Euskaltrail-Euskeraz – Uncategorized\nComentarios desactivados en ASTEBURUKO AGENDA ZEGAMAN\nASTEBURUKO AGENDA ZEGAMAN\nEgun bat bakarrik falta da trail running-aren festa handia hasteko eta hemen antolakuntzak zabaldurako zenbait informazio: OSTIRALA Zegamara kotxean joateko aukera izango da. Kb ikusteko\nmayo 19, 2016 Uncategorized\nComentarios desactivados en MAIATZAK 14-15 ASTEBURUA\nMAIATZAK 14-15 ASTEBURUA\nAsteburu lasaia aurretik duguna maiatzaren erdia heltzen zaigun honetan. Badirudi egutegia lasai dagoela, datorren asteburuan datorrenaren zain…. Larunbatean, lasterketa berri bat izango dugu Arantzan (Nafarroa).\nComentarios desactivados en EUSKAL RAIDEN, EUSKALDUNAK PROTAGONISTA\nEUSKAL RAIDEN, EUSKALDUNAK PROTAGONISTA\nARGAZKIAK: Salerno eta Euskal Raid. Asteburuan ospatu zen Baigorrin (Nafarroa Behera), EUSKAL RAID festa. Aurtengorako berrikuntza batzuekin zetozen gainera. Aurreko urteetako lasterketei (Trail Gourmand 2×25,\nComentarios desactivados en SEGURA-ZERAIN ETA ERLAITZ AIAKO HARRIA MARATOI ERDIA\nSEGURA-ZERAIN ETA ERLAITZ AIAKO HARRIA MARATOI ERDIA\nPasa den larunbata arratsaldean, Sanson mendi lasterketaren lehenengo edizioari hasera eman zioten Seguran. Bi froga batera ospatu ziren, bata 24 km eta bestea 15. Nahikoa\nmayo 10, 2016 Uncategorized\nComentarios desactivados en ALOÑAKO IGOERA\nIgandean Aloñako igoeraren XII. edizioa ospatu zen. Mendietan elurra eta kaleetan hotz nahiz eta maiatzaren lehena izan. Giro ederra herriko plazan eta korrikalariak ibilbideko 23km\nmayo 03, 2016 Uncategorized\nEuskal Herriko lasterketa mitiko eta eraberritua den 3. edizioa; Aloñako infernuaren 3 edizioa! 23 kilometro eta 1868 metro desnibel positibo dituen ibilbide berriarekin, Zegama txikia\nabril 28, 2016 Uncategorized\nComentarios desactivados en OIHANA KORTAZAR ETA ISMAIL RAZGA, MELLO SARIAN AZKARRENAK\nOIHANA KORTAZAR ETA ISMAIL RAZGA, MELLO SARIAN AZKARRENAK\nARGAZKIAK: EMF-Lasterketak (Facebook). Igandean eman zitzaion hasiera, 2016ko Euskal Herriko kopari. Muskizen jokatu zen, Mello sariaren bosgarren ekitaldia. Eta urteroko legez, irteera puntuan, maila handiko\nComentarios desactivados en ASTEBURURAKO PLANIK?\nBadirudi oraingoan ere eguraldi xelebra izango dugula bainan astebururo bezala, zenbait lasterketa ditugu Euskal Herrian. Hona hemen ospatuko diren batzuk: Larunbata 3 gazteluen Trail lasterketa\nabril 22, 2016 Uncategorized\nComentarios desactivados en XII. BERAKO MENDI MARATOI ERDIA\nXII. BERAKO MENDI MARATOI ERDIA\nUdaberrian sartu berriak gauden honetan eta mendi lasterketa eta lasterkariak sasoian jartzen ari direla, egutegian ohikoa den lasterketa bat ospatuko da igandean, Berako Maratoi Erdia.\nabril 15, 2016 Uncategorized\nComentarios desactivados en MENDI LASTERKETETAKO TEKNIFIKAZIO BATZORDEAREN OHARRA\nMENDI LASTERKETETAKO TEKNIFIKAZIO BATZORDEAREN OHARRA\nZuengana zuzentzen gara, teknifikazioko taldeak duen egoera berriari buruz informatzeko. Euskal Mendi Federazioko batzordeak langintza hau egitea eskatu ondoren, eta mendi lasterketetako batzordearekin, eta\nabril 09, 2016 Uncategorized


"Cualquier ayuda innecesaria, es un obstáculo para el desarrollo" - María Montessori.\nKameleoia bere ingurunera egokitzen da, haurra eskaintzen diogun ingurunera egokitzen den bezala.\nUrtero bezala eskola lehen aldiz zapaltzen duten haurrek egokitzapen-prozesua hasi dute (edo hasiko dute aurki) euren familiez lagunduta. Urtero bezala diot urtero egiten delako, nahiz eta aurtengo egoera guztiz desberdina den.\nCovid-19a geratzeko etorri daela dirudi eta ezjakintasunean murgilduta gauden honetan zalantzak, beldurrak eta kezkak gure egunerokotasuneko ardatz bilakatu dira etxe eta eskola askotan. Sentimendu hauek onartzen jakin behar dugu, sentitzen duguna ez dago gaizki, besterik gabe halaxe sentitzen dugu eta hori gure buruari onartzen jakin behar dugu.\nInork espero gabeko egoera baten aurrean gaude eta gu ere egoera berri honetara egokitzen ari gara. Baina bizitzak aurrera darrai, eta irailean ikasturte hasierarekin batera egokitzapen-aldiaren aurrean topatu gara gure txikiekin. Familiak nahiz eskolak.\nNola lagun diezaioket eskolatik eta etxetik nire txikiari?\nHaurrak hezteko prozesua hitz batean laburbildu beharko bagenu banantze-prozesu bat dela esango genuke. Haurrak, jaiotzen denean, helduon beharra dauka bizirauteko. Hazten doan heinean helduongandik pixkanaka-pixkanaka banantzen doa, independentzia handiagoa lortuz. Hasieran, bere burua soilik ikusten du munduaren erdigunean, mundua bere etxera murriztuz; denborarekin ohartzen da bera bezalako haur gehiago daudela munduan, baita familia gehiago ere.\nBanantze-prozesuko pauso handi bat eskolaren hasierarekin batera ematen da. Haurra bere espazio segurutik ateratzen da eta bere atxikimendu iruditik urruntzen hasten da. Hemen egokitzapen-aldia deituriko prozesu bati ematen diogu hasiera, non haurra poliki-poliki eskolako ingurunera egokitzen joango den bere familiaren eta irakasleon laguntzarekin.\nHortaz, egokitzapen-aldia funtsezkoa da. Haurrari behar duen denbora eman beharko diogu ingurune berri honetara egokitu dadin, berarentzat arrotza den ingurune honetara.\nEtxea. Familia. Segurtasun afektiboa. Erreferenteak.\nNora ekarri nau nire atxikimendu irudiak? Eta zergatik utzi nau "bakarrik"? Abandonatu egin al nau? Itzuliko al da bueltan? Ez dut hemen geratu nahi, ez dut inor ezagutzen! Haur gehiagorekin? Ezagutzen ez dudan heldu batekin? Zurekin joan nahi dut! Ez utzi ni hemen!\nSentimendu ugari izango ditu haurrak lehen egun hauetan eta hauek onartzen jakin behar dugu. Negarra agertzea normala da eta momentu horretan segurtasuna eman behar diogu.\nBadakit beldurtuta zaudela, ez duzula inor ezagutzen, leku arrotzean sentitzen zarela... baina ni hemen nago.\nHorregatik da garrantzitsua lehen egunetan erreferentziazko pertsona haurraren eskura egotea eta denbora-tarteak pixkanaka luzatzen joatea (adibidez, 45 minutuko saioekin hasi eta egunez egun zertxobait luzatzen joan).\nEta orain, Covid-19arekin errespetatzen al dugu hau? Ematen al diegu aukera familiei euren haurrekin egoteko? Eman beharko genieke, dudarik gabe gainera!\nHaurrek eta euren familiek banantze-prozesu hau lasaitasunez, segurtasunez eta behar duten denbora eskainiz igarotzea merezi dute. Haurrek edozein egoeratara egokitzeko gaitasuna dute, noski baitez! Baina zeren kontura?\nBadakit ikastetxe askok ez dituztela baliabide nahiko, exijitzen dizkiguten segurtasun-neurriak betetzeko. Baina ez ote ditugu haurren eta familien beharrak presenteago eduki behar? Ikastetxe askok euren atarietan burutu dute (edo hobe esanda, burutzen ari dira) egokitzapen-aldia. Aukera bat da. Aukeretan pentsatu behar dugu.\nEskolara hasi aurretik kontatu zuen txikiari nora joango den. Eraikina bisitatzea ere ez legoke gaizki, non egongo den ikus dezan.\nLehen egunean eskolara joan aurretik kontatu egunak aurrera egin ahala gertatuko dena. Ondorengo egunetan ere hau egiteak lasaiago joaten lagunduko dio, nolabait aurretik jakingo baitu gertatuko dena.\nEskolara iristean entzun zuen haurra, behatu bere erreakzioak eta eman segurtasuna.\nHitz egin irakaslearekin, ikus dezala zuentzat ez dela pertsona arrotz bat.\nLagundu espazio berri horretara sartzen (egoera honetan uzten zaizuen arte behintzat).\nZuen presentziarekin lagundu (keinu bat, irribarre bat...). Gerturatzean besarkatu, eman muxu bat eta goraipatu bere parte hartzea!\nUtzi haurrari bere kabuz jolasten, egunak pasa ahala denbora gutxiagoz egongo baitzarete berarekin eta jolasa ezin duelako soilik zuekin ulertu.\nZuen presentzia fisikoa gutxiagotzen doan heinean, normala da haurrak segurtasun falta izatea. Horregatik, ideia ona da haurrak zuek gertu nabaritzeko zerbait fisikoa izatea soinean. Esaterako, ileko goma bat eskumuturrean. Horrela hori begiratzen duenero zuekin gogoratuko da eta seguruago sentituko da. Gomatxo hau etxean ipini haurra zuekin momentu lasai batean dagoenean, eta ez eskolako atearen aurrean urduri dagoenean. Momentu goxoak ekarri behar dizkio gogora.\nAgurtzeko momentuari eman garrantzia, ez alde egin ezer esan gabe. Ezin zarete berak jakin gabe bere begi-bistatik desagertu. Kontatu haurrari itzuliko zaretela. Bestela "abandonatua" senti daiteke. Ogia erostera joango zaretela esanez gero, ondoren bila etortzean ogiarekin etorri. Egia esan diozuela ikusi behar du, hurrengo egunean lasai sartzeko.\nEta lasai hartu prozesu hau. Ez da lineala. Gorabehera asko izango ditu. Egun batean ongi geratzeak ez du esan nahi datozen egunetan ere ongi geratuko denik. Onartu zuen haurraren sentimenduak eta lasaitasunez jokatu.\nEskola. Espazio segurua. Irakaslea. Erreferente bilakatuko dena.\nEskolarentzat ere erronka berria da Covid-19arekin batera lan egitea. Guztia zaildu digu espero gabeko egoera baten aurrean topatu garelako, eta leku askotan baliabiderik gabe aurkitu garelako. Baina hasieran esan bezala bizitzak aurrera darrai.\nEgokitzapen-aldia funtsezkoa da, ezin diegu lasai egokitzeko eskubide hau lapurtu haurrei eta euren familiei. Espazio berrietan pentsatu beharko dugu, edo ditugun espazioak birmoldatu. Badakigu ezin dutela geletara sartu familiek, hortaz agian kanpoko espazioetatik hasi beharko dugu egokitzapen-prozesua.\nHaurrek lehen egunetan behintzat eskura izan behar dituzte erreferentziazko pertsonak eta hauen presentzia gutxinaka joan behar da desagertzen. Gainera, haur bakoitzaren arabera emango da paus\to hau. Ez da ezer gertatzen familia batzuk agurtu eta beste batzuk bertan geratzen badira. Prozesua haur bakoitzaren araberakoa da. Eta guk hau ahalbideratu behar dugu.\nEspazioa ezagutzeko aukera eman behar diegu haurrei. Ipini materialak euren eskura eta utzi esperimentatzen. Kameleoiek bezala, haurrek ere euren ingurunera egokitzeko saiakera egingo dute horretarako prestatzen badugu ingurunea.\nProposatzen ditugun jarduerek baino garrantzia handiagoa izango du gure jarrerak. Haurra materialen batekin jolasean ari dela gerturatu gaitezke eta keinuren bat egin; gu ere bere erreferentziazko pertsonan bilakatzen has gaitezen. Proposamentxoak ere egin ditzakegu, baina kontuan izan: behatzen ari den haurra ere egokitzen ari da; ez du zertan beti jarduera bat egiten egon behar. Norberak bere denborak ditu.\nErrutinak, jarduerak edo ekintza konkretuak pixkanaka joango gara egituratzen, baina lehen egunetan ez dugu presarik izan behar. Haurrak behatzen joango gara, zein jolasetan dabiltzan ikusten eta horren arabera norberari beharraren arabera proposamenak egiten. Talde kohesioarena geroago etorriko da. 2 urterekin oraindik ez dute sozializatzeko behar hori sentitzen eta paraleloan aritzen dira norbera bere jolasetan. Hau akonpainatzen saiatu behar gara.\nIpuinek, abestiek... asko laguntzen dute. Haurrak beste material batzuekin entretenituta badaude utzi euren jolasetan. Eta agian gutxi batzuk ipuin bat entzutera edo abestiren bat abestera gerturatuko dira. Ez dugu zertan guztiak gauza bera egitera bultzatu behar. Norberaren erritmoak eta beharrak identifikatzea garrantzitsua da, eta prozesu honetan are gehiago.\nNire kasuan bezala adin aniztasuna baduzue geletan, pixkanaka eman pauso hau. Lehen egunetan agian ez da egokiena guztiak elkarrekin egotea uneoro. Agian hamaiketakoa egin dezakete elkarrekin beste haur batzuekin ere egongo direla ulertzen hasteko. Denborak luzatzen doazen heinean elkarrekin denbora gehiago igaro dezakete.\nHitz egin familiekin, kontatu ikusten duzuena eta saiatu euren zalantzak, beldurrak eta kezkak ere ulertzen. Egoera berezia da guztiontzat eta elkarrekin egin behar dugu arraun. Zuekin partekatu ditzatela segurtasun-falta sorrarazten dizkien egoerak, eta ahalegindu segurtasuna areagotzen. Azpimarratu zein garrantzitsua den haurrak gu seguru ikustea, euren egokitzapen-aldi hori errazago gainditzen lagunduko baitie.\nBadakit hezitzaileontzat egokitzapen-aldia oso neketsua dela, begi asko ditugula guri begira eta ez da erraza izaten. Momentu batzuetan kaos sentsazioa ere izaten dugu. Horregatik da garrantzitsua elkar ulertzea. Guk familien paperean jartzeko gaitasuna izatea eta eurak ere gure lekuan jartzeko gai izatea.\nMusukoak oztopo handiak jartzen dizkigula ohartu naiz. Haurrek ez gaituzte ondo entzuten, ahotsa behartzen ari gara. Gainera aurpegi-adierazpena asko galtzen dugu. Eta honek ni ere kezkatzen nau. Baina hala da, eta ezin dugu guztion osasuna kolokan jarri. Honi ere alternatibak topatu beharko dizkiogu, eta ahal dugun neurrian honen ondorioei irtenbidea topatzen saiatu beharko gara. Gu ere prozesu honetan ikasten eta egokitzen ari gara.\nBaliabide egokiak. Literatura.\nIpuinak eta album ilustratuak baliabide egokiak dira haurrak fantasiazko munduan sartu eta errealitatean bizitzen ari direna hobe ulertzeko. Jarraian, egokitzapen-aldirako proposamen batzuk topatuko dituzue:\nSiempre pienso en ti - Kathi Appelt\nUn beso en mi mano - Audrey Penn\nMamá ya viene... - Zaza Pinson\nMamá va al cole - Blackie Little\nAskotan gertatzen zaigun bezala, gazteleraz bakarrik ditugu baliabide hauek. Guk euskaratzea besterik ez zaigu geratzen!\nDenona da egokitzapen-aldia. Familiek haurrarengandik banantzen ikasi behar dute. Haurrek familiengandik banantzen ikasi behar dute. Eta guk, irakasleok, haurrengana gerturatzen eta familiei banantzen-prozesuan laguntzen saiatu behar dugu. Denok egokitzen gara elkarrekin. Eta orain, inoiz baino garrantzia handiagoa du elkar ulertzeak eta laguntzeak. Egoera berezia da guztiontzat eta kezkak, zalantzak eta beldurrak guztiok ditugu. Hau onartzen jakin behar dugu eta humanoak izaten. Profesionaltasunez jokatu behar dugu, noski. Baina guztiaren gainetik pertsonak gara eta egoera berrien aurrean ikasten ari gara.\nLehen aldiek beti dute garrantzia berezia; ala ez? Eman diezaiogun egokitzapen-aldiari ere merezi duen denbora eta lekua.\nLehen agian familiako kide batek baino gehiagok zuten egokitzapenera etortzeko aukera. Orain agian bakarrak egon behar du.\nLehen ez ginen musukoarekin egoten. Orain beharrezkoa da.\nLehen gela barruraino sartzeko aukera geneukan. Orain espazio desberdinetan pentsatu behar dugu.\nLehen agian errazagoa egiten zitzaigun egoera, ezaguna zitzaigulako baita ere. Orain oraingora egokitu behar gara, ezezaguna zaigun horretara.\nHartu lasaitasunez. Ondo ari gara! Elkarrekin lortuko dugu egoera berri honi aurre egitea. Baina ez dezagun iparra galdu. Egokitzapen-aldia funtsezkoa da, eta haurrei eskubide hau ezin diegu lapurtu. Ez ahaztu.


