Nortzuk garen – Antzasti\nDimako Antzasti Kulturgunea irabazi-asmorik gabeko kultur-elkartea da. Profesionalen eta adituen aholkularitzapean, zenbait ondasun etnografiko balorean jarri eta denon begibistara jarri nahi lituzke. Ondasun hauek Arratiako herri bizitza tradizionalari zein Bilboko modernitateko hiri bizitzari ere dagozkie. Azpimarratzekoa da ikusgai diren objektu denak jatorriz Arratikoak zein Bilbokoak direla.\nLaburbilduz, gure asmoa da iraultza zientifikoa eta industrialaren eskutik sortzen den aro berri modernoaren aldaketa zertan zen erakustea modu ulergarrian. Gizarte aldaketa berri bati ekin diogu aro teknologikoan bete-betean murgildurik gaudenez eta gaur egungoaren aurrekaria dugu aldaketa hau. XIX. mendearen bukaeran eta XX.aren hasieran gizarte mota oso desberdin bi elkarrekin momentu historiko beretsuan biziko ziren horretara gerturatuko gara .\nEskaintza kultural honek bisitaria euskal herri bizitza tradizionalera eta hiri bizitza modernora gerturatuko du\nEkimen pribatu hau aurrera ateratzeko orduan, urteetan berritze, bilketa, ikerketa eta katalogazio lanak egin izan dira, epe historiko honen irudirik fidagarriena lortze aldera. Esan gabe doa, inguru naturala eszenatoki ezin egokiago gertatu zaigula proiektua osatzeko orduan.\nFamilia, auzokide, lagun eta kultur arloan aditu diren hainbat profesional eskuzabalen laguntza ezinbestekoa izan da proiektuaren bilakaeran, Doazkie denei eta gure lur zati hau bere horretan mantendu duten guztiei gure eskerronak.


