Ceviche - Wikipedia, entziklopedia askea.\nraw fish dish (en)\nmolusku oskola eta arraina\nCeviche, cebiche, seviche edo sebiche (bertako gaztelaniaz seˈβitʃe ahoskatua) marinatutako arrain edo/eta itsaskiz egindako platera da, zuku zitrikoetan egina. Garnizio moduan, patata gozoa, uraza, artoa, ahuakate edo banana berdea erabiltzen dute. Oso errezeta herrikoia da Latinoamerikako kostalde pazifikoetan. Bere jatorri zehatza eztabaidagarria den arren, Peruk plater nazional moduan aldarrikatzen du.\n2 Cevichea herrialdeen arabera\n2.1 Amerika Erdialdea\n2.6.2 Ceviche peruar motak\nPeruko iturri historikoek diotenez, cevichea mocheen artean sortu zen, Peru iparraldeko itsasondoko zibilizazioa. Ikerketa ezberdinak egin dira ondorio ezberdinak ateraz. Batzuen arabera mocheek curubaren zukua erabiltzen zuten hornitzeko. Beste batzuen arabera, Inken inperioaren garaian chicha edari alkoholikoa erabiltzen zen. Beste ikerketa batzuk diote Europar kolonizatzaileak iritsi baino lehen arraia gatza eta aji pikantearekin egiten zela, eta kolonizatzaileek ekarritako zitrikoak eskuratu zituztenean hauek erabiltzen hasi zirela.\nCevichea herrialdeen arabera[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nAmerika Erdialdea[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nHonduras, El Salvador eta Guatemalan arraia limoi zukuan, gatza, piperbeltza, tipula, zilantroa, txile eta baratxuri pikatuan marinatzen da. Erabiltzen diren arraiak eta itsaskinak marrazoa, mero zuria, olagarroa, muskuiluak...dira. Gozagarri erabilienak mahonesa, tomate saltsa edo tabaskoa dira.\nTxileko iparraldean prestatzen den modua eta hegoaldean prestatzen dena oso ezberdinak da. Iparraldekoak Perukoaren antz handiagoa du, ají-arekin nahastuta dago, eta gatz gehiago du. Prestaketa modu hau herrialderaen erdialderantz zabaldu da, migrazioari esker.\nGainerako Txile osoan zati txikietan prestatutako arrai zuriak (burbina eta erneta) erabiltzen dira oinarri gisa. Hauek orduak egoten dira marinatzen limoi zukuarekin, gero zilantroa eta kubo txikietan moztutako tipul txuria gehitzen zaizkie.\nHegoaldean izokina tipula txuriarekin, piperrauts berde eta gorriarekin eta zilantroarekin prestatzen da.\nErabiltzen diren arrainak hauek dira: marlina, tilapia eta burbina. Marinatzeko limoi zukua erabiltzeaz gain, jengibrea oinarri duen edari gaseosoa erabiltzen dute. Soda gailetak, tomate saltsa eta mahonesaz gain zenbait frijiturekin zerbitzatzen da.\nPlater oso tradizionala da, hondartzetan sukaldariek prestatzen dute, baita jatetxe gourmet-etan ere, eta jaiegunetan etxe askotan jaten da. Herrialde osoan kontsumitzen da, kostaldean, Amazonian…Zonalde bakoitzak bere bertsioa du. Hauek dira Ekuadorreko ceviche motak: izkira cevichea, arrain cevichea, ostrakoa, oskolekoa, olagarrokoa, otarrainarekin egindakoa, lekazkoa, kakahuetearekin prestatutakoa eta txerri gibelekoa.\nMexikon limoiean marinatutako arrain zuria erabiltzen da. Leku batzuetan arraina oso oso txikia zerbitzatzen da. Errezeta mexikarrak, txile berdea, zilantroa, tomatea, tipula, perrexila, pepinoa eta ahuakatea eramaten dute; batzuetan piperrautsarekin maneatzen da. Costa de Veracruzen marrazoa bere saltsarekin prestatzen da, gero honi zilantroa, ketchupa eta saltsa pikantea gehitzen zaio; koktel moduan zerbitzatuz.\nMexikon plater nagusi edo gosegarri moduan jaten da.\nPeruarrentzat plater hau identitate nazional bat da, nazioko kultura-ondare bezala izendatuta dago. Bertako gastronomiaren plater nagusia da, batez ere iparraldean kontsumitua.\nPeruko cevichea da errezetarik zaharrena, denborarekin hobetuz joan dena. Francisco Pizarroren kolonizatzaileak iristean laranja garratza, ajia, bertako arrain eta algak elkartu zituzten, horrela plater osatuago bat eratuz.\nXX. mendearen erdialdean, Liman cevichea egiteko modu berri bat asmatu zuten; laranjen zukua limoiarekin ordezkatuz, eta horrela marinatze denbora murriztuz.\nPeruko cevichearen errezeta tradizionala arrain zatiekin, tipularekin eta limoi zukuarekin egiten da. Beste osagai batzuk ere gehitzen zaizkio, hala nola, tipula gorria, zilantroa, artoa eta apioa. Aipatzekoa da Peruarrek ez dutela erabiltzen guretzako limoia dena, lima baizik; limoia deitzen dioten arren.\nPrestatzeko, ontzi batean nahasten dira arraina eta marinatzeko erabiliko diren osagai guztiak. Hau denbora batez jailkitzen uzten da, edo Lima eskualdean egiten den moduan, momentuan zerbitzatu.\nHegoaldean ohikoa da, tigre esnea egitea. Esne hau cevichea egitean osagaiek askatutako zukua da. Askotan gosaltzeko hartzen da, gau luze bat igaro ondoren.\nCeviche postu bat\nPlater nagusia edo gosegarria izan daiteke. Goi-mailako sukaldean kopa zabaletan zerbitzatzen da; kaleko postuetan, duela gutxi, mokadu gisa saltzen hasi dira.\nCeviche peruar motak[aldatu | aldatu iturburu kodea]\nArrain cevichea da ohikoena; gorbina, mihi-arrain, berdel, atun, amurrain… arrainak erabilenak dira. Hala ere, Perun ceviche mota asko daude, eta denen oinarria ez da arraina; haragi gorriak, itsaskiak eta oinarri begetalak ere erabiliak dira. Adibidez: cebiche mistoa, izkirarekin egindakoa, olagarrozkoa, amazonikoa, ahatearekin egindakoa, oilaskozkoa…\n↑ (Gaztelaniaz) Real Academia Española. cebiche. in: Diccionario de la Lengua Española..\n↑ a b (Gaztelaniaz) «Perú decreta el 28 de junio como el Día del Seviche» El País Internacional (Lima) 2008-9-19.\nOrriaren azken aldaketa: 6 azaroa 2021, 15:03.


"Zorikatea" • ZUZEU\nBatzuetan, buruan ibili dudan azken hitza irratian edo telebistan entzuten dut hurrengoa eta berehala. Edozein hitz izan liteke, erabat arrunta zein berezia: aulkia eta aulkia, denbora eta denbora, metamorfosia eta metamorfosia. Nik pentsatu eta haiek errepikatu, ulertzen ez dudan lotura balego bezala. Tarteka-marteka gertatzen zait, eta ziur aski zuetako askori. Estatistikak azalpen lasaigarria eman dezakeela pentsatzen dut: une gutxi ematen dugu isiltasunean eta kanpoko estimulurik gabe; beraz, erabat normala da tarteka-marteka gure pentsamenduan eta kanpotik jasotzen dugun ahots zaparradan hitz bat ia aldi berean errepikatzea.\nHalere, sentsazio arraroa geratzen zait halakoetan zainetan. Arrazoi ezkuturen bat egon litekeela pentsatu, asmatu behar dudan mezuren bat ezin ikusi, indar ezkuturen batek eskura jarri didan aztarnaren atzetik jarraitu ezinik…\nIngelesez serendipity esan ohi zaie halakoei: lagun bat burura etorri eta segituan haren telefono deia jasotzea, adibidez. Erdaraz, casualidad. Euskaraz urri gabiltza, ordea: kasualitate, ezusteko, ustekabe, txiripa. Bat ere ez zait egokia iruditzen; lehena ez bada, kasualitatea, baina ezin dut ezkutatu oinarrizko kontzeptu hori adierazteko hain mailegu erraza erabili beharrak sortzen didan amorrua (amorru txikia, noski. Denok gara garbizaleak, azken finean). Orduan, patua eta halabeharra etortzen zaizkit hautagai, baina derrepente baztertu, hitz hauek saihestu ezinezko txarra iragartzen didatelako. Ez dira egokiak kontzeptua azaltzeko, ez dira neutroak, kalterako bakarrik. Nik zorikatea esango nuke, txoriek kalterako edo onerako hegan egiten omen dutelako; edo, besterik gabe, hegan egiten dutelako, inori mezurik helarazi nahi gabe.\nAurreko egunean Elias Kerejeta hil zen, edo Elías Querejeta. Ez nuen inoiz gogoko izan. Esan nahi dut pertsona bera ez nuela inoiz gogoko izan. Bere jarrera politikoak eta etikoak baldintzatua nago, ziur aski. Hain Tartalo irizteak baldintzatua, alegia. Aita nor izan zuen jakiteak agian kontu asko argitu digu, baina agian bere kalterako baino, bere onerako: bidegabekeriaren aurrean matxinatutako euskaldun “zintzo” bezain lerrokatu baten mozorroa kendu eta frankismo ilunetatik ateratako seme “demokrata” zamatua ageri daiteke. Hau da, nondik zetorren jakinda, agian bihotza bigundu dakiguke, Tartalo baino begibakarra zela pentsatuta, jaio orduko begi bat erauzi ziotela pentsatuta.\nBere lana bestelakoa da, noski. Oso zaila da euskal zinemari begiratzea Kerejetarekin topatu gabe. Eta, zorionez, topaketa onerako izan ohi da. Ezinbestez ezinikusiak ahaztu behar dira. Txillidarekin antzeko gertatu izan zait. Baina horretan nik ez daukat inolako arazorik, ez ohi dauka, lana pertsona baino lehenago iristen zaidanean. Horregatik, omenez baino aitzakiaz, atzo euskaltegiko ikasleei “27 ordu” pelikularen hasiera jarri nien azken klasean, garai bateko gau eskolakoei, 10 minutu bakarrik, nahi bazuten etxean osorik ikus zezaten, EITB nahieran ikusgai dagoenez; amua botaz, alegia. Jatorriz erdaraz, baina garaian oso txukun euskaratua, hika nagusi, gainera. Eta dokumentu paregabea dela orain 27 urteko Donostia berrikusteko (27 urte, hori ere zorikatea), orain dela 27 urteko Euskal Herria.\nKlasea horretan bukatu eta denok hasi gara parerak eta karpetak jasotzen etxera joateko gogoz, berandu baita, agueko hamarrak, eta behingoz afaldu edo oheratzeko (edo sarrera hau idazteko), eta bitartean Dylani arrazoia ematen, garaiak ikaragarri aldatu direlako, lekuei itxura aldatzea garaiak aldatzea balitz bezala. Ikasleak atera, euskaltegia itxi eta Martxelo Rubiok ibilitako Groseko kale berberak zeharkatu ditut tren geltokiraino. Renfek udako ordutegia inposatu digutenez, luze jo du itxaronaldiak nasan. Zorrotik liburua atera dut, Mikel Antzaren “Atzerri”, baina gogo gabe, zamaturik, euskal Ulises horrek bihotza berriro ezinegonez beteko zidala jakinda. Irakurtzen jarraitu, halere, eta 167. orrialdean:\n“Lehengoan, Armendarizen 27 horas ematen zutela ikusi eta goizeko lehen emanaldira joatea erabaki dut…(…).\nEz dut ahaztuko filmaren lehen plano luzea, Donostiako berunezko zeru hain ezagun hori, inoiz ikusi gabeko ikusmiratik, itsaso zabaletik, badian barrena doan airezko plano luzea, Imanolen ahots sakonaz lagundua, haurtzaroko hainbat gertaeren lekuko izandako ordulariraino, nerabezaroko hitzordu lekuraino.\nFilmaren bukaeran negar egitea, tira, baina hasieran!”\nSerendipity, casualidad, zorikatea. Baina atzo goizean guardia zibil militarrek ustezko anabasan aparkaturiko hamaika patrolez bete zuten berriro Euskal Herriko kalea bi herritar atxilotzeko. Berriro argazki beldurgarria. Inkomunikaturik eraman. Eta larunbatean erbesteratuen ekitaldia. Eta ordurako, agian, inkomunikazio bitartean geratutakoen berri jasoko dugu. Eta Paristik 27 urteko gazte bat guri begira, orain dela 27 urte gazte izateari utzi zion arren, zinematik ateratzen 27 horas ikusi ondoren.\nDonostia, ETA, Euskal Herria, independentzia, politika, presoak\nPareko leihotik: Egun ederra\n2 pentsamendu ““Zorikatea””-ri buruz\nuahu 2013-06-12 09:55\n“dokumentu paragabea dela orain 27 urteko Donostia berrikusteko”.\nTira, doblajea hika egin bada, ya ez da hain paregabea. 😉\nGonzalo Etxague 2013-06-12 11:55\nBerrikusteko, ez berrentzuteko 😉