A-20an, abertzale eta antifaxista guztiak Bilbora! –\nArnaldo Otegik BERRIAn.\nDatorren azaroaren 20an, euskal independentistok hitzordu garrantzitsua dugu Bilboko kaleetan. Ez da edozein data, ezta edozein mobilizazio. A-20an EH Bilduk antolatutako manifestazioa ez da egitasmo isolatu bat, bizi garen testuinguru historikoari eta jorratzen ari garen pultsu politikoari erabat lotuta dago; helburu politiko argia duen ekimen politikoa da: estrategia independentistak bere gaitasun mobilizatzailea berreskuratzea, eta jarduera instituzionalaren gehigarri bilakatzea. Zehatz-mehatz, mobilizazio herritarraren espazioa gehitu behar diogu garatzen ari garen estrategia independentistari, argi izanik beharrezko tresna bat dugula gure estrategia politikoan garatu nahi ditugun eztabaida eta konfrontazio marko guztietan gure posizio politikoak eta ideologikoak indartzeko.\nArg: JON URBE / FOKU / BERRIA\nEspainiar Estatuari dagokionez, gogoratu beharra dago EH Bilduk pultsu ireki bat mantentzen duela Estatuarekin kargu hartze eztabaidan bertan adierazitako hiru interpelazio eremu nagusietan: politika sozialari, espetxe-politikari eta auzi nazionalari irtenbide demokratikoak emateko politikak.\nArlo sozialean akordioetara heltzea lortu dugu (lan erreforma baliogabetzeko akordioa betearazi behar da, esaterako), espetxe-politikaren arloan pausoak eman dira (indartu egin behar direnak) eta, auzi nazionalari dagokionez, fase berri batean sartu gara, non, Kataluniako Negoziazio Mahaiaren osaerak lurraldetasun ereduaren inguruko eztabaida mahai gainean jarri duen, eta EAEn, Nafarroan eta Madrilen intentsitate eta maila ezberdinetan garatzen ditugun ereduak konfrontazio esparrura eramaten ari garen.\nGaurko egunez baieztatu dezakegu, gure herriak Konstituzio Espainolari ezezko argia eman zionetik hamarkadak igaro diren arren, Espainiar Estatuko eztabaida politikoa garai konstituziogilean emandakoaren antzeko parametroetan kokatzen dela: autodeterminazioa, preso politikoen askatasuna eta eredu soziala. Eta Euskal Herriko eta Kataluniako independentismoa izan dira, funtsean, eztabaida eremu horretan kokatu dutenak, hots, Trantsizioak eta Konstituzioak gurea bezalako estaturik gabeko nazio zaharrei ezarritako giltzarrapoak gainditzeko parametroetan.\nLurraldearen antolaketaren inguruko eztabaida (auzi nazionala) gai zentrala izango da datozen urteetan. Bizitzen ari garen momentu historikoaz jabetu eta ezkerreko independentismoak mobilizazio sozialerako izan duen indarra eta sendotasuna berreskuratu behar ditugu.\nGainera, pandemiaren gainditze hipotetikoak gure oinarri soziala berriz ere elkartzeko aukera eman digu; termino politikoetan zein humanoetan gutxietsi ezin duguna.\nMateria sozialeko akordioak betetzea (lan erreformaren baliogabetzea), ohiko izaerako espetxe-politika areagotzea edota gure herriak nazio-eskubideen arloan aurrerapauso kualitatiboak emateko benetako pultsu bat garatzea lan instituzionalarekin soilik gainditu ezin daitezken erronkak dira. Instituzioetan adostu ditzakegun akordioekin soilik ez dugu lortuko. Kaleak hartzea, espazio herritarrak okupatzea beharrezkoa da. Ezkerreko euskal independentismoaren gaitasun mobilizatzailea eta sendotasuna agerian geratu behar dira berriz ere, behar estrategikoa da aurrean ditugun erronkei behar bezala heldu ahal izateko. Aurrera egiteko baldintzak sortu ditugu, orain, eskura ditugun baliabide guztiak behar ditugu baldintza horiek gure herriarentzako aurrerapauso bilakatzeko.\nAzaroaren 20a ez da egutegiko edozein data. Eta gure A-20ko mobilizazioa ez da manifestazio bat gehiago izango. A-20a Franco hil zen eguna izan zen, baina gaur egun, frankismoa eroso ikusten dugu Estatuaren botere organoetan ezarrita. Azaroaren 20 hartan, ikusi egin genuen nola erregimenaren funtsezko oinarriak zirenak, demokrata peto bilakatuta agertu ziren gauetik egunera, «lotuta eta ondo lotuta» geratu zen erreforma bati ekiteko prest. Santi eta Josu hil zituzten Estatuaren terrorismoaren bidez; hamarkadak igarota ere, onartzeko ausardiarik ez duten Estatu terrorismoa berbera. Autodeterminazioa, berdintasun soziala, presoen etxeratzea (ohiko espetxe politika aplikatuz), gizarteko sektore zabal baten aldarriak izaten jarraitzen dute, Santi eta Josurenak ziren bezala, trantsizio baten ikurrak, diotenez demokratikoa… txarto itxia. Bilbokoa ere memoria eta iragana izango da. Etorkizunaren alde borroka egitea, memoria ariketarik sendoena delako.\nA-20ko mobilizazioa konpromiso indibidual eta kolektiboen ariketa bat izango da. Konpromisoa gure komunitatean sustraituta dagoen balio nagusietako bat da. Berari esker heldu gara honaino, eta hala jarraituko dugu aske eta berdinen Euskal Herria lortu arte. Independentismoa ahul dagoela esaten diguten honetan, oker daudela esatea dagokigu; oso oker. Indartsu gaudela ikusarazi behar dugu, baita kaleetan ere berdintasun sozialaren sinboloak gorenean daudela: elkarbizitza, antifaxismoa, bakea eta presoen etxeratzea, eta, laburbilduz, hemen burujabetzaren bidea egiteko prest dagoen herri bat dagoela.\nA-20an berriz elkartuko gara gure pultsu herritarrarekin. A-20an masa mobilizazioak borroka politiko eta ideologikorako tresna gisa duen balioa aldarrikatu nahi dugu, A-20an gure estrategia eraginkorrago bilakatuko dugu.\nGure burujabetzaren alde, aberastasunaren birbanaketa justu baten alde eta presoen askatasunaren alde. Gure sendotasuna erakusteko garaia da. Bilboko kaleak betetzeko garaia da.\nA-20an, abertzale eta antifaxista guztiak Bilbora! A-20an, abertzale eta antifaxista guztiak Bilbora! A-20an, abertzale eta antifaxista guztiak Bilbora! A-20an, abertzale eta antifaxista guztiak Bilbora!\nA-20an, abertzale eta antifaxista guztiak Bilbora!, Arnaldo otegi, azaroak 20, eh bildu, estrategia independentista, independentismoa\nZer duzu buruan “A-20an, abertzale eta antifaxista guztiak Bilbora!”-ri buruz\nErramun 2021-11-09 13:52\nIndependentista naiz baina fartsa horretara ez naiz joango. EhBildu ez dago Euskal Herriaren independentziaren alde, estatu espainiar ezkertiar bat administratzearen alde baizik. Eta antifaxistak ere deitzea manifa horretara! Ez dut politikeriaz asko ulertzen baina nortzuk izan daitezke egun horretan Bilbora joan daitezkeen antifaxistak? Abertzale sanorik ez dut uste joango denik.


Larrazabal, K.O. | Faroa\nAmaia eta Andoni →\nData: 2005(e)ko abenduaren 19a Egilea: Joxe Aranzabal\nRetegik %80, Larrazabalek %20. Emaitzak ez du zerikusirik pilotarekin. Biak ziren hautagai lehendakari izateko Eusko Ikaskuntzan. Aspaldiko partez, gainera, hautagai ofizialak lehiakide bat zuen, eta horrek jakinmin handia piztu bazterretan. Baina oposizioko hautagaiak huts egin du.\nNik bat egiten dut Larrazabalen taldeak Eusko Ikaskuntzarentzat hautatutako leloarekin: gaztetu, sendotu eta zabaldu, eta euskarari eman nahi dion indarrarekin. Hala ere, joan den ostegunean Larrazabali entzun nionean Euskadi Irratian, iruditu zitzaidan entzuten ari nintzela ume bati, pertsona heldu baten ahotsean. Orduan ez nuen ezer idatzi horretaz, ni mondragoetarra izanik, inork pentsa ez zezan Retegiren alde egiten ari nintzela.\nEz dut zalantzarik: Jesus Mari Larrazabal pertsona argia da, eta zintzoa. Baina oraingoan ez du asmatu bere taldearen mezua plazaratzen. Hari entzunda bazirudien, aprobetxaturik orain badagoela dirua Eusko Ikaskuntzan, talde berria etorriko zela, eta, Olentzerok bezala, mundu guztiari kontratu iraunkorrak egingo zizkiela, eta, aurrerantzean ez zela mugarik egongo ikertzaileei dirua banatzeko. Eta euskara ez dakiten elkarteko kideek zintzo bete beharko zituztela hizkuntza eskakizunak, Eusko Ikaskuntzan segitu nahi bazuten behintzat.\nMezu horrekin pentsatu nuen, gauzak oso gaizki egon behar dira Eusko Ikaskuntzan Larrazabalek irabazteko. Eta ez daude: erakundeak inoiz baino diru gehiago bide du, eta sekula baino harreman sare sendoagoa. Hala ere, garbi geratu da kide multzo bat badagoela, alienatuta sentzitzen dena, gaur egungo zuzendaritzatik urrun, eta Bizkaian oposizio horrek irabazi duela lehendakariorde bat. Retegik lege onez irabazi du, eta ondo egingo luke bere bigarren agintealdian sektore horren eskariak kontuan hartzen.\nKategoria: Sailkatugabeak Etiketak komunikazioa, saski-naski. Gorde lotura.


