Falentijn, de lekkenwever, hâlde fan stiltme en dy socht 'r alle dagen alweroan op in wûnderlike manear. Om middei hinne waarde 'r stil wei, diich hiel foarsichtich de trapdoar op en begoan him stadich by de treden op te hisen. Achttsjin wiene 'er, it bederf foar de snuten fan syn lettere pantoffels. Dan kaam de souder, dêr legere syn besit op brede planken mei griensaaiene gerdinen derfoar. It hâlde net wer op, planke oan planke, beste ikene steunders derûnder. It roek 'er fan skerpe farfstoffen, fan lekken en nije wolle en 't meast noch fan kamfer en toebak. Alle dagen, as François Falentijn safier wie, snúfde 'r mei nocht de frjemde geuren op, as in alderfynst snúfke. Hja hearden by syn libben as de seewyn by de fiskerman en de krûderige geur fan it nije hea by de simmerfreugd fan 'e boer. Dan sprong de grutte trijekleurde kat ûnferhoeds efter opsteapele balen guod wei of fan in hege balke en streake him om 'e fuotten en roan al foar him út nei de efterkant fan 'e souder ta. Dêr like 't wol nacht te wêzen, sa ticht stie alles dêr op-, oer- en trochinoar, hinter troch trinter. In lyts smel kowepaadsje wie frijhâlden en dy't him dêr trochwrong, op 'e taast ôf en om 'e hoeke knoffele, hoegde mar in âld gerdyn oan kant te skowen en stie yn Falentijn syn hillichdom, in lyts souderkeammerke, mei neat oars deryn as in âld kanapee, in tafel en in pear stuollen.\nDêr wie 't, dat bysitter alle middagen in knipperke diich, sa 's syn freonen seine, de sparpot telde, wat de fammen út 'e weverij him gnyskjend neijoegen, as hja goedernôch wisten, dat bysitter syn swart kalotsje, syn grize bakkeburdsjes en syn griene kamerjapon efter de hage fan 'e binneplaats weiwaan wiene.\nAs nimmen him ferwachte, dan wie hy der altyd krekt. Gekjagen se mei de skippersfeinten yn 'e steech, op 't selde stuit kaam bysitter bleek en stil om 'e hoeke; stiene de spuollen ien amerij, as 't gjin skoft wie, liniger as ien fanke it koe, begoan hysels it jern1 op 'e spuollen\nte winen en smiet se de wever ta, dat it rinkele deroer en 't fanke krige sa'n jûn dien wurk. Mar in lean as 'r ek joech! hja fochten om in plakje as jernwynster oan 'e weeftouwen, oan 'e spinwielen, en ienris yn 't jier, op Sint Severiusdei, de skutspatroan fan 'e wevers, dan mochten se spinne en weve om eigen gewin fan bysitter syn wolle. Dan songen se fan:\n‘Sinte Sevérius, dat 's ús patroan.\nWy weve de stikken, wy kenn' it skoan,\nFan helderom, telderom, joep! joep! joep!\nFan helderom, telderom, tjoep!’\nen hiene hiele lange stringen kleurde wolle by de holle delhingjen, en de útsetter wie altyd de jûne by moeke Truke ‘yn 'e fergulden Rasp’ mei teemôlke en waffels. En Heinrich wever wie d' âld oerste fan dy hiele fleurige binde jongfolk sa'n dei, as bysitter Falentijn syn weefstuollen wol gyngen en himsels dochs gjin gewin oanbrochten. En dochs leine se him gjin wynaaien.\nDe jûn foar wykmerkdei strúnde 'r al yn 't foarhús fan 'e weverij om, de guozzefearrene pinne efter 't ear, en skreau mar op, wat der alsa yn sa'n skoftsje tiid syn hûs binnedroegen waard. Want sokke dagen like 't dêr wol in trachter... Om fjouweren hinne begoan 't al. Dan kamen de fearskippers mei fluezen wolle foar tekkenoanrieden of fyfskaft of skieppegrauwen jern, hege skokarren fol en wrotten ta de nauwe steech yn en laken of flokten, al nei't it sin stie. Foar alle finsters fan 't âld hûs syn heechoppe eftergevel barnde ljocht, lytse eintsjes kjers op koperen bleakers. Krekt as hokke al de beuzigens fan 'e hiele stêd hjir byinoar, krekt by dit iene ljochte hûs. Yn 't efterhûs, dêr't de weverij wie, hantearren de froulju noch mei hasten de wiffe spuollen en smieten se de wever ta as boartersguod. Men seach de jonge, fine hollen ferwegen en sims it skaad fan in spits snútsje op 'e bline, wite muorre fan 'e binneplaats. De hiele steech stie fol âlde wiven mei de skelken om 'e holle en har mûlen! no, dy gyngen as lazarusklappen. As der wer in karre oankaam, stoden se oan kant, suver in swarm roeken, dy't earne op ongânzen loere. It wiene de spinsters, dy't thús om lean spoannen foar bysitter Falentijn, it fynste sajet foar juffershoaskes en sêfte wolle foar lyts berneguod. 't Ald hûs hie as in brede, wiidopbûgde trachter de grutte efterdoar op... de\nljochte gong slokte alles troch, wat der mar ta'n yn rôle en droegen en sjoud waarde, ta grut fermaak fan 'e steechjonges, dy't dêromhinne dûnsen as tsjammen yn 't skym'rige ljocht en sims wolris de dryste skuon oanteagen en mei in swier pak guod ongemurkenwei yn 'e hûs slûpten. Op 'e ein fan 'e gong seagen se dan op in grutte baalsek fol wolle in bleke âldman sitten, dy skreau mar op yn in sakboekje, aloan en alwei. Allinne syn fingers ferweegden har noch, oars koe 'r wol dea wêze, tochten hja dan. En as hja dêr lang genôch nei stoarre hiene, waarden se bang en slûpten der stil wer út, by de muorre lâns.\nEn de grutte trachter stie mar wiidop te gapjen en ta de nacht út smieten beuzige hânen him fol en de oare moarne, wykmerkdei, droegen wer oare warbere lju it ta de foardoar út, ladingen. De trachter dripte no stadiger... krekt as woe 'r leaver behâlde, wat 'r justerjûne sa mei soarch garre hie. En dan kaam 't op 'e grutte, skjinne souder telâne, wêr de sang fan 'e spuollen en it snuorjen fan 'e wielen in fier lûd wie, krektsalang, dat de âlde katrol begoan te piipjen en 't sterke tou 't as in fangearm tusken himel en ierde hâlde en einliks sêft delkomme liet op 'e binneplaats. En in set letter kuiere it as pylekken, rôkstreept of as bokkebaai noch wer it âld hûs foarby, waans oardel-stiensmuorren alwer de wielen gean hearden en 'e sang fan 'e spinsters, wylt de sinne op 'e binneplaats skynde mei in smel streekje fel ljocht, dêr in spin har grutte webbe yn glinstere.\nDy spoan ek... sa moai soe nimmen fan Falentijns folk it noch kinne.\nDizze middei nei wykmerk klaude Falentijn ek wer âlderwenst by de trap op en kuiere nei 't keammerke ta, befielde yn 'e stúdzje wei noch gau efkes tusken tûme en finger de nije tekkens, dy't noch swevelich roeken, en foel doe mei in sucht op 'e âld mahonyhouten kanapee del. De rol hindere him, hy sette him op 'e grûn. De kat sprong 'er boartlik op en ôf en bleau doe mei de sturt oer 'e foarpoaten stil sitten him wiis oan te sjen en streake him einliks mei 't fine kopke oer 'e jasmouwe.\nFalentijn murk it net. Hy kuerde mei syn âlde, skerpe eagen nei de loft troch 't dakfinster... de wynwizer stjoerde noch syn pylkje nei 't easten ta en in fris twirke blies jongeseftich om 't hûs. Buormans dokes trapen op 'e naad fan 't skuorke om en twa trippelen fereale nei in hoekje en streaken en bekje-aaiken ominoar hinne, dat it wat\ndiich. En doe bieten se inoar, de skerpe lytse bekjes hingen yninoars fear. Leafde, dy't yn warsens ferebbe...\nSà gyng 't mei alles, ja mei alles! leafde en haat, komste, kliuwing, hichte en stadich, o sa stadich, mindering en... dea, de ein fan alle dingen. En François Falentijn tochte om 'e lange jierren, dat hy syn sit hân hie yn 't gritenijhûs. Dêr kaam hy no noait wer, alles wat Oranje wie, waard' band foargoed. De trijekleurde kokarde pronke 'er en ‘Liberté, Egalité, Fraternité’ skearing en ynslach...\nHoe koe 't sa komme? Ferline jier hie 't wol oeral gest as jong bier en hy hie net iens sa raar opharke, doe't Ripperda him fertelde, hokfoar nijs Foppe-om wol net beharke hie yn Berdeau syn hûs, mar is der net altyd in partij yn 'e wrâld, dy't oars wol en war docht, om 't oars te krijen? En wa seach 't sa yn? Ripperda net en hy net en Fan Rhee, och yn sok ding wie hy altyd in sluten boek, likegoed as Herama en de heit fan Wobbe Easgama, dy hâlden ek altyd in slach om 'e earmtakke, as deroer praat waarde yn 'e kolfbaan of op jûnpizelerijen. Hoe't se dan harken! en sels diene hja gjin mûle op! Mar jûns let, as nimmen mear bûtedoar kaam, dan slûpten se nei 't hûs op 't Waachsplein ta en dêr waarde dan yn stiltme bekûpe, wat no njonkenlytsen yn 't deiljocht set waarde.\nAs in betûfte hânelsman hie hy 't al lang murken, der broeide wat, 't jildmark syn fynste trillings koe 'r sont lange jierren en dy diich rare sprongen op 't heden, ja einliks al in pear winters lang.\nEn no gyng 't der oanwei. In dei of wat lyn hie Frankryk ús de oarloch ferklearre!1 Earst koe 'r 't hast net leauwe, hy wie nei Fan Rhee taflein, dy't troch syn amt alles earder wiste as in oar! Doe't 'r him mar seach, wist 'r alles. It wie sa... folle slimmer jitte. In toarn letter waarden al de bannissementen teniete makke, mr. Cornelis fan der Burg soe weromkomme en him it fjoer wol sa nei oan 'e teannen lizze, dat hy soe it amt der wol oanjaan moatte dan, sei hy mei in soer glimke, doe't Falentijn him ris wer te wurd kaam yn 'e grutte efterkeamer fan syn eptige huzing oan 'e Iewâl. As har degens inoar nochris wer krústen, dan foel 'er ien wis, profetearre hy koelwei, wylt hy by de skoarstienmantel stie te smoken, smel en bleek, noch altyd de heech-eale en strange mr. Fan Rhee, ‘advocaat in den Hove provinciaal’.\nEn hy, Falentijn, roan nei syn oare freonen ta, like ferslein as hy, en de moarne fan 'e 10de fan selle (febrewaris) om alve oere gyngen se mei-inoar nei 't stedshûs en koene dêr 't fonnis oanhearre, mei in fyn gnyske útsprutsen fan Borgrink, de president, mei as bysitters de oare lju fan 'e ‘Fraternité’, Kroon, Ruitinga, Dijkstra en Zeper.\n‘Burgers!’ sei 'r, ‘'t is ulieden bekend, hoe gij op een wijze, die voor een burgerij, welke haar waarde kent en gevoelt, ondragelijk is, tot deze uwe betrekkingen gekomen zijt, en deze reden is het, waarom het Comité Revolutionair Provinciaal, overeenkomstig den wil en last der burgers, u allen hier heeft verzocht en in haren naam plechtig te verklaren, dat zij in deze verlichte dagen niet langer door ulieden wil of kan worden vertegenwoordigd of geregeerd, dat gij dus van uwe regeringsposten wordt ontslagen teneinde terstond van hier te gaan en met volkomen veiligheid voor u en uwe goederen in den thans achtbaren burgerkring weder te keren.’\nEn bedaardwei andere grytman Viersen: ‘Wy ha heard, wat jo sein hawwe. Wy geane,’ en de iene nei de oare wiene se fuortgien, om noait wer te kommen. It âlde gesach weismiten, it nije, it frjemde mei jubel en sang ynhelle. En doe't se by 't parradis fan 't stêdhûs delkamen, wat seagen se? De hege mest fan in spjirrebeam, opsierd mei linten en flaggen en boppe-op in blikkene hoed, en 't hoarnmuzyk spile de Marseillaise en 't púkje fan 'e Ljouw'ter fammen dânse derom-hinne, alhiel yn 't wyt mei grutte kleurde sjerpen om, en de hiele stêd stie op ien ein! En de middeis hellen se de ferbânenen fan '87 wer yn mei 't lieden fan 'e klokken en muzyk. No waarde ommers alles goed, ien stân, ien pong, ien gelove.\nStil wie hy nei hûs gien, dit swier miei koe hy sa fuortynienen mar net fertarre, en yn dagen kaam 'r net bûtendoar, siet stil yn 'e peikeamer, mar nachts, dan waarde 'r warber; dan sette 'r de steechdoar op en liet temûk syn freonen yn, Viersen, Ripperda, De Witt en Anne Hopperus har omke. De saak lei derta, krektlyk as yn '87, en no siet de oast namste djipper, ynfretten oan 't hert ta. De âlden hiene derfan flústere, de jongerein rôp it út en sette it no yn dieden om, dieden, dêr de mienskip fan siddere yn har hechtste skoarstilen. Nachten sliep hiene se derom brutsen, Ripperda en Viersen rieden wech-ender-wear hinne te rieplachtsjen, om noch te rêden, wat te rêden wie, mar nearne fûnen se mear haal. De ûnthjittings fan it nije ryk wiene te moai... it âlde wisten se, wat brocht hie, hoe knypte by inkelde pa-\ntriotten de ellinde fân 'e fiif en san jier finzenis noch nei, har yn '87 oplei en no noch mar krekt útsitten, dêr har amt mei hinnegien wie, har eare fan skeind en dêr har húshâlding it droech brea fan 'e earmoed troch ite moatten hie. Dat fergeaten se net, nee noait!\nEn de bêste salve op dizze wûne brocht de oarlochsferklearring! Dy't it no mei Frankryk hâlde, krige 't heft yn hânen en 'e knyft 'erby en dy slipen se flimende skerp. It wie de bitterste haat, dy't partijen tsjininoar ynjage. Och, it gyng net allinne om 't patriot- of prinsman-wêzen, alle persoanlik skeel groeide, arbeide mei... alle eigenbelang seach in doar op, om ta eare en oansjen te kommen, wat oars mar in inkeldenien takaam as stimrjuchtich man. It wie net sasear de frijheid sels, dy't men har joech, mar folle mear noch de ûnthjitting der dingen, en dat wisten de Frânsken, fine minskekenners, bjusterbaarlike goed. Net it besit sels fan in saak jout de waarde, mar de winsk om te besitten, de langstme fan 'e siel nei it takommende, is de oantruner ta alle dingen, goed en tsjoed.\nIt âld regear gyng no - it nije kaam. 't Folk, los fan 't ket, soe no ek ris regearje. Mar in baas, dy't sels lang feint west hat, hinget altyd noch it skibbige oan fan 't ûndergeskikt wêzen, hy draacht syn tsjinstberens mei, fynstimpele yn 'e siel, dy't alle feroarings mei ûnferganklike marktekens ynbarnt yn 'e heugenisse. As hy derom tochte, hoe't der no miskien guont yn 't gritenijhûs komme soene, dy't lêze noch skriuwe koene, dan moast 'r dochs noch efkes glimkje yn al syn ellinde, mar de freze bekroep him teffens, soe 't ek ta machtsmisbrûk komme kinne? Hy hie dizze learing al fan wrâlds skiednis útfikeleare... it wurde de wreedste hearen, dy't langst feint west ha.\nIt nije jier, 1795, wie min ynset... o sa min. De stedhâlder nei Ingelân mei wiif en bern yn 't kâldst fan 'e dagen, de 18de fan jannewaris, wylt it frear, dat it ongele, en no smiet Frankryk mei heftige roerige weagen tûzenen úthongere soldaten oer Hollân en Fryslân, suver as in onstjoere mar syn goare kriik oan 'e ich.\nFan 'e moarn, wykmerkdei, wiene de earsten kaam, ferlit, fersutere, hongerich en bretaal. It nije stedsbestjoer, mei it brede, freonlike gebaar fan in rynske jouwer, hie se fersoarge as eigen bern. Moarn soene der wol mear komme, dêr de fûgel it goed hat, floitet 'r ommers syn kornuten en fan oarremans jern is 't goed reaven hespeljen. Andree, syn jongste, moast mar gau trouwe, in troud man wie altyd wis, dat 'r net ûnder tsjinst hoegde en wa wit, wêr dit allegearre noch\nop útrinne soe! Lokkich, de stedhâlder hie troch syn flucht it lân bewarre foar oarloch, mar wêr lei it no foar bleat? De oerhearrichheid fan inkelen soe wol wer útsoend wurde moatte mei pongstruisel, dat blinkt, 't jild wie wakkere krap yn Frankryk, wêr d' iene regearsman nei de oare kantele as in brôzelich stik stien, net bekwamernôch as 'r blykte te wêzen, om nije fondaminten te lizzen op it steed, wêr hysels de âlden útbikt hie.\n't Woe hjoed hielendal net mei 't sliepen. Hy bleau sa wach as in nachtbiddeler yn 't skaad fan 'e stedspoarte. De kat siet te spinnen op syn knibbel, in leave, fielbere frede makke syn herte weak dêr op 'e stille souder fan syn âld hûs. Wat joech 't gemodder ek yn neare swierrichheden? Der wie Ien, dy't de minsken har lot yn hânen hie en dy't se troch dizze Reade See fan 'e benauwinge ek wer liede koe nei in Kanaän fan hearlikheid, en sunich sei 'r sa foar himsels op de wurden fan 'e Psalmist:\n‘De fijand mach te velde zijn: de Trommel mach alarme gaen;\nHet swaerdt mach op de kele staen:\nDe Lucht mach klaer van blixem zijn: de heel natuer mach syn ontstelt,\nEn doen haer eijghen selfs gewelt.\nDaer mach geschieden wat het wil: Een reijn vroomhertigh Isra'lyt,\nEn raeckt het al te samen niet.\nOm dat hy God, die meerder is dan al wat datter is en leeft,\nTot sijnen troost en steunsel heeft.’1\nHy loek nei de sechstich, syn pikswart hier wie al lang sa wyt as wat, hy fielde de wurden, dat de minske neat oars is as stôf, neat oars as in lyts hântsjefol stôf, dat fan in skuorwyn saaid wurdt yn it grêf. It waard' no tiid, as 'r noch wat wille ha soe fan syn âlde dei mei Pronica. De saken oan kant, wat blomkje, in pypfol smoke, it soe in moaie jûn wurde kinne nei syn libbensdei, ljocht en skaad yn jimmeroane wiksel, op en del as 't gean fan 'e weversspuollen.\nYnienen bemastere dizze tins him sa... de hiele reboelje fan 'e lêste\ndagen waarde 'er by wei. Op in reinige dei, dy't gjin klanten oan-brochte, koe 'r sims ek sa yn 'e winkel sitte en 't kaam him dan krekt-en-allyk oer 't mad... En moarns en jûns, as 'r de hinnen foer brochte yn 't tún bûten de stedsgrêft, dêr hy ek wat griente kweke foar aardichheid. Sims selst yn 't riedsseal sette it op him ta mei lokjende begearte. En no hjoed bemastere it him wer, ja it bemastere him sa heftich as in reizger de tins om 'e grutte, feilige haven foar 't útsjend each, de feint de tins om in sib fryster, dy't fier is. En wat him noch noait oerkaam wie! sa stiltsjeswei waard hy no ûnderlizzend partij. O hy joech him sa willich! en de earste plannen, om syn winsk yn died om te setten, ripen stadich as simmers de moerbeien yn syn tún.\nHy hie no de bern grut... as jimmetiters sieten Andree en Bet mar mear mei oan yn 'e peikeamer. Djoeke har eigen skoarstien rikke al en Jehannes, de sjirurgyn, kaam mar inkeldris, sa te hea en te gers, om in flaubyt út 'e petylje. Bet, syn jongste, koe hy ek al hast grut rekkenje mei 't hier yn in skeiding en hoepen yn 'e rôk. Op menhear Baerdt nei wie hy de rykste fan 'e stêd. Stil droech 'r syn rykdom... hie net iens in gouden ket oan 't horloazje. 't Swart bantsje mei 't gouden singenet diich 't likegoed. Syn namme allinne, dy sei genôch, as dy mar steil en grut ûnder de brieven stie, sa no en dan nei Amsterdam ferstjoerd, dan betekene dat ûnbegrinze kredyt. Mar as syn earste beantsjes boppe de grûn kamen, dêr fermakke hy him einliks dochs noch mear mei as mei soks.\nEn wat betsjutte it dan einliks allegear noch by dy earste freugde fan 't eigen oerfertsjinne jild! It earste flues wolle, as lekken mei winste ferkoft! doedestiids, doe't syn sterke jonge hânen it âld affearen rjucht setten en leine yn syn eigene, nije banen, dy't hy sa klear en dúdlik foar him seach, as hie hy se sels ôfparke, mar dêr âldmoadrige minsken raar oer skodhollen. Nei âlde prinsipes hânele hy, hoewol, 't nije wie 'r ek net fij fan, seach 't net mei in skalk each oan, as 't rjucht wie foar syn gewisse. Want rjucht as de lynbaan neist syn âld tún, wie hy troch 't libben gien, nimmen koe in neil efter him krije, syn winste wie net koft mei oarremans leed, dat wist 'r.\nNo begoan de moaie dream wer om him hinne te streakjen... mei Proan en Bet yn in nij hûs oan 'e bûtekant fan 'e stêd, Andree yn 'e weverij en hysels rintenierje en Bet, jong ding, ek einliks troud, leafst noch in graadsje foarnamer as heit en mem. Hy fielde suver, hoe't de waarme sinne him op 'e rêch skine soe, sa simmerdeis yn 't tún, dêr\nmen de simmer ròek út 'e bloeiende blommen en 'e flinters fleanen seach, en net allinne de simmer mar fermoede yn in waarme strjitte út de lûken, dy't ticht wiene, en 't stof, dat mei grutte wolkens ta de winkel ynfleach.\nHy krige it horloazje út 'e bûs, it roan nei fjouweren.\nDe sterke stream fan 'e deisdroktme begoan wer om him hinne te skûmjen. 't Wurk wachte op him, altyd itselde en dochs altyd nij...\nPronica, ferklaaid en wol, siet al yn 'e sydkeamer foar 't teeblêd. Sims, as 't in bêste klant wie, waarde 'r ek wolris efter 't glêzen doarke mei syn kamerdoekske gerdyntsjes roppen, mar yn 'e lêste tiid hâlden bysitter en 'e frou har watte apart, 't Siet dêr moai, 't grut finster seach mei in útspronkje de oare huzen foarby, oer 'e Lange Piip op 'e Waach oan. Simmers, as de beammen yn 't blêd wiene, koe 't der jûns gau tsjuster wêze, no lei de grillens fan 'e febrewarismiddeisinne har erf oer alles as de nije gloed fan krekt út 'e farvekûp kaam guod, en de kleuren fan 't skildere behang helderen der sa fan op, krekt as hie de skilder it langlêsten earst dien krige.\nOan 'e lânsein fan 'e tafel mei 't gesicht op 'e Piip, siet bysitterske. Har moai brún hier hinge har yn lange koarketrekkers tesiden fan 'e holle, hiel nijmoadrich en 't frisse read yn har rûne wangen koe noch komme en gean as by in jongfaam. Yn har klaaiïng markbite men suver de fleurichheid fan har wezen... dy't in min sin hie of swiersettich wie fan aard, droech gjin wynread pakje en heakke noch folle minder gitten yn 't goud om 'e hals, foarenyn mei in juwelen boat. Oan har grutte, wite hânen skittere mar ien ring, de trouring fan François Falentijn, twa slankjes, dy har kopkes rekken inoar om in smaragd, djip donkergrien. 't Ljocht foel krekt op dy griene stien en 'e wite hânen mei de bleekreade neils, dy't it breidzjen hâlden, in hoaske foar it hiele lytse fuotsje fan 't earste bernsbern. No't Jehannes noch net troude, wie 't in hiele treast, dat by Djoeke teminsten in widze gyng, soe men oars suver net fan hartsear omkomme, as de oare dames fan 'e krâns pratene oer harres, hoefolle toskjes as 'r hie en dat in oarenien al hântsjebylâns doarst te rinnen? Lytse Pronica wie noch net faken op 't rabat, dy lei noch mar stil wat te mûlkjen yn 't widske efter de griendamasten gerdyntsjes, en Djoeke like noch sa jongfammich mei har lyts, fyn kopke en 't smel middeltsje, hiel kant út 'e wide hoepelrôk, dat mem woe 't sims suver hast net iens oan... har hiele beppewêzen.\nHja tocht altyd om wat bysûnders, as Djoeke' byld har foar eagen kaam. Dy kipte 'r har dan ek sa seldsum út, út 'e grutte, fearige, bloazjende bern, dêr hja as mem oer stie, Jehannes en Andree en Bet, krekt sa 's sims in inkelde wite blom ferdwale kin yn in park fol bûnte asters. Wat harkene se raar op, doe't Djoeke op har stille, bedaarde manear, mei gjin feroaring yn 't bleke antlit, heit en mem frege, hoe't it har talike, as abbekaat Mulier har frege ta wiif! Goed fansels! bêst! wat begearde in âlder oars as sa'n skoansoan! En de oare deis kaam 'r op 't slach en diich har de eare oan, om har lytse, bleke Djoeke ta syn wiif te begearen. Eltsenien koe derop sjen.\nFalentijn hâlde net fan dat lange gefrij yn 'e hûs en seis moanne letter wie se al troud wiif en makken se in hiele grutte, moaie reis mei ekstra-posten by de Ryn lâns. It koste withoefolle, wiken en wiken wiene se ûnderweis en der waarde raar oer beard, want wa kaam dat oer, sa fier fuort! Syn eigen koetsier moast mei foar de wissichheid en dy learde earst noch Dútsk fan in âld poep, dy hie Falentijn hân as wever yn 'e weverij. Sims kaam 'er in lang brief, dy leine no allegear noch yn 'e kassette, om nochris nei te lêzen. Dan waarde de hiele famylje útfersocht by harres en dan lies de jonge dokter him foar, wat se allegear wol net seagen en dat Muiier mei de rike Rothschild1 praat hie, dy't nei men sei, troch syn jild oarloch en frede fan Jerope yn hânen hie, en Djoeke kant kofte foar fyftsjin gûne de jellen en ek in servys foar mem fan echt Meissner porslein. De grutte Elisabeth Mara hearden se sjongen, wûnder! wûnder moai! Fertsjinne 6000 Thalers yn 't jier, suver in kaptaal! En op in jûntiid wiene se ferdwaald rekke yn 'e omkrite fan Frankfort en kamen foar de stêdspoarte yn 'e neare nacht en Mulier hie de pong lutsen en doe hierden se in kearel, dy gyng foar har út mei in lantearne en brocht se sa wer nei 't lozjemint, wêr de koetsier yn 'e puoskoken siet te gûlen. Hy tocht net oars mear, as hja wiene fermoarde dêr yn 'e frjemdte fan bosken en bergen.\nIt lêste brief skreaune se de 14de fan maaiemoanne 1792 en in goed fjirtsjin dagen letter rattele de ekstra-postwein wer by de Piip op, by de grêft lâns en hâlde foar 't hûs. Brún, meager en sút'rich kamen se wer by honk... in lekkere skinke prottele krekt op 't fjoer en dêr in stik grouweiten bôle by en in pofke, it foel deryn, wûnder.\nEn no wie 't al trije jier lyn en noch rekken se net útpraat oer dy reis. Hy koft in grutte kaart en reinige sneinemiddagen, dan reizgen hja 't nochris wer nei en spile Bet op 't fortepiane de moaie Dútske sangen, dy't se dêr koft hiene, en Jehannes mei de fioele dêrby, och, wat joech dat in libbenens en selligens yn in húshâlding, as der fleurige, jonge bern om 'e tafel sieten!\nPronica har breidzjen glied yn 'e skoat, har hânen leine stil yn 'e waarme sinne. Falentijn, kreas ferklaaid, wipte de lange jaspannen wat op en gyng sitten te wachtsjen op in pantsjefol tee, lyk foar har oer.\nPronica murk it net. Hja siet steil en rjucht tsjin 't bekling oan fan 'e stoel en mûlke yn 'e sliep. Och, wat like se op 't heden noch wer jong! en Falentijn brocht it him fol leafde nochris wer tebinnen, de earste kear, doe't se tegearre yn skimerjûn op 't bolwurk kuiere hiene. Reind hie 't doe, reind! de beammen dripten, de wyn swypke mei de krunen om, en by dy iene, in hiele âlden, wat wiste 'r it noch! hie hy se stadich nei him ta helle en har sêfte lippen roerd, yn blide ferwondering, dat it libben ek noch foar him, in tritiger, sa'n leafde bloeie litte woe. En de oare deis kuieren se tegearre op de Bierkelders, en koft 'r har dat medaillontsje mei in klaverfjouwer fan pareltsjes as oantinken oan dy reinjûn, dy loksjûn. Sûnt hie hja 't altyd om... hy koe har moaie, blanke hals net oars...\nWat koene se no tegearre noch in wille ha! De winkel en de hiele santepatryk fan 'e wolkammerij ferkeapje, Andree allinne it lekkenweven oanhâlde en 'e gruthânel... en hja as âlde lju har nei rintenierjen sette. Hy moast no yn 't koart mar ris prikken yn 't wurk stelle, wat men sloere lit, bedijt nin botsen.\nHy seach ris tefreden ta 't finster út, nei de platsnoeide beammen, dy't as in stammige hage by de Nijestêdsgrêft lâns stiene en nei in pear Peazumer botfroulju, drok dwaande om in janhinnige húsman mei in stoer of wat te belazerjen. Einliks kaam de koop klear, de bot ferdwûn yn it boadskipsnetsje. Ien hipte mei in sprong út de koer op 'e strjitte, de húsman flokte, de froulju gniisden, it hiele bonkige antlit ien plezier. Doe waarde it wer stil... it sinnich hoekje strjitte wie minskeleech. Midden yn 't paad lei de hûn te sliepen en in pear koekoeksfearrene hinnen stapten parmantich yn 'e sinne om en sochten gerskes en hjouwerkerreltsjes tusken de skreven fan 'e stiennen. Jan kaam deroan mei de brune, hy hie in\nsending jern nei de Amsterdammer beurtman brocht.