HIRU ASTE PAKISTANEN\nKanpamentu nagusira iritsi bitartean\nmendia ez da mendizalearena;\nalderantziz: mendizalea da mendiarena\nKurt Diemberger goi-mendizale austriarrak esana\nArratsaldeko 7ak dira, 2008ko abuztuaren 1a. Juan Carlos Gonzalezekin hitz egin berri dut telefonoz. Haren deiak gorputzaldi txarra utzi dit, kirioak airean. Alberto Zerainen berri ba ote nuen galdetu dit. Nik ezetz. “Zuri deitzekotan geratu zenez…” esanda justifikatu nahi izan du bere deia. Nik banekien Albertok aste honetan igo nahi zuela K2ra, baina ez nekien zehazki zein egunetan. Bezperan abiatu omen zen, bakarrik, hirugarren kanpamentutik gailurrerantz, eta orain inork ez daki haren berri; bizirik ote dagoen, hilda, zauriturik, gailurra lortuta, lortu gabe… Auskalo. Albertoren emazte Patriciari deitzea bururatu zait, baina bera ere albisteen gosez egongo denez, haren larritasuna areagotzea besterik ez nuke lortuko. Hamabost bat egun joan dira Pakistanetik iritsi nintzenetik, eta dagoeneko eguneroko zurrunbiloan murgilduta nago. Albertorenganako kezka gainetik astindu ezinik daukadala, bidaiaren egunerokora jo dut, egun haietako bizipenak gogora ekarri nahirik. Estualdia hobeto eramaten lagunduko ahal dit!\nAlberto Zerain lagunaren urtebetetze-eguna. Subillana-Gasteizen bizi denez, haraxe joan natzaio zoriontzera. Bostekoa eta besarkada eman ondoren, Iñaki Otxoa de Olza mendizale nafarraren heriotzaz mintzatu gara pixka batean; penagarria, bai, Iñakirena; ez zuen inork espero, hain mendizale handia izanda gainera. Alberto ez dago bakarrik bere etxeko egongelan: Aitor Las Hayas eta Juan Carlos Gonzalez mendizaleak berarekin daude mahaian, mapa handi bat aurrean dutela. Pakistango mapa da, eta azaldu didatenez, beren hurrengo espedizioaren jomuga han dago, Pakistanen, Broad Peak eta K2 mendietara igo nahi dutelako. “Hi ere bahator?”, galdetu didate zirikatzeko. Bitartean, egin nahi duten espedizioaren ibilbidea mapan markatu dute, niri bekaitza eragiteko asmoz edo; dudarik gabe, lortu egin dute.\nGalderak ezustean harrapatu nauenez, ez diet ezertxo ere erantzun, baina etxera itzulita Pakistanera joateko gonbidapen hori burutik kendu ezinik nabil. Hiru bat aste besterik ez dira behar trekking-a egiteko; gainera, ekainean eta uztailean, niri ondoen datozkidan hilabeteetan.\nMendialdea du erakargarriena Pakistanek. Hain zuzen ere, 14 zortzimilakoetatik bost daude Pakistanen, gehienak, lau, Concordia izeneko inguruan: K2, Broad Peak, GI eta GII. Halako mendi-pilaketarik ez dago mundu osoan. Hango paisaia benetan zoragarria da. Ez du bat ere akatsik. Are gehiago, ematen du gizakiak ingurune hori artifizialki eratu eta leku estrategiko hartan kokatu duela. Han sortzen da Baltoroko glaziarra eta han egiten dute bat Pakistan, Txina eta Indiako mugek.\n“Alberto, kontatu nirekin, baina ni trekkinga egitera niak, ez espedizioa”. Poztu egin da laguna Pakistanen egun batzuetan beraiekin izango naizela jakinda. Besterik gabe, hasi naiz dena prestatzen bidaia egiteko. Material asko behar izango dut eta ondo pentsatu beharra daukat zer erosi eta zer eskatu lagunei ez baitzait batere merke aterako bidaia: 1.500 euro hiru asteko Pakistango egonaldia (egun gehienetan pentsio osoa) eta 1.000 euro hegalaldia. Bidaia eta bisatua Jacako Aragón Aventura konpainiak kudeatuko dizkigu eta, behin Pakistanera iritsiz gero, Hunza guides enpresak hartuko du gure bidaiaren ardura.\nAitor Las Hayas, Juan Carlos González, Alberto Zerain eta laurok abiatu gara Gasteiztik Pakistanerantz. Mirandan, Alfredo García errioxarrarekin bat egin dugu. Taldea jadanik osaturik dagoela ikusita, Madrilgo aireporturantz jo dugu. Barre artean egin dugu bidaia, lagun giroan.\nEl Correo, 08-06-21. Goian, ezkerretik eskuinera: Alberto eta Alfredo.Behean, ezkerretik eskuinera: Inaxio, Aitor eta Juan Carlos\nBarajasen elkartu gara espedizioaren baimena konpartitu behar duten beste bost lagunekin: Andaluziatik Rafael eta Lina datoz, Santi eta Diego Extremaduratik, eta Alfredo Logroñotik. Heathrow-ko aireportuan Alex ezagutu dugu, nirekin trekkinga egingo duen mendizale kataluniarra; mosso d´escuadra dela jakin dudanean, pixkat ikaratu naiz. Beraz, hamar laguneko taldea guztiz osatuta dago. Broad Peak mendiko gailurrera igotzea du helburutzat espedizioak; Albertok Broad Peak ez ezik beste erronka bat ere badu esku artean: K2. Kabi, Kados, Keitu, Chogori… Zernahi gisan esaten edo ahoskatzen dugularik ere, bat eta bakarra dugu Karakorumeko mendi erraldoia, mundu osoko mendizaleentzat. Baina hara iritsi aurretik beste hainbat oztopo gainditu behar ditugu; lehenengoa, Heathrown bertan: Albertoren bideo-kamera galdu da. Nik zuri utzi dizut; ez nik zuri utzi dizut; ez, alderantziz izan da, eta abar, eta abar… Eta azkenean beste bideo-kamera bat erosi beharra, baina Islamabaden izan beharko.\nGoizeko bederatziak aldera iritsi gara Islamabadeko aireportura.\nOngietorria. Kamerari begira, ezkerretik eskuinera: Inaxio, Lina eta Aitor\nBidaia ondo antzean egin dugu, baina Aitor eta Rafaelen ekipajea bidean gelditu da, zinta birakarian ez baitira haien fardelak azaldu. Nigana jo du berehala Aitorrek, ingelesez bera baino trebeagoa naizelakoan. Erreklamazioa aurkeztu ondoren, hotelera eraman gaituzte.\nHotelean, hiru espedizio bildu gara: gurea, irandarren espedizio bat (gureak bezala, Broad Peakera igo nahi duena) eta Poloniako espedizio komertzial bat. Gainera, mendian izango ditugun gidariak ezagutu ditugu: Taj (trekkingarena) eta Yanhir (espedizioarena); lotura-ofiziala ere aurkeztu digute: Anwar kapitaina. Irandarren espedizioburuak esan dit beren espedizioan sendagile bat badutela eta, premia izanez gero, beraiengana jotzeko, beren sendagileak atseginez artatuko gaitu eta. “Mila esker lagunok!” esanda onartu dut beren eskaintza.\nOrdubete geroago, futbol-zelai moduko batean gaude, barruko gela zabal batean, “briefing”a (aurkezpen-ekitaldia) egiten. Han Turismo ministroak harrera egin digu eta Pakistanen bertuteak jakinarazi, ezin konta ahalakoak, benetan. Ingelesez ondoen dakiena ni omen naizenez, neu aukeratu naute gure taldearen ordezkaria izateko. Ministroarekin hitz egin dut lasai-lasai mendi-kontuei eta besteri buruz. Beste munduko ezer ez da izan bion arteko solasaldia, baina tira, ilusioa egiten du noizean behin ministroekin hitz egiteak. Hiru espedizio bildu gara: gurea, irandarrena eta poloniarrena, hau da, hotelkide garenok “briefing”-kide ere izan gara. Ekitaldiaren ondoren, estadioan ibili gara, barrutik; izugarri handia, Pakistan bezalako herri apal batentzat.\n“Briefing”ean, ministroa eta biok\nArratsaldean, osteratxo bat egitera joan gara Islamabaden zehar. Bide batez, beste bideo-kamera bat erosi dugu; dendan, denetariko etxetresnak dituzte (harrigarria?!), merke antzean gainera, baina Euskal Herrirako garraioak prezio beretsuan jarriko lituzke hemengo eta hango salgaiak. Dirua aldatu dugu gero, Taj gidariaren iritziz fidagarria den leku batean. Dirudienez, ez digute kanbio txarrik egin: euro bakoitzeko 100 errupia. Diru askorik ez dugu beharko hemendik aurrera; gastatu beharreko gehiena gastatu dugu dagoeneko. Eskupeko batzuk eta otordu batzuk ordaintzeko lain besterik ez dugu behar.\nPakistan ez da turisten ohiko jomuga. Esandako horren erakusgarri da Pakistango edozein kaletan zoazela begira geratzen zaizkizula denak, mendebaldarrak ikusten ohituta ez daudelako. Uste dute atzerritar guztiak aberatsak direla, eta, neurri batean, hori egia da, bertako gehienen egoera ekonomikoa benetan penagarria baita. Jendea pobre xamarra izan arren, lapurreta gutxi gertatzen da han. Gu bertan izan ginen bitartean, ez genuen bat bera ere ikusi, eta are gutxiago lapurretaren baten biktima izan. Eta ez genuen halakoen aztarrenik edo arriskurik sumatu inondik inora. Nik uste erlijioak eragin handia duela lapurretarik ez horretan, pakistandarren berezko bizi-giro lasaian. “Bizi garen bitartean konformatu gaitezen tokatu zaigunarekin, beste munduan bizitzaz gozatu ahal izateko”. Nik uste pentsamendu hori dagoela filosofia horren atzean. Eta eskerrak erlijioari, bestela Pakistan eta Pakistanen moduko herri musulman pobre asko eta asko “debekatuta” egongo lirateke Mendebaldeko jendearentzat.\nHotelera itzultzeko, taxi txiki bat hartu dugu (horrelakoak dira Pakistango taxi guztiak, txiki-txikiak): sei lagun barruan, pentsa! Itogarria atzean doazen lau lagunentzat. Zorionez, txoferraren ondoan ni nago.\nTaxia gainezka. Ezkerretik eskuinera: Alex, Alberto, Aitor eta Taj gidaria\nGauean, indiar kutsuko luxuzko jatetxe batean afaldu dugu; zibilizazioari agur esateko modu ezin aproposagoa, biharamunean abiatuko baikara mendi alderantz; aurrerantzean ez dugu halako gutizietarako aukerarik izango. Ea bueltatzen garenerako ohitzen naizen hemengo espezieetara (eta Indiakoetara, berberak baitira), hurrengo batean sukaldaritzaz benetan gozatu ahal izateko. Afaldu bitartean, Linari gomendatu diot bidaia osoan burua zapi batez estalita eramateko, bertako emakumeen modura. Hasieran harritu bada ere, gero ulertu egin du.\nOso goiz egin dugu aireporturantz, falta ziren ekipajeak berreskuratzeko eta Skardu-rako hegazkina hartzeko. Zorionez, ekipajeak han ziren gure zain; Rafael eta Aitorren bisaia alaiak horren lekuko.\nBaina hegaldia bertan behera geratu da, eguraldi-arazoak direla eta (gerora jakin nuenez, ohikoa da Skardu-rako hegalaldi horiek; bostetik hiru baino ez dira aireratzen). Fardelak hartu eta mikrobusera, zer erremedio.\nKarakorum Highwayri aurre egiteko garaia iritsi da; zazpi ehun kilometro baino gehiago, bihurgunez eta zuloz beteak.\nMendi aldera garamatzan bide hau oso lagungarria gertatuko zaigu, geure burua garaiera handietara ondo egokitzeko.\nKarakorum Highwayrantz autobusez\nAutobuseko bidaia honetatik salbu eta osorik irteten bagara, behintzat. Bidaia luze hau probestuko dugu elkar ezagutzeko ere, ingurune malkartsu eta zoragarri haietan zehar ordu asko emango baititugu elkarrekin, besteren izena ez jakiteko larregi.\nTrafiko handia bidearen zati batzuetan\nEuskara, gaztelania, erdipurdiko ingelesa eta urduera aditzen dira autobus txiki baina saiatu hartan.\nGasolina hartzen bidean\nLehenengo orduetan, anarkia eta anabasa nagusi diren zenbait herritatik pasa gara. Naturak lasai eta zentzuz moldatzen du inguruan dugun guztia. Bide-konpontzaileak beti naturaren menpe egoten dira, eta sarritan partxeak jarri behar izaten dituzte, naturak eragindako hondamendietan.\nPakistango kamioi tipikoa\nDoako autobide bakarra ibaia da. Urak ibai-ertzei sekulako astinaldiak ematen dizkie, urteetako harramazkari segida emanez. Hamaika zubi aurkitu ditugu bidean; handik ezin da argazkirik atera, ustezko segurtasun-arrazoiak direla medio. Hala daude gauzak Pakistanen. Nonahi ageri dira ezegonkortasun politikoaren zantzuak. Nik, hala ere, ezin izan nion argazki batzuk egiteko tentazioari eutsi. Beheko argazkia horren lekuko\nKarakorum Highway ondoko ibai bat\nGaueko 10etarako Chilas herrixkan gaude. Hango ostatu ilun batean pasako dugu gaua.\nGoizeko 5etan altxatu gara.\nAlex eta bion logela (Chilaseko ostatukoa)\nAitorren oihuek ziplo esnatu gaituzte: argazki-kamera eta ordenagailua lapurtu omen dizkiote. Ostatua hankaz gora jarri dugu falta zen materiala berreskuratzeko. Poliziak ere azaldu dira, Kalashnikov bana eskuetan dutela. Alfredo eta Juan Carlos ere falta dira! Susmorik beltzenak hasi dira gorpuzpen nire baitan: materiala lapurtu ez ezik, bi lagunak bahitu ere egin ez dituzte ba! Halako batean, Alfredo eta Juan Carlos beren logelako atetik azaldu dira asaldatuta; aurpegian islatzen dute esnatu berriak direla. Nonbait ez dute iratzargailua entzun eta lo geratu dira. Gainera, falta zen materiala Aitorrek bezperan utzi omen zion Juan Carlosi, gorde zezan. Aitorrek ahaztuta omen dauka hori. Aitorri esker ekin diogu abenturari, mendian barneratu aurretik ere. Ostatukoei eta poliziei barkamena eskatu ondoren lotu gatzaizkio berriro geure bideari. Egun osoa eman dugu autobusean. Ezerezaren erdian dagoen herrixka batean gelditu gara bazkaltzeko.\nJendeak martetarrak bagina bezala begiratzen digu; bertatik atzerritar gutxi pasatzen den seinale. Denda batean fruta erosi eta kale erdian bazkaldu dugu.\nInaxio erosketa batzuk egiten\nPakistanen ohikoa da nonahi azokak ikustea, denetariko postuekin. Zerbait erosi nahi izanez gero, ezin da esan Pakistan herri garestia denik, kontrakoa. Hemen egun batean gastatzen duzunarekin han astebete edo hamabost egun egin ditzakezu, erraz gainera. Jatetxeak ez dira beste munduko gauza, ez. Espezie asko erabiltzea du ezaugarri hango sukaldaritzak, Indiakoak bezala. Pakistanera joaten bazara, komeni da boladatxo bat Londresen ematea, ingelesa lantzeko ez ezik Pakistango sukaldaritza ezagutzeko ere, Bretainia Handian pakistandarren hamaika jatetxe daude-eta, britainiarren iragan kolonialistaren ispilu.\nKalean jaten. Ezkerretik eskuinera: Santi, Lina, Rafael, Alfredo, Inaxio, Alberto, Alex eta Diego\nEta mendebaldar bat ikusi orduko aztoratu egiten dira saltzaileak, gu beraientzat diru hankaduna besterik ez gara eta. Salgai duten jatekoen osasun-baldintzak ez dira guztiz fidagarriak, lehenengo begiratuan behintzat. Baina hor ari gara gu, jan eta jan, errukirik gabe, lehenbailehen bertakotu nahirik.\nAutobusera berriro. Arratsaldean Santik aurpegi txarra du. Nonbait bazkariak kalte egin dio; garbitu gabe jan du fruta, antza. Sukarra du eta nekez hitz egin dezake. Gauerako Baltistango hiriburuan gaude, Skardun alegia, 2.500 m-ko altitudean. Txoferrari eskupekoa eman diot (800 errupia -8 euro inguru-; sekulako dirutza beraientzat), neuk daukat-eta denon fondoa. Concordia hotelean hartu dugu ostatua.\nSkardun atsedena hartu ahal izan dugu, lasai asko.\nSkardu ingurua, gure hoteletik\nGero, txoko guztiei darien bizi-giro atseginaz gozatu dugu. Han, Massur gure sukaldaria eta sukalde-laguntzailea ezagutu ditugu. Erosketa batzuk egin ditugu; aurrerago nekezago egingo zaigu ezer erostea. Pakistango saltokietan gero eta gauza gehiago dago; hori dela-eta saiatzen gara etxetik gero eta gauza gutxiago ekartzen aireko garraioan.\nElektrizitate-sorgailu bat eta hirurehun metro soka izan dira erosi ditugun azkenak. Badakigu, hala ere, sarritan sortzen dela zerbait erosi beharra, hasieran horrekin kontatzen ez bada ere. Izugarrizko beroa egiten du: 40 gradu inguru.\nBasamorturako dudan kapela atera dut maletatik. Seguru asko datozen egunotan ez dut gainetik kenduko, goretex jakako txanoa edo mendirako txano sendoa janzteko ez bada.\nGaurko eguna ere Skardun emango dugu.\nGure ekipajea pisatu behar dugu eta 25na kiloko bidoietan banatu.\nPisatze lanetan Alfredo, Alex eta Juan Carlos\nSantik hobera egin duela ematen du: gurekin bazkaldu eta afaldu du. Otordu arinak egin ditu, gorputzak gehiagorik onartzen ez diola arrazoituta. Arratsean beste osteratxo bat egin dugu Skardun zehar. Albertok ume batzuei ingelesez esan die nik bigarren aldiz igo behar dudala K2 mendiaren gailurrera. Umeek, jakina, sinetsi egin diote, “second time” hitzak mirespenez beterik errepikatuz. Eta nik ez dut lagunaren esana gezurtatu. Are gehiago, txantxa giroan sakonduz, bide normala niretzat errazegia dela esan diet, oraingoan bide zailago batetik saiatuko naizela erantsita. Umeak harri eta zur geratu dira. Begi biribil-biribilekin begiratu didate, Reinhold Messner handia banintz bezala.\nPakistango ume gehienak ingelesez moldatzeko gauza dira, beren iragan kolonizatuaren ispilu. Jakin badakite, gainera, handik etorriko zaiela ongizatea, inondik etortzekotan. Urduera edo hango beste hizkuntzaren bat soilik dakienak ezin du gora egingo bertako gizartean. Lan espezializatu gabeak egitera kondenatuta egongo da betiko. Beraz, aurrera egin nahi izanez gero, ingelesa ondo ikastea beste biderik ez du ikusten hango jendeak\nGoizean goiz altxatu gara, 4 bider 4 ibilgailuek Askoleraino eraman gaitzaten.\nAutoak hartzeko orduan\nAskole (3.050 m) da bidean dugun azken herria, eta hor hasten da hurbiltze-ibilaldia. Hasierako bi orduetan, hareatzak eta harritzak atzean utzita, aurrera egingo dugu, Skardun bukatzen den sakonunean barrena.\nAskolera bidean. Goikoak, ezkerretik eskuinera: Santi, Juan Carlos, Rafa, Taj Diego eta Inaxio. Behekoak, ezkerretik eskuinera: Alfredo, Alberto, Aitor, Santi eta Lina\nIbai ondoko zelaietan, zuhaitzez inguratutako lursail emankorrak ikusten ditugu. Harrizko hesi luzeek, fruta-arbolek eta landareek babesten dituzte inguru horretako etxeak.\nBidean geldirik, atseden hartzeko eta argazki batzuk ateratzeko\nAitortu beharra dago, Baltistango etxe asko ez bezala, Skardu inguruko etxeak ondo antzean daudela eraikita. Ibaia erotuta bezala igarotzen da bertatik, bidean batere trabarik aurkitu gabe, lau haizetara zarata ikaragarria zabalduz.\nHalako batean, gelditu egin gara. Zer dugu? Semaforoa gorri dago, esan du gutako batek txantxetan. Bidea etenda dago, lurjausi baten ondorioz. Aurrera jarraitu ahal izateko, berrehun bat metro gora egin behar dugu.\nDena prest dago. Beste aldean, beste lau bider lau batzuk ditugu zain, goian. Ez dugu arazorik izango Askolera iristeko. Jeepetik jaistean konturatu gara ez goazela bakarrik: autoaren gainean zortzi bat mutilek egin dute bidaia, gu konturatu gabe. Ez dira polizoi joan, txoferra jakinaren gainean zegoelako, baina ez die ezertxo ere esan; are gehiago, txoferrak berak esango zien gure jeepean joateko, hain da eskuzabala hango jendea, duten apurra konpartitzeko beti pronto.\nUmeen adeitasunak ireki egiten dizkigu herri horretan sartzeko ateak. Han-hemen nabarmena da gure ohituren lilurapean ez erortzeko sentimendua. Etxeei erreparatuta argi ikusten dugu zeinen gogorra den hunza arrazako jendea. Egurrak teilatu gainean dautza, eta uda bukatu orduko etxea berotzeko erabiliko dute. Murruetan lehortzen den simaurra sua biziagotzeko eta sua luzeago irauteko baliatzen da. Animaliak beheko aldean sartzen dituzte, eta goian duten leku urria konpartitzen dute. Ume horien gurasoetako batzuk izango dira gure zamaketariak, gure ametsa gauzatzen lagunduko digutenak.\nAskoleko etxe batzuk\nOraingoan Albertok bi zortzimilako igo nahi ditu, baina bietako bat K2 mendia denez, bat gehi bat ez omen dira bi. Aurrerago ikusiko dugu zein den batuketa horren emaitza.\nAskoleko zoko-moko guztiak bisitatzea otu zaigu.\nAskolen zehar misiolari\nLorenzo Mazzoleni anbulatorioan sartu gara, jakin-minak hartaratuta. Hango sendagile Maria Assunta Lenottik azaldu digunez, K2ko maldetan hildako mendizale italiarra zen Lorenzo Mazzoleni, eta haren omenez ireki zen anbulatorio edo sasiospitale hori Askolen. Maria Assunta ingelesez polito moldatzen da, baina urdueraz ez daki, fitsik ere ez. Herriko mutil batek batzuetan laguntzen dio itzultzaile-lanak eginez. Horretaz aparte, kartel handi-handiak erabiltzen ditu, marrazki handiekin, eta horrek lagundu egiten dio bertakoei azalpenak emateko orduan. Primerako harrera egin digu Maria Assuntak: segituan tea eta pasta batzuk atera dizkigu. Ez diegu muzinik egin noski. Italiar emakumeari agur esaten ari nintzaiola galdera bat etorri zait burura: Zer arraio egiten du horrelako emakume batek horrelako toki batean? Zer galdu ote zaio Italiako emakume bati Pakistango eskualde isolatu horretan? Gustura hori eta gehiago ere galdetuko nioke, baina Maria Assuntarekin oraindik ez daukat horrelako gaiei heltzeko behar besteko konfiantzarik. Hurrengo batean agian.\nAskoleko haur batzuk\nKanpadendetan egin dugu lo aurreneko aldiz, Askolen. Sekulako jendetza dago kanpamentu txiki horretan: hiru espedizio gutxienez, beren zamaketariak eta, kanpoaldean, lan bila joan diren zamaketarigaiak.\nAskoleko kanpinean, zamaketariak\nEspediziokide batzuk pilulak hartu dituzte; hori ikusita, nik ere hartu egin dut baten bat. Altuerako gaitzari erro-errotik egin behar zaio aurre. Hotza zer den ere antzeman dugu aurreneko aldiz. Plumiferoei lehenengo astinaldia eman diegu. Polizia eta armada nonahi dabiltzala ere jabetu gara, gauean dokumentazioa eskatzera etorri zaigu-eta armatuta zihoan tipo bat. Eskatutako paper guztiak eman dizkiogu noski. Jende horrekin txantxa gutxi. Eta horrelako hamaika daude Pakistanen, zoritxarrez. Irakurtzen jakin ez, baina Kalashnikov-a erabiltzen ondo baino hobeto moldatzen direnak.\nBertako egoera soziopolitikoari loturik, argi dago Pakistan ez dela paradisua. Alde batetik, pobrezia handia dago (baina delinkuentzia-tasa txikia da, Mendebaldeko herrialdeekin alderatuta), eta bestetik, ondoan duen herrialde batek, Afganistanek, bizi duen gerra-egoerak oso kalte handia egiten dio Pakistani, bereziki, Afganistanekin muga egiten duten Pakistango eskualdeei: hor kasik egunero izaten dira atentatuak, hildakoak, sarraskiak… hondamendia nonahi, labur esanda. Okerrena da, ordea, indarkeria-giro hori zenbaitetan Pakistango gainerako eskualdeetara zabaldu egin dela: hor ditugu Islamabaden eta Karatxin gertatu diren atentatu odoltsuak. Horren guztiaren ondorioz, polizia eta armada nonahi daude, hirian, landa-eremuan nahiz mendialdean, susmagarri gerta dakiekeen edonori pasaportea edo identitate-txartela eskatzeko pronto. Kalashnikov fusila daramate aldean polizia eta militar guztiek, garai bateko sobietarren oroigarri edo. Eta ez da zaila Kalashnikov bat erostea Pakistanen: Skarduko denda batean salgai zeuden. Bestalde, Pakistanek aspaldi du auzi bat Indiarekin Kashmir eskualdea dela eta. Hiru zatitan banatuta dago Kashmir: bat Indian dago, beste bat Pakistanen eta hirugarrena Txinan. Biztanle dezente ditu, 13 milioi lagun. Azkenaldi honetan, Kashmir dela-eta ez dute elkarren kontra jo Indiak eta Pakistanek (kontuan hartu ezen eskualde horregatik hiru aldiz gerran aritu direla). Barealdi hori gorabehera hor dago auzia, oraindik konpondu gabe, eta edozein txinpartak eragin dezake sutea berriro ere.\nGaur hasi da trekkinga. Eguna argitu aurretik altxatu gara kanpamentua biltzeko. Antzigarra ingurune guztien jabe.\nZamaketariak antolaketa-lanetan, Askoleko kanpinean\nJula dugu gaurko jomuga.\nInaxioren fardela pisatzen\nBidean behin baino gehiagotan gelditu behar izan naiz eta, ahal izan dudan moduan, libratu, sabela oso nahasirik izan dut-eta azken egunotan. Zamaketarien eta beste mendizaleen etengabeko joan-etorriak intimitaterako zirrikitu askorik uzten ez badu ere, premia larriak erraz zokoratzen du lotsa.\nArratsaldeko 6ak aldera iritsi naiz Jula kanpamentura (3.190 m). Zortzi bat ordu oinez, atsedenaldiak kontuan hartu gabe.\nInaxio zubi bat zeharkatzen\nAlberto oraindik ez da iritsi. Zerbait gertatu ote zaio? Haren bila-edo hasi aurretik hara non ikusten dugun ibaiaren beste aldean dagoela oraindik, urruti eta herrenka. Herrenka? Geroago esan digunez, lo-kuluxkatxo bat egiten geratu da bidean, eta gero, oinak indartzeko, azkeneko hamar kilometroak oinutsik egin ditu. Sekula halakorik! Eta hori gutxi iruditu, eta larrugorritan bainatu ez da, ba, hango ibaiaren ur izoztuetan! Pakistandarrek ezin dute sinetsi.\nItxaropentsu daude Linak gauza bera egingo ote duen, baina mendizale sevillarra ez da ausartu, hainbeste ikusle irrikatsu bertan egonda. Nik bitartean galtzerdi pare bat garbitu dut uretan, eta hankak sartu ere bai, baina gorputz osoa… ezta pentsatu ere.\nSexu-kontuak erakarrita ez doa inor hara; Pakistan ez da, ez, turismo sexualaren jomuga. Areago, “play boy”ak infernuan bezala sentitzen dira, Pakistango emakume gehienek ez diete-eta aurpegira begiratu ere egiten gizonei; eta aurpegira begiratzen ez badute, inolako harremanik nahi ez duten seinale. Bestalde, atzerriko emakumeak oro har ez dira gustura sentitzen Pakistanen, bertako gizonek ez diete-eta begirik kentzen gainetik.\nJulako komun eta dutxa aldeko instalazioak, Italiak K2ra egindako lehenengo igoeraren berrogeita hamargarren urteurrena dela-eta oparitzat emanak (1954-2004)\nPixkanaka-pixkanaka, halako konplizitate bat hasi da pizten Baltistaneko zamaketariekin. Une gogoangarriak emango ditugu elkarrekin hurbiltze-bidean. Ilunabarra iritsita, biribilean jarrita berotu egin nahi dute, harrien babesleku batean. Plastiko zati bati teilatuaren funtzioa emanik, izoztaldiari traba jartzen diote, sortu berri den etxekotasun hori lapurtu ez diezaien. Sabela neurrian beteta eta behar beste te edanda, gustura hitz egingo dute elkarrekin, eta are gehiago: oso litekeena da baten bat kantuan hastea, behialako kantuak eta doinuak gure artera ekarriz.\nLina zamaketari bati laguntzen\nGauean “hijo puta” karta-jokoan egin dugu. Alfredok irabazten du beti. Horrek ez du esan nahi, noski, putakume bat denik. Halako batean, Aitorrek esan digu ez dela batere ondo sentitzen eta irandarren espedizioko sendagilearekin hitz egin nahi duela, ea berak laguntzen dion duen gaitza sendatzen. Neuk lagundu diot Aitorri, hizkuntzaren kontua lautzearren. Katarro arrunta duela esan dio irandarrak. Gure kanpadendetara bidean pentsatu dugu katarroarena huskeria bat dela eta beste zerbait asmatu behar dugula gure lagunak ikaratzeko. “Zergatik ez diegu esaten “hemorroides orales” (ahoko odoluzkiak) dituzula?”; horra nire proposamena. Berehalaxe onartu du Aitorrek. Eta hala kontatu diegu. Beldurrak airean geratu dira, eta beldur hori areagotu egin da oso gaitz kutsagarria dela esan diegunean. Esan diegu, orobat, Aitorri supositorio batzuk jarri beharko dizkiogula, eta horretan txandakatu beharko garela. Aitorren kanpadenda-kideak, Albertok, zamaketariekin pasatuko du gaua, bere hobe beharrez. Eta gainera, handik aurrera isolatu beharko dugu Aitor, harik eta guztiz sendatzen den arte. Den-dena sinetsi dute gizajoek. Eta halako batean, Aitorren barre-algarak ekarri ditu atzera ere egiaren mundura. Laster denok ari gara barrezka. Lasaitu ederra hartu dute batzuek! Ulergarria da: supositorioarenaz pentsatze hutsak sabela brinkoka jartzen dit niri ere.\nJula atzean utzita, gaur Paujura (3.400 m) goaz. Horixe dugu hurrengo helmuga.\nTxangoaldiko lehenengo metroetan\nHauxe da trekkingeko etaparik laburrena, 5 edo 6 ordukoa. Sabela oraindik dantzan daukat.\nTxangoaldian zehar Lina, Inaxio eta Alberto\nndv sdjiviosjvis lksvlkasvlkasv kvkljasjnvkasnv\nBidearen azken zatian, harrizko basamortu erraldoi baten erdian, odoletan hasi naiz sudurretatik. Bertan odolustu behar nuela pentsatu dut. Ez dut ez mukizapirik ez ezer izan aldean, sudurzuloak estaltzeko. Handik pasa diren zamaketariei laguntza eskatu diet, baina ez dira gelditu ere egin, nire odol-jario oparoarekin ikaratuta. Halako batean, Yanhir gidaria azaldu da haitz batzuen atzetik. Ahal izan duen moduan lagundu dit. Julako kanpamentura bitarteko bidea nirekin egin du, ni ondo nagoela ziurtatzeko. Altuera hasi da nabaritzen bai; odola lekuko.\nKanpamentura iritsi naizenerako bertan dira espediziokide guztiak. Lina eta Aitor luzaketak egiten ari dira, eta besteak patxadaz mahai baten inguruan eserita. Gainetik aipatu diet odolarena, hemendik aurrera haientzat karga bat izango naizela pentsa ez dezaten. Diru asko gastatu dute hara joateko. Hori dela eta, nik ahaleginak eta bi egingo ditut aurrerantzean batere arazorik ez emateko, espediziokideek nahikoa dute-eta gailur-kontuak prestatzearekin.\nBilera kanpadenda nagusian. Ezkerretik eskuinera: Santi, Inaxio, Juan Carlos, Alberto, Alfredo eta Diego\nGaur atseden-eguna dugu Paujun. Euria ari du, gogotik gainera.\nGure kanpamentuaren zati bat\nBazkaldu ondoren Marco Confortola mendizale ezaguna etorri zaigu kanpamentu nagusira. Aspaldiko lagunak bagina bezala hitz egin digu. Hasiera-hasieratik jator askoa iruditu zait, batez ere Aitorren txantxa astunak nola hartu dituen ikusita. Nik behintzat eskertu egin dut Marcoren bisitaldia, euria goian eta behean ari duen egun aspergarri horietan edozer nobedade eskertzekoa baita. Hainbat egun joan dira K2ko kanpamentu nagusira iritsi zela, eta hankak luzatzearren-edo gure bila etorri da Concordiatik behera. Kilometro pila egin du, berak bakarrik gainera. “Gugatik izan ote da bisita, edo Linarengatik?”, pentsatu dut maltzurki neure artean.\nBi zamalari eta hirurok euripean\nGerora, telebistako kameralari bat etorri zaigu, Aragoiko telebista batekoa. GIIren kanpamentu nagusian egun batzuk eman ondoren, behera doa eta gurekin afalduko du. Ongi etorria lagun eta bidaia ona izan!\nPayu atzean utzi dugu, eta gaur bertan murgilduko gara Baltoroko glaziar beltz eta higatuaren handitasun paregabean. Labirinto handi bat da, eta handik granitozko hamaika harritzar ikusten dugu, inguru hartako altxorren zaindari erraldoiak balira bezala.\nErtz haien atzean, amildegiz inguratutako horma haien ostean, gure erronka dago, gordean, zain. Han gaudela, orain inoiz baino argiago ikusten dugu zeinen txikiak garen gizakiok. Agian horregatik hazi nahi dugu eta menpean hartu, menperaezina dirudien erraldoia.\nUrdukas (4.000 m) dugu gaurko helmuga.\nUrdukaseko ikuspegi bat\nGaurko etapa orain arteko gogorrena iruditu zait. Egun osoa euripean eman dugu. Rafaelek forroa utzi dit, ez neukan-eta soinean kamiseta termikoa besterik. Eta jatekorik ere ez. Zorionez, irandar espedizioko sendagilearekin topo egin eta fruitu lehor batzuk eman dizkit; ez da asko izan, baina nolabaiteko bizigarria ekarri diote nire sabel errukarriari.\nTalde osoa Urdukasen\nGaur ez nago karta-jokorako.\nAfaldu orduko ohera joaten saiatu naiz, baina zamaketari bat otoitz egiten ari da gure kanpadendako atearen aurrean, eta ez dit sartzen uzten. Errezatzen amaitu duen arte itxaron dut. Ez diot ezertxo ere esan; gorputza eta burua nahasiegi dauzkat horretarako.\nOndo altxatu naiz gaur. Badirudi bezperako aje guztiak gainetik astindu ditudala. Gainera, oso giro eguzkitsua dugu. Primeran!\nGaur Goro IIra iritsiko gara, 4.300 metrora. Bidean aurrera goazela hasi gara aurreneko erraldoiak ikusten: Trangoko Dorreak, GIV… ikuskizun aparta.\nBaltoroko glaziarraren zati bat\nArratsaldeko 5etarako iritsi naiz kanpamentura. Alberto sendagile-lanetan ari da, zenbait zamaketari zauriak osatu nahian.\nAlberto sendagile lanetan\nUste dute gu denok sendagileak garela eta denetariko sendagaiak ditugula. Maina batzuk eginda edozer emango diegula uste dute eta ez zaie arrazoirik falta. Erabilitako galtzerdi batzuk oparitu dizkiot bati, erdi oinutsik zihoala ikusita, sandalia zahar batzuk baino ez. Banekien galtzerdi haiek ez zituela jantziko hurrengo egunetan, haren iritziz, onegiak zirelako honelako egun arruntetan erabiltzeko; meskitara joateko eguna iritsi arte itxarongo zuen. Baina nik eman egin behar nizkion.\nGugandik ehun bat metrora poloniarren eta irandarren espedizioak ikusten ditugu, zein bere lekuan. Poloniarrak animatu dira eta zamaketariekin ari dira dantzan, beheko zelai batean. Nik dantzan egin ez, eta zamaketarien asto batera igo naiz, txantxa giroa pizteko.\nHainbat asto batera\nPoloniarrek ez dute gauera arte itxaron. Glaziarrean hotz handia egiten du, eguzkia sartu orduko.\nEzusteko bisitaria izan dugu gauean: elurra. Kanpadendan estu-estu, izar sutsuen sinfonia entzun dugu, elurretan hondoraturik; bien bitartean, kanpoaldean, bizigiroa lehertu eta han-hemenka dabil, alderrai, inguruan dugun guztia bere izotzezko geruzaren azpian bilduz. Haitzek, elurrak eta izotzak gainezka egiten dute inguru hartan, eta beren ahotsak gauaren isiltasuna urratu du bat-batean.\nAlex eta biok abiatzeko prestatzen\nArgitu du egun berriak; estaltzen gaituen izotzezko kristal-geruza bere egin du. Lurrak dar-dar egin du. Inguruan dugun oro suspertu egin da. Argi-distira batek izotzezko malkoak erauzi dizkigu bisaitik.\nKanpamentutik abiatu eta berehala\nElurrak dirdira egiten du, itzalak aienatuz doaz, baina eguzkirik gabeko toki hauek eguneko argiaren majiatik at daude oraindik.\nGaur elurtuta esnatu da eguna, bai. Zalantzan gaude abiatu ez abiatu. Azkenean, lotura-ofizialak akuilaturik gehienbat, bideari lotzea erabaki dugu. Concordiatik (4.700 m) pasako gara Broad Peakeko kanpamenturako bidean (4.800 m). Hara iritsi baino pixka bat lehenago, elurrak abandonatu egin gaitu, ordura arte bidaide leiala izan badugu ere. GI mendiak gu guztion arreta bereganatu du, burua gu geunden lekura atera baitu, eta gure begien aurrean oso-osorik azaldu. Gero, Gasherbrum mendien glaziarrari bizkarra eman ondoren, hor ditugu azkenean, begien irispenean. K2 mendia, beti bezala dago, sekulakoa da, eta askorentzat kitzikagarria ere bai. Eutsi ezinezko jarioa isurtzen du; askoren begirada kateatuta garatzen da haren lilurapean. Baina utz ditzagun alde batera lilura eta xarma guztiak. Mendi bat besterik ez da, eta hori dela eta, burua hotz jokatu behar da. Broad Peak mendi prestua dela diote. Ea horrela den.\nConcordiara iritsi baino pixka bat lehenago, Aitor eta Alberto atera zaizkit bidera, lasterka. Nirekin kezkatuta zeuden, ni gaizki nengoela uste zutelako. Diegok horrelakoren bat aipatu die, baina, egia esateko, ohiko burukomina eta kakalarria besterik ez ditut izan. Baina Aitorrek handik aurrera ez nau bakarrik utziko, nik bakean uzteko eta gogaikarria ez izateko eskatu badiot ere. Broad Peakeko kanpamentu nagusiko sarreran, José Carlos Tamayorekin topo egin dugu. Betidanik ezagutuko banu bezala hitz egin diot. Mendizaleen bizimodu gogorraz mintzatu natzaio, eta berak baietz, baietz eta baietz, niri etengabe arrazoia emanez, baina haren itxurari erreparatuta edonork pentsa lezake K2 mendiaren inguruan barik parke batean zehar pasieran dabilela.\nBroad Peak mendia gure gainean\nKanpamentura iritsita, eseri egin naiz. “Nekatuta nagok, ostia!”, esan dut nire artean. Ordurako, kanpadenda gehienak jarrita daude. Zamaketariak ez dira arratsalde pasa etorri. Eta, gainera, lehenbailehen bukatu nahi dute, dagokiena kobratu eta handik ahalik eta azkarren alde egin ahal izateko. Aurretiaz adostua genuen zenbat eman behar genion shidar-ari, zamaketarien buruari.\nZamaketariak Broad Peak mendiaren kanpamentu nagusian\nEskupeko bat ere eman diegu, pozik gera daitezen. Irribarretxo bat eginez konforme zegoela adierazi digu shidarrak.\nShidarra eta beste zamaketari batzuk diru-kontuetan\nK2 Broad Peak-en kanpamentu nagusitik\nEgun hauetan nolabaiteko adiskidetasuna egin dut zamaketari gazte batekin, ingelesez ondo antzean moldatzen zena, nire galderei erantzuteko beti gertu egon baita; atzerrira joanda jakin-minik ez duenak hobe du etxean geratzea. Zamaketari horri 30 dolarreko eskupekoa eman diot. Berak ere irribarre. Ziur nago ez duela susmatu ere egiten zenbat eman diodan; ikusi nahi nuke nolako aurpegia jartzen duen enteratzen denean.\nGauza guztiak antolatzeko eguna dugu gaurkoa. Komuna han, jantokia hemen, biltegia harantzago. Zamaketariak bezperan joan zaizkigu.\nBi gidariak, sukaldaria, sukaldari-laguntzailea eta lotura-ofiziala besterik ez dira geratu gurekin.\nK2 mendia eta biok\nBaina ez gaude bakarrik. Beste espedizio batzuk daude kanpamentuan, gure begien bistan ez baina. Bielorrusiako espedizio bateko bi kide eskean etorri zaizkigu: zuen argindarra gure gasolinaren truke. Konforme. Soka kontuetan ere elkarlanean ibiltzea erabaki dugu. Hurrengo egunean beren ordenagailu eta telefonoak ekartzeko eskatu diegu, gaur geuk beharko dugu-eta sorgailuak eman diezagukeen elektrizitate guztia. Baina ordu erdi geroago hor dira berriro bielorrusiarrak, oraingoan zenbait tresna besapean dakartzatela. Ez omen digute ulertu eta oraintxe nahi dituzte beren katxarro guztiak kargatu. Nazioarteko gatazka bat piztu nahi ez, eta utzi egin diegu. Gu bai eskuzabalak!\nGaur kide batzuk K2ko kanpamentu nagusira joan gara (5.135 m.) eta beste batzuek Broad Peakeko lehenengo kanpamenturantz egin dute, arratsaldean bueltatzeko asmoz.\nAlberto erreka zeharkatzen\nAlex, nire trekking-kidea ere joan da espediziokideekin. Gainera, neuk utzi diot arnesa errekasto bat kable batetik igarotzeko. Taj konturatu da Alex ere lehenengo kanpamentura joan dela. Haserre etorri zaigu horrek dakartzan arriskuez ohartaraztera: lehenengoa, gailurrik lortuz gero, legezko baliorik ez ematea; eta bigarrena, lotura-ofiziala Alexen ihesaldiaz enteratzea eta neurriak hartzea Alexen eta espedizio osoaren kontra. Gauzak beren neurritik ateratzen ari dela pentsatu izan dut, baina ez diot ezer esan, une horretan barrenak hustu behar dituela iritzita. Guk gezurra esan diogu ofizialari, handik hurbil argazkiak egiten ibiliko zela adierazita. Ez digu sinetsi, baina hala ere ez digu K2ko kanpamentu nagusirako bidea eragotzi.\nBidean geldialdi bat edo beste egin dugu, Broad Peakeko lehenengo maldetan gora doazen mendizaleak ikusteko. Eta usterik gutxienean hara non azaldu zaigun Alex, argazki-makina besotik helduta, eta inguruan zegoen guztiari tiro egin nahirik, argazkia ateratzeko baina. Tajekin izandako solasaldiaz hitz egin diogu eta gure kanpamentuko bidea hartu du berriro, auzia lehenbailehen argitzeko.\nK2ko kanpamentu nagusian, Koreako espedizio baten kanpadenda berde berri-berriak dira nagusi.\nKoreako espedizioaren banderolak eta erregu-oihalak K2ko kanpamentu nagusian\nEspedizio horretako lotura-ofizialak ongietorria eman digu. Zerbait edatera gonbidatu gaitu eta guk atseginez onartu. Edari freskoak! Harritzekoa! Galdera piloa egin digu, eta berak agintzen duenez, guzti-guztiei erantzun egin behar.\nK2ko kanpamendu nagusiaren ikuspegi orokorra\nGure kanpamenturantz abiatzekotan ginela berriro ikusi dugu Marco. Han zegoen, asper-asper eginda, eguraldi ona noiz etorriko zain, K2ri hagina sartzeko. Opari bat egin digu, “carne seca”, haren esanetan. Poltsakada bat hestebete, bere enpresa babesleak emana. Janari madarikatua bertakoentzat, baina bedeinkatua guretzat.\nArratsean azaldu dira Broad Peakeko lehenengo kanpamentura joan direnak, hain zuzen Alberto, Lina, Aitor eta Santi (dagoeneko sasoia berreskuratu duena). Nonbait harri eta izotz-puska asko erortzen dira goitik; horrek ikaragarri zailtzen du igoera. Baina oraindik ez daude amore emateko, ez horixe.\nGuk alde egiteko bezperan. Goian, ezkerretik eskuinera: Yanhir, sukaldaria, sukaldari-laguntzailea, Taj, Sati eta Juan Carlos. Behean, ezkerretik eskuinera: Rafael, Alex, Lina, Inaxio eta Alberto\nAlex eta biok bueltatzen hasteko eguna dugu. Espediziokideak han geratu dira. Orain Broad Peakeko kanpamentu guztiak ezartzen hasi beharko dira, gailurrerako bidea eta beren gorputza bera ere prestatzeko. Abenturaren zatirik itsusienaren atarian daude; itsusiena bai, baina agian emankorrena ere bai, gailurrera igotzea baita denon ametsa. Horretan buru-belarri ibiliko da espedizioa, eguraldiak uzten dien egunetan.\nAlde egin aurretik, besarkada bana eman diet han geratu direnei. Beherantz goaz, zibilizazioaren bila. Etxera bidean gaude, pozik, berriro ere gure mundura itzuliko garelako, baina hamaika arrazoi daude Pakistanera joateko, ezbairik gabe. Lehenengo, ohiz besteko herrialde bat dela, gure zibilizazioarekin inolako zerikusirik ez duena. Beste garai batean bizi dira. Espazio eta denbora diferenteak dituzte beraz. Beste arraza bat da, beste hizkuntza bat edo batzuk hitz egiten dituzte, gizartearen antolamendua guztiz diferentea da, jendearen portaera ere bai… Gure gidarietako batek Pakistan atzerritarrentzat herri “rough” (gogorra, latza) dela esaten du, baina ni ez nago ados berarekin: niri iritziz, herri desberdina dela, baina ez gogorra, zu gogortasunaren bila joaten ez bazara behintzat, gu bezala.\nHurrengo zortzi egunetan, itzulera bidea egin genuen, etorritako bide beretik egin ere. Hasierako asmoa Gondogoro Pass-etik itzultzea zen, baina zamaketariek ez zuten nahi izan, bidea oso gaizki zegoela iritzita. Matxinada beraz, gure ontzian. Nik ameto eman nuen, baina Alex tematu egin zen Gondogoro Pass-etik jaitsi nahi zuela. Ingelesez gutxitxo zekienez, neuk lagundu behar izan nion zamaketariekiko gestioetan. Baina gure zamaketariek ezetz. Concordian kanpamentu egonkorra zuen pakistandar batek esan zuen ez zegoela batere arazorik Gondogoro Pass-etik pasatzeko eta zamaketaririk behar izanez gero, berak lortuko zizkiola batzuk. Hori, noski, ez zuten batere ondo hartu gure gidari eta zamaketariek. Halako batean, gure sukaldariak bere burua eskaini zuen Alexekin joateko. Diru-kontuak segituan konpondu zituzten.\nTaj, trekkingaren gidaria\nHan zen beste zamaketari batek (gure taldekoak ez, beste batek) osatu zuen Alexen azpiespedizoa. Hiru lagun ziren eta gu zortzi. Haiek hiru egun beharko zituzten Skardura iristeko eta guk lau. Gauzak horrela, bakoitzak bere bidea hartu zuen. Lau egunen buruan ni Skarduko Corcordia hotelera iritsi naiz. Bi egun lehenago iritsia zen Alex, aurreikusita zegoena baino bi egun lehenago. Sukaldariak ikaragarrizko erritmo gogorra ezarri omen zuen igotzeko, eta horrela iritsi ahal izan ziren egun bat lehenago Skardura. Alexek ez zion barkatu, hala ere, sukaldariari aldapa haietan gora gorriak ikusarazi izana, eta ez zion ordaindu.\nInaxio beherako bidean eta beherakoa oraindik soinean\nbitartean hartu genuen etxera eraman gintuen hegazkina. Uztailaren 31n, Alfredok Broad Peakeko gailurra zanpatu zuen.\nGoizeko 8ak dira, 2008ko abuztuaren 2a. Riiiiiiiiiiiiiiing! Riiiiiiiiiiiiiiiing! Oso goiz izanda ere, telefono-deiak ez nau esnatu (baina bai pixka bat izutu, aitor dezadan), gau osoan ezin izan baitut begirik bildu, egunerokoa irakurri ondoren Albertorenganako kezkak loa guztiz eragotzi dit eta. Bai, Juan Carlos Gonzalez da. Honela esan dit arrapaladan: “Albertok K2ko gailurra lortu du eta ondo dago, Broad Peakeko kanpamentu nagusian atseden hartzen. Baina diotenez, izugarrizko triskantza gertatu da K2n. Mendizale pila bat hil da serak batek azpian harrapatuta”.\nZoritxarrez, Juan Carlosek egia zioen: bezperan hamaika mendizale hil ziren K2ko maldetan, Botilaren Lepoaren inguruan; beste bi mendizale larri zauritu ziren, bietako bat Marco Confortola. K2, amesgaiztozko kabia ote?\nPakistango Errepublika Islandarra\nLema: Iman, Aktad, Nizam (itzulpena:fedea, batasuna, disziplina)\nEreserkia: Pak sarzamin shad bad\nKokapena Asiako hegoaldea. Munduko eskualderik gatazkatsuenetako batean kokatuta dago. Gainera, arlo guztietan dituen arazoei mugakide dituen herrialdeetatik datozkion auziak erantsi behar zaizkie\nMugakideak Iran, Afganistan, Txina, Kashmir, India eta Arabiako itsasoa\n33° 43_ N, 73° 4_ E\nHiririk jendetsuena Karatxi\nHizkuntza ofizialak Urduera eta inglesa\nErlijioa Nagusia musulman sunitarra (% 97); eta hinduismo eta katolizismoa (% 3)\nMendiak Pakistango mendirik entzutetsuenak herrialdearen iparraldean daude, Karakorum Highway bukatzen den eremuan, Baltistan eskualdean, Txinako eta Indiako mugetatik hurbil\nErrepublika islamiarra / erdipresidentzialista\nIndependentzia 1947ko abuztuaren 14an independizatu zen Erresuma Batutik\n180.803.560 (2006ko datuak)\n• BPG per capita\nUS$ 452.700 milioi\nMoneta Pakistango errupia (PKR); euro 1 = 116 errupia (2010-3)


