Fryslân (advertinsje)\nDirekteur WoonFriesland fuort 17 nov 2009 - 09:46\n0 reaksjes Direkteur Sjaak Kruis fan wenningkorporaasje WoonFriesland hat syn funksje dellein. Reden is in ferskil fan ynsjoch oer de te folgjen koers. Kruis is noch net fuort. Hy set him de kommende moannen noch yn foar in strategy-ûntwikkeling fan de krimp fan de befolking yn Fryslân foar WoonFriesland.\nDe direksjetaken fan Kruis wurde no earst oernaam troch direkteur-bestjoerder Frans Kooiker.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: argyfView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 17-11Tsjûgen socht fan mishanneling 17-11Moardner Snitser pear pakt Besjoch ek...


Ikoan "The Savior Not Made by Hands" - de skiednis fan komôf, dy't skreaun hat, gebed, Akathist rêdde\nIt ikoan "De Rêder is net makke troch hannen" - fan wat beskermet, yn hokker helpt?\nGrutte foar leauwigen is it byldkaike "De Sillichheid net makke troch hannen" - ien fan 'e earstste ortodokse ôfbyldings, wêr't it gesicht fan Kristus fertsjintwurdige is. De betsjutting fan dit byld is lykwols lykas mei de krusing. Der binne ferskate listen dy't troch bekende auteurs yntsjinne wurde.\n"De Rêder is net makke troch hannen" - skiednis fan komôf\nIn soad minsken fregen hoe't it byld fan Christus Gesicht kaam, as der neat yn 'e bibel is, en de tsjerke dy't it minste beskriuwings fan' e iepening behâlde bewarre bleaun? De skiednis fan it byldkaar "De Sillân is net makke troch hannen" jout oan dat de details fan 'e persoan nei de oandacht fan' e Romeinske histoarikus Eusebius brocht wurde. De steedhâlder fan 'e stêd Edessa, Avgar, wie slim siik, en hy stjoerde in keunstner oan Christus om syn portret te skriuwen. Hy koe net mei de opdracht fertraging, om't hy bliuwt troch de godlike ûntploffing.\nDoe naam Jezus it gewear (ubrus) en wekke syn gesicht op har. In wûnder kaam hjir - de opjefte fan it gesicht waard oerbrocht nei de saak. It byld wurdt neamd "net makke troch hannen", om't it net makke waard troch minskehannen. Dat is it symboal ferskynde neamd "De Rêder Not Made by Hands". De keunstner naam de doek mei in gesicht oan 'e kening, dy't, yn' e hannen, it genôch hie, waard genêzen. Sûnt dy tiid hat it byld in protte wûnders dien en wurket oant no ta.\nWa't "De Rêder hat net makke troch hannen"?\nDe earste list fan icons begon te sjen direkt nei de oprjochting fan it kristendom yn Ruslân. It leauwe dat dizze Byzantynske en Grykske eksimplaren wienen. It ikoan "De Rêder is net makke troch hannen", de skriuwer dêr't de selsresultaat sels wie, waard troch kening Avgar bewarre en syn beskriuwing kaam troch ús troch dokuminten. Der binne ferskate wichtige details dy't jo oandacht jaan moatte by it beskôgjen fan in portret:\nMatter mei in fingerprint waard strutsen op in houten basis en dit ôfbylding is it iennichste byld fan Jezus as in minske. Yn oare byldkaikes is Christus fertsjintwurdige of mei guon attributen, of mei guon akten.\nIt byld fan 'e "Heilân Not Made by Hands" is ferplichte studearre yn' e skoalle fan byldkaaimerken. Dêrneist moatte se de list meitsje as har earste selsstannige wurk.\nAllinne op dit ikoan is Jezus fertsjintwurdige mei in nimbus fan in sletten type, in symboal fan harmony en oanjout de foltôging fan 'e wrâld.\nIn oar wichtige nuânsje fan it byldkaar "De Sillân is net makke troch hannen" - it gesicht fan 'e Sillân is symmetrisch ôfbylde, mar allinich de eagen binne lichte skonken oan' e kant, wêrtroch it byld mear libbet. It byld is symmetrysk net allinich om't it de symmetry oanbelanget oan alles dat God makke.\nIt gesicht fan 'e ferlosser sprekt gjin pine noch lijen. Sjoch op it byld kinne jo frede , lykwicht en frijheid fan elke emo's sjen. In soad leauwigen beskôgje dat hy de persoanifikaasje fan 'e "goede skientme" wêze sil.\nIt byldkaike lit in skodder sjen, mar de foto's steane net allinich de kop, mar ek de skouders, mar hjir binne se net fûn. Dit detail wurdt op ferskillende wizen ynterpretearre, dus wurdt leauwe dat de kop de primêre fan 'e siel oer it lichem oanjout, en it betsjuttet ek as oantinken dat it wichtichste ding is foar de gemeente Christus.\nYn 'e measte gefallen is it gesicht op' e eftergrûn fan tissue ôfbylde mei ferskate soarten faltjes. Der binne opsjes as it portret presintearre is tsjin in bakstiennen muorre. Yn guon tradysjes rint it leien op 'e wjukken fan ingels.\n"De ferlosser net makke troch hannen" Andrey Rublev\nIn bekende keunstner presintearre in grut tal icons foar de wrâld en it byld fan Jezus Kristus wie fan grut belang foar him. De skriuwer hat syn maklik erkennbare funksjes, bygelyks sêfte transysjes fan ljocht yn 'e skaad, dy't folslein tsjinoer tsjin kontrasten binne. It ikoan "De Rêder Not Made by Hands", skreaun troch Andrei Rublev, betocht de ekstraordinêre sêftens fan 'e siel fan Kristus, wêrtroch in sêfte warm berik brûkt waard. Hjirmei wurdt it byldkaike "luminiferous" neamd. It byld fan 'e keunstner fertsjintwurdige wie it tsjinoerstelde fan Byzantynske tradysjes.\n"De ferlosser net makke troch hannen" Simon Ushakov\nYn 1658 makke de keunstner syn meast ferneamd wurk - it gesicht fan Jezus "De Sillichheid net makke troch hannen". It byldkaike waard skreaun foar it kleaster, yn Sergiev Posad. It symboal fan Simon Ushakov "De Rêder is net troch hannen makke" waard skildere op in beam dy't tempera brûkt en de skriuwer brûkt foar it skriuwen fan artistike techniken, dy karakteristyk is foar dy tiid. It byld is markearre troch in folslein tekenjen fan 'e persoanlike funksjes en in swarte en wyt oerdracht fan' e fermiddens.\nWat helpt it byldkaike "De Heilân net makke troch hannen"?\nIt grutte byld fan Jezus Kristus kin in trouwens beskermer wurde fan minsken, mar dêrfoar is it nedich om in gebeddialoaze te meitsjen mei him. As jo ynteressearre binne yn wat it byldkaike "Sillich Not Made by Hands" beskermet, dan is it leare te witten dat it beskermet tsjin ferskate syktes en ferskate negaasjes dy't rjochte binne op in persoan fan bûten. Dêrnjonken biedt foardat it byld is oer de siele te bewarjen, foar tichte minsken en bern. Hoedere beswierskriften soargen foar it ferbetterjen fan it wolwêzen, wurk fine en te behannelje mei ferskate saken.\nGebed "Ik sil de Hillige Gesicht retje"\nJo kinne ferwize nei it byld yn jo eigen wurden, it wichtichste ding is it te dwaan mei in reine hert. It ienfâldichste gebed dat alle leauwigen bekend is, is "Us Heit". It waard jûn troch Jezus sels yn syn ierdske libben. Der is in oar ienfâldich gebed, "Ik sparje de Sillân", de tekst dêr't jo hjirûnder presintearje. Lês it alle dagen op elk momint as it hert it nedich is.\nAkathist "Ik sil it hillige gesicht bewarje"\nIn lofhymn of in akathist, krekt as it gebed wurdt brûkt om de Heger Powers foar help te kearen. It kin selsstannich thús wurde lêzen. Akathist "Save the Holy Face", de tekst dêr't jo gewoan harkje kinne, helpt om ûngeduld te meitsjen, ûnsichtbere stipe te krijen en leauwe yn josels. Tink derom dat it sjongen moat stean, útsein yn spesjale gefallen (as der problemen binne mei sûnens).\nGebed nei Sergius fan Radonezh foar it eksamen\nGebed fan 'e Kazanmutter fan God oer bern, sûnens en behâld fan' e famylje\nGebed fan 'e Xenia\nIkoan foar family well-being\nGebed "Symbol of Faith"\nRegels yn 'e bernedeiferbliuw\nPankakken mei applen - resipe\nSochi hotels mei eigen strân\nActor Ryan Gosling naam piano lessons foar de rol yn La Lala Land


Tichte mist yn Fryslân soarget foar meardere ûngelokken | Omrop Fryslân\nTichte mist yn Fryslân soarget foar meardere ûngelokken\n20 nov 2019 - 21:03\nDe tichte mist dy't woansdeitejûn oer de provinsje hinget, hat foar ferskate ûngelokken soarge. De spits ferrûn frij normaal kwa files en opûnthâld, dochs rekken der twa auto's fan de dyk. Dat barde op de Trekwei by Kollum en op de Humaldawei by Ie. Yn Drachten ha twa ûngelokken west op rotonden.\nAuto by fersin yn Trekfeart\nOp de Trekwei by Kollum rekke in frou by fersin mei har auto yn de Trekfeart, doe't sy fan de oprit ôfkaam. Se bedarre yn it wetter, fermoedlik om't se de dyk troch de mist net goed sjen koe. De helptsjinsten waarden manmachtich oproppen, mar blieken net nedich doe't de frou sels út har auto klimme koe. Sy waard by in hûs yn 'e buert opfongen en is letter sels nei hûs ta gien. De Trekwei wie by de berging fan de auto ôfsletten foar it trochgeande ferkear.\nAuto tsjin hikke\nOp de Humaldawei by Ie rekke in autobestjoerder mei syn auto yn de berm, hy makke in stjoerkorreksje en botste dêrnei op in read hek lâns de kant fan de dyk. De man is troch ambulânsepersoniel behannele, mar hy hoegde net nei it sikehûs.\nFoto: Pro News\nTwa ûngelokken yn Drachten\nOp twa rotonden yn Drachten binne ek ûngelokken bard. By in ûngelok op De Folgeren rekke in scooterrider ferwûne, hy is mei ûnbekende ferwûningen nei it sikehûs brocht. Op de rotonde fan de Lauwers mei de Postlaan waard in fuotgonger skept troch in automobilist. De fuotgonger is troch ambulânsepersoniel behannele en dêrnei nei it sikehûs oerbrocht.\nIt KNMI hâldt foarearst koade giel oan fanwegen tichte mist. It sicht kin lokaal minder as 200 meter wêze. De warskôging jildt yn alle gefallen oant middernacht.\nDrachten Kollum Ie ûngelokken mist ferwûnen\nGifkes fan Omrop Fryslân al mear as 250 miljoen kear besjoen\nProjekten op Waadeilannen krije goed 280.000 euro út Iepen Mienskipsfûns


Utslaggen haadklassefuotbal | Omrop Fryslân (advertinsje)\nUtslaggen haadklassefuotbal 11 des 2004 - 17:33\nHaadklasser ONS Snits hat sneontemiddei mei 3-2 ferlern fan SC Genemuiden. Nei de doelpunten fan ONS Snits kaam der hieltyd mear druk fan de kant fan Genemuiden. Ek waarden in soad oertredings pleegd.\nDe oare Fryske haadklasser, Harkemase Boys, hat sneon yn sportpark De Bosk op De Harkema mei 2-2 gelykspile tsjin HHC út Hardenberg. De Boys spilen matich yn dizze wedstriid en mear as in gelykspul siet der dan ek net yn.\nKorreksje meldeTrefwurden: argyfLês foarView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 12-12Drachtster (26) mishannele 11-12Ferhuzing frachtauto's Jistrum Besjoch ek...


Ritsma twadde op de 5 kilometer | Omrop Fryslân (advertinsje)\nRitsma twadde op de 5 kilometer 29 jan 2006 - 13:57\nBob de Jong wûn sneon de 5 kilometer op de NK Allround yn 6.44,62. Rintje Ritsma waard twadde yn 6.48,22, Gianni Romme waard tredde. It klassemint foar it NK wurdt oanfierd troch Mark Tuitert, de winner fan 'e 500 meter. Ritsma stiet twadde.\nNeffens Ritsma is hy seker net kânsleas foar it kampioenskip, omdat hy in bettere stayer is as Tuitert. "Op de 10 kilometer moat ik in punt op Tuitert pakke kinne."\nKorreksje meldeTrefwurden: argyfLês foarView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 29-01Cramer wint tredde ôfstân op NK 29-01Hearrenfean wint fan RBC Besjoch ek...


Demonstraasje foar ‘krepearjende’ bisten Oostvaardersplassen | It Nijs\nmaart 5, 2018 10:30\nHûnderten minsken hawwe ôfrûne wike en wykein demonstrearre by de ôffredingenfan de Oostvaardersplassen. De aksjefierders binne lilk om’t de bisten yn de Oostvaardersplassen opsletten sitte en oan harren lot oerlitten wurde. Troch de kjeld is der in tekoart oan fretten. Steatsboskbehear en oare saakkundigen advisearje om dat sa te litten, om’t sa foaral de sterke bisten oerlibje. Mar fanwegen de “maatskiplike ûnrêst” besleat de provinsje Flevolân freed om dochs by te fuorjen. Boskwachters waarden sels mei de dea bedrige.\nDat jaan fan ekstra fretten begûn freed en sil de hiele moanne maart trochduorje. Mar de aksjefierders fine dat net genôch om “it lijen fan de heckbuffels, konikhynders en reaharten” tsjin te gean. Guon demonstranten fuorren de bisten fan ’t wykein by; pakken hea waarden fan in karre efter in trekker ôf oer it stek smiten. In protte fan de aksjefierders wiene minsken mei bern. Sneintemiddei binne ek hûnderten pakken hea troch boeren ôfjûn by in brânwachtkazerne yn Lelystêd. Earst woene se dat by it provinsjehûs dwaan, mar nei in petear mei provinsjebestjoerders seagen se dêrfan ôf.\nDer wiene ek taspraken. Fierder wiene der spandoeken dêr’t op stie: ‘Voorkom dierenleed’, en ‘Stop het kreperen, start het beheren’. Fan fier en hein kamen minsken oanriden mei foer, skriuwt Omrop Flevolân. Nei ôfrin fan de aksje teagen de aksjefierders nei it provinsjehûs yn Lelystêd.\nPlomfeehâlderij yn Oldekerk romme om útbraak fûgelgryp Haaksbergen hâldt earste natueriismaraton Arrestaasjes nei reboelje by Eastfardersplassen\nSwalker maart 5, 22:46\nEn dan wurde straks de bisten hokker te folle binne, dea sketten,( tink oan de herten in ut duungebied by noard Hollân) wat is it ferskil, It enige wat ik betinke kin is de stjèrtiid. Dan is it ek noch ris sa dat elk dea organisme wer oar nij libben bringt.