Atzerritarren legearen eta gizarte eskubideen murrizketen aurka konzentrazioa — ELA Sindikatua\nAtzerritarren legearen eta gizarte eskubideen murrizketen aurka konzentrazioa Info\nBihar, larunbatean, abenduak 17, arratsaldeko 17,00etan, Bilboko Arriaga Antzokiaren aurrean, Eskuz Esku Plataformak (Euskal Herriko etorkinen, errefuxiatuen eta bertako elkarteen plataforma) abenduaren 18an, pertsona etorkinen nazioarteko eguna dela eta, atzerritarren legearen eta gizarte eskubideen murrizketen aurka konzentrazioa egiteko deialdia egiten du\nHerriaren hiztegian topikoak ez dira nolanahi sortzen, ez behintzat era inozentean. Topikoak zerbaitegatik hedatzen dira, interes oso jakinen arabera, eta horren xedea nahasmena sortzea da, are gehiago oraingoa bezalako krisi larri batean; ez dute nahi jendea jabetzerik bizi dugun atzeraldi soziala benetan zergatik gertatu den.\nTopiko eta salaketekin pertsonarik ahulenak estigmaz markatuta geratzen dira, baina gainera (sarri nahi gabe bada ere) boterea legitimatzen da. Langileok aski dakigu horretaz, baina gure artean agian immigranteak dira dardo pozoituen eta salaketen jomuga behinena. Nork ez du honelako esaldirik entzun: “Zergak urte askotan ordaindu ditut eta lehentasuna dut”; “merezi gabe, dena ematen diete”; “bere trasteak hartu eta joan bitez”; “gogaitu egiten naute”; “ez naiz eurekin fio”; “eurek baino gehiago merezi dut”; “lana kentzen digute”; “eurengatik egoera okerragoan nago”; “segurtasun eza ekarri zuten”; “ez dut zertan euren txirotasuna jasan behar”; “orain etxekoentzat baino ez dago lanik”...\nHonelako esaldiak bidegabeak eta oinarririk gabeak izanik, kezkatu egin beharko ginateke diskriminazioaren kultura gure gizartean errotzen ari delako.\nHau diogu jarrera horrek gazte jendearen eta haurren ikuskeran eragina duelako, hots, nork bere beldurrak immigranteengan husten dituelako. Zer nolako ametsak eraikiko dituzte gure seme-alabek horrela? Zer amets, nagusitzen dena berekoikeria, diskriminazioa, xenofobia, arbuioa, zatiketa, beldurra, bazterketa edo solidaritaterik eza bada?\nHorrelako osagaiekin ez dira ametsak sortzen, amesgaiztoak baizik. Haatik, beste zerbaitek beldurtu beharko gintuzke: gizarte zatituak, izutuak, edota atzeraldi sozialaren benetako ardura nork duen ikusteko gauza ez den jendarteak, atzeraldi horrek Euskera Herrian milaka lagun kolpatzen dituen langabezia, txirotasuna eta eskubide murriztuak ekartzen dizkigularik.\nZatikatzen eta ahultzen gaituen diskurtsoa onartuz gero, ezinezkoa izango da gure gizarteak bizi dituen arazoei aurre egitea. Beste ikusmolde bat hedatu behar dugu tabernetan, haur-parkeetan, ikastetxeetan, lantokietan, dendetan, txokoetan eta elkarrekin bizi garen edozein gunetan: besteekiko topaketa, bizikidetza, beste horien azala edozein koloretakoa dela ere, jatorria beste nonbait izan badute ere.\nHorregatik, arazoaren zergatiaren bila alferrik gabiltza immigrazioa gatazkagai bihurtuz gero. Benetako gatazka soziala da, eta ez gaurkoa, antzinatik baitator; klaseen arteko gatazka historikoa areagotzen ari da gobernuen erabakien poderioz, euren kezka guztia bankuen eta enpresa handien exigentziei men egitea baita.\nArazoaren iturburua okerreko lekuan bilatzea nahi dute, eta ez dezagula aintzat hartu milaka emakume eta gizonen ekarpena, beren herri eta senideak halabeharrez utzi eta orain Euskal Herria hobetzeko ahaleginean ari baitira.\nHorregatik, gure ustez bi konturi buruz gogoeta egitea dagokigu: lehena, aniztasuna.\nELAk arbuiatu egiten du Auzitegi Konstituzionalaren epaia, errolda bidez paperik gabeko immigranteak topatzea baimentzen duena Justizia defenditu, berdintasuna garatzeko (Iritzia)


2017. urtean goi-mailako kirol lehiaketak antolatzeko diru-laguntzak - Kirola - Euskadi.eus\n2017. urtean goi-mailako kirol lehiaketak antolatzeko diru-laguntzak\n[2017. urtean goi-maila antolatzeko diru-laguntzak]\n1.- 2017. urtean egiten diren edo hasten diren goi-mailako kirol lehiaketa ofizialak antolatzeko diru-laguntzak emateko erregimena ezartzen du agindu honek, artikulu honetan xedatutako eran. Deialdi honen ondorioei dagokienez, honako hauek joko dira goi-mailako kiroltzat: nazioarteko eremu eta izaerako lehiaketak, betiere honako baldintza hauek betetzen badituzte:\n2.- 2017. urtean hasten diren lehiaketetarako ematen diren diru-laguntzak, ekitaldi horretako gastuak finantzatzeko bakarrik erabiliko dira.\n5.– Lehiaketaren edizio kopurua (20 puntura arte): 2017ko edizioa era kontuan izanik.\nDiru-laguntza bi alditan ordainduko da: lehenean, diruz lagundutako zenbatekoaren ehuneko berrogeita bost, esleipen-ebazpena jakinaraztean eta hura onartzeko epea igarotakoan auzatuko da; eta bigarrena, gainontzeko berrogeita hamabost, 2018ko urtarrilaren 1etik aurrera gauzatuko da, betiere diruz lagundutako lehiaketa justifikatzean, zeina 2018ko martxoaren 31 baino lehenago burutu beharko baita.\nAGINDUA, 2017ko uztailako 11koa, Kultura eta Hizkuntza Politikako sailburuarena, zeinaren bidez iragartzen eta arautzen baitira 2017. urteko goi-mailako kirol-lehiaketak antolatzeko diru-laguntzak. Deialdiaren araudia\nJarduera memoria (II eranskina) (pdf , 971.56 KB)\nAurrekontua (III.Eranskina) (pdf , 986.53 KB)\nBalantzea (IV.Eranskina) (pdf , 1.07 MB)


Bilbon segurtasun gabezirik ez dago | Bilbo\nCastellano\tBilbon segurtasun gabezirik ez dago\tPublished on Ostirala, 29 Ekaina 2012 12:21\n“Bilboko Udaltzaingoaren Zeregina. 2010-2011 urteak” txostenak argi adierazten du delituen zenbakia jaitsi dela urte batetik bestera. Orain dela gutxi, Hiri Segurtasunaren Zinegotzi jaunak egin ditu adierazpen batzuk zentzu horretan. Berak esandakoaren bi aspektu azpimarratu nahi ditugu: Ondasunaren aurkako delituen zenbakiak behera jarraitzen du aurten ere eta Udaltzaingoa hiritargoari hurbildu behar zaiola eta berarekiko tratua hobetu behar duela. Denetan hobetu behar dugula, segurtasuna barne? Noski baietz. Baina non inziditu, azpimarratu behar dugu? Ze neurri hartu behar ditugu?\nKultura gehiago, heziketa politika gehiago, aisialdirako aukera gehiago eta auzoetako herritarren arteko harreman sozialak sortzeko aukera gehiago, horretarako zentroak sortzen, etxebizita gehiago, batez ere gazteentzako, askatasun gehiago kaleetan eta Espazio Publikoa Erabiltzeko Ordenantza gutxiago, eskubide banakako zein kolektibo gehiago, aukeren berdintasun gehiago, lanaren eta ondasunaren banaketa gehiago, justizia sozial gehiago. Tags: segurtasuna udaltzaingoa\nThis entry was posted\ton Ostirala, Ekaina 29th, 2012 at 12:21\tand is filed under Udalbatzarra.