Año II — Núm. 15-16\nMundu onetako gauza guztiz zoragarriren bat gogoratu nai dodanean, familia zoriontsu baten irudia etorten jat burura. Eta irudi ori, geienetan, aspaldiko euskal familiaren irudia izaten da.\nZoriontsuak zirean benetan lengo euskal familiak. Baserrietan naiz urietan, orain baiño gitxiago zirean familiaren arerioak, eta eskasago arriskuak. Eleizearen inguruan batuta, bakean bizi zirean gure asabak. Lantzean bein, Ameriketara naiz gerrara joateko, semeren batek agur egiten ebanean; edo etxekoren bat kanposantura eroaten ebenean, orduantxe bakarrik sartzen zirean etxean negarra ta naibagea. Aspaldiko familien bizitza laua ta zoragarria!\nUrteak joan, urteak etorri, asko aidatu dira gauzak gure Euskalerrian, eta aldatu bear. Gaurko bizimoduak, gaurko kristiñau ekanduen nasaitasunak, kili kolo ipiñi dabe euskal familia. Semea eleizara ez doala, alabea nabarmena dala, aita-amak ume geiagorik gura ez dituela, progresua dala ta ez dala, euskal familiak egunean baiño egunean indar gitxiago dauko.\nZer egin, gauzak olan iraun ez daientzat? Oraindiño sasoia da. Entzun Pio XII'garrenak, Jesukristoren ordezkoak diñoskuna:\n"Familiako guztiok, errosario santua batzan errezetan badozue, bakean eta batasunean biziko zaree. Otoitz egiten daben familiak, bizitza zoriontsua izango dau beti.\n"Errosario santua familian errezetan dogunean, indarbarritu egiten dira gure kristiñau fedea ta itxaropena, eta geitu egiten jaku Ama Birgiñeaganako konfiantzea. Batzan otoitz egiten dogunean, danok siñisten dogu bardin, danok itxaroten dogu bardin, danok uste dogu bardin. Familien batasunerako, bear bearrekoa da danok fede bat, itxaropen bat eta uste on bakar bat eukitea.\n"Familien benetako bizitzea, arimen bizitzearen, antzera, Jainkoari egiten deutsagun otoitzaren bitartez etorten da. Eta orretarako biderik onena, errosario santua da.\n"Ze gauza zoragarria, gaubean, lana amaituta gero, familia osoa batuta, errosario santua errezetea!\nDanok gura dogu zorionekoak izan. Danok nai dogu bakean eta batasunean bizi gure familietan. Orretarako, errezau daigun guztiok batzan errosario santua. Errezau daigun egunero. Ama Birgiñeagaitik, gure familiakaitik, mundu ederrago bategaitik!\n1.—Bateatuta dagoan persona batek, ilteko arriskuan bakarrik artu leike Konfesiñoko Sakramentua.\n2.—Bateoa artu aurretik egin direan pekatuak, ezin leitekez parkatu Konfesiñoko Sakramentuaz.\n3.—Pekatu mortalik egin ez daben persona batek, ezin leike artu Konfesiñoko Sakramentua.\n4.—Ama Birgiñeak ezin eiken artu Konfesiñoko Sakramentua.\n5.—Pekatuen damuak, Jainkozkoa edo supernaturala izan bear dau. Osterantzean, ez deuskuz Konfesiñoak ezelan-bere pekatuak parkatuko.\nFamilien bakea ta batasuna lortuteko, zegaitik da ba errosarioa otoitzik egokiena?\n"Errosarioa errezetan dogunean, Jesus eta Mariaren bizitzako misterioak gogoz ausnartuten doguz gure arima barruan, kristiñau erlegiñoko otoitzik ederrenak —Aita gurea, Agur Maria ta Gloria— agoz esaten ditugun bitartean.\nBeste edozein oraziñotan baiño obeto, familiako errosarioan egiten dira bat gure burutaziñoak, sentimentuak eta asmoak. Ain zuzen-bere, familien batasunerako, bear bearrekoa da arimen alkartasuna. Jesus eta Mariaren bizitzako misterioen bitartez, batzan errezetan dan errosarioak, pentsamentu, asmo ta sentimentu bardintsuak sortu eragiten ditu familiako lagun guztietan; eta onelan, lotu egiten dauz euren arimak maitasun eta sakrifiziozko lokarriakaz, eta aseguratu egiten ditu familiaren batasuna ta iraupena."\n"Bat eginda errezetan daben familia, beti bat eginda biziko da."\nDanak negarrez, bera irribarreka\nBein baten, arrapaladan deitu eben abadea, andra gazte ta aberats bat konfesetako. Seiña eginda gero, ilteko zorian egoan emakume errukarria.\nJoan zan ariñeketan abadea emakumearen jauregira. Sartu zan barrura. Naibagez beterik egozan etxeko guztiak. Ezin eiken iñok siñistu, emakume ain gaztea, ain zoriontsua ta ordurarte ain sendoa ilgo zanik.\nJoan zan aurrera abadea. Sartu zan gaixoaren gelara. Gauza miragarria! An dana zan alaitasuna. Zurbil egoan andrea, ta odol baga. Baiña bere begiak bake ta posez beterik agertzen zirean. Guztiz arrituta geratu zan abadea.\n— Jauna —esan eutsan gaixoak—, ez nau Berorrek ezagututen?\n— Neure alabatxu —erantzun eutsan eleizgizonak—, orain ez naiz konturatuten nor izan zeintekezan.\n— Ez da akordetan, beiñola an kolegioan lenengo komuniñorako Berorrek preparetan zituan neskatoakaz?\n— Ba, neu naiz areetariko bat. Berorregaz egin neban lenengo komuniñoa, ta arrezkero sarritan joan naiz Berorregaz konfesetan.\n— Bai, bai —esan eban abadeak—, ondo gomutetan naiz.\n— Ba-dakit txarto nagoana, eta laster ilgo naiz. Ez deust ardura baiña. Pozik nago, Jauna. Gaztea naiz. Negarrez ikusten dodaz nire guraso maiteak. Senarra, atsekabez erdi zoratuta. Umezurtz koitadu bat ixten dot munduan. Alan ta guzti-bere, zoriontsu nago, Jauna, guztiz zoriontsu. Ta esango deutsat zegaitik: Lenengo komuniñoa egin nebanean, azkenengo berbaldian, Berorrek auxe esan euskun:\n— Umeak, errezau egunero errosario santua. Egunean egunean egiten badozue, seguru seguru joango zaree zerura. Auxe esan euskun. Ez da gomutetan?\n— Bai, ondo-be.\n— Emon beistaz orduan zorionak —esan eban gaixoak—. Laster joango naiz zerura, lenengo komuniñoa artu nebanezkeroztik, errosario santua egunean egunean errezau dot-eta. Berrogetamar bidar esan deutsat egunero Ama Birgiñeari: "Erregutu eizu gu pekatarion alde orain eta gure eriotzako orduan." Zelan itxiko nau ba bertanbera Ama maite orrek une onetan?\nEta au esan ondoan, agoliñan sartuta, beingo baten il zan. Artu eban Ama Birgiñeak bere arimea, eta aingeruz inguraturik eroan eban zerura.\n1.—Faltsoa. Bateatuta barik dagoan personeak, ezin leike iñoiz artu Konfesiñoko Sakramentua.\n2.—Egia. Bateatuta gero egin direan pekatuak, orreexek bakarrik parkatuten dira Konfesiñoko Sakramentuaz. Bateo aurreko pekatuak, Bateoagaz beragaz parkatuten dira.\n3.—Faltsoa. Pekatu astunik euki ezean, persona orrek pekatu ariñak konfesau leikez.\n4.—Egia. Ama Birgiñeak ez eban iñoiz pekaturik egin, ez astunik, ez ariñik. Orregaitik, ezin eiken artu Konfesiñoko Sakramentua.\n5.—Egia. Gure pekatuen damuak, Jainkozkoa edo supernaturala izan bear dau. Jainkoa ofendidu dogulako atsekabea euki bear dogu biotzean. Bestela, gure damua naturala izango litzake. Esate baterako: noredonor ofendidu dogulako edo bere aurrean izen ona galdu dogulako edo onelako beste errazoi gizonezko bategaitik damutuko bagintzaz, Konfesiñoko Sakramentuak ez leuskiguz pekatuak parkatuko.\n"Gure indar guztiak geitu ta batuteko ordua etorri da. Egin daiguzan alegiñak, Bizkaiko familia guztiak Errosario Santua egunean egunean errezetako inbitaziñoa artu daien, eta oitura eder au, galdu dan etxeetan, barriro biztu daiten."\nKasimiro, Bilbaoko Obispo Jauna\nKurutzegrama N.º 12


Hasiera » Hotel eta Resort Albisteak » NH Hotelak Ekialde Hurbilean debuta egingo duela iragarri du\nUne honetan garapenaren azken fasean dagoen, 533 gako NH Dubai The Palm eraikuntza berriak ateak irekiko ditu abenduan.\nNH Dubai The Palm Ekialde Hurbilean merkaturatuko duen lehena izango da\nDubai Palm Jumeirah NH Dubai-n kokatuta dago Palm The Seven Hotel & Apartment-en parte izango da\nJabetza berriak hoteleko 227 logela eta suite eskainiko ditu, zerbitzuko 306 apartamentuez gain\nNH Hotels konfiantzazko hotelen marka erdi eta esklusiboa aurten Ekialde Hurbileko eskualdean estreinatuko da NH Dubai The Palm merkaturatzearekin batera. Gaur egun garapenaren azken fasean, eraikuntza berriaren 533 gako jabetzak abenduan irekiko ditu ateak.\nDubai Dubai Palm Jumeirah-n kokatuta dago, mundu osoko mugarria den NH Dubai The Palm-ek Seven Hotel & Apartments-en parte hartuko du, erabilera mistoko garapenean, ostalaritza dorre batez eta egoitza dorre batez osatua. Hotelera erraz iritsiko da Palm-en enbor nagusian, Palm-eko zentro komertzial handienaren ondoan eta The Pointe-ko Palm iturritik gertu, duela gutxi munduko iturri handiena bezala abiarazi zena. Dubai-ko beste erakargarri turistiko garrantzitsu batzuk, besteak beste, Burj Khalifa, Dubai Mall eta Dubai Marina, eskura daude.\n14 solairuko etxebizitza berriak hoteleko 227 logela eta suite eskainiko ditu, 306 apartamentu zerbitzurekin batera.\nNH Dubai The Palm Seven Tides luxuzko higiezinen eta ostalaritzako sustatzailearen jabetzakoa da, Anantara The Palm Dubai Resort eta Oaks Ibn Battuta Gate barne dituen zorroa.\nDillip Rajakarier, Minor Hotels zuzendari nagusiak, komentatu duenez, "pozik gaude NH Hotelak Ekialde Hurbilera ekartzea eta Dubai-n merkaturatzea oso egokia da markarentzat. Hotelak primeran osatuko du Minorrek hiri barruan dituen hotelen zorroa, Anantara, Avani eta Oaks-ekin batera, gure gonbidatuentzako eskaintza zabalduz. Zazpi mareak bazkideekin batera lan eginez hotel berri zirraragarri hau merkatura ekartzea espero dugu ".\nAbdulla bin Sulayem, Seven Tides-eko zuzendari nagusiak ere honakoa esan zuen: "Lan harreman estua eraiki dugu Minorrekin azken zortzi urteetan, hasieran Anantara The Palm Dubai Resort abian jarri zenean 2013an. Osatu Anantara eta marketin gurutzatuen aukerak eskaini bost izarreko Oaks Ibn Battuta Gate Hotelarekin batera, kudeaketa txikiaren menpeko beste Zazpi Mareen jabetza ".\nNH Dubai The Palm marka Ekialde Hurbilean merkaturatuko duen lehena izango da eta NH Hotelen 240 hotel baino gehiagoko zorroa batuko da, zerbitzu eta instalazioen kalitateagatik ezagunak direnak. NH Hotelak Europa osoko hiri kokapen onenetan aurki daitezke, Hego eta Erdialdeko Amerikan eta Karibean, ahaleginik gabe gonbidatuak lotzen dituzten korporazio eta aisialdirako funtsezko helmugekin.


EAJ-PNV - "Oposizioaren blokeoaren aurrean" akordioak lortzeari "ekin egingo diola" esan du Urkulluk\n"Oposizioaren blokeoaren aurrean" akordioak lortzeari "ekin egingo diola" esan du Urkulluk\nIñigo Urkullu Lehendakariak baieztatu du akordioak bilatzeko lanean "ekin egingo diola" "oposiziokoek blokeoa ezarri arren". " Blokeoaren aurrean, guk aurrera jarraituko dugu" iragarri du Bilbon Forum Europan egin den gosarian.\n29 Apirila | Berria\nUrkulluk esan du "zintzotasun eta argitasun osoz" onartu duela " aurrekontuen gaineko akordioa lortu ez duela", baina berriz esan nahi izan du Gobernuak "akordioak lortzeari ekingo diola, oposizioak blokeoa ezarri arren". Bere ustetan "oraindik ezin da krisitik irteteko bidea argi ikusi, eta arazoa gero eta larriagoa da, errealitatea errealismoz onartzen ez dugulako".\nZehaztu duenez, Exekutibo autonomoak Kontuak onartzeko babesa bilatu izan du "ahalegin eta dedikazio osoarekin, zintzotasun eta argitasun osoarekin". Baina, bere ustetan indar politikoek ez dira " errealismoa bereganatzeko " gai izan. "Ez dugu akordioa eta egonkortasuna lortu, akordio bat biren kontua delako. Ez gara oposizioaren blokeoa apurtzeko gai izan" azaldu du.\nBeste alde batetik " Bermeoko izpiritu "izenez deitu duena gogoratu du, asmo horrekin " beharrean daudenei erantzun nahi zaielako", eta azaldu du Bruselan ere azaldu duela " Euskadiren etorkizuna Europan eta euroan dagoela, eskubide sozialen ama den Europan".


Informazio ihesa Jobandtalent-en | BCSC - Zibersegurtasun Euskal Zentroa\nInformazio ihesa Jobandtalent-en\nIragan uztailaren 5ean lana aurkitzeko Jobandtalent atari espainiarrak bere erabiltzaileen datu pertsonalen informazio ihesa izan zuen. Erabiltzaileei mezu elektroniko baten bidez jakinarazi zietenez, Jobandtalentetik kanpokoa den eta beraiekin zerikusirik ez duen plataforma bat haien zerbitzarian sartu zen eta erabiltzaileei buruzko informazio mugatua eskuratu ahal izan zuen.\nErasotzaileek lortutako informazioa erabiltzaileen izen-deiturak, helbide elektronikoa, IP helbidea eta erabiltzaileen pasahitzaren bertsio zifratu bat dira. Enpresak arazoa konpontzeko hartu duen neurrietako bat pasahitzak berrasieratzea izan da.\nEtiketak: Informazio ihesa, Arazoa, Internet


Sergio Uriarte: "Pilotan, entrenatzaile ona izateko, ilusioa, gogoa eta profesionaltasuna izatea ezinbestekoa da" - Debagoiena - Goiena.eus\nSergio Uriarte: "Pilotan, entrenatzaile ona izateko, ilusioa, gogoa eta profesionaltasuna izatea ezinbestekoa da"\nNaiara Uriarte 2013-09-08 02:00\nSergio Uriartek (Aretxabaleta, 1984) Heziketa Fisikoko irakasle ikasketak egin zituen Huhezin. Haiek amaituta, eskolak eman ditu zenbait ikastetxetan, eta Madrilen ere izana da, gimnasioko monitore izateko kurtsoak egiten. Egun, gimnasioko monitore eta pilotako irakasle lanetan dihardu, eta kirola eta umeak bere bizitzako pasioak dira.\nNondik datorkizu pilotarekiko zaletasuna?\nAitaita pilotazale amorratua zen, eta gaztetatik harekin ikusten nituen pantaila txikian partiduak. Batzuetan, herrian edo inguruan partiduak baziren, elkarrekin ikustera joaten ginen.\nNoiz hasi zinen jokatzen?\n5 urterekin hasi nintzen, eta kategoria guztietan ibili naiz: haur, benjamin, alebin, kadete, gazte eta afizionatu. Torneo gehienak Gipuzkoan, Araban eta Bizkaian jokatu ditut, baina Nafarroan ere izan ditut.\nZein oroitzapen dituzu entrenatzaileaz eta zure entrenamenduez?\nSan Migel izan zen nire entrenatzailea. Egun, erreferente gisa daukat. Profesional handia zen: zorrotza, baina gertukoa. San Migelekin astean bi edo hiru aldiz entrenatzeaz gain, nire kabuz egunero ibiltzen nintzen pilotan.Oso garrantzitsua da egunero entrenatzea, 30-40 minutu inguru nire kontu. Batik bat, eskuak gogortzeko. Prestakuntza fisikoa gimnasioarekin osatzen nuen. Horrela ezagutu nuen hain gustuko dudan gimnasio mundua.\nNoiztik zara pilota entrenatzaile?\nHamazortzi urtez aritu naiz Aretxabaletako gaztetxoak entrenatzen. Kategoria guztietan, alegia. Orain, berriz, urtebete daramat Oñatiko nerabeekin. Izan ere, orain dela urtebete Oñatira etorri nintzen bizi izatera, eta, horren ondorioz, Aretxabaletako taldeak utzi nituen.\nZaila iruditzen zaizu irakastea?\nIrakastea ez da gauza erraza. Umeen jarrera kontuan hartu behar da, eta haien ikuspegitik bizitza ulertu. Bien arteko elkarrekintza beharrezkoa da, eta hori lortzea ez da lan erraza. Gainera, kategoria guztiak ditudanez, adin tartea ezberdina da eta egokitu egin behar dut. Bi motatako ikasleak ditut: denbora-pasa datozenak eta pilota gustuko dutenak. Gaur egungo umeek eskolaz kanpoko ekintza gehiegi dituzte. Horren ondorioz, asko gogo barik etortzen dira, denbora pasatzera. Beste batzuk, zorionez, benetan kirol hau maite dutelako. Nire eginkizuna da guztiei pilotan erakustea, baina interesa jartzen duten umeei arreta berezia jartzen diet. Izan ere, umetan gaztetxo asko daude, baina, nagusi egiten diren neurrian, kopurua murriztu egiten da. Kadeteetan eta gazteetan oso pilotari gutxi ditugu. Horrenbestez, gure eginkizuna da txikitan gogoko dutenengan pilotarekiko pasioa sortzea eta kirol hau maitatzea.\nZer irakasten diezu?\nHasieran, kirol hau atsegin izatea, hori irakasten saiatzen naiz. Dinamikoa izaten ere ahalegintzen naiz. Behin kirola gustuko dutela, hainbat gauza irakasten diet: dejada eskuma eta ezkerrarekin, auto-eskua, kakoa... Kadeteetan eta gazteetan, aldiz, taktiketan eta hobetze lanetan zentratzen naiz.\nAlor pertsonalean zer eskaintzen dizu lanak?\nGustatzen zaidana besteei erakusteko aukera izatea. Erabat betetzen nau gazteek nik izan nuen ilusioa izateak.\nKirola gustuko izanik, gogoko besteren bat?\nFutbolean ere aritu naiz txikitan, eta noizean behin partidutxoren bat jokatzen dut. Tenisa eta mendia ere bai.\nEtorkizunean zein lanetan jardun nahiko zenuke?\nHeziketa fisikoko irakasle lanetan jardun nahiko nuke. Hiruzpalau urtez ordezkapenetan jardun dut, baina, gaur egungo krisia dela-eta, egoera ez da erraza. Horren ondorioz, muskulazio monitore dihardut, eta pilotako irakasle. Gustura nago eta egiten dudana etorkizunean hala ere izatea gustatuko litzaidake.