Joseba Sarrionandia eta Fernando Pessoa izango ditu gogoan aurtengo Loraldia Festibalak - Loraldia\nJoseba Sarrionandia eta Fernando Pessoa izango ditu gogoan aurtengo Loraldia Festibalak\nIkuskizuna martxoaren 18an egingo dute Bilboko Itsasmuseum-en\nFernando Pessoaren eta Joseba Sarrionandiaren bategite literarioak izan zuen ondorio erreala agertuko da antzezlan baten bidez\nDiana Villarinho Lisboako fadogilearen kantuek girotuko dute ikuskizuna\nLoraldia Kultur Elkarteak Loraldia Festibalaren Pessoa eta Sarrionandia Casa do Fadon izeneko ikuskaria aurkeztu du prentsaurrekoan. Aurkezpen honetan parte hartu dute: Loraldia Festibalaren komunikazio arduradun Amaia Ocerinek; testuaren egile Mikel Antzak; eta antzelanaren kanpo begiradaren ardura izan duen Idoia Beratarbidek.\nIkuskizuna martxoaren 18an egingo dute Bilboko Itsasmuseum-en. Joseba Sarrionandia eta Fernando Pessoa idazleen ibilbide literarioen bat egin zuten une bat irudikatuko dute aktore bik.\nMikel Antzak jarriko dio berba, Loraldia Kultur Elkartearen enkarguz, eta Lisboako Diana Villarinho fadogile gaztea arituko da kantuan. Hortaz, literatura, antzerkia eta musika uztartuko ditu ekitaldi berezi honek.\nPessoak atera zuen kartzelatik Sarrionandia\n1984an Joseba Sarrionandiak Fernando Pessoaren O Marineiro koadro bakarreko drama estatikoa antzerki lana itzuli zuen. 1985ean Luar antzerki taldeak taularatu zuena, Mikel Antzaren zuzendaritzapean (edo kanpo begiradaren laguntzaz, gaur egun esango genukeen moduan).\nAbiapuntu horrekin, Pessoak atera zuen kartzelatik Sarrionandia izeneko pieza txiki bat idatzi du Antzak. Antzezlan honetan, iraganerako eta ametsen mundurako bidaia baten bidez, Pessoa, Sarrionandia eta Antza beraren arteko harremanaren ikuspegi berri eta ustekabeko bat agertuko da.\nErrealitatea eta literatura txirikordatzen dira antzezlan honetan. Gertakariak eta amets idatziak: etorkizunaren igarle bihurtuko zirenak.\nHori guztia, Marinela obrako hiru dontzeila-beilarien arteko biren eskutik jasoko dugu.\nBi baino ez baitira egongo agertokian, hirugarrenaren aulki hutsaren ondoan. Jadanik ez dagoenaren ausentzia fadoaren tristeziaz betetzeko eta haren ametsak are presenteago egiteko.\nBi beilariek, ondo desberdindutako bi mailen bidez eskainiko dizkigute, batetik, aipu literarioak eta gertaera historikoak; eta, bestetik, Marinelan agertzen diren amets eta hausnarketa poetikoak.\nAzkenerako, bizitzaren halabeharrak egin bezala, bi maila horiek gure gogoan bat egin dezaten asmoz.\nCasa do Fado, etxe txiki bat, eta espazio bi.\nBatean fadoa, Lisboatik ekarritako Diana Villarinho kantariak girotuko duena, eta, bestean, antzezlan bat, hiru idazle horien elkargunea azalduko duena.\nAntzerki pieza hori taularatzen lau kidek hartu dute parte: Erika Olaizola eta Ainhoa Alberdi arituko dira taulagainean, Idoia Beratarbidek eta Mikel Antzak izan dutelarik kanpoko begiradaren ardura. Argiztapenaren ardura, berriz, Miriam Ubanetek izan du.\nPessoaren Marinela bezala, hau ere koadro bakarreko drama (nahiko) estatiko bat izango da.