Ramiro Larrañaga, grabatzailea eta idazlea\n"Errebolberra euskaldun batek asmatu zuen"\nBeñat Doxandabaratz Otaegi\nBere etxean egin dit ongi etorria, Donostiako Egia auzo herrikoian. Bere osasun makala dela eta, kezkatua dirudi Ramirok. "Orain, zelangoak diren gauzak, nire lehen emazteak eraman zuen gaitz berbera daukat nik", dio, umorea galdu gabe, baina. Bere etxeko egongelaren erdi-erdian, koadro handi bat gailentzen da, "nire lehen emaztea zenarena", adierazi dit berari so. Eskuinaldean, aldiz, argazki bat dago, zeinean Larrañaga On Juan Karlos erregea agurtzen ageri den. Nire interesa ikusirik, Erregeak Zarzuelan hartu zituenekoa dela dio, "Zuloaga margolariaz guk egindako liburua zela eta". Aitzakia bilatu nahian bezala, zera gehitu du: "Ez naiz monarkikoa, baina badakizu, Estatu burua da".\n-Zure aitaren bidea jarraiki, zu ere eskopetagilea izatekoa zinen. Baina azkenean beste bidezidor bat hartu...\nBai, patuak hala gura zuelako. Kontua da 1935ean gure aita hiltzean, dena aldapa gora jarri zitzaigula. Gure ama, dena den, moldatu zen gu aurrera ateratzeko, izan ere, oso jostun ona zen. Baina hala ere, gosea pasa genuen. Hainbeste, non nire aitak utzitako tailerrean zeuden makinak ere saldu behar izan genituen. Txakur txikirik ez genuen.\n-Nolanahi ere, ikasten segitu zenuen.\nBai, Maristetan lehen hezkuntza amaitu ondoren, moja zen nire izeba batek lagundu egin zigun nik bigarren hezkuntza Iruñeko eskola batean debalde egiteko. Ba, hain juxtu, han nintzela Gerra Zibila hasi zen. Eta horregatik nire familiagandik bakartua geratu nintzen, bost anaia-arreben artean zaharrena izanik, gainera.\n-Hasiera batean, Gerra Zibilak, Irakeko inbasioak bezala, hamar egun iraun behar zuen...\nBai, horixe. Gogoan dut 1936ko Sanferminetan lepoan zapiko gorria zeramaten gazte horiek, handik egun gutxira fronterako bidean ziren, Mauser fusilak aldean. Baina tristeena ez da hori, baizik eta beraiek ezagutzen ez zuten norbaitek agindutako zerbaiti amen egitea. Batzuk Lesaka aldera eta beste batzuk, Somosierra aldera.\n-"Bakarrik eta alargun" zure memoria liburuan diozu Errepublikako presidentea izandako Alcalá Zamora ezagutu zenuela...\nBai (A, gogoratu gero ale bat oparitzeko). Gerra aurretik izan zen, Soraluzera fabrika bat bisitatzera etorri zenean. Akordatzen naiz zelakoa zeukan ilea: zuri-zuria, haizeak harrotua. Gizon zuzena izan zen, baina orden publikoak ihes egitea galbidea izan zen Errepublikarentzat. Are gehiago anarkistak jesuitak kanporatzen, eskoletako kruzifijoak kentzen eta elizak erretzen (Soraluzeko Errege etxea eskolan legez) hasi zirenean. Orduan, katolikoek erabaki zuten hori guztia zelan edo hala geldiarazi behar zutela.\n-EAJ ere dudatan ibili zen batzuen edo besten alde egiteko...\nBai, jauna. Duda asko izan zuen, harik eta Lizarrako alkatea fusilatu zuten arte "separatista" izateagatik. Orduan, EAJk errepublikazaleen alde egin zuen, nahiz eta konbentzituta ez egon. Euskadiko guda galduta, gudari dezente erreketeekin joan ziren, horra hor, San Ignacio tertzioa.\n-Zu zeu, nazionalekin bat egin edo alde hartan "erori" zinen?\nErori, erori, izan ere, gerra hasierak Iruñean harrapatu ninduen. Bestela, gudarien ondoan egin nezakeen, lasai asko. Ebroko Batailan parte hartu nuen, bakarrik 15 urte nituela, sukaldari lanetan eta Zumalakarregi tertziokoentzat lehen lerrora arrantxoa eramanez.\n-Egia al da Ebroko Batailan buruz buruko borrokak maiz gertatzen zirela?\nBai, jakina. akordatzen naiz gure sarjentu batek duelu bat izan zuela poloniar brigadista batekin. Borroka itzel baten ostean, itzuli egin zen, odolez betea, poloniarraren kartera eskuan garaipen seinaletzat. Baina kartera hura irekitzean, hunkitu egin ginen: Bere emazte eta bi seme alaben argazkia zeukan. Hori da gerrak duen gauzarik krudelena, hau da, arrazoi barik hiltzea, nor eta ezagutzen ez duzun gizaseme bat, agian, zure aldean dagoenak baino antzekotasun gehiago izan ditzakeena. Hartara, Ortega y Gasset filosofoaren esaldia nireganatuz zera esango dut: "Gizakia eta bere zirkunstantziak".\n-Zeuri, zure "zirkunstantziek" ez zaituzte inoiz eraman alderdi polítiko batean afiliatzera...\nBai, eta akaso horregatik etorri zaizkit hainbeste kolpe, alde guztietatik. Baina, hala ere, ez naiz damutzen, nahiz eta ordainetan erraztasunik eduki ez liburu bat argitaratzeko orduan. Egia esanda, ni beti foruzalea izan naiz. Beti esan dut euskal gatazka foruak kendu zizkiguten garaitik datorrela, orain 150 urte. Badakizu, Bergarako besarkada-fartsa hura Espartero eta Marotoren artean. Zuk esan zer demonio egiten zuten mantxego eta murtziar batek euskaldunon geroa erabakitzen.\n-Zer egin zenuen gerratik bueltan?\nSoraluzeko kanoi lantegian hasi nintzen lanean, non torpedo jaurtigailuak ere egiten ziren. Gero, baimena eskatu nuen Eibarko eskopeta lantegi batera joateko apaindura marrazketa ikaste aldera, badakizu, eskopeten grabatua eta hori. Eta oso ondo etorri zitzaidan, handik gutxira soldaduska Zaragozan egiteko deitu eta bertan bitxigile batzuentzako lana egin nuelako. Ederto ordaintzen zidaten, gainera, etxean baino askoz gehiago.\n-Eta behin soldaduska eginda?\nNire kasa hasi nintzen grabatzaile modura, dendatxo bat eta guzti, nire emazteak eramaten zuena. Baina orduan ere beste soldaduska egitea egokitu zitzaidan: Nire herriari laguntzearena.\n-Eta nola izan zen hori?\nOso xinplea. Artolak, orduko alkateak esan zidan: "Ramiro, etorri egin behar dok ayuntamentuan secretario behar dogu eta". Eta nik onartu, hasierako urtetan xentimorik ez ikusi arren. Sasoi hartan, Soraluzen, 6.000 bizilagun izanda ere, bakarrik bi algoazil, kale garbitzaile bat eta ni neu geunden udaletxean. Pentsa. Gaur egun, ostera, herriak 1.000 biztanle gutxiago dituela, lanpostu horiek perretxikuak legez atera dira, kristoren soldatekin, gainera. Dena dela, hamabost urte pasata, zeregin hori utzi nuen. Nahikoa egin nuen herriaren alde, aizu! Eta nire tailerrean murgildu nintzen.\n-Zein zen gerra osteko giroa armagintzako ibar horretan?\nLoraldia bizi zen. Hainbeste lan zegoen hiru txanda jarri zirela. Ondorioz, kanpoko jende asko etorri zen, extremeñoak, gaztelarrak, eta abar., txaboletan bizitzen ere sartzen zirenak. Eta pisu bat hartuz gero, elkar "esplotatzen" zuten, sukalderako eskubidea zuten gelengatik kobratuz. Pixkanaka, karretila eramatetik lan bereziak egitera pasa ziren, baita batzuk ofizioetan espezializatu ere.\n-Ze pentsamolde zuten etorkin horiek?\nOrokorrean, JONS-eko Falangistak ziren. Gertatzen dena da Gipuzkoara etortzean sozialista bihurtu zirela.\n-Zenbatekoa zen zuen soldata?\nGure jornala bi pezeta eta erdikoa zen egunean, bederatzi orduko lanaren truke, igandeak barne. Gure gozagarri bakarra, igandetan seietan lana bukatu, espartinak jantzi eta zinemara joatea izaten zen "Tomasín"-en pelikula bat ikustera.\n-Eta zer diozu frankismoko errepresioaz?\nGehiagora joan zela. Baina hasieratik polizia nonahi zebilen. Hainbeste, probintzia bakoitzetik irteteko falangeko karneta behar zenuela. Erreketearenak, aldiz, ez zuen balio. Gu, adibidez, igandero Ermuan zegoen erromeriara joan ahal izateko, udaletxean "salbokonduktoa" (ibiltzeko baimena) atera behar genuen.\n-Borrokalari ohien arteko ikuspegi politiko ezberdinek zenbateraino kaltetzen zuten zuen elkarbizitza?\nEzertan ez. Gure desakordioak ez ziren ezer gaur egun dagoen enfrentamenduaren aldean, hala politikari zelan hiritarren artean. Konparazio batera, geuk musika elkarte bat sortu genuen, badakizu zeintzuen artean? Ba, sozialista, lauzpabost errekete eta gudarien artean. Harrapa ezak hori! Eta ondo eramateaz aparte, gerraren gainean ere berba egiten genuen, gai "tabu" izan barik. Beraz, ezin dut konprenitu gaur egungo gazteriaren zati batek duen gorrotoa euren moduan pentsatzen ez duenaren kontra.\n-Gaiaz aldatuz, azterketa baterako galdera: Noiz hasi zen armagintza Euskal Herrian?\nUi! Eztabaida franko egon dira horren inguruan. Nirekin konforme ez zeudelako armadako jeneralei ere aurre egin behar diet, pentsa. Kontuak kontu, frogatu dut Placencia-Soraluze, Eibar, Elgoibar, Ermua, Arrasate, Bergaran, eta abar, su-armak egiten zirela, noiz eta Amerikaren deskubrimendua baino lehen, zehazki, 1482an. Eta agiri hori Simancas-eko artxiboetan dago ikusgai. Bertan aipatzen da Eibarren egindako bi lombarden (kanoien) irteera, Medina Sidoniako dukearen enkarguz.\n-Eta nola garraiatu ziren?\nLaurogei idi bikoteen bidez eraman zituzten Deba ibaiaren bokalera arte. Bestalde, gauza jakina da 1512an arkautzak seriean egiten zirela, alegia, kolonizazioan zehar Hernán Cortés, Lope de Agirre eta konpainiak indioen kontra erabiltzeko.\n-Nola koordinatzen ziren armagintzako gremioak?\nKooperatiba baten modura funtzionatzen zuten lantegi horiek, Durango eta Arrasate artean sakabanatuak. Erregeak bitartekari bat bidaltzen zuen gremioekin negozia zezan. Geroztik, dekorazioa, xinplea izanda ere, armagintzari lotua joan da.\n-Lehen marrazki eskolak orduantxe sortu al ziren?\nEz, apur bat geroago. 1779an, adibidez, Marrazki Eskola sortu zuten, Caracasko Erret Konpainia Gipuzkoarrak babestua. 1794an, Konpainia desegin zenean Filipinasekoak hartu zuen lekukoa.\n-Gremioen lanmoldea noiz arte luzatu zen?\nBa, 1865 arte, Isabel II.ren aginduz, asmo jakin batekin: kapitalismoari bide ematea.\n-Ze lanbide berezi zeuden armagintza lantegi haietan?\nHorren kontura Soraluzeko mapa bat erakutsiko dizut, 1756koa. Bertan ikusten da gremioak nola aritzen ziren txinpartazko armak, aihotzak eta halakoak eginez (Erakutsi egin dit). Baziren "aparejeroak", "giltzariak" eta "kanoiariak". Hara zer dioen azken hauetaz: "Beraiek dira aukeratutako burdinezko plantxa batetik kanoia egiten dutenak. Hainbeste ganoraz egiten dute galda lana, non nazio batek ere ezin izan dituen imitatu. Horregatik dira hain estimatuak mundu osoan".\n-Hitz egin dezagun materialei buruz.\nDen-dena primerakoa zen. Hasteko, egur-ikatza; pika lantzak egiteko, intxaurrondo eta lizar zura; eta gero, Arrasateko altzairua erabiltzen zuten...\n-Hori aipatu duzula, egia al da Toledoko ezpata ospetsuak Arrasateko altzairuz eginak zeudela?\nBai, hala da. Konkretuago esanda Udalaitz mendiko altzairua. Are gehiago, zenbait toledotar etorri ziren Eibarrera ofizioa ikastera. Baita eibartarrak hara joan ere lanera. Gainera, damaskinatua, Toledon baino lehenago, Eibarren hasi ziren egiten.\n-Eta noren eskutik?\nEusebio Zuloagaren eskutik. Prozedura Placido Zuloagak hobetu zuen, hau da, margolariaren aita zenak. Damaskinatuak XIX. mendearen amaieran izan zuen bere gailurra, garai hartako gustuarekin bat zetorren eta.\n-Xinpleki azaldua, zertan datza damaskinatua?\nDamaskon jatorria duen artisau lan bat da, urrea edo zilarra altzairu edo burdinezko hondo batean txertatzean datzana.\n-Ez duzu uste euskaldunoi "marketing" historikoa falta izan zaigula?\nBai, bat nator iritzi horrekin. José de Artetxeren esaera bat ekarriko dut gogora: "Euskaldunak ez ziren sekula arduratu bere historiaz. Eta orain, jakina, aztarna batzuk baino ezin ditzakete aurki". Larregi badirudi ere, ez zaio arrazoirik falta; izan ere, euskaldun gehienok, lana txinatarren modura egin ondoren, bakarrik jan eta edanean eman izan dugu denbora. Hori medio, ni, beste batzuekin batera, saiatu izan naiz gabezia historiko horiek berreskuratzen.\n-Jendea harrituko duen armen inguruko datu bat...\nBa, beitu, esan dugunaren harira, zerbait esango dizut: lehen errebolberra euskaldun batek asmatu zuela: Manuel de Garate mendaroarrak. Samuel Colt-ek berea patentatu zuen urte berean, alegia, 1835ean. Nork esango zuen hainbeste pelikula eta tinta gastatuarazi dituen Colt-ak euskal anaia bikia duela. Garaterena kanoirik gabeko errebolberra zen, sei tiro egiten zituena.\n-Zure grabatuekin apaindutako arma paregabe horien artean, ba al dakizu non dagoen baten bat?\nMundu osoan zehar daude sakabanatuak. Hori bai, badakit oso baliotsua den bat Colliuren (Frantzia) agertu dela.\n-Zer iruditzen zaizkizu bisitatu dituzun arma museoak?\nBa, denetik dagoela. Batzuk zehatzak dira, baina beste batzuk nahasiak eta okerrak.\nBa, batzuk XVIII. mendeko armak XVI.koak balira bezala jartzen dizute; edo XIX. mendekoak direla ipini beharrean, XVII.koak direla. Ea jendeak sinesten duen, baina, noski, nirekin jai dute.\n-Eta bereziki liluratu zaituen museoren bat?\nBai, bada bat zur eta lur utzi ninduena. San Petersburgora hitzaldi bat ematera joan, eta amaitutakoan, liburu bat eta 24 kilateko urrezko damaskinatu bat eman nizkien oparian. Errusiarrei detailea gustatu eta hara zer esan zidaten: "Orain Hermitageko museo pribatua ikusteko pribilegioa izango duzu".\n-A ze luxua!\nBai, broma zela uste nuen. Are gehiago, Errusiako zarrena izandako jauregirantz gindoazela, Tatiana gidak esan zidan pribilegio hori izan zuen azken espainiarra Erregea izan zela, baina printzea zenean. Hala, errusiarren solemnitatea jarraituz, eskoltatua eraman ninduten Hermitageko sotora. Igogailuan jaitsi ondoren, uniformea kondekorazioz betea zuen emakume lodi batek, serio-serio, hainbat ate irekitzen joan zen, bata bestearen atzetik. Azkenean, azken atea zirudiena ireki zuenean, argiak piztu eta, kliska! Ezin nuen sinetsi begien aurrean neukana, "Mila eta bat gau"eko ipuina zirudien: Harribitxiz beteriko bitrinak, aurrehistoriako urrezko eta platinozko bitxiak, diamanteak, esmeraldak, zafiroak, maisulanak ziren besoko eta eskumuturrekoak, eta abar. Piezen dirdira zoragarri horrekin mareatu egiten zinen.\n-Antzinako armetan aditua izanez, ez al zaitugu ehiztaria?\nEz, egia esanda ehizak ez nau inoiz erakarri. Baina armen erabilera onaren aldekoa naiz. Egia da askotan erabilera okerra eman zaiela. Horrek, ordea, ez du esan nahi armak gizakiaren osagarri ona ez direnik kobazuloetan bizi zen garaitik. Osterantzean, honezkero otsoak eta basurdeak gure hirietan ere ibiliko ziren.\n-Kontuak kontu, Gipuzkoako armagintzak gero eta bustiagoa du bere bolbora......\nTristea, baina hala da. Soraluzen, adibidez, ia-ia desagertu egin da armagintza. "Euscalduna" fabrika zenaren arrasto bat baino ez da geratzen. Zeinek esango zuen hori! Izan ere, gerra ostean mila langiletik gora zituen. Nire txaparen zenbakia, 900 eta piko zen.\nLangileak Azkoititik menditik etortzen ziren, pentsa.\n-Eta Eibarren, nolakoa da egoera?\nHor ere zalditik astora, nahiz eta kalitatea mantendu. Alde batetik, desagertu ez diren lantegiak birziklatu egin dira, Alfa eta Orbea legez. Horiek arma motzak egitetik josteko makinak egin eta bizikletak egitera pasa dira, hurrenez hurren. Eta bestetik, badira lantegi batzuk, kopuruz gutxi egin arren, kalitateari eutsi diotenak. Hor azpimarratzekoa da mekanizazio faseak kenduta, artisau armen ekoizpen sistemak bere horretan dirauela, eskuz egiten baitira, langile bakoitzak bere espezialitatea gordetzen duela: kanoilaria, kulateroa, baskuleroa edo montatzailea.\n-Dena dela, ez dago gauza bera esaterik grabatzaile lanbideaz mintzo.\nZoritxarrez, ez. Lehen, berriz, eskopeta fabrika batean, Eibarko Aguirre eta Aranzabalen adibidez, 25 grabatzaile baziren. Harik eta asmazio modernoak agertu ziren arte, hala nola, elektro higadura edo makina erreproduzitzailea. Hortik aurrera 24 grabatzaile soberan zeuden.\n-Eta grabatuaren irakaskuntzari dagokionez?\nOso bestelakoa da. Orain irakasten dena askoz gertuago dago modalitate piktorikotik tradiziozko artista ofizioetatik baino. Izan ere, gaur egun dena ordenadore bidez diseinatzen da.\n-Jada jubilatua zeundela, 1983an, izena eman zenuen Filosofia eta Letrak ikasteko Deustuko Unibertsitatean, Donostiako Campusean. ¿Ustekabekoa edo hausnartutako zerbait?\nEz, aspaldian sartuta neukan arantza bat kentzeko izan zen: Batxilergo titulua lortu ahal izatea, zeren, ez edukitzean ate asko itxita izan ditut bizitzan. Jakin nuenean bazegoela lortzea Unibertsitateko sarrera eginda, ez nuen dudarik izan.\n-Nire partetik arinkeria badirudi ere, bi aldiz alargun eta berriz ezkondu zara. Ez zaitugu oso gizon arrunta izan horretan...\nEz, horretan zorte txarra izan dut. Nire lehen emaztea 26 urte partekatu eta gero hil zen. Sekulako kolpea izan zen. Egia esanda, oraindik ez naiz osatu (bere emaztearen koadrora zuzendu ditu bere begi grisak). Bera hil ondoren, Donostiara etorri nintzen, "Donostiako Aurrezki Kutxa"ra lanera, argitaratzen ziren liburuen akats zuzentzaile modura. Baina, animoz, hain makalduta nenbilen, non nire aitagandik jasotako eskopeta dotorea erabiltzear egon nintzen. Eskerrak lanaren bitartez Koldo Mitxelena eta Caro Baroja bezalako jende izugarria ezagutzeko aukera izan nuela. Asko aberastu nintzen euren solasaldi horietan, azken finean, pertsona ikasia naiz, baina ez intelektuala. Handik bi urtera alargun bat aurkeztu zidaten, seme-alaba barik bera ere. Eta tira, arrimatu egin ginen. Baina hamar urte pasata, bat-batean bihotzekoak eman eta hura ere hil egin zen. Nire oraingo emaztea ezagutu nuen arte, orain zazpi urte, tristuran eta bakardadean bizi izan nintzen, tabernetan janez eta hola.\n-Egin dituzun gauzen artean, ba al da harro egoteko moduko zerbait?\nBai, baina ez du zerikusirik nire lanarekin. Askoz harantzago doa. Zergatik? Nik gehien maite nituen pertsonekin egiterik izan ez nuena egiteko aukera izan nuelako. Alegia, ezagutu ez nuen galiziar emakume baten bizitza salbatu nuen. Etorkin batek esan zidan bere herriko iloba gaixo zebilela, tuberkulosiak jota. Baina sanatoriotik bota egin zutela haurdun egoteagatik...norena eta bere aitarena. Hortaz, kasuaren larritasuna ikusirik, nire laguntza eskaini nuen, hemengo ospitalean esanez neska hura gure herrira etorri berria zela eta modu hartan, senda zezaten. Gezur galanta, baina beharrezkoa. Onena, egin zidaten oparia izan zen: "Anis del Mono"-rena izandako botila bat orujoz betea, ezin aproposagoa neguko katarro horiek kentzeko.\n-Zer egingo duzu zure etxean pilatuta dituzun lanabes eta dokumentu mordoarekin?\nEman egingo ditut. Beranak, puntzoiak, zizelak, mailuak eta grabatuaren teknikan erabiltzen diren bestalako tresnak San Telmo Museora. Eta, bestetik, idatzizko dokumentu guztiak, Koldo Mitxelena Kulturunera. Gauza horiek hustuta, hain soinu ona duten piano elektriko horietako bat erosi eta bertan ipiniko dut, neure erara jotzeko.\nRamiro Larrañaga (Soraluze, 1924)\nRamiro Larrañaga Fernandez de Arenzana (Soraluze, 1924). Armagin familia batean jaioa. Maisu grabatzailea 1945etik eta idazlea. Bokaziozko artista autodidakta gisa, zizela erabiltzeko manera berriak garatu eta deskubritu zituen, bai grabatuetan, bai urrezko ezkutu-zigiluetan, bai errotuluetan. Idazle modura, berriz, Euskal Herriko armagintzaren inguruko bere ikerketa lanagatik nabarmendu da. Izan ere, artxibo eta museotan jardunez, lanbide honen hastapenak, bilakaera eta bestelako xehetasunak bildu eta argitaratu ditu. Halaxe, bere ikerlanak mundu mailan antzinako armetan adituak direnekin tratua izatera eraman du.\nArgazkiak: Beñat Doxandabaratz