Euskarak lantokian duen egoera ezagutzeko autodiagnostiko tresna berria jarri du martxan “LH DuaLa Euskaraz” egitasmoak - LH Duala Euskaraz\nLANEKI ELKARTEAK ETA GIPUZKOAKO FORU ALDUNDIAK ELKARLANEAN GARATUTAKO GALDETEGIAK LANTOKIAN IKASLEEK EGITEN DITUZTEN EGONALDIETAKO EUSKARA MAILA EZAGUTZEA AHALBIDETZEN DU, HIZKUNTZAREN PRESENTZIA ARLO PROFESIONALEAN HOBETZEA HELBURU IZANIK\nGaldetegia 30 galdera laburrek osatzen dute eta 5 minututan osatu daiteke.\nLau aldagai hartzen ditu kontuan euskararen paisaia baloratzeko: harrera, hizkuntza paisaia, lankideak eta instruktorea.\nGaldetegiaren emaitza izango da, lantoki bakoitzaren neurriko gomendio sorta bat.\n“LH DuaLa Euskaraz” egitasmoaren baitan Laneki Elkarteak eta Gipuzkoako Foru Aldundiak Gipuzkoako lantokien euskara maila ezagutzea ahalbidetzen duen autodiagnostiko tresna garatu dute. Autodiagnostiko tresna 30 galdera laburrez osatutako galdetegi bat da, lurraldeko sare profesionaleko edozein lantokik 5 minututan bete dezakeena eta “LH DuaLa Euskaraz” egitasmoan parte hartzeko lantokiaren egungo balorazioa argitaratzen duena, enpresan euskarak duen presentzia ezagutzeko aurreneko gerturatzen bat egin ahal izateko. Galdera horiek lantokiaren egunerokoan euskarak duen presentzia agerian uztea dute helburu, eta balorazio bat egiteko, tresnak lantokiak jasoko duen ikaslearekin zuzenean lotzen diren lau aldagai hartzen ditu kontuan: harrera, hizkuntza paisaia, lankideak eta instruktorea. Modu horretan, lantoki bakoitzak duen euskara maila ezagutu daiteke eta hobetzeko gomendioak jaso. Autodiagnostiko tresna estekan sakatuta erabili daiteke: jakinbai.eus/autodiagnostikoa\n“LH DuaLa Euskaraz” egitasmoa osatzen\nAutodiagnostiko tresna honekin, “LH DuaLa euskaraz” egitasmoak lantokien esku jartzen duen zerbitzua osatzen da. 2020-2021 ikasturtean Gipuzkoan Lanbide Heziketa euskaraz inoiz baino ikasle gehiagok egin zuten, matrikulatuen %40ak hain zuzen, eta goranzko joera hori mantendu ahal izateko, baliabide egokiak jarri behar dira lantokien esku, autodiagnostiko tresna hau, besteak beste. Euskaraz arituko diren langileak izatea aberasgarria da edozein lantokirentzat, zerbitzu osoago bat eskaintzea ahalbidetuko baitio. Hori dela eta, ideia horri indarra emanez, egitasmoak Euskaraz, balioa erantsi lanari! mezua nabarmendu nahi du, lantokietan euskara txertatzeak epe luzerako abantaila ekarriko baitu. Horreagatik, lantokiek egitasmoa ahalik eta gehien zukutzeko aukera izan dezaten, LH DuaLa Euskaraz egitasmoak lantokien eskura jarri nahi ditu euskaraz bertako egunerokoan txertatzeko baliagarriak izango diren tresnak (marka, autodiagnostikoa, geomapa, Lanenpres gida…).


Errudunez harago. Deia, Noticias de Bizkaia\nEskola-jazarpena abiapuntu hartuta, Ttanttaka Teatroren ‘Soka’ antzezlana erruaren eta erantzukizunaren arteko mugak marrazten saiatzen da bakarrizketa baten bidez. Gizartea hausnarketara eramatea du helburu\nKattalin Barber - 2017(e)ko apirilaren 30a, igandea - 10:59etan eguneratua\nIñaki Rikarte da obra honetako aktore bakarra. (TTANTTAKA TEATROA)\nSoinketa irakasle batek hamaika urteko ikasle baten gorpua aurkitzen du, gimnasioko sokatik urkatuta. Gertatutakoaren erruduna balitz bezala eta bere inguruak baztertuta, irakasleak errua eta erantzukizunaren arteko mugak marrazten diren bilaketa bati ekiten dio. Egoera latz hori hartu du abiapuntutzat Ttanttaka Teatroak Soka antzerki obran bakarkako taularatze baten bidez.\nMikel Gurreak sortu, Fernando Bernuesek zuzendu eta Iñaki Rikartek gorpuzten du obra, azken hori Igor izeneko gimnasia irakaslearen azalean sartuko da. “Eskola jazarpena hartu dugu abiapuntu, baina obraren gaia bestelakoa da: erruaren eta erantzukizunaren arteko mugak taularatzen dira”, dio Rikartek. Hasierako gertaera lazgarriari helduta, soinketa irakasleak jazoera maila pertsonalean nola bizi duen kontatzen da antzezlanean.\nBullying-aren inguruko gogoeta ikuslearekin partekatu nahi izan du Ttanttakak. “Antzezlan hau, gehienak bezala, paradoxa batean koka-tzen da -dio Rikartek-. Jazarpena salatzen dugunok, erantzule bihur-tzen gara askotan. Maiz salatzeko modua jazarpena egitea baita”.\nERANTZUKIZUNAZ Barne gogoeta bat azaleratzen du aktoreak taula gainean, eta “inolako erantzunik eman gabe” gizartea hausnartzera gonbidatu nahi du ikuskizunak. Erraza da egoera baten aurrean erruduna bilatzea eta seinalatzea, aktorearen esanetan. Erantzukizuna, ordea, askotan ez da hain garbi egotean. “Erantzukizunaz hitz egitea deserosoa da;ongi eta lasai lo egiteko bilatzen ditugu errudunak, baina kontua askoz konplexuagoa da”. Eskola jazarpenean gizarte osoak ardura duela uste du aktoreak, eta horren aurrean gogoeta eragin nahi du Gurrearen testuak: “Gizarte bezala gauza asko gaizki egin behar izan ditugu horrelako gertaerak jazo-tzeko. Hori da muina”.\nErrua eta erantzukizunaren artean murgilduko da Rikarte oholtza gainean, lau aulki, soka bat eta bozgorailu batzuk besterik ez dituela ondoan. Eszenografia “sinplea baina dotorea” lortu dela dio aktoreak. Soka da elementurik garrantzitsuena: “Elementu metaforikoa da, eta soka batzuetan tenkatzen eta beste batzuetan lasaitzen den barne gogoeta batean murgilduko naiz. Sokak emozioak irudikatzeko balioko du”. Dena den, hitzetan jarri du arreta. “Espazio eta egoera guztiak hitzek sortzen dituzte, dena dago hi-tzetan”. Bide horretan, erronka “izugarria” izan da aktorearentzat.\nGogoeta pertsonal hori bakarrizketa moduan aurkezten zaio ikusleari. Orainaldian eta lehenengo pertsona erabiltzeak subjektibotasuna sartzeko aukera eman dio Gurreari. Izan ere, Igorren begietatik kontatzen da istorio osoa, eta ikusleek ikuspuntu bakarra ezagutuko dute. “Momentu batean istorioak thriller ukitu bat du, publikoak zalantzan jarriko baititu Igorren hi-tzak”, adierazi du aktoreak. Ikusleek Igorren bidez izanen dute gertatutakoaren garapenaren berri: “Une oro transmititzen dira honen bizipen eta sentsazioak. Gauzak okerrera doaz, eta bera ezin da horren aurka borrokatu”.\nAntzezlan “gogorra” da Ttanttaka Teatroak ondutakoa, Rikarteren esanetan, eta “gogorra” izan da beretzat ere soinketa irakaslearen papera antzeztea. Lehen aldia da horrelako bakarrizketa bat egiten duela eta momentu askotan oholtzan bakardadea sentitu duela aitortu du. “Nahiz eta oso gertu izan testua eta Gurrea eta Bernues ondoan izan, oihala altxatzean bakarrik nago”.\nErronka handia izan dela dio Rikartek, baina gustura sentitu da. “Bakarrik egon arren, orain arteko emanaldietan ez naiz bakarrik sentitu: istorioaren barne-barnean sartzen naiz, eta defendatu behar dut”. Testua “inteligentea” izateak lagundu dio bide horretan. “Asko lagundu dit istorioan gertaerak azalduta dauden moduak. Autorearen ikuspuntua islatzen da testurako aukeratu dituen xehetasunetan, eta horiek ezin hobeto daudela uste dut”.