Ezin Zailagoa 2019 - Nafarroako Zirku Jaialdia - Kulturklik\nEzin Zailagoa 2019 - Nafarroako Zirku Jaialdia\nAltsasu/Alsasua 2019(e)ko abuztuaren 28(e)tik 2019(e)ko irailaren 1(e)ra\nAltsasu, Uharte, San Adrían, Tutera eta Vianako udalek antolatuta Ezin zailagoa! - Nafarroako XVIII. Zirku Jaialdia ospatuko da abuztuaren 28tik irailaren 1era. Aurreko urteen modura, hiru ikuskizun ikusi ahalko dira.\nNafarroako Zirku Jaialdia 2019: egitaraua.pdf\nNafarroako Zirku Jaialdia 2019: egutegia (egunak, orduak eta udalerriak).pdf\nTutera: abuztuak 28\nUharte: abuztuak 29\nAltsasu: abuztuak 30\nViana: abuztuak 31\nSan Adrian: irailak 1\n250 kg lastoren eta 125 kg gizakiren artean, bi pertsonak haririk gabe dihardute berbetan giza ergelkeriaren kontzeptuaz eta pertsonen arteko harremanez, mugimenduaren, oreken, umorearen eta espazioaren konposizioaren bidez.\nGizakiok sarritan eraikitzen ditugu hormak geure buruetan, besteengandik datorren ustezko arrisku emozionaletik babesteko; bizitza osoa ematen dugu geure burua askatu nahian, eta osoki sentitzea eta oztopo barik komunikatzea eragozten digun “Envà” hori (horma) eraitsi baino ez dugu egin behar.\nSinbolikoki islatzen dugu giza izaeraren ergeltasuna, eta bestearekin elkartzeko alferrik egiten ditugun ekintza guztiak.\nIDEIA, ANTZEZLEAK: Amer Kabbani, Àfrica Llorens\nAKONPAINAMENDU ESZENIKOA: Jorge Albuerne\nKANPOKO BEGIRADA, MUSIKA: Karl Stets\nCompañía: Mumusic Circus\nEmakume gazte bat kable baten gainean oinez dabilela, uzten joaten da bizitzak eman dizkion irakaspenak, kultura tradizionala eta adierazpen garaikidea bat eginda, identitatearen bilaketa batean; lurraren sustraietatik eraikitako identitatea, etengabeko eboluzioan den identitate bat. Jende asko identifikatuta sentituko da kontzeptu horrekin.\nZirkua, dantza eta kultura, izaera handiko ikuskizun poetiko eta hunkigarri batean elkarloturik, Euskal Herria eta haren tradizioak agertokiz aldatuta.\nGarazi&Cía euskal konpainia berria Garazi Pascual Esnaolak sortu zuen; Pariseko Fratellini akademian 2015ean Zirku Garaikidean diplomatu ondoren, sorterrira itzuli zen bertan bere artea garatzeko.\nData 2019(e)ko abuztuaren 28(e)tik 2019(e)ko irailaren 1(e)ra\nFestival de Circo de Navarra 2019.pdf\nPrograma del Festival de Circo de Navarra 2019.pdf