\nOer 'e grêft oan 'e oare kant fan 'e strjitte, lei 't ljochte skaad fan 'e kommende febrewarisjûn al, de lju begoannen bûtedoar te kommen, útlokke troch 't mylde waar, bûtengewoan foar de tiid fan 't jier, en stiene byinoar te praten en de nijtsjes fan 'e dei op te fandeljen, dy't der, sei! planteit wiene. En foarsichtich waard de ‘Oprechte Haerlemmer’ of de Ljouw'ter krante útteard en lêzen en mennichien gyng 't kâld oer 'e lea. Wat in oarloggerij oeral, wat in ferdieldheid en rûzje! -\nSyn eagen waarden ek al lyts dêr yn it waarme, smoute keammerke, mar dêr ynienen skuorde 'r se wiidop. Myn goede, wa kaam dêr oanstappen, prinshearlik as in pau? Hy besaude en soe ynienen fan 'e stoel. Doe betocht 'r him... gyng wer sitten en wachte.\n‘Frou!’ sei 'r en Pronica wie op 't slach klear wekker en hie de trekpot al yn 'e hân. Dêr hearden se it frjemde lûd al yn 'e gong en de feint tikke op 'e keammerkedoar.\n‘Mar yn 'e efterkeamer. Ik kom,’ sei Falentijn deftich. Syn wiif murk wol, hy waarde sa wyt as in doek, mar mei saken hipte it sa nau mei him, dat hja doarst har net te ûnderstean en kloarkje him út. Letter sei hy 't dochs wol.\nHja hearden Jan, de feint, foar de prater útgean en de doar opdwaan fan 'e efterkeamer. Stadich gyng Falentijn har efternei, de hânen yn 'e broeksbûsen, in djippe nidige tear tusken de donkere eachsbrauwen, dy't sa wûnderlike jong ôfstieken by it wite hier.\nHy hie him net fersjoen. Dêr stie, ien lang en twa breed, krekt as 'r sà fan in kuierke kaam troch de stêd, jonge Andersen, hielendal fan Amsterdam, en begoan in bûsfol freonlikheden oer Falentijn syn grize holle út te skodzjen en te fertellen, hoe bliid as 'r wol net wie, om menhear Falentijn sa fleurich en wol werom te sjen.\nFalentijn nikte flau-oandraaid, syn wurden wiene hjoed djoer, hy stie Andersen likemin as útlânske wolle. En dochs hânele hy al jierren mei har.\n‘Sill' wy mar ta de saak sels komme, Andersen?’ damme 'r einliks onwillichwei de stream fan wurden ôf, dêr de jongfeint him mei ferfeelde.\n‘De saak?!’ frege dy benijd en seach him lyk oan, wylt 'r syn iene wite juffershantsje by 't ferwielen festje ynstiek en mei 't oare wat mei 't swier gouden ket omtipele, dêr in onbidich grut singenet en se-\ngelstimpel oan bingele. Syn halsdoek, sa keakelbûnt as gjin Ljouw'ter ea droech, siet yn in swierige strûp, de streken fan syn broek wiene sa breed en syn kammisoal sa koart en o onfatsoen! hy hie net iens in prûk op, mar in grut bosk eigen hier, poeiere en wol, hinge him sleauwei oer 'e earen. Falentijn socht altyd by elts minske de pit ûnder 'e skyl en dy doogde net by Willem Andersen. Ek syn lange spitse fingers mocht 'r net lije, dat wiene jildfergriemershânen.\n‘Jo begripe wûnderbêst,’ begoan Falentijn stadich, ‘dat ik der neat fan leau, as soene jo allinne oankomme te sûnfreegjen. Dêr is de postwein te djoer foar en Andersen te betûft. Ik ha net om 'e nocht in sek salt mei jo heit opiten.’\nAndersen hâlde him in amerijke stil en liet syn dryste eagen ris troch de keamer gean, krekt as takseare 'r 't húsrie. Alles bêst en djoer, fan 'e Frânske pendule op 'e skoarstienmantel ôf oan 't teeguod ta op de tafel, sulveren trekpot, hoarntsjeporsleinene reaukes. Yn 'e hoeke in trijekantige glêzekast, noch optaast fol fan 't âldermoaiste en oan 'e muorre, lykme-allinne, in grutte Jan fan Goijen. 't Soe spanne, om dizze âld fûgel yn 't net te lokjen. No, woe 't iene net, dan 't oare. Hy hie wol foar hjitter fjurren stien en him waarmje kind, sûnder him te barnen.\nOnferskillichwei sloech hy de skonken oerinoar en beseach syn grutte ringen. Hy siet derfoar, krekt as soe 'r de hiele jûn net wer fuort. ‘No dan,’ sei 'r einliks, ‘hoe stiet it, kinn' wy ek ris wer hânelje?’\nFalentijn seach stoef. ‘Der 's ommers krekt jern nei jimmes ûnderweis. In koffe mei neat oars as lading yn foar keapman Andersen.’\nDe soan glimke fyntsjes. ‘En hjir is 't jild,’ sei 'r en helle de fynlearen pong út 'e bûse en noch ien en noch ien... fol goudgûnen en onsteurberwei smiet 'r se op 'e tafel. Falentijn diich se út 'e strûp en lei 't jild foarsichtich yn lange rigen. Der foel him op dit stuit in stien fan 't hert, sikersonk, hy tocht al, dat hiele Andersen wie oer 'e kop en syn jild, tûzenen, nei gychem.\nKrekt as lies dy slûchslimme jonge syn tinzen, teminsten hy gniisde fyntsjes, wylt 'r kwanskwiis syn lytse bakkebaardsjes aaide.\n‘Dus no binn' de saken ôfhânele?’ frege Falentijn en gyng oerein en twong Andersen dêrtroch, om ek oerein te gean.\n‘Nee,’ sei dy koart. ‘Hja begjinne earst. Dy binn' noch folle wichtiger as de lading wolle.’\n‘Dan yn elts gefal foar jo,’ sei Falentijn moai skerp. ‘Myn saken binn'\nberet, as 'k levere, wat 'k ûnthjitte en betelle krige, wat my takaam.’ En hjir mei dy jongfeint om te pantsjeroven op wykmerkmiddei, sinnige him mâle min. Hy woe tee ha en jûn nei de kegelbaan, om te sjen, of de lange njuggen ek tûmelje woe. Hy woe gjin soargen mear ha, út noch yn net mear.\nAndersen spile syn lêste, wichtige kaart út, dêr hy einliks de hiele reis om makke hie, it doel, wêr hy al jierren syn sinnen op set hie. Sa 's 't no stie mei dy opgeande tiden, koe hy him, as 't slagge, yn in jiermennich ryk hanelje. ‘Soene jo der ek op tsjin ha, as wy ris hânelen oer 'e spinnerij?’ sei 'r stadich mei neidruk. ‘Wy hearden, jo tochten om rintenierjen en ha wy dan de earste keap 'erop? Op alles?’\nDêr kaam de aap út de mouwe, tocht Falentijn, en hy wie no nam-ste mear op syn openst. Al wie hy ek in geseten man, in dûbeltsje wie him noch like dierber as in gûne en krije koe men alles yn 'e wrâld foar jild, ek fan him, mar hy sloaide net mei de priis.\nDêr stie 't op, dêr bleau 't op, al foel dan op 't lêst de hiele spinnerij ek yn en seach men de blauwe loft troch de spanten. Mar de earste keapman! jonge! jonge! in haal wie 't. Fraach is freugde ommers!\nSyn antlit waarde onferskillich en hy gyng in stap twa nei de doar. ‘Is 't oars net?’ sei 'r. ‘Dan kinn' wy wolris wer prate. It soe jimm' ek wol passe, hjir jimm' eigen saken te hawwen. Mar ik kin der net sa bêst ôfsjen. Jildoerwinnen is in leaf faam, dy ferfeelt noait. En as rinte-nier op 'e dead sitte te wachtsjen, liket my ek net sa begearlik ta.’\nIt foel Andersen danich ôf, dat Falentijn net habbiger wie. Hy miende, hy hie de hiele boel al, as hy mar lûd joech... no waard' hy einliks mar wat ôfkonfoaid en dat makke him namste hjitter. ‘Ik mei dochs wol freegje, set it ris op jild,’ hifke 'r foarsichtich. ‘Jo witte ommers ek wol, wy binn' mei ús trijen fan jonges yn 'e hûs, twa krije de saak fan ús thuses en jo gunne my dochs ek wol in hoekje foar in affearen? As jo jild freegje, dan wisten wy teminsten wat.’\nEfkes stried François Falentijn noch. Doe woan 't nije it fan 't âlde. Syn dream wie te moai... de ferlokkinge waarde him oermans.\n‘No dan, 't hûs, de spinnerij en 'e tekkenoanriederij en alles, wat yn dy spinnerij is, foar sechstichtûzen gûne,’ sei 'r ynienen beret, mar krekt as 't wie 't, as stoar der in lytse leafde yn syn hert.\n‘Teminsten net te min,’ andere de jongfeint en seach spuonsk. ‘Dêr kin gjin fatsoenlik minske in bod op dwaan.’\n‘Dan moat in fatsoenlik minske it litte,’ sei Falentijn stoef en gyng\nhim foar nei de útdoar. Andersen syn habbige eagen loerden ta alle hernen yn, as 'r ek in skyntsje seach fan 'e moaie Bet Falentijn, dêr syn freon Easgama wakker fan opdien hie. Mar Bet wie nearne te bekennen.\nDe ferseane tee smakke Falentijn net mear en om't Pronica der 't harkjen ta diich en him net rette, noch yn 't iene, noch yn 't oare, joech 'r him yn skimerjûn ôf nei Jehannes ta, dy't foar 't iepen finster siet te smoken, de brune, treastbringende hânen efkes stil, mei de skerpe eagen de stadige jûndrift fan 'e wolkens folgjend oer de stille stêd, dy't har as in warrichboarte bern nei jûnfrede joech.\nHy hearde heite stap op 'e trap en stie al klear op 'e tsjustere oerloop mei de bleaker yn 'e hân - it freonlike antlit fol wolkom foar d' âldman, dy't 'r heech sette.\n‘Hoechst der jûn net mear út?’ sei Falentijn. ‘Gien dan mei om 't bolwurk. De doar fan 't hinnehok moat ek noch op 't slot. En dêrby... ik ha mei dy te praten.’\nDat klonk wichtich. Jehannes tochte al, soe heit him ûnderstean en woll' him in wiif oanprate? Dat smiet 'r ek ynienen wer fier fan him, dêr stie heit fierste heech foar. Yn saken, as 't sa nau hipte, moasten se har eigen sin dwaan, heit betroude wol, syn bern soene net yn 't efterom siikje, wat se op de foarstrjitte te kust en te keur krije koene. Syn taktyk wie richtich. Djoeke levere it bewys en besibbe as hja wiene oan alle eptige Ljouw'ter famyljes, koe 't ek net oars, as hja bleaune wer yn har eigen stân, dêr se yn in innichheid fan geslachten, de ieuwen troch, mei bewoartele wiene as soartige beammen, dy't mar yn somlike streken húsriem binne, dêr se har tier fine yn krekt dy grûn en har erf krije yn krekt dy sinne.\nHja kuieren stadich de strjitte út 'y 't bolwurk op. De lêste markelju, in sikje oan 't tou, sjaggelen sjongendewei nei hûs oer 'e hiele weisbreedte, in pear jonges piuwden se nei. It wetter fan 'e stedsgrêft lei stil... de jûn striek de lêste fâlden glêd. Yn 'e fierte spilen se op in dwarsfluite; as 't efkes stil wie, sette in alt in sang fan wûndere minne yn, hiel âld en hiel bekend. Al de blydskip, al de weemoed fan it libben lei dêryn... it ivige ferlangst fan in minskeherte, al syn lok, syn leed song 'er him yn út.\nHja bleaune in set stil stean en harken. Hoe fielden se har sokke jûnen wer sa nei ferbûn oan har âlde stêd! hoe hâlde dy har lokjend yn in net fan tichte mesken omfongen! En krekt as song no op 't heden\ndy alt boppe alles út eat, dat ek yn har eigen herte wjerklank fûn, ja har eigen libbensliet! wie 't dat net?! Wat dy âld stêd har jûn hie, fan har ferwachte en wat hja fan har meitsje soe en hoe't einliks de kluten fan har sêftste ierde foar har wêze soene, as hja te rêsten gyngen oan har âlde fuotten, dy't ieuwen ôfstân trêden.\n‘Heit hat swierrichheden,’ sei Jehannes en yn syn eagen lei sa'n soarch en noed, dat Falentijn waarde der suver oars fan. Der gyng sa'n hertewaarmte fan him út, dat dy rekke op 't slach it tearste, it fielichste skûlherntsje yn oarmans moed. Dêr hy kaam, wie sinne - as in hoekhâlder naam 'r 't op tsjin dea en pine. Ja, as in sterke jonge beam wie 'r, waans krún skutte en skaad oer ha sil foar tûzenen.\nLyts en bleek roan François Falentijn neist syn foarse soan. Hy sei noch neat. En Jehannes earbiedige syn heite swijen, likegoed as 'r it syn wurden diich, dy't der ornaris oanrôljen kamen as in stream fan folsinnen, koart en woloertocht. Alle Falentijns wiene manlju fan 't wurd, berne sprekkers, wat se seine, wie goed, mar sà 's se it seine, wie treflik. Dat wie it stimpel noch fan har Frânsk aard, fan âlder op âlder fererfd as in oantinken, wêr har widze stien hie. Net yn it lân fan sompen en wetter, mar yn in sinnige tún fan it âlde Avignon, wêr de wynstôk bloeit en de sjongende trûbadoers de finsters fan har foarâlden foarbygyngen mei de luit ûnder de earm en in ivige jeugd fan leafde en freugde yn 't hert. Fan âld Hugenotebloed wiene se... hie net ien fan har foarsaten mei beverige hânen yn 't âld bibeltsje oantekene, dat der dy freeslike nachts1 trije fan har sibben it libben jûn hiene foar har gelove, en François Falentijn bewarre it as in relikwy yn 't geheime laadsje efter de pylder fan syn pultrum. En aldejiersjûn, as de hiele famylje om syn tafel siet en hy psalm 94 fan Mozes foarlies, ek in bywenner yn it lan fan frjemdlingskip, dan lei it âlde bibeltsje al foar him op 'e tafel, dan naam 'r mei in earbiedige earnst de guozzefearren pinne yn 'e hanen en tekene op de nije, ynlaske blêden de berten en stjerten fan syn famylje op yn dit âld, hillich Boek. De lêste wie no lytse Pronica Mulier, de berte fan it earste bernsbern en Djoeke, jong memke, hie triennen yn 'e eagen hân, doe't hy har tanikte, dy jûne. O wat in wei hie har folk lâns moatten, ear't se yn it kalde noarden de lytse tinte foargoed opslaan en har nei wenjen sette koene!\nSims spriek it âlde Súdfranske bloed dochs noch efkes, krekt as yn âlde wyn de geur fan hjitte simmer ivich bliuwt, in donker each, in seldsum libben aard, in behindich omskot fol bûchsumens en ‘élégance’, ja selst it wûnderlyts fuotsje, fyn fan ankel en heech fan krop hie 't raseigene fan 't frjemde suderlânsk type. Al hie ek treddelieu syn skaden oer 'e wei fan har geslacht falle litten, al boasken se ek withoefaken mei in grutte, blûne dochter fan 't noarden, dat soe noait stjerre. As in sprankel súdlike sinne sparkele it no en dan òp yn 'e famylje en hâlde it oantinken libbener as ea it sprutsene wurd. Dêrfan it levendige yn François Falentijn syn aard, sims it koarte, koel-beleefde, as him eat net noaske, krekt as riisde der ynienen in himelhege muorre op tusken him en in oar, it markante yn syn âld antlit as fan in âld markys yn 't kleurd satyn mei de wite prûk op, dy't thúsheart yn in salon, opsierd fan Watteau. Hy bleau altyd menhear, allade 'r sims ek sels de swiere pakken sajet mei op 'e wein of roan mei wat hinnefoer it bolwurk lâns nei 't tún ta. Sont it skild fan lekkenwever en spinner oan 't hûs bingele en har bange siele hjir ta rest kaam wie as yn in frijstêd foar 't gelove en hja nei sân jier it boargerrjucht ha mochten, kleauwen se al ringen yn eare en oansjen. Dêr se kamen, koene se wer komme, har ienfâld wie echt, it kringerige fan in parvenu, in nij-opkomling, belêstige har net, har pong siet yn 'e losse strûp en hja tochten grut oer in bulte dingen, wêr in hopen Ljouw'ters sims hiel bekrompen oer foelen. Falentijn syn hânel makke him rûmeagich - hy wist, de wrâld betsjutte noch hiel wat oars as de Oldehoofster klokslach, en dy't him ienris op de rûmte jûn hat, ken de wierheid en 'e seine fan in wide hoarizon.\nIt klokje fan poartsluten klipte. Hja koene noch krekt it hek fan 't bartsje oer 'e grêft by 't hinnehok op 't slot draaie en roannen no 't koartste paad werom. Hindrik, de poartwachter, swaaide mei de grutte lantearne op 't bolwurk hinne-en-wer, krekt as woe 'r se warskôgje en djip gyng d' âld mûts fan 'e holle. Jehannes makke in praatsje, François Falentijn nikte allinnich en gyng stadich troch. De feroaring der dingen besette him ynienen as in nachtmerje it boarst. Hoefaken hie 'r wol net winske, rintenierje te kinnen, en no't de kâns foar him lei as in iepene, moaie kaart, doarst 'r it spul net út te spyljen, krekt as eange him de ein fan 'e dingen.\n‘Jehannes,’ sei 'r ynienen, ‘ried dû my, wat 's 't bêste. Ik wurd der staf fan. 'k Wol 't net allinne mear witte.’\nDe wurden floeiden him no ta en yn in omsjoch wist Jehannes, hoe't de saken stiene, heite langst nei frij, nei rêst, en dan ek wer de onwil fan dy sterke geest, om de saken, wêr syn hiele libben him op konsentreare hie as alle paden yn in stjerrebosk op 'e stjerre yn 't foarmidden, as tûzen strielen op ien spektrum - út hanen te jaan en neat mear te wêzen as Falentijn, sljuchtwei Falentijn, want bysitter! och hy bysittere ommers net mear, fleach him ek ynienen oan. Hy prate him waarm, wiske mei de fine batisten bûsdoek it swit fan 'e foarholle, lei it mei de hânen ut, dy't wyt en jong liken yn skimerjûn.\nFrançois Falentijn bleau stean - útpraat wie 'r. Yn 'e stille strjitte libbe gjin lûd mear. Ek de beammen wiene stil. Yn 't tsjuster rekten se de brede, keale krunen ut nei de blauwe febrewarisloft, fol fonkeljende stjerren.\nJehannes hie net om 'e nocht stil nei heit harke, sûnder him yn 'e reden te fallen. As in skerp byld naam 'r yn him op, wat 'er no yn syn heite hert omgyng - it lichem hage rest, de geest woe 'er noch net fan witte. Dy soe him jeie, dat 'r derby omfoel as in âld mûne by felle wyn, dy't himsels yn deabran jaget. En dêr hie 'r him te leaf ta.\n‘Heit kin der him oer besliepe, 't is gjin moatten,’ sei 'r bedaardwei en syn wurden rûzen as in koelte oer 't hjittochte brein fan 'e âldman. ‘Wie ik yn heite plak, 'k soe myn genot derfan nimme, ear't it te let is.’\n‘Wurd 'k minder?’ frege Falentijn lytsmoedich.\nDoe lake Jehannes ynienen syn hearlike, jonge laaits.\n‘Heit is no yn 't sânenfyftichst,’ sei 'r. ‘Guont begjinne dan noch in nij affearen, oaren trouwe en meitsje noch tûzen plannen en sizze, ús libben begjint noch... En heit praat sà... Doch as Easgama... Dy is 71 en keapet my noch in nij hûs en set noch jonge fruchtbeammen yn 't tún. Wa't dy apels ite sil? Hy fansels.’\n‘Ja dy,’ sei Falentijn watte smeulsk. ‘Dat 's sa'n âld stanfries, kin stikken noch dea. Dy wurdt wol hûndert. En as dy koer ris útslachte wurdt, dêr sit hunnich. In betûften âld skierkert is 't, ien, dy't al syn libbensdagen twa riemmen út ien ein snije kind hat.’\nStadichoan wiene se op hûs yngien, en ear't se it murken, stiene se yn 't peikeammerke by Falentijn's, wêr de lampe no al op wie en 'e blinen ticht en 'e kof je prottele yn 'e grutte tinnene kanne.\n‘'t Is dochs te let te kegeljen,’ sei Falentijn en seach nei de klok. ‘Jou my mar in brogge, mem, twiebak derop en stolkse tsiis en kofje mei in bult reamme.’\n‘En dû, jonge?’ sei mem tsjin Jehannes.\n‘Wat mem jout, is altyd goed,’ sei dy en yn syn eagen lake de skalk. Hy tochte om in pak bruien, dat 'r ek ris hân hie fan mem mei de jellenstok. En memme moaie hânen sloegen ta, as 't wêze moast.\nBet kaam thús, men hearde it risseljen fan har siden rôk yn 't foarhûs en efkes letter siet se mei oan, sûn, jongfanke fan santsjin jier, de glâns fan jeugd op it hier, sa swart as ebbenhout, en de grutte, ferwielige eagen fan François Falentijn bloeiden as blommen yn 't blank fan har antlit, hiel heimich en moai. As 'r Jehannes en Bet beide wer om him hinne hie en hja pratene as alken, dan gyng 't him wûnder nei 't sin, fielde 'r him as heit seine boppe tûzenen. Mei al syn saken, syn affysjes bleau 'r in man foar syn húsgesin, dêr hy al syn lok en syn swierrichheden as yn in timpel bemuorre.\nAllinne fuort hie 'r ek gjin sin oan... wêr hy gyng, Pronica moast mei, en yn augustus kaam de reiskoets foar de doar, waard' de swiere, mei kowehûd oertrutsene en mei izer besleine komfer opladen en de griene reissek en de angelstokken en rieden se nei Langwar ta útfanhûs, nei Pronica har folkes. Moarnsier stiek 'r dan 't fjild yn te fiskjen mei Jehannes en Andree en kamen se lang om let wer thús, de honger yn 'e hals en brúnferbarnd fan 'e kostlike sinne.\nEn winters, setten de Langwarsters de stap derûnder en kamen te harres, wiken útfanhûs. De jongefammen, om it bordueren te learen en 't kantstopjen, en de âlderein socht syn ferdivedaasje yn 'e kegel-of de kolfbaan en 'e fertoaning fan in moaie Frânske klucht of oare jûnpret, wêr it sims wat al te Fransk frank en frijút sei waarde en 't foar 't jongfolk dus gjin tréwes wie. En Falentijn, yn mimer wei, makke it foarútsjen op dy moaie simmer, dêr op dy stille wetters, no alwer bliid. En hy makke al plannen, as 't ris ta rintenierjen kaam, soe 'r hinnegean en litte in foech ferblyfke sette by de Langwarder Wielen en bliuwe dêr nachts, as 't ris skoan bite woe.\n‘Wat skilt dy, Bet?’ pleage Jehannes, en seach ris mei niget nei syn lyts susterke, noch o sa jong yn har brúnsidene, wiidútsteande staasjejurk, fjouwerkantich útsnien, dat men it beloop fan it wite halske nei de skouderkes sjen koe, heal en heal wei ûnder wat wytsidene kant. It blanke fel skimere 'ertroch en hiel bretaal in swartbrún deaplakje, djip yn 'e nekke. As bleek paarlemoer slingere him ien inkeld strinkje pearels om de mûtele bocht fan har hals.\nBet seach prot... hja hie har moed net. In minne middei west hjoed.\nDy Doedt Ripperda mei har ynfieren gesnjit! Doarst har te ûnderstean en sette mei har moaiere jurk en har grutter bosk hier en o! wat wie 't hurd, om 't bekenne te moatten! har kreazens fan antlit! har, Elisabeth Angelique Falentijn, yn 't skaad! Foar 't earst ûndergyng se de bittere tebekset fan net nûmer ien wêze te kinnen! fielde it, dy dêr waard' bewûndere! mear as hja! En Doedt wie mear! ried yn in karosse mei in kroantsje, wie besibbe oan 'e adel fan hiele Fryslân, en al wie heit ek foarnaam... hy wie lekkenwever en bleau 't, in graadsje minder yn tel as selst de earmste jonker!\nBet stume stil en skode de biten fan 'e brogge onwillichwei troch 't kielsgat en diich mar krekt, of hearde se net iens, wat Jehannes sei. Heit en mem hiene it wakkere drok earst oer 'e patriotten, doe oer Andersen... smeulsk loek se oan 'e mûlshoeken, wêrom moast der wer safolle tiid oer hinnegean, licht wol in jier twa, ear't dy freger en bieder it roaie soene? Foarsichtich is goed, mar 't izer is mar ienkear hjit, gnap man, dy't it dan wit te smeien!\n‘Hast altemets in min sin? Hearst net, wat Jehannes seit?’ frege mem ynienen moai lûdwei.\nMei in hoart hie Bet har tinzen wer yn 'e macht - 't antlit effene him ta onferskilligens. ‘Woest witte fan 'e besite? No, dat wie net folle bysûnders. Mar men hat net oars.’\n‘Dû hearst der no ienkear by,’ besêftige mem. ‘Wylju, ha ús freonen net mear foar 't kiezen. Jehannes, dat witstû ek wol en jonge fammen binn' hjir net sa planteit. Bet heart no ta de alderearsten. Benaud, dat der allegear jonges binne by de Muliers, de Beuckers en 'e Holdinga's en hielendal gjin fammebern.’\n‘Ryklef sei, Doedt is by Ripperda's,’ kaam Jehannes yn 't sin en doe't hy dy namme útspriek, wie 't krekt, as waarde der ek in wûndere ferwachting op 't selde stuit yn syn herte berne, krekt as soe hiele Ljouwert no oars wurde!\n‘Ja dy...’ en Bet waarde libben. ‘Tink dû mar net mear, dat se dij noch sjocht, jonkje, om'tst mei har boarte hast en mei Wobbe. Dy hinget de Frânske ‘dame’ út. En in wyske! En klean! Dy set ús allegearre yn 't skaad! De hiele aardichheid is der by my al ôf foar snein.’\n‘No, no,’ besêftige Falentijn. ‘Litst dy oer staak sette troch 't earste 't bêste útfanhûzerke? snein is 't wer praten, 't Hat syn útfallen, sei de ruter, hjoed in niet en moarn de hûnderttûzen. Hja hat dochs wol in fatsoenlik kleed, net mem?’ Krekt as seach heit har dêr al stean yn al\ndy pracht by mefrou De Witt yn in âld slûk kemelshierren pakje fan memmes.\n‘Dû witst, hoe 'k sels gesteld bin op soks,’ sei mem en makke har breed yn 'e briedstoel. ‘'t Fanke kin krije, wat har haget, mar noait goed is 't mei jimm'. De hiele jûn sitst al te stúmjen.’\n‘Bist me dochs net siik?!’ en Jehannes hie se al by de pols.\nHja sloech kwânskwiis fan har ôf en doe begoannen dy beide bern dêr mei-inoar te oangean en te maljeien, dat hearren en sjen fergyng jin derby.\n‘Kom, laaitsje ris,’ sei Jehannes en hâlde har beide lytse hantsjes yn 'e knipe fan syn iene geweldige brune. Hy hie se no yn in hoeke fan 'e keamer by 't bedsket, dêr se as bern ek al jerne boartsje mochten.\n‘Lit my los,’ lústere se, warch lake fan 't regearjen, ‘'k sil dy wat fertelle,’ en as lyts broerke en susterke mûskoppen se mei-inoar yn 't hoekje. ‘Doedt diich dy de grutte eare oan, om nei dy te freegjen.’\n‘Ea rin,’ sei hy en fielde, hy waard sa read as in skoaljonge.\n‘Doch wier,’ andere hja.\n‘Wat sei se,’ pinfiske hy no hiel sunich en bûgde him, grut en foars as 'r wie, hielendal foaroer. Bet gekjage graach, mar 'e earnst fan 'e dingen ûnthillige hja net, dat wist hy wol.\n‘As Wobbe en dû noch freonen wiene,’ sei se.\n‘En doe...’ tante hy.\n‘Ja, sei ik, fansels altyd tongersdeijûnes. En doe lake se watte gnyskjend. Pas mar op, hja hat mûzetoskjes. En doe sei se: “'t Sil my alris nij dwaan, wa't de kat nochris jaget yn dy freonskip fan David en Jonathan.” 't Is me in ding... Ik woe wol, dat se oeren fier wie,’ suchte de lytse oprjuchte Bet en ferklanke sa har inerlikste ik, dat him ferwarde tsjin de oermacht fan dizze nij-ynkomling.\n‘Dû bist in raar fanke,’ pleage 'r har en doe ynienen tige earnstich en sêft: ‘lytse suster... dû bist net bestand tsjin sokken. In man moat komme, dy kriget se mak. Sokken woll' behearske wurde troch machtigen.’\n‘Ik hâld net fan slaven,’ sei lytse Bet.\n‘Fan slaven,’ skreaude Bet ynienen lûd. François Falentijn stiek de holle op, hy eage troch de wolken reek nei de bern.\n‘Net sa oangean. 't Giet tsjin 'e nacht,’ moanne hy glimkjend, wylt 'r soarchfâldich de pipe mei de hazzesprong útpluze en yn 'e stander sette.\nDe klok sloech tsien, de rattelwacht gyng om. Jehannes joech him ôf nei hûs, iensum, lyts minske yn 'e stille strjitten, wêr de grutte heechtoppe huzen weidodden yn skaden. De wacht rattele no noch fierôf, de heimsinnichheden fan 'e âlde stêd begoannen wekker te wurden en yn hoeken en hernen om te spoekjen as in stik stoarje, ienris likegoed wurklikheid as 'e fuotprint fan 'e no libjende minske.\nEn Jehannes Falentijn tochte alwer om lytse Doedt Ripperda.\nAs in jonge roas, dy't yn nachtedau stie yn dizze syn âlde stêd...\nDe hânweverijen hiene se doedestiids yn lege, dampe keamers mei in liemen flier. Dêrfandinne in tige ûngesûn hânwurk, en ferklearret de siswize: sa wyt as in wever. Ien weefde oan ien weeftou, skearing/ûndertried, ynslach, boppetried. It jern op 'e spuollen wine wie frjouljuswurk, it weven sels manljuswurk.\nDe 1e fan selle 1795.\nPsalm LXXIII. Camphuijsen.\nMaier Amschel Rothschild, de stamheit fan 'e bekende famylje, letter de jildsjitter fan mennich regear, en hy yndied, troch syn jild de beslisser oer oarloch en frede.\nSint Bartholomeüsnacht, 24 aug. 1572.