Orain dela dela aste bi, ostegun santuaren bezperan, aurreko sarrean aipatutako neskak arratsaldean gelditzeko esan zidan. Azkenean arratsaldean ezinezkoa izan zen, beraz gauean hartu nuen bere etxean eta lehenengo aldian joandako kostaldeko herrirantza abiatu ginen. Gau epela zen, ilargi betearekin, jenderik ez kalean, dena lasai, ezin erromantikoagoa. Denbora erdia pasiatzen eman genuen eta beste erdia jesarrita bankuren batean kontu kontari. Kilikiliak, jolasak, laztanak, argazkiak atera, lurrera botatzeko keinua egin eta azken unean hartu... Soinu banda orijinala itsasoak jartzen zuen arroken kontra apurtzean. Bapatean elkarri begira gelditu ginen, desafioka, ixilik edo esaldi laburrak ahozkatuaz. Une batzutan begirada kendu behar izaten nuen, ezin bainion eutsi. Adorea falta izan zitzaidan musua ematen saiatzeko. Azkenean kotxera itzultzean zubi batean gelditu ginen eta gerritik oratuta neu behera botatzeko keinua egin zuen. Ondoren ustegabean besarkatu ninduen. Sekulan ez gara horren hurbil egon zentzu guztietan. Baina ez zen ezer gertatu.Joan den astean astelehen eguzkitsua aprobetxatu beharra zegoen eta horixe egin genuen. Bere etxean hartu eta arroka hondartza famatu bateraino hurbildu ginen. Gerizpetan gelditu zenean, ondoan dagoen kostaldeko itsasargirik politenara joan ginen. Hortxe eman genuen denbora eguzkia izkutatu arte, ilunabar ezin politagoa ikusi genuen elkarrekin. Belar batekin txistu egiten irakasten ere saiatu zen eta behin soinua atera nuen! Betiko flirteoa mantendu zen. Une batean zapatila kendu nion jesarrita geundelarik eta hartu gurean nire bizkarrera igo zen. Horrela erdi dantzan hasi ginen biok lurrean amaitu arte. Ez zen ezer gertatu.Larunbat honetan nire etxe zaharrera afaltzera gonbidatu nuen. Patatazko tortila prestatu genuen eta goxo egon zen. Tamalez olio beroa erori zitzaion eskumuturrean eta erre egin zen. Ondoren Gatikako jaietara hurbildu ginen nire koadrilarekin ta handik ibili parrandan goizeko seirak arte. Txantxetan eta gehiegi pentsatzeke, eskumuturretik gogor heldu nuen. Sekulako mina egin nion eta hozka egin zidan sorbaldan. Hozkada galanta izan zen eta oraindik ere ez zait marka kendu. Une batean nirekin etorri zen barrara eta instintiboki musua eman nion belarrondoan. Ilea zeukan aurpegiaren alde horretatik eta ziurrenez ez zen konturatu ere egin. Ez zen ezer gertatu.Igandean biharamuna ez zen edonolakoa izan, tamalez ez nuen bakarrik alkoholak eragindako biharamuna pairatu. Konturatuta nengoen ez nintzela gai izango benetan saiatzeko eta sentitzen nuena aitortzea gelditzen zitzaidan bakarrik. Ondo pentsatu ondoren koldarki mail bat idatzi nion, zehatza eta laburra. Ez nion erantzunik eskatzen eta horixe jaso dut, erantzun eza. Hurrengo egunean bidai bat aukeratzen lagundu nion eta denak betiko moduan segitzen zuen. Bueno dena ez, neu aldatu naiz, uko egin diot berarekin flirteatzeari. Lagun bezala nahi banau, lagun soil bat bezala portatuko naiz. Ea oraingoan zerbait gertatzen den, onerako edo txarrerako.Gure arteko egunsentia polita izan zen niretzako baina ilunabarra nahi baino lehenago heldu zait. Sorbaldarena laster joango da baina halere denboraldi batean bere marka eramango dut. 2009/04/22 - 10:46:07\nBerrogei zentimetrorik luzeenak\nOrain dela aste batzuk blog honetan batzutan aipatutako pertsonai bat (nahiago dut sekretupean mantentzea) nire bizitzara indartsu sartu zen berriro (edo nik ekarri ote nuen?). Dena nahiko modu sinplean jazo zen, jakin izan nuen ezbehar bat gertatu zitzaiola eta ez zela askorik irtetzen etxetik. Normalean udan bakarrik ikusten garenez, abagune polita iruditu zitzaidan berarekin egoteko eta bere berri jasotzeko. Ideia proposatu nion eta handik pare bat egunetara gelditu ginen. Gogoratzen nuen bezala segitzen zuen: polit eta jator, delikatu eta berritsu, xarmangarri eta lotsati; baina animoak baju zituela nabaria zen. Ordu oso atsegina pasatu genuen elkarrekin eta nire harridurarako iruditu zitzaidan indirekta batzuk botatzen zizkidala. Horien artean bazegoen bat nahiko garbia, bisitatzeko gonbipena. Hurrengo egunetan buelta eman nizkion ideia horri, ona izango ote zen ate hori berriro irekitzen saiatzea? Bazirudien mutil-lagunik ez zeukala eta horren aukera garbirik ez nuenez berriro izango, erruleta errusiarraren partidari ekin nion. Adostutako orduan bere etxeko atarian hartu nuen eta bi musuak gupidarik gabe jaurti nizkion. Ondoren kostaldeko herri txiki polit horietako batera eraman nuen. Arratsalde gogoangarria izan zen benetan han pasatutakoa, itsasoaren ondotik pasiatzen eta hizketan. Ilundu zenean etxera eraman nuen eta ustegabean hantxe gelditu ginen kotxean hizketan, ematen zuen bera gustora zegoela eta ez zuela joateko gogorik. Azkenean kotxetik irten nintzen eta euria zegoenez aterkiarekin babestu nuen atariraino lagunduaz. Orduan ere bi musu eman nizkion agurtzean. Horren ondoren zenbait goizetan gelditu gara mustio bat edo azenario zukua hartzeko, pintxoarekin batera noski. Arratsalde eguzkitsu batean ere pasiatzen ibili ginen Ibaizabalen itsasadarraren ondotik. Larunbat honetan nirekin (eta nire lagunekin) etorri zen konzertu batzuk ikustera herriko Gazte Asanbladak antolatutako jaialdi baten barruan. Dei batzuk ere tartean izan dira eta internetek eskeintzen dituen baliabideak aprobetxatu ditugu baita. Baina nahiz eta ia astero ikusi, nahiz eta jolasak egon, nahiz eta flirteoa ebidentea izan ez dago ezer, berak ez du ezer nahi, suposatzen dut adiskidetasuna baino ez duela ikusten gure artean. Horren aurka ez dago ezer egiterik eta hartu beharreko bide zidorra argi agertzen da. Baina nola egin uko aukerarik txikienari? Bihotzak saiatzeko diost eta agian egoera jasanezina denean berarekin hitz egiteko. Buruak berriz ahazten hasteko erregutzen dit edo behintzat ahazten ikasteko. Herenegun berarekin egon nintzen apur batean, ia-ia 20 minututan. Bera agobiatuta zegoen eta neu irribarreak lapurtzen aritu nintzen. Une batzutan kilikiliak egiten saiatu nintzen. Honelako batean eskuak aurpegian ipini nizkion, babestu zenean lepora joan ziren eta azkenean nire esku hotza bere bizkar berotik behera bialdu nuen. Une batzutan bere aurpegia laztantzen ere jardun nuen eta gure buruen arteko distantzia ez zen berrogei zentimetro baino handiagoa izango. Baina distantzia hori laburtuezina da, bere ezpainak debekatutako fruituak dira nire gogoa liluratzen dutenak. Bere hurrezko begiak Hartz Nagusiko izarrak bezala hatzamarren puntekin uki ditzakedala dirudi, hain hurbil eta hain urrun, baina beti nire ametsetan bezain distiratsu. Sekulan ez dira berrogei zentimetro horren luzeak izan. 2009/04/08 - 13:05:03\nEuskalduna eta txinatarra\nOstiralean aurtengo Durangoko Euskal liburu eta Disko azoka hasi zen eta otu zitzaidan gau aproposa izan zitekeela Zamudioko panterarekin joateko. Tamalez oraingoan ezezko mezua jaso nuen, baina pixkat arduratuta utzi ninduen bere mezuak, berak zerbait zerabilen buruan eta ez zegoen ondo.Larunbatean bazkaria nuen Bilbon unibertsitateko batzuekin eta eguerdiko ordu batean bageunden Pozan zerbait hartzen. Bapatean dei bat jaso nuen eta bera zen, aho bete hortz gelditu nintzen. Gauean Berangoko diskoteka ezagun batera omen zihoan eta beraz ez zen aukerarik egongo elkar ikusteko. Besterik gabe laster Etxanobera abiatu ginen, Euskalduna jauregiaren jatetxera hain zuen ere. Han bizi izandako esperientzia ez dago hitz hutsez adierazterik, zaporeak, usainak, koloreak nekez deskriba litezke letren bidez. Zorionez guztira ziren ia 600 euro (6 pertsona joan ginen) jatorri iluneko diru batekin ordaindu genuen. Joatear geundela jatetxearen buru den Fernando Canales sukaldari famatuak ere agurtu gintuen.Gauean erdi-adostutako afari bat genuen Durangon eta lagun bi hurbildu ginen haraino. Azkenean Pizza-Hut alboratu genuen 5 pertsonok eta "Panda hartza" txinatar jatetxearen deliziak probatzera ausartu ginen. Jakiak barra barra atera zizkiguten: arroza, udaberriko erroiluak, ahateki onddo eta banbuarekin, oilaskoa arbendolekin, txerriki gazi-gozoa eta txahalki ere bai. Ez zegoenez dena amaitzerik, azkenean nire lagunak geratzen zena eramateko eskatu zuen eta 3 taper bete-beteak pozik jaso zituen.Hurrengo agertokia tabernetan egon zen, beti bezala jendez lepo zeuden eta ixten hasi zirenean Plateruena agertu zen gauaren ustezko helmuga bezala. Une batean mezu bat bota nion panterari inolako xederik gabe eta laster deika nuen. Ahotsagatik susmatu nuen ederki asko pasatzen ziharduela. Itzulitakoan gurekin gelditu nahi zuen herrian azken tragoren bat hartzeko, mezuren bat bidaliko zidan ordua adosteko. Bostak inguruan bueltatzeari ekin genion eta Txorrierriko korridoretik gindoazela bere mezua jaso nuen 7etan gelditzeko. Herrira heldu, laguna etxean utzi (ez zuen gehiago geratu nahi) eta oraindik 6ak jo gabe zirenean panterari deitu nion. Argi utzi nion ez nintzela haren zain geratuko kalean dena itxita zegoela. Gaua bukatutzat emanda kotxea garajean sartu, etxera igo eta pijama jantzi nuen. Ohera sartzeko une berean telefonoa kantuka hasi zen eta nor izan zitekeen ordu haietan... Alferrik izan zen pijaman nengoela esatea, 15 minuturen buruan nire bila pasatuko zen.6 eta erdiak jo baino lehenago kalean nengoen berriro eta laster bere forfi zuria agertu zen. Bera atzekaldean zihoan beste neska batekin eta gidaria mutil bat zen. Neska eta mutila bakoitzaren atarian utzi ondoren, bolantearen jabe egin nuen. Izan ere, pantera ez zegoen gidatzeko moduan. Pentsatu nuen onena nire auzora joatea izango zela, han bere kotxea aparkatu eta neuk eramango nukeen etxera. Berak zerbait hartzeko esaten zidan, zerbaitek egon behar zuela irekita.Azkenik motorea itzali nuen eta hantxe geunden nire etxearen ondoan biok kotxean, ez zegoen inor kalean eta ez zen ezer entzuten gure arnasaldiak izan ezik. Orduantxe kontatu zidan zer zela eta aste osoko urduritasuna (eta Durangora ez joatearen arrazoia): gustatzen zitzaion mutilari aitortu zizkiola bere sentimenduak eta berak ez ziola erantzun garbirik eman (nahi izan). Aurretik banekien mutil hori nire koadrilako bat zela, hitz eginda baigenuen gai hori. Nik bere ausardia goraipatu nuen eta animoak eman nizkion.Mementu batez malkotan lehertzekotan zegoela iruditu zitzaidan eta ez nuen zer egin ondo jakin: besarkatu ala korrika irten. Aitortzen dut: gustatzen zait suarekin jolastea baina beldurra diot kiskaltzeari. Joatear zegoela, ez nuenez n-garrenez saririk gabe etxeratu nahi, lotsagabe jokatu nuen bi musu eskatuta. Berarengan ohikoa den besarkada indartsua ere merezita izan omen nuen. Orduan aldendu zen ordu batzutan lo egiteko asmoarekin, biharamunean lan egin behar zuen eta.Kontua hortxe buka liteke baina ez, oraindik ez. Atarira heltzean konturatu nintzen nire zorroa bere forfiaren atzekaldean zegoela ahaztuta, barruan diruzorroa, mugikorra eta giltzak zekartzala. Atariko ate bi zabalik zeuden eta goizeko 7ak pasata ateko txirrina jotzen ibili nintzen. Igandean altxatu eta gero mugikorreko agendaren kopia batean bere zenbakia aurkitu eta deitu nion. Azkenean arratsaldean zorroa ekarri zidan.Ez dakit nor dagoen zoratuago, bera ala ni. 2008/12/11 - 01:29:18\nZamudioko San Martinak\nNahi baino gehiago berandutu da Zamudioko San Martinen kronika baina agindu bezala hementxe doakizue gertatutakoaren kontakizuna.Ostiralean Zamudioraino hurbildu ginen lagun bi bueltatxo bat ematen. Ez zegoen jende askorik eta ustegabean Zamudioko panterarekin topo egin genuen. Diskoteka ezagun batera zihoan eta hurrengo egunerako gonbidatu gintuen, bera lehengusinarekin irtengo zen. Laster geu ere etxera joan ginen.Larunbatean, oraindik ere irtetzen segitzen duten kuadrilako bik, igandean elurrera joateko asmoa agertu zuten. Horren ondorioz gaueko plana kolokan gelditu zen niretzako eta salbuespenezko neurri bat hartu behar izan nuen: Zamudioko panterari mezua igorri ea aurekin irtetzerik ba ote zegoen. Baiezkoa jaso ondoren plana osotuta agertu zen: arreba Bilbora joatean Zamudion utziko ninduen eta itzuleran berriz etxera eraman.Zamudiora goiz ailegatu nintzen eta denbora egiten ibili nintzen txosnen ontasunak deskubritzen parrandakideak agertu artean. Ezin zenez bestelakorik izan, neskak berandu agertu ziren eta pantera izugarri eder ikusi nuen bota, bakero estu eta jakarekin. Jaka berezia zen hura, arratsaldean erosia, zuria zen mantxa beltz eta berdeekin eta erdi kamuflajekoa ematen zuen. Neguko gudarako txit aproposa zirudien, bat zetorren gaueko hotzarekin eta agian nire borrakarako griñarekin ere. Beren kalimotxozko litroak (kasu honetan litroa) amaitu ondoren karpara hurbildu ginen, Betagarriren kontzertua iragarrita zegoen eta. Eurek, biak Txorrierrikoak izanda, hamaika ezagun agurtzen jardun zuten eta noizean behin neskatil gazteren bat aurkezten zidaten. Elkarrekin egoten garen guztietan bezala, gutxienez behin nire edaria lurrera bota zuen panterak.Hiruretan edo arrebak deitu zidaneko, plan erdi ausart erdi zoro bat nerabilen buruan. Panterari zera esan nion, banindoala etxera baina bazegoela aukera txiki bat berriro ere itzultzeko. Neu hain goiz joatea ez zitzaion batere gustatu (nahiz eta oso entretenituta egon hizketan lankide batzuekin) eta mehatxu ere egin zidan, itzuli ezean asko haserratu behar zuen. Arrebak Zamudio torrearen inguruan hartu ninduen eta etxera ailegatu ginenean neu gidariaren lekuan eseri nintzen. Laster berriro ere Zamudion nengoen eta atzetik hurbildu nintzaion panterari. Bere bizkarraldean gelditu nintzen ixilik eta geldi noiz begiratuko zain. Ikusi ninduenean jarri zuen aurpegia ez dago deskribatzerik. Gauean zehar aurkeztutako nesken artean, batek aipatzea merezi du. Une batean zera esan zien ingurukoari irri pikaro batekin: "Goazen, hemen sobran gaude eta" pantera ta biongatik. Lausengatuta sentitu nintzen oso! Lagunak baino ez ginela esan nion baina bera tematuta zegoen, ea pantera niretzako ez ote zen polita galdetzen zidan! Nire diplomazi guztia behar izan nuen galdera inkomodo haiei ihes egiteko.Azkenean lehengusina ere etxera joan zen eta biok bakarrik gelditu ginen eta txosna eta frontoiaren artean kokatu ginen estrategikoki. Tragoak eta sekretuak bata bestearekin atzetik joan ziren eta pentsatzen hasi nintzen gure arteko konfidantza gehiegi hazten zebilela. Goizeko 6tan elurrera zihoazen lagunei deitzea otu zitzaien eta aldamenean nuen beltzaran ikarragarriak, hots panterak erantzun zien. Aste hontan jaso behar izan ditudan zirikadak ez dira edonolakoak izan, enbidioso asko dabil mundutik . Azkenean bere etxeko atariraino eraman nuen kotxez, baina bapatean esan zidan ez zuela etxera joan gura! Mozkortuegi omen zegoen etxeratzeko eta kotxea aparkatzeko esan zidan. Hortxe, kotxean jesarrita biok, hizketan eta ni onenak emanda jadanik etxeratzeko gogoarekin. Azkenean joatear zegoela, eskerrak eman nizkion eta piruleta gozo bat (bera bezain gozo ote?) oparitu. Horrelaxe abiatu nintzen Zamudiotik 7ak pasata, bi musuak berriro ere jaso gabe. 2008/11/18 - 15:25:02\nBukatu dira jaiak\nSan Faustoekin batera bukatu dira jaiak, bukatutzat ematen dut argiaren sasoia eta orain negu luze, ilun eta hotzaren zain gelditzea baino ez zait geratzen. Halere esan beharko da agur polita egin diodala eta zapore gozoa utzi didala bukaeran.Ostiralean goizean plana zen Durangora joatea lagunekin kotxez eta goiz itzultzea etxera; baina gauzak aldatuz joan ziren. Zamudioko panterari mezu bat igorri nion eta bestelako plan bat osatzen hasi zen nire buruan, bere erantzunean arrakala bat aurkitu nuenean. Beharbada zirrikitu horretatik sartzerik izango nuen, agian posiblea zitekeen biok bakarrik irtetzea. Arriskatu eta ausarta izan behar nuen baina horrelako aukerak merezi zuen. Pentsatzen nuen abagunerik txikiena agertuz gero aprobetxatu behar nuela, nire buruari zor niola.Azkenean lagunak herritik irtengo zirela esan zidaten eta ni ere irtetzeko gogo handirik gabe agertu nintzen. Ondoren zailena zetorren, beltzaranaren baietza lortzea. Pare bat mezu elkartrukatu ondoren azkenean deitu nion. Arratsalde osoan lan egiten egona zen eta nahiko nekatuta omen zegoen. Hala eta guztiz ere irtetzeko prest agertu zen. Ematen zuen alde nituela izarrak eta distiratsuenetako bi gertu izango nituen gau hartan. Bere herriko udaletxetik gertuen dagoen bus geralekuan hartu nuen hamaikak eta hogeian eta Basaurira abiatu ginen. Aparkatzeko betiko komeriak pasa ondoren, txosnetara hurbildu ginen. Hortxe kontu kontari eta edari edale jardun genuen nire Basauriko klasekide bat azaldu arte. Ondoren bera eta bere lagunekin Ontzak koadrilaren lonjaraino igo ginen. Zurrakapote botarekin ez zen ausartu zamudioztarra, neroni bai ordea. Laster joateko esaten hasi zitzaidan, hurrengo egunean ere lan egin behar zuen eta. Hirurak aldera bere etxeko atean utzi nuen eta bi musu protokolarioak ere ez nituen jaso. Hala ere esan liteke hirugarren minipuntua lortu nuela, ausardiagatik bakarrik bada ere.Larunbatean berari mezu bat idaztekotan nengoela, berak deitu zidan. Gure planak amankomunean jarri ondoren, azkenean bera ta bere lehengusina gurekin etorri ziren Durangora. Aitortu beharra dago, nire lagunak neu baino lehenagotik ezagutzen dituela eta oso ondo konpontzen dira. Gaua nahiko sosoa izan zen, besteak beste katiluen kolekzioa osotzeko falta zitzaidan gorria ezin izan nuen topatu. Ordu biak aldera Txorierriko lehengusinak etxera joan ziren eta geu hirurok handik gelditu ginen gaua hozten bazihoan ere. Azkenean bostak pasata kotxera joan ginen eta handik etxera. Esan beharra dago geratzeko aukera izan nuela, neska jator bik (lagunak noski) gelditzeko erregutu zidatela baina oraingoan ez ninduten harrapatu. Eman beharrekoak emanak nituen bai Durangon eta bai aurtengo jaien sasoian.Beraz hirugarren minupuntua bai, baina laugarrena ez eta horrela izanda ezingo da zortzikorik osatu. Izan ere, azken puntua izaten da garrantzitsuena eta lana borobiltzen duena. Ni gustora gelditu naiz egindakoarekin eta agian oraindik ere bertsoa bukatzeko aukera egon liteke. Auskalo zer ekar lezakeen iparrak oraindik aurrera.Bidenabar (Julenek dioen bezala) laster Zamudioko San Martinak datoz. 