Perretxikotako risotto lighta - Nutrizio Lagunak\nPerretxikoetako risotto lighta\n5 patata ertain\nPerretxiko 300 g\nZuhaitz-arroza edo carnaroli-a 250 g\nBarazki-saldaren 1 l\nArdo zuri-vasito 1\nGazta parmatar 50 g\nBERTSIO TRADIZIONALA: 675 KCAL | BERTSIO ARINA: 438)\nRisottoa da plater bonba horietako berehala ia dieta guztietatik ez bazenu formula ezkutua hura arintzeko desagertzen den bat.\nGuk dugu eta… Perretxikoetako gure risotto lighta 200 kaloria baino gehiagorekin errezeta tradizionalean eta, beraz, % 100etan erruko ahal zaitezela incarle-a hortza noizean behin libratzen duen errezeta gutxiago da.\nHura lortzeko, batetik gurin koipetsua baztertu dugu, eta olio-kantitatea eta beharrezko kantitate txikienerako Parmako gazta txikiagotu ditugu.\nEta haragiak, beste bategatik baztertu ditugu eta alde agertu dugu, lurrin eta zapore asko hari emateaz gain, bai saciantes-a hain batere kalorikoak ez diren perretxikoen.\nEmaitza: plater begetarianoa, haragia batzen ez denez gero ezta ere arrantzan eginda, eta askoz arinago betikoa baino.\nPERRETXIKOETAKO RISOTTO LIGHTIK URRATSEZ URRATS NOLA EGIN\n1- Salda berotzea. Jar ezazu berotzera barazki-salda. Perrexila garbitzen du, lehor ezazu, orri|hosto oso batzuk gordetzen ditu apaintzeko eta gainerakoak pikatzen du. Gazta parmatarra birrintzen du.\n2- Baratxuria eta tipula sueztitzea. Zuritzen du eta baratxuria eta tipula garbitzen ditu, eta txiki itzazu. Kazola batean, oliba-oliokoarekin suezti itzazu batzuei 5 minututan zehar gutxi gorabehera su leunetara.\n3- Perretxikoak salteatzea. Bitartean, perretxikoak garbitzen ditu. Zenbait oso uzten ditu apainketarako, eta gainerakorako pika itzazu zatitxo txikietan. Gehi iezazkiozu kazolari guztiak, eta dena 5 minutu gehiago inguru saltea ezazu.\n4- Arroza gehitzea. Behin perretxikoak tipularekin eta baratxuriarekin saltea ditzazunez gero, oso utzi zenituenak erretiratzen ditu eta gorde itzazu. Arroza gehitzen du kazolara, eta dena arin frijitzen du batera beste 5 minutu, eragiteari utzi gabe.\n5- Risottoa egitea. Ardo zuriko eta salda-cacillo bateko vasito-a isurtzen du, eta egosten da 15 minututan zehar, maiz eraginez, eta arroza hura xurgatzen ari izan ahala salda gehituz.\n6- Risottoa osatzea. Esandako denboran igarota, gehitzen ditu gazta, perrexila, gatza eta gustura, eta gainerako saldara piperbeltza eta, energikoki eraginez, 3 minutu gehiago egosten ditu. Atseden hartzea uzten die 2 minuturi, eta balio du.


DYA San Sebastián Egunean | Dya Gipuzkoa\nDispositibo berezia Donostiako egunerako\n17 urtarrila, 2020 AlbisteakDYA Gipuzkoa\nUrtarrilaren 19ko gaueko 22:00etatik urtarrilaren 21eko goizaldera arte, Donostia Kulturak antolatutako jardueretan gerta daitekeen intzidentzia ororori aurre egiteko eta Osakidetza Emergentziak-ekin elkarlanean aritzeko dispositibo berezia zabalduko du DYA Gipuzkoak, 30 boluntario baino gehiagorekin.\nHorrela, banderaren igoera eta jaitsieran, Elkarteko bi anbulantzia Konstituzio Plazaren inguruan egongo dira (Sarriegi Plaza eta Ijentea Kalea), eta Osasun Postu Aurreratu bat ere instalatuko da Udal Liburutegiko arkuetan.\nHaur Danborrada ere zaintzen egongo gara; anbulantzia bat Ijentea Kalean eta beste bat Hondarribia kalean. Halaber, Herritar Merezimenduaren eta Urrezko Danborraren domina emate ekitaldiei estaldura emango zaie.\nAzkenik, beste bi anbulantzia prest egon dira 112 zerbitzuak larrialdi egoeretan mobilizatzen dituen baliabideak indartu, eta jaiaz lasaitasunez gozatu ahal izateko.\n← Goza itzagu Gabonak ustekabekerik gabe\tHeziketa Segurtasunean eta Prebentzioan →


Bizkaia.Eus: - Mendekotasuna edota desgaitasuna dutenentzako egoitzak eta zentroak - Ezinduentzako aldi baterako egonaldiak - Aldi Baterako Egonalduak: Laburpena\nAldi Baterako Egonalduak: Laburpena\nDekretu honen xedea da Bizkaiko Foru Aldundiaren zentroetan eta hark itunduetan edo kontratatuetan urrituentzat ematen diren egoitzetako plazetan, aldi baterako egonaldian, sartzeko sistema orokorra arautzea.\nZentroak eta deitutako plaza kopurua\nEguneko arretadun egoitza zerbitzua ematen duten zentroak eta aldi baterako bete beharreko plazak ondoren zehazten direnak dira:\nOla egoitza. Sondikan dago (Gollechas, 18); 20 plaza izango ditu 2006ko uztailaren 15etik, denak aldi baterako egonaldietarako. Geroago, plazen kopurua 28ra heldu arte gehitu ahal izango da.\nPlazakola egoitza. Markinan dago (Plazakola auzoa, 35); aldi baterako plaza bat egongo da uztailaren 15etik aurrera.\nAtxarte egoitza. Abadiñon dago (Astola auzoa, 66); aldi baterako plaza bat egongo da uztailaren 15etik aurrera.\nEguzkia egoitza. Sopuertan dago (Castaño Viejo, 2); aldi baterako plaza bat egongo da uztailaren 15etik aurrera.\nZumelegi egoitza. Elorrion dago (B. Berriotxoa, 40); aldi baterako plaza bat egongo da uztailaren 15etik aurrera.\nZubiete egoitza. Gordexolan dago (Zubiete, 1); aldi baterako plaza bat egongo da abuztuaren 15etik aurrera.\nPlazen erabiltzaileen tipologiak.\nDeialdi honetan sartzen diren aldi baterako plazak tipologia eta autonomia-maila ezberdinak dituzten adimen urrituei arreta emateko dira; salbuespen bakarra Zubiete egoitzako plazak dira, hauek garapenaren nahaste orokorrak, autismoa eta haurtzaroko psikosia duten autonomia-maila ezberdineko pertsonentzat baitira.\nAldi baterako egonaldien zioak.\nHauexek izan daitezke aldi baterako egonaldiaren zioak:\nZaintzaile nagusiak atseden hartzea.\nZaintzaile nagusia hiltzea eta senideek urritua zaintzeko antolamendua eraldatu behar izatea.\nZaintzaile nagusiak eritasun akuturen bat edukitzea eta, ondorioz, ospitaleratu edo ebakuntza kirurgikoa egin ostean ospitaleaz kanpo sendatzeko denbora behar izatea.\nZaintzaile nagusiak eritasun akuturen bat duten beste senide batzuk (2. mailarainoko odol-ahaideak zein ezkontza-ahaideak) zaindu behar izatea eta, ondorioz, senideak ospitaleratu eta ospitaleaz kanpo sendatzeko denbora behar izatea.\nZaintzaile nagusiari senide bat hiltzea, bigarren mailarainoko odol-ahaidetasuna edo ezkontza-ahaidetasuna duena.\nZaintzaile bakarra egotea eta lanik gabeko aldi bat behar izatea urrituen arreta berrantolatzeko.\nUrritua etxez aldatzea edo bizi den etxean obra garrantzitsuak egitea, obrak irauten duten bitartean edo etxez aldatzeko behar duen denboran zehar.\nBizkaitik kanpoko egoitzetan dauden pertsonek oporrak edukitzea, eta lehenengo mailarainoko odol-ahaiderik ez edukitzea edo ahaideek urritua zaintzeko gaitasunik ez izatea.\nEskabidearekin batera alegatzen den zioaren frogagiri ofiziala ere aurkeztu behar da.\nNolanahi ere, egonaldiek 5. artikuluan ezartzen den gehieneko iraupena izango dute.\nGutxieneko egonaldia egutegiko hamabost (15) egunekoa izango da.\nAldi baterako egonaldia eskatzeko zioa zaintzaileak atsedena hartu nahi duela denean, egonaldia gehienez hiru hilekoa izango da egutegiko urte bakoitzeko. Udan (ekaina, uztaila, abuztua eta iraila) zio horregatik eskatzen diren egonaldiak aldizkakoak izango dira, gehienez hilabetekoak, eta egonaldi batetik bestera gutxienez hilabeteko tartea utziko da. Eskabidean ez bada epealdi jakin bat zehazten, ekinetik irailera bitarteko aldian plazak hamabost (15) egunetarako adjudikatuko dira.\nAldi baterako egonaldiaren zioa laugarren artikuluko 2, 3, 4, 5, 6 eta 7. paragrafoetan adierazitakoetako bat bada, gehienezko iraupena hiru (3) hilekoa izango da; nolanahi ere, aparteko kasuetan egonaldia hilabete gehiago luza daiteke (Pertsona Ezinduen Zerbitzuak adierazi behar du kasua apartekoa dela, arrazoiak azalduta). Kasu horietan adjudikazioak hilabetekoak izango dira eta, eskabidean alegatutako zioa dirauela frogatzen bada, beste hilabetez luzatuko da harik eta aipatu gehieneko epera heldu arte.\n4. artikuluko 8. paragrafoan aurreikusitako kasuan, gehieneko egonaldia hilabetekoa izango da udan, eta Gabonetan eta Aste Santuan 15 egunekoa.\nAldi baterako egonaldietarako plazak eskuratzeko baldintza orokorrak.\nUrrituentzako aldi baterako egoitza zerbitzuak eskatu nahi dituztenek hurrengo baldintzak bete behar izango dituzte:\nLegezko egoitza Espainiako lurraldean eduki behar da.\nEskabidea formalizatzen denean 18 urte edo gehiago eduki behar dira, edo 40 urte bete formalizatzen den urtean.\nEskatzaileak frogatu behar du Administrazioari dagokionez hiru urte, gutxienez, egon dela auzotarturik Bizkaiko Lurralde Historikoan; ezinbestekoa da urte horietako bat eskabidea aurkeztu aurrekoa izatea.\nEskatzailea legez ezgaituta badago, aurreko betekizuna legezko tutoreari eskatuko zaio, ezgaituak berak betetzen ez badu. Kasu honetan, aurrekoaz gainera urritua administrazioari dagokionez eskabidea aurkeztu aurreko urtean Bizkaiko Lurralde Historikoko auzotarra izan dela frogatu behar da. Tutorea xedetzat tutoretzak bereganatzea duen erakunde publiko edo pribatua bada, ez da bete behar tutorearen auzotartasun administratiboaren betekizuna.\nEskatzaileak, eskabidea aurkezten denean, %33ko minusbalio-gradua edo handiagoa izan behar du aintzatetsita, minusbalioaren gradua aintzatetsi, adierazi eta kalifikatzeari buruzko abenduaren 23ko 1971/1999 Errege Dekretuan ezarritakoaren arabera.\nDeitutako plazak eskuratzeko ezartzen diren tipologietako bat bete behar da, 3. artikuluan jasotzen diren preskripzioen arabera.\nEkainaren 7ko 96/2005 Foru Dekretuan, urrituentzako egoitza zerbitzuak eskuratzeko zerrenda orokor bat arautu da; bada, zerrenda horretan onartzen den pertsonak artikulu honetako lehen 4. idatz-zatietan ezarritako betekizunak bete beharko ditu.\nEskabideak, agiriak eta aurkezteko epea.\nAldi baterako egonaldietarako plazak hasieran adjudikatzeko prozesuan parte hartuko dute deialdi hau Bizkaiko Aldizkari Ofizialean argitaratu eta hurrengo egunetik zenbatzen hasiko den egutegiko 8 eguneko epearen barruan aurkezten diren eskabide guztiek.\nEgun horretatik aurrera aurkezten diren eskabideak ez dira aldi baterako lehenengo egonaldiak adjudikatzeko kontuan hartuko, baina itxaron-zerrenda batean sartuko dira.\nDekretu hau indarrean dagoen bitartean, deialdi honen xede diren egoitza zerbitzuetako plazak eskuratzeko eskabideak interesatuek edo horien legezko ordezkariek egingo dituzte; horretarako, dekretu honen 1. eranskineko eredu ofiziala aurkeztuko dute eskatutako egonaldia hasi baino gutxienez bi (2) hilabete lehenago. Behar bezala frogatutako larrialdiak, alabaina, salbuespen izango dira.\nEspainiako estatuko egoitza baimenaren legezkotasunaren frogagiria.\nZerbitzua eskuratuko duen pertsonaren, bere bizikideen eta, edukiz gero, legezko tutoreen errolda-ziurtagiria eta erroldako antzinatasuna.\nZerbitzua eskuratuko duen pertsonaren NANaren fotokopia eta, edukiz gero, legezko tutorearena.\nLegezko ezgaitasuna duenak, ezgaitasunaren eta tutoretzaren epaiaren fotokopia eta kargua onartzearen autoa aurkeztu beharko ditu.\nBankuko fitxa, eredu normalizatuaren arabera.\nAldi baterako egonaldirako plaza eskatzen duen pertsona ebazpen irmo bidez onartu bada ekainaren 7ko 96/2005 Foru Dekretuak arautu duen urrituentzako egoitza zerbitzuak eskuratzeko zerrenda orokorrean, ez ditu aurreko agiriak (1-5 idatz-zatiak) aurkeztu beharrik izango.\nEskaeraren zioa den inguruabarraren frogagiria.\nEgoitza jakin bateko aldi baterako egonaldirako plaza eskatzen duenari eskatutako zentro horretako egonaldiak baino ez zaizkio adjudikatuko.\nEskaeraren zioa atseden hartzea edo oporrak hartzea denean, eskatzen den epealdi bakoitzeko eskabide bat aurkeztuko da, 7. artikuluan ezartzen den aurrerapenarekin betiere.\nEskabide berean epealdi bat baino gehiago eskatzen bada, horietariko bat adjudikatzen denean beste epealdi guztiak isilbidez ukatuta geratuko dira. Eskabidean ez bada epealdi jakin bat zehazten, plazaren bat hutsik dagoenean hilabeterako adjudikatuko da; ekainetik irailera bitarteko aldia horretatik salbu dago, 5. artikuluan xedatu den bezala.\nPlaza eskuratzeko eskabideak Bizkaiko Foru Aldundiaren Gizarte Ekintza Sailaren erregistroan aurkez daitezke (Nikolas Alkorta kaleko 4.ean), edo azaroaren 26ko 30/1992 Legeko 38. artikuluan ezarritako edozein eratan, betiere dekretu hau indarrean dagoen bitartean.\nEskariak ez badira osorik aurkezten edo eskaturiko agirietako bat falta bada, eskaria egin duen pertsonari eskatuko zaio, azaroaren 26ko 30/1992 Legeko 71.1 artikuluan ezarritakoaren arabera, hamar (10) egun balioduneko epean akatsak zuzen ditzan, eta manuzko agiriak aurkez ditzan; eta ohartaraziko zaio hala egin ezean eskaria ezetsitzat emango dela, 42. artikuluan aurreikusitakoaren araberako ebazpenaren bitartez.\nAdministrazioak kontsultak egin ditzake beharrezko fitxategi publikoetan deialdiaren beharkizunak eta plazen adjudikazioa behar bezala aztertu ahal izateko.\nDeialdi honetako informazioa eta datuak Datu Pertsonalen Babesari buruzko abenduaren 13ko 15/1999 Lege Organikoaren babespean daude.\nLegezko arauketa eta Eskaera Formularioa\nAldi Baterako Egonalduak