A110 - Leniz Sendiaren disko-bilduma - Guía de fondos Eresbil\n33 b/min-ko disko\nDucretet-Thomson, ca. 1955\nPhilips. 60. urteak\nFUNTSA A110 – LENIZ SENDIA\nJatorriz bilbotarra zen Leniz euskaldun familia, urtetan Venezuelan bizi izan zen, 1984an Donostiara abiatu zen arte. Patxi Leniz Irastorza 50. hamarkadan, bildumaren lehen aleak biltzen hasi zen eta Jokin Leniz Aranbarrik, bere semeak, jarraitu zuen. Dohaintza Jokinek egin zuen, ogibidez arkitektoa eta marrazkilaria.\nGenero ezberdinetako grabazioak biltzen dira bilduman: musika akademikoa, Latinoamerikako musika herrikoia eta 70. hamarkadako musika hiritarra. Aipagarriak dira 150 euskal musika diskoak.\nErreferentzi-kodea: ES RE A110\nIzenburua: Leniz Sendiaren disko-bilduma\nDatak: ca. 1950 – 1992\nTamaina eta euskarria: 855 soinu dokumentu (704 binilozko disko eta y 151 zinta magnetofoi karreteak)\nSortzailearen izena: Leniz (Sendia)\nKorporazioaren historia / Datu biografikoak: Jatorriz bilbotarra zen Leniz euskaldun familia, urtetan Venezuelan bizi izan zen, 1984an Donostiara abiatu zen arte. 2003an Camino Caserío Parada helbidetik, Zarautz Ibilbidera lekualdatu ziren eta orduan eskaini zionten Eresbili funtsa.\nHistoria artxibistikoa: Patxi Leniz Irastorza 50. hamarkadan, bildumaren lehen aleak biltzen hasi zen eta Jokin Leniz Aranbarrik, bere semeak, jarraitu zuen. Dohaintza Jokinek egin zuen, ogibidez arkitektoa eta marrazkilaria.\nSarrerari buruzko datuak: 2003ko urtarrilaren 16an dohaintza egin zen.\nGarrantzia eta edukia: Genero ezberdinetako grabazioak jasotzen dira biduman: musika akademikoa, Latinoamerikako musika herrikoia eta 70. hamarkadako musika hiritarra.\nDeskribapenerako baliabideak: 2005-2006 File-Maker-en\nBibliografia: www.jokinleniz.com [Kontsulta: 2009-02-09)]; Jokin Leniz Aranbarri, euskal venezuelar arkitektoak luma-muturrez eginiko marrazkiak erakusten ditu Boulevardeko Kutxa Aretoan <www.euskalkultura.com> [Kontsulta: 2009-02-09]\nLekuak: Donostia / Caracas\nGaiak: Soinu grabazioak / Herri-musika / Diaspora


Izapide honen bidez udalerriko errolda-txartela eska daiteke.Agiri honek izaera informatiboa dauka eta pertsona baten egoitza eta ohiko bizilekua adierazten ditu. Estatuko Administrazio Orokorreko eta bere Erakunde Publikoetako eta Komunitateko administrazio-prozeduretarako izapideetan, baldin eta zerbitzu hau badaukate, ez da dokumentu hori aurkeztu behar izango interesdunak dagokion Administrazioari erroldako bere bizilekua egiaztatzeko baimena ematen badio.\n• Urtarrilaren 10eko 4/1996 Legea, Toki Araubidearen Oinarriei buruzko 7/1985 Legea Udal Erroldari dagokionez aldatzen duena. • Toki Araubidearen Oinarriei buruzko apirilaren 2ko 7/1985 Legea. • Abenduaren 20ko 2612/1996 Errege Dekretua. Toki Erakundeen Biztanleria eta Lurralde Mugaketari buruzko Araudia aldatzen du. • Toki Erakundeen Biztanleria eta Lurralde Mugaketari buruzko Araudia (uztailaren 11ko 1690/1986 Errege Dekretua).• 4/2000 Lege Organikoa aldatzen duen azaroaren 20ko 14/2003 Lege Organikoa.\nIzapide hau hainbat kanalen bidez egin daiteke.www.mendata.es webgunean bitarteko telematikoak erabiliz bidera dezakezu.Elexalde, 1 auzoan (Mendata) kokatutako udal bulegoetan ere bidera dezakezu. Bertan dagokion inprimakia bete eta «Dokumentazioa» fitxan eskatzen den dokumentuak aurkeztu beharko dira. Zalantzarik badaukazu edo informazio gehiago eskuratu nahi baduzu, deitu Mendatako Udaleko telefono honetara: 946 254 722Bideratze elektronikoko sistemari buruzko zalantzarik izatekotan, deitu 900 840 250 doako telefono zenbakira BiscayTIKeko Herritarrentzako Arreta Zentroarekin harremanetan jartzeko.


Umorez beteko da Amaia Udal Antzokia 'The Primitals' obrarekin - Arrasate - Goiena.eus\nUmorez beteko da Amaia Udal Antzokia 'The Primitals' obrarekin\nJosu Bilbao 2017-11-10 09:55\nMusika eta umorea nagusituko dira domekan Arrasateko antzokian, 19:30ean, Yllana antzerki taldeak eta Primital Bros-eko kideek elkarlanean sorturiko The Primitals ikuskizun musikatuan. Emanaldirako sarrerak 12 eurotan eskuratu ahal izango dira.\nYllana antzerki taldea eta Primital Broseko kideak batu egin dira The Primitals titulua daraman a cappella musika komedia dibertigarria sortzeko, eta domekan, azaroaren 12an, 19:30ean, Arrasateko Amaia Udal Antzokian izango dira ikuskizun hori aurkezten. Sarrerak 12 eurotan eskura daitezke, Ticket.kutxabank.es webgunean ere bai, eta dagoeneko hainbat saldu dira aldez aurretik.\nThe Primitals komedia musikatuan, Lurra izan daitekeen planeta bateko lau aborigenek agertoki bat erreklamatzen dute, ikus-entzuleak konkistatzeko gertu, hamaika generotako musikaz blai. Izan ere, ospetsuak diren pelikuletako soinu bandetako doinuak a cappella abesteaz gainera –Mission: Impossible; Kill Bill; eta E.T., besteak beste–, agertokietan arrakasta izan duten Carmina Burana eta Sweet Dreams obretako melodiak ere lantzen dituzte artistek oholtza gainean. Azken urteetan modan jarri den Game of Thrones telesaileko musikaz ere gozatu ahal izango dute ikus-entzuleek, be- tiere, umore kutsua kontuan hartzen duen ikuskizunean.\nHorrenbestez, abesti entzutetsuen bertsio bereziak eskaintzeaz gainera, umorez beteko dute agertokia obrako lau protagonistek.\nEsperientzia taula gainean\nYllana antzerki taldeak 1991 ezkero darama umorea taulaz taula zabaltzen. Ibilbide arrakastatsua izan dute eta dagoeneko 27 antzerki eta ikuskizun baino gehiago produzitu dituzte. Horrez gain, 40 herrialde baino gehiagotan aurkeztu dituzte euren lanak. Gaur egun, Juan Francisco Ramos, Marcos Ottone, Joseph O'Curneen –The Primitals ikuskizuneko zuzendaria– eta Fidel Fernandez dira Yllanako kideak.\nPrimital Bros taldeak, bestalde, urte gutxiago darama ager- tokietan, baina dagoeneko arrakasta handia izan duten The Hole eta El eXperimento lanetan parte hartu dute, besteak beste. Taldeko kideak Pedro Herrero, Adrian Garcia, Manu Pilas eta Iñigo Garcia eta Santi Ibarretxe bilbotarrak dira. Azken hori, Primitals Brosen sortzaile nagusia, Oskorri taldeko kide ohia ere bada.


Maileguen ordainketa 6 eta 12 hilabete bitartean atzeratu ditzakete enpresek\nElkargik emandako maileguen ordainketa 12 hilabeteraino atzeratu dezakete enpresek\nPublikatuta: 2020/05/06 11:31 (UTC+2) Azken eguneratzea: 2020/05/06 12:36 (UTC+2)\nEAEko enpresa txiki eta ertainei zein autonomoei ematen zaizkien maileguetan gabealdiak kudeatzeko 375.000 euro bideratzea adostu dute foru aldundiek eta Elkargik.\nPertsona bat, Donostian itxitako liburu denda bateko erakusleihoa begira. Argazkia: EFE\nJaurlaritzak 4,9 milioi euro bideratuko ditu baliabiderik gabeko familiei laguntzeko\nElkargi elkarren bermerako sozietateak enpresei emandako maileguen ordainketa 6 eta 12 hilabete bitartean atzeratzea finantzatuko dute Arabako, Bizkaiko eta Gipuzkoako foru aldundiek.\nNeurri horren bidez, enpresa txiki zein ertainei eta autonomoei finantzazioa eta likidezia lortzen lagundu nahi diete, koronabirusak eragindako pandemiaren eraginez haien jarduera normaltasunez garatu ahal izateko dituzten zailtasunen aurrean.\nTestuinguru horretan, Bizkaiko eta Gipuzkoako aldundiek 150.000 euro bideratuko dituzte ekimenera, bakoitzak, eta Arabakoak, berriz, 75.000 euro. Horrela, guztira 375.000 euro bideratuko dituzte hiru lurraldeetako enpresa txiki eta ertainei ematen zaizkien maileguetan gabealdiak kudeatzeko.\nFinantza erakundeek Arabako, Bizkaiko eta Gipuzkoako enpresei dagoeneko eman dizkieten eta Elkargik bermatuta dituen mailegu eragiketetan gabealdiak ematea erraztu nahi dute foru aldundiek eta Elkargik, "epe labur eta ertainean iraunkortasuna eta segurtasuna ematen laguntzeko".


Ene maite gixena,\nez duzu parerik;\nene barne guztia\nzutaz da goserik.\nBisai zabal batean,\noi, begi ttipiak!\nSudur poxirik gabe,\nbardin gara biak!.\nTrailara lara lai\nlara lara lai\nlara lara lararai\nEz da beti usaindun\nzuk itxura baduzu\neta usain ona!\nBeharrik ez baituzu\nile bat buruan!\nJende bilo harroak\nez ditut gustöan.\nAndre baten mihiak\nzer ez du makurtzen?\nZuk ez duzu, gaixoa,\nMundu hontan zarela\ngatzak pizten zaitu.\nNola maite zaitudan\nJendek erraiten dautet:\n“zer maite bitxia!”,\nbaina hortako zaitut\nzutaz da goserik;\nzure izen, maitea,\nsegur ederra da,\neuskaraz deitzen zara:


Herritarren inplikazioari eta irmotasunari esker hartzen dira neurriak • ZUZEU\nHizkuntza Eskubideen Egoera Euskal Herrian 2013 txostena aurkeztu du Hizkuntz Eskubideen Behatokiak Gasteizen. Garbiñe Petriati zuzendariak bere alboan izan du Murgiako Mertxe Iturrate bere esperientzia kontatzen. Izan ere, herritarrek egiten duten lanari esker administrazioek urratsak ematea lor daitekeela agerian geratu dela esan du Petriatik eta Murgian gertatutakoa da horren lekuko. Behatokiaren lana, herritarren bizipenetan oinarritzen da, hauek Euskararen Telefonoaren bitartez egiten dituzten, kexek, zoriontzeek… osatzen dute aipatu txostena. www.behatokia.org webgune berritua ere aurkeztu dute agerraldian.\n2013. urteak hizkuntza-eskubideen alorrean jazotakoaren gaineko ondorioen berri eman du Petriatik. Hezkuntzaren alorra aipatu nahi izan du bereziki, izan ere, Euskal Herri osoan izan dira euskaraz ikasteko zailtasunak pasa den urtean.\nEstatu espainiarrari dagokionez, herritarrek, bereizkeriarik gabe, jardun orotan euskara erabiltzeko duten eskubidea ez da bermatu eguneroko bizitzan. “Baina Espainiar estatuak berak eskaintzen dituen zerbitzuetan eskubide urraketa sistematikoa eragiteaz gain, Gipuzkoako Aldundiak eta hainbat udalek euskararen normalizazioa azkartzeko ezarritako kontratazio irizpideen aurka egin izanak, erakusten du Espainiako estatuak ez duela berdintasun printzipioa oinarri hartuta jokatzen. Are gehiago, euskararen normalizazio prozesua galgatzea duela helburu”.\nNafarroako Gobernuaren jardunak ez du aldaketarik izan 2013an eta euskararen aurkako jarrera izan du ezaugarri: euskaltegiak diru-laguntzarik gabe, euskarazko komunikabideak ere diru laguntzarik gabe, udaletako euskara zerbitzuetarako dirua nabarmen murriztuta…\nBaina diru-gorabeherarik ez dagoen gaietan ere hizkuntza-eskubideen urraketa sistematikoa izan da: D ereduaren hedapena oztopatzen segitzen du; liburutegietan, osasun-zerbitzuetan, epaitegietan, ez du Nafarroako Gobernuak euskarazko zerbitzurik bermatzen, ezta hizkuntza ofiziala den zonaldean ere.\nEuskal Autonomia Erkidegoan euskarak ofizialtasuna duen arren, nabarmenak dira euskaraz jarduteko aurkitzen diren zailtasunak: osasun zerbitzua euskaraz hartzerik ez izatea, ertzain-etxeetan gaztelaniaz egitera behartuak, justizia gaietan euskara hutsean aurkeztutako froga-agiriak ez onartzea, izapideak euskaraz burutzeko zailtasunak…\nInteres orokorreko zerbitzuak legez unibertsalak izanik ere, Ipar Euskal Herrian eta Nafarroan zerbitzu horiek euskaraz jasotzeko inongo berme juridikorik ez dute kontsumitzaile eta erabiltzaile euskaldunek. Euskal Autonomia Erkidegoan, berriz, erabiltzaile eta kontsumitzaile euskaldunen hizkuntza-eskubideak bermatzeko 128/2008 Dekretuak betebeharrak ezartzen baditu ere, horiek ez betetzeak inongo ondoriorik ez dakarrenez, asmo hutsalean geratzen dira kontsumitzaile zein erabiltzaile euskaldunei aitortutako hizkuntza-eskubideak.\nMurgian dagoen Zuiako Virgen de Oro eskolan, ezin dute gure seme-alabak herrian bertan, Murgian, D ereduan ikasi. D ereduan matrikulatu nahi izanez gero autobusean sartu eta 7 kilometrotara dagoen Izarra herrira joan behar dute. Esan du Mertxe Ituartek; ”horiek horrela, 2013 urte hasieran harremanetan jarri ginen Hezkuntza sailarekin, eskola kontseiluarekin, zuzendaritzarekin gure seme-alabak Murgiako eskolan D ereduan ikasteko aukera , baina ez genuen erantzun positiborik jaso”.\n“Horrela, Behatokira jo genuen egoeraren berri emanez eta berehala hartu zuen esku. Behatokia Arartekoarekin, Elebiderekin eta Hezkuntza sailarekin jarri zen hartu-emanean. Bideo bat ere grabatu genuen egoeraren berri emanez eta gure eskaera jasoz. Horiekin batera, ikastereduen inguruko bi hitzaldi ere antolatu genituen herrian. Berriki eskolako zuzendariak jakinarazi digu hurrengo irailean haur hezkuntzako talde bat D ereduan abiatuko dela. Pozik gaude lortutako urratsarekin eta eskerrak eman nahi dizkiogu Behatokiari emandako babesagatik” esan du Iturratek.\nBeste adibide batzuk ere gogora ekarri ditu Behatokiko arduradunak; hala nola, arazo ekonomikoengatik itxi egingo zutela jakinarazi arren, gurasoen eginahalaren ondotik Gasteizko Abetxuko auzoan D ereduko Virgen Blanca haur eskolak eskaintzeari eutsi egin dio Haur-eskolen Partzuergoko Zuzendaritza Batzordeak.\nBestetik, Kutxabankek kexa dezente jaso ditu eta hobetzeko asko baldin badu ere, hainbat neurri hartu ditu herritarrek salaketa helarazi ondotik: hizkuntza aukeratu ahal izateko kutxazainetako konfigurazioa aldatu du; bideo-zaintzaren eta segurtasun-neurrien berri ematen duten errotuluak aldatu ditu Arabako bulego guztietan; Irungo San Migel bulegoan euskaraz artatzeko langile-aldaketa egin du euskarazko zerbitzua bermatu ahal izateko…\nBaionako LAFOURCADE klinikak (CAPIO kliniken elkartze gunea), bestalde, herritarren eskura ezarri informazio buletina eta harrera liburuxka frantses hutsean egoteagatik kexa jaso ondoren, “kexa kontuan hartu, eta Euskararen Erakunde Publikoarekin elkarlanean, pazienteen esku uzteko diren dokumentuak euskaratzea” erabaki zuen.\nNafarroa Hegoaldean neska-mutikoek D ereduan ikasteko ezintasunaren kontura, herritarrak Behatokiarekin batera abiatutako “Maite ditugulako” dinamikaren ondotik, D ereduan ikasteko demandari erantzuteko baldintzak sortzen diren bitartean, joan-etorritan dabiltzan familiei bidaietarako eta jantokia ordaintzeko laguntza emateko diru-partida bat sortzeko mozioa onartu zuten PSN, Bildu Nafarroa, NaBai eta Ezkerra alderdiek Nafarroako Parlamentuko osoko bilkuran.