Marije I fan Skotlân - Wikipedy\nMarije I, yn 'e regel Marije Stuart neamd en yn it Ingelsk bekend as Mary, Queen of Scots (Linlithgow (Skotlân), 8 desimber 1542 – Fotheringhay (Ingelân), 8 febrewaris 1587), wie keninginne fan Skotlân fan 1542 oant 1587 en dêrnjonken ek keninginne-gemalinne fan Frankryk fan 1559 oant 1560. Hja wie it iennichste oerlibjende wettige bern fan kening Jakobus V fan Skotlân, dy't seis dagen nei har berte stoar. Marije waard grutbrocht oan it Frânske Hof, wylst Skotlân bestjoerd waard troch reginten. Har houlik mei kening Frâns II fan Frankryk duorre mar koart.\nbertedatum 8 desimber 1542\nstjerdatum 8 febrewaris 1587\nstjerplak Fotheringhay (Ingelân)\ndynasty Hûs Stuart\nregear 1542 – 1567\n(1542 – 1554 reg. greve fan Arran)\n(1554 – 1560 reg. Marije fan Guise)\nfoargonger Jakobus V\nopfolger Jakobus VI\nkeninginne-gemalinne fan Frankryk\namtsperioade 1559 – 1560\nYn 1561 kearde se as widdo werom nei Skotlân om it regear oer har heitelân op te nimmen. Troch har roomske opfieding yn Frankryk stie Marije negatyf foar it oanwaaksende protestantisme yn Skotlân oer, wylst de protestanten har as harren wichtichste fijân seagen. Doe't har ûnlijige leafdeslibben it hiele lân yn ûnstjoer brocht, waard Marije yn 1567 twongen en doch ôfstân fan 'e troan. Se waard finzen set, mar wist nei Ingelân te ûntkommen, dêr't se lykwols fannijs opsletten waard troch har efternicht Elizabeth I. Dy seach har as in bedriging om't Marije troch de roomsen yn Ingelân as de wiere keninginne fan dat lân beskôge waard. Nei in finzenskip dy't mear as 18 jier duorre, liet Elizabeth har úteinlik yn 1587 ûnthalzje.\n1.2 Jonkheid yn Skotlân\n1.3 Jonkheid yn Frankryk\n1.4 Werom yn Skotlân\n1.5 Houlik mei Darnley\n1.6 De moard op Darnley\n1.7 Finzenskip yn Skotlân\n1.8 Finzenskip yn Ingelân\n2 Foarâlden fan Marije I fan Skotlân\nMarije waard berne op 8 desimber 1542 (of miskien noch foar midsnacht op 7 desimber), yn Linlithgow Palace, yn it Skotske Linlithgow. Hja wie de dochter fan Jakobus V, de kening fan Skotlân, en dy syn Frânske frou Marije fan Guise. Marije wie it iennichste oerlibjende wettige bern fan Jakobus en de âldomkesizzer fan 'e Ingelske kening Hindrik VIII, waans suster Margareta Tudor mei Marije har pake, kening Jakobus IV fan Skotlân, troud west hie.\nIn wike nei har berte, op 14 desimber, waard Marije keninginne fan Skotlân doe't har heit nei de ferlerne Slach by Solway Moss, tsjin 'e Ingelsen, kaam te ferstjerren oan itsij in senuwynsinking, itsij it drinken fan fersmoarge wetter. Neffens in Skotske folksleginde, dy't foar it earst optekene waard troch de tsjerkeherfoarmer John Knox, hearde Jakobus V op syn stjerbêd dat de langferwachte poppe in famke wie (wylst er fansels op in soan hope hie, om syn geslacht fuort te setten). Hy soe doe sein hawwe: "It cam wi' a lass and it will gang wi' a lass." ("It kaam mei in famke en it sil gean mei in famke.") Dy útspraak ferwiist nei it feit dat syn famylje, it Hûs Stuart (of Stewart), op 'e Skotske troan kommen wie trochdat de stamfaar Walter Stewart mei Marjorie Bruce, de dochter fan Robert de Bruce troud wie op it stuit dat Hûs Bruce yn 'e manlike line útstoar. As er it al sein hat, wie Jakobus V lykwols mis dat it regear fan 'e Stuarts mei syn dochter einigje soe; dat barde pas yn 1714, doe't de lêste Stuart-keninginne fan Grut-Brittanje, Anne, opfolge waard troch George I, de Dútske karfoarst fan Hannover.\nJonkheid yn SkotlânBewurkje\nMei't Marije noch mar in poppe wie doe't hja de Skotske troan urf, moast der in regint oansteld wurde om it regear oer it lân waar te nimmen oant hja âldernôch wêze soe om it sels te bewurkmasterjen. Fan it begjin ôf oan waard dêrby tsierd oer wa't it regintskip tawiisd krije moatte soe. Oan 'e iene kant stiene de roomsen, dy't kardinaal David Beaton foarútskoden, en oan 'e oare kant stiene de protestanten foar wa't Jakobus Hamilton, greve fan Arran it regintskip opeaske. Arran, dy't nei Marije sels de twadde yn 'e line foar de troan wie, basearre syn oanspraak op in ferzje fan it testamint fan Jakobus V dat troch syn tsjinstanners oan kant reage waard as in ferfalsking. Likegoed wist hy mei help fan meistanners it pleit yn 't earstoan yn syn foardiel te besljochtsjen en regint te wurden. Dat duorre oant 1554, doe't keninginne-mem Marije fan Guise him út dy funksje ûntheft wist te krijen, wêrnei't se him sels opfolge.\nLinlithgow Palace, dêr't Marije berne waard.\nUnderwilens besocht kening Hindrik VIII fan Ingelân om fan 'e Skotske swakte gebrûk te meitsjen om Skotlân foar iens en foar altyd los te weakjen fan syn âlde bûnsgenoat Frankryk (en it ynstee fêst te plakken oan Ingelân). Yn 1543 sleat er mei Arran-en-dy it Ferdrach fan Greenwich, wêryn't fêstlein wie dat Marije mei tsien jier trouwe soe mei de Ingelske kroanprins Edwert, wêrnei't se fierder ûnder syn eigen tafersjoch oan it Ingelske Hof grutbrocht wurde soe. Under de betingsten fan dit ferdrach soene Ingelân en Skotlân selsstannige lannen bliuwe, dy't lykwols in personele uny foarmen (krekt sa't yn 1603 ek wier-wier barre soe).\nHindrik syn snoade plannen rûnen lykwols averij op doe't de faksje fan kardinaal Beaton, dy't in fernijing foarstie fan 'e saneamde Auld Alliance mei Frankryk, yn Skotlân wer mear macht krige. Beaton woe Marije by de Skotske kust wei hawwe, dêr't hja kwetsber wie foar ûntfiering troch fijannen mei in sterke marine (lykas Ingelân), mar Arran wie dêr op tsjin. Dyselde joech lykwols ta doe't Beaton syn wapene oanhingers harren by it paleis te Linlithgow sammelen. Ein july 1543 eskortearre Mattéus Stuart, greve fan Lennox de jonge keninginne en har mem mei 3.500 soldaten nei it kastiel fan Stirling, dêr't Marije op 9 septimber fan dat jier yn 'e slotkapel kroane waard.\nNeitiid goaide Hindrik VIII syn eigen glêzen alhiel yn troch Skotske keapfarders dy't ûnderweis wiene nei Frankryk yn beslach te nimmen en de keaplju sels finzen te nimmen. Dat foel yn Skotlân sa min, dat Arran him bekearde ta it roomsk-katolisisme en him by de pro-Frânske partij joech. It Ferdrach fan Greenwich waard dêrnei yn desimber ôfwiisd troch it Skotske parlemint. Dêrop sette Hindrik útein mei wat bekend kaam te stean as syn Rûge Hofmakkerij (Rough Wooing), in militêre kampanje om 'e Skotten te twingen ta in houlik tusken Marije en Edwert. Yn it ramt dêrfan plonderen de troepen fan 'e Ingelske greve fan Hertford yn maaie 1544 de Skotske haadstêd Edinburch. Marije waard dêrop fierder nei it noarden brocht, nei Dunkeld. Nei't yn maaie 1546 kardinaal Beaton fermoarde wie troch protestantske Skotske eallju en de Skotten op 10 septimber 1547 in swiere nederlaach litten yn 'e Slach by Pinkie Cleugh, besleat men de Frânsen om help te freegjen.\nMarije omtrint in jier as trettjin.\nKening Hindrik II fan Frankryk stelde doe in personele uny tusken Frankryk en Skotlân foar, troch Marije trouwe te litten mei syn doe trijejierrige soan, de lettere kening Frâns II. Wylst Ingelske troepen in spoar fan ferwoastging troch it Skotske leechlân lutsen, besleat it Skotske parlemint mei dat plan, it saneamde Ferdrach fan Haddington, yn te stimmen.\nJonkheid yn FrankrykBewurkje\nDe fiifjierrige Marije waard dêrop oerbrocht nei Frankryk, dêr't se de folgjende trettjin jier fan har libben trochbringe soe oan it Frânske Hof. Hja hie dêr in eigen húshâlding besteande út û.m. har beide ûnwettige healbruorren en de 'fjouwer Marijen', fjouwer famkes fan har eigen jierren út 'e meast foaroansteande aadlike famyljes fan Skotlân (Beaton, Seton, Fleming en Livingston), dy't allegear fan Marije hieten. Neffens kontemporêne boarnen wie Marije libben, tsjep en fernimstich, en mocht eltsenien oan it Frânske Hof graach oer har, útsein Katerine de' Medici, de frou fan kening Hindrik II. Marije learde lútspyljen, koe sawol proaza as poëzij skriuwe, die oan hynsteriden, falkerij en hantwurk en kaam behalven Skotsk ek Frânsk, Italjaansk, Latyn, Spaansk en Aldgryksk floeiend te sprekken.\nHoewol't hja har ûntjoech ta in mûlripe en tige lange jonge frou (hja wie 1.80 m, wat útsûnderlik wie foar froulju yn 'e sechstjinde iuw) en har ferseine Frâns stammere en abnormaal koart wie, koene hja it nei't it skynt goed mei-inoar fine. Op 4 april 1558 tekene Marije in geheime oerienkomst wêryn't stie dat se Skotlân en har oanspraken op 'e troan fan Ingelân neilitte soe oan 'e Frânske keninklike famylje yn it gefal dat se sûnder bern kaam te ferstjerren. Tweintich dagen letter troude se mei Frâns yn 'e Nôtre Dame te Parys, en waard de kroanprins kening-gemaal fan Skotlân.\nYn novimber fan datselde jiers kaam Marije har efternicht Elizabeth I op 'e Ingelske troan nei it ferstjerren fan har âldere healsuster Marije de Bloedige. Om't Elizabeth berne wie út in houlik dat troch har heit Hindrik VIII sletten wie nei't er him sûnder tsjerklike tastimming skiede litten hie fan syn earste frou Katerina fan Aragon, beskôgen roomsen har lykwols as in ûnwettich bern, dat sadwaande nea yn oanmerking komme meien hie foar de Ingelske troan. Ynstee waard troch de measte roomsen, ek dy yn Ingelân sels, Marije fan Skotlân, as de naust besibbe ôfstammeling fan Hindrik VIII syn suster Margareta, sjoen as de rjochtlike keninginne fan Ingelân. Sadwaande liet Hindrik II fan Frankryk syn soan en skoandochter nei Elizabeth har troansbestiging útroppe ta wiere kening en keninginne fan Ingelân.\nIt wapen fan Marije as keninginne fan Skotlân en gemalinne fan 'e kroanprins fan Frankryk (1558-1559)\nIt wapen fan Marije as keninginne fan Skotlân en keninginne-gemalinne fan Frankryk (1559-1560)\nIt wapen fan Marije as keninginne fan Skotlân en Ingelân en keninginne-gemalinne fan Frankryk (brûkt yn Frankryk foàr 1560)\nIt wapen fan Marije as keninginne fan Skotlân en keninginne-dûairiêre fan Frankryk (1560-1565)\nOp 10 july 1559 kaam Hindrik II te ferstjerren oan ferwûnings dy't er oprûn hie by syn dielname oan in riddertoernoai. Fan gefolgen waard Marije har man doe mei fyftjin jier útroppen ta kening Frâns II fan Frankryk, en sysels ta syn gemalinne. Mei har kaam yn Frankryk de partij fan Guise, de famylje fan har mem, oan 'e macht, oanfierd troch Marije har omkes Frâns, hartoch fan Guise en Karel fan Guise, kardinaal fan Loataringen.\nUnderwilens ûntstie der ûnder de Skotske protestanten almar mear ûnfrede oer it bestjoer fan Marije har mem, regintesse Marije fan Guise, dy't inkeld troch ynset fan Frânske troepen oan 'e macht bliuwe koe. Doe't begjin 1560 protestantske Skotske eallju by it Ferdrach fan Berwick Ingelân oprôpen om troepen nei Skotlân te stjoeren om dêr it protestantisme ta steatsgodstsjinst te meitsjen, en in Hugenoatske rebûlje yn Frankryk (it saneamde Trelit fan Amboise) it de Frânsen ûnmooglik makke om fersterkings nei Skotlân te stjoeren, late dat ta koartseftich oerlis tusken Frankryk en Ingelân. Nei de dea, op 11 juny 1560, fan Marije fan Guise, kaam de Frânske posysje yn Skotlân hielendal faai te stean. Op 6 july waard dêrom mei de Ingelsen it Ferdrach fan Edinburch sletten, wêrby't Ingelân syn troepen weromloek en Frankryk Elizabeth erkende as rjochtlike keninginne. It wie de bedoeling dat Skotlân him ek by it ferdrach oanslute soe, mar de santjinjierrige Marije wegere it te tekenjen.\nMarije yn har wite roudracht nei it ferstjerren fan har earste man.\nWerom yn SkotlânBewurkje\nOp 5 desimber 1560 kaam Marije har man Frâns II fan Frankryk te ferstjerren oan in ynfeksje oan it middenear, dy't in abses yn syn harsens feroarsake. Marije wie yn djippe rou. Har skoanmem, Katerine de' Medici, waard regintesse oer Frankryk foar har twadde soan Karel IX, dy't doe tsien jier âld wie. Dêrop kearde Marije werom nei Skotlân, dêr't se op 19 augustus 1561 oankaam. It doetiidske Skotlân waard ferskuord troch de striid tusken en de yntriizjes fan 'e roomske en protestantske partijskippen. Troch har goedroomske opfieding kaam Marije sels oan it haad fan 'e roomsen te stean, wylst har ûnwettige healbroer Jakobus Stuart, greve fan Moray, lieder fan 'e protestanten wie. In oare wichtige protestant wie de tsjerkeherfoarmer John Knox, dy't tsjin Marije preke om't se nei de mis gie, dûnse en klean droech dy't hy te ûnbeskieden fûn. Hja besocht mei de man te praten, mar hy woe net harkje, en letter besocht se him om 'e nocht foar ferrie feroardiele te krijen.\nLykwols fersette Marije har net tsjin 'e ynfloed dy't protestantske eallju oan it Skotske hof hiene. Sa wie har healbroer Moray ien fan har wichtichste riedslju, en hiene ek oare protestantske lieders, lykas de greven fan Argyll en Glencairn, foaroansteande posysjes. Yn 1562 wurke Marije sels gear mei Moray om 'e wichtichste roomske ealman fan Skotlân, George Gordon, 4e greve fan Huntley, ûnder fuotten te heljen nei't dy yn 'e Heechlannen in opstân tsjin har úteinset wie.\nUnderwilens wie Marije op 'e sneup nei in nije man. Doe't har omke, de kardinaal fan Loataringen, lykwols sûnder har tastimming ûnderhannelings iepene mei Karel II, aartshartoch fan Eastenryk, sette hja him lulk te plak, en rûnen dy ûnderhannelings op neat út. Sels hie se Karel, prins fan Astuerje, de geastlik labile erfgenamt fan 'e Spaanske kening Filips II, op it each, mar dêr lei Filips it near op. Elizabeth fan Ingelân besocht Marije oan har favoryt Robert Dudley, greve fan Leicester te keppeljen. Elizabeth wie der wis fan dat hja Leicester wol ûnder de tomme hâlde kinne soe, en fia him ek Marije. Mar de Skotske keninginne seach harren oankommen, en it besykjen rûn op neat út.\nMarije mei har twadde man, lord Darnley.\nBegjin 1563 waard in Frânsk dichter oan it Skotske Keninklik Hof, Pierre de Boscosel de Chastelard, dy't blykber smoar wie op Marije, ûnder har bêd ûntdutsen by in rûtinemjittich befeiligingsûndersyk fan har fertrekken, dêr't er him nei't it skynt ferskûle hie om har 'te ferrassen' as se allinnich wie. Marije ferballe de healwizeling út Skotlân, mar Chastelard negearre dat en krong twa dagen letter de keninklike fertrekken binnen doe't Marije op it punt stie om har út te klaaien. Har healbroer Moray en ferskate paleiswachters hastigen harren op 'e gjalp fan 'e keninginne nei binnen ta en oermasteren de dichter, dy't dêrnei foar ferrie feroardiele en ûnthalze waard. Der is wol suggerearre dat Chastelard syn ferealens mar bearde en dat er eins diel útmakke fan in protestantsk-hugenoatsk komplot om Marije har reputaasje te besmodzgjen.\nHoulik mei DarnleyBewurkje\nUteinlik wertroude Marije op 29 july 1565 mei har folle neef Hindrik Stuart, lord Darnley, de soan fan 'e greve fan Lennox. Allebeide wiene hja beppesizzers fan Margareta Tudor, de suster fan Hindrik VIII fan Ingelân, dus dit houlik sterke Marije har oanspraken op 'e Ingelske troan allinnich noch mar fuort, en de bern út it houlik soene sels noch in sterkere oanspraak hawwe. Alle kontemporêne boarnen hâlde lykwols út dat it Marije by dit houlik om leafde gie ynstee fan om berekkening. Mei't Darnley syn measte lânerijen yn Ingelân leine en hy dêr sadwaande meast wenne hie, beskôge Elizabeth him as ien fan har ûnderdienen, en hja wie poerrazen dat Marije in houlik mei in 'Ingelsman' sletten hie sûnder har om tastimming te freegjen. Ek yn Skotlân soarge it houlik foar grutte swierrichheden, om't Darnley krekt as Marije roomsk wie. Moray, Argyll, Glencairn en oare protestantske eallju, dy't hope hiene op 'e feriening troch in houlik fan 'e roomske en protestantske faksjes, fûnen dizze gong fan saken ûnbesteanber, en kamen yn iepen opstân tsjin 'e keninginne.\nMarije brocht in leger byinoar om it mei de protestanten út te fjochtsjen, mar dy begûnen in guerrilla-oarloch, wêrby't se fjildslaggen mijden. Nei ferrin fan tiid wist Marije har posysje lykwols fuort te sterkjen troch George Gordon, 5e greve fan Huntley, dy't sûnt de mislearre opstân fan syn heit finzen sitten hie, frij te litten en syn titels en lânerijen werom te jaan. Boppedat kearde Jakobus Hepburn, greve fan Bothwell werom út Frânske ballingskip. Doe't de protestanten net genôch stipe wisten te garjen om harren opstân ta in súkses te meitsjen, naam Moray yn oktober 1565 de wyk nei Ingelân.\nJakobus Hepburn, greve fan Bothwell.\nNije swierrichheden folgen doe't Darnley sa eigenfoldien waard dat er syn plak as gemaal net mear wist. Hy easke fan Marije dat hja him mei-regearjend kening meitsje soe, mei it rjocht om kening te bliuwen as er har oerlibje soe. Dat stegere Marije ôf, en hoewol't hja yn dyselde snuorje swier fan him waard, rekke harren ûnderlinge relaasje yn 'e nederklits. Darnley wie oergeunstich op Marije har bân mei har roomske priveesiktaris, David Rizzio, fan wa't kweatongen hawwe woene dat er de heit fan har bern wie. Dêrom spande Darnley gear mei guon protestantske eallju, mei wa't er op 9 maart 1566, by in feestmiel yn it Holyrood Paleis te Edinburch Rizzio foar de eagen fan Marije fermoarde. Doe't er in pear dagen letter ûntdiek dat de ûnthjitten dy't de protestanten him dien hiene, nearne op basearre wiene, rûn Darnley op 'e nij oer en holp er Marije om yn 'e nacht fan 11 op 12 maart út it paleis (en oan 'e ynfloed fan 'e protestanten) te ûntkommen. Hja holden har in wike beskûl yn it Kastiel fan Dunbar, foar't hja op 18 maart weromkearden nei Edinburch, doe't der in kompromis sletten wie mei protestanten. As gefolch dêrfan krigen Moray, Argyll en Glencairn harren âlde funksjes werom.