kritiken hemeroteka » Lan kolektibo bat kolektiboarentzat\n« Pandemiaren azaletik | Hiri iluna »\nFrancoren bilobari gutuna / Askoren artean / Susa / EHAZE, 2019\nLan kolektibo bat kolektiboarentzat Aiora Sampedro / Berria, 2020-05-03\nSusa argitaletxeko Ganbila sailean orain arte argitaraturiko hiru antzezlanetan azkena da Francoren bilobari gutuna. Bi bertsolariren lana dugu, gainera: bertsozaleoi (eta ez hain zaleei) ezagunak zaizkigun Igor Elortzak eta Unai Iturriagak Artedrama, Dejabu Panpin Laborategia eta Le Petit Theatre de Pain taldeekin elkarlanean idatzia. Editorialaren sar-hitzak zehazten du egiletza kolektiboaren garrantzia, antzerki zuzendarien lanerako estrategiarekin zuzenean lotua dagoelako, “euskal gizartearen esperientzia errealetan sorburua izaki, aktoreen inprobisazioaren bitartez eratzen den ikuskizunak egiletza kolektiboari zor diola. Horrela, testua Unai Iturriagak eta Igor Elortzak sinatzen badute ere, idazleak baino, gidoi finkatzaileak ditugu”. Beraz, duela hamabost egun iruzkindutako Miren Tirapuren Bazterreko ahotsak piezan azpimarragarria bazen zuzendariaren esku hartzea bere biografiarekin estu loturik zegoelako, hemen iruzkingai dugun kausan, hain justu kontrakoa da nabarmengarria; hau da, testuaren desagerpena.\nKatarsia. Hala definitu du editorialaren eskutik datorren sarrera testuan antzezlanak ikusle-irakurlearengan uzten duen oihartzuna. Baiki, gaur egun irakurrita, testuak are esperientzia emozionalagoa eragiten du, krisiarengatik abandonatutako ospitale bateko gorabeherak iruzkintzeari beste prisma batetik begiratzen baitiogu orain.\nUmore absurdoz bustitako kritika zuzena egiten zaio ustelkeriari ospitale delirante honetako gaixoen eta langileen bitartez. Mezua zuzena da, baina ez, ordea, leuna. Gertukoak zaizkio irakurleari ospitaleko langileek saihestu behar dituzten arazoak, egunerokotasunean agertzen direnak, eta krisi egoeran nabarmen geratu den bezala, gaixoari zuzenean eragiten diotenak; hargatik dira mingarriagoak lanean planteatzen diren hutsuneak: kainismoa, irabazi-gosea, esplotazioa. Deshumanizazioa. Idazkera estilo soil horren eraginez, erritmo biziari jarraitzen dio tramak dialogoetan, irakurlea antsietatez kolapsatzera eramateraino.\nBestalde, drama antzeztua ikusi duenak jakingo du eszenaratze soila duela, egiazki, idazlanean, akotazioekin ia osorik zehaztua, irakurlearentzako jarraibideak oso zehatzak gertatzen dira. Eszenaratze eskematiko horrek testuaren garrantzia nabarmenago bihurtzen du lan honetan, zeina mezu nagusia bereizten ahalegintzen bada ere, umore absurdoa baliatuz arazoaren planteamendutik harago, hausnarketa metaliterario nahiz metafisikoetara ere gerturatuko baita. Hartara, iragarle gertatzen dira 9. Agerraldia: Antzerkiaren azalpena bezalako atalak. Ximun Fuchsen hitzostean antzezlanak antzerkiaren inguruan plazaratu nahi dituen oharren inguruko eztabaida planteatzen da, eta zuzendari baxenabartarraren tesia interesgarri suerta liteke teatro politiko honen nondik norakoak ulertzeko.\nArantxa Iturberen eskutik datorren prologoan dagoeneko hainbat euskal ikuslek gozatu duten antzerkiari esker ona adierazten dio idazle alegiarrak.


Green&Play “Umeentzako arkitektura eta jasangarritasun hezkuntza”ri buruzko I. Jardunaldiak – Wikitoki\nGreen&Play “Umeentzako arkitektura eta jasangarritasun hezkuntza”ri buruzko I. Jardunaldiak\nMaiatzak 11 eta 15 arteko astean Civican -en Green&Play, “Umeentzako arkitektura eta jasangarritasun hezkuntza”ri buruzko I. Jardunaldiak burutuko dira, Sinergia Sostenible elkarteak antolatuta, Nafarroako Kutxa Fundazioa-ren laguntzarekin eta Euskal Herriko Arkitektoen Elkargo Ofizialaren babesarekin.\nAntolatutako jardunaldi hauek publiko guztientzako jarduera batzuk izango dituzte, umeentzako tailerrak, ume eta hiri pedagogiari buruzko proiektuen erakusketa ibiltaria eta txikienentzako arkitektura liburuen gidaren aurkezpena.\nElkartoki eta Arkitente, biak WikiToki-n proiektu egoiliarrak, “Arkitektura eta jasangarritasun hezkuntza umeentzat” izeneko erakusketaren ekoizpenean kolaboratu dute, Sinergia Sostenible-k antolatutako jardunaldi hauen barruan azaltzen dena.\nElkartoki eskolako patioen markoan garatzeko programa esperimentala da, dinamika eta harreman komunitarioak hobetu nahi dituzten prototipo eta interbentzio artistikoen bitartez espazioa eraldatzea proposatzen duena eta Ttipi Studio-k gidatua.\nArkitente arkitektura eta hiriarekiko interesa eskoletara hurbildu nahi duen web didaktiko formatuko programa da, Zaramari-k zuzentzen duena eta urbanbat hiri pedagogia proiektu barruan dagoena.\n“Arkitektura eta jasangarritasun hezkuntza umeentzat” izeneko erakusketa, 2014eko Maiatzean ospatutako Playgrounds “Ume eta gazteentzako arkitektura hezkuntza I. Topaketa Espainian” topaketaren harira sortu da. Topaketa honetan arkitektura eta hezkuntza arloetan lan egiten duten 50 elkarte baino gehiagoren artean harremanak eta elkartrukeak sortu ziren.\nEra berean, Arkitente programa gonbidatua izan da jardunaldien barruko “Pedagogian berritzen hiri ekologiaren bidez” mahai-inguruan partehartzera, Sinergia Sostenible eta StepienyBarno-ko Lorenzo Barnorekin batera.\nTIPI May 16, 2015 December 1, 2015 Wikitoki munduan No Comments\nBazkarideiak: Elkarren arteko laguntzarako bazkariak (food4thoughts) →


Aldaketak WhatsApp taldeetan! — Gaztezulo\nAldaketak WhatsApp taldeetan!\nAldaketak WhatsApp taldeetan! Dela afari bat egiteko, opari bat erosteko, seme-alaben etxekolanak errepasatzeko... zure WhatsApp-a gorroto dituzun taldez beteta badago adi, albiste ona dugu zuretzat! https://www.gaztezulo.eus/albisteak/aldaketak-whatsapp-taldeetan https://www.gaztezulo.eus/albisteak/aldaketak-whatsapp-taldeetan/@@download/image/ilustracion-whatsapp-635x480.jpg\nDela afari bat egiteko, opari bat erosteko, seme-alaben etxekolanak errepasatzeko... zure WhatsApp-a gorroto dituzun taldez beteta badago adi, albiste ona dugu zuretzat!\nHartu zure mugikorra eta ireki WhatsAppa; zenbat talde dituzu? Horietako zenbat erabiltzen dituzu? Eta zenbat dituzu isilik? WhatsApp komunikazio tresna praktikoa eta erabilgarria da, gure egunerokotasunean ezinbesteko bihurtzeraino. Baina batzuetan astuna ere bada; app honen ezaugarri gogaikarrienetako bat taldeak dira. Bat-batean, norbaitek talde bat sortzen du afari bat antolatzeko, urtebetetze bat prestatzeko, opari bat erosteko... eta zure gogoaren kontra sartzen zaituzte. Noski, taldetik ateratzeko aukera duzu; baina halakorik gehiago ez gertatzeko WhatsAppek berritasun bat aurkeztu du.\nKonponbidea sinplea da; hemendik aurrera, taldeetan sartu gaitzaten baimena eskatzeko aukera izango dugu. Nola? Gure WhatsAppeko konfigurazioa aldatuz. Beraz, guk hala nahi badugu, hemendik aurrera baimena eskatu beharko digute talde batean sartu aurretik:\n1. Irudia: Taldeetara nork sar zaitzakeen aukeratu: "Denak", "Nire kontaktuak" ala "Inor ez".\n2. Behin aukera eginda, taldean sartu nahi zaituenak zuri baimena eskatzeko mezua jasoko du.\n3. Zuk, aldiz, taldera sartzeko gonbidapena jasoko duzu.\nOnena? Aukera hau GAURTIK AURRERA dagoeneko martxan da, beraz, ez duzu itxaron beharko proba egiteko. Dena den, baliteke oraindik ez ikustea; hala gertatzen bazaizu, aplikazioa eguneratzea gomendatzen dizugu.\nEta zergatik da garrantzitsua WhatsAppek txertatu duen berritasun hau? Gure pribatutasunean aurrera pauso bat delako. Gogoratzen duela gutxi Berto Romero aktore eta aurkezleak kontatu zuen anekdota? Bada tresna honekin, hemendik aurrera halakoak gertatzea ekiditeko aukera izango dugu. Eta gogoratu; talde berri batera sartzeko gonbidapena jasotzen baduzu, 3 egun izango dituzu erantzuteko gonbidapena iraungi aurretik.


Irekia Eusko Jaurlaritza - Gobierno Vasco :: Erabakia, 5.000.000 eurotik gorako gastuak baimentzeko, kooperatiba edo fundazioaren titularitatea duten itunpeko sareko ikastetxeetan egin beharreko inbertsioak finantzatzeko. (2015-03-10(e)ko Kontseiluan hartutako erabakiaren laburpena)\nErabakia, 5.000.000 eurotik gorako gastuak…\n12,8 MILIOI EURO HEZKOOP-2015 DEIALDIRAKO\nGobernu Kontseiluak, Hezkuntza, Hizkuntza Politika eta Kultura sailburuaren proposamenez, gaurko bileran onartu du haien titularitatea kooperatiba edo fundazioa den itunpeko sareko ikastetxeetako inbertsioak finantzatzeko diru-laguntzak deitzen dituen agindua (HEZKOOP-2015).\nAgindu honek 12.800.000 euroko zenbateko globalean diru-laguntzak deitzea du helburu, hezkuntzan erabiltzeko eraikinak eskuratzera edo eraikin berriak egitera eta daudenak zabaltzera, ordezkatzera eta indarreko legeriak exijitutako baldintzetara egokitzera bideratutako inbertsioak egiteko irakaskuntza-kooperatibek edo itunpeko ikastetxeen titularrak diren fundazioek hitzartutako maileguak finantzatzeko.\nNabarmentzekoa da, hezkuntza zentroen titular diren kooperatiba eta fundazioak finantza-ahalegin handia egiten ari direla euren eraikin eta instalazioak legediak eskatzen dituen betebeharretara egokitzeko, azken urte hauetan, legedi horrek aldaketa sakonak izan baititu.\nErrealitate hori ezagutzen duenez, Sail honek ikastetxeek jasaten duten zama finantzaria arintzen lagundu nahi du. Beraz, 2008tik deitu gabe zegoen deialdi honi heldu zaio berriro.\nItunpeko ikastetxeek, Haur Hezkuntzan, Lehen Hezkuntzan, Derrigorrezko Bigarren Hezkuntzan eta Hezkuntza Berezian, lortu ahal izango dute diru-laguntza, baldintza hauetakoren bat betetzen badute: irakaskuntza-kooperatiba gisa edo fundazio gisa eratuta egotea, fundazioen kasuan betiere estatutuetan hau ezartzen bada: desagertuz gero, likidatzeko operazioen ondoriozko ondasun guztiak Euskal Autonomia Erkidegoko Administrazio Orokorrari emango zaizkio.\nHalaber, Batxilergoko eta Lanbide Heziketako ikastetxeek lortu ahal izango dituzte diru-laguntzak, haien bazkide nagusien artean Haur Hezkuntza, Lehen Hezkuntza, Derrigorrezko Bigarren Hezkuntza edo Hezkuntza Berezia eman eta itunduta duen ikastetxe kooperatibo bat baldin badute eta aipatutako baldintzetako bat betetzen badute.\nDiruz laguntzeko modukoak dira ikastetxeen titularrek 50.000 euroko edo goragoko zenbatekoan hitzartutako maileguak, inbertsioak bukatzeko epea 2008ko ekainaren 1etik 2014ko abenduaren 31ra bitartekoa bada.