Semalt Expert: Online-Marketing Geheimnisse Niemand hat jo earst keazen\nTsjintwurdich hawwe bedriuwen mear manieren en plakken om har brands en produkten te merkjen dan ea. Lykwols, it bepalen fan in marketingplan, benammen as jo in lyts bedriuw binne of gewoan in middelgrutte firma, mei beheinde middels en in lyts budzjet kin in dreech wurk wêze.\nWylst sosjale media marketing makket, is algemien frije, it kin in lyts mar te tiid-konsumint wêze.\nOan 'e oare kant kin tradysjonele printwurken lykwols, lykas digitale reklame, dreech wêze, dy't de Senior Customer Success Manager fan Semalt , Artem Abgarian, nei jo oplossing, sykmasino-optimisaasje bringt.\nAs jo online folgje wolle, kinne jo besykje om jo webstee snel te optimearjen. Google en oare sykmasjines witte dat harren brûkers gjin gedrachsbân binne. Se moatte sa as mooglike resultaten soargje dat de resultaten soargje dat se har dielnimmers dwaande hâlde. As ynternet marketing is de kearn fan jo plan, is it essensjele dat jo foarôfgean fan 'e krom op' e webstee snel bliuwe, sadat jo in flugge en handige ûnderfining oan jo klanten leverje.\nJo kinne fine hoe't jo webside derút útfiert mei it Google Page Speed Tool. It is in frije ark dat jo webside in puntsje fan 1 oant 100 jout oan hoe't Google de fluggens fan jo side evaluearret. As jo webside alles wat ûnder 60 bewarret, kinne jo jo opsjes feroarje, sadat jo de ladegegevens fan jo webside fergrutsje..\nSpitigernôch is de laden snelheid fan in webside net in ienfâldige plugin-fernijing. It hinget hurd op codeoptimisaasje as ek efterynûntwikkeling. As de lade snelheid net wat jo besprutsen hawwe mei jo webside-ûntwerpteam, dan binne kânsen, it wie net boud foar snelheid. As dit it gefal is, is it effisjinter om te werjen, om't it besykje om te optimisearjen sil in heule slach wêze.\nTsjintwurdich is it wichtich dat jo SEO-kampanje in sterke linkbaan kampanje hat. Yn essinsje, dizze rydt hege kwaliteitslinks oan jo webside. Ien fan 'e effektive manier om jo hege kwaliteitsferieningen te garandearjen is in útfiering fan in PR-kampanje. As jo medyske fersoarging feilich meitsje troch in doelstellende PR-kampanje, sille media-publisjes in ynhâld hawwe dat ynhâldt jo festiging online. Dêrnjonken kinne se ek keppelings oan jo webside befetsje om legearders mei mear ynformaasje oer jo festiging te jaan.\nFearferdrach oan jo webside is in kaai foar elke súksesfolle marketingskampanje. Jo moatte lykwols net ophâlde. Dit is wêr't konvertearring optimisaasje de wyngen nimt. KRO beynfloedet analysearje hoe't besikers jo webside ûndersykje, sadat kânsen te ûntdekken om har ûnderfining te ferbetterjen en te fergrutsjen fan it oantal besikers dy't yn klanten konvertieren.\nDe measte bedriuwen fertsjinje ljochten fan jildrens ferwizings nei har websiden fan 'e bedriuwen en folslein ferjitte om troch te foljen mei wiskjen optimisaasje technyten. CRO is de kaai foar it ferminderjen fan ferrinnende marketingferliening. Op 'e plus siden ferheget it ek jo online marketingferkearings op ynvestearring. Dêrom is it fan belang dat jo dizze optimisaasjetechnyk yn jo marketingplan ferienje. Jo sille de foardielen fan jo kampanje op 'e tiid opnimme Source .