2008/10/22 - 11:18:01\nLarunbatean Durangora joan ginen kotxez hiru lagun eta hantxe inguruetako neska ederren boskote batekin elkartu, lagunak direnak. Aurten txosnak tabernetatik gertu daude berriro, txosnodromoaren kokapena txandakatu egiten da auzokoek gehiegi sufri ez dezaten. Iaz bezala edariak plastikozko katilutan zerbitzatzen dira eta plastikozko katxiak ere agertu dira. Katilu laranja eta urdina banituen etxean iaztik eta aurten ostiralean horia (gure herrian beilegie) erosi nuen, beraz berdea eta gorria falta zitzaizkidan kolekzioa osotzeko. Pare bat erronda edan gabe neramanean txosna aproposaren zain (gustuko koloreko katiluak zituena alegia), Zamudioko pantera agertu zen eta hiru lagunok gonbidatu nahi gintuen. Txosnara lagundu nuen eta gustuko kolorea zegoen (seinale bat ote?). Bere koadrila aurkeztu zigun eta berarekin pixka batean hizketan egon ondoren banatu ginen. Gauak aurrera egin zuen. Bostak aldera etxeratzeko ordua heldu zen eta bai lagunak bai gurekin zeuden Durangaldeko neskak joan ziren, baina neu hantxe gelditu nintzen emozio gehiagoren zain. Laster Zamudioko panterari mezua bota nion, bera eta bere lagunekin gelditzeko asmoa nuen ordu bat beranduago trena hartu arte. Igorri bezain pronto deitu zidan eta hogei minututan geratu ginen. Ordu erdia pasata zegoenean berriro ere deitu zidan esanez beste hamar minutu beharko zituela. Ordu laurden bat beranduago deitu zidan galdetuaz non nengoen eta zaborreko kamioiaren argiak ikusten zituenez haren atzetik joan behar izan nuen ikus nindezan. Xelebre zihoan gure rendezvous hura. Azkenean bakarrik agertu zen eta nire parrandarako gogoa berpizteko gai izan zen.Hurbilen zegoen txosnara joan eta kalimotxo bana atera nuen, hortxe hasi zen besarkaden eta musuen jaialdia (musuak masailean dira kontrakoa esan ezik). Zergaitik jakin ez arren, oso pozik omen zegoen eta nik berriz pentsatzen nuen bereziki eder zegoela gau horretan, mangarik gabeko niki purpurak bere aurpegiari zerion argia nabarmentzen zuela. Txosnak itxi zituztenean Plateruena agertu zen gure gauaren helmuga bezala eta hara abiatu ginen. Ailegatu bezain pronto, zerbait hartzeko esan nion eta bera ordaintzen tematu zen. Ginkasa beti egoten da gozoago horrelako neska polit batekin konpartituz gero. Antzokian besarkada eta musuen erakustaldia areagotu zen, itsatsita gelditzeko arriskua ere egon omen zen. Uste dut sekulan ez dudala hainbeste dantzarik egin, baina horrelako beltzaranak merezi zuen. Berak lagunduta erritmoa eramaten nekiela ere pentsa zitekeen. Abesti batzutan hainbeste hurbiltzen zidan bere gorputz beroa ezen kiskali behar nuela zirudien. Hauetako batean ezezagun batek esan zion ilean zeraman lorea plastikozkoa zela. Gainetik kentzeko zera erantzun nion neska besotik oratuta: "Arrosa bai plastikozkoa da, baina hauxe 100% naturala da. Ez du batere plastikorik, ziurta diezazuket". Nikiaren azpian antzeman zitekeenaz ari nintzen gaiztotasun puntu batekin.Une batzutan besarkatu ondoren nire begieei so gelditzen zen bera eta bere irriak guztiz mozkorarazten ninduen. Une horietan gure arteko tartea bi sudur eta erdikoa baino ez zen (irakurleak kalkulatu beharko du zein zen zehazki gure ahoen arteko distantzia) eta aire gutxi kabitzen zela hor iruditzen zitzaidan. Beharbada inofentsibo antza gehiegi dut edo ez da antza bakarrik, agian sinpleki hiltzaile sena falta zait. Ez dut uste berak ezer nahi zuenik, nik ere ez, baina agertuz gero nola egin ukorik hain ezpain gozoei!Azkenean joateko ordua heldu zen baina berriro ere ustegabean zezenetara eraman nahi izan ninduen. Zorionez irten aurretik tren geltokira ihes egin genuen. Trenaz Boluetaraino eta metroz Moyuaraino, ondoren ia ordu erdiko itxaronaldia probestuaz egunkaria erostera joan nintzen. Busean nire sorbaldan lotan joan zen Derioraino, hantxe ia agurtu gabe (eta batere musurik emateke!) bajatu zen eta kotxea hartu zuen etxeraino. Neu azkenean 10:18etan sartu nintzen ohera. Bigarren minipuntua Etxekalterentzat. 2008/10/14 - 00:24:02\nNor jaungoikoa bezala\nOstiral honetan Laukizera hurbildu ginen koadrilako baten taldearen kontzertua ikusteko asmotan. Aurten txosna bakar bat zegoen eta misterioski gure gorputzak hara erakarrita sentitu genituen. Nobedade gehiagorik gabe kontzertua hasi eta bukatu zen publiko gutxirekin, niretzako abesti batzuk oso itxura ona izan zuten. Ondoren lagundu genion kitarra, anplifikadorea eta musikalarien traste guzti horiek kotxera eramaten.Gero berriro ere txosnara joan ginen eztarria pixkat bustitzera. Handik gutxira Zamudioko pantera agertu zen, beti bezain distiratsu eta beti bezain bihurri. Aspalditik ikusi gabe geunden, izan ere aurten gutxitan ikusi gara eta gutxi horietan ez dugu kasik hitzik egin. Baina gau honetan guztiz desberdin suertatu ziren gauzak.Bota beltzetan (takoi gutxirekin, niri gustatzen zaizkidan modukoak) hasten ziren hanka bukaezinak, media beltzek estalita zeuden eta soineko labur baten azpian izkutatzen ziren. Soineko gainean jaka bakero estu bat zeraman, baina nire arreta jaso zuena soineko koloredun hura izan zen. Nolabaiteko tartan eskoziarraz eginda zegoen marra berde, zuri eta beltzekin, horrek nire gogoa Eskoziako Highlandsera eraman zuen. Agian berak nire gorputza beste "eremu altu" batzuetara eraman zezakeelakoan nengoen. Gainera aurten sorosle moduan egon da behar egiten (nik sorosle baino gehiago zoroslea beharko nuke) eta txokolatearen kolorekoa zeukan azala. Derioko jaietara joateko esaten hasi zen, jende gehiago eta giro hobea egongo zelako. Laukizeraino eraman ninduena ezetzean ainguratuta zegoen eta laster etxera joan zen. Beste lagunak (kitarra jolea) ere ez zuen interesik erakutsi, baina nik bai ordea. Hasieran denentzako gonbidapen orokorra izan zena laster gonbidapen pertsonala bilakatua zen. Aitortu behar dut nolabaiteko ezinegona sartu zitzaidala gorputzean. Ondo pentsatuta, hain arrotza zen neska polit batek neu parrandan eraman nahi izatea eta gainera ondoren etxera eramatea! Hamaika ikusteko jaio gara.Bigarren mailako errepide ilun batetik gindoazela sentsazio bitxia nuen, biok bakarrik kotxe barruan Txorierrin barrena parranda bila. Azkenean heldu ginen Deriora eta nik kalimotxo batera gonbidatu nuen. Bere lehengusinarekin topo egin genuen laster, aurkeztu bazidan ere ezin dut bere izena gogoratu. Berarekin batera beste mutil ezagun bat elkartu zitzaigun laukote atzerritar xelebrea osatuta: Zamudioko bat, Basauriko bat, Sondikako bat eta Mungiako bat. Liskerren berbenan dantzan eta xurrutean (tarteka zirikan eta kilikan ere bai) jardun genuen gaueko berotasunean, musika amaitu arte hegan ziren abestiak eta kalimotxoak.Azkenean kotxeraino lagundu genuen mutila. Ondoren panteraren lehengusina biok oratu behar izan genuen kotxera eramateko, gizajoak geu baino gehiago bisitatuko zuen txosna. Bere izekoren etxera eraman ondoren, berriro ere biok bakarrik errepidean. Nire etxera ailegatzean atariaren aurrean gelditu zuen kotxea eta eskerrak eman nizkion etxera ekartzeagatik. Gezurra ematen badu ere, orduantxe beragana gerturatu eta bi musu eman nizkion. Kotxetik bajatu aurretik ahaztu gabe telefonoa eskatu eta dei galdu bat egin nion zenbakia egiaztatzeko. "Ez zara fidatzen ala?" Esan zidan barretxo batekin. Gertatu ez zen ezer gertatu (nahi ere ez) baina gutxienez bere mobilarekin joan nintzen ohera. Beharbada elezaharrean bezala, kateak apurtuta penitentzia amaitu da. 2008/09/30 - 15:04:04\nEsadazu gezur bat\n(Abestia Maialeni lapurtu diot) Beharbada gizakia da bere geroaren berri duen izaki bakarra eta prezeski horrek egiten du hain maluros usu. Izan ere, jakin badakigu zoriontasunak iraungipen-data duela eta ahal den arinen kontsumitu behar dugula. Gogoratzen dut udako gau sargori horietako bat, arrebaren golf zaharraren atzekaldean. Bi gorputz ilargiaren argi urriaren menpean, bi aho gogoaren menpean eta bi gogo pasioaren menpean. Nire besoetan errenditurik zegoen neska ederraren bizkarra ferekatzen nuela zera esaten zidan berak: "Holan egon gure dot beti". Orduantxe inoiz baino argiago ikusi nuen amildegiko ertzetik nenbilela eta horren gora heldu eta gero, ondorengo erorikoa ikaragarri gogorra izango zela. Horregatik besarkatu nuen hain indartsu azkenaldia bailitzan eta gezur hartan sinestu nahi izan nuen. Orain, hiru urteren buruan pentsatu nahiko nuke nitaz ahaztu dela eta neu ere berataz ahaztu naizela. Dena errezagoa litzateke nitaz ahaztearekin batera, eman zidan mina ere bapatean gau batean desagertuko balitz. Tamalez minak plastiko batzuk bezala, oroimenaren ezaugarri fisikoa berea du eta minaren oroitzapena oraindik mina da. Malenkoliak eta burutu gabeko asmoek ere imanik indartsuena dirudite oroitzapenen su kiskalgarri hori kitzikatzerakoan. Zer ote gara besteen gogoan gure oroitzapenak urratu eta ximeltzen direnean? Nora joaten dira (era)hildako oroitzapen horiek? Oroitzapenen kanposanturik ba al dago? Eta existitzekotan buruan edo bihotzean ote dago? Beharbada batzutan beldurra diogu besteen oroitzapenetik ihes egiteari, sufritutakoak (eta maite izandakoak) ezertarako balio izan ez balu bezala. Beraz, esadazu gezur bat oraindik nitaz gogoratzen zarela. 2008/09/21 - 21:55:05\nBarealdia Zornotzako golkoan (II)\nLarunbataBerandu irten ginen herritik lagun bi, ia hamabiak ziren baina gaua luze izango zelakoan ez zegoen presarik. Lagunak kotxea eraman zuen eta jakinaren gainean jarri zidan esanez nekatuta zegoela eta goiz joango zela etxera. Han Zornotzan lagun batzuekin elkartu ginen eta txosnei men eginez itzulia hasi ginen. Argazkiak, kalimotxitoak, barreak hegan joan ziren eta ezer berezirik gertatu gabe laguna joateko ordua heldu zen. Erabaki erreza hartu nuen, hantxe geratuko nintzen abentura gehiagoren zain.Laster blog honetako ohiko protagonistak ikusten hasi nintzen, lehenengoa aurreko egunean presente egon ez zena izan zen: Galdakaoko Kubelik andereñoa. Ez nuen askorik kontatzeko eta laster amaitu zen berbaldia. Gaua lasai zihoan aurrera, ez nuen inor ikustea espero eta ez nuen ezer berezirik gertatzea nahi. Bapatean norbait pasa zen nire ondotik, norbaitek ezaguna zirudiena, baina ez nuen oso argi. Pentsatzen hasita erabaki nuen bera izan behar zuela. Berriro ere ondotik pasa zen eta izenaz deitu nuen, buelta eman eta Gabonetatik ikusi gabeko horren neska jatorra hantxe zegoen niri begira: Bermeoko arana.Berak beti bezain xarmangarri segitzen du eta betiko irribarrearekin ezpainetan. Hain azal zuri leuna du ezen putz egiten baduzu sorgin-belarren mila hazitan lehertu behar duela dirudiela. Zeraman nikiak marrazki zuriak eta beltzak zituen bere azalaren distira areagotuaz, beharbada zebraren antza ematen zion baina neuk uda honetan galdua dut harrapariaren sena. Hizketan egon ginen, argazki batzuk atera ere bai eta gero bere mutila agertu zen. Mutil txit jatorra iruditu zitzaidan, oso atsegina, ilehoria, guapoa, neska gazteak txoratzen dituen horietakoa. Ustekabean zera esan zidan aranak behin baino gehiagotan errepikatuta: "Zaude mua (janari gozoaren keinua eginez eskuarekin)". Nik ez nuen ezer ulertzen. Berriro errepikatu zidan "Zaude chapeau". Guztiz harrituta, txundituta, nahastuta nengoen. Hortxe geratu zen dena baino geroxeago esan zidaten plastikozko zera bat neramala buruan, horregatik izango zen laudorioen txorrotada.Aspalditik ikusi gabekoen gaua ematen zuenez, i latinaz bukatzen den izena daukan zornotzarra nire ezkerretik pasa zen eta nik agurtu nion. Espero gabe nire eskuinaldean gelditu zen nirekin mintzatzekotan. Ohiko gauzetaz (azterketak, herriko jaiak, zeraman gona tipikoa...) galdetu ondoren laster joan zen. Bare nengoen gaua bezala eta ez nuen inolako gogorik flirteatzeko. Agian hori uda honetako konstante bat bihurtu da eta horrela segituko bide du.Txosnak itxi ondoren ogitegi batera joan ginen gosaltzen. Gurin-opila eta patatazko tortila bokata eskatu eta hara non ikusten dudan berriro Galdakaoko Kubelik andereñoa. Aipatu nion ez nuela oso gustoko bere orrazkera, modernoago batekin ikustea gustatuko litzaidakeela. Botila bat ur eta opila esku batean eta bokata bestean nituelarik, geratzen ginen biok tren geltokira abiatu ginen. Nor topatu han eta Butroiko Ingrid Bergman lagunekin! Bera akabatuta zegoen, guztiz nekatuta, eskailera batean lo egiten... Horren zaurkor ematen zuen hainbeste estimatu duten begien aurrean! Bere koadrilarekin trenaz Boluetaraino, handik metroz Moiuaraino eta han pixkat itxaron ondoren autobusa hartu genuen. Willy Fogek baino Travel puntu gehiago pilatu ondoren, goizeko 8ak pasatxotan oheratu nintzen, zorionez ama altxatu baino lehen. 2008/07/25 - 16:32:08\nBarealdia Zornotzako golkoan (I)\nOstiralaNahiz eta jaiak egon beste leku batzuetan (Sopelako Larrabasterra auzoan adibidez), ez zen dudarik egon gure abenturen eskenatokia aukeratzerakoan: Zornotza. Nik behin baino gehiagotan erdi txatxetan esan dut niretzako Zornotzakoak Jaietako Tourreko Pirineoak direla, etapa erregina hantxe kokatuta dagoela eta blog honetan etapa horien berri eman dut beti.Konturatu naiz bitxia izan zela ostiralekoa, izan ere neska bat etorri zen gurekin parrandan eta hori nobedadea da gure koadrilan. Bitan edo hirutan bakarrik egon naiz berarekin baina laster hartu dugu konfidantza elkarrekin. Altua, beltzarana, ile laburra, azal zuria, masailak erraz gorritzen zaizkio, pirsinas (mihian, beheko ezpainean eta bekainean), partxe antisorgailua iztondotik gertu... Gurekin hondartzan egondako sondikar horrek amaren Seat Leon gorrian eraman gintuen Zornotzaraino. Komeriak izan ondoren kotxea aparkatzeko, txosnetarantza abiatu ginen; izan ere aurten bertako txosnodromoaren kokapena aldatu dute eta. Lekua ezberdina zen, beharbada argi gehiago (gehiegi?) zegoen baina giroa, txosnak, jendetza eta pepsimotxoa betikoak ziren.Kalimotxito kalimotxitoz (horrela deitzen zaio kalitxikiari durangaldean) etapak aurrera egin zuen, botila bat sagardo tartean izan zela. Bapatean Galdakaoko neska zoroekin (Kubelik andereñoaren lagunak) topo egin nuen eta eurekin alde egin nuen bere koadrilako baten bila, beltzaran kizkurdun eder batekin zorretan nengoen eta. Gure herriko jaietan txupito batera gonbidatu nituen koadrilako denak hori izan ezik, Italian baizegoen Erasmus programarekin. Esango nuke ederki legokeela gerra osteko neorrealismo italiarreko filmeren baten emakume italiar indartsuaren paperean: beltzarana, bihurgunekin (disfrutatu nuen erdi-izkututa zeraman ohorezko hitza eskoteari begirada zein zirikada eskainiaz) eta hainbeste gustatzen zaidan nortasun handia. Ikustean irri batekin esan nion: "Come stai ragazza, bene?" Segituan bi musu jaurti nizkion eta ondoren berarekin hitz egiten hasi eta azkenean gonbidatuko nuela ohartarazi nion. Baina neskak ez zuen tragoa amaitzen, zer egin? Edalontzia lapurtu, geratzen zena trago batez edan eta besotik oratu nuen txosnara eramanaz. Bidezkoena (lagunekin alderatuta) txupito edo zurito batera gonbidatzea zen baina berak bakarrik 43 kolarekin edaten zuen... Arazorik ez, berarentzako hori eta neronentzako ginkasa. Saiatu zen tragoaren prezioaren erdia ordaintzen, baina ez dago esan beharrik saiakera antzu gertatu zela. Agurtzean espero gabeko beste bi musu kariñoso jaso nituen. Azkenean masaileko musuen ohikune hori gustatu behar ote zait?Ez nuke aipatzeke utzi nahi koadrilako batek aurkeztu zizkidan bi neska lirain. Sekulakoak, arnasa kentzeko modukoak, gazteegiak, bata ilehoria eta bestea beltzarana, gazteegiak, txorakeriak egiteko modukoak. Beltzaranak lastozko zorro handi bat zeraman, hondartzara eramateko modukoa. Zirikadatxoa bota nion esanez amak lehen (80ko hamarkadan edo) horrelako bat eramaten zuela erosketak egitera. Gogoan dut ginkas pare baten ondoren sondikarrarekin egondako jolas bitxia. Berari gustatzen zaio mutilei titiburuak ukitzea eta nik behin baino gehiagotan esan diot kontuz ibiltzeko. Neu zurkor ikusita jolasari ekin zion eta niri erantzun polita otu zitzaidan, nola ez. Edalontzi hotza titietara hurbiltzeko keinua (edo keinua baino gehiago egon ote zen?) egiten nuen titiburuak gogor zekizkion asmoa banuen bezala. Azkenean 5ak aldera barrutik ondo bustita etxeratzeko ordua heldu zen. Sondikarrak etxera eraman gintuen banan banan eta neu azkenengoa izan nintzen. Hamaika komentario, hainbeste zirikada, makina bat tontakeri entzun edota jaso ondoren monumentua ere merezi zuen. Kotxetik irten, gidariaren lehiatilean besoak jarri eta honelaxe esan nion: "Eskerrik asko gu eramateagatik, eskerrik asko gu jasotzeagatik, eskerrik asko gu etxera ekartzeagatik". Ondoren ondo merezitako bi musu eman eta portalera hurbildu nintzen sigi-sagan. 2008/07/21 - 19:29:03