\nDe moard op DarnleyBewurkje\nOp 19 juny 1566 befoel Marije yn it Kastiel fan Edinburch fan in soan, de lettere Jakobus VI fan Skotlân en Jakobus I fan Ingelân. Nettsjinsteande dat se in bern krigen hiene, wie Marije har houlik mei Darnley troch de moard op Rizzio foargoed teknoeid. Ein novimber 1566 mette Marije mei ferskate foaroansteande eallju om it 'probleem Darnley' te bepraten. It is wis dat men in skieding yn omtinken naam, mar nei alle gedachten waard der úteinlik in geheime gearspanning smeid om Darnley út 'e wei te romjen. Darnley siet yn elts gefal yn noed oer syn feilichheid, en ûntflechte fuort nei de doop fan syn soan, mids desimber, it Keninklik Hof om him beskûl te hâlden op 'e lânerijen fan syn heit by Glasgow. Oan it begjin fan 'e reis wied er slim siik, wat wol as gefolch fan in mislearre fergiftiging sjoen wurdt.\nEin jannewaris 1567 helle Marije Darnley oer om werom te kommen. Hy wie noch hieltyd net alhiel de âlde, dat hy waard fersoarge yn 'e eardere abdij Kirk o' Field, krekt binnen de stedsmuorren fan Edinburch. Moarnsier op 10 febrewaris waard Kirk o' Field ferwuostge troch in ûntploffing, en it lyk fan Darnley waard letter smoard weromfûn yn 'e tún fan it gebou. De fertinking foel op Moray en de protestanten, mar ek op Marije en fertroulingen fan har, lykas Bothwell en har siktaris Maitland. Uteinlik rekken de measte lju derfan oertsjûge dat Bothwell efter de moard op Darnley siet. Lennox, Darnley syn heit, easke yn it parlemint dat Bothwell berjochte wurde soe, en dêr stimde Marije yn ta, mar it fersyk fan Lennox om útstel sadat der bewiismateriaal sammele wurde koe, wiisde hja ôf. Sûnder bewizen waard Bothwell op 12 april fansels frijsprutsen.\nMarije mei har soan Jakobus VI, hoewol't se him yn wurklikheid foar it lêst seach doe't er tsien moanne âld wie.\nFinzenskip yn SkotlânBewurkje\nOp 19 april 1567 krige Bothwell in stik as fiifentweintich eallju en biskoppen safier dat se it Bûn fan Ainslie Tavern tekenen, wêryn't se deryn tastimden om him te stypjen yn syn doel om mei de keninginne te trouwen. Fan 21 oant 23 april besocht Marije har soan yn Stirling foar de lêste kear. Underweis werom nei Edinburch waard hja op 24 april miskien mei har eigen goedkarring, mar miskien ek tsjin har wil ûntfierd troch Bothwell en syn soldaten. Hja waard meinommen nei it Kastiel fan Dunbar, dêr't Bothwell har mooglik ferkrêfte. Op 3 maaie makke Bothwell mei in skieding in ein oan syn earste houlik (mei Jean Gordon, de suster fan Huntley). Op 6 maaie kearden Bothwell en Marije tegearre werom yn Edinburch, dêr't se op 15 maaie by in protestantske tsjinst trouden.\nYn 't earstoan liek it as waard dit trêde houlik fan 'e keninginne stipe troch in grut part fan 'e Skotske adel, mar Bothwell, dy't no de titel hartoch fan Orkney taparte krige, rekke al rillegau deilis mei syn eardere oanhingers, en it houlik bliek aaklike ympopulêr te wêzen. De roomsen beskôgen it as ûnwettich, sawol om't it sletten wie neffens de protestantske rite, as om't hja Bothwell syn skieding net erkenden. Sawol protestanten as roomsen wiene skokt dat Marije mei immen troude dy't beskuldige waard fan 'e moard op har twadde man Darnley. De relaasje tusken Marije en Bothwell wie nei't it skynt ûnlijich, en de keninginne begûn har al gau mismoedich te fielen.\nSeisentweintich Skotske eallju, dy't bekend kamen te stean as de Konfederearre Hearen, kamen yn iepen opstân, en Marije en Bothwell laten harren eigen troepen nei Carberry Hill. Der fûn lykwols gjin fjildslach plak om't it keninklike leger ûnder de ûnderhannelings foarôfgeande oan it treffen troch desersjes stadichoan fierder fuortteide. Bothwell mocht him frij ôfjaan, mar de hearen namen Marije mei nei Edinburch, dêr't it miene folk har útskelde foar troubrekster en moardneresse. De nachts dêrnei waard hja finzen set yn it Kastiel fan Loch Leven, op in eilantsje yn 'e mar Loch Leven. Dêr krige se tusken 20 en 23 july in miskream fan wat in twilling west hawwe soe. Op 24 july 1567 waard Marije twongen om ôfstân fan 'e Skotske troan te dwaan yn it foardiel fan har doe ien jier âlde soan Jakobus. Har healbroer Moray waard oansteld as regint, en Bothwell waard ferballe. Hy flechte nei Denemark, dêr't er finzen setten waard, oanhelle rekke mei sljochtsinnigens en yn 1578 stoar.\nDe sliepkeamer fan Marije yn Castle Bolton, dêr't se yn 1568 finzen holden waard.\nKrapoan in jier letter, op 2 maaie 1568, ûntsnapte Marije út it Kastiel fan Loch Leven mei help fan George Douglas, de jongere broer fan 'e kastielhear William Douglas, greve fan Morton. Hja wist in leger fan 6.000 man gear te bringen, mar ferlear op 13 maaie de Slach by Langside tsjin 'e lytsere legermacht fan Moray. Wisberet dat se harsels net op 'e nij finzen sette litte soe, flechte Marije doe súdoan, en stiek se op 16 maaie op in fiskersboat de Solway Firth oer nei Ingelân.\nFinzenskip yn IngelânBewurkje\nMarije ferwachte blykber dat har efternicht Elizabeth har helpe soe om 'e Skotske troan te weroverjen, mar dy hie datoangeande gjin haast, en oardere dat der earst in ûndersyk komme moast nei it hâlden en dragen fan 'e Konfederearre Hearen en oangeande de fraach oft Marije skuldich wie oan 'e moard op Darnley. Underwilens waard Marije earst fêstholden op it Kastiel fan Carlisle en dêrnei op it Kastiel fan Bolton, wylst har oanhingers yn Skotlân in boargeroarloch útfochten mei Moray-en-dy. Moray lei oan 'e ûndersykskommisje as bewiismateriaal tsjin Marije de saneamde Kistkebrieven (Casket Letters) foar, acht net-ûndertekene brieven dy't Marije oan Bothwell skreaun hawwe soe, twa houlikskontrakten en ien of mear leafdessonnetten, dy't fûn wêze soene yn in kistke mei dêrop it monogram fan Frâns II fan Frankryk. Marije ûntkende dat se de brieven skreaun hie en riddenearre dat har hânskrift maklikernôch ferfalske wurde koe.\nDe Kistkebrieven wurde sjoen as fan krúsjaal belang om te bepalen oft Marije sels yndirekt de hân hie yn 'e moard op Darnley, mar sa gau't Moray dermei op 'e lapen kaam, waarden se in ynset fan in polityk spultsje. Tsjintwurdich kin net mear bewiisd wurde oft se autentyk of ferfalske wiene, mei't de Frânsktalige orizjinelen ferneatige binne (wierskynlik yn 1584 troch Jakobus VI) en de Frânsk- en Ingelsktalige oerlevere kopyen gjin komplete set foarmje. De measten fan Marije har biografen (lykas Antonia Fraser, Alison Weir en John Guy) binne ta de konklúzje kommen dat de brieven nei alle gedachten òfwol folsleine ferfalskings wiene, òf dat der beskuldigjende passaazjes oan besteande brieven tafoege wiene. De Kistkebrieven wiene al foàr desimber 1567 fûn, mar wiene nea iepenbier makke om it finzen setten fan Marije te ûnderbouwen. Pas doe't Elizabeth fan Ingelân in ûndersykskommisje ynstelde, kamen Moray-en-dy dermei foar 't ljocht. Neffens skiedkundige Jenny Wormald wiist dy tsjinnichheid derop dat der wier bewiis tsjin Marije yn 'e brieven stie, wylst Alison Weir mient dat it bewiist dat Marije har tsjinstanners tiid nedich wiene om bewiismateriaal tsjin har te fabrisearjen.\nMarije portrettearre ûnder har finzenskip.\nHoe dan ek, de measte tiidgenoaten fan Marije dy't de brieven ûnder eagen krigen, lykje se foar wier oannommen te hawwen, sa ek de leden fan 'e ûndersykskommisje. Sadwaande koe Elizabeth sûnder beswier de kommisje de útspraak dwaan litte dat der neat bewiisd wie tsjin 'e Konfederearre Hearen, en ek neat tsjin Marije, mar dat beide partijen likemin frijsprutsen wiene fan lykfolwat. Dat joech har de mooglikheid om har hannen fan 'e saak ôf te lûken sûnder dat se hoegde yn te gripen. Lykwols liet hja Marije net gean om't dy noch altyd oanspraak makke op 'e Ingelske troan en Elizabeth har dêrom as in bedriging seach. Histoarika Antonia Fraser fûn it ien fan 'e nuverste 'rjochtsaken' út 'e skiednis fan 'e rjochtspraak, mei't nimmen feroardiele waard, en dochs ien fan 'e partijen (Moray) frij wie om nei hûs ta, wylst de oare partij (Marije) yn finzenskip efterbleau.\nUteinlik soe Marije achttjin en in heal jier yn Ingelân finzen holden wurde. It wie gjin wrede foarm fan finzenskip, mar likegoed finzenskip. Fan jannewaris 1569 ôf waard Marije yn 'e hechten set ûnder tafersjoch fan George Talbot, greve fan Shrewsbury, en dy syn formidabele frou Bess fan Hardwick. Hja brocht de measte tiid troch op it Kastiel fan Tutbury, mar besocht út en troch ek de oare lânhuzen fan Shrewsbury, lykas it Kastiel fan Sheffield, Wingfield Manor en Chatsworth Hûs. Al dy lânerijen wiene lokalisearre yn it Ingelske binnenlân, likernôch healwei Londen en de Skotske grins, en sa fier fan 'e kust ôf as mar mooglik wie. Marije hie in eigen hofhâldinkje fan nea minder as sechstjin persoanen, wêrûnder in eigen kok, en as se fan it iene nei it oare plak ferhuze, wiene der tritich weinen nedich om har besittings te ferfieren. Doe't se meitiid oanhelle rekke mei rimmetyk, mocht se de simmers trochbringe yn it kueroard Buxton.\nYn maaie 1569 besocht Elizabeth Marije wer op 'e Skotske troan te krijen yn ruil foar de garânsje dat Skotlân tenei in protestantsk lân wêze soe, mar dat betingst waard troch de Skotten rislút fan 'e hân wiisd. Underwilens yntrigearre yn Ingelân Thomas Howard, hartoch fan Norfolk, dy't earder de ûndersykskommisje foarsitten hie, om mei Marije te trouwen. Fan 1569 oant 1570 liet Elizabeth him dêrfoar opslute yn 'e Toer fan Londen. Yn 1570 waard Moray yn Skotlân fermoarde, en teffens fûn der doe in rebûlje yn noardlik Ingelân plak, de saneamde Opstân fan it Noarden, dy't laat waard troch roomske eallju dy't Marije op 'e Ingelske troan bringe woene. Dat oertsjûge Elizabeth derfan dat Marije noch altyd in bedriging foar har foarme. Nei't de opstân delslein wie, ynterveniëarren Ingelske troepen yn 'e Skotske boargeroarloch en holpen de anty-Marije-partij oan 'e oerwinning.\nDe tombe fan Marije yn Westminster Abbey (sydoansicht).\nMarije sels waard ûnderwilens goed yn 'e rekken holden troch Elizabeth har siktarissen sir Francis Walsingham en William Cecil, baron Burghley, dy't spionnen yn har hofhâlding pleatst hiene. Yn 1571 kaam sa it Ridolfi-komplot oan it ljocht, wat in plan wie om Elizabeth as keninginne te ferfangen troch Marije mei de help fan 'e hartoch fan Norfolk en Spaanske troepen. Fan gefolgen waard Norfolk terjochtsteld, en it Ingelske parlemint naam in wet oan dy't Marije útsleat fan 'e Ingelske troanopfolging. Nei't yn 1583 in nije gearspanning, it Throckmorton-komplot, ûntdutsen waard, yn 1585 folge troch in plan om Elizabeth te fermoardzjen wêrby't Marije har agint Thomas Morgan belutsen wie, waard Marije yn it mei in slotgrêft omjûne Kastiel fan Chartley ûnder it strangere tafersjoch pleatst fan sir Amias Paulet.\nYn augustus 1586 wiene der oanwizings dat Marije behelle wie yn it Babington-komplot. Walsingham besocht har doe út te lokjen troch har har brieven út it Kastiel fan Chartley smokkelje te litten, wêrnei't er dy ûnderskeppe liet. Doe't Marije har yn koade skreaune brieven ûntsifere wiene, die bliken dat hja yn 't foar wist fan 'e plannearre moardoanslach op Elizabeth, en dat hja har goedkarring dêroan jûn hie. Dêrop waard se oerbrocht nei it Kastiel fan Fotheringhay, dêr't se yn oktober 1586 terjochtstie foar ferrie. Marije, dy't it bewiismateriaal tsjin harsels net ynsjen mocht en gjin abbekaat krige om har te ferdigenjen, ûntkende alles en wiisde derop dat in bûtenlânsk steatshaad net fan ferrie beskuldige wurde koe. Likegoed waard se dêroan op 25 oktober troch in rjochtbank besteande út 36 Ingelske eallju skuldich befûn en ta de dea feroardiele. Mar ien fan 'e rjochters, baron Zouche, wie it net mei de strafbepaling (mar wol mei it fûnis) iens.\nDochs wifele Elizabeth om in oare keninginne om hals te bringen, mei't hja benaud wie foar de ynternasjonale konsekwinsjes en har der teffens fan bewust wie dat sa'n presedint him ek tsjin harsels keare koe. Dêrom frege se Paulet, Marije har sipier, oft er net in manear fine koe om it libben fan syn finzene "te ferkoartsjen". Paulet antwurde dat er dat net dwaan soe om't er syn "gewisse net as in skip brekslaan woe." Sadwaande tekene Elizabeth op 1 febrewaris 1587 it deafûnis fan Marije, dat op 'e moarn fan 8 febrewaris yn 'e grutte seal fan it Kastiel fan Fotheringhay útfierd waard troch har mei in bile de holle fan it lichem te skieden. Marije har lêste wurden wiene: "In manus tuas, Domine, commendo spiritum meum" ("Oan Jo hân, Hear, betrou ik myn geast ta").\nDe tombe fan Marije yn Westminster Abbey (boppe-oansicht)..\nDe boal miste har nekke mei syn earste slach, en rekke ynstee har efterholle. Mei de twadde slach fan 'e bile waard de keninginne ûnthalze. Neitiid hold de boal, in man dy't himsels fan Bull neame liet, har ôfsleine holle oan it hier omheech en sei: "God save the Queen." Op dat stuit bliek dat Marije in brúnhierrige prúk droech en foel har holle mei tige koart griis hier op it skavot. It lytse hûntsje fan 'e keninginne, in Skyeterriër, skynt him ûnder har rokken ferskûle te hawwen, en ferhipte it om dêrwei foar 't ljocht te kommen en syn bazinne te ferlitten oant er der mei geweld ta'n út sleept waard, wylst er tsjin dy tiid ûnder Marije har bloed siet. It hûntsje waard ôffierd om wosken te wurden, en om relikwyejagers te dwerseidzjen waarden al Marije har klean, it blok en alles dêr't hja op blet hie, ferbaarnd yn it hurdstee fan 'e seal.\nDoe't it nijs fan 'e terjochtstelling Elizabeth berikte, bearde dy lulk te wêzen. Hja hold út dat se it troch har tekene deafûnis tabetroud hie oan har riedshear William Davison, en dat it net har bedoeling west hie dat dy it oan oaren sjen litte soe. Davison hie it dokumint ûnder de oandacht brocht fan guon oare riedshearen, en dy soene sûnder Elizabeth har wittenskip of goedkarring op eigen manneboet besletten hawwe dat it fûnis fuortendaliks útfierd wurde moast. Mei har wifeling en har mei opset sin dizenich opstelde ynstruksjes besocht Elizabeth oan 'e ferantwurdlikheid foar de terjochtstelling fan har efternicht te ûntkommen, mar sels yn har eigen tiid trape nimmen dêryn. Likegoed spile Elizabeth it spul út en waard Davison yn 'e Toer fan Londen finzenset. Pas nei goed oardel jier kaam er dêr op foarspraak fan Cecil en Walsingham wer út.\nMarije har fersyk om yn Frankryk begroeven te wurden, waard troch Elizabeth ôfstegere. Har lichem waard balseme en yn in leaden deakiste bewarre oant se ein july 1587 by in protestantske tsjinst yn 'e katedraal fan Peterborough begroeven waard. Har yngewant, dat by de balseming ferwidere wie, waard yn it geheim yn it Kastiel fan Fotheringhay begroeven. Yn 1612 liet Marije har soan Jakobus, dy't tsjin dy tiid ek kening fan Ingelân wie, it lichem fan syn mem opgrave en oerbringe nei Westminster Abbey, yn Londen, dêr't it yn in sydkapel werbegroeven waard, rjocht foar in oare sydkapel oer dêr't Elizabeth begroeven leit.\nFoarâlden fan Marije I fan SkotlânBewurkje\n16. Jakobus II, kening fan Skotlân\n8. Jakobus III, kening fan Skotlân\n17. Marije fan Egmont, hartoginne fan Gelderlân\n4. Jakobus IV, kening fan Skotlân\n18. Kristiaan I, kening fan Denemark\n9. Margareta, prinsesse fan Denemark\n19. Doroteä, hartoginne fan Brandenburch\n2. Jakobus V, kening fan Skotlân\n20. Edmund Tudor, 1e greve fan Richmond\n10. HIndrik VII, kening fan Ingelân\n21. Margareta Beaufort, grevinne fan Derby\n5. Margareta, prinsesse fan Ingelân\n22. Edwert IV, kening fan Ingelân\n11. Elizabeth, prinsesse fan Ingelân\n1. Marije I, keninginne fan Skotlân\n24. Freark II, greve fan Vaudémont\n12. René II, hartoch fan Loataringen\n25. Jolanda, hartoginne fan Anzjû\n6. Klaudius, hartoch fan Guise\n26. Adolf fan Egmont, hartoch fan Gelderlân\n13. Filippa fan Egmont, hartoginne fan Gelderlân\n27. Katarina, hartoginne fan Boerbon\n3. Marije, hartoginne fan Guise\n28. Jan II, greve fan Vendôme\n14. Frâns, greve fan Vendôme\n29. Isabella, grevinne fan Beauveau\n7. Antoinette, hartoginne fan Boerbon\n30. Piter II fan Lúksemboarch, greve fan Sint-Pol\n15. Marije fan Lúksemboarch, grevinne fan Sint-Pol\n31. Margareta, hartoginne fan Savoaye\nFoar boarnen en oare literatuer, sjoch ûnder: Notes, References en Further reading op dizze side.\nOfbylden dy't by dit ûnderwerp hearre, binne te finen yn de kategory Mary, Queen of Scots fan Wikimedia Commons.\nOpfrege fan "https://fy.wikipedia.org/w/index.php?title=Marije_I_fan_Skotlân&oldid=1019733"\nLêst bewurke op 22 okt 2020 om 09.38\nDizze side is it lêst bewurke op 22 okt 2020 om 09.38.