Stikken oer skouboarch De Lawei bliuwe geheim | Omrop Fryslân (advertinsje)\nStikken oer skouboarch De Lawei bliuwe geheim 21 jan 2015 - 09:46\n0 reaksjes De ferbouwing fan De Lawei - Foto: Sicco Riedstra In oantal stikken oer skouboarch De Lawei yn Drachten bliuwt geheim. Dat hat de gemeenteried tiisdeitejûn besletten. Boargemaster en wethâlders hawwe yn desimber besletten de stikken net nei bûten te bringen. Se wienen benaud dat tredden der foardiel fan hawwe koenen. De gemeenteried moast noch ynstimme mei it beslút en hat dat no dus dien.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: DrachtengemeenteriedskouboarchDe LaweiView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 21-01Fryske ekobedriuwen meitsje kâns op priis op biobeurs 21-01Minder útwreiding fan kassen by Seisbierrum Besjoch ek...\nOanbestegingsproseduere fleanfjild Drachten úteinset Hjoed, 10:26 De gemeente Smellingerlân is begûn mei de oanbestegingsproseduere foar it fleanfjild by Drachten. It is in logyske stap, nei't de gemeenteried ein... Fytser ferwûne nei oanriding yn Drachten 23 okt 2016 - 14:07 In fytser is snein oan it begjin fan 'e middei ferwûne rekke by in oanriding yn Drachten. In autobestjoerder ried fan it Duizendblad de Nijtap op... 'Lost in the small Greenhouse' moat megaproduksje wurde 22 okt 2016 - 17:13 De foarstelling 'Lost yn de small greenhouse' moat ien fan de megaproduksjes wurde by Kulturele Haadstêd. En ek al is de foarstelling noch lang... Drachtster húsdokter: "Fertrietlik dat pasjint no dupe is" 21 okt 2016 - 12:29 It is in tige fertrietlike saak dat sikehûs Nij Smellinghe yn Drachten in pasjintestop ynsteld hat. Dat seit Wim Brunninkhuis, dy't al 32 jier... (advertinsje)\n24-10 Gjin ferwûnen by brân yn sintrum De Gordyk 24-10 Heit flaggejonkje: "Dit ferjit ús Tieme noait wer" 25-10 Fotografe siket help: wa is it famke op dizze foto? 24-10 Geert Bosman útroppen ta markantste hoareka-ûndernimmer 24-10 FNP moat op syk nei nije foarsitter: Hosper hâldt der mei op 24-10 Jan Posthuma en Olof van der Meulen traine froulju VC Snits 24-10 Sieta van Keimpema: "CETA betsjut falske konkurrinsje" Mear nijs (advertinsje)