Altsasun gainezka nahi dugun bakarra errespetua eta justizia dira | EA - Eusko Alkartasuna\nHasiera » Albisteak » Altsasun gainezka nahi dugun bakarra errespetua eta justizia dira\nEusko Alkartasunak dei egiten die Espainiako alderdi ultraeskuindarrei ankerkeria ez dezaten baliatu bozka gutxi batzuren truke\nEusko Alkartasunak dei egiten die Espainiako alderdi ultraeskuindarrei altsasuarrak eta Altsasu bakean utz dezaten. Inolako ordezkaritza instituzionalik ez duten alderdiek egin nahi duten okupazio politikoaren aurrean, EAk erabat arbuiatzen du Sakanako herri hau demonizatu, mindu eta konfrontazioz bete nahi izatea, Nafarroarekin zer ikusirik ez duten espainiar gutxi batzuen bozkaren truke.\n“Euskal Herrian bakegintzan eta normalizazioan lanean gabiltza. Bide honetan – bake kulturatik, desmilitarizaziotik eta elkarbizitzatik- ekarpenak egin nahi dituen oro ongietorria izango da. Baina faxismoa hauspotu, eta altsasuarren hitzen entzungor diren jarrerak ez ditugu ez behar, ez nahi”.\n“Altsasuk errespetua eta justizia merezi du. Errespetua behin eta berriz altsasuarren zabaldu duten mezuari: Bakean bizi nahi dutela, eta bakean utz diezaietela. Eta justizia, 2 urte daramatzatelako 7 gazte kartzelan dituztela, eta ezarri ahal izan zaizkien erabaki juridiko ankerrenak pairatzen, taberna istilu hutsal bategatik”.\n“ Egoeran honen aurreran, Eusko Alkartasunatik ziur gaude nafar gizarteak orain arte izan duen jarrera duin eta irmoa mantenduko duela. Era berean Altsasuko herritarrek erakutsi duten elkartasuna bueltatu nahi diegu asteburu honetan, eta gure babesa adierazi noiz eta espainiar indar faxistak herri oso baten mina areagotu nahi dutenean bere interes politikoetarako soilik. Horrelako konfrontazioa handitu eta bakegintza lana zapuztu nahian. Espainian bada iraganeko garaiak faltan botatzen dituenik, baina euskal gizarteak tinko bakera eta etorkizunera begira darrai; jarrera honen adibide argia Altsasuko herritarrek eman dutena da. Utzi Altsasu bakean, eta errespetatu ezazue”.


Mastodon irabazi asmorik gabeko erakundea da orain - Lemmy.eus\nMastodon irabazi asmorik gabeko erakundea da orain\nIn June, I was able to officially register Mastodon gGmbH after nearly 8 months of legal work (“gGmbH” means “non-profit limited liability company”). A non-profit limited liability company in Germany is structered and operates similarly to a for-profit limited liability company with a few key differences. The founding document of the company is written such that the activity of the company is working towards goals that benefit the public; the shareholders may not receive any revenue from the company’s activities and can at most withdraw the funds that they originally paid in; employees may not receive extraordinarily high wages; and the company can receive donations which are then tax-free, although any other income that does not fit the definition of a donation continues to incur various taxes.\nEugen Rochkok, Mastodon softwarearen sortzailea eta instantzia handienaren mantentzailea denak, Mastodon irabazi asmorik gabeko erakunde bihurtu du. Eugenek bere soldata bertatik jasotzen du.\nAzkenaldian Eugenek kritika batzuk jaso ditu batez ere mastodon.social instantzia kudeatzeko moduagatik eta edozein dirua-iturri onartzeagatik, baita instantziaren kode etikoa betetzen ez duten iragarleengandik ere: https://seedy.xyz/posts/0005-open-letter/\nEta zuk, zein iritzi duzu Mastodon instantzien dibertsitate eta banaketari buruz? Eugenen erabakiren bat duzu? Ona edo txarra iruditu zitzaizun? Aldaketa honek zer suposa dezake orain artekoarekin alderatuta?\nInteresgarria bidali duzun gutun irekia. Denbora-lerro lokala edukitzea da Mastodonen onena. Home eta federatua ez ditut inoiz begiratzen. Mastodon.eus instantziako lokala begiratzen dut normalean. Horregatik eskertzen dut euskara bakarrik ikustea, espero ez nuen “arnasgune” batekin topo egin dut.\nEuskarazko instantzia bat baino gehiago daude. Beste instantzia batzuetan euskaraz ari diren pertsonak daude. Jendea jarraitzen ez baduzu eta zure denbora-lerro pertsonala begiratzen ez baduzu (lehenetsitakoa), euskaraz diarduen jende eta eduki horiek galtzen dituzu. Mastodonen erabilera estandarragoa egitea gomendatzen dizut, beti, salbuespenik gabe, dena euskaraz soilik ikustea ezinbestekotzat hartzen ez baduzu behintzat.\nZenbait hizkuntza dakizkit eta beste zenbait ulertzen ditut gutxi gora-behera. Niretzat, munduko beste txokoen berri izatea bertakoen eskutik oso aberasgarria da. Ikaragarri disfrutatzen dut, hainbat borrokaren eta ikuspegiren berri izan dezaket gogoa dudanean hedabideen/lobbyen bitartekaritzarik gabe (atzo Zelanda Berriko irakasle software librezale baten bitartez oso gauza interesgarrien berri izan nuen). Dena lagunen bitartez eta lagunek erantzundako edo bultzatutako edukien bitartez. Denboralditxo batez proba egitea gomendatzen dizut, jarraitzen dituzunak kudeatuz gero sare ederra egituratu zenezake. Ideia bat baino ez da, besterik gabe.\nBai, eskerrik asko. Twitterren asko ibili nintzen garai batean eta beste hizkuntza eta jendeekin gozatzen-ikasten badakit. Baina momentuz denbora-lerro lokal hori da nahi dudana. mastodon.jalgi.eus instantziako batzuk jarraitzen ditut, adibidez, eta Home edo denbora-lerro pertsonala begiratzen dudanean ikusten ditut. Baina gutxiago, egia da. Akaso aldatuko ditut ohiturak, ikusiko da!\nEz dut arazorik ikusten erakundearekin. Pertsona horrekiko, ez dut ezer gehiago edo hobeagoa espero. Arrazoia ez dut hemen emango.


Urdaibai Biosfera Erreserbako Garapen Iraunkorreko Estrategia (2009-2015) - Eusko Jaurlaritza - Euskadi.eus\nUrdaibai Biosfera Erreserbaren 2009-2015 Eperako Garapen Iraunkorrerako Estrategia\nUrdaibai Biosfera Erreserbaren 2009-2015 Eperako Garapen Iraunkorrerako Estrategia Urdaibain eskumenak dituzten eragileen arteko konpromiso partekatuaren fruitua da. Ahalegin guztiak eskualdea susta tzeko bideratu nahi dituen tresna dugu honako hau; baliabide naturalen kon tserbazioa eta garapen ekonomiko eta sozial iraunkorra bateragarri egin nahi ditu era orekatuan.\nUrdaibaik balio berezia du, eta Euskadik harro egon behar du harekin; nazioartean ere aitortu egin zaio balioa, UNESCOk Biosfera Erreserba izendatu baitzuen 1984an. Eusko Legebil tzarrak eremu honen Babesari eta Antolamenduari buruzko 5/1989 Legea onartu zuen, bertako ekosistema mul tzoa babesteko eta haien berreskurapena bul tza tzeko asmoz, balio handia dute-eta naturaren, zien tziaren eta ingurumen hezkun tzaren ikuspegitik. Lurralde garapenerako eredu bat ezar tzea zen helburua, beraz; garapen ekonomikoa eta soziala auzitan jarri gabe, balio naturalak zein kulturalak babestea ahalbidetuko zuen eredu bat ezartzea, alegia.\nUrdaibai Biosfera Erreserbaren 2009-2015 Eperako Garapen Iraunkorrerako Estrategiak aprobe txatu egin nahi ditu sektoreka eta hainbat arlotan abian jarritako planen harira sortutako sinergiak (2008-2014 Eperako Bioaniztasunerako Estrategia, 2008-2012 Eperako Klima Aldaketaren Aurkako Euskal Plana, Ingurumenaren aldetik Iraunkorra den Kontsumo Euskal Plana eta Euskadiko 3E-2010 Energia Estrategia, besteak beste), aurrerapausoak emateko Garapen Iraunkorrerako Ingurumen Euskal Estrategiak ezarritako helburuetarantz.\nDokumentu hau, bestalde, prozesu luze baten emai tza da. Prozesuan herri erakundeetako, gizarteko, arlo ekonomikoko eta lurraldeetako eragile pribatuek eta publikoek parte hartu dute, baita herritarrek ere. Helburua estrategia lagungarria sor tzea zen; etorkizuna bideratzeko lagungarria, batetik, eta Urdaibai, eta Euskadi osoa, ikerkun tzari, esperimentazioari eta ondare naturalaren kon tserbazioa eta garapen ekonomikoa eta soziala bateratu nahi dituzten ekimenen garapenari dagokienez lurralde berri tzaile bezala erreferentzia bihurtzeko lagungarria, bestetik.\nDokumentu hau ez da ofizialki onartu, beraz, ez da erreferentziako dokumentua.\nUrdaibai Biosfera Erreserbaren 2009-2015 Eperako Garapen Iraunkorrerako Estrategia. Dokumentu ez ofiziala (2,14 Mb)


Euskal kulturaren topagune - Gazteberri.eus\nEuskal kulturaren topagune\nPublished13 abendua, 2010\n(Argazkia: Txelu Angoitia)\nUgari dira igarotako udazkenak Durangoko lehenengo Euskal Liburu eta Disko Azoka antolatu zenetik. Eta dagoeneko, azokaren 45. edizioa izan da non Durangoko kaleak kulturaz blai egon diren abenduaren 4tik 8ra. Guztira, 285 stand ezarri ziren eta 505 nobedade aurkeztu ziren Euskal Liburu eta Disko Azoka honetan ‘auzolana’ ezaugarri nagusi izan zuena.\nHistorioz beteriko ekitaldia dugu Azoka 1965ean antolatu baitzen lehenengo azoka. Gauzak asko aldatu dira hago urtetik gaur egun arte, alabaina, aipagarri da jaio zen helburuarekin finko mantentzen dela Euskal Herriko liburugintza eta diskogintzaren ekoizpena ezagutzera ematea zuen xede eta du xede. Bide batez, Durangoko Euskal Liburu eta Disko Azoka, argitaletxe, diskoetxe eta banatzaileen azoka da, alabaina, argitaplenik ez duten erakunde edota elkarteek ere parte hartu dezakete.\nGerediaga elkarteak eman zion bizitza azokari eta izugarrizko lana egin zuen euskal kulturaren zabalkundea errealitate bihurtzeko. Gerediaga elkarteak Durango euskalgintzan jardutean, euskal topaleku batean pentsatu zuen eta lehenengo urtean 19 erakusle izan zituen azokak. Hasierako urteetan liburuak eta diskoak nagusi izan ziren eta gerora, DVD, bideo eta euskarri desberdin askotako ekoizpenak jarri dira ikusgai eta salgai.\nAzokaren kokapenenak ere historia dauka. Gauzak horrela, hasieran eta 1974 urtera arte, Andra Mariko elizpean izan zen urte bateko etenaldiarekin. 1967n ez zen azokarik antolatu elizan konpontze-lanak egiten ari zirelako eta baldintza egokietan ezin zitekeelako ekimenik antolatu. 1974tik aurrera, merkatu plazan egitea pentsatu zen hangoan gobernadore zibilak aipatu baitzuen azoka ez zela ekitaldi erlijiosoa han egiteko. Enparantzan izan ziren azoka gehienak, 1974tik 1996ra. Durango, apurka liburu eta diskoez haratago, kultur eragileen topagune bihurtu denez eta gero eta jende gehiago hurbiltzen den, merkatu plaza txiki geratu da eta 2003 urtetik aurrera, Landako Erakustazokan izaten da.\nHistorian zehar azokak beste eraldaketa bat ere pairatu du. Hain zuzen, data aldaketarena ekimen hau ez baita beti abendu hasieran izan. Hasierako edizioek Domu Santu eguneko jai eguna profitatzen zuten eta 1980 urtetik aurrera abenduko lehen jai egunak aprobetxatuta antolatzen da.\nGerediaga elkartea, Durangaldearen ondarea eta eskualde kontzientzia berreskuratzeko eta indartzeko asmoz sortu zen 1965n. Durango Merinaldeko Adiskideen gerediaga Elkartea hartu zuen izena eta harrezkero Durangaldeko Merinaldeko ondare historiko-artistiko-kulturalean lan egin du. Eskualdeko kultur ondarea berreskuratu, ikertu, batu eta zabaltzeko lanak egin ditu, batzuetan ikerketak bultzatuz edota aholkularitza lanak egiten. Halaber, eskualdeari buruzko liburuak, aldizkariak edota erakusketak prestatzeko materiala biltzen du.\n45. edizio honek ‘auzolana’ izan du ezaugarri nagusi. Era berean, aurrekontuetan izan duten %30eko murrizketari aurre egiteko, argitaletxe, ekitaldietako partaideek eta azokan lanean dihardutenen esfortzuak eta ahaleginak garrantzia handia izan du. Erotismoa izan da ekimenaren gai ardatza eta mahainguru batean gaiaren inguruan eztabaidatu ziren zenbait kultur sortzaile. Bestalde, Joxemari Carrere ipuin kontalariak eman zion hasiera azokari ipuin-konferentzia baten bidez.\nAzokan jarduera ugari egon ziren, hots, diska eta liburu aurkezpenak, mahainguruak, hizketaldiak, dokumentalak edota kontzertuak. Hiru eremu nagusi izan ditu azokak erakustazokak izateaz gain: Azoka barruko aretoa, sortzaileen gunea den Ahotsenea, eta Haur Literatura Aretoa. Azken honetan, haur eta gazteei kultura hurbiltzeko ekitaldi desberdinak antolatu ziren.\nHerrialde gonbidatua, bestetik, Kurdistan izan zen. Idazle, musikari eta kazetari kurduak bisitatu zituzten Durangoko azokaren azpiegiturak eta gutxitutako hizkuntzei buruz eta adieazpen askatasunari buruz mahainguruetan parte hartu zuten.\nNabarmen da Gerediaga elkarteak, azokaren baitan eta 1992 urtetik aurrera argizaiola omen-sariak banatzen dituela. Pertsona zein erakundeek euskararen eta euskal kulturaren alde egindako lana goraipatzea da sari honen helburua. Batez ere urte zailenetan, trabak traba, lan egin dutenei ematen zaie saria. Aurten Imanol Urbieta zarauztarrak jaso du omen saria umeen kantugintzan egin duen lana eta musika umeen irakaskuntzan erabiltzeko sortu duen eredua goraipatuarren.\nPrevious Kultura kontsumitzen\nNext XXI. mendeko sexu joerak