Omrop Fryslân: Werynrjochting dúngebiet Hagedoornveld op It Amelân sa goed as dien\nWa't no troch it Hagedoornveld op It Amelân fytst, sjocht as earste dat it fytspaad no op in hiel oar plak leit.\nLês mear oer: Werynrjochting dúngebiet Hagedoornveld op It Amelân sa goed as dien.\nIt sikehûs hat in manier fûn om sawol de ferpleechkundigen as de coronapasjinten in gesicht te jaan.\nLês mear oer: Fideodeiboek IC Tjongerschans: "Witst somtiden net iens goed: wa sjogge we hjir?" .\nNet nei de bioskoop? Besjoch thús arthousefilms fia Picl\nDe nijste films kostje 8,50 euro, de âldere films 5 euro.\nLês mear oer: Net nei de bioskoop? Besjoch thús arthousefilms fia Picl.\nDe doar fan it ballehok wie fernield en it slot fuorthelle. Ek de ballepomp is fernield.\nLês mear oer: Fernielingen by SC Franeker; fuotbalklup docht oanjefte.\nNeffens him binne de hotspots Oranjewâld, Elfbergen yn Gaasterlân, de pier by Holwert en it gebiet by Stania State.\nLês mear oer: Drokte yn natuer ferwachte: "De natuur is altijd open".\nIt giet om in inisjatyf fan Omroep Lennard fan it eilân. Se wolle sa de lokale ûndernimmers stypje.\nLês mear oer: Skylger ûndernimmers hâlde suksesfolle digitale keapjûn.\nBy warehûs De Boer yn Ljouwert stiet al de fiifde generaasje yn de winkel. Heit en mem as kollega's, hoe is dat?\nLês mear oer: HEA! Boartersguod en húsrie sûnt 1888.