Waarpraatsje: Ritich en myld | It Nijs\nnovimber 1, 2019 18:00 Fernijd\nDE JOUWER – Nei inkelde strieljende en kâlde dagen krije wy no in ritige en mylde rite.\nYn ‘e nacht fan freed op sneon is de loft berûn en reint it sa út en troch. De sudewyn is matich, by de kust lâns en boppe de Iselmar frij krêftich oant krêftich. De temperatuer leit om de 11 graden hinne.\nSneon wikselje bewolking en sinne inoar ôf en kin der in bui falle. Der stiet in flink stik wyn út it suden oant súdwesten. Yn ‘e rin fan ‘e dei hellet de wyn ek noch oan mar yn ‘e jûn jout hy him wer wat del. It wurdt 12 graden.\nSnein sjogge wy de sinne hast net. Boppedat bliuwt it net drûch en by in matige sudewyn wurdt it goed 10 graden.\nMoandei feroaret der hast neat oan it ritige waar. It bliuwt op ‘e nij net drûch en de sinne is net folle te sjen. By in matige sudewyn wurdt it 11 graden.


Microsoft Dynamics 365 | Kombinaasje fan CRM & ERP - ITS Tech School\nYntegraasje mei Office 365\nHokker bedrach koste Microsoft Dynamics 365?\nBedriuwen hjoed binne sykjen nei swierrichheden en wurde ree te reagearjen op digitale transformaasje. Beide littler en grutter ferienings foardielje foardieljen mei sokke ramten dy't elke ien fan har operaasjes maklik streame, sadat se har kinne op mear ymperatyf perspektiven opnimme om foardielen te meitsjen. In standert ûnder de meast ferwachte digitale transformaasje yn 'e aktuele omstannichheden wie Microsoft Dynamics 365.\nMei Microsoft ûntsluten Dynamics 365 hawwe elk fan 'e hypotees in ein oankommen. Built mei digitale feroaring sil Microsoft Dynamics 365 helpe mei bedriuwen mei gjin CRM (Customer Relationship Management) of in ERP (Enterprise Resource Planning), noch in ming fan beide. Dynamyk 365 is yn essinsje in kaninyske wolkbasearre ERP en CRM befoarderje kaders foar bepaalde oanpassing en oplossing oplossings.\nMicrosoft Dynamics 365 is wurke om in poadium te jaan oan ferienings, op it earste plak, har operaasjes. It streamt yn jo saaksysteem om te passen yn 'e spesifike sitewaasje en struktuer. Bit by bit, jo krije oanpaste oplossings dy't jo nedich hawwe op Microsoft AppSource.\nIt waard ûnder de codnamme - Madeira drongen. It produkt befettet in pear redenen makke gebrûk fan tapassingen dy't in bysûndere hierarchyske kapasiteiten befoarderje en oerskriuwe, lykas operaasjes, showcases, finansjels, fjildfertsjinsten, profitearring automatisaasje en klant profitearje. Se wurde neamd as Dynamics 365 foar Operaasjes, Dynamics 365 foar Field Service, Dynamics 365 foar Sales, Dynamics 365 foar Project Service Automation en Dynamics 365 foar Customer Service.\nMicrosoft Dynamics 365 hat in mienskiplik gegevensmodel dat sterke yntegraasje oanbiedt mei Microsoft's Office 365 en ferskate bedriuwapplikaasjes mei in ynstitúsjonalisearre API. Cortana Intelligence, Power BI en it Ynternet fan Dingen binne elk fan it in sintrum wat part fan Microsoft Dynamics 365. Hjir. De kliïnters kinne de applikaasjes yn in oare winkel ferpleatse - Microsoft AppSource.\nMicrosoft Dynamics 365 hat in flugge yntegraasje mei Office 365, foaral mei Outlook. Jo kinne rjochtstreeks ferstjoere, rapporten en ferplichtingen fanút Outlook. Jo kinne de justjes oanpasse en feroarje sûnder de e-postkundige te ferlitten. Jo kinne ek keppele docs, akkountstatus foar alle beneficiary's yn 'e sydbalke sjen as jo in protte klanten berjochtje. Fergelykbere komponenten meitsje dizze yntegraasje útsûnderlik.\nDer binne twa ferzjes fan Microsoft Dynamics 365, Enterprise en Business frijlitte. Yn it gefal dat jo ferieningen mear as 250-kliïnten hawwe, sil Enterprise Edition passend wêze foar jo feriening. Nettsjinsteande it feit dat jo jo feriening om 10 oan 250 kliïnten hawwe, sil de bedriuwsferfiers jo need hawwe. Sûnt de Business Edition is oansluten by littler-ferienings, op dizze wize wurdt it Dynamics 365 foar Finansjehuzen opnommen. Foar de Enterprise-ferzje wurde Operaasjes 365 oanbean en Finansjalen is net.\nFoar folsleine kliïnten ferlient it Business Edition alle moanne $ 50 per kliïnt. Ljochtkliïnten kinne it profitearje op $ 5, per kliïnt elke moanne. Wylst de Enterprise Edition yn twa arranzjeminten komt - 1 organisearje elk ien fan 'e hoeken mei útsûndering fan Operaasjes. It jildt alle moanne $ 115 per kliïnt. De arranzjemint 2 hat alles ynklusyf Operaasjes en wurdt alle moanne as $ 210 per kliïnt wearde. Ljochtkliïnten kinne it $ 10 per kliïnder alle moannen profitearje.\nDizze grutte advertinsjele "digitale wiziging" is goed om te gean om beide te feroarjen as de Customer Relationship Management en Enterprise Resource Planning foar de ferienings. De ûntwikkelingen binne ûnferskillich faszinearend en wat om te sjen foar. Microsoft's foarige CRM- en ERP-ferzjes binne noch altyd yn oanwêzich mei de lêste resinte en ûntjouwings.