[BIDEOA] Dioxina tasa altuen berriak herritarrak kalera atera ditu Zaldibarren - Zaldibar - Anboto.org\n[BIDEOA] Dioxina tasa altuen berriak herritarrak kalera atera ditu Zaldibarren\nJone Guenetxea 2020-02-14 21:20\nDioxina eta furano tasa altuak topatu dituzte otsailaren 9ko airearen kalitatearen neurketetan. Albisteak haserrea piztu du inguruko herrietan. Zaldibarren berehala deitu dute manifestazioa.\nAirearen kalitatearen neurketak otsailaren 9an egin zituzten. Gaur jasotako emaitzen arabera dioxina eta furano tasak zentro urbano batean egon ohi direnak baino 40-50 aldiz handiagoak dira.\nIngurumen Sailak kanpoan ariketa fisikorik ez egiteko eta etxeetako leihoak ez zabaltzeko aholkatu du Zaldibarren, Eibarren eta Ermuan.\nAholku horrek eragin diezaioke Eibarrek eta Realak domekan Ipuruan jokatzekoa duten derbiari. Bestalde, asteburuan Zaldibarko Solobarrian jokatzekoak ziren partidak bertan behera gelditu dira.\nOsasun Sailaren informazioa\nPrentsa oharrean azaldu dutenez, Eusko Jaurlaritzako Osasun Sailak Eibarren, Ermuan eta Zaldibarren, hondakindegiaren inguruan, prebentzio-neurriak hartzea gomendatu du, airean dioxinen eta furanoen maila handiak daudela egiaztatu ondoren. Bilbon egindako agerraldi batean eman dute erabakiaren berri, gaur arratsaldean bertan CSICek aztertutako laginen emaitzak jaso ostean. Azaldu dutenez, "konposatu kimiko horiek ez dute ez dute berehalako eraginik osasunean, baina zuhurtziazko neurri horiek hartzea gomendatzen dugu".\nIñaki Berraondo Osasun sailburuordeak, Juan Jose Aurrekoetxea Osasun Publikoko zuzendariak eta Saileko Osasun Publikoko teknikariek prentsaurreko bat eman dute azken datu horien eta neurrien berri emateko. Oharrean diotenez, dagoeneko helarazi diete informazioa zabortegiaren inguruko herrietako alkateei, bihar berriro bilduko den erakundeen arteko koordinaziorako mahai teknikoari eta Eusko Jaurlaritzako gainerakoei.\nZabortegiaren eraispena gertatu zenetik aire neurketak indartu ziren. Gaur arte, ez da anomaliarik antzeman airearen kalitatearen adierazleetan, osasun publikoari dagokionez. Hala ere, CSICek gaur jasotako emaitzen arabera, gainerako substantziak ohiko parametroetan mantentzen dira, baina airean dioxinen eta furanoen maila handia da.


Highland Park (Illinois), 1986ko azaroaren 8a\nprogramatzailea, idazlea, Interneteko ekintzailea, Wikimedian (en) , militante politikoa, enpresaburua eta hacktivist (en)\n2011ko urtarrilaren 6an MITen lanean zebilela poliziak atxilotu zuen. MITeko zerbitzarien bidez milaka artikulu akademiko deskargatzen ari zen JSTORretik. Aaron Swartzen lagunen arabera, Aaronek artikulu horiek "liberatzeko" asmoarekin deskargatu nahi zituen. Artikuluen kopiak egin eta edonoren esku utzi, Interneten, doan, eduki libreak izango balira bezala, hori omen zen Aaronen asmoa. Fiskal federalaren ikuspegitik, ordea, Aaronek Interneten egin daitezkeen hainbat delitu egin zituen batera. Delitu horiengatik guztiengatik dirutza ordaintzeko zigorra (milioi bat dolar) eta kartzela zigorra (35 urtera arte) eska zezakeen fiskalak. MITeko arduradunek salaketarekin oso urrutira joan nahi ez bazuten ere, fiskal federala ez zirudien zigorra arintzeko prest.


Mendaroko establezimenduek proposamen onenak eskainiko dituzte V Pintxo Lehiaketan — Debabarrena turismo\nMendaroko establezimenduek proposamen onenak eskainiko dituzte V Pintxo Lehiaketan Mendaroko taberna eta jatetxeek beren pintxo onenak bisitarientzat eskuragarri jarriko dituzte datorren maiatzak 6 eta 7ko asteburuan. Zatoz eta gozatu gastronomia onenaz! https://www.debabarrenaturismo.com/eu/albisteak/mendaroko-establezimenduek-proposamen-onenak-eskainiko-dituzte-v-pintxo-lehiaketan https://www.debabarrenaturismo.com/eu/albisteak/mendaroko-establezimenduek-proposamen-onenak-eskainiko-dituzte-v-pintxo-lehiaketan/@@download/image/concurso_pintxos_mendaro.jpg\nGastronomia protagonista nagusi izango da Mendaron datorren maiatzaren 6 eta 7an V Pintxo Lehiaketaren eskutik.\nEkimenaren xedea da herriko ostalaritza sustatzea. Lehiaketan parte hartuko duten taberna zein jatetxeek euren trebezia gastronomikoak azaleratuko dituzte, bisitarien gozamenerako.\nPintxoak, miniaturazko sukaldaritza-artea\nMendaro eskualdeko gastronomiaren epizentroa izango da datorren maiatzaren 6 eta 7ko asteburuan. Aurten ere aurreikusten da tokiko taberna eta jatetxeak buru-belarri jardutea bertakoei eta bisitariei proposamen gastronomiko onenak eskaintze aldera.\nMendaroko V Pintxo Lehiaketan parte hartuko duten establezimenduek euren eskaintzak zerbitzatuko dituzte larunbat zein igandean, 12:00etatik 15:00etara eta 19:00etatik 21:00etara.\nHortaz, gastronomia eta pintxoak maite dituztenek ezinbesteko hitzordua dute Mendaroko V Pintxo Lehiaketan. Bisita ezazu Debabarrenako herria eta gozatu zapore zoragarriez Mendaroko pintxo onenen eskutik!


PP komuneko eserlekuaren sarrera - Albisteak - Suzhou Fine Era Co., Ltd\nPP komuneko eserlekuaren aurkezpena\nPP komuneko eserlekua: kopolimero PP materialak bero-distortsio-tenperatura baxua du (100 â„ƒ), gardentasun baxua, distira baxua eta zurruntasun txikia, baina talka-indar handiagoa du. PPren indarra areagotzen da etilenoaren edukia handitzean. PPren Vicat leuntze-tenperatura 150 â„ƒ da. Bere kristalinotasun handia dela eta, material honek gainazaleko zurruntasun ona eta marradura erresistentzia du. PPk ez du ingurumen estresaren pitzaduraren arazoa.(PP komuneko eserlekua)Normalean, beira-zuntza eta metalezko gehigarriak gehitzen dira Edo goma termoplastikoa PP aldatzeko. PPren MFR-ren emari-abiadura 1 eta 40 bitartekoa da. MFR baxuko PPk talka-erresistentzia hobea du, baina trakzio-erresistentzia txikiagoa du. MFR bera duten materialen kasuan, kopolimero motaren indarra homopolimero motarena baino handiagoa da. Kristalizazioa dela eta, PPren uzkurdura nahiko handia da, oro har, % 1,8 ~ 2,5. Eta uzkurtzearen norabide-uniformitatea askoz hobea da PE-HD eta beste material batzuena baino. % 30 beira gehigarria gehitzeak % 0,7ra murrizten du uzkurdura (PP komuneko eserlekua) Homopolimero eta kopolimero PP materialek hezetasuna xurgatzeko erresistentzia bikaina dute, azido-basearen korrosioarekiko erresistentzia eta disolbagarritasunarekiko erresistentzia. Hala ere, ez du hidrokarburo aromatikoen (adibidez, bentzenoa) disolbatzaileekiko, hidrokarburo kloratuekiko (karbono tetrakloruroko) disolbatzaileekiko eta abarrekiko. PPk ez du oraindik oxidazio-erresistentziarik tenperatura altuetan PE bezalakoa.\naurreko:PP komuneko eserlekuaren ezaugarria\nhurrengo:PP komuneko eserlekuaren sailkapena(1)


Txoria nuen maite - Eneritz Albizu Lizaso - Uztarria (Azpeitia)\nOier Aranzabal, Ane Bastida, Lander Arretxea eta Miren Gorrotxategi astearteko mahai-inguruan, Sanagustinen. Ikusi haundiago | Argazki originala\nEuskarazko kultura balioan jartzeko gakoetako bat ere aipatu zuten: herritarrek ez dezatela kontsumitu liburu, disko edo antzerki-saio bat euskaraz delako; kontsumitu dezatela erakargarria delako, hunkigarria, eta, noski, izan dadila euskaraz. Arretxeak nabarmendu zuen kulturaren baliotik heldu behar zaiola euskarazko sorkuntzari, eta ez euskaratik: "Nik ez dut sortzen eta kontsumitzen euskaraz inongo hutsuneak betetzeko, euskalduna naizelako egiten dut".\nTransmisioa ere izan zuten hizpide astearteko mahai-inguruan. Gorrotxategik galdetu zien ahozkotasunaz eta haren transmisioaz, belaunaldiz belaunaldi egon den etenaz. Haur kantak, ipuinak, bertsoak... etxeko sukaldean gurasoengandik seme-alabetara transmititzen zen horretaz. Kezka sortzen du ikusteak belaunaldien arteko soka hori hariak galtzen ari dela; izan ere, etxea leku ona da ohiturak eskuz esku pasatzeko. Bi hizlarik erantzun zioten kontuan izan behar dugula, gaur egun, euskaldunen gehien-gehienak ez direla euskaraz sortutakoak, etxean euskaraz edan dutenak. Izan ere, gehiago dira euskara bigarren hizkuntzatzat dutenak, bizitzako beste etapetan ezagutu eta bere egin dutenak.\nHala da. Hala da, eta haiei ez die eragiten horrenbeste transmisioaren galerak. Dena den, uste dut arreta berezia jarri behar diegula euskaldun zaharrei ere. Ere diot, nabarmendu nahi dudalako euskaldun berriak eta beste hizkuntza batzuetan sortu diren pertsonak garrantzitsuak direla guretzat, euskal komunitatearentzat. Baina euskaraz jaio diren pertsonek euskararen gainean eraiki dute beraien bizitza, euskaraz ikusten dute mundua eta euskaratik, euskaraz, dira. Euskara amaren bularretik edan dutenek jaso dute hizkuntzarekin batera euskararen mundu-ikuskera, izateko eta egoteko modu bat, konpromiso bat. Hizkuntza gerora jaso dutenek, aldiz, beste hizkuntza baten gainean eraiki dute nortasuna, eta ondoren hartu dute euskara, guztion mesedetan. Oso ondo azaltzen du hori Patxi Saezek aste honetan Uztarria.eus-en argitaratutako artikuluan.\nBatzuetan badirudi gune euskaldunak, transmisioa eta egurrezko ohiturak zaintzeari garrantzia ematen diotenak atzera gelditu direla, erremediorik gabeko kontserbadoreak direla, beraien zilborrari begira bizi direnak. Badirudi euskara belaunaldiz belaunaldi eman eta jasotzea bermatu behar dela diotenek ez dituztela hartzen kontuan euskaldun berriak. Sentitu izan dute, sentitu izan dugu, hori. Ez dut esan nahi, inondik inora, asteartean hori sentitu genuenik, ez baitzen horrela izan.\nEuskaraz egiten duten eta egin nahi duten guztiak ditugu beharrezko, baina euskaldun izate hori betidanik sentitzen dutenak zaintzea ere badagokigu. Badagokigu Gorrotxategik aipaturiko haur kanta, istorio eta bertsoak seme-alabei oparitzen dizkieten herritarrak zaintzea; nor garen, nola garen eta nolakoak garen konplexurik gabe sentitzen dutenak babestea, eta horiei bozgorailua jartzea.\nTransmisioaren soka hori zaintzen ez dugulako, agian, Azpeitiko, Basauriko eta Madrilgo gazteen erreferenteak ez dira oso desberdinak. Eta, ziur aski, nerabeek, lehen aldiz maitemintzen direnean, ez dute abestuko burua galtzen hasi naiz, inor ez bezala maite zaitudalako; maitasun eza sentitzean, ez dute hitzez hitz sentituko maitia lehen baino lehen aska gaitezan; galduta daudenean ez dute pentsatuko eta horrela ibiltzen gera, sortuz ta sortuz gure aukera edo lagun minei begiratuta ez zaie otuko zaindu maite duzun hori.