Txokolatezko tarta - Nafarberri\nHome errezetak Txokolatezko tarta\nNaia Vazquez ordua: 01:39 errezetak,\nNork ez du gogoko txokolatezko tarta? errezeta sinple eta azkar honekin ez duzu arazorik izango etxean zure kontura egin ahal izateko. Kontuan hartu beharreko urratsak:\n- Txokolatea 120g\n- Gurina 90g\n- Zuringoa 120g\n- Gorringoa 150g\n- Azukrea 30g\n- Txokolatea eta gurina, maria bainuan urtu.\n- 4 zuringo eta azukrea harrotu.\n- Gorringoak gehitu eta ondo nahastu.\n- Jarraian, txokolatearekin elkartu manga batean botaz.\n- Moldeetan jarri eta labean sartu 200 gradutan, 10-12 minutuz.\n- Labetik atera eta listo.\nHainbat eratara apaindu daiteke, baina nire gomendioa txokolate beltzarekin edo karameloarekin betzea da. Zapore ezin hobea ematen dio. Zeren zain zaudete? Ekin lanari!


BIDEA ETA BIDELAGUNAK || SOCCER442 || el juego del futbol\nJabe berriak iritsi ziren, bidetik urrundu, bidelagun okerrak aukeratu eta futbolak galdu zuen. Realak aukera baliatu zuen orduan Raynald Denoueix fitxatzeko. Nantesek egindako bidea ondo ezagutzen zuten txuri-urdinek eta hara begira jarriak ziren aspaldi. Urte batzuk lehenago ezin izan zuten Ouedec, Loko edo Pedros bezalako jokalari bikainak fitxatu, baina 2002an hango aztia Euskal Herrira ekarri zuten.\nDenoueix entrenatzaileak ez zuen bat egiten Nanteseko nagusi berrien asmoekin, eta Donostia aldean gustura lan egiteko aldartea aurkitu zuen: ohitura berriak ekarri zituen, berritzaileak hainbat esparrutan. Koordenada argiak finkatu zituen bide emankorra egin ahal izateko. Jokoa hari gidatzaile. Baina hemen ere, urte arrakastatsuaren ondoren, partidak pilatzen hasi zirenean, errealitatearen perspektiba emaitzetara mugatu zen, eta arrasto sakona eta luzea uzteko moduko entrenatzaileak bere etxera itzuli behar izan zuen.\nUrteak joan dira, eta hemen geratu ziren laguntzaileek haren begiradarekin bide egonkorra eta emankorra eraikitzeko aukera galdu izanaz mintzatu izan dira beti.\nBere bihotzeko bi taldeak Bigarren mailara jaitsi ziren halako batean. Bidean galduta.\nRaynald Denoueix Nantesen bizi da, Jose Arribas maisuaren izena hartu duen La Jonelière prestakuntza zentrotik gertu; baina urteak egin ditu taldearen zelaia zapaldu gabe, eta Reala utzi zuenetik ez du gehiago entrenatu. Futbol berriaren gorabeherekin atsekabetuta.\nEgunotan Frantziako hedabideetan duela 20 urte Nantesekin lortu zuen balentria gogoratzen ari dira. Garai hartan lan egiteko zuten era goraipatu du SO FOOT aldizkarian: metodoa, klubaren espiritua, estiloa; “Jeu à la nantaise” gogoangarria, zaleen memorian gordeta geratu dena.\nEta zaleak suspertu dira, halako batean, Waldemar Kita presidentea ez baitute maite, Suitzako talde bat salduta Nantes eskuartean hartu zuen negozio-gizon poloniarra. Klubaren nortasuna berreskuratzeko ekimena jarri dute abian jarraitzaileek, Jose Arribasen obra gogoan, taldea berriro zuloan dagoela ikusita, emaitzik eta jokorik gabe.\n“klub batean burua da garrantzitsuena. Jokalari onak izan daitezke, entrenatzailea ere bai, baina ideia nagusia eta ibili beharreko bidea argia ez bada, hondamendia gerta liteke”. Raynald Denoueixek hitzok esan zizkigun harekin izan ginen azken aldian. Urte batzuk badira. Realaz oso oroitzapen onak ditu: “C´est un super club”, aitortu du arestian aipatu aldizkarian. Bere egonaldia laburra izanagatik, txuri-urdinen artean bide bat zabalik utzi zuen.\nRealaren azken boladako ibilbideari erreparatuta, antolaketa, harrobia lantzeko era, entrenatzaileen formakuntza, estiloa eta klubaren begirada ikusita, Nantesen garai bateko espiritua datorkigu gogora.\nAltxorra da egungo futbolean horrelako egiturak eta egitasmoak ikustea, unean uneko emaitzez haratago. Transmisioaren katea. Are gehiago futbolaren antolaketa berria ikuspegi horren mesederako ez denean. Arnasa ezin hartu ari baitira Ligako futbolariak hiru egunero partidak jokatuta, jokoaren gozamenari kalte eginda, patxadaz dastatzeko astirik gabe, hurrengoa ate joka delako. Nekea, lesioak… Testuinguru eroak jokoarengan eragina du, eta azkenean emaitzari lotzeko tentazioa izaten da, besterik ezean. Zurrunbiloaren ajeak.\nImanolek klubaren iparorratza bihotzean du, bidelagun egokiak bide ederra urratzeko. Raynaldek Nantesen nostalgiaz bizi duen aldartea. Gozatu eta zaindu beharrekoa.\nHorrela jarraituko ote Realak?


José Antonio Santesteban – Organos Santamaria\nJosé Antonio Santesteban konpositorea Donostian jaiotzen da 1835eko urriaren 18an.\nOrgano-jotzailea eta konpositorea. Bere aitarekin, José Juan Santestebanekin, bere lehenengo ikasketak jaso zituen, eta geroago atzerritara joan zen. Bertan, bere ikasketak osatu zituen. Parisen eta Bruselasen bizi izan zen eta hainbat musikariarekin ikasi zuen: Marmontel, David, Bazín, Godineau eta Lemmens.\n1863an, Donostian (Santa Mariako parrokian), Pariseko Cavaillé-Coll-eko organoa inauguratu zuen. 1879an bere aitari, organo-jotzailea eta kapera-maisua bezalako, oinordeko kargua hartu zituen. Lehenago antzeko karguetan aritu zen, Bilboko, Santiagoko basilikan.\n“Merklin” organo bat, Baionako katedralean probatzeko, atera zen; marka bereko instrumentoan kontzertuak eman zituen Frantziako hiriburuaren Erakusketa Unibertsalean. Honi esker, ‘Revue et Gazette musicale-n’ kiritika oso onak jaso zituen. Eta 1878an bi kontzertu Trovaderoko Cavaillé-Coll-en eskainiz gero arrakasta haundia jaso zuen.\nDonostian helbideratua, bere herriaren folkloreko mireslea, ‘Aires populares vascongados’ publikatzen hasi zen, totalki 68. Denak ondo armonizatutak eta, kantorako, pianorako eta orfeoiarako konpondutak. Batzuekin aldaketa sinfoniko batzuk egin zituen, eta Bilduma, 1876ko, Vienaren Erakusketan aurkeztu zuen saritu zitzaion.\nJosé Antonio Santesteban-ek hamabi Meza orkestrarentzako osatu zituen, bi Miserere (lau ahotsetarako bat), Salmoak, Moteteak, Hernaniri zortziko-a (Hernani-ra) eta 24 preludio pianorentzako, op. 84, bere lagunari : Thomas Bretón-i eskeinitakoak; Frantzian bere piano-ikerketetak egindako fruitua dira ; Planté-ek goraipatu zituen eta hainbatetan -lehen liburuko bosgarren eta hamabigarrenean bezala-, erraza da eragin erromantikoak nabaritzea.\nSerafín Baroja , idazlea eta ingeniari donostiarra, herriko euskal izaera nabariko poesiak, musikatu zuteneko, idatzi zituenak, artean beste, Guelbenzu eta Santesteban-ak, José Antonio-ri Pudente operako libretoa eman zuen, musikariak euskal doinuak akoplatu zituen eszenetako segida bertakotuta, bat haietako, Gernikako Arbola-ko.\nOpera, bi aktoz osatuta dago. (hamabost zenbaki musikalak), zehaztasunarekin egindakoak. Pudente, Donostian estreinatu zen eta harrera bikaina izan zuena, lehen euskal opera da. Donostian zendu zen 1906an


Familia, Hezkuntza eta Jolasak ekimena maiatzaren 4tik 8ra « Donostia Kultura\nlunes 03 de mayo de 2010 por donostiakultura en Albisteak\tOkendo Kultur Etxean dauden Gazteria eta Aterpetxe Bulegoko Udal Haurtxoko eta Gaztelekuen Sarearen proiektuko parte diren Groseko Haurtxoko eta Gaztelekuak, “Familia, Hezkuntza eta Jolasak” izeneko ekimena antolatu dute.\nGurasoei, haurrei, gazteei eta hezkuntzarekin zerikusia duten eragileei zuzenduriko ekimena da; helburu nagusia da haurren garapenerako jolastearen garrantziaz kontzientziatzea, eta baita jokoa guraso eta beraien seme-alaben arteko harreman tresna izatearen garrantziaz ere.\n2005 urteaz geroztik Groseko Haurtxokoak urtero “Jarri Joko bat Zure Bizitzan” joko eta jostailu erakusketa antolatu du. Helburua helduek merkatuan dauden jostailuak ezagutzea eta erabiltzeko aukera izatea izan da, eta era berean, beraien seme-alabentzako egokienak direnak ezagutzea.\nAurten areago iritsi nahi da eta horretarako ekintzaz beteriko programazioa osatu da. Guztiak Okendo Kultur Etxean izango dira, maiatzaren 4tik 8ra bitartean.\nInformazio gehiago Donostia Kulturaren webguneko dossierren atalean.\nTags: Hezkuntza, Okendo K.E. Deja un comentario Cancelar respuesta