Wat is it skrappen? Semalt Expert Ekspert\nWeb skrapping is it proses fan it útfieren fan gegevens yn bulk fan oare websides. It is as in webûndersyk en de gegevens dy't fûn wurde kinne automatysk bewarre wurde yn in lokale kompjûterriem. Tsjintwurdich kinne minsken alle sammele gegevens op har komputer besparje mei just in klik fan in knop. In soad bedriuwen, lykas partikulieren, brûke dizze soarte fan metoade foar ferskillende redenen, lykas nammen of produkten. Mar se moatte soargje om net te fertsjinjen of wer te ferkeapjen deselde teksten om't it gjin legitike aksje is.\nIn protte managers besykje in nûmer te finen fan nuttige dingen op ynternet. Troch gebrûk fan webside, bygelyks, kin in ferkeapmanager inkele weardefolle liedingen fine om syn baan te fieren. It is in tige effektive metoade. Ynstee dêrfan besykje alle data te kopiearjen, lykas nammenlisten en kontaktynformaasje, managers en teamlieders kinne in web-skrapprobot brûke om alle gegevens te sammeljen dy't se nedich hawwe yn har komputer. Se kinne sels gewoan URL-adressen sammelje, dy't har helpe kinne spesifike ynformaasje fine..\nFinansjeel Yndustry en Web-skrapping\nFintech Industries brûke in protte web-skrapping, om alle nedige ynformaasje te finen dy't se nedich binne. Troch gebrûk fan 'e ynternet te skrapen, besiket in finansjele ynrjochting mear profiten te hawwen sûnder risiko's en de iennichste manier om te dwaan is mear te witten as de oaren dy't itselde dwaan te dwaan. De mear gegevens dy't in finansjele ynstelling sammele, sil de leefberder wêze. Ien fan 'e súksesfolle manieren foar ûndernimmers dy't probearje te profitearjen is om te subsoanearjen foar tsjinsten mei Bloomberg, tagong te krijen ta alle basis-gegevens en better as har konkurrinten. Dit is benammen wêrom in soad grutte bedriuwen op web skrappen; sy sykje de bêste gegevens, om minder mistaken te meitsjen en har profiten maksimearje kinne.\nWeb-skrapping kin minsken ûndersykje yn algemien\nWebskrappen kinne ek in protte oare minsken helpe, lykas ûndersikers of ynstellingen, lykas universiteiten en regearingen om har ûndersiken te sammeljen en alle nedige gegevens te sammeljen need. Bygelyks, in protte wittenskippers kinne gewoan grutte ynformaasje fine om in "sterk" saak foar har ûndersiken te meitsjen.\nHoe kinne minsken begjinne mei Web Skrapping?\nIt sammeljen fan ferskillende gegevens fan websiden kinne in dreech opjefte wêze. Minsken dy't krekt begjinne mei web moatte gebrûk meitsje fan in effektive webside, lykas Dexi.io. Dit browser-basearre tool jout brûkers de opsje om alle gegevens te sammeljen dy't se nedich binne yn e-tim, en it jout ek de mooglikheid om har sammele ynformaasje direkt op Box.net en Google drive te bewarjen.\nWeb skrapping is tige effektyf en ienfâldich tool. It jout minsken de gelegenheid om alle gegevens dy't se nedich hawwe yn 'e tiid te ferwiderjen.


novimber 21, 2021 08:00\nYn dit haadstik eidet Menno syn wichtichste tema’s nochris oer, en rjochtet er him dêrby ta ûnderskate doelgroepen: de oerheid, heechoplaat folk, gewoane minsken, ferdoarne sekten, de breid fan Jezus Kristus en de lêzer. It stik rjochte oan de oerheid is fierwei it langste stik. Dat is simpelwei omdat Menno alle war docht om de oerheid te oertsjûgjen om dermei op te hâlden de dopersken te ferfolgjen.\nIt fermoanjen is fansels tige bibelsk, al is der ek in gefaar fan wiispraterij by, en fan in oar de mjitte te nimmen. Dochs kin men net praktyske fuorútgong yn it neifolgjen fan Kristus opdwaan, as der gjin tips en korreksjes fan in broer/freon/mentor by komme. Ik wit net yn hoe fier oft de iere dopersken inoar mear fermoannen as de katoliken of kalvinisten út dy tiid. Mar it is wol nijsgjirrich dat de namme foar it doperske tsjerkegebou, de Fermanje, ôflaat is fan it wurd fermoanning. Opfallend is de tekst rjochte oan de breid fan Jezus Kristus. Menno lit him dêr ynspirearje troch it Heechliet, en dan nimt syn lyryk in hege flecht.\nHjirûnder folget in tal fragminten út Haadstik 7 Fermoanningen ta beslút.\nWy hawwe yn it Foaropwurd skreaun wêrom’t wy dit Fûnemintboek útjûn hawwe, nammentlik fanwegen de smite oan nuodlikheden fan dizze tiid. Want der wurde safolle ûnderskate denominaasjes fûn ûnder de namme fan Kristus, lykas paapsken, lutheranen, kalvinisten, swinglianen, ferdoarne sekten en dopers, krekt sa’t der by de Joaden wiene hasbuteeërs, hemerobaptisten, essenen, saduseeërs, fariseeërs, ensafh. En elkenien rommet yn it Wurd fan de Hear en wol kristen hjitte, al hat it meastepart fan de niis neamde denominaasjes alhiel net it Wurd, de Geast of it libben fan Kristus krige.\nMar sa hat it altyd al west, dat de geastlike godsbern fan de fleislike bern te lijen hiene,\nlykas Abel fan Kaïn, Izaäk fan Ismael en Jakob fan Ezau en it geastlike Israel fan it fleislike Israel, al binne se ek út ienselde heit berne en troch ien God skepen en al hiene se earst in natuerlike wet en doe in geastlike wet fan God krige. Want sa’t wy earder al seine, de antykrist wol syn saak mei geweld bepleitsje, wylst Kristus Jezus syn saak sûnder geweld en allinnich mei Syn hillich Wurd bepleitet. Hy nimt nea it swurd of it knyft op.\nO bloedige wredens, dy’t de wredens fan redeleaze bisten te boppe giet! Brinzgjende liuwen, ferskuorrende bearen en bitende wolven geane yn frede mei harren eigen soarte om. Sa net lykwols it reedlike wêzen, de minske. De minske is neffens it byld fan God skepen. In poppe wurdt berne sûnder tosken, klauwen of hoarnen, mei kwetsber sêft fleis. In poppe hat gjin begryp, spraak of krêft, kin noch net stean of gean en is hielendal ôfhinklik fan de help fan mem. Dat is in teken dat er foar frede en net foar kriich ornearre wie. Mar krekt de minske is sa fol mei haat, wredens en moardsucht! Men hâldt it net foar mooglik en it is mei gjin pinne te beskriuwen.\nOch, hoefier binne wy ôfdoarme fan de lear fan ús Master en Syn libbenswize!\nHy ûnderwiisde en socht oars neat as frede, doe’t Er sei:\nFrede lit Ik jim nei, Myn frede jou Ik jim.\nWant de Minskesoan is net kommen om sielen te ferdjerren mar te rêden.\nWy hawwe ús hannelswize mei de Skrift ferdigene. Dan kinne de lju dy’t ús swart meitsje en dy’t ús ferfolgje, ea ris by steat wêze en erken op hok fûnemint oft de wiere gemeente fan Jezus Kristus boud wurde moat, de leave breid fan God, de hillige kristlike tsjerke, de lytse keppel dy’t it de Heit hage om harren it keninkryk te jaan. Dan kinne de lju neigean hokke fan de niis neamde denominaasjes wier neffens de lear fan Kristus libbet.\nO eale wize hege hearen, kear jim om en bekear jim ta de roppende wiisheid fan God, nim it suverjende ûnderwiis oan, want troch wiisheid regearje de keningen, en betink by jimsels wêr’t jim ta roppen binne. Leau it of net, jim binne net roppen ta pracht en preal, net ta jildsucht, huorkjen en oerhoer, net ta djoere fakânsjes en elitêre konferinsjes, net ta sûpfestivals, yntriizjes en freontsjepolityk, net ta drank, ferdôvjende middels en geweld, net om lannen en stêden te ferdjerren, net om widdowen en wezen te feroarsaakjen yn it bûtenlân of te fersaakjen yn it binnenlân, net om bloed út te jitten fanwege jim grutskens, jim karriêre of jim tsjinstberens oan in partij. Want dan wurdt wierheid wat de wize kening fan Israel sein hat:\nDy’t sûnder God in earm folk bestjoert,\nis as in âljende liuw of in roppige bear.\nBy in bestjoerder sûnder ynsjoch bart in protte ûnrjocht.\nDat hat de dichter Horatius ek wol erkend doe’t er sei: “Keningen tinke gekkichheid út en it folk kriget de klappen.”\nEale wize hege hearen, nim dizze fermoanning oan fan jim goede tsjinstfeint, dy’t jim út bruorreleafde mei it Wurd fan de hillige Skriften beleart, moannet en beskuldiget.\nSlaan gjin acht op syn jammerdearlike status en syn brek oan leardens,\nmar allinnich op Gods Wurd, dêr’t hy jim op wiisd hat.\nLûk it boetekleed oan en strui jiske op ’e holle, meitsje jimsels nederich as de kening fan Ninevé, beken skuld mei Manasse, gûl en skriem mei David doe’t hy troch Gods profeten fan heechmoed, oerhoer en huorkjen beskuldige waard. Fleis en bloed, stjer en wês benaud foar jim Hear, jim God, oardielje yn wiisheid mei suchtsjen en beevjen, help de ferdrukten en de minder bedielden, jou widdowen en wezen wêr’t se rjocht op hawwe, behoedzje de goeden, beskrobje de tsjoeden en fier it swurd fan jim oerheidsbewâld op rjochtfeardige wize. It is jim fan God jûn. Begear mei grut begear yn jim Heite lân te wêzen, dat ivich bliuwe sil, en betink dat jim net mear binne as frjemdlingen yn in frjemd lân. Sykje de lof fan God yn al jim tinzen, wurden en wurken. Bemin Gods ivige wiisheid, dy is Kristus Jezus, dan kinne jim oant yn alle ivichheid bestjoere.\n(Oan heechoplaat folk)\nDer wiene fjouwerhûndert falske profeten yn de tiid fan Achab, de kening fan Israel, mar der wie mar ien, Micha, dy’t profetearre út namme fan de Hear. Der wiene ek achthûndertenfyftich profeten fan Izebel, mar der wie mar ien, Elia, dy’t man fan God en profeet fan de Hear neamd waard.\nKening Joäs wie ien fan sin mei alle prinsen, prysters en it hiele folk yn harren falske godstsjinst dy’t se sels makke hiene, en der wie mar ien, Sacharia, dy’t dat bekritisearre en de lofprizing fan de Hear foarstie.\nHja hawwe allegearre fleis, selssucht, wrâld, jild en geskinken socht. Sadwaande hawwe se ûnderwiisd wat it gewoane folk en syn bestjoerders graach hearre wolle, sa’t men by Jesaja, Jeremia, Ezechiël en oaren wiidweidich weromlêze kin.\nDe rjochtsinnige profeten fan God dy’t by de Wet fan de Hear bleauwen, wiene yn de minderheid en hja bekritisearren alle ferkearde dieden en ûngerjochtichheid.\nDêrom binne se ek troch de mearderheid belekke, ferrifele en ferret en troch de machthawwers temartele en fermoarde. Sa is it ek hjoed-de-dei yn de tiid dêr’t wy yn libje.\nDer is in minderheid dy’t rjocht profetearret út namme fan de Hear,\nsûnder wryt of slyt yn libben en lear en neffens Gods Wurd. En der is in mearderheid fan falske predikanten dy’t fleislik binne en neat mienskiplik hawwe mei it evangeelje fan Kristus, en hja begekje, mishannelje, misliede en ferriede de minderheid, dy’t op har oanstean temartele en deamakke wurdt.\nOch, soks hawwe de apostels nea dien.\nDy binne nea nei machthawwers en bestjoerders ta rûn\nom har saak mei geweld, mei it swurd foar te stean.\n(Oan de breid fan Kristus)\nBy einsluten wol ik my rjochtsje ta de lju dy’t út mylde genede fan de Heare mei my roppen en ûnderwiisd binne, om’t wy ien leauwe, ien doop, ien God, ien Hear ûntfongen hawwe, ien geast en ien lichem yn Kristus Jezus wurden binne, en ik wol harren fermoanje mei de leaflike stim fan Jezus Kristus, dêr’t Er Syn útferkarde breid mei oansprekt, dy’t Hy fertroude doe’t Er sei:\nKom oerein, Myn freondinne, Myn aldermoaiste, en kom!\nWant sjoch, de winter is foarby. De reintiid is foarby, hielendal foarby.\nDe blommen binne opkommen út de grûn, de maitiid is begûn,\nit koeren fan de toarteldo wurdt yn ús lân heard.\nDe figebeam teart syn jonge fruchten út,\nde bloeiende wynstokken rinne yn ’e knop en rûke lekker.\nKom oerein, Myn freondinne, en kom, Myn aldermoaiste!\nMyn útferkarde susters en bruorren yn Kristus Jezus, wês net benaud, bliuw by de banier fan de gerjochtichheid, gean net by it seinige krús fan Kristus Jezus wei, al moatte jim de hjittens fan de sinne in setsje ferneare. Dan kinne jim mei ynmoed sizze:\nDonker fan hûd bin ik, mar bekoarlik,\ndochters fan Jeruzalem,\nas de tinten fan Kedar,\nas de tintekleden fan Salomo.\nSjoch net op my del om’t ik donker bin,\nwant de sinne hat my ferbaarnd.\nHear dochs nei de stim fan jim Hear, de stim fan de breugeman, de stim fan de Kening: Kom oerein en meitsje jim moai, foar de eare fan jim Kening. Al binne jim hillich, hilligje jim noch mear. Al binne jim rein, meitsje jimsels noch reiner. Al binne jim rjochtfeardich, rjochtfeardigje jim noch mear. Al binne jim suver, suverje jim noch mear.\nLûk it blinkende linnen kleed fan de rjochtfeardichheid oan\nhingje de gouden keatling fan goede wurken om ’e hals\ndoch de gouden gurdle fan bruorreleafde om\nsko de ring fan it leauwe om ’e finger\nklaai jim mei it eale fine goud fan it godlike Wurd\nsier jim mei de pearels fan deugden by de rûs\nwaskje jim mei it suvere reine wetter fan genede\nsalvje jim mei de oalje fan de Hillige Geast\nwaskje jim de fuotten yn de helder blinkende floed fan Gods almacht.\nLit de hiele lea suver en helder wêze, want dyn Freon hat in wearze yn alle ronfels en smetten. Wês kroane mei de kroan fan hearlikheid, dan sille de dochters fan keninginnen dyn kroan omheech hâlde om dy te earjen. Hear, dochter, en sjoch, doch de earen op, ferjit dyn folk en it hûs fan dyn heit, want de Kening hat dyn skjintme begeard. Kom yn sân hasten oerein en ûntfang de Moaiste fan alle minskebern, gean bliid de glorieuze Kening fan alle hearlikheid temjitte dy’t dy útferkard hat.\nWês sterk, fleurich en from.\nDe brulloft fan it Laam brekt oan.\nDe sûnde fertsjocht, de wierheid komt oan it ljocht, de ûntelbere dagen sûnder frucht binne foarby. Dêrom bilet en byt no Serberus, de wrede helhûn, mei syn lange tosken, en Proserpina, de dealske helske frou mei it slangehier, dat is de njirre, de âlde slang mei syn tsjoede bern.\nHy hopet, al sil him dat net slagje, de wierheid dy’t oan it ljocht kommen is,\nop alle mooglike wizen út te rûgjen, lykas troch\nHaw gjin noed, lytse keppel, want it hat de Heit hage en jou jim it keninkryk. Striid de goede striid fan it leauwe, flechtsje nei de berch fan behâld, dat is Kristus Jezus, stel jim fertrouwen yn gjin inkeld wêzen mar allinnich yn de namme fan de Hear. Elkenien dy’t safier komt, sil rêden wurde.\nTakomme wike de lêste ôflevering\nLibbensfragen Us Leafdefolle Skelkjes In minske sûnder hûs is as in fûgel sûnder nêst De TSIEN WURDEN yn ús tiid It Tredde Wurd: God foar ús karke spanne It njoggende wurd: Stean yn foar in suvere rjochtspraak