Balkenende yn Ljouwert | Omrop Fryslân (advertinsje)\nBalkenende yn Ljouwert 14 jan 2003 - 00:00\nJan Peter Balkenende wie tiisdei yn Ljouwert. De listlûker fan it CDA wie net op kampanje, mar op wurkbesite yn syn funksje as demisjonêr premier. Hy besocht de fleanbasis om bypraat te wurden oer de militêre organisaasje. De fleanbasis hoecht net yn te sitten oer de F-16's mei it each op de besunigingen fan 800 miljoen euro by definsje. Foar Fryslân fynt de CDA-er it belangryk dat der in geunstich klimaat is foar ûndernimmers.


Geheugenkoor: sjonge foar en mei minsken mei demintens | Omrop Fryslân\nGeheugenkoor: sjonge foar en mei minsken mei demintens\nMei in groep minsken ferskes fan eartiids sjonge. Dat is de bedoeling fan de meisjongmiddei fan it Geheugenkoor, dy't ien kear yn de moanne hâlden wurdt yn Ljouwert foar minsken mei Alzheimer. Ut ûndersyk docht bliken dat deminte minsken ferskes dy't se yn harren jeugd leard ha, noch muoiteleas meisjonge kinne.\nDe meisjongmiddei bestiet al fiif jier en hat trouwe dielnimmers, mar it ôfrûne jier binne ferskate dielnimmer ferstoarn. Anneke Koster, dy't yn de organisaasje sit, ropt dêrom op Wereld Alzheimer Dag nije minsken mei ynteresse op om mei te dwaan.\nWat hâldt de meisjongmiddei krekt yn?\n"Minsken mei Alzheimer en harren partners, freonen, famylje of mantelsoargers binne fan herte útnûge om in middei mei-elkoar ferskes fan eartiids te sjongen. Under begelieding fan it akkordeonduo Piet en Koos wurdt in kar makke út in map mei in repertoire fan wol fyftich nûmers. Der wurdt songen, mar somtiden ek allinnich harke en yn alle gefallen genoaten!"\nFoar wa is de meisjongmiddei?\n"De middei stiet iepen foar minsken mei Alzheimer dy't noch thús wenje en ek foar dyjinge dy't al yn in tehûs wennet. Ek famyljeleden of freonen fan de Alzheimerpasjinten wurde útnûge om mei te dwaan, sadat it sjongen mei elkoar belibbe wurde kin!"\nHoe sjocht de middei der út?\n"Wy begjinne altyd mei itselde ferske. Nei in healoere ha wy skoft mei kofje en tee. Dan sjonge wy noch in healoere en wy slute alle meisjongmiddeis ôf mei it ferske 'Que Sera, Sera'."\nHoefolle dielnimmers ha jim op it stuit?\n"Meastal komme der tusken de tweintich en de tritich dielnimmers. Soms ek wolris mear. Mar om dit oantal te behâlden, soe it moai wêze as der wer nije minsken by komme."\nWannear is de meisjongmiddei?\n"Kommende snein 24 septimber, fan 15.00 oere oant 16.30 oere yn Eeltje's Hiem oan de P. Sipmawei 11 yn Ljouwert."\nHoe kinne minsken har opjaan?\n"Se hoege har net op te jaan. Se kinne gewoan komme. As guon mear ynformaasje hawwe wolle, kinne se belje mei Detty ten Dolle (06-45702618) of mei Anneke Koster (06-41455700)."\nMear ynformaasje oer ús programmearring op Wereld Alzheimer Dag is te finen op omropfryslan.nl/aksje.\ngeheugenkoar demintens Wereld Alzheimer Dag Ljouwert\nLjouwert wurdt net mear pleage troch skitende roeken\nAnema: "Bergsma kin 3 sekonden hurder op de 5km"


Man brekt yn en bedriget frou yn Stiens | Omrop Fryslân\nMan brekt yn en bedriget frou yn Stiens\n15 sep 2016 - 11:00\nIn 39-jierrige Ljouwerter is woansdeitenacht oanholden foar wenningynbraak, húsfredebrek en stellerij. De man hie by de wenning fan in frou oan de Ophirstrjitte yn Stiens it rút fan de foardoar fernield. De twa binne kunden fan mekoar, mar de frou woe de man der net ynlitte.\nDe fertochte soe dêrnei ûnder oare sieraden út de wenning stellen ha. Ek hat er de frou bedrige. De man naaide út op 'e fyts. De plysje hat nei him socht, mar koe him net fine. Letter dy nacht wie de man opnij de wenning fan de frou yngien. Doe is er oppakt.\nIt die bliken dat er dit kear yn in stellen frachtwein nei de wenning kaam wie. Dêryn lei it guod dat er út it hûs fan de frou stellen hie. Ek fûn de plysje in neppistoal. De frachtwein, it guod en it pistoal binne yn beslach naam. De fertochte sit fêst foar ferhoar.\nynbraak Stiens stellerij bedriging\nWaarme waar soarget foar mear meldings fan blau-alch\nTûzenen figuranten socht foar film oer kening Redbad


Winkeltas, supermerktas, boadskippentas - LGLPAK\nPlastic klean Bag\nDeksel fan polyethylen\nDeksel tas fan polyethyleen\nT-shirt tas fan polyethyleen\nPolyethyleen boadskippen tas\nPolyethylen drager bags\nPolyethylen printe drager tassen\npolyethylen winkel tas\nOanpaste polyethylen tas\nPlastic jiskefet tas\nPolythene biohazard tas\nPolyethyleen luier tas\nPlastic Jiskefet Bag\nPolyethylen food saver bags\nPolyethylen sandwich bags\nPlastic ferpakking materiaal\nDisposable dining plestik\nDisposable keuken plestik\nBiologysk ôfbrekbere plestik\nBiologisch ôfbreekbare jiskefet\nBiologysk ôfbrekbere jiskefet\nBiologisch ôfbreekbare T-shirt tassen\nBiologysk ôfbrekbere oaren\nAfrika-projekt - Foar ymporteurs, distributeurs en gruthannels!\nLGLPAK™produsearret, eksportearret en leveret alle soarten beskermjende, fleksibele ferpakking & húshâldlike wegwerpprodukten.Wy binne spesjalisearre yn\n* Folsleine oanbod fan Polyetyleen Shopping Bags.\n* Plastic fiedseltassen brûkt yn ferskate senario's, lykas Keuken, Koelkast, Dinning ensfh.\n* Alle maten fan jiskefetzakken foar thúsgebrûk, winkelsintrum, sikehûs ensafuorthinne.\n* Wegwerpartikelen ynklusyf plestik bestek, servies, keukengerei, beskermjende items ensfh.\n* Ferskate easken foar polyferpakking oanpast\n* Baekeland (LGLPAK-bio-projekt) biedt de kompostabele en miljeufreonlike opsjes fan boppesteande items\n* Profesjonele oanpaste ûntwerpen\nAlle spesifikaasjes kinne wurde oanpast\nMulti Color Printing Winkeljen Supermarkt Plast ...\nHDPE T-Shirt Grocery Bag yn ferskillende kleur\nWegwerp Luier Sack-Nappy Bag\nStjer fersegele garbage bag yn ferskillende kleur op roll\nDúdlik Food Bag Op Roll\nHDPE Food Bag yn ferskillende kleur\nKLIK HJIR FOAR FERGESE SAMPLES\nOm fergese samples te krijen, lit jo e-post nei ús litte, wy sille binnen 24 oeren kontakt opnimme.\nHDPE swarte t-shirt tassen\nHDPE swarte t-shirt tassen binne de populêrste items op alle merken.De oandielen binne medium grutte en swarte kleur sûnder printsjen.Wolkom alle klanten komme ta ûndersyk.Wy kinne soargje foar de bêste priis.\nStripe PP geweven tassen\nStripe pp woven bags binne populêr op alle merken en it wurdt in protte brûkt yn winkeljen, lânbougebieten ensafuorthinne.De sterke doek en prachtige uterlik meitsje it hot ferkeapers.\nDúdlik iten bags\nDúdlike fiedingstassen binne de essensjele produkten foar it ynpakken fan iten, lykas wetter, moal, oalje, snacks ensafuorthinne.De net-giftige, reukleaze en transparante funksjes meitsje dit produkt in bekend stjerprodukt.\nRûne kontenergrutte foar platte sekken kinne fûn wurde mei help fan Omtrek (C), Diameter (D), en Hichte (H) fan 'e kontener ...\nTransparante polytassen fan itenklasse wurde in protte brûkt yn hiel Afrika.Minsken brûkten it foar it ynpakken fan kâld wetter, nuten en fruit.De populêre maten befetsje benammen 0.5kg, 1kg, 2kg.De merken fan LGLPAK, ELEPHANT & PINGUIM binne frij populêr yn in protte lannen út West- en Midden-Afrika.\nWater Sachet Film op Roll\nWetter sachet film op roll is foar it ynpakken fan wetter en it gewoane folume is 300ml, 450ml en 500ml.Grutte, spesifikaasje en ûntwerp kinne wurde oanpast.\nLLDPE Stretch Film op Roll\nStretchfilm wurdt in protte brûkt yn logistyk, wenningynrjochting, dekoraasjematerialen en oare ferpakkingsindustry.It produkt kin de effekten fan wetterdicht, fochtbestindich en stofbestindich berikke, ferpakkingskosten ferminderje, en ynfloed hawwe op it produkt tidens it logistyk- en ferfierproses.\nAcht mienskiplike yndikatoaren fan húskepapier\nToiletpapier is ien fan 'e wichtichste sanitêre produkten yn ús deistich libben.It is in ûnmisbere deistige needsaak foar ús.Dus, hoefolle witte jo oer húskepapier?Kinne jo maklik de foar- en neidielen en c ...\nAcht mienskiplike yndikatoaren fan húskepapier 22-05-27\nHoe kinne jo it juste húskepapier kieze? 22-05-27\nAs needsaak fan it libben fan minsken is húskepapier ferdield yn twa kategoryen neffens ferskate gebrûk: ien is tissuepapier, en de oare is crêpe húskepapier.Neffens relevante saakkundigen is it gebrûk fan ynf...\nHoe kinne jo aluminiumfolie brûke? 22-05-22\nAluminiumfoliepapier, lykas de namme al fermoeden docht, is in papier makke fan aluminiumfolie-backingpapier en aluminiumfoliepasta.De kwaliteit is heul sêft en ljocht, krekt as papier, it kin waarmte absorbearje, en har thermyske konduktiviteit ...\nJo Plastics Partner.\nKeamer 103, Building 19, Meigui Yuan, Tangye New Subdistrict, Licheng District, Jinan, 250109, Sina


Simone Djurrema: It âlderwetske libben | It Nijs\njuny 9, 2018 19:03\nSe wolle noch wolris sizze dat Fryslân wat efterrint op de rest fan Nederlân. Mar fan my mocht it noch wol wat mear! Net yn alles fansels, mar yn guon dingen wol.\nIk haw al ris skreaun oer it romantyske ienfaldige libben, oer ús houtkachels ensafoarthinne. Mar der binne ek noch oare dingen dy’t in protte minsken noch wol witte fan eartiids, dy’t we miskien bêst wol misse. Dy’t, as se der noch binne, faaks net te beteljen binne. Ik sil wat dingen opneame dy’t ik hjir dwaan kin en yn Fryslân folle minder, en dêrom wol útstoarn lykje. De doarren fan it slot litte kin nearne mear mei dy Easteuropeeske bendes. Dy hawwe spitigernôch sels de ôfhandige gebieten hjir yn Sweden ek al fûn, mar ik hâld it by dingen dy’t hjir noch wol kinne.\nJimme witte út foarige ferhaaltsjes misskien noch wol dat wy in âlderwetse tûn mei beiestrûken en fruitbeammen hawwe. As ik wol en ik haw de tiid, dan kin ik mar raak plôkje en der fan alles mei dwaan; en oars is it foar de fûgels. Yn ’e bosken kin men folop boskbeien (blauwe én reade, dat binne de hjir sa bekende ‘lingon’) plôkje. In protte Sweden dogge dat noch hieltyd. Se meitsje it leafst sels harren ‘lingonsylt’, reade boskbeiejam foar by it fleis. Doe’t ik in lyts famke wie, hawwe wy wolris te toarnbeisykjen west. De harke en in amer mei. Ik fûn it prachtich, foaral as der wat mis gie! Mar der binne leau ik net safolle toarnbeien mear as doe en ek net mear safolle bern dy’t noch te plôkjen geane.\nYn it seisoen geane minsken hjir ek fanatyk te kantarellesykjen. Se plôkje sels de lytste bytsjes fuort, want stel dat in oar it plakje fynt! Dat minsken yn Fryslân poddestuollen plôkje haw ik noch nea fan heard. De soarten dy’t der foarkomme, sille wol makliker te betizen wêze mei giftige; mei kantarellen kin dat hast net. Ik wie al ris de bosk yn mei de app derby. As der in poddestoel wie dêr’t ik my net mei fersinne koe, naam ik him mei. Der stie ek in prachtige wite! Dy gie fuort yn ’e amer. Doe seach ik de app nochris goed nei en der stie Bynamme: deadspoddestoel by. Dy haw ik fuortdaliks ferneatige fansels dat der letterlik gjin spoar mear fan te finen wie om út te siedzjen!\nIn ferskil is dat de Sweden hast nea wat mei flearbeien dogge. Se brûke foaral de blommen. Komme jimme by Ikea, dan kin ik de Fläderblomsaft (ranja) tige oanriede. Mar it lekkerst is de selsmakke!\nDoe’t wy bern wiene, giene myn freondintsje Ester en ik altyd te blomkeplôkjen. Yn ’e maitiid earst bûtergieltsjes en fioeltsjes, letter hynsteblommen. Dan hiene wy fansels de hannen swart! Alles wat yn Burgum te finen wie yn ’e buert fan ’e Bulthússingel moast mei. Dan seine ús âlden wolris dat ús hannen sa stean bliuwe soene om’t we der altyd blomkes yn hiene. Mar it wie koartlyn yn it nijs dat yn Nederlân alles fierstente bot ûnderholden wurdt. De bijen en de flinterkes komme yn gefaar. Hjir is gelokkich noch in protte dat net goed ûnderhôlden wurdt. Berms en fjilden fol blommen! In grut part fan it jier binne der altyd wol in soad soarten blommen yn ’e bloei. Ik kin bygelyks samar mei earms fol lupinen en moaie fjildblommen thúskomme of mei in hânfol wâldfamkes. Der binne genôch.\nDoe’t wy yn it prachtige Garyp wennen mei Earnewâld fuortby, sieten wy midden yn de natuer. Se sizze altyd dat je de fyts of de auto mar hoege te pakken om derfan genietsje te kinnen, mar yn ’e praktyk wie it op de ien of oare manier wol oars. We hiene it faak te drok om dat ek werklik te dwaan. No hoech ik it finster mar iepen te setten en ik hear folle mear fûgels as ik ea tinke koe, ek as ik it drok haw. En ik hoech de doar mar út te rinnen en haw de bosk yn ’e eftertûn. En dochs, as dat yn Fryslân te beteljen west hie, as alles net sa fol minsken west hie…