2021/01/17 19:00 Irurita. Damaso Zabalza\nSinopsia: “Partehartzea da garrantzitsuena”. Esaldi hori buruan sartu zigunak gezur galanta sinestarazi nahi izan zigun. Gaur egungo gizartea konpetitiboa, krudela eta fidakaitza da; ia edozertarako prest gaude ondoan dagoena zanpatu eta arratoi lasterketa honetan edonoren gainetik geratzeko gazta puxka mixerable baten truke. Irabaztea da helburua. Irabazi ala hil. Baina Felixek ez daki zer den hori. Bizitza guztian ez du ezer irabazi, ez da irabazle sentitu… erdibideko mediokre bat izan da beti. Baina ez atzera eta ez aurrera daraman bidegurutze horretan aurkitu du bere konfort- eremua, bere burua justifikatu eta bere existentzia patetikoari zentzua ematen dion dekalogoa eratu du. Bizitzaren lehiaketan, irabazi, batek bakarrik egin dezake. Mediokreak gehiengoa gara. Gurea da garaipena. Gaur gauean, ordea, Felixek sari bat jasoko du. Irabazi egingo du. Galtzen irakatsi digute, baina irabazten ba al dakigu\nAntolatzailea: Baztango Kultura batzordea\nSarrera doan. Gonbidapenak 18:30etik aitzinera hartzen ahal dira.


Kaixomatia.eus webgunea 2007an sortu zen harremanak errazteko. Urteen joanean tresnak garapena izan du; Kaixomaitia komunitateak 4.000 lagunetik gora jarri ditu harremanetan denbora honetan.\nBerriki, Euskal Herritarron harreman afektibo sexualei buruzko ikerketaren emaitzak aurkeztu dituzte. On-line bidezko inkesta lehenbizikoz 2016an egin zuten. Emaitzak sarean jarri dituzte ikusgai.


12 hilabeteko epean bizi eta egon\nZein da 2007tik aurrera irekitako etxebizitza kontuko gordailua (kenkaria aplikatu zaiona) ohiko etxebizitzaren erosketan inbertitzeko epe topea?\nZelan kalkulatzen dira berandutza-interesak?\nKontsultagileak, 2006. urtean, etxebizitza-kontu bat ireki zuen, ekarpenak egin zituen bertara eta kenkaria aplikatu zuen PFEZaren aitorpenean. 2007. urtean eraikitzen ari zen etxebizitza baten salerosketa-kontratu pribatu bat sinatu zuen sustatzaile batekin, eta ohiko etxebizitzan inbertitzearen ziozko kenkaria egin zuen 2007an eta 2008an ordaindutako kopuruengatik. 2009an eman zen etxebizitza eta salerosketa eskritura gauzatu zen. Hala eta guztiz ere, aurretik, 2009. urteko apirilaren 3an, ondasun-banatze araubidean ezkondu zen, eta senarraren etxebizitzara joan zen bizi izatera. Jakin nahi du ea, azaldutako inguruabarrak kontuan izanik, ohiko etxebizitzan inbertitzearekin lotutako zerga etekinak galdu dituela ulertu behar den, zeren eta etxebizitza hori ez baita hartuko hura erosi eta hamabi hileko epearen barruan.\nErrenta eta Ondareari buruzko eskuliburua 2017\nNoiz aurkeztu behar dut sozietatearen gaineko zergaren aitorpena?


2021EKO GABONETAKO TAILERRAK\nAZAROAREN 15ETIK ABENDUAREN 10ERA BITARTEKO JARDUERAK\nEuskarazko produktuak: Gabonetako oparirik onena\nAurreko urteetan bezala, laudioarrei zuzenduta kanpaina bat abiatu du udalak: Gabonetako opariei begira, EUSKARAZKO PRODUKTUEN KATALOGOA eskaintza zein den jakinarazteko. Horretarako, produktu interesgarrienak biltzen dituen 2.000 katalogo banatu ari dira egunotan herriko ikastetxe, euskaltegi, liburutegi, liburu-denda eta abarrean. Sareko katalogoa ere badago, beste itxura batez aurkeztua eta osatuago eta uneoro produktu berriekin eguneratuta dagoena.\nZumalakarregiko igogailu panoramikoa konpontzeko lanak urte hasierara luzatuko dira\n2021eko azaroaren 20an ekintza bandalikoak gauzatu ziren igogailu panoramikoaren kontra. Horien ondorioz, ateak, barneko eta kanpoko beiratea, kabinako operatzailea, eta abar kaltetu ziren. Horren harira, azaroaren 22an (astelehena), Udala enpresa arduradunarekin bildu zen eragindako kalteak aztertzeko eta egoerari erantzuteko.\nOketa eta Pagolar kaleetan arrapala egokituak eraikitzeko obren hasiera\nLaudio Udalak jakinarazi nahi du datorren astelehenean, azaroak 29, hasiko direla Oketa eta Pagolar kaleetan arrapala egokituak eraikitzeko lanak. Obrak egiteko, aparkaleku hauek okupatuko dira: Oketa kalean, Pagolar kaleko izkinatik zenbakiraino. Pagolar kalean, Oketa kalearen izkinatik zenbakiraino.\nAzaroaren 25erako adierazpen instituzionala, emakumeekiko indarkeriaren aurkako 2021eko eguna dela eta\n2003tik, hau da, emakumeen aurkako indarkeriari buruzko datuak biltzen hasi zirenetik, 112 emakume eta 11 adingabe hil dituzte Euskal Herrian. Zenbaki onartezin horren atzean, izenak eta izanak daude; bizi-proiektu urratuak. Gogoan gorde nahi ditugu, bereziki, 2021ean hil zizkiguten Erika Tavares, Conchi González, Aintzane Pujana, María Pilar Berrio eta 75 urteko Biarritzeko bizilaguna...\nLanbidek beste laguntza-sorta bat jarri du martxan Aiarako Kuadrillan, enpresa-jarduera berrietarako\nLanbidek, Euskal Enplegu Zerbitzuak, Laudio Hazirekin eta Aiarako Kuadrillarekin lankidetzan, enpresa-jarduera berrietarako laguntza-sorta berri bat kaleratu du. Enpresa bideragarritasunerako plana duten eta 3 hilabetez era esklusiboan proiektua martxan jartzen lan egiteko konpromisoa hartzen duten pertsona ekintzaileek jaso ahal izango dute 1.500 eurokoa den laguntza.


Erantzun asko krisi bakarrari | Mundua | Berria\nErantzun asko krisi bakarrari\nLatinoamerikan eta Kariben 88 hildako eta 6.258 kasu baieztatu dituzte gaur arte. Kopuruak oraindik txikiak diren arren, gobernuak hasi dira neurriak hartzen, bakoitza bere lehentasunen arabera.\nJair Bolsonaro presidentearen aurkako protesta bat. SEBASTIAO MOREIRA / EFE Tamaina handiagoan ikusi\nGainontzeko lurraldeetan bezala, Latinoamerikan ere neurriak gobernu bakoitzaren ezaugarrien araberakoak dira. Latinoamerikan oinarrizkoak dira gizatalde ahulenekiko hartzen diren erabakiak. Ez bakarrik gehienetan horiek ezin dituztelako beren gain hartu berrogeialdian jartzearen ondorioak, goi edo erdi mailakoek egiten duten moduan; baizik eta herritar horien bizi baldintza txarrek izugarri handitzen duelako birusa zabaltzeko arriskua.\nLatinoamerikan eta Kariben, COVID-19ak 88 hildako eragin ditu, eta 6.258 kasu baieztatu dituzte. Duela ia bi astetik, herrialde gehienek antzeko neurriak hartu dituzte haren aurka: besteak beste, eskolak bertan behera uztea, herritarren mugimendua mugatzea, mugak ixtea, elkarretaratzeak debekatzea, arriskuan dauden pertsonen zaintza bermatzea, etxetik lan egitea sustatzea... Herrialde horietako batzuek erabateko itxialdia edo etxeratze agindua ere ezarri dute.\nBrasilek eta Ekuadorrek dituzte hildakoei dagokienez daturik okerrenak, 46 eta 28 hurrenez hurren. Etor daitekeena aurreikusteko balia daitekeen analisi horretan oinarrizkoa da zenbakiak aztertzeko modua, eta horietan oinarrituz egiten den hautua, hau da, osasun publikoa bermatzeko neurriak hartzea, edo geroa «Jainkoaren esku uztea».\nArgentinan, Alberto Fernandezen gobernuak eta haren Osasun ministro Gines Gonzalez Garciak prebentzioaren alde egin zuten, nahiz eta zenbakiak oso larriak izan ez; eta itxialdia ezarri zuten joan den ostiral gauerdian. Helburua da grafikoetako tontorra ahalik eta gehien leuntzea, eta bitartean egoerari eusteko neurriak hartzea, pandemia une gorenera heltzen denean osasun sistemak ez dezan gainezka egin Italian eta Espainian gertatu den moduan.\nPolitika publikorik ez\nJair Bolsonaro Brasilgo presidenteak hasieratik gutxietsi ditu pandemiaren arriskuak. Lehenengo, AEBetara egindako bidaiaren ostean, berrogeialdian jarri zuten, haren taldeko hainbat kidek positibo eman zutelako. Haren osasun egoerari buruzko zurrumurruak oraindik isildu ez zirenean, eta Osasun ministroak berak etxean geratzeko eskatu arren, eskuin muturrak Brasilian antolatutako manifestazio batean parte hartu zuen, Kongresua itxi eta Auzitegi Goreneko hainbat epaile kargugabetzeko eskatuz. Jende artean ibili zen han, eskuak estutu zituen, baita argazkiak atera ere.\nGraxiela Rio de Janeiron bizi da, eta erakunde feminista bat zuzentzen du. Duela hamar egunetik bere etxean itxita dago 68 urte dituelako, eta arnasketa arazoak. «Egungo egoeran, Bolsonaro bezalako norbaiten esku egoteak kezkatzen nau gehien, baita politika publikorik ez edukitzeak eta txabola auzoetan eta espetxeetan dauden pilaketak ere. Toki horietan kutsatzeak askoz ere gehiago izango dira bizi baldintza txarren eraginez», azaldu du. «Hemen ez dago etxean geratzea agintzen duen neurririk, nahiz eta hori aholkatzen duten. Jende gutxiago dabil kalean, baina arriskuez ohartu direlako. Eztabaida ere piztu da Bolsonaroren eta neurri gogorragoak hartzen hasi diren gobernadoreen artean». Baina honek guztiak gobernuarekiko kritikak ere ugaritu ditu. «Ia egunero egiten dituzte haserrea erakusteko protestak».\nBirusaren arriskuei garrantzia kendu diotenetako bi izan dira Txileko Osasun ministro Jaime Mañialich eta Mexikoko presidente Andres Manuel Lopez Obrador. Lehenak esan du koronabirusa aldatu daitekeela eta «pertsona on» bilakatu. Adierazpen harrigarri horiek egin ditu Txilen derrigorrezko berrogeialdia ezarri ez izana azaltzeko; han hildako kopurua handia ez bada ere, asko dira kutsatutakoak.\nEskapularioa eta kutuna\nLasai agertu da orain arte Lopez Obrador ere, eta herritarrei esan die kalera irteteko. Estatuburuak ziurtatu du berak birusaren aurkako «ezkutuak» eskapulario bat eta dolar bateko billete bat daramatzala diru zorroan, eta iragarri du ez dituztela «neurri gogorrak» hartuko. Birusak eragin dezakeen krisi ekonomikoaz galdetuta, berriz, banku eta enpresa handientzako laguntzak baztertu ditu Mexikoko Gobernuak.\n«Ni egunekoarekin bizi naiz, eta ematen ditudan luzaketa klaseen eta aktore eta dantzari lanaren menpe nago», azaldu du Julietak La Plata hirian (Argentinan) duen egoerari buruz galdetuta. Julieta, segurtasunik gabeko lanen menpe dauden beste asko bezala, ekoizpen katearen katebegi ahulena da, eta azken egunetan alternatibak bilatu behar izan ditu krisia gainditu ahal izateko.\nJulieta kezkatuta dago bai gutxieneko neurriak betetzen ez direlako, bai muturreko itxialdia ezartzeak haren eta milaka herritarren egunerokoan izan ditzakeen ondorioez. «Ez dakit nola izango den Europan, baina hemen oso fisikoak gara: elkartzea, besarkatzea, ukitzea asko gustatzen zaigu, eta oso zaila egiten da halakorik ezin egin izatea», azaldu du. «Agian pozik nago krisi hau Alberto (Fernandez) presidentetzan denean heldu delako, eta ez Macrirekin. Uste dut hauek askoz hobeto kudeatzen dutela». Macriren gobernuak ministerio kategoria kendu zion osasun arloari, eta gobernu berriarekin bere estatus historikoa berreskuratu du.\nTokioko 14 milioi herritarrak berrogeialdian\nItxialdia ezarri dute Gazan eta Zisjordanian\nSu-etena iragarri dute maoistek Filipinetan\nPresoak gutxitu, kutsatzeak mugatzeko\nErantzunak bateratzeko bilera EBn