Apple sil neffens saakkundigen hielendal mei de Apple Car gean. | Ik kom fan mac\nWy seine al dat de geroften oer de Apple Car (of wat it ek hjit) pas begon wiene. Analysten bewearden dat de Apple Car in goede deal is foar it Amerikaanske bedriuw en dat se de grutste rivaal fan Tesla moatte wêze. JP Morgan stelt dat no Apple moat derfoar gean. Se binne gjin heale maatregels wurdich. Alles of neat, dat is de fraach.\nDe ynvestearringsbank JP Morgan, hat yn in nije analyze ferklearre dat se ferwachtet dat de Apple Car in folslein autonoom auto is dat it Amerikaanske bedriuw makke oan 'e ein fan' e 2020's.\nDat is, bankanalysten leauwe dat de Apple-auto oan 'e ein fan dit desennium sil wêze. Kuo dan yn 2025. De lêste rapporten ek joech dat oan yn 2024, Fansels, As wy sa trochgean, sil ien gelyk hawwe.\nPrincipal analyst Samik Chatterjee ferwachtet dat de Cupertino tech-gigant in "go big" oanpak nimt. Wachtsje oant Apple siket kontrolearje it tempo fan ynnovaasje om de Apple Car te ûnderskieden en te pleatsen yn 'e groeimerk foar elektryske auto's mei batterij dy't folslein autonoom binne.\nDe wichtichste reden dat Apple ynteressearre is yn 'e sektor foar elektryske auto's is dat de totale adressearbere merk hast is 2,55 trillions fan dollar, goed boppe de smartphone-merk fan $ 420.000 miljard. Apple hat ek in kâns op in ynstalleare basis fan 1.000 miljard auto's, en de autonome "Apple Car" koe ek djip yntegreare en útwreide wurde mei de Tsjinsten.\nDe «Apple Car» it sil in premium auto wêze en it bedriuw sil wierskynlik earst foarkomme foar útbestege produksje dan fertikale yntegraasje. Bruto marzjes sille wierskynlik folle leger wêze dan Apple's oare hardwareprodukten. De ynkomsten kinne lykwols $ 700 miljard berikke.\nFolslein paad nei artikel: Ik kom fan mac » Appel » Geroften » Apple sil neffens saakkundigen hielendal mei de Apple Car gean.\nApple op 'e earste dei fan CES 2021: Privacy as it wichtichste elemint


Heger berop foar distribúsjesintra-aksjes hellet it net | Omrop Fryslân\nHeger berop foar distribúsjesintra-aksjes hellet it net\n17 des 2019 - 15:31\nIt heger berop fan de advokaat fan Farmers Defence Force is ôfwiisd. Hy fynt dat it ferbod fan de rjochter om aksje te fieren by distribúsjesintra ûnterjochte is. De advokaat die op 'e nij in fersyk dien foar in spoedappèl, nettsjinsteande dat de rjochter earder tiisdei al in fersyk oan kant lein hat om't in behanneling foar de ein fan it jier net realistysk is. Ek it heger berop helle it net.\nMei de útspraak taastet de rjochter it grûnrjocht om te demonstrearjen oan en dat is net akseptabel, fynt advokaat Eric van der Goot fan Rotshuizen en Geense yn Ljouwert. Neffens Van der Goot hâldt de útspraak yn dat boeren ek net yn de buert fan leden fan it Centraal Bureau Levensmiddelenhandel ride kinne. Sels in file troch boeren feroarsake soe al in oertrêding wêze fan de útspraak en dêr stiet in hege twangsom op. Farmers Defence Force hat dêrom alle aksjes ôfblaasd.\nVan der Goot neamt de útspraak útsûnderlik om't it rjocht fan demonstraasje yn de grûnwet stiet. "Het gaat heel ver, het komt er op neer dat er in feite geen enkele actie meer mag worden georganiseerd waarbij een lid van het CBL geschaad wordt. Op het moment dat de boeren een file zouden creëren op een snelweg door daar eenvoudigweg overheen te rijden, zou het al mogelijk zijn dat er vrachtwagens die supermarkten bevoorraadden belemmerd worden."\nOp ferskate sosjale media jouwe boeren oan wol aksje fiere te wollen ek hat stichting Bouw in Verzet de boeren frege harren oan te sluten by harren aksje. Van der Goot seit dat Farmers Defence Force net ferantwurdlik is foar aksjes fan tredden.\nAdvokaat Eric van der Goot fan Rotshuizen Geense Advocaten\nheger berop stikstof boere-aksjes Farmers Defence Force distribúsjesintra\nFerplichte behanneling nei swiere mishanneling freondinne\nHEA! Timmerje mei Fryske muzyk


Undersyk nei oare farrûte foar frachtskippen op PM-kanaal | Omrop Fryslân Skip to main content\nUndersyk nei oare farrûte foar frachtskippen op PM-kanaal 12 nov 2014 - 12:29\n0 reaksjes Binnenfeartskip - Foto: Omrop Fryslân, Auke Zeldenrust\nFoar swiere frachtskippen dy't fan it PM-kanaal nei Hearrenfean farre, komt ûndersyk nei in alternative farrûte. De FNP hat in brief krigen fan doarpsbelang Terherne en dêr stiet yn dat der mear gefaarlike situaasjes op it wetter ûntsteane troch de komst fan hieltyd gruttere skippen fan soms wol 110 meter. Hoewol't de skippen mar 7 kilometer yn de oere farre meie, ûntsteane gefaarlike situaasjes op plakken dêr't ek in soad toeristen farre. Ek slibbe de jachthavens flugger ticht troch de gruttere frachtskippen.\nIt foarstel ta it ûndersyk wurdt stipe troch PvdA, CDA en it ûnôfhinklike steatelid Otto van der Galiën en sil dus útfierd wurde. De provinsje jout ta dat de sitewaasje gefaarlik is. Der leit ek al in plan klear om dit op te lossen, mar dêr hinget in priiskaartsje oan fan 20 miljoen euro.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: TerherneFNPPM-kanaalfarrûtefrachtskipView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 12-11Mûne De Mearmin wurdt restaurearre 12-11Ljouwerter detasjemint fernimt taname spanning mei Ruslân Besjoch ek...\nBrêge Skûlenboarch nei botsing moannen ticht foar auto's 18 jan 2017 - 12:15 De draaibrêge oer it Prinses Margrietkanaal by Skûlenboarch bliuwt de kommende moannen ticht foar autoferkear. In frachtskip mei houtsnippers... Hosper: "FNP hat Frysk nedich foar bettere sichtberens" 17 jan 2017 - 20:09 De FNP hie by de portefúljeferdieling fan Deputearre Steaten it Frysk dochs hâlde moatten. De partij hie dan nei bûten ta sichtberder west. Dat... Hosper: "FNP moat hurd wurkje om te groeien" 16 jan 2017 - 14:25 De FNP moat der hurd oan wurkje om grutter te wurden yn Provinsjale Steaten. Dat seit foarsitter Ultsje Hosper. Neffens Hosper stiet it grutste... "It is derop of derûnder foar greidefûgels yn Fryslân" 15 jan 2017 - 21:24 It is derop of derûnder foar de greidefûgels yn Fryslân. FNP-foarsitter Ultsje Hosper liedt de needklok en ropt de provinsje op yn aksje te... (advertinsje)


fryske-earetsjinsten.nl – Fryske earetsjinsten\nYn ‘e namme fan de Heit en fan de Soan en fan de Hillige Geast’.\nJawis, it Frysk hat ús hert. Wy krewearje lykwols net foar it Frysk op himsels. Der binne gâns organisaasjes dy’t op dat mêd goed wurk dogge. Wy hoege dat net noch ris justjes oer te dwaan. Mar wy sinjalearje al dat in protte Friezen noch ûnderskie meitsje tusken deistige en hillige taal. Ûnderinoar prate se Frysk, mar sagau’t se it Wurd nimme prate se Hollânsk. Mar Hollânsk is krekt samin in hillige taal as Hebrieusk, Latyn en Arabysk dat binne. Yn ‘e Reformaasje fan ‘e sechstsjinde ieuw is brutsen mei it ûnderskie tusken de taal fan snein en de taal fan moandei oant sneon. It is dêrom goed grifformeard as it evangeelje ek yn Fryslân klinkt yn ‘e folkstaal: de taal fan thús.\nWy hoopje mei it materiaal dat wy op dit stee oanbiede it brûken fan it Frysk yn ‘e earetsjinsten te befoarderjen: yn ‘e tsjerke én thús.\nAs de Heare it wol, sille de neikommende Fryske tsjerketsjinsten hâlden wurde yn ‘e frijmakke grifformearde tsjerken:


PopkemaGrimm - Johannes Beers\nHokker heit fertelt hjoed-de-dei noch dat der mear as ien west hat dy’t besocht hat Toarnroaske te sykjen yn it kastiel dat mei toarnstruken begroeid wie. Hja stjerren in tryste dea, nei’t se fêstrekke wiene yn de struken. Soks lit men mar leaver fuort, net? Nee, mearkes binne yn lang net alle gefallen de leave ferhaaltsjes dy’t der letter fan makke binne. Wat dat oanbelanget is it in ferrassing dat der anno 2012 noch ferlet is fan in Fryske oersetting fan de orizjinele mearkes fan Grimm. Anne Tjerk Popkema hat der ommers foar keazen de oarspronklike, bytiden wrede ferhalen streekrjocht oer te setten. In lêswizer yn de foarm fan in spintsje is de iennichste beskerming fan it lytse bernehert tsjin al te grouwélige stikjes tekst!\nIt is in prachtboek wurden, dat fuort opfalt troch de moaie útfiering mei hurde kaft en wûndere yllustraasjes fan Peter Boersma en Hilda Groenesteyn, dy’t mei de ferhalen it gefjocht oangean om de oandacht fan de lêzer. De yllustraasjes binne in grutte plus oan it boek, mar by eintsjebeslút giet it om de ferhalen. De wrâld fan pratende bisten, boskwachters en keningen – dy’t altyd de moaiste dochter fan de hiele wrâld hawwe – hat in universele, ûnwjersteanbere oantrekkingskrêft, mar ek de oersetting fan Popkema docht fertuten. In lytse stekproef fan “De wolf en de sân geitsjes” lit sjen dat Popkema tichteby de orizjinele tekst bliuwt. Hjir en dêr wurdt in lange Grimm-sin nei twa Popkema-sintsjes omfoarme en in “Bösewicht” is de iene kear in stjonkert en de oare kear en smycht, mar sokssoarte lytse feroarings binne goed te ferdigenjen.\nAs de geitemem thúskomt en har bern ropt (dy’t opiten binne troch de wolf), skriuwe de bruorren: “….aber niemand antwortete,” as stiene se foar har oer, mar sizze neat. Popkema fielt dat better oan mei: “….der kaam gjin antwurd,” dat de ûnferdraaglike stiltme yn it oerfallen hûs folle better útdrukt.\nPopkema hat in lytse mar yndrukwekkende rige fan oersettings op syn namme stean. Mei yn dit jier de Fryske Donald Duck, de Obe Postmapriis foar De Hobbit en dizze Mearkes fan Grimm en de byhearrende oandacht yn de media, liket er yn in ‘flow’ te sitten dy’t it Frysk neffens my op ’t heden goed brûke kin. Wylst it Fryske wrâldsje har drok makket om plannen foar de Kulturele Haadstêd 2018, in taalmuseum en de ferbouwing fan de Fryske Akademy, wurket ambachtsman Popkema yn Grins oan syn oersettings, dy’t in wichtige útwreiding foarmje fan wat der yn it Frysk te lezen falt en noch aardich om te lêzen binne ek.\nFoar wa’t hâldt fan mearkes en fan it Frysk en noch hieltyd tinkt dat de kikkert mei in tút yn in prins feroaret, is dit in ûnmisber boek.


Wenwyk Akkers yn 'e make-over | Omrop Fryslân Skip to main content\nWenwyk Akkers yn 'e make-over 19 feb 2009 - 15:41\n0 reaksjes Wenwyk De Akkers op It Hearrenfean ûndergiet op dit stuit in metamorfoaze. 190 hierwenten wurde sloopt en meitsje plak foar nije huzen. De wykfernijing nimt mar leafst fiif jier yn beslach en kaam dreech op gong. In soad bewenners fan de folkswyk woene harren huzen eins net út. Seis op 'e tsien bewenners wolle werom nei de nije wyk. De renovaasje fan 'e wyk kostet 17 miljoen euro. De earste huzen binne ûnderwilens al oplevere.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: argyfView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 19-02Meldaksje oer pasjinterjochten 19-02Jubileumfeesten Stellingwerven Besjoch ek...


- Diel 6\nHoe kin ik de nagel uv -lak ferwiderje en de detaillearre stappen diele foar maklike ferwidering fan nagellgel polish\nHoe kin ik de nagel uv -lak ferwiderje en de detaillearre stappen diele foar maklike ferwidering fan nagellak polish Hoe kin ik de gel polish loslitte? Hoe kinne jo nagellak maklik fuortsmite fan nagels? In oare namme foar gel nagellak is nagellak, dat is in soarte fan ferve dy't direkt kin wurde tapast op 'e na ...\nHoe ferwiderje nagel uv Gel polish en behearskje de feardigens om jo nagellijm rapper te ferwiderjen\nDe ferpakking fan nagellakgel is gelyk oan tradisjonele nagellakpoal, en it wurdt direkt betsjinne mei in eigen boarstel. Om't de nagellak lykwols kin wurde genêzen troch ljocht, moat de bûtenkant fan 'e nagel uv -polishflesse wurde skildere om ljochttransfer te foarkommen. It is net-giftich, reukloos en ...\nLearje jo hoe't jo nagelgelpolish wittenskiplik thús thús kinne ferwiderje ~\nIk herinner my noch dat ik in protte minsken seach oan it begjin fan it nije jier dat in protte minsken kleie oer it nije jier. Fanwegen de Covid-19 hie ik net ferwachte dat nei in set pyjama's de manikure en ferve hier dat foar it nije jier waarden oplein allegear tevergeefs wiene. Op dat stuit treaste Z elkenien as ...\nOer Nail UV gel Poalsk, kleurryk wêze yn jo libben\nNagel UV gel polish Kleur gel polish kin no wurde beskôge as in routine operaasje yn nagelsalons. Earst waarden de nagels foaral ferdield yn kristalnagels en fototerapienagels, mar no wurde kristallen spikers selden sjoen. Fototerapy -nagels moatte wurde bestraald troch ultraviolet ljocht nei it tapassen fan pho ...\nWat is it ferskil tusken goedkeape en djoere nagellak?\nYn 'e wrâld fan nagelgel polish binne d'r ferskate kleuren, formules, oerflakbehandelingen en prizen. Mar wat is it ferskil tusken goedkeape UV-nagellak yn apotheken en in flesje fan $ 50 yn merknammen yn lúkse ôfdielingswinkels, en tusken mainstream salons en ûnôfhinklike UV-nagellak ...\nOer nagellak, meitsje famkes mear skientme en fertrouwen\nNagelgel polish, is de lêste jierren in soad brûkt yn 'e nagelindustry. Fanwegen de skaaimerken fan nagellak sels fergelike mei gewoane nagellakken, is Ruran Chemical nagellak miljeufreonlik, net-fergiftich, sûn en feilich. Derneist is it kompatibel mei de mienskiplike foardielen ...\nTsientûzenen nagelbedriuwen tanimme dit jier yn Sina\nIn rapport mei de titel "Masks May Make the" Lipstick Index "Die" koartlyn publisearre op 'e Amerikaanske "Fortune" tydskriftwebside stelde dat ûnder de epidemy de "Lipstick Index" in nij alternatyf kin hawwe-it "nagelgel polish-effekt." Neffens t ...\nIt "lippenstifteffekt" mislearre ûnferwachts! Wêrom is de nagelgel polish -yndustry de grutste winner wurden?\nWannear ekonomyske ûntwikkeling in delgeande faze yngiet, sille d'r altyd minsken wêze dy't it "lippenstifteffekt" neame. As in net-essensjeel item tsjin in lege priis, yn 'e bûtengewoane perioade wêryn elkenien har portefeuille knypt en jild foarsichtich útjout, kin "lippenstift" net allinich in ...\nNailgel polish -yndustry wurdt ien fan 'e meast bloeiende yndustry nei de epidemy:\nUnferwachts soe de yndustry dy't it meast nei de epidemy opnij kaam, nagelkunst wêze - Gel polish ynklusyf kleur gel polish, basis/top gel, polygel, bougel, skildergel, katogen, reliëfgel, rubber gel en gel polish kit set en sa fierder. As maskers har gesichten bedekke, sette in protte froulju ...\n<< <Foarige 123456