Ut Wikipedy, de frije ensyklopedy\nNet te betiizjen mei print skerm.\nScreen printing is in drukkerij technyk wêrtroch't in mesh wurdt brûkt om oerdrage inkt op in substraat, útsein yn gebieten makke impermeable oan de inkt troch in blocking stencil. In blade of squeegee wurdt ferpleatst oer it skerm te foljen de iepen gaas apertures mei inket, en in omkearde oerhaal dan soarget de skerm te oanreitsje de ûndergrûn efkes lâns in line fan kontakt. Dat feroarsaket de inkt te wet de ûndergrûn en lutsen wurde út 'e mesh apertures as it skerm springt werom neidat it blêd is foarby.\nScreen printing is ek in stencil metoade fan print meitsjen dêr't in ûntwerp wurdt oplein op in skerm fan polyester of oare fyn gaas, mei lege gebieten bedekt mei in impermeable stof. Ink wurdt twongen yn de mesh iepeningen troch de fill Blade of squeegee en troch wetting de ûndergrûn, oerbrocht op 'e drukkerij oerflak yn de squeegee beroerte. As it skerm rebounds fuort fan de ûndergrûn de inkt bliuwt op de ûndergrûn. It is ek bekend as silk-screen, skerm, serigraphy, en serigraph printing. Ien kleur wurdt printe op in stuit, sa meardere skermen kinne brûkt wurde om produsearje in bûnt byld of foarmjouwing.\nDer binne ferskate termen brûkt wurde foar wat is yn essinsje deselde technyk. Fanâlds it proses waard neamd skerm printing of zeefdruk omdat Silk waard brûkt yn it proses foarôfgeand oan de útfining fan polyester gaas. Op it stuit, syntetyske diskusjes wurde gewoanwei brûkt yn it skerm printproses. De meast populêre gaas yn algemien gebrûk wurdt makke fan polyester. Der binne spesjale-brûken gaas materialen fan nylon en waarfêst stiel beskikber oan it skerm printer. Der binne ek ferskillende soarten gaas grutte hokker sil bepale de útkomst en sjoch fan it ôfmakke ûntwerp op it materiaal.\nFoar mear oer skerm printing skiednis, kinne jo gean nei https://en.wikipedia.org/wiki/Screen_printing


Kameleon en Woanskip teplak | Omrop Fryslân Skip to main content\nKameleon en Woanskip teplak 01 jan 2003 - 00:00\nDe Kameleonboat út Terherne is wer te plak. Begjin desimber waard er fuorthelle by de spuiterij yn Jirnsum. Bliken docht dat it boatsje meinaam is troch âldjiersploech 'Tied Zat' út it Drintse Zorgvlied. 'Tied Zat' wol dêrmei omtinken freegje foar it feroare wetterbehear yn de gemeente Westerveld. It 'Woanskip' is opdûkt yn Drachten. Aldjiersploech De Folgeren hat it yn oktober stellen doe't it yn Warten by in jachtwerf lei foar in opknapbeurt.


Jûnsklok bliuwt fan krêft, want Earste Keamer stimt foar spoedwet | Omrop Fryslân\nJûnsklok bliuwt fan krêft, want Earste Keamer stimt foar spoedwet\nDe jûnsklok bliuwt fan krêft. Dat hat de Earste Keamer bepaald troch akkoart te gean mei in spoedwet. Dy wie nedich om de jûnsklok mooglik te meitsjen, omdat de rjochter earder oardiele dat de juridyske basis net goed genôch wie. It kabinet mocht de jûnsklok net ynfiere op basis fan in needwet. De spoedwet giet dit wykein yn.\nIn plysjekontrôle yn Drachten - Foto: De Vries Media\nSeis juridyske fragen oer de jûnsklok\nIen dei lyn stimde de Twadde Keamer yn mei de wet, mar dêr wie ek in protte krityk. De ferwachting wie wol dat de Earste Keamer ek akkoart gean soe, omdat de partijen dy't yn de Twadde Keamer foar stimden, yn de Senaat in mearderheid ha fan 52 fan de 75 sitten.\nDe VVD, CDA, D66, ChristenUnie, SP, GroenLinks, PvdA en de fraksje-Otten stimden foar de jûnsklok. PVV, FVD, JA21, SGP, Partij voor de Dieren en de fraksje-Nanninga wienen tsjin.\nFoar it gefal dat\nIt kabinet wol de spoedwet achter de hân ha foar it gefal dat de rjochter ek yn heger berop fan oardiel is dat de juridyske basis fan de jûnsklok net doocht. De útspraak yn dat heger berop is op freed 26 febrewaris.\nEarder bepaalde it kabinet dat de jûnsklok op 3 maart ôfrint. Tiisdei makket it kabinet op in parsekonferinsje bekend oft de maatregel ferlinge wurdt. De jûnsklok waard ynfierd op 23 jannewaris.\nSenatoaren nei de jûnsklok thús\nDe leden fan de Earste Keamer moasten wol in jûnsklokferklearring by har ha, want se wienen net foar 21.00 oere klear. Foarsitter Jan Anthonie de Bruin warskôge de senatoaren yn de middei al dat se de papieren yn oarder meitsje moasten.\nEarste Keamer coronafirus jûnsklok\nBaard yn aksje tsjin ûntslach postboade: "We fertrouwe him op syn eagen"


Wittenskippers: it minskdom hat it klimaat ferrinnewearre | It Nijs\naugustus 9, 2021 12:32\nIt klimaat op ierde is yn twatûzen jier tiid sa hurd net feroare as tsjintwurdich it gefal is. De klimaatferoaring is hast net mear te kearen, of der moat hurd yngrypt wurde. Dat is it boadskip fan in nij wittenskiplik ûndersyksferslach fan it IPCC, de klimaatorganisaasje fan de Feriene Naasjes. Der hawwe hûnderten wittenskippers út 66 lannen oan meiskreaun.\nIt waar wurdt troch minsklik yngripen ekstremer: kâldere winters, waarmere simmers, drûgere of krekt folle wietere riten, swierdere stoarmen, teien fan iis op ‘e Noardpoal: it lykwicht is fuort.\nTroch de yndustry en it ferfier is de ierde yn de ôfrûne twa iuwen al in graad waarmer wurden. Sels as it slagget om folle minder koaldiokside en oare broeikasgassen út te stjitten, sil dy opwaarming noch tsientallen jierren trochgean.\nFN-sekretaris Antonio Guterres seit op basis fan it ûndersyk dat der hurd in ein komme moat oan it ferbaarnen fan fossile branje.\nOpwaarming fan de ierde sûnt it begjin fan de jiertelling (grafyk: NOS)\nFracking blykt o sa by te dragen oan broeikaseffekt Lading grús fan Bennu yn romtesonde feilichsteld Reinwâld is klimaatferoaring better treast as ferwachte waard Undersyk nei wrâldwide bistestjerte troch koroanaôffal Psychology: wêrom’t minsken net op it idee komme om dingen te ferwiderjen Ingelsktalige publikaasje lit nij ljocht skine oer iermidsiuwske Friezen It Fryske Gea stelt boek Jeroen Wiersma oer Alde Feanen fergees beskikber\nOnno Loonstra augustus 9, 18:25\nDe minsken wolle net om lyk. Krimp sit der net yn. Fryslân hat syn langste tiid hawn.


Stimekspresje bysûndere ynfolling 'Fertel!… Fertel!'\nHja sjongt yn de breedste sin fan it wurd: sjongcoach/haptonoom/dirigint Atsje Lettinga fan de Muzykpleats ûnder Bûtenpost jout sneon 26 maaie o.s. in wurksjop Stimekspresje mei de Keunstwike...\nWer ekskuzes foar trein dy't pear tellen te betiid fuortried\nFoar de twadde kear yn in healjier tiid hat in Japansk iepenbier ferfierbedriuw ekskuzes oanbean foar in trein dy't in pear tellen te betiid fuortried. Dat is in deasûnde yn\nFeie Fonyk: Arabysk foar Twadde Keamer\nKollum De toer fan Babel is in skilderij fan Pieter Breughel út 1563. It hinget yn Museum Boijmans yn Rotterdam. De skilder koe it ferhaal. Hy skildere de toer sa\nDE JOUWER – We ha te meitsjen mei waar sa't dat gewoanwei yn 'e maitiid it measte yn ús lân foarkomt, mar mei de pinksterdagen wurdt it wer waarm mei\nUtraiking getuugskriften Bildtse kursus\n't Skoaljaar is weer over. De kursisten die't de Bildtse kursus folgd hewwe, binne allegaar slaagd. De een met hele goeie sifers, 'n ânder met krekt wat minder hele goeie\nAlve bûtenlânske keunstners iepenje de fonteinen\nKom nei de Kletterdei! Fan 18 maaie 2018 ôf binne yn de alve Fryske stêden fonteinen te bewûderjen dy't ûntwurpen binne troch alve topkeunstners út it bûtenlân. Op dy histoaryske\nUniversiteiten en ûnderwiisynspeksje oanklage om taalbelied\nDe kolleezjes op Nederlânske universtiteiten en hegeskoallen moatte wer yn it Nederlânsk jûn wurde. Dat seit de feriening Beter Onderwijs Nederland, de BON. De feriening wol dat no fia de