Elkarrekin gozatu | Eingo al deu?\nAskotan entzuten ditut halako galderak: Eta berak ohean ona ez naizela pentsatzen badu? Nire gorputza biluzik ez bazaio gustatzen? Intimitatean gaudenean ez baldin badakit zer egin?\nAskotan, harreman sexualetara beldurrez beteta hurbiltzen gara. Diskurtsoa ondo ikasia daukagu, plazerra da helburua, ondo pasatu behar da; baina gero diskurtsua burutik ez da pasatzen. Beraz, hau gainditzen laguntzeko, gure gorputzari baimena emateko, elkarrekin ondo pasatzeko aukera ezberdinak ikusiko ditugu.\nPentsatu al duzue noizbait, begiak itxita harreman sexualak edukitzea? Hau da, elkarrengana hurbiltzea, gure gorputzak dastatzea, usaintzea…\nProbatu eta kontatu ea zer iruditu zaizuen. Hurrengoan gehiago…\nKategoria Aholkuak, etiketak beldurra, dastatu, plazerra, usaindu, 5 otsaila, 2009 egilea Karmele Gurrutxaga.\n← Sexu organoak indartuz, plazerra areagotu Ahotsaren eta usainen erakarpena →\n12 thoughts on “Elkarrekin gozatu”\nanonimo 10:04 9 otsaila, 2009\nBa nik hala eittet beti. Hola bestien gorputze gehixo sentitzetela iruitzen zat. Izene nik ukimenai emaitexot garrantzixe. Nere gorputz osukin bestien gorputze sentitzie gustatzen zat. Izterrak, tripie… dan dana, ez eskukin ikutzie bakarrik.\nMuxutruk 9:50 11 otsaila, 2009\nMila gauza daude bikotearekin ongi pasatzeko. Nik probatu dudan azkena hau da: mentazko karamelu bat jan eta ondoren mutilaren zakila miazkatzea. Ahoan daukazun freskotasun horrek zoratu egiten ditu.\nlotsagabe 22:40 12 otsaila, 2009\nizenik gabea 20:42 24 otsaila, 2009\nideia ona iruditu zait muxutruk-ek dioena, gaur bertan probatuko dudala iruditzen zait…\nsartu atera 20:44 24 otsaila, 2009\nNiri parejarekin egitea ondoen sartzen zaidan momentua hauxe da, etxean lasai lasai pelikula bat ikusi ondoren…\nGaldera bat, probatu duzue iñoiz zakilerako eraztun bibradorea?\nchambertuX 23:24 24 otsaila, 2009\nnik gehien atsegin dudana bere titiak laztantzea eta mihizkatzea da zoratu egiten da hau egiten dudanean.\nbesteikgabe 22:17 25 otsaila, 2009\nzakileako eraztun bibradorea? Ta zer dek hori?\nNahietaezin 2:05 26 otsaila, 2009\nBeldurrak alde batera uzten ez ditugun arte ez dugu guztiz gozatuko!\nberdintasuna 13:49 26 otsaila, 2009\nELKARREKIN GOZATU! plazerrak birena izan ber du, ze merezi al du baten plazerrak bestian sufrimendua ekartzia? esaldi egokiya! berdintasuna garrantzitsua baita!\nauskalo 13:59 26 otsaila, 2009\ngeure gorputzak bat bailiran sentitu…\nnineu 12:44 26 martxoa, 2009\nBegiak irekita be….”elkarrengana hurbiltzea, gure gorputzak dastatzea, usaintzea…” primerakoa!\nneska 1:02 27 abendua, 2009\nnik probatu det eraztun bibradorea eta ez dizuet gomendatzen. Ez du klitorisa estimulatzen eta dardarak desmotibatu egiten du\nyogurra gorputz guztitik bota eta gero miazkatzea zoragarria da\nUtzi erantzuna berdintasuna(r)i Utzi erantzuna


Abenduaren 30eko arratsaldean irratian izan genituen Memoria historikoa berreskuratzeko antolaturiko astearen antolaketan aritu ziren lagunak. Beraiekin hitzegiten aritu ginen astea […]Jarraitu irakurtzen[…]\nGabonetarako entzunezko dokumentuak\nZINTZILIK IRRATIKO GABONETAKO ENTZUNEZKO DOKUMENTOAK 10:00etatik 13:00 tara ASTELEHENA 28: AHAZTUAK 1936-1977 elkartearen hitzaldia Xenpelarren eta ?Desafectos? memoriaren bidea: LOS […]Jarraitu irakurtzen[…]\nOarsoaldeko Hitzaren urtekarian\nOarsoaldeko Hitzaren aurtengo urtekarian Zintzilik irratiaren 25. urtemugari buruzko artikulua agertzen da. Klikatu gainean artikulua irakurtzeko\nDesfase Lunar 22 diciembre 2009\n1.-fin cumbre del clima (estafa) 2.-Copenhague, una manipulada conferencia semioculta paraunos 4.800 millones de personas ausentes 3.-El papel del Pentagono […]Jarraitu irakurtzen[…]\nEusko Jaurlatxirlaren Gabon Kantak\nMatxura Buruan 2009-12-22 Gaurkoa gabonetako giro nazkagarri eta kontsumista hontan murgildurik egin izan behar dugu. Noski, Radio Euskadi Nacional de […]Jarraitu irakurtzen[…]\nPresoen aldeko ekitaldiak gabonetan\nOreretako amnistiaren aldeko mugimenduak gabonetako egitaraua aurkeztu zuen abenduaren 21ean. Entzun [audio:http://blip.tv/file/get/Erretegia-PresoenAldekoEkitaldienAurkezpena091221315.mp3] Egitaraua: – Abenduak 24: Amnistiaren aldeko Olentzeroa 16:00etan […]Jarraitu irakurtzen[…]\nSantomasetako audio eta irudi batzuk\nGiro paregabean ospatu ziren Santomasak astelehenan. Oreretako Santomasak Xenpelar AEKk antolatzen ditu, aurten 23. azoka ospatu da, eta Zintzilik irratia […]Jarraitu irakurtzen[…]\nBihar Santomasetako azoka\nAbenduak 21, negua, hotza… eta urtero bezala azoka eguna Oreretako Zumardian. Antolatzaileak Xenpelar AEK euskaltegiko langile nekaezinak eta herritar laguntzaile […]Jarraitu irakurtzen[…]\n9:00 - Bertxoko


4. atzera kokatze zonala | Zulagailu funtzionalak defendatzea | Prestakuntza Funtzionala\nMota: Jokaera Fasea\nJokaera Fasea: Defendatzea\nKategoria: Funtzionala zulatzeko defendatzeko\nDenbora: 30 min Posizioak: 2,3,4,5,6\nJokalariak: 14 + 2GK Area: 60x50 yrds\nCOACH defendatzeko bloke nola mugitzeko.\nEntrenatzaile taldeak eremua nola trinkotu.\nEntrenatzailea sakon defendatzea.\n1/2 eremua (gutxi gorabehera 60x50 m.) (30-40 min). Eremua 2 zonetan zatitu da horizontalki eta 2 bertikaletan. Adina: 14-heldua. 14 Jokalari. (+ 2GK aurrerapenak) Tamaina handiko helburu bat eta 1 ate txikiagoak:\nFormazio & Set-Up\n7 jokalari (Gorria) + GK (4-1-2 Eraketa). 6 jokalari urdin (4-2 eraketa).\nPilota taldeen ondoan kokatutako pilotak.\nHasi posizioa GK gorritik. Nahi duzun bezala alda daiteke.\nEntzungailua Blue back line-ek posizionamendua ematen du.\nEntrenatzaile laguntzaile bat desagertzeko erabil daiteke.\nJokalari rolak / Instrukzioak\n4. atzera jolastu zonalki eta irristatu blokea bezala. Normalean CB edo GK batek mugimendua zuzenduko du. Alboko atzelari ahulak (baloiarengandik urruntzen ari den atzelaria) zuritu beharko luke alde sendoaren trinkotasunari eusteko. Utzi espazioa alde ahulen gainean.\n2. Fronteak elkarrekin jolastu behar du eta ez da isolatu defendatu behar denean. Lan egin jolasean aurreikusteko eta aurrelari errazak aurkariei aurre egiteko.\nEraso taldea defentsako taldea erronka izan beharko luke baloia azkar mugimenduan eta jokoan.\nPartida hasten da GK Gorriak baloia atzeko gorrira banatzen duenean. 4. Jabetza mantentzen dute eta gol handia saiatzen dira. Ez da onartzen atzeko 4 urdinak atzeko 4 eremutik kanpo. Bi urdin aurrerantz doakoak dira aukeratzen duten tokira mugitzeko. Talde gorria ere nahi duten lekura eramateko baimena dago. 4 atzeko urdina saiakera txikiko golak babesten ahalegindu zen alde guztietara irrist eginez (atzera osoa 4 lortuz baloia defentsako fasean zegoen erdi berean). Erabili kono lerro bertikala gida gisa.\nGorriak (talde erasotzailea) ate txikiko goletan sartu ditu. Urdina (talde defendatzailea) lortu du tamaina osoan.\nKomunikazioa unitate gisa mugitzeko.\nBaloia posizioari erreparatu egiten zaio baloia mugitzen denean.\nFront 2 egonaldia trinkoa.\nEraso taldeak blokearen mugimendua erronka aldatzeko begiratu beharko luke.\nBegira sakon eta estuak (10-15 yrds defendatzaileen artean) jolasteko.\nSSG amaieran, kontuan izan kanpoko alderdiak.\nStay trinkoa uneoro defentsan denean.\nEraso (Gorria) Taldeak 4-1-2 eraketa bat jokatzen du eta doako bi erditara eta 'Itzuli 4 Zone' doazen dohain dira.\nDiagrama 3. Tartea mantentzen\nBloke gisa defendatzean (defentsa zonala) tartea nahiko trinkoa izan behar da. Hemen 4 zonalde atzeko aldea erabiltzen ari gara.\nDiagrama 4. Bloque diapositibak defendatzea\nGarrantzitsua da atzera 4 bidaiatzea eta elkarrekin mugitzea, batez ere pilotalekuetara eremu zabaletan eta joko-etenetara egokituz. Defentsa urdin guztiak baloiaren erdi bertikal berean sartzeko ahalegina, jabetza ez denean.\nDiagrama 5. Progresioa: 2 Tamaina osoa Helburuak\n2 tamaina osoko helburuak ate txikiaren (Pugg Helburuak) lekuan gehitzen dira. Talde urdinari 2GK gehitu zaizkio.\nDiagrama 6. Progresioa: 8vs8 SSG\nAmaitu 8vs8 alde txikiko jokoarekin (zelai erdia). Ildo bertikala entrenamendu laguntza gisa geratzen da eta entrenatzaileak erabil dezake entrenamendu gaia modu naturalean gertatzen ez bada.\nEremuaren tamaina handitu, jokalariek espazio eta denbora gehiago izan dezaten. Azken 8vs8 konfigura daiteke 18yrd-ko kutxatik 18yrd-ko kaxara igarotzeko. Jokalariei eskatu ahal izango zaie derrigorrezko 2 ukitu saio honen hasierako faseetan talde defendatzaileari denbora sendoa babesteko irrist egin ahal izateko.\nFuntzionala defendatzeko saioak\nPartekatu defentsa blokea nola mugitu eta nola konpaktatu eremua. Entrenatzailea sakona defendatzea eta zaila izateak espazioa mantentzea eta unitate gisa modu eraginkorrean koordinatuta mantentzea ...\n-05 03 2014-Hits: 41525 Funtzionala zulatzeko defendatzeko Darren Pitfield\nDefendatzaile nagusiak eta rol nagusiak defendatzea, zerbitzatutako bolak zabaltzeko. Entrenatu nola erasotzaileen aurreko azken hirugarrenean eta defendatzeko mugimenduen xehetasunak ...\n-05 12 2013-Hits: 26009 Funtzionala zulatzeko defendatzeko Alexander Trukan\nDefentsa gurutzatzeko saioa, batez ere, 4,5 (Zentroaren atzera) posizioak garatzen ditu eta nola aurre egin gurutzeak. Defendatzeko unitatearen gaitasuna gurutzatzeaz arduratzea eta erabakiak hobetzea ...\n-10 12 2011-Hits: 47250 Funtzionala zulatzeko defendatzeko Darren Pitfield\nAtzerriko erantzukizunak eta funtzioak defendatzea (atzera) gure erdia defendatzeko ariketa funtzional batean. Talde txikiak defendatzen dituzten teknika eta estrategiekin ...\n-02 12 2011-Hits: 36362 Funtzionala zulatzeko defendatzeko TonyDeers\nUnitateko egitura defendatzea eta atzeko lau eta bi erdi-erdile defendatzaile antolatzea. 4 eta 2 erdilari erdiestea unitate gisa defendatzeko. Garatu ulertzeko ...\n-29 06 2011-Hits: 49754 Funtzionala zulatzeko defendatzeko Darren Pitfield\n-31 03 2011-Hits: 40564 Funtzionala zulatzeko defendatzeko Darren Pitfield\nFuntzionalki babestea Centre Backs-ekin. Zentroaren atzeko aldeko bikoteak lantzea elkarrekin lan egiteko eta egoera mehatxuekin modu eraginkorrean aurre egiteko. ...\n-10 11 2010-Hits: 42233 Funtzionala zulatzeko defendatzeko Darren Pitfield\nDefentsa unitateak garatzeko aktibitate funtzionala defendatzea erabakitzeko gaitasuna, noiz sakatu eta noiz utzi. ...\n-19 03 2010-Hits: 60362 Funtzionala zulatzeko defendatzeko Darren Pitfield\nEntrenatu talde bat azkar eraso egin ostean berreskuratu ondoren. 3rd defendatzen duten aurkariei sortutako poltsikoei sakatuz eta atzemateko, buelta azkar bat behartzeko ...\n-29 09 2008-Hits: 50517 Funtzionala zulatzeko defendatzeko Darren Pitfield\n-24 09 2008-Hits: 62115 Funtzionala zulatzeko defendatzeko Darren Pitfield