“Piet wie Piet, him kinne wy nea ferfange” | Groot de Fryskemarren\nOmrop Fryslân makket twa nije presintatoren foar it waar bekend\n“Piet wie Piet, him kinne wy nea ferfange”\nLJOUWERT - Fannemiddei presintearre Ingrid Spijkers, haadredakteur fan Omrop Fryslân, de nije ynfulling foar it waar op de Omrop. “Piet wie Piet, dat kinne wy nea ferfange”, begjint Spijkers. “Wy wolle wol graach in oare, nije ynfulling jaan oan it waar. En dat dogge wy aanst mei meardere waarpresintatoren.”\nJan Jonkman (66)\nIen dêrfan is al bekend by de Omrop, Jan Jonkman: “Piet frege my in kear om foar him yn te fallen doe’t hy op fekânsje gie. Hy belle woansdei en sei dan: ‘Do kinst it wol efkes dwaan.’ En dan moast ik it freeds presintearje.” Jonkman syn passy foar it waar komt troch syn wurk. “Ik wie altyd boer en dan is it waar wichtich.” Rûn 1985 waard it waar hieltyd wichtiger foar Jonkman. “Ik haw ballonfaarder west en dêr hie ik waarûnderfining foar nedich.” Dus folge hy kursussen by de Meteorologische Dienst fan Schiphol.\nTjitske Wiebenga (37)\nIn nij gesicht by de Omrop is Tjitske Wiebenga. Sy hie as bêrn al in fassinaasje foar it waar. “Dan siet ik foar it rút at it tongerde. Myn âlders fûnen dat wol wat núver.” Hoe âlder at sy wurdt hoe mear sy witte wol fan it waar. En no mei Wiebenga it waar presintearje foar Omrop Fryslân. Earst foar de radio en letter dit jier ek foar tillefyzje.\nPresintatoren yn oplieding\nDe oare presintatoren hawwe noch gjin gesicht. Roland van der Zwaag - eigner fan Weerexperts: “Der binne no in oantal minsken by ús yn oplieding. Sadra sy klear binne, kinne wy dêr mear dúdlikheid oer jaan.”\nTjitske is kommende snein foar it earst te hearren op de radio fan Omrop Fryslân.\nIn koart foarstelynterview fynst hjir:


Harnser haven groeit licht | Omrop Fryslân Skip to main content\nHarnser haven groeit licht 30 jan 2006 - 17:04\nDe oerslach yn de Harnser haven is yn 2005 lichtjes groeid. Ferline jier kaam der 1,35% by en gie de oerslach fan 2,6 miljoen nei 2,7 miljoen ton. Yn 2004 wie de groei lykwols noch alve persint. De groei kaam foaral troch grutte seeskippen. Dêr kamen der minder fan yn Harns, mar mei mear lading. By binnenskippen wie it krekt oarsom. Der leine mear binnenskippen oan, mar de lading dy't se ferfierden wie lytser.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: argyfView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 30-01Rindert Straatsma ferstoarn 30-01Ritsma dochs nei Turijn Besjoch ek...


Brânwacht wol nije kazerne | Omrop Fryslân Skip to main content\nBrânwacht wol nije kazerne 28 jun 2003 - 00:00\nDe brânwacht yn Achtkarspelen moat in nije kazerne yn Surhústerfean ha. Ek de akkommodaasje yn Bûtenpost moat ferbettere wurde. De gebouwen foldogge net oan de easken fan de arbo. Brânwachtkommandant Van der Veen die de oprop freed by it yn gebrûk nimmen fan nij materieel. In nije kazerne kostet fjouwer euroton. Foarearst hat de gemeente der gjin jild foar. Dochs hopet Van der Veen dat der takom jier al boud wurde kin.


Piersma nominearre foar priis | Omrop Fryslân (advertinsje)\nPiersma nominearre foar priis 12 jul 2014 - 11:41\n0 reaksjes Foto: Bornmeer\nIt boek Zwaluwen van Gaast fan Theunis Piersma is nominearre foar Jan Wolkerspriis. De sjuery hat in list fan tweintich boeken gearstald dy't kâns meitsje op de haadpriis. Dat is in bedrach fan 5000 euro en in tekening fan Siegfried Woldhek. De Jan Wolkerspriis wurdt op 19 oktober útrikt. Piersma wûn yn juny de heechste wittenskiplike priis fan Nederlân, de Spinoza Premie fan 2,5 miljoen euro.\nUtjouwerij Bornmeer priizget Zwaluwen van Gaast oan as in literêr ferslach fan in persoanlike syktocht, in oade oan de swel. Oanlieding fan it boek wie in fraach fan in doarpsgenoat yn Gaast: 'Wêr bliuwe de sweltsjes fan 't winter, Theunis?' Piersma fertelt yn it boek hoe't de sweltsjes oerlibje en wêr't se oerwinterje.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: Theunis PiersmaJan WolkerspriisView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 12-07Schagen wint Gouden Swipe 12-07Snoeie tsjin seksrekreaasje Besjoch ek...\nBeintema's skriezeboek krijt Jan Wolkers Priis 2016 16 okt 2016 - 11:46 It boek 'De Grutto' fan ekolooch Albert Beintema hat snein de Jan Wolkers Priis 2016 wûn foar it bêste natoerboek. Dat waard sneintemoarn bekend... Provinsjale steaten rêde skrieze-ûndersyk fan Piersma 22 jun 2016 - 22:12 Provinsjale steaten stelle de kommende trije jier alle jierren twa ton beskikber foar it skrieze-ûndersyk fan Theunis Piersma. Hy docht foar de... Aksjefierders biede hantekening oan foar De Frosk 30 maaie 2016 - 19:37 Aksjefierders foar it iepenhâlden fan swimbad De Frosk op De Westereen hawwe moandeitemiddei op it gemeentehûs fan Dantumadiel hast trijetûzen... "Opwaarming ierde hat grutte ympakt op waadfûgel mients" 13 maaie 2016 - 17:42 De opwaarming fan de ierde hat grutte ympakt op de mients, oftewol de kanoet. Dat docht bliken út ûndersyk. De waadfûgel wurdt lytser en hjirtroch... (advertinsje)


Harm van Houten - Wikipedy\nHendrik (Harm) van Houten (Boksum, 19 juny 1892 - Grins, 22 july 1952) wie in Nederlânsk ûnderwizer, sjoernalist (û.o fan it Friesch Dagblad) en politikus. Fierders hat er by it fersekeringswêzen arbeide, sa dwaande hie re in skoft in eigen fersekeringskantoar.\nVan Houten wie in kristendemokraat, dy't fral krewearre foar de pachtboeren yn Fryslân. Yn't earstoan wie er lid fan de ARP mar de sosjaalfielende antimilitarist dy't er wie, sleat him by de Kristlik-Demokratyske Uny (CDU) oan en waard foar dy partij Twadde Keamerlid yn 1933 .\nSûnt 2 oktober 1936 wie it lidmaten fan de Grifformearde Tsjerken yn Nederlân fanwege de grifformearde synoade ferbean om lid te wêzen fan de CDU. De grifformearde Van Houten bleau lykwols partijlieder fan de CDU.\nYn de Twadde Wrâldkriich siet er yn maaie 1942 fêst yn kamp Sint-Michielsgestel. Ut reden fan syn hâlding yn de oarloch - hy wie warber yn de nasjonaalsosjalistyske Nederlandse Landstand - kaam er yn 1945 net werom yn it parlemint.\nVan Houten hat as ARP-politikus fan 1927 oant 1931 ek lid fan de gemeenteried fan Assen west. Fierders wie er fan 1935 oant 1941 lid fan de Provinsjale Steaten fan Grinslân.\nBiografy, Parlement & Politiek\nUntfongen fan "https://fy.wikipedia.org/w/index.php?title=Harm_van_Houten&oldid=745047"\tKategoryen: Frysk ûnderwizerFrysk assurandeurFrysk sjoernalistFrysk politikusFrysk konservatyfFrysk misdieslachtofferNederlânsk ûnderwizerNederlânsk assurandeurNederlânsk sjoernalistNederlânsk politikusARP-politikusNederlânsk gemeenteriedslidNederlânsk provinsjaal politikusTwadde KeamerlidNederlânsk konservatyfOerlibbene fan de Dútske konsintraasjekampenNederlânsk persoan fan Frysk komôfPersoan berne yn Boksum\tNavigaasjemenu\nEnglishNederlands\tKeppelings bewurkje\tLêste kear bewurke op 09.18, 22 apr 2015.


Ynbraak bestride mei lokhuzen | Omrop Fryslân Skip to main content\nYnbraak bestride mei lokhuzen 01 feb 2013 - 21:57\nDe plysje set ekstra middels yn om de ynbraakgolf yn Harns en Frjentsjer te kearen. Under oare mei in soarte fan lokhuzen moatte de dieders op 'e died betrape wurde. Ek is hast alle personiel op de ien of oare wize wol mei de ynbraken dwaande. De plysje fertelde dit freed yn tv-programma Need op Freed. Yn sawol Frjentsjerteradiel as yn Harns wurdt hieltyd faker ynbrutsen. Yn in pear jier tiid is it tal ynbraken sawat ferdûbele. De plysje wit wa't de dieders binne, mar se suksesfol ferfolgje is lestich. Dêrom komt der no in nije metoade.\nKorreksje meldeLês foarTrefwurden: HarnsstellerijynbrakenFrjentsjerteradielView the discussion thread.Diel dit berjocht op: 01-02Flyers wint by koprinner 01-02Earste útwinst SC Hearrenfean Besjoch ek...\nHarnzer haven docht goede saken yn de oerslach Hjoed, 11:12 De Harnzer haven hat in goed jier efter de rêch. De oerslach fan fracht mei see- en binnenfeartskippen gie ôfrûne jier mei 12 prosint omheech, fan... Wer botsing op Almenumerwei yn Harns Juster, 20:30 Yn Harns is sneintemiddei tsjin seizen in scooter oanriden troch in auto. It ûngelok wie op de Almenumerwei. De scooterrider is foar ûndersyk mei... Van Harinxmakanaal yn Harns ticht foar skipfeart 21 jan 2017 - 15:01 Skippen kinne dit wykein net oer it Van Harinxmakanaal troch Harns farre. It kanaal is ticht fanwegen de oanlis fan in akwadukt by de... Fjouwer wiken sel foar diseldief út Sint-Nyk 18 jan 2017 - 17:27 In diseldief út Sint-Nyk is troch in peilbeaken tsjin de lampe rûn. Hy is woansdei feroardiele ta fjouwer wiken sel foar it stellen fan 260 liter... (advertinsje)


Hanneke de Jong (berne yn 1952) groeit op yn Sint Nyk. Se wol krekt as har heit ûnderwizer wurde. Dat slagget, se jout earst les yn it basisûnderwiis en nei in stúdzje Frysk yn it fuortset ûnderwiis. Letter wurket se op de pr-ôfdieling fan in skoallemienskip. Sûnt 2015 is se mei pinsjoen. Hanneke de Jong skriuwt al fan jongs ôf oan. Yn it begjin wiene it foaral mearkes en no benammen berne- en jongereinboeken oer problemen dêr't jongeren mei te meitsjen krije. Fryske jongereinboeken fan har dy’t ek yn it Nederlânsk útkamen binne: De lêste brief, Sterke skouders en Salsafamke. Fan Wês net bang komt ek Nederlânske oersetting. Hanneke de Jong hat mei har jongereinboeken hiel wat prizen wûn. Se krige twa kear de Simke Kloostermanpriis.\nDe antwurden op de fragen 1 o/m 4 kinst fine yn it haadstik Oarloch en op side 21.\nHanneke de Jong (berne yn 1952) groeide op yn Sint Nyk. Har heit wie dêr ûnderwizer. Sy waard dat ek, earst yn it basisûnderwiis en nei in stúdzje Frysk yn it fuortset ûnderwiis. Letter wurke se op de pr-ôfdieling fan in skoallemienskip. Sûnt 2015 is se mei pinsjoen. Se hat fan jongs ôf oan al skreaun, yn it begjin foaral mearkes. Se skriuwt no benammen berneboeken en jongereinboeken oer problemen dêr't jongeren mei te meitsjen krije. Fryske jongereinboeken fan har dy't ek yn it Nederlânsk útkamen binne De lêste brief, Sterke skouders en Salsafamke. Sterke skouders krige in plak op de IBBY-earelist en foar Salsafamke en Trettjin dagen om in spetterjend feest te organisearjen krige Hanneke de Jong de Simke Kloostermanpriis. Hanneke de Jong wurket ek gear mei Dolf Verroen, tegearre ha se it boek Time out skreaun.\nIt gebrûk fan wurden yn gongber Frysk, sa’t learlingen dy sels brûke, makket Wês net bang maklik lêsber.\nDe aksje spilet him ôf yn Syrië, ûnderweis op de flecht en nei de oankomst yn Nederlân. Bliuwe of flechtsje en de gefaren dy’t foar beide jilde, wurde goed delset, lykas de eangsten dy’t Lilan hat. Dat der yn it boek in protte aksje foarkomt is geskikt foar N1 en N2.\nLilan is de haadpersoan. Fierder binne der oaren út de húshâlding fan Lalan (oft se noch yn Syrië binne of net) en har beppe. Guon reizgers ûnderweis spylje ek in rol. N1- en N2-lêzers kinne de karakters goed begripe en har maklik ynlibje.