35 webgunerako galdu ezin dituzun CSS irudi efektuak Sormenak linean\nManuel Ramirez | | CSS, Irudiak\nGaur egun webean irudiak daude arreta erakargarri nagusi bihurtu dira era guztietako gaietarako hurbiltzen den erabiltzaileari. Argazkigintzatik, bidaietatik, produktuetatik edo edozein motatako eszenetatik abiatuta, irudiak dira elementu garrantzitsuenetako bat; beraz, efektu deigarria sortzeko gai bagara, argazki horrek gure webgunean erori den erabiltzailea atxikitzeko ahalmena izango du.\nEfektu horietako asko webguneko bisitari batean lortzeko gai direnak dira. CSS efektuak, kasu batzuetan deigarriak direnak eta beste batzuetan sinpleagoak izateko helburua dutela, beti ere guztiok bilatzen duguna lortuz: erabiltzaileak adi egotea gure webguneak eskaintzen duen guztiari. Jarrai dezagun arreta erakartzen duten 33 CSS irudi efektuak zerrendatzen.\n1 Fluid Twisting Irudia 3D\n2 3D pasatzearen efektua\n4 Irudiak "okertu" ikuspegian\n5 Persian veneziarrak\n6 Irudi zatitua\n7 Pasa ezazu irudi efektua\n8 Ispilu efektua\n9 Hausnarketa efektua duen irudia\n10 Irudia okertu efektuan\n11 Pasatzean lausotu efektua\n12 Irudia pasatzean\n13 Pasa ezazu efektua SVGn\n14 Testutik irudira pasatzean\n15 Atzeko planoko irudi baten zati agerian\n16 Pasatzean animazioa\n17 Jarraipenaren gaineko efektua\n18 Irudiaren zoom-a\n19 Zooma pasatzearen efektua\n20 Lupa efektua\n22 CSS gainjartze efektua\n23 Argazkiak egiteko Hovy\n24 Irudi gainjartzea\n25 Irudi efektuaren gainjartzea\n26 Irudia gainjartzeko efektua\n27 Pasa ezazu efektua ikonoen animazioarekin\n28 Pasatu efektua azpitituluekin\n29 3D pasatzearen norabidearen efektuak\n30 Irudi eskala\n31 iOS itzal efektua React-ekin\n33 Irudiaren trantsizio efektua\n34 Korritu irudiaren trantsizioa\n35 Saguaren gurpilarekin irudia korrituz\nFluid Twisting Irudia 3D\nIrudi efektu hau benetan harrigarria denean deskonposatu irudia 3D kubo batean bere bertikaltasunean biratzeko gai dena, efektu bisual handia lortzeko. CSS3D oinarritzat hartuta, zure webgunean inplementatzeko gai bazara, bisitaria aho zabalik geratuko da.\n3D pasatzearen efektua\nSaguaren erakuslea irudiaren gainean uzten dugunean beste efektu bisual bikaina da hau erori bera jota bezala. Animazio bikaina beste irudi efektu bikain baterako.\nHTML eta CSS eskutik doaz a egiteko panorama efektu bikaina hiri bateko eraikin baten goialdetik begira egongo bagina bezala.\nIrudiak "okertu" ikuspegian\nUn ikusizko esperimentua webgune gisa helburu zehatz bat izan dezakeena.\nEfektu bisual bikaina aldi bakoitzean utzi saguaren erakuslea irudiak ematen dituen bi kontrasteen artean aldatu dadin.\nSaguaren erakuslea irudiaren gainean kokatuz gero handitu egingo da primeran osatuta egon dadin.\nPasa ezazu irudi efektua\nE-tik ateratzean sareta-efektua sortzen daSaguaren erakuslea puntu zehatz baten gainean iruditik.\nArgazkia ispilu efektua duten korrituak saguaren erakuslea eskuinetik ezkerrera irristatzen dugun bitartean eta alderantziz.\nHausnarketa efektua duen irudia\nBilatzen duen ekintza irudiaren isla efektua proiektatu CSS irudi efektu honetarako erabili duguna.\nIrudia okertu efektuan\nIritsi daiteke pixka bat zorabiatu irudiaren aldeek efektu bikoitz oso deigarria nola sortzen duten ikustean.\nPasatzean lausotu efektua\nErakuslea irudian zehar mugitzen dugun bitartean, lausotze efektua sortzen du hori segundo batzuetan desagertzen da.\nEfektu bat dago desplazamendua erakuslea jarri dugun momentu berean sagua irudiaren gainean.\nPasa ezazu efektua SVGn\nJarritako efektu bikaina ezkutatutako irudia estali zuen izenaren beraren azpian. Akabera bikaina eta ezin hobea irudien galeria sortzaile eta bitxia erakusteko.\nTestutik irudira pasatzean\nTestuak irudia erakusten du saguaren erakuslea animazio deigarriekin kokatzean itsu efektuarekin hori erditik irekitzen da.\nAtzeko planoko irudi baten zati agerian\nEskuan bagenu bezala teleobjektibo baten gurutzea, atzeko irudiaren zati bat saguaren erakuslea mugitzean agerian geratzen da.\nEfektu bikaina, baina oso erraza da konposizioan. Zerbait bila bazabiltza sinplista eta minimalista, efektu horrek maitemindu egingo zaitu.\nJarraipenaren gaineko efektua\nBeste efektu sinplea helburu zehatz baterako.\nHau da, zoom efektu tipikoa ziur zure webgunera joan nahi duzula.\nZooma pasatzearen efektua\nBezalako beste alternatiba bat zoom efektua erakuslea uzten dugunean sagua irudiaren gainean.\nBere izenak dioen bezala, saguaren erakusleak irudia itzuliko du handitzen duen lupan.\nCSS gainjartze efektua\nUn geruza baterako CSS efektu hutsa hori daukagun irudian muntatuta dago.\nArgazkiak egiteko Hovy\nErabiltzaile elementuen CSS animazioen liburutegia duzu. Horiek guztiak estekan ikus ditzakezu ondoen egokitzen zaizuna lortzeko. Hainbat efektu dituzu aukeran kalitate handikoa.\nKalitate handiko lineako animazioarekin, deigarriak diren geruzak agertzen dira. Zure gogoko bihur daitekeen beste bat.\nIrudi efektuaren gainjartzea\n-Ren beste efektu batekin itzuliko gara gainjarri HTML eta CSS bidez bertan, lerro zirkularrak dira protagonista.\nIrudia gainjartzeko efektua\nWeb elementu desberdinetarako erabil daitekeen gainjartze efektu deigarria. Batekin sormen gutxi integra daiteke kartetan artikulu honetakoak bezala.\nPasa ezazu efektua ikonoen animazioarekin\nKalitate handikoa lehenengo aldaketetan kaskatuko zaituen ikonoen animazioarekin. Gai da ekarri testua indar handiz.\nPasatu efektua azpitituluekin\nPasatzearen beste efektu bikaina animazio oso leunarekin agertzen diren azpitituluak eta lortu.\n3D pasatzearen norabidearen efektuak\nZerrenda osoan ikusiko duzun irudi efektu kitzikagarrienetako bat. The saguaren erakuslea «3D kuboaren» gida bihurtuko da.\nBeste efektu sinple bat, baina oso ikusgarria loraldi handirik gabe.\niOS itzal efektua React-ekin\nUn efektua zalaparta handirik gabe, baina oso konkretua sortzen duen itzal efektuan, badirudi "lurretik" altxatuko balitz bezala.\nSaguaren erakusleak a du 'bultzada' efektua errealismo handia sortzen duen irudiaren gainean. Oso interesgarria.\nIrudiaren trantsizio efektua\nUn trantsizio efektu zoragarria bertan, irudia sareta sare batean deskonposatzen da. Efektua gertatzen den denbora eta gehiago kontrolatu dezakezu.\nKorritu irudiaren trantsizioa\nUn oso modan eta sormen trantsizio efektua zure webgunerako. Ez galdu hitzordua CSS honetan.\nSaguaren gurpilarekin irudia korrituz\nBeharko duzu ezarri ezazu saguaren gurpila erabiltzen duzun unean irudi batetik bestera aldatzeko trantsizioko animazio bikainarekin. Ikusgarria.\nArtikuluaren bide osoa: Sormena linean » teknologia » CSS » 35 CSS irudi efektu benetan pozgarriak\nSandy Hernandez esan zuen\nKaixo. Izugarri gustatu zaizkit argitaratutako efektuak. Kasualitatez jakingo duzu nola egiten den efektua erakuslea irudi baten gainean kokatzen duzunean eta behetik gora mugitzen den webguneen aurrebista bistaratzeko aproposa. Hona hemen esan nahi dudanaren adibide bat, «AZKEN WEBGUNEKO LANAK\nErantzun Sandy Hernández-i\nOrrialde eta argitalpen bikainak, oso erabilgarria izan zait, barruko aplikazioetarako atarira sartzeko panelerako efektu batzuk behar nituenetik. Mila esker ekarpen hauengatik.\nrotger gabriel esan zuen\nEfektu bikainak. Autodidakta naiz, beti gustatu izan zait web garapenaren ideia, asko gustatuko litzaidake zure aholkuak nola hasi eta zer ordutan ikasten joan. agur\nErantzun rotger gabriel-i\nKaixo, eskerrik asko zure edukiagatik. Ezagutu ezazu zure orria gaur. Harrigarria da. Irakurketek eta bertan egin daitezkeen kontsultek ez dute amaierarik. ;)\nKaixo Natalia! Pozik nago hemen Creativos Online-n egindako irakurketekin gozatzeagatik. Onenak!\nMendoza esan zuen\nKaixo efektu onen zerrenda ikusgarria, oso ondo legoke wordpress-era elementorekin nola aplikatu ikustea


Zozketa solidarioak | Kukumiku Crowdfunding\nSor ezazu online zozketa bat proiektu solidario baten alde beronen hedapena sustatzeko eta diru bilketa gehitzeko.\nZer dira Kukumikuren\nKukumikuko zozketa solidarioak ohiko zozketa solidarioak egiteko modu bat dira, baina era digital eta online, kausa solidario bat sustatzeko helburuaz.\nCrowdfunding kanpaina baten hedapena bultzatzeko, emaileak erakartzeko eta diru bilketa gehitzeko erremintak dira.\n3 urrats errazak:\n1. Sor ezazu crowdfunding solidarioko kanpaina bat dirua bilduz lagundu nahi diozun kausari buruz.\n2. Sor ezazu zozketa solidario bat babestu nahi duzun crowdfunding kanpainaren alde.\n3. Has zaitez hedapena ematen eta dirua biltzen. Kanpainari diruz laguntzen dionak parte hartu ahal izango du zozketan.\nEgizu zeure zozketa online izatea.\nSusta ezazu hedapena eta erakarri pertsona gehiago.\nInplika itzazu enpresak eta pertsonaia ospetsuak zeure kanpainan.\nAreagotu zeure kausaren agerikotasuna.\nGu arduratuko gara kudeaketa guztiaz.\nZozketa bat sortu aurretik jakin behar duzun guztia.\nNork sor dezake zozketa bat?\nZozketaren erantzukizuna bere gain hartzen duen edozein pertsona, enpresa, erakunde edo organizazio.\nZer zozkatu daiteke?\nZozketa erakargarria izatea gomendatzen da, gai izan dadila gure kausa edo kanpainaren hedapena lortzeko eta jendea erakartzeko.\nZozketaren helburua gure kausaren hedapena areagotzea eta laguntzaileak erakartzea da. Ez da uste izan behar zozketak gure kanpainaren alde lan egiten duen jendeari geure eskerrona agertzeko era bat direnik.\nSaria behar bezain erakargarria ez bada, hedapena areagotzen ez badu edo kausaren sustatzaile gisa dirua kostatzen bazaigu, orduan hobe da ez egitea.\nHorregatik gomendatzen da saria enpresaren batek edo pertsona ospetsuren batek kausari laguntzeko oparitu digun zerbait izatea.\nOnena izaten da enpresa edo pertsona ospetsuren batek oparituriko zerbait zozkatzea eta horrez gain kausaren hedapenean inplika dadin lortzen badugu, askoz hobe.\nNola parte hartzen da zozketetan?\nParte har dezakete zozketaren kanpainan lagundu duten eta zozketan sartzea aukeratu duten pertsona guztiek.\nParte hartzaile bakoitzak zozketan daukan partaidetzak ez dauka zerikusirik egin duen ekarpenaren zenbatekoarekin. Ez dago partaidetza gehiago ekarpen handiagoa egin duenarentzat. Ekarpen guztiak dira ongi etorriak.\nDena dela, ezarri daiteke gutxieneko kantitate bat parte hartu ahal izateko. Behin ere ez gehienekorik.\nNola hautatzen da irabazlea?\nZozketa amaitzean sistemak guztiz ausazkoa den algoritmo baten bidez zozkatu den sari bakoitzerako irabazle bat eta bi ordezko hautatzen ditu.\nIrabazleari email bidez jakinarazten diogu eta 7 laneguneko epea dauka saria onartzeko; uko egiten badio lehen ordezkoari dagokio saria, eta horrela irabazleren batek saria onartzen duen arte, bestela eman gabe geratuko da.\nNorbaitek saria onartu duenean, zozketaren sustatzaileari helarazten dizkiogu sarituaren datuak, elkarrekin harremanetan jar daitezen, sariaren entrega egiteko.\nZozketa egiteak ez du kostu estrarik. Kanpainan bildu denaren %5eko komisioa mantentzen da, zozketa egin zein ez egin; beraz, zozketa bat sortzeak ez dauka kostu gehigarririk, beroni atxikirik doan proiektua edo kanpaina da kostua daukana eta plataforma aktibo mantentzen jarraitu ahal izateko baliatzen dena.\nZozketa sortzeak honako hauek barne hartzen ditu: zozketa egitea, partaidetzak eta partaideak aukeratzea, legezko oinarriak, zergak, irabazleak hautatzea, irabazleekin harremanetan jartzea, eta sarien onarpen legala.\nEz ditu barne hartzen: sariaren eta berau entregatzearen kostuak. Horiek ordaintzea zozketaren sustatzaileari dagokio.\nZer behar dut zozketa bat sortzeko?\nZozketa bat egitea merezi izateko bezain erakargarriak diren sari bat, edo hainbat sari, edo hainbat sariz osaturiko multzo bat edukitzea.\nAurretiaz eduki behar da babestu nahi duzun kausa baterako sorturiko crowdfunding kanpaina bat, eta ez badaukazu sortu egin beha duzu. Zozketak beti egon behar du crowdfunding kanpaina bati atxikia.\nPrest zaude ekiteko?\nBehar den guztia badaukazu, has zaitez zeure zozketa sortzen. Oraindik kanpaina sortzeko badaukazu, sor ezazu aurrena kanpaina eta gero sortu ahal izango dituzu zozketa edo zozketak.\nZerbait pertsonalizatuagoa behar duzu?\nKausa solidario baten aldeko zozketa bat egitea pentsatua badaukazu baina premia konkretu batzuk badauzkazu edo ez bazaude ziur gure sistemara egokitzen den ala ez, kontsulta iezaguzu inolako konpromisorik gabe.