Grins (gemeente) - Wikipedy\nGrins (Grinzersk: Grönnen) is in gemeente yn de provinsje Grinslân mei as haadstêd de stêd Grins. De gemeente telt 231.354 ynwenners (1 jannewaris 2019) en hat in oerflakte fan 83,75 km² (wêrfan 5,7 km² wetter). De hjoeddeiske gemeente ûntstie op 1 jannewaris 2019 doe't de eardere gemeenten Haren en Ten Boer by Grins foege waarden.\nboargemaster Koen Schuiling (VVD)\ngrutste plak Grins\nynwennertal 231.354 (2019)\nbefolkingstichtens 2964 / km²\noerflak 83,75 km²\n● wêrfan lân 78,05 km²\n● wêrfan wetter 5,7 km²\ntal doarpen 20\nferkearsieren A7, A28, N46, N355, N360, N370, Spoar Harns-Nijeskâns, Spoar Grins-Delfsyl, Spoar Sauwert-Roodeschool, Spoar Grins-Meppel\nOant 2019 Grins, foar de weryndieling\npostkoade 9700-9756, 9790-9798\nDe gemeente Grins hat 1 stêd en 20 doarpen, dêr't de wichtichsten fan binne Grins (190.590 ynwenners), Haren (17.250 ynwenners), Heechtsjerk (9.795 ynwenners), Ten Boer (4.650 ynwenners) en Glimmen (1.330 ynwenners). It oerflak fan de hiele gemeente is 180 km².\nGrins is part fan it gearwurkingsferbân Regio Grins-Assen. Dy bestiet út 12 gemeenten dêr't beide stêden en lytsere gemeenten yn Grinslân en Drinte. Yn dy regio wenje likernôch 536.000 minsken (1 januari 2019).\n1.1 Kearnen yn de gemeente Grins\nDe gemeente Grins wie, foar it gearfoegjen mei Haren en Ten Boer, ferparte yn fiif stedsdielen: Binnenstad (Binnenstêd), Oude Wijken (Alde Wiken), Noordwest/Hoogkerk (Noardwest/Heechtsjerk), Noorddijk (Noarddyk) en Zuid (Súd). Dêrfan hearre Binnenstad, Oude Wijken en Zuid alhiel ta de stêd Grins, de stedsdielen Noordwest/Hoogkerk en Noorddijk befetsje ek oare kearnen fan de gemeente. De stedsdielen hawwe gjin offisjel status en wurde almeast binnen de gemeentlike organisaasje sels brûkt. Foar statistysk doel brûkt it CBS in eigen yndieling fan buerten en wiken.\nYn 2014 waard foar it earst sûnt 1948 in nije wyk- en buertyndieling makke troch de gemeente Grins. Dêrby waarden ferkate buerten en ûnderbuerten feroare. Sûnt dy tiid is Grins ûnderferparte yn 14 wiken, dy't sels wer ûnderferparte yn 106 buerten (mei in soad ûnderbuerten). De wyk- en buertyndieling wykt op ferskate punten ôf fan de yndieling troch it CBS, dy't in oare wykyndieling oanhâldt by de wiken Hoogkerk (Heechtsjerk) en Nieuw-West (Nij-West), op guon plakken gruttere buerten oanhâldt, en in ekstra buert hat (West-Yndyske Buert).\nKearnen yn de gemeente GrinsBewurkje\nGrins ûntjoech him yn goed twahûndert jier fan in gemeente mei 23.000 ynwenners yn 1795 ta in gemeente mei goed 200.000 ynwenners yn 2016. In part fan it waaksen fan it ynwennertal komt troch it ferfarren fan it plattelân nei de stêd en it kommen fan studinten út oare provinsjes en lannen. In oar part komt troch de anneksaasjes dy't yn de rin fan de tiid plakfûnen. Sa waard der yn 1884 in part fan de gemeente Haren anneksearre om de Van Mesdagklinyk hinne, dêr't de grins besuden de Helperliny lein waard. Yn de jierren nei 1910 wiene der in tal anneksaasjes yn it ramt fan de bou fan in tal wenwiken (likernôch 1000 bunder): Kostverloren fan Heechtsjerk yn 1912, De Hoogte fan Noarddyk yn 1914 en Helpman fan Haren yn 1915.\nYn 1969 waarden de gemeenten Noarddyk en Heechtsjerk en parten fan de gemeenten Adoarp, Bedum en Haren taheake oan Grins. Dy grutte anneksaasje omfieme de doarpen en buorskippen Bangeweer, Dorkwert, Eelderwolde, Engelbert, Euvelgunne, Harssens (foar in part), Heechtsjerk, Kinderverlaat, Kleiwerd, Koningspoort, Leechtsjerk, Middelbert, Noarddyk, Noorderhoogebrug, Oosterhoogebrug, Oude Harssens (foar in part), Oude Roodehaan, Pannekoek, Paddepoel (foar in part), Peizerweg, De Poffert (foar in part), Roodehaan, Ruischerbrug, Selwert, Slaperstil, Vierverlaten en Zuidwending. Yn 1987 waard in part fan it buorskip Matsloot anneksearre fan de Drintske gemeente Roan.\nYn 1998 waard Bruilweering fan de Drintske gemeente Eelde anneksearre. Yn 2012 waard mei de gemeente Slochteren (de plakken Engelbert en Middelbert foar bougrûn fan it nije plak Meerstad) in útstel dien, mar waard letter wer skrast. Letter kamen Grins en Slochteren oerien, mei foarútsjoch op de gemeentlike weryndieling, dat Meerstad op 1 jannewaris 2017 alhiel by Grins foege waard.\nYn de provinsje Grinslân kaam sûnt 2013 de gemeentlike weryndieling op it aljemint. Yn it rapport Grenzeloos Grunnen (Grinslân sûnder grinzen, dêr't Grunnen it Grinslânske wurd foar Grinslân is) kaam it útstel dat de gemeente Grins mei buorgemeenten Haren en Ten Boer fúsearje moast. Dy nije gemeente soe sa'n goed 225.000 ynwenners telle. It bestjoer en de befolking fan Haren woene leaver selsstannich fierder, kaam de provinsje yn septimber 2016 mei in blauwe printinge foar de fergrutte gemeente Grins. Dy krige it ynstimmen fan it kabinet-Rutte II, dat yn oktober 2017 in oerienkomstich wetsfoarstel yntsjinne. Dêrtroch waarden de gemeenteriedsferkiezings yn Grins, en ek yn Haren en Ten Boer, net yn maart 2018, mar yn novimber 2018, as weryndielingsferkiezings, holden. De nije gemeente waard op 1 jannewaris 2019 foarme. Op 1 novimber 2018 hiene Grins, Haren en Ten Boer meiïnoar 231.549 ynwenners (boarne:CBS).\nWebstee fan gemeente Grins\nOpfrege fan "https://fy.wikipedia.org/w/index.php?title=Grins_(gemeente)&oldid=996676"


Jawis, do hast it drok...\nDat wie wer in moaie smoute opmerking fan Durk, in doarpsgenoat. Dy opmerking kaam neidat wy in praatsje hân hiene oer myn bril. Nei't hy oanjûn hie dat hy neat fûn hie, sei ik tsjin him dat ik even in stap hurder dwaan soe om yn it ritme fan myn kuierke te bliuwen, wat him ta boppesteande opmerking ynspirearre…\nDurk makket hast alle dagen in kuierke mei de hûn. De hûn wurdt in dei âlder en dêrom rinne se tegearre yn it selde tempo. Hoeden en kalm...\nDe lêste dagen hâld ik hast alle doarpsgenoaten oan dy't ek wolris in slach om geane. Want ik bin myn lêsbril kwytrekke op ien fan myn kuierkes. Tsja en hoe reitsje jo no in lêsbril kwyt wylst je te kuierjen geane? Jo binne dochs net oan it krantlêzen ûnderweis?\nGuon dy't my goed kenne, witte dat ik in Clic-bril ha. In Clic-bril drage jo om 'e hals. Mar net mei in koarde, mar mei in spesjale fleksibele nekbân. Yn 'e midden, tusken de glêzen sit in magneetsje en dêrmei klikke jo de bril foar jo eagen fêst. Foardiel is dat de bril net egaalwei foar jo boarst omslingeret en dêrmei tsjin de kopkes, glêzen en oar foar jo steand guod oan batst.\nBynammen yn in klasse fol bern wie dat o sa handich, want as master steane jo wol gauris foaroer by in bern om te helpen en dan is it fansels o sa ferfelend as dat bern hieltiten de bril yn syn gesicht kriget...\nOp de middei fan it kuierke hie ik my goed ynpakt. Jas oant boppen ta ticht, kraach omheech en dêromhinne de sjaal. En ja, dan moat de bril der ek noch by. Unnoazel achterôf, want de bril kinne jo fanwegen de fleksibele halsbân hielendal opteare, dat ik hie him likegoed yn 'e bûse dwaan kinnen. Mar ja, fan achteren sjogge jo in ko yn 'e kont...\nDat de bril bongele yn de grutste stân om de sjaal en sa waard de tocht om it Hantumerleech ûndernaam.\nOan it begjin fan de Stoepawei waard ik belle. Oh ja, en ik hie noch net iens ferteld dat de streamer fan myn telefoan en de hearapparaten hielendal ûnder dy grauwe jas hong. Dat it wie in hiele tsjoenerij om dat ding foar it ljocht te krijen en de telefoan op te nimmen. It wie in doarpsgenoate dy hie sjoen dat ik yn de bellist stie en miskien wol in wichtige boadskip foar har hie.\nMar dat wie net sa, want dizze ynpakte Eskimo hie thús by fersin op it ferkearde piktogram klikt doe't hy de berjochten oan it bestudearjen wie. Och och, soks bart my withoefaak. Al hoe hurd as jo op ophingjen klikke, it giet hjoed oan de dei as it slydjaget dat mei ien klik giet de telefoan al by de oare oer...\nNei't ik my ferûntskuldige hie, knope ik alles wer ticht en ferfolge ik myn tocht, want ik wie noch mar oan it begjin, de Hel fan it Leech lei noch hielendal foar my...\nNei sa'n trije kertier wie ik wer thús. Binnen wie it lekker waarm en nei dy kâlde kuier wie dat suver oangenaam dat hurd út dy grauwe jas. Mar oh heden! Wêr wie de bril?! Dy hong net mear om 'e nekke! Op 'e grûn fallen by it útdwaan fan de jas?\nMar de keukensflier wie leech, gjin bril te bekennen. Oh jee, ûnderweis kwyt rekke. En ik hie ek wol yn 'e gaten wêrom dat bard wie.\nBy dat telefoantsje oan it begjin fan de reis wie de bril fansels los rekke en wiene de magneetsje fan elkoar ôf gien en bongele de bril as iepen ketting om de jas. Dat by elke beweging soe hy dan fierder glide kinne om ta eintsjebeslút mar op 'e dyk te fallen. En ik hear gjin saken fallen, want myn hearapparaten steane by hurde wyn op stil, dat by alles wat dan rammelet, slydsket en tikket sjoch ik it wol, mar hear ik it net! Dat de bril lei noch oan it begjin fan de Stoepawei! Hurd de jas wer oan.\nNee dus. Gjin bril te bekennen. Hearken... Dan fierderop oan de rûte? Earne yn it gers? Om 't ik neat oankommen hear, draai ik my ûnderweis wol gauris om, om te sjen oft my ek wat achterop komt sadat ik even oan 'e kant gean kin. Miskien wie hy mei sa 'n ferkearspirouette wol de berm yn rûgele!\nOm't ik gjin nocht hie om wer dat hiele blok om te rinnen, helle ik de fyts út it hok en trape ik de omkearde rûte. Want rinne dogge jo bûten de beboude kom links en fytse moat bûten de beboude kom rjochts...\nDat as in fytsende scanner hiel stadich de berms lâns. Mar gjin bril. Nuver, hy hat ek noch wol in opfallende blauwe kleur. Dat dan sjogge jo dat dochs fuort en daliks lizzen?!\nWacht! Der wiene dy middei ferskate doarpsgenoaten dy't ek in slach om wiene en ien fan harren hie him fêst fûn! Lokkich koe ik dizze doarpsgenoaten noch aardich foar de geast krije dat gau belje. Spitich, net ien hie de bril fûn... Mar ik sil der by myn folgjende kuierkes om tinke hjer!\nDe bril hie my dy dagen dêrnei mar yn de besnijing. Hoe kin dat no dat je sa'n opfallende bril net fine? Hoe kin hy no sa hurd, neidat jo dochs goed socht ha, ferdwine? En dat net ien fan al dy kuierders him fûn hat? Is der wat oars oan 'e hân? Leit hy gewoan earne yn 'e hûs, njonken de kompjûter as njonken it bêd? Want ek dat ha ik withoefaak. Earne wat dellizze en dan net mear witte wêr...\nJaja, de âlde wurdt minder...\nDoe ynienen krige ik in heldere ynjouwing! Fansels! Ik moast fierder de berm yn! Want as de bril los om 'e nekke bongelet en jo draaie jo om, dan sjit hy as in katapult fan de skouders en falt hy folle fierder en leit hy net oan de kant fan de dyk, mar miskien wol oan de kant fan de sleat!\nEn om myn hypoteze krêft by te setten, pakte ik myn reservebril. Presys deselde, mar mei lytsere glêzen en hong him los om 'e nekke. En nei't ik yn 'e keamer in flinke draai makke, skeat de bril as in projektyl troch de keet en kaam earne healwei ta rêst. Sjochst wol?! Ik moat fierder scanne!\nDat de it folgjende kuierke noch mear yn 'e berm sykje. En om de kâns op finen te fergrutsjen makke ik ûnderweis mei de reservebril om 'e skouders hieltyd pirouettes om te sjen wêr't sa'n losse bril dan wol net hinne sjitte koe…\nSil wol in frjemd gesicht west wêze, sa'n draaiende kuierder midden yn 'e lege lannen. En dan nei elke draai mar wer bûge en sykje.\nJimme begripe it al. Gjin resultaat! Miskien wie hy wol mei gong yn de feart floept! Dan soe ik de bril nea werom krije!\nIk hie nei in pear dagen de moed op in goeie ôfrin al opjûn. Oant ik dus Durk tsjinkaam. Aha, myn lêste hope! Durk rint withoefaak mei syn swarte hûn deselde rûte en om't sy sa stadich rinne, soe hy fêst de bril fûn ha! Mar sa't ik in it begjin fan dit ferhaal al sei, Durk hie neat fûn. Och... De hope wie no wol hielendal ferflein, dat ik ha mar in nije bril besteld...\nMar it soe fansels samar wêze kinne dat op in dei de hûn fan Durk, as yn it ferhaal fan it froutsje fan Starum, mei in blauwe bril op' e noas foar syn baas stiet. En dat Durk dan hurd nei my takomt en jubelet: Sjoch master, dyn bril!\nWant ja, in master (yn rêste) hat it altiten drok...\nPleatst: 11-01-2021 - 14:46 oere - Reagearje? - Nei boppen\n© webdesign: www.vanderhei.de - 2021


Man stekt eigen hûs yn brân | Omrop Fryslân (advertinsje)\nMan stekt eigen hûs yn brân 15 jul 2011 - 09:47\n0 reaksjes Oan de Slachtedyk op De Jouwer is freedtemoarn betiid in man fan 51 oanhâlden. Hy hie syn eigen hûs yn de brân stutsen. In buorman warskôge de brânwacht en de plysje. Dy koe ek de man op tiid út syn hûs helje. De brânwacht hat it fjoer útmakke. De bewenner is meinommen foar neier ûndersyk.\nKorreksje meldeTrefwurden: argyfLês foarView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 15-07Frjentsjerter mei neppistoal 15-07Webside Stuyvesantaktiviteiten Besjoch ek...