“Iruña Veleia, CSI eta arkeologia fakultateak”, Koldo Urrutiaren artikulua Berrian | Iruña-Veleia, egia ala gezurra?\n← Urretxun hitzaldia azaroaren 25ean\nEpaileak Ertzantzaren laborategira bidaliko ditu piezak analizatzera →\n“Iruña Veleia, CSI eta arkeologia fakultateak”, Koldo Urrutiaren artikulua Berrian\nData: 2011(e)ko azaroaren 24a Egilea: elexpuru\nOso artikulu interesgarria argitaratu du Koldo Urrutiak Berrian, Arabako Iruña Argitzeko Batzordearen izenean.\nBestalde, Iruña Okako Udalaren webgunean “Demandan a la diputada para que analice las piezas de Iruña-Veleia” titularraz, goiko artikulua laburtzen da, eta argazki harrigarri bezain argigarria eransten: Julio Nuñez egungo zuzendaria, Lurmen kanporatzeko hainbeste lan egin zuen gizona (gogoratu bere izenpea daramatela Batzordearen bi txostenek), induskatzeko bere metodo iraultzaileari argazkirik ez ateratzeko esaten.\nIruña Veleia, CSI eta arkeologia fakultateak\nGutxik jakingo dute CSIko ikertzaile nagusia, Gil Grissom, hau da, Wilian Petersen aktorea, Arrasaten bizi izan zela gure antzinako kultura ezagutzera Euskal Herrira etorri zenean. Gainera, bere alaba bati Maite izena jarri zion. Deitu eta gonbidatu egin beharko dugu Euskal Herrira bigarren bisitaldi bat egiteko, oraingoan Arabara, Iruña Veleiako misterioa argitzen laguntzeko. Izan ere, azaroaren 19an, 3 urte betetzen dira Arabako Aldundiak ostrakak faltsuak zirela erabaki zuenetik, tarte honetan, batzuek gai hau argitu ez dadin ahalegin guztiak egin dituztelarik.\nGrissomek Estatu Batuetan zientzia forensea nola hasi zen kontatuko zigun, orain dela mende bat baino gehiago, hilketa bat gertatu zenean, herriko biztanle guztiak ohiko lan tresna zuten aitzurrarekin etortzeko deitu zituztenean. Hilketa berehala argitu zuten, errudunaren aitzur gainean eltxoak gelditu gabe zebiltzalako, ikusten ez ziren baina bertan zeuden odol arrasto batzuen gainean.\nGero bi alde dituen zientzia kriminalistikoaren faseak azalduko lizkiguke. Alde bat proba zientifikoen elaborazioa da, eta hor 5 urrats daude: delitua gertatu den lekua babestea; behatzea; ondo mantentzea; indizioak jasotzea eta, azkenik, indiziook laborategitara bidaltzea azter ditzaten. Beste aldean ikerketa lan osagarri guztia dugu, analisiak bezain garrantzitsua dena, eta hor ekintza deliktiboarekin zerikusia izan duten pertsona guztiak sakonki elkarrizketatzea dago, gauzak argitzeko, kontraesanak topatzeko… eta, garrantzitsuena, delitua zergatik egin den aztertzea, hau da, nork atera duen onura argitzea.\nOndoren Grissomek galdetuko zigun ea Arabako Iruñan lan hauek egin diren. Zoritxarrez berak aipatutako gauzetatik ia bat ere ez dela egin esan beharko genioke. Lehendabizi, Aldundiak izendatutako Batzordean arkeometria alorreko aditu bat bera ere ez zegoela esango genioke, hau da, aurkikuntza arkeologiko bat benetakoa den eta noizkoa den zehazten duen jakintza alorrekoa. Hilketa baten ikerketan DNA frogak egin litzakeen teknikorik egongo ez balitz bezala. Sinestezina da, baina zoritxarrez hauxe da gertatu dena.\nZientzien alorreko zeuden kide bakarrak Fernando Legarda ingeniari nuklearra eta Juan Manuel Madariaga kimikaria ziren. Legardak C14 datazioak ondo eginda zeudela baieztatu zuen, hau da, zeramikak erromatar garaikoak zirela. Bestetik Madariagak hedabideen aurrean ostrakak faltsuak zirela esan zuen, osagai kimiko moderno bat aurkitu zuelako.\nEliseo Gilek argitu zion gaia, Madariagak aurkitutakoa zeramika zatiak lotzeko erabiltzen den kola zelako, ez besterik. Kimikari honek ez badaki ere, zeramika zatiak apurtuta agertu ohi dira eta. Madariaga jaunak arkeometriaz tutik ere ez dakiela eta EHUn hondakinak datatu ahal izateko behar diren tresnak, adibidez termoluminiszentziak edo masen espektrometiak egiteko aparailurik ez daukatela esango genioke Grissomi.\nOndoren, Iruñako indusketa eremura Batzordeko aditu bat bera ere ez zela joan esango genioke, Lurmen enpresak azken urteotan egindako lana in situ ondo aztertzera. Ez zutela proba bakar bat ere jaso, ez zutela laborategietara ostraka bakar bat ere bidali, nahiz eta akusatua zen Eliseo Gilek eskatu, aktetan ikus daitekeen moduan. Horrez gain, Gilek eta Perringek eskatutako kata kontrolatuak ere ez ziren egin. Grissomek ez sinesteko moduko aurpegia jarriko zigun baina Batzordeko inor ez zela indusketako langile guztiekin egon informazioa jasotzeko edo kontraesanetan harrapatzeko ere esango genioke, gaia argitzeko ezinbestekoak diren gauzak.\nHorrez gain, delitua egiteko arrazoia, hau da “mobila” ez dela aztertu esango genioke. Eliseo Gilek agertzen ari ziren pitxar, plater eta abarrekin urte askotarako finantzazioa ziurtatuta zeukan, nahiz eta ostraka bakar bat ere agertu ez. Zergatik arriskuan jarri berak, eta ez beste inork, abian jarri zuen indusketa? Faltsifikazioak egiantza izateko egiten dira, arkeologian, artean edo edozein arlotan. Orduan, zer zentzu zeukan ohikoak ez diren hitzak jartzea, inoiz ere agertu gabeak?\nOnura atera dutenak argi ikusi da zeintzuk izan diren azken urte honetan. Batetik Julio Nuñez EHUko irakaslea, “arte eta parte” duena, Eliseo Gil indusketatik kanporatu zuen Batzordeko kidea eta Iruña Veleiako oraingo zuzendari berria dena, nahiz eta hondeamakina sartuta sektore oso bat suntsitu duen eta, proportzioan, aurreko Eliseo Gilek baino askoz soldata handiagoa jasotzen duen. Bigarren “onuraduna” Joseba Lakarra da, bere aintzineuskararen teoria irakasten jarrai dezakeelako EHUn, nahiz eta agertutako ostraken testuek bere teoria hau ia erabat pikutara bidali duten.\nJulio Nuñez Joseba Lakarra\nGrissomek, segururenik, errepublika bananera batean gaudela pentsatuko luke, eta ez nolabaiteko kultur maila duen herrialde batean. Baina, zentzuz jokatzen duen jendea egon badagoela ikustarazteko, gai hau daraman Epaileak datazio eskaera onartu duela esango genioke. Nahiz eta, orain arte bederen, gaia ez duen ondo kudeatu. Lehendabizi ikerketa Guardia Zibilari egitea agindu zion, jakinda, EHUn gertatzen den bezala, arkeometria laborategietan dauden tresna berezirik ez duela. Horregatik datazioak ezin dituztela egin erantzun diote Epaileari urte bete pasatu ondoren. Beste 6 hilabete pasatu dira, guztira 18 hilabete, datazio eskaera onartu zuen egunetik. Zain jarraitzen dugu Lorena Lopez de Lacalle diputatuak hasieratik egin behar zuena egiteko: ostrakak arkeometria laborategi batera edo bitara bidali, faltsuak ala benetakoak diren jakiteko.\nGobernu aldaketarekin, Kultura Saileko diputatu berria den Iciar Lamarainek gure Batzordearekin egindako bileran, argi esan digu datazioak ez dituela egingo eta Epailearen zain egongo dela gai honetan. Zoritxarrez, tartean Kultura diputatua izan den Malentxo Arruabarrenaren ildo berari jarraitzen dio. Urteak eta urteak gai hau argitzeko? Egunkariko epaiketak 8 urte iraun zuen eta emandako epaia, hain berandu izanik, ez zen egindako gaitza konpontzeko gai izan.\nGure herriko justiziak zelan funtzionatzen duen ikusita, Arabako Aldundiko Kultura Sailetik pasatu diren hiru diputatuek ostrukaren politika egiten jarraitzen dute, ostrakekin ostrukarena egin! Non eta 15.000 euro gastatuz eta 10 pieza polemikoenen datazioak eginez, hilabete batean konponduko litzatekeen gai batean!\nLorena Lpez. de Lacalle Malentxo Arruabarrena eta oraingo Iciar Lamarain\nGizarteak hiru urte daramatza itxoiten eta ez da ezertxo ere aurreratu gai honetan. Ostraken benetakotasun ala faltsutasunari buruzko eztabaidak bizirik dirau, egiazkoak izan daitezkeela esaten duten txosten gehiago argitaratzen jarraitzen direlako, une honetan 18ra heldu direlarik. 2.450 orrialdeetan Aldundiaren Batzorderen txosten askotan –ez guztietan- agertzen ziren “ezinezko” ia guztiak argituta daude. Faltsutasunaren aldeko batzordekideak oraindik ez dira 18 txosten hauetako kontra-argudio hauei erantzuteko gai izan, ezta publikoki gai hau eztabaidatu nahi izan ere. Horrek, argi eta garbi, haien argudioen sendotasun maila zein den erakusten du.\nHiru urtetan zain egon ondoren, gai hau atzerrira eramatea erabaki dugu. Datorren hilean Europa eta mundu mailako 100 arkeologia fakultate garrantzitsuenetara bidaliko dugu gutun bat, historia triste hau kontatzeko. Jakin dezatela hemen zer ari den gertatzen: azken 100 urteotan izandako aurkikuntza arkeologikorik garrantzitsuenak ez dituztela datatu nahi; jakin dezatela sektore oso bat suntsitu dutela hondeamakina bat sartuta, harlauza batzuk apurtu eta harlauzen gainean zegoen guzti-guztia isurtegira bidali dutela.\nNorbere herriari buruz atzerrian gaizki hitz egitea gauza tristea da baina Arabako Foru Aldundiak eta EHUko Letren Fakultateak beste alde batera begiratzen jarraitzen duten bitartean, beste erremediorik ez daukagu.\nHorrez gain, guzti hau jasota gera dadin, gaur azaroaren 21ean berriro ere Arabako Foru Aldundian aurkeztutako idazki baten bidez, zera eskatu dugu: ostraka polemikoenak datatzea faltsuak ala egiazkoak diren jakin dezagun; publikoari ostrakak ikusteko aukera ematea, zelan dauden ikus dezagun; eta, azkenik, sektore oso bat hondatzeagatik, Julio Nuñez indusketako zuzendari gisa kentzea eta, egin dituen kalteengatik, bere kontra ekintza penalak aurkezteko aukera aztertzea.\n(Euskeraren Jatorriaren blogetik hartuta)


Garraio arloan ingurumena, energia eta kalitatea kudeatzeko sistemak ezartzeko diru-laguntzak 2020an. - Eusko Jaurlaritza - Euskadi.eus\nGarraio arloan ingurumena, energia eta kalitatea kudeatzeko sistemak ezartzeko diru-laguntzak 2020an.\nEuskal Autonomia Erkidegoko errepideko garraio publikoko enpresetan, eta zehatzago esanda, ibilgailu astunetan egiten den salgaien garraioan eta bidaiarien garraioan dihardutenetan, ingurumena, energia eta kalitatea kudeatzeko sistemak ezar daitezen bultzatzea, edo, hala badagokio, aldez aurretik ezarritako kudeaketa-sistemak berritzea edo eguneratzea. Horretarako, enpresaz kanpoko profesionalek edo kontsultore adituek proiektuak egiteko diru-laguntzak ematea arautzen da. Proiektuak, 2020an zehar eta, edozein kasutan, 2020ko azaroaren 30a baino lehen egin beharko dira.\n1.a) eta 1.b) artikuluetan deskribatutako gastuetarako laguntza ez-itzulgarrien zenbatekoa, kontzeptu horiengatik justifikatutako gastuen % 30 izango da, gehienez ere 4.000,00 € erakunde onuradun bakoitzeko.\nEra berean, 1.c) artikuluko gastuen dirulaguntza ez-itzulgarriaren zenbatekoa gastuen % 50 izango da, gehienez ere 2.000,00€ kontzeptu horrengatik eta erakunde onuradun bakoitzeko.\nAraudia AGINDUA, 2020ko maiatzaren 4koa, Ekonomiaren Garapeneko eta Azpiegituretako sailburuarena, zeinaren bidez laguntza-programa bat ezartzen baita, Euskal Autonomia Erkidegoko salgaien eta bidaiarien errepideko garraio publikoan ingurumena, energia eta kalitatea kudeatzeko sistemak jartzeko.\nEskabideko eta dokumentazioaren ekarpeneko" izapideak hasten du prozedura, eta horretarako, pertsona interesdunak eskabideko inprimakia aurkeztu behar du, behar den bezala beteta, eskabideak aurkezteko adierazten den epearen barruan\nEuskal Herriko Agintaritzaren Aldizkarian argitaratu eta hurrengo egunetik hasi eta martxoaren 14ko 463/2020 Errege Dekretua, COVID-19ak eragindako osasun-krisia kudeatzeko alarma-egoera deklaratzen duena (martxoaren 17ko 465/2020 Errege Dekretuak aldatuta) edo, hala badagokio, horren luzapenen indarraldia galtzen denetik hilabete igaro artekoa izango da.


Antzerkia: Erradikalak ginen - Tolosa - 2019-11-08 - Tolosaldeko ataria\nErradikalak ginen, gara eta izango gara. Bigarren aldiak inoiz onak izan ohi ez direla diotenei aurka egitera gatoz. Lehen aldi hartako pasioz, korseak askatuta, bertso eta bakarrizketa bidezko formatuari eutsi eta buruberokiak eduki berriz betetzeko gogoz. “Neska gazte promesa” etiketaz, zahartzeaz, gorputzaren aldaketez, sexualitateaz, merkatu patriarkalaz, intersekzionalitateaz, beldurraz, biolentziaz eta zeharkatzen gaituzten beste hainbat gaiz kantatu eta kontatu nahi dugu. Feminismoa zeharlerrotzat hartuta eta umorez. Umorez, beraz, serio.


Basoak Kintoko oihana Tartea 14 Km.\nIbarrak Aezkoa Aribe Tartea 22 Km.\nParkeak eta lorategiak Yamaguchi parkea Pamplona Tartea 30 Km.\nBasoak Iratiko Oihana Tartea 39 Km.\nNatur parkeak Bertizko Jaurerria Natur Parkea Oieregi Tartea 43 Km.\nBide berdea / Bide naturala Bidasoaren natur bidea Legasa Tartea 43 Km.


Loezina (Skabidean) | Txantxangorria-Euskal karaokeak\nAbestia / Tema: Loezina\nAlbuma / Album: Izaera (2020)\nMusika eta letra / Música y letra: Skabidean\nMusikaren grabazioa, nahasketa eta masterizazioa / Grabación, mezcla y masterización de la música: Kaki Arkarazo (Garate Studios, Andoain).\nBideoa / Video: XAM, Luzía Vegas eta Cuto\nEskerrik anitz Julen Camposi (punki aritzeagatik) eta Idoiaren amonari (etxea errazteagatik).\nTaldearen kontaktua / Contacto del grupo: 610887684\nPosta elektronikoa / Correo electrónico: skabidean.blog@gmail.com\nMargolan makurra bailitzan, sabaian dilindan,\nnago beharturik ibiltzera gauero museoan.\nNahiz eta bihurtu alde batera edo bertzera,\nezin egin ihesi, ohartu beharra daukat preso naizela.\nIluntasunean hasperena, pikutara guztia,\nea zer dioen hiriak, har dezagun airea.\nEtxeko atariaren danbadaz\nhaizearen hotzaren ukabilkada,\nzirimiri leunaren errezela,\nilberri den gauaren islada…\nGizon kopetiluna, pantailari begira,\ntxakur zuri txikiak egiten dio tira,\nmarrazten du arkupean fatxadako farolak\nlasai erretzen ari den lagun baten ingerada.\nEspaloian jarririk, izkinaren bueltan,\npunki gandor gorri baten marmar ulergaitza,\nputzu zikin baten gainean dago dantzan,\nalkohol usaina darion mozkor erotu bat.\nOrdu txikitako pentsamendu sarkorrek\nloezinean murgiltzen naute,\namesgaiztoen lapurrak dira\natzarririk daudenen horiek hain zuzen.\nDeabruen artean naiz aspalditik,\neta azkenean egiten da ikasi\nnorbera dela bere suen iturri,\ndeabrurik gabe ez dela infernurik!\nArgi hori margul honek nazkatu nau jada,\nauzotik at paratzen naiz itsaso beltzean soa,\nohartzeko hura dela benetan zabala,\nnire kezka zirta bat soilik izartegi osoan.\nLasaiturik bueltan noa espaloi artera,\ndagoeneko ez zait arrotz etxerako bidea,\ndeabruak uxatzeko heldu dira\nkarriketan sartzen diren suzko argi-izpiak!\nOrdu txikitako pentsamendu sarkorrek,\nBaina lau haizeek dezatela jakin,\nnire kezkek jabe bakarra naute ni.\nPreso haiek direla dut erabaki,\nni naiz haien mundua, ez alderantziz!\nPrevious Previous post: munduaren esker ona (Mikel Laboa)\nNext Next post: Bukatuko ote? (Apalatxe)