Elkarrizketa: Pablo Berastegui\nMaider Beistegi | Donostia | EITB.EUS\n"Gogoeta piztuko duen programa" defenditu du Donostia 2016ko zuzendari nagusiak. Babesle gehiago lortzeko eta ekimen adierazgarrienekin 2016tik haratago jarraitzeko lanean ari direla aurreratu du.\nPablo Berastegui, Donostia 2016ko zuzendari nagusia Argazkia: Donostia 2016\nDONOSTIA 2016KO PROGRAMAZIOA\nBEREZIA: DONOSTIA 2016\nDenborak kezkatzen du gehien, eta hala uzten du agerian ia erantzun guztietan. Denboraren akuilua sentitzen du. Izan ere, heltze prozesu luzeko egitasmoa izanda ere (2008tik-2018ra), denbora halabeharrez joan da, eta inaugurazioa ate-joka dago. Pablo Berastegui (Iruñea, 1968) Donostia 2016ko zuzendaria, baina, lasaiago ari da lanean, duela hiru urte eta erdi Europar Batzordeak Donostia Europako Kultur Hiriburu izendatzea erabaki ondoren ireki zen krisia itxi izanaren lasaitasunaz, alegia. Gauza gehiago egiteko eta egitasmoari gehiago eskaintzeko denbora falta izan zaiola uste du. Erlojupekoa hasi da, eta azken metroak garaiz egiteko ezin atsedenik hartu.\nDonostia 2016ren egoitzan hartu gaitu Berastegik, orain hiru urte arte Donostiako suhiltzaileek erabiltzen zuten eraikinean. Suhiltzaileen aspaldiko egoitzan, 70 laguneko lantaldea ari da programazioari azken ukituak ematen.\nZer da Donostia 2016: erronka, arriskua edo erantzukizuna?\nErronka pertsonala da, erantzukizuna du nire karguaren arduragatik, eta egitasmoak arriskua ere badu, Donostia 2016k Kultura Hiriburu izateko beste modu bat adierazi nahi duelako. Aurretik ibili gabeko bidea da, horrek bere zailtasuna du, herritarrek ulertu ezina ekar dezakeelako.\nInoiz esan duzu tristea izango zela Donostia 2016 heltzea eta Chillida-Leku itxita izatea…\nChillida-Leku espazio magikoa zela eta herritar bezala gune horri konponbidea ematea ona izango zela uste nuen. Halaber, irekita zegoen negoziazioan muturra sartu nahi ez nuela esan zuen. Orain, proiektua Chillida-Lekutik at dagoela uste dut. Tamalez, gunea irekitzeko akordiorik ez da iritsi, baina hori gure arduretatik kanpo dago. Familiaren eskaintza oso eskuzabala izan da; gunea erabili ahal izango dugu proposamen konkretuekin, kanpotik datozen bisitariei lekua erakutsiz. Ekintza zehatzak egiteko lanean ari gara.\nLan handiko hilabeteak izan dira. Zein da azken hilabete hauetako balantzea?\nProiektu hau 2008an abiatu zen eta 2018an amaituko da. Hamarkada bat ohiz kanpoko epea da, kultur proiektuak azkar kontsumitzeko sortu ohi direlako. Horren ildoan, hainbat fase ditu: programa aurkeztu baino lehenagoko kontzientzia hartzea, programaren lerro nagusiak prestatu, programa aurkeztu, irabazi, eta nola kudeatu antolatzen hasi. Azken fase horretan iritsi nintzen, hau da, edukiaren zehaztasun fasean, aurkezpen publikoan, ekoizpenarenean eta proiektua martxan jartzeko unean.\nIntentsitate handiko urtea izan da, esperientzia berria eta aberasgarria izan da. Proiektu honen zimenduak ondo errotuta zeuden. Nire lana eraikina planoak jarraituz eraikitzea izan da. Proiektua nire egin dut, baina nire egitetik amore emanda.\nDenbora izan da arazoa. Proiektuak gai eztabaidagarriak, polemikoak, lantzen ditu eta horrek ikuspuntu anitzak izatea ekarri du eta hori ona izan da. Horrek guztiak, baina, aparteko zailtasuna sortu du. Nire ustez, hori da hain zuzen proiektu honen handitasunetako bat; zailtasunak gainditu eta aurrera egiteko duen gaitasuna. Gertatu dena da batzuetan nahi baino astiroago joan dela eta orain garaiz heltzeko aparteko estresa dugula.\nPrograma ezagutzen joan ahala herritarren urruntzea eta hoztasuna epeldu al da?\nHerritarrak lasaiago daude orain proiektuarekin. Zarata handia izan da une batzuetan, eztabaida gehiegi. Eta, Donostia2016ri, kalte egin dio horrek. Ekimena zehaztearekin batera, eta enpresek bat egitearekin batera, ulertzeko modua aldatu da. Balioekin, komunikatzeko zailagoak diren kontzeptuekin, lan egiten duen egitasmoa da.\nBestalde, beste Kultura Hiri batzuei ere gauza bera gertatu zaie; inaugurazio aurreko hilabeteetan herritarrak urrundu egiten dira, dagoeneko luze hitz egin delako proiektuaz. Gainera, jendeak dena jakin nahi du horrelako ekimen baten inguruan, eta gauza asko ezin ditugu aurreratu.\nProzesu luze baten ondoren mamitzen diren ekitaldiekin lan egiten dugulako; zenbaitetan emaitza hilabete batzuen ondoren etorriko da. Besteetan, informazio gehiago ez emateko aholkatzen digute. Horregatik guztiarengatik, askotan ez da ulertu. Konfiantza kontua ere bada: 'Primavera Sound' bezalako musika jaialdi handi batek ez ditu zertan kartel buruak aurreratu. Guri dagokigunez, sarrerak salgai jarri aurretik programa guztia zehaztasun handiz ezagutaraztea exijitzen ari zaigu.\n2016k Kultura jarriko du gizartea aldatzeko tresna gisa. Zelan egingo duzue?\nEBko Kultura ministroek egin zuten adierazpen bateratuan esan zutenez, "Kulturak espirituak irekitzeko eta tolerantzia, kulturen arteko elkarrizketa, integrazioa, eta desberdinen arteko errespetua bultzatzeko ekarpen erabakigarria egin behar du".\n2016ri dagokionez, ekitaldi bakoitza maila desberdinetan deskodifika daiteke. Ekitaldi bat ikusi ondoren, adibidez, emaitzarekin gera zaitezke; alegia, gustatu zaizun edo ez, edo zer pentsa jarri ahal zaitu, edo ikuskizun horretan parte hartu ahal duzun herritarra izan zaitezke.\nShakespearen Uda-gau bateko ametsa Ahotsen itsasargiko egitasmorik garrantzitsuenetakoa da...\nEkimen honen sortze prozesuak gure egitasmoaren kezkekin zerikusia dauka. Testua gaurkotu egin dugu eta gaur egungo kezkak taularatzen ditu. Aurkezpena hainbat hizkuntzatan egingo dugu, teknika digitalari esker. Euskarazko itzulpena herritarren parte-hartzearekin egin dugu. Horregatik, ikusleak maila askotan uler dezake. Izan ere, ez dugu soilik programa erakargarri bat nahi, irakurketa sakonagoak bilatu ditugu.\nZein izan dira kezka nagusiak?\nBi kezka zeuden proiektuan lanean hasi nintzenean: garaiz helduko ote ginen eta proiekturik ote zegoen. Nik uste orain inork ez duela zalantzan jartzen edukirik ote dagoen. Orain, gehiago eskatzen digute. Beldur horiei aurre egiten ari gara eta edukiaz gozatzeko eta egindako lanak merezi izan duela ikusteko unea iritsi da.\nFrantzian izan zineten, Parisko atentatuak izan eta astebetera..\nKanpora ateratzen garenean ohartzen gara gure proiektuari harrera ona egiten zaiola. Frantzian izan ginen, atentatuak izan eta astebetera, eta Donostia 2016k bultzatzen dituen hausnarketak kulturatik egitea egokia iruditzen zaiela esan ziguten.\nMaila pertsonalean, ostera, neketsua da, bidaiatzen ari zarelako eta etxean lana pilatzen zaizulako. Oraindik leku asko gelditzen zaizkigu: Madril, Bilbo, Polonia, Bordele eta Berlin.\nZein izan da zailtasunik handiena?\nAlde batetik, oso aberasgarria izan da nik pentsatu ez dudan proiektu batean lan egitea. Erantzukizun maila txikiagoa izan da, eta, aldi berean, uste dut ekarpen gehiago egin nezakeela, baina ez dut aukerarik izan. Denbora gehiago izatea nahiko nuke, gauza gehiago egiteko.\nZein da Donostia 20016ren baloreak hobeto jasotzen dituen ekitaldia?\nNire ustez, ekitaldirik txikienak dira. Hainbat laguni (Esther Ferrer, Anjel Lertxundi eta Jone San Martin) 'Gutun zuria' eman diegu nahi duten programa osa dezaten. Hiriko kultur ordezkari nagusiekin batera hartutako erabakia izan da eta lan egiteko modu hori da Donostia 2016ren arima.\nBeste batzuk aipatzearren, 'eta hik zer?' eta 'Dance 2gether' aipatuko nituzke. Ekimen txikiak dira, baina hainbat lagunengan aldaketa handia ekarriko dituztenak. Bestalde, inaugurazio ekitaldia oso garrantzitsua izango da, gure baloreak zabaltzeko erakusleihoa izango delako. Ez dugu horrelako beste aukerarik izango Donostia 2016 munduratzeko. Mota honetako ikuskizunetan eskarmentu handia duen artista batekin (Hansel Cereza) lanean ari gara.\n'Bake-ituna' Donostia 2016 proiektuaren muina da\nAnbizio eta neurri handiko proiektua da. Artearen historian indarkeria eta bakea irudikatzeko erabilitako moduei buruz jardungo da, eta 2013 eta 2016 artean hainbat ekintza garatuko dira: ikerketa-programa bat, erakusketak, ekoizpen espezifikoak, mintegiak, sorkuntza laborategiak eta argitalpenak. Elkarbizitzarako Kultura izeneko gure lemaren testuinguruan, bakearekin nahiz gerra eta indarkeriarekin lotutako gaiak arte-irudiek duten indarretik abiatuta landuko dira.\nDanborrada ere berezia izango da…\nDanborraden arduradunekin lan egin dugu, Donostiak urtarrilean biziko dituen bi une garrantzitsu horiek batzeko. Poloniak guk baino astebete lehenago egingo du inaugurazioa, eta milaka haur poloniarrek Danborradarekin bat egingo dute streaming bidez. Keinu polita izango da, eta guk ere zerbait egingo dugu eurekin maiatzean.\nBaliabideei buruz hitz egin dezagun: babesle gehiago izango al dira?\nBaliabideak mugatuak dira beti. Babesle gehiago lortzeko atea irekita dago. Nik uste nuen garrantzitsuagoa zela herritarrak irabaztea eta normalizazio horretatik abiatuta errazagoa izango zela enpresek gure proiektuarekin bat egitea. Nik uste nuen hori zela egin beharreko bidea; arreta deitzea, berriro herritarren babesa sentitzea, eta, gero, errazagoa izango zela aparteko baliabideak lortzea, gure patronatuko administrazioek jarritako ekarpen garrantzitsua genuela jakinda. Zailena, denboraren kudeaketa izan da, erlojuaren kontra lan egitea. Programa zehaztu behar duzu lehendabizi, programa zehaztuta errazagoa delako babesleak eta baliabideak aurkitzea. Baliabideak izanda, komunikazioa eta hedapen aberastu ditzakezu. Dena aldi berean egin behar izan dugu guk.\nEkarpenen eta aliatuen bila jarraitzen dugu. Gainera, zenbait proiektu garrantzitsu 2016tik haratago jarraitzeko asmoa dugu.\nZein izango da 2016ren ondarea? Zer utziko dio 2016k Donostiari 2017ko urtarrilaren 1ean?\nKultur ekoizle izanda, nire eskarmentutik proiektuari ekarpena egiteko beharra ikusi nuen. Pentsatu nuen gizarte justuago, zuzenago, berdinago eta giza eskubideekin errespetuzkoagoa lortzen laguntzerik banu, egin beharra nuela.\nZiur naiz hiriarentzat, lurraldearentzat eta kanpokoentzat oso erabilgarriak izango diren ikastaldi asko geldituko direla. Zenbait kasutan, ez dute kulturarekin zerikusia izango. Hiria eta ingurua esfortzu handia egiten ari dira euren nortasunaz berriz hausnartzeko, zerbitzu hobeak eskaintzeko. Adibidez, hiriak bulego bakarra jarri du martxan espazio publikoetan egiten diren ekimenak kudeatzeko.\nDonostia 2016 ondare txiki asko uzteko katalizatzailea izango da. Maila artistikoan, ostera, lan egiteko beste modu batzuk sortuko dira eta hainbat ekimenek jarraituko dute.


EskoÃ±arra Apple! (eta II: Nire dendan saltzen duzuna, niretzat) | Teknopataren txokoa\nEskoÃ±arra Apple! (eta II: Nire dendan saltzen duzuna, niretzat)\n2011(e)ko abuztuak 11 Teknopataren ajeak Iruzkinik ez\nAtzokoan artikulu luze-luzea irten zitzaidan azken boladan Apple egiten ari den gehiegikerien inguruan, eta bi zatitan arigtaratzea erabaki nuen astunegia ez izateko. Hona, bada, bigarrena!\nNire dendan saltzen duzuna, niretzat\nLastima Firefoxekin ez dabilela! (momentuz sikieran!)\nBigarren albisteak zerikusi handia du duela ez asko hona ekarri genuen beste batekin: Financial Times egunkaria, Applek bere gailuetako App Store delakoan argitalpenen salmenta edo harpidetza kudeatzeko ezartzen dituen baldintza zurrunekin nazkatuta, iPhone eta iPadetarako zeukan aplikazio propioa garatzeari utzi eta web bidezko beste bat sortu zuen haien ordez. Horrela salmentak eta harpidetzak berak nahi duen moduan egin ahal izateko.\nBada, gaur bertan jakin denez, orain Amazon liburudenda erraldoia da bide horri jarraituko diona. Applek ezartzen dizkion baldintzei erantzun ezinik, aplikazioa utzi eta webapp delakoa sortu du, Google Chrome zein Safari nabigatzailetik erabil daitekeena, iPhone, iPad, Mac, Windows zein GNU/Linux duten ordenagailuetan. Kindle Cloud Reader izenaz bataiatu dute. Irakurri dugunez, iPadean oso ondo funtzionatzen du, eta Macean behintzat polito dabil (nahiz eta eskertuko litzatekeen Firefoxekin ere erabili ahal izatea!).\nAmazonen, eta Financial Times-en erabakiak ulertzeko, Applek bere dendaren bidezko salmentak egiteko jartzen dituen baldintzak ulertu behar dira. Bere garaian e-gor lagunak argitu zigunez, hona esanguratsuenetako batzuk:\nApp Store bidez egiten diren salmenten %30 Applerentzat da. (10 euroko harpidetza salduz gero, 3 euro Applerentzat).\nErosleen datuak Applek kudeatzen ditu, ez saltzaileak (pentsa zer den hori negozio nagusia salmenta duen Amazon batentzat zer den!).\nSaltzaileak ezin du produktu bera (harpidetza, liburua) App Storetik kanpo merkeago saldu, ezta erosketa Storetik kanpo egiteko estekarik eskaini\nTotal, Amazonek ere erabaki duela baldintzak gehiegizkoak direla. Aurrerantzean, Kindle aplikazioaren ordez, webapp bat erabili ahal izango dute Amazonen bezeroek (webgune ‘aktibo’ bat, nolabait esateko), lehen programatxoarekin egiten zuten dena egiteko: liburuak irakurri, erosi, eta abar… Appleren arau zurrunetatik kanpo.\nSagartxoaren lagunak, beraz, hardware esparruko lehiakideak itotzen saiatzen ari dira, batetik, eta bestetik, bere plataforma erabili nahi duten eduki hornitzaileak ere estutu eta estutu dabiltza, handienek harengandik ihes eragiteraino. Argi dago orain arte oso ondo funtzionatu diola jokabide horrek Jobsi, baina luzaro eusteko modukoa al da? Nik neuk gero eta zalantza handiagoak ditut.\nOHARRA: Sustatun irakurri dugunez, badirudi Amazonek arrazoi bat baino gehiago duela Appletik ahalik eta urrunen ibili nahi izateko…\nAholku eta trikimailu batzuk zure telefonoa seguruago mantentzeko\nGoogle Android bidean: all your data are belong to us\nGooglek sistema eragilea erosi zuenetik urtebete igaro berri …\nUste dut garaia iritsi dela agur esateko asko …