Noed oer WMO-soarch Ljouwert: "Nieuwe aanbieders kunnen niet bieden wat cliënten nodig hebben" | Omrop Fryslân\nDe kliïnteried fan MindUp, ûnderdiel fan GGZ Fryslân, wol dat de gemeente Ljouwert it beslút om de soarch oan te besteegjen opnij oerwaget. Neffens de ried gean de grutte feroarings ten koste fan it wolwêzen fan harren kliïnten.\nGemeente Ljouwert hat finansjele swierrichheden by it sosjaal domein en hat dêrom ûnder oaren keazen de útfiering fan de Wmo oars yn te rjochtsjen. Dit wurdt fan 2021 ôf fersoarge troch twa gearwurkingsferbannen. De earste is Stichting Amaryllis en Incluzio BV. En de oare WINDKRACHT058. Dat is in nij gearwurkingsferbân fan Aardema Zorg Groep, Innzorg en JijCentraal, plus 16 oare bedriuwen dy't ynhierd wurde.\nDe kliïnteried fan MindUp is net bliid mei dy ûntwikkeling. "Wij roepen u dringend op om het besluit van aanbesteding WMO MindUp te heroverwegen in verband met de fysieke en psychische gezondheid en het algemeen welbevinden van onze cliënten", sa skriuwe se yn in brief oan de gemeenteried fan Ljouwert.\nFoaral dat de kliïnten neat hearre oer hoe't sy yn de takomst soarch krije sille, liedt ta soargen. "Duidelijk wordt uit het verhaal van meerdere cliënten dat de toekomstige zorgverlener geen antwoorden kan/wil geven op de voor onze cliënten belangrijke vraagstukken." Sawol fan de soarchorganisaasje as de gemeente krije de kliïnten gjin antwurden op harren fragen, sa skriuwe se.\n"Wij zien dat de toekomstige zorgaanbieder nog niet zover is om te kunnen bieden wat onze cliënten nodig hebben. Wij willen voorkomen dat cliënten hier nog meer last van ondervinden." Dêrom wol de kliïnteried dat de deibesteging by MindUp bliuwt oant de nije soarchferliener "haar zaken dusdanig op orde heeft en er een warme overdracht kan plaatsvinden."\nLjouwert soarch MindUp WMO-soarch WINDKRACHT058


Roses in Winter - Wikipedy\nRoses in Winter is in koart ferhaal fan it fantasysjenre, skreaun troch de Amerikaanske auteur Patricia Briggs. De titel betsjut: "Roazen by 't Winter". It ferhaal heart ta de Mercy Thompson-rige en spilet yn it fiktive plak Aspen Creek, yn it berchlân fan de Amerikaanske steat Montana. Roses in Winter fertelt it ferhaal fan Kara Beckworth, de jongste wearwolf ea, dy't earder sydlings neamd waard yn 'e roman Blood Bound. It ferhaal fynt plak tusken de romans Bone Crossed en Silver Borne yn. It waard foar it earst publisearre yn 2014, yn 'e ferhalebondel Shifting Shadows.\nRoses in Winter giet oer Kara Beckworth, dy't as famke fan tsien jier oanfallen waard troch in mâle wearwolf, en de oanfal oerlibbe. Hja waard dêrtroch sels ek in wearwolf, de jongste dêr't sels de âldste wolven ea fan heard hawwe. Har âlden hiene gjin idee wat se mei har oanmoasten en besochten har te beskermjen troch har by folle moanne, as se ûnfrijwillich yn in wolf feroare, op te sluten yn in koai. Nei ferrin fan tiid strûpte it houlik fan har âlden derûnder om't har mem bang foar har wie, en om't har heit dat har mem kwea-ôf naam. Har heit, dy't sjoernalist wie, sette syn beropsmjittige feardichheden yn om help foar syn dochter te sykjen en sa kaam er fia-fia oan it tillefoannûmer fan Mercy Thompson, dy't er opskillet yn 'e roman Blood Bound. Sy ferwiist him troch nei har pleechheit, de marrok Bran Cornick, dy't oer alle wearwolven yn Noard-Amearika hearsket.\nIt ferhaal fan Kara roerde blykber in gefoelige snaar oan by de lêzers fan it boek, want neitiid gie der gjin sinjearsesje foarby dat skriuwster Patricia Briggs gjin fragen krige oer hoe't it ôfrûn wie mei it famke. Briggs wist dat Kara yn Aspen Creek, yn Montana belâne wie, dêr't de marrok wennet, en se wie fan doel om it ferhaal fan it famke yn te passen yn har Alpha and Omega-rige (in spin-offsearje fan 'e Mercy Thompson-rige). Dat wie ek stiiffêst har antwurd op 'e fragen dy't se krige. Mar Kara bedarre pas yn Aspen Creek nei de foarfallen yn 'e romans Cry Wolf en Hunting Ground, en doe moast Briggs letter de folgjende roman yn 'e rige, Fair Game, foarútskowe yn 'e tiid, sadat de foarfallen dy't oan 'e ein dêrfan beskreaun waarden, tusken de Mercy Thompson-romans River Marked en Frost Burned yn foelen. Sadwaande moast it ferhaal fan Kara úteinlik beskreaun wurde yn in koart ferhaal.\nRoses in Winter is skreaun yn it personele perspektyf en wurdt ferteld fanút it eachpunt fan Asil, byneamd 'de Moar'. Dy is berne yn Spanje doe't dat troch de Arabieren oerhearske waard, en hy is ien fan 'e âldste wearwolven dy't noch libje. Fanwegen syn hege âlderdom is syn behearsking fan syn wolf net mear folslein, en hy is derfan oertsjûge dat it net lang mear duorje sil ear't de wolf him foargoed oermânsk wurdt en hy dêrtroch feroarje sil yn in mâl bist dat mar raak moardet. Dêrom hat er him fyftjin jier lyn yn Aspen Creek, yn 'e Amerikaanske steat Montana, by de persoanlike ridel jûn fan Bran Cornick, de marrok, dy't oer alle wearwolven yn Noard-Amearika hearsket. Bran is sels noch âlder as Asil, en, wat wichtiger is, hy is dominanter, hoewol't dat net folle skeelt. As Asil de behearsking oer syn wolf ferliest, sil Bran ien fan 'e iennichsten wêze dy't him deadzje kin. Der binne mear âlde en neat te stabile wearwolven dy't harren om dy reden by de ridel fan 'e marrok jûn hawwe, lykas Asil syn freon Devon, dy't al yn gjin hûndert jier mear in minsklike foarm oannommen hat.\nDe tolvejierrige Kara Beckworth is sûnt twa moannen it nijste lid fan Bran syn ridel. Hja hat har eigen problemen. Om't har âlden har, mei de bêste bedoelings, goed twa jier isolearre holden hawwe fan oare wearwolven, hat se nea leard om har wolf te behearskjen, en likemin hoe't se sels beslisse kin wannear't se feroarje wol yn in wolf en wannear't se wer weromferoarje wol yn in famke. Hja is troch har heit yn Aspen Creek brocht, mar de benaudens dy't de man foar syn dochter fielde as se de foarm fan in wolf hie, wie in behindering foar Kara om 'e wolf te behearskjen, dat Bran hat him foarearst fuortstjoerd. Kara wennet no by Bran en syn partner Leah yn oant der wat oars foar har regele wurde kin. Bran hat har útlein hoe't it yn Aspen Creek om en ta giet, en hy hat har warskôge om by de âlde wolven wei te bliuwen, en yn 't bysûnder om by Asil wei te bliuwen.\nPuberale opstannigens is sûnder mis de reden wêrom't Asil it fanke op in dei oantreft yn 'e kas dêr't er syn roazen kweekt. Hy lit har helpe by it fersoargjen fan 'e planten en neitiid komt se eltse dei wer, en stadichoan, sûnder dat er der sels erch yn hat, kriget Asil, dy't him foarnommen hat gjin bannen mear mei oaren te foarmjen om't er yn syn eigen eagen al mei ien foet yn it grêf stiet, in swak foar it famke. Yn twa moannen tiid hat Kara leard om har wolf te behearskjen, dat se boekt foarútgong, mar it giet net fluch genôch. Se kin nammentlik noch altyd net sels bepale wannear't se feroarje wol yn in wolf en of wannear't se weromferoarje wol yn in minske. Mei folle moanne bart dat automatysk, mar op oare tiden moat in dominantere wearwolf har helpe.\nBran hat, doe't er mear as hûndert jier lyn de marrok waard, de regel ynfierd dat nije wearwolven fan it momint dat se ta wearwolf makke wurde, persiis in jier de tiid krije om te learen hoe't se harren wolf behearskje moatte en hoe't se út eigen wil feroarje moatte fan wolf nei minske en oarsom. As se dat binnen dy tiid net leare kinne, moatte se ôfmakke wurde, sawol om 'e gewoane minsken tsjin harren te beskermjen, as om de wearwolven sels te beskermjen tsjin 'e reäksjes fan de gewoane minsken as sokke nije wolven de behearsking kwytreitsje soene en op minsken begjinne soene te jeien. Dy ûnmeilydsume mar needsaaklike regel hat mank de wearwolven al foar hiel wat brutsen herten soarge, en guon wolven dy't harren partner of ien of mear fan harren bern ôfmeitsje moatten hawwe, kinne net akseptearje dat foar Kara ynienen oare regels jilde.\nDat is lykwols net mear foar te kommen om't Kara de earste pear jier fan har wearwolf-wêzen ferburgen holden is troch har âlden. No is it lykwols oktober en yn dy moanne falt de dei dat Bran de minsken yn wearwolven feroaret dy't dat graach wolle. Dat binne oer it algemien famyljeleden fan lju dy't al wearwolf binne, en it binne nei Asil syn miening allegear idioaten. Hy hat it wearwolf-wêzen altyd beskôge as in flok, en kin him net foarstelle dat immen sa'n bestean frijwillich hawwe wolle soe, noch ôfsjoen fan it feit dat minder as de helte fan 'e lju de Feroaring, sa't it neamd wurdt, oerlibbet. Hoe dan ek, Bran hat, ûnder druk fan oaren, besletten dat Kara foar de Feroaringsdei harsels sûnder help fan minske yn wolf en wer weromferoarje kinne moat. Asil besiket it famke safolle mooglik te helpen, mar om sels de feroaring te begjinnen liket har net te slagjen.\nOp in dei heart Asil bûtendoar in panikerich gekef, dat er daliks weromken as Kara har wolvestim. As er ek it spûkgûlen fan ferskate folwoeksen wearwolven heart, begrypt er dat se efternei sitten wurdt. Hoewol't er sels op dat stuit de foarm fan in minske hat, giet er der fuortendaliks op ôf en rêdt er har fan trije wearwolven dy't meikommen binne mei de kandidaten foar de Feroaring. Syn dominânsje is net ôfhinklik fan syn lichemsfoarm, dat sels as minske kin er de trije wolven maklik oer. Hy is sa poerrazen dat er in stuit op it rântsje balansearret fan it ferliezen fan 'e behearsking oer syn eigen wolf, mar de oanrekking fan Kara stabilisearret him. Hy twingt de trije wolven om werom te feroarjen yn trije (neakene) manlju, dy't er sûnder begrutsjen troch de djippe snie nei Aspen Creek driuwt.\nOm't Asil Bran yn 't foar warskôge hie dat er deroan kaam en wat der oan 'e hân wie, hat dy ûnderwilens de tiid hân om in gearkomste te belizzen fan syn hiele ridel en alle besikers. Yn it iepenbier twingt de marrok dan de trije tsjin dy tiid wer oanklaaide manlju om te fertellen wêrom't se dien hawwe wat se dien hawwe. It docht bliken dat se der opdracht ta krigen hawwe fan harren alfa (de lieder fan harren ridel), Hatchard Cole, dy't sels net meikommen is nei Aspen Creek, mar thúsbleaun is yn Alaska. Bran fertelt dat er berjocht krigen hat fan Cole dat dy hiel Alaska ta syn territoarium meitsje wol, en dêrta de beide oare ridels wearwolven dêre oernimme wol. It wie gjin fraach, mar in meidieling; Cole liket syn plak as ûnderhearrige fan 'e marrok fergetten te wêzen. Asil begrypt no de oanfal op Kara: Cole besiket de oandacht op it fanke te fêstigjen, en dêrmei op 'e regels dy't foar har bûcht wurde, mar foar oaren net. Sa wol er ferdieldheid yn 'e rangen siedzje en de posysje fan Bran oan it wankeljen bringe.\nCole is in âlde en fernimstige wolf, mar lang net sa âld en fernimstich as Bran. Dy makket no nammentlik bekend dat er Cole alhiel yn 'e ruften lein hat troch in skoftke lyn efter syn rêch om de ferhuzing fan fiif ekstra wearwolveridels nei Alaska te bewurkmasterjen. Ynstee fan twa ridels komt Cole dus foar sân ridels oer te stean, en dat is in striid dy't er nea winne kin, ek al net om't ien fan 'e ferhuze ridels oanfierd wurdt troch Silver Pete, in wolf dy't hast like dominant is Asil en Bran. Bran weeft mei de trije oanfallende wolven ôf, dy't ûnder twang ûnder Hatchard Cole syn tomme weihelle wurde sille om ferdield te wurden oer oare ridels. Dêrmei is Cole syn plan útspile, mar dat nimt net wei dat Cole de saak fan Kara yn it mulpunt fan 'e belangstelling brocht hat. Neitiid stelle ferskate wearwolven dy't yn it ferline famyljeleden ôfmeitsje moatte hawwe de regel fan ien jier oan 'e oarder. It wurdt dúdlik dat Kara op dit stuit bewize moatte sil dat se harsels sûnder help weromferoarje kin yn in minske, of oars sil Bran har ôfmeitsje moatte. Hatchard Cole hat mei syn dwaan mienens en wittens it libben fan Kara op it spul set, en dat is wat dat Asil net ferjitte sil.\nAsil freget oft er Kara op net-magyske wize helpe mei, en dat wurdt tastien. Hy hellet dan ien fan syn swietrokichste roazen op, om't geuren faak tige sterk op it ûnthâld wurkje, en Kara no alle help brûke kin om 'e omstannichheden fan it momint te ferjitten. Ear't er weromgean kin nei it moetingssintrum, wurdt er oansprutsen troch syn âlde maat Devon, dy't ek gauris tiid trochbringt yn Asil syn kas, en sadwaande mei Kara yn 'e kunde kommen is. Devon hat himsels foar it earst yn mear as hûndert jier feroare yn in minske, inkeld en allinne om Asil oan te rieden foar Kara te sjongen wylst se besiket harsels te feroarjen. Dat Asil nimt behalven de roas ek ien fan Bran syn gitaren mei werom. De roas pleatst er ûnder Kara har noas, en neitiid sjongt er foar har, wylst er himsels begeliedt op it gitaar, in âld Spaansk ferske dat er trijehûndert jier lyn ek foar Devon syn dochter Freda songen hat. Healwei it liet jout er har in teken om yn in minske te feroarjen, en diskear slagget it Kara om sels de feroaring te begjinnen en te folbringen, oant se wer in famke is.\nIn pear wiken letter moat Asil in pear dagen fuort, en as er wer thúskomt, ynformearret Bran him dat dy krekt in tillefoantsje út Alaska hân hat. Hatchard Cole blykt ferdwûn te wêzen sûnder in spoar efter te litten. "Tsjong, dat is ek nuver," seit Asil. It ferhaal einiget as Kara berjocht kriget dat hat heit op besite komt, en dat dy diskear har mem meibringe sil.\nBriggs, Patricia, Roses in Winter, yn: Briggs, Patricia, Shifting Shadows, New York, 2014 (Ace Books), ISBN 978-0 42 52 65 000.\nOpfrege fan "https://fy.wikipedia.org/w/index.php?title=Roses_in_Winter&oldid=1033909"\nDizze side is it lêst bewurke op 3 mrt 2021